

BillMcGaughey.com


geri dön: 2008race4congress.html


Onaltinci Bölüm Onaltili


Aday Tartismalar


Elbette Keith Ellison'i tanirdim. Devlet temsilcisi olarak avukat ve aday olarak ev sahiplerine küfür etmekte oldugu günlerden onu tanidim. 2006 seçim kampanyasinda olaylara katildim, Tammy Lee'nin aktif bir destekçisiydim ancak bir zamanlar Iran'a saldirmakla ilgili sorumlulugumda dürüst bir cevap vermek konusunda ona iltifat etmisti. (Buna karsiydi, ben de öyleydim.) Ve Ellison'in Eylül ayinda göçle ilgili forumunu çökerttim. Bununla birlikte, web sitesine bakmis olsam da, Cumhuriyet adayi Barb Davis White'i hiç görmedim, hatta görmedim bile. Randevu almadan önce Ron Paul toplantisina çagriyi teslim etmisti. Aksi takdirde, yollarimiz kesismemisti.
Bu durum, 3. ve 6. bölgelerde olanlarla tezat olusturuyordu. Burada Kongre için aday sayisiz etkinlige birlikte olmustu. Üçüncü bölgede üç ya da dört tartisma vardi. Sik yapilan geçit töreleri ve belki de adaylari bir araya getirecek baska olaylar vardi. Aradaki fark, medya uzmanlarinin ve digerlerinin üçüncü bölgede açik bir yaris oldugunu kararlastirmasiydi, görevdeki görevli Kongre üyesi emekliye ayrilmisti, ancak Keith Ellison 5'in kesin galibi oldu. Seçim, iklim karsiti olarak degerlendirildi. Siyaset komitesi, büyük bir çaba harcamam gerekirse yarisimda olan bitene dikkat etsin.
Minnesota Kadin Seçmenleri Birligi gibi birkaç idealist, adil ve açik seçimler yapma geleneginin önemini vurguladi. Bir digeri Minneapolis'teki Patrick Henry Lisesinde Brionna Harder adli sivil ögretmen idi. Son birkaç döngü için yapilan her seçim kampanyasinda, sinifinin önünde bir sunum yapmak için birçok farkli yarista tüm adaylari davet etmisti. ABD Senatosu ve Senato adaylari için bu yil yapilacak olan olay, 18 Eylül Persembe günü saat 03: 00'da 132 numarali odada olacakti. Davetiyledim.
Patrick Henry Lisesinin nerede oldugunu biliyordum, çünkü üvey kizi Celia 2002'de o okuldan mezun olmustu. Penn Avenue'ye kadar sürdüm - daha sonra bir insaat projesi tarafindan Lowry'de engellenmis - dolambaçli yoldan sapip okula ulastim. Birkaç aday aralarinda kendi aralarinda oda önünde konusuyordu. Paul Pioneer Press'in fotografçisi da orada kaldi. Bununla birlikte, adaylar Barb Davis White veya Keith Ellison'i ya da hatirladigim kadariyla ABD Temsilciler Meclisi'ne herhangi bir baska adayi içermedi.
ABD Senatosu Anayasa Partisi James Niemacki ve Liberter Partisi Charles Aldrich'in adaylari vardi; Ve böylece ABD Senatosu için birincil olarak DFL'de Al Franken tarafindan yenilen Priscilla Lord Faris de vardi. Lord Faris, eski ABD'li yargiç Miles Lord'un kizi birincil alanda önemli bir oyuncudu. Yaklasik 75 bin oy aldi. Yil sonuna dogru, Norm Coleman ve Al Franken arasindaki sayimda yer alan oylarin sergilendigi sirada, siklikla diger iki erkegin adlarinin televizyon ekraninda göründügünü hissediyorum.
Odada yaklasik yirmi ögrenci vardi. Etkinlik, adaylarin her birinin açilis konusmalari yapip ögrencilerin sorularini cevaplamalari yönünde yapilandirilmisti. Bir tartisma olmazdi. Ögrencilerin sorularinin birçogu, "sorun" yerine "para kazanma, basin bülteni almak vb." Adayi olma deneyimine bagliydi. Her ikimiz de bakis açilarimizi paylastik. Bana en çok ilgisi olan sey, Priscilla Lord Faris'in Al Franken'in birincil seyden sonra ona ulasmadigi sürpriziydi. Telefon görüsmesi kadar o kadar da ilginç degildi. Bunun Franken kampanyasinda aptalca oldugunu düsündüm ve arkadasim Harvey Hyatt, atesli bir Franken destekçisi olarak tanidi.
Sinif ögretmeni Brionna Harder kisaca benimle konustu. Minneapolis e-demokrasi forumuna üye oldugunu ve mesajlarimin ilgisini çektigini söyledi. Kendisi forumda aktif bir katilimci degildi, ancak bazi görüsleri vardi.
Bu, diger adaylarla nadir karsilasma oldu. Bir sonraki olay, 2 Ekim Persembe günü saat 06: 00'dan itibaren Minneapolis Kadinlar Seçmenleri Birligi tarafindan desteklenen adaylar için bir aksam resepsiyonu olacakti. Konusmalara gerek duyulmadi; Bu toplumsal bir bulusma olacaktir.
Memnuniyetle katilmistim; Bununla birlikte, 2008 Minnesota Erkekler Konferansi'nda bir "Sufi" san olayina katilabilmem için ayni aksam 8: 00'de ?kiz sehirlerin 100 mil kuzeyinde Sturgeon Gölü'nde kalmam gerektigini hatirladim. Bunu her yil yaptim. Erkekler Konferansi'nin bas organizatörü veya ögretmeni olan sair olan Robert Bly, sarki grubumuzun haftalik oturumlarini Minneapolis'teki evinde yapti. Ahlaka katilmak zorunda hissettim. Bu yüzden aday olayini kaçirdim. Hayatta seçimler yapmak zorundayiz.
Simdi büyük gazeteci için Minnesota Kadin Seçmenleri Birligi ve Kanal 5, Üniversite Caddesindeki KSTP stüdyolarinda 5. Bölgesel Kongre adaylari arasindaki tartismayi birlikte finanse ediyorlardi. Tom Hauser tarafindan yönetilen tartisma, 11 Ekim Cumartesi günü saat 10.00'da baslayacak. Bir format için, KSTP adaylar hakkinda bir tanitim parçasini yayinlayacak, adaylar daha sonra Hauser'in getirdigi sorulari cevaplayacak, sonra birbirlerine sorular soracak ve nihayetinde kapanis ifadeleri hazirlayacaklardir. ?ki rakibimin sorularini sorma firsati, özellikle beni ilgilendiriyor. Bununla birlikte, sorularin her biri iki dakika ile sinirliydi ve özlü olmaliydi. Isteyecek bazi kötülük sorularim vardi.
Sivil Haklar Hareketi mirasina dayanan siyah bir adam olan Keith Ellison, Kongrenin tek Müslüman üyesiydi. Bununla birlikte, ayni zamanda Yahudi cemaatinden de güçlü destek aldi. Ona su soruyu sorardim: "1950'lerde Alabama gibi güney devletleri demokratik bir hükümet biçimine sahipler, ancak uygulamada beyaz insanlara toplumda ayricalikli bir yer vermisler. Demokrasi irk veya din olursa olsun vatandaslara esit muamele görmesini gerektirir. Bugün, Israil anayasasi Israil devletinin hem bir Yahudi devleti hem de bir demokrasi oldugunu beyan eder. Bu düzenleme ile elli yil önce Amerika'da var olan ayrimcilik sistemi arasinda bir benzerlik görüyor musunuz? Eger öyleyse, ne yapmaliyiz? "
Barb Davis White, diger yandan bakanlikti. Hiristiyan inanci açikçasi onu politikaya kadar takip etti. Benim için onun için soruydu: "Albert Schweitzer, Isa'nin misyonunun Tanri'nin Egemenliginin gelecegini ilan etmek oldugunu yazdi. O, Krallik geldiginde görünecek olan Mesih'di. Schweitzer, Isa ahlakinin toplumsal ya da ahlaki reformlar için bir program olmadigini ancak yalnizca dinleyicilerini Kralliga girmeye hazirlamayi amaçladigini söyledi. Bu görüse katiliyor musunuz? Eger öyleyse, neden Hiristiyan kilisesi bugün Isa'nin "Sezar'a ait olanlari" olarak adlandirdigi seyle bu kadar ilgilidir? Neden siyasete karisti? "
KSTP-TV ayrica, adaylara 17 Ekim Cuma günü yerel saatle aksam altisinda habersiz olarak yayinlanacak iki dakikalik bir bildiri hazirlama firsati sundu. Açiklamanin yayin aninda KSTP-TV stüdyosunda canli olarak yayinlanmasina veya o tarihteki yayin için önceden bildiriye eklenmesine iliskin bir seçenek sunuldu. Canli sunumu seçtim. Bu daha anlamli ve ilginç bir deneyim vaat ediyor gibi görünüyordu.
Cumartesi sabahi, en iyi takimimi giydim, saçlarimi taradim ve geçici olarak kapatilan I-94'ten kaçinarak KSTP-TV stüdyosuna gittim. Binanin bati yakasindaki bir sokakta park ettim. Tartismadan önce bol zamanim olmasina ragmen, bir dizi kilitli kapi açmaya çalisirken giderek endiselendim. Sonunda, binanin dogu tarafinda arkada açik bir giris buldum.
Yakinda Ellison'in kampanya müdürü Larry Weiss'i gördüm. Bana tartisacagimiz stüdyoyu gösterdi. Girdigimde, Barb Davis White'i ve odanin diger tarafindaki kampanya müdürü olarak varsayimi yapan bir baska adam gördüm. Kendimi tanittim. Sonra Ellison'a gittim ve onunla el sikisti.
Oldukça iyi bir havaydim. Barb Davis White da öyleydi. O sicak ve egemen bir kisilige sahipti. Bana W. Harry Davis (Glenwood Bulvarindaki okulun ismi verilmis bir sivil haklar lideri) hukukunun kizi oldugunu söyledi. Birbirimizi biraz tanimaliyiz. Larry Weiss'in de aralarinda bulundugu Ellison ve yardimcilari, odanin karsisinda duruyorlardi.
Hauser'in sorularina, Irak savasi ve otomobil endüstrisi için verilen yakit verimliligi standartlari gibi çesitli konular ele alindi. Davis White'in görüsleri muhafazakârdi: Düz bir vergiyi ve güçlü bir ulusal savunmayi tercih etti. Ellison'un zaten bildigim liberal görüsleri. Elbette, sunmak istedigim kendi sorunlarim vardi ve ara sira bunlari sunabildim. Daha sonra serife baktigimda kollarimi çilginca salladigimi ve kafami yuvarladigimi saniyordum, ama o tarihte sunumum normal görünüyordu. Ellison, tabii ki sakin ve toplandi.
Keith Ellison, Israil ve segregasyonist güney hakkindaki soruyu oldukça iyi ele aldi. Aslinda, bunun iyi bir soru oldugunu söyledi. Ardindan "iki devletli çözüm" için destegini ve müzakerelerin sürdürülmesi ihtiyacini belirterek gitti. Davis White, egitim alanina girdigi için teolojik sorulara girdigimden memnun görünüyordu. Ancak Hiristiyanlarin siyaset disinda kalmasi konusunda anlasmadi. Schweitzer'in müfredati dahil edilmedigini söyledi.
Ellison'in da benim için acayip bir sorum var. Yazdiklarimda kendimi "baskalasim" iddiasiyla savunmaya mecbur hissettigimi neden sordu? Ellison'a, önce binami satin aldiktan iki hafta sonra ... ... beni aradiklarini söyledim. Minneapolis'teki politik kültür çürümüstü. sehrin suçu suçundan kendini mülk sahiplerine kaydirmaya çalisiyordu. Bana göre, soruyu iyi idare ettim.
Mali kurtarma önemli bir konuydu. Ellison kurtarma tasarisina oy vermisti. Minnesota'nin özel kolejlerinden bir temsilcinin kendisine, fatura geçmedikçe ögrenci kredilerinin tehlikede oldugunu söylemeye çagirdigini söyledi. Hem Barb Davis White hem de kurtarma çalismasina karsit olduk; muhafazakâr çizgiler boyunca hükümet parasinin is dünyasina verilmemesi gerektigini söylediler; çünkü para sikismayi hafifletmiyordu, bunun yerine kötüye kullaniliyordu.
Tüm soru ve cevaplari hatirlamiyorum. Hatirliyor musunuz ki birbirimize iki soru sorma sansimiz oldu. Ellison'a ikinci sorumum daha büyük bir yumruk atti. Evdeki Demokrat liderlerin üyelerini siki bir tasma altinda tuttugunu duydugumu söyledim. Üyeler, partiye yaptiklari kampanya katkilarinin bir kismini geri çevirmek zorunda kalmis bile. Steny Hoyer çagri geldiginde ne yapacaksin, ben sordum?
Ellison'un personelinin odanin arkasinda gülümseyisini görebiliyordum. Belki de bu zaten bir meseleydi. Ancak Ellison, kendi adami oldugunu söyledi. Pek çok durumda, Hoyer ve Pelosi tarafindan alinan tutumlari kabul etti; Ancak, olmadigi yerde, kurucu unsurlari için en iyi oldugunu düsündügü seyleri yapardi.
Saat hizla gitti. Larry Weiss olaydan sonra performansimi bana iltifat etti. Tom Hauser'la birlikte fotograflanmistik. Barb Davis White ve dostça sözler paylastik. O ve Ellison da aynisini yapti. Böylece büyük olay sona erdi. Ancak Kanal 5'te yayinlanmaz, ancak KSTP-TV'nin yan kurulus kanali Kanal 45'te o aksam saat 8'de.
Bu benim için bir soruna neden oldu. Gazetede Kanal 45 programlama programinda 5. bölge tartismasi için bir liste bulamadim. O zaman diliminde baska bir program listelendi. Bu nedenle, 8: 00'de yayin izlemek için evde kalmak yerine, ABD Senatosu adaylari Dean Barkley, Norm Coleman ve Al Franken'in Golden Valley'deki Breck Okulu'ndaki tartismasina katildim. Saat 09.00'dan sonra bu tartismadan eve döndügümde, televizyonumu açtim ve sans eseri kanal 12'de tartisilan 3. bölge Kongre adaylarini gördüm. Kablo servisindeki 45. kanalin nerede oldugunu ögrendim. Tartismamiz sonuçta sabah 8'de yayinlandi, ancak kanal 12'de yayinlandi.
KSTP-TV, geçmis programlarinin kompakt disklerini sert bir fiyata satan bir ticari ortaga sahiptir. Tartismalarindan birini emrediyorum. Teknik sorunlar nedeniyle uyumsuz video ve ses içeren bir CD aldim. Bana yari fiyatini verdiler. Daha sonra baska bir ürün siparis ettigimde, tartisma CD'sinin bir kopyasini digeriyle birlikte aldim, bu sefer kusurlu degil.
Ertesi hafta, medya maruziyeti için üç yeni firsat daha getirildi.
Ilk olarak, Kanal 11, KARE-TV, tüm adaylara web sitesinde bir dakikalik bir mesaj birakma firsati sundu. Benim sorunum, yüksek kaliteli bir video kaydedicim olmadigiydi. Durumumu açiklamak için temas kuran kisiyi Kare-TV, Julie Anderson'dan aradim. Golden Valley'deki Boone Caddesi'ndeki istasyona gelip 14 Ekim Sali sabahi kendi stüdyolarima kayit yapmami sagladi. Kamera adami Jim Douglas, kendi Iskoç sesli ismim hakkinda benimle konusan bir soyundan bir Iskoçdu. Ayrica olaganüstü sabirliydi. Mesaji bir dakikalik yuvaya rahatça yerlesene kadar üç kez kaydettik. Bu harika bir firsatti.
Ardindan, 15 Ekim Çarsamba günü, saat 23.45'te, Blaine'deki Kuzey Metro TV stüdyolarinda ikinci bir aday tartisma yaptik. Bana göre bu istasyonun kablolu izleyicileri ilçemize gelmeyebilir. Bununla birlikte, haber üreticisi Ben Hayle, bize bir miktar kapsama alacagimizi ve istasyonun kaseti bölgedeki diger kablo istasyonlarina dolastiracagina dair güvence verdi. Bu istasyon evimden iyi bir yarim saat uzaktaydi. Barb Davis White ve basin / kampanya müdürü Don Allen, geldigimde stüdyoya girmislerdi. Keith Ellison degildi. Gelmesi bir yarim saat daha aldi. Hepimiz bir araya geldigimizde, Hayle yeni insa edilen stüdyoya bir gezi düzenledi.
Yine, üçümüz sorularimizi yanitladi. Konular: "ekonomi / vergiler, Irak'taki savas / terörle mücadele, saglik, enerji bagimsizligi, halk egitimi, göç" Ben tepki vermeden saglik ve göç konusundaki radikal fikirlerimi tartismayi basardi. Konumu özetlemek için geldigimde ilham aldim. "Is, is, is, is, is, is" ben durdum. Böyle bir tekrarlayan ifadenin kapanis ifadesi olarak aptalca gelecegini biliyorum, ama unutulmaz bir izlenim birakmak istedim. Her seyden önce, yetersiz bir aday olmak, performansim bir sekilde ön plana çikmadikça, insanlar muhtemelen benim için oy kullanmazdi. Bu bir kumardi.
Haftanin üçüncü ve son medya firsati, 17 subat'ta saat 16.30'da çikan haberlerde KSTP-TV'de canli olarak yayinlanacak olan iki dakikalik bildiri oldu. Sinirlilik beni asti. ?lk egilimim iki dakika içinde ticaret, enerji politikasi, saglik bakimi ve göç ile ilgili önerilerimi kemerli hale getirmekti. Ancak "isler, isler ve isler" okunmasi bana da çagrida bulundu.
Biraz aklima dram vardi. Kamera dolasmaya basladiktan sonra, yukari bakip, bir süre duraklatip "is, is, is" seklindeyken makineye dogru baktiracagim. Canli haber programi sirasinda düsüncelerimi toplamak için yarim saat otururken zamanla ilgili endiseler beni uyandirdi. ?lk bölüm beceriksizce teslim edildi ve bitirmek için zaman olmadi.
Cumartesi gecikti. Ancak, önümüzdeki pazar mesgul olur; Hem aksamlari hem de gün boyunca Pazartesi günü olurdu. Cumartesi günü ögleden sonra New Hope'da yasli bir toplulukta aday görünecekti. Aksam, Brooklyn Park'taki Yasayan Kelime Kilisesinde "Israil'e bir rivayet" etkinligi yapildi. Minnesota Kidemli Federasyonu, gün içinde Pazartesi günü Brooklyn Center'daki grubun yillik kongresinde üyelerini bulma konusunda adaylari davet etmisti. Sonunda, Kuzey Minneapolis'teki Ürdün Yeni Yasam cemaat kilisesinde, Pazartesi aksami - canli bir kitleyle simdiye kadar olan tek - bir baska tartismaya katiliriz.
Ilk olarak, yaslilarla toplanti - elbette ben onlardan biri olmak. Bu davet, Bagimsizlik Partisi ofisinde Nancy yoluyla geldi. Etkinligi düzenleyen bir Jean Parnell ile iletisime geçecegim. Parnell, "kidemli forum" olarak adlandirilan bu olayin 19 Ekim Pazar günü saat 17.00'da aksam saat 19'da gerçeklesecegini söyledi. Bagimsizlik Partisi halkinin saat 3 civarinda konusacagini düsündü. O zaman geldigimde. New Hope'daki Winnetka Caddesi'ndeki Chardon Court Apartments'in parti odasinda yaklasik altmis yasli vardi. Dean Barkley, kampanya müdürü Diane Goldman ile birlikte orada bulundu. Ancak konusmadik.
Kendimi iyi bir aday olarak tanitan tablolara dolastim. Sonra Dean Barkley on dakika kadar konustu. Ben yaninda olacagimi düsündüm ama bunun yerine yasli organizatörü, o sirada bu bölgede devlet yasama organi için çalisan bir çift adayi programlamaya karar verdi. Canli bir tartisma yaptik. Sonra birisi okul yönetim kurulu irklarinin önemi hakkinda konusmak zorunda kaldi. Sabahin saat 4.30'u almaya baslamistim. Sabit bir sesle, Bayan Parnell'e o gün baska görevler aldim ve yakinda ayrilmam gerektigini söyledim. Mesaji aldi. Sonra konustum, belki Parnell'in hosuna gidecek kadar uzun sürdü ve iyi is yaptigimi düsündüm. Kapinin yanindaki bir sandalyeye oturmak onun sirasini bekleyen baska bir adaydi. Nazikçe gülümsedi. Daha sonra onu Al'in karisi Franni Franken olarak tanidim.
Söz verdigim katilim, bir adayin Brooklyn Park'taki Yasayan Kelime kilisesinde "Israil'e bir Övgü" katilmaya davet edildi. Mac Hammond papaz oldu. Bu bakan Ilüli sehirlerde bir I.R.S.'nin hedefi oldugu için ünlüydü. Siyaset ve din karistirma sorusturmasi. Hammond kilisesi, iki yil önce Kongreye kostugunda, Kongre üyesi Michele Bachmann'a güçlü destek verdi. Muhafazakâr bir mega atisti. Bu kilisenin siyasetiyle tam olarak ayni fikirdeyim ama olay beni ilgilendiriyordu. Belki Michele Bachmann'a kaçardim.
Gece töreni ?srail'i onurlandiracagindan, bir Yahudi davetliyi VIP deneyimini paylasmaya davet edebilirim. Dini ve siyasi süpheci olan eski arkadasim Harvey Hyatt'yi davet ettim. ?lk önce itirazsizdi. Daha sonra, Minnesota Üniversitesi'nde emekli tarih profesörü olan David Kopf'u davet ettim. simdi Hyatt, gitmek istedigini söyledi. Bir sorun olustu: Iki potansiyel konukum vardi, ancak bir tanesine izin verildi.
Sorunu bildirmek için kilise bürosunu aradim. Sorun degil, iki konuk alabilirim söylendi. Daha sonra, ulasim için anlasma yapmak için Profesör Kopf'le telefon görüstügümde, eski karisinin sehre geldigini söyledi; Ve benden haber almadigi için o aksam için planlar yapmislardi. Yasayan Kelime kilisesinin benim için iki misafir rezervasyonum olmasi disinda, olmasi gerektigi gibi tekrar bir konuk oldum.
Harv Hyatt ve ben "kirmizi hali muamelesine" aliskin degildik. Onur misafirlerin bekleyebilecegi bir odaya döndük. Eski ABD Senatörü Rudy Boschwitz, tanidigim az sayidaki kisi arasindaydi. Muhtemelen çogu Yahudi idi. Orkinos menejerligi yaparken ve sarap yudumlarken, Las Vegas'ta Yahudi bir organizasyona baskanlik eden ve yakin zamanda St. Paul'a tasindik bir adamla konustuk.
Eninde sonunda, yerlerin bizim için ve diger VIP konuklari için saklandigi mabet içine dogru yürüdük. Senatör Boschwitz'in arkasinda iki sira oturdum. Bildigim kadariyla devlet elindeki senatör Warren Limmer'in sonunda isgal ettigi profesör için bos bir yer vardi. Barb Davis White da oradaydi; O kismen Yahudi idi. Önde gelen sagimda, 3. bölge Kongre Cumhuriyetçi adayi olan devlet senatörü Erik Paulsen vardi. Ev sahibi toplantisinda bir kez konuk oldugunu düsündüm. Kendimi tanittim. Toplantiyi hatirladi. Ayrica 1990'li yillarin ortalarinda tanidigim halde oldukça uzak görünen siyah gospel sarkicisi Tom Tipton'i gördüm.
O geceki tema Hiristiyan ve Yahudi cemaatleri arasindaki dostluktu. Hiristiyan misyonerler Yahudileri dönüstürmeye çalismayi biraktiktan sonra bir olasilik haline geldi. Mac Hammond, Teksas evangelisti John Hagee tarafindan kurulmus yakin bir Yahudi-Hiristiyan iliskiyi ilerleten bir örgütün bölgesel bir lideriydi. John McCain geçtigimiz günlerde yaptigi tartismalar nedeniyle Hagee'nin destegini reddetti. Bununla birlikte, Hagee'nin oglu Matthew, ayni zamanda vaizdi, toplantiyla konusmak için hazirdi.
Israil'de Hiristiyan gruplar tarafindan yapilan hayir islerinden bazilariyla ilgili bir sunum yapildi. Israil için Hiristiyan birligini temsil eden bir adam, Holokost'ta gelistirilen rollerden yola çikarak, yenilenen Hiristiyan-Yahudi dostlugunun ideolojik temelini açikladi. Pastor Mac Hammond benden baska siyasi adaylardan birinin ayaga kalkmasini ve taninmasini istedi. Çogu, Cumhuriyetçilerdi. Ben sadece Bagimsizlik Partisi adaydim. Demokratlari görmeyi hatirlamiyorum. Hizmetten sonra, VIP misafirler tekrar yemek yiyebilecekleri bir odaya gitti. Pazar aksamiydi.
Pazartesi günü, Brooklyn Center'daki Earle Brown Miras Merkezi'nde Minnesota Kidemli Federasyonu'nun eyalet kongresine katilmak için bir davet aldim. Gelmesi en güzel zamanin ne oldugunu sordugumda öglen öglen geldi. Öte yandan, ögle saatlerinde tüm kongre konuklari büyük bir salonda ögle yemegi yiyorlardi. Belli ki omuzda yaslilara dokunup Kongre'ye adayligimi bildirmem uygun olmayacaktir.
Etkinlige beni davet eden gruptaki kamu politikasi direktörü Lee Graczyk'le konusmami istemistim. Kongre müdürünün programa ara verecegi orta ögleden sonraya kadar takilmami önerdi. Graczyk'e o gün yapacak baska seylerim oldugunu söyledim ve kimse ilgilenmemesi için resepsiyonistle birkaç parça edebiyat birakti. Dürüst olmak gerekirse, 5. Bölge Kongresi adaylari arasinda 3. Bölgede yaptiklari gibi tartismaya sponsor olmayi reddettikleri için Kidemli Federasyona karsi nazikçe hissetmedim.
20 Ekim Pazartesi aksami, Minneapolis'teki 26. sokak ve Newton Bulvarinin kösesinde bulunan Ürdün Yeni Hayat Cemaat Kilisesinde aday bir tartisma yapilmasi planlandi. Kongre için üç aday, 58B bölge temsilcisi için üç aday ve Minneapolis okul yönetim kurulu için dokuz aday arasinda tartisma olacakti. Okul-kurulu tartismasi ilk geldi, o zaman bizim ve son olarak yasama adaylari arasindaki tartisma. Saat 05: 30'da ücretsiz topluluk yemek sunulacakti. Saat 18.00'den itibaren okul yönetim kurulu adaylari tartismaya baslarlar. Aksam saat 7.00 civarinda geliriz ve kirk bes dakika tartisiriz. Bundan sonra, yasama adaylarinin da kirk bes dakikasi olacakti. Olay 8: 30'da sona erecekti.
Bunun iyi bir firsat oldugunu düsündüm. Üç aydan fazla bir sürede, Star Tribune'de 5. bölge Kongre Yarisi hakkinda bir yazi bulunmuyordu. Muhabirin yarisimizi en çok örtbas etmesine izin vermek için bir noktaya degindim, Steve Brandt olayi biliyor. Prospektif olarak, bu adaylar grubu arasindaki tek kamuoyu tartismasiydi. Birkaç kez e-posta sorularini yanitladim: Tartismaya yalnizca Kongre adayi mi verilecek? Sana ne kadar zaman veriyorlar? Hâlâ kuzey Minneapolis'de yasiyor musun? simdi de muhabir Brandt elinde bir not defteri ile geldi. Sonunda düsündüm ki, Star Tribune'de bazi haberler alacagiz.
Ancak, Keith Ellison orada degildi. Podyumu takma zamani gelince, Ellison'un genç oglu Yesaya, Barb Davis White'in yanindaki masada yerini aldi. Kongre üyesinin mali kurtarma ile ilgili bir seyler yapmak için Washington'a geri dönmesi gerektigi söylendi. Fakat iyiydi. Üçümüz kirk bes dakika tartisti. Kelimeleri küçülmeden saglik, ticaret, çalisma saatleri daha kisa, göçmenlik vb. Konusundaki alisilmadik önerilerimi sunuyorum. Bir kere bunu iterek yapmis olabilirim sanmistim. Ne kampanyamda siyah kadinlara itiraz edebilir soruldugunda, yüksek sesle güldü ve söyle dedi: "Ben hiçbir fikrim yok. Barb Davis White'a isaret ederek neden ona sormuyorsun? " Ama akil almaz gibiydi. Bu sefer iyi niyetli olduk.
Devlet temsilcisi adayi, Bagimsizlik Partisi meslektasim Roger Smithrud'u içeriyordu; beyaz ve orta yasli; Cumhuriyetçileri temsil eden genç siyah bir adam, Yoman Brunson; Ve DFL adayi Bobby Jo Champion da siyah ve nispeten genç. Brunson ve ben birlikte Harrison Mahalle Dernegi yönetim kurulunda görev yaptik. O ve Smithrud, 15 Ekim Çarsamba aksami kendi grubum olan Metro Mülkiyet Haklari Eylem Komitesi tarafindan desteklenen bir aday tartismaya da katilmisti. Ayrica Barb Davis White'i ev sahibi toplantisina davet edip tartismaya katildim ama o ve Don Allen bunun yerine bir baska etkinlige gitti.
Kisaca Ürdün Yeni Yasami Toplum Kilisesi'ndeki adaylar ve digerleri arasindaki ruh iyimserdi. Belediye meclisi üyesi Don Samuel'ler, sunumumdan çok etkilendigini söyleyerek elimi siktilar. Daha önce düsündügü gibi tek boyutlu bir insan degildim. Kentle ilgili meselelerde düsman olduk. Belki de bu yeni bir iliski olduguna isarettir. Muhtemelen kent seçimlerinin gelecek yil olacagi gerçegiyle ilgiliydi. Durum ne olursa olsun, bu aksam iyi niyetle doluyduk.
Brandt'in yazisinin, yakinda bir seyler olacagindan emin olmak için gazetede çikmasini bekliyordum. Böyle bir makalenin eksikligi, Barb Davis White ile benimle veya daha dogrusu benimle Don Allen arasinda tartisma konusu olmustu. Ben sik sik bu konuda saskina dönmüstü. Kongre için 3. bölge yarisi gazetede bes madde bulabilirse, neden bir gazeteye sahip olamadik? Aklimda, yarismami göz ardi ettikleri takdirde Star Tribune ofislerini seçmek için plan yapiyordum. Düsünüyordum da Barbet Davis White bana pete hattinda katilir miydi.
KSTP-TV tartismasinin hafta sonu, Star Tribune tarafindan uygulanan "gatekeeping gazeteciligi" ni elestiren tek sayfalik bir bildiri yazdim. Don Allen'e bir kopyasini e-postayla gönderdim. Ayni davulu yeniyordu. Allen, "siyah is sahipleri ve digerlerinin endiselerini dile getiren" Independent Business News Network "adli bir organizasyonu temsil etti. Eyalet civarinda yüzlerce haber kurulusunun katildigi bir iletisim agi kurdu.
Don Allen, bu agda Star Tribune'in Kongre için Cumhuriyetçi ve Bagimsizlik Partisi adaylarini görmezden geldigini ifade etti. Kapsam almamamiza ragmen Ellison, Star Tribune makalelerinde elli kez bahsettigini söyledi. O, Allen, Barb Davis White hakkinda yazmak için Steve Brandt'a 300 dolar bile para vermisti. Brandt parayi aldi, ancak hiçbir madde üretmedi. simdi parayi geri istiyordu.
Steve Brandt'in yazisinin görünmesini bekledigim sirada Minneapolis, Richfield ve diger yerlerde is gezileri yapmak için zamanimi harciyordum. Kampanyayla ilgili diger tek olay 23 Ekim Persembe günü gerçeklesti. Devletin en büyük istasyonlarindan biri olan WCCO-AM radyo o ögleden sonraki Kongre adaylariyla telefon görüsmesi yapacak. Benimki saat 23.23'te planlandi. Görüsme sadece bir iki dakika sürdü. Sonra bitti. Ancak kisa sürede muhtemelen "kaldirima çarparak" bir ayda oldugundan daha fazla insana ulasmistim. Emin degildim.
Northside pikniklerinin sonuncusu olan Dyna Sulyter'den esinlenen topluluk toplantilari 24 Ekim Cuma günü gerçeklesti. Bu, kendi mahallemim Harrison, Glenwood ve Penn'in kösesindeydi. Ayni kisilerin çogu orada idi. Sulyter'le siyaset hakkinda konustum, o da siki bir DFLer olmak. sehrin NRP programinin basinda bulunan Bob Miller geçtigimiz günlerde Belediye Baskani için kosacagini açikladi. O ve ben, Baskan Bush'un sikintili kaydi konusunda anlasmistik. Bana hala dostça olan Don Samuels, bir dans yapacak bir grup genç çocugu getirmisti. Ayrica, Alan Arthur, sokakta Ripley Gardens'i yenileyen Aeon (eski adiyla Central Housing Community Trust) baskaniyla konustum. sehrin en siyasi uyruklarindan biri olan Arthur, 5. bölgede Kongre için kosturdugumu duymadigini söyledi. Eger duymamis olsaydi, o zaman kimse yoktu. Star Tribune gazetesi yaris hakkinda rapor yazamadi.
Sadece Star Tribune degildi. Yerel gazetelerin hiçbiri Minneapolis'deki Kongre Yarisini kapsamadi. Zamanin tükenmesiyle hem Downtown Journal / Southwest Journal, hem de Central Avenue'deki NorthNews ofislerini ziyaret ettim. O zamanlar editörler disarida kaldi ya da kullanilamiyordu. Kartvizitlerini verdim. Geri çagirdigimda kimse beni aramiyordu. Güney Tarafindan Ed Felien Gurur, yasadisi göçmenlerin topluma vergilerde ödedikleri miktardan daha fazla mal oldugunu kanitlamadigim sürece hiç bir makalenin yapilmayacagini belirtmisti. sehir Sayfalari da bu yarisa pek ilgi göstermedi. Sonunda, bildigim kadariyla, gazetelerde hiçbir sekilde Steve Brandt'in Star Tribune'deki gazetede çikan herhangi bir yazi çikti. Daha sonra bununla ilgili daha fazla sey.
25 Ekim Cumartesi günü, baska bir Bagimsizlik Partisi konferansina gittim. Bu gerçekten tuhafti. Seçim yaklasik bir hafta içinde baslayip, bir Baskanlik adayi için onay vermek isteyip istemedigimiz konusunda karar vermek amaciyla toplaniyorduk. Olayin haber degeri oldugunu gördüm. Bagimsiz oylamaya (gerekçe IP oylamasi olmasa da) baskanlik seçimlerine iyi karar verebilir. Aksi halde pek mantikli gelmedi. Obama ve McCain kampanyalari, gerilimi yüksek bir oranda hizlandirdi ve alakali olmaya çalisiyorduk. Ama katilmamaktan çok merak ettim. Herkes baskanlik yarisiyla ilgilendi.
Kongre ögleden sonra kisa bir süre sonra Apple Valley'deki Eastview Lisesinde düzenlendi. Çesitli cumhurbaskanligi kampanyalarinda delegelere sunum yapacak temsilciler vardi. Yerden, Barack Obama'nin kampanyasinin neden temsil edilmedigini sorduk. Diane Goldman bu soruna itiraz etti. Baskan Dan Justesen, Obama kampanyasinin ankete cevap veremedigini açikladi. Fikir görünüse göre, çesitli Baskanlik kampanyalarinin Bagimsizlik Partisi platformundaki plakalara nasil uydugunu veya uyusmadigini görmekti. Muhtemelen, adayi görüsümüze en uygun hale getirmekten yanaydik. Bence bir hata yapmisti.
Sunulari dinlemek ilgimi çekti. McCain kampanyasi bölge müdürü tarafindan temsil edildi. McCain'le evde görev yapmis olan Tim Penny'nin Baskan Arizona Senatörünü tercih ettigini biliyordum. Penny hazir bulundu. Belki de sözlesme onu onaylamak üzereydi. Ancak daha sonra, anlasma McCain'i diskalifiye etti çünkü platformumuzda yasak olan PAC parasini kabul etti. Baska bir hataydi. McCain kampanyasinin diskalifiye edilmesi için neden umutlarini yükseltiyorsunuz?
Daha da büyük bir hata vardi, parti liderleri yine "hiçbir onay" seçenegini bastiriyor gibiydi. Parti mensuplarinin, yalnizca onaylamayacak demiryollariyla donatilmalarini onaylamaya davet edildi. Tipki ABD Senatosunun onayladigi sözlesme gibiydi. Hareketi tekrar elestirdim. Ancak bu kez delegeler bir adayi onaylamamak için oy kullandilar.
Koridordan çiktiginda bazi kampanya temsilcilerinin kizdigini saniyordum. Ardindan bazi insanlarla konusurken durdum. Eskiden Beyaz Saray'da Gizli Servis ajani olmus bir adamin simdi Ralph Nader'in adayligi için bir sözcü olduguna inanmistim. Basta hükümet yolsuzluguna tanik olmus ve demokratik sürece katilmak istedi. Baskan Yesiller Partisi adayi Cynthia McKinney'yi destekleyen insanlarla da görüstüm. Ancak yine burada, konusma talihsizdi.
Yesil Parti sözcüsü sakalli, gay meselesi büyük bir escinsel evlilikti. Bununla ilgili sorunlar yasadim dedim çünkü evlilik öncelikle dini bir kurumdu ve mahkemeler dini politikalara veya uygulamalara müdahale etmemeliydi. Escinsellerin ve lezbiyenlerin "sivil birliklerin" bununla ilgilenmesi gerektigini savunarak, düz insanlarla ayni yasal durusa sahip olmalari gerektigine karar verdim. Ancak bu adam, gay insanlar için "dini degil evlilik" hakkinda konusuyordu.
Sonunda, sözler hakkinda tartisiyorduk. Escinsel / lezbiyen iliskiler ve konvansiyonel aileler için "evlilik" sözcügünü birbirinin yerine kullanmayi kabul etmediysem ve diger insanlarin ayni seyi yapmasini istersem, muhtemelen bir gey karsitligi yanlisiydim. Bu benim için sicak bir dügmeydi. Konusmanizi ve düsüncenizi kontrol etmeye çalisan standart liberal / sol gündemdi. Bununla birlikte, siyasi bir aday olarak, bu davada ses tonusu olmasa bile, böyle tartismalar yaparak kendime bir iyilik yapmadim.
Ertesi gün, 26 Ekim Pazar günkü aday tartisma, Güney Minneapolis'teki bir kilisede bir Latino grubunun önünde yer aldi. Baslangiçta davet edilmemistim ancak programda bulunmasina izin verildi. Bu olay baska yerlerde anlatildigindan, olumlu bir deneyim oldugunu söylemek disinda anlatimi tekrarlamayacagim.


bir sonraki bölüme


geri dön: 2008race4congress.html


http://www.BilMcGaughey.com/chapter16.html