Her zaman gündemde olan radyasyon nedir? konusuna detaylı bir şekilde açıklık getiriyoruz. Yazımızdan radyasyon konusunu nedir? bölümümüzden öğrenebilir, güneş radyasyonı ve kullanım alanları hakkında bilgi alabilirsiniz.
Güneş uzaya radyasyon salar. Bunun içinde, ısı ve ışıktan oluşan elektromanyetik radyasyon ve atom akıntıları bulunur. Güneşin gözle görülür ışınları, elektromanyetik radyasyonun bir formudur. Radyo dalgalarına benzer, ancak dalgaboyu daha kısadır. Güneş ışınları daha başka elektromanyetik radyasyon türlerini de içerir.
Gözle görülmeyen ultraviyole (UV) ışınlarının frekansları, gözle görülen ışınların frekanslarından daha yüksektir. Özellikle açık tenli İnsanlarda güneş yanıklarına neden olup, cilt kanseri riskini yükseltebilirler. Kızılötesi (İR) ışınları da gözle görülmez ancak bunlann frekansları, gözle görüler ışığın frekansından düşüktür. Kızılötesi ışınlar, cildi ısıtan ısı enerjisi taşır. Havadaki su buharı tarafından bunlar emilse de, ultraviyole ışınları için bu geçerli değildir. İnsanlar bu yüzden, bir yaz günü sıcak basmadan yanabilir. Güneş ışınları arasında X- ray ışınları, gama ışınları ve radyo frekansı ışınları yer alır, ancak bunların çoğu atmosferde tutulur.
GÜNEŞ RÜZGÂRI
Güneş, çoğu proton ve elektronlardan oluşan bir atom akıntısı gönderir. Bunlar güneşin dış atmosferinden saatte 1-3 milyon kilometre hızla çıkar. Güneş rüzgârı adı verilen bu atom akıntısı tüm güneş sistemine yayılır.
KUYRUKLU YILDIZLAR VE KUTUP IŞIKLARI
Kuyrukluyıldızlar, buz ve toz toplarıdır. Güneşe yakınken, ısı buzu ve ince tozu buharlaştırır. Bu kuyruk birkaç milyon kilometre uzunluğunda olabilir. Kuyrukluyıldız güneşten uzaklaşırken bile kuyruk, güneş rüzgârı yüzünden güneşin ters yönüne işaret eder.
Kutup ışıkları, Kuzey ve Güney Kutupları’nda ortaya çıkan renkli ışık perdeleridir. Bunlar güneş rüzgârının diğer bir etkisidir. Dünyanın manyetik alanı güneş rüzgârındaki yüklü atomları tutar ve bunları manyetik alanın en güçlü olduğu kutuplara taşır. Atomlar, havadaki gazların ışık vermesini sağlar. Özellikle güneş fırtınasından sonra güneş rüzgârının daha yoğun olduğu zamanlarda ortada fazla sayıda atom bulunduğunda kutup ışıkları oluşur.
GÜNEŞ RADYASYONUNU KULLANMAK
Güneş tam tepede ve hava açıkken, dünya yüzeyindeki bir kilometrekarelik alan bin megawatt güneş enerjisi alır. Bu miktar küçük bir şehre yetebilir. Fosil yakıtlar tükenirken, ısı ve güç üretmek için bu enerjiyi kullanmak önemli bir hal alır.
Fotovoltaik güneş hücreleri, üzerlerine ışık geldiğinde bir elektrik akımı üretir. Bu hücrelerden meydana gelen paneller, uzaydaki uyduları ve akım kablolarından uzaktaki alanlarda bulunan elektrikli malzemeleri çalıştırmada kullanılır. Fotovoltaik hücreler, ince silikon dilimlerinden yapılır. Diğer elementlerin belirli bir miktarı dışında silikon tamamen saf olmalıdır, bu yüzden de bu pahalı bir yöntemdir. Bilim adamları, diğer maddeleri kullanarak daha ucuz güneş hücreleri geliştirmeye çalışmakta.
Farklı bir güneş paneli türü suyu ısıtır. Her panel, güneş ışınlarından gelen ısıyı emmek için siyah renge boyalı borular içerir. Su, bu borulardan akarak emilen ısıyla ısınır. Su genellikle kullanım için yeterince sıcak olmadığından, bir kaynatıcı elektrik ya da fosil yakıttan yararlanarak ısıyı yükseltir.
Güneş ocakları, güneşin ışınlarını bir noktada yoğunlaştırmak için yüzlerce ayna kullanır. Aynalar, güneş gökyüzünde hareket ederken onu izleyerek hareket eder. Güneş ocakları, 5 bin derecenin üzerinde ısı üretebilir ve araştırma yapan bilim adamları tarafından kullanılır. Benzer kurgular, türbo alternatör için buhar üretiminde güneş enerjisini kullanır.
Bazı binalar, içerideki havayı ısıtmak için güneş ışınlarını tutacak ve sofistike bir teknolojiye gereksinmeden ısınma masraflarını düşürecek şekilde tasarlanmıştır.