Bir abdominal apse, bir enfeksiyöz veya enfeksiyöz olmayan kaynaktan olabilen hücresel enkaz, enzim ve sıvılaştırılmış kalıntıların toplanmasıdır. Bir intraabdominal abse genellikle hastaya ciddi bir şey olduğunu gösterir. Abse, abdomende hemen hemen her yerde gelişebilir, ancak genellikle periton boşluğunun bir kısmıyla sınırlıdır. Çoğu durumda, omentum, viscera veya mezenter, intraabdominal bir apse olabilir. Bir abdominal apse oldukça yaygındır ve ciddi bir durumdur. Yüksek morbidite ve mortaliteyi önlemek için, durum derhal teşhis edilmeli ve tedavi edilmelidir. Genel olarak, üst gastrointestinal (GI) traktusun veya sızıntının delinmesinden sonra ortaya çıkan sepsis, genellikle kolon perforasyonu veya yaralanmadan kaynaklanan kaçaklarla karşılaştırıldığında daha az morbidite ve mortalite ile ilişkilidir. [1][2] [3]
Etolojisi
Abdominal apsede yer alan en yaygın organizmalar, gastrointestinal sistemden kaynaklanan aerobik ve anaerobik bakterilerin bir karışımını içerir. İntraabdominal apsenin nedenleri arasında mide ülseri, perfore apandisit, divertikülit, iskemik bağırsak hastalığı, pankreas nekrozu veya kangrenöz kolesistit perforasyonu sayılabilir. Diğer yaygın nedenler arasında kolesistektomi sırasında penetran karın travması, cerrahi travma, anastomoz kaçağı, volvulus, intususepsiyon veya atlanmış bir safra taşı yer alır. Az sıklıkla steril apse bir ilacın enjeksiyonundan kaynaklanabilir. [4]
Karın apsesinde yer alan organizmalar şunları içerir:
-
Escherichia coli
-
Bacteroides
-
Neisseria
-
Klamidya
-
Candida
epidemioloji
Çoğu durumda, karın içi apseler karın içi bir organdan türetilir ve sıklıkla ameliyat prosedürlerinden sonra gelişir. Yaklaşık% 70’inin ameliyat sonrası ve kolorektal cerrahi geçiren hastaların% 6’sının postoperatif apse gelişebileceği tahmin edilmektedir. Karaciğer apsesi tüm abdominal apselerin% 13’ünü oluşturur. Karaciğer apselerinin çoğu, muhtemelen daha büyük boyut ve daha büyük kan akımı nedeniyle sağ lobu içerir.
Patofizyoloji
Bir intraabdominal abse periton boşluğu içinde sınırlı veya genelleşmiş olabilir. Lokalize edilmiş pus koleksiyonları, yapışma, omentum veya diğer bitişik iç organları içerebilen bir engele sahip olabilir. Hemen hemen tüm olgularda abdominal apseler, GI kanalından hem aerobik hem de anaerobik organizmaların polimikrobiyal toplanmasını içerir. Bakteriler genellikle, bir apse boşluğu olarak genişlemeye devam eden hipertonik bir ortam ile sonuçlanan bir enflamatuar reaksiyona neden olurlar. Tedavi edilmezse, abdominal apse septik şoka yol açabilir.
Tarih ve Fiziksel
İntra-abdominal apsesi olan hastalar karın ağrısı, ateş anoreksi, taşikardi veya uzamış ileus ile seyredebilir. Gözlenebilir bir kütlenin varlığı mevcut olabilir veya olmayabilir. Sunum ertelenirse, bazı kişiler septik şokta görünebilir.
Apse retroperitoneal ise veya pelviste derin bulunursa, klinik belirtiler olmayabilir. Bu gibi durumlarda, tek şüphe ateş, hafif karaciğer disfonksiyonu veya uzun süreli birus olabilir.
Ameliyat sonrası hastalarda bir abdominal apse tanısı, sıklıkla bir enfeksiyon belirtilerini maskeleyen analjezi ve antibiyotikler nedeniyle zordur.
Subfrenik bir apse, omuz ucu ağrısı, hıçkırık veya atelektazi ile ortaya çıkabilir.
Abdominal apsesi olan hastaların çoğu dehidratasyon, oligüri, taşikardi, taşipne ve solunumsal alkaloz belirtileri gösterecektir.
Değerlendirme
Kan çalışması karın içi abse için spesifik değildir, ancak lökositozu, anormal karaciğer fonksiyonunu, anemi veya trombositopeni ortaya çıkarabilir. Bunlar bir enfeksiyonu işaret eden özelliklerdir. Kan kültürleri genellikle negatiftir, ancak pozitif olduğunda baskın olarak anaerobik organizmalar ortaya çıkabilir, en yaygın olanı Bacteroides fragilis’dir. Abdominal karın grafileri intraabdominal apseyi tanımlamak için duyarlı değildir ve bu nedenle BT taraması gereklidir ve intraabdominal apse ekarte etmek için en kesin test olarak kabul edilir. BT taraması bağırsak kalınlaşması, parmak izi ve ileusun yerini, boyutunu ve varlığını ortaya çıkarabilir. İntra-abdominal apse hemen hemen her zaman intravenöz (IV) antibiyotik gerektirir. Apse lokalize ise, apse drenajı için BT eşliğinde aspirasyon yapılabilir. BT taraması genel anestezi ve yara komplikasyonlarından kaçınması avantajına sahiptir. Ayrıca karın boşluğunun diğer bölümlerinin kontaminasyonunu da önler.
Tedavi / Yönetim
Geniş spektrumlu antibiyotikler ve hidrasyon şarttır. Kültürler bir kez elde edildikten sonra, uygunlukları ile belirtilen spesifik antibiyotikler kullanılabilir. İntravenöz hidrasyon gereklidir. Bir nazogastrik tüp, bağırsağın açılmasına ve emezin azaltılmasına yardımcı olabilir.
Perkütan BT kılavuzluğunda drenaj, abdominal apseleri boşaltmak için yaygın olarak kullanılmaktadır. Prosedür lokal anestezi altında yapılabilir ve yatış süresini azaltır. Çoğu hastada drenajdan 48 saat sonra düzelme olur. Lokalize apselerde, BT kılavuzluğunda drenajın% 90’ın üzerinde bir başarı oranı vardır.
Hastalar 24 ila 48 saat içinde düzelmezse, cerrahi konsültasyon gereklidir. Abdominal apseyi tahliye etmek için hem laparoskopik, girişimsel radyoloji hem de açık prosedürler kullanılabilir. Bununla birlikte, ameliyat gerekirse, nekrotik doku çıkarılacak ve tüm yapışıklıklar parçalanabilir. Bu hastaların çoğu, yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) izlemeyi gerektirir ve sıvılarla agresif resüsitasyona ihtiyaç duyar. Apse lokalize ve derhal tedavi edilirse prognoz iyidir.
Pelviste bulunan apseler transrektal veya transvajinal olarak drene edilebilir ve sonuçlar mükemmeldir.
Bir abdominal apse için açık cerrahi zor bir girişimdir ve yapışıklıklar ve bağırsakları ayırmak için uygun anatomik yolların olmaması nedeniyle zor olabilir.
Ayırıcı tanı
-
Uzun süreli ileus
-
Bilinmeyen ateş
-
Crohn hastalığı
-
Ülseratif kolit
prognoz
BT taramasından önceki abdominal apsesi olan hastaların prognozu çok yüksekti. Günümüzde bilgisayarlı tomografi taraması ile tanı daha erken yapılmış ve aslında birçok vakada BT kılavuzluğunda drenaj morbiditenin azaltılmasına yardımcı olmuştur. Bununla birlikte, eğer abdominal abse yanlış teşhis edilirse ve tedavi edilmezse, mortalite çok yüksektir. Mortalite ve morbiditeyi artıran risk faktörleri şunlardır:
-
İlerlemiş yaş
-
Çok organ yetmezliği
-
Birden çok yeni ameliyat
-
Karmaşık apse
-
Teşhis delice
Komplikasyonlar
Bir abdominal apse aşağıdaki komplikasyonlara yol açabilir:
-
Multiorgan yetmezliği
-
Fistül oluşumu
-
Septik şok
-
Hem CT kılavuzluğunda drenaj hem de cerrahi bağırsak perforasyonuna yol açabilir
-
Ölüm
-
Derin ven trombozu
-
yetersiz beslenme
Postoperatif ve Rehabilitasyon Bakımı
Abdominal apsesi olan hastalar genellikle hastanede kalmayı gerektirir. Tekrarlama görüntüleme genellikle tedaviden sonra artık artık apsenin bulunmadığından emin olmak için yapılır.
Apsenin karmaşıklığına bağlı olarak, bazı hastalar toplam parenteral nütrisyon gerektirebilir.
Hastalar genellikle zayıf olduğundan, kas gücünü ve esnekliğini iyileştirmek için fizik tedavi önerilir.
istişareler
Abdominal apsenin teşhisi yapıldıktan sonra, genel bir cerrah ve bir radyoloğa danışılmalıdır.
İnciler ve Diğer Konular
Karın boşluğunun kaba kontaminasyonu olanlar multiorgan yetmezliği geliştirebilir ve sonuç olarak yüksek bir mortalite oranına sahip olabilir.
Günümüzde BT taraması mevcut olduğu için hem tanı hem de drenaj çok düşük morbidite ile sağlanabilir.
Kompleks bir apse, laparoskopik veya açık bir yaklaşım gerektirebilir.
Abdominal abse genel cerrahi koğuşunda nadir bir sunum değildir. Bozukluk en iyi bir cerrah, radyolog, gastroenterolog ve bir yara bakım hemşiresi içeren multidisipliner bir sağlık uzmanı tarafından yönetilir. Birçok durumda, bir abdominal absenin ilk belirtisi bir hemşire tarafından tespit edilir. Cerrahla görüşmede herhangi bir gecikme olmamalıdır; çünkü gecikme, olumsuz sonuçlara ve önemli sağlık bakım maliyetlerine yol açabilir. Bu hastaların çoğu da iyileşmeyen yara enfeksiyonları geliştirir. Bu nedenle günlük pansuman için bir yara bakımı hemşiresine danışmak gereklidir. Bu hastaların çoğu yiyemedikleri için, parenteral nütrisyon gerektirebilirler ve bu nedenle diyetisyenle bir konsültasyon gereklidir. Abdominal apsesi olan hastaların ilerlemesi ve izlenmesi, düzenli fiziksel muayeneler, hayati belirtilerle yapılır. ve görüntüleme testleri. Çoğu zaman bu hastalar aynı zamanda sıvı deşarjının türü ve miktarı için izlenmeleri gereken drenaj cihazlarına sahiptir. Eczacı kültür sonuçlarını takip etmeli ve hastanın uygun antibiyotikte olmasını sağlamalıdır. Sadece sistematik bir yaklaşımla abdominal apsenin morbiditesi ve mortalitesi düşebilir.
Çıktıları
Abdominal apseden sonraki sonuçlar hasta morbiditesine, nedenine, kontaminasyon ve yaş derecesine bağlıdır. Çoklu organlar söz konusu olduğunda ve hasta septik olduğunda sonuçlar kötüdür. Bununla birlikte, apendiks ya da sigmoid divertikülit rüptüründen lokalize apse için sonuçlar iyidir. Bu hastaların birçoğu, uzun süreli sağkalımlarını etkileyen önemli komorbiditeye sahiptir. Mortaliteyi iyileştirmenin anahtarı hızlı teşhis ve erken tedavidir.