16 Kasım, sendikacılar ve işçi hakları savunucuları üzerindeki baskılara son verilmesi için Küresel Eylem Günü.
Asya Pasifik bölgesindeki işçi örgütlerinin eylem için bu günü seçmesinin nedeni, 2004 yılında Filipinler'de meydana gelen Hacienda Luisita katliamının* yıldönümüne denk gelmesi.
Taleplerimiz:
–İşçi ve sendikacı cinayetlerine son
–Hapisteki yoldaşlarımız serbest bırakılsın
–Örgütlenmek suç değildir
–Kadın işçilere yönelik cinsel şiddete son
–Sendikaların işçilerin yaşamını savunması engellenemez
–Örgütsüz işçilerin düşük ücretle çalıştırılmasına son, herkese insanca yaşayabilecek ücret
Bu yılki eylemde gündemleştirdiğimiz işçi yoldaşlar, mücadeleler ve sorunlar:
Han Sang-gyun -Kore Sendikalar Konfederasyonu Başkanı
Bu yılın Temmuz ayında Han Sang-gyun işçi gösterileri örgütlemesinde yer almaktan dolayı beş yıl hapis cezasına çarptırıldı. İşçi hakları savunucusu olarak uzun ve onur verici bir geçmişe sahip olan Han, sendikal faaliyetlerinden dolayı daha önce de tutuklu kaldı.
Somyot Pruksakasemsuk -Taylandlı gazeteci ve işçi hakları savunucusu
Somyot 2011 yılında tutuklandı ve devlet başkanına hakaret suçundan 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Somyot kısa bir süre önce emek onur ödülüne hak kazanmıştı. Tayland cuntası baskılarını gitgide artırıyor ve pek çok işçi devlet başkanına hakaretten hapiste tutuluyor.
Kadınlara yönelik cinsel şiddet
Kadın işçiler yalnızca ücretlerinin ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi için mücadele etmiyorlar. Aynı zamanda cinsel sömürü ve şiddetle de karşı karşıyalar. Endonezya, Hindistan, Hong Kong'da da, Orta Doğu'daki körfez ülkelerinde de cinsel şiddet kadın işçiler üzerinde baskı kurarak onları örgütlenmekten uzak tutmaya hizmet ediyor.
Meng Han -Çinli işçi hakları savunucusu
Son birkaç yıldır Çin'deki işçi eylemleri ve grevlerinde muazzam bir artışa tanık olunuyor. Meng Han ve üç arkadaşı gibi, işçileri hakları konusunda bilgilendirmek suçundan tutuklandılar. Pek çok Çinli işçi ücret ve çalışma koşullarını iyileştirme mücadelesinde bağımsız işçi örgütlerine sahip olmak istiyor.
Pricol 8 -Büyük adaletsizlik
2015 yılında Hindistan-Tamil Nadu'du bulunan Coimbatore'deki Pricol otomobil parçaları şirketinde çalışan 8 öncü işçi bir işletme yöneticisini öldürmek suçundan iki kez ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Hukuksuz bir şekilde verilen cezanın amacı işçilere gözdağı vermekti. Kuzey Hindistan'da da Maruti Suzuki işçileri aynı baskılarla karşı karşıya kaldılar.
Örgütsüz işyerlerinde işçiler ölüyor
İşçiler ne kadar örgütsüzse işyerleri de o kadar tehlikelidir. Bu eylemde Pakistan ve Bangladeş gemi söküm tesislerinde can veren, Çin'de Dangyang ve Xinmin'de ya da Pakistan'daki kömür madenlerindeki patlamalarda yaşamını yitiren, Bangladeş'deki Tongi yangınında kavrulan sınıf kardeşlerimizi, Katar, Çin, Avustralya-Perth'de, Çin'in Mayong kentinde tehlikeli inşaatlarda ölen göçmen işçileri, Güney Kore'deki Samsung işçilerini anıyoruz.
Esmail Abdi -İran Öğretmenler Sendikası Genel Sekreteri
İşçi düşmanı İran hükümeti her tür bağımsız sendika faaliyetine yasadışı muamelesi yapıyor. Esmail Abdi'ye de kısa bir süre önce grev örgütlemekten dolayı 6 yıl hapis cezası verildi. İran hapishanelerinde Esmail gibi daha pek çok işçi var. Uygulanan cezalar arasında herkesin gözü önünde kırbaç cezası da var.
İşçilerin birliğini bozmak için kullanılan taktikler
İşçiler zorlukları aşa aşa örgütleniyorlar. Aralarındaki birliği bozmak için patronlar bütün işçileri işten atıyor, işyerini kapatıyor ya da güvencesiz çalıştırıyor. Filipinler'deki Faremo işçileri, Avustralya'daki CUB işçileri ve Hindistan'daki PepsiCo işçileri ile omuz omuzayız.
* 16 Kasım 2004 yılındaki Hacienda Luisita katliamında ikisi 2 ve 5 yaşlarında olmak üzere 14 kişi yaşamını yitirdi. 33 kişi kurşunla vuruldu. 133'ü tutuklandı. Yüzlercesi yaralandı ve yüz kişi ise hala kayıp. Katliam kurbanlarından biri vurulduktan sonra boğularak öldürüldü ve cesedi fabrika kapısına asıldı.
Hacienda Luisita'da 5.000'den fazla şeker fabrikası işçisi ve 6 Kasım'da greve gitti. Tek talepleri daha rahat geçinebilmek için biraz topraktı. Karşılığında ise sonsuza dek kalacakları mezarlara atıldılar. Grevin 11. gününde, işçiler kanlı bir şekilde dağıtıldılar. Tıpkı 1987 ve 1988'deki katliamlarda olduğu gibi.