Neredesiniz demokrasi havarisi sanatçılar?
Gazetemizin manşetine haber konusu olan, dünya sanatçımız Fazıl Say'ın kişisel Facebook sayfasından yaptığı açıklamalar her zaman olduğu gibi yine etkili oldu, karşılık buldu.
Bu sefer ki konu, büyükelçilerimizin ve büyükelçiliklerimizin sanata ve sanatçıya karşı duruşlarındaki sorumsuz davranışlarıydı Fazıl Say'ın üslubuyla.
Say'ın açıklamalarını ilk okuduğumda pek bir yere oturtamayıp, ego dolu olduğunu düşünsem de, zaman ilerledikçe mevzuyu kafamda bir yerlere oturtup Say'ı haklı bulmaya başladım.
Üslup olarak sert bir açıklama olsa da Fazıl Say konuya "bam" telinden dokunmuş.
Tabii bu sert dokunuşta dünya sanatçısı olmasının önemi çok büyük.
Katar'da başlayan "Fazıl Say yasaklamalarında" büyükelçiliklerin, dolaysıyla dış işlerinin etkili olduğu gözleniyor.
Daha bir yıl kadar önce dışişlerinin yaptığı baskılara dayanamayıp Almanya'da görevlerinden istifa eden başkonsolosları hatırlıyorum.
Bu istifaların nedeni, dönemin Dışişleri Bakanı Davutoğlu'nun direktifleri doğrultusunda, özellikle Almanya'daki başkonsolosluklara, Berlin Büyükelçiliği aracılığı ile geçilen "acil" ve "gizli" kodlu faks emriydi. Almanya'daki Türk dernekleri tarafından düzenlenen Türk Günleri'nin artık desteklenmemesi emriydi bu faks emri.
Tabi böyle olunca kimi başkonsoloslar bu emre karşı direnip Türk Günleri'ni destekledir. Türk Günleri'ni düzenleyen dernek yöneticilerini başkonsolosluk rezidanslarında ağırladılar. Bu sefer büyükelçilik idari soruşturma başlatınca görevlerinden istifa etmek zorunda kaldılar. Buna benzer istifalar Fransa ve Hollanda'da da yaşandı. Ama büyük çoğunluğu Almanya'da oldu.
Fazıl Say'ın Katar konserinin iptal edilmesini de bu çerçeve içinde düşünebiliriz.
Diğer konuya gelince, Fazıl Say, büyükelçilerin ve onlara bağlı başkonsolosların konser, tiyatro, opera ve bale salonlarında konu mankeni olarak bulunmamalarını istiyor.
Haklıdır.
Ama gözden kaçırdığı bir şey var.
Bizim dış işlerimizin tarihinden beri "Ankara'dan talimat bekler"
Onun için de hep konu mankeni görevi görmüşlerdir görevleri sırasında.
Mesleğim dolaysıyla devlet kadrosunda yurt dışına çok sayıda turnem oldu. Bu turneler esnasında dönemin Kahire Büyükelçisi Yaşar Yakış dışında bir tane büyükelçi ve bir tane başkonsolos görmedim yanımızda olan, bize yardım eden.
Yaşar Yakış'da oyunumaz gelmiş izlemiş ve hiç bir şey söylemeden çıkıp gitmişti.
Hele Rusya'nın Varonej kentindeki festivale giderken, Moskova Havaalanı'nda gümrükten dekor ve kostüm sandıklarımızı alamadığımız için Varonej'de Varonej operasının kostüm ve dekor ambarından uydurduğumuz malzemeyle sahneye çıkmak zorunda kalmıştık.
Moskova Büyükelçiliğinden tık yoktu.
Bunun gibi daha çok olay sayabilirim. O nedenle Fazıl Say'ın haklı buluyorum, her nekadar çıkışını sert bulsam da.
Ankara'dan talimat almadan iş yapmayan dışişleri mensubu büyükelçi ve başkonsoloslar hep var olmuştur ve var olacaklardır.
Bu "talimat beklemeye" dayalı gelenek değişmediği sürece.
Bir şey daha:
Türkiye'de bir film festivalinde PKK propagandası yapan bir belgesel film gösterimden kaldırılınca "Sansür" diye ayağa kalkan demokrasi havarileri, sanatçılar ve sinemacıların, Fazıl Say'ın Katar'da yasaklanmasına sesleri çıkmıyor.
Neden?
Çünkü hiç bir konuda samimi duruşları yok. Ondan!
Müfit Semih Baylan
Editör