1920'lerde Mısır tarihinde bir dönüm noktasındadır. İkincisi, Saad Zaghloul liderliğindeki bir muhalif delegasyonu almayı kabul ediyor: Wafd, protestonun özü haline gelir. Aynı zamanda, Abduh'un reformist fikirleri ve daha az ölçüde Vahhabizm, Mısır İslamı tartışmalarını aşılamaya başlıyor.
İsyan ve bağımsızlık
İngiliz tavrı durumu tırmandırıyor, sağırların Wafd ile gerçek bir diyalogudur. 13 Kasım 1918'de başlayan müzakereler, on gün sonra İngilizlerin Mısır'ın bağımsızlık iddialarını reddetmesiyle sona erdi, ancak Wilson'un halkların bunlara sahip olma hakkı konusundaki beyanına uygun olarak. kendilerini.
Wafd, Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri'nden yardım isterken, İngiliz yetkililer Mart 1919'da Saad Zaghloul ve ailesini Malta'ya sınır dışı etmeyi seçtiler. Bu, Mısır'da esas olarak şehir burjuvazisinin önderliğinde gerçek bir milliyetçi ayaklanmayı tetikledi. Küçük kırsal eşraf, ama aynı zamanda Kıptiler ve Müslümanlar arasında bir ittifak olduğunu da fark ettiğimiz yer. İngiliz baskısı yaklaşık bin ölü bıraktı, ancak Britanya nihayet Şubat 1922'de teslim olmak zorunda kaldı. Ancak, uygulamaya konulan rejim monarşikti (anayasal bir monarşi) ve İngilizler kendilerine ayrılmış alanlar verdi. Zaghloul ve destekçilerinin tavsiyesine rağmen Kral I. Fouad etrafında ilk hükümetin kurulmasıyla gerilim azalmıyor.
Anayasal ve liberal bir rejim
Mısır siyasi sınıfı içindeki bölünme 1920'ler boyunca sürdü: Bir yandan, ülkede herhangi bir gerçek sosyal temeli olmayan, 1922'de liberal-anayasacıların partisini oluşturan büyük toprak sahipleri daha sonra devraldı. 1923 Anayasasının kökeni; onlar, sadece bir elitin Mısır'ı yönetebildiği bir oligarşik parlamenter sistemin destekçileri. Siyasi yelpazenin diğer ucunda, heterojen bir yapıya sahip olan Wafd (kırsal ileri gelenler, orta sınıflar, liberal meslekler, endüstriyel burjuvazi, ...) ve 1927'ye kadar Saad Zaghloul tarafından yönetildi.
1923 Anayasası, İslam'ı devlet dini yapar, ancak diğer kültlerin korunmasını ve vicdan özgürlüğünü garanti eder. Aynı zamanda, Kral I. Fouad'a gerçek manevra alanı bırakan iki odalı bir parlamenter sistemdir.
İstikrar garanti olmaktan çok uzaktır ve çatışmalar savaş arası dönem boyunca İngiliz Yüksek Komiserliği, Saray (otokratik cazibelerle) ve birbirini izleyen hükümetler etrafında yoğunlaşır, kendileri de muhalif güçler tarafından zayıflatılır. (Saray adamları; liberal anayasacılar; Wafd). Çelişkili bir şekilde, Wafd anayasayı bir dogma haline getirdi, hatta Saad Zaghloul 1925'te bunu garanti altına almak için her şeyi yapacağına dair Allah'a yemin etti.
Mısır ve halifelik sorunu
Müslüman dünyası düzeyinde, bağlam, halifeliğin 1924'te Atatürk tarafından kaldırılmasıyla aynı derecede temeldir. Mısır, 969'dan 1171'e kadar Şii Fatımi halifeliğinin kalbiydi ve Kral Fuad I, resmi olarak unvanı talep etmezse, takipçilerinin onun için yapmasına izin veriyor. Bu nedenle, halifeliğin restorasyonu için Kahire'de bir İslam Kongresi açılması çağrısında bulunan ulemalar tarafından destekleniyor. Bunun aksine, hem Wafd hem de liberal anayasacılar bu fikre karşı çıkıyorlar ve Mısır ulusunu ve egemenliğini savunmakla çok daha fazla ilgileniyorlar.
Aynı bağlamda, halifeliğin hiç de İslami olmadığını kanıtladığını iddia eden bir alim olan Abderraziq (veya Ali Abdel Raziq) davası patlak veriyor. Liberal-anayasacılara ve kitabına yakın İslam ve gücün temelleri Muhtemelen Kral Fuad'ın etkisi altında olan El Ezher ulemaları tarafından yasaklandı.
1926'da Kahire'de bir Kongre, nihayetinde halifeliğin restorasyonunun imkansız bir durumda olduğuna karar vermek için toplandı. Aynı zamanda, İbn Sa'oud Mekke'de bir İslami konferansta toplanır, burada da açıkça söylemezse, Suudi halifeliği fikrini uyandırır ... Sa'oud ile birlikte, Mısır'da biraz etkisi olacak Rachid Rida.
Kargaşa içinde bir Mısır halk sahnesi
Mısır'ın kamusal yaşamı, yalnızca kraliyet iktidarı ile siyasi partiler arasındaki rekabetten değil, aynı zamanda yoğun bir entelektüel yaşamdan da etkileniyor ve aynı zamanda bölünmüş durumda. Temel fark, bir yandan Rachid Rida'nın "franglı" olarak adlandırdığı, yani Batılılaşmış entelektüeller ile diğer yandan dini, tarihi ve kültürel bir Müslüman mirasına sahip olduğunu iddia eden şahsiyetler arasındaki farktır.
Bu yarışma, El Ezher ile Fouad Ier'in 1925'te yarattığı ulusal üniversite arasındaki çekişmede somut bir şekilde resmedilmiştir. 1926'da yazar Taha Hüseyin'i etkileyen ve El Ezher tarafından kınanan “iş” patlak verdi. küfürlü sayılan şiirler için.
Daha genel olarak, bölünme, bağımsız bir ulus olarak kimliğini inşa etmek için Mısır'ın özdeşleşmesi gereken referanslarla ilgilidir: eğer bazıları İslam öncesi döneme ve hatta daha çok Firavun dönemine geri dönmek isterse, diğerleri ise. Taha Hüseyin gibi Akdeniz doğasında ısrar ediyor. Ancak 1920'lerin sonunda Mısır toplumu ve siyasetinde giderek daha fazla önem kazanan İslami referanstı.
1930'larda alternatif girişimler
On yılın başında siyasi liberalizmin zorlukları daha da arttı, itibarsızlık rejime yavaş yavaş düştü ve öncelik giderek daha fazla ulusal egemenlik haline geldi.
İtalyan faşizminin yükselişi bağlamında, Mısır ile daimi bir ittifak antlaşmasının imzalanması yoluyla İngiliz etkisinin (hiçbir zaman gerçekten sona ermediğini) geri döndüğünü not ediyoruz. İngiliz ordusunun konuşlandırılmasına izin verirken Mısır egemenliğini genişletir. Antlaşma Ağustos 1936'da imzalandı, Mısır, en radikal milliyetçileri büyük ölçüde rahatsız eden Büyük Britanya'nın bir müşteri devleti oldu.
1930'lardaki siyasi kargaşanın bir diğer faktörü, istikrarsız parlamenter rejimlere göre düzeni garanti altına alabilecek bazı seçkinler tarafından daha fazla kabul edilen Batı faşizmlerinin Mısır'daki etkisinden kaynaklandı. Bu faşizmler aynı zamanda Mısır'da ulusal birlik, gençlerin etkin denetimi ve lider kültü gibi belirli bir yankı bulan temaları da savunuyor.
Mısır, bu dönemde bir orta sınıfın ortaya çıkması ve kitlelerin siyasi sahneye gelişiyle birlikte derin bir toplumsal kargaşa yaşıyordu. 1935'te bir liberal anayasa olan Muhammed Hüseyin Heykal gibi bazı entelektüeller yeni duruma adapte oldular. Peygamberin Hayatı Bu, Mısırlıların İslam ile ilgili her şeye artan zevkiyle yönlendirilen çok başarılı.
Mezhepsel gerilimlerin yükselişi
Halifelik tartışmalarından Wafd, İslam nefretinden Halifenin restorasyonuna karşı "Kıptilerin partisi" olmakla suçlanıyor. Bu, Wafd'ın kendisi ile liberal anayasacılar arasındaki dini bahanelerle gerilimi engellemez. El-Ezher öğrencileri de bunu yapıyor, 1937'de gayrimüslimlerin devlet okullarında Kuran derslerine katılmamasına izin verme kararına karşı gösteri yapmaktan çekinmiyor.
Rachid Rida tarafından sert bir şekilde yargılanan Fransızların akılda tuttuğu, Hıristiyan misyonlarının artan din değiştirme yaklaşımı da bağlam ağırlaşıyor. Siyasi krizi, sosyal değişimleri ve dini gerilimleri birleştiren bu an, Hassan al-Benanna tarafından 1928'de kurulan Müslüman Kardeşler Cemiyeti'nin ortaya çıkmasına veya Genç Mısır hareketinin oluşumuna elverişliydi (Misr al- fatat) tarafından 1933'te Ahmed Hüseyin; sloganı: "Tanrı, anavatan, kral".
Kaynakça
- H. Laurens, Arap Şark (1798'den 1945'e kadar Arabizm ve İslamcılık), A. Colin, 2004.
- N. Picaudou, Din ve ideoloji arasında İslam (Müslüman modernliği üzerine bir deneme), Gallimard, 2010.
- 1901-2000 yüzyılda Mısır (toplu), Mısır / Arap dünyasında, Karmaşık, 2003.
- C. Ayad, Mısır jeopolitiği, Kompleks, 2002.