Nisan 1917. ABD, 1. Dünya Savaşı'na girmeye karar vermişti ve Birleşik Devletler Radyum Şirketi'nin (USRC) yöneticileri alacakları askeri iş yüzünden salya aktılar . Savunma müteahhidi, ana ürünlerinden - radyumla boyanmış "parlayan" saat yüzlerinden inanılmaz karlar elde etmeyi başardı.
ABD birlikleri, gece saldırıları sırasında okumak için ışıklı yüzleri olan saatlere şiddetle ihtiyaç duyuyorlardı ve düşmanı tespit etme riskini göze alamıyorlardı. “Mucize” unsur olarak lanse edilen radyum çözüm sağladı. Ordu, Orange, NJ merkezli şirketi özel bir sözleşme ile ödüllendirdi ve fabrikadaki telaş hemen başladı.
Saat kadranları elle boyamayı gerektirdiğinden, USRC yöneticileri bu görev için "küçük, hassas" kadınsı ellere imreniyorlardı. Fabrikadaki denetleme rolleri erkeklere özel olmasına rağmen, kat personelinin tamamı kadınlardan oluşuyordu.
Fabrikada 300'den fazla kadın çalıştığını bildirdi - bunların çoğu gençler veya genç yetişkinler. SSCB, askerleri destekleme arzusuna başvurdu ve eyalet kenarında mahsur kalan kız kardeşler, eşler ve kızları çağrıya cevap vermeye istekliydiler. Yeni bir çalışan, 18 yaşındaki Grace Fryer, 10 Nisan 1917'de işe başladı. "Radyum kız" pozisyonu Grace'in ilk işiydi. Bir sendika temsilcisi ve siyasi aktivist olan babası, Grace'de eylem için bir tutku uyandırmıştı. İki erkek kardeşi savaşta savaşıyordu ve davaya yardım etmek için üzerine düşeni yapmak istedi.
Altı yıl sonra, Grace'in arkadaşı ve iş arkadaşı olan 24 yaşındaki Amelia "Mollie" Maggia, radyasyon zehirlenmesinin korkunç sonuçlarından ölmüştü. Kısa süre sonra Grace ve radyum kız arkadaşlarının çoğu aynı şekilde ölüyordu. Ama Grace ve meslektaşlarından dördü: Albina Maggia Larice ve Quinta Maggia McDonald - Mollie'nin kız kardeşleri Edna Hussman, Eleanor “Ella” Eckert kavga etmeden ölmeyi reddetti. SSCB'yi yanlarına aldılar ve ABD işyeri sağlık ve güvenlik düzenlemelerinin çehresini sonsuza dek değiştirdiler.
Geleceğin Nobel Ödülü sahibi Marie Curie ve eşi Pierre tarafından 1898'de keşfedilen radyum, iyileştirici niteliklere sahip bir sağlık ürünü olarak lanse edildi. Radyum terapisi, element uranyumun 3.000 katı yoğunluğa sahip olmasına rağmen, tüm öfke haline geldi. Ve Curie, ışıldayan elementi kullandıktan sonra yoğun radyasyon el yanıkları yaşamasına rağmen, cızırtılı radyumun küçük dozlarının kanserleri ve diğer rahatsızlıkları ortadan kaldırmaya yardımcı olabileceğine inanıyordu. Bilim dünyası kabul etti. Kanserli tümörleri radyum ışınlarıyla çekmek ve kanser hastalarının damarlarına radyum iyot enjekte etmek mucizevi iyileştirici özelliklere sahip görünüyordu.
Radium'un köpürmesi ve ruhani parıltısı genel halkın da ilgisini çekti. Radyum tonikleri ve iksirler gençlik serumları olarak lanse edildi. Çeşitli kozmetikler, süt, diş macunu ve tereyağı, elementin kasıtlı izlerini içeriyordu. Bilim adamları ve tıp camiası, Curie'nin gerçekten de hayat kurtaran bir mucize keşfettiğine inanıyordu. Curie , 1934'te yoğun radyasyona maruz kalmanın neden olduğu bir hastalık olan aplastik anemiden öldü .
Ancak 1901'de doktorlar, radyumun zararlı, ölümcül etkilerini de keşfettiler. Olumsuz bulgular nispeten yeniydi ve USRC ile Ottawa, IL ve Waterbury, Connecticut'taki muadilleri kapılarını açtığında sessiz kalsa da, her fabrikadaki yöneticiler radyumun zararlarından 1920 yılına kadar haberdar oldular. Radyum kızları bunlara karşı kendi savaşlarına başlayana kadar şirketler, yine de halkın geneli, öğenin güvenli ve çekici olduğunu düşünüyordu.
Radyum kızları işlerine başladıklarında, dünyanın en şanslı kadınlarından bazıları gibi hissetmiş olmalılar. Başka hiçbir mavi yakalı iş, yalnızca kadınlara istihdam sunmuyordu. Kızlar haftada 20 dolar - 2021'de yaklaşık 449.09 dolar - benzer pozisyonların standart ücretinin üç katı kazandılar . Yan yana çalışan kızlar genellikle kız kardeşleri veya yakın arkadaşları ile çalıştılar.
Kasabadaki herkes radyum kızlarının kim olduğunu biliyordu - bir iş gününden sonra yaydıkları tuhaf, yeşilimsi ışıltı yüzünden. Şirket yöneticileri, kızları yanaklarına renk vermek için biraz boya kullanmaya teşvik etti. Ve kızlar bir adım daha ileri gittiler - genellikle tırnaklarına ve dudaklarına boyayı sürdüler ve saçlarına radyum ışığı sürdüler.
Kızlar toplu olarak amirlerine boyanın herhangi bir şekilde zararlı olup olmadığını sordu. Tamamen güvenli olduğundan emin oldular. Bazı kızlar bölgedeki USO dansları ve konuşmalarında öne çıkmak için elbiselerini radyumla kapladı.
Birkaç yıl geçene kadar korkunç yan etkiler yaşamaya başladılar. Hatta bazı kızlar, bitkiden ayrıldıktan yıllar sonra kemiklerinden yayılan soluk, içsel bir parıltı gördüklerini bile bildirdi. O zamana kadar çok geçti.
Saat kadranlarını boyarken zamandan tasarruf etmek için fabrika çalışanları dudakla işaretleme “dudak, daldırma ve boyama” sürecine katılmaya teşvik edildi . Küçük, deve tüylü boya fırçası kafalarını durulamaktansa, kızlar fırçaları dudaklarının arasına ıslatır ve sonra onları pudralı radyum ve su karışımına batırırlardı. Bazı işçiler günde 250 saat yüzü yukarı doğru boyadı.
1923'te 24 yaşındaki Amelia "Mollie" Maggia, radyum zehirlenmesinden ölen ilk SSCB işçisiydi. Hastalandığı zaman, Mollie'nin semptomları arka arkaya hızla ortaya çıktı. Giderek daha kötü baş ağrıları ve diş ağrısı çekiyordu. Eklemleri zayıfladı. Ve doktoru ağzından ağrılı bir alt diş çekmeye çalıştığında, tüm alt çenesi açıldı ve düştü. Radyum zehirlenmesi, bir korku filminden çıkan vücut sorunlarını yarattı.
Maggia öldüğünde, adli tıp görevlisi yanlışlıkla onun ölümünü sifilise bağladı. Radyumun zararlı etkilerini bilen USRC yöneticileri bu hataya atladı. Hastalanan çok sayıda işçinin semptomlarının ardındaki hastalık olarak frengi olduğunu gösterdiler. Şirket hastalıkları basından uzak tutmayı başardı ve mağduru suçlamaya devam etti. Radyumun zararlı etkileri ile ilgili kurumsal literatür sağlık personeline dağıtıldı, ancak işçilerden gizlendi. Kat amirleri, yöneticiler ve bilim adamları, radyumu işlerken kullanmak için koruyucu demir önlükler, maskeler ve maşalar takmış olsalar da, boyacılar herhangi bir koruma takmamışlardı.
Grace ve arkadaşları Mollie'nin yasını tutarken, onlar da radyum zehirlenmesi semptomları yaşamaya başladılar. Grace çene ve ayaklarda sorunlar yaşamaya başladı ve daha sonra omurgası parçalanmaya başladı. İş arkadaşlarından bazılarının kemiklerinde büyük apseler ve tümörler oluştu - genellikle greyfurt büyüklüğünde. Kırık kemikler yaygındı. Ve böylece Grace ve diğerleri şirketi dava etmeye karar verdi. Savaşlarına ilk olarak 1923'te başladılar, ancak zamanın en büyük savunma müteahhitlerinden birini üstlenmeye istekli bir avukat bulmak yıllar alacaktı.
NJ, Essex County'nin baş tıbbi müfettişi Dr. Harrison Martland, "sifilitik" radyum kızlarının kemiklerini gördü - parıldayan ve deliklerle dolu. Radyumun etkilerinin ölümlerine neden olduğunu biliyordu. Kızların radyum tarafından "içten dışa yendiğini" açıkladı. Kemikleri test etti ve radyum zehirlenmesini kesin olarak kanıtladı. Ancak şirket yöneticileri, işçilerinin bu raporları engellemeye devam etti.
Kate Moore, olağanüstü derinlikli kitabı The Radium Girls: The Dark Story of America's Shining Women'da davalarını mahkemeye taşıyan radyum kızlarını sergiliyor . Moore, büyük ölçüde basının dışında kalan korkunç bir durumun hikayesini resmetmek için kişisel yazışmaları, günlükleri ve mahkeme belgelerini kullandı. Bu kadınlar mahkemede günlerini geçirdiğinde çoğu ölüyordu. Nihai yerleşim paralarını kendi cenazelerini ödemek için kullandılar.
"Benim için umrumda değil. Bunun örnek olabileceği yüzlerce kızı düşünüyorum. "
- Grace Fryer, Bad Ass Fighter ve Radium Girl'den bir kamu açıklaması
Jersey radyum kızlarının zaferi bulması beş yıl sürdü. İşyeri sağlık sorunları ile ilgili sınırlamalar statüsünü (o sırada, hastalığın veya yaralanmanın başlangıcından iki yıl sonra) reddettiler ve USRC'nin sorumluluğunu kanıtladılar. Şirket başkanı ABD Çalışma Bakanlığı'na yalan söyledi ve radyumun güvenliği konusunda ısrar etmeye devam etti.
On yıl sonra, Ottawa, IL'de halen faaliyette olan Radium Dial'da çalışan radyum kızı Catherine Wolfe Donohue, dört iş arkadaşıyla güçlerini birleştirdi ve ayrıca büyük bir dava kazandı. Radium Dial, radyum maruziyetinin veya yutulmasının korkunç sonuçlarına karşı cehalet gibi göründü, ancak çalışanlarının hastalıklarından ve ölümlerinden de sorumlu bulundu.
Radyum kız vakaları, işle ilgili sağlık konusunda hatalı işverenleri ilk bulanlar arasındaydı. OSHA'nın (ABD Mesleki Güvenlik ve Sağlık İdaresi) kurulmasının önünü açtığı ve çok sayıda işyeri kaynaklı ölümü önlediği düşünülüyor . Kate Moore, ödüllü oyun tarafından satanlar yukarıda belirtilen New York Times dahil - Hayatları sayısız kitaplar ilham vermiş , Radyum Kız DW Gregory tarafından, ve 2020 filmi, Radyum Kız Joey King ve Abby Quinn oynadığı.
1920'lerde -30'larda tam zamanlı çalışan kadınlar nadirdi. Sisteme karşı savaşan kadınlar daha da fazlaydı. Radyum kızları olmasaydı, OSHA asla ortaya çıkmamış olabilir ve sayısız daha fazlası hayatını kaybedebilirdi. ABD 1968'e kadar saat yapımında hala radyum boyası kullanmasına rağmen, dudakla işaretleme uygulaması yasaklandı. Ve saat boyama, makine ile çalışan bir uğraş haline geldi.
Ne yazık ki, radyum kızlarının trajik parıltısı boşa gitmedi. Onların içinde bulundukları kötü durum, ABD'nin daha iyi işyeri düzenlemeleri sağlamasına yardımcı oldu ve işle ilgili yaralanma ve hastalıklarla ilgili sınırlamalar statüsünü kaldırdı. Grace Fryer, Catherine Donohue ve arkadaşları, Amerikalıların iş günlerinde daha fazla güvenlikten yararlanmalarına izin verdi. Kavga etmeden aşağı inmediler.
https://www.buzzfeed.com/authorkatemoore/the-light-that-does-not-lie
https://www.britannica.com/story/radium-girls-the-women-who-fought-for-their-lives-in-a-killer-workplace
İsa - o gerçek bir insandı, değil mi? Dönemin çağdaşlarının çoğu ihtiyatlı olma eğilimindeyken ve muhtemelen yaptığı konusunda hemfikir olsa da, kanıtlarda büyük boşluklar var. Aslında, varlığına dair bu kadar az doğrudan kanıt olmasına şaşırdım.
Bu kapitalist dev içinde kaybolmak o kadar kolay ki, bir yapılacaklar listesinden başka bir şey olmayan bu hayatta teması kaybetmek o kadar kolay ki Hayat oyunları o kadar ilgi çekici ki Hayattaki uğraşlar o kadar iyi tanımlanmış ki merak ediyorum , neden bu cennetsel dürtüye dokunulmadan hayatlarımızdan geçmek zorundayız ? Çünkü gerçekten ayaklarımızı yerden kesen bu sihirden neden etkilenmemek zorundayız ki, bu muhteşem büyünün neredeyse hepimizi etkilediği bir dünyada neden yaşayamıyoruz! Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisinden veya tüm hissettiklerimizde öznellikten alıntı yapılabilir Ama bunu bir süreliğine unutalım ve biraz daha düşünelim Doğduk ve bize bir senaryo verildi. ebeveynler ve ebeveynleri, insan kabilesinin kökenine gidene kadar, ancak kökleri, herhangi bir insanın tasarladığı ilk düşünceden gelir. Senaryo, doğanın oyunlarının özü etrafında döner ve döner. İnsan ihtiyaçları karşılandığında, sadece oynamaya meyilli olduğumuz söylendi! Ama bizi temelinde tam bir BS olan endişe döngülerine ve sarmallarına iten hangi hikayeyi kendimize anlattık!
"Merhaba, bir kişilik masanız var mı?" Birkaç müşteriyi oturttuktan sonra hostesin hostes standına ne zaman döndüğünü sordum. "Merhaba, rezervasyon yapılmadıysa barımız var," diye cevapladı hostes, kulağının arkasından gelen başka bir hostes ile konuşmamızı böldü.
Çevrimiçi ödeme sahtekarlığının ortaya çıktığını ve yeni olmadığının herkes için açık olduğunu düşünüyorum. Alıcı konumundaki herhangi birinin bir dolandırıcılığa düşmekten korktuğu veya halihazırda düşmüş olduğu veya dolandırıcılara yakalanmış birini tanıdığı açıktır.
AI eskiden parti hilesiydi, şimdi etkinlik organizatörü, MC ve baş çekicilik AI'nın akla gelebilecek her ürün ve emtia alanına sıkıca gömülü olduğu çağa doğru ilerlerken, tasarım daha da ön plana çıkıyor. Bu kılavuz yalnızca tasarımcılar için değil, yazılım mühendisleri, ürün yöneticileri ve AI/ML tabanlı yazılım üzerinde çalışan veya üzerinde çalışacak olan herkes için hazırlanmıştır.
Yaz sonu ve sonbahar nostaljik mevsimlerdir. Sokak lambaları ışıklarını yağmurlu sokaklara saçıyor ve ayakların altındaki yapraklar - alacakaranlığın gölgelerinde soluk kırmızı-turuncu - geçmiş günlerin bir hatırlatıcısı.