merhaba! itü sözlük, içeriği dünyanın değişik noktalarında bulunan yazarlarca oluşturulan bir interaktif sözlüktür. daha fazla bilgi alabilir, üye olarak içeriğin genişlemesine katkıda bulunabilirsiniz.
kendiyle barışık olmak diye bir palavra ortaya atmış olan adama hala küfrediyorum. palavra diyorum çünkü insan eğer bir kusuru varsa bunu bilir ve sanki takmamaya çalışıyormuş gibi yapsa da aslında her zaman bunu düşünür; "bu adam niye öyle baktı?", "şuradaki kadınlar bana bakıp benim hakkımda konuşuyor" diye içinden geçirir ve tedirgin olur. ama bunu takmıyormuş havalarına girmek için de, o kusurunu örtmek yerine daha da açık bir hale getirir. ama bilmez ki bu çoğu zaman mide bulandırıcıdır. yani 120 kiloluk bir kadın sırf 'ben kilolarımı takmıyorum' havasına girip bikini giyiyorsa, bu kendiyle barışık olmak değil, çevredeki insanların göz zevkini bozup, iğrenç olmak anlamına gelir. ya da 60 yaşlarına gelmiş bir kadın, hala sırf zayıf diye ya da yaşlandığını kabul etmeyip hala kendini genç hissediyor diye, boyundan bağlamalı bir body giyip, o sarkmış ve buruşmuş etlerini herkese gösteriyorsa, yine buruşmuş yüzüne gereksiz şekilde abartılmış bir makyaj yapıyorsa ve 'ben gencim modaya uyuyorum' ayaklarına yatıp tayt giyiyorsa bu kendiyle barışık olmak değil, kendini bilmemektir. kendiyle barışık olmak diye bir kavram yoktur. götünüzden element uydurmayın.
(bkz: götünden element uydurmak)
edit: başlık başıma, başlık başıma, püskülü ben olayım...
nedir kendiyle barışık insan? kime göre neye göre? kendine göre mi? neden her zaman ufak tefek, toplum için zararsız durumlar için akla getirilir.
-çok kiloluyum!!
-ama kendinle barışık olmalısın, kendini böyle de sevmelisin.
halbuki kişiyi kendine küstüren toplumdur. kişiye kiloları yüzüden ilgi göstermeyen de toplumdur, kendiyle barışık olmasını söyleyen de. kilolu insanların takdir gördüğü bir kabileye gitse, kendine zaten küsmeyecekti. bu kez zayıf insanlara kendiyle barışık olması tavsiye edilecekti. az önceki diyalogta kafalarından geçenler muhtemelen soyle olurdu:
-çok kiloluyum.
- evet, resmen şişmansın oysa bak baana filinta gibiyim, altım kurum, derdim yok...
peki ya kendiyle barışık olması salık verilen bir sübyancı olsaydı. "evet, ben küçük cocuklardan hoşlanıyorum, ama kendimle barışık olmalıyım, kendimi böyle kabul etmeliyim, kendimden kaçmanın yararı yok..." durumun ironisi de burda zaten. sübyancıyı sapık kategorisine sokan toplum kuralları değil mi?
"kendiyle barışık insan", aslında "toplumla barışık insan"ın gizli ifadesidir.
bir türlü olmayı başaramamışımdır
kendini yargıladığında olumlu taraflarını görebilen insanlardır
ya da olumsuz olanları bile kendileri olumlu olarak görebilenlerdir
saçmalama potansiyeli yüksek insanların ayna karşısına geçip seviyorum lan seni manasına eş değer olduğunu düşündüğü modeldir aslında değildir ben öyle zannediyorum. neyse saçmalamayayımda biraz ayna karşısına geçeyim kendimle barışayım.
aslında pek de öyle yakışıklı olmamasına rağmen, aynanın karşısında kalan üç beş saçını tararken kendisini seyreden kızına dönüp 'bak ne yakışıklı baban var, ya çirkin olsaydım arkadaşlarına karşı utanırdın sen şimdi' diyen, 70 yaşına merdiven dayamasına rağmen kendini 40 yaşında hisseden hatta öyle hissettiği için de gerçekten öyle gösteren, dolayısıyla gördüğü her sarışın ve dolgun orta yaş hatunu süzüm süzüm süzen(tavlayacağından emin), ara sıra kızı olduğundan şüphelendiğim baba kişisi ve genellikle türk erkeklerinin çoğu.
kendine söylediği yalanlara bile bile kolay kanan insan.
en güzel insandır.
özgüven sorunu yaşamayan insandır.
başka birinden daha güzel, daha başarılı ve daha iyi dans eden olmaya çalışmayan, sadece kendinden daha iyi ve pozitif olmaya çalışandır.
insanın kendiyle barışık olması güzel de, kusurlarıyla barışık olması olayı..?
aşırı kilolu bir insan düşünün ve o sürekli "ben kilolarımla mutluyum, kendimle barışığım" diyor.ama o kilolar sağlıklı bir şekilde verilse, ideal kiloya gelinse hem güzel, hem zayıf, hem de sağlıklı olacak.işte o zaman demeli "ben kendimle barışığım" diye...
lüzumsuz yere kendi canını sıkmayan, rahat insanlardır, espri yönü güçlü neşeli tiplerdir, arkadaşları da boldur, kendisiyle barışık insan endisine güvenen insandır.
tüm insanlarla barışık insandır. daimi keyfi yerindedir ve sürekli etrafına kahkahalar saçar.
aynı bendir.
mesela; boyum uzun. o yüzden de boyum uzun yerine "deve gibiyim" falan diyorum.
millet orada topuklu ayakkabılara bakarken ben köşemde sinmiş "hadi yeaa çabuk bakın. zaten deve gibiyim, bunları giyemem ben. sonra bakarsınız yanımda bakmayın" falan diyorum.
çok barışığım kendimle.
yemek yedikten sonra, çıkan göbeğime bakıp bakıp, off ya çok şişkomsu oldum. obezim ben falan diyorum.
unutmuşum. bi de arada kollarıma bakıyorum. böyle göğsüme yapıştırıp da baktığım zaman yayılıyo çok, off ne patlıcan kollarım var be diyorum.
zamanında kendine küsmüş olandır, bilmez yoksa "kendisiyle barışık olmak" ne anlam ifade eder.
kendisini sevmeyen benim gibi biri için aslında zor bir durumdur ama kaçınılmazda olandır.yaşım ilerledikçe yaptığım hatalardan dolayı kendime eskisi kadar kızmamaya başladım.çünkü yalnız yaşayan biri olarak kişinin kendine kızmasının sadece kendisini yıpratmaya ve sağlığını bozmaya sebep olduğunu farkettim.keskin sirke küpüne zarar misali insan kendisiyle barışık olmadığı sürece sadece kendini yıpratıyor.
ayrıca yalnız bir insan kendi ile bile dost olamazsa değil yaşamını sürdürmek ayakta bile durabilmesi zor bir hale gelir.bu yüzden hata yaptığımda kendimi affetmeye çalışıyorum.eksikliklerim ve kusurlarımın farkında biri olduğumdan düzeltebildiklerimi düzeltmeye geriye kalanlarıylada birlikte yaşamımı sürdürmeye çalışıyorum. zaten hayatın zorluklarının yükünü her insan gibi omuzlarımda taşırken birde bu yükü kendime olan düşmanlığımla dahada arttırmak istemiyorum.hayatta kalabilmek içinde başka bir çarem yok.
ben olan kişidir.nedenmi? bunu okuduğunuza göre neden dediginizi varsayıyorum(okumayanları saymıyorum)
daha geçen gün işten kovuldum paramı alamadım,çaldığım grupla kavga ettim sinirden davulumu parçaladım,motorla kaza yaptım eve yakın biyerdeydi motor çalışmayınca eve gittim pansuman yaptım geri döndüğüdmde motorum uçurulmuştu,ayda yılda bi kıza aşık oldum 8 ay çıktık kız nişanlı çıktı eh sonunda bi askere gidim dedim oda izmir foça komando birliği çıktı,bunun gibi yüzlercesi olmasına ragmen hala mutluyum lan gülüyorum egleniyorum aman giderse gitsin napim diyorum.gerçekten kendinle barışık olmak bu ise ruh hastası olduğumu düşünmekten vazgeçebilirim.
genelde hayat en çok bu insanların karşısına olmadık engeller çıkarır. hep işler yoluna girdi derken bu insanların kendi suçu bile olmayan olmaz işlerin mesuliyetini alırlar. kısacası hayat sende sikik bir melankolik, pesimist olucaksın diye uğraşır durur bu modelle.
genellikle şişman olan kişidir..
kısa olduğunu kabullenebilen insandır
kendisiyle barışık olmayan insanı tedirgin eden insandır.