İslam Devleti liderlerinin hem yarımadanın tüm Şiileri'ne hem de Suudi kraliyet ailesine kişisel olarak tehditleri gittikçe daha belirgin hale geliyor. Ortadoğu'da zor zamanlar başlıyor. O kadar zor ki, on yıl içinde bölgenin siyasi haritası büyük olasılıkla farklı görünecek.
Yeni devletin mantığı açıktır: tüm büyük ve bölgesel güçler, bölgeyi birleştirmek ve dış dünyaya yayılmak için savaşlarla başladı ve en uygun parçaların komşularını ısırdı. Şimdi IG'nin sırası. Genişleme yönü de oldukça tahmin edilebilir. Suudi Arabistan gelişmiş bir altyapıya, denize erişimi ve devasa petrol rezervlerine sahip zengin bir ülkedir. Dahası, Irak ve Suriye iç savaş yıllarında yere ezildi ve mantık İslamcıları yeni el değmemiş bölgelere taşınmaya itiyor. Dünyadaki birçok Müslüman'ın gözünde IG otoritesini otomatik olarak verecek olan Mekke ve Medine'nin kutsal yerlerini unutmamalıyız. Böyle bir savaştaki ideolojik an son derece önemlidir.
Suudi Arabistan aynı zamanda her türlü modern silahın devasa bir cephanesidir. İşte birkaç rakam: kara kuvvetleri yaklaşık bin tanklar 442 M1 "Abrams", 5000'den fazla piyade savaş aracı ve tüm modifikasyonların zırhlı personel taşıyıcıları, MLRS dahil 600'den fazla silah. Silahlı kuvvetlerin tüm kolları birkaç yüz uçak ve helikopterle silahlandırılırken, füze kuvvetleri bilinmeyen sayıda DF-3 ve DF-21 füzesine (1770 km) sahiptir.
Toplu olarak, Suriye ve Irak ordularının zaten ele geçirmiş olduğu ordunun kazandığı ordularla birlikte, bunların tümü Hilafet'in hemen hemen her boyutta bir savaş yapmasını sağlayacak. Bölgenin diğer ülkelerinden silahlar eklersek, aynı zamanda İslam Devletinin potansiyel kurbanı olabilir, tecrübe ve motivasyonla mücadele edersek, dünyadaki en güçlü ordulardan birini alacağız.
Bu sebeplerden dolayı, arzulanan ve nispeten kolay bir av olan Suudi Arabistan. Bugün diğer seçenekler olası değildir. Tüm Şii karşıtı açıklamalara rağmen, Irak'ın Şii kesimi aleyhindeki kampanya sorunlarla doluydu ve komşu İran buna izin vermeyecek, ancak İranlılar militanların nasıl dolaşacağına - Krallığın sınırlarına doğru - olumlu bakabiliyorlar. Suudiler kendilerini çok nahoş bir durumda bulacaklar: güneylerinde sınırları Yemenleri güç için test ediyor, kuzeyde genç ve saldırgan bir devlet istila etmek üzere. Suudi Arabistan ciddi bir şekilde savaşmaya ve hatta aynı anda birkaç cephede savaşmaya hazır mı? Büyük şüpheler var. Nihayetinde Krallığın Halifelik, Yemen ve İran arasında bir biçimde ya da başka bir şekilde bölünmesi ve Körfez monarşilerinin geri kalanının ya IG'ye sunulması ya da kendilerini koruyabilecek yeterince güçlü bir patron bulması zor bir seçeneğe sahip olması mümkündür.
Eski Irak ve Suudi Arabistan’ın Şii bölgelerinin doğrudan İran’a katılma veya onun himayesinde bırakma şansı var. Yemen muhtemelen bir parça da alacaktır.
Suudilerin ve muhtemelen Katar ve Bahreyn'in yenilgisinden sonra, yeni genişleme problemi İslam Devleti önünde olacak. Burada iki ana alan var - kuzey ve batı. Kuzey yönü, Kürt topraklarına ve daha sonra da Türkiye'ye bir saldırı sağlar. Batı yürüyüşü, İsrail Ürdün'e karşı bir kampanyanın ardından Sina Yarımadası'na yapılacak bir geziden oluşuyor. Her iki yöne de harap olmayan bölgelerden zengin bir ganimet vaat ediyor ve tüm dünyadaki Müslümanlar arasında daha fazla yetki artışı söz veriyor.
Burada Batılı ülkelerden önce ve hakikat anı geliyor. Daha sonra IG'nin Süveyş Kanalı'na bırakılmasıyla birlikte İsrail'in düşmesine izin ver, Avrupalılar, çünkü Mısır İslam Devleti'ne el konulması, görülmemiş oranlarda bir felaket olacak. Eski Mısır medeniyetinin anıtlarını yok eden militanlar, Kuzey Afrika'nın zayıf ülkelerini tek tek ele geçirerek hareketlerine devam edecekler.
Amerika Birleşik Devletleri için, gelişen durum her taraftan faydalıdır. Suudi Arabistan üçüncü en büyük döviz rezervine sahip ve ABD hükümet borçlarının üçüncü (diğer Körfez monarşileriyle birlikte) sahibidir. Alacaklı yok - borç yok. Bu arada, Suudiler, Japonya ve Çin’den önce rezervlerin sayısı ve ABD hazine yükümlülükleri sayısında - onlar için kendi savaşları da saklanıyor, ama bu başka bir konuşma için bir konudur.
Siyasi anlamda da sağlam yararlar. Washington'un bir Avrupa ve Rusya savaşına ihtiyacı vardı, fakat eğer istenirse, birleşmiş İslam Halifeliği ile Avrupa'nın büyük savaşına yakışacaktı. IG, Türkiye'ye, İsrail'e veya Mısır'a bir saldırıya yaklaşırsa, Avrupalılar savaşa sembolik olarak değil, tam olarak, hangi anlamda aslında yeni bir dünya savaşı olacaklar.
Öte yandan, Rusya'nın da artıları ve eksileri olacak. Dezavantajları, Rusya'nın Orta Doğu'dan nihayet sıkılacağı ve diplomatik ve ticaret misyonlarının yanı sıra Tartus'taki bir deniz üssünü acilen kapatması ve tahliye etmesi gerekmesi. Kuzey Kafkasya ve Orta Asya'da silahlı saldırı tehlikesi her zamankinden daha fazla. Artık çok az kişi, 1999’teki Dağıstan’a yapılan militan saldırının stratejik hedefinin Hazar Denizi’nden Karadeniz’e kadar olan bölgelerde terörist bir devlet oluşturulması olduğunu hatırlıyor. Bugün, bu fikir yeni bir bayrak altında tekrar canlandırılabilir.
Avantajları, gerçekten korkunç bir tehditten önce, Avrupalıların geçici olsalar bile, Ukrayna ve Kırım konusunda taviz verebilmeleridir. Buna karşılık olarak, Avrupa Birliği, Moskova’nın Orta Doğu toprakları üzerindeki İD’ye karşı savaşa doğrudan katılmasını talep edebilir. Fakat buna ihtiyacımız var mı?