Dawn. Hala bir şey bilmiyoruz.
Her zamanki gibi "son dakika haberi" ...
Ve o zaten takımyıldızlarını uçar
Dünya adıyla uyanacak.
- K. Simonov
Her zamanki gibi "son dakika haberi" ...
Ve o zaten takımyıldızlarını uçar
Dünya adıyla uyanacak.
- K. Simonov
Sonsuz uzayların sessizliği - ve kozmik rüyanın tüm 20 yılı.
SSCB ile ABD arasında ortaya çıkan “uzay yarışı” medeniyetin gelişiminde temel taş oldu. Yıldızlara başlamak, şimdiye kadar insan elinin yarattığı en sofistike ve mükemmel tekniğin ortaya çıkmasını gerektiriyordu. İlk defa tarih insanlar ayın arka tarafını görmeyi başardı. Venüs ve Mars'ın gizemli, tuhaf, bazen korkutucu, ama yine de fevkalade güzel manzaralarını yakından takip eden diğer dünyaları görmek ... Bugün, bu düşük kaliteli siyah beyaz görüntüler mistik bir heyecana ilham veriyor - burada her piksel, milyonlarca kilometrelik uzayda uçan radyo dalgalarından oluşuyor.
Ancak asıl başarı farklıydı. Sonsuzluğun gözlerine baktığımızda, insanlık pragmatik olmayan araştırmanın en önemli önemini gerçekleştirdi. Evrenin korkunç ölçeği ve bu dünyadaki insanın gerçek anlamı netleşti.
Sovyet gezegenler arası istasyon "Luna-3", 1959 tarafından iletilen ayın uzak tarafının ilk görüntüsü.
Aslında, o dönemin iddialı uzay programlarının pratik bir anlamı yoktu. Yörüngedeki insanların varlığı, sıfır yerçekimindeki jimnastik hareketleri ile sınırlıydı ve seyir defterinde yenen yöresel yemek tüplerinin sayısı hakkında kayıtlar yapıyor. Bütün ciddi çalışmalar otomatlar - meteorolojik ve keşif uydular, haberleşme uyduları, uzay gözlemevleri ve yörünge avcıları tarafından yapıldı. Askeri ve bilimsel teçhizat alanına yerleştirmek için karmaşık ve zahmetli bir yaşam destek sistemi ile yaşanabilir bir uzay aracı oluşturmak gerekli değildi.
Astronotlar, kısmen içsel insan kibirleri nedeniyle, kısmen ilgi nedeniyle, düşük dünya yörüngesine gönderildi. Toplanan verilerin bir gün uzun mesafeli uzay görevlerini planlarken faydalı olacağına olan inancıyla - Ay'a, Venüs'e, Mars'a. Asteroit kuşağında bir yerde - güneş sisteminin eteklerinde. Ve yine somut bir cevabı olmayan bir soru vardı. Neden otomatik probların varlığının şüpheli olduğu durumlarda, bu tür görevlerde insanları riske atıyorsunuz?
Bir dokunuş var! Mekanik bir kavrama var!
Dünya yörüngesine yerleştirme
Dünya yörüngesine yerleştirme
Casus uydularından farklı olarak, gezegenler arası otomatik istasyonlar yüz milyonlarca Sovyet ruble ve ABD doları alarak kara bir boşluğa girdi. Aynı zamanda belirli bir geri dönüş olmadan. Diğer gök cisimlerinin yüzeyindeki kabul edilemez koşullarda uzun süredir bilinmektedir. Daha sonra, hesaplamalar yere dayalı spektrograflar ve radyo teleskoplarıyla doğrulandı. Suyun sıvı halde olabileceği Dünya hariç, tek bir gezegen tespit edilmedi. Dünyadaki hiçbir şeye benzeyen atmosferi olan tek bir gök cismi değil. Öyleyse bu ölü dünyalara uçmanın anlamı nedir?
İniş aracı "Venüs-13" tarafından iletilen Venüs Panoraması. Dıştan takma sıcaklık + 470 ° C idi Basınç - 90 karasal atmosferler (deniz seviyesinin altındaki daldırma 900 m derinliğine eşdeğer). Cihaz bu gibi koşullarda çalıştığında 2 saat 7 dakika.
Mars'a yapılan bir sefer boş ve steril olduğundan emin olmak için yeterli olacaktır. Yine de, sonsuz ısrarla SSCB ve ABD, yarım milyar yıl önce Mars kraterinin yamaçlarında akan su işareti bulma ümidiyle otomatik istasyonlar ve Kızıl Gezegene yolladılar. Saf ve eğlenceli. Ve şimdiye kadar tek bir buz parçası keşfedilmedi. Her şey Mars yüzeyindeki hidrojen içeren bileşikler hakkındaki tartışmalı tartışmalara dayanıyor.
Dünya'dan Mars'a en yakın mesafe 55 milyon kilometredir. Ne yazık ki, modern uzay aracı farklı uçmaya zorlanıyor - yarı elipsoid. Bu durumda, Mars'a giden yol standart 260 milyon km'dir. Kalkış yörüngesine Kızıl Gezegene ulaşmak için minimum hız 11,6 km / s, seyahat süresi 259 gündür.
Yarı eliptik bir yörünge boyunca yapılan çok aylı uçuşlar ("kimyasal" LRE'ler tarafından hızlandırılan gezegenler arası probların düşük hızları nedeniyle). Uzay aracı, güvenilmez mekanik ve ilkel elektronik cihazların çalışmasındaki sürekli arızalar ve rahatsızlıklar. Dört fırlatmadan üçü Venüs ve Mars'a genellikle felakete dönüştü. Ancak, uzay araştırmacısını durduracak hiçbir zorluk yok: uzaktaki dünyalara her yıl birbiri ardına bir dizi istasyon gönderiliyordu. Neden? Kimse özel bir cevap vermeyecek.
Cosmos pratik önemi olmayan pahalı bir oyuncaktı. Tabii ki, astronotiğin tüm başarıları parlak bir siyasi ambalajla sarıldı - öncelik süper güçlerin liderleri için önemliydi. Fakat sonuçta, Sovyet uzay programının başarıları SSCB'yi perestroyka'dan kurtarmadı. NASA'nın eşsiz keşif gezileri unutulmuş ve tarihin tozunun altına gömülmüştür. Okyanusun her iki yanındaki sakinlerin çoğu, Amerikalıların iki mekikten nasıl ayrıldığını ve Hollywood pavyonlarında aya uçtuğunu hatırlıyor. Geçmişteki kahramanların acımasız alaycılığı. "Vikingler", "Öncü" ve "Voyager" larla kim ilgileniyor? Ve yıllarca 40 ile uçmalarına izin verin: Yıldızlararası uzayda karanlık ve hiçbir şey görünmüyor ...
Yıldız gemileri sonsuzluğa gider. İnsan eliyle yaratılan beş uzay aracı üçüncü kozmik hızı aştı ve yıldızlararası uzaya gitti (ya da yakında yapacak)
Kozmik öfori sonsuza dek süremezdi. 70'un başlangıcında tutkular kaybolmaya başladı. 80-lerde, öfkeli çığlıklar duyuldu: “Yeter! Bu dünyada çok fazla çözülmemiş sorunumuz var.”
Kişi, masrafları dışında herhangi bir uzay yolculuğuna katlanır.
- L. Dubbridge
... Ay iniş modüllerinin düzenleri müzelerde yalnız. Süper ağır fırlatma araçlarının oluşturulmasına ilgi yoktur. Geçmişin cesur projeleri ("Ağır Gezegenlerarası Gemi", SSCB veya Saturn-Venus, ABD) yerine, "Esnek Yol" (Ay'ın etrafında uçmak ve Dünya'ya en yakın asteroitleri keşfetmek) veya insanlı uzay uçuşunu tamamen bırakmak gibi ihtiyatlı görüşler geçerli. .
2011 yazında, Uzay Mekiği'nin son lansmanı yapıldı. Şimdi Yankees, en azından yılın 2021'ine kadar kendi insanlı uzay gemisine sahip olmayacak (aynı zamanda, yeni nesil Orion 2014 tonluk uzay gemisinin deneme sürümü hala insansız.). Gezegenlerarası keşiflerin finansmanı ile ilgili durum en iyisi değil: önümüzdeki yıllarda, NASA bir "amiral gemisi programı" olmadan kaldı, tüm çabalar onuncu yıl için tamamlanamayan Webb Orbital Teleskobu'nu tamamlamaya odaklandı (tahmini piyasaya çıkış tarihi 25).
Roscosmos da zor zamanlar geçiriyor. Doğal sonucu Phobos-Grunt ile destan olan ve roket fırlatmalarında meydana gelen çok sayıda kaza olan uzun vadeli çöküş, bunların hepsi uzay programlarının popülaritesine katkıda bulunmadı. "Uzayda, ileri!" Deyin. şimdi bir alay olarak algılanıyor.
Öte yandan, hoşnutsuzluk için hiçbir sebep yoktur. Mevcut durumun kendi amaç sebepleri var. Uzayda insan varlığına duyulan ihtiyaç açık değildir. Gezegenler arası otomatik görevler pahalıdır ve şüphelidir (insanlılıktan bahsetmiyoruz!) Göksel cisimlerin endüstriyel gelişimi ile ilgili herhangi bir konuşma, yük taşıma kapasitesi roket-uzay sisteminin fırlatma kütlesinin% 1'inden az olduğu sürece anlamsızdır.
Uganda Devlet Başkanı, Afrika projesini ayda hayata geçirmeyi teklif etti. Ülkedeki önde gelen avukatlarla konuşan Yoweri Museveni, Amerikalıların ve Rusların zaten Ay'a, Çin ve Hindistan'ın yakında yapacağına dair seferler gönderdiğini söyledi. Ve Ugandalı liderine göre, yalnızca Afrikalılar yerinde kalıyor. Afrikalılar, gelişmiş ülkelerin temsilcilerinin ayda ne yaptığını bilmeli.
- Haberler Fransa-Presse Ajansı, 2009.
Yakın Afrika'ya gülümseyebilir ve aşırı popülizm yüzünden onu suçlayabilirsiniz. Ama ondan ne kadar uzağa gittik? "Çıplak götle - uzaya!" Çok Rus olduğunu söylüyorlar. Ancak konuşmacılar seçimin küçük olduğunu anlamadılar: çamura oturmak ve yıldızlara bakmak. Aksi halde çamura oturmanız ve çamura bakmanız gerekecektir.
Uzay programlarının önemi geçici olarak azaldı, ancak büyük bir hayal kaldı. Ne de olsa, Kozmonotik Gününün Rusya'daki gerçek ulusal bayramlardan biri olması tesadüf değildir, herkes bunu hatırlar ve bilir. Nisan ayındaki 12'te elde edilen büyük başarı hatırası, ülke sınırlarının çok ötesine geçti. Gülümseyen "kozmonot Yuri" nin görüntüsü her yerde tanınabilir. 1961 dakika dünyayı değiştirdi, tüm gezegene bir anlam duygusu ekledi. Sonsuza dokunmak, hayatta her gün yaptığımızdan daha önemli şeyler olduğu hissini yaratır.
Ve tabii ki, kozmos dünya bilimi ve teknolojisine bir meydan okumadır. Er ya da geç astronotikler yine modern teknolojinin odağında olacaktır. Aksi takdirde olamaz: “beşiğimizin” sınırlarının dışına çıkmaya mahkumuz. Dünyanın hızla ilerleyen bir ölçekte çalışması ve dönüşümü - muhtemelen insanın amacı budur.
Vücudunuzun her atomu patlayan bir yıldızın parçacığıdır. Belki de sol elinizdeki atomlar bir yıldızda, sağdaki atomlar ise diğerinde oluşmuştur. Bu fizik hakkında bildiğim en şiirsel. Hepimiz yıldız tozuyız. Yıldızlar patlamazsa burada olmazdık. Yıldızlar öldü, böylece şimdi ve burada olabilirdik.
- Lawrence Maxwell Krauss, Astrofizikçi
Belki bu dünyayı terk etmiyoruz. Belki eve dönüyoruz!