Bir yıl içindeki bininci filmi seyrettim. Dün geceki Jiri Menzel'in 'Sıkı Gözetlenen Trenler'i ve Cafer Panahi'nin Taksi Tahran filmiyle bu rakama eriştim sanırım. Her seyrettiğim iyi filmle bir kez daha Yılmaz Güney'i sevdim, takdir ettim. Şu kendi hapishanelerimizde kendimize gardiyanlık yaptığımız ülkede adam hapishaneden iyi filmler yapabildi. Başkaları söylemiş mi bilmiyorum, bir kez daha tekrarlayayım "Sinema büyük paralar işi değil, büyük yüreklerin işidir."