Pi’nin Yaşamı, Yann Martel tarafından 2001 yılında yayımlanmış olan bir Kanada felsefi romanıdır. Romanın ana kahramanı, çocukluğundan itibaren metafizik ve maneviyat konularını araştıran Hintli bir çocuk Piscine Molitor “Pi” Patel’dir.
Pi’nin Yaşamı Kitap Özeti
Yazarın Notu’nda, bir anonim yazar figürünün Kanada’daki evinden Hindistan’a seyahat ettiğini ve huzursuz hissettiği için bu yolculuğu yaptığını açıklıyor. Orada, Pondicherry şehrinde bir kafede kahve içerken, adı Francis Adirubasamy olan yaşlı bir adamla tanıştığını ve bu adamın ona Tanrı’ya olan inancını güçlendirecek kadar fantastik bir hikaye anlatmayı teklif ettiğini belirtiyor. Bu hikaye, Pi Patel’in hikayesidir. Yazar, ardından hikayeye geçer, ancak okuyucusuna anlatının Pi’nin kendi sesiyle daha doğal olacağını söylemeden önce.
Birinci Bölüm, Pi tarafından birinci şahıs bakış açısıyla anlatılır. Pi, ileri yaşlarından, Toronto’daki lise ve üniversite yıllarına, daha da gerilere Pondicherry’deki çocukluğuna kadar geçmişe bakarak anlatır. Şiddetli acılar çektiğini ve bu acılarda din ve zoolojide teselli bulduğunu açıklar. Francis Adirubasamy’nin, babasının yakın iş ortağı ve yüzme şampiyonu olan birisi olduğunu, Pi’ye yüzme öğrettiğini ve ona sıra dışı adını verdiğini anlatır. Pi, adını Adirubasamy’nin sıkça ziyaret ettiği Paris’teki bir yüzme kulübü olan Piscine Molitor’dan alır.
Pi’nin babası bir zamanlar Pondicherry Hayvanat Bahçesi’ni yönetmiş, Pi ve kardeşi Ravi’yi hayvanların tehlikeli doğasını bir kaplanın gözleri önünde bir keçiyi yemesiyle öğretmiştir. Hindu olarak büyüyen Pi, Hristiyanlık ve sonra İslam’ı keşfeder ve üç dinin hepsini aynı anda uygulamaya karar verir. Hindistan’ın siyasi çalkantılarından etkilenen Pi’nin ebeveynleri aileyi Kanada’ya taşımaya karar verir; 21 Haziran 1977’de, bir mürettebat ve birçok hayvan kafesiyle birlikte bir kargo gemisinde denize açılırlar.
İkinci Bölüm’ün başında gemi batmaya başlamaktadır. Pi, bir can salına sarılır ve bir kaplan olan Richard Parker’ı yanına katılmaya teşvik eder. Sonra, vahşi bir hayvanı gemiye getirmekteki hatasını fark ederek Pi, okyanusa atlar. Anlatı, Pi’nin patlayan gürültü ve batmanın kaosunu tanımladığı bir geriye dönüşle devam eder: mürettebat üyeleri onu bir can salına atar, burada bir zebra, bir orangutan ve bir hyena ile yalnız kaldığını fark eder, hepsi şok içinde görünmektedir.
Ailesi gitmiştir. Fırtına diner ve Pi, zor durumunu düşünür. Hyena, zebra ve orangutan’ı öldürür ve sonra Pi’nin büyük bir sürprize neden olan Richard Parker kendini ortaya koyar: kaplan tüm bu süre boyunca can salının alt kısmındaymış. Kısa süre sonra kaplan hyena’yı öldürür ve Pi ile Richard Parker denizde yalnız kalır. Pi, konserve su, filtrelenmiş deniz suyu, acil durum rasyonları ve taze avlanan deniz ürünleri ile yaşamını sürdürür. Aynı zamanda kaplanı da besler ve eğitir.
Günler yavaş geçer ve can salının yolcuları tedbirli bir şekilde bir arada yaşar. Pi’nin geçici körlüğü nedeniyle bir kör hayatta kalanla karşılaşır. İkisi de yiyecek konusunu tartışırlar ve teknelerini birbirine bağlarlar. Kör adam, Pi’yi yemeyi amaçlayarak saldırdığında, Richard Parker onu öldürür. Bir süre sonra, tekne kökleri olmadan doğrudan bitkilerden büyüyen tuhaf bir adaya gelir. Pi ve Richard Parker bir süre burada kalır, gündüzleri tekne içinde uyur ve adayı keşfederler. Pi, ağaçlarda uyuyan ve tatlı su havuzlarında yaşayan büyük bir surikat kolonisi keşfeder. Bir gün, Pi ağacın meyvesinde insan dişleri bulur ve adanın insanları yediğine karar verir. O ve Richard Parker denize geri dönerler ve nihayet Meksika kıyısına vururlar. Richard Parker kaçar ve köylüler Pi’yi bir hastaneye götürür.
Üçüncü Bölüm’de, Japon Ulaştırma Bakanlığı’ndan iki yetkili, batmış geminin kaderi hakkında bilgi edinmeyi umarak Pi’yi sorgularlar. Pi, yukarıdaki hikayeyi anlatır, ancak şüpheci adamları tam anlamıyla tatmin etmez. Bu yüzden hikayeyi tekrar anlatır, bu sefer hayvanları insanlarla değiştirerek: bir hyena yerine aç bir aşçı, bir zebra yerine bir denizci ve orangutan yerine annesi. Yetkililer, iki hikayenin eşleştiğini ve ikincisinin çok daha olası olduğunu belirtirler. Nihai raporlarında, Pi’yi bir yetişkin kaplanla uzun süre yaşamış olması nedeniyle övgüye değer bulurlar.