Çevirmen: Dnightshade
Bitkilerle dolu sarımsı kahverengi kese kağıdını alan Bogda Lawson Bitki Mağazası'ndan ayrıldı.
Bir toplu taşıma aracı beklerken aniden bir şey fark etti.
Bir kese kağıdı dolusu bitki için on pound mu harcamıştı?
Bu neredeyse bir aylık maaşı kadardı!
Anna ve Joyce'a olan güveni olmasa, Kehanet Kulübü'ne üzerinde o kadar parayla gitmezdi.
Bay Moretti'nin kehanet için yalnızca sekiz peni almasının, Lawson Bitki Mağazası'nın patronuyla yaptığı gizli bir anlaşmayla ilgisi olabilir mi? Bu klasik bir aldatmacaydı! Bogda bu bağlantıyı kurduğunda, biraz da olsa Klein'dan şüphelenmeye bile başlamıştı. Joyce ve Anna'dan şüphelenmeye bile başlamıştı.
Bir araç önünde durduğunda, elindeki bitkilere baktı. Kendisini geri dönmeye ikna edemediğinden düşünceli bir şekilde araca bindi.
…
Lawson Halk Bitki Mağazası'nda.
Patron Bogda'nın arkasından bakarken aniden başını çevirip bir yığın otun olduğu kapıya doğru bağırdı, "Scharmaine, bugünden itibaren bitki satın almayı bırak."
"N-neden Usta?" Yakışıklı görünümlü, dağınık saçlı bir genç göründü.
Patron gülümsedi, "Bugün adımı duyup gelen on altıncı müşteri bu. Böyle giderse Gece Kuşları, Makinecilik Kolektif Zihni ve Manda Altındaki Cezalandırıcılar beni fark edecek. Zamanı geldiğinde, diğer şehirlere gitmeyi düşünmem gerekecek."
"O zaman, bu mağazayı elden çıkarmamız mı gerekiyor?" Scharmaine başını salladı.
Patron güldü.
"Kalmak istiyorsan bu mağazanın başına geçebilirsin. Bitkileri tanımlama ve ilaçları yapma yeteneğine zaten sahipsin. Elbette aylık kazancının yarısını anonim Backlund Banka hesabıma yatırmayı unutmamalısın."
"Ancak sizin gerçekten iyi olduğunuz şeyi öğrenmedim." Scharmaine zaten bir şehirde bir yıldan uzun süre kalmamaktan bıkmıştı, ancak ustasının iyi olduğu büyülü formülleri öğrenmekten de vazgeçmek istemiyordu.
Patron yavaş yavaş koltuğunda sallanıyordu.
"Bu yalnızca istediğin için öğrenebileceğin bir şey değil..."
…
Bogda'nın gözlerinin önünde siyahımsı-yeşil köpüren bir sıvı belirdi. Kokusunun berbat oluşu ve renginin insanın midesini bulandırması, onun bugün yaptığı her şeyden şüphe duymasına neden oluyordu.
Horoz kanı ilaca damlatıldığında Bogda'nın babası oğluna endişeli bir şekilde baktı, "Bence ameliyat en iyi seçenek."
Birkaç damla horoz kanı suda kabarcıklar oluşturduktan sonra kayboldu. Bogda derin bir nefes aldı, "Bu ilaç işe yaramazsa ameliyatı düşüneceğim."
"Tanrı yanında olacaktır." Bogda'nın babası göğsünde üçgen Kutsal Amblem işaretini yaptı.
Kaynayan sıvı soğuduğunda, Bogda harcadığı on poundun boşa gitmesine izin vermeyecekti. Sağ elini kaldırıp gözlerini kapattı. Başını geriye yatırarak ilacı tek seferde içti.
Mide bulandırıcı kan kokusuna sahip sert aroma ağzında dolaşırken, neredeyse hepsini kusacak gibi hissetti.
O gece, Bogda'nın midesi rahatsızlandı. Altı kez banyoya gitmişti ve kızıl ay kaybolurken sersem bir şekilde uykuya dalmıştı.
Bir süre sonra, işyerindeki patronu tarafından azarlandığı rüyasıyla uyandı.
"Neyse ki üç günlük yıllık izin aldım. İşe gitmek için acele etmeme gerek yok." Bogda rahat bir nefes aldı, bir anda daha güçlü hissettiğini fark etmişti.
Bu, son birkaç haftadır içinde bulunduğu halsizliğe tam bir tezat oluşturuyordu.
Bogda elini uzatıp karnının sağ tarafına bastırdı. Önceden hafif bir baskı altında acıyan bölgenin normal hissettirdiğini fark etti. Yalnızca sıradan baskı acısını hissetmişti.
"Bu gerçekten işe yaramış olamaz değil mi? Eczacı resmen beni kandırıyordu..." Bogda şaşkın bir şekilde yataktan çıktı. Gerindi ve sağlığına kavuştuğunu hissetti.
Uzun bir süre sessiz kaldıktan sonra mırıldandı, "Eczacıya göre, iki kez daha içmem gerek. İki kez daha içtikten sonra hasteneye gidip doktora görüneceğim..."
"O eczacı bana günde kaç kez içebileceğimle alakalı bir şey söylemedi...
Hala onun bir hilebaz olduğunu düşünüyorum..."
…
Blackthorn Güvenlik Şirketi'nin sivil personel ofisindeki Klein kimsenin onu rahatsız etmeyeceği bir köşeye çekildi.
Elinde bir oyma bıçağı vardı, maneviyatını yaydı. Ciddi bir tavırla, iki gümüş aksesuara büyüler ve semboller kazıyordu.
Büyü, felaketleri önlemek için bir istekti ve Hermes dilindeydi. İki mistisizm sembolü Evernight Tanrıçası'nı, Felaket ve Korku İmparatoriçesi'ni temsil ediyordu.
Ayrıca, Klein Tanrıça'ya karşılık gelen Yol Numarası olan 7'yi ve büyülü özelliği de eklemişti.
Buna ek olarak, efsunların ve tılsımların iki tarafa da kazınması gerekiyordu; ve iki tarafın sembolleri, büyüleri ve özellikleri, tam konumları ya da özel formatları, mistisizm alemindeydi. Sıradan halk arasında yayılmış olanlar hatalarla doluydu.
O anda, Klein'ın sağında çok fazla hasarlı malzeme vardı. Tekrarlanan uygulama sayesinde ve ancak yeterli pratiği yaptığını doğruladıktan sonra Benson ve Melissa için tılsımlar yapmaya başlayacak cesareti toplayabilmişti.
Kendisini sakinleştirdi ve maneviyatının, oyma bıçağının ucundan akmasına izin verdi. Gümüş aksesuarların yüzeyinde 7 rakamı belirdi.
Aksesuarın diğer tarafındaki büyüleri ve sembolleri oymayı çoktan bitirmişti. Yalnızca bu taraf kalmıştı.
Bıçağını bıraktıktan sonra tüm maneviyatı bir araya geldi ve Klein aniden tuhaf, görkemli ve korkunç bir enerjinin odayı doldurduğunu hissetti.
Aksesuarın iki tarafındaki büyüler Klein'ın Ruh Görüsünde ortaya çıkarken karmaşa hızla kayboldu. Sonra sakin bir karanlık yayıldı.
Klein oyma bıçağını bıraktı ve bir daire ve dikey bir parçadan oluşan gümüş aksesuarı nazikçe cilaladı. Yüzeye hafifçe dokunduğunda yüzeydeki serinliği hissetti.
"Bitti!" Biten tılsımları mutlu bir şekilde cebine koydu, bunları Benson ve Melissa'ya vermek için plan yapıyordu.
Beyonderlar tarafından yaratılan tılsımların belli bir etki seviyesi vardı. Bunlar, takan kişinin bir dereceye kadar felaketlerden kaçınmasına yardımcı oluyordu ancak bu çok abartı bir şey değildi. Sahası, maneviyatları yavaş yavaş zayıflıyordu. Yüksek seviyeli bir ritüalistik büyü kullanılmamış ve bir dua seti yaratılmamışsa, tılsımlar en fazla bir yıl kadar kullanılabiliyorlardı. Yüksek seviye ritüalistik büyüye gelince, maneviyat gereksinimi korkunç derecede yüksekti. Bu, Klein'ın şu anda dayanabileceği bir şey değildi.
Zamanı geldiğinde bir tane daha yapmak için maneviyatımı kullanabilirim... Diye düşündü Klein dağınık masayı toplamaya başlarken.
Şimdilik kendisi için tılsım yapmamıştı çünkü bu seviyedeki tılsımların onun üzerindeki etkisi sınırlıydı. Bu nedenle, amacı bunları ritüalistik büyüyle eşleştirmeden önce büyüleri daha iyi kavramaktı. Böylece, sesle aktive edilebilecek birkaç savunma tılsımı yaratabilirdi.
Her şey bittikten sonra Klein ofisten çıktı, hasarlı materyalleri telim etmeye hazırdı. Siyah rüzgarlığı içindeki Kaptan Dunn'ı da o zaman gördü.
Dunn derin ve gri gözleriyle gülümseyerek ona baktı.
"Klein, Kutsal Katedral onayladı. Artık resmi bir üyesin."
''Gerçekten mi? Bu harika!" Dedi Klein memnuniyetle.
Dunn başını sallarken gülümsedi, "Bu haftanın üç poundluk telafi ödemesini alabilirsin. Avans ödemesi bitene kadar her hafta 4.50 pound alacaksın.
Bu arada, Gece Kuşları'nın ritüelinden bahsetmiş miydim?
Her resmi Gece Kuşu üyesi bağımsız olarak bir görev tamamlamalıdır. Ancak bunu yaparak ortaklarının onayını kazanabilirsin. Gösterdiğin olağanüstü performansı göz önünde bulundurursak, bence sana sıradan bir görev atayabilirim. Bu olduğunda seni resmi olarak Tingen Şehri'ndeki tüm Gece Kuşlarıyla tanıştıracağım."
Klein tereddüt etmeden yanıt verdi, "Pekala!"
Üç pounda ek olarak yedi poundluk tazminat. Yeni bir takım almak artık sorun olmayacaktı!
Dahası, üstüne parası bile kalacaktı!
Eh, görevin ne zaman verileceğini kim bilir...
Klein Pazar'a, Selena'nın doğum günü davetine kadar bekledi.
…
Resmi kıyafetini giyip şapkasını bir mendil ve fırça yardımıyla temizledikten sonra aynaya bakıp memnun bir şekilde alt kata indi.
Bu sırada Melissa Benson'ın kıyafetlerini inceliyordu.
"Bir sorun mu var?" Benson bastonunu kaldırdı, kız kardeşinin bakışları nedeniyle biraz eksik hissediyordu.
Kendini incelediğinde bir yanlışlık olmadığını düşünmüştü. Yeterince uygun giyinmişti.
Melissa ona bakmayı bırakıp ciddi bir tonda yanıt verdi, "Benson, üzerindeki oldukça eski bir takım."
"Bugünün doğum günü ziyafetine pek çok harika hanımefendi katılıyor olacak. Ben, bunu giymenin onlara saygısızlık olacağına inanıyorum."
Klein'ın kafasında başlangıçta pek çok soru işareti vardı. Ancak Melissa'nın söylediklerini duyduktan sonra hemen olan biteni fark etmişti. Gülerek onlara yaklaştı, "Benson'la aşağı yukarı aynı beden giyiyoruz. Benim diğer takımımı giyebilir."
Kardeşlerine zaten yeni bir takım alacağından bahsetmişti. Bunu, önceki kıyafetlerinin bazı nesneleri incelerken parçalandığını söyleyerek açıklamıştı. Şirketin cömert bir şekilde bunu telafi ettiğini söylemişti. Elbette, 'maaşına zam yapıldığını' gizlemişti. Onları korkutmaktan çekindiğinden bunu bir yıl sonra söylemeyi planlıyordu.
Bu açıklama, Melissa'nın Blackthorn Güvenlik Şirketi'ne imrenmesini sağlamıştı. Blackthorn Güvenlik Şirketi'nin kusursuz bir işveren olduğunu düşünüyordu.
"Gerek yok, değil mi?" Benson durumun ciddiyetini fark etmemişti.
"Hayır, bu son derece önemli." Klein, Benson'ı omuzlarından tutarak yukarı doğru yönlendirdi. "Smokinim askıda."
Benson'ın yukarı çıkışını izledikten sonra gülümseyerek Melissa'ya döndü.
"Benson'ın Selena'nın doğum günü partisini yeni bir romantizme atılmak için bir fırsat olarak görmesini mi umuyorsun?"
Son zamanlarda bolca gazete ve dergi okuyordu. Aristokrat ve orta sınıf ziyafetlerinin tanışma randevuları için harika yerler olduğunu biliyordu.
Melissa ciddiyetle başını salladı.
"Evet, Benson bizim yüzümüzden çok fazla şey kaçırdı."
Kardeşim, neden bir anne gibi davranıyorsun... Klein Melissa'ya bakıp başını sallarken güldü.