Bırak yanlızlık sarsın her yanını. Yanlızsın zaten neyden kaçıyorsun? İçindeki yanlızlığın farkına varmadın mı hiç? Kaçış noktalarını sildiğinde ne kaldı etrafında? Mesele kaçış noktalarını benimsemek mi yoksa kurtulmaya çabalamak mı? Peki ya kurtulursan? Dert olur. İşte o zaman dert olur meret. Hepimiz yanlızız be kardeş.Bir radyo programından ya da kült olmuş bir filmin repliklerinden akılda kalan bir cümle değil bu. Yanlızız. Basit. Yanlızlığı da anlamak lazım esasında. "bir bosluk ki nasil insanla dolsun" demiş ozan zamanın birinde. Yanlızlığı insanla doldurmaya çalışmak hata belki de. Neyin yanlızlığındasın önce onu bilmen gerek. Bilmek de işe yaramaz ya, insan işte. Bilmek ihtiyacı. İhtiyaç. Yanlızlık mı ihtiyaç? Bazen. Nereden neden yanlızsın? Bilmek dedik ya üç cümle önce, evet bilmek gerek ki, yanlız değil yalnızsın. Harf hatasının ne önemi var esasında, olgu aynı değil mi? Yanlız yalnız-sın-ız-lar. Peki sevebilir misin? This is the point. Koca bir yazındaki tek farklı dilde cümle olsan da sevebilir misin?
Yetmişli yaşlara geldiğinde geriye dönüp baktığında mutlu olmak için mi yaşamalı insan yoksa anın tadını çıkarıp tek kullanımlık mutlulukları mı kovalamalı? Hangisini yaşamak daha kolay? Hangisini yaşamak daha az yıpratıcı? Bilemiyorum.