

DSWS : DSWS/TR : Haber ve Analiz : Bölgesel haberler : Avrupa Birliği


Yazıcıya hazırla
Lutte Ouvrière Fransız seçimlerinde Hollandea nasıl destek oldu
Francis Dubois
17 Mayıs 2012
İngilizceden çeviri (14 Mayıs 2012)
Fransız seçimlerinin bu ay yapılan ikinci turunda, Sosyalist Partinin (PS) yörüngesinde faaliyet gösteren bütün grupların hızla onun adayı Francois Hollandeın arkasında saf tuttuğuna tanık olundu. Bu süreç, beklenmedik olmamakla birlikte bu örgütlerin doğasını ve rolünü göstermesi açısından öğreticiydi.
Lutte Ouvrièrein (İşçi Mücadelesi, LO) başkanlık adayı Nathalie Arthaud, başkanlık seçimlerinin 22 Nisanda yapılan ilk turundan sonra yaptığı dolambaçlı bir açıklamada, görevdeki Nicolas Sarkozy karşısında 6 Mayıstaki ilk turu kazanan Hollandea oy verilmesine karşı olmadığı izlenimini verdi.
LOnun bu seçimlerde yüzde 0,56 oranında oy aldı ki bu 2007dekinden daha azdır ve onun 2002de almış olduğu oyların onda birini oluşturmaktadır. Arthaud, ilk turda kendisine oy vermiş olanlara, ikinci turda "vicdanlarının sesini dinleyerek" oy vermelerini tavsiye ettğini açıkladı. Ardından da, Hollandea oy verilmesini uygun bir tercih olarak gördüğünü belli etti. Arthaud, açıklamasında şunları yazdı: "Açıkçası, hiçbir bilinçli işçi, beş yıllık görevi sırasında büyük şirketlerin ve bankerlerin güvenilir hizmetçisi olan, zenginlerin başkanı Nicolas Sarkoyye oy vermez. İşçilerin açık düşmanı ile sahte dostu arasında hileli bir tercih yapmak durumunda kalan bazı seçmenlerim seçime katılmayacak ya da boş oy kullanacak; diğerleri ise Sarkozyden kurtulmak için François Hollandea oy verecekler."
Böylece Arthaud, ona benzer düşüncelerden hareketle Hollandea oy verme çağrısı yapan Jean-Luc Mélenchonnun Sol Cephesinin ve Yeni Anti-kapitalist Partinin basın kampanyası ile uzlaşmıştır.
Bu, Arthaudnun kampanyasının, sonuçta, bütçe disiplini dayatma, Avrupa mali sözleşmesini yeniden görüşme ve Libya ile Suriyede emperyalist savaşların sürmesi temelinde kampanya sürdürmüş olan François Hollandeın arkasında hizaya girmeye dönüşmesini özetlemektedir. LOnun konumu özellikle siniktir. O, Hollandeın zaferinin kemer sıkmaya ve neo-faşist Ulusal Cephenin (FN) ilerlemesine yol açacağını kabul ederken, Hollandea oy verilmesini destekleyebileceği sinyalini vermektedir. Arthaud, 22 Nisan akşamı yaptığı açıklamada şunu kabul etmişti: "Hollandeın mali çevrelerin baskısı altında benimseyeceği kemer sıkma önlemleri hoşnutsuzluğu arttırdığı ölçüde aşırı sağ güçlenecektir."
Bu, önemli bir soruyu ortaya koymaktadır: LO, Hollande yönetiminin işçilerin sosyal haklarına saldıracağını ve neo-faşistleri güçlendireceğini biliyorsa, neden işçileri bu tür bir hükümetin oluşturacağı tehdit ve burjuva "solcusu" PSden bağımsız bir siyasi programa duyulan gereksinim konusunda uyarmadı? PO, neden Hollandeı açıkça suçlamadı, ona oy verilmesine karşı çıkmadı ve onun zaferinin yol açacağı işçilere yönelik sosyal saldırılar konusunda uyarıda bulunmadı?
Sendika bürokrasisinin ve kafası karışık öğrenci çevrelerinin içine yerleşmiş olan LO, Hollandeın yükselmesine karşı her türlü mücadele perspektifini engellemeye çalışıyor. Bu tabakalar, gerçekte, işçi sınıfının sosyal kazanımlarına yönelik olarak Hollandeın önceli Başkan Nicolas Sarkozy tarafından gerçekleştirilen saldırıları birlikte örgütlemişlerdir.
Seçimlerden sonra, LO, aşırı sağa karşı mücadele bahanesi altında PSyi destekleyen güçlerle bir ittifak oluşturmaya niyetlidir. Neo-faşist oyların artmasını yorumlayan Arthaud şunları söylüyor: "Aşırı sağın güçlenmesine bir karşı ağırlık oluşturabilecek ve onun muhalefet tekeline sahip olma iddiasını önleyebilecek tek şey, işçi sınıfının siyasi çıkarlarını savunan güçlerin takviye edilmesidir."
Ne Arthaud ne de LO işçi sınıfı tarafından verilecek bağımsız bir mücadeleyi destekliyor. Onlar işçilerin mücadelelerinin sendika bürokrasisi ve Fransız siyaset kurumunun müflis "sol" partileri tarafından sınırlandırılmasını ve etkisiz hale getirilmesini istemektedirler.
LO, PSyi bir sol parti olarak tanımlamayı sürdürmektedir ki bu ifade, PSnin, sendikaların başını çektiği gösteriler ve belki de grevler dolayımıyla ifade edilecek halk basıncına yanıt vereceği yanılsamasını yaratmak için tasarlanmıştır. Bu, gerçekte, LOnun bir PS yönetimi altında destekleyeceği tek "mücadele" biçimidir. LOnun 26 Marttaki başyazısında işçi sınıfından "büyük ve karşı konulamaz bir güç" olarak övgüyle söz edilmesinin ardında, yaygın muhalefeti sona erdiren ve moral bozucu bir pratik yatmaktadır.
Arthaudnun adaylığına ilişkin olarak sunduğu gerekçe bile, bir devrim hariç her şeyin olabileceğini düşünen bir partinin tutuculuğunu yansıtıyordu. Ona göre, işçi sınıfının belirsiz, varsayımsal bir gelecekte "yeniden bir mücadele ortamına" girebilmesi için yapılabilecek tek şey komünizm "meşalesini taşımak" idi.
Arthaud, 13 Nisanda Le Mondeda yayımlanan bir röportajda, "meşaleyi taşıma" kavramını şöyle açıkladı: "LOda, onu devreden bizler böyle yaşıyoruz. Büyük devrim gününün yarın olmasını, elbette, ben de isterim ama aynı anda mücadele ederim. Marx, işçilerin devrimine değil ama Paris Komününün ezilmesine tanık oldu; bana gelince, belki de hiçbir şey görmeyeceğim."
Arthaudnun 42 yaşında olduğu ve istatistiksel olarak 40 yıl daha yaşayabileceği göz önünde bulundurulduğunda, bu açıklama dikkat çekici. Ona göre, ekonomik kriz ve kemer sıkma eliyle yaratılmış sefalet ve Fransa ile ABDnin ve diğer emperyalist güçlerin savaşlarının yol açtığı felaketler 2050ye kadar sürecek. Hiçbir şey LOnun demoralize ve iflas etmiş bakış açısını bundan daha tam olarak sergileyemez.
Sayfanın başı
Okuyucularımız: DSWS yorumlarınızı bekliyor. Lütfen e-posta gönderin.
Telif Hakkı 1998-2017
Dünya Sosyalist Web Sitesi
Bütün hakları saklıdır