10 Küçük Şehirden 1 Büyük Şehir?
Hep ayrı, hep kavgalı şehirler Rönesans İtalyası'nın gücü oldu. Giderek Güney'den kopan Kuzey İtalya'daki şehirlerde nasıl bir inovasyon çıkacak? Cevabı zor. Rovereto'da 68'de kavga eden patron ile sendikacı dayanışma sergilediler. Dünya değişmişti. Kim demişti Schio'da 'Sınıfsız mücadele, mücadelesiz sınıflar' diye... Bakalım rayların bittiği


talya'nın kuzeyi İsviçre ve Avusturya'dır. Aşılmaz engel gibi duran Alpler hiç dinmeyen bir Germanik özleme geçit verir. Eğer bir vakitler zengin bir İtalya olduysa bu en çok Piyemonte'nin sayesindedir. Piyemonte, yani dağın eteği. Batı'daki Lombardiya ile doğudaki Veneto. Varolmak için güneye muhtaç olmayan Kuzey İtalya, İtalya'nın birliğinin de öncüsü olmuştur. Garibaldi ile arkadaşları yanlarına Napoli'yi ve Sicilya'yı alıp Roma'yı fethetmişlerdir. Birliğin öncüsü kuzeyde bugün ayrılık rüzgârları esiyor. Son seçimlerde ırkçı Bossi'nin Kuzey Liga'sı oylarını iki kat artırdı. Hem de daha sert vaatlerle. Medya ve futbol patronu Berlusconi'nin üçüncü başbakanlığı yetmezmiş gibi. Bir de seçimin mağlubu Demokratik Parti var. Kurulurken vatandaşa fikir soranı, ılımlı sol parti. Bu partinin önde gelenleri de Liga'dan oy çalacak bir Özerk Kuzey Partisi kurmak peşinde. Birliğin mimarı Kuzey, Orta ve Güney İtalya'yı terk etmek üzere... Kuzey İtalya'da şehirler var. En başta Milano, Venedik. Sonra Trieste, Verona, Padova. Diğerleri. Ama asıl diğerleri var. Brianza, Bergamo, Brescia, Rovereto, Valdagno, Schio. İtalyan sanayiinin isimsiz kahramanları. Hep sanayiyle erken yatıp erken kalkmış küçük şehirler. Sanayinin başka diyarlara göçmesinden sonra iyice işsiz şehircikler. Şimdi bilgi ekonomisinden, inovasyondan medet umup kendilerine yeni bir bugün arıyorlar. Geçen hafta Veneto'daki 7 küçük şehirde İşletme-Kent Festivali vardı. 7 küçük şehir, dün ve bugüne bakıp yarın projeksiyonu yaptılar. Aynı anda ama ayrı ayrı. Politikacılar, işadamları (bu bölgede işadamları aynı zamanda politikacı, gitgide daha fazla), sendikacılar, akademisyenler oturup konuştular. 7 küçük şehirden 1 büyük müteşebbis kent çıkar mı düşündüler... Schio'ya giden banliyö treni Vicenza garından kalkıyor. Yolculuk yaklaşık üç çeyrek sürüyor. Yol boyu istasyonlar. Çoğu yakın iki köyün ismi. Şehir, tarımsal alan, sanayi bölgesi bulamacı. Birinden öbürüne sürekli geçiliyor. (Bir başka sergi 4-5 yıl önce daha Batı'daki bölgeyi 'Sonsuz Kent' olarak nitelemişti Milano'da Trienal'de.) Schio son durak. Koylar bitiyor. Ötesi Alpler... Schio yün dokumanın eski cenneti. Kendi kendine İtalya'nın Manchester'i demekten pek hoşlanıyor. Neredeyse 300 yıldır yünün en iyisi, tüvitin hası üretiliyor. Alplerin koyunları çok uzun zaman Schsoinun zenginliği olmuş. Meyilli şehirde doğru dürüst meydan yok. Kilise, park, hastane, tiyatro her şey ilk kapitalistlerin 'hediyesi.' Schio'nun Manchestervari 6 katlı yünlü fabrikası çoktan metruk. Araziyi alan müteahhit ağaçları kesip binaları yıkıp rezidanslar yapacak. Bir tek 'Yüksek Fabrika' müze olacak. Ama ne müzesi? Schio'da göçlerle gelmiş K. Afrikalı, Arnavut, Hırvat asıllı İtalyanlar yarı yarıya. Schio geleceğini arıyor. Hep ayrı, hep kavgalı şehirler Rönesans İtalyası'nın gücü oldu. Giderek Güney'den kopan Kuzey İtalya'daki şehirlerde nasıl bir inovasyon çıkacak? Cevabı zor. Rovereto'da 68'de kavga eden patron ile sendikacı dayanışma sergilediler. Dünya değişmişti. Kim demişti Schio'da 'Sınıfsız mücadele, mücadelesiz sınıflar' diye... Bakalım rayların bittiği müteşebbis şehircikler ne olacak?
Tüm alanları doğru veri formatında yeniden girip deneyiniz.
Yorum alanlarında url v.b gibi içerikler kullanamazsınız.