George Galloway, Britanya İşçi Partisi’nin (WPB) yeni seçilen Parlamento üyesi olarak Avam Kamarası’na girerek ilk siyasi çıkışını yapmaya hazırlanıyor.
Bu nasıl oldu ve Filistin yanlısı aday Galloway’in Gazze’deki durumla yakından bağlantılı olan kesin zaferinin sonuçları neler olacak? Kasabanın konuşması bu.
Rochdale ara seçiminde ezici bir zafer kazandıktan sonra, genellikle “kıdemli bir siyasi ajitatör” olarak tanımlanan Galloway, bazen “tartışmalı” ve “solcu” bir politikacı, “Keir Starmer, bu Gazze için” dedi.
Galloway’in oyların yaklaşık %40’ını “kaos ve tartışmalarla kuşatılmış ve Gazze’deki çatışmanın hakim olduğu bir yarışmada” alması dikkat çekicidir.
Tüm standartlara göre Galloway’in zaferi İngiliz halkının hükümete karşı kırgınlığını gösteriyor. Zaferi güvence altına almak için Gazze’yi etkili bir şekilde bahane olarak kullanmış olsa da, dikkatli bir şekilde derinlemesine analiz yapmak bu tür kavramları göz ardı ediyor.
İngiltere’nin İşçi Partisi siyaseti konusunda önde gelen siyasi uzmanı Elmas Jübile Profesörü Keith Laybourn şunları söyledi: “Bu, eski bir dönek sosyaliste verilen bir protesto oyu ve esasen İşçi Partisi’ne, Gazze konusundaki tutumunda daha adil ve daha olumlu olması gerektiği konusunda bir uyandırma çağrısıdır. Sonuçta Galloway, Rochdale yarışmasının olağandışı koşullarından faydalandı; bu, ırksal ve dinsel stereotiplerin demokratik siyasette yeri olmadığının bir hatırlatıcısıdır.”
Her ne kadar Gazze protestocular için birinci öncelik olmaya devam etse de, Ukrayna ve Gazze’deki savaşları milyarlarca dolar harcayarak kayıtsız şartsız destekleyen ancak savaşları reddeden bir ülkede yolsuzluk, yaşam maliyeti krizi, servetin eşitsiz dağılımı, ağır vergiler ve evsizliğin arttığı gerçektir. Britanya’da yoksulluğun arttığını kabul etmek.
Guardian, “Uluslararası Şeffaflık Örgütü Yolsuzluk Algılama Endeksi”ne atıfta bulunarak, Birleşik Krallık’ın 2012’den bu yana en düşük sıralamaya ulaştığını ve onu “Uruguay ve Hong Kong’dan daha yolsuz” olarak konumlandırdığını ortaya koydu.
Filistin yanlısı protestocuların İngiliz medyasının bazı bölümlerindeki temsiline dikkatlice bakarsanız, etiketleme teorisinin tam anlamıyla uygulamaya geçtiğini göreceksiniz. Giderek artan sayıda medya raporu, Filistin yanlısı protestocuların “demokrasiye tehdit” olduğunu, dolayısıyla onları “yasaklamamız” gerektiğini yansıtıyor.
Bu durum, Stanly Cohen’in “Ahlaki Panikler ve Halk Şeytanları” (1972) teorisine tekabül etmektedir; bu teori, beş P’nin (basın, politikacılar, polis, kamu kurumları ve baskı grupları) bir toplum içindeki bir grubu “ Sorun yaratan” ve “sorunlu”, hükümetin kendi başarısızlıklarını gizlemek ve aynı zamanda bir grup insanı “yabancı”, “tehdit” ve “demokratik olmayan” olarak etiketleyerek kamuoyunun sempatisini kazanmak için rahat bir yol.
Galloway’in İsrail’in Gazze’deki zulmüne ilişkin artan kamuoyu duyarlılığından çıkar sağladığına dair çok az inkar var. Rochdale seçmen kitlesinin ağırlıklı olarak beyaz ve gayrimüslim olduğunu unutmayın; bu nedenle Galloway’in zaferi yalnızca Müslümanların oy vermesinin bir sonucu olarak görülmemelidir, çünkü İngiliz medyasının çoğu bölümü bunu “Müslüman” olarak sunuyor. Önümüzdeki günlerde Filistin yanlısı protestoculara karşı daha sert yasalar için kart”.
Dahası, Gazze’yi bir Müslüman meselesi olarak sunan sistematik olarak oluşturulmuş anlatı kırılgandır çünkü açıkça görülüyor ki ezici çoğunluk, bunu bir insani mesele haline getiren gayrimüslim yürüyüşçülerdir. İsrail’in politikalarını itibarsızlaştıran binlerce Ortodoks Yahudi ve Hıristiyan protestocuyu düşünün.
Kırılgan demokrasi
YouGov’un yaptığı bir kamuoyu anketine göre, “Britanyalıların çoğunluğu (%75) Birleşik Krallık’ı demokratik bir ülke olarak tanımlıyor, ancak 10 kişiden altısı (%60) düşündüklerini özgürce söyleyemediklerinden şikayet ediyor ve üçte biri (%34) bu düşünceye sahip” işlerin nasıl yürüdüğü konusunda kesinlikle hiçbir söz hakları yok. Şimdi Tim Adams’ın şu analizini ödünç alarak bu hipotezi test edelim: “Şubat 2003’te Londra’da 1,5 milyon insan yaklaşmakta olan Irak Savaşı’nı protesto etti. Çatışmayı durduramadılar.”
Yirmi yıl sonra, Britanya’nın yönetici seçkinleri, Londra sokaklarında ve ötesinde, silahsız ve açlık çeken insanları kurtarmak için Gazze’de ateşkes talep eden, farklı inanç ve topluluklardan milyonlarca yürüyüşçüyü bir kez daha kasıtlı olarak görmezden geliyor. Ancak gerçek kasvetli: “Gazze kaosu İngiliz demokrasisinin başarısız olduğu gündü.”
Dolayısıyla, İsrail’in Gazze’deki savaşına ilişkin halk protestoları bir kez daha Rishi Sunak’ın Muhafazakar hükümeti tarafından göz ardı ediliyor; bu hükümet genellikle “Gazze savaşının ardından aşırılıkçı karışıklıklarda ve kriminolojide şok edici bir artışın” yardımcı olduğuna inanan “seçilmiş bir Başbakan” olarak tanımlanıyor. Açık sözlü İngiliz siyasetçi ve yorumcu Geroge Galloway’in “Gazze konusunda İsrail karşıtı duygulara odaklanan bir platformda Rochdale’deki koltuğu kolayca kazanmasını” hedefliyoruz.
Çok sayıda kanıt, Filistin yanlısı protestocuların sıklıkla “aşırılıkçılar”, “suçlular”, “demokratik olmayan”, “Sematik karşıtı” ve “kötü adamlar” olarak etiketlendiğini ve hükümetlerinden Gazze’de ateşkesi desteklemesini istediğini gösteriyor. Birleşmiş Milletler’de önerge.
Demokratik Britanya’da, Gazze yürüyüşçülerine yönelik “polis saldırganlığının” “artışta” olduğu gözlemleniyor; bu durum, bir yasağın sinyalini veriyor veya masum çocukların ölmesini ve açlıkla karşı karşıya kalan milyonlarca Filistinliyi umursamadıkları için sert yasalarla karşı karşıya kalıyor. Bu durum en iyi şekilde açıklanabilir. Tom Kendall’ın sorusunda: “Demokrasinin ölümünü mü izliyoruz?”
Birleşik Krallık siyasi arenasının değişen aşaması
Rochdale seçimleri Britanya siyasetinde önümüzdeki dönemde köklü bir değişikliği yansıtıyor. Onlarca yıldır İşçi Partisi Britanyalı Müslümanların oylarından yararlandı ancak bu yutulması zor bir hap olacaktır.
Geçtiğimiz yirmi yılda yapılan çeşitli araştırmalar, Britanyalı Müslümanların bazı politikacılar tarafından haksız yere hedef alınıp günah keçisi ilan edilmesine ve bunun zararlı stereotiplerin sürdürülmesine ışık tutuyor. “Pakistanlı tecavüzcüler”, “kolay et”, “bölünmüş sadakatler” ve “tımar çeteleri” gibi etiketler ne yazık ki İslamofobi atmosferinin oluşmasına katkıda bulundu.
Belirli toplulukları suçlamak altta yatan sorunlara çözüm getirmez. İngiltere’nin Orta Doğu’daki çatışmalara müdahil olması, Müslümanlara yönelik ırkçı istismarın artması ve İslamofobiyle yeterince mücadele edilememesi gibi faktörler Müslüman seçmenlerin bakış açısını etkiledi.
Reform Birleşik Krallık’tan Richard Tice, parlamento seçimlerinin “özgür ve adil” olmadığını, çünkü “bazı adayların ve onların destekçilerinin bu yarışmadaki davranışlarının geleneksel demokratik standartlarımızın çok gerisinde kaldığını” iddia ederek yangını körükledi. Rochdale’de tanık olduklarımız ve yaşadıklarımız derinden rahatsız edici. Adayımız ve kamp ekibimiz ırkçı ölüm tehditlerine maruz kaldı…”
Dahası Tice, Rochdale seçimlerini “başarısız bir devlette” meydana gelen “demokrasiye yönelik bir tehdit” olarak nitelendirdi ve Noel’e kadar Avam Kamarası’nın “bir dizi aşırılıkçı, Yahudi karşıtı yasa koyucuyu” göreceği konusunda uyardı.
Peki Tice’in uyarı atışları neyi gösteriyor ve önümüzdeki aylarda İngiliz siyaseti nasıl şekillenecek? Yaklaşan genel seçimler yeni kurulan İşçi Partisi için önemli olacak.
Profesör Laybourn ihtiyatlı bir şekilde şu öngörüde bulunuyor: “Galloway’in geri dönmesi ya da yeni bir İşçi Partisi adayına yenilmesi arasında 50-50’lik bir fark olacak. Yeni İşçi Partisi’nin bir sonraki seçimlerde 60 aday öne çıkarabileceği ileri sürülüyor. Çok fazla George Galloway’leri yok, bu da yalnızca İşçi Partisi’ni engelleyecek ve Muhafazakarlara, Rochdale halkının çıkarlarını uzaktan yakından temsil etmeyen politikalar izlemeleri için geri dönmeleri için bir cankurtaran halatı verecek.”
Buna paralel olarak Leeds Üniversitesi’nden akademik ve siyasi yorumcu Abdul Shaikh şunları söyledi: “Bir sonraki genel seçim, İşçi Partisi için cazip bir olasılık olacak çünkü İşçi Partisi’nin yoksul bölgelerin yanı sıra işçi sayısının fazla olduğu yerlerde de sandalye almaya çalışacaklar. Ülke genelinde oldukça büyük bir Müslüman nüfus var. George Galloway, İşçi Partisi’nin seçim umutlarına ağır bir darbe indirilmesi ve Sir Keir Starmer’ın bir sonraki Başbakan olmasını engelleme ihtimali karşısında kesinlikle dudaklarını yalayacak.”
Tüm gözler bir sonraki genel seçimlerde; muhtemelen Gazze ya da Galloway’in devasa zaferi nedeniyle değil, Britanya’nın Muhafazakarlar yönetimi altında yönetilme biçimi Birleşik Krallık genelindeki şehirlerdeki pek çok kişiyi alarma geçirmiş ve cesaretlerini kırmış olduğundan.