Orhan Pamuk, bu eserinde İstanbul'u, hüznü, kendini, çocukluğunu, sevdiği, sevmediği şeyleri, kendini, hatırlarını anlatmış. Çocukluğu, dedesinden kalma olan Pamuk apartmanında geçer. Tüm amcaları, babaannesi, ve kendi ailesi o apartmanda otururlar. Çocukken hayaller kurmayı, aile yemeklerini, herkes eğlenirken onları izlemeyi, babaannesinin evinin camından bir kargaya bakmayı çok sever Orhan Pamuk. Bir de abisi vardır. Kendisinden on sekiz ay büyüktür abisi. Ailesinin dededen kalma zenginlikleri vardır. Ancak bu zenginlik amcaları ve babasının giriştikleri her işi batırmaları sonucu tükenecektir. Kendi evlerinde, babaannesinin evinde çerçevelerde duran siyah beyaz fotoğraflara bakmayı severmiş en çok da Orhan Pamuk.
Küçük yaşta başlayan resim çizme merakı, zamanla elinin alışması ile bir yeteneğe dönüşmüştür. Kendisinin çok sevdiği ve İstanbul'u çizen bir ressam olan Melling'den uzun uzun bahseder. Ve Melling'in çizdiği bazı İstanbul resimlerini de paylaşır okuyucu ile. Kendisi de İstanbul'u çizmeyi çok sever. Bu sebepten Melling ile arasında bir bağ kurmuş olduğunu görüyoruz okurken.
Orhan Pamuk'un babası sıklıkla kaybolurmuş ortadan. Babasının gittiği bazı zamanlar annesi de ortadan kaybolunca abisi ve kendisine amcaları ya da babaannesi bakarmış. Bir defasında Orhan Pamuk'u teyzesine bırakmışlar. Orhan Pamuk için bu durum çok üzücü olmuş. Çünkü kendisi Pamuk apartmanından, amcalarından, pazar günü olan boğaz gezmelerini bırakmak istemiyordur. Teyzesi Pamuk apartmanına abisini görmesi için getirdiğinde Orhan'ı, Orhan bir daha ayrılmamak için ağlamaya başlar ve susmaz. Annesi geldikten sonra ise yeniden kavuşur Apartmanına.
Orhan Pamuk'un sevdiği, İstanbul'u çok iyi anlatan dört yazarımız vardır. Kitapta da bu yazarlarımızdan sıklıkla söz eder. Bu yazarlarımız; Yahya Kemal, Abdülhak Şinasi Hisar, Abdülhak Hamit Tarhan ve Reşat Ekrem Koçu'dur. Yahya Kemal, Tanpınar'ın hocasıdır. O ikisi genelde beraberdirler. Ve İstanbul'u çok iyi anlatırlar. Reşat Ekrem Koçu'nun ise on bir ciltlik bir İstanbul Ansiklopedisi vardır. İki kez çıkarmaya çalışmış ancak maddi yokluktan çıkaramayan Reşat Ekrem Koçu, en sonunda on bir cilt olarak tamamlamayı başarır. Ömrü yetseydi daha uzun olacağı kesin olan İstanbul Ansiklopedisi, Reşat Ekrem Koçu'nun ömrünün yetmemesi nedeniyle on bir cilt sürer.
Orhan Pamuk, okula başladıktan sonra içindeki resim yapma sevgisi daha da artmıştır. Yaptığı her resim övgü ve sevgiyle karşılaşınca daha çok resim yapma isteği gelir. Ödevlerini hiç aksatmayan, ama resim yapmaktan da hiç bıkmayan bir öğrencidir. Zamanla okuldan sıkılır ve gitmemek için türlü bahaneler uydurur. Annesi ve babası gittiğinde babaannesinde kalan Orhan Pamuk için bu okula gitmeme şanslarındandır.
İlkokul ve ortaokul bittikten sonra abisi üniversite okumak için yurt dışına gider kendisi de Robert kolejine yazılmıştır. Dedesinden kalma Cihangir de bulunan evi annesi kendisine resim atölyesi yapması için vermiştir. Lise bittikten sonra ise İstanbul da mimarlık okumaya karar verir. Mimarlık okuduğu sıralarda kitap okuduğu için kolejden ve üniversiteden arkadaşları arasında entelektüel olarak anılır. Bu entelektüel lakabı kendisini bazen rahatsız etmektedir.
Bir yaz resim yaparken bir kız ile tanışır. Bu kız kendisinin ilk aşkı olacaktır. İlk başlarda sadece portesini yapsa da sonraki zamanlarda kızla sevgili olmaya başlarlar. Orhan Pamuk kızı çok sever. Bir gün Cihangir de olan resim atölyesine gelen annesi kızın resimlerini görür. Annesine giderek Orhan ile kızının ilişkisi olduğunu söyler. Kızın ailesi zengindir ve Orhan'ın ressam olacağı söylentileri yayılınca kızı İsveç'e yollarlar.
Mimarlık ikinci sınıftayken okulu bırakmak için diretmeye ve annesiyle kavga etmeye başlar. Annesiyle kavga ettikten sonra ise İstanbul sokaklarında gece gece gezecektir. Orhan o gece olan tartışma da annesine ressam değil yazar olacağını söyler.
Değerlendirme:
Orhan Pamuk'u daha iyi anlayabilmek için ve kitaplarını okumaya başlamak için çok iyi bir eser. Orhan Pamuk'un ilk kez kırmızı saçlı kadın adlı kitabını okumuştum. Nobel ödüllü yazarımızın her kitabı insanı içine çekiyor. Orhan Pamuk'un dili çok akıcı. Yazarın kendi hayatından, hatıralarından bahseden güzel bir eser.