Hem iyonosferden hem de exosferden oluşan yeryüzü termosferi, o seviyedeki düşük hava yoğunluğundan dolayı üşür. Hava sıcaklığı ölçümleri, ölçülen parçacıkların ne kadar enerjik olduğunu ortaya çıkarır. Çok az parçacık, termosfer ısıyı etkili bir şekilde aktaramaz.Isı, iki yüzey arasında doğrudan temasla, bir yüzeyden diğerine konveksiyonla veya radyasyonla transfer edilebilir. Dünya yüzeyinin yaklaşık 50 mil uzağında başlayan ve neredeyse 400 mil uzunluğa ulaşan dünya termosferi, o kadar düşük bir hava molekülü yoğunluğuna sahiptir ki, çok az insan herhangi bir zamanda bir yüzeyle doğrudan temas halinde olabilir ve ısı transferi potansiyelini sınırlar . Termosferdeki enerjik parçacıklar ısı yayar, ancak çok düşük parçacık yoğunluğu bölgeye bir bütün olarak kullanılabilir enerji miktarını sınırlar, bu nedenle radyasyon nispeten zayıf kalır.
Termosfer, insan vücudunun nispeten büyük ölçekte soğuk olmasına rağmen, bölgedeki parçacıklar, ölçüldüklerinde ısı olarak kaydeden yüksek miktarda enerjiyi emebilir. Tek parçacıklar arasında 1.800 derecenin üzerindeki sıcaklıklar Fahrenheit gözlemlenmiştir, ancak bu irtifadaki genel malzeme eksikliği, bu enerjiyi aktarmak için çok az parçanın mevcut olduğu anlamına gelir.