Sovyetler Birliği'nde Sovyetler Birliği'nin dört düzineden fazla Marshall'ı varsa, bazıları bugün hala hayatta, o zaman Amiraller filo Sovyetler Birliği'nde sadece üç tane var. Bugün ikisi iyi hatırlanıyor - bu N.G. Kuznetsov ve S.G. Saksılar. Üçüncü Ivan Stepanovich Isakov'un adı nadiren geliyor. Neden? Açıkçası, çok az insan donanmasının yararına faaliyetlerini bildiği ve ölümünün ardından savaş gemisinin Isakov olarak adlandırılacağını hayal etmedikçe, kendi reklamını yapmaktan hoşlanmadığı için. Hiç çocuğu yoktu ve deniz geleneklerini sürdürecek ya da esasını hatırlayacak kimse yoktu. Ve 73 yıl boyunca tüm hayatı kolay olarak adlandırılamaz. Donanma'da ancak çalışmaları ve iradesi sayesinde yüksek bir rütbe kazandı. Ölümünden kısa bir süre önce kaderini şöyle değerlendirdi: “Erken yaşlardan beri hayalini kurduğum servetim, beni bir denizci yaptı ve hızla yükseldi. Ancak, gerekenden daha hızlı yarışıyor gibi görünüyordu ve açıkçası, yana doğru, çünkü her ileri atışta ... Çok pahalı ödemek zorunda kaldım. ”
Kim, 1894'te Adjikent'in dağ köyünde doğmuş bir çocuğun Kars'ın dışında (şimdi Türkiye) bir yerde karışık bir ailede olduğunu düşünürdü: babası Ermeni Stepan Yegorov Isaakian (dolayısıyla, son hecede Isakov vurgusu ile vurgulanan soyadı) Estland'da doğan Ida Antonovna Lauer, ünlü deniz komutanı NG ile birlikte Mart 3 1955'in Mart ayında eşzamanlı olarak alacağı Sovyetler Birliği Filosuna Amiral olacak. Kuznetsov. Fakat ondan önce, bir denizci olma hayalini, deneyimleri ve tereddütleri, mükemmellik için çabalarını sürdürmek için 45 yıllarının zor çalışması vardı, ancak Rusya ülkesine olan aşkı her zaman ön plandaydı. Bu, I. Isakov'un yaşamına olan inancın uygulanabileceği, sonra yolumuz Tanrı tarafından belirlenir ve gerisi bize bağlıdır. Böylece, 10 yaşındaki dağların yerlisi olan Ivan Isakov, yanlışlıkla "Illustrasion" dergisinde "Petropavlovsk" savaş gemisinin ölümünün bir resmini gördü ve tüm hayatı denizle hastalandı ve idolü S.O. Makarov. “Yukarıdan bir çeşit kavrayış oldu” diye hatırladı.
Ve akrabalar da dahil her şey Ivan Stepanovich'i etkilememiş, filonun Kafkasyalılar için olmadığını, Vano'nun rüyasını değiştirmemiş gibi. Siyasette naif, St Petersburg'da ülkenin filosuna hizmet etme ve onun memuru olma hakkına sahip olduğunu takdir edeceğini ispatlayacağını umuyordu. Ve herhangi bir akrabasına hiçbir şey söylemeden, Deniz Kuvvetleri'ndeki sınavlara kabul dilekçesi verdi. Ancak, elbette, yazılı olarak reddedildi - “Reddetme isteği!”. Muhtemelen, o zaman Kolordu kraliyet komutanlığı şöyle düşündü: “Ermenistan'dan bu genç adam neden deniz kuvvetlerine gitsin? Eh, kara kuvvetlerinde bile - başka bir konudur. Ama filo? .. Ermenistan'dan amiral yoktu! ” Neyse ki, yanılıyorlardı - memurlar vardı - Çarlık Rusyası donanmasında Ermeniler ve Sovyet filosunda birçok amiraller vardı - yazarın şahsen tanıştığı Ermeniler. İsakov İvan Stepanoviç (1894-1967), Rusya'nın en yüksek üç deniz kuvvetinden biri oldu.
Birinci Dünya Savaşı başladı ve subay kadrolarının bulunmaması, emlakçı ilkeleri unutmuş olan Çar hükümeti raznoşintsy'den genç subayları, varant ve vekil subaylarını eğitmeye zorladı. St. Petersburg'da ayrı ayrı subay sınıfları açıldı. 1914 yazında, bir yıl okuduğu Politeknik Enstitüsünden ayrıldıktan sonra, Ivan Isakov, rekabetçi sınavları geçti ve 20 yıllarında siyah bir yarı-kapıcı oldu. Siyah, çünkü ayrı kadife subaylar, beyaz kadife omuz askılı Marine Corps'un subaytarlarının aksine, siyah kumaştan omuz askılıydı. Ancak, askerlik eğitim programı kolordudan daha düşük değildi. Isakov inatla hedefine gitti, ya Sınıfta ya da geminin pratiğindeki herhangi bir çalışmayı küçümsemedi, Nakhimov'un denizci emeğine bağımlı olduğunu ve soyluların kendisine “kayıkçı” takma adını verdiğini hatırladı.
Gemilerdeki uygulaması sadece deniz yaşamının başlangıcıdır. Denizcilik hizmeti ile gelecekteki ilişkiyi belirler. Burada ve burada öğrenmenin sevinci ve keder, burada ve farklı tabiatların tanınması. Hiçbir şey, insanın doğasını bir denizde bir gemide uzun bir hayat olarak ortaya çıkaramaz. Denizde - savaşta olduğu gibi: iyi bir adam, karakterinin en iyi özelliklerini çabucak gösterecek ve geliştirecek ve kötü biri de kesinlikle yoldaşlarına vuracak. Kimin cesur olduğunu ve günlük yaşamda çekingen olmadığını ve kimin dışındaki her şeye kayıtsız olduğunu hemen anlayabilir. Kendisinden sıfır olmasına rağmen, savunmasız bir şekilde swagger'a aferin.
Ancak büyükleri aziz bükmeden önce.
Her şeyi deneyimleyen Isakov, denizcilik hizmetinde hayal kırıklığına uğramadı ve sadece ısrarla komutanın köprüsü olan rüyası için zorlamaya başladı. Anladığı en önemli şey: "Kendisi bir insanı yükseltir veya düşürür."
İvan Stepanoviç Isakov'un yaşamının ortasındaki yıllarını neden bu kadar ayrıntılı olarak ele alıyorum? Bana öyle geliyor ve deneyimler amirallerin okullardan geldiğini gösteriyor. Harekat yıllarımı hatırlıyorum, hepimiz sadece geminin komutanına terfi etmeyi hayal ediyorduk, ama birçoğu zaten daha fazlasını hayal ediyordu ... Peki Isakov daha fazlasını düşünüyor mu? Şimdiye kadar, sadece komut köprü hakkında, ama!
Mareşal G.K. Zhukov, her ordu komutanının alayın emrini geçmesi gerektiğini söyledi. Filo için, kulağa böyle geliyor - her amiral geminin emrinden geçmek zorunda. Başka bir deyişle, bir denizcinin kariyeri için, geminin köprüsü sıçrama tahtası olmalıdır.
Denizcilik hizmetinin tüm aşamalarını devrimci ve devrim sonrası çalkantılı dönemlerde geçiren, birinci dünyaya ve iç savaşlara katılan Isakov, yalnızca 1939’te partinin bir üyesi oldu, zaten bir amiral gemisi olarak, Amiral rütbesine karşılık gelen, Kırmızı Filo’da bir rütbe vardı. Çok diyor.
Foreman'ın görevinden geçmek zorunda olduğu gemi servislerinin çoğu, filosunda çok sorumlu bir pozisyondu - bunun üzerine tüm gemi servisini koruyor. Isakov bu pozisyondan mükemmel bir denizcilik eğitimi ve kültürü aldı; bu, sıkı gündüz ve gece rutininde yetiştirilen kişiyi ayırt ediyordu. Takımın bulunmadığı geminin mürettebatının ortak yaşamının yazılı olmayan yasalarına göre. Muhtemelen, ilk eşin uygulaması, daha sonra karargah ve komuta mevkilerinde tam olarak ortaya çıkan örgütsel becerilerini geliştirmiştir. Ve bu önemli durumdan kendisine bir önemli kalite daha verildi - herhangi bir fiziksel ve ahlaki testte dayanıklılık. Sonuçta, bir bacağının kesildiği zaman 1942 yılına ve 1976 yılında yaşamın sona ermesine, bugün de söylediği gibi aktif bir yaşam sürmesi gerekti. 1951'te Devlet Ödülü'nü aldı, 1958'te 1963'ta SSCB Bilimler Akademisi'ne üye oldu, XNUMX'ta SSCB Yazarlar Birliği'ne kabul edildi. Görünüşe göre bacağına amputasyon yapması gerektiğini, “kafamı kurtardığını” söyleyen cerraha hiçbir şey söylemedi. Evet, İvan Stepanoviç'in başı, Amiral'in tüm karmaşık ve telaşlı yaşamında en değerli araçtı, Sovyetler Birliği Filosunun SSCB'si - SSCB Donanması'nda en yüksek rütbeye ulaşması için İvan Stepanoviç Isakov'a yardım eden oydu.
Amiral Isakov'un, insanların kaderlerine katılım gibi olumlu bir özelliği olduğu da belirtilmelidir. Alexander Marinesko'nun (efsanevi denizaltı C-13'in komutanı, “yüzyılın saldırısı” - VK) yardımına ilk girenlerden biriydi. Alexander Kron'un “Uzun Yolculuğun Kaptanı” romanını yayınlamasına yardım etti. Kitapları, eserleri, arsaları, fikirlerini ve fikirlerini, yazarlık ve öncelikle ilgilenmeyen, daha çok ne başladığını ya da ne bulduğunu devam ettirmekle ilgilenmeyen insanlara dağıttı - sınırlı yaşam süresini anladı. “Benim tavsiyem” diye yazdı, “Eğer gebe kaldıysanız, şimdi yapın. Gerginlik ve devrimlerdeki düşüş o kadar net bir şekilde gizler ki, yarın için hafif bir kalple ertelendi. Ve yarın olmayabilir. " Her şeyi 20-30 yıl boyunca yapmaya söz veren ülkenin mevcut liderleri için çok akıllıca bir tavsiye, ancak bugün kendileri hiçbir şey yapmıyorlar. O günleri görmek için mi yaşıyoruz? ..
Tüm çok yönlü faaliyetleri için Ivan Stepanovich, filo işlerini tüm hayatının en önemli görevi olarak görüyordu. Geçen yüzyılın ellili yıllarının ortalarında, bir hastane yatağında yatıyordu: “Okyanus düşüncesini eğitmek gerekiyor”. Ve 1962'de, uygulamak için zamanının olmadığı bir çalışma planını özetledi: "Okyanus düşüncesi, tüm Sovyet halkı için en önemli, çağdaş sorunlardan biridir." Her zaman bilim ile uğraşan (bu arada, BİLİM bugün saygı görmüyor - V.K.) Isakov, okyanusun gelişimi için kaç kişiye ihtiyaç duyacağını ve herkesin orada neye ihtiyacımız olduğunu anlamasının, kıta psikolojisinin, “kıyı” psikolojisinin üstesinden gelmenin ne kadar önemli olduğunu gördü ". Notlarının her satırı, bunlar ve daha sonra, parçalı olmasına rağmen, planı derinleştirir, genişletir tarihi ve modern gerekçe ile okyanus geleceğimizin yollarını anlatır ....
Ne yazık ki, bugün, “kıyı” düşüncesinin üstesinden gelmeksizin, Rusya'nın okyanus geleceği o kadar berbattı ki, yalnızca güçlü bir donanma ve büyük bir sivil donanma hayal edebiliyoruz. Sonuçta, Fleet kelimeleri inşa edilemez. Bu pahalı bir devlet aracıdır, ancak büyük bir güç için gereklidir. Sovyet deniz komutanı İsakov İvan Stepanoviç, Sovyetler Birliği Filosu Amiral, Sovyetler Birliği Kahramanı, askeri bir adam ve bir bilim adamı bu konuda yaşadı ve çalıştı.
ABD’yi hatırlamak Isakov, psikolojik portresinde, tuttuğu pozisyonları listelemeden kısaca durdum. Ne de olsa, gerçek şu ki bir post bir kişiyi değil, bir insanı post olarak boyar. Bu tamamen Ivan Stepanovich için geçerlidir. Ben sadece ana denizcilik pozisyonunun, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Ana Denizcilik Personeli Şefi olduğunu belirtmek istiyorum. Ama ofiste oturmadı. Donanma Komiseri olarak N.G. Kuznetsov, donanma hareketlerini kara kuvvetleriyle koordine eden, cephelerde sürekli seyahat ediyordu: Savaşın başında, Leningrad cephesi, 1941'un sonundan itibaren - güney cephelerinde, ölümcül bir yara alan, hayatta kalan, hizmet veren ve Anavatan ve Deniz Kuvvetleri'nin iyiliği için çalışılan güney cepheleri.
Büyük bir adam hakkındaki bir gazetede her şeyi anlatmak imkansızdır. Görevimi yalnızca insanların hafızasında kalması gereken olağanüstü bir kişiliğe hatırlatmak için belirledim.