Uzun yıllardır Yeni Zelanda'nın Güney Adası'na gelmeyi hayal ettim. Birçoğu genel olarak Yeni Zelanda'yı dünyanın en iyi seyahat ülkesi olarak nitelendirdi ve Avrupa medeniyeti ile yabancı doğanın birleşimi cazip görünüyordu. 2017-18 kışında geziyi tamamladım. Kuzey Adası'nda iki buçuk haftaya ve Güney Adası'nda üç haftaya dönüştü. Bu, Güney Adası'ndaki gezinin hikayesinin ilk kısmı.
Yolculuk Christchurch'ten Queenstown'a gidiyor. Ayrıca yolculuğun ilk bölümünü okuyun Dünyanın en iyi seyahat ülkesi Yeni Zelanda'da: güzel Kuzey Adası.
İşte Wellington'a iyi bir uçuş teklifi - son fiyatı almak için "teklife bakın" ı tıklayın
Güney Adası'nın başkenti Christchurch
Christchurch, Güney Adası'nın başkentidir ve diğer şeylerin yanı sıra, genç bir Peter Jackson tarafından yönetilen ve annesini öldüren iki kız öğrenciden biri rolünde Kate Winslet'in oynadığı Heavenly Creatures filminden bilinir. Film, 50'li yıllardaki gerçek bir olaya dayanıyor. Hem Christchurch Kız Lisesi hem de Kate Winslet'in profesör babasının çalıştığı Canterbury Üniversitesi o zamandan beri taşındı.
Ve eskiden Viktorya dönemine ait olan Christchurch'te çok daha fazlası değişti. 2011 yılındaki depremde şehir merkezi neredeyse tamamen yıkılmıştı ve yeniden inşa edilmemiş, boş alan olarak bırakılmış hatta yıkıma hazır pek çok şey var.
İşte daha kuzeydeki Auckland'a iyi bir uçuş teklifi - son fiyatı almak için "seç" düğmesine basın
Şehri değiştiren 24 saniye
O zamanlar 24'de şehrin ruhunu kaybettiği 2011 saniye korkunçtu. Çevredeki banliyöler, kumlu nehir kenarları boyunca iskambil kâğıdı gibi çöken yerleşim yerleri dışında oldukça normaldir.
Ancak klasik Christchurch gitti, şehrin ruhu toza gömüldü ve sakinler hala travmalarla boğuşuyor. Katedral, ne olduğunun ve onunla ne yapılacağını belirlemede yavaşlığın sembolü olarak bir harabe olarak duruyor. Çan kulesi tamamen gitmiş ve arkadaki nef açık, demir kirişlerle güçlendirilmiş. Trajediyi etrafındaki sanat eserleriyle gizlemeye çalıştılar.
Küçük güzel bir stüdyo daire kiraladığım depremden sonra inşa edilmiş bir evde Denise adında hoş bir bayanla yaşıyorum. O tatlı ve misafirleri için her şeyi yapacak. Akşam yemeği bir başka iyi bira fabrikası olan Cassels & Sons'ta alınıyor, burada dört tane oldukça iyi bira alıyorum ve atmosfer güzel.
İşte Christchurch'te lezzetli bir otel - son fiyatı almak için "teklifi gör" seçeneğine tıklayın
Bir yolculuğun ilk gecesi
Ertesi sabah, bana depremden ve sonrasından bahseden Denise ile çok konuşuyorum. Nehrin kıyıları boyunca zemin gevşemiş ve evler çoğunlukla çakıl haline gelmiştir. Şehir merkezine ek olarak, doğu banliyöleri en çok etkilenen yerlerdir. Depremlerde mahallelerin tamamı kayboldu ve hala yeniden inşa edilmedi.
Sabahın ortasında iyi bir meslektaş olan Donald ve onun Danimarkalı doktora öğrencisi Jakob ile tanışacağım Canterbury Üniversitesi'ne gidiyorum. Karl Popper adını taşıyan yeni bir beton binada uzun ve keyifli bir profesyonel konuşma olacak. Burada kişi hâlâ aydınlanmaya saygı gösteriyor.
Sonra şehrin güzel botanik bahçesinde bir yürüyüşe çıkıyorum ve şehirden Banks Yarımadası'na doğru gitmeden önce arabayı yeniden paketliyorum. Güney Adası'nın her iki yakasının muhteşem manzarasına sahip eski bir volkanın kenarındaki çok güzel Summit Drive'ı aldığım, kumsalların içinden ve yarımadaya uzun bir yürüyüş. Geceyi el değmemiş bir koyun hemen yanındaki su kenarında güzel bir kamp alanında geçiriyorum. Arabada ilk gece ve iyi uyuyorum.
İşte Wellington için iyi bir araba kiralama teklifi - son fiyatı almak için "teklifi gör" seçeneğine tıklayın
Güney Adası'nda yolda
Oradan uzaklaşırken, eski kraterlerden birinin kenarındaki Summit Drive boyunca devam ediyor. Su kenarındaki Akaroa, küçük şirin dükkanları ve restoranlarıyla güzel bir sahili olan şirin bir kasaba. Akaroa Fish and Chips'te güzel bir porsiyon yeşil midye alıyorum ve daha sonra anakaraya doğru geri dönüyorum.
Little River'ın tek 'kasaba' olduğu yine virajlı bir yoldur. İç kısımda, Otoyol 1'e kestirme bir yoldan gidiyorum ve sonra güneye ve cepheli güzel bir George dönemi şehir merkezine sahip Timaru'ya gidiyorum.
Bu harika seyahat teklifini görün: Yeni Zelanda'ya gidin ve doğayı tecrübe edin
Dahası, endüstriyel binaların bulunduğu eski bir limana sahip olan ve Dickens'ın zamanında Londra'nın rıhtımlarında da bulunabilecek olan Oumaru'ya doğru gidiyor. Burada sorun yok ve insan birçok eski makineyi sergileyerek bir erdem yaratıyor. Güzel antika dükkanları ve sanat ve viski ile büyük bir 'alışveriş merkezi' var. Scott's Brewery'de bir "tatma tahtası" içiyorum ve tavuk, chorizo, pastırma ve mozzarella ile harika bir pizza alıyorum.
Güney Adası'nın Dunedin'deki çarpıcı vahşi yaşamı
Ertesi gün, suya yakın ve Kuzey Denizi'ni anımsatan yeşil yamaçlarla yazlık sahil yolu boyunca Dunedin'e doğru gider.
İlk durak, Moriake'deki sahildeki meşhur yuvarlak taşlar. Neden yuvarlak olduklarını kimse bilmiyor, ama orada başka bir gezegenden bir şey gibi duruyorlar. Hepimizden çok daha uzun süredir buradalar; taşların zamanı erkeklerinkinden farklıdır. Ama yumuşak, davetkar görünüyorlar, onlara dokunmak gibi hissediyorsunuz. Bazıları kaplumbağa kalkan şeklindedir, bazıları ise tamamen yuvarlaktır.
Yakındaki deniz fenerinde büyük bir fok, martı ve birkaç penguen yaşamı var. Daha uzun süre kalabileceğim güzel bir yer. Ama Dunedin'e doğru daha da aşağı gidiyorum.
Şehrin kendisi biraz hayal kırıklığı yaratıyor. Şehrin ünlü Emersons Brewing'i, Güney Afrika gezisinde tanıştığım Helen'in erkek kardeşine ait. Richard evde bile değil ama bira fabrikası, mükemmel bir restoranı ve mükemmel birasıyla büyük. Yeni Zelanda bira devriminin başladığı yer burası ve o zamandan beri kimse arkasına bakmadı.
Şehir dışında Otago Yarımadası'na gidiyor. Güney Adası'ndaki güzel koyda birçok güzel fotoğraf fırsatı ile su boyunca güzel bir dolambaçlı yürüyüş.
Güney Denizi'nin eşsiz deniz kuşları
Ancak en büyük cazibe, yarımadanın uzak ucunda bir burnun üzerinde yaşayan güçlü deniz kuşları olan albatroslardır.
Su realbatrosunun 3,3 metreye kadar kanat açıklığı vardır, ancak burada "yalnızca" 3 metre kanat açıklığına sahip olan kraliyet albatrosudur. 65 yaşına kadar ve 7 kilo ağırlığında olabilirler. Sadece çiftleşmek için karaya gelirler ve genellikle sadece bir yumurta alırlar, bu nedenle popülasyonu hayatta tutmak bazen biraz zaman alır. Hayatları boyunca denizde yaşayabilirler.
Rehber Tom, yiyecek avlamak için Antarktika'nın her yerine nasıl uçabileceklerini gösteriyor. Yumurta 450 gram ağırlığındadır ve ele iyi oturur. Diğer kuşlardan daha fazla 11 hafta inkübe ederler ve erkekler ve dişiler sırayla inkübasyon yapar ve yiyecekleri alırlar.
Bu ilginç bilgiden sonra sıra onları arazideki bir saklanma yerinden görme zamanıdır. Sanırım 50 dolar verdiğimiz için artık çok uzağız, ancak daha önce onları yalnızca denizde gördüğünüzde yuvadaki büyük kuşları görmek hala bir deneyim.
2023 harika bir seyahat yılı olacak - bu 5 seyahat ipucunu takip ederseniz…
Dünya ile uyum içinde
Sonra dışarı çıkıyorum ve nesli tükenmekte olduğu bildirilen kırmızı gagalı martılar da dahil olmak üzere deniz kuşlarının hayatının olduğu uçurumlarda yürüyüşe çıkıyorum. Şimdi burada, arabaların arasında çirkin bir şekilde yürüdüklerini göremezsiniz. Pasifik Okyanusu'nun kayalara çarpmasını izlemek çok güzel ve kendimi dünya ile uyum içinde hissediyorum.
South Island South Coast: Kaka Point, Caitlin's Coast ve Nuggets Point
Ertesi gün ciddiyetle güney kıyılarına doğru gider. İlk durak, 200 ruhlu küçük bir sörf kasabası olan ve başka bir şey olmayan Kaka Point. Ayrıca, sarı tarla ve sahil çiçekleriyle dolu güzel bir sahil yolu boyunca Nuggets Point'e doğru gider.
Deniz fenerinin dışında, su boyunca güzel bir dolambaçlı yol boyunca yürümek için iyi bir mesafe var. İşte dik uçurumların ve kuş uçurumlarının manzaraları ve dik yamaçları ele geçirmiş her türlü bitki ile sıcak ve yazlık.
Deniz kuşları kayalıklardaki yuvalara uzanır ve suda, kürklü foklar etrafta yüzer. İki yavrulu bir anne sığ suda yatar ve sabah güneşinin tadını çıkarır. Sinekler vızıldar ve kuşlar yiyecek aramak için denize dalarlar. Yaban hayatı ve manzarayı tanımlayan küçük şiirsel işaretler var: Caitlin'in sahili, bir hava ve rüyalar yeri. Nuggets Point, okyanusun kayayla buluştuğu, rüzgarın gelgitle buluştuğu nokta. Güzel.
Ve bir de 1870 yılında inşa edilen ve bu kayalık sularda birkaç gemi enkazının sonucu olan deniz feneri var. Deniz fenerleri hakkında her zaman hayranlık uyandıran bir şey var. Lyngvig Deniz Feneri'nden bu deniz fenerlerine kadar, karanlıkta ışığın, hiçliğin ortasında yönün bir sembolüdürler. Tüm dünyada deniz fenerleri gördüm ve daha fazlasını görmek istiyorum.
Yürüyüş ekipmanlarıyla ilgili harika tekliflerimize buradan web mağazamızdan bakın
Yamaç Noktası: Güney Adası'nın en güney noktası
Daha güney sahili boyunca, Yeni Zelanda anakarasının coğrafi olarak en güney noktası olan Waipape ve Slope Point'e doğru gider. Bununla ilgili hiçbir şey yapılmaz. Yol tarlalardan geçiyor, ama sonunda küçük, dik bir tambur ve bariz olanı gösteren sarı bir işaret görüyorum. Yeni Zelanda'da çok güneyde olmamıza rağmen, Ekvator ile Güney Kutbu'nun sadece ortasındayız. Düşünmek inanılmaz.
Yamaç Noktası, coğrafi olarak Yeni Zelanda anakarasının en güney noktasıdır, ancak sembolik olarak Bluff'ta yer almaktadır. Bu yüzden Bluff'tan Reinga'ya (ikincisi en kuzey noktası olan) Yeni Zelanda'dan da bahsedilmesinin nedeni budur.
Mütevazı ve özel olmayan Deniz Müzesi'ni görerek başlıyorum. Gemilerden, füzelerden, kaptan üniformalarından ve bir istiridye teknesinin dışından eski şeyler ve çantalar. Biraz ilginç olan tek şey, balina avcılığına ilişkin küçük bir sergi ve ardından Yeni Zelanda'da bulunan dört penguen türünün doldurulmuş modelleri.
Çeyrek saat sonra tekrar çıktım. Sonra şehrin içinden sembolik en güney noktasına doğru gidiyor ve çok sayıda yere olan mesafeyi gösteren meşhur tabelayı görüyorum.
Okyanusya için harika seyahat fırsatlarını burada görün
Güney Adasının güney kıyısında son durak
Invercargill'e döndüğümde yakıt ikmali alıyorum ve sonra küçük limana bakan biraz yemek yediğim Riverton'a doğru yol alıyorum. Gemstone Beach ve McCrassken Point'te mola veriyorum. Bunlar güney adasının son yerleri ve şimdi dağların suya doğru çıktığını ve göz alabildiğine kuzeye doğru uzandığını görebilirsiniz.
Yeni Zelanda gezisi hakkında bilmeniz gereken her şeyi buradan okuyun
Şimdi Fiordland'a gidiyorum. Dağlar yükseliyor ve akşam güneşinde güzel bir yürüyüş. İsviçre evleri ve küçük kulübeleri olan küflü bir kamp alanına girdim ve 50'li yıllardan kalma gözlükleri ve hiç uymayan ve hava koşullarından Amerikan politikasına kadar her şey hakkında nazik konuşma akışını engelleyen konuşkan yaşlı bir bayan tarafından ağırlandım. . Buraya, nefret ettiği ABD'den 52 yıl önce taşındı, ancak NZ'nin yoldan çıktığına da inanıyor.
Çoğu konuda hemfikiriz. Mutfakta gerçek yemek pişiriyorum ve önümüzdeki birkaç günü planlıyorum. Ağaçlarla çevrili uyurum.
Doubtful Sound'un hikayesi
Ertesi sabah yağmur yağacak, ancak Güney Adası'nda Şüpheli Ses bir zorunluluktur. Manapouri Gölü'ne doğru yola çıkıyoruz ve yalnızca ara sıra dağ manzaraları görüyoruz, ancak biri hala güzel bir göl olduğunu hissediyor.
Çevresindeki zirveler arasında bir saatlik yelken yaptıktan sonra, Güney Adası'nın tamamına 180 MW'lık enerji sağlayabilen, ancak çoğunlukla Bluff'ta bir alüminyum fabrikası işleten dev bir hidroelektrik santrali olan West Arm Power Station'a ulaşıyoruz. 1960'larda inşa edildi ve bir şeyleri Bluff'tan yolda taşımak zor olduğu için, bunun yerine Doubtful Sound'dan geçtiler ve oradan Wilmot Geçidi üzerinden elektrik santraline giden yolu inşa ettiler.
Santimetre başına 2 dolar ile Yeni Zelanda'nın en pahalı yolu, ancak buna değer çünkü Şüpheli Sesi bugün bize ulaştırıyor. Fabrikayı inşa etmek için 800 adam çalıştı. Birçoğu burada yaşıyordu ve postaneler, polis ve dükkanlar vardı, 400 evli adam ise her gün gölde gidip geliyordu.
Buradan Wilmot Geçidi üzerinden geçiyoruz. Doubtful Sound'un başlangıcında birçok nehri geçiyoruz ve yolculuk bir saat sürüyor. Adı budur çünkü Kaptan Cook buraya yelken açmamayı seçmiştir çünkü onu tekrar dışarı çıkaracak kadar rüzgar olup olmadığı şüphelidir. Daha sonra İspanyollar içeri girdiler ve böylece orayı ilk keşfeden onlar oldu.
Bu harika seyahat fırsatına göz atın: Okyanusya'da bir yolculuğa çıkın
Burada vahşi uçurumlar buzullar tarafından şekillendirilmiştir ve bunların üçte ikisi su altında, bu yüzden burası gerçekten derin. Derinlik ve özel bir tuz karışımı nedeniyle burada bol miktarda balık ve yaban hayatı var, genellikle sadece okyanus derinliklerinde görüyorsunuz.
Bu nedenle, burada hem yunuslar, penguenler, mercanlar ve bir sürü balık var ve yine dönüş yolunda büyük bir balinanın - muhtemelen mavi bir balinanın - üflediğini görüyoruz. Sis, arada biraz hafifliyor ve ince zirveler görüyoruz ve en azından günün vesilesiyle basamaklı şelaleler görüyoruz.
Güney Adası'ndaki ünlü fiyort Milford Sound
Ertesi gün, güney adası Milford Sound'daki fiyortların en ünlüsü. Geceleri, arabanın tavanına vuran yağmuru endişeyle dinliyordum. Saat 8'e baktığımda berrak mavi bir gökyüzü var ve iskelede çok açıkta Gönye Zirvesini sabah güneşinde net bir şekilde görebiliyorsunuz. İyi çiziyor.
Kaptan dün yağmur yağdığında daha güzel olduğunu düşünse de, hemen sağımızdaki şelaleyi, dün yağmurun ardından iyice doldurduk. Son buz çağında en yüksek zirvelere çıkan dev bir buzulun yarattığı güzel bir fiyort, yani. Mevcut deniz seviyesinden 1600 metre yüksekte.
Mitre Peak, iki küçük tepe ile çevrilidir ve aralarında U şeklinde güzel bir vadiye sahiptir. Doğrudan suya giren dünyanın en yüksek dağı olduğu iddia ediliyor. Kayalıklar boyunca kürklü foklar uzanır ve güneşlenir ve sabah güneşinde gökkuşaklarıyla aydınlanan birkaç güzel şelale görürüz.
Dale Point, fiyortu sudan görünmez kılan ve Kaptan Cook'un onu kaçırmasının nedeni olan dar bir geçittir. Tasman Denizi'ne tamamen çıktığımızda dönüyoruz. Dönüş yolunda daha birçok kürklü fok görüyoruz ve bir şelalenin, bizi oldukça ıslatan Stirling Şelalesi'nin altından geçiyoruz.
Seyahat sigortanızın kontrolünü buradan alın
Milford Road'un muhteşem manzarası ve kuşlar
Kıyıya geri döndüğümde, daha da hoş bir sürüş olan Milford Road, Colorado'daki ünlü Million Dollar Highway de dahil olmak üzere şimdiye kadar yaptığım en güzel sürüşü hedefliyor.
Neredeyse anında vahşi manzaralar ve basamaklı şelaleler ile başlar. Homer Tüneli'nin diğer tarafında - başlı başına bir mühendislik harikası - arabaların etrafında dolaşan, telleri güneş hücrelerime sokmaya çalışan birçok ünlü ve nadir Kea kuşu var.
Yeşil arka kısımları nedeniyle dağ papağanı olarak da bilinen nadir kuşların çok güzel resimlerini alıyorum. Dik dağ kenarları ve birkaç düz çayırdan geçen dalgalı akarsulardan aşağıya doğru uzanan şelalelerle devam ediyor.
Güney Adası ve Yeni Zelanda'ya iyi yolculuklar!
Yeni Zelanda'da seyahat hakkında daha fazlasını buradan okuyun
Bu gönderi, bazı ortaklarımıza bağlantılar içerir. İşbirliklerinin nasıl gittiğini görmek istiyorsanız, öğesine dokunabilirsiniz. onu.
Yorum Yap