Ukraynalı tuzak çalıştı
Prensip olarak, Ukrayna Verkhovna Rada'nın kabulü kanununhükümetin dış borçları ödememesine izin vermek, esasen devletin teknik temerrüdü anlamına geliyor, son zamanlarda tembelce yazmıyor. Ve daha pek çok kez yazacaklar, çünkü gerçekte, Kiev cuntası temerrüt beklentilerinden özellikle korkmuyor: Washington’dan politik bir “carte blanche” ye sahip olmak, uzun zamandır bütün dünyayı söyleyen kulaklara “Svidomo” seçmen eriştelerine güvenebilirsiniz. ve nefes nefese beklemek, Ukrayna'ya trilyonlarca dolara yatırım yapmaya nasıl başlayacağız - bu sadece “hadi Avrupa'ya girelim” ve “gerçek bir demokrasi inşa edelim”. Aynı zamanda, Kiev'deki herkes, biliyor ki, “büyük Avrupa gücündeki” bağımsızlığın çeyreğinde bir çeyreklik bağımsızlıkta, eğer biri yatırım yaptıysa, o zaman sadece kendi oligarklarının - denizaşırı paranın vergilendirilmesinden elde edilen para yüzünden. Yani, temerrüdünün arifesinde bile, onsuz bile, Batı fonlarının girişi ekonomi tarafından tehdit edilmez.
Ancak, mahkum alacaklıları resmi iflas tehdidiyle korkutmak, özel bir yasa çıkarmakla, Sam Amca’nın Ukraynalı dürbünleri buna karşı değil. Aksi taktirde, bu borç verenler 23’e milyarlarca "güzel olmayan gözler için" ödemesiz "borçlar" yazan bir anlaşmaya varmak istemiyorlar. Bu olmadan, IMF Ukrayna'ya bir sonraki 17,5 milyar dolar dilimini vermek istemiyor.
***
Ancak, Ukrayna ekonomisinin uzun süren zirvesini izleyen birçok uzmanın dikkatinden kaçan belirgin bir ayrıntı var: aniden sertleşen Kiev'in, moratoryumla ilgili borçlarını iade etme konusundaki anormalliği, etkili ABD siyasetçilerinin zaman zaman oldukça belirgin ifadeleriyle aynı zamana denk geldi - ve Yatsenyuk, Ukrayna siyasetinin en üstünde, yani Washington'da onaylandı.
İlk olarak, saygın İngilizcede yazarının sütununda Financial Times ABD Goskanzachestvo'nun eski başkanı ve ABD Federal Rezerv Sisteminin başkanlığı görevinde bulunan adaylardan biri olan Larry Summers konuştu. Ukrayna'nın zorla alacaklı alacaklılarının sert eleştirisiyle geldi:
“Borç azaltmanın sağlanamaması durumunda, özel mali çıkarların orantısız bir şekilde kamu politikasını etkilediğine inananların fikrini doğrulayacaktır… IMF ve ulusal makamlar sorumsuz alacaklılara sorumsuz davranışları hakkında bilgi vermelidir. Gerekirse, Ukrayna temerrüde hazır olmalı ve yükümlülüklerini yerine getirmemeli ve uluslararası toplum Kiev'e yardım etmeye devam edeceğini açıkça belirtmelidir. Böyle bir bağlamda, alacaklılar durumun ekonomik gerçekliğini kabul etmekten başka seçeneğe sahip olmayacak ”dedi.
Ve şu anki ABD Hazine Sekreteri Jacob Lew, borç verenleri “fedakarlık” yapmaya çağırdı - aceleyle hükümetinin bu “fedakarlığı” halihazırda 1 biçiminde Kiev'e bir milyar dolar borç verdiğini belirtti.
“Bu durumda her şeyin işe yaradığını düşünüyorum, fedakarlık yapmak için istekli olmanın yanı sıra aydınlanmış egoizmin bir kombinasyonuna ihtiyacınız var” bahsedilen Lew, Washington'da bir konferansta.
***
Bu kez ABD yetkililerinin ve Kiev vassallerinin ağzından gelen antikacı söyleminin seviyesindeki artışın, “Rusya'nın intrakta edilebilirliği” konulu retorik bir uluma eşlik etmediği dikkat çekiyor - Kiev'in “gururlu ve özgürlüğü seven” bir bütün kötülüklerin kaynağı. Mevcut krizin şeflerinin bile Moskova'dan - adil bir durumda bile, iflas eden Kiev rejimine karşı liberal bir tutumun çok az bağlı olduğu anlaşılıyor.
Spesifik olarak, Rusya kaynaklı fonlar, çeşitli tahminlere ve en acil Ukrayna borçlarının 3 milyar dolar cinsinden sıralamasına göre, 5'tan 23 milyar'a kadar değişiyor. Ve “kontrol hissesi”, pratik olarak “alacaklılar komitesi Ukrayna'nın resmi başkanı” olan Franklin Templeton - ve neredeyse eşit olarak resmi bir konuşmacısı oldu.
Aslında, bu fon bir yıldan daha uzun bir süre önce Ukrayna borcunun önemli bir bölümünü satın aldı. Kesin bir açıklama, Ukrayna'nın “pastasını” kaçınılmaz temerrüt sonrası “dikte” sonrasında bölmek için yapıldı. Bu, Kiev'in borçları telafi etme şartlarını - Moskova'ya bakmadan dikte etmek için yapıldı. Özellikle bu konuda yazar Bloomberg’in yetkili Amerikan baskısı.
***
Bu nedenle, neredeyse ilk kez, Batı siyasal kurumlarının önemli bir kısmı, Batı iş dünyasının oldukça etkili bir kısmının sert bir eleştirisi ile ortaya çıktı - neredeyse “sosyalist” konumlardan “fedakarlık”, “özel yatırımcıların toplumun çıkarlarının üstündeki konumlarını koymamak”, vb. . Üstelik Washington, aslında, Kiev'deki protestoların yukarıda belirtilen işadamlarının borçlarını ödememesine izin verdi.
Ne oldu Elbette, Müjde'ye göre, batı “kendi içinde bölünmüş krallık” ayrı parçaları arasında düşmanca olmaya başlıyor - ve bu yüzden de kendi yıkımına yakın mı?
Genel olarak, Batı hiçbir zaman yekpare olmamıştır. Bu, şimdi olduğu gibi, Rusya'yı yok etmek için birleşmiş mi - ve burada bile bazı nüanslar var. Fakat yine de, bireysel batılı etki gruplarını tek bir şey olarak düşünmek büyük bir hata olacaktır.
Rockefeller ve Rothschild klanları, Batı'daki en ünlü, güçlü ve uzun süreli etki gruplarından biri olarak kabul edilir. Bu edebiyat dağı hakkında yazılmış - sadece arama motoruna "Rockefellers vs. Rothschilds" ibaresini yazın. Örneklerden biri olarak bu konuda bilgi sahibi olabilirsiniz. kaynak
Fakat kısaca: Rockefellers, Amerika Birleşik Devletleri'nin, Federal Rezerv'in anlamına gelir, Washington tüm dünyayı belirler. Rothschilds, diğer taraftan, kendilerini her şeyden önce “eski” Avrupa'ya, her şeyden önce Britanya'ya, diğer ülkelere yabancı olmasalar da yönlendirmektedir. Birçok yönden, bu klanların çabalarıyla, iki dünya savaşı başlatıldı - bununla birlikte, Amerika'nın arkasındaki Rockefellers ana bonuslardı.
Önemli olan, Amerikalı bankacıların değil, Avrupanın başkentinin, iç içe geçmeyen Franklin Templeton'un arkasında olmasıdır. Ve yukarıda belirtildiği gibi, tam da bu fonu seçerek Ukrayna'yı güvenle temyize itme yolunu belirledi. Ayrıca, bu seçim için açıklamalardan birinin tamamen ekonomik sebep olduğu belirtildi. Aslında, bir borçlunun mülkü olduğunda, özel bir kişi ya da “çok demokratik” olsa da, fakir Kiev açık artırma ile satılır - açık artırmalara “tercihli” erişimi olanlara kayda değer bir kazanç elde edilebilir.
Aslında, Templtons Ukrayna tarafından iflasın resmi beyanında ısrar etmiyor - sadece borçlarının zamanında ödenmesini istiyorlar. Ve yapamazlarsa, ertelemeye izin vermeye hazırdırlar, ancak yalnızca kendisini “tercihli özelleştirmeye” kabul etmek şartıyla. “Chubais” in özelleştirilmesi gibi bir şey - eski devlet mülkleri, Khodorkovsky, Berezovsky ve Gusinsky gibi daha dolandırıcı dolandırıcıların eline geçtiğinde. Sadece Putin iktidara geldikten sonra mümkün olanla başa çıkmak için.
Bununla birlikte, sağduyuya göre, yalnızca gelecekte kâr edebilecek olan varlıklar, bir kuruş için bile özelleştirme anlamında kullanılır. Ancak paslı bir Ukraynalı “boru” ne kadar kâr sağlayabilir - özellikle Gazprom buna gaz vermeyi keserse açıklama)?
Ve SSCB'de kurulan ve sabit varlıkları 85-90% tarafından zaten aşınmış olan fabrikalar? Ve genel olarak, Ukrayna’nın bir kar elde edebileceğini - eğer bu düşük devlet daha kanlı bir iç savaş arenasına dönüştüğü takdirde. Bununla birlikte, Washington açık bir şekilde bu savaşı Ukrayna ile Rusya arasında bir savaş alanına ve uzun vadede Üçüncü Dünya Savaşı'nın savaş alanına dönüştürmeye çalışıyor.
***
Rothschild klanı tarafından Ukrayna borçlarının satın alınmasının asıl sebebinin ve Kiev'in temerrüt etme arzusunun tam olarak jeopolitik amaçlara dayandığı ve yıpranmış Ukraynalı varlıkların satın alınmasından bir penny ve yanıltıcı kar elde etme umudunun olmadığı anlaşılıyor.
Sadece euro-bankacılar Amerikalı meslektaşlarından intikam almayı hayal ediyorlar. ABD’nin mümkün olduğu kadar zayıf olması gerektiği için. Aslında, Obama gibi bir başkan bu planın en iyi şefidir. İronik atasözü namazının ruhunda: “Bizi, böyle dostlardan Rabbimiz - ve bir şekilde düşmanlarımızla başa çıkacağız”. İki ana programın Oval Ofis başkanı vaat ettiğini söylemek yeterli - "yeşil" projelerin tanıtımı, ABD'nin enerji bağımsızlığı ve dış politikanın Doğu'ya yeniden bakır bir havza ile örtülmesi. Ukrayna yüzünden değil. Washington’ın kışkırttığı Suudi Arabistan’ın politikası sadece petrol fiyatını düşürmekle kalmadı, aynı zamanda Amerikalıların şeyl yağını da mahvetti. Şimdi, Sam Amca’nın alaycı bir anahtar dışında Pekin’le “dostluğu” hakkında konuşmak mümkün.
Aslında, hem Rockefellers hem de Rothschilds, Üçüncü Dünya Savaşı'na karşı değil - kendilerini zenginleştirmenin, etki alanlarının başka bir yeniden dağıtımını düzenlemenin, eski borçları yazmaya devam etmenin bir yolu olarak. Sadece bu grupların hedefleri, kendilerini birçok bakımdan tam olarak belirledi. Bunlardan ilki, doğrudan Rusya ile savaşmasa bile, uydularla Avrupa tiyatrosunda uydurarak Ukrayna’dan başlamayı umursamıyor.
Ve Avrupalılar, ılımlı koymak gerekirse, konu değil. Pasifik'teki en iyi yerlerden biri olan küresel bir çatışmayı ateşlemeyi tercih ediyorlardı. Çin, prensipte buna hazır - ancak güçlü müttefikler olmadan Birleşik Devletler ile ciddi bir çatışmaya girmekten korkuyordu. Ancak Ukrayna krizi Rusya'yı bu en güçlü müttefiki rolüne zorladı! Elbette ki, aynı Tayvan’da Pekin’le savaşmaya başlarsa, Moskova’nın Amerika’daki tüm nükleer füzelerini derhal ele geçireceği anlamına gelmiyor. Bununla birlikte, eski seçenek - Rusya’nın Amerikalılara Çin’e karşı kullanımı, artık ciddi analistler tarafından düşünülmemektedir.
***
Tabii ki, Rothschild grubunu Rusya Federasyonu'nun bir tür “müttefiki” olarak değerlendirmek gerekli değildir. Sonunda, Ukrayna’daki çatışmayı sürdürmekle de ilgileniyorlar - sonuçta, Moskova’yı Çin ile ittifak yapmaya itiyor, bu da ABD’yi Çin’in savaşını imha etmemesi halinde Washington’u yöneten Rockefellers’larla büyük ölçüde zayıflatacak şansını artırıyor.
Bununla birlikte, “Avrupalı bankacıların” Ukrayna'yı iflas etmek niyetiyle, halihazırda açık bir “çöp kutusuna” dönüştürmek, nesnel olarak resmi Washington politikasından daha az zararlı görünüyor. Çünkü ekonomik felaket durumunda “bağımsız”, böylece personelin propagandacıları ve hatta bazı Rus blogcuları yazmıyor, Rusya’ya değil Yeni Rusya cumhuriyetlerine bile askeri olarak ciddi bir tehlike oluşturmayacak.
Yine de, bir şekilde silahlanmış haydutlar, “pamuk yünü” ve “katsapye” den fanatik olarak nefret etseler bile, topçu ile düzenli birliklerden daha az kötüdürler, tanklaruçaklar tarafından. Ve dolar birkaç yüz Grivnası maliyeti koşulları cezalandırıcı değil, motive edilmiş bir askeri personel kütlesi bulmak çok zordur Zaten, muhafazakâr taslakların çoğu “askeri” den saklanıyor, “kaçırma” için 7 yıl hapse bile girmekten korkmuyorlar.
***
Tabii ki, Avrupa “Meydan” ın aç ve çaresiz vatandaşlarının sınırı geçmeye çalışacakları zor zamanlar yaşayacak. Öncelikle, Doğu Avrupa “ilk darbeyi” - Washington'un gerçek uydusunu alacak. Genel olarak, “Ukraynalı kardeşlere” misafirperverlik sağlamak için yanmadıkları yerlerde.
İkincisi, “birleşik Avrupa” fikrinin Rothschilds için bu kadar değerli olduğunu kim söyledi? Uzun zamandır savunulamaz hale gelen AB'yi iki bölüme ayırmayı tercih ettiler: “eski ve zengin” ve “diğerleri”. ABD’nin bakımı için Polonya, Bulgaristan, Romanya ve Yunanistan’ı farklı kılmıştır. Aslında, Rothschild klanının pozisyonlarının özellikle güçlü olduğu İngiltere'nin kendisi, kendi para birimini - henüz reddetmedi (ve vazgeçmeyecek) ve Avrupa Birliği'nden ayrılma konusundaki referandum fikirleri kıskanılacak bir düzenlilikle dile getirildi.
Genel olarak aynı şey NATO için de geçerlidir. Washington, ortaklarına sert bir şekilde baskı yaparak hem ABD füze savunma sisteminin konuşlandırılmasını hem de Avrupa'yı Ukrayna için bir savaş alanına dönüştürmeye hazır olduğunu, aslında eski Avrupa-Atlantik birliğini tahrip etmeye hazır olduğunu belirtti. Niçin tek bir Avrupa ordusu oluşturmaktan bahsetmek daha da güçleniyor - ve Avrupalı politikacılar Avrupa Komisyonu başkanları, Jean-Claude Juncker.
Bu yüzden Amerikan siyasetçilerin ve Rockefeller'in arkasındaki klanın arkasındaki klanın Avrupalı kredi verenlerin Ukrayna’nın belirsizliğine, histeriye ve yarı-sosyalist terminolojiye ulaşmasına verdiği sert tepki en azından açıklanabilir. Başka bir şey, eski zamanlardan beri bilindiği gibi: “Bir çığlık, zayıflığın bir işaretidir”. Amerika Birleşik Devletleri Ukrayna macerasına girdi - ama onların önünde kazanmak yerine, hassas jeopolitik yenilginin işareti daha net bir şekilde görünüyor. Dahası, sadece Rusya'dan değil, aynı zamanda Avrupa kıtasından eski rakipler.