-Bazı kimseler sizin hala çocukluktan çıkmamış olmanızla izah edebilirler bu oyuncakları.O Pera'daki Hayalet, Orhan Duru (Sayfa 150)
-Oh, kimsenin düşündüklerine mani olamam tabii. Beni kırmasınlar yeter.
-Sert yazılar karşısında ne düşünüyorsunuz?
-Beni bir baştan çıkarıcı, bir şeytan saymaları üzücü şey doğrusu. Ben şarkı söylüyorum. İşim bu. Başarıyorum, başaramıyorum. Orası ayrı şey. Niçin heyecanların kalıplara dökülemeyeceğini düşünmüyorlar? Dondurulmuş ahenk neye yarar? Bu mesele ağlamak ya da gülmek kadar basittir. Enine boyuna düşünsünler yanıldıklarını anlarlar ama.
Rock 'n RollO Pera'daki Hayalet, Orhan Duru (Sayfa 161)
İşin aslında bütün eski nesiller, yeni yetişen nesillerin beğenilerini bozmak için ellerinden geleni yaparlar. Bu dünyanın eskimiş insanları yeni yetişenleri kendi kafalarının yoluna zorlarlar. Bütün işlerine karışırlar. Birtakım ahlak kurallarına sıkı sıkı bağlıdırlar. Oysa ahlak insan için yaratılmıştır. Yaşlılar insanı orta yerden çekince salt kuralları kalır ortada.
İşte Rock 'N Roll yeni insanın, bu insansız kurallara karşı duruşudur. Bu karşı duruşu bütün gençler yapıyor aslında.
Mülkiyetle, bir yere yerleşmekle ilgili her şeyi reddetmişti. Eline para geçince yeni bir çamaşır takımı, güzel bir ceket gibi şeyler satın alıyordu. Ama üzerindeki giysiler ile elinde çoğu zaman bulunan bir İngilizce sözlükten başka sahip olduğu bir şey yoktu. Satın aldığı İngilizce kitapları da, okuduktan sonra, kaldığı evlerde bırakırdı.O Pera'daki Hayalet, Orhan Duru (Sayfa 58)
Piyasaya kitaplar çeviriyordu, çeviri metninin karmaşıklaştığı yerleri kitaptan başını kaldırarak kendisi yazıyordu. Çoğu kısaltılmış kitaplardı. Piyasaya sürülen bir yığın kitabın birçok bölümünü, çevirmekten çok o yazıyordu.
Hayalet'in Yasal Nehirler Boyunca GüzergahıO Pera'daki Hayalet, Orhan Duru
Sağ yanağında bir gitar asılı gencin sesi, bir kadifenin gıcıklayıcı temasından farksız:
"Bu yağmur sadee bize yağmıyor,
Buradan Paris'e kadar.
Berlin'e, Tokyo'ya, buradan her yere kadar.
Katıksız cin, sodasız viski tadıyla,
Kan tadıyla ellerimizde, gözlerimizde.
Yalnızlığı itin ne kalır?
Ümitsiz aşklar,
Gene kan tadıyla."
Tezer ÖzlüO Pera'daki Hayalet, Orhan Duru
Son olarak kaldığı ağabeyimin evinde, ölümünden sonra şunlar ilişti gözüme: Hastaneye getirmemizi istediği ve temizlettiği pantolonunun üzerinde Türkiye Cumhuriyeti 1960 Anayasası duruyordu. İngilizce bir polisiye romanını yarısına kadar okumuş, kaldığı yeri işaretlemişti, ağabeyimin telefon defterine en çok çalıştığı Yalçın Ofset'in telefon numarasını yazmıştı. Bunun dışında eski gocuğu, hiç yayımlanmamış bir iki şiiri, yazlık ayakkabıları ve şöyle bir not: daktilo otelde, gömlek temizleyiciden alınacak. Ayaspaşa'dan Levent'e, Levent'ten Ayaspaşa'ya...
Demek daha önce de hastalanmış, ince hastalığa yakalanmış. Bir günden bir güne sözünü etmemişti oysa onca yıldır. Ayrıca etse de önemsemezdik, ciddiye almazdık galiba. Dalga geçerdik, 'Ulan sende ciğer var mıdır ki?' filan derdik. Öylesine zayıf. Kağıt gibiydi Oğuz.O Pera'daki Hayalet, Orhan Duru (Sayfa 29)
Tezer ÖzlüO Pera'daki Hayalet, Orhan Duru
Oğuz yaşamının çeyrek yüzyılını elliye yakın dostunun evinde geçirdi. Oğuz aylarca da benimle kaldı. Onun konukluğu bir kelebek gibiydi. İnsana kendini hiç belli etmemeye çalışır, hiçbir özel isteği olmaz, ince ve sevimli bir sesle konuşur, eve gelirken çiçekler ve pasta getirir, bana Alman eğitiminden geçtiğim için, Mutti, derdi.
Yatma saati geldiğinde bir yere kıvrılıp uyuyuverir, sabah yanına erken saatte bile gelinse, hemen bir espri yapardı:
-Ne o, sahura mı kalktın?
Ahmet Oktay, Bir içkinin öğle vaktinde, Ege'yle düşsel söyleşiO Pera'daki Hayalet, Orhan Duru
Yırtılarak tel örgüde sesim:
-'ödenecekler ödendi bu yaşama',
demişti hayalet.
Kanayan bir yaraya dönüştürdüğü gözlerini
yumarak panayot'un tezgahında.
'Bu alım satım dünyasında' demişti
'bir ötekinin yurtsuzu herkes
evimi sırtımda gezdiriyorum bu yüzden.