Biyoçeşitliliğin Korunması İçin Prosedürler
Herhangi bir insan faaliyetinden dolayı biyoçeşitlilik üzerinde ortaya
çıkacak etkilerin yönetilmesi için kullanılabilecek az sayıda prosedür
mevcuttur:
-
Çevresel Etki Değerlendirme, ÇED (Environmental Impact Assessment, EIA);
henüz ortaya çıkmadan önce ciddi sorunların belirlenmesi için yapılan işlemdir.
ÇED sürecinde, faaliyet yerinin seçilmesi; en önemli konu olmaktadır.
Örneğin hassas bir adanın çevresi için, turizm hizmetlerinin tamamı da;
duyarlı habitatların oldukça uzağına yerleştirilmelidir.
Doğal erozyon ve döngüler, çoğu plajın bir özelliği olduğundan bu
hizmetler, azami deniz seviyesinin oldukça yukarısında verilmelidir.
-
Stratejik Çevresel Değerlendirme, SÇD (Strategic Environmental Assessment, SEA);
Önerilen bir politika, plan veya programın çevresel etkilerini ve sonuçlarını,
analiz etmek ve değerlendirmek için geliştirilmiştir.
-
Taşıma Kapasitesi Değerlendirme, TKD (Carrying Capacity Assessment, CCA);
Doğal bir Kaynağın özelliklerini tehlikeye atmaksızın, doğal veya yapay
bir kaynak veya sistem tarafından tutulabilen (özümlenen) azami faaliyet
(kirletici) yükünün veya azami kullanıcı sayısının belirlenmesi işlemidir.
ÇED; projelerin uygulanması öncesinde sorunları çözmeyi
hedeflediği için, biyoçeşitliliğin korunması açısından
stratejik öneme sahip olan yasal bir araç olmaktadır.
ÇED; sektörel politikalar, arazi-kullanım politikaları ve
bunların programları ve planları (özellikle de karayolu
planlaması, nehir havzalarının geliştirilmesi, ormancılık ve
fiziksel planlama) için gereklidir.
Eğer bir proje, halihazırda onaylanmış bir plan veya programın
parçası ise; proje safhasında ortaya çıkacak olan zararların
önlenmesi için, genellikle geç kalınmış olmaktadır.