Geleneksel olarak, falanks ve lejyonların Kinoskefalah'taki savaş alanında ilk defa karşılaştıklarına inanılmaktadır. Roma taktiklerinin Makedonyalılara üstünlüğünü gösteren bu savaştı. Bu tam olarak doğru değil. Daha önce, falanks ve Romalılar savaşta çoktan karşılaşmıştı, ancak bunlar düşmanı yenmek değildi, engebeli arazide yerel çatışmalar ya da çatışmalardı. Bir tarafın üstünlüğü hakkında konuşmak imkansızdı. Kinoskefalah'taki savaşın kendisi de lejyon silahlarının üstünlüğünü ve falanks üzerinde taktiksel bir konsepti göstermedi. Aksine, Makedon kralının başarısız savaş yönetimi ve Roma komutanının yetkin eylemleri hakkında konuşabiliriz.
Romalılar
Roma ordusunun komutanı Titus Quinctions, Flaminin’in zaferi için hırslı ve hırslı bir adamdı. Hannibal Savaşı'nda, Marcellus'un emrinde görev yaptı ve çok genç yaşta Taren'ın vekili oldu. Bir yıl önce, Tit, zorluklarla, tüm geleneklere aykırı olarak ve görevlerde bulunma prosedürünü ihlal ettiğinde (30'ta kalifikasyon yaşıyla 43 yaşında bile değildi), konsolosluk seçimini başardı ve Makedonya'ya gönderildi. Savaş yılı kesin sonuç vermeden geçti. Görev süresi Ocak ayında sona erdi ve Flaminin, yeni bir danışmana zafer ve zaferi vermek yerine Tit Quinces yerine barış yapmaya hazırdı. Senato genç aristokratın savaşa devam etmesine izin verdi, ancak daha önce orduya komuta eden iki efsaneye yardım etmesi için gönderildi. Bu nedenle, Roma komutanı Makedon ordusuna belirleyici bir savaş empoze etmeye çalıştı.
Roma askeri sanatı o dönemde yükselişe geçti. Hannibal'e karşı kazanılan zaferden sonra Roma ordusunun diğerlerinden daha güçlü olduğuna ve Roma askeri sanatının en iyisinin olduğuna inanılıyordu. Savaş lordları normal orduyla savaşta geniş bir deneyime sahipti, orduda çok sayıda deneyimli savaşçı vardı ve Flaminin göreve geldiğinde 3000 gazileri ordusunu Scipio'yu güçlendirdi. Kinoskefalah savaşında Romalıların güçleri bizim tarafımızdan bilinmektedir: lejyonun 2'ini ve onlara atanan müttefiklerin kohortlarını içeren Yunan birlikleri tarafından güçlenen konsolosluk ordusu.
Ulusal mecliste 6'in seçtiği askeri tribünlerin dönüşümlü olarak yönettiği Lejyon, üç satırdan oluşuyordu: 10 gastropus adamları, 10 prensip kuralları (her birinde 120 kişi) ve 10 triarii kuralları (60) 1200 velites ve 10 süvari sürmek (300 sürücüler). Lejyonun silahlandırması Yunan standartlarına göre aydınlatıldı: keten döşemeli bir deniz kabuğu veya bronz bir göğüs kafesi yerine, Roma askerleri bir savaş kemeri ve omuz kayışları üzerine küçük bir İtalyan göğüs plakası-pektoraldi. Kafada, Yunan örnekleri ile karşılaştırıldığında daha hafif bir Monteforte tipi kask takıyorlardı. Bu, yakın dövüşte çok güvenilmez bir koruma olduğundan, vücudu kaplamak için büyük (120 × 75 cm) oval bir skut kalkan kullanıldı. saldırgan silâh ağır bir dart-pilum ve bir kılıç içeriyordu. Hannibal savaşı sırasında, Akdeniz piercing Hoplit kılıcı, darbeleri geniş kanama yaraları bırakan cm uzunluğunda kesen, güçlü bir 65-70 cm uzunluğunda kesişen Celto-İberya "İspanyol Gladius" ile değiştirildi. Velit yuvarlak bir deri kalkan parmağını, dartını ve kılıcını giydi. Cannes savaşından Roma süvari değişmedi - hepsi aynı binicilik piyadesiydi, düşmanla boğuşmaya hazır, yaya olarak savaşıyor, ama atlı savaşı yapamıyordu.
Lejyona atanan lejyonlar (3000 ağır piyade, 1200 hafif piyade ve 900 sürücüleri), Romalılar ile aynı organizasyona ve silahlanmaya sahipti ve lejyonun dış kanadında savaşta bir savaş kanadı oluşturan savaşa katılmış olan Ali Alu'ya (“kanat”) indirgendi. emir. Birliğin müttefiki başında üç Roma valisi vardı.
Toplamda, 6000 ağır piyade, 2400 hafif piyade ve 1200 sürücüleri ordu kanadına girdiler ve ordunun bir bütününde 12000 ağır piyade, 5000 hafif piyade, 2400 sürücüsü vardı. Konsolosun yeri ya saldıran kanadın ortasında (lejyon ile kızıl arasında) ya da lejyonların iç kısımlarının arasındaydı. Standların lejyonunun komutanı, lejyonun yanındaki lejyonun ortasına, lejyonun geri kalanı savaş oluşum çizgilerini kontrol etti. Takımlar sinyal tüpünü verdi.
Ek olarak, Aetolian müttefikleri - 6000 piyade ve 400 süvari - Flaminin ordusuna girdi. Aetolian piyadeleri düzenli bir savaş için yetersizdi: savaşçının silahları hafif kalkan, kılıç ve sapan veya darttı. Aetolian süvari de saflarda nasıl savaşacağını bilmiyordu ve her şeyden önce savaşta güçlüydü. Sonunda, Romalıların emrinde, Romalıların nasıl kullanılacağını bilmediği güçlü bir savaş gücü olan Kartaca savaş filleri ele geçirildi.
Makedonlar
Makedonya Kralı Philip V, sadece krallığı çoğaltmak uğruna değil, Balkanlar'da siyasi dengeyi korumak için, özgürlüğü seven komşuları olan Yunanlılar ve İliryalılarla hayatının yarısını savaşan deneyimli ve bilge bir yaşam politikacısı olan Flaminin'den farklıydı. Savaştaki zafer onun için Balkanlar'daki otoritesinde bir artış ve kampanyadaki bir zafer anlamına geliyordu ve yenilgi bağımsızlık için bir tehdit ve Yunan şehirlerinin sevincini aşağılayan bir barış anlamına geliyordu. Onun için, bu zaten Roma ile ikinci savaştı ve Kral, Kartaca örneğini kullanarak, Roma ile barış koşullarının ne olduğunu biliyordu: suçluların iadesi filo, birliklerde keskin bir düşüş, bağımsız bir dış politikanın reddi.
Makedon ordusunun temeli bir falankstı. Falangit savaşçısı, 6-metre mızrak sarissa ile ağır bir su girişi ve keten zırhını delmek için tasarlanmış dar bir hançer ucu ile donanmıştı. Ek bir silah, 60-65 cm uzunluğa ve uzun bir sapa sahip dar bir uç ağzı olan bir Yunan xyphos kılıcıydı. Sıkışık falanksta savaşmak için bir silahtı, düşmanın korunmasız yüzüne ve uyluklarına kısa delme ve yırtma darbeleri uygulamaları uygun oldu. Savaşta, önkol ve boyun askısına yaklaşık 70 cm çapında bir aspis kalkanı asıldı ve savaşçı hazırda bir sarissa tutuyordu. Zırh, uzatılmış oval kafalı bir Trakya tipi kask, vizör ve gelişmiş yanak pedlerinden oluşuyordu. Falanksın ilk safhaları taraklı pterugon eteği ve tozluklu bir Yunan bronz göğüs kafesi giymişti, falanksın derinliklerinde savaşçılar keten kotfib, geniş savaş kemeri ve ikfirattovymi botları - açık parmakları olan yüksek bağcıklı ayakkabılarla sınırlıydı.
Falanksın taktiksel açıdan en az bağımsız kısmı, bir "256" sütununda "16" sütununda "16 falangit serisine katılan 16'tan oluşan askerlerin çıkarılmasıydı. Yedek komutanlar (speirer. Tetrarchs, lohagi) ilk sırada durdu. Son satır kapanış uragi oluşturdu. Safların ardında kontrol sağlayan kasırgalar vardı (aslında, alınan siparişleri falanksa ileten oydu), adjutant-hyperet, messenger-stratocrick, şaft üzerinde bir işaret bayrağı bulunan sinyal-semietophore, trompetçi-tuzlu. Falanks sistemi (16000 kalkanlar) bir yedek hat ile oluşturulmuştur. Chiliarchy'de (1000 insanlar hakkında) ve stratejilerde, her biri kendi kasırgalarına, işaretçilerine, aile tahtalarına, vb. verilen düzenli bir şekilde azaltıldı. Falanksın maksimum yapısal birimi, kendi yönetimine sahip bir kanattı.
2000 peltstleri seçkin bir oluşumdu ve Alexandrov'daki hipaspistlerin Makedon ordusunda yerini aldı. Bunlar, falanksin derinliklerindeki savaşçı zırhına benzer şekilde hafif zırhlı savaşçılardı. Sariss yerine, uzun mızraklarla donanmışlardı ve xyphos genellikle güçlü ve kullanışlı bir mahaira ile değiştirilirdi. Peltastlar hem falanks hem de gevşek saflarda savaşabildiler. Ordunun ordularında, Peltastlar falanksın sağ tarafında yükseldi. Solda, falanks orduya giren ve Makedon Peltast'lara benzer şekilde silahlanan Yunan ordusu paralı askerleri tarafından 1500'e kaplandı.
Hafif piyadelerin seçkin oluşumları mahairalarla (ulusal silahlarıydı), yaylarla ve dartlarla donanmış 2000 Trakyalı paralı askerlerdi. Onlar için koruyucu donanım, hilal şeklinde bir kalkandı. Hafif piyadelerin bir diğer birimi, Tallas'ın dart ve kılıçlı 2000 Illyrian kabilesiydi.
Makedon süvari (1000 sürücüleri), Avrupa'da en iyisi olarak kabul edildi: yoğun oluşumlarda faaliyet gösteren ağır silahlı savaşçılar-aristokratlardı. Zırhları, tamamen Hoplit'inkine benzer şekilde, boynuzları ve dizginleri tutan sol eli tamamen kaplayan (kalkan yerine) tamamen kaplayan bir kelepçeyi içeriyordu. Sağ el de ekstra korumaya sahipti. Boeot tipi kask (yoğrulmuş tarlalara sahip bronz kafa bandı), mızrak veya mahairayla hareket ederek aşağıya bakmanıza izin verdi. Ayrıca, daha az ağır donanıma sahip Teselya binicileri (1000 insanlar) sıkı bir formasyona sahipti.
Kralın savaş alanındaki yeri, gelenek ve birlikleri kontrol etme gereği ile belirlendi. Kural olarak, kral süvarilerin sağ tarafındaki süvarilere sağ kanatta liderlik etti ya da falanksın sağ tarafında duran ve ardından da Makedon süvarilerinin ve Trakyalıların sağına yerleşen Peltastes'in saflarına saldırmaya başladı. Geleneksel olarak, savaşın gidişatının tamamı sağ kanattan vurularak belirlenirken, sol, genellikle sol tarafa falanks ve paralı askerler-Pelttias (Makedonyalı değil), soldaki hafif piyade (Giritliler, İliryalılar, vb.) Ve Teselya süvarileri kaldı. kralın dikkatini ve ayrı bir emir talep etti.
marş
Kış aylarında her iki taraf da 197 yıl M.Ö. Teselya ovasındaki savaşa hazırlanıyor. Romalılar kralı kuzeye, Makedonya'ya sıkmak ve garnizonlarını Yunanistan'da izole etmek istediler. Philip ise, Teselya'yı geride tutmak ve Tempean'ın Makedonya'ya geçişini sağlamak istedi. Fthiocian ovasındaki Fera'dan 50 safhalarında, Aetolian süvarisinin zaferiyle sonuçlanan avangard bir çatışma meydana geldi. Phillip, bahçeleriyle büyümüş ve Fthiotida tarafından taş çitler ile tıkanmış ve falanks için daha rahat olan Scotus'a giderken “eşlerinin şanlı güzelliğini” bırakmaya karar vermiştir. Flaminin fikrini anladı ve taşlı tepelerin sırtının güneyi boyunca paralel bir yürüyüşe geçti. İlk gün Philip Onhesta'ya ulaştı ve Flaminin Eretria'ya ulaştı, ikincisi Philip Melambia'da ve Flameti Fetidius'ta (Farsala). Akşamları şiddetli bir fırtına başladı ve sabahları yoğun bir sis vardı.
Savaşın konusu
Sabahları Philip bir kampanya düzenledi, ancak sis yüzünden kampa geri dönmeye karar verdi. Arkasında bir düşman olabileceği Kinoskefal'ın gizliliği için, efedya yolladı - 1000-2000'ten daha fazla olmayan bir nöbetçi askeri. Askerlerin görevlerini yerine getiren askerlerin çoğunluğu kampta kaldı. Askerlerin çoğu süvari için yem toplamak için gönderildi.
Düşmanın hareketinden haberi olmayan Titus Kvinktsy Flaminin, kendisini Makedonlardan ayıran tepelerin sırtındaki durumu keşfetmeye karar verdi. Bu amaçla, olağanüstü insanlar seçildi - seçkin 10 tur süvarileri (300 sürücüler) ve 1000 hafif piyade turları seçildi.
Geçişte, Romalılar aniden Makedon karakolunu gördü. Aralarındaki savaş, kuzey yamaç boyunca kayıplarla geri dönüp, velitlerin devrildiği ve geri çekildiği ayrı çatışmalarla başladı. Flaminin derhal [9] kartına, 2 komutası altında, Eupoleme ve Arhedam Aetolian atlılarının Roma kabileleri 500 ve Arpedam ve Aetolian piyadelerinin 1000'i gönderilir. Buruşuk Makedonlar sırttan tepelerin tepesine yükseldiler ve yardım için krala döndüler.
Bütün gün kampta kalmayı amaçlayan Philip, askerlerine yardım etmeye karar verdi ve ordunun en hareketli ve manevra kabiliyetli kısmını pasolara gönderdi. Makedon Leont süvarileri (1000 süvari), Heraklides'deki Teselya süvarileri (100 süvari) ve Attenagora - 1500 Yunan Prensleri komutasındaki paralı askerler ve hafif silahlı ve muhtemelen 2000 savaşlarına girdiler. Bu güçlerle Makedonlar, Roma ve Aetolian piyadelerini devirdiler ve onları yokuş aşağı sürdüler ve gevşek bir savaşta güçlü olan Aetolian süvarileri, Makedonlar ve Tesonyalılarla çarpıştı. Hafif silahlı piyade dağın eteklerine kaçtı.
Gelen haberciler Philip'e, düşmanın kaçtığını, dayanamadığını ve durumun tamamen kaçıramayacağını söyledi - bu onun günü ve mutluluğu. Durumun belirsizliğinden ve savaşın yetersiz doğasından ve onun yerindeki kazadan memnun olmayan Philip, yanında kalan askerleri topladı. Ordunun sağ kanadı sırta doğru yöneldi: falanksın sağ kanadı (8000 phalangites), 2000 Peltasts ve 2000 Thracians. Tepelerin sırtında, kral, yürüyüş yolundan askerleri yeniden inşa etti, geçidin solunda konuşlandırdı ve geçidin üzerinde hakim olan yüksekliği işgal etti.
Savaşın kaçınılmazlığından ve aniden memnun olmayan Titus da bir ordu kurdu: yanlarda süvari ve müttefiklerin kopması, ortada Roma lejyonları var. Önünde dizilmiş, 3800 velites kapak için dizilmiş. Flaminin orduya döndü ve düşmanlarının büyüklüğü iktidara değil, görkemine dayanan Makedonlar olduğunu açıkladı. Askerlerin sol kanadını yönetti - sağdaki 2 lejyonu, 2'in müttefiki ala müttefiki, öndeki bütün hafif piyade, muhtemelen lejyonun yan tarafındaki Aetolians kırık Aetolians'ın yardımına öncülük etti. Önünde, filler yerine, bir fil dizisi bulunan sağ kanat yerinde kaldı.
Flaminin, askerleri savaş alanına getirdi, geri çekilen Aetolians'ı gördü ve hemen, hafif silahları adamlar çizgisine saptırmadan gördü. düşmana saldırdı. Romalılar, Makedonyalılara hafif piyade ve Aetolian süvari dayaklarına yaklaştı, Velita pilum attı ve kılıçla kesmeye başladı. Sayısal üstünlük yine Romalılar arasındaydı. Şimdi, 3500-5500 piyade ve 2000 sürücüleri, 8000 piyade ve 700 sürücüleri etrafında savaştı. İzinde harmanlanan ve hafif silahlarla donanmış olan Makedon ve Teselya süvarilerinin safları, darbelere dayanamadı ve Philip'in savunmasına geri döndü.
Çatışma
Kral, geri kalan kalabalığı sağ sütyenine aldı, süvarilerin piyadelerden ayrılması için zaman kaybetmeden. Sonra falanksın ve Peltastes'in derinliğini iki katına çıkardı ve safları sağa doğru kapattı ve sol kanadın tepeye çıkmasını sağladı. Falanksın sağ kanadı, 32 saflarında 128 saflarında sıralandı. Philip, Peltastların başında durdu, Trakyalılar sağ taraftaydı, geri çekilen hafif silahlı piyade ve süvariler sağa yöneldi. Solda, falanksın sağ kanadı ya falanksın sol kanadı (yürüyen hattın yanında yükseldi) ya da Pelttazlar tarafından kaplanmadı. Makedon ordusu savaşa hazırdı - saflarda 10000, serbest saflarda 7000, 2000 sürücüler.
Hellenistik kask türü, III cent. M.Ö. Bronz. Louvre Müzesi №1365. Paris, Fransa
Titus Kvinktsy Flaminin, askerlerin sıraları arasındaki hafif silahlı piyadeleri kaçırdı, ağır piyadeleri bir satranç düzeninde yeniden inşa etti ve onları saldırılara (saflarda 6000, 8000'a, gevşek saflarda, 700 sürücülerine) yönlendirdi. Philip, sarisseleri düşürmeyi emretti ve falanks, hançer benzeri sariss kafaları ile doluydu. Savaşın doruk noktası.
Yunan kılıç türleri: 1. Xiphos, 2. el yazması. 1 - IV c. M.Ö. Veria, Yunanistan; 2 - IV c. M.Ö. Ulusal Arkeoloji Müzesi. Atina, Yunanistan
Barbar falanksını pilum dolu dolu devirmeye alışkın olan Romalılar, aşılmaz bir duvarın üzerine çöktü. 10 sarissas her lejyoner göğsüne gönderildi, derin kanama yaraları oldu ve Romalılar yağmurdan ıslak olan taşlı zemine düştü ve Makedonlara zarar bile veremediler. Ve falanks eşit adımlarla ileri gitti, Makedonyalılar sümbüllerle bıçaklandı ve düşmana düştüğü beşinci ya da altıncı rütbenin savaşçısı için ileriye dönük bir mızrağa karşı ani bir direniş gösterdi. Direnişle bir araya gelen 2 Legion ve Aetolians ile müttefikleri geri çekilmeye başladı. Aetolians hala bir falanksla kesmeye çalıştı, ancak demoralize olmuş Romalılar kaçtı.
Savaş esasen Romalılar tarafından kaybedildi. Kral Philip hızla ilerliyordu. Sağ kanatta, ileriye doğru savrulan Makedonların sağ kanadında Athenagoras komutasındaki hafif silahlı ve paralı askerlere Peltasts sipariş edildi. Aynı yerde, Balkanlar'daki en iyi atlılar sıraya konuldu: Heraklides ve Leonte. Nikanor Elefas, tepelerin zirvesine öncülük etti, aşağı indi ve sürekli olarak falanksın sol kanadını savaş hattına çevirdi.
Eğer şu anda Philip süvarileri savaşa sokabilseydi, Romalıların sol kanadının geri çekilmesi bir darbeye dönüşecekti ve yenilgiden kaçınmaları çok zor olacaktı. Romalıların hala 1800 etrafında olmayan binicilere sahip oldukları varsayılıyordu, ancak İtalyanların kalitesi Makedonyalı veya Tesonyalı olanlarla karşılaştırılabilir değildi: Cannes'daki piyade gezintileriyle aynıydı. Sağ kanadının savaş oluşumlarını korumak için, Romalılar, Makedon süvarileri tarafından takip edilen 2 Lejyonu'nin kalıntılarını geçmişe bırakmak ve yeniden yapılan falanit cephesinin darbesini karşılamak zorunda kalacaklardı. Kralın önderliği altında, düşmanı henüz yönlendirmiş ve falanksın taze sol kanadının bağlı olduğu kim.
Savaş fillerine isabet etme konusunda hala bir ümit vardı, ama Romalılar bu hizmet kolunun disiplinli ve iyi silahlanmış ağır piyadelere karşı güçsüz olduğunu iyi biliyorlardı. Dahası, Romalıların filleri kullanmalarının bilinen tek yolu onlara kendi piyadelerinin önünde saldırmaktı ve sariss saldırıları olan yakın bir falanks (Hydasp Muharebesinde olduğu gibi) hayvanları panik halkının bir kalabalığına dönüştürerek Roma sistemine geri döndürecekti. Ancak Philip, kanatlarının korunmasız sol kanadına ve falanksın ikinci kısmının konuşlandırılmasına dikkat etmeden devam etmeye devam etti.
kırık
Flaminin yenilgiyi beklemiyordu, ancak [10] atını çevirdi ve tek başına durumu kurtaracak olan sağ kanala sürdü. Ve şu anda konsolos Makedon ordusunun inşasına dikkat etti: yürüyüş sırasındaki sol kanat, ayrı kuleler ile tepelerin sırtını devirdi ve savaş sırasını takip eden kralın soluna çevirmek için pastan aşağı inmeye başladı. Süvarilerin ve Peltastların kapağı yoktu - hepsi Philip'in başarılı bir şekilde ilerleyen sağ kanadının sağ tarafına geçti.
Sonra Titus Quinces Flaminin, savaşın akışını değiştiren bir saldırı başlattı. Savaştan ayrı duran sağ kanadı açtı ve onu (60'un yanında, ağır silahlı) 6000 kolları Makedonların sol kanadına taşıdı. Savaş emrinin ilerisinde filler vardı.
Savaşta bir dönüm noktasıydı. Yürüyüş düzenine kurulan falanjitler, dar bir yolda, cepheyi sürekli olarak düşmana doğru döndürme ve fillerin ve pilonların dolgunluğunu beklemeden rastgele geri çekilme fırsatına sahip değildi. Nicanor Elefas ya falanks Romalılar'dan ayrıldığında tepelerin tepesinde kontrolü ele geçirmeyi umuyor ya da genel bir paniğe kapılmıştı.
Romalılar peşinden koştular. Stantlardan biri 20'ın el koyup onları arkaya yerleştirdi ve mağlup düşman Philip'i takip etmeye devam ediyor. Bu ilkeler koşucuların peşinde koşmadıkları için (Roma disiplini onları hatırlayamadı), onların 3 hattında olduklarını varsaymak zorunda kaldılar ve bunların müttefiklerin 10 manipülasyonları olduğu ve bunların sadece 10 civarında olan müttefikleri veya triarilerinin 1200 ilkeleri olduğu varsayılmalıdır. 1800 kişi
Montefortine kask türü. Bronz, yakl. 200 BC Canizume'da (Canosa di Puglia, İtalya) bulundu. Baden Eyalet Müzesi. Karlsruhe, Almanya
Philip'in sol tarafında bir kapak yoktu - sol kanadın yerleşmek için zamanı yoktu ve hafif piyade sağ kanatta kaldı. 20 kolları Philip'in ilerleyen sağ kanadının yan tarafına çarptı ve ilerlemesini durdurdu. Bu durumda bile, Philip düşmanın saldırısını durdurma ve kontrolü sağlama şansı buldu. Gerçek şu ki, saldırıdan önce kuleler çizgiyi ikiye katladı ve çiftlemenin çift sıraların ikinci çizgisine girmesiyle yapıldı. İkinci hattın ilk safhasında protostat vardı - safların komutanları, eşit kalmayı ve cephe hattında evrimi gerçekleştirmeyi başardılar. Hemilochitis de bunu yapmayı başardı - 8-th (bu durumda - 24-th) 'de hesaplamada duran yarım rütbeli komutanlar. Savaştan çekilmek, sol kanadının bir kaç yarım kulesi kasırganların emri altında çekilmek, onları düşmana doğru çevirmek, cepheyi çekmek, 8'taki safları yeniden inşa etmek (bu amaç için hemiloşit, yarı sıraları ön yarı safları arasındaki aralıklara geri götürmek ve sariss çizgisi saldırısı ile karşılaşmak mümkündü. Fakat bunun için, kralın savaşı kontrol etmesi ve çalışan lejyonerleri kovalamaması gerekiyordu.
Ancak sol kanadda bir örtü yoktu ve Makedonlar zor durumdalardı. Komutanlar ya ileride ya da safların ortasındaydı ve dışarı çıkamadılar. Uragi, savaşın ilk anlarında öldü. Derin formasyona dönmek çok zordu: dirseğe takılan aspis ve yakın dövüşte dev sümbüllerin işe yaramaz ve ekipmana sarıldı. Arka sıraların savaşçıları tarafından giyilen keten kotfib, yeni kabul edilen ordulardaki geniş gladius lejyonlarını kesik darbelerden zayıf bir şekilde savundu. Fakat şimdi bile, falanks, sistemin ve ağır silahların yoğunluğu pahasına tutuldu ve işe yaramaz hale gelen sarisileri fırlatarak falanjitleri durdurdu, Roma kılıçlarının sıcaklığına ve yanına saldıran xyphos'larla savaştı. Kanadın sol kanadı hala yüzün kendiliğinden, örgütlenmemiş düşmanın yeniden inşasını sağlama yeteneğini korudu. Bununla birlikte, falanksın ilerlemesi durdu ve Makedon süvarileri peşinde koşmak için sağ kanattaki kalabalıktan asla çekilmedi. Stantlar sıralandığında, 1 Lejyonu ve önden savaş devam etti, falanjiler çırpındı ve kaçtı.
geri çekilme
Ancak şimdi kral, küçük bir binici ve peltast grubu ile harekete geçti, etrafa baktı ve savaşın kaybolduğunu fark etti. Sol kanat rastgele tepelerin sırtına geri döndü ve sağ önden ve arkadan süpürüldü ve hızla bir kaçak kalabalığına dönüştü. Daha sonra kral, sadık Trakyalı paralı askerler ve Meltonian Peltastes etrafında toplandı ve en azından sol kanadın kontrolünü tekrar ele geçirmek için geçişte hızla geri çekilmeye başladı. Ve burada da yenilgiden kaçınmak için bir umut vardı - sadece tepeyi yeniden düzenlemek ve saryaların saldırılarını tekrarlamak için zamana sahip olmak. Başarısızlık durumunda, en azından düzenli olarak kamptan ayrılabilir. Ancak kral zirveye ulaştığında, Romalılar en sonunda geri kalan sol kanadı yakaladılar ve filleri ve önlerinde bir lejyon çizgisini gören demoralize edilmiş falanjitler, teslim olma işareti olarak lahitleri yükseltmeye başladı. Flaminin dayak yemekten kaçınmaya ve teslim olmayı kabul etmeye çalıştı, ancak askerler çoktan sinir bozucu Makedon saflarına yakalandı ve katliam başladı. Kalabalık geçide koştu, yamaçtan aşağı koştu ve kraliyet kadrosunu süpürdü. Şimdi rut kaçınılmaz hale geldi.
sonuç
Romalılar düşmanı uzun süre takip etmediler, Makedonları kovalarken, Aetolian müttefikleri ele geçirilen kampı yağmaladı. Akşam ve gece, kral, zulümden kaçtı, Tempe Vadisi'ne çekildi, kaçakları topladı ve geri kalan birlikler Makedonya'ya geçişi kilitledi. Barış görüşmeleri başladı.
Flaminin, 8000'in öldürüldüğünü ve 5000'in esir Makedonları - çoğunlukla falankstan olduğunu açıkladı. Romalıların kayıplarının 700 kişi olduğu; Buna tamamen Aetolianların dahil edilip edilmediği belirsizdir. Romalılar'ın Roma kentleri 1200'i, Hannibal tarafından yakalanan ve köleliğe satılan rakamlardan satın alındı. Zafer, 3730 altın libre, 43270 gümüş libre, 14500 Makedon staterlerini taşıdı. Tahmini katkı 1000 yetenekleri olmalıydı - 3200 kg altın ve gümüş.
Flaminin’in hak ettiği öfkeye yol açan Aetolianlar her yönüyle Philip'i kınadı ve Makedonyalılara karşı kazandığı zaferle övündü. Başka bir saldırgan şiire cevaben, kral bir beyit yazdı:
Burada, bir kabuk olmadan, yeşillik olmadan, sivri bir kazık yükselir.
Traveler, ona bak! Alkey'i kendine bekliyor.
Philip V, Romalılara bir filo çıkardı, Yunan şehirlerinden garnizonları çıkardı ve dış politikanın yürütülmesinde Roma'ya danışmaya söz verdi. Ordu büyük ölçüde azaldı. Her yıl, kral köylülerden askerler topladı, askeri oluşum için eğitim verdi ve birkaç askerin görünümünü korurken evlerini kovdu. 30 yıllarından sonra, oğlu Perseus, 32000 savaş yıllarında 10 sistem fagititlerinde ve parasındaydı.
yayın:
Savaşçı #5, 2001, sayfa 8-11