Çocuğa karşı kötü muamele, yeterli ebeveynlik sağlamada büyük bir başarısızlıktır. Çocuğu koruma ve ebeveynliğin olumlu yönlerini sağlamadaki bu tür büyük bir başarısızlığın, çok çeşitli gelişimsel süreçleri olumsuz etkilemesi ve çeşitli sorunlu sonuçların riskini artırması beklenebilir.
Çoğu insan, çocuk istismarı terimini duyduğunda, bunun fiziksel saldırı ve ciddi yaralanma anlamına geldiğini düşünür. Fakat, çocuk istismarı veya kötü muamelenin genel yasal tanımı, hem yaralanmaları hem de ihmal eylemlerini, yani bakım ve koruma eksikliğini de içerir. Kötü muamele terimi bu nedenle hem istismarı hem de ihmali ifade eder. Literatürde tipik olarak dört ana kötü muamele türü tanımlanmaktadır: fiziksel istismar, cinsel istismar, ihmal ve duygusal istismar (psikolojik kötü muamele).
Kötü Muamelenin Başlıca Biçimleri
1) Fiziksel istismar: Bir çocuğun ölümü de dahil olmak üzere fiziksel zararla sonuçlanan veya sonuçlanması muhtemel olan eylemlerdir. Örnekler arasında çocuğu tekmelemek, ısırmak, sallamak, vurmak veya yumruklamak sayılabilir. Şaplak/tokat atmak genellikle bir disiplin cezası olarak kabul edilse de ancak çocuğun yaralanması veya hasar alması durumunda istismar olarak sınıflandırılabilir.
Fiziksel istismarı tespit etmek, diğer kötü muamele biçimlerinden muhtemelen daha kolaydır. Bununla birlikte, yaralanmaların doğası ve ciddiyeti önemli ölçüde değişebilir. Bazı durumlarda, yaralanmalar kasıtlı olarak verilebilir, ancak daha sıklıkla aşırı disiplin ve fiziksel cezalardan kaynaklanırlar. Ayrıca, fiziksel istismarı diğer kötü muamele biçimlerinden ayrı bir kategori olarak tanımlayabilmemize rağmen, çocuklar muhtemelen bunu duygusal istismar ve/veya ihmal ile birlikte deneyimlerler.
2) Cinsel istismar: Çocuğun faile cinsel haz sağlamak için kullanıldığı izinsiz giriş veya nüfuz etme, çocuğa genital temasla taciz gibi tüm cinsel eylemlerdir. Bu tür istismar, cinsel sömürü ve çocuk pornografisi gibi eylemleri de içerir.
Kız çocuklarına yönelik cinsel istismar, erkek çocuklara göre daha yaygın olup, cinsel istismar vakaları, istismarın başlama yaşı, birincil failin kimliği, faillerin sayısı, istismarın şiddeti ve istismara fiziksel şiddet veya tehdit eşlik edip etmediği gibi faktörlere bağlı olarak değişebilir.
3) İhmal: Bir ebeveyn veya bakıcı tarafından sağlık hizmeti vermeyi reddetme veya sağlamada gecikme içeren bir ihmal eylemi; yiyecek, giyecek, barınak, sevgi ve dikkat gibi temel ihtiyaçların sağlanamaması; yetersiz denetim; veya terk etmeyi içeren kötü muamele türüdür. Bu eylemsizlik hem fiziksel hem de duygusal ihmal için geçerlidir.
Kötü muamelenin en yaygın biçimi olan ihmal, bir çocuğun temel ihtiyaçlarının karşılanamaması anlamına gelir. Bir ebeveyn-çocuk ilişkisini, özellikle daha az uç durumlarda, ihmalkar olarak tanımlamak, açıkça aile ve kültürel değerlere ve ekonomik ve sosyal koşullara karşı duyarlılık gerektirir. İhmal, sağlık bakımı veya fiziksel barınma ihtiyacı gibi fiziksel ihtiyaçların karşılanmamasını içerebilir veya terk edilmeyi veya yetersiz gözetimi içerebilir. İhmal, yinelenen okuldan kaçmaya izin vererek çocuğun/gencin eğitim ihtiyaçlarının karşılanmaması veya özel eğitim gereksinimlerine karşılamama şeklinde de olabilir.
Çocuğun duygusal ihtiyaçları da ihmal edilebilir. Bununla birlikte, duygusal ihmali tanımlamak zordur. Yeterli psikolojik bakımın sağlanamaması veya gencin şiddet veya madde kullanımı ile ilgili zararlı durumlara tanıklık etmesinden korunamamasını içerebilir.
4) Duygusal istismar: Bir çocuğu reddetmeyi, izole etmeyi, korkutmayı, görmezden gelmeyi veya yozlaştırmayı içeren ihmal eylemleridir. Duygusal istismar örnekleri, hapsetme; sözlü taciz; uyku, yemek veya barınma yasağı; çocuğu aile içi şiddete maruz bırakmak; çocuğun madde bağımlılığı veya suç faaliyetinde bulunmasına izin vermek; psikolojik bakım sağlamayı reddetmek ve çocuğa zarar verebilecek diğer dikkatsizlikleri içerir. İstismar sürekli ve tekrarlayıcıdır.
Duygusal (veya psikolojik) kötü muamelenin tanımı muhtemelen üzerinde anlaşmaya varılması en zor ve en tartışmalı olanıdır. Uygun ebeveynlik uygulamaları ve istenen sonuçlar için farklı standartlar, özellikle psikolojik kötü muamele düşünüldüğünde söz konusudur. Duygusal kötü muamele, çocuğun temel duygusal ihtiyaçlarını engelleyen ve çocuğun davranışsal, bilişsel, duygusal veya fiziksel işleyişine zarar veren kalıcı ve aşırı eylemler veya ihmal olarak tanımlanır. Duygusal kötü muamele, hem ayrı bir varlık hem de tüm istismar ve ihmalin bir parçası olarak görülebilir.
Uygun ebeveynlik uygulamaları ve istenen sonuçlar için farklı standartlar özellikle psikolojik kötü muamele düşünüldüğünde söz konusudur. Duygusal kötü muamele, çocuğun temel duygusal ihtiyaçlarını engelleyen ve çocuğun davranışsal, bilişsel, duyusal veya fiziksel işleyişine zarar veren kalıcı ve aşırı eylemler veya ihmal olarak tanımlanır. Duygusal kötü muamele hem ayrı bir varlık hem de tüm istismar ve ihmallerin bir parçası olarak görülebilir.