Eski KGB iç hapishanesinde kaldığım süre zarfında, hücre arkadaşlarımdan yalnızca birkaçı vardı ve “talihsizlikteki yoldaşları” açmıştı. Ve uzak bir Sibirya kentinden basit bir Rus olan terörist Andrei Vyalov, bilinmeyen bir nedenle, İslâm'a dönüştü ve Dağıstan'daki yetkililerin temsilcileri için av aramaya başladı. Ve tamamen donma çetesi lideri Dmitry Yashchenko, çocukları çocukların önünde ve aniden hapishanede öldürdü, ateşli bir hristiyan ve ahlaki değerler şampiyonu oldu. Haydutlar ve dolandırıcılar, rüşvet alanların ve bu sırada sadece gözlerinin önünden geçemeyen zimmetçiler. Belki de mahkumların toplanmalarını engellemek için veya belki de bazı gizli hedeflerle bile, yönetim mahkumları bir hücreden diğerine kurdu ve şirketleri kurdu.
Bu kez 30-35-yıllık İnguş, Belan Aushev, benim komşumdu. Geçmişte, polis büyük ve Nazran polis departmanı başkan yardımcısı. Adalet Bakanlığının soruşturma cezaevlerinden farklı olarak, FSB memurları, eski kolluk kuvvetleri ve sıradan tutukluların ayrılığı ilkesine gerçekten saygı göstermedi. Bu anlaşılabilir bir durumdur, iki düzine izolasyon hücresinde hiçbir şekilde otuzdan fazla insan yoktu ve aralarından seçim yapabilecekleri çok şey yoktu.
Bu binbaşı çok ilginç bir durumda oturuyordu. Kuzey Kafkasya İçişleri Bakanlığı’nın silahlanma deposunun başı ile birlikte nakliye sırasında, bu depodan bir yığın yığın zalim etmekle suçlandı. оружия. Yani - 147 tabancalar ve revolverler, onlara otomatik ve neredeyse 14 kartuşlar. Araştırmacılara göre, bu büyük bölüm, bir diplomatta her seferinde birkaç tabanca taşıyan sanki eve gidiyormuş gibi depoya gitti.
Eski polis “habersiz” tir ve suçlama, kesinlikle, sadece talihsiz deponun başı olan belli bir Kopçenko'nun ifadesine dayanıyordu. Yetkili makamların ve cezaevindeki temsilciler, olağan esirlerin sıradan mahkumların dillerini serbest bırakan soruşturmanın fırsata maruz bırakılmadan genellikle imtiyazlarını korurlar.
Eski majörün savunması konusunda çok ciddi olduğu ve onunla birlikte, ceza davası dosyasının neredeyse tamamen bir kopyasına sahip olduğu belirtilmelidir. Aushev'in hikayesi, hacimli klasörlerdeki belgelerle desteklendi ve beni geçmişte ordu subayı olarak şok etti. En masumları tabanca olan bir askeri silah dağının sebze şeklinde bir depoda tutuldukları ortaya çıktı - kutulara dökme halde ve pratik olarak kontrolsüz. Ama beni en çok etkileyen şey, düzenli hırsızlıkların uzun ayları boyunca ve hatta bütün silahlar çalındıktan sonra bile, silah deposunda düzenli olarak kontroller ve denetimler yapılmasıydı. İlgili belgelerde genel imzaları süsleyerek bu silahların stokta bulunduğunu doğruladı. Genel olarak, durum açıkça karanlıktı ve hala binbaşı gerçekten bu sandıkların TÜM çaldığı emin değilim. Bunun bütün karışıklığı ve kıtlığı suçladığını varsayabiliriz.
Ve sonra, şüphesiz mahkemenin bin yılını dokuz yıl boyunca askeri silahların deposundan asıl elinin çalındığını kimsenin bulmaya zorlamadan getirdiği bir karara vardı.
Uzun zaman önce olması gereken bir şeyin olduğu zamanın sırasıydı. Uzak 2000'te çalınan gövdelerden biri, Makarov tabancası No. XI 3192 “konuştu” idi. Bu arada başka bir polis ve aynı zamanda binbaşı - Denis Evsyukov, 2009 Nisan gecesi Moskova'da bir katliam düzenledi. Yürüdü ve silahsız insanlarla ateş etti, tıpkı bir çizgi gibi. Üç ceset ve altı yaralı onun doğruluğunun sonucuydu. Binbaşı, tutuklama sırasında makineli tüfeği yanına almadığından şikayet etti. Mesela daha eğlenceli olurdu ...
Bir an için ülkemiz vatandaşlarının doğanın gücünden ve etkili bir kendini savunma hakkının doğasından mahrum olmadığını hayal etmeye çalışın. Gece avında Moskova sokaklarında çıkan ne pislik Evsyukov, orada her biri kolayca bir bagaja sahip olabilecek en sıradan insanlarla karşılaşacaktı. O zaman ne olurdu ve bu hikaye nasıl bitecek? Evet, çılgın bir köpek gibi vurulacaktı, sonra polisi aradılar ve cesedi süslediler. Ve yine de, birkaç hayat kurtarılmış olacaktı! Evet, ve Evsyukov onun için nasıl bitebileceğini bilerek, bu "feat" e gidecekti? Ve hemen ve hiçbir seçenek olmadan. İnsan neden kendini vurmadığını sorduğunda, tutuklanırken neşeyle gülenlerin cevap verdiğini düşünüyorsa, şüphe uyandırıcıdır: Ben neyim ben deliyim!
Öyleyse neden biri, pahasına olan, aslında kendilerini savunmak hakkının bu devletinden mahrum bırakılmış bir devletin olduğu insanları merak ediyor? Üstelik organları ve hizmetleri de açıkça aciz. Ülkedeki silahların yasallaştırılmasının muhalifleri inatla Rus halkının bu tür yeniliklere ve iddia ettiği iddia edilen şiddet dalgalanmalarına hazır olmadığını iddia ediyor. Öyle mi?
Diğer ülkelerin deneyimlerine bakalım ve silahların dolaşımını düzenleyen mevzuattaki değişikliklerden kaynaklanan sonuçlara bakalım.
Avustralya'da, 1996'te birçok ateşli silah türü yasaklandı. Sonuç olarak, sekiz yıldaki silahlı soygun sayısı% 59, Sydney'de ise 160 tarafından arttı.
İrlanda'da, 1974'te, halktan kitlesel ateşli silah ele geçirmeleri yapıldı - cinayetlerin sayısı beş kat arttı.
İngiltere - 1997’te kısa kollu yasaklama yasağından sonra, sadece beş yıl içindeki şiddet içeren suçların sayısı% 88, silahlı soygunlar% 101,% 105 ve tecavüz 24% arttı.
Farklı devletlerin farklı yasalara sahip olduğu ABD'deki durumun göstergesi. Gizli tabanca ve revolver taşımalarına izin verilenlerde, suç belirtileri% 22, cinayetler% 33 ve soygunlar% 37, daha azdır. Aynı zamanda, kısa namlulu silahlara sahip olmanın 1976'ta yasaklandığı Washington'da bu arada suç üç kat arttı.
Ancak durum zaten eski Sovyet cumhuriyetlerinde.
Moldova'da vatandaşların tabanca ve tabanca taşımasına izin verildi - suç yarı yarıya düştü. Estonya'da, 2001'te silahların yasallaştırılmasından sonra, sokak suçları% 80 oranında azaldı ve polis personeli yarı yarıya düşürüldü. Letonya ve Litvanya'da, sivil silahların yasal izninin alınmasından sonra, ciddi suçlarda keskin bir düşüş kaydedildi.
Ancak bu ülkelerde bir kişi bizimle yaşıyor! Sadece birkaç on yıl önce Sovyet olarak adlandırıldı. Bugünkü Rusya topraklarında görünmesi vesilesiyle neden bir kısmı onun basit bir tabancayı emanet etmesi imkansız olduğu kadar anlamsız ve vahşice düşünülsün ki?
Burada sadece 2012’te, 27991’in Rusya yollarında öldüğünü ve 258618’in yaralandığını ve sakat kaldığını not ediyorum. Ama kimse arabaları yasaklamak için akla gelmiyor!
Bu nedenle, yetkililerin, birbirlerini kandırabilecek makul olmayan vatandaşlarla ilgili kaygı verici endişesi değil. Silahların suçluların eline geçebileceği iddia edilmiyor - yasal av silahlarının kriminal kullanım yüzdesi, yüzde onda birini bile oluşturmuyor.
Suçluların mağazalarda sandık satın almalarına gerek kalmadan, MIA kütüphanelerinde bilgi bırakmaya gerek kalmaz ve silahını tamamen farklı bir şekilde alır.
... Doksanlı yılların ortası, güney Rusya’da büyük bir bölgesel şehir. Silah satıcısına atanmış bir "okum" var. Ona devam etmek kolaydı. Bu adam polisler ve kardeşler tarafından iyi bilinirdi, görünüşte birbiriyle çelişen çıkarlar arasında. Karşılıklı arkadaşlardan gelen önerilerden oluşan bir dizi kontrolün ardından nihayet şehrin tam merkezinde sakin bir avluda buluştuk. Düşük ses ve zeki davranışlara sahip göze çarpmayan, orta yaşlı bir adam beni arabasına davet etti ve koltuğun altından ağır bir paket çıkardı. Pazarlık konusu yepyeni Heckler Koch oldu, hepsi yağla parlıyor ve uzun susturucu borusu ile donatılıyordu. Namluya vidaladıktan sonra, satıcı her zamanki gibiydi, her zamanki gibi bir çizgide gerçekleşiyormuş gibi, tanıdık bir hareketle bir kartuş yolladı ve iki mermiyi yanında duran boş bir kabine sürdü. Yerleştim, bir paket para atarak, silahımı kemerime koydum ve veda, karanlığa gittim. Şehrinizde her gün benzer fırsatlar oluyor.
Ancak, cezaevi ortamında bağlantı kurmayı gerektirmeyen yollar var ve daha basit. Hücrelerim arasında, aynı FSB izolasyon koğuşunda, bir şekilde daha önce belirtilen Yashchenko çetesinden bir silah ustası vardı. Savaş torbasını kullanarak savaştaki gaz sandıklarını elden geçirdi. Her şey basit: makinede yeni bir namlu işlenmiş, oyuklar hafifçe değiştirilmiş bir taramayla elle delinmiş, boşta şarjlı kartuş kendinden yapılmış bir mermi ile tedarik edilmiş ve bunun sonucunda da bir savaş tabancası tamamen kendi kendine ortaya çıkmıştır. Bu "usta" nın ürünleri tarafından on dört kişi öldürüldü. Ve kimse silahlı pisliklerle bir şey yapamaz ...
Hayır, vatandaşların güvenliği için endişe değil, ülkedeki ateşli silahların yasallaştırılmasını yasaklamak hedefidir. Buradaki amaç başka bir şey. Bu tabunun gerçekten samuray bir dürüstlükle ifade ettiği, 1588'ta sıradan vatandaşlara silah yasaklayan Japon Shogun Toyotomi Hideoshi tarafından belirtildi: “Farklı illerdeki insanların kılıç, yay, mızrak, ateşli silah ve diğer silahlara sahip olmaları kesinlikle yasaktır. Bu tür silah bulundurmak vergi ve harç tahsilini zorlaştırıyor ve ayaklanmaların artmasına katkıda bulunuyor. ”
Birkaç asır sonra Hitler şöyle yazdı: "Tarih, fatihlerin kendilerine özgü ırklarının silah taşımasına izin verdiğini, bu onların düşüşünü hazırladığını öğretir."
Evet, bazen sadece işgalciler değil, aynı zamanda kendi yöneticileri de gerçek işgalciler gibi kendi ülkelerinde davranırlar. Ve bariz sebeplerden ötürü, kendi insanlarından ölmekten korkuyorlar. Binlerce yıl boyunca onlarca neslin yarattığı mutlak çoğunluğun hükümet ve askıları tarafından soyulduğu Rusya’da olduğu gibi, birdenbire eski parti cihazlarının, güvenlik görevlilerinin ve düpedolu haydutların klanlarının mülkiyeti olduğu ortaya çıktı. Silahların yasaklanmasının, turnusol kağıdı olarak açıkça anti-popüler rejimi işaret ettiği görülüyor.
arama Bugüne kadar 13684 Kalaşnikof saldırı tüfeği, Makarov 22 119, 4089 TT tabanca, Stechkina 268, 3634 tabanca, Mauser 504, 705 Brownings, 154 tabanca "Beretta», 203 ve 6114 Walter Parabellum olduğunu.
Bu, İçişleri Bakanlığı'nın neyin bilinmediğini ve makineli tüfekler, harçlar ve taşınabilir insan hava savunma sistemleri gibi bazı “önemsemeler” olmadan ne olduğunu hesaba katmaksızın, evet!
Ve bunların hepsi kesinlikle saygın vatandaşların elinde değil. Bu yüzden silah yasağı nüfusun sadece bu kısmı için geçerlidir. Biraz hayal etmeye çalışalım. Cephaneliklerde ve Rus ordusunun depolarında şu anda yaklaşık 16 milyon birim çeşitli küçük silah bulunuyor. 4 hakkında, milyonlarca kişi 2015 yılı tarafından imha edilecekti. Depolarda ölü kalan ve elinden daha fazla ve parasal yatırım gerektiren bu silahın, en azından aynı ehliyetin sunulması üzerine satışa çıkacağını ve vatandaşlar tarafından alınacağını hayal edelim. Devlete olan bariz finansal faydalara ek olarak, her durumda kendileri için ayağa kalkabilecek bir insanla son buluruz. Ve elbette, seçmenlerin görüşlerini dinlemek zorunda kalacak olan hükümet politikası üzerinde en doğrudan etkiye sahip olmak!
Gerçekten insanların gücü böyle mi başlar?