Peygamberimiz'in (s.a.v.) en önemli mucizelerinden biri olan "şak-kı kamer" "ayın yarılması" mu'cizesi nasıl meydana gelmiştir?
Kureyşli müşrikler, Resul-i Ekrem Efendimizin davasını tasdik eden birçok mu'cizeye şahid oldukları halde, yine de inad ve inkarlarından vazgeçip ona sadakat ellerini uzatmıyorlardı. Gördükleri her mu'cizeye bir kulp takarak nazarlarda küçük ve basit bir hadiseymiş gibi göstermek isteyerek, hem kendilerini, hem de halkı aldatma yoluna gidiyorlardı.
Zaman zaman
da akıllarınca Resul-i Ekremi güç durumda bırakmak niyetiyle kendilerince meydana gelmesini mümkün görmedikleri isteklerde bulunuyorlardı. "Eğer, gerçekten Allah
tarafından vazifelendirilmiş bir peygamber isen, şunu şunu yap, şunu şunu göster de, görelim" diyorlardı.
Bu isteklerde bulunurken maksatları iman etmek değildi. Bilakis Kainatın Efendisini güç durumda bırakmaktı. Fakat, Cenab-ı Hak, müşriklere karşı sevgili Resulünü hiç bir zaman
güç durumda bırakmıyor ve hiç bir zaman
muavenet ve muhafazasını üzerinden eksik etmiyordu.
Yine bir gün Kureyş'in ileri gelenlerinden Ebu Cehil, Velid bin Muğire gibilerin de içinde bulunduğu bir grup müşrik, Peygamber Efendimize gelerek,
"Eğer sen, gerçekten söylediğin gibi Allah
tarafından vazifelendirilmiş bir peygamber isen bize Ay'ı ikiye ayır. Öyle ki, yarısı Ebu Kubeys Dağı, diğer yansı Kuaykıan Dağı üzerinde görülsün" dediler.
Resul-i Ekrem Efendimiz,
"Şayet bunu yaparsam, iman eder misiniz" diye sordu.
Onlar,
"Evet, iman ederiz" dediler.
Davasında haklı ve doğru olduğunu göstermek için mu'cizeyi istemek Peygamberin vazifesidir. İstenilen mu'cizeyi yaratan ise Cenab-ı Hak'tır.
Ay'ın bedir haliydi, yani en güzel göründüğü 14. gecesiydi. Kainatın Efendisi, Allah
'ın emir ve iradesi dairesinde hareket eden Ay'a şehadet parmağıyla işaret etti. Bu işaret-i Nebevi kafi geldi ve ay ikiye ayrıldı. Öyle ki yarısı müşriklerin istedikleri gibi Ebu Kubeys Dağı üzerinde, diğer yarısı ise Kuaykıan Dağı üstünde iki parça halinde göründü.
Resul-i Kibriya Efendimiz, orada bulunan halka,
"Şahid olunuz! Şahid olunuz!"1 diye seslendi.
Bu apaçık mu'cize karşısında da müşrikler, inad ve inkarlarından vazgeçmediler. Üstelik,
"Bu da Ebu Kebşe'nin oğlunun bir sihridir"2 diyerek asılsız bir te'vilde bulunarak kendi kendilerini aldatma ve teselli etme yoluna saptılar. Gözleri önünde cereyan eden hadiseyi elbette inkar edemezlerdi. İnkar edemedikleri için de, çıkar yol olarak "sihirdir" demek zorunda kalıyorlardı!
Etraftan Gelenlerin Aynı Hadiseyi Haber Vermeleri
Sırf Resul-i Ekrem Efendimizin davasına tasdik etmemek için bu apaçık mu'cizeye "sihirdir" diyen müşrikler, aralarında şöyle konuşmaktan da edemediler:
"Şayet Muhammed büyü yaptı ise, bu büyüsü bütün yeryüzünü kaplayamaz ya! Etraftan gelecek olan yolculara soralım, bakalım onlar da gördüklerimizi görmüşler mi?"3
Etraftan gelen yolculara sordular. Onlar da aynısını gördüklerini itiraf ettiler. Bütün bunlara rağmen, ruhen ve kalben tefessüh etmiş, şirkle gönüllerini kirletmiş müşrikler, "iman ederiz" va'dinde bulundukları halde inanmadılar, ebedi saadetin kaynağına koşmadılar. Üstelik arkasından da şöyle dediler:
"Yetim-i Ebu Talib'in sihri semaya da tesir etti!"4
Müşriklerin, Peygamber Efendimizin bu parlak mu'cizesini inkar etmeleri üzerine, Cenab-ı Hak, inzal buyurduğu ayet-i kerimelerde hadisenin vuku bulduğunu bildirip, onlarınsa imansızlıkta, yalanda diretip durduklarını beyan etti:
"Kıyamet yaklaştı, ay yarıldı.Onlar bir mu'cize görseler yüz çevirir ve 'Bu kuvvetli bir sihirdir' derler.
Tarih : 22.09.2012
Kaynak : Risale Ajans