SS-Freiwilligen Verband Legion "Niederlande"
Kaiser Wilhelm günlerinden beri Hollanda geleneksel olarak Almanya'ya gitti. Mayıs 1940'teki Wehrmacht saldırısı, bu küçük sahil ülkesinin sakinlerinin çoğunda bir şok durumuna neden oldu. Ulusal ordu bütün gün 4’e karşı koştu, koşulsuz teslimiyet imzalandı, hükümet İngiltere’ye göç etti. 18'in mayıs ayında işgal altındaki 1940 bölgesinde, Nazi Sanatçılar Partisi'nin önde gelen isimlerinden biri olan Arthur Seiss-Inquart tarafından yönetilen İmparatorluk Komiserliği "Hollanda" kuruldu. Hollanda'da, 20'lerden bu yana, milliyetçi partiler geleneksel olarak güçlüydü: Ulusal Sosyalist Hareket (Ulusal Sosyalist Sosyalistische Beweging) ve Ulusal Sosyalist Hollandalı İşçi Partisi (Ulusal Sosyalist Sosyalistische Niederlansche Arbeidesparteij) yüz binden fazla kişiyle yüzlerce kişiyi buldu. Kendi ülkenizdeki nüfuz
Alman halkı olan Hollandalılar, SS kuvvetlerinde herhangi bir kısıtlama olmadan hizmet verebilir. 25 Mayıs 1940, Adolf Hitler'in kişisel emriyle, Hollandalı ve Flaman gönüllülerin kabul edildiği SS standardı "Westland" olarak kuruldu. 11 ay 3'in ardından, Nisan 1941'te, Hollanda-Alman alayı Nordwest'in oluşumunu açıkladı. Alayı Hamburg Langehorn eteklerinde eğitildi, komutan Standartenführer SS Otto Reich olarak atandı.
Almanya’nın SSCB’ye yaptığı saldırı, Hollanda’nın Nazi yanlısı güçleri arasında sıcak bir onay aldı. Yerel basında, “Komünizme Karşı Haçlı Seferi” ve “Avrupa'nın Bolşevizme Karşı Ortak Koruması” sloganları şiddetle desteklendi. 10 Temmuz 1941 Reich Komiser Zeiss-Inquart, Hollandalılara gönüllü bir lejyon kurma çağrısında bulundu.
NSB'nin Temmuz 12'taki lideri Anton Mjussert 1941 liderliğindeki aktif desteğiyle, Hollanda Gönüllü Lejyonu'nun kuruluşu açıklandı. Nordwest alayının eski çalışanlarına dayanıyordu ve Hollanda ulusal sosyalist partilerinin saldırı kadroları gönüllülerin saflarına katıldı. Birçok şehirde, eski Hollanda ordusunun askerleri ve subayları dahil birçok gönüllünün geldiği işe alım noktaları açıldı. Hollandalıların "lanetli Bolşevik orduları" ile savaşma isteği o kadar harikaydı ki, Temmuz ayına kadar 1941 5 taburlarını tam olarak donatabildi. Almanlar, Hollanda silahlı kuvvetlerinin genel liderliğini eski Hollanda Genelkurmay Başkanı Korgeneral Seyffardt'a (Luitenant Generaal Seyffardt) verdi. Ülkede büyük prestije sahip olan bu onurlu bir kişinin bu etkinliğin başı haline gelmesi, çağrıyı büyük ölçüde kolaylaştırdı ve gönüllülerin toplanma noktalarına büyük bir akışını sağladı.
Şek. General Seiffardt, SS Legion'un bayrağını ciddiyetle sunuyor
General Seiffardt ilk kurulan gönüllü ekibini 27 Temmuz 1941'de teslim etti tarihi Hollanda’nın Portakal Prensi liderliğindeki bağımsızlık mücadelesi bayrağı. Hollandalılar SS birliklerinin standart üniforma üniformasını aldı, ancak eski Hollanda bayrağının renkleri olan turuncu-beyaz-mavi çizgili "İspanyol kalkanı" şeklinde özel bir yama giymelerine izin verildi. Geleneksel SS "yıldırım" yerine yaka sekmelerinde, Hollandalı askerler NSB'nin sembolü olan "Wolfsangel" giyiyorlardı.
Şek. Hollandalı gönüllülere Hollanda veda
Acemiler, Arus-Nord test sahasında, Hamburg'un eteklerinde, Almanya'da temel bir eğitim almaya başladı. Başlangıçta, yalnızca Hollandalıların kadrolu olduğu tam kanlı bir tugayın orada olacağı varsayılmıştır, ancak Waffen SS'in liderliği, Hollandalı çavuşların ve memurların savaşma tecrübesi yaşamadıklarını ileri sürerek, emperyalist Almanlardan oluşan büyük bir subay ve görevli olmayan memurun oluşturduğunu iddia etmiştir. Çok sayıda Alman komutanın küstahça davranışı, Lejyon içinde sürtüşmeye yol açtı, hakaret davranışlarından öfkeli birkaç kişi işten çıkarma konusunda bir rapor hazırladı.
Tamamen NSB üyelerinden oluşan, tam olarak kurulmuş bir şirket olan 1941’in sonbaharında Hollanda’ya geldi ve 1941’in sonunda, lejyon, üç piyade taburundan, ağır silahlardan oluşan bir şirket ve tank karşıtı bölünmeden oluşan tam kanlı bir alaydı. Personel sayısı, 2937 çalışanlarının memur, 66 görevlendirilmemiş ve 331 yetkilerinin bulunduğu 2536 çalışanlarına ulaşmıştır. Lejyon ayrıca 700 Alman SS ve 26 Flaman gönüllülerini de içeriyordu. Ocak ayının ortasında, 1942 ardından bir yeniden dağıtım talimatı geldi.
Gönüllü lejyonun yolu Kuzey Ordu Grubunda yatıyordu. Deniz yoluyla, Danzig yoluyla, gönüllüler Liepaja'ya yeniden yerleştirildiler ve buradan demiryolu ile cepheye, Alman 18'inci işletme şeridine taşındılar. Ocak ayının sonunda Hollandalılar, 20 Piyade Tümeni'ne katıldıkları Novgorod-Tosno yolundaki pozisyonlarına geldiler. Lejyonun ilk lejyonu vaftiz töreni, Lejyon'un ikinci taburunun fırtına ile küçük müstahkem bir Sovyet askeri kontrol noktasını götürdüğü Volkhov yakınlarındaki Goose dağı yakınlarındaki yılın Şubat 11'inde 1942 aldı. Saldırı sonucu altı Rus askeri öldürüldü, üçü ele geçirildi. Taburun savaş günlüğünde kaydedildiği gibi, ele geçirilen Sovyet askerlerinin geri kalanının kaderi “bir mahkum (Yahudi) kaçmaya çalışırken vuruldu”.
Şubat - Mart aylarında 1942, lejyon, Et Bora bölgesinde faaliyet gösteren 2 Şok Ordusunun birlikleri ile savaştı. Sert savaşların bir sonucu olarak Hollandalı, personelin dörtte birini öldürdü, yaralandı ve donma olayını kaybetti. Alman komutanlığı lejyonerleri arkaya yönlendirdi, ancak rahatlamayı ve toplanmayı başaramadılar. Gerillalar Hollanda SS'lerinin yerleştirildiği yerleşim yerlerinin yakınında görünmeye başladı, bu yüzden lejyonerler cephe hattında devriye gezmek, partizan üslerini bulmak ve yok etmek için yer almak zorunda kaldılar. Hollandalılar sivil nüfusa karşı acımasız bir şekilde duyulmadıklarını gösterdi. Görgü tanıklarının ifadesine göre, partizanlar ile bağlantılarından şüphelenilen herkes, lejyonerler acımasızca öldürüldü.
Sürekli çatışmalarda tüketilen lejyonerlerin morali, sadece birinci ve ikinci dereceden Demir Haçları olan askerlerin cömertliği ve ayrıca takviyeli sahra hastanesi de dahil olmak üzere takviye cephelerine ve Anton Mussert başkanlığındaki bir delegasyonun Mart ayının başlarında gelmesine neden oldu. Bununla birlikte, birimdeki disiplini tam olarak geri yüklemek mümkün olmadı: sivillerin yağmalanması, yağmalanması ve katledilmeleri devam etti. Waffen-SS Yüksek Komutanlığı, saygın olmayan Otto Reich askerlerini komutanlık görevinden uzaklaştırmaya ve birliğin parçalanmaya devam etmesini durdurmaya karar verdi.
Şek. Cömert ödüllü lejyonerler
1942'in baharında, lejyon, SS 2 Piyade Tugayı'nın kontrolüne girdi ve tugay SSGottfried Klingemann komutanlığına atandı. Gönüllü birimlere komuta etme deneyimine sahipti ve bu nedenle, tamamen kendine yeten Hollandalı ile ortak bir dil bularak, kendisine emanet edilen kısımda göreceli bir düzen getirdi. Çözülme başladı, Hollanda'nın konumu erimiş su dökmeye başladı, bazı bölgelerde siperlerdeki su seviyesi kuşaklara ulaştı. Birçok asker ve subay hastalandı.
Şek. Sakin anlarında Hollandalı gönüllüler
Sovyet piyade “yeni Haçlılar” ın hayatını daha da zehirlemek için her şeyi yaptı. Nisan 6 gecesi, 1942 Bölümünün 1002 Piyade Alayının 305 bölümü ve Kızıl Ordu'nun 1220 Bölümünün 366 Alayının gizlice Lejyon'un pozisyonlarına süzüldü ve aniden saldırdı. Saldırının sürprizi meyvesini verdi: ilk siperler hattı ele geçirildi, kısa bir savaşın ardından tüm Hollandalılar oradaydı. Kızıl Yıldız bombardıman uçakları ikinci savunma hattına indi, dalganın ardından salladı, sonra Sovyet piyadelerinin yeni bir saldırı izledi. Bununla birlikte, ortaya çıkan takviyeler sayesinde, büyük kayıplar pahasına, lejyonerler birçok kaleyi korumayı başardı. Savaş günü boyunca her iki tarafta da 500'ten fazla insan öldürüldü. Bu savaş için Lejyon, Wehrmacht yüksek komutasındaki teşekkürünü hak etti. Ancak, büyük kayıplar nedeniyle, savaş etkinliği belirgin şekilde azaldı ve Hollandalılar yeniden oluşum için arkaya çekildi.
Hollanda'dan yürüyen şirketler karları tazeledi ve taburların incelikteki saflarına Northern Schleswig'den Volksdeutsche de katıldı. Kısa bir dinlenmeden sonra, Haziran ayında lejyonun 1942 kısmı, İspanyol 250 Piyade Tümeni'nden gelen alaylarla birlikte, Küçük Zamoshie köyü bölgesindeki Sovyet konumlarına tekrar tekrar saldırdıkları Volkhov Kazanı'ndaki savaşlara katıldı. Kızıl Ordu şiddetle karşı çıktı ve Hollandalılara ciddi zarar verdi. Temmuz ayında, Hollanda Lejyonu, 2 Şok Ordusu savaşçılarının son direniş odaklarının kaldırılmasına katıldı. Finyov Luga'da çok sayıda Hollandalı оружия, genel mühimmat A.A. dahil, cephane ve teçhizatın yanı sıra daha fazla 3500 mahkersmu. Vlasov.
Ağustos ayında, gücü 1197 kişilere indirgenmiş olan lejyon, öndeki kısmını abluka halkasında işgal ettiği Kırmızı köy bölgesindeki Leningrad yönüne transfer edildi. Yorgunluk ve kayıplar, aynı zamanda Sovyet birliklerinin başarılı eylemleri tarafından "yardım edilen" birliğin mücadele ruhunun düşmesini de etkiledi: "ateş çantasına" giren Hollandalı şirket tamamen yenildi. Hollandalı emirlerinin ahlaki durumlarını güçlendirmek için Alman emri tanıdık bir yol seçti: ödüllerin dağıtımı. Yaz savaşlarında gösterilen kahramanlık için, yeni lejyon komutanı Obertshurtmbanführer SS Josef Fitzthum, 18 gönüllülerini 1 derecesine ve 158 2 askerlerine Demir Haç'la tanıttı.
Eylül ayında, Hollandalılar, Norveç Lejyonu ve iki Letonyalı “gürültü” ile birlikte - SS 1942 piyade tüccarının taburları, Shlisselburg bölgesinde cephenin çeşitli sektörlerinde konumsal savaşlarda yer alan Fitchum savaş grubunu oluşturdu. 5 Ocak'ta Hollanda'dan 2, Lejyon'un onursal şefi General Seiffardt'ın Direniş savaşçıları tarafından öldürüldüğü haberi geldi. Günün 1943'i aracılığıyla Waffen-SS'in emri, "General Seyffardt" fahri unvanını lejyonun ilk şirketine devretti.
12 Ocak 1943'te Leningrad ve Volkhov cepheleri ablukanın kırılması için bir operasyon başlattı. Sovyet saldırısı sırasında 1755 kişiyi temsil eden Lejyon, Norveç Gönüllü Lejyonunun bazı bölümleriyle birlikte, 28. Alman havaalanı bölümünün savunma bölgesinde görev aldı. Hollandalıların kazıldığı alan kullanım için elverişliydi tanklar. Ancak, Sovyet komutanlığı tarafından kötü yönetilen keşif nedeniyle, saldıran Kızıl Ordu birlikleri bir topçu pusuya düştü ve 75 mm lejyoner tanksavar silahlarından hedeflenen ateş altında kaldı. 26 Şubat 1943'teki bu savaşta, Lejyon-Rottenführer Gerhard Mooyman on üç T-34 ve KV silahından kaçarak kendini fark etti. Bu kavgada Muiman'a Şövalye Haçı verildi ve bu kadar yüksek bir ödül alan ilk Hollandalı oldu.
Şek. Lejyonlar-Rottenführer Gerard Muyman
27 Nisan 1943, Lejyon'un kalıntıları önden çekildi ve Grafenwehr eğitim alanına gönderildi, burada 22 Mayıs 1943, Hollanda Gönüllü Lejyonu resmi olarak dağıtıldı.
Toplamda, Sovyet-Alman cephesinde 8'tan fazla Hollandalı öldü, binlerce 4 alındı.
SS Freiwilligen-Legion "Flandern"
Ekim ayında, Flaman kökenli genç bir Belçikalı olan 1931, Joris van Severen, Hollanda Ulusal Sosyalistlerinin din karşıtı birliğini (Verdinaso) örgütledi. Verdinaso'nun ana programı, Almanca konuşulan illerin Belçika'dan çekilmesi ve Hollanda ve Lüksemburg ile işbirliği içinde “Büyük Hollanda” nın oluşturulmasıydı. Alman işgalinin başlangıcında, Van Severen Belçika polisi tarafından tutuklandı ve Fransız yetkililere teslim edildi. 20 Mayıs'ta 1940, van Severen ve partisinin bir üyesi olan 22, yargısız Fransız askerleri tarafından vuruldu. Ölümü, başka bir milliyetçi parti olan Flaman Ulusal Birliği'ne (Vlaamsh Nationaal Verbond - VNV) dikkat çekti. 11 Mayıs 1940, Alman meslek idaresinin emri ile VNV, Flanders'taki tek siyasi örgüt oldu, geri kalan partilerin VNV'yi çözmeleri veya katılmaları teklif edildi. Bu öneriden sonra Verdinaso dahil tüm sağ kanat hareketleri VNV'ye katıldı.
Valonların aksine, Flaman Alman halkı olarak kabul edildi ve bu nedenle herhangi bir kısıtlama olmadan SS birliklerinin bir parçası olarak hizmet etme hakkına sahipti. Yaz aylarında, Flaman gönüllüler bir yıl sonra SS Hollanda standardında SS Westland standardının saflarında göründüler. Sovyet-Alman savaşının başlamasıyla, doğu cephesine gönderilecek bir gönüllü birimin örgütlenmesine karar verildi. Nisan-Mayıs’ta, SS-Standard "Nordwest" te kayıtlı Flaman gönüllüler, ilk askeri eğitim için Hamburg’a gitti.
Şek. Doğu Cephesi'ndeki Flaman gönüllülerine veda etti
Flanders Gönüllü Lejyonu'nun 1, 6 ve 8 şirketlerinin oluşumunun temeli olan Flaman şirketleri 1, 2 ve 3 ile birleştirildiler. Ekim ayının başlarında, 1941-Flaman gönüllüleri, eğitimi tamamlamak için Arus-Nord test alanına transfer edildi. Batı Avrupalılardan oluşan diğer pek çok gönüllü birim gibi, Flaman Lejyonu da Waffen-SS birimlerinden biri oldu. SS birliklerinin standart üniformalarında giyindiler, ancak VNV sembolünü Hollandalı milliyetçilerin stilize edilmiş bir "Wolfsnagel" ibaresi ve iliklerdeki geleneksel SS "fermuarları" yerine özel bir amblemi takmalarına izin verildi. Gönüllü Lejyon "Flanders" in kılıfı, eski Flanders arması olan siyah renkli, arka ayakları üzerinde yürüyen, altın alan üzerinde bir aslan olan "Norman" bir kalkandı. Benzer bir siyah Flanders aslanı, Flaman gönüllülerin bayrağı olan siyah ve sarı saçaklı sarıya da tasvir edilmiştir. Aslan şeridi sol kol üzerinde manşetin üzerine, dirsek dirseğinin altına takıldı. Flaman gönüllülerin çoğu, gümüş renkli kenarlıklı siyah bir manşet kaseti ve sol manşetin üzerinde “Legion Flandern” yazıyordu. Bu zamana kadar, lejyon altı şirketten oluşan güçlendirilmiş bir tabur olarak yeniden düzenlendi: bir personel merkezi, üç tüfek şirketi, bir ağır piyade silahı şirketi ve bir tank avcısı şirketi.
Lejyonun oluşumu sırasında, Alman komutanlığı bu askeri birliği haddeleme stoku ile idare etmekte zorlanmıştı. Durum işgal altındaki bölgelerde vagon ve at talepleri yapılarak düzeltildi, SS birliklerinin komutası 150 kamyonlarını rezervlerinden ayırdı.
Kasım ayındaki 10’te lejyonun sayıları yalnızca 1112’in Flaman gönüllü, diğerlerinin etnik Alman olduğu 950’tan oluşuyordu. Ayrıca, hemen hemen bütün memur ve görevlendirilmemiş memur pozisyonları da Alman SS'ye verildi. 10 Kasım 1941, 2300 km uzunluğunda seyahat eden yılın 2'i, Kuzey Ordu Grubu'nun emrinde gönüllüler cepheye geldi. Lejyon, SS XNUMX Piyade Tugayı'na tanıtıldı, Lejyoner'in merkezi Tosno'nun güneyinde yer aldı. SS Sturmbanführer Michael Lippert, Flanders komutanlığına atandı.
Şek. Savaş pozisyonlarında Flaman lejyonerleri
Kasım ayından itibaren, 16 1941, lejyon Leningrad'ın güneydoğusunda yapılan savaşlarla meşguldü. Ardından arkaya alındı ve Mga-Kirishi demiryolunun yanı sıra Pogost köyü alanında Sovyet partizanlarla mücadelede kullanıldı. Aralık ayında şiddetli donlar 30 dereceyi sıfırın altına düşürdü. Bu kadar soğuk havaya ayak uyduramayan ve yeterli miktarda kış üniforması bulunmayan Flaman halkı, sert donma nedeniyle zarar görmeye başladı. Kötü niyetli giyinen düşman askerleri ağır Sovyet askerlerinin ateş altında karda uzanmaya zorlandığında, Pogostya bölgesinde ilk kez Flaman alt biriminde meydana gelen açık alanda yavaş yavaş donduğunda, iç sinemada sürekli tekrarlanan bir hikaye. Ek olarak, lejyonun anavatanlarının ılıman iklimine alışkın olan sürücüler, düzenli aralıklarla suyu arabaların radyatörlerinden gece boyunca boşaltmayı unutmuşlar. Aralık ayının Lejyonu 18'in 1941 komutanından bir rapor, 125 araçlarının mevcut olmasından dolayı 161'in hizmet dışı olduğunu bildirmektedir. Mücadele ve sert donların sonucu olarak, Lejyon'un büyüklüğü, 654 görevlileri, 23 görevlendirilmemiş görevliler ve 72 ertelemeleri de dahil olmak üzere 559 kişilere düşürüldü.
Aynı günlerde, hayatta kalan lejyonerler, kışlık daireler için kısa süreli dinlenmeye ayrıldı. Ocak ayında, Flaman Lejyonu 1942, Wehrmacht 126 Piyade Tümeni'nin emrinde cepheye gönderildi. İkinci ve dördüncü şirketler 424'inci alayına dahil edildi, gerisi Ocak 422'uncu yılın savunma savaşlarında ağır kayıplar veren 1942'inci alayını doldurmaya gitti. Dördüncü şirket, Koptsy köyünün ikincisi olan Zapolye'nin bulunduğu yerdeki savaşlara katıldı. Koptsy çılgın kabuğundaki 22 Ocak, VNV Raymond Toilerlernayer'in önde gelen lideri Flaman saldırı müfrezelerinin komutanı (Black Brigades) tarafından öldürüldü.
Şubat ayında, Flemings, Chudovo-Novgorod karayolu alanında 250. İspanyol Piyade Tümeni birimleriyle birlikte hareket etti, daha sonra Mart ayı başlarında lejyonerler saldırıya geçti ve имimitza köyünü ele geçirdi. 27 Mart'ta lejyon arkaya, 12 ordu birliklerinin rezervine çekildi ve 58 Mart'ta kısa bir dinlenme sonrasında Flanders gönüllüleri 1. Piyade Tümeni'ne tabi tutuldu. 9-1942 Mart XNUMX bölümünün Savaş Operasyonları Günlüğü'nde, Flaman Lejyonuna bir Alman personel memuru tarafından derlenen ayrıntılı bir açıklama verildi. Özellikle şunları okudu: “İstihbarat, lejyonda zayıf bir şekilde örgütlenmiş. Güçlendirilmiş düşman noktalarına saldırırken, toplarla ve havacılık. Bir subayın ölümü durumunda, saldırı durur ve yeni bir komutanın gelmesine veya atanmasına kadar başlamaz. Lejyon birimleri arasındaki ve ayrıca merkez ve birimler arasındaki iletişim iyi organize edilmemiştir. Yaralıların tahliyesi iğrenç bir şekilde organize edildi. İspanyollarla savaş etkileşimi yoktur. "Topçu desteği sebepsiz talep edilir, hedeflerin kesin koordinatları gösterilmez." Mutabakat anlaşması Lejyonun Alman genç ve orta düzey komutanları tarafından güçlendirilmesini de teşvik ediyor.
Nisan ayının başında 1942, lejyonerler, Mavi Bölüm'deki İspanyollarla etkileşime girerek, Lyubtsy köyünün doğusundaki Volkhov Kazanı bölgesinde sert bir şekilde savaştılar. 2 April, İspanyolların savaş oluşumlarında Sovyet piyadelerinin karşı saldırılarından biri sırasında, düzensiz bir şekilde geri çekilmekle tehdit eden bir karışıklık vardı. Savunmayı organize etmeye çalışırken "Flanders" Lippert'in komutanı ağır yaralandı. SS bölümünden Hauptshturmführer Halmann, savaş alanındaki lejyonun komutasını üstlenen Polizei, bir lejyoner ve İspanyol grev grubunu örgütlemeyi başardı ve ardından sert bir karşı saldırı ile tehlikeli bir atılımı durdurdu ve ortadan kaldırdı. Nisan ayının ortalarında, Birinci Dünya Savaşı sırasında Afrika kahramanının yeğeni olan Standartführer SS Paul von Lettow-Forbeck, Gönüllü Legion Flanders'ın komutanlığına atandı.
26 Nisan 1942 gecesi, lejyon, Volkhov Kazanı'nın güney yüzündeki 426 Piyade Alayı'nın yerini aldı. Nisan savaşları sırasında lejyon ağır kayıplara uğradı. 13 memurları, görevlendirilmemiş memurlar ve 26 düşük rütbeleri saflarda kaldı. Buna rağmen, Flaman gönüllüleri, Mavi Bölüm'deki 288 alayının 3'in taburunu ve 262'in üçüncü piyade bölümünden gelen "Valentin" in taburunu içeren operasyon grubu "Bourke" ye dahil edildi. Lejyonun komutanı Obersturmbanführer SS Joseph Fitzhum olarak atandı.
Haziran ayının ortasında, lejyonerler İspanyol taburuyla birlikte, Maloye ve Bolşoy Zamoshye köylerinin yakınındaki Sovyet konumlarına saldırdılar. İspanyol askerleri açık bir alanda ağır ateş altında kaldıklarında, Flaman lejyonu kendilerine dikkat çekmek ve İspanyollara geri çekilme ve toplanma fırsatı vermek için saldırmaya devam etti. Bu savaş, 11'un öldürdüğü (iki polis memuru dahil) ve 26'in yaralandığı lejyona mal oldu. Flaman fedakarlığı, Burke Grubu'nun emriyle takdir edildi ve Lejyon’un personeline teşekkür edildi. 26 Haziran’ın özeti, görev gücünün emri Flaman gönüllülerin artan beceri ve kahramanlıklarına dikkat çekti: “Savaşlar sırasında, 13 tarafından güçlendirilmiş sığınaklar ve sığınaklar ortadan kaldırıldı. Daha fazla 200 askeri ve düşman subayı öldürdü. Lejyonerlerin cesur eylemleri İspanyol askerleri için iyi bir örnek teşkil ediyor. ” 11 Temmuz ayında lejyon dinlenmeye ayrıldı. Lejyon Komutanı Fitzhum, ölü lejyonerler için görkemli bir cenaze töreni düzenledi; burada, Alman halkının ortak sebebi mücadelesine katkılarından dolayı Flaman gönüllülere teşekkür ettiği bir konuşma yaptı - yaşam alanını fethetmesi (lebensraum).
Şek. Lejyon "Flanders" in önemli inşaatı
SS, Temmuz 15'ten 1942'ten Hauptsturmführer SS Konrad Schellong'u devraldı. Ağustos 1942'ta, Flanders lejyonu, 2 SS tugayının savunma bölgesinde cephenin bir bölümünü işgal etti ve Leningrad'ı sıkan ablukanın çelik halkasındaki yerini aldı. Flamanlarla birlikte Hollandalı ve Norveçli gönüllüler bu tugayın bir parçası olarak savaştılar.
Ağustos ayının başlarında, Sovyet saldırısı, tarihte 18. Ladoga Savaşı olarak adlandırılan 1. Alman ordusunun pozisyonuna başladı. Lejyonerler Kolpino yakınlarındaki savaşlarda yer aldı ve daha sonra cephe stabilize edildiğinde, Flaman lejyonu Izhora Nehri'nin taşkın yatağında neredeyse bir yıl boyunca siperler işgal ederek yorucu bir konum savaşı yürüttü.
Ekim ayında, bir yenileme Belçika 1942'ten gelmeye başladı ve 1943'in başlangıcında, lejyon büyüklüğünü neredeyse tamamen yeniledi. Flaman gönüllüler, Sovyet piyade ve küçük istihbarat subaylarının küçük müfrezelerinin cesur saldırılarını tekrar tekrar yansıtan Red Village bölgesindeki ön safları gezdiler. 12 Ocak ayındaki 1943’in Leningrad ve Volkhov cephelerinin ortak taarruzu sırasında Flanders lejyonerleri Kolpino bölgesinde görev aldı. Sert savaşların bir sonucu olarak, lejyon kompozisyonunun yarısını kaybetti, ancak Sovyet birlikleri tarafından kendi savunma alanlarını kırma girişimleri başarısızlıkla sonuçlandı.
Şek. lejyonerler
Bir ay süren savaştan sonra, Şubat ayındaki 12, tüm 450 erkeğinden oluşan incelikli lejyon, kasabanın yuvarlanma rezervi olarak kullanıldığı Kızıl Köy bölgesine tayin edildi. Mart ayında, Red Bor ve Nikolskoye yerleşmesi altındaki şiddetli savaşlarda tıkanan SS bölükleri "Polizei" ye verildi. Bu savaşlarda, lejyon bir savaş birimi olarak var olmaktan çıktı, 1 nisan ayındaki 1943 hedefleri 50 insanlarından daha az kaldı. Nisan 14'te Flaman kurtulanlar rezerve getirildi ve Mayıs ayının ortasında, 1943 SS "Langemark" bir saldırı tugayının kurulduğu Dębitsa eğitim alanına gönderildi. Flanders Gönüllü Lejyonu'nun savaş yolu sona ermişti.
Savaş sırasında, Sovyet-Alman cephesinde 5000'ten fazla Belçika Krallığı vatandaşı öldü, Valon ve Flamanların 4729'i ele geçirildi.
Zavallı Landsknecht hakkında bir şey söyle.
Şu anda, Rus toplumunun belirli çevrelerinde, yabancı bir ülkeye gelenleri, evlerini, ailelerini, insanlarını yıkımdan koruyanları yakmak, soymak ve öldürmek için seviyeye çıkarma denemesi moda bir eğilim haline geldi. SSCB'ye karşı Almanya savaşını (ya da kesin olarak, neredeyse bütününü) yeniden canlandırmak, bu tür Rusça konuşan beyler, Sovyetler Birliği imajını kötülük imparatorluğu olarak şiddetle empoze ediyor. Gözlerini ülkemizdeki tüm soylu işgalcilerden oluşan gerçek suçlara kapatarak, düzenli olarak Almanya'daki Sovyet askerlerinin “vahşileri”, tüm ülkelerin kadın nüfusunun ve diğer aptalca saçmalıklarının vahşi "Bolşevik ordularının" tecavüzüne ilişkin çeşitli hikayeler sunuyorlar. İkinci Dünya Savaşı ve televizyon ekranlarından dökülen diğer çıplak yalanlarla ilgili alçakgönüllü filmlerin ortaya koyduğu “Sovyet totaliterliği kurbanları” için profesyonel yas tutanların hikayelerine inanan bazı vatandaşlarımızın, neredeyse “ezilen” kurtarıcı olduğu gerçeği ortaya çıkıyor. insanlar. Bazen Hitler’in yanında savaşanların hepsinin “Stalin’in zulmüne karşı savaşçıları”, “Rusya’nın komünizmden kurtarıcıları”, “medeni Avrupa'nın büyükelçileri” olarak tanınmaktadır. Bu “Avrupa büyükelçileri” nin Rusya’ya taşıdığı özgürlük ve medeniyet, sırayla, Doğu’da yaklaşmakta olan düşmanlıklarla bağlantılı olarak 2 tank grubu Erich Goepner’in komutanı 1941 May 4’ten başlıyor: “... Rusya’ya karşı savaş, mücadelenin en önemli parçası. Alman halkının varlığı için. Almanların Slavlara karşı sürdürdüğü bu uzun süredir devam eden mücadele, Avrupa kültürünün Moskova-Asya istilasından savunması, Bolşevizmi kovuyor. Bu mücadele, bugünün Rusya'sını harabe haline getirme hedefini takip etmeli ve bu nedenle zulüm duyulmadan mücadele edilmelidir ... ”
Ve Leningrad Oblastı topraklarında, yetkililerin bazı temsilcilerine SS askerlerinin yabancı lejyonlarından ölü askerlere obelis'ler, haçlar ve anıtlar koymalarına izin veriliyorsa, bu kişilerin kısa bir hafızası veya açık bir sinizmi varsa şaşırmamaktan yorulmuyorsunuz. "Ölü düşmanlardan her zaman nefret edemezsin" diye tartışmalı bir tez var. Belli durumlarda var olma hakkına sahip olması muhtemeldir, ancak burada değil. Resmen SSCB ile savaş halinde olan bu ülkelerin askerlerini anlayabilir ve hatta affedebilirsiniz. İşgal altındaki Sovyet bölgelerinde suç eylemlerinin sorumluluğunu hiç bir şekilde hafifletmeksizin, bunun için suçlamanın asıl kısmının askeri üniforma giymiş vatandaşlarına herhangi bir seçenek bırakmayan ülkelerinin üst düzey liderliği ile ilgili olduğunu kabul etmek gerekir. Gönüllü olarak silah aldı ve Sovyet halkını öldürmek için ülkemize gelenler ve şimdi onları haklı çıkaranlar asla affetmezler.