Göçmen ulusu değil: Trump'ın Amerika'sında göç siyasetinin arkasında
Trump'ın Amerika'sındaki göç politikasının arkasında 1965 yasasının istenmeyen sonuçlarıyla ilgili endişe yatar.
ABD'nin geçen ay H-1B ve H-4 vizelerini vermeyi geçici olarak durdurma kararı - yasal göçmenlik konusunda önceden ilan edilen bir dizi kısıtlamayla birlikte - Hindistan'ı diğer tüm ülkelerden daha fazla etkiliyor. H-1B vizeleri, çoğunlukla yüksek teknoloji endüstrileri tarafından, uzmanlaşmış becerilere sahip çalışanları ve ailelerini - bu amaç için tasarlanan H-4 vizesi - ABD'ye getirmek için kullanılır. Eylül 2019 itibariyle tahmini 5.83.420 yetkili H-1B vize sahibi vardı. Son yıllarda, bu vizelerin yaklaşık yüzde 70'i Hindistan vatandaşlarına gitti.
Askıya almanın yükü - bu yılın sonuna kadar - esas olarak ABD yüksek teknoloji şirketlerine ve ABD operasyonlarının bir kısmı için geçici vasıflı göçe dayanan Tata Consultancy gibi Hintli BT hizmetleri şirketlerine düşecek.
22 Haziran tarihli açıklamasında, Başkan Donald Trump ayrıca birkaç diğer vize türünün verilmesine yönelik duraklamaları genişletti ve uzattı. ABD vatandaşlarının aile üyeleri ve belirli yasal daimi ikamet edenler için göçmen olmayan vizeler, üst düzey yöneticilerin şirket içi transferinde kullanılan L-1 ve L-2 vizeleri 2019'da en yüksek paya sahip Hindistan vatandaşlarına gidiyor. ve yeni göçmenler için yeşil kartların dondurulması — daimi oturma izni —.
Kaldırımlar, ekonomi pandeminin etkilerinden kurtulurken Amerikalı işçilere öncelik verilmesi gerekçesiyle meşrulaştırıldı. Ancak pandeminin, Kasım seçimlerinden önce, yasal göç kanallarını sertleştirmeye yönelik çabalara son bir baskı yapmak için bir örtü olarak kullanılması daha olasıdır.
Kızılderilileri orantısız bir şekilde etkileyen bu hareketler, ABD ve Hindistan arasındaki büyüyen bağlar ve Başkan Trump ile Başbakan Narendra Modi arasındaki çokça lanse edilen dostluk ile rahatsız edici bir şekilde oturuyor.
ABD Ticaret Odası başkanı Thomas Donohue, mühendisler, yöneticiler, BT uzmanları, doktorlar, hemşireler ve diğer işçiler için 'hoş geldiniz' işareti koymanın ülkemize yardımcı olmayacağını, bizi geride bırakacağını söylüyor. Google CEO'su Sundar Pichai ve Elon Musk gibi göçmen kökenli önde gelen şirket liderleri de Trump'ın kararını eleştirerek, göçün ABD'nin ekonomik refahı için iyi olduğu argümanını yineledi.
Ancak göçle ilgili siyasi tartışmalar nadiren fayda-maliyet değerlendirmeleriyle ilgilidir. Politikacılar genellikle sabit bir ulusal kimliğe ilişkin varsayılan fikirlerle ilişkili değerlere ekonomik kazanımlardan daha çok öncelik verirler.
Hem yasal hem de yetkisiz göçü azaltmak, Trump'ın son seçim kampanyasının merkezinde yer aldı; ve ilk döneminde politika gündeminin zirvesinde yer aldı. Trump'ın baş seçim stratejisti ve ardından Beyaz Saray'ın baş stratejisti olan Steve Bannon, onun göçmenlik politikaları üzerinde etkili olmaya devam ediyor. 2015 yılında Trump ile yaptığı bir röportajda Bannon, Silikon Vadisi'nin ırksal bir değerlendirmesini sundu. Her zaman bir Cumhuriyetçi veya göçmenlik konusunda katı olmayan Trump, vize kısıtlamaları nedeniyle Harvard diplomasını aldıktan sonra isteksizce Hindistan'a dönen genç bir adam hakkında bir hikaye anlattı. Hindistan'da çok başarılı bir şirket kurdu, dedi Trump, ama bunu burada yapmak istedi… Yetenekli insanlarımızı bu ülkede tutmalıyız. Bannon aynı fikirde değildi. Silikon Vadisi üst düzey yöneticilerinin üçte ikisi ila dörtte üçünün Güney Asya'dan veya Asya'dan olduğunu iddia etti - yanlış ve abartılı bir rakam. Bir ülke bir ekonomiden daha fazlasıdır, diye ders verdi Bannon, biz bir sivil toplumuz.
Kızılderililer önemli sayılarda ABD'ye ancak 1960'ların sonlarında 1965 tarihli Vatandaşlık ve Göçmenlik Yasası'nın yürürlüğe girmesinden sonra gelmeye başladılar. Ondan önce Kızılderililerin ve diğer Asyalıların çoğunun göçü konusunda kısıtlamalar vardı. Göç yasalarında Kuzeybatı Avrupa ülkelerini tercih eden ulusal köken kotaları vardı. 1965 yasasından hemen önce, üç ülkenin vatandaşları - İrlanda, Almanya ve Birleşik Krallık - birlikte ABD'ye giriş için mevcut toplam vizelerin yüzde 70'ine sahip olduklarını iddia ediyorlardı. Yeni yasa, ulusal köken kotalarının yerini, vizelerin ırksal olarak kör bir şekilde dağıtılmasıyla değiştirdi ve aile ilişkilerine ve becerilere dayalı tercihler tek tek ülkeler için üst sınıra tabi oldu.
1964 tarihli Sivil Haklar Yasası'ndan sadece bir yıl sonra kabul edilmesi tesadüfi değildir. Küresel etki için Soğuk Savaş rekabetinde, Amerika'nın ırksal olarak önyargılı göçmenlik yasaları, uzun süredir devam eden ırk ayrımcılığı uygulamaları kadar ABD için bir sorumluluk haline geliyordu.
1965'ten sonra, ABD'ye göçün modeli önemli ölçüde değişti. Göçmenler 1965'ten önce esas olarak Avrupa'dan gelirken, daha yeni göçmenler gelmedi. ABD'nin demografik yapısını değiştirdi. 1965 yasası olmadan, çok kültürlülük konuşmasının 20. yüzyılın sonlarında ABD kamu kültüründe böyle bir yankı bulması pek olası değildir. Ancak bu köklü değişiklikler, yasanın mimarları tarafından büyük ölçüde öngörülmedi.
Aile birleşiminin, o zamanın ABD vatandaşlarının çoğunlukla akrabalarını getirmesi ve ülkenin ırksal ve etnik yapısını aşağı yukarı değişmeden tutması bekleniyordu. Yasanın ardışık zincir göç dalgalarını başlatacağı beklenmiyordu. Tek bir yeni yasal göçmen vatandaşlığa kabul edildiğinde, zaman içinde daha fazla akrabaya sponsor olabilecek ebeveynleri ve kardeşleri için göçmen vizelerine sponsor olabilir. ABD'ye yasal göçün üçte ikisi kadarı artık aile birleşimine dayanmaktadır.
1965 yasasının istenmeyen sonuçlarıyla ilgili endişe, bu yüzyılda ABD'deki göç politikasının arkasındaki itici güçtür. Trump'ın göçmenlik politikalarının kilit mimarlarının dünya görüşünü şekillendirdi.
Biz Kimiz? Amerika'nın ulusal kimliğine yönelik zorluklar Merhum Samuel Huntington'ın 2004 tarihli kitabı, üst düzey çevrelerde bile göçmenlik karşıtı duyguların çekiciliğine işaret ediyor. Huntington, Amerika'nın bir göçmen ulusu olduğu fikrine meydan okudu - liberal Amerika'nın favori bir sloganı. Bu tanımlamanın, kısmi bir gerçeği yanıltıcı bir yanlışa çevirdiğini ve Amerika'nın bir yerleşimci toplumu olarak başlamasının temel gerçeğini görmezden geldiğini söylüyor. Amerika'nın çekirdek kültürü, başta Amerikan toplumunu kuran on yedinci ve on sekizinci yüzyıl yerleşimcilerinin kültürü olmak üzere hâlâ varlığını sürdürmektedir.
Huntington'ın kitabı tartışmalıydı. Ancak göçün artık Amerikan ulusal kimliğine eşi görülmemiş bir meydan okuma sunduğuna dair temel argümanı, Perulu-Amerikalı yazar Carlos Lozada'nın Huntington'u Trump döneminin peygamberi olarak tanımlamasına yol açtı.
Yasal göçü kısıtlamaya yönelik son agresif hamlelerle, Trump stratejistleri siyasi tabanını harekete geçirmeyi ve daha büyük bir seçim bölgesinin endişelerine hitap etmeyi umuyor. Demokratları göçmenlik yanlısı özel çıkarlara ve lobicilere borçlu olarak tasvir etmek, bir kez daha kazanan bir strateji olabilir.
Bu makale ilk olarak 3 Haziran 2020'de 'Göçmen bir ulus değil' başlığı altında basılı olarak yayınlandı. Yazar, New York'taki Bard College'da Siyasal Araştırmalar profesörüdür.