Üç tip nörostimülasyon tekniği, inme veya diğer nörolojik hastalıkların neden olduğu yutma güçlüğü çeken insanlara yardım etme potansiyeline sahip olabilir, 174 hayvan ve insan çalışmasının gözden geçirilmesi göstermiştir.
Bununla birlikte, 30’dan fazla randomize kontrollü çalışmadan elde edilen kanıtları gözden geçiren Manchester Üniversitesi araştırma görevlisi Dr. Ivy Cheng, konuşma terapistleri tarafından disfaji için kullanılan geleneksel yutma terapisinin etkinliğini destekleyen ne yazık ki yalnızca sınırlı kanıt olduğunu söylüyor.
Böyle bir nörostimülasyon yaklaşımı, faringeal elektriksel stimülasyondur (PES). Bu, yutma işleminde önemli bir kas olan farinkse sabit, düşük bir akım ileten burun veya ağız yoluyla elektrotların yerleştirilmesini içerir. Ortaya çıkan stimülasyonun, yutmayı kontrol eden beyin bölgelerindeki aktiviteyi arttırdığı gösterilmiştir.
Karşılaştırıldığında, tekrarlayan transkraniyal manyetik stimülasyon (rTMS), yutma ile ilgili altta yatan beyin alanlarını doğrudan uyarmak için kafa derisine yerleştirilen bir bobin aracılığıyla darbeli manyetik alanlar uygular.
Üçüncü bir tedavi, beyni doğrudan uyarmak için doğrudan bir elektrik akımı kullanan, ancak bu sefer, bir pil gibi, hem anot hem de katot konfigürasyonlarına sahip belirli bir yönde kafa derisi üzerine yerleştirilmiş pedler kullanan transkraniyal doğru akım stimülasyonudur (tDCS).
İncelemesi, üç deneysel tedavinin de inme ve diğer nörolojik nedenlerin neden olduğu disfajisi olan hastalar için terapötik potansiyel gösterdiğini ve ciddi yan etkiler olmaksızın tolere edilebilir olduğunu buldu.
Ancak, inceleme – dergide yayınlandı Nörolojik Bilimler Dergisi– tedaviye yanıttaki değişkenliğin klinik uygulamaya çevrilmesini engellediğini ve bu tedavi etkilerinin orta ila uzun vadede ne kadar süreceği konusunda belirsizlik olduğunu gösterir.
Dr. Cheng, “Disfaji, günlük yeme veya içme eylemini hastalar için dolambaçlı hale getiren bir durumdur” dedi.
“Bu inceleme, nörostimülasyonun büyük bir potansiyele sahip olduğunu gösteriyor, ancak disfaji tedavisinde nörostimülasyonun kullanılması için en iyi protokolleri değerlendirmek için uzun vadeli çalışmalara ihtiyacımız var.
“Bu nedenle, 2021’den 2025’e kadar İngiltere dahil 4 ülkede 50 siteyi kapsayan inme sonrası disfaji için faringeal elektrik stimülasyonunun büyük bir klinik denemesinin haberi çok heyecan verici.”
Nottingham Üniversitesi tarafından yönetilen çalışmaların bir kısmı, Dr. Cheng’in meslektaşı Manchester Üniversitesi’nden Profesör Shaheen Hamdy tarafından yürütülecek.
Disfaji, yutma ile ilgili 50 kastan bazıları, akciğerleri korumak için nefes borusunu kapatmak için çalışmadığında ortaya çıkar, böylece yiyecek ve sıvı ses tellerinden akciğerlere damlar. Hastalar yemek yerken ve içerken öksürme ve boğulma ile ağrı ve ses sorunları yaşarlar. Birçoğu yemek yemekten kaçınıyor ve diğerlerinde tekrarlayan göğüs enfeksiyonları var.
Mevcut tedavi, gıda koyulaştırıcıların kullanılmasını, öğünlerin sıvılaştırılmasını ve yutma terapisi için konuşma ve dil terapistine (SLT) sevk edilmesini içerir. Geçmişte bilim adamları, disfajinin sadece beyin sapındaki problemlerden kaynaklandığını düşündüler, ancak daha yeni çalışmalar bunun aynı zamanda serebral korteksteki problemlerle de bağlantılı olduğunu gösterdi.
Birisi felç, Parkinson veya diğer rahatsızlıklardan dolayı beyinde hasar gördüğünde, yutmayı kontrol eden kısım zarar görebilir. Ancak Dr. Cheng tarafından gözden geçirilen kanıtlar, beynin diğer bölümlerinin hasarlı alanları telafi etmek için büyüyebileceğini gösterdi – nöroplastisite adı verilen bir fenomen.
Nöroplastisite sayesinde beyindeki nöral yollar düzenli kullanıldığında güçlenir. Bir yol düzenli olarak kullanılmazsa kaybolur.
Çalışmalar, nörostimülasyonun bu yeniden yapılanmayı teşvik etmeye yardımcı olabileceğini gösterdi.
Kaynak ve İleri Okuma: https://medicalxpress.com/news/2022-10-neurostimulation-dysphagia-treatment.html