Zeyne'l-Âbidin Kimdir?
Zeyne'l-Âbidin, asıl adı Ebu Muhammed Ali Bin Hüseyin (d. 656, Medine - ö. 713, Medine), Şiilikte On İki İmam'ın dördüncüsü.
Seyyidü's-Sâcidin, Zü's-Sefenat, Seccad, Âdem-i Âl-i Aba gibi sanlarla da anılır.
Zeyne'l-Âbidin Hz. Hüseyin'in oğludur. Başta babası olmak üzere tüm yakınlarını yitirdiği Kerbela Olayı'ndan sonra tutsak alınarak Şam'a götürüldü. Bir süre sonra serbest bırakıldı ve Medine'ye dönmesine izin verildi. Medine'de siyasal yaşamdan uzak durarak Mescid-i Nebi'de dersler verdi. Sünni Müslümanlarca da bilgisi, dindarlığı, ahlakı ile örnek Müslümanlardan sayılan ve saygı gösterilen Zeyne'l-Âbidin, Emevi halifelerinden Hişam bin Abdulmelik döneminde zehirlenerek öldürüldü. Elli dört duayı içeren ve Sâhife-i Seccadiye olarak da bilinen Sahifetü'l Kâmile ile fıkhın temellerini inceleyen Risaletü'l-Hukuk adlı iki yapıtın Zeyne'l-Âbidin'e ait olduğu sanılır. Bu yapıtlar Hz. Ali'nin konuşmalarını ve mektuplarını içeren Nehcü'l-Belaga'dan sonra, İmamiye mezhebinin en temel iki metni olarak kabul edilir.
Zeyne'l-Âbidin mezarı ise Medine-i Münevverre'deki Cennet'ül Bâki mezarlığında yatmaktadır.