[Açıklama: Bir inceleme kod bu makalenin içeriğini] sağlandı
Çeşitli Telltale serilerinin, benzersiz sanat stili ve çok popüler IP kullanımları sayesinde nasıl popüler hale geldiğini anladım. The Walking Dead ve Game of Thrones, diğerleri arasında) ama ben şahsen ben onları oyun olarak görmedim. Etkileşimli deneyimler, evet, ancak konsollar veya oyun yerine mobil cihazlarda iyi çalışacak bir şey PC's. Bu konuda haklı olup olmamam önemli değil, ancak bu fikir hakkında neden heyecanlandığımı açıklamaya hizmet ediyor Konsey bunu duyduğum anda.
Esasen, Telltale'in yarattığı tamamen anlatısal maceralar ile daha geleneksel bir işaretle ve tıkla macerası arasında bir karışım olan The Council, bizi baştan çıkarıcı kahraman Louis de Richet'in yerine koyuyor. Louis ve annesinin (Sarah de Richet) rahatsız olduğunu öğrendiğimiz oldukça dramatik bir açılışın ardından, kendimizi gizemli bir hayırseverin sahip olduğu zengin bir malikaneye, Sarah'nın kayıp ve Louis'in kafası karışmış halde buluyoruz. kiminle ya da neyle uğraşması gerektiği hakkında.
Şu anda mevcut üç bölüm var (iki bölüm daha gelecek), bu yüzden Louis'in macerasına dalmak için ideal zaman gibi görünüyor, ancak bu incelemenin alaka düzeyi dördüncü ve beşinci bölümler yayınlandığında azalacak. Maddi olarak değişmesini beklemediğim şey, oyunun nasıl göründüğüne, seslerine ve oynadıklarına dair yorumlarımdır, çünkü bu şeyler ilk üç bölümde oldukça tutarlı olmuştur, bunun dışında, vücuttaki aksini özellikle belirteceğim yerler hariç. incelemenin.
Dürüst olursam, Konsey hakkındaki ilk izlenimim parlak değildi, çünkü çoğunlukla başaramayacağı iddialı bir "ultra gerçekçi" grafik stili kullanıyordu. Örneğin yüzler ve saçlar, özellikle bir tür ölümsüz kültün sınırda üyeleri gibi görünen bazı eski karakterlerin (Sarah dahil) durumunda oldukça boğuk ve çılgın görünüyor. Söylemek tuhaf bir şey gibi gelebilir, ancak hareket eden gözbebeklerinin dahil edilmesi özellikle bazı karakterlerde endişe vericidir, çünkü onları kesinlikle korkunç görünecek şekilde canlandırılmış gibi görünmektedirler.
Ayrıca ses oyunculuğunun başlangıçta biraz yanlış olduğunu fark ettim, ancak kısa sürede fark ettim ki, özellikle kötü bir şekilde ele alınan sadece Louis. Hem senaryosu hem de repliklerinin gerçek sunumu biraz sıra dışı görünüyor - en azından açılış bölümünde anlıyorum ki, içine atıldığı dünya liderleri, politikacılar ve aydınların gizli ekibinde hala yeni, ama yine de, Çoğu zaman bihaber bir kukla gibi karşımıza çıkıyor. Pek çok anlatı oyununda olduğu gibi, Konsey'de George Washington gibi karakterlerin oyuncuyu dolaylı olarak (avatarları olarak Louise aracılığıyla) bir sohbeti bazı anlamsız yorumlarla bölmek gibi tamamen sıradan şeyler yaptığı için övmesi gibi karakterler var.
Neyin iyi olduğuna geri dönersek - bu dünya liderlerinin çoğu başarılıdır ve etkileşimde bulunmak için ilginçtir. Washington en iyilerden biri, ancak oyuncu kadrosunun geri kalanı da ilginç ve Napolyon Bonapart'ın beğenilerinin yanı sıra bir dizi kurgusal veya süslenmiş kişiyi içeriyor. Oyuncu kadrosunun tam bir badanalı olduğunu belirtmek gerekir (bu şüphesiz tarihsel doğruluk açısından önemlidir, ancak konunun oldukça fantastik olduğu düşünüldüğünde, bu zayıftır) ancak genel olarak ilginç ve iyi temsil edilen birkaç kadın karakter vardır. Muhtemelen oyundaki en (veya en azından ikinci en) güçlü karakter, çeşitli alanlarda açık ara en yetkin görünen Sarah'dır.
Bu kayda göre, oyunun kendisi, Louis'in annesi kaybolduğu için kalmak zorunda kaldığı belirsiz bir ortama aşina olması gereken klasik bir "sudan çıkmış balık" hikayesidir. Louis'i, annesini ve ünlü karakter kadrosunu özel adasına getiren adamın oldukça zor ve esrarengiz olduğunu, oyunun büyük bir kısmının konuşma, keşif ve temel bulmacalar yoluyla sırları ortaya çıkarmak için harcandığını çabucak öğreniyoruz. The Council'ın ortaya çıktığını ilk gördüğümde beni heyecanlandıran şey, seçimlerin gerçek sonuçları olacağına ve oyunun gerçekten birkaç yola sahip olacağına dair vaatti.
Bir dallanma hikâyesine ek olarak (ki Konsey, herhangi bir Telltale oyunundan oldukça iyi ve kesinlikle daha iyi işliyor) oyunda RPG benzeri bir yetenek ağacı var. Sunulan becerilerin ezici çoğunluğu, diyalog seçimleri ile ilgilidir ve sırayla, karakterleri etkilemek ne kadar kolay olur. Herkesin kendilerini etkileyen ve onları anlatan (oyun dergisinde sizin için bir çeşit işe yarayan) olduğu yönündeki zayıf yönleri ve dirençleri vardır. Louis, neredeyse tüm karmaşık konuşmaların enerjisini onu tonlarca yemek için zorlayan bir dullard olduğu için önemlidir. , Eerm, Royal Jelly. Evet, arılardan. Her neyse.
Pratikte bunun anlamı, her konuşmanın bir anlatı sonucunu yönlendirmek için bir beceriyi kullanmak için bir veya iki fırsat içereceğidir. Örneğin, Louis görgü kuralları konusunda akıcıysa, başka bir konuğun bu kadar güzel bir masada nasıl yerinin olmadığına dair bir şaka veya gözlem yapabilir. Benzer şekilde, doğru becerilere sahipse bilim veya politika hakkında yorum yapabilirken, sahip olmadığı şeyler ortaya çıkacak, ancak mevcut olmayacak. Bu seçeneklerin çoğu, farklı diyaloglarla da olsa aynı sonuçla sonuçlanır, ancak bazen oyun, Louis'in iyi bir sonuç elde etmek için tamamen yanlış cevaplardan kaçınması gereken bir yüzleşmeyi tetikler.
Louis'in becerileri, bir önceki bölümde kazanılan XP'yi harcayarak ve ayrıca bir sonraki bölümün sonuna kadar olmasa da, genellikle ilgili beceriye otomatik bir bonus veren, malikanede bulduğu kitapları okumayı seçerek periyodik olarak yükseltilebilir. . Daha önce Louis'in enerjisini yenilemek için Arı Sütü'nü kullanabileceğinden bahsetmiştim, ancak aynı zamanda becerileri ücretsiz kullanmasına veya belirli karşılaşmaların kendisi üzerinde yaratabileceği olumsuz etkileri ortadan kaldırmasına izin veren birkaç başka iksire de erişimi var.
Nihayetinde, şahsen oldukça zevk aldığım hikaye için The Council'ı oynayacaksınız. İlk bölümde Louis, Washington ve Kardinal Giuseppe Piaggio gibi hem ses hem de anlatı perspektifinden mükemmel bir geçişe dönüşen çok daha iyi karakterler tarafından taşınan, sevimsiz, ilgisiz bir bireydir. İkinci bölümde, oyun ziyaret edilecek daha ilginç yerler ve belki de biraz daha gerçek bir oyun sunuyor - ilki, çoğunlukla keşfedilecek çok az alan sunan parçalarla sınırlı. Üçüncü bölüm en iyisi ve bu konuda çok fazla şey söylemek istemesem de, dizinin orta noktası olma mantelini alıyor ve onunla devam ediyor, bu da kesinlikle içeriğin geri kalanı için beni olumlu hissettiriyor.
Hikayenin ilginç başladığını ve daha çekici hale geldiğini ve diyalog neredeyse her zaman ilgi çekici olduğunu düşünürsek, Konsey'den hala keyif alıyorum. Hem bir şeyleri gerçekten değiştirebilecek önemli konuşmalar hem de diğer anlatı maceralarında her zaman eksik olan, bazı konuşmalarda yalnızca bir tercih kaplaması sunan beceriye dayalı sonuçlar olmasını seviyorum. Konsey ayrıca, yeterince dikkatli bir şekilde keşfetmeyi başaramazsanız, tamamen gözden kaçan sahnelere sahiptir, bu nedenle çeşitli alanlarda tekrar oynanabilirlik için iyi bir durum oluşturur. Louis'in kendisi biraz sopalı, ancak üçüncü bölümde hem karakteri (hem de onu oynayan aktör) iyi bir adım atmış gibi görünüyor.
Konseyin ne hakkında olduğunu anlatabilmek için ilk bölümü bağımsız olarak satın alabileceğinizi göz önünde bulundurursanız, bence şunları yapmalısınız: