Paris Catacombu- Paris Yer altı Mezarlığı
Fransa’nın başkenti Paris; La Ville Lumière (‘Işık Kenti’) anlamına gelir; bununla birlikte, 12 milyon insanın yaşadığı bu hareketli Avrupa kentinin altında, eski sakinlerinin 6 milyon ceset kalıntılarını tutan, karanlık bir yeraltı dünyası yatar . Buraya Paris Catacombu denir: eski mağaralar, taş ocakları ve yüzlerce kilometre uzanan tünel ağları ve görünüşte ölülerin kemikleri ile kaplı bir ağ.Kısaca bir yer altı mezarlığı.
Paris Catacombs’un kökenleri kentin eteklerinde bulunan kireç taşı ocaklarına dayanır. Bu doğal kaynak, Romalılar zamanından beri kullanılmakta ve kentin binaları için inşaat malzemesi sağlamanın yanı sıra şehrin büyümesine ve genişlemesine katkıda bulunmasıyla bilinmektedir. Bununla birlikte, ancak 18. yüzyılın ikinci yarısında sonra (şu anda yüzyıllar boyu genişleyen kentin altında kalan) eski kireç taşı madenleri mezarlığa dönüştürülmüştür.
18. yüzyılda, Les Inocents gibi Paris mezarlıkları aşırı nüfus artışı sebebiyle, uygun olmayan mezarlara neden oluyordu. Oldukça doğal olarak, bu tür yerlere yakın yaşayan insanlar, mezardan gelen hastalıkların yayılması ile ilgili şikayette bulunmaya başladılar.
1763 yılında, Louis XV tarafından başkentte, tüm gömülerin yasaklanmasıyla ilgili bir bildiri yayınlandı. Ancak kilise mezarlıkta yatan ölüleri rahatsız etmek ve taşımak istemediğinden bu bildiriye karşı çıktı. Sonuç olarak, hiçbir şey yapılmadı. Durum 1780 yılına kadar devam etti. Olağandışı bir şekilde ilkbahar yağmuru Les Innocents etrafında bir duvarın çökmesine neden oldu, bu da cesetlerin komşu bir mülke dökülmesine neden oldu. Bu zaman zarfında, Fransız makamları harekete geçmeye zorlandı.
1786’da, eski Tombe-Issoire ocakları mübarek görülüp kutsandılar ve Paris Catacombs’a (Paris Yer altı Mezarlığı) dönüştürüldüler. Les Innocents’tan gelen tüm kemiklerin mezarlığa nakledilmeleri iki yıl aldı. Sonraki on yıllar boyunca, ölülerin kemikleri, Paris çevresindeki mezarlıklardan kaldırıldı. Ayrıca, yeni ölüleri mezarlığa gömmek, Fransız Devrimi’nden sonra başladı.
1859 yılında yalnızca Georges-Eugène Haussmann tarafından Paris’in yenilenmesi sırasında kemiklerin son aktarımına gidildi ve iş sonunda 1860 yılında tamamlandı. Yedi yıl sonra mezarlar halka açıktı. Bu yer altı mezarı toplamda 300 kilometreden oluşmaktadır.
Paris Catacombs bugün hala halka açık olsa da, erişim bölgenin yalnızca küçük bir kesimi ile sınırlıdır. Mezar katlarının diğer kısımlarına girmek 1955’ten bu yana yasaklanmış bulunmaktadır.
Yine de, 1970’li ve 80’li yıllar boyunca katafomlar, Cataphiles olarak bilinen Parisli kentsel kaşifler tarafından yasa dışı olarak araştırıldı. Bazı alanlar restore edilmiş ve yaratıcı mekanlar olarak tasarlanmıştır. Örneğin, bu yeraltı mağaralarından biri, dev bir sinema ekranı, projeksiyon aleti, birkaç film ve koltukla tamamlanmış gizli bir amfi tiyatroya dönüştürülmüştür. Komşu alan, tam teşekküllü bir bar ve bir restoran haline getirildi, bu sayede, anfitiyatro müşterileri bir atıştırmalık veya bir yemek sipariş edebilmektedir.
Her hafta yaklaşık 300 Cataphiles’ın mezarlığa gizli girişlerle girdiği tahmin edilmektedir. Bununla birlikte, Cataphiles’lar ve turistler genellikle pek hoş karşılanmamaktadır.
18. yüzyılda bir kireç taşı ocağı başlangıcından ölülerin gömülmesine kadar olan kullanımı ve bugün oynadığı rol sayesinde Paris yer altı mezarlığı, şehrin önemli bir özelliğidir.
Portekiz/ Quinta da Regaleira, Sintra,
Şövalyeler ve gizli masonik sembollerle dolu müthiş bir yapı topluluğu: Quinta da Regaleira, Sintra
Quinta da Regaleira, Sintra kasabasında yer alan dekoratif bir 20. yüzyıl konutudur. Büyük ev beş kata bölünmüştür ve süslü bir gotik cepheye sahiptir, ancak asıl cazibe, büyüleyici arka bahçeler ile arka planda yatmaktadır. Quinta da Regaleira’nın bahçeleri, gizli tüneller ve gizlenmiş sembolizmle, eski bilgelikleri temsil etmek üzere tasarlanmıştır.
Tarihçe: 1697 ve 1817 yılları arasında çeşitli zamanlarda el değiştirdikten sonra, bu yapı, Quinta da Torre olarak anıldı. Porto’da, zengin bir tüccar olan Alfredo Allen’in kızı Baroness da Regaleira tarafından 1840’da satın alınan mülkiyet, saray evi ve şapel ile şık bir yazlık evine dönüştürülmüş, adı Quinta da Regaleira olarak değiştirilmiştir.
1893’te Brezilya’da bir servet biriktiren, muazzam bir kültür adamı olan António Augusto Carvalho Monteiro (1848-1920) tarafından açık artırmada kazanılır. Ardından Monteiro, mülk sınırlarının mevcut beşgen taslağını veren arazinin çevresindeki arazileri ekledi. Carvalho Monteiro, dönemin “canlanma dini” Neo-Manueline mimarisinden derinden etkilenen Pena Sarayı’nın yapısal ve dekoratif eklektizminden ve Palacio do Buçaco’nun Neo-Manueline stilinden gelen sarayın ve şapelinin inşası için ilham aldı. Peyzaj mimarı Luigi Manini (1848-1936) tarafından tasarlandı. Proje 1911’de tamamlandı. Quinta da Regaleira Mart 1997’de Sintra Belediye Meclisi tarafından satın alındı ve o zamandan beri geniş bir koruma ve rehabilitasyon programına tabi tutulmaktadır.
Muhteşem bahçeleri, şapelleri ve mimarisiyle Quinta da Regaleira nefes kesen bir eser olmasının yanı sıra içerisinde bulundurduğu ters kulesiyle, evet yanlış duymadınız, yukarıya değil aşağıya doğru inen ters kulesiyle, insanları, adeta başka âlemlere götürmenin sözünü veriyor.
Rakotzbrücke Devil’s Bridge/ Şeytan Köprüsü.
Kromlau’daki yemyeşil yapraklar arasında yer alan Almanya’nın Kromlauer Parkı, altındaki sulara yansıdığında özellikle bir daire oluşturacak şekilde inşa edilmiş olan Rakotzbrücke ya da Şeytan Köprüsü. olarak bilinen ince, kemerli bir köprüdür.
1860’ta yerel şehrin şövalyesi tarafından yaptırılan, Rakotzsee suları üzerinde uzanan ince kemer, kabaca çeşitli yerel taşlarla inşa edilmiştir. Avrupa’da birbirine benzeyen pek çok tehlikeli yapıda olduğu gibi, Rakotzbrücke, bu tür köprülerin Şeytan tarafından yapılmış olması gerektiğini akla getirdiğinden şeytan köprüsü olarak tanınmıştır.
Köprü (diğerleriyle olduğu gibi) fani eller tarafından oluşturulurken, inşaatçılar köprü estetiği için çok uğraş vermişlerdir.
Rakotzbrücke’nin her iki ucuda, açısal olmamasına rağmen doğal çıkıntılar gibi görünen ince kaya kıvrımlarıyla süslenmiştir. Buna ek olarak, köprünün parabol kısmı mükemmel bir çemberin yarısı olacak şekilde tasarlanmıştır, böylece tam bir taş daire illüzyonu yaratır.Bugün, köprü parktan hala izlenebilmektedir ancak onu korumak için tarihi köprüden geçiş yasaklanmıştır.
Su altı parkı- Green Lake- Avusturya
Çevredeki dağlardan kar eriyince her yıl yaratılan sualtı parkı Green Lake-Avusturya.
Karst dağlarındaki karlar eriyince, lagün suyu, her yıl 2000’den 4000 metrekareye çıkmaktadır. Göl normalde yalnızca bir metre derinliğindedir, ancak çözülme sonrasında 12 metreye kadar yükselir.
İlk bakışta, bir sualtı dünyasının derinliklerini keşfetmek üzere olduğunuzu düşünebilirsiniz. Ancak daha dikkatli bakarsanız, suyun içinde, bir ağaç, bir köprü ve hatta bir park bankı göreceksiniz.
Aslında bu inanılmaz görüntüler, çevredeki her şeyi kapsayan ve her sene su basan bir Avusturya gölünden başka bir şey değildir.
Karlı Karst dağlarının arasında yer alan Avusturya, Tragoess’deki Yeşil Göl, sadece bir metre derinliğindedir. Yılın çoğunda, bu ilginç güzellikteki alana giden ziyaretçiler, pitoresk lagün çevresinde dolaşabilir ve su kenarı yakınında bulunan banklardan birinde oturarak çarpıcı manzarayı keyifle izleyebilir, birkaç patikada dolaşır ve birçok küçük köprüden birini geçebilirler. Ancak her yıl kar eridiğinde, göl taşar ve onu çevreleyen her şey su altına alır. Su, ağaçları, patikaları, bankları ve köprüleri kaplar. Su seviyesi, 2.000 metrekareye kadar çıkar.Buraya gelen ve su altında kalan parkı, dalarak gezen insanlar: Su altında olduklarında sanki büyülü bir dünyada yüzüyormuş gibi hissettiklerini, ambiyansın muhteşem olduğunu, yeşil çimen, çiçek, yollar, kayalar ve ağaçların üzerinden yüzmenin akla peri masallarını ziyaret ediyormuş düşüncesini getirdiğini söylemişlerdir.Dalış sadece ilkbaharda bir ay boyunca mümkündür. Yıl boyunca gölün derinliği çok düşüktür. Ortak kanı ise şu: Görüntü inanılmaz güzel. Genellikle sadece tropikal denizlerde böyle su görürsünüz.
Rhone ve Arve nehirleri: Birbirlerine karışmayan nehirler İsviçre.
Rhone, Avrupa’nın en büyük nehirlerinden biridir ve İsviçre’den doğar, güneydoğu Fransa’dan geçer., İsviçre’nin Cenevre kentindeki Rhone ve Arve nehirleri yan yana gider ama suları birbirine karışmaz.. Soldan giden nehir sadece Lehman Gölü’nden çıkan Rhone’dur. Sağdan akan nehir, Cenevre’nin batısındaki Rhone’a akmadan önce Chamonix vadisinin (çoğunlukla Mer de Glace) birçok buzulundan su alan Arve’dir; burada çok daha yüksek seviyeli silt (bir çeşit kum)gelir ve iki nehir arasında çarpıcı bir kontrast oluşturur, böylece sular birbirlerine karışmaz.
Yıldız denizi-Vaadhoo Adası Maldivler.
Gece olduğunda sahilin ve denizin pırıl pırl parladığını düşünün. Deniz,dalgalar ve ayışığı altında ne muazzam bir görüntü olur değil mi? Ama bu sadece bir fantezi değil gerçek. Maldivlerde, Vaadhoo Adasına gittiğinizde göreceğiniz fevkalade bir manzara.
Maldiv sahilinin gerçeküstü görünüşü, aslında, Lingulodinium polyedrum olarak adlandırılan, biyolojik olarak parlak bir fitoplankton sebebiyle oluşmaktadır.Küçük organizmalar gece olunca ışık saçarlar ve böylece masal diyarını andıran pırıl pırıl parlayan görüntüler oluşur.Bu fantastik adanın parıldayan sahili, Life Of Pi (Pi’nin yaşamı) adlı filmin ünlü yönetmeni Ang Lee tarafından, aynı adlı filmde kullanılmıştır. Yönetmen bilhassa, filmin kahramanını aydınlatmak için fitoplankton kullanmıştır. Bu akıllıca seçim, ona Oscar’a giden yolda yardımcı olmuştur.
Dev Kristal Mağara- Meksika
Bir süper kahramanın kalesine benzese de ve içeri girmek neredeyse zor olsa da, bu kendini işine adamış araştırmacıları, Meksika’nın ölümcül ve tehlikeli dev kristal mağarasına girmekten alıkoyamamıştır.Buz soğutmalı kıyafetlerle donatılmış ekipler, biyolojik gizemler keşfetti ve nadir kristal oluşumlarıyla kaplı keşfedilmemiş bir mağarada “Buz Sarayı” da bulundu. Kompleksin parçaları yakında doğal, batık olarak ilan edilebilir.
Bin metre yer altındaki Mağara Kristalleri, sadece Chihuahuan Çölü’ndeki Naica dağında bulunan mağaralardan biridir. Kompleksin çoğu mağaralarda gümüş, çinko, kurşun ve diğer minerallerin madenciliğini kolaylaştıran endüstriyel pompalar için değil, doğal olarak kavurucu suyla doludur.
İki katlı, futbol sahası boyutundaki, Dev kristal mağara, dünyanın en büyük dikey, kristallerinden biri olan muazzam alçıtaşı kirişleri, tavan, taban ve duvarlardan gelişigüzel bir şekilde görülebilmektedir. Kristaller, keskin, geometrik görünüşüyle sportif, doğal bir güzellik sergilemektedir.Bu mücevher benzeri görüntü, dev kristalleri gerçekten benzersiz kılmaktadır. Bu mağara keşfedilmeden evvel, bilim insanları, bu denli, morfolojik olarak mükemmel kristallerin elde edilmesinin mümkün olmadığını düşündüklerini beyan etmişlerdir.
Yarı saydam sütunlar ayrıca dev buz sütunlarına benzemekle birlikte, yer altı magma odalarından sızan aşırı ısıtılmış hava ile ısınmaktadır. Mağaranın içinde yüzde 90 nem ve 118 derece Fahrenheit (48 derece santigrat) sıcaklık kombinasyonu, hazırlanmamış, özel kıyafetler giymemiş bir insanı sadece 30 dakika içinde öldürebilir.
Vinicunca Gökkuşağı Dağı- Peru
Peru And Dağları’nın Ausangate dağlık bölgesindeki zirveleri tamamıyla renklidir: Bazıları terra cotta, bazı lavanta, diğerleri canlı bir turkuazdır. Yükseklik ve izolasyonun okyanusa yakın olması nedeniyle bölgenin tortusu ve atmosferi tarafından renklendirilmektedir. Ancak hiçbiri Rainbow Dağı/ Gökkuşağı Dağı olarak da bilinen Vinicunca kadar olağanüstü özelliklere sahip değildir.
Tüm çarpıcı renkleri için Rainbow Dağı bulmak kolay iş sayılmaz. Burası, dağ sıralamasında derin bir konuma sahiptir ve son derece tecrübeli rehberlerle en usta gezginler bile onu bulmakta güçlük çekmekte, en kısa sürede tepesine ulaşmak için altı gün yürüyüş gerekmektedir.
Yonaguni Anıtı
Yonaguni Jima, Japonya’nın Ryukyu takımadalarının güney ucunun yakınında, Tayvan’ın doğu kıyısından 75 mil (120 kilometre) uzakta bulunan bir adadır
Tam anlamıyla “Yonaguni Adası Denizaltı Topografyası” olarak tercüme edilen Yonaguni-jima Kaitei Chikei, Japonya’nın Ryukyu Adaları kıyılarındaki sualtında bulunan gizemli bir yerdir.
Büyük sualtı kaya oluşumunun 10,000 yıldan fazla var olduğu tahmin edilmektedir, ancak oluşumun tamamen insan yapımı, tamamen doğal ya da insan eliyle değiştirilmiş olup olmadığı hâlâ tartışmaya açık bir konudur.
Anıt, ilk kez 1986 yılında, çekiç başlı köpek balıklarını izlemek için iyi bir yer arayan bir dalgıç tarafından keşfedildi. Bulunduktan sonra, Ryukyu Üniversitesi’nden bir deniz jeologu olan Masaaki Kimura, yaklaşık on yıl boyunca anıtı araştırdı. Kimura, arazinin suyun üstündeyken binlerce yıl önce oyulmuş olduğunu düşünmektedir. Kimura’ya göre Yonaguni’nin çok sayıda bulunan dik açıları, stratejik olarak yerleştirilmiş delikleri ve estetik üçgenleri, onun insan eseri olabileceğinin işaretleridir. Ayrıca, Kaida’nın senaryosunu andıran oymaların anıtlarda olduğunu iddia etmektedir. Yapıda bir piramit, kaleler, yollar, anıtlar ve bir stadyumun var olduğuna inanılmaktadır. Bu eserin kayıp kıta Atlantise değer bir kalıntı olduğu düşünülmektedir.
Kayıp medeniyetler teorileri ile olduğu gibi, Kimura da inançlarıyla ilgili görüşlerde bulunmuştur. Boston Üniversitesi profesörü Robert Schoch, bölgede dalış yapmış ve formasyonun, “yapı boyunca kırılma eğilimi gösteren kumtaşları için temel jeoloji ve klasik stratigrafi” olduğunu açıklamıştır ve özellikle , bu yapının oluşumunda, çok sayıda fay ve tektonik aktivite bulunduğunu kaydetmiştir.
Kumtaşı yapıları tipik olarak katı formasyonlara dönüşür ve görünen yapı gizli bir kaya kütlesi ile bağlantılı olduğu için yapının tamamıyla insan yapımı olması muhtemel değildir. Kayaçların kendine özgü şeklini jeoloji ve güçlü akımlar açıklayabilir, ancak orada bulunan, muhtemelen M.Ö. 2500 yıllarına dayanan çanak çömlek, taş aletler ve şömineleri açıklayamazlar. Bununla birlikte, öğeler sadece bölgenin bir zamanlar yerleşim gördüğünü ve anıtın doğal bir jeolojik oluşumdan başka bir şey olmadığını belirtmemiştir.
Yonaguni, 20 milyon yıl öncesine dayanan kumtaşı ve çamurtaşından müteşekkildir. Hem Japon Hükümetinin Kültür İşleri Ajansı hem de Okinawa Bölgesi Hükümeti, Yonaguni’yi tarihi bir kültür bölgesi olarak henüz tanımamış olsalar da gerçekten mistik yapısı ve suyun derinliklerinde olmasıyla insanları cezbetmektedir.
Kaynakça:
https://www.tripadvisor.com.tr/Attraction_Review-g187147-d189229-Reviews-The_Catacombs_of_Paris-Paris_Ile_de_France.html
http://www.dailymail.co.uk/news/article-2414013/Green-Lake-Tragoess-Austria-The-park-disappears-water-year.html
Yazar:Arzu Gökyolcu
Editör : Suna Korkmaz