pırıl pırıl?
bir gün yanımda kim olduğunu hatırlayamadığım bir arkadaşla okulun arkasında duruyormuşuz. karşıda onur kitabevi varmış. -bu onur, benim ortaokulda uzaktan sevdiğim hıyarın adıydı. aslında tanımam etmem, belki de hıyar değildir. günahını almayalım şimdi çocuğun.- arkadaşımla birlikte dükkâna giriyoruz. tezgâhta duran kıvırcık saçlı, gözlüklü, yaşlı kadına “bir pırıltıdır yaşamak adlı kitap var mı?” diye soruyorum. -evet, okudum o kitabı. gerçekten de bir pırıltı değil mi yaşamak? erhh-
kadın bana “size bu kitabı hiç tavsiye etmem. senerler önce bir koli gelen kitaplardan sadece bir tane kaldı. bence almayın.” -satıcıya bak! dürüstlük mü kerizlik mi çıkaramadım doğrusu…- ben tam kadına “neden” diye soruyorum ki sevgili annem tarafından uyandırılıyorum. ulan kim bilir ne gizler saklıydı devamında! 17 Mayıs 1993 Pazartesi.
işin kötüsü ben bu kitabı okudum. hem hayatı ıskaladım hem de “modern” ve “seçkin” bir genç olamadım. ulan nerede hata yaptık?