Depresyon üzerine Kendimizi üzgün bulduğumuzda duymayanlar, “Bir dene”, “artık üzülme”, ”senden daha kötü insanlar var”, “her şeye sahipsin, böyle olmamalısın” , “durumu manipüle etmek istiyorsunuz. Muhtemelen bu cümleleri okuduğunuzda, bir arkadaşınızın, bir akrabanızın, bir tanıdıklarınızın bunlardan bazılarından bahsettiği bir anı hatırladınız.
İlk bakışta, bu sözlerin iyi olduğu ve bize kim söylerse, sadece acı çekmekten kaçınmak istediği ve onlara göre gereksiz olduğu anlaşılıyor. Ancak, olası bir depresif tablo ile karşı karşıya kaldığımızda, hiç şüphesiz “deneyin” yeterli olmayacaktır.
Neler Okuyacaksınız? →
Depresyon, göründüğünden daha yaygın
WHO’ya göre (1), depresyon dünya çapında yaygın bir hastalıktır ve 300 milyondan fazla insanı etkilediği tahmin edilmektedir.. Bu hastalık, olağan ruh hali değişimlerini ve günlük yaşamın sorunlarına kısa duygusal tepkileri aşar. İhtiyaç duyduğu ilgi gösterilmediğinde bile depresyon ciddi bir sağlık sorunudur çünkü Hayatının farklı alanlarında günlük hayatını değiştirerek, acı çeken kişiye büyük acı çekebilir., okul, aile, iş vb.
Tedavi “öyle hissettirir”, depresyonlu kişilerin durumları hakkında kendilerini suçlu hissetmelerine, zayıf veya savunmasız hissetmelerine neden olur, hatta utanmalarına neden olabileceği için profesyonel yardım istemelerini bile engelleyebilir.
Bu nedenle depresyon için etkili tedaviler olmasına rağmen, dünya çapında etkilenenlerin yarısından fazlası (ve birçok ülkede% 90’dan fazlası) bu tedavileri almamaktadır. Buna akıl sağlığı için kaynak eksikliğini, bunun için eğitilmiş az sayıdaki sağlık personelini, akıl hastalığı etrafındaki damgalanmayı, yanlış teşhisleri ve diğerlerini ekleyelim.
Ve üzüntünün genellikle depresyonla veya depresyonla üzüntüyle karıştırıldığı bu son noktada ve tedaviler genellikle en alakalı değil, bu yüzden doğru tanı koymanın önemi bu yüzden.
Depresyonu tanımlama
Depresyon terimi, özellikle herhangi bir depresif bozukluğa atıfta bulunmak için kullanılır. Beşinci baskısında Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı (DSM-5), (2) bazı bozukluk türleri belirli semptomlara göre sınıflandırılır:
Depresyonu teşhis etmek için hem klinik kriterleri (DSM-5) hesaba katmak hem de hastalığa neden olabilecek fiziksel bozuklukları dışlamak önemlidir.
Depresif bozuklukların teşhisi, belirti ve semptomların tanımlanmasına dayanır. Depresif bozuklukları normal duygudurum dalgalanmalarından ayırmak için sosyal, mesleki veya diğer işleyişte önemli sıkıntı veya bozulma olması gerekir. yukarıda belirtildiği gibi önemlidir.
Depresyon gerçektir, depresyon vardır ve beslenmesinin çoğu hem kimyasal hem de nöroanatomik temelde açıklanabilir.
Depresyonun nörofizyolojisi
Beynimizin nasıl çalıştığını ve depresyonla doğrudan ilişkisinin ne olduğunu anlamak için üç nörotransmiteri vurgulayacağız: serotonin, norepinefrin ve dopamin (3).
Nörotransmiterler, sinaptik boşluk adı verilen bir boşlukta hareket eden küçük moleküllerdir., iki nöron arasındaki boşluktur. Beynimizden gelen bilgilerin, elektriksel uyarılar olarak bildiğimiz (nörotransmiterleri serbest bırakmaktan sorumlu) aracılığıyla bu nöronlar aracılığıyla iletildiğini unutmayın.
İlk olarak serotonin, döngüde cinsel istek, iştah, ağrının takdir edilmesinde önemli bir performansa sahiptir. suyku-uyanıklık, kaygı ve saldırganlığın modülasyonu. Ayrıca ruh hali, uyku-uyanma döngüsü ve duygu ile ilgili melatonin üretiminde de önemlidir.
Depresyonda, nöral devrelerde serotoninin sentezi ve bulunabilirliği azalır.. Bu nedenle depresif belirtiler ve kararsızlık üretebilir, motivasyon kaybı ve intihar düşünceleri, iştahsızlık, fiziksel yorgunluk veya gerginlik ve hatta uykusuzluk belirtilerine yol açabilir.
Onun parçası için, düşük veya dengesiz seviyelerde olan nörotransmiter norepinefrin, tek kutuplu veya bipolar depresif psikoz gibi bozuklukların nedeni olabilir..
Son olarak, bizde dopamin, alarm durumlarına katılan bir nörotransmiterdir. Bu nörotransmiter aşağıdakilerle ilişkilidir: beyindeki ödül mekanizmaları.
Nöroanatomi açısından depresyon, bu bazı beyin devrelerinin farklı bölümlerindeki anormallik veya işlev bozukluğunun ürünü olabilir.: Limbik-talamik-kortikal devre veya Limbik-striatum-soluk-talamik-kortikal devre. Yani, bu değişiklikler bozukluğun başlangıcı olabilir veya bir kişinin biyolojik olarak bundan muzdarip olmasına neden olabilir.
Bu yüzden depresyonu olan birine söylemek onu böyle hissettiriyor! Bacağı kırılan bir kişiye sakinleşin, koşmaya başlayın, acının zihninde olduğunu söylemeye benzer!
Depresyon için tetikleyiciler
Bilim, bu nörokimyasal ve nöroanatomik faktörlerin depresyonu nasıl açıklayabileceğini doğrulamaya çalışırken hızla ilerliyor. Ancak unutulmamalıdır ki hem biyolojik hem de çevresel faktörler depresyonun başlamasına katkıda bulunabilir. Bu nedenle, uğraştığınız depresyon türünü belirlemeniz önemlidir:
Endojen (iç) depresyon: Nedeni biyokimyasaldır ve genellikle kalıtsaldır. Tedavisi genellikle farmakolojiktir.
Dışsal (dışsal) depresyon: Sebep, ilişkili bağlamsal faktörlerle ilgilidir: finansal zorluklar, partnerden ayrılma, keder ve diğerleri.
Bu durumuda endojen depresyon, tedavi genellikle bir psikiyatrist tarafından verilen ilaçlarla yapılıryukarıda görüldüğü gibi beyindeki kimyasal dengeyi düzenlemek için.
Onun parçası için, tetikleyici belirli bir bağlamsal durum olduğunda, tedavi genellikle psikolojiktirduruma tepkilerini değiştirmek için kişinin düşüncelerini değiştirmeye veya yeniden yapılandırmaya çalışan psikoterapiler yoluyla (4).
Sonuçlar.
Depresyon için kullanılan tedaviden bağımsız olarak, diğer hastalıkların yanı sıra profesyonel yardım almanın uygun olduğunu akılda tutarak, hastalığı olan kişiye yeterli takibi sağlamak önemlidir. Hastalığı damgalamayı bırakalım hem yetkili sitelerde hem de hastalığa kapsamlı bir yaklaşıma izin veren eğitimli personel ile bizim için yararlı olan bilgileri bulmak isteyelim.