Hepimiz tıslama ve mırlama seslerinin ne olduğunu biliyoruz ama daha ince seslerin (miyav) ne olduğundan emin miyiz? Kedi iletişimi hakkında deşifre edilmesi zor olabilecek bilgi birikimine sahibiz ve bunun gerçekte ne anlama geldiğini size söylemekten mutluluk duyarız.
Kediler, mırıldanmalardan miyavlamalara, çığlıklardan, ulumalara kadar çeşitli sesler kullanarak iletişim kurarlar.
Bunlar üç temel gruba ayrılır: Ağız açıldığında ve kapandığında miyavlama, ağız kapalıyken mırıldanma ve ağız açık sabit tıslama veya tükürme gibi ‘agresif’ sesler.
Çıkardıkları sesler genellikle; savunma, çiftleşme sırasında, anne-yavru kedi veya kedi-insan etkileşimlerinde (yiyecek veya dikkat çekmek vb.) kullanılır.
Kedi davranış Uzmanı Dr. Sarah Ellis, kedilerin geniş miyav yelpazesinin bazen deşifre edilmesinin zor olduğunu itiraf ediyor. Ellis’in aktardığına göre yavru kediler, annelerinin soğuk ya da aç olduklarını bilmelerini sağlamak için miyavlarken, yetişkin kediler sadece insanlara miyavlarlar. Miyavlamaları, yiyecek istemek ya da bir kapının yanlış tarafına takılmak gibi içeriğe göre belirli mesajlar taşır.
Mırlamak-Hırıltı
Kedilere özel bir ses olan hırıltı, anlaşılması en kolay olanıdır. Hiç şüphe yok ki dizlerinizin üzerinde kıvrıldıklarında, ritmik gürültüleri, mükemmel bir şekilde memnun olduklarını gösteriyor.
Ancak Sussex Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, kedilerin de özel bir “kışkırtma” mırlaması kullandığını keşfetti. Bu mırlama, bebeğin ağlamasına benzer, daha yüksek frekanslı bir ses.
Bu ses, yavruları beslemek için içgüdülerimize dokunarak aciliyet duygusunu tetikler ve genellikle sahiplerini onlara istediklerini vermeye ikna etmek için kullanılır. Evet, tahmin ettiğiniz gibi genellikle yiyecek için!
Kediler ayrıca acı çekerken ya da çok korktuklarında mırıldaybilirler. Bunun arkasındaki bir teoriye göre, mırıldanmanın genellikle o kadar olumlu bir işaret olması. Araştırmalara göre kediler kendi mırıldanan sesleri duyarak güven kazanıyor ve sıkıntı içindeyken kendilerini sakinleştirmek için mırıldanır.
Tıslama
Tıslamak, (köpeklerin ve kedilerin ortak olan tek sesi), kedi ile korkularının kaynağı arasındaki mesafeyi artırmayı amaçlayan agresif sinyallerdir. Gerçekten dehşete düştüklerinde, son çare olarak – genellikle yakın mesafeden – tıslar ve tükürürler.
Bu durumda Sarah şunu tavsiye ediyor: Kedinizin mutsuz olmasının nedeni siz olmasanız bile, yakınındaysanız saldırganlığını size yönlendirebilir. Korkuya neden olabilecek tüm tetikleyicileri ortadan kaldırın – örneğin, odada bir köpek varsa. – Sahipler, kediyi fiziksel veya sözlü olarak rahatlatmaya istekli olabilirler, ancak bu insani, sosyal bir davranıştır ve her zaman yardımcı olmayacaktır. Kediye zaman ve yer vermek yapılacak en iyi şeydir. Davranış çok alışılmadık ve uzun sürüyorsa bir veterinere danışın.
Türe göre değişiklik
Bazı ırklar kendilerini diğerlerinden daha sesli olarak ifade etmeyi sever. Sarah bu konuyla ilgili, ‘Oryantaller, Asya, Siyam, Tonkinese ve Birman gibi bazı ırkların son derece sesli olduğunu fark ettik.’ diyor. Bazı kediler ise asla ses çıkarmazlar. Ancak daha önce’ konuşkan’ bir kedi aniden sessizleşirse, özellikle de uyuşuk veya depresif görünüyorsa, veterinere bir ziyaret iyi olabilir.