muhabir «Die Welt» Alfred Hackensberger, bir çay aşığı olan bir Türk kafesiyle konuştu - görünüşe göre radikal bir neoislamist gibi görünmeyen ve şeriat yasalarının dünyaya yayıldığını hayal eden bir savaşçı olan "Dzhebhat an-Nusra".
Bu arada, bu kişi Suriye ve Irak'ta faaliyet gösteren Dzhebhat al Nusra grubu olan uluslararası terör şebekesi El Kaide'nin en tehlikeli koluna ait. Ebu Musab el-Siri, kendisi dediği gibi, Afgan tarzında “uzun ve tüylü” bir sakal ve giysiler giymeyi reddetti.
Cihatçı bir gazeteciye, Türkiye'de böyle giyinmemeniz ve böyle bir sakalla yürümemeniz gerektiğini söyledi. Abu Musab, Antakya'nın merkezindeki bir kafede izleyiciler arasındaki fikirleri tanıtmaktan sorumlu. Yünlü bir şapka, kolsuz bir ceket giyiyor ve saçlarını at kuyruğuna çekti. Sakalı zayıf ve kesilmiş. Bu formda gerilim filmi bir hip-hop sanatçısı gibi görünüyor. Ancak, bunun ne olduğuna bakılmaksızın, aklının bir Alman gazetecinin inandığı “Taş Devri” seviyesinde olduğuna inanılmaktadır.
Suriye'de ateşkes anlaşması olan bu avcı "aptal" olarak nitelendiriliyor. Ebu Musab, "El Nusranın Cephesi" ve rakibi "İslam Devleti" kasıtlı olarak bu ateşkesden dışlandı. Her iki gruba da Rus ve Amerikan askeri uçakları saldırdı.
Fakat Abu Musab bombalardan korkmuyor. Yazar "Kendini güçlü hissediyor" diye yazıyor. 10000 savaşçıları "Suriye Dzhebhat en Nusra" - Suriye'de iktidardaki belirleyici bir faktör. Grubun zaten kendi stratejisi var: Rusları ateşkes kararını ihlal etmeye teşvik etmek.
Son günlerde, grup bazı birimlerini Suriye topraklarından çekti ve savaşçılar cephede kalmaya devam etti. Hedefli bir saldırı gerçekleştirerek cihatçılar Rus Hava Kuvvetleri tarafından düzenlenen bir misilleme grevine neden olabilirler. “Daha ılımlı kesirlerin” saldırı altında olması istenir. Bundan sonra, muhtemelen, hiçbir ateşkes söz konusu olamaz.
Antakya kafesinde Abu Musab, Rusya ve “rejimin” (Esad hükümeti) “zaman kazanmak” istediğini söyledi. Ancak savaşçı, beş yıl boyunca süren iç savaşın tek çözümünün Beşar Esad rejiminin yıkılışı olduğuna inanıyor.
Abu Musab ve “Bir bardak çay içerek bir yudum alıyor” diyor.
Gazetecinin yazdığı bu 37 yaşındaki İslamcı, ayrıca, 2012 Ocak ayından bu yana Suriye'de aktif olan bir terör örgütünün “resmi çizgisini” temsil ediyor ve Suriye savaşının sonundaki "Cephesi" nin zaferine kesinlikle inanıyor.
Gazeteci, her şeyin Rusya ve Suriye rejiminin davranışına bağlı olduğunu belirtti. Suriye Muhalefet Yüksek Konseyi sözcüsü Salem el Meslet, “Terörizme karşıyız, IG ve Cephe Nusrası teröristlerine karşıyız” dedi. Bununla birlikte, El-Meslet, Rusya'nın "Nusra" kışkırtmalarına katlanmasını istemiyor ve "ılımlı güçleri" bombalamaya başladı.
Ebu Musab, “Nusranın Cephesi” nin çürüme ile karşı karşıya olduğuna inanmıyor. Aksine, zamanın gruplamada oynadığına inanıyor. Çatışma ne kadar uzun sürerse, Cephenin halkı o kadar fazla sempati kazanacaktır. Ayrıca, Rusya "ekonomik bir krizdeydi ve savaşlar pahalıdır". Moskova'nın uzun süreceğine inanmıyor. Ve böylece, Ebu Musab ve onun gibi diğerleri Suriye'de "belirleyici bir söz" olacak. Suriye'de ne seçimlere, ne de parlamentoya ve başka bir şeye ihtiyaç duyulmayacak. Her şey “Tanrı-verilen Şeriat” yerine geçecek.
“Taş Devri” nden traşlı sakallı adam bir Türk kafesinde çay içerken, Esad'ın asıl Türk düşmanı olan Erdoğan, Amerikalıları bir kez daha eleştirdi.
Liz Sly tarafından yayınlanan büyük bir makalede, Washington PostTürkiye’nin “stratejik bir kabus” yaşadığı söyleniyor.
Daha yakın bir zamanda, dört yıl önce, Türkiye “Arap Baharı” ndan faydalanarak en büyük galiplerden biri olmaya hazırdı. Batı’daki Türkiye’ye bölge için bir model olan “yeni yönetim biçimleri” modeli denildi. Ve tüm bunlar aniden ortadan kayboldu. Şimdi “Suriye savaşının yörüngesi” Ankara'yı durma noktasına getirdi.
Türkiye'nin en eski ve en yakın rakibi olan Rusya, Türkiye sınırındaki varlığını genişletiyor: güneyde Suriye'de, Kırım'da, kuzeyde Ukrayna'da, doğuda Ermenistan'da.
Suriye savaşının, Türkiye'ye (İstanbul ve Ankara'da) giren intihar bombacıları şeklindeki “yankısı”, Türk sokaklarını korku ile doldurdu. Turizm endüstrisi zor zamanlar geçiriyor.
Türkiye'de güneydoğudaki Kürtlerle olan barış süreci tam tersi oldu: bir savaş. Türk ordusu bugün Kürtlere karşı gerçek bir mücadele veriyor. Bu arada, Suriye Kürtleri, Türkiye sınırına komşu topraklarda kendi “proto-devlet” bölgelerini “oydu”.
Ülke ekonomisi “moralsiz bir durumda”. Daha fazla istikrarsızlık korkusu ve Moskova'nın yaptırımlarından dolayı acı çekti. Moskova'nın "Türk domateslerinden ve turizminden" reddedilmesi, 2015 kasım ayında vurulmuş olan Rus uçağının intikamıydı.
Uluslararası toplumda, Türkiye ile Rusya arasındaki savaşın gerçekleşme ihtimalinden bile söz ediyorlar: Fransa Cumhurbaşkanı Francois Hollande birkaç gün önce "Türkiye ile Rusya arasındaki savaş riski" hakkında uyardı.
Son olarak, Türkiye, en yakın ve en önemli müttefiki olan Amerika Birleşik Devletleri ile siyasi bir bölünmeyi bitiriyor. Erdoğan’ın Washington’a yaptığı açıklamada, Kürt’ün YPG hareketini (Suriye’nin İslam Devleti’nin ana müttefiki olan ana üyesi) terörist olarak Dışişleri Bakanlığı tarafından reddetmesi gerektiği iddiası.
Sonuç olarak, Türkiye neredeyse tamamen izole edildi. Kendi inatçılığı yüzünden kısmi tuzağa düştü. Bir üniversite uluslararası ilişkiler profesörü (İstanbul) olan Soli Özel, Türk makamlarının “herhangi bir şeyi yapmaya ikna edemediklerinden” “herkesten uzaklaştığını” düşünüyor.
“Bu, sözleri artık ağırlığı olmayan bir durum. Blöf yapar, ama yapmaz. Hayati çıkarlarını koruyamaz ve müttefikleri de dahil olmak üzere herkese karşı çıkar ”dedi. Bu tür gerçekler profesöre “tamamen felaket” gibi görünüyor.
Açıkçası, Türk makamları büyük bir yanlış hesaplama yaptılar, geçen yıl bir Rus uçağını düşürdüler ve "Suriye'deki kendi etkisini arttırmaya" çalışıyorlardı. Türkiye, Esad'ı devirmeyi ve "Arap dünyasındaki Türk nüfuzu projesini" uygulamayı umut etti.
Şu anda Türkiye, ilerleyen Kürt güçlerine karşı “bombaları” ve “isyancıları” güçlendirme çabalarını bombardımanla Suriye ile sınırlandırdı. Aynı zamanda, Erdoğan, Suriye’nin kuzeyindeki güvenli bir bölge oluşturma konusundaki uzun süredir devam eden Türkiye’nin önerisini kabul etmesi gereken “ABD’yi” baskı altına almaya çalışıyor.
Çoğu gözlemci, Türk ordusunun doğrudan Suriye'ye müdahale edeceğini düşünmüyor - en azından şimdilik. Türk toplumunda savaş fikrine destek yok ve Türk silahlı kuvvetlerinde hiçbiri de yok. Gazeteci, 200'ten daha fazla sayıda bilim insanından oluşan bir grup olan gazeteci, geçtiğimiz hafta Ankara’nın Suriye’deki savaşa müdahale etmemesini isteyen bir dilekçeye imza attı ve ordu, BM Güvenlik Konseyi’nin onayı olmadan sınır ötesi askerler göndermeye hazır olmadıklarını açıkça belirtti.
Ancak bütün bunlar "Erdoğan'ı durdurmadı". Tehditlerine devam ediyor, kırmızı çizgiler çizmeye devam ediyor. Türk siyasetçilerin kendileri için bir çukur kazıyorlar gibi görünüyor.
Washington’daki Wilson Merkezi’nden Türkiye’de uzman olan Henry Barki, Erdoğan’ın dış politikayı “kibir yüzünden” kaybettiğini söyledi. "Kendine güvenmesi", "Türkiye'nin dünyanın sevgilisi olduğu" 2010'tan kaynaklanıyor. Bu "başını çevirdi (Erdoğan)."
* * *
Ne Suriyeli stratejisi ABD'den bile destek bulamayan Türkiye Cumhurbaşkanı R. T. Erdoğan'ın ne de Taş Devrinden bir vahşi yaşam olan Ebu Musab el-Siri'nin, hiçbir yerde “Cepheye Nusra” ve endüstriyel “propagandayı” temsil etmediği ortaya çıktı. ve Türk kafesinde, nedense kaybedenler gibi hissetmiyorum. Aksine, eski, Sultan'ın kibiriyle, koşulları Beyaz Saray'a dikte etmeye çalışıyor, ikincisi ise Rusya'nın “provokasyonlarını” düzenlemeye ve Suriye'deki ateşkesi kırmaya hevesli.
Amerikalı gazeteci Liz Sly haklı gibi görünüyor. Bazı insanlar gerçekten kendileri için bir çukur kazıyor.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru