Büyük ölçekli Devlet Silahlanma Programı-2020, iç savunma sanayinin gelişmesine ciddi bir ivme kazandırdı. Ancak Suriye'deki savaş, Rus yapımı silahlar için “mükemmel bir reklam yaptı”. Son yıllardaki zor ekonomik durum koşullarında, kesin olarak, ithalat için teslim edilen askeri-sanayi kompleksinin gelecekteki kalkınmanın en önemli “büyüme noktalarından” biri olabilecek ürünleridir. Ancak bunun için rekabeti ciddi rakiplerden kazanmak zorundasınız.
Suriye'deki savaş, Sovyet ve Rus silahları için güçlü bir reklam yaptı. Sovyet tasarımlarının modası geçmiş silahları ve askeri teçhizatı bile, yüksek savaş özelliklerini, eşsiz güvenilirliklerini gösterdi ve ikincil silah pazarında son derece popüler hale geldi. Batılı ortaklarımızın Suriye'deki Rus ordusundan izlenimlerini tarif edersek, bu sadece bir kelimeyle açıklanabilir - “sersemlet”.
Bununla birlikte, yakın gelecekte Suriye, Rusya’daki belirgin askeri başarılara rağmen, yeni bir üretim modeline geçmek ve kendi ümit veren teknolojilerini edinmek zorunludur.
Ülkenin dünya standartlarında bir entelektüel ve teknolojik merkez haline gelmesi ve liderlerin arasındaki boşluğun üstesinden gelmek için “kalkınmanın köşelerinin kesilmesi”, kendilerini insanlık medeniyetinin bir sonraki gelişim döngüsünde hemen yeni teknolojik devrimin kökeninde bulması gerekiyor.
Ekonomideki yapısal değişimlerin lokomotifi ülkenin savunma sanayii olabilir. Suriye kampanyası, iç savunma sanayinin etkinliğinin ikna edici bir örneğidir.
2015-2017 yıllarında, Suriye Arap Cumhuriyeti’ndeki savaş sırasında, 200’ten daha fazla silah ve askeri teçhizat örneği Rus Silahlı Kuvvetleri tarafından test edilip test edildi. Temel olarak, silah belirtilen taktiksel ve teknik özellikleri doğruladı.
Ancak ondan fazla örnek hala terk edilmek zorunda kaldı. Gerçek dövüş testine dayanamadılar.
Bununla birlikte, çok daha olumlu örnekler var. Özellikle, yükseltilmiş yüksek hassasiyetli 152-mm kabuk "Krasnopol" 15 km üzerinde bir mesafeden "cihat mobil" militanlar emin vuruşlar gösterdi. Ayarlanabilir havacılık KAB-500 ve KAB-1500 bombaları bir metrelik bir özledim. Bir gece savaşında modern navigasyon ve hedef tayinini kullanan Rus tankerlerden biri altı tanklar cihatçılar.
“Kalibre-Denizaltı” tipinde füzeler ateşleyen Rus denizaltıları sırasında, Akdeniz'deki denizaltılarımız NATO’nun etrafını çevreleyen NATO gemileriyle çevriliydi, Rusya Savunma Bakanlığı koordinatları şimdiden ortaklara fırlattı.
Füze fırlatmak için Rus denizaltıları yükselişe geçti ve sonra battı. Bundan sonra NATO gemilerinin gözlem araçları neredeyse derhal Akdeniz'in derinliklerinde kayboldu.
Yayında sadece bir şanzıman vardı: “Rus teknesi nereye gitti? Bu sadece bir kara delik! ”
Rus tanklarına gelince, küçük silahlar, özel harekat teçhizatı askerleri zorlar, şunu söyleyebiliriz: Suriye'deki bir şey modern savaşın gerekliliklerine getirildi, sıfırdan ve uzun vadede birçok şey yeniden yaratıldı ve daha önce kaybedilenlerin bir kısmı yeniden yaratıldı. Ek olarak, her tür doğaçlama patlayıcı cihazın, özellikle de trinitrotoluen ile doldurulmuş büyük gaz tüplerinin yok edilmesinde büyük bir tecrübe kazanılmıştır.
Suriye'deki savaştan sonra, iç havacılık, deniz ve zırhlı araçlar, küçük silahlar ve robotik için emir akışı keskin bir şekilde arttı. Şu anda, Su-34 uçağı için talepte inanılmaz bir patlama var.
Bazı ülkeler Suriye'deki uluslararası terörle mücadele deneyimine dayanarak silahlı kuvvetlerin inşasına kavramsal yaklaşımlarını yeniden yapılandırmaya başlamıştır.
Dahası, ordu oyunları organizasyonunda bile bizi taklit etmeye başlıyorlar. Mayıs ayında 7'tan 12'e, Alman Grafenwehr'deki (Grafenwoehr) 7 ABD Ordusunun Eğitim Komutanlığı eğitim merkezinde düzenlenen Avrupa Güçlü Mücadelesi Mücadelesinin NATO tank biatlonunu hatırlamak yeterlidir. Ancak, olayın ölçeği benzer Rus biatlonuyla karşılaştırılamaz.
Rus silahları, yurtdışında geleneksel olarak artan talebin tadını çıkarmaya devam ediyor ve Suriye buna büyük ölçüde katkıda bulundu. Bu çerçevede, dünyadaki sadece iki ülkenin modern silahların tamamını ürettiğine dikkat etmek önemlidir - bu Rusya ve ABD'dir.
Rusya, dünyadaki silah ihracatında geleneksel olarak ikinci sırada yer almaktadır. Bugün silah ve askeri teçhizat pazarı şu şekildedir: ABD -% 33, Rusya -% 23, Çin -% 6,2, Fransa -% 6, Almanya -% 5,6, diğer ülkeler -% 26,2.
2020 tarafından uzmanlara göre, pazar kapasitesi 120 milyar dolara kadar çıkabilir.
Ana silah ithalatçıları şu anda Hindistan -% 13, Suudi Arabistan -% 8,2, BAE -% 4,6, Çin -% 4,5, Cezayir -% 3,7, diğer ülkeler -% 66. Rus silahlarının ana alıcıları şimdi Asya-Pasifik bölgesi, Yakın ve Orta Doğu ve Kuzey Afrika ülkeleridir.
Son zamanlarda, dünya silah piyasasında helikopterler, hava savunma sistemleri ve denizcilik ekipmanı dahil askeri uçak alımlarında bir artış oldu. Uzmanlara göre, silah ve askeri teçhizat alımı yapısındaki 2025'e göre, havacılık% 55 ve aşağıdaki deniz teçhizatını işgal edecek - sadece% 13.
Aynı zamanda, Çin, Hindistan, Güney Kore, Brezilya ve hatta Belarus'tan iç silahlarda artan bir rekabet var. Bununla birlikte,
Rusya Federasyonu’nun silah ve askeri teçhizat ihracatı on yılda ikiye katlandı. 2007’te 7,5 milyar dolar, 2016’te ise 15,3 milyar dolar.
Rosoboronexport'un sipariş defteri günümüzde 50 milyar doları aşıyor (sözleşme şartları 3'ten 7 yıllarına kadar).
Başlıca müşterilerimizden beşi şöyle: Cezayir (% 28), Hindistan (% 17), Çin (% 11), Mısır - (% 9), Irak (% 6). Tedarik edilen ürünlerin yaklaşık yarısı - havacılık, başka bir çeyrek - hava savunması.
En umut verici Asya-Pasifik bölgesinde ana ortaklarımız: Hindistan, Çin, Vietnam, Malezya, Endonezya, Myanmar, Bangladeş, Tayland.
Öncelikli alıcılar arasında - Çin. Bu ülke, Triumph C-400 SAM ve Su-35 uçaklarını ilk alan ülke oldu.
Rus silahlarının geleneksel alıcısı Vietnam'dır. Ancak, Rus üreticiler zaten ABD, İsrail ve diğer askeri teknik işbirliği üyelerinin 20'leri ile rekabet ediyorlar.
Vietnam ve Asya-Pasifik Bölgesi'ndeki ve genel olarak silah ve askeri teçhizat pazarındaki rakipleri atlamak için ülkemizin hem sivil hem askeri alanlarda geçerli olan yüksek teknolojili çift kullanımlı teknolojilere odaklanması gerekiyor. Bu, yaratılma maliyetini büyük ölçüde optimize edecektir.
Bu tür teknolojilerin kapsamı nükleer (gelecekte ve termonükleer) enerji mühendisliği, robotik ve yapay zeka, havacılık ve uzay endüstrisi, motor yapımı, malzeme bilimi, otomatik kontrol sistemleri, biyomedikaldir.
Aslında, bu, Rus savunma sanayinin “ikili kullanım” teknolojilerine dayanan ekonominin reel sektörünün temelidir. Yerli sanayinin bu şekilde gelişmesi bugün en uygun gibi görünüyor.