Bu yazımızda tarihte yapılan en tuhaf ve ilginç deneylerden bahsetmek istiyorum. İşte Tarihte yapılan en ilginç deneyler…
1.Universe 25 deneyi
Doğal düşmanların olmadığı bir tür cennette hayvanlara ne olur? deneyin amacı bunu öğrenmekti. Amerikalı bilim adamı Dr. John Calhoun tarafından. 1970 civarında yapıldı.
İşte sonuç akışı:
Yemi ve suyu bol, yaşam alanı bol olan fareler için özel bir alan, bir fare cenneti yarattılar.
İlk önce dört çift deniz tarağı faresi yerleştirildi.
Yakında üremeye başladılar ve fare nüfusu arttı.
Ancak 315 gün sonra doğurganlık önemli ölçüde düşmeye başladı. Sıçan sayısı 600’e ulaşınca aralarında hikikomori adı verilen bir hiyerarşi oluştu.
Erkekler psikolojik olarak “yıkılmaya” başladı ve sonuç olarak daha büyük bireyler tüm gruba saldırmaya başladı. Sonuç olarak, dişiler kendilerini ve yavrularını koruma konusundaki birincil rollerini terk ederek daha genç bireylere karşı saldırganlık göstermeye başladılar.
Zamanla genç farelerin ölüm oranı %100’e ulaştı ve üreme oranı 0’a düştü. Nesli tükenmekte olan fareler arasında eşcinsellik gözlendi ve yiyecek bolluğuna rağmen yamyamlık arttı.
Deney başladıktan iki yıl sonra, “deney cenneti”nin son bebeği doğdu. 1973 yılına gelindiğinde, Evren 25’teki tüm fareler ölmüştü.
Deneyci, her seferinde aynı sonuçla 25 kez daha tekrarladı.
2.Namibya Çevre Bakanlığı tarafından finanse edilen bir bilim deneyi (Gergedanlar Hakkında)
Bu fotoğrafa bir bakın, güzel bir uzun bakış.
Şimdi, bana burada neler olduğunu anlatabilir misiniz?
Hayır, halüsinasyon görmüyorsunuz. Uyuşturucu da kullanmıyorsunuz ya da kafanız iyi değil. Bu photoshoplu değil.
Bu aslında bir gergedan, ayak bileklerinden baş aşağı asılı, helikopterle sallanıyor.
İlk düşüncen bunun korkunç olduğu olabilir! Zavallı hayvanlar ciddi şekilde yaralanacak! Elbette bu ruhsuz birinin işi olmalı.
Hayır, bu Namibya Çevre Bakanlığı tarafından finanse edilen bir bilim deneyidir. Ve aslında, gergedan popülasyonunu daha da azalmaktan kurtarmalarına yardımcı oluyor.
Görüyorsunuz, bu hayvanların yaygın olarak avlanması nedeniyle, popülasyonları çok azaldı ve hayvanların çoğu milli parklar ve vahşi yaşam koruma alanları gibi yerlerde yoğunlaştı. Ancak, bu yüksek konsantrasyon – akrabalı yetiştirme nedeniyle ortaya çıkan bir sorun var.
Dışarıdan eş bulamayan gergedanlar, kendi gen havuzları arasında çiftleşmeye başvurmak zorunda kalırlar. Bu, elbette, pek çok soruna yol açar – bunların hiçbiri gergedan popülasyonu için iyi değildir.
Bu nedenle, bu görkemli canavarları korumaya adanmış gruplar, kendi gen havuzlarının dışında çoğalabilmeleri ve akrabalı çiftleşmeyi önleyebilmeleri için gergedanları olgunlaştıklarında ailelerinden uzaklaştırıyorlar.
Bu değişimi nasıl yaptıklarına gelince?
Gergedanlar kutuya konmadan önce sakinleştirildi. İçinde gergedan bulunan bu kutu daha sonra helikopterlerle başka bölgelere götürüldü.
Ancak analizler, bu pozisyonun gergedanlar için oldukça zararlı olduğunu gösterdi.
Bu pozisyonda yattıkları taraftaki kaslar zarar görür. Bu kaslar, muazzam ağırlıklarını kaldıramazlar.
Akciğerleri de acı çekiyor. Nasıl olduğunu tam olarak anlamadım ama anladığım kadarıyla bu iki akciğere giden oksijenin dengesizliğinden kaynaklanıyor. Yatar taraftaki çok oksijen alır, ancak gökyüzüne bakan çok az alır.
Ve burada hikayemizin kahramanı, Cornell Uni’den vahşi yaşam veterineri Robin Radcliffe giriyor. Gergedanların yanlarında taşınmak yerine ayak bileklerinden asılmasını önerdi.
Bu çılgınca bir fikir gibi geliyor ve öyle! Ancak çözümün önceki yöntemden daha iyi olduğu herkesi şaşırttı.
O ve meslektaşları, Namibya Çevre Bakanlığı’nın yardımıyla 12 sakinleştirilmiş siyah gergedanı taşıyarak bu yöntemin etkinliğini gösterdiler.
3. Oxford Electric Bell
Bir başka iyi olan da Oxford Electric Bell veya Clarendon Dry Pile. Bu, 1840’ta kurulmuş ve o zamandan beri neredeyse sürekli olarak devam eden bir deneydir.
Yapısı bilinmeyen iki kuru hücre, sürekli çalan bir elektrikli zili çalıştırıyor. “Yüksek nemin neden olduğu ara sıra kısa kesintiler dışında, zil 1840’tan beri sürekli çalıyor. Zil 1825’te yapılmış olabilir.” Bin yıldan fazla devam edebilir.
4. İşitsel sinirlerin sesi nasıl algıladığı Deneyi(Dünyadaki en ilginç deneylerden biri olabilir)
1929’da Princeton Üniversitesi’nden Charles Bray ve Ernest Wever adlı iki bilim adamı, işitsel sinirlerin sesi nasıl algıladığını bulmakla ilgilendiler.
Bunun için (ve nedenini gerçekten bilmiyorum) canlı ama aşırı derecede uyuşturulmuş bir kedi kullanmaya karar verdiler.
Beynini kesip açtılar ve bir telefon kablosunun bir ucunu işitme sinirine ve diğer ucunu bir alıcıya bağladılar. Bray kedinin kulağına bir şey söylediğinde, Wever’ın onu ahizeden duyabildiği tespit edildi.
Deney başarılı oldu, ancak aynı şeyin olup olmayacağını görmek için kediyi öldürmeye devam ettiler ve hayır. Başarısız olduğu ortaya çıktı ve kedi bir hiç uğruna hayatını kaybetti.
Sanırım tarihin en tuhaflarından biri olduğunu söyleyebilirsiniz.
Görüntü referanstır, neyse ki bunun gerçek bir fotoğrafı yok.
5. Sonsuz maymun teoremi
Hiç “sonsuz maymun teoremini” duydunuz mu?
Yeterince maymuna yeterli daktilo ve yeterli zaman verilse, kişinin sonunda Shakespeare’in eserlerini – sadece rastgele oranlarla – yazacağını iddia ediyor.
Ancak bilim adamları, bilgisayarları kullanarak gerçek olasılıkları hesapladılar ve şansın o kadar düşük olduğunu, neredeyse imkansız olduğunu buldular.
Tüm evrendeki her bir proton, küçük bir daktiloya sahip küçük bir maymun olsa ve hepsi Büyük Patlama anında yazmaya başlayıp 10000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000 yıl boyunca durmadan devam etseler bile (kabaca tahmin edilen süre kadardır) tek bir maymunun bir Shakespeare oyununa 79 harf bile alma şansı yine de trilyonda bir olurdu.
Ve bu, bir oyunun bir sayfasından daha az, Shakespeare’in tüm eserlerine yakın bile değil.
Her neyse, tuhaf deneyimize geçelim.
2000’li yılların başında, İngiltere’deki bilim adamları, deneyi gerçek maymunlarla denemeye karar verdiler ve hiçbirinin tek bir kelime bile yazamadıklarını kanıtladılar.
BBC’nin haberine göre:
“Altı primatın edebi çıktısını izlemek için Paignton Hayvanat Bahçesi’ndeki bir maymun kafesine tek bir bilgisayar yerleştirildi.
“Fakat bir ay sonra Sulawesi tepeli makaklar makineyi sadece kısmen imha etmeyi, tuvalet olarak kullanmayı ve çoğunlukla “s” harfini yazmayı başardılar.
“Altı maymun – Elmo, Gum, Heather, Holly, Ökseotu ve Rowan – beş sayfa metin üretti. Deneyin sonuna doğru çıktıları biraz iyileşti ve A, J, L ve M harfleri de göründü.
“Ancak, uzaktan bir kelimeye benzeyen bir şey bulamadılar.
“Paignton Hayvanat Bahçesi bilim yetkilisi Dr Amy Plowman, “Çalışma ilginçti, ancak ‘sonsuz maymun’ teorisinin kusurlu olduğunu göstermek dışında çok az bilimsel değeri vardı” dedi.
6. Nicolae Minovici, bir asma sırasında insan vücuduna ne olduğunu bulmaya takıntılı olan Rumen bir bilim adamıydı
Nicolae Minovici, bir asma sırasında insan vücuduna ne olduğunu bulmaya takıntılı olan Rumen bir bilim adamıydı. Aslında, asılmış olan 200’e yakın insan vakasını ve ipin düğüm tipi, ağırlığı ve hatta cinsiyeti gibi etkileyen faktörleri analiz ettiği bir makale yazdı.
Minovici, bu şekilde idam edilen insanlar hakkında sadece “okumakla” mutlu değildi, gerçekten nasıl hissettiğini bilmek istiyordu, bu yüzden (ve soruyu yanıtlamak için) bir dizi oldukça tuhaf deney başlattı ve hepsinden önemlisi tehlikeliydi. .
Önce büzülmeyen bir iple bazı ön testler yaptı, alışmak için birkaç saniye 6 kez kendini astı ama Minovici’nin kendisinin notlarında yazdığı gibi:
“Acı neredeyse dayanılmazdı”
Yine de asılmanın nasıl bir his olduğunu deneyimlemeye kararlıydı, bu yüzden seviye atladı.
O ve işbirlikçilerinden bazıları başlarını düzenli bir kasılma ipine soktu ve bir asistandan onları arka arkaya on iki kez asmasını istedi.
Minovici, önceki deneyleri anlatırken, “tüm cesaretine rağmen deneye üç veya dört saniyeden fazla dayanamadığını” söyleyerek defalarca özür diler.
Minovici, çabalarına rağmen, toplamda neredeyse bir düzine olan asma dizisinden somut sonuçlar elde edemedi (bulması gereken tek somut şeyin ölüm olduğuna inanıyorum).
Bu yüzden Nicolas Minovici’yi ve araştırmasını tarihteki en tuhaf deneyler dizisi olarak gösteriyorum.
7. Politikacılarınız şişmansa, ülkenizin yozlaşma olasılığının daha yüksek olduğunu gösteren çalışma
Araştırmacılar, eski Sovyet ülkelerindeki politikacıların 299 fotoğrafını çektiler ve bilgisayar algoritmalarına vücut kitle indekslerini tahmin ettirdiler (insanların ne kadar kilolu olduğunun bir göstergesi).
Daha sonra bu tahmini aldılar ve Uluslararası Şeffaflık Örgütü, Dünya Bankası ve WHO gibi saygın kuruluşların yolsuzlukla ilgili durum raporlarıyla ilişkilendirdiler.
Ve evet, bir ülkenin politikacılarının ne kadar şişman olduğu ile o ülkenin ne kadar yozlaşmış olduğu arasında güçlü bir bağlantı buldular.
Uluslararası Şeffaflık Örgütü’nün yolsuzlukla ilgili raporuyla korelasyon:
Yolsuzlukla ilgili Dünya Bankası raporuyla korelasyon:
8. Çift yarık girişim deneyi
Bir kameranın yanı sıra insan gibi bir gözlemcinin varlığı deneyin sonucunu değiştirecektir.
Uzak 18. yüzyılda, fizik topluluğu ışığın bir dalga mı yoksa bir parçacık mı olduğu konusunda anlaşamadı ve 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında hem dalga hem de parçacık okulları bir teori geliştirdiler ve her biri kendi teorisinin doğru olduğuna ikna oldular. bir. Ancak daha sonra keşfedilen gerçek aslında çok karmaşıktır.
1961’de fizikçi Klaus Jönsson, fotonların fiziksel davranışını tespit etmek için çift yarık girişim deneyine öncülük etti; bu, bu deneyin, ışığın yayılma sürecini görebileceği ve ışığın bir parçacık mı yoksa bir dalga mı olduğunu belirleyebileceği ve dalgayı sonlandırabileceği anlamına geliyor. -parçacık tartışması.
Deney başlamadan önce tasavvur edildiği gibi, ışık bir parçacık olsaydı, diğer tüm fotonlar bölme tarafından bloke edildiğinden, iki yarıktan doğrudan geçecek ve bölmenin arkasında ekranda iki çubuk oluşturacaktı.
Işık bir dalgaysa, ışık iki yarıktan geçtiğinde iki dalga kaynağını bölecek, iki dalga kaynağı, su yüzeyindeki dalgalanmalar gibi, salınım yapacak ve daha sonra girişim yapacak ve sonunda zebra benzeri bir girişim şeritleri oluşturacaktır. ekranda.
Bu deneyde, ışık ekrandaki yarıktan geçerek girişim saçakları oluşturdu, bu bir bakışta ışığın bir dalga olduğunu gösterdi.
Parçacık okulları mutlu değil.
1974’te Pierre Meli, Milano Üniversitesi’nin fizik laboratuvarında tekrar denedi, ancak bu sefer bir seferde sadece bir foton yaydı, bir seferde sadece bir yarıktan geçebilen ve iki foton üretmeyen bir foton. dalga kaynakları ve sonuç olarak girişim saçakları yok.
Ancak 70.000 fotonu birer birer ateşledikten sonra, aslında tekrar girişim saçakları oluşturdular ve yüksek hızlı kameranın merceğinde, fotonlar bir seferde yalnızca bir yarıktan geçtiler, ancak nihai sonuç bir girişim saçağıydı. Daha fazla araştırmak için, sonraki kamera doğrudan yarığa monte edildi , böylece gerçekte hangi yarıktan geçtiğini görebildi.
Sonra fizik tarihindeki en tuhaf şey oldu.
Araştırmacılar, özellikle hangi yarıktan geçtiğini ve kendisiyle nasıl etkileşime girdiğini gözlemlediğinde, ışık bir dalga olmaktan çıkar ve arka plan panelinde kör edici bir iki çubuk oluşturarak farklı bir parçacık doğası sergiler.
Tamamen aynı deneysel süreç, yalnızca kameranın konumu farklıdır, ancak tamamen zıt deneysel sonuçlar üretir. Demek ki bu deneyde kameranın yanı sıra insan gibi bir gözlemcinin de bulunması deneyin sonucunu değiştirecek. Ayrıca, eğer bu fotonlar insansa, sadece onlara baktığınızda kişiseldirler ve bir kez uzağa baktığınızda başka bir şey haline gelirler ve bu değişim tamamen bir gözlemcinin olup olmamasına bağlıdır.
9. Milgram Deneyi
Hem Milgram hem de Zimbardo deneyleri, sıradan Almanların nasıl geri çekilip Nazilerin korkunç eylemlerini izleyebileceğini anlamaya çalıştı.
Milgram, bir otorite figürünün sıradan insanların tanımadıkları başka bir kişiye nasıl işkence etmesine neden olabileceğini gösterdi.
Zumbardo, ortalama bir insanın, gardiyan olmadan önce nazik ve düşünceli olsalar bile, biz (gardiyanlar) ile onlara (mahkumlar) karşı bir kuşatma zihniyeti geliştireceğini keşfetti. Muhafız olarak atananlar, gerçek olmadığını bilseler de, mahkum rolü verilenlerden korkmaya başladılar. Tutsak olanlar isyan etmeye ve şiddete başvurmaya başladılar. Her iki grup da diğer grubun acılarına kayıtsız kaldı.
10. Kahvenin insan sağlığına ne kadar zararlı olduğu deneyi – (Tarihteki en ilginç deney olabilir)
18. yüzyılda İsveç’te kahve üst sınıf arasında oldukça popüler hale gelmişti.
Ancak İsveç Kralı III. Gustav’ın kanıtlamaya kararlı olduğu bir şey vardı: kahvenin insan sağlığına ne kadar zararlı olduğu.
1746’da, ‘çay ve kahve içmenin kötüye kullanımı ve aşırı kullanımı’ nedeniyle maddelere karşı bir kraliyet fermanı sunuldu. Buna karşı çıkanlara ağır vergiler koydular.
Ceza? Bardaklarınıza ve tabaklarınıza el konulacak.
Daha sonra kahveyi tamamen yasaklamaya devam ettiler. Ama insanlar buna rağmen içmeyi bırakmadı.
Gustav III, kahveden yanan bir tutkuyla nefret ediyordu.
Zehirle eşdeğer olduğunu ve bu nedenle tamamen ortadan kaldırılması gerektiğini düşündü. İktidara geldiğinde, bunun insanlara ne kadar zararlı olduğunu kanıtlamak için bilimsel bir deney yapmaya karar verdi.
Bunu, daha önce suç işlemekle suçlanan ve cezaları müebbet hapis cezasına çevrildiğinde idam edilmek üzere olan tek yumurta ikizlerini işe alarak yaptı.
Tek şartla.
İkizlerden biri hayatlarının geri kalanında her gün üç fincan kahve içmek zorunda kalacaktı.
Diğeri de aynı şeyi yapmak zorunda kalacaktı, ama çayla.
Gustav III’ün planı, kahve içen ikizin korkunç, kahvenin neden olduğu bir ölümle ölmesi, amacının kanıtlanması, ülkenin ebediyen onun lehine olması ve zamanın sonuna kadar ona tapılmasıydı.
(Bu biraz abartı olabilir.)
Ayrıca testin sorunsuz geçmesini sağlamak ve bulguları kendisine bildirmek için birkaç doktor getirdi.
Ama tarihin tek gerçek yasasına göre hiçbir şey plana göre gitmez.
Bu planın başarısızlığında dikkat edilmesi gereken ilk şey, doktorların bile deneyin sonunu görecek kadar uzun yaşamamış olmalarıdır. İşleri daha da kötüleştirmek için, kaza sonucu ölmediler – ‘doğal sebeplerden’ öldüler.
Çay tiryakisi 83 yaşında öldü.
Kralın kendisi 1792’de 46 yaşında öldürüldü ve bu nedenle nihai sonuçları bilmeden öldü.
Bu, denklemde kahve içen tek bir kişiyi bırakır.
Kahve içen ikizin ise Ölüm tarihi bilinmemekle birlikte, bu deneyin her bir üyesinden daha uzun süre yaşadığı gerçeğini koruyor..
İhtiyar Gustav’a çabası için + vereceğim.