Ümmetler bana gösterildi. Öyle Peygamber gelir ki yanında bir ümmeti var. Başka bir peygamber gelir iki ümmeti var, hiç ümmeti olmayan Peygamber de gelir. Ardında bir cemaatle gelen Peygamberler de vardır. Bir ara kalabalık bir topluluk gördüm ve, Keşke bu toplum benim ümmetim olsaydı dedim. Bana, Bunlar Mûsâ aleyhisselamın ümmetidir. Denildi. Sonra bana Bak dediler. Baktıkça daha kalabalık gördüm ve bana: işte bunlar senin ümmetindir. Denildi. Aynı zamanda bunlarla beraber yetmiş bin kişi hesapsız olarak Cennete girecektir. Denildi..
Amr b. El- Hazm diyor: Resûl-i Ekrem (sav) üç gün bize yaklaşmadı. Yalnız farz namazlar kıldırır ve hemen çekilip giderdi. Dördüncü gün olunca Resûl-i Ekrem (sav)i yakaladık ve :
- Yâ Resûlullah, niçin bizden ayrıldın? Bir şey mi oldu diye şüphelendik, dedik. Resûl-i Ekrem (sav):
Hayırdan başka bir şey olmadı. Zira Rabbim bana ümmetimden yetmiş bin kişinin hesapsız Cennete gireceğini vadetti. (Bu sayı bana az geldi ve) bu üç gün içinde bu sayının artırılmasını Rabbimden istedim. Rabbimi kerem ve sahâvet (cömert) sahibi buldum. Yetmiş bin kişinin her biri için yetmiş bin kişi daha bana verdi. Ben de: Yâ Rab, benim ümmetim bu kadar çok olur mu? Diye sordum. Allahu Teâlâ: Bedevilerle bu sayıyı tamamlarım buyurdu.
*****
Sonsuz Salât, sonsuz Selâm âlemlere Rahmet olarak gönderilen Peygamber Efendimiz (sav) 'e olsun...
Bizim yolumuz, incinmemek ve incitmemek yoludur!..