Yakın zamanda şu soruyu soran bir e-posta aldım:
Yurtdışında kullanışlı olan belirli bir beceri setini fark ettiniz mi? Kendimi yaşamak, çalışmak ve denizaşırı seyahat etmek için kendimi en iyi şekilde hazırlamak için ne yapmalıyım?
Bu harika bir soru çünkü seyahat, özellikle yalnız seyahat, sahip olmanızı gerektirir çok becerileri. Ama hepsinden, bence başarıya ulaşmanın anahtarı - her şeyden daha önemli olan bir beceri - adapte olabilirlik. Hiçbir beceri veya özellik daha önemli değildir. Bir haritayı okumayı emebilir, sadece marulda yemenizi engelleyen diyet kısıtlamaları ve bir köpeğin bir dil öğrenebilme yeteneğine sahip olabilirsiniz, ancak yeni durumlara uyum sağlayamazsanız, bunu yapmayacaksınız.
Birçok kişi, yolun bilinmeyenlerine uyum sağlayamayacaklarından korkuyor. Dünyayı gezmek, antik kalıntıları keşfetmek ve sahile uzanmakla geçirdikleri zamanlarını geçirmeyi hayal edebilirlerse de, aslında bunu yapmıyorlar.
Tabii yol olduğu uzun ve inişli çıkışlı. Bu bükülüyor ve dönüyor. Aniden durur. Yolda hiçbir şey mükemmel değildir. Bir ormanda kaybolursunuz, kameranızı kaybedersiniz, bir uçuşu kaçırırsınız, hastalanırsınız ya da hiç kimsenin İngilizce bilmediği bir yere sıkışmış olursunuz - önemli değil: irade sana olur Kameram ile okyanusa düşmek seyahat hedefler listemde değildi. Avustralya'da da yıkılmadı.
Yolda olduğunuz süre uzadıkça, bir şeylerin yanlış gitmesi daha olasıdır. “Matt’in Seyahat Yasası” diyelim.
Beklenmeyenle başa çıkma becerisi olmadan, başarısız olursunuz.
Söylediklerine göre uyarlayın ya da ölün.
Ve herkes iyi olmasa da, neyse ki, uyarlanabilirlik öğrenebileceğiniz bir beceridir.
Aslında, artık gittikçe, beklenmedik durumlarla uğraşmayı öğrenirsiniz.
Yolda ilk çıktığımda sert davrandım. Ani değişimler ve aksilikler ile uğraşırken iyi değildim. Ben sıkı bir ortamda büyüdüm ve zamanında yapılması gereken şeyleri ve buna göre zamanlamayı seviyorum. Paris'te X gününü bütçeledik ve tanrım, o günlerde kalacağız!
Ama ne kadar çok seyahat ettiysem ve ne kadar beklenmedik şeyler olsaydı, uyum sağlamayı öğrenmem gerekti.
Planladığım bir yerde kalmak istemediğimi ya da başka yerlerde daha uzun kalmak istediğimi keşfettim. Kaçırılmış otobüsler veya gecikmeli uçuşlar veya iptal edilen turlar veya toplu taşıma saldırıları hakkında yapabileceğim hiçbir şey olmadığını gördüm.
Sadece onlarla uğraşmak zorunda kaldım.
Yakında akışla gidecektim ve mutlu yolculuklarda güzelliği buldum.
Gerçi kendini bilin. Konfor seviyenizden başlamak iyi bir şey. Belki de kafa kafaya atlamak en iyi fikir değildir. Yavaşça seyahat havuzuna dalmanızı sağlayacak birçok alternatif var. Belki bir tur grubu sizin için iyidir ya da belki arkadaşlarınızla seyahat etmelisiniz. Ama her neyse, önce yola çıkmalısın!
Seyahat ederken bazı şeyler olacak - bazı iyi, bazı kötü, bazıları arasında. Ne olursa olsun, ne olursa olsun, deneyime açık değilseniz, her zaman ev için özlem duyacaksınız. Sende sefil bir zamanın olacak ve içinde bulunduğun kültürlerin tadını çıkaramayacaksın.
Ve sonra, uyum sağladığınız gibi, uyumluluğun yang: sabrına olan ying'i öğrenirsiniz. Boston'da bir yaşamdan sonra sabırsızlık geliştirdim. Hızlı hareket eden bir şehir ve dikkat dağıtıcı için zamanımız yok. Bu yüzden seyahat etmeye ilk başladığımda sık sık sinirlendim. İnsanların yolumdan çıkmasını istedim - yapacak ve görecek şeylerim vardı.
Gezgin olarak, sabırlı olmak önemlidir. Otobüsler geç kalıyor, trenler gecikiyor, oteller geciyor, uçuşlar iptal ediliyor.
Ama sen hayal kırıklığına uğramak ve geri dönmek için bu kadar gelmedin. Dünyayı görmeye, rahatlamaya ve evdeki yüksek basınç hayatından kaçmaya geldin. Kendinizi sabırsız ve rahatsız edici bulduğunuzda, şunları düşünün: “Ben tatildeyim. Her gün cumartesi. Acele nedir? ”Derin bir nefes al ve bir şeyleri perspektife koy - bir göçebendin. Zamanın dışında hiçbir şeyin yok.
Yolda öğrendiğim şeylerden biri, her şeyin kendilerini çözmesidir. Sadece rahatla, gülümse ve bekle - problemin kendini çözecek. Pansiyon geçen hafta sonu overbooked, ama onlar başka bir yatak odasında başka bir yatak vardı, sadece sordum. Yaptılar ve sorun çözüldü. Londra'daki pistte bir saatliğine sıkıştım. Gerçekten sinirlenmiş ve rahatsız olmuş olabilirdim, ama acelen ne? Sonunda oraya gideceğim.
Yani rahatla. Uyarlayın. Nefes alın.