EĞİTİM BİLİMLERİNE GİRİŞ
Eğitim, bireyin davranışlarında kendi yaşantısı ve kasıtlı kültürleme yoluyla istenilen değişmeyi meydana getirme sürecidir.
Eğitim, kişilik ve sosyo-kültürel yapıyla ilgili kuvvetlerin etkileşimini, geçmişten geleceğe şeklinde zaman boyutu içinde ele alan dinamik bir süreçtir. Bu nedenle belirli, sınırlı ve durağan biçimde tanımlanamamakta, yalnızca eğitim süreçleri tanımlanabilmektedir. Bu nedenle de eğitim bilimlerinde daha çok, süreçlerin niteliğini geliştirmek üzere araştırmalar yapılmaktadır. (Varış, Gürkan, 1998, s: 17)
Eğitim bilimleri alanında çalışan bilim insanları, felsefe, tarih, psikoloji, sosyoloji, kültürel antropoloji, ekonomi, politika vb. alanlarla eğitimin etkileşimini araştırırlar. Çünkü eğitim etkileşim hâlinde olan kuvvetlerin ürünüdür ve çok boyutlu aynı zamanda karmaşıktır.
Kalıtımsal olarak bireyde var olan güçlerin öğrenme yoluyla geliştirilmesi eğitim ilkelerinin başında gelmektedir. Yetenekler, bir kimsenin eğitimden ne derece yararlanabileceği hakkında tahmin yapmaya imkân sağlar.
Bireyin kişiliğini; mizacı, yetenekleri, başarı ve ilgileri, beden yapısı, temel ihtiyaçları, duygusal nitelikleri, alışkanlıkları, tavır ve değer yargıları oluşturur. Bütün bu nitelikleri ile bireyin uyarıcı bir sistem olarak, kendisi ve çevresi ile olan etkileşimin niteliği, onun tipik davranışlarını ve uyumunu belirler.
KAYNAK
VARIŞ ve diğerleri. "Eğitim Bilimine Giriş", Alkım Yayınları, İstanbul, 1998