Hayranları çeken bir şey varsa, öğrenciler ve akademisyenler paylaşıyorlar, bu film hakkında animasyonlu bir tartışmaya sevgi ya da iyi bir argüman. Aşağıdaki konuların hepsi bir sınıftan gelen bir tartışmayı canlandırmak, kahve üzerindeki ilginç bir konuşmayı harekete geçirmek veya filmin, yalnızca kredilerin kaydılana kadar taranan filmin kesintisiz bir şekilde incelenmesini teşvik etmekle sınırlıdır. Hiçbirinin doğru cevabı yok, bu yüzden sıkışın ve istediğiniz gibi düşünün. Belli bir Kuklalar için kılavuzunun değerli olabileceği iyi bilgilendirilmişseniz, açıktır ki yardımcı olur ...
Sinema öldü mü?
Eleştirmenler ve sosyal yorumcular birkaç on yıl boyunca sinemanın ölümünü öngörüyorlardı. 1980'lerde, dünya çapında sinema izleyicileri her zamankinden daha düşük bir hıza ulaştı ve film günleri sayılacak gibi görünüyordu. Fakat sonra garip bir şey oldu. Kitle sayıları düzelmeye başladı ve o zamandan beri neredeyse her yerde yükselişte. Sinemayı ne kurtardı? İki olası cevap vardır:
Çoklama: Bazı insanlar alışveriş merkezlerine ruhsuz eklemeler yaptığından onlardan nefret eder. Ancak bunlar temiz, güvenli ve erişilebilir durumda. Şehir içi sinemaların çoğunun sunduğu seviyenin üzerinde bir seçim seviyesine sahiptirler.
Video ve DVD'ler: Bu formatlardan elde edilen gelir Hollywood ana bölümünü etkin bir şekilde kurtardı. Ancak Internet daha sonra DVD yediğinden beri tüm bahisler kapanmış durumda.
Dijital sinema gerçekçiliği yok etti mi?
Sinema, fotoğraf ile olan ilişkisi yüzünden kitleye her zaman gerçek hissetti. Film kameraları mekanik ve kimyasal işlemlerle gerçekliği yakalamak için kullanılırdı ve böylece insanlar ekranda gördüklerinin "gerçek" olduğuna inanmıştı. Tabii ki, her türlü hile oyununun kurallara uyduğunu biliyordunuz, ancak sinema hareketli fotoğraf görüntüleri kullandığı sürece izleyicilerin çoğu gözlerine inanmaktan mutluluk duyuyordu.
Artık işler oldukça farklıdır. Dijital kameralar hala ışık yakalamak için mercek kullanıyor ancak algoritmaları ve verileri kullanarak çok farklı şekillerde kaydediyorlar. Ayrıca bilgisayarlar, giderek "fotogerçekçi" seviyeye kadar görüntüler kendileri yaratabilir. Dijital sinema, daha gerçekçi veya stilize olabilen animasyona benzemektedir, ancak insanlar daima yaratmaktadır. Belki de bu fikir sinemanın her zaman ne yaptığının gerçekçi bir görünümüdür ...
Film eleştirmenleri hala okumaya değer midir?
İnternetten önceki yıllarda, izleyicilerin yerel sinemada neler olduğunu ve filmin iyi olup olmadığını anlatan film eleştirmenlerine ihtiyacı vardı.
Bu zamanın çok kolay olması ve talep üzerine hizmetler, filmleri herhangi bir zamanda, her yerden izlemenize izin verdiği için, bu amaca yönelik ilk bölüm kayboldu.İkinci bölümde de (yine İnternet sayesinde) bugün herkes eleştirmenlik yapıyor. Bloglar, müşteri yorumları ve Twitter hashtagları, görmek istediğiniz herhangi bir filmde anında baş döndürücü bir dizi görüş elde etmenizi sağlar.
Ancak eğlence zamanınızı harcamak için gittikçe daha çok yol var, seçeneklerinizi azaltmak ve daha kolay yönetilebilir seçim yapmak için bir çeşit filtrelere ihtiyacınız var. Belki 'hayali bir medya müzesinin yetenekli ve eğitilmiş küratörleri' olarak 'resmi' eleştirmenler düşünebilirsiniz.
Film yıldızları artık önemli mi?
Bugünün Hollywood basını, maaşlarında harcanan her dolar için gişe hâsılat dönüşünün hesaplanmasına dayanarak hangi yıldızların en iyi veya en kötü 'değer' olduğuna spekülasyon yapmayı seviyor. Bu denklem oldukça künt bir araçtır, ancak daha büyük alt metin nettir: yıldızlar, artık emrettiği fahiş maaşlara değmez. Sinema tarihinin en büyük hitlerine bakarsanız, bunların hiçbiri yıldız odaklı değildir.
Öyleyse neden hala yıldızlar bu kadar ödeniyor? Bir şey için ucuz bir tanıtım malzemesi üretiyorlar. Ardından, üreticilerin stüdyolarını veya diğer yatırımcıları para ile paylaşmaya ikna etmeye çalıştıklarında, çoğu zaman bir projenin ilk evrelerinde yaşamsal önemdedirler. Ayrıca, film yıldızları olmadan, reklamverenler sizi parfüm veya saat satın almaya nasıl yönlendirir?
Televizyon yeni sinema mı?
Yönetmen Steven Soderbergh'in televizyonda çalışmayı savunmak için filmden vazgeçme konusundaki yakın tarihli kararı birkaç kaş kaldırdı, ancak argümanı mantıklı geldi. Hollywood, deneme istekliliği ve risk alma konusunda geride kaldı. On yıl önce, bu kariyer hareketi düşünülemez görünüyordu, çünkü yönetmenler TV'nin homurdanan çalışmalarına başladılar ve daha sonra çekici film dünyasına geçti.
Sinema ve televizyon arasındaki çizgi gittikçe bulanıklaştı: Pek çok kişi evde filmler tüketmekle birlikte fanlar sinemalarda bazı olay TV'lerini izleyebiliyor ( D octo gibi) r İngiltere'de). Ayrıca, Martin Scorcese'nin Boardwalk Empire (2010-14) ya da Jane Campion'un Gölünün Başı üzerine çalışması gibi televizyon şovlarını yapan büyük isim film yönetmenlerinin sayısı önemli ölçüde arttı. (2013). Fakat bugünün özverili Soderbergh'ların ünlerini tamamen küçük ekranda gösterebilecekleri başka bir soru.
Neden aynı anda tüm formatlarda film bırakmıyor musunuz?
Yakın bir zamana kadar sinemalar, filmleri göstermek ve diğer tüm formatları dönmelerini beklemek için Tanrı tarafından verilen haklarını yüksek sesle savundu. Disney,
Alice Harikalar diyarı (2010) için sinema ve DVD arasındaki zamanı kısaltmaya çalıştığında, İngiltere'deki sinema zincirleri filmi boykot etme tehdidi altındaydı. Ben Wheatley'nin İngiltere'de A Field'ı (2013) kısa bir süre içinde sinema, DVD ve çevrimiçi eşzamanlı olarak serbest bırakıldı. Peki ne değişti? Sanayinin cevabı oldukça açık - İnternet korsanlığı - açık bir şekilde, özellikle de uluslararası alanda, gişe rekorları kıranlar için ikincil serbest bırakma pencerelerinin azaltılmasında rol oynuyordu.Fakat, daha küçük, bağımsız filmler için, tüm formatlarla ilgili bilgi almak mantıklı. Film yapımcıları sınırlı pazarlama bütçelerinden en iyi şekilde yararlanabilir ve izleyicilerin yaşam biçimlerine uyacak görüntüleme seçenekleri vardır.
3D sabit kalır mı?
Dijital sinemada 3B görüntülemenin kullanımı ile ilgili devam eden tartışmalar, sinemayı karakterize eden endüstri, teknoloji ve yaratıcılık çarpışmalarıyla düşünmek için büyük bir bahane oluşturuyor. Stereoskopik projeksiyonun farklı versiyonları filmin doğumundan beri var olmuş ve film yapımcıları teknolojiyi ana akım haline getirmek için birkaç kez girişimlerde bulunmuşlardır.
Bu sefer,
Avatar (2009) muazzam kazançları, dijital çekim filmlerini 3B'ye dönüştürmenin nispeten kolay olmasıyla birlikte endüstrinin başını çevirdi. Yerçekimi (2013) Avatar dan bu yana, kritik düşmanlık ve izleyici kayıtsızlığı geri döndü, film yapımcıları bu biçimi yaratıcı bir biçimde kullanabiliyor ve kitleyle ilgili heyecanı tekrar canlandırabilecekleri konusunda umutlandı. Günü Hollywood'da geçirdi mi? Dünyanın en büyük ve üretken film endüstrisi (Hindistan sayesinde) olmakla birlikte, Hollywood uluslararası film ihracatının altın standardı olmaya devam ediyor. Dünya çapında pazarda değişen düzeylerde varlığı var, ancak eski iş modeli ciddi cırcırpıyor.
Sinemalar savaş alanının kalbi olduğu zaman, önceki pazarlara hakim olan gişe rekorları kıran sistemleri en mantıklıydı. Ancak, güç dengesinin ev eğlencesi formatlarına doğru kaymasıyla birlikte, gişe rekorları kıranların birçok farklı ürünle rekabet etmesi ve otomatik bir avantaja sahip olmalarının çok daha azı var. Netflix'i ve büyük bütçeli çizgi roman filmlerini indie veya yabancı filmlere karşı yerleştirme biçimini düşünün. Ve eğer Hindistan ve Çin kendi ihracat hareketlerini bir araya getirirse, Hollywood tost olabilir.
Yönetmen hala auteur mu?
1950'lerde, Hollywood yönetmenlerinin filmlerinin mükemmel yazarları olduklarını iddia eden radikal bir hareket, günümüzdeki film çalışmalarının yolunu açtı. Bununla birlikte, bu düşünceye karşı basit, mantıksal argümanlar vardır; film yapımının işbirliğine dayalı doğası ve daha karmaşık teorik olanlar (filmlerin yalnızca izleyicinin izlediği veya
okuduğu noktada olduğu fikri ,
). Bununla birlikte, auteur teorisi film gazeteciliğine ve filmle ilgili günlük konuşmalara yayıldı ve hatta endüstri onu aldı - 1990'larda ve 2000'lerde 'yönetmen kesimi' DVD yayınlarının sesine tanık oldu. Richard Dyer'ın önsözlerinden biri olarak, auteur teorisi film çalışmaları "en büyük isabet" dir. Auteur teorisi film kuramcıları ile modadan uzaklaşmış olabilir, ancak film meraklılarının büyük çoğunluğu hala yönetmenlerin tanrı olduğuna ve zor olabilirler Niçin dışarı çıkıp bunları yaparken filmleri incelemek
Bu günlerde, film yapım ekipmanı her zamankinden daha ucuz ve daha kullanışlı. Sadece giriş seviyesi bir HD kamera ile dizüstü bilgisayarınızı ve İnternet bağlantısını kullandığınızda, başyapıtı doğrudan dünyaya çekme, düzenleme, post prodüksiyon ve dağıtma imkânına sahipsiniz demektir.Öyleyse önce neden diğer filmleri inceleyerek boşa harcıyorsun?
Kendin de kendi kendine yeten bir film yapım dehası olarak görüyorsun, ancak bir yere zanaat öğrenmek zorundasın. YouTube'a yüklenen diğer ev videolarını taklit etmeyi seçebilir ya da kaynağa geri dönebilirsiniz: yetenekli film yapımcılarının nesillerince yapılmış harika filmler için. Klasik Hollywood filmlerinin tarzı ve tekniği uzak hissedilebilir ve ulaşılamaz, ancak düzenleme ve yapının temel öğelerini kesinlikle öğrenebilir ve uygulayabilirsiniz. Ve kendinize ait daha iyi işler yaratmanıza yardım eden bir film yapımcısı, tür veya hareket bulmanız zorundasınız.