Gri ağaç kurbağası
Gri ağaç kurbağası
Asgari endişe altındaki türler[1]
Gri ağaç kurbağası (Hyla versicolor).
|Bilimsel sınıflandırma|


|Hyla versicolor|
LeConte, 1825
|Dış bağlantılar|


Bazen adını Güney Carolina eyaletinde bir yerleşim birimi olan Cope'tan alan ve genetik olarak birbirinden farklılaşan daha güneydeki kuzeni, Cope gri ağaç kurbağasından (Hyla chrysoscelis) ayırt etmek için Doğu gri ağaç kurbağası veya bayağı ağaç kurbağası ya da tetraploid gri ağaç kurbağası dendiği de olur. Bazen Avrupa ağaç kurbağası (Hyla arborea) ayırt etmek için Avrupalı zoologlar tarafından Kuzey Amerika Ağaç Kurbağası olarak anılır.
Fiziksel tanımlama[değiştir | kaynağı değiştir]
Bilimsel adından da anlaşılacağı gibi, Gri ağaç kurbağaları içinde bulundukları ortama bağlı olarak gri ile yeşil arasında kamuflaj yeteneğini sahip olup renk değiştirebilirler. Derileri üzerindeki beneklerin sıklık derecesi farklı olup bu benekler siyah ve beyaz renkler arasında seyrederler. Gri ağaç kurbağalarında renk değişimi bukalemunlarda olduğundan daha yavaş gerçekleşir. Doğal bir ortamda bulunmayan veya ölü olan bir gri ağaç kurbağasının deri rengi bu koşullarda baskın bir şekilde gridir. Dier Kuzey Amerika kurbağa türleriyle kıyaslandıklarında gri ağaç kurbağaları çok küçük olup boyları 3.8 ile 5.1 cm arasında değişir. Gri ağaç kurbağasının derisi pütürlü olup siğilli bir görünüş şekline sahiptir. Dış görünüş olarak Cope gri ağaç kurbağalarına (Hyla chrysoscelis) çok benzerler, ancak aralarındaki en belirgin fark ses çıkarma biçimleridir.[3] Cope gri ağacı kurbağası, daha kısa aralıklarla ve daha hızlı bir şekilde ses çıkarır. Bunun yanında gri ağaç kurbağasında ekstra bir dizi kromozom daha bulunur (4N), toplamda 48 kromozom. Bu nedenle bilimsel alanda Tetraploid gri ağaç kurbağı denilir.
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
- ^ Hammerson (2004). Hyla versicolor. 2006. IUCN Red List of Threatened Species. IUCN 2006. www.iucnredlist.org. Retrieved on 12 May 2006. Database entry includes a range map and justification for why this species is of least concern.
- ^ NatureServe 'Hyla versicolor'
- ^ Carl Gerhardt and John A. Doherty (1988). "Acoustic communication in the gray treefrog, 'Hyla versicolor': evolutionary and neurobiological implications". J. Comp. Physiol. A 162 (2): 261–278. DOI:10.1007/BF00606090. http://www.springerlink.com/content/n7216jh0285155w2/.