GÜMÜŞ ASTARLARI
Bu yıl soğuk bir Ocak gecesi, bazı toplum diş hekimliği seçenekleri için umutsuz karanlık bir odada, benim laptop üzerinde kambur 2 am oldu. İşe / gönüllü avına başlamamdan bu yana birkaç hafta geçti ve hiçbir yere gitmediğimi hissettim. Şans deyin, kader ya da saf şans deyin, altın madeni vurduğumda. Özgeçmişimle bir e-posta yazdı, birkaç e-posta ileri geri gitti ve voila! Nepal'deki ücretsiz bir klinikte gönüllü olarak seçildim.
Bu benim ilk solo seyahatim olacaktı. Çalışmalıyım, seyahat etmeliyim ve en önemlisi, bazı şaşırtıcı insanlarla ve çocuklarla etkileşime geçmeliyim.
Bu geziye çıkan günler pembe olmaktan başka bir şey değildi. Heyecanlandım, evet. Ama ben bir duygu karmaşasına yakalandım. Arkadaşlarımın çoğu Masters programlarına girmeye başlamıştı ve bu yolculuktan sonra ne yapacağımdan hala emin değildim.
Neyse ki, deneyim bir göz açıcı oldu.
Yeti Projesi, emekli bir Avustralya Diş Hekimi, Dr. George Manos tarafından Katmandu Vadisi'ndeki bir Budist manastırında yürütülen ücretsiz bir diş kliniğidir. Genç keşişleri ve rahibeleri tedavi etmek ve Nepal'i keşfetmek için harcadığım on beş gün, birinin isteyebileceği en iyi kariyer başlangıcı oldu. Şu anda arkadaş ve akıl hocası olan, kırsal ve kentsel Nepal'in bazı bölümlerini kendi başıma keşfedip bugüne kadar yaşadığım en iyi hastaları tedavi eden harika bir dişhekimi ekibiyle çalışma ayrıcalığım vardı. Şimdi, bu inanılmaz bir deneyim!
Bu deneyimden öğrendiğim dersler, kelimelere dökülmekte çok zor bulduğum bir şey.
Bana eğitim, özgürlük ve ayrıcalık sağlayacak bir ailede doğduğum için minnettar olmayı öğrendim. Sıklıkla kabul ettiğimiz bir şey.
Kendime vadesi geldiğinde kredi vermeyi ve kendime güvenmeyi öğrendim. Kadınlar olarak bazen kendimize güven duyduğumuz için ya da sadece görüşlerimizi dile getirmekten kaçınırız. Alçakgönüllülük ve alçakgönüllülük, kadınlardan beklenen, güven seviyemizi engellediği bir noktaya kadar herkesin takdir ettiği niteliklerdir.
Ne hissettiğimi ve ne demek istediğimi söylemenin, deneyimlerimle gurur duymanın ve kesinlikle kendinden emin olmanın iyi olduğunu gösteren bir ortamda çalıştım. Bu şimdi çok candan tuttuğum ve yaşayacağım sürece umduğum bir şey.
Bir sonraki mağazada ne olacağı konusunda bilgisiz olmanın yolunda olduğunu öğrendim. Herkesin hayatı için kesin ve kusursuz bir planı yoktur ve kesinlikle herkesin hayatı her zaman planlandığı gibi gitmez.
Birinin hayatı ne kadar güzel görünse de, herkes kendi savaşlarıyla savaşıyor ve yeni insanlarla tanışmayı ve deneyimleri paylaşmayı değerli kılan şey bu. Her insan ve hikayesi dünyayı görmenin yeni bir yoludur. Dolayısıyla yaşam hedeflerinin veya kilometre taşlarının yaşla karşılaştırılması aslında anlamsızdır.
Sadece sorarsan yardımın bulunabileceğini öğrendim. Ziyaret ettiğim her yeni yer, yerel toplu taşıma araçlarında en az bir yolculuk yapmayı bir noktaya getiriyorum. Nagarkot'a giderken, dağdaki neredeyse mevcut olmayan yollardan yarışan, ayaklarımdan biri için yeterli alana sahip dolu bir otobüsteydim. Otobüste canlı tavuklar, büyük çimento torbaları ve okuldan eve dönen çocuklar vardı. Birkaç kolej çocuğu benimle bir konuşma içine girdi, bana bir çimento çanta üzerinde bir koltuk teklif ve Bangalore olduğunu öğrendikten sonra sağ benim B & B önünde bırakıldı sağladı, onlar RCB büyük hayranları çıkıyor çıkıyor! Bu çocuklar okula veya koleje gitmek için günde 3 saat dolmuş otobüsle seyahat ederler. Strese gidiş hakkında konuşun.
Üç genç kız tarafından yaklaştığımda dağlık Nagarkot bölgesindeki izole bir dağ kabininde dinlendirici, heyecan verici bir yamaç paraşütü deneyimini bitirdim. Dağın kenarındaki küçük bir kulübe işaret ettiler ve oraya gitmemi istediler. Şüpheliydim ama gittiğim için çok mutluyum. Bu kızlar yetimhanede yaşıyordu ve öğretmenleri onları Nepal Anneler Günü vesilesiyle annesini ziyarete getirmişti. Onlar benimle birlikte meyve paylaştı, bana evlerini tur verdi ve bir sonraki ziyaretinizde onlarla kalmak ısrar etti. İyi misafirperverliğin çeşitli şekillerde olabileceğini öğrendim. Geçen yıl Avrupa'nın en güzel ve ileri ülkelerinden bazılarına seyahat ettim, lüks AirBnb'lerde kaldım. Bu aileden aldığım misafirperverliği gibi iyi ve gerçek sıcaklık ile dolu. Sonuçta, insan bağlantı ve sıcaklık benim için iyi seyahat deneyimlerini tanımlayan şeydir.
Tabii ki, diş hekimliği ve iş konusunda birçok yeni şey öğrendim ama bu başka bir gün için.
Geri döndüğümde, yeni bir iş bulup başlamak biraz zamanımı aldı. Çok mutlu olduğum bir iş, neredeyse garip bir şekilde paranoyak olduğum için onu jinx edebilirim! Yeti Projesi'ndeki bu deneyim, düşük bir nokta olduğunu düşündüğüm şey için gümüş bir astar oldu. Bir iş projesi şeklinde bir geri çekilme idi. Bana öğrettiği en büyük şeylerden biri, yapmayı sevdiğim bir iş bulana kadar yerimde durma cesaretine sahip olmaktı ve şu anda her gün seyahat etmeme izin veren bir işte olduğumu söylemekten çok mutluyum, ayrıcalıklı olmayan topluluklara ulaşmak ve her gün öğrenmek, öğrenmek ve öğrenmek. Aşağıdaki yazılarda bunun hakkında daha fazla bilgi.
Şimdilik, söyleyecek çok şeyim ve göstereceğim çok fazla resim olduğunu hissediyorum, bu yüzden sizi bu gümüş astar gezisinin bazı fotoğraflarıyla bırakacağım.
* İmaj: Dr. George Manos.
Aşağı kaydır, o elleri görüyor musun? Az önce okuduklarınızı beğenirseniz, bu ellere bir tık verin, bir alkışa dönüşür ve bana bir doğrulama duygusu verir. Söylediklerinizi duymak, bir yorumda bulunmaktan veya yayını başkalarıyla paylaşmaktan çekinmeyin. Yayınlarımı okumak için zaman ayırdığınız ve ilgilendiğiniz için teşekkür ederiz!
Yayınlanan 22-04-2020