Cecília Meireles, biçim açısından yalın, ama simgecilik ve imge içeriği açısından karmaşık, çok kişisel lirik şiirleriyle 20. yüzyıl Brezilya edebiyatında önemli bir yer edinmiş yazar, şair ve öğretmen (d. 7 Kasım 1901, Rio de Janeiro – ö. 9 Kasım 1964, Rio de Janeiro, Brezilya).
Küçük yaşta öksüz kaldı ve büyükannesinin yanında büyüdü. İlk şiirlerini yazdığında dokuz yaşındaydı. On altı yaşında öğretmenliğe başladıktan sonra Espectros (1919; Hayaller) adıyla yayımladığı simgeci soneleriyle edebiyat dünyasında tanındı.
1920’ler Brezilya edebiyatında bir devrim dönemiydi. Meireles’in bu dönemdeki çalışmalarıysa çağın milliyetçi eğilimlerinden olduğu kadar serbest nazım ve konuşma diliyle yazma gibi radikal teknik yeniliklerden de uzaktı. Çoğu eleştirmene göre şiirsel anlatımının en iyi aracını, sone gibi geleneksel biçimlerde buluyordu.
Meireles 1925-39 arasında öğretmenlik görevine ağırlık verdi. Çocuk kitapları yazdı ve 1934’te Rio de Janeiro’da, Brezilya’nın ilk çocuk kütüphanesi olan Biblioteca Infantil’i kurdu. Aynı yıl Portekiz’de, Lizbon ve Coimbra üniversitelerinde Brezilya edebiyatı üzerine dersler verdi. 1936’da yeni Rio de Janeiro Federal Üniversitesi’ne öğretim üyesi olarak atandı.Dünya edebiyatının başyapıtları arasında sayılan Nişanlılar’ın yazarı İtalyan şair ve yazar
Yaklaşık 14 yıllık suskunluktan sonra, Viagem (1939; Yolculuk) adlı kitabıyla bir şair olarak yeniden ünlendi. Eleştirmenlerin şiirde olgunluğa ve bireyselliğe ulaşmasının göstergesi biçiminde değerlendirdiği bu yapıtından sonra yeniden edebiyat çalışmalarına ağırlık verdi ve ölünceye değin düzenli olarak şiir kitapları yayımladı. Şiirlerinin çoğu Obra Poetica’da (1958; Şiir Çalışmaları) toplanmıştır.