NM-116 tankının ortaya çıkması için ön şartlar savaş sonrası yılların başlarında kök salmıştı. İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra yeni silahlı kuvvetler inşa etmek için Norveç, yabancı ülkelerden yardım istemek zorunda kaldı ve bazı durumlarda bu tür yardımlar zırhlı araç temini ile sonuçlandı. Özellikle, kırklı yılların sonlarında ve erken ellili yıllarda, ABD, Norveç ordusuna çok sayıda hafif tank M24 Chaffee'yi devretti. Farklı kaynaklar farklı rakamlara işaret eder, ancak mevcut verilere göre, Norveç benzer makinelerden 120-125'den daha fazlasını almamıştır. Bir süredir Chaffee tipi tanklar, Norveç zırhlı kuvvetlerinin temeli oldu.
Seri depo NM-16. Fotoğraf Sturgeonshouse.ipbhost.com
50'lerin sonunda, Norveç ordusu, M47 / M48 Patton ailesinin Amerikan orta tanklarını satın almaya başladı ve bunun sonucunda mevcut M24, ikinci rollere çekildi. Gelecekte, Norveç M24 için net sonuçları olan zırhlı birlik filosunu sürekli olarak güncelledi. Bir zamanlar bir tür birliklerin temeli oldular, ancak zamanla o olmaktan vazgeçtiler ve aslında, çok sınırlı yeteneklere sahip olmanın yanı sıra farklı bir teknolojiye destek oldu.
Altmışlı yılların ikinci yarısında, hafif tank M24 Chaffee, ahlaki olarak eskiydi ve mevcut gereklilikleri yerine getirmek için uzun süre önce durdu. Bununla birlikte, Norveç'te bulunan arabalar hala kaynağın önemli bir bölümünü elinde tuttu ve buna ek olarak, ordu yeniden silahlanmadan tasarruf etmek istedi. Bu nedenle, belirli bir zamandan itibaren, komut hizmette kalan "Chaffee" nin derin modernizasyonu sorununu dikkate almaya başladı, bu da temel özellikleri önemli ölçüde geliştirmeye izin verdi.
1967'te, Fransız şirket Ingénieurs de Bourges, dünyanın ordusuna, M24 hafif tankını modernize etmek için kendi projelerini modernize etmeleri için kendi projelerini sundu. Performansı arttırmanın ana yolu, namluda düşük basınçlı yeni bir 90 mm tüfek tabancası kullanmaktı. Benzer tecrübeli tank silah Fransız askeri liderlerine test edildi ve hatta gösterildi. Bununla birlikte, Fransa orduda kalan M24'i modernize etmemeye karar verdi ve bu nedenle böyle bir teklife ilgi göstermedi. Ancak, orijinal fikirler Norveç'i ilgilendirdi.
Kısa süre sonra Norveç ordusunun komutası gelecek vaat eden bir projenin gerekliliklerini oluşturdu. Yakın gelecekte, sanayi, bazı temel özelliklerde bir artış ve savaş yeteneklerinin artması anlamına gelen bir modernizasyon projesi oluşturacaktı. Mevcut santralin değiştirilmesi ve ateş gücü arttırılmış yeni bir tabanca kullanılması gerekiyordu. Ayrıca teknik görevde silah kontrol sistemlerinin modernizasyonu öngörülmüştü. Zırh ve şasi aynı anda değişmeden kalabilir. Norveç'teki operasyonun özellikleri dikkate alındığında, bazı ek sistemlerin kullanımı için verilen görev. Bütün bunlarla, tankın modernizasyonu düşük maliyetlidir. Ön hesaplar, mevcut bir hafif tank yükseltme işleminin bu sınıftaki yeni bir araba satın almaktan% 50-60% daha ucuz olacağını gösterdi.
Norveçli şirket Thune-Eureka, gelecek vaat eden projenin baş geliştiricisi olarak atandı. Bazı bileşenlerin, yabancı kuruluşlar dahil diğer kuruluşlar tarafından tedarik edilmesi gerekiyordu. Örneğin, Fransız şirketi Ingénieurs de Bourges, yeni bir silah kurulumunun oluşturulmasına yardımcı olacak, elektrik santrali ise Amerikan şirketi Detroit Diesel’in bileşenlerine dayanarak kuruldu. Başka şeylerin yanı sıra, yabancı gelişmelerin kullanımını içeren tasarıma böyle bir yaklaşım, en kısa sürede ortaya konan görevlerin çözülmesini ve bazı ürünlerimizin kendi üretimini dağıtmadan da yapılmasını mümkün kılmıştır.
Daha sonra, gerekli tüm test ve incelemeleri geçtikten sonra, yeni tank resmi ismi NM-116 ile hizmete girdi. Muhtemelen, müşteri ve geliştiriciler, gerçekleştirilen modernizasyonun hacminin, temel hafif tank belirtilerinin olmadığı tamamen yeni bir isim kullanılmasına izin verdiğini düşünüyorlardı.
Mevcut modelin modernizasyonu sırasında, mevcut bina ve kulenin ciddi bir şekilde değiştirilmesine karar verilmiştir. Sonuç olarak, mürettebat yalnızca mermilerden veya şarapnelden ve bazı durumlarda küçük çaplı topçu mermilerinden korunmaya güvenebildi. Mevcut rezervasyonu arttırma zorluğu ve diğer özellikler üzerindeki olası olumsuz etkileri nedeniyle koruma seviyesini yükseltmeyi reddettiler. Sonuç olarak, gövdenin ön kısmı 25 mm'den daha fazla olmayan bir kalınlığa sahip homojen çelik zırhı korudu ve kenarların kalınlığı 19 ila 25 mm arasında değişmekteydi. Vücudun en ince elemanları 10 mm levhalardan yapılmıştır. Kule, 38 mm kalınlığında güçlendirilmiş bir alına sahipti. Silahın maskesi tarafından da benzer bir koruma sağlandı.
NM-116 devresi. Şekil The-blueprints.com
Vücut, Amerikalı tasarımcılar tarafından yaratılan tanınabilir şekli korudu. Ön kısmı iki eğimli tabakadan oluşuyordu. Üst kısımda şanzımana servis yapmak için gerekli olan büyük bir kapak vardı. Makineli tüfek rotası sancak tarafından kaldırıldı ve kabartma bir zırh başlığı ile kaplandı. Sürtünme nişlerine sahip olmayan hafif eğimli dıştan takma kullanılmıştır. Alt kabuk kutusu, tavanın üst ön ve yan tabakalara bağlandığı karakteristik eğimli ön ve arka köşelere sahiptir. Teknenin arka kısmı bir çift zırh plakasından oluşuyordu.
NM-116 projesinin bir parçası olarak, mevcut kuleyi tasarımında minimum değişikliklerle korumak için bir yöntem bulundu. Kulenin ön kısmı ve maske dökülerek yapılmış, farklı şekillerde damgalanmış kısımlar kendilerine kaynaklanmıştır. Modernleşmeye rağmen, kule, orta kısmın konik şeklini, çıkıntılı ön montaj ve arka niş ile korudu. Aynı zamanda, Norveç projesi, kulenin mevcut kıçını güncellenmiş zırhsız bir sepetle takviye etmeyi önerdi.
Tankın düzeni genel olarak aynı kaldı. Teknenin ön kısmı, yanına cephanenin bir parçası olarak yerleştirilmiş olan şanzıman ve kontrol bölümünü barındırıyordu. Merkezi bölme bir dövüş bölmesiydi ve kıçta elektrik santrali vardı.
Tankın kıç tarafına, altı silindirli dizel motorlu Detroit Diesel 6V53T'nin Amerikan üretimi için 275 beygir gücü ile kurulması önerildi. Bu tür motorlar, bir miktar ekipmanın ortak çalışmasını basitleştiren Norveç ordusu ile zaten hizmette olan M113 zırhlı personel taşıyıcılarında kullanıldı. Motorla aynı bölmede iki radyatör, ön ısıtıcı ve toplam 418 l kapasiteli yakıt depoları vardı. Motor bölmesinde ve kasanın önüne çeşitli yarı otomatik şanzıman cihazları yerleştirildi. Bir tork konvertörü, beş vitesli Allison MT 650 şanzıman, direksiyon dişlisi, dahili frenler ve diğer birimlerden oluşuyordu. Ön ve arka bölme cihazları, dövüş bölmesinden geçen bir kardan mili kullanılarak birbirine bağlanmıştır.
NM-116 projesinin modernizasyonu sırasında, Chaffee baz tankın alt takımı herhangi bir değişiklik yapmamıştır. Her iki yanda, ayrı bir burulma süspansiyonu olan beş adet ikiz yol tekerleği yerleştirildi. Ek olarak, ön ve arka makara çiftlerinin ek hidrolik amortisörleri vardı. Kanca dişlisinin tahrik tekerlekleri, gövdenin ön tarafına, kılavuzlar kıç tarafına yerleştirildi. Gemide üç adet destek silindiri vardı.
Projenin tüm büyük yenilikleri savaş bölümünü etkiledi. Her şeyden önce, bir yedek 75 mm tüfek tabanca yerine geçti. Fransız silah DEPA D / 925 90 kalibreli mm'nin değiştirilmesi önerildi. Bu tabanca namlu uzunluğu 33 kalibreli ve namlunun içindeki küçük bir eğim ile ilişkilendirilen düşük basınç farklıydı. Namlu, tek odacıklı bir tasarım namlu ağzıyla tamamlandı. NM-116’te, yeni tabanca, M64’in Amerikan tasarımının hafifçe değiştirilmiş bir kurulumuna sabitlendi. İkincisi, hidrolik geri tepme frenini ve yaylı tırtıl tutucuyu alıkoydu ve ayrıca manuel dikey kılavuz aktüatörlerle tamamlandı. Yatay yönlendirme hidrolik veya kollar ile yapılmıştır. Çekim, -10 ° ile + 15 ° arasında yükselme açıları olan herhangi bir yönde gerçekleştirildi.
Bazı raporlara göre, tank temel tasarımda kullanılan manzaraları korudu. Aynı zamanda, silahın değiştirilmesi yeni bir retikül kullanma ihtiyacına yol açtı. Atış tankının doğruluğunu artırmak için NM-116 bir lazer telemetre aldı. Simrad LV3 cihazı, namlu üzerinde zırhlı bir ceket içine yerleştirildi ve ayrı bir konsoldan kontrol edildi. Diğer yangın kontrolleriyle entegrasyon eksikti. Yeni silahın kurulumuyla bağlantılı olarak mevcut tek düzlemli dengeleyiciyi terk etmek zorunda kaldı. Müşterinin talebi üzerine, tank kızılötesi aydınlatma kullanılarak gece görüşü ile donatılabilir. Bununla birlikte, bütün arabalara böyle bir ekipman gelmedi.
Müze arabanın ön kısmı. Uzaklık ölçer muhafazası ve yardımcı sürücünün kapalı kapağı net bir şekilde görülebilir. Fotoğraf Erik Torp / Primeportal.net
Mühimmatta D / 925 tabancaları çeşitli tipte mermiler içeriyordu. 90 mm zırh delici kümülatif, yüksek patlayıcı, parçalanma, derecelendirme veya eğitim mermileri ile üniter atış kullanmasına izin verildi. Tüfeklerin küçük dikliği ile bağlantılı olarak, tüm mühimmatın tüyleri uçtu. Kabukların maksimum başlangıç hızı, 750 m / s'ye ulaştı. Bir kümülatif mermi, 320 mm zırhı delebilir. Tankın mühimmatı bir 41 atışından oluşuyordu. 21, dövüş bölümünün stiline yerleştirildi: sepete ve sert nişe. Yardımcı sürücünün eski yerine, yönetim bölümünün sağına atılan iki düzine mermi daha yerleştirildi.
Tankın ilave silahlandırması, m / 50 (Amerikan M2HB'nin Norveç lisanslı kopyası) olan iki veya üç büyük kalibreli makineli tüfekten oluşuyordu. Bunlardan biri tabancaya, diğeri kule kulelerinin taretlerine monte edildi. Makineli tüfeklerin toplam mühimmatı çeşitli bantlardaki 500 kartuşlarından oluşuyordu. Projede ayrıca, kulenin yanlarında iki blok duman bombası fırlatıcı kullanılması öngörülüyor.
Yükseltme sırasındaki ekip, temel M24 gibi, artma olasılığı olmadan dört kişiye düşürüldü. Konut bölümünde, görüntüleme cihazları ile kendi kapağı olan bir sürücü yerleştirildi. Sancak tarafındaki sürücü asistanı koltuğu söküldü ve çekim için bir istifleme yapıldı. Komutan, topçu ve yükleyici, savaş bölümündeydi. Bir komutanın tareti ve basitleştirilmiş bir tasarım kapağı, dövüş bölümünün üzerine yerleştirildi. Komutan ve topçu durumu izleyebilir, yükleyicide görüntüleme cihazı yoktu. Mürettebat, ABD yapımı bir RT - 841 / PRC-77 radyo istasyonuna sahipti. Yaşanabilir bölmesi ek olarak Norveç ikliminin özelliklerine karşılık gelen bir ısıtma sistemi ile donatılmıştır.
Projenin tüm yeniliklerine rağmen, NM-116 hafif tankı, boyutları ve ağırlığı yaklaşık olarak M24 ana seviyesinde tuttu. Makinenin uzunluğu hafifçe 5 m'yi aştı, genişlik 3 m'den az, yükseklik 2,8 m idi, savaş ağırlığı 20 t'ye ulaştı .. Güç bölmesinin kardinal modernizasyonu mobilite özelliklerinde önemli bir artışa neden olmadı. Güç yoğunluğu yalnızca 13,75 HP'ye yükseldi. ton başına, bu nedenle karayolu üzerinde maksimum hız sadece 57 km / s ulaştı. Aynı zamanda, güç rezervi de önemli ölçüde arttı - orijinal Chaffee'den 400 km'ye karşı 160 km'ye kadar.
NM-116 projesinin gelişimi, yetmişli yılların başında tamamlandı. Deneyimli bir hafif tankın yapımı için Thune-Eureka şirketi mevcut M24'ten birini aldı. Tank onarıldı ve yeni bir projeye göre yeniden inşa edildi. 1973'te teste tabi tutuldu. Kontroller, bazılarını aynı seviyede tutarken bazı özelliklerde önemli bir artış gösterdi. Test sonuçlarına göre, zırhlı araç evlat edinme ve seri üretim için önerildi.
Bundan sonra, şirket geliştiricisi 53 diğer tankların tamir ve modernizasyonu için savaş birimleri filosundan bir sipariş aldı. Kalan zırhlı araçlar farklı bir kaderi bekledi. İlk seri NM-116, yılın 1975'inin başında orduya geri döndü. Bir sonraki 1976'in Ekim ayında kara kuvvetleri son arabayı aldı. Toplamda, 54 tankı güncellemeyi geçti. Bundan sonra, M24 Chaffee’nin Norveç ordusu için yeniden yapılandırılması durdu, ancak üçüncü ülkelerin çıkarlarına göre yenilenme olasılığı göz ardı edilmedi.
Tankların yeniden yapılandırılmasının başlamasından kısa bir süre sonra, yardımcı araç yaratma programı başlatıldı. Sekiz M24 tankı NM-130 zırhlı tamir ve kurtarma araçlarına dönüştürüldü. Onarım sırasında vinç, dozer ekipmanı ve çekiş vinci aldılar. Santral ve iletim BREM NM-130 bileşimi, NM-116 tankı ile birleştirildi.
Modernizasyondan önce ve sonra, İkinci Dünya Savaşı'ndan gelen hafif zırhlı araçlar, ana araçlardan bahsetmek yerine, mevcut orta tanklarla rekabet edemedi. Sonuç olarak, Norveç komutu güncellenmiş NM-116'in uygulanması için yeni yöntemler aramalıydı. Mümkün olan en iyi sonuçları elde etmek için, hafif tanklar kendinden tahrikli tanksavar topçu kategorisine transfer edildi. Bu teknolojinin ana operatörleri, kara teçhizatlarının tank karşıtı filolarıydı. Tipik bir filoda her biri dört NM-116 içeren iki çizgi vardı. Aynı zamanda, bu tür bileşikler çoğunlukla orta tank M48 ile büyütüldü. Hafif tankların asıl görevi, düşman birliklerinin pusularının örgütlenmesiydi. Ayrıca, bir keşif aracı olarak bir hafif tank kullanılması da hariç tutulmadı.
Bir süredir NM-116 tankının geliştirici şirketi, bu tür ekipmanların yabancı müşterilerin çıkarları doğrultusunda üretilebileceğini düşündü. Ancak, böyle bir emir almadı. Projeye taşeron olarak katılan Amerikan şirketi NAPCO tarafından biraz daha başarı elde edildi. Thune-Eureka'dan seri M24 Chaffee'nin NM-116 durumuna yükseltilmesine olanak sağlayan bir dizi ekipmanın üretim lisansını aldı.
Yakında, böyle bir kit Yunanistan ve Tayvan ordularına sunuldu. Seksenlerin başında, M24 tanklarını yeni bir santralle donatmak isteyen Tayvan ordusu kitinin bireysel unsurlarının tedarik edilmesi için bir sözleşme imzalandı. Silahlanma değişmedi. Yunan ordusu NAPCO'nun önerisine de ilgi gösterdi, ancak daha sonra Chaffee'yi kendi başına modernize etmeye karar verdi. Sonuç olarak, tanklar motorları ve diğer modellerin iletimlerini aldı. Diğer denizaşırı operatörleri M24, NM-116 projesine ilgi duymuyordu.
Geçen yüzyılın doksanlarının başında, Norveç ordusunda 54 hafif tankları NM-116 vardı. Bu zırhlı araçların XXI yüzyılın başlarına kadar hizmette kalacağı ve ancak son ahlaki ve fiziksel eskimeden dolayı işten çıkarılacağı varsayılmıştır. Ancak, yakında planlar revize edildi ve bunun sonucunda tanklar hurdaya gitti. Gerçek şu ki, 1990'te Almanya Norveç'e yüz Leopard 1 ana tank sattı. Bu teknik, türünün mevcut ekipman grubunu arttırmanın ve güncellemenin en ciddi yolunu sağladı. Ayrıca, daha önce umutsuzca modası geçmiş savaş araçlarını terk etmek mümkündü. Sonuç olarak, 1992’te, mevcut NM-116’in kademeli olarak kullanımdan kaldırılması başladı. Gelecek yılın sonunda, bu modelin tüm hafif tankları hizmetten çıkarıldı.
Derin bir modernizasyondan sonra bile hafif tanklar M24 Chaffee başka bir satış sözleşmesinin konusu olamaz. Sonuç olarak, istenmeyen NM-116 esas olarak geri dönüşüm için gönderildi. Müze sergileri dahil olmak üzere sadece birkaç otomobil korunmuştur.
Kırklı yılların ortalarında geliştirilen ve inşa edilen eski hafif tankların modernizasyonu için kullanılan Norveç'in M24 Chaffee projesi, hem teknoloji hem de savaş kullanımı açısından büyük ilgi görüyor. Ek olarak, eski modası geçmiş bir zırhlı aracı yükseltme teşebbüsü gerçeği dikkat çekememektedir. Son olarak, olağandışı bir programın sonuçları da dikkat çekicidir.
Erken tahminler dikkate alındığında, NM-116 projesine harcanan miktar, yeni modelin 15-20 hafif tanklarından daha fazlasını satın almaya izin vermeyecektir. Bu nedenle, ekonomik açıdan, projenin gerekçeli olmaktan daha fazlası olduğu ortaya çıktı. Olağanüstü finansal potansiyelden ayırt edilmeyen Norveç ordusu, araç filosunu önemli ölçüde yenileme ve eski araçlara “ikinci bir hayat” verme fırsatı buldu.
75-mm topunun değiştirilmesi 90-mm düşük basınçlı silah, savaş performansında gözle görülür bir artış sağladı ve görev alanını genişletti. Bu tür silahlar NM-116'in mevcut modellerin orta tanklarına bile çarpmasına izin verdi. Ancak, Norveç'in M24'i modernleşmeye başladığında, ana tanklar ve güçlendirilmiş ordular, önde gelen ülkelerin ve müttefiklerini silahlandırmaya girmişti. Bu, Norveç teknolojisinin savaş potansiyelinde belirgin bir düşüşe yol açtı. Bununla birlikte, bazı durumlarda - uygun savaş çalışmaları organizasyonu ile NM-116 tankları, mevcut eksilerin olumsuz etkilerini azaltma ve verilen görevlerle başarılı bir şekilde başa çıkma şansı buldu.
Ciddi bir sorun, çoğu üretim aracında gece görüş sistemlerinin olmamasıydı. Raporlara göre, birkaç düzine aracın yalnızca gündüz saatlerinde çalışabilmesi nedeniyle yalnızca az sayıda NM-116 tank benzer ekipman aldı. Genel olarak tipik bir hafif tank problemi, mürettebatı ve iç üniteleri çeşitli sınıflardaki top mermilerinden bombardımandan koruyamayan kurşun geçirmez zırh kullanımıydı. Son olarak, Norveç tankı - santral yenilendikten sonra bile - yüksek mobilite ile ayırt edilmedi.
Genel olarak, mevcut tankların NM-116 durumuna yükseltilmesi projesi, belirli sorunların varlığı ve normal yeteneklerin bulunmaması nedeniyle gerekli bir önlemdi. Bununla birlikte, Thune-Eureka şirketi ve ilgili şirketler bu görevi üstlendi ve zırhlı araca gerekli özellikleri sundu. Bariz nedenlerden dolayı, modernizasyon tankın eski bir platforma dayanarak yüksek performans göstermesine izin vermedi, ancak Norveç'in başka hiçbir seçeneği yoktu ve Chaffee modernizasyonu oldukça zor bir durumun kabul edilebilir bir yoluydu. Gelecekte, durum değişti ve ordu operasyonu en kısa sürede durdurabildi, en yeni ve iyi teknoloji değildi.
Göre:
http://spycom.org/
http://armor.kiev.ua/
http://tanki-mira.ru/
http://tankinfo.ru/
http://primeportal.net/
http://sturgeonshouse.ipbhost.com/
Hunnicutt RP Stuart: Amerikan Tarihi Hafif Tank Hacmi Novato, CA: Presidio Press, 1992.
Zaloga SJ M24 Hafif Kahve Tankı 1943-85. - Oxford: Osprey Yayınları, 2003.
Müze tankı NM-116'in fotoğraf incelemesi:
http://primeportal.net/tanks/erik_torp/nm_116/