Kayıp Prenses 2. Bölüm – Dönüş
Bundan sonra ne olacaktı? Kabul etmemesi dahilinde onu zorla mı tutacaklardı. Geri kalan hayatını burada mı geçirecekti?
“Burada kalıp kalmamak senin seçimin. Seni zorla tutmak gibi bir niyetimiz yok. Lakin güçlerini kontrol edene kadar burada kalman senin için daha iyi olacaktır. Benim düşüncem bu yönde. “
Chris ellerine baktı. Ardından sırtındaki kanatlara baktı. Parıltıları ile biz gerçeğiz, senin bir parçanız diye haykırıyorlardı sanki.
“Benim… Benim ailem ile konuşmam lazım. Bu olanları düşünmem lazım. Lütfen beni evime götürün. Düşünmem için zaman verin.”
Kadın tamam anlamında başını salladı ve lacivert saçlı adamı işaret etti.
“Tres seni evine bırakır. Senin için sorun olmazsa adını öğrenmek isterim. “
“Christine Lines. “
“Tres hadi Christine’yi evine götür. “ Ceketinin cebinden turkuaz rengi bir taş çıkartıp Chris’in eline koydu.
“Kararını verdiğinde bu taş sayesinde bana ulaşabilirsin.”
Elini taşın üzerinden geçirdi ve taş parlamaya başladı. Hemen ardından kadının küpesi parıldamaya başladı. Taş ile aynı renkte taştan bir küpe takıyordu. Elini taşın üzerinden tekrardan geçirdiğinde taş ve küpe parıldamayı kesti.
Chris ve kadın ayağa kalktı. Gitme zamanı gelmişti.
“Peki bu kanatları ne yapacağım? Bunlar kaybolmuyor mu? İnsanların içinde bu şekilde dolaşmak fazla dikkat çeker. ”
Kadın nazikçe gülümsedi.
“Merak etme. Geçitlerde özel bir büyü var. Geçitlerden geçen perileri aynı normal insan gibi gösteriyor. Yani kanatların ve saçların normal haline dönecek.”
Onlara güvenmekten başka bir şansı yoktu. Kafasını tamam anlamında salladı ve ayağa kalktı. Fire yanına gelip ona sıkıca sarıldı.
“Tanışmamız pek iyi şekilde olmadı ama umarım burada bizimle kalmayı tercih edersin. Seninle arkadaş olmayı çok isterim.”
Chris bu ani samimiyet için şaşırsa mı mutlu mu olsa emin olamadı. Tek yapabildiği tamam anlamında kafasını sallamaktı. Tres’in yanına gittiğinde adam ona kapıyı açtı. Herkesi geride bırakıp koridora çıktıklarında tavanın yüksekliği ve duvarların süslülüğünden bir an başı döndü.
Tavan normal bir ev tavanının en az üç katı yüksekti ve bir o kadar da genişti. Duvarlar devasa tablolarla doluydu. Tek başına kadınlar ve erkekler. Aile resimleri. Hepsinin göz alıcı saçları ve kanatları vardı. Ama bir resim hepsinden daha fazla göze çarpıyordu. Tres yanından geçip giderken durup resme hayranlık içinde bakmaktan kendini alamadı. O kadar güzeldi ve göz alıcıydı ki.
“Geliyor musun?”
Tres’in sesini duyunca daldığı hayal dünyasından hızla çıktı.
“Geliyorum.”
Koşar adım Tres’in yanına gitti. Yolun geri kalanını Tres’i inceleyerek geçirdi. Lacivert renginde gür saçları vardı. Kanatları ise lacivert ve beyaz tonlarındaydı. Üzerinde koyu bir kot ceket ve siyah bir tişört vardı. Siyah pantolonu ve çizmeleri ile benden uzak durun havası her tarafa yayılıyordu. Ama anlayamadığı bir şey vardı. Sırtı kapalı olmasına rağmen kanatları nasıl rahat bir şekilde dışarıda durabiliyordu.
“Bir şey soracağım. Sırtında ceket olmasına rağmen kanatların nasıl bu kadar… Rahat?”
Tres ona yaklaştı ve kanadının çıktığı yere elini koydu. Normalde orada rahatsız edici bir şey hissetmesi gerekirken tek hissettiği Tres’in eli oldu.
“Kanatlarımız sırtımıza yaklaştıkça şeffaflaşır. Bu yüzden rahatça giyinebiliyoruz. “ Dedi ve elini sırtından çekip yürümeye devam etmiş. Chris’te peşinden gitti.
Koca koridorun sonundaki kapılardan bir tanesini açtı ve Chris’in geçmesi için açık tuttu. Kapıdan geçtiklerinde kendini birden evinin önünde buldu.
“Benden bu kadar. Evine geldik. Buradan sonrası sana kalmış. İstersen burada kalabilirsin ya da bizimle birlikte kalıp gerçek seni bulursun.” Dedikten sonra geçitten geçti ve ortadan kayboldu.