Birkaç kilometre uzakta, Princeton Üniversitesi’nden fizikçi Robert Dick ve öğrencileri, eğer gerçekten bir başlangıcı varsa, evrenin hangi koşullar altında başlamış olabileceği koşullarını araştırmaya başladılar. Ağır elementlerin ilkel hidrojenden sentezlenmesi için, bu kadar büyük bir patlamanın, milyonlarca derecelik termonükleer reaksiyonları sürdürebilecek kadar sıcak olması gerektiği sonucuna vardılar.
Bu enerjinin hâlâ orada olması gerektiğini fark ettiler. Ancak evren genişledikçe, ilkel ateş topu mutlak sıfırın birkaç derece üzerine kadar soğumuş olmalı ve hesapladıklarına göre kozmik radyasyon, elektromanyetik spektrumun mikrodalga bölgesine yerleştiriliyordu. (Grup aynı hesaplamanın yirmi yıl önce fizikçi George Gamow ve George Washington Üniversitesi’ndeki çalışma arkadaşları tarafından yapıldığını bilmiyordu ya da unutmuştu.)
Dr. Dick, bu mikrodalgaları tespit etmeye çalışmak için iki yüksek lisans öğrencisini (yetenekli bir enstrümantalist olan David Wilkinson ve bir teorisyen olan James Peebles) işe aldı. Grup eylem planına karar vermek için toplanırken telefon çaldı. Dr. Penzias’tı bu. Dr. Dick telefonu kapattığında ekibine döndü. “Arkadaşlar, hedef alındık” dedi.
İki ekip bir araya geldi ve iki makale yazdılar; bunlar, Physical Review Letters’da arka arkaya yayınlandı. Bell Laboratuvarları grubu radyo gürültüsünü tanımladı ve Princeton grubu bunun Büyük Patlama’dan kalan ısı olabileceğini öne sürdü – “belki de her iki taraf da bizim yaptığımızın doğru olduğunu düşünüyor ama diğeri doğru olmayabilir” diyor Dr. Wilson dedi.
Şöyle ekledi: “Sanırım Arnold ve ben bu heyecanın başka bir kaynağı olduğu fikrini açık bırakmak istedik.” “Ama tabii ki işe yaramadı.”
“Pop kültürkolik. Web nerd. Sadık sosyal medya uygulayıcısı. Seyahat fanatiği. Yaratıcı. Yemek gurusu.”