“Biraz kafanı kullan Dorian , suçlu olan birkaç kişiyi yakalamak istiyorsan neden Harvey’le işbirliği yapmıyorsun ? “
Dorian sırtını ağaca yaslamış bir şekilde duruyordu ve karşısında şahlanan kral kobranın gözlerine bakmaya devam ediyordu.
-Onlar suçluları yakalıyorlar , bir sıkıntı çıkmazsa öldürmüyorlar. Ben direkt olarak öldürme taraftarıyım. Neden benimle iş birliği yapsınlar ki ?
-Çünkü ülke savaşta ve içerideki tehlikeleri engellemek çok önemli.
-Ama öldürme yetkileri var mı ?
-Savaşta oldukları sürece evet.
Dorian kafasını önüne eğip biraz düşündü. Hayatındaki birçok değişikliğin bir anda gerçekleşmesi onu şok etmişti fakat garip bir şeyler vardı. Garip bir gerçek vardı. Dorian , memuru öldürürken onun arkasında kalan ailesini hiç düşünmemişti ve öldürdükten sonra çok mutlu olmuştu.
Öte yandan annesinin ölümüne verdiği tepki de çok sınırlıydı. Yaptığı tek şey geceleyin evine gidip etrafa bakmak , annesine ait eşyaların birkaçını hatıra olsun diye toplamak ve kadının mezarına gitmekti. Yaşama sebebini kaybetmiş gibiydi.
-Sen nesin kobra ?
-Bilmem. Sence neyim ?
-Her seferinde aynı şekilde cevap veriyorsun. Sorumu cevaplasana !
-Hmm. Konuşan bir kobra dersem yanılmam herhalde.
-Bana bir şey demiştin ya , hatırlıyor musun ?
-Her şeyi hatırlıyorum. Neyden bahsettiğini söylemen yeterli.
-Kalbimden geçen asıl şey.
-Evet.
-Ben annemle mutlu bir hayat yaşamak istiyorum !
…
“Dün dediğin gibi , bu gece Harvey’le işbirliği yapmaya gidiyoruz.”
Yılanın arkasında beliren çocuğu gören Ralph’ın seslenişleri karargahın içindekilerin silahlanıp dışarı çıkmasına sebep oldu. Karargahın karşısında bir yol vardı ve yolun devamında büyük bir köknar ormanı uzanıyordu.
Bu sebepten ötürü görüş kısıtlıydı ve nöbetçi olan Ralph’ın da içeri odun almak için girmesiyle yaklaşan kobra ve çocuk görülememişti. Harvey’in dışarı çıkmasıyla birlikte herkes sakinleşti. Harvey, çocuğu gören üç dört kişiye susmalarını söyleyip kamp ateşinin başına oturdu.
Dorian şaşkın bir şekilde Harvey’e baktı. Komutan kendine -veya adamlarına- çok güveniyor gibiydi çünkü hiçbir önlem almadan direkt ateşin karşısına oturmuştu.
“Otursana Dorian. Harvey’in mantıklı bir insan olduğunu söylemiştim.”
Dorian Kral kobranın sözünü dinledi ve Harvey’in karşısına oturdu. Kobra hala şahlanmış bir şekilde duruyordu ve Ralph’ın karşısındaydı. Brian ise Harvey’in yanında bekliyordu. Dorian ; Ralph , Brian ve Harvey’in Kral kobranın sesini duyamadıklarını fark etti. Çünkü adamlarda hiçbir hareketlilik olmamıştı.
-Ne istiyorsun Dorian ? Hikayeni biliyoruz anlatmana gerek yok. (Harvey)
-Bana öldürülmesi gereken suçluların listesini verin. Sizin adınıza öldüreyim. (Dorian)
-Amacın ne evlat ? (Harvey)
…
Sarı beyaz renkli motiflerle süslenmiş devasa çelik kapı açıldı ve inanılmaz büyüklükteki salonun bir kısmı gözükmeye başladı. Yerde kırmızı bir halı seriliydi ve salon sarı beyaz flamalarla süslenmişti. Kapının karşısında konsey üyelerinin oturduğu özel koltuklar ve büyük bir masa vardı.
Koltukların , masanın ve konsey üyelerinin üstündeki desenler de sarı beyaz renktelerdi. Başkomutan Virginia , Adaletin Kılıcı Godfrey ve Keşif Birliği lideri Linda birlikte içeri girdiler. Arkalarından da yüksek rütbeli dört kişi geliyordu.
Konsey başkanı cübbesinin yakasını düzeltti ve kel kafasını kaşıdıktan sonra gözlüğünü taktı. Ülke konseyinin lideri olan bu adam aynı zamanda dini uygulamaların da yöneticisiydi. Konsey Başkanı Sir Francis.
Virginia , Francis’in karşısına tiksinç bir yüzle çıktı. Bir önceki seçimde Francis’in yerine farklı birisini desteklemişti ve karşısındaki bunağın artık başkanlıktan inmesi gerektiğini söylemişti. O zamandan beri araları kötüydü bu yüzden birbirlerine zarar vermek için en ufak fırsatı değerlendiriyorlardı.
Linda’nın kahverengi keşif kıyafetlerinin üzerinde beyaz bir şahin logosu vardı. Keşif kıyafetleri diğer birliklerinki gibi ağır değildi , aksine hafif ve örme zırhlardan oluşan bir kıyafet kombinasyonuydu. Sarı saçlarını arkadan toplamış olan Linda , arkasını dönerek dışarı doğru yöneldi.
Godfrey de aynı hareketi yaptı. Bu bir protesto şekliydi ve “Senin sözünü daha fazla dinlemek istemiyoruz.” demek oluyordu. Düşük rütbeli bir askerin böyle bir şey yapması mesleğine ve özgürlüğüne mal olurdu.
-Adamların terbiyesizlik yapıyorlar Virginia. Onlara söyle akıllı olsunlar.
-Salonu terk etme haklarını kullanıyorlar. Akıllı oldukları bu hareketlerinden belli zaten.
-Senden , ülke konseyi olarak yetkilerini devretmeni istiyoruz. Daha doğrusu emrediyoruz.
-İstersen şimdi devredeyim. Düşmanlar buraya gelip kellenizi istediği zaman Virginia diye bağırmayacaksanız tabi !