Mantoda oluşmuş bir elmasın içerdiği su miktarını tespit eden araştırmacılar, mantodaki su miktarının tüm okyanuslardakinden bile daha fazla olabileceğini buldu. Dr. G. Pearson ve arkadaşlarının yaptığı araştırmanın sonuçları Nature da yayımlandı.
Minerallerin yapısı bulundukları ortamın basıncına ve sıcaklığına bağlı olarak değişir. Yerkabuğunun altındaki katmanlarda bol miktarda bulunan olivin (demirli ve magnezyumlu bir silikat) üzerindeki basınç arttığı zaman ringwoodite adı verilen bir minerale dönüşüyor. Yer yüzeyinin 520-660 kilometre derinlerindeki katmanlarda bulunan bu mineralin su tutma özelliği var.
Bir volkan patlamasının Dünyanın derinlerinden yer yüzeyine taşıdığı bir elmasın içindeki ringwoodite mineralini inceleyen araştırmacılar, malzemenin içinde %1,5 oranında su olduğunu buldu.
Tektonik hareketler sırasında okyanusların altında bulunan katmanlar mantoya doğru batabiliyor. Ringwoodite içindeki suyun da tektonik hareketler sırasında batan katmanlarla mantoya taşındığı düşünülüyor. Mantonun büyüklüğü ve ringwoodite mineralinin mantoda bulunma oranı göz önüne alındığında, bu durum mantodaki su miktarının Dünyadaki tüm okyanuslardaki su miktarından bile daha fazla olabileceği anlamına geliyor. Ancak suyun mantodaki ringvvoodite içindeki dağılımı homojen olmayabilir.
Bu sebeple mantodaki su miktarının tahmin edilenden daha az olma ihtimali de var.