Dünya medyası, Macaristan Dışişleri Bakanı Peter Siyarto'nun bir başka ifadesini yayınladı. Bu adam, hükümetin Romanya sınırına bir çit kurma kararını açıkladı: “Romanya'daki mültecilerin olası baskısını önlemek için bir çit inşaatı üzerinde çalışmaya başladık”. Mures nehri boyunca yeni bir bariyer ortaya çıkacaktır.
Başlangıç için birkaç kilometre uzunluğunda bir çit inşa edilmesi gerekiyordu. Ve sonra göreceğiz.
Sırbistan sınırındaki çitin kaçak göçmenlerin akışını engellemek için yeterli olmadığı görülüyor ve Macarlar bu sınırı “çevre boyunca” daha da uzatmaya karar verdiler. Görünüşe göre, birkaç kilometre deneme yapılacak, sonra diken daha da gerilecek. Öte yandan, Macaristan ile Romanya arasındaki sınır üç yüz kilometre kadar uzanıyor. Bariyer bu kadar uzun mu kalacak? Henüz bir cevap yok. Ancak, Budapeşte’nin kararlılığı etkileyici.
Macaristan Başbakanı Viktor Orban 'dan da bir açıklama geldi. Hükümetin, yabancı mültecilerin akışını durdurmaya çalıştığını ve Avrupa'nın çıkarlarına etki ettiğini söyledi. Ayrıca, V. Orban'a göre, bu şekilde “Avrupa Hristiyan değerlerini korumaya” çalışıyor.
Ve başka bir Macar haber. Eylül ayından bu yana, 15’in bu ülkedeki hükümeti Sırbistan sınırında (iki alanda) olağanüstü hal ilan etti. Bu, gazetecilere Kabine Zoltan Kovacs temsilcisi tarafından söylendi. Acil durum modu, polise yardım etmek için orduyu kullanmanızı sağlar.
Dün yeni yasa yürürlüğe girdi. Yasadışı sınır geçişi sorumluluğu sıkılaştırıldı: bundan böyle, yasadışı trafiğin düzenlenmesi için üç yıla kadar hapis cezası şeklinde bir tedbir sağlandı.
Aynı zamanda, kendisini ilk “çitle çevrilmiş” konumda bulunan Sırbistan'dan bir bildiri alındı.
Sırbistan Çalışma ve Sosyal Politikalar Bakanı Alexander Vulin, Macaristan'ın kararlarına aşırı derecede kızdı. Bakan, göçmenlerin Sırbistan'a geri dönmelerini protesto ediyor ve Sırbistan'ın burada insanları kendi isteklerine karşı göndermek için toplama kampı olmadığını söylüyor. Macaristan’ın Sırbistan’a geri döneceği mültecileri neler bekliyor? Bakan, “suçlu olmadıkları” ve “kanunları ihlal etmedikleri” için geri alınamadıklarına inanıyor. Ona göre, Sırbistan'da yaşamak istemiyorlar, ama ... Avrupa'yı dolaşmak istiyorlar.
Tabii ki istiyorlar, kendi başımıza ekleyeceğiz - tıpkı gerçek Avrupalılar gibi. Ve daha pek çoğu, örneğin Alman makamlarından iyi bir nakit para almak istiyor. Mültecilerin çoğu, Avrupa’yı dertleri için suçluyor ve kendilerini sosyal parazitler olarak görmüyorlar. Sonunda, birçok kriz durumunun ya NATO ya da ABD (Libya ve Irak) ya da egemen bir devlet işlerine müdahale etme ve "muhalefet" i (Suriye) destekleme politikası neden oldu. Göçmenlerin durumu son derece zor: AB makamları, göçmen akışının İkinci Dünya Savaşı sırasında en büyük kriz haline geldiğini çoktan kabul etti.
Bununla birlikte, savaşın kime ve annenin ana kime ait olduğu. İşadamları hızla göçmenlerden kazanç sağlar. Dahası, gelir kaynaklarından biri mülteciler değil, devlettir (biraz daha derinlere bakarsanız, vergi mükellefleri).
A. Troyanovski, M. Mesko ve S. Clark, etkili Amerikan baskısında "Wall Street Journal" Avrupa'daki mültecilere hizmet etmenin kimin yararı olduğu hakkında ayrıntılı olarak anlattı.
Beş ülkenin “yüz değişikliği”: 2005'tan 2014'e İsveç, Almanya, İngiltere, İspanya ve İtalya. Yurtdışında doğan vatandaşların oranında büyüme. Kaynak: Wall Street Journal
Büyük bir özel yönetim şirketi olan ORS Service AG'nin (Londra'da bulunan ofislerinden biri) milyarlarca dolarlık ciroya sahip olan Willy Koch gazetecilere mülteci işinde büyüme beklentileri hakkında bilgi verdi. Bugünkü şirketi "mülteci kamplarını yönetme" konusundaki yatırımlarla bağlantılı.
İşadamlarına göre, bu işteki marj düşük, ancak kilit gösterge hacim.
Bu şaşırtıcı değil: 2014’in başlangıcından beri, bir milyondan fazla insan Avrupa Birliğinde zaten iltica istedi. Şimdi sadece Almanya en az 800.000 sığınmacıyı kabul etmeye hazırlanıyor. Ve bu sadece 2015’te. Uzmanlar, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana Avrupa'da böyle bir mülteci akışı olmadığını söylüyorlar.
Ve iş bir yana oturmuyor.
Bugün, dükkan sahiplerinden en büyük emeklilik fonlarına kadar her şey mülteciler için karlı. İnsan hakları aktivistleri, işadamlarını insanın ıstırabına kar sağlamak için suçluyorlar. Tüccarlar, ne hükümetlerin ne de yardım kuruluşlarının mültecilere sağlayamayacağı hizmetleri sağladıklarını belirtti.
Öte yandan, mülteciler etrafında yapılan çok büyük bir işten bahsediyoruz.
Almanya'da, Air Berlin geçen yıl, hükümete sığınma hakkı reddedilen kişilerin sınır dışı edilmesiyle ilgili charter uçuşlarında 350.000 dolar kazandı.
İsveç'te hükümet, sığınmacıların iddialarını dille ilgili bir analiz yapan ticari bir firmadan uzmanlara 900'a binlerce dolar ödedi. Mültecinin, gazetelerde rapor ettiği “vatandan” gerçekten gelip gelmediğini netleştirmek gerekiyordu.
Atina'da, Western Union şubesi kuponları biçiliyor ve her gün göçmenlere 20.000 euro ödüyor: her bir ödemeden faiz düşüyor. Şubenin sahibi (Afganistan'da doğdu) Muhammed Jafar, “Geçen yıldan en az iki kat daha fazla para kazanıyorum” diyor.
Avrupa'ya gelen göçmenlerle ilgili işler Doğu Ege Denizi'ndeki Yunan adalarında başlar. 2015'te neredeyse 290.000 kişi bu tarafa geldi. Bunların% 70'i hakkında - Suriyeliler, gazete notları. Genellikle ailelerle seyahat ederler ve orta sınıfa mensupturlar. Paraları var.
Bu adalardaki işletmeler için ekonomik sorunlardan ve turist eksikliğinden etkilenenler için göçmenler neredeyse cennetteki manna gibidir. Hızlı satış çadır, uyku tulumu ve yiyecek satan dükkanlar.
İlkbahardan bu yana göçmenler Türkiye'den Yunanistan'ın Midilli adasına akmaktadır. Limanın yakınındaki bir hediyelik eşya dükkanının sahibi olan Michalis Michalakellis, göçmenlere ihtiyaçları hakkında sorular sordu ve işini çeşitlendirdi: şimdi ekmek, konserve et ve fasulye satıyor. 200 civarında göçmenler her gün bir şeyler alıyorlar. Tüccar, “Bu iyi para” dedi.
Ama otel (üç yıldız) "Lesvion", ayrıca Midilli Limanı yakınında. Burada birçok Suriyeli var: Yerel yetkililerin belgelerini gözden geçirmelerini ve Kuzey Avrupa'ya gitmelerine izin vermelerini bekliyorlar. Resepsiyonist Yiannis Ververis, pek çok Suriyeli misafirin sadece odalarının tamamını değil, aynı zamanda ek hizmetler aldıklarını söyledi. Otel onlar için herhangi bir indirim yapmıyor. Evet, sormuyorlar.
Avrupa'daki telefon şirketleri Avrupa SIM kartlarında hızlı bir şekilde ticaret yapıyorlar, böylece göçmenler kendi ülkelerinde kalan aile üyelerini arayabilir veya kaçakçılarla daha fazla yol görüşmek üzere iletişim kurabilirler.
Yunan operatör Cosmote, her bir 12 kartı için Euro alıyor. İngiltere'den Vodafone Group, “özel teklif” ile rekabet ediyor - SIM kart başına 10 €.
Ekleyelim, açık ve oldukça liberal bir pazar, yeni bir segment belirledi - Avrupa'ya gelen göçmen orduları. Macaristan “içinde çitle çevrili” ve Sırbistan öfkeli olsa da, girişimci Yunanlılar, Avusturyalılar ve İngilizler mültecilere büyük ve küçük paralar kazandırıyor. Kıyıya yakın oteller, kriz nedeniyle konuk sıkıntısı çeken oteller, Suriye'den gelen fakir olmayan bir aileyi keşfetti. Yatırım şirketleri, çok sayıda göçmenin yoğunlaştığı “kamp yönetimi” nin oldukça karlı olduğunu düşünüyor. Bankacılar, telefon şirketleri, bakkal satıcıları, küçük ölçekli iş adamları, dilbilimsel analiz uzmanları ve elbette her yerde bulunan kaçakçılar mültecilerin etrafında kalabalıklaşıyor. İş iştir, kişisel bir şey değil.