Başlangıçta, yeni Dream Chaser uzay aracı insanlı bir sürümde geliştirildi. Mekik yardımıyla, Amerikalılar astronotlarını ISS'ye teslim etmeyi bekliyorlardı. Ancak, önümüzdeki yılın Eylül ayındaki 2013’teki ilk uçuştaki kazadan sonra, proje NASA’dan gerekli finansmanı alamadı, Ticari Ekip Programındaki katılımcı sayısından düştü. 2 Starliner sırasıyla. Bundan sonra, Sierra Nevada Corporation, mekiğin taşımacılık versiyonunu oluşturmaya karar verdi. Bu kapasitede şirket, ISS Ticari Mürettebat Programı 100'in arzının ikinci aşaması için yarışmanın üç kazananlarından biriydi. Bu program çerçevesinde, Dream Chaser uzay uçakları, 2 tarafından Uluslararası Uzay İstasyonuna altı uçuş gerçekleştirecek.
Hiç şüphe yok ki Sierra Nevada Corporation (SNC) projesini uyguluyor. Bugün, 1963'te kurulan SNC, ABD'deki en yenilikçi üç uzay şirketinden biridir. Ek olarak, SNC sivil, askeri ve ticari çözümler pazarında iyi bir şekilde kurulmuştur ve ABD Hava Kuvvetleri'nin yanı sıra Amerika'daki en hızlı büyüyen şirketlerden biri için bir üst seviye tedarikçidir.
Sierra Nevada Corporation, Rus RD-5 motorlu Atlas 180 roketinin yerini aldı
Yayınlanan bir basın açıklamasına göre, Amerikan şirket Sierra Nevada Corporation temsilcileri, Uluslararası Uzay İstasyonu'ndaki uzay mekiği Dream Chaser'ın (Müh. “Dream Runner”) ilk altı açılışında kullanılacak bir fırlatma roketine karar verdiler. Kargo uzay aracı, başka bir Amerikan şirketi olan United Launch Alliance (ULA) tarafından geliştirilen Vulcan roketi kullanılarak başlatılacak. Aynı zamanda, SNC, halihazırda piyasada bulunan çok çeşitli geleneksel füzelerin bir nakliye uzay aracını başlatmak için kullanılabileceğini vurguluyor. Örneğin, üzerine Rus RD-5 motorunun kurulu olduğu Atlas 180 roketi daha önce olası bir taşıyıcı olarak düşünülmüştü.
Uzay aracı Dream Chaser ve Vulcan güçlendirici
SNC, Dream Chaser uzay projesinin uygulanmasındaki yakın işbirlikleri nedeniyle ve ayrıca, United Launch Alliance'ın özellikle uçuş güvenliği ve uçuşların dakikliği alanında sahip olduğu ün nedeniyle ULA'yı seçtiklerini belirtti. ULA, iki Amerikan endüstrisinin sahibi olduğu ortak bir işletmedir - Boeing ve Lockheed Martin. Bu şirketlerin uçak ve uzay araştırmalarındaki ortak mirası çok büyük. Aralık 2006’te kurulan ULA, küresel iletişim sağlayan, Dünya’nın yüzeyini gözlemleyen ve çeşitli bilimsel problemleri çözen 130 uydularından daha başarılı bir şekilde piyasaya sürüldü.
ULA, çeşitli yükleri uzaya fırlatmak için üç ana fırlatma aracı kullanıyor: Atlas-5, Delta-2 ve Delta-4. Ayrıca, bu roket ailelerinin her ikisi de Amerikalılar tarafından yarım asırdan fazla bir süredir kullanılmaktadır. Bu bağlamda, Vulcan ağır yük taşıyıcı roketi Atlas-5 roketinin yerini alacaktır. Rus yapımı RD-180 motorunun ilk etabının kurulduğu Atlas roketinin halefi üzerine çalışmalar, ABD'de 2014'ten bu yana devam ediyor. Kamu-özel ortaklıklarının bir parçası olarak yeni bir füze projesi oluşturuluyor. Planlara göre, yeni Vulcan fırlatma aracının ilk uçuşu yılın nisan 2021'inde gerçekleşmeli. Yeni rokette, temelde yeni Amerikan yapımı motorlar ilk aşamada olacak, BE-4 metan-oksijen motorları hakkında konuşuyoruz. Bu roket motorunun yenilikçi bir özelliği olan yakıt olarak gazyağı yerine sıvılaştırılmış doğal gazın (metan) kullanılmasıdır.
Yeni Amerikan Vulcan fırlatma aracının iki aşamalı olacağı zaten biliniyor. Ağır yükleri yörüngeye fırlatmak için roket konfigürasyonu, 6'e kadar katı hal yan hızlandırıcılarının kurulmasına izin verir. Vulcan roketinin en fazla yük taşıma versiyonunun, 34,9 tona kadar olan yükleri yörüngeye getirebileceği bekleniyor. Aynı zamanda, 4 katı yakıt güçlendiricili fırlatma aracının bir versiyonu, ikinci aşamada yer alan iki motor ve beş metrelik bir kafa kaplaması Dream Chaser uzay aracını uzaya göndermek için kullanılacak.
Uzay aracı Dream Chaser ve özellikleri
Yeni Amerikan roketi, 2021'ten daha önce piyasaya sürülmeyecek olan ilk uçuş modelinin tasarım ve oluşturma aşamasındaysa, Dream Chaser uzay gemisindeki çalışmalar çok daha ileriye gitti. SNC mühendislerinden yeni bir uzay aracı uzun zamandır test aşamasındadır. Yeniliğin ilk uçuş testleri 2013 yılında başladı, ancak ilk uçuş cihazın ihmali ile sonuçlandı. İniş yaparken, burun iniş takımı çıkmadı ve boşluk uçağı ciddi şekilde hasar gördü. Sonuç olarak, uzay aracının havaalanına ilk başarılı inişi yalnızca 2017 yılının sonunda gerçekleşti.
Projeye göre, Dream Chaser, uzay planına göre yapılan Dünya'ya geri dönen bir uzay aracı. Geliştiriciler, yeni çok amaçlı bir uzay taşıma aracı oluştururken, daha önce Amerikan uzay aracı HL-20 ve daha önce X-20 Dyna-Сор, Northrop M2-F2, Northrop M2-F3, Northrop dahil olmak üzere öncüllerinin tasarımında uygulanan tasarım çözümlerini kullandılar. HL-10, Martin X-24A ve X-24B; bunlardan ilki, geçen yüzyılın 60 yılında tekrar test edilmeye başlandı. Başlangıçta, 2-7 astronotları ve kargonun yörüngeye ulaştırılması için tasarlanan geminin insanlı bir versiyonunun oluşturulması planlanıyordu, ancak şu anda, kargo versiyonundaki mekiğin insansız bir versiyonunda çalışmalar sürüyor.
Yeni gemi, malları düşük Dünya yörüngesine ve daha sonra geri dönen eve teslim etme yeteneği sağlayacak. Paraşütle inen diğer uzay gemilerinin aksine, yeni uzay aracı pist üzerindeki bir uçakta inecek. CRS-2 programı kapsamında başlatılan altı mekiklerin hepsinin, önceki Uzay Mekiği'ne inmek üzere inşa edilen şerit üzerindeki Kennedy Uzay Merkezine inmesi planlanmaktadır.
Yeni Amerikan uzay mekiği Dream Chaser, ISS'de 5500 kg'a kadar çeşitli yükleri teslim edebilecek ve aynı zamanda yaklaşık 1750 kg yükü Dünya'ya geri getirebilecek. Denizde değil, piste inme kabiliyeti nedeniyle, uzay aracından Dünya'ya gönderilen mallar çok hızlı bir şekilde boşaltılabilmektedir. Bu, özellikle çeşitli bilimsel programlar için önemlidir ve biyolojik deneyler yaparken özellikle yararlıdır. Yapısal olarak, mekik iki parçadan oluşacaktır: uzay aracının kendisi ve cihazın arka kısmına yerleştirilecek olan yardımcı kargo modülü. Dream Chaser'ın ayırt edici bir özelliği kanatları katlanması olacak. Böyle bir teknik çözüm, gemiyi, çapı 5 metreyi geçmeyen roketin kafa kaplamasına yerleştirmek için gereklidir. Gemiyi yörüngeye fırlatmanın bu yöntemi, yeni uzay uçağını Amerikan selefi, Uzay Mekiği ve Sovyet Buran'dan ayırıyor.
Sovyetler Birliği'nde, BOR-4 (insansız yörünge roket düzlemi) veya Cosmos-1374 olarak bilinen tasarım ve fırlatma yöntemine benzer bir uzay aracının geliştirildiğine dikkat etmek gerekir. Spiral yörüngeli uçağın küçültülmüş (yaklaşık olarak 1: 2) kopyası olan deneysel bir insansız uzay aracıydı. SSCB'de, 1982'ten 1984'e kadar, geminin 6 km yüksekliğine kadar çeşitli yörüngelere fırlatıldığı, bu uzay aracının 225'in başarılı lansmanları gerçekleştirildi. Modern Amerikan Dream Chaser uzay aracı gibi mütevazı bir boyuta sahip olan cihaz, fırlatma aracının baş kaporta içinde yörüngeye fırlatıldı. BOR-4 programının bir parçası olarak SSCB'de yapılan testler ve deneyler, Sovyet uzay programının “ana yıldızı” nın - Buran yörüngesel roket fırlatma gemisi - termal koruma sorunlarının tümüyle çözülmesini mümkün kılmıştır.