25 Temmuz 2010 Pazar
"arkadaşlar iyidir."
Bugün bi arkadaşım "belirsizlikler sosyalleşmeyi arttırır." dedi. Bu düşüncesini kuvvetlendirmek için ise; adres sorma, devlet dairesinde işlemeyen bi veznenin arkasında boş boş sıra beklerken topluca bir galeyan yaratma, üniversite sınavına hazırlanırken herkese 'nereyi istiyosun netlerin kaç' gibi sorular yöneltme tarzında örnekler canlandırdım kafamda. Evet, sanırım haklılık payı çok büyük.
Sonra da başka bi arkadaşımla geçen gece konuştuğumuz mevzuyu hatırladım. "İnsanoğlu bencildir." diyordu. "Hatta bunu kanıtlamamız için ortaya örnek sürmemize bile gerek yok."
Böyle insanların çevremde olması beni oldukça mutlu kılıyor ve şanslı olduğumu hissetmemi sağlıyor. Zihin açıcı ve samimi konuşmaları hep sevmişimdir sevgili blog. Bu iki insanın konuşmalarını kafamda birleştirdim haliyle. İnsan kendinin yetişemediği, aciz kaldığı durumda başkasına ihtiyaç duyar. Yolda yürürken, yataktayken, bişi danışırken, canı sıkkınken, bu hep böyledir. Bişi belirsiz ise kafasında, bir başka 'kafa'ya ihtiyaç duyar. Ama hep kendi sorununu halletmek içindir ve daha sonrası o 'kafa' onun için bişi ifade etmeyebilir.
Bu üstesinden gelinebilir bişiy mi bilmiyorum. Ama en azından farkına varmalıyız ki, bunu farketme/halletme konusunda yol kateden kişiler ne kadar etrafımızda ise, o kadar şanslıyız. Çevremdeki zihin açıcı ve samimi insanlar, umarım siz de benle ilgili aynı şeyleri hissediyorsunuzdur.