Otoimmün hepatit tedavisinin amacı, vücudun bağışıklık sisteminin, karaciğere saldırmasını yavaşlatmak ya da durdurmaktır. Bu, hastalığın ilerlemesini yavaşlatmaya yardımcı olabilir.
Bağışıklık sistemini kontrol etmek için verilen ilaçlar (bağışıklık sistemini baskılayıcı ilaçlar)
Otoimmün hepatitin tedavisinde kullanılan ilaçlar şunlardır:
- Prednizon. Doktorlar genellikle, otoimmün hepatiti olan kişiler için, başlangıçta yüksek dozda prednizon (kortikosteroid ilacı) önerirler. Belirtiler düzelir düzelmez, ilaç, hastalığı kontrol etmeye yetecek şekilde, mümkün olan en düşük dozda verilir. Birçok kişinin, prednizonu yıllarca ve bazılarının hayat boyu kullanmaya devam etmesi gerekir. Tedaviye başladıktan birkaç yıl sonra bir gerileme olabilse de ilaç kesildiğinde hastalık çoğunlukla nükseder.
Prednizon, özellikle uzun süre alındığında, çeşitli ciddi yan etkilere neden olabilir. Örneğin: diyabet, kemiklerin incelmesi (osteoporoz), kemiklerin kırılması (osteonekroz), yüksek tansiyon, glokom ve kilo artışı.
- Azatioprin. Bağışıklık sistemini baskılayıcı bir başka ilaç olan azatioprin, bazen prednizonla birlikte kullanılır. Her iki ilacı da kullanmak, ihtiyaç duyulan prednizon dozunu azaltabilir, böylece yan etkiler de azalır. Azatioprinin yan etkileri arasında enfeksiyonlarla savaşmada güçlük ve bulantı olabilir. Nadir görülen yan etkiler, karaciğer hasarı, pankreas iltihabı (pankreatit) ve kanserdir.
- Bağışıklık sistemini baskılayıcı diğer ilaçlar: Eğer prednizon ya da azatioprine yanıt vermiyorsanız, doktorunuz siklosporin ya da takrolimus gibi daha kuvvetli ilaçlar verebilir.
Karaciğer nakli
İlaç tedavileri, hastalığın ilerlemesini durdurmazsa ya da geriye döndürülemez skarlaşma (siroz) ya da karaciğer yetmezliği meydana gelirse, geriye kalan tek seçenek karaciğer naklidir.
Karaciğer naklinde, hastalıklı karaciğer çıkarılır ve yerine, bir donörden alınan sağlıklı bir karaciğer yerleştirilir. Karaciğer nakillerinde, çoğunlukla, organlarını bağışlamış olan ölmüş kişilerin karaciğerleri kullanılır. Bazı durumlarda, organ bağışında bulunmuş ama hayatta olan bir kişinin karaciğeri kullanılabilir. Hayatta olan bir kişiden yapılan nakilde, sağlıklı karaciğerin sadece bir kısmı alınır.