Bölüm 1542: Göklerin Huşusunu Getiren Bir Parmak
Yun Che'nin yanı sıra halihazırda solgun olan Dongfang Hanwei'nin teni daha da solgunlaştı.
“Bu...” Doğu Buz Hükümdarı Yun Che'ye bakarken tam bir şaşkınlık içindeydi.
Karanlık, baskın bir güç ve sınırsız kötülük içeren gözler Yun Che'ye baktı. Ancak bu gözlerin sahibi, diğer tarafın şaşırtıcı derecede soğuk ve sakin bir ifade takındığını ve gözlerinde tek bir duygu dalgalanması olmadığını fark etti. Bakışları bir kez daha geri döndüğünde, şüphe kalbinde çiçeklenmeye başlamıştı. “Fang Zhou, onun olduğuna emin misin?”
Fang Zhou sakince, “Elbette eminim. Bu Fang, Klan Ustası Ming'i kandırmaya nasıl cesaret edebilir? Bu Fang buna bizzat tanık olmasa dahi...”
Yun Che'ye bakarken, çok hafif ve soğuk bir gülümseme yüzünü geçti. “Bu kişinin adı Yun Che ve yetişimi İlahi Kral Alemi'ne yeni girmiş olsa da kimse onun kim olduğunu bilmiyor ve geçmişi son derece şüpheli. On dokuzuncu prensesle birlikte geri döndü ve devamında bir şey söyledi... Prenses, hayatını kurtaran kişinin o olduğunu söyledi. Buradaki birçok kişi, hükümdarın kendisi de dahil olmak üzere bu kelimeleri duyduklarını ifade edebilir.”
“Önceden gerçekleşen kısır savaşta, hükümdar on dokuzuncu prensesin güvenliği konusunda endişeliydi, bu yüzden Doğu Buz Muhafızları'nın Komutanı Qin Jian'a, on dokuzuncu prensesle birlikte kraliyet kentinden kaçmasını emretti. Genç usta Ming Yang, on dokuzuncu prenses için gelmiş ve onun gidişine tanık olmuşsa onu takip etmesi son derece doğal olurdu.”
“Genç Usta Ming Yang'ın kişisel koruması olanların yetişimleri sıradışı olmalı, bu yüzden grubunun Qin Jian ve on dokuzuncu Prensese yetişmesi doğal olarak beklenen bir şey. Bu da genç usta Ming Yang'ın on dokuzuncu prensesi kesinlikle gördüğü anlamına geliyor. Ancak genç usta Ming Yang, şu anda, tam da bu yüzden başkası tarafından öldürüldü. On dokuzuncu Prenses döndükten sonra Genç Usta Ming Yang hakkında tek bir kelime etmedi. Bunun yerine, Yun Che'nin kurtarıcısı olduğunu söyledi. Eğer durum buysa, o zaman on dokuzuncu prensesi tam olarak kimden kurtardı?”
Ming Xiao'nun gözü Yun Che'ye doğru döndü ve ifadesi ya da sesi nasıl olursa olsun, birkaç kat daha koyu ve daha şiddetle büyüdü. “Sen... Oğlumu öldüren sen misin!?”
Ming Yang'ın dört kişisel koruması İlahi Öz Alemi'ndeydi, ancak Yun Che'nin aurası İlahi Kral aleminin ilk seviyesindeydi! Ming Yang'ı öldürme yeteneğine sahipti.
Yun Che cevap vermeden önce Fang Zhou sözlerine devam etti. “Klan ustası Ming'in önünde bunu yaptığını kabul etmesinin hiçbir yolu yok. Ancak bu konuda başka birine soracak olursanız, istediğiniz cevabı almak daha kolay olacaktır.”
Yavaş yavaş Dongfang Hanwei, yüzünde sakin ve nazik bir gülümsemeyle yürümeye başladı. “On dokuzuncu Prenses, şehri terk ettiğiniz zaman Genç Usta Ming Yang'ın sizin için geldiği aşikâr bir gerçek, bu yüzden kesinlikle onunla buluştuğunuza inanıyoruz. Öyleyse söyleyin bize... Genç Usta Ming Yang'ı öldüren Yun Che miydi?”
Tüm gözler Prenses Hanwei'nin üzerine odaklandı. Başını içgüdüsel olarak sallarken vücudu hafifçe titredi, “Hayır... Hayır...”
“On dokuzuncu Prenses.” Fang Zhou'nun sesi bir kez daha çınladı, ama bu sefer çok daha nazikti. “Bir sonraki cevabınızı dikkatlice düşünmelisiniz. Bu Yun Che'nin kökenleri bilinmiyor ve niyetlerini anlamak zor. En azından o Doğu Buz Ulusu'ndan biri değil. Yani Genç Usta Yang Ming'i öldürmüş olsa dahi Doğu Buz Ulusu'nun bununla bir ilgisi olmayacaktır! Gerçekten senin yüzünden olmuş olsa bile, dürüstçe cevap verip bize ayrıntılı bir açıklama yaptığın sürece Klan Ustası Ming'in kalbinin gökler kadar geniş olduğuna ve kesinlikle konuyu daha fazla zorlamayacağına inanıyorum. O yalnızca bu kötücül eylemi gerçekleştiren kişiye ağır bir ceza verecektir.”
“Ancak onu korumak için kasten örtbas etmeye çalışırsan... Karanlık Anka Klanı Ustası gibi büyük bir kişiliği kızdırırsan ve rahatsız edersen kimse sizi koruyamaz. Hatta tüm imparatorluk hanehalkını ve Doğu Buz Ulusu'nun kendisini de buna dahil edersin! Ben On Dokuzuncu Prenses'in bu konuda basit düşünmeyeceğine inanıyorum!”
“Hanwei...” Doğu Buz Hükümdarı usulca mırıldandı. Dongfang Hanwei daha önce Yun Che'nin hayatını kurtardığını herkese duyurarak Yun Che'yi bir tutam öne çıkarmıştı. O zamanlar minnettarlığını derinden ifade etmişti ancak büyük şölen sırasında Yun Che'nin onu tam olarak kimden kurtardığını sormamıştı.
Ama şimdi Fang Zhou'nun sözlerini duyduğunda, aniden Yun Che'nin Ming Yang'ı gerçekten öldürmüş olmasının son derece muhtemel olduğunu fark etti!
Dongfang Hanwei hala çok deneyimsiz ve naifti, kalbi de çok nazikti. O kesinlikle buna tanık olmuş olmalıydı... Üstüne, o aslında Yun Che'yi kraliyet şehrine getirmeye cesaret etmişti!
Ama o Karanlık Anka Klanı'nın Genç Ustası idi!
Dongfang Hanwei sadece yirmisine yeni girmişti. O yaşta İlahi Ruh Alemi yetişimine ulaşması gerçeği pek çok yıldız alemi arasında bir dahi olduğu anlamına geliyordu. Bununla birlikte, şu anda onunla yüzleşen şey ulusunun yok olma tehdidi, giderek çaresiz bir duruma düşmesi, çeşitli İlahi kralların baskısı ve korkunç gücüydü...
Bu nasıl dayanabileceği bir şey olabilirdi!?
Vücudu fırtınada yüzen bir yaprak gibi sallandı, yüzü ince kar kadar solgundu. Başını salladı, inanılmaz kaotik ve güçlü bir şekilde salladı, ama İlahi Kralların sahip olduğu deneyimlerle, bu tepkisi onlara en açık ve somut cevabı vermişti.
Ancak korku ve umutsuzluk onu çöküşün eşiğine götürse de, hala yumuşak ve naif bir sesle inkar etmeye devam etti. “Bu... Kıdemli Yun değildi... O değildi... O değildi...”
Yun Che ona bakmak için hafifçe gözünü çevirdi.
Bu aynı zamanda Yun Che'nin ona gerçekten yakından baktığı ve dikkatlice izlediği ilk seferdi.
Herkes için en önemli olan şey hayatlarının farklı aşamalarında değişecekti.
Şu anki Yun Che'ye göre, en çok düşündüğü şey ihanetti.
Çünkü evrenin kurtarıcısı olmasına rağmen, kurtardığı sayısız insan tarafından ihanete uğramıştı ve kendi kanından bir havuzda kalmıştı...
İnsanların hayatlarını kurtarmasına ve barışı getirmesine rağmen onu en derin mezara gömmek isteyen sayısız kişi vardı. Ancak onun yanında olmayı seçen insanlar da vardı, sıkıntı karşısında bile, durumu çaresizleştiğinde bile yanında kalmayı seçen insanlar vardı.
O anda, Dongfang Hanwei, Yun Che'yi satmayı reddetmesinin, çok kısa ve güçsüz olsa bile, yaşadığı aşırı baskı ve korkuya rağmen tüm Doğu Buz Ulusu'nun kaderini değiştirdiğini kesinlikle bilmiyordu.
“Heh...” Ming Xiao kıyaslanamayacak kadar soğuk bir kahkaha attı. “Dongfang Zhuo, gerçekten iyi bir kız yetiştirmişsin! Güzel... Çok güzel! Oğlum Ming Yang'ı öldüren kişiyi öldürdükten sonra, kesinlikle senin boktan kraliyet şehrini katledeceğim!”
“Klan Ustası Ming!” Doğu Buz Hükümdarı titreyen bir sesle bağırdı, kalbi büyük ölçüde alarma geçmişti. “Mütevazı kızım genç ve cahil, Doğu Buz Ulusu'nun kesinlikle Karanlık Anka Klanı'nı rahatsız etme niyeti yok. Genç Efendi Ming Yang'a olanlara gelince, bu mütevazı Kral kesinlikle gerekli araştırma için elinden geleni yapacak ve bunu Klan ustası Ming'e açıklayacaktır.”
“Açıklama mı? Hangi açıklama benim ölmüş oğlumu geri getirebilir!?” Ming Xiao'nun sesi kana susamışlıkla dolmuştu ve bir kötü ruhtan geliyormuş gibiydi.
“Heh, gerçekten çöküşünüzü kendiniz getirdiniz, şimdi sizin için umut kalmadı.” Peri Zixuan küçümseyici bir kahkaha attı. “Görünüşe göre bugün Büyük Yin Ölümsüzlük Sarayı'mın herhangi birt harekette bulunmasına gerek kalmayacak.”
Doğu Buz Ulusu'ndan herkesin şoku ve korkusunun ortasında, Ming Xiao tek bir adım attı. Anında sanki muazzam bir dağ üzerlerine çöktü ve Doğu Buz Ulusu gelişimcilerinin vücutları şiddetle titrerken bazıları sigara izmaritleri gibi yere düştü.
Ancak bu yalnızca Ming Xiao'nun ileriye doğru attığı tek bir adımın etkisiydi.
Bunun nedeni, tüm konuşulanlar boyunca sessiz kalan Yun Che'nin nihayet hareket etmeye başlamasıydı. Başını kaldırdı ve Ming Xiao'ya doğru baktı.
Bu basit bir eylemdi, daha basit olamayacak kadar basit bir eylemdi... Doğal olarak bu da tüm bu yerin atmosferinde ince ve tarif edilemez bir değişikliğe uğramasına neden oldu. Bazı garip nedenlerden dolayı o anda neredeyse herkes Yun Che'nin bu basit hareketini fark etti, ama kimse bunun garip olduğunu hissetmedi.
“Ming Yang denen kişi... Onu öldüren bendim.”
Yun Che nihayet ağzını açtığında herkesin kulaklarında yankılanan ses aslında Ming Xiao'nunkinden daha soğuk ve daha derindi. Hatta küçümseme ve hor görme duygularını da taşıyordu.
Herkesin gözleri o anda Yun Che'ye odaklandı.
“Kıdemli... Kıdemli Yun...” Dongfang Hanwei alt dudağını sert bir şekilde ısırırken moralsiz bir sesle mırıldandı. Yun Che'yi bu karmaşaya kendisinin karıştırdığını biliyordu... Eğer onu buraya davet etme ısrarında bulunmasaydı bu ölümcül duruma düşmeyecekti.
“Beklendiği gibi.” Fang Zhou'nun gözleri Yun Che'ye bakarken parladı ve soğuk bir sesle devam etti: “İlk andan itibaren bu Fang gözlerini onun üstüne dikti ve kesinlikle iyi bir insan olmadığını biliyordu. Ama aslında böylesi kötücül ve aptal bir eylem yapacağını asla hayal edemezdim! On Dokuzuncu Prenses, Kraliyet Şehri'ne böylesi bir kişiyi getirdi ve hatta onun iğrenç suçlarını örtbas etmeye çalıştı. Doğu Buz'un İmparatorluk Danışmanı olarak gerçekten hayal kırıklığına uğradım!”
Doğu Buz Hükümdarı ağzını açtı ama suskun kaldı. Kalbi daha önce hiç hissetmediği bir üzüntü ve umutsuzlukla doluydu.
“Sen... Tam olarak kimsin sen!?” Kalbi aşırı öfkeyle doluydu ve Yun Che'yi parçalamak için zar zor bekliyordu, öte yandan Yun Che çok sakindi. Ming Xiao'nun kalbinin en derinliklerine tarifsiz bir şüphe ve endişe kabarcığını bırakacak kadar sakin ve kayıtsızdı. “Oğlum Ming Yang'ı neden öldürdün?”
Ming Xiao'nun zorba öfkesi ile karşı karşıya olmasına rağmen Yun Che'nin yüzü hala soğuk ve duygusuzdu. “Onu öldürmek için bir nedene mi ihtiyacım var?”
Bu kelimeleri söylediğinde şaşıran yalnızca Ming Xiao ve Ming Ao değildi. Büyük Yin Ölümsüzlük Sarayı, Göksel Savaş Ulusu ve Doğu Buz Ulusu dahi şok olmuştu.
Doğu Haraberleri Alemi'nin doğu bölgesinde, Dokuz Büyük Mezhep göklerin kendisi gibiydi. Dokuz Büyük Mezhebi'nden birinin mezhep efendisinin önünde böyle pervasız ve kibirli bir şekilde davranmaya kim cesaret edebilirdi?
Ming Ao o kadar öfkeliydi ki aslında gülmüştü. “Çok güzel! Yun Che... Geçmişin ne olursa olsun bugün, kesinlikle bizzat... Seni oğlumla birlikte gömeceğim!”
“Klan Ustası.” Ming Ao elini kaldırdı ve konuştu: “Sıradan birinci seviye bir İlahi Kral sizin ilginize layık değildir.”
Bir adım öne geçti ve kolunu uzattı. “Yun Che, genç efendimizi öldürdün, Karanlık Anka Klanımızı gücendirdin, bu yüzden ölüm bile suçların için kefaret sayılamaz! Diz çöküp hayatın için yalvarsan bile, artık çok geç!”
BOOOM!
Gökyüzüne yükseldi ve kaynak enerjisi büyük dalgalar halinde yayılmaya başladığı gibi dışarıya doğru patlayan büyük bir enerji ortaya çıktı. Siyah bir ışık demeti Ming Ao'dan çoktan ayrılmış ve aşağı doğru harekete geçmişti. Yayılmış parmakları, bir şeytan kartalının pençelerinden bile daha korkunç olan soğuk bir ışıkla titrerken doğrudan Yun Che'nin boğazına yöneldi.
Karanlık Anka Klanı'nın ana güçleri karanlık ve rüzgardı, bu yüzden hızları son derece yüksekti. Ming Ao beşinci seviye bir İlahi Kral idi. İlk seviyesinde duran bir İlahi Kral ile karşı karşıyayken rakibine kilitlenmesi onun kaçamayacağı anlamına geliyordu.
Ming Ao'nun vücudu havaya uçtuğu an, tüm Muhafızlar, kaynak gelişimciler, Doğu Buz hükümdarı, Dongfang Hanwei, Qin Jian ve hatta Fang Zhou dahil olmak üzere birkaç kilometre içindeki herkes şiddetle bir kenara süpürüldü. Bir zamanlar büyük bir ordunun durduğu yer bir anda temizlenmişti.
Bu boş alanda sadece Yun Che kalmıştı.
Hareketleri Ming Ao'nun aurasıyla açıkça bastırılmıştı ve kaçmaya bile çalışamazdı.
İkisi arasındaki mesafe tek bir anda kapandı ancak Yun Che hala tek bir duygu belirtisi göstermeden yerinde sakince bekledi. Herkesin gözünde bir sonraki sahne, Yun Che'nin kafasının o korkunç Anka pençeleri tarafından kesildiği bir sahne olacaktı.
Ming Ao nihayet ondan üç metre uzaktayken Yun Che sonunda harekete geçti. Kolunu kaldırdığı gibi çok basit ve yavaş bir hareketle ona pençelerini çevirmiş, hızla gelen Ming Ao'ya karşı parmağını uzattı.
Kaynak enerji patlaması yoktu, havaya sıçrayan taze kan yoktu ve sefalet çığlıkları da yoktu... Başlangıçta şok edici ve korkunç olması gereken sahne, aniden eşsiz ve tuhaf bir şekilde sessizleşmişti.
Ming Ao, Yun Che'nin sağ tarafında durmuştu. Sağ eli hala inanılmaz derecede keskin bir pençe şeklinde duruyordu, ancak avuç içi, o parmağa dokunduğu anda durmuştu. Aynı zamanda o anda pençelerinden parlayan soğuk ışık, onu çevreleyen fırtına ve tüm vücudu boyunca dolaşan kaynak enerji şok edici bir şekilde bir anda ortadan kaybolmuştu.
Sahne kıyaslanamayacak kadar sessiz ve ürkütücüydü. Ming Ao'nun dışında hiç kimse ne olduğunu bilmiyordu. Hayır... Aslında, Ming Ao'nun kendisi bile ne olduğunu anlamamıştı.
Aniden kül grisi gözleri hafifçe açılan Yun Che elini kaldırdı ve kayıtsızca mırıldandı: “Sahip olduğun tek şey bu mu?”
Sözleri düştüğünde, parmağını hafifçe vurdu.
RIIIP!!
Herkesin ruhlarının derinliklerinde son derece delici bir ses yankılandı. O anda, Ming Ao'nun sağ kolu aniden vücudundan ayrıldı ve havada bir kan çeşmesinin patlamasına neden oldu. Bundan sonra, kolu çılgınca fışkıran kanın ortasında sayısız parçaya ayrıldı.
Bir anda sağ kolunu kaybeden Ming Ao, havadayken yürek burkan bir çığlık attı. Doğrudan Ming Xiao'nun önüne indi ve acı içinde yerde yuvarlandı.