Eşleriyle ev işlerini paylaşarak yapan babaların kızları “büyüdüğümde ____ olmak istiyorum” cümlesini kurduğunda, daha az cinsiyet rolü gözlemleniyor.
Annelerinin çalışma eşitliği de bu kızların cinsiyet rolüne bakışına renk katıyor, ama çalışmaların sonucuna göre kız çocuklarının kariyer hedeflerini asıl şekillendiren babalarının ev işlerini yapıyor olması. Anne-babanın ev işlerini beraber yaptıkları ailelerin kız çocukları çoğunlukla polis memuru, doktor, muhasebeci ya da bilim adamı olmak istiyor, diyor araştırmacılar.
Araştırmanın devamında şu sonuca ulaşıyoruz; ebeveynlerin evdeki hareketleri, sözcüklerden daha fazla etki ediyor. Babalar cinsiyet eşitliğini açık bir şekle savunsa bile, eğer evde geleneksel cinsiyetçi bir iş bölümü yaparlarsa, kız çocukları kendilerini kadınların çoğunlukta olduğu; hemşirelik, öğretmenlik, kütüphanecilik ya da çocuklar ile ilgilenen ev hanımı gibi iş alanlarında çalışırken kafalarında canlandırmaya başlıyorlar.
Feminist olduklarını söyleyip evde kıllarını kıpırdatmayan babalar da bilinçsizce şu kız çocuklarına şu mesajı veriyor: “Ev işleri kadının işidir”. Araştırmaya göre düşünülmesi gereken konular var ve diğer yandan babalara biz de şu mesajı gönderebiliriz artık: “O değil de, şu sofrayı toplayıp bulaşıkları yıkamaya başlayın beyler.”