Agnes Arber kimdir ve ne yapmıştır? Ünlü botanikçi Agnes Arber hayatı, biyografisi ve botanik alanındaki çalışmaları hakkında bilgi.
Agnes Arber
Agnes Arber (23 Şubat 1879, 22 Mart 1960) pek çok ödül sahibi, önde gelen bir botanikçi ve bitki morfologuydu. Çalışmaları daha sonra botanik felsefesine döndü, çalışma ve araştırmanın doğasına odaklandı ve bilime en iyi bilinen katkısı yaprağın kısmi sürgün teorisidir.
Hayatı
Arber, ressam Henry Robertson’ın dört çocuğundan biriydi ve bu nedenle erken yaşta çizim yapmayı öğrendi. Erken yaşlardaki bu çalışmaları, daha sonra yayınladığı botanik kitaplarını kendisinin resimlemesinde Arber’e yardımcı oldu. Sıradan liberal sanatlar ve ev hanımlığı müfredatından ziyade ciddi akademik çalışmalara odaklanan prestijli bir kız okuluna gittikten sonra, ilk araştırması daha on beş yaşındayken yayınlandı. Bu çalışma, Londra’daki University College’dan burs olmasına yol açtı ve burada ilk üniversite derecesini yirmi yaşında aldı. Bu süre zarfında Arber, Ethel Sargent’ın özel laboratuvarında çalıştı ve doğa bilimleri üzerine çalışırken botaniğe olan ilgisi arttı. Sargent, Arber’e mikroskobik çalışmayla ilgili teknikler hakkında çok şey öğretti ve bu da Arber’e birincil araştırma alanı olan monokotiledonlarda yardımcı oldu.
1905’te doktorasını kazandıktan sonra araştırmalarına devam eden Arber, ilk kitabı olan Herbals, Their Origin and Evolution (Bitkiler, Kökeni ve Evrimi’ni) 1912’de yayımladı. 1909’da Arber, Edward Alexander Newall Arber adında bir paleobotanistle evlendi ve Muriel adında bir kızı oldu. Newall Arber, Agnes ile evlendikten sadece dokuz yıl sonra kısa bir hastalıktan sonra öldü ve Arber bir daha asla evlenmedi.
Arber’in botanikteki önemli katkılarından bazıları, hepsi hayati beslenme ve endüstriyel amaçlara sahip olan tahıllar, çimenler ve bambu dahil olmak üzere belirli monokotların doğasına ilişkin çalışmalardır. Arber, onlarca yıllık kariyeri boyunca botanik, botanik tarihi ve bitki morfolojisi ile ilgili araştırma felsefesi üzerine kitaplar yazdı ve yayınladı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında kaynaklar kıt hale geldiğinde, Arber uygulamalı araştırmayı bıraktı ve onun yerine felsefeye odaklandı. Birkaç ünlü botanikçinin biyografilerini yazdı ve Goethe’nin bitkilerin doğası üzerine 1790 tarihli bir çalışmasını tercüme etti.
Kısmi Sürgün Teorisi
Arber’in yaprakların kısmi sürgün teorisi, biyolojiye önemli bir katkı olarak hala geniş çapta atfediliyor ve son genetik çalışmalar aslında bu teoriye daha fazla destek sağladı. Kısmi sürgün teorisinde, Arber, yaprakların aslında apikal büyüme ve radyal simetri kapasitesinin sınırlamaları nedeniyle tam sürgün durumuna asla ulaşamayan sürgünler olduğunu varsaymıştır.
Arber, 67 yaşında, Kraliyet Cemiyeti (Royal Society) Üyesi olarak seçilen ilk kadın botanikçiydi. Aynı zamanda, hepsi botanik alanına yaptığı katkılarla ilgili olarak, 69 yaşındayken Londra Linnean Society’nin Altın Madalyası ile ödüllendirilen ilk kadındı. Arber, hayatının son elli yılını Cambridge’de geçirdi ve 81 yaşında öldü.
Kaynak 2, Agnes Arber
Agnes Arber; (d. 23 Şubat 1879, Londra – ö. 22 Mart 1960. Cambridge, İngiltere), bitkilerin, özellikle birçeneklilerin karşılaştırmalı anatomisi konusundaki çalışmalarıyla ünlü botanikçidir.
Londra Üniversitesi’ni 1899’da bitirdi, 1905’te doktorasını tamamladı. Ayrıca Cambridge’de yüksek lisans öğrenimi yaptı. 1909’da, Cambridge’de öğretmeni olan paleobotanikçi Edward Alexander Newell Arber’la evlendi. 1946’da, Royal Society’e üye kabul edilen ilk kadın botanikçi oldu.
Arber’ın ilk ve belki de en çok okunan yapıtı, bitki konusunda 1470-1670 arasında çıkmış yayınların bir derlemesi olan Herbáis, Their Origin and Evolution dur (1912; Bitkiler, Oluşum ve Gelişimleri). Water Plants: A Study of Aquatic Angiosperms (1920; Su Bitkileri: Suda Yaşayan Kapalıtohumlular Üzerine Bir İnceleme), Monocotyledons: A Morphological Study (1925; Birçenekliler: Morfolojik Bir İnceleme) ve The Gramineae: A Study of Cereals, Bamboo and Grass (1934; Gramineae: Tahıllar, Bambular ve Otlar Üzerine Bir İnceleme) karşılaştırmalı anatomi konusundaki çalışmalarıdır. Daha sonraki yapıtları, Arber’ın felsefeye olan ilgisini yansıtır: The Natural Philosophy of Plant Form (1950; Bitki Biçimlerinin Doğal Felsefesi), The Mind and the Eye: A Study of the Biologist’s Standpoint (1954; Bilinç ve Göz: Biyologların Bakış Açısı Üzerine Bir İnceleme) ve The Manifold and the One (1957; Çeşitlilik ve Teklik).