Editörün Notu: Bu makale ilk olarak 1 Kasım 2020’de yayınlandı.
Her ne kadar kendisini bir parçası olarak tanımlamasa da “bir hareket” Vietnam Savaşı sırasında, ortalama bir kişi muhtemelen Barb Bianchi’nin USAF’ta hava trafiğini kontrol ettiğini izlediğini bilmiyordu.
“Benim işim onları içeri ve dışarı çıkarmaktı.” 1974’ten 1983’e kadar Guam ve Türkiye’nin yanı sıra Teksas ve Güney Dakota’da çavuş olarak görev yapan Bianchi, şöyle konuştu: “B-52’lerin girip çıkması vardı.”
Hava trafik kontrolörü olmanın, zihninizin her zaman aynı anda 15 farklı yöne hareket etmesi anlamına geldiğini söyledi. Bu, özellikle pistin yalnızca üç mil uzunluğunda ve bir mil genişliğinde olduğu Guam gibi adalardaki küçük pistler için geçerli olabilir.
“Uçaklar geldiğinde genellikle elimizde kırmızı kaza telefonu vardı.” Bianchi dedi. “O B-52’ler tüm pisti kaplardı, sanki her zaman beyazlarla karşı karşıyaydık.
“Lütfen kaldırın, suya girmeyin.” Bunu, paralel sivil trafikten ayrı tutmak zorunda olduğu trafiği yönlendirdiği Guam’da tekrarlıyordu.
Türkiye’de, ülke Yunanistan ile kısa bir süre savaş halinde olduğundan kask ve kantin kemeri taktı. Orada, Türk hava trafik kontrolörlerinin kendi trafikleriyle Amerikan askeri trafiğini birbirinden ayrı tutmak için ne yaptığını anlamak zorundaydı; dille değil jestlerle.
Ancak nerede olursa olsun veya ne yapıyor olursa olsun, odadaki tek kadın olmak genellikle işleri farklı yapması gerektiği anlamına geliyordu.
“Bu bir erkeğin dünyası” Dedi. “Sanırım çok çalıştığım için kabul edildim. Eğer kabul etmeseydim bana hiç saygı duymazlardı.”
Dokuz yıllık hizmeti boyunca, eğitim için Birinci Üs hariç her üste ekip şefi olarak görev yaptı; burada olağanüstü performansını sürdürerek saygı kazandı; erkek olsaydı saygı için gerekli olmayabilirdi.
“Sevdiğim için yaptım” Ama onlardan daha iyi olması gerektiğini düşündüğünden değil, dedi.
“Her gün kendimden daha iyi olmam gerekiyordu.” Bianchi, bunun hâlâ torunlarına anlattığı bir şey olduğunu söyledi. “Bugünkü tek hedefiniz dün olduğunuzdan daha iyi olmaktır.”
Hava trafik kontrolüne atanmayı istemese de, kontrol kulelerinde ve radar kulelerinde çalışmayı kesinlikle seviyordu.
Bianchi’nin bakanlığa girme ilhamı, yaşayan tek ebeveyni öldükten sonra 12 yaşındayken onu yanına alan üvey babası Gerald Vandewalle’dan geldi.
“Hizmetleri örnek niteliğindeydi. Büyük ölçüde doğruluk ve dürüstlük sergiledi.” Bianchi dedi. “O gerçekten benim kahramanım ve rol modelimdi.”
Üniformasını hassas bir kıvrıma kadar ütülediğini izlerken, giyildiğinde bir üniformanın sadece bir gömlek ve pantolondan daha fazlası olduğunu, ülkelerini savunan vatanseverleri örttüğü için parçalarının toplamından daha büyük olduğunu fark ettim. .
Onu taklit etmeye, böylece gurur verici bir örnek bırakmaya koyuldu.
Bianchi, hizmetinden dolayı Üstün Hizmet Madalyası ve iki Takdir Madalyası aldı. “Paha biçilmez katkılar” Filosu ve görev turları için “Mükemmel ve Hava Kuvvetlerindeki ideal astsubay imajını yansıtıyor.” Komutanı Yarbay Ronald L. Davidson’a göre.
Görevi süresince sahte durum senaryoları içeren gerçekçi eğitim simülatörleri geliştirdi, Sıcak Kalp Operasyonu aracılığıyla ihtiyaç sahibi askeri ailelere yardım etti, iniş yapan uçakları tekerlekleri olmadan düşmekten kurtardı ve fotoğrafik hafızasıyla yaşıtlarının yararına katkıda bulundu.
Gaziler Günü’nde, canlı dönen birçok gazi için bile özgürlüğün bedelinin yüksek olduğunu unutmayın.
Özgürlüğün bedeli Bana göre en yüksek bedel ödendi. Dedi.