Birkaç gün önce Hürmüz Boğazı'nda İran’ın deniz kuvvetlerinin düzenli tatbikatları yapıldı. Tüm benzer olaylardan sonra, İran Donanması'nın emri, tatbikatların sonuçlarına iyi cevap verdi. Denizciler denizciler ne yapabilir ve ülkelerini dış saldırılara karşı nasıl koruyabileceklerini gösterdiler. Diğer şeylerin yanı sıra, resmi İran'ın düzenli tatbikatlarla ilgili açıklamaları, çeşitli sınıflardaki daha fazla yeni füze sisteminin test edilmesine ilişkin kelimeleri içerir. Şu anda silâh Batı ülkeleri yakın vadede bile en tehlikeli ülkelerden biri olarak kabul edilir.
Son endişelerden biri, yeni oluşturulan İran gemi karşıtı füze Quader ("Kadir") idi. Güdümlü bir seyir füzesi, 200 kilometreye kadar olan aralıklarda hedefleri vurabiliyor ve aynı zamanda, önceki İran savaş gemileri füzelerine kıyasla kontrol sisteminin çok daha fazla hassasiyet sağladığı iddia ediliyor. Ayrıca, İran ordusu, Kadir füzesi fırlatma kompleksini, İran Donanması'nın neredeyse tüm savaş gemilerine yerleştirme olasılığından bahsediyor. Quader RCC’nin ilan ettiği özellikler gerçeğe uygunsa, İran’ın ellerinde, ülkeyi bir dereceye kadar saldırıya karşı koruma ve olası bir savaşı önleme kapasitesine sahip yeni bir koz kartı ortaya çıktı.
Qadir gemi karşıtı füze, İran’ın liderliğinin yeni füze sistemlerinin kurulmasına gösterdiği dikkatin artmasının sonuçlarından biri. İran askeri liderlerine göre, aslında füzeler, yeni bir savaşın başlamasını engelleyebilecek veya İran ordusunun saldırıdan biraz daha kolay savaşabilmesine yardım edebilecek tek silah sınıfı. İranlı mühendisler füze yönünde bir miktar başarı elde ettiler ve bazı Batı istihbarat servislerine göre, 2015 yılında ilk kıtalararası füzelerini test etmeye başlayabilirler. Böylece, İran savunma endüstrisinin en yüksek iki önceliği - roket ve nükleer - birlikte ülke güvenliğini sağlayabilir.
İran tasarımcılarının şimdiye kadar sadece orta menzilli füzelerin üretimini kurmayı başardıkları dikkat çekiyor. Sajil ailesinin bu sınıfının en yeni balistik füzelerinin bir dizi 2500 kilometresi var. Bu nedenle, 5500 kilometrede cüretkar işareti elde etmek için İranlı roket planlamacılarının çok çaba sarf etmesi gerekecek. Bu arada, İran füzeleri Avrupa'ya ya da Amerika'nın her ikisine de tehlike oluşturmuyor.
Kıtalararası füzelerin geliştirilmesi ve inşası, bir dizi özel çalışmanın yanı sıra bir dizi özel teknolojiyi gerektirir. Bu nedenle, roketin gerçek tasarımının maliyetine, ön çalışmalar vb. İçin tüm ek masrafları eklemelisiniz. Görünüşe göre İran, kıtalararası füzelerin yaratılmasıyla ilgili tüm faaliyetlerini henüz gerçekleştiremiyor. Doksanların sonlarının ve iki bininin başlangıcı hakkında, Xhabia-3500 kilometrelik bir aralıkta Shehab ailesinin bir roketi yapmayı planladığı bilgiler var. Şu anda İran silahlı kuvvetlerinde bu tür füzelerin bulunmadığına bakılırsa, bu proje meyve vermedi. Belki de, bazı çalışmalar halen devam etmektedir, ancak gözle görülür bir sonucu yoktur.
Bazı kaynaklarda, diğer füzelerin geliştirilmesinde ve yapımında yavaşlamaya referanslar vardır. Ayrıca, İran'ın bilim ve tasarım personeli alanındaki sınırlı yeteneklerini de belirtmekte fayda var. Tahran'ın önde gelen ülkelerden gelen yabancı uzmanları davet etme veya onlarla bilgi alışverişinde bulunma imkanı yoktur. Aslında, İran'ın füze alanındaki tek ortağı, İran'ın roket üreticileriyle düzenli olarak işbirliği yapan Kuzey Kore'dir. DPRK’daki roket ilerlemesi göz önüne alındığında, İran’la işbirliğinin meyveleri hakkında kesin sonuçlar çıkarılabilir. İran ve Kuzey Kore'nin ortak çabalarının bile yakında İran için özel olarak tasarlanan tam teşekküllü bir kıtalararası roket yaratması muhtemel değildir. Tephodon ailesinin son Kore füzelerinin zaten kıtalararası bir menzile sahip olması dikkat çekicidir, ancak İran'daki üretimine hakim olma olasılığı büyük şüpheler uyandırmaktadır.
Şu anda, Avrupa-Atlantik füze savunma sistemi skandal olmasa da, tüm hızıyla devam ediyor. Resmi görevi Avrupa ve Amerika'yı kıtalararası füzelerden korumak. güvenilmez modlar. Aynı zamanda, İran ya da DPRK gibi gelişmekte olan ülkelerden bu kadar çok sayıda mühimmatın bulunmaması, potansiyellerden ve hatta füze önleyici sistemler yaratma ihtiyacından şüphelenmek için çok ciddi bir neden veriyor. Ayrıca, benzer şüpheler Amerikalı yetkililer tarafından da ifade edilmektedir. Örneğin, Amerikan Silah Kontrolü Birliği'nin önde gelen bir memuru olan T. Collins'e göre, ABD'nin doğu kıyısında 2015 tarafından bir füze savunma konumu alanının inşası bir anlam ifade etmiyor. Ayrıca, Collina, aynı zamanda Rusya ile olan ihtilafların konusu olan Avrupa füze savunma sisteminin inşasının hızlı bir şekilde tamamlanmasının da bir anlamı yok.
Sonuç olarak, belli bir zamana kadar, yabancı ordular için en büyük tehlikenin İran'ın seyir füzeleri kadar balistik füzeleri olmadığı ortaya çıktı: anti-gemi ve yer hedeflerini yok etmek için tasarlandı. İran çevresindeki son jeopolitik olaylar ışığında, böyle bir silahlanma nihayetinde ana savunma aracı haline gelebilir. Gerçek şu ki, İslam Cumhuriyeti'ne karşı tam ölçekli bir savaşın patlak vermesi durumunda, ilk darbeler silah kullanılarak verilecek filo müdahale ülkesi. Amerika Birleşik Devletleri ise, güverte de grevlere katılacak. авиация. Açıkçası, gemi gruplamalarına karşı misilleme grevleri böyle bir saldırıya karşı en iyi savunma olacak ve gemi karşıtı füzelerin kullanılması en etkili teknik olacaktır. Bu silah sınıfı, özellikle Kadir füzeleri kullanılırken, İran'a yönelik askeri operasyonu büyük ölçüde karmaşıklaştırabilir.
İranlı gemi inşaatçıları en az bazı deniz kuvvetlerini yeni füze sistemleriyle yeniden donatmayı başarırlarsa ve roket planlamacıları denizcilere gerekli miktarda mühimmat sağlıyorsa, İran Donanması en azından gemileri kullanarak saldırı yapmayı zorlaştırabilir. İki yüz kilometrelik füzelerin menzili, üsse uzak bir mesafede olmak üzere, düşman gemilerinin saldırılarını gerçekleştirme riskini azaltacak. Bu nedenle, İran’ı düşman olarak gören ülkeler, İran’ın gemi karşıtı füzelerini yakalayabilen gemi ve kara uçaksavar kompleksleri oluşturmaya özen göstermelidir.
İran'da gemi kaynaklı füzelerin geliştirilmesinin balistik mühimmattan çok daha hızlı olduğu açık. Bu nedenle, askeri bir çatışma durumunda, çeşitli nesnelere saldırmak için tasarlanan gemi füzeleri çok daha büyük bir tehlike oluşturuyor. Balistik füzelere gelince, varsayımsal bir savaşta kullanılmalarının geniş bir kapsamı olma olasılığı düşüktür. Orta menzilli füzeler, yalnızca düşman hedeflerine (örneğin en yakın ABD üslerine) saldırmak ya da sınırı geçtikten veya kıyıya paraşüt yaptıktan sonra büyük miktarda düşman askerlerini yok etmek için uygundur. Bazen İran’ın, örneğin İsrail’de ABD müttefiklerinin tesislerine saldırabileceğinden bahsedilir. Bu tür saldırıların olasılığını belirlemek zordur, ancak İsrail'in İran'a karşı askeri bir operasyonda yer almaya karar vermesi halinde belirli bir risk kalır ve artabilir.
Bu nedenle, İran'ın varsayımsal muhalifi - şu anda Amerika Birleşik Devletleri ve NATO ülkeleri bu “başlık” için en muhtemel aday sayılıyor - hem saldırı hem de savunma amaçlı gemilerin silahlanmasına en çok dikkat etmelidir. Bu durumda balistik füzelerden savunma yapmak, İran'dan yeterince uzakta olmayan düşmanın müttefikleri için bir öncelik haline geldi. Avrupa ve her ikisi de bu tanımın altında değildir, bu nedenle İran füzeleri durumunda Avrupa-Atlantik füze savunma sistemi etrafındaki bütün huzursuzluk ve anlaşmazlıklar oldukça garip görünüyor.
Sitelerin malzemelerinde:
http://lenta.ru/
http://pravda.ru/
http://ria.ru/
http://fas.org/
http://globalsecurity.org/
İran füzelerinin hayali ve gerçek tehlikeleri
- Yazar:
- Ryabov Kirill