|Paylaş|


|Tweet|
PAMUK İPLİĞİ: M.Ö. 3000 yılında dokumacılıkta kullanılmak üzere ekimi yapılan pamuktan elde edilen endüstriyel bitki ürünü. İndüs vadisinde bulunan kumaş parçalarının incelenmesinden pamuğun M.Ö. 3000 yılından beri dokumacılıkta kullanıldığı anlaşılmaktadır. 2000 yıllarında Peru’da pamuklu dokuma yapılıyordu. M.Ö. IV. yüzyılda Büyük İskender, bu maddeyi Yunanistan’a da getirmiştir. Roma İmparatorluğu döneminde pamuklular Malta’da dokunur ve Hindistan’dan gelen mallar da renklerinin beyazlığı, incelikleri ve yumuşaklıkları yüzünden çok ilgi görürlerdi. Mağripler VIII. yüzyılda pamuğu Ispanya’ya tanıtmışlar: Pamuk ve pamuklu dokumalar, XII. yüzyıl sıralarında İtalya ve Fransa’ya yayılmıştır. XIV. yüzyılda Almanlar ve XV. yüzyılda İngilizler pamuğu yaygın olarak kullanmaya başlamışlardır. O devirlerde, en iyi cins ham pamuk, Suriye ve Kıbrıs’tan gelirdi.
Pamuk üretimi ve pamuklu dokuma yapımı büyük hızla gelişmiş ve XVIII. yüzyılın son dönemlerinde geniş ölçüde yaygınlaşmıştır. Hammadde olarak ucuza elde edilebilmesi, ucuza mal olması, basma ve boyamaya elverişli olması ve kolayca yıkanabilmesi pamuğu en çok aranan en ucuz ve sağlığı en uygun dokuma malzemesi durumuna getirdi. Gelişme, Amerikalıların çırçır makinesini icat etmeleri ve bunu izleyen yıllarda da Lancaeshire’de gerçekleştirilen bazı buluşlar sonunda meydana geldi. Eli Whitney 1793 yılında pamuk tohumları ile elyafını ayırmakta kullanılan çırçır makinesini icat etmekle pamuklu üretiminin maliyetini büyük ölçüde düşürdü.