YazarPhysicist
-
304Okuma Süresi: Bu yazıyı " 4 " dakikada okuyabiliriniz.
Donald Arthur Glaser, Rus kökenli Amerikalı fizikçidir. 1960 yılında Nobel Fizik Ödülü’ne layık görüldü. 21 Eylül 1926’da Cleveland, Ohio’da doğdu, bir işadamı olan William J. Glaser’ın oğlu ve karısı Lena. Erken eğitimini Ohio eyaletindeki Cleveland Heights devlet okullarında aldı ve lisans derecesini aldı.
1946’da Case Institute of Technology’de fizik ve matematik derecesi aldı. İlk orijinal araştırması lisans tezinde açıklandı ve kristalimsi metal substratlar üzerinde buharlaştırılan ince metalik filmlerin özelliklerinin elektron kırınım çalışmasından oluşuyor.
1946 baharında Case Institute of Technology’de matematik öğretmeni olarak görev yaptıktan sonra, aynı yılın sonbaharında California Institute of Technology’de yüksek lisans eğitimine başladı. 1949 sonbaharında çalışmak ve 1950’de resmen fizik ve matematik üzerine lisans almak. Doktora tezi araştırması deniz seviyesinde yüksek enerjili kozmik ışın ve mezonların momentum spektrumunun deneysel bir çalışmasıydı.
Glaser, tam zamanlı eğitim ve araştırma kariyerine 1949 sonbaharında Michigan Üniversitesi Fizik Bölümünde başladı ve 1957’de Profesör rütbesine terfi etti. 1959’da Kaliforniya Üniversitesi’nde Fizik Profesörü oldu. Berkeley.
Bu dönemdeki en önemli araştırma konusu temel fizik parçacıkları, özellikle de garip parçacıklardır. Bu araştırmada yararlı görünen çeşitli deneysel teknikleri inceledi ve 1952’de kabarcık odasının icat edilmesine yol açan fikirleri geliştirmeye başlamadan önce bir dizi difüzyon bulut odası ve paralel plakalı kıvılcım sayaçları inşa etti.
New York’taki Brookhaven Ulusal Laboratuvarı Cosmotronunda ve Kaliforniya’daki Lawrence Radyasyon Laboratuvarı Bevatron’unda temel parçacıklar üzerinde deneyler yapmanın yanı sıra, yüksek enerjili nükleer fizikte deneyler için çeşitli kabarcık odaları türlerinin geliştirilmesi. Bu deneyler, L ° hyperon, K ° meson ve S ° hyperonun yaşamları, bozulma modları ve dönüşlerinin yanı sıra bu parçacıkların piyonlarla üretimi için diferansiyel kesitleri hakkında bilgi verdi.
Diğer deneyler, pion-proton saçılması, leptonik olmayan hiperon bozunmasında parite ihlali ve pozitif K meson bozunumunda dallanma oranları hakkında bilgi verdi.
Son altı yılın tüm bu deneyleri ve teknik gelişmeleri, 1959’dan beri çalıştığı Berkeley’deki Michigan Üniversitesi ve California Üniversitesi’ndeki tez öğrencileri ve meslektaşlarıyla işbirliği içinde gerçekleştirildi.
J. Brown, H. Bryant, R. Burnstein, J. Cronin, C. Graves, R. Hartung, J. Kadyk, D. Meyer, M. Perl, D. Rahm, B. Roe, L. Roellig, D. Sinclair, G. Trilling, J. van der Velde, J. van Putten ve T. Zipf.
Bu araştırmalar aslen Michigan Üniversitesi ve daha sonra Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilim Vakfı ve Amerika Birleşik Devletleri Atom Enerjisi Komisyonu tarafından desteklenmiştir.
Glaser, çalışmaları için birçok onursal ödül aldı; bunların arasında, 1953 yılında Michigan Üniversitesi’nden Henry Russell Ödülü’ne, öğretimde ve araştırmada farklılaşma ve vaat için; 1958’de, deneysel fiziğin ayrımı için Charles Vernon Boys Fiziksel Toplum Ödülü, Londra; 1959’da deneysel fiziğe katkılarından dolayı Amerikan Fiziksel Toplum Ödülü (Hughes Aircraft Company sponsorluğunda); ve aynı yıl, Case Technology Institute tarafından verilen Science of Fahri derecesinin ödülü.
Nobel Fizik Ödülü’nü aldığı 1960 yılında, Profesör Glaser’in Bayan Ruth Bonnie Thompson ile evlendiğini de görmüştüm.
İlk evliliğinde iki çocuk babası olan bir çocuk doktoru Louise Ferris Glaser ve bilgisayar ile ilgili bir şirketin CEO’su William Thompson Glaser. Ailede şimdi dört torun var. 1975’te ressam ve müzisyen Lynn Bercovitz ile evlendi. 28 Şubat 2013 günü 86 yaşında öldü.