İkinci Dünya Savaşı sırasında Amerikan askerlerinin unutulmaz görüntülerini, Hiroşima’nın yıkılmasını ve 1940’larda Chicago’nun güneyindeki siyah topluluğun yaşadığı sıkıntıları kaydeden Wayne Miller, insanların yüzlerine odaklanarak bireylerin iç dünyasına yöneldi.
Ünlü moda fotoğrafçısı Edward Steichen tarafından Amerikan Donanması’na fotoğrafçı olarak katılan Wayne Miller, 1945’te Japonya’nın teslim edilmesinden hemen sonra harap olmuş şehre giriş izni verilen ilk fotoğrafçıların arasında yer aldı. Miller savaşın tecrübesiyle, fotoğrafı sosyal ve politik değişimi etkileyebilecek bir araç olarak görmeye başladı.
“Savaşacağımız insanları tanımıyorduk. Bizi tanımıyorlardı. Belki birbirimizi daha iyi tanısaydık, böyle olmazdı… “
Savaş sonrası Chicago’ya dönen sanatçı, üç yıl boyunca Güneyden gelen siyahilerin göçlerini ve onların hayatlarını; inşaat işçilerini, kenar mahallelerde yaşayan aileleri kadrajına aldı. Miller, konularına sadece sanat nesnesi olarak bakmadı. İnsan duygularını ve deneyimlerini yakalamaya çalışarak, 20. yüzyılın ortalarında geçiş sürecinde olan bir dünyayı yakaladı.