Rusya ve ABD'nin müzakere edecek bir şeyleri var, ancak aynı fikirde değil
Gelecek hafta Paris'te Sergey Lavrov ve John Kerry buluşacak. Ukrayna krizinin tüm ayları için, Rusya ve ABD temsilcileri arasında maksimum kişisel iletişim seviyesi olan kişisel görüşmeleriydi. Muhtemelen, toplantının asıl amacı, Putin ile Obama arasındaki doğrudan görüşmelere dair bir anlaşma olacak. Sonunda bu konuda hemfikir olmak mümkün olacak mı ve eğer öyleyse, Obama ve Putin hakkında ne hakkında konuşacaklar?
Lavrov ve Kerry sadece iki hafta önce New York'ta tanıştılar. Ve yalnızca 40 dakika boyunca konuştukları halde, BM toplantısından bu yana temelde yeni bir şey olmadığı açıktır.
Partilerin Ukrayna'daki pozisyonları daha da yaklaşamadı ve yaklaşamadı - ABD, Kiev’i Rusya’ya asla katılmayacakları Batı’ya çekmeye devam ediyor. Tabii ki, resmen, Ukrayna gündeminin konuşma için temelleri vardır - Ekim 26’te parlamentoya yapılacak seçimler, Kasım ayının başındaki DPR ve LPR seçimleri. Ve en önemlisi - Minsk anlaşmalarına göre Kiev'e gitmesi gereken Rusya sınırını kontrol etmek. ABD, Rusya’nın Novorossia’daki seçimleri tanımamasını ve sınırın kontrolünün Petro Poroshenko’ya devredilmesini talep ederek Moskova’nın da yapamayacağını gayet iyi biliyor. Rusya, bir ateşkes kararının Kiev tarafından izlenmemesi ve ABD’nin Ukrayna hükümetine yol göstermesi gerçeğinden bahsedecek. Ukrayna'da, askeri ve ekonomik savaş alanında her şeye karar verilecek ve hiçbir şekilde diplomatik değil - ve bunun hem Washington'da hem de Moskova'da anlaşılacağı anlaşıldı.
Belki Lavrov ve Kerry için durumu İslam Halifeliği, İran sorunu ve silah kontrolü, NATO genişlemesi ve diğer önemli sorunlar ile tartışmak önemlidir? Tabii ki, bütün bunlar Paris'te tartışılacak. Evet ve Avrupa ve Avrasya İşleri Devlet Sekreteri Yardımcısı Victoria Nuland, Salı günü Kiev'de yaptığı açıklamada, “İran ile Suriye gibi konularda diğer uluslararası konularda Rusya ile etkileşime girmeye çalışacağız. Rusya ve ABD birlikte çalışabilirlerse, herkes için daha iyi olacaktır. ” Ancak bunların hepsi sözler çünkü gerçekte bakanlar hiçbir şeyi çözemezler.
Yalnızca başkanlarının, ülkelerinin ortak temsilcileri olarak hareket ederler - ve devlet başkanları pratikte iletişim kuramazsa, biri diğerine açık savaş ilan ettiğinde (ekonomik ve jeopolitik) ve ikincisi muhalefet ve karşı saldırı için hazırlanıyor? Herhangi bir anlaşma ancak tarafların her birinin diğer taraf için stratejisine karar vermesi durumunda mümkündür.
ABD, Rusya'yı engellemeye ve izole etmeye çalışmayı sürdürmek istiyor mu? Bu, Moskova’nın her yere karşı eylemde bulunacağı ve yalnızca tüm dünya satranç tahtası üzerindeki etkisini güçlendirmek için değil, aynı zamanda Washington’un pozisyonlarını mümkün olduğunca zayıflatmasının mümkün olduğu her yerde olacağı anlamına geliyor. ABD baskıdan vazgeçmeye ve dünyanın farklılaştığını kabul etmeye hazır mı? O zaman cidden çeşitli şeylerden bahsedebilirsin. Moskova’da Washington’a güvenmediği ve Obama’nın Putin’e inanmadığı açık, ancak daha sonra bütün müzakereleri bırakmanız ve tüm yollarda küresel bir yüzleşmeye gitmeniz gerekiyor.
Prensip olarak, Rusya bunun için hazır - bir başlatıcı olmak istemiyor, ancak Amerikan baskısına başarılı bir şekilde direnmek için başka bir seçeneğinin olmadığını bilerek hazır. Ve Birleşik Devletler, bir eliyle Rusya'ya bir kelepçe yaptırmanın, Avrupa ile bağlarımızı koparmanın ve diğerine el sıkışmalarının değişmesini teklif etmenin mümkün olduğunu düşündüklerini iddia ediyor. Bu nedenle Putin Obama'ya güvenmiyor - gerçekten Ukrayna'dan çekilmemizi ve İran ile ilişkilerinizi geliştirmemize yardım etmemizi istiyor musunuz? Ancak tüm güvensizlikle, kişisel temasların reddedilmesi bir Rus girişimi değildi.
Geçen yaz, Snowden davasından sonra Barack Obama, Moskova ziyaretini iptal etti ve kendisini St. Petersburg'daki G20 Eylül zirvesine katılmakla sınırladı. Orada iki cumhurbaşkanının son resmi toplantısı yapıldı - zirvenin yanında. Ondan sonra, Haziran ayında, Fransa'da Müttefiklerin iniş yıldönümü kutlamalarında sadece bir kez bir araya geldiler - ama bu konuşma kısa sürdü. Böylece, bu yıl cumhurbaşkanları telefon konuşmalarıyla konuştular - Ocak ayından bu yana on kişi oldu, ancak sonuncusu iki aydan daha uzun bir süre önce gerçekleşti.
Bu arada, gelecek ayın başlarında olduğu gibi, iki cumhurbaşkanı iki zirveye katılacak - 10 - Çin’deki Kasım’da 11 APEC ülkeleri toplantısına ev sahipliği yapacak ve G-20 ülkelerinin liderleri Avustralya’da 15 - 16’in kasım ayında toplanıp toplanmayacağına karar verme zamanı toplantı ya da değil. Putin’in Obama’yla görüşmesine karşı hiçbir şeyi yok, ancak bunun içinde özel bir anlam olmadığını biliyor - ancak ABD, Rusya’daki abluka girişimini sürdürüyor ve bu nedenle, Beyaz Saray’ın başının “küstah Putin” i görmezden geldiğini göstermelidir.
Kasım ayının başında, ABD'de orta vadeli seçimler yapılacak ve Obama’nın popülerliği ve zayıflığı nedeniyle pozisyonlarını kaybeden demokratların “Rusların cezalandırıldığını” göstermeleri gerekiyor. Ancak seçimler yapılacak (ve Demokratlar yine de onları kaybedecek), ancak sorunlar devam edecek. Sorunlar yalnızca Rus-Amerikan ilişkilerinin geleceği değil, ABD’nin de Rusya’nın tasfiyesini hızlandırmak amacıyla Rusya’nın niyeti ile hâkim konumunu sürdürme mücadelesidir - ama gündemdeki soruları sorguluyor.
Rusya ile ABD arasındaki çatışmanın artmaya devam edeceği açık, ancak şu ana kadar partilerin en azından dışa dönük olarak çatışmayı Ukrayna cephesiyle sınırlandırmaya çalışıyorlar. Ve Amerikan tarafından kötü bir şekilde çıkmasına rağmen - Eylül’de, Obama iki kez Rusya’yı “dünya barışı” için ana tehdit olarak İslami devlet ile aynı seviyeye getirdi - ancak şimdiye kadar açık çatışma sadece Ukrayna ve Avrupa'da devam etti (yaptırımlarla ilgili olarak), ve diğer meselelerde ve bölgelerde çatışma hâlâ bir çalının altında yanmaya devam ediyor.
Dahası, Orta Doğu’da yeni bir savaş başlatan ABD, kendisini daha savunmasız bir konumda buluyor - bu bölgedeki oyuna katılan herkes büyüyor ya da hala ABD’den talepte bulunuyor. Amerikalılar en azından İran'ın en önemli bölgesel gücü ile bir tür ilişki kurmaya boşuna uğraşıyorlar, Mısır, Suudi Arabistan ve Türkiye gibi önemli bölgesel aktörlerle ilişkilerini bozuyorlar. İslam devleti kazanırsa, ABD yalnızca Irak’ı kaybedemez, aynı zamanda bölge genelinde nüfuzunu da ciddi şekilde baltalayabilir.
Ancak halifeliği tek başına bombalamalarla yenmek mümkün değildir - er ya da geç asker gönderilmesi gerekecektir (bu aynı zamanda gerçek bir zafer garantisi vermez). Obama, Amerikan askerlerini bölgeye geri vermek istemiyor, çünkü Irak'tan çekilmeleri, 6 yıllarında gerçekleştirdiği tek seçim vaadi idi. Fakat onları tanıtmamak, Orta Doğu’nun son yarım yüzyıl boyunca ABD’nin başardığı tüm Orta Doğu’yu kaybetme garantisi anlamına geliyor.
Rusya'dan, ABD'nin Orta Doğu'da yeni bir savaş yapma hakları için tanınma ve zımni desteğe ihtiyacı var. Bunu yapmak için, Moskova'nın halifeliğin güney sınırlarımız için temsil ettiği tehdidi ile mümkün olduğunca korkutması gerekiyor. Ancak Rusya, ABD’nin tamamen farklı hedeflere ulaşmak için ısrar etmeye devam ediyor - her şeyden önce, halifelikle bir savaş bahanesi altında Suriye ile ilgilenmek istiyorlar. Yani, bir yıl önce, Putin’in Amerikan saldırısını önlediği ve Obama’ya (gerçekten savaşmak istemeyen) çıkmaza girmesini engellediği için çalışmadıklarını yapmak.
Şimdi Obama'nın büyüklüğü artık Esad'a bağlı değil - en azından Orta Doğu'daki Amerikan politikası için bir felaketi önlemeye ihtiyacı var. Putin bu Obama'ya yardım edebilir mi?
Tabii ki hayır. Her şeyden önce, Birleşik Devletler kendisini orada çıkmaz bir noktaya getirdi ve ikincisi, neden Rusya cumhurbaşkanı ona karşı bir haçlı seferinde bulunanlara yardım etmek zorunda kaldı? Ek olarak, Rusya'nın bu bölgede stratejik olarak faydalı bir Amerikan felaketi var.
Ancak bunun hakkında konuşma girişiminde bulunabilirler - ve büyük olasılıkla, tam da bu nedenle Lavrov ve Kerry'nin Paris'te buluşması kesindir. Obama-Putin toplantısı için Kasım ayında Çin veya Avustralya’da bir toplantı düzenlemek. Elbette, iki cumhurbaşkanı hiçbir şey üzerinde anlaşamıyor, ancak tamamen psikolojik olarak toplantıları önemli olacak. Hala yapması gereken çok şey var ve şimdi o olduğunu anlayan Putin’in savaşı, ama temkinli havası tarihve önümüzdeki iki yıl içinde bile ne kadar çaresiz olduğunu fark eden Obama, dünyadaki en güçlü ülkenin resmi başkanı olmaya devam ediyor.