BENna 1973 makalesi denir “Neye Yaklaşımlar?” Fransız yazar Georges Perec, “infraordinary” terimini icat etti. Medya ve halkın zaman algısı, diye yazdı, ekstrasıradan – felaket olayları ve ayaklanmalar gibi olağan dışı şeyler. bu altBunun yerine sıradan, sıradanın içindeki ya da hemen altındaki katmandı ve onu görebilmek, alışılmışın içini görmenin zorluğunu gerektiriyordu. Görünmezliğin alışkanlığın doğasının bir parçası olduğu düşünülürse, bu hiç de küçük bir görev değildi. Perec, “Bu artık şartlandırma bile değil, anestezi” diye yazıyor. “Hayatımız boyunca rüyasız bir uykuda uyuyoruz. Ama hayatımız nerede? Vücudumuz nerede? Bizim yerimiz nerede?”
Belli ki tanıdık olanı yabancılaştırmaya niyetli biri olan Perec, bir keresinde “e” harfini kullanmadan 300 sayfalık bir roman yazmıştı. Sıra dışı olanı bulmak için de kendine özgü yöntemleri vardı. İçinde Paris’te Bir Yeri Tüketme Girişimi, çalışma yeri olarak şehrin merkezine yakın büyük bir halk meydanı olan Place Saint Sulpice’i seçti. Birkaç gün boyunca bir dizi kafeden ve bir açık hava bankından günde birkaç kez ziyaret ederek oturdu ve fark ettiği her şeyi listeledi. Liste, polis lekesi tonlarıyla kulağa büyülü geliyor:
Bir posta arabası.
köpekli bir çocuk
Gazetesi olan bir adam
Kazağında büyük bir “A” olan bir adam
Bir “Que sais-je?” kamyon: “La Collection ‘Que sais-je’ a réponse à tout (‘Que sais-je’ koleksiyonunda her şeye bir cevap var)”
İspanyol mu?
bir 70
96
Kiliseden cenaze çelenkleri getiriliyor.
Saat iki buçuk.
Bir 63, bir 87, bir 86, bir başka 86 ve bir 96 geçer.
Yaşlı bir kadın, ne olduğunu anlamak için eliyle gözlerini gölgeliyor.
gelen otobüsün numarası (ondan çıkarabiliyorum
70’i beklediği için hayal kırıklığına uğramış bir bakış)
Tabutu çıkarıyorlar. Cenaze çanları çalmaya başlar
Tekrar.
Cenaze arabası kalkıyor, ardından bir 204 ve yeşil bir Mehari geliyor. 87
63
Cenaze çanları durur
96
Üçü çeyrek geçiyor.
Bu parçanın girişinde Perec, Place Saint Sulpice’deki bölge konseyi binası, bir polis karakolu ve “Le Vau, Gittard, Oppenord, Servandoni ve Chalgrin’in üzerinde çalıştığı bir kilise” gibi normal ilgi noktalarını kısaca listeler. ” Tanımlanabilmeleri nedeniyle Perec bunlarla ilgilenmiyordu. Niyeti, diye yazmıştı, “geri kalanı anlatmaktı: genellikle dikkate alınmayan, fark edilmeyen, önemsiz olan: hava, insanlar, arabalar ve başka hiçbir şey olmadığında ne olur? bulutlar.”
Hiçbir şey olmadığında ne olur. Perec şüphesiz bu cümledeki ironinin farkındaydı, çünkü hiçbir şeyin olmadığı asla doğru değildir. Hava durumu, insanlar, arabalar ve bulutlar hareket eden şeylerdir. Çölün ortasında geniş, steril bir beton meydanda dursanız bile, etrafınız hava parçacıklarının girdapları, güneşin tepedeki hareketi, sürüklenen tektonik bir levha ve zihnin yaşlanması ile çevrili olacaktır. bu şeyleri algılamak için kullandığınız beden. Çevirmenin son sözünde 2010 baskısı Paris’te Bir Yeri Tüketme Girişimi, Marc Lowenthal, Perec’in başlığındaki “girişimi” vurgulayarak “zaman, durdurulamaz, aleyhine işler” diye yazıyor. [Perec’s] proje. . . . Geçen her otobüs, yanından geçen her insan, her nesne, şey ve olay – olan ve olmayan her şey, nihayetinde, zamanı işaretlemek için pek çok kronometrenin, pek çok sinyalin, yöntemin ve ipucunun işlevinden başka bir işlev görmez. , kalıcılığı aşındırmak için.
Devamını oku: Hiçbir Şey Yapmamak Sizi Daha Üretken Yapabilir
Dört yıl üst üste, çeyrek dönem, tasarım öğrencilerime, genel olarak Perec’in metnine dayanarak aynı sınıf içi ödevi verirdim. Onlardan 15 dakika sınıfın dışına çıkmalarını ve fark ettikleri şeyleri yazmalarını istedim. Sınıfa geri döndüklerinde, sadece neyi fark ettikleri hakkında değil, aynı zamanda neden bu şeyleri fark ettiklerini düşündükleri hakkında da tartışırdık. Çoğu zaman, öğrencilerim bu egzersizi kampüste yapıyorlardı ve insanların sosyal etkileşimlerini her şeyden çok fark etme eğilimindeydiler. Ama ben bu görevi Nisan 2020’de verdiğimde çoğumuz kampüste değildik. Çoğu durumda öğrencilerim, ebeveynlerinin veya arkadaşlarının evlerinden Zoom’a giriş yapıyor ve ödev için ya pencereden dışarı bakıyor ya da bir bahçeye çıkıyorlardı. 15 dakikalık çalışmalarını tartışmak için geri döndüklerinde, çarpıcı bir tema saptadık: Birçoğu kuşları fark etmişti.
Dahası, bu kuşları daha önce hiç fark etmediklerini fark ettiler – en azından o yerlerde.
Gözlemleri belki de daha büyük bir ulusal eğilimin belirtisiydi: Pandemi sırasında evde kalan insanlar için kuşlar daha fazla fark edilmeye başlandı. İçinde “Kuşlar Karantinada Değil ve Daha Fazla İnsan Onları İzliyor,” New York Times tecritlerin başlangıcının bahar göçüyle aynı zamanda gerçekleştiğine dikkat çeken Corina Newsome ile röportaj yaptı. “Ritmimiz kesintiye uğrasa da devam eden daha büyük bir ritim olduğunu görmenin bize huzur ve sakinlik verebileceğini” öne sürdü. Çevrimiçi veri tabanı eBird raporlama Mayıs 2020’de tek bir gün için rekor kıran gözlemlerle 2021’de gözlem yayınlayan kullanıcı sayısında %37 artış. Haziran 2020’de dolar cinsinden dürbün satışları %22 arttı bir önceki yıldan ve Ağustos 2020’de Lizzie Mae’s Bird Seed bildirildi kuş yemi ve kuş gözlem aksesuarları satışlarında %50 artış. Cornell Lab of Ornithology’nin kuş tanımlama uygulaması Merlin, Nisan 2020’de indirmelerde şimdiye kadarki en büyük aylık artışı yaşadı.
Katılımdaki bu artışın bir kısmı muhtemelen yaş, sınıf ve ırk bakımından daha çeşitli bir kitleye kuş gözlemciliği yapmak için süregelen çabaya atfedilebilir. Ancak bunun bir nedeni, bazı insanların düzenli olarak pencerelerinden dışarı veya bir kameranın diğer tarafından bakmalarıydı: Cornell’in canlı kuş kameralarına yapılan ziyaretler Mayıs ayına kadar ikiye katlanmıştı. Halihazırda kuşları izleme alışkanlığına sahip olan bazıları için pandemi, doğal koruma alanlarındaki nadir türlerin peşinde koşmaktan “hiçbir şey olmadığında ne olur” ya da her zaman yakınlarda olan kuşların küçük faaliyetlerini takdir etmeye doğru bir kaymaya neden oldu. Aslında, banliyö türleri için eBird gözlem oranları, evde kalma talimatlarının ardından bazı bölgelerde önemli ölçüde arttı. Idaho’da eyalet çapındaki tecrit bir %66 artış eBird kontrol listesi sunumlarında ve alakargalar, bülbüller ve kahverengi sarmaşık da dahil olmak üzere “yaygın konut türleri” raporlarının iki katından fazla artması, “pencerenizden dışarı bakarak daha fazla zaman harcadıkça fark edilmesi kolaylaşan gizemli bir tür.”
Gerçekten de, şifreli kahverengi sarmaşık, sürekli ve bölgesel dikkatin ortaya çıkardığı bir şeyin muhtemelen en iyi örneklerinden biridir. Yaklaşık beş inç uzunluğunda ve yalnızca 0,3 ons ağırlığında, çikolata beyazı, alacalı bir dokusu var ve onu ağaç gövdelerine karşı son derece iyi kamufle ediyor. Dahası, bu kuş genellikle diğerleri gibi dallara oturmaz, bunun yerine ağaç gövdelerine yanlara tutunur, sinsi, ürkek hareketlerle yukarı veya aşağı iner. Arkadaşlarıma, kahverengi bir sarmaşık görmenin tek yolunun, tam olarak doğru anda yanlışlıkla gözlerinizi bir ağaç gövdesine çevirmek olduğu konusunda şaka yapardım. Bir tanesini ilk gördüğümde -elbette tesadüfen- bir an halüsinasyon gördüğümü ve gövdeden bir parçanın koptuğunu ve bir şekilde yukarı doğru hareket ettiğini sandım. Artık minik şarkılarını nasıl seçeceğimi bildiğime göre, biraz daha kasıtlı olabilirim, en azından duyduğumda gözlerimi doğru genel yöne çevirebilirim. Ancak, Cornell Laboratuvarı’nın Kuşlar Hakkında Her Şey çevrimiçi kılavuzunun türlerle ilgili açıklamasında önerdiği gibi, yine de sabırla beklemem ve “sürekli tutmam” gerekiyor. [my] gözler hareket için soyuldu.
Penguin Random House LLC’nin izniyle
Bu gezegendeki çoğu canlı varlığın ve sistemin Batı insan saatine göre yaşamadığı açıktır (yine de bazıları, örneğin bir şehrin günlük çöp kamyonu rotasını ezberleyen kargalar gibi, elbette insan faaliyetlerinin zamanlamasına uyum sağlar). Kahverengi bir sarmaşığın küçük diş hekimi gagasıyla yarıkların içine bakıp böcekleri ayıklayarak yukarı ve aşağı ilerlemesini izlemek, bu nedenle, ızgaradan çıkıp bizim için neredeyse hayal bile edemeyeceğimiz kadar farklı bir zaman duygusuna doğru bir yolculuk yakalamanın bir yoludur. . Jennifer Ackerman’ın kitabında Kuş Yolu, Bir Güney Amerika ötücü kuşu olan siyah erkek manakinin o kadar hızlı takla atabildiğini ve bir insanın onları yalnızca yavaşlatılmış videoda görebileceğini öğrendim. Bazı kuş cıvıltıları çok hızlı söylenen veya bizim duyamayacağımız kadar tiz notalar içerir. Amerikan kızılgerdanıyla akraba bir tür olan Veeries, kasırgaları aylar öncesinden tahmin edebiliyor ve göç rotalarını buna göre ayarlayabiliyor ve şu anda kimse bunu nasıl yapacağını bilmiyor. Kuşların kendi bedenleri ve hareketleri, zaman ve mekanın bir iç içe geçmesidir: Bir dalgıç daha yüksek enlemlerdeyse, yaz mevsimidir ve kuş çoğunlukla siyahtır ve çarpıcı beyaz çizgili bir desene sahiptir. Aynı deli Oakland’daki stüdyomun yakınındaysa, mevsim kıştır ve kuş neredeyse tanınmayacak kadar farklıdır, donuk grimsi bir kahverengidir. (Siyah-beyaz desene sahip bir dalgıç kuşu gördüğüm tek zaman, yeterince kuzeyde, Washington Eyaletinde olduğum zamandı.) Bu nedenle, uzman bir kuşçuya belirli türlerin tüy dökme ortasındaki bir görüntüsünü gösterirseniz, o kuşun göç yolculuğunda nerede olduğunu tahmin edebileceksiniz.
Devamını oku: Kuş Gözlemciliğinin Akıl Sağlığına Büyük Faydaları Vardır. İşte Nasıl Başlayacağınız
Haziran 2020’de eBird, bahçe listeleri için yeni kayıtların %900 arttığını bildirdi. eBird’de bahçe listeleri, “yama listelerinin” bir alt kümesidir; yamalara örnek olarak “yerel parkınız, mahalle yürüyüşünüz, [or] favori göl veya kanalizasyon tesisi. Yama fikri öğreticidir. Yolların, mülk sınırlarının ve şehir sınırlarının aksine, yamalar genellikle yalnızca dikkat ile tasvir edilen gayri resmi alanlar olarak sıra dışı olanın alanında bulunur. Bu ilgi, Margaret Atwood’un kuşçulukla ilgili bir röportajında belirttiği gibi, kuşların kendi mahalleleri olduğu için “doğanın pütürlü” olduğu gerçeğine yanıt veriyor. Doğru aylarda Pasifik eğimli bir sinekkapan göreceğimi bildiğim bakımsız bir parkın kenarı gibi mahallemde kendi yamalarım var. Clemson Üniversitesi’nde kuş gözlemcisi ve yaban hayatı profesörü olan J. Drew Lanham, Güney Carolina’da halka açık bir yol boyunca serçelerle dolu bir yama hakkında acı bir şekilde, yerel bir çiftçiyle ırkçı bir karşılaşmadan önce “seyir yapmak için yüzlerce saat” harcadığını yazdı. iki kez düşün. Ondan önce, “oturur ve sadece izler ve dinlerdi – tüm kalın serçeliği emerdi.”
Bir yama yapmak istediğiniz kadar küçüktür. Sahip olduğum en küçüğü, pandemi sırasında yüzlerce kez ziyaret ettiğim veya geçtiğim bir yer olan yakındaki bir belediye parkındaki bir California tek gözlü ağacının tek bir dalı. Buckeyes burada geçici olarak dikkat çekicidir: Yazın sonunda uykuda kalırlar, çıplak dalları elektrikli bir beyin gibi görünür ve sonunda şeftali büyüklüğünde sert, kahverengi, zehirli tohum kabukları çıkarırlar. İlkbaharda beyaz çiçeklerinin kokusu en sevdiğim kokudur ve her yıl dört gözle beklerim.
Kitaptan ZAMAN TASARRUFU: Saatin Ötesinde Bir Hayatı Keşfetmek Jenny Odell tarafından. Telif Hakkı © 2023, Jennifer Odell’e aittir. Penguin Random House LLC’nin bir markası ve bölümü olan Random House tarafından yayınlandı. Her hakkı saklıdır.
TIME’dan Daha Fazla Okunması Gerekenler
Kaynak : https://time.com/6260297/the-beauty-of-ordinary-life-jenny-odell/