Apaçi
III
(MB: dp. 12; 1. 62'4"; b. 10'11"; dr. 2'6" (ortalama); s. 21 k.; cpl. 8; a. I 1-pdr.)
Üçüncü Apaçi - ünlü Herreshoff Manufacturing Co., Inc. of Bristol, RI tarafından inşa edilen ahşap gövdeli bir kabinli motorbot - 23 Mayıs 1917'de Donanma tarafından Bostonlu Robert F. Herrick'ten satın alındı, kayıtların gösterdiğine göre görünüşe göre hala yapım aşamasındayken 12 Haziran'a kadar tamamlanamayacaktı.
7 Temmuz 1917'de hizmete giren Apache tarafından atanan SP-729-, 1918 Ekim'inin başlarına kadar 1. O zaman, görünüşe göre, emirler Washington'dan Boston'a gitti ve I. Donanma Bölgesi Komutanını altı "SP-bot" hazırlamaya yönlendirdi -Commodore (SP-1425), Kazak (SP-695), Savaş Böceği (SP- 1795), Sea Hawk (SP-2365), Kangaroo (SP-1284) ve SP-729 (ex-Apache) - bol yedek parça ile birlikte Fransa'ya güverte kargosu olarak sevk edilecek. 14 Ekim 1918 tarihli emir, Apache'nin aslında o zamana kadar "adını" kaybettiğini ve sadece alfasayısal numarası SP-729 ile bilindiğini ortaya koydu.
Bununla birlikte, muhtemelen düşmanlıkları sona erdiren ve devriye gemilerine olan ihtiyacı ortadan kaldıran 11 Kasım 1918'deki ateşkes nedeniyle, önerilen bu hareketle ilgili daha fazla bir şey kayıtlarda görünmüyor. Bununla birlikte, SP-729, Aralık ayında iç su yolu üzerinden güneye yöneldi ve Florida'ya, muhtemelen bir çarpışma botu olarak görev yapmak üzere Pensacola Donanma Hava İstasyonunda kısa bir süre için istasyona bağlandı.
Key West, Fla.'da görevden alınan ve 17 Mayıs 1919'da Donanma listesinden çıkarılan SP-729, 22 Kasım 1919'da Sahil Güvenlik'e teslim edildi. Bir aydan biraz daha kısa bir süre sonra, 16 Aralık'ta Arrow adını aldı. , ancak görünüşe göre 25 Ağustos 1921'e kadar Key West'te hizmet için görevlendirilmedi. Kısa süre sonra, kesici Tallapoosa, Arrow'u Tampa'ya çekti. Arrow, Tampa'da görev yaparken, 6 Kasım 1923'te isimsiz liman lansmanı AB-2 olarak yeniden sınıflandırıldı. Tekne daha sonra daha fazla Sahil Güvenlik hizmeti için uygunsuz bulundu ve nihai tasarruf için 18 Mart 1925'te Nakliye Kuruluna transfer edildi.
İnternette Bir Numaralı HTTP Sunucusu¶
Apache HTTP Sunucusu Projesi, UNIX ve Windows dahil olmak üzere modern işletim sistemleri için açık kaynaklı bir HTTP sunucusu geliştirme ve sürdürme çabasıdır. Bu projenin amacı, mevcut HTTP standartlarıyla senkronize HTTP hizmetleri sağlayan güvenli, verimli ve genişletilebilir bir sunucu sağlamaktır.
Apache HTTP Sunucusu ("httpd") 1995 yılında piyasaya sürüldü ve Nisan 1996'dan beri İnternet'teki en popüler web sunucusu oldu. Şubat 2020'de bir proje olarak 25. yaşını kutladı.
Apache HTTP Sunucusu, The Apache Software Foundation'ın bir projesidir.
Apache'nin Tarihi - Tarihçe
Güney Caddo İlçesi Apache kasabası, Lawton'ın yirmi üç mil kuzeyinde, US Highway 62/281 ve State Highway 19'un kesiştiği noktada yer almaktadır. Apaçi kasabası arazi piyango müdürü William A. Richards'ın tavsiyesi üzerine ayrılmıştı. Köyün adının kendisine verilmesini istedi ve erken gelenlerin "Richards" topluluğuna yerleşmeleri bekleniyordu.
Chicago, Rock Island ve Pacific Railway yetkilileri bir dizi olayla Apache kasabasına adını verdiler. Değişiklik, kasabanın ilk gazetesinin yayıncısı da dahil olmak üzere herkesi hazırlıksız yakaladı. dergisinin birkaç sayısını bastı. Richards İnceleme Apache ataması onaylanmadan önce.
Apache'deki kasaba arazileri 6 Ağustos 1901'de, 1891'deki Sac and Fox açılışında Chandler'da meydana gelene benzer bir "koşma" ile elde edildi. Bu nedenle Apache, Oklahoma'nın son arazi koşusuna sahip olma ayrıcalığına sahiptir. Başından beri, girişimciler ticarete hazırdı. Beş kereste deposu ve altı salon saatler içinde başladı. Yiyecekler bir çadırdan satıldı. Ulusal Banka kuruldu ve üç aydan kısa bir süre içinde Apache Devlet Bankası faaliyete geçti. Caddo County'deki ilk sekiz odalı, tuğla okul binası 1902'de Apache'de inşa edildi.
Apache'nin ilk yetkilileri, 6 Ağustos 1901 akşamı Summit ve Evans caddelerinin köşesinde yapılan bir toplantıda seçildi. E. E. Blake belediye başkanı seçildi ve F. E. Richey belediye memuru seçildi. Diğer atananlar arasında şehir avukatı I. F. Crow ve şehir mareşali Sam Wass vardı. 22 Temmuz 1902'de Apache kuruldu.
Apache bir tarım merkezidir ve her zaman öyle olmuştur. Buğday ve sığır, topluluğun birincil ekonomik temelidir. Kasaba, üyeleri sanatçı Allan Houser ve kültürel lider Mildred Cleghorn olan Fort Sill Apache kabile merkezinin evidir.
Kasabanın nüfusu 1920'de düşük olan 919'dan 1930'da 1.302, 1960'ta 1.455 ve 1980'de 1.560'a yükseldi. 2000'de 1.616'ya ulaştı, ancak 2010'da 1.444'e düştü. Apaçi Çıngıraklı Yılan Festivali ve Ağustos ayında Apaçi Bölge Fuarı. Ulusal Tarihi Yerler Sicilinde listelenen yerel mülkler, Amphlett Brothers İlaç ve Kuyumcu Mağazası (NR 82003669) ve Apache Eyalet Bankası'dır (NR 72001060).
Bibliyografya
"Apache," Dikey Dosya, Araştırma Bölümü, Oklahoma Tarih Kurumu, Oklahoma City.
George Levite, George tarafından! Lilly için (Norman, Okla.: Apaçi Levitesi, 1974).
Bu sitenin hiçbir bölümü kamu malı olarak yorumlanamaz.
Tüm makalelerin ve diğer içeriğin çevrimiçi ve basılı sürümlerinde telif hakkı Oklahoma Tarihi Ansiklopedisi Oklahoma Tarih Kurumu (OHS) tarafından düzenlenmektedir. Bu, web tasarımı, grafikler, arama işlevleri ve listeleme/tarama yöntemleri dahil olmak üzere bireysel makaleleri (yazar atamasına göre telif hakkı İSG'ye) ve kurumsal olarak (tüm bir çalışma olarak) içerir. Tüm bu materyallerin telif hakkı, Amerika Birleşik Devletleri ve Uluslararası yasalar kapsamında korunmaktadır.
Kullanıcılar, Oklahoma Tarih Kurumu'nun izni olmadan bu materyalleri indirmemeyi, kopyalamamayı, değiştirmemeyi, satmamayı, kiralamamayı, kiralamamayı, yeniden basmamayı veya başka bir şekilde dağıtmamayı veya bu materyallere başka bir web sitesinde bağlantı vermemeyi kabul eder. Bireysel kullanıcılar, Materyal kullanımlarının Amerika Birleşik Devletleri telif hakkı yasasının "Adil Kullanım" yönergeleri kapsamında olup olmadığını ve Oklahoma Tarih Kurumu'nun yasal telif hakkı sahibi olarak mülkiyet haklarını ihlal edip etmediğini belirlemelidir. Oklahoma Tarihi Ansiklopedisi ve kısmen veya tamamen.
Fotoğraf kredisi: Yayınlanmış ve çevrimiçi sürümlerinde sunulan tüm fotoğraflar Oklahoma Tarih ve Kültür Ansiklopedisi Oklahoma Tarih Kurumu'nun malıdır (aksi belirtilmedikçe).
Alıntı
Aşağıdakiler (göre Chicago Stil El Kitabı, 17. baskı) makaleler için tercih edilen alıntıdır:
Roy B. Young, &ldquoApache,&rdquo Oklahoma Tarih ve Kültür Ansiklopedisi, https://www.okhistory.org/publications/enc/entry.php?entry=AP001.
© Oklahoma Tarih Kurumu.
Arazi Veya Aravaipa Kanyonu Nasıl Kaybedildi ve Yeniden Kazanıldı?
Bugün Camp Grant Katliamı bölgesi, doğal güzelliğini korumaya ve tarihi ve kültürel bütünlüğünü korumaya kararlı olan Yüzbaşı Chiquito Bullis'in 100'den fazla torununa aittir.
Aravaipa boyunca uzanan topraklar, Aravaipa Apaçileri için uzun zamandır önemli bir mevsimlik yerleşim yeriydi. Geleneksel olarak, topraklar ilkbaharda ekilir ve daha sonra yaz aylarında hasat edilirdi.
Şef Ezkiminzin ve Capitan Chiquito'nun çeteleri Grant Kampı'na sığınmadan önce, Aravaipa'daki, Mescal Creek ve Buğday Tarlaları'ndaki savaşlarda sayıları zaten azalmıştı.
30 Nisan 1871'de kadınlarının ve çocuklarının katledilmesi, onların şeflik rollerini neredeyse önemsiz kıldı. Sadece 120 kadın ve çocuk öldürülmekle kalmadı, 26 çocuk daha kaçırıldı ve Meksika'da köle olarak satıldı. Yaşam kaybı, gruplarının üreme ve hayatta kalma yeteneklerini tehdit etti.
Baş Kaptan Chiquito, sonraki 40 yıl boyunca klanının neredeyse yok edildiği ve akrabalarının mezarlarının bulunduğu arazinin mülkiyetini kazanmak için mücadele etti. Apaçi Rezervinin yaklaşık 50 mil kuzeye taşınmasına rağmen, Capitan Chiquito, Aravaipa Deresi boyunca yaşamak ve araziyi çiftçilik yapmak için izin alabildi.
1887'de Dawes Yasası'nın yürürlüğe girmesiyle, Capitan Chiquito'ya, öldürülen klan üyelerinin mezarını da içeren 160 dönümlük bir pay verildi. Bu arazi, ABD Hükümeti tarafından 25 yıl boyunca Capitan Chiquito için emanet olarak tutulacaktı, ardından mülkiyet patenti için başvurabilecekti.
Capitan Chiquito'nun patenti, kaçak Apache Kid'i kanyonda barındırdığı suçlamaları nedeniyle ertelendi. Apache Kid, Gila İlçesi şerifini öldürmekten aranan Capitan Chiquito'nun çetesinin bir üyesiydi. Yetkililer Apaçi Çocuğunu bulamadığı için, Capitan Chiquito ve ailesi esir alındı ve Geronimo ve Chiricahua Apaçilerinin gözaltına alındığı Alabama'ya gönderildi.
Alabama'da üç yıl geçirdikten sonra, Capitan Chiquito ve ailesinin Arizona'ya dönmesine izin verildi. Döndüğünde, yokluğunda bölgeye taşınan gecekondularla uğraşmak zorunda kaldı.
Capitan Chiquito, yaşamının sonraki 25 yılını kendi ruhunu onararak ve meyve ağaçları dikerek ve mahsul yetiştirerek toprağın ruhunu dirilterek geçirdi. Capitan Chiquito, baktığı hastalığın diğer kurbanlarından grip bulaştıktan sonra 1919'da öldü. Ölümünden kısa bir süre sonra, bu arazinin mülkiyeti, Capitan Chiquito'nun mirasçılarına verildi. Arazi şu anda doğrudan torunlarına aittir.
Capitan Chiquito'nun ölümünden bu yana, "büyük çınarın orada durduğu" yer, insan varlığını yavaş yavaş yitirdi. Capitan Chiquito'nun ayrılmasından uzun yıllar sonra akrabaları, aile toplantıları ve yiyecek ve ilaç için şifalı otlar toplamak için toprağa dönerdi. Eski San Carlos'tan Aravaipa'ya giden yol, atlı ve yayalar tarafından yoğun bir şekilde seyahat edildi. 1930'larda Coolidge Barajı'nın inşası ile Eski Şehir sular altında kaldı ve San Carlos şimdiki yerine taşındı. Otomobil, baskın ulaşım aracı haline geldiğinde, Aravaipa'ya giden yirmi millik yol, at sırtında geçilmez hale geldi. Aravaipa'ya yolculuk şimdi San Carlos'tan otomobille yaklaşık 70 mil uzaklıktadır.
Baş Kaptan Chiquito Bullis, yak. 1890'lar.
Capitan Chiquito'nun bilinen son fotoğrafı, burada karısı ve ziyaretçisiyle Aravaipa'daki çiftliğinde yaşlı bir adam olarak resmedilmiştir.
Aravaipa Kanyonu'ndaki topraklarımı seviyorum ve iyi ve mutlu yaşamak istiyorum.
Bizi oraya özellikle Aravaipa'yı ziyaret etmeye, orada yaşayan insanlarla yaşadıklarını hatırlamaya götürdü. Biz oradayken bize iyisiyle kötüsüyle bir sürü hikaye anlattı. "Bu iyi, mezun kızım, bir gün buradasın, yani bir gün şunu hatırlayacaksın - buradan geldiğini, annemden geldiğini" dedi.
Adella Swift, 1940'larda büyükbabası Andrew Noline ile Aravaipa'ya yaptığı ziyaretlerde. Ian Record (s.56) tarafından Big Sycamore Stands Alone'da rapor edilmiştir.
Tarihsel Anlık Görüntü
AH-64 Apache, savaşta son derece zorlu bir hayatta kalan olacak şekilde tasarlandı. Apache prototipi ilk uçuşunu 1975'te YAH-64 olarak yaptı ve 1976'da Hughes tam ölçekli bir geliştirme sözleşmesi aldı. 1982'de Ordu, şimdi AH-64A Apache olarak bilinen programı üretim için onayladı. Teslimatlar, 1984 yılında ve Hughes Helicopters'ın McDonnell Douglas'ın bir parçası olduğu yıl, Mesa, Arizona'daki McDonnell Douglas tesisinden başladı.
Bir hedef tespit ve belirleme görüş/pilot gece görüş sensörü ve yer destek rolündeki etkinliğine eklenen diğer ileri teknolojiler. Maliyetleri azaltmak ve lojistiği basitleştirmek için Apache, Ordu'nun Sikorsky UH-60 Black Hawk genel maksat helikopteri ve deniz kuzeni SH-60 Seahawk ile aynı T700 motorlarını kullandı.
Yüksek manevra kabiliyetine sahip ve ağır silahlı, savaşta kanıtlanmış Apache helikopteri, ABD Ordusunun her türlü hava koşulunda, yer destek kabiliyetinin bel kemiğidir. İlk olarak 14 Mayıs 1992'de prototip olarak uçan AH-64D Apache Longbow, AH-64A üzerinde bir kuantum sıçraması sağladı. Apache Longbow'un atış kontrol radarı ve gelişmiş aviyonik paketi, savaş pilotlarına neredeyse tüm hava koşullarında hızlı bir şekilde algılama, sınıflandırma, öncelik verme ve uzak mesafelerde sabit veya hareketli düşman hedeflerine ulaşma yeteneği verdi. Ayrıca uluslararası bir Apache dışa aktarma sürümü de vardır.
Yıllar geçtikçe Apache, helikopteri daha sürdürülebilir, konuşlandırılabilir ve bakımı daha kolay hale getirmek için ileri teknoloji ile geliştirildi. AH-64 Apache, ABD Ordusu ve giderek artan sayıda uluslararası savunma kuvveti için en gelişmiş çok amaçlı savaş helikopteridir.
2003 yılında Ordu, Blok II olarak adlandırılan ilk ileri teknoloji Boeing AH-64D Apache Longbow'u kabul etti. Block II versiyonu, gelişmiş aviyonik, dijital geliştirmeler ve iletişim yükseltmelerini içeriyordu.
2011 yılında Boeing, orduya ilk AH-64D Apache Block III çok amaçlı saldırı helikopterini teslim etti. Blok III, üstün uçuş performansı ve artan ağ bağlantılı iletişim yetenekleri getirdi. AH-64D Apache Block III, 2012'de AH-64E Apache &ldquoGuardian&rdquo olarak yeniden adlandırıldı.
2012'de Boeing, ilk AH-64E helikopterleri için, genişletilmiş ileri aviyonik bölmelerinde ve yeni elektronikler için yuvalarda iyileştirmeler gibi AH-64E yapılandırma değişikliklerine uyum sağlamak için çeşitli küçük ama önemli değişiklikler içeren tamamen yeni gövdeler aldı. Ekim 2014 itibariyle 100'den fazla AH-64E üretildi.
Apaçilerin Yerel Tarihi – Cochise County
Chiricahua Apaçileri: 1886. C.S. Fly'ın fotoğrafı, Tombstone fotoğrafçısı.
Bugün hiç kimse Apaçi Savaşlarını anlamadan Tucson ve Güney Arizona'nın tarihini anlayamaz. Bu nedenle Güney Arizona Rehberi, tarihimizin bu karmaşık ve büyüleyici dönemi hakkında birçok makaleye sahiptir: Amerika'nın en uzun savaşı.
Güneydoğu Arizona'daki Cochise İlçesi, Apaçiler ve Birleşik Devletler Ordusu arasında birçok 19. yüzyıl savaşlarının gerçekleştiği yerdir. Bugün, Cochise, Mangas Coloradas (Kırmızı Kollu) ve Victorio gibi büyük şefler tarafından ünlenen tarihi yerleri ve günümüzde daha çok İspanyol ismi &hellip Geronimo ile tanınan korkusuz, acımasız şaman Goyathlay'i ziyaret edebilirsiniz.
Güneydoğu Arizona'nın güzel kırsalında yan geziler ve arka yollar yaparak onların gölgesinde durabilir ve Apache Savaşları sırasında burada sınırda yaşamanın nasıl bir şey olduğunu anlamaya başlayabilirsiniz. Apache Savaşları Zaman Çizelgesini görüntülemek için bu bağlantıya tıklayın.
Apache Geçidi'ndeki Ft Bowie Calvary Kışlası Harabeleri
Kaleler
Anglo Amerikalıların onları korkunç Apaçilerden korumak için ihtiyaç duyduğu Birleşik Devletler Ordusunu barındırmak için bir dizi kale inşa edildi. Apaçileri korkunç Anglolardan korumak için böyle kaleler inşa edilmedi.
Tucson'un doğu tarafında restore edilmiş Fort Lowell'ın subay mahallesi ve askeri müze var. Arizona Tarih Derneği Ft. Lowell videosu burada.
Tucson'dan doğuya iki saatlik bir sürüş mesafesinde, bir zamanlar Butterfield Overland Mail Company'nin posta arabaları için Apache Springs'i koruyan bir sınır karakolu olan Fort Bowie'nin kalıntılarını ziyaret edebilirsiniz. Fort Bowie kalıntılarının yakınında, muhteşem &ldquoStanding Up Rocks&rdquo ve iyi korunmuş Faraway Ranch ve Chiricahua Apaçileri için yüksek, kayalık bir tahkimat ve gözetleme istasyonu olarak hizmet veren Cochise Stronghold ile Chiricahua Ulusal Anıtı bulunmaktadır.
Tucson'un güneyinde, Sierra Vista'da, Buffalo Askerlerinin evi olan ve hala aktif olan Fort Huachuca yer almaktadır. Hikayelerinin küçük ama güzel bir askeri tarih müzesindeki sergilerde anlatıldığı yer burasıdır. (Aslında Fort Huachuca'da iki güzel müze var. Diğeri ABD askeri casusluğunun tarihi ile ilgili.)
Tucson'un kuzeyinde, Apaçileri boyunduruk altına almak için inşa edilmiş başka kaleler de vardır; bunlar arasında, Apaçilerin, sıtma gibi öldürücü hastalıklar da dahil olmak üzere, içler acısı koşullar nedeniyle en çok korktukları, Fort Apaçi Koruma Alanı'ndaki Fort Apache ve yakındaki San Carlos Apaçi Kızılderili Koruma Alanı da bulunmaktadır. Yolda, bir Tucson Anglo ve Meksikalı sivil liderler ve Papago (şimdi Tohono O&rsquoodham) Kızılderililerinden oluşan bir çetenin, neredeyse tamamı kadın ve küçük çocuğu olan yüzden fazla Apaçiyi katlettiği ve hayatta kalan birkaç çocuğu köle olarak aldığı Camp Grant bölgesi var.
Arka plan
1840'lardan 1886'nın sonlarında Geronimo'nun nihai teslimiyetine kadar, Güneybatı Amerika ve Kuzey Meksika'ya yerleşmeye çalışan çiftçiler, çiftlik sahipleri, madenciler ve tüccarlar Apaçilerin dehşeti içinde yaşadılar.
Avrupalıların gelişinden yüzyıllar önce, Apaçiler oldukça iyiydi. Onlarınki, mevsimlere ve av ve tatlı su mevcudiyeti gibi diğer faktörlere göre sık sık hareket eden küçük avcı-toplayıcı, akraba bağlantılı gruplardı. Bazen komşu Navajo, Hopi, Zuni, Papago, Pima, Yavapai ve diğer kabilelerle barışçıl bir şekilde ticaret yaptılar. Ancak çoğu zaman bu karşılaşmalar düşmancaydı. Belki de onlara &lsquoapache&rsquo, yani &lsquoenemy&rsquo anlamına gelen ilk kişiler Yavapai'ler miydi, yoksa Zuniler miydi?
Baskıncılar
Sık sık ve korkulan akıncılardı; bu, Apaçilerin yiyecek, at, silah, mühimmat ve köle ve fidye için tutsak istediklerinde hırsızları ve katilleri yağmaladığını söylemenin kibar bir yoluydu.
Apaçiler. Edward Curtis'in fotoğrafı.
Genellikle gereklilik ya da nefsi müdafaa için öldürdüler. 1870&rsquos ve &lsquo80&rsquos savaşları sürerken, onları çekince adı verilen toplama kamplarına sürmeye çalışan Amerikalılar ve onları yok etmeye çalışan Meksikalılar gibi intikam için öldürmediler.
Apaçiler, diğer kabileleri, ağır işlerinin meyvelerini, yiyecek depolarını ve sürülerini teslim etmeleri için korkutamazlarsa, Apaçiler genellikle erkekleri ve yaşlı kadınları öldürür, taşıyabilecekleri her şeyi yağmalardı ve sonra genç kadınları ve çocukları köle olarak sattılar. Meksika'da. Meksikalılar sık sık genç Hintli köle kadınları fuhuşa zorladı. Çok acı çektiler ve sonunda hastalık, istismar ve umutsuzluktan öldüler. Apache açısından ve yüzyıllar boyunca, Güneybatı Amerika ve Kuzey Meksika'nın alfa avcıları olmak güzeldi.
İstilacılar
Tombstone şöhretinden Ed Schieffelin gibi madenciler, altın ve gümüş arayışı içinde Apaçilerin atalarının anayurduna akın etti.
Ancak 1850'lerde tablo dönüyordu. Önemli sayıda Anglos'un New Mexico ve Arizona'ya dönüşen bölgeye gelmesi ve giderek artan sayıda Meksikalı yerleşimcinin Chihuahua ve Sonora'ya gelmesiyle, Apaçiler, diğer, daha güçlü süper yırtıcılar tarafından yerlerinin alındığını fark etmeye başladılar. Çoğunun, açgözlü, ağır silahlı işgalcileri püskürtmek, atalarının topraklarında özgürce yaşamak ve yağmacı yaşam tarzlarını sürdürmek için devam eden çabalarının tamamen umutsuz olduğunu anlamaları yıllarını aldı. 1886'ya gelindiğinde, Geronimo yönetimindeki inatçı Chiricahua bile, tek seçeneklerinin (a) korkunç San Carlos Rezervasyonu, (b) savaş esiri olarak uzak bir yere hapsedilmesi veya (c) imha olduğunu anladı.
Amerikalılar
Meksikalılarla karşılaştırıldığında, Amerikalıların &lsquoHindistan'dan Uzaklaştırma Politikası&rsquo, en azından resmi olarak cömertti. Bir yandan, Apaçilere erzak alabilecekleri, çiftçilik öğrenebilecekleri, İngiliz eğitimi alabilecekleri, Hıristiyanlığa geçebilecekleri ve 'uygarlaşabilecekleri' rezervasyon arazileri teklif edildi.
Öte yandan, Apaçiler rezervasyonun adil bir oyun olduğunu gördüler. Erkek, kadın veya çocuk olsun, Anglos, haşarat gibi serbest dolaşan Apaçileri öldürmekle nadiren sorgulanırdı.
Meksikalılar
Resmi Meksika politikası biraz farklıydı. Rezervasyon yok. Asimilasyon ya da ölüm. Meksikalılar Apaçilerden nefret ederdi. Apaçiler Meksikalılardan nefret ederdi. Ve onlarca yıl boyunca mümkün olduğunda birbirlerini katlettiler.
Testilerde Su Toplayan Apaçi Kadınlar
ABD sınırına yakın Meksikalı siviller bazen ticaret ve barış konuşmak, Kızılderilileri sarhoş etmek ve sonra hepsini öldürmek için aileleriyle birlikte Apaçi erkeklerini kasabaya çekerdi. Tersine, Apaçilerin Meksikalı erkekleri, kadınları ve çocukları öldürdüğü ve sakat bıraktığı biliniyordu ve her zaman bu sırayla değil.
Geronimo'nun dördüncü ve son kez teslim olduğu kabaca 1847'den 1886'ya kadar sınırın yolu hiç bitmeyen bir intikam döngüsüydü. O zaman bile, bazı dönek Apaçiler 1915'e kadar Kuzey Meksika'da baskınlar düzenlemeye, öldürmeye ve öldürülmeye devam etti. Hem Apaçiler hem de Meksikalılar Eski Ahit'in "göze göz" ilkesine bağlı kaldılar. şimdiki zaman dahil her zaman.
Rezervasyonlar
General Phil Sheridan: "İyi bir Kızılderili, ölü bir Kızılderilidir."
Bu şiddetli kültür çatışmasında Amerikalıların payına karşın, genel olarak Yerli Amerikalıların ve özelde Apaçilerin hiçbir Beyaz adamın saygı duymak zorunda olduğu hiçbir hakkı olmadığını hissettiler. General Sheridan'ın yanlış alıntılandığı gibi, &ldquoİyi bir Kızılderili ölü bir Kızılderili'dir.&rdquo Birleşik Devletler hükümeti, ordusu ve Kızılderili İşleri Bürosu aracılığıyla anlaşmaları kuru dallarmış gibi bozdu.
Amerikan hükümeti, ordusuna Apaçileri anavatanlarından uzaktaki, aşırı acı çekecekleri ve maruz kalma, kirlenmiş yiyecekler, temiz içme suyu eksikliği, yetersiz beslenme ve başta çiçek hastalığı ve sıtma olmak üzere hastalıklardan ölecekleri çekincelere sürmeye yönlendirdi. Çekincedeyken, yozlaşmış Hintli ajanlar hükümet tarafından verilen yiyecek ve battaniyeleri çaldılar ve ajanlar daha sonra kişisel kar için sattılar. Apaçiler, gereken her şekilde boyun eğdirilecek veya ortadan kaldırılacaktı.
Adil olmak gerekirse, Amerikan Anglolarının Apaçilere kasıtlı olarak zalimce davranması o kadar fazla değildi. Kesinlikle her iki tarafta da aşırı acımasız eylemler meydana geldi. Ama genel kural böyle değildi. Aksine çoğu Anglo, mağlup edilen suçlamaların ihtiyaçlarına ve ıstırabına kayıtsız kaldı. Kızılderililer çekincelerle topluca öldüyse, çok az Amerikalı gerçekten umursadı ve çok daha azı bunu önlemek için harekete geçti.
Savaş Esirleri: Geronimo, karı ve çocukları çiftçilik kavun yaması, Ft. Eşik. 1890'lar
Cochise, Victorio, Juh (&lsquoWhoo&rsquo veya 'Ho' olarak telaffuz edilir), Nana, Chihuahua ve Geronimo gibi Apaçi liderleri, hayatta kalabilmek için halkını sık sık rezervasyonlarından çıkardı. ABD Ordusu, Apaçileri &lsquohostiles&rsquo olarak kabul etti ve paralı asker olarak da bilinen Apaçi izcilerinin paha biçilmez yardımıyla onları takip etti. Ordunun görevi: ya dönek Apaçileri rezervasyonlarına geri döndürmek ya da onları yok etmek.
Çatışmalar, pusular, tam teşekküllü savaşlar ve kanlı katliamlar başladı.
Sonraki:
Apache'nin Tarihi - Tarihçe
Apaçi halkları, kültür bakımından benzer olan ve aynı dili konuşan bir grup Amerikan Kızılderili kabilesinden oluşur. Apaçileri oluşturan altı kabile vardır: Chiricahua, Jicarillo, Lipan, Mescalero, Batı Apaçileri ve Kiowa.
Apache geleneksel olarak Teksas, Arizona, New Mexico ve Oklahoma dahil olmak üzere Güney Büyük Ovalarda yaşadı. Navajo Kızılderilileriyle yakından ilişkilidirler.
Apache, iki tür geleneksel ev wikiup ve teepe'de yaşıyordu. Kızılderili çadırı olarak da adlandırılan wikiup, daha kalıcı bir evdi. Çerçevesi ağaç fidanlarından yapılmış ve bir kubbe oluşturmuştur. Kabuğu veya çim ile kaplıydı. Teepees, kabile bufalo avlarken kolayca taşınabilen daha geçici bir evdi. Teepee'nin çerçevesi uzun direklerden yapıldı ve daha sonra bufalo derisiyle kaplandı. Baş aşağı bir koni şeklindeydi. Her iki ev tipi de küçük ve şirindi.
Apaçi kıyafetlerinin çoğu deri veya güderiden yapılmıştır. Kadınlar güderi elbiseler giyerken, erkekler gömlek ve pantolon giyiyordu. Bazen kıyafetlerini saçak, boncuk, tüy ve deniz kabuklarıyla süslerlerdi. Mokasen denilen yumuşak deri ayakkabılar giyerlerdi.
Apaçi Gelini tarafından Bilinmeyen.
Apaçiler çok çeşitli yiyecekler yiyordu, ancak ana besinleri mısır da denilen mısır ve bufalo etiydi. Ayrıca çilek ve meşe palamudu gibi yiyecekler de topladılar. Bir diğer geleneksel yemek ise, bir çukurda günlerce kavrulmuş olan kavrulmuş agavdı. Bazı Apaçiler, geyik ve tavşan gibi diğer hayvanları avladı.
Apaçiler avlanmak için ok ve yay kullandılar. Ok uçları, keskin bir noktaya kadar yontulmuş kayalardan yapılmıştır. Yay ipleri hayvanların tendonlarından yapılmıştır.
Apaçiler hareket ettiklerinde çadırlarını ve diğer eşyalarını taşımak için travois denilen bir şey kullandılar. Travois, eşyalarla doldurulabilen ve daha sonra bir köpek tarafından sürüklenebilen bir kızaktı. Avrupalılar Amerika'ya atları getirdiğinde, Apaçiler travoları sürüklemek için atları kullanmaya başladı. Atlar çok daha büyük ve daha güçlü olduklarından, traverler daha büyük olabilir ve çok daha fazla eşya taşıyabilirdi. Bu aynı zamanda Apache'nin daha büyük teepeler yapmasına izin verdi.
Apaçi Natürmort Edward S. Curtis tarafından.
Apaçi kadınları tahıl ve diğer yiyecekleri depolamak için büyük sepetler örerdi. Ayrıca sıvıları ve diğer eşyaları tutmak için kilden kaplar yaptılar.
Apaçilerin sosyal hayatı aileye dayanıyordu. Geniş aile üyelerinden oluşan gruplar birlikte yaşayacaktı. Geniş aile, kadınlara dayanıyordu, yani bir erkek bir kadınla evlendiğinde geniş ailesinin bir parçası olacak ve kendi ailesini terk edecekti. Bir dizi geniş aile, lider olarak bir şefin bulunduğu yerel bir grupta birbirine yakın yaşayacaktı. Şef, en güçlü ve en yetenekli lider olarak konumu kazanmış bir adam olurdu.
Apaçi kadınları evden ve yemek pişirmekten sorumluydu. Aynı zamanda el işleri yapar, elbise diker ve sepet örerlerdi. Erkekler avlanmaktan sorumluydu ve kabile liderleriydi.
Avrupalılar ve Apaçi Savaşları
1800'lerin sonlarında Apaçiler, Birleşik Devletler hükümetine karşı bir dizi savaşa girdiler. Saldırganlığa ve topraklarının ele geçirilmesine karşı savaşmaya çalışıyorlardı. Cochise ve Geronimo gibi birkaç büyük Apaçi lideri ortaya çıktı. Onlarca yıl gaddarca savaştılar, ama sonunda teslim olmak zorunda kaldılar ve çekincelere zorlandılar.
Bugün birçok Apaçi kabilesi New Mexico ve Arizona'daki çekincelerde yaşıyor. Bazıları ayrıca Oklahoma ve Teksas'ta yaşıyor.
Apaçi şefi Cochise öldü
Anglo-Amerikalılarla savaşlarında Apaçi Kızılderililerinin büyük liderlerinden biri olan Şef Cochise, güneydoğu Arizona'daki Chiricahua rezervasyonunda ölür.
Cochise'nin erken yaşamı hakkında çok az şey biliniyor. 19. yüzyılın ortalarında, güney Arizona ve kuzey Meksika'da yaşayan Apaçi Kızılderililerinden oluşan Chiricahua grubunun önde gelen lideri haline gelmişti. Diğer birçok Chiricahua Apaçisi gibi, Cochise de Meksikalı ve Amerikalı yerleşimcilerin geleneksel topraklarına tecavüz edilmesine içerliyordu. Cochise, sınırın her iki tarafında yaşayan yerleşimcilere sayısız baskın düzenledi ve hem Meksikalılar hem de Amerikalılar askeri koruma ve intikam çağrısında bulunmaya başladılar.
Ancak ABD ile Cochise arasındaki savaş bir yanlış anlaşılmadan kaynaklandı. Ekim 1860'ta, bir grup Apaçi John Ward adlı İrlandalı bir Amerikalının çiftliğine saldırdı ve evlatlık oğlu Felix Telles'i kaçırdı. Ward, baskın sırasında uzakta olmasına rağmen, Cochise'nin baskın Apaçilerinin lideri olduğuna inanıyordu. Ward, ABD Ordusunun kaçırılan çocuğu kurtarmasını ve Cochise'i adalete teslim etmesini istedi. Ordu, Teğmen George Bascom komutası altında bir kuvvet göndererek mecbur kaldı. Herhangi bir tehlikede olduklarının farkında olmayan Cochise ve üst düzey adamlarının çoğu, Bascom'un yakındaki bir sahne istasyonunda bir gece eğlencesi için kendisine katılma davetine yanıt verdi. Apaçiler geldiğinde Bascom'un askerleri onları tutukladı.
Cochise, Bascom'a Felix Telles'in kaçırılmasından sorumlu olmadığını söyledi, ancak teğmen ona inanmayı reddetti. Cochise'in çocuk geri gelene kadar rehin tutulmasını emretti. Cochise haksız yere hapsedilmeyi hoş görmezdi. Bıçağıyla tutulduğu çadırda delik açarak kaçtı.
Sonraki on yıl boyunca, Cochise ve savaşçıları Amerikan yerleşimlerine baskınlarını artırdı ve askerlerle ara sıra çatışmalara girdi. Panikleyen birçok yerleşimci evlerini terk etti. 1872'de ABD barış için endişeliydi ve hükümet, Cochise ve halkına, düşmanlıkları durdurmaları halinde Arizona Bölgesi'nin güneydoğu köşesinde büyük bir rezervasyon teklif etti. Cochise, "Beyaz adam ve Kızılderili aynı sudan içmeli, aynı ekmekten yemeli ve barış içinde olmalı" diyerek hemfikirdi.
Büyük şef, zor kazanılan barışının tadını uzun süre çıkarma ayrıcalığına sahip değildi. 1874'te, muhtemelen mide kanseri olmak üzere ciddi şekilde hastalandı. 1874'te bugün öldü. O gece savaşçıları vücudunu sarıya, siyaha ve kırmızıya boyadı ve onu Dragoon Dağları'nın derinliklerine götürdü. Cesedini ve silahlarını tam yeri bilinmeyen kayalık bir yarığa indirdiler. Ancak bugün, Ejderha Dağları'nın bu bölümü Cochise'nin Kalesi olarak biliniyor.
Apaçi Çanlarının Tarihi
1947 yılının Eylül ayında, Tyler Junior College Başkanı Dr. Harry E. Jenkins, Tyler bankacısı J. Harold Stringer'in karısı ve Tyler Lisesi Mavi Tugayı'nın kurucusu Mildred Stringer'dan bir tür kızlar moral takımı oluşturmasını istedi. Dr. Jenkins, artık Tyler devlet okulu sisteminden ayrı olan TJC'nin kendi organizasyonuna sahip olmasını istedi.
Bayan Stringer, 40 genç kadından oluşan bir ekip oluşturdu ve kızların ne giyeceğini tasarladı. İlk kıyafet, ağır kahverengi dimi ve püskülden yapılmıştı ve bir Hint baş bandı, mokasenler ve sağ ayak bileklerinin etrafında ona bağlı bir bakır minyatür çıngırağı olan altın bir elastik bant içeriyordu. Apache Belles'in ilk satırının üyelerinden bazıları, 1947 yılının Aralık ayında Apache Roses'in orijinal adından değiştirilen Apache Belles adının buradan geldiğini söylüyor. Bu noktada Bayan Stringer, gruba Direktör olarak resmen katıldı. Üyelerin kibar, iyi huylu, düzgün duruş ve görgü kurallarına sahip genç kadınlar olması bekleniyordu. Öğleden sonraki antrenmanları sırasında, Belle'ler her zaman "Yes Ma&rsquoam&rdquo ve ldquoNo Ma&rsquoam" derdi. Koreografiye yardımcı olması için Bayan Stringer, yeni hassas dans ekibinin dans eğitmeni olarak Billie Marie Coyle'u tuttu.
Belles, North Bois D&rsquoArc Bulvarı'ndaki Tyler şehir merkezindeki lise/ortaokul yanındaki sahada performans sergiledi. İlk performansları 27 Eylül 1947'de Tyler Junior College futbol maçındaydı.
Bayan Stringer, askerlik hizmetini tamamladıktan ve Miami Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra, eski Tyler Lisesi amigo kızı Alfred Gilliam &ndash'ı Belles için tam zamanlı dans eğitmeni olarak işe aldı. 1984 yılında emekli olana kadar TJC'de kaldı.
Bay Gilliam ve Bayan Stringer, müzikte veya dansta güzel ve yetenekli genç bayanları işe aldı. Belles, geçit törenlerinde ve büyük TJC sivil etkinliklerinde hostes olarak görünmeye başladı.
Bayan Stringer, Belle'lerin daha fazla cila ve duruş kazanmalarına yardımcı olmak için bir John Roberts Power kursu aldı ve öğrendiklerini Belle'lere ileterek, onlara doğru duruş, yürüme, oturma vb. yukarı ve saç şekillendirme. Mrs. Stringer also instituted a rule requiring Apache Belles to maintain at least a 2.0 grade point average.
The second line of the Apache Belles were among the first students to walk on the brand new Fifth Street TJC campus and the first to put on the Apache Belle &ldquouniform&rdquo of a white hat, a gold overlay, white fringe panties, and a full circle skirt with white boots.
Dr. Edwin E. Fowler was hired as the director of the Apache Band and the relationship of the &ldquoBelles and Band&rdquo was born. After Cotton Bowl officials saw the Belles and Band perform at a football game against Paris Junior College, they invited them to participate in the Cotton Bowl Halftime set for January 1, 1950.
The Belles and Band perform at their first Cotton Bowl Game January 1, 1950 in Dallas, Texas. After their Cotton Bowl performance, the Belles and Band perform at &ldquoEast Texas Day&rdquo at the Texas State Fair in Dallas, and happened to be on the same program with legendary singer Frank Sinatra.
Apache Belles perform at State Fair in Dallas for East Texas Day and are on the program with famed singer, Frank Sinatra.
The Belles and Band performed at halftime of the Sugar Bowl in New Orleans, Louisiana. A photograph of this performance was published in major newspapers in New Orleans and Louisville, Kentucky. This was the first of six performances at the Sugar Bowl.
The Belles and Band performed at the Colorado Air Force Base and the Sheppard Air Force Base.
The Apache Belles perform in Pasadena, California at the Junior Rose Bowl, and perform at the N.I.R.A. Rodeo in Fort Worth, Texas.
They also appear in a News Reel, which is their first recorded media exposure.
The Belles rub shoulders with their first major political figure as they perform for a week at the Colorado State Fair. General Dwight Eisenhower appeared on the same program with the Belles just before he announced that he would run for President.
Apache Belles perform at N.I.R.A. Rodeo in Fort Worth, Texas
Apache Belles were featured performers at the Colorado State Fair in Pueblo, Colorado.
Apache Belles perform at the inaugural ceremony for Texas Governor, Allan Shivers.
The Apache Belles are featured in the Magnolia Oil Company Calendar
The Apache Belles appear in the Paramount Show, &ldquoDrilling for Girls in Texas&rdquo
Apache Belles perform at Fort Hood, Texas.
Apache Belles perform at the opening of the Republic National Bank in Dallas, Texas.
Apache Belles appear in Family Weekly Magazine on September 4, 1955 and are labeled as the &ldquoPrettiest Drill Team in the World.&rdquo
The Apache Belles Perform in the Gator Bowl in Jacksonville, Florida
Apache Belles return to perform at the Junior Rose Bowl in Pasadena, California
Apache Belles perform at the Blue Gray Game December 23-25th in Montgomery, Alabama
Apache Belles perform at the Sugar Bowl held at Tulane University in New Orleans, Louisiana.
Apache Belles perform for the Dallas Cowboys vs. Baltimore Colts Game in Miami Florida and the Orange Bowl, also in Miami Florida
Apache Belles perform at the Blue Gray Game on December 24th in Montgomery Alabama.
Apache Belles perform at the opening of the Houston Astrodome in Houston, Texas.
Apache Belles Appear in the Southwestern Belle Telephone Hour, Talent &lsquo66&rsquo
Apache Belles featured in the December 1966 issue of Montgomery Doin&rsquos
Apache Belles appear in IN Magazine- December 11, 1966
Apache Belles perform at the NFL Championship Game at the Cotton Bowl between the Dallas Cowboys and the Green Bay Packers.
Apache Belles perform at the Dallas Cowboys vs. Baltimore Colts game on September 9, 1967 in Dallas, Texas.
Apache Belles perform for the Washington Dallas Cowboys vs. Washington Redskins game in Washington D.C. on October 8, 1967.
Apache Belles, while in Washington D.C. to perform, tour the military service hospitals of Andrews Air Force Base Hospital, Walter Reed Army Hospital, and the Veterans Administration Hospital.
The Apache Belles present a certificate to first lady, Lady Bird Johnson on October 7, 1967 making her an honorary member of the Tyler Junior College Apache Belles.
Apache Belles appear in Southern Living Magazine- January 1967.
Apache Belles appear in VENTURE Magazine &ndash June/ July 1967.
Apache Belles perform at the Baltimore Colts vs. Dallas Cowboys game in Dallas, Texas on September 7, 1968
Apache Belles perform at the Dallas Cowboys vs. New York Giants game in Yankee Stadium in New York, New York on December 15, 1968.
The Apache Belles travel to Mexico City and Cholula, Mexico to perform at the University de los Americas for a Basketball Tournament. The famed group performed two to three times each evening at the national games plus three parades and performances, at the Central School &ldquoNinos Heroes de Chapultepec&rdquo as well as the National Football Soccer game held by the Soccer Association. In total, 12 performances in 3 days.
Apache Belles Appear in Woman&rsquos Day magazine.
Apache Belles perform at the opening of the Houston Astro Baseball season in Houston, Texas
Apache Belles perform at the Green Bay Packers vs. Dallas Cowboys game in Dallas, Texas on August 23, 1969.
Apache Belles perform at the Baltimore Colts vs. Dallas Cowboys game in Dallas, Texas on September 14, 1969.
Apache Belles appear in the Dallas Times Herald Sunday Magazine- October 26, 1969.
Apache Belles perform at the New York Giants vs. Dallas Cowboys game in Dallas, Texas on October 27, 1969.
Apache Belles perform at the Dallas Cowboys vs. Los Angeles Rams game at Memorial Coliseum in Los Angeles, California on November 23, 1969.
Apache Belles perform at the Cleveland Browns vs. Dallas Cowboys Eastern Conference Championship Game on December 28, 1969 in Dallas, TX.
Apache Belles appear in Texas Realtor Magazine
Apache Belles present astronaut Buzz Aldrin with a certificate on January 12, 1969 pronouncing him and honorary Apache Belle Beau
Apache Belles present astronaut Bob Hope with a certificate on October 9, 1969 pronouncing him and honorary Apache Belle Beau
Apache Belles perform at the Kansas City Chiefs vs. Dallas Cowboys game in Dallas, Texas on September 5, 1970.
Apache Belles perform at the New York Giants vs. Dallas Cowboys game in Dallas, Texas on September 27, 1970.
Apache Belles appear in Grit Magazine October 4, 1970.
Apache Belles present President Richard Nixon with a certificate on November 21, 1970 pronouncing him and honorary Apache Belle Beau
Apache Belles perform at the Dallas Cowboys vs. Washington Redskins in RFK Stadium in Washington D.C. on November 22, 1970.
Apache Belles present Congressman Ray Roberts with a certificate on December 4, 1970 pronouncing him and honorary Apache Belle Beau
Apache Belles perform at the National Football Conference Playoff between the Dallas Cowboys and the Detroit Lions on December 26, 1970 in Dallas, Texas.
Apache Belles perform at the Dallas Cowboys vs. New England Patriots in Dallas, Texas on October 24, 1971
Apache Belles travel to Chicago, Illinois to perform at Soldier Field for the Chicago Bears vs. Dallas Cowboys game on October 31, 1971
Apache Belles perform in Dallas, Texas for the Dallas Cowboys vs. St. Louis Cardinals game on December 18, 1971
Apache Belles appear in Texas Outlook Magazine
Apache Belles perform for Super Bowl VI in Dallas, Texas as the Cowboys played the Miami Dolphins in Tulane Stadium located in New Orleans, Louisiana on January 16, 1972. Click here to watch the highlights.
The Apache Belles were made Honorary Members of HELL ON WHEELS, 2nd Armored Division, and made a picture poster to be used in recruiting stations throughout the nation.
The Apache Belles perform for the Dallas Cowboys vs. New York Jets at Texas Stadium in Dallas on August 26, 1972.
The Apache Belles appear in Time-Picayune Dixie Magazine- New Orleans, LA
Apache Belles appear in Texas Star on October 15, 1972
The Apache Belles perform at the AFC/ NFC Pro Bowl All Stars Game on January 21, 1973 located in Dallas, Texas at Texas Stadium.
The Apache Belles perform at the Dallas Cowboys vs. Miami Dolphins in Texas Stadium on September 6, 1973.
The Apache Belles perform at Mile-High Stadium in Denver, Colorado for the Dallas Cowboys vs. the Denver Bronco game on December 2, 1973.
The Apache Belles perform in Dallas, Texas for the Los Angeles Rams vs. Dallas Cowboys game on December 23, 1973.
The Apache Belles return to Mexico to perform for at the University de los Americas once again.
Apache Belles present Governor Gonzalo Bautista O&rsquoFerrill, of Puebla, Mexico with a certificate on February 23, 1973 pronouncing him and honorary Apache Belle Beau
Apache Belles present Mayor Luis Vazquez Lapuente with a certificate on February 23, 1973 pronouncing him and honorary Apache Belle Beau
Apache Belles present actress Sandy Duncan with a certificate on March 9, 1973 pronouncing her and honorary Apache Belle.
Apache Belles perform for the Pittsburgh Steelers vs. Dallas Cowboys in Dallas, Texas on September 5, 1974.
Apache Belles perform for the Dallas Cowboys vs. Washington Redskins game at RFK Stadium in Washington D.C. on November 17, 1974.
Apache Belles perform at the Oakland Raiders vs. Dallas Cowboys game in Dallas, Texas on September 5, 1975.
Apache Belles perform at the Dallas Cowboys vs. Detroit Lions game on October 6, 1975 at the Pontiac Metropolitan Stadium and Detroit, Michigan.
Apache Belles perform at the Pittsburgh Steelers vs. Dallas Cowboys game on August 28, 1975 in Dallas, Texas.
Apache Belles perform at the Super Dome in New Orleans, Louisiana on September 25, 1976 for the Boston College vs. Tulane University.
Apache Belles perform at the NFL Championship Game on December 18, 1976 in Dallas, Texas.
Apache Belles perform at The Senior Bowl in Mobile, Alabama on January 8, 1977.
The Apache Belles perform at Baltimore Colts vs. Dallas Cowboys game on August 27, 1977 in Dallas Texas.
Apache Belles are the halftime performers for Super Bowl XII as the Dallas Cowboys take on the Denver Broncos in New Orleans, Louisiana at the Super Dome on January 16, 1978.
The Apache Belles make their first appearance at the Cherry Blossom Festival in Washington D.C.
Apache Belles perform in January 1980 in Jacksonville, Florida at the Gator Bowl.
Apache Belles present President Ronald Reagan with a certificate on October 11, 1982 pronouncing him and honorary Apache Belle Beau
The Apache Belles were invited to Dallas, Texas to meet and perform for President Raegan.
The Apache Belles have been invited to open several rides at Six Flags over Texas in Arlington. This includes the &ldquoTexas Shoot Out,&rdquo &ldquoJudge Roy Scream,&rdquo and the most recent, in 1983, &ldquoRoaring Rapids.&rdquo
The Apache Belles have also made appearances in Austin, Texas at &ldquoTyler Day.&rdquo They have performed on the floor of the Senate, prior to their session and also in the rotunda of the capitol. In addition, the Apache Belles have had the opportunity to meet and present roses to several dignitaries and their wives including former Governor and Mrs. Mark White in 1983.
The Apache Belles have participated in two Sister City exchanges. In May of 1983 delegates from Tyler visited Metz, France. Among these delegates were two Apache Belles on request of the Chamber of Commerce. The Apache Belles toured Metz, participated in the &ldquoSister Cities&rdquo ribbon cutting ceremony and parade, and met many new people.
While in Washington, D.C. to perform for the Cherry Blossom Festival in 1987, the Apache Belles had the honor of meeting President Jimmy Carter.
The Apache Belles performed on October 29, 1988 at the Dallas Mavericks vs. LA Lakers game.
The Apache Belles perform at the first exhibition game of &ldquoThe Ballpark in Arlington&rdquo- home of the Texas Rangers.
The Apache Belles travel to Nice, France to perform for the Carnival.
Performed for a San Antonio Spurs Game.
Apache Belles perform for President-Elect Bill Clinton on his campaign tour through Tyler, Texas.
Apache Belles performed in the Cherry Blossom Parade in Washington D.C.
Apache Belles Perform in the Houston Thanksgiving Day Parade
The Apache Belles perform for the Houston Oiler&rsquos halftime.
The Apache Belles celebrate their 50th Anniversary.
Apache Belles appear on the cover of Dance and Drill Magazine
Apache Belles appear on an episode of Texas Country Reporter featuring the Apache Belles Uniforms and Costumes made by Lesby Ray of Custom Designs.
In March of 2000, the Apache Belles traveled to Dublin Ireland to perform at the World&rsquos Largest St. Patrick&rsquos Day Parade and also for the Lord Mayor&rsquos Ball that evening. A full news crew from Tyler accompanied the Apache Belles and ran a week long special about the group and their exciting travels over Spring Break, 2001
Performed in &ldquoBest in Texas&rdquo show at Six Flags Over Texas.
A group of Apache Belles participated in the sister cities program and traveled to China.
The Apache Belles travel to Hawaii and perform at two military bases- Pearl Harbor and Sheffield Air Force Base
The Apache Belles travel to Austria and Germany and perform for the military men and women stationed at Ramstein Air Force Base.
The Apache Belles celebrate their 60th Anniversary.
Mrs. Ruth Flynn celebrates 25 years as Director of the Tyler Junior College Apache Belles and is inducted into the Texas Dance Educator&rsquos of America Hall of Fame.
In October, the Apache Belles receive their first invitation to perform for the Dallas Cattle Baron's Ball.
March- Apache Belles travel to Oahu, Hawaii to perform for U.S. Military stationed at the Marine Base at Kaneohe Bay and conduct a one day Belles Babes workshop for military families as well as performed at the USS Missouri Memorial.
October- Apache Belles return to South Fork Ranch and are showcased at the Dallas Cattle Baron's Ball with performers Dierks Bently, Darius Rucker and Clint Black.
November- The Apache Belles are invited guests of the Houston Holiday Parade and perform for the televised parade stop on Thanksgiving Day broadcast in the Houston, Dallas, San Antonio and Austin areas.
December 24th- the Apache Belles perform the pre-game show for the Philadelphia Eagles vs Dallas Cowboys game at Cowboys Stadium.
January 1, 2012- Apache Belles perform halftime with the Miami Dolphin Cheerleaders for the New York Jets vs. Miami Dolphins game at Sun Life Stadium in Miami, Florida
January 2, 2012- Apache Belles are featured performers of the Capital One Bowl broadcast on ESPN between Nebraska and South Carolina.
Tarih
&ldquoFrom Generation to Generation: The Plains Apache Way&rdquo traces the cultural heritage of the Apache Tribe of Oklahoma. Known historically as the Ka-ta-kas , and later as the Kiowa Apaches, they are descendants of Apache groups who have inhabited the Plains since the 16th century. This exhibit was made possible because of the cooperation of Apache tribal members who have handcrafted objects and participated in the planning and design of the exhibit.
Allies and Traders: 1541-1680
&ldquoThey are gentle people, not cruel, and are faithful in their friendship.&rdquo-Chronicles of the Coronado Expedition, 1541
Arthpaskan-speaking ancestors of the Apaches and the Navajos migrated from homelands in western Canada, arriving in the Southern Plains and Southwest by A.D. 1400. The chronicles of Francisco Vasquez de Coronado&rsquos expedition in 1341, and of other Spanish explorers, provide the earliest descriptions of the Plains Apaches. They were nomadic people who gathered plant foods and hunted the wandering buffalo herds and other wild game. Living in tipis of smoke-darkened hides, they camped much of the year in small groups of closely related families. In seasons when food was plentiful, the local groups came together to renew ceremonial and kinship ties.
Apache families produced the basic necessities of life from the various parts of the buffalo, which dominated the animal life of the Plains. Women worked with implements of sharpened bone and horn to make containers and clothing. Long hours were spent fleshing, scraping, and softening the hides which were then sewn with sinew. Working together, women made tipi covers which required as many as a dozen hides. Tanned hides were also used for robes and bedding, and horns were shaped as cups and spoons. The paunch and the bladder served as containers and could be suspended over a cooking fire or filled with hot stones to boil meat. Meat was also dried and mixed with berries to make pemmican for winter months.
With stone, bone, and wood, the men of the camp shaped tools and weapons. Bows and arrows, as well as the lance, were used for hunting and defense. Women gathered and prepared plant foods and were adept at moving camp and setting up tipis. Because camps were often moved, material possessions were minimal. Dogs provided the earliest transport of the families&rsquo belongings.
In the course of their seasonal rounds, Plains Apaches traveled to Pueblo villages of eastern New Mexico to trade hides, meat, tallow and salt for farm produce, turquoise, shell ornaments, and obsidian. Often they camped near these villages in winter. As trading partnerships developed, the Plains Apaches assumed the role of allies with Pueblo villages. When the Spaniards occupied New Mexico in the latter part of the 16th and early 17th centuries, the Plains Apaches continued their trading expeditions, acquiring metal containers and weapons as well as other Spanish goods that were adapted to the Apache hunting and gathering way of life.
Warriors in Search of Peace: 1680-1867
&ldquoThey were all on horseback, and the women and children, composing by far the greatest part of the cavalcade, passed us without halting. Every women appeared to have under her care a greater or lesser numbers of horses, which were driven before her, some dragging lodgepoles, some loaded with packs of meat, and some carrying children&hellip&rdquo-Edwin James, Account of an Expedition to the Rocky Mountains under Major Stephen Long, 1820
By 1680, the Plains Apaches acquired horses and began to extend their hunting and trading range. Horses, obtained from Spanish settlements through raiding and bartering, were traded north to the earthlodge villagers of the Upper Missouri for corn and other produce. From these villagers they also obtained European goods, including firearms which the Spanish in the south refused to trade. With horses they could travel greater distances, hunt buffalo more efficiently, and make large tipis. Long tipi poles were dragged at each side of the animal, forming a travois for the transport of family possessions.
Attracted to the new opportunities provided by the horse and the gun, the Comanches, and later the Arapahoes and Cheyennes, entered the plains. Apachean groups like the Lipan and Jicarilla, were forced to the more arid south and west by intruders. Only the Kat-ta-kas, the northmost Apaches, remained to carry on the Plains Apache way.
Though speaking a different language and practicing different customs, the Ka-ta-kas had long been allied with the most numerous Kiowas. During the summer, when the buffalo grazed in large herds and the hunt was plentiful, the Ka-ta-kas joined the camp circle of the Kiowas for the Sun Dance, an annual world renewal ceremony. In winter their dispersed camps were often located near those of the Kiowas. Through this association, they were known historically as the Kiowa Apaches.
Near and distant kinship ties joined all the members of the small Ka-ta-ka tribe. The family group included not only parents and children, but aunts, uncles, cousins, and grandparents as well. Several of these extended families camped together throughout the year, cooperating in various activities and sharing their harvest of plants and game. Because a young married couple often camped with the parents of the bride, this local group had a tendency to be related through the female line. Men respected for their wisdom, experience, and generosity were recognized as leaders. When the local groups came together, these men acted as the tribal council.
The concentration of the Comanches, Cheyennes, Arapahoes, Kiowa, and Ka-ta-kas in the Central and Southern Plains brought about conflicts over hunting and trading ranges. Settlers entered Texas in great number, and the route to Santa Fe brought increased traffic through tribal lands. In 1840, with the Ka-ta-kas and Arapahoes acting as peacemakers, the five southern tribes entered into an alliance that remained unbroken.
The Ka-ta-kas continued to pursue a policy of peace. By 1865, they were camping with the more peaceful bands of Cheyennes and Arapahoes. With the Treaty of Little Arkansas in 1865, they were assigned to a common reservation. Unlike earlier peace treaties of 1837 and 1853, the Little Arkansas Treaty restricted the Ka-ta-ka hunting range to lands south of the Arkansas River.
Strangers in Their Own Land: 1867-1934
&ldquoWhen my father took me to school form the camp, I had long hair and was dressed in buckskin. They took off my buckskin and gave me a shirt. My hair was long and braided&hellipThey took scissors and cut the braids off and gave them to my father. The superintendent cam in.. He said, my name was going to be James.&rdquo-Joe Blackbear in Jim Whitewolf: The Life of a Kiowa Apache Indian, 1949
Because Congress failed to ratify the Treaty of the Little Arkansas, settlers moved into reservation lands, and negotiations began for further reducing tribal domains. Over 7,000 Comanches, Kiowa, Apaches, Cheyennes, and Arapahoes gathered as their disheartened leaders reluctantly signed the Treaties of Medicine Lodge in 1867. Renewing their old friendship with the Comanches and Kiowas, the Apaches were assigned with these tribes to a reservation in present southwestern Oklahoma.
Through the years of disruptive warfare, tribal dislocations, and epidemics of cholera and smallpox, the Apaches maintained their tribal unity and continued to observe bonds of kinship and cultural tradition. With each new generation, relatives came together to celebrate the birth of a new family member. Later the child was ceremoniously given a name honoring a forefather or a special event. By the time boys and girls were old enough to walk, they belonged to Kasowe, or Rabbit Society. Through this association they formed many lasting friendships.
The relationship between grandparent and grandchild was especially warm and close. From their grandparents, the young learned the Plains Apache way. Through observation and instruction, they soon assumed the responsibilities of camp life, and when they married, families celebrated with feasting and giftgiving. Men were honored by initiation into the Manatidie and Klintidie Societies. The Izuwe, a secret society, was reserved for elder women. As they took their places as tribal elders, they were much respected for their knowledge and experience which could be passed on to the new generation.
During the reservation years, federal policies sought to suppress traditional values, beliefs, and practices. Religious ceremonies were discouraged and attempts were made to disrupt family and kinship ties. Absent from the camps were children who had been placed in boarding schools, where they were given English names and were forbidden to speak their native language. As the last of the great southern buffalo herds were slaughtered by commercial hide hunters, families suffered from food shortages and were forced to rely on limited government rations guaranteed by the Medicine Lodge Treaty. Although a primary goal of the government was to make farmers of the Apaches, drought, insects and lack of instruction hampered success.
Traditionally the spiritual life of the Apaches emphasized the harmony of man and nature, and worship centered on four sacred medicine bundles. As churches were established on the reservation, many accepted the messages of Christian missionaries. Others turned to the more traditional teachings of the peyote religion, which was chartered as the Native American Church in 1918. Apache Ben, one of the ten original charter members, helped to organize the Native American Church and preserve the religion for later generations.
During their lifetimes, tribal elders witnessed the gradual reductions of their vast hunting range and, in the early 1900&rsquos, the final destruction of the tribal estate. As pressures increased to open reservation lands to homesteaders, the process of allotment began. Tracts of 160 acres were assigned to tribal members, and the remaining tribal land (called &ldquosurplus land&rdquo) was opened to settlement. When allotment was completed, the Apache were left with 32,643 acres from the original reservation of 2,968,893 acres. Now they were indeed strangers in their own land.
From Generation to Generation: 1934-Present
&ldquoWe know enough to try to respect our culture. When a person receives an Indian name, the family is hoping that he or she will follow in the footsteps of the person who had that name before. We tribal members, we respect the names, all of out names. We&rsquore proud, proud, to be called a name that has been handed down from generation to generation.&rdquo-Alfred Chalepah, Sr., 1980
The horse-using, buffalo-hunting way of life is remembered in the oral tradition of the Plains Apaches. As events of that era have become history, the values of family and social life have endured. During the reservation years, extended family groups continued to camp together. At allotment, family members took adjoining lands bringing households together in the old tradition of sharing and mutual aid. Today, family members often build their houses near one another so that they can visit, care for children, and work together on a daily basis. Grandparents continue to play an important role in the rearing of children, and the stories they tell of how things used to be provide continuity with the past.
The historic Ka-ta-kas are organized by constitution as the Apache Tribe of Oklahoma. In contemporary life they are students, homemakers, farmers, and skilled and professional workers. Crafts-people and artisans continue to make clothing, jewelry, and accessories using traditional and modern designs and materials. The ability to change, innovate, and adapt to new conditions has always been part of the Plains Apache way. Today tribal identity and traditions not only flourish, but have been shaped to serve the modern purposes of the Apaches.
The ceremonial focus of tribal identity is the Blackfoot Dance, which developed from the revival of the Manatidie Society. All Apache families are represented in two Blackfoot Societies that perform on special occasions and at an annual dance held each summer. The dance focuses on four ceremonial staffs. Tribal tradition maintains that the original staffs were captured from enemy tribes long before recorded history. As in earlier times, a high value is placed on honor and bravery in defense of one&rsquos nation. The Blackfoot Dance therefore pays special homage to Apache veterans and men and women in the armed forces.
In summer camps and community gatherings, kinship ties and the legacy of common heritage continue to bind together young and old. Children are introduced into Apache society in the giving of an Apache name and in the performance of the Rabbit Dance. Apaches of all ages participate in family-organized gatherings and traditional songs and dances. These are occasions that bring family and tribe together to renew a heritage that has been handed down from generation to generation.
Why Apache Software is Free¶
Apache Software exists to provide robust and commercial-grade reference implementations of many types of software. It must remain a platform upon which individuals and institutions can build reliable systems, both for experimental purposes and for mission-critical purposes. We believe that the tools of online publishing should be in the hands of everyone, and that software companies should make their money by providing value-added services such as specialized modules and support, amongst other things. We realize that it is often seen as an economic advantage for one company to "own" a market - in the software industry, that means to control tightly a particular conduit such that all others must pay for its use. This is typically done by "owning" the protocols through which companies conduct business, at the expense of all those other companies. To the extent that the protocols of the World Wide Web remain "unowned" by a single company, the Web will remain a level playing field for companies large and small. Thus, "ownership" of the protocols must be prevented. To this end, the existence of robust reference implementations of various protocols and application programming interfaces, available free to all companies and individuals, is a tremendously good thing.
Furthermore, the Apache Software Foundation is an organic entity those who benefit from this software by using it, often contribute back to it by providing feature enhancements, bug fixes, and support for others in public lists and newsgroups. The effort expended by any particular individual is usually fairly light, but the resulting product is made very strong. These kinds of communities can only happen with freely available software -- when someone has paid for software, they usually aren't willing to fix its bugs for free. One can argue, then, that Apache's strength comes from the fact that it's free, and if it were made "not free" it would suffer tremendously, even if that money were spent on a real development team.
We want to see Apache Software used very widely -- by large companies, small companies, research institutions, schools, individuals, in the intranet environment, everywhere -- even though this may mean that companies who could afford commercial software, and would pay for it without blinking, might get a "free ride" by using Apache. We are even happy when some commercial software companies completely drop their own HTTP server development plans and use Apache as a base, with the proper attributions as described in the LICENSE. That is to say, the Apache HTTP Sever only comes from the Apache Software Foundation, but many vendors ship their own product "based on the Apache Copyright © 1997-2021 The Apache Software Foundation.
Apache HTTP Server, Apache, and the Apache feather logo are trademarks of The Apache Software Foundation.
Copyright © 1997-2021 The Apache Software Foundation.