“Sen…”
Bu sözleri duymamış olsaydı, kendine hakim olabilirdi. Şimdi, karşı tarafın söylediklerini duyduktan sonra, Wen Xue birisi göğsüne vuruyormuş gibi hissetti ve patlamanın eşiğine geldi.
[Bana asılıyor musun? Buna tahammül edebilirim! Kasıtlı olarak ipsiz sapsız konuşuyor musun? Buna da tahammül edebilirim… Fakat, gözüme girmek için, en azından bilgili biriymiş davranmalısın!
Çırak bir eczacı olmak istediğini iddia etmene rağmen, teste tabi tutulduğun basit konulardan habersizsin, hangi kitabı okuman gerektiğini bile bilmiyorsun… Biraz önce söylediklerini daha yüksek sesle söylemeye cesaret edebilir misin?]
“Ne oldu? Sen de mi bilmiyorsun? İyi, başka birine soracağım o zaman!”
Karşısındakinin göğsünde oluşan yoğun baskıyı, sadece hızlıca nefes alıp verme olarak gören Zhang Xuan, biraz kızgın ve karamsar hissetti.
[Bu bayanın nesi var? Biliyorsan, sadece söyle bana. Neden sanki bir nöbet geçiriyormuşsun gibi, her söylenen şeyde yaygara kopartıyorsun?]
Karşı tarafın ‘bir şey bilmiyorsan, zamanımı harcama der gibi’ davrandığını gören Wen Xue, neredeyse çıldırıyordu.
[Tamam, aldatıcı tavırlarına devam et bakalım! Birazdan kendini nasıl utandırdığını göreceğiz!]
“Çırak eczacı olma sınavında, yüz binlerce şifalı bitkinin tıbbı özelliklerinin yanı sıra eczacıların ortaya çıkışı ve tarihini de bilmelisin…” Kendini zorlayarak patlak vermek üzere olan öfkesini bastıran Wen Xue, açıklamaya başladı.
Eczacılık şifalı bitkileri baz alan bir işti. Bitkileri tanıyamayıp, ayırt edemeyen birisi, nasıl ilaç üretebilirdi?
Sınavın içeriği çok genişti. Sayısız şifalı bitkinin özelliğini bilmen gerekiyordu ve yüz bin çok büyük bir rakam olarak gözükse de, sadece temel bilgiler olarak düşünülüyordu. Bütün hayatları boyunca şifalı bitkilerle içli dışlı olmalarına rağmen, çıraklar şöyle dursun, bazı eczacılar bile bu bitkilerin oldukça büyük bir kısmına tam olarak hakim değildi.
“Sadece bunlar mı? Basitmiş! Şifalı bitkiler hakkındaki kitapları nereden bulabilirim? Şimdi onlara bir göz atmak istiyorum!” Açıklamayı duyduktan sonra, Zhang Xuan sınavın basitliği karşısında şaşırmasına engel olamadı.
Bu konu hakkındaki kitapları bulabildiği müddetçe, Cennet Yolunun Kütüphanesi zihninde kitaplar derleyecek ve beyninde bilgi olarak depolanacaktı.
Sadece bu içeriklerden sorumlu tutulduğu sürece, bu sınavı geçmek onun için zor olmamalıydı.
Ne de olsa, bu görsel hafızadan çok daha inanılmaz olan bir yetenekti.
“Basit mi?”
Wen Xue'nin ağzının kenarları seğirdi. Karşısındakinin bir müşteri ve kendisinin de bir resepsiyonist olduğu gerçeği söz konusu olmasa, sinirini çıkartana kadar onu döverdi.
Yüz bin şifalı bitkiyi ezberlemek bile başlı başına zor bir işti! Ayrıca, her bir şifalı bitki farklı özelliklere sahip olup, belirli şifalı bitkiler karıştırıldığında farklı reaksiyonlar ortaya çıkardı. Wen Xue iyi bir hafızaya sahip olduğunu düşünse de, yıllar boyunca yaptığı çalışmalara rağmen hepsini hatırlamakta yetersiz kalıyor ve sınav esnasında şifalı bitkileri birbiriyle karıştırıyordu.
[Sadece kızlarla flört etmesini bilen bir çapkın olmasına rağmen, gerçekten sınavın kolay olduğunu söylüyor?
Numara yapmaya devam et! Günün sonunda durumu nasıl toparlamaya çalışacaksın bakalım!]
“Çırak eczacı sınavının yapıldığı yerde satılan kitaplar var. Benimle gel!”
Karşı tarafın kasten ilgisini çekmek için palavra attığı kanaatine varan Wen Xue'nin, öfkesi biraz azaldı. Soğuk bir yüz ifadesiyle dalga geçtikten sonra, Zhang Xuan’a yol gösterdi.
Çok geçmeden, geniş bir odaya vardılar. Giriş kapısının üstünde iki kelime yazıyordu, ‘Sınav Salonu’. Odanın girişinde kitap okumakta olan orta yaşlı bir adam oturuyordu.
Sınav salonu, çırak eczacılarının test edildiği bir yerdi. Bu nedenle, genellikle yabancıların buraya girilmesine izin verilmiyordu.
Bu orta yaşlı adam da çırak bir eczacı olmayı arzulayanlardan biriydi. Yirmi yılı aşkın bir süredir çabalamasına rağmen, başarılı olamamıştı. Wen Xue gibi, bir yandan çalışırken, diğer yandan sınava hazırlanıyordu.
Yirmi yıllık çalışması sonucunda bile hala sınavı geçememiş bu adama bakınca, sınavın ne kadar zor olduğu açıkça görülüyordu.
"Li Amca!" Wen Xue orta yaşlı adamın önünde durdu ve onu selamladı.
“Buradasın. Kitap almak için mi yoksa sınava girmek için mi buraya geldin?”
Li Amca isimli orta yaşlı adam başını kaldırıp, gülümsedi.
“Kendim için değil, buradaki beyefendiye yardımcı olmak için buradayım. Çırak eczacı sınavına girmek istediğini söylüyor!” İçinden dalga geçerken, Wen Xue eliyle Zhang Xuan’ı işaret etti.
[Sınava girmek istediğini söylemiştin değil mi? İyi, şimdi seni kaydettireceğim. Bakalım şu cahil halinle bu sorunun üstesinden nasıl gelmeye çalışacaksın!]
……
[Sınavla ilgili sorular bizzat eczacılar tarafından beyin fırtınası yapılarak oluşturuluyor. Fakat sen, hiçbir şey bilmemene rağmen buraya gelmeye cesaret ediyorsun? Bu onların saygınlığını hiçe saymaya, eş değerde bir hareket. Öfkelerine maruz kaldıktan sonra nasıl ağlayacaksın bakalım…]
“Sınava girmek mi istiyorsun?”
Orta yaşlı adam kaşlarını çatarak Zhang Xuan’a baktı.
Yirmi yıldır çalışmasına karşın, daha bu sınavı verememişti. Bu adam anca on sekiz, o dokuz yaşlarındaydı ve sınava girmeyi amaçlıyordu?
"Evet!" Zhang Xuan başıyla onayladı.
Sadece çırak bir eczacı olduğunda, kitaplara göz atmak için Eczacılar Birliğinin temel seviye kütüphanesine girebilirdi. Denemekten başka bir şansı yoktu.
Diğer ikisi onun düşüncelerini bilseydi, kuşkusuz kan kusup, aşırı kan kaybından ölürlerdi.
[Her birimiz sınavda çıkan bilgileri ezberlemek için hiç ara vermeden çalışıyor, sonunda başarıya ulaşamamak da olsa, yıllar boyunca çaba sarf ediyoruz. Ancak sen tek bir kitap dahi okumadan sınava girmek istiyorsun, bir bakalım ne kadar zor olabilir tavrından bahsetmiyorum bile… Bu kadar havalı davranmanın iyi sonuçlanacağına emin misin?]
“Kayıt ücreti 2000 altın. Sınavı geçersen, paran geri iade edilecek. Ancak, başarısız olursan, para Eczacılar Birliğinin olur! Bu ücret hiçbir şey bilmemesine rağmen, sınava girip birliğin kaynaklarını sömürenleri önlemek için koyuldu!”
Niyetinden emin olduktan sonra, orta yaşlı Li Amca sınavın kayıt kurallarından bahsetti.
“Pekala!” Zhang Xuan gelişigüzel bir şekilde iki bin altın değerinde banknot çıkardı ve ona uzattı.
Hazine yorumlaması ve dolandırıcı Yang Mo ile yaşanan olaylardan sonra, oldukça büyük bir servet kazanmıştı. 2000 altın onun için çok bir anlam ifade etmiyordu.
"Beklendiği gibi, o zengin bir pleyboy!”
Bu gencin gram tereddüt etmeden parayı elinden çıkardığını gören Wen Xue, vermiş olduğu hükmün ne kadar yerinde olduğundan bir kez daha emin oldu.
2000 altın. Böyle bir parayı kazanmak için onların uzun süre boyunca çalışması gerekiyordu. Bu elemanın bunların hepsini onun ilgisini çekmek için yaptığı aşikardı. Hiç düşünmeden böyle bir parayı çıkarıp verdiğine bakılacak olursa, o bir pleyboydan başka ne olabilirdi?
Fakat, acıdır ki parayı bir hiç uğruna heba etmişti. İşin sonunda amaçladığı tepkiyi göremediği gibi, bir de üstüne maskara olacaktı!
"Un!" Verilen parayı alan Li Amca, başıyla onayladı ve Zhang Xuan’a bir kişisel bilgi formu uzattı. Sonrasında, “Tesadüfe bak ki, bugün bir sınav yapılacak. Fakat, başlamasına daha dört saat var, yani dört saat içinde buraya dönmelisin!”
"Dört saat mi?"
Akademinden buraya yaptığı yolculuk toplamda dört saat sürmüştü, bu yüzden doğal olarak şimdi geri dönemezdi. Orta yaşlı adama baktı ve sordu, “Çırak eczacı sınavına girecekler için kitap var mı? Varsa bir göz atabilir miyim?”
“Bir son dakika bilgi tazelemesi mi yapmak istiyorsun? Tabii! Bu oda kitaplarla dolu, istediğin kitaba bakmaktan çekinme! Fakat sınavdan dört saat önce çalışmaya başlamak, biraz geç kalmışsın gibi görünüyor!”
Konuşurken, Li Amca Zhang Xuan'ın arkasını işaret etti.
Arkasını döndüğünde, onlarca kitaplığı dolduran kocaman bir kitap koleksiyonu gördü. Görünüşe göre burada en azından on bin tane kitap mevcuttu.
"Çok mu fazla?"
Çırak eczacı sınavının neden kolay olmadığı aşikardı. İçindekileri hatırlamak şöyle dursun, buradaki kitapları sadece okumak bile insanı ölümüne yoracak bir işti!
“Sadece bir göz atacağım. Hiçbirini almayacağım…” Bu sözleri söyledikten sonra, Zhang Xuan odaya girdi.
Onun için, kitapları satın almanın hiçbir manası yoktu. Sadece göz gezdirerek, onların içindeki bilgileri kütüphane yardımıyla zihnine kazıyabiliyordu, bu nedenle kitapları alsa da almasa da değişen bir şey olmayacaktı.
“Bakıyorum da oldukça inatçısın. Bugün, buradan ayrılana kadar yanından ayrılmayacağım, bakalım şu sahte yüzünü daha ne kadar takınabileceksin?”
Kitaplıklardaki binlerce sayıdaki kitabı gördükten sonra bile, karşı tarafın içeri girip, bir göz atacağım dediğini duyan Wen Xue, burada kalmaya karar verdi ve onun arkasından soğuk bir tavırla dalga geçti.
Gerçeği söylemek gerekirse, daha önce çok yüzsüz insan görmüştü, fakat bu kadar yüzsüzünü ilk defa görüyordu.
……
[Eczacılık hakkında hiçbir bilgisi olmamasına rağmen, kendini çırak eczacı sınavına kaydettiriyor. Sadece bununla kalsa iyi, bir de utanmadan ders çalışacağını ilan ediyor…
Bu rol yapmaktan başka ne olabilir, sonuçta kim olursa olsun burada bulunan kitap sayısının farkına varan birisi, bunu başarmanın imkansız olduğunu düşünürdü!
Yaklaşık on bin kitap… Onları bir yerden bir yere taşımak bile neredeyse yarım gün alır, okumaktan bahsetmiyorum bile.
Madem bu kadar utanmazsın, kenarda sessizce nasıl havalı davranmaya devam ettiğini izleyeceğim.
Bugün maaşım kesilse bile, kendini nasıl aptal konumuna düşürdüğünü görmeliyim!
Bakalım önümüzdeki dört saatin sonunda, kendini nasıl rezil olmaktan kurtarmaya çalışacaksın!]
Wen Xue'nin öfkesi tavan yaptı ve günün sonuna kadar bu adamı izlemeye karar verdi.