Adenozin trifosfat molekülündeki adenin, riboz ve üç fosfat zinciri yapılarını ve bunların hücresel faaliyetler için enerji salmadaki rollerini inceleyin. Adenozin trifosfat veya ATP, hücrelerdeki birincil enerji taşıyıcısıdır. Hidroliz olarak bilinen su aracılı reaksiyon, hücresel süreçlere yakıt sağlamak için ATP'deki kimyasal bağlardan enerji açığa çıkarır. Ansiklopedi Britannica, Inc. Bu makale için tüm videoları görün
Adenozin trifosfat (ATP) , tüm canlıların hücrelerinde bulunan enerji taşıyan molekül. ATP, gıda moleküllerinin parçalanmasından elde edilen kimyasal enerjiyi yakalar ve diğer hücresel süreçleri beslemek için serbest bırakır.
Hücreler, üç genel görev türü için kimyasal enerjiye ihtiyaç duyar: otomatik olarak gerçekleşmeyecek metabolik reaksiyonları yürütmek; gerekli maddeleri zarlardan taşımak; ve kasları hareket ettirmek gibi mekanik işler yapmak. ATP, kimyasal enerji için bir depolama molekülü değildir; bu glikojen gibi karbonhidratların işidir ve yağlar . Hücre tarafından enerjiye ihtiyaç duyulduğunda, depo moleküllerinden ATP'ye dönüştürülür. ATP daha sonra bir mekik görevi görür ve hücre içinde enerji tüketen faaliyetlerin gerçekleştiği yerlere enerji verir.
ATP, üç ana yapıdan oluşan bir nükleotittir: azotlu baz, adenin; şeker , riboz ; ve riboza bağlı üç fosfat grubundan oluşan bir zincir. ATP'nin fosfat kuyruğu, hücrenin kullandığı gerçek güç kaynağıdır. Kullanılabilir enerji, fosfatlar arasındaki bağlarda bulunur ve kırıldıklarında serbest bırakılır; Su molekül (adı verilen bir süreç hidroliz ). Genellikle enerji elde etmek için ATP'den yalnızca dış fosfat çıkarılır; bu gerçekleştiğinde ATP, sadece iki fosfata sahip olan nükleotidin formu olan adenosin difosfata (ADP) dönüştürülür.
Adenozin trifosfat dahil küçük organik moleküller Küçük organik moleküllerin dört ailesinin üyelerine örnekler: şekerler (örneğin glikoz), amino asitler (örneğin glisin), yağ asitleri (örneğin miristik asit) ve nükleotitler (örneğin adenosin trifosfat, veya ATP). Ansiklopedi Britannica, Inc.
ATP, bir fosfat grubunu başka bir moleküle aktararak (fosforilasyon adı verilen bir süreç) hücresel süreçlere güç sağlayabilir. Bu transfer, ATP'den enerji salınımını enerji gerektiren hücresel faaliyetlere bağlayan özel enzimler tarafından gerçekleştirilir.
Hücreler enerji elde etmek için sürekli olarak ATP'yi parçalasa da, ATP ayrıca hücresel solunum süreçleri yoluyla ADP ve fosfattan sürekli olarak sentezlenir. Hücrelerdeki ATP'nin çoğu, ADP ve fosfatı ATP'ye dönüştüren ATP sentaz enzimi tarafından üretilir. ATP sentaz adı verilen hücresel yapıların zarında bulunur. mitokondri ; bitki hücrelerinde, enzim kloroplastlarda da bulunur. ATP'nin enerji metabolizmasındaki merkezi rolü, 1941'de Fritz Albert Lipmann ve Herman Kalckar tarafından keşfedildi.
ATP üretimi süreçlerine temel bakış ATP üretiminin üç süreci, glikoliz, trikarboksilik asit döngüsü ve oksidatif fosforilasyonu içerir. Ökaryotik hücrelerde, son iki süreç mitokondri içinde meydana gelir. Elektron taşıma zincirinden geçen elektronlar, nihayetinde ADP'nin fosforilasyonunu sürdürebilen serbest enerji üretir. Ansiklopedi Britannica, Inc.