İstanbul Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Çalışmaları Anabilim Dalı
2012
A review of Douzinas' reading of Judaic understanding of justice through the lenses of old testament and lacanian psychoanalysis
Douzinas'ın Yahudi adalet anlayışı okumasının eski ahit ve lakancı psikanalitik perspektifler yoluyla bir eleştirisi
Betül Akpınar
Özet:
Bu tezde Yahudilik ve Yahudi adalet anlayışı hakkında çalışma yapılması amaçlanmıştır. Ancak, bu çalışmanın Yahudilerin Yahudi hukukundan nasıl etkilendiği meselesini araştırdığı da söylenebilir. Araştırmadan çıkan sonuç, meseleye tüm Yahudileri kuşatacak türden kapsayıcı bir cevap sunmak iddiasında olmayıp, daha ziyade soruyu özel bağlamlar ve kişilere odaklanarak araştıran bir çalışma olarak düşünülmelidir.Tezin harekete geçirici sorusunu Costas Douzinas'ın ?Yahudi, adil olmak için herhangi bir neden ya da gerekçe olmaksızın yasaya itaat etmelidir? argümanı oluşturmuştur. Bu iddiadan ilk defa haberdar olduğumda, neredeyse sezgisel bir şekilde, geçerliliğini sorgulamaya başladım. Argümanın dayanaklarını gözden geçirirken bu iddianın bir takım sorunlar barındırdığını fark ettim ve bu durum beni bahsi geçen sorunun araştırılmasını tez konum olarak belirlemeye yöneltti.Douzinas bu iddiayı çeşitli çalışmalarında farklı bağlamlarda öne sürmüştür. Çalışmalarında, bu özel adalet meselesi ile ilgili olarak, biri antik İsrail'de ve diğeri günümüzde olmak üzere iki uğrak noktası belirmektedir.Bu tez çalışmasında, bahsi geçen uğrak noktalarını takip ederek, böyle bir argümanın Yahudilik içindeki sadece belirli bir geleneğe referans yapılarak öne sürülebileceği iddia edilmiştir: Rabbinik gelenek. Bu gelenek ve onun adalet anlayışı Douzinas'ın argümanını neredeyse tamamen doğrulamaktadır. Ancak, Yahudi geleneği sadece Rabbinik gelenekten ibaret olmayıp, bu geleneğe ve onun emir-merkezli adalet anlayışına tepki olarak ortaya çıkan başka gelenekleri de içinde barındırmaktadır. İkinci Bölüm'de bu soru Rabbinik geleneğe ek olarak Hasidik geleneğe odaklanarak araştırılır. Hasidik geleneğe Martin Buber'in çalışmalarına ve Rabbinik geleneğe ise Emmanuel Levinas'ın çalışmalarına referansla odaklanılmıştır. Özellikle bu iki gelenek üzerinde çalışılmasının nedeni Buber ve Levinas'ın Douzinas'ın bu bağlamda referans yaptığı iki filozof olması dolayısıyladır.Douzinas, bahsi edilen ikinci uğrakta, temel argümanı ile de uyumlu olarak, Hakim Yifta'nın, Hakimler Kitabı'ndaki (Eski Ahit'in yedinci kitabı) bütün hakimler gibi, İsrail Tanrısı'nı mutlak bir sadakat ve imanla takip ettiğini öne sürmektedir. Ben, Yifta'nın kişisel tarihini boyunun tarihi ile birlikte dikkate alarak, böyle olmadığını öne sürüyorum. Yifta'nın nedenTanrı adaletinin bir takipçisi olamayacağını tartıştıktan sonra, Douzinas'ın Yifta'nın adaletini İsrail Tanrısı'nın adaleti olarak teşhis ettiği yerde psikanalitik terminolojinin kavramsallaştırdığı ?küçük a nesnesi? dışında birşey olmadığını öne sürüyorum.Burada, İsrail hukukunun dili ile konuşulan Yifta'nın iki çok boyutlu kastrasyona uğradığı ve ?eksik?e tanıştırıldığı öne sürülmüştür. Eksik'e bu takdim ediliş, Yifta'nın ?eksik özne? olarak doğumunu imlemiş ve ?arzulayan özne?ye giden yolu hazırlamıştır. Burada her biri kendi eksik (benzeri) demetini taşıyan iki kastrasyon vardır ve ?küçük a nesnesi? (Şeria Irmağı kenarındaki katliam) öznenin eksik'inden kurtulması için deneyebileceği (mümkün olmayan) tek yoldur. Ancak, ?a nesnesi?, aşağıda açıklanan nedenlerden dolayı, İsrail Tanrısı'nın adalet anlayışıyla örtüşmemektedir.
Summary:
The thesis aims to study on Judaism and Judaic understanding of justice. However, it can be said that it is an examination which searches the question of how the Jews have been influenced by the Judaic law. The conclusion derives from the research does not claim to present a response to the question as to encompass the Jews in general but rather it must be thought as an effort which tries to search the question by focusing on some special contexts and persons.The incentive of the thesis is the argument of Costas Douzinas in which it is asserted that ?to be just the Jewish must obey the law, without any reason or justification?. When I first encounter with this claim, I begin to questioning almost intuitively about the validity of this claim. By glancing on the valid ground of this claim, I realize that it bears some problems and this directs me to choose it as the topic of the thesis.Douzinas puts forth this claim in his several works and in different contexts. There appears two stopovers in his works with regards to the specific question of justice one of which stands on the ancient Israel and the other on present-day.Throughout the thesis, following the mentioned stopovers, it is argued that one can put forth this kind of argument only with regards to a specific tradition within Judaism: Rabbinic tradition. This tradition and its understanding of justice are almost completely compatible with Douzinas? argument. However, the Judaic tradition does not solely consist of Rabbinic tradition but houses others which has emerged as a reaction to Rabbinic tradition and its command-centered approach to justice. Throughout the Chapter II, this question is examined by focusing on the Hasidic tradition in addition to Rabbinic tradition. Hasidic tradition is focused on referring to the works of Martin Buber and Rabbinic tradition to Emmanuel Levinas?. These two traditions are specifically preferred to study on since Buber and Levinas are the two philosophers whom Douzinas makes reference to in this context.In accordance with his main argument, Douzinas argues in the second stopover that Judge Jephthah, as all judges in the Book of Judges (the seventh book of the Old Testament), follow absolute loyalty and faith in the God of Israel. Considering Jephthah?s personal history in the axis of his tribe, I argue otherwise. Having discussed the reason why Jephthah cannot be the follower of the justice of the God of Israel, I argue that there is nothing other than the petit objet a of psychoanalytical terminology where Douzinas identifies the justice of Jephthah and of Israeli God.It is argued here that Jephthah who is spoken by the language of law of Israel has experienced two multi-faced ?castrations? and introduced to ?lack?. This introduction to lack marks the birth of Jephthah as a ?subject of lack? and paves the way towards the ?subject of desire?. There are two castrations each bears its own bunch of (quasi) lack; and, the ?object a? (the massacre near the river of Jordan) is the only (impossible) way for the subject to try to remove its lack. However, this object a does not overlap with the justice of the God of Israel because of the reasons explained below.