Ersa odaya girdiğinde geniş bir dikdörtgen alan karşılamıştı onu. Odanın ortasında duran görkemli bir tekli koltuk ile karşıda üç kişilik bir jüri takımı vardı.
''Test koltuğuna otur ve vücudunu rahatlat.''
Ersa tuhaf bir bakışla koltuğa geçti ve oturdu. Oturması ile aynı anda vücuduna enerjinin akın etmesi bir olmuştu.
Yabancı enerji ile ani bir titreme yaşadığında ''Enerjiyi reddetme.'' diyen bir ustanın sesi ile bedenini rahatlattı.
Enerji, direk olarak çekirdeğine yol aldı ve vardığında içine girmek için harekete geçti. O anda karanlığı andıran siyah enerji, yabancı enerjiyi reddederek geri teptirdi.
Birkaç saniye sonra Ersa'nın önünde havada bir ekran belirdi. Ekranda yolların ismi yazarken değerlendirmeler de sütunlar halindeydi.
Ustalar inanamıyor gibi baktığında hepsi derinden şaşırmışlardı.
Ersa'nın içinde ise kötü bir his yükselmeye başladı. Önündeki ekranda kahverengi, mavi, turuncu, şeffaf, mor, siyah ve altın renginde sütunlar vardı ama hepsi boştu.
''Çıkabilirsin.''
Uzun süreli sessizlikten sonra ustanın sesi Ersa'yı daha kötü hissettirmişti.
''Ne oldu? Hangi yola yatkınım?'' kendisini tutamayarak içini kemiren soruyu sordu.
Ortadaki adam kaşlarını çattı. ''Hiçbir yol sana uygun değil. Yetiştirme yolunda çalışamazsın.''
Ersa hayretle adama baktı. İlk önce çekirdeği sorunluydu, şimdi ise hiçbir yola uygun değil miydi?
Kalbinde yükselen acı ve kızgınlık ile boş gözlerle öylece duruyordu.
Ortadaki adam sinirli bir sesle bağırdı. ''Sıra var dışarıda. Test bitti. Çık dışarı!''
Ersa duyduğu gür ses ile kafasını kaldırdığında anlamsız bakışlarla adama baktı. ''Nasıl yola uygun olmam? Bir yanlışlık olmasın?''
Adam daha da kızgındı. Bu çocuk utanmadan hala duruyordu. Bu zamana kadar birçok öğrencinin yeteneğini test etmişti ama ilk defa bu kadar yeteneksizini görmüştü.
Hatta hiç yeteneği yoktu. İmkansız gibi bir şeydi bu durum.
''Hiçbir yola uygunluğun yok dedim. Testte bir sorun yok. Çık dışarı!''
Ersa, bir şeyler söylemek istiyordu, ama en sonunda sessiz kaldı ve odadan çıktı. Herkesin meraklı bakışları altında çocuğun afallamış ifadesini görenler ne olduğunu anlamamışlardı. Jenerasyonunun birincisi olan kişinin yol uygunluk testi kötü mü geçmişti?
Ersa, dışarıya çıktığında neden bu şekilde olduğunu aklı almıyordu. Zihni karman çorman durumda sadece yürüyordu. Uzaktan izleyen Karmela oğlunun bu halini görünce şaşırdı.
Neden böyle bir ifadeye sahip olduğunu anlamıyordu.
O sırada odada başka bir çocuğun testi yapılıyordu. Çocuk koltuğa oturduğunda gergin ve endişeliydi. Enerji bedenine girerken hissettiği yorgunluk hissi ile gözleri kapandı.
Ustalar daha ne olduğun anlamadan gözlerinin önünde korkunç görünümlü bir adam belirdi. Ortadaki usta cesaret ederek ''Sen kimsin!? Nasıl buraya girdin!?'' diyerek bağırdığında karşıdaki kişiden gelen iki kelime ile ancak yutkunabilmişti.
''Kapa çeneni.''
Üç usta bu sözün etkisi ile titrediğinde hepsi de karşıdaki adamın dehşet verici bir güce sahip olduğunun farkına vardı. Sadece sesi bile onları korkudan titretmeye yetiyordu.
''Az önce çıkan çocuk – yol uygunluğu neydi?''
Beklenmedik soru ile şaşıran üç usta gereksiz bir söz söylemeye cesaret edemedi. ''Uygunluğu yoktu, efendim.''
Saygıyla konuşmaya dikkat ederken karşısındaki kişi kaşlarını çattığında hemen yanlış bir şey söylediğini düşündü. ''Doğruyu söylüyorum efendim. Testte hiçbir uygunluk çıkmadı. Buna bizde çok şaşırdık. İlk defa böyle bir durumla karşılaşıyoruz.''
Karmela, adamın son sözleri ile Ersa'nın neden o halde olduğunu anlamıştı. Kalbine yoğun bir ağrı hakim olduğunda varlığı da ustaların önünden kayboldu.
Ersa, dişlerini gıcırdatarak yürürken neden bu derece acımasız bir kadere sahip olduğu düşüncesi ile gitgide sinirleniyordu. En sonunda kızgınlıkla yere diz çöktü ve yerdeki taş zemini yumruklamaya başladı.
Vuruşlarına dayamayan zemin parçalara ayrılıyor ve gittikçe derin bir çukur oluşturuyordu.
''Ersa.''
Duyduğu nazik ses ile sürekli hareket halinde olan elleri havada durdu. Arkasına döndüğünde babasını karşısında görünce nedenini anlamadan daha duygusal hissetmeye başlamıştı.
Oğlunun gözlerinin kenarının kızardığını gören Karmela midesine berbat bir his oturduğunda oğluna sarıldı.
''Ersa, kızgın hissetme ya da çok üzülme. Olanı kabullen ve daha iyisi için mücadele et. Yollara çalışamıyor musun? O zaman kılıç yolunu neden uygulayabildin, ya da dört ana yolda anlayış elde edebildin? Düşün biraz neden?''
Duyduğu rahatlatıcı sözler ile gözleri babasına kayan Ersa ne diyeceğini bilememişti. Neden?
Düşüncesini duymuş gibi babası devam etti. ''Çünkü sen yetiştirme yoluna uygunsun. Yollara çalışamayacaksın diye bir şey yok. Büyük ihtimalle bu durum çekirdeğinle alakalı bir durum. Sadece yeteneğini akademi test edemiyor.''
Babasının sözleri ile kalbi ferahlamıştı. Doğruydu. Yolda ilerleme kat edebiliyordu. O zaman nasıl yol uygunluğu olmazdı? Büyük ihtimalle çekirdeğindeki tuhaf durumdan dolayı test edilemiyordu.
Babasının kendisini teselli etmesiyle ruh hali çok daha iyi hale gelmişti. Babası ile bir süre sohbet ettikten sonra odasına geçti. Ray ve Berk de gelmişlerdi. İkisinin de yaşı Ersa'dan büyük olduğundan dolayı yol testine önceden girmişlerdi.
Ersa'nın geldiğini gördüklerinde hemen selam verdiler ve sorularını yönelttiler. ''Nasıldı yol testi?''
Ersa doğruyu söylerse morallerinin bozulacağından emindi. ''İyiydi.''
''Neye yatkınmışsın?'' Ray heyecanla sorduğunda Ersa ne demesi gerektiğini bilemedi.
Babası ile hava yolunda ilerleme kaydettiğinden ''Hava yolu.'' dedi.
''Görünüşe göre hızlı bir arkadaşımız olacak. Ben toprağa yatkınım.''
Berk'te hemen ileriye atılarak ''Ben ateşimm. Galiba kişiliğimi yansıtıyor. Ne dersiniz?'' dedi.
Ersa ve Ray ikilisi Berk'in tuhaf sözlerine güldüklerinde Ray ''Ne ateşi ancak köz olursun sen.'' diyerek dalga geçti.
Berk, Ray'e gözlerini devirdikten sonra Ersa'ya döndü. ''Doğru değil mi Ersa ?''
''Köz olduğun konusu mu?''
Ersa'nın da kendisi ile dalga geçtiğini gören Berk hemen ikisine de cevap verdi. ''Siz ne anlarsınız ateşten.''
Üçlü muhabbet ederken eşyalarını yerleştirdiler ve ardından yemek yemeye geçtiler. Akşama kadar vaktini arkadaşları ile harcayan Ersa, hava karardığında heyecanla buluşma yerine geçti.
Kısa sürede alana vardığında Mely'nin daha gelmediğini fark etti. Bu nedenle oturdu ve bu fırsatı değerlendirerek toprak yolunu çalışmaya başladı. Otuz dakika civarında süre geçtikten sonra Ersa'nın gözleri açıldı ve ''Hayranım hoş geldiniz.'' diyerek güldü.
Mely, Ersa'nın sözlerini duyduğunda varlığını fark ettiğinde şaşırsa da çok fazla düşünmedi. Yüzüne yerleştirdiği gülümseme ile Ersa'nın oturduğu yerden kalkışını ve yakışıklı yüzünü izledi.
Uzun süredir görmüyordu onu. Bugün gördüğünde ne kadar özlediğini anlamıştı. Her akşamlarını birlikte geçirmeleri etki etmiş gibiydi.
Ersa da karşısındaki güzelliği izledi ve kalbindeki sevinç duygusunu yüzüne yansıttı. O da benzer duygulara sahipti. Bu kız kalbine giren nadir kişilerden biri olmuştu. Mavi ve siyah gözler birbiri ile buluştuğunda iki tarafta konuşmadan bir şeyler söylüyordu sanki.