Kıbrıs meselesinin, ikili görüşmelerle müzakere edilmesi için 1954 yılı Mart ayından itibaren Yunanistan İngiltere üzerinde gayri resmi başvurularla baskı yapmaya başlamıştır. Bu başvurularına olumlu cevap alamayan Yunan Hükümeti 15 Nisan 1954 tarihinde, Kıbrıs meselesini Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’na götürmeye karar vermiştir (Armaoğlu, 1984: 49).
İngiltere’nin Süveyş’ten çekilmesiyle, Kıbrıs’ın stratejik öneminin artacağını düşünen Yunanistan, meseleyi uluslararasılaştırarak İngiltere’yle ikili görüşmelere başlayabileceğini düşünmüştür. Bu dönemde BM’de self-determination ilkesi de yaygın bir etkiye sahip olmasından cesaret alan Yunanistan 16 Ağustos 1954 tarihli bir mektup ile halkların eşit hakları ve self-determination ilkesinin BM’nin himayesi altında Kıbrıs halkına uygulanması isteğini BM Genel Sekreterine takdim etmiştir. Bu süreçte Yunanistan, ABD’nin desteği veya en azından kendisine karşı çıkmamasını sağlamak ve Türkiye’nin tutumlarını yumuşatmak için de çalışmıştır (Gemuhluoğlu, 1989: 82).
Genel Kurul halen Kıbrıs meselesi ile ilgili bir karar alınmasının uygun olmadığını belirterek, ilgili maddenin yeniden incelenmesini kararlaştırmıştır. Bu karar Yunanistan’a İngiltere ile müzakere yolunu açtığı, Birleşmiş Milletler’in Kıbrıs üzerinde yetkili olduğunu reddetmediği ve yeniden BM’ye başvuru yolunu açık olduğunu Yunanistan tarafından kabul edilmiştir. Türk kamuoyu ise konunun kapandığı yönünde beyan vermiştir (Gemuhluoğlu, 1989: 84).