Yaklaşık 50.000 erkek ve kadın, bu tür bir izolasyonu bir işkence biçimi olarak gören Birleşmiş Milletler tarafından belirlenen asgari standartları ihlal ederek ABD hapishanelerinde uzun süreli hücre hapsinde tutuluyor.
Yale Hukuk Fakültesi’nin öncülük ettiği yeni bir raporda, 2021 yazında, resmi olarak bilinen adıyla “kısıtlayıcı barınma”ya tabi tutulan mahkumların sayısı 41.000 ila 48.000 arasındaydı. Otopark büyüklüğünde hücrelerde tek başlarına tutuluyorlardı. boşluklar, günde ortalama 22 saat ve en az 15 gün.
Bu sayı içinde, 6.000’den fazla mahkum bir yıldan fazla bir süredir tecritte tutuldu. Bunlar, on yıl veya daha uzun süredir potansiyel olarak zarar verici kapalı alanlarda tek başına tutulan yaklaşık bin kişiyi içeriyor.
Yale’deki Arthur Limon Merkezi ile tüm hapishane sistemlerinin yöneticilerini temsil eden Islah Liderleri Derneği tarafından hazırlanan rapor, geniş çapta insan hakları ihlali olarak kınanan bir hapsedilme biçimiyle mücadele etmek için ABD’nin henüz tırmanmadığı ürkütücü dağın altını çiziyor. .
Araştırmalar, kısa süreli yalnız kalmanın bile depresyon, saldırganlık ve intihar düşünceleri gibi ciddi zihinsel sağlık sorunlarına yol açabileceğini göstermiştir.
Louisiana’nın kötü şöhretli Angola hapishanesinden 2016’da serbest bırakılmadan önce ülkedeki en uzun süreli hücre hapsi mahkumu olan Albert Woodfox’un bu ayın başlarında ölümü, yıkıcı zararının altını çizdi. 43 yıl boyunca neredeyse hiç ara vermeden 6 fit’e 9 fit’lik bir hücreye tıkıldı.
2019 tarihli Solitary kitabında Woodfox, onlarca yıllık izolasyonun onun üzerindeki etkisini anlattı. Duvarların üzerine çöktüğü hissinden kaçınmak için onu oturarak uyumaya zorlayan, düzenli olarak korkunç klostrofobi nöbetleri vardı.
Yeni tek kişilik çalışma, Hücrede Zaman: Kısıtlayıcı Konutun 2021 Anlık Görüntüsü, bulgularını 34 eyalet ve Federal Hapishaneler Bürosu’nun rapor edilen rakamlarından tahmin ediyor. Yalnızlık seviyelerinin şok edici derecede yüksek kaldığını bulsa da, rakamların doğru yönde hareket ettiğini de vurguluyor.
Araştırmacılar 2014’te yıllık anlık görüntüler serisine başladıklarında, tecritte mahsur kalan mahkumların sayısı bugünün neredeyse iki katıydı, 80.000 ila 100.000 arasındaydı. O zamandan beri grafik, giderek artan sayıda eyaletin uygulamayı kısıtlamak ve hatta yasaklamak için yeni yasalar getirmesiyle istikrarlı bir şekilde azaldı.
Yale’den Arthur Liman hukuk profesörü Judith Resnik, “80’lerde insanlar hapishanelerdeki şiddetle başa çıkmanın bir yolu olarak hücre hapsini desteklediler” dedi. “Artık çözülmesi gereken bir problem olarak görülüyor.”
Kötü niyetli hücre hapsi geçmişine sahip bir eyalet olan California, şu anda yeni yasaları tartışıyor. California Mandela Yasası, eyaletteki her gözaltı kurumunun katı kurallar ve bildirimde bulunmasını zorunlu kılacak ve hamile kadınlar, 26 yaşın altındaki veya 59 yaşın üzerindeki kişiler ve zihinsel veya fiziksel engelliler için hücreyi yasaklayacaktır.
Geçen yıl New York eyaleti, büyüyen bir listeye katılarak benzer bir yasa çıkardı. Yale araştırması, üç eyaletin – Delaware, Kuzey Dakota ve Vermont – 2021’de böyle bir hapsinde mahkum olmadığını bildirdiğini ve diğer iki eyalette 10’dan az kişi olduğunu söyledi.
Bu tür iyimser işaretlere rağmen, kısıtlayıcı konutlar binlerce kadın ve erkeğe anlatılmaz acılar yaşatmaya devam ediyor. 37 yıllık hapis cezasının üçte birinden fazlasını büyük ölçüde küçük ihlaller nedeniyle hücrede geçiren John Thompson, son zamanlarda Philadelphia Inquirer’da “olumlu tavrımı, sabrımı ve kişiliğimi nasıl parçaladığını” anlattı.
Bazen yıllarını hiç kimseyle konuşması yasak olan küçücük bir hücrede ve “gözlemlenebilmem için günün hemen her saatinde floresan ampullerin üzerimde parıldamasıyla” geçirdi.
Yale raporu, devam eden endişelerin birkaç alanını vurgulamaktadır. “Ciddi akıl hastalığı” olan 1000’den fazla kişi hala tecritte tutuluyor.
Siyah kadınlar da orantısız bir şekilde hedef alınıyor. Kadın cezaevlerinde kısıtlayıcı konutlarda kalanların yaklaşık %30’u, toplam cezaevi nüfusunun %20’sine kıyasla Afrika kökenli Amerikalıdır.
Resnik, “Kadın cezaevlerinde izolasyon daha az kullanılıyor, ancak en çok acı çeken kadınlar Siyah kadınlar” dedi.