Urum Folklor Ve Halk Edebiyatı
Bilindiği gibi Türkler İslamiyetten daha önce Hristiyanlık, Musevilik ve Budizm gibi evrensel dinlerle tanışmışladı. Nihayetinde Göktürkler ile Bizanslılar arasında elçilik gönderilmesi yoluyla ilişkiler kurulduğu (Ligeti, 1986, 59-66), daha sonraki yıllarda papalık ve tatarlar arasında mektuplaşmalar olduğu da bilinenler arasındadır. (Ligeti, 1986,93) bu tanışıklık ve misyonerlik faaliyetleri neticesinde geneli kapsamasa da bir takım grupların gerek siyaseten, gerek ihtiyaca binaen ilişkiye girilen dinleri benimsemedikleri ortadadır. bununla da kalmayıp, İslamiyeti seçtikten sonra, tahtın: korumak, canını kurtarmak, yeniden güç ve itibar sahibi olmak maksadıyla veya gittikleri coğrafyadan geri dönmeyip din değiştirip Hristiyanlığa girmiş olanlar da vardır. ancak bu değişimleri ve haberleşmelerin belgeleri ne hikmetse bazıları tarafından saklanmaktadır (Ligeti, 1986, 101-103).
Dillerinde rastlanan Arapça; Allah, Cennet, cehennem, peygamber gibi dini terimleri de dikkate alarak Urumları beş şekilde izah edebiliriz.
Bunlar önceden İslamiyeti kabul etmiş ve daha sonra çeşitli nedenlerle din değiştirmiş Türklerdir.
Türkçenin etkisinde kaldıkları için ana dillerini unutmuş, dini terimleri de Müslüman Türklerden öğrenmiş Türk olmayan topluluklardır.
Daha önce Hristiyanlığı benimsemiş, Müslüman Türklerle birlikte yaşamaya başladıklarında da kendilerinden olmayan misyonerlerin terimlerini terk edip ırkdaşlarının terimlerini kullanan Türk topluluklardır.
Kıpçakların, Anadolu Selçukluları ile bağlanan kollarıdır.
MS II-V. asırlar arasında ve daha sonra XIV. asırlara varıncaya kadar Süryani ve Yakubi misyonerlerden Hristiyanlığı öğrenen Türklerin bakiyeleridir.