Latince'den falanks örümceği "güneşten kaçmak" olarak çevrilir. Farklı ülkelerde, bu kara hayvanına farklı denir - deve, ateş, solpuga, akrep rüzgarı. Bu tür en çok Kuzey ve Güney Yarımküre'nin sıcak ve sıcak ülkelerinde yaygındır.
Falanks örümceği oldukça büyük bir eklembacaklıdır, uzunluğu 70 milimetreye ulaşabilir. Hayvan kumlu-sarı, kahverengi, beyazımsı bir renge sahiptir. Vücudu üç bölüme ayrılmıştır - karın, göğüs ve kafa. Bu, bu örümceğin kendine özgü bir özelliğidir. Baş dışbükey ve çok büyük. Göğüs üç bölüme ayrılmıştır. Karın dokuz ila on bölümden oluşur. Baş bölümüne üç çift bacak eklenir. İki çene ve çene çiftine karşılık gelirler. Kalan bölümler üç torasik bölüme tutturulur. Öne bakan ilk uzuv çifti başın ön kenarında bulunur. İşlevlerinde mandibulalara tekabül eder ve chelicerae olarak adlandırılır. Bu sözlü ekler oldukça güçlüdür, güçlü pençeleri ve şişmiş ana parçaları vardır. Ön bacakların şekli kalın büyük pençelere benzer. Rolleri yiyecek kapmak ve öğütmek. İkinci ve üçüncü segment çiftleri (pedipalpi), yürürken, bacak gibi çalışan tentacelere benzer. Hind uzuvları diğerlerinden önemli ölçüde daha uzun. Aşağıda, havzalarında, beş çift orijinal organ bulunur (ekler). İşlevleri güvenilir bir şekilde belirlenemedi. Bunların duyu olduğuna inanılmaktadır. Pedipalps, bacaklar ve chelicerae güçlü bir kafa koruyucusu ile kaplıdır. İki dışbükey gözbebeği olan göz tüberkülü baş kalkanının ön kenarında bulunur.
Bu örümcek türlerinin temsilcileri kurak bölgelerde (Moğolistan, Gobi Çölü, Yunanistan, Kuzey Kafkasya, İspanya, Orta Asya, Kırım, Aşağı Volga bölgesi) bulunabilir. Bu hayvanlar doğada avcı hayvanlardır, bu yüzden çoğunlukla geceleri avlanırlar. Çeşitli böcekler ve küçük eklembacaklılarla beslenirler: böcekler, termitler, odun bitleri ve kertenkeleler. Avlarına saldıran örümcekler, düşmanı korkutmak için keskin bir gıcırtı yayarlar. Bazı bireyler o kadar manevra kabiliyetine sahiptir ki, bir akreple savaşabilirler. Eklembacaklılar, 16 km / s'in üzerindeki hızlara ulaşabilir. Gündüz falanks örümceği barınakta saklanıyor - bu kemirgenlerin ve diğer hayvanların yuvaları olabilir. Eklembacaklılar her gece yerini değiştiriyor. Ancak, falanksı görmek o kadar da zor değil. Büyük bir şenlik ateşi yapmak için gerekli ve sopulga parlak bir ışığa koşarak gelecek.
Falanks örümceği, yiyeceklerdeki alçakgönüllülük ve huzursuzlukla, özellikle de döllenmiş kadınları ilgilendirir. Evlilik oyunları geceleri gerçekleşiyor. Çiftleşme döneminde, dişi o kadar inert ki, erkeğin onu sürüklemesi gerekir. Döllenme spermatophoric yöntemiyle gerçekleştirilir. Erkek falanks sperm içeren yapışkan bir sıvıyı açığa çıkarır, daha sonra, bir chelicera'nın yardımıyla onu alır ve örümceğin genital açıklığına gönderir. Çiftleşmeden sonra, dişi çok aktif hale gelir. Yiyeceklerin emiliminden bir süre sonra yumurtalarını sığ bir çukurda bırakır. Bir yetişkin 40 ila 200 larva çoğalabilir. İki veya üç hafta sonra, genç örümcekler doğar. İlk olarak, etkin değil, kıllardan yoksun ve bölümlenmiş ve şeffaf ince bir kabuk ile kaplanmıştır. Üç hafta sonra, kalıplama başlar, kapaklar parçalanır ve sertleşir. Tüylerin gelişiyle, falanks örümceği hareket edebilir. Dişi yavruların yanında ve bebekler güçlenene kadar yiyecek getiriyor.
Örümceğin zehirli bezleri yoktur. Bununla birlikte, ısırığı bir kişi için ciddi sonuçlara neden olabilir. Büyük bireyler insan derisinden kolayca ısırırlar. Chelicerae'de çürüyen yiyecek kalıntıları olduğu için, bir ısırıkla yaranın içine girip enflamasyona neden olabilirler. Bu nedenle, falanksa saldırırken, hasarlı bölgeyi antiseptik bir çözelti ile tedavi etmek gerekir. 1992 yılında, hayvan Kırmızı Kitap'ta listelenmiştir.
Falanx (solpuga) adı nereden geldi?
Rusça'da, falanks örümceğinin Latince adı olan "Solifugae" kelimesi "güneş ışığından kaçmak" olarak çevrilir. Bu eklembacaklı eklembacaklı eklembacaklı sınıfı için Güney Afrika'nın nüfusu, diğer tanımları var: "berber" veya "kuaför". Bu kavramlar, falanjların yeraltı barınaklarının, güçlü chelizer'larının (ağız ekleri) yardımı ile deve örümcekleri tarafından kesilen hayvan kıllarıyla kaplı olduğunu iddia eden yerel inançlara dayanmaktadır. "Solpuga" adı, falankslar içeren dekolmanın Latince adının ücretsiz okunmasına dayanmaktadır.
Falanks çeşitleri (solpug).
Geniş bir falanj kopması oluşturan 13 aile, neredeyse 1000 tür içeren 140 cinse bölünmüştür. Deve örümceklerinin temsilcileri arasında en ünlüsü:
- Solpuga vulgaris (Güney Rus salpuga, galeodus vulgaris) (Latin Galeodes araneoides) büyük bireyler tarafından temsil edilir: vücut boyları kadınlarda 6 cm, erkeklerde 4.5 cm olabilir. Karın alt kısmı ve sefalotorakti kumlu sarı renktedir. Bir sırtın üstünde gri ve kahverengi tonlar vardır. Güçlü chelicera, bir deve örümceğinin vücudunun ağırlığını kaldırabilir. Yaygın solpuga, oyukları kazan, taşların altına gizlenen, kemirgenler tarafından terk edilmiş yuvalarda veya toprağın yarıklarında bulunan aktif bir gece avcısıdır. Bu şahıslar, akreplere ve diğer örümceklere saldırabilmeleri de dahil olmak üzere, her yerde bulunmaktadır. Ortak solpuga, Astrakhan bölgesinin Kırmızı Kitabında listelenmiştir.
- Solpuga Transcaspian (Latin Galeodes caspius), sefalotoraksın kahvemsi kırmızı rengine ve üzerinde koyu çizgilerin belirgin bir şekilde ayırt edildiği gri renkli bir göbeğe sahiptir. Arakidlerin boyutu 6,5-7 cm'ye ulaşır.Bu deve örümcekleri Kırgızistan ve Kazakistan'da yaşar.
- Füme dumanlı (Latin Galeodes fumigatus), falanks düzeninin en büyük temsilcisidir. Bireylerin vücut ölçüleri 7 cm'yi geçebilir Solpuga karnının üst kısmı, ortasındaki grimsi kahverengi bir çizginin göründüğü yer, zeytin dumanlı renkte boyanır. Baş parlak sarımsı koyu sarı bir gölgeye sahiptir. Türkmenistan’da falanks kayar.
Fotoğraftaki deve örümcekleri türleri:
1 - dişi deve örümceği Galeodes caspius fuscus (Kazakistan'da yaşıyor)
2 - Deve örümceği erkek Galeodes caspius fuscus (Kazakistan'da ikamet ediyor)
3 - Rhagodes Salpuga (Kenya'da yaşıyor)
4 - Rhagodes Salpuga (Hindistan'da ikamet ediyor)
5 - Solpugu Hexisopus (Namibya'da ikamet eder)
6 - Solly Pug Chelypus (Güney Afrika'da yaşıyor)
7 - Solpuga Metasolpuga picta (Namibya'da yaşayan)
8 - Salpuga Zeria sericea (Namibya'da yaşayan)
Falanks örümceği nerede yaşıyor?
Falankslar, tropik, subtropikal ve düşük ılıman iklime sahip çöl, yarı çöl ve bozkır bölgelerinin tipik sakinleridir. Ormanlık koşullarına adapte olan tek solpug türü. Bu ailenin dağıtım bölgesi Hindistan ve Pakistan, Sri Lanka ve Bhutan, Afrika kıtası, Balkan ülkeleri ve İber Yarımadaları'nı içermektedir. Sovyet sonrası ülkelerde solpuglar Orta Asya (Kazakistan, Özbekistan, Türkmenistan, Kırgızistan ve Tacikistan), Kuzey Kafkasya, Transkafkasya ve Kırım Yarımadası boyunca bulunur. Falankslar yalnızca Avustralya kıtasında yoktur ve Antarktika ve Kuzey Kutbu'ndaki buzlanmalar.
Deve örümceklerinin çoğu aktif gecedür. Küçük kemirgenlerin, taş yerlilerin ya da kendinden kazma vizonlarının terk edilmiş konutları olarak seçilebilecek sığınaklarda günlük ısı. Solpugların bazıları her zaman yeni bir yer bulmayı tercih etmelerine rağmen, birçok kişi uzun bir süre boyunca bir sığınak kullanır.
Solpuga'yı ne yiyor (phalanx)?
Solpugi örümcekleri tipik avcılardır ve patolojik boşluklarla ayırt edilirler. Falanjların zehirli bezleri olmamasına rağmen, beslenmeleri büyük böcekleri ve hatta küçük hayvanları içerir. Bu örümcekler için ana yiyecekler çeşitli kırkayaklar, woodlice, termitler, akrepler ve örümceklerdir. Büyük türler kertenkeleler, küçük kuşlar ve küçük kemirgenlerle bile başa çıkabilir.
Salpuga çekirge yiyor
Deve örümceği (falanks): üreme.
Falanksın çiftleşme döneminde erkek, dişinin yaydığı koku ile onu bulur, sonra çiftleşme olur. Sonra erkek acilen gizlenmeli. Bu, "bayanın" saldırganlık belirtileri göstermeye başlaması ve eski "beyefendi" lerini yiyebilmesi nedeniyledir.
Solpuga döllendikten sonra, dişi ağır beslenmeye başlar ve daha önce kazılmış bir vizonda 30 ila 200 yumurta arasında kalır. Yeni bireylerin gelişim süreci annenin kanallarında başlar. Bu nedenle, saydam fakat dayanıklı ve esnek bir filmle kaplanmış küçük falankslar, yakında doğarlar.
Solpugi ilk günleri hala. Bağımsız hareket edebilme yeteneği, ilk eriyikten sonra kazanırlar, 14-20 gün sonra gelirler. Aynı zamanda, genç büyüme, bu türün karakteristik özelliği olan kıllara dönüşmeye başlar. Anne, güçlenene kadar yavrularıyla kalır ve ilk başta onlara yiyecek sağlar.
Deve örümceklerinin ömrü sıkı mevsimsellikten geçer. Soğuk havanın başlamasıyla, falankslar kış uykusuna yatar ve bu şekilde olumsuz koşullara uğrar.
Evde falanların içeriği.
Bugün evde örümcek solpugu içermek moda oldu. Bu tür “evcil hayvanların” kendilerini rahat hissetmeleri için gerekli sıcaklığı ve küçük bir içiciyi sağlayan bir ısıtıcı ile geniş bir teraryuma ihtiyacımız var. Taban, solpugların vizonlarını kazabilmesi için 15 cm kalınlığa kadar toprak ve çakıl taşları ile kaplanmalıdır. Dalları ve kabuk parçalarını çizerek doğallığa yakın koşullar oluşturarak da arzu edilir. Teraryumun temizliği sırasında, bu arachnids ve zehirli bezleri olmamasına rağmen, ısırıkları oldukça acı verici olmasına rağmen, özen gösterilmelidir. Büyük bir falanks insan derisinden ısırır. Örümceğin zehirli bezleri yoktur, ancak ısırılırsa yaranın içine girip enfeksiyona neden olabilecek çürüyen yiyecek parçaları dişlerine yapışabilir.
Falanks tanımı, özellikleri ve alışkanlıkları
Falanks bir örümceğe çok benziyor, gövde boyunca yer alan bir örümcekle aynı pençe şeklinde. Ek olarak, yüzündeki bir örümcek gibi, pençelere benzeyen ağız plakası benzeri chelicera ekleri de vardır. Ancak, falanks aynı örümcek sınıfından birinden oluşmasına rağmen, bir örümcek değildir. Bu örümceklerin büyüklüğü yaklaşık 5-7 santimetredir.
Falanks, karanlıkta geceleri kendisi için yiyecek bulan yırtıcı bir böcek. Çeşitli böcekler, örümcekler, termitler, karıncalar ve diğer sürünen böcekler tarafından beslenirler. Daha büyük olanlar küçük bir kertenkele, bir agamus veya genç bir vole saldırmak istemeyecektir.
İlginç olan gerçek, falanksın, düşmana saldırmadan önce chelicera'sını birbirine sürterek yüksek sesle gıcırdayan sesler çıkarmasıdır. Bunlar gelecekteki kurbanını korkutuyor. Falanksın gövdesi, çok hareketli olma şansına sahip olacak şekilde tasarlanmıştır. Bazı türler 16 km / s hıza kadar hareket edebilir. Bu tür İngilizce, "rüzgar akrep" anlamına gelen "rüzgar akrep" olarak adlandırılır.
Phalanx ikamet yerleri çöller ve kuru iklime sahip yarı-çöllerdir. Çoğu zaman Karakum, Kyzylkum, Sahara, Gobi gibi büyük kumlu çöllerde bulunurlar. Güney Kafkasya ve Kuzey Kafkasya, Orta Asya ve Kazakistan, Kalmıkya ve Aşağı Volga bölgelerinde mükemmel bir şekilde uyum sağladılar. Kırım'ın güneyinde birçoğu var. Avrupa'da, İspanya, Yunanistan ve İtalya'nın bazı bölgelerine yerleştiler. Ancak Avustralya'da, bu örümcekler bulunamadı, orada değiller.
Bir kişi için bir salpuga o kadar tehlikeli değildir, ancak onunla karşılaşmak istenmeyen sonuçlara yol açabilir. Chelizer'ın sıkıştırma kuvveti o kadar mükemmeldir ki, sadece bir kişinin derisini değil, aynı zamanda giysileri ve hafif ayakkabıları da kolayca ısırır. Her ne kadar falanks zehiri olmamasına rağmen, ısırık çok acı vericidir, ancak çürüyen yiyeceğin çenesinde kalması nedeniyle, ısırık bölgesinde iltihaplanma ve hatta genel bir kan zehirlenmesi oldukça olasıdır. Bu nedenle, bu zararlı böceklerin yaşadığı yerlerde olmak, kalın kıyafetler giymeniz ve ısırmaya karşı korunabilecek ayakkabılar giymeniz gerekir.
Araknit sınıfından falanların sırası çoktur, 13 ailesi, 140 cinsi ve 1000'den fazla türü vardır; Solpugida, Galeodea, Mycetophorae, Solifugae Sundevall ve diğerleri. İngilizce isimler arasında en ünlüsü: deve örümceği, güneş örümceği, güneş akrepleri ve rüzgar akrepleri. Rusya'da, onlar daha iyi çiftlikler olarak bilinir. Her halükarda, nasıl adlandırıldığına bakılmaksızın, falanks uzak durmanız gereken bir örümcek.
görünüm
Çoğunlukla solpuglar oldukça etkileyici formlara sahiptir. Boyutları 5-7 cm'dir, türlerin çok küçük bir kısmı vücut boyu 1-1.5 cm'den fazla değildir, renk kahverengimsi sarı, kumlu-sarı ve beyazımsı tonlarda baskındır. Çok daha az sıklıkla rengarenk veya karanlık bir görünüm elde etmek mümkündür. Solpuga disseke sefalotoraks vardır. Ön kısımda büyük bir baş zırhı ile korunan pedipalpler, chelicera ve uçlar bulunur. Büyük chelicera büyük segmentler ve güçlü ileriye dönük pençeler şişmiş. Dikey olarak açılabilirler ve güçlü dişler parmakların iç kenarlarına yerleştirilir. Pedipalplerin yapısı bacaklara benzer, ancak pençeleri yoktur. Bunlar, dokunsal bir eklenti ile değiştirilir. Pedipalps sadece motor ve dokunsal bir işlev yerine getirmekle kalmaz, aynı zamanda güçlü kıllar sayesinde avını tutar ve yakalar. Ayrıca pedipalpler, copülasyon zamanında erkekler tarafından kullanılır.
İkinci, üçüncü ve dördüncü bacak çiftlerinin parçalara ayrılmış kısımları ayrı ayrı tekerlere sahiptir. Bacaklar yapı olarak farklıdır. Ön - kısa ve ince, dokunma işlevini yerine getirir. Kalan bacaklar pençelidir ve hareket organlarıdır. En uzun bacaklar arka ayaklardır. Maleol, iki ila beş çift tuhaf üçgen, lamel organları vardır. Prosesler yoluyla bir sinir halinde birleşen birçok duyu ve duyu hücreleri tarafından ayırt edilirler. Baş koruyucunun belirgin bir özelliği, iki şişkin gözle iyi işaretlenmiş oküler bir tüberküldür. Ayırt edici bir özellik, lateral gözlerin azgelişmişliğidir. Sefalotoraksın alt yüzeyinde, pedipalpların üçgen havzaları ve yürüme bacakları açıkça görülmektedir.
On disseke segmentten oluşan karın büyük ve iğ şeklindedir. Aile öncesi segmentin yardımı ile karın, sefalotoraks ile ortaktır. Karakteristik bir özellik çok güçlü ve iyi gelişmiş bir trakeal sistemdir. Solpuglar saç ve kıllarla kaplı vücuda ve eklere sahiptir. Kılların ve kılların bir kısmı çok yumuşak, kısmı kalınlaşmış veya sivridir. Tek tek veya çok uzun süre yapışan kıllar ve kıllar var.
üreme
Solpugun genital açıklığı, ilk karın segmentinde uzunlamasına bir yarıktır. Yan kapaklarla örtülmüştür. Çoğu zaman, çiftleşme süresi karanlıkta gerçekleşir. Erkek, dişi koku ile tespit eder ve bulur. Çiftleşme zamanında, dişi kesinlikle hareketsiz hale gelir ve erkek aktiftir. Spermatophoric döllenme. Bütün çiftleşme süreci birkaç dakika sürer: erkek spermin içeren yapışkan bir sperm metafor üretir. Daha sonra, toprağın yüzeyinden, bir chelizer yardımıyla dişinin cinsel açıklığına aktarılır.
Döllenmiş bir kadın hareketlilik, saldırganlık ve oburluk kazanır. Beslemeden hemen sonra, dişi alt girintide genişleyen kük bir çeker.
Embriyonik gelişim sürecinin tamamı doğrudan yumurta kanallarında gerçekleşir.
Vizonlara bırakılan yumurtalardan vizonlar çok kısa sürede yumurtadan çıkar. Hareket edemezler ve özel bir şeffaf manikür kaplamasına sahiptirler. İki hafta sonra, ilk eriyik oluşur ve genç solpuga tüylerle kaplanır ve motor aktivite kazanır. Dişi, gençleri korur ve uzun süre besler. Hala gizemli bir yaşam beklentisi ve solpug'taki toplam mol sayısı kalır.
Aşırı derecede can sıkıcı salpuglar için besinler çeşitli hayvanlardır. Başlıca koşul, kurbanıyla başa çıkma kabiliyetidir. Genel olarak gıda böcekleri için, miliperler, örümcekler, woodlice ve termitler kullanılır. Büyük bireyler küçük kertenkelelerin yanı sıra küçük kuş ve kemirgenlerin civcivlerine de saldırabilir.
Yakalanan av, yıldırımları hızlı ve sıkıca tuttu. Sonra salpuga onu parçalara ayırır, bir chelizer yardımıyla yoğurur, zengin bir şekilde sindirim suyuyla ıslatır ve emer. Yedikten sonra solpuga karın bölgesinde önemli ölçüde artar ve avlanma kabiliyetini tamamen kaybeder.
doğal ortam
Solpuglar, Kırım Yarımadası'nın güney kıyılarında, Volgograd ve Astrakhan bölgeleri dahil olmak üzere Aşağı Volga bölgesinde ve Kalmıkya'da yaşadılar. Habitat, Orta Asya cumhuriyetleri olan Kuzey Kafkasya ve Transkafkasya'dır: Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan. Они распространены в Испании и Греции. Сольпуги отсутствуют только в Австралии и Антарктике.
Активность этих животных возрастает в тёмное время суток. При дневном свете сольпуги укрываются под камнями, в норках грызунов или других животных. Иногда они самостоятельно роют хелицерами норы, а лишнюю землю отбрасывают ногами. Одна и та же нора может использоваться довольно длительное время.
Сольпуг ночных видов привлекают разнообразные источники света. Местами их скопления становятся освещённые помещения, жилые дома и места вокруг фонарей. Çoğu solpugi ultraviyole lambalardan yayılan radyasyonu sever. Ancak, güneş ışığından zevk alan türler vardır. Bunlar arasında İspanyol güneş örümcekleri ve Orta Asya Raggaleodes heliophilus bulunur.
tür
Kadro 13 aile tarafından temsil edildi. Bu yaklaşık bin tür ve neredeyse 140 cins. Avustralya hariç çoğu, dünyanın çöl bölgelerini seçti:
- 80 tür - Kuzey ve Güney Amerika'da yaşayanlar.
- 200 tür - Afrika, Avrupa ve Asya'nın sakinleri.
- 40 tür - Kuzey Afrika, Yunanistan ve Asya'nın sakinleri.
- 16 tür - Güney Afrika, Vietnam ve Endonezya'da yaşayanlar.
- 200 tür - Afrika ve Irak'ta yaşayanlar.
Ortak solpuga veya Galeodes araneoides, Avrupa kısmının sakinleridir. Kırım, güneydoğu bozkırlarında ve Kafkasya'da yaygın olarak dağıtılmaktadır. Oldukça büyük, beş santimetreye kadar uzunluk ve hızla dolaşıyor. Soluk sarı bir renge sahiptir.
Transcaspian solpuga veya Galeodes caspius, Orta Asya'daki en yaygın türdür. Boyutlar 6,5 santimetreye ulaşıyor. Koyu kırmızı çizgiler ve kahverengimsi kırmızı renk ve grimsi göbek ile karakterizedir. Kara dumanlı salpuga veya Galeodes fumigatus, Türkmenistan'ın kumlarının bir sakinidir. Vücut uzunluğu yedi santimetredir.
Yarar ve zarar
Solpuglar sadece yüksek hızda hareket etmekle kalmaz, aynı zamanda dikey olarak yerleştirilmiş yüzeylere kolayca nasıl tırmanacaklarını ve oldukça önemli bir mesafeye nasıl atlayacaklarını da bilir. Büyük türler atlamada bir metreden daha büyük bir mesafenin üstesinden gelebilir. Düşmanla karşı karşıya kaldığımızda, müthiş bir poz alır: Vücudun ön kısmı kaldırılır ve şömineciler ve açık pençeler öne gönderilir. Şu anda bazı türler keskin sesler çıkarabiliyor.
Solpugi'nin vücudunda zehir bulunmamasına rağmen, doğada bulunan bütün türler ısırmak için oldukça somut ve acı vericidir.
Küçük solpuji türleri ve gençler, bir insan derisini ısırmaz. Bununla birlikte, yetişkinler sıklıkla sadece insanların değil, hayvanların da derisini ısırırlar.
Orman karıncalarının salgılanmasından, bilim adamları, romatizma, artrit, tüberküloza vb. Karşı çeşitli ilaçların bir parçası olan formik alkolün nasıl çıkarılacağını öğrendiler. Bu böceğin tam açıklaması, makaleyi okuyun.
Yiyecek yokluğunda, argas akarları insanları parazitleyebilir. Bu böceklerin tehlikesi, http://stopvreditel.ru/parazity/zhivotnyx/argasovyj-klesh.html linkini okuyun.
Isırık ve iyileştirici önlemlerin sonuçları
Isırganın yüksek acısına rağmen, bu örümceklerin zehirli bezleri yoktur. Çoğu zaman, onlarla çarpışmalar sonuçsuz gerçekleşir. Nadir durumlarda, şiddetli inflamasyon meydana gelir. Bu, chelicerae'deki önceki kurbanın çürüyen kalıntılarının varlığından kaynaklanmaktadır. Isırıldıklarında, bu kalıntılar yaranın içine düşer ve çeşitli araknoza neden olur.
Analjezikler kullanarak ağrıyı kendiniz hafifletebilir veya bir tıp kurumuna gidebilirsiniz.
Her durumda, yaranın bir dezenfektanla tedavisi gerekir.
Daha sonra, bir kısmı antibiyotik olan bir jel veya merhem içeren bir bandaj uygulamanız gerekir. Pansuman tamamen iyileşene kadar günlük yapılmalıdır.