Çoğu insan hayattan ne istediği konusunda hemfikirdir. Temelleri istiyorlar - yiyecek, giyecek, barınak, sağlık. Güzel ve sağlıklı bir doğal ortam istiyorlar. Fırsatlar istiyorlar - eğitim, iş ve kişisel gelişim. İnsanlık onurunu ve manevi bir yaşam istiyorlar. Aşkı istiyorlar. Barış istiyorlar.
Bu kadar çılgınca olan bu ihtiyaçların çoğunun yapabilmek karşılanın, ama onlarla tanışmıyoruz. Yeterli gıda, kıyafet veya barınak olmadan yüz milyonlarca insanın yaşadığı bir dünyada yaşıyoruz. Yüzlerce milyon hasta iyi bir eğitim, iş veya kişisel gelişim fırsatı olmadan, fakir ortamlarda hasta ve yaşıyor. Yüzlerce milyon insan onuru ve ruhsal gelişim için mücadele ediyor. Yeterince sevgi yok, huzur yok.
Bu şekilde olmak zorunda değil. Dünyayı hepimiz için çarpıcı biçimde geliştirmemizi engelleyen hiçbir bilim ya da insan doğası kanunu yoktur. İstihbarat veya kaynak sıkıntısı yoktur.
Barikatlar kafamızda ve kalbimizde. Derinlemesine koşan ve aşılması zor olan siyasi ve kültürel farklılıkların yanı sıra tarihsel düşmanlıklar da vardır. Tutumları değiştirmek zordur. Ama onlar yapabilmek değişiklik. Zaman ve çaba gerektirir. Eğitim, müzakere ve karşılıklı anlayışın oluşturulmasını gerektirir.
Ancak yapılabilir. Ve yapmaya değer.
Nasıl Başlayabilirim?
1. Hangi sorunlar veya sorunlar beni rahatsız ediyor ya da beni en çok heyecanlandırıyor?
2. Sorunları veya sorunları araştırdım mı? Daha fazlasını nasıl öğrenebilirim?
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
3. Bu problemler üzerinde zaten kim çalışıyor? Ne yapabilirim?
4. Bana katılmak için kimi davet edebilirim?
5. Kendi mahallemizden, şehirimizden veya eyaletten başlayabilir miyiz?
6. Ne zaman başlayacağız?
Ne kadar büyük bir fark hakkında endişelenmeyin
İnsanları sevmek, iyi yapmak, başarılı olmak, dürüst ve dürüst olmak ya da büyük düşünmek, ya da azınlık için mücadele etmek, inşa etmek, insanlara yardım etmek veya elinden gelenin en iyisini yapmak için bir fark yaratmanın bir yolunu gördüğünüzde o. Yap, çünkü sana anlam ve mutluluk verir. Endişelenme ne kadar büyük Bir fark yaratacaktır. Davranışlarınızın etkisini önceden değerlendirmek zor olabilir. Aslında, tüm etkileri asla bilemeyebilirsiniz. Buna gerek yok. Bilmeniz gereken tek şey, anlamlı bir şey yaptığınızdır.
Paul Katz, onun için basit olan, ancak genç bir adamın hayatı üzerinde büyük etkisi olan bir şeyin hikayesini anlatıyor. Yirmi beş yıl önce, ilk yaz on iki yaşında olmalı.
Üniversiteden yeni çıkmıştım, bir YMCA yaz kampı programının önderleri için müdür olarak çalışıyordum. Gavin, çabuk yaramaz zekâsı ve yanlış zamanda yanlış yerde olma eğilimi olan aktif, sıska bir çocuktu.
Kampımız üç haftalık bir programı yaz boyunca birkaç kez tekrarladı. Gavin bütün gün, her gün, bütün yaz boyunca oradaydı. Bu uzun yaz günlerinde, tırmandığımız kaya yüzlerinin her tutucusunu ve ayak tabanını, kanoladığımız nehirlerin her kesimini ve Connecticut'taki Appalachian Trail'in her santimini, tırmandığımız öğrendi. Tüm kuralları biliyordu ve eğlence ve yaramazlık ruhuyla, güvenlik endişesi yaratmadan onları nasıl kıracağını biliyordu.
Onu, eğlenmek için büyüdüğüm çocuklardan biri olarak hatırlıyorum. her zaman yakından takip etti. Sınırı zorlayacağını ve otoritemi test edeceğini biliyordum, ama yine de keşfetmesi için ona özgürlük ve yer verdim.
Hafta sonundaki üçüncü ve son sırt çantalı seyahat gezimizin son gecesi kampa girerken, parkurun kenarındaki şahin kuş tüyünü fark ettim. Güç, zarafet ve doğal güzelliğin simgesi, beni zaman zaman Gavin’in programa katılımını kabul etmenin mükemmel bir yolu olarak vurguluyordu. Ertesi sabah, basit ama ciddi bir törende, eş liderim ve ben ona tüyü takdim ettik. O gün dışarı çıktık ve tüyü tekrar düşündüğümden emin değilim.
Yirmi yıl sonra, batı Massachusetts’teki bir YMCA’da çalışıyordum. Liderlik rolümde, potansiyel bir üyeyle tanışmak için üye servis masasına çağrılmam beni hiç şaşırtmadı. Bununla birlikte, masamın karşısındaki kişi bana ve isim etiketime bakıp "Sen Paul Katz'sın. Westport, Connecticut'ta çalışıyor muydun? Ben Gavin'im" derken şaşırdım.
Şaşırdım. Yüzü belirgindi, ama altı ayaktan daha uzundu! Aklımın gözünde, elbette, hala hatırladığım, sıska küçük çocuktu.
Gavin, mezuniyet derecesini sosyal çalışmalarda yeni bitirmişti ve kariyer seçimini benimle izinden aldığı derslere bağladı. Bana o vahşi doğa kampındaki yazın hayatında bir dönüm noktası olduğunu söyledi.
“Kampın sonunda bana verdiğiniz şahin tüyünü hatırlıyor musunuz?” O sordu.
Bunca yıl önceki basit töreni hatırladım.
“Ben hala var” dedi, onunla seyahat ettiğini ve yatak odasında her zaman özel bir yeri olduğunu söyledi. Benimle tanışması için yeni karısını Y'ye getirip getiremeyeceğini sordu. Şahin tüyü hakkında her şeyi biliyordu. Doğada geçirdiği zamanı duymuş ve benim hakkımda hikayeler duymuştu. Gavin'e karısıyla tanışmayı dört gözle beklediğimi söylediğim gibi tarif edilemez bir şekilde onurlandırıldım.
Paul değerli bir ders aldı: bize küçük görünen bir eylemin başkası üzerinde büyük etkisi olabilir.
Paul, “O gün Gavin'den aldığım hediye, bana gençlerin yaşamlarını desteklememiz, meydan okumamız ve yönlendirmemiz gerektiğini öğretti” dedi. “Takdirlerini göstermeyebilirler, hatta çabalarımızı kabul etmeyebilirler. Aslında, bir etki yapıp yapmadığımızı asla bilemeyiz. Ama yine de onları desteklemeli, meydan okumalı ve yönlendirmeliyiz.”
Ne kadar büyük bir fark yaratabileceğimi biliyor muyum?
1. Bana büyük bir etkisi olan küçük bir nezaket veya tanıma eylemini hatırlayabilir miyim?
2. Başkası üzerinde büyük etkisi olan, kendime ait küçük bir eylemi hatırlayabilir miyim?
3. Bugün hangi küçük nezaket veya tanıma eylemini gerçekleştirebilirim? Yarın?
Sunacak Çok Az Şey Olduğunu Düşünme
Bir fark yaratmak, her birimizin yapabileceği bir şey ... Durumumuz ne olursa olsun, yeteneğimiz veya yeteneğimiz ne olursa olsun, her birimiz bir fark yaratabilir.
Çok az şey bildiğim bir durumu hatırlıyorum, başkalarına yardım etmem için bir fırsat yarattı. 1975 yazında uluslararası bir hukuk bürosunun Tokyo ofisinde avukat olarak görev yaptım. Buradaki avukatlar çoğunlukla ABD hukuku danışmanı olarak görev yapan Amerikalılardı.
Beş hukuk memurundan biriydim ve diğer dördü Japonca yeteneklerinde benden çok ilerideydi. Çok sayıda uzmanlaşmış ve arkaik yasal terim içeren Japonca yasal belgeleri tercüme ettim. Oraya oturdum, gün geçtikçe, sözlüklerle çevrili, kelimeler ararken. Can sıkıcı bir işti.
Diğer belgelerde tekrar tekrar aynı terimlerle karşılaşabileceğimi bildiğim için, devam ettikçe her yeni terimin tanımını yazmaya karar verdim. Yaz sonunda, küçük bir Japonca yasal terimler sözlüğü ve İngilizce çevirileri oluşturmuştum. Gelecekte hukuk memurlarına yardımcı olabileceğini öne sürerek kıdemli ortağa verdim. Çok sevindi. Sayfaları karıştırıp bana döndü ve gülümsedi. “Bir eksikliği bir katkıya dönüştürdünüz” dedi basitçe.
Küçük ya da büyük olarak, her birimiz bir fark yaratmanın bir yolunu bulabiliriz. Bazen, kötü durumdan en iyi şekilde nasıl faydalanabileceğimizi keşfederken, başkaları için işleri nasıl daha iyi hale getirebileceğimizi keşfediyoruz ve süreçte kişisel anlamlar elde ediyoruz.
Ne Sunmam Gerekiyor mu?
1. Eşsiz bir beceri veya hobim var mı? Bir fark yaratmak için kullanabilir miyim?
2. Başkalarının yapmayacağı şeyleri yapma sabrım var mı? Bu kişisel kaliteyi bir fark yaratmak için kullanabilir miyim?
3. Katkıya dönüştürebileceğim bir eksiklik veya sınırlama var mı?
Yayıncının izniyle, New World Library, Novato, CA.
© 2008. www.newworldlibrary.com veya 800-972-6657 dahili. 52.
Madde Kaynak:
Her Şeyi Yapın: Kent M. Keith tarafından Paradoksal Emirleri Yaşayarak Kişisel Anlam ve Derin Mutluluk Bulma.
Yazar Hakkında
Kent M. Keith'in yazarı Yine de Yap, İsa Yine de Yaptı ve Neyse: Paradoksal Emirler. Ulusal medyada yer aldı. Bugün için New York Times. Eski bir avukat ve üniversite başkanı, kaotik bir dünyada kişisel anlam bulma konusunda popüler bir konuşmacı. Onun web sitesi www.kentmkeith.com. Ayrıca ziyaret edin www.paradoxicalcommandments.com.