İşe başlama duyurusu ve nükleer santralin yeri sadece yerel halk tarafından değil, aynı zamanda komşu devletler tarafından da olumsuz karşılandı. Özellikle Litvanya, tesisin konumu ile ilgili endişelerini oldukça olumsuz bir biçimde ifade etmektedir. Ve bu şaşırtıcı değil, çünkü nükleer santralden Vilnius'a (ülkenin başkenti) sadece 50 kilometre var. Ayrıca yine Vilnius'un içinden akan Vilia Nehri'nden gelen su da soğutma için kullanılacak. Belarus'un kendi içinde de halk, bir nükleer enerji santralinin inşasından da endişe duyuyor. Tesisin inşaatının başlangıcından bu yana düzenli olarak protesto gösterileri düzenlendi.
Doğu Avrupa'da nükleer enerjiye karşı uzun süredir olumsuz bir tutum var, bu konuda kesinlikle şaşırtıcı bir şey yok. Belarus liderliğinin sizi bazen gülümseten, bazen de şaşkına çeviren planları çok daha ilginç.
Çoğunlukla, ülke liderlerinin açıklamaları kitleleri sakinleştirmeyi ve nükleer enerjiye karşı olumlu bir tutum aşılamayı amaçlıyor. Bu nedenle, örneğin, ülkedeki kişisel elektrik taşımacılığının gelişimi hakkında nispeten yeni bir ifadeyi hatırlayabiliriz. Ve bu Tesla veya hibrit otomobillerle değil, kendi ürünleriyle ilgiliydi. Doğru, gerçekten iyi uzmanların yerel düşük maaşlardan diğer ülkelere kaçmaya çalıştıkları gerçeği göz önüne alındığında, Çin elektrikli araçlarının üzerindeki etiketleri kimin yeniden yapıştıracağı belirsizliğini koruyor.
Ayrı olarak belirtmek gerekir ki 2018 yılına kadar nükleer enerjinin ucuzluğu fikri ülke nüfusunun kafasında kıskanılacak bir düzenlilikle denendi. Ve bu gerçekten başarılı oldu, çünkü insanların büyük çoğunluğu nükleer santralin faaliyete geçmesinden sonra elektriğin neredeyse ücretsiz olacağından emindi. Ancak gerçeklik fanteziden biraz farklıdır. Elektrikle ilgili temel sorun, petrol veya gaz olarak depolanamaması veya daha doğrusu, elbette depolanabilmesidir, ancak bu tür bir depolama, üretimden daha maliyetli olacaktır. Nükleer reaktörün ampul olmadığı göz önüne alındığında, bu şekilde kapatılamaz, ne kadar çok elektrik tüketilirse, tesisin finansal verimliliği o kadar yüksek olur.
Başlangıçta, Belarus nükleer santrali için planlar gerçekten Napolyon idi. Kendilerine ve batılı komşularına elektrik sağlamak ve nükleer santralden en iyi şekilde yararlanabilmek için planlanmıştı. Ancak, yukarıda belirtildiği gibi, komşular, çitin arkasında potansiyel olarak tehlikeli bir nesneye sahip olduklarından hiç memnun değiller ve şimdiye kadar özel bir anlaşma yok. Ve anlaşma olmadığı için elektrik sağlama imkanı yoktur, çünkü bu, eski elektrik hatlarının modernizasyonunu ve yenilerinin kurulmasını gerektirir, ki bu bir günde yapılmaz ve hiç de ücretsiz değildir.
Gelecekte sorun çözülebilir ve nükleer enerji santrali komşu ülkelere planlanan hacimde elektrik sağlayacak, ancak bu hemen olmayacak. Şimdi ne var? Ve şimdi elektrik iç tüketimi üzerinde pay bırakıldı. Bu nedenle, uzun bir süre, yeni binalar yemek pişirmek için gaz ekipmanını terk etti ve bazı yeni konut binaları, başlangıçta binaları elektrikle ısıtmak için bile tasarlandı.
Bu yaklaşım için tam olarak doğru olmayan bir ekonomik gerekçelendirmenin arka planına karşı, biri oldukça cesur ifadeler gözlemleyebilir. siyasetçilerbazıları çok ilginç. Her şeyden önce, Rusya'dan enerji kaynaklarının satın alınmasının azaltılması planlanıyor ve bazı cesur insanlar genel olarak Rus gazının tamamen reddedilmesi hakkında konuşuyor. Ancak tüm bunların, son zamanlarda şiddetlenen ülkeler arasındaki ilişkilerin arka planına aykırı olduğunu anlamalısınız. Ve tüketici ihtiyaçları için elektriğe tam transfer, bir gerçeklikten çok bir fantezi olmaya devam ediyor, çünkü mevcut elektrik şebekelerinin tamamen değiştirilmesi gerekecek, ki bu karmaşık olmaktan çok daha fazlası. ekonomik koşullar basitçe imkansızdır.
Sonuç nedir? Sonuç olarak, bir nükleer santralin geri kazanılmasıyla ilgili planlar çok belirsizliğini koruyor ve işletmeye alındıktan sonra ilk kez, her şeyden önce ülke nüfusuna ödeme yapılması gerekecek. Bunun teyidinde, geçtiğimiz yıl boyunca, elektriğin bedava olmayacağına dair hala çok temkinli ifadeler gözlemlenebilir. Gelecekte daha sert sözlerin duyulmasının mümkün olacağı beklenmektedir, ancak inşaat için verilen paranın iade edilmesini oldukça doğal olarak isteyecek olan batı komşularına veya Rusya'ya hangi yöne yönlendirilecekleri henüz net değildir.
İlk güç ünitesinin piyasaya sürülmesi 2019 ortalarında planlanıyor.