Amerikalılar nadir yapılmış bir .375 CheyTac kalibreli ısmarlama (özel) bir ultra-uzun tüfekten ateş ettiler. O zamana kadar, Lobayeva Şirketi zaten SVLC-14 “Dusk” süper uzun menzilli tüfeğini daha nadir ve daha güçlü olan 408 km üzerinde keskin nişancı çekimine izin veren 2 CheyTac kalibreli olarak ticari olarak üretmişti. Kayıt için, varil uzunluğu 720 mm ve 9 kg'ın üzerinde bir titanyum şasisi ve davulcusu ile özel bir “Alacakaranlık” aldı. Nisan ayında, Kaluga bölgesindeki sahadaki 2015 yılı (Rusya'da birçok kilometrelik atış alanı yok), bu atışın ardından hedef alan 3400 m mesafesindeki hedef Lobaeva ekibinden vurulduktan sonra, YouTube'da yayınlanan bir video kaydı. Amerikalılar sakince tepki verdiler: derler ki yazışma düellouna devam edelim.
Rekor tüfeği SVLC-14 "Alacakaranlık"
Önceden ayarlanmış ses
Sadece Amerikalılar tepki göstermedi: Uzun bir antrenmandan sonra, Yabancı Lejyon’dan çıkan Fransız keskin nişancı, 3600 m mesafesindeki hedefi vurdu, ancak küçük bir uzmanlık dergisindeki bir makaleden başka, bu kayıt hakkında hiçbir bilgi yayınlanmadı. Amerikalılar da ilk önce 3600 ve ardından 4000 yarda (3657 m) işaretini aştı. Bu video, Lobayev şirketinin neredeyse mikroskobu altında incelendi: çekimin bazı parametreleri çakışmadı, yaklaşma süresi, başlangıçtaki hız ve çubuğun eğim açısı ile eşleşmedi. Balistikte hiçbir şey değişmedi ve birkaç yüz metre arttı. Bu olmadı, ancak yarışma başlangıçta bir centilmen yarışması olarak algılandığından, Lobayev'ler Amerikalılarla dürüstçe çekim yapmaya devam etmeye karar verdi. Ve nakavtla kazan - dört kilometreden almak için.
Atıcılarda yapılan atışlar ultra uzun mesafeli atışlar olarak kabul edilir, yörüngesinin sonunda merminin çevirme üzerinde derinlemesine gittiği için kabul edilir, çünkü süper sesle her şey açıktır - orada balistik basit matematiksel yöntemlerle kolay kabul edilir. Bir sesaltı balistik ve daha zor olarak kabul edilir ve en tatsız şekilde, bu modda, çok uzun mesafelerde çekim yapmayı zorlaştıran bazı fiziksel işlemler vardır. İlk önce, yeniden dengelemenin etkisi var. Doğrusal hız, üç kez 1000 m, yani 900 m / s'den 300 m / s'ye yavaşlar. Ve merminin dönme hızı sadece 5 -% 10. Çevirme sırasında, hız daha da düşük ve dönme hızı hala aynı. Bu, merminin tüm yapısal ve imalat kusurlarının ortaya çıkmaya başlamasına neden olur ve bu da dispersiyonu büyük ölçüde etkiler. Ek olarak, düşük hızlarda, rüzgar ve meteorolojik koşulların değerlendirilmesinde hatalar göze çarpmaktadır. İkinci faktör, derin aramada alt kısımdaki türbülanstır. 300 m / s'den biraz daha düşük hızlarda bu kritik değildir, ancak 2 km'den daha uzak mesafelerde hassasiyeti büyük ölçüde etkiler. Bu fenomenlerle sadece bir şekilde savaşmak mümkündür - alt kısmın farklı bir tasarımına sahip bir mermi tasarımı geliştirmek.
Çok uzun mesafelerde ateşleme için klasik problemler, mermi ağırlığında bir artış ve daha gelişmiş aerodinamik gerektirir. Lobaev ilk kaydını Batı'da yaygın olarak bilinen Kayıp Nehrin analogu olan standart bir D27 mermisi olarak belirledi. Bunlar, uzun mesafelerde ateş için Ultra VLD olarak da adlandırılan uzun, tek parça mermilerdir. Yeni kayıtlar için artık uygun değillerdi. Merminin kütlesini artırma yolunda ilerlerseniz, tüm kartuşu değiştirmeniz gerekir - odayı arttırın veya yeni yanan barut kullanın veya hatta farklı bir kalibreye geçin. Başka bir kalibre (Browning .50 veya yerli 12,7 x 108 mm), farklı bir sınıfa ve sonraki tüm sonuçlara sahip tamamen farklı bir silaha geçiştir: diğer variller, cıvatalar, alıcı kutuları, boyutlar, ağırlık ve geri tepme sayısında önemli bir artış, bu durumda konuşma çekiminin keyfi artık yok.
Lobayev eski liner ve calibre'den çekilmemeye karar verdi. 408 CheyTac, silahın boyutunu veya ağırlığını değiştirmemeye karar verdi. Standart kartuş içinde kalırken daha ağır bir D30 XNUM gram geliştirebildi. Bu ayrıca, kartuşun oldukça erişilebilir olması ve herkesin başarısını tekrarlamaya çalışabileceği için yapıldı. Merminin tasarımı da değiştirildi: iki sivri uçlu uzun, uzun bir mille benzemeye başladı, bu da neredeyse mükemmel bir balistik katsayısı elde etmeyi mümkün kıldı. Bu, daha uzun ve daha ağır bir mermiyi stabilize etmek için tüfek tasarımında bir değişiklik, daha hızlı bir tüfek atışı gerektiriyordu. 30 kalibreli klasik tüfek atışı on üç ise, o zaman rekor tüfek Lobaev ilk on kullanmaya karar verdi. Yeni merminin başlangıç hızının daha düşük olmasına rağmen (D408'teki 875 m / s, D30'teki 935 m / s'ye karşı), 27 km'de daha düz bir yörüngeye sahipti.
Yanal destek
Kayıt çekimi ile ilgili ana sorunlardan biri, optik bir görüntünün çubuğunu sonsuz bir şekilde yükseltememenizdir. Bu gibi mesafelere ateş ederken, tüfek, bir kanopi çekerken olduğu gibi, neredeyse obüs gibi geniş bir açıya sahiptir. Yörüngenin tepesinde mermi birkaç yüz metre yüksekliğe kadar gider. Hiçbir manzara hedefleme için bu tür düzeltmeler yapmanıza izin vermez, bu nedenle rekor çekimler için görme için özel dilekler kullanın. Ancak, çıtayı sürekli yükseltmek mümkün değildir: namlu cihazı görüş hattını engellemeye başlar. Amerikalıların son kayıtlarında bu az önce karışık olan Lobayeva'yı karıştırdı: çubuğun eğim açısı böyle bir mesafe için gerekli olan değişiklikle uyuşmuyordu. Bu sorunun çözümü Lobaev, uzun süredir namlunun solunda işlenen topçuya göz attı. Çözüm basit, ancak Lobaev'in uygulanmasından önce dünyada kimse yok. Fotoğrafa yakından bakarsanız, Lobaev'in tüfeklerindeki görüntünün namlunun solundan geçtiğini görebilirsiniz. Çekim için daha uygun olduğu ortaya çıktı: Başınızı fırlatmanıza gerek yok ve en uygun pozisyonu alabilirsiniz.
Know-how Lobaeva - ultra uzun menzilli çekim için yandan montaj görüşü. Bir yıl önce onu fotoğraflamak bile yasaktı. Bu sistem orduda da kullanılabilir: uzun mesafelerde ateş ederken, uygun fiyatlı Rus manzaraları ile yönetmeye yardımcı olur.
İkinci denemeden
Krasnodar yakınlarındaki tarlalarda geçen yaz rekoru kıracaklardı. Bunun için 10 x 10 m büyüklüğünde dev bir hedef en azından amaç için üretildi. Bir merminin bu mesafelerde nasıl davrandığı, hiç kimse bilmiyordu ve gerçekten de kesin matematiksel modeller yoktu. Sadece mermilerin hedefin yakınındaki zemine neredeyse dikey olarak gireceği açıktı, bu nedenle hedef geniş bir açıda idi. Zorluk, toprağın ateşlenme sırasında ıslanmasıydı, bu nedenle hedefe tam olarak vurabilmek gerekiyordu: bu kadar düşük hızlarda yere düşme izleri ve neredeyse dikey açılar görünmüyordu. Maalesef, tüm takım için ilk kayıttan bu yana başarısız olmadı: Böyle büyük bir hedefe bile ulaşmak mümkün değildi. Bir sonraki tura hazırlanırken, Amerikalılar 4 km kaydıyla bir video yayınladılar. Daha da çekim yapmanız gerektiği çok açıktı.
Geçtiğimiz yıl, Lobaev ve ekibi, neredeyse proje hakkında bilgi vermeden, dünya rekorunu kırmaktan korkan, sürekli değerlenen dönüm noktasına yaklaşan, önce 4170 m sonra 4200'i çeken bir tüfek ve yeni mermi kullandılar. Ve bu yılın Ekim ayında, inanılmaz bir şey yapmayı başardılar: tanınmış tetikçi ve destekçi Andrei Ryabinsky, 1 x 1 m mesafesinden 4210 x 13 m boyutunda bir hedefe çarptı Bu tür bir çekim için, Dünya'nın dönüşünü de içeren çok sayıda faktörü göz önüne almak gerekiyordu. ! Kayıt sahibinin dediği gibi, sekiz yıl boyunca bu çekime gitti. Şimdi top Amerikan topraklarında. Ya da daha doğrusu, bir kurşun.