Yerli halkın kötü alışkanlıkları, Afrika'daki Çad Gölü'nün çöküşünden sorumlu tutuldu, ancak yağmur kalıplarının değişmesine neden olan insanlardan kaynaklanan kirlilikti.
Amerikalı bilim insanlarının, 1980'lerin en büyük ekolojik felaketlerinden biri için yeni bir açıklaması var. Sahel bölgesindeki bitkileri besleyen dev bir su kütlesi olan Çad Gölü'nün endişe verici yakınına yaklaşması, hava kirliliğinin neden olduğu: Avrupa'daki fabrika bacalarından ve kömür yakan elektrik santrallerinden gelen eski moda smog ve kurumlar diyorlardı. Amerika.
İlk açıklama çok daha basitti ve suçluluk duygusunu yerlilere ekledi. 25,000'lerde 1960 kilometrekareyi aşan Çad Gölü, geçen yüzyılın sonuna kadar eski alanlarının 20'ine kadar küçüldü, çünkü hepsi bir zamanlar aşırı otlatma ve sulama için su talebinin büyük olduğunu savundu.
Yerel Nijerya, Çad, Kamerun ve Nijer halkının sonuçları yıkıcı oldu ve özellikle yaz yağmurları tekrar tekrar başarısız olduğu ve göl mevsimsel olarak yenilenmediği için küresel endişeyi tetikledi.
ilgili içerik
Daha sonra Çad Gölü, küresel ısınmanın olası sonuçlarının berbat bir örneği oldu. Hikayenin en son bükümünde, ABD'deki Washington Üniversitesi'nden bilim adamları başka bir suçluya işaret ettiler: sülfat aerosol.
Gelişmiş dünyadaki bacalardan ve egzoz borularından pompalanan aerosoller, atmosferde dağılmış ve güneş ışığını tekrar uzaya yansıtarak tüm kuzey yarımküreyi, en büyük kara kütlesine sahip bölgeyi, en yüksek ekonomik gelişmeyi ve en fabrika bacalarını soğutmak için geri yansıtmaktadır.
Genel koşullardaki küçük bir değişikliğe yanıt olarak tropikal yağmur kuşağı, 1950'lerden itibaren Sahel'de yağışlarda istikrarlı bir düşüşle birlikte güneye doğru kaydı. Yen-Ting Hwang ve Geophysical Research Letters'daki meslektaşları, bölgede şimdiye kadar kaydedilen en düşük yağış miktarının 1980'lerin başlarında olduğunu, "20. yüzyıl gözlem kayıtlarındaki belki de en çarpıcı yağış değişikliği" olduğunu söylüyor.
Aslında, yazarlar bunun “kısmen” Sahel'deki kuraklığın bir açıklaması olduğunu söylemeye dikkat ediyorlar: karmaşık doğal değişikliklerin karmaşık sebepleri var ve hem küresel iklim değişikliği hem de insan nüfusunun büyümesinden kaynaklanan baskı söz konusu olmaya devam ediyor.
Hwang'ın araştırması, kuraklığı tropikal yağışlardaki küresel değişime bağlamak için yağmur ölçerlerindeki altı yıllık sürekli verileri kullandı ve daha sonra yarım küre sıcaklıkları ve yağış deseni arasındaki bağlantıyı oluşturmak için 26 farklı iklim modellerini kullandı.
ilgili içerik
Etkilenen tek bölge Sahel değildi: Kuzey Hindistan ve Güney Amerika'nın bazı bölgelerinde daha uzun süre yaşanırken, kuzeydoğu Brezilya ve Afrika Büyük Gölleri gibi tropik yağmur kuşağının güney kenarındaki yerler normalden daha ıslaktı.
ilgili içerik
Hem ABD hem de Avrupa’da temiz hava mevzuatı yavaş yavaş gökyüzünü temizlerken, kuzey yarım küre güney yarımküreden daha hızlı ısınmaya başladı ve tropik yağmur kemeri tekrar kuzeye kaymaya başladı.
Berkeley'deki California Üniversitesi'ndeki bir ekip, Amerikan Meteoroloji Derneği tarafından yayınlanan İklim Gazetesinde, bir yüzyıl boyunca ölçülen sıcaklık farklılıklarının tropik yağış modelindeki değişikliklerle çakıştığını bildirdi.
En büyük fark - 1960'lerin sonlarında kuzey yarımkürede yaklaşık yarım santigrat derece bir düşüş, Sahel'de 30 yıllık kuraklık, Sahra'da çöllerin büyümesi ve Hindistan'da ve doğuda musonların başarısızlıklarıyla aynı zamana denk geldi Asya.
Araştırma, iklim düzenlerinin sıcaklıktaki çok küçük ortalama değişimlere bile çok büyük ölçekte duyarlı olduğunu hatırlatıyor; bir bölgede olanların dünyanın başka bir yerindeki koşulları büyük ölçüde etkileyebileceğini; ve gezegenin en zengin bölgelerinden bazılarındaki insan eylemlerinin en yoksul yerlerde yaşamaya çalışanlar için acımasız sonuçları olabilir. Bu arada, yağmurlar geri dönmesine rağmen, Çad Gölü hala çok azaldı. - İklim Haber Ağı