Bu dış iskelet yaratıcılarını yaratma fikri harika filmler "Iron Man" ve "Star Trek" e ilham verdi. Bu kostümü bir kişiyi 100 km'ye götürebileceği tahmin ediliyor. yeryüzünün yüzeyinin üzerinde ve daha sonra paraşüt kullanmadan yavaşça yere indirin. Uzay giysisinin geliştiricileri, 100 km’deki yüksekliği tesadüfen değil üst kalas olarak belirlediler, bu yüksekliğe açık alan ve yeryüzü atmosferi arasındaki sınır olarak kabul edilen Karman hattı denir. Aynı zamanda, böyle bir yükseklikten bir sıçrama büyük bir karmaşıklık görevidir. Başlangıçta, bir uzay boşluğu bir insana etki edecek ve daha sonra yeryüzünün atmosferine girecek ve uzun bir süre serbest düşme durumunda olacaktır.
Bilim kurgu üretimi, mühendislere geleceğin teknolojilerini yaratmaları için ilk ilham kaynağı değil. Bu yüzden, yılın Star Trek 2009 filminde James Kirk, mühendis Olson ve dümenci Hikaru Sulu'nun uzay gemisi kaptanı James Kirk, mühendis Olson ve dümenci Hikaru Sulu'nun Vulcan gezegeninin yüzeyine yüksek teknoloji kostümlerinde indiği ve paraşüt açılışıyla gerçekleştiği bir sahne var. Iron Man filmi üçlemesinde, Tony Stark'in kostümleri genel olarak anlatımda belirgin bir yer tutuyor. Dış iskeletinin ana bileşenleri eldivenlerdeki iticiler (yer çekimi önleyici motorlar) ve botlardaki jet motorlarıdır. Bu durumda, bu elbise içindeki kaskın ön camında bir gösterge bulunan bir ekranı vardır. Ek olarak, kahraman mevcut tüm sistemleri izlemek için ses kontrolünü kullanabilir.
Bu fikirleri uygulamaya koymak için çok sayıda farklı görev gereklidir. Giysinin bir kişiyi sıcaklık ve basınçtaki keskin bir farktan nasıl koruyacağını, oksijen sağlama problemini nasıl çözeceğini, hipersonik ve süpersonik şok dalgalarına nasıl direnç göstereceğini düşünün. Böylesine etkileyici bir yükseklikte birçok risk var: Bir sporcu hava amfizemi, dekompresyon hastalığı veya ebullizm yaşayabilir (vücutta düşük atmosferik basınçta kaynayan sıvı). Elbisenin zarar görmesi durumunda, bir kişi korunmadan ve oksijen olmadan bırakılabilir.
Ek olarak, tasarlanan kostüm hipersonik ve süpersonik şok dalgalarına dayanmalıdır. Aşırı yüklenme de büyük bir rol oynayacaktır. O anda, bir sporcu ince bir atmosferden daha yoğun katmanlarına geçtiğinde, 2g'den 8g'ye pozitif ve negatif aşırı yüklenme yaşayacaktır. Bu da ciddi sorunlara ve tüm sistemin bozulmasına neden olabilir. Bu tür aşırı yüklenmelerden sporcuda bilinç kaybı olabilir veya kanama başlayacaktır.
Güneş Sistemi Ekspres temsilcilerine göre, RL MARK VI adı verilen yeni bir uzay giysisi sporcunun yakın alandan, suborbital alandan ve hatta düşük Dünya yörüngesinden atlamasına izin verecektir. Uzay giysisi adına RL, 8 Aralık 1967'de test uçuşları sırasında ölen ilk Afrikalı-Amerikalı astronot olan Binbaşı Robert Lawrence adına bir kısaltmadır. havacılık temel "Edwards".
Solar System Express, gelişimini test etmek için Red Bull Stratos projesine benzer bir sıçrama yapmayı planlıyor. İlk testlerin paraşüt inişi kullanılarak nispeten düşük bir rakımda yapılması planlanıyor, ancak üreticinin hedefleri çok daha iddialı. Minyatür motorlu özel kostümlerin ve kostüm kanadı teknolojisinin (kanat giysisi) yardımıyla, atlet dik bir konumda iniş yapmak zorunda kalacak.
Aynı zamanda, Juxtopia’nın mühendisleri artırılmış gerçeklik gözlükleri projesi üzerinde çalışıyor. Bu gözlüklerin çalışma prensibi, pilot için gerekli tüm veriler kaskın iç yüzeyinde, pilot gözlüklerinde veya doğrudan kokpit kabininin camında görüntülendiğinde, modern savaşçıların ön camındaki bilgi ekranı teknolojisine benzer olmalıdır. Juxtopia artırılmış gerçeklik gözlükleri sporcuya durumu kontrol etmek için gereken tüm hayati bilgileri sağlayacaktır. Dış çevrenin ve vücudun sıcaklığını, kalp atış hızını, basıncı anlatır ve birçok yararlı bilgi gösterir. Ek olarak, "atlamacı" uzaydaki konumlarını bilecek, uçuş hızındaki değişimi görecek ve ayrıca yerdeki istasyonlarla sürekli iletişim kurabilecektir. Sistem kamera, ses kontrolü ve dış aydınlatma içerir.
Aynı zamanda, yeni harika kıyafet içindeki en yüksek teknoloji ürünü jiroskopik ayakkabılar olmalıdır. Aynı anda birkaç sorunu çözecekleri varsayılmaktadır. İlk olarak, 100 km yükseklikte. Aerodinamik kuvvetler, sporcunun vücudunun deniz seviyesinden yüksek bir seviyesine etki etmemesi nedeniyle, uçuşu dengelemek çok zor olacaktır. Aynı zamanda, botların içine yerleştirilen jiroskoplar uzay giysisinin uzaydaki pozisyonunu dengelemeye yardımcı olacak ve sporcunun termosfer ve stratopause sınırlarını geçerken optimum bir pozisyonda kalmasına yardımcı olacaktır. Onların yardımıyla, “düz dönüşlü vana kompansatörü” (düz dönüşlü kompansatör) adlı bir güvenlik sisteminin uygulanması planlanmaktadır; bu, eğer jumper, uzaydaki konum üzerindeki 5'ten daha fazla kontrolünü kaybederse dahil edilecektir.
Jiroskopik ayakkabının temel işlevlerinden biri yumuşak bir iniş atlet olmalıdır. Bir insan neredeyse dünya yüzeyine ulaştığında “açılacağı” varsayılmaktadır. Bu noktada, minyatür nozullar, güvenli ve pürüzsüz bir iniş sağlayacak bir gaz jeti saldıracaktır. Gyro botların kumandası ve bunlara yerleştirilmiş mini motorlar, sisteme kolay erişim sağlamak için tasarlanmış kontrol eldivenlerinin üzerine yerleştirilecektir.
Ayrıca, başka bir hile de uygulanması planlanmaktadır - geliştirilmekte olan kostümün ayrılmaz bir parçası olan yerçekimi geliştirme kurulu (Gravity Development Board). Bu kart tüm sistemi yönetmek için ana arayüz görevi görecek. Solar System Express şirketinin teknik direktörüne göre, bu gelişme, uzayda kullanıma uygun ve Arduino Uno'nun işlevselliğini aşabilecek türünün ilk sistemi olacak. Wonder-suit'in ilk testlerinin Temmuz 2016'ta gerçekleşeceği varsayılmaktadır, bu nedenle kurgu gerçekleşmesini beklemek için fazla zaman yoktur.
Şu anda en olağanüstü atlama
Zamanda bu noktada, en çarpıcı atlama hikayeler 2 dünya rekorunu hemen aynı anda belirleyen Felix Baumgartner'ı (Red Bull Stratos) yaptı: Dünyada birincisi stratosferden atladı (yükseklik 39 km) ve aynı zamanda atlama sırasındaki ses hızını aşan ilk kişi oldu. Doğal olarak, özel ekipmanın varlığı olmadan atlaması imkansız olurdu. Felix, aslında en modern NASA uzay giysisinin bir çeşitlemesi olan özel bir takım elbise giymiş. Bu uzay giysisi cesur atlatıcıyı ani sıcaklık değişimlerinden (atlama sırasında, hava sıcaklığı -68 ila 38 derece Santigrat arasında değişmiştir) ve basınçtan ve ayrıca çok sayıda başka tehlikelerden korudu.
Daha önce hiç bu kadar yüksek bir baskıya dayanamayan ve aynı zamanda kontrollü düşme işlemini gerçekleştirebilecek bu tarz kıyafetler geliştirilmemiştir. Oluşturulan kostüm 4-x katmanlarından oluşuyordu. Kostümün dış tabakası Nomex adlı bir alev geciktirici malzemeden oluşuyordu. Bu tabakanın altında, gazla dolu olan kabarcığı tutan fikstür yerleştirildi. Elbisenin iç tabakası nefes alabilir bir astardı. Basınç arttıkça kıyafet gerekli sağlamlığı elde etti. Aynı zamanda, kostümün tasarımının bir kişiye kesinlikle dikey bir düşme sağlaması gerekiyordu. Bu, düz bir tirbuşon girmemesi için belirleyici oldu.
Elbisenin en önemli görevlerinden biri basıncı ayarlamaktı. Hipoksi, dekompresyon hastalığı, doku hasarından kaçınmak için basıncı düzenlemek gerekiyordu. atmosferik basınçta keskin düşüşlerle ilişkili olan riskler. Serbest düşüş sırasında, Felix Baumgartner saf oksijeni soludu ve uzay giysisinde 3,5 çubuğunda sabit bir basınç uyguladı. Diyaframların ve aneroid valfinin buharı düştükçe, uzay giysisi içindeki basınç dahili olarak kontrol edildi. O anda, paraşütçü 10 km altına düştüğünde, takım elbisedeki baskı daha fazla hareketlilik sağlayan düşmeye başladı.
Kostümün teknoloji merkezi, zırhlı bir göğüs askısıydı. Geniş açılı 120 derece görüşlü yüksek çözünürlüklü bir video kamera, bir ses alıcısı ve bir verici, açı ve yüksekliği bildiren bir hidrolik dengeleyici, bir ivmeölçer ve bir çift lityum-iyon pil takımı içeriyordu.
Paraşütçülerin yüzü özel bir plastik kalkanla korunuyordu. Paraşütçü kapsülün dışına çıktığında, gemideki sıcaklığın -25⁰⁰ civarında olması gerekirdi. Birkaç dakikalık serbest uçuşta, hava sıcaklığı iki katından fazla olacaktır. Plastik kalkanın paraşütçü içinde buğulanmasını engellemek için, tüm yüzeyini ısıtmaktan sorumlu en ince tellerle 110 ile donatıldı.
Bu uzay giysisinin paraşüt sistemi, 3-x paraşütlerinden oluşuyordu: paraşüt freni tesisatı, ana paraşüt ve yedek. Aynı zamanda, son ikisi, ek stabilite sağlamak için 2,5 kat arttırılmış sıradan paraşütlerdi. Baumgartner'ın takımında, bir kerede 4 kilitleme düğmeleri sağlandı: 2 kırmızı ve 2 sarı. Göğsün sağ tarafında bulunan kırmızı kol, ana paraşütü serbest bıraktı ve freni fırlattı; sağ uyluktaki sarı kollar, ana paraşütü çıkardı, böylece yedek paraşüt dolaşmadıkça dönebildi. Paraşütçü bir tirbuşon içine düştüğünde ve tutamağa ulaşamadığında, bunun için elbisenin sol işaret parmağında bulunan halka kilitleme cihazına basarak fren paraşütünü serbest bırakabilir.
Felix Baumgartner ve ekibi, stratosferden atlamanın çok büyük ve önemli bir başarı olduğu gerçeğini gizlemedi. Ancak aynı zamanda, atlamanın temel amacı, NASA'nın en son gelişiminin tam olarak test edilmesiydi.
Bilgi kaynakları:
-http: //www.vesti.ru/doc.html? id = 1089844
-http: //www.krugosvet.ru/enc/aviatsiya-i-kosmonavtika/pryzhok-iz-kosmosa
-http: //www.gudok.ru/news/sociaty/? ID = 913051