Bütün Avrupalıların ancak yüzde on beşi klasik senfoniden hoşlanır. Ama İranlıların hepsi hoşlanır! Hoşlanmamaya kim cüret edebilir? Niçin? Çünkü o senfoni üstün bir zevktir. Bir batılı kolayca "boğucu, gürültülü" diyebilir. Ama bir Doğulu, sonuna kadar dinlemeye zevk almaya ve hatta zevk alamadığında kendinden utanmaya mecburdur. Neden? Çünkü bu bir üstünlük göstergesidir!
Üstün ırk, üstün millet ve hatta üstün bir insan kavmi, bir millet veya bir insanı kendi güç ve otoritesi altına almak için onu aşağılar. Böylece o, bu ithem ve hareketlerden, sürekli suçlama vesilesi yapılan bu yerden kurtulmak için bizzat onun himayesine sığınır.