В hikayeler havacılık İkinci Dünya Savaşı'nın uzun menzilli döneminde iki benzersiz durum vardı: bir navigatörün farklı yüksekliklerinden düşme ve açıklanamayan paraşütleri olan bir pilot, başarıyla sona erdi: her iki havacı da hayatta kaldı. Ocak ve Nisan 1942'de oldu. Hem navigatör hem de pilot aynı tip uçaklardan DB-3F'den (IL-4) ayrılmak zorunda kaldı.
Shturman Ivan Mikhailovich Chissov
25 Ocak 1942'in bombardıman uçağı 98'in bombardıman alayının filosu 3, DB-7000 f uçağındaki pilot N. P. Zhugan'ın ekibini içeren Varşova bölgesindeki demiryolu kavşağının bombardımanına uçtu. Savaş görevini tamamladıktan sonra pilotlar uçağı üsse gönderdi, ancak Messerschmitts tarafından saldırıya uğradı ve vuruldu. Nikolay Zhugan, mürettebata uçaktan paraşütle gitmelerini emretti. Sadece navigatör takıma cevap verdi. Ivan Chissov uçağı terk ederek alt kapaktan atladı. Uçağın yüksekliği yaklaşık XNUMX metre idi.
Chissov'un hikayesi:
“Kuyrukta bize çarptıklarında, tetikçiyi ve telsiz operatörünü öldürdüklerinde, uçak boyunu yitirmeye başladı ve sonra aniden“ karnı ”yukarı döndü. Uçağın kuyruğu püskürtüldü, bu yüzden yuvarlandı. Oksijen hortumları yırtıldı. Dizlerimin üzerinde oturmaya ve vücudumu astrolianlara çekmek için pedalları almaya çalıştım. Bir girişim başarılı oldu, ancak parmak veya el ile açılamadı. Sonra onu sağ elimin yumruğuyla yendim. Böylece uçağın kalkık durumunda, ondan düştüm. Ve avcı tam orada. Sol bacağında bir yanık hissetti. Paraşüt açmamaya karar verdi. Açıklanmayan ile düşüyor. Ve dünyayı ayırt etmeye başladığında, 700 metreden bir yerde, yüzüğü çekti. Ama bu nedir? Elinde bir ip ile çal, ama paraşüt açılmadı! Düşüncenin geldiği yer bu - hepsi bu, son. Sonra egzoz halkasını paraşüt kapısına bağlayan kablonun kırıldığı ortaya çıktı.
Kalın karla kaplı bir dağın yamacının başlangıcında düştüm. Paraşüt benim altımda ... Sonra baştan ayağa dönmeye başladım. Vücut düşüp döndüğü zaman durduğunda, kanla aktığımı hissettim - boğazımdan, burnumdan ve kulaklarımdan geçiyordu. Ve kafamda gürültü olmasına rağmen, köpek havlıyor ve horoz ötüyordu, aynı zamanda seçmelere iyi geldi. Bunu şehirden çok uzak olmadığını anladım. Yüzünü kandan silmek istedi ama elleri yükselmedi. Sonra sedyeleri olan insanlar geldi ve beni kulübe götürdüler. Orada beni soydular, sıraya koydular, üzerime biraz ısıtıcı verdiler. Akşamları Zhugan geldi, sorgulandı ve ondan sonra Mosalsk'deki bir hastaneye gönderildim.
Gazete "Kızıl Yıldız" N68 (5132), 22 Mart 1942 Mart
Uçuş çalışmalarından yazılı olarak, ancak kalan çerçevelerde. Voroshilovgrad askeri okulunda seyircilik öğretmenliği yaptı.
Sovyetler Birliği Kahramanı Vasili Konstantinovich Grechishkin
Hitler’in Vilna’daki komutanlığı oranında saldıracak olan grup, V.K’nın ekibini de içeriyordu. Grechishkina.
Hedefin üstünde bombardıman uçağı ağır uçaksavar ateşine maruz kaldı ve her şeye ek olarak, bir düşman savaşçısı tarafından saldırıya uğradı. Doğru motor çalışmıyor. Bulut örtüsüne döndükten sonra, araba buzlanmaya başladı. Tüm cihazlar sıra dışı. Komutan ve denizci, yeterince yakıt olduğu sürece kesinlikle doğuya uçmaya karar verdi. Düzlemde sonsuz değil ve bir kez sona ermişti. Neyse ki bu zaten kendi topraklarında oldu. Son litre yakıt 900 yükseklik ölçerler yazarak, kaptan mürettebata uçaktan ayrılmalarını emretti. Pilot kendini en son 600 metre yükseklikte fırlattı.
Set beş saniyeyi saydıktan sonra Grechishkin davlumbazı çekti, ancak ... düşüşte normal bir şekilde engellendiğini hissetmedi. Kafasını geriye attı ve orada, beyaz bir kubbe yerine, iple dönen bir paraşüt tuvali gördü. Eldivenlerini atarak, ipleri çözmeyi umarak bu ipi kendine çekmeye başladı. Fakat yükseklik yeterli değildi. Üfle, bilinç kaybı. Böyle bir durumda, elinde asılı paraşütle çizgiler, sabah bir damat tarafından bulundu. Pilotun hayatta olduğundan emin olarak köyü hastaneye götürdü ve oradan hastaneye gitti.
Vasily Konstantinovich anlatıyor:
- Şans! Şansla bir dağ geçidinin yamacında ve derin karda düştüm. Sonra derinliklerinin yaklaşık yirmi metre olduğunu söylediler. Bilincini kaybetti, ama çok uzun sürmedi. Uyandı ve birinin konuştuğunu duydum. Görünüşe göre zindanda bir yerdeyim. Bağırmak istedim ama ses yoktu. Ve kar örtüsü çok ağırdı. Bir süre sonra kollarımı ve bacaklarımı hareket ettirebildim. Hareketlerim farkedildi. Sürükledi ve bir kızağa atıldım. Sonra PO-2 benden sonra uçtu. Bu yüzden hastanede bitirdim.
Bunlar savaş sırasında kesinlikle inanılmaz iki durum. Bunlardan birine Guinness Rekorlar Kitabı verildi.