hayat garip aslında bazen belli etse de etmese de.
göründüğü gibi basit değil bazen, ne ise o bazen de
bir gün siyah beyaz matem bir gün, bizzat gün ışığı bazen de.
son güne kadar ümitle yaşarsın bazen, doğmadan ölmüşsündür bazen de.
dünya garip aslında açık açık söylese de söylemese de.
"o" dersin, gözlerine gülene de, yarım bırakıp gidene de.
"sen" dersin en küfretmek istediğine de, kendinden önce bildiğine de.
"ben" dersin en kötü anını anlatırken de, dünyalar seninken de.
sevmek garip aslında çok basit görünse de görünmese de.
gayet tabi seversin dost bildiğini de, hayatını vereceğini de.
ama sevmek o kadar garip ki, eşleyecek değerliyi de değersizi de.
arabanı da seveceksin, evini de , köpeğini de, belki seni bitireni de.
her şey garip aslında göstere göstere bizi sürüklese de sürüklemese de.
en anlamlı eylemler farkları kaybettirir insana süreklilikte.
belki de bu yüzden sevmek gerekir kelimelerle değil de gönül ile.
bence en doğrusu da hiç bir şeyi sevmemektir kelimeler anlamı yitirmedikçe.
-Sâki