Haktan'ın seslendirdiği, arabesk ve ayrılık acısı çekenlerin (özellikle bir sebepten ayrılık kararını siz aldıysanız) dinlerken kendini göreceği çok güzel bir parça.
Ne seninle yaşanıyor ne de sensiz yaşanıyor. Çaresizim çok. Gitsem aklım kalır, kalsam yorgunum.
Ne de sensiz diye devam ettirilmesi şartmış gibi olan söz öbeki.
başlığa tıklarken "ne de sensiz" diye tamamladığım -benim için yarım kalmış- söz. niye böyle oldu ki şimdi? arabesk biz fark edemeden ruhumuza mı işlemiş gerçekten?