“Okuyucu sorarsa:“ Yeni Dünya'da tüm bu fetihçilere ne yaptın? ”Diye cevaplayacağım. Öncelikle, ülkeyi önceki dehşetlerden kurtarıp Hıristiyanlığı tanıttık: en azından Meshiko'nun her yıl en az 2 500 insanını feda ettiğini belirtmek yeterli! İşte biz değiştik! Bu bağlamda ahlak ve tüm yaşamı değiştirdik. ”
((Bernal Díaz del Castillo, Truthful) tarih yeni ispanya'nın fethi. M.: Forum, 2000, s. 319)
Aztek imparatorluğunu harap eden sebepler arasında Avrupalıların silahlanmadaki üstünlüğü (ve bundan kuşku duyanlar!), Ve getirdikleri hastalıklar, yani "bakteriyolojik" оружия”, Ve bu, aynı zamanda, özellikle ölülerin sayısına bakarsanız ve onlara“ beyaz kurtarıcılarının ”otomatik olarak müttefiki hale gelen kabile kabileleri ve hatta imparator Montezuma'nın kişisel nitelikleri olan onlara karşı nefret duyduğumuzda da geçerlidir. Ama ... çok önemli başka bir durum daha vardı: Azteklere göre, büyük felaketler ve talihsizliklerin cenneti ve her türlü diğer işaretler. Yevgeny Permyak'ın “Kambur Ayı” romanında, 1917'teki karanlık, cahil kadınlarımızın ülkeyi doğal fenomenlerde altüst eden talihsizlik işaretlerini nasıl aradıklarını çok iyi bir şekilde gösteriyor: “Merak etme, babonka, bu kadar daire temizliği!” telgrafın ve ilk uçakların dönemi, daha sonra Aztek’in yağdığı rahiplerin gözünü korkuttuğu, yağmur yağdığı, rüzgârın, o kanlı şafağın ilahi nitelikteki fenomenler olduğunu umduğu gibi. Ve Montezuma saltanatının devrine gerçekten de çeşitli uğursuz işaretler eşlik ederse neler düşünebilirdi. Ne söylediklerini ve ne dediklerini kim söyleyebilir? Suçlularını iade edip cezalandırmaya söz veren efsanevi Quetzalcoatl'un dönüşü anlamına gelebilirler mi? Sel, depremler, benzeri görülmemiş kuraklık - tüm bunlar tanrıların isteğine göre de olabilirdi. Evet, ve işaretler onlara dikkat etmeyecek kadar fazlaydı.
İspanyol imzalı Bourbon Kodeksinin bir parçası, sayfa 11. Sol üst köşede - tanrıça Tlasoloteotl. Döngünün günleri sayfanın altında ve sağdaki sütunda gösterilir. Tüm Bourbon Kodeksi, Fransa Ulusal Meclisi'nin web sitesinde, kütüphanesinde bulunduğu kütüphanede görülebilir. Orijinal kodeks, Paris'teki Fransa Milli Kütüphanesinde bulunur. Ukrayna'da yapılan Rusça dil baskısı var.
Öyleyse, Aztek halkının ruhunu baltalayan ve onları kazanma isteğinden mahrum bırakan ve denizden yeni gelenlerin tanrıların cezası olarak geldiğine işaret eden bu uğursuz kökenler nelerdir? Onları nasıl biliyoruz ve onlar hakkında ne biliyoruz?
Her şeyden önce, kaynak diyelim: bunlar, fetihçilerden sonra Yeni Dünya'ya gelen Hıristiyan misyonerlerin eserleridir.
İşgal arifesinde meydana gelen "işaretleri" ilk bildiren, Motolinia lakaplı belli bir Fry Thoribio de Benavente idi. 1531'un başkanı 1543-55 arasında yarattığı Anılarında (Cortes), Cortes'in ortaya çıkmasından birkaç yıl önce meydana gelen garip olaylardan bahsetti.
Codex Tellerian-Remensis'in sayfalarından biri, tanrı Xipe Totek'in imgesiyle, insan derisinin bir gömleğini giymiş.
Her şeyden önce, insanlar gökyüzünde sıradışı kostümler içindeki savaşçı figürlerini görüp birbirleriyle kavga ettiler. Sonra, “melek”, mahk tom edilmesi gereken kurbana göründü ve onu teşvik etti ve bu fedakarlıkların çok yakında sona ereceği ve bu dünyaya hükmeden yakın olanların sona ereceği sözü verdi. Sonra gece, gökyüzünün doğu tarafında, insanlar bir tür parıltı gördü, sonra bir duman ve alev kolonu gördü.
Aztek kültürünün en büyük uzmanı olan Bernardino de Sahagun, onu korumak için çok çalıştı, Cortes'in ve halkının geleceği ile ilgili işaretlerin bir listesini yaptı. “Madrid Kodları” (1561-1565) veya “Yeni İspanya Şeylerinin Evrensel Tarihi” nin ilk baskısında, Aztek güçlerinin uzaylılar tarafından ele geçirilmesini önleyen bir dizi mucize tanımladı. Tabii ki, bizim için her şey görünüyor, yumuşak, tuhaf koymak, ama o zamanın insanları farklı bir psikolojiye sahipti. De Sahagun, Avrupalıların gelişinin bir tavan ışını olduğu tahmin edildiğini yazdı. Sonra uçurumlar ve tepeler, açıkça "iyi olmayan" bir toz haline geldi. Ve en önemlisi, ölü ve çoktan gömülmüş bir kadın Aztek hükümdarı Montezuma'ya (Motekuhsome) gelmiş gibiydi ve Meksika Şehrinin yöneticilerinin gücünün onunla biteceğini, çünkü bu toprakları köleleştirmeye mahkum olanların yolda olduğunu söyledi!
Daha sonra, 12 adlı kitabında, Yeni İspanya'nın Fetih Kitabı'nda, bu tür sekiz işaretin bir listesi verildi.
İlk işaret, doğuda 1508 ve 1510 (veya 1511) arasında görünen, bir şafak gibi her şeyi aydınlatan bir parıltıydı. Ve bu ateşli "piramidin" tepesi, "gökyüzünün ortasına" ulaştı.
Bir tür fedakarlık: dil keskin bir şeyle delinir ve kan kurban edilir! "Kod Teleleriano-Remensis".
Sonra tanrı Huitzilopochtli tapınağında bir yangın vardı; sonra, gök gürültüsü olmadan şimşek, ateş tanrısı shiutekutli'yi vurdu ve tapınağa girdi. Dördüncü felaket işareti, gündüz veya gece ortaya çıkan ve gökyüzünü doğuya doğru hareket ettiren ve her yöne saçılan üç kuyruklu bir kuyruklu yıldızdı. Beşinci işaret için Aztekler, Tenochtitlan'ın sular altında kalan kısmı olan Texcoco Gölü seviyesinde beklenmedik bir artış olduğunu düşündü. Ve sonra gerçek mucizeler başladı. Tanrıça Siukoatl aniden şehir etrafında dolaşmaya ve ağlamaya başladı: “Çocuklarım, seni terk ediyorum” ve imparator Montezume bir vinç gibi görünen bir kuş getirdi, ama bir sebepten kafasında bir ayna vardı. Sonra bu kuş bilinmeyen bir yerde kayboldu, ama ona yeni bir mucize getirildi: İki başlı hilkat garibesi, aynı zamanda en büyülü şekilde ortadan kaybolmuş gibi görünüyordu.
“Telleriano-Remensis Kodeksi”, s. 177. Yakalanan tutsaklar ...
Sahagun’un kendisinin bunu icat etmediği açık, ancak eski Hintliler tarafından Tenochtitlan’ın uydu şehri olan Tlatelolco’dan ne söylediğini yazdığı açık. Ancak Hint folklorunu da toplayan Dominik Diego Durán, Azteklerin çok zor ilişkiler içinde olduğu Texcoco şehrinin yönetici evinin soyundan bilgi aldı. Bu nedenle, “Yeni İspanya İndişleri Tarihi” nde (1572-1581) kehanetler tamamen farklıdır.
“Telleriano-Remensis Kodeksi”, s. 185. Yılda 11 Reed 1399 (bu rakam İspanyol) Kolouakan perişan edildi.
Durān kitabında “kötü” kehanetler, 1515 yılında ölen Texcoco hükümdarı Necayalpilli'nin açıklamalarının bir açıklamasıyla başlar. Bir zamanlar Tenochtitlan'ın eşit bir ortağı olan Texcoco kenti, ölümü sırasında önceki rolünü oynamamasına rağmen, bilge bir adam ve sihirbaz ününe sahipti. Bu yüzden Montezuma'ya gelecekteki sıkıntılardan bahsetti, büyük olasılıkla eldiven giymeden değil:
"Bilmelisin - birkaç yıl içinde şehirlerimiz yıkılacak ve yağmalanacak, kendimiz ve oğullarımız öldürülecek ve vaşallarımız küçük düşürülecek ve köleleştirilecek."
“Telleriano-Remensis Kodeksi”, s. 197. Kan kusması salgını, 1450-1454
Montezuma'nın böyle bir kehaneti sevmeyeceğini ve bundan şüphe etmeye başlayacağını fark eden Nezahalpilli, Tlashkalteks'le savaşa girmesi durumunda (ve bir kereden fazla) mağlup olacağını ve sonrasında devletinin ölümünü belirten işaretlerin gökyüzünde görüneceğini söyledi.
“Telleriano-Remensis Kodeksi”, s. 201. Yedi Yılı'nda (Avrupa hesabında 1460) bıçaklar bir deprem oldu.
Doğal olarak, Montezuma bunun böyle olup olmadığını kontrol etmeye karar verdi ve hemen Tlaxcala kentiyle savaş başlattı. Ancak, Nesaalpilli'nin tahmin ettiği gibi ordusu yenildi ve kısa süre sonra doğu ufku üzerinde garip bir parıltı belirdi, bir kuyruklu yıldız belirdi ve güneş tutulması oldu. Kendisi, yaşamının son yıllarının barış ve sükunet içinde geçirilmesi gerektiğini ve çevresindeki kabilelerle yapılan tüm savaşların durduğunu söyledi.
Sonra birdenbire insan fedakarlığına ya da Montezuma heykeline yönelik bir taş konuştu ve Azteklere, yöneticilerinin otoritelerinin yakında sona ereceğini ve gurur duyduğu için bir tanrı olarak ibadet edilme arzusunu kazanacağını söyledi. Doğruluğunun onaylanmasında, bu peygamberlik taşı, sadece Tenochtitlan'a giden barajın ortasına getirilmesine izin vermiştir, bu, daha sonra Cortes ve Montezuma toplantısının suya düştüğü ve boğulduğu yerdedir.
“Telleriano-Remensis Kodeksi”, s. 205. 1465 yıl - insan fedakarlığının başlangıcı.
İmparatoru, kendisine sorun vaat eden peygamberlik hayalleri hakkında bilgilendiren insanların sayısının artmaya başlamasından bu yana, imparator, sorunları öngören tüm hayalperestlere, kendilerine yol açmalarını ve duyduktan sonra, onları açlıktan öldükleri cezaevine koymalarını emretti. Bunun sonucu, imparatorluğun az sayıda insanının kimseye hayallerini anlatmaya karar vermesiydi.
Montezuma imparatorluğunun çöküşünü öngören en kapsamlı işaret listesi, Yeni İspanya'daki Fransisken misyonunun başı olan Juan de Torquemada'nın (Torquemada) yer aldığı Hint Monarşi (21 - 1591) 1611 cildindeki çalışmasında yer almaktadır. Kendisi ve selefinin eserleri, misyonerler okudu, Hintlilerin hayatta kalan Hispanik öncesi el yazmaları üzerinde çalıştılar ve hükümdarların soyundan Tlashkaly ve Texcoco ile röportaj yaptılar. Aynı zamanda eski kitapları yeniden yazmakla sınırlı kalmadı, ayrıca anlatıma yeni ve canlı detaylar ekledi. Böylece, Sahagun'un yeniden canlanan ölü kadın hakkındaki mesajı, bir sonraki dünyada kanatlı genç bir adamla tanışan, ona yeni gelenlerin geleceğini, insanlara gerçek inancını getireceğini bildiren Montezuma Papantzin'in kız kardeşinin öbür dünya gezginlerinin gerçek tarihine dönüştü. öbür unu. Dahası Papancin’in bir sonucu olarak ölmediği, ancak bir yıl boyunca 21’a kehaneti yapan ve yaşadığı, Tlatelolko’da kutsal vaftiz kabul eden ilk kadın olduğu anlaşılıyor.
“Telleriano-Remensis Kodeksi”, s. 229. Yılda 3 Reed (1495 g.) Güneş tutulması vardı.
Torquemada'nın görünüşe göre iyi bir hayal gücü vardı ve birçok şey yazdı ve daha sonra eserleri defalarca bu gerçeği okumak için okuduğu diğer misyonerler ve İspanyol kronikler tarafından kopyalandı, çünkü “oradaydı”. Zamanla, ancak, yani XVII yüzyılda. Örneğin birkaç İspanyol kitabının yazılarında, Antonio Herrera ve Tordesillas, Adalar ve Deniz Okyanusu Kıtası Genelinde (1601 - 1615) Kastilya Araştırmaları Tarihi'nde yer aldı. Örneğin, Montezuma'ya saraya davet edilen sihirbazların hikayesi, eğlence için kollarını ve bacaklarını kesip geri kazıyor. Ancak, doğası gereği güvensiz olan imparator, uzuvlarını kaynar suda kaynatmayı emretti, daha sonra elbette, büyüyemediler ve sonra kederli büyücüler krallığının ölümünü Montezuma'ya getirdi ve gölde su kana dönecekti. İmparator baktı ve evet - su kanlandı ve talihsiz büyücülerin kolları ve bacakları içinde yüzüyordu. İlginç bir şekilde, bu hikaye, odak ve kolların ve bacakların kesilmesi ve arttırılması ile gerçekleştiği Maya-Kiş popolü Popol Vuh ile paralellik gösteriyor.
Başka bir hikayenin yazarı, Cervantes Salazar, savaş tanrısı Huitzilopochtli'nin eski bir rahibinin ölümünden önce, Hintlileri rahiplerin boyunduruğundan kurtarmasını ve onları gerçek inanç yoluna götürmesini sağlayacak beyaz insanların ortaya çıkmasını öngördüğünü yazdı. Diğer bir deyişle, tüm bu efsaneler ... Hint krallığının ölümünün yukarıdan önceden belirlendiğini ve İspanyolların işi sadece tanrının hoşuna götürdüğünü göstermek için İspanyollar tarafından icat edildi. Ve eğer sadece İspanyollar felaket işaretleri hakkında hikayeler yazarsa, çok basit olurdu.
Ancak, İspanyol öncesi Meksika tarihi ile ilgili kronikler sadece misyonerler tarafından yazılmamıştı. Hem Kızılderililer hem de Mestizos tarafından yazılmıştır, kimseler tarafından değil, Texcoco ve Tlashkala gibi şehirlerin yöneticilerinin soyundan gelenler tarafından yazılmıştır. Kuşkusuz vatanlarının eski geleneklerini biliyorlardı. Ve bazıları muhtemelen eski el yazmaları korudu. Buna rağmen, yazıları çarpıcı bir şekilde misyoner tarihçelerini andırıyor. Bununla birlikte, işaret açıklamaları İspanyolca ile birçok yönden örtüşmektedir. Yine, en basit sebep, Hintli “soyluların”, genç Hintlilerin Latin'i tıkamak zorunda kalmadıkları, aynı zamanda onlara bir ortaçağ üniversite eğitiminin başlangıcını verdiği, Santa Cruz de Tlatelolko Katolik kolejinde çocukluğundan beri zaten çalışmış olmalarıydı: Kilise babalarının ve hatta eski filozofların eserleri üzerinde çalıştı. Ve misyoner öğretmenleri de her zaman aptal dogmatistlerden uzaktılar ve Meksika antikaları topladılar ve sıklıkla öğrencilerinin hizmetlerine başvurdular. Başka bir deyişle, modernite dilinde, “bu insanların çemberi dardı”, bu nedenle aralarında benzer içeriklerin bilgi akışları ve onlar hakkındaki görüşler de doğal olarak benzerdi.
İşte bu - yaklaşık 40 gün süren, herkesin hatırladığı, Doğu'daki gökyüzündeki parlaklık. P. 239.
Yine de, hem “kendi” hem de İspanyolca olan neredeyse bütün kronikçiler, doğuda “bulut şeklinde parlayan” veya “alev dilleriyle piramit” olarak tanımlanan gizemli “gece ışığından” bahseder. Buna ek olarak, sözde kodlar - sömürgecilik dönemi boyunca yapılan, tarih öncesi ve ritüel nitelikteki antik "kitapların", genellikle Aztek dillerinde veya Avrupa dillerinde açıklayıcı çizimlerle yazılmış, yazılı resimsel (resimsel) mektubun eski "kitaplarının" kopyaları. Bunlardan en ünlüsü, 60'lerde derlenen “Telleriano-Remensis Kodu” dur. XVI. Yüzyıl Ve burada Doğu'da, Kızılderililerin Quetzalcoatl'un dönüşünün bir işareti olarak algıladığı olağandışı bir ışıltıdan da söz ediyor:
“Diyorlar ki… çok büyük ve çok parlaktı, o da doğu tarafındaydı ve yeryüzünden çıkan ve cennete ulaşan… Hristiyanlar gelip düşünmeden önce gördükleri mucizelerden biriydi. Bekledikleri gibi Quetzalcoatl oldu. ”
1509 yılında olağandışı bir fenomen meydana geldi. Buna ek olarak, diğer felaket olayları da kodda belirtilmiştir: güneş tutulmaları, depremler, kar yağışları ve ayrıca “mucizeler”: 1512'ta aniden “içtiğinde”, böylece “duman gökyüzüne ulaştığında” ve kuşlar bağırsaksız göründüğünde, kemik kadar sert!
Ayrıca Avrupa dillerinde yazılmış, sonradan kaybedilen bir dizi Aztek dokümanı hakkında da yorum aldık. Yani, "Meksikalıların çizimlerinin tarihi", 40-ler. XVI. Yüzyıl., Ayrıca Sahagun listesinden iki işaretten bahsetti: tapınaktaki yangın hakkında ve ... yine gökyüzündeki ışıklar hakkında. "Gece Işığı", 1511 yılı ile çıktı.
Böylece 1508 ve 1511. Bazı olağandışı astronomik fenomen gerçekten Meksika'da gökyüzünde gözlendi, pek çok belge hem Hint hem de İspanyolca olarak doğruladı. Örneğin, Cortes Bernal Díaz del Castillo ordusunun bir askerinin anılarında "doğudan gelen gizemli" ışık bulunur: "Meksika yerlileri, Yeni İspanya'ya gelmeden kısa bir süre önce, gökyüzünde kızıl ve yeşil, yuvarlak arasında ortalama rengini gösteren bir işaret gördüklerini söyledi. arabanın tekerleği ve onun yanında güneşin yanından, kızılla bağlantılı uzun bir ışın şeklinde bir işaret daha görüldü ve Montezuma ... rahipleri ve ilahçıları çağırıp ona bakıp bu şeyin ne olduğunu bulmalarını istedi. daha önce hiç duyulmamış Nuh ve rahipler onun idolünü [Huizilpochtli] için istediler ve büyük savaşlar, salgınlar ve kan dökülmesinin olacağına dair bir cevap aldılar. ”
Ek olarak, Montezuma'nın tahtı yükseliş yılında, şiddetli bir kuraklık başladı, sonra açlık, 1505'taki zirvesine ulaştı. Ertesi yıl, tüm işaretlere göre, hasatın iyi olduğu varsayılıyordu, ancak tarlalar, çok sayıda meşalelerle sürüldüğü kemirgen orduları tarafından istila edildi.
O yıl - Aztek takviminde Tavşan'ın 1 yılı - 52 yılı veya Aztek "yüzyıl" döngüsünü sonlandırdı. Ancak önceki döngünün ilk yılı, ayrıca 1 inci Tavşan da açtı. Böylece, yeni “yüzyıl” böyle olumsuz koşullar altında başlamayacaktı, Montezuma benzeri görülmemiş bir adıma karar verdi - “Yeni Ateş” kutlamalarını bir sonraki 1507 yılı olan 2-Reed'e taşıdı. Fakat burada bile en karanlık belirsizlikler olmadan değildi. Yılın başında, güneş tutulması vardı, sonra başka bir deprem oldu. Doğru, Aztekler kendilerini bir nedenden ötürü bu tutulmayı takvim döngüsünün başında bir işaret olarak görmediler. Onun hakkındaki bilgiler sadece Codex Teleleriano-Remensis'te saklanmaktadır. Belki de diğer belgelerde tutulma ile ilgili mesaj basitçe “kaldırıldı”? Ancak, 1510 yılında (Mayıs 8), başka bir tutulma oldu ve 1504 yılında, bir şimşek tapınaklardan birine çarptı. Bu, kaba bir alâmet olarak kabul edilip Sahagun'u tanımlayan bir olay değil midir?
Aynı yıl, Mixtecs'e karşı bir kampanyadan dönen 1 800 Aztek savaşçıları nehre boğuldu. Daha sonra, 1509'te, Oaxaca'da, askerleri, yaylaları aşarak, bir kar fırtınasına yakalandı. Biri az önce dondu, biri de taşlandı ve ağaçlar kesildi. Böylece, Montezuma saltanatının her yıl "işaret" sayısı "... kartopu" olarak büyüdü. Ve buradan, tanrıların Azteklerin gücüne maruz kaldığı bir lanet fikrinden hiç de uzak değildi.
Çok komik, ama XIX'in tarihçileri ve XX. Yüzyılın ilk yarısı. işaretler hakkındaki tüm bu efsaneler neredeyse kesin gerçekler olarak kabul edildi. Dahası, onların düşünceleri Azteklerin tüm bu uğursuz işaretler tarafından basitçe demoralize edilmeleriydi ve sonuç olarak, fetihçilere kendi taraflarından uygun bir cevap alamadılar.
Kuşkusuz doğal sebeplerin eylemi ile açıklanmış olan şeyin, şüphesiz ki gerçekleştiği iddia edildi. Ve canlanan kadınların tümü, stres ya da halüsinojenik mantarların, bu arada HE hakkındaki makalelerinde ve okuyucularında sıkça belirtilen eylemlerinin bir sonucu olarak tanınmalıdır. Örneğin, Montezuma'ya saraya getirilen iki kafalı ucube ölen sadece Siyam ikizleridir ve sonra dirilen kadın komada kaldı ve sonra ortaya çıktı. Ve Montezuma tarafından görülen kan gölü, yine, halüsinojenleri yiyen bir adamın vizyonudur. Ayrıca, anakaradaki Kızılderililerden önce Karayip adalarında görünen beyaz uzaylılarla ilgili dedikodular duymuş olmalıydı.
Böylece, 1509'te, Juan Diaz de Solis ve Vicente Yáñez Pinson'ın keşif gezisi Yucatán sahilini dolaştı ve iki yıl sonra, İspanyol gemisinin denizcilerinin kaza geçirdiği bir yarımadanın yarımadasının kıyılarına atıldı. İkisi - Gonzalo Guerrero ve Jeronimo de Aguilar, ondan sonra Meksika'da Cortes görünene kadar hayatta kaldı.
Tabii ki, Montezuma, komşu Maya ülkesinde olup bitenler hakkında tüccarlardan bilmeliydi. Antillerin sakinlerinin bir kısmı da yeni gelenler hakkında bir bilgi kaynağı olabilir, özellikle de anakaraya kaçtıklarından beri, Azteklere çok şey söyleyebilirler.
Ancak, 90-s'de. XX yüzyıl. Bilimsel ortamda tersi yönde bir sapkınlık vardı - tüm bu işaretler hakkındaki efsanelerin gerçek gerçeklere dayandığını reddetmekle kalmayıp aynı zamanda Hindistan kökenli olduklarından şüphelenen bilim adamları vardı. Hepsi, diyorlar ki, bu yazılı, "kötü" İspanyol misyonerlerinin sahteciliği gibisi yoktur. Elbette, bu işaretlerin çoğunda tanınabilir Hıristiyan motifleri var. Bir deyişle, her şey gibi görünüyor, her şey tanınabilir ve bu nedenle - Tanrı'nın yüceliği için icat edildi. Santa Cruz Koleji'nden öğrenciler ve öğretmenler tüm bu dramatik hikayelerin distribütörü oldu.
İspanyollar ve Kızılderililer arasındaki savaş. 100 İspanyolları ve 400 Ueszinc öldürüldü. İspanyollar Meshiko'ya girdi. P. 249.
Daha sonra Belçikalı alim Michel Grolish, kehanetler hakkındaki tüm efsanelerin iki büyük gruba bölünmesini önerdi: ilk olarak, “İspanyol” ve “Aztek” ruhlarındaki kehanetler, yani meleğin kişi olduğu veya ölü kadın peygamberlerin olduğu. Fakat ikincisi - bunlar Sahagun tarafından bildirilen sekiz işaret, iki çevrime de ayrılabilir, çünkü Aztekler çevrelerindeki dünyanın ikili doğası hakkında bir fikirleri vardı. İlk dördüncüsü: doğuda yanıp sönen ışık, yangınlar, yıldırım çarpması, kuyruklu yıldızın görünümü, yani cennetin sembolleri. Son dört sel, ağlayan bir tanrıça, başında ayna bulunan bir kuş ve çeşitli canavarlar - yeryüzünün sembolleri!
Onları dikkatlice düşünürsek, fetihlerin tamamlanmasından sonra işaretler ve anlamlı ve yazılı olarak mitler tasarımının gerçekleştiği sonucuna varmak mümkün olacaktır. Bu durumda, tüm bu sekiz fenomenin oldukça spesifik olayları öngördüğü ortaya çıktı. Mesela şimşek çakması sonucu meydana gelen bir tapınaktaki ateş, İspanyolların Hint tapınaklarına saldırması, Montezuma'ya ölüm öngören bir kuyruklu yıldız ve insanların garip hayvanlarla ilgili vizyonu atlı ve başka bir şey değil!
Bununla birlikte, herhangi bir durumda, Kızılderililer zorlukla icat edildi (ve bunu neden yapmışlardı?) Doğudaki gece, 1508 ve 1511 arasında parıldıyor. Bu arada, hemen hemen bütün kaynaklardan bahsedilmiştir. Yani, doğanın gerçek bir oluşumu olabilir. Mexico City'nin enleminde bazen güneş salgınının yol açtığı güçlü bir manyetik fırtına olması durumunda gerçekleşebilecek olan aurora bile olabilir. Ve sonra donlar ve mahsul başarısızlıkları vardı, yani bu göksel fenomenin zararlı etkisinin olduğu açıktı.
Montezuma ve Marina, İmparator Montezuma ile buluşuyor. "Tarih Tlashkaly."
Yani, hem mahsulün başarısızlığı hem de donların ardından kıtlık, sel ve kesinlikle cennetteki olağandışı fenomenler, artı imparatorun düşmanları tarafından tanrılar tarafından cezalandırılan kötü tanrı-lanetli cetvel hakkındaki yaydığı söylentiler ve garip sakallı hakkında garip söylentiler Akıl almaz kıyafetler giymiş, Meksika'da denizleri devasa kanolara sokan beyaz insanlar, tüm bunlar insanların bilincini etkilemeyip, etraflarındaki dünyanın kaderi için korku yaratmalarına neden olamaz. Aztekler, bilinmeyen bir şeyin kendilerini tehdit ettiğini açıkça hissediyorlardı. Ama ne olduğu, onlar tarafından bilinmiyordu ve bu nedenle - korkuluk daha da fazlaydı. Öyleyse, İspanyollar atlarla, toplarla ve tüfeklerle belirdiler ve hatta en şüpheciler bile “tüm bunların içinde bir şey var ve bu şey - açıkça tanrıların gazabı! Ama tanrıların gazabına karşı savaşmak anlamsız! ”