Yetenekler doğar, şampiyonlar hem doğar hem yapılır. Baghdatis Kıbrıslı da bir Kıbrıs ekolu mü var? Federer İsviçreli de başka tenis şampiyonu var mı bu küçük ülkeden? Graf ve Becker tenisi bıraktıktan sonra hangi Alman Grand Slam kazandı? Na Li ile Çin, Djokovic ile Sırp tenisinden bahsediyoruz ama nasıl bir sistemin ürünü bunlar? İşte yazının başlığı buradan geliyor. Başarılı tenisçilerin hepsinde doğuştan gelen bazı atletik yetenekler olduğu muhakkak. El-göz koordinasyonu, hızlı refleksler ve çabukluk. Chris Evertt diyor ki: 'Oyunumun %90'ı mentaldir.' O halde önce temel fiziksel yeteneklere sahip sporcuları bulup bu özelliklerini üst düzeye çıkarmak gerek.
80 milyona yaklaşan nüfusumuzla henüz doğru bir tenis politikasına sahip değiliz. En iyimser tahminle bir kaç bin aktif tenisçimiz varken bazı önemli yerel turnuvalarda bile katılım azlığı hesapları karıştırıyor. ATP klasmanında 10, WTA klasmanında 9 ve en önemlisi ITF JUNIOR (gençler) dünya klasmanında 39 sporcumuz var. WTA İstanbul Cup, ATP İzmir Cup ve ATP İstanbul Challenger gibi 3 büyük turnuvamız yanında 36 milyon USD ödeyip aldığımız WTA CHAMPIONSHIP organizasyonumuz var. Fakat biz bir tenis ülkesi değiliz.
SABIR VE İSTİKRAR
Sporcu havuzumuz dünyaya oranla süs havuzu sayılır. Şampiyon adaylarını bulmak, doğru yetiştirmek; bir şampiyonu yetiştirecek teknik adamları da aynı yöntemlerle bulmak ve yetiştirmek. Günü kurtarmak yerine en az on yıllık bir projenin parçası olmalıyız. Yani sabırlı ve istikrarlı spor politikaları üretecek spor yöneticileri, kulüpler ve akademiler, eğitimli antrenörler olmazsa olmaz. Tabii kişisel ve kurumsal egolardan kurtulabildiğimiz zaman olacak bunlar.