Afrika kökenli Amerikalılar - African Americans
|Toplam nüfus|


45.109.521 (2018) |
40.916.113 (2018) (bir ırk)
Toplam ABD nüfusunun% 12.7'si (2018)
39.715.917 Hispanik olmayan
toplam ABD nüfusunun% 12,3'ü (2018)
|Önemli nüfusa sahip bölgeler|
|Amerika Birleşik Devletleri genelinde, özellikle Güney ve kentsel alanlarda|
|Diller|
|İngilizce ( Amerikan İngilizcesi lehçeleri , Afrika-Amerikan İngilizcesi ) |
Louisiana
Kreyolu Fransız Gullah Kreyolu İngiliz
Afrika dilleri
|Din|
|Ağırlıklı olarak Protestan (% 71)|
|İlgili etnik gruplar|
|Bir kısmı bir dizi üzerinde|
|Afrika kökenli Amerikalılar|
Güney Amerikalılar (aynı zamanda şu şekilde de ifade siyah Amerikalılar veya Afrika kökenli Amerikalılar ) bir olan etnik grup ve Amerikalı herhangi tamamen veya kısmen soy ile siyah arasında ırklar Afrika . Afrikalı Amerikalı terimi genellikle Amerika Birleşik Devletleri'nden köleleştirilmiş siyahların soyundan gelenleri ifade ederken, bazı yeni siyah göçmenler veya onların çocukları da Afrikalı-Amerikalı olarak tanımlanabilir veya kendilerini farklı şekilde tanımlayabilir.
Afrikalı Amerikalılar, Beyaz Amerikalılar ve Hispanik ve Latin Amerikalılardan sonra ABD'de üçüncü en büyük etnik grubu ve ikinci en büyük ırk grubunu oluşturmaktadır . Çoğu Afrikalı Amerikalı, şimdiki Birleşik Devletler sınırları içinde köleleştirilmiş halkların torunlarıdır. Ortalama olarak, Afrikalı Amerikalılar Batı / Orta Afrika ve Avrupa kökenlidir ve bazılarının da Kızılderili soyları vardır. ABD Nüfus Sayım Bürosu verilerine göre, Afrikalı göçmenler genellikle kendilerini Afrikalı Amerikalı olarak tanımlamazlar. Afrikalı göçmenlerin ezici çoğunluğu, kendi etnik kökenleriyle özdeşleşiyor (≈% 95). Bazı Karayipler , Orta Amerika ve Güney Amerika ülkelerinden gelen göçmenler ve onların soyundan gelenler de terimle kendilerini özdeşleştirebilir veya tanımlamayabilir.
16. yüzyıldaki Afrika-Amerikan tarihi , Latin Amerika ve Karayipler'e zorla köle olarak götürülen Batı Afrika'dan halkları ve 17. yüzyılda Karayipler'den ve daha sonra Afrika'dan Doğu Kuzey Amerika'daki İngiliz kolonilerine alınan köleleri içeriyordu . Birkaçı, azat etme, ortadan kaldırma ve bazen kaçma yoluyla özgürlüğe kavuşmayı başardı ve özellikle Amerikan Devrimi sırasında topluluklar buldu. Amerika Birleşik Devletleri'nin kuruluşundan sonra, siyahların çoğu köleleştirilmeye devam etti , Güney Amerika Birleşik Devletleri'nde yoğunlaştı ve dört milyon köleleştirildi, yalnızca 1865'te İç Savaş sırasında ve sonunda kurtarıldı . Beyaz üstünlüğü nosyonları nedeniyle , çoğu siyah ikinci sınıf vatandaşlar . 1790 tarihli Vatandaşlığa Geçiş Yasası, ABD vatandaşlığını yalnızca beyazlarla sınırlandırdı ve yalnızca mülk sahibi beyaz erkekler oy kullanabilir. Yeniden yapılanma , siyah topluluğun daha da gelişmesi , Amerika Birleşik Devletleri'nin büyük askeri çatışmalarına katılım, Güney'den önemli ölçüde göç , yasal ırk ayrımcılığının ortadan kaldırılması ve siyasi ve sosyal özgürlük arayan sivil haklar hareketinde bu koşullar değişti . 2008'de Barack Obama , Amerika Birleşik Devletleri Başkanı seçilen ilk Afrikalı Amerikalı oldu.
Tarih
Sömürge dönemi
Transatlantik köle ticaretinde köleleştirilen ve nakledilenlerin büyük çoğunluğu, diğer Batı Afrikalılar tarafından veya yarı Avrupalı "tüccar prensler" tarafından Batı Avrupalı köle tüccarlarına satılan Orta ve Batı Afrika'dan insanlardı. numara kıyı baskınlarında köle tüccarları tarafından doğrudan ele geçirildi ve onları Amerika'ya getirdi.
İlk Afrikalı köleler aracılığıyla geldi Santo Domingo için San Miguel de Gualdape (büyük olasılıkla bulunan kolonide Winyah Bay günümüz alanında South Carolina İspanyol kaşif tarafından kurulan,) Lucas Vázquez de Ayllon 1526. yılında talihsiz koloni neredeyse oldu Kölelerin isyan ettiği ve yerel Amerikan Yerlileri arasına sığınmak için koloniden kaçtığı liderlik kavgası derhal kesintiye uğradı . De Ayllón ve kolonistlerin çoğu kısa bir süre sonra bir salgından öldü ve koloni terk edildi. Kaçamayan yerleşimciler ve köleler , geldikleri Haiti'ye geri döndüler .
Luisa de Abrego, ücretsiz siyah iç kul arasındaki evlilik Seville ve Miguel Rodriguez, beyaz Segovian içinde 1565 yılında conquistador Augustine (İspanyolca Florida), bugün Birleşik Devletler adıyla bilinen ilk ve kaydedilen Hıristiyan evlilik yerde olduğunu .
Britanya Kuzey Amerika'sında kaydedilen ilk Afrikalılar (gelecekteki Birleşik Devletler'in çoğu dahil) Ağustos 1619'da Cape Comfort üzerinden Jamestown , Virginia'ya sözleşmeli hizmetkarlar olarak gelen "20 ve garip zenci" idi . İngiliz yerleşimciler zor koşullardan öldükçe, giderek daha fazla Afrikalı işçi olarak çalışmaya getirildi.
Sözleşmeli bir hizmetçi (beyaz veya siyah olabilir) birkaç yıl (genellikle dört ila yedi) ücretsiz çalışabilirdi. Erken Virginia ve Maryland'de sözleşmeli hizmetçilerin statüsü köleliğe benziyordu. Hizmetliler satın alınabilir, satılabilir veya kiralanabilir ve itaatsizlik veya kaçma nedeniyle fiziksel olarak dövülebilirler. Kölelerin aksine, hizmet süreleri dolduktan veya satın alındıktan sonra serbest bırakıldılar, çocukları statülerini miras almadılar ve sözleşmeden serbest bırakıldıklarında "bir yıllık mısır, çift giysi, gerekli aletler" ve küçük bir miktar aldılar. nakit ödeme "özgürlük aidatı" olarak adlandırılır.
Afrikalılar, özgürlüklerini satın almak için yasal olarak mahsul ve sığır yetiştirebilirlerdi. Aileleri, evli diğer Afrikalılar kaldırdı ve bazen evlilikler Yerli Amerikalılar veya İngiliz yerleşimciler .
1640'larda ve 1650'lerde, birkaç Afrikalı ailenin Jamestown çevresinde çiftlikleri vardı ve bazıları kolonyal standartlara göre zenginleşti ve kendi sözleşmeli hizmetkarlarını satın aldı. 1640 yılında, Virginia Genel Mahkemesi , bir Zenci olan John Punch'ı efendisi Hugh Gwyn altında kaçtığı için ömür boyu esarete mahkum ettiklerinde ömür boyu köleliğin ilk belgelerini kaydetti.
In İspanyolca Florida Pensacola, Creek veya bazı İspanyol evli ya vardı sendikalar Afrikalı kadınlar, köle ve özgür hem ve onların soyundan karışık ırktan nüfus oluşturdu melezlerden ve melezlerin . İspanyollar, güney İngiliz kolonilerinden köleleri Florida'ya sığınak olarak gelmeye teşvik etti ve Katolikliğe geçiş karşılığında özgürlük vaat etti . İspanya Kralı II. Charles , İspanyol Florida'ya kaçan ve din değiştirmeyi ve vaftizi kabul eden tüm köleleri serbest bırakan bir kraliyet bildirisi yayınladı. Çoğu St. Augustine civarındaki bölgeye gitti , ancak kaçan köleler de Pensacola'ya ulaştı. Aziz Augustine, 1683 gibi erken bir tarihte İspanya'yı savunan tamamen siyah bir milis birliği toplamıştı.
Popüler ırk temelli köle sistemi anlayışı, 18. yüzyıla kadar tam olarak gelişmedi. Hollanda Batı Hindistan Şirketi içine on bir siyah köle ithalatı ile 1625 yılında köleliği tanıtıldı New Amsterdam (günümüz New York). Ancak koloninin tüm köleleri, İngilizlere teslim olmasının ardından serbest bırakıldı.
Massachusetts , 1641'de köleliği yasal olarak tanıyan ilk İngiliz kolonisiydi. 1662'de Virginia, köleleştirilmiş kadınların çocuklarının (Afrika kökenli ve dolayısıyla yabancılar) babanın statüsünden ziyade anne statüsünü aldığına dair bir yasa çıkardı. İngiliz ortak hukuku altında. Bu ilkeye partus sequitur ventrum adı verildi .
1699 tarihli bir kanunla koloni, tüm özgür siyahların sınır dışı edilmesini emretti ve kolonide kalan tüm Afrika kökenli insanları köle olarak tanımladı. 1670'de, sömürge meclisi, özgür ve vaftiz edilmiş zencilerin (ve Kızılderililerin) Hıristiyanları (bu eylemde İngiliz veya Avrupalı beyazlar anlamına geliyor) satın almasını yasaklayan, ancak "kendi milletlerinden" insanları satın almalarına izin veren bir yasa çıkardı.
In Spanish Louisiana Afrikalı köle ticaretinin kaldırılmasından doğru hiçbir hareket yoktur rağmen oldu, İspanyolca kural olarak adlandırılan yeni bir yasa coartación köle özgürlüğünü satın almaya izin ve başkalarının bu. Bazılarının özgürlüklerini satın alacak parası olmasa da, hükümetin köleliğe karşı önlemlerinin yüksek sayıda özgür siyahlara izin vermesi. Bu, İspanyol Louisiana'yı da dolduran Fransız Kreolleri ile İspanyollara sorunlar getirdi, Fransız creoles, bu ölçüyü sistemin en kötü unsurlarından biri olarak gösterdiler. Buna rağmen, yıllar geçtikçe daha fazla sayıda köle vardı ve tüm İspanyol Louisiana nüfusu da arttı.
En eski Afro-Amerikan cemaatleri ve kiliseleri 1800'den önce Büyük Uyanış'ı takiben hem kuzey hem de güney şehirlerde düzenlendi . 1775'e gelindiğinde, Afrikalılar Amerikan kolonilerindeki nüfusun% 20'sini oluşturuyordu ve bu da onları İngilizlerden sonra en büyük ikinci etnik grup yapıyordu.
Amerikan Devriminden İç Savaşa
1770'lerde hem köleleştirilmiş hem de özgür olan Afrikalılar, Amerikan Devrimi'nde İngilizleri yenerek asi İngiliz sömürgecilerinin Amerikan bağımsızlığını güvence altına almalarına yardımcı oldu . Afrikalılar ve İngilizler yan yana savaştı ve tamamen entegre oldular. Siyahlar Amerikan Devrimi'nde her iki tarafta da rol oynadı. Patriot davasındaki aktivistler arasında James Armistead , Prince Whipple ve Oliver Cromwell vardı .
In İspanyolca Louisiana , Vali Bernardo de Gálvez savunmak için iki milis şirketleri içine İspanyolca serbest siyah adamı düzenledi New Orleans Amerikan Devrimi sırasında. İspanya'nın Baton Rouge'u İngilizlerden aldığı 1779 savaşında savaştılar . Gálvez ayrıca İngiliz karakollar karşı kampanyalarda buyurduğu Mobile , Alabama ve Pensacola , Florida, o ciddi bir düşük fiyat sabitlemek için yaralı ve vaat edilen ücretsiz kimseye vaadinde tarafından milis için köle işe coartación (özgürlüklerini satın almak ve o Diğerlerinin) daha az yara alanlar için. 1790'larda, Carondelet baronu Vali Francisco Luis Héctor yerel tahkimatları güçlendirdi ve milisler için daha da fazla özgür zenci işe aldı. Carondelet, hizmet veren özgür zencilerin sayısını ikiye katlayarak iki milis grubu daha yarattı - biri siyah üyelerden, diğeri pardodan (karışık ırk). Milislerde hizmet etmek, özgür siyahları beyazlarla eşitliğe bir adım daha yaklaştırdı, örneğin onlara silah taşıma ve kazanç güçlerini artırma hakkı verdi. Ancak gerçekte bu ayrıcalıklar özgür siyahları köleleştirilmiş siyahlardan uzaklaştırdı ve onları beyazlarla özdeşleşmeye teşvik etti.
ABD Anayasasında kölelik , yaygın olarak 3/5 uzlaşması olarak bilinen Madde I, Bölüm 2, Madde 3 gibi hükümler aracılığıyla zımnen kabul edilmişti . O zamanlar neredeyse tamamen Afrikalı Amerikalılar anlamına gelen kölelik, Amerika Birleşik Devletleri'nin savaş öncesi en önemli siyasi sorunuydu ve birbiri ardına krize yol açıyordu . Bunlar arasında Missouri Uzlaşması , 1850 Uzlaşması , Kaçak Köle Yasası ve Dred Scott kararı vardı .
İç Savaş'tan önce , ABD Anayasası tarafından korunan bir uygulama olan sekiz başkanın köleleri vardı. 1860'a gelindiğinde, Atlantik köle ticareti nedeniyle ABD'de 3.5 ila 4.4 milyon köleleştirilmiş siyah vardı ve 488.000-500.000 Afrikalı Amerikalı ülke genelinde özgür (yasal sınırlarla) yaşıyordu. Henry Clay'e göre beyazların "yenilmez önyargısına" ek olarak kendilerine uygulanan yasal sınırlarla , köleleştirilmemiş bazı siyahlar Afrika'da Liberya'ya gitmek üzere ABD'yi terk etti . Liberya , 1821'de, ACS'nin kölelik karşıtı üyelerinin siyahların Afrika'da özgürlük ve eşitlik için daha fazla şansla karşılaşacaklarına inandıkları Amerikan Kolonizasyon Derneği'nin (ACS) bir çözümü olarak başladı .
Köleler sadece büyük bir yatırım oluşturmadılar, Amerika'nın en değerli ürününü ürettiler ve ihraç ettiler: pamuğu . Sadece ABD Kongre Binası'nın inşasına yardım etmekle kalmadılar, Beyaz Saray'ı ve Columbia Bölgesi'nin diğer binalarını inşa ettiler . ( Washington bir köle ticaret merkeziydi.) Köle sahibi devletlerde de benzer bina projeleri vardı.
1863'te Amerikan İç Savaşı sırasında Başkan Abraham Lincoln Kurtuluş Bildirisini imzaladı . Bildiri, Konfederasyon kontrolündeki topraklardaki tüm kölelerin özgür olduğunu ilan etti. İlerleyen Birlik birlikleri, 1865'te Teksas'ın özgürleştirilecek son eyalet olduğu bildiriyi yürürlüğe koydu.
Birliğin kontrolündeki Konfederasyon topraklarındaki kölelik, en azından kağıt üzerinde, 1865'te On Üçüncü Değişiklik'in kabulüne kadar devam etti. İç Savaş'tan önce, yalnızca beyaz mülk sahipleri oy kullanabilirdi ve 1790 Vatandaşlık Yasası, ABD vatandaşlığını yalnızca beyazlarla sınırlandırdı. . 14 Değişiklik (1868) Afrikalı-Amerikalılar vatandaşlığı verdi ve 15 Değişiklik (1870) Afrikalı-Amerikalı oy hakkı (sadece anda ABD'de oy verebilecek erkekler) erkekler verdi.
Yeniden Yapılanma Dönemi ve Jim Crow
Afrikalı Amerikalılar, beyazların denetiminden veya gözetiminden uzak bir yere sahip olmak için, okullar ve toplum / sivil derneklerin yanı sıra kendileri için hızla cemaatler kurdu. Savaş sonrası Yeniden Yapılanma dönemi, başlangıçta Afrikalı Amerikalılar için bir ilerleme dönemi iken, bu dönem 1876'da sona erdi. 1890'ların sonlarında, Güney eyaletleri, ırk ayrımcılığını ve haklarından mahrum bırakmayı uygulamak için Jim Crow yasalarını yürürlüğe koydu . Kölelikle başlayan ayrımcılık, siyahlara yasal olarak yürüyebilecekleri, konuşabilecekleri, içebilecekleri, dinlenebilecekleri veya yemek yiyebilecekleri yerleri gösteren işaretlerle Jim Crow yasalarıyla devam etti. Irksal olarak karışık olan yerler için, beyaz olmayanlar tüm beyaz müşterilerle ilgilenilene kadar beklemek zorunda kaldı. Çoğu Afrikalı Amerikalı, ırkçı nedenli şiddetten kaçınmak için Jim Crow yasalarına uyuyor . Özsaygı ve haysiyetini korumak için, Anthony Overton ve Mary McLeod Bethune gibi Afrikalı Amerikalılar kendi okullarını , kiliselerini , bankalarını, sosyal kulüplerini ve diğer işletmelerini kurmaya devam ettiler .
19. yüzyılın son on yılında, Afrika kökenli Amerikalıları hedef alan ırksal ayrımcı yasalar ve ırkçı şiddet ABD'de mantar gibi çoğalmaya başladı, bu dönem genellikle " Amerikan ırk ilişkilerinin en düşük noktası " olarak anıldı . Bu ayrımcı eylemler arasında - Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi'nin 1896'daki Plessy v. Ferguson davasında verdiği kararla onaylanan - güney eyaletleri tarafından ve yerel yönetim düzeyinde ülke çapında yasal olarak zorunlu kılınan ırk ayrımcılığı , güney eyaletlerinde seçmenlerin bastırılması veya haklarından mahrum bırakılma, ülke çapında ekonomik fırsat veya kaynaklar ve hükümet yetkilileri tarafından engellenmeden veya teşvik edilmeden Afrikalı Amerikalıları hedef alan özel şiddet eylemleri ve kitlesel ırksal şiddet.
Büyük göç ve sivil haklar hareketi
Güneydeki Afrikalı Amerikalıların çaresiz koşulları , 20. yüzyılın ilk yarısında Kuzey ve Batı Amerika Birleşik Devletleri'nde büyüyen bir Afrikalı-Amerikalı topluluğuna yol açan Büyük Göç'ü ateşledi . Siyahların hızla akını, Kuzey ve Batı şehirlerindeki ırksal dengeyi bozarak iki bölgedeki hem siyahlar hem de beyazlar arasındaki düşmanlığı artırdı. Kırmızı Yaz 1919 gibi üçten fazla düzine kentinde yapıldı yarış ayaklanmalar sonucunda ABD genelinde yüzlerce ölüm ve daha yüksek kayıplar tarafından kutlandı 1919 Şikago yarış isyan ve 1919 Omaha yarış isyan . Genel olarak, Kuzey ve Batı şehirlerindeki siyahlar hayatın birçok alanında sistematik ayrımcılık yaşadılar . İstihdam içinde, siyahlar için ekonomik fırsatlar en düşük statüye yönlendirildi ve potansiyel hareketlilikte kısıtlayıcıydı. Konut piyasasının içinde, daha güçlü ayrımcı tedbirler "hedefli şiddet, kısıtlayıcı sözleşmelerin, bir karışımı sonuçlanan akını için korelasyon kullanılmıştır Kırmızı çizgi ve ırk direksiyon". Pek çok beyaz, Afrikalı Amerikalılara karşı şiddet, gözdağı veya yasal taktiklerle kendi alanlarını savunurken, diğer birçok beyaz , beyaz uçuş olarak bilinen bir süreç olan daha ırksal olarak homojen banliyö veya şehir dışı bölgelere göç etti .
Ayrımcılığa rağmen, Güney'deki umutsuzluğu terk etmek için kart çekmek, Kuzey şehirlerindeki Afro-Amerikan kurum ve topluluklarının büyümesiydi. Kurumlar arasında siyah odaklı organizasyonlar (örn. Urban League , NAACP ), kiliseler, işletmeler ve gazetelerin yanı sıra Afro-Amerikan entelektüel kültürü, müziği ve popüler kültüründeki gelişimdeki başarılar (örn. Harlem Renaissance , Chicago Black Renaissance ) vardı. Pamuk Kulübü Harlem'de (örneğin zencilerle, yalnız beyazların kurulmasıdır Duke Ellington gerçekleştirmesine izin), ancak beyaz bir kitleye. Siyah Amerikalılar, Jim Crow'un zorunlu engelleri olmaksızın Kuzey şehirlerinde siyasi güç için yeni bir zemin buldular .
1950'lerde sivil haklar hareketi ivme kazanıyordu. Adaletsizliğe halkın öfkesini ateşleyen 1955 linçi 14 yaşındaki Şikago'lu Emmett Till'e aitti . Yazı Money, Mississippi'deki akrabalarıyla geçiren Till, beyaz bir kadına kurt ıslığı çaldıkları iddiasıyla öldürüldü . Kötü bir şekilde dövülene kadar gözlerinden biri oyulmuş ve başından vurulmuştu. Annesinin açık tabutlu bir cenaze töreni yapma kararına içgüdüsel tepki, ABD'deki siyah toplumu harekete geçirdi Vann R. Newkirk | "Katillerinin yargılanması, beyazların üstünlüğünün zulmünü aydınlatan bir gösteri oldu" diye yazdı . Mississippi eyaleti iki sanığı yargıladı, ancak tamamen beyazlardan oluşan bir jüri tarafından hızlı bir şekilde beraat ettiler . Emmett Till cinayetinden yüz gün sonra Rosa Parks , Alabama'daki otobüste koltuğundan vazgeçmeyi reddetti - hatta Parks, Emmett'in annesi Mamie Till'e "Emmett'in tabuttaki şekli bozulmuş yüzünün fotoğrafı, aklına bunu reddettiğinde geçtiğini söyledi. Montgomery otobüsündeki koltuğunu bırak. "
İşler ve Özgürlük Washington'a Mart ve varlık haline getirdi koşullar başkanlardan üzerinde baskı ile yatırılır John F. Kennedy ve Lyndon B. Johnson . Johnson geçişi plana destek koymak 1964 Sivil Haklar Yasası kamu konaklama, istihdam ve ayrımcılık yasaklanmış sendikalar ve Oy Hakkı Yasası seçmen kaydının korunması yoluyla siyah siyasi katılımını sağlamak devletler üzerinde federal yetkiye genişletilmiş 1965, ve seçimler. 1966'ya gelindiğinde, 1966'dan 1975'e kadar süren Siyah Güç hareketinin ortaya çıkışı , sivil haklar hareketinin amaçlarını ekonomik ve politik kendi kendine yeterliliği ve beyaz otoriteden özgürlüğü içerecek şekilde genişletti.
Savaş sonrası dönemde birçok Afrikalı Amerikalı, diğer Amerikalılara kıyasla ekonomik olarak dezavantajlı olmaya devam etti. Ortalama siyah geliri, 1947'de beyaz işçilerinkinin yüzde 54'ü ve 1962'de yüzde 55 idi. 1959'da, beyazların medyan aile geliri, beyaz olmayan ailelerin 2.900 dolarına kıyasla 5.600 dolardı. 1965'te, tüm siyah ailelerin yüzde 43'ü yoksulluk sınırına düştü ve yılda 3.000 doların altında kazanıyordu. Altmışlar, birçok siyah Amerikalının sosyal ve ekonomik koşullarında iyileşmeler gördü.
1965'ten 1969'a, siyah ailenin geliri beyaz ailenin gelirinin yüzde 54'ünden yüzde 60'ına çıktı. 1968'de, siyah ailelerin yüzde 23'ü, 1960'ta yüzde 41 iken, yılda 3.000 doların altında kazanıyordu. 1965'te, siyahi Amerikalıların yüzde 19'u ulusal medyana eşit gelire sahipti, bu oran 1967'de yüzde 27'ye yükseldi. 1960'ta, siyahlar için medyan eğitim seviyesi 10,8 yıl olmuştu ve altmışların sonlarında bu rakam beyazlar için medyanın gerisinde, 12,2 yıla yükseldi.
Medeni haklar sonrası dönem
Siyasi ve ekonomik olarak, Afrikalı Amerikalılar sivil haklar sonrası dönemde önemli adımlar attılar. Douglas Wilder , 1989'da ABD tarihinde ilk Afrikalı Amerikalı seçilmiş vali oldu. Clarence Thomas , ikinci Afrikalı-Amerikalı Yüksek Mahkeme Yargıcı oldu. 1992 yılında, Carol Moseley-Braun ait Illinois seçilen ilk Afrikalı-Amerikalı kadın oldu ABD Senatosu . Amerika Birleşik Devletleri'nde 2000 yılında 8,936 siyahi memur vardı ve 1970'ten bu yana 7,467 net artış gösterdi. 2001'de 484 siyahi belediye başkanı vardı.
2005 yılında, bir yılda Amerika Birleşik Devletleri'ne göç eden Afrikalıların sayısı, Atlantik Köle Ticareti sırasında istemeden ABD'ye getirilen zirve sayıyı geçti . 4 Kasım 2008'de Demokrat Senatör Barack Obama , Cumhuriyetçi Senatör John McCain'i yenerek cumhurbaşkanı seçilen ilk Afrika kökenli Amerikalı oldu. Afrikalı-Amerikalı seçmenlerin en az yüzde 95'i Obama'ya oy verdi. Ayrıca, genç ve eğitimli beyazlardan, Asyalıların , Hispaniklerin ve Yerli Amerikalıların çoğunluğunun Demokratik seçim sütununda bir dizi yeni eyaleti seçmelerinden ezici bir destek aldı . Obama genel olarak beyaz oyu kaybetti, ancak Jimmy Carter'dan bu yana önceki herhangi bir iktidarsız Demokrat başkan adayından daha büyük bir beyaz oy oranı kazandı . Obama, 6 Kasım 2012'de benzer bir farkla ikinci ve son dönem için yeniden seçildi .
Demografik bilgiler
1790'da ilk ABD Nüfus Sayımı yapıldığında, Afrikalılar (köleler ve özgür insanlar dahil) yaklaşık 760.000 kişiydi - nüfusun yaklaşık% 19.3'ü. 1860'da İç Savaş'ın başlangıcında Afro-Amerikan nüfusu 4,4 milyona yükseldi, ancak yüzde oranı ülkenin genel nüfusunun% 14'üne düştü. Büyük çoğunluğu sadece 488.000 "olarak sayılır sahip kölelerdi özgürler ". 1900'e gelindiğinde siyah nüfus ikiye katlandı ve 8,8 milyona ulaştı.
1910'da Afrikalı Amerikalıların yaklaşık% 90'ı Güney'de yaşıyordu. Çok sayıda kişi, daha iyi iş fırsatları ve yaşam koşulları aramak ve Jim Crow yasalarından ve ırksal şiddetten kaçmak için kuzeye göç etmeye başladı . Büyük Göç , bu adıyla, 1970'lerde 1890'larda yayılmış. 1916'dan 1960'lara kadar 6 milyondan fazla siyahi kuzeye taşındı. Ancak 1970'lerde ve 1980'lerde bu eğilim tersine döndü ve daha fazla Afrikalı Amerikalı güneye, Güneş Kuşağı'ndan ayrılmak yerine güneye doğru ilerledi .
Zaman içinde Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Afrikalı-Amerikalı nüfusun aşağıdaki tablosu, toplam nüfusun bir yüzdesi olarak Afrikalı-Amerikalı nüfusun 1930'a kadar azaldığını ve o zamandan beri artmakta olduğunu göstermektedir.
|Yıl||Numara||toplam


nüfusun yüzdesi
|% Değişim


(10 yıl)
|Köleler||kölelikte%|
|1790||757.208||% 19.3 (en yüksek)||-||697.681||% 92|
|1800||1.002.037||% 18.9||% 32.3||893.602||% 89|
|1810||1.377.808||% 19.0||% 37,5||1.191.362||% 86|
|1820||1.771.656||% 18.4||% 28.6||1.538.022||% 87|
|1830||2.328.642||% 18.1||% 31.4||2.009.043||% 86|
|1840||2.873.648||% 16,8||% 23.4||2.487.355||% 87|
|1850||3.638.808||% 15.7||% 26.6||3.204.287||% 88|
|1860||4.441.830||% 14.1||% 22.1||3.953.731||% 89|
|1870||4.880.009||% 12.7||% 9,9||-||-|
|1880||6.580.793||% 13.1||% 34.9||-||-|
|1890||7.488.788||% 11.9||% 13.8||-||-|
|1900||8.833.994||% 11.6||% 18.0||-||-|
|1910||9.827.763||% 10.7||% 11,2||-||-|
|1920||10,5 milyon||% 9,9||% 6.8||-||-|
|1930||11.9 milyon||% 9.7 (en düşük)||% 13||-||-|
|1940||12.9 milyon||% 9,8||% 8.4||-||-|
|1950||15.0 milyon||% 10.0||% 16||-||-|
|1960||18.9 milyon||% 10.5||% 26||-||-|
|1970||22.6 milyon||% 11.1||% 20||-||-|
|1980||26,5 milyon||% 11.7||% 17||-||-|
|1990||30.0 milyon||% 12.1||% 13||-||-|
|2000||34.6 milyon||% 12.3||% 15||-||-|
|2010||38.9 milyon||% 12.6||% 12||-||-|
1990'a gelindiğinde, Afrikalı-Amerikalı nüfusu yaklaşık 30 milyona ulaştı ve ABD nüfusunun% 12'sini temsil ediyordu, kabaca 1900'dekiyle aynı oran.
Zamanında 2000 Nüfus Sayımı , Afrikalı Amerikalıların% 54.8 yaşayan Güney . O yıl, Afrikalı Amerikalıların% 17,6'sı Kuzeydoğu'da ve% 18,7'si Orta Batı'da yaşarken, yalnızca% 8,9'u batı eyaletlerinde yaşıyordu . Bununla birlikte, batı belirli bölgelerde oldukça büyük bir siyah nüfusa sahiptir. Ülkenin en kalabalık eyaleti olan Kaliforniya, yalnızca New York, Texas, Georgia ve Florida'nın ardından beşinci en büyük Afrikalı-Amerikalı nüfusa sahiptir. 2000 Nüfus Sayımına göre , çoğu Brezilya , Porto Riko , Dominik , Küba , Haiti veya diğer Latin Amerika kökenli olan Afrikalı Amerikalıların yaklaşık% 2,05'i köken olarak Hispanik veya Latin olarak tanımlanmıştır . Afrikalı Amerikalılardan daha büyük, kendilerinin bildirdiği tek ata grubu İrlandalılar ve Almanlardır .
Göre 2010 ABD Nüfus Sayımı , siyah olarak kendini belirlenen kişilerin yaklaşık% 3 başka bir ülkeden göç son ataları vardı. Kendinden bildirilen Karayipler'den olmayan İspanyol siyah göçmenlerin çoğunlukla Jamaika ve Haiti'den, 2,6 milyon ABD nüfusunun% 0.9 temsil etti. Sahra Altı Afrika'dan bildirilen siyahi göçmenler de yaklaşık 2,8 milyon ile% 0,9'u temsil ediyordu. Ek olarak, kendini tanımlayan Siyah İspanyollar , büyük ölçüde Porto Riko ve Dominik topluluklarında bulunan yaklaşık 1,2 milyon kişi ile Birleşik Devletler nüfusunun% 0,4'ünü temsil ediyordu. Brezilya ve Kanada gibi Amerika'daki diğer ülkelerden ve ayrıca birkaç Avrupa ülkesinden gelen kendi bildirimleri ile siyah göçmenler, nüfusun% 0,1'inden azını temsil ediyordu. Karma Irklı İspanyol ve İspanyol olmayan Amerikalılar kısmen siyah olarak tanımlandılar ve nüfusun% 0,9'unu temsil ediyorlardı. Kendini siyahi olarak tanımlayan Amerika Birleşik Devletleri sakinlerinin% 12,6'sının yaklaşık% 10,3'ü, ABD'ye köle olarak getirilen Batı / Orta Afrikalıların doğrudan torunları olan "yerli siyah Amerikalı" veya etnik Afrikalı Amerikalılardı. Bu bireyler, ülkedeki tüm siyahların% 80'inden fazlasını oluşturuyor. Karışık ırk kökenli insanlar dahil edildiğinde, ABD nüfusunun yaklaşık% 13,5'i kendini siyah veya "siyahla karışık" olarak tanımladı. Bununla birlikte, ABD nüfus sayım bürosuna göre, 2000 Sayımından elde edilen kanıtlar, birçok Afrika ve Karayip göçmen etnik grubunun "Siyah, Afrikalı Am. Veya Zenci" olarak tanımlanmadığını gösteriyor. Bunun yerine, kendi etnik gruplarında "Bazı Diğer Irklar" yazılı girişinde yazdılar. Sonuç olarak, nüfus sayımı bürosu 2010 yılında etnik Afrikalı Amerikalılar için yeni, ayrı bir "Afrikalı Amerikalı" etnik grup kategorisi tasarladı.
ABD şehirleri
Büyük Göç olarak bilinen bir hareket olan batıda ve kuzeyde daha iyi fırsatlar ve tedavi arayışıyla güneyi çok sayıda Afrikalı-Amerikalı terk ettikten sonra , şimdi Yeni Büyük Göç denen ters bir eğilim var . Daha önceki Büyük Göç'te olduğu gibi, Yeni Büyük Göç, öncelikle şehirlere ve Atlanta , Charlotte , Houston , Dallas , Raleigh , Tampa , San Antonio , Memphis , Nashville , Jacksonville vb. Gibi büyük kentsel alanlara yöneliktir . Batı ve kuzeyden gelen Afrikalı-Amerikalıların artan bir yüzdesi ekonomik ve kültürel nedenlerle ABD'nin güney bölgesine göç ediyor. New York City, Chicago ve Los Angeles Afrika kökenli Amerikalılarda en yüksek düşüşe sahipken, Atlanta, Dallas ve Houston sırasıyla en yüksek artışa sahip.
100.000 veya daha fazla şehir arasında, Detroit, Michigan ,% 82 ile 2010 yılında herhangi bir ABD şehrinde en yüksek siyahi nüfusa sahipti. Afrika kökenli Amerikalıların çoğunlukta olduğu diğer büyük şehirler arasında Jackson, Mississippi (% 79.4), Miami Gardens, Florida (% 76.3), Baltimore, Maryland (% 63), Birmingham, Alabama (% 62.5), Memphis, Tennessee (% 61), New Orleans, Louisiana (% 60), Montgomery, Alabama (% 56,6), Flint, Michigan (% 56,6), Savannah, Georgia (% 55,0), Augusta, Georgia (% 54,7), Atlanta, Georgia (% 54, bkz. Afrika Atlanta'da Amerikalılar ), Cleveland , Ohio (% 53,3), Newark, New Jersey (% 52,35), Washington, DC (% 50,7), Richmond, Virginia (% 50,6), Mobile, Alabama (% 50,6), Baton Rouge, Louisiana (% 50.4) ve Shreveport, Louisiana (% 50.4).
Ülkenin Afrikalı-Amerikalı çoğunluğa sahip en varlıklı topluluğu, yıllık medyan hane geliri 159.618 $ olan View Park-Windsor Hills, California'da yaşıyor . Diğer büyük ölçüde zengin ağırlıklı Afrikalı-Amerikalı toplulukların dahil Prens George'un County Maryland (yani Mitchellville , Woodmore ve Üst Marlboro ), Dekalb County ve Güney Fulton Gürcistan, Charles İl County Virginia, Baldwin Hills California'daki, Hillcrest ve Uniondale New York'ta ve Texas'taki Cedar Hill , DeSoto ve Missouri City . Queens County, New York , Afrikalı Amerikalıların Beyaz Amerikalılardan daha yüksek bir medyan hane geliri elde ettiği 65.000 veya daha fazla nüfusa sahip tek ilçedir.
Seatack, Virginia şu anda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en eski Afrikalı-Amerikalı topluluktur. Bugün canlı ve aktif bir sivil toplumla hayatta kalıyor.
Eğitim
2012 yılına gelindiğinde, Afrikalı Amerikalılar eğitimde büyük ilerleme kaydetti. Beyaz veya Asyalı Amerikalılara kıyasla genel olarak hala geride kaldılar, ancak yüzde 19'u lisans derecesi ve yüzde 6'sı ileri derece elde ederek diğer etnik azınlıkları geride bıraktılar. 1995 ve 2009 yılları arasında, Afrika kökenli Amerikalılar için birinci sınıf üniversite kayıtları yüzde 73 ve beyazlar için sadece yüzde 15 arttı. Siyah kadınlar üniversiteye diğer tüm ırk ve cinsiyet gruplarından daha fazla kayıtlıdır ve bunların tümü 2011 ABD Nüfus Sayım Bürosu'na göre% 9,7 oranında kayıtlıdır. 1970'lerden önce ABD'de anaokulundan on ikinci sınıfa kadar ağırlıklı olarak siyahi okullar yaygındı. Bununla birlikte, 1972'ye gelindiğinde, ayrıştırma çabaları, Siyah öğrencilerin sadece% 25'inin% 90'dan fazla beyaz olmayan öğrencilerin bulunduğu okullarda olduğu anlamına geliyordu. Bununla birlikte, o zamandan beri, yeniden ayrışmaya yönelik bir eğilim, ülke çapında toplulukları etkiledi: 2011 yılına kadar, 2,9 milyon Afrikalı-Amerikalı öğrenci, daha önce ayrılma emri altında olan okul bölgelerindeki Siyah öğrencilerin% 53'ü dahil olmak üzere, ezici bir çoğunlukla azınlık okullarında bulunuyordu.
Başlangıçta ayrılmış kolejler Afrikalı Amerikalıları kabul etmediğinde kurulmuş olan, tarihsel olarak siyah kolejler ve üniversiteler (HBCU'lar) , bugün tüm ırklardan öğrencileri geliştirmeye ve eğitmeye devam ediyor. HBCU'ların çoğunluğu Amerika Birleşik Devletleri'nin güneydoğusunda kurulmuştur , Alabama herhangi bir eyaletin en fazla HBCU'suna sahiptir.
1947 gibi geç bir tarihte, 65 yaş üstü Afrikalı Amerikalıların yaklaşık üçte birinin kendi isimlerini okuyup yazacak okuryazarlıktan yoksun olduğu düşünülüyordu. 1969'a gelindiğinde, geleneksel olarak tanımlandığı şekliyle cehalet , genç Afrikalı Amerikalılar arasında büyük ölçüde ortadan kaldırılmıştı.
ABD Nüfus Sayımı anketleri, 1998 yılına kadar 25-29 yaşları arasındaki Afrikalı Amerikalıların yüzde 89'unun lise eğitimini beyazlardan veya Asyalılardan daha az, ancak İspanyollardan daha fazla tamamladığını gösterdi. Pek çok üniversiteye girişte, standartlaştırılmış testlerde ve notlarda, Afrikalı Amerikalılar tarihsel olarak beyazların gerisinde kaldı, ancak bazı araştırmalar başarı açığının kapandığını gösteriyor. Pek çok politika yapıcı, bu boşluğun pozitif ayrımcılık, ayrışma ve çok kültürlülük gibi politikalarla ortadan kaldırılabileceğini ve ortadan kaldırılacağını öne sürdü .
ABD'de siyahların ortalama lise mezuniyet oranı 2013'te istikrarlı bir şekilde% 71'e yükseldi. Bu istatistiği bileşen parçalara ayırmak, incelenen eyalete ve okul bölgesine bağlı olarak büyük ölçüde değiştiğini gösteriyor. Siyah erkeklerin% 38'i New York eyaletinden mezun oldu, ancak Maine'de% 97'si mezun oldu ve beyaz erkek mezuniyet oranını yüzde 11 puan aştı. Güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri'nin çoğunda ve güneybatı Amerika Birleşik Devletleri'nin bazı bölgelerinde, beyaz erkeklerin% 62'sinin liseden mezun olduğu Florida'da olduğu gibi, beyaz erkeklerin mezuniyet oranı aslında% 70'in altındaydı. Belirli okul bölgelerini incelemek daha da karmaşık bir tablo çiziyor. Detroit okul bölgesinde siyah erkeklerin mezuniyet oranı beyaz erkekler için% 20, ancak% 7 idi. New York City okul bölgesinde siyah erkeklerin% 28'i liseden mezun olurken, beyaz erkeklerin% 57'si. Newark County'de siyah erkeklerin% 76'sı mezun olurken, beyaz erkekler için bu oran% 67'dir. 2015 yılında daha fazla akademik gelişme yaşandı. Tüm siyahların kabaca% 23'ü lisans derecesine sahip. 1988'de beyazların% 21'i, siyahların% 11'i lisans derecesi almıştı. 2015'te siyahların% 23'ü, beyazların% 36'sı lisans derecesi almıştı. Siyah nüfusun% 9'u olan yabancı doğumlu siyahlar daha da büyük adımlar attı. Yerli olarak doğan siyahları yüzde 10 puan aşıyorlar.
Ekonomik durum
Ekonomik olarak, Afrika kökenli Amerikalılar, sivil haklar döneminde , özellikle eğitimli olanlar arasında kaydedilen ilerlemelerden yararlandı , ancak bir bütün olarak düşünüldüğünde tarihsel marjinalleşmenin kalıcı etkilerinden mahrum kalmadı. Yoksulluk oranlarında ırksal eşitsizlik azaldı. Siyah orta sınıf önemli ölçüde büyüdü. 2010 yılında, tüm Amerikalıların% 67'sine kıyasla, Afrikalı Amerikalıların% 45'i evlerine sahipti. Afrikalı Amerikalılar arasında yoksulluk oranı tüm Amerikalılar için 12.7% ile karşılaştırıldığında, 2004 yılında% 24,7 ile 1998 yılında 26,5 den% düşmüştür.
Afrikalı Amerikalıların şu anda 892 milyar doların üzerinde birleşik satın alma gücü var ve muhtemelen 2012'ye kadar 1.1 trilyon doların üzerinde. 2002'de, Afrika kökenli Amerikalıların sahip olduğu işletmeler ABD'nin 23 milyon işyerinin 1.2 milyonunu oluşturuyordu. 2011 itibariyle Afrika kökenli Amerikalıların sahip olduğu işletmeler yaklaşık 2 milyon ABD işletmesine sahiptir . Siyahların sahip olduğu işletmeler 2002'den 2011'e kadar azınlıklar arasındaki iş sayısında en büyük artışı yaşadı.
2004'te, Afrikalı-Amerikalı erkekler, Asyalı Amerikalılar ve İspanyol olmayan beyazlardan sonra Amerikan azınlık grupları arasında üçüncü en yüksek kazancı elde etti .
2000 yılında siyahların yüzde yirmi beşi beyaz yakalı mesleklere (yönetim, profesyonel ve ilgili alanlar) sahipken, bu oran genel olarak Amerikalıların% 33.6'sıydı. 2001 yılında, evli çiftlerden oluşan Afrikalı-Amerikalı ailelerin yarısından fazlası 50.000 $ veya daha fazla kazandı. Aynı yıl Afrikalı Amerikalılar ülkenin yoksulları arasında aşırı temsil edilmelerine rağmen, bu, bekar kadınların başkanlık ettiği Afrikalı-Amerikalı ailelerin orantısız yüzdesiyle doğrudan ilgiliydi; bu tür aileler, etnik kökene bakılmaksızın toplu olarak daha fakirdir.
2006'da, Afrikalı-Amerikalı erkeklerin medyan kazancı, genel olarak ve tüm eğitim seviyelerinde siyahi ve siyah olmayan Amerikalı kadınlardan daha fazlaydı. Aynı zamanda Amerikalı erkekler arasında gelir eşitsizlikleri önemliydi; Afrikalı-Amerikalı erkeklerin medyan geliri, Avrupalı Amerikalı meslektaşlarının her bir doları için yaklaşık 76 sentti, ancak eğitim seviyesindeki artışla fark biraz daraldı.
Genel olarak, Afrikalı-Amerikalı erkeklerin medyan kazancı, Asyalı Amerikalı meslektaşlarının kazandığı her dolar için 72 sent ve Hispanik erkekler tarafından kazanılan her dolar için 1.17 dolardı. Öte yandan, 2006 yılına kadar, orta öğretim sonrası eğitimli Amerikalı kadınlar arasında, Afrikalı-Amerikalı kadınlar önemli ilerlemeler kaydetti; Afrikalı-Amerikalı kadınların ortalama geliri, en azından bir miktar üniversite eğitimi almış Asyalı, Avrupalı ve İspanyol Amerikalı meslektaşlarından daha fazlaydı.
ABD kamu sektörü , Afrikalı Amerikalılar için tek ve en önemli istihdam kaynağıdır. 2008–2010 döneminde, tüm Siyah işçilerin% 21,2'si kamu çalışanı iken, Siyah olmayan işçilerin% 16,3'ü. Büyük Durgunluğun başlangıcından önce ve sonra , Afrikalı Amerikalıların kamu sektöründe istihdam edilme olasılığı diğer işçilerden% 30 daha fazlaydı.
Kamu sektörü ayrıca Siyah Amerikalılar için makul ücretli işlerin önemli bir kaynağıdır. Hem erkekler hem de kadınlar için, Siyah çalışanlar tarafından kazanılan medyan ücret, kamu sektöründe diğer endüstrilere göre önemli ölçüde daha yüksektir.
1999'da, Afrikalı-Amerikalı ailelerin ortalama geliri, 53.356 dolarlık Avrupalı Amerikalılara kıyasla 33.255 dolardı. Ulus için ekonomik zorlukların yaşandığı zamanlarda, siyah alt sınıfa en çok darbe vurulan Afrika kökenli Amerikalılar orantısız bir şekilde iş kaybı ve eksik istihdamdan muzdariptir . "En son işe alınan ve ilk işten atılan" ifadesi , Çalışma İstatistikleri Bürosu işsizlik rakamlarına da yansıdı . Ülke çapında, Ekim 2008'de Afrikalı Amerikalılar için işsizlik oranı% 11,1 iken, ülke genelinde bu oran% 6,5'ti.
Siyah ve beyaz aileler arasındaki gelir farkı da önemli. 2005'te, çalışan siyahlar beyazların ücretlerinin% 65'ini kazandı, 1975'teki% 82'den düştü. New York Times 2006'da Queens , New York'ta Afrikalı-Amerikalı ailelerin medyan gelirinin beyaz ailelerinkini aştığını bildirdi. gazete, iki ebeveynli siyah ailelerin sayısındaki büyümeye bağlandı. Queens'in 65.000'den fazla sakini olan tek ilçe olduğunu belirtti.
2011 yılında siyah bebeklerin% 72'sinin evlenmemiş annelerden doğduğu bildirildi . Williams'a göre 2005 yılında tek ebeveynli siyah aileler arasındaki yoksulluk oranı% 39.5 iken evli çift siyah ailelerde% 9.9'du. Beyaz aileler arasında, yoksulluk oranı% 26,4 ve% 6 idi. Toplu olarak, Afrika kökenli Amerikalılar Amerika Birleşik Devletleri'ndeki diğer azınlık gruplarına göre Amerikan siyasi sürecine daha fazla dahil oluyorlar ve bu, 2004'te bu gruplar arasında en yüksek seçmen kaydı ve seçimlere katılım düzeyi ile belirtiliyor. Afrikalı Amerikalılar toplu olarak göçmenlerden daha yüksek eğitim seviyelerine ulaşıyorlar. Birleşik Devletler. Afrikalı Amerikalılar ayrıca ABD'deki herhangi bir azınlık grubunun Kongre temsilinin en yüksek düzeyine sahiptir.
Siyaset
20. yüzyılın ortalarından beri, Afrikalı Amerikalıların büyük çoğunluğu Demokrat Parti'yi destekliyor . In 2004 Cumhurbaşkanlığı Seçimleri , Demokrat John Kerry için% 11 ile karşılaştırıldığında Afrikalı-Amerikalı oyların% 88'ini aldı Cumhuriyetçi George W. Bush . Dış politikada bir Afro-Amerikan lobisi olmasına rağmen, Afro-Amerikan örgütlerinin iç politikada yarattığı etkiyi yaratmadı.
Birçok Afrikalı Amerikalı, Yeniden Yapılanmanın sona ermesini izleyen on yıllarda seçim siyasetinden dışlandı. Yeni Düzen'e kadar katılabilenler için Afrikalı Amerikalılar Cumhuriyetçi Parti'nin destekçileriydi çünkü Amerikan kölelerine özgürlük verilmesine yardım eden Cumhuriyetçi Başkan Abraham Lincoln'tü; zamanda, Cumhuriyetçiler ve Demokratlar temsil kesit çıkarlarını Kuzey ve Güney , sırasıyla yerine herhangi bir spesifik ideolojinin ve her iki muhafazakar ve liberal her iki taraf içinde eşit temsil edildi.
Demokratlar için oylama Afrikalı-Amerikalı eğilim sırasında 1930'lara kadar geri takip edilebilir Büyük Buhran sırasında, Franklin D. Roosevelt 'in New Deal programı Afrikalı Amerikalılar ekonomik rahatlama sağladı. Roosevelt'in New Deal koalisyonu , Demokrat Parti'yi bölgeden bağımsız olarak işçi sınıfının ve onların liberal müttefiklerinin bir örgütü haline getirdi. Demokrat cumhurbaşkanları John F. Kennedy ve Lyndon B. Johnson 1960'larda sivil haklar yasası için baskı yaptığında Afrikalı-Amerikalıların oyu daha da katı bir şekilde Demokratik hale geldi . 1960 yılında, Afrikalı Amerikalıların yaklaşık üçte biri Cumhuriyetçi Richard Nixon'a oy verdi .
Cinsellik
Bir Gallup anketine göre , 2016 yılında kendilerini LGBT olarak tanımlayan siyah veya Afrika kökenli Amerikalıların% 4,6'sı , 2016'da LGBT olarak tanımlanan tüm etnik gruplardaki Amerikalı yetişkinlerin toplam oranı% 4,1 idi.
Sağlık
Genel
2008'de siyah erkeklerin yaşam beklentisi 70,8 yıldı. Siyah kadınlar için ortalama yaşam süresi 2008'de 77,5 yıldı. 1900'de, siyah yaşam beklentisiyle ilgili bilgiler harmanlanmaya başladığında, siyah bir adam 32,5 yıl ve siyah bir kadın 33,5 yıl yaşamayı bekleyebilirdi. 1900'de beyaz erkekler ortalama 46,3 yıl, beyaz kadınlar ise ortalama 48,3 yıl yaşadı. Afrikalı-Amerikalıların doğumda beklenen yaşam süresi, sürekli olarak Avrupalı Amerikalılardan beş ila yedi yıl daha düşüktür . Siyah erkekler, Amerikan Yerlilerinin yanı sıra ABD'deki diğer tüm gruplardan daha kısadır.
Siyah insanlar ABD ortalamasından daha yüksek obezite , diyabet ve hipertansiyon oranlarına sahip . Yetişkin siyah erkekler için, obezite oranı 2010 yılında% 31,6 idi. Yetişkin siyah kadınlar için, obezite oranı 2010 yılında% 41,2 idi. Afrika kökenli Amerikalılar ilk 10'un 8'inde diğer ırksal veya etnik gruplardan daha yüksek ölüm oranlarına sahipler. ölüm nedenleri. 2013'te erkekler arasında en yüksek kansere yakalanma oranına siyah erkekler sahipti, bunu beyaz, Hispanik, Asyalı / Pasifik Adalı (A / PI) ve Amerikan Kızılderili / Alaska Yerlisi (AI / AN) erkekler izledi. Kadınlar arasında, beyaz kadınlar en yüksek kansere yakalanma oranına sahipken, onu siyahi, Hispanik, Asyalı / Pasifik Adalı ve Kızılderili / Alaska Yerlisi kadınlar izliyor.
Şiddetin Afro-Amerikan yaşam beklentisi üzerinde etkisi vardır. ABD Adalet Bakanlığı'ndan bir raporda "2005 yılında, siyahlar için cinayet mağduriyeti oranları beyazlara göre 6 kat daha yüksekti" diyor. Rapor ayrıca "siyah kurbanların% 94'ünün siyahlar tarafından öldürüldüğünü" ortaya koydu. Cinayetin ilk beş ölüm nedeni olduğu tek ırk / cinsiyet kategorisi 15-44 yaş arası siyahi erkekler ve erkeklerdir.
Cinsel sağlık
Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerine göre , Afrikalı Amerikalılar beyazlara kıyasla daha yüksek cinsel yolla bulaşan enfeksiyon (CYBE) oranlarına sahipler , sifiliz ve klamidya oranlarının 5 katı ve bel soğukluğu oranının 7,5 katı .
Orantısız şekilde yüksek insidans Afrikalı-Amerikalılar arasında HIV / AIDS sanılıyor homofobik etkilere ve uygun Sağlık hizmetlerine erişim yoksundur. Prevalansı HIV / AIDS siyah erkekler arasında yedi kat daha yüksek beyaz erkekler için yaygınlığı daha olduğunu ve siyah erkeklerin beyaz erkeklere göre HIV / AIDS-ilişkili hastalıktan ölme olasılığı fazla dokuz zamanlardır.
Washington DC,% 3 ile ülkenin en yüksek HIV / AIDS enfeksiyonu oranına sahip ülke. Bu oran, Batı Afrika'da görülenle karşılaştırılabilir ve ciddi bir salgın olarak kabul ediliyor. Washington DC'deki en büyük HIV tedavisi sağlayıcısı olan Whitman-Walker Kliniği'nde Baş Tıp Sorumlusu olan Ray Martins, şehirdeki HIV / AIDS'in altta yatan gerçek yüzdesinin "yüzde beşe yakın" olduğunu tahmin etti.
Akıl sağlığı
Afrikalı Amerikalıların akıl sağlığı hizmetlerine erişimde çeşitli engelleri vardır . Danışmanlık , Afro-Amerikan toplumundaki pek çok insana fayda ve yakınlık açısından hoş karşılanmadı ve mesafelendi. 2004 yılında, nitel bir araştırma çalışması, Afrikalı Amerikalılar ve akıl sağlığı ile olan kopukluğu araştırdı. Çalışma, odak grubun görüşlerini ve yaşam deneyimlerini ifade etmesine olanak tanıyan yarı yapılandırılmış bir tartışma olarak yürütülmüştür. Sonuçlar, birçok Afro-Amerikan toplumunun ruh sağlığı hizmetlerini aramasına engel oluşturan birkaç anahtar değişkeni ortaya çıkardı, örneğin damgalama, dört önemli ihtiyacın olmaması; güven, satın alınabilirlik, kültürel anlayış ve kişisel olmayan hizmetler.
Tarihsel olarak, birçok Afrika kökenli Amerikalı topluluk, din aile değerlerinin bir parçası olduğu için danışmanlık istemiyordu. İnanç geçmişi olan Afrikalı Amerikalılar, profesyonel ruh sağlığı hizmetleri aramaktan ziyade zihinsel sorunlar için bir baş etme mekanizması olarak dua arama eğilimindedir. 2015 yılında yapılan bir araştırmaya göre, dinde değeri yüksek olan Afrikalı Amerikalıların, dinde düşük değere sahip olanlara kıyasla ruh sağlığı hizmetlerinden yararlanma olasılıkları daha düşük.
Çoğu danışmanlık yaklaşımı batılılaştırılmıştır ve Afro-Amerikan kültürüne uymaz. Afrikalı Amerikalı aileler, aile içindeki endişeleri çözme eğilimindedir ve aile tarafından bir güç olarak görülüyor. Öte yandan, Afrikalı Amerikalılar danışma aradıklarında sosyal bir tepkiyle karşılaşırlar ve eleştirilirler. "Deli" olarak etiketlenebilirler, zayıf olarak görülürler ve gururları azalır. Bu nedenle, birçok Afrikalı Amerikalı bunun yerine güvendikleri topluluklar içinde mentorluk istiyor.
Terminoloji, Afrikalı Amerikalılar ve akıl sağlığı ile ilgili bir başka engeldir. Danışmanlığa karşı psikoterapi teriminde daha fazla damgalama var . Bir çalışmada, psikoterapi akıl hastalığı ile ilişkilendirilirken, danışmanlık problem çözme, rehberlik ve yardıma yaklaşmaktadır. Psikoterapi değil, danışmanlık denildiğinde daha fazla Afrikalı Amerikalı yardım istiyor çünkü bu, kültürel ve topluluk içinde daha hoş karşılanıyor. Danışmanlar, Afrikalı Amerikalı müşterilerin refahı için bu tür engellerin farkında olmaya teşvik edilmektedir. Sağlık hizmetlerinde kültürel yeterlilik eğitimi olmadan birçok Afrikalı Amerikalı duyulmuyor ve yanlış anlaşılıyor.
Her ne kadar intihar genel ABD'de erkekler için ölüm bir üst-10 nedenidir, siyah erkekler için ölüm bir üst-10 nedeni değildir.
Genetik
Genom çapında çalışmalar
Bir genetik test hizmeti kullanan Afrikalı Amerikalılar üzerinde yapılan son anketler, bölgelere ve ataların cinsiyetine göre farklı eğilimler gösteren çeşitli soylar buldu. Bu çalışmalar, ortalama olarak, Afrikalı Amerikalıların bireyler arasında büyük varyasyonlarla % 73.2-82.1 Batı Afrikalı , % 16.7-% 24 Avrupalı ve% 0.8-1.2 Yerli Amerikan genetik soyuna sahip olduğunu bulmuştur . Genetik web sitelerinin kendileri de benzer aralıklar bildirdiler, bazıları% 1 veya 2 Yerli Amerikan soyunu buldu ve Ancestry.com , Afrika kökenli Amerikalılar arasında Avrupalı soyun uzak bir yüzdesini bildirdi,% 29.
Bryc ve ark. Tarafından yapılan genom çapında bir araştırmaya göre. (2009), farklı oranlarda Afrikalı Amerikalıların karışık soyları, Batı / Orta Afrikalılar (daha sık olarak kadınlar) ve Avrupalılar (daha sık erkekler) arasındaki cinsel temasın bir sonucu olarak ortaya çıktı. Sonuç olarak, örneklerindeki 365 Afrikalı Amerikalı, genom genelinde ortalama% 78.1 Batı Afrika soyuna ve% 18.5 Avrupa soyuna sahip olup, bireyler arasında büyük farklılıklar (% 99 ila% 1 Batı Afrika atası). Afrikalı Amerikalılardaki Batı Afrika atalarının bileşeni , Nijer-Kongo (Nijer-Kordofanian) ailesinin Bantu olmayan şubelerinden günümüzdeki konuşmacılara en çok benziyor .
Buna karşılık, Montinaro ve ark. (2014), Afrika kökenli Amerikalıların genel soyunun yaklaşık% 50'sinin güneybatı Nijerya'daki Nijer-Kongo konuşan Yoruba'ya ve bu Batı Afrika bölgesinin Atlantik Köle Ticaretindeki merkeziyetini yansıtan güney Benin'e kadar uzandığını gözlemledi . Afrikalı Amerikalılar arasında bulunan bir sonraki en sık atalara ait bileşen, tarihsel kayıtlarla uyumlu olarak Büyük Britanya'dan elde edildi. Genel soylarının% 10'undan biraz fazlasını oluşturur ve en çok Barbarlar tarafından da taşınan Kuzeybatı Avrupa atalarının bileşenine benzer . Zakharaia vd. (2009), benzer bir oranda Yoruba'nın Afro-Amerikan örneklerinde soyla ilişkili olduğunu buldu ve bir azınlık da Mandenka ve Bantu popülasyonlarından alındı . Ek olarak, araştırmacılar, yine bireyler arasında önemli farklılıklar ile% 21.9'luk ortalama bir Avrupa soyunu gözlemlediler. Bryc vd. (2009) kıtanın diğer bölgelerinden gelen popülasyonların da bazı Afrikalı-Amerikalı bireylerin ataları için yeterli vekil oluşturabileceğini not etmişlerdir; Batı Afrika'da Gine Bissau , Senegal ve Sierra Leone'den ve Güney Afrika'da Angola'dan ata popülasyonları .
Genetik araştırmalar, Afrikalı Amerikalıların çok ırklı insanlar olduğunu gösteriyor. 2006 yılında Penn State genetikçisi Mark D. Shriver tarafından yürütülen DNA analizine göre , Afrikalı Amerikalıların yaklaşık yüzde 58'i en az% 12,5 Avrupa soyuna (bir Avrupalı büyük-büyükanne ve onun atalarına eşdeğer) sahipken, Afrikalı Amerikalıların% 19,6'sı en az% 25 Avrupa soyundan (bir Avrupalı büyükbaba ve onun atalarına eşdeğer) ve Afrikalı Amerikalıların% 1'inin en az% 50 Avrupa soyuna sahip (bir Avrupalı ebeveyn ve onun atalarına eşdeğer). Shriver'a göre, Afrikalı Amerikalıların yaklaşık yüzde 5'i de en az% 12,5 Yerli Amerikan soyuna sahip (bir Kızılderili büyük-büyükbabasına ve onun atalarına eşdeğer). Araştırmalar, Afrikalı Amerikalı olarak tanımlanan insanlar arasındaki Kızılderili soyunun, köle gemilerinin Amerikan kolonilerine gelmesinden kısa bir süre sonra ortaya çıkan ilişkilerin bir sonucu olduğunu ve Avrupa soyunun, genellikle İç Savaş öncesindeki on yıllarca daha yeni bir kökene sahip olduğunu gösteriyor.
Y-DNA
Afrikalılar taşıyan e-V38 (E1b1a) muhtemelen boydan boya katettiği Sahara dan, doğuya kadar batıda yaklaşık 19.000 yıl önce. E-M2 (E1b1a1) muhtemelen Batı Afrika veya Orta Afrika'da ortaya çıktı. Sims ve arkadaşları tarafından yapılan bir Y-DNA çalışmasına göre. (2007), Afrikalı Amerikalıların çoğunluğu (≈% 60) E-M2'nin (E1b1a1, eski adıyla E3a) baba haplogrubunun çeşitli alt sınıflarına aittir . Bu, günümüzde Batı / Orta Afrika erkekleri arasında bulunan en yaygın genetik baba soyudur ve aynı zamanda tarihi Bantu göçlerinin bir işaretidir . Afrikalı Amerikalılar arasında gözlemlenen bir sonraki en sık görülen Y-DNA haplogrubu , Afrikalı Amerikalıların yaklaşık% 15'inin taşıdığı R1b soyudur. Bu soy günümüzde en çok Kuzeybatı Avrupalı erkekler arasında yaygındır . Kalan Afrikalı Amerikalılar, çoğunlukla Kuzeybatı Avrupa'da da sık görülen baba haplogrubu I'e (≈% 7) aittir .
mtDNA
Salas ve diğerleri tarafından yapılan bir mtDNA çalışmasına göre. (2005), Afrika kökenli Amerikalıların ana soyları, bugün özellikle Batı Afrika'da yaygın olan haplogruplara en çok benziyor (>% 55), onu Batı-Orta Afrika ve Güneybatı Afrika (<% 41) takip ediyor. Karakteristik Batı Afrika haplogrupları L1b , L2b, c, d ve L3b, d ve Batı-Orta Afrika haplogrupları L1c ve L3e özellikle Afrikalı Amerikalılar arasında yüksek frekanslarda ortaya çıkar. Afrikalı Amerikalıların baba DNA'sında olduğu gibi, kıtanın diğer bölgelerinin maternal gen havuzuna katkıları önemsizdir.
Sosyal durum
Afrikalı Amerikalılar, sivil haklar hareketinden bu yana sosyal ve ekonomik konumlarını önemli ölçüde geliştirdiler ve son on yıllar, Amerika Birleşik Devletleri'nde güçlü bir Afrikalı-Amerikalı orta sınıfın genişlemesine tanık oldu. Amerikan hükümetinin en üst düzeylerinde temsil edilmenin yanı sıra yüksek öğrenim ve istihdama eşi görülmemiş erişim, sivil haklar sonrası dönemde Afrikalı Amerikalılar tarafından kazanılmıştır.
Ekonomik meseleler
Afrikalı-Amerikalı topluluklar içindeki en ciddi ve uzun süredir devam eden sorunlardan biri yoksulluktur. Yoksulluk, daha yüksek evlilik stresi ve çözülme oranları, fiziksel ve zihinsel sağlık sorunları, engellilik , bilişsel eksiklikler , düşük eğitim kazanımı ve suçla ilişkilidir . 2004 yılında, Afrikalı-Amerikalı ailelerin yaklaşık% 25'i yoksulluk seviyesinin altında yaşıyordu. 2007'de, Afrikalı Amerikalılar için ortalama gelir, beyazlar için 55.000 dolarken, yaklaşık 34.000 dolardı. Afrikalı Amerikalılar genel nüfustan daha yüksek bir işsizlik oranı yaşıyor.
Afrikalı Amerikalıların uzun ve çeşitli bir işletme sahipliği geçmişi vardır . İlk Afrikalı-Amerikalı işi bilinmemekle birlikte, Batı Afrika'dan ele geçirilen kölelerin 17. yüzyıla kadar seyyar satıcı ve yetenekli zanaatkarlar olarak ticari işletmeler kurduklarına inanılıyor. 1900'lerde Booker T. Washington, Afrikalı-Amerikalı işletmelerin en ünlü savunucusu oldu. Eleştirmeni ve rakibi WEB DuBois, aynı zamanda Afrikalı-Amerikalıların ilerlemesi için bir araç olarak işi övdü.
Polislik ve ceza adaleti
Hapishane mahkumlarının yüzde kırkı Afrika kökenli Amerikalı. Polis tarafından öldürülen diğer ırklara kıyasla Afrikalı Amerikalı erkeklerin polis tarafından öldürülme olasılığı daha yüksektir. Bu, Black Lives Matter hareketinin yaratılmasına yol açan faktörlerden biridir .
Son on yılda siyah gençler , aynı yaştaki beyazlara göre daha düşük esrar (esrar) tüketim oranlarına sahip olsalar da, beyazlara göre orantısız bir şekilde daha yüksek tutuklanma oranlarına sahipler: örneğin, 2010'da, siyahların kullanmaktan tutuklanma olasılığı 3,73 kat daha fazlaydı. esrar, beyazlara göre daha sık kullanıcı olmalarına rağmen.
Sosyal sorunlar
50 yıldan fazla bir süre sonra, boşanma oranları ve evlilik dışı doğumlar tırmanırken, tüm Amerikalılar için evlilik oranları düşmeye başladı. Bu değişiklikler en çok Afrikalı Amerikalılar arasında oldu. 70 yıldan fazla süren ırksal eşitliğin ardından siyah evlilik oranları beyazların gerisinde kalmaya başladı. Tek ebeveynli aileler yaygın hale geldi ve Ocak 2010'da yayınlanan ABD nüfus sayımı rakamlarına göre, siyah çocukların sadece yüzde 38'i her iki ebeveyniyle birlikte yaşıyor.
2008'de, Demokratlar ezici bir çoğunlukla Kaliforniya Önerisi 8'e karşı% 70 oy kullandı , Afrikalı Amerikalılar% 58,% 42 Önerme 8'e karşı oy kullandı. 9 Mayıs 2012'de, ilk siyahi başkan olan Barack Obama, ilk ABD başkanı oldu. eşcinsel evliliği desteklemek. Obama'nın onayından bu yana, Afrikalı Amerikalılar arasında eşcinsel evliliğe verilen destek hızlı bir artış gösterdi. 2012 itibariyle, Afrikalı Amerikalıların% 59'u aynı cinsiyetten evliliği desteklemektedir ki bu, ulusal ortalamanın (% 53) ve beyaz Amerikalıların (% 50 ) desteğinden daha yüksektir .
Kuzey Carolina , Pennsylvania , Missouri , Maryland , Ohio , Florida ve Nevada'daki anketler, Afrikalı Amerikalılar arasında aynı cinsiyetten evliliğe verilen desteğin de arttığını gösteriyor. 6 Kasım 2012'de Maryland , Maine ve Washington , eşcinsel evliliği onaylamak için oy kullandı ve Minnesota eşcinsel evliliği yasaklayan bir anayasa değişikliğini reddetti . Maryland'deki çıkış anketleri, Afrikalı Amerikalıların yaklaşık% 50'sinin eşcinsel evliliğe oy verdiğini gösteriyor, bu konuda Afrikalı Amerikalılar arasında büyük bir evrim olduğunu ve Maryland'de eşcinsel evliliği geçmeye yardımcı olmak için çok önemli olduğunu gösteriyor.
Siyah Amerikalılar kürtaj, evlilik dışı seks ve evlilik dışı çocuk yetiştirme konusunda Demokratların tümüne kıyasla çok daha muhafazakar görüşlere sahipler . Bununla birlikte, mali konularda, Afrikalı Amerikalılar Demokratlarla uyumludur ve genellikle sosyal hizmetlere daha fazla hükümet harcaması sağlamak için daha ilerici bir vergi yapısını desteklerler .
Siyasi miras
Afrikalı Amerikalıların sivil haklar hareketinde ve Siyah Güç hareketinde elde ettiği kazanımlar, yalnızca Afrikalı Amerikalılar için belirli haklar elde etmekle kalmadı, aynı zamanda Amerikan toplumunu geniş kapsamlı ve temelde önemli şekillerde değiştirdi. 1950'lerden önce, Güney'deki Siyah Amerikalılar hukuki ayrımcılığa veya Jim Crow yasalarına maruz kalıyordu . Genellikle aşırı zulüm ve şiddetin kurbanı oldular ve bazen ölümlerle sonuçlandılar: İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde, Afrikalı Amerikalılar uzun süredir devam eden eşitsizliklerinden giderek daha fazla hoşnutsuz hale geldi. Martin Luther King Jr.'ın sözleriyle , Afrikalı Amerikalılar ve destekçileri ulusa, "tüm insanların eşit yaratıldığı inancının gerçek anlamını ayağa kaldırmaya ve yaşamaya" meydan okudular ...
Sivil haklar hareketi, Amerikan sosyal, politik, ekonomik ve sivil yaşamında muazzam bir değişime işaret etti. Beraberinde boykotlar , oturma eylemleri , şiddetsiz gösteriler ve yürüyüşler, mahkeme savaşları, bombalamalar ve diğer şiddet olaylarını getirdi ; dünya çapında medyada yer almaya ve yoğun kamusal tartışmaya yol açtı; kalıcı sivil, ekonomik ve dini ittifaklar oluşturdu; ve ülkenin iki büyük siyasi partisini bozdu ve yeniden düzenledi.
Zamanla, siyahların ve beyazların birbirleriyle etkileşim ve ilişki kurma biçimleri temel şekillerde değişti. Hareket kodlanabileceğine kaldırılmasıyla sonuçlanan hukuki ırk ayrımı ve Amerikan yaşam ve hukuk ve dahil sivil haklar ve Amerikan toplumunda toplumsal eşitlik için mücadelelerde ağır etkilenmiş diğer grup ve hareketinden ayrımcılık Ücretsiz Konuşma Hareketi , engelliler , kadın hareketi , Yerli Amerikalılar ve göçmen işçiler .
Medya ve kapsam
Bazı aktivistler ve akademisyenler, Amerikan haber medyasında Afro-Amerikan haberlerini, endişelerini veya ikilemlerini ele almanın yetersiz olduğunu veya haber medyasının Afrikalı Amerikalıların çarpıtılmış görüntülerini sunduğunu iddia ediyorlar.
Robert L. Johnson , bununla mücadele etmek için Amerika Birleşik Devletleri'ndeki genç Afrikalı Amerikalıları ve şehirli izleyicileri hedefleyen bir ağ olan Black Entertainment Television'ı kurdu . Ağ, yıllar boyunca rap ve R&B müzik videoları, şehir odaklı filmler ve televizyon dizileri ve bazı halkla ilişkiler programları gibi programları yayınladı . Pazar sabahları, BET Hıristiyan programlarını yayınlardı; Ağ ayrıca her gün sabahın erken saatlerinde bağlantılı olmayan Hristiyan programları yayınlayacaktı. BET artık Amerika Birleşik Devletleri, Karayipler, Kanada ve Birleşik Krallık'taki hanelere ulaşan küresel bir ağdır. Ağ, başlangıçta caz müziğiyle ilgili programları sergileyen ve daha sonra genel ilgi alanlarına yönelik şehir programlarının yanı sıra bazı Ar-Ge programlarını da içeren BET Her (başlangıçta Cazda BET olarak başlatıldı) dahil olmak üzere birkaç spin-off kanalı oluşturmaya devam etti. ruh ve dünya müziği .
Afrikalı-Amerikalıları hedefleyen bir diğer ağ ise TV One . TV One'ın orijinal programı resmi olarak yaşam tarzı ve eğlence odaklı şovlar, filmler, moda ve müzik programlarına odaklanmıştı. Ağ ayrıca 1970'lerden kalma klasik serileri Empire ve Sister Circle gibi güncel serilere kadar yeniden yayınlıyor . TV One, Catherine Hughes tarafından kurulan ve kontrol edilen Urban One'a aittir . Urban One, ülkenin en büyük radyo yayın şirketlerinden biri ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en büyük Afrika kökenli Amerikalılara ait radyo yayıncılığı şirketidir.
2009'da piyasaya sürülmesi planlanan Afro-Amerikan ağları arasında eski Kongre Üyesi JC Watts tarafından kurulan Black Television News Channel ve Percy Miller tarafından kurulan Better Black Television yer alıyor . Haziran 2009'da NBC News , siyah belgesel filmi Meeting David Wilson'ı yaratan yapım ekibiyle ortaklaşa The Grio adlı yeni bir web sitesi kurdu . Mevcut ulusal haberlerde yeterince temsil edilmeyen hikayelere odaklanan ilk Afrikalı-Amerikalı video haber sitesidir . Grio , son dakika haberleri, siyaset, sağlık, ticaret, eğlence ve Siyahi Tarih gibi konularda geniş bir orijinal video paketleri, haber makaleleri ve katkıda bulunan bloglardan oluşur.
Siyahların sahip olduğu ve odaklı diğer medya kuruluşları şunları içerir:
- The Africa Channel - Afrika kültürünün en iyilerini temsil eden programlamaya adanmıştır.
- aspireTV - işadamı ve eski basketbolcu Magic Johnson'a ait bir dijital kablo ve uydu kanalı .
- ATTV - bağımsız bir halkla ilişkiler ve eğitim kanalı.
- Bounce TV - EW Scripps Company'ye ait bir dijital çok noktaya yayın ağı .
- Cleo TV - Afrikalı-Amerikalı kadınları hedefleyen TV One'ın kardeş ağı .
- Fox Soul - esas olarak orijinal talk şovları ve sendikasyon programlarını yayınlayan dijital yayın kanalı
- Oprah Winfrey Ağı - Oprah Winfrey tarafından kurulan ve Discovery, Inc. ve Harpo Studios'un ortak sahibi olduğu bir kablo ve uydu ağı . Yalnızca Afrikalı Amerikalıları hedeflemese de, orijinal programlamasının çoğu benzer bir demografiye yöneliktir.
- Revolt - Sean "Puff Daddy" Combs'a ait bir müzik kanalı .
- Soul of the South Network - bölgesel bir yayın ağı.
- VH1 - Viacom'a ait kadın odaklı bir genel eğlence kanalı . Başlangıçta hafif müzik türlerine odaklanan ağın programlaması, son yıllarda Afro-Amerikan kültürüne doğru yöneldi.
Kültür
Afrika kökenli Amerikalılar, Kuzey Amerika'daki ilk varlıklarından itibaren Amerikan kültürüne edebiyat, sanat, tarım becerileri, mutfak, giyim tarzları, müzik, dil ve sosyal ve teknolojik yeniliklere önemli ölçüde katkıda bulundular. Amerika Birleşik Devletleri'nde tatlı patates , yer fıstığı, pirinç, bamya , sorgum , irmik , karpuz , çivit boyaları ve pamuk gibi birçok tarımsal ürünün yetiştirilmesi ve kullanılması Batı Afrika ve Afrika-Amerika etkilerine kadar izlenebilir. Dikkate değer örnekler arasında yer fıstığından 300 ürün, tatlı patatesten 118 ürün ve cevizden 75 ürün üreten George Washington Carver ; ve yerel bir efsane olan George Crum , onu 1853'te patates cipsi yaratılmasıyla ilişkilendirir. Soul food , Afrikalı Amerikalılar arasında popüler olan bir mutfak çeşididir. Güney Amerika mutfağıyla yakından ilgilidir . Tanımlayıcı terminoloji, ruhun Afro-Amerikan kültürünü (örneğin, ruh müziği ) tanımlamak için kullanılan ortak bir tanımlayıcı olduğu 1960'ların ortalarında ortaya çıkmış olabilir . Afrikalı Amerikalılar , Güneydeki İskoç göçmenlerle birlikte Amerika Birleşik Devletleri'nde kızarmış tavuk yapan ilk halktı . İskoçlar göç etmeden önce tavukları kızartmış olsalar da, Afrikalı Amerikalıların yemeği hazırlarken kullandıkları baharat ve tatlardan yoksundu. İskoç Amerikalı yerleşimciler bu nedenle Afrikalı-Amerikalı tavuğu baharatlama yöntemini benimsedi. Bununla birlikte, kızarmış tavuk, Afro-Amerikan toplumunda genellikle nadir bir yemekti ve genellikle özel etkinlikler veya kutlamalar için ayrılmıştı.
Dil
Afro-Amerikan İngilizcesi , genellikle şehirli işçi sınıfı ve büyük ölçüde iki diyalektli orta sınıf Afrikalı Amerikalılar tarafından konuşulan Amerikan İngilizcesinin bir çeşididir ( lehçe , etnolekt ve sosyoekt ) .
Afro-Amerikan İngilizcesi, savaş öncesi dönemde, 16. ve 17. yüzyıl İngilizcesi ve İrlanda İngilizcesi ile çeşitli Batı Afrika dillerini konuşanlar arasındaki etkileşim yoluyla gelişti. Sonuç olarak, çeşitli onun parçalarını paylaşan gramer ve fonoloji ile Güney Amerikan İngilizcesi lehçesi. Afrikalı-Amerikan İngilizcesinin Standart Amerikan İngilizcesinden (SAE) farklı olduğu yerlerde, Batı Afrika dillerinden, özellikle Nijer-Kongo ailesine ait olanlardan türetilen belirli telaffuz özellikleri, gergin kullanım ve gramer yapıları vardır .
Afrikalı-Amerikalı İngilizceyi alışkanlık haline getiren hemen hemen tüm konuşanlar Standart Amerikan İngilizcesini anlayabilir ve iletişim kurabilir. Tüm dilbilimsel formlarda olduğu gibi, AAVE'nin kullanımı coğrafi, eğitimsel ve sosyoekonomik arka planın yanı sıra ortamın formalitesi gibi çeşitli faktörlerden etkilenir. Ek olarak, bu çeşit İngilizcenin özellikle Afrika-Amerikan edebiyatında pek çok edebi kullanımı vardır .
Geleneksel isimler
Afrikalı-Amerikalı isimler , Afrikalı Amerikalıların kültürel geleneklerinin bir parçasıdır. 1950'lerden ve 1960'lardan önce, çoğu Afrikalı-Amerikalı isim Avrupa Amerikan kültüründe kullanılanlara çok benziyordu. O dönemin bebeklerine genellikle birkaç ortak isim verilirdi, çocuklar aynı isimdeki çeşitli insanları ayırt etmek için takma adlar kullanırlardı. 1960'ların sivil haklar hareketinin yükselişiyle, çeşitli kökenlere sahip isimlerde dramatik bir artış oldu.
1970'ler ve 1980'lerde, bu icat edilen isimlerin birçoğu mevcut popüler isimlerden unsurlar almasına rağmen, Afrikalı Amerikalılar arasında kendileri için yeni isimler icat etmek yaygın hale geldi. La / Le, Da / De, Ra / Re ve Ja / Je gibi ön ekler ve -ique / iqua, -isha ve -aun / -awn gibi sonekler ve yaygın adlar için yaratıcı yazımlar yaygındır. Baby Names Now: From Classic to Cool — The Very Last Word on First Names kitabı , New Orleans'taki Afro-Amerikan kültürüne "La" adlarının kökenini yerleştiriyor .
Yaratıcı isimlerin yükselişine rağmen, Afrikalı Amerikalıların İncil'e ait, tarihi veya geleneksel Avrupa isimlerini kullanmaları hala yaygındır. Daniel, Christopher, Michael, David, James, Joseph ve Matthew bu nedenle 2013'te Afrikalı-Amerikalı erkeklerin en sık kullanılan isimleri arasındaydı.
LaKeisha adı tipik olarak Amerikan kökenli olarak kabul edilir, ancak hem Fransız hem de Batı / Orta Afrika köklerinden alınan unsurlara sahiptir. LaTanisha, JaMarcus, DeAndre ve Shaniqua gibi isimler de aynı şekilde oluşturuldu. Noktalama işaretleri, Mo'nique ve D'Andre adları gibi diğer Amerikan isimlerinden daha çok Afro-Amerikan isimlerinde görülür.
Din
Afrikalı Amerikalıların çoğunluğu Protestandır ve birçoğu tarihsel olarak siyah kiliseleri takip eder. Terimi Siyah kilise ağırlıklı Afrikalı-Amerikalı cemaat hangi bakanın kiliselere ifade eder. Siyah cemaatler ilk olarak 17. yüzyılın sonunda serbest bırakılan köleler tarafından kuruldu ve daha sonra köleliğin kaldırılmasıyla daha fazla Afrikalı Amerikalı, kültürel olarak Afrika ruhani geleneklerinden etkilenen benzersiz bir Hıristiyanlık biçimi yaratmalarına izin verildi.
2007 yılında yapılan bir ankete göre, Afrikalı-Amerikalı nüfusun yarısından fazlası, tarihsel olarak siyah kiliselerin bir parçası. Afrikalı Amerikalılar arasında büyük Protestan mezhebi olan Baptistlerin dört mezhepten ağırlıklı dağıtılan, büyük olmanın Ulusal Baptist Kongre, ABD ve Amerika Ulusal Baptist Kongre . İkinci en büyük Metodistler , en büyük mezhepler ise Afrika Metodist Piskoposluk Kilisesi ve Afrika Metodist Piskoposluk Zion Kilisesi'dir .
Pentekostallar , aralarında en büyüğü olan Mesih'teki Tanrı Kilisesi ile birkaç farklı dini yapı arasında dağıtılır . Afrikalı-Amerikalı Hıristiyanların yaklaşık% 16'sı beyaz Protestan cemaatlerinin üyeleridir, bu mezhepler ( Birleşik İsa Kilisesi dahil ) çoğunlukla% 2 ila% 3 Afrikalı-Amerikalı üyeliğe sahiptir. Afrikalı-Amerikalı nüfusun% 5'ini oluşturan çok sayıda Katolik de vardır . Yehova'nın Şahitlerinin toplam sayısının % 22'si siyah.
Bazı Afrikalı Amerikalılar İslam'ı takip ediyor . Tarihsel olarak, Amerika'ya getirilen köleleştirilmiş Afrikalıların% 15 ila 30'u Müslümandı , ancak bu Afrikalıların çoğu Amerikan köleliği döneminde Hıristiyanlığa dönüştürüldü. Yirminci yüzyılda, bazı Afrikalı Amerikalılar, esas olarak farklı İslami uygulamalarla vaaz veren siyah milliyetçi grupların etkisiyle İslam'a döndüler; Amerika Mağribi Bilim Tapınağı ve 1930'larda kurulan ve 1963'e kadar en az 20.000 kişiyi çeken en büyük organizasyon olan İslam Ulusu da dahil olmak üzere , önde gelen üyeler arasında aktivist Malcolm X ve boksör Muhammed Ali vardı .
Malcolm X, Ulus'tan ayrıldıktan ve hac ziyaretini Mekke'ye yaptıktan sonra, Afrikalı Amerikalılar arasında ana akım İslam'a doğru hareketi başlatan ilk kişi olarak kabul edilir . 1975'te Elijah Muhammed'in oğlu Warith Deen Mohammed , babasının ölümünden sonra Ulusun kontrolünü ele geçirdi ve üyelerinin çoğunu Ortodoks İslam'a yönlendirdi .
Afrikalı-Amerikalı Müslümanlar , ABD'deki toplam Müslüman nüfusunun % 20'sini oluşturuyor , çoğunluğu Sünni veya Ortodoks Müslümanlar, bunlardan bazıları W. Deen Muhammed cemaati altında . Louis Farrakhan liderliğindeki İslam Milleti'nin 20.000-50.000 üyesi arasında değişen bir üyeliği vardır.
Nispeten az sayıda Afrikalı-Amerikalı Yahudi var; sayılarının tahminleri 20.000 ile 200.000 arasında değişmektedir. Bu Yahudilerin çoğu Yahudiliğin Reform , Muhafazakar veya Ortodoks kolları gibi ana akım grupların bir parçasıdır ; Ana akım Yahudi olmayan grupların bir parçası olan önemli sayıda insan olmasına rağmen , inançları arasında Afrikalı Amerikalıların İncil'deki İsrailoğullarının soyundan geldiği iddiasını içeren büyük ölçüde Siyah İbrani İsrailliler var .
Müzik
Afro-Amerikan müziği , bugün Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en yaygın Afro-Amerikan kültürel etkilerinden biridir ve ana akım popüler müzikte en baskın olanlardan biridir. Hip hop , R&B , funk , rock and roll , soul , blues ve diğer çağdaş Amerikan müzik formları siyah topluluklarda ortaya çıktı ve blues , doo-wop , berber , ragtime , bluegrass , caz ve diğer siyah müzik türlerinden gelişti. gospel müziği .
Afro-Amerikan kökenli müzikal formlar da ülke ve tekno dahil olmak üzere dünyadaki hemen hemen tüm diğer popüler müzik türlerini etkiledi ve dahil etti . Afrikalı-Amerikalı türleri, Avrupalılar da dahil olmak üzere diğer tüm göçmen gruplarından daha fazla ortaya çıktıkları Afrika geleneklerinden bağımsız olarak geliştikleri için Amerika'daki en önemli etnik yerel gelenektir; Amerika'daki en geniş ve en uzun ömürlü stil yelpazesini oluşturur; ve tarihsel olarak, diğer Amerikan yerel geleneklerinden daha çok kültürlerarası, coğrafi ve ekonomik olarak daha etkili olmuştur.
Dans
Afrikalı Amerikalıların da Amerikan dansında önemli bir rolü vardır. Önde gelen bir modern koreograf ve dansçı olan Bill T. Jones , çalışmalarında, özellikle "Tom Amca'nın Kulübesinde Son Akşam Yemeği / Vaat Edilmiş Topraklar" adlı eserinde tarihi Afro-Amerikan temalarına yer verdi. Benzer şekilde, Alvin Ailey'in 1930'larda Güney'de bir Afrikalı Amerikalı olarak büyüyen deneyimlerine dayanan "Revelations" da dahil olmak üzere sanatsal çalışmaları modern dans üzerinde önemli bir etkiye sahip olmuştur. Başka bir dans türü olan Stepping , performansı ve rekabeti üniversitelerde geleneksel olarak siyahi kardeşlikler ve kız kardeşlikler aracılığıyla resmileştirilen bir Afrikalı-Amerikan geleneğidir.
Edebiyat ve akademisyenler
Birçok Afrikalı-Amerikalı yazar, Afrikalı Amerikalılar olarak deneyimlerinden etkilenen öyküler, şiirler ve denemeler yazdılar. Afro-Amerikan edebiyatı , Amerikan edebiyatında önemli bir türdür. Ünlü örnekler arasında Langston Hughes , James Baldwin , Richard Wright , Zora Neale Hurston , Ralph Ellison , Nobel Ödülü sahibi Toni Morrison ve Maya Angelou yer alıyor .
Afrikalı-Amerikalı mucitler, dünyada yaygın olarak kullanılan birçok cihaz yaratmış ve uluslararası inovasyona katkıda bulunmuştur . Norbert Rillieux , şeker kamışı suyunu beyaz şeker kristallerine dönüştürmek için bir teknik yarattı. Üstelik Rillieux sol Louisiana 1854 yılında ve o Champollions deşifre ile çalışan on yıl boyunca Fransa'ya gitti Mısırlı hiyeroglif gelen Rosetta Stone . Çoğu köle mucidi , Konfederasyon donanması tarafından kullanılan gemi pervanesini tasarlayan Konfederasyon Başkanı Jefferson Davis'in sahip olduğu köle gibi isimsizdi .
1913'e gelindiğinde, siyah Amerikalılar 1.000'den fazla icatın patentini aldı. En dikkate değer mucitler arasında, ayakkabıların seri üretimi için ilk makineyi geliştiren Jan Matzeliger ve buhar motorları için otomatik yağlama cihazlarını icat eden Elijah McCoy vardı. Granville Woods , hareketli trenlerin iletişim kurmasına izin veren ilk sistem dahil olmak üzere elektrikli demiryolu sistemlerini iyileştirmek için 35 patente sahipti. Garrett A. Morgan ilk otomatik trafik sinyalini ve gaz maskesini geliştirdi.
Lewis Howard Latimer , akkor ampul için bir iyileştirme icat etti. Daha yeni mucitler arasında , kamyonlarda ve trenlerde gıda taşımacılığı için hareketli soğutma ünitesini icat eden Frederick McKinley Jones da yer alıyor . Lloyd Quarterman , atom bombasının (kod adı Manhattan Projesi ) yaratılması için altı siyah bilim adamıyla birlikte çalıştı . Quarterman , Nautilus adı verilen atomla çalışan denizaltıda kullanılan ilk nükleer reaktörün geliştirilmesine de yardımcı oldu .
Diğer birkaç dikkate değer örnek, Dr. Daniel Hale Williams tarafından gerçekleştirilen ilk başarılı açık kalp ameliyatı ve Frederick McKinley Jones tarafından patentli klima. Dr. Mark Dean , tüm PC'lerin dayandığı bilgisayarda orijinal dokuz patentten üçüne sahiptir. Daha güncel katkıda bulunanlar arasında , güdümlü füze sistemleri ve bilgisayarlar gibi uygulamalarda kullanılan elektrikli bileşenlerin üretimi için çeşitli yeni yöntemler içeren buluşları olan Otis Boykin ve yalnızca ilk siyah astronot pilotu değil, aynı zamanda onu yeniden tasarlayan Albay Frederick Gregory bulunmaktadır . son üç uzay mekiği için kokpitler. Gregory ayrıca mikrodalga enstrümantasyon iniş sistemine öncülük eden ekipteydi.
Terminoloji
Genel
Afrikalı Amerikalı terimi , önemli siyasi imalar taşır. Afrika kökenli Amerikalıları tanımlamak için kullanılan önceki terimler, soydan ziyade ten rengine atıfta bulundu ve bu gruba, kolonistler ve Avrupa kökenli Amerikalılar tarafından verildi; koyu tenli insanlar gerçekte ve hukuken daha aşağı kabul edildi. (Örneğin diğer terimler renkli , renk kişi veya zenci ) bazı düşünce aracı olarak kullanılmaya başlandı çeşitli kanun ve yasal kararların kelimelerde dahil edildi beyaz üstünlüğü ve baskıya .
"Lord Cornwallis'in Yakalanması Üzerine Bir Vaaz" başlıklı 16 sayfalık bir broşür, yazarlığının "Bir Afrikalı Amerikalı " ya atfedilmesi nedeniyle dikkate değerdir . 1782'de yayımlanan kitabın bu cümlenin kullanımı, 50 yıldan daha uzun süredir tanımlanan diğer tüm ifadelerden daha eskidir.
1980'lerde, Afro-Amerikan terimi , Amerikan kölelerinin torunlarına ve kölelik çağını yaşayan diğer Amerikalı siyahlara bir miras ve kültürel bir temel vermek için, örneğin Alman Amerikalı veya İrlandalı Amerikalı modelinde geliştirildi . Bu terim, ülke çapındaki siyah topluluklarda ağızdan ağza yayıldı ve nihayet 1988'de Jesse Jackson'ın ulusal bir izleyici önünde bu terimi kamuya açık bir şekilde kullanmasının ardından ana akım olarak kullanıldı . Daha sonra, büyük medya kuruluşları bu terimi benimsedi.
Anketler, Siyah Amerikalıların çoğunluğunun Afrikalı Amerikalılara karşı Siyah Amerikalıları tercih etmediklerini, ancak kişisel ortamlarda ikincisini ve daha resmi ortamlarda birincisini tercih etmediklerini gösteriyor. Birçok Afrikalı Amerikalı, şu anda Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan diğer birçok etnik grup için kullanılan terimlerle aynı şekilde oluşturulmuş olduğundan, Afro-Amerikan terimini tercih ettiğini ifade etti . Bazıları ayrıca, Birleşik Devletler'deki siyahları menkul kıymetli kölelik altında ele geçirme, köleleştirme ve Afrika'dan arındırmaya yönelik sistematik girişimleri çevreleyen tarihsel koşullar nedeniyle , çoğu Afrikalı Amerikalının atalarının izini belirli bir Afrika ulusuna kadar izleyemediğini ; bu nedenle, tüm kıta coğrafi bir işaretleyici olarak hizmet vermektedir.
Afrikalı Amerikalı terimi , daha önce Marcus Garvey , WEB Du Bois ve George Padmore gibi önde gelen Afrikalı düşünürler tarafından dile getirildiği gibi pan-Afrikanizmi kucaklamaktadır . Afro- Usonian terimi ve bunun varyasyonları daha nadiren kullanılmaktadır.
Resmi kimlik
1977'den bu yana, değişen toplumsal görüşe ayak uydurmak amacıyla, Amerika Birleşik Devletleri hükümeti , siyahları resmi olarak ( 1997'de siyah veya Afrika kökenli Amerikalı olarak değiştirildi) "kökenleri Afrika'nın siyah ırksal gruplarından herhangi birine sahip" olarak sınıflandırdı . ABD Nüfus Sayım Bürosu gibi diğer federal ofisler, veri toplama ve çizelgeleme çabalarında , Yönetim Ofisi ve Bütçe standartlarına uymaktadır . 2010 ABD Sayımına hazırlık olarak, 2010 Nüfus Sayımı Entegre İletişim Kampanya Planı (ICC) adlı bir pazarlama ve sosyal yardım planı, Afrikalı Amerikalıları Amerika Birleşik Devletleri'nde doğan siyahiler olarak tanıdı ve tanımladı. ICC perspektifinden, Afrikalı Amerikalılar Amerika Birleşik Devletleri'ndeki üç siyah gruptan biridir.
ICC planı, her grubun coğrafya ve etnisiteye dayalı kendi topluluk anlayışına sahip olduğunu kabul ederek üç gruba ulaşmaktı. Nüfus sayım sürecini üç gruptan herhangi birine pazarlamanın en iyi yolu, onlara kendi benzersiz iletişim kanalları aracılığıyla ulaşmak ve ABD'nin tüm siyah nüfusuna, hepsi tek bir etnik ve coğrafi geçmişe sahip Afrikalı Amerikalılarmış gibi davranmamaktır. Federal Araştırma Bürosu arasında ABD Adalet Bakanlığı olarak siyah ya da Afrika Amerikan halkını sınıflandırır "[a] kişi Afrika'nın siyah ırk gruplarının herhangi birinde kökenlerini sahip" UCR Programında kullanılan ırk kategoriler arasında istatistiksel Politikası Handbook benimsenen ( 1978) ve Federal İstatistik Politika ve Standartlar Ofisi, ABD Ticaret Bakanlığı tarafından yayınlanan , 1977 Office of Management and Budget sınıflandırmasından türetilmiştir .
Katkı
Tarihsel olarak, siyah ve beyaz insanlar arasındaki " ırk karışımı " Amerika Birleşik Devletleri'nde tabuydu . Siyahların ve beyazların evlenmesini veya seks yapmasını yasaklayan sözde miscegenation yasaları , kolonyal Amerika'da 1691 gibi erken bir tarihte oluşturuldu ve birçok Güney eyaletinde Yüksek Mahkeme , Loving v. Virginia'da (1967) anayasaya aykırı olduğuna karar verene kadar dayandı . Beyaz-siyah ilişkilerini çevreleyen Amerikalı beyazlar arasındaki tabu , Afrikalı Amerikalıların baskısının ve ırk ayrımcılığının tarihsel bir sonucudur . Tarihçi David Brion Davis , kölelik sırasında meydana gelen ırksal karışımın ekici sınıf tarafından sıklıkla "alt sınıf beyaz erkeklere" atfedildiğine dikkat çekiyor, ancak Davis "birçok köle sahibinin, köle sahiplerinin oğullarının ve gözetmenlerin siyah metresleri aldığına dair bol miktarda kanıt olduğu sonucuna varıyor ya da köle ailelerin karılarına ve kızlarına tecavüz etti. " Ünlü bir örnek, Thomas Jefferson'un metresi Sally Hemings'di .
Harvard Üniversitesi tarihçisi Henry Louis Gates Jr. 2009'da "Afrikalı Amerikalılar… ırksal olarak karışık veya melez insanlardır — derinden ve ezici bir şekilde öyledir" (bkz. Genetik ). Özgürlük Bildirgesi'nden sonra , Çinli Amerikalı erkekler, birkaç Çinli Amerikalı kadının Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunması nedeniyle toplam evlilik sayılarına oranla yüksek oranlarda Afrikalı Amerikalı kadınlarla evlendi. Afrikalı köleler ve onların soyundan gelenler, Yerli halklarla sosyal, kültürel veya dilsel bağları zorunlu olarak korumamış olsalar da, Yerli Amerikalılarla kültürel alışveriş ve karşılıklı evlilik geçmişine sahipti . Ayrıca, özellikle Porto Rikolular ve Afrikalı Amerikalılar (Amerika doğumlu siyahlar) arasında, herhangi bir ırktan İspanyol olmayan siyahlar ve İspanyollar arasında artan evlilikler ve yavrular var. Yazar MM Drymon'a göre, birçok Afrikalı Amerikalı İskoç-İrlandalı soylu olarak tanımlıyor .
Irksal olarak karışık evlilikler, sivil haklar hareketinden bu yana ve günümüze kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde giderek daha fazla kabul görmüştür. Ulusal kamuoyu yoklamalarındaki onay 1978'de% 36'dan 1991'de% 48'e, 2002'de% 65'e ve 2007'de% 77'ye yükselmiştir. 2013'te yapılan bir Gallup anketi, beyazların% 84'ünün ve siyahların% 96'sının ırklararası evliliği onayladığını ortaya koymuştur. ve genel olarak% 87.
Terminoloji anlaşmazlığı
Yazar Debra Dickerson , The End of Blackness adlı kitabında ve liberal internet sitesi Salon'daki bir makalesinde, siyah teriminin , oğullarına değil, köle olarak Amerika'ya getirilen Afrikalıların torunlarına kesinlikle atıfta bulunması gerektiğini savundu. ve bu soydan yoksun siyah göçmenlerin kızları. Dolayısıyla, tanımına göre Kenyalı bir göçmenin oğlu olan Başkan Barack Obama siyah değildir. Eşsiz atalarının koşullarına bakılmaksızın Afrika kökenli tüm insanları bir araya getirmenin, siyah göçmenlerin kendi benzersiz atalarının geçmişlerini tanımalarına ek olarak, Amerikan köle torunları topluluğundaki köleliğin kalıcı etkilerini kaçınılmaz olarak inkar edeceğini iddia ediyor. "Hepimizi bir araya getirmek," diye yazıyordu Dickerson, "ilerleme görüntüsü verirken köleliğin ve devam eden ırkçılığın önemini siler."
Benzer bakış açıları tarafından ifade edilmiştir Stanley Crouch bir de New York Daily News parça, Charles Steele, Jr. ait Güney Hıristiyan Liderlik Konferansı ve Afrikalı-Amerikalı köşe David Ehrenstein ait Los Angeles Times idi siyahlar akın beyaz liberalleri suçladı Magic Negros , sadece ana akım beyazın (kültürel kahramanlar / sürücüler olarak) gündemine yardımcı olduğu görülen, geçmişi olmayan bir siyahi ifade eden bir terim. Ehrenstein, "Köleliğin ve ırk ayrımcılığının Amerikan tarihindeki rolü nedeniyle hissettikleri beyaz 'suçluluk duygusunu' yatıştırmak için orada." Dedi.
Eski Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice ( Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy tarafından "son zamanlardaki bir Amerikan göçmeni" ile karıştırılmıştı ), "kölelerin torunları pek iyi bir başlangıç yapamadılar ve bence bazı etkileri görmeye devam ediyorsunuz. bunun. " Ayrıca Afrikalı Amerikalılar için bir göçmen atamasını reddetti ve bunun yerine Afrika ve Avrupalı ABD'nin kurucu nüfuslarını belirtmek için siyah veya beyaz terimini tercih etti .
Terimler artık ortak kullanımda değil
On Üç Koloninin bağımsızlığından önce, köleliğin 1865'te kaldırılmasına kadar, bir Afrikalı-Amerikalı köle genellikle zenci olarak biliniyordu . Özgür zenci , köle olmayan bir Afrikalı-Amerikalı kişinin topraklarındaki yasal statüdü. Daha sonra renkli terimi de 20. yüzyılın ikinci çeyreğine kadar kullanılmaya başlandı, modası geçmiş kabul edildi ve genellikle tekrar zencinin özel kullanımına yol açtı . 1940'larda, terim genellikle büyük harfle yazılıyordu ( Negro ); ancak 1960'ların ortalarına gelindiğinde aşağılayıcı kabul edildi. 20. yüzyılın sonuna gelindiğinde, zenci uygunsuz olarak görülmeye başlandı ve nadiren aşağılayıcı olarak kullanıldı ve algılandı . Terim nadiren genç siyah insanlar tarafından kullanılan, ancak gibi bazı bağlamlarda kullanımda özellikle güney ABD'de koşulunun yer aldığı süreli kalıntıları büyümüştü birçok eski Afrikalı Amerikalılar, tarafından kullanılıyor kalmıştır edilir Birleşik Negro College Fund , bir Siyah öğrenciler için burs ve 39 özel tarihsel siyah kolej ve üniversite için genel burs fonu sağlayan Amerikan hayırsever örgütü.
Çoğu ortak kullanımda olan (örneğin zenci ), ancak 20. yüzyılın sonundan önce normal söylemde kabul edilemez hale gelen başka birçok kasıtlı olarak aşağılayıcı terim vardır . Bunun bir istisnası, siyah topluluk arasında , kelimenin Afrika-Amerikan İngilizcesinde telaffuzunu temsil eden, zenci olarak gösterilen hödük zencinin kullanılmasıdır . Bu kullanım, Amerikan rap ve hip-hop müzik kültürleri tarafından popüler hale getirilmiştir ve grup içi sözlüğün ve konuşmanın bir parçası olarak kullanılmaktadır . Mutlaka aşağılayıcı değildir ve siyahiler arasında kullanıldığında, kelime genellikle "homie" veya "arkadaş" anlamında kullanılır.
Genç nesiller arasında bir dayanak oluşturmasına rağmen, zenci kelimesinin grup içi kullanımının kabulü hala tartışılmaktadır. NAACP birlikte kullanılmasını kınadı zenci ve zenci . Karışık yarış kullanım zenci hala hoparlör beyaz, özellikle tabu olarak kabul edilir. Bununla birlikte eğilimler, rap ve hip hop kültürünün popülaritesi nedeniyle beyaz gençler arasında bile grup içi ortamlarda terimin kullanımının arttığını göstermektedir.
Ayrıca bakınız
- Afro-Amerikan sanatı
- Afrikalı-Amerikalı orta sınıf
- Afrikalı-Amerikalı mahalle
- Afrikalı-Amerikalı üst sınıf
- Afrofobi
- Medeni haklar hareketi (1865-1896)
- Medeni haklar hareketi (1896–1954)
- Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Kuzey Afrikalılar
- İspanyol Kolonyal Amerika'da toplum ve siyah insanlar
- Güney Afrikalı Amerikalılar
- Medeni haklar hareketinin zaman çizelgesi
Notlar
Referanslar
daha fazla okuma
- Richard Thompson Ford İsim Oyunları , Slate , 16 Eylül 2004. Afrikalı Amerikalıların tanımlanmasındaki sorunları tartışan makale
- "Silah ve Hukuk: Afro-Amerikan Cinayet Oranları Üzerine Don Kates"
- Scientific American Magazine (Haziran 2006) İz Elementleri Afrikalı Amerikalıları atalarından kalma bir geçmişe yeniden bağlama
- "Siyasi Saçmalığın Tanımı" , San Francisco Chronicle , 2 Mart 2007
- Sacramento, California'daki Afro-Amerikan arkeolojisi pdf
- Oakland, California'daki Afro-Amerikan arkeolojisi - bkz.Bölüm III, Bölüm 10
- Black History ile ilgili orijinal belgeler ve fotoğraflar
- Başkan Obama'nın 16 Temmuz 2009'da NAACP'ye Konuşması - MSNBC'den tam video
- Frank Newport, "Siyah mı, Afrikalı Amerikalı mı?" , Gallup, 28 Eylül 2007
- "Siyah Amerikalıların Uzun Yolculuğu" - The First Post'un slayt gösterisi