Birinci Bölüm
"Bizim ve özgürlüğün için"
"Bizim ve özgürlüğün için"
Derhal şunu söylemek isterim ki bu analitik ağırlıklı bir materyal değildir. Bu tehdidi tanıma girişimidir. Başkan Yanukoviç'i seçtim ve bu yüzden harekete geçmeden önce ona sorma hakkım var. O zaman benim gibi buna bağlı olmayacak.
Yanukoviç, Avrupa entegratörleriyle bir sözleşme imzalamak için teklif edildi. Rusya bir adım attı ve onunla aynı fikirde. Daha iyi bir hayata girme ümidiyle (yolsuzluk, geri tepme, alaycılık, gangster kanunsuzluğu, memurların keyfi davranması, seçkinlerin çalınması vb.) Bazı nedenlerden dolayı teşvik edilen insanlar, medeni bir toplumun tüm kurallarına göre barışçıl bir şekilde protesto etmeye başlarlar. Güç tükürür ve alışkanlık dışı kalır, protesto hareketinin radikalleşmesi mekanizmasını içeren ilk insanı yener. Daha sonra, ortamın basınç ve sıcaklığının “acı veren refleksi” karşılıklı mücadele ile çalışmaya başlar. Bazıları istemiyor, diğerleri yapmıyor ve birileri "Muskovitler ve Yahudiler" ebedi problemini çözmeye başlıyor. Molotof kokteyli toplum tarafından aktif olarak kullanılır, izin verilebilirliği ile sarhoş edicidir. Bu süreç, Ukrayna’nın Avrupa’dan ve ABD’den olan arkadaşlarına aracılık ediyor. Süreç ivme kazanıyor.
Dıştan, her şey sadece ilkel. Rusya, ölen bir kardeşi karşısında başını ağrıtıyor. Avrupa, bölgenin bir bölümünü ve belki de tüm alanı geciktiriyor. Amerika Birleşik Devletleri, mütevazi Ruslar ve kontrol için iki boğaz noktası üzerinde bir araç buldu: Ukrayna ve Kafkaslar. Ve Ukrayna'nın sonunda paylaşıp paylaşmayacağı ya da tamamen Avrupa'nın bir parçası olacağı hiç önemli değil. Başlıca koşul, bir bütün olarak Rusya'nın bir parçası olmaması gerektiğidir (bu olasılık şu anda sıfıra meyilliydi, ama belki de gelecekte uzak bir durum değişecekti).
SSCB'nin prizmasından bakarsanız, beşi aktif hale gelen Rusya'ya (örneğin Litvanya, Letonya, Estonya, Ukrayna, Gürcistan) ve ayrıca yalnızca Rus olan (örneğin Kafkasya şeklinde) iç noktalara uygulanan on beş baskı noktamız var. Bu ne iyi ne de kötü. Sadece olması gereken bir yer var. Toplum içinde bu tür çatışmalar son geçmişte sadece Ukrayna'da meydana gelmedi. Bunlar İngiltere, Letonya, Gürcistan, ABD'dir ve her yerde bu olaylara kesin bir yorum yapıldı (yasadışı eylemler). Ukrayna ile ilgili olarak, her şey tam tersidir. Suriye, Sırbistan, Irak'ta olduğu gibi. Bir rejim var ve insanlar var. Halk tarafından seçilen güç değil, rejim. Bizim tarafımızdan demokrasiye yönelik herhangi bir hareketin, ülkenin çıkarlarına teslim olmanın bir türevi olduğunu takip ediyor. Tek fark, sürecin ne kadar kansız olduğu. Herkes doksanları ve milyonlarca ölümü hatırlar. Lanet olası kapitalizme dikilemezler, oysa kanlı ölümlerle her şey çok daha kolaydır. Öldürmeye başlayan ülkenin liderini suçla. Durumun alaycılığı, eğer sermaye birikimi sırasında milyonlarca kişi ölmüşse, bu istatistiktir, fakat eğer biri öldürülmüşse, herhangi bir nedenle, bu bir trajedidir.
Ukrayna'nın kötü "lideri" nedir? Her şey. Ve kötü ve çok kötü arasında manevra yapmak. Ve Batı’dan çözülemeyen bir sorunu çözmeye çalıştığı gerçeği; bunun doğru cevabı, ülke liderinin önerdiği çözümler dışında her şey. Ve yıllarca iktidarda olduğu için halk arasında destek oluşturmadı, bazılarının (çoğu) çıkarlarını görmezden geldi, diğerlerinin “önemsiz” ini kınadı (küçükler). Yabancı arenaya ülkesinin kendi yasalarıyla yaşamadığını ve hala “ortak” olanı yerine getirmediğini düşünmesini sağlayarak.
Genel eğilim açıktır. Çözülecek görevlere bağlı olarak devleti ve tersini yöneten, dar bir halk dairesinde insanların ayak izlerini değiştirin. Yöneticiler değişebilir ve en önemlisi de değişmeleri gerekir. Burada fizik yasalarına aykırı olarak ezilmezsin. İnsanlara karşı da çiğnemek değil. Ana şey, "ayaktan ayağa" doğru, bir noktadan diğerine, güç-insan-güç-insanlara geçmek. Resmi olarak dinlenmiş olan başkan, bu “ayaklanma” yasasına direnir ve bu nedenle daima kaybeder. Yetkililer ve buradaki insanlar SSCB'de olduğu gibi bir sembiyoz değil, bir çelişkidir.
Bir dizi kamuoyu patlatıcısı bilinmektedir. Bu başlangıçta tartışılan şeydi: yolsuzluk, kayıtsızlık, seçkinlerin çalınması vb. Muhtemelen GSYİH'nın düşünülmesi gereken yer burasıdır. Çünkü “Eurochovers”, “güç seçkinlerini” atlayarak basitçe bir çelişki ve başka bir destek noktasıdır.
Şahsen, GSYİH'nın dış politika yapısındaki başarılarının, iç politik “fikir birliğinin” - farklı grupların çıkarlarının bir dengesi olan, çok uzak olmayan bir gelecekte Olimpiyatlar ve dünya futbol şampiyonlukları için gösterdiği şovlara dayandığından şüpheliyim. Amerikalı politikacılar haklı olarak Ukrayna'da Rusya'daki güç değişiminin teknolojisini test ettiklerini söylüyorlar. (Bay Kissinger, eğer ilgilenen varsa.) Yanukoviç, çekiçle örs arasında manevra yapar. Lukashenko çekiçle alıp örsün üzerinde durdu. Putin'in altından örsünü çıkarması (tartışmadan kaçınması), çekiciyi çıkarması (inisiyatifi ele geçirmesi) ve düşmanın yere düştükten sonra döndürmesi ve bu örsünün üstünü örtmesi (sorunu çözmesi) gerekir.
En az iki süper çaba arıyorum. Yükselt ve ört. Uzaklaşmak iştir. Biz Belarus veya Ukraynalı değiliz. Daha da üniform değiliz ve toprağın yedide birine dağılmış durumdayız. Sadece 140 milyonumuz var. Çoklu vektör gelişimine izin veriyoruz. Nüfusun azalması nedeniyle yaşam standartlarımızı yükseltiyoruz. Sosyal, koruyucu, devlet-dışı başlatılmış bir iletişim hızımız var. Ve bu düşük hız, garip bir şekilde, devletimizin istikrarı için temellerden biridir. Darbe emeriz. Bu olumlu noktalarda biter. Başkanımız, kötü olduğu için değil, ondan sonraki ülkenin kargaşa içinde olması garantili olduğu için kötüdür. Matematikçi Berezovsky, kendisi için yanlıştı ve muhtemelen muhtemelen kendisini banyoda, İngiltere'nin dünyadaki en yasal “adil” ülkesinde “asmış” olduğu Anavatan için yanlıştı. Şans için ikinci kez umut aptalca. Operasyon "Halefi" olmayacak. Kavrama zayıfladığında, ülke kaosa girmeye başlayacak. GSYİH sonsuz değildir ve dolayısıyla çıkar dengesi de değildir. Rusya'nın uçarken uçuruma asıldığı kanca, birbirine geçmedi. Yavaş ve değişken. İnsanların altın bir paraşütü yok. Bu nedenle, onu bireysel olarak alma fırsatı için çok şiddetli bir mücadele var. Herkes bu geçici sükuneti fırtına öncesi kesin sükunet olarak anlar ve birbirlerinin kurtuluş araçlarını koparır, bu da zaten sonunu alan bir gemiyi batırdıkları anlamına gelir. Hangi yüzer! Batmayın! Ve bir kürk manto altında, pas hala yüksek alaşımlı ohrenitelnoy kalınlığında bir çelik ortaya koymaktadır. Yani, "Rusya" gemimizin taşması, BT battığı için değil, boğulduğu için Kingston'u panik veya kötü niyetli bir şekilde açtığı için tekrar yaşanacak.
Ukrayna'daki olaylar gemimizi torpido olarak kabul edebilir. Bu deliği kapatacak hiçbir şey yok. Süreci ivme kazandığı ve gittikçe daha fazla yeni kitleyi içerdiği için, Rusların (Ukraynalılar örneğini izleyerek ve en önemlisi, birlikte, birlikte) suç rejimlerinin konusunu çözme zamanı geldi. Ve bu doğru. Bu soru olgunlaştı ve ele alınması gerekiyor. Devlet başkanının yıkılmasının durumdan çıkış yolu olmadığı anlayışına dayanan yarı önlemler artık sorunları çözmemektedir. Sorun, kendi kendini imha etme mekanizmasını tetikler. Bu GSYİH'yı istiyor mu, yoksa durum hakkında farklı bir vizyona sahip olup olmadığını sormuyor, davulda, bekçi yorgun ve insanlar da yorgun. Henüz hiç kimse ilgilenmiyor, geri alıp almamak, çalmak veya çalmamak, vb. Toplumda, 90% 'deki geri dönüş miktarını ifade ederken, sessiz “lanet” imajı ve bunun “finita la comedy” olduğunu anlama doğal olarak ortaya çıkıyor, gidecek başka bir yer yok. Yolların yapımı sırasında tüm viyadükleri, iletişimlerin inşaatındaki tüm yedek hatlarını gerçekten çalıyor ve geri alıyoruz.
Resmi olarak, Ukrayna için dış kontrol çevre sistemi, sistemi 2004 yılında bir kontrol noktasına geri döndürmeyi önermektedir. Gerçekte, ülkedeki gücü basitçe değiştirdiler, çünkü bu formda, ABD'deki Yeltsin, Shushkevich ve Kravchuk ve sonuç olarak SSCB'nin çöküşünün ardından 1991'te kabul ettiler. Ülkenin bütçesi de dahil olmak üzere her şeyin soygunundan dolayı gangster sermaye birikimi dönemi sona erdi. Kapitalizme doğru ilk adım işe yaradı. İkinci adım çok zorlanacak. Batı, SSCB'de Üçüncü Dünya Savaşı tehdidi altında bir adım atmamak konusunda garantilidir.
Bu nedenle, Ukrayna'da çatışma uygunluk için bir zorunluluktur. İstisnasız herkesi ve bizleri de zorlamak ve doğal olarak, hiç kimse “Sovyet sonrası alan” olarak adlandırılan toprakların altıda birinin Orta Çağ seviyesine kavuşmasını bırakmayacak ve nihayet ve sonsuza dek daha iyi olacaktır.