Aziz Bernard'ın kökeni tarihi
Alplerin kalbinde, yaklaşık 2,5 km yükseklikte, Bolşoy Saint Bernard Geçidi bir sığınaktır.
Yüzyıllar boyunca geçiş, Akdeniz ve Orta ve Kuzey Avrupa ülkeleri arasında bir tür havza işlevi gördü. Buzlu pürüzlü zirveleri ile eşi benzeri görülmemiş güzellikteki dağların anfi tiyatrosu.
Büyük St. Bernard Geçidi üzerindeki özel konumu nedeniyle, tüm yıl boyunca soğuk rüzgârlar yükselmekte ve buraları pratik olarak yaşanmaz hale getirmektedir. En azından, alışkın olduğumuz biçimde.
Yüzlerce yüzyıl boyunca, bu emsalsiz yerellik, dünyanın dört bir yanından çocukların okul ders kitaplarından öğrendikleri kutsal köpekler olan St. Bernard köpekleri hakkında bir efsaneye sahiptir. Aziz Bernard şüphesiz yüzyıllar boyunca insanlara sadakatle hizmet eden en ünlü köpek cinsidir.
St. Bernard'ın kökeni hakkında en güvenilir hipotez, bu büyük dağ köpeğinin, tüm büyük dağ köpeklerinin olduğu ve aynı zamanda köpek ırkları ile savaştığı Dev Tibet Mastino'nun torunudur. İngiliz Müzesinde saklanan ilk resmi (bir tasma üzerinde büyük bir köpeğe giden bir köleyi tasvir eden bir kabartma), MÖ 850'ye dayanır.
Bir köpeğin etkileyici büyüklüğü, kafasının bir kişinin omzunun seviyesinde olması gerçeğiyle değerlendirilebilir. Anayasa, omurga, köpeğin kas sistemi modern St. Bernard'ın ayırt edici bir özelliği olan olağanüstü güçlerinden bahsetmektedir. Büyük ihtimalle, Aristoteles bu köpeği “olağanüstü bir güce sahip bir bekçi” olarak tanımladı. Ve Marco Polo onu "bir eşeğin büyüklüğünde bir köpek ve bir aslan, bir kükreme ve anayasaya benzer her şeyde" olarak tanımladı. Romalılar bu köpekleri sürüleri korumak ve vahşi hayvanlarla savaşmak için kullandılar. Alpler'de Büyük İskender'in kampanyaları sırasında lejyonlarla anlaştılar.
Dağlardaki insanların kurtarılmasından sonra, barınaktaki keşişler bu amaç için köpeklerin en çeşitli ırklarını kullanmayı denedi, ancak bu aktivitenin özel bir dayanıklılık ve dayanıklılık gerektiren karmaşık bir niteliği göz önüne alındığında, sonunda İsviçre vadisi sakinleri tarafından yetiştirilen büyük köpeklere yerleştiler. Başlangıçta, sığınakları soyguncular ve kurtlardan korumak için köpekler kullanıldı, ancak zamanla Büyükşehir St. Bernard'ın keşişlerinin ana faaliyeti olan kurtarma çalışmalarına dahil olmaya başladılar.
Bu tür özellikleri korumak ve güçlendirmek için ilgili bireyleri kesişen keşişlerdi - büyük büyüme, fiziksel güç - dağlarda insanları kurtarmak için en çok ihtiyaç duyulan özellikler. Manastırın kurduğu kurtarma çalışması, 1795-1812 yılları arasında, diğer köpeklerin yanı sıra St. Bernard Barry'nin özellikle meşhur olduğu - tarihin en ünlü kurtarma köpeği olan 1800-1812 yılları arasında en az 44 kişinin hayatını kurtardığı zirveye ulaştı. Paris'te liyakat onuruna, St. Bernard Barry bir anıt inşa etti.
St. Bernards'ın yetimhanenin dışında yetiştirilmesinin tarihi, eski Barry'yi standart olarak alan birçok kişi üzerinde büyüyen İsviçreli köpek sahibi Schumacher'in adıyla başlar. Neredeyse günümüze rastlayan St. Bernard'ın morfolojik portresi, 1887'de Zürih'teki bir köpek işçilerinin kongresinde onaylandı (“St. Bernard” adı 18 yıl önce resmen onarıldı). Bu tarih, St. Bernard'ın resmi girişini, son yüzyılın ortalarında İngiltere'de ilk defa düzenlenen ve Avrupa'dan buraya yayılan organize köpek yetiştirme ve köpek gösterileri dünyasına simgeliyor.
Böylece, İngilizler, bu türün ilk gerçek propagandacıları oldukları gerçeğini hak ettiler. Onların çabaları olmadan, St. Bernard cinsi muhtemelen daha fazla gelişme elde etmedi. Bu zamandan beri, hem İsviçre'de hem de Almanya'da, işin ırkın gelişimi üzerinde önemli bir etkisi olan bir dizi olağanüstü köpek yetiştiricisi ortaya çıkmıştır. Yirmiden başlayarak, Avrupa'daki Aziz Bernards'ın “altın çağı”, 20 yıldan fazla sürecek.
Bernard
Neredeyse herkesin istisnasız hayranlık uyandırdığı bir köpek kategorisi var. Ve bu onların çekici görünümü, nadirliği, münhasırlık veya kraliyet soylarıyla ilgili değil. Bu köpekler kahramanca davranışlara ve asil karakterlere saygı duymuştur. Aziz Bernards bütün dünyayı kurtarma köpeklerini bilir. Birçok insan yaşamı sayesinde kurtarıldı ve kurtarıldı. En zor koşullarda çalışırlar, düşünülemez engellerin üstesinden gelirler, soğuk algınlığı ve acıyı aşarlar. Birçoğu St. Bernard'a sahip olmak ister ama bu köpek bakım ve eğitimde belirli şartlar ve beceriler gerektirir. Bu cins hakkında daha fazla bilgi edinin ve ardından bilinçli bir karar verin.
Doğuş geçmişi
Bernard'ın tarihi, 11. yüzyılda, Avrupa'nın kalbinde, İsviçre Alpleri'nde başladı. Köpekler oraya nasıl ulaştılar - bilinmemektedir, Roma lejyonerleri tarafından getirildikleri varsayımı var. St. Bernard'ın ataları, mastiff ve Molossian köpekleri olarak adlandırılır - bunların büyümesi ve gücü bunu doğrular.
Yüzlerce yıl önce, yüksek Alp dağlarında, St. Bernard manastırı, gezginlerin ve sıradan insanların sığındığı ve geçici barınak bulduğu yeni ve daha iyi bir yaşam arayışındaydı. Tehlikeli dağların geçilmez olması şaşırtıcı değil - kuzeyden güneye giden bir yol döşemek ve Roma'ya giden en kısa yoldu. Birçok insan gitmek istedi, ancak sadece birkaçı hedefe ulaştı. Çoğu kişi kurbanlara düştü: soğuk, kar, çığ.
Köpekler manastırda yaşıyorlardı, onu koruyorlardı, bazı uygun işler yaptılar. Manastırda görev yapan keşişler, köpeklerin bir armağan bulduğunu fark ettiler: Çığları açıkça tahmin ediyorlardı. Sonra kar kütlelerinin altında gömülü olanları aramak için büyük bir yetenek gösterdiler. O zamanlar, köpekler kurtarma ve arama operasyonlarına katılmaya başladı.
İlk St. Bernards'un mastiff gibi kısa yünlü olduğu söylenmelidir. İklim koşulları onlar için uygun değildir ve köpekler soğuktu. 19. yüzyılın başlarındaki kışlardan bir tanesi çok ayazdı, üstelik hem hayvanların hem de insanların öldüğü manastırda bir tür ciddi enfeksiyon oldu. Köpeklerin yarısı öldü, ve ırkı geri yüklemek ve güçlendirmek için, Newfoundland ile geçmek için karar verildi. Bernard, uzun ve sıcak bir kat kazandı. Birkaç on yıl sonra, köpekler İngiltere'ye getirildiler, burada büyüklükleri ve güçleriyle hemen sevgiyi kazandılar. Cins yetiştirme çalışmaları başladı. Fakat St. Bernard'ın barınağı (türün adını veren) hala var, büyük köpekler orada yaşamaya devam ediyor ve hayat kurtarıyor.
St. Bernards hakkında ilginç gerçekler
- Aziz Bernards çift olarak çalışmak için öğretildi. Kadın ve erkek bir erkek arayışına girmiş, kar altında kazı yapmışlar, dişi kurbanın yanına uzanmış ve erkekler yardım için koştular.
- St. Bernards'ın saldırıya uğramış ayılarından insanlarla savaştığı, onlarla eşit olmayan bir kavgada savaştığı ve kazandığı durumlar var. Ve kaç yırtıcı sadece kaçtı ve korkardı - sayılmazlar.
- St. Bernard'ın kurtarma içgüdüsü çok gelişmiştir. Köpek yerde yatan bir insan görürse, hemen onu yukarı kaldırmaya veya sırtına çevirmeye çalışacaktır. Başarısız olursa, yanına uzanıp ısınmasıyla ısınacak, yüzünü yalayacaktır, böylece kişi uyuyamayacaktır.
- St. Bernards, sürekli olarak filmlerin ve çizgi filmlerin kahramanları oldu. Ünlüleri Genevieve ve TV dizisi Hopper'a şöhret ediyorlar. Bu resimlerin yayınlanmasından sonra, St. Bernards'ın popülaritesi büyük ölçüde arttı.
- En ünlü St. Bernard - Barry. Dört düzine hayat kurtardı ve küçük bir çocuğun cesedini bulduğunda, kurtarıcıların gelişine kadar yaşayamayacağını ve bağımsız olarak onu 5 metreden fazla olan üsse taşıdığını fark etti.
Bernard'ın amacı ve karakteri
Bugün, St. Bernards bekçi köpekleri ve köpekleri olarak kullanılıyor. Köpeğin çocukluktan beri profesyonel eğitime ihtiyacı var. Böyle stresi, St. Bernard'ın zayıf zihinsel yetenekleri ya da mizacından dolayı gerekli değildir. St. Bernards çok büyük ve güçlü köpekler ve sahibine sorgulamadan itaat etmelidirler.
Bu cins için dairenin içeriği imkansız. Köpekler, böylesine büyük bir hayvan için yeterli alanın olduğu yerde olurlar.
Aziz Bernards sessizdir, ancak gerçek tehlike yaklaşıyorsa, havlamada nadiren durabilirler. Aileye güçlü bir şekilde bağlılar, sahip ve iletişimsiz, yalnız, depresyona girebilir.
St. Bernards, fiziklerinin izin verdiği ölçüde çok nazik ve sevecen. Köpek seninle kucaklaşmayı seçerse, ıslak olmaya hazır ol. İçerisindeki tükürüğün güçlü ayrılması, anatomik özelliklerden dolayı meydana gelir, onu kontrol edemez ve konakçıya amaca yönelik eğilmez. Çocuklarla iyi geçinirler, onlarla oynarlar, onları korurlar, ama köpeği bebeklerden uzak tutmak daha iyidir. İstemeden ya da kuvvetini hesaplamaksızın istemeden zarar verebilir.
Bu tür arazide mükemmel bir şekilde yönlendirilir, kolayca eve dönüş yolunu bulur. Diğer evcil hayvanlar iyi geçiniyor.
Bernard
Aziz Bernard, huzur dolu bir karakter ve biraz hüzünlü bir görünüme sahip büyüleyici bir devdir. Tipik bir aile köpeği olarak kabul edilir, ancak eğitimin doğru seyri ile mükemmel bir cankurtaran ya da bekçi olabilir. Sakin, disiplinli, içtenlikle çocukları sever.
Kısa bilgi
- Irk adı: St. Bernard
- Menşe Ülke: İsviçre
- Cinsin doğuşu: XVII yüzyılın ortası
- Ağırlık: 70 kg'dan az değil
- Yükseklik (omuzlardaki yükseklik): erkeklerin 70-90 cm, dişiler 65-80 cm
- Ömrü: 9-11 yıl
Önemli
- Doğada dengeli ve iyi huylu olan St. Bernards, kedilerden tüylü evcil hayvanlara kadar her türlü evcil hayvanla kolayca geçinir.
- Kurtarma köpekleri iletişimi severler, ama geçici bir yalnızlık ile iyi bir iş yaparlar;
- St. Bernards'ın karakteristik özelliği, yoğun bir tükürüktür. Bu nedenle, zeminden, mobilyadan ve dizden gelen sıvı "izlerini" silmeye hazır değilseniz, diğer ırklara bakın.
- Yetişkinler orta derecede oynak ve uzun yürüyüşlere bayılır. Ancak bu cinsin yoğun kardiyo yükü temsilcileri sadece zarar veriyor.
- Köpekler sakin, aşırı gürültü oluşturmaz ve sadece istisnai durumlarda havlar.
- Bernards orta derecede düşük sıcaklıklara tahammül eder ve ısıdan çok etkilenir. Yaz aylarında, hayvanın özel olarak donatılmış bir barınağına veya içinde biraz soğuması gereken bir köşeye ihtiyacı olacaktır.
- Uzayda mükemmel bir şekilde yönlendirilirler ve kendilerini bilmedikleri alanlarda bulmuş olsalar bile, kolayca eve dönüş yolunu bulurlar.
- St. Bernards, her aile üyesine karşı oldukça sevecen ve aynı derecede sevgi dolu.
St. Bernards, İsviçre Alpleri'nin yerlileridir, dağlarda kaybolan gezginlerin özverili kurtarıcılarıdır, insanlara olan olağanüstü bağlılıkları ile bilinirler. Ciddi ve toplanmış olan bu beyaz-kırmızı devler tamamen kibirden yoksun ve onların kuşaklarından önce "çekilme" arzusundan yoksundur. Evet, ve bu etkileyici boyutlarda bir şeyi kanıtlayacak birinin noktası nedir? En rahat St. Bernards, yalnızlık ve iletişim eksikliği ile tam olarak tehdit edilmedikleri, dost canlısı ailelerde hissediyorlar.
Cins özelliği
Tarih doğurmak St. Bernard
Irk oluşumunun tarihi, köklerinin, yüzyıllardır, uzmanların yalnızca can kurtarma köpeklerinin atası olduğuna dair sadece spekülasyon yapabileceği kökleri vardır. Modern araştırmacıların çoğu, bugünkü St. Bernards'un progenitörlerinin, M.Ö. 4. yüzyılda Orta ve Küçük Asya topraklarına yerleşmiş devasa yapılı köpeklerden Tibetli Mastiffler olduğuna inanmaya meyillidirler. e. Hayvanlar, önce Yunanistan'a, daha sonra da Antik Roma'ya kadar bir savaş kupası olarak getirilen Büyük İskender'in vagonlarıyla Avrupa'ya kavuştu. Ancak, bazı bilim adamları St. Bernards'ı bir mastiff mastiff'in “ürününü” düşünmeye devam ediyor.
Hayvanların adı olarak, hayvanlar İsviçre Alpleri'nde gezginler ve hacılar için bir tür sığınak olan Katolik aziz Bernard, Menton'a borçludur. Kurum, aşırı hava koşulları ve dik inişleriyle bilinen Büyük St. Bernard Geçidi'nde yer aldı. Sürekli çığ ve dağınık dağ yamaçlarından dolayı, Bernard Yetimhanesi'ne yapılan bir gezi gerçek bir hayatta kalma oyunuydu. Sonuç olarak: yerel manastırın rahipleri genellikle küreklerle kendilerini kollamak zorunda kalmışlar ve namazlar ve gece nöbetleri yerine, kar sürüklenmelerinin altında donarak turist arayışına girmişlerdir.
17. yüzyılda, manastırda doğru bir şekilde yapılan ilk St. Bernards, kurtarma operasyonlarına karışmaya başladı. Hayvanlar kalın bir cilde sahipti, cesurca soğuğa dayanıyordu ve mükemmel bir koku duygusuna sahipti, bu da onları sadece kar blokajının altındaki kişinin kokusunu almayı değil, aynı zamanda bir sonraki çığı öngörmeyi de sağlıyordu. Buna ek olarak, köpekler sıcak su şişesi olarak hizmet verdiler: kurbanı kazarak, St. Bernard ısınmak ve yardım gelinceye kadar dışarıda kalmasına yardımcı olmak için yanına uzandı.
XIX yüzyılın başında, bilinmeyen bir enfeksiyonun sonucu olarak, St. Bernard manastırındaki köpeklerin çoğu öldü. Irkın tamamen ortadan kaybolmasından korkan rahipler, Newfoundland'ın genlerinin hayatta kalan temsilcilerini “pompalamaya” karar verdi. Bununla birlikte, deney sadece yarı başarılıydı. Böyle bir çiftleşme sonrası doğan yavrular, tüylü yününden dolayı daha etkileyici görünüyordu, ancak dağlarda çalışmak için tamamen uygun olmadığı ortaya çıktı. Kar, mestizlerin uzun saçlarına yapışmış, bu yüzden köpeğin “paltosu” çabucak ıslanmış ve buzlu bir kabukla büyümüştür. Sonunda rahipler, korkak St. Bernards'ı, bekçi olarak kullanıldığı vadilere gönderdiler. Kısa saçlı hayvanlar dağ geçitlerinde hizmet vermeye devam etti.
1884'te, St. Bernards, merkezi İsviçre, Basel'de bulunan kendi fan klübüne sahipti. Üç yıl sonra, yavru kayıt defterine kurtarma köpekleri girildi ve görünüm için ayrı bir standart onaylandı. SSCB'de, St. Bernards'ların üremesi, birkaç damızlık hayvan Almanya'dan alındıktan sonra, yalnızca Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sonunda gerçekleşti. İlk başta, sadece melezleme için köpekler kullanıldı, bu da yerli yetiştiricilerin Moskova gözlemcisi olarak her açıdan böylesine ilginç bir tür üretmelerine yardımcı oldu.
90'larda, üreticilerin St. Bernards'a olan ilgisi azaldı. Devlet sisteminin keskin bir değişimi ve değer sisteminin yeniden düşünülmesi koşullarında, iyi huylu ve güç devleri artık alıntılanmamıştı. Agresif koruma köpekleri modaya dönüşerek, kendi sahiplerinin finansal bağımsızlığının ve atılganlığının bir simgesi haline geldi. Cinsin tedricen yeniden doğuşu, 1996 yılında, St. Bernards'ın ilk Ulusal Kulübü'nün kurulmasından sonra başladı. Örgüt, bir hedefi belirleyen birkaç küçük klubü ve üreme kreşlerini bir araya getirdi - ırkı korumak ve geliştirmek ve mümkünse, kaybolan popülaritesini eski haline getirmek.
Bernard
Aziz Bernard ırkı, güvensiz gezginlere yardım etmek ve onlara yardım etmek için St. Bernard manastırında yetiştirildi. Şimdi St. Bernards, ev konforunu takdir eden ve bir adama gerçek bir dost olmaya hazır olan aile hayvanlarıdır. Bu çok yönlü köpek, sergilerde ve spor etkinliklerinde başarılı bir performans sergiliyor.
içerik
karakteristikleri
- Adaptasyon seviyesi (3/5):
- bir apartman dairesinde yaşamak için fitness (3/5)
- acemi sahibi için uygun (2/5)
- duyarlılık seviyesi (4/5)
- yalnızlık toleransı (1/5)
- soğuk tolerans (5/5)
- ısı toleransı (1/5)
- Arkadaşlık (5/5):
- aile eklentisi (5/5)
- çocuklar için aşk (5/5)
- diğer köpeklere dostluk (5/5)
- yabancılara karşı tutum (5/5)
- Sağlık ve Bakım (4/5):
- mol derecesi (4/5)
- drooling (5/5)
- bakım kolaylığı (2/5)
- genel sağlık (2/5)
- aşırı kilo eğilimi (4/5)
- boyut (5/5)
- Eğitilebilirlik (2/5):
- eğitim kolaylığı (2/5)
- zeka (4/5)
- dişleri hareket ettirme eğilimi (3/5)
- avcılık içgüdüsü (1/5)
- Howl ve havlama eğilimi (1/5)
- potansiyel gezgin (2/5)
- Eğitim ihtiyaçları (3/5):
- canlılık (3/5)
- yoğunluğu (2/5)
- motor aktivite ihtiyacı (2/5)
- oyunculuk (4/5)
- Grup: çalışan köpekler
- Dayanaklarda yükseklik: 65-90 cm.
- Ağırlık: 70-110 kg.
- Ömrü: 8-10 yıl.
tanım
Alpleri geçmek, hiçbir yolcunun üstesinden gelemeyeceği ciddi bir testtir. Dağların inceltilmiş havası, soğuk, kar yağışı, rüzgarlar, gezginlerin yoldan çıkması, kötü hava koşullarının kurbanı haline gelmesi veya karda donması gerçeğine yol açar. Bu gibi durumlarda, kimse kurtarmaya gelemez. Bernard dışında kimse yok. Kalın paltolu dev bir köpek, kar altında bir insanı 4 metre derinlikte bulabilir. Ayı gibi bir kurtarıcı insanı kazar, onları vücudunun sıcaklığıyla ısıtır ve kurbanların manastıra gitmesine yardımcı olur.
Toplamda, St. Bernards geçişte iki buçuk binden fazla kişiyi kurtardı. Bunlar çok iyi huylu, zeki, kibar bir kalbe sahip sevgi köpekleridir. Ve onlar gerçek devlerdir. St. Bernards, dünyanın en büyük beş köpeği arasındadır. Boyunları 90 cm ve ağırlığı 120 kg olabilir. Başlangıçta, St. Bernards kısa saçlıydı, ancak cinsi geliştirmek için bir dizi melezleme sonrasında uzun tüylü köpekler ortaya çıktı. Bugün her iki seçenek de var ve popüler.
Sakin bir yumuşak doğayla birleşen dev boyut, böylece St. Bernard bir evcil hayvanın rolü için idealdir. Çok aktif değildir ve günlük uzun yürüyüşler için hazırsanız bir dairede yaşayabilir. Oturma için ideal bir seçenek olan St. Bernard, avluya ücretsiz erişim sağlayan bir evdir. Böyle bir evcil hayvanın arkasında çok fazla kir kaldığını unutmamak önemlidir, bu nedenle akıl almaz ve dikkatli insanlar aynı alanda birlikte zor bir zaman geçireceklerdir.
St. Bernards, kreş veya tasma üzerinde yaşam için uygun değildir. Evde aileleriyle birlikte yaşamalılar. Doğası gereği saldırgan olmayan bu sessiz ırk, ama eğer gerekirse, aile üyelerinin korunmasına şiddetle saldırırlar. Bernard'ın etkileyici boyutu ve sert görünümü, potansiyel davetsiz misafirleri ve soyguncuları korkutuyor.
Uyumlu devler nazik ve çocuklu hastalardır. Doğru, bebekler kazara bir kuyruk dalgasıyla düşebilir ya da yıkabilirler. St. Bernard, insanların şirketini çok seviyor ve televizyon seyrederken ya da televizyon seyrederken size yakın durmaya çalışacaktır.
Bernard bir egzersiz sevgilisi değil, amatör koşu da olmayacak. Bu cinsin sıcak iklimi uygun değildir. Shaggy devleri kolayca aşırı ısınır ve bir ısı darbesi alabilir, bu nedenle her zaman gölgeye ve temiz suya erişmeleri gerekir. Ancak, bir Snowfrift oyunu olan St. Bernard'dan daha mutlu bir köpek bulacağınız olası değildir.
Kısa ömürlü ve çeşitli genetik hastalıklar, türün dev boyutunun fiyatıdır.
St. Bernard pek çok hayranı olan bir evcil hayvan. Çok yönlü, iyi huylu bir köpek, fiziksel egzersiz için ılımlı ihtiyacı olan büyük ama yumuşak bir köpeğe sahip olmak isteyenler için idealdir.
Özel özellikler
- St. Bernard devasa büyüklükteki bir cinstir ve sakin doğasına rağmen, küçük dairelerde tutmak için uygun değildir. Duvarlara dokunmadan odada dolaşmak için boş alana ihtiyaç duyarlar veya tüm uzunluklarını uzatırlar.
- Temizliği dikkatle izleyen düzgün insanlar, St. Bernard ile birlikte geçinmek kolay olmayacak. Bu, büyük pençeleri üzerinde bir sürü sokak kiri getiren oldukça eğimli bir köpektir. Yılda iki kez mevsimsel çimlendirme meydana gelir ve bu süre zarfında çok miktarda yünün temizlenmesi gerekir.
- St. Bernards'ın hızla devasa oranlara sahip olmasına rağmen, yavaş yavaş büyürler, birkaç yıl boyunca büyük yavru köpekler kalırlar.
- Bernard, ailenin tam üyesi olacak bir evcil hayvan. Ancak küçük çocuklu bir evde tutmak için çok uygun değildir. Sevgi dev de yanlışlıkla bebeği devirebilir ve zarar verebilir.
- Alpler'in düşük sıcaklıklarına dayanarak, St. Bernards sıcak havaya tahammül etmez.
- Bu ırk, mantıksız havlamaya özgü değildir.
- Tüm büyük köpekler gibi, St. Bernards da uzun bir yaşam beklentisi yaşayamaz ve yaklaşık 8-10 yıl yaşayabilir.
- Büyük boy ve lüks kürk manto, bu ırkın dış mekan yaşamı için yaratıldığı izlenimini veriyor. Ama bu köpekler sadece ailelerinin yanında iyi hissediyorlar. Sokakta vakit geçirmekten mutluluk duyuyorlar, ancak mizaçlarının ve ısıya karşı hoşgörüsüzlüklerinin özellikleri, sokağı tutmayı imkânsız kılıyor.
- Baş rolünde iyi huylu ve cesur bir St. Bernard ile birlikte "Beethoven" filminin popülaritesi, ırkın sağlığını ve temizliğini etkileyen büyük bir devasa üreme sürecine yol açtı. Sağlıklı bir köpeğe sahip olmak için, hiçbir zaman yetiştiricilerden, güvenilmez yetiştiricilerden ve evcil hayvan dükkanlarından bir köpek yavrusu satın almayın. Yavru ve ailesi için gerekli tüm belgeleri sağlayabilecek bir yetiştirici seçin.
Tarihinin
Aziz Bernard cinsi, Sennenhundas'ın geldiği İsviçre kökenlidir: Bernese, Entlebucher, Appenzeller ve Büyük İsviçre.
İmparator Augustus zamanında Romalılar tarafından tanıtılan yerli köpeklerin ve mastiflerin yetiştirilmesi bu ırkların oluşumuna neden oldu. MS 1. bin yıl boyunca, Alpler ve İsviçre ırkları, Talhund (vadi) veya Bauernhund (çiftlik köpekleri) olarak bilinen bir grupta birleştirilmiştir.
St. Bernard'ın Büyük Geçidi, Alpler boyunca ünlü ve tehlikeli bir geçittir. Deniz seviyesinden yaklaşık 2500 metre yükseklikte yer almaktadır ve geçişten sadece Temmuz-Eylül ayları arasında geçiş yapmak mümkündür.
MS 962'de Menton Piskoposu Bernard geçit töreninde (geçit töreninde adı geçen), gezginleri geçip Alpleri geçerek bir sığınak kurdu. Şu anda, St. Bernard şubesi çiftlik köpeklerinden başlıyor.
Köpeklerin ilk kez Bernard barınağında ortaya çıktığı, ancak St. Bernard'a çok benzeyen büyük kısa tüylü köpeklerin resminin 1695 yılında boyanması net değildir. Ve manastırın kayıtlarındaki cinslerin ilk sözü 1703 yılına dayanıyor.
Başlangıçta rahipler, Bernard barınağının topraklarını korumak ve malları taşımak için köpekler kullandılar. Bir zamanlar, kayıp gezginler arayışında, onları korumak için köpekleri yanlarına aldılar ve St. Bernards'ın doğuştan arama nitelikleri olduğunu ve hatta karların yakınlaşmasını beklediklerini öğrendiler. Manastırdaki türlerin izolasyonu, köpeklerin düşük sıcaklık koşullarında arama ve kurtarma için gerekli fiziksel özelliklerin gelişimine katkıda bulunmuştur.
1830'da rahipler kısa saçlı St. Bernards'ın paltosunu Newfoundlands'la geçerek iyileştirmeye çalıştılar. Ancak uzun saçlı ırk, karlı dağlarda çalışmaya daha az adapte olmuştu: kalın kaplama, hareket etmeyi zorlaştıran bir buz kabuğuyla kaplıydı. Manastırın bütün uzun saçlı yavruları satıldı.
Manastırın kayıtlarında 300 yıl boyunca, köpekler tarafından kurtarılan 2 bini aşkın yolcu hakkında notlar saklandı. 1800'lü yıllarda, iyi bilmelerine rağmen, manastır köpekleri henüz resmi bir isme sahip değillerdi. 1800-1810 arası dönemde, Barry isimli bir köpek (ondan Bären - ayı) 40 kişi kurtardı ve dünya çapında ünlendi. Onun onuruna, manastır köpekleri genellikle Barry denirdi.
İngilizler isimlerini köpeklere verdi - kutsal köpekler. Mastiff'leriyle geçiş yapmak için onları İngiltere'ye ithal ettiler. Ve 1828 yılında Almanya'da, Alp köpeği cins seçildi. Sadece 1833'te, Daniel Wilson cinsini St. Bernard olarak adlandırmayı önerdi ve 1880'de bu isim altında cins kaydedildi.
Cins başka ülkelerde bilindiğinde, St. Bernard'ın görünüşü biraz değişti. 1887'de, Zürih'deki Uluslararası Kongre'de, İngiltere dışındaki tüm ülkeler tarafından kabul edilen ilk cins standardı geliştirildi.
Rusya'da, ilk St. Bernards 19. yüzyılın 70-80'lerinde ortaya çıktı. Fakat Rusya'daki türlerin gelişimi sadece bir yüzyıl sonra başladı - 20. yüzyılın 70'lerinde. St. Bernard'ın Kafkas Çoban ile geçişi yeni bir Moskova bekçisi türünün başlangıcını verdi.
Artık St. Bernard'la hiç kimseyi şaşırtmayacaksınız: Bu ortak bir evcil hayvan, televizyon ekranlarındaki bir yıldız, köpek gösterilerine sürekli bir ziyaretçi. St. Bernards, İsviçre'deki St. Bernard barınağında tutuluyor. Doğru, yanlış yönlendirilen gezginleri aramaya artık çalışmıyorlar, ancak manastırın tarihinin canlı bir örneği olarak hizmet ediyorlar.
Fotoğraf St. Bernard karda
karakter
Kurtarıcılar doğdu, St. Bernards onların dostu ve dost karakteriyle ünlüdür. Sakin, yardımsever mizaçları var ve çocuklara karşı ihtiyatlılar. Bu nazik devler dikkati severler, ancak diğer bazı ırklar kadar talepkar değildirler.
Bir yetişkin köpeğin büyüklüğü nedeniyle, bir köpek yavrusu çağında bir St. Bernard eğitimine başlamak çok kolaydır, kontrol edilmesi kolaydır. Böyle bir evcil hayvanı yetiştirmek kolay: O, inatçı olmasına rağmen, ustasını memnun etmeye hazırdır. Eğitim St. Bernard'a sıkıcı gelebilir, bundan kaçınmak için oyunun unsurlarını ve eğitimde cesaretlendirmeyi içerir. Saldırganlık, aile üyelerini korumaya gelene kadar bu cins köpekler için kesinlikle belirsizdir.
Herhangi bir köpek gibi, genç St. Bernard erken sosyalleşmeye ihtiyaç duyar - çeşitli insanlarla, nesnelerle, yeni seslerle ve deneyimlerle temasa geçin. Sosyalleşme, evcil hayvanınızın kapsamlı olarak gelişmiş bir köpeğin yetiştirilme olasılığını artırır.
Büyük bir başlangıç onu köpek yavrusu anaokuluna vermek olurdu. Konukları düzenli olarak davet ederek, hareketli parklarda yürürken, komşularını telaşsız yürüyüşlerle karşılarken, yavrularınızın sosyal becerilerini geliştirmelerine yardımcı olursunuz.
sağlık
Doğrulanmamış satıcılardan bir köpek yavrusu almamalısınız. Ebeveynlerden evcil hayvana bulaşan çeşitli genetik hastalıkların saptanması riski vardır. Tüm belgeleri ve referansları dikkatlice kontrol edin.
Doğru şekilde kullanıldığında, köpek genellikle sağlıklı büyür, ancak her cins kendi hastalık grubuna eğilimlidir. Onları bilmek için, evcil hayvanın sağlığı ile ilgili sorunlar durumunda, hastalığın gelişmesini önlemek ve ciddi sonuçlardan kaçınmak için gereklidir.
- Kalça displazisi. Femurun eklem boşluğunda pozisyonunun bozulduğu kalıtsal hastalık. Hastalık klinik belirtiler olmadan ortaya çıkabilir. Ancak çoğu zaman St. Bernards'daki kalça displazisi, bir veya her iki arka bacakta topallık gösterir. Yaşla birlikte, hasta köpekler artrit gelişebilir. Displazi ile St. Bernards üreme tabi değildir. Eklem hastalığı kalıtsaldır, fakat aynı zamanda kayganlaşan ya da kaygan zeminlere düşen ve vücudun aşırı büyümesi sonucu oluşan yaralanmalar gibi başka faktörlerden de kaynaklanabilir.
- Diz displazisi. Herediter eklem hastalığı genellikle dev ırklarda bulunur. Diz displazisi, köpeğin dirseğini oluşturan üç kemiğin farklı bir büyüme hızına neden olur. Bu acıya ve saflığa yol açabilir. Tedavi için ilaç tedavisi veya cerrahi tedavi.
- Entropi. Göz kapağını içeri doğru sararak gözün tahriş olmasına ve gözbebeklerine zarar vermesine neden olur. Bu anomali altı aylık yaşlarda ortaya çıkmaktadır. Hastalık bir veya iki gözü etkileyebilir. Entropi köpek ağrısını verir ve evcil hayvanınızın gözlerini ovuşturduğunu görebilirsiniz. Göz kapağından kurtulmak için ameliyat gereklidir.
- Epilepsi. Değişen şiddetteki nöbetlere neden olan hastalık. Epilepsi kalıtsal olup, metabolik bozukluklar, enfeksiyöz hastalıklar, tümörler, zehirlere maruz kalma ve şiddetli kafa yaralanmaları da olabilir. Saldırılar korkutucu görünüyor, ancak epilepsinin uzun vadeli bir tanısı var. Bu hastalık tedavi edilemez, ancak ilaçların yardımıyla kontrol edilebilir. Evcil hayvanınızın nöbeti varsa, teşhis ve tedavi önerileri için veterinerinize başvurun.
- Dilate kardiyomiyopati. Kalbin iç odacıklarının genişlediği bir hastalık. Kalp kası inceliyor, zayıflıyor ve büyüyor. Dilate kardiyomiyopatili köpeklerde, kalp ritmi bozuklukları ve kalp yetmezliği belirtileri, zayıflık, iştah kaybı, kilo kaybı, çökme, nefes alma zorluğu, öksürük ve genişlemiş bir karın dahil olmak üzere ortaya çıkar. Hastalığın prognozu elverişsizdir, ancak tıbbi tedavi ve beslenme düzeltmesi evcil hayvanın yaşamını uzatabilir.
- Katarakt. Göz merceğinin bulanıklaşması görme problemlerine neden olur ve körlüğe yol açabilir. Katarakt genellikle yaşlı köpeklerde görülür. Cerrahi müdahale bir köpeğin görüşünü geliştirebilir.
- Alerjiler. Bernards alerjik reaksiyonlara yatkındır. Alerjiler şunlar olabilir: gıda, temas ve inhalasyon. Alerjinin nedenini tanımlamak için tedavi amacıyla gereklidir. Bazen, bir evcil hayvanı tamamen tedavi etmek için alerjeni çıkarmanız yeterlidir.
bakım
Orta derecede bir eğitim, bu türün bir eğilimi olan obeziteyi önleyecektir. Bununla birlikte, aşırı stres, dev köpeklerin eklemlerinin sağlığını etkileyebilir ve artrit ve ortopedik problemlerin gelişimini provoke edebilir.
Köpek yavrusu olgun bir yaşa gelene kadar, egzersiz sayısını sınırlandırmanız gerekir. Asfalt gibi sert bir yüzey, genç St. Bernards'ı oynamak ve eğitmek için iyi bir yer değildir, çünkü eklemleri henüz tam olarak oluşmamıştır. Odadaki kaygan zeminler, köpek bezi ligamentöz cihazında hasara neden olabilir, bundan kaçınmak için kaygan yüzeyi halılarla kaplayın.
Bernards ısıyı tolere etmez ve aşırı ısınmaya ve sıcak çarpmasına eğilimlidir. Her zaman gölgeye ve temiz suya sahip olmalıdırlar. Sıcak havalarda fiziksel aktivitelerini sınırlamak gerekir. Yorgunluk ve ısı bitkinlik belirtileri şunlardır: şiddetli nefes darlığı, halsizlik, koyu kırmızı diş etleri ve nefes alma zorluğu.
Eğitimsiz St. Bernard evde pogromlar düzenleyebilir. Yaklaşık 100 kiloluk bir devin bir tasma üzerinde tutulması ve itaat etmesi neredeyse imkansızdır. Bu nedenle, erken yaşta bir köpek yavrusu yetiştirmeye başlamak önemlidir. Çocuğu yavaş yavaş alıştırma yaparak temel alışkanlık kurallarına alıştırın, oyunu egzersizle seyrelmeyi unutma ve evcil hayvanı teşvik etme. St. Bernard akıllıdır ve sahibinden istediğini anlar. Yavru bir çağda bir köpeği eğitmiş olmak, geleceğe itaat etmekten endişe edemezsiniz.
Dost canlısı St. Bernards, başlangıçta köpekler ve diğer evcil hayvanlar ile etkileşim kurmak için olumlu bir şekilde ayarlanmıştır. Fakat yine de köpek yavrusu çağından köpeğin sosyalleşmesine, diğer hayvanlara ve yabancılara doğru tepki vermesi için gerekli.
Bir köpek yavrusu yetiştirmek, önce bebeği yakın olana kadar bölgeyi keşfetmekten koruyacak küçük bir kuşçu kullanabilirsin. Aviary, bir ceza olarak kullanılmamalı, evcil hayvanınızın rahat bir sığınağı olmalı, köpek yavrusu güvenli ve rahat hissedebilsin.
İyi eğitilmiş St. Bernard, çalışan bir köpeğin tüm özelliklerini koruyan mükemmel bir aile arkadaşıdır.
besleme
Tüm yiyecekleri bir kasede bir kerede dökmek yerine, köpeği günde 2-3 kez beslemeniz önerilir. Gıda miktarı hayvanın fiziksel, yaş ve aktivitesine bağlıdır. Belirli hastalıklar için veteriner hekimler tarafından reçete edilen uygun beslenme ve özel diyetleri hatırlamak gerekir. Köpek eğitim sırasında ek fiziksel zorlamaya maruz kalıyorsa, kısım artırılmalıdır.
Bernards yemek yemeyi ve obeziteye eğilimi sever. Evcil hayvanınızı iyi durumda tutun, bunu yapmak için porsiyonların hacmini ayarlayın ve günlük rasyonu ikiye bölün, gıda sınırsız ücretsiz erişime bırakın.
Bernard'ın fazla kilolu görünümünü engellemeye çalışın, yem miktarını ve besin değerini kontrol edin. Ama sen de bir köpeği aç bırakamazsın. Bir hayvana yukarıdan aşağıya bakarken, belinizi belirgin bir şekilde görmelisiniz. Ellerini sırtına koy, böylece başparmakların omurganızda olsun. Eğer kaburgaları hissedersen ve ellerini kaldırırsan, onları göremezsin. Köpeğin aşırı kilosunu bulduktan sonra egzersiz sayısını arttırın ve porsiyon boyutunu azaltın.
Bir köpeğin diyetinin yaşamının kalitesini ve süresini büyük ölçüde belirlediğini anlamak önemlidir. Köpek yetiştiricilerinin özel siteler ve forumlardaki tavsiyeleri ve gözlemleri, evcil hayvanınızın beslenmesi sorununu ciddi olarak düşünmenizi sağlar. İyi beslenmeyi seçmek ve belirli kurallara uymak köpeğinizin sonsuza dek mutlu yaşamasına izin verecektir!
Genç bir St. Bernard fotoğrafı
Renk ve bakım
Aziz Bernard yün çift, kalın ve çok yoğun. Üst tabaka su itici yağ ile kaplıdır, astarı yumuşaktır.
İki tür cins vardır: kısa saçlı ve uzun saçlı St. Bernards. İlk durumda, saç kısa, vücudun bitişiğinde, ancak çok kalın. Kalçalarda küçük tüyler vardır, kuyruk da uzun tüylerle kaplıdır, bu uç uca kısalır. Uzun saçlı St. Bernards orta uzunlukta yün, kalın, hafif dalgalı, ama kıvırcık değil.
Renk kırmızı lekelerle beyaz veya beyaz lekeli kırmızı olabilir ve kırmızı, kahverengimsi-sarıdan koyu kırmızıya kadar her türlü tonda sunulabilir. Beyaz renk göğsün üzerinde, boynun etrafında (yakalı olarak), burnun etrafında, pençelerde ve kuyruğun ucunda bulunur.
Kafanın arkasındaki beyaz bir leke ve kulaklara ve maskeye benzeyen gözlerin etrafına koyu lekeler veren köpekler özellikle takdir edilmektedir.
Haftada yaklaşık 3 kez St. Bernard'ı bir masaj fırçasıyla birleştirmek gerekir. Kısa saçlı köpeklere bakmak için lastik eldiven tarağı kullanabilirsiniz. Mevsimsel kalıplama sırasında, tüm düşen tüyleri toplamaya yardımcı olacak küçük dişleri olan tarakları kullanmalısınız. Kulakların arkasında ve kalçalarda paspaslar oluşabilir. Bu sorunu çabucak çözmek için, çökmeyi önleyici aracı keçeli bölgeye püskürtün ve yünü parmaklarınızla veya tarakla hafifçe ayırın.
Temiz havasında böyle bir devin yıkanması en kolay olan şey, St. Bernard her banyoya sığamaz. Ancak soğuk mevsimde banyo sadece kapalı alanda yapılmalıdır.
Bernards sık sık yıkanmamalıdır. Yünleri sık yıkanarak yok edilen bir su itici yağ tabakası ile kaplıdır. Buna ek olarak, köpeğin aşırı yıkanması sebumun salgılanmasının ihlaline neden olur, bu da evcil hayvanın cildinin ve saçının durumunu kötüleştirir. Özellikle köpekler için yapılan şampuanlar, sebum seviyelerini optimum seviyede tutmaya yardımcı olur.
St. Bernards genellikle gözyaşı yolları vardır - gözlerin etrafında koyu kahverengi damlar. Evcil hayvanınızın gözlerini günlük olarak nemli bir bezle silin veya herhangi bir evcil hayvan mağazasından satın alınabilecek gözyaşı lekeleri kullanın.
Düzenli köpek bakımı ayrıca dişlerinizi ve kulaklarınızı fırçalayarak ağız hijyenini de içerir.
Evcil hayvanınızı haftada 2-3 kez fırçalamanız gerekir. Bu, bakteri birikimini ve tartar görünümünü önleyecektir. Günlük temizlik, diş etlerinin iltihaplanmasına ve ağız kokusuna karşı koruma sağlar.
Haftalık bir köpeğin kulaklarını kontrol etmek gerekiyor. Kulaklıklar kirli görünüyorsa, kulak losyonu kullanarak pamuklu çubukla temizleyin. Hiçbir zaman pamuklu çubukları doğrudan kulak kanalına sokmayın.
Tırnakları sadece gerektiğinde kesin. Genellikle bu ayda bir ila üç kez yapılır. Zemini kasıtsız olarak çizen bir köpek duyuyorsanız, pençeleri kesmenin zamanı geldi. Temiz ve bakımlı pençeler, oyun sırasında veya selamlama sırasında kazara çiziklerden kaçınmanıza izin verir.
Çoğu zaman, yavrular taranıp pençeleriyle dokunduklarında, ağızlarını ve kulaklarını incelediklerinde rahatsız olurlar, bu yüzden bu süreci daha zevkli hale getirerek, bu şekilde davranırlar. Gelecekte evcil hayvan bu gibi prosedürler sayesinde daha da itaatkar olacaktır.
Tüm bunlara ek olarak, periyodik olarak, köpeğin tüm vücudu çeşitli yaralar, enfeksiyonlar ve iltihaplar için kontrol edilmelidir. Ağzı, gözleri, kulakları, burnu ve pençeleri dikkatlice inceleyin. Bu, potansiyel sağlık problemlerini derhal tespit edecek ve sonuçları önleyecek, bunları önleyecektir. Pet kulakları balmumu veya gübre gibi kokmamalıdır ve gözler kırmızı ve yorgun olmalıdır. Herhangi bir semptom fark ederseniz, hemen bir veterinere danışmalısınız, aksi takdirde ciddi komplikasyonlar olabilir.
Çocuklarla ve diğer hayvanlarla iletişim
Aziz Bernards çocuklarla birlikte bir evde iyi geçinir. Hasta ve sevecen köpekler, bebekleri çok dikkatli bir şekilde tedavi ederler ve suçlamadan tüm eğlence ve oyunlara katlanırlar. Genç St. Bernards çocuklarla oynar ve yetişkinler dadıyı oynayarak bebekleri izlerler. Ancak, oynak devlerin istemeden küçük çocukları itip zedeleyebileceğini hatırlamak önemlidir.
Çocuğa, köpeğin nazikçe ve azami özen göstermesi gerektiğini açıklamaya çalışın ve kulaklarınızla ve kuyruğunuzla çekmemelisiniz. Oyun sırasında çatışmaları önleyin ve hayvanın ruh halini izleyin. Çocukların yemek yerken veya uyurken evcil hayvanlarına dokunmasını önleyin. Ve asla bir çocuğu ve bir köpeği yalnız bırakma.
St. Bernards, diğer evcil hayvanlarla iyi geçinir, özellikle de köpek yavrularıyla yetişirlerse. Bununla birlikte, küçük köpekler, kediler ve kemirgenler devin beceriksizliğinin kurbanı olabilirler. Küçük hayvanlarla St. Bernard arasındaki etkileşimi kontrol etmeye çalışın, böylece yanlışlıkla bebeklere gelip ezmeyin.
fidanlıkları
Yavru satın almak için ıslah organizasyonlarının bir listesini kullanmak çok daha kolay olacaktır. Ayrıca köpek kulüplerinde bu cins hakkında daha fazla bilgi edinebilir ve köpeğin özelliklerini kendi sahiplerinden öğrenebilirsiniz.
St. Bernard köpek ırkı
St. Bernard (St. Bernard), insanları kurtarmak için kullanıldığı İsviçre Alpleri'nde çalışan köpeklerin büyük bir cinsidir. Bugün, beden ve ruh için popüler olan, sevecen ve hassas olan daha eşlik eden köpekler.
tezler
- St. Bernards dev bir ırktır ve bir dairede yaşayabilmelerine rağmen, germek ve dönecekleri bir yere ihtiyaçları vardır.
Doğuş geçmişi
Bernard eski bir cins ve doğumunun hikayesi tarihte kaybolur. Sadece 17. yüzyılın başından beri belgelenmiştir. Büyük olasılıkla, 1600'den önce, bu köpekler yerel kayalardan gelişti. Cins isminin adı, Chien du Saint-Bernard - St. Bernard'ın köpeğidir ve aynı adı taşıyan manastırın onuruna, cankurtaranlar, bekçi ve taslak köpekler olarak hizmet vermiştir.
Hıristiyanlık, önde gelen Avrupa dini ve İsviçre Alpleri gibi uzak bölgeler bile etkilenen manastırların yaratılması oldu. Bunlardan biri, 980'de Augustinian Order'un keşiş tarafından yaratılan St. Bernard Manastırı idi.
İsviçre ve İtalya arasındaki en önemli noktalardan birinde yer aldı ve Almanya'ya giden en kısa yollardan biriydi. Bugün bu yol Büyükşehir St. Bernard olarak adlandırılıyor. İsviçre'den Almanya ya da İtalya'ya gitmek isteyenler, Avusturya ve Fransa üzerinden geçip geçmek zorunda kaldılar.
Manastır kurulduğunda, Kuzey İtalya, Almanya ve İsviçre'nin Kutsal Roma İmparatorluğu'na birleşmesiyle bu yol daha da önemli hale geldi. Manastır ile eşzamanlı olarak, bu şekilde hareket edenlere hizmet veren bir otel açıldı. Zamanla geçideki en önemli nokta oldu.
Renklerden biri modern St. Bernard'ı tanıdığımız biriydi. Rahipler bu köpekleri köylülerle aynı şekilde, ancak belirli bir noktaya kadar kullandılar. Kendi köpeklerini yaratmaya karar verdikleri belli değil, ancak 1650'den sonra gerçekleşmedi.
Aziz Bernards'ın varlığının ilk kanıtı, 1695 yıl tarihli resimde bulunabilir. Resmin yazarının İtalyan sanatçı Salvator Rosa olduğuna inanılmaktadır.
Aziz Bernard kafa şekli ve uzun kuyruk için tipik, kısa saçlı köpekleri tasvir ediyor. Bu köpekler, modern St. Bernards'tan daha saf ve kuklalara benzer. Ünlü Zennukhundam uzmanı Profesör Albert Geim, tasvir edilen köpekleri yaklaşık 25 yıllık üreme çalışmaları ile tahmin ediyor. Yani 1660 ve 1670 yılları arasında St. Bernards'ın görünüşünün yaklaşık tarihi. Bu sayılar hatalı olabilir ve ırk onyıllar ya da asırlar itibariyle daha yaşlıdır.
St. Bernard Manastırı, özellikle kış aylarında çok tehlikeli bir yerdedir. Yolcular bir fırtınaya girebilir, kaybolabilir ve soğumadan ölebilirler, bir çığın altına düşebilirler. Tehlikedekilere yardım etmek için keşişler köpeklerinin becerilerine başvurmaya başladılar.
St. Bernards'ın çığ ve kar fırtınaları için doğaüstü yeteneklere sahip olduklarını fark ettiler. Yukarıdan bir hediye olduğunu düşünmüşlerdi, ancak modern araştırmacılar bu yetenekleri düşük frekanslarda ve uzak mesafelerde duymak için köpeklere atfediyorlar.
St. Bernards, insan kulağını yakalamaya başlamadan çok önce bir çığın ya da bir fırtınanın bölük sesini duydu. Rahipler, köpekleri böyle içgüdülerle seçmeye ve seyahatlerinde onlarla dışarı çıkmaya başladılar.
Rahipler, acil durumlarda ne yardım ettiğini anladılar. Bernard'ın güçlü ön çatalları, karı küreklerden daha hızlı kırıp, kurbanı kısa sürede serbest bırakmayı mümkün kılar. Duyma - çığ uyarmak ve koklayarak bir erkek bulmak için koku. Ve rahipler sadece insanları kurtarama yeteneklerinden dolayı köpek yetiştirmeye başlarlar.
Bir noktada, iki veya üç erkek grubu kendi başına Büyük St. Bernard üzerinde çalışmaya başlar. Rahipler sürtükleri dışarı atmadılar, çünkü bu devriyenin onlar için çok yorucu olduğuna inandılar. Bu grup yolu devriye eder ve sorun halinde bölünür.
Bir köpek, manastıra geri döner ve diğerleri de kurbanı kazarken, rahipleri uyarır. Eğer kurtarılanlar hareket ederse, onu manastıra götürürler. Eğer değilse, yardım gelene kadar onun yanında kalırlar ve ısınırlar. Ne yazık ki, bu hizmet sırasında birçok köpeğin kendisi ölüyor.
St. Bernards'ın cankurtaranlar olarak elde ettiği başarılar, şöhretlerinin Avrupa'ya yayılması için çok büyük. Kurtarma operasyonları sayesinde yerli ırktan tüm dünyanın bildiği bir köpeğe dönüştüler. En ünlü St. Bernard, Barry der Menschenretter'dı (1800-1814).
Hayatı boyunca en az 40 kişiyi kurtardı, ancak hikayesi efsaneler ve kurgular içinde örtüldü. Mesela, bir çığın kapladığı bir askerin kurtarılmaya çalışılmasında ölen efsane yaygındır. Onu kazarak, öğretildiği gibi yüzünü yaladı. Asker onu bir kurt için götürdü ve bir süngüyle vurup ardından Barry öldü.
Ancak bu tam bir yaşam sürdüğü ve yaşlılığını bir manastırda geçirdiği için bir efsane. Vücudu, hala muhafaza edildiği Bern Doğa Tarihi Müzesi'ne verildi. Uzun bir süre boyunca, cins onun adı Barry ya da Alpine Mastiff idi.
İngiliz mastifflerin, Pirene dağ köpeklerinin ya da Büyük Danimarkalıların da kullanıldıkları ancak kanıtları olmadığı iddia edilmektedir. 1830'ların başında, St. Bernard ve Newfoundland'ı da geçerek yüksek bir kurtarıcı içgüdüsü vardı. Sert ve uzun saçlı köpeklerin sert iklime daha iyi adapte olacağına inanılıyordu.
Ancak, uzun tüyler buzdolabında ve buz sarkıtlarıyla kaplı olduğu için her şey bir felakete dönüştü. Köpekler yoruldu, zayıf ve sık sık öldü. Rahipler uzun saçlı St. Bernards'tan kurtuldu ve kısa saçlıyla çalışmaya devam etti.
Ancak, bu köpekler kaybolmaz ve İsviçre'de yayılmaya başladı. Manastırın dışında kalan ilk kabile kitabı Heinrich Schumacher tarafından yaratıldı. 1855'ten beri Schumacher, St. Bernard'ın kitaplarını yetiştirmesini ve bir cins standardı oluşturmayı sürdürüyor.
Schumacher, diğer yetiştiricilerle birlikte, standardı, St. Bernard Manastırı'nın orijinal köpeklerinin görüntüsüne mümkün olduğunca yakın tutmaya çalıştı. 1883 yılında, İsviçre Kulübesi Kulübesi ırkı korumak ve popülerleştirmek için kuruldu ve 1884 yılında ilk standardı yayınladı. Bu yıldan itibaren St. Bernard, İsviçre'nin ulusal cinsidir.
Bir noktada, bu köpeğin görüntüsüne küçük bir varil eklenir, burada brendi dondurulmuş olanları ısıtmak için kullanılır. Rahipler bu efsaneye şiddetle karşı çıktılar ve onu bu fıçıyı bağlayan sanatçı Edward Lansdir'e bağladılar. Yine de, bu görüntü sağlamlaştırıldı ve bugün birçok kişi sadece bu şekilde St. Bernards'ı temsil ediyor.
Barry'nin ününe şükür, İngilizler 1820'de St. Bernards'ı ithal etmeye başladı. Dağ köpeklerine ihtiyaç duymadıklarından, köpekler alpin mastiffler diyorlar ve İngiliz mastifflerle geçmeye başlıyorlar.
Yeni St. Bernards, kafatasının brakisefali yapısıyla çok daha büyüktür, gerçekten büyüktür. İsviçreli Kulübeler Kulübü'nün yaratılışında, İngiliz St. Bernards, oldukça farklı ve onlar için tamamen farklı bir standart. Cins uyuşmazlıkları hayranları arasında, hangi tür daha doğru.
1886'da Brüksel'de bu konuda bir konferans düzenlendi, fakat hiçbir şey kararlaştırılmadı. Ertesi yıl Zürih'te düzenlendi ve İsviçre standardı'nın İngiltere dışındaki tüm ülkelerde kullanılacağına karar verildi.
20. yüzyılda, Aziz Bernards oldukça popüler ve tanınabilir bir cins, ama çok yaygın değil. 2000'li yılların başında, İsviçre Kulübesi Kulübü, tüm ülkelere adapte olan cins standardını değiştirdi. Ancak tüm kuruluşlar onunla aynı fikirde değil. Sonuç olarak, bugün dört standart vardır: Swiss Club, Federation Cynologique Internationale, AKC / SBCA, Kennel Club.
Modern St. Bernards, klasik standartlara uygun olanlar bile, geçişte insanları koruyan köpeklerden önemli ölçüde farklıdır. Onlar daha büyük ve mastifflere daha benzer, iki çeşit vardır: shorthair ve longhaired.
Buna rağmen, cins hala çalışma özelliklerinin önemli bir kısmını korumaktadır. Karakterleri çok yumuşak olduğu için terapötik köpekler olarak mükemmel olduklarını gösterdiler. Ama yine de, bu köpeklerin çoğu yoldaş. Böyle büyük bir köpeği korumak için hazır olanlar için, bu harika bir arkadaş, ama birçok onların gücünü abartmak.
St. Bernard'ın büyüklüğü potansiyel sahiplerin sayısını sınırlandırıyor, ancak hala nüfus istikrarlı ve birçok köpek yetiştiricisi tarafından seviliyor.
Irk açıklaması
Aziz Bernards'un filmlerde ve şovlarda sık sık ortaya çıkması nedeniyle, cins kolaylıkla fark edilir. Aslında, büyüklüğü ve rengi nedeniyle en tanınmış cinslerden biridir. St. Bernards gerçekten devasa, omuzlarındaki erkekler 70-90 cm'ye ulaşıyor ve 65-120 kg ağırlığında.
Orospular biraz daha küçük, ancak aynı 65-80 cm ve en az 70 kg ağırlığındadır. Kalın, masif ve çok büyük kemikler. Böyle bir ağırlığa ulaşabilen çeşitli ırklar vardır, ancak kitlesel olarak, hepsi de St. Bernard'a karşı daha azdır. Aynı zamanda, St. Bernards'ın çoğu aynı zamanda cins standardında tarif edilenden daha ağırdır.
Vücudu, ceketin altına gizlenmiş olsa da, çok kaslıdır. Genellikle kare tiptedir, ancak çoğu uzun boyludur. Toraks çok derin ve geniş, kuyruk taban kısmında uzun ve kalın, ama sonuna doğru incelir.
Başı kalın bir boynu üzerinde oturur, tipte bir İngiliz mastığının başını andırır: büyük, kare, güçlü. Namlu düzdür, ayak açıkça ifade edilir. Kafatası brakikefalik tipte olmasına rağmen, namlu diğer ırklarda olduğu kadar kısa ve geniş değildir. Dudakların sarkması, formdaki sürgünler ve tükürük sıklıkla bunlardan damlar.
Yüzünde kırışıklıklar var, ancak derin kıvrımlar oluşturmuyorlar. Burun geniş, geniş ve siyahtır. Bu cinsin gözleri kafatasında oldukça derindir, bunun sonucu olarak köpek bir mağara adamı gibi görünüyor. Gözlerin kendileri orta büyüklükte ve kahverengi renkte olmalıdır. Asılı kulaklar.
Ağızlığın ortak ifadesi, ciddiyet ve zekânın yanı sıra dostluk ve sıcaklıktan oluşur.
Aziz Bernards kısa saçlı ve uzun saçlı, birbirleriyle kolayca karışır ve aynı çöpte doğarlar. Soğuktan koruyan yoğun, yumuşak, kalın bir astar ile çift katlıdır. Üst gömlek uzun yün, ayrıca kalın ve yoğun oluşur.
Köpeği soğuktan korumalı, ama sert olmamalı. Her iki varyasyonda, yün düz olmalı, ancak pençelerin arkasında hafif bir dalgalanma kabul edilebilir. Beethoven filmi sayesinde uzun saçlı St. Bernards daha tanınabilir. Kulakları, boynu, sırtları, bacakları, göğsü, alt göğsü, pençeleri ve kuyruğu arka kısımları hariç, vücut boyunca eşit uzunlukta bir katları vardır.
Göğüs ve boyunda küçük bir yele var. Her iki varyasyon iki renktir: beyaz lekeli kırmızı veya kırmızı işaretli beyaz.
karakter
St. Bernards, ılımlı öfkeleriyle ünlüdür, birçoğu saygın bir çağda bile ihale edilir. Yetişkin köpekler çok kalıcıdır ve nadiren ruh halleri aniden değişir. Onlar aile ve sahibi için inanılmaz bir sevgi ile ünlüdür, onlar gerçek aile üyeleri haline gelir ve çoğu St. Bernard sahipleri, başka bir cins ile böyle yakın bir yakınlık olmadığını söylüyorlar. Bununla birlikte, bağımsızlık onlara özgüdür, emilmezler.
Doğası gereği, St. Bernards karşılaştıkları herkese karşı arkadaş canlısı ve iyi üreme köpekleri de öyle. Yabancıyı kuyruklarıyla sallayacaklar ve mutlu bir şekilde karşılayacaklar.
Bazı çizgiler utangaç ya da çekingen, ama asla agresif değiller. Aziz Bernards gözlemcidir, derin bir kabuğu vardır ve iyi bekçi köpekleri olabilirler. Ama bunun için gerekli niteliklere dair hiçbir ipucu bulunmadığı için bekçisi yok. Bu kuralın tek istisnası, akıllı ve hassas bir St. Bernard'ın ailesini tehlikede görmesidir. Buna asla izin vermeyecek.
Aziz Bernards çocuklar ile harika, onların kırılganlıklarını anlamak ve onlarla inanılmaz nazik görünüyor. Ancak, çocuğa köpeği tedavi etmeyi öğretmek önemlidir, çünkü St. Bernard'ın sabrını kötüye kullanmayı seviyorlar.
Diğer köpeklerle birlikte çalışmak için kullanılırlar ve nadiren aralarında sorunlar vardır. Aynı cinsiyetteki hayvanlara karşı saldırganlık vardır, bu da tipik olarak molossi'dir. Ancak çoğu St. Bernards, diğer köpeklerle, özellikle de onların cinsleriyle hayatı paylaşmaktan mutluluk duyar. Mal sahibinin diğer köpeklerin saldırganlığını tolere etmeyi öğretmesi önemlidir, çünkü misilleme saldırganlığı çok ciddi olabilir ve zalim yaralanmalara yol açabilir. Diğer hayvanlara karşı tutum çok sakin, avcılık içgüdüsü yok ve kedileri yalnız bırakıyorlar.
St. Bernards iyi eğitilmiş, ancak bu süreç mümkün olduğunca erken başlamalı. Hızlı öğreniyorlar, akıllılar, özellikle arama ve kurtarma ile ilgili olan karmaşık hileleri yerine getirmeye çalışıyorlar. Hasta sahibi çok sakin ve yönetilebilir bir köpeğe sahip olacak.
Ancak, sahibi tatmin etmek için yaşamazlar. Bağımsız olarak, uygun gördüklerini yapmayı tercih ederler. Sadece bir şey yapmak istemedikleri zaman inatçı olmadıkları için değiller. St. Bernards, kaba yöntemlere göre pozitif konsolidasyon ile eğitime yanıt vermekten çok daha iyidir.
Bu özellik yaşla birlikte artar. Bu baskın bir ırk değildir, ancak sadece saygı gören kişiye itaat ederler. St. Bernard sahipleri bunları kontrol etmeli ve onlara her zaman rehberlik etmeli, 100 kg'ın altındaki yönetilmeyen köpekler problem yaratabilir.
Saatlerce yürüyebilir, ancak sadece birkaç dakika koşabilirler. Bernard giderse, o zaman evde inanılmaz derecede sakin ve sessizdir. Özel bir evde yaşamayı tercih ederler, ancak büyüklüğüne rağmen bir dairede yaşayabilirler. Onlar sadece vücudu değil, aynı zamanda kafayı, örneğin çevikliği de yükleyen egzersizleri severler.
Çoğu karda oynamaktan hoşlanır... Sahiplerin, bağırsakları çevirme eğiliminden dolayı, yemekten hemen sonra oyun ve aktivitelere dikkat etmeleri gerekir.
Potansiyel sahipleri bu köpeklerin en temiz olmadığını anlamak zorunda. Çamurdan ve kardan geçmeyi severler, hepsini yün üzerine alır ve eve getirirler. Sadece büyüklükleri nedeniyle büyük bir karışıklık yaratabilir. Bu en büyük köpeklerden biridir ve tükürüğü vardır. Yemek yerken, etrafta çok fazla atık bırakıyorlar ve uyku sırasında çok yüksek sesle horlanabilirler.
Yün St. Bernard'ın iyi bakıma ihtiyacı var. Bu günlük en az 15 dakikadır, ayrıca köpeğin periyodik olarak yıkanmasıdır. Shorthair özellikle yıkandıktan sonra daha az dikkat gerektirir. Tüm prosedürleri mümkün olduğunca erken öğretmeye başlamak çok önemlidir, çünkü bir şeyi yapmak için 100 kg'a kadar ağırlığa sahip bir köpeği almak son derece zordur.
Bernards molt ve büyüklüğü nedeniyle çok yün. Yılda iki kez çok bol miktarda karışırlar ve bu sırada özellikle dikkatli olunmalıdır.
sağlık
Özellikle acı çekmeyen St. Bernards, tüm büyük köpekler gibi, spesifik hastalıklardan muzdarip ve uzun yaşamaz. Ayrıca, genetik hastalıklarının yaygın olduğu anlamına gelen küçük bir gen havuzuna sahiptirler. Bir St. Bernard 8-10 yıl ömrü vardır ve çok azı daha uzun yaşar.
En sık görülenleri kas-iskelet sistemi hastalıklarıdır. Bu ve çeşitli displazi ve artrit formları. Daha ciddi bir problem, yavru yaştaki kemiklerin ve eklemlerin uygunsuz oluşumu olabilir ve bu da yetişkinlerde problemlere yol açar. Bu problemlerin bazıları tedavi edilebilir veya önlenebilir, ancak böyle büyük bir köpeğin tedavi edilmesinin ucuz olmadığını anlamalısınız.
Evde ve dışarıdaki hava sıcaklığına özel dikkat gösterilmelidir. Bu cins, Alplerin soğuk ikliminde çalışmak için doğmuştur ve aşırı ısınmaya karşı son derece hassastır. Isı sırasında köpeği yükleyemezsiniz, yürüyüşler kısa olmalı, ama evde köpek serinleyebileceği serin bir yere ihtiyacınız var. Ek olarak, ısıdan soğuğa hızlı hareket de istenmemektedir.