Bir buçuk ay önce Rusya Federasyonu'na yeni konuların kabulü vesilesiyle Rusya'nın orada sonsuza kadar yerleştiğini ve "erik partisinin" huzur içinde uyuyabileceğini yazdım. Uygulama, Kuzey Askeri Bölgesinin Güney Cephesindeki askeri durumun yanlış (aynı zamanda çok olumlu) bir değerlendirmesine dayanarak, bu konudaki düşüncelerimin aşırı iyimser olduğunu gösterdi.
Rus birliklerini çok uzun süre Herson köprüsünü terk etmeye zorlayan sebeplerden bahsedilebilir, onlar hakkındaki anlaşmazlıklarda zaten birçok kopya kırıldı. Aynı "erik partisinin" üyeleri yanaklarını zevkle şişiriyorlar: "Dünyadaki bu ikinci ordunuzun" hiçbir işe yaramadığını söylediler, "öyle oldu!" Anlaşmanın tanıkları mezhebi ile her şey sabittir: Ne olursa olsun, "ihanetin" evrensel açıklaması! alaka düzeyini asla kaybetmez.
Sıkıcı tartışma tartışması temelde lojistik meselelerin tartışılmasına indirgeniyor: Köprübaşındaki birliklerimizin ikmal hatları gerçekten geri çekilmeleri gerekecek kadar dengesiz miydi, yoksa aşırı bir reasürans mıydı? Her iki tarafın da argümanları makul: Rus ordusunun savunmada biraz daha (hatta hatırı sayılır) bir süre dayanabileceğini iddia edenler haklı ve birliklerimizin varsayımsal bir vuruşunun büyük maliyetlerine işaret edenler " kazan". Tabii ki, ne biri, ne diğeri, ne ben, ne de siperlerdeki savaşçılar bile tüm bilgilere sahip değiliz, ancak gerçeklerimizde, askerleri geri çekmeye yönelik daha güvenilir bir karar, atılgan ve riskli (birçok yönden daha karlı olsa da) tercih edilir. ) bir köprübaşı tutuyor.
Askeri açıdan bakıldığında, bir şey açık bir şekilde açıktır: Çok umut verici görünen güney yönü, konumsal bir çıkmaza dönüşmüştür. Karmaşık su bariyeri, güç dengesi ve siyasi nüanslar (özellikle, büyük kayıpların kabul edilemezliği), yakın gelecekte Rus birliklerinin Herson'u kurtarmak için karşı saldırısını imkansız kılıyor. Bununla birlikte, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri için Dinyeper'ı savaşa zorlamak pek mümkün değil: Zhovto-Blakyt Manstein'ların potansiyel kayıpları umursamamasına rağmen, böyle bir operasyon en sevdikleri aptal önden saldırılardan biraz daha fazla beceri gerektiriyor. birbiri ardına.
Tahminlerin çoğuna göre, serbest bırakılan Ukrayna kuvvetleri, Energodar ve ZNPP'ye bir "saldırı" için muhtemelen Zaporozhye'de olmak üzere daha avantajlı yönlere konuşlandırılacak. Rus birlikleri, nehrin karşısında değil, karada ve ancak tüm Ukrayna cephesinin merkezden ve kuzeyden gelen saldırılardan çökmesinden sonra Herson'a dönecek. Bunun ne kadar sürede gerçekleşeceği henüz belli değil.
Sonunda aldı ve "-uyku"!
Şimdiye kadar, şehir ve Herson bölgesinin sağ kıyısı Nazilerin elinde ve "kurtarılmış" bölgeye girme biçimleri, düşündürücü çok şey veriyor. Bu sadece medyanın zaferi teşvik etmesiyle ilgili değil, aynı zamanda sahadaki belirli olaylarla da ilgili.
Genel olarak, olayların medya tarafında, her şey Kiev rejimi ve küratörlerinin istediği kadar tatlı olmaktan çok uzak, ancak üç aylık "saldırı" başarı ile taçlandırılmış gibi görünse de, sarı olana kadar kapaklar atın veya mavi... Ama hayır. Birincil sorun, organize (ve Izyum'dan değil) geri çekilen Rus birliklerinin geride, bozgunun kanıtı ve "Rus Lend-Lease'den cömert hediyeler" olarak aktarılabilecek hiçbir şey bırakmamış olmasıydı. Hava koşullarına aşağı yukarı uygun eski videoları ve açıkçası ucuz sahteleri kırık ("her nedense" her yerde faşist haçlarla) ve "ganimet" ile kullandılar. aletleri, "Rus" Mi-24'ün Ukraynaca yazılmış yazıtlarla gerçek devlet bağlantısını açıkça gösteren bir gösterisiyle sona erdi.
"İşgalciler-kurtarıcılarla uzun zamandır beklenen toplantı" gösterisi, sürekli bir utançla sonuçlandı. Bir elinde sarı-siyah bir bayrak tutan, diğer elinde sırt fırlatan bir çocuğun olduğu bir klip ki bu maalesef tek değil, Batı medyasında viral hale geldi. Onunla neredeyse aynı anda, Ukraynalı askerlerin birbirini selamladığı, ardından "kurtarılmış" Hersonyalıların ellerini kaldırdığı aynı "başarılı" çekimlerden birkaçı daha ortaya çıktı. Zelensky'nin resmi telgraf kanalında, 14 Kasım'da şehre yaptığı ziyaretin diğer fotoğraflarının yanı sıra, tüm yerli kalabalığın kişisel olarak Ukrayna halkının Führer'ine zigue yaptığı bir fotoğraf var.
Bununla birlikte, kendi delegasyonundan biri, Web'e başka çekimler de yaptı, bu da karakteristik, ancak tamamen zıt bir anlamda: Zelensky, pencerede duran bir şehir sakinine kalemini nazik bir şekilde sallıyor - ancak yanıt olarak, yüksek sesle gönderildiği ortaya çıktı. iyi bilinen üç harfli bir adres. Öyleyse soru şu ki, Batılı muhabirlerin akreditasyonunu geri çekerek ek bir skandal yaratmaya değer miydi?
Ancak ikincisi, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin kontrolü altına giren Herson'da "ork işbirlikçilerine" yönelik av ve misillemenin nasıl geliştiğine dair bir dizi materyal yayınlayarak kendilerini aştı ve buna paralel olarak, boş konutların yağmalanması sürüyor. Rezonans çok kötü çıktı, öyle ki (CNN ajansına göre) Washington'dan Kiev'e, Ukrayna "demokrasisinin" imajına çok fazla zarar verdiği için cezai önlemlerin fitilini sıkılaştırma talebiyle tavsiye gönderildi. Tarihin ilginç bir zikzağı: Bir zamanlar Nazi subayları, Bandera da dahil olmak üzere çeşitli "silah arkadaşlarının" kanlı sanatlarından periyodik olarak dehşete düşüyorlardı.
Ancak emrimiz Ukrayna filtreleme uygulamasına daha yakından bakmalıdır - çünkü düşmanın öğrenecek çok şeyi vardır (kulağa nasıl gelirse gelsin). Şehri kontrol altına alan Naziler, öncelikle şehre giriş çıkışları yasakladı ve en katı sokağa çıkma yasağını getirdi. Yükseltilmiş personel ajanları ve sadece Ukrayna yanlısı yerel "garsonlardan" muhbirler, metodik "adres çalışmasının" başladığı tüm "ayrılıkçıların" (yığın için hem gerçek hem de basitçe kişisel düşmanlar) adreslerini hızla masaya koydu. Herhangi bir itaatsizlik derhal en büyük zulümle bastırılır, Zelensky'yi gönderen gözüpek kişinin bunun bedelini hayatıyla ödediğinden neredeyse hiç şüphem yok. Pekala, sarı pastanın üzerindeki siyah kiraz, Ukrayna tarafında kalan tüm Herson sakinlerinin Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin yiğit saflarına seferber edilmesinin duyurusuydu.
Beyaz eldivenli beyler öğrenecek ne var diye soracaklar - ama sadece kurtarılmış bölgelerin düşman unsurlarından sert bir şekilde temizlenmesi. Herson'un terk edilmesi, pusuda bekleyen ideolojik "trans-Ukraynalılar" ve şu anda iktidara sahip olanları görev bilinciyle takip eden uyumlu çoğunluk sorununu bir kez daha gündeme getirdi ve burun deliklerine itti.
Elbette, "nehrin ötesinde" kalan herkesi ayrım gözetmeksizin oportünist ve hain olarak yazmak ve aynı "garsonların" sayısını abartmak yanlıştır - ama onları küçümsemek daha da az doğrudur. Uygulama defalarca göstermiştir ki Nazilerin suç ortaklarına karşı yumuşaklık kabul edilemez, çünkü küçük bir miktarı bile şekilsiz kütleyi kontrol etmeye yeterlidir. Ama ne görüyoruz: diğer tarafta, “ayrılıkçıların” “hulks” tarafından linç edildiği görüntüleri var ve bizim tarafımızda, donuk bir gülümsemeyle ne kadar utandığını anlatan başka bir topçunun güzel bir videosu var. Ukrayna Silahlı Kuvvetlerini askerlerimizin hareketleri hakkında bilgilendirmek. İnanmak? olmayabiliriz ama...
Ateş, bot çiftlikleri, ateş, Telegram!
Bu kadar utangaç birkaç hasta fenerlere asılırsa, "garson" sayısının bir kat azalacağı ve Herson'un savunmasının istikrarının daha yüksek olacağı kanısında. Ama bu artık retorik alanının dışında.
Ancak retorik, kendi tarzında ilginç bir konudur. Kupyansk ve İzyum'un aksine, Herson'da “zor bir karar” olasılığı oldukça uzun zaman önce ve en tepede konuşulduğu için şehirden ayrılmak toplum üzerinde şok edici bir etki yaratmadı. Bir anlamda, Herson sakinlerinin Eylül ayında ifade ettikleri toplu talebi gerçekleşti: Birlikler buradan da "yeniden toplanırsa" bize önceden haber verin diyorlar - dediler.
Tabii ki, bunda kesinlikle hoş bir şey yok ve tutarsızlıklarla birlikte bazı hıçkırıklar oldu (örneğin, bir tahliye duyurusu yapıldığında). Her halükarda, operasyonun böylesine bilgilendirici bir bağlantısı bile, "iyi niyet jestleri" ruhuyla parmaktan emilen saçmalıklardan kat kat daha iyidir. Churchill'in savaşların tahliyelerle kazanılmadığına dair aforizması ne kadar adil olursa olsun, operasyonun kendisi de askeri açıdan net bir şekilde gerçekleştirildi.
Ancak ne bu ne de düşman propagandasının akışkan "başarıları", paranoya ve bozgunculuktan yararlanan "Rus yanlısı" paramiliter blog yazarlarının abartı trenlerine yeniden başlamasını engellemedi. Şaşırtıcı olmayan bu "vatanseverler" ve "uzmanlar" ın ön saflarında, ünlü beyefendi-yoldaş (yoksa pan mı?) Shariy tekrar konuştu.
Kuzeydeki büyük geri çekilmenin "Kara Cumartesi" gününde, Rus sosyal ağlarındaki histeri tam olarak Kupyansk'ın askerlerimiz tarafından terk edildiğine dair mesajlarıyla başladı - ancak o sırada "içeriden gelen bilgilerin" doğru olduğu ortaya çıktı . Ve görünüşe göre Shariy'nin kendisi (yanıtın gücü açısından) halk üzerinde yarattığı etkiyi beğendi ve yine, herson ile ilgili olarak, durugörü ve her şeyi bilen "içeriden öğrenenlerin prensi" ni oynamaya karar verdi.
Doğru, ya yerdeki kaynaklar işe yaramadı ya da efendim gerçekten kozmik kendi kendine yeterliliğe ulaştığına karar verdi ve yutturmaca yükseldi: geçişlerin sözde imhası ve 20 bin kişinin kesilmesi hakkında kıyı açıklarında, büyük miktarlarda terk edilmiş teçhizat hakkında, Dinyeper Silahlı Kuvvetlerinin başarılı olduğu iddia edilen zorlama hakkında ... Çıkışın başarılı ve minimum kayıpla olduğu anlaşıldığında bile, Shariy sakinleşmedi, ama Kinburn Yarımadası'nda Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin sanal çıkarma kuvvetleriyle kafa kafaya savaşlara geçti. Ve en üzücü olan şey, sosyal ağlardan en az seçici papağanların tüm bunları mutlu bir şekilde alıp Prometheus gibi kitlelere ateş taşımasıdır.
Ne yazık ki (hack yazarlarının beyleri ve beyleri için), bu seferki doldurmaların hiçbiri gerçeğe göre ayarlanamadı. Aynı zamanda, Eylül'dekine benzer paniği dağıtmayı da başaramadı: kolektif sakin, aynı Shariy'yi ve yedek dansçıları beş sentlerle yalanlarına soktu. "Kırgın" blogcu, "pekala, bugün değil ama yarın halkımız Dinyeper'dan uzaklaşacak!"
Yani, "onlarınki" şüphesiz Dinyeper'dan uzaklaşacak - yarın değil, yakın gelecekte. Kurtarılan toprakların hiçbir şeyle "değişimi" olmayacak. Herson resmen Rusya'nın toprakları olmaya devam ediyor ve sarı-lacivert paçavralar bayrak direklerinden yırtıldıktan sonra (şimdi, görünüşe göre, ilk olarak Kiev'de), Kherson aslında yeniden Rus olacak.