James Webb Uzay Teleskobu (JWST), insanlığın zaman ve uzaydaki görüşünü her zamankinden daha fazla genişletti ve erken evrenin şimdiye kadarki en derin kızılötesi görüntüsüne bir göz attı.
Şimdi, NASA, insanlık tarafından şimdiye kadar yapılmış en iddialı teleskop tarafından çekilen beş çarpıcı tam renkli fotoğrafı ortaya çıkardı.
James Webb Uzay Teleskobu program yöneticisi Gregory L. Robinson, “Henüz hiçbir şey görmediniz” dedi.
Çocuk haklıydı!
Görüntüler elbette işleme sırasında renklendirildi, bu nedenle çıplak gözle doğru olmayabilirler, ancak yine de gerçek verileri temsil ederler ve bilim insanlarının görüntülenen karmaşık yapıları ayırt etmesini ve anlamasını kolaylaştırır. Bu iyileştirmeler yalnızca bilgi amaçlıdır.
Şaşırtıcı bir şekilde, burada gördüğümüz şey, teleskoptan sadece beş günlük görüntüler!! Bu, dünyanın dört bir yanındaki pek çok insanın onlarca yıllık sıkı çalışmasının doruk noktası ve bu sadece bir başlangıç. Bu nedenle, her zamankinden daha net ve ayrıntılı olan bu muhteşem görüntülerle gözlerinizi ziyafet çekin.
Güney Halka Bulutsusu
Aşağıda gördüğünüz, Güney Halka Bulutsusu’ndan gelen çarpıcı ölüm dalgalarıdır – ölmekte olan yıldızlardan titreyen gaz kabukları.
Yaklaşık 2.000 ışıkyılı uzaklıkta, Güney Halka Bulutsusu AKA NGC 3132’dir ve güney takımyıldızı Vela’da bulunan parlak bir parlayan balondur.
Merkezinde, sağ alttaki fotoğrafta açıkça görülebilen iki yıldız var. Dim beyaz bir cücedir. Ölü bir yıldızın çekirdeği çöktü, yaşamı boyunca Güneş’in kütlesi sekiz katına çıktı. Ömrünün sonuna geldiğinde, dış katmanları patladı ve çekirdeği süper yoğun bir bedene çöktü: Güneş’in kütlesinin 1,4 katına kadar, Dünya boyutunda bir bedene sığdırıldı. Hala parlamasına rağmen, buna artık ısı neden olur. Milyarlarca yıl içinde soğuyacak ve ölü bir karanlık varlığa dönüşecek.
JWST ilk kez bu tozla kaplı yıldızı tespit edebildi. Daha parlak olan yıldız, evriminin ilk aşamasındadır ve bir gün kendi bulutsusunda patlayacaktır.
Solda, yakın kızılötesi bir web kamerası (NIRCam), yeni oluşan genişlemelerden köpüren turuncu hidrojenin yanı sıra ölü yıldızın sıcak artık çekirdeğinden gelen mavi bir sıcak iyonize gaz pusunu ortaya koyuyor.
Sağda, Webb’in Orta Kızılötesi Enstrümanı (MIRI) tarafından yakalanan görüntüde, mavi hidrokarbonlar, hidrojen toz halkalarının yüzeyinde toplanırken, önceki görüntüdeki turuncuya benzer desenler oluşturur.
Webb, gökbilimcilerin bunun gibi gezegenimsi bulutsular hakkında birçok özel ayrıntıyı araştırmasına izin verecek. NASA açıklıyor. “Mevcut molekülleri ve gaz ve toz kabukları boyunca nerede bulunduklarını anlamak, araştırmacıların bu şeyler hakkındaki bilgilerini geliştirmelerine yardımcı olacaktır.”
Yeni ayrıntı düzeyi hakkında bağlam sağlamak için, Hubble’ın 1998’de çekilen Güney Halka Bulutsusu’na ilişkin görüntüsü.
Devamını oku Güney Halka Bulutsusu’nun görüntüsü hakkında.
derin alan görüntüsü
Milyarlarca yıl önce donmuş galaksilerle dolu SMACS 0723’ün derin alan görüntüsünü zaten gördük. Bugün, Webb ekibi görüntüyle ilgili daha fazla içgörü sağladı.
Bu görüntüdeki bazı galaksiler neden kavislidir? Bu gökada kümesinin birleşik kütlesi, arkalarındaki uzak gökadalardan gelen ışık ışınlarını bükerek onları büyüten bir “yerçekimi merceği” gibi davranır. Buradaki en uzak galaksiden gelen ışık bize 13,1 milyar yıl kat etti. pic.twitter.com/XaZkngQqvg
– NASA’nın Web Teleskobu (NASAWebb) 12 Temmuz 2022
Devamını oku Derin Alan görüntüsü hakkında.
ötegezegen WASP-96b
JWST’nin hedeflerinden biri, yıldızına çok yakın, yalnızca 3,5 Dünya-günlük yörüngesi olan sıcak, kabarık bir dünya olan ötegezegen WASP-96b idi. 1150 ışıkyılı uzaklıkta Güneş benzeri bir yıldızın yörüngesinde dönüyor.
WASP-96b’nin kütlesi yarıdan az Jüpiter Çapı 1,2 kat daha büyüktür, bu nedenle güneş sistemimizdeki tüm gaz devlerinden daha kabarıktır ve ayrıca 1.000 Fahrenheit (538 santigrat derece) üzerindeki sıcaklıklarda daha sıcaktır.
Şaşırtıcı bir şekilde, JWST bir ötegezegenin atmosferinde bulutların ve sisin kanıtlarını tespit edebildi ve “suyun karakteristik parmak izini” yakaladı.
JWST, 21 Haziran’da 6,4 saatlik bir süre boyunca belirli ışık renklerinin parlaklığında hafif bir düşüş gözlemleyerek, gezegenin çevresinde belirli gaz moleküllerinin varlığını tespit edebildi. Bu, bir ötegezegenin atmosferinin şimdiye kadar aldığımız en detaylı gözlemi.
nasıl çalışıyor? Bir ötegezegen bizimle ev sahibi yıldız arasından geçtiğinde – buna geçiş denir – yıldızın ışığının küçük, çok küçük bir miktarı, varsa, yıldızın atmosferinden geçmelidir. Bilim adamları, atmosferdeki elementler tarafından emilen ve yeniden yayılan ışığın daha parlak veya daha zayıf dalga boylarını aramak için bu ışığın spektrumuna bakabilirler. Bu bize bu unsurların ne olduğunu söyleyebilir.
ilginç olan şu ki Önceki notlar WASP-96b’nin net, bulutsuz bir atmosfere sahip olduğu öne sürüldü. Yani bu garip ötegezegen hakkında öğrenecek daha çok şeyimiz var.
Hubble Uzay Teleskobu, bir ötegezegenin atmosferinde ilk kez su tespit edişimiz değil. Bunu 2013’te yaptı Ancak Webb’in keşfi çok daha hızlı ve daha ayrıntılı ve sadece uzay dünyalarını anlamamız için önümüzde uzanan potansiyelin ipuçlarını veriyor.
Devamını oku WASP-96b Hakkında Notlar.
Stephan beşlisi
Stephan’ın Beşlisi, çarpışmalar ve ortaya çıkan yeni yıldızlarla (aşağıdaki resimde kırmızı alanlar) kozmik bir dansa hapsolmuş bir grup gökadadır.
Stefan’ın pentagramının yeni JWST görüntüsü o kadar büyük ki, gökyüzünün beşte birini kaplıyor. ayÇapı (Dünya’dan görüldüğü gibi) ve 150 milyondan fazla piksel içerir. Yaklaşık 1.000 görüntü dosyasından oluşturulmuştur ve bu dramatik galaktik etkileşimlerin galaksilerin evrimini nasıl şekillendirdiğini anlamamıza yardımcı olur.
Bu görüntüdeki en yüksek gökada olan NGC 7319’da bilim adamları, devasa bir kütlenin yörüngesinde dönen malzeme belirtileri tespit ettiler. Kara delik. Aldığı tüm maddelerden söndürdüğü ışık enerjisi güneşimizin 40 milyar katıdır.
Beş gökada görülürken, yalnızca dördü aslında birbirine yakındır – soldaki NGC 7320, 40 milyon ışıkyılı uzaklıkta bize çok daha yakın, diğer gökadalar ise yaklaşık 290 milyon ışıkyılı uzaklıkta.
JWST görüntüsünü 2009 Hubble görünümüyle karşılaştırabilirsiniz.
Webb mozaiği, gökyüzünün ayın çapının 1/5’ini (Dünya’dan görüldüğü gibi) kaplayan, şimdiye kadarki en büyük görüntüsüdür. 150 milyondan fazla piksel içerir ve yaklaşık 1.000 görüntü dosyasından oluşturulur. Yeni fotoğrafı şununla karşılaştırın: Tweet yerleştirme2009 gösterisi, burada gösterilen! pic.twitter.com/SbulK1GIjN
– NASA’nın Web Teleskobu (NASAWebb) 12 Temmuz 2022
Resim hakkında devamını oku Burada.
Karina Bulutsusu
Son olarak, ancak en az değil, daha önce hiç görmediğimiz muhteşem Karina Bulutsusu – yüzlerce yeni yıldızla tamamlandı. Bu çarpıcı görüntü, NGC 3324 olarak da adlandırılan yakındaki bir yıldız oluşum bölgesinin kenarını gösteriyor.
JWST kızılötesi görüntüsündeki çarpıcı ayrıntı, inanılmaz bir derinlik ve doku hissi sağlar ve keşfedilecek birçok gizemli yeni yapı vardır.
Bu görüntüdeki Kozmik Uçurumlar olarak bilinen en yüksek tepe, yoğun radyasyon yayan mavi iyonize gaz ile 7 ışıkyılı şaşırtıcı bir yüksekliktedir.
En üstte, yaşamdan doğan yıldızların patladığı ve ürettikleri yıldız rüzgarlarının turuncu gazları uzaklaştırdığı, bu gazların da yeni yıldızları tutuşturduğu veya daha oluşmadan onları tutuşturduğu yer.
Daha da etkileyici olan, hepimizin bu görüntüde görebildiğimiz aynı yıldız nesnelerinden oluşmasıdır.
Devamını oku Karina Bulutsusu’nun görüntüsü hakkında.
“Analist. Tutkulu zombi gurusu. Twitter uygulayıcısı. İnternet fanatiği. Dost pastırma hayranı.”