arp arp, şase (çerçeve) üzerine getirilmiş teller dizisidir veparmakların gerçekleştirdiği titreşimlerle çalınan eski bir çalgıdır. her tel, piyanoda olduğu gibi bir notayı (bir sesi) çıkarır.
günümüz orkestra arp'ının temeli, kromatik olmayan teller dizisidir. bu diziler, oktavın yedi notasını temsil eder. arp'ın yedi ayrı pedalı, gamdaki notaları etkiler. her pedal iki dişli ile çalışır; dişliler telerdeki ses titreşiminin uzunluğunu etkiler, sesi yarım yada bir ton alçaltır. böylece arp'ta bütün perdeleri kullanmak mümkün olur. bu perdelerdeki ses değişimi mekanik araçlarla sağlanır. 17. ve 18. yüzyılların diatonik sistemine bağlı olduğundan bu enstrümanın ses olanakları sınırlıdır. arp çalan kimse arp'ın yedi pedalını yirmibir pozisyonda kullanarak ve elini teller üzerinde gezdirerek çalgının tüm diatonik gamlarını akorlarını seslendirmeyi gerçekleştirebilir.
arp'ta akord yapmanın yolu sürtme metodudur. aynı anda değil, ama bir dizi halindeki notalardan oluşan bir akor, genel bir terim olan arpeji
'yi ortaya çıkarmıştır. bu gam tekniği ve tipik glasando
uygulamasına ek olarak, tellerin tek tek çekilmesinde bir sınırlılık vardır.
arp eski ve evrensel bir müzik aletidir. tarihin her döneminde, hemen hemen her kıtada "insanlar ve ruhlar tarafından" kullanılagelmiştir. mö 13. yüzyıla ait thebes gömütü
ndeki röliyeflerde ilk örneğine rastlanmıştır. eski rama ve yunan dünyasında da kullanılan bir müzik aletidir.
enstrümanın yapısında görülen gelişme belirlidir.
1. gal arp'ı yada telyn: üç sıra telden dıştaki ikisi diatonik gamı, diğeri ise yarım ses tonunu verir. dıştaki iki sıra, değişik örneklerde, ya birbiriyle uyumlu olarak ya da oktavlar içinde akord edilebir.
2. çift arp: diatonik tarzda akord edilmiş iki tel dizisine sahiptir. telin titreşim süresi istenildiğinde baş parmakla azaltılabiliyordu. çift arp'ın kullanımı bu açıdan daha basitti.
3. tek hareketli pedallı arp: arp'ta pedalın kullanılmasından sonra ses süresi doğrudan azaltılabildi ve perdenin yarım ton alçaltılması özelliği ile arp'ın gelişmesinde ilerleme sağlandı. ancak çalgının hantallığı ve kimi kusurları, icracıya güçlük çıkardığı için kullanışsız parçaları değiştirildi.
arp üzerindeki bu önemli yapı değişikliği, fransız müzik aletleri yapımcısı ve arpist cousinau
tarafından 1780 ile 1790 yılları arasında gerçekleştirildi. solo müzikte ideal bir çalgı olan arp'ın moda kabul edildiği dönemlerde, bu çalgıya göre hazırlanmış iyi bir solo eseri yoktu.
haydın
, flüt, arp ve çift bas için bir sonat yazmıştır.
(bkz: şirin pancaroğlu
)