Bir Sinemaseverin Akış Rehberi
260/365: Altın Uykular (Davy Chou, 2011) (Docuseek)
Tüm bir ulusal film mirası size ürkütücü ve dokunulmaz bir şey, unutulması veya silinmesi mümkün olmayan bir şey gibi görünüyorsa, Kamboçya'yı düşünün. Bu belgede anlatılan hikaye hayal gücünü sarsıyor ve filmlerin genel olarak kültürde nasıl işlediğine dair sahip olduğunuz tüm fikirleri kafanızda yeniden yazıyor. Bir kere, sinema gerçeği, acımasız politik eylemle kesinlikle silinebilir. Chou, büyükbabası Kamboçya'nın en ünlü ve üretken film yapımcısı olan Fransız doğumlu Kamboçyalı bir film yapımcısıdır. Chou, 20'li yaşlarına gelene kadar bunu fark etmemişti ve hayatta kalan akrabalarına ne kadar çok soru sorarsa, hikaye o kadar tuhaf bir şekilde trajik hale geldi. Kamboçya'nın 1960'tan (ilk Kamboçya filminin "muhtemelen" çekildiği yıl) 1975'e kadar "altın çağ" yaşadığı bir şey oldu,Kızıl Kmerler indiğinde. O zamanlar 400'den fazla film üretildi, Phnom Penh'in 30'dan fazla sinema evi ve gerçek bir film aşkı kültürü, hayran hayran film yıldızları ve küspe heyecanı vardı. Kızıl Kmerler'in oldukça benzersiz ve radikal olarak tek fikirli gündemi, mevcut kültürün ulusunu tamamen yok etmekti ve bu nedenle eğitim, finans ve ticareti ortadan kaldırmak ve bu tür çabalara dahil olan neredeyse herkesi katletmekle birlikte, çok sayıda yönetmen, oyuncu ve teknisyenler ve buldukları her film makarasını yaktılar. Dört hızlı yıl içinde Kamboçya sinemasının artık var olmadığı söylenebilir. Chou'nun bir araya getirdiği kanıtlara bakıldığında - posterler, radyo reklamları, film müziği parçaları, çeşitli nostaljik kurtulanlar tarafından ikinci elden anlatılan film hikayeleri - filmler Bollywood, Thai,Japon ve Filipinli tür abartı. Ancak kesin olarak söyleyemeyiz, çünkü gittiler - Chou, yalnızca birkaç çürüyen parçanın kurtarıldığından ve bunların hiçbirinin görünürde görünmediğinden bahsediyor. Chou'nun filminde hiç film klibi yok - bu bir hayalet sinema hakkında, hatıralar, söylentiler, Asya'nın bu köşesini kasıp kavuran ve geriye sadece kısa ömürlü ve silinen bir anımsama bırakan plastik bilinçler dışında var olmayan filmler hakkında bir belgesel.sadece efemera bırakarak ve soluk hatırlama.sadece efemera bırakarak ve soluk hatırlama.
261/365: Denizanası (Etgar Keret & Shira Geffen, 2007) (Fandor, Kanopy, Amazon)
Cannes'da bir Camera d'Or kazananı olan bu İsrail filmi hem tanıdık hem de uhrevî, uzunluk ve itiş bakımından mütevazı, ancak ayrıntılarda keskin ve şiirsel (senaryoyu Geffen olsa da Keret'in kısa kurgusu gibi) ve ölüler tarafından sarhoş ediliyor. sıradan büyülü gerçekçilik parçaları. Hepsinden önemlisi, bu bir kadın filmi; kabaca on iki karakterden sadece ikisi erkek. Olduğu gibi, üç kadın hakimdir: Batia (Goardard'ın Notre Musique'de çok mest edici bir şekilde filme aldığı Sarah Adler) bir ayrılıktan uyuşmuş kayıp bir garson ve bir gün sahilde beş yaşındaki dilsiz bir kızla yüz yüze geldi ve öylece çekip gitti. denizin; Keren (Noa Knoller), resepsiyonu sırasında ayak bileğini kırdıktan sonra Tel Aviv'deki bir çöplükte balayında mahsur kalmış yeni evli; ve Joy (Ma-nenita De Latorre), evden uzakta ve kavgacı yaşlı bir kadına bakmakla görevlendirilen Filipinli bir bakıcı.Fantastik olanı önerecek kadar kendinden emin ve asla çivi çakma ve Vigo'nunkinden alıntı yapacak kadar gergin.L'Atalante , Denizanası motifler ve gizemler açısından zengindir ve tatlı, sabırlı bir kişilik sergiler. Sahneler genellikle uyuklayan bir çocuk gibi geride kalır ve özellikle bir kez, narsist ebeveynleri hakkında kararsızlıkla boğuşan Batia, bir otobüse çarptığında ve hastane cüppesiyle şehrin sokaklarında yürürken, hala geniş- bakmadığı zaman kaybolan mayo giymiş gözlü peri. Film, sempatik aurası ve aktrislerin duyarlı varlığı, özellikle de aynı anda etrafındaki somurtkan İsraillilere karşı empatik ve itici görünmenin silahsız bir yolu olan De Latorre nedeniyle, sonunda oldukça mutlu bir şekilde bir araya geliyor.
262/365: Kar Melekleri (David Gordon Green, 2007) (Vudu, Apple TV, Amazon, YouTube)
Şehirdeki en güzel kadının (Kate Beckinsale), evliliklerin ince bir buz gibi parçalandığı ve evliliklerin ince bir buz gibi parçalandığı Yunanlı Chow Mein House'da masalar beklediği hiçbir yerde düşük kiralı bir banliyöde oynanan, karla kaplı Kuzey Amerika kırgınlığı ve kendi kendini yok etme. okulluların hayatları, pus ve bandonun amaçsız bir karışımıdır. Stewart O'Nan'ın ilk romanına dayanan film, birbirine bağlı üç aileyi (inançsız bir lise öğretmeni, bir eyalet polisi, başka bir garson, yaşlanan oturma odalarına sıkışmış bir sürü yaşlı insan vb.) içeriyor, ancak Michael Angarano'nun utangaçlığına odaklanıyor. liseli ve Glenn (Sam Rockwell), artık ayık, çalışan ve hararetli bir şekilde yeniden doğmuş, yarı şımarık dört yaşındaki kızına iyi bir Hıristiyan baba olmaya ve tekrar iyi geçinmeye çalışan kronik olarak işsiz bir sarhoş. eski karısıyla (Beckinsale),kalıcı bir sevgi besleyen ama etrafındaki her erkeğin işe yaramazlığı konusunda gözle görülür bir şekilde kıllanan. Rockwell silinmezdir; Glenn, doğal zeka ve ekşi yetersizlik, istekli enerji ve son olarak cahil öfkenin karmaşık bir karışımıdır. Bu tür bir filmde, ikna edici gerçekçilik savaşın %90'ıdır - bu insanları, hikayenin yangın alarmları bazen biraz zorlama ve tahmin edilebilir gibi görünse de tanıyoruz. Karakterlerin maruz kaldığı kırılgan, mutsuz denge, sonunda trajik bir tesadüf tarafından yok edilir ve bundan sonra sadece oyunculuk bizi ayakta tutar; Beckinsale büyük sahnelerine pek uygun değil, ama Rockwell kesinlikle öyle ve daha küçük rollerde Olivia Thirlby (kasabadaki karşı konulmaz derecede korkak bir lise yeni kızı olarak) ve Jeanetta Arnette (Angarano'nun yıpranmış annesi olarak) o kadar canlı ki sen onları gerçek bir yerden tanıdığını düşünebilir.Green'in doğaçlama tarzı, aktörlerin doğru şeyleri bulmasını sağlıyor, bu gerçekleştiğinde sırtları bize dönse bile ve içinde kaybolmak bir zevk.
263/365: Gervaise (Rene Clement, 1956) (YouTube, Google Play)
Zola'nın L'Assommoir'ına dayanarakve böylece 1800'lerin Paris'ine ve Paris'teki yoksulluk koşullarına bir göz atarak, bu savaş sonrası filmi aslında oldukça çağdaş hissettiriyor, sanki 1956'da bazı Fransız mahallelerinde insanlar bu şekilde yaşayabilirdi ve hala yaşıyormuş gibi. Kültürel ön beyinde hiçbir zaman gerçekten ısrar etmeyen, ağır ödüllü Yeni Dalga öncesi filmlerden biri, elbette, bir sefil bir adamın bir sefil bağırmasından diğerine oldukça fareli çamaşırcı kadın kahramanın (tamamen saf bir Maria Schell) peşinden giden bir trajedidir. bir noktada kendini, dolambaçlı yapısı erkek sadakatini, kadın kinini, dedikodusunu, alkolizmi ve Zola'nın döneminin neredeyse vahşi bencilliğini olarak gördüğü bir hikayede, çeşitli şekillerde, üçünün de sırtında bulmuştur. Zola'da olduğu gibi,film, skandal içerikten çok bir tarz meselesi değil - bir olay örgüsü olarak, bir sarhoşun kusmuğunda kadın kahramanın evlilik yatağında ısrar eden ilk film mi? Bazen 50'ler tarzında kaba, ancak Paris'in sadece birkaç eski bölümüyle 1800'leri çağrıştırmakta usta olan film, gücünü birikimde buluyor - Zola'nın “doğalcılığı”, bu insanlar için mutlu bir sonun görünmediği anlamına geliyor. Ya da aslında, hiçbir sonun görünmediğini: Zola, bu karakterlerin geniş ailelerinin hikayesini 20 roman aracılığıyla ünlü bir şekilde anlattı ve böylece Clement'in kayıp kahramanımızın küçük kızı Nana'nın ortaya çıktığı filminin yaralayıcı sonu. sokaklarda tek başına, kısa süre sonra Zola'nın bir fahişe olma planında ve ardından aynı adlı romandaki yelkovan demimondaine Nana,kendisi yıllar içinde en az on kez çekildi (ama önce Jean Renoir tarafından). Bunların birazını biliyorsanız, yanaklarında kir olan küçük sarışın bir kestane parke taşlarının üzerinden atlayarak sizi kesebilir.
264/365: Zamanlar ve Rüzgarlar (Reha Erdem, 2007) (Kanopy, Amazon)
Bu yerli Türk sanat filmi, milli usta Nuri Bilge Ceylan'ın son filmlerinden bile daha eksik ve imayla gözlemcidir. Ortam uzak bir Pontus dağ köyü, zaman belirtilmemiş, kültürel iklim ortaçağ sonrası ve Müslüman (mezrada çok az şey var ama kendi minaresi var), karakterler hayatlarını bir devlet içinde yaşayan iki genç delikanlı. hırçın, beklentili durağanlık. Hayvanların çiftleşmesini izlerler, sigara çalarlar, çalışırlar ama aynı zamanda ebeveynlerinden de nefret ederler: Hasta imamın oğlu amansızca her türlü gizlice baba katlini planlarken, arkadaşı genç ve sakin okul öğretmenlerine aşık olduğu için mest olduğunu bulmak için isyan eder. onun doğru babası onu gözetliyor. Başka babalar başka oğulları, kızları ve yetimleri döver ve küçük düşürürler;"bok kafa", her nesilden diğerine aktarılan etikettir. Ama Erdem'in filminin aksiyonu gündelik olana, ay ve bulutlar arasındaki ilişkiye, her günün (ve dua döngüsünün) açılmasına ve mevsimsel sürece aittir. Tabii, zorunlu bir ilkel reşit olma sahnesi var ama söz konusu kız yatağına çekilip, anne babasını suçüstü gördükten sonra ağlıyor. Estonyalı besteci Arvo Part'ın Gorecki'yi andıran senfonik zonklamalarıyla sızlayan film, Victor Erice'in şiirlerini bile geride bırakıyor.ama söz konusu kız, anne ve babasını suçüstü gördükten sonra yatağına çekilir ve ağlar. Estonyalı besteci Arvo Part'ın Gorecki'yi andıran senfonik zonklamalarıyla sızlayan film, Victor Erice'in şiirlerini bile geride bırakıyor.ama söz konusu kız, anne ve babasını suçüstü gördükten sonra yatağına çekilir ve ağlar. Estonyalı besteci Arvo Part'ın Gorecki'yi andıran senfonik zonklamalarıyla sızlayan film, Victor Erice'in şiirlerini bile geride bırakıyor.Arı Kovanının Ruhu - Erdem, yarı-anlatısını, çam iğnelerine gömülü, yıkılmış bir evin enkazıyla kaplı, yapraklarda, neredeyse çalılar tarafından kaplanmış, vb. uyuklayan (ya da ölü?) Bu esrarengiz görüntülerde veya gerçekten aralarında (karakterler kendilerini açıkça ifade etmezler) neler olup bittiğinden asla emin olamazsınız, sadece bu gizemli şiir türünü daha önce hiç görmediğinizden eminsinizdir.
265/365: Şans Kronolojisinin 71 Parçası (Michael Haneke, 1994) (Criterion Channel, Vudu, Amazon)
Avusturyalı usta Haneke'nin erken dönem filmlerinden biri olan bu yoğun örgü-anlatı, görkemli Kod Bilinmeyen'in habercisidir ve doğaçlama bir halk katliamıyla sonuçlanacağını açıkça belirtir (diğer Haneke senaryoları gibi, gerçek bir habere dayanır). Ancak filmin yapısı çekingen bir şekilde tesadüfi değil, acımasızca ve ironik olmayan bir şekilde, gerçeğin ta kendisidir - karartmalarla dolu 71 basit kurulumda, bir çiftin feci bir evlat edinme girişiminde bulunduğunu, yaşlı bir emeklinin boş bir hayata istifa ettiğini görüyoruz. , sokakta hayatta kalan bir mülteci çocuk, hasta bir bebekle uğraşan bir çift solgun ebeveyn, çalıntı bir silah satın alan bir öğrenci. Önbellek dahil diğer Hanekes'te olduğu gibi, dünyanın trajik televizyon haberleri arka plana musallat oluyor ve mikronun makroya yansıdığı umutsuz ve bütünsel bir havayı çağrıştırıyor. Filmin Endsville'i, ulaştığımızda, ustaca düzenlenmiş topluluk oyunculuğu ve yol boyunca ortaya çıkan sayısız dramatik mini patlamalar sayesinde neredeyse bir doruk noktasıdır.
266/365: Kimse Bilmiyor (Hirokazu Kore-eda, 2005) (IFC Plus, Apple TV, Sling TV, Amazon)
Aradaki dalgınlığın Maven'i Kore-eda, burada sıradan bir kentsel haberin bağlamını ve ayrıntılarını araştırıyor: 1988'de dört genç ve belgesiz kardeşin terk edildiği “Nishi-Sugamo'nun Terkedilmiş Dört Çocuğunun Olayı”. Anne, altı ay boyunca Tokyo'daki bir apartman dairesinde tek başına yaşamak zorunda kaldı, ta ki yetersiz beslenme nedeniyle zayıf düşen içlerinden biri kazara ölene kadar. (Japonya'da yankılanan skandal, annenin terk edilmesinden çok, binadaki hiç kimsenin ne olup bittiğini anlamaması ya da en küçük üç çocuğun varlığını fark etmemesi gerçeğiydi.) Filmde, kuluçkanın sersem annesi ( Sen, aktrisin tam adı), sadece on iki yaşındaki oğlu Akira (Yuya Yagira, Cannes şampiyonu) ve dağlar kadar ağır bavulla yeni bir daireye geliyorsunuz - kapı kilitlendiğinde içinden çıkıyor. ve gölgeler çizilir,diğer çocuklar, on, yedi ve beş. Annemin onları oyun oynama tarzında tarif ettiği gibi kurallar şunlardır: okul yok, evden çıkmak yok, gözden uzak dur, sessiz kal. Bir yılın daha iyi bir bölümünde kronolojik sırayla çekilen filmin tam dörtte üçü bu iki odalı dairede geçiyor ve Kore-eda'nın samimi, ultra gerçekçi görsel şeması sıradan dokuları oluşturuyor. ve filtrelenmemiş şehir gün ışığı ekrandan yansıyor. Filmin tekrarı ve durağanlığı, itiş gücünün ayrılmaz bir parçasıdır; çocukların büyümüş bakış açısından hiçbir rahatlama yoktur. Sadece Akira sokakları ziyaret edebilir ve alışveriş yapabilir ve Tokyo'ya yaptığı geziler maksimum kontrast, garip bir çalkantılı fırsat ve üzücü kendini teşhir ülkesinde küçücük bir yabancının güçlü görüntüleri için çerçevelenir. Tabii ki, annemin bıraktığı para tükenmeye başlayınca,apartmanda yaşam bir yetki devrine başlar. Akira'nın son madeni parasının çıldırtıcı bir şekilde ortadan kaybolmasına - beklerken bir ankesörlü telefona - ya da bavullarla birlikte son kayıp tren yolculuğuna direnmek imkansız.
İkinci Yıl Arşivi: Hafta 1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6 , 7 , 8 , 9 , 10 , 11 , 12 , 13 , 14 , 15 , 16 , 17 , 18 , 19 , 20 , 21 , 22 , 23 , 24 , 25 , 26 , 27 , 28, 29 , 30 , 31 , 32 , 33 , 34 , 35 , 36 , 37 , 38 , 39 , 40 , 41 , 42 , 43 , 44 , 45 , 46 , 47 , 48 , 49 , 50 , 51 , 52
Birinci Yıl Arşivi: Hafta 1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6 , 7 , 8 , 9 , 10 , 11 , 12 , 13 , 14 , 15 , 16 , 17 , 18 , 19 , 20 , 21 , 22 , 23 , 24 , 25 , 26 , 27 , 28, 29 , 30 , 31 , 32 , 33 , 34 , 35 , 36 , 37 , 38 , 39 , 40 , 41 , 42 , 43 , 44 , 45 , 46 , 47 , 48 , 49 , 50 , 51 , 52
Takip edin Smashcut 365 Orta, Instagram, Twitter veya Facebook'ta Smashcut takip ederek.
Smashcut, gerçek zamanlı, medya tabanlı eğitim için oluşturulmuş yeni nesil bir öğrenme platformudur. Smashcut, özelleştirilmiş, markalı, medya tabanlı çevrimiçi programlar geliştirmek ve sunmak için üniversiteler ve kuruluşlarla ortak çalışır. Smashcut platformu, yüksek derecede işbirlikçi eğitim ve eğitmenlerle canlı 1:1 video oturumları aracılığıyla gerçek zamanlı öğrenci proje incelemesi sunar. Smashcut'ı, yeni nesil öğrencilerin fikirlerini iletmeyi öğrenmelerine ve görsel medyaya ve dijital işbirliğine giderek daha fazla bağımlı hale gelen bir kültürde ve işyerinde etkin bir şekilde çalışmayı öğrenmelerine yardımcı olmak için kurduk. Smashcut.com'da daha fazla bilgi edinin .
16 Temmuz 2021Sharon Samber, HIAS.org HIAS İsrail İsrail'de 65 yaşındaki bir kişi mahkemeye yardım için dilekçe veriyor.
Beth Edelstien, CMA Objects Conservator tarafından Sanskrit metinlerine göre, Hindu tanrısı Vishnu'nun bir avatarı olan Krishna, bir zamanlar yağmur ve şimşek tanrısı Indra'nın üzerlerine getirdiği şiddetli bir fırtınadan insanları ve sığırları korumak için tepeye bir dağ kaldırmıştı. Krishna kızmıştı. O zamanlar koyu tenli tanrı sadece sekiz yaşındaydı ve bu başarıdan sonra köylüler onu bir tanrı olarak kabul etmeye başladılar.
2006'da Matthew Pyke ve Joanna Witton İngiltere, Nottingham'daki bir daireye taşındı. Tesis, şehir merkezindeki Orange Tree pub'ın yukarısında bulunuyordu.
LexikJWTAuthenticationBundle, Symfony API'niz için JWT (Json Web Token) kimlik doğrulaması sağlar. Kurulum İsterseniz, ssh anahtarlarını oluşturmadan önce JWT_PASSPHRASE'i değiştirebilirsiniz.
Yukarıdaki görüntü bir kutu çizimdir. Kutu grafiği, verilerin dağılımını beş rakamlı bir özete ("minimum", birinci çeyrek (Q1), medyan, üçüncü çeyrek (Q3) ve "maksimum") göre görüntülemenin standart bir yoludur.
Sesler ve müzikle kolay çakra temizleme. Auranızı temizlemek, titreşiminizi yükseltmek ve üçüncü gözünüzle bağlantı kurmak ses kullandığınızda çok daha kolay hale gelir.
"Yıldızlarla Dans Etmek" profesyoneli Cheryl Burke, ünlü partneri Cody Rigsby'nin dostluğu ve desteği için "şanslı" ve "müteşekkir" olduğunu söylüyor.
Şef Mathew, Lexi Wilson'a "Below Deck Mediterranean"ın son bölümünde tanıştığı "en kötü insan" olduğunu söyledi. Herhangi bir pişmanlık?
Dancing With the Stars yarışmacısı Brian Austin Green, kız arkadaşı Sharna Burgess'in işleri batırırsa "onu terk ederse" şaşırmayacağına dair şaka yaptı.
Monica Lewinsky, ilk başta 'İzin: Amerikan Suç Hikayesi' hakkında emin değildi. Ama bir yorum onu rahatlattıktan sonra gemiye geldi.
Senato parlamenter ofisi, yeni mevzuatın geliştirilmesine ve Senato'yu yöneten kuralların anlaşılmasına yardımcı olmak için tarafsız ve gizli yasama uzmanlığına erişim sağlar.
Ve bu çok büyük, çünkü daha erişilebilir VE uygun fiyatlı olacaklar.
Avustralya dövüş ruhunun bir sembolü olarak boks kangurusunun geçmişi 1890'lara kadar uzanıyor, peki gerçek nedir? Kangurular gerçekten boks yapar mı?
Çoğumuz bir çıkış görüşmesinin nasıl çalıştığını biliyoruz, ancak kalıcı görüşme nedir? Ve çalışanlarla iş tatmini hakkında konuşmak onları kapıdan dışarı çıkmaktan alıkoyabilir mi?
Image: Jim Cooke / Gizmodo Alex Lomas'ın tanıdığı yakın zamanda Berlin'e yaptığı bir seyahatte ona bir zorluk çıkardı: Vahşi doğada Bluetooth özellikli bir popo fişi bulabilir misiniz ve sahibinin yardımı olmadan onu açabilir misiniz? İngiliz siber güvenlik firması Pen Test Partners'da penetrasyon test cihazı olan Lomas, telefonunu çıkardı, tespit uygulaması LightBlue'ya danıştı ve Lomas'ın söylediği "piyasadaki en güçlü titreşimli popo tıpası" olan Lovense Hush'u hızlı bir şekilde tespit etti. bir yabancının arka tarafı. Dahası, bu Hush savunmasızdı ve nasıl yapılacağını bilen herkes tarafından saldırıya açıktı.
AP aracılığıyla görüntü. Taylor Swift, Taylor Swift, neyi kanıtlamaya çalışıyorsunuz? Marslı şarkıcı ve eski Hiddleswift üyesi, eyaletin Ağustos ayında bölgeyi sarsan tarihsel olarak yıkıcı sellerin ardından Louisiana'daki Ascension Devlet Okullarına 50.000 dolar bağışladı.
Bu hafta zorlukla katlandığımız şeylere bir rehber. Tamamen sürükleyici belgesel, Iris.
Apple size mutlu bir şekilde yeni bir iPhone 13'ü 800$, 1.000$ ve hatta 1.100$'a satacaktır. Ancak 120 Hz'lik bir ekran veya paranın satın alabileceği en yeni ve en iyi akıllı telefon kamerası için çaresiz değilseniz, kullanılmış iPhone pazarında daha fazla değer bulabilirsiniz.
Norveçli Prenses Martha Louise, 50. doğum günü için erkek arkadaşı Shaman Durek'ten bir granat ve elmas takı seti aldı.
Brandi Glanville, eski RHOBH oyuncularıyla olan ilişkilerinden "Bu dünyada hiç düşmanım olsun istemiyorum" diyor.
Olivia Munn, bu yıl komedyen John Mulaney ile ilk bebeğini bekliyor
Ameila Gray Hamlin, bu ayın başlarında Scott Disick'ten ayrılmasının ardından Instagram Hikayesinde gizemli bir mesaj daha paylaştı.