We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
2009 yılında, dünyanın çeşitli ülkelerindeki geri dönüşüm ve atık yönetimi çabaları hakkında "Trash Planet" adlı bir dizi makale yazdık. Bu ülkelerin bugün ne durumda olduklarını merak ettik, bu yüzden gittik ve israfla mücadele eden bir ülke olan Hindistan'a ikinci kez baktık.
Sekiz yıl önce, Hindistan’ın atık yönetimi ve geri dönüşüm programlarının durumu, orijinal makalemizdeki bu açılış açıklamasında iyi bir şekilde özetlenmişti:
Atık yönetimi Hindistan'da büyük bir sorundur. Hızlı nüfus artışı, şehir yönetimlerinin örgütsüzlüğü, kamu bilinci eksikliği ve programlar için sınırlı finansman ile karşı karşıya kalan şehirler, ülkenin giderek artan çöp miktarını sorumlu bir şekilde yönetmenin bir yolunu bulmak için yıllardır mücadele ediyor. "
Ne yazık ki, bu açıklama aynı zamanda Hindistan'ın mevcut atık yönetimi durumunu da özetlemektedir. Ama o kadar da kötü değil. Son sekiz yılda gerçekleşen iyileştirmelere dalmadan önce, Hindistan'ın atık yönetimi programlarını nasıl oluşturduğuna bir göz atalım.
Belediye Katı Atık Kuralları 2000
1990'larda Hindistan'ın nüfusu arttıkça, ülke çapında atık yönetimi kurallarının eksikliği, hemen hemen her şehri çevreleyen taşkın çöplüklerden belli oldu.
1996 yılında, Hindistan hükümeti, eyalet hükümetleri ve belediye yetkilileri aleyhine, atık yönetimi görevlerini kabul edilebilir bir şekilde yerine getirmediklerini iddia ederek Yüksek Mahkeme'de bir kamu yararı davası açıldı.
Bu mevzuat, Hindistan hükümetini atık yönetimini yöneten ülke çapında kurallar koymaya sevk etti. Bu kurallar, belediyelere şehirlerinin atıklarını yönetmek için belirli şartlar verdi. Bu mevzuatın birincil parçası, her belediyenin kendi şehirlerinde atık yönetimini iyileştirmek için atması gereken dört adımdı. Bu dört adım:
- Atık işleme ve bertaraf tesisleri kurun.
- İşleme ve bertaraf performansını altı ayda bir izleyin.
- Mevcut katı atık sahalarını iyileştirin.
- Gelecekte kullanım için düzenli depolama sahalarını belirleyin ve sahaları hazır hale getirin.
Bu mevzuat şehirlerin atıklarını uygun şekilde bertaraf etmeleri için ayırmalarını ve ayrıca atık yönetimi iyileştirmeleri hakkında eyaletlerine rapor göndermelerini gerektiriyordu.
Bu mevzuatı okurken, millet doğru yoldaymış gibi görünüyor. Ne yazık ki, bunun üzerinden 17 yıl geçtikten sonra, ülke genelinde asgari ilerleme kaydedildi.
Etkili Atık Yönetim Programı Nedir?
Hindistan’ın atıkla mücadelesini daha iyi anlamak için, hangi bileşenlerin etkili bir atık yönetimi programı oluşturduğuna bir göz atalım:
- Toplamak: hem bir ev veya işyerinde atıkların toplanması hem de daha merkezi bir yerde toplanması
- Ayrışma: atıkları bertaraf için malzemeye göre ayırmak
- Ulaşım: atıkları toplama noktalarından arıtma ve sonra bertaraf etme
- Tedavi: atığın çevreye zarar vermeden bertaraf edilebilmesi için işlenmesi
- Bertaraf: geri dönüşüm, çöplükler, atıktan enerji üretim tesisleri vb.
Etkili bir atık yönetimi programı tüm bu bileşenlere sahip olmalıdır. Herhangi biri eksikse veya atık hacmini kaldıramıyorsa, tüm sistem parçalanacaktır. Hindistan’ın atık yönetimi ve geri dönüşüm programlarına bakarken, nerede iyileştirildiklerini ve nerede daha fazla iş yapılması gerektiğini anlamak için bu adımların her birini inceleyeceğiz.
Bugün Hindistan'da Atık Yönetimi
1.2 milyardan fazla insanıyla Hindistan, dünyanın en kalabalık ikinci ülkesidir. Bu nedenle, burada üretilen atık hacmi hayret verici. Bazıları, Hindistan şehirlerinin ürettiği atık miktarının yılda yüzde 5 oranında artacağını tahmin ediyor. Yüzde 5'lik büyümenin başını döndürdüğü Hindistan'ın atık yönetimi programlarına hakim olması önemli.
Hindistan’ın atık yönetimi programlarının önündeki bir diğer büyük zorluk da mega kentlerin büyümesidir. Bunlar 7,7 milyondan fazla nüfusu olan Haydarabad ve 14 milyondan fazla nüfusu olan Kalküta gibi şehirler. Bu devasa şehirler çok büyük miktarlarda atık üretir ve bunların tamamı belediye tarafından yönetilmelidir.
Hindistan, her biri birçok şehirden oluşan birkaç eyalete ayrılmıştır. Her şehir, sakinlerine atık yönetimi hizmetleri sağlamalıdır. Devletin sağladığı az miktarda yardım var, ancak çoğunlukla belediyeler kendi başlarına. Belediyelerin sunması gereken hizmetler şunları içerir:
- Kaynakta atık ayrıştırma ve depolama
- Birincil koleksiyon
- Sokak süpürme
- İkincil atık depolama
- Atıkların taşınması
- Katı atık için arıtma ve geri dönüşüm seçenekleri
- Nihai bertaraf
Atık Toplama ve Ayrıştırma
Hindistan'da, atık toplama ve ayrıştırma genellikle aynı adımda bulunur. Sokak süpürme, Hindistan'daki birçok şehirde atıkların toplanma sürecidir. Sokak süpürücüler şehir tarafından istihdam edilmektedir ve kendi alanlarındaki tüm atıkları süpürüp sonra toplayacakları belirli bir alan tahsis edilmiştir. Bu atık daha sonra kamyonlar tarafından alınır - ancak daha sonra bunun üzerine. Sokak süpürücüler genellikle kendileri atık ayırma işlemi yapmazlar; bunun yerine, onların tek işi, toplama için yola çıkan tüm atıkları toplamaktır.
Atık ayrıştırmanın büyük bir yüzdesi, atık toplayıcılar tarafından yapılır. Bunlar genellikle şehir sakinlerinin en fakirleri arasındadır. Şehrin çöplerini karıştırırlar ve parasal değeri olan tüm atılmış atıkları toplarlar. Bu genellikle plastik ve metal gibi geri dönüştürülebilir malzemelerdir, ancak aynı zamanda kompostlama için kullanılan organik atık da olabilir. Bu insanlar bunu kendi başlarına yapabilir ve sonra bir geri dönüştürücüye satabilir veya ayırma işlemi için bir şirket tarafından istihdam edilebilirler. Çoğu için, bu onların tek gelir kaynağıdır. Ne yazık ki Hindistan, geri dönüştürülebilir malzemeleri atık akışından çıkarmak için üzerine düşen görevi yapan bu gruba biraz bağımlı hale geldi.
Altı Hint şehrinde atık toplayıcılarla ilgili bir çalışmada, tüm atıkların yaklaşık yüzde 20'sini geri kazandıkları keşfedildi. Bu altı şehirde yaklaşık 80.000 kişinin yaklaşık 3 milyon ton geri dönüşümden sorumlu olduğu tahmin ediliyordu.
Kitaplarında Arka Bahçemde Değil: Hindistan Şehirlerinde Katı Atık Yönetimi, yazarlar Sunita Narain ve Swati Singh Sambyal, toplama, ayırma ve taşıma adımlarının Hindistan sokaklarından ziyade konutlarda yapılması gerektiğini yazıyor. Kızılderililerin, sokak süpürücülerine ve çöp toplayıcılarına güvenmek yerine, ürettikleri atıklar ve uygun şekilde bertaraf edilmesi için daha fazla sorumluluk almaları gerekiyor.
Atık Taşıma
Çoğu Hindistan belediyesinde, biyolojik olarak parçalanabilen ve inert atıklar için çöp kutuları sağlanmıştır. Bu çöp bidonlarından çıkan atıklar kamyonlara yüklenerek arıtma ve bertaraf için şehir dışına çıkarılıyor. Çoğu durumda, bunlar üstü açık kamyonlardır ve nakliye sırasında atıkların kamyonun arkasından dışarı atılmasına izin verir. Hindistan, atıkların toplama noktalarından uygun arıtma ve bertaraf yerlerine daha iyi taşınması için gelişmiş altyapıya hala büyük bir ihtiyaç duymaktadır.
Atık Arıtma ve Bertaraf
Etkili bir atık yönetimi programında, bertaraf aşamasına ulaşan tüm atıklar arıtılmalı ve ya yakma ya da çöp sahasına gönderilmelidir. Hindistan'da, atığın yüzde 90'ından fazlasının tatmin edici olmayan bir şekilde atıldığı tahmin ediliyor. Atık bertarafı 2009'dan bu yana biraz iyileşmiş olsa da, bu hala önemli bir sorundur. Pek çok şehirde, doğrudan şehre karşı yedeklenmiş çöplükler var ve pek çok durumda, insanlar aslında bu çöplük alanlarında yaşıyor.
Bu çöplüklerin çoğu inşa edildiğinde, bu bir sorun olmayacak kadar şehirden yeterince uzaktaydılar. Ancak son on yılda, şehirlerde daha fazla teknoloji işi ortaya çıktı ve daha fazla insanın taşınmasına neden oldu. Yeni binaların yükselmesiyle birlikte, şehir ile çöp sahası arasındaki tampon bölge ortadan kalktı. Bu durum, belediyeleri şehrin hemen yanında taşan bir çöp sahasına sahip olma konusunda zor durumda bırakıyor.
2016 yılında, Mumbai'nin yanındaki Deonar atık sahası alev aldı ve nihayet söndürülmeden önce 10 gün boyunca yandı. Ortaya çıkan duman, şehrin 70 okulu kapatmasına neden oldu. Deonar çöplüğü, Mumbai'ye hizmet veren üçten biridir ve toplam 325 dönümlük bir alanı kaplamaktadır. Bunun gibi çöplükler Hindistan geneline yayılmıştır ve tıpkı Deonar çöp sahasının yaptığı gibi genellikle ateş yakmaya yatkındır.
Geri Dönüşüm Nedir?
Geri dönüşüme gelince, aslında bazı iyi haberler var. Kısmen atık toplayıcılar sayesinde, Hindistan dünyadaki en yüksek PET geri dönüşüm oranlarından birine sahiptir. Bir rapora göre Hindistan, ülkede üretilen tüm PET'lerin yüzde 90'ından fazlasını geri dönüştürüyor veya yeniden kullanıyor. Aslında, Hindistan'daki atık toplayıcılar, çöpleri ayıklayan ve geri dönüştürülebilir malzemeleri dışarı çıkaranların geri dönüşümün arkasındaki en büyük itici güçtür. Bu şimdilik işe yarasa da, bir ulusun en fakirini geçimini sağlamak için çöpleri incelemeye zorlamayan daha iyi çözümlerin olduğu konusunda hepimiz hemfikir olabiliriz.
Son yıllarda Hindistan, elektronik geri dönüşümünü iyileştirme konusunda da büyük adımlar attı. Yeni mevzuat elektroniklerin geri dönüşümünü gerektiriyor ki bu ileriye doğru atılmış harika bir adım. Bununla birlikte, bu kanunlarda iyileştirme için hala yer vardır. Şu andaki teşvik, artık insanların cihazı kendi başlarına sökmelerine, değerli bileşenleri kaldırmalarına ve sonra kalanları çöp sahasına atmalarına yol açıyor. Dolayısıyla, örneğin dizüstü bilgisayarınızda, bir kişi onu ana kartından ve diğer birkaç dahili bileşenden çıkarabilir ve ardından çerçeveyi, klavyeyi ve bazı dahili bileşenleri çöp kutusuna atabilir.
Elektronik cihazların geri dönüşümünün tam olarak böyle olmasını istemiyoruz. Cihazın tamamının geri dönüştürüldüğünü görmeyi tercih ederiz. Umarım önümüzdeki yıllarda Hindistan, insanları elektronik cihazlarını düzgün ve tamamen geri dönüştürmeye teşvik etmek için yasada gerekli ayarlamaları yapacaktır.
İlerlemek
Hindistan karşılaştıkları atık yönetimi ve geri dönüşüm zorluklarını çözmeye çalıştıkça, iyimser olmak için pek çok neden var. İyileştirmeler yapılıyor ve Hindistan'daki bazı şehirler sürdürülebilir atık yönetimi programları oluşturmaya başlıyor.
Yaklaşık 70 atık toplayıcı, Bhopura'daki bir atık geri dönüşüm ünitesinde temiz, hijyenik koşullarda çalışıyor. Tesislerinin aldığı atığın yalnızca yüzde 10 ila 15'i çöp sahalarına gönderiliyor. Geri kalanı geri dönüşüme veya kompostlamaya gönderilir. Bhopura'daki bunun gibi tesisler, düzenli depolama alanlarına gönderilen atık miktarını azaltmada etkili bir iş çıkarıyor. Hindistan genelinde giderek daha fazla şehir, bunun gibi uygun atık ayırma ve arıtma tesislerini benimsedikçe, atık depolama alanlarına olan ihtiyaç azalacak ve Hindistan bu krizden çıkış yolunu bulacaktır.
Geri dönüşüm ve yeniden kullanım yoluyla atıklarından daha fazla değer elde etmeyi öğrenen Hindistan, doğrudan çöp sahasına giden çöp miktarını azaltacaktır. Umuyoruz ki önümüzdeki sekiz yıl içinde Hindistan'ın atık yönetimi ve geri dönüşümde daha da büyük adımlar attığını göreceğiz.
Özellik resmi Dipak Shelare / Shutterstock.com'un izniyle kullanılmıştır