Bölüm72: Vahşi doğaya girmeyi seçmek
Çeviri: Noblesse
“Zaman doğru. Kalan Kuzey yolu, biz üçümüz… ”Song Qingluo tereddütle söyledi.
Qin Wushuang ve Xia Houwu’nun amacı son derece açıktı.
Şehirdeki en etkili iki aileden geliyorlardı ve doğal olarak Ruh bitkileri ve [Sınır Vadisi Savaş Alanı] içindeki nadir ilaçları umursamıyorlardı. Ruh canavarı istiyorlarsa, dış dünyada bir tane elde etmek için başka yöntemler de düşünebilirlerdi. Vadinin dışındaki vahşi alanlara gitmeye ve kendilerini tehlikeye atmalarına gerek yoktu.
Bu savaş alanında, bir rün askerini her öldürdüğünüzde, [Sınır Vadisi Savaş Alanı] tarafından ödüllendirilirdiniz. Sonsuza kadar bir yuan qi ipliği elde edersiniz ve [Sınır Vadisi Savaş Alanı]’dan ayrıldığınızda bile bu tür bir güç artışı devam ederdi.
Bu nedenle, bu insanların yapmak istedikleri şey, Gök Mavisi Anka Akademisi öğrencileri tarafından öldürülmeden önce, ellerinden gelenin en iyisini yaparak en fazla şeytani rün askerlerini öldürmekti. Bu şekilde, en çok kazancı elde edebilecek ve kazançlarını maksimize edebileceklerdi.
Genel zafere gelince?
Onlar en başından beri böyle bir şeyi umursamadılar.
Bir kişinin bir vadi yolunu tek başına tutması en fazla şeytani canavarı öldürmek için en iyi yoldu.
Song Qingluo’nun kelimeleri, üç yol arasındaki Kuzey yolunun ödüllerini bölmek için isteksizlik duygusuna sahipti.
Ye Qingyu, “Sen ve Xiaojun, Kuzey yoluna gidin, en azından birbirinize iyi bakabilirsin” dedi.
“Kardeş Qingyu’yla gitmek istiyorum.” Küçük loli’nin dudakları, yağ şişeleri asılabilinceye kadar dışarı çıktı.
“Beni dinle, seni kısa bir süre sonra gelip bulacağım.” Ye Qingyu, küçük loli’nin kafasına bir fiske atma için elini kaldırdı.
“Erkek Kardeş Qingyu can sıkıcı.” Küçük loli bir tarafa atlayarak hızla kaçındı.
Sonunda, kuzenler birlikte ayrıldı.
Tüm merkezde, sadece Ye Qingyu kaldı.
Aniden-
“Düşmanların savaş alanına ulaşana kadar iki saati kaldı, onların hepsini ezin!”
Formasyon İmparatoru Luoso’nun engin sesi, yine tüm savaş alanı boyunca yankılandı. Ses, sanki bir savaş davuluna vurulması gibi herkesin kanını kaynatıyordu ve herkesin savaşma isteğini katlayarak artırıyordu.
Ye Qingyu, Kuzey yolunun kapısının önünde durdu, yüzünde bir gülümseme belirdi.
“Rün askerlerini öldürmekten gelen ödüller ne kadar önemli? Bu savaş alanındaki en büyük zenginlik yığını, gerçekten vahşi doğanın içinde… bu savaşın tümünü yönetmeme izin verecek. ”
Onun figürü yıldırım gibi merkezden ayrıldı.
… …
“Başladı, başladı, dördüncü tur sonunda başladı!”
“Umarım hoş bir sürpriz olur!”
“Gök Mavisi Anka tarafından tamamen yok olmadığımız sürece!”
“Bizim için hala biraz umut var!”
Uygulama alanlarının merkezinde, taş aynanın önünde kümelenen öğrenciler, adeta yalvarır gibi dua ediyorlardı.
…… ……
“Ne oluyor? Ye Qingyu vahşi doğaya girmeyi mi seçti? ”
[Yükselen Cennet Köşkü].
Halihazırda elimine edilmiş olan ikinci ve üçüncü yıl temsilcileri formasyonun yansıtması yoluyla, savaş alanında meydana gelen her şeyi görebiliyorlardı. Anında, her insanın yüzünde şok belirdi.
Önceki üç turda, faaliyet alanı olarak vahşi doğayı seçen kimse yoktu.
Formasyon yansımasında Gök Mavisi Anka yarışmacılarının yaptıklarını göremeyip sadece kendi gruplarının eylemlerini görebildikleri halde neredeyse her öğrenci Ye Qingyu’nun çıldırdığını hissetti.
“O kesinlikle korkuyor, kesinlikle korkuyor. O, ıssız vahşiliğe girerek, Gök Mavisi Anka insanlarının onu bulamayacağını ve daha uzun bir süre yaşayabileceğini düşünüyor, ”bir kişi düşünceli bir tonda böyle dedi.
“Eğer gerçekten bu ise, o aşağılık biri…” dedi başka biri.
“Böyle bir kişinin savaş alanına girmesine izin vermek gerçekten bir tür aşağılama.” Han Xiaofei soğuk bir şekilde alayla gülümsedi.
“Doğru. Savaşta ölmekle kıyaslandığında, böyle bir korkaklık eylemi daha da kötü, ”diye ekledi Jiang Xiaohan.
Wang Yan ikisine bir bakış attı ve sakin bir sesle, “Ye Qingyu’nun savaş alanına girmesine izin veren kişi benim.”
İki kişi tereddüt etti, yüzlerinde görünen utangaç bir ifade ile hemen ağızlarını kapattılar.
…… ……
Ormanın on metreden yüksek gölgesi her şeyi kapatan yeşil bir katman oluşturuyordu. Güneş ışığını tamamen kapatarak dünyanın altını karanlık ve soğuk yapıyordu.
Ye Qingyu dikkatli bir şekilde adım adım ormana yürüdü.
Hem büyük hem de küçük kaya parçaları zümrüt yeşili yosunlarla çevrelenmişti. Çeşitli güzel zehirli çiçekler çürüyen bitki örtüsünün üzerine serpiştirilmişti güzel ama ölümcüldüler bu tüm çevreyi daha da olağanüstü yapıyordu.
Dikkatli bir şekilde gözlemlerseniz, havada soluk yeşil bir dumanın olduğunu keşfederdiniz. Bu zehirli havaydı. Ruh pınarı aşamasındaki uzmanların bile bu havayı kazara soluması ölümcüldü.
[Sınır Vadisi Savaş Alanı] içinde, üç vadi en güvenli yerdi. Bu ıssız vahşi doğada pek çok insanın hayal bile edemeyeceği tehlikeler vardı buda insanların burasının yasaklı bir bölge olduğunu düşünmesine neden oluyordu. Çaresiz bir duruma zorlanmadıkça, kimse vahşi alana girmeyi seçmezdi.
En azından Beyaz Geyik Akademisinin bu savaş alanında uzmanlaşmış öğretmenlerinin açıklamaları dahilinde, vahşi yaşam alanı girilmemesi şiddetle tavsiye edilen bir alandı.
Ancak Ye Qingyu’nun elde ettiği kitapçıkta, vahşi doğanın tüm savaş alanında en değerli yer olduğu söyleniyordu.
Bu, Ye Qingyu’nun vahşi doğayı seçmesinin sebeplerinden biriydi.
Dikkatli bir şekilde hesaplamıştı, Qin Wushuang ve diğerleri en az üç farklı yolda yaklaşık iki gün dayanabilirlerdi. Başka bir deyişle, bu iki gün içinde onların Ye Qingyu’nun gücüne ihtiyaçları yoktu ve o bu iki günlük zaman aralığında istediğini yapabilirdi.
Ye Qingyu, gücünü artırmak için bu zamanı dikkatli bir şekilde kullanmalıydı.
O daha sonra yaklaşan savaş hakkında endişelenirdi.
Ye Qingyu çevresindeki araziyi dikkatlice gözlemleyerek, etrafındaki manzaraya ve çevreye bakmak için on metre yüksekliğindeki kayaya tırmandı ve hızla vahşi doğada ilerledi.
[Sınır Vadisi Savaş Alanı]’na giren dövüş sanatçılarının uçma yetenekleri bastırılırdı. Bu sayede tüm savaş alanı kıyaslanamaz ölçüde büyük hale gelirdi. Kısa bir süre içinde, çok az insan tüm savaş alanını geçebilirdi.
Yaklaşık iki saat sonra, Ye Qingyu nihayet aradığı yere ulaştı.
Yolda, çok sayıda şeytani hayvanın pususuna uğramış ve çok sayıda savaş geçirmişti.
Neyse ki [Sınır Vadisi Savaş Alanı] bu seviyesinde, şeytani canavarlar güçlü sayılmazdı. Ye Qingyu çok fazla enerji harcamadan idare etmeyi başarmıştı.
Burası tepeler ve dağlar ile çevrili, çökmüş bir vadi idi. Vadinin derinliklerinden akan temiz bir şelale vardı ve bazen de vadideki şeytani kurtların sesi kulağı geliyordu.
[Şeytani Kurt Vadisi].
“Pek çok kişi, kalıcı yuan qi’yi elde etmek için sadece rün askerlerini öldürebileceklerini düşünüyordu. Vahşi doğada şeytani canavarları öldürerek, kalıcı yuan qi’yi büyütebilecek bir hasat elde edebileceklerini bilmiyorlardı. Ve tek bir şeytani canavarın içinde yer alan yuan qi ödülü, herhangi bir rün askerinden çok daha büyük!
Ye Qingyu, kargısını kılıfından çıkardı ve [Acımasız Kargı] ‘nın iki parçasını birleştirdi. Kargıyı iki eliyle tutarak adım adım [Şeytani Kurt Vadisi] girdi.
Şeytani canavarların [Sınır Kanyonu Savaş Alanı] içinde toplandığı on alandan biri olan, [Şeytani Kurt Vadisi] içinde yer alan yüzün üzerinde şeytani kurt vardı. Bu kurtlar arasında, Ruh Pınarı aşamasındaki birinin savaş gücüne sahip, iki başlı ya da üç başlı mutasyonluları vardı. Tek bir kurdun gücü korkutucu sayılmazdı; ama yüzlerce şeytani kurt bir araya geldiğinde, birçok uzmanın korkuyla solması için yeterliydi.
Ama Ye Qingyu’nun şu anda yapması gereken şey bu şeytani kurtlara meydan okumaktı.
Sadece bu kurt sürüsünü katlettikten sonra büyük miktarda yuan qi elde edebilirdi.
Bu, Ye Qingyu’nun ikinci Ruh Pınarını mükemmel bir şekilde tamamlamasına ve bu aşamada kendini stabilize etmesine izin verecekti.
Ye Qingyu sadece bu aşamaya ulaşarak, Gök Mavisi Anka Akademisinin sözde dahileriyle doğrudan karşı karşıya gelebilirdi.
Öldürme niyeti her taraftan yayıldı.
Rüzgar çimleri hışırdattı.
O vadiye adım attığında onun varlığı dış katmanlardaki zayıf kurtlar tarafından farkedildi.
Ağaçların yapraklarının arkasından vahşi ve tehditkar kurt uluma sesleri geldi. İki dev kurt ortaya çıktı. Kırmızı, acımasız ve kana susamış gözleriyle yavaş yavaş yaklaştılar. Ağızlarını ulumak için açtıklarında, mide bulandıran bir kan kokusu geldi.
Bu iki dev kurdun saf siyah, çelik iğneler kadar keskin kürkleri vardı. Pençeleri kayaların üzerine indiğinde, geride derin girintiler bırakıyordu.
Başlarını kaldırdılar ve gökyüzüne doğru uludular.
Sesleri vadinin tamamında yankılandı.
Sonra buna karşılık sanki bir ordu toplanıyormuş gibi bütün vadinin yakınından ve uzağından uluma sesleri gelmeye başladı.
“Bu savaşı çabucak bitirmeliyim.”
Ye Qingyu harekete geçtiğinde figürü bir şimşek ışığı gibi atıldı.
“Ao! Ao! Ao-!”
İki büyük siyah kurt aynı zamanda havaya atlayarak keskin pençelerini dışarı doğru uzattılar. Havayı parçalara ayırdılar ve Ye Qingyu’nun yanında ıslık çalmaya başlayan, insan gözü tarafından ayırt edilemeyen rüzgar bıçakları oluşturdular.
Ye Qingyu hiç kaçınmadı.
[Acımasız Kargı] DingDingDing sesleri ile titreşti, kargı sallandıkça havada çiçek açıyordu. Metalin tınlama sesiyle soluk gümüş rüzgar bıçakları paramparça oldu.
Bir sonraki saniye kargının soğuk ışığı gökyüzünü kapladı.
Soğuk bir ışık, ilk kurdun açık kanlı ağzına saplandı, boğazına deldi ve geçti. Mızrağın ucu, ilk kurdun hala mücadele eden vücuduyla birlikte, ikinci büyük kara kurdun karnını delip geçerek devam etti…
“Ao… Wu…”
Sersemlemiş seslerin eşliğinde houtianın beşinci aşamasının zirvesine denk olan iki kurt, bir anda hayatlarını kaybettiler.
Ye Qingyu’nun nefesini düzenlemeye şansı olmadan önce güçlü bir rüzgar onu arkadan pusuya düşürdü.
Öldürmek için hızla koşan bir başka büyük siyah kurttu.
Ve o anda gözün görüp görebileceği her yerde kıpkırmızı kana susamış bir çift göze sahip kurtlar onun etrafını çevreledi. Şeytani kurtların özel kanlı kokusu çevreyi tamamen sardığında onların öldürme niyeti bütün alanda kasırga yaratıyor gibiydi.
Öldürme niyeti.
Ölümden korkmayan bir şeytani kurt sürüsü. Bir kez kışkırtıldıklarında sadece öldürerek sakinleşebilirlerdi.
Ye Qingyu kalbinde çok korkunç bir savaşın başlayacağını biliyordu.
O kargısını sallamadan önce bir kıvılcım çakma süresinde hafifçe yana doğru adım attı. Şeytani kurdun keskin pençesi onun omzunu bir saç teli mesafesinde sıyırarak geçti. O kargıyı sağ elinde tutarken sol eliyle patlayıcı bir yumruk attı.
Peng!
Siyah şeytani kurt bu yumruğun içinde bulunan korkunç güç tarafından doğrudan uçuruldu.
Ye Qingyu bir adım geri çekildikten sonra avuçlarıyla iki kurdun cesedine birer tokat attı ve kargıyı kurtların cesetlerine geçirdi.
Kurtların cesetlerini ıslık sesleriyle doğrudan havadaki iki kurda attı. Kemikleri derhal kırıldı, yere düştüler ve kalkmaya çalıştılar.
Kurtların cesetleri uğuldayarak direkt havadaki iki kurda çarptı. Onların kemikleri anında kırıldı ve onlar yere düştüklerinde kalkmak için mücadele ettiler.
Her taraf öldürme niyetiyle dolup taştı.
Diğerlerinden daha büyük yedi siyah kurt sanki bir yıldırım okuymuş gibi ona doğru atıldılar. Onların Ye Qingyu’yu parçalara ayırmak isteyen keskin silahlar gibi olan keskin pençeleri açıldı.
“Defol!”
Ye Qingyu, [Acımasız Kargı] ‘yı her iki eliyle birlikte tutarken, kulakları sağır eden patlamalarla üzerine atılan bütün gruba doğru savurdu.
Siyah kurtlar, uzun kargı tarafından solukları kesilmiş bir şekilde havaya doğru uçuruldular.
Ye Qingyu’nun siyah saçları çılgınca dans etti ve bu onda şeytani bir hava ortaya çıkardı. Elindeki üç metre uzunluğundaki büyük kargı, siyah bir şimşek haline dönüştü. Siyah bir ejderha gibi bazen süpürüyor, bazen koparıyordu. Her geçtiği yerde kurtların cesetleri parçalanıyor ve çöküyordu.