Aynı zamanda Platin Sarayı'nda.
Ning Xi kapıdaki hizmetçi Wan Wan ile konuşuyordu.
"Sevgili Wan Wan, lütfen, sadece içeri gireyim! Bagajımı aldığım anda ayrılacağımı garanti ederim!" Ning Xi, avuç içlerini birbirine bastırıp yalvarıyordu.
Eski evi terk ederken, drama ekibinden yarım günlüğüne izin alabileceğini ve bungalovda bıraktığı bagajı alabileceğini düşünmüştü.
Üç ay çok uzun bir zaman olmasa da, farkında olmadan onun eşyalarının çoğunu buraya taşıdığını fark etti. Bu nedenle, bu zaman zarfında acilen bir şeyi kullanması gerektiğinde ama bunu elde etmek için gelemediğinde, bu çok rahatsız edici oluyordu.
Tabii ki en önemli şey, şeytanın eski konutta olacağını ve kesinlikle bungalovda olmayacağını bilmesiydi. Bu yüzden buraya gelme şansını çabukca kullanmıştı.
Ancak durum, hayal ettiği gibi sorunsuz ilerlemedi.
Nazik küçük hizmetçi, ne olursa olsun onu içeri almıyordu.
"Bayan Xiao Xi, lütfen bunu benim için daha da zorlaştırmayın. Kasten sizi içeri almamazlık yapmıyorum bu kapıyı açma yetkim yok!"
Ning Xi'nun, Uşak Yuan'a yalvarmaktan başka seçeneği yoktu.
Uşak Yuan biriyle telefonda konuşuyordu, ama yoluna yaklaştığını görünce çabucak kalktı. Sonra boğazını temizledi ve ona "Bayan Xiao Xi, geri dönmüşsünüz!"
"Mmm, bir şeyler almak için geri geldim. Sevgili uşak, kapıyı açmama yardım eder misin?" Ning Xi endişeyle yardım istedi.
Uşak Yuan'ın yüzü hemen çaresizliğin bir ifadesini ortaya çıkardı ve yumuşak bir şekilde iç çekti, "Bayan Xiao Xi, bir hizmetçi olarak bile, usta hakkında çok fazla şey söylememeliyim, bu sefer yardımcı olamayacağımı söylemeliyim. Öncesinde ne olduğunu bilmiyorum, efendi geri döndü ve hepimizi konuttan dışarı attı, sonra bütün gün boyunca kendini içeri kilitledi.Ondan sonra, evin giriş ve çıkış güvenliği sıkılaştı ve ondan başka kimse giremez. "
Uşak Yuan bu bölümde durakladı ve sonra, "Eğer içeri girmeniz gerekiyorsa, gelip kapınızı açması için sadece efendiyle irtibata geçebilirsiniz." diyerek devam etti.
Uşak Yuan bunu söylediği zaman, Ning Xi, Lu Jingli'nin bundan daha önce ona bahsetmiş olduğunu hatırlattı. Kasıtlı olarak Lu Tingxiao ile ilgili tüm haberleri aldırmıyor ve kaçıyordu ...
Ning Xi bir an için şok oldu, ama hızlı bir şekilde dedi ki, "Teşekkür ederim, o zaman, ben gideceğim! Sevgili uşak, güle güle!"
Uşak Yuan'ın telefonda birisiyle konuştuğunu gördüğü için biraz endişe duyuyordu. Bugün hala bavulunu alamadığı için, en iyisi bırakıp gitmekti!
Uşak Yuan, Ning Xi'nin gitmeye başladığını görünce, efendinin hâlâ yolda olduğunu hatırlayıp endişelenmeye başladı!
Efendisinin birçok gün boyunca depresyonda olduğunu görmüştü ve sonunda Ning Xi'yi geri dönmek için bekletti. Kolayca gitmesine izin vermeyecekti.
Böylece, uşak Yuan hızla onu durdurmak için çağrıda bulundu, "Bayan Xiao Xi, bekle!"
"Sevgili uşak, başka bir şey var mı?" Ning Xi onun izinde durdu.
Uşak Yuan aniden bir şeyler düşünüyormuş gibi davrandı ve "Bayan Xiao Xi, senin için kapıyı açmanın bir yolunu düşündüm" dedi.
"Gerçekten mi?" Ning Xi'nin yüzü aniden aydınlanmıştı.
"Evet Bayan Xiao Xi, lütfen bir süre burada bekleyin."
"Tamam, sorun değil! Seni rahatsız ettiğim için çok üzgünüm!"
Şu anda, Ning Xi'nin kalbi, bu dünyadaki dost canlısı eski uşağın onu kandırdığını düşünmeden, insanlık olduğuna dair minnettar düşüncelerle doluydu.
Böylece, Ning Xi orada, umutla dolu durdu. Ne yazık ki, 20 dakikadan fazla bekledi ...