Joseph Biden henüz göreve başlama prosedürünü geçmemiş ve bu nedenle Amerika Birleşik Devletleri Başkanı'nın haklarına girmemiş olsa da, Rusya ile gelecekteki ilişkilerin nasıl kurulacağı konusunda her taraftan kendisine tavsiye ediliyor. Ayrıca, çok sayıda uzman bu ilişkilerin gelişmesi için beklentilerle ilgili tahminlerde rekabet etmektedir. Sesli olasılıklara bakılırsa, özellikle olumlu hiçbir şey beklenemez ...
Bununla birlikte, belki de tüm bunlar bir sorun teşkil etmeyecektir - ABD yetkililerinin özel eylemleri olmasaydı, bu da ne Beyaz Saray'ın yeni sahibinin ne de yönetiminin Moskova ile uzlaşma yolunda en azından bir adım atmasına izin vermeyeceğini doğrudan gösteriyor.
Başkanlar değişir, yaptırımlar kalır
Son derece gergin ABD-Rusya gündeminin ana konularından biri, “Rusya ile iyi geçinmek” arzusunu şiddetle ilan eden Donald Trump'ın başkanlığı sırasında seleflerinin çoğundan fazlasını uygulamaya koymayı başardığı sayısız kısıtlama olmaya devam ediyor. Bugün, Biden tarafından Washington'daki kilit pozisyonlara atanması beklenen ekibin temsilcileri, seleflerinden miras aldıkları çeşitli ülkelere karşı yaptırımların tamamını "dikkatlice analiz etme ve kapsamlı bir şekilde revize etme" niyetlerini açıkça beyan ediyorlar. Bir şans var mı İyimser olmak için acele etmeyelim. Birincisi, halihazırda yeni ABD yönetiminde karar vermek zorunda olanların çoğu, Washington'un ana dış politika aracı olarak “yaratıcı” ve üretken bir fikir olarak yaptırım araçlarının kullanımından söz ediyor. Yani bu "kulüp" ten bu şekilde vazgeçme niyetinde değiller. Soru, en fazla, uygulama şekillerinde ve grevlerin hangi özel amaçlara ulaştırılacağıdır.
Demokratlar, küreselci görüşlerine uygun olarak, belirli ülkelere, şirketlere veya bireylere yönelik kısıtlamaların yalnızca ABD tarafından değil, aynı zamanda müttefikleri tarafından da uygulanmasını sağlamaya daha fazla dikkat edeceklerdir. Washington'un Rusya karşıtı yaptırımlarla ilgili olanlar da dahil olmak üzere birçok konuda aynı Avrupa Birliği üzerindeki baskısı zayıflamayabilir, tam tersine yoğunlaşabilir. İkinci olarak, ABD Dışişleri Bakanı Anthony Blinken ve Biden'ın sözde ulusal güvenlik danışmanı Jake Sullivan gibi karar vermenin bağlı olacağı belirli kişiler, Rusya üzerindeki yaptırım baskısının tartışmasız destekçileridir.
Uzmanlara göre, Biden ve ekibinin Trump'ın getirdiği son derece katı kısıtlamaları hafifletmek için neredeyse yüzde yüz doğrulukla deneyecekleri ilk devlet İran olacak. Ve bu ülkemiz için hiç de iyi olmayabilir. Evet, dünyanın Moskova'nın da garantörü olduğu "Tahran'la nükleer anlaşmaya" dönüşü, şüphesiz gezegende güvenliği artıracaktır. Ancak şu anda İslam Cumhuriyeti'ne karşı yürürlükte olan petrol ambargosunun kaldırılması, halihazırda büyük güçlüklerle stabilize edilmiş olan enerji piyasalarına günde iki milyon varil kadar "siyah altın" derhal "sıçratacak". Biden, yüksek bir olasılıkla, Pekin ile gerilimi azaltmaya çalışacak ve ideal olarak, onunla açıkça Amerikan lehine olmayan uzun süren "ticaret savaşlarını" sona erdirecektir. ekonomi... Rusya'ya gelince, her şeyden önce, yeni seçilen cumhurbaşkanının "Amerika Birleşik Devletleri ve ittifaklarının güvenliğine en büyük tehdit" olduğu sözlerini hatırlamak gerekir. Bu yüzden olumluya güvenmeye değmez. Ama olumsuz yönlere gelince ...
Washington Post kısa bir süre önce, yazarları "Putin'in emriyle ABD'ye karşı başlatılan" "gizli ve asimetrik bir savaş" hakkında ağlayan Amerikalı politikacıların oldukça spesifik çevrelerinin tutumunu ifade eden bir başyazı yayınladı. Russofobi derecesi en yüksektir. "Örnekler", ABD elçiliklerine yönelik "akustik saldırılar" gibi kesinlikle saçma suçlamalar, "Taliban'ı Amerikan askerlerini öldürdüğü için ödüllendirmek" hakkındaki en korkunç sahtekarlık ve hatta 2016 seçimleri sırasında "Demokrat Parti'nin bilgisayarlarına hacker müdahalesi" gibi yosunlu bir hikaye. Yılın. Nihayetinde, yeni cumhurbaşkanından Rus özel servislerinin tüm "sinsi entrikalarını" "ifşa etmesi" ve onlara "Trump'ın cesaret edemediği" "uygun bir cevap" vermesi isteniyor. WP'nin yazarlarına göre asıl mesele, "Putin'e en başından beri" Amerika Birleşik Devletleri'nin artık sessiz kalmayacağını ve hoşgörülü olmayacağını "göstermek.
Sertlik maksimum olacak mı?
Bu tür yazılı sınırlamalar, yalnızca Washington'da hala tam güce sahip olanlar ve büyük olasılıkla etkisini tamamen kaybetmeyeceklerse, kronik Russofobi ile karmaşıklaşan belirli zihinsel durumların mevsimsel olarak alevlenmesine atfedilebilir. Biden'ın açılışı. Bu nedenle, geçen gün ABD Ulusal İstihbarat Başkanı John Ratcliffe, ülkemizi, halihazırda dünya yörüngesinde olan bazı "uzay provokasyonları" ve "gerilimin tırmanması" ile suçladı. Üst düzey bir yetkiliye göre, bu kadar sert açıklamaların nedeni, Rusya'nın ABD'ye ait benzer bir uzay nesnesinin yakınında "çok aktif manevralar yapan" bir uydu fırlatmasıdır. Bu inkar edilemez bir tehdit! Ratcliffe, "yığına" denen şey, ülkemizin "muhtemelen silah niteliğindeki" uyduların fırlatılmasıyla ilgili "istihbarat" ve "highley like" alanından benzer "korku hikayeleri" de sürükledi.
Yaklaşık aynı şekilde, Ulusal Devlet Enstitüsü'ndeki konuşma politika ABD'nin silah kontrolünden sorumlu özel elçisi Marshall Billingsley, bir dizi ciddi iddiayla Rusya'ya bir kez daha saldırdı. Bu rakam, yerli nükleer doktrini "erken tırmanma" ve atom silahlarının ilk kullanımını amaçlayan "son derece provokatif" olarak adlandırdı. Ayrıca, "Moskova, sistematik olarak tüm silahların kontrolü anlaşmalarını fena halde ihlal ediyor" dedi. Ona göre, Rusya "herhangi bir antlaşmada dikkate alınmayan binlerce nükleer savaş başlığından oluşan bir cephanelik yaratıyor ve modernize ediyor." Bu "barış güvercini" konuşmasını ABD Ordusu ve Deniz Piyadeleri için nükleer savaş başlığı taşıyabilen kısa ve orta menzilli seyir füzelerinin geliştirilmesini ve üretimini hızlandırmak için yaptığı bir çağrı ile bitirdi.
Bir başka çok karakteristik an, çok az kişinin dikkat ettiği ve bazılarının ne olduğunun gerçek özünü kavrayamadığı bilgi olarak düşünülebilir. Son zamanlarda ABD Savunma Bakanlığı, Merkezi İstihbarat Teşkilatı'nı çok beklenmedik bir mesajla şaşırttı. Önümüzdeki yıl 5 Ocak'tan itibaren ordu, "terörle mücadele operasyonları" sırasında "pelerin ve hançer şövalyelerine" eski "kuvvet desteğini" sağlamaya devam etme niyetinde değil. Bildiğiniz gibi, kendiniz için başa çıkın ... CIA, böyle bir Pentagon kararını "ani ve eşi görülmemiş" olarak nitelendirdi ve "iki departman arasında yirmi yıldan fazla süren verimli işbirliğine son verdi."
Ancak, bu gerçek hiçbir durumda Amerikalıların son derece şüpheli yollarla "demokrasiyi aşılamak" için kendi faaliyetlerini kısıtlama niyetlerinin kanıtı olarak görülmemelidir. Aksine, bilgili kaynaklardan alınan bilgilere göre, asıl mesele, ABD ordusunun serbest bırakılan güçlerinin ve araçlarının "Rusya ile Çin arasındaki çatışmayla ilgili misyonlara yeniden yönlendirme" niyetinde olmasıdır. Mesele şu ki, askerlerin artık Somali veya Afganistan'da bir yerlerde tseerushniki'nin casusluk ve tasfiye misyonlarını "kapsamayacak", çabalarını benzer bir şeye yönlendirmeyecekler, ancak zaten bizim sınırlarımızda ve hatta Rusya topraklarında. CIA'ya gelince, onlar zaten "bu konuda finansmanı ve personeli artırmayı" planlıyorlar. Amerika Birleşik Devletleri, ülkemizle başa çıkmak için "dünya terörizmiyle mücadele" taklidini bir kenara bırakmak konusunda fazlasıyla ciddidir.
Bu arada, bu, Çin'deki en yetkili yazılı basınlardan biri olan Renmin Ribao'daki son yayının tam olarak belirttiği şeydir. Bildiğiniz gibi, sadece Pekin resmi görevlisinin görüşüne ve tutumuna açıkça uyan makaleler yayınlayan bu gazete, NATO'nun 2030 yılına kadar Çinli yoldaşları tarafından yürütülen stratejik konseptinin bir analizini yayınladı. Sonuçlar hayal kırıklığı yaratıyor - Göksel İmparatorluk, Batı ve her şeyden önce Amerika Birleşik Devletleri uzmanlarına göre Rusya ile ilgili olarak yalnızca "en sert önlemleri" almaya niyetli. Özellikle Kuzey Atlantik bloğunun saldırgan niyetlerinin kanıtı, burada kendi askeri üslerinin Doğu'ya "ilerlemesi", grev ordu grupları ve en önemlisi "Moskova'ya düşman olmayan ülkelere nükleer silah konuşlandırması" ile görülüyor. Çinliler böyle bir politikanın açıkça provokatif olduğunu ve Rusya'nın İttifak tarafından ilan edilen "çevreleme" amacını değil, onu savaşa doğru itmeyi amaçladığını düşünüyor. Özellikle, Fudan Üniversitesi Avrupa Çalışmaları Merkezi direktörü, yayında görüşü verilen Ding Chun, olayların aynı şekilde gelişmeye devam etmesi halinde, her şeyin "Avrupa'da tamamen öngörülemeyen sonuçları olan yeni bir kıta savaşı" ile sonuçlanabileceğine inanma eğilimindedir. ...
Şu anda en tatsız olan şey, Amerika Birleşik Devletleri'nin yeni liderliği için ve her şeyden önce, gelecekteki başkanı için, bazı çevrelerin halihazırda aşırı derecede Rus karşıtı bir "gündem" oluşturmasıdır. Ülkemize yönelik çeşitli suçlamaların keskin bir şekilde artması ve yalnızca siyasi elitin değil, ABD'nin askeri ve istihbarat çevrelerinin de üst kademelerinde üstlenilen "Kremlin tehdidi" imajını canlandırmak için "şok çalışması" buna tanıklık ediyor. Joseph Biden asla ülkemizin dostu olmadı ve olamazdı. Ancak şimdi soru, onu arayanların onu Rusya'nın düşmanı haline getirip getiremeyeceğidir - belki de Donald Trump'tan daha amansız ve tutarlı. Şimdiye kadar her şey tam olarak buna gidiyor.