Etbâu’t-tâbiînin, hadis ilmine yaptıkları en büyük hizmet, hadislerin konularına göre tasnifidir. Zira tâbiîler, muhtelif sahabîlerden, yahut çağdaşı olan diğer tâbiîlerden topladığı hadisleri hiçbir ayırım gözetmeden yazıyorlardı. Ancak, herhangi bir konuyla ilgili bir hadisi bu defterlerde bulmak son derece güçtü.
İşte bu güçlüğü ortadan kaldırmak için, etbâu’t-tâbiîn devrinde, hadisler konularına göre ayrılmıştır. Böylece musannaf denilen tasnif edilmiş hadis kitapları ortaya çıkmıştır.
Mesela namazla ilgili hadisler namaz, zekâtla ilgili hadisler de zekât bölümüne yazılmıştır. Dolayısıyla hangi konuyla ilgili bir hadis aranıyorsa, o konuyla ilgili bölüme bakmak yeterli olmuştur.