Transcript
İkinci Dünya Savaşı, 1939'dan 1945'e kadar dünyanın hemen hemen her yerini kapsayan bir çatışmaydı.
Savaş, tahminen 40 ila 50 milyon kişinin ölümüne neden oldu ve bu da onu tarihin en kanlı çatışması haline getirdi.
Ancak II. Dünya Savaşı inanılmaz derecede ölümcül olsa da, aslında askerler için ondan önceki savaşların çoğundan daha fazla hayatta kalabiliyordu.
Yaralı ya da hasta askerlerin yaklaşık %50'si yaralanmalarından ya da hastalıklarından sağ kurtuldu - sadece birkaç on yıl önceki Birinci Dünya Savaşı'nın sadece %4'lük hayatta kalma oranıyla tam bir tezat.
%50'nin çoğu iyileşmelerini, vücutlarının enfeksiyona yenik düşmek yerine enfeksiyonla savaşmasını sağlayan yeni bir tıbbi keşfe borçluydu: antibiyotiklerin geliştirilmesi.
1932'de Alman bilim adamı Gerhard Domagk, ilk sülfonamid ilacı olan Prontosil'in yaratıldığını duyurdu.
Sülfonamidler, antibakteriyel özelliklere sahip kimyasal bileşiklerdir. "Sülfa ilaçları" olarak adlandırılan ve toz ve tablet formunda bulunan askerler, bu antibiyotikleri tıbbi cihazlarında taşıyabilirler. streptokok pnömonisi, menenjit ve bakteriyel enfeksiyonları tedavi etmek için kolayca erişilebildikleri kitler. sepsis.
Ancak sülfa ilaçları uygun olsa da mükemmel değillerdi ve çoğu zaman bir sürü yan etkiyle birlikteydiler.
Neyse ki, 1928'de Alexander Fleming tarafından keşfedilen penisilinin bakteri öldürücü özellikleri üzerine araştırmalar devam etti.
Bir sıvıya izole edildiğinde, penisilin insan kan dolaşımına enjekte edilebilir, burada zararlı bakterilere saldırır ve sağlıklı insan hücrelerini yalnız bırakır.
1941'e gelindiğinde, daha etkili olan ilaç askerler için enjekte edilebilir biçimde mevcuttu.
Gelen kutunuza ilham verin – Tarihte bu günle ilgili günlük eğlenceli gerçekler, güncellemeler ve özel teklifler için kaydolun.