"Hatırlıyorum simsiyah bir kedi olduğum zamanları.
Gecenin karanlığıyla bir olup, gündüze meydan okuduğum anları.
Öğle vakitlerinin yakıcı güneşinden kaçarken saklandığım gölge altlarını.
Ve akşam serinliğinin, yalnızca benim bildiğim o gizemli sırlarını.
Hatırlıyorum beni görünce yollarını değiştiren insanların bakışlarındaki ıssızlığı.
Ve bir yaz yağmurunun tüylerimi parıldatan dokunuşlarını.
Uçuşan kuşların bıyıklarımı titreştiren kanat çırpışlarını.
Ve bir çatının tepesinden etrafı izlerken içime çektiğim rüzgarın o mis kokulu aromasını.
Hatırlıyorum her an uçacakmışcasına hafif ve çevik ama bir o kadar da sağlam ve atik adımlarımın,
duyulmayan o sinsi tınısını.
Ama en çok da beni benden alıp uzaklara götüren,
ve defalarca bir insan olarak uyandığım, uzun, o up uzun uykuları..."