Abdulbasit Sarut, 1992 yılında Suriye’nin Humus şehrinde doğdu. Ailesi işgal altındaki Golan’dan gelmiş ve Humus’un Beyda mahallesine yerleşmişti. Sarut, ulusal Suriye Gençlik Futbol Takımı ve Al Karama Futbol Kulübü’nde yetenekli bir futbolcuydu.
Suriye devrimine en başından itibaren katılan Abdulbasit Sarut, kendisini devrime adadığında henüz 19 yaşındaydı. Tezahüratlar ve gösterilere öncülük ederek, devrim marşları söyleyerek devrime pek çok katkıda bulundu.
Bir yıldız olarak ortaya çıkan Sarut, Esad rejiminin elinde bir sürü şehit veren, yaralı Suriye halkının moralini yükseltti. Tatlı, güzel sesi ve güçlü devrim niteliğindeki marşları ile “devrimin bülbülü” seçilmişti.
Suriye’deki adaletsizlik ve zulüm, insanları silahlanmaya mecbur bırakana kadar yaklaşık bir buçuk yıl barışçıl örgütlenmeye devam etti.
Esad rejiminin kendisine ve beraberindeki diğer devrimcilere yönelik tehditlerine rağmen, kısa süre içinde devrime olan kararlılığı sebebiyle gönüllerde taht kurdu.
Bulunduğu konumun zorluklarına ve karmaşasına rağmen, devrimi kalbinde ve elleriyle bir zamanlar futbolda kalesini rakiplerinden koruduğu gibi korumaya devam etmişti.
Şehri korumak için El-Bayada Şehitleri Tugayı’nı kurdu. Daha sonra Hums el Adiyye birliğine komuta eden Abdul Basit, devrimci arkadaşlarıyla Humus’un mahallelerinde kuşatma altında kaldı ve bunun sonucunda bombardıman ve açlık altında zor zamanlar yaşadı.
Yaralanıp, arkadaşlarından uzakta sıkışıp kaldığında, kuşatma bölgesinden çıkmak zorunda kaldı. Rejimin Humus kuşatması sırasında arkadaşlarının çoğu şehid düştü. Rejim güçleri 2014 yılında etraflarını sardığında yanında sadece iki arkadaşı sağ kalmıştı. Defalarca rejimle çatıştı, bir kaç kez yaralandı.
Ancak Abdulbasit Sarut’tan beklendiği gibi pes etmedi ve Humus’un kuşatılmış bölgesine tekrar girdi. Kuşatmadaki zorluklar ve ölüme yakın deneyimler, en sonunda onun Humus’tan diğer alanlara çekilmesine yol açmıştı. (Humus kuşatmasını anlatan “Humus’a Dönüş” belgeselini izleyebilirsiniz.)
Esed rejimi kendisine defalarca suikast düzenledi. Esed, Ölüsünü veya dirisini getirene 2 milyon Suriye lirası vaat etti.
Devrimden kolayca geri çekilme ve hayatının geri kalanını başka bir yerde yaşama imkanına sahip olmasına rağmen, Abdulbasit Sarut bir kez daha devrime devam etmeyi, İdlib şehrine ve ardından Hama’nın kırsalına dönerek Esad rejimine karşı hem sivil hem de askeri olarak mücadele etmeyi seçti.
Her zaman “Esad rejimi beni asla canlı bırakmayacak” derdi.
2011 yılının sonlarında ağabeyi Velid şehid düştü.
2012 başlarında babası Memduh…
2013 yılında kardeşi Muhammed…
2014 yılında iki kardeşi Abdullah ve Ahmed…
Dayılarından beşini, akrabalarından bir çoğunu da bu yolda şehid verdi.
Abdulbasit mücadelesini hiç bırakmadı, hayatının son gününe kadar devrimdeki ilkelerine bağlı kaldı. Karamsarlıkn ve umutsuzluk Abdulbasit’in devrime olan sevgisinin önüne geçemedi.
Ancak ölüm onu engelleyebildi. Abdulbasit Sarut, 8 Haziran 2019’da Esad rejiminin milisleriyle yapılan bir savaştan sonra aldığı yaralardan dolayı hayatını kaybetti. Öldürülmeden önce söylediği son şeylerden biri şuydu;
“Devrimi düşünmeyi asla bırakamam, her gün, her gece, uyandığımda, uyumaya çalıştığımda… Siz asla anlayamazsınız. Ben bir devrimin ve halkın oğluyum ve sonuna kadar halkımı savunma hakkım var. ”
Allah şehadetini kabul etsin…