David Frum belki de en çok eski ABD Başkanı George W. Bush’un kötü şöhretli “Kötülük Ekseni” konuşmasıABD’nin Irak’ı işgalinden önceydi. Bu tek yazı, anlatılmamış Iraklıların ölümüne, acı çekmesine ve Iraklıların yağmalanmasına neden oldu. 17.000’den fazla eski Irak eserleri. ABD makamları o zamandan beri onları iade ederken, Frum liberal düzen aracılığıyla itibarını akladı ve en büyük dergilerinden birine rahatça indi. Atlantik. Onun son polemik Benin bronzlarının ülkelerine geri gönderilmesi üzerine, sanat dünyası kayırmacılığı ve kolonyal izdüşüm konusunda mükemmel bir derstir.
“Batı Müzeleri Yağmalanan Sanatları Geri Getirdiğinde Kim Yararlanır?” söylemi bir yol ayrımında Benin bronzları etrafında konumlandırıyor. Frum, müzelerin onları geri vermesi gerektiğini yazarken, Nijerya devleti ile Edo monarşisi arasında ortaya çıkan mülkiyet tartışmasının daha derin bir kurumsal ikilemi ortaya çıkardığını yazıyor. Frum, davasını sürdürmek için Nijerya’ya gitti ve yeni hükümete nezaret eden Vali Godwin Obaseki ile konuştu. Edo Batı Afrika Sanatı MüzesiBilgi ve Kültür Bakanı Lai Muhammed ve Benin Ewuare II’den Oba.
Frum, en başından beri, geri dönüş çabalarını “arınma yoluyla kendi kendini arındırma ritüeli” olarak alaya alıyor. Şeffaflık için kendi alıntılarını yapıyor ebeveynlerin durumu Kanada müzelerinde temsili için savaşan Afrika sanatı koleksiyoncuları olarak (ve hatta kendisinin ve yaşayan bazı aile üyelerinin hala sahibi bazı parçalar). Frum, günümüzün dekolonyal eleştirilerinin erdemlerini kabul etmek yerine, “var olanın savunması” dediği şeyi sunar. Batılı müzeler kesinlikle “kökenlerinin izini kralların suçlarına ve sömürgecilerin küstahlığına kadar takip ediyor” diye yazıyor, ama aynı zamanda “on milyonlarca insanın bir zamanlar zengin, güçlü, unvan sahibi bir azınlığın kişisel zevkleri olan şeylerden zevk almasına izin veriyorlar.”
Bu ilginç dil seçimi, Occupy Wall Street’ten büyüyen Demokratların ilerici kanadıyla bir şekilde uyumlu görünüyor. Ancak gazetecilik gücü olan eski bir Bush çalışanı için, Frum’un Nijerya hükümetindeki “yozlaşmış memurluk” ve “çökmekte olan” ulusal müze altyapısını kınaması çok tanıdık geliyor. Görünüşe göre Frum’un kurnaz rejim değişikliği argümanı kültür düzeyinde başlıyor: Batılı seçkinlerin Afrikalıların tarihleriyle ne yapacakları konusunda hiçbir söz hakkı yoksa, o zaman Afrikalıların gelecekleri hakkında ne yapacaklarını nasıl etkileyecekler?
Bunların hiçbiri, bir zamanlar “başlıklı bir makale yayınlayan bir dergi için şaşırtıcı olmamalıdır.İmparatorluğun Savunmasında” Frum’un kendisi var yarasaya gitti ABD emperyalizmi için sayısız kez ve hatta savunulan temel fikirler Bush için yazdığı habis konuşmanın Frum’un buradaki uzmanlığı, Küresel Güney’deki bütün bir bölgenin istikrarını bozmaktan sorumlu olmasına rağmen sorgulanmamalı mı? Frum çok belagatli bir şekilde şöyle yazıyor: “İnsanın geçmişi hemen hemen herkes için korkunç bir yerdi. Gerçekten de öyleydi, ancak muhtemelen yağmalanmış sanatın mülkiyetinde veya bugüne kadar bizi rahatsız eden soykırımcı hükümet politikası mirasında hepimizin kişisel bir çıkarı yok.
Geri dönüş, Batı müdahalesini kapatmanın ilk adımıdır ve Frum iki kez düşünmemiz gerektiğini söylüyor. Dan Hicks’in yakın zamanda Hyperallergic için yazdığı gibi, Britanya’nın sanat dünyası seçkinleri de aynı şekilde ülkelerine geri gönderilmeyi kabul ediyor, ancak sömürgesizleşmeye karşı bu “kaygan eğim” argümanını destekliyor. “Geri vermek gerekli ilk adımdır; ancak tazminat aynı zamanda bir şeyden vazgeçmekle ilgilidir” diyor Hicks. Frum birkaç çözüm sunuyor, ancak Afrika’nın hala bize ihtiyacı olduğunu iddia ederken, Hicks’i paternalist retoriğinin folyosu olarak gösteriyor. aherhangi bir tartışmadan kaçınarak artan ABD askeri varlığı kıta üzerinde.
Irak Savaşı’nın bir mimarına bu konuda veya bu noktada herhangi bir konuda güvenmeli miyiz? Nijerya’da bir siyasi kriz olsa bile – #EndSARS protestoları– Frum, bu konuda konuşması gereken son kişilerden biridir.
Kaynak : https://hyperallergic.com/761270/david-frum-benin-bronzes/