Gerçek şu ki, Dnepr fırlatma aracı, Р-36М ailesinin hafifçe değiştirilmiş bir kıtalararası balistik füzesidir (ICBM). Bu cephaneler PC-20 (stratejik silahlarla ilgili çeşitli uluslararası anlaşmalarda kullanılan) ve SS-18 Satan (NATO kodu) isimleriyle de bilinmektedir. P-36M füzeleri, Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin en güçlü bileşeni olarak düşünülebilir. Servisteki elli roketlerin her biri, hedeflere 800 kiloton kapasiteli on savaş başlığı sunma yeteneğine sahip. Bu sayede P-36M ICBM'leri nükleer caydırıcılık görevlerini etkin bir şekilde yerine getirebilir.
P-36M füze ailesinin tüm avantajları ile kullanımları, belirsiz özelliklere sahiptir. Bu füzelerin üretimi Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra durdu. Ülkenin bölünmesi, ülkesinde dağınık olan işletmeler kitlesinin işbirliğine son verdi. Bu nedenle, Rusya Stratejik Füze Kuvvetleri, yalnızca SSCB'nin çökmesinden önce üretilen füzeleri işletmek zorunda kaldı. Ayrıca, zamanla, başka bir ciddi sorun ortaya çıktı. Birkaç yıl önce yapılan füzelerin garanti süresi sona ermeye başladı. Bazı çalışmalar ve kontrol çalışmaları sayesinde, P-36M ailesinin ICBM'lerinin garanti süresini kademeli olarak artırmak mümkün oldu. Şimdiye kadar, bu parametre 31 yılına getirildi.
Infographics http://ria.ru
P-36M ailesinin belirli bir modeline ait roket üretiminin zamanlaması göz önüne alındığında, yirmili yılların başlarında savaş görevinden alınacaklarını hesaplamak kolaydır. Bu nedenle, günün gündeminde, görevden alınan mühimmatın elden çıkarılması sorunu var. Çelik yapıları doğrudan kesmeden önce, agresif yakıt ve oksitleyiciyi boşaltmak ve geri dönüştürmek gerekir ve füzelerin kendisini kesmek karmaşık bir teknolojik iştir. Sonuç olarak, roketin görevden uzaklaştırılması ek bir maliyet kütlesine dönüşür. Ülkemiz zaten bazı uluslararası anlaşmaların şartlarını yerine getirerek benzer sorunlarla karşı karşıya kalmıştır.
Doksanların başlarında, görevden alınan füzeleri kesmemek, onları barışçıl amaçlarla kullanmak için bir teklif vardı. Bu teklifin sonucu, Rusya ve Ukrayna'nın uzay ajansları tarafından düzenlenen uluslararası uzay şirketi Kosmotras'ın ortaya çıkmasıydı. Daha sonra Kazakistan onlara katıldı. Üç ülkenin uzay sanayi uzmanları, kıtalararası balistik füzelerin fırlatma aracı haline getirilmesi için bir proje yarattı. Proje "Dnepr" olarak adlandırıldı. Daha sonra, fırlatma aracının performansını artırmak için proje güncellendi. Bu proje Dnepr-M olarak seçildi.
R-36M’in ilk lansmanı ICBM’i savaş birimleri yerine uydu ile dönüştürdü, yılın nisan ayındaki 21’inde Baikonur cosmodrome’da 1999’te gerçekleşti. Bundan sonra Kosmotras, yalnızca bir tanesinin (July 17 26) başarısız olduğu bir başka 2006 başlattı. Dnepr fırlatma aracının ilginç bir özelliği sözde olasılığıdır. küme başlar. Bu, roketin nispeten küçük birkaç uzay aracı taşıdığı anlamına gelir. Bu nedenle, tek acil başlatma sırasında roket, çeşitli amaçlar için 18 uyduları şeklinde bir yük taşıyordu. Başarılı lansmanlar sırasında, Dnepr roketi iki kez sekiz aracı yörüngeye çıkardı (29 Haziran 2004 ve 17 Ağustos 2011).
Bir Dnepr fırlatma aracının piyasaya sürülmesinin maliyeti 30-32 milyonlarca Amerikan doları içindedir. Aynı zamanda, yörüngeye konulan cihazların kurulum sistemlerini de içeren yük, 3700 kilograma eşittir. Bu nedenle, kilogram kargo başına üretim maliyeti, mevcut diğer fırlatma araçlarına göre gözle görülür derecede daha düşüktür. Bu gerçek müşterileri cezbeder, ancak nispeten küçük bir taşıma yükü ilgili kısıtlamaları getirir. Yaklaşık 36 tonluk bir başlangıç ağırlığına sahip olan Dnepr veya P-210М sadece balistik füzelerin sınıflandırılması açısından ağırdır. Bu özelliklere sahip yükseltici roketler akciğer kategorisine girer.
Uzay gemisini fırlatmak için kıtalararası balistik füzeler kullanma fikrinin doksanlı yılların başlarında bile yeni olmadığını belirtmekte fayda var. Bu tür stratejik mühimmat kullanımının önkoşulları, 60'lı yılların sonunda, Cyclone güçlendirici R-36orb roket projesine dayanarak yaratıldığı zaman ortaya çıktı. 1975'te, Cyclone roketinin ilk modeli hizmete girdi. Cyclone'un güncellenmiş versiyonları çeşitli uzay gemilerini fırlatmakta hala kullanılmaktadır.
Seksenlerin sonlarında ICBM UR-100N UTTH'ye dayanarak yeni bir roket taşıyıcı roketi yaratıldı. 110 tondan daha düşük başlangıç ağırlığıyla, “Breeze-KS” üst kademesini kullanan bu roket, 2300'e kadar düşük referans yörüngesine bir kilogram yük taşıyabilir. 1990'ten 2013'e, X-NUMX Rokot fırlatıldı, bunlardan sadece biri kazayla sonuçlandı (Ekim 19'un Ekim 8'i).
Mart ayında, Topol kompleksi temelinde fırlatılan ilk roket, Plesetsk kozmodromundan fırlatıldı. Bu katı yakıtlı güçlendirici, sadece bileşenlerde ve sistemlerde değil, stratejik mühimmat ile en üst düzeyde birleştirilmiştir. "Başlat" lansmanı, karmaşık "Topol" dan ödünç alınan mobil bir toprak başlatıcısından yapılır. "Başlat" en mütevazi ağırlık parametrelerine sahiptir. 1993-48 tonun altındaki kendi fırlatma kütlesi ile bu güçlendirici, 50-400 kg taşıma kapasitesinden daha düşük olmayan düşük bir referans yörüngesine girer.
Infographics http://ria.ru
2003’te, temel olarak yine ICBM UR-100N UTTH olan Strela fırlatma aracının deneme lansmanı yapıldı. Oku özellikleri Rokot yeteneklerinden belirgin bir şekilde farklıdır. Başlangıç ağırlığı biraz daha küçük (yaklaşık 105 ton) olan yeni taşıyıcı, 1,7 tondan fazla olmayan bir taşıma kapasitesine sahiptir. Muhtemelen Strela roketinin 2003 ve 2013'te sadece iki kez fırlatılması gibi düşük özelliklerden dolayıdır.
ICBM'ler temelinde oluşturulan tüm mevcut fırlatma araçları arasında, şu anda en aktif olarak kullanılanlar Dnipro'dur. Bununla birlikte, mevcut tüm avantajlarla birlikte, bu füzeler yakın gelecekte sınırlı kullanım ile kullanılacaktır. Bunun nedeni, P-36M ailesinin nispeten az sayıda mevcut ICBM'si ve sonunda hizmet şartlarıdır. Böylece, bir sonraki 8-10 yılı boyunca, Dnepr füzeleri kullanılarak iki veya üç düzineden fazla başlatılamaz. Rokot gemisi şu anda en umut verici olan, uzay gemisini fırlatmak için kıtalararası balistik füzelerin alternatif kullanımlarına gelince. Füze birimlerinde, süresi dolmuş garanti süreleri olan yeterince büyük sayıda UR-100H UTTH füzesi var. Topol üs füzelerinin kalan servis ömürleri nedeniyle, Start gibi diğer projeler hala önemsizdir.
Belirli bir modelin kalan ICBM'lerinin sayısına ve faydalı ömrün mevcut stokuna bakılmaksızın, seçilen "elden çıkarma" yöntemi ilgi çekici ve ümit verici görünmektedir. Bir balistik füzenin fırlatma aracına dönüştürülmesi, mühimmatın kendisinin önemli ölçüde yakıt kullanımı ve kesilmesini önler. Ek olarak, uzay aracının fırlatılmasına yönelik ticari bir yaklaşım, projenin geri kazanılmasına ve hatta bazı yararlara yol açmaktadır. Bu nedenle, roketleri atmanın en karlı yolunu bulmayı başardık ve gelecekte, eski mühimmatı yörüngeye ulaştırma aracı olarak kullanarak roketlerin hurda metale kesme oranını azaltmak daha iyidir.
RN "Rokot" u başlat. TPK'dan taşıyıcı roket fırlatma anı
Sitelerin malzemelerinde:
http://ria.ru/
http://lenta.ru/
http://rus.ruvr.ru/
http://kosmotras.ru/
http://khrunichev.ru/