Vitray sanatı; gün ışığı ile doğan, yine onun az ve çokluğu ile değişimler kazanan bir ışıklı resim sanatıdır.
Vitrayın diğer resim sanatlarından ayıran ve diğerlerinden üstün kılan tarafı; aynı kalmayışı, ışık değişimleriyle ya da ışığa etki eden elemanların değişimiyle değişik özellikler kazanmasıdır.
Vitrayın üzerine düşen ışığın azalıp çoğalması veya vitrayın arkasında bulunan ağaç dallarının ve yapraklarının hareketi; cam üzerinde değişik renkler ve gölgeler meydana getirerek her an farklı görselliği bizlere sunmaktadır.
Birkaç yüzyıldır vitray sanatı doğal ışıktan yararlanmıştır. Teknikteki ilerlemelere paralel olarak değişik kaynaklarda -özellikle elektrik ışığı- vitrayın ışık kaynağı olmuştur. Ayrıca hiç doğal ışık olmayan yerlerde de Vitray kullanılmıştır.
Vitray sanatının doğuşunun ana maddesi olan camın icadıyla da yakından ilgilidir.
Cam insanlar tarafından taş devrinde kullanılmaya başlamıştır. Bunlar volkanik olaylar sonucu meydana gelen doğal (tabii) camlardır.
İlk cam yapımı üfleme aletinin icadıyla Mısır'da başlamıştır. Bu teknik daha sonraları Finike, Yunanistan ve Romalılar tarafından da kullanılmıştır. Roma'da yapılan kazılar Vitrayın MS 1.yüzyıldan beri yapılmakta olduğunu ortaya koymuştur.
Vitray VII. yüzyılda Araplar, daha sonra da Türkler tarafından kullanılarak sanat değeri yüksek örnekler ortaya konmuştur.
Hıristiyanlık dünyasında sadece dini yapılarında (kilise, katedral vb.) kullanılan Vitray; Türklerde dini yapıların dışında da kendini göstermiş olan cami, türbe vb. yapılar yanında saray, köşk, kasır, kütüphane ve evlerde bol bol kullanılmıştır.