Üstün Yetenekli Çocuğumuza
“Sen Üstün Yeteneklisin” Demeyelim mi?
Her bireyde ve her türlü etiketleme bireyin iyi oluşu üzerinde olumsuz etkiler oluşturabilir. Bu durum üstün yetenekliler için de geçerlidir. Üstün yetenekli çocuğun etiketlenmesi, onun sürekli olarak üstün yetenekli olduğuna ilişkin bir değerlendirme yapılmasına neden olur. Bu değerlendirmenin sürekliliği çocukta üstesinden gelemeyeceği bir yük oluşturur. Her çocuğun ayrıcalıklı bir birey olarak değil, normal bir birey olarak diğer insanlarla etkileşim halinde yaşayabileceği, sağlıklı bir yetişkin yaşamı sürdürebileceği, diğer insanlarla ortak özelliklerinin olduğunu kabullenebileceği, başkalarını ötekileştirmeyeceği, kendisini sağlıklı olarak değerlendirebileceği bir kendilik algısına ihtiyacı vardır. Bu nedenle etiketleme çoğunlukla aşağıdaki olumsuz sonuçları doğurur.
- Etiketleme çocuğun kendisini farklı görmesine ve başkalarıyla doğal ve normal ilişki kurmasına engel olur.
- Etiketleme akran ilişkilerini olumsuz etkiler.
- Kendisinden aşırı beklenti geliştirilmesine neden olur.
- Zayıf ve daha az yeterli olduğu yönleri sürekli göz ardı edilir.
- Kardeşlerin ihmaline neden olur.
- Üstün yetenekli olarak etiketlenen çocuk, bundan her türlü ikincil kazanç elde etmek ister
- Etiketlenen çocuk disipline edilme konusunda daha fazla direnç gösterir.