Çin’deki arkeologlar, muhtemelen MS 386-534 yılları arasında yaşamış bir kadın ve erkeğin birbirine sarılmış iskeletlerini keşfettiler.
Çin’in kuzeyindeki arkeologlar, birbirine sarılan iki eski iskelet keşfettiler. Kalıntılar muhtemelen Kuzey Vey Dönemi (MS 386-534) sırasında yaşamış bir kadın ile bir adama ait.
Araştırmacılar çifti, Shanxi eyaletinin Datong şehrindeki bir inşaat sırasında açığa çıkan bir mezarlıktaki 600’den fazla mezarı kazdıkları sırada buldular. Çift, kolları birbirlerinin beline dolanacak şekilde konumlandırılmıştı ve kadının yüzü adamın omzuna yaslanmıştı.
Çalışmanın yazarları, International Journal of Osteoarchaeology adlı dergide, “Mesaj oldukça açık: Karı ve koca, öbür dünyada yaşayacakları sonsuz aşk için birbirlerine sarılarak yan yana yatırılmışlar.” diyorlar.
Adamın iskeleti, sağ kolunda iyileşmemiş bir yaranın izlerini taşıyor. Kadın ise yaralanmamış gibi görünüyor; bu durum, araştırmacıları, kadının adamla birlikte gömülmek uğruna onun ölümünden hemen sonra intihar ettiğini düşünmeye itiyor. Diğer bir ihtimale göre ise ikisi, belki de bir hastalık nedeniyle, aynı anda ölmüş olabilir.
Kadının sol yüzük parmağında gümüş bir yüzük yer alıyor. Texas A&M Üniversitesi’nden Uzman Diş Hekimi Qian Wang, “Yüzükte işleme olmaması faktörü ile birlikte ele alındığında materyal, yüzüğün çok da pahalı bir şey olmadığını gösteriyor.” diyor.
Bu tür yüzükler, antik zamanlarda mutlaka aşk ya da evlilik ile ilişkilendirilmiyordu. Tabii bu definin bağlamına bakıldığında yüzüğün çift arasındaki bağı temsil ettiğini düşünmek oldukça normal.
Encyclopedia Britannica’ya göre Kuzey Vey Hanedanı, Shanxi’nin göçebe Tuobo halkı tarafından MS 4. yüzyılın sonlarında fethedilmesiyle başladı. 439 yılına dek krallık, Kuzey Çin boyunca genişledi. Zamanla Tuobo elitleri, Han Çinlilerinin geleneklerini ve idari yapılarını benimsedi.
Vey yöneticileri, Tuobo halkının Çin kültürüne asimile edilmesini gerektiren evrenselci bir din olan Budizm’i destekliyordu. Liderler resmi, devlet onaylı bir dini bürokrasi oluşturdular ve Datong şehri yakınlarındaki Yungang Mağara Tapınakları da dahil olmak üzere Budist kültürel enstitülerinin oluşturulmasını desteklediler.
Xiamen Üniversitesinden çalışmanın ortak yazarı Antropolog Qun Zhang, definin Budizm’in daha yaygın hale gelmeye ve insanların öbür dünyaya gittikçe daha fazla odaklanmaya başladığı dönemde gerçekleştiğini söylüyor. Mezarlığın büyük ihtimalle halk tabakası tarafından kullanılmış olduğunu da ekliyor.
Zhang, “Bu keşif, bir definde insana özgü bir duygu olan aşkı benzersiz bir biçimde yansıtıyor; Kuzey Çin’de yoğun kültürel ve etnik değişiminin yaşandığı bir dönemde aşk, yaşam, ölüm ve öbür dünya kavramlarına dair nadir bir görüntü sunuyor.” diye belirtiyor.
Çalışmaya göre defin, Çin’de belgelenenler arasında türünün ilk örneği olma özelliğini taşıyor. Birbirine sarılmış halde defnedilen diğer çift örnekleri arasında İtalya’nın “Valdaro Aşıkları”, Yunanistan’ın “Alepotrypa’nın Sarılan İskeletleri” ve Romanya’nın “Cluj-Napoca Aşıkları” yer alıyor.
“Aşkı içeren ve aşkla gerçekleşen definler çok fazla olmalı.” diyor yazarlar. “Fakat definlerde -Tac Mahal’deki gibi- aşkın doğrudan yansımasına çok az rastlanıyorken iskelet formlarında daha da az rastlanıyor.”
Smithsonian Magazine. 24 Ağustos 2021.
Makale: Zhang, Q., Hou, X., Yang, S., Ruan, S., Wang, A., Li, P., … & Wang, Q. (2021). Eternal Love Locked in an Embrace and Sealed with a Ring: A Xianbei Couple’s Joint Burial in North Wei Era China (386‐534 CE). International Journal of Osteoarchaeology.