İnsanın derin bi “oooof” çekesi geliyor.
Bir altıncı sezonda Light of the Seven’ı duyduğumda böyle olmuştum, bir de şimdi Florence Welch’in kontralto sesinden yediğim tokatla… Game of Thrones’un son sezonunun şimdiye kadar bana göre en kayda değer gelişmesi, bizi bu cover ile buluşturması oldu.
Jenny of Oldstones, George R.R. Martin’in romanlarından bir parça ve Pazar gecesi yayınlanan A Knight of the Seven Kingdoms bölümün kapanış jeneriğinde, Florence + the Machine’in yorumuyla bu şarkıyı dinledik. Bölüm esnasında da kulağımıza çalınan (spoiler olmasın, kimin söylediğini izleyip görün) şarkı ve Florence’ın bu yorumu, aslında dizinin yaratıcıları David Benioff ve D.B. Weiss’ın uzun zamandır süren bir hayranlıklarının sonucu.
“Florence’ın müziğinin her zaman büyük bir hayranı olduk. Onun parçası ‘Seven Devils’ ile yayınlanan ikinci sezon fragmanımız belki en iyi fragmanlarımızdan biriydi” demeleri boşuna değil.
Dolayısıyla bu sezonda da bir birliktelik kurabilmiş olmak, yazarları son derece memnun etmiş. Florence da bu birliktelikten pek gururlu olduğunu söylüyor, “Son sezonun son müzisyeni olmaktan dolayı minnettarım” diyor. Şarkıyı dinledikçe hissettiklerini daha iyi anlıyoruz Florence. Şarkının sözlerinin yeterince vurucu olması yetmezmiş gibi, bölümden hemen önce yayınlanan cover klibinde dizinin sahnelerinden öyle bir kolaj yapılmış ki, elde değil insanın tüyleri diken diken (hatta tiken tiken) oluyor.
Bu arada dört bölüm sonra Game of Thrones bitiyor.