olmayandır.
ister severek ayrılın, ister göte gelerek. unutamazsınız.
--- spoiler
---
unutamazsın
kan değil, tüküremezsin,
ruj değil, silemezsin
--- spoiler
---
ki unutmak bana göre kendini kandırmasıdır insanın. sevmekse başka bir olay. sevmeyebilirsin veya hala sevebilirsin. ama unutamazsın.
"çivi çiviyi söker" minvalli yaklaşımlar asla bir şeyi unutturmaz. sadece uyuşturabilir. lakin o uyuşma esnasında değerlerinden yitiren yine siz olmuş olursunuz. kendinizle, geçmişinizle yüzleşmemiş olursunuz ve kaçmış olursunuz. kendinize güveninizi yitirirsiniz. bu sebeple her ayrılıkta, her kötü durumda kaçmayı alışkanlık haline getirirsiniz. zamanla da sorunlardan kaçan, onları duymaz hale gelen vurdumduymaz biri olur çıkarsınız.
unutmalı mıdır? belki öyle belki değil. zamanın birinde de dendiği gibi "geleceğin yolunu geçmişin yıldızı aydınlatır"... unuttuğunu söylerken bile insan, unutmadığını haykırır aslında. sizi siz yapan her detayda geçmişin izleri vardır. geçmişe bir şeyler ekleyerek yaşarsınız.
değmemişlikleri bile mutluluğa giden yolda acı bir tecrübedir. ve gereklidir.
acıdan sadece şikayet etmeyi de bırakın. içmeler, efkarlanmalar, ağlamalar bile bir o zaman güzeldir. yıldızlar, yakamoz, geceler bile daha anlamlıdır olmayan sabahlarda. ne acısını küçümseyin, ne de yasını abartın.