1991’in sonbaharında, ABD Savunma Bakanı R. Cheney ile yaptığı konuşmada, Umman Sultanı, her yıl dokuz ay boyunca İran Körfezi’nde sürekli savaş devriyeleri sağlamak için iki Iowa sınıf savaş gemisi bulundurma masraflarını ödemeye istekli olduğunu belirtti.
“Tüm senin filo sadece zırhlılar gerçek gibi silâh"- Sultan Qaboos bin Said'i ekledi.
Benim düşünceme göre, çelik ve ateş alaşımı ile oluşturulan yüzen kaleler için en iyi iltifat.
Savaş gemilerinin hareketleri, Doğu cetvelini, bütün füze kruvazörlerinden ve uçak gemilerinden daha fazla etkiledi. Ama gülmek için bekle. Sultan Qaboos, modern silahlar hakkında hiçbir şey anlamayan, geriye dönük bir vahşi değildi. Cilalı silahların parlamasını takdir etmedi, ancak “düşük” e karşı çıkan kararlılığı takdir etti. Aynı zamanda, savaş gemilerinin güçlü silahlı silahlanma silahı, Pers bölgesinin kıyı devletleri için de önemliydi. Ateş etkisinin yoğunluğuna göre, savaş gemisi ateşi iki uçak gemisinin kanatlarına eşdeğerdi.
Keskin fırkateyn ve benzeri teneke kutuların aksine, Iowa Irak ve İran ile hizmette olan herhangi bir aracın kullanılmasıyla saldırıya dayanabilir. Tahmin edilemeyen bir tehlike bölgesinde devriye gezmek için çok uygun biriydi; kim olduğu ve neden bir anda bir gemide neden bombardımanı olduğu belli değildi.
Yerel aşıklar saber-boğuşma için gergince etrafa bakabilir hale getirebilir körfezin huzursuz suları üzerinde asılı Damocles bir kılıç gibi durdurulamaz ve yıkılmaz bir savaş platformu.
Sultan Qabus'un göz önünde bulundurmadığı tek şey, eşsiz savaş gemilerinin bakımının maliyeti idi. X-NUMX-metre kraliyet yat Al-Said'den oldukça yüksekti.
Modern koşullarda savaş gemisi "Iowa" etkinliği
Modernleşecek ve 1990-ler'in ortasına kadar hizmet edecek kadar şanslı olan tek korunan gemi türü.
Aynı zamanda, ağır kruvazörlerin ve dönemin savaş gemilerinin tüm projeleri arasında, “Iowa” modern koşullarda hizmet için en uygun olanıydı. Bu, kaderin ironisi.
Bu tip savaş gemilerinde tasarım ve yapım sürecini basitleştiren bir iç zırh kayışı vardı. İçerideki zırh plakalarının düz gövde hatlarını tekrar etmesi gerekmediği için geleneksel kaba metal yapıların görünümü vardı. Ek olarak, kalenin genişliğinin azaltılması, savaş hızının arttırılması ve savaş gemisinin silahlarının kompozisyonunun arttırılması için kullanılan binlerce ton yer değiştirme tasarrufunu sağladı.
Güvenliğe gelince, kayışın iç konumu, büyük kalibreli zırh delici mermilerin sonuçlarını etkilemedi. Bugünün standartlarına göre inanılmaz derecede kalın olan deri (16'tan 37 mm'ye), 15-inç cephanelerinde bile Makarov zırh delici ucunu "yırtmak" için çok zayıftı.
Onlarca yıl geçti. Çağ değişti.
Savaş gemilerinin son yeniden etkinleşmesiyle birlikte, yüksek patlayıcı ya da yarı denizaltı (sigorta yavaşlamasıyla yüksek patlayıcı) füze savaş başlıkları denizdeki tahribatın ana yolu haline geldi. Bu gibi durumlarda, iç kemer gereksiz problemler yaratmaya başladı ve “Iowa” nın hassasiyetini arttırdı. Kuşkusuz, 30 santimetre “kabuğu” tüm önemli bölmeleri koruyabilir ve RCC patlamasından kaynaklanan direklerle savaşabilir. Ancak bundan önce, kenara sıkışmış bir roket onlarca metrekarelik bir alanda yumuşak bir örtü “döndürebilir”. metre.
Savaş gemisi ölçeğinde, savaş yeteneklerini etkilemeyen küçük bir problem. Ancak, yine de tatsız.
Yine, burada savunmanın işe yaramazlığından söz edilmiyor. Güvenlik “Iowa” olağanüstüydü: savaş gemisi, modern gemiler için ölümcül darbelere dayanabilirdi. Yine de koruma düzeni ve kurulum şeması zamanın gereksinimlerini karşılamadı. İdeal olarak, zırh elemanları, dış panelin dış yüzeyi şeklinde dışarıya yerleştirilmelidir.
"Iowa", hiç kimsenin patlayıcı bomba kullandığı aynı yüzen kalelerle savaşmak için yaratıldı. Birisi Tsushima'nın ve shimoza ile korkunç mermilerin derslerini hatırlıyorsa, o zaman orada, bir takım sebeplerden dolayı, trajik bir durum vardı. Eğer gemi uzun saatler boyunca kendini vurmaya izin verirse, o zaman savunma buna yardımcı olmaz.
İkinci Dünya Savaşı dönemindeki Amerikan savaş gemilerine gelince, tüm yenilikçi yaklaşımların belirgin bir sonucu vardı. Amerikalılar, Iowach ve Güney Dakota iç kemerlerinin avantaj ve dezavantajlarını inceledikten sonra, yeni nesil savaş gemileri için (Montana) geleneksel kemer zırh tasarımına geri döndü.
İç kemer “Iowa” nın askeri istikrarını azaltan tek sorun değil. Füze mühimmatının talihsiz konuşlandırılmasında önemli bir rol oynadı. Tasarımcılar, Tomahawk cruise füzelerini 32 topçu kuleleri arasına koymak için ellerinden geleni yaptılar.
Füzeler, üst güvertede, her biri 143 ton kütleye sahip MK.26 (her birinde 4 füze) bulunan, yerli Club-K kompleksinin selefleri (“Calibres”, gizlice konteynerlerde) bulunan korumalı tesislerde kuruldu.
“Korumalı” kelimesi yanıltıcı olmamalıdır: fotoğrafta MK.143 zırhlı kapakların kalınlığının 20-30 mm'yi geçmediği göze çarpmaktadır. Parçalanma önleyici koruma.
Üstten görünümde "Tomahawks" bulunan kapların yerlerini net bir şekilde görebilirsiniz.
Gemi karşıtı “Zıpkınlar” (4X4) gelince, genel olarak kafes kılavuzlarının üzerinde durdular ve plastik kasalarıyla loş bir şekilde parladılar.
Mühimmat - maksimum güvenlik önlemi gerektiren en tehlikeli unsurlardan biri, herhangi bir koruma olmadan aniden üst güvertede bulundu. Bu, modern koşullara uygunluğu sağlamaya çalıştıkları, geçmiş bir dönemin bir gemisinin “ılımlı” bir modernleşmesinin bedeli.
* * *
Farklı dönemlere ait gemilerin ortak eylemleri bazı zorluklara neden oldu. Emme gaz türbinleri, bir saatin çeyreğinde “soğuk” durumdan maksimum güç moduna geçebilir. Modern savaş gemilerinin aksine, “Iowam”, buharları üremek için daha fazla zamana ihtiyaç duyuyordu.
Savaş gemisi denize girdiğinde, ondan uzak durmaya değerdi. Ve bu sadece rakiplerle değil.
Güdümlü füze kruvazörlerinin aksine, “Iowa” hız ve manevra karar verilen şiddetli topçu düelloları için yaratıldı. Donanma'nın emri, denizcilere dış izlenimin yanlış olduğunu hatırlatan talimatlar vermek zorunda kaldı. Şişman canavar, manevra kabiliyetindeki herhangi bir modern gemiyi aşıyor. İkinci Dünya Savaşı sırasında bile, "Iowa" nın (740 metre) dolaşımının taktik çapının "Fletcher" tipinin destroyerininkinden daha az olduğu belirtildi.
Iowa'nın hız özellikleri her zaman tartışmalı olmuştur. Mekanizmaların ömrünü uzatmak için, Yankees santrali asla tam kapasiteye getirmedi. Uygulamada elde edilen değer (221 bin hp - sağlam bir sonuç, atomik "Orlan" dan 1,5 kat daha fazla), savaş gücü ünitesinin kurulu gücünün% 87'ine karşılık geldi. Brülör sonrası modda ve pervane şaftlarında çeyrek milyon “at” ile, hesaplamalara göre “Iowa”, 35 düğümlerine kadar gelişebilir.
Bu durumda teori uygulamadan uzak değildir. “Şişe” formunun belirli konturları, savaş standartlarına göre bile, GEM'in ikinci kademesinin (aynı zamanda, santralin kendi bölümlerinin işgal ettiği 270 metre uzunluğunun) kurulmasından kaynaklanan gövdenin uzunluğu (100 metre) kadardır; yüksek hızlı savaş gemisi ”boş bir ses değil.
Ayrıca, “Iowa”, sınıfındaki tüm gemilerin en dinamiği idi. Deniz Kuvvetlerine göre, Kuzey Caroline ve Güney Dakota'daki savaş gemilerinin oluşumu için 15'ten 27 düğümlerine inşa süresi 19 dakika idi. “Iowa”, yüksek güç yoğunluğu sayesinde, tüm Amerikan, Avrupalı ve Japon akranlarına göre çok daha hızlı (15'ten 27 düğümlerine kadar. - 7 dakika).
* * *
Savaş gemileri zamanlarının gereksinimleri ve görevleri için optimize edildi ve modern koşullarda bariz bir anakronizm gibi görünüyordu.
Tüm Amerikan savaş gemileri gibi, “Iowa” hidroakustik istasyondan ve denizaltı karşıtı silahlardan mahrum edildi (FKÖ'nün görevleri, geleneksel olarak eskort avcılarına verildi).
Modernleşmeye rağmen, hava savunma sistemi 1940 seviyesinde kaldı. Ana kalibreli kulelerden birinin kaldırılmasıyla yapılan tüm planlar, elli roket ocağı yerine yerleştirilmesi ve Aegis radarı bir hayal olarak kaldı. Yeni bir savaş gemisi inşa etmek daha ucuzdu.
Tasarımcılar yarı önlemlere mal oluyor.
Dört "Falanx" ve taşınabilir hava savunma sisteminin "Stinger" varlığı, modern hava saldırı araçlarına karşı mücadelede zayıf bir şekilde yardımcı oldu. Savaş gemisinin taşıyıcıları durdurma ya da en azından saldırmalarını zorlaştırma imkânı yoktu. Hava savunma görevleri tamamen escort füze kruvazörlerine ve yıkıcılarına verildi.
Ancak, genel sonuç savaş gemilerinin lehine oldu.
Modern gemiler için ulaşılamayan savaş niteliklerinin (savaş dengesi, füze topçu silahları ve büyük 1 rütbe gemilerinin statüsü) birleşimi, Iowa'yı hizmet ömrünün yükselmesine ve uzatılmasına neden oldu. Aynı zamanda, servis blokaj veya hareketli dişli rolünde değildir. İlk büyüklüğün en parlak yıldızları olan savaş gemileri, savaş gruplarının bayrak gemileri olarak seçildi.
Ön planda 50 yıl - hangi gemi hikayeler benzer bir sonuç gösterdi mi? Dahası, hiç kimsenin, gazisi yeni bir gemiyle değiştirmenin imkansızlığından ilerleyen, zorunlu, gösterişli bir karar olduğuna dair hiçbir fikri yoktu.
Yarım yüzyıl önce olduğu gibi, savaş gemileri, bileşiklerin savaş istikrarının merkezi olarak kaldı. Ölümsüz savaşçıların dünyanın bir veya bir başka yerinde görünmesi diplomatik ve askeri çevrelerde farkedilmedi. Herkes, düşmanlıkların patlaması durumunda, böyle bir gemiye karşı koymak için kayda değer kaynakları yönlendirmenin gerekli olacağını anlamıştı.
“Aegis kruvazörünü savaş gemisinin ardına koyun - ve istediğiniz yere gideceksiniz.”
(ABD Deniz Kuvvetleri Komutanı Amiral K. Thorst, Wisconsin savaş gemisi yeniden etkinleştirme töreninde, Ekim 1988)
(ABD Deniz Kuvvetleri Komutanı Amiral K. Thorst, Wisconsin savaş gemisi yeniden etkinleştirme töreninde, Ekim 1988)
Başlıca sorunlardan biri yakın gelecekte savaş gemilerinin düzenli olarak yeniden etkinleştirme olasılığı ile ilgilidir. Cevap iki parametreye bağlıdır:
a) Donanmanın uygulama kavramları;
b) yaşı 80 yılına yaklaşan mevcut savaş durumu tahminleri.
Topçuların belirli bir dizi görevi çözmedeki bariz avantajları (reaksiyon ve verimlilik, atışların ucuzluğu, hava savunmasına ve elektronik savaşa bağışıklık), ayrıca denizciler tarafından iyi ateş desteği olmaması, uzun menzilli mermilerle yapılan çeşitli deneyler, Zamvoltami vb. Filosunun büyük kalibreli gemi topçularına ihtiyacı olduğu gerçeğini anlayın.
Teknik duruma gelince, hastalar derin bir komadadır ve herhangi bir ayrıntı bulmak mümkün değildir.
“Iowa” merkezi, gemideki olayla bağlantılı olarak 1990 yılında rezervine çekildi (GK kulesinde bir patlama, 47 halkının ölümü). Kurtarılmadı.
Bildirildiğine göre, küresel siyasi arenada mekanizmaların ve değişikliklerin bozulması nedeniyle en uzun hizmet veren “New Jersey” (mevcut filoda 21 yılı) Şubat 1991 yılında rezervlere kondu.
En gelişmiş iki savaş gemisi (Missouri ve Wisconsin) hizmetlerini sürdüreceklerdi ve hatta Çöl Fırtınası Operasyonuna bile katılmışlardı. Ancak, SSCB'nin çöküşünün yol açtığı deniz kuvvetlerinin azaltılması, savaş gemilerini kullanmaya devam etme planlarından vazgeçilmesine yol açtı. Son muharebe personeli 1992 yılında “Missouri” den ayrıldı.
Bir süredir gemiler çamurda, depoda, birbiri ardına yüzen müzelere dönüştürülerek tutuldu. Kayıt sahibi, dünyadaki 2006 yılına kadar soğuk rezervde kalan tek savaş gemisi Wisconsin idi.
Hiçbirinin yedek filoyu kendi başlarına bırakamadıkları bilinmektedir. Öte yandan, “Iowa” türündeki dört savaş gemisi, diğer müze gemilerinden çok daha iyi durumda. Örneğin, kalıcı olarak yerleştirilmiş olan Alabama savaş gemisinin (Güney Dakota gibi) hiç pervanesi yoktur.
Savaş gemileri periyodik olarak kenetlenme ve onarımlardan geçmektedir. Teknik olarak iyi durumda, LC “Missouri”, 2009 yılında yerleştirme sırasında birçok modern geminin kıskançlığına görülebilir. Yine de, görgü tanıkları, yaş ve pasın kendilerini hala hissettirdiğini iddia ediyorlar: gövdenin sualtında gözle görülür sızıntılar vardı.
Zamanlanmış onarım "Missouri" sırasında kuru havuzdan rapor
Kanımca, bir sonrakinin olasılığı (hangisi?) Savaş gemilerinin yeniden etkinleştirilmesi ihmal edilebilir. "Iowa" dönemi bitti; tasarımı ve silahları yeni zamanın zorluklarını karşılamıyor.
Modelleyicilerin hayran olduğu “nefes kesici güzellik” ve “görkemli görünüm”, gerçekte savaş gemisi cesaret kırıcı bir izlenim bırakıyor. Bir buzdağı gibi, kabuğunun çoğu su altında gizlenmiştir.
Yem ve rota açılarında, tasarım tamamen vahşi görünüyor - “büyük formların” sevgilisi için aşırı güzellik. Yan projeksiyonda - mimari zevkleri olmayan, sıra dışı renkte bodur skeçler.
Buna karşılık, herhangi bir modern kruvazör veya füze avcısı, çok daha büyük ve daha sağlam bir gemi gibi görünüyor. Savaş gemisi, uzun yanlarının arka planına karşı basitçe kaybolur. Ve bu arada, bu, savaş gemilerinin yeniden etkinleşmesiyle ilgili sorunlardan biriydi.
Büyüklüğü nedeniyle, “Iowa” nın denize elverişliliği fena değildi: istikrarlı bir topçu platformuydu ve her fırtınaya dayanabiliyordu. Ancak modern denizciler, burun ucunun akıcılığı ve yerçekimi yüzünden şaşırdı ve şaşırdı. Relic mastodon, modern gemilerde olduğu gibi, dalga üzerinde yükselmedi, ancak basit bir şekilde kesildi ve sonsuz su akışlarını alçak güvertesine getirdi.
Büyük ölçüde bu eksiklikten yoksun olan tek savaş gemisi, İngiliz “Öncü” idi. Yaradanları, gövdede küçük bir yükselme açısında doğrudan seyir boyunca çekim yapılmasıyla ilişkili burun ucunun yüksekliği üzerindeki saçma sınırını kaldırdı.
Ancak, tüm bu detaylar. “Iowa” tipi savaş gemilerinin istisnai bir hizmet ömrüne sahip olan hikayenin özü, donanmanın modern korunan gemiler için ihtiyacıdır.
Yerlerinden olmalarında 14 kat farkıyla Fırkateyn ve savaş gemisi