Muhyiddin-i Arabî hazretleri, uzun seneler bulunduğu Şam şehrinde halkın yetişmesi için çok çalışmış ve gayret göstermişti. Fakat bütün gayretlerine rağmen Şam halkı bir türlü üstâdın arzû ettiği gibi olamıyorlardı. Şam halkı paraya taparcasına bağlı idiler.
Bir gün yolda giderken bir yerde ayaklarını yere vurarak buyurdu ki:
-Ey Şam halkı sizin taptığınız benim ayaklarımın altındadır.
Bu lâftan kimse birşey anlamadı. Kendileri açıkladılar:
-Bu sözün ne mâ’naya geldiğini îzâh etmem uygun olmaz, ama Sin ve şın bir araya gelince bu mâ’nâ ortaya çıkacak.
Halk Muhyiddin-i Arabî hazretlerinin sözlerinden birşey anlamayınca:
-Bu adam Allahü teâlâya hakâret ediyor ve (Sizin ilâhınız benim ayaklarımın altındadır.) diyor, diye onu şehid ettiler.
Yavuz Sultan Selim Hân Mercidabık harbini kazanarak bütün Suriye’yi feth etti ve Şam’a girdi. Şam’da pâdişâhı gezdirenler ona Muhyiddin-i Arabî hazretlerinin ayağını vurduğu yeri gösterdiler.
Pâdişah, hemen o gösterilen yeri kazmalarını emretti. Altından altın dolu birkaç küp çıktı. Böylece, Muhyiddin-i Arabî hazretlerinin, halkın paraya, yâni altına taptığı işareti anlaşıldı.
Muhyiddin-i Arabî hazretleri, Sin ile Selim Hân’ı, Şın ile de Şam’ı kasdetmiştir.