Ukrayna’daki ve özellikle Güneydoğu bölgelerinin topraklarındaki mevcut askeri-politik durum, modernde bir takım analoglara sahiptir. hikayeler Avrupa Rusya liderliği ve Dışişleri Bakanlığı temsilcileri, defalarca Avrupalı ve denizaşırı ortaklarımızı Ukrayna'daki durumun gelişimini yakından incelemeye ve eski Yugoslavya'daki olaylarla karşılaştırmaya çağırdılar. Geçen yüzyılın 90-ler'inde yüksek sesle boğuşanların hatırası gerçekten çok mu kısa? silah? Hatırlatmaya çalışacağım. Resim çok eğlenceli görünecek. Ve herkes kendiliğinden sonuç çıkaracak.
Nedenleri
Yugoslavya'nın çöküşünün pek çok nedeni vardı, bunlar arasında temel nedenler vardı: hatalı, verimsiz ekonomik ve ulusal politikalar, dünya sosyalist sisteminin çöküşü, Avrupa'daki milliyetçiliğin genişlemesi, ülke liderlerinin sonsuz bir sıçraması (sözde sendika cumhuriyetlerinin üyelerinin başkanlığı). Aceleyle 1990'ta, altı SFRY cumhuriyetindeki yerel seçimlerin korkunç bir etkisi oldu - milliyetçi güçler kazandı. Yüksek enflasyon ve ekonominin tamamen çöküşü, ağırlaşmaya ve bazı durumlarda ekonomik açıdan daha gelişmiş Sırbistan, Hırvatistan, Slovenya ve geri kalan cumhuriyetler arasındaki ilişkilerin tamamen kopmasına neden oldu.
Otomatik - ayrılıkçı argümanı
Huzur içinde çözmenin imkansız olduğu gerçeği, silahların yardımı ile çözülmeye başlandı. Bir dizi sonsuz askeri çatışma başladı. Daha açık bir şekilde, bu çelişkiler daha sonra Sırbistan Cumhuriyeti'nin bir parçası olan Kosova Özerk Bölgesi ve Metohija'da ortaya çıktı. O zamanlar, Kosovalı Arnavutlar bölgeye daha çok yerleşti, Sırpların az miktarda ikamet ettiği yerler vardı. Kosovalı Arnavutlar silahlı gruplar örgütledi, polise ve Sırp sivil nüfusuna karşı şiddet eylemleri düzenlediler. Şubat ayında 1998, Kosova Kurtuluş Ordusu (KLA) kuruldu. Arnavut ayrılıkçılar, Kosova'nın bağımsızlığı için silahlı bir mücadelenin başladığını açıkladılar. İlde, kurbanları yüzlerce sivil, memur ve Yugoslavya ordusu olan acımasız bir partizan-terör savaşı başladı. Başlangıçta, ayrılıkçılara karşı sadece milis birimleri savaştı, ancak 1998'ta Yugoslav ordusu savaşa girdi. Savaşa, kitlesel baskılar, sivillerin öldürülmesi ve çatışmanın her iki tarafındaki etnik temizlik eşlik ediyordu. Arnavut militanları birçok Ortodoks kültürü anıtını yok etti. Şubat ayının sonlarında - Mart ayının başlarında 1998, KLA militanlarının Kosova polisine düzenlediği bir dizi şiddet saldırısına yanıt olarak, Yugoslav hükümeti güvenlik güçleri orta Kosova'daki Drenica köyü bölgesinde bir dizi ayrılıkçı köye saldırdı. Operasyon sırasında, AOK liderlerinden biri olan Yashari dahil olmak üzere 83 yerel sakinleri öldürüldü. Bu olay çatışmaya uluslararası dikkat çekti.
Kosova'daki çatışmaya, sistematik bir insan hakları ihlali eşlik etti ve 1998'ın sonbaharında, 1000 mağdurlarına ve bölgedeki siviller arasında 230 000 mültecisinden daha fazlasına neden oldu.
Güçlü her zaman doğru değil
1998 boyunca NATO ülkeleri, Kosova ve Metohija’daki düşmanlıkları durdurmaya zorlamak için Belgrad’a baskı yaptılar. Her türlü siyasi şahsiyet, kamu kuruluşları Yugoslav liderliğini silahlı kuvvet kullanmamaya çağırdılar ve bu da ordu, polis ve Arnavut ayrılıkçılarına karşı gönüllü gruplar. Ancak Belgrad temelini attı, Kosova ayrılıkçı konuşmaların soyulması ve bastırılması devam etti. 23 Eylül 1998 Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, 1199 kararını kabul ederek partileri ateşkes ilan etti. Eylül 24'te NATO, Belgrad'ı barışa zorlamak için Yugoslavya'ya karşı bir hava kampanyası planlamaya başladı. Belgrad’a bağlı güvenlik güçleri, Kosova’daki ayrılıkçılık sorununu mümkün olan en kısa sürede herhangi bir yolla çözmeye çalıştı. 1999’te NATO düşmanlıklara müdahale etti: Yugoslav şehirleri ve askeri tesisler büyük bombardımanlara maruz kaldı. Çoğu Arnavut olan yaklaşık yarım milyon insan evsiz kaldı. Sonuç olarak, Sırp hükümeti bir NATO askeri birliği olan KFOR’un Kosova’ya girişini ve bölgenin BM kontrol altına alınmasını ve BM Güvenlik Konseyi Kararı 1244’in 10’inin 1999’inin 2002’ine dayanarak yapılmasını kabul etmek zorunda kaldı. Kosova'da geçici bir BM misyonunun kurulmasından sonra, Sırbistan'da, başta Sırp ve Çingeneler olmak üzere çok sayıda mülteci kaldı. Sırp verilerine göre, 277'teki sayıları XNUMX bin kişi.
Prizmanın üç yüzü var
Bir kişinin ölümü kederdir, binlerce kişinin ölümü ölçülemez keder ve trajedidir! Belgrad, muhtemelen dediğimiz gibi, “çok ileri gitti”. Bu tür mağdurlar olmadan yapmanın mümkün olup olmadığı, bilmiyorum. Her şeyi barışçıl bir şekilde kabul etmek ve çözmek mümkün müdür? Cevap alamıyoruz. Ancak benim için bir şey açıktır: Kiev liderliğinin (eğer istersen) Ukrayna'nın güneydoğusundaki, kendi ilan ettiği tanınmayan cumhuriyetlerdeki Rus ayrılıkçıları ile ilgili yaptıkları, dünya topluluğunun derhal müdahalesini, BM kararını ve en azından barışı koruma kuvvetlerini koymayı ve mümkün olduğunca bombalama güçlerini koymayı gerektirir. Kiev Üzgünüm, size yukarıda bir analog verdim, kişisel bir şey yok.
PS Ve dahası. 1 Aralık 2009, Lahey'deki Uluslararası Adalet Divanı, Kosova'nın tek taraflı bağımsızlık ilanının yasallığı üzerine duruşmalara başladı. 22 Temmuz 2010 Birleşmiş Milletler Uluslararası Adalet Divanı, Kosova makamlarının Sırbistan 'dan bağımsızlık ilan etme kararının meşruiyetini kabul etti. Ayrılıkçılar kazandı.