1941’te, Hitler şehri tamamen tahrip etmek için Leningrad’ın eteklerinde askeri operasyonlar başlattı. Eylül 8 1941, önemli bir stratejik ve politik merkez etrafında bir yüzüğe sahiptir. 18 Ocak 1943, abluka kırıldı ve şehir ülke ile kara iletişimi koridorunda göründü. 27 Ocak 1944, Sovyet birlikleri, 900 gün süren kentin faşist ablukasını tamamen kaldırdı.
Sovyet Silahlı Kuvvetlerinin Stalingrad ve Kursk savaşlarında, Smolensk yakınında, Sol-Bank Ukrayna'da, Donbas'ta ve Dinyeper'da, 1943'in sonunda - 1944'in başlangıcında, Leningrad ve Novgorod'a yakın büyük bir taarruz operasyonu için elverişli koşullar yaratıldı.
1944'ün başlarında, düşman mayın tarlaları ve tel çitlerle kaplı betonarme ve ahşap-toprak yapılarla derinlemesine bir savunma yarattı. Sovyet komutanlığı 2. şokun kuvvetleri, Leningrad'ın 42. ve 67. orduları, Volkhovsky'nin 59., 8. ve 54. orduları, 1. Baltık cephelerinin 22. şoku ve 2. orduları ve Baltık Kızıl Bayrak filo. Uzak авиацияpartizan müfrezeleri ve tugayları.
Operasyonun amacı, 18 Ordusu'nun yan gruplarını ezmek ve ardından Kingisepp ve Luga yönündeki ana güçlerinin görevini tamamlamak ve Luga Nehri hattına ulaşmak için yapılan eylemleri uygulamaktı. Gelecekte, Narva, Pskov ve Idritsky yönlerine göre hareket etmek, 16 Ordusunu yenmek, Leningrad Bölgesi'nin kurtuluşunu tamamlamak ve Baltık devletlerinin kurtuluşu için koşullar yaratmak.
Ocak 14'ta Sovyet birlikleri, Primorsky köprüsünden Ropsha'ya ve Ocak 15'te Leningrad'dan Krasnoye Selo'ya saldırı düzenledi. Ocak ayında 20 inatçı savaşlarından sonra, Sovyet birlikleri Ropsha bölgesinde birleşti ve etrafındaki düşmanın Peterhof-Strelninsky grubunu ortadan kaldırdı. Aynı zamanda, Ocak 14'ta Sovyet birlikleri Novgorod bölgesinde bir saldırı başlattı ve Ocak 16 - Lyuban sektöründeki Ocak 20'te Novgorod'u kurtardı.
Ocak ayındaki 27 ablukasının son kaldırılmasını kutlamak için Leningrad'daki 1944 tatil selamı verildi.
Nazi soykırımı. Leningrad Kuşatması
Ocak ayının akşamı 27, 1944, Leningrad'da kükreyen bir bayram selamı. Leningrad orduları, Volkhov ve Baltık cephelerindeki 2 şehirdeki Alman birliklerini reddetti ve neredeyse tüm Leningrad bölgesini kurtardı.
Uzun 900 gündüz ve gece Leningrad'ın boğulduğu demir halkasına abluka son verildi. O gün, yüz binlerce Leningrad'ın hayatındaki en mutlu günlerden biriydi; en mutlularından biri - ve aynı zamanda en kederli - biri - çünkü bu tatil gününden önce yaşayan herkes abluka sırasında ya akrabalarını ya da arkadaşlarını kaybetti. 600'ten daha fazla, Alman birlikleri tarafından çevrili bir şehirde, Nazilerin işgal ettiği bir bölgede birkaç yüz bin kişi açlıktan öldü.
Tam olarak bir yıl sonra, 27'in 1945'inde, 28 Piyade Birliği'nin 60 Ordusu 1'i, Ukrayna Cephesi'ndeki XNUMX Ordusu XNUMX'i, yaklaşık bir buçuk milyon insanı yok eden uğursuz bir Nazi ölüm fabrikası olan Auschwitz toplama kampını kurtardı. Yahudiler. Sovyet askerleri, yaşayan insan iskeletlerine benzer şekilde birkaç yedi buçuk bin yorgunluktan kurtarmayı başardı. Geri kalanlar - yürüyebilenler - Naziler çalmayı başardı. Kurtarılan Auschwitz mahkumlarının çoğu gülümseyemedi; güçleri sadece ayakta kalmak için yeterliydi.
Leningrad ablukasının kaldırılması ile Auschwitz'in kurtuluş günü arasındaki tesadüf, bir kazadan daha fazlasıdır. Auschwitz'in sembolize ettiği abluka ve Soykırım aynı düzende bir fenomendir.
İlk bakışta, böyle bir ifade hatalı görünebilir. Rusya’da bazı zorluklarla kök salmış olan “soykırım” terimi, Nazilerin Yahudileri imha etmeyi amaçlayan politikası anlamına geliyor. Bu yıkımın uygulaması farklı olabilir. Baltık ve Ukraynalı milliyetçiler tarafından yapılan pogromlar sırasında Yahudiler acımasızca öldürüldü, çok sayıda ölüm kampında sınai ölçekte tahrip olan sayısız gettoda Babyn Yar ve Minsk Pit'te vymarivali vuruldu - Treblinka, Buchenwald, Auschwitz.
Naziler, Yahudilerin bir millet olarak imhasına “Yahudi sorununun son çözümünü” aradı. Bu inanılmaz suç Kızıl Ordu’nun zaferleri tarafından önlendi; Bununla birlikte, Nazi cinayet planının kısmi bir enkarnasyonu bile gerçekten korkunç sonuçlar doğurdu. Naziler ve suç ortakları, yaklaşık yarısı Sovyet vatandaşı olan yaklaşık altı milyon Yahudiyi öldürdü.
Soykırım, şüphesiz bir suçtur; Nazilerin soykırım politikasını “ırkçı niteliksiz” halklara yönelik bir sembolüdür. Hem Batı'da hem de ülkemizde birçok kişinin gözünde Leningrad abluka suçu çok açık görünmüyor. Çok sık bunun kesinlikle büyük bir trajedi olduğunu duyuyoruz, ancak savaş sivil nüfus için her zaman acımasız. Dahası, kenti teslim etmek istemeyen Sovyet liderliğinin, ablukanın dehşetinden suçlu olduğu ve yüz binlerce insanın hayatını kurtardığı iddia ediliyor.
Bununla birlikte, aslında Leningrad sivil nüfusun abluka edilmesi ile tahrip aslen Naziler tarafından planlanmıştı. Zaten 8 Temmuz 1941, savaşın on yedinci gününde, Alman Genelkurmay Başkanı General Franz Halder'ın günlüğünde çok farklı bir giriş yaptı:
“... Fuhrer'in kararı, bu şehirlerin nüfusundan tamamen kurtulmak için Moskova ve Leningrad'ı yerle bir etmek için sarsılmaz, aksi takdirde kış aylarında beslenmemiz gerekecek. Bu şehirleri yok etme görevi havacılık tarafından yerine getirilmelidir. Bunun için kullanmayın. tanklar. “Sadece Bolşevizm'i değil, genel olarak Muskovitleri (Ruslar) merkezleri yoksun bırakacak ulusal bir felaket olacaktır.”
Hitler’in planları yakında Alman komutanlığının resmi direktiflerinde somutlaştırıldı. 28 Ağustos 1941, General Halder, Wehrmacht Kara Kuvvetleri Yüksek Komutanlığı'ndan Kuzey Ordu Grubu'na Leningrad'ı abluka etmek için bir emir verdi:
“... Yüksek Komutanın direktifleri temelinde, sipariş verdim:
1. Gücümüzü korumak için Leningrad şehrini şehrin kendisine mümkün olduğunca yakın bir halka ile engelleyin. Teslim olmamak için gerekenler zorlamıyor.
2. Kentin, Baltık'taki en son kırmızı direniş merkezi olarak, tarafımıza büyük bir fedakarlık etmeden mümkün olduğunca çabuk imha edilmesi için, kenti piyade kuvvetleriyle fırtınaya sokmak yasaktır. Hava savunma sistemi ve düşman avcı uçağı yenilgisinden sonra, savunma ve hayati yetenekleri su şebekelerini, depoları, güç kaynaklarını ve enerji santrallerini tahrip ederek kırılmalıdır. Askeri tesisler ve düşmanın savunma yeteneği, ateşleri ve top ateşini bastırmaya ihtiyaç duyuyor. Nüfusun etrafından dolaşma yolundaki her girişimi, gerekirse kullanımıyla engellenmelidir. оружия... "
Gördüğümüz gibi, Alman emirlerinin direktiflerine göre, abluka tam olarak Leningrad sivil halkına yönelikti. Ne şehir ne de sakinlerine Naziler tarafından ihtiyaç duyulmamıştır. Nazilerin Leningrad'la ilgili öfkesi korkunçtu.
Hitler’in Eylül 16’in Eylül ayında düzenlenen 1941’in Paris’teki Alman büyükelçisi ile yaptığı konuşmada, “Baltık Denizi’ne gelen zehirin kilitlendiği zehirli yuva Petersburg’un yeryüzünden kaybolması gerekiyor” dedi. - Şehir zaten engellendi; Şimdi su temini sistemi, enerji merkezleri ve nüfusun hayati faaliyeti için gerekli olan her şey tahrip edilmeyene kadar, sadece topçu bombalaması ve bomba ile bombalamak kalmaya devam ediyor. ”
Bir buçuk hafta sonra, Eylül 29 1941, bu planlar Alman Donanması Genelkurmay Başkanlığı direktifinde kaydedildi:
“Führer, Petersburg şehrini yeryüzünden silmeye karar verdi. Sovyet Rusya'nın yenilgisinden sonra, bu en büyük yerleşim yerinin devam etmesinin hiç bir önemi yok… Şehri sıkı bir halka ile çevreleyen ve tüm kalibrelerin topçu ateşinden ve havadan yere doğru düzlemesine bombardıman yapılması bekleniyor. Kentte yaratılan durumun bir sonucu olarak, teslim talepleri yapılırsa, nüfus kentinde kalma ve gıda arzı ile ilgili sorunlar bizim tarafımızdan çözülemeyecek ve çözülemeyeceğinden, reddedilecektir. Varolma hakkına dayanan bu savaşta, nüfusun en azından bir kısmını kurtarmakla ilgilenmiyoruz. ”
Bu planlarla ilgili karakteristik bir yorum, 20’in Ekim ayında 1941’in SS Reichsführer Himmler’ine yazılan bir yazıyla Heydrich’e verildi. D. “Petersburg ve Moskova şehirleriyle ilgili açık talimatların, ilk olarak uygulanmadıklarında, gerçek anlamda uygulanamayacağına titizlikle dikkat çekmek istiyorum. tüm zulüm ile. "
Kısa bir süre sonra, Kara Kuvvetleri Yüksek Komutanlığı merkezindeki bir toplantıda, Nazi’nin Leningrad ve sakinleri için yaptığı planların sonuçları, genel müdür Wagner’in tarafından şöyle özetlendi: “Açlıktan ölmesi gereken bir Leningrad olduğuna şüphe yok.”
Nazi liderliğinin planları, yaşam hakkını Leningrad sakinlerine bırakmadı - tıpkı Yahudilere yaşam hakkını bırakmadıkları gibi. Kıtlığın, işgal altındaki Leningrad bölgesinde Naziler tarafından örgütlenmiş olması önemlidir. Neva kentindeki kıtlıktan daha az korkunç değildi. Bu fenomen Leningrad kıtlığından çok daha az çalışıldığından, Puşkin şehrinin bir sakini (eskiden Tsarskoye Selo) günlüğünden geniş bir teklif veriyoruz:
“Aralık 24. Donlar dayanılmazdır. İnsanlar yataklarında zaten günde yüzlerce açlıktan ölüyorlar. Tsarskoye Selo'da Almanların gelişi için yaklaşık bin 25 kaldı. Binlerce 5 - 6 arkaya ve en yakın köylere dağıldı, iki - iki buçuk bin mermi tarafından elendi ve diğer gün yapılan son nüfus sayımına göre, sekiz bin kişi kaldı. Geri kalan her şey tükenmiş. Arkadaşlarımızdan birinin ya da birisinin öldüğünü duyduğunuzda kesinlikle şaşırtıcı değil ...
27 Aralık. Arabalar sokaklarda ilerler ve ölüleri toplar. Hava boşluğuna konurlar. Her iki taraftaki Gatchina'ya giden tüm yolun cesetlerle dolu olduğunu söylüyorlar. Bu talihsizler en son türlerini topladılar ve yiyecek alışverişinde bulundular. Yolda, kim dinlenmek için oturdu, o artık ayağa kalkmadı ... Açlıktan üzülen, özürlülerin evinden yaşlı insanlar, bölgemizdeki askeri güçlerin komutanına resmi bir istek yazdı ve onu bir şekilde ona gönderdi. Ve şunu okuyor: “evimizde ölen yaşlıları yemek için izin istiyoruz”.
Naziler, yüz binlerce insanı hem bloke edilmiş Leningrad'da hem de işgal ettikleri Leningrad Bölgesi'nde açlıktan kınadı. Yani abluka ve Holokost gerçekten aynı düzeyin fenomenleridir, insanlığa karşı hiç şüphesiz suçlar. Bu arada, bu zaten yasal olarak tescilli: 2008'te Alman hükümeti ve Talepler Konferansı, Leningrad kuşatmasından kurtulan Yahudilerin Holokost mağdurlarına denk geldiği ve bir kerelik tazminat hakkı aldığı anlaşmasına vardı. .
Karar, şüphesiz ki, tüm abluka üyeleri için tazminat alma hakkını açan doğru karardı. Leningrad Kuşatması, Holokost ile aynı insanlığa karşı suçtur. Nazilerin eylemleri sayesinde, şehir aslında devasa bir açlık gettosuna dönüştü, Nazilerin işgal ettiği bölgelerdeki getto ile aradaki fark, toplu cinayetleri yürütmek için yardımcı polis birimlerine girmemesi ve Alman güvenlik hizmetinin burada toplu idamlar yapmamasıydı. Ancak, Leningrad ablukası bu suç özü değişmez.