1917 yazında Lenin, sosyalizmden geçişin uzun bir süreç olduğunu ve somut gidişinin ancak bu yönde hareket edilerek belirlenebileceğini yazdı. Ancak yüz yılda yaşayan bizler, yalnızca tamamen farklı koşullar için tasarlanmış siyasi taktiklerle değil, aynı zamanda nihai hedefle de ilgileniyoruz.
Lenin'in yazdıklarının önemli bir kısmı taktiklere ve o zamanın anına ayrılmış olsa da, Bolşeviklerin Rus toplumunu yaklaştırmaya çalıştıkları geleceğin bir görüntüsünü onlardan oluşturmak hala mümkün. Lenin, Devlet ve Devrim adlı eserinde, devrimin zaferinden sonra devletin siyasi işlevinin sönümlenmesini ve sömürücülerin direnişinin bastırılmasını yazmıştır.
Lenin'in planına göre, proletarya ve en yoksul köylülük komünlerde birleşecek ve devletten geriye kalanlar tüm komünlerin eylemlerini birleştirecekti. Engels'e atıfta bulunan Lenin, federal cumhuriyetten ziyade merkeziyetçi (üniter) cumhuriyetin mahallerde en fazla özgürlüğü sağladığını savundu. Yerel toplum, tüm konularda bağımsız olarak karar verir ve merkezi devlet, yalnızca gerektiğinde komünlerin çabalarını koordine eder.
Sosyalizmde artık insanın insan tarafından sömürülmesi ve üretim araçlarının özel mülkiyeti yoktur, bu da kazanılmamış gelir elde etme olasılığını dışlar. Çalışabilen herkes yaptığı işe göre ödüllendirilir. Ve bolluk gelene kadar kimsenin hile yapmaması için sosyalistler, toplum ve devlet tarafından emeğin ölçüsü ve tüketimin ölçüsü üzerinde en katı denetimi talep ediyorlar.
Lenin, tüm yurttaşların tek bir sendika devletinin işçilerine ve memurlarına dönüştürülmesini ve bu sendikanın gerçekten demokratik bir devlete, İşçi ve Asker Vekilleri Sovyetleri devletine tabi kılınmasını talep etti. Tüm vatandaşlar devletin yönetiminde yer almalıdır.
Ancak, İç Savaş'ın gerçekleri ayarlamalarını yaptı. Komünler, özyönetim hücreleri olarak değil, nüfusa temel malları sağlayan bir ağ olarak ortaya çıktı. Kaynakların önemli bir kısmının orduya gittiği düşünüldüğünde, normal bir tedarikin kurulmasının mümkün olmaması şaşırtıcı değil.
Yerel yönetime de çok az kaldı. Kamulaştırılan fabrikalar, kaynakları ve üretim programını merkezden aldı ve tüm ürünlerini merkezi dağıtım için merkeze geri teslim etti. Tedarik kesintileri halkın hoşnutsuzluğuna neden oldu ve bu da NEP'i ateşledi. Sosyalizme geçişin neden bir anda mümkün olmadığını düşünen Lenin, bu soruyu şöyle yanıtlıyor: "Yeterince kültür yoktu."
Bununla birlikte, sosyalizmin SSCB'de hiçbir zaman inşa edilmediği iddia edilse bile, bu hiçbir şekilde SSCB'nin tüm başarılarını değersizleştirmez.
Ekim Devrimi tüm dünyada işgününün uzunluğundaki azalmayı etkiledi. Bir işçi devletinin ortaya çıkması gerçeği, tüm ülkelerde çalışan insanların yaşamlarını iyileştirdi. Sovyetler Birliği tüm dünyayı kadınlar, milliyetler ve uluslar için daha fazla eşitliğe doğru ilerlemeye zorladı. Devletlerin genel refaha geçişine yönelik tüm seçenekler, Sovyet meydan okumasına bir yanıttı. SBKP'nin programı klasik anlamda komünizmi vaat etmiyordu, ancak bedava yemek, ücretsiz ulaşım ve kamu hizmetleri ve altı saatlik bir işgünü vaat ediyordu. Ve bu, hâlihazırda elde edilen ücretsiz eğitim, sağlık hizmetleri ve ücretsiz apartman dairelerinin yanı sıra.