Çeçenya'daki ilk savaşın bir sonucu olarak, birliklerin yeni jet silahlarına ihtiyaç duyduğu nihayet belli oldu. GSMH "Bazalt" geliştirilmesine dahil oldu. Yeni bir silah türü oluştururken, iki ana gereksinim dikkate alındı. İlk olarak, ordunun bu zamana kadar mali durumu arzulanan çok şey bıraktığından, silahların fiyatını en aza indirmek gerekiyordu. İkincisi, insan gücü, sığınaklar ve hafif zırhlı araçlara ateş ederken mühimmatın mümkün olan maksimum gücünü sağlamak gerekiyordu. Nihayetinde yeni silahın görünümünü şekillendiren bu iki faktördü.
Son savaşların ışığında, gelecek vaat eden silahların asıl amacı, uzun vadeli ateşleme noktalarının ve benzeri güçlendirilmiş yapıların imhası olarak görülüyordu. Bu nedenle, yeni sistemler "Roket saldırı bombası" veya RSHG genel adını aldı. "El bombası" kelimesi, anti-tank RPG-18 veya RPG-22 durumunda olduğu gibi, başlıkta tamamen aynı nedenlerle yer aldı. Saldırı roketi mühimmatının, ülkenin silah terminolojisine göre "el bombası" kelimesiyle belirlenen tek kullanımlık olması gerekiyordu.
Seksenlerin ortalarında, ordumuz RPG-26 "Aglen" ve RPG-27 "Tavolga" roket güdümlü el bombalarını kabul etti. Sınıflarının önceki el bombalarından daha yüksek özelliklerin yanı sıra bir savaş konumundan seyahat konumuna geçişi tersine çevirme yeteneği bakımından farklıydılar. Önceki el bombalarının böyle bir fırsatı yoktu. Birkaç yıl boyunca, Sovyet savunma endüstrisi yeni roket tahrikli tanksavar bombalarının seri üretimine hakim olmayı başardı. Muhtemelen bu yüzden "Bazalt" çalışanları kendi temellerine göre yeni RSHG'ler yapmaya karar verdiler.
Tank karşıtı mühimmatın modernizasyonu ve işlenmesi sonucunda, iki saldırı bombası versiyonu ortaya çıktı: RShG-1 ve RShG-2. Tasarımcılar onları yaratırken hem birbirleriyle hem de tanksavar el bombalarıyla maksimum birleşme sağlamaya çalıştı.
RShG-1
RShG-1 saldırı roket bombası, revize edilmiş bir RPG-27 Tavolga sistemidir. Saldırı bombasının fırlatıcısı, tank karşıtı el bombası cihazının görünümünü neredeyse tamamen korudu. Revizyon sırasında, mühimmat uçuşunun farklı balistik özellikleri nedeniyle yalnızca nişan cihazları değiştirildi. Başlangıç cihazının geri kalanı aynı kaldı: uçlarında lastik kapaklarla kapatılmış katlanır bir fiberglas boru. Ateş edildiğinde, ikincisi imha edilir. Ateş etmeden önce, dövüşçü güvenlik pimini çekmeli, nişan cihazlarını açmalı ve fırlatma borusunu genişletmelidir. Bu prosedürler sırasında ateşleme mekanizması kurulur. Atış, özel bir kol kullanılarak ateşlenir. Asker, el bombasını savaş konumundan istifleme konumuna geri transfer etme yeteneğine sahiptir. Bunun için ateşleme mekanizması takımdan çıkarılır ve nişan cihazları katlanır ve çek ile sabitlenir.
Fotoğraf: A.V. Karpenko
RShG-1 sistemine en büyük ilgi, cephanesi. RPG-27 ve TBG-7V mermileri (RPG-7 bombası fırlatıcı için mühimmat) temelinde oluşturuldu. İlkinden, bir jet motoru ve stabilizatörlerle kuyruk bölümünü, ikinciden - savaş başlığından aldılar. Sonuç, termobarik bir savaş başlığı taşıyan 105 milimetre kalibreli bir jet cephanesiydi. İlginç özelliği, önde gelen şekilli bir şarjın kullanılmasıdır. Gerekirse, hafif zırhlı araçların korumasını aşar ve ardından 1,9 kilogram ağırlığında bir yakıt karışımı devreye girer. Özel koşullara bağlı olarak yüksek patlayıcı etkisi 5-6 kilogram TNT'ye eşdeğerdir.
El bombası, katı bir itici jet motoru kullanılarak fırlatıcıdan fırlatılır. Şarj miktarı, el bombası fırlatma borusundan çıkmadan önce tamamen yanacak şekilde seçilir. Bu, atıcının yanma riskini almasını engeller. Bu durumda 90 ° genişliğe sahip bir sektörde fırlatıcı arkasında yaklaşık 30 metre yarıçaplı bir tehlike bölgesi oluşur. Borudan çıktıktan sonra, el bombası akıntıya bir açıyla yerleştirilmiş kuyruk kanatlarını yayar. Mühimmatı çözerler ve böylece yörünge üzerinde dengesini sağlarlar.
105 mm roket güdümlü el bombası RShG-1, 8,3 kilogram ağırlığında ve atış pozisyonunda 1135 milimetre uzunluğa sahip. Jet motoru, saniyede 130 metre hızla bir el bombası fırlatır ve bu, 200 metreye kadar mesafedeki hedefleri etkili bir şekilde etkilemek için yeterlidir. Maksimum atış menzili üç kat daha yüksektir. Vuruş doğruluğu hem atıcının becerisine hem de dış etkenlere bağlıdır: yandan rüzgar, hedefin görünürlüğü vb.
Saldırı roketi bombaları RShG-1 ve RShG-2
RShG-2
İlk modelin roket saldırı bombasıyla eş zamanlı olarak, RPG-2 "Aglen" tasarımına dayanan RShG-26 adlı benzer bir sistem geliştirildi. RShG-1'de olduğu gibi, tanksavar bombasındaki gelişmeler yaygın olarak kullanıldı. Örneğin, başlatıcı yalnızca yeni manzaralar aldı ve tasarımının diğer tüm özelliklerini korudu. RShG-2 bombasını kullanma prosedürü, RShG-1 ve RPG-26'nın kullanımına benzer.
RShG-2 sistemindeki ana yenilik, jet mühimmatıydı. 73 milimetrelik orijinal Aglen tanksavar bombasının kalibresi Tavolga'nın kalibresinden daha az olduğundan ve sonuç olarak RShG-1'in sonucunda, Bazalt çalışanları TBG-7V mermisine dayalı yeni bir termobarik savaş başlığı geliştirmek zorunda kaldı. Aslında, RShG-2 bombasının savaş başlığı, RPG-7 için daha az yakıt karışımına sahip daha küçük bir el bombası tankıdır. Sigorta aynı kalır. Savaş başlığı, RPG-26 sistem mühimmatından ödünç alınan el bombasının kuyruk kısmı kullanılarak hedefe teslim edilir. Katı itici gaz, bombayı iter ve fırlatma borusundan ayrılmadan önce tamamen yanar. Yörüngede, el bombası, katlanan uçaklar nedeniyle dönerek sabitlenir. RShG-2 mermisinin savaş başlığı, 1,15-2,5 kilogram TNT seviyesinde yüksek patlayıcı etkiye sahip yaklaşık 3 kilogram yakıt karışımı içerir.
RShG-2 saldırı roket bombasının ilk modele kıyasla daha küçük kalibresi, diğer özelliklerde gözle görülür farklılıklara neden oldu. Yani, kullanıma hazır bir el bombası sadece dört kilogram ağırlığında ve 770 milimetre uzunluğa sahip. Atış, fırlatıcıyı 144 m / s'lik bir başlangıç hızıyla terk eder ve 350 metre menzile uçar. Etkili atış menzili yüz metre daha kısadır.
Fotoğraf: A.V. Karpenko
Ortak özellikler ve faydalar
Her iki saldırı bombası da düşman personelini, hafif zırhlı ve korumasız araçları ve barınakları vurabilir. Orijinal çekimlerin kullanımı sayesinde, nispeten küçük bir kalınlığa sahip tuğla ve beton duvarları kırabilirler. Bu, doğrudan bir pencereye veya kapıya çarpmadan binanın içindeki düşmanı yok etmenizi sağlar. El bombası ile püskürtülen yakıt karışımı, hem iç mekanlarda hem de açık alanlarda hedefleri vurmanızı sağlar. RShG-1 bombasının ek bir avantajı, yakıt karışımının hangi kısmının mühimmatın hareketini önemli ölçüde artıran bir duvarın veya zırhlı bir bariyerin arkasına düşmesi garanti edildiği için önde gelen şekilli şarjdır.
Yeni saldırı bombalarının özelliklerine ek olarak ekonomik avantajları da var. Eski gelişmelerin ve üretimde ustalaşmış ürünlerin yaygın olarak kullanılması nedeniyle RShG-1 ve RSHG-2 bombaları neredeyse teknolojik süreçte değişiklik gerektirmez ve Aglen veya Tavolga ile aynı üretim hatlarında üretilebilir. Aslında, saldırı bombalarının montajı için, sadece yeni nişan alma cihazlarının ve RShG-2 için bir savaş başlığının üretilmesi gerekiyor. Sistemlerin diğer tüm unsurları mevcut olanlardan ödünç alınmıştır. Saldırı bombalarının bir diğer avantajı da personelin eğitiminin kolaylığıydı. Tanksavar RPG-26 ve RPG-27'yi kullanmayı öğrenen bir asker, RShG-1 ve RShG-2'nin kullanımında hızla ustalaşabilir.
Üretim kolaylığı, ucuzluk, kullanım kolaylığı ve eğitim Rus ordusunu ilgilendirdi ve 2000 yılında her iki el bombası hizmete girdi. Her iki modelin de saldırı bombaları seri üretilir ve kara kuvvetlerine verilir. Jet alev püskürtücülerinden farklı olarak, RShG-1 ve RShG-2'nin yalnızca radyasyon, kimyasal ve biyolojik koruma birliklerine değil, aynı zamanda diğer birlik türlerine de gönderilmesi dikkat çekicidir. Haberlere göre, her iki el bombası modeli de özel kuvvetler tarafından terörle mücadele operasyonlarında yaygın olarak kullanılıyor. Özel kuvvetler onların yardımıyla müstahkem binalarda saklanan suçluları yok eder.
RSHG'nin zırhlı personel taşıyıcıları üzerindeki etkisi
RSHG'nin beton barınağa etkisi
Sitelerin malzemelerinde:
http://world.guns.ru/
http://weaponland.ru/
http://otvaga2004.ru/
http://weaponplace.ru/