“Aslında, Bolşevikler, tüm Rus muhalefet partileri arasında otokrasinin devirilmesinin en kategorik destekçisiydi, monarşiyi anayasal biçimde bile koruyabilme ihtimalini dışladılar ve Cumhuriyetçilere bağlı kaldılar. hala çok zayıf ”(Yegor Kholmogorov).
“Bolşevikler kralı devirmediler. Bolşevikler, liberal-zapadnicheskoe Geçici Hükümeti devirdi. Bolşeviklere karşı savaş, inanç, çar ve anavatan için savaşan insanlar tarafından başlatılmadı; zulüm ve kraliyet ailesinin tutuklandığını açıklayan general Lavr Kornilov ”(Zakhar Prilepin).
Şöyle ki, Büyük Ekim Devrimi'nin yıldönümü için, tanınmış iki yayıncı bir kez daha bu olayı ve önceki (sonraki) olayları ve Bolşeviklerin meydana gelen her şeydeki rolünü tartışmaya karar verdi. Dünyanın bu kilit olayı hakkında yüz yıl geçti ve genel bir fikir birliği (veya en azından yakın görüşler) hikayeler Hayır, öngörülmedi. Tarih her zaman politikleşir. Ve bu olay başından beri aşırı politikti.
Ve sonra, Sovyet toplumunun ideolojisi derecesi verildiğinde, yılın 1917 olaylarıyla ilgili bir tür bilimsel çalışma kesinlikle imkansızdı. Aynı başarı ile, bir Kaba Kara Taşının kimyasal bileşimini incelemek için bir Müslüman kimyager önerilebilir ... Ya da Hz. Peygamber'in faaliyetlerinin kesin bir bilimsel değerlendirmesini yapmak için Müslüman bir tarihçi önerilebilir ... Ve bu yüzden bizimle birlikte SSCB'de 1917 ile birlikte oldu. Aslında, Rusya’da kiliseleri havaya uçurdular (Avrupa’nın sosyalist Avrupa’nın aksine), çünkü ülkemizde Marksizmin yerini almak için birçok yoldan çalıştılar. din. Daha fazla değil, daha az değil. Rusya'da, her şey o kadar “özgündü” ki, Mesih ve Marx doğrudan rakipti ...
Bu nedenle, “türbenin ilk yılı” bizimle çalışmak için pek mümkün değildi. Bazı psikolojik sonuçlara neden olan şey: bugün, çoğu için, Ekim dahaŞubat ayından daha fazla. Şubat genellikle böyle bir şeyden bahsediyordu - geçerken ... burada çok fazla rassusol olduğunu söylüyorlar? Bir devrim yarattılar, ancak bitirmediler ve sadece Ekim ayında Aurora atışları insanlık tarihinde yeni bir dönemin başladığını duyurdu ... Ardından, SSCB'nin "kontrollü çöküşü" sırasında, işaretler değişti ve herkes aynı Ekim ayında, sınırdaki düşük politikacıyı küfretmeye başladı. ve çok zırhlı araçlar ...
Ancak, belirsiz Amerikalı blogcu üniformalı yazdı gibi, her şey çok kolay değil. Genel olarak, o çok kaderli Ekim ayında, Rus İmparatorluğu artık orada değildi. Bu Sovyet ders kitaplarında söylendiği gibi iktidarda bazı çamurlu "kapitalist bakan" vardı. Egemen imparatorla hiçbir ilgileri yoktu ve güçleri genellikle anlaşılmazdı, ne kadar yaygın bir şekilde dağıtıldığı belli değildi ... Ve burada en dikkatli okuyucu kaçınılmaz olarak aynı “ölümcül” sorusunu soracak: “Ama izin ver! Romanov imparatorluğu Ekim 1917'a kadar nereye gitti ve Romanovlar kendileri nereye gitti? 300 hangi yıllarda Rusya'yı başarıyla yönetti? "
Ve burada doğru soruyu sordun. hanedan Romanovlar çok daha önce devrildi. Ulyanov-Lenin ve Bolşevikler değil. Bu, en geniş köylü kitleleri için “Halk Tarihi” nin bir nevi sonucudur: Çarlık, halk tarafından acımasızca bastırıldı, ancak Bolşevikler onu tam bir dolambaç haline getirdi ... Muhalefet (elbette) Bolşevik-Çarlık'tı. Bildiğiniz gibi kartallar sinekleri avlamıyor ve biraz meşrulaştırılmış bir Kerensky'nin gücünden “bir kadının elbisesinde” çıkarılması - bu, kahramanlık destanından değil, operetta kategorisinden daha muhtemel.
Bolşevik yoldaşların, İkinci olarak Nicholas'ı devirerek basit gerçeği fark etmelerine imkân yoktu. kesinlikle hiçbir şey yoktu. Ancak bu tam olarak böyle şeylerdir: Bolşevizmin en “kötü” eleştirmenleri bile itiraf etmeye zorlanır: Bolşevikler monarşiyi devirmede büyük bir rol oynamadılar çünkü Şubat 1917 ile parti hala çok zayıftı. Sadece “büyük olanı” değil, hiçbir rol oynamadılar ve oynayamadılar.
Aktif rol ima edildi. Kararsızlık faktörü olarak (birçoğundan biri), kesinlikle vardılar. Üstelik bazı şüpheler, Nikolai Romanov'un Ulyanov adını duyduğunda korkudan titriyor olduğunu söylüyor ... Ana siyasi “rakibini” ismiyle, sadece patronimik ismiyle bile bilmiyordu! Ve güvenliği sadece nerede izledi? Bu arada, Okhranka nereye gideceği sorusuna baktı ve RSDLP partisi çok sıkı kontrol altındaydı.
Zaman zaman soru: “Lenin'i nasıl özlediler?” - alaycı geliyor. Birincisi, “özlemiyorlardı”, ikincisi, monarşiyi ve imparatorluğu yeterince alamayan Simbirsk öğrencisi ölümcül bir darbe verdi. Ne düşünün? Neden? Ulyanov-Lenin’in (ve onun bütün partisinin!) Tutuklanması ve hatta “tasfiyesi” hiçbir şekilde imparatorluk kurtarılamadı. Hiçbir şekilde. İmparatorluk, Şubat-Mart 17'te, Ulyanov Yoldaşından (ve daha aptalca olmayan) daha kötüsünü oluşturmayan tamamen farklı insanlar tarafından yıkıldı ve sosyal konumları çok daha yüksekti.
Ve bütün “yansımaları” ve “yapıları” açıkça ilgisizdi. O dönemde imparatorluğun en güçlü politik teorisyeni olan Ulyanov-Lenin'in (veya Camerid'lerinden birinin) olduğunu düşünmek saf olurdu. Ve eğer öyleyse, o zaman birkaçı, birkaçı bunu biliyordu ...
Bu, Rusya için trajedi ve utanç için temel, önemli bir olay - bu tam olarak Şubat ayının 1917'i. Burada her şey değişti, burada meşru güç yok edildi (savaş sırasında!) Ve her şey yokuş aşağı gitti. Bu nedenle, sadece Şubat (ve buna neyin yol açtığı!) Çok ayrıntılı bir şekilde çalışılmalıdır. Çünkü “Şubat devrimi” bir çeşit “intermedia” değildi, tam tersi - bu kilit bir olay. Ondan sonra ordu düştü (büyük bir taarruz hazırlıyor!) Ve bir bütün olarak imparatorluk. Temel unsur karmaşık mekanizmadan kaldırıldı ve tüm karmaşık mekanizma parçalanmaya başladı ...
Frank Fabl'ları çözmek için, Ekim Devrimi gerçekleşmiş olsaydı ne olurdu, ve her şey açık ve net bir şekilde açık bir şekilde onursuz olurdu: Ekim ayına kadar ve Bolşevikler olmadan dökülen bir su denizi vardı, üstelik: sorunlar katlanarak büyüyordu. “Ulyanova ve ekibin” değerlendirilmesi çok ayrı bir sorudur, ancak “demokratik Rusya'da gelişmeye başlayan uçurumları ittiklerini” söylemek biraz yanlıştır. “Yeni demokratik iktidar” konusundaki çağdaşlarından birinin belirttiği gibi: “Sadece ele geçirdi, ele geçirildi, ele geçirildi…”
Genel olarak, Geçici Hükümetin olumlu değerlendirmeleri ile zordur - gittikçe daha fazla negatife girerek onları kökünden atar. Yoldaş olmadı. Kerensky ulusal bir kahraman, ne yazık ki. Liberal-burjuva hükümeti çok çabuk kendisini tehlikeye attı ... Siz yazıyorsunuz ve her on yılda bir netleştirmek istediğinizde ... Rusya ile liberal demokratların şansı ya da Rusya'nın şansı yaver gitmiyor. Hayır, bu etkinliklerin minnettar çağdaşlarından birinden 1917 ilkbahar-yazının alternatif (süper-pozitif!) Değerlendirmesi için içtenlikle minnettar olurum. Ama bir şekilde henüz tanışmadım.
Bir kez daha: tam kadroyu “holivar” da bırakmamak için Ulyanov ve ekibinin şiddetli faaliyetlerini temelde değerlendirmeyeceğiz - Şubat ayından sonra çoktan geçti. Deneyelim yoldaş atmak Ulyanov-Lenin araştırma gemisinden. Zor, ama yine de. Olanların temel figürü o olduğu konusunda hemfikir olmanız son derece zor.
Tov. Lenin, daha ziyade "kuyruklara çarptı". Ancak Çar Nicholas’ı Şubat 1917’te iktidardan çıkaranlar için, daha yakından bakmaya değer… Hayır, aksine, öyle değil: Devlete sadık kalanları listelemek daha kolay olacaktı (kelimenin tam anlamıyla parmaklarda). Kelimenin tam anlamıyla herkes tarafından ihanete uğradı. Aynı zamanda, garip bir nedenden ötürü olanlar, her şeyden önce suçlanıyor ... Çar Nicholas kendisi. Söyleyin ve neyi gözden kaçırdı? Peki o kurtarmadı? Pekala, Nikolai Aleksandroviç Romanov'un kaçak bir suçlu ya da siyasi bir maceracı olmadığı ve onun sosyal konumunda “kendine bakması” için tuhaf olacağı gerçeğiyle başlamalıyız.
Dikkat et, üzgünüm, kimden? Tanrı'nın önünde kendisine yemin eden memurlarından mı? Garip bir tesadüf eseri olarak, Sovereign, Rus subaylarının eşliğinde olduğu gibi kendisini tamamen güvencede buldu. Garip adam, değil mi? Ama hayır, sakalı tıraş etmek ve sivil kıyafetlerle giyinmek, yüzünü bir eşarp ile örtmek için, ama ikinci sınıf bir arabada ... Ulyanov'la aynı bölmeye geçebilirdin. Veya, belki de, Kerensky'nin “hoşgörülü” tarzında, işe alınmış bir arabada ... ve geceyi asla iki kez tek bir yerde geçirmeyin ve kıyafetlerimi her değiştirdiğimde ... sonra bir rahibe, sonra çoban bir çocuk ...
Fakat İmparator bir nedenden dolayı bunu yapmadı, Bağdat halifesinde oynamadı ... kendini tüm regalia ile kişisel bir arabaya sürdü. Nereye "götürüldü". Toplenkogo. Ve bir nedenden ötürü herkes kendisine, Çar Nikolai'ye tutuklama sorularını yöneltiyor, ancak hiç kimse ona ihanet edenlere - Rus subaylarına - herhangi bir soru yöneltmiyor. Ama pratikte kimse onun için ayağa kalkmadı: beş ön komutan da “kaldırılması” konusunda anlaştı (her iki komutan gibi filolarıKolchak herkesin aksine “sadece sessiz kalmadıkça”. Bazı nedenlerden dolayı, Rus ordusunun ve her şeyden önce Rus subaylarının cümlesini görmeme rağmen, II. Nicholas'a bir cümle olarak atıfta bulunuluyor.
Alman generallerinin “güçlü faaliyetlerini” ve Führer'in karşısındaki “bağımsızlıklarını” inceleyen Rezun, o zaman ki bunlar Almanya generalleri kazanamadı. Özel planlardan bağımsız olarak ve zekice gerçekleştirilen operasyonlardan bağımsız olarak. Yani, Rusya 17, durum çok daha iyi değildi. Balık, tabiri caizse, aktif olarak “baştan çürüdü” ve aktif ordunun liderliği istisna değildi.
Beyler ne isterlerse yapıyorlardı, ama nedense kralı kurtarma fikri onlara gelmedi. Bu arada, tam ve içten şaşkınlığa neden olan durum: Nicholas II ordunun yardımına çok güveniyordu ... ama almadı.
Uzun bir teklife başlayın: "Brusilov sadıktı kraliyet hükümeti, en azından ideolojik olarak. Çocukluğundan beri, "Kral ve anavatan için inanç için" sloganını benimsemiş, Rusya için farklı bir yol düşünememiş ve ona sadık kalmıştır. Belki de bu emperyal aileye olan saygısını, ülkenin kutsal yöneticileri olarak açıklar. Komutanın Nicholas II ile zor bir kişisel ilişkisi olmasına rağmen, özellikle de imparator aktif orduyu yönetti. Brusilov tedirgin Ön Komutan'ın kararsızlığı, cephelerin ayrı ayrı hareket etmelerinden ötürü - Güney-Batı ilerlediğinde, Batı ve Kuzey olanlar hala duruyordu. Ortak eylemler düzenlemek, komutanları yerel görevlerin üzerine ortak görevler koymaya zorlamak için Nikolay yapamadı. Sordu, ikna etti, generaller onunla tartıştı ve pazarlık yaptı ve değerli zaman geçti. Başkomutanın yumuşaklığı ordusu için pahalıydı.
Bu arada, son imparator ile bu ilişkide, Brusilov oldu yalnız değil. Şubat 1917’te, yüksek komutaların hiçbirinin şaşırtıcı gücü desteklememesi tesadüf değil. Tüm cephelerdeki komutanların ve Baltık Filosunun (Sakharov, Brusilov, Evert, Büyük Dük Nikolai Nikolayevich, Nepenin) telgrafları hemen hemen bir kez Nikolay karargahına geldi ve ondan tahtını barışçıl bir şekilde bırakmasını istedi (Kuzey Cephesi'nin komutanı Ruzsky, “kendisinin yapmasını” istedi) direnişin yararsızlığını anlamıştı. Başkomutan Genelkurmay Başkanı General Mihaylo Vasilyevich Alekseev ve Büyük Dük Nikolai Nikolayeviç'in bile genel müdürü bile yoktu. Onları tüm hain olarak görebilir miyiz? Belki de başka seçenek yoktu. ”
Yani, soru şu şekilde ifade edilir: eğer her şeye ihanet ettiyseniz, ihanet oldu mu? Yani, kralın "büyük ve yenilmez Brusilov" "tahriş kararsızlığı" dır ve bunun daha fazla devam edemeyeceğine karar verdi mi?
Görünüşe göre, kraliyet kararsızlığı diğer tüm "centilmenler" i rahatsız etti ve baskı yaptı ... ve bunun devam edemeyeceğine karar verdiler. Hayır, Çar ordusunun altında, Rus ordusunun "fena halde" savaştığı gerçeğine dayanarak, hemen hemen cesurca bir sonuç çıkarabilirsiniz: Şubat 17’ten sonra, bu "yurtsever generaller" in rehberliğinde ... Anavatan için! ”, O sadece büyük savaşmaya başladı ... Ne yazık ki, tarih bunu onaylamaz. Şubat ayındaki 1917’ten sonra Rus ordusu açıkça yarışmaya başladı. Prensip olarak, bütün Rus imparatorluğu.
Ancak, Nisan ayı için büyük bir saldırı hazırlanıyordu - başarılı olacağına söz verdi ve “devrimciler” çok aceleleri vardı, başarılı bir saldırı vatansever bir yükselişe neden olacaktı, bu da darbeyi imkansız hale getirecekti. Ve evet, Birleşik Devletler savaşa girmek üzereydi ... ve Rus İmparatorluğunun liderliği bunu biliyordu (Birleşik Devletler, yılın nisan 6'unda 1917 savaşına girecekti!). Komplocular acele etmek zorunda kaldı ... ve sonra aniden Rusya kazanacak? Bozukluk.
“Mason liderliği - Nekrasov, Kerensky ve diğerleri - ayrıca binlerce özel doktora, spor salonu öğretmenine, telgraf operatörüne ve diğer il entelijensiyalarına, halkın savaş biçiminde bir değişiklikle sevinmeye başlayacağına ve savaşta zafer kazanacağına, toprak sorununu sabırla bekleyeceğinden emindi. , ulusal problemler vb.
Ne yazık ki, tüm bu beklentiler haklı değildi. Nicholas II'nin Mart 1917'taki bağımlılığının hemen ardından, ülke genelinde gerçek bir devrim başladı. Ordu ve donanmada katliam memurları vardı, askeri disiplin çöktü, memurlar kendilerine emanet edilen birimleri kontrolünü kaybetti. Köylerde ağır bir iç savaş başlıyor - toprak sahiplerinin mülklerinin, kundaklamaların, silahlı çatışmaların yenilgisi. Tekrar ediyorum, yılın Mart-Nisan ayındaki 1917 kanlı devrimi, Masonların isteklerine karşı ve Bolşeviklerden etkilenmeden hız kazanmıştı. Devrim Ortodoks Kilisesi'nde bile her yere gitti. ”
“Komik” oldu: “Glavkoverha” nın yerinden edilmesinden sonra, daha düşük seviyelerde bile (rütbe ve dosyaya! başladı memur katliamı! Ve hiçbir Bolşevik olmadan. Ve biz hala inatla, kraliyet subaylarına ve Budyonovka'daki parlak bir gelecek için savaşan kırmızı süvariye karşı çıkmayı seviyorum.
Ancak, ilkbahar-yaz 1917 olayları, bu cesur hipotez tamamen çürütüyor. Daha doğrusu öyleyse: taşını taşta bırakmazlar. Çarlık subaylarının büyük (çocukça) sorunları, egemen imparatorun devrilmesinden hemen sonra başladı. Yani, şu andan itibaren, vicdanlarını ve yeminlerini değiştirdiklerinde, “kraliyet” olmaktan vazgeçtiler, aktif olarak onları vurmaya başladılar.
Ne istiyorsun Bütün ülke "şahin" idi: “1917'in baharında, manastırlarda bir devrim başladı! Birçok manastırdaki küçük kardeşlik en büyüğüne yükseldi. Kavgalar, kavgalar vardı, bazı yerlerde tabancalar harekete geçti. Çatışmaların nedeni hem dini hem de yerel meselelerdi. Örneğin, nerede duracaksınız, çay, şeker, kibrit vb. Dağıtımı. "
Böylece, manastırlarda "tabancalar harekete geçti", bu doğrudan "Kutsal Rusya" değil, bir tür "Vahşi Batı" elde edildi. Ve bu, hükümetin devrilmesinden hemen sonra ve Bolşevik Partinin herhangi bir katılımı olmadan. Sizin “tozlu kask içindeki komiserler” olmadan.
Bilirsin, olayların eşzamanlılığı ve korku veren imparatorlukta anarşinin büyüme oranıdır: “Kiev'de, Merkezi Rada'yı düzenleyen sahtekârlar tarafından güç ele geçirildi. Çarın bağımlılığı ve Ekim 25 1917'e kadar Geçici Hükümet, aslında bağımsız bir devlet haline gelen Kronstadt'ı kontrol etmedi. Küçük Rus illerinin kentleri kısmen Geçici Hükümete ve kısmen de Merkezi Rada'ya bağlıydı. Bozkır Kırım, kendi kendine tarz Kurultay tarafından yönetildi. Küçük Rus köyleri ise yerel atamanlar tarafından kontrol edildi - Maroussi, Tauris Grizzileri ve diğerleri ve diğerleri ...»
Yani, "Robin'te Düğün" başladı önceden Budyonovka'da sıkı ama adil kırmızı komutanların ortaya çıkmasından önce. Bir şekilde hepimiz, karanlık sokaklardan haydutlara, en doğru ideolojiyle en doğru partiye karşı çıkmak için "karanlık güçleri" seviyoruz ... Ancak, bütün bu "karanlık güçler" Lenin-Troçki'nin ve hatta katılımının gerçekleşmeden mükemmel bir şekilde birbirleriyle savaştılar. böyle "karakterlerin" varlığından habersiz. Ve imparatorluk yoldan saptı ...
Ve hatta kazаki: "II. Nicholas’ın altında, tüm Kazak birlikleri, otokrasinin bel kemiğiydi ve düşmüş, yani kralın başkanlarını atadı. Şubat ayında yılın 1917’i tek bir Kazak ordusu değil Nicholas II'ye müdahale etmedi. Fakat her yerde atamanlar yerini aldı. Bağımsız devlet oluşumları ortaya çıktı - Don Ordusu, Kuban Ordusu vb. ”
Bu yüzden Don köylerinde Ulyanov-Lenin'in ajanlarını hayal ediyorum ... Peki, tamam, St. Petersburg çalışanları ile açık (teorik olarak!), Fabrikalar işçi, ama bu V.I. Ulyanov, Kazak üstleri önerebilir? Arap atları sınırsız? Yılın 1917 devriminin “resmi” ve “karşı-resmi” versiyonları (Sovyet dönemi) eşit derecede “aptal” dır. Ulyanov-Lenin vs. Nicholas II - Bu konuda, hiç durmadan tartışabilirsiniz (ve bu tamamen işe yaramaz olacak).
Bolşevikler neden kralı devirdiler? Garip bir şekilde, soru doğrudan kimse tarafından gündeme gelmiyor, ancak sürekli tartışılıyor. Böyle bir "tarihi çatışma" vardı. Böyle bir "özel tarihi Olimpiyat" - Leninistlere karşı monarşistler ...
Demek ki, 1793'tan sonra aynı Fransa'da, bu durumun bir yeri vardı: Cumhuriyetçilere karşı monarşistlere, yani öyleydi. En kötüsü çatışma oldu. En ilginç şey, Fransız asaletlerinin ve Fransız subayların çoğu için durmasıdır. kral için. Sorun tam olarak burjuva kralı Louis XVI'nın şiddeti kullanma konusundaki isteksizliği idi. Kraliyetçilerin bütün eylemlerinin başlangıçta lanetlendiği gerçeğine hizmet eden “karakteri” idi. Fakat en sonuna kadar kralın peşinden gitmeye ve böyle bir kral için bile ölmeye hazırdılar. 1917'in baharında, Rus memurlar, mevcut hükümdar ile ilgili olarak oldukça farklı davrandılar. Kritik anda (ve henüz savaşmaya hazırdı!) Nicholas II ordudan destek alamadı.
Ağustos 1945 tarihinde çok daha zor bir durumda, atom bombası ve denizde, karada ve havada neredeyse tamamen yenilgiye uğradıktan sonra, Japon subayları imparatorlarına sadık kaldılar. Olası bir teslimiyetle ilgili bilginin ortaya çıkmasından sonra, bir darbe girişimi bile oldu ... İmparator için tamamen anlamsız olsalar bile ölmeye hazırdılar.
İç Savaşın sembollerinden biri, beyaz subayın trajik figürüydü (savaş alanında ölüm, kırmızı veya anlamsız göçle çekim). “Beyaz Muhafız şarkısı” gibi bir tür var (aslında “halk Kızıl Muhafız şarkısı yok” türü): “Diyelim ki: Tüm Rusya işkence görüyor, bir nehir gibi gözyaşı akıyor…” / “Don'da, Sevastopol'da ve Simbirsk'te kaç kişi öldü ...”
Bununla birlikte, tarihsel gerçeklerin daha yakından incelenmesi üzerine, bu memurun yasını tutma arzusu büyük ölçüde ortadan kalkar. Ne yazık ki, Rus subaylarının teşkilatı “Yahudi-Bolşevik bulaşıcılığını” iyiye getirmedi, ancak kadro subaylarının beylerinin çeşitli siyasi maceraperestlerin peşinden koşmak için pantolonlarını yukarı çekmeye istekli olma istekleri.
Fransa’nın Petrograd Büyükelçisi Maurice Palaeologus, 1’in (14) Mart’taki ifadesine göre, Tsarskoe Selo’nun ayrıcalıklı kısımlarının temsilcileri Petrograd’taki Potemkin Sarayı’na geldi. Yeni hükümete sadakatinin bir ifadesi ile:
“... eski Potemkin Sarayı, eşit derecede üzücü başka bir tablo için çerçeve oluşturdu. Tsarskoye Selo garnizonu tarafından gönderilen bir grup subay ve asker, devrim tarafına geçişlerini ilan etmeye geldi. Kafasında Kazaklar emekli, muhteşem atlılar, Kazakların rengi, İmparatorluk Muhafızlarının kibirli ve ayrıcalıklı seçimleri vardı. Daha sonra, tüm muhafız birimlerinin seçilmesiyle oluşan ve özel olarak kral ve tsarina halkını korumak için atanan kutsal lejyon olan Majesteleri alayını geçti. Ardından, emperyal trenlere eşlik etme ve yolda kralı ve kraliçeyi korumaya emanet edilen Majesteleri'nin bir başka demiryolu alayını geçti. Alayı imparatorluk sarayı polisi tarafından kapatıldı: seçici korumalar, imparatorluk konutlarının iç korunmasına bağlıydı ve ustalarının samimi ve aile yaşamında günlük yaşamda yer alıyordu.
Ve her şey, memurlar ve askerler ilan edildi bilmedikleri yeni hükümete olan bağlılıkları hakkındasanki yeni köleliğe acele etmek için acele ediyorlarmış gibi. Bu utanç verici bölüm raporlama sırasında Ağustos 10'ta Tuilerian Sarayı 1792'in merdivenlerinde öldürülen dürüst İsviçreli'yi düşünüyorum. Bu arada, Louis XVI, ulusal egemenleri değildi ve onu memnuniyetle karşılayarak, ona kral baba dediler..