Bu dönemin çocukları artık çocuk değil ergendir.Ergenlik döneminin başlangıcını oluşturan bu dönemin kendine has özellikleri vardıri.İşte bu dönemin genel gelişim özellikleri;
Ben-merkezci konuşma ve düşüncenin önemli ölçüde azaldığı gözlenir.
Fiziksel gelişim önceki yaşlara göre daha yavaştır.
Değişmeler yavaş olduğu için de çocuk hareket (motor) becerilerini daha iyi şekilde kullanmayı ve kontrol etmeyi öğrenir.
Kız çocuklar erkeklere göre daha hızlı gelişir, kilo ve boyları daha hızlı büyür.
Kızlar daha çabuk ergenlik dönemine girerler.
Çocuk bu devrede çok hareketli ve canlıdır. İlgisi evden sokağa kaymıştır.
Çocuklar bilgiyi sistemli ve mantıklı bir biçimde işlerler, ama bunu ancak bilgi somut biçimde verildiği zaman yapabilirler.
Soyut bilgiler verildiğinde yetersiz görülürler.
Dil becerilerinde belirgin değişim olmamakla birlikte, gelişmiş bir telaffuz ve daha geniş bir sözcük dağarcığı vardır.
Anne babalarından daha fazla bağımsızlık istemeyi ve yaşıtları ile daha çok bir arada olmayı sürdürürler.
Zamanlarının büyük bir bölümü okulda geçtiği için daha meraklı, daha sosyal, daha işbirlikçi ve daha güvenli olurlar. Okuma, yazma, matematik gibi yetenekleri gelişir.
Yaşıt grupları bu dönemin özellikle 2. yarısından itibaren (10-12) önem kazanır. Çocuklar kendi beceri ve yetenekleri ile eşit konumdakilerin beceri ve yetenekleri arasında gerçekçi karşılaştırmalar yaparlar. Daha önce aileden biri, kardeş vs ile kıyasladıkları atletik becerileri, müzik yeteneği ya da akademik becerilerini yaşıtları ile karşılaştırıp sınayabilirler ve yeni yeni ortaya çıkmakta olan kimlik ve benlik kavramları ile bütünleştirebilecekleri gerçekçi geri bildirimler alabilirler.
Yaşıt grupları aileden bağımsız olarak değerlerin ve tutumların tartışıldığı ortamlardır. Grup üyeleri sık sık aralarında sorun durumları ile ilgili tartışırlar. Yeni fikir ve tutumların desteklenmesi ve onaylanması için gruba büyük bir bağlılık oluşur. Grup lideri çoğu kez model işlevi görür. Grup baskısına uyma 10?11 yaşlarında tepe noktasına ulaşır ve kızlarda erkeklerden daha fazladır.
Bu dönemde çocuklarda bilişsel süreçler geliştiği için korkular hayali olanlardan gerçekçilere doğru kayar.Bedensel zarar görme, hırsızlar, hayvanlar ve ölüm en yaygın korkulardır. Özellikle ölüm ve okul fobisi bu dönemde karakteristiktir.
Kız ?erkek arasındaki sosyal farklar oldukça belirlidir. Gruplar kız-erkek olarak ayrışmıştır ve karşı cinse yönelik olarak kızdırmalar, sataşmalar, alay etmeler yoğundur.
Okul çağı çocukları benmerkezcilikten uzaklaştıkça başkalarının haklarını da fark etmeye başlarlar. Adalet duygusu gelişir. Haksızlıktan hoşlanmazlar, herkese eşit davranılmasını beklerler, cezanın adil ve suça uygun olmasını isterler.
Bu yaş döneminde çocuklarda bilişsel sürecin gelişimi ile birlikte mizahta gelişir. Tutarsız olaylar ( beklenmedik, acayip, uygunsuz ya da bağlam dışı şeyler) çocukların en çok güldüğü konulardır.
Fıkra anlatma ve dinleme bu dönemde tercih edilir. Aynı anda iki düşünceyi belleklerinde tutabilecekleri için çoklu anlamı olan espriler de ilgilerini çeker. Bilmece sorma, tekerlemeleri tekrar etme de bu dönemde ilgiyi çeker.