Çeviri ve Düzenleme: Gin
"Kim yaptı bunu?"
Çevreye bakınan Salon Efendisi Han ellerini temkinli bir şekilde kaldırdı.
O anda, Göçebe Geyik Canavarını yiyenlerin Kıdemli Hu ve diğerleri olmadığı ortadaydı.
Ancak... onlardan başka kim olabilirdi ki? Kim ona fark ettirmeden Göçebe Geyik Canavarını yemiş olabilirdi?
Burada uğursuz bir şeyler dönüyordu!
"Salon Efendisi, bakın!" Kıdemli Hu işaret etti.
Başını eğen Salon Efendisi Han bir anda neler olduğunu anlamıştı. Farkında olmadan, altın kurtçuklardan oluşan bir yığın Göçebe Geyik Canavarına saldırmıştı. Her biri birer karınca boyutundaydı ve geçtikleri her yerde etler kayboluyor, geride yalnızca kemikler kalıyordu.
İki butu bu böceklerin yediği ortadaydı.
Bu kurtçuklar son derece küçüktü ve renkleri kızarmış etin rengine benziyordu. Bu nedenle dikkati bakmayan biri onları kolaylıkla gözden kaçırabilirdi.
"Bunlar da... ne?"
Salon Efendisi Han şaşırmıştı.
4 yıldızlı bir canavar eğiticisi olmasına rağmen, bu kurtçukları daha önce hiç görmediğini fark etmişti.
"Salon Efendisi, yoksa bunlar..."
Birden bir şey hatırlayan Kıdemli Hu donup kaldı ve gözleri korkuyla açıldı.
"Yani diyorsun ki..." Karşı tarafın yüz ifadesini gören Salon Efendisi Han bir anlığına donup kaldı ve yüzü korkuyla kasıldı.
"Evet. Aksi halde, herhangi bir canlının Göçebe Geyik Canavarını böyle çabuk yiyebilmesi nasıl mümkün olabilir..." Kıdemli Hu ağız dolusu tükürüğünü yuttu.
"Eğer gerçekten oysa... başımız gerçekten dertte olabilir!"
Birden bir şey hatırlayan Salon Efendisi Han başını kaldırıp ekrana baktığında, tek gördüğü İblis Penç Canavarının gözlerinin açıldığı ve enerjiyle parladığı oldu.
Devasa dudaklarının kenarları bir anda soğuk bir edayla kıvrıldı.
...
"Usta Zhang, bu da ne?"
Bu garip manzarayı gören Salon Efendisi Sai sormadan edemedi.
Eksper Salonunun lideri olarak, geniş bir bilgi dağarcığı vardı, ancak buna rağmen böyle garip bir canlıyı hiç duymamıştı.
Diğerleri de bakışlarını ona çevirdiler.
Usta Zhang bunun olacağını tahmin ederek onları buraya getirmişti. Görünüşe göre, endişelendiği şey bu olmalıydı.
"Bunlar Ruh Kemiren Karıncalar." Zhang Xuan ciddi bir yüzle karşılık verdi.
"Ruh Kemiren Karıncalar mı?"
Grup şaşkına dönmüştü.
Bırakın onların ne olduğunu bilmeyi, isimlerini bile ilk kez duyuyorlardı.
Ancak, Luo Zhu bu adı duyduğu anda vücudu donup kaldı ve yüzünde inanamayan bir ifade belirdi. "Efsaneye göre bu karıncalar ruh kahinlerinin can düşmanlarıymış. Bunlar ruh ve ruhsal enerjiyle beslenerek hayatta kalabilen varlıklar..."
Ruh Kemiren Karıncalar ruh ve ruhsal enerjiyle beslenebilen garip yaratıklardı.
Bu nedenle ruh kahinlerinin baş düşmanlarıydılar.
Neden bu böcekler İblis Penç Canavarının mağarasının yakınındaydılar?
Sözcüklerle karşılık vermek yerine, Zhang Xuan ona dönüp sordu, "Eğer yanılmıyorsam, bahsettiğin mezar gölün altında olmalı, değil mi?"
"Sen... Bunu nereden bildin?"
Luo Zhu şaşırmıştı.
Yalnızca ruh kahini mezarının bu bölgede olduğunu söylemişti. Tam yerini asla söylememişti, bu durumda karşı taraf bunu nereden bilebilirdi?
Mezarların yerleri genellikle toprak falına göre belirlenirdi ve göllerin altı uğursuz olarak görülürdü. Aklı başında hiç kimse mezarı oraya yapmayı seçmezdi.
Bu nedenle biri dostlarına su altında bir mezar olduğunu söylerse, kesinlikle onunla dalga geçerlerdi.
Daha önce, ilgili kitapları araştırıp mezarın yerini bulduğunda o da inanamamıştı.
Kimsenin mezarı bulamayacağına bu nedenle çok emindi.
Ancak... karşısındaki adam bunu bir anda tahmin etmişti. Gerçekten de bu Ruh Kemiren Karıncalarla ilgili olabilir miydi?
"Ruh Kemiren Karıncalar ruhlarla beslenerek hayatta kalırlar, bu nedenle ruh kahinlerinin baş düşmanlarıdırlar. Ancak... bu şeyler sudan korkarlar, bu nedenle onlardan kaçabilmelerinin tek yolu su altına gömülmektir." Zhang Xuan yanıtladı.
Salon Efendisi Sai'nin ruh kahinleri hakkında topladığı kitaplarda işe yarar çok fazla bilgi olmasa da, Zhang Xuan'in kullanabileceği bazı temel bilgiler sağlamışlardı.
Ayrıca, Ruh Kemiren Karıncalar Canavar Salonundaki kitaplarda adı geçer bir ruh canavarı türüydü. Yeri İç Görü Gözüyle inceledikten sonra çoktan bazı gariplikler olduğunu fark etmişti.
Birkaç çıkarımla, durumun ne olduğunu hızla kavramıştı.
"Su altına gömülmek hem yaşayanlar hem de ölüler için uğursuz değil midir?" Soruyu soran Luo Zhu değil Zhao Feiwu olmuştu.
Mezarın gölün altında olduğunu öğrenmek onu hayrete düşürmüştü.
Buraya geldikleri anda gölü fark etmişti ve şelalenin yıllardır kesintisiz şekilde aktığı düşünülürse şu anda ne kadar derin olduğunu tahmin etmek imkansızdı. Bunun altına bir mezar yaparken, ölünün ebedi istirahatgahının sularla sürüklenebileceğinden, ölümde bile huzur bulamayacağından endişelenmemişler miydi?
"Ruh kahinleri her zaman bir başka fiziksel vücudu ele geçirerek hayat bulabilirler. Ölüm onlar için geçici bir uykudan başka bir şey değil ve toprak falı gibi şeyler onlar için anlamsızdır. Bu nedenle mezarlarını nereye yaptıklarının önemi yoktur." Zhang Xuan açıkladı.
"Ya!" Grup durumu kavramıştı.
Mezarların uğurlu görülen yerlere yapılmasının nedeni, soyundan gelenlere şans getirmek içindi. Ancak, ruh kahinleri ölümün onlar için kalıcı olduğunu düşünmediklerinden, mezarlarının nereye yapıldığı önemsizdi.
"Ama bu doğru değil!"
Bir anlık tereddütten sonra, Luo Zhu birden bir şey hatırlayarak konuştu, "Ruh kahinlerinin mezarı gölün altında olsa bile suya batmış durumda değil. Bu nedenle Ruh Kemiren Karıncalar suya giremeseler bile, toprağı kazarak oraya ulaşabilirlerdi. O halde neden..."
Eğer ruh kahininin mezarı su altında olsaydı oraya giremez ve bir ruh kahininin saldırısına uğramazdı. O gün, yer altı mezarına girdiğinde, mezar sayısız yıldır mühürlü olsa da hava kuruydu ve nefes almaya uygundu.
İnsanlar bile mezara girebildiğine göre, Ruh Kemiren Karıncalar da aynı şeyi yapabilirlerdi! Eğer durum buysa, ruh nasıl bunca yıldır yaşıyor olabilirdi?
"Eğer yanılmıyorsam tüm bu Ruh Kemiren Karıncaları getiren sen olmuşsun!" Zhang Xuan karşılık verdi.
"Ben mi?" Luo Zhu şaşırmıştı.
Ruh Kemiren Karıncaları duymuş olsa da, hayatında daha önce hiç görmemişti. Onları buraya getiren nasıl kendisi olabilirdi ki?
"Ruh kahininin mezarı sıkıca mühürlüymüş. Sayısız yıldır, dış dünyadan gizli kalmış. Ancak, yalnızca mezarı açmakla kalmadın, içeriden bir ruhla birlikte çıktın. Doğal olarak ruhların kokusu dışarı yayıldı... Bu nedenle özellikle ruhlarla beslenen bu karıncalar buraya toplanmışlar. Ancak, buraya geldikleri kısıtlı zaman düşünülürse henüz girişi bulamamışlar. Eğer bir ay daha geç kalsaydık, içeri girsek bile hiçbir şey bulamazdık!" Zhang Xuan ciddi bir yüz ifadesiyle konuştu.
Ruh Kemiren Karıncalar ruh kahinlerinin düşmanıydılar ve doğal olarak, ruh kahinleri onlara karşı kendilerini nasıl koruyacaklarını öğrenmişlerdi. Ruhlarının kokusunun dışarı sızmasını ve dikkatleri üzerlerine çekmeyi nasıl engelleyeceklerini biliyorlardı.
Ancak, Luo Zhu farklıydı. Eğer Zhang Xuan yanılmıyorsa, bu Ruh Kemiren Karıncalar buraya geleli fazla uzun olmamalıydı. Aksi halde, yüzeyde oyalanmak yerine çoktan gölün altına inmiş olurlardı ve Göçebe Geyik Canavarının kokusuna gelmezlerdi.
"Bu..." Luo Zhu'nun yüzü soldu.
Bu korkunç şeyleri buraya getiren gerçekten de kendisiydi. Yalnızca düşüncesi bile içini ürpertmeye yetmişti.
Yaşadığı şoku atlayan Luo Zhu birden bir şey düşündü ve şüpheyle sordu, "Ruh Kemiren Karıncalar ruhlarla ve Göçebe Geyik Canavarı etiyle beslenmeyi sevseler de, bu kadar uzağa kaçmamıza gerek yoktu, değil mi? Normal koşullarda bu karıncalar insanlara zarar vermez, değil mi?"
Ruh Kemiren Karıncalar garip ve iğrenç yaratıklardı ve ruh kahinlerinin baş düşmanıydılar. Ancak, sıradan insanlar için tamamen zararsızdılar.
Birkaç yüz metre uzağa kaçmalarına gerek var mıydı?
"Ruh Kemiren Karıncaların bize zarar vermeyecekleri konusunda haklısın. Ancak... ruhlarla beslenmenin yanında, bu böceklerin ruhsal enerjiyle de beslendiklerini unutuyorsun... bir düzeni aktif tutan şey tam olarak... ruhsal enerjidir!" Zhang Xuan açıkladı.
"Düzen mi?"
Herkes bir anlığına donup kalmıştı, sonrasında gözlerini kıstılar. Bakışlarını aceleyle düzene doğru çevirdiler.
...
"Lanet olsun!"
İblis Penç Canavarının açık gözlerini gören Salon Efendisi Han da garip bir şeyler olduğunu fark etmişti ve gözleri kısıldı.
Ruh Kemiren Karıncaların toprak altında saklandıkları düşünülürse, bir canavar eğiticisi olsa da onları fark edememiş olması fazla şaşırtıcı değildi. Ancak, İblis Penç Canavarı farklıydı.
Ruh canavarları çevreleri konusunda son derece hassastılar ve buranın onun yuvası olduğunu söylemeye bile gerek yoktu. Bu nedenle bu 'misafirlerin' varlığını hissetmemiş olması mümkün müydü?
Görünüşe göre bu 'misafirlerin' Göçebe Geyik Canavarı kokusuna geleceklerini biliyordu ve ruhsal enerjiyle beslenme yeteneklerini bildiğinden hiç panik olmamıştı. Bu nedenle gözlerini kapatarak sessizce beklemeyi tercih etmişti.
Düzenin ruhsal enerjisi karıncalar tarafından tamamen tüketildiği anda, düzen atsız bir arabaya dönüşecekti. Onu çekecek bir güç olmayınca nasıl hareket edebilirdi?
Tüm bunları düşünen Salon Efendisi Han aceleyle emir verdi, "Düzenin enerjisini besleyin..."
Ancak sözlerini bitiremeden önce öfkeli bir kükreme duyuldu. Hapis İblis Penç Canavarı birden harekete geçti ve yer şiddetle sallandı.
Huala!
Canavarı tutan ruhsal enerji zincirleri sanki aşınmış gibi bir anda paramparça oldu. Ardından, ruh canavarının vücudundan inanılmaz güçte bir aura yükseldi. İki kanadını hızla çırparak düzenden dışarı uçtu.
Puf!
Düzen tamamen çöktü ve herkesi koruyan sis bir anda dağıldı. Ardından, herkes İblis Penç Canavarının devasa vücudunun doğruca Kıdemli Hu ve diğerlerine doğru atıldığını gördü.
Gravv!
Öfkeli bir kükreme.
Kanatlarının darbeleriyle güçlü hava akımları oluştu.
"Ne?"
Kıdemli Hu ve diğerleri tepki veremeden önce, çoktan darbeleri alıp savrulmuşlardı. Havada ağızlarından kan sızıyordu.
Yüce Ölümlü 4-dan'ın zirvesinde bir ruh canavarı genellikle aynı seviyedeki insan üstatlardan daha güçlü olurdu. Üstelik, bu canavar hapsedilmiş ve teslim olmaya zorlanmıştı. Kalbinde biriktirdiği tüm kin kontrolsüzce saldırmasına neden olmuştu. Canavar Salonunun kıdemlileri böyle bir güce nasıl karşı koyabilirdi?
Tek bir hamlede, hepsi yaralanmıştı.
"Lanet olsun!"
Canavarın üç yıllık ilişkilerini hiçe sayacak kadar duygusuz olmasını beklemeyen Salon Efendisi Han'un yüzü sertleşti. Kaldırdığı elinde uzun bir mızrak belirdi.
Bir canavar eğiticisi olsa da, bireysel olarak da üstün bir dövüş gücüne sahipti. O da çoktan Yüce Ölümlü 4-dan'ın zirvesine ulaşmıştı.
Mızrak elinde belirdiği anda, kudretli bir ejderha gibi doğruca İblis Penç Canavarına atıldı.
İblis Penç Canavarı saldırıyı savuşturmakla bile uğraşmadı. Basitçe vücuduyla karşılamayı seçti.
Çın çın!
İnanılmaz keskin mızrak İblis Penç Canavarının göğsüyle buluştu, ancak bırakın onu yaralamayı, derisini bile delemedi.
"Ne güçlü bir savunma..."
Zhang Xuan, Salon Efendisi Sai ve diğerleri kocaman açılmış gözlerle bakakaldılar.
Ruh canavarının sahip olduğu ejderha kanının ona rakipsiz bir savunma verdiğini ve sıradan silahların onu yaralayamayacağını biliyorlardı. Yine de, Salon Efendisi Han bu saldırıyı tüm gücünü kullanarak yapmıştı. En ufak bir iz bile bırakamadığını görmek şok edici bir manzaraydı.
Canavarın tüm On Bin Krallık İttifakında ünlü olmasına ve kraliyet ailesinin onu pek çok kez yok etmeyi denemesine rağmen başarısız olmasına şaşmamalıydı. Gerçekten de hafife alınmayacak bir güçtü.
Gravv!
Mızrağı göğsüyle durdurduktan sonra, İblis Penç Canavarı öfkeyle kükredi. Güçlü sesi tüm bölgeyi bir fırtına gibi sardı.
Saldırının büyük kısmını en önde duran Salon Efendisi Han almıştı. Yüce Ölümlü 4-dan'ın zirvesinde olmasına rağmen, başının döndüğünü hissetti ve neredeyse ağız dolusu kan kusacaktı.
Hu la!
Kükremeden sonra, İblis Penç Canavarı dev kanatlarını savurdu.
Anında bir toz bulutu yükseldi ve yerde devasa bir yarık oluştu. Salon Efendisi Han hemen kendisini savunmak için mızrağını geri çağırdı. Yine de, iki taraf arasındaki güç farkı çok fazlaydı. Eline bir uyuşukluk hissi yayılırken, tekmelenen bir top gibi geriye fırladı.
Tü!
Havada, ağzından kan fışkırırken yüzü bembeyaz olmuştu.
İç organları darbenin etkisiyle sarsılırken, Salon Efendisi Han vücudu parçalanıyormuş gibi hissetti. O anda, aklına birden bir düşünce geldi.
'O 2 yıldızlı canavar eğiticisi... bunların olacağını tahmin etti mi?'