Bölüm 1684 - Sersemleyen Yama İmparatoru
GÜM
Bu muhtemelen Yama Şeytan Alemi'nin kuruluşundan bu yana yaşadığı en korkunç patlamaydı. Tüm Ebedi Karanlığın İblis Sarayı titriyordu, şok dalgası patlamadan binlerce kilometre uzağa ulaşmıştı.
"Ne... Neler oluyor!?" Yan Jie şokla haykırdı. Ama başka bir şey yapmadan önce, dehşeti bir sonraki olayla on kat arttı.
Güm!
Çatırt
Siyah renkli çatlaklar aniden başlarının üstündek, gri gökyüzünde belirdi. Tüm Yama İmparatorluk Bölgesi'ni saran kabın etrafa yayılmaları bir ya da iki saniye sürdü.
Merkez saray çöküyordu ve karanlık fırtınalar kalıntılarını yıkıyordu. Ama Yan Jie, Yan Tianxiao ve Yama Şeytanlarının geri kalanı, şu anda siyah çatlaklar tarafından kendileriyle ilgilenemeyecek kadar sersemletilmişlerdi.
Çünkü kırılan “gökyüzü" Yama İmparatorluk Bölgesi'nin büyük koruyucu oluşumundan başka bir şey değildi!
Her yıldız aleminin ana bölgesi, özellikle kral aleminin Tanrı İmparatoru'nun yaşadığı başkent, güçlü bir engelle korunmuştur. Onlar dünyanın en güçlü engelleriydi ve bunlardan herhangi birini zorla kırmak için muazzam bir çaba sarf edilmesi gerekirdi.
Bu onların kral alemini düşmanlarından ayıran son surdu.
Ama şimdi, tüm Kuzey Bölgesi'nin en güçlü savunma bariyeri olan Yama İmparatorluk Bölgesi'nin büyük koruyucu oluşumu... Parçalanıyor muydu!?
Yama İmparatorluk Bölgesi titriyordu. Bunu izleyen her erkek ve kadının kalpleri de titriyordu. Yan Tianxiao'nun gözleri bile kırmızı ve siyah damarlarla kaplıydı.
"Kraliyet babası!" Bu anda Yan Wu onun yanında ortaya çıktı ve sordu, "Neler oluyor!? Neden Engin Yama Formasyonu..."
“...” Yan Tianxiao bir şey söyleyemedi. Neler olup bittiğini herkesten daha çok bilmek istiyordu.
Güm!
Ebedi Karanlığın İblis Sarayı'ndan bir başka yüksek patlama geldi ve felaket kara fırtınası aniden hızla dağılmaya başladı. Tüm Engin Yama Formasyonu'nu kaplayan çatlaklar, tamamen çökmeden hemen önce durdu.
Kabus sona erdi, hayır, ortaya çıktığı gibi aniden durdu. Aynı zamanda, Yan Tianxiao ve herkes Ebedi Karanlığın İblis Sarayı'nın kalbine, Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'nin girişine doğru döndü ve baktı.
Bunun nedeni, girişten üç çarpık ve küçük gölgenin ortaya çıkmasıydı. Onların şeytani gücü o kadar korkunçtu ki, dünya onların varlığı tarafından donduruldu.
Yan Tianxiao nihayet Engin Yama Formasyonu'nun neden neredeyse parçalandığını anlamıştı.
Ebedi Karanlığın Kemik Denizi düzinelerce engelle mühürlenmişti, karanlık enerjinin korkunç patlamasının hepsini bir kerede yok ettiğinden neredeyse emindi.
Ebedi Karanlığın Kemik Denizi, Yama Alemi'nin en önemli yeriydi. Son ve en güçlü sızdırmazlık bariyeri doğrudan Engin Yama Formasyonu'na bağlıydı!
Bu yüzden bariyer tahrip edildiğinde Engin Yama Formasyonu ciddi şekilde etkilendi. Birisi formasyon içine kocaman bir çukur açmış gibi tasvir edilebilirdi.
Ancak, başka bir keşif Yan Tianxiao'yu daha da şok etti.
Çünkü bildiği her şey ona şu anki dünyada böyle bir gücün olmaması gerektiğini söylüyordu!
"Ata... lar."
Yan Tianxiao "atalar" kelimesini söylese de, bir selamlamadan daha çok bir mırıldanmaydı. Bunun nedeni, auralarının normalden farklı olduğunu fark etmesiydi ancak tam olarak neyin farklı olduğunu söyleyememişti.
Geçmişte, üç ata, kendilerini bol miktarda karanlık enerji ile sarmadan, Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'ni asla terk etmezdi. Dahası, karanlık enerji zamanla incelecekti, bu yüzden üç atanın o tamamen tükenmeden önce mezarlığa geri dönmesi gerekiyordu.
Ancak, üç ataları şu anda yin enerjisi ile kaplı değildi. Vücutlarından çıkan karanlık aura, açıkça kendi güçleriydi, Yama Şeytanlarının gücüydü.
Bunun yanı sıra... Bariyeri yok eden onlar mıydı?
"At... Atalar!?" Yan Jie dizlerinin üzerine düşerken şokla haykırdı. Onun hareketi saf refleksti.
Yan Wu da yere diz çöktü ve dedi ki, "Atalarımızı selamlıyorum!”
Karanlık fırtına tamamen dağılmamıştı ve herkes hala şoktaydı. Ancak, hiç kimse üç Yama atasının önünde kaba davranmaya cesaret edemedi, bu yüzden hızlı bir şekilde dizlerine düştüler.
Şok ve şaşkın olan Yan Tianxiao, aniden Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'nin girişinden yükselen dördüncü bir figür gördüğünde yere diz çökmek üzereydi. Adam, Üç Yama Atası'nın ona yarım bir gülümseme ile bakmasından önce atalara doğru yürüdü.
"Yun Che!” Yan Tianxiao, kaşlarını derinden çatmadan önce şokta haykırdı.
"Ne!?” Yan Jie, Yan Wu, Yama Şeytanları ve Yama Hayaletleri hep birlikte baktı.
Ama Yan Tianxiao başka bir şey yapmadan önce, gök gürültülü bir kükreme aniden duyularını sarstı. "Seni rezil küçük piç! Ne cüretle doğrudan ustamıza hitap edersin!?”
“... !???” Yan Tianxiao kelimenin tam anlamıyla şaşkınlığa bürünmüştü. Boğazından kaçmak üzere olan sorgulayıcı kelimeler midesine geri yutuldu.
Çünkü ona bağıran adam ilk Yama Atası... Yan Wanchi'ydi!
Eğer duyuları ona oyun oynamıyorsa, atası böyle bir şey söylemişti...!? "Ustamız"
Başka bir kükreme, kendine gelemeyen topluluğun tekrardan kulaklarını deldi. Bu sefer, öfkeyle bağıran Yan Wanhu direkt olarak Yan Tianxiao'yu işaret etmişti, "Değersiz torun! Efendimize bu kadar kaba davranmaya nasıl cüret edersin! Bir an önce diz çök!"
“...” Kuzey İlahi Bölgesi'nin en güçlü Tanrı İmparatoru olan Yan Tianxiao, hiçbir şeyden ve hiç kimseden korkmayan adam tamamen şaşkına döndü. Vizyonu kararıyordu ve dudakları titriyordu. Eğer bu bir rüya olsaydı, o anda uyanmayı umuyordu.
Sonra, Yun Che'nin üç Yama Atası'nın önünde durduğunu fark etti.
Üç Yama Atası'nın sırtlarını biraz eğdiğini, başlarını indirdiğini ve genç adamın ortaya çıkmasından hemen sonra Yun Che'ye bakmaktan kaçındığını fark etti… Ayrıca, daha önceki çığlıklarının, yalnızca tanrılarıyla yüzleşirken kullanılan bir endişe ve saygı tonuyla boyandığını fark etti.
Sonra ruhunu parçalayan o bağırış vardı, "Efendimiz..."
Bu insanlar onun atalarıydı! Yama Alemi'nin kurucularıydı!
Hayrete düştü; tamamen ve tamamen hayrete düştü. Ne kadar irade ve bilgi topladığı önemli değildi, neler olduğunu anlayamamış veya kabul edememişti.
Yama Şeytanlarının geri kalanı Yama İmparatoru'ndan daha da kötüydü.
Yan Jie, Yan Wu, Yama Şeytanları ve Yama Hayaletleri de Yama Atalarına şaşkın ifadelerle bakıyorlardı. Bunun nedeni, durumun saçmalığının üstesinden gelebilmek için çok fazla saçma olmasıydı.
"Tianxiao, sağır mısın!?” Yan Wangui bağırdı. "Diz çök!”
"Diz çök!” Yan Bir tekrar bağırdı.
Yama Atalarının etkisi her Yama klandaşının kanında derinleşmişti, buna Yan Tianxiao bir istisna değildi. Yama İmparatoru hala şoktan kurtulmamış olsa da, atalarının emirlerine itaat etmek ve dizlerinin üzerine düşmek için yeterli zihin netliğini titretmiş ve yeniden kazanmıştı. Ama kime diz çökmeliydi? Atalara mı yoksa Yun Che'ye mi?
"Heh. Uzun zamandır görüşmedik, Yama İmparatoru. Son on gündür nasılsın?” Yun Che onu kayıtsızca karşıladı. "Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'ne olan yolculuk benim için ilginç ve verimli bir yolculuk oldu. Bana giriş izni verdiğiniz için size teşekkür etmeliyim, Yama İmparatoru.”
Yan Tianxiao baktı ama Yun Che'ye bir cevap vermedi. Sadece atalarına baktı—Yun Che konuşurken başlarını bile kaldırmaktan korkuyordu—ve titreyen bir sesle sordu, "Saygıdeğer Atalar, ne... Neler oluyor?”
"Söyle onlara," Yun Che gelişigüzel bir emir verdi.
"Evet," Yan Bir konuşmadan önce başını salladı, "Emirlerime kulak verin, Yama Şeytanlarının torunları! Atalarınız yüzlerce bin yıl boyunca Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'nde sıkışıp kaldılar ama İmparator Yun'u efendimiz olarak kabul ettikten sonra yaşam tutkumuzu yeniden kazandık.”
Yan İki konuştu, "Yama Şeytanlarının torunları olarak, Atalarınızın emirlerine uymak sizin doğal görevinizdir. Bu andan itibaren, İmparator Yun'un iradesi Yama Şeytanlarının iradesidir ve emirleri göklerin emri kadar dokunulmazdır!"
Yan Üç konuştu, "Bu, atalarınızdan gelen en yüksek dereceli emridir ve hiçbir torunumuzun sorgulamasına veya itaatsizliğine izin verilmez! Bunu yapmaya çalışan herkes hain olarak kabul edilecek ve buna göre ele alınacaktır!”
Üç Yama Atası'nın söylediği her kelime, torunlarının ruhlarını dokuz aşamalı bir yıldırım musibeti gibi deldi.
Kesinlikle herkes—Yama İmparatoru'ndan Yama İmparatorluk Bölgesi'nin en uzak duvarlarını koruyan Yama Askerlerine kadar—duyduklarından şok olmuştu. Sanki birisi ruhlarına sayısız miktarda kara delik enjekte etmiş gibiydi.
Ülkelerinin en saygın kıdemlileri, Yama Alemi'nin üç koruyucu tanrısı... Yun Che'nin kendilerinin efendileri olduğunu mu ilan etmişti?
Sadece bu değil, tüm Yama Alemi'nin Yun Che'ye efendileri olarak itaat etmesini mi istemiştiler!?
Bu bir rüya mıydı, yoksa göklerin saçma bir şakası mıydı?
"Kraliyet babası, neler..." Yan Jie, Yan Tianxiao'ya tek bir bakış attı ama Yama İmparatoru'nun tepeden tırnağa titrediğini keşfetti.
Yama Şeytanlarının Tanrı İmparatoru ve üç Yama Atası'nın en yakın akrabasıydı. Doğal olarak, hissettiği şok onlarınkinden birkaç kat daha fazlaydı.
"Üç Ata... Çıldırdı mı?" Yan Wu sessizce kendi kendine fısıldadı.
"Üç Ata..." Yan Tianxiao da gözlerini indirdi ve aynı şeyi düşünürken bulanıklaştı, "Hepiniz çıldırdınız mı!?"
Yama Şeytanlarının geri kalanı şüphelerini bir fısıltıdan daha yüksek sesle dile getirmeye cesaret edemezdi ancak Yan Tianxiao'nun böyle bir pişmanlığı yoktu. Neredeyse üç Yama Atası'na bağırıyordu.
Ne de olsa, tüm Yama Alemi'ni Yun Che'ye teslim etmesini talep ediyorlardı!
Başından beri birçok kez kaynak enerjisi ile kendisine saldırmıştı. Tekrar tekrar, vücudunu saran acı, gözlerinin önünde olanların bir rüya olmadığını söylemişti.
Eğer bu bir rüya değilse, o zaman Üç Yama Atası çıldırmış olmalıydı. Nasıl denerse denesin üçüncü bir ihtimal düşünememişti.
"Tianxiao, seni küçük velet!” Yan Bir öfkeyle bağırdı. "Sen şu anki Yama İmparatoru'sun! Atalarınla nasıl düzgün konuşacağını ne ara unuttun!?"
"Hayır, Tianxiao üç atasına asla saygıda kusur bulundurmaya cesaret edemez." Yan Tianxiao, kederli bir sesle yalvarmadan önce derinden eğildi, “Ama... Siz dünyanın en yüksek varlıklarısınız! Başka birine nasıl boyun eğebilirsiniz!?”
"Yama Alemi sekiz yüz bin yıldır Kuzey İlahi Bölgesi'nde güçlü durdu ve sayısız insan onu yenilmez bir bölge haline getirmek için hayatlarının kanını döktü. Şimdi ve sonsuza kadar tüm Yama Şeytanlarının gururu olduğunu söylemek abartı olmaz! Öyleyse... Neden bir hiçmiş gibi bir başkasına teslim ediyorsunuz!? Nasıl... Nasıl bu saçma karara varabildiniz!?"
"Saçma mı? Hmph, seni aptal!” Yan İki tersledi. "Yama Alemi üçümüz tarafından kuruldu. Hepiniz bizim çocuklarımız ya da torunlarımızsınız!”
"Eğer biz var olmasaydık Yama Alemi olmazdı. Senin gibi değersiz torunlar biz olmasaydık olmazdı! Bu nedenle, neden Yama Alemi'nin kaderine ve geleceğine karar verenler biz olmayalım?”
Yan Üç ekledi, "İmparatoru Yun, İblis İmparatoru'nun mirasının taşıyıcısıdır ve hırsı sonsuz göklerin kendisi kadar büyük. Neden Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'nde bir ceset gibi yaşadığımızı düşünüyorsun? Bu gün için oldu! Yama Alemi'ni kurmamızın nedeni onu zirveye taşımak ve onun hırsını yerine getirmesine yardım etmekti!”
"Yaratmak için hayatımızla savaştığımız dünyadan zevk almanıza izin vermedik mi? Cidden emirlerimize karşı mı geleceksin!?”
Yan Tianxiao ile konuştuklarında, ona kötü bir kelime söylemeden zar zor bir cümle kurabilmiştiler. Ama “efendileri” hakkında konuştukları anda, tonları hemen doğal olmayan bir saygıya dönüşmüştü.
Yan Tianxiao tekrar bayılmak istedi... O, Yama İmparatoru, sırf şoktan bayılmak gibi bir şeyi hissedeceğine inanamamıştı.
"Saygıdeğer atalar.” Yan Tianxiao'nun sesi artık bu anda onda üç öfke ve onda yedi yalvarış barındırıyordu. Yun Che'ye işaret etti ve üzüntüyle şöyle dedi, “Yun Che'nin İblis İmparatoru'nun mirasçısı olduğu doğrudur, ama... O sadece mirasçı! Kendisi İblis İmparatoru falan değil!"
"Doğu İlahi Bölgesi'nden geliyor ve daha düşük bir alemin bir sakini olarak doğduğu söyleniyor. Nasıl... Nasıl bu kadar saçma olabiliyosunuz, atalarım!? Yun Che gibi önemsiz bir çocuğun sizden böyle bir davranışı hak etmesine imkan yok!”
Yan Tianxiao tamamen perişan olmasına rağmen sınırlarını asla aşmadı ve gerçekten kaba ya da saygısız kelimeler kullandı. Ne yazık ki onun için, sözleri köleleştirilmiş Yama Atalarının damarına basmıştı ve onları o kadar çok kızdırmıştı ki kafalarının üstünde bıraktıkları saçlar, etraflarında karanlık enerji patladığında havalanmıştı.
"Sessizlik!” Yan Bir yüksek sesle uludu, "Efendimize böyle saygısızlık etmeye nasıl cüret edersin!?"
"Seni piç!" Yan İki öfkeyle bağırdı, "Sana ustamıza hakaret etme cesaretini kim verdi!?"
"Verimsiz torun!" Yan Üç sert bir şekilde şöyle dedi, "Diz çök ve af dile, yoksa pisliğini ailenden kendimiz temizleyeceğiz!"