KADINLARIN DİNİ ZAMANLAYICI LİDERLİK KONFERANSI
1950: Papa Pius XII, Birinci Mükemmeliyet Devletleri Genel Kongresi'ni topladı ve Roma'ya dünyanın her yerindeki dini tarikatların genel üstlerini çağırdı.
1952 (Ağustos): Erkeklerin ve kadınların dini kuruluşlarının başkanları ABD Ulusal Dinler Kongresi'nde bir araya geldi.
1956 (Nisan): Vatikan Din Cemaati, ABD'li Kız Kardeşlerden ulusal bir konferans düzenlemelerini istedi.
1956 (24 Kasım): Kadın Üstünleri Konferansı (CMSW) başlatıldı.
1961: Amerika Birleşik Devletleri'ndeki İkinci Ulusal Dinler Kongresi, Indiana'daki Notre Dame Üniversitesi'nde erkek ve kadın dini topluluklarının üstlerini topladı.
1962–1965: Dünya çapındaki piskoposların İkinci Vatikan Konseyi Roma'da toplandı.
1963: CMSW genel merkezini Washington, DC'de kurdu.
1964: İlk CMSW ulusal konferansı, resmi bir iş toplantısı içeren bir programla üyeleri ilk kez tek bir yerde bir araya getirdi.
1965: CMSW'nin ulusal toplantısı, yıllık toplantıların başlangıcını işaret etti.
1967: CMSW'nin ulusal meclisi, SNDdeN'den sosyolog Rahibe Marie Augusta Neal tarafından Amerika Birleşik Devletleri'ndeki aktif dindar kadınlara yönelik CMSW'nin sponsor olduğu "1967 Kız Kardeşler Anketi" nin sonuçlarına odaklandı.
1970: CMSW, ulusal organizasyonunu yeniden yapılandırdı, altı orijinal bölgeyi on beş bölge ile değiştirdi ve tüm üyelere ilk kez ulusal görevliler için oy kullanma hakkı verdi.
1971: Atlanta'da toplanan CMSW ulusal meclisi yeni tüzükleri kabul etti ve örgütün adını Dini Kadın Liderlik Konferansı (LCWR) olarak değiştirdi.
1971: CMSW üyelerinden oluşan bir grup olan Consortium Perfectae Caritatis, LCWR'nin karşılaşılan dini yaşamla ilgili otantik kilise öğretisinden saptığından endişe duyuyordu.
1973: Ulusal LCWR üyeliği 648 dini topluluktan 370 üyeye ulaştı.
1977: LCWR Ofisine Birleşmiş Milletler'de sivil toplum statüsü verildi.
1977: LCWR personelinden Rahibe Marjorie Keenan, Vatikan Barış ve Adalet Komisyonu'na atandı.
1978 (Ekim 16): Karol Józef Wojtyła, Papa II. John Paul oldu.
1979 (7 Ekim): LCWR başkanı Rahibe Theresa Kane, RSM, Papa II. John Paul'a, Washington DC'deki Ulusal Lekesiz Gebelik Mabedi'ndeki bir Ayinde Roma Katolik Kilisesi'nin tüm bakanlıklarını kadınlara açması için meydan okudu.
1982: Silver Spring, Maryland'de mülk satın alınarak oluşturulan kalıcı LCWR ulusal ofisi.
1984: Sister Bette Moslander, CSJ, LCWR'nin komisyonla resmi irtibat görevlisi olarak atandı ve Ulusal Katolik Piskoposlar Konseyi'ne (NCCB) hitap eden ilk kadın oldu.
1984 (7 Ekim): A New York Times “Kürtajla İlgili Bir Katolik Arasında Var Olan Bir Çeşitliliğin Var Olduğunu” belirten reklam, yirmi dört Kız Kardeş dahil olmak üzere doksan yedi Katolik tarafından imzalandı. Daha sonra, LCWR, Kızkardeşler'e kaynaklar sunarken, Vatikan'ın ifadesini reddetme baskısını ele aldı.
1988: Notre Dame'ın iki kız kardeşi New York Times Açıklama, Barbara Ferraro ve Pat Hussey, gönüllü olarak dinsel düzenlerini bıraktılar.
1990: LCWR, Büyük Erkekler Konferansı ile işbirliği üzerine bir mutabakat anlaşmasını onayladı.
1992: LCWR yayınlandı Tezgah Konuları: LCWR Planlama ve Bakanlık Çalışmalarısosyolog Rahibe Anne Munley, IHM tarafından yürütülen kapsamlı bakanlık anketinin bir derlemesi.
1994 (Mayıs 24): Papa John Paul II, havarilere ait bir mektup yayınladı. Ordinatio sacerdotaliskadınların rahip olarak düzenlenemeyeceğini belirterek.
1995 (Ekim 28): Kardinal Joseph Ratzinger, İnanç Doktrinine İlişkin Cemaat Cemaati’nden (CDF) Duyarlı reklam propositum dubium (dile getirilen şüpheye cevaben) Ordinatio sacerdotalis.
1996: LCWR yayınlandı Ev Yaratmak: Kadınlar İçin Kilise Liderlik Rolleri İçin Kıyaslamalar, iki yıllık bir çalışmanın sonucu.
1998: Bir LCWR Kadın Görev Gücü, Roma Katolik Kilisesi'ndeki önemli liderlik pozisyonlarında düzenli olmayan kişilerin incelemesine başladı.
1998 (18 Mayıs): Papa John Paul II başka bir havarisel mektup yayınladı, Reklam tuendam fidamKadınların koordinasyon yasağını reddeden herhangi birinin artık Katolik olmadığını söyleyerek.
2001: LCWR yayınlandı Kadınlar ve Yargı Yetkisi: Açılan Bir GerçeklikKatolik Kilisesi liderlik rolündeki kadınların karar alma süreçlerine nasıl katıldığını inceleyen bir çalışma.
2002: LCWR yayınlandı Hikayenin Taşıyıcıları: Kadın Dini Bakanlık Çalışması Liderlik Konferansı Çalışması, Rahibe Anne Munley, IHM.
2005: LCWR ve Georgetown Üniversitesi'ndeki Apostolate'deki Uygulamalı Araştırma Merkezi, kadınların dini enstitülerinin üyelerin cinsel tacizi önleme politikalarını, prosedürlerini ve uygulamalarını ne ölçüde uyguladıklarını ve iddiaları ele almak için bir çalışma yaptı.
2005 (Nisan 19): Joseph A. Ratzinger, Papa Benedict XVI oldu.
2009–2014: Vatikan'ın Kutsal Yaşam Enstitüleri ve Apostolik Yaşam Dernekleri Cemaati, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki dindar kadınların tüm sıralarını araştırdığı bir havarisel ziyaret gerçekleştirdi.
2009 (Mart): LCWR, Vatikan'ın CDF başkanı Kardinal William Levada'dan, LCWR'nin faaliyetlerinin ve girişimlerinin doktrinel bir değerlendirmesini yapma kararını duyuran bir mektup aldı. Değerlendirmeye CDF adına ABD Piskoposu Leonard Blair başladı.
2009: ABD Piskoposu Leonard Blair, CDF adına LCWR değerlendirmesine başladı.
2009 (19 Mayıs): LCWR gezici sergisi, Kadın ve Ruh: Amerika'daki Katolik Kız Kardeşler, Cincinnati Müze Merkezinde açılan ve önümüzdeki üç yıl boyunca ülke genelinde diğer sekiz mekana seyahat etti.
2009 (22 Eylül): ABD Temsilciler Meclisi, Katolik kadınların dindarlarının tarihi katkılarını onurlandıran bir kararı oybirliğiyle onayladı.
2010 (Nisan): LCWR görevlileri, yıllık Roma ziyaretleri sırasında CDF yetkilileriyle bir araya geldi ve bu ofisin LCWR ile ilgili endişelerini daha da tartıştı.
2011 (12 Ocak): Doktrinel değerlendirme için geliştirilen tüm belgeler LCWR tarafından CDF'ye sunuldu.
2012 (Nisan 12): CDF'den Kardinal William Levada, LCWR görevlilerine LCWR'de reform yetkisi talep eden bir bildiri verdi. Reform beş yıl içinde gerçekleşecekti ve başpiskopos J. Peter Sartain, Bishops Thomas Paprocki ve Leonard Blair'in yardımlarıyla gerçekleştirilecekti.
2013 (13 Mart): Jorge Mario Bergoglio, SJ, Papa Francis oldu.
2014 (Aralık): LCWR başkanı Rahibe Sharon Holland, IHM, ABD'li dindar kadınların emirlerinin havarisel ziyaret raporunu aldı ve çalışmanın sonuçlarının paylaşıldığı Roma'da bir basın toplantısına katıldı.
2015 (16 Nisan): CDF ve LCWR yetkilileri, görevi tamamlamak için Roma'daki CDF ofislerinde bir araya geldi. Papa Francis, görev süresi sona erdikten sonra LCWR yetkilileriyle neredeyse bir saat süren özel bir toplantı yaptı.
2015 (15 Mayıs): 15 Mayıs'ta LCWR, değerlendirme deneyimi hakkında kendi açıklamasını yayınladı.
2018: LCWR yeni bir yönetişim modeli başlattı.
2018: LCWR yayınlandı Ancak Uzun Gece: Kriz Zamanında Anlam Yaratmak, değerlendirme ve diyalog sürecinden alınan derslerin detaylandırılması.
KURUCU / GRUP TARİHİ
Kadın Dini Liderlik Konferansı (LCWR) üyeliktir Amerika Birleşik Devletleri'nde Katolik Kardeşlerin emir liderleri örgütü (LCWR İnternet sitesi 2019). [Sağdaki resim] 2019'ten itibaren, LCWR, üyeleri yaklaşık olarak 1,315 olan 307 dini kurumlarının lideri olarak görev yapan 36,000 üyelerine sahipti. (“Dini düzen”, “dini cemaat” ve “dini kurum” terimleri genellikle birbirinin yerine kullanılır, “topluluk” terimi bazen “cemaat” yerine kullanılırken, genel olarak üyelerin içinde bulunduğu küçük gruplara atıfta bulunur. cemaat canlıdır, kadınların dini cemaatlerinin üyeleri “kızkardeş” veya “dini kadın” olarak adlandırılır. Sık sık kullanılmasına rağmen “rahibeler” terimi, teknik olarak sadece tefekkürli emir üyelerine uygulanır.) LCWR'de temsil edilen dini kurumlar apostolik cemaatlerdir Üyelerinin, kendilerini topluma dahil eden bakanlıklarla meşgul oldukları anlamına gelir. Üyeler, iffet, yoksulluk ve itaat yeminini alırlar.
LCWR'nin amacı, dinî yaşamın gelişmekte olan bir anlayışını ve yaşamını teşvik etmektir:
Mesih'in günümüzdeki dünyadaki misyonunu daha da yerine getirmek için liderlik hizmetlerini daha işbirlikçi bir şekilde yerine getirmeleri için üyelerine kişisel ve toplumsal olarak yardımcı olmak;
kilise içindeki ve daha büyük toplumdaki dini cemaatler arasında diyalog ve işbirliğini teşvik etmek;
toplumun ihtiyacı ile ilgili gruplarla ilişkileri başlatmak ve güçlendirmek için modeller geliştirmek, böylece değişimin gerçekleşmesi için konferansın potansiyelini en üst seviyeye çıkarmak (LCWR Misyon Beyanı [2019]).
LCWR'nin kökleri, Papa Pius XII (s. 1950 – 1939), dini emirlerin başkanlarının uluslararası bir toplanmasını sağladığı ve örgütlü işbirliğinin onları toplumun dönüşümü için güçlü bir araç haline getirebileceğini söylediğinde, 1958'ta filizlendi. Ancak Kızkardeşler, ilk önce üstlendikleri işler için uygun bir şekilde eğitildiklerinden emin olmaları gerekiyordu.
ABD'nin ilk Ulusal Dini Dini Kongresi (hem erkek hem de kadın enstitülerinden oluşan) Ağustos 1952'ta yapıldı. Bu toplantıda, Dini Cemaat Sekreteri CMF, Rahip Arcadio Larraona Saralegui, değişiklik gerektiren bir “harekete” atıfta bulundu: “Zamanımızda ve zamanımızın ihtiyaçlarına göre yaşamalıyız” (LCWR 2005). OP’li Rahibe Gerald Barry, Kongre’nin kadın bölümünü planlamak için ulusal bir Sisters komitesine başkanlık etti. Eylül ayında, 1952, Larraona Saralegui, kadınlara bugün topluluklarının kurucularının bugün dünyanın ihtiyaçları ile karşı karşıya kalmaları halinde ne yapacaklarını sunmalarını istedi (LCWR 2005).
Dört yıl sonra, Vatikan Din Cemaati'nin ABD'deki Rahibeler Komitesi, doğrudan papaya karşı sorumlu olan papalık cemaatlerinin genel ve taşra amirleri arasında bir toplantı düzenledi. Katılımcılar, Chicago'da düzenlenen Kasım 1956 toplantısında ulusal bir konferansın oluşumunu tartıştılar. Oybirliğiyle, Kadın Üstünleri Konferansı (CMSW) başlatıldı. CMSW, misyonunun şunları yapmak olduğunu belirtti:
ABD’nin dini kadınların ruhsal refahını teşvik etmek;
apostolatlarında [toplum üyelerine hizmet] artan etkinliği sağlamak;
Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm dindarları, hiyerarşi, din adamları ve Katolik dernekleriyle (LCWR 2005) daha yakın kardeşlik işbirliğini teşvik etmek.
LCWR’nın önümüzdeki birkaç on yıldaki tarihsel gelişimi kitap, The Amerikan Katolik Kız Kardeşlerinin Dönüşümü (1992), [Sağdaki resim] Sister Lora Ann Quiñonez, CDP ve Sister Mary Daniel Turner, SNDdeN tarafından yazılmıştır. Her ikisi de LCWR'nin eski yönetici direktörleri olan yazarlar, ABD'deki Katolik Kızkardeşler için yaşamın köklü dönüşümünü, 1960 ve 1980 arasında kronikleştiriyor.
1960 yılında CMSW, "Doğalcılık, Ölümsüzlük ve Aşırı Faaliyetin Etkileri ile Mücadele Yoluyla Birey ve Toplum için Dini Yaşamı Canlandırmak" temalı ilk bölgesel toplantısını gerçekleştirdi. CMSW, Latin Amerika, Kateketik, Sağlık ve Finans konularında daimi komiteler oluşturdu ve ilk ulusal koordinatör olan Sister Florence Wolff, SL'yi seçti. Birleşik Devletler'deki İkinci Ulusal Dinler Kongresi, 1961'de Notre Dame Üniversitesi'nde erkek ve kadın dini topluluklarının üstlerini bir araya getirdi.. Başpiskopos Agostino Casaroli, ABD topluluklarından sonraki on yılda (LCWR 2005) personellerinin yüzde onunu Latin Amerika'ya adamalarını istedi.
Latin Amerika'ya bu taahhüdün ana itici gücü İkinci Vatikan Konseyi idi. Papa John XXIII (s. 1958 – 1963) tarafından 1962'ta toplanan, dünyanın dört bir yanından gelen Katolik piskoposların bu anlaşması yüzyıllarca Katolik öğretisini ve geleneklerini gözden geçirdi ve güncelledi. 2,000 piskoposlarının katıldığı konsey, 1962 ve 1965 arasında dört oturumda gerçekleştirildi. [Sağdaki resim] II. Dünya Savaşı sonrasında yaşanan kültürel değişimler, Kilisenin bazı uygulamalarını modernize etmesini, böylece çağdaş toplumla daha iyi etkileşime girmesini sağladı. Bazı değişiklikler arasında Katoliklerin diğer mezheplerdeki Hristiyanlarla dua etmelerine, Hristiyan olmayan inançlarla dostluklarını teşvik etmelerine ve Kütle sırasında Latince dışında yerel dilleri kullanmalarına yer verilmiştir.
CMSW'nin 1964'teki ilk ulusal (bölgesel yerine) toplantısında, BVM Ulusal Başkanı Rahibe Consolatrice Wright, Kutsal Ruh'un “ebedi şimdi” sini dinlemeleri için Kızkardeşlerin topluluklarına meydan okudu. Sister Mary Luke Tobin, SL (1908–2006) ulusal başkan olarak Sister Consolatrice'nin yerini alırken, SNJM'den Rahibe Rose Emmanuella Brennan CMSW'nin ilk tam zamanlı yönetici müdürü oldu. CMSW Ulusal Yürütme Komitesi, Rahibe Mary Luke Tobin'i, İkinci Vatikan konseyinin üçüncü oturumunun salonlarını ziyaret etmesi için Roma'ya gönderdi. ne öğrenebildi (Reher 2004). [Sağdaki resim] Roma yolunda, Vatikan tarafından Vatikan II'deki 23 kadın denetçilerinden biri olarak davet edildi. Denetçilerden dokuzu Katolik Kızkardeş (LCWR 2005) idi.
Vatikan II’deki piskoposlar, kadınları ve erkekleri İncil kökenlerine ve emirlerinin kurucularının hikayelerine geri dönmeleri ve kurucuların kendilerini çevreleyen mevcut ihtiyaçlar ışığında ne yapacaklarını yapmaları için dinlemeye zorladı. Modern dünya ile daha büyük bir ilişki ölçüsü geliştirmeleri için teşvik edildiler. Kız kardeşler teoloji ve İncil bursu alanında çalışmalar yaptılar, yeni bakanlıklara başladılar ve çoğu durumda kıyafetlerini modernize ederek “alışkanlıklar” olarak bilinen geleneksel kıyafet biçimlerini bıraktılar. İkinci Vatikan Konseyi de her bir siparişin anayasalarının gözden geçirilmesini istedi. Bu belgeler, her dini topluluk için ve daha demokratik ve işbirliğine dayalı bir yönetim tarzı için sağlanan gözden geçirilmiş anayasaların çoğu için odaklanma, rehberlik ve ilham sağlar (Neal 1996).
Şu anda birçok Kızkardeş, yoksul ve haklarından mahrum edilmiş kişilerle çalışmak veya sosyal adalet bakanlıklarında en fazla ihtiyaç duyulan yerlere hizmet etmek için geleneksel öğretim ve hemşirelik bakanlıklarından ayrıldı. Bakanlıktaki bu değişimler, Katolik kadınların dininde yaşam ve maneviyatta meydana gelen kademeli değişimlerin yanı sıra din hayatının doğası ve amacı konusundaki anlayışlarında da paraleldir (Neal 1991 / 1992; Neal 1996).
1965'teki CMSW ulusal meclisinde (“Kızkardeşler ve Konsey” temalı) Ulusal İcra Komitesi, Canon Yasası Komitesi'ni başlattı, böylece ABD'li kadınların dini Kilise yasası revizyonunda ses çıkardı. Meclis kararlarının ilki, ulusal toplantıda kabul edildi. Bu yıllık başlangıcını gösterdi CMSW üyelerinin meclisleri. 1967'de ulusal meclis, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki aktif dindar kadınlarla ilgili CMSW sponsorluğundaki bir anketin sonuçlarına odaklandı. "The Sisters 'Survey" (Neal 1967; Ulbrich 2017) adlı çalışma, sosyolog Rahibe Marie Augusta Neal, SNDdeN, [Sağdaki resim] tarafından gerçekleştirildi ve bireysel topluluklara, üyelerinin hazırlıkları hakkında somut veriler sağlamak için tasarlandı. Vatikan II'nin yenileme yetkisini kabul edin.
CMSW tarafından 1968'de CMSW tarafından Canon Yasası Kodunun Revizyonu için Papalık Komisyonundaki kardinallere sunulan "Canon Yasası Kurallarının Revizyonunda Dikkate Alınması İçin Önerilen Normlar" kurarak Amerikan piskoposlarıyla düzenli CMSW teması için resmi bir mekanizma oluşturdu. bir irtibat komitesi. Sonraki bir anket, CMSW üyelerinin yüzde 89'unun bu belgenin kendi topluluklarında yenilenme üzerinde olumlu bir etkisi olduğunu bildirdi. Sonraki yıl CMSW, kendi amaçları ve hizmetleri hakkında bir çalışma başlattı. Bunu 1970 yılında, orijinal altı bölgenin mevcut onbeş bölge ile değiştirildiği organizasyonda büyük bir yeniden yapılanma izledi. CMSW'nin tüm üyeleri genel oy hakkına sahip olacak ve ilk kez ulusal görevlilere oy verebilecek. Son olarak, üç aşamalı başkanlık kavramı, LCWR'de kullanılmaya devam eden CMSW tarafından oluşturuldu. Bu modelde, yıllık LCWR toplantısında başkanlığa bir LCWR üyesi seçilir. Bir yıl gelecek dönem başkan, ikinci yıl başkan ve üçüncüsü geçmiş başkan olarak görev yapıyor. Başkanlık (gelecek dönem başkanı, başkan ve eski başkan) işbirliği içinde çalışır.
CMSW'nin hayatındaki önemli bir dönüm noktası, 1971'taki Kadın Dini Liderlik Konferansı'nın (LCWR) oluşturulmasıydı. Atlanta'da yapılan toplantıda, CMSW ulusal meclisi yeni yasaları kabul etti ve kuruluşun adını değiştirdi. Yeniden yapılanma, bazı ek önemli değişiklikler gördü. Belki de en önemlisi, LCWR gündeminin merkezinde yer alan sosyal adalet konularına vurgu yapıldı (Weaver 2006: 205). Grup ayrıca montaj öncesi seminer hazırlığından sorumlu bir program komitesi oluşturdu. Yeni kuruluş ayrıca iş karmasını da kabul etti çeşitli konuları tartışmak ve çeşitli konuları ve endişeleri tartışmak için büyük grup ve atölye oturumlarıyla toplantılar. ASC Rahibe Angelita Myerscough, [sağdaki büyücüde sağda Rahibe Myerscough] 1971-1972 arasında hizmet veren ilk LCWR başkanı oldu. Ulusal mecliste yaptığı açıklamalar, Vatikan II'nin ruhunu ve bu yeni girişime giren dini kadınların ruhunu yakaladı:
Milletimizin, dünyamızın, Kilisemizin “belirsiz bir gelecekle karşı karşıya olduğu” bir tarihte buluştuğumuz (Rerum Novarum'un Sekizinci Yıldönümü vesilesiyle VI. Paul'un Apostolik Mektubu), karşılıklı güveni destekleyen hayırseverlik, korkuyu dağıtan hayırseverlik, Hıristiyan umuduyla geleceğe güvenle bakabileceğimizi hissettiğimizde yaşadığımız sevinç kaynağıdır (Myerscough 1972).
Spiral bir grup CMSW üyesi, konferansta meydana gelen değişikliklere cevap olarak 1971'ta bir araya geldi. Konsorsiyum Perfectae Caritatis adı ile grup, üyelerini yeni adlandırılan LCWR'nin dini yaşamın temelleri hakkındaki otantik Kilise öğretileri olduğuna inandıklarından saptığından endişe duyuyor. Grup tanışmaya devam etti ve 1992'te Vatikan, Kadın Dinsel Başlıca Üstler Kurulu'ndan yeni bir dernek kurma dilekçelerini kabul etti.
1973'in ulusal LCWR üyeliği, 648 dini topluluklarından 370 üyelerini numaralandırdı. 241 genel üstleri, 267 il üstleri ve 140 diğerleri (bölgesel üstler, yürütme kurulu üyeleri, vb.) Vardı (LCWR 2005). LCWR ulusal meclisi iki yıl içinde göçmenlerin, yerlerinden edilmiş kuzeydoğulu Pennsylvania'nın yerinden edilmiş halkı, Bangladeş'te acı çekenlerin ve diğerlerine mahrum milletlerin ihtiyaçlarına cevap verdi. Amerika Birleşik Devletleri Katolik Misyon Konseyi, Ulusal Kardeşlerin Oluşumu Konferansı, Ulusal Kardeşlerin Mesleği Konferans ve AĞ Sosyal Adalet Lobisi (Katolik Kızkardeşlerden esinlenerek) LCWR üyelerinin desteğinden de yararlandı. Yine de LCWR Başkanı Margaret Brennan, IHM (1972-1973) [Sağdaki görüntü] toplumun değerlerinin yasallaştırıcısı olma potansiyel tehlikelerini gördü:
Sahip olduğumuz değerler ve ifade ettiğimiz inançlar, güçlü destekleyici topluluklar ve eğer yaşam ve misyonumuz toplumun tüketim tarzına, yabancılaşma ve yok etme gücüne karşı bir işaret ise, egemen kültürden ayrı bir derece gerektirir. Konferans olarak, toplumun hüküm süren cezaevlerine alternatifler sunarken birbirlerine destek olmanın yollarını keşfedebilir miyiz? (Brennan 1973).
LCWR, evanjelizasyonu, İncil'deki adalet yolunu ve kadınlığın inanç boyutunu vurgulayarak bölgesel düzeyde çalışmaya devam etti. 1974 yılı iletişim merkezlerinin oluşumuna tanık oldu; ulusal Kateketik Rehber istişarelerinde paylaşım; LCWR Küresel Bakanlık komitesi tarafından desteklenen atölye çalışmalarına katılım; geri çekilme günleri; cemaatler arası yenilenme deneyimleri; Güneydoğu Asya'nın yerlerinden edilmiş kişilere ilişkin eylemler; Philadelphia'daki 41. Uluslararası Eucharistic Kongresi için programlamaya yardımcı olmak; ve insan hakları ihlal edildiğinde konuşma çabaları. İki yıl sonra LCWR, kaynakların programlanması ve tahsis edilmesindeki öncelikleri açıklığa kavuşturmak için bir hedef belirleme sürecine başladı. Ortaya çıkan hedefler şunlardı: çağdaş bir dinsel yaşam teolojisini ifade etmek; adalet için eğitmek; kadınlarla ilgili konularda dua etmeyi, incelemeyi ve eyleme geçmeyi teşvik etmek; ve başkalarıyla mümkün olan azami ölçüde işbirliği yapmak. LCWR Ofisine, 1977'de Birleşmiş Milletler'de sivil toplum statüsü verildi.Sertifikalı kuruluşların uluslararası komitelere katılmalarına izin vererek pratik yaparak, kadınların dini ve silahsızlanma, kadın ve insan hakları konularına bakış açısını ortaya koymak. Aynı yıl, LCWR personelinin RSHM'si Rahibe Marjorie Keenan, Vatikan Barış ve Adalet Komisyonu'na atandı ve ilk kez bir Amerikalı kadın dini bu komisyona (LCWR 2005) seçildi.
LCWR Başkanı Joan Keleher Doyle, BVM (1978 – 1979), [Sağdaki resim], 1978’taki bir konferans raporunda organizasyonun başarılarını sıraladı. Bunlar, kadınların algılarını değiştirmeye yönelik programları içeriyordu.
Cinsiyetçiliği hem kadınları hem de erkekleri yıkıcı olarak tanımayı teşvik ettik. Bu amaç üzerinde çalışmaya devam etmeyi seçersek, artan bilincimizin konumundan, görüntüleri, yapıları ve Tanrı'nın hükümdarlığı ile uyumlu olma yollarını en etkili biçimde hangi seçeneklerin sağlayacağını belirlememiz gerekir (Doyle 1979).
7 Ekim’inde, 1979, Washington’daki Immaculate Conception’ın Tapınağında, DC, Amerika Birleşik Devletleri'ne ilk ziyareti sırasında Papa John Paul II'yi (s. 1978 – 2005) ağırlayan bir tören sırasında, LCWR Başkanı Rahibe Theresa Kane, RSM (1979 – 1980), [sağdaki resim] halka açıklandı Papa II. Paul II'den Katolik Kilisesi'nin tüm bakanlıklarını kadınlara açmalarını söyleyen açıklama. Papa’ya hoş geldin demişti ki:
Bu ayrıcalıklı anı sizlerle paylaştığımda, Hazretleri, sizi bu Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birçok kadının yaşamının bir parçası olan yoğun acı ve acı konusunda dikkatli olmaya davet ediyorum. Sizleri şefkatle dinlemeye ve insanlığın yarısını oluşturan kadınların çağrısını duymaya davet ediyorum. Kadınlar olarak, kilisemizin, tüm insanlar için onur ve saygıyla ilgili güçlü mesajlarını duyduk. Kadınlar olarak bu sözleri düşündük. Düşüncemiz, kilisenin, bütün insanlar için saygı ve saygınlık çağrısına sadık olma mücadelesinde, kadınların kilisemizin tüm bakanlıklarına dahil olma olasılığını sağlayarak yanıt vermesi gerektiğini belirtmemize yol açar. Sizi, Hazretleri, bu ülkenin kadınlarından gelen ve kiliseye tam olarak katılan üyeler (Kane 1979) olarak hizmet etmeyi arzu eden seslere açık olmaya ve bunlara yanıt vermeye çağırıyorum.
CMSW'nin merkez ofisini Washington DC'de kurmasından yaklaşık yirmi yıl sonra, LCWR ofisi, Silver Spring, Maryland'de bir mülk satın alarak 1982'te kalıcı bir ev buldu. Faizsiz krediler ve üyelerden gelen hediyeler sayesinde LCWR, Büyük Erkekler Üstleri Konferansı (CMSM) ile paylaştığı 8808 Cameron Street ofisini güvence altına aldı. Aynı zamanda, beklenti yaşlanan üyeler ve onları desteklemek için finansal kaynakların azalması yeni zorluklar doğurdu. LCWR Başkanı Bette Moslander, CSJ (1981 – 1982), “Sağduyulu, hizmetkar olma kaderini yerine getirmeye istekli, başkalarının yaşamları düşünüldüğünde, çok büyük bir ihtiyaç sınırındayız” dedi. “Görevlerin talep ettiğinden çok daha azımız var, ama başlamak için yeterli. Kehanete keşif yapmak, çok sayıda değil, büyük bir inanca ihtiyaç duyuyor ”(Moslander 1982). Emekli dini sağlama çabaları, on yıllardır devam etmiş, çeşitli toplulukların gelecekteki uygulanabilirliğini tespit etmek için öz değerlendirmeler yapmıştır.
1984 yılında, LCWR üyeleri, Quinn olarak da bilinen, yeni toplanan Papalık Dini Yaşam Komisyonu için dinleme oturumlarının tasarımında dindar piskoposlara ve dindar rahiplere (bir piskopos için piskoposun temsilcisi olarak hizmet eden bir kız kardeş veya rahip) yardım etti. Komisyon. CSJ'den Rahibe Bette Moslander, komisyonun LCWR ile resmi irtibat görevini atadı ve Ulusal Katolik Piskoposlar Konferansı (NCCB) organına hitap eden ilk kadın oldu (2001'de NCCB, Birleşik Devletler Katolik Piskoposlar Konferansı olarak yeniden adlandırıldı). Üç Konferanslı Dini Emeklilik Ofisi, 1986 yılında LCWR, CMSM ve NCCB tarafından oluşturuldu ve daha sonra Ulusal Dini Emeklilik Bürosu adını aldı. Daha sonra 1989'da Din Hayatı ve Bakanlık Üçlü Konferans Komisyonu'nun ilk toplantısı yapıldı. Bu komisyon, Quinn Komisyonu'nun tavsiyesi üzerine kuruldu. Amerikan piskoposları, CMSM ve LCWR üç alana odaklanmayı seçti: dini yaşamın kimliği, işbirliği ve sorunları ele almak için prosedürler. LCWR, muadili CMSM ile çalışmaya devam etti ve 1990'da ikisi bir mutabakat anlaşmasını onaylayarak işbirliği için bir çerçeve oluşturdu (LCWR 2005).
Ayrıca 1984'te, LCWR'ye bağlı kurumlardaki bazı Kızkardeşler, bir kadının hamileliği veya kürtaj yaptırıp yaptırmamaya karar vermesi konusunda bir kadının hamileliğini taşımayı seçme hakkını onaylamaları üzerine Roma ile bir ihtilaf halinde doğdu. LCWR, imzalamış olan yirmi dört kız kardeşe yardım sağlamıştır. New York Times “Vatikan ve piskoposların (LCWR 2005) baskısına nasıl cevap vereceğiyle boğuşurken“ Kürtajla İlgili Farklı Düşüncelerin Birleşmiş Katolikler Arasında Var Olduğunu ”belirten reklam.
1992'te LCWR yayınlandı Tezgah Konuları: LCWR Planlama ve Bakanlık Çalışmaları, sosyolog Rahibe Anne Munley, IHM tarafından yürütülen kapsamlı bir bakanlık anketinin bir derlemesi. LCWR, Katolik Kilisesi'nin yönetimine rütbesi verilmeyen kişilerin nasıl katılabileceğini anlamaya katkıda bulunma çabasıyla, Katolik piskoposluk ve kilise bağlamlarında altı rolden birine sahip olan tüm kadınları araştıran bir araştırma projesine girişti: şansölye , mahkeme yargıcı, maliye memuru, Katolik Hayır Kurumları müdürü, din vekili / delege (tüm piskoposluk pozisyonları) ve pastoral müdür (bölge pozisyonu) ve bu pozisyonlarda bulunan kadınlardan bazılarıyla röportaj yaptı. Proje, kadınların kişileri, mülkleri ve politikaları etkileyen karar alma yoluyla yargı yetkisinin kullanımına katıldıkları sonucuna varmıştır.
1990'lerde Papa John Paul II ve Kardinal Joseph Ratzinger, daha sonra, İnanç Doktrininin (CDF) ve daha sonra Papa Benedict XVI'nın (p. 2005-2013) cemaatinin kaynamasıyla ilgili açıklamaları yayınladı. diaconate ve rahiplik sadece erkekler için. Mayıs 24, 1994, Papa John Paul II başlıklı bir apostolik mektup yayınladı Ordinatio sacerdotalis Roma Katolik Kilisesi'ndeki kadınların düzenlenmesi olasılığını tartışmak. İçinde Ordinatio sacerdotalisKadınların mezhebine getirilen yasağın “değiştirilemez” bir doktrin olduğunu ve bu öğretinin “tüm Kilise'nin sadıkları tarafından kesin olarak benimsenmesi” gerektiğini belirtti (John Paul II 1994). 28 Ekim 1995'te, Kardinal Joseph Ratzinger "Responsive reklam propositium dubium İçerdiği Öğretiler Hakkında 'Ordinatio sacerdotalis,'”Papa II. Paul Paul’un kadınların koordinasyonuna karşı tutumunun Ordinatio sacerdotalis “Piskoposların kilise içindeki sıradan öğretim otoritesine göre yapıldığı ve yanılmaz bir ifade olmadığı anlamına gelen“ sıradan ve evrensel Magisterium tarafından istenilemez şekilde ortaya kondu ”. eski cathedra ("Aziz Peter" sandalyesinden "). Responsum Kadınların koordinasyonu yasağının “a. Tanrı'nın Sözü yazılı ”ve kilisenin sürekli pratiği. Bu nedenle, kadınların Katolik Kilisesi'nde düzenlenemediği görüşü “her zaman, her yerde ve herkes tarafından inancın biriktirilmesine aittir” (Ratzinger 1995; Wessinger 1996: 21 – 24).
LCWR, bir dizi dini kurumla çalışmalarına devam etti. Örneğin, LCWR üyeleri, 1994’ta Roma’da düzenlenen Consecrated Life Synod’a katıldı. Onlar kapsamlı bir eleştiri sağladılar lineamenta (Roma Katolik Kilisesi'ndeki piskoposlar meclisinin genel kuruluna hazırlık olarak yazılmış bir belge). LCWR eski başkanı Rahibe Doris Gottemoeller, RSM (1992–1993), [Sağdaki resim] Kutsal Yaşam Üzerine Sinod'un denetçisi seçildi. NCCB'den gelen bir talebe yanıt olarak, LCWR yayınlandı Ev Yaratmak: Kilise Liderliği İçin Kıyaslamalar Kadınlar İçin Roller (1996), kadınların koordinasyonu sorununu ele alan iki yıllık bir çalışmanın sonucu. Kitap, kadınların koordinasyondan dışlanmaları koşuluyla, kilisede liderlik yapma yollarını inceledi. Kitap, gerekli süreç, personel politikaları, tazminat ve teolojik eğitimi (LCWR 2005) kapsayan on beş tavsiyeyi listeler. [Sağdaki resim]
Buna ek olarak, LCWR dindar kadın toplulukları içinde ve başka kilise kuruluşlarıyla işbirliği içinde çalıştı. 1997'te liderlik üzerine bir düşünce kuruluşu, etkili dini liderlik için gereken kapasitelerin, becerilerin ve yetkinliklerin belirlenmesine yol açtı. Küçük bir kitapçık, Liderliğin Boyutlarıbu kapasiteleri manevi, ilişkisel ve örgütsel olarak tanımlayan yayınlandı. 1997'deki İşbirlikçi Canlılık Projesi, dindar kadın topluluklarına misyon, liderlik, üyelik, kaynaklar, planlama ve risk alma alanlarında sağlıklarını değerlendirme konusunda yardımcı oldu. LCWR, kurumların öz değerlendirmeye verdikleri yanıtları değerlendirmelerine yardımcı olmak için, finans uzmanlarının yanı sıra yerinde istişarelere katılmaları için liderleri daha da eğitti. Sonraki yıl LCWR, CMSM ve Katolik İlahiyat Birliği ile ortaklaşa Chicago'daki Dini Yaşamı İnceleme Merkezi'ni kurdu. Misyonu, II. Vatikan'dan bu yana dinsel yaşam deneyimi üzerine disiplinlerarası bir düşünme gerçekleştirmekti. 1998'de CMSM ve LCWR'nin ortak bir araya gelmesi, katılımcıların ırkçılık, cinsiyetçilik, adaletsiz ekonomik sistemler ve diğer insan hakları ihlallerine ilişkin tutumları, anlayışları ve bunlara suç ortaklığı konusunda “açık bir dönüşüm çağrısı” ile sonuçlandı. Ayrıca, 2005 yılında, LCWR ve Georgetown Üniversitesi Apostolate'deki Uygulamalı Araştırma Merkezi, üyelerin cinsel istismarını önlemek ve bunları ele almak için kadınların dini enstitülerinin ne ölçüde politika, prosedür ve uygulamaları hayata geçirdiğini değerlendirmek için bir araştırma yaptı. iddialar ortaya çıktığında (LCWR 2005).
Roma Katolik Kilisesi'nde kadınların koordinasyonu sorunu, LCWR endişelerinin ön saflarında yer aldı. Katolik Kilisesi'nde, sadece dekontlar ve rahipler düzenlenir. Kızkardeşler, Kardeşler ve diğer tüm meslekten olmayanlar düzenlenmemiş. LCWR'nin bir “Kadın Görev Gücü”, kilisede önemli liderlik pozisyonlarında olmayan düzenli kişilerin 1998'inde bir çalışmaya başladı. Öngörülen sonuçlar, kadınların Kilise'deki rolünün tartışılmasını ilerletmek için nicel ve nitel verilerdi. Görev gücünden bir çağrıya cevap veren kadınlar Amerika Birleşik Devletleri, sosyal, ekonomik ve kültürel açıdan farklı kadınlarla diyalog yaparak toplumdaki kadınların rollerini teşvik etmek için “Kadın Buluşmaları” düzenledi.
Mayıs 18, 1998, Papa John Paul II başka bir apostolik mektup yayınladı. Reklam tuendam fidam (“İmanı Korumak”), kadınların düzenlenmesi yasağını reddeden herkesin “kesin” bir doktrini reddettiğini ve “artık Katolik Kilisesi ile tam bir şekilde bir arada olmayacaklarını” belirterek (John Paul II 1998). Bu, kadınların koordinasyonunu savunan kişilerin kendilerini etkili bir şekilde Kilise'den aldıklarını belirtmek olarak yorumlanabilir (Halter 2004).
LCWR'nin çığır açan çalışması, Kadınlar ve Yargı: Açılım Gerçekliği (Munley, Smith, Garvey, MacGillivray ve Milligan 2001), [Sağdaki görüntü], Roma Katolik Kilisesi liderlik rollerindeki kadınların karar alma süreçlerine nasıl katıldıklarını bildirdi. Çalışma, diocesan ve cemaat bağlamında kadınlar tarafından uygulanan altı rol üzerinde yoğunlaştı ve kadınların Kilise içindeki personeli, mülkiyeti ve politikayı etkileyen karar vermede yargı yetkisi kullandığına dair önemli kanıtlar buldu. Gelecek yıl LCWR yayınlandı Taşıyıcılar Öykü: Kadın Dini Bakanlığı Çalışması Liderlik Konferansı sosyolog Rahibe Anne Munley tarafından yazılan IHM, ABD kadın bakanlarının LCWR üyeleri tarafından yönetilen kurumlarda dini bakanlıklarını takip etti. [Sağdaki resim]
2008’te, Vatikan’ın Bağışlanan Yaşam ve Apostolik Yaşam Toplulukları Enstitüsü Topluluğuna İlişkin Cemaat Birliği, ABD’nin tüm emirlerine gönderilen bir anketten ve bazı durumlarda yapılan ziyaretlerden oluşan bir “apostolik ziyarette” dindar kadınların emirlerinin araştırılmasını emretti. topluluklara seyahat etmek ve kız kardeşlerle yaşamları hakkında konuşmak için görevlendirilen bir kız kardeş takımı. Soruşturma sonuçları, 2011 (NCR Staff 2014) sonunda cemaatte sunuldu. Bundan kısa bir süre sonra, Mart 2009’te, LCWR Vatikan’ın CDF’nin emrettiği “doktriner bir değerlendirmeye” tabi olacağını öğrendi. Bu, altı yıl sürecek ve LCWR'ye bağlı olan Kızkardeşler için büyük bir sıkıntıya neden olacaktır. Bu araştırmaların her ikisi de 2014 ve 2015'te çözülecekti.
Doktrinleri / İNANÇLAR
LCWR üyeleri Katolik Kilisesi'nin bütün büyük doktrinlerine bağlı kalmaktadır. LCWR, Vatikan II de dahil olmak üzere Katolik Kilisesi'nin öğretilerine dayanarak sosyal adalet konusunda özel bir ilgi ve aktiviteye sahiptir. LCWR web sitesi bu
Konferansın endişelerinin kapsamı geniştir ve Katolik Kilisesi ile sistemik değişimi etkileyen toplumsal çabalarda işbirliği yapmayı içerir; kilise ve toplumdaki önemli eğilimleri ve sorunları incelemek; kurumsal sesimizi her türlü şiddet veya baskıya maruz kalan insanlarla dayanışma içinde kullanmak; ve dini liderlik becerilerine ilişkin kaynak materyalleri oluşturma ve sunma ("LCWR Amacı" [2019]).
LCWR'nin vizyon ve amacının temel bir bileşeni daha adil ve barışçıl bir dünya için çalışmaktır. Sosyal Adalet ile ilgili bildirgesine göre, LCWR “ulusal mecliste onaylanan kararlar hakkında harekete geçerek endişe verici meseleleri kurumsal sesle ele almak için fırsatlar sunuyor. Küresel Endişeler Komitesi çalışmaları ve Eylemle İlgili Kararların periyodik yayınları aracılığıyla üyelerin önünde kararlar tutulur ”(“ LCWR ve Sosyal Adalet ”[2019]).
RITUALS / UYGULAMALAR
LCWR genellikle tüm toplantılarına dua ve yansıma içerir. Bu toplantılar, yıllık meclisini, üyelerinin coğrafi bölgelerdeki iki yılda bir toplanmasını ve sayısız komite toplantısı, görev gücü, diyalog grubu ve daha fazlasını içerir. Üyeler toplantılarına entegre olmaya çalışırlar ve bu toplantılarda gerçekleşen çalışma, düşünceli ve yansıtıcı olan ve mevcut her bireyin sesini ve bilgeliğini ortaya çıkarmak için tasarlanan süreçleri tasarlar.
ORGANİZASYON / LİDERLİK
Roma Katolik Kilisesi'ndeki Pontifik bir hak örgütü olarak (Holy See tarafından oluşturulan bir kurum), 1956’te Kutsanmış Yaşam ve Apostolik Yaşam Toplumları Enstitüsü için Cemaat tarafından kurulan ve onaylanan Liderlik Kadın Konferansı (LCWR) tüzel kişi olarak ahlaki güç, üyelerine hizmet vererek. Konferans, kendi işleri için yeterli politika oluşturma ve yürütme yetkisine sahiptir. Konferans, kendisine bağlı olan her bir Sisters enstitüsünün özerkliğine saygı duyuyor.
LCWR düzenli olarak iletişim kurar ve Vatikan'ın Kutsanmış Yaşam Enstitüleri ve Apostolik Yaşam Toplulukları Toplulukları Cemaatine karşı sorumludur. Bir eşgüdüm ve işbirliği ruhuyla, Amerika Birleşik Devletleri Katolik Piskoposlar Konferansı (USCCB) ve Holy See'nin Amerika Birleşik Devletleri temsilcisi ile iletişim kurar.
LCWR üyeliği, Amerika Birleşik Devletleri'nde veya ABD’nin sahip olduğu bölgelerde cemaatlerin, illerin ve kadınların dini bölgelerinin ana idari yetkilileri olarak görev yapan kişilere açıktır. Bu tür memurlar, diocesan veya pontifikal cemaatlerin ve apostolik hayatın toplumlarının büyük üstlerini (veya eşdeğerlerini) içerir. Üyelik, ilgili cemaatlerde görev süreleriyle aynı andadır. Ortak statüsü aşağıdakilere açıktır: a) Amerika Birleşik Devletleri'nde veya onun içinde bulunduğu bölgelerde yaşayan dini cemaatinin üyelerine sahip, yurtdışında ikamet eden (veya usulüne uygun olarak atanmış temsilcisi); b) dini dini ulusal kadın örgütlerinin büyük memuru veya delegesi; c) dindar kadınların tefekkür cemaatlerinin öncüsü veya delegesi; d) artık konferans üyesi olmayan, LCWR'nin başkanları ve icra direktörleri.
Ulusal Meclis, LCWR’nin müzakereci organıdır. Konferansın amacı ve hedefleriyle ilgili konularda tartışma ve karar almak için bir forum olarak hizmet vermektedir. Genelde, üyeler yılda bir kez toplanır.
Ulusal Meclis'in işlevleri: konferansın rolü ve amacı ile ilgili konuların tartışılması için bir forum sağlamak; Konferans kapsamında üyeliğe yönelik endişe konusundaki kararları formüle etmek ve onaylamak; yön ve hedefler koymak; Konferansın Ulusal Görevlilerini seçmek; ve yıllık konferans raporunu almak. Millet Meclisi, her yıl Ağustos ayında Amerika Birleşik Devletleri'nin farklı bölgelerinde yapılır. Ortaklar Ulusal Meclise gözlemci olarak katılabilirler.
Ulusal Kurul, LCWR'nin yönetim organıdır. Konferansın Ulusal Memurları; başkan, seçilen başkan, yakın geçmiş başkan, sekreter ve saymandır. Memurlar, seçilen sekiz ila on üyeyle birlikte, Ulusal Kurul'u oluşturur. 2018'ten önce, LCWR'nin on beş bölgesinin sandalyeleri memurlarla birlikte tahtada görev yaptı. 2018’te, LCWR, Ulusal Kurulu’nun şimdilerde Ulusal Görevlilerden ve üyeler tarafından seçilen üyelerden oluşan yeni bir yönetim modeli başlattı.
LCWR, tarihsel olarak Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Katolik Kız Kardeşler için öngörülü bir liderlik rolü üstlenmiştir. Zamanlarının işaretlerini okumaya, hizmet ettiği dünyadaki eğilimleri ve hareketleri, Katolik Kilisesi ve dini yaşamı incelemeye, böylece üyelerine mevcut ve gelecekteki ihtiyaçlara mümkün olduğunca duyarlı olmalarını sağlama konusunda kararlıdır. Bu, çeşitli sorunları ve eğilimleri incelemek için komiteler ve görev güçleri kurarak ve üyelerinin yeni hareketlere ve fikirlere cevap vermesi için kaynaklar ve programlar oluşturarak yapılmıştır.
Yıllar geçtikçe, LCWR toplumda, Katolik Kilisesi'nde ve daha adil bir dünya inşa etmeyi taahhüt eden diğer inançlı kişiler arasında ahlaki bir lider olarak görülmüştür. Konferans, Washington DC bölgesinde bilerek merkezi bir konumdadır, bu nedenle ABD hükümeti ile sosyal konularda savunuculuk yapabilir ve bu nedenle kritik ulusal meselelerde eğitim ve savunuculukla ilgili diğer kuruluşlarla işbirliği yapabilir.
SORUNLAR / ZORLUKLAR
Kız kardeşlerin enstitülerinin yenilenmesinde ve liderliklerinde meydana gelen dönüşümler yukarıda belirtildiği gibi Vatikan makamlarıyla bir miktar çatışmaya neden oldu. Vatikan II’den önce dini kadınlar için şekillenen değişiklikler Kilise’in liderliği tarafından zorunlu kılınmış olsa da, 1970’ler tarafından Vatikan makamları artık dindar kadınlar arasında ya da genel olarak Kilise’de yenilenme konusunda olumlu görünmüyorlardı. Yıllar boyunca, Kilise hiyerarşisinin bazı üyeleri, kardeşlerin dinsel yaşamı yeniden tanımlamaları, ulusal meseleler üzerine konuşmaları ve kendi kurumlarının sponsor olduğu kurumlardan ayrı bakanlıklar üstlenmeleri konusundaki memnuniyetsizliklerini belirtti. Bu gerginliğin merkezinde dinî yaşam ve bunun kilise otoritesi ile olan ilişkisi hakkında bir anlaşmazlık vardı (Neal 1996).
LCWR Başkanı Rahibe Theresa Kane, RSM, 7, 1979 Ekim'inde Papa John Paul II'ye hitap ettikten sonra, kilisenin tüm bakanlıklarını kadınlara açması için ona saygıyla meydan okudu:
Yoksulluk ve yoksulluk içinde yaşayan kız kardeşlerimize ve kardeşlerimize verdiğimiz ciddi sorumluluklara dikkatimizi verirken Papa'yla dayanışmamızı taahhüt etmenin uygun olacağını düşündüm. Ayrıca bazı kadınların kilisenin içindeki tüm bakanlıklara dahil olma konusundaki artan endişelerini dile getirme gereksinimi duydum. Kendi kalbimde, Tanrı'ya ve Kilisemize yalnızca derin sadakat, dürüstlük ve samimiyet duygusu vardı. Selamlama sonucunda, birkaç cemaat konferanstan çekildi. Bu deneyim sayesinde LCWR daha halka açık hale geldi; üyelik yeni sorumluluklar kazandı (Kane 1980).
Yirmi dört kız kardeşin ardından çıkan bir başka tartışma, iki erkek kardeş ve iki rahip de dahil olmak üzere 97 Katolikleri arasındaydı. New York Times Katoliklerin Özgür Bir Seçim İçin Desteklediği 7, 1984 dergisinde yayınlanan “Katolikler Arasında Kürtaj Konusunda Farklı Çeşitlilik Var” başlıklı reklam. LCWR başkanlığı, apostolik yanlısı ve NCCB ile ilgili olarak Vatikan Bu kız kardeşler ya reddetmek New York Times İfadeler veya emirleri reddedilir. LCWR, Sisters'a fırtınada yer alan üye cemaatlerde kanonik ve teolojik kaynaklar sağladı. Dört adam isimlerini açıklamadan çıkardı. Kız kardeşlerin yirmi ikisi, geri çekilme olmayan, ancak Vatikan tarafından yorumlanan uzlaşma ifadeleri imzaladı (LCWR 2005; Wessinger 1996: 24; Kissling 2006: 1105 – 06). 1988’te, Barbara Ferraro ve Pat Hussey, Notre Dame’in iki kız kardeşi New York Times ifadesi, gönüllü olarak dini sırasını bıraktı (Wessinger 1996: 24).
2008’te, Vatikan’ın Bağışsız Yaşam ve Apostolik Yaşam Toplumlarına İlişkin Cemaat Cemaati Birliği, ABD’nin “apostolik bir ziyarette dini” olan kadınların emirlerinin araştırılmasını emretti. Soruşturmanın sonuçları, 2011 (NCR) sonunda Vatikan’a gönderildi. Kadro 2014).
LCWR'nin yaşamındaki büyük bir tartışma, Mart 2009'te, Vatikan'ın CDF'si olan Kardinal William Levada'dan bir mektup aldığında ve LCWR'nin faaliyetlerini ve girişimlerini “doktriner bir değerlendirme” yapma kararı aldığını bildiren bir mektup aldı. Mektupta, özellikle “Apostolik mektubu gibi tartışmalı konulara” ilişkin olarak “yıllık LCWR meclislerinde verilen çeşitli adreslerin hem tenor hem de doktrin içeriği” ile ilgili endişeler dile getirildi. Ordinatio sacerdotalis, Bu Cemaat Bildirgesi Dominus İsa [CDF] [Responsive reklam propositium dubium Kardinal Ratzinger] ve eşcinsellik sorunu. ”Değerlendirme,“ LCWR'nin bugünkü kilisede Mesih'e inanç ve tanık toplulukları olarak üyeliğini destekleme çalışmalarını gözden geçirmek ve yararlı bir yardım sunmak için temel amacına sahip olacaktı. CDF, değerlendirmeye başlamak için ABD Piskoposu Leonard Blair'i atadı. Piskopos, LCWR'ye bazı ön düşünceleri ve CDF'nin endişelerini azaltan bazı doktrinel sorunları belirten bir mektup gönderdi. Örneğin, Bishop Blair “2003 – 2008’ten gelen yıllık LCWR Meclislerinde, bazı misafir konuşmacılar, memurlar ve onur üyeleri, hatalı teolojik pozisyonları desteklemekte ve genel bir antipatiyi de içine alan genel bir antipatiyi de içeren rahatsız edici teolojik eğilimlerin güçlü etkilerini ortaya koymaktadır. . ”” Mektup ve beraberindeki makale, çeşitli adreslerden ve ayrıca LCWR'nin Durum Belgeleri ve LCWR web sitesinden örnekleri listelemiştir. Blair, LCWR liderliğinin Kilise'nin hiyerarşik yapısına, papa ve piskoposların öğretim ofisine ve otoritesine ve “tartışılan doktrinlerin alınmasını sağlama ve teşvik etme konusundaki sorumluluklarını” konusundaki tutumunu sordu.
Şubat 2009 ile Temmuz 2010 arasında (NCR 2014), LCWR başkanları ile genel müdür ve Bishop Blair arasında bu sorularla ilgili toplantı ve yazışmalar gerçekleşti. LCWR'nin bakış açısına göre, CDF tarafından tutulan LCWR algıları yanlış bilgilere dayanıyordu. 2010’de, Bishop Blair, CDF’nin şimdiden onu LCWR “programlarını ve kaynaklarını değerlendirmek için yönlendirdiğini” belirtmek için LCWR’ye yazdı. onların kaynakları. Tüm malzemeler CDF'ye gönderildi. LCWR memurları, yıllık ziyaretleri sırasında Nisan 2010'te CDF yetkilileriyle bir araya geldiler ve CDF'nin endişelerini daha fazla tartıştılar. Ocak ayında 2011, LCWR doktriner değerlendirmeden Kardinal ve Piskopos Üyelerinin Olağan Oturumuna kadar tüm belgeleri sundu. CDF daha sonra “LCWR'nin şu anki doktriner ve pastoral durumunun ciddi ve endişe verici bir mesele” olduğuna ve ABD'deki dini emirlerin ziyaretinin tamamlanmasından sonra, Holy See’nin “reform yapmak için” müdahale etmesine karar vermiştir. LCWR’nin. ”Ayrıca CDF’nin“ doktriner değerlendirme ”de mevcut olan sorunlu yönlerin çözümünde mevcut olan çeşitli kanonik müdahale biçimlerini inceleyeceğini belirtti.” Papa Benedict XVI, CDF’nin Olağan Oturumunun kararlarını onayladı. ve bunların uygulanmasını emretti. Papa Benedict'in kararıyla ilgili hiçbir şey LCWR'ye iletilmedi.
LCWR'nin Vatikan soruşturması yıllarında, birçok kuruluş konferansı onlarca yıllık hizmeti ve bütünlüğü için ödüllerle onurlandırdı. Bunlar arasında Eylem Çağrısı, Pax Christi, New York Dinlerarası Merkezi, Herbert Haag Kilise Özgürlük Vakfı ve Harvard İlahiyat Okulu dahil olmak üzere birkaç üniversite vardı. LCWR görevlileri, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ve Avrupa'nın çeşitli ülkelerindeki deneyimler hakkında konuşmaya davet edildi. Örneğin, 2009 yılında ABD Temsilciler Meclisi, "Katolik kız kardeşleri ABD tarihi boyunca mütevazı hizmetleri ve cesur fedakarlıklarından ötürü onurlandıran ve takdir eden" Meclis Kararı 411'i oybirliğiyle kabul etti (ABD Temsilciler Meclisi 2009). LCWR ve Cincinnati Müze Merkezi'nin ortak sponsorluğunda, daha önce hiç halka açık olmayan yetmişten fazla eserin yer aldığı gezici bir sergi, 2009'da açıldı ve dindar kadınların hikayesini ve Amerika Birleşik Devletleri'nin büyümesine katkılarını sergiledi. Bu öğeler arasında, New York Foundling Home'dan bir beşik olan Başkan Thomas Jefferson'un el yazısıyla yazılmış bir mektubu, bir Rahibe tarafından tasarlanan bir bebek kuluçka makinesinin bir kopyası, gezici sandıklar, göçmenlik deneyimlerinin günlükleri, öncü sağlık cihazları, günlükler, müzik aletleri ve daha fazlası yer alıyor . Başlıklı bir saatlik belgesel Kadın ve Ruh: Amerika'daki Katolik Kız Kardeşler 2011 (Berry 2011) 'da öne sürüldü ve ayrıca, kadınların dininde ülkenin gelişiminde oynadığı rol hakkında kamuoyunda farkındalık yarattı.
Nisan 2012’te, Kardinal William Levada, CDW’nin Kardinal Kaymakamı’nın bir ifadesinin kopyalarını, Vatikan’daki CDF’ye yıllık ziyaretleri sırasında LCWR liderlerine yönelik Liderlik Konferansı’nın doktriner değerlendirmesi üzerine dağıttı. Bu toplantıda, LCWR memurlarına, CDF’nin yayınladığı LCWR’nin reform çalışması için bir basın bülteninin verildiğine dair bilgi verildi. mecburi kılmaktadır. Değerlendirme, LCWR'nin “ciddi doktriner problemleri” olduğunu, eşcinselliğe ve yalnızca erkek rahipliğine ilişkin Kilise öğretileri ile aynı fikirde olmadığını ve “Katolik inancına uygun olmayan radikal feminist temaları” desteklediğini iddia etmişti. (Washington, DC merkezli, Kardeş Simone Campbell, SSS liderliğindeki NETWORK gibi, bir Katolik sosyal adalet lobisi, Katolik piskoposlara (örneğin, Sisters'in 2010'teki Uygun Bakım Yasası'na verdiği destek konusunda) kamuoyu ile muhalif olmaları nedeniyle eleştirildi. kürtaj ve eşcinsel evlilik konusunda “sessiz” kalırken sosyal adalet çalışmalarına fazla dahil olmak (Goodstein 2012). LCWR liderleri ve üyeleri, doktriner değerlendirme sonuçları ve değişimin uygulanması konusundaki zorunluluğu karşısında şok oldular, çünkü özellikle LCWR, öngörülenlerin dışında çıkarılanların nerede çekildiğini veya LCWR konuşmacıları tarafından yapılan açıklamaları doğru bir şekilde göstermediğini netleştirdi. (NPR Staff 2012’teki LCWR Başkanı Pat Farrell, OSF’nin değerlendirmesinin cevabına bakınız).
2012'in geri kalanında ve 2015'in ilkbaharında, LCWR liderleri, üç piskopos ve diğer CDF yetkilileri, LCWR hakkında uzun bir diyalog ve yansıtma süreci boyunca çalıştı. Aynı zamanda, Amerika Birleşik Devletleri ve dünya genelinde dindar olan birçok kadın ve erkek, Katolik Kilisesi ve halkın üyeleri bu süreci yakından takip etti. 100,000'e yakın kişiler, e-postalar, mektuplar ve dilekçelerle LCWR'ye karşılık geldi. Büyük çoğunluk, LCWR'ye destek verdiğini ifade etti ve konferanstan, görev boyunca çalıştığı gibi bütünlüğünü korumasını istedi. Birkaç CDF endişesi için destek dile getirdi. Dünyanın dört bir yanındaki medya hikayeyi takip etti ve birçoğu makaleler yazdı ve bu konuda radyo ve televizyon programları hazırladı. 60 Dakika 2013’te yayınlanan ve MSNBC’ler gibi diğer birçok ulusal medya kuruluşu Hardball Chris Matthews ile, Ulusal Halk Radyosu, Zaman dergisi, New York Times, BBC Radyo, Atlantik, Huffington Post, Koruyucu, Chicago Tribune, Philadelphia Inquirer, Kadınlar eNews, ve diğerleri. Medya uygulamalarının büyük çoğunluğu, Vatikan'ın LCWR ve Katolik Kız Kardeşleri ile bağlantılı olan emirleri ele alma konusundaki endişelerini dile getirdi.
Vatikan'ın Kutsanmış Yaşam Enstitüleri ve Apostolik Yaşam Toplulukları Cemaati, LCWR başkanı Rahibe Sharon Holland, IHM'yi (2014) Aralık 2014'te ABD kadınlarının dini emirlerinin apostolik ziyaretleri ve bir basına katılmaları için rapor almaya davet etti. çalışmanın halka açık olarak paylaşıldığı konferans. Basın toplantısından önce Rahibe Sharon Holland, Papa Francis ile bir araya geldi (s. 2013 – günümüz). [Sağdaki resim] Raporun yayınlanmasının ardından, LCWR kısmen şunları söyleyen bir açıklama yaptı:
Bu verilerin yanı sıra, yerinde ziyaretler sırasında paylaşılan deneyimler, umutlar ve hayallerin yanı sıra, ABD'li kadınların dini yaşamının kutsamalarının yanı sıra zorluklarının da doğru bir raporla sonuçlanmasından memnunuz. . . . Her dini kurumun, kilisedeki misyonuna olan sadakatindeki ilerlemesini göstermesine emanet edilmesinden dolayı minnettarız. ABD’li kadınların dindarlarının raporu dikkatlice okuyacak ve inceleyecek, başkalarıyla tartışacak ve kendi kurumlarına çağrısının ne olduğunu anlayacağından eminiz (Sanders).
Bu, Vatikan tarafından 2008'ta başlatılan ve Katolik Kız Kardeşler ile daha geniş kiliseler arasında büyük endişe uyandıran uzun ve tartışmalı bir süreçle sonuçlandı.
Son olarak, Nisan 2015'te CDF ve LCWR yetkilileri, LCWR reform yetkisini sonuçlandırmak için bir araya geldi. Vatikan'daki görüşmelerinin hemen ardından dört LCWR yetkilisi, geniş medyaya ilgi duyan bir toplantı olan Papa Francis ile bir saatlik toplantı için özel olarak bir araya geldi (Goodstein 2015). O gün CDF ve LCWR, görev süresinin tamamlandığını bildiren nadir bir ortak bildiri yayınladı (LCWR ve İnanç Doktrini 2015 için Cemaat). Bir ay sonra, LCWR değerlendirme deneyimi hakkında kendi ifadesini yayınladı. Bildirgede “CDF görevinde öngörülen yaptırımların dile getirilen endişelerle orantısız” olduğu belirtildi (Holland, Allen, Zinn ve Steadman nd). Katolik cemaatinde yaşanan skandal ve acı karşısında pişmanlık ve üzüntü ifade etti; ancak medyada tekrarlanan yanlış suçlamalardan dolayı dindar kadınların aşağıladığı hissi de kaydetti. Açıklamada, CDF tarafından görevlendirilmesi için yetki verilen Amerikan piskoposlarının açıklığına övgüde bulunuldu. Bununla birlikte,
[p] böylesine sıkı bir diyalog ve fikir alışverişi için tazminat ve katılım zaman alıcı ve zaman zaman zordu. Masada kalma ve ABD kadınları dini için bizim için çok önemli olan meseleler etrafında diyalogu sürdürme seçiminin maliyeti vardı. Bu süreç, LCWR'nin çalışmasının gerçekliğinde temeli olmadığı düşünülen doktriner değerlendirme raporunda ortaya çıkan endişelerin kökenine dair belirsizlik nedeniyle daha da zorlaştırılmıştır. Bu keşfedilmemiş bölgede zaman zaman yolculuk karanlıktı ve olumlu bir sonuç uzak görünüyordu (Holland, Allen, Zinn ve Steadman nd).
Sürecin en zor kısımlarından biri, LCWR görevlilerinin, medya aracılığıyla değil, özel olarak diyalog ortaklarıyla (piskoposlarla) doğrudan konuşma kararıydı. Ancak bu, diyalogdaki katılımcıların dürüst ve özgürce konuşabileceği anlamına geliyordu. LCWR beyanı not alınarak sonuçlandı
[a] kuşkusuz, bizi bölme potansiyeline sahip çekirdek meseleler hakkında düzenli ve tutarlı bir diyalog taahhüdünde bulunmak, zorlu, zorlu iş olabilir, ama sonuçta dönüşümlü olan iş olabilir. Bununla birlikte, bu çabalara meydan okumak kutuplulukların ve farklılıkların hoşgörüsüzlüğünün yer aldığı bir dünyada, belki de hiçbir iş daha önemli değildir (Holland, Allen, Zinn ve Steadman nd).
Vatikan'ın doktriner değerlendirmesi ile LCWR'a verilen kamuoyuna verilen önem nedeniyle ve reform için görev, birçok kuruluş ve birey LCWR'nin altı yıllık krizi nasıl yönettiğini öğrenmeye ilgi duyduğunu belirtti. Cevap olarak, LCWR, neyin öğrenildiğiyle ilgili bir kitap yayınladı. Ancak Uzun Gece: Bir Crisi Zamanında Anlam Yaratmaks (Sanders 2018). [Sağdaki görüntü] LCWR'yi deneyime yönlendirenlerin yazdığı bölümlerde, yazarlar bu süreçlerin ve kavramsal çerçevelerin başkalarına yardımcı olabileceği ümidiyle kendilerine yardımcı olan ve kuruluşa ulusal olarak yardımcı olan değerleri, tutumları ve uygulamaları paylaşırlar. karmaşık ve zorlu bir durumda yaşayan veya önderlik eden Kitap, gerçeğin ve vicdanın rolleri de dahil olmak üzere birçok konuyu araştırıyor; ve etik karar verme için bir metodoloji sağlar.
DİNLERDE KADIN ÇALIŞMASINA ÖNEM
Kadın Dini Liderlik Konferansının kuruluşundan bu yana Katolik Kızkardeşlerin “dönüşüm sürecinde bir güç” olduğu bilinmektedir (Quiñonez ve Turner 1992: ix). Kızkardeşler “kişisel ve kamusal, kadın olmanın doğuracağı sonuçları” ndan bahsettiği ve Kilise ve kendi yapılarına sahip olmak için uzun süredir çalıştıkları ABD'deki hareketin ön saflarında yer aldı. “kadınların bilgisini birleştiren” kurumlar (Quiñonez ve Turner 1992: 93). Lora'ya göre Ann Quiñonez, CDP ve Mary Daniel Turner, SNDdeN, Amerikan Katolik Kız Kardeşlerinin Dönüşümü:
Hem sistem hem de üyelik organı olarak LCWR, “dişileştirme” olarak adlandırdığımız sürecin gerçekliğini kanıtlar. İlk olarak, yönetim yapıları, karar verme, programlama, iletişim ve çalışma yapıları eğilimindedir. kadınlarla özdeşleşmek. İkinci olarak, kolektif vücut dişileştirilmiş etkileşim tarzlarını tercih eder. Kadınların kaygılarını gündemin önemli bir parçası olarak sürdürmeye oy veriyorlar. Kendilerini kadın olarak tanımlarlar ve deneyimlerini kadın olarak bilmeleri için enerji harcarlar. Tecrübelerinin ortaya çıkardığı gerçeği ortaya çıkarmak ve kutlamak için çağrılara cevap verirler. Ve yeni bilgilerini medeni ya da kilisesi olsun olmasın, kamusal biçimlere çevirmeye çalışırlar. Feminizasyon sürecini yönlendiren kritik faktörlerden birinin, kadınların toplu dini, bakanlık ve kültdeki sistemik yokluğunu ve sessizliğini farketmeye başladıklarına inanıyoruz (1992: 93 – 94).
Yıllar geçtikçe, LCWR kadınların Katolik Kilisesi ve topluma katkısı konusunda bilincin kademeli olarak yenilenmesinde yardımcı olan çalışmalar, araştırmalar, yayınlar, programlar ve daha fazlasını sağladı. Sonuç olarak, Katolik Kız Kardeşler ve LCWR ile ilişkilendirilen diğer kadınlar, eğitim programları oluşturma, ibadet deneyimleri, yönetişim yapıları ve kadınların bakış açılarını içeren iletişim araçları oluşturma kapasitelerinde büyüdü.
Vatikan'ın LCWR'yi yeniden düzenleme çabaları ve çabaları konusundaki 2009 – 2015 deneyimi, asırlık hiyerarşik bir Kilise liderlik yapısı ile Katolik Kilisesi'ndeki ortak liderlik ve işbirliğini vurgulayan çalışma tarzlarına sahip bir örgüt arasındaki devam eden yaratıcı gerilimin bir kanıtıydı. Her iki grubun da bu gerginlik içinde saygılı, medeni bir tavırla çalışabilme kapasitesi, çatışma ve kutuplaşma yoluyla çalışmak için yollar arayan kuruluşlara umut vermiştir. LCWR üyelerinin tefekkür, saygılı dinleme ve açık diyalog uygulamalarının, giderek kutuplaşmış bir toplumda kibarlığı ve şiddetsizliği artırmanın yollarını arayan başkaları için ilgi çekici olduğu kanıtlanmıştır.
GÖRÜNTÜLER
Resim #1: LCWR web sitesinden banner. Erişim 22 Temmuz 2019.
Resim #2: Kapak Amerikan Katolik Kız Kardeşlerinin Dönüşümü Lora Ann Quiñonez, CDP ve Mary Daniel Turner, SNDdeN.
Image #3: Roma'daki St. Peter Bazilikası'nda ikinci Vatikan Meclisi toplantısı.
Image #4: Rahibe Mary Luke Tobin, SL, 1964 Roma'da.
Image #5: Rahibe Marie Augusta Neal, SNDdeN, Emmanuel College Sosyoloji Profesörü. Emmanuel Koleji Arşivi, Kardinal Cushing Kütüphanesi.
Image #6: Rahibe Angelita Myerscough, ASC (sağda), Rahibe Mary Omer Downing, SC.
Image #7: Rahibe Margaret Brennan, IHM.
Resim #8: Rahibe Joan Keleher Doyle, BVM.
Image #9: Rahibe Theresa Kane, Kadınlara Roma Katolik Kilisesi'nin tüm bakanlıklarına erişim izni vermesini isteyen Amerika Birleşik Devletleri'nden Papa John Paul II'yi ağırlıyor. Immaculate Conception Türbesi, Washington, DC, 7 Ekim 1979. Alexander Sokağı. Notre Dame Üniversitesi, Hesburgh Kütüphanesi, Notre Dame, Indiana. Tarafından erişildi https://documents.alexanderstreet.com/d/1000690795.
Resim # 10: Sister Bette Moslander, CSJ, 1980–1981.
Image #11: 1998'teki Rahibe Doris Gottemoeller, RSM.
Resim #12: Kapak Ev Yaratmak: Kadınlar İçin Kilise Liderlik Rolleri İçin Kıyaslamalar Jeanean D. Merkel tarafından düzenlendi ve LCWR tarafından 1996'ta yayınlandı.
Resim #13: Kapak Kadınlar ve Yargı Yetkisi: Açılan Bir Gerçek: Seçilmiş Kilise Liderlik Rollerinin LCWR Çalışması Anne Munley, IHM, Rosemary Smith, SC, Helen Maher Garvey, BVM, Lois MacGillivray, SNJM ve Mary Milligan, RSHM ve LCWR tarafından 2001'te yayınlanmıştır.
Resim #14: Kapak Hikayenin Taşıyıcıları: Kadın Dini Bakanlık Çalışması Liderlik Konferansı Çalışması Anne Munley, IHM ve LCWR tarafından 2002'ta yayınlanmıştır.
Image #15: Rahibe M. Clare Millea, ASCJ, apostolik ziyaretci; LCWR Başkanı IHM'den Rahibe Sharon Holland; Papa Francis; Annesi Agnes Mary Donovan, SV, Aralık 16, 2014'teki basın toplantısından önce Kadınların Dini Üst Düzeyleri Konseyi Başkanı (soldan sağa).
Image #16: Dört LCWR lideri, Vatikan'daki stüdyosunda 16 Nisan 2015'daki Papa Francis ile bir araya geldi. L'Osservatore Romano / Havuz fotoğrafı AP ile. Rahibe Joan Marie Steadman, CSC; Janet Mock, CSJ; Carol Zinn, SSJ; ve Marcia Allen, CSJ.
Resim #17: Kapak Ancak Uzun Gece: Kriz Zamanında Anlam Yaratmak: Kadın Dini Liderlik Konferansının (LCWR) Manevi YolculuğuAnnmarie Sanders, IHM tarafından düzenlendi ve LCWR tarafından 2018'ta yayınlandı.
REFERANSLAR
Berry, Mellissa, dir. 2011. Kadın ve Ruh: Amerika'daki Katolik Kız Kardeşler. LCWR. 56 dak. DVD. Tarafından erişildi https://lcwr.org/item/women-spirit-dvd 10 Aralık 2019 üzerinde
Brennan, Margaret, IHM. 1973. "LCWR Başkanlık Konuşması." Notre Dame Üniversitesi Arşivleri.
Doyle, Joan Keleher, BVM. 1979. "LCWR Başkanlık Konuşması." Notre Dame Üniversitesi Arşivleri.
Goodstein, Laurie. 2015. “Vatikan ABD Katolik Rahibe Grubu ile Savaşa Son Verdi” New York Times, Nisan 17. Tarafından erişildi https://www.nytimes.com/2015/04/17/us/catholic-church-ends-takeover-of-leadership-conference-of-women-religious.html 10 Aralık 2019 üzerinde.
Goodstein, Laurie. 2012. “Vatikan ABD Rahibeleri Grubunu Kınadı.” New York Times, Nisan 18. Tarafından erişildi https://www.nytimes.com/2012/04/19/us/vatican-reprimands-us-nuns-group.html 10 Aralık 2019 üzerinde.
Halter, Deborah. 2004. Papalık “Hayır”: Vatikan'ın Kadın Koordinasyonunu Reddetmesine Yönelik Kapsamlı Bir Kılavuz. New York: Kavşak.
Hollanda, Sharon, IHM, Marcia Allen, CSJ, Carol Zinn, SSJ ve Joan Marie Steadman, CSC. “CDF Dokümantasyonunun Değerlendirilmesi ve Görev Sonucu Konusunda LCWR Görevlilerinin Beyanı”. LCWR. Tarafından erişildi https://lcwr.org/media/statement-lcwr-officers-cdf-doctrinal-assessment-and-conclusion-mandate 22 Temmuz 2019.
John Paul II. 1998. “Apostolik Mektup Reklam tuendam fidem. ”Roma: Libreria Editrice Vaticana. Tarafından erişildi http://w2.vatican.va/content/john-paul-ii/en/motu_proprio/documents/hf_jp-ii_motu-proprio_30061998_ad-tuendam-fidem.html 10 Aralık 2019 üzerinde.
John Paul II. 1994. “Apostolik Mektup Ordinatio sacerdotalis John Paul’un I. Katolik Kilisesi’ndeki Piskoposlarına, Yalnız İnsanlara Rahip Koordinasyon Rezervi Vermesi, ”Mayıs 24. Roma: Liberya Editrice Vaticana. Tarafından erişildi http://w2.vatican.va/content/john-paul-ii/en/apost_letters/1994/documents/hf_jp-ii_apl_19940522_ordinatio-sacerdotalis.html 10 Aralık 2019 üzerinde.
Kane, Theresa, RSM. 1980. "LCWR Başkanlık Konuşması." Notre Dame Üniversitesi Arşivleri.
Kane, Theresa, RSM. 1979. “Papa John Paul II'ye hoş geldiniz.” 7 Ekim. Donna Quinn Koleksiyon 5 / Papa'nın ABD Ziyareti - 1979, 1 3. Kadın ve Liderlik Arşivi. Loyola Üniversitesi Şikago. Mevcut https://documents.alexanderstreet.com/d/1000690795.
Öpüşmek Francis. 2006. “Kadın Özgürlüğü ve Üreme Hakları: Ataerkilliğin Temel Korkusu.” Sf. 1099 – 1110 girişi Kuzey Amerika'da Kadın ve Din Ansiklopedisi, Rosemary Skinner Keller ve Rosemary Radford Ruether tarafından Marie Cantlon, Cilt 3 ile düzenlendi. Bloomington: Indiana Üniversitesi Yayınları.
LCWR. 2005. “Kadın Dinleri Liderlik Konferansı Tarihinin Zaman Çizelgesi” LCWR. Tarafından erişildi https://lcwr.org/sites/default/files/media/files/LCWR_Jubilee_Timeline.doc 10 Aralık 2019 üzerinde.
“LCWR ve Sosyal Adalet.” 2019. LCWR. https://lcwr.org/social-justice. Erişim 9 Aralık 2019.
“LCWR Görev Bildirimi.” 2019. LCWR. Tarafından erişildi https://lcwr.org/about/mission 14 Temmuz 2019.
“LCWR Amaç.” 2019. LCWR. Tarafından erişildi https://lcwr.org/media 9 Aralık 2019 üzerinde.
LCWR web sitesi. 2019. LCWR. Tarafından erişildi https://lcwr.org/ 9 Aralık 2019 üzerinde.
LCWR and Congregation for the Doctrine of the Faith (CDF). 2015. “İnanç Doktrini Cemaati, LCWR ile İlgili Görevini Sonlandırdı: Dini Kadın Liderlik Konferansı (LCWR) ve Cemaatin Dini Doktrini (CDF) Liderlik Konferansı Doktrinsel Değerlendirmesinin Uygulanmasına İlişkin Basın Bildirisi ve Nihai Rapor ), ”13. Nisan LCWR. Erişildi https://lcwr.org/media/news/congregation-doctrine-faith-concludes-mandate-regarding-lcwr 10 Aralık 2019 üzerinde.
Moslander, Bette, CSJ. 1982. "LCWR Presential Address." Notre Dame Üniversitesi Arşivleri.
Munley, Anne, İHM. 2002. Hikayenin Taşıyıcıları: Kadın Dini Bakanlık Çalışması Liderlik Konferansı. Washington, DC: Kadın Dini Liderlik Konferansı.
Munley, Anne, IHM, Biberiye Smith, SC, Helen Maher Garvey, BVM, Lois MacGillivray, SNJM, Mary Milligan, RSHM. 2001. Kadınlar ve Yargı Yetkisi: Açılan Bir Gerçek: Seçilmiş Kilise Liderlik Rollerinin LCWR Çalışması. Washington, DC: Kadın Dini Liderlik Konferansı.
Myerscough, Angelita, ASC. 1972. "LCWR Başkanlık Adresi." Notre Dame Üniversitesi Arşivleri.
Neal, Marie Augusta, SND de Namur. 1996. “Amerikan Katolik Kız Kardeşler Bakanlığı: Kilisenin Yenilenmesinde Yemin Edilen Yaşam.” Sf. 231-43 girişi Dini Kurumlar ve Kadın Liderliği: Ana akım İçinde Yeni Roller, Catherine Wessinger tarafından düzenlendi. Columbia: Güney Carolina Üniversitesi Yayınları.
Neal, Marie Augusta, SND de Namur. 1991 / 1992. “Kadınlar Dini: Vatikan Konseyi II'den Sonra Yirmi Üç Yıl” ABD Katolik Tarihçisi 10: 113-18.
Neal, Marie Augusta, SND de Namur. 1967. “Kadınların Büyük Üstleri Konferansı (CMSW) Kız Kardeşlerin 1967 Araştırması.” Notre Dame Üniversitesi Curate ND. Tarafından erişildi https://curate.nd.edu/show/0r967368551 17 Kasım 2019 üzerinde.
NCR Ekibi. 2014. “LCWR, Doctrinal Congregation. Ulusal Katolik Muhabiri, 8. Tarafından erişildi https://www.ncronline.org/blogs/ncr-today/timeline-interactions-between-lcwr-doctrinal-congregation 10 Aralık 2019 üzerinde.
NPR Çalışanlar. 2012. “Bir Amerikan Rahibi Vatikan Eleştirisine Tepki Verir” Temmuz 17. Tarafından erişildi https://www.npr.org/2012/07/17/156858223/an-american-nun-responds-to-vatican-condemnation 10 Aralık 2019 üzerinde.
Quiñonez, Lora Ann, CDP ve Mary Daniel Turner, SNDdeN. 1992. Amerikan Katolik Kız Kardeşlerinin Dönüşümü. Philadelphia: Temple Üniversitesi Yayınları.
Ratzinger, Joseph. 1995. “Responsive ad prospositum dubium İçerdiği Öğretim ile ilgili “Ordinatio Sacerdotalis,”Ekim 28. İnanç Doktrini için cemaat. Tarafından erişildi http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/documents/rc_con_cfaith_doc_19951028_dubium-ordinatio-sac_en.html 10 Aralık 2019 üzerinde.
Reher, Margaret Mary. 2004. “Rahibe Mary Luke Tobin (1908–): Yenileme Mimarı.” Amerikan Katolik Etütleri 115: 87-91.
Sanders, Annamarie, IHM, ed. 2018. Ancak Uzun Gece: Kriz Zamanında Anlam Yaratmak: Kadın Dini Liderlik Konferansının (LCWR) Manevi Yolculuğu. Dini Kadınlar Liderliği Konferansı.
Sanders, Annmarie, IHM. “LCWR Apostolik Ziyaret Raporuna Cevap Verir.” Basın Bülteni. LCWR. Tarafından erişildi https://lcwr.org/media/lcwr-responds-report-apostolic-visitation-report 10 Aralık 2019 üzerinde.
Ulbrich, Shane. 2017. “Kızkardeşler Araştırması: Yeni Neslin Korunması ve Erişimi,” 9. Ekim Cushwa Amerikan Katolikliği Araştırma Merkezi, Notre Dame Üniversitesi. Erişildi https://cushwa.nd.edu/news/the-sisters-survey-preservation-and-access-for-a-new-generation/ 10 Aralık 2019 üzerinde.
ABD Temsilciler Meclisi. 2009. H. Res. 441 — ABD'deki Katolik Kız Kardeşlerin Tarihsel Katkılarını Onurlandırmak, Destekleyen Marcy Kaptur. Eylül 22'i geçti. Tarafından erişildi https://www.congress.gov/bill/111th-congress/house-resolution/441/text 10 Aralık 2019 üzerinde.
Weaver, Mary Jo. 2006. “Vatikan Konseyi'nden bu yana Amerikan Katolik Kadınlar II.” Sf. 200 – 09 girişi Kuzey Amerika'da Kadın ve Din Ansiklopedisi, Rosemary Skinner Keller ve Rosemary Radford Ruether tarafından Marie Cantlon ile düzenlenen Volume 1. Bloomington: Indiana Üniversitesi Yayınları.
Wessinger, Catherine. 1996. “ABD'de Kadınların Dini Liderliği.” Sf. 3-36 girişi Dini Kurumlar ve Kadın Liderliği: Ana akım İçinde Yeni Roller, Catherine Wessinger tarafından düzenlendi. Columbia: Güney Carolina Üniversitesi Yayınları.
Yayın tarihi:
7 Aralık 2019