Mark Ryan / Mary Parrish / Jay Matternes / Smithsonian Enstitüsü
Karada yaşayan türler, tüm biyolojik çeşitliliğin% 85'ini - 95% 'sini oluşturur. bugün dünyada. Bu özellikle, kıtaların gezegenimizin yüzey alanının sadece% 30'ini kapsadığını düşündüğümüzde etkileyicidir. Ve bu kara türlerinin çoğu, yıllar önce 400m civarında toprağı işgal eden az sayıdaki öncü grubun soyundan geliyor.
Şaşırtıcı bir şekilde, yine de, bilim adamları, arazi biyolojik çeşitliliğinin modern seviyelere ulaştığı zaman konusunda kesinlikle aynı fikirde değiller. Bugün ne görüyoruz tipik Son birkaç on yıl, hatta yüzlerce yıl milyonlarca? Veya çeşitlilik katlanarak artıyor mu? önemli ölçüde daha fazla türler her zamankinden daha bugün canlı?
İçinde yeni kağıt Nature Ecology & Evolution'da ortak yazarlarım ve ben “yerel” ekosistemlerde (ayrıca “ekolojik topluluklar” da bilinen) yaşayan kara omurgalı türlerinin çeşitliliğinin son 375m yılında nasıl değiştiğini inceledik. Tetrapodlar, memeliler, kuşlar, sürüngenler (dinozorlar dahil) ve amfibiler gibi kara omurgalı hayvanları fosilleri üreten neredeyse 30,000 fosil alanlarını analiz ettik. Bireysel fosil bölgelerdeki türlerin sayılması, eski ekolojik topluluklardaki çeşitliliği tahmin etmemize olanak sağlamıştır.
Sonuçlarımız, bugün dünya genelinde görülen karadaki zengin biyolojik çeşitlilik seviyelerinin yeni bir fenomen olmadığını göstermektedir. Tetrapod ekosistemleri içindeki çeşitlilik, en azından son 60m yıldır, dinozorların neslinin tükenmesinden hemen sonra benzer olmuştur. Bu, ekosistemlerdeki biyoçeşitliliğin gittikçe azaldığı fikrini ortaya koyuyor sürekli zamanla yanlış. Bunun yerine, türlerin etkileşime girme olasılığı - örneğin, uzay ve yiyecek gibi kaynaklar için rekabet ederek - yerel ekosistemlere paketlenebilecek türlerin sayısını sınırlama eğilimindedir.
Bu, tetrapodlardaki yerel çeşitliliğin, son 375m yılı boyunca artmadığı anlamına gelmez. Sonuçlarımız, bu çeşitliliğin, tetrapodların ilk kez karadaki yaşam için temel yenilikler geliştirdiği yıllar önce 300m yıllarında olduğundan en az üç kat daha yüksek olduğunu gösteriyor. amniyotik yumurtaSu kaynaklarından uzakta üremeye izin veren). Ancak, çeşitlilikteki artışların nadir olduğunu ve jeolojik terimlerle göreceli olarak aniden olduğunu keşfettik. Bunları genellikle, hiçbir artış olmadığında, on milyonlarca yıl da takip eder.
Buna karşılık, yerel çeşitlilikteki en büyük artış, 66m yıl önce dinazorları yok eden kitlesel yok oluşun ardından gerçekleşti. Bu etkinliğin sadece birkaç milyon yılı içerisinde, yerel çeşitlilik, büyük ölçüde dinozorların bıraktığı ekolojik alanı doldurmak için gelişen modern memelilerin muhteşem başarısı sayesinde, tükenme öncesi seviyelere göre iki ya da üç kat arttı. Ancak bu büyük artıştan sonra, yerel tetrapod çeşitliliği gelecek 60m yıllarında artmadı.
Farklı ölçekler
Rekabetçi hayvan çeşitlendirmesi modelleri, yerel ölçekte çeşitliliğin jeolojik zaman boyunca uzun vadeli istikrar veya sürekli artışlarla birlikte nasıl değişmesi gerektiği konusunda net tahminlerde bulunmaktadır. Milyonlarca yıldır süren yerel çeşitliliğin sınırları olduğunu göstererek, sonuçlarımız çeşitlendirmenin kontrol edilmeden daha fazla veya daha az devam ettiğini gösteren modellere meydan okumaktadır. Ancak kıtadaki veya küresel düzeydeki çeşitlilik ayrı bir modeli izleyebilir, bu nedenle sonuçlarımızın bu ölçeklerde de mutlaka uygulanması gerekmez.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Örneğin, bir kitlesel yok oluşun ardından, bir kıtadaki çoğu tür yok edilebilir. Ancak nispeten az sayıda hayatta kalan tür çok başarılı olabilir ve yaygın biçimde yayılabilir. Bu senaryoda, tüm kıtadaki çeşitlilik çökebilir, ancak yerel çeşitlilik değişmemiş gibi görünebilir, çünkü her yerde aynı küçük tür bulunur.
Aslında, benzer bir süreç gibi görünüyor Şimdi oluyor İnsanların neden olduğu habitat tahribatına cevap olarak. İstilacı türler geniş çapta yayılıyor, bazen bölgesel çeşitlilik düşerken bile yerel çeşitliliği zorluyor. Fakat önceki iş Mesozoyik ve erken Cenozoik dönemlerde karasal omurgalı çeşitliliği üzerine araştırma grubum tarafından (yıllar önce 250m ila 47m ila XNUMXm arası), uzun zaman dilimlerinde, kıtalardaki tür sayısının yerel ölçekte olanlara benzer bir desen gösterdiğini öne sürüyor. Bu, bugün karada - en azından omurgalılarda - muazzam bir çeşitliliğin, muhtemelen yeni bir yenilik olmadığı anlamına gelir.
Yazar hakkında
Roger Close, Paleobiyoloji ERC Araştırma Görevlisi, Birmingham Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = genel sönme; maxresults = 3}