Yeni meyveler. Yeni festivaller. Yeni arkadaşlar.
Meyveler üzerinde.
“Bu çok garip görünüyor.” “Bu çok garip kokuyor.” Başkaları tarafından söylenen kelimeler. “Bana 10 zil sesi ver”. Benim söylediğim sözler. Şimdiye kadar karşılaştığım en ilginç meyvelerden biri rambutan. Sapindaceae ailesinin bir üyesi (lychee ile aynı - en sevdiğim meyvelerden biri), ancak canlanmak üzere olan küçük bir pembe uzaylıya benziyor. Bununla birlikte, içinde yumuşak beyaz rengi ve serin hissi ile bir lychee gibidir. Bununla birlikte, lychee'den farklı olarak, yediğiniz kısım, yemediğiniz tohuma biraz sıkışabilir. Hiçbir sey mükemmel değildir. Dedi ki, meyve repertuarım için büyük yeni bir ek.
Orada bilmediğimiz kaç şey var. Ve şeyleri onları nasıl algıladığımızdan nasıl farklı olabilir. Bir meyve dışarıdan belirli bir şekilde görünebilir ve kabuğunun içinde ne olduğunu gördüğünüzde sizi şaşırtabilir. Bazen rahatlık alanınızdan bir şeyler denemek zor olabilir. Bunun neden gerçekleştiğinden emin değilim, sevdiğimiz şeylere bu kadar alıştık, sık sık yeni bir şeyin tanıdık olandan daha kötü olacağından korkuyoruz.
Kuala Lumpur'a gelmeden önce haftada 3-4 kez Crepe TO'yu (binamın hemen altındaki inanılmaz krepler) ziyaret ettim. % 99 zaman, füme somon krep sipariş, kırmızı soğan tutun. Aynı şeyi o kadar sık sipariş ettim ki içeri girdiğimde yapmaya başlayacaklardı. Bence bunun aşinalığını takdir ettim. Tam olarak ne alacağımı bilmek. Kuala Lumpur'da ne yediğimi bilmeden yerim ve nadiren aynı restorana iki kez giderim. Şimdiye kadar değişikliği takdir ediyorum.
Festivallerde.
Thaipusam bu Çarşamba günü sona erdi. Pazartesi gecesi başlangıcı gördük, yanan arabalar ve kitleler Batu mağaralarına doğru yürüyor. 15 km yürüyüş hakkında olduğunu duydum. Yürüyüş, içinde bir tapınak bulunan bir mağaraya kadar 272 basamakla sona ermektedir.
Çarşamba sabahı burada inanılmaz sıcak bir gündü. Su şişeleri birkaç dakika içinde serinliğini kaybetti ve sadece ayakta durmaktan bir teri kırmaya yardım edemezdin. Mağaralardaki insanlarla dolu yolun başlangıcına yaklaştıkça, 272 adımı bir meydan okuma olarak gördüm. Sonra etrafıma baktım. Tamil halkı Pazartesi'den beri buraya gelmek için yürüyordu. Sadece bu değil, Thaipusam geleneğinin bir kısmı vücudunuzu metal kancalarla deliyor ve kefaret olarak süslü yapılar taşıyor. Gençlerden yaşlıya, yürürken, öncelikle çıplak ayakla, bazıları önemli ölçüde deldi, omuzlarında ağır ağırlık taşıyor.
Adımları atarken, nerede olduğumu gerçekten fark ettiğim anlardan birine sahiptim. “Dorothy, artık Kansas'ta değiliz” hissini hissettim. Bu, evde gerçekten görmediğimiz bir şekilde, geleneğe saygı duyan bir grup insandı. Bunun bir parçası olduğum için minnettarım.
Arkadaşlarda.
Uzak Yılın altıncı gününe giriyorum. Şimdiye kadar çok farklı ve ilginç insanlarla tanıştım. Bu programdaki şey, programa giriş yapanların varyasyonunun muazzam olmasıdır. 20'li yaşlarında ve 40'lı yaşlarında insanlar aynı macerada. Programcılar, fotoğrafçılar, psikologlar, danışmanlar, hepsi yan yana çalışan insanlarımız var. Geleneksel yaşamda, grubumuz birlikte bir anlam ifade etmiyor. Neden bu kadar çeşitli insanlar kolektif olarak bu kadar zaman harcıyorlar? Normalde zaman geçirmediğiniz insanlara maruz kalma, ortamınızı farklı bir şekilde işlemenizi sağlar.
Dün arkadaşımdan biri olan Beth ile yaşamak için ne yaptığını öğrenerek zaman geçirdim. Beth, gazilerin iş bulmasına yardımcı olur ve şirketi, bir kişinin özelliklerini, ilgi alanlarını ve iletişim stillerini keşfetmek için ilginç bir Kişisel Dinamikler değerlendirmesi kullanır. Testi tamamladım ve sonuçları tartışmak için bir buçuk saat geçirdik. Bir Myers Briggs veya Business Chemistry gibi çalışır, ancak tamamlanması çok daha hızlıdır ve şaşırtıcı derecede doğruydu. Güçlü yönlerimden ve en büyük gelişim fırsatlarından bahsettiğimiz ortak çalışma alanımızda otururken Beth'e çok hayran kaldım. Bana son 10 yıldır kimin içine yerleştiği öğrenilmiş davranışları anlattı ve çok fazla kişisel gelişim olasılığını hissetmemi sağladı. Bana kişiliğimin belirli yönlerini nasıl en üst düzeye çıkarabileceğime ve daha güçlü olmak istediğim alanları nasıl geliştireceğime dair somut taktikler söyledi.
Uzak Yıl'da gelmem nedenlerinden biri, farklı insan türlerini nasıl daha iyi destekleyebileceğimizi ve etkinleştirebileceğimi öğrenmekti. Beth'in dünkü zamanı bu yolculukta inanılmaz bir ilk adımdı.
Şimdilik Adieu!
Bunu okuyanlar için, ister aileniz, ister arkadaşlarınız, meslektaşlarınız veya bu gönderiyi tökezleyen biri olun, umarım blog'um sizin için ilginçtir. Gelmek için daha fazla şey var, bu yüzden hakkında daha fazla (veya daha az) bilmek istediğiniz bir şey varsa, lütfen aşağıda yorum yapmaktan çekinmeyin!
Yayınlanan 22-04-2020