Çin yasaları, hamile bir kadının ve kocasının bir devlet hastanesinde doğum öncesi bakım alabilmeleri için evliliklerini kaydettirmelerini şart koşuyor. Gao hamile olduğunu öğrendiğinde, hastaneye yatırılabilmesi için bir hastanedeki doktorlara kocasının yurtdışında olduğunu söylemek zorunda kaldı.
Kızı, Kasım 2016’da doğdu. Sekiz ay sonra, Gao işinden kovuldu ve bu, şirketi işyerinde ayrımcılık yapmakla suçlayan bir dava açmasına yol açtı. Gao, evli olmayan bir anne olarak yasal haklardan ve korumalardan yararlanamadığı için şirket kazandı.
Mahkeme, bekar doğumunun “Çin’in ulusal politikasına uymadığını” söyledi. Üçüncü kez başvuruyor.
Ulusal aile planlaması politikası, evli olmayan bir kadının çocuk sahibi olamayacağını açıkça belirtmez, ancak anneyi evli bir kadın olarak tanımlar ve evli anneleri tercih eder. Köyler, yeni bebeği olan ailelere nakit ikramiyeler sunar. Düzinelerce şehir doğum iznini genişletti ve ikinci ve üçüncü kez evli anneler için fazladan bir ay ekledi. Kuzeybatı Çin’deki bir eyalet, tam bir yıllık izin almayı bile düşünüyor. Bazıları, küçük çocukları olan evli çiftler için “ebeveynlik tatilleri” yarattı.
Ancak tatlandırıcılar, özellikle geçen yıl 36 yılın en düşük seviyesine ulaşan, istikrarlı bir şekilde düşen evlilik oranı karşısında, demografik krizi tersine çevirmek için fazla bir şey yapmıyorlar. Çin’in modern tarihindeki en büyük ekonomik büyüme döneminde reşit olan kadınlar, yerleşirlerse zor kazanılmış bağımsızlıklarının ellerinden alınacağından giderek daha fazla endişe duyuyorlar.
Ülkenin lastik damgalı yasama meclisinin en son yıllık toplantısında bir politikacı, partinin çocuk isteyen bekar kadınlara karşı daha hoşgörülü olmasını ve onlara evli çiftlerle aynı hakları vermesini önerdi. Yine de küçülen bir nüfus Pekin’in uzun vadeli ekonomik emellerini tehdit ederken, Çinli yetkililer genellikle kalıcı politika değişiklikleri getirmede başarısız oldular.
Yetkililer geçen yıl, bekar annelerin çocuklarına sosyal yardım almak için ödediği “sosyal destek” ücretlerinin (bir tür ceza) kullanımını kaldırmak için harekete geçti. Ancak bazı alanlar yeni kuralları benimseme konusunda yavaş olmuştur ve uygulama yerel yönetimlerin takdirine bırakıldığından düzenlemeler değişiklik gösterebilir. Çin yasalarında yapılan son değişiklikler, bekar ebeveynlerin çocuklarına karşı ayrımcılık yapılmasını yasadışı kılıyor, ancak bazı kadınlar hala anlayışsız bir bürokrasiyi idare etmek zorunda.
Geçen yıl, denize kıyısı olmayan Hunan eyaleti, bekar kadınlar için doğurganlık hizmetleri sağlamayı düşüneceğini söyledi, ancak fazla ilerleme kaydetmedi. Şanghay, sadece evli kadınlara doğum yardımı verme politikasını bırakmaya karar verdiğinde, birkaç hafta sonra kararı tersine çevirerek, yetkililerin aile planlaması üzerindeki denetimlerini gevşetmenin ne kadar zor olduğunun altını çizdi.
Çin’de doğurganlığı inceleyen Singapur Ulusal Üniversitesi’nde sosyoloji yardımcı doçenti Zheng Mu, “Toplumsal düzeyde, yasal olarak tanınan evlilik kurumu ve sosyal istikrar için bir tehdittir” dedi.
On yıl önce, 36 yaşındaki Kelly Xie, çocuk sahibi olmak istediği için evlendi. “O zamanlar o yaşa gelmiştim, sonra seçiyordum ve en uygun olanı o gibi görünüyordu” dedi. Dört yıl sonra bir kızı doğurdu ama evliliğinde mutsuzdu.
Kayınvalidesi kocasına hayrandı ve evde herhangi bir sorun olduğunda Xie’yi hemen eleştirirdi, hatta bazen onu köşedeki tozdan ya da lavaboda yıkanmamış bir tabaktan şikayet etmesi için işyerine çağırırdı.
Şimdi boşanmış olan Xie, kendi başına ikinci bir çocuğa sahip olmak istediğini ancak seçeneklerinin sınırlı olduğunu söyledi. Bir olasılık, bazı kadınlar için aşırı derecede pahalı olabilen tüp bebek veya IVF için yurtdışına seyahat etmektir. Şimdilik Xie, eski usul bir şekilde hamile kalmasına yardım edecek birini bulmayı umarak internette arama yapıyor.
Xie, bekar annelere IVF gibi doğurganlık hizmetlerinin maliyetlerini karşılamak için analık sigortası sağlamanın evli olmayan kadınlar için büyük bir destek kaynağı olacağını söyledi. Örneğin Pekin’de evli kadınlar artık yumurtalarını dondurabiliyor ve yeni “doğurganlığı destekleme” politikasının bir parçası olarak şehrin sağlık sigortası yardımları kapsamında diğer sübvansiyonlu IVF hizmetlerinden yararlanabiliyor.
IVF, ülkenin hemen hemen her yerinde evli olmayan kadınlar için yasa dışıdır, bu nedenle Li Xueke, 29 yaşında Tayland’da prosedürü gerçekleştirmek için Tayland’a gitti. Mankenlik okulları açarak servetini kazanan bir girişimci olan Li, 30 yaşına kadar evlenmek istediği bir adam bulamamış olsaydı, kendi başına bir bebeği olacağını söyledi.
Yükleniyor
Sonunda üçüz oldu ve yaklaşık üç yıl sonra kararından pişman olmadı.
Hükümetten herhangi bir mali desteğe ihtiyacı olmayan ve çocuklarına bakmak için dadı tutabilen Li, “Evlenip daha azına razı olmaktansa bekar bir anne olarak yüksek kaliteli bir hayat yaşamayı tercih ederim” dedi. .
Ancak Çin’deki en eğitimli ve başarılı kadınlar arasında bile Li, bir aykırıdır. Çocuk sahibi olmak isteyen ancak ülkenin bekar annelere yönelik politikaları tarafından ertelenen birçok başarılı kadın hamile kalmamaya karar verdi.
Öğretim üyesi Zhang, “Gerçekten erkeksiz bir bebek sahibi olmak istiyorsanız, bunun için savaşmalısınız” dedi.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/asia/baby-bonuses-aplenty-but-incentive-to-children-not-for-single-mums-20220707-p5azzs.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world