We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Malmédy Katliamı 17 Aralık 1944'te gerçekleşti. Malmédy Katliamı Bulge Muharebesi sırasında gerçekleşti ve İkinci Dünya Savaşı sırasında Batı Avrupa sektöründe savaş esirlerine karşı işlenen en kötü zulümlerden biriydi.
Pergrin, Almanların B Bataryası'ndaki insanların gittiği yol boyunca olduğunu duymuştu. Onlara St Vith'e farklı bir yol izlemelerini tavsiye etti. Bununla birlikte, bataryadan sorumlu memurlar, emirlerinin alınmasına karar verdi ve Pergrin'in tavsiyesini görmezden gelinerek, belirlenen rota boyunca devam etti. 17 Aralık'ta, 285. Topçu Gözlem Taburunun B Bataryasından gelen erkeklere, Aachen yakınlarındaki Schevenhutte'den Ardennes'teki St Vith'e taşınmaları emredildi. Güzergahları onları Almédy kasabasına yaklaştırdı. Yolculuklarında, Malmédy'nin doğusundan geçen N-23 St Vith yolunda Battery B, 291. Mühendis Savaş Taburu'ndan Teğmen-Albay David Pergrin ile bir araya geldi.
Bu yolculuk onları yerlilerin “Baugnez Kavşağı” olarak adlandırdığı şeye götürdü - Malee'nin iki mil güney doğusundaki. Aslında, orada beş yol vardı ve Amerikalılar 'Beş Puan' olarak biliniyordu. Askeri bir polis memuru - ve daha önce yerleştirilmiş rota işaretleri - konvoyu yol boyunca yönlendirdi.
'Baugnez Kavşağı'ndan yaklaşık yarım mil uzaklıktaki konvoydaki ilk araçlar Joachim Peiper tarafından yönetilen 1. SS Panzer Bölümünden iki tankla ateşlendi. Bu birim, Nazi ordusunun tamamında sadece Hitler'in adını kullanmasına izin verilen iki üniteden biriydi - 1. SS Panzer Bölümü Leibstandarte Adolf Hitler. Bu ünite korkunç bir üne sahipti ve Peiper, mahkumların alınması da dahil olmak üzere hiçbir şeyin başarı yolunda durmasına izin vermeyecek bir adam olarak biliniyordu. Rus kampanyasında, Peiper'in birimi, sivillere yönelik şiddeti nedeniyle 'Blowtorch Tugayı' olarak biliniyordu.
Özellikle bu günde, Peiper’in ilerlemesinin umduğu kadar başarılı ya da hızlı olmadığı için özellikle kötü bir ruh hali içinde olduğu söyleniyor. Birinci SS Bölümü insan gücü açısından az sayıda zayiat vermesine rağmen, ABD 99. Piyade Tümeni Peiper'ın pazarlıklarından çok daha güçlü bir direniş gösterdiği için ilerlemesinde tankları ve yarı parçaları kaybetti. B Bataryası'na ateş açan iki tank SS Teğmen Werner Sternebeck'in emrindeydi. Yedi tankından beşini önceden kaybetmişti. Peiper, ilerlemesinde daha fazla gecikmede öfkeli görünüyordu.
Almanlar tarafından açıkça anlaşıldığı gibi, B Bataryası adamları Sternebeck'in saldırısından sonra teslim oldular. Peiper, Baugnez Kavşağı'na gitti ve ustaca Sternebeck'e ilerlemesini emretti. Saldırıdan kurtulan 113 Amerikan savaş esiri, kavşaklarda Café Bodarwé yakınındaki bir alanda toplandı - bu rakama Peiper tarafından ele geçirilen sekiz Amerikalı dahil. Genç bir Belçikalı çocuk daha sonra olanlara tanık oldu.
Yaklaşık 14.15'te, 1. SS Panzer Bölümünden askerler, sahadaki 113 erkeğe ateş açtı. Ateş yaklaşık 14.30'da durdu. Peiper'ın biriminin askerleri tarlada dolaştı ve daha sonra otopsilerin gösterdiği gibi, hayatta gibi görünen herhangi birini yakın mesafeden vurdu - ya da onları dövdü. İnanılmaz bir şekilde, bazı mahkumlar ölümden sonra kaçtılar. Pergrin'e rastlayan bu kaçıştan üçüydü.
Albay Pergrin, Sternebeck tarafından yapılan saldırıyı duymuştu ve önce bir cip sonra yaya olarak soruşturmaya gitmişti. Beş Nokta civarında, üç Amerikalı Pergrin'e koştu. Amerikalılara ilk önce kavşaklarda bir şeylerin olduğunu bildiren adamlardı. Pergrin yaralıları Malmédy'ye götürdü ve 16.40'ta Beş Ordu'da bir tür katliamın gerçekleştiğini bildirmek için Birinci Ordu'nun karargahıyla temasa geçti.
Bulge Muharebesi'nin doğası gereği, hiçbir taraf ölü insanların oturduğu toprağı talep edemezdi. Amerikalılar kavşakların etrafındaki bölgeye hak iddia edip toprak talebinde bulunabilirlerdi. bedenler. 71 karla kaplı cisim ele geçmiştir. Donma havası cesedi korumak için çok şey yapmıştı ve otopsileri kolaylaştırdı, özellikle de bazıları karla kaplıydı.
17 Aralık'ta, katliamdan kurtulan 21 kişi Malmédy'deki Amerikan makamlarına açıklamalarda bulundu. Deneyimlerini tartışmak için çok az zamanları olmasına rağmen, hesapları oldukça benzerdi.
Katliam gerçekleştiğinde, Peiper bölgeyi Beş Nokta civarında terk etti ve yola devam etti. Çekim başladığında olay yerinde değildi. Ancak 12 Aralık'ta Hitler'in hiçbir mahkumun alınmayacağını ve saldırının önünde duran Müttefiklere “terör dalgasının” ineceğini belirten bir emir yayınladığı söyleniyor. Bununla birlikte, Dachau'daki duruşmada bunu kanıtlayacak yazılı bir kanıt bulunamamıştır ve kanıt olarak mahkeme bunu görmezden geldi. Ayrıca Peiper'ın adamları, Malmédy olayından önce peşlerinden mahkumlar almıştı. Peki ne oldu?
Çok sayıda mahkum neredeyse kesinlikle Amerikalıların kaderini mühürledi. 100'den fazla mahkum tarlada oldukları yerde bırakılamadı. Fakat Peiper'ın SS birimlerine ilerlemelerini hızlandırması emrini vermesi nedeniyle Almanların onları korumaları için boş bir kapasite yoktu. Peiper sadece bir ana yolun kontrolünü elinde bulundurduğundan ve biriminin onu kullandığı için Alman hatlarına doğru geri gönderilemediler. Ters yönde yürüyen herhangi bir adam yolu kolayca tıkayabilir. Peiper'in diğer endişesi, bölgede olduğu bilinen Amerikan birimleri tarafından saldırıya uğramasıydı.
Olanları açıklamak için iki teori öne sürülmüştür.
Erkekler kasıtlı olarak soğuk kanda öldürüldü. Kuşkusuz, 1. SS Panzer Bölümü Rusya'daki vahşetten sorumluydu ve zaten Ardennes Saldırısı'ndaki ilerlemelerinde yakalanan Amerikalıları vurmuşlardı ve Malmédy'den sonra daha fazlası vuruldu. 1. SS Panzer Taburu'na komuta eden Binbaşı Werner Poetschke'nin emri vermesi mümkündür - ancak bunu kanıtlayan hiçbir kanıt yoktur, sadece söylenti.
Öne sürülen başka bir teori, bazı Amerikalıların kaçmaya çalıştıkları ve Almanlar tarafından kovulduklarıdır. Diğer Almanlar ateşi duydular, ancak hedeflerin tüm grubun aksine üç Amerikalı olduğunu bilmiyorlardı. Ya tetikten mutlu ya da sadece savaşta sertleşmiş, bir bütün olarak gruba ateş açtılar. 1945 Ekim'inde, bir Amerikan askeri, diğer iki kişiyle (öldürülen) kaçtığına dair yeminli bir ifade verdi, ancak hayatta kaldı ve ABD sınırlarına geri döndü. O zamanlardaki yasa, Almanların kaçan mahkumlara ateş etmesine izin verecekti - ama bütün grupta değil. Kaçışlarının diğer erkeklerin vurulmasını hızlandırması mümkündür.
Mayıs 1946'da Peiper'ın 70 erkeği yargılandı. Belirtilen ücret
|“Amerika Birleşik Devletleri silahlı kuvvetlerinin üyelerinin öldürülmesine, vurulmasına, kötü muamele edilmesine, kötüye kullanılmasına ve işkencelerine kasten, kasten ve haksızlık etmelerine, teşvik etmelerine, yardım etmelerine, katılıp katılmalarına izin vermeleri” dedi.|
Suçlananların kırk üçü ölüme mahkum edildi ve geri kalanı hapis cezasına çarptırıldı. Ölüm cezaları hapis cezasına çevrildi ve bütün erkekler 1956'nın sonuna kadar hapisten çıktı.