Pek çok anne, “Beli eğrilir” inancıyla bebeğin en erken altıncı aydan sonra oturtulması gerektiğini düşünüyor. Oysa bazı bebekler dördüncü aydan itibaren destekle oturmaya hazır hale gelebiliyor.
Başını iyi tutan, kafasını iyi kaldıran, kendini öne getirmeye çalışan ya da ana kucağından atmaya çalışan, yarı yatar pozisyonda bile rahatsız olduğunu belli eden bebekleri destekleyerek kucağımızda oturtmanın hiçbir sakıncası yoktur, beli eğrilmez. Bu durumdaki bebekler genellikle dört aylıktır.
Bebekler yaşamlarının her döneminde yeni kademelere geçiyorlar. Bu oturmayla ilgili dönem, bebeklikte üçüncü dördüncü ayda başlayan bir gelişimsel nokta. O nedenle bebeğin oturmasını yedinci ve sekizinci ayına kadar bekletmek, bebeklerin gelişimini engelleyici bir davranış oluyor.
Bebeğin oturması neden önemli?
Oturmaya kadarki dönemde bebekler hep tavana bakıyor. Tavana bakarken aldıkları stimülasyon çok az, renk az sadece ışık var, hareket yok ve bu, bebeğin görsel ve sosyal gelişimi için yeterli değil. Bebek büyümeye başladığı zaman bir iki ayını geçirdikten sonra kendini öne doğru kaldırmaya başlayan hareketler yapar. Yüzükoyun koyduğunuz zaman kafasını dirseklerinin üzerine çıkacak kadar yükseltmeye başlar. Bu demektir ki boyun kasları ve sırt kasları artık hazırlanıyor. Bu durumda bebeklerin mutlaka ve mutlaka oturur ve etrafına bakar pozisyonlara getirilmeleri lazım. Kendi kendine oturamayan bir bebeği oturtursanız pat diye düşer. O nedenle ilk üç-dört ayında oturur pozisyona getirirken her zaman için destek verip arkasının dik olduğundan emin olunmalı. Ama dik de olsa oturur tarzda annenin kucağında kalabilir. Daha sonraki beşinci ve altıncı aylar içinde bebek desteklendiği zaman, mesela bir koltuk kenarına konulduğunda durabiliyorsa destekli şekilde oturtulabilir.
Kaynak: Milliyet