Hem Yunanistan hem de Tayvan, çok daha büyük komşularından gelen saldırıları caydırmak isteyen demokrasiler olarak, otoriter yönetim tarihlerinden kaynaklanan zorluklarla karşı karşıya. İçinde ikisi birden vakalarOtoriter rejimler, ülkelerinin ulusal güvenliği için kalıcı sonuçlar doğuran sivil-asker ilişkilerini zehirledi.
Yunan ve Tayvan siyasetinde, sivil gençleri etkili askerlere dönüştürmek için askeri görevlilere güvenmeye karşı kalıcı ve içselleştirilmiş bir direniş var. Zorunlu askerlik, önemli sivil paydaşlar – askere alınanlar, aileleri ve siyasi temsilcileri arasında devalüe edildi. Sonuç olarak, post-otoriter sivil ve askeri liderlik, zorunlu askerliğe dayalı ordularını yeterince eğitmek ve donatmak için mücadele ediyor.
Yunan hükümetinin bu sorunu çözmek için atabileceği birkaç adım var. İlk olarak, askere alınanlara, özellikle teknik alanda ordu eğitiminin profesyonel yaşamlarında onlara nasıl yardımcı olabileceğini daha iyi anlatmalıdır. Askerlik eğitimini yükseltirken, 1967-1974 askeri rejiminin duyarsızlığıyla herhangi bir bağlantıyı kalıcı olarak kesmek için askere alınanların fiziksel güvenliğini sağlamaya yönelik güçlü bir taahhüt de göstermelidir. Son olarak, hükümet, özellikle ülkenin yüksek obezite oranlarıyla mücadelede fiziksel uygunluk rejiminin önemini vurgulayarak, her yerde varlıklı toplumların karşılaştığı zorluklar için bir çare olarak zorunlu askerliği sunabilir.
Tayvan’ın askeri ve jeopolitik durumu Yunanistan’ınkinden farklı. Ancak Çin’den gelen varoluşsal bir tehditten korumak için nüfusuna güvendiği sürece, Taipei bu aynı önlemlerin bazılarından yararlanabilir.
Otoriterlik Sonrası Sorunlar
1967’den 1974’e kadar süren Yunan diktatörlüğü altında, zorunlu askerlik, sivil itaati zorlamak için bir araç olarak hizmet etti, kışla içinde ve dışında. Örneğin, öğrenciler 1973’te protesto yaptıklarında, cunta, askere alma tehdidini, askeri polisin elindeki işkenceyle birleştirerek, onları siyasi aktivizmi terk etmeye zorlamak için kullandı. Bu önlemin öğrenci protestolarını bastırmadaki başarısızlığı, sonraki Atina Politeknik ayaklanmasıordu birliklerinin katılımıyla kanlı bir şekilde bastırıldı. Bu baskı mirası, subayların ve daha geniş anlamda zorunlu askerlik kurumunun meşruiyetini baltaladı.
Sivil yönetime geçiş sırasında, zorunlu askerliği dönüştürmek, subaylar üzerindeki sivil kontrolü göstermenin bir yolu haline geldi. Parlamento, medya ve sivil toplum önünde sorumlu olan demokratik olarak seçilmiş liderler, askere alınanlara kabul edilebilir muameleyi düzenlemeye çalıştı. Rekabetçi demokratik siyaset bağlamında, politikacılar genellikle ordu yaşamının yapısal özelliklerini -disiplin, fiziksel titizlik, fiziksel tehlike unsuru içeren eğitim talep etme- otoriterliğin kendisiyle birleştirdiler. Öğrenciler askeri diktatörlüğe direnen en önde gelen toplumsal grup olduklarından, daha sonra benzersiz bir ahlaki ve dolayısıyla siyasi güç elde ettiler. Onların antimilitarist duruş gelecek on yıllar boyunca kabul edilebilir bir askerlik deneyiminin resmi olmayan hakemi haline gelen parti kontrollü öğrenci örgütleri aracılığıyla kurumsallaştırıldı. gibi ülkeler Arjantin benzer bir olguyu kendi demokratik geçişlerinden sonra yaşadılar.
Zorunlu askerlik bir kez devalüe edildiğinde, daha geniş sosyal desteğini kaybeder. Örneğin, Tayvan’da zorunlu askerlik, otoriter yönetimin sona ermesinden sonra dört ay ile sınırlıydı. Birçok genç vatandaş ve aileleri, makul olmayan bir şekilde şu sonuca varmışlardır: zaman kaybıydı ve sıkıcı bir iş. Böyle bir ortamda, siyasi bağlantıları olanlar sınırda veya tarlada değil, şehirlerde görevlendirilmeye çalışıyorlar. Ortaya çıkan eşitsizlik, birim verimliliğini baltalar ve birlik ruhu, aynı zamanda ön saflardaki birimleri yetersiz personel bırakır. Ve ne zaman elit görüş zorunlu askerliği gereksiz görürse, bu sorunları kontrolsüz bırakmanın çok az siyasi maliyeti vardır.
Azaltılmış Zorunlu Askerlik, Azaltılmış Ordu
Yunanistan’ın bozuk zorunlu askerlik sisteminin, nadiren kabul edilse de, ulusal savunma doktrini üzerinde büyük bir etkisi oldu. İlk olarak, ülkeyi, büyük silah sistemlerini aşağıdakiler gibi güçlü patronlardan tedarik etmeye itti. Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa. Bu sistemler profesyoneller tarafından yönetiliyor ve satın almalarının Türkiye’nin askeri atılganlığını kontrol etmede bu ülkelerden destek alacağı varsayılıyor. İkincisi, caydırıcılık yoluyla cezalandırmaya aşırı vurgu yapılmasına yol açmıştır. Örneğin, hizmet veren memurlar bunu ima etmiş ve emekli memurlar cesurca ifade etmişlerdir. havadan yüzeye füzeler bir Türk saldırısını caydırmaya yardımcı olabilir. Ancak bu, özellikle bu tür taktiklerin yalnızca Ankara’nın kararlılığını güçlendiren sivil kayıplara yol açması durumunda, ters tepme riski taşıyor.
Üçüncüsü, zayıf bir zorunlu askerlik sistemi, birleşik silah yetkinliğini zayıflatır ve hava kuvvetlerini ve donanmayı “tek başına gitmeye” yönlendirir. Hava üstünlüğüDördüncü buçuk ve beşinci nesil uçakların satın alınmasıyla elde edilen , şu anda ordu için bir kuvvet çarpanı olarak hizmet edemez. Ordu içinde bile bu sorun yaratır. Örneğin Yunanistan, Leopard ana muharebe tanklarını geliştirdi. Ancak, mekanize piyadeleri çoğunlukla askere alınmış askerlerden oluştuğu için, bunlara sahada uzun süredir fazladan piyade eşlik ediyor. M113 zırhlı personel taşıyıcıları.
Dördüncü bir sonuç, barış zamanı gri bölge operasyonlarının topyekün savaş hazırlıkları üzerindeki hakimiyetidir. Sürekli gri bölge operasyonları, Yunan donanması ve hava kuvvetlerinin taktik mükemmellik geliştirmesine yardımcı oldu, ancak bu onların profesyonel ufuklarını daraltma pahasına geldi. Örneğin, hava kuvvetleri son teknoloji kapasite geliştirmiştir. çok çekişmeli Ege hava sahası kombine silah operasyonları yeterliliğine yatırım yapma pahasına. Azaltılmış zorunlu askerlik, barış zamanında, donanma ve hava kuvvetlerinde gri bölge yeterliliğini hizmet içi satın alma savaşlarında da ikiye katlama eğilimini birleştirir. Şimdi, Yunan hükümeti gelişmiş fırkateynler ve savaş uçakları satın alırkenancak topyekün savaşta seferber edilebilecek ordu, yol kenarına bırakıldı.
Son olarak, askere alınanlara gelişmiş teçhizatı kullanma konusunda güvenilmediğinde, ordu bunu alamaz. Yunanistan’ın sivil liderliği, yüzlerce uzman asker tarafından konuşlandırılacak istihbarat, gözetleme ve keşif için taktik insansız hava araçlarına yatırım yapmak istemiyor. olarak bile Ukrayna kuvvetleri Bu yaklaşımın potansiyel faydalarını gösteren Yunanistan, hava kuvvetlerinin bir avuç HERON uçağı kullanımına öncelik vermeye devam ediyor ve MQ-9B Deniz Muhafızları.
Yabancılaşmadan Bağlantıya
Yunanistan, zorunlu askerlik sisteminin uğradığı zararı gecikmeli olarak nasıl onarmaya başlayabilir? Buradaki zorluk, sivil paydaşları ikna etmekte yatmaktadır. Bu, askerlik hizmetinin sivil yaşamdaki önemini vurgulayarak, askere alınanlara -geçmişin aksine- fiziksel olarak saygı göreceklerini ve korunacaklarını garanti ederek ve son olarak ama en az değil, zorunlu askerliği Yunan toplumunun karşı karşıya olduğu daha geniş zorluklarla ilişkilendirerek başlar.
Askere alınanlar için, Yunanistan’ın sivil ve askeri liderliği, askerlerin önemini iletmelidir. yüksek performans ve özerklik modern askeri hayatta. Bu, onlara teknik eğitimlerinin ve deneyimlerinin zorunlu askerlik sonrası geleceklerinde başarılı olmalarına yardımcı olacağını göstermeyi içerir. Örneğin, bir paraşütçü askeri olarak uçaklardan atlamak, bariz bir sivil fayda sağlamaz – ancak yine de sana bir avantaj sağlayabilir sivil bir ortamda. Zeki, hırslı askerlerin kendi başına sezdikleri – elit ordu oluşumlarına üyeliğin sivil beklentilerinizi geliştirebileceği – gelecekteki tüm askerler için kabul edilmiş bir bilgeliğe dönüştürülmelidir. Sadece bir örnek vermek gerekirse, zorunlu bir insansız hava aracı uzmanlığının oluşturulması, aynı anda acil bir savaş alanı ihtiyacını karşılamaya ve eve geri dönmeye yardımcı olabilir. kalıcı faydalar ve entelektüel uyarım modern bir orduda bu hizmeti sağlayabilir.
Askere alınanların ailelerine, gelişmiş ve fiziksel olarak sıkı bir eğitim rejimine rağmen, çocuklarının zarar ve istismardan korunacağı konusunda güvence verilmelidir. Aileler, çocuklarına yönelik taleplere, iyi tasarlanmış güvenlik standartlarıyla kurumsallaştırılmış sağlam bir bakım kültürünün eşlik edeceğini en başından bilmelidir. Bu, sorumsuz bir ordunun suistimallerinin zorunlu askerlik deneyiminin bir parçası olduğu otoriter bir dönemin mirasının üstesinden gelmeye yardımcı olacaktır.
Son olarak, bir bütün olarak toplum için, zorunlu askerliğin faydaları, dünya çapında varlıklı toplumların karşılaştığı zorluklarla bağlantılı olmalıdır. Örneğin, Yunanistan Avrupa Birliği’ndeki en obez ülke. Askere alınanlar için yenilenmiş, bilimsel olarak sağlam bir beden eğitimi rejimi, erkek nüfusun fiziksel uygunluğunu iyileştirebilir ve ülke çapında bir obezite karşıtı halk sağlığı stratejisinde çok önemli bir unsur olarak hizmet edebilir. Ordu eğitiminin hâlâ otoriter bir taciz olarak görüldüğü yerlerde, bu yaklaşım onu sağlıklı bir yaşam için bir yapı taşı haline getirebilir.
Tayvan için Dersler
Yunanistan ve Tayvan, önemli açılardan kaçınılmaz olarak farklıdır. Yunanistan demokrasiye geçişi 1974’te çok daha erken yaparken, Tayvan 1990’larda demokratikleşti. Yunanistan ayrıca zorunlu askerliği dengeli bir kuvvet yapısına ve ulusal savunma doktrinine entegre etmede başarılı olan İsveç, Finlandiya ve İsrail gibi ülkelere olan yakınlığından da yararlanmaktadır. Buna karşılık Tayvan, tamamen gönüllü güç temelli Amerikan ordusuna derinden batmış durumda. seferi savaş şablonutoprak savunması için uygun olmayan.
Ancak önemli benzerlikler de var. ABD’li analistler vurguladı bir denge kurma ihtiyacı denizde ve havada gri bölge operasyonlarını desteklemek ile halkı Tayvan’ın kara işgaline hazırlamak arasında. Tayvan’ın politika yapıcıları, Çin anakarasına yönelik füze saldırılarına dayanan cezalandırma stratejisiyle etkisiz ve hatta verimsiz bir caydırıcılık peşinde koşmakla da eleştirildi.
Tayvan ayrıca, zorunlu askerlik sisteminde reform yapma kapasitesi söz konusu olduğunda Yunanistan’a göre bir takım avantajlara da sahip. Çin’in yarattığı varoluşsal tehdit zaten taban talebi Tayvan vatandaşlarını daha iyi donatmak ve eğitmek için. Tayvan ayrıca, ABD analist topluluğu tarafından oluşturulan silahlı kuvvetlerinin kapsamlı eleştirisinden de yararlanıyor. Bunlar, siyasi elitin her şeyin yolunda olduğu konusunda ısrar etmesini zorlaştırıyor ve reformcu Tayvanlı politika yapıcıları güçlendirebilir. Ayrıca, yeni keşfedilen vurgu, “çok sayıda küçük şey” stratejisi, zorunlu askerliğin yükseltilmesiyle iyi sonuçlanacak. Sonuçta, bu “küçük şeylerin” çoğu, ister sürekli ordunun üyeleri ister yedek ordunun bir parçası olsunlar, askere alınanlar tarafından kullanılmalıdır. İle ABD hükümeti Denizaltı karşıtı MH-60R Seahawk helikopteri gibi büyük silah sistemlerini satmayı reddeden ve bunun yerine Tayvan’ı Ukrayna’dan kara savaşı dersleri almaya zorlayan Taipei’nin zorunlu askerlik reformuna yatırım yapmak için daha fazla nedeni var.
Bu avantajlara dayanarak, Tayvanlı liderler, Yunan meslektaşları gibi, otoriterliğin mirasını yenmeye ve tarihlerine ve koşullarına çok uygun bir zorunlu askerlik sistemi tasarlamaya yardımcı olabilir.
Antonis Kamaras, Yunanistan’ın önde gelen dış politika düşünce kuruluşu ELIAMEP’te araştırma görevlisidir ve savunma konularında uzmanlaşmıştır ve burada Yunan zorunlu askerliği üzerine büyük bir araştırmanın ortak yazarlığını yapmıştır. Yunanistan’ın askeri diktatörlüğünün çöküşünden on beş yıl sonra askere alınan, 1989’dan 1991’e kadar Yunan piyadesinde asker olarak görev yaptı.
Görsele göre Konstantinos Stampoulis
Source : https://warontherocks.com/2022/09/beating-the-authoritarian-legacy-upgrading-conscription-in-greece-and-taiwan/