İçinde kimin temsil edileceği sadece bize değil, size de bağlı olabilir. Tartışmalara aktif olarak katılarak, her biriniz bir dahaki sefere hangi siyasi figürün veya ünlü sanatçının garajını "açacağımızı" etkileyebilirsiniz. Ve modern Rusya tarihinin başlangıç noktası haline gelen şeyle başlayacağız. Sovyetler Birliği'nin çöküşü ve ilk Rusya Devlet Başkanı B. N. Yeltsin'in iktidara gelmesiydi.
Memurlar ve resmi araçlar birbirinden ayrılamaz. Fotoğraf: youtube.com
Boris Nikolaevich oldukça tartışmalı bir insandı. Çoğu, değerlendirmeyi yapan kişinin görüşlerine ve Yeltsin'in hüküm sürdüğü döneme bağlıdır. Bazıları onu ülkeyi zayıflatan kişi olarak görüyor, diğerleri - ona daha fazla özgürlük getirmek için. Ancak siyasete girmeyeceğiz, ancak ilk başkanın hayatının tamamen farklı bir yönünden bahsedeceğiz - emrindeki kişisel ve resmi arabalar.
Araba sevgisi, ancak resmi araçlardan memnuniyet
Görgü tanıklarına ve Yeltsin'e göre, kişisel bir arabaya sahip olmak için her zaman çok büyük bir arzusu vardı. Ancak bunu, dört tekerlekli özel ulaşımda büyük bir eksiklik olan bir ülkede yapmak kolay değildi. Öyle oldu ki, keskin bir şekilde yokuş yukarı giden parti kariyeri, kişisel bir araba için para biriktirmeden önce oldu. Hiçbir şey yapılamaz - Hizmetten memnun olmalıydım.
45 yaşına geldiğinde, Boris Nikolayevich yaşına göre (o zaman) çok yüksek bir pozisyon aldı. SBKP'nin Sverdlovsk bölge komitesinin birinci sekreterliğine atandı. 70'lerin ortalarında, başkentten uzak yollarda, o yılların klasik bir pul seti bulunabilir:
✅ "Zaporozetler"
✅ "Moskviç"
✅ Zhiguli
✅ "Volga"
Minibüsler UAZ veya RAF'a denk geldi. Yabancı arabalardan - Polonyalı Zuk veya Nysa, Çekoslovak Avia ve diğerleri. Sverdlovsk'un merkezinde, yerel halkın "Bilgelik Dişi" dediği binanın yakınında daha neşeli bir tablo gözlendi. Tabii ki, bölgesel parti komitesinin binası olan kötü şöhretli yerel "beyaz saray" idi.
Bodrum hangarlarında özel amaçlı garaj (GON) bulunuyordu. İçinde Gorki Otomobil Fabrikası tarafından üretilen şık Sovyet limuzinleri görülebilir. 70'lerin sonunda - 80'lerin başında, onlar Chaika GAZ-13'tü. Yanında mükemmel cilalanmış siyah Volga GAZ-24'ler vardı. Daha sonra bunlara GAZ-3102 eklendi.
1. sekreter Sverdlovsk'ta böyle bir arabaya bindi. Fotoğraf: youtube.com
GAZ-13'e dönersek, o zaman orta düzey Sovyet yetkilileri için kesin bir "üye taşıyıcı" haline gelen fabrikanın ilk modeliydi. Seri üretimi beklenmiyordu, bu nedenle gövde rengi seçenekleri sınırlıydı. Yetkililerin yanı sıra sadece diplomatlar veya yabancı uyruklular bu arabaları kullanabiliyordu.
İki prototip şeklindeki ilk "Martı" 1957'de ortaya çıktı. Bunlardan biri, ertesi yıl Brüksel Fuarı'nda Grand Prix'i kazanan deneysel bir grubun temelini oluşturdu.
Bundan sonra yeni bir araba çıkarma konusuna karar verildi. Üretimi 1959 yılında başlamış ve 22 yıl sürmüştür. Sonraki üretim arabası "Volga" GAZ-24'te birçok gelişme kullanıldı. Bölgenin parti lideri ve maiyeti, Brejnev'in saltanatının sonunda bu tür arabalara biniyordu.
Sverdlovsk bölgesel parti komitesinin GON'unda yeni, daha da prestijli bir araba göründüğünde durum değişti. Gelecek neslin "Martı" idi. 14'ten beri bölgedeki tek GAZ-1983, Boris Nikolaevich Yeltsin'in kişisel resmi nakliyesi oldu.
Her iki Chaika modeli de Yeltsin'e farklı zamanlarda hizmet etti. Fotoğraf: youtube.com
Görev süresinin son iki yılında, bölge komitesi başkanı, başkentin üst düzey konuklarını karşılamak ve onlara eşlik etmek için arabayı kullandı. Yabancı heyetlerin kabulünde de görev yaptı. Ayrıca Yeltsin, resmi şehir ve bölge gezileri için resmi GAZ-14'ü kullandı.
Aslında, bu araba "sevgili Leonid Ilyich'in 70. yıldönümü için Sovyet halkının bir hediyesi" oldu.
Selefinden çok daha lüks görünüyordu ve birçok açıdan ZIL hükümetine yaklaştı. El yapımı yeni Chaika, aynı anda birkaç göstergede GAZ araçları arasında en büyük parametrelere sahipti:
✅ vücut ölçüleri
✅ motor gücü
✅ kabin konforu
Ne yazık ki, hikayesi oldukça kısa ve üzücü çıktı. 1114'de 1988. otomobilin piyasaya sürülmesinden sonra üretim kısıtlandı. Ve piyasaya sürülmeye hazırlanan son kopya, yedek parçalar için söküldü. Arabanın artan konforu, onu parti ayrıcalıklarıyla gelişen mücadelenin kurbanı yaptı. Ancak o sırada Yeltsin, Sverdlovsk'tan çok uzaktaydı.
Gorbaçov iktidara geldikten sonra Boris Nikolaevich'in kariyeri yükseldi. 1985'te SBKP Merkez İnşaat Komitesi Sekreteri oldu. Kısa bir süre sonra, Moskova Şehir Parti Komitesi'nin birinci sekreterliğine atandı.
Sonunda, ilk kişisel araba
1989'da Boris Nikolayevich, SSCB Halk Yardımcısı oldu. Aynı yıl ilk kişisel arabasını aldı. Şimdi dedikleri gibi mütevazı bir Moskvich-2141 oldular. Doğru, o günlerde araba oldukça iyi kabul edildi:
✅ önden çekişli
✅ McPherson tipi ön süspansiyon
✅ 1,6 litre 76 beygirlik motor. İle birlikte.
Öyle oldu ki, son 23 yıldır Yeltsin, bir ev inşa fabrikasının müdüründen devasa bir ülkenin halk yardımcısına geçerek yalnızca resmi arabaları kullandı. Gelecek nesillere bir hatıra bırakmak için, Sverdlovsk'ta ülkenin ilk cumhurbaşkanı ile ilgili dört tekerlekli sergiler içeren Yeltsin Merkezi kuruldu. Ancak kariyerinin doruk noktası ve hatta daha ünlü otomobil markaları ilerideydi.
Rusya'nın ilk Cumhurbaşkanı'nın arabaları
Demir Perde düştükten sonra çeşitli yabancı arabalar tam anlamıyla ülkemize akın etti. Tabii ki hepsi, desteklenenler bile, her bakımdan yerli olanlardan kat kat üstündü. Ancak yeni kurulan devletin ilk kişisi olarak Boris Nikolayevich daha iyisini hak ediyordu.
Birkaç TB zırhlı araç yapan Trasco Bremen. Fotoğraf: youtube.com
60. yılı aşan bir siyasi liderin otomotiv zevklerinin tatmin edilebileceği zaman geldi. Birçok iyi araba uzmanı gibi Yeltsin de Alman teknolojisini tercih etti. Kişisel siparişine göre bir Mercedes-Benz S500 ve çok nadir bir Mercedes-Benz Pullman Sonderschutz yapıldı.
Bu ve diğer arabaların renk performansı, başkanın en sevdiği rengin mavi olduğunu gösterdi. Her iki araba da Alman şirketinin yönetici sınıfının amiral gemisi serisine aitti. Dünyada sadece 27 Pullman Sonderschutz vardı.
Ne tür bir teknik olduğu, bir gerçek tarafından iyi bir şekilde kanıtlanmıştır. 5 yıl önce, eski cumhurbaşkanının garajından W140, yaklaşık 20 milyon ruble fiyatla satışa sunuldu. Alman Trasco Bremen şirketi bundan gerçek bir zırhlı araç yaptı. Ancak, o bile şıklıkta yukarıda bahsedilen Pullman'dan daha aşağıydı. Helmut Kohl tarafından bizzat bağışlandığı söylenen otomobil, daha önce 33,8 milyon rubleye satıldı.
İlk başkanın kullandığı S sınıfı Mercedes'lerden biri. Fotoğraf: youtube.com
Elbette Yeltsin'in devlet başkanı olarak başka özel araçları da vardı. ZIL-41047 TB'yi özellikle vurgulamak isterim. Tasarım özelliklerinden dolayı "zırhlı kapsül" takma adını aldı. Arabada ayrıca birkaç değişiklik vardı:
✅ZIL-4105
✅ZIL-41051
✅ZIL-41052
Uzun bir süre Amerikan istihbarat teşkilatları 41047 TB'nin sırrını anlayamadılar. Ancak Birliğin dağılmasından sonra başarılı oldular. Ustaca yapılan her şeyin basit olduğu ortaya çıktı: önceden yapılmış zırhlı tabanın etrafında, içerideki herkes tarafından görülebilen zırhlı bir arabanın gövdesi gibi "deri" büyüdü. Böyle bir kurnazlık sayesinde, herhangi bir saldırıdan, hatta orta güçte bir patlamadan bile korkmuyordu. O kadar sıra dışı bir ulaşımdı ki, eyaletimizin eski birinci şahsının geniş garajının son notası oldu.