We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Caddenin aşağısındaki bardan bir votka tonik tutmak, sabah 7'de bir markete gitmek New Orleans'ta olağandışı değil. Hayatın çalışma şekli budur. Açık bir alkol kabı taşıyarak her yere yürümenize olanak tanıyan şehrin meşhur gidip-fincan kültürü, yerel toplumun dokusuna o kadar yerleşmiştir ki, sakinler onsuz hayatı hayal edemezler.
Big Easy'nin her köşesinde, süpermarkete ve mahalledeki kısa gezilere, bir arkadaşımın evine kadar neşeyle açık içkiler taşıdığım son yolculuktan sonra, şunu düşünmeye başladım: Bu nasıl başladı? New Orleans gibi bazı şehirlerde açık alkole neden izin verilirken diğerlerinde izin verilmiyor?
İlk araştırmam, New Orleans'ın açık alkol politikası ile en meşhur liberal olmasına rağmen, Amerika'da gidilecek bardak kültürünün geliştiği tek yer olmadığını keşfetmeme neden oldu. Ülke genelinde Butte, Mt. ve Erie, Pa. Gibi bir avuç küçük kasaba ve şehir, aynı zamanda, azınlıkta olmalarına rağmen, birkaç kısıtlama ile şehrin çoğunda açık içkilerin taşınmasına izin veriyor.
Açık alkole izin verilen çoğu şehirde, Las Vegas Strip, Memphis'teki Beale Street, Savannah Historic District ve Kansas City'nin Power & Light District gibi belirlenmiş eğlence bölgeleri ile sınırlıdır. Ve birçok ek şehir, yerel ekonomileri canlandırma çabası içinde açık içkiye izin veren semtler yaratma eğilimine atlamak istiyor.
Ancak gidilecek kupanın tarihini gerçekten anlamak için, her şeyin başladığı New Orleans'taki evrimini anlamak gerekir. Aslında, New Orleans'ta bir bardak içkinin hikayesi, ne olduğunun değil, ne olmadığının hikayesidir.
New Orleans içki tarihçisi Elizabeth Pearce, aynı zamanda New Orleans içki turu şirketi Drink & Learn'ün de sahibi ve "Drink Dat" kitabının yazarı olan, "Amerika'nın tamamında her zaman yasa dışı değildi" diyor.
.” "Halka açık yerlerde içmek çok uzun süre yasadışı değildi."
Pearce, dışarıda içki içmenin 19. yüzyılın sonlarında, işçi sınıfından erkekler öğle yemeği molalarında bir hırıltıya maruz kaldıklarında ve eşlerin onlara uzun çubuklarla metal kova bira getirdiklerinde yaygınlaştığını söylüyor. Pearce, “Sokakta içmenin yanlış bir yanı yoktu” diyor. "Yasadışı olan şey alenen sarhoşluktu."
Pearce, 1950'lerde Chicago'da “şişe çetelerinin” (çoğunlukla evsiz olan bekar erkeklerden oluşan gruplar) sarhoş olduğu, kavga başlattığı ve kaldırımda şişe bira bıraktığı bir sorun haline gelmeye başladığını söylüyor. Kavgalar başlamadan önce sorunu ortadan kaldırmak isteyen şehir, 1953'te “halka açık yerlerde içmeyi” yasaklayan bir yasayı kabul etti.
Pearce, medeni haklar eylemlerinin ortaya çıkmasıyla birlikte serserilik yasaları birçok belediyede uygulanmaya başlandı ve bunların çoğu ırksal nedenlerle yapıldı. Serserilik yasaları anayasaya aykırı olarak kabul edildiğinde, Pearce “toplumlar içkiyi kamuya yasadışı hale getirebileceğimizi fark etti” diyor.
Ve 1970'lerden başlayarak, birçok belediyenin tam da bunu yapmaya başladığını, komşu belediyenin benzer bir yasayı "bir bölgeden başka bir bölgeye gelmesini önlemek için" benzer bir yasayı kabul ettikten sonra birbirine komşu iller ve şehirler ile yapmaya başladı.
Pearce, "Halka açık yerlerde içki içmek, bu keyifsiz ve uygunsuz rahatsızlık verici davranışla ilişkilendirilir" diyor. Bu yeni bir fikir. Yine de tüm bu yasalar ülkenin büyük bir kısmında geçerliyken, “New Orleans'ta çok farklı bir şey oluyor” diyor.
Pearce, Bourbon Caddesi'nin İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra önemli bir turizm merkezi olarak ortaya çıkmaya başladığını söylüyor. Avrupa'ya giden on binlerce bekar adam, liman kentinden savaşa gönderilmeden önce “son bir uğurlama için New Orleans'a gelirler”. 1950'lerde şehrin büyük kulüplerinin çoğunun mafya tarafından kontrol edildiğini ve çok sayıda yerel halkın bu nedenle köhne kuruluşlara gitmek istemediğini söylüyor.
1960'larda hippi kültürünün ortaya çıkması ve plastiğin yaygınlaşmasıyla birlikte, New Orleans'ta kulüp sahiplerinin portatif içecekleri bir pencereden sattıkları “vitrin avcılığı” uygulaması ortaya çıkmaya başladı. Bu az ya da çok Bourbon Caddesi'ni bugünkü yaya caddesine çevirdi.
Pearce, "Hedef, diğer her yerdeki deneyimin anahtarıdır" diyor. "New Orleans'ta yolculuk da aynı derecede alakalı ve bazı durumlarda varış noktası yok. Sokağın kendisi gösteri oluyor ve herkes elinde bir içkiyle dolaşıyor. "
Şehir, pencere avcılığını yasaklayan bir yasa çıkardı, ancak kararname belirsiz olduğu için atıldı ve 1970'lerde New Orleans'ta pencere avcılığı yasal hale geldi. Başlangıçta Fransız Mahallesi ile sınırlı olsa da, kısa bir süre sonra tüm şehre yayıldı, çünkü Çeyrek dışındaki bar sahipleri de bunu istiyordu ve Pearce'e göre, onu belirli bir bölgeye sınırlayan yasa ziyaretçiler için “çok kafa karıştırıcı” sayıldı.
Pearce, “Halk arasında içerken barın ruhunu yanınızda taşıyorsunuz” diyor. "Biraz daha açıksın, biraz daha arkadaş canlısısın, belki biraz daha hoşgörülüsün. New Orleans sakinlerinin şehrimizde her gün deneyimledikleri şey bu. "
New Orleans, 2,000 mil ötedeki Butte, Mt.'de, lejyonlarca turist için gidip-içme kültürünü yaygınlaştırmakla meşgulken, insanlar yalnız kalmak istiyordu.
20. yüzyılın başında, eski madencilik patlaması mahallesi, bir zamanlar Chicago ve San Francisco arasındaki en büyük şehirdi ve madenlerde çalışmak için çok sayıda İrlandalı göçmeni çekiyordu. Madenler büyük ölçüde ayrılsa da (sadece bir tane hala kalır), bu bağımsız sınır ruhu bugün hala güçlüdür.
CEO'su Courtney McKee, "Yüz yıl önce, bakır madenciliğinin altın çağında, günün 24 saati çalışan bakır madenlerinde ... içki içmek için bir miktar kontrol uygulamaya çalışma fikri kimseye mantıklı gelmiyordu" diyor. Butte içki fabrikası Headframe Spirits. "Sakinlerin bu sert doğası gerçekten değişmedi."
McKee, "Yasak sırasında alkol tüketimiyle ilgili hiçbir şey değişmedi" diyor. Butte'de gerçekten yasak yoktu. Bar gazoz dükkanlarını aramaya geçtiler. ... O vahşilik ve kanunsuzluk kültürü ve ruhu değişmedi. " Halka açık içkiye ilişkin tek kısıtlama, sabah 2 ile 8 arasında halkın içkisini yasaklayan ve hatta yerel halkın önemli muhalefetiyle karşılanan yeni bir yasadır.
McKee, "Bazı insanlar deneyimi en uç noktalara taşıyor ve bunu nicelik ve umursamazlık konusunda yapıyor" diyor. “Ama çoğunlukla kaliteli bir deneyim ve bir aile deneyimi.” Butte'yi ziyaret ederken ne bekleyeceğinin bir örneği olarak, özellikle yıllık St.Petersburg sırasında, bir eli arabaya yaslanmış, diğeri elinde bir içki ile açık bir polis arabasının kapısından bir polisle konuşan yerel bir sakinin resmini çiziyor. Patrick Günü partisi, topluluğun boyutu kabaca iki katına çıktığında.
Bu arada, 2,000 mil uzakta, Pa. Erie'de, şehrin açık konteyner yasaları (biranın kamu tüketimine izin verildiği ancak içki veya şaraba izin verilmediği) Erie Gölü kıyılarında yaklaşık 100.000 kişilik Rust Belt topluluğunun yeniden canlandırılmasına yardımcı oldu.
Union Station'daki The Brewerie'nin sahibi ve işletmecisi olan ve ömür boyu sürecek Erie sakini Chris Sirianni'ye göre, yaprak üretimi ve daha fazla beyaz yakalı iş geldikçe Erie "dönüşüm geçiren ve kendini yeniden icat eden mavi yakalı bir kasaba". Şu anda Buffalo ile son 40 yılda bir sezonda en fazla kar birikimi rekorunu kırmak için hararetli bir savaşta, "yılda üç ila beş ay boyunca yaşanacak veya ziyaret edilecek daha iyi bir yer yok."
Şehrin plajları ve koyları büyük yaz cazibe merkezleri olabilir, ancak kasaba aynı zamanda halka açık yerlerde içebileceğiniz bir yer olarak da bilinir. Erie'nin aradığı gibi her yaz şehirde düzenlenen birçok sokak festivalinin ve blok partilerinin başarısı için halka açık içki yasalarının çok önemli olduğunu savunan Sirianni, "Özel etkinlikler için harikulade barlar ve restoranlar için harikaydı" diyor. kendini bir turistik yer olarak yeniden keşfetmek.
Yine de, Erie’nin banliyölerinden ve çevresindeki topluluklardan çok sayıda ziyaretçinin gelmesine yardımcı olan açık konteyner yasalarına rağmen, şehir son zamanlarda açık alkolle ilgili kısıtlamaları deniyor.
“Tek dezavantaj,” diyor Sirianni, “şehir şimdi soruyu soruyor mu: Çizgiyi nerede çiziyoruz?” Geçen yıl, Erie, çok sayıda insanın kendi biralarıyla ortaya çıkmasına ve kentin ücretsiz blok partileri ve etkinliklere katılmasına yardımcı olan yerel ekonomiye katkıda bulunmamasına yanıt olarak ilk kez kamu alkolüne izin verildiği yerlerde sınırlar ve sınırlar oluşturdu. ilk başta.
Kanunda düzenlemeler yapılabilirken, hiç kimse Erie'nin yakın zamanda açık konteyner özgürlüğünden kurtulmasını beklemiyor. "Şehir merkezindeki işletmelere ne getirdiğini gördüğünüzde," diyor Sirianni, "bunun için çok güçlü bir argüman var."