İklim, topografya, toprak koşulları ve suya erişim gibi çeşitli faktörler nedeniyle çiftçiliğin mümkün olmadığı veya pratik olmadığı birçok yer vardır. Bazı örnekler şunları içerir:
Çöller: Çöl bölgeleri, mahsul yetiştirmeyi zorlaştıran aşırı kurak koşullar, yüksek sıcaklıklar ve kıt su kaynakları ile karakterize edilir.
Yüksek rakımlı bölgeler: Dağlar gibi yüksek rakımlı yerlerin havası az, sıcaklıkları düşük ve suya sınırlı erişimi var, bu da mahsul yetiştirmeyi zorlaştırıyor.
Arktik bölgeler: Kuzey ve Güney Kutupları gibi arktik iklime sahip yerler, uzun, soğuk kışlar, permafrost ve sınırlı güneş ışığı ile karakterize edilir ve bu da mahsul yetiştirmeyi zorlaştırır.
Kentsel alanlar: Şehirler ve diğer kentsel alanlar, arazi eksikliği, suya sınırlı erişim ve yüksek düzeyde kirlilik ve gürültü nedeniyle genellikle çiftçiliğe elverişli değildir.
Kayalık ve sarp alanlar: Dağ yamaçları ve tepeler gibi kayalık ve sarp arazilere sahip yerlerde erozyon, sınırlı suya erişim ve arazide çalışmanın zorluğu nedeniyle çiftçilik yapmak zor olabilir.
Sele eğilimli alanlar: Su toprağı yıkayabileceğinden ve ekinlere zarar verebileceğinden, sık sık su basan yerler tarım için uygun değildir.
Her bölgenin kendine özgü zorlukları ve sınırlamaları olduğundan, bunların çiftçiliğin mümkün veya pratik olmadığı tek yer olmadığını belirtmek önemlidir.