Hachiko , bundan 100 yıl öncesine dayanan bir dostluğu konu ediyor. Bir profesör ile köpeğinin hikayesi. Hachi , o kadar sadık bir köpek ki ben okurken gözyaşlarımı tutamadım. Tren istasyonunda 10 yıl boyunca sahibini bekleyen bir minik kalp.. Japonya geleneklerine göre -ko eki getirildiğinde saygı ve sevgi anlamı yükleniyormuş. Bu yüzden Hachiko demişler ve o tren istasyonuna heykelini yapmışlar.
Konunun gerçek olması beni çok etkiledi , belkide köpeğim olduğundandır. Filmini de izlemenizi tavsiye ederim.
Dosluğun, sevginin, sadakatin, bağlılığın, vazgeçmemenin ve umudun nasıl duygular olduğunu insanlara öğreten bir köpeğin hikayesi ve ders alınması gereken bir yaşam... Bu zamanda bu özellikleri, bu duyguları, bu sadakati bir insanda bulmak zorken... Filmini de izleyince bu kitabı okumak daha da çok insanı etkiliyor ve daha çok duygulandırıyor.
“Hachiko bize hiçbir zaman vazgeçmemeyi öğretti. Bize sadakati ve bağlılığı öğretti. Umudu ve inancı öğretti. Sabrı ve sorumluluğu öğretti. Ama hepsinde öte, Hachiko bize arkadaşlığın gerçek anlamını öğretti.”
“Hachiko bize hiçbir zaman vazgeçmemeyi öğretti” dedi Yasuo. ”Bize sadakati ve bağlılığı öğretti.Umudu ve inancı öğretti.Sabrı ve sorumluluğu öğretti.Ama hepsinden öte,Hachiko bize arkadaşlığın gerçek anlamını öğretti.”