Hitler'in saldırısından önce ülkemizde hiç kimsenin gelecekteki savaşın doğasını ve bu savaştaki büyük mekanize oluşumların rolünü anlamadığı veya öngöremediği söylenemez. SSCB'de gelişme tam tersi tank askerler "derin harekat" doktrinine uygun hareket ettiler. Sovyet askeri teorisyeni Vladimir Triandafillov tarafından 1929 tarihli Modern Ordularda Operasyonların Doğası adlı kitabında öne sürüldü. İçinde Doğu Avrupa devletlerinin silahlı kuvvetlerini analiz ederek, bunu yeni bir silah kullanma ihtimaliyle açıklamasa da, gelecekteki savaşın Birinci Dünya Savaşı'ndan daha manevra kabiliyetine sahip olacağını öne sürdü. оружияancak Doğu Avrupa orduları operasyon tiyatrosuna, konumsal bir savaş için gereken kadar yoğun bir savunma yaratmak için yeterli gücü gösteremeyecektir. Konseptin Kalinovsky de dahil olmak üzere diğer Sovyet askeri teorisyenleri tarafından daha da geliştirildi. Askeri teçhizat alanında kaydedilen ilerlemeyi dikkate alarak tanklara ve havacılık.
Savaş öncesi “derin operasyon” kavramı, tamamlanmış haliyle, düşman savunma ve aksiyonlarının derinliği içindeki eylemlere, havacılık ve muhtemelen havadan gelen birlikler tarafından desteklenen mekanize oluşumlara giriş niteliğindedir. Tanklar, motorlu piyade ve bazı durumlarda süvarilerden oluşan bu oluşumlar, düşman grubunu kesmek, iletişimini kesmek ve uygun koşullar varlığında çevrelemekti. Diğer görevleri stratejik alanları yakalamak ve düşmanın yeni bir savunma hattı oluşturma girişimlerini engellemekti. “Derin operasyon” un tüm aşamalarında, savunmanın başından başlayarak ve düşmanın kuşatılması ve yok edilmesi ile sona eren tanklara önemli ve bazen belirleyici bir rol verildi. Savunmanın başlaması sırasında piyadeleri desteklemeleri ve mekanize oluşumların temelini oluşturmaları gerekiyordu.
Esnek zırh
Sadece doğru teoriyi oluşturmak değil, aynı zamanda bu mekanize edilmiş bileşikleri oluşturmak da önemliydi. Savaş öncesi dönem, optimal yapı arayışının yapıldığı zamandı. Sonuçta Kızıl Ordu, 29 mekanize kolordu içeren tank kuvvetlerine karşı savaşa girdi.
Sovyetlerin mekanize olmuş kolordu kendilerine yerleştirilmiş umutları haklılaştırmadığı hızla ortaya çıktı. Çoğu, birkaç gün süren savaşta neredeyse tüm askeri teçhizatlarını kaybetti. Sovyet kolordu tarafından verilen bazı karşı saldırılar aslında düşmanın ilerlemesini geciktirdi. Ancak hiçbiri, uygulandığı ilerlemiş grubun yenilgisine yol açmadı. Yılın 1941 modelinin mekanize ordusunun savaş çalışmalarının konuşlandırılabilir sonucunun hatası bir çok faktördü. Birincisi, olumsuz stratejik durum: Kızıl Ordu, seferberlik ve stratejik konuşlandırmasını tamamlamadan savaşa girdi. Bunun anlamı, Sovyet tüfek bölümlerinin önemli bir kısmının arka kısımda hala derin olduğu ve saldıran Sovyet tank armadasının yanlarını örtmek ve durumu ikincil yönlerde dengelemek için umutsuzca sahip oldukları anlamına geliyordu. Ayrıca, mekanize edilmiş ordunun savaş yetenekleri, seferberlik ilanından sonra gelmesi için vakti olmayan kişi ve araçların bulunmaması nedeniyle azaltıldı. İkincisi, mekanize edilmiş kolordu çoğu biçimlendirme aşamasında savaşla karşılaştı. Ve hiçbirinde en son teknolojiye sahip silahlar yoktu. Üçüncüsü, mekanize kolordu örgütlenmesi optimal olmaktan uzaktı. Devlette binden fazla tankla (pratik olarak, bu sayının yaklaşık yarısı), kolordu nispeten az motorlu piyade ve topçuya sahipti ve bileşimindeki mühendislik birlikleri neredeyse temsil edilmedi.
Başarıyı geliştirecek bir şey yok ...
İlk mekanize ordunun felaket sonu askeri doktrininin ciddi bir revizyonunu gerektirdi. İlk olarak, mekanize edilmiş kolordu örgütsel bir yapı olarak terk etmeye ve daha az sayıda tankla tank bölümlerini ayırmaya karar verildi. Ancak bu yeterli değildi. 1941'un düşüşünde, ayrı bir tank tugayı, tank güçlerinin ana organizasyon birimi haline gelir. Oluşumu önemli ölçüde daha az insan ve askeri teçhizata ihtiyaç duyduğundan, özellikle 1941 yazında tanklardaki eğitimli personel sıkıntısı ve felaket kayıpları durumunda, daha hızlı bir şekilde yeni ekipler inşa edilebilir. Ek olarak, tugay komutanının eğitim seviyesi için gereklilikler, mekanize kolordu komutanından bahsetmek yerine, bir tank bölümü komutanından daha düşüktü.
Ancak tam olarak savaş ekipmanı ile donatılsa bile, teçhizatların bağımsız eylemler gerçekleştirme kabiliyeti ciddi biçimde sınırlandı. Öncelikle piyade bölünmeleri ile birlikte işletiliyorlardı, tankları piyadeleri desteklemek için kullandılar. Bazen bağımsız görevler yapabilirlerdi. Örneğin, Moskova Muharebesi'nin savunma aşamasında, en tehlikeli bölgeleri engellemek için ayrı tank teçhizatları kullanıldı. Ekim ayında, 1941 Tank Tugayı (4 Muhafızları Tank Tankı hizmetleriyle tanınmıştır), komutanı Albay Mikhail Katukov'un ün kazandığı Mtsensk savaşlarında iyi bir performans sergiledi. Zırhlı kuvvetlerin gelecekteki görevlisi, uzun süre boyunca Alman tank bölümünün ilerlemesini engellediği, savunmadaki tank pusuları yöntemini yaygın olarak kullandı. Ancak Moskova yakınlarındaki Alman macerası başarısız olduğunda ve taarruza yönelik taarruz vakti geldiğinde, Sovyet komutanlığının düşman savunmasının derinliklerinde hareket edecek kadar güçlü araçlara sahip olmadığı ortaya çıktı. Sonuç olarak, geçici zayıflığından yararlanarak düşmanı en sonunda parçalama fırsatı tam olarak kullanılmadı. Moskova yakınlarında, 1'in ilkbahar ve yaz aylarında bir yenilgiye uğrayan Wehrmacht, cepheyi restore etmeyi ve durumu dengelemeyi başardı.
Yeni binalar - ilk testler
Yılın 1941 / 42 kışın karşı saldırısı, operasyonun başarılı bir şekilde tamamlanması için tank kuvvetlerinin güçlü, verimli zırhlı birimlerine acilen ihtiyaç duyulduğunu gösterdi. Boşaltılmış endüstrinin restorasyonu ve tank yapımında seri üretim teknolojilerinin yaygın olarak kullanılması, bunun için sürekli artan yeni zırhlı araç akışı sağladı. 1942'in ilkbaharında, yeni tipte bir tank oluşumu oluşmaya başlar. Her biri üç tank ve bir motorlu tüfek tugayından oluşuyordu. Bunlara tank teşkilatı denmesine rağmen, gerçekte savaş öncesi tank bölümünden daha az tank vardı. Sovyet komutanlığı tekrar "derin operasyon" amaçlı bir enstrümana el koydu. Fakat ilk kullanımı yine felaketle sonuçlandı. Mayıs ayında, 1942, iki tank birliği, Kharkov yakınlarındaki bir savaşta rotasında önemli bir etkisi olmadan öldü. Tank cesetleri yılın 1942 yazının savunma operasyonlarında biraz daha iyi performans gösterdi. Karşı saldırıları bir önceki yıla göre daha üretkendi. Fakat daha önce olduğu gibi, yalnızca düşmanın saldırısını ertelediler ve yenilgisine yol açmadılar. Kayıplar daha düşüktü, ancak özellikle elde edilen sonuçların önemsizliği ile karşılaştırıldığında hala yüksek kaldı. Özel tank ordularının bir parçası olarak tank kolordu konsantrasyonları bile yardımcı olmadı.
Atılım çekiç
Çıkmazdan çıkmanın bir yolunu bulmak için Kızıl Ordu'nun liderliği yine doktrini değiştirmeye başlıyor. Tanker kolordu ek olarak, yeni tür mobil bileşik ortaya çıkıyor - mekanize kolordu. Tankların sayısına göre, bu bileşikler yaklaşık olarak karşılaştırılabilirdi, ancak yeni mekanik kolordu önemli ölçüde daha fazla piyadeye sahipti. Ekim 16 1942, Stalin yılı, Halkın Savunma Komiseri No. 235'in “Tank ve mekanize birimler ve oluşumların savaşta kullanılması” sırasını imzaladı. Kullanım ilkeleri, bazıları savaş öncesi iyi bilinen fikirleri tekrarlayan ve bazıları da bir tank savaşı hakkında birikmiş deneyimleri inceleyerek ortaya çıktı. Bu sipariş, mekanize ve tank kolordu görevlerine göre daha küçük tank birimlerinden ayırdı. Bireysel birimlerin düşman savunma devrimi sırasında esas olarak piyadeleri desteklemesi gerekiyorsa, ordunun cephenin başarısını geliştirmek için orduyu veya cepheyi komuta etme aracı olduğu düşünülmüştü. Mekanize edilmiş kolordu bağımsız harekete daha uygun görülüyordu, bu nedenle düşmanı kovalamak ve yer yer kazanmak için zamanı olmayan düşmana bağımsız olarak saldırmak için kullanılabilirdi. Emir, tank kuvvetlerinin büyük düşman tank birimleriyle çarpışmasını önleyerek, onlarla savaşmanın yükünü tank karşıtı topçuların omuzlarına kaydırmasını istedi. Tanker kuvvetleri öncelikle piyadelere karşı hareket edeceklerdi. Burada 1941 - 1942'ta Sovyet karşı saldırılarını engellemekte kullanılan Wehrmacht'ın yöntemlerini taklit etmeye çalıştığımızı görüyoruz.
235 sipariş numarasının ilkeleri, 1942 / 43 yılın kış mevsiminde Sovyet saldırısı sırasında etkinliklerini göstermiştir. Başarısı, eylemleri Stalingrad'daki 6 Ordusunun cesaretlendirilmesine, Ostrogozhsko-Rossoshanskoy operasyonunda 8 İtalyan Ordusunun yenilmesine ve diğer büyük başarılara yol açan mobil bağlantıların etkin kullanımıyla sağlandı. Savaşın başlamasından bu yana ilk kez, mobil birimler kullanılması gerektiği gibi kullanıldı: düşman savunmasının derinliğini kırmak için. Bu kampanyada, tank orduları kendilerini özellikle iyi gösterdiler (Stalingrad operasyonunda P.L. Romanenko'nun emrindeki 5-I, Ostrogozh-Rossoshanskaya'da P.S. Rybalko'nun emrindeki 3-I). Bu tür problemleri çözmek için en uygun araç olduğu ortaya çıktı.
"Tiger" nasıl kazanılır?
Tank birliklerinin geliştirilmesinde bir sonraki aşama Kursk Savaşı oldu. İçinde, Sovyet tank güçleri, özellikleri bakımından Sovyetlerden çok daha üstün olan yeni Kaplan ve Panter tanklarını kullanan Wehrmacht’ın tank kuvvetlerinin grevine katlanmak zorunda kaldı. Sonraki savaşlarda, tank pusu taktikleri bir kez daha kendini kanıtladı, bir kez daha tank savaşının ustası olan Mikhail Katukov, bu kez tugata değil, 1 tank ordusuna komuta etti. Düşmanın savaşlarını tükettiğinde, kendi birliklerinin de savaş kabiliyetini korumayı başardı. 5 Muhafızları Tank Ordusu'nun Prokhorovka'sındaki ağır kayıplara maruz kalan karşı saldırının sonuçları çok daha az başarılı oldu.
Kursk savaşının taarruzu sırasında, ilerleyen tank oluşumunda düşmanın hareketli birlikleriyle çarpışmanın önlenmesinin o kadar kolay olmadığı, bu yüzden onların mobil birlik oldukları ortaya çıktı. Alman tank bölümlerinin savaşın kritik noktalarına aktarılan eylemleri genellikle Sovyetin başlangıçtaki başarılı saldırılarını durdurdu. Ve yalnızca Sovyet mobil güçleri direnişlerinin üstesinden gelmeyi başarırsa, saldırı başarılı oldu.
Sovyet tankı zafer
1944'in operasyonları - 1945, Sovyet tank kuvvetlerinin potansiyelinin gerçek keşfi oldu. Yılın 1944'sinin başında, SSCB silahlı kuvvetleri, 24 tank ve 13 mekanize kolordu (toplam 37 mobil oluşumları), ayrıca 87 ayrı tank ve mekanize tugaylar ve 156 ayrı tank ve kendiliğinden tahrikli topçu alayları ile piyadeleri etkileşime soktu. Bu süre zarfında yüksek komuta önemli bir deneyim kazanmıştır. Stratejik çevre olumluydu. Kızıl Ordu bu girişime sahipti ve bu nedenle bir sonraki önemli stratejik operasyonun nerede ve nasıl gerçekleşeceğini belirledi. Tank birlikleri bunun için en iyisini hazırlayabilir ve onlar için en uygun rolde kullanılır. Kızıl Ordu yeni bir teknik aldı: ağır tanklar “IS”, 34-mm topuyla T-85, kendinden tahrikli topçu. Bu, Alman tank kuvvetleriyle başarılı bir şekilde savaşmamızı sağladı.
Harika sayfalar hikayeler Sovyet tank güçleri, Belarus, Iasi-Kishinev ve Vistula-Oder stratejik saldırı operasyonları oldu. Bu harekatlarda, mobil güçlerin hareketi sayesinde, yalnızca yenmek değil, aynı zamanda düşmanın büyük gruplarını da tamamen yok etmek mümkündü. Bunların her birinde, önemli bir stratejik sonuç elde edildi: önemli bölgelerin kurtarılması, bir düşman koalisyondaki bir katılımcının savaşından çekilme, düşmanın ülkesine önemli bir ilerleme ve savaşı sona erdiren son grev hattının işgal edilmesi.
Daha hızlı ve daha güçlü
Tanklar, I. Dünya Savaşı sırasında düşman savunmasını kırmak için tasarlanmış bir silah olarak ortaya çıktı. Bu kapasitede, özellikle savaşın son yılında, uzun süren hazırlıksız ve birçok gün düşman pozisyonlarının bombardımanı ile gerçekleştirilen güçlü sürpriz saldırıları yapmak için ideal bir araç olduklarını kanıtladıklarında değerlerini kanıtladılar.
Savaşlar arası dönemde, tanklarda önemli gelişmeler oldu. Özellikle önemli olan, teknik güvenilirliklerindeki artış ve ortalama hareket hızıydı. Tankları daha geniş çapta kullanmak mümkün oldu - sadece savunma sistemlerini kırmak için değil, aynı zamanda çığır açan başarıların ve düşmanın savunmasında derinlemesine hareket eden eylemlerin geliştirilmesinde de.