Japon Anayasası 3 Kasım 1946’da resmen ilan edildi ve 3 Mayıs 1947’de yürürlüğe girdi. Anayasa’da, Japon halkı demokratik düzen ve barış ideallerini desteklemeyi taahhüt etmektedir. Anayasa’nın başında şu ibare vardır: “Biz, Japon halkı, her zaman için baskı ve taassubun, zulüm ve köleliğin dünyadan uzak tutulması ve barışın korunması için mücadele ederek, uluslararası toplumda şerefli bir yere sahip olmak isteğindeyiz.”
Anayasa’ya göre,
– İmparator, halkın birliğinin ve devletin sembolüdür. Hükümran güç halkın elindedir.
– Japonya savaşı mutlak bir hak olarak reddeder. Ayrıca, gücün diğer milletlerle münakaşa etmek için kullanılmasını ve yönlendirilmesini de reddeder.
– Temel insan hakları, ebediyen ve dokunulamaz şekilde garanti altına alınmıştır.
– Eski Asilzadeler Meclisi’nin yerini, üyeleri, Temsilciler Meclisi üyeleri gibi halk tarafından seçilen Senato almıştır. Senato’nun Temsilciler Meclisi’ne üstünlüğü vardır.
– Yürütme yetkisi, topyekün Parlamento’ya karşı sorumlu olan Kabine’nindir.
– Anayasa’da kararlaştırılan durumlar dışında Imparator’un hükümetle ilgili yetkisi yoktur. Bunun yanısıra, örneğin, Başbakanı ve Yargıtay baş hakimini atar. Ancak, Başbakan ilk önce Parlamento tarafından, baş hakim de Kabine tarafından belirlenir. İmparator’un ayrıca halk adına kanun ve anlaşmaları yürürlüğe koymak, Parlamento’yu toplantıya çağırmak ve Kabine’nin tavsiye ve tasvipleri doğrultusunda şeref nişanı vermek gibi görevleri mevcuttur.
Japonya, başkent Tokyo da dahil olmak üzere 47 eyalete ayrılmıştır. Eyaletler, şehirler, kasabalar ve köyler yerel yönetimlerin idaresindedir. Eyalet valileri ile şehir, kasaba ve köy belediye başkanları, yerel meclislerin üyeleri gibi, ilgili bölgeye kayıtlı seçmenler tarafından seçilir.