Roketlerin uzayda ilerletilmesi için yakıta ihtiyaç duymadığımız bir dünya hayal edin. Yakıt pahalıdır, tehlikelidir ve yeniden doldurulması gerekir. Başka bir deyişle, bu bir tür sürüklenme.
NASA’nın Alabama, Huntsville’deki Marshall Uzay Uçuş Merkezi’nden Mühendis David Burns yaratıcı bir alternatif önerdi: Parçacık hızlandırıcı ile çalışan devasa, sarmal şeklinde bir motor. Burns cihaza “helisel motor” diyor. Fikri ajansın Technical Reports sunucusunda yayınlanan bir dizi slaytta önerdi .
Burns, teklifinde, “Bu alan içi motor, uzun vadeli uydu istasyonlarının yakıt ikmali olmadan tutulması için kullanılabilir” dedi. “Ayrıca uzay aracını yıldızlararası mesafeler boyunca iterek, ışık hızına yaklaşabilir.”
Tasarım, özünde, Newton’un üçüncü hareket yasasını göstermek için kullanılan basit bir deney üzerine kuruludur: her eylemin eşit ve zıt bir tepkisi vardır. Düz bir çubuk boyunca hareket eden bir ağırlık, ancak içinde bulunduğu kutunun sürtünmesiz bir yüzey boyunca ileri geri hareket etmesine neden olur. İleri ivme yok.
Bunun yerine, Burns bir parçacık hızlandırıcısını (ağırlık yerine) bir helezon boyunca ileri ve geri itmeyi önerir , kütle ileriye doğru hareket ettikçe artar ve geriye doğru sekerken azalır. Bu şekilde, dönen iyon halkası bölmenin önüne çarptığında, ileri bir hızlanma meydana getirir. Eğer helisel motora yeterli zaman ve güç verilmişse, partikül hızlandırıcı yardımıyla potansiyel göreceli hızlara ulaşabileceğine inanıyor.
Şu anda, tasarımları oldukça uzak görünüyor. Sonuçta, bu NASA’nın değil, onun evcil hayvan projesi ve bazılarının fikre kuşkuyla yaklaşacağını biliyor. Burns, “Bunu dışarı atmakta rahatım” dedi . “Biri işe yaramadığını söylerse, ilk söyleyen ben olacağım, çekmeye değerdi.”
Birincisi, tasarım ancak tamamen sürtünmesiz bir ortam olan uzayda yeterli momentumu çalıştırabilirdi. Dünya’da, Yeni’ye göre, klavyeye yazmak için harcadığı güçle aynı miktarda kuvvete ulaşabilmek için, bir ton güce (yaklaşık 125 megawatt ya da küçük bir şehri iktidara yetecek kadar enerji) ihtiyacı olacaktı.
İkincisi, çok büyük olması gerekirdi . Burns, New Scientist’e gerçek momentum oluşturmak için bunun yaklaşık 650 feet uzunluğunda ve 40 feet çapında olması gerektiğini söyler. Başvuru için, Uluslararası Uzay İstasyonu (ama neredeyse 330 feet uzunluğunda olabilir bir 984 metrelik sığacak Rebel Alliance EF76 Nebulon-B eskort firkateyn.)
Burns, teklifin önerdiği gibi, bu onu büyük uzay aracına güç vermek için iyi bir seçenek haline getirir.
Tasarımlarının kullanımını zorlaştıran bir sorun var – gülünç derecede verimsiz ve momentumun korunma yasalarını ihlal edecek – ama bu bizi hayal kurmayı durduramayacak.