Bir ortaçağ kalesinin böyle düşünülebilecek kısımları, duvarlı bir mahfaza, bir avlu ve en az bir yaşanabilir kule olmalıdır. Bu ortak özellikler dizisi, onları alcaceres, ciudadelas veya alcazabas gibi diğer tahkimatlardan ayıran özelliklerdi.
Çoğunlukla Orta Çağ döneminde inşa edilen kaleler yalnızca askeri işlevleri yerine getirmekle kalmamış, aynı zamanda soyluların ikametgahı olarak da kullanılmıştır.
Normalde kaleler, bir tepenin ya da yüksek coğrafya noktalarının tepesinde bulunan stratejik noktalara ve yakındaki bir su kaynağına sahipti. Çevrenin daha iyi görünmesini sağlaması ve düşman yaklaşırsa sığınmasına izin vermesi nedeniyle, alanın yüksekliği savunma için gerekliydi.
Kaleler sadece büyük lordların ikametgahı olarak hizmet etmekle kalmayıp, aynı zamanda feodal lordun gücünün askeri açıdan da bir gösterimi olarak kullanılmıştır.
Başlangıçlarında kaleler sade bir ahşap palisade ile çevriliydi. Zamanla, yerini yüksek taş duvarlarla değiştirdi ve savunmayı geliştirdi.
Kaleler, nüfuslu merkezlerde güvenli bir nokta oluşturdular, çünkü yüksek duvarları sayesinde fethedilmesi zor olan güvenli bir alan sundular.
İlk kaleler çamur ve tahtadan yapıldı. Ancak odun 1100 yıllarında Mesih'ten bu yana yakar ve kalelerin inşası taş olmaya başlar.
Köylülerin çoğu kalede yaşamıyorlardı, ancak dış saldırılar yaşandığında tüm nüfus içeri girdi ve kapılar kapandı. Duvarlarda yüksek açıklıklar vardı, böylece okçular işgalcilere ateş edebiliyorlardı.
Ortaçağ kalesinin bölümleri
Bağış Kulesi
Kalenin en sembolik unsurlarından biri. Kalenin efendisinin ikametgahı olarak kullanılmış ve eğer kale işgalciler tarafından nüfuz edilmişse en son güç kalesi olarak kullanılmış.
Kalenin en güvenli bölgesiydi ve alt kısmında kapı veya pencere bulunmuyordu. Geniş ve kalın duvarları ile kuşatma durumunda mükemmel bir sığınaktı. Normalde kalış duvardan daha yüksekti.
Bu kulenin adı, içeride yapılan saygı kutlamasıyla verilir. Bu törende, Lord vassal'a bir kan davası verdi. Dava, lordun yükümlülüklerini yerine getirmek için vassal'a verdiği bir toprak parçasıydı. Bu yükümlülükler arasında askeri ve politik destek olan auxilium ve conselium vardır.
Zaman geçtikçe, ana binaya, kulelerin kullanımı veya yiyecek depoları için küçük kuleler eklendi.
Kalenin üst kısmında daha küçük bir kule varsa, burası şövalye kulesi olarak bilinir. Öte yandan köşedeki küçük bir kule ise, gözetleme için kullanıldığı için gözetleme kulesi olarak bilinir.
duvar
Kaleler, tüm kaleyi çevreleyen savunma tahkimatı olan bir duvarla çevrilidir. Çoğu zaman, istilacıların duvara tırmanmasını zorlaştırmak için duvarlar bir hendekle çevrilidir.
Başlangıçta, kalelerin duvarları ahşaptan yapılmıştır, ancak 9. yüzyıldan itibaren taş duvarları inşa etmek için kullanılmıştır.
Duvarlar boyunca savunma kuleleri inşa edilebilir. Duvardaki kuleleri anlatmak için yuvarlak yol olarak bilinen küçük bir koridor yapılmıştır. Ayrıca, duvarı korumak için, bazı durumlarda ön tarafta, antemuralla veya falsabraga olarak bilinen bir alt duvar yapılmıştır.
Duvarlar 12 metre yüksekliğe ve 3 metre kalınlığa ulaşabilmiştir. Onları daha kırılabilir yapmak için, saldırganların geçişini engellemek için etraflarına çukurlar inşa edildi.
Kaleye ulaşmak istiyorlarsa duvarlara tırmanmaya çalışmakla zaman kaybetmeleri gerekiyordu. Bu arada kalenin savunma birlikleri siperlerden onlara saldırabilir.
Silah avlusu
Silahların avlusu, kalenin merkezinde bulunan tüm kalelerin vazgeçilmez alanıydı. Etrafında kalenin odaları vardı, zanaatkarların evleri, şapeller vb.
Tüm kaleye su sağlayan bir kuyuya ya da sarnıcı vardı. Bazı tahkimatlarda, kuşatma durumunda malın kendi iyiliği vardı.
Bazen, silah avluları, işgalcilerin erişimini engellemek için iç duvarla güçlendirildi. Avlunun ortasında bir hapis ya da zindan sağlamak için de kullanılıyordu.
mazgallı siper
Siperlerden biri, kalenin korunması işlevi ile duvar boyunca uzanan çıkıntılar veya kulelerdir. Kalenin savunucuları olası saldırılara karşı savunmak için siperlere gizlendi.
Siperlerden birçoğunda boşluklar veya süslemeler olarak bilinen delikler vardır. Boşluklar, atılmış silahların atıldığı deliklerdi. Aksine, kucaklamalar ateşli silahlar için kullanılan deliklerdi.
Siperlerden birbirine geçit veya adarve olarak bilinen duvar boyunca dar koridorlar bağlanmıştır.
Kaynayan su dökmek veya oklarla saldırmak için alt kısmında bir açıklığı olan hırsızlar olarak bilinen çıkıntılar oluşturarak geliştirildiler.
Barbican Kulesi
Kalenin giriş kapısını korumak için, Barbican kulesi veya koruma evi olarak bilinen bir kule inşa edildi. Giriş noktası, bir kalenin en savunmasız alanıdır, bu nedenle zaman geçtikçe, girişi düzenlemek ve onu daha savunmacı hale getirmek için geliştirilmiştir.
Barbican kulesinin giriş alanında, kapıdan geçerken, normalde saldırganların üzerine nesneler atmak için kullanılan ya da kaleye ulaşmak için yakmaya çalıştıklarında su dökmek için kullanılan çatıdaki bir açıklık vardı.
Normalde tırmık olarak bilinen bir noktada bitmiş bir kapının tepesinde, Barbican kulesi kaleye ulaşmak için şarttı. Ön kapıyı korumak için güçlendirilmiş kendi portallarına güvenebilirdi.
Barbican kulesinde kaleye bitişik olan toprağı birbirine bağlayan asma köprü kaldırılması da yapıldı.
Çekme köprüleri normalde, girintiyi engellemek için veya saldırı durumunda, girişi engellemek için yükseltilebilecek çukuru geçmek için kullanılan ahşap yapılardı.
Kaleler nerede inşa edildi?
Çoğu kale bir yeri savunmak için tasarlandı, bu yüzden genellikle bir tepenin tepesinde, bir nehrin fordunda ya da bir koy ya da limanın girişindeydiler.
Tercih edilen yer bir tepenin tepesindeydi: bu şekilde bölgeyi savunmak için stratejik bir pozisyon kazanabilirlerdi.
Bazı kaleler güvenliği artırmak için suyla dolu bir hendekle çevrilidir. Hendekte geçiş yapabilmek için küçük bir köprü inşa edildi.
Kalelerin içi nasıldı?
Bir kalenin içi merdivenler, yatak odaları, koridorlar, tuvaletler, kadın odaları (sohbet ve nakış için küçük alanlar), çamaşırhaneler, yiyecek saklama alanı, şövalyeler ve askerler için mezeler, kutlama salonu ve dini şapelden oluşuyordu.