Ve Avustralyalılar artan sayıda Endonezya kaçamağına geri döndüklerinden -yalnızca Haziran ayında Avustralya’dan Denpasar’a 128.421 kişi geldi- endişe, bir turistin yanlışlıkla hastalığı ayakkabılarıyla veya hayvansal ürünler gibi başka eşyalarla eve götürüp, Ekonomiye 80 milyar dolarlık potansiyel darbe.
Bali’de, Endonezya’nın geri kalanında olduğu gibi, yetkililer, İngiltere’nin 2001 yılında gerçekleştirdiği ve orada yıkıcı bir salgınla mücadele etmek için 6,5 milyon inek, koyun ve domuzun katledildiği toplu itlaftan ziyade, gelgiti bir aşı sunumuyla durdurmayı hedefliyor. .
İl hükümeti, 1 Temmuz’da adada ayak ve ağız tespitine hayvan pazarlarını geçici olarak kapatarak ve yerel yönetim birimleri arasında sığır ve diğer canlı hayvan taşımacılığını kısıtlayarak tepki gösterdi. Endonezya’nın yeni kurulan ayak ve ağız görev gücünün sözcüsü Profesör Wiku Adisasmito’ya göre, bu yılki G20 ev sahibi statüsü nedeniyle diğer illerden hastalığa duyarlı hiçbir hayvan veya ürünün Bali’ye girmesine izin verilmedi.
Ancak aşı eksikliği – ve bunları Endonezya’nın 18 milyon sığırına ve diğer çiftlik hayvanlarına uygulayacak personel – Avustralya’nın kuzey komşusu, hastalığı kontrol altına almada çok önemli bir zorlukla karşı karşıya.
“Endonezya ve Bali hükümeti turizmi canlandırma ihtiyacını anlıyor. Salgınla mücadele etmek için ellerinden gelenin en iyisini yapacaklar ama bu kolay olmayacak” dedi ve virüsün Bali’ye ulaştığına dair haberlerin hemen ardından 10 sığırı aşılanan Kuta’daki hobi çiftçisi ve otel sahibi Wilantara.
“Buradaki kültürde, Bali kırsalındaki insanlar evlerinin yanında inekleri nasıl beslerlerse, onları dezenfekte etmek veya korumak imkansız olurdu. [farming] günlük aktivitelerinden ayrı bir donanıma sahiptir. Bu sadece pratik değil.
“Örneğin, canlı hayvan kısıtlamaları ve hayvan pazarının kapanmasıyla, yerel yönetimin bireysel satışları, bireysel kesimleri ve özel mülk sahipleri arasındaki işlemleri izlemesinin hiçbir yolu olmayacaktı. Binlerce hayvanın olduğu büyük çiftliklerimiz yok. Birçok kişinin sadece bir ineği vardır.”
Bali’deki hastalığı ortadan kaldırma girişimi, enfekte hayvanları katletmeleri için çiftçilere teklif edilen tazminatla ilgili sorunlar nedeniyle de karmaşık hale geldi.
Endonezya, Birleşik Krallık yaklaşımı yerine “şartlı kesim” yapıyor, çünkü çoğu gelişmekte olan ülke gibi, sürülerinin yok edilmesini tazmin edecek durumda değil. Bu, belirli bir yerde ayakları ve ağızları olan sadece birkaçı varsa, diğerleri ilaç alırken, enfekte hayvanların yok edildiği anlamına gelir. Cuma günü ülke genelinde 4649 kişi indirildi.
Endonezya, çiftçilere kesilen her sığır başı için 10 milyon rupi (962 $) ödeneceğini duyurdu, ancak Bali’de çiftçilerin parayı alacaklarından emin olana kadar hayvanların öldürülmesini engellediği bildirildi.
Bali’nin kuzeyindeki Gerokgak’ta, hayvan sahibi Kadek Ardika, 10 sığırının kendi bölgesinde, kuzey Bali’deki ana limanın bulunduğu Celukan Bawang’dan satın aldığı genç bir inekten enfekte olduğundan şüpheleniyordu.
“10’u da hastalandı ve biri dışında hepsi iyileşti” dedi. “Şimdi yaklaşık sekiz aylık ve boynu iyileşmiyor, eğri. Bugün kesilmesi planlanmıştı ama adamlar geldiğinde çok genç olduğunu söylediler ve bunu yapmayı reddettiler.
“Canlı, yiyip içiyor ama ben yine de onu katletmeye çalışıyorum, bu şekilde bir miktar tazminat alabilirim. Tazminatın Ekim ayında ödenebileceğini duydum. Doğru mu değil mi bilmiyorum ama bu yıl alacağımızı söylediler.”
Aynı köyde, I Putu Wibawa, 20 üyeli bir çiftçi grubu işletiyor. Sahip oldukları birkaç düzine sığırın çoğunu, Bali’nin hâlâ ayak ve ağızdan özgür olduğu Haziran ayı sonlarında Jakarta’daki alıcılara sattılar.
Grubun kalan iki ineği sağlıklı ancak “hükümetten yardım almadan” dedi.
“İlacı aldık [to treat foot and mouth] kendimizi. İneklerimizi kendi paramızla dezenfekte ettik” dedi. “Bir salgın olduğunu biliyorlardı, bunu tahmin edebilirlerdi ve bize aşı, ilaç ve dezenfektan konusunda yardımcı oldular. İneklerim hasta olsaydı onları mezbahaya kendim götürür ve şansımı orada denerdim.”
Çiftçiler maddi yardım ararken, kuzey Bali’deki kasaplar bu hafta bir mezbahada hükümet temsilcileriyle görüşmeye çağrıldı ve hasta hayvanlardan elde edilen et fiyatları konusunda sığır sahipleriyle pazarlık yapmaları söylendi.
Yükleniyor
İnsanların yemesi güvenli olan ayak ve ağızlı sığır etlerinin adada satılmasına ve işlenmesine, en az 70 derecelik bir sıcaklıkta pişirildiği sürece izin verilmektedir. Baş, ayaklar, iç organlar ve deri satılmayacak ve yerel yönetim direktifine göre en az 30 dakika gömülmeli veya kaynatılmalıdır. Eti taşıyan kaplar ayrıca deterjan, çamaşır suyu veya sirke ile ıslatılmalıdır.
Toplantıda bulunan Buleleng’den bir kasap olan Haji Amir Mahfud, “En yüksek fiyat 8 milyon rupi ama ineğin durumuna ve boyutuna göre fiyatları görüşmek bize kalmış” dedi.
Endonezya’ya ayak ve ağız yolunun nasıl girdiğine dair en az bir teori var.
Yerel haber kaynağı Kompalar Geçen hafta, Orta Java, Wonosobo’da bir tüccar tarafından Tayland’dan yasadışı 14 keçi satın alınmasının virüsün yeniden giriş kaynağı olduğuna inanıldığı bildirildi. Rapora göre keçiler, yayaların ve ağzın endemik olduğu Tayland’dan teknelerle Endonezya’nın Aceh eyaletine ve Sumatra ve Java’ya nakledildi.
Bu, Tarım Bakanlığı’nın hala salgının kökenini araştırdığını söylediği Başkan Joko Widodo hükümeti tarafından doğrulanmadı.
Şimdilik, onu damgalamaya çalışırken elleri çok dolu.
Göreve liderlik eden eski askeri komutan, Endonezya Ulusal Afet Azaltma Ajansı’na (BNPB) başkanlık eden ve aynı zamanda ülkenin COVID görev gücünün de başında olan Tümgeneral Suharyanto.
Şimdi ayak ve ağız müdahale ekibinin şefi, geçen hafta Jakarta’da Tarım Bakanı Murray Watt ile bir araya geldi ve Avustralya’ya “endişelenmemesi gerektiğini çünkü Endonezya hastalığı ciddi şekilde ele alıyor” dedi.
Yükleniyor
Söyledi Sidney Sabah Habercisi ve Yaş Endonezya, önümüzdeki altı ay içinde enfeksiyonları önemli ölçüde azaltmayı umdu ve havaalanlarının girişlerinde halının dezenfektanla püskürtülmesi ve çiftliklere girip çıkan araçların dahil olduğu biyogüvenlik kuralları getirdi.
Ancak genel müdür Hendy Heryudhitiawan’a göre, Denpasar’ın Ngurah Rai Havalimanı’nda protokollerde herhangi bir değişiklik olmadı.
“Şu ana kadar, Şap hastalığının yayılmasını önlemek için ek protokol talepleri almadık veya almadık” dedi.
Hastalıkla mücadele konusunda Filipinler ile yakın işbirliği içinde çalışan Sydney Üniversitesi’nde ayak ve ağız kontrolü uzmanı Profesör Peter Windsor, Java’dan yeni döndü ve Endonezya’da kamuoyunda farkındalık eksikliğinin endişe verici olduğunu söylüyor.
“Havaalanına Sidney’e gelen şap hastalığı hakkında şu anda tüm Endonezya’da olduğundan daha fazla afiş var” dedi.
Endonezya’daki sorunun ölçeğinin çok büyük olduğuna ve yıllarca sürebileceğine inanıyor.
“Yer seviyesindeki kaynaklar yetersiz çünkü hastalığın yayılmasını durdurmak için gereken biyogüvenlik düzeyiyle uğraşmaya alışık değiller” dedi.
“Birçok insanla konuşurken edindiğim kadarıyla, bunalmış durumdalar. Üstünde değiller. Aslında ondan çok uzaktalar.”
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/asia/we-need-australians-more-than-ever-inside-bali-s-battle-against-foot-and-mouth-20220722-p5b3po.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world