Zeminler, inşaat teknolojisi arasında ahşap zeminler inşa ediyoruz
Katlar arasındaki ahşap zeminler genellikle ahşap, tuğla veya köpük bloklardan yapılmış evlerin düşük katlı özel yapımında kullanılır. Ahşap zeminler bir çok avantaj sunar: yapıyı daha ağır yapmazlar, ağır ekipmanı çekmeden yapabilirler, yeterli güce ve kabul edilebilir bir fiyata sahip olabilirler.
Ahşap zeminler için malzeme seçimi
Ahşap zeminler 8 metreden fazla olmayan bir aralık ile düzenlenmiştir. 50x150 ila 140x240 mm kesitli bir çubuktan gelen kirişler veya ana yatak yapıları olarak karşılık gelen çaptaki havlanmış bir kütük kullanılır. Kirişlerin adımı hesaplama ile belirlenir ve genellikle 0,6 ila 1 metre arasındadır. Kirişlerin üretimi sadece iğne yapraklı ağaç çeşitlerini alır - bir eğim üzerinde çalışırken mukavemeti sert ağaçlarınkinden önemli ölçüde daha yüksektir. Kirişler için kütük veya kereste, bir gölgelik altındaki havada iyice kurumuş olmalıdır. Bir balta balta ile vururken, ışınlar net ve net bir ses çıkarmalıdır. Kirişlerin uzunluğu, tuğlaların veya kütüğün yuvalarına sıkıca yaslanacak şekilde olmalıdır.
İnterfloor tavanları gerçekleştirmek için kirişlere ek olarak kullanın:
- 50x50 mm boyutlarında kranial çubuklar - her iki tarafta kirişlerin alt kısmına ve alt katın tavanına da bağlıdırlar;
- Yönetim kat alt katı. Bu amaçlar için, planlanmamış da dahil olmak üzere herhangi bir tahta alabilir;
- Üst kat döşemeleri - rendelenmiş yivli tahta;
- Yalıtım. Köpüklü plastikten farklı olarak lifli yalıtım, yanmayı desteklemediğinden ve iyi bir ses yalıtım özelliklerine sahip olduğundan, parke zeminlerde bir ısıtıcı olarak mineral plakaların veya haddelenmiş malzemenin kullanılması daha iyidir;
- İzolasyonu nem buharı neminden korumak için tasarlanmış hidro ve buhar bariyeri filmi;
- Ahşap ve bitüm macun için antiseptik, çatı kaplama malzemesi;
- Dekoratif döşeme ve tavan.
Zeminler arasındaki ahşap zemin teknolojisi
Duvarlar, genellikle evin inşaatı sırasında duvarlara döşenir ve bitirme işlerinin başlangıcından önce inşaat sonrasında üretilen tavanların inşaatı ile ilgili diğer tüm çalışmalar. Levhaları gerçekleştirmeden önce, elde edilen verilere göre kirişler üzerindeki yükü hesaplamak, kirişlerin boyutlarını ve kurulum adımını seçmek gerekir.
- Döşeme sırasında tuğla veya blok duvardaki zemin kirişleri, bu amaçla duvarda özel soketler gerçekleştirir. Yuvanın derinliği duvarın kalınlığının en az yarısı kadar olmalı, buhar geçirgen yalıtımı ile yapılıp gömülebilir.
Zeminler arasındaki ahşap zeminler, beton plakaların aksine, temelde ekstra bir yük oluşturmaz, bu nedenle, güçlü bir temel oluşturma maliyetini önemli ölçüde azaltabilirsiniz. Doğru uygulanan örtüşme yeterince güçlü ve dayanıklıdır, iyi ısı ve ses yalıtım özelliklerine sahiptir, ayrıca doğal malzemeler tavanların "nefes almasına" olanak tanır.
Ahşap kirişlerde zeminin örtüşmesi
Ahşap zeminleri düzenlemek için iki seçenek vardır: kirişlerde ve kütüklerde. Belirli bir iş yapma yönteminin seçimi, odanın bireysel özelliklerine ve sahiplerinin tercihlerine bağlıdır. Kirişler tarafından yapılan zeminlerin avantajları arasında, onların yüksek mukavemet ve düşük iş maliyeti düzeyi dikkate alınmalıdır. Ahşap kirişlerde zeminlerin nasıl oluşturulacağı hakkında aşağıdan düşünün.
İçindekiler:
Ahşap kirişlerde zemin inşası: hesaplamalar
Ahşap kirişlerin, betonarme ile kıyaslandığında kullanımı, daha uygun maliyetli bir maliyet ve iş kolaylığı ile karakterizedir. Ayrıca, taban neredeyse aynı güç özelliklerine sahiptir. Ahşap yapıların kullanımı evin genel ağırlığını ve temel tabanındaki yükünü azaltmaya yardımcı olur.
Ahşap bir evde yer kirişlerinin avantajları arasında şunları dikkate aldık:
- yüklerden önce yüksek dayanıklılık ve sertlik;
- betondan kirişlere kıyasla küçük ağırlık;
- uygun maliyetli;
- Özel teknik ekipman olmadan, kendi kendine montaj imkanı.
Ahşap kirişler üzerindeki zeminin düzenlenmesi için, birkaç kişi için yeterli topları sermek gibi özel ekipman gerektirmez. Yapının ana taşıyıcı elemanı ahşap kiriştir. Yüksekliği on ila otuz santimetre olan ve kalınlığı yediden yirmi santimetreye kadar olan bir tahta çubuk şeklindedir. Döşeme döşemelerinin en uygun adımı 65-100 cm arasında değişmekte olup, kirişin kesitini belirlemek için, odanın bireysel özelliklerini, binanın yükünü ve ağırlığını, açıklığı ve diğer önemli faktörleri hesaba katmalısınız. Keresteyi yerine takın, kenara monte edilmiş birbirine bağlı ahşap tahtalara yardımcı olacaktır. Zemin kütüklerinin kullanımı, döşeme plakalarının düzenlenmesi için en ekonomik seçenek olacaktır.
Belirli bir eve monte edilen kirişin kesitini belirlemek için, önce onu etkileyen yük seviyesini belirlemelisiniz. Toplam yükü belirlemek için, üst üste binmenin ağırlığı, insanlardan yük ve üzerine monte edilecek bağlantı parçaları dikkate alınır. Toplam yükün toplam değeri metrekare başına dört yüz kilogramdır. Bu değere bağlı olarak, kirişin kesiti ve boyutu tablo tarafından belirlenir:
Eğer açıklık yaklaşık 4 m ise, 65 cm'lik bir montaj adımıyla, 10x20 cm ölçülerinde bir kirişe ihtiyacınız olacaktır.Mekanın duvara monte edildiğinden emin olmak için kiriş uzunluğunun her iki tarafta 15 cm daha uzun olması gerektiğini unutmayın. Yani, kirişin uzunluğunu belirlemek için 400 cm 30 cm'ye eklenmeli, 4.3 m.
Ahşap kirişlerin doğru hesaplanması, yükü binaya uygun şekilde dağıtabileceğiniz en uygun malzemeyi seçmenize izin verir.
Ahşap kirişlerin döşenmesi, birbirine paralel bir yönde gerçekleştirilir. Aynı zamanda, kirişler arasındaki aralık, baca boruları ve zeminin diğer yapısal elemanları haricinde hemen hemen tüm alanlarda muhafaza edilmelidir. Ahşaptan yapılmış bir evde kirişlerin döşenmesi aralığı yaklaşık bir metredir. Ev, çerçeve teknolojisine göre yapıldıysa, bu mesafe 50 cm'ye düşürülür, eğer bu değer binadaki tasarım özelliklerine bağlı olarak artarsa, kirişler arasında yatak kapasitesini artıran ek bir eleman monte edilir.
Merdiven açıklığına yakın alanda kirişi sabitlemek için yer bulunmadığı takdirde, tahta bir cıvata şeklinde ek bir yapı buraya kurulmalıdır. Kirişlerin yerleştirileceği bir yer olacak. Bu durumda, kirişler doğrudan cıvata üzerine veya içine monte edilebilir. Kirişlerin kendilerine yüklenen yüklere kolayca dayanabilmesi için aşağıdaki şartlara uyulmalıdır:
- Kirişlerin yüksekliğinin optimal değeri, uzunluğunun en az yirmi dördünü olacaktır;
- kirişin genişliği en az yarısının yüksekliği olmalıdır;
- Eğer kiriş tavan arasına monte edilmişse, yüksekliğinin üçte biri yeterlidir.
Bu oranla, zemin düzenlemesi için kirişler için en iyi seçeneği seçmek mümkündür. Kirişlerin montajı, montaj olukları alanında gerçekleştirilirse, kirişlerin boyutu hafifçe artmalıdır. Kirişin kalınlığını azaltmak için, üst üste binmenin oldukça uzun olması durumunda, aralarında destek kolonları monte edilir.
Kirişlerin montajı, ev binaları, garajlar, kabinler veya diğer konut dışı binalarda gerçekleştirilirse, ortalama yük seviyesi azalır ve metrekare başına 100 ile 300 kg arasında değişir. Bu durumda, kirişlerin kesiti de azaltılmalıdır.
Kirişlerin belirtilen büyüklüğünü bulmayı başaramadıysanız, geleneksel tahtaları kullanarak bağımsız yapılarının bir çeşidi mümkündür. Aynı zamanda, birbirleriyle çivi yardımıyla birbirine bağlanan satranç düzeninde istiflenirler.
Evin içinde soba ve baca inşaatı devam ederken, kiriş ile kiriş arasındaki mesafenin otuz santimetreden az olmamasına dikkat etmelisiniz.
Ahşap kirişlerdeki zeminin üst üste binmesi: montaj kirişlerinin özellikleri
Ahşap kirişlerin sabitlenmesi doğrudan duvarda gerçekleştirilir. Tavan tavana yerleşirse, kirişler keresteden veya kütüklerden yapılmış duvarın son tepesine yerleştirilir.
Duvarda kirişe benzer büyüklükte bir delik açılmalıdır. Kirişi monte etmeden önce çeki ile astarlanmalıdır. Çok ince kirişler varsa, duvara 10-15 cm kadar monte edilir, bu durumda özel kesim metodu kullanılır. Kirişi, kırlangıç kuyruğu denen bir eklem kullanarak monte etmek mümkündür.
Bu seçenek aynı zamanda ahşaptan yapılmış evler için uygundur. Kirişi ahşaptan yapılmış bir evde sabitlemek için trapezoid derz kullanılır ve ekstra mukavemet için bir kelepçe takılır. Bu durumda, cıvata ve kiriş aynı seviyede olacaktır. Tavan kirişlerini monte etmenin en kolay yolu krank çubuklarını monte etmek ve kirişlerin üzerlerine sabitlemektir. Bu durumda, çubukların boyutu yaklaşık 5x5 cm olacaktır.
Evin blendaj yapılmış olması halinde, kirişin döşenmesi için duvar deliğine bir yuva şeklinde yerleştirilmelidir. Kirişin uçlarının her biri deliklerin içine yerleştirilmiştir. Aynı zamanda, kiriş için her bir yuva aynı seviyede olmalıdır. Yuvanın optimal derinliği yaklaşık 15-20 cm ve kiriş ile duvar arasındaki genişlik yaklaşık 1 cm'dir. Yuvaya takılı olan uçların her biri çekme ile kaplıdır. Bunu, kirişin antiseptik bir çözelti ile muamelesi takip eder. Böylece hizmet ömrünü uzatmak ve kaplamayı küf ve küften korumak mümkün olacaktır.
Çelik ankrajlarla çeki sabitleme seçeneği mümkündür. Ankrajın bir ucu yuvanın içine yerleştirilir, diğeri ise kiriş üzerinde vida ile sabitlenir, kirişin uzunluğu ise duvara girmeyecek ve tavanın farklı bir uzunluğuna sahip olacak şekilde hesaplanır.
Ev tuğladan yapılmışsa, ahşap kirişlerin montajı da yuvaların yapılmasını gerektirecektir. Kirişlerin tutulması için destek elemanlarıdır. Yuvaları olabildiğince sorunsuz bir şekilde oluşturmaya çalışın. Kirişlerin aynı seviyede ayarlanması için yuvaların tabanının somut bir çözelti ile dengelenmesi gerekecektir. Betonarme solüsyon tamamen kuruduktan sonra, yüzeyini ahşaptan koruyan bir çatı keçesi veya çatı kaplama levhası kurulur.
Yuvanın büyüklüğü, kirişin kalınlığından 6-10 cm daha büyüktür. Duvar ve ahşap kirişi arasındaki boşluk yaklaşık üç santimetre olmalıdır. Aynı zamanda, yuva derinliği 20-25 cm civarındadır, ancak kiriş içeride sadece 15 cm'ye ayarlanmıştır. Yuvaya yerleştirilen ahşap kirişlerin kesitler sıcak bitüm ile atlanmalıdır.
Daha sonra, iki katman halinde çatı malzemesi veya glassine ile sarılırlar. Bundan sonra, kiriş geri kalanı antiseptik özelliklere sahip bir çözelti ile kaplıdır. Kirişler yuvalara yerleştirildikten sonra, kırılmış taşın agrega olarak kullanıldığı somut bir çözelti yardımıyla dökülmelidir. Kirişlerin hizalanması duvarla aynı hizadadır.
Ahşap kirişlerdeki zeminin üstüste binmesi: zeminin özellikleri
Tavanın haddeleme kısmı, haddeleme tabanındaki tavandır. Döşemeleri yapmak için birkaç yol var. Çoğunlukla, kiriş üzerine 4x4 veya 5x5 cm kesitli kranial çubuklar monte edilir, krank çubukları, kiriş ile aynı hizada olacak şekilde monte edilir. Ardından tahta levhalar halinde tahta levhalar şeklinde tahta bir makara yerleştirilir, kalınlığı 10 ile 20 cm arasındadır ve aynı zamanda levhalar arasında boşluk olmamalıdır. Kartların değiştirilmesi, bitmiş ahşap veya düz kontrplak kalkanına yardımcı olacaktır. Alt zeminde eşit bir tavanın donatılması için, makaranın üstüne alçı levha veya kontrplak yerleştirilir.
Bir makara takmanın başka bir yolunu kullanarak, yeterince büyük değilse, tavan alanını önemli ölçüde artırmak mümkündür. Çubuklar, 4x4 cm kesitli bir ahşap kiriş üzerine monte edilir, üzerine bir makara yerleştirilir ve montajı kirişlere dik olarak yapılır. Bunu, daha önce kurulu çubukların kalınlığı ile aynı olan levhalar şeklinde dosyalama kurulumu takip eder.
Ayrıca, taşma imalatı için kalınlığı 6 cm olan bir çubuk da kullanılır.Kenç çubukları kiriş üzerine monte edilir, enine kesiti 4x4 veya 5x5 cm'dir.Ondan çubuğun döşenmesi sürecini takip eder.Aynı zamanda, çeyrek yöntemle çubukta bir kesik oluk kullanarak bağlanırlar. Kerestenin kalınlığı, kirişlerin yüksekliğine bağlıdır, aynı seviyede bulunmalıdır. Bu durumda, çubuk işlevi gerçekleştirir ve rulo ve dosyalama yapar. Ek olarak, kranial çubukların değiştirilmesi, kiriş içindeki montaj oluğunun üretilmesine yardımcı olacaktır. Bazı durumlarda, kirişlerin dibi açık ve işlenmemiş kalır. Bu yöntem, ülke tarzı bir odada kullanıldığında geçerlidir.
Ahşap kirişlerdeki zeminin cihazı: teknoloji performansı
Aşağıdaki, ahşap kirişler üzerinde zemin düzenlenmesi işlemidir. Her bir kiriş üzerinde, çubuklar, döşemenin yüzeyinin oluşturulduğu orantılı olarak ayarlanır. Bu aşama, uygun zeminin uygulanmasını ve kaba bir kaplamanın yapılmasını içerir. Bu nedenle, işte planlı olmayan bir tahta kullanılmasına izin verilir, ancak koruyucu malzemeler ve emprenye ile örtülmelidir.
Bunu su yalıtımı zemininde çalışma izler. En iyi seçenek, macun kıvamına sahip bir kil-kum harcı kullanmaktır. Su yalıtım çalışmalarını gerçekleştirmenin bir başka seçeneği de çatı keçesinin kullanılmasıdır. Yardımıyla, fazla yer kaplamayan yüksek kaliteli su yalıtımı sağlamak mümkündür. Bundan sonra, termal yalıtımın sağlanması süreci takip eder. Bu işleri yapmak için en popüler malzemeler kullanmaktır:
- cüruf, çubuklar arasında dökülür;
- mineral yün;
- köpük plastik;
- nepopolistirola;
- talaş veya genişletilmiş kil.
Yerdeki ahşap kirişler için en popüler yalıtım mineral yünüdür. Yüksek ısı yalıtım özelliklerine sahiptir, uzun bir hizmet ömrüne sahiptir, kemirgenlere karşı dayanıklıdır ve oldukça antiseptiktir.
Mineral yün, zemin yüzeyine rahatça oturacak şekilde monte edilir. Bundan sonra, bir buhar bariyeri monte edilir, çünkü bu malzeme ahşap bir zemine girebilen neme karşı dengesizdir.
Diğer eylemler, bitirme döşemesinin düzenlenmesi ile ilgilidir. Doğrudan kirişlere monte edilebilir, ancak en iyi şey sistemi gecikmeden ön yüklemektir. Bu nedenle, öncelikle, ilave alan ve havalandırma döşeme altına yerleştirilecek ve ikincisi, ahşap zemin tarafından yayılan gürültü seviyesi önemli ölçüde azaltılacaktır.
Buna ek olarak, yüzen bir ahşap zemin inşa etme seçeneği de mümkündür. Ahşap kirişler üzerindeki ısıtılmış zemin, duvarların yüzeyine rijit sabitleme ile karakterizedir. Ek olarak, mükemmel ses yalıtım özelliklerine ve düşük seviyede gıcırtıya sahiptir. Ahşap kirişlerde beton zemin hazırlamak için son kat bitirme malzemesi olarak, rendelenmiş döşeme, sunta, laminat, parke veya linolyum kullanılmaktadır.
Tuğla ve ahşap evlerde zemin ahşap parke nasıl yapılır
Çatışma, binanın gücünü büyük ölçüde etkileyen, inşa edilen evin unsurlarından biridir. Malzemeye bağlı olarak, ahşap ve betonarme (monolitik, prefabrik, prekast-monolitik) yapılardır. Özel düşük katlı inşaatlarda yapısal elemanların üretimi genellikle ahşap tahtaların, tahtaların veya tomrukların seçilmesidir, çünkü ahşap zeminlerin döşenmesi kurulum sırasında daha az emek gerektirir ve özel beceriler olmadan gerçekleştirilebilir.
içerik
Ahşap ve ebatlarına göre malzeme seçimi ↑
Özel bir ev inşa ederken, ahşap kirişlerin birbiriyle örtüşmesi kendi elleriyle inşa edildiğinde, bir işletmenin başarısı büyük ölçüde inşaat malzemesi seçiminin doğruluğuna bağlıdır. Tüm yapının omurgası olan çubuklar, sadece kendi ağırlığını algılamakla kalmaz, zemin kütlesinin baskısı altındadırlar, operasyonel yüklerden etkilenirler.
Kereste seçerken dikkat edilmesi gerekenler ↑
Bu amaçla yumuşak ağaç veya karaçam ağacının seçilmesi tavsiye edilir, çünkü bu tür malzemelerin sert ağaçlara göre en iyi mukavemeti vardır. Barlar, levhalar veya tomruklar kuru olmalıdır - nem% 14'ü geçmez. Genellikle, kereste, uygun depolama koşulları oluşturulduğunda bir yıl içinde bu tür bir nem kazanır.
Kirişler çok sayıda düğüm içermemelidir, eğik veya eğri belirgin olan ormanı reddetmek tavsiye edilir - lifler çubuk veya tahta boyunca yerleştirilmelidir. Kerestenin bir antiseptik ve ahşabın ateş direncini arttıran bir bileşim ile işlenmesi iyi bir şeydir.
Çubukların veya kütüklerin boyutlarının seçimi ↑
Ahşap zeminlerin kullanıldığı yere bağlı olarak, yapının güvenilirliğine bağlı olduğu bölümün büyüklüğüne göre bir dizi çubuk veya levha yapılması gerekmektedir. Bir interfloor site inşa ediliyorsa, bu bölümün üzerine aynı şartlar getirilir ve tavan döşemesi yapıldığında, kirişlerin kalınlığı daha az olabilir. Malzemeyi seçerek, tabloları takip ederek, panoların, günlüklerin veya günlüklerin kesitini hesaplayabilirsiniz.
Her ne kadar yükün katlardaki değerinin artmasını sağlayamasanız da, odanın büyük miktarda mobilya ya da diğer iç mekanlara yerleştirilmesi planlanmamışsa. Bu durumda, kirişlerin kesitini seçmeye yardımcı olan başka bir masa yardımcı olacaktır, odanın zeminindeki yükü dikkate alarak.
Döşeme için çubuk veya levhaların hazırlanması
Malzemeyi doğru bir şekilde seçerek, zemin döşemesinin kurulumuna devam edin. Evin içinde düzgün bir şekilde yapılmış ahşap zemin yapının tüm çerçevesinin sağlamlığını sağlar ve bunun için kirişlerin uzunluğunu doğru olarak ölçmek ve bunları düzenlemek için kalibre etmek gerekir.
Kesit tarafından seçilen malzemeden, yük taşıyıcı duvarlarda yapıyı destekleme rolünü oynayacak olan “stok” mesafesi dahil olmak üzere, tam büyüklükteki kirişler hazırlanır. Destek için en az 10 cm'lik bir çubuğun kullanılması gerekir ve duvar kalınlığının en az 2 / 3'ü genellikle bir destek platformu olarak kullanılır.
Tavanın döşendiği açıklığın uzunluğu güvenlik için 6 metreyi geçmemeli, ideal örtüşme mesafesi 4-5 m olmalıdır. yapısı.
Hazırlanan çubukların veya levhaların yerleştirildiği adımı hesaplarken, SNiP 2.01.07-85'te yansıtılan verilerin kullanılması gerekir. Bu belgeye göre, izin verilen toplam yük değerlerine göre yönlendirilmeniz gerekir:
- zemin 350-400 kg / m² dahil olmak üzere interfloor overlappings;
- Yüksüz bir tavan arası oda için 130-150 kg / m²;
- 250 kg / m²'ye kadar tavan arası kullanılır.
Bacakları düzgün bir şekilde dağıtmak için, ikinci katın ahşap kirişler üzerinde yeterince dayanıklı olmasını sağlayan adım hesaplama tablosunu kullanabilirsiniz.
Ahşap zeminlerin montaj teknolojisi ↑
Kirişler dikkatlice dağıtılmalı, birbirleriyle tamamen yatay ve paralel olmalıdır. Çubukların veya plakaların yerleştirilmesinin aralığı tüm alanın üzerinde aynı olmalıdır.
Döşemenin izin verilen sapması, kiriş uzunluğunun 1 / 3'ünden fazla olmamalıdır, yani sapmanın uzunluğu, kirişin 3.5 m uzunluğunda 10 mm'den fazla olmamalıdır. Eğer açıklık büyükse ve gerekli gücü oluşturmak için kesit yeterli değilse, dikey kolonlar kurabilir ve ek yatak duvarları oluşturabilirsiniz. Ek kolonlar veya taşıyıcı duvarlar monte edilirken, özel delikli bağlantı elemanları kullanılır.
Yatağın destekleyici elemanlarıyla temas ettiği yerlerde, örneğin, amortisör bandını içeren yalıtım malzemelerini döşemeniz gerekir. Su geçirmez olarak da kullanılabilecek çeşitli kauçuk veya tabaka kauçuk tabakaları kullanabilirsiniz.
Çoğunlukla, delikli metalden yapılmış özel braketleri kullanmaya başladılar, bu sayede kirişlerin montajı, destekleyici duvar, enine bağlantı çubukları ve kısa çubuklar ile uçtan uca gerçekleştirilebilir. Örneğin, ikinci katın üst üste binişinin, bir merdiven katının yeri veya baca geçişi için bir açıklıkla nasıl yapılacağı netleşir.
Böyle bir bağlantının bazı avantajları vardır:
- T şeklindeki düğüm güvenilirlik açısından farklılık gösterir;
- kurulum hızlı ve yapının gücünü koruyan koltuğun koltuğunu indirmeden yapılır;
- duvarda, duvarın yalıtım özelliklerini ihlal etmeyen durdurma kirişi için bir oyuk oluşturmaya gerek yoktur;
- Kapalı olan açıklığın genişliğinden daha kısa uzunluktaki kirişlerin kullanılması mümkün hale gelir.
Ardından, gerekli döşeme katmanlarına sahip olan döşeme plakalarına takın. Yalıtım katmanlarının sayısı ve kullanılan malzeme türü örtüşmenin türüne bağlıdır.
Ahşap zemin çeşitleri ↑
Evlerin bodrum katı ve tavan arası alanı var ve genellikle çatı katını donatıyorlar. Bu, farklı durumlarda farklı gereksinimlerin uygulandığı örtüşme tipine bağlıdır.
Aşağıdakilere göre aşağıdaki taşıma tonozları bölümleri vardır:
- Yerleşim alanlarını birbirinden ayıran, iyi yalıtım gerektirmeyen interfloor çakışması. Ana gereklilik iyi ses yalıtımıdır.
- Tavan arası yaşam alanlarından ayrılan çatı katı. Isıtmalı tavana (çatı katı) bağlı olarak veya çatının altındaki odada ısıtma yoktur, döşeme gerekli yalıtım malzemesinden yapılır. Ancak, yoğuşma oluşumunu engelleyen bir buhar bariyeri tabakası gereklidir.
- Bodrum ya da bodrum katı, bodrum katı arasında hizmet vermektedir. Burada ilk olarak, aşağıdan gelen soğuğu kesen yalıtım var.
Döşeme gereksinimlerine bağlı olarak, belirli bir kalınlığa yalıtım katları, buhar bariyeri veya ses yalıtım malzemeleri eklenir.
Bir tuğla evde zemin inşaatı özellikleri ↑
Kasa taş duvarlara monte edilirse, kirişlerin uçlarını çatı keçesi ile sarmak veya su geçirmezlik sağlamak için reçine ile tedavi etmek gerekir. Tuğla evdeki katlar arasındaki ahşap zeminleri destekleyen kirişlere destek olarak kullanılan duvardaki delik, havalandırma için bir boşluk olduğu bir büyüklükte yaratılmıştır. Bu, kondens oluşumunu önleyecek ve ahşabı tahripten daha uzun süre koruyacaktır.
Kendi ellerinin kurulumu için prosedür:
- Bir evin inşası sürecinde, kirişlerin nasıl monte edileceğini unutmadan, istenilen yükseklikte duvarlarda 15 cm ile 20 cm arasında bir derinliğe sahip nişler düzenlenmiş olup, özellikle çift silikat tuğlalardan yapılmış duvarların inşa edilmesine yönelik nişler oluşturmak uygundur.
- Montajdan önce, kurulumdan sonra havalandırmayı iyileştirmek için kütüklerin uçlarını 60 ° -70 ° açıyla kesin, özel bileşenlerin ek işlemlerini yapın.
Ahşap bir evde kurulum kuralları ↑
Binanın hangi malzemeden yapıldığına, evin içindeki katlar arasında nasıl örtüştüğüne bağlıdır. Ahşap duvarlı binaların inşasında, bazı nüanslar da vardır.
Kerestenin ahşabın montajı, özel fenerlere göre kendi elleriyle yapılır - başlangıçta monte edilen aşırı sapanlar, daha sonra aradakileri düzeltmek için yönlendirilir. Aşırı ışınları sabitlerken en yakın duvara 5 cm'den daha yakın yerleştirilmemeleri gerektiğini dikkate alınız. Bu boşluğu kullanarak bir yalıtım katmanı yerleştirin.
Destek için nişler önceden hazırlanamaz - inşa edilmiş duvarlarda, bir elektrikli veya testere kullanarak gerekli olukları kesin.
Ahşap bir evde zeminin aşamalı kurulumu:
- Kurulumdan önce, uçlar kurulumdan sonra havalandırmayı iyileştirmek için 60 ° -70 ° 'lik bir açıda kesilir ve özel işlemlerle ek işlemler yapılır.
- Çubukların uçlarını bitüm ile işledikten ve çatı malzemesini sarmaladıktan sonra, bir niş içine koyun. Aşırı ışınlarla döşemeye başlayarak, yatay konumlandırma seviyesini kontrol ederek ara vermeye devam edin.
- Her üçüncü veya dördüncü kirişin döşenmesi sırasında, ankraj cıvataları veya başka tutturucular, örneğin köşebentler kullanılarak duvara tutturulur.
- Daha sonra, levhalara dik olarak, tahtaları monte etmek için sandığı hazırlarken 50x50 veya 40x40'lık çubukları sabitlerler.
- Hiçbir rendelenmiş tahtalar veya ahşap tahtalar kullanmak en iyi dikili kaba zeminler.
- Üst üste binme işleminin gerçekleştirilmesi, sac malzeme veya ışık levhalarının alttan çivilenmesi.
- Her biri belirli bir görevi yerine getirirken, alt zemine bir yalıtım katmanı sabitlenir. 1. kat evin üst üste binmesi durumunda, bodrum katındaki soğuktan korumak için ısı yalıtım tabakası döşenmelidir. Zemin 2. katta döşendiğinde, iyi bir ses yalıtımı sağlamak için yeterlidir.
- Yalıtımın üstünde, planlı döşeme tahtalarının tutturulduğu kirpiklere yapışırlar. Kartlar yerine OSB plakasını kullanabilirsiniz.
- Son üst tabaka, muşamba, seramik karo, laminat veya parke olabilir.
Gazbeton beton evinde interfloor tonoz yapımı ↑
Ana özellik, tüm pozitif özelliklerine sahip gaz betonunun yeterli güce sahip olmamasıdır. Bu nedenle, normal gaz betondan iki kattan fazla binaların yapılması tavsiye edilmez.
Gaz betonunda bir tonozun montajı ile ilgili adım adım talimat ↑
Zeminler arasındaki zeminlerin döşenmesi için, özellikle de bir gaz betonu evinin 2. katındaki tavanın monte edilmesi gerektiğinde, binanın veya binanın çevresinin etrafında bulunan betonarme kuşaktan takviyeli bir destek hazırlayın.
Kendin yap iş aşamaları:
- Kirişlerin uçları, kurulumdan sonra havalandırma için ek bir boşluk oluşturan, 60 ° -70 ° 'lik bir açıda kesilmelidir.
- Daha sonra, duvar ile temas eden yerlerdeki çubuklar, destek yapısının aşınmasını önleyen çatı keçesi ile sarılır. Havalandırma sırasında ahşabın nemi çıkarmak için uç açık bırakılmalıdır.
- Yatmak için bir niş oluştururken, ağaç ve duvar arasındaki boşluk en az 50 mm olacak şekilde boyutlarını hesaplamanız gerekir. Kirişler döşendikten sonra, yalıtım bu boşlukta, örneğin mineral yünü içine yerleştirilir.
- Kurulum, tavan çubuklarını ahşap kirişlere monte ederek aşırı çubuklarla başlar. Ardından, ara sleg'i kurun ve kurulumu inşaat seviyesinde kontrol edin.
- Kirişli kemer, metal köşeler, çıtçıtlar veya özel plakalar kullanılarak güçlendirilmiş kayışa sabitlenir.
- Bir sonraki adım, kirişlerin dibine sabitlenmiş panoların ve çubukların yerleştirilmesidir.
- Alt katmanı sabitledikten sonra yapılar yalıtım katmanını dağıtır, üst üste binme tipine bağlı olarak özelliklerini seçer - ısı yalıtımı sağlar, ses yalıtımı veya su yalıtımı geliştirir.
Bitirme işleri ve önerileri ↑
Sonunda, bitmiş bir zeminin üzerine monte edildiği gecikmeler üstüne serilir. Çatının alt kısmı da rafine edilir, kılıf kaplama, sunta, kontrplak veya diğer son kat kaplama malzemesidir.
Ahşaptan yapılmış her türlü katın, bir ev inşa edilirken daha çok tercih edilir - ahşap zemin yapıları daha az maliyet gerektirir ve çok emek gerektirmez. Kereste kullanarak, herhangi bir türden zemin inşa edebilirsiniz - interfloor, tavan arası veya bodrum (zemin). Yükün doğru bir şekilde hesaplanması ve yapının sağlamlığını ve dayanıklılığını sağlayacak olan inşaat için kerestenin doğru seçilmesi gerekir.
Katlar arasında ahşap zeminler inşaatı: detaylı inşaat teknolojisi
Özel alçak katlı ahşap evler inşa edilirken, en sık ahşap zemin döşemeleri arasında beton bloklar veya tuğlalar inşa edilir. Bu yapıların, alternatif beton levhalarla karşılaştırıldığında, çeşitli avantajları vardır. Ahşap zeminler duvarlara aşırı yüklenmez, kurulum sırasında kaldırma ekipmanlarının kullanılmasını gerektirmez. Ayrıca, yüksek mukavemet, dayanıklılık ve uygun fiyat var. Bu tür tavanların montajı oldukça basittir, bu yüzden birçok ev ustası kendileri yapar.
Zemin yapısı
Ahşap döşemenin temeli, taşıyıcı duvarlarda tutulan ve yapı elemanlarının geri kalanı için bir çeşit “temel” olarak hizmet eden kirişlerdir. Üst üste binme işlemindeki kirişler tam yükü taşıyacağından, özellikle uygun hesaplamalarına dikkat edilmelidir.
Kirişler için genellikle katı veya yapıştırılmış lamine ahşap, kütükler ve bazen tahtalar (tek veya tırnak veya zımba ile tutturulmuş) kullanılır. Kaplamalar için, yüksek eğilme mukavemeti ile ayırt edilen yumuşak ağaç çubuklarının (çam, karaçam) kullanılması arzu edilir. Ahşap levhalar çok daha esnek çalışırlar ve yük altında deforme olabilirler.
Taslak panolar (OSB, kontrplak), her iki taraftaki tavan kirişlerine tutturulmakta, bunların üzerine ön kapağı diktirmektedir. Bazen ikinci katın zemini, kirişlere sabitlenen kütükler üzerine serilir.
Birinci katın yan tarafındaki ahşap tavanın tavanı ve ikinci katın (tavan arası, tavan arası) - zemin olacağını hatırlamakta fayda var. Bu nedenle, zeminin üst kısmı döşeme malzemeleri ile kaplanmıştır: bir levha kazık, laminat, linolyum, halı vb. Alt kısım (tavan) - fıçı tahtası, alçıpan, plastik paneller, vb.
Kirişlerin varlığı nedeniyle, taslak panolar arasında bir boşluk oluşur. Ek özelliklere çakışma eklemek için kullanılır. İkinci katın amacına bağlı olarak, tavanın kirişleri arasında, yalıtkan veya ses geçirmez malzemeler bulunur, nemden su yalıtımı veya buhar bariyeri ile korunur.
İkinci katın ısıtılmayacak ıssız bir çatı katı olması durumunda, tavanın inşasında ısı yalıtımı zorunlu olarak döşenir. Örneğin, bazalt yünü (Taşyünü, Parock), cam yünü (Isover, Ursa), köpük vb. Yalıtım tabakasının altında (ilk ısıtılmış katın yanından), bir buhar bariyeri filmi (asfalt, polietilen ve polipropilen filmler) yerleştirilir.
Su buharı absorbe etmeyen EPS, ısı yalıtımı olarak kullanıldığında, “kek” den gelen buhar bariyeri filmi hariç tutulabilir. Nemi engelleyen ve nemini kaldırabilen, ısı izolasyonlu veya ses geçirmez malzemelerden, su yalıtım filmi tabakası döşenir. Sonlandırma sırasında tavan arası atmosferik nem olasılığının dışlanması durumunda, yalıtım su yalıtımıyla korunamamıştır.
İkinci kat ısıtmalı ve yaşam alanı olarak planlanırsa, o zaman zeminin “pastası” ek ısı yalıtımına ihtiyaç duymaz. Bununla birlikte, insanlar üst üste binme sırasında hareket edebilecek olan gürültünün etkisini azaltmak için, kirişler arasına ses geçirmez bir tabaka konur (genellikle normal ısı yalıtım malzemeleri kullanılır).
Örneğin, bazalt yün (Rockwool, Parock), cam yünü (Isover, Ursa), köpük plastik, ses emici ZIPP paneller, ses geçirmez membranlar (Tecsound), vb. Su buharını (bazalt yünü, cam yünü) emebilecek malzemeler kullanıldığında, zemin zemini ve ses yalıtıcısı arasına bir buhar bariyeri filmi yerleştirilir ve ses yalıtıcısının üstüne su yalıtımı yerleştirilir.
Duvara kiriş tutturma
Döşeme kirişleri duvarlara çeşitli yollarla bağlanabilir.
Tuğla veya kereste evlerinde kirişlerin uçları oluklara (“yuva”) kaydırılır. Çubuklar veya kütükler kullanılıyorsa, duvarlardaki kirişlerin derinliği en az 150 mm olmalıdır, eğer tahtalar - en az 100 mm.
Kirişlerin "yuva" duvarlarına temas eden kısımları su geçirmezdir ve iki katmanlı çatı malzemesi ile sarılır. Ahşapların serbestçe solunmasını sağlamak için kirişlerin uçları 60 ° C'de kesilir ve yalıtılmadan bırakılır.
“Yuvada”, kiriş ve duvar arasında (her taraftan), 30-50 mm'lik havalandırma boşlukları bırakılır, bunlar ısı yalıtımı (tow, mineral yün) ile doldurulur. Kiriş, 30-40 mm kalınlığında bir antiseptik ve hidro-yalıtımlı ahşap tahtadan oluğun tabanı üzerinde desteklenir. Yivin kenarları moloz ile doldurulabilir veya 4-6 cm çimento harcı ile kaplanabilir.Tüm beşinci kiriş ayrıca bir ankraj kullanılarak duvara tutturulur.
Ahşap evlerde kirişler 70 mm'den daha az olmayan duvarların oluklarına gömülür. Gıcırtıları önlemek için, oluk ve kiriş duvarları arasında su geçirmez malzemeler döşenir. Bazı durumlarda, kirişler duvarlara kesilmiş, kırlangıç derzleri vb.
Ayrıca kirişler metal destekler - çelik köşeler, kelepçeler, köşebentler kullanılarak duvara monte edilebilir. Duvarlara ve kirişlere kendinden diş açan vidalarla veya ahşap vidalarla bağlanırlar. Bu montaj seçeneği, en hızlı ve teknolojik olarak gelişmiş, ancak duvar oluklarına kirişler yerleştirmekten daha az güvenilirdir.
Döşeme kirişlerinin hesaplanması
Zeminin yapımını planlarken, öncelikle tabanının yapısını, yani kirişlerin uzunluğunu, sayılarını, enine kesit ve aralıklarını hesaplamalıyız. Bu, çakışmalarınızın ne kadar güvenli olacağını ve işletme sırasında ne kadar yükün dayanabileceğini belirler.
Kiriş uzunluğu
Kirişlerin uzunluğu, açıklığın genişliğine ve kirişlerin sabitlenme yöntemine bağlıdır. Kirişler metal desteklere monte edilirse, uzunlukları açıklığın genişliğine eşit olacaktır. Duvarların oluklarına gömüldüğünde, kirişlerin uzunluğu, kirişin iki ucunun açıklıklarının ve derinliklerinin yuvalara toplanmasıyla hesaplanır.
Kiriş pozisyonu
Kirişlerin eksenleri arasındaki mesafe 0.6-1 m aralığında tutulur.
Kirişlerin sayısı
Kirişlerin sayısının hesaplanması şu şekilde gerçekleştirilir: Aşırı ışınları duvarlardan en az 50 mm uzağa yerleştirmek için plan yapın. Kalan huzmeler, seçilen aralığa (adım) uygun olarak aralık boşluğuna eşit olarak yerleştirilir.
Kiriş bölüm
Kirişler dikdörtgen, kare, dairesel, I kesitli olabilir. Ama klasik versiyon hala bir dikdörtgen. Sık kullanılan parametreler: yükseklik - 140-240 mm, genişlik - 50-160 mm.
Kiriş bölümünün seçimi, planlanan yüklemeye, açıklık genişliğine (odanın kısa kenarı boyunca) ve ışın yerleştirme aralığına (zift) bağlıdır.
Kirişin yükü, kendi ağırlığının (zemin katları için - 190-220 kg / m 2) geçici (işletimsel) yük (200 kg / m2) ile toplanmasıyla hesaplanır. Genellikle, ameliyat edilen zeminler için yükün 350-400 kg / m2 olduğu varsayılır. X işletilmeyen çatı katları için, 200 kg / m2'ye kadar daha küçük bir yük alabilirsiniz. Eğer önemli konsantre yükler varsa (örneğin, büyük bir banyodan, havuzdan, kazandan, vb.) Özel hesaplama gereklidir.
Kirişler, maksimum genişliği 6 m olan kısa bir açıklık boyunca döşenir, daha geniş bir açıklıkta, kirişin sarkması kaçınılmazdır, bu da yapının deformasyonuna yol açacaktır. Ancak, bu durumda bir çıkış yolu var. Geniş bir açıklıktaki kirişleri desteklemek için sütunlar ve destekler oluşturur.
Kiriş kesiti doğrudan açıklık genişliğine bağlıdır. Yayılma ne kadar büyük olursa, üst üste binmeyi seçmeniz gereken daha güçlü (ve dayanıklı) ışın. Üst üste binen kirişler için ideal açıklık 4 metredir. Eğer genişlikler daha genişse (6 m'ye kadar), daha yüksek bir kesite sahip standart olmayan kirişler kullanmanız gerekir. Bu ışınların yüksekliği, açıklığın en az 1 / 20-1 / 25'i olmalıdır. Örneğin, 5 m'lik bir açıklığa sahip, 200-225 mm yüksekliğe ve 80-150 mm kalınlığa sahip kirişlerin kullanılması gereklidir.
Tabii ki kiriş hesaplamalarını bağımsız olarak gerçekleştirmek gerekli değildir. Kirişlerin boyutlarının algılanan yüke ve açıklığın genişliğine olan bağımlılığını gösteren hazır tabloları ve diyagramları kullanabilirsiniz.
Hesaplamaları yaptıktan sonra, cihaza çakışma yapabilirsiniz. Tüm işlemleri göz önünde bulundurun, duvarlardaki kirişlerin sabitlenmesinden başlayarak, bitirme kaplamasıyla bitirin.
Ahşap Döşeme Teknolojisi
1. Aşama. Döşeme kiriş montajı
Çoğu zaman, kirişler duvarların oluklarına yerleştirilerek monte edilir. Bu seçenek, tavanın montajı evde yapıldığında mümkündür.
Bu durumda yükleme işlemi aşağıdaki gibidir:
1. Antiseptik ve alev geciktiricilerle kaplı kirişler. Bu, ahşap yapıların çürümeye ve yangın güvenliği sağlama eğilimini azaltmak için gereklidir.
2. Kirişlerin uçları, 60 ° 'lik bir açıda kesilir, bitüm macunu ile boyanır ve 2 kat halinde (su yalıtımı için) çatı kağıdına sarılır. Aynı zamanda, uç, içinden serbest su buharı için açık kalmalıdır.
3. Duvarlardan en az 50 mm uzağa yerleştirilmiş iki aşırı kirişin montajı ile kuruluma başlayın (minimum).
Çubuklar 100-150 mm'de "yuva" ile başlar ve ahşap ile duvarlar arasındaki havalandırma boşluğunu en az 30-50 mm arasında bırakır.
4. Kirişlerin yatay pozisyonunu kontrol etmek için kenardaki üst düzlemin kenarına uzun bir tahta yerleştirilir ve bunun üzerinde bir kabarcık seviyesi bulunur. Kirişleri seviyeye hizalamak için, oluğun alt kısmına duvardaki farklı kalınlıktaki tahta kalıpları uygulayın. Kalıplar bitümen mastik ile önceden işlenmeli ve kurutulmalıdır.
5. Kirişin gıcırdamasını önlemek ve soğuk havanın girişini engellemek için boşluk mineral yalıtım veya çekme ile doldurulur.
6. Geri kalan kontrol panelindeki kalan, ara kirişleri yerleştirin. Duvarların yuvalarında kurulma teknolojisi, aşırı ışınların kurulumundakiyle aynıdır.
7. Her beşinci kiriş ayrıca duvara bir ankrajla tutturulur.
Ev zaten inşa edildiğinde, döşeme için kirişlerin montajının metal desteklerle yapılması daha kolaydır. Bu durumda, yükleme işlemi aşağıdaki gibidir:
1. Kirişler alev geciktiriciler ve antiseptiklerle emprenye edilir.
2. Duvarlarda, aynı seviyede, kirişlerin hesaplanan adımına uygun olarak, destekler (köşebentler, kelepçeler, köşebentler) sabittir. Sabitleme vidalarla veya vidalarla yapılır, desteklerin deliklerine vidalanır.
3. Kirişler destekler üzerine yerleştirilir ve kendinden kılavuzlu vidalarla sabitlenir.
2. Aşama. Krank çubukları (gerekirse)
Zemin yapısının “pastasını” üstte, yani ikinci kattan döşemek daha uygunsa, 50x50 mm kesitli kranial çubuklar kirişlerin kenarları boyunca doldurulur. Çubukların alt kısmı kirişlerin yüzeyi ile aynı hizada olmalıdır. Tavan için kaba bir temel olan rulo levhaların döşenmesi için kranyal çubuklar gereklidir.
Zemin döşemenin alt kısmından, alttan rulo levhalar kesilirse, kranial çubuklar olmadan yapılması mümkündür. Bu durumda, kendinden kılavuzlu vidalar kullanarak doğrudan kirişlere monte edilebilirler (tırnaklar, tavana dikey olarak vurmak zor olduğu için uygun değildir).
3. Aşama. Tavanın taslak temelleri için sarmal levhaların tutturulması
İkinci katın yanından monte edilirken, üst üste binme levhaları, çivi veya kendinden diş açan vidalarla (OSB, kontrplaklar mümkündür) kraniyal çubuklara sabitlenir.
Ruloyu birinci kata takarken, levhalar kendinden kılavuzlu vidalar kullanarak alttan kirişlere sabitlenir. Gerekirse, kirişler arasında kalın bir yalıtım tabakası veya ses yalıtımı malzemesi döşeyin, aşağıdaki dosyalama panoları seçeneği tercih edilebilir. Gerçek şu ki, kranial çubuklar, ara-içi boşluğun bir kısmını "yiyor" ve kullanımları olmadan, üst üste binme kalınlığının, yalıtım malzemesi ile tamamen serilebileceğidir.
4. Aşama. Buhar izolasyonu (gerekirse)
Buhar bariyeri, içeriye buhar girme riski veya kondens oluşumu riski varsa, yalıtımın önünde (bir ses yalıtıcısının fonksiyonlarını da yerine getirebilir) tavanın inşasına döşenir. Bu, eğer örtüşme katlar arasında düzenlenirse, birincisi ısıtılırsa ve ikincisi değilse gerçekleşir. Örneğin, ilk yerleşim yerinin üzerinde ısıtılmamış bir tavan veya çatı katı oluşturulmuştur. Ayrıca, buhar birinci kattaki ıslak odalardan, örneğin mutfaktan, banyodan, havuzdan vb. Zemin yalıtımına nüfuz edebilir.
Buhar bariyeri, zemin kirişlerinin üstüne serilir. Tuvaller üst üste gelecek şekilde, bir sonraki tuvalin kenarlarını 10 cm olacak şekilde üst üste yerleştirdiler.İlaçlar inşaat bandıyla yapıştırıldı.
5. Aşama. Cihaz yalıtımı veya ses yalıtımı
Üst döşeme levhaları veya rulo ısı veya ses izolatörleri arasındaki kirişler arasında. Çatlakların ve boşlukların önlenmesi gereklidir, malzemeler kirişlere sıkı bir şekilde oturmalıdır. Aynı nedenden dolayı, birbirine birleştirilmesi gereken düzeltmeyi kullanmak istenmez.
Tavandaki çarpma gürültüsünün oluşmasını azaltmak için (konut üst katı ile), kirişlerin üst yüzeyine minimum 5,5 mm kalınlığında ses yalıtım şeritleri yerleştirilir.
6. Aşama. Su yalıtım filmi döşeme
Isı veya ses yalıtım tabakası üzerine bir su yalıtım filmi yerleştirilir. Üst kattan yalıtım malzemesine nemin girmesini önler. Üst katın ıssız olması durumunda, hiç kimse buradaki katları yıkamamaktadır ve atmosferik nemin nüfuz etmesi de engellenecektir, su yalıtım filmi kullanılamaz.
Su yalıtım filmi, 10 cm örtüşen levhalarla döşenir ve derzler, yapıya nem girmesini önlemek için bant ile yapıştırılır.
7. Aşama. Alt zemin için sabitleme tahtaları (kontrplak, OSB)
İkinci katın zemini için kaba bir temel, üstte bulunan kirişler boyunca dikilir. Düzenli panoları, OSB veya kalın kontrplak kullanabilirsiniz. Sabitleme vida veya çivi ile yapılır.
8. Aşama. Üst üste binen alt ve üst kaplama kaplamalarını kaplama
Taslak tabanın üstünde, tavanın altında ve üstünde, herhangi bir uygun malzeme döşenebilir. Zeminin üst tarafında, yani, ikinci katta, laminat, parke, halı, muşamba vb. Düzenlerler. Konut dışı bir tavanın zemini düzenlenirken, taslak panolar kırpılmadan bırakılabilir.
Birinci katın tavanı olarak kullanılan tavanın alt yüzeyinde tavan malzemeleri dikilir: ahşap kaplama, plastik paneller, alçıpan yapılar vb.
Çakışma işlemi
İnşaat, küçük bir adımla atılan geniş bir güvenlik sınırına sahip kirişler kullanmışsa, böyle bir üst üste binmenin uzun bir süre için tamir edilmesi gerekmeyecektir. Yine de düzenli olarak kirişlerin gücünü kontrol etmeniz gerekiyor!
Kirişler böcekler tarafından tahrip olursa veya su basması sonucu güçlendirilirler. Bunun için zayıflamış ışın çıkarılır, yenisi ile değiştirilir veya dayanıklı tahtalarla güçlendirilir.
Zeminler arasında parke döşeme
Katlar arasında parke zeminler hemen her türlü bina için uygundur. Ahşap, tuğla ve beton yapılar ile uyumludur. Yapılar sadece katlar arasında değil, aynı zamanda tavan ve bodrum katlarında da monte edilir. Bu odalarda, onlar olmadan yapamazsınız, ancak katlar arasındaki ahşap zemin inşası bodrum yapılarından farklıdır.
Ahşap zeminler özellikleri
Örtüşme cihazı, çoğunlukla sadece ahşap elemanlar içerir. Ancak, tavanı bitirmek ve zemin kesinlikle herhangi bir malzeme kullanılır. Ana şey, yapının kendisini doğru bir şekilde kurmaktır.
Döşemenin en önemli işlevlerinden biri ses yalıtımıdır. Levha malzemeleri de dahil olmak üzere ağaç üzerinde herhangi bir yalıtım malzemesinin monte edilmesi çok kolaydır. Üstte herhangi bir modern kaplamayı kolayca monte edebilirsiniz.
Ahşap yapımında çok önemli bir avantaj - hafif. Ahşap zemin elemanları, binanın temeli üzerinde önemli bir baskı oluşturmaz. Bu nedenle, genellikle ışık temelli evlerde kullanılırlar.
Kurallara göre yapılan montaj, odanın doğal havalandırmasına katkıda bulunur. Aynı zamanda, odaların ısı ve ses yalıtımı rahatsız edilmez.
Genel olarak, ahşap yapılar çok dayanıklıdır. Hafif ve dayanıklı tavanlar oluşturmaları için kısa sürede izin verirler.
Zeminler için teknik gereksinimler
İnterfloor yapıları aşağıdaki unsurlardan oluşmaktadır:
- kirişler;
- paralel çubuklar;
- tahta tabakası;
- ısı ve ses yalıtım katmanı;
- su yalıtım filmi;
- fuar panosu;
- havalandırma boşluğu;
- baza.
Aşağıdaki yapılar zemin yapıları için tavsiye edilir:
- Tavanın monte edildiği katlar 10 dereceden fazla bir sıcaklık farkına sahipse, yalıtım malzemelerinin döşenmesi gerekir. Çoğu zaman bu, yerleşim katları ile bir bodrum katı veya çatı katı arasında gerçekleşir. Isı yalıtıcısı olmayan bu odalarda vazgeçilmezdir.
- Ahşap tipine bakılmaksızın, yapısal kirişler yüksek mukavemete sahip olmalıdır. Yapının yüküne, odanın iç kısmına ve insanlara dayanmaları gerekiyor. Fakat bu ağırlığa ek olarak, belli bir marj olmalı. Bu tür örtülerdeki minimum yükün göstergesi 210 kg / m²'dir. m için tavan figürü 100 kg'dan başlar.
- Ahşap yapılar için sapmanın değerini uygulayın. Metre başına 4 mm'den az olmalıdır. Gösterge aşağıdaki gibi hesaplanır, kartın uzunluğu 250'ye bölünür ve sapmanın maksimum değerini alır. Döşeme döşemenin planlandığı kaplama için, gösterge 250'ye bölünmez, ancak 400'e bölünür. Tavanlar için, şekil 200'e bölünür.
- Malzemelerin ses sınırı 50 desibelden fazla olmamalıdır. Ses yalıtımı seçerken dikkate değer. Isı izolatörleri gürültüyü önemli ölçüde azaltabilir. Sesler çakışma ve iletişimden geçmemelidir.
- Zemin malzemelerini hesaplarken, ahşap kirişlerin uzunluğunu dikkate almak da önemlidir. 5 metreden fazla olmamalıdır. Tavanlar için - 6. Bununla birlikte, 6 metreden fazla ahşap yapılar bulmak nadirdir. Odaların alanı 6 metreyi aşarsa, kiriş altındaki destekleri monte ederler.
Kurulum ve İşleme
Zeminler arasında doğru parke zemini kendi ellerinizle yapmak için, yapım cihazı ile uğraşmanız gerekir. Bir kiriş çerçevesinden ve levha veya levha malzemelerin panellerinden oluşur.
Isı yalıtımı ve ses yalıtım tabakasının rolü, haddelenmiş malzeme ile gerçekleştirilir. Çoğu zaman, bunun için cam yünü, mineral yün veya benzeri izolatörler kullanılır. Bazen kullanılmış kildit veya köpük. Bununla birlikte, ilk çok ağır bir yapıdır ve ikincisi yanıcıdır.
Sauna ve banyolarda zemin arasındaki ahşap zeminler için su yalıtımını düzgün bir şekilde düzenlemek çok önemlidir. Bu durumda, sadece bir yönde nemi sağlayan buhar bariyerli filmler optimaldir. Malzeme, nemi sadece gözenekli taraftan emen genişleyen konilerden oluşur. Kaplamanın arkasında nem yoktur.
Zemin kirişleri
Zeminler arasında bir parke döşeme yapmak için, çerçeve yapısının özelliklerini bilmeniz gerekir. Temelleri ahşap çubuklardır. En çok kullanılan elementler 15-25 cm yüksekliğinde ve 5-15 kalınlığındadır. Kirişler arasında, elemanların kesitine bağlı olarak 1 m'lik bir mesafe vardır.
Destek uçları 150 mm uzunluğunda yapılır, “işaret” şeklinde döşenir. İlk olarak, aşırı ışınların kurulumu ve aralarında ara yerleştirilir. Düzlük tesviye tesviye. Orta kirişler desen üzerine serilir. Hizalama için, hurdaların farklı reçine kaplamasını kullanabilirsiniz.
Barlar, tüm çevre boyunca aynı çizgiyle döşenir, kesinlikle paraleldir. Döşemeden önce, antiseptik emprenye ile tedavi edilir ve çatı malzemesi ile 2-3 kat sarılır. Tuğla ve blok binalar için, uçlardan gelen zemin kirişleri bitüm ile kaplıdır. Bu teknik ahşabı nemden korur. 2.5 tuğla kalınlığında duvarlar için havalandırma için delikler bırakırlar. Ve kiriş altındaki duvarlarla ahşap kavşağında, ruberoid döşenir.
Montaj çakışma
Katlar arasındaki zemini örtmek için tahtalar, kontrplaklar ve sunta tahtaları da dahil olmak üzere çeşitli ahşap malzemeler kullanın.
Alt zemin tavanda alt zemin görevi görür, üzerine yerleştirilmiş ısı yalıtım malzemesidir. Doğrudan aşağıdaki kirişlere monte edilebilir. Bu durumda, kaplama malzemesini hemen monte edebileceğiniz bir asma tavanın işlevini yerine getirir. İkinci sınıf bir tahta kullanılarak yapılan bir kat daha ucuza mal olacaktır.
Çubuklardan veya kütüklerden uzaklık, taslak kaplamayı kaplayan levhaların kalınlığına göre belirlenir. Ana yük bunlar. Bu nedenle, eğer iç mekanlarda 2 buçuk santimetrelik bir levha kullanılıyorsa, tavan arası odalar için 50 cm, konut uygulamalarında ise 40 cm'lik bir zemine ihtiyaç vardır, bu nedenle döşeme için 4-5 cm'lik kalın bir levha önerilir.
Bodrum katları için döşeme yöntemleri
Bodrumun ahşap yapısında kranyal bar gereklidir. Zemini ısıtmaya izin verecek. Sonuçta, üzerine panelleri veya yalıtım kaplayan tahta üzerine monte edilir.
Daha popüler bir seçenek, reel veya kesilmemiş bir pano taslağıdır. Malzeme kare kesitli bir tahta çubuğa ve 5 veya 4 cm'lik bir tarafa monte edilir.Korkun çubuğunu kütükleri kendinden kılavuzlu vidalarla tutturmak en iyisidir, ancak çivi ile de mümkündür.
Bodrum katın zemini kum dahil olmak üzere dökme malzemelerle izole edilmiştir. Genellikle 10 cm kalınlığında antiseptik talaş veya mineral yün ile emprenye edilir. Ahşap yapıları korumak için dipte bir su yalıtım tabakası döşenir. En pratik seçenek, bitümlü rulo malzemelerdir. Neme temas eden odalar için su yalıtımı da üstüne monte edilir.
Isınma ve ses yalıtımı
Yalıtım tabakası tavanın inşasında çok önemlidir: ses yalıtımı işlevini yerine getirir. Bu nedenle, modern sentetik ve mineral ısıtıcılar düzenlemesi için kullanılmaktadır. Bakterilere ve mantarlara maruz kalmazlar ve bu nedenle daha uzun bir hizmet ömrüne sahiptirler.
Minvat çok popüler. Bununla birlikte, banyo ve saunalar için bazı rulo malzemeler kontrendikedir. Bu odalarda askıda metal içermesi nedeniyle cüruf kullanılması tavsiye edilmez. Bu parçacıklar nemden arındırılır ve pamuk yünü, özelliklerini kaybeder.
Çoğu zaman, su geçirmezlik için normal nem içeren odalarda çatı kaplama hissettim. Bitümlü materyaller düşük maliyetli ve mükemmel performansa sahiptir. Ruberoidin üstünde yoğun polietilen serilir.
Filmin üstüne bir ısı yalıtım malzemesi monte edilir. Pamuk veya köpük katmanları arasında boşluk olmaması çok önemlidir, aksi takdirde oda düşük ısı ve ses yalıtımına sahip olacaktır. Plaka yalıtımı köpük temelinde kullanılıyorsa - boşluk montaj köpüğü ile doldurulur.
İkinci ve birinci katın tabanını ahşap kirişlere monte ederek çok tasarruf edebilirsiniz. Bu tür inşaatlar betondan çok daha ucuz olacak, ayrıca kurulumun kendisiyle baş edebileceksiniz.
Çalışma sırasında belirli kurallara uyulmalıdır. Örneğin, belirli bir bölümün kirişlerini kullanmak ve üst üste binme alanını dikkate alarak adımı kontrol etmek gereklidir.