Çocukların hem anneye hem de babaya ihtiyacı var ve bu sadece aile dayanışmasıyla ilgili değil. Çocukların hem çoğu annenin aileye getirdiği besleyici stile hem de çoğu babaya doğuştan gelen daha zorlayıcı ve gerçek dünyaya dayalı bir stile ihtiyaçları vardır.
Öyleyse babaların ve annelerin ebeveynlik tarzları nasıl farklılaşır ve onları büyürken ve hayata hazırlanırken çocuklara fayda sağlamak için bir ailede nasıl harmanlayabiliriz?
Bir uyarı önemlidir. Bu farklı stiller, cinsiyete göre aşırı genelleştirilebilir. Bazı ailelerde anneler daha talepkar olabilir ve babalar daha besleyici olabilir. Ancak temel anahtar, farklı ebeveynlik tarzlarını dengelemek ve karışımdan en iyi etkiyi elde etmektir.
Bir annenin tarzı
Anneler genellikle kendilerini daha besleyici bir rolde bulma eğilimindedir. Çocuklarıyla ayırt etme konusunda doğuştan yetenekleri var gibi görünüyor. Örneğin, genellikle bir babadan çok bebeğin özel ihtiyaçlarına göre ayarlanmıştır. Anne ve çocuk arasında, babanın anlayamadığı duygusal bir bağ vardır.
Ayrıca anneler çocuklarla daha çok sözlü konuşma eğilimindedir. Bu eğilimin bir kısmı, kadınların genellikle erkeklerden daha sözlü olmalarıdır. Bu tarz, Annenin daha fazla onaylama sözü sunduğu, beklentilerini daha net ifade etme ve disiplinle ilgili konuları "dile getirme" eğiliminde olduğu ebeveynlikte kendini gösterme eğilimindedir.
Anneler genellikle çocuklarının ihtiyaçlarını kendilerinin önüne koyar. Kendini feda etmeye "önceden bağlanmış" gibi görünüyor; belki de bu, annenin tam zamanlı fiziksel bakım rolünün çok dramatik olduğu bir hamilelikle başlar.
Bir babanın tarzı
Babalar genellikle çocuklarından yüksek beklentilere sahip olmaya ve onları tutarlı bir şekilde yerine getirmeye teşvik etmeye odaklanır. Bir çocuğu iyi veya güvende hissettirmeye daha az, onlara meydan okumaya ve gerçek dünyayla başa çıkmalarına yardımcı olmaya daha çok odaklanma eğilimindedirler. Bir annenin sahip olduğu duygusal bağ babalarda sıklıkla kopyalanmaz. Örneğin ikiz oğulları olan arkadaşım onları bebekken ayırmakta çok zorlandı; anneleri hiç sorun yaşamadı.
Babalar, anneler kadar sözel ifade etmese de, daha doğrudan olma ve daha az kelime kullanma eğilimindedir. Annelere "çok sert" görünebilirler, ancak sertlikleri çocukların gerçek hayata hazırlanmalarına yardımcı olmasında yatmaktadır. Disiplin açısından bakıldığında, sonuçları daha çabuk empoze etme ve sonra daha sonra konuşma eğilimindedirler.
Babalar ayrıca, en azından bariz bir şekilde, daha az özverili olma eğilimindedir. Fedakarlıkları daha çok bir bütün olarak aileye odaklanma eğilimindedir ve tek tek çocuklara daha az odaklanır.
Ailelerde her iki ebeveynlik tarzını birleştirmek
Babaların çocuklarının hayatında oynayacağı kritik bir role sahip olduğu araştırmadan açıkça anlaşılıyor. Ve babalar, annelerin de gerekli olduğunu hemen kabul ederler. Öyleyse kilit soru, farklı rolleri ve stilleri etkili ebeveynlik için tutarlı bir yaklaşımla nasıl harmanlayacağımızdır.
Bu ebeveynlik tarzları etkili bir şekilde harmanlanmazsa, bir aileye gelen bir dizi olumsuzluk vardır.
- Çocuklar, anne ve babadan farklı beklentilerle kafası karışmış veya çelişkili hissedebilirler.
- Ebeveynler çok farklı göründüğünde, çocuklar belirli ebeveynlik tarzına olan ilgileri nedeniyle bir ebeveyne veya diğerine daha fazla çekilebilir.
- Çatışmalar olgunlaştıkça yabancılaşma veya depresyona neden olabilir
Her şeyin çalışmasını sağlamak
Ebeveynlik stilleri arasında uygun dengeyi bulmak, başarının anahtarıdır. Dengeleme ve harmanlama, dikkatli düşünme ve eylem gerektirir.
- Anlaşır. Farklı yaklaşımlara sahip ebeveynlerin, her ikisinin de yaklaşıma uygun olacağı rahat bir yer bulmaları gerekir. Çok sayıda iletişim kurmak, farklılıklar hakkında konuşmak ve sonra işbirliği yapmak ve uzlaşmak, bu uygun karışımı bulmaya yardımcı olacaktır.
- Ebeveynlik konusunda birbirinizi destekleyin. Çocuklar, bir ebeveyni diğerine karşı nasıl kandıracaklarını ve anne ile baba arasında nasıl bir boşluk bırakacaklarını çabucak öğrenebilirler. Çocukların önünde ebeveynlik konusunda aynı fikirde olmamaya çalışın. Belirli bir durumda birinizin diğer ebeveynin liderlik etmesine izin vermesi gerekiyorsa, bunun olmasına izin verin ve sonra bunun hakkında konuşun.
- Daha katı olan ebeveyni erteleyin. Ebeveynlerin farklı yaklaşımları olduğu zamanlarda, daha kısıtlayıcı ebeveynin galip gelmesine izin vermek için önceden karar verin. Çocuklar sizi manipüle etmeye ve önce daha uzlaşmacı ebeveyne gitmeye çalışacaklar, ancak potansiyel olarak iyi ebeveynliğin zararına. Daha fazla yapı ve kural isteyen ebeveynle kalmak, gelecekteki manipülasyonu ortadan kaldıracaktır.
- Anahtar değerler üzerinde bir araya gelin. Her iki ebeveyn de aynı değerleri öğretmek ve pekiştirmek istediğinde, farklı ebeveynlik stilleri en iyi sonucu verir. Ailenizin savunduğu temel değerleri içeren bir aile misyonu beyanı oluşturun. Daha sonra, birlikte ebeveynlik yaparken, önemli olan şeyler üzerinde birleşebilir ve herhangi bir durumda değerleri benimsemenin en iyi yolunu belirleyebilirsiniz. "Daha büyük fayda", doğru yaklaşımı bulmanıza yardımcı olacaktır.
- Çalışmıyorsa yardım alın. Kendinizi ebeveynlik tarzları konusunda düzenli bir çatışmanın içinde bulursanız, bir aile terapisti, bir din adamı veya başarılı bir ebeveyn gibi görünen güvenilir bir arkadaşınızla birlikte konuşmayı düşünebilirsiniz. Ailenizin belirli endişelerini daha iyi ele almanıza yardımcı olması için yerel okul bölgeniz veya ebeveynlik programınız tarafından sunulan bir ebeveynlik kursuna katılmayı da düşünebilirsiniz.
Ebeveynlik tarzınızı harmanlamak için birlikte çalışmak çok fazla çalışma ve özel odak gerektirir. Ancak etkili yardımcı ebeveynler olmaya çalışırken çocuklarınız üzerindeki olumlu etki gerçekten şaşırtıcı olabilir ve tüm çalışmalara değer. Çocuklarınıza öncelik verin, farklı tarzların kötü olmadığını, sadece farklı olduğunu anlayın ve ebeveynler olarak birlikte iletişim kurun; bu ebeveynlik işinin tamamının çok daha tatmin edici bir süreç olduğunu göreceksiniz.