Bu gönderi, Neon Antikalar'ın 100 günlük antikada dünyanın tarihi adlı bir serisinin parçasıdır . Amacım, 100 sterlinin altında bir fiyata evinizde bulundurabileceğiniz 100 adet "günlük antika" hikayesi anlatmak. Bu, kahvemde kullanmayı sevdiğim 150 yıllık bir kupa hakkında bir hikaye.
Evden çalışmak daha kalıcı bir şey haline geldiğinden beri gerçekten kahve düzenime yatırım yapıyorum.
Kahvemi yapmak için özel bir eski çay kaşığına sahip olmakla başladı (keman deseni, bir ucunda hazır karıştırma küreği olan ideal kahve kaşığıdır). Sonra bardaklara girmeye başladım ve biraz kendimi kaptırdım…
2 yaşında bir kızım var, bu yüzden geçen yıl mutfakta yardım etmeye çalışırken sürekli olarak art arda parçalanmış tabak ve bardaklar gördü. Hayatımda "favori" bir fincana sahip olmak için iyi bir zaman değil. Ya da pahalı bir fincan. İhtiyacım olanın, hasar gördüğünde kolayca değiştirebileceğim ucuz, dayanıklı bir "tür" fincan olduğuna karar verdim… ideal olarak ilk etapta hasar görmesi muhtemel olmayan bir şey.
IKEA'ya hızlı yolculuk mu? Hayır. Antika bir inek olarak doğru şeyi daha erken bulmalıydım. Aradığım şey yıllardır yüzüme bakıyordu: Viktorya dönemi hatıra kupası.
İşte bahsettiğim şey. Bu kupa 1860'larda büyük İngiliz porselen üreticilerinden biri (muhtemelen ünlü Coalport fabrikası) tarafından yapılmıştır:
Kenarında yaldızlı (gerçek altın!) el yazısıyla “Wesleyan Bazaar, Shaw, 1864” yazıyor.
Oldukça şık görünüyor değil mi? Ülkedeki herhangi bir antika pazarına gidin ve bir dolap dolusu olmasa da muhtemelen bu hediyelik kupalardan en az birini bulacaksınız. On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısı boyunca yüzbinlerce kişi tarafından İngiltere'nin büyük porselen fabrikalarının çoğunda yapıldılar. Ve onları kesinlikle seviyorum.
Kahve fincanı sorunuma mükemmel bir çözüm olduklarını fark ettim: hepsi standart bir tasarıma sahipler, her şey kadar sağlamlar (çoğunlukla 150 yıldan fazla yaptılar, fena değiller) ve öldüler değiştirilmesi kolaydır, genellikle yaklaşık 10 sterline mal olur.
Ve modern muadilinden farklı olarak, kahvenizi her içtiğinizde biraz tarihin üstesinden gelirsiniz. Biraz araştırma ile bu 10 sterlinlik hediyelik kupaların her birinin anlatacak bir hikayesi var.
Hediyelik eşya kupaları, porselen fabrikaları tarafından, dekoratörlerin müşterinin istediği yazı veya tasarımla sipariş vermek için 'boşluklar' olarak çalkalandı.
Ve yukarı doğru hareket eden orta sınıf Viktorya dönemi ne istiyordu? Çoğunlukla arkadaşlarına toplumda ne kadar varlıklı ve yerleşik olduklarını göstermek için. Bu, oymalı gümüş tabakların, monogramlı çatal bıçak takımlarının ve kamu binalarının yan taraflarında şatafatlı isimlerin oyulduğu bir dönemdi… bu bağlamda, bu kupalar (nispeten) uygun fiyatlı bir kişisel ihtişamdı.
Her şeyi bir Viktorya dönemi kupasının yanında bulabilirsiniz. Genellikle özel günlerin ve aile kutlamalarının anlık görüntüleridir: Vaftiz törenleri, düğünler, doğum günleri… ama aynı zamanda kendi reklamlarını yapan sanayiciler ve zengin kurumlar tarafından fabrika açılışı, yeni bir kamu binası, lüks bir pazar gibi büyük sosyal olayları teşvik etmek için de kullanılırlar. köy şenliği veya etkileyici bir unvanı olan birinin ziyareti.
İşte geçen yıl aldığım birkaç tane daha:
Benim için onlar, sosyal tarihte çoktan unutulmuş küçük anların harika zaman kapsülleri. Stag Do tişörtünün ya da grup tur kapüşonlusunun Viktorya dönemi versiyonu gibi.
Bu hikayeleri denemek ve keşfetmek eğlencelidir - ve tarihin tamamen spekülasyon olduğu bir masa gibi bir şeyden çok bir kupa üzerinde yazılı bir ipucu ile çok daha kolay. Bu yazının geri kalanı, Wesleyan Kilisesi Çarşısı kupamın hikayesi ve sosyal bağlamının bir kısmı…
Not: Shaw'da hala Wesleyanlar varsa ve bunu okurlarsa ve kupalarını geri istiyorlarsa, onu hak ettiği yere geri getirdiğim için çok mutluyum!
Onunla kal, söz veriyorum bu gerçekten ilginç!
Wesleyan Kilisesi (Metodistler) 1700'lerin ortalarında İngiltere'de ortaya çıktı. Adını, Hıristiyanlığa daha proaktif bir yaklaşımı teşvik eden bir din adamı olan John Wesley'den almıştır. Açık havada vaaz vererek ve İngiltere Kilisesi'nin yerleşik çerçevelerine ihtiyaç duymadan inançlarına “kendi kendine hizmet etmek” için resmi olmayan topluluklar oluşturarak ülkeyi gezdi. Kim anlaşılır bir şekilde biraz sinirlendi.
Metodizmin temeli (okuduğum kadarıyla), iyi bir Hıristiyan hayatı yaşamak için birbirini desteklemenin bir topluluğun kendisi için yapabileceği bir şey olmasıdır. Yaşam biçiminin özü, aktif olarak iyi işler yapmaktır. Metodistler okullar, hastaneler, aşevleri kurdular. Bu , Hıristiyan etiğini Viktorya döneminde ortaya çıkan büyük sorunlara, özellikle ekonomik eşitsizlik gibi sosyal adalet konularına uygulayan bir hareket olan Sosyal İncil'in temellerini oluşturdu .
Wesleyan hareketi hızla yükseldi ve hızla birçok toplulukta yerleşik İngiltere Kilisesi'ne rakip oldu. İngiltere'deki küçük köylerde bile eski bir C of E kilisesinin yanı sıra bir Wesleyan veya Metodist Şapeli olduğunu görebilirsiniz.
1864'te kupam yapıldığında, Wesleyan Kilisesi küresel bir hareketti. Özellikle, yerleşik İngiltere Kilisesi tarafından yetersiz hizmet verilen ve kilisenin, şu anda dünyanın sosyal temelleri olarak düşüneceğimiz pek çok şeyi kurmak için bir mekanizma olarak kullanıldığı İngiltere'nin hızla büyüyen sanayi şehirlerinde başladı. Refah devleti.
Erken Metodist hareketin İngiltere'deki çalışan topluluklarda nasıl büyüdüğüne dair bir fikir edinmek istiyorsanız, Poldark'ın 3. Sezonundan başka bir yere bakmayın. 1790'lardaki "o Wesleyan dönekler", Fransız tarzı Devrime yol açabilecek türden işçi sınıfı radikalizminin kışkırtıcıları olarak görülüyor.
Shaw Oldham'da, şimdi Greater Manchester'ın bir parçası. Bu kupanın yapıldığı 1860'larda Oldham , dünyanın en verimli pamuk eğirme kasabasıydı.
Shaw tam olarak Wesleyan Kilisesi'nin havalandığı türden bir yerdi. Sanayileşmenin getirdiği büyük bir eşitsizlik (ve kentsel yoksulluk) vardı. Bu, sağlık, eğitim ve Dickens'ın “kötülük” olarak adlandırabileceği sorunları keskin bir şekilde odak noktasına getirdi. Metodistlerin amacı tam da buydu - okullar, yetimhaneler ve hastaneler inşa etmek için harekete geçmek. Ve alkolden uzak durmayı teşvik eden programlar yürütmek.
Wesleyan kilisesi hem zenginleri hem de fakirleri kendine çekiyordu. Ve Shaw'da (bu kupa tarafından önerildiği gibi) açıkça ortada oldukça fazla para vardı - şapelin ön cephesinin bu modern resminden de görebileceğiniz gibi:
Ama 1864, Shaw için iyi bir yıl değildi. 1860–4 ' Lancashire pamuk kıtlığı ' olarak biliniyordu . Amerikan iç savaşı nedeniyle, şehre eğrilmek için gelen pamuk yoktu. Kitlesel işsizliği önlemek için kamu altyapısına Keynesyen tarzı yatırımı finanse etmek için bir hükümet tasarısı kabul edildi . Shaw'daki Wesleyan Şapeli , büyük olasılıkla yerel işler yaratmak için üstlenilen bir proje olarak 1863'te tamamlandı.
Yani 1864 ve yeni bir Şapeliniz var… ama topluluk krizde. Değerli sosyal projelere yatırım yapmak için daha zengin yerel halktan daha fazla nakit elde etmek istiyorsunuz. Ne yaparsın? Elbette bir Çarşı'nız var.
Normalde çarşı , Orta Doğu'da veya Hindistan'da bir kasabanın ana pazar yerine verilen addır. Bu kelime, ev yapımı keklerden yerel zanaatkarların ürünlerine kadar her şeyi satabileceğiniz kilise bağış toplayıcılarına egzotik bir hava vermek için Victoria İngiltere'sinde kullanıldı.
Shaw'daki bu belirli Bazaar hakkında çevrimiçi herhangi bir kayıt bulamıyorum, ama neyse ki diğer Wesleyan Bazaar'larının birçok çağdaş açıklaması var ( 1890'da Rushden'de olduğu gibi ). Genellikle heyecan verici eğlenceler, çiçekli sergiler ve satılık her türlü "süslü eşya" sunarlardı.
1905'te kendi Wesleyan Bazaar'ınızı kurmanıza yardımcı olacak bir rehber kitap bile olduğunu öğrenmekten heyecan duyacaksınız. Ne yazık ki Wolverhampton Şehir Arşivleri bu önemli belgeyi henüz internete koymadı.
Kupam muhtemelen 1864'te Shaw'da özellikle lüks bir Pazar olması gereken yerde satılmak üzere bir partinin parçası olarak görevlendirildi. Gelirler büyük olasılıkla Shaw'daki Wesleyanların 1870'te açmaya devam ettiği yeni okulu finanse etmeye yardımcı oldu.
1964'te kupamın yapılmasından 100 yıl sonra Oldham dünyanın en büyük pamuk eğirme merkezi olmaktan çıktı.
Ne yazık ki, kelimenin tam anlamıyla bunu yazarken, şapel güvensiz hale geldiği için aşağı çekildi ve onu korumak için herhangi bir fon yoktu. İşte google streetview'den bir resim:
Günlük kahvem için kullandığım kupalar gibi kupalar genellikle nesiller boyunca ailelere verilen bir ödül olmuştur. Kupanın hikayesini biliyorsanız ve özellikle hikayenin bir parçasıysanız (örneğin üzerinde büyük büyükannenizin adı varsa) o zaman bu gerçekten özel bir şey. Muhtemelen güvenli bir yerde saklarsın. Ve kahvenizi ondan içmeyi ya da 2 yaşındaki çocuğunuzun oynaması için dışarıda bırakmayı tercih etmeyebilirsiniz.
Ancak bu nesneler orijinal evlerinden koparsa, duygusal değerlerinin büyük bir bölümünü kaybederler.
O yüzden bana isterseniz tarihin kafiri ve saygısızı deyin ama kahvem için 150 yıllık kupaları kullanmaktan mutluyum. Onları müze parçaları olarak değil, günlük, kullanılabilir antikalar olarak seviyorum. Onları kullanmaktan zevk almanın ve hikayelerini biraz takdir etmenin, tarihlerine uygun bir övgü olduğunu düşünüyorum.
Ya ezilirlerse? Üzülürdüm ama muhtemelen yine de onları birbirine yapıştırır ve ataçları tutmak için kullanırdım... IKEA kupanızla ilgili aynı koruma/tekrar kullanma/geri dönüştürme içgüdüsünü hisseder miydiniz? Bahse girerim doğrudan çöp kutusunda olurdu.
Bu Viktorya dönemi kupalarının şeklini daha önce hiç görmemiş olsanız bile biraz tanıdık bulmuş olabilirsiniz. Bunun nedeni, tasarımın yumuşatılmış bir versiyonunun popüler çömlek markası Emma Bridgewater tarafından benimsenmiş olmasıdır . Yeni bir Emma Bridgewater kupasının tipik fiyatı? 22 £. 150 yıllık Viktorya dönemi orijinali mi? ~10 £. Tam açıklama, ikisine de sahibim. Ama hangisinin beni daha çok mutlu ettiğini biliyorum.
Eski bir kupa hakkındaki bu hikayeyi okuduğunuz için çok teşekkürler! Bu biraz deneme, bu yüzden yorumlarınızı ve geri bildiriminizi gerçekten takdir ediyorum.
Bu gönderi, Neon Antikalar'ın 100 günlük antikada dünyanın tarihi adlı bir serisinin parçasıdır . Amacım, 100 sterlinin altında bir fiyata evinizde bulundurabileceğiniz 100 adet "günlük antika" hikayesi anlatmak.
Benim için her şey o ilk satırla ve sizi nereye götürdüğüyle ilgili. Bazı yazarlar olay örgüsü, satranç taşlarının hassas düzenlemesi tarafından yönlendirilirken, diğerleri bir karakter ve yeni bir kurgusal arkadaşla yolculuğa çıkma yeteneği tarafından çekilir.
İster NFT'lerde yeni olun, ister sahnenin emektarı olun, burada anlattıklarımın faydalı olabileceğini umuyorum. Bu seri, "projelerin" herkesi kendilerine bir miktar para kazandırmak için manipüle etmek için kullandıkları özenle tasarlanmış yöntemleri ortaya çıkarmayı amaçlıyor.
28 Temmuz 2022'de Güneş, Yeni Ay, Aslan'da Ceres kavuşumu Jüpiter RX'i üçgen yapacak, Merkür ise Uranüs'ü Merkür, Uranüs-Mars, Satürn'e T-karesinin bir parçası olarak veya düğümler ise sabit bir Büyük Haç ile kare yapacak. dahildir. Venüs, Kara Ay Lilith ve Yengeç burcundaki sabit yıldız Sirius ile kavuşum halindedir.
"Tren kazası" kelimesinden nefret ediyorum. İnsanlar kendi ahlaki pusulalarında teselli bulur ve bunu yaparken kendilerini yargıda bulunurken bulurlar.
Mars, Uranüs ve Kuzey Düğümü, 1 Ağustos 2022'de 18 derecede Boğa burcunda kavuşuyor. Yataklarımız yanarken nasıl uyuruz?-Gece yarısı yağı Yılın en önemli astrolojik yönlerinden biri olan Mars ve Uranüs'ün kaderin Kuzey Düğümü ile kavuşumu, gerçek bir aciliyet hissinin eşlik ettiği büyük bir uyandırma çağrısıdır.
Bu gönderi, DFINITY ekibinin merkezi olmayan bulut vizyonunu ve bunun geleneksel blok zinciri ve Amazon Web Servisleri gibi mevcut bulut sağlayıcılarıyla ilişkisini araştırıyor. Büyük ölçekli bir ağ tarafından uygulanan DFINITY teknolojisinin gösterimleri 2017 sonbaharında yapılacak ve bunu, 2018 yazının başlarında piyasaya sürülmesi beklenen “açık bulut” ağıyla kâr amacı gütmeyen vakıf için bir Ana bağış toplama izleyecektir. .