M. Goldreher
* * *
Mikhail Goldreer'in “Silah Sağ Hakkı” makalesi doğru yazılmıştır. Yazarın argümanları ağırlıklı ve mantıklı. Geleneksel olarak, bir inceleme yazma algoritması pozitif derecelendirmelerden oluşur ve daha sonra “ne yazık ki not edilmelidir ...” ve ardından bir eksiklik listesi gelir. Ne yazık ki, ben bir günahkar, makalede kusur bulamadım ve Mikhail Goldreer'in her kelimesine abone olmaya hazırım. Bu yazı sadece eklenebilir. Ayrıca, vatandaşların kısa silah taşıma haklarının argümanları çok ağır olabilir.
Ne yazık ki, medya ve "kolluk kuvvetleri" bir çeyrek yüzyıl boyunca Rusya vatandaşlarına beyin yıkamıştı. Sonuç açık. Milyonlarca vatandaş, kısa namlulu sivil silah destekçilerinin argümanlarını duymak bile istemiyor. Yasalara uymayan bir vatandaşın elindeki bir tabanca, onlara boğanın kırmızı bir paçavrası gibidir.
Öte yandan, “beyni yıkanmış” insanlara yaklaşmaya çalışmayın mu? Arazisini çevreleyen iki metrelik bir çit ile arsasını çevreleyen ev sahibine veya kulübeye herhangi bir itirazları olup olmadığını soralım mı? Şahsen ben Moskova yakınlarındaki seçkin yerleşim bölgelerinde 5, 7 ve daha çok sayıda çit çiti gördüm.
Beyni yıkanmış tüm dürüst insanların sahibini anlayacağından eminim. Ve burada ne bir çocuğun ne de evini bir komşunun eviyle karıştıran bir sarhoşun fiziksel olarak bu tür bir çitten içeri giremeyeceği konusunda hemfikir olmak zorunda kalacaklar. Bu yüzden sadece bir suçlu, bir komplo içindeki tuzağı memnun edebilir
Tüm ev sahiplerinin evlerini, yukarıdaki Bruno'nun spirali ile iki metrelik bir çitle çevrelediği ve tuzaklar kurdukları bir N köyü hayal edin. Söylemeye gerek yok, N köyündeki evlere yapılan soygun ve silahlı saldırıların sayısı diğer köylerden daha az büyüklükte olacak mı? Bu şekilde, silahtan korkanlar gibi insanları suçlularla mücadeleye çekeceğiz. Ateşli silahlar olmadan, fakat yüksek çit, Bruno spiral, bahçede bir çift "boşluk" veya "Asyalı", vb.
Tüm okul çocuklarına ebeveynlerine şu anda okullarda neler olduğunu açıklama zamanı geldi mi? Shpana dersleri keser, öğretmenler yarım saatlik bir ders için eğitimsel çalışmalara harcar ve holiganlarla kavga eder. Yılda ne kadar zaman kaybedildiğini hesaplayın. Birkaç zorba sınıftan atılırsa, çocuklar okul müfredatını bir ay önce bitirebilirler. ve
Bu ayı masada değil, spor kampında veya denizde geçirin. Çocuğunuz kötü bir sınav mı? Pahalı öğretmen kiralamak zorunda mıydın? Bunun için sınıf arkadaşlarının ne kadar suçlu olduğunu hesapla. Yiyecekler, cep telefonları ve para çocuklarınızdan alınır. Onlar dövülür, kızlar pençelenir, hatta okulda tecavüze uğrarlar. Bu ruhlarını nasıl etkileyecek? Bu arada, terbiyeli çocukların ebeveynleri, isterlerse, bütün bunlara bir son verebilir ve tek bir kanunu çiğnemeden ve hatta kısa namlulu silahlar olmadan bile. Şikâyetlerin bölgeden Milli Eğitim Bakanlığına kadar her durumda ve hatta sınıflarda ve teneffüste çekilen video materyalleriyle desteklenmesi. Aynı videolar İnternette, elektronik ortamda da yayınlanabilir. Mevcut yasalara ve kurallara göre, tanıklarla bir kızı kızdırmış bir holigan köşesinde öğretmen bile olamaz. Ancak, öte yandan, kesilen kız kötüye "bayıltırsa" ve uzun süre hastaneye giderse, koloni içine girmeyecek, ancak hiçbir durumda suçluyu kırmanın imkansız olduğunu ahlaki olarak duyacaktır. Sınıfın en az yarısı, ebeveynlerinin desteği ile grev ilan ederse - biz ya da holigan Mishka Kvakin - durum bölgesel seviyenin ötesine geçecek ve Moskova'da karar verilecek. Okulu serserilerden temizledikten sonra bahçeyi temizleyebilir, sonra okuldan eve gidebilirsiniz. Bu normal çocukların ebeveynleri için oldukça mümkündür.
Fantezi yazar? 1917'ten önce, sadece Smolensk'e değil, St. Petersburg'daki basit kız öğrencilerine ağır bir sopa ile ağır bir yaya adamının yürüyüşüne eşlik ediyordu. Kızları taciz etmeye teşebbüs etmek için, sadece sürtük değil, Muhafız subayı da sırt boyunca bir baston aldı. Eh, bir hafta sonra aynı, ama zaten bir ordu subayı Uryupinsk veya Tobolsk'taki garnizona gitti, hatta üniforma giymeye bile hakkı yoktu. Ve şimdi Moskova'da her gün onbinlerce (!) Kız ve erkek çocuk okula, öğretmene ya da spor bölümüne bir güvenlik görevlisi eşliğinde gidiyor. Ah, bu çok pahalı! Ödeyemiyoruz. Şey, eğer yüz komşularına fırlatırlarsa, büyük bir evin avlusuna bir bekçi kiralayamazlar mı? Ya da belki sadece üç düzine baba, özel bir masraf olmadan, bahçedeki yarasalar ve çoban köpekleri ile vardiya görevi ayarlayacaktır. Belki de kısa namlulu silahları suçlulardan korunmak için kitlesel bir hareket haline getirme hakkı için bir harekete geçilmesi tavsiye edilebilir mi? Tabii ki, “Sivil silah hakkı” sloganı kaldırılmamalıdır.
Alexander Shirokorad, tarihçi, yazar, Independent Military Review gazetesi için daimi köşe yazarı.
Yıllardır Rusya'da sivil kısa namlulu silahların yasallaştırılması fikrini tanıtıyorum. Ve yıllar boyunca saçma sapan düşüncelerden yeterince duydum. Güvenle söyleyebilirim ki: Horoz masallardan biriyse, "yığın kırma çekti" ise, inci bir tane buldum, o zaman hoplofob saçmalık yığında tek bir sağduyulu tahıl yoktur - sadece saçma. Sadece içsel nevrasteni ve belirsizlikten başka hiçbir şeyle açıklanmayan, irrasyonel bir silah korkusu - kendi içinde ve insanlarda. Bunlar ebeveynlikteki kusurlardır. Bu kendin için bir sevmediğin. Bunlar kompleksler ve kelepçeler. Bu düşük bir IQ. Ve hep birlikte - psikoterapistler ve psikologlar için bir sorun, halka açık şahıslar, avukatlar ve kanun koyucular için değil. Fakat ne yazık ki, dünyada robot avukatları, elektronik yasa koyucular ve mekanik politikacılar yok. Hepsi insan. Komplekslerle, korkularla, çocuk psikotramalarıyla, iç belirsizlikle ... Yapacak çok işimiz var.
Alexander Nikonov, yazar, yayıncı, kitabın yazarı "Merhaba, silah!"