1980’lerde, şirket CEO’larına ortalama olarak, 30’in tipik çalışanlarına ödeme yapıldığı zamanlar ödendi. O zamandan beri, CEO maaşları tipik bir işçinin maaşından 280'e fırladı; büyük şirketlerde, 354 kez.
Bu arada, ortanca Amerikalı işçinin gördüğü otuz yıllık süre zarfında ücret artışı yok hiç de enflasyona göre düzeltildi. Erkek işçilerin maaşları kadınlarınkinden daha düşük olmasına rağmen, 25 ile 44 arasındaki tipik erkek işçi, 1973'ta doruğa çıktı ve o zamandan beri düşüş gösteriyor. 2000'ten bu yana, medyan erkek işçinin tüm yaş parantezleri içindeki ücretleri, 10 yüzde düştü, enflasyondan sonra.
Fazla CEO Ücreti Ekonomi İçin Kötü
CEO maaşı ile tipik Amerikan işçi arasındaki bu artan ayrılık, sadece fena halde haksızlık değil. Aynı zamanda ekonomi için de kötü. Bu, bugün çalışanların çoğunun, ekonominin üretebileceklerini satın almak için satın alma gücünden yoksun olduğu anlamına geliyor - rekordaki en yavaş toparlanmaya katkıda bulunuyor. Bu arada, CEO'lar ve diğer üst düzey yöneticiler servetlerini, ardından gelen spekülatif patlamaları beslemek için kullanırlar.
CEO'ların bu astronomik ödemeyi hakettiğine inanan hiç kimse dikkat etmedi. Tüm borsa rekor seviyelere yükseldi. Çoğu CEO dalgayı sürmekten daha fazlasını yaptı.
Bu eğilimi tersine çevirmek için kolay bir cevap yok, ancak bu hafta California yasama meclisinde en azından doğru teşvikleri oluşturan yasa tasarısı lehine tanıklık edeceğim. Diğer devletler yakından bakmak için iyi olurdu.
Düşük Ücret Oranı Olan Şirketler Vergi Arası Kazandı
Önerilen mevzuat SB 1372, kurumlar vergilerini oran CEO'su şirketin tipik işçisinin ücretini öder. Düşük maaş oranına sahip şirketler vergi indirimi alıyor. Yüksek oranlarda alım yapanlar vergi artışı alıyor.
Örneğin, CEO 100’i şirketteki ortanca işçinin katına getirirse, şirketin vergi oranı mevcut 8.8'ten yüzde 8'e düşüyor. Eğer CEO 25’i tipik bir işçinin maaşına katlarsa, vergi oranı yüzde 7’e iner.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Öte yandan, büyük eşitsizlikleri olan şirketler daha yüksek vergilerle karşı karşıya kalmaktadır. CEO 200’i normal çalışanı yaparsa, vergi oranı yüzde 9.5’e gider; 400 kez, yüzde 13 değerine.
Kaliforniya Ticaret Odası, bu tasarıya “iş katili” adını verdi, ancak gerçek bunun tam tersi. CEO'lar iş yaratmazlar. Müşterileri, şirketlerinin satmak zorunda olduğu şeyleri daha fazla satın alarak işler yaratır - şirketlere genişlemelerine ve işe alınmalarına neden olur.
Böylece şirketleri CEO'larının ellerine daha az para koymaya zorlamak ve ortalama çalışanların ellerine daha fazla para koymak, satın alacak insanlar arasında daha fazla satın alma gücü ve dolayısıyla daha fazla iş yaratır.
Tasarıya karşı diğer argüman çok karmaşık. Yine yanlış. Dodd-Frank Yasası zaten şirketlerden, şirketin ortanca çalışanının ücretine CEO’nun ödeme oranlarını yayınlamalarını istiyor (Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu şu anda öneri Bunu uygulamak için). Bu yüzden Kaliforniya faturası, şirketlerin federal yasalar altında yapmak zorunda olduklarından daha fazlasını yapmalarını gerektirmiyor. Faturadaki vergi parantezleri hesaplamayı kolaylaştıracak kadar geniştir.
CEO'sunun Oyun Sistemi
Peki ya CEO’nun sistemi oynaması? Düşük ücretli işleri basitçe başka bir şirkete taşeronluk yaparak ortadan kaldıramazlar mı, böylece stratosferde kendi tazminatlarını korurken yüksek maaş tutarsızlıklarından kaçınabilirler mi?
Hayır. Önerilen yasa bunun için kontrol eder. Düşük ücretli işlerinin daha fazla fason üretimine başlayan şirketler daha yüksek vergi ödemek zorunda kalacaklar.
Son otuz yıl boyunca, şirketler üzerinde çalışan neredeyse tüm teşvikler, çalışanlarının ücretlerini düşürürken, CEO'larının ve diğer üst düzey yöneticilerin ücretlerini de arttırdı. Bazı teşviklerin diğer yönde uygulanmasının vakti geldi.
Kanun mükemmel değil, ama bir başlangıç. Amerika'daki en büyük devletin, ciddi bir şekilde Amerikan işinin nasıl bir hale geldiği ve neden bu konuda ciddi bir şey yapma zamanı olduğu hakkında bir şeyler söylediğini ciddiye aldığını düşünüyor.
Yazar Hakkında
ROBERT B. REICH, Berkeley'deki Kaliforniya Üniversitesi Şansölye Kamu Politikası Profesörü, Clinton yönetiminde Çalışma Sekreteri idi. Time Magazine onu geçen yüzyılın en etkili on kabine sekreterinden biri olarak seçti. En çok satanlar da dahil olmak üzere on üç kitap yazdı.Aftershock" ve "Milletlerin Çalışmaları"Onun sonuncusu"Outrage Ötesinde, "şimdi ciltsiz çıktı. Ayrıca Amerikan Prospect dergisinin kurucu editörü ve Common Cause'un başkanı.
Robert Reich tarafından Kitaplar
Kapitalizmi Kurtarmak: Birçoğuna, Çok Değil - Robert B. Reich tarafından
Amerika bir zamanlar büyük ve müreffeh orta sınıfı tarafından kutlandı ve tanımlandı. Şimdi, bu orta sınıf küçülüyor, yeni bir oligarşi yükseliyor ve ülke seksen yıldaki en büyük servet eşitsizliği ile karşı karşıya. Neden Amerika'yı aniden güçsüzleştiren ekonomik sistem bizi başarısızlığa uğratıyor ve nasıl düzeltilebilir?
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için.
Öfkenin Ötesinde: Ekonomimizde ve demokrasimizde neyin yanlış gittiğini ve nasıl düzeltileceğini -- Robert B. Reich tarafından
Bu zamanında kitabında, Robert B. Reich, vatandaşlara enerji verilmeden ve Washington’un kamu yararı için harekete geçmesini sağlamak için örgütlenmedikçe, Washington’da hiçbir şeyin iyi olmadığını savunuyor. İlk adım, büyük resmi görmektir. Öfkenin Ötesinde, gelir ve servetin artan oranının zirveye çıkmasının neden herkes için iş ve büyüme yarattığını, demokrasimizi baltaladığını; Amerikalıların halk yaşamı hakkında giderek daha alaycı olmalarına neden oldu; ve birçok Amerikalıyı birbirine karşı çevirdi. Ayrıca “gerileme hakkının” önerilerinin neden yanlış olduğunu açıklıyor ve bunun yerine yapılması gerekenler konusunda net bir yol haritası sunuyor. İşte Amerika'nın geleceğini önemseyen herkes için bir eylem planı.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için.