Askerlik bilimlerine hizmet için M.I. Dragomirov, Moskova ve Kiev üniversitelerinin onursal üyeliğine seçildi, Nikolaev Genelkurmay Akademisi Başkan Yardımcısı, Mikhailovsky Topçu Akademisi onursal üyesi, Stockholm'deki İsveç-Norveç Kraliyet Askeri Akademisi onurlu bir üyesi (1896'tan), ulusal toplum Medailles militanları (1900'tan) ) ve diğerleri.
Ayrıca, Tuna 15'in Haziran 1877'taki geçişini anmak için Bulgar şehri Sistovo'nun onursal vatandaşı seçildi.
“Dragomirov’un tüm bilgi alanlarındaki kapsamlı okuması, çok yönlü ilgisi, durdurulamaz, yaşamın tüm fenomenlerine cevap verme ihtiyacı, her şeyin derinliğine nüfuz etme kabiliyeti, büyük sağduyu, geniş gündelik tecrübesiyle derinleşen, güçlü eleştirel zihin, parlak, kamusal yetenek, konuşmacı alaycılık tek bir acımasız, keskin bir kelimenin insanları ve olayları karakterize etme ve özlerini, özgür ve cesur davranışlarını ortaya çıkarma becerisi, bazen sert olmasına rağmen, insanlara ve davranışlarına bağımsız olarak davranışlarını yansıtıyor Bunların saflarından ve resmi konumlarından - tüm bunlar Dragomirov'u zamanının en büyük ve aynı zamanda en özgünlerinden biri haline getirdi, toplumun tüm sektörlerinde popüler ve sadece Rusya'da değil, aynı zamanda yurtdışında da. Askerlik eğitimi ve birlikleri eğitimi, askeri işler ve özellikle taktikler alanındaki görüşleri, ateşli hayranları ve ateşli rakipleri vardı. Yetenekli biri olarak, askeri meselelerin doğasına ve askeri yaşamın özüne derinlemesine nüfuz etmeyi başardı ”. Dragomirova askeri figürü MD. Bonch-Bruevich.
Mikhail İvanoviç Dragomirov, Chernigov eyaletinin Konotop kasabası yakınlarındaki (şimdi Sumy bölgesi), yılın Kasım ayında, 8'te doğdu (şu anda Sumy bölgesi), babasına ait bir çiftlikte - Ivan İvanoviç Dragomirov. Mihail İvanoviç'in babası, Çernigov eyaletinin kalıtsal soylularından geldi. Gençliğinde, Ivan Ivanovich ejderha alaylarından birinde görev yaptı ve yılın Yurtseverlik Savaşı 20'ine katıldı ve ardından emekli oldu ve çiftliğinde tarıma girdi.
İlk genel eğitim Dragomirov Konotop şehir okulunda ve askeriyede - Noble alayında (daha sonra Konstantinovsky askeri okulunda) aldı. 1849 yılında tam kursundan mezun oldu. Mermer tahtasında adıyla "en mükemmellerden biri" olan Çavuş-Major, Semenovsky Alayı Yaşam Muhafızlarında bir ensign hizmetine bırakıldı. Görevlerini yerine getirirken, Dragomirov aktif olarak akademiye kabul hazırlığı için kendi kendine eğitim ile ilgilenmektedir.
1854'te Teğmen Dragomirov rütbesiyle, ilk kategorisinde altın madalya ve mermer tahtasında adıyla 1856'ten mezun olduğu İmparatorluk Askeri Akademisine kabul edildi. "Bilimdeki mükemmel ilerleme" için kaptan rütbesine terfi etti. Akademiden mezun olduktan sonra Dragomirov, Genel Kurmay Başkanlığına atanarak Genel Kurmay Başkanlığına atandı.
Dragomirov ilk çalışmasını “Eski ve Son Zamanlardaki İnişlerde” yazdı 1856'da. Derinliği ve bütünlüğü içinde tarihi iniş operasyonlarının incelenmesi, incelenmekte olan soruna bilimsel bir yaklaşımın bir örneğiydi. Dragomirov, 1877-1878 Rus-Türk Savaşı sırasında bu alandaki bilgisini ustaca kullandı.
1858'te M.I. Dragomirov, askeri meseleleri incelemek ve taktiksel bilgi toplamak için akademiden bir yıllığına yurtdışına gönderilir. En yüksek seviyesinin Sardinya ordusunun merkezinde olmasına izin verildi. 1859'teki denizaşırı bir iş gezisinden dönen İmparatorluk Askeri Akademi Konferansı'na "Avusturya-İtalyan-Fransız Savaşı 1859'un Anahatları" başlıklı bir rapor sundu. Bu çalışmada, olayların ve savaş olaylarının derinlemesine analizini yapma kabiliyetini gösterdi ve özellikle “savaşçı tarafların ordularının mülklerine”, “ahlaki tarafın” askeri meselelerdeki etkisini vurgulayarak vurguladı. O sırada Rus ordusunun ahlaki yanı, taht ve anavatana bağlılığı, kiliseyi, disiplini ve görev duygusunu, kendini feda etmeyi içeren bir savaşçının manevi nitelikleri olarak anlaşılıyordu.
Yılın 1859 savaşı sırasında partilerin zaferlerinin ve mağlubiyetlerinin sebeplerini inceleyen Dragomirov, şunları kurdu: Bu zaferlerin ve mağlubiyetlerin temel nedeni birliklerin ahlaki niteliklerinde yatıyor. Savaşta başarıya ulaşmak için önce birlikleri “uygun” bir şekilde hazırlamak, yani savaş eğitimlerini en üst seviyeye getirmek ve askerler arasında yüksek ahlaki nitelikler oluşturmak zorunda olduğu sonucuna varmıştır. Zaten askeri faaliyetlerinin erken bir aşamasında olan Dragomirov, bu süreci eğitim görevleriyle ilişkilendirerek, onları eğitim birliklerinde ilk etapta eğitme görevini üstlendi.
O zamanlar bu sıkıca ifade edilen görüşler ordu gerçekliğine pek uygulanabilir değildi ve hatta zararlı görünüyordu. Birçok kişi Dragomirov'un ordunun temellerine saldırdığını, bir tür yıkıcı fikir vaaz ettiğini düşünüyordu.
MI katkısının değerini doğru anlamak. Dragomirov, Rusya'daki askeri ilişkilerin gelişmesi üzerine, askeri faaliyetlerinin başladığı tarihi döneme kısaca değinmek gerekiyor.
A.V. Suvorov ve Napolyon savaşları, reddetme zamanı gelmişti. Sert bir askeri kontrol sistemi, emirlere sorgusuzca itaatsizlik bağlamında koşulsuz olarak disipline edilmiş, ancak birçok bakımdan bağımsızlık ve inisiyatiften yoksun bırakılmış, bütün bir komutan komutanlığı yarattı. Pek çok komutan, önderlik ettikleri askerlerin ne olması gerektiğini düşünmüyordu, böylece bir savaşta zor işleri çözebiliyorlardı ve Prusya düzenine göre eğitilmiş bir askerin ve askerlerin iradesine itaat etmenin tek başına düşman için korkunç olacağına inanıyorlardı. Böyle bir ortamda, Rus ordusu Kırım 1853 - 1856 Savaşını karşıladı. Özverili bir şekilde sömürülerle savaşmaya giden Rus askerlerinin ve memurlarının cesaretleri durumu koruyamadı ve Rus ordusu, birliklerin ve eğitimlerinin savaş eğitimindeki hatalar için kanıyla ödedi.
Bu çerçevede, Dragomirov’un “bir askerin eğitilmemesi, ancak eğitilmesi gerektiği”, “bir askerin akla gelmesi gerektiği”, “askerlerin ahlaki ve fiziksel yönlerinin uygulanması gerektiği”, “bir asker yetiştirme ve yetiştirme görevinin kendisini uzmanlaştırmak” olduğunu söyleyen cesur ifadeler İçinde bir kişiyi kırmadan ”o zamanlar olağandışıydı. Pek çok kişi bu görüşlerin orduda disiplinin tamamen çökmesine yol açacağına inanıyordu.
1860 yılında Dragomirov kaptanlığa yükseltildi ve Nikolaev Genelkurmay Akademisinde taktik profesörü olarak atandı ve onu Gardiyanlar Genelkurmayına bıraktı. Ocak 1861'den Haziran 1863'e, tahtın varisine, gelecekteki İmparator III. Alexander'a bir taktik ve askeri tarih dersi verdi. Genç öğretmenin eserleri Mühendislik Dergisi, Cephanelik Koleksiyonu ve Topçu Dergisi'nde yayınlandı. Dragomirov, saldırı ve savunma, saha tahkimatı, vb. kaçınılabilecekleri yenilgiler.
Dergide "silâhçı koleksiyonu ”1861 için (No. 1, 2) Dragomirov'un makaleleri,“ Silahların askerlerin eğitimine ve taktiklerine yivli silah dağılımının etkisi ”başlığı altında, askerlerin barış için hazırlanmasına yönelik yeni bir yaklaşımın özünü yoğunlaştıran“ Birliklerin eğitimi hakkındaki makale için bazı açıklamalar ”başlığı altında yayınlandı. saati. Yazara göre, yivli silahların ortaya çıkması, "yeni, daha gelişmiş bir silahla eylemin başarısı için ön şart olarak asker akıl yürütmesinden talep etme" ihtiyacına yol açtı.
Dragomirov, 1859 Yılı için Mühendislik Dergisi'nde yayınlanan, askeri meselelerde ahlaki tarafın önemini göz önüne alarak, İtalyan Kampanyası İnceleme Dergisi'nde, Dragomirov, "askeri meselelerde temel birimin insan olduğu" sonucuna vardı. Bu fikir daha sonra onun tarafından şöyle formüle edildi: “askeri işlerde, zihinsel değil de gönüllü olarak, ilk başta ahlaki enerjisine sahip bir adam”. Bu hüküm, tüm Dragomirov askeri eğitim tatbikatının temeli olarak kabul edildi.
Dragomirov, ordudaki ahlaki yönün düşük düzeyde gelişmesiyle "hiçbir teknolojinin mükemmelleşmesinin yardımcı olmayacağını" savundu. Başka bir deyişle, “askeri teçhizatın geliştirilmesi ve iyileştirilmesi için çaba göstermeden önce, her bir savaşçının ahlaki yönünün ve askeri kitlenin, savaş koşullarında algılayabilecekleri ve başvurabilecekleri bir yüksekliğe koyma beklentisi ile eğitilmelerine dikkat etmesini istedi. Savaşta başarıyı sağlamak için çaba sarf etmek için daha ileri teknik. ”
Birlik eğitim sisteminde, Dragomirov bir hikayeyi “gösterme” tercihinde ısrar ediyor, “canlı mühimmat ve şarjlarla eğitim” gerektiriyor, saatler ve geçit törenlerinin coşkusuna karşı, askerlerin taktik eğitimi sırasında yasal gerekliliklerin yaygınlığına karşı isyan ediyor.
1864'te Dragomirov, 2 Muhafızları Süvari Birimi'nin Genelkurmay Başkanı olarak atanmasıyla albay olarak terfi etti. Bu pozisyondaki görevleriyle eşzamanlı olarak Dragomirov profesörlüğünü akademide sürdürdü. Derslerinde, büyük Rus komutanı A.V.’nin eğitim ve öğretim sisteminin memuru kolordu konusunda uzmanlaştı. Suvorov.
Mikhail İvanoviç'in bir askeri bilim adamı olarak yetenekleri, II. İskender döneminde ortaya çıkmıştır. 1861 yılındaki serfliğin ortadan kaldırılması, askeri ilişkilerde ve Savaş Bakanı Dragomirova'da güçlü bir değişim faktörü haline geldi. Milyutin, askeri reformlar sırasında uygulanabilecek yeni fikirlerin olağanüstü bir sözcüsünü buldu.
Merit M.I. Rus ordusunun önündeki Dragomirova, “kurtuluşunun temelini attı; yalnızca korumak için değil, aynı zamanda askeri sanatın dik merdivenleri boyunca ilerleyişi için moral ve askeri bilgi geliştirmek için atması gereken yeni yolu işaret etti” dedi. . Barış ordusunda Rus ordusunun hazırlanmasının temeli, yalnızca teorik olarak değil, aynı zamanda pratik mücadele deneyiminden de sağlam şekilde temellendirilen Dragomirov'un hükümleriydi.
Trudy M.I. Dragomirova. Avusturya-Prusya Savaşı'nın eskizleri. 1866 yılı.
İlk olarak 1872'te yayınlandı.
İlk olarak 1872'te yayınlandı.
16 Haziran'dan 18 Ağustos 1866'e kadar Dragomirov, Avusturya-Prusya Savaşı sırasında Prusya ordusuna askeri bir ajan olarak atandı. Rusya'ya döndükten sonra, Avusturya-Prusya Savaşı ile ilgili Denemeleri 1866'ta derledi. Sonuçlarını askeri tarihe, sosyolojiye ve psikolojiye dayandırdı ve bu, çalışmasının özgünlüğü, derinliği ve canlılığıydı.
1866’te Dragomirov, 2 Muhafız Süvari Birimi genelkurmay başkanlığının görevinden alınmasının ardından Nikolaev Genelkurmay Akademisi’nin hizmetine devredildi. 1869 yılına kadar taktik bölümünde profesördü.
Yılın 1866 savaş tecrübesi MI izin Dragomirov, bir askerin ve bir subayın eğitim ve öğretimi ile askeri birliklerin eğitimi ile ilgili sorunları daha derinlemesine ele alıyor. Suvorov'un ve “Zafer Bilimi” deneyimlerini araştırmayı ve terfi etmeyi bırakmadı. Dragomirov, faaliyetinin aynı döneminde orduda hukuk ve düzeni sağlama teorisi ve pratiği konularına dikkatle yaklaşıyor. Burada, bir asker ve memurun hak ve görevlerini belirleyen "askerlerde düzeni sürdüren ve her askerin yasadışı işgalden korunmasını sağlayan" iç hizmet tüzüğünün önemini ilk sıraya koyuyor.
1868’te Dragomirov, L.N’nin romanının ünlü bir eleştirisini yazdı. Askeri açıdan "Savaş ve Barış" Tolstoy.
Trudy M.I. Dragomirova. "Savaş ve Barış" adlı romanın analizi.
Kiev, ed. N. Ya, Ogloblina. 1895.
Kiev, ed. N. Ya, Ogloblina. 1895.
1868'te Dragomirov, Başhemşire terfi etti ve Akademi'yi profesör olarak bıraktı; 1869’te Kiev Askeri Bölge Genelkurmay Başkanlığına atandı; 1872’te, İmparatorluk Majesteleri’nin görevine alındı.
Savaşa gitmeden önce. General M.I. Dragomirov, 14 Piyade Tümeni'nin pankartlarını öper, 1904 yılı Mançurya'ya doğru yola çıkar. Bilinmeyen sanatçı. "Le Petit Journal" günlük Fransız baskısının kapağı.
1873'te, 14 Piyade Tümeni'nin komutanlığına atandı ve eğitimine bilgilerini, enerjisini ve tüm tecrübelerini verdi.
Bölünme eğitimi, yeni komutanlar tarafından ortaya konan ilkelere dayanıyordu: askerler "barış zamanında, yalnızca savaşta yapmaları gerekenler", "insanın doğal özellikleri ile gerekliliklerin orantılılığı", yasaya saygı ve tüm görevlilerin katı şekilde idam edilmesi, Askeri disiplinin özünün ve istikrarlı bir biçimde yürütülmesinin anlaşılması, "suistimalin doğası ve özü ve astların ihmallerinin özü" uyarınca disiplin cezalarının kullanılması.
Dragomirov'un yol gösterici fikirleri ve konumları, düşünceleri ve öğretileri “14 Piyade Tümeni'nin Unutulmaz Kitabı” nda ortaya kondu. Bir askerin eğitiminin belirli bir programa göre gerçekleştirilmesini talep etti, böylece her alıştırmanın ilk önce memurlar tarafından düşünülmesini istedi. Birliklerin taktik eğitimiyle ilgili olarak, Dragomirov, “taktikler yöntemlere göre alanda birlikler gösterilinceye kadar ve her yeni alım emir komutanı tarafından gösterilinceye kadar, savaşta hiçbir makul eylem birliği beklenemez” diye belirtti.
Bölüm Komutanlığı, MI Dragomirov, 1866, 1870 - 1871 savaşlarının deneyimlerini incelemeye devam etti. Araştırmasının sonuçları, "Ordu Notları" genel başlığı altındaki makalelerde yayımlandı.
14 Nisan 1877 yıl M.I. Dragomirov, 4 Birliği'nin birlikleri olarak bölünmesiyle birlikte, Türkiye ile savaşa katılmak için Kişinev'den geçti. 14 Bölümü, ilk önce Tuna'nın üstesinden gelmekle görevlendirildi ve Dragomirov, bir keşif yürütmek, ileticileri hazırlamak ve bir eylem planı geliştirmek için ana kaygılarla görevlendirildi. Bölümün savaşa katılımını barış dönemindeki birlikleri eğitmek için yaptığı sistemin bir testi olarak kabul etti. Bölünme, savaş misyonuyla en az zararla başarıyla başa çıktı. Dragomirov, St. George 3 derecesinin derecesini aldı.
Nisan ayının sonlarında, Dragomirov bölünme ile Bulgaristan'ın derinliklerine Tarnovo'ya geçti. Ağustos 1877’ta, bölüm, Ağustos 12’in dizinden geçen kurşunla ağır şekilde yaralandığı Shipka Geçidi’nde savaşır. Shipkinsky Geçidi'nin savunmasındaki farkı için, Dragomirov, Korgeneral'e terfi etti ve tedavi için Kişinev'e gönderildi. Ünlü cerrah N.I. Pirogov bacağın amputasyonundan bahsetti, ancak bu durum yerel doktorlar tarafından önlendi. Yara yavaşça iyileşti ve bacak bükülmedi. Dragomirov, 14 Piyade Tümeni şefinin görevden alınması ve Genelkurmay'dan ayrılmasıyla aktif ordunun başkumandanı olarak atandı.
1878'in baharında, Mikhail Ivanovich Petersburg'a taşındı ve Nikolaev Genelkurmay Akademisi başkanlığına atandı ve daha sonra genel müdür yardımcısı olarak akademi başkanlığını bıraktı. Onbir yıl M.I. Sağlam bir el ile Dragomirov, Genelkurmay subaylarının eğitimine yöneltti ve birçok askeri sanat teorik sorusu geliştirdi. Bu zamana kadar sadece Rusya'da değil, yurt dışında da ünlü bir askeri şahsiyetti. Eserleri okundu ve dikkatlice incelendi.
Dragomirov, 1879’te, asker eğitiminin iki ana sorusuna cevap veren tutarlı bir pedagojik sistem sunan bir Tutorial Tutorial yayınladı: “ne öğretmeli?” Ve “nasıl öğretilmeli?”. Bu, yirmi yıldan fazla bir süredir devam eden bu çalışma, taktik sanatında eğitim görevlileri için ana araç olmuştur. 1881'te, Taktikleri Ders Kitabının ikinci baskısı biraz büyüdü ve değiştirildi.
M. Dragomirov tarafından özgün ve çevrilmiş makalelerin toplanması. 1858 - 1880. ”
T. I. Spb., 1881.
T. I. Spb., 1881.
1889'te M.I. Dragomirov, Kiev Askeri Bölge Komutanlığına atandı. Bu zamana kadar, ordusunun yenilikçiliği ve özgünlüğü ile canlılık ve zaman ihtiyaçlarını karşılayan, yalnızca varolma hakkını elde etmekle kalmayıp, aynı zamanda Rus ordusunun muharebe eğitiminin temelini de benimsemiş, tutarlı bir eğitim ve birlik eğitimi sistemi geliştirmişti.
Kiev Askeri Bölge birlikleri komutanı Dragomirov şiddetle yetiştirme ve eğitim sistemini uygulamaya koydu. Bölge komutanı, toplamda savaş eğitiminin tüm birimlerinde askeri birlikleri eğiten ve kontrol eden bir sistem olan “Kiev bölgesinin askerlerine verilen emir, emir ve talimatlar” konusundaki görüşlerini, taleplerini ve sözlerini ortaya koydu.
Bu dönemde, M.I. Dragomirova sadece özel bir orduyu değil aynı zamanda toplumsal bir karakteri de benimsedi.
30 Ağustos 1891 Dragomirov Piyade Geneline terfi etti. Rus ordusu için tüzük, yönetmelik ve talimatların geliştirilmesine aktif olarak katıldı. Neredeyse hiçbir pan-ordu sorunu, sansürsüz geçen tek bir tüzüğün değil, Dragomirov'un aktif katılımı olmadan çözülmedi. Dragomirov haklı olarak "Rus asker ve subayının öğretmeni ve eğitimcisi" olarak tanındı.
Yetki M.I. Rus ordusu, kendisini sert bir şekilde Rus ordusunda sağlamlaştırdı, ancak bazı Rus askeri tarihçilerinin de belirttiği gibi, “yalnızca Rus yaşamının sistematik olmayan doğasında, uzun bir süre barış gücü döneminde ordunun eğitiminin temellerinin koruyucusu olacak güçlü bir pratik okulun Dragomirov çevresinde gelişmemesi gerektiğini aramalıyız. Dragomirov, hayatı boyunca yetenekli, tutarlı ve kalıcı bir şekilde gelişmesi üzerine çalıştı. ”
1898'te Dragomirov, Kiev Askeri Bölge Komutanlığı görevinden ayrılarak Kiev, Podolsky ve Volynsk Genel Valisi olarak atandı.
1900'te Dragomirov liderliğinde bir “Saha El Kitabı” derlendi. Gelecekte, bu bildirge, Rus-Japon 1904 Savaşı - 1905 deneyimlerine göre revize edilecek ve 1912'ta yayınlanacaktır.
Genel ve devlet portresi
şekil M ve. Dragomirova.
şekil M ve. Dragomirova.
Sanatçı I..E. Dragomirov’un, okrug’un kuvvetlerinin komutanı görevindeki faaliyeti, olduğu gibi, yaşamının işinin bir senteziydi. Askerlik ve devlet hizmetleri için Mihail İvanoviç birçok Rus emri aldı. Aralık ayında, 1901, Rusya İmparatorluğunun en yüksek ödülüne layık görüldü. 1903'te Dragomirov, Danıştay'a üye oldu ve bu kamu hizmetine son verdi.
Aynı yıl, Mikhail Ivanovich kalıcı olarak Chernigov Eyaleti, Konotop şehrine taşındı. Sağlığı önemli ölçüde kötüleşti, ancak aktif edebi çalışmaları sürdürdü.
Eserleri, "İşlerimiz" genel başlığı altında "İzci" askeri dergisinde yayınlandı. Bu makalelerde Dragomirov, halk hayatı ve askeri meselelere cevap verdi. 1903'ten Dragomirov, Taktikleri Ders Kitabının üçüncü baskısını düşünmeye ve hazırlamaya başladı. Bu çalışmayı bir el yazısıyla bitirmeyi başardı ve hatta “Üçüncülüğü Yenilenen Baskı” nın ilk yılı olan 9 Ekim 1905'ini dikte etti.
Bu önsözünde, “son Rus-Japon savaşının, birçoğunun görüşüne göre, taktiklerde tam bir devrim getirdiğini” belirtti. Bizim anlayışımıza göre, taktiklerde kesin bir değişiklik yapan Rus-Japon savaşı değil, daha hızlı, uzun menzilli ve doğru ateşli silahlar olan, ortaya çıkan ve olgunlaşan faktörleri olan insanlardı. Bununla birlikte, bu gelişmiş faktör askeri ilişkiler teorisinin temellerini temelden titretme kabiliyetine sahip değildir, çünkü bu konuda zihinselden çok istekli, - ön planda her zaman durmuş, ayakta durmuş ve bir insan, yaşam gücü olacaktır. Daha sofistike topçu ve el silahlarının ortaya çıkışı, sadece daha rasyonel ahlaki eğitime ve barış zamanında askerlerin oluşumuna olan ihtiyacı ortaya koydu. ”
14 gecesi 15 gecesi, Ekim 1905, Mikhail İvanoviç öldü. Konotop'a gömüldü.
Büstü M.I. Dragomirov, Konotop'taki emlak müzesinin yanında.