Bir hapishane mahkumu, terk edilmiş bir sığınak köpek yavrusu ve bir engelli kişi - yüzeyde, üçünün pek fazla ortak noktası yok gibi görünüyor. Ancak Amerika Birleşik Devletleri'ndeki hapishanelerde, nezaket, sıkı çalışma ve üretken bir yaşam arzusu ile bağlantılıdırlar.
1981'den beri mahkumlar, körlere ve engellilere yardımcı olmak için hizmet ve rehber köpekler için eğitim ve bakım yapıyorlar. Programa Hapishane Pet Ortaklıkları denir ve programı Washington Eyaleti Kadın Düzeltme Merkezi'nde ilk kez başlatan rahibe Rahibe Pauline Quinn'in beyni.
Programın başarısı - mahkumlar, köpekler ve engelliler için - oldukça açıktır. Program Washington hapishanesinde başladığından beri 600'den fazla köpek yerleştirildi. Buna bağlı olarak, programda eğitim görmüş serbest bırakılan mahkumlar, son derece düşük bir tekrar yaşama oranına sahiptir. Programdan sadece bir mahkmm Washington Eyalet hapishanesine iade edildi (şartlı tahliye ihlali nedeniyle).
Köpeklerin kendisi olası ötenaziden kurtarılır. Tüm köpekler yerel barınaklardan seçilir ve çoğu "genç yaşlarında" (6 aydan 1 yıla kadar). Genellikle köpek yavrusu zekâsı noktasını geçtiler, ancak yine de hiper olma eğilimindedirler ve bu nedenle, genellikle göz ardı edilirler, programın koordinatörü Beth Rivard'ı açıklarlar.
Mahkmatmlar için, köpekleri eğitmek sıkı çalışma, şefkat, tutarlılık ve sevgi değerlerinde pratik bir egzersizdir. Rivard, "Bu, bu yaşam becerilerini öğrenmenin arka kapısıdır." "Bu dersleri buradan çıktıklarında kendi yaşamlarına ve ailelerine uygulayabilirler."
Hizmet köpekleri yerleştirmenin yanı sıra, mahkumlar ayrıca halk için bir yatılı ve bakım işi işletmektedir. Kazanılan para programa yeniden yatırılır. "Bu bir kazan-kazan-kazan-kazan durumu," diyor Rivard.
Şu anda, Washington Düzeltme Merkezi'ndeki program, hareket sorunu olan insanlar için köpekleri eğitiyor. Bazıları tekerlekli sandalyeye bağımlıdır, bazıları ise etrafta dolaşmak için yardıma ihtiyaç duyar. Köpekler, ışıkları açmak ve kapatmak, komut üzerindeki belirli nesneleri almak, kapıları açmak ve kapatmak için eğitilmiştir.
Prison Pet Partnerships, kuruluşundan bu yana Florida, New York, Ohio, Oregon, Alaska, Kansas, Massachusetts ve Wisconsin'deki diğer kurumlara yayılmıştır. Rahibe Pauline halen California hapishanelerinde benzer bir program kuruyor.
Zor Standartlar
Program her mahkmm için değil. Mahkumlar programa kabul edilmek için titiz nitelikleri yerine getirmelidir. Çocuklara veya hayvanlara yönelik kötüye kullanım öyküsü olan herkes otomatik olarak hariç tutulur.
Mahkmatmlar kabul edildikten sonra Amerikan Yat Pansiyonları Derneği tarafından verilen 3 aylık Evcil Hayvan Bakım Teknisyeni dersini almalı ve geçmelidir. Köpeklerin fizyolojisi, evcil hayvanlar için ilk yardım (CPR dahil), tımar, evcil hayvan sağlığı ve sağlık bakımı, köpek bakımı ve müşteri ilişkileri becerileri gibi becerileri öğrenirler.
Parkuru geçtiklerinde, mahkmatmlara bir, bazen iki köpek atanır. Köpekler hücrelerindeki mahk withmlarla yaşarlar. (Rivard, bir hücrenin genellikle dört kişiyi barındırdığını açıklar. Bunun yerine, iki mahkum ve iki köpek ya da iki mahkum ve bir köpek birlikte barındırılır.)
Cezaevi kurallarında herhangi bir büyük ihlal olması, programdan otomatik olarak ihraç edilmesiyle sonuçlanır. Bir kez sınır dışı edildikten sonra mahkumlar tekrar katılamaz. Herhangi bir kötü muamele veya ihmal işareti de sınır dışı edilmeye neden olur.
İyi Köpek Vatandaş Programları
Washington cezaevi programı körler için köpek yetiştirmiyor, çünkü bu tür köpekler şehir sokaklarında çok fazla iş gerektiriyor. Bununla birlikte, bazı kurumlar bir köpeğin körlüğü nasıl yönlendireceğini öğrenmeden önce gereken ilk bakım ve eğitimi sağlar.
Diğer programlar, barınak hayvanlarını daha kabul edilebilir ve "saklanabilir" hale getirmek için eğiterek ve sosyalleştirerek devam eden evcil hayvan aşırı nüfus sorunuyla savaşmaya yardımcı olur. Başka bir deyişle, köpeklere "İyi Köpek Vatandaşları" olmaları öğretilir. Bu, otur, kal, gel, topuk, kapalı olmanın yanı sıra, kalabalıklarda ve yabancıların ve diğer hayvanların önünde nasıl davranacağını öğrenmeyi içerir.
Rahibe Pauline programa başladı, çünkü köpeklerin büyümesi zor zamanlarda ona nasıl yardımcı olduğunu fark etti. Program zor bir satıştı çünkü o zamanlar, az sayıda insan mahkumların köpek yetiştirmesine izin vermekte rahat hissediyordu.
Rahibe Pauline, "Bir şey geri vermek ve kurumlardaki insanlara hayatlarını köpek yoluyla anlam bulmalarına yardımcı olmak istedim" diyor Rahibe Pauline. "Bu, mahkumlara topluma bir şey verirken" öteki "merkezli olma fırsatı verir. İnsanların hayatlarında bir amacı olması gerekir ve bu onlara becerilerini öğrenme, köpek tarafından koşulsuz sevilme ve sevgi verme şansı verir. onlara yardım etmek için özel bir köpeğe ihtiyaç duyan insanlara. "