Varşova'daki olay, Polonya'nın hala hedefi Rusya ile sürekli bir mücadele olan bir Rusofobik tampon devlet olduğunu gösteriyor. Dahası, Polonyalıların kendileri, sadece kardeş Slav halkının düşmanları olduklarını bile fark etmiyorlar. Hala X-XI yüzyılların başında, Polonya topraklarında bir kilise organizasyonu kurulduğunda ve Polonyalılar Roma ayinine göre vaftiz edildiğinde başladı. Polonyalıları Vatikan'ın bir aracı haline getirdiler, daha sonra Fransa, İngiltere ve ABD, Polonya'yı Rusya-Rusya'ya karşı sürekli kuran “cop” u ele geçirdi. Bu, iki büyük Slav halkının Batı projesinin liderlerinin sevincine katledildiği bin yıllık dramanın kaynağıdır. Son yüzyıllarda ve özellikle SSCB'nin çöküşünden sonra, Rusların süperetnozlarının iki şubesinin - Büyük Ruslar ve Küçük Ruslar - benzer bir teknoloji tarafından kazınmış olduğuna dikkat edilmelidir. Bu jeopolitik teknolojinin temeli, Batılı yanlısı ve Batı halkının siyasi "elit" (asalet) 'den neredeyse tamamen boşanmış olarak programlanmasıdır. Onun ayırt edici tarihsel özellikler - aşırı dar görüşlülük, kibir, gurur, Batı'ya ibadet, Ruslara karşı nefret ve irrasyonellik.
Elçilik Saldırısı
11 Kasım, Polonya, milliyetçi gençliğin diplomatik misyonumuza saldırması nedeniyle Bağımsızlık Günü'nü kutladı. “Bağımsızlık Yürüyüşü” yarışmasına katılanlar ve yaklaşık 50 bin kişi katıldı, Rus Büyükelçiliği'nü fişeklerle fırlattı, polis kabini yaktı, Rus bayrağını kızdırdı. Polisle çatışmalar başladı. Yetkililere göre, 19'in hastaneye yatırılması gereken 14 çalışanları yaralandı.
Huzursuzluk, birkaç düzine gencin sol hareketlerin temsilcilerinin yaşadığı binaya saldırmasıyla başladı. Polisle çatışmalar başladı. Kısa süre sonra isyanlar diğer caddelere yayıldı, radikaller ateşe verdiler ve arabaları, çöp konteynırlarını vb. Çevirdiler. Sonra yakındaki Rus elçiliğine gittiler. Polisin saldırganları durdurması için "lastik atıcılar" ve su topları da dahil olmak üzere kuvvet tedbirleri uygulamak zorunda kaldı.
Rusya Dışişleri Bakanlığı, Polonya makamlarından resmi bir özür talep etti ve "aşırılıktan" kaynaklanan zararın tazmini talebinde bulundu. Polonya Büyükelçisi Wojciech Zaionchkovsky halıya çağrıldı ve Polonya'ya “güçlü protesto” dedi. Rus büyükelçiliğinin çalışmaları birkaç saat boyunca bozuldu, holigan unsurların diplomatik misyonun topraklarına girmesi, Polonya makamlarının Polonya Diplomatik İlişkiler Sözleşmesinin ihlali olarak algılanması tehdidi vardı. Moskova'da, Polonya polisinin milliyetçi eylemlerinin etkisiz ve zamansız eylemleri nedeniyle yaygın Polonyalı milliyetçilerin mümkün olduğuna inanıyorlar.
Varşova'daki “Independence March” organizatörleri olanlarda suçluluk olmadığına ve özür dileyecek hiçbir şeyin bulunmadığına inanıyor. “İstiklal Marşı” nın organizatörü aynı isimdeki topluluğuydu, lideri Vitold Tumanovich, yürüyüşçülere saldıran ve kavgayı başarabilen kışkırtıcıların her şeyi suçlamak olduğuna inanıyordu. Sakatlıklarına saklandılar (yasadışı bina) ve çatıya benzin bombaları attılar. Açıkçası, bu önceden hazırlanmış bir provokasyondu. Organizatörlerin tek hatası, provokasyonu engelleyemeyen yetersiz sayıda muhafızdır. Witold Tumanovich, "Ortak noktalarımız olmasına rağmen, Rusya ve Rus halkıyla iyi ilişkiler içinde olmak istiyoruz" dedi.
Polonya Cumhurbaşkanı Bronislaw Komorowski pogromlar için özür diledi. Polonya Cumhurbaşkanı ZET radyoda bir açıklama yaptı. Devlet başkanı, Rusya Büyükelçiliği binasının yakınında olanları “haklı çıkarılamayacak mutlak bir skandal” olarak nitelendirdi. Bronislaw Komorowski, Rusya'nın Polonya adına resmi bir özür göndermesi gerektiğini kabul etti. Devlet başkanı, holiganların eylemleri için hiçbir gerekçe bulunmadığını vurguladı ve bazı güçlerin Polonya'yı bir Rusofobik devlet olarak temsil etmek istediğini belirtti. Varşova Bölge Mahkemesi zaten ilk cümleleri pogromistlere iletti.
Polonyalılar için Polonya
Polonya doğru hareketleri son yıllarda gelişti. Bu, milyonlarca göçmenle ne yapılacağını bilmeyen ve İslami radikalizm dalgalanmasından korkan Batı Avrupa için genel bir eğilimdir. Ayrıca, Polonya, “cinsel azınlıklar” gösterilerinin Hıristiyanları ve sağcıları hala rahatsız ettiği bir Hıristiyan ülkesidir.
Polonya'nın özel bir özelliği, pratikte mono-etnik bir devlet olmasıdır. Kutuplar, popülasyonun% 96-97'ini oluşturur. Silezyalılar, Keşmirliler, Ruslar, Ukraynalılar, Belaruslular ve Lemkolar gibi diğer Slav azınlıklar da onlara kanla yakındır. Modern Polonya'da, Polonya toplumuna entegrasyon ile ilgili herhangi bir problemleri yoktur. Diğer etnik azınlıklar ise Almanlar, Çingeneler, Yahudiler, Polonya-Litvanyalı Tatarlar. Bu etnik dayanışma, 20. yüzyılın ortalarındaki tarihi olayların bir sonucudur. Belarus ve Ukrayna bölgeleri SSCB'ye dahil edildi, geri kalan Ukrayna nüfusu Ukrayna SSR'sine tahliye edildi. Moskova'nın ısrarı ile Polonya'ya eklenmiş topraklarda da dahil olmak üzere önemli bir Alman topluluğu (Polonyalılar, Stalin Yoldaşına şahsen “teşekkür ederim” demeli) ve uzun süredir Almanya'nın (Prusya) bir parçası olmuşlardı. Naziler tarafından kayda değer sayıda Polonyalı Yahudi imha edildi. Ayrıca, savaştan önce, pogromlar yüzünden ve ondan sonra hayatta kalanlar göç etti. Aynı zamanda, Polonya Cumhuriyeti sosyalist kampın bir parçası iken, Afrika ve Asya'dan gelen ana göç akımlarından izole edildi. Sosyalist kampın yıkılmasından sonra, Polonya göçmenler için çekici değildir. İlk olarak, Polonya ana göç yollarından kaldırıldı. İkincisi, ekonominin sosyalizmi yıllarında yaratılan ekonominin ve sosyal alanın bozulması Avrupa Birliği'nin diğer ülkeleri ile karşılaştırıldığında göçmenlerin gözünde çekici olmamasını sağlar. Polonya'dan seyahat eden göçmenler orada istifa etmemeyi tercih ediyorlar. Polonyalılar da Batı Avrupa'nın daha gelişmiş ülkelerinde göçmen işçi oldular. Polonya, pan-Avrupa eğiliminden uzak durmadı - doğum oranındaki düşüş. Polonyalıların Batı Avrupa ülkelerine iş aramak için göç etmesi ve son yıllarda doğum oranındaki düşüş nedeniyle Polonya nüfusu giderek azalmaktadır.
Bu nedenle, Polonya kimliği hiçbir şeyi tehdit etmese de, Polonya devleti için etnik çatışmalar nadirdir. Öte yandan, Polonya’daki milliyetçiliğin başka bir kaynağı var ve çok fazla biri var. Polonya, eski Doğu Avrupa imparatorluğunun, Commonwealth'in özüdür. Modern Baltık Devletleri, Belarus, Ukrayna ve Rusya'nın geniş alanlarını içeriyordu. Polonya, ertesi günü, prensini Moskova'ya yerleştirmeyi bile başardı ve başkenti Varşova'da dev bir Slav imparatorluğunun yaratılma şansı vardı. Polonya milliyetçiliği her zaman yalnızca Rus karşıtı değil aynı zamanda Alman ve Yahudi karşıtı bir karaktere sahipti. Bu, Batı Slav topraklarının büyük bir bölümünü işgal eden Alman şövalyeleri ile karşı karşıya gelmesinden kaynaklanıyordu. Ve Rus devletinin parçalanmasından faydalanan Rusya ile karşı karşıya kalan Polonyalılar, geniş toprakları ele geçirdi ve Litvanya ve Rus Büyük Dükalığı ile birleştiklerinde daha da fazla kazandılar. Yahudilerin nefreti, Yahudilerin kovulduğu ve diğer Avrupa ülkelerinden kaçtığı zaman, Polonya'ya kayması nedeniyle ortaya çıktı. Yahudilerin bir kısmının, halkın köleleştirilmesiyle birlikte tefecilik-ticaret faaliyetindeki eğilimi, sosyal bir protestoya neden oldu. Ayrıca, kılıç ve asil kibir dışında başka hiçbir şeye sahip olmayan birçok soylu, yabancıların mülkü pahasına kar elde etmeye karşı değildi.
Ulusal hareketin zengin bir tarihi var. Rusya, Avusturya ve Prusya arasındaki Commonwealth'in üç bölümünün ardından bağımsızlık mücadelesi. Burada Batılı güçlerin başta Fransa ve İngiltere olmak üzere Polonyalıları destekleyen Rusya'ya karşı gizli savaşına dikkat etmek gerekiyor. Alman yetkililerin Polonyalılara karşı daha sert bir politika izledikleri Avusturya ve Prusya'da bu hareketin fazla bir etkisi yoktu. Rusya'da, Alexander I (Polonya Krallığını oluşturan) ve Alexander II'nin liberal politikaları 1830-1831 ayaklanmasına yol açtı. ve 1863. Modern Polonya'da bir nevi nazik bir kelime ile 1920-1930'un sağcı hareketlerini hatırlıyorlar. radikal milliyetçi Phalanx gibi. Sol görüş inançları bile Polonya Halk Cumhuriyeti'nin komünist rejimine karşı savaşan milliyetçi parti KNP'ye (Bağımsız Polonya Konfederasyonu) saygı duyuyor.
Böyle zengin bir miras göz önüne alındığında, milliyetçilik ve Russophobia, Polonya siyasetinin normudur. Doğru partiler, Kaczynski kardeşlerin “Yasası ve Adalet” ini içeriyor. Varşova belediye başkanı olarak geç Lech Kaczynski eşcinsel geçit törenini yasakladı. Cumhurbaşkanlığı kampanyasının temeli “ahlaki yenilenme” ve “Hıristiyan değerlerine” geri dönüşdü. Cumhurbaşkanı olarak Kaczynski, Gürcü yanlısı bir duruş sergiledi ve Rusya’yı 2008’te Gürcistan’a saldırmakla suçladı. Sağcı partiler, eski Sejm başkan yardımcısı ve Başbakan Yardımcısı Andrzej Lepper (2011 yılında gizemli şartlar altında öldü) başkanlığındaki “Polonya Cumhuriyeti'nin Öz Savunması” partisini içeriyor. Lepper'ın, vatandaşlarının çoğunun aksine, Belarus ve Rusya ile dostane ilişkileri savunduğunu söylemeliyim. Polonya'nın Katolik yanlısı bir diğer sağcı partisi ise Polonya Aileleri Birliği. 2000-lerde büyük bir popülariteye sahipti ancak oylarını kaybetti.
Daha radikal bir kanat küçük sağ-sağ milliyetçi siyasi parti, Polonya Ulusal Rönesansı. Aktivistlerinin bir kısmı ve Rus elçiliğine saldıran bir dizi isyancı meydana getirdi. Bu parti ötanazi ve kürtaj, eşcinsel evlilik ve diğer haklarla ilgili kılan LGBT kişilerin iznine karşı çıkıyor. Bununla birlikte, her tür sosyalizm ve liberalizmin yasaklanmasını savunması bakımından farklıdır. Dahası, CWP bir anti-Semitik ve ırkçı örgüt olarak tanınır. Liberaller, komünistler, “çokkültürcüler”, eşcinseller, Müslümanlar, Ruslar, Yahudiler ve Çingeneler, parti ve Polonya milletinin düşmanları ilan edildi. NVP aktivistleri kendilerini Phalanx'ın halefleri olarak görüyorlar. Önceleri, NVP'nin aktivistleri klasik deri başlarıydı, şimdi onların özleri futbol taraftarları.
En büyük aşırı sağ hareket “Bağımsızlık Yürüyüşü Martını” düzenleyen Ulusal Harekettir. “Ulusal Hareket”, iki kanadı bulunan birkaç örgütün bloğudur. Birincisi, ulusal muhafazakarın ılımlı kanadının özü gençlik hareketi "All-Polish Youth" şeklinde. Bu örgütün rakamları genellikle televizyonda görülür, kamu politikalarının bir parçasıdır. İkinci kanat, yeni bir ulusal devrimi savunan radikal bir kanattır. Dahası, ND'nin her iki kısmı da Pilsudski'nin tarzında otoriter bir Polonya Cumhuriyeti yaratma lehinedir. ND Ofansif programı - sadece savunmak değil, aynı zamanda hoşgörü, çok kültürlülük, liberalizm, komünizm, dış etki vb. İle mücadele etmek de değil. serbest piyasa. Devrimci muhafazakar söylemlerle devam eder (kürtaj yok, eşcinsel propagandası, göçmenler vb.).
Rusofobi
Büyükelçiliğe yapılan saldırı, Polonya’yı Rusya’ya yayınlayan tek olumsuz sinyal değil. 2012'te, Avrupa başkentindeki Rusya ve Polonya milli takımları arasındaki Avrupa-2012 çeyrek final maçının yapıldığı gün, küçük Polonyalı holigan grupları Rus turistlere saldırdı. Polis, toplam 190 kişiyi gözaltına aldı. Zaten 2013 yazında, soruşturma makamları saldırının kendiliğinden olmadığını, kışkırtıcıların ülkenin dört bir yanından futbol holiganlarının Varşova'ya gelişini organize ettiklerini ve Rus milli takımının taraftarlarını yenmelerini hedeflediklerini belirttiler. Buna ek olarak, kışkırtıcılar nasıl savaş başlatılacağı konusunda tavsiyede bulundular, Rusların nerede oldukları hakkında holiganları bilgilendirdiler ve ayrıca bir yasal okuryazarlık kursu düzenlediler, gözaltı durumunda polise nasıl davranacaklarını açıkladılar. Etnik nefreti kışkırtmak ve şiddeti teşvik etmekle suçlanıyorlar.
haber Polonya'yı Nazilerden kurtarmış olan Sovyet askerlerinin anıtlarının ve mezarlarının kutsallaştırılması hakkında zaten günlük bir olay. Ancak bu alanda Polonya şaşırtmayı başardı. 12 Ekim 2013'te Gdansk'ta “Sovyet tecavüzcü askerinin” heykeli kuruldu. İnsan boyunda bir erkek ve bir kadın figürlerinden oluşan heykel şiddet sahnesi. Bir Sovyet askeri yalancı hamile bir kadını bir eliyle saçından tutarken, diğeri silah namlusunu ağzına sokar. Yazar, bu heykelin tarihi gerçeği geri kazandığını ve savaş zamanında kadınların kaderine adanmış olduğunu belirtti. Heykelin çifte iğrençliği, Zafer Yolu'na bir tank T-34, şehri Nazilerden kurtarmış olan ölü Sovyet askerlerinin anısına yaratıldı. Size SSCB'nin Polonya'nın kurtuluşu sırasında 600 bin insanı kaybettiğini hatırlatalım. Büyük rezonans nedeniyle, heykel hızla kaldırıldı, ancak bilgi etkisi zaten elde edildi.
Russophobes kendi tarihini umursamıyor. SSCB'nin Polonya'yı Alman işgalinden kurtardığını hatırlamıyorlar. Churchill ve Roosevelt’i Danzig’e, Doğu Prusya’nın yarısını ve diğer Polonya topraklarını vermeye ikna eden Stalin’in unutulduğunu unutmuşum. Bunu 1945-1991'te unuttum. Moskova, Rus-Polonya ilişkilerinin tarihini pratik olarak “temizledi”, tüm olumsuz şeyleri gidermeye çalıştı ve çalışmadığı yerlerde, tüm suçlamalar Rus otokrasisine ve Polonya feodal beylerine atıldı. SSCB'de aktif olarak Polonya kültürünü desteklediler. Polonya ekonomisini Birlik pahasına desteklediler, Varşova Batı'da borç alsa bile, Moskova terk etmedi. Ve bundan sonra, 1991 yılında Varşova hemen bir sürü şikayet yaptı. Rus (Sovyet), Polonya-Litvanya Birliği’nin (Avusturya ve Prusyalıların neredeyse hiç bahsetmediği) bölünmesinden ve Polonya ayaklanmasının Sovyet-Polonya savaşı 1920-1921’e bastırılmasından derhal tüm günahların suçlu olduğunu kanıtladı. (sanki ilk saldırıyı başlatan ve Ukrayna ve Belarus topraklarını ele geçiren Polonyalılar değildi), Katyn ve Varşova İsyanı. Her ne kadar Polonyalı milliyetçiler Sovyetler Birliği'ni "kaldıran" demokratik Rusya'ya "teşekkür" etmek zorunda kaldılar. Ne de olsa, Rus demokratlar, Polonyalı Rusfobilerin hayal ettiklerini yaptılar - Kızıl İmparatorluğu yıktılar.
Bu Russophobia'nın kaynağı Polonyalıların bozulmuş emperyal bilincidir. Polonyalılar “Doğu Toprakları” na (Unway) ait olduklarını unutamazlar. Minsk, Smolensk, Kiev ve Çernigov da dahil olmak üzere Eski Rus devletinin topraklarını ele geçiren Polonyalılar büyük bir imparatorluk yarattı. Polonya, gücün zirvesinde Pskov, Büyük Novgorod, hatta Moskova'ya hakaret etti. Bununla birlikte, Polonyalılar istikrarlı bir merkezi yönetim sistemi yaratamadılar ve Doğu Slavlarının ulusal ve kültürel kimliklerini bastırmaya başladılar, bu da güçlerini mahvetti. Polonyalı gentry imparatorluğu geliştirmek istemiyordu ve istemiyordu ve dev Slav imparatorluğunu yönetme şansını kaçırmıştı. Şimdi bir imparatorluk yok, ancak topraksız tutkular devam ediyor. Polonyalılar kimseyi sıkıntılarından dolayı suçlamaya hazır - Ruslar, Almanlar, Yahudiler, fakat kendilerini.
Jeopolitik boyut
Polonya, Rusya'ya karşı saldırganlığın sıçrama tahtasıdır. Sosyalist bloğun ve Varşova Paktı'nın yıkılmasından sonra, Polonya, Rusya sınırlarına yakın NATO askeri varlığını güçlendirme yeteneklerini sağlayan ilk kişi oldu. Washington Rusya'daki durum hakkında bir başka olumsuz rapor daha yaptığında, Varşova Amerikalıları destekleyen ilk kişilerden biriydi. Polonya, Rusya ile AB arasında tam kapsamlı bir işbirliğinden bahsettiğimizde, her şey yolunda oldu. Polonya, Avrupa Birliği’nde Amerikan etkisinin şefiydi. Polonya, ABD’nin tüm agresif kampanyalarını destekleyen Washington’ın politikalarına asla karşı çıkmadı.
Son yıllarda, AB ülkelerinin çoğunun saldırı potansiyellerini azalttığı zaman - silahlı kuvvetlerin sayısı, grev uçağının, helikopterlerin, gemilerin, zırhlı araçların, silahların sayısı - Polonya, aksine, askeri potansiyelini artırıyor. Tabii ki, Polonya'nın silahlanma küçük ekonomik fırsatları ile yavaşlıyor, ancak gerçek açık.
Aynı zamanda, Romanya gibi Polonya da, küresel bir füze savunma sistemi oluşturmada ABD ile aktif olarak işbirliği yapan bir başka tampon devlettir. ABD'nin, Rusya ile bir çatışma durumunda yardımcı birliği sağlayacak olan Polonya'nın askeri potansiyelini korumak istediği açık.