Kaktüsgillerden meyveli bir bitki, üstelik doğada kendiliğinden yetişiyor. Alanya'da da çokça var. Kimseler cesaret edemiyor toplamaya, babam hariç. Babam nerede lap inciri görse, bir poşet geçirir eline meyvelerinden toplar. Soğutup, soyarak yer ve yedirir. Sonra başlar dikenlerle mücadelesi. Bazen şakayla, "Sırtı kaşınan var mı? Elim tırmık gibi." der. Babamlara gittiğimde o incecik, sarı dikenler hiç dokunmadığım halde mutlaka beni bulur. Neredeyse dikenlerin yürüdüğünü rivayet edeceğim. Üstelik çıkarması epey zor, cımbız falan işe yaramıyor.
Hint inciri, dikenli incir, frenk inciri, eşek inciri diye geniş bir anılışı olan bu bitkinin yemişlerini, sonbaharda seyyar satıcılar, soyulmuş olarak taneyle buz arasında satıyorlar. Tadı çok güzel. Etli ve sulu bir tarzı var. İçerisindeki çekirdekler tohum olabiliyor, kendiliğinden yetiştiğinden tamamen organik çok da sağlıklı.