Yabancı İşkence Tüzüğü olarak da bilinen Yabancı İşkence İddiaları Yasası (ATCA) , ABD yasası, aslen 1789 Yargı Yasasının bir hükmü olup, ABD federal mahkemelerine bir yabancı (yabancı uyruklu) tarafından açılan herhangi bir hukuk davası üzerinde orijinal yargı yetkisi veren uluslararası hukuku veya bir ABD anlaşmasını ihlal eden bir haksız fiil. (Haksız fiil, hukuk davası açılabilecek bir sözleşme ihlali içermeyen herhangi bir haksız fiildir.) 1980'lerden başlayarak, Yabancı İşkence İddiaları Kanunu (ATCA), uluslararası insan ihlalleri nedeniyle kişilere karşı açılan davaların temeli olarak kullanıldı. haklar hukuku; 1990'ların ortalarından itibaren şirketlere karşı insan hakları ihlallerinde suç ortaklığı ve çevre suçlarında da kullanıldı.
1980'de İkinci Daire Temyiz Mahkemesi, Filártiga v. Peña- Irala davasında ATCA'nın Paraguay'da işlediği işkence eylemlerinden dolayı Paraguaylı bir polis memurunu dava etmek için kullanılabileceğine karar verdi. Mahkemenin uluslararası hukuka göre "köklü evrensel" işkence yasağı, mağdurun veya failin uyruğuna bakılmaksızın ABD mahkemelerinde uygulanmalıdır. Daha sonraki bir kararda, Wiwa - Royal Dutch Petroleum Co.(1995), İkinci Daire, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Nijeryalı göçmenlere, Nijerya hükümet güçleri tarafından Nijerya'daki Ogoni halkına karşı işlenen insan hakları ihlallerine katıldıkları iddiasıyla iki yabancı holding şirketine dava açma izni verdi. Dava ayrıca topraklara zorla el konulduğu iddiaları ile hava ve su kirliliği iddialarını da içeriyordu. Şirketler nihayet 2009'da 15.5 milyon $ 'a mahkeme dışına çıktı. 1996, in Mushikiwabo v. BarayagwizaABD bölge mahkemesi, 1994 Ruanda soykırımı sırasında hükümet güçleri ve Hutu milisleri tarafından akrabalarına işkence ve infaz suçlarından beş Ruanda vatandaşına 105 milyon dolar ödenmesine karar verdi. Ayrıca 1996'da bir grup insan hakları aktivisti, ATCA'ya bağlı olarak İsimsiz ("John Doe") Burmalı çiftçiler adına, şirketin Yadana doğalgaz boru hattının inşası ile bağlantılı olarak Burmalı güvenlik güçleri tarafından işlenen insan hakları ihlallerinde (zorla çalıştırma, zorla yer değiştirme, tecavüz ve cinayet dahil) suç ortaklığı yaptığını iddia ediyor. güney Myanmar. Doe v. Unocal açıklanmayan bir meblağ için 2005 yılında çözüldü.
ATCA kapsamında insan hakları suçlarından ziyade çevresel suçları iddia eden davalar, usul veya yargı gerekçesiyle reddedilme eğilimindeydi. Gelen Aguinda, ve diğ. v. Texaco , örneğin, bir grup Ekvadorlu Kızılderili, 1993 yılında Texaco petrol şirketine, yanlış petrol arama ve atık bertaraf uygulamaları nedeniyle anavatanlarına ciddi çevresel zarar verdikleri için dava açtı. Yıllar süren davalardan sonra, İkinci Daire, bölge mahkemesiyle (2002), Amerika Birleşik Devletleri'nin dava için uygun yer olmadığını kabul etti ve daha sonra 2003 yılında Ekvador'da yeniden düzenlendi.
2004 yılında ABD Yüksek Mahkemesi, ATCA kapsamında açılabilecek davaların kapsamını önemli ölçüde sınırlayan iki karardan ilkini yayınladı. In Sosa v. Alvarez-Machain , mahkeme “evrensel ve zorunlu özgü” Atça sadece uluslararası normlara ihlalleri için geçerli olduğunu tutulan ve bu standardına uygun değildi keyfi tutuklama ve gözaltına karşı genel yasaklar belirlendi. Ve 2013 yılında mahkeme Kiobel - Royal Dutch Petroleum davasında karar verdi .Yabancı bir petrol şirketinin Nijerya'daki insan hakları ihlallerinde suç ortaklığı iddiasıyla ilgili olarak, ATCA'nın genellikle yabancı ülkelerde işlenen haksız fiiller için geçerli olmadığı - ancak "iddiaların Amerika Birleşik Devletleri topraklarına temas ettiği ve ilgilendirdiği" durumlarda istisnalar mümkündür. "Yeterli kuvvet."