Kedi, bu hikayede ona böyle diyeceğim, Pattaya’da birkaç günlüğüne beni ziyarete davet ettiğim hanım evde 13 yaşındaki oğluna ve 2 yıl 8 aylık kızına bakıyor. Oğlum artık annesini pek dinlemiyor ve sık sık arkadaşlarıyla dışarı çıkıyor. Kızı şimdi neyse ki yakındaki okula gidiyor.
Kızın oraya giderken, neredeyse kendisi kadar büyük tekerlekli bir çantayla mutlu bir şekilde yürürken bir videosunu gördüm. Çok dokunaklı. İskandinav babayla artık herhangi bir teması yok ve aynı zamanda finansal olarak da başarısız oluyor.
Cat, ikinci el giysilerle bir dükkanda (okuyun: dört direk ve bir oluklu levha) biraz para kazanmaya çalışır. Ve kendi yaptığı yiyecekleri satıyor. Ona baharatlı spagetti çok beğenilmiş gibi görünüyor. Tüm ailenin emrinde sadece bir ocak olması biraz sorunludur, bu nedenle çoğu zaman ödün vermek zorunda kalırsınız.
Tabii ki, bu faaliyetler pek yardımcı olmuyor ve bu nedenle sürekli bir krizin eşiğinde dengeleniyor. Tatlı kızı hastaysa, kendi kendine iyileşeceğini ummaktan başka bir şey yoktur. Cat’in Pattaya’da bir barmen olarak karşılayabileceği nispeten lüks yaşam kesinlikle ortadan kalktı ve banka hesaplarının dengesi uzun süredir sıfırda.
Banka kartıyla ilgili sorunlar
En son Pattaya’ya gittiğinde ve banka kartını kullandığında geçen yılın sonlarındaydı. Belki de bu, Çarşamba öğleden sonra onun Ubon Ratchathani Havalimanı’nda olduğuna dair mutlu mesajı ve hemen ardından banka kartıyla sorun yaşadığı ve ona yatırdığım bahtı çekemediğine dair aynı derecede endişe verici cümleyi almamın nedenini de açıklıyor. hesap. Bilet alacak para yok. İkinci kez para yatırabilir miyim, şimdi farklı bir bankada, gerekli bilgiler zaten oradaydı.
Kendinizi bu çocukça basit şekilde (katliam) bankasına yönlendirmeye izin verecek kadar safsanız, sonrasında herkes haklı olarak size deli diyecektir. Öte yandan, herkesin içinde beni aldatacağını düşünmek istemedim.
Bir Pattaya uzmanı olarak kendi kendime yarattığım itibarı zedeleme ve Hollanda’ya döndüğümde arkadaşlarım tarafından alayla karşılanma korkusu sonunda galip geldi, bu yüzden kendime karşı sert olmaya karar verdim.
seni çok fena görmek istiyorum
geri mesaj attım:
‘Hayır, sorunu önce banka kartınla çöz, sonra gel. Ya da kendinize ve ailenize bir hediye alın. O size kalmış.’
Ama Cat’i yakalamak kolay değildi.
– ‘Eve nasıl gideceğim, şimdi evden çok uzaktayım. Seni görmeyi çok istiyorum.’
isteksiz kaldım:
Banka kartınız ve kimlik kartınız ile banka şubesinden para çekebilirsiniz. İyi şanlar.’
Yine pes etmedi:
– ‘Yanımda sadece banka kartı var, tasarruf hesabı defteri Pattaya’da bir arkadaşımın odasında.’
artık sana güvenmiyorum
Biraz sıkıldım:
‘Bir banka şubesine gidin ve bir çözüm isteyin. Burada, Tayland’da çok yardımcı oluyorlar.’
Sonra 20 dakika boyunca hiçbir şey duymadım. Pattaya’ya gelirse şaşırmam ve ona gelmem gerekmediğini söylemenin daha akıllıca olacağını düşündüm. Ben de yazdım:
‘Lütfen eve git. Artık sana güvenmiyorum. Seni görmek istemiyorum. Üzgünüm. En iyi dileklerimle.’
Hemen ardından bir yanıt geldi:
– ‘Şu an bankadayım, bana yardım ediyorlar ve seni görmeyi o kadar çok istiyorum ki.’
Yanıt vermeyi kestim ve bazı aralıklarla aşağıdaki mesajlar geldi:
– ‘Umarım yakında görüşürüz.’
– ‘Artık bir biletim var.’
– ‘Pattaya’da 20:30’da.’
– ‘Lütfen kardeşim, seni görmek istiyorum.’
– ‘Sana yalan söylemiyorum.’
– ‘Banka kartıyla gerçekten sorunum var, banka bana yardımcı oldu.’
Savaşa atılan kızın fotoğrafı
Kızın bir fotoğrafı da kavgaya karıştı ve ardından:
– ‘Pattaya’da yatacak yerim yok.’
Benden tekrar haber alma zamanı:
“O zaman uzak dursan iyi olur.”
Ekranımda çok fazla gözyaşı olan bir ifade belirdi.
– ‘Sana yalan söylemiyorum, lütfen!’
Sonra cevaplamadığım bir telefon görüşmesi ve ardından 16:15’te sustu. Çok sessiz. Akşam 8:58’e kadar yeniden yaşam belirtisi yoktu.
– ‘Şimdi Pattaya’da. Uyumak için yer arıyorum.’
Sonra her şey yolunda gitti
Bak, bunu şimdi takdir edebilirim. Benim bahtjelerimin çoğunu buraya yolculuk yapmak için kullanmıştı, benim olumsuz tepki vermeye devam etmem pahasına.
Sonra, bir otobüste 14 saat içinde topallayarak eve dönmek için kalan birkaç yüz bahta umutsuzca ihtiyacı vardı. Bu yüzden kapıyı hafifçe araladım: ‘Harika 2 Bar’a gelebilirsin. Belki sana bir içki ısmarlarım.’
5 dakikadan kısa bir süre sonra geldi, paketlendi ve paketlendi. Bir şeyler içip otel odasına gittik çünkü anlatması gereken birkaç şey vardı. Hikayesini kabul ettim, benimle kalmasına izin verilen iki gün hakkında bazı temel düzenlemeler yaptık, henüz erken olmasına rağmen bu akşam Harika 2 Bar’a geri dönmemeye karar verdik ve sonra her şey yolunda gitti.
– Frans Amsterdam (Frans Goedhart) anısına değiştirildi † Nisan 2018 –