Bölüm 303: Kardeşim, Çok Fazla Konuşuyorsun
Çevirmen: ArgoGamer
Düzenleyici: BlackBozo
Cehennem Başkenti yok olmuştu. Orta yaşlı adam, her şeyi çocuğu için inşa etmişti. Sonunda, şehrin tüm sakinlerinin ve tüm insan kurbanlarının ondan nefret ettiği bir kötülük şehrine dönüşmüştü.
Ve şimdi, tüm bunlar Cehennem Başkenti'nin yıkımıyla birlikte gitti.
Bang!
Bang!
Bütün şehir çöktü.
Howl—
Uzaktan kükreyen devasa iskelet canavarı da çöktü. Canlı Ölüm Aslanları ve buradaki diğer mutasyona uğramış canavarlar bile, kısacası içinde yaşam gücü olan her şey, Cehennem Başkenti ile birlikte öldü.
Cehennem Başkenti ve çevresindeki tüm mutasyona uğramış canavarlar tamamen yok edildi.
Chen Feng derin bir nefes aldı. “Hiss—”
Hepsi öldü mü? Başlangıçta, Cehennem Başkenti'nin sadece iskelet canavarlarını etkileyeceğine inanıyordu. Beklenmedik bir şekilde, yaşayan Ölüm Aslanları bile etkilenmişti.
Bang!
Bang!
Cehennem Başkenti yakınlarındaki tüm mutasyona uğramış canavarların soyu, artık tükenmişti.
Bu noktadan itibaren, bu canavarlar artık bu dünyada var olmayacaktı.
Chen Feng ve Xu Fei birbirine baktılar ve bu gerçekleşmeden önce bir Ölüm Aslanı'nı öldürdükleri için çok şanslı hissettiler. Orta yaşlı adamın ölmesini bekleselerdi, Chen Feng görevini yerine getiremezdi.
Yakında, Cehennem Başkenti'nin yıkımı tamamlandı. Başlangıçta canlı olan sokaklar, şimdi harabeye dönüşmüştü. Geriye kalan tek şey Gizemli Organizasyon'dan gelen ekipti.
“Bu beklediğimizden biraz farklı. Sigh.”
Biraz hayal kırıklığına uğradılar. Hem takım hem de orta yaşlı adam birlikte ölseydi iyi olmaz mıydı? Sadece ağır yaralanmış olsalar bile, yine de iyi bir şey olurdu.
Nihayetinde, takım aniden bir formasyonla saldırdı ve Cehennem Başkenti'nin zayıflamış ustasını anında öldürdü, ve hala takımı sağlam duruyordu.
Takımdan hiç kimse ölmemişti. Chen Feng'in grubu, bu takımla nasıl başa çıkmalı?
Biraz mutsuz hissettiler. Her ne kadar hepsi dâhi olarak adlandırılsa ve güçlerinden emin olsalar da, başarabilecekleri en büyük başarı, B-sınıfındakilere meydan okumaktı. İki tane A-sınıfı savaşçıya gelince? Chen Feng'in grubu, onların rakipleri değildi.
Chen Feng başını salladı. “Merak etme.”
Savaş mı? Neden savaşmaları gerekiyordu? Şu anki kimlikleri Kıdemli Soul'un doğrudan astlarıydı. Hepsi Gizemli Organizasyon'un astlarıydı. Bir an, Chen Feng'in sözlerini düşünmeye başladılar.
“Ne kadar yazık...” Gizemli Organizasyondan gelen ekip, artık var olmayan Cehennem Başkenti'ne bakarken iç çekti. İlk görevleri, sadece Necromancy araştırmalarına yardımcı olacak bazı materyaller elde etmekti. Beklenmedik bir şekilde, Cehennem Başkenti'nin bu ustası, dürüst olmayan bir insandı. Gerçekten nefret edilesi.
Chen Feng sakince, “Sadece eksik bir Necromancy sanatını biliyordu, çok fazla endişelenmeyin.” dedi.
Kaptan başını salladı. “Bu doğru.” Orta yaşlı adamın planını bozabilmeleri hala iyi bir şeydi. Aksi takdirde, Mühürlü Şehir'deki şubeleri, belirgin bir sebep olmadan yok edilecekti. Eğer yok edilseydi, bu çok büyük bir sorun olurdu.
“Durum böyle olduğu için geri dönme zamanımız geldi.” dedi Chen Feng.
Kaptan başını salladı. “Mhm, o zaman birlikte gidelim.”
Burada işleri bittiğine göre, geri dönme zamanı gelmişti.
Chen Feng gülümsedi. “Buna gerek yok. Biz, Kıdemli Soul'a rapor vermemiz gerekirken, sizin de organizasyona rapor vermeniz gerekiyor. Bu yüzden, korkarım burada yollarımızı ayırmamız gerek.”
Kaptan güldü. “Bu işe yaramayacak. Eğer gidersen, raporum için ne kullanacağım?”
Chen Feng kaşlarını çattı. “Ne demek istiyorsun?”
“Hehehe. Aslında, bu görevin böyle sonuçlanmasından oldukça memnunum. Necromancy sanatını elde edemesek de, Mühürlü Şehir'i hala kurtardık. Doğal olarak, en büyük hasat, ele geçirdiğimiz önemli kişi.” Kaptanın yüzünde bir gülümseme belirdi. “Haklı değil miyim, Chen Feng?”
Shua!
Xu Fei'nin ve geri kalanın ifadeleri büyük ölçüde değişti. Keşfedilmişlerdi!
Chen Feng'in ruh hali ciddileşti. “Korkarım bu kıdemli kimliğimi yanlış anladı?”
“Bu mümkün değil.” Bir gülümsemeyle, kaptan devam etti “Şu anda, üzerinizde organizasyonumuzun forması olsa da, görünüşünüzü değiştirmek için kullandığınız yeteneğe rağmen, ihmal ettiğiniz bir şey var.”
“Nedir?” Chen Feng sakince sordu.
Shua!
Kaptanın elinden yeşil bir kristal süzüldü. Görünüşü, Soul'un alnındaki yeşil elmasa çok benziyordu. Yaydığı güç ve parlaklığı, Soul'un alnındaki güçten çok daha zayıftı.
Chen Feng alarma geçti. “Bu…”
“Bu, Kıdemli Soul'un bize verdiği bir şey. Bu, Kıdemli Soul'un kendisi tarafından verilen bir görev. Bu şey, hayatımı kurtarmak ve Kıdemli Soul ile doğrudan bağlantı kurmak için kullanılabilir. Hehehe, bu şeyle, bana yalan söyleyebileceğine gerçekten inandın mı?”
Takımdaki herkesin bakışları küçümsemeyle doluydu.
Yalan mı söylüyorsun? En başından beri, Chen Feng'in sadece onlardan biri gibi davrandığını zaten biliyorlardı.
Onu açığa çıkarmamalarının tek nedeni, Chen Feng'in kendilerini kullandığı kadar, kendileri de Chen Feng'i kullanmıştı. Eğer bu Cehennem Başkenti'nin ustasına karşı normal yöntemler veya güçleriyle savaşmış olsalardı, zafer kazanmak için büyük bir bedel ödemeleri gerekirdi. Hepsinin burada ölmesi bile mümkündü.
Ama Chen Feng ile çalışarak…
Hehehe. Gerçekten de, Lei kardeşlerin Ruh Deniz Odunu'nu başarılı bir şekilde soymuş bir adamdı.
Xu Fei ve diğerleri şaşkına döndü. “Bu…”
Kahretsin? Yani hileleri uzun zaman önce görülmüş müydü? Ve bunun üzerine böyle bir yöntem mi kullanmışlardı?
Yüzlerinde canlı ifadeler vardı. Şu anki hisleri gerçekten oldukça rahatsız ediciydi. Onlara olan şey, eski zamanlarda, bir gruba sızmak için, o grubun askeri kıyafetini giydiği sahneye benziyordu. Aniden, eski zamanlardaki grup modern bir cep telefonu çıkartıyor ve bir arama yapıyor: “Kardeşim, bu adamları sen mi yolladın?”
Bu sadece mantıksızdı!
Cehennem Başkenti'nin gücü çok fazla olduğundan, dış dünya ile iletişim kurmanın hiçbir yolu yoktu. Bu nedenle, içgüdüsel olarak bu konuyu ihmal ettiler. Beklenmedik bir şekilde, düşmanlarının dış dünya ile iletişim kuracak bir yöntemi vardı. Başka ne diyebilirlerdi ki? Bu gerçekten anlaşılmaz ve gizemli bir organizasyondu.
Gizemli Organizasyon'dan gelen ekip, Chen Feng'in grubuna alaycı bir şekilde bakıyordu.
Ancak, onları şaşırtan asıl şey, Chen Feng yüzünde aynı sakinliğini koruyordu.
Kaptan şaşırdı. “Bunun olacağını gördün mü?”
“Doğal olarak.” Chen Feng gülümsedi. “Başından beri hiçbir şey yapmamamızın nedeni de bu. Başlangıçta, sadece siz dövüşü bitirdikten sonra faydaları elde etmeyi planlamıştık. Beklenmedik bir şekilde...” Chen Feng konuşurken biraz çaresiz hissetti. “Siz kötülerin söyleyecek çok şeyi var. Dahası, birbirinizle biraz konuştuktan sonra, birlikte çalışmaya karar verdiniz.”
Kaptan güldü. Cinayet söz konusu olduğunda, öldürmede kararlı olabilirdi. Ancak, herhangi bir hamle yapmadan önce daha fazla konuşmaya özen gösterirdi. Bu, daha fazla bilgi toplayabilmesini ve belki de amacına ulaşmak için daha az zaman harcayan yöntemleri keşfetmesini sağlamak içindi. Düşmanını kandırabilseydi, söz konusu düşmanı yok etmek için daha az enerji harcayacaktı. Bu, her zaman onun bir şeyleri yapma şekli olmuştu.
Örneğin: Önündeki Chen Feng ile uğraşırken.
Bakın, sadece birkaç basit kelime söylemiş ve Chen Feng'in konuşmaya başlamasını sağlamıştı. Bundan bir ders alacak ve gelecekte, Chen Feng'e benzeyen rakiplerle nasıl başa çıkacağını bilecekti. Bu dâhice bir plan değil miydi? Bütün bunlar, yıllarca süren görevler ve cinayetlerden sonra deneyimlerinden şeylerdi.
Bazen kelimeler daha faydalıydı.
“Sonra…”
“Aslında, ilk geldiğimizde…”
“Falcılık…”
“Cehennem Başkenti'nin ustası…”
“Aslında Genetik Birlik'ten geliyoruz…”
Chen Feng sürekli gevezelik etmeye başladı. İlk planı ve bir falcı olarak kılık değiştirmesi ve diğer her türlü hileyi bile paylaştı. Gizemli Organizasyon'un ekibindeki herkes birbirine bakmaya başladı. Falcının bile sahte olmasını hiç beklememişlerdi. Bunu düşündüklerinde, hepsi endişeyle birbirine baktı ve kalplerinde derin bir korku hissettiler. O Gerçekten çok şanslıydı...
Kaptan onlara baktı ve gülümsedi.
‘Daha fazla konuşmanın ne kadar yararlı olduğunu gördün mü? Bu Chen Feng veledi zeki olabilir, ama şimdi tüm sırlarını söylemek için kandırılmadı mı?’
Ama o zaman, bu Chen Feng denen veledin anlattıklarında bir şeyler eksik gibiydi. Sözlerinde çok fazla saçmalık vardı. Chen Feng, konuşurken ara sıra önemli bilgiler sızdırmasaydı, kaptan uzun zaman önce onu sustururdu.
Ama şimdi…
“Konuşmaktan sıkıldım.” Chen Feng dudağı kurumuş gibi hissetti. “Bu, görevinizin başarılı olduğunu bildirmeniz için yeterli mi? Genetik Birlik ve Gen Üretim Derneği'ne biraz yüz verip bizi serbest bırakabilir misiniz?”
“Serbest bırakmak?”
Takımdaki herkes gülümsedi. Bugünlerde çocuklar bu kadar saf mıydı?
Kaptan gülümsedi. “Üzgünüm.”
“Aslında, sana her zaman söylemek istediğim bir şey vardı,” dedi Chen Feng aniden.
Kaptan bir an meraklandı. “Oh?”
Chen Feng sakince gülümsedi. “Daha fazla konuşmanın bazı avantajları var. Ancak, dezavantajları da vardır. İyi bir örnek şu anki durumumuz. Avantajı, bizi gizlenmekten kurtarmanızdır. Dezavantajına gelince... Neden seninle konuşmaya devam ettiğimi hiç düşündün mü?”
Ne?
Kaptanın kalbi titredi.
Shua!
Gözleri soğuk bir şekilde parladı.
Doğrudan Chen Feng'e baktı. Ne zamandır bilmiyordu ama Chen Feng'in yüzündeki maskenin arkasındaki göz çifti kırmızıya dönmüştü. Kan kırmızısı bir renk!
Chen Feng'in gözleri, Cehennem Başkenti'nin efendisiyle savaşlarından bu yana kırmızı renkteydi. Aksi takdirde, renk değişimini ihmal etmezlerdi. Bu da neydi?
Kaptan düşünmeye başladı. Bu, bir çeşit göz sanatı mıydı? Sharingan* falan mı? Chen Feng gibi basit bir C-sınıfı ona zarar vermeyi nasıl başarabilirdi?
ÇN: Sharingan, Naruto izleyenler bilir. Google'dan yazarak bakın.
Kaptan, hızla düşünmeye başladı.
Ancak, ona herhangi bir şans vermeden, Xu Fei ve geri kalanı hamlelerini yaptı. Chen Feng anında Enerji Ekipmanına büründü ve C-sınıfının çok üzerinde bir aura ortaya çıkardı.
Chen Feng'in etrafında, yepyeni bir Enerji Ekipmanı vardı. Mevcut Chen Feng hiç de C-sınıfı biri gibi görünmüyordu. Aksine, enerji miktarı veya ondan yayılan aura olduğu fark etmeksizin, B-sınıfı gibi görünüyordu.
Aniden, kaptan doğrudan Chen Feng'in gözlerine baktı. “Eğer B-sınıfı ise…”
Orada, o kan kırmızısı göz çiftinde, kişinin kalbinin titremesine neden olan bir güç fışkırdı.
“Savunun!” kaptan bağırdı.