90 yıl önce - 22 Kasım yılın 1920 - küçük, yarı harap Yunan Gelibolu kasabası yakınlarındaki çıplak bir kıyıya birkaç bin Rus atıldı.
Bu kadar çok sayıda Robinsons ve Cuma gününün meydana gelmesine neden olan gemi enkazı doğum lekeleri olarak adlandırılmalıdır. Neredeyse hiç parası ve eşyası olmayan bu yarı aç insanlar, Rus General Wrangel ordusunun kalıntılarıydı. 25 596 erkekler, 1153 kadınlar ve Bolşevik kazananlarının insafına teslim olmak istemeyen ve Karadeniz filosunun kalıntılarında müstehcenliğe kapılmak istemeyen 356 çocuklar. Bu trajedinin detayları "AIF" ye konuştu Gelibolu’nun Soyları Birliği’nin başkanı Alexey Grigoriev.
Yılın 1912 depreminden sonra, Birinci Dünya Savaşı ve çeşitli orduların kampları sırasında sık sık yapılan bombardımanların ardından Gelibolu konuşsuz bir durumda idi. Bu nedenle, kasabanın kendisinde sadece birlikler ve subayların küçük bir kısmı evlendi - eşleri ve çocukları ile gelenler. Ordunun büyük kısmı şehirden yaklaşık altı kilometre uzakta kamp kurdu.
Black Andrews
Yerel halk, çok sayıda kirli, püskü silahlı insanın inişini ihtiyatla izledi. Yakında, bu korkular dağıldı. Zorlukla yerleşen gelenler kenti temizlemeye, Romalılar tarafından inşa edilmiş eski su kemerini tamir etmeye, lağımları ve diğer tesisleri tamir etmeye başladı. Rusların sayısı yerel halkın sayısını birkaç kez aştı. Ama yakında güvende hissettiler. Rusların Gelibolu'daki bütün kalışları için sadece bir soygun vakası vardı: bir Gelibolu dişçisini soyup ağır yaraladı, ancak tutuklandı, yargılandı ve ağır şekilde cezalandırıldı. Şehrin en büyük topluluğu olan Yunanlılarla ilişkiler, hayatta kalan tek kilisede hizmet etme imkanı sağlayan Metropolitan Constantine sayesinde hemen başladı. Noel'de, Yunanlılar yiyecek ve hediyeleri olan çocuklar için bir Noel ağacı yaptı. Türkler bütün Rus geçit törenlerine ve törenlerine katıldı. Gelibolu'nun ordusu Rus Ordusu General Kutepov'u Kutep-Paşa olarak yeniden adlandırdılar. Kendi aralarındaki anlaşmazlıkları çözmek için ona döndükleri noktaya geldi. Hem onlar hem de diğerleri mümkün olduğu kadar Rus ailelerini barındırdı. Yunanlılar ve Türkler, Ermeniler ve Yahudiler dışındaki sakinlerin çeşitliliği, Senegalli atıcılar - 800 halkının bir taburunu ekledi. Resmen, şehir Yunan kaymakamıydı, ama aslında güç, Avrupa müttefiki olan bu siyah vatandaşların tabur komutanı olan Fransız komutanına aitti. Senegalli - Seryozhi ve Andryushi, Ruslar'ın dediği gibi - sevimli, ilkel insanlardı. Yalnızca Fransızlar ordumuzdan uzaktı, Rus ordusunu mülteci olarak çağırmayı reddetti.
"Daireler" aile memurları
Cami Kışlası
Ruslar mütevazı yaşadı. Bir odada birkaç aile vardı. Kimin için öncül
yeterli zaman yoktu, kendilerini kazdılar ya da kırık taşların ve yarı çürümüş kütüklerin yıkıntıları arasında dikiyorlardı. Öğrenciler en beklenmedik yerlere yerleştirildiler. Teknik alay, depremde duvarlarda birçok çatlaklar bulunan asırlık bir bina olan bir kervansarayı işgal etti. Kornilov Okulu öğrencileri ağır hasarlı bir camide durdu. Geceleri yıkılan korolar, 2'i öldürdü ve 52 junkerlerini yaraladı. Yaralanmalar daha sonra bir 4 subayı aldı. Hastaneler en iyi korunmuş binaları, büyük çadırları işgal etti. En acil sorun beslenme idi.
Fransızlar tarafından verilen rasyon zorlukla 2 bine ulaştı .. Kaloriler - sağlıklı erkekler için çok az. Bu arada, daha sonra hesaplanan Gelibolu'daki 10 ayları boyunca, Fransız makamlarının yaklaşık 17 milyon frank'ı Rus gıdalarına harcadığı hesaplandı. Wrangel'den Müttefik makamlarca ödenen malların değeri 69 milyon frank olarak gerçekleşti. Kazanç neredeyse imkansızdı. Bazı gidiyor
Gelibolu'dan birkaç kilometre uzakta, satılık odun getirdi. Biri ahtapotları elleriyle yakalamayı öğrendi - Ruslar kendilerini yememişler, ancak yerlilere satmışlardı. Bir keresinde, General Kutepov'un konuğu olan Yunan kaymakamı şöyle dedi: “Ruslar yarım yıldan fazla bir süredir evlerimizde yaşıyor, sadece rasyonlarını aldıklarını yiyorlar, yüzlerce tavuk ve diğer kuşlar evlerinin etrafında dolaşıyor. Sizi temin ederim, başka bir ordunun da onları uzun zaman önce yiyeceği kesin. ” Türkleri, Almanları, İngilizleri ve Fransızları görmüş olan vali, neden bahsettiğini biliyordu.
Askerlere tifo tarafından eziyet edildi, 1676 halkı bundan bıktı, yani neredeyse her onuncu Rus. Sadece sıhhi personelin çabaları nedeniyle ölüm oranı% 10'i geçmedi. Hastaları ziyaret ederken enfekte olan tifo ateşi General Shifner-Markevich'den öldü. Yakında, bu salgına sıtma eklendi. Ne de olsa, çadır kampının altındaki toprak, zorlukla yağmaya başladı, bir bataklığa dönüştü. Kuraklık dönemlerinde, tüm önleyici tedbirlere rağmen akrepler ve zehirli yılanlar düzenli olarak çadırlara tırmandı. Yaşam koşullarının ciddiyetine rağmen, sürekli açlık için, askeri disiplin genel olarak korunmuştur. Bir felaketin sonucu olan apati, yavaş yavaş umutla yer değiştirdi. Birçok yönden, bu düzenli spor ve geçit törenleri tarafından kolaylaştırıldı. General Brrangel'in gelmesi ve Temmuz ayında, Rus mezarlığındaki anıtın kutsanması vesilesiyle Şubat ayındaki geçit töreni yapıldı. İnşaası için malzemeler, Gelibolu'daki kaya iradesi ile ortaya çıkan her Rus tarafından getirilen taşlardır.
Ağustos ayında, 1921 birliklerin geri çekilmesine başladı. Memurlar ve öğrenciler dünyayı dolaştı ... Ama herkes Genel Kutepov'un sözlerini kalbine taşıyarak ayrıldı: tarih Gelibolu. Ve şerefle kapalı diyebilirim. Ve unutmayın: bir Rus subayı çalışıyorsa, hiçbir çalışma aşağılayıcı olamaz. ”
Gelibolu - teslim olan Rus ordusunun öldüğü yer
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter