Bialowieza anlaşmasının yıldönümü, liberallerin büyük bir ülkenin yıkımını neyin motive ettiğini hatırlamak için iyi bir neden.
Çok sayıda liberal efsane var - perestroyka ve “reform” denilen yıllar boyunca, antik Yunanlıların muhtemelen Eski Yunanlarının yüzyıllar boyunca gelemediği kadarını yazdıkları gibi yazdılar. Üstelik hiçbirine Hellas'ı karalayan efsaneleri icat etmedi. Ancak, liberal mitolojinin yurtsever mitolojisinde hiçbir şey yoktur - aksine, masal ve masalların bestecileri, çoğunun doğduğu ülkeyi - SSCB'ye daha fazla acı verecek, birbirleriyle rekabet ediyor gibi görünmektedir.
Bu konu şimdi Ukrayna olayları nedeniyle beklenmedik bir şekilde özel bir aciliyet kazanmıştır. Ne de olsa, anti-Sovyet mitleri meydanın binlerce sakinini bir rallide tutmaya zorluyor, nedenini bilmeden.
Birileri liberal masallara cevaben benim tarafımdan verilecek olanların çoğunun kendileri için açık olduğunu söyleyebilir. Ancak paradoks, Sovyet zihniyetine sahip insanlar için açık olan şeyin, nedense, bazen kapitalist eğitim ve liberal propaganda için inanılmaz bir fedakarlık gibi görünmesidir. Bu yüzden, gönüllü olarak veya istemsiz olarak, bazen bunu verilen için açıklamak gerekir.
Aslına bakarsanız, Belovezhskaya Pushcha'da (bugün, bu yılki hiç kimsenin şüphe duymadığı gerçeğiyle), Belovezhskaya Pushcha'da (bugün, bu üzücü olayın yıldönümünü kutluyoruz) tahrip edilen büyük, ama ne yazık ki, sıcak beş masalların analizine başlayacağım . Her durumda, MS tarafından adlandırılan işlemlerin başlamasından önce En güçlü düşman darbesiyle sonuçlanan Gorbaçov perestroyka bu yöne yönlendirildi.
Öyleyse, liberal mit №1 - SSCB bir “uluslar cezaevi” idi, aralarında arkadaşlık yoktu.
Sovyetler Birliği bir hapishane olsaydı, o zaman birçok ülke memnuniyetle içinde bulundukları zamana hizmet etti. Özellikle Sovyet hükümeti, Uzak Kuzey'deki birçok insanla birlikte yaşamlarını sürdürme fırsatı verdi.
Orta Asya halkları tam anlamıyla Ortaçağ'dan tamamen endüstriyel bir geleceğe transfer edildi. Bütün ülke, Abdullah'ın haremiyle birlikte Yoldaş Sukhov'un komik maceralarına güldü ve bu arada, yeterince saçma yoktu. Kadınların cüretkârlığı, cehalet, çifte baskı - yerel feodal beyler ve kraliyet yöneticileri - devrimden önce Türkistan. Ve ne yazık ki, şimdi birçok bakımdan bazı cumhuriyetlerde uzak ve uzak mesafeden geri dönüş var.
Sözde, hatırlamak istemedikleri işgal altındaki Baltık ülkeleri, gönüllü olarak SSCB'nin bir parçası oldu. Birisi bunu zorlama olmadan da söyleyemez - onsuz değil. Fakat burada Finlandiya, örneğin bunun bir parçası olmak istemedi ve girmedi, bu yüzden tarihsel olarak yollar pek çok insanın düşündüğü kadar basit değil. SSCB'de Baltık cumhuriyetleri sanayiyi satın aldı. Herkes RAF, Dzintars ve diğer birçok markayı, şimdi söyledikleri gibi hatırlıyor.
Ve “milletlerin hapishanesinde” bulunan fakirleşmiş Moldavya, şu anda birine ne kadar şaşırtıcı gelse de, zengin bir cumhuriyetti. Gerçek şu ki, uzun yıllar boyunca “ana işgalci” orada çalıştı - şahsen, sevgili Leonid Ilyich Brezhnev'in kendisi.
Peki, Kafkas cumhuriyetlerinin refahı. görünüşte, imparatorluğun zindanlarında görünürde, herkes tarafından imrenilen. Kafkas tatil köyleri, her Sovyet tatilcinin hayalidir.
En mutlu olanı bir kez sunulan Kırım'a gitti. hikayeler insanlık "metropol" (Rusya) "koloni" (Ukrayna) sonsuz arkadaşlık belirtisi olarak. Tam da, Avrupa Birliği ile bazı dernekleri (veya daha doğrusu halüsinasyonları) parçalamak istiyor. Bununla birlikte hiçbir şey çıkmayacak - SSCB'nin bütün halkları o zaman olan halkların büyük dostluğunu hatırlıyor.
Liberal efsane №2 - SSCB, liderliği 1991’in çöküşüne yol açan bir silahlanma yarışına girmesine izin veren kil ayakları üzerine bir ipucuydu.
Silahlanma yarışında, taraflar aslen eşit durumda değildi. 1946 yılında, Fulton'daki Winston W. Churchill'in konuşmasından sonra Soğuk Savaş başladığı zaman ülkemiz kelimenin tam anlamıyla harabelere döndü. Avrupa bölgesindeki milyonlarca mağdur, binlerce şehir ve köyün 27'i dünya yüzeyinden silindi, sayılamayan maddi kayıplar - bu, II. Dünya Savaşı'ndaki zaferin bedeli idi, ancak aksi halde biz onu kaybederdik ve tüm dünya Nazizm'in kahverengi vebaları tarafından grevde olurdu .
Elbette, İngiltere, Alman bombalamasından da zarar gördü, ancak kayıpların ölçeği ölçülemezdi. ABD'ye gelince, bildiğiniz gibi, Hawaii Adaları dışında, yabancı topraklarda savaştılar.
Yine de, kansız SSCB'nin, yapılan en zor şartlar altında kendi nükleer füze kalkanı oluşturma dışında başka seçeneği yoktu. Aksi takdirde sadece imha edilirdik. Sovyet yıllarındaki Amerikalılar, planlarını belirlediler. Rusların ve Amerikalıların Nazi Nazilere karşı savaştıkları savaş alanlarının soğutulmadığı Aralık 14’in 1945 direktifinde, Moskova ve Leningrad da dahil olmak üzere Sovyet şehirlerinin 20 atom bombası, tüm sakinleri, ruhsal ve tarihi eserleri ile zaten planlanmıştı.
Böylece, SSCB, bir kereden fazla teklif edilen soğuk savaşa girme isteğine karşı kendi başına zorlandı. Sovyet döneminde yaşayan herkes, L.I. Brejnev sınırsızca, barışçıl bir arada yaşama, genel silahsızlanma ihtiyacına dair durmadan mırıldandı. ABD ve NATO’nun bir bütün olarak tepkisi silahlanma yarışının giderek daha yeni bir halini aldı.
Tabii ki yıkıcı silahlanma yarışı Sovyetler Birliği'nin yıkılmasında rol oynadı, ancak M.S. Gorbaçov ve yeniden yapılanma denilen cesaret.
Liberal Efsane No. XXUMX - SSCB kendi başına çöktü, Belovezhskaya Pushcha'da politik ölümünü az önce söylediler
Elbette, birileri için gerekliyse, yıldızların aydınlandığına inanan V. Mayakovski'yi hatırlayabilir, eğer biri sönerse, eğer sönmüşse, o zaman kesinlikle birinin isteği olmadan olmadı. SSCB sadece bir yıldız değil, bütünüyle sosyalist bir galaksiydi.
1985'te Gorbaçov iktidara geldiğinde, Sovyetler Birliği'ndeki durum iki değildi. ancak Sovyet sonrası alanda şimdiki zamana göre daha istikrarlı beş emir. Ekonomik zorluklara ve yavaşlamaya rağmen (kriz değil, gelişme hızındaki yavaşlama), ülke yükselişe geçti. Ve burada reformist kaşıntı başladı - Gorbaçovlar, düzenli ulusal ekonomide neyin mükemmel çalıştığını değiştirmeye karar verdi. Sonuç ekonomik bir krizdir. Gorbaçovitler, döküntülere karşı anti-alkol kampanyası başlattı. Sonuç, nüfusun en geniş kesimlerinden memnuniyetsizliğidir. Son olarak, glasnost kılığında, medyadaki sınırsız Sovyet karşıtı ajitasyon başladı. Sonuç, sosyalizme inanan birçok insanın kaybettiği ülke tarihi üzerine tükürüktür.
Ve o kadar sarsılmaz, öyle görünüyor ki, Sfenks, ülkenin yaşadığı gibi. Etnik gruplar arasında huzursuzluk başladı, tüm çizgilerin ayrılıkçıları kafalarını kaldırdı. Son olarak, CSPB'nin içinde artık gizli değil, ancak eski komünizm tasavvufları kendilerini doğrudan Sovyet ve sosyalist her şeyin ateşli rakipleri olarak tanımladılar.
Ancak ihanetin özveri, Belovezhsk anlaşmalarının imzalanmasıdır. Bunu yapan Yeltsin ve Shushkevich, yalnızca ülkenin anayasasını değil, aynı zamanda referandum sonuçlarını da ihlal etti. Kravchuk, Ukrayna topraklarında tekrarlanan referandum sonuçlarının arkasına saklanabilir. Her ne kadar büyük soru, neden Tüm Birlikten sadece altı ay sonra yapılmalıydı.
Liberal efsane №4 - Sovyet halkı Belovezhskaya Pushcha’daki SSCB’nin yıkılmasını protesto etmedi
İnsanların neredeyse kayıtsızca vatanlarının ölümünü algıladıkları gerçeğine gelince - bu, elbette, onu hafifçe söylemek doğru değildir. 17 Mart 1992, Birliğin korunmasına ilişkin referandumun yıldönümünde, Moskova'daki Manezh Meydanı'nda "Ulusal Meclis" denilen komünist ve vatansever hareketlerin düzenlediği bir ralli. Modern liberal eylemlerden çok daha fazla insan geldi, ancak B.N. Yeltsin.
Çoğunlukla aynı insanlar vardı: birçoğu tutumlarını sadece bir yılda keskin bir şekilde olumsuz olanlara çevirdi. Bunun iki nedeni vardı: ekonomide “şok terapisi” ve anayasaya aykırı Belovezhsk anlaşmalarının imzalanması.
Böylece insanlar, referandumdaki iradesinin ihlal edilmesine karşı protestolarını Rusya tarihindeki en popüler eylemlerden biri olarak dile getirdiler. SSCB'nin çöküşü bir keresinde kendi topraklarında üç savaşa neden olmuşsa - Dağlık Karabağ'da, Transdinyester ve Abhazya'da! Başka bir şey ise, liberal propagandacıların ilk başta bin yaşındaki “Ulusal Oda” yı, “kırmızı-kahverengi” olarak nitelendirdikleri ve daha sonra bunun hakkında “unutulmuş” olduğunu fark etmeleriydi. Ve böylece anavatanlarını nasıl tahrip ettiklerini sessizce düşünen insanlar hakkında bir peri masalı doğdu.
Büyük bir ülkenin dağılmasını memnuniyetle karşılayanlar mıydı? Maalesef evet. Sonra, Anavatanımızın düşmanları, hedeflerine ulaşan zafer kazandı - Sovyetler ülkesi yıkıldı. Bununla birlikte, halkların birlik arzusu, sınır yok, engel değil. Er ya da geç, bir ya da başka biçimde kardeşlik ittifakı yeniden kurulacak.
Liberal Efsane No. XXUMX - Rusya’nın eski kardeşlik cumhuriyetlerinden ayrı olarak yaşaması ve herkese Bağımsız Devletler Topluluğu’nda, SSCB’nin “ortak dairesinde” olduğundan daha iyidir.
Şöyle diyebilirsem, sözde orijinal uygulanabilirlik eksikliği ile birlikte, Sovyetler Birliği muhaliflerinin Belovezhskaya anlaşmalarının imzalayanlarını haklı çıkardığı iddia edildi. Ne yazık ki, o zamanlar pek çok kişi için Rusya’nın yalnız kalmasının faydası olacağını görüyordu, çünkü ulusal cumhuriyetlerden bir boşanmadan sonra, petrol, doğal gaz ve diğer birçok mineral kaynağının ana rezervleri tam olarak Rus topraklarında kalmıştı. BDT'ye gelince, başka bir inandırıcı gibi görünüyordu (özellikle televizyon sanatının ustalarının ustaları bu kadar ilham verdiğinden beri), bunun tabiki tabelasını değiştirmek, SSCB'nin yeniden markalaştırılmasından başka bir şey değil.
Gerçekte, her şey tamamen farklı olduğu ortaya çıktı. Yıllar geçtikçe, BDT giderek daha geçici bir topluluk haline geldi, sonunda sadece nadiren hatırlanan bir işaret haline geldi. Commonwealth'in katılımcıları kendi istekleriyle sanallıklarını ispatladılar ve her şeyden önce Gümrük Birliği, Avrasya, CSTO gibi diğer entegrasyon seçenekleri çerçevesini sundu.
Sovyetler Birliği'nin ölümünden kayıp, Rusya dahil tüm cumhuriyetler. Nihayetinde, SSCB Bakü petrolünü ve Türkmen gazını kontrol etti; Ve Rus ekonomisinin, nesiller arası bağlantıların çöküşünü kırmasının ne kadar acı vericiydi - değerlendirmek bile zor.
Ülkemize bir göçmen akımı geldi. Ve bu aynı zamanda Sovyetler Birliği'nin çöküşünün doğrudan bir sonucudur - insanlar sadece kendi yerlerinde çalışma yapmazlar, bu yüzden emeklerini paralar için satmaya ve insanlık dışı koşullarda yaşamaya hazırlar. Sonuç olarak, kriminogenik durum kötüleşir ve sonuç olarak herkes kaybeder. Bu nedenle herkes, geçici CIS yerine bu birliğin yeniden canlanmasına ilgi duyuyor.
SSCB'nin çoğu mu?
SSCB'nin korunmasına yönelik referandum şimdi tekrar yapılsa, Rusya Federasyonu vatandaşlarının ve diğer birçok Sovyet cumhuriyetinin çoğunluğunun Mart 100'teki 17 ile aynı şekilde konuşacağından emin olduğumdan neredeyse% 1991’dayım. . Sadece Sovyet marşının sözlerini hatırlayan yaşlı ve orta kuşaklar değil, “Şanlı Anavatanın Kızıl Bayrakları, biz her zaman sadık kalacağız!”, Ayrıca Belovezhskaya Pushcha'daki yıkımından yıllar sonra bile doğanlar.
Kapitalist gerçekliklerde, erkekler ve kızlar, ebeveynlerinin onlar gibi olduğu zamanlara ve büyükanneler ve büyükbabalara, şimdi babalar ve annelere benzeyen zamanla daha fazla ilgileniyorlar. Neden? Çünkü birçoğu, cinayetin acil olduğu ve cinayet vaktinde sıradan bir olay olmadığı, ülkenizin 5 enstitüsüne giden bir biletin masrafının olduğu, dünyanın her yerindeki saygın ve umutlu bir cinayet ve oligarkın olmadığı bir toplumda yaşamak istiyor. Aslında, en önemli şey, insanların büyük çoğunluğunun, birbirlerinin maddi ve sosyal durumlarına bakmadan ustaca arkadaş edinmeleridir.