'Tür Yönetim Planları'; hem ulusal, hem de uluslararası düzeylerde oluşturulabilir. Ulusal düzeyde, pek çok ülkede türlerin sürdürülebilir yönetimi ve koruması için yasal bir zemin oluşturmak amacıyla harekete geçilmiştir. Çoğu 'Tür Yönetim Planı' ise başarısız kalmıştır. Çünkü, öncelikle hedefler konusunda bir anlaşmazlık yaşanmıştır. Kaynağı korumak ile, kullanıcı grupların kısa-vadeli ekonomik kazançlarını artırmak arasında çelişkiler ortaya çıkmıştır.
Küresel ölçekteki 'Tür Yönetim Planları'; daha yoğun olarak deniz
balıkçılığı alanında uygulanmıştır.
Çoğu halde ise, kazanılmış ekonomik haklar bu stokların sürdürülebilir
yönetimini engellemektedir.
Bu davranış, stokların ekonomik varlığının çok ciddi bir tehdit
altında kaldığı zamana dek sürmektedir.
Bati Atlantik 'morina' stoklarının (Western Atlantic cod stocks)
çökmesi ve 'Georges Bank'taki balıkçılık için Kanada ve Avrupa
Birliği arasındaki çatışmalar, örnek olarak sunulabilir.
'CITES' (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) Sözleşmesi altındaki yönetim planları; genellikle ihracat kotaları ve çiftçilik programlarını içermektedir. Bu şekilde, ele alınan türlerin sürdürülebilir kullanımları için, emniyetli bir tasarım elde edilmektedir. Bu planlar, biyolojik olarak güvenilir olduğu kadar, ekonomik açıdan da geçerli olması halinde, olumlu beklentilere konu olabilir.