Savarona yatında fuhuş, "şok şok" ve "bu da oldu" eşliğinde manşetlere düşünce hükümet derhal kolları sıvadı, seçime kadar "diş sıkma" ve ayıya dayı deme kararı aldığından bu türden meselelerde "solcu" kontenjanından devreye sokulan Ertuğrul Günay "müze yapalım" diye ortaya atıldı. Ne sergileyecekler, bilemem. "Kötü alışkanlıklarla mücadele müzesi" neden olmasın?
"Sonuna kadar gidilsin…" Ergenekon operasyonu sırasında liberallerin dileğiydi bu. Hükümete, polise, savcıya cesaret aşılamak istiyorlar, "başladığınız işi bitirin" diyorlardı.
"Sonunu görelim" dediklerine göre, operasyonun yönünden, doğrultusundan hoşnutlardı.
Anayasa değişikliğine ilişkin referandum sürecindeyse aynı mantıkla "Yetmez ama evet"ti mottoları.
CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu Vatan gazetesine konuşmuş. Referandum sonrasında birinde "Türkiye'de laikliğin tehlikede olduğunu söyleyemem" demişti, buna da açıklık getirmiş: "Asıl tehlike sosyal devlet eksikliğidir".
Müjde!
Toplumsal ve siyasal alanı sürekli dönüştürmek… Kesintisiz müdahalelerle, hiç soluk aldırmaksızın "daha fazlası"na yönelmek…
AKP, daha doğrusu AKP'de kümelenen gücün siyasi felsefesi bu.
İktidar partisinin gizli gündeminden söz etmiyorum. Gizli değil, fazlasıyla açık-saçık!
Türkiye'de siyasal ve toplumsal yaşantının dincileştirilmesinin sınıfsal temellerini göremeyenler, bu konuyu pas geçerek emekçi sınıflara ulaşmanın olanaklı olduğunu düşünüyorlar.
Referandumda alınacak tavır tartışıldı, herkes iyi kötü konumunu belirledi, sandıklar kuruldu, boykot eden etti, oyunu veren verdi, hilesi hurdası yapıldı, sayıma geçildi, sonuç açıklandı.
Kayıtlı seçmenin yarıdan azı, oy kullananların yüzde 58'i evet dedi sandığa gidenlerin yüzde 42'si, seçmenin üçte bire yakınıysa AKP'nin Anayasa değişikliğini reddetti.
Referandum bitti, saldırıları bitmedi. Büyük gazetelere postu sermiş bir grup yazar Türkiye solcusuna hitap etmeye devam ediyor. Akıl vermeye kalkan da mevcut, dalga geçen de, hakaretten vazgeçmeyen de…
Aralarında islamcısı var, muhafazakarı var, hedonisti var, solcu eskisi var, düpedüz satılmışı var, var da var.
Boykot başarılı mıdır sorusu "başarı"dan ne anlaşıldığına göre değişik biçimlerde yanıtlanabilir. Eğer, PKK'nin AKP'ye ve genel olarak devlete "bizi devre dışı bırakamazsınız, bizi hesaba katmayan hiçbir politikanın başarı şansı yoktur" mesajı bağlamında değerlendirilecekse, ayrıntıların bir önemi kalmamaktadır. Sonuç açık: Boykot birçok Kürt yerleşiminde bu referandumun tek gerçeğidir.
Neyi tartışıyoruz?
Türkiye solunun hacim ve etki sorununu nasıl çözeceğini tartışıyoruz.
Seçimi tartışmıyoruz, sandıktan çıkacak oyları tartışmıyoruz.
CHP ile MHP arasında yüzde 42'de kimin daha çok pay sahibi olduğuna dair bir tartışmanın başladığı anlaşılıyor. İşi tatlıya bağlayabilirlerdi, 2009 yerel seçimlerinde iki partinin toplam oyu yüzde 39'du, üzerine DSP'yi de eklediklerinde yüzde 42'yi tamamlamalarına ramak kalıyor. Bindelik oylarda gezinen sol partiler ne güne duruyor, o kadarcık katkıları oluversin!
Bundan birkaç yıl öncesine kadar, özellikle 2007 seçimleri sırasında Türkiye solunun AKP'ye oy veren emekçilere odaklanması gerektiğini söylüyorduk.
Sonda söylemekle başta söylemek arasında bir fark olmadığından hemen girişte belirteyim: Bu referandumun meşruiyeti yok.
Dün gece Belçika maçından sonra "şanslıydın, yine bilardo gibi gol attın" diye dokunduran Erdoğan'ı "sizden bir şeyler öğreniyoruz Başbakanım"la yanıtlayan futbolcu Arda'nın bunu iğneleme amacıyla yaptığını düşünmek için bir neden yok.
Referandum sürecinde "evet"çi solun marjinalize olması, tarihsel bir dönemeç midir?
Değildir, çünkü AKP'ye yapışıp kalanların "sol"la uzun süredir bir ilgileri kalmamış durumdadır. Kanaat önderleri Oral Çalışlar, Lale Mansur, Mithat Sancar olan bir "sol"u etkisizleştirmiş olmak herhalde marifet sayılamaz.
Zorba bir ülkenin silahlı güçleri hak-hukuk hepsini bir kenara atıp yurdunuzu işgale kalkışmış. İyi-kötü bir direniş başlamış, karşı koyulmakta. O sırada ülkenizde söz sahibi kişilerden biri kalkıp "enerji açığımızı kapatacağınıza söz verirseniz, karşı koymayı bırakacağız, sizi çiçekle karşılayacağız" dese nasıl bir tepki verirsiniz?
"Siz nasıl ülkücüsünüz" diye fırçalıyor yandaş köşe yazarları MHP'lileri… 12 Eylül'de az mı çile çektiniz, yakışıyor mu diye çıkışıyorlar… O kadar söylediler ki bunu, herkes inanacak 12 Eylül faşizminin en büyük acıyı "öteki" faşistlere çektirdiğine… Akrabalık çok yakın, onlar adına konuşma ehliyeti var AKP'nin ama öte yandan yeri geldiğinde "ırkçı"lıkla itham da ediliyor ülküdaşlar!
Devleti başkaları ele geçirince iyiydi de, Fethullah Gülen cemaati söz konusu olduğunda neden ortalığı birbirine katıyorsunuz… Böyle diyorlar. Zaman'da, Taraf'ta… Doğan Medya grubunda da "ne var bundaaaa" laubaliliği ile yazanlar çoğalıyor gün be gün. Devletin herkesin kabullendiği bir sahibi mi varmış da, şimdi başka birilerinin o devleti ele geçirmesinden rahatsızlık duyuluyormuş.
Referandum yaklaşıyor, ABD'nin Irak'la ilgili takviminde yeni bir aşamaya gelindi, KPSS örneğinde olduğu gibi gerici iktidarın biri bile hükümet devirecek marifetlerinden hiçbiri hak ettiği tepkiyi çekmiyor. Türban tartışması var, 1 Eylül var, Kürt sorununda gelinen nokta var. Bunların her biri, özel ilgi gerektiriyor.