Çanakkale Savaşı'nın insanları
"Babam savaştan önce editördü. 24 yaşındayken savaş patlak verdiğinde, gönüllü olarak orduya katılmış. Başlangıçta ermiş, daha sonra istihkâm eri olmuş ve sonra da gazi olup Avustralya’ya
geri gönderilmiş. Gelibolu’da bir kurşun midesini delip diğer taraftan çıkmış.
İlk önce hastane gemisi Lemnos’a, sonra da bir başka gemiyle İskenderiye’ye göndermişler babamı. Avustralya’ya gönderilecekmiş ama durumu acil olduğu için Londra’da birkaç ay tedavi görmüş buraya geri gelmeden önce. Savaşa katılan diğerleri gibi babam da savaş hakkında pek konuşmazdı. Ama anlattıkları arasında bir şey beni çok etkilemişti.
Babam ve birlik arkadaşları savaş sırasında bir şekilde Türklerle iyi bir ilişki kurmuşlar. Birbirlerine ateş ediyorlar, sonra birlikte çay içip tekrar ateş etmeye dönüyorlarmış. Bu bana çok dokunaklı geliyor. Bir iş gibi, yapmak zorunda olduğun bir iş. Ama mesai bitiminde herkes sıradan kimliklerine bürünüyor yeniden... Bu yıl küçük kızım Louise ile Çanakkale’deki 100. yıl anmasına katılacağız. Ben daha önce de gittim ama kızım hiç gitmedi. Oraları onun da görmesini çok istiyorum..."
Etiketler : Çanakkale Deniz Zaferi, Çanakkale, Deniz Zaferi, anma 18 Mart, Çanakkale Zaferi, Çanakkale, Zafer, 18 Mart, 18 Mart zaferi, 15 Mart, I. Dünya Savaşı