Çok hücreli büyük bir beyne sahip olmak, daha yüksek notlar, stratejik beceriler ve yüksek bir IQ için gerekli midir?
Kopenhag Üniversitesi ve Bispebjerg Hastanesi’nden Danimarkalı araştırmacılardan oluşan bir ekip, beyin hücrelerinin sayısının kişinin zekasını yansıtmadığı sonucuna vardı.
IQ teorisi hakkında şüphe uyandıran deneyde araştırmacılar, hayattayken IQ’ları test edilmiş 50 ölmüş erkeğin beyninde dış kısım olan serebral korteksi incelediler. Araştırma ekibi, bir insandaki beyin hücrelerinin sayısının doğrudan zekasıyla ilgili olmadığı sonucuna vardı. Araştırma, bugüne kadarki araştırmalarda, yaygın olan bu algıya da gölge düşürdü.
Bispebjerg Hastanesi Stereoloji ve Nörobilim Araştırma Laboratuvarı Profesörü Bente Pakkenberg, Danimarka Radyosuna verdiği demeçte, ‘Geçmişte insanlar beyin büyüklükleri ile IQ arasında bir bağlantı kurdular. Bu nedenle bilim içinde birçok beyin hücresine sahip olmanın, iyi olduğu konusunda herkes hemfikirdi. Kabul ediyorum ki, bu deneyin sonucuna kendim de şaşırdım.’ ifadelerini kullandı.
Serebral korteks, insanın problem çözme yeteneğini, kişiliğini, mantıksal düşünmesini ve eleştirel düşünmesini kontrol eden milyarlarca beyin hücresini barındırır.
Araştırma sonucunu ‘gizemli’ olarak nitelendiren Bente Pakkenberg, “Sonunda, beyin hücrelerinin sayısını 50 erkeğin IQ’ları ile karşılaştırabildik. Ama kesinlikle hiçbir bağlantı bulamadık.’ dedi.
Eğer yüksek bir IQ’nun anahtarı beyin hücrelerinin sayısı değilse, bunun başka bir açıklaması olması gerektiğini belirten Pakkenberg, ‘Beyin hücrelerinin birbirine nasıl bağlandığı veya beyin hücrelerinin sinapslar aracılığıyla birbirleriyle nasıl ‘konuştuğu’ olabilir.’ dedi.
KADIN VE ERKEK BEYİN HÜCRE SAYISI KARŞIŞALTIRILDI
Beyin hücrelerinin sayısı ile zeka arasında doğrudan bağlantıların olmadığını belirten araştırmacıların ilgisini çeken başka bir detay da not edildi. Araştırmalarda, erkeklerin kadınlardan daha fazla beyin hücresine sahip olduğu görüldü (19 milyara karşı 23 milyar hücre).
İlk zeka testi, 20. yüzyılın başlarında Fransız psikolog Alfred Binet tarafından kullanıldı. Binet’in testi, öğrencilerin okulda öğrenmediği bir dizi görevi içeriyordu. İngiliz Charles Spearman daha sonra, tek bir zeka testinde başarılı olan kişilerin diğer kategorilerde de başarılı olma eğiliminde olduğunu keşfetti. Bu nedenle ‘genel zekanın’ ölçülebileceğini öne sürmüştür.
Bu testler o zamandan beri iş görüşmelerinde yaygın olarak kullanılan bir araç haline geldi.