Uçmak... Hepimizin düşü değil mi? Gökyüzünde kuşlar kadar özgür, bulutlar kadar hafif, yıldızlar kadar parlak olmak... Arslan Sayman, Hezarfen'in izinde... Gökyüzünde kitabında, büyük-küçük hepimizin bu ortak ve belki insanlık kadar eski düşünü, küçük kahramanımız Onat üzerinden anlatıyor. Hezarfen Ahmed Çelebiye'ye Ahmed Çelebi'ye ve Vecihi Hürkuş'a selam etmeyi de unutmuyor. Kitaptaki kahramanlar ise Cansu Kaykaç'ın güzel resimleriyle varlık kazanıyor.
Kuklaya bir ad koymak için günlerce düşündü. Bir sürü ad buldu aslında… Renklerine bakarak Rengârenk, uzun burnu nedeniyle Bay Burun, pencere önünde durduğu için Pencere Kuklası…Ama hiçbirini beğenmedi.Sonunda iyi bildiği, sevdiği,
Dalımda bir kanaryaŞakıyıp duruyorduBirden şunu fark ettimBir şarkı söylüyordu. Önce biraz dinledimSonra ona seslendim“Bu şarkıyı bana daÖğretir misin?” dedim. Meraklı bir limon ağacının büyüme süreci, Arslan Sayman'ın usta
Ufaklık, doğduğu günden itibaren başından geçen önemli olayları yazmaya devam ediyor. Şimdiden iki defter bitirdi bile! Yeni deftere geçtiğinde ailesi, arkadaşları ve öğretmenleri de ona yardımcı oluyor, yine ilginç anılar sayfaları
“Babam hala ortalıkta görünmüyordu. Bir elimde defter diğerinde gazoz, masada oturuyordum. Aslında birilerinin gelip ‘Hah! Defterimi sen mi buldun, alabilir miyim? Çok teşekkür ederim!' diyerek beni bu yükten kurtarmasını istiyordum. Ama