Değişen sosyal oluşumlar ve kullanılan teknolojiler açısından savaşların sınıflandırmasını takip edersek, şu faktörlerden kaynaklanan yedinci nesil bilgi ağının savaş dönemine girdik: Yaşamda bilgi rolünün artmasına neden olan bilgisayar ekipmanı ve iletişimin geliştirilmesi. Etkisinin etkisiyle birçok maddi kaynak türünü geçen bir toplum; Psikolojinin, insanların davranışları ve motivasyonlarının yönetimi konusundaki başarısı; bu, büyük insan grupları üzerinde belirli bir etkiye sahip olmayı mümkün kılmıştır; geleneksel türlerin yerine öldürücü olmayan araçların geliştirilmesi оружия.
Gizli, ancak etkili tehdit
Nükleer silaha sahip bir devlete karşı yapılan geleneksel savaş zamanımızda son derece tehlikelidir. Batı ülkelerinin yönetici elitlerinin çıkarlarına hizmet eden modern politik teknolojiler, saldırganlığı maddi alandan bilgiye aktarmaya çalışıyorlar. Her şeyden önce, halkın geleneksel değerleri yeniden yönlendirilir veya tahrip edilir; böylece dışarıdan yapılan bilgi saldırısı, verilen toplum tarafından ilerleme için çaba gösterilmesine karşılık olarak algılanır. Kitle bilincinde dış saldırganlık, geri kalmış bir toplumun daha yüksek bir gelişim aşamasında diğerlerine medeniyete dönüşmesi biçimini alır.
Ağ savaşı teknolojileri, Soğuk Savaş sırasında jeopolitik düşmanın tamamen imhası olarak iyi gelişti. Bilgi ağı savaşı, esas olarak gizli bir biçimde yapılan bir ulusun temel özelliklerinin baltalanması ve ardından yıkılmasından ibarettir. Düşman üzerindeki etkinin özel hedeflerine bağlı olarak, kamusal yaşamının bir veya bir başka alanı saldırganlığın öncelikli hedefi olabilir.
Bilgi ağı savaşının amacı, ülkenin stratejik öneme sahip kaynaklarının çoğunu jeopolitik saldırgana devretmektir. Aynı zamanda, bu kaynakların saldırgana “aktarılması” mağdur ülkenin seçkinleri tarafından büyük ölçüde gönüllü olarak gerçekleştirilmektedir, çünkü bu bir el koyma değil, bir gelişme yolu olarak algılanmaktadır. Bu, geleneksel olanla kıyaslandığında bilgi ağı savaşı teknolojisini ve yöntemlerini tanımakta güçlük çekmekte ve saldırganın eylemlerine zamanında yanıt verememekte; Dahası, “sıcak” savaşların sonuçları zaman içinde zorlanır ve gözden geçirilirse (bunun örnekleri Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarıdır), o zaman bilgi ağı savaşının sonuçları, saldırgan yazarları konumlarını kaybedinceye kadar revize edilmeyecektir.
Saldırı belirtileri
Bu pozisyonların nasıl kaybedileceği şu anda belirsiz. Sorunun karmaşıklığı, bilgi ağı savaşının cephesinin, halk kurbanının temel değerlerinin yerini zaten psikolojik tutumların ve saldırganların mitleriyle değiştirdiği, insan toplumunun zihinsel alanına yerleştirilmiş olmasıdır. Kitle bilinci, zihinsel virüslerin implantasyonunu zamanında algılayamıyor. Bilgi ağı saldırısının hedefi olan ve bilgi saldırganlığını tanımlamak ve ağ düşmanına uygun bir cevap düzenlemek için yeterli niteliklere sahip olmayan politik ve kültürel elitler ezici bir jeopolitik yenilgiye mahkum edildi.
Aslında, pratikte tüm kamu kurumları, öncelikle medya ve dini organizasyonlar, kültürel kurumlar, sivil toplum kuruluşları ve yurt dışından finanse edilen kamu hareketleri, bilgi ağı savaşıyla bağlantılıdır. Yabancı hibeler altında çalışan bilim adamları bile devletin yıkılmasına katkıda bulunuyor. Hepsi, sözde dağıtılmış ataku'yu gerçekleştirerek, ülkenin sosyal sistemine demokrasi geliştirme ve insan haklarına saygı gösterme sloganları altında sayısız yıkıcı saldırı uyguladı. Modern politik teknolojiler ve kitle bilincini etkileme konusunda birikmiş tecrübe sayesinde nüfusun soykırımı gaz odaları ve kitlesel infazlar kullanılmadan gerçekleştirilebilir. Verimliliği azaltmak ve mortaliteyi arttırmak için koşullar yaratmak yeterlidir.
Bilgi ağı savaşlarının bir başka özelliği de saldırganın ağ yapısında katı bir hiyerarşi olmamasıdır. Bunun nedeni, belirgin bir dikey bağlantı bulunmayan, bu yapının devlet ve devlet dışı unsurların özerk özerkliği ile ifade edilen heterojenliğidir. Ancak, hareketi düzensiz olan çok sayıda yatay vardır. Hiyerarşi ve etkileşimin düzenliliği eksikliği, böyle bir ağ yapısının varlığını ve faaliyetlerini net bir şekilde tanımlamaya izin vermez.
İtici güçler
Söz konusu ağ yapıları için enerji kaynağının “yanıcı” olduğu söylenebilir, içlerinde dolaşan bilgilerdir ve tuhaf “sigortalar” nodal noktalarının ustalarıdır. Buna bir örnek, ABD istihbarat ajanslarının kontrolünde olan sosyal ağ sunucuları Facebook ve Twitter'dır.
İngiliz The Guardian'ın bildirdiği gibi, savunuculuk çalışmaları ABD'de Twitter, Facebook ve diğer sosyal ağları kullanarak çoktan başladı. Bu programın kontrol merkezi, 50 operatörlerinin dahil olduğu Florida'daki Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri McDill üssüdür ve her biri dünyanın farklı ülkelerinde kayıtlı on “etki ajanı” nı kontrol eder ve bilgi savaşını devletlerin yıkılmasının tüm politik teknolojilerinin kurallarına göre yönlendirir. İngiliz gazetesine göre, bu programın maliyetinin 2,76 milyon dolar olarak tahmin edilmekte olup, bu bilgi savaşı savaşçılarının her birine, açıklamaya karşı ikna edici bir efsane ve koruma önlemleri sağlanmaktadır. ABD Silahlı Kuvvetleri Merkez Komutanlığı sözcüsü Bill Spix’e göre, Amerikan izleyicileri üzerindeki herhangi bir etkinin İngilizce kullanımını engelleyen kurallar tarafından yasaklanması. Sistemdeki bilgiler, hedef ülkelere göre yalnızca Arapça, Urduca, Peştuca, Farsça ve diğer bazı dillerde sunulmaktadır.
Bilgi savaşı eylemlerinin tanımlanması ve niteliği, güvenliğine önem veren her devletin özel hizmetlerinin görevidir. Bunların hepsi daha önemlidir, çünkü bilgi saldırganlığının açığa çıkmamış doğası nedeniyle, toplum tarafından devletin varlığına doğrudan tehdit olarak algılanmaz. Uzman topluluğu ve istihbarat teşkilatı bu tehditleri göstermeli ve uygun önlemleri almaları için ülke liderliğine açıklamalıdır.
Küreler ve yöntemler
Mücadele şu alanlarda yürütülür: coğrafi - küresel (alan dahil) bilgi ve istihbarat sistemleri aracılığıyla bölge üzerinde kontrol sağlamak için, düşman topraklarında ayrılıkçı hareketler ve çeşitli şekillerde terör eylemleri teşvik edilir; popüler huzursuzluk ve "renk devrimleri" örgütü; ekonomik - düşmana köleleştirici krediler koyarak, bir ambargo dağıtarak, ekonomik yaptırımlar ve provokasyonlar düzenleyerek; ideolojik - iftira yoluyla, bilginin çarpıtılması, kavramların değiştirilmesi, zihinsel virüslerin ve mitlerin düşmanın nüfusunun zihnine sokulması; ağ - hacker saldırıları ve bilgisayar virüslerinin bilgisayar ve iletişim sistemlerinde ve veritabanlarında tanıtılması nedeniyle.
Bir bilgi-ağ savaşının nihai amacı ne olursa olsun, asıl görev, insanların güvenilir bilgiye ulaşmalarını her zaman zorlaştırmaktır. Bunun önemi, her seviyede alınan kararların etkinliği ve kalitesinin doğrudan verilen bilgilerin bütünlüğüne ve güvenilirliğine bağlı olması ile açıklanmaktadır.
Bilgi çatışmalarının ana yöntemleri.
1. Bu alandaki işlerin durumu hakkında kritik bilgilerin gizlenmesi.
2. “Ormanda bir yaprağı gizleme” ilkesine uygun olarak, bir dizi sözde bilgi çöpüne değerli bilgilerin daldırılması.
3. Kavramların değiştirilmesi veya anlamlarının çarpıtılması.
4. Önemsiz olaylarla ilgili dikkat dağıtma.
5. Halk tarafından bilinen, ancak sadece tanımları olmayan, aynı zamanda önemi olan kavramların kullanılması.
6. İzleyici tarafından olumlu algılandığından daha iyi algılanan olumsuz bilgilerin doldurulması.
7. Gerçek anlamı olmayan faktörlere atıfta bulunmak, yanlış yapılan sosyolojik ve pazarlama araştırmalarına atıfta bulunmak.
8. Tabuların iyi bilinmesine rağmen, belirli türlerde tabuların tanıtılması. Bu, belirli yapılar için kritik olan konu ve konuların geniş bir tartışmasından kaçınmak için yapılır.
9. Frank, nüfusun ve yabancı halkın olumsuz tepkilerini önlemek amacıyla yalan söylüyor.
10. Bilgi savaşlarının cephaneliğinde “bilgi bombası” ve “bilgi madeni” gibi araçlar vardır. Birincisi, toplumdaki sürecin çığ gibi büyümesi için bir patlayıcı görevi görürken, ikincisi önceden atılır ve onu mantıklı bir şekilde sonuçlandırmaya başlayan süreç boyunca çalışır. “Bilgi madenleri” resmi devlet kurumlarından veya WikiLeaks gibi sitelerden sızıyordu.
Teknoloji bilişim ağı savaşının kullanımına dair tipik bir örnek, Orta Doğu ülkelerindeki kitlelerin ayaklanmasıdır. Tunus ve Mısır durumunda, bu teknolojiler yeterince ortaya çıkmadıysa, Libya'da yedinci nesil savaşlarının “genel bir geçişi” gerçekleşti. Libya “devrimi”, dünya medyasının ekranlarında, bir tür simülatör olarak ortaya çıktı, bir fotoğraf kopyası “orijinal olmadan kopya”, küresel kitle iletişim araçları tarafından gerçeklikle hiçbir ilişkide bulunmadan, ancak Batı siyasetçilerinin yazdıkları senaryo ile tam olarak sunuldu.
Arap toplumları, Facebook ve Twitter sosyal ağlarından gelen bilgi saldırılarıyla "devrimci" konuşmaları kışkırttı, Orta Doğu'da devrimci bir dalganın ortaya çıkmasına neden oldu. Arap Sokağı'ndaki patlama, sosyal ağların Orta Doğu'nun sıkıntılı atmosferi için “sigorta” haline geldiğini gösterdi. Olayların bu girdabında yer alan hemen hemen tüm ülkelerde, yaklaşan toplantılar ve sosyal ağlar, e-posta ve cep telefonları üzerinden protestolar hakkında mesajlar gönderilerek bir protesto "flaş çetesi" düzenlendi. Küresel elektronik ağların yöneten sunucularının Facebook, Twitter, Hotmail, Yahoo ve Gmail’in ABD’de bulunduğunu ve ABD istihbarat teşkilatları tarafından kontrol edildiğini unutmamak gerekir. Bu, önceden seçilmiş bir "müşteriye" - dışardan gelen bir sinyalden, sözde ağız kelimesini kullanarak doğru yerde, doğru zamanda kritik bir insan kitlesini toplayan önemli bir kitleyi toplayan Arap Doğu ülkelerindeki etki ajanlarına mesaj göndermenizi düzenlemenizi sağlar.
Çoğunluğu İnternet, sosyal ağlar hakkında hiçbir şey bilmeyen ve çoğu zaman bilgisayar ve cep telefonları olmayan Arap sokağının insanları, yoksulların gücüne bile sahip olma fırsatına sahip olduklarını düşündükleri için vitrinleri dövmeye, araba yakmaya ve taş atmaya hazırlar. İktidardaki rejimlere mahkum edildiler. İşgal altındaki devletlerin güvenlik hizmetleri, hemen çığ gibi, kontrol edilemeyen bir karakter kazandıran, protesto hareketinin yeni bir örgütlenme biçiminde şiddete direnme konusunda güçsüzdü. Protestoların ateş yakılmasından bu yana sokak isyanlarının başlangıcını, iltihap mesajları göndermek ve isyanların patlak vermesinden sonra internete ve mobil haberleşmeye engel olmaktan kaynaklanmasının imkansız olduğu ortaya çıktı.
Sosyal destek
Modern dünya, son derece uyumsuz bir iç dünyaya sahip insanlara patlayıcı doymuştur. Sosyologların dediği gibi “genç topaklar”, açık ahlaki kavramlar ve politik kurallar olmadan, açığa çıkarılmamış sosyal kökenleri olan, tasfiye edilmiş bir kitledir. Bu tür öğelerin günlük yaşamdaki etkinliği, olağan ticari ateşten borsa ve döviz piyasalarındaki spekülasyonlara kadar uzanır. Devrimci bir durumun büyümesiyle, gerçekleşmemiş tutkuların arka planına karşı gelişen sistem karşıtı protesto yükleri artar.
Bu yüzden, sebze ticareti yapmaya zorlanan, yüksek eğitim görmüş Tunuslu bir genç olan Mohammed Bouazizi'nin kendi kendini imha etmesi durumundaydı. Yaşamdaki yerlerini sürekli araştıran bu insanlar, esasen sosyal ağların, kalabalık ruh hallerinin veya radikal hareketlerin ideolojilerinin etkisine giren kuklalar haline geliyor. Ve eğer içsel bir ahlaki çekirdeğe sahip değilse, bir sonraki anda hangi motiflerin geçerli olacağını hayal etmek imkansızdır.
Kitle iletişim araçları ve bu tür olayları kapsayan sosyal ağlardaki bilgiler kitle psikozu atmosferini daha da yoğunlaştırır. Bu, hükümet güçlerinin eline düşen ancak “insancıl nedenlerle” gösterilmeyen çok sayıda kurbanın raporlarının, isyancılar tarafından ele geçirildiği iddia edilen şehirlerden gelen raporların, savaşın durumunu göstermek için ayrımcı olmayan ateşlerin nerede olduğunu bilmeyen cep telefonu kameraları tarafından çekilen çekimlerle kolaylaştırılıyor. eylem, hükümet uçaklarının düşürüldüğü iddia edilen enkaz havacılıkisyancıları bombalayan, Kaddafi'nin oğlu halkına "geçiş", Libya diplomatlarının ABD ve Fransa'ya uçuşu. Ancak, yakından bakarsanız, medyada sanal bir savaşın oynandığını, bilgisayarlara monte edildiğini ve rötuşlandığını ve BM Güvenlik Konseyi yaptırımlarını haklı çıkarmak için bilgi sakızı olarak sanal alana atıldığını görebilirsiniz.
Eğer Tunus ve Mısır bu sahte devrimci performansın ilk transatlantik yönetmenlerinden biriyse, Libya, Batı'nın dünya bilgi ağı savaşının istenmeyen rejimlere karşı ilk gerçek operasyonudur. Balkanlar, Afganistan ve Irak’ta Washington, ABD’nin stratejik çıkarları olan ülkelerde değişen liderleri hedeflemek amacıyla ABD’nin dünya çapında yeniden dağıtımının tüm yollarını ve yöntemlerini kullanıyor. SSCB’de eğitim almış olanlar, aynı zamanda Çin’i, AB’yi zorlarken Amerika’nın konumunu güçlendirmek için çağrılan batı oluşum ve batı zihniyetinin teknokratlarıdır. Rusya. Bu, uçak gemilerinin Libya kıyılarına ilerletilmesi maliyetleri ve artan petrol fiyatlarından küresel ekonominin maliyetleri haricinde, küresel Amerikan liderliğini minimum finansal maliyetlerle korumanın yeni bir aracı olduğu ortaya çıkan “kontrollü kaos” bilgi ağı stratejisini uygulama girişiminin bir örneğidir.