Geceleri yalnız bir sokakta yürüdüğünüzü, aniden karşı kaldırımda yürüyen bir kişinin kalp krizi geçirdiği veya para çalmaya çalışan bir başkası tarafından soyulduğunu hayal edin. Ne yapardın Kurbana yardım eder misin? Ambulansı mı yoksa polisi mi çağırırsın? Şimdi benzer bir durum düşünün, ancak 15 kişinin geçtiği daha kalabalık bir caddede. O zaman nasıl davranırsın? Durumun dizginlerini alır mıydınız yoksa başka bir tanığın böyle yapmasını bekleyerek katılımdan kaçınır mıydınız?
Bu son soruya cevabınız ikinci alternatif ise, olarak bilinenlerden etkilenebilirsiniz. seyirci etkisi veya Ceneviz sendromugerçek bir davadan sonra isimlendirilen ve bilimsel araştırmada zıtlık oluşturan psikolojik bir fenomendir ve buna ihtiyaç duyan bir durumun izleyici sayısının her birinin bireysel performansını belirlemeye yardımcı olduğu psikolojik bir fenomen anlamına onlardan biri Diğer bir deyişle, bir mağdurun araya girmesi ve rahatlama sağlaması olasılığı olayın seyircisi sayısı ile orantılıdır. Daha fazla izleyici için, daha az müdahale olarak bilinen bir fenomene sorumluluk dağılımı.
Genovese sendromunun kökeni
13 Mart 1964’ün şafağında Kitty Genoveseİtalyan kökenli bir New York vatandaşı, çalışma gününü bir restoranda bitirdikten sonra New York'un Queens semtindeki evine doğru yürüyordu. Gelmek üzereyken, onu sonuna kadar takip eden bir adam ona tecavüz edip tekrar tekrar bıçaklamaya çalıştı. Kitty çığlık atmak ve yardım istemek, hatta tehlikeden çıkmak üzereyken bitiren kaptanından kaçmak için vakti vardı. Kısa bir süre sonra, kadın bir komşunun ve arkadaşının kollarında öldü.
Sokaklarında yıllık 500'den fazla cinayeti kaydeden bir megalopolde farkedilmemiş olan vahşi cinayet, yine de, olağanüstü bir haber ve Amerikan kentinde derin bir sosyal yansıma davetiyesi haline geldi. Bunun nedeni yazılı bir yazıydı. New York Times Polis şefiyle konuştuktan sonra yarım saat boyunca saldırının sürdüğünü belirten ünlü gazeteci Abe Rosenthal tarafından Cinayete 38 vatandaş tanık oldu ve tecavüze uğramaya teşebbüs, kurbana yardım edecek hiçbir şey yapmadan.
Zamanla, Rosenthal tarafından sunulan veriler doğrudan doğru olmadığı için doğrudan reddedilmediğinde farklılaştırılmıştır. Boşuna değil, görünen o ki, bir noktada cinayete tanık olan 38 kişi, 12 kişi, ikisi de olay yerine bir ambulans gelmesine neden olan Polis ve Kitty gibi Başta yorum yaptık, yardımına gelen bir arkadaşın kollarında öldü. Bununla birlikte, Rosenthal'ın makalesi, zaten “Genovese sendromu” olarak bilinen şeye bir isim vererek topluma derinlemesine nüfuz etmişti.
Seyirci etkisinin nedenlerini destekleyen soruşturmalar
Araştırmacılar John M. Darley ve Bibb Latané dergisinde yayınlanan Kitty Genovese cinayetinden ve Rosenthal'in bilgilerinden dört yıl sonra hala çok mevcut. Kişilik ve Sosyal Psikoloji Dergisi çalışma Acil durumlarda görüşmeci müdahalesi: Sorumluluk dağılımıGenova sendromunu ele aldıklarında, sermaye olan bir kavramı ortaya koyuyorlar: Sorumluluğun yayılması.
Bilim insanlarına göre ve çalışmalarının sonuçlarına bağlı olarak, bu sorumluluk dağılımının büyük ölçüde görgü tanığı tepki eksikliği Kitty cinayeti, laboratuarda yapılan araştırmalar, insanların bir grup içinde olsaydı, tehlike altında bulunan herkes için harekete geçme, yardım alma veya yardım isteme ihtimalinin düşük olduğunu doğruladı. ve hiç kimse beklemede ve bir başkasının yapacağı kesinliği ile hareket etmiyor. Olanların tam tersi, çalışmanın kendisine göre, tanık bir kişi olduğunda, bu durumda yardım eylemi çok daha hızlı gerçekleşti.
Çalışmasını yürütmek için Darley ve Latane, bir odadaki bir konuyu kilitledi ve başka bir odadaki insanlarla iletişim kurabileceği bir dahili telefon sağladı. Bir noktada, konu bir saldırı gibi davranarak yardım istedi. İkinci odada ne kadar fazla insan vardı, araştırmacıya ne olduğunu bildirmesi o kadar uzun sürdü ve hatta, dinledikleri sıkıntı çağrısını fark etmediler. Dolayısıyla seyirci etkisi kavramı.Bu şekilde, tanık olanların yardım ve yardımını gerektiren bir izleyicinin sayısının, her birinin bireysel performansını doğrudan belirlediği gösterilmiştir.
İnsanların, eğer bir gruptalarsa, tehlikede olan birine yardım etme veya yardım isteme olasılığı daha düşüktür, çünkü sorumluluk mevcut olan herkes arasında seyreltilir.
Öte yandan, bazı psikologlar, yardım etmeye çalıştığınızda durumun sizi doğrudan etkileyebileceği korkusunun ötesinde, bazı psikologlar, çoğulcu hoşgörüye bağlılık veya bağlılık eksikliğinin, içsel benliğinizde hareket etmeniz gerektiğini düşünseniz bile, Çevrenizdeki diğer insanların yaptıklarına göre, çoğu insanın düşündüğü veya yargılandığı korkusuyla. Bu nedenle, birinin yardıma ihtiyacı olduğuna inanmamıza rağmen, beyin diğerleri pasif davranırsa abartıyor olabileceğimizi ve hiçbir şey yapamayacağımızı düşünme eğiliminde olabilir.
Kuşkusuz bugün hala yansıma gerektiren bir olay. Benzer bir davaya tanık olsaydın ne yapardın?