Tolga
Savacı 80'li yıllarda vatkalar, kısa paçalı pantolonlar, garip saç modelleri kadar hayatımızın bir parçasıydı. Birçok genç kız, onun posterlerini odalarının duvarlarına asardı. Hatta Tom Cruise'un Türk versiyonu olarak anılırdı. Sonra birden ortadan kayboldu, trafik sistemleri işine girdi, evlendi, çocuk sahibi oldu, Dalyan'a yerleşti. Neredeyse bir nesil Tolga Savacı'dan habersiz büyüdü. Derken tekrar ortaya çıktı. Bu kez sosyetik yazar Nermin Bezmen'le ilişkisiyle gündeme oturdu. Kendisinden 10 yaş büyük Bezmen'in evine taşınan Tolga Savacı, önümüzdeki günlerde erkrana da dönüyor, atv'de yayınlanacak Kızım Nerede
dizisinde rol alacak.
- 80'ler mi sizin için zirve noktası?
- 82'de modellikle başladım, o zaman 19 yaşımdaydım. Aslında okumak için İtalya'ya gitmek istiyordum. Babam istemiyordu. Kendi paramla gideyim diye modelliğe başladım. Modellikten kazandığım parayla iki sene İtalya'da kaldım. Orada da modellik yaptım. Türkiye'ye dönünce sinema dönemi başladı.
- Birden nasıl oldu da sinema starı oldunuz?
- Ben ilk filmimi aslında 1983'te yapacaktım. Ama sansüre takıldı; politikti konusu. Başlamadık filme, benim İtalya maceram girdi araya. Bir yapımcı beni görmüş. İtalya'dan dönünce beni ikna ettiler. Başladık sinema olayına.
- İlk filmden sonra bir Tolga Savacı fırtınası mı koptu Türkiye'de?
- Daha ilk film bitmeden ikinci film teklifi geldi. Ben 85 Ağustosu'ndan 86 Nisan'ına kadar altı film çektim.
- Popülerliği nasıl yaşıyordunuz?
- O zaman biraz daha fazla göze batıyorduk. Çok oyuncu, çok gazete yoktu. O günün popüler kadın oyuncuları kimse, onlarla film yapıyorduk. Dolayısıyla bizim de sürekli haberlerimiz çıkıyordu gazetelerde. Ben buna hiç alışamadım. Kulaklarım kızarırdı. Hâlâ da popülerliği ve tanınmayı rahat karşılıyorum diyemem. Ben yıllardır bir şey yapmıyorum belki ama sadece belli bir nesille iletişimim koptu.
- Siz o dönem 'podyumdan ekrana' ekolünü başlattınız. Kimlerdi onlar?
- Yaşar Alptekin, Tarık Tarcan, Atilla Saral. Sonra Hakan Ural geldi.
- Onlar neler yapıyor?
- Tarık'la Facebook'tan irtibattayız. Antalya'da yaşıyor biliyorsunuz ama o da keyif aldığı bir proje olsa gelir. Yaşar başka şeylere girdi, kendine yeni bir yol çizdi. Atilla Saral tiyatro yapıyor. Bizim sektörde insanlar birbirini sever ama iş bittiğinde herkes hayat telaşına düşüyor.
- Başa baş rakipler kimdi?
- Tarık'la biz hiçbir zaman rakip olmadık çünkü tarzımız farklıydı. Tarık'ı beğenen beni beğenmiyordu. Beni beğenen onu beğenmezdi. Yaşar'la rakip olabilirdik. Ama o da müzik dans ağırlıklı filmler yapardı.
- Şimdi ekranda eski Türk filmleri verildiğinde 'Evyah bunu da mı çekmişim,' dediğiniz bir film var mı?
- Bana bazen soruyorlar, o filmlere bakıp, 'Abi niye kısa paçalı pantolon, beyaz çorap giyiyordun?' diye. Moda oydu. Bu sene yine kısa paçalar moda. Yine çorap çıkıyor paçanın altından. Vatkalı montlar modaydı, ne giymem gerekiyordu benim? Proje olarak 'Eyvah,' dediğim bir işim olmadı. İlk filmimde bir sapığı canlandırdım; herkes sapıtabilir. Çok beğenirim o filmi, çok da akıcıdır onun temposu, sıkılmazsınız. O senenin şartlarında çekilmiş ve çok iyi hasılat yapmış bir filmdir.
- Erkekler yaşlanmıyor herhalde. Sizin film çektiğiniz kadınlar sizin kadar iyi durumda değil...
- Aramızda üçbeş yaş var onlarla. Ben Hülya Avşar'la yaşıtım. Banu Alkan ve Oya Aydoğan'la aramızda biraz yaş farkı var. Ama zaman kadınlara daha acımasız. Genelde böyle bir şey var.
- 21 film yaptıktan sonra, ne oldu da ortalıktan kayboldunuz?
- Bir ara çok ciddi sıkıntı çektim, proje gelmedi. Daha doğrusu proje seçmeye çalıştım, artık 'Çocuk kızı sever' olayından çıkmak istedim. Bu seçiciliği gösterince proje gelmedi, para kazanamadım. Bir muhasebeci ajansı dolandırdı, tüm biriktirdiğim paralar gitti. Bu bana ders oldu, 'İkinci bir iş yaratmalıyım,' dedim. O yüzden 91 senesinde iş kurdum, büyüdü bu iş. O sırada sinema durdu Türkiye'de 92'den sonra çok ciddi çöküş yaşadı sinema. Sinemadan çok koptum.
- En popüler olduğunuz dönemde Aylin Livaneli'yle evlendiniz. Tepki gördünüz mü hayranlarınızdan?
- Hatıra defteri yapıp, resimler falan yapıştırıp bana postalayanlar oldu. İnsanlar hayallerinin bozulmasını istemez.