165 yıl önce, 1 Şubat 1851, mucit Wilhelm Bauer tarafından tasarlanan ilk Alman denizaltı Brandtaucher ("fire diver"), dördüncü test dalışında Kiel limanında battı. Yaradanına göre teknenin, düşey taretlerin yanlarına yapışan dalış eldivenleri yardımıyla, tabanlarına elle tuttukları ağır yüklerle düşman gemilerini imha etmesi amaçlandı.
Brandtaucher hedefe yaklaştığında, kaptanı eldivenleriyle lastik kollara bastırmak zorunda kaldı, 50 kg'lık bir yükü kaldırarak teknenin dışına çıkardı ve bir şekilde (belki bir jilet yardımı ile) onu düşman gemisine ekledi. Ondan sonra, tekne güvenli bir mesafeye geri döndü ve bomba bir telli elektrik ateşleyici tarafından baltalandı. Ancak konu, bu orijinal sistemin testine gelmedi, çünkü daha önce de belirtildiği gibi, denizaltı, test başladıktan kısa bir süre sonra yükselemedi.
Kazanın sebebi tam olarak belli değil. Teknede bir sızıntı ya da balast suyunu pompalayan bir pompanın bozuk olup olmadığı ya da dibe batmış olan teknenin toprağa emildiği. Neyse ki, sığ bir derinlikte gerçekleşti ve aralarında Bauer olan üç testçi, erişim hattını açmayı başardı ve yüzeye çıkmayı başardı. Bauer hemen yeni, daha sofistike bir denizaltı gemisi geliştirmeye başladığından, denizaltını kaldırmadılar.
1856'te "Zeetoyfel" ("maymunbalığı") adı verilen bu yeni denizaltı inşa edildi ve başarılı bir şekilde test edildi, ancak Almanya'da değil Rusya'da. Ancak, bu farklı tarih. Ancak Brandtaucher yine de suyun altından çıkarıldı, ancak bu sadece 1887'de Kiel limanını derinleştirmek için çalışmalar yaparken oldu. İlk Alman sualtı filo Berlin Donanma Müzesi'nde restore edildi ve sergilendi ve daha sonra hala durduğu Dresden Askeri Tarih Müzesi'ne taşındı.
Ekran koruyucu, Brandtaucher projesinin geliştirildiği Wilhelm Bauer'ın eskiz çizimidir.
Tüm yapısını açıkça görülebilir olan "Brandtauhera" Çizimler. Üçlü mürettebatı olan tekne, bir pervane redüktörü vasıtasıyla pervaneye dönüş ileten iki el vinci yardımıyla harekete geçirildi. Bu sistem, "motorlar" maksimum çalışma modunda hızlı bir şekilde yorulduğundan, uzun süre değil, üç knot hıza ulaşmayı mümkün kıldı.
Teknenin ahşap çerçevesi şemada kahverengi renkle vurgulanmıştır (kasa, 6 mm kalınlığında perçinlenmiş demir saclardan yapılmış), sarı, trimin değiştirildiği 500 kilogram dengeleme ağırlık transfer sistemidir, mavi, direksiyon kontrol sistemidir ve su balastının pompalanması ve pompalanması. Teknede balast tanklarının bulunmaması ve suyun ahşap gövdenin altına doğrudan gövdeye dökülmesi ilginçtir. Tankın arkasında basınçlı hava var.
Dresden Askeri Müzesi'nde "Brandtauher". Dalış eldivenleri ve cam yan camlar eksik.