İçimde hep yaşlılara karşı bir acıma duygusu vardı, ama bugün farklı bir yönden bakıp, ne
kadar şanslı olduklarını anladım. Ölüme ne kadar da yakınlar, ne kadar da az kalmış bu
sikko hayatı terk etmelerine. Ben karamsar biri değilim, sadece içinde 1 gram yaşam sevinci
kalmamış, biraz bıkmış, tümüyle tükenmiş bir insanım. Sil baştan olayını gerçekleştirme
imkanım falan olsa. Düşünüyorum da aslında hayatım öyle daha çekilebilir olurdu.