Mobil teknoloji, hücresel iletişim için kullanılan teknolojidir. Mobil kod bölümlü çoklu erişim (CDMA) teknolojisi son birkaç yılda hızla gelişti. Bu binyılın başlangıcından bu yana, standart bir mobil cihaz, bir cep telefonu, GPS navigasyon cihazı, gömülü bir web tarayıcısı ve anlık mesajlaşma istemcisi ve bir avuçiçi oyun konsolu olmaktan ziyade, basit bir iki yönlü çağrı cihazı olmaktan çıkmıştır. Birçok uzman, bilgisayar teknolojisinin geleceğinin kablosuz ağ iletişimi ile mobil hesaplamada bulunduğunu iddia ediyor. Tablet bilgisayarlar aracılığıyla mobil bilgisayar kullanımı daha popüler hale geliyor. Şu anda en popüler tablet Apple tarafından iPad’dir. 1990’ların ortalarından beri hücresel haberleşme endüstrisi patlayıcı büyümeye tanık oldu. Kablosuz iletişim ağları, hücresel konsept ilk kez 1960’larda ve 1970’lerde geliştirildiği zaman herkesin tahmin edebileceğinden çok daha yaygın hale geldi. Kablosuz iletişimin geniş çapta uyarlanması, 1990’ların ortalarında, dünya genelinde hükümetlerin rekabeti arttırdığı ve yeni 1800-2000MHz frekans bandında kişisel iletişim servisleri (PCS) için radyo spektrum lisansları. Sesli çağrılara ek olarak yüksek hızlı veri iletişimi trafiğini kolaylaştırmak için tasarlanan yeni nesil hücresel ağlar. Kablosuz ağların birkaç kilometre aralıklarla (sabit kablosuz erişim) sabit noktalar arasındaki fiber optik veya bakır hatların yerini almasına izin vermek için yeni standartlar ve teknolojiler uygulanmaktadır.
Benzer şekilde kablosuz ağlar, kablosuz yerel alan ağının (WLAN’ın) dağıtımı yoluyla evlerde, binalarda ve ofis ortamlarında tellerin yerini almak için giderek daha fazla kullanılmaktadır. Gelişen Bluetooth modem standardı, sorunlu cihaz iletişim kablolarını, kişinin kişisel çalışma alanında görünmez kablosuz bağlantılarla değiştirmeyi vaat ediyor. Hücresel konseptin geliştirilmesinden sonra çeşitli mobil teknolojiler gelişmiştir. Hepsi arasında ilk nesil (1G) ilk mobil teknolojidir. Bunlar 1980’lerde tanıtılan analog telekomünikasyon standartlarıdır ve yerini 2G dijital telekomünikasyon ile değiştirilene kadar sürdürmüştür. 1G ağları analog sistemlere dayanırken, 2G ağları dijital sistemlere dayanır. İlk nesil hücresel sistemler sadece FDMA / FDD ve analog FM’ye dayanıyordu. 2G (ikinci nesil) standart en popüler ve yaygın olarak kullanılan hücresel standarttır. İkinci nesil standartlar, dijital modülasyon formatlarını ve TDMA / FDD ve CDMA / FDD çoklu erişim tekniğini kullanır. İkinci jenerasyon standardı, 3 TDMA standardı ve 1 CDMA standardı, örneğin 1) Mobil için küresel sistem (GSM) 2) Geçici standart 136 (IS-136) 3) pasifik dijital hücresel (PDC) 4) Geçici standart 95 (IS-95) ). 3G (Üçüncü nesil) kablosuz sistemler, multimedya servislerine ve internet veri oranlarına odaklanmaktadır.
Bu, Uluslararası Telekomünikasyon Birliği tarafından Uluslararası Mobil Telekomünikasyon-2000 (IMT2000) şartlarına uygun mobil cihazlar ve mobil telekomünikasyon hizmetleri ve ağları için kullanılan bir standartlar bütünüdür. Kablosuz sesli telefon, mobil internet erişimi, sabit kablosuz internet erişimi, görüntülü arama ve mobil TV’de 3Gfind uygulaması, dördüncü nesil cep telefonu mobil iletişim standartlarıdır. Üçüncü nesil (3G) standartların devamıdır. Bir 4G sistemi, örneğin ultraviyole kablosuz internet erişimli dizüstü bilgisayarlara, akıllı telefonlara ve diğer mobil cihazlara mobil ultrabroadband İnternet erişimi sağlar. Düşünülebilir uygulamalar arasında değiştirilmiş mobil web erişimi, IP telefon, oyun hizmetleri, yüksek çözünürlüklü mobil TV, video konferans ve 3D televizyon bulunmaktadır. İlk ticari olarak otomatikleştirilmiş hücresel ağ (1G nesiller), ilk olarak Tokyo metropol alanında, 1979 yılında NTT (Nippon Telgraf ve Telefon) tarafından Japonya’da başlatıldı. Beş yıl içinde, NTT ağı Japonya’nın tüm nüfusunu kapsayacak şekilde genişletildi ve ülke çapında ilk 1G ağı oldu.
1981’de bunu, Danimarka, Finlandiya, Norveç ve İsveç’teki Nordic Mobil Telefon (NMT) sisteminin eşzamanlı lansmanı izledi. NMT, uluslararası dolaşım sunan ilk cep telefonu şebekesi oldu. ABD’de piyasaya sürülen ilk 1G ağı, Motorola DynaTAC cep telefonunu kullanarak 1983 yılında Chicago merkezli Ameritech oldu. Birkaç ülke daha sonra 1980’lerin başlarında İngiltere, Meksika ve Kanada da dahil olmak üzere takip etti. 1G (veya 1-G), kablosuz telekomünikasyon teknolojisinin ilk nesli anlamına gelir. Bunlar 1980’lerde tanıtılan analog telekomünikasyon standartlarıdır ve yerini 2G dijital telekomünikasyon ile değiştirilene kadar sürdürmüştür. İki başarılı mobil telefon sistemi, 1G ve 2G arasındaki ana fark, 1G ağlarının kullandığı radyo sinyallerinin analog olmasıdır, 2G ağları ise dijitaldir. Her iki sistem de radyo sinyallerini (el cihazlarını dinleyen) telefon sisteminin geri kalanına bağlamak için dijital sinyalleme kullansalar da, bir çağrı sırasında sesin kendisi 2G’deki dijital sinyallere kodlanırken, 1G sadece tipik olarak daha yüksek frekansa göre modüle edilir. MHz ve üstü. 3G teknolojisi, 1980’lerin başında Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (ITU) tarafından yürütülen çığır açan araştırma ve geliştirme çalışmalarının bir sonucudur. 3G spesifikasyonları ve standartları on beş yıl süren sebat ve çalışmanın ardından geliştirilmiştir. Teknik şartnameler kamuya IMT-2000 ismi ile sağlandı.
3G için 400 MHz ila 3 GHz arasındaki iletişim spektrumu tahsis edildi. Hem hükümet hem de iletişim şirketleri, 3G standartlarını oybirliğiyle onayladı. İlk ticari 3G ağı, 1998 yılında Japonya’da NOMT DoCoMo tarafından FOMA olarak markalaştırıldı. İlk olarak Mayıs 2001’de W-CDMA teknolojisinin bir ön sürüm (test) olarak sunuldu. 3G’nin ilk ticari lansmanı, ilk olarak 1 Ekim 2001’de Japonya’da NTT DoCoMo tarafından gerçekleştirildi; Sistemin daha geniş kullanılabilirliği, güvenilirliği konusundaki belirgin endişeler nedeniyle ertelenmiştir. 3G, 3. Nesil için kısa, 3. nesil mobil telekomünikasyon teknolojisini temsil etmek için kullanılan bir terimdir. Bu, Uluslararası Telekomünikasyon Birliği tarafından Uluslararası Mobil Telekomünikasyon2000 (IMT-2000) şartlarına uygun mobil cihazlar ve mobil telekomünikasyon hizmetleri ve ağları için kullanılan bir standartlar bütünüdür. Kablosuz sesli telefon, mobil internet erişimi, sabit kablosuz internet erişimi, görüntülü arama ve mobil TV’de 3Gfind uygulaması. Birçok telekomünikasyon şirketi, 3G mobil şebeke hizmetlerini 3G olarak pazarlamakta, bu da ilan edilen hizmetin bir 3G kablosuz ağ üzerinden sağlandığını göstermektedir. 3G olarak ilan edilen hizmetlerin, güvenilirlik ve hız standartları (veri aktarım oranları) dahil olmak üzere IMT-2000 teknik standartlarını karşılaması gerekir. IMT-2000 standartlarını karşılamak için, en az 200 kbit / s (yaklaşık 0,2 Mbit / s) pik veri hızı sağlamak için bir sistem gereklidir. Bununla birlikte, 3G olarak tanıtılan birçok hizmet, bir 3G servisi için minimum teknik gereksinimlerden daha yüksek hız sağlar. Genellikle 3.5G ve 3.75G olarak adlandırılan 3G sürümleri, dizüstü bilgisayarlardaki akıllı telefonlara ve mobil modemlere çeşitli Mbit / s mobil genişbant erişimi de sağlıyor.
Mobil Teknoloji Nasıl Gelişti ? - Yorumlar
Yapılan Yorumlar
© 2001 - 2018 aamiy.com | Yeni Moda Sosyal Medya Platformu
Aamiy - Tüm Hakları Saklıdır