Planet-ısıtma metanındaki yeni bir artış, daha önce de düşündüğü gibi artan emisyonlarla değil, atmosferde daha uzun süre kalan metan nedeniyle ortaya çıkmayabilir. Metan moleküllerini parçalayan oldukça reaktif bir kimyasal olan hidroksil konsantrasyonlarını dolaylı olarak izleyen iki bağımsız çalışmanın sonucudur. Çalışmaların tahminlerine göre, atmosferdeki hidroksil seviyeleri 2000’li yılların başında kabaca% 7 veya 8 oranında azaldı.
İki ekip, hidroksil çöküşünün, atmosferik metanın dağılımını yavaşlattığını ve sera gazı seviyelerini yükselttiğini önermektedir. Atmosferin konsantrasyonları 2007’den beri sızdı, ancak aynı dönemde insan faaliyetlerinden ve doğal kaynaklardan gelen metan emisyonları istikrarlı kaldı ya da biraz düştü, her iki araştırma da önerdi. Araştırma grupları bulgularını 17 Nisan’da çevrimiçi olarak Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı’nda bildirdi .
İngiltere’de Bristol Üniversitesi’nden atmosferik bir bilim adamı Matt Rigby, “hidroksillerin uzun vadede azalması durumunda kötü bir haber olur” dedi. “Atmosfere daha az metan atılacak” diyor, böylece gaz daha uzun süre asılı kalacak ve daha fazla ısınmaya neden olacak, diyor.
Metan emisyonlarının istikrarı, önceki çalışmaların emisyonda artış olmadığını da kanıtlayabilir. Örneğin, Environmental Protection Agency, ABD emisyonlarının 2004 ile 2014 yılları arasında büyük ölçüde değişmediğini bildirdi ( SN Online: 4/14/16 ).
Metan, atmosfere biyolojik maddenin ayrıştırılmasından doğal gaz boru hatlarındaki sızıntılara kadar çeşitli kaynaklardan atmosfere girer. Ton ton, bu metan yüzyılda karbon dioksit kadar 28 ila 36 kat fazla ısınmaya neden olur.
Sanayi Devrimi’nin başlangıcından bu yana, atmosferik metan konsantrasyonları iki katından fazla. Ancak, 2000’li yılların başında sera gazı seviyeleri açıklanamayacak kadar düzleşti. 2007’de metan seviyeleri yine gizemli bir şekilde yükselmeye başladı. Sükunet ve müteakip artış, metan üreten mikropların bolluğundan Sovyetler Birliği’nin çöküşüne kadar değişen açıklamalarla şaşkın bilim adamları.
Bu öneriler, metan atmosfere girdikten sonra ne olacağını hesaba katmadı. Havadaki metan moleküllerinin çoğu, hidroksil ile kimyasal reaksiyonlar sırasında parçalanmadan önce yaklaşık on yıl sürer. Metan yıkımında hidroksil izlemek zor olsa da, moleküller o kadar reaktiftir ki, bir kimyasal reaksiyona girmeden önce oluşumdan sonra bir saniyeden daha az süre hayatta kalırlar.
Collo’nun Boulder’deki Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi Yer Sistemi Araştırma Laboratuvarında atmosferik bir bilim adamı olan Stefan Schwietzke, bu araştırmaların sonuçlarına göre gizemli metan yükselişini açıklayan yeni bir bükülme getirdiğini belirtti. “Temel olarak bu çalışmalar yeni bir solucan kutusu açıyor ve solucanlarda sıkıntı yok” dedi.
– İki ayrı ekipler tarafından yürütülen rağmen Rigby başkanlığındaki bir ve atmosferik bilim adamı Alex Turner tarafından diğer Harvard Üniversitesi – yeni çalışmalar zaman içinde hidroksil konsantrasyonlarını izlemeye aynı dolambaçlı bir yaklaşım kullanılır.
Her iki ekip de, Montreal Protokolü tarafından yasaklanmadan önce çözücü olarak kullanılan ozon tüketen bir madde olan metil kloroformu izledi. Metan gibi metil kloroform da hidroksil ile reaksiyonlarda parçalanır. Metan’dan farklı olarak, metil kloroformun emisyon oranlarının izlenmesi oldukça kolaydır, çünkü kimyasal tamamen insan yapımıdır.
1980’lerden beri toplanan metil kloroform ölçümleri incelendiğinde, hidroksil konsantrasyonlarının muhtemelen zamanla sallanarak garip duraklamaya ve atmosferik metan konsantrasyonlarının yükselmesine katkıda bulunduğu ortaya çıkmıştır. Rigby, hidroksil seviyelerinin değişip değişmediğini veya sabit kalacağından emin olmak için, metan ve metil kloroformun bölgesel emisyonlarına daha ayrıntılı bir bakış atması gerektiğini söylüyor.
Neden hidroksil seviyeleri düşmüş olabilir de belli değildir. Turner ve meslektaşları, metil kloroform gibi ozon tüketen maddelerin yasaklanmasının sebep olabileceğini belirtti. Şu an iyileşmekte olan ozon tabakası ( SN: 12/24/16, s.28 ), hidroksil oluşumunda önemli bir bileşen olan bazı morötesi ışınları bloke eder. Hidroksil değişiminin nedeninin belirlenmesi, iklim bilimcilerine ileride metan seviyelerinin nasıl davranacağını daha iyi tahmin etmesine yardımcı olabilir.
Alıntılar
M. Rigby ve diğ. Son metan gelişiminde atmosferik oksidasyonun rolü . Ulusal Bilimler Akademisinin Proceedings . Çevrimiçi olarak, 17 Nisan 2017 yayınlandı. Doi: 10.1073 / pnas.1616426114.
AJ Turner ve ark. Atmosferik metan ve hidroksilin on yılda bir eğilimlerine neden olan belirsizlik . Ulusal Bilimler Akademisinin Proceedings . Çevrimiçi olarak, 17 Nisan 2017 yayınlandı. Doi: 10.1073 / pnas.1616020114.