Jacques de Molay ve Normandiya Öncesi'nin yakılması. Fransa Saint Denis kroniklerinden minyatür. 14. yüzyılın sonları İngiliz Kütüphanesi
Bilindiği gibi, Tapınak Şövalyeleri Sırası, ilk haçlı seferinden sonra, yani 1119 - 1120'te ortaya çıktı, Filistin'de Burgonya şövalyeleri tarafından yaratıldı ve bunlardan sadece dokuz tanesi vardı. Bir süre sonra, bu kardeşliğin tüm üyeleri Kudüs patriğine bir manastırlık sözü verdi ve uygun tüzüğü kabul etti ve Kudüs krallığının kralı onlara, Kral Süleyman’ın tapınağının İncil'de yapıldığı yerde bulunan Müslüman camii yakınında bir ev verdi. Bu yüzden onların emirleri ve Tapınakçıların ve Tapınakçıların Emri olarak adlandırılan - şarlatan kelimeden - tapınak.
Kudüs Haritası, 1200, Ortaçağ el yazmasından. Mavi dairenin sağ üst çeyreğinde, Kudüs şehir surlarının halkasını gösteren bir kişi, Tapınakçıların ikametgahı olan “Süleyman Tapınağı” nı görebilir.
Ondan sonra, sanki birbiriyle rekabet ediyormuş gibi, Siparişten iyilikle ve onu korumak için mümkün olan her yolla Duş almaya başladı. Tapınakçılara kendi kiliselerini kurma ve hatta kendi mezarlıklarını kurma hakkı verildi. Kiliseden dışa aktarılmadılar, ayrıca kilisenin dayattığı dışa çıkma hakkını aldılar. Kilise vergilerinden tüm mülkleri serbest bırakıldı ve topladıkları başlıklar tamamen Emri'nin hazinesinde kaldı.
Tapınak Şövalyeleri, kilise hiyerarşilerine bağlı olmayan kendi din adamlarına sahipti. Bu yüzden, piskoposlar, hayatlarına müdahale etme, Emri mahkemeye verme veya insanlarını cezalandırma hakkına sahip değildi. Manevi ve şövalye düzenlerin hiçbiri ve Kutsal Topraklarda çok fazla bir şey kurmamışlardı, muazzam hakları ve imtiyazları yoktu. Bu nedenle, çok geçmeden Emrin gelişmeye başlaması şaşırtıcı değildir.
Knight Templar Westminster Psalter. 1250 Bodleian Kütüphanesi. Oxford.
Tapınakçıların merkezi Filistin'de olmasına rağmen, Kudüs Krallığı öncüllerinden sadece biriydi. Tam olarak aynı öncül emir, Trablusya'da, Antakya'da, Poitou'da, İngiltere'de, o zamanlar Fransız krallığının, Portekiz'in, Aragon'un, Apulia'nın, Macaristan'ın, İrlanda'nın ve hatta uzak Polonya'nın topraklarındaydı. Sonuç olarak, 12. yüzyılın ikinci yarısında, tapınaklar çağdaşları şaşırtacak kadar zenginleşti.
Göğüslerine ait topraklarında sekiz köşeli haçlı şövalyeler, güçlü kaleler, apartmanlara sahip oldukları şehirlerde, kırsal kesimde - çiftlikte ve ayrıca inanılmaz miktarda altınları vardı. İnanılmaz? Tabii ki inanılmaz, çünkü 1192'te İngiliz kralı Richard I, Kıbrıs adası için tamamen düşünülemez miktarda 100 000 byzantions (800 000 gold ruble) ödüyorlar. Fakat en önemlisi, bu zenginliğin kaynağı askeri bir ganimet değildi, aynı zamanda önemliydi ve naif inananlardan bağışlanmadı, ve bu şekilde Tapınakçı sadakatini bu şekilde satın alan monarşilerden hediyeler değil, ... zaman seviyesi
Londra'daki Taml Kilisesi'ndeki Effigy tapınakları.
Gerçek şu ki, Avrupa’nın ve Orta Doğu’nun tüm ülkelerinde Priory’e sahip olan Tapınakçıların, artık altınızda yanınızda taşımayacakları, ancak Priorats’taki hazinelerden gelen mektupları ödünç alarak alabilecekleri nakitsiz bir para transferi ile geldikleridir. Ve bu Priory, sanki o zamanlar web dünyasının tamamını Hıristiyan dünyasını kapsıyormuşçasına olduğundan, başka hiçbir laik para ödünç verme, müşterilere böyle bir hizmet veremezdi, ancak tapınakçı için kolaydı. Ek olarak, çek ve akreditif sistemini taşıyıcıya icat ettiler ve “cari hesap” gibi bir konsept ortaya koydular. Ve egemenlere, karlı alanların ve hatta devlet hazinelerinin güvenliğine borç verdiler!
Londra tapınağı içinde.
Örneğin, 1204'te, örneğin, İngiltere kralı John Landless, Kraliyet mücevherlerini Londra Tapınağı Tample'ye ve 1220'te, "İngiltere Kraliyet Mühürü" nün İngiliz tapınağına düştü ve belgeye yapıştırmak için "yatırdı" kral ona Tapınakçılara yollamak zorunda kaldı! Daha sonra, 1261 yılında, Tapınakçılar tarafından on yıl boyunca tutulan İngiliz krallarının tacı da oraya gitti.
Şövalyelerin Nişanı'nın Paris kalesinde, Fransız kralı Louis Saints ile İngiltere Kralı Büyükelçisi Henry III arasındaki orijinal sözleşmeyi 1258 yılında tamamladı. Burada, Tapınakçıların bu kadar önemli eşyalara sahip olmaları nedeniyle hükümdarları şantajla tehdit ettiğini makul bir şekilde kabul edebilirsiniz - bazı önemli belgelerin içeriğini açıklamak, skandallara ve hatta Avrupa kraliyet evlerinin arasındaki savaşlara neden olabileceğini açıklar.
Edward Seal I. Londra Kulesi.
Bu yüzden hem ünlü İtalyan hem de Yahudi Rönesans bankacıları, bir zamanlar gerçekten çok fakir olan “fakir şövalyelerin” zayıf taklitçilerinden başka bir şey değildi! Ve Tapınakçıların, altını ciddiye alan ilk Avrupalılar arasında olduğuna şaşırmamak gerek. Bu nedenle Fransız krallarının defalarca yapmaya çalıştıkları altın madalyonun zararını algıladılar ve onları sakarlık olarak gördüler ve ince ayarlı finansal makinelerinin madalyonun içindeki altın içeriğinin azaltılmasına neden olacağının farkına vararak her şekilde direndiler.
Penny Edward Ben 1279-1307'in.
Sonra Fransız krallarına daha önce benzeri görülmemiş bir kuvveti vurdular: basmışlar ve Tapınaklarında altın yaşam standardını korumaya başladılar. Yani şimdi, ondan farklı olarak, altın para yanlış olarak ilan edildi ve hesaplamalarda onlar tarafından kabul edilmedi!
Ancak, o zamanlar, Tapınakçılar Avrupa’da zengin ve kazanılmış topraklar yetiştirirken, Filistin’de işleri çok kötü gitti. Sultan Saladin Kudüs'ü aldı ve 1291'te Haçlılar Filistin'deki son kalelerini kaybettiler ve eve gitmek zorunda kaldılar. Doğru, Tapınak Şövalyeleri çok acı çekmedi. Zenginlikleri harikaydı, çok fazla toprak vardı - kardeşlerin ve şövalyelerin başka neye ihtiyacı var?
Edward Fransa Kralı'na yakışıklı yemin ettim (yemin ettim), Philip yakışıklı 5 Haziran 1286 d. “Fransa'nın Büyük Chronicle'ı”, Jean Fuquet, 1455 - 1460 gg. Fransa Ulusal Kütüphanesi.
Ancak Tapınakçılar, bu düzenin şövalyelerinin çoğunun Fransız asilleri veya ataları olduğu Fransa'da özellikle güçlü bir konuma sahipti. Birçok kraliyet evinde modern maliye bakanları olarak görev yapan Tapınakçılar oldu. Her şey öyle görünüyordu ki, hiçbir sorun düzenin refahını ilke olarak tehdit edemez gibi görünüyordu, ama sorun zaten onların arkasındaydı!
Fransa Kralı Philip IV (1285-1314) Takma Yakışıklı, takma yakışıklı, sınırsız bir güce sahipti ve elbette, düşüncelerinde bile, ülkesinde kralının gücüyle eşdeğer bir güç olabileceğini itiraf etti! Kralın endişesi, Fransa’daki Düzen’in çok fazla toprak ve paraya sahip olmasıydı, ve aslında, eyalet içinde bir devletti.
Popüler destek (oh, bu popüler destek zaten!) - “Zengin olunca, çaldığı anlamına gelir” de kralın tarafındaydı. Gerçek şu ki, Orta Çağ halkının kafasında soylu kökenler ve şövalyeli cesaret, sadece Lombard ve Yahudilerin yapabileceği bir mesleğe kesinlikle uyuşmuyordu. Bu nedenle, şövalyelerin bankacılarına karşı tutumu, Tapınakçıların daha az almasına rağmen, iğrenç insanlar olarak kabul edilen İtalyan ve Yahudi ustalarından çok daha kötüydü. Tapınakçıların kibirlerinin oynadığı rol, "eski, iyi" geleneklere ve yerel geleneklere saygısızlıklarının yanı sıra, bütün faaliyetlerini çevreledikleri kendi aralarında hüküm süren tam bir gizlilik atmosferi. Tüm bunlar, bilgi eksikliği nedeniyle insanlar arasında söylentilerin ortaya çıkmaya başlamasına neden oldu. Bu her zaman böyledir, ancak Tapınak Şövalyeleri, Lassuela’nın bilgi teorisini incelememiştir. Doğu'ya bir sapkınlık getirdiklerini, Mesih'ten feragat ettiklerini, kedinin başına taptıklarını ve Sodom'un günahını şımarttıklarını söylemeye başladılar.
"İnce Söylenti" - tehlikeli bir şey. “Ekim ayının 13’indeki 1307 gecesi, Fransa Kralı’nın emriyle, ülkedeki tüm Tapınakçıların tutuklandığı ve tüm mallarının altına düştüğü“ söylenenler ”bahanesi altındaydı. Soruşturma birkaç yıl boyunca gerçekleştirildi ve bu süre zarfında şövalyelerin çoğunun bir Hristiyan için en korkunç eylemleri itiraf etmemesi bile garip olurdu: Bu zaman zarfında, şeytanlara ibadet etmeleri, kutsal cemaati kirletmeleri, haçlı çarmıha gerilmeleri, öldürülen yenidoğan bebekler, Sodom günahları ve diğer birçok eşit çirkin günah.
2 Mayıs 1312, Papa Clement V, boğasıyla Emri iptal etti. Tapınakçıların önemli bir kısmı ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı ve mahkemenin emrinin tamamı, işkence altındaki verilerin tekrar sapkın olarak tekrar yakılması için mahkum edilmesi nedeniyle önceki ifadeyi reddetti. İyi bilindiği üzere Jacques de Molay ve Normandiya Öncesi arkadaşı Geoffroy de Charnay tarafından yakıldı.
Ne yazık ki, zalim bir hayal kırıklığı kralı bekliyordu: düzenin hazinesi iz bırakmadan ortadan kayboldu! Ve Tapınakçılar'ın altınları hala bulunamadı! Şimdiye dek, duvar ustaları onu arıyor, tarihçiler onun hakkında tartışıyorlar, ama kimse bu yüzden daha zengin olamadı ...
1982 yılında, G. Lincoln, R. Lee ve M. Bagent'in arşiv belgelerini derinlemesine incelediği söylenen Londra'da “Kutsal Kan ve Kutsal Kase” kitabı yayınlandı ve onlara dayanarak Tapınakçıların resmi tarihinin - efsane!
Aslında, bu düzen, bir başka, sözde ... 11. ve 12. yüzyılların başında ortaya çıkan Siyon Düzeni'nin bir parçasıydı. Adı St. Mary Manastırı ve Zion Dağı'ndaki Kutsal Ruh'un adından çıkan ve yedi dereceye bölünmüş sert bir hiyerarşi olan emir neydi? 1118'te, beşinci derecesi - Saint John'un Haçlıları - Kudüs'ün Şövalyeleri Şövalyesi (Hastane, Johnish) ve Neredeyse aynı anda Tapınakçıların Nişanı oldu ve ardından Teutonik Düzen de ondan öne çıktı. Yani, bu üç siparişin tümü yasadışı bir derneğin yasal parçalarıydı. İşte nasıl!
Ardından Filistin’in çöküşüyle birlikte, Siyon Emri gölgelere daha da düşer, ancak hala yasal “kollarını” yönetir. Ve yazarlara göre, Tapınakçıların Nişanı'nın üzücü kaderini öngören “Siyonistler” harekete geçti. Aldıkları karar çok acımasızdı: tehlikeye atılmış tapınak çabalarını boşa harcamak değil, asıl şeyi kurtarmak - uluslarüstü imparatorlukları, zenginlikleri ve bağlantıları.
Ve tabii ki, Zion Emri, kimseye yalnızca nominal olarak Tapınakçıların şahıslarına ait şubesine ait olan altını vermek istemedi.
Ve yazarlara göre, “Siyonistler”, olayların yaşanmasından birkaç yıl önce gelecek olayları tahmin ettiler (ve böyle bir iç görüntünün nereden geldiği, kimsenin bırakmasına hiç izin vermedi mi?) Sonra servetlerini almak için zamanları oldu. Peki onu nereye götürdüler? Fransa'ya karşı, şubelerinin yıkımı için ... ... Tapınakçıların Emri olarak seçtikleri bir intikam silahı olarak seçtikleri İngiltere'ye. İşte bu! Bu nedenle, Yüzyıl Savaşı 1337'ta başladığında, tüm para oradaydı. Bu nedenle İngilizlerin tüm askeri başarıları. Ne de olsa, İngiltere o zamanlar Fransa ile karşılaştırıldığında fakir bir ülke ve birden böyle askeri başarılar ve başarılar oldu? Hangi "şişi" soruyorum? Ama ne üzerine - "Templar Gold" da!
Zion Dağı Meryem'in Varsayım Katedrali.
Yüzyıl Savaşı'nın başındaki İngiliz altın “asil” ünlü İngiliz okçularından daha az bir rol oynamadı. Altın yardımı ile İngilizler, gönüllü olarak İngiliz hükümdarına giden birçok Fransız kentinin belediyelerine rüşvet vermek için Gascon ve Bordeaux şövalyelerinin yerini almayı başardılar; iyi, ve sadece Cressy ve Poitiers savaşlarında İngiltere'ye şöhret kazandıran okçuların sayısız "beyaz" ve "serbest" sayısız hizmetinin hizmetine ödedi.
Böylece, Zion Emri'nin intikamı onu tamamen başardı. Eh, ve aniden İngilizler arasında görünen altının kökeni derler ve bugün tarihçileri çıkmaz bir yere koyar ...
Edward III. Büyük Mühür.
Ancak gizli altını İngiliz kralına açıkça devretmek imkansızdı. Ne de olsa papalık bir boğa vardı ve kiliseden istila etmek mümkündü. Ne de olsa, sadece Philip'in değil, aynı zamanda papalık nuncio'nun da en dikkat edilmesi gereken, bilinmeyen kökenli bir altın kütlesinin Avrupa'da yüzeye çıkıp çıkmayacağını izledi.
Edward III’ün Altın Asili, 1369 - 1377 Bode Müzesi, Berlin.
King Edward Ben de başkasının serveti için para kazananı olarak tanınmak istemedim ve nasıl burada olunur? Gizli altın "yıkamak" nasıl? Yazarlar, yöntemin, simya düşkünlüğüne düşkün ... ... Siyon Nişanı Usta Usulü Guillaume de Gisore tarafından önerildiğini iddia ediyorlar. Simyadaki en eski tezlerde ve onlar III-VII yüzyıllara ait Leyden papirüsleridir, biz el sanatlarının sırlarından bahsediyoruz, bundan başka. Metal dönüşümü hakkında tek bir kelime yoktur. Bundan sonraki zamanın yazılarında bununla ilgili bir şey yok. Ancak, 14. yüzyılın başından itibaren, bir nedenden ötürü, tüm simyacılar metallerin altına dönüşmesi hakkında yazmaya başladılar. Bu konu “araştırmalara” hükmediyor ve yazarlar bu deliliğin neden bu kadar yaygınlaştığını ve XVIII. Yüzyıla, hatta İtalya'da bile XIX. Yüzyıla geldiğini bildiklerini iddia ediyorlar.
Mesela, 14. yüzyılın başlarında, ünlü Raymond Llull, İngiliz kralı Edward I'i 25 ton (!) Saf altın üretmek için görevlendirdi! Madeni paralar tükendi ve analizler Luliya'nın altının gerçekten gerçek olduğunu kanıtladı ...
Luliya’nın resmi biyografisi bir tane, ama gerçekte farklı! Bu onu Afrika'da ve aslına çekti. Gerçekte, hiçbir zaman simya yapmadı. Ancak, skolastikler arasında ve o zamanlar Avrupa ilahiyatlarında tanınmış bir bilimsel otoriteye sahipti.
Üç Aylık Noble Edward III, 1361 - 1369 Bode Müzesi, Berlin.
Belki de Llull, Siyon Tarikatının bir üyesiydi, bu yüzden sık sık ülkeden ülkeye seyahat etmesinin yanı sıra, portrelerinde yazılı garip sloganın yanı sıra: “Işığım Tanrı,” ve ... son Templar kalesinin üzerinde uçan afiş üzerinde Orta Doğu Sonra Lullius entrikaya adadı. Altının zaten İngiltere'de olduğunu ve sadece onu simyasal teknolojilerle yapan görünüşünün yaratılması için gerekli olduğunu söylüyorlar. Aldatma gerçekleşince görevi tamamlandı. Londra'yı 1307'te terk etti ve Edward I. aynı yıl öldü.
Edward II'nin bir süre için sınırdışı edildiği Dorset'teki Corfe kalesinin kalıntıları.
“Siyonerlerin” Edward II ile hiçbir ilgisi yoktu - bütün altınları Dağıtıcı ailesine doğal olmayan zevkler için verecekti, ancak bunu Yüz Yıl Savaşını başlatan oğlu III. Daha sonra İngiliz yazarlar “Siyon öncelikleri” ve kilise bölünmesinin sahnelendiğini ve Protestanlığın ideologlarından biri olan Zwingli'nin de emirlerinin bir üyesi olduğunu yazıyor. Hussitler de bir sebepten dolayı ortaya çıktılar ve İtalya'daki bütün Rönesans da kendi işleri. Gizemli Zion Tarikatının büyük ustaları, Robert Boyle ve Isaac Newton gibi ünlü insanlardı ve ardından Alchemists Derneği'nin kurucusu Joachim Yungius (1587-1654).
Sonuç olarak, Zion Emri zamanımıza kadar yaşadı. Bugün, Merovingian hanedanını Fransız tahtına (bu böyle!) Geri getirme hedefini koyan bir kulüp örgütü gibi bir şey, 8. yüzyılda kısa kesildi (icat eden ben değildim, G. Lincoln, R. Lee ve M. Baigent yazıyordu). ). İşte burada - dünyanın bir "sahne arkası".
Altın Asil Edward III 1344 D. Çap 33 mm.
PS Pekala, bir sonraki nottaki Tapınakçıların altının sırlarıyla ilgili bu hikayeyi bitirmek istiyorum, ya da daha doğrusu, bu yazarların kitabının neden bu konuyla ilgili tüm literatürden seçildiğinin bir açıklaması. Gerçek şu ki, bir anda TOPWAR web sitesinde bir yazar ya da kendisini böyle görecek bir kişi olacak ve ... bu öfkeli bir tarihsel roman için hazır bir tema. Bir süre önce, büyük bir yayınevinin editörü bana modern bir okuyucu için nasıl kitap yazılacağını anlattı. Bir paraşütçü-şakacı olan adamımızın, “Antik Roma'daki” zamanın içindeki delikten geçmesi gerekiyor. Orada, herkesi yumruklarıyla yener, Kleopatra ile yatar ve sonra geri döner. Ve tüm bu ciltleme, 10 telif hakkı sayfalarında (1 sayfası - 40000 karakterleri). Ve burada her şey bu düzende doğru: Paris'teki Rus elçiliğinin güvenlik görevlisi “zaman içinde” bir çukura düşüyor ve bu eski olayların hemen öncesinde Fransa'da sona eriyor. Görünüşü, Siyon Emri'nin kardeşi tarafından görülüyor, peki ... "harekete geçti". Doğal olarak, kavgalar, altın saçlı ve mavi gözlü bir Fransız kadının sevgisi vardı ve sonra onunla aynı “delik” boyunca geri döndü ve altın ... altının bir kısmını manastırın duvarına gömdü ve sakince onu 21. yüzyılda duvardan aldı! Hazır, gördüğünüz gibi, arsa ve hatta ne heyecan verici! Kendim alırdım, ama aynı zamanda iş ile aşırı yüklenmiştir, bu yüzden ilgilenen her kimse - devam et!