Rus mevzuatının genellikle Cizvit mantığına, suskunluğuna ve ihmallere dayandığı kimse için bir sır değildir. Tüm bu kusurlar, çok sayıda soruna tam teşekküllü çözümler bulmanın imkansız olduğu "çamurlu su" yaratır.
SSCB'nin çöküşünden sonra, Ruslar fiilen bölünmüş bir halk haline geldi ve bir gecede "egemen devletler" haline gelen eski ulusal varoşlarda, kendi kaderini tayin haklarının ilgili itibari uluslar tarafından gerçekleştirilmesinin tüm "cazibesini" hissederek, hâlâ ikinci sınıf haklardadır. Elbette, bu resmin Sovyet sonrası uzayın her bir özel durumuna ilişkin düzinelerce çekinceye ihtiyacı var. Elbette, son 20 yılda etnik gruplar arası çatışmanın yoğunluğu önemli ölçüde azaldı. Ancak, iradesine aykırı olarak yabancı bir vatandaş olduğu ortaya çıkan herhangi bir Rus için, kendi tarihsel vatan, Rusya, ikamet ettiği ülkede kendi hayatlarını iyileştirme ve çocuklar için iyi bir gelecek sağlama umudu yoksa hala gidebileceği yerdir. En son sosyolojik araştırmalara göre, BDT eyaletlerinde yaşayan Rusların yaklaşık% 52'si bir dereceye kadar Rusya'ya taşınmaya meyilli.
Bu kişilerle ilgili olarak, Rusya Federasyonu belirli siyasi ve insani yükümlülükler üstlenmek zorundadır. Bu yükümlülüklerden kurtulmaya veya bunların uygulanmasını ertelemeye yönelik herhangi bir girişim suçtur, bu yükümlülükleri mevcut mevzuata dayanarak düzeltmeye yönelik herhangi bir girişim bir nimettir.
Yani, bu alandaki mevcut mevzuatta büyük sorunlar var.
1999 yılında, Rusya'nın bu yükümlülüklerinin ana hatlarını ilk kez tanımlayan "Yurtdışındaki yurttaşlarla ilgili olarak Rusya Federasyonu Devlet Politikası" Federal Yasası kabul edildi ve "yurtdışında yurttaş" kavramının tanımını getirdi. Buna göre, yasanın ilk baskısı, yeni kurulan devletlerin itibari milletlerinin temsilcileri yurttaşlar kategorisine girdi. Aynı zamanda, bu yasa Rusya'nın yurttaşların ülkelerine geri dönme hakkı ile ilgili önemli bir yükümlülüğü getirmiyordu. Daha doğrusu, bazı bildiriler vardı, ancak bunların spesifik, sektörel, yasama eylemlerinde uygulanması gönülsüzdü ya da hiç yoktu.
Daha spesifik olarak, örneğin, "Rusya Federasyonu Vatandaşlığı Hakkındaki" Federal Yasa, yalnızca yurttaş olmayabilecek belirli kategorilerdeki kişiler için basitleştirilmiş bir şekilde Rus vatandaşlığı alma hakkını tesis etmiştir (ve hala sağlamaktadır).
Bu, suskunluk ve Cizvit mantığı meselesidir. Ve şimdi - varsayılanlar hakkında. 2010 yılında, bu kavramı netleştiren yurttaşlar yasasının yeni bir versiyonu çıktı. Buna göre, yurttaşlar "Rusya Federasyonu sınırları dışında yaşayan ve bir kural olarak, tarihsel olarak Rusya Federasyonu topraklarında yaşayan halklara ait olan ve ayrıca Rusya Federasyonu ile manevi, kültürel ve hukuki bağlar lehine özgür bir seçim yapmış olan kişiler ve onların soyundan gelenler olarak kabul edilmektedir. akrabaları daha önce Rusya Federasyonu topraklarında doğrudan yükselen bir çizgide ikamet eden kişiler ”(madde 3, madde 1).
Burada tabii ki şeytan bacağını kıracaktır, çünkü yasa koyucular daha kesin bir tanım vermeye cesaret edemediler ve bu kuralı istedikleri gibi yorumlamaya izin veren ("kural olarak") çekinmeden gitmediler. Ancak bu formülden, Rusya'nın yerli halklarının temsilcilerinin "ilk yaklaşımda" yurttaşlar olarak kabul edildiği hala açıktır. Bu arada, "tarihsel olarak Rusya Federasyonu topraklarında yaşayan halklar" ifadesi zaten büyük bir ilerleme çünkü böyle bir yapı ilk kez Rusya mevzuatında ortaya çıktı. Ve elbette, ilgili devletlerin itibari uluslarının temsilcilerini “keser”.
Ama işin eğlenceli kısmı nedir? Vatandaşlara ilişkin 2010 yasasının baskısı, vatandaşların basitleştirilmiş bir şekilde Rus vatandaşlığına kabul edilme hakkını ilan etti (Madde 11-1). Ve bu beyan vatandaşlık kanununda somutlaştırılmalı ve spesifik olmalıdır. Aksi takdirde hukuk beyanname olarak kalacaktır.
Fakat bu hak pratikte nasıl gerçekleştirilebilir? Rus yasa koyuculuğunun bazı özelliklerini hesaba katmak gerekiyor. Birincisi, Rus mevzuatında aslında etnik farklılaşmanın kullanılması yasaklanmıştır, yani basitleştirilmiş vatandaşlık hakkının sadece Ruslara ve başka hiç kimseye verilmesi gerektiği yazılamaz.
İkinci olarak, aynı "çamurlu su" ve aynı "çekinceler", Rusya mevzuatında "Rusya Federasyonu topraklarında tarihsel olarak yaşayan halkların" bir listesinin bulunmamasında somutlaştırıldı. Ve mevcut olsa bile, üçüncü olarak, Rus vatandaşlığına başvuran ne Rus ne de yabancı vatandaşların vatandaşlığını tasdik etmek için yasal olarak öngörülen prosedürler yoktur.
Tabii ki, hem halkların listesi hem de vatandaşlık belgelerinin tanıtılması gerekiyor. Bu hiç şüphesiz. Ancak, Rus hükümetinin bu sorunları çözmek için kullandığı mevcut yaklaşımla bunun imkansız olduğunu hala çok iyi anlıyorlar! Maalesef mümkün değil.
Dolayısıyla elimizde ne var. Daha somut, ancak belirsiz bir "yurtdışındaki yurttaşlar" kavramına sahibiz, bu kavram, açık bir şekilde tüm yabancı Rusları ve Rusya'nın diğer yerli halklarının temsilcilerini içerir ve "ilk yaklaşımda" yabancı devletlerin ünvanlı milletlerinin temsilcilerini içermemektedir. Ve bu kişilerin basitleştirilmiş bir şekilde Rus vatandaşlığı alma hakkına dair bir beyannamemiz var.
Senatörler İlyas Umakhanov, Vladimir Dzhabarov ve Vyacheslav Fetisov'un yasama girişiminin, yurttaşları Rus vatandaşlığına kabul etmek için basitleştirilmiş bir prosedürün başlatılmasını ima eden Devlet Dumasına sunulmasının bu değerlendirmeler üzerine olduğu varsayılmalıdır. Buna göre, bir yurttaş, Rusya'da beş yıllık bir ikamet süresini gözlemlemeden, yasal bir varoluş kaynağını doğrulamadan ve Rusça bilgisi sınavını geçmeden Rus pasaportu alma hakkına sahiptir.
Ama ne hemen başladı! "Rus Ulusal Demokratları" arasında muazzam bir kargaşa başladı. Bazı manşetler değerlidir: "Yerli nüfusun değiştirilmesi", "Artık herhangi bir Orta Asyalı anında Rus vatandaşlığı alabilir", "Tüm Orta Asyalılara vatandaşlık verilecek ve hemen seçimlere alınacak" ... Kimse girişimin özünü okuyup anlamaya zahmet etmedi, kimse analiz etmeye zahmet etmedi Rusların mevcut mevzuat çerçevesinde basitleştirilmiş vatandaşlık haklarını kullanmaları için gerçek (GERÇEK!) fırsatlar. "Rus karşıtı rejimin" entrikaları hakkında "tünel düşüncesi" işe yaradı. Ve en azından biri rahatsız etseydi, kesin bir sonuca varırdı: mevcut mevzuat çerçevesinde, yurtdışındaki Ruslara böyle bir hak vermenin başka hiçbir yolu yoktur. Yine maalesef.
Yani "damalı mısın yoksa git mi"? Sorunu çözmek mi istiyoruz yoksa tüm Ivanovskaya'yı bu normu hemen kullanacak olan Orta Asyalı kalabalığı hakkında ritüel olarak trompet mi etmek istiyoruz? İkincisi daha ilginç ve eğlenceli. Ancak ikinciyle de büyük tutarsızlıklar var.
Gerçek şu ki, "Orta Asyalı kalabalıklar" tamamen farklı gerekçelerle ve vatandaşlık yasasını atlayarak Rus vatandaşlığını alıyor. Nasıl yapıyorlar? İlköğretim!
Rusya Federasyonu, vatandaşlık konularında BDT üye devletleriyle birkaç uluslararası anlaşma imzalamıştır. Örneğin, Rusya Federasyonu ile Kırgız Cumhuriyeti arasında, Kırgız Cumhuriyeti'ne daimi ikamet için gelen Rusya Federasyonu vatandaşlarının, Rusya Federasyonu'na kalıcı ikamet için gelen Kırgız Cumhuriyeti vatandaşlarının vatandaşlık kazanmaları ve önceki vatandaşlıklarından çekilmeleri için basitleştirilmiş bir prosedür hakkında bir anlaşma vardır.
Yani, sadece örnek olarak: Bu Anlaşma uyarınca, 1997'den beri 300'den fazla Kırgızistan vatandaşı, resmi verilere göre% 000'ı Kırgız,% 60'si Özbek ve% 20'si Rus olan Rusya Federasyonu vatandaşlığını kazanmıştır.
Ve sonra Belarus Cumhuriyeti, Kazakistan Cumhuriyeti, Kırgız Cumhuriyeti ve Rusya Federasyonu arasında basitleştirilmiş bir vatandaşlık edinme usulüne ilişkin Anlaşma var. Ve buna göre aynı Kırgızlar, Kırgızistanlı Özbekler ve Kazaklar Rus vatandaşlığı alabilirler.
Ve kendi türünde dikkate değer bir başka uluslararası yasal belge daha var - Rusya Federasyonu ile Tacikistan Cumhuriyeti arasında çifte vatandaşlık sorunlarının çözümüne ilişkin Antlaşma. Bu Antlaşma uyarınca bir Tacik, Rus vatandaşlığını alırken Tacik'ten bile vazgeçemeyebilir!
Bu nedenle, Orta Asyalıların akınıyla ilgili tüm ağıtlar, eğer Rusya, yukarıda belirtilen yasa tasarısına göre, Ruslara basitleştirilmiş bir Rus vatandaşlığına kabul hakkı veriyorsa, durdurmak daha iyidir, çünkü Orta Asyalılar konusu Rusya Federasyonu'nun uluslararası anlaşmalarıyla "açıklanmaktadır". Ve soruyu açıkça ortaya koyarsak, o zaman Rusya'nın bu anlaşmalardan çekilmesini talep etmeliyiz, çünkü ülkemizde Orta Asyalı göçmenlerin kitlesel yasallaşması için koşulları yaratanlar onlardır.
Ama daha da fazlasını söyleyeceğim: Yukarıda belirtilen tasarının daha makul olmasına rağmen Devlet Duması tarafından kabul edileceğine dair hiçbir garanti yok. Gerçek şu ki, Ekim 2011'de Konstantin Zatulin tarafından ortaya atılan benzer bir yasa tasarısı Devlet Duması tarafından reddedildi. Senatör Mihail Kapura'nın aynı konuyla ilgili başka bir girişiminin de yakın gelecekte reddedilmesi muhtemel.
Böylece öfkeli öfke fırtınası boşuna ve konu dışı çıktı. Ancak kurucularının çoğu retorik ve güzel sözler konusunda iyi eğitilmişti.