Sırp mutfağı, diğer Balkan ülkeleriyle (özellikle eski Yugoslavya) özelliklerini paylaşan, Sırbistan’ın geleneksel mutfağıdır. Tarihsel olarak, Sırp yemekleri Bizans-Yunan, Akdeniz’in etkileriyle karakterize edilirken, aynı zamanda Türk ve daha az ölçüde Orta Avrupa’nın mutfaklarından etkilnmiştir.
Ulusal yemekler arasında gibanica (filo hamuruyla yapılan yumurta ve peynirli turta), pljeskavica (kıyma / domuz eti köftesi), ćevapi (ızgara kıyma) ve Karađorđeva šnicla (Karađorđe’nin şnitzel) yer alır.
Sırbistan, Doğu ile Batı arasındaki kesişme noktasında yer alırken, mutfağı, zengin etler, sebzeler, ekmekler, peynirler, taze hamur işlerinin karmaşık bir dengesi ile kendi doyurucu gastronomisini geliştirmek için Orta Doğu ve Avrupa’daki farklı pişirme tarzlarından unsurlar topladı. Komşu Balkan ülkelerinin mutfaklarıyla pek çok ortak yanı vardır. Tatları yumuşak, taze ve doğaldır. Çeşniler genellikle tuz, karabiber ve kırmızı biberden oluşurken, malzemeler taze ve kalitelidir. Mevsimlik yemek yemek çok önemlidir ve birçok yemek yılın belirli bir zamanıyla güçlü bir şekilde ilişkilendirilir.
Genellikle Batı’da satın alınan bir dizi yiyecek, genellikle Sırbistan’da evde yapılır. Bunlara slatko, reçel, jöle, çeşitli salamura yiyecekler, özellikle lahana turşusu, ajvar veya sosis dahildir. Bunun nedenleri ekonomik ile kültürel arasında değişmektedir. Yemek hazırlamak, Sırp aile geleneğinin güçlü bir parçasıdır.