Değer, nesnenin arzusunu tatmin eden bir nesnenin performansıdır. Yani değer, herhangi bir gizemli ya da süper deneyimin temeli değil, öncelikle insanların arzuları için nihai temeldir. Ancak “arzu”, ahlaki, sanatsal, dini ve sosyal ihtiyaçlar da dahil olmak üzere tüm alanlarda “arzulanan” bir şey yapma eğilimidir. İkincisi, değer, öznenin yukarıda tarif edildiği gibi arzuları arasında bir korelasyon kavramdır ve nesnenin kendisine özgü değildir. Oval isteyen bir kedi, ovalden bir kediye gibi dünyadan kaybolursa, ovalin kendisinin bir değeri yoktur. Olympus tanrılarına inanan kimse yoksa, bu tanrıların dini değeri var olamaz. Üçüncüsü, yine de, değer öznenin bir özniteliği değil, bir “nesne tarafı” özniteliğidir. Kavunun değeri çocuğun iştahına ve ressamın resmine atfedilir, ancak değerin kendisi kavun tarafına bir özellik olarak eklenir, insanlar değil. Dördüncüsü, değer nesnenin kendisi değil nesnenin nitelikleridir (performans, özellikler). Kavunlar “değer” değildir. “Değeri var”. Başka bir deyişle, değer <hiçbir şey> değil, <hiçbir şey> (ne ölçüde).İlgili değer kavramları
Bir konu bir nesnenin değerini belirlediğinde, konu bir <değer konusu>, nesne bir <değer nesnesi> ve karar bir <değer yargısı> dır. Bireysel değer aktörleri, dünyadaki birçok değer nesnesi üzerinde kendi yargılarını yaparlar. Tersine, her değer nesnesi, her değer nesnesi tarafından bir dizi değer aktörü tarafından değerlendirilir. Pek çok nesne için her bir öznenin toplam değer yargısı, o öznenin “değer bilincidir”. Tersine, tek bir nesnenin birçok denek tarafından yaptığı toplam değer yargısı, nesnenin sosyal değeridir. Değer yargısının temeli <değer standardı> ve <değer uyumu> 'dur. <Değer standardı>, her bir değer yargısının altındaki genel bir ölçüdür (ölçüm). Bazı insanlar şeyleri zevk temelinde (zevk ve acı ölçeğinde) değerlendirir. Bazıları kâr temelinde (bir çıkar ölçeğinde), bazıları da adalet temelinde (adalet ve kötülük ölçeğinde) karar verir. <Keyif / Bölme>, <Ar-Ge> ve <Sağ / Kötülük> <Değer Kriterleri> örnekleridir. <Değer uyumu> değer yargısının temelidir. Bazı insanlar gelenek ve göreneklere, bazıları kendi iç inançlarına ve diğerleri de itibar ve modaya dayalı değer yargıları yapar. <Gelenek ve görenekler> <İç inançlar> <Başkalarının itibarı> vb. <Değer uyumu> örnekleridir.
→ Değer felsefesi
“Değer” kavramı ekonomi tarihinde hayati bir rol oynamıştır. Bunun en büyük nedeni ekonominin doğal hukukun normatif düşüncesi ile yakından ilişkili olmasıdır. Değer, "olması gerekir" durumunu belirten bir göstergedir. Aslında değer kavramı, skolastik felsefe ve faydacı felsefede doğal hukuki düşüncenin arka planına karşı gelişmiştir. Ekonomik değer kavramı, G. Murdal'ın İktisat Teorilerinin Geliştirilmesindeki Siyasi Unsurlar (1953) üzerinde detaylı olarak çalıştığı gibi, doğal hukukun etkisi altında da şekillenmiştir. Bununla birlikte, doğal hukuki düşünceler, gerçek yargısı ile değer yargısını karıştırması anlamında, ikincisinden özgür olmak isteyen bilim için bir engel olma eğilimindedir. Doğal hukuki fikirleri reddederken değer kavramının ekonomi için gerekli olup olmadığı oldukça şüphelidir. Veya değer kavramını korumaya devam ederseniz, gerekçelerini doğal yasaların dışında aramalısınız. Bu nedenle, en azından modern iktisat ortodoks okulunda, değer kavramı yavaş yavaş teorik sistemden dışlanma eğilimindedir.Değer ve hukuk
Ekonomi, ekonomi için iki önemli sonucu olan Tanrı'nın hükmü gibi davranan doğal hukuk kavramını kabul etmiştir. Birincisi, ekonomik sürecin temelde insanlara yayılmayan yasal bir süreç olması ve ikincisi mülkiyetin ekonomik dağıtım hakkının vs. insan hakemliği ile belirlenmesidir. Bu. Diğer bir deyişle, ekonomik değerlerle yönetilen ekonomik yasaların varsayımı, doğal bilimsel anlamda düzenliliği ve ahlaki anlamda ortodoksiliği ima etmiştir. Ekonomik yasanın ekonomik süreçte tam bir olgu olmadığı düşünülüyordu. Ekonomik yasalar, bariz ekonomik olaylara potansiyel veya esasen nüfuz edici olarak algılanıyordu. Bu nedenle ekonomik değer kesinlikle gözlemlenebilir değil, gözlemlenen olayları mantıklı ve normatif olarak düzenleyen bir felsefedir. Kolayca tahmin edilebileceği gibi, bu fikirler genellikle metafizik ve hatta mistisizm için ortaya çıkar. Bilim söz konusu olduğunda, ortodoks ekonominin değer kavramından uzak durmaya çalışması doğaldır.Değer ve fiyat
Ekonomik olaylar bağlamında değer, fiyat dalgalanmalarını yöneten ağırlık merkezi olarak görülmüştür. Fiyat dalgalanmalarına nihai bir konu olarak değer, neden sürekli değişen fiyatlar dünyasının, yani piyasa mekanizmasının toplumun kalbinde istikrarlı bir sistem olarak yaşayabileceği sorusunu cevaplamak için. Yani, yasanın varlığını varsaydık. Değer, doğası gereği fiyatın içsel veya içsel olarak kabul edildi. Bu sözde gerçek değerin temelini oluşturmak, A. Smith'ten A. Marshall'a klasik ve neoklasiklerin değer teorisinde önemli bir görevdi. Değer ve fiyat arasındaki bu yakın bağ nedeniyle, genellikle karıştırıldıklarına dikkat edilmelidir. Özellikle modern iktisatta, fiyat teorisini değer teorisine çağırmak nadir değildir. Bu durumda, örneğin piyasa dengesinde olduğu gibi ideal olarak belirlenmiş bir fiyat hala değer olarak kabul edilir.
Bunun basit bir göstergesi A. Smith Bu doğal fiyat kavramı. Bu, doğal durumdaki fiyatı değer olarak değerlendirmenin bir yoludur ve değer ve fiyat kavramsal olarak aynı boyuttadır. A. Marshall Tarafımızdan normal fiyat kavramı ve ark. Bunu daha net gösterir, bu durumda, örneğin normal fiyata verilen değer, uzun vadeli ortalama fiyattan neredeyse ayırt edilemez. Bu trendin karşı ucunda, D. Ricardo Vasıtasıyla K. Marx Değer teorisini fiyat teorisinden farklı bir kavram boyutuna birleştirmeye çalışan soybilimin ekonomisi. Bu nedenle, günümüzde değer teorisinin benzersiz bir önemle tartışıldığı Marksizm'de söylenebilir.Kullanım değeri ve değişim değeri
Değerin iki yönü vardır: mal ve hizmet kullanıcıları için kullanım değeri (Gebrauchswert) ve bu tüccarlar için değişim (Tauschwert). Bu Aristoteles tarafından zaten açıklanmıştı, ancak Smith ve Ricardo bunu daha açık bir şekilde ele aldı. Marx, daha ileri bir felsefi incelemeye, kullanım değerinin insan emeğinin somut ve yararlı yönlerinden türetildiğini ve değişim değerinin soyut ve insani yönlerinden türetildiğini ekler. Öyleydi. Kısacası, kullanımdaki değer açısından birbirinden farklı olan farklı tipte ürünler alınıp satılmaktadır ve eşdeğer değişim anlamında, sadece değişim değeri açısından asimile edilmişlerse işlem görmektedirler. Bir sebep olarak kabul edildi. Söylemeye gerek yok, ekonominin ilgisi değişim değerinde. Başka bir deyişle, ekonomi değer teorisi, değişim değerini, ürünler arasındaki nispi fiyatın potansiyel veya içsel bir tanımı olarak analiz eder.Emek değeri teorisi
Değerin kaynağının ekonomik olarak emeğin içinde olduğunu düşünen Smith'ti. Ondan önce, örneğin, J. Locke emek değeri teorisini önermişti, ama yine de sosyal felsefi bir hipotezdi ve emek değeri teorisini ekonomik bir hipotez olarak ortaya koyan Smith'ti. Söylenebilir. Ancak Smith'te bile, değer kaynağının birkaç farklı yorumu karışık kalmaktadır. Birincisi, ücretler, kârlar ve arazi rantını değer kaynağı olarak gören üretim maliyeti değer teorisi olarak adlandırılır. Daha önce tarif edilmiş olan doğal fiyat kavramı, bu üretim maliyetleri teorisinin bir uzantısıdır, tabiri caizse, doğal bir durumdaki üretim maliyetleri değerlidir. Söylemeye gerek yok, bu emek değeri teorisinden farklı bir değer teorisi türüdür. Smith'in ikinci değer teorisine baskın emek teorisi denir ve bir ürünün kontrol edebileceği emeğe, yani ürünün günlük gereksinimlere dönüştürerek kontrol ettiği düşünülen iş miktarına bağlıdır. çalışan. Reçete eder. Bu değer teorisi R. Malthus tarafından miras alınmıştır, ancak temel karakteri emek baskısıdır, çünkü baskın emeği hesaplamak için malların fiyatının bilinmesi gerektiğinden kolayca görülebilir. Bir teori söylemek zor. Aksine, ilk değer teorisi gibi, değeri fiyata göre tanımlamanın bir yolu olmalıdır.
Smith'in üçüncü değer teorisi, girdi emek teorisi olarak adlandırılır ve çeşitli ürünlerin üretimine yatırılan çalışma süresinin değerin özü olduğu görüşündedir. Bu Ricardo tarafından devralındı ve daha sonra kavramsal olarak Marx tarafından rafine edildi. Giriş emek teorisinin etkili olabilmesi için karmaşık emeği basit emeğe, heterojen emeğe homojen çalışmaya geri döndürmek mümkün olmalıdır. Ayrıca, üretime katkıda bulunan sermaye malları gibi diğer üretim faktörleri ile ilgili olarak, geçmiş emek girdisi mevcut emeğe indirilmelidir. Bu muhtemelen imkansız olduğundan, girdi emeğinde değerin kaynağını bulmaya çalışan emek değeri teorisi, ampirik bir öneri olarak neredeyse geçersiz olmalıdır. Ayrıca, girdi emeği hesaplanabilse bile, değer kaynağı başka bir faktörden belirlenebilirse, sadece emeğin değere sahip olması şart değildir. Aslında, aşağıdaki fayda değeri teorisi, mantıksal olarak emek değeri teorisi ile değiştirilebilecek ve daha resmi ve ayrıntılı bir şekilde değiştirilebilecek bir hipotezdir. Sonuçta, emek değeri teorisini savunmak için, bir olgu önerisinden ziyade bir değer önerisi olarak “emeğin haysiyeti” gibi bir fikri öngören bilimsel olmayan bir tutum gereklidir.Fayda değeri teorisi
İşgücü değeri teorisi, çalışma saatlerinin objektif standardı ile ölçülmesi anlamında objektif değer teorisini temsil ederken, öznel değer teorisi fayda değeri teorisidir. Bunun nedeni, emek değeri teorisinin değeri üretim tarafından tanımlamaya çalışmasına karşın, tüketim yönünden değeri tanımlamaya çalışmasıdır. Diğer bir deyişle, ürünler farklı faydaları bakımından farklıdır, ancak tüketicilere fayda veya memnuniyet getirme açısından asimile edilirler ve eğer bu asimilasyonda değişim değeri kurulursa göreceğim. Fayda değeri teorisi H. Gossen gibi öncüler tarafından benimsenmiştir, ancak teorilerin tarihi WS Jevons, L. Walras ve C. Menger tarafından başlatılmıştır. Neoklasik ekonomi Bu. Fayda değeri teorisi, tüketici olan tartışılmaz bireyin öznelliğinde değerin kaynağını bularak neoklasikizme özgü bireyci pazar görüşünün temel direği haline geldi. Örneğin, neoklasik grup, sözde bir değer paradoksu kullanır, bu nedenle su gibi oldukça faydalı bir maddenin fiyatı, elmas gibi daha az yararlı bir maddenin fiyatından daha düşüktür. Yarar ) Ve son derece sistematik değer teorisi ve fiyat teorisi oluşturmayı başardı.
Bununla birlikte, fayda kavramının nicel olarak ölçülmesi zor olmakla kalmaz, aynı zamanda bireyleri karşılaştırmanın zor olduğu konusunda genel olarak faydacılıkla ilgili bir sorunu vardır. Başka bir deyişle, faydayı psikolojik bir maddeye sahip olarak kavramak zordur. Bu nedenle, fayda değeri teorisini olduğu gibi kabul etmenin mümkün olmadığı yavaş yavaş anlaşıldı. Sonuç olarak, fayda kavramı esaslı içerikte seyreltilir ve sadece seçimle ilgili resmi tartışmalar rafine edilir ve süreçte, marjinal fayda için değerli kavram Marjinal değiştirme oranı Bunun yerine kısaca, fayda değeri terk edilmiş ve denge fiyatları teorisi popüler hale gelmiştir.Değer varlığı ve değer formu
Değer maddesini tanımlamak zorlaşsa da, özellikle bazı Marksistlerde değer biçimi üzerine tartışmalar teşvik edildi. Örneğin Kozo Uno Uno iktisatçıları Değer formu Aralarındaki mantıksal yapıyı ve mantıksal gelişimin yönlerini açıklamaya çalışıyorum. Bu nedenle, Hegel mantığını anımsatan spekülatif felsefe yöntemi esas olarak kullanılmıştır. Ayrıca modern iktisatta, matematiksel yöntemleri kullanarak piyasanın genel denge teorisi şeklinde bir tür değer formu geliştirdik. Her iki girişim de farklı yaklaşımlarla resmi titizliğin tepesine yaklaşıyor. İşte bu yüzden uzun süredir değerli varlığın anlamı ve anlamı belirsiz hale geliyor.Sosyal değer ve uygun fiyat
Değer, sosyoloji alanındaki en önemli kavramlardan biridir ve genellikle sosyal değer olarak adlandırılır. İnsanların tutumları için sosyal olarak ortak bir çerçeve sağlar ve insanlar arasında ve aralarında öznel veya ortak olarak tutulur. Başka bir deyişle, bu anlamda değerin toplumda nesnel olarak var olduğu, insanların öznelliği gelenek, ahlak ve ideoloji biçiminde olduğu düşünülmektedir. Bu tür öznel ve nesnel toplumsal değerin ekonomik süreci temel olarak desteklediği de görülebilir. Örneğin, adil fiyat adalet pretium kavramının piyasa fiyatlarındaki dalgalanmaları yöneten sosyal bir değer olduğu fikri. İnsanlar hangi fiyat seviyesi olması gerektiğine dair değerleri paylaşırlarsa, bu durumun arz ve talep davranışlarını etkileyemez. JR Hicks Piyasa fiyatlarının, adil ücret kavramına dayalı olarak insanların “değerle ilgili değerlerine” nasıl bağlı olduğunu tartışır.
Marx, emek değeri teorisinin son derece tartışmalı hipotezine dayanan kapitalistler kazanır Artı-değer Ve işçilerin maruz kaldığı sömürü, ancak toplumsal değer kavramına dayanarak, artı değer ve sömürü için başka yorumlar yapılabilir. Diğer bir deyişle, piyasa ücretleri ile adil ücretler arasındaki fark sosyal değerler olarak açıklanabilir. Örneğin, tartışma sadece ekonomi içerisinde kaldığı sürece, değer teorisi kullanılmayan işe yaramaz bir şey olma eğilimindedir, ancak sosyoloji ve diğer sosyal bilimlerdeki değer kavramına atıfta bulunarak, süreci yorumlamaya faydalı bir katkı için yer vardır.
→ fiyat → Emek değeri teorisi