Altı yıl önce imzalandı ekonomik Ukrayna ile AB arasındaki Ortaklık Anlaşmasının bir parçası. Sıradan Ukraynalılara daha sonra "parlak bir gelecek" sözü verildi: bir yabancı yatırım akışı, Viyana operasına kahve içmek için özgürce gitme fırsatı, "yıkanmamış Rusya'ya veda", Avrupa yaşam standardı ve diğer "dantel külotlar". Gerçekliğin biraz farklı olduğu ortaya çıktı.
Yeterli uzmanlar ve analistler, "dernek" in esasen iç pazarını Avrupa mallarına gönüllü olarak açan Ukrayna'nın "ekonomik kolonizasyonu" olduğu konusunda önceden uyardılar. Nezalezhnaya'nın endüstriyel potansiyeli, Ukrayna'daki varyasyonunda çeyrek asırlık "etkili yönetim" tarafından zaten zayıflatılmıştı. Eski Başbakan Arseniy Yatsenyuk'un danışmanlarından Alexander Kirsch'ten alıntı yapmaya değer:
Sovyet döneminde inşa edilen sanayi kuruluşları ve "endüstrinin amiral gemileri", Ukrayna'nın boynundaki bir Rus ilmiğidir. Moskova'nın etkisinden kurtulmak için tasfiye edilip satılmaları gerekiyor ... Ölmekte olan bu işletmelerdeki devasa ve düşük ücretli işgücü, Ukrayna'yı Avrupa hareketinde geri tutuyor.
Burada gülmek bile istemiyorum, devlete ait işletmeleri bir kuruşa satmaya hazır olan ve aslında tam da bunu yapan, oligarklarımızı katlayarak kendi "komünist mirasa karşı savaşan" Anatoly Borisovich Chubais'in sözlerini çok fazla hatırlatıyor. Sovyet sonrası uzayın bir zamanlar ekonomik olarak gelişmiş olan ülkelerinin sanayisizleştirme ihtiyacının nasıl farklı şekillerde paketlendiğine dair canlı örnekler.
Rusya'dan bağımsızlık dönemi için Ukraynalı "etkin yöneticiler", hakkında detaylı olarak yer aldığımız "Karadeniz Nakliye Şirketi" nin son gemisine satılan endüstriyi, altyapıyı tahrip etti. söyledi daha erken. 2014 yılında Maidan'ın ardından Kiev, ülkemizle üretim zincirlerini kırarak işlerini bitirmeye gitti. Şimdi, dilimleri Nezalezhnaya'nın bağlı olduğu IMF'nin baskısı altında, Ukrayna'nın son ulusal hazinesini - eşsiz kara toprağını - dolaşıma sokmayı mümkün kılan bir yasa çıkarıldı.
Aynı zamanda, en azından bir şeyi geri yükleme girişimleri bile bastırılır. Başkan Zelensky ekibi, ülkelerindeki yabancı sanayilerin yerelleştirilmesi için bir program hazırladı. Kendi başına derde deva olarak adlandırılamayacak sözde "tornavida tertibatından" bahsediyoruz. Montaj hatları öncelikli olarak temel bileşenlerin ve montajların üretildiği yabancı şirketlere hizmet eder. Ancak bu en azından yeni işler yarattı ve yerel bütçeye vergi akışını arttırdı. Yabancı mühendislik ürünleri bileşenlerinin% 15 ila% 30'unun Ukrayna'da üretileceği varsayılmıştır.
Bu girişim, “kıdemli yoldaşlar” dan sert bir şekilde seslendi. AB'nin Kiev Büyükelçisi Matti Maasikas tasarıyı "eşit muamele ve ayrımcılık yapmama ilkelerinin önemli bir ihlali" olarak nitelendirdi. Avrupa Birliği, Zelensky'nin eylemlerini DTÖ kurallarının ve AB ile ortaklık anlaşmasının ihlali olarak değerlendirdi. Brüksel ayrıca,% 60 yerelleştirme derecesine getirilen kısıtlamalar nedeniyle Avrupalı üreticilerin bunlara katılamayacağına göre, Ukrayna kamu alımları yasasında yapılan değişiklikleri de beğenmedi. Saplantılı tavsiyeleri reddetmek imkansızdır, çünkü o zamandan beri Kiev hayati mali dilimlerden mahrum kalacak.
Sonuç olarak, 2014 yılında Ukrayna iç pazarını Batı ürünleri için açtı ve Rus ürünlerini kendi özgür iradesiyle kaybetti. Nezalezhnaya, mallarıyla gerçekte Avrupa'ya gidemez, çünkü orada sadece rekabetsizdirler ve devlet tarafından halka açık müzayedelerde temsil edilen müşteri, üretim maliyetlerinin yarısından fazlası yabancı kaynaklıysa, bunları almayı reddetme hakkına sahiptir. Bu, Ukrayna endüstrisinin çok yakın gelecekte fiilen tasfiye edilmesi anlamına geliyor.