Cılız Serçe, karanlık meclisteki toplantı boyunca nefesini tuttu. Küçücük yüreği korku ile çarpıp duruyordu. Heyecanını, korkusunu yenmeyi başardı. Bunu Tifo’ya borçluydu. Tifo, yuvadan düşen yavrusunu diğer kedilere yem olmaktan kurtarmıştı. İlk karşılaşmalarıydı. Yavrusunu Tifo’nun ağzında görünce yüreğinde bir çığ kopmuştu. Onun dikkatini çekmek için kendisini yerlere atmış, yaralanmış taklidi yapmıştı. Tifo başını bile çevirmemişti. Ağzındaki yavruyla ağaca tırmanmaya başlamıştı. Cılız Serçe tam o anda anlamıştı olan biteni. Tifo yavrusunu yemeyi düşünmüyordu. Onu yuvasına koymak için ağzına almıştı. Yine de o bir kediydi. Telaş içerisinde izlemişti bütün adımlarını. Yavru yuvaya kavuşup çığlık çığlığa Cılız Serçe’yi çağırmaya başlayınca ferahladı. Bir serçe ömrü boyunca o anı unutamayacağını biliyordu.
Tifo zor durumdaydı ve Cılız Serçe ona yardım etme fırsatını yakalamıştı. Korkunç kedilere yem olma tehlikesini göze alarak toplantıyı başından sonuna kadar izledi. Meclis dağılınca tedirgin kanatlarını rüzgâra bırakıp uzaklaştı. Güvende olduğundan emin olana kadar uçtu. Sonrasında çöplüğe yöneldi. Bütün gücünü kullanarak uçtu.