Hangi testler hamile?
Bir kadın, içinde yeni bir hayat taşıdığını öğrendiğinde, en büyük endişesi çocuğunun doğru gelişimidir. Sürekli her şeyin yolunda olup olmadığını, bebeğin sağlıklı ve güvende olup olmadığını merak ediyor. Günümüzde doğum öncesi teşhis hızla gelişiyor ve sürekli olarak fetüsün durumunu izlemek için yeni yöntemler sağlıyor.
Videoya bakın: "Hamilelik Sırasında Kendinize Nasıl Bakarsınız?"
Çocuğun durumunu doğru bir şekilde değerlendirmek ve rahimde tehlikeli hastalıkları aramak zaten mümkün. Bu başarılar sayesinde hem fetüs hakkında pek çok bilgi edinmekle kalmıyor, hem de anne karnındaki birçok rahatsızlığı tedavi etme imkanına sahip oluyoruz. Bu nedenle, hamilelik sırasında en azından zorunlu testler yapmaya değer. Sonuçları ebeveynlere güven vermiyorsa, genişletilmiş tanılamadan yararlanabilirler.
1. Gebelikte ultrason muayenesi
hamile ultrason
Hamilelik sırasında ultrason en az üç kez yapılır: 10 ila 12 hafta arasında, 11 ila 13 hafta arasında ...galeriyi gör
Ultrason, fetüsün durumunu değerlendirmek için temel testlerden biridir. Gelişimin her aşamasında dikkatli bir şekilde gözlemlenmesini sağlar. Kesin gebelik yaşının, fetüsün yaklaşık ağırlığının, cinsiyetin tanınmasının belirlenmesini mümkün kılar ve en önemlisi - temelinde çocuğun sağlıklı ve düzgün büyüyüp büyümediği belirlenebilir. Ultrasonografi ayrıca çocuğun sağlığını etkileyebilecek genetik hastalıkları ve diğer bozuklukları araştırmak için de kullanılır. Belirli bir zamanda ultrason yapmak son derece değerli bilgiler sağlar. Normal bir gebelikte muayene 11-14, 18-22 ve 28-30. haftalar arasında 3 kez (her trimesterde) yapılmalıdır. Bununla birlikte, bir kadın veya fetüsün herhangi bir anormalliği varsa (örneğin, hipertansiyon, diyabet, vajinal kanama, intrauterin büyüme kısıtlaması), ultrason birkaç günde bir bile olsa yüksek riskle daha sık tekrarlanacaktır.
2. Erken gebelikte ultrason (5-11 hafta)
Rutin olarak yapılmamaktadır. Düşük yapma riski olduğunda, yani kadında genital sistemden kanama olduğunda veya alt karın bölgesinde ağrı olduğunda yapılırlar. Böyle genç bir hamilelikte, muayene fetal yumurtanın varlığını, embriyo sayısını, kesin gebelik yaşını ve kalp fonksiyonunu değerlendirebilir. Bu dönemde, tüm embriyonik yapılar çok küçüktür, bu da büyük anormallikler (örneğin, kafatasları) dışında doğum kusurlarını tanımayı neredeyse imkansız hale getirir. Fetal yumurtanın yavaş büyümesi ve düzensiz şekli, çok yavaş kalp atışı ve hematomların varlığı yüksek bir gebelik kaybı riski gösterebilir.
3. İlk trimesterde ultrason taraması (11-14. hafta)
Düzgün gelişen bir hamilelik ile ilk ultrason muayenesinin zamanı gelmiştir. Sonunda bebeğimizin nasıl olduğunu görebiliriz. Öncelikle fetal yumurtanın düzgün yapılıp yapılmadığı ve sayısı kontrol edilir. Kaderin bize çifte mutluluk verdiği ortaya çıkabilir. İkizler için ayrı fetal zarlara sahip olmaları son derece önemlidir. Ortak zarlar ve / veya plasenta ile hamilelik yüksek riskli bir hamilelik olarak kabul edilir. Fetus için daha büyük bir risk ve dolayısıyla daha sık testler ile ilişkilidir.
Yumurta yapısı değerlendirildikten sonra fetal kalp fonksiyonu kontrol edilir. Bu organ düzgün çalışmıyorsa, genetik hastalıkların veya kalp kusurlarının varlığına işaret edebilir. Daha sonra teşhis daha özel testlerle genişletilmelidir.
1. trimester ultrasonunun bir diğer önemli unsuru gebelik yaşının değerlendirilmesidir. Bu, büyük bir doğrulukla yapılabileceği son an.
Daha sonra fetüsün normal bir yapıya sahip olup olmadığı kontrol edilir. Vücudunun bu yaşta görülebilen her parçası dikkatle incelenir.
Son olarak, anensefali veya serebral herni gibi yapısal bozuklukların ve genetik kusurların varlığına işaret edebilecek semptomlar aranır. Ancak Down sendromu riskinin yüksek olduğunu gösteren özelliklerin hastalığın varlığını doğrulamadığı, daha detaylı testler için bir gösterge olduğu unutulmamalıdır.
4. İkinci trimesterde ultrason taraması (18–22. hafta)
Fetüsün gelişiminin değerlendirilmesi için çok önemlidir. Bu zamanda, yaşam için önemli olan tüm organlar zaten açığa çıkabilir. Beyin, kalp, akciğerler, karın boşluğu ve organları izlenir. Yüz (göz yuvaları, burun, çene, mandibula ve damak), boyun, kollar, bacaklar ve kemikler dikkatlice incelenir. Ebeveynlerin isteği üzerine cinsiyeti belirlemeye çalışmak mümkündür. Doğum kusurlarının çoğu bu aşamada tespit edilir. Çocuğa daha fazla hayatta kalma şansı vermeyen geri dönüşü olmayan hasarın teşhisi, hamileliğin sonlandırılmasını sağlar. Doğumdan sonra tedavi edilebilecek bir fetal kalp kusuru teşhis edilirse, bu ana uygun şekilde hazırlanmak mümkündür. Doğum, çocuğun hayatının ilk günlerinde operasyonun gerçekleştirileceği özel bir merkezde gerçekleştirilir.
Fetüsün vücudunun tek tek bölümlerinin ölçümü önemli bir rol oynar. Bu temelde, yaklaşık kütlesi belirlenir. Patoloji çok küçük veya büyük boyutta gösterilir. Bu durumda tanı genişletilmelidir.
İkinci trimesterde plasenta ve göbek kordonu dikkatlice incelenir. Plasentanın yeri ve olgunluğu kontrol edilir. Bu aşamada, baskınlığını tanımak mümkündür (yanlış pozisyon - servikse çok yakın). Bu, yüksek kanama riski ve fetüs anne vücudu dışında yaşam için olgunlaştığı anda sezaryen ile gebeliğin sonlandırılması ihtiyacı anlamına gelir. Göbek kordonunda damar sayısını ve genel şeklini değerlendiririz. Bu alandaki bozukluklar fetüs için bir tehdit veya annede gebeliğe bağlı hastalıkların varlığına işaret edebilir.
Bir diğer önemli unsur da amniyotik sıvı miktarının ölçülmesidir. Çok az veya çok fazla olması genellikle fetal kusurlarla ilişkilidir.
5. Üçüncü trimesterde ultrason taraması (28–32. hafta)
Üç boyutlu ultrason
Ultrason muayenesi, fetüsün boyutunu, yaşını, genel sağlığını veya ...galeriyi gör
Bu genellikle son ultrason kontrolüdür. İkinci üç aylık dönemdekilere benzer parametreler kontrol edilir. Fetal büyüme ve bireysel organların gelişimi değerlendirilir. Çocuğun yaklaşık ağırlığı belirlenir. Plasentaya ve amniyotik sıvı miktarına da çok dikkat edilir. Her şey yolundaysa annenize başarılı bir doğum diliyoruz.
6. Fetal kalp fonksiyonunun değerlendirilmesi
Kalp atış hızı, fetüsün durumu hakkında çok şey söyler. Normal ise, kanın küçük organizmada doğru hızda dolaştığı, tüm hücrelere oksijen ve besin sağladığı anlamına gelir. Kalp sinir sisteminin kontrolü altındadır. Kalp kusurları veya hipoksi ile çalışmaları düzenli değildir. Yavaşlayabilir veya hızlandırabilir. Bu organın doğuştan kusurları ile aritmiler de gözlenir. Bu nedenle, bir çocuğun gelişiminin değerlendirilmesinde ve çeşitli hastalık ve bozuklukların araştırılmasında kalp fonksiyon kontrolü çok önemlidir. Bu amaçla rutin olarak iki test yapılır: kardiyak aktivitenin oskültasyonu ve CTG.
Gebeliği tedavi eden doktora her ziyarette bir stetoskop veya elektronik cihazlar kullanılarak fetal kalp aktivitesinin oskültasyonu yapılmalıdır.
Kardiyotokografi (CTG), uterusun kasılma aktivitesini gözlemlerken fetal kalp atış hızının izlenmesinden oluşur. Bu muayene, çocuğun genel durumunu değerlendirmeye ve yaşamına veya sağlığına yönelik olası tehditleri tespit etmeye olanak tanır. 24 yaşından sonra yapılır.yoğun doğum öncesi bakımın bir parçası olarak gebelik haftasında (gebeliğin iyi gitmediğinden şüphelendiğimiz zaman) ve doğum sırasında. Fetal kalp hızı ve uterus kasılmalarının aynı anda değerlendirilmesi olasılığı nedeniyle, çocuğun durumu hakkında güvenilir bir değerlendirme yapılabilir. Yarım saatlik kayıt doğruysa, hemen hemen her zaman çocuğun iyi formuyla ilişkilidir. Öte yandan, yanlış kayıtlar hayati tehlike oluşturabilir. Her iki eğrinin şekline bağlı olarak, mevcut bozuklukların spesifik nedenlerinden şüphelenilebilir. Yavaş (bradikardi) veya hızlanmış (taşikardi) kalp atış hızını tanımak önemlidir.
7. Fetal hareketlerin değerlendirilmesi
Bu, fetüsün durumunu değerlendirmenin en eski ama çok önemli yollarından biridir. Bu basit test hamile kadının kendisi tarafından yapılabilir. Kadın 18-20 civarında bebeğin hareketlerini hissetmeye başlar. gebelik haftası. O andan itibaren, fetal hareketler sayılmalıdır. 2 saat içinde en az 10 tane olmalıdır. Bu nedenle, bu sayıya ve ne kadar sürdüğüne dair gözlemler yapılmalıdır. Ayrıca anne adayı, yürümeye başlayan çocuğun normalden çok daha dinamik hareket ettiğini veya aşırı sakin olduğunu fark ederse, bir doktora görünmelidir. Bu, bozuklukların (örneğin hipoksi) ortaya çıkmasının habercisi olabilir.
Bir kadın fetal hareketleri değerlendirmekte zorlanıyorsa, ultrason ile değerlendirilebilir. Daha sonra fiziksel aktivitenin tüm unsurları gözlenir: gövde hareketleri, kafa, uzuvlar ve solunum hareketleri.
8. Annenin kan testleri
Döllenme anından itibaren kadının vücudu yeni fonksiyona uyum sağlar. Normal bir hamileliği sürdürmek, diğer şeylerin yanı sıra endokrin sistemin düzgün işleyişi ile ilgilidir. Buna karşılık, kadının dolaşım sistemi cenin kan dolaşımına bağlanır. Bu nedenle plasenta tarafından üretilen maddeler ve fetal yumurtanın diğer elementleri bir kadının serumunda tespit edilebilir. Seçilen kimyasal bileşiklerin konsantrasyonuna bağlı olarak, fetüsün durumunu değerlendirmek ve bazı genetik kusurları aramak mümkündür. Ancak bu şekilde elde edilen bilgilerin rahatsızlıkların varlığı riski ile ilgili olduğu unutulmamalıdır ve bunu doğrulamak için daha invaziv testler yapılmalıdır.
Koryonik gonadotropin (hCG), embriyo ve ardından plasenta tarafından üretilen bir hormondur. Embriyonun uterus mukozasına implante edilmesinden hemen sonra, yani döllenmeden 7-11 gün sonra tespit edilebilir. O zamandan beri hCG seviyeleri her 2 günde bir ikiye katlanarak 2-3'e çıktı. gebelik ayı ve daha sonra doğum gününe kadar sistematik olarak azalır. İkiz gebelikte gonadotropin konsantrasyonu çok daha yüksektir. Tek bir hamilelik için normalin 3-10 katı olabilir. Belirli bir gebelik yaşı için norm ile karşılaştırıldığında çok düşük hCG konsantrasyonları, gebelik kaybı riski veya ektopik gebelik varlığına işaret eder.
Üçlü test, hamileliğin 16-18. haftaları arasında yapılır. Anne serumunda venöz kan toplandıktan sonra α-fetoprotein (AFP - fetüsün erken gebelikte ürettiği bir protein), hCG ve estriol konsantrasyonu belirlenir. Bu maddelerin anormal seviyeleri, Down, Edwards, Turner sendromları ve nöral tüp kusurları riskinin arttığını gösterir.
İkili test 11-14 gibi erken bir tarihte yapılabilir. gebelik haftası. hCG konsantrasyonu ve PAPP-A proteini (trofoblastta üretilen protein - embriyonun daha sonra koryonu oluşturacak kısmı) annenin serumunda (venöz kan alımından sonra) ölçülür. Üçlü testte olduğu gibi, test edilen parametrelerin anormal seviyeleri, genetik bir hastalık (örn. Down sendromu) olasılığının artması anlamına gelir.
9. Gebelikte invaziv testler
Ultrason muayenesi, ikili veya üçlü test sonuçlarına ve anne adayının yaşına göre sadece fetüste genetik hastalık riski hesaplanabilir. Hesaplanan olasılık yüksekse ve çocuğun sağlığıyla ilgili korku gelecekteki ebeveynleri geceleri uyanık tutuyorsa, invaziv prenatal tanıya karar verebilirler. Bu testler, kromozomal anormalliklerin varlığını ve merkezi sinir sisteminin (beyin, omurilik) açık bir kusurunu dışlamaya veya doğrulamaya izin verir. Elde edilen materyal, fetal karyotipi (kromozomların görünümünün ve sayısının değerlendirilmesi), enzim aktivitesini ve DNA analizini test etmek için kullanılabilir.
Amniyosentez, Polonya'da en popüler doğum öncesi tanı şeklidir. Ultrason kontrolü altında amniyotik boşluğun (fetüsün bulunduğu amniyotik sıvı ile dolu alan) karın duvarından delinmeyi içerir (doktor enjeksiyon bölgesini gözlemler ve iğneyi fetusa veya plasentaya dokunmamak için hareket ettirir). Daha sonra yaklaşık 20 ml amniyotik sıvı çekilir. Sıvı cilt, idrar yolu, solunum yolu ve gastrointestinal sistemden fetal hücreler içerir. Onlardan elde edilen genetik materyal, karyotipi test etmek için kullanılır. Amniyosentez, gebelik kaybı (%0.5–1) dahil olmak üzere düşük komplikasyon riskine sahiptir.