1968 seçimleri önemliydi. ABD, Vietnam'daki görünüşte bitmeyen savaşta acı bir şekilde bölünmüştü. Bir genç isyanı, büyük ölçüde, genç erkekleri orduya çeken ve onları Vietnam'daki şiddetli bataklığa gönderen taslakla topluma hakim oldu.
Tarafından kaydedilen ilerlemeye rağmen Sivil haklar Hareketi, yarış hala önemli bir acı noktasıydı. Kentsel huzursuzluk olayları 1960'ların ortalarında Amerikan şehirlerinde tam teşekküllü ayaklanmalara dönüştü. New Jersey, New Jersey'de, Temmuz 1967'deki isyandan beş gün boyunca 26 kişi öldü. Politikacılar rutin olarak “getto” nun sorunlarını çözmek zorunda olduklarını söylediler.
Seçim yılı yaklaştıkça, birçok Amerikalı olayların kontrolden çıktığını hissetti. Yine de siyasi manzara bir miktar istikrar sergiliyor gibiydi. En çok varsayılan Başkan Lyndon B. Johnson görevde başka bir dönem daha çalışacaktı. 1968'in ilk gününde, New York Times gazetesindeki bir ön sayfa makalesi, seçim yılı başlarken geleneksel bilgeliği gösterdi. Başlık okundu, "GOP Liderleri Johnson'u Sadece Rockefeller'ın Yenebileceğini Söyledi."
Beklenen Cumhuriyetçi aday, Nelson RockefellerNew York valisinin eski başkan yardımcısını yenmesi bekleniyordu Richard M. Nixon ve California valisi Ronald Reagan Cumhuriyetçi adaylığı için.
Seçim yılı sürprizlerle ve şok edici trajedilerle dolu olacak. Geleneksel bilgelik tarafından dikte edilen adaylar sonbaharda oy pusulasında değildi. Birçoğu olaylardan rahatsız olan ve memnun olmayan oy veren kamuoyu, yine de “onurlu” bir son içeren değişiklikler vaat eden tanıdık bir yüze yöneldi. Vietnam Savaşı ve evde "kanun ve düzen".
"Dump Johnson" Hareketi
Vietnam'daki savaşın ülkeyi bölmesiyle, savaş karşıtı hareket sürekli olarak güçlü bir siyasi güce dönüştü. 1967'nin sonlarında, kitlesel protestolar tam anlamıyla Pentagon'un adımlarına ulaştığında, liberal aktivistler Başkan Lyndon Johnson'a karşı savaşmak için bir savaş karşıtı Demokrat aramaya başladılar.
Liberal öğrenci gruplarında öne çıkan bir aktivist olan Allard Lowenstein, ülkeyi bir "Dump Johnson" hareketi başlatmaya niyet etti. Senatör Robert F. dahil olmak üzere önde gelen Demokratlarla yapılan toplantılarda Kennedy, Lowenstein Johnson'a karşı zorlayıcı bir dava açtı. Johnson için ikinci bir başkanlık döneminin sadece anlamsız ve çok maliyetli bir savaşı uzatacağını savundu.
Lowenstein'ın kampanyası sonunda istekli bir aday buldu. Kasım 1967'de Minnesota'dan Senatör Eugene "Gene" McCarthy, 1968'de Demokratik adaylık için Johnson'a karşı koşmayı kabul etti.
Sağdaki Tanıdık Yüzler
Demokratlar kendi partilerinde muhalefetle mücadele ederken, 1968 için potansiyel Cumhuriyetçi adaylar tanıdık yüzler olma eğilimindeydiler. İlk favori Nelson Rockefeller, efsanevi petrol milyarderinin torunuydu John D. Rockefeller. "Rockefeller Republican" terimi tipik olarak kuzeydoğudan büyük ticari çıkarları temsil eden liberal Cumhuriyetçilere ılımlı bir şekilde uygulandı.
Richard M. 1960 seçimlerinde eski başkan yardımcısı ve kaybedilen aday Nixon, büyük bir geri dönüş için hazır görünüyordu. 1966'da Cumhuriyetçi kongre adayları için kampanya yürüttü ve 1960'ların başında acı bir kaybeden olarak kazandığı itibar kaybolmuş gibi görünüyordu.
Michigan valisi ve eski otomobil yöneticisi George Romney de 1968'de koşmayı amaçladı. Muhafazakâr Cumhuriyetçiler Kaliforniya valisi eski aktör Ronald Reagan'ı koşmaya teşvik ettiler.
Senatör Eugene McCarthy Gençliği Gerçekleştirdi
Eugene McCarthy bilimseldi ve ciddi bir şekilde Katolik bir rahip olmayı düşünürken gençliğinde bir manastırda aylar geçirdi. Minnesota'daki lise ve kolejlerde on yıl öğretmenlik yaptıktan sonra 1948'de Temsilciler Meclisi'ne seçildi.
Kongrede, McCarthy emekçi yanlısı bir liberaldi. 1958'de Senato için koştu ve seçildi. Kennedy ve Johnson yönetimleri sırasında Senatör Dış İlişkiler komitesinde görev yaparken, Amerika'nın dış müdahalelerine şüpheyle yaklaştığını ifade etti.
Cumhurbaşkanı için ilk adım Mart 1968'de kampanya yapmaktı New Hampshire birincil, yılın geleneksel ilk yarışı. Üniversite öğrencileri hızlı bir şekilde McCarthy kampanyası düzenlemek için New Hampshire'a gitti. McCarthy'nin kampanya konuşmaları genellikle çok ciddi olsa da, genç destekçileri çabalarına coşku hissi verdi.
New Hampshire ilkokulunda, 12 Mart 1968'de Başkan Johnson yüzde 49 oyla kazandı. Yine de McCarthy, yaklaşık yüzde 40 kazanarak şok edici bir şekilde başarılı oldu. Gazetede ertesi gün manşetler Johnson kazananı görevdeki cumhurbaşkanının zayıflığının şaşırtıcı bir işareti olarak gösterildi.
Robert F. Kennedy Meydan Okudu
New Hampshire'daki şaşırtıcı sonuçlar belki de yarışta olmayan biri üzerinde en büyük etkiye sahipti Senatör Robert F. New Yorklu Kennedy. New Hampshire birincil Kennedy'yi takip eden Cuma günü Kennedy, yarışa girdiğini duyurmak için Capitol Hill'de bir basın toplantısı düzenledi.
Kennedy yaptığı açıklamada Başkan Johnson'a sert bir saldırı başlattı ve politikalarını "felaket ve bölücü" olarak nitelendirdi. Üç tane gireceğini söyledi kampanyasına başlamak için primerler ve ayrıca Kennedy'nin son teslim tarihini kaçırdığı üç primerde Johnson'a karşı Eugene McCarthy'yi destekleyecekti. Çalıştırmak.
Kennedy'ye ayrıca, o yaz Demokratik adaylığı sağladığında Lyndon Johnson'un kampanyasını destekleyip desteklemeyeceği soruldu. Emin olmadığını ve karar vermek için o zamana kadar bekleyeceğini söyledi.
Johnson Yarıştan Çekildi
New Hampshire ilkesinin şaşırtıcı sonuçlarının ve Robert Kennedy'nin yarışa girişinin ardından Lyndon Johnson kendi planları üzerinde acı çekti. 31 Mart 1968 Pazar gecesi Johnson görünüşte Vietnam'daki durum hakkında konuşmak için televizyondaki ulusa seslendi.
Vietnam'daki Amerikan bombalamasında bir durma olduğunu ilk kez açıklayan Johnson, o yıl Demokratik adaylığı aramayacağını açıklayarak Amerika'yı ve dünyayı şok etti.
Johnson'un kararına bir takım faktörler girdi. En son haberleri veren saygın gazeteci Walter Cronkite Tet Saldırısı Vietnam, kayda değer bir yayında rapor vermeye geri döndü ve savaşın kazanılamaz olduğuna inanıyordu. Johnson, bazı açıklamalara göre, Cronkite'ın ana akım Amerikan fikrini temsil ettiğine inanıyordu.
Johnson ayrıca Robert Kennedy için uzun süredir devam eden bir düşmanlığa sahipti ve adaylık için kendisine karşı koşmaktan hoşlanmadı. Kennedy'nin kampanyası canlı bir başlangıç yaptı ve coşkulu kalabalıklar onu Kaliforniya ve Oregon'daki görünümlerinde görmeye başladı. Johnson'un konuşmasından günler önce, Kennedy siyah bir kalabalık tarafından tezahürat Watts'ın Los Angeles semtinde bir sokak köşesinde konuşurken.
Daha genç ve daha dinamik Kennedy'ye karşı koşmak açıkça Johnson'a hitap etmedi.
Johnson'ın ürkütücü kararındaki bir başka faktör de onun sağlığı gibi görünüyordu. Fotoğraflarda başkanlığın stresinden bıkmış görünüyordu. Muhtemelen karısı ve ailesi onu siyasi yaşamdan çıkmaya teşvik etti.
Şiddet Mevsimi
Johnson'un şaşırtıcı açıklamasından bir haftadan kısa bir süre sonra, ülke, Dr. Martin Luther King. Memphis, Tennessee'de, King 4 Nisan 1968 akşamı bir otel balkonuna çıktı ve bir keskin nişancı tarafından vurularak öldürüldü.
Takip eden günlerde Kralın öldürülmesiWashington, D.C. ve diğer Amerikan şehirlerinde ayaklanmalar başladı.
Kralın öldürülmesinin ardından yaşanan kargaşada Demokratik yarışma devam etti. Kennedy ve McCarthy, en büyük ödül olan California primeri yaklaşırken bir avuç dolusu primerle karşılaştılar.
4 Haziran 1968'de Robert Kennedy, California'da Demokratik birincil ilkeyi kazandı. O gece taraftarlarla kutladı. Otel balo salonundan ayrıldıktan sonra, bir suikastçı otelin mutfağında ona yaklaştı ve başının arkasına vurdu. Kennedy ölümcül şekilde yaralandı ve 25 saat sonra öldü.
Cesedi, St. Patrick Katedrali'nde cenaze töreni için New York'a geri döndü. Cesedi Arlington Ulusal Mezarlığı'ndaki kardeşinin mezarının yakınında gömülmek üzere trenle Washington'a götürüldükçe binlerce yas izleri kapladı.
Demokratik ırk bitmiş gibiydi. İlkeler daha sonraki yıllarda olacak kadar önemli olmadığından, partinin adayı parti içeriden kişiler tarafından seçilecekti. Ve yıl başladığında aday olarak kabul edilmeyen Johnson'un başkan yardımcısı Hubert Humphrey'in Demokratik adaylığı kilitleyeceği ortaya çıktı.
Demokratik Ulusal Konvansiyonda Kargaşa
McCarthy kampanyasının ve Robert Kennedy'nin öldürülmesinin ardından, Amerika'nın Vietnam'a katılımına karşı olanlar sinirli ve öfkeli.
Ağustos başında, Cumhuriyetçi Parti aday gösterme toplantısını Florida, Miami Beach'te gerçekleştirdi. Kongre salonu çitle çevrildi ve genellikle protestoculara erişilemedi. Richard Nixon kolayca ilk oylamada aday gösterildi ve Maryland'in valisi Spiro Agnew'i seçti.
Demokratik Ulusal Konvansiyonu şehrin ortasında Şikago'da yapılacak ve büyük protestolar planlanmıştı. Chicago'ya gelen binlerce genç, savaşa karşı muhalefetini bilinmeye kararlıydı. Yippies olarak bilinen "Gençlik Uluslararası Partisi" nin provokatörleri kalabalığa karşı çıktılar.
Chicago belediye başkanı ve siyasi patronu Richard Daley, şehrinin hiçbir kesintiye izin vermeyeceğine söz verdi. Polisine göstericilere saldırmak zorunda kalmasını emretti ve ulusal bir televizyon seyircisi sokaklarda protestocuların kullandığı polisin görüntülerini gördü.
Sözleşmenin içinde işler neredeyse kısıktı. Walter Cronkite Belediye Başkanı Daley için çalışıyor gibi görünen "haydutları" kınarken, bir noktada haber muhabiri Dan Rather kongre katında yer aldı.
Hubert Humphrey Demokratik adaylığı kazandı ve Maine Senatörü Edmund Muskie'yi çalışan arkadaşı olarak seçti.
Genel seçimlere doğru ilerleyen Humphrey, kendine özgü bir siyasi bağ kurdu. Muhtemelen o yıl yarışa giren en liberal Demokrattı, ancak Johnson başkan yardımcısı olarak yönetimin Vietnam politikasına bağlıydı. Bu, Nixon'a ve üçüncü taraf meydan okuyuculara karşı karşıya geldiği için can sıkıcı bir durum olurdu.
George Wallace Irksal Kırgınlığı Karıştırdı
Demokratlar ve Cumhuriyetçiler adayları seçerken, Alabama'nın eski bir Demokrat valisi olan George Wallace, üçüncü taraf adayı olarak yeni bir kampanya başlatmıştı. Wallace, beş yıl önce, tam anlamıyla bir kapıda durduğunda ve yemin ettiğinde ulusal olarak tanınmıştı siyahi öğrencilerin üniversiteyi entegre etmesini engellemeye çalışırken "sonsuza kadar ayrım" Alabama.
Wallace, cumhurbaşkanlığına aday olmaya hazırlanırken, Amerikan Bağımsız Partisi'nin biletiyle, Güney dışında son derece muhafazakar mesajını memnuniyetle karşılayan şaşırtıcı sayıda seçmen buldu. Basını alay etme ve liberallerle alay etmeyi sevdi. Yükselen karşı kültür ona sözlü tacizi serbest bırakması için sonsuz hedefler verdi.
Çalışan arkadaşı Wallace, emekli Hava Kuvvetleri generallerini seçti, Curtis LeMay. II. Dünya Savaşı'nın hava muharebe kahramanı LeMay, Japonya'ya karşı şok edici ölümcül yangın söndürme kampanyası düzenlemeden önce Nazi Almanya'sına bombalı saldırı düzenledi. Soğuk Savaş sırasında, LeMay Stratejik Hava Komutanlığına komuta etmişti ve onun komünizm karşıtı kararlı görüşleri iyi biliniyordu.
Humphrey'in Nixon'a Karşı Mücadeleleri
Kampanya düşüşe girdikçe Humphrey, Johnson'un Vietnam'daki savaşı tırmandırma politikasını savunduğunu gördü. Nixon kendini savaş yönünde belirgin bir değişiklik getirecek bir aday olarak konumlandırabildi. Vietnam'daki ihtilafın "onurlu bir sonunu" elde etmesinden bahsetti.
Nixon'un mesajı, savaş karşıtı hareketin Vietnam'dan derhal geri çekilme çağrılarını kabul etmeyen birçok seçmen tarafından memnuniyetle karşılandı. Ancak Nixon, savaşı sona erdirmek için tam olarak ne yapacağına dair kasıtlı olarak belirsizdi.
Yerel konularda Humphrey, Johnson yönetiminin "Büyük Toplum" programlarına bağlıydı. Yıllarca süren şehirdeki huzursuzluk ve birçok şehirdeki açıkça isyanlardan sonra Nixon'un “yasa ve düzen” konusundaki konuşması bariz bir çekiciliğe sahipti.
Popüler bir inanç, Nixon'un 1968 seçimlerine yardımcı olan kurnaz bir "güney stratejisi" geliştirdiğidir. Geriye dönük olarak bu şekilde görünebilir, ancak o zaman her iki büyük adayın da Wallace'ın Güney'de bir kilidi olduğu varsayıldı. Ancak Nixon'ın "hukuk ve düzen" hakkındaki konuşması, birçok seçmen için "köpek düdüğü" politikası olarak çalıştı. (1968 kampanyasının ardından, birçok güney Demokrat Amerikan seçmenlerini derinden değiştiren bir trendle Cumhuriyetçi Parti'ye göç başlattı.)
Wallace'a gelince, kampanyası büyük ölçüde ırksal kızgınlığa ve toplumda meydana gelen değişikliklerin vokal hoşlanmamasına dayanıyordu. Savaştaki konumu şahinti ve bir noktada çalışan arkadaşı General LeMay, Vietnam'da nükleer silahların kullanılabileceğini öne sürerek büyük bir tartışma yarattı.
Nixon Muzaffer
5 Kasım 1968 Seçim Günü'nde Richard Nixon, Humphrey'in 191'ine 301 seçim oyu topladı. George Wallace, Güney'de beş eyalet kazanarak 46 seçim oyu kazandı: Arkansas, Louisiana, Mississippi, Alabama ve Georgia.
Humphrey'in yıl boyunca karşılaştığı sorunlara rağmen, popüler oylamada Nixon'a çok yakın geldi, sadece yarım milyon oyla ya da bir puandan daha az bir sayı ile onları ayırdı. Humphrey'i bitişe kadar artırabilecek bir faktör, Başkan Johnson'un Vietnam'daki bombalama kampanyasını askıya almasıydı. Muhtemelen Humphrey'e savaş konusunda kuşkucu olan seçmenlerle yardımcı oldu, ancak Seçim Gününden bir haftadan kısa bir süre önce çok fazla yardımcı olmamış olabilir.
Richard Nixon göreve başladığında, Vietnam Savaşı üzerinde büyük ölçüde bölünmüş bir ülke ile karşı karşıya kaldı. Savaşa karşı protesto hareketi daha popüler hale geldi ve Nixon'un kademeli olarak geri çekilme stratejisi yıllar aldı.
Nixon 1972'de kolayca yeniden seçildi, ancak "yasa ve düzen" idaresi sonunda Watergate skandalının utanmasıyla sona erdi.