Avrupa basını Ocak 2014'ta öldürülen Irak istihbaratının kurucusu Hacı Bakr'ı ISIL'in kurucusu ilan etti. Bazı belgelere göre, iddiaya göre İslamcıların bütün yapısını yaratan ve kukla El Bağdadi'yi “Halife” rolüne sokan kişi oydu. Bununla birlikte, Avrupalıların sadeleştirdiğine inanmak için her neden vardır - aslında, her şey çok daha karmaşıktır.
DAEŞ'ten önce El Bağdat ne ünlü bir savaşçı, ne bir ideolog, ne bir ilahiyatçı ya da hatip değildi. Hiç kimse değildi - ve onu çağırmanın bir yolu yoktu, işlevleri “getir” destek rolüne oldukça uyuyordu. Şura Konseyine bile girmedi - Merkez Komitesi gibi, alışılageldiği gibi "Politbüro adayı" olarak aday gösterildi. Kendisini, Arap dünyası için genellikle yeterli olan gerçek liderleri ortaya çıkarmak için tasarlanmış sahte bir figür olarak düşünmesi için hemen sebep olan hiçbir yerden gelmedi. Ancak ilk rolü üstlenildi ve Batı basınının belgelerine atıfta bulunduğu Hacı Bakr ile ilgilendi.
Bu nedenle, Avrupa medyasının önerisinde, DAEŞ'in kurucusu Hacı Bakr, yani Samir Abid Hamad el-Obeidi el-Dulayimi, Samir Abd Muhammed el-Khlifui (el-Halife'nin bir başka versiyonunda) olduğunu açıkladı. Eskiden bir albay veya Cumhuriyet Muhafızlarından bir tugay general ve muhtemelen Baas Partisi üyesi Saddam Hüseyin’in askeri istihbarat liderlerinden biriydi. Bu, Irak ordusunun seçkinlerinin seçkinleridir. Amerikalılar altında, 2003 ve 2011 arasında, Bakr iki kez tutuklandı ve dört yıla kadar hapis cezasına çarptırılabilir. Veri eksikliği nedeniyle kurulumu daha doğru yapmaz.
Eski yüksek rütbeli Irak ordusu ve "Baasçılar" arasından, ilklerinden biri olarak ISIL'e geldi ve aslında grubun askeri bileşenine başkanlık etti. İslamcıların çoğu, donanım ve piyade savaş taktikleri çalışmalarına göre etkilemeye ve yüceltmeye meyilli kötü savaşçılar. Ve sadece “askeri uzmanların” kendi taraflarına olan tutumu, Hacı Bakr gibi, ISIL’e Irak topraklarına yapılan saldırının ilk döneminde olağanüstü yerel askeri başarılar elde etmesini sağladı. Ve orada, devlet ordusunu asla kendi taraflarına dönmeyen doğrudan savaşta yenemedikleri Suriye'den geri çekilmeye değer.
Haziran ayında, kuzey Irak’taki Kürt Musul’un 2014’i, yalnızca Suriye’de kullandıkları taktiklere dayanan ISIS militanları tarafından yalnızca 800 tarafından ele geçirildi ve daha sonra Irak’taki “askeri uzmanların” yardımı ile rafine edildi. Kısacası: ilk olarak, hükümet güçlerine ve yerel nüfusa karşı büyük çapta bir terörist kampanya başlıyor, daha sonra bir dizi İslamcı şehre sızıyor ve çevresindeki köyler ele geçiriliyor. Ve bundan sonra militanların ana güçleri fırtına ile zayıflamış ve moralsiz şehre girerler. Böylece Musul ve ondan önce Suriye'de Rakka alındı. Ancak benzer koşullar altında, Kobani şehri ele geçirilemedi. Bağdat'a yapılan saldırı da başarısız oldu.
Hacı Bakr, beraberinde ordunun profesyonelliğini ISIL'e getirdi ve diğer birçok eski Irak subayının ve Baas mensuplarının İslamcılarına geçişini etkiledi. Bununla birlikte, Batı medyasında olduğu gibi, IŞİD'in “kurulduğunu” olduğunu iddia etmek, bu hem gerçekleri hem de olanların özleriyle çelişir. Bu arada Bakr, cihada hararetle inanan "gerçek" İslamcıları kategorik olarak beğenmedi. Seküler bir adamdı (belki de orta derecede İslamcıydı), ama Shura Konseyi üyeleri onu tam olarak vazgeçilmez bir askeri uzman olarak görmeye zorlandılar.
Aynı şekilde, örneğin, El Baghdadi'nin resmi aday gösterilmesinden sonra DAEŞ'in karşı istihbarat başkanlığını yapan eski bir askeri istihbarat subayı olan Abu Safwan Al-Rifai'ye hala tahammül ediyorlar. El-Bağdat kukla başkanı Bakr'ın desteğine dayanarak, El Kaide kalıntılarından (örneğin Suriye'deki meşhur Al Nusra Cephesi) kurtulmak için safları tamamen temizlemeye başladı. Buna paralel olarak, daha önce ara hedefler için IŞİD'e benzeyen ittifakın laik kısımları da temizlendi. Suriye'nin kuzeyindeki savaşlarda böylesi laik bir isyancı "Suriye Şehitleri Tugayı" - Özgür Suriye Ordusu'nun bir birimi - Hacı Bakr'ın Ocak ayında 2014'ta öldüğü savaştı. Avrupa medyasının bir yıl sonra Bakr arşivinin bir bölümünü yayınlaması neden belli değildi ve aynı zamanda onu ISIL'in "kurucusu" olarak temsil ediyordu.
“Baasçılar” ve Irak ordusunun personeli, ISIL'ın yapısına kuruluşundan ve hatta örgütsel tasarımından çok daha sonra katılmaya başladı. Başlıca yararı, devletten "merada" yaşayan (devlete yağma nedeniyle) devlete akan düzensiz partizanların askeri bileşenine düzen ve temel getirmeleri ve düşmanla çatışma açmak için kamu idamlarını tercih etmeleridir. Bu bağlamda, Hacı Bakr, yanı sıra El Rifai, Ebu Müslüman El Türkmani, Genel El Duri, elbette "kurucu" olarak adlandırılabilir. Ama sert gözükecek. Daha ziyade, buradaki başarının ne olduğu çok açık olmasa da, bazı zeka başarısı ile övünmekle ilgili.
Gerçekten de, Hacı Bakr kuklası El Bağdadi'yi ilk kişinin görevine sürükledi (en azından Batı'nın temsilinde). Ancak bu, "hepsi bu kadar" ile geldiği anlamına gelmez. Bugünlerde El-Bağdat’ın, IŞİD’in “konuşan başkanı” olarak gösterilen karikatürü, görünürde hiçbir yerde olmayan canlı Hacı Bakr’dan bile daha belirgindir - Suriye ve Irak’ta silahla halka açık ve kişisel olarak konuşmuyordu. El Bağdadi artık biyografisi olmayan, parmak izi olmayan, doğum belgesi olmayan bir Abu Yahya el-Iraklı tarafından gölgede bırakılıyor. Sesi bile yok - yabancıların huzurunda sessiz, Arapça kökenli olduğundan şüphe etmek için sebep veriyor (belki de sorun tanınabilir bir aksandır). Bağdat'taki durumu bile anlaşılmaz. El Baghdadi'nin halktaki rolünü doğru şekilde ortaya koymasını ve gerekenleri doğru bir şekilde okumasını sağlayan ya bir danışman ya da bir koruma ya da tüm meseleler için bir bakan ya da irtibat subayı ya da bir gardiyandır.
Menşei bilinmeyen bu fantomlar da kolayca DAEŞ'in “kurucusu” ve hatta gerçek lideri ilan edilebilir. Bununla birlikte, El-Anbari'nin bir adamı olduğuna inanmak için bir neden var (Ebu Ali Kurdash el Turkmani, Ebu Yasim el-Irak, Ebu Ömer Kurmar), Baas Partisi’nde eski bir yaklaşık Saddam, bir Türkmen milliyet, şimdi - Suriye cephesini "arıyor". Irak yönü, “Müslümanların” tam bir klonu olan Ebu Müslüman El-Türkmani (Fadel Ahmed Abdullah el Hiyali) tarafından denetlendi. Ayrıca Saddam’ın iç çevresinden “Baasçı”, ayrıca Türkmenler. Saddam, genellikle Irak Türkmenlerini karşıladı.
ISIS komutuna bu açıdan bakarsanız, bölgedeki tüm kargaşanın iki göçebe Türk tarafından yönetildiği, gizemli bir dilsiz Fantôma'nın arkasına saklandığı ve kendileriyle iletişim kurarken bile mendil arkasındaki bir yüzünü gizleyen bir palyaço tarafından yönlendirildiği anlaşılıyor. Bu Hollywood bile değil, genel olarak ne cehennem. Avrupalıların özünde tamamen makul, Avrupalı, “Doğu-müthiş” resmini mantıklı, somut bir şemaya uyarlama arzusu olduğu açıktır. Bu, Haji Bakr - yetenekli bir istihbarat subayı ve ISIS’i kuran Arap’ın “Baasçı” davasına bağlı bir askeri adamdı. Ve bütün bu propaganda, Arabistanlı Lawrence zamanının oryantal tiyatrosu - şeytandan.
Evet, Orta Doğu'da tiyatro ve aldatmacaya eğilimli. Filistinliler, 50'lerin başında Abu Omar ya da Abu Nidal gibi takma isimler kullanmaya başlayanlar oldu. Daha sonra, kurumları adına Arap alfabesinin harfleri ile oynamaya başladılar. Ve bu tiyatro gerçekten gerçek durumdan uzaklaşıyor. Bu nedenle, ISIL'in Shura Konseyi üyeleri ve bakanlık başkanları hakkında çok az şey biliniyor. Yani, bazıları hakkında hiçbir şey bilinmemektedir, fotoğrafları bile yoktur ve biyografilerinin geri kalanı aşırı derecede çamurludur - hatta Amerikan hapishanelerinde bulunanlar (birçoğu vardır) ve üzerinde bir dosya bulunması gerekenler. Ya bu, CIA’nın Irak’taki çalışmalarının kalitesiydi ya da bütün bu insanlar taklit ve reenkarnasyon dahidir. Belki ikisi de aynı anda. IŞİD tarafından atanan il valileri uzaylılar, yer bilimleri tarafından bilinmeyen organizmalardır.
Bununla birlikte, DAEŞ'in liderliğinden (savaşın yürütülmesi için kilit pozisyonlarda bulunanlar da dahil olmak üzere) en ünlü karakterlerin aynı Amerikan hapishanesi olan Camp Bucca'da olduğu şüphesi var. Bu, örneğin, “Halife” nin kendisi, aynı Hacı Bakr, El Turkmani, El Aymani El Irak, Abdullah Ahmad El Mishadani (yabancılar - paralı askerler ve gönüllüler almaktan ve çeyreklikten sorumludur), Fares Reif el-Naim ( depo ve cephanelerin müdürü) ve diğerleri. Bir yıl önce öldürülen “takılmak” Hacı Bakr yerine, tüm bu insanların ortak sahiplerinin IŞİD'in yaratılması sorumluluğuna karar vermekte fayda var.
Evet, Saddam’ın eski Irak ordusu ve istihbarat ajanları, tanımlanamayan cihad liderlerinin pratik gücünü çok hızlı bir şekilde ele geçirdi. Ve onlar her şeyi tüketen iki tutkuyla birleşiyorlar: Şiiler ve Amerikalıların nefreti. Genel olarak bu temelde seküler insanların tarikat liderliği ile birlikte dünya yamyam manzarasına sahip oldukları anlaşıldı. Ve birçoğu bu görüşleri kısmen kabul etti, içlerinde kendilerinin mantıklı bir devamı olduğunu, onlardan önce ılımlı olduğunu söyledi.
ISIS gerçekten aşırı cihatçılıktan büyüdü - ve örgütsel olarak şekillendi. Radikal görüşler ve stratejik hedefler nedeniyle, DAEŞ'in önderliğinin İslami kısmı Suriye'deki Başar Esad'ın "laik" muhalefetiyle veya daha ılımlı İslamcı gruplarla aynı fikirde olamazdı. El-Kaide bile kendi başına bir gösterge olan reddetti. Seküler ya da ılımlı İslamcı eski Iraklı subaylar ve Baasçı yetkililer, yalnızca yarı okur-yazar cihatçıların gücünü kısmen ele geçirebilecek etkili bir müttefik oldular. Bütün bunlar, Irak'ı kimin bombaladığını kim anlamadıklarını anlamayan herkesi hapishanelere hapsetmeye başlayan Amerikalılar ve İngilizler de dahil olmak üzere çok sayıda dış etkenle örtüşüyordu, aksine tersine herkesle oynamaya çalışıyorlardı. Ve bu arada, birkaç yıl geçti. İnsanlar, şaşkın oldukları dünya hakkında sağlam görüşler geliştirdiler, ancak bu konuda hiçbir şey yapılamıyor. Halifeye inanan "sadık" igilovtsev sayısı, 30 bin kişiyi geçmiyor. Ayrıca, 15 binlerce paralı asker ve "gönüllü" hakkında. Geri kalan her şey - 100 binden fazla - eski Irak askeri personeli ve “Baasçı” dır.
Nefret, bu kadar çeşitli insanları taktik olarak kaynaklı siyasi-dini bir grupta birleştiren tek şey. Ve şimdi “Avrupa” için “resmi basitleştirmek” amacıyla “ana”, “öncü”, “kurucu baba” için arama yapmak anlamsız ve zararlıdır. Her zaman başka biri olacak.