“
Bulutlar açmadı
Mavi gök orada mı?
-Cahit Zarifoğlu
“
Sahi nerede sevdiklerin? Hangi göğün altında? Hangi hisle nefes alıyorlar? Senin tepeni kara bulutlar sardığında, yağmurdan sığınacak yer gösteriyorlar mı? Yoksa sadece bahçene güneş vurduğunda koşup ağaçlarına mı saldırıyorlar? Peki farkında mısın gücünün? Senin kimseye ihtiyacın yok. Ne mavi göğe ihtiyacın var ne de sana şemsiye tutacak bir kola.
Düştüysen bakınma etrafına, ayağa kalk. Güçlü olmak için sebep arama, umudunu kendin yarat .
Varsın gök mavi olmasın.
Sen yeşili sev.