GAZETE SOKAK – 1932 yılında Ermenistanın Erdeşer köyünde dünyaya gelen Cimonun ailesi birçok Kürt sanatçı gibi Vandan Ermenistana 1918 yılında göç etmiştir. Erivan kültür ve sanatı bu acı, göç ve özlemler üzerinden büyümüştür.
Cimo, 8 yaşındayken ilk Fîq enstrümanını yapar ve sanat yaşamına da böylelikle başlar. Daha sonra mey, zurna ve diğer enstrümanları kullanır. 1955 yılında Erivan Radyosunun Kürtçe bölümünde müzisyen olarak çalışmaya başlar ve 1990lı yıllara kadar Şeroyê Birodan Karapêtê Xaçoya kadar birçok önemli dengbêjin müzisyenliğini yapar. Keremê Seyadın dediği gibi: Susika Simo söylüyor, Egîdê Cimo çalıyor. Cimonun kavalından olmasaydı, belki de Hekîmo, Lawikê Metînî ve Bêrîvanê gibi şarkıları bu kadar sevmeyecektik. Çünkü bu şarkılara ruh veren onun kavalının ezgisiydi. Cimo, Kürt duygularının imge ve simgesidir aynı zamanda. Doğanın ve toprağın sesi olan kavalı, Kürtler bu nedenle hep çok sevmiştir.