Bu bölge bir dizi olaydan önce gelmişti. 27 Mart 1953, hapis cezası beş yılı geçmeyen mahpuslara af tanındı. Liberaller, 1 milyondan fazla insanın hapishaneden serbest bırakıldığını yazıyor. Ancak bu veriler güvensizliğe neden oluyor, çünkü 1 Ocak 1953'teki SSCB boyunca kamplar 1 727 970 mahkumları içeriyordu.
Serbest bırakılan suçluların amacı nedir? Şüphesiz halkı korkutmak amacıyla. Serbest bırakılan suçluların, ülkedeki çalışan vatandaşları ve çocuklarını soymak, dövmek ve hatta öldürmek, yeni hükümeti rahatsız etmedi. Bunlar, Sovyet devletinin gelenekleri ve özüyle çelişen ilk hükümet eylemleriydi. Ve dedikleri gibi, o zamanlar ülkede üç kişinin gerçek gücü vardı: G.M. Malenkov, L.P. Beria ve N. S. Khrushchev. Siyasi mücadelede suçluları kullanmaya karar verdiler. Stalin bunu yapmasına asla izin vermedi. Otoritesi ve otoritesi çalışan insanlara dayanıyordu.
S. G. Kara-Murza af hakkında şöyle yazıyor: “1953 yazının başında Moskova her yaştan suçluyla doluydu. Çok yazdıkları ve hatta bir film çektikleri bir aftı. Af dışında, bir nevi işaret olduğu açıktır, çünkü bu insanların davranışları çarpıcı biçimde değişti. Topluma savaş verdiler - temkinli ama açık. Elbette dedikodular her şeyi abarttı, ama birçok korkunç vaka anlatıldı ... Lenin Tepeleri'nin yamaçlarında tuhaf insanlarla doluydu. Ateşlerin etrafındaki kümelere oturdular, bir şeyler pişirdiler, kart oynadılar ve onlarla birlikte bir gençleri vardı. Bir af kapsamında serbest bırakıldılar, Moskova'ya doğru yürüdüler ... Sonbaharda, askeri devriyeler, Moskova'da dolaşmaya başladı - bir çift asker kemerleri üzerinde süngülerle. Arka sokakları dikkatlice inceledik, uyanıktı. Hemen, durum normale döndü, ancak insanlarda tortu kaldı. Daha önce, devlet makinemizde bu tür başarısızlıklar olamazdı gibi görünüyordu.
Bu arada, 1990’te büyük şehirlerdeki kolluk kuvvetleri demokratik basın tarafından dağıldı ve suçta hızlı bir artış başladığında, hükümet ordunun sokaklarını polisle devretmeye çalıştı. Korkunç bir çığlık yükseldi, neredeyse askeri diktatörlükten bahsediyorlardı. Ve en önemlisi, bu çığlık kasaba halkından geniş bir yanıt buldu. Çok ağır bir etki yarattı - sanki insanlar aniden sağduyularını yitirmiş gibi. ”
İkinci olay G.K.'nın atanmasıydı. Zhukov SSCB Savunma Birinci Bakan Yardımcısı. Stalin yönetiminde Zhukov, Almanya'dan değer ihracatı yasasını ihlal ettiği için en yüksek iktidar kademelerinden atıldı. G.K. Zhukov'un Moskova'dan ayrılmasının onu mahkemeden kurtardığını ve I.V. Stalin'in Zhukov'un zaten cezalandırıldığını beyan etmesine izin verdiğini düşünüyorum. Bu nedenle, Zhukov, örneğin Stalin altında, Halk Komiseri'nin aynı yasadışı eylemleri için yargılandıkları için yargılanmadı havacılık sanayi A.I. Shakhurin. Kanımca, savaşın sona ermesinden sonra ortaya çıkan mağlup Almanya'nın pahasına zenginleşme arzusu, zengin kupaları bekleyen ailelerinin davranışlarıyla bir ölçüde açıklanmış gibi görünüyordu. Stalin için Zhukov'u “itmenin” bir anlamı yoktu, çünkü kendisi ikincisinin yükselişine katkıda bulundu ve ne olursa olsun, savaştan sonra G.K. Zhukov'un yüceliğinin çürümesine izin vermedi.
Ancak ülkenin daha da gelişmesi için en büyük etkiye neden olan en büyük olay L.Peria Beria'nın öldürülmesiydi. Bir cinayet yazıyorum çünkü L. P. Beria'nın tutuklanmasının ve onun yargılanmasının gerçek olmadığını kanıtlayan araştırmacıların görüşlerini paylaşıyorum. L.P. Beria'nın yargılandığı iddia edildiğinde, artık hayatta değildi.
LP Beria, Sovyet devletine ve insanlarına birçok yarar sağladı. Savaştan önce, klan çıkarlarına karşı yasanın zaferini güvence altına aldı, yanlış bilgilendiricileri adalete teslim etmeye başladı, bu da NKVD'ye yapılan ihbar sayısını keskin bir şekilde azalttı.
Beria, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında istihbarat servisimizin oluşumuna katkıda bulundu, sanayi önündeki işletmelerin ülkenin doğusundaki sökülmesini ve kaldırılmasını organize ederek, bir yıldan fazla bir süredir askerlerinin ve askerlerinin geri çekilmesi sırasında bir milyondan fazla asker ve memurun geri çekilmesiyle, orduna geri dönen işçilere sessiz bir yaşam sürdüler. Alman esaretinden kaçan kuşatma dışında. Ayrıca, bu askeri kategorilerden% 1941'ten daha az kişi gözaltına alındı ve% 1945, İşçi ve Köylülerin Kızıl Ordu'nun (Kızıl Ordu) askerlik hizmetlerine devam etmesi için rütbelere gönderildi.
Savaş sırasında halkın İçişleri Komiserliği'nin (NKVD) birlikleri arasında, orduda olduğu gibi, ordumuzun kahramanlarının yanı sıra, anıtlar dikilmeyi hak eden insanlardan insanlar vardı. K. Simonov'un “Yaşayanlar ve Ölüler” adlı romanında yarattığı ilk yazarlardan biri olan NKVD yapılarının askerlerinin imajı pek de doğru değil.
NKVD Çalışanlar Alman ajanları, sabotajcıların karşı ve dizginleme bize geriden savaşmış Sovyet birlikleri şehirlerde, tarafından serbest iç içedir Alman ajanlar düzeni sağlamak için, askeri karşı istihbarat tarafından Alman gizli servisleri, Zafer, madencilik istihbarat sunağın üzerine hayatını koymak, Büyük Vatanseverlik Savaşı cephede savaşan direndi Savaş suçlularının yanı sıra, ülke işlerinin güvenliği için çok önemli olan binlerce suç işlerken. Kanımca, NKVD'nin faaliyetleri olmadan, savaşta zafer kazanmamız bize çok daha büyük kayıplara mal olacak ya da imkansız olurdu.
L.P. Beria, ünlü komutanlarımızdan ve sektör liderlerinden ziyade Almanya ve müttefikleri üzerindeki zafere daha az katkıda bulundu.
Savaş sırasında, L. P. Beria, Devlet Savunma Komitesine (GKO) girdi. Operasyonel konulardaki baş komutan yardımcısı olarak, ulaşım ve belirli türlerin üretimi de dahil olmak üzere ülkenin ihtiyaç duyduğu çeşitli karmaşık görevler ile ilgilendi. оружия.
1946’ten bu yana, L. P. Beria, SSCB Bakanlar Konseyi Başkan Vekilliği yaptı. Yeni silahların yaratılmasındaki ana konulardaki görevleriyle nasıl başa çıktığını okuyan okuyucu, atom bombası ve kıtalararası balistik füzelerin oluşumunu anlatan makalelerle karar verebilir.
“Ve düşünce istemsiz bir şekilde kendini öne sürüyor: eğer Beria yaratıcı olmak istemiyorsa, özel hizmetlerin başında kaldıysa, muhtemelen SSCB 5 üzerinde muhtemelen bir atomik ve hidrojen bombası olacaktı ve muhtemelen Y Gagarin 5 üzerinde uzaya uçacaktı. Yu, “10 yıl sonra, ancak SSCB hayatta kalacaktı ve en önemlisi komünizme yönelik hareketi hayatta kalacaktı” diye yazıyor Yu.
7'ten 1946'ten 1953'e kadar olan L. P. Beria, devlet güvenlik ve içişleri hizmetlerini gerçekten yönetmedi ve iktidar mücadelesi konusundaki önemsizliği hakkında konuşmak yanlış olurdu.
Beria, SSCB'nin ulusal çıkarları açısından birçok olumsuz inisiyatif atfetti. Örneğin, Almanya'nın birleşmesi. Aslında, tam tersine, Beria, Almanya'nın birleşmesinin, daha doğrusu Almanya'nın Doğu kesiminin Batı'ya devredilmesinin, Sovyetler Birliği'nin güvenliğini bir büyüklük sırasına düşürdüğünün farkındaydı. Bütün hayatı boyunca Sovyetler Birliği'nin güvenliğini sağlamakla görevli olan devlet memuru L. P. Beria bu tür girişimlerde bulunamamıştır.
Doğu Avrupa’nın varlığı, SSCB’nin ülkemize yapılan saldırıda yabancı topraklar üzerinde düşman uçaklarını ve füzelerini düşürmesine, toprağına izin vermeden düşmanla mücadele etmesine ve böylece Sovyetler Birliği halklarının güvenliğini sağlamasına izin verdi.
Beria hakkında yüzlerce efsane yazılmıştır ve hepsi onu itibarsızlaştırma hedefini takip etmektedir. Yahudileri hapisten kurtardığını, çünkü milliyeti nedeniyle Yahudi olduğunu yazıyorlar. Troçki, Zinovyev, Kamenev ve Rus komünizmi ile savaşan diğer ateşli devrimciler hakkında, vatandaşları tarafından Yahudi olduklarını yazmıyorlar, ancak Beria hakkında yazıyorlar, dolayısıyla Rusya'nın onun için yabancı çıkarlarına işaret ediyorlar.
Beria’nın milliyeti hakkında kesin bir bilgi almadım, ancak kendisini bir vatansever ve devletçi olarak kanıtladığını biliyorum ve onun emri altında halkın refahının ve ülkenin gücünün N. S. Kruşçev’ten daha hızlı büyüyeceğinden eminim. Asıl mesele, nesiller arasındaki bağlantının kesintiye uğramayacağı ve ülkedeki en büyük ve kader zamandır. hikayeler Rus devleti SSCB'yi aradı.
Yu Mukhin, L.Peria Beria'nın o sırada Binbaşı General P. F. Batitsky ve suç ortağı tarafından, o yıllarda N.S. Kruşçev'in arkadaşı Col.-General K.S. Moskalenko tarafından öldürülmeden çok önce öldürüldüğünü savunuyor.
J. V. Stalin'in yönetiminde, ülkenin liderliği hükümetin üyelerine suikast düzenlemesine izin vermedi ve işlemedi. Özellikle, bu yüzden L. P. Beria, N. S. Khrushchev'e karşı verilen mücadelede yenildi. Beria, köşeden hain bir cinayet beklemiyordu.
Medya yardımı ile ülke vatandaşlarının çoğunluğu Beria'dan ve o günlerin olaylarından tamamen farklı bir görüşle ilham aldı. Ancak gerçeklerin çoğu, L. Beria'nın CPSU Merkez Komitesinin Temmuz 1953 plenumunda öldürüldüğünü gösteriyor.