Manto dışındaki tüm unsurları içeren armanın bir örneği, Kraliçe II. Elizabeth'in armasıdır. Ve aynı zamanda Büyük Britanya'nın armasıdır. 1837'de tekrar onaylandı. Bu armadaki arma, taçlı bir leopardır. Taç - Aziz Edward Confessor. Kalkan sahipleri - taçlı bir aslan ve tek boynuzlu at. Taban, Tudor gülleriyle yeşil çimdir. Kalkan, İngiltere, İskoçya ve İrlanda armalarını içerir. Kalkanın etrafında Jartiyer Kemeri Düzeni var. Şeritte yazılı olan slogan aşağıdadır: "Tanrı ve hakkım."
Çeşitli şekillerde güçler
Arma kendi süslemelerini yaptı.
İşte bir leopar, iki başlı kartal
Ve arka ayakları üzerinde duran bir aslan.
Bu eski bir gelenek
Devlet amblemlerine
Tehdit altındaki komşular hayvanla yüzleşiyor
Tüm dişlerinin sırıtışı.
S. Marshak "Armamız"
Arma kendi süslemelerini yaptı.
İşte bir leopar, iki başlı kartal
Ve arka ayakları üzerinde duran bir aslan.
Bu eski bir gelenek
Devlet amblemlerine
Tehdit altındaki komşular hayvanla yüzleşiyor
Tüm dişlerinin sırıtışı.
S. Marshak "Armamız"
Arma ve hanedanlık armaları. Bugün, temellerin temeli ile tanışacağız - armanın tüm kurucu parçaları, ortaya çıktığı gibi, epeyce var. En önemli şeyle başlayalım - herhangi bir armanın temeli olan kalkan. Kalkanın şekli farklı yüzyıllarda farklılık gösterebilir. Üstelik her şey gibi modaya göre değişti. İlk şövalye armalarının kalkanları çok basitti. Ancak Barok döneminin armalarındaki kalkanlar iddialı.
Doğru arma nelerden oluşmalıdır?
Kalkan genellikle bir şövalye miğferi ile doldurulur. Kask bir teyel ile kaplanmıştır - geçmişte şövalyelerin kasklarını güneşte çok ısınmaması için saran buklelerle karmaşık bir şekilde kesilmiş bir kumaş parçası.
Miğferin üstünde bir kleinod ve bir taç var. Kleinod, kask takılı bir dekorasyondur ve bir kask sadece bir kleinod ile taçlı ve kleinodsuz olabilir. Ya da hem tacı hem de kleinodu taşıyabilir. Kraliyet insanlarının kasklarında, kalkan, başka bir taç tarafından gölgede bırakılabilecek olan manto üzerine yerleştirilebilir.
Kalkanın, üzerinde kalkan tutucuların durduğu bir tabanı olabilir. Ve burada zırhlıların fantezisi (yani, armaları ve müjdecileri) sadece sonsuzdur. Sopalı çıplak adamlar, ellerinde kılıçları olan keşişler (bu arada, bu amblemle devleti ve aşağıdaki malzemelerden birinde nasıl göründüğünü kesinlikle anlatacağız), aslanlar, tek boynuzlu atlar ve zebralar olabilirler. arması tutan kimse emanet değildi!
Son olarak, armanın altında sloganın yazılı olduğu bir şerit var. İskoçlar için, böyle bir şerit (genellikle tokalı bir şövalye kemeri) armanın etrafından dolanır.
Ve işte 1871'de Almanya'nın arması. Burada gördüğümüz gibi ermin kuyruklu bir manto var. İki krona kadar. Amblemli iki sancak ve nedense şövalye mızrakları şaft görevi görüyor. Ama en komik şey taraftarlar: Meşe yapraklarından yapılmış etekli iki çıplak adam. Neyi sembolize etmeleri gerekiyordu? Alman ulusunun orijinal vahşeti mi? Ya da eski Almanların böyle olduğunu, ormanlarda meşe ağaçları arasında yaşadıklarını ve kendilerini "Adem'den" tarzında "kemer" yaptıklarını mı?
Savaşta ve dekor unsuru olarak kalkanlar
Kalkanın şekli başlangıçta tamamen işlevseldi: "Demir" şeklinde şövalye gibi bir savaş kalkanıydı. Böyle bir kalkanla çit yapmak uygun oldu. Çok ağır değildi ve aynı zamanda sahibi için iyi bir koruma sağladı. Artık kalkanın uzun olması ve bacağı örtmesi gerekmiyordu. XII-XIII yüzyılların sonundaki bacaklar. zincir posta karayolunu savunmaya başladı.
Daha sonra arma, bir turnuva kalkanı şeklini aldı. Belirli bir formdu. Savaşta bu tür kalkanlar kullanılmıyordu, ancak turnuvalar için "sadece bu" idi.
XNUMX. yüzyılda, hanedan kalkanları "savaş formlarını" tamamen kaybetti, iddialı kenarlar, bukleler elde etti. Kısacası, artık bir savaş ekipmanı unsuru gibi görünmüyorlardı. Kadınların eşkenar dörtgen kalkanları vardı.
Ve Rusya'da, Büyük Petro'dan sonra, altta küçük bir uç bulunan kalkanlar yayıldı. Hem şehir armaları için kalkan hem de soylular için kalkan olarak kullanıldılar.
Bunlar, Avrupa'da XII'den XIX.Yüzyıla kadar olan hanedan kalkanların biçimleridir. Stephen Slater'in “Hanedanlık armaları. Resimli Ansiklopedi ", Eksmo, 2006, S. 55.
Şövalye ve madenci Rudolf von Rothenburg'u tasvir eden Codex Manes minyatürü, bize sadece altın bir tarlada iki kuleli bir kalenin arması ile "demir" şeklinde tipik bir şövalye kalkanını gösteriyor.
Ve işte başka bir arma - "demir". Dahası, son derece ilginç bir "olay örgüsü" ile: bir satranç tahtası ve üç su derisi. Birincisi, armanın sahibinin kaderinin, ona hem sevinç hem de üzüntü gönderen Yüce'nin elinde olduğunu gösterir. Şarap tulumları, haçlı seferlerine katılmaya ve güçlü bir susuzluğa doğrudan bir gönderme. Bu arma, 226,8 gr ağırlığındaki bir kılıcın kulpunda tasvir edilmiştir. Armaya bakılırsa kılıç, Pierre de Dre, Brittany Dükü ve Richmond Kontu'na 1240-1250'de ait olmalıydı. Metropolitan Sanat Müzesi, New York.
Burada gerçek hanedan temasından biraz uzaklaşacağız. Kleinodların şövalyelerin kasklarında nasıl göründüğünü ve daha sonra amblemlere göç ettiğini hatırlamak.
XNUMX. yüzyılın başlarındaki kaskların ana dezavantajının önemsiz yüz koruması olduğunu unutmayın. Bu nedenle, XNUMX. yüzyılın sonunda, ön ve arkada metal plakalarla güçlendirilmiş bir miğferden "çömlek miğferi" denilen şey yaratıldı.
Viyana Cephaneliğinden miğfer
Aşağıda fotoğrafta gösterilen XNUMX. yüzyıl ortası kaskı o kadar ağır ki muhtemelen sadece bir turnuva kaskı olarak kullanılmıştır. İki ön ve iki arka plakanın yanı sıra düz yuvarlak bir parietal plakadan perçinlenir.
Bu kaskın iyi bir yüz koruması vardır. Ama ona ters çevrilmiş bir "pot" veya "kova" görüntüsü veren odur. Ancak bu korumanın sınırlı bir görüş alanı vardı. Gövdeli miğferli şövalyeler çevrelerini ancak dar görüş yarıklarından görebiliyorlardı. Solunum havası beslemesi de yetersizdi.
Fotoğrafta gösterilen Viyana miğferi, özellikle değerli bir parça olarak kabul edilmelidir. Bu türden hayatta kalan düzinelerce kask nedeniyle, sadece bu ve Kara Prens'in Canterbury kaskı gerçekten iyi korunmuştur.
Ve elbette, ona, zimier denen Kleinod tarafından daha da fazla önem verilmektedir. Anıtsal ve dayanıklı bir şeye benziyor. Her ne kadar bu tür süslemeler ahşap, deri veya parşömenden yapılmış olsa da çok fazla dayanıklılığa sahip değildi. Yani bu miğferin zimieri devasa boğa boynuzları şeklindedir. Ama aslında, içleri boş ve çok hafifler.
Zekau'daki Augustinian manastırında Steiermark von Pranch ailesinin kalıtsal cenazesinin üzerinde asılı olduğu için hayatta kaldı. Ve imparatorluk için cephanelik oda sadece 1878'de satın alındı. Orijinal sahibinin 1353'teki mührü bize neredeyse böyle bir saksı kaskı gösteren Albert von Pranch olabileceğine inanılıyor.
Albert von Pranch 1350 New Castle tarafından kask. Mahkeme Avcılığı ve Cephanelik Odası. Damar.
Wroclaw Dükü ve Krakow Henry IV Probus (Produs) arması şeklinde kask astarlı ve kleinodlu kask. TAMAM. 1305-1340. "Manessica Kodu". Heidelberg Üniversitesi Kütüphanesi. Heidelberg. Baden-Württemberg. Almanya.
Ve miğferlerde ne tür Kleinod'lar ortaçağ hanedan kitaplarının sayfalarında bulunmuyor. Örneğin, Huldenberg'in arması. Bu, 2006. yüzyılın Flaman hanedan el yazmasıdır ve bize çok tuhaf ve eğlenceli miğfer takılı kleinodları göstermektedir. Stephen Slater'in “Hanedanlık armaları. Resimli Ansiklopedi ". Eksmo. 57, s.XNUMX.
Bu arada, hanedanlık armaları içindeki miğfer kafasından çekilmedi. Yani, ilk başta - evet. Kask istiyorsanız, üzerinde kaskınız var. Ve sonra, 1500'de bir yerde, armanın sahibinin sırasını yansıtmak için bir kaskın nasıl doğru şekilde çekileceğine dair talimatlar ortaya çıktı.
Kurallar farklı ülkelerde farklıydı. Yani, İngiltere'de altın çubukları olan bir miğfer, ancak yalnızca en yüksek aristokratlar gümüş bir başlığa sahip olabilirdi. Gentry (küçük topraklı soylular) yalnızca kapalı bir kaska sahip olabilirdi. Ve baronetler - açık vizörlü. Bunlar önemli olan inceliklerdi.
Kaldırımlarda armalar
Zamanla, arma sadece şövalye kalkanlarında değil, aynı zamanda yaylı tüfekçiler tarafından kullanılan şövale kalkanları-döşemelerinde de tasvir edilmeye başlandı. Ancak bunlar kendi armaları değildi. Ve onları kiralayan ve onlara böyle kalkanlar veren şehirlerin armaları.
Tahtadan yapılmışlardı. Deri veya keten ile kaplanmıştır. Boya ile astarlanmış ve boyanmıştır.
Köşkün orta kaburga U şeklinde bir çıkıntıydı ve kalkanı tutan el için boşluk bırakıyordu. Ayrıca T şeklinde bir kemik sapı da vardı.
Pavyonun menşe ülkesinin Litvanya olabileceğine inanılıyor. Sonra bu kalkan, Hussite savaşları sırasında Bohemya'da popüler oldu. Ve geç ortaçağ piyadelerini korumanın etkili bir yolu olarak Doğu Avrupa ve Almanya'ya yayıldı.
Paveza, Schongau, Bavyera şehrinin arması ile. Metropolitan Müzesi. New York.
Daha önce de belirtildiği gibi, savaş kalkanında kask süsleri veya destekçiler için yer yoktu. Bütün bunlar daha sonra, kalelerin, mobilyaların duvarlarını süslemeye başladıklarında ve onları armalarla kitap sayfalarına yerleştirdiklerinde ortaya çıktı. Böylece zamanla armalar giderek daha karmaşık hale geldi.
Afrika'nın Botsvana eyaletinin arması. Arması üzerindeki tamamen ulusal sembollere ek olarak, zebralar onun destekçileridir.
Devam edecek ...