Atatürk, Türkiye'nin mutlak sahibiydi. Öylesine bir sahiplik ki, Türkiye'nin malı-mülkü, insanı-hayvanı, parası, çiftlikleri, askeri, topu-tüfeği ona aitti. Hatta Türkiye'nin hanımları da ona ait olmuş olmalılar ki, ilişkileri konuşuldu. Aslında olmadığı halde zorla bir ulusun atası yapılmış, Türkiye varı yoğuyla ona verilmişti. O mu istedi? Yoksa yalakaları mı onu arşa çıkardılar başka bir sorun. Kadın kılığında kaçtığı yıllar geride kalınca, hani meşhur yargılamalar ve infazlar teröründe güçlü olunca, bazıları onu mitleştirdiler. Bir yandan efsane yapıldı, diğer taraftan beton ve brozdan heykeller döküldü. Sonra Türk kafalar bu doğrultuda betonlaştırıldı. Ders kitapları hezeyanlarla doldu. İttihat ve Terakki iktidarı sürdürüldü. Neydi bu İttihat pisliği? „Tek millet- tek devlet- tek dil- tek din" Yani Enver-Talat ve Cemal'den sonra değişen neydi? Atatürk. Sözde Çanakkale'de şarapnel gelmiş onu saatinden vurmuş, Bingazi Aslanını Allah Türke bağışlamış. Oysa yalanlarla yükseltilen; aslında Bingazi'den kaçan, Suriye'den kaçan, Kürt aşiretlerine sığınan biriydi. Sonra ders kitaplarına bulutlardan siluetlerini koydular. Atatürk'ü yere göğe sığdıramadılar. Yeryüzünde hiç bir halk bu kadar acayiplik yapmaz. Ama Türkler her türlü rekoru kırarak onu Atatürk yaptılar. 2000 yılında TIME dergisinin açtığı ankete Türkiye görülmemiş bir histeriyle, onun geçmiş bin yılın en büyük devlet adamı olduğu yönünde oy kullandı. Fakat sonunda fukara bir Kürt seçildi. Selahaddin Eyyubi. Kürtlerin „Mısto Kor" dedikleri zatın katliam makinesi askerdi. Kürt soykırımlarında Piran, Zilan ve Dersim'de nasıl davrandıklarını anlatmama gerek yok. Ermeni, Asuri soykırımlarında ve Rum tenkil tehcirinde bu katliam makinesi oldukça büyük fonksiyon gösterdi. Bu katil camiası, „Peygamber Ocağı" yapıldı. Belki de yakıştığını bildikleri için bu ünvanı verdiler.
Bugün bu meşhur ocak daha iyi katliamlara hazırlanıyor. Demir kaskın üzerine yeşil türban çekilmiş, yayılmacı Hanefi mezhebi yapılmış. Dün rakı keyfi serbestti, bugün başındaki sultan gereği duldada içiliyor. Dün Çankaya rakı içilen diyardı, bugün tesettürlü oldu. Dün Kürdün dili, kimliği, kültürü yasaktı, bugün yine yasak. Dünün „tekliği" bugün de sürüyor. İttihat'tan beri ne değişti? Ermeni ve Asuri soykırımdan geçirildi, gayri Müslimler bitince, hey bu Kürtler ne oluyor? Sonra „Peygamber Ocağı" dedikleri katillerini dalga dalga Kürdistan üzerine sürdüler. İşte bunları konuşmak için paneller hazırladık.
Velhasılı kelam, 6.ve 7. Ekim tarihlerinde „1937/38 Dersim Soykırımı" panellerine davet ettiğimiz Türkiye'nin aydını ve vicdanı Murat Belge ile konuştuk, dinledik. Murat Belge omurgası olan bir aydındır. Her rüzgara kapılan biri değildir. Batılı bir aydın, hümanist bir kişilik ve saygın bir filozoftur. Keşke Murat Belge gibi bir kaç yüz Türk daha olsaydı. Murat Belge insan, hem de büyük bir insandır. Onu tanımak şüphesiz bir müzeyi gezmek gibi bir duygudur. Türk halkını ve Türkiye'yi fevkalade tanıyan namuslu bir bilim adamıdır. Hani başkasının ısmarlaması ile yazacak biri değildir. Bir seneyi aşkındır TARAF Gazetesinden para alamıyormuş. Bize ters gelen düşünceler, beğenmediğimiz şeyler yazılırsa, kızarız. Önyargılarımız gelişir. Taraf'ı sistemin, cemaatin gazetesi görürüz. Haklı veya haksız eleştirimiz olur. Bana göre Taraf'ta polis ve işbirlikçi Kürtlerin yazmaları eleştirilecek yanlardır. Neyse Tayyip Atatürk'ün Kürdü ...oğlu çekti yerine gitti.
Yeniden Atatürk'e dönelim, rakı masasında varın ispat edin, Türkler ari ırkındandır. Veya Türkler için Kuran tefsir edin, yani Türklere uygun bir din anlayışı yaratın. Bu da günümüzün Müslüman Biraderleri, Libya'da Kaddafi'yi boğazlayan, Bingazi'de ABD elçisini parçalayan, Halep'te, Şam'da insanları vahşice kesenlerdir. Türkiye'de ise, Allah-u-Ekber deyip Kürde saldırandır. İşte Atatürk'ün bu ari ırkı ve Türko-İslam sentezi şimdi Sultan Tayyip Atatürk tarafından yönetiliyor. Hatta Atatürk bu kadar büyük imtiyazlarla donatılmamıştı. Tayyip Atatürk, Türkiye'nin tek egemeni, tek sahibidir. „Kürt kardeşim" derken, Kürdü kendisinin malı, kölesi gördüğü açıktır. Yani Kürde, onun bağışladığı kadar hak hukuk verilecek. Gerisini isterse, yeter la, deyip Peygamber Ocağını üzerine sürecek. Üstelik Atatürk buna göre yoksuldu. O askeri okuldan geliyordu, fakir Türkiye'nin sahibiydi. Ama bu din okulundan çıkan, hem zengin Türkiye'nin hakimi, hem de faizi haram saysa da deveyi hamuduyla yutanıdır. İnsani hakkı için dağa çıkana ise,"terörist ve öldürülmesi gerekir." diyor.
Murat Belge, Kemalist askeri sistemden nefret etmeli ki, sivil demokratik hakkı olan görüşleriyle karşı durmuş. Bu arada bana göre en büyük yanılgısına imza atmış olmalıdır. „Sivillerle mücadele etmek, askerle mücadele etmekten daha kolaydır." dedi ve benim; bu sivil sistem çelik kaskın yeşil türban ile yer değiştirmesidir, yanıtımı sanırım sessiz kabul etti. Sayın Prof. Dr. Murat Belge'nin anlatımlarından kalan, Türkiye'yi; elinde çekiç tutan birine benzetmesi çok yerindeydi. Elinde çekiç tutan ise çiviye vurmayı düşünür. İşte bugünün ahvali budur. Batılılaşmayan Türk elinde çekiçle zayıfa vuruyor. Türkiye'nin Kürt sorununu çözeceğine inanmayan Belge bir Avrupalı seyyahı anlatırken; Yeşilırmak nehrinde balık görünce Türke sorar, ne yapıyorsunuz? Biz yaklaşınca onlar kaçıyo, yanıtını alır. Türkler sudan çıkanı sevmez, suyu sevmez, diye vurguladı. Beş vakit namaz kılanın nasıl su kullandığı bilinir. Biz askerin geriletilmesi yönünde destek sunduk. Ancak asker geriletildi ama iktidar bu olguyu doğru kullanmadı. „Ben olsaydım onu asradım." diyen birinin, Kürtle barış yapmayacağı artık aşikardır. İşte zurnanın zırt dediği nokta burasıdır.
Kürt daha çok Müslüman olmakla kölelikten kurtulmaz. Birlik olunmazsa, kurtulmak hayal olur. Kürt coğrafyasının her rengi, her sesi, soluğu ve değeri bir olursa, bu teklik bataklığından kurtuluruz. Bakınız ne diyor Tayyip Atatürk, anadil yok. Peki TRT 6 verdi diyenler, orada görünen tosunlar ve misafir gittiği evin hanımı olan sözde sanatçılar, vicdanını bir kaç kuruşa satan soytarılar bu sözlere ne der acaba? Kürt yalakaları aydın gören halkımız uyanmadıkça, maalesef bu kaos sürer. Dersimli evine Atatürk posteri asarken, Seyid Rıza'yı bin defa daha asıyor. Şimdi Tayyip Atatürk yolunda yürüyen, onun posterlerini asanlarda, ne evrensel, ne de Kürt halkının vicdan anlayışı var. Onlar para pul peşindeler.
Diaspora halkımıza gelince ve Dersim özelinden bakınca maalesef gelişmiş bir vicdan anlayışı gözlemlenmiyor. Hani Dersimli aydındır, Dersimli değerlerine bağlıdır... derler. Almanya'da yüz bini aşkın Dersimli var. Kemal Atatürk'ün Türkiyesi soykırım yaptı. Kaç kişi bu soykırıma karşı maddi manevi elini taşın altına koydu? Bir avuç insan oğlu insanı geçmedi. Biz mi anlatamadık. Yoksa yanlış mı yaptık. Tabii önce kabahati kendimizde görmeden başlamalıyım. Neden halkımıza Seyid Rıza'nın vicdan anlayışını veremedik? Neden halkımız bunca kendisinden, soyundan uzaklaşırken, dilinden, kültüründen, değerlerinden koparken daha fazla çaba gösterip yardım etmedik. Kendisini yaşayan neden Dersim acısıyla uğraşsın?Asar duvarına Tayyip Atatürk'ü, oturur altında içer rakısını. Çıkarı önemlidir. Kendisini yaşatan, neden Kürdistan'ın acısıyla uğraşsın? Bu işi sadece dağdaki gerillaya ovadaki siyasetçiye bırakmak vicdan mı? Bundan baş eğmeyen halkımı savunan yiğitleri tenzih ederim.
Yeniden Atatürk'e dönelim. O Şeyh Said'e kal ve Seyid Rıza Piri darağacına çekti, çok kan döktü. Tayyip Atatürk ise fırsat bulsaydı Öcalan'ı asacağını söylüyor. Dün 9 Ekimdi, Kürde hazırlanan global komplonun ilk adımıdır. Öcalan 9. Ekim 1998 de Suriye'den çıkarıldı. Avrupa ona iki metrekare hapishaneyi bile çok gördü. Şimdi Tayyip Atatürk, Rojava Kürdüne saldırma tezkeresi çıkardı. Her dünyevi olayın gölgesinde bir katliam yapmıştır Türk devleti. Birinci Cihan Harbi içinde Ermeni soykırımı, İkinci Dünya Savaşı başında Dersim soykırımı yapıldı. Şimdi ise, Tayyip Atatürk, Suriye savaşı çıkarmakla güney Kürtlerine karşı katliam hazırlıyor. Kürdün uyanık olması gerekiyor.
AÇIKLAMA / HATIRLATMA: Gomanweb sitesi; düşünce ve ifade özgürlüğü, demokrasi, evrensel basın-yayın ilkeleri çerçevesinde görüş bildirmek isteyen herkese açıktır. Yazıların içeriğinden yazı sahipleri sorumludur.