24.3: Humoral Bağışıklık Yanıtları
Genel bakış
Antikor aracılı immün yanıt olarak da bilinen humoral immün yanıt, "humor" veya kan ve lenf gibi hücre dışı sıvılarda dolaşan patojenleri hedef alır. Antikorlar, nötralizasyon, opsonizasyon ve kompleman sisteminin aktivasyonu dahil olmak üzere çoklu savunma mekanizmaları yoluyla yok edilmek üzere istilacı patojenleri hedefler. Antikor üretimini engelleyen hastalar, yaygın patojenler ve alışılmadık patojenlerin neden olduğu ciddi ve sık enfeksiyonlardan muzdariptir.
B Hücreleri Kemik İliği Tarafından Üretilir ve Vücut Sıvılarında Dolaşır
B hücreleri olarak da adlandırılan B lenfositleri, kandaki veya lenf sistemindeki patojenleri tespit eder. B hücreleri kemik iliğinden meydana gelse de, isimleri B hücrelerinin ilk keşfedildiği kuşlardaki özel bir organdan, Bursa Fabricius'dan gelir. Kemik iliğinden salındıktan sonra B hücreleri, dalak, lenf düğümleri, bademcikler ve vücuttaki mukozayla ilişkili lenfoid doku gibi ikincil lenfoid dokularda olgunlaşır.
B Hücreleri, Plazma Hücrelerini ve Hafıza B Hücrelerini Serbest Bırakan Antikorlara Farklılaşır
B hücreleri, B hücresi reseptörleri aracılığıyla antijen adı verilen bir patojenin belirli kısımlarına bağlanır. Antijen bağlanmasına ek olarak, B hücreleri aktivasyon için ikinci bir sinyale ihtiyaç duyar. Bu sinyal yardımcı T hücreleri tarafından veya bazı durumlarda antijenin kendisi tarafından sağlanabilir. Her iki uyaran da mevcut olduğunda, B hücreleri, plazma hücrelerine ve bellek B hücrelerine çoğalacakları germinal merkezler oluşturur. Ortak bir ata B hücresinden (monoklonal) türetilen tüm hücreler aynı antijene yanıt verir. Her bir plazma hücresi, kan dolaşımında dolaşan genetik olarak özdeş antikorları salgılar. Bellek B hücreleri, hücrenin yüzeyine bağlanan ve başlangıçta bellek B hücresinin üretimine yol açan antijene karşı oldukça spesifik olan antikorlar üretir. Bellek B hücreleri uzun ömürlüdür ve organizmanın aynı patojene ikincil maruziyet üzerine çok daha hızlı ve daha güçlü tepki vermesini sağlar.
Antikorlar Patojenleri Çeşitli Yollarla Öldürür
Antikorlar, vücut sıvılarında karşılaştıkları antijenlere bağlanır. Ortaya çıkan antikor-antijen kompleksi, üç ana savunma mekanizmasını aktive eder: nötralizasyon, opsonizasyon ve kompleman sistem.
Nötralizasyon: Antikorlar, bir patojeni, konak hücreleri enfekte etme kabiliyetine müdahale ederek "nötralize eder". Örneğin, bir antikor bir virüsün yüzeyine bağlandığında, virüsün hedef hücrelere bağlanma veya bunlara girme yeteneğini bozarak enfeksiyonu etkili bir şekilde inhibe edebilir.
Opsonizasyon: Antikorlar, yıkım için patojenleri "etiketleyen" opsoninler olarak işlev görür. Spesifik olarak, antijen-antikor kompleksinin oluşumu, patojeni yutan ve yok eden fagositik hücreleri çeker ve uyarır.
Kompleman: Antikorlar, hem doğuştan gelen hem de adaptif bağışıklıkta rol oynayan kompleman sistemi aktive edebilir. Kompleman sistemi, 30'dan fazla proteinin sıralı bir dizisidir. Antikorların yardımıyla bu proteinler, patojenleri makrofajlar ve nötrofiller tarafından yok edilmek üzere opsonize eder, ek bağışıklık hücrelerinin toplanmasıyla iltihaplı bir tepkiye neden olur ve patojenin parçalanmasını (yok edilmesini) teşvik eder.
Humoral Bağışıklık Sisteminin Bozulması Hayatı Tehdit Ediyor
Humoral bağışıklık sistemi bozukluklarından muzdarip insanlar, genellikle bebeğin annesinden aldığı antikorların sayısının (ör., pasif bağışıklık) az olmasıyla, yaşamın erken dönemlerinde tanımlanır. Humoral bağışıklık sisteminin karmaşıklığı göz önüne alındığında, işlev bozukluğunun nedenleri çok çeşitlidir. Bununla birlikte, birincil immün yetmezlik hastalığı olan hastaların yaklaşık %80'i bir antikor bozukluğunu içerir. Örneğin, hipogammaglobulinemi, tüm antikor sınıflarının eksikliği veya düşük sayısıdır. Hastalar daha sık kulak, sinüs ve pulmoner enfeksiyonlara sahiptir ve ishal, emilim bozukluğu ve irritabl bağırsak sendromu semptomları gibi gastrointestinal problemlerden muzdariptir. Genelde hasta enfeksiyonlarının sıklığı ve şiddeti yaşla birlikte artar. Olağandışı patojenlerin neden olduğu enfeksiyonlar şiddetli olma eğilimindedir ve yaygın patojenlerin neden olduğu enfeksiyonlar genellikle hem ciddi hem de tekrar eder.