Gelir eşitsizliği
Gelir dengesizliği, hanehalkı gelirindeki dağılımın alt ve üst uçları arasındaki farktır. Zengin olarak kabul edilenler ile bir ülke içindeki yoksulluk içinde yaşayanlar arasındaki geniş fark sosyo-ekonomik eşitsizliğin göstergesidir. Gelir dengesizliğinin kapsamı, tarihteki zamana, topluma ve bir ülkenin ekonomik yapısına göre değişir. Bazı ülkeler nüfusun% 10'unun toplam ülke gelirinin% 2'sinden azını kazandığı gelir dağılımında büyük bir fark yaşamaktadır. Bu ülkelerin hepsi bir tanesi hariç, Latin Amerika'da bulunuyor.
Latin Amerika'da Gelir Eşitsizliği
Latin Amerika’nın dünyadaki en büyük eşitsizliğe sahip bölge olduğu açıktır. En zengin% 10 mevcut gelirin yarısından fazlasını kazandığında, bu nüfusun geri kalan% 90'ına dağıtmak için fazla bir şey bırakmaz. Bolivya’da, halkın en yoksul% 10’u ülke içindeki tüm gelirlerin sadece% 9’unu, Brezilya ve Honduras’ta% 1, Kolombiya ve Panama ise% 1.1’dir. Bu listedeki Latin Amerika ülkelerinin tümü, son birkaç on yılda ekonomik politikada büyük değişiklikler yaşadı, ancak farkı azaltmak için çok az şey yaptı. Niye ya?
Latin Amerika, Avrupa kolonizasyonu ve yerli toplulukların sömürülmesi dışında gelişen bir sömürge sonrası dünyadır. O zamandan beri çok az şey değişti. 1800'lerin sonlarında, eğitime erişim ve toprakların mülkiyeti, yalnızca toplumun üst kademesinde mevcuttu. Bu sistem onları kişisel ekonomik büyümeye hazırladı ve eşitsizlik temelini attı. Nitekim, zengin-yoksul fark, etnik köken çizgileri boyunca devam etmekte olup, Avrupa kökenli kökenliler, yerli kökenli kökenlilerden çok daha fazla ekonomik imtiyaz sahibi olmaktadır. Derinden gömülü yapısal şiddet, yoksulluktan kurtulmaya çalışan kişilere karşı çalışır.
Bu etki, ulusal gelirin sadece% 1, 4'ünün en yoksul% 10, Paraguay ve Peru'nun% 1, 5, Ekvador ve Arjantin’in% 1, 6, Şili (% 1, 7) ve Uruguay ve Dominik Cumhuriyeti’nde dağıldığı görülür. % 1.9).
Amerika Birleşik Devletleri'nde Gelir Eşitsizliği
ABD'de gelir eşitsizliği Şili'deki ile aynıdır, ülke gelirinin% 1, 7'si en düşük% 10'a bölünmüştür. ABD bu listedeki tek gelişmiş ülke. Zengin insan sayısı artıyor, yoksul insan sayısı artıyor ve orta sınıf azalıyor. Bugün, orta gelirli aileler 1970'lerde kazandıklarını pratik olarak kazanıyorlar.
Bu ülkenin tarihi, güneydeki komşularının tarihine benzer. Toprak, yerli topluluklardan istifade eden ve kar elde etmek için köleliği teşvik eden sömürgeciler tarafından ele geçirildi. Bu tarih, kadınların erkeklerden daha az, beyaz olmayanların daha az kazandığı bir ülke olan mevcut gerçeklikle sonuçlandı. Gelir dengesizliği her zaman çok belirgin değildi (her zaman var olmasına rağmen); II. Dünya Savaşı'ndan hemen sonra, gelirler tarihteki herhangi bir zamanda daha adildi. Bu gerçek, büyük oranda büyük bir işgücünü, sosyal politikaları (sosyal güvenlik ve asgari ücret gibi), altyapı inşasını, eğitime erişimi ve konut projelerini içeren ekonomik bir yapıya bağlıydı. O zamandan beri, bu ekonomik yapı azaldı. Bazı ekonomistler, küreselleşme ve giderek daha rekabetçi pazarlar nedeniyle bulunduğunu öne sürüyorlar.
Gelir Eşitsizliğinin Sonuçları
Nüfus içinde çok fazla eşitsizlik bazı ciddi olumsuz sonuçlar doğurabilir. Bu ülkeler genellikle çok sayıda sosyal ve sağlık sorunlarına, eğitime çok az erişime sahip ve ekonomik büyümeyi engellemektedir. Sosyal ve sağlık sorunlarından bazıları şunlardır: obezite, akıl hastalığı, yaşam süresi azalmış, cinayet, hapsedilme ve uyuşturucu kullanımı. Yoksul kamu ve sosyal sağlık, ekonomik üretkenliği azaltır ve devletin sağlık, polis ve hapishanelere harcadığı parayı artırır.
Altında% 10, Tüm Gelirin% 2'sinden Daha Az Kazandığı 14 Ülke
|rütbe||ülke||Kazanç Altında Tutulan Gelir Payı% 10|
|1||Bolivya||% 0.9|
|2||Brezilya||% 1.0|
|3||Honduras||% 1.0|
|4||Kolombiya||% 1.1|
|5||Panama||% 1.1|
|6||Kosta Rika||% 1.4|
|7||Paraguay||% 1.5|
|8||Peru||% 1.5|
|9||Ekvador||% 1.6|
|10||Arjantin||% 1.6|
|11||Amerika Birleşik Devletleri||% 1.7|
|12||Şili||% 1.7|
|13||Uruguay||% 1.9|
|14||Dominik Cumhuriyeti||% 1.9|