30 Haziran 1958, Life dergisi o zamanlar Tiokol tarafından geliştirilen ümit verici bir kişisel uçağın fotoğraflarını yayınladı. Grasshopper programı çerçevesinde geliştirilen yeni jetpack'in testlerini izlemek için gazeteci gazeteciler davet edildi. Ed Kurchevski, bu cihazın test pilotuydu. Gelecekte, bu gerçek biraz karışıklık getirdi. Bazı kaynaklarda, Grasshopper aparatının başka bir versiyonuna “Ed Kurchevsky'nin jet paketi” denir. Bununla birlikte, bu adam sadece yeni bir ürün deneyimi yaşarken, Alexander Bor, Harry Berdett, Ray Wich ve diğer Reaction Motors uzmanları onun oluşumunda yer aldı.
Tüm Grasshopper projelerinin amacı ordu için kişisel bir uçak yaratmaktı. Bu cihazın bir askerin savaş alanındaki hareketliliğini arttırması ve böylece askerlerin savaş yeteneklerini arttırması gerekiyordu. Thiokol, bu tür sistemlerin düzende, çalışma biçiminde ve diğer özelliklerde birbirinden farklı üç sürümü sundu. "Kurchevsky'nin sırt çantası" en son programlardan biriydi ve bu nedenle programın mükemmel bir şekilde geliştirilmesi.
Eldeki verilerden yola çıkarak, Life dergisinin fotoğraf gazetecisi tarafından yakalanan Grasshopper sisteminin prototipi 1958'in ilkbaharında yapıldı ve yaz başında testleri başladı. Cihaz çok basit bir tasarıma sahipti; çünkü üretimi açıkça görünüşte ciddi zorluklarla ilişkili değildi.
Yeni jet takımının temel tasarım elemanı, özel ekipman için yumuşak bir yastık ve armatürlerle destek platformu oldu. Yastık, yapının ağırlığının doğru dağılımını ve pilotun rahat çalışmasını sağlamıştır. Ayrıca, cihazı pilotun gövdesine sabitleyen bir kayış sistemi vardı. Bohr ve Berdett'in diğer gelişmelerinden farklı olarak, “Kurchevsky sırt çantası” omuz kayışları, göğüs kayışları ve bacak halkaları ile eksiksiz bir güvenlik sistemine sahipti.
Testlere ara ver. Uzmanlar, pompalanan azotu silindirlerin içine yerleştirir. Photo Life / 477768.livejournal.com
Çerçevenin arkasında sıkıştırılmış gaz ve bir boru sistemi için üç silindir sabitlendi. Cihazın tasarımına özel talepte bulunmadan, projenin yazarları yatay olarak üç silindir yerleştirdiler ve metal şaplarla yerine sağlamlaştırdılar. Ek olarak, silindirlerle bağlantılı borular, yapıya bir miktar sertlik kazandırmıştır.
Balonun boynu solda bulunurdu (pilota göre). Sıkıştırılmış gazı silindirlerden nozüllere aktarmak olan onlarla ortak bir boru hattı birbirine bağlandı. Orta silindir, üzerinde sıkıştırılmış gazla doldurmak için kısa bir tüp sağladıkları ilave bir boynu vardır. Ortak boru hattı boyunca, yakıt doldururken orta silindirden gelen gaz diğer iki tanka akmaktı.
Üç boğazı birleştiren dikey boru hattı aşağı indi ve büküldü, nozul grubuna katıldı. Sonuncusu bir çift kavisli yatay tüptü. Bir ucunda tee ve ana boru hattına bağlandı, diğer ikisinde nozul yerleştirildi. Daha yüksek sertlik için, bu tüpler bir çift pim kullanılarak bir destek çerçevesine bağlanmıştır. Memeler, alt kısımda çıkış boruları olan dikey boru şeklindeki birimler şeklinde yapılmıştır. Ek olarak, ana ağızlık borularında, gaz çıkışını tıkayan valfler vardı. Sıkıştırılmış gaz tedarik edildiğinde, nozullar-nozüllerin jet baskısı oluşturması gerekiyordu.
Kalkış için hazırlanıyor. Fotoğraf Hayatı / Goodreads.com
Çekirge son derece basit bir kontrol sistemine sahiptir. Asıl görevi “jet pack” yardımı ile kalkış ihtimalini kontrol etmek olduğundan, kontrol sistemi sadece nozullardaki valflerin açılıp kapanmasını sağlamıştır. Böylelikle, cihaz yalnızca kalkış ve iniş yapabilir veya başka basit hareketler sağlayabilir. Zor manevra imkansızdı, ama bu gerekli değildi.
Kontrol paneli, eline uyan bir düğme ile küçük bir tüp şeklinde yapıldı. Konsol, jetpack'e tellerin yardımıyla bağlandı (diğer verilere göre, bir uzaktan kumanda kablosu). Tek düğmeye basıldığında, nozül valfleri açıldı ve gazı bırakarak pilotun havaya girmesine izin verdi.
Cihaz nispeten kompakt ve hafif çıktı. Ağırlığı 55 pound'u (25 kg'ın hemen altında) geçmedi, bu da taşımasını ve kullanımını kolaylaştırdı. Silindirlerin tutturucuları için şap kullanımı gibi tasarımın basitleştirilmesi, ağırlıktan tasarruf sağlamıştır ve böylece bir dereceye kadar performansı iyileştirmiştir.
Geç. Sıkıştırılmış gaz bir toz bulutu yükseltti. Fotoğraf Hayatı / Goodreads.com
1958 yazında test edilen uçağın, sıkıştırılmış azot kullanması gerekiyordu. Basınç altındaki bu gaz üç silindire pompalandı ve kabul edilebilir çekiş sağlamak zorunda kaldı. Nozül valflerini açıp kapatarak, pilot itişini düzenleyebilir ve uzun atlamalar veya küçük uçuşlar yapabilir.
Testler sırasında, Ed Kurchevski nispeten basit koruyucu giysiler kullandı. Uçmak için kask taktı ve koruyucu gözlük, tulum, eldiven ve iş ayakkabısı giydi. Başka hiçbir koruma gerekli değildi. Çekirge ordusuna seri üretim ve tedarik sağlamış olsaydı, askerler-pilotlar özel koruma ya da diğer ekipmanlara ihtiyaç duymadan sadece normal üniformalarla idare edebiliyorlardı.
Denemeler 1958 yaz başında başladı. Bunları yürütmek için projenin yazarları günde birkaç kez gaz tüplerini doldurmak ve tüm sistemlerin çalışmasını kontrol etmek zorunda kaldı. Test pilotu E. Kurchevsky ise, cihazın kontrolünde ustalaştı ve farklı modlarda kullanmayı öğrendi. Aynı yılın haziran ayı ortasında, Reaction Motors şirketinin uzmanları açık alanlarda testlere devam ettiler.
Benzer saha denemelerinde, E. Kurchevski farklı alanlarda ve farklı arazilerde Grasshopper'ı test etti. Kısa vadeli alçak irtifa uçuşları, jet itişli yüksek hızlı dürtmeler, uzun atlamalar vb. Valf kontrol düğmesinin doğru çalışması nedeniyle, pilot motor itişini ve sürekli çalışma süresini düzenleyebilir. Testler sırasında, birkaç saniye boyunca yaklaşık 4 fit (1,2 m) yüksekliğe tırmanmak, oldukça geniş engellerin üzerinden atlamak ve diğer “egzersizleri” yapmak mümkündü. Çapraz su bariyerinin maksimum genişliği 8 metreye ulaştı.
Tüm başarılara rağmen, Kurchevsky Jet Pack testlerine bazı aksilikler eşlik etti. Ek olarak, temel olarak içsel kusurları belirlemeye izin verdiler. Öyleyse, Life dergisi, cihazın kullanılmasının yaralanmalara yol açabileceğini söyledi. Gazetecilerin katıldığı gösteri testleri sırasında, E. Kurchevski, derenin üstünden atladı, ancak başarısızlıkla karşı bankanın üzerine düştü ve birkaç çürük aldı. Sırt çantasını kullanmanın diğer yolları da bazı yaralanmaların alınmasına neden olabilir.
Önerilen kişisel uçağın başka bir dezavantajı vardı. Üç silindir, yüksek kapasitede farklılık göstermedi, çünkü sıkıştırılmış gaz tedariki arzu edilenden fazla kaldı. Mevcut "yakıt" ın tam tüketimi saniyeler içinde sadece küçük bir yaklaşım sağlamıştır. Test cihazı, geniş bir engel atlamaya çalışırken veya yüksek hızda koşarken aynı problemlerle karşılaştı.
Grasshopper ürününün temel özelliklerini yalnızca silindirlerin kapasitesini artırarak radikal biçimde yeni fikirler ortaya koymadan artırmak mümkündü. Bununla birlikte, bu, uçuş verilerinde karşılık gelen sonuçlarla yapının ağırlığında bir artışa yol açacaktır. Başka bir deyişle, baskıdaki artış veya silindirlerin kapasitesindeki bir artış, aparatın ağırlığındaki artışla tamamen “yenildi”. Bu modernizasyon yönteminin açık bir beklentisi yoktu.
Projeler jetpacks şirketi Thiokol Chemical Corporation / Reaction Motors, çeşitli yayınlardan gazetecilerin dikkatini çekti. 1958 sırasında, Grasshopper programında ve çerçevesinde oluşturulan üç uçakta birkaç makale yayınlandı. A. Bohr ve H. Berdett ekibinin umut verici gelişmeleri hakkında Yaşam, Popüler Bilim, vb. Proje hakkında bir not Sports Illustrated spor dergisinde bile göründü. Ancak, zaman içinde, heyecan uyudu. Tiokol uzmanları, kendi gelişmeleri için büyük umutlardan bahsetti, ancak birkaç ay boyunca sözlerini eylemlerle doğrulayamadılar.
Zaten yılın 1958'unun sonunda (diğer verilere göre, 1959'teki) askeri uzmanlar kendilerini Grasshopper programının sonuçlarını tanıdılar. Reaction Motors'dan üç proje umut verici görünüyordu, ancak detaylı bir inceleme orduyu projeyi kapattı. Bunun nedeni, geliştirilen üç sistemin hepsinin düşük karakteristik özelliklerinin yanı sıra, projelerin sert bir şekilde işlenmeden, kabul edilebilir bir seviyeye çıkarılmasının imkansızlığıydı.
Ed Kurchevski Jet Paketi de dahil olmak üzere üç aracın kontrolleri, basınçlı gaz kullanmanın yararsızlığını açıkça ortaya koydu. Bu "yakıt" yetersiz çekiş sağladı ve çok hızlı bir şekilde harcandı. Bir benzin istasyonunda, en iyi durumda, pilot sadece birkaç uzun atlama yapabilir veya bir metreden daha yüksek olmayan bir engele tırmanabilir. Ek olarak, benzer özelliklere sahip bir el çantası birkaç on kilogram ağırlığındaydı. Sonuç olarak, böyle bir cihaz, bir askerin savaş alanındaki hareketliliğini geliştirmedi ve hatta gözle görülür biçimde bozdu. Doğal olarak, ordu böyle bir ekipmanı sipariş edemedi.
Birkaç ay içinde Alexander Bohr ve Harri Berdett Jr. liderliğindeki bir mühendis ekibi, seriye girip Amerikan ordusuyla hizmete girebilecek üç umut verici kişisel uçak versiyonunu yarattı. Ancak, bu gelişmelerin hiçbiri müşteriyi ilgilendiremedi. Uzmanlar, test sırasında ortaya çıktıkları gibi gerekli özellikleri sağlamayan bir enerji kaynağı olarak sıkıştırılmış azot kullanılmasını önerdiler. Sonuç olarak, Grasshopper projesinin tüm uçakları orduyu ayarlayamadı.
Üç projede başarısızlığa uğrayan ve ordu tarafından reddedilen Thiokol / Reaction Motors, jetpack veya diğer kişisel uçaklar üzerindeki tüm çalışmalarını durdurdu ve bu yöndeki gelişimi onsuz sürdürdü. Üretilen tüm numuneler gereksiz yere depoya gider. Bu eşsiz ürünlerin kaderi bilinmemektedir.
Göre:
http://goodreads.com/
http://theverge.com/
http://477768.livejournal.com/
Montadon M. Jetpack Düşler: Bir Adam Yukarı ve Aşağı (Ama Çoğunlukla Aşağı). Da Capo Press, 2008
Jet motorlu çekirge. Hayat. 1958, No.26, Haziran 30
Adam Serbest Uçuşa İlk Sıçradı. Popüler Bilim 1958, No.12