Judy Gelles sekiz yıldan daha uzun bir süre, dünyanın dört bir yanında dördüncü sınıf öğrencisi üç yüz öğrenciyi fotoğrafladı, sorduğu üç soruyla onların dünyalarına göz atmaya çalıştı. Gelles’in bu fotoğraf projesi 2008 yılında, Philadelphia’da bir dördüncü sınıfın fotoğraflarını gönüllü olarak çektikten sonra başladı. O çekimde öğrencilere sorduğu sorulardan üçü, projesinin temelini oluşturdu. “Kiminle yaşıyorsun?” “Ne olmasını istersin?” “Seni en çok endişelendiren şey ne?” İlk fotoğraf çekiminde okulun ilkelerinden dolayı çocukların arkadan fotoğraflarını çeken Gelles o günden sonra Çin, İngiltere, Hindistan, Nikaragua, St. Lucia, İtalya, Güney Kore ve Güney Afrika’da fotoğraf çekimlerine ve dünyanın her köşesinden dördüncü sınıf öğrencilerini tanımaya devam etti.
Rehberlik ve psikolojik danışmanlık eğitimi almış olan Gelles, temel üç sorusunu sormayı ihmal etmeden öğrencilerle yirmi otuz dakika görüşüyor, daha sonra arkalarından fotoğraflarını çekiyor. Bazı öğrenciler hayatlarından memnun olduklarını söylerken bazıları içlerini döküyor, evde yaşadıkları sorunları anlatıyorlar. Gelles, dördüncü sınıfın projesi için “mükemmel” bir sınıf düzeyi olduğunu söylüyor.
“Tam ergenliğe girmek üzereler ama henüz onun etkilerini taşımıyorlar. Çok yönlü ve çok bilmişler ama henüz sözlerine sansür uygulamadıkları için çok dürüst cevaplar veriyorlar.”
Nikaragua, devlet okulu
Evimde on kişi yaşıyor. Yatağımı kardeşimle paylaşıyorum. Babam Kostarika’da çalışıyor, annem ise aşçı, onu hafta sonları görüyorum. Annem için endişeleniyorum, annem hasta. Doktor olmak istiyorum. Hırsızlardan korkuyorum. Evimizi soydular ve bütün kıyafetlerimizi çaldılar.
Nikaragua, devlet okulu
Annem, babam ve üç erkek kardeşimle birlikte yaşıyorum. Babam bir kahve çiftliğinde çalışıyor. Eve hafta sonları geliyor. Babam için endişeleniyorum. Çok fazla çalışıyor ve bazen ateşi çıkıyor. En çok dördüncü sınıfı geçmeyi istiyorum.
Amerika, devlet okulu
Annem, iki kız kardeşim ve annemin arkadaşıyla yaşıyorum. Babam Mississippi’de hapishanede. Önümüzdeki ay annem, iki kız kardeşim, amcam ve büyükannemle birlikte, kocaman bir karavanla onu ziyarete gideceğiz. Bunu iple çekiyorum.
Amerika, devlet okulu
Ailemden birilerinin vurulacağından korkuyorum. Kuzenim birisi tarafından vuruldu ve öldü. Bence kimse silah taşımamalı, polisler bile. O zaman kimse vurulmaz.
Amerika, yerli Amerikalı devlet okulu
Annemle babam kızılderili dili ve İngilizce konuşuyorlar. Kızılderili toplantılarına katılıyoruz, şarkı söyleyip davul çalıyoruz, yarışmalara katılıp para kazanıyoruz. Dört tekerlekli aracımın tamir edilmesini isterdim, böylece atları yakalayabilirim. Kızılderili toplantılarında kazandığım parayı biriktiriyorum. Çıngıraklı yılan tarafından sokulmaktan korkuyorum.
Amerika, yerli Amerikalı devlet okuluKızılderili ve Meksikalı meleziyim. Evimizden atıldık, şimdi büyükannemler, teyzelerim ve dayımla yaşıyoruz. Annem bir hediyelik eşya dükkanında çalışıyor. Babam kumarhanede çalışıyor. Büyükbabamın daha iyi olmasını isterdim. Noel gecesi inme geçirdi. Hafızasına kavuşamayacağından korkuyorum.
Güney Kore, özel okulAnnem, babam, kız kardeşim ve büyükannemle yaşıyorum. Annemle babam moda tasarımcısı. En sevdiğim spor beysbol. Büyüdüğümde bilgisayar mühendisi olmak istiyorum. Bütün testlerden yüz almayı istiyorum.
Güney Kore, özel okul
Ailemin tek çocuğuyum. Babamın golf malzemeleri satılan bir dükkanı var. Annem evde. Okuldan sonra İngilizce, fen, matematik ve ahlak dersi çalışıyorum. Akşamları 11.30′da yatağa gidiyorum. En iyi Kore üniversitelerinden birine gitmeyi istiyorum. Notlarım için endişeleniyorum. Ailem benim başarılı olmamı istiyor.
Güney Afrika, devlet okuluAnnem, kız kardeşim ve erkek kardeşimle birlikte yaşıyorum. İngilizce, Zulu, Afrikaan ve Xhosa dillerini konuşuyorum. Annemle babam ayrıldılar. Babamı yılda bir kere görüyorum. Uçakla babamın yaşadığı yere gidebilmeyi isterim. Dördüncü sınıfta kalmaktan kokuyorum. O zaman annem bana çok kızar.
Güney Afrika, devlet okulu
İngilizce ve Zulu dili konuşuyorum. Babam polis ve bir silahı var. Evimizin çevresinde, üzerinde elektrikli tel bulunan bir duvar var. İnsanların artık birbirleriyle kavga etmemelerini isterdim; evde, okulda ve tüm dünyada. Günün birinde öldürülmekten korkuyorum.
Hindistan, özel okul
Brahman Hinduyum. Et yemiyorum. Evimde altı kişi yaşıyor; büyükbabam, annem, babam, bebek olan erkek kardeşim ve hizmetçimiz. Annemle babam mühendislik fakültesinde hocalar. Hizmetçimiz çamaşırlarımızı yıkıyor, evi temizliyor ve yemek pişiriyor. Büyüdüğümde çocuk doktoru olmak istiyorum. Amerika’ya gitmeyi ve hep orada yaşamayı dilerdim.
Hindistan, özel okul
Müslümanım. Günde beş kez namaz kılıyorum. Babam, annem ve üç erkek kardeşimle birlikte yaşıyorum. Babam dükkanlara muz dağıtımı yapıyor. İşe gitmek için sabah üçte evden çıkıyor ve akşam dokuzda dönüyor. Babamı pazar günleri görüyorum. Mühendis olmak istiyorum. Bir bilgisayarım olmasını isterdim.
Çin, göçmen işçi çocukları okulu
Annem ve babamla yaşıyorum. Ailenin tek çocuğuyum. Babam aşçı. Eve cumartesileri geliyor. Annem bir otelde çalışıyor. Memleketimi ve büyükannemi özlüyorum. Onu yılda bir kez ziyaret ediyoruz. Geceleri kabuslarımda annemin ortadan kaybolduğunu görüyorum. Günün birinde Şanghay’ı görebilmeyi isterdim.
Çin, göçmen işçi çocukları okulu
Annem ve babamla yaşıyorum, ablam memleketimizde, teyzemin yanında. Bütün ailemin bir arada olabilmesini isterdim. Yanlış bir şey yapıp annemle babamı üzmekten korkuyorum. Birisinin canını yakmaktan ve ailemin tedavi masraflarını üstlenmek zorunda kalmasından korkuyorum.
İtalya, devlet okulu
Ailemin tek çocuğuyum. Babam inşaat işçisi, annemse postanede çalışıyor. Okuldan sonra büyükannemle birlikte olmayı seviyorum. Bir butikte çalışmayı isterdim. Lise sınavlarından korkuyorum. Sınavları geçemezsem mezun olamam.
İtalya, devlet okulu
Babam bahçıvan, çiçek satıyor. Annem de babama yardım ediyor. Futbol takımımızda golcüyüm. Herhangi bir dileğim ya da korkum yok.