Peygamber Efendimiz'in (s.a.v) Latifeleri Resulullah [sallallahu aleyhi ve sellem] insanların en samimi olanı ve en cana yakını idi. Efendimiz vakarı, heybeti ve ciddiyetine rağmen latife de yapardı.Onun latifeleri ile ortam yumuşar, insanlar rahatlar dı.Sahabiler Efendimiz'in bu cana yakın halinden cesaret alarak kendilerine lazım olan bilgileri öğrenmek için her türlü soruyu sorarlardı. Bu yönüyle alemlere rahmet olarak gönderilen Efendimiz'in şakaları da ümmeti için birer rahmet vesilesiydi.Bununla beraber onun şakaları dahi gerçekti. Zira yalan latife de olsa yalandı.O ise doğruluk timsaliydi. Bunun için sahabilerini yersiz ve yalanlı şaka yapmamaları hususunda uyarırdı. Bir defasında sahabeler, ''Ey Allah'ın Resulü! Siz de bizlere şaka yapıyorsunuz'' dediler, Resulullah [sallallahu aleyhi vesellem] şöyle buyurdu: -Evet, ancak ben, gerçek olandan başkasını söylemem. Resulullah [sallallahu aleyhi ve sellem] doğru sözlerden ve gerçek olaylardan çok güzel latifeler yapardı. Latifeleri sade olmasına rağmen hem düşündürür hem de güldürürdü.Resulullah [sallallahu aleyhi vesellem] kendisinden bir binek hayvan, isteyen adama söyle latife yapmıştır: - Peki, seni bir dişi deve yavrusuna bindirelim, Adam ise hayretle, - Ya Resulullah! ben dişi deve yavrusunu ne yapayım,o beni nasıl taşır, diyerek şaşkınlığını ifade eder.Gönüller Sultanı şöyle karşılık verir: -Devenin küçüğü ve büyüğü de muhakkak bir dişi deveden doğmamış mıdır? Efendimiz bazan da sözle değil,hareketle latife yapmıştır.