Baktım baktım, aradım taradım Galatasaray'da oyunda en iyi adamı bulup, onun üzerine yazı yazmak istedim. Ama nerede? Tugay takımın oyun kurucusu hesapta ama doğru dürüst pası yok. Ergün istenilen randımanda değil. Hakan Ünsal hücumda hiç yok. Arif sağ tarafta savruk. Hakan Şükür kaçırdığı gollerle saç baş yolduruyor. Hagi attığı golün dışında yok. Ümit canlıydı ancak bir gün önce antrenmanda ayağı kilitlenen genç futbolcunun sakatlığı nüksedince sahayı terketti. O Popescu'yu anlamak mümkün değil. Bir-iki metre kare içinde alıyor, veriyor o kadar. Volkan dün kendisinden çok emindi. Üzerindeki stresi atmış, oyunu iyi takip ediyordu.Uzun zamandır formasından uzak kalan Vedat, takımda vasatın üzerine çıkabilen tek futbolcuydu. Fatih de elinden geldiğince savaştı.
Aslında G.Saray'da Hakan Şükür'ün kaçırdıkları gol olsaydı, belki diğer arkadaşlarına da şevk gelecek ve daha rahat olacaklardı. Galatasaray bu stresi üzerinden atamadıkça ve golleri fazlalaştıramadıkça, ayağındaki prangalar onları rahatsız etmeye devam edecek. Koşmalarına, düşüncelerine engel olacak.
Galatasaray oyunun birinci bölümünde çok iyi pres yapıyor ve sahanın hemen her bölgesinde kalabalık gözüküyordu. Ne zaman ki Ümit çıktı Popescu girdi, oyunda bir başkalık başladı. Adeta attıkları tek gole razı olmak istediler. Bana göre Galatasaray bir an evvel üzerindeki baskıyı atıp, daha rahat olmak zorunda. Oyunun başlarında kendi özüne dönen sarı kırmızılılarda bir heyecan vardı. O da sadece 20 dakika sürdü. Öze dönmek güzeldi. Çünkü bu Rumenler'den dördünü birden oynatmak yanlıştı. Ve her zaman yanlış olacaktı.