NASA, güneş yelkenleri fikrine yeni bir bakış açısı getiriyor. Yelkenlerine kırınım ızgaraları koyarak, mevcut yelkenlerin yaşadığı temel dezavantajı, seyahat yönündeki esneklik eksikliğini aşmayı umuyorlar.
Güneş ışığı bir kuvvet uygular. Dünya'da, bu, bir boşluk içinde dönen oyuncakların yanı sıra, genellikle hava direnci ve sürtünme tarafından boğulur. Uzayda, asteroitlerin hareketlerini ve meteor yağmurlarını oluşturan tozu etkileyerek onların yollarını tahmin etme zorluklarına katkıda bulunur. Bir asır önce mühendisler, uzay aracının yakıt veya itici gaza ihtiyaç duymadan diğer gezegenlere kıyıya çıkmak için geniş yelkenler kullanabileceğini önerdi.
Fikir, halkın hayal gücünü o kadar çok yakaladı ki, kitle fonlamasının ardından daha büyük bir testin ardından küçük bir test yelkeni açıldı.
Japon Uzay Ajansı IKAROS gemisini Venüs'e bu şekilde uçurduğunda fikrin pratikliği gösterilmiş olsa da, büyük bir zayıflığı var - seyahat yönünün sadece sınırlı kontrolü var. Bunun gibi yelkenler, manevra yapmak için Güneş'e göre ani açı değişikliklerine bile tahammül etmezler, rüzgara karşı giden denizciler gibi tramolalar yapmak şöyle dursun. Bunu kısmen çözebilecek donanım, bunu karşılayamayacak görevlere ağırlık katıyor.
Ancak, bazı mühendisler bunun bir yolunu bulduklarına inanıyorlar. Çalışmaları, NASA'nın Faz III ödülünün bir parçası olarak daha fazlasını keşfetmek için 2 milyon dolar yatırım yapmasına yeterince ikna edici.
NASA Yöneticisi Bill Nelson yaptığı açıklamada, "Kozmosun içine her zamankinden daha fazla adım atarken, misyonlarımızı yürütmek için yenilikçi, en son teknolojilere ihtiyacımız olacak. NASA Yenilikçi Gelişmiş Konseptler programı, vizyoner fikirlerin kilidini açmaya yardımcı oluyor. – yeni güneş yelkenleri gibi – ve onları gerçeğe yaklaştırıyor.” dedi.
Bunun yerine, yeni teklif, dalgaların dalga boylarına benzer genişlikteki boşluklardan geçerken yaptığı gibi, ışığın kırılacağı yelkene ince ızgaralar yerleştirmektir, Aşama I ve II ödülleri, kırınımlı yelkenler yapmanın pratikliğini zaten göstermiştir ve ışık onların arasından bükülür.
Rochester Institute of Technology'den Profesör Grover Swartzlander, "Yansıtıcı bir yelkenden farklı olarak, güneşe bakan bir kırınım yelkeni, güneş hattına dik bir kuvvet bileşeni deneyimler, böylece yelkendeki güneş enerjisi miktarından ödün vermeden navigasyona izin verir." dedi. finanse edildiği açıklandı. Swartzlander, kırınım yelkenlerinin aşırı ısınmayı önleyeceğini ve bunun yansıma yelkenleri için bir sorun olabileceğini savunuyor.
Doğal olarak, fikir en iyi güneş ışığının en güçlü olduğu yerlerde işe yarar, bu nedenle kırınımlı güneş yelkenlerini kullanmanın ilk görevi, Güneş'in keşfedilmemiş kutupları üzerinde bir uzay aracı sürmek olabilir. Ancak ideal olarak, aynı teknikler, uzun bir süre boyunca sık sık yön değişiklikleri için yakıt taşıyamayan uzun süreli görevler için daha da etkili olabilir.
Takım lideri Amber Dubill, "Kırınımlı güneş yelkeni, ışık yelkenlerinin onlarca yıllık vizyonuna modern bir bakış. Bu teknoloji çok sayıda görev mimarisini iyileştirebilse de, heliofizik topluluğunun benzersiz güneş gözlem yetenekleri ihtiyacını büyük ölçüde etkilemeye hazır. Ekibimizin optik, havacılık, geleneksel güneş yelkenleri ve metamalzemelerdeki birleşik uzmanlığıyla, bilim adamlarının Güneş'i daha önce hiç olmadığı gibi görmelerine izin vermeyi umuyoruz." dedi.
Fikir, ışık hızının büyük bir kısmına hızlandırmak için benzer yelkenlere lazerler parlatarak komşu yıldız sistemlerini keşfetme önerileriyle ilgili, ancak onlardan ayrı. Bununla birlikte, iki fikir, kırınımlı yelkenli teknelerin yörüngelerini kontrol etmek için lazerler kullanılarak birleştirilebilir.
Bu içerik IFLSCIENCE’da yayınlanmıştır.