Kavuk,hepimizin bildiği gibi kumaşın üst üste sarılıp dolanmasıyla oluşan bir başlıktır. Osmanlı'da bu başlık kişilerin görev ve sınıflarına göre farklılık gösterir; takılmasa olmazdı. Buraya kadar her şey normal görünüyor. Peki neydi kavuğu bu kadar özel ve önemli kılan? Elbette kumaşı... Kavuğun kumaşı,o kavuğu başında taşıyan kişinin kefeniymiş meğer."Her an ölmeye hazırım!" anlamını taşıyan kavuğu baş tacı yapan kişi,yapacağı işi bir değil bin defa düşünüp yaparmış. Çünkü başındaki kavuk ona her an ölümü hatırlatırmış. Kişi,öldüğü zaman ise kavuğunun kumaşı ile gömülürmüş.