Gözlerine sarılmış, uyuyor. Koynundaki cumhuriyette bir başına, kendi ülkesinde, sayfalar ve saatlerce, uyuyor. Gözlerinin üzerindeki kirpiklere dolanmış, ayak ucuna doğru kıvrılarak, göğsünün tam ortasında, karnı sırtını sarıyor, avuçları avuçlarının arasında, parmakları yol yol bedeninde yürüyor, elleri arasına bir gül almış, incitmeden kokluyor, yaprakları yırtılmış, uyuyor. Simsiyah bir leke gibi, gökyüzünün orta yerine doğmuş, uyuyor. Sırtı üzerinde birikiyor ne kadar kokusu, huyu, dudağı varsa hepsi oraya doluşuyor, saçları arasında bir yer buluyor, elleri orada kalıyor, uyuyor.
İnsan salt bir olunca kıyamazmış aynı yorganın altında uyumaya. Göğsüne doğru her kıvrılışında bedenini eğer, bükermiş, oyuğu oyuğuna denk getirip incitmekten çekinirmiş.
Uykuya bile küsermiş, her saatten dakika çalıyor diye, insan uyurken bir an dahi olsa yalnız kalıyor diye, yanındakini yapayalnız koyuyor diye.