Garda yaşardı.
Akşama değin, İstanbul’dan gelen ve İstanbul’a giden Başkent, Kurtalan, Doğu Ekspreslerini, Mavi tireni bekleyenlerin arasında dolaşır dururdu.
Gece ya yük vagonlarının birinde veya bekleme salonunda; yaz ya da kış fark etmez kalınca bir söğüt ağacının altındaki bankta uyurdu.
Başında, tepesi kırmızı, önü ve yanları siyah eğri büğrü, kirli şapkası; boynuna asılı düdüğü, rengi kirden dönüşmüş siyah takım elbisesi, yakası yırtık ve kirli beyaz gömleği, bir o kadar berbat gıravatı, elinde bir yanı yeşil diğeri kırmızı diskiyle, bekleyen yolculara arkadan sessizce yaklaşır,
“gelmeyecek” derdi.
Yolcu dönüp bakar, şaşırırdı.
Ondan ayrılır, başka bir yolcuya yaklaşır,
“gelmeyecek” derdi.
Gar Delisi
Garda yaşardı.