Saint Laurent'in SS21 şovunda Anthony Vaccarello ve ekibi çöle hızlı adımlarla gitti. Sadece göz alabildiğine kum tepeleri olan modeller, bir dizi yüksek glam görünümünde arazide durdu, kilitli asansörler olarak damlamayı çok isteriz (evet, şeffaf, tüyle süslenmiş cüppelere bakıyorum) ve eşleşen fişler).
Altı ay hızlı ilerleyin ve tasarımcının aklında hala sosyal mesafe var. Vaccarello, bir kısa filmle (sürpriz!) ilk çıkışını yapan AW21 şovu için dramatik bir şelale ortamını seçti… Şimdilik gerçek konumu göğsüne yakın tutarken, en azından bir şey kesin - artık Paris'te Toto değiliz. Bunun yerine zamanda geriye gittik.
İkonik müzisyen Peaches'ten ve yeni sezon için her yere yayılan avangart kişisel tarzından ilham alan koleksiyon, 2000'lerin ortalarındaki eklektik moda karışımına derin bir dalış gibi geldi. Slinky American Apparel-esque mayoları, yüksek belli, kürklü mini eteklerin içine tıkıştırıldı veya başka bir şekilde katmanlıydı - olmadan başka bir şey - yarı opak taytların üzerine. Minik altın ve gümüş pantolonlar da yoğun bir şekilde öne çıktı; bu, geçen yılın çoğunu hareketsiz geçiren bizler için harika bir haberken, biraz daha bağışlayıcı dar kot pantolonlar cesur elektro-çarpışan baskılarla geldi.
Başka yerlerde, ışıltılı ipliklerle geçen veya başka bir şekilde zengin brokarla sunulan kutulu tüvit ceketler, gösterişli oymalı altın düğmelerle tamamlandı ve yapışkan ve muhteşem arasındaki çizgiyi doğru derecede geçti. Yves'in arşivlerine geri dönen görünümler arasında payetli bolerolar ve beline kenetlenmiş metalik tunikler ve bol miktarda uyluk yüksek deri çizmelerle kombinlenmiş gösterişli mücevherli kemerler vardı. Görünüm, büyükannenizin mücevher kutusundan çıkarılmış olabilecek yığılmış yüksek inciler ve değerli taşlarla tamamlandı.
Genel hava, Boombox'ta Erol Alkan tarafından yönetilen bir geceden önce başarılı bir Brick Lane tasarruf seansıydı ve bu, Peaches'in Vaccarello'nun AW21 moodboard'ındaki yeri düşünüldüğünde mantıklı. Aynı zamanda modada bir değişime de değiniyor - son birkaç yılı sadece kırıntılar kalana kadar Y2K çağını kazmakla geçirdikten sonra, 00'ların sonlarına ve elektro sahnenin OTT coşkusuna doğru ilerliyoruz. Yani, Saint Laurent'in bununla bir ilgisi varsa. O uzaktaki ne? Fuck The Pain Away'in sarsıcı sentezleri, obvs.
Bir başka sezon için, iş ortamın engebeli arazisinde gezinmeye geldiğinde ücretlerini fazlasıyla kazanan Saint Laurent modellerine bir not düşmeli. Çıkıntılı kayaları ve kaygan yosunları bu kadar kolaylıkla geçerken, sanki evin imzası olan baş döndürücü bıçak uçlu stilettolar değil de Crocs giyiyorlarmış gibiydi. Kapsayıcı mesaj, sonbaharda dağınık, kusurlu cazibeye dönüş oldu - iso'da bir yıl sonra kenarlarda biraz kaba olabiliriz, ancak önemli olan eğleniyor olmamız. O terlikleri ve terlikleri toplamanın, biraz daha az rahat bir şeyler giymenin ve ffs - üzerine biraz parıltı sürmenin zamanı geldi tatlım.
Aşağıdaki gösteriyi izleyin ve yukarıdaki galerideki koleksiyona bir göz atın.