-Yavaş yavaş ölmek derken ne demek istiyorsun, somut bir örnek verebilir misin?
-Şey, sözgelimi… Karanlık bir yere tek başına kapatılmak, yemeden içmeden, yavaş yavaş ölmek, anlıyor musun?
-Gerçekten de korkunç bir şey olmalı, böyle ölmek istemezdim hiç.
-Ama ben, bana öyle geliyor ki, yaşam bu işte. Belki de hepimiz bir yerlere tek başımıza kapatılmışız ve yavaş yavaş ölüyoruz.
[Haruki Murakami]