George Miller, öncü bir film yapımcısı ve Oscar kazanan ilk Avustralyalı Ken Hall hakkında bir hikaye başlatarak, “Bu konu dışı ama ilginç bir hikaye” diye başlıyor.
Kendisi de Oscar ödüllü ve altı kez aday gösterilen Miller, 1938’de Hall’un Avustralya yapımı ekipmanlarla ses kaydetme girişiminin bir çiftçinin çift kanatlı uçağının çekişmeleri tarafından engellendiği bir olayı anlatıyor. Ama her şey bir çift semafor bayrağı ve biraz da ustalık sayesinde oldu.
“Film çekerken bana harika bir ders oldu çünkü insanların becerikli olması, ana uyum sağlaması gerekiyor.”
Hall saptırmasının gösterdiği gibi, geveze Miller her zaman bir hikaye anlatıcısıdır, ister resmi olarak eserleri aracılığıyla ekranda olsun, Mutlu ayaklar, Mad Max: Öfke Yolu ve bebekya da gelişigüzel bir anekdota giriş yaptığında.
Bastıramadığı bir içgüdü.
News.com.au’ya şunları söylüyor: “Film yapmaya ilk başladığımda, bilinçli olarak hikaye anlatmayı hiç düşünmemiştim. “Hepimiz hikayeler anlatıyoruz. İkiz bir erkek kardeşle büyüdüm ve her zaman birbirimize hikayeler anlattık. Hep.
“Ama asla bilinçli olarak yapmak istediğim bir şey değildi. Sonunda film yaptığımda, beni harekete geçirdi. Basit filmler bile, ‘Anlatı nedir?’ sorusunu sormalısınız. Sadece hikayeleri nasıl anlattığımız değil, onları neden anlatıyoruz?”
Hikâye anlatıcılığını, anlatıları ve mit yaratmayı keşfetme dürtüsü, hayatın her karesinde var. Üç Bin Yıllık ÖzlemMiller’ın Sidney’de Idris Elba ve Tilda Swinton ile birlikte çektiği drama.
Miller’in yirmi yıl önce okuduğu bir AS Byatt kısa öyküsünden uyarlanan bu özellik, bir akademisyenin, bir anlatıbilimcinin hikayesini spesifik olarak anlatıyor. Alithea (Swinton), yangında hasar görmüş bir cam şişeye rastlar ve ondan üç dilek dileyen bir cin (Elba) çıkar.
Dileğin yerine getirilmesine karşı direncinin üstesinden gelmek için, cin onu geçmişine, Saba Kraliçesi de dahil olmak üzere eski efendilerine ve bir padişahın sarayındaki bir cariyeye dair hikayelerle eğlendiriyor. Bu hikayeler büyük ve samimi, fantastik ve gerçektir. Cehennem kadar eğlenceliler ama aynı zamanda bir şeyi ortaya koyuyorlar.
“okuduğumda [Byatt’s] hikaye, gitmeme izin vermedi, ”diyor Miller. “Bu bir çelişki ve paradoks hikayesi. Büyük şeylerle ilgilenir – bir ölümlü ve bir ölümsüz. Aşkın doğası nedir? Bir mantık yaratığı ve bir duygu ve arzu yaratığı olan biri. Ve benzeri vb.”
Miller da çekildi Üç Bin Yıllık Özlem Byatt’ın kim olduğu nedeniyle, işi hikaye anlatıcılığına dalmış biri olarak.
“O bir hikaye bilgini. O sadece edebi bir figür değil, hikayelere gerçekten çok şey katan biri.”
Miller, hayatın her yönünün bir anlatı olduğunu, varlığımızı ve daha önce gelen her şeyi bu şekilde çerçevelediğini savunuyor. Tarihleri anlattıkları hikayelere kazınmış İlk Avustralyalılara işaret ediyor.
Miller, “Evreni anlamlandırıyor, onlara tüm mitolojiler ve tüm hikayeler gibi kendilerini nasıl yöneteceklerini anlatıyor” diye açıklıyor. “Forma ne olursa olsun. Hepimiz aynı şeyleri yapıyoruz. Dini mitolojiler. Filmin dediği gibi, Marvel süper kahraman filmlerinin bile bu kategoriye girdiğine inanıyorum.
“Yaşamlarımıza, insan olarak nasıl davrandığımıza bakarsak, bu varoluşumuzu sağlamanın bir yoludur. Özellikle hikayeleri birbirleriyle paylaşmak.
“Yaptığımız her şeyin bir hikayesi var. Bir mahkeme davası varsa, anlatı tarafından hukukun prizmasından tek bir yoldan yönlendirilir. Bir tıbbi geçmiş varsa, bir şeyi teşhis etmek ve nasıl tedavi edileceğini bulmak için buna tarih denir.
“Ve aile hikayeni anlamaya çalışıyorum.
“Nesneler değerlerini genellikle hikayelerden alır. Bir sanat eseriyse, kökeni yoksa dahi olabilir ama hiçbir değeri yoktur.
“Yanlış anlatılar savaşlara ve demagoglara yol açar, tehlikeli hikayelerdir.
“Hikayeler, dünyada yol alma şeklimizdir. Bu, bir hikaye anlatıcısı olmaya başladığımdan beri kesinlikle farkında olduğum bir şey ve temelde yaptığım şey bu.”
Üç Bin Yıllık Özlem şimdi sinemalarda