“Gizli müfredat” tabirini çok seviyorum. Tipik olarak, hiçbir zaman resmi olarak öğretilmemiş olsalar bile, yeni girenlerin bilmesi beklenen belirli bir alanda dile getirilmeyen beklentileri ifade eder. “Gizli müfredatı” bilmeyen biri, onu bilen insanlara göre çok daha zor zamanlar geçirebilir.
Bu hafta sonu birisi, yüksek öğrenimin gizli müfredatının bir kısmının, tam fon alamazsanız, lisansüstü okula gitmemeniz gerektiğini tweetledi. Bunu ilk kez dokuzuncu sınıfta akademik başarıya giden bir sınıf arkadaşımdan duyduğumu hatırlıyorum. Beni kısa getirdi. Okula gitmen için sana para ödenebileceği fikri şok ediciydi. O zamanlar 14 yaşında olduğum için o noktada okulu bitirmeyi pek düşünmemiştim, ama muhtemelen bunun okul ücreti olacağını varsaydım. Kolej için atletizm bursları olduğunu duymuştum ama lisansüstü okula gitmek için para alma fikri ufuk açıcıydı.
Akademinin gizli müfredatına erişim, ırk ve ebeveyn geçmişleriyle geniş ölçüde ilişkili olma eğiliminde olsa da, eşit değildir. Yine de yüksek öğretim, yazılı olmayan kuralları olan tek sektör değildir; Pek çok profesyonel sporcunun diğer profesyonel sporcuların çocukları olmasının bir nedeninin de, sanıyorum, yazılı olmayan kuralları bilerek yetiştirilmeleri. Diğerleri yapmaz. Şov dünyasındaki “nepo bebekleri” hakkındaki son endişe, muhtemelen onların benzer içeriden bilgilerini ve bu durumda bağlantılarını yansıtıyor. Bir endüstride büyüdüğünüzde, bazı kurallarını osmoz yoluyla öğrenirsiniz. Bu başarıyı garanti etmez ama yardımcı olur.
En popüler
Gizli müfredatlar, eksik olduklarında fark edilir hale gelir. Örneğin, benim durumumda, ev onarımı hakkında diğer birçok insanın yaptığı gibi görünen bazı genel bilgileri asla almadım. Sahip olmayı dilerdim; yıllar boyunca zamandan, paradan ve hayal kırıklığından tasarruf sağlardı. Birkaç şeyi çözdüm, ancak genellikle sancılı deneme yanılma yoluyla ve kalan boşluklar önemli. Aynı şey ev dekorasyonu için de geçerlidir. Çarşafları değiştirirken TW benden eteği düzeltmemi istediğinde yatak eteğinin ne olduğunu öğrendiğimi hatırlıyorum. Yatağın ne olduğunu biliyordum ve eteğin ne olduğunu biliyordum ama bu kelimeleri tek bir kelime olarak bir araya getirmek hiç aklıma gelmemişti. (Bilmeyenler için yatak eteği, bazalı yayın tepesinden yere sarkan perdedir.) Bu yaygın bilgiyi düşündü. Hiç bir fikrim yoktu.
Eğitimciler olarak, gizli müfredata benzersiz bir şekilde uyum sağladığımızı düşünürsünüz. Sektörümüzün amacı bilgiyi paylaşmak olduğundan, bu bilgi boşluklarını doldurmak için elimizden geleni yapacağımızı düşünebilirsiniz. Ve bazen yaparız. Ancak çok daha iyisini yapabiliriz ve eşitlik ve sosyal hareketlilik konusunda ciddiysek daha iyisini yapmalıyız.
Erişim odaklı kolejlerin elitlerden farklı bir görevi olduğu yer burasıdır. En seçkin yerler, ağırlıklı olarak zengin ve güçlülerin çocuklarına yönelme eğilimindedir. O yerlerdeki kültürler bunu yansıtıyor. Seçkin geçmişe sahip öğrenciler, mezun olduktan sonra (yeniden) katılmayı bekledikleri sınıfın yazılı olmayan kurallarını bilirler; onlara söylenmesi gerekmez. (Burslu öğrenciler genellikle olayların göründüğü gibi olmadığına dair esrarengiz bir duyguya kapılırlar, ancak bunun nedeni açık değildir.) Bu, seçkin kolejlerin bu konulara çok fazla zaman veya enerji harcamamasını sağlar. Ancak erişim kurumları, aynı yazılı olmayan kurallara maruz kalmamış öğrencileri getirir. Öğrendikleri kurallar genellikle kendilerine göre oldukça karmaşıktır, ancak farklı bir gerçeklik etrafında inşa edilmişlerdir. Bu noktada akademik danışmanlık, kariyer danışmanlığı ve profesörler dışındaki resmi olmayan hizmetler bir dünya fark yaratabilir.
Bilge ve dünyevi okuyucular, hangi gizli müfredatın eksik olduğunu keşfettiniz? Ve öğrencilerin ihtiyaç duyduklarını almalarına yardımcı olmanın güvenilir bir yolu var mı?
Program notu: Önümüzdeki hafta önemli bir seyahatim var, bu yüzden blog 23’üncü Salı günü geri dönecek.
Kaynak : https://www.insidehighered.com/opinion/blogs/confessions-community-college-dean/2023/05/16/hidden-curricula