"Cihazınızdan memnun değilim."
Dr. Krishna'nın bana söylediğini hatırladım.
"Görüntülerin kalitesi tıbbi teşhis için yeterli değil."
Dr. Krishna, bize bu geri bildirimi veren, sayıları giderek artan kullanıcıların bir parçasıydı. Endişelenmek için her nedenimiz vardı.
Şirketimiz, insan retinasının görüntülerini yakalayan tıbbi cihazlar üretti. Doktorlar daha sonra bir teşhis sağlamak için bu görüntüleri okur. Görüntü kalitesindeki herhangi bir sapma, yanlış bir teşhis riskine girmemiz anlamına geliyordu. Ve muhtemelen kalıcı körlük.
Neyse ki, doktorun endişeleri gerçeklerden uzaktı. Cihazımız, piyasadaki sınıfının en iyisi teşhis sistemlerine göre doğrulanmıştır. Birçok düzenleyici kurumdan onay aldık. Şikayet eden her kullanıcı için, cihazımızın şimdiye kadar gördükleri en iyi görüntüleri ürettiğini söyleyen 3 kişi vardı.
Dr. Krishna cihazı yanlış kullanıyordu. Çoğu kullanıcı gibi o da kullanım kılavuzlarını okumamış veya eğitim videolarını izlememişti.
Ekibimizin kliniğini ziyaret etmesini sağladık ve 3 günlük bir süre boyunca personelinin her bir üyesini yeniden eğittik. Doktorlar, hemşireler, laboratuvar teknisyenleri, hatta resepsiyonist bile.
Ertesi gün bize “Çok teşekkürler, görüntü kalitesi çok daha iyi” diye mesaj attı. Sorunumuz çözüldü.
Ama aslında öyle olmadığını biliyorduk. İlgili zaman, çaba ve masraflar operasyonel maliyetlerimizi çok etkiledi. Bunu her müşteri için sürdürülebilir bir şekilde yapamayız. Daha da kötüsü, cihazlarımız sağlık personeli olmayan kişiler tarafından giderek daha fazla kullanılıyordu. Daha önce hayatlarında hiç tıbbi cihaz kullanmamış kişiler.
UX'imizi düzeltmemiz gerekiyordu.
Sorunumuzu düzeltmenin yazılımımızı düzeltmek anlamına geldiğini başından beri biliyorduk. Donanımın değiştirilmesi, aylarca süren Ar-Ge, düzenleyici engeller ve daha yüksek üretim maliyetleri anlamına geliyordu.
Kısa süre önce şirkete yazılım başkanı olarak katılmıştım ve UX'imizi düzeltmek en önemli önceliklerimden biri oldu.
Tıbbi cihazımız, bir iPhone'a takılan bir dizi özel lens ve elektronikten oluşuyordu. Telefonun kamerası retinanın görüntülerini çekmek için kullanıldı.
Donanımla iletişim kurmak ve birincil kullanıcı arabirimi olarak işlev görmek için bir uygulama kullanıldı. UX'in çalışması gerektiğini söyleyebilirsiniz.
Bir iPhone kullanmak bize 2 şekilde yardımcı oldu.
“Ortalama kullanıcınız nasıl? Bir doktor ya da hemşire olduğunu varsayabilir miyim?
Aniket bana kullanıcı kimliğimizi sordu.
"Hayır, yapamazsın" diye cevap verdim.
Aniket, Apple'da Apple Accelerator ekibiyle birlikte çalışan bir tasarım vaiziydi . Prestijli Apple Tasarım Ödülü sahipleri de dahil olmak üzere dünyanın dört bir yanından düzinelerce şirkete tasarımlarında yardımcı olmuştu.
Ayrıca yakın arkadaşım ve tanıdığım en iyi tasarımcı olan Abhinav da bize katıldı. Abhinav, o sırada Hindistan'ın en büyük girişimlerinden birinin tasarım ekibine başkanlık ediyordu. Bugün internette en hızlı büyüyen tasarım topluluklarından birini yönetiyor .
Müşterilerimiz doktor iken cihazı kullanmadılar. Sadece tanı koymak için görüntüleri incelediler. Görüntüleri yakalamak için cihazı kullanan personeli genellikle tıbbi eğitim almamıştı. Bazıları liseyi bitirmemişti.
Apple'ı kullanıcı demografimizde doldurduk; geçmişleri, motivasyonları ve yetenekleri. Onlarla etkileşimlerimizin hikayelerini paylaştık ve Apple'ın kullanıcılarımızın dünyasına adım atmasına yardımcı olduk.
Sorunumuz, kullanıcı anlayışımız değildi. Onlar için tasarım yaparken yön bulamadık.
Aniket, Abhinav ve Apple Accelerator ekibi ile 3 gün çalıştık. Cihazımızdaki her karmaşıklık kaynağını belirlememize ve ardından onlar için tasarım yapmamıza yardımcı oldular.
Üçüncü günün sonunda, çekirdek retina görüntüleme deneyimimizi tamamen yeniden tasarladık.
Bu yazıda, en büyük 3 çıkarımımızın ana hatlarını veriyorum:
Çıkarımlarımıza geçmeden önce, temel karmaşıklık üzerine bir not paylaşmak istedim.
Fred Brooks, temel karmaşıklığı, çözmeye çalıştığınız sorunun doğrudan neden olduğu herhangi bir karmaşıklık olarak tanımlar .
Bu, zorunlu olmayan veya tesadüfi karmaşıklığın aksine. Uygulamanın özellikleri aracılığıyla karmaşıklığın ortaya çıktığı yer burasıdır.
Tıbbi bir cihaz olan ürünümüz, büyük miktarda temel karmaşıklığa sahipti. Ve hiç kimse bunu kullanıcımız, meslekten olmayan kişi kadar deneyimlemedi. Onlara göre, uygulama ekranımızın bir uçak kokpiti gibi göründüğünü hayal ediyorum.
Çeşitli LED yoğunluklarını, kamera ISO'sunu, yakınlaştırma seviyelerini ve odaklamayı kontrol etme seçeneklerimiz vardı. Farklı öğrenci boyutları ve kızılötesi görüntüleme konfigürasyonları için modlarımız vardı. Ayrıca göz damlası kullanıldığında ayrı bir modumuz vardı.
Her bir seçeneğin klinik önemi vardı. Karmaşıklığın azaltılması, klinik olarak temel işlevlerin kaldırılması anlamına geliyordu. Ürünümüzü basitleştirmeyi imkansız bir görev gibi gösterdi.
Pareto İlkesi olarak da bilinen 80/20 kuralı, kullanıcıların ürününüzün yalnızca %20'sini zamanın %80'inde kullandığını belirten bir genel kuraldır . Bu %20'de olmayan her şey sadece göz ardı edilmekle kalmaz, aynı zamanda genellikle UX karışıklığının en büyük kaynağıdır.
Bizim için tıbbi görüntülemenin teknik doğası, bu %20'yi tanımlamayı çok daha zorlaştırdı. Her seçeneğin klinik önemi, bunların kaldırılmasının hasta sonuçlarını riske atabileceği anlamına geliyordu.
UX'imizi çözmek, bu karmaşıklığı yönetmeyi öğrenmek anlamına geliyordu. Gerekli olmayan her şeyi tespit edip bırakmak zorunda kaldık. Ve gerekli olan her şeyi basitleştirmemiz gerekiyordu.
Bunu yapmak için önyargılarımızı incelemeye ve iyi tasarımın ne olduğuna dair bakış açımızı genişletmeye zorlandık. Sprint'ten elde ettiğimiz önemli çıkarımlar, tam da bunu başarmamıza yardımcı oldu.
Ben bir kurucuyken, cesaret kolay geldi. Ürünümüz, kullanıcımız ve gelirimiz yoktu. Tehlikede olan hiçbir şeyimiz yoktu.
Bu yüzden risk aldık ve bu riskler yenilik yapmamızı sağladı.
Bugün, durum böyle değildi. Şirketimizin milyonlarca hastayı tarayan 1000'lerce kullanıcısı vardı. Çok sayıda gelir elde ettik.
Cihazımızın doğasıyla birlikte bu riskler risk almayı zorlaştırdı. Klinik olarak gerekli bir şeyi çıkarma korkumuz, herhangi bir şeyi çıkarmamızı engellemişti.
"Odaklanma yanılsamasına" yenik düşmüştük .
Odaklanma yanılsaması, aşağıdakileri belirten bilişsel bir önyargıdır:
Hayatta hiçbir şey, sen düşünürken düşündüğün kadar önemli değil.
Ve bu bizim takımımız için geçerliydi.
Sadece bir işlevi kaldırmayı düşündüğümüzde tıbbi önemini hatırladık. Belirli bir özellik nadiren kullanılmış olsa bile, olası bir sonuç düşüncesi onu kaldırmamızı engelledi.
Ve bu potansiyel sonuçlar, onları düşündüğümüz anda her zaman daha korkunç görünüyordu.
Odaklanma yanılsaması cesur olmamızı engellemişti.
“En köklü ürünümüzle en büyük risklerimizden birini aldık. Kulaklık jakını çıkardık.”
Apple ekibi tarafından hatırlatıldım. Ve haklıydılar.
Apple, tehlikede olmasına rağmen cesurdu. Her akıllı telefon üreticisinin kulaklık jakını da çıkarması uzun sürmedi.
Apple, cesur riskler alarak endüstri standartlarını belirlemişti.
İlk adımımız, doğal olarak bize gelmese de zihniyetimizi düzeltmek oldu. Kendimizi diğer uçta hata yapmaya zorladık. İhtiyacımızdan fazlasını kaldırdık. Her adımda odaklanma yanılsaması ile savaştık.
İlk günün sonunda, gerekli olmayan tüm işlevleri kaldırmada büyük ilerleme kaydettik. İlerleme kaydetmeye başlamıştık.
Cihazımızla birlikte gelen temel karmaşıklığı ele almak için hâlâ bir stratejiye ihtiyacımız vardı.
Çok azını kaldırmak, UX sorunlarımızın devam etmesi anlamına geliyordu. Çok fazla çıkarma, ürünümüzün klinik olarak alakasız olduğu anlamına geliyordu. Optimal dengeyi bulamadık.
Bir mola için dışarı çıktığımızda, çözüm bize bir tuğla gibi çarptı. 100 dolarlık Android telefon kullanan bir sokak satıcısı gördük.
Kullanıcılarımız daha önce tıbbi cihaz kullanmadıkları için kafaları karışmıştı. Ancak neredeyse hepsi akıllı telefon kameralarını kullanmıştı.
Neden diğer kamera uygulamalarından yerleşik analojileri kullanamadık?
Bilinen analojilerle temel karmaşıklığın basitleştirilebileceğini fark ettik.
Kullanıcılarımızın bir LED'i ayarladıklarını bilmelerine gerek yoktu. Sadece parlaklığı arttırıyorlardı. Kızılötesi modda çekim yapıp yapmadıklarını bilmelerine gerek yoktu. Sadece flaşın kapalı olduğunu bilmeleri gerekiyordu.
"Değiştir, kaldırma değil" sloganımız oldu. Yapabileceğimiz her şeyi en yakın kamera eşdeğeri ile değiştirmeye karar verdik.
Bu yaklaşımın 2 net faydası vardı:
Temel karmaşıklığımızı basitleştirmeye başlamıştık.
Kamera benzetmesiyle ilgili olmasa da, karmaşıklığı yönetmemize yardımcı olan başka bir model hakkında bir not eklemek istedim.
Aşamalı Açıklama, yalnızca kullanıcıyla hemen ilgili olan özelliklerin gösterilmesi uygulamasıdır. Diğer her şey ya görünümden gizlenir ya da farklı bir ekrana düşürülür. Yalnızca kullanıcı bunları talep ettiğinde ifşa edilirler.
Gerekli olan ancak nadiren kullanılan özelliklerle başa çıkmak için harikadır. Karmaşık işlevsellik gerektiren ileri düzey kullanıcıları desteklemeniz gerektiğinde de yararlıdır.
Ürünümüzün birçok seçeneği olsa da, bunların hepsine aynı anda ihtiyaç duyulmadığını biliyorduk. Aşamalı İfşa, bu özellikleri yalnızca ihtiyaç duydukları anda göstermemize izin verdi.
Bu, arayüzümüzdeki dağınıklığı önemli ölçüde azaltmamıza ve bilişsel aşırı yüklenmeyi azaltmamıza yardımcı oldu.
Bunun en iyi örneği, göz damlası kullanıldığında görüntüleme modumuzdu. Kullanıcılarımızla yaptığımız konuşmadan, göz damlalarının sadece az sayıda hasta için kullanıldığını biliyorduk. Kullanıcıların yalnızca ihtiyaç duyduklarında erişebileceklerini bilerek bu ayarı ayrı bir sayfaya taşıdık.
Hala son bir engel kalmıştı. Kullanıcılarımız, cihazımızı bir görüntüye nasıl yerleştireceğimizi, retinanın nasıl göründüğünü bile bilmiyorlardı.
Hasta konforu için cihazımız çok loş kızılötesi ışık kullandı. Bu koşullar altında retinanın görüntülenmesi süreci kolaylaştırmadı.
Abhinav'ın "Dostum, bu beni endişelendiriyor" dediğini hatırlıyorum. Retinamın fotoğrafını çekmeye çalışıyordu.
"Retinayı net bir şekilde görebildiğimden emin değilim ve odakta olup olmadığı hakkında hiçbir fikrim yok. Ne zaman tıklayacağını nereden biliyorsun?”
Onun tecrübesiyle empati kurabilirim. Kendim cihazda zar zor yetkindim. Ve bu, cihazımızın bazen birkaç günlük eğitim almasının temel bir nedeniydi.
Cesur olmanın veya kullanıcı arayüzünün basitleştirilmesinin hiçbir miktarı bunu çözemez. Bu, ekranların veya tel çerçevelerin ötesinde düşünmek anlamına geliyordu.
Problem yeniden tanımlandı, iki şeye ihtiyacımız vardı:
Neyse ki, bu bizim temel uzmanlığımızdaydı. Yardıma ihtiyacımız olmayan tek yer orasıydı.
Daha önce Google'dan daha iyi performans gösteren görüntü işleme algoritmaları oluşturmuştuk . Retina görünürlüğünü nasıl iyileştireceğimizi ve yakalama sürecini nasıl otomatikleştireceğimizi tam olarak biliyorduk. Görünürlük geliştirme ve otomatik yakalama algoritmalarının hazır olması çok uzun sürmedi.
Kısa olması için teknik detayları kaydedeceğim. Ancak altını çizmek istediğim asıl nokta şu:
Sorunumuzu ancak tasarım perspektifimizi genişlettiğimizde çözdük.
Yeniden tasarım üzerinde çalışırken, yalnızca kullanıcı arayüzüne odaklanmak çok kolay. Tasarımın etkili problem çözmekle ilgili olduğunu kendimize hatırlatmamız gerekiyordu. Bu da bazen AI araştırma ekibinizin tasarımcılar olması anlamına geliyordu.
Bu, daha önce zor yoldan öğrendiğim bir dersti . Craigslist gibi bazı "kötü tasarlanmış" ürünlerin kullanıcıları arasında son derece popüler olmasının nedeni de budur.
Sadece ekranların veya tel çerçevelerin ötesinde tasarladığımızda, kullanıcılarımızın sorununu çözdük.
İşe yarayıp yaramadığını merak ediyorsanız — Dün, bir müşterimi cihazımızla neredeyse kusursuz görüntüler yakalaması için eğittim.
30 dakikalık bir Zoom görüşmesiydi.
Sonuna kadar yaptığınız için teşekkürler! Bunu okumaktan zevk aldıysanız, 👏 düğmesine 50 kez basın ve arkadaşlarınızla paylaşın!
Herhangi bir sorunuz varsa veya bir dahaki sefere bir şey yayınladığımda veya yayınladığımda bilmek istiyorsanız, Twitter'da bana ulaşın .
Prova okumasında yardımcı olan herkese teşekkürler.
Ve bu yeniden tasarım için yapılan tüm çalışmalar için Vasu, Rachit, Abhinav, Florian, Chiran, Aniket ve Apple Accelerator ekibine sesleniyorum.
Giriş Bu Müşteri Yolculuğu Haritası projesi, UX Vaka Çalışmamın Analiz Bloğu'nu oluşturacak ikinci ve son bölümdür. UX Tasarım Enstitüsü'ndeki çalışmalarım sırasında süreç yönlendirildi ve geliştirildi.
Bir Ürün Sahibi tipik olarak meraklıdır, düşüncelerinde geniştir ve ürünleri için tutkuyla doludur. Bu nedenle 'göbek ateşi' yardımcı bir niteliktir, tıpkı liderlik etmeye, öğrenmeye ve meraklı kalmaya istekli olmak gibi… bir şeyleri bilmeye ve aynı zamanda işleri halletmeye susamış olmak gibi.
Amerika'nın çöküşü hakkında yeni bir yorumcu var. Barbara Walter adında bir CIA danışmanı.
İyi iyi iyi. Karmaşık sorulara kapsamlı cevaplar arayan biri değilse.
Hey Öğrenciler, bugün en popüler NoSQL Veritabanımız mongoDB ve en hızlı büyüyen Python dilimizden birini tartışacağız. Onlarla birlikte nasıl çalışılır? Son blogumda farklı NoSQL veritabanları hakkında bilgi sahibi olduk ve mongoDB, Doküman Tabanlı Veritabanlarından biriydi.
Yemek yemek için ellerimizi kullanmanın uygunsuz olduğuna inanmak için yanlış bir şekilde eğitildik. Bana inanmıyor musun? Peki bu sefer kanıtlayacak bilime sahibiz! Çoğumuz ellerini kullanan birinin yeme davranışları hakkında varsayımlarda bulunmaktan suçluyuz.
'Big Brother' yıldızı Claire Rehfuss, hayranlarını spoiler hesaplarına güvenmemeleri konusunda uyarıyor.
Kody Brown, iki karısı Meri Brown ve Christine Brown'ı arkadaş bölgelendirdi. İki eşin reddedilmeyi nasıl ele aldığı tamamen farklıydı.
Kristen Stewart bir keresinde 'Pamuk Prenses' rol arkadaşı Chris Hemsworth'a sert bir yumruk attı ve bu, oyuncunun geleceğini görmediği bir saldırıydı.
GQ Magazine ile yaptığı bir röportajda BTS'den Jin, BTS ve Coldplay'in şarkısı 'My Universe'nin bir bölümünün 'son bölümü yapmadığını' açıkladı.
Her hafta güncellenen mini bulmacamız, en sevdiğimiz HowStuffWorks okumalarımızı zeki ipuçlarıyla birleştiriyor!
Doğru deterjanı seçme konusunda endişelenmenize gerek kalmadan çamaşır yıkamak yeterince kötü. Peki en iyisi hangisi? Yoksa önemli mi?
Kentucky kırsalındaki Fugates ve Combs aileleri, genetik piyangoyu kaybettiler ve her ikisi de, evlenirken tenlerinin mavi görünmesine neden olan nadir bir çekinik özelliği paylaştılar. Bunun nedeni neydi? Ve ailelere ne oldu?
İki babasız erkek civciv, California akbabasını yok olmaktan kurtarmak için bir programda yetiştiriliyor. Böyle 'bakire' doğumlar nasıl mümkün olabilir?
Vanderpump Rules yıldızı Katie Maloney-Schwartz, Perşembe günü Instagram'da yaptığı dürüst ve içten bir gönderiyle kendini sevme yolculuğunda kaydettiği ilerlemeyi anlattı.
Jessica Alba, kendisini ve çocuklarını Dolly ve Lucy adlı iki köpekle sarılıp oynarken gösteren keyifli bir videoyu Instagram hesabından paylaştı.
Geçen hafta sonu bir Porto Riko tatili sırasında nişanlanan Megan Fox ve Makineli Tüfek Kelly'den bir kaynak, "İlk görüşte aşk durumuydu" diyor.
Polise göre Devonne Marsh'ın kimliği belirlenemeyen kız arkadaşını çakmak gazıyla kaplayarak alevleri tutuşturduğu iddia edildi.