Dini bayramlarımızdan olan Kurban Bayramı Zengin
Müslümanların olmazsa olmazlarında birisi ve sorumlu olduğu Hac
şartının yapıldığı bir kutsal ayda kutladığımız bayramdır.
Bilgilerimizi tazelemek açısından bu satırları
yazarken Yüce Kuranı Kerimin mealinde:
Kurban Kesmenin esas amacından birisi
de Hac görevini tamamlayan bir vecibe olması ve Hac görevi
yapmayanlarında bu görevlerini belli ayda yapılması ve Hac:
2:197. Hac, bilinen aylardadır. Kim o aylarda hacca niyet ederse
(ihramını giyerse), hac esnasında kadına yaklaşmak, günah sayılan
davranışlara yönelmek, kavga etmek yoktur. Ne hayır işlerseniz Allah
onu bilir. (Ey müminler! Ahiret için) azık edinin. Bilin ki azığın en
hayırlısı takvâdır. Ey akıl sahipleri! Benden (emirlerime
muhalefetten) sakının.
108 Surede çok açık olarak Peygamber Efendimize kurban Kes!
diye emri bulunmaktadır.
108-el-KEVSER Bismillâhirrahmânirrahîm
108:1. (Resûlum!) Kuşkusuz biz sana Kevser'i verdik.
108:2. Şimdi sen Rabbine kulluk et ve kurban kes.
108:3. Asıl sonu kesik olan, şüphesiz sana hınç besleyendir.
Yine: 108 Surede: Her ümmete Allahın adını ansınlar
diye kurban kesmeyi gerekli kıldık demektedir.
22:34. Biz, her ümmete -(Kurban kesmeye uygun) hayvan cinsinden
kendilerine rızık olarak verdiklerimiz üzerine Allah'ın adını ansınlar
diye- kurban kesmeyi gerekli kıldık. İmdi, İlâhınız, bir tek İlah'tır.
Öyle ise, O'na teslim olun. (Ey Muhammed!) O ihlâslı ve mütevazi
insanları müjdele!
Yine: 6. Surede: Kesilmiş olanlarına ancak Allah C.C. adı
anılarak kesilenlerden yeyeyiz emredilmektedir.
6:118. Allah'ın âyetlerine inanıyorsanız, üzerine O'nun adı
anılarak kesilenlerden yeyin.
Allah C.C. adı anılarak kesilen hayvanlardan yenmemesi
emredilmektedir.
6:121. Üzerine Allah'ın adı anılmadan kesilen hayvanlardan
yemeyin. Kuşkusuz bu büyük günahtır. Gerçekten şeytanlar dostlarına,
sizinle mücadele etmeleri için telkinde bulunurlar. Eğer onlara
uyarsanız şüphesiz siz de Allah'a ortak koşanlar olursunuz.
Kesilecek olan hayvanlardan da Yüce Kuran-ı Kerimde
bahisler vardır.
22:36. Biz, büyük baş hayvanları da sizin için Allah'ın (dininin)
işaretlerinden (kurban) kıldık. Onlarda sizin için hayır vardır. Şu
halde onlar, ayakları üzerine dururken üzerlerine Allah'ın ismini
anınız (ve kurban ediniz). Yan üstü yere düştüklerinde ise, artık
(canı çıktığında) onlardan hem kendiniz yeyin, hem de ihtiyacını
gizleyen-gizlemeyen fakirlere yedirin. İşte bu hayvanları biz,
şükredesiniz diye sizin istifadenize verdik.
22 Surede belli günlerde Allahı ansınlar diyerek
Kurban Bayramını işaret etmiş bulunmaktadır.
22:28. Ta ki kendilerine ait bir takım yararları yakînen
görmeleri, Allah'ın kendilerine rızık olarak verdiği kurbanlık
hayvanlar üzerine belli günler de Allah'ın ismini ansanlar . Artık
ondan hem kendiniz yeyin, hem de yoksula, fakire yedirin.
Kurban Bayramı Hacın bitiminden sonra
kutlanmaktadır. Yüce Kuranı Kerime göre Hac için İbrahim Aleyhi
selama:
22:27. İnsanlar arasında haccı ilân et
ki,gerek yaya olarak, gerekse nice uzak yoldan gelen argın develer
üzerinde sana gelsinler.
22:28. Ta ki kendilerine ait bir takım
yararları yakînen görmeleri, Allah'ın kendilerine rızık olarak verdiği
kurbanlık hayvanlar üzerine belli günler de Allah'ın ismini ansanlar .
Artık ondan hem kendiniz yeyin,hem de yoksula, fakire yedirin.
3:97. Orada apaçık nişâneler, (ayrıca)
İbrahim'in makamı vardır. Oraya giren emniyette olur. Yoluna gücü
yetenlerin o evi haccetmesi, Allah'ın insanlar üzerinde bir hakkıdır.
Kim inkâr ederse bilmelidir ki, Allah bütün âlemlerden müstağnîdir.
22:29. Sonra kirlerini gidersinler;
adaklarını yerine getirsinler ve o Eski Ev'i (Kâbe'yi) tavaf etsinler.
Hepinizin Kurban Bayramını kutlar
nicelerine ermenizi dilerim!
KPSS sınavında ortaya çıkan yolsuzluk; geçmişin
karanlıklarından günümüze uzanan menfur satanist cemaat-siyaset;
soygun-vurgun, sahtekârlık, nitelikli dolandırıcılık ilişkisine
dayanan ve tesadüfen namuslu-dürüst bir vatandaşa çarpma sonucu
ortaya çıkan bir kamyon (susurluk) kazasına benzemektedir.
Gerçekte bunlar bir tesadüf değil, ilâhi adalet in
tezahürleridirler.
Zira susurluk türü bilumum kirli iş ve ilişkiler,
zaten devletçe malumdur.
Devlet izafi bir kavram olmakla; Hakikatte güç
bizatihi hükümettir.
Bu harama ve yalana dayalı akçeli işler; kirli,
haksız, adaletsiz, gasp-irtikap, nitelikli dolandırıcılık,
sahtekârlık, rüşvet-iltimas, kaçakçılık, kara para, yasa dışı
ticaret, kayıt dışılık, hırsızlık-yolsuzluk, evrak tahrifi ve
suiistimal genellikle hükmedenlerin bilgi/himaye, yardım ve
yataklığı dâhili ve sâyesinde yapılır. Yöneticiler bunu bilmeseler
dahi (ki bu asla mümkün ve imkân dahilinde değildir) emanetçilik
ettikleri efendi, sulta, dikta veya cunta bilir!..
Dahası, mahalle muhtarından MİT muhbirlerine, semt
karakolundan, sağlık ocağı ve bilumum yerel-taban ünitelere kadar
müthiş ve muazzam bir yasal örgüt, hukuki bilgi ağı ve örgün
iletişim organizasyonu biçiminde işleyen mekanizma; Kesinlikle ve
mutlaka her şeyden haberdardır. Devlet, nerede ne olduğunu ve kimin
ne işler karıştırdığını bilir. Zaten de bilmek zorundadır. Bilmezse
devlet olma temsil, hüküm-hikmet ve meşruiyet vasfını yitirir.
İşte böyle!...
Bahusus KPSS sınavının iptali insan hakları, adalet
ve hukuka aykırıdır.
Hükümet önce, bütün unsur, amir, dâhili-harici
bağlantı ve uzantıları ile mezkür çeteyi ortaya çıkartmak; Olayda
kastı mahsus, cana, mala, ikbal ve istikbale matuf caniyane emeller,
haksız edinim, gasp-irtikap, nitelikli dolandırıcılık, soygun esası
olduğu için failleri istisnasız tutuklamak, yargılamak, hapisle
tazyik ve tecziye etmek; Adalet ve yargının görevidir.
Buna paralel olarak bütün kopya çekenler
otomatikman ortaya çıkacaktır.
Kopya çekmek suçtur. Faillerin sınavları iptal
edilir ve fiillerine uyan cezalara çarptırılırlar. Bunlar, mutlaka
yargılanmak ve cezaları verilmek zorundadır.
Devlet; iyi insan, iyi, namuslu, dürüst vatandaştan yana olmak,
Onurlu ve sorumlu vatandaşları korumak, kollamak zorundadır.
Aksine bir karar veya tasarruf halinde Cumhuriyet Savcıları,
Adalet, Yargıçlar ve Barolar karar mekanizmalarına karşı harekete
geçmek; Namuskâr ve dürüst vatanların hak ve hukukuna sahip çıkmak
zorundadır.
Aksi taktirde bunlar da, onursuz ve sorumsuz aciz ve yok
hükmünde sayılır!..
Sonuçta dava süratle sonuçlandırılıp, dürüstlerin hakkı hayat
bulmalı; Kötüler mutlaka kahredilmeli, yardım-yatakçı, uzantı ve
bağlantıları ıslah veya mahvedilmelidir
Aksi takdirde kötülük büyür.
Kötülük olan ülkede, ya hükümet yok, veya aciz,
zayıf ve aciz hükmündedir!..
Dolayısıyla, başta güncel KPSS yolsuzluğu, anarşi,
terör-tedhiş, bilumum haksız edinim, gasp-irtikap, nitelikli
dolandırıcılık ve organize işler dediğimiz suçlara karşı etkin
tedbirler almayan yönetimler ve hükümetler her halikârda suça
ortaktır.
Yahut da, bütün faili meçhullerin suçlusu hükümettir!..
Manâ ve muhteva olarak, alenen; suç teşkil, suça
teşvik, suç ve suçluyu övme, tahrik gibi insan hakları, adalet,
hukuk ve ahlâk dışı unsurlar içermedikçe, Söz söyleme, düşünce ve
kanaat açıklama hak ve hürriyeti tahdit edilemez.
Amma lâkin, öldüreni öldürmeyen; Suçluyu mutlaka
bulup cezalandırmayan;
Haklıyı, doğruyu, iyi-namuslu, dürüst, onurlu ve
sorumlu vatandaşları korumayan;
Adaletle hükmetmeyip, rezilliği yok edemeyen hükümet
acze düşmüş demektir.
Kendisinden başka birisini
düşünmeyen bir şahıs; ağlar mı güler mi belli olmayan dudakları ile
bakan, saygıyı bile bilemeyecek kadar düşüce yoksunu, olan birisini
düşüne bilir misiniz?
Arakasında bir sürü bilmedikleri bu
şahsı alkışlayan; kişilerin koştuğu ve alkışladığını düşünün.
Bunun gibi kişileri birileri
tarafından yetiştirildiğini ve o toplumun bütün değerlerinin yok
edilmesin ve değiştirmeleri için elinden geleni yapar ve görevini
tamamlayarak anasının kucağına gider ve oradan yapacaklarını yapmaya
devam ederler.
Yetiştirilenler filizlerini vermiş,
Vatanın toprağına kök salarlar ve iyice benimsedikleri yeni
görevlerine körü körüne bağlanır ve büyüdükleri, yiyip içtikleri
Vatanlarını ya mürşitleri için ya da birkaç kuruş için satarlar. Bu
yeni kök selenlerin esas köklerinin daha önceleri bu vatanın
toprağında yaşamış ve o Vatanın idarecileri tarafından tolerans ve
insandır diye ülkede kalmasına müsaade etmiş başka din
sahipleridirler.
Bunlar yeni yapılanmada kendi
dinlerine de artık serbestlik olarak gördükleri ve ele geçirdikleri
ülkenin artık sessizleştirilmiş fertlerinin sessizliği ölçüsünde
artık tohum olmaya başladıklarını zannederler.
Bu kişilerin; kendilerini ve
etraflarındaki topluluktan başka hiçbir şey düşünmez, ülkenin diğer
fertlerini sömüren ve kanını emen varlıklar haline gelirler.
Ey Bu Topraklar İçin Toprağa
Düşenler beni ve diğer susanları af edin. Susturulmuşları da af
edin! Karışmayanları da af edin!
Önündeki örnek olan ülkenin en yakın
komşusunun hali seninde başına gelmesine ramak kalmadı mı?
Onlar da; bu suskunlukları ve
ülkelerin idarelerine katkıda bulunmadılar ve bildikleri doğruları
söylemediler veya söyletilmediler. Birkaçı ülkelerini kurtarmak
girişimi gibi göstererek Yeni Dünyadan güç ve kuvvet gelmesini
dilediler. Onlar da geldiler. Onları öldürdüler. On binlerce kadının
ırzına geçtiler ve bir o kadar çocukların masumluğuna bakmadan
katlettiler. Onları çağıran kuklalarına da yönetimi bırakarak ilerde
büyük bir yara olarak bıraktılar ve uzaktan kumandaya ait
programlarını çalıştırmak için kontrol mekanizmalarını kurmaya
başladılar.
Ey uykuda olan ve üzerine ölüm
toprağı serpilmiş insanlar!
Doğan, 1970 yılının şubat ayında Fransanın Farébersviller
bölgesinde doğdu....
1969 yılında Afyonun Baştepe Köyünden gelen
Babası Celilin Freyming-Merlebach maden işletmelerinde zor şartlarda
çalıştığını küçük yaşlarda fark etti. Ve kendisinin böyle bir çalışma
ortamına girmemesi gerektiğini düşündü.
Zeki ve çalışkan olmasına rağmen yabancılara
karşı takip edilen politikalar nedeniyle kolej sıralarında yolu kesildi ve
sanat okullarına yönlendirildi. Böylece yüksek tahsil yapma beklentisi kendi
isteği dışında engellendi.
17 yaşında, mermer gibi sert cisimleri
şekillendirmek üzere bir eğitime başladı. Başarısı dikkatleri çekti. Sanat
okulundan mezun olduktan sonra öğrendiklerine kendi fikirlerini de ekleyerek
dikkat çeken eserler üretmeye başladı. Kısa zaman içerisinde bölgenin
Belediye Başkanı yaptığı güzel çalışmaları fark etti. Teşvik için ona bir
atölye verdi ve iş tekliflerinde bulundu. O şehrin önemli yerlerindeki boş
duvarlara pencere ve doğa görüntüsü verdi. Emeklerinin karşılığını almak
suretiyle güzel para kazanmaya başladı.
Bir gün atölyesinde çalışırken yanına daha
önce hiç tanımadığı bir kişi geldi :
-Ben Faslı bir Öğretmenim. Bu bölgede
görevliyim. Çalışmalarınız dikkatimi çekti. Sizi tebrik etmeye geldim. Bu
sıralarda Doğanla tanışmak için gelenlerin sayısı da oldukça fazlaydı.
Babası emekliye ayrıldıktan sonra küçük bir
mağaza açmıştı. Zaman zaman da Doğanı atölyesinde ziyaret ediyor ve böylece
gelişmeleri de yakından takip ediyordu. Kendisine gösterilen ilgilerin
çokluğundan olumsuz etkilenmemesi için ona uygun bir dille öğütler de
veriyordu. Aradan birkaç gün geçmişti. Faslı Öğretmen atölyede çalıştığı bir
sırada tekrar yanına geldi:
-Doğan Bey, kolay gelsin. Ben sana bir
teklifte bulunmayı düşündüm.
Söyleyeyim mi, söylemeyeyim mi ? diye uzun uzun düşündüm. Ve seninle
konuşmaya karar verdim. Yani kabul edersen seninle ortak olmak istiyorum.
Doğan, kendisine yapılan bu teklife bir anlam veremedi.
-Dostum, benim yaptığım bu işten sen anlıyor
musun? Birkaç gün önceki konuşmalarına göre biliyorum ki anlamıyorsun... Uzun
süre sizinle dostluğumuz da yok. Yani birbirimizi iyice tanımıyoruz.
Benimle neden ortak olmak istediğini de anlayamadım. Sonra yaş itibarıyla
senin gibi tecrübem de yok. Yani nereden bakarsam teklifine cevap vermem
güçleşiyor. Ben burada yalnız da değilim. Bu gibi şeylerin riskini ilerde
taşımamak için fikir alışverişinde bulunacağım ve sorumlu olduğum kişiler var.
Onlara yani anama, babama ve eşime sormam lazım.
Faslı öğretmen aldığı cevaplardan memnun
görünmüyordu:
-Elbette annene, babana ve eşine
sorabilirsin... Birkaç gün sonra ben seni tekrar ziyaret etmeye geleceğim. Şu
an hemen karar vermek zorunda da değilsin... Acelesi yok yani...
Doğan akşam üzeri olup bitenleri babasına
anlattı. Babası :
-Oğlum işin içerisinde bir bit yeniği var...
Bu adama dikkat etmelisin! Düpedüz bu
adamın senin kazandıklarında gözü var... Sonra bu bir öğretmen. Yaşça da
senden büyük... Ben uzaktan tanıyorum. Görünüşüyle bu herif sağlam bir pabuca
da benzemiyor...
-Yani... baba bu adam gelince kabul
edemeyeceğimi bildireyim, değil mi? Zaten
ben kabul edilemeyecek bir teklif olduğundan da daha önce ona
bahsetmiştim.
-Elbette oğlum... Şu zamanda insanlara
güvenilmiyor ki... İnsanın en yakınından
dahi hayır gelmiyor... Adamın yüzüne gülüp arkasından kuyusunu
kazıyorlar. En
iyisi tatlı dille başından uzaklaştır gitsin!
- Tamam baba... senin dediğin gibi yapacağım.
Birkaç gün sonra Faslı Öğretmen şehir merkezinde bir duvara resim
yaparken Doğana :
- Kolay gelsin sanatkâr adam... Müthiş bir çalışma... Ben
hayatımda böyle bir
çalışma görmedim. Seni kutlamamak imkansız...
Doğan içini okşayan iltifatlarla dolu bu sözler karşısında merdivenden
inerek onunla tokalaştı...
- Çok güzel sözleriniz için size teşekkür ediyorum hocam...
Doğana iyice yaklaşarak yumuşak seslerle :
- Sevgili Doğan, sanatkârların haklarını her ne şekilde olursa
olsun vermek lazım.
Bu da yerinde tespitlerle olur... İşte ben seninle ortak olmayı da bu
sebeplerle istiyorum. Ve şu an bunun için yanındayım. Annenin ve babanın
görüşlerini aldın mı?
Doğan kendisine ortaklık teklifinde bulunan bu şahsın tavırlarından da
olumsuz etkilenmişti.
- Kusuruma bakma hocam, teklifinizi kabul etmem mümkün değil... Zaten
böyle bir
insana ihtiyacım olsa benim iki erkek kardeşim var... Önce onları
çağırırım...
Faslı Öğretmen :
- Sevgili Doğan senin gibi değerli bir insanın kusuru olur mu hiç... Bu
cevabına
oldukça saygı gösteriyorum. Ayrıca sana hak da veriyorum. Elbette bir
adama
ihtiyacın olsa, öncelikli olarak kardeşlerini seçmen kadar doğal bir şey
olabilir mi?
Doğan olumsuz cevabının böylesine
nazikçe ve anlayışla karşılanmasına oldukça şaşırmıştı. İçinden böyle
güzel sözlerin sahibi bir insan asla kötü olamaz... diyordu. Ona :
- Sevgili hocam... Beni utandırdınız. Sağ olun varolun. Sizin gibi
değerli bir insanı bundan sonra atölyeme çay içmeye davet ediyorum. Arada
sırada gelirseniz beni ihya etmiş olacaksınız.
- Pekiyi sevgili Doğan, seni şimdi daha fazla
rahatsız etmeyeyim. İşinden
gücünden alıkoymayayım. İnşallah en kısa zamanda tekrar görüşürüz. Kolay
gelsin... Hoşça kal.
Doğan aynı gün, akşam üzeri eşi ve
çocuklarıyla; annesini, babasını ve kardeşlerini ziyarete gitti. Onlara olup
bitenleri anlattı... Yaptığı işlerden bahsetti. Faslı öğretmenle aralarında
geçen konuşmalardan söz etti.
- Baba! Faslı öğretmen tahmin ettiğimiz gibi
değilmiş... Ortak olarak kabul etmeyeceğimi söylediğim zaman anlayışla
karşıladı... Yani ortaklık teklifi böylece kapanmış oldu.
Aradan günler geçtikçe Doğanı taltif
edenlerin sayısı oldukça artıyordu. Babası bir yakınlarının ölümü dolayısıyla
Afyona gittiği bir sırada Faslı Öğretmen Doğanı bölgenin en ünlü bir
lokantasında yemeğe davet etti. O da bu daveti kabul etti... Oraya
gittiğinde aşçılara kadar bütün lokanta çalışanları ve Faslı Öğretmen onu
kapıda karşıladılar. İçerisi loş bir şekildeydi... Üzerleri mumlarla
ışıklandırılmış sadece kuş sütünün bulunmadığı masalardan birinin en güzel
bölümüne, iltifatlarla Doğan oturtuldu. Şampanyalar patlatıldı... Kadehlere
konulan içkiler tabakların etraflarına dizildi. Lokanta görevlileri
şampanyaların ve şarapların kalitesinden bahsederek:
-Doğan Bey, içkilerimizden ve yemeklerimizden
memnun olacağınızı umuyoruz.
Faslı Öğretmen kadehini kaldırarak:
- Haydi sevgili Doğan Bey, yaptığınız güzel
çalışmalar ve yüksek sanatınız şerefine!
Doğan :
- Hocam ben içki içmiyorum. Hiç hayatımda
içmedim. Böyle yerlere de alışık değilim. Normal olarak ben lokantalarda yemek
yemiyorum. Ama senin hatırın için ilk kez buraya geldim.
-Aaaaaa! Sevgili Doğan senin gibi büyük bir iş
adamı, bir gün için, böyle güzelbir ortamda benimle şu güzel şampanyalardan ve
şaraplardan içse ne olur sanki? Haydi.Haydi isteğimi geri çevirme aydın
insan! Al kadehi eline. Sonra fısıltı halinde:
- Bak herkes bize bakıyor. Çaktırmadan sen
içmene bak. Doğan kadehlerden birini eline aldı. Elleri ve ayakları
titriyordu. Ağzına bir yudum aldığı an tiksinti duyar gibi oldu. Sonra yemek
arası normal bir şekilde içmesini sürdürdü. Bir ara ağzında kelimeler
dağılırmışçasına Faslı Öğretmene:
-Sevgili Öğretmenim ben artık içmeyeceğim şu
meretten. Haram yahu. Bana
Zorla içirdin. Sonra sen de Müslümansın. Hem kendin günahkâr oldun, hem de
beni günahkâr ettin! Bak gördüğüm kadarıyla sen benim gibi sarhoş da
değilsin. Başım dönüyor yahu. Şimdi ben evime nasıl gideceğim?
- Sevgili Doğan Bey, Sevgili dostum. Biz
burada ne güne varız. Taksi çağırırız olur biter. Seni böyle yüzüstü bırakır
mıyız hiç?
-O da doğru ya? Pekiyi beni bu kafayla hanım
ve çocuklarım nasıl karşılayacak?
- Doğan Bey sen erkek adamsın be! Sen taşlara
nasıl şekil veriyorsun? Aklınla ve hünerlerinle. Elbette buna da bir çare
bulursun! Sonra; sarhoştan herkes korkar.Bağırdın mı olur biter!
- Doğru ya ben erkek adamım... Evin reisi
benim... Bağırdım mı olur biter!
- Bravo Doğan Bey! Doğan tirit gibi sarhoştu.
Taksiyle evine geldiği sırada saat 03.00ü bulmuştu. Eşi merak içerisinde
kalmıştı. Kayınvalidesine yanlış anlaşılır düşüncesiyle telefon dahi
açamamıştı. Doğan : -
- Hanım! Hanım! Diye bağırdığı sırada cebinden
taksi şoförüne vermek üzere para çıkarmaya çalışıyordu. Eşi kapıyı açtığı
sırada Erdoğan şoföre 500 Frank uzattı :
-Üüstü kalsın! Dedi. Fransız Şoför:
-Beyefendi biz halka hizmet ediyoruz. Siz
sarhoşsunuz..Yani ne yaptığınızın
farkında değilsiniz. Borcunuz, gece tarifesi olarak 50 Frank. Alın şu
450 Frankınızı. Dedi ve parasının üstünü vererek oradan uzaklaştı. Eşi,
Doğanı aşırı bir şekilde alkollü görünce:
- Bak Doğancığım seni uykusuz kalarak üç
çocuğumuzla şu ana kadar bekledik. Sen hiç içki içmezdin; ne oldu da bugün
içki içtin? Birisi mi içirdi yoksa? Gözleri kıpkırmızıydı Doğanın.Eşine doğru
yaklaşarak:
-Bana bak! Sana hesap vermemi mi bekliyorsun
ha? Bırak da felekten bir gün
çalalım. Hani şu nazik öğretmen vardı ya. İşte o davet etti beni.
Lokantaya bir yığın para da ödedi zavallı!
- Doğanım bak ayakta duracak halin yok! O
öğretmen iyi bir insan olsaydı, seni bu hale düşürmezdi? Yalvarıyorum sana. Ne
olursun bir daha içme. Her zamanki gibi yemeğimizi sen ve ben çocuklarımızla
birlikte yiyelim! Doğan gözlerini irileştirerek eşine iyice yaklaştı:
-Daha konuşmaya devam edecek misin ulan? Söyle
sen mi yöneteceksin beni ha? Benim karar verme hakkım yok mu hiç? Bak herkes
bana bey diyor. Zenginim artık, daha fazla konuşursan nelerle
karşılaşacağını biliyor musun?
- Doğanım ben senin her şeyine katlanırım.
Yeter ki sen bir daha içki içme! Üç çocuk iyice annelerine sarılırken en
küçüğü ağlamaya başlamıştı. Annesi onu kucağına aldı.
-Ne oldu yavrum; niçin ağlıyorsun? 3
yaşındaydı Celil. Annesine sarılarak:
-Anne! Ben babamdan korkuyorum! O beni neden
kucağına almadı? Beni
Sevmiyor değil mi?
- Kes sesini. Evin reisi benim. Şuna bak
benden korkuyormuş. Ben öcü müyüm ulan?
Ertesi sabah, eşi Tülay, çocuklarından
ikisini, karınlarını doyurduktan sonra okula götürdü. Celil uyuyordu. Kendisi
kahvaltıyı eşiyle birlikte yapmak için aç susuz öğleye kadar bekledi. Doğan
kalktığı zaman saat 12.00yi geçiyordu. Kendini oldukça yorgun hissediyordu.
Eşi ona olup bitenlerden hiç söz etmedi. Kendi kendine oldu bir kere.
İnşallah bir daha olmaz. Anlarsa yaşadıkları kendisine bir ceza gibi.
diyordu. Birlikte kahvaltı yaptılar. Babası Türkiyeden gelinceye kadar Faslı
öğretmen üç kez daha onu aynı lokantaya davet etti. Her defasında lokanta
masraflarını da ödedi. Doğan içkili bir hayatın iyice içine girmişti. İçmediği
zaman elleri ve ayakları titriyordu. Uykusuzlukla beslenen huzursuzlukla
çevresindekilerin kendisiyle ilgilenmelerine de oldukça tepki gösteriyordu.
Bunlardan en çok etkilenen de eşi ve çocuklarıydı. İş ve aile hayatını olumsuz
etkileyen gelişmelerden sonra babası da Türkiyeden gelmişti. Eşi Tülay,
çocuklarıyla oldukça sarsıldıkları halde Doğanın durumundan tek kelime dahi
Celil Bey ve yakınlarına bahsetmedi. Ama kayınpederi, olup bitenleri
anlamakta gecikmedi. Doğanın tedavisi ve çözümü oldukça güç bir hale
düştüğünü de gördü.
Uzun süre doktor tedavisi görmesine rağmen
kendisini sürükleyen isteklerin önüne bir türlü geçemedi. Faslı Öğretmen,
alkol bağımlısı olmasından sonra bir kez olsun Doğanı aramadı. Annesi ve
babası gözyaşları içerisinde Doğana birçok kez yalvardılar:
-Oğlum bak gurbetteyiz. Güzel işin vardı,
kaybettin. Görüyorsun Belediye
Başkanı da desteğini çekti. Verdiği atölyeyi elinden aldı. Senin dost
bildiğin Faslı Öğretmen şimdi nerede? Seni ne arıyor ne de soruyor? Seni
dertlerinle baş başa bırakıp çekilip gitti. Farkındaysan senden intikam aldı.
Doğan düştüğü durumdan kurtulmak için kendisiyle ne kadar mücadele ettiyse de
bunu başaramadı. Hatta gizlice evdeki kolonyaları dahi içti. Çocukları ve eşi
gözyaşlarıyla dolu bir hayata daha fazla dayanamadılar. Bu arada Pariste
bulunan bir dostlarından psikolojik yardım istediler. Geçmişten itibaren
onlarla karşılıklı hep dayanışma içinde olan Ömer Bey bu olayı duyar duymaz
onların bu isteğine olumlu cevap verdi. Tüm ailenin çektiği çileleri bir nebze
de olsa durdurabilmek ümidiyle elinden gelen bütün gayretleri esirgemedi.
Doğan, Ömer Beyin telkinleriyle ancak iki ay kadar içkiden uzaklaştı. Sonra
kaçamak yollardan tekrar içki içmeye başlayınca eşi Tülay çocuklarını da
alarak evini terk etti. Doğan sonradan eşinin Fransanın Reims şehrinde kalan
teyzesinin yanında olduğunu öğrendi. Tülay eşinin kendisiyle görüşmek
istediğini öğrenince onu oradan telefonla aradı:
-İçki karşılığında beni ve çocuklarımı
dışlamamış olsaydın biz buraya gelmezdik. Bir daha Faslı Öğretmenin ve iğrenç
anıların bulunduğu o bölgede yaşamamız imkânsız. Cevabını verdi. Celil, gelini
Tülay için Oğluna :
-O yerden göğe kadar haklı oğlum! Dedi. Sen ya
içki içme fikrini sürdürerek hem kendi hayatını karartacaksın hem de yuvanı
dağıtmayı kabulleneceksin. Ya da içki denen illeti hayatından atıp gül gibi
yuvanda çoluk çocuğunla yaşayacaksın. Yani bu iki tercihten birini seçeceksin.
Aklın varsa dosta düşmana karşı daha fazla rezil olmadan içkisiz bir hayata
geri dön ve hayatını kurtar. O kadını, yani hanımını da acıların içine atmadan
tedbirini al!
Doğan günlerce çocuklarını sayıkladı. Geceleri
uykusunu bölen düşlerle dağlandı. Onu içki içmeye sevk eden dürtülerle
savaştı. Girdiği çıkmazlarda günlerce yalnız başına kalışının sorumlularını
aradı. Bu bir savaş... diyordu kendi kendine. Kazanmalıyım. Elbette
kazanacağım! Gurbette stratejisizliğin ağlarından kurtulmanın mücadelesini
veriyordu. Hiç kimseyle görüşmeden geçen günlerin kıskacındaydı. Kendine
sertleşerek geri dönmesinden korktuğu duygularını, bir başka kişiye
yöneltmeden önce, aynalardaki görüntüleriyle konuştu. Çocuğunun ben
babamdan korkuyorum. sözleri zihninden uzun süre çıkmadı. Bir sabah
kahvaltısından sonra annesine ve babasına:
-Ben karar verdim. Dedi. Annesi ve babası
önce şaşkın bir şekilde Doğanın yüzüne baktılar. Sonra Celil :
-Neye karar verdin oğlum? Dedi.
Annesi ve babası merak içerisindeydiler.
Sabırla onun açıklamasını beklediler. Doğan.
-Karar verdim. Çocuklarımın ve eşimin
yanlarına döneceğim. Dedi. Hıçkıra, hıçkıra ağlayarak Sevgili babacığım, senin
ismini verdiğim Celil burnumda tütüyor. Çok özledim onları çok. Daha fazla
dayanamayacağım! Annesi ve babası da gözyaşlarını tutamadılar. Ve üçü birden
birbirlerine sarılarak sarmaş dolaş oldular. Celil:
-Doğru ya oğlum, epey azap çektin. Tabi sadece
sen değil, hepimiz çektik. Başına gelmedik kalmadı. İçki, bir türlü afet ama
bunu sana alıştıran, senin yuvanı darmadağın eden adam da ayrı bir afet, yani
iki afet arasında kaldın. Sonra ağlayarak:
-Git oğlum git! Bir daha şu içki denen zıkkımı
evinin kapısından içeriye sokma! İçenlerin yanına asla uğrama. Aslan oğlum
zaten sana bu yakışıyor. Bak biz ananla hacca giderken sana ve kardeşlerine
çok dua etmiştik. Ya Rab kötü niyetli insanların şerrinden çocuklarımızı koru,
diye. On yıl geçti aradan. O zamanlar her şey iyiydi. Ama şimdi insanların
yöneldikleri şeyler farklılaştı. Biz yönümüzü Kabeye dönüyoruz. Bazıları da,
şerre ve kalleşliğe dönüyorlar. Bir başkası da bir başka yöne dönüyor. Allah
bizi bir daha bu durumlara düşürmesin!
Doğan birkaç gün sonra dediğini yaptı. Bir ev
kiralayarak eşi ve çocuklarıyla Reimse yerleşti. Onlar için hayatın çileli
yolu Reimsde noktalanmıştı.
Çok Sevgili ve Değerli "Gamze Erkök"
Hanımefendi Kardeşim;
Tartışma (müzakere ve mütalaa) konumuz
İNSAN'dır.
Biz, insan'ın "iyi" olduğunu ve sadece "iyi,
namuslu, dürüst, demokrat, adaletli ve faziletli" varlıkların "insan
olduklarını" fıtraten (yaradılıştan, doğallıkla) bilenlerden ve "iyi bigiyi",
yani İLİM'İ bizzat yaşayan ve yaşatmaya çalışanlardanız.
Bu muhteşem frekans uyumu da açıkça
göstermektedir ki, SİZ'de, yüksek bir varlık ve gerçek bir İNSAN'sınız.
Kutlarım.
Şiarımız: "Göründüğümüz gibi olmak ve
Olduğumuz gibi görünmektir" İçten saygı, kalbi teşekkür ve başarı
dileklerimle.
Mustafa Nevruz SINACI
EY, ADININ ADAMI "HAMİYET"
(Sahip çıkan, koruyan ve kollayan, insaf, ilim
ve merhamet sahibi) HANIM!
Güçlülük asla haklılık nedeni değildir. Kesinlikle olamazda.
Bilakis "güç" adalete dayalı olursa yaratıcı
kuvvet; Aksi taktirde, yıkıcı istibdat, yakıcı zulüm ve alt varlıklarca icra
olunan sömürü, işkence ve tahrip aracı haline gelir.
Keza, SAYGI evrensel denge (stabilizasyon)
unsuru olup, esas itici güç ve yapıcı-yaratıcı faktör SEVGİ'dir.
SEVGİ, gerçek anlamda ilahi kaynaklıdır.
Adalet ve fazilettir.
İşte gerçek güç budur.
Yani, haklılık ve doğruluktan yükselen aksiyon
ve irade.
Meşruiyet de (bu) adalet (GERÇEK GÜÇ) ile
kaimdir.
Adalet aynı zamanda evrensel işleyiştir.
Diğer bir anlamda nizam-ı alem.
Yani, doğal denge.
Yani, canlı-cansız, insan-hayvan, vahşi-ehli,
kendiliğinden mevcut her ne varsa (mevcudat) tamamını içine alan ve istisnasız
kapsayan eko-sistem.
SONUÇTA:
Eko sisteme sahip ve saygılı olarak dünya ve
evreni imar ve tamir edenler:
Evrensel saygı, sevgi ve adaleti'in kudreti =
haklı, doğru ve yerinde olan güç;
Tahrip ve tarümar eden, yalan, talan, hırs ve
ihtirasla yakıp-yıkan negativite (afet-felaket); Yasa, hukuk, ahlak ve adalet
dışıdır.
O, İnsan, hayvan, canlı-cansız her şeye zarar
veren'in derhal konrol altına alınıp, talim ve terbiye edilemediği (insan'a
dönüştürülemediği) taktirde derhal imha edilmesi gerekir.
KISSADAN HİSSE:
Aramızda suret-i hak'dan görünerek dolaşan;
Ancak, insanlık-ADALET, Sevgi-Saygı, Hürmet ve
Muhabbet ve dahi HAYVANLIK dışı olan: Rüşvet-iltimas, ayırma-kayırma,
yolsuzluk-suistimal, görevi kötüye kullanma, gasp-irtikap, vergi dahil her
türlü kaçakçılık, anarşi-terör, cana-mala ve ırza tasallut ve tecavüz FAİL,
SUÇLU ve potansiyel eğilim sahipleri asla insan değidirler.
Bunlara 'hayvan' da denilemez, zira
hayvanların her türü onlardan daha şereflidir.
Onlar insanlar ve hayvanlara karşı acımasız, zalim, duyarsız, adaletsiz ve
apaçık DÜŞMAN oldukları için; "İNSANLAR VE HAYVANLAR ALEMİNDEN" acilen ve
derhal "DIŞLANMALARI" mutlak bir zaruret, meşru bir hak ve insanlık adına
vecibedir.
NASİPSE GELİR HİNT'TEN YEMEN'DEN. NASİP
DEĞİLSE NE GELİR ELDEN!
Çorumun eski mahallelerinden
birisinin ismi Devehane dir bu günkü dilimize açarsak deve evi
manasına gelir. Burası şimdi şehrin ortasında kalmış merkeze yakın bir
mahalledir. Bu mahallenin çok eski bir cami ile bol sulu birkaç lüleli
çeşmesi bulunmaktadır.
Ben 1947 doğumluyum 1961de babam ve
sonradan kayınpederim olan ve babamın arkadaşları ile birlikte
Çorumun camilerinde Ramazan ayında camii gezerdik. Bu cami
çıkışlarında babamın ve arkadaşlarını gittikleri Ucu Camii arkasında
büyük bir kahvehane vardı orada oturur bir çay içer ve Çorum hakkında
hikâyeler anlatılır ve düzeltmeleri yapılarak bir nevi Biz Türklerin
atalarımızdan dinleyip aktardıkları gerçek yaşanmışları birbirlerine
anlatıyorlardı.
Geçmiş günlerden birisinde babamın
arkadaşlarından birisinin anlattığı hikâyeyi buraya aktarmak
istiyorum.
Devehane meydanında Osmanlı döneminde
kervanların konakladığı bir meydan olduğu ve bu meydanda ticaret
erbaplarının kervan toplayarak yola çıktıkları bir alan olduğundan
buraya yakın yerlerde çeşitli sanatkârlarında dükkânları bulunmakta
imiş.
Burada bir de deve semer imalatı yapan
yaşlıca bir zat varmış. Bu zatın yanında da bir kalfası varmış.
Dükkânının kapısının kenarında da çok eski püskü bir deve semeri
bulunmakta imiş.
Bir gün ustanın bir işi çıkarak yakın
bir ilçeye gitmesi gerekmiş. Kalfasına:
- Oğlum: Bu dükkânda yaptığımız yeni
semerlerin fiyatı şu kadar. Bunlara müşteri çıkarsa bu fiyattan ver.
Fakat sakın kapıda asılı semeri satma ve isteyen olursa da kimseye
verme işe yaramaz yüzümüz kararmasın tembihini yapmış ve gitmiş.
Ertesi gün bir tüccar dükkâna gelmiş
kalfaya:
- Altı deve semerine ihtiyacı olduğunu
söylemiş. Kalfa:
- Biz de beş semer var başka yok
diyince. Adam:
- Kapıda asılı eski semeri de satın
alırım işim görülsün. Demiş. Kalfa tüccara:
- Ustam onu satma kimsenin işine
yaramaz dedi o yüzden satamam. Diyince tüccar:
- Anladım o zaman bu semerlerin
fiyatından onu da kiralayayım. Gelince semeri verir parasını geri
alımım cevabını vermiş. Bu cevap üzerin kalfa altı semeri tüccara
vermiş. Tüccar işine gitmiş. Birkaç gün sonra usta gelince bakmış
kapıda bulunan semer yok. Dükkana girmiş kalfaya:
-Kapıda bulunan semere ne oldu diye
sormuş. Kalfa.
-Usta bir tüccar geldi altı semere
ihtiyacı vardı bizde de beş semer vardı o semeri de istedi. Diyince
usta:
-Sana o semeri satma verme demedim
mi?.Diye sinirlenmiş Kalfa:
-Usta zaten ben semeri satmadım emanet
verdim. Adam Çoruma gelince semeri verecek parasını alacak işte altı
semer parası bu. Tamamını yeni semer parasından ödedi diyebilmiş. Usta
bir parala bakmış bir kalfaya. Kalfaya dönerek ben artık seninle
çalışamam şu senin haftalığın uğurlar ola. Diyerek kalfayı işyerinden
çıkartmış.
Aradan üç dört ay geçmiş. Kalfa bir
dükkân açarak nafakasını kazanmaya başlamış. Usta işinde gücünde iken
bir gün sırtında dükkânın önünde asılı semeri taşıyan bir adam girip
ustaya bakmış:
-Usta! Burada bir genç vardı. Benim
onunla bir anlaşmam vardı. Bu semeri getireceğim diye para bırakarak
almıştım diyince. Usta:
Hele terlemişsin bir soluklan. Ben
kalfayı çağırayım gelsin. Diyerek dükkândan çıkmış. Kalfaya giderek:
Gel bakalım. Diye yanına çağırmış
birlikte ustanın dükkâna gitmişler. Usta adama dönerek:
Kalfa geldi. Diyince tüccar:
Kalfa bu semeri getirdim ben sözümde
durdum demiş. Usta hemen kesesinden tüccarın verdiği semer parasını
tüccara saymış. Semeri tezgahın üzerine koyarak façetayı almış eski
semerin yan tarafına façeta ile bir kesik yapmış. Kesilen yerden çil
çil altınlar dökülmüş. Demiş ki:
NASİPSE GELİR HİNT'TEN YEMEN'DEN. NASİP DEĞİLSE NE GELİR ELDEN!
Kıssadan hisse nasibinizse döner
dolaşır sizi bulur. Nasibiniz değilse kimin nasibi ise ona gider.
MALZEMESİ:2-3 porsiyon için:2 su bardağı
un,yeterli kadar ılık su,kibrit kutusunun yarısı kadar yaş maya,bir tatlı
kaşığı tuz,yeterli kadar tereyağı
Kullanılacak kadar
un alınır,içerisine bir miktar yaş maya katılır. Tuz ilavesi yapıldıktan sonra
ılık su ile karıştırılır karılacak hamur,bardağından akacak kıvamda hazırlanır.
Kızdırılmış ve hafifçe yağlanmış ekmek sacı veya yanmaz tava ateşte hafice
yağlanır. Isıtılır tavaya karılan hamur yemek kepçe ile dökülür. Pişirilir.
Sonradan arkası aynı şekilde pişirilir. Pişen hamur alınarak tereyağı ile
yağlanır. İstenilirse dörde kesilir,yada dürülerek sıcak sıcak servis yapılır.