Anne Domuz çok yorgunmuş: “Of aman,” demiş üç küçük domuzcuklarına, “artık bu kadar yükü kaldıramayacağım. Korkarım ki evden ayrılıp kendi hayatınızı kurma vakti geldi.” Bunun üzerine üç domuzcuk yola düşmüşler.
Birinci domuzcuk saman balyası taşıyan bir adamla karşılaşmış.
“Affedersiniz,” demiş kibarca. “Lütfen samanınızdan birazını bana satar mısınız ev yapmam için?”
Adam kabul etmiş ve birinci domuzcuk ev yapmak için güzel bir yer bulmaya gitmiş.
Öbür iki domuzcuk yola devam etmişler ve az sonra karşılarına bir yığın çubuk taşıyan bir adam çıkmış.
“Affedersiniz,” demiş ikinci domuzcuk nazikçe. “Lütfen çubuklarınızdan birazını bana satar mısınız ev yapmam için?”
Adam kabul etmiş ve ikinci domuzcuk kardeşiyle vedalaşmış.
Üçüncü domuzcuk kardeşlerinin planlarını beğenmemiş:
“Kendime daha büyük, daha güzel ve daha sağlam bir ev yapacağım,” diye düşünmüş ve yoluna devam etmiş. Karşısına el arabasında bir öbek tuğla taşıyan bir adam çıkmış.
“Affedersiniz,” demiş üçüncü domuzcuk, annesinin ona öğrettiği gibi kibarca konuşarak. “Lütfen tuğlalarınızdan birazını bana satar mısınız ev yapmam için?”
“Tabii,” demiş adam. “Tuğlaları nereye koymamı istersin?”
Üçüncü domuzcuk etrafına bakmış ve ağacın altında güzel bir alan görmüş.
“İşte şuraya,” demiş alana işaret ederek.
Domuzcukların üçü de evlerini inşa etmeye başlamışlar. Gece olduğunda samandan ve çubuktan yapılan evlerin inşaatı bitmiş. Tuğla evin ise zemin katı bile daha tamamlanmamış. Birinci ve ikinci domuzcuk kendi evlerinin bitip üçüncü domuzcuğun hala uğraştığını görünce onun aptallığıyla alay etmişler.
Birkaç gün sonra tuğla evin inşaatı da bitmiş. Ev ışıldayan pencereleri, düzgün bacası ve pasparlak kapı tokmağıyla çok güzel görünüyormuş.
Domuzcuklar evlerine yerleştikten sonra, yıldızlı bir gece bir kurt gelmiş yiyecek aramaya. Ay ışığında birinci domuzcuğun samandan evini görmüş. Kapıya yanaşıp içeri seslenmiş:
“Domuzcuk, domuzcuk, bırak da içeri gireyim.”
“İlla da olmaz, billa da olmaz!” diye cevap vermiş domuzcuk.
“O zaman bir üflerim bir püflerim, evini başına yıkarım!” demiş açgözlü, kötü koca kurt.
Bir üflemiş, bir püflemiş, evi darmaduman etmiş. Domuzcuk hızla kaçmış oradan ve ikinci domuzcuğun evine saklanmış.
Ertesi gece, kurt daha da acıkmış ve çubuktan evi gözüne kestirmiş. Sinsice kapıya yanaşıp içeri seslenmiş:
“Domuzcuk, domuzcuk, bırak da içeri gireyim.”
“İlla da olmaz, billa da olmaz!” demiş ikinci domuzcuk. Birinci domuzcuk merdivenin altında saklanmaktaymış tir tir titreyerek.
“O zaman bir üflerim bir püflerim, evini başına yıkarım!” demiş kurt.
Ve bir üflemiş, bir püflemiş, evi darmaduman etmiş. Domuzcuklar hızla kaçmış oradan ve üçüncü domuzcuğun evine saklanmışlar.
“Size söylemedim mi?” demiş üçüncü domuzcuk. “Evi sağlam inşa etmek çok önemli.” Yine de kardeşlerini içeri buyur etmiş ve üçü de yataklarına çekilmişler.
Ertesi gece kurt daha da aç bir şekilde, en kötü niyetiyle geri gelmiş.
Etrafı kolaçan ederken üçüncü domuzcuğun evini görmüş. Sinsice kapıya yanaşıp içeri seslenmiş:
“Domuzcuk, domuzcuk, bırak da içeri gireyim.”
“İlla da olmaz, billa da olmaz!” demiş üçüncü domuzcuk. Birinci ve ikinci domuzcuk merdivenin altında saklanmaktalarmış tir tir titreyerek.
“O zaman bir üflerim bir püflerim, evini başına yıkarım!” demiş kurt.
Bir üflemiş, bir püflemiş ama hiçbir şey olmamış. Bir daha üflemiş, bir daha püflemiş, esmiş gürlemiş ama yine hiçbir şey olmamış. Tuğla ev sapasağlam yerinde duruyormuş.
Kurt çok sinirlenmiş. Büyüdükçe büyümüş, kötüleştikçe kötüleşmiş.
“Hepinizi yiyeceğim,” diye gürlemiş, “bekleyin de görün.”
Evin etrafını dolaşmış, içeri girmenin bir yolunu bulmak için. Üç küçük domuzcuk, kurdun pencereden içeri bakan gözlerini görünce korkudan titremeye başlamışlar. Sonra bir hışırtı duymuşlar.
“Çabuk gelin!” demiş üçüncü domuzcuk. “Kurt ağaca tırmanıyor. Bence bacadan girmeyi deneyecek.”
Üç domuzcuk evde buldukları en büyük tavayı almışlar, içine su doldurup kaynatmak üzere ocaktaki ateşin üzerine koymuşlar. Önce ağaca tırmanma sesleri, sonra damdan ayak sesleri gelmeye başlamış.
Üç domuzcuk nefeslerini tutmuşlar. Kurt bacadan aşağı iniyormuş. İyice yaklaşmış ve sonunda büyük bir gürültüyle foş diye tavadaki suyun içine düşmüş.
“Ayyyyyy!” diye çığlık atmış ve kuyruğunun alev aldığını düşünerek hızla bacadan gerisin geriye yukarı tırmanmış.
Domuzcuklar son gördüğünde kötü koca kurt yanan kuyruğunu tutarak ağaçtan ağaca atlamaktaymış.
Üç domuzcuk, tuğladan yaptıkları sapasağlam evlerinde sonsuza kadar mutlu mesut yaşamışlar.
Enjoyed this story?