Stauffenberg olaydan yarım saat kadar sonra, bir uçakla Berline gitti. Milli Savunma Bakanlığında, General Olbrichtin odasında yirmiye yakın subay toplanmış heyecan ve merak içinde sonucu bekliyordu. Saat 15,15′te Stauffenberg, Hitlerin ölüm haberini bekleyen subaylara telefon etti :
Hava alanındayız. Bize bir araba gönderin.. Hitler öldü!..
Oysa o sırada Hitler, karargâhın istasyonunda, Mussoliniyle Mareşal Grazianiyi getirecek treni bekliyordu. Ölmemişti. Patlama sırasında saçları kavrulmuş, sağ bacağı yanmış, sağ koluna da hafif bir felç gelmişti. Albay Brandtla Hitlerin sağındaki iki general ve bir stenocu hemen ölmüşlerdi. Hitler, kendisini yerden kaldırmaya çalışan Keitele:
Yeni pantolonum pek de güzeldi, bana bir üniforma getirsinler..) demişti. Patlamadan üç saat sonra iyice kendine gelmiş, Mussoliniye havaya uçurulan barakayı göstermişti.
General Olbricht, Albay Stauffenbergden aldığı haberi İç Güvenlik Ordusu Kumandanı General Fromma bildirdi. Ancak General Fromm, Hitlerin ölüm haberini kuşkuyla karşıladı. Hitlerin karargâhıyla bağlantı kurmak ve Führerin kesin olarak ölüp ölmediğini öğrenmek istedi. Az sonra Feldmareşal Keitel telefonda şunları söylüyordu :
Yok efendim, saçma. Bir suikast oldu ama Führer kurtuldu. Şu anda Duçeyle görüşüyor..
General Olbricht, Keitelin yalan söylediği inanandaydı. Az sonra Stauffenberg de Milli Savunma Bakanlığına geldi. Albay kesin konuşuyordu :
Konferans salonu yerle bir oldu, uçuşan cesetler gördüm, oradan tek kişinin canlı çıkması mümkün değil.. Ona, Keitelin telefonda söyledikleri tekrarlanınca: Onu bilmem, ama Hitlerin öldüğünü gördüm. dedi. Komplocular, Stauffenbergin bu sözleri üzerine harekete geçtiler ve Almanyanın dört bir yanma, işgal altındaki ülkelere telgraf ve telefonlarla durumu bildirip taraftarlarının daha önce hazırlanan planı uygulamasını istediler. General Fromm, Hitlerin öldüğüne inanmamıştı. Stauffenberge :
Sizin yapacağınız, şimdi beyninize bir kurşun sıkmak. Çünkü suikast başarıya ulaşmadı. dedi. General Olbrichtin de tutuklanması gerektiğini ileri sürüyordu. Fakat, Olfbrichtle Stauffenberg onu tutuklayarak, yandaki odaya hapsettiler. Komplocular beş saat süreyle Berlini ellerinde tuttular. Akşama doğru, Hitlerin yaşadığı kesin olarak anlaşılınca, ne yapacaklarını bilemez duruma geldiler. Suikastçıların Paris kolu, daha üstün bir başarı gösterdi. Fransa Valisi Karl Heinrich von Stulpnagel, bütün S.S. ve S.D.leri (Partisi Casusluk Örgütü) bir Fransız hapishanesine doldurmakta güçlük çekmedi. Daha sonra ordu komutanı von Klugeye giderek Nazi Yüksek Komutanlığına karşı gelmesini ve barış için girişimde bulunmasını istedi. General von Kluge ona şunları söyledi Domuz ölmüş olsaydı, bunu yapardım
Öte yanda, Berlinde de Naziler karşı harekete geçmişlerdi. Plan gereğince Propaganda Bakanlığına gidip Goebbelsi tutuklaması gereken Yarbay Remer, orada bir emir alıyordu: Derhal Goebbelsin emrine giriniz. Führer in emridir. Yarbayın duraksadığını gören Goebbels, elinde tuttuğu telefon ahizesini Remere uzattı.
Beni tanıdınız mı Yarbay Remer?
Evet Führerim tanıdım.
Yarbay Remer, şimdi emirlerimi iyi dinleyin. Şu andan itibaren Berlinde duruma siz hâkim olacaksınız, tam yetkilisiniz. Generallere, mareşallere bile emir verebilirsiniz. Karşı duranları acımadan temizleyiniz. Doğrudan doğruya Führer adına hareket edeceksiniz.
Yarbay Remer, Goebbelsi tutuklamak için geldiği Propaganda Bakanlığından, az sonra, kendi arkadaşlarını yakalamak için harekete geçti. Goebbelsi tutuklamaya hazırlanan birliğine şu emri verdi:
Hazır ol!.. İstikamet Savunma Bakanlığı!. İleri
Akşam saat sekize doğru Yarbay Remerin askerleri Savunma Bakanlığını ele geçirmişlerdi. Çarpışmada ilk vurulan Albay Stauffenberg oldu. Sırtına bir kurşun saplanmıştı. Bu arada Fromm da hapsedildiği odadan çıkmış ve kumandayı yeniden ele almıştı. Alelacele bir Harp Divanı kuruldu. Komplocuların hemen hemen hepsi yakalanmıştı. General von Beck, Fromma tabancasının kendisinde bırakılmasını istedi. Fromm:
Peki, işinizi kendi elinizle bitirecekseniz buyrun, ama çabuk olun!. dedi. Fakat von Beck, beynine yönelttiği namluyla hedefini bulamadı ve hafif yaralı olarak bir koltuğa yığıldı. Harp Divanı, beş dakika sonra kararını General Fromm ağzından şöyle açıklıyordu :
Führer adına karar veren Divan, General Olbrichti, Kurmay Albay Mertz von Quirnheimi, Albay Stauffenbergi ve Teğmen von Hasfteni idama mahkûm etmiştir
Von Beck, eline verilen ikinci tabancayla da intihar edemeyince, bir başkasının yardımıyla işi bitirildi. İdama mahkûm edilenler, hemen oracıkta, Savunma Bakanlığının avlusunda kurşuna dizildiler.
Komplocuların Paristeki lideri von Stulpnagel olaydan sonra intihar etmek istemiş fakat yalnızca gözleri kör olmuştu. Geri kalan sanıklarla birlikte yargılanarak 20 Ağustosta asıldı. Mahkemenin Başkanı ayrı bir âlemdi. Suikastçılara açıkça küfrediyor, polis tarafından kemeri alınan ve sık sık pantolonunu çekiştirmek zorunda kalan, komplocuların Hitlerin yerine devlet şefi olarak düşündükleri Von Vitzlebene :
Seni ahlâksız ihtiyar seni, neden durmadan pantolonunu karıştırıyorsun! diye bağırıyordu.
Von Stulpnagel, intihar teşebbüsünden sonra hastanede yatarken :
Rommel!. Rommel!.. diye sayıklamıştı.
İlk önce kimse, suikast olayında Rommelin de parmağı olacağına inanamamıştı. Çünkü, suikasttan üç gün önce Mareşal Rommel, 17 Temmuzda Kuzey Fransada, otomobiline ateş açan bir İngiliz uçağı tarafından ağır yaralanmıştı. Gestapo soruşturmayı derinleştirince, Mareşal Rommelin de komplocularla birlik olduğunu ortaya çıkardı.
13 Ekim 1944 günü, iyileşmeye yüz tutan Rommel, Herrlingendeki evinde dinlenirken Feldmareşal Keitelden bir mektup aldı. Mektupta olaylar özetleniyor ve suçlamalar doğruysa, şerefli bir insanın nasıl davranması gerektiğini Rommelin bileceği ileri sürülüyordu.
Mektubu getiren subaylardan General Burgdorff, Mareşal Rommele :
Sayın Mareşalim, gelirken bir kutu zehir getirdim. Ampul halinde.. Bunları kullanmak isterseniz, Führerin cenazenizin askerlik geçmişinize yaraşır ulusal bir tören olarak yapılacağına dair mesajını da size iletmekle görevliyim. dedi.
Rommel, karısı ve çocuklarıyla vedalaştıktan sonra, mareşal üniformasını giymiş olarak General Burgdorff ve General Maisel in yanma döndü. Daha sonra, içinde General Maiselin de bulunduğu bir otomobil, Rommeli yakındaki bir koruluğa götürdü. Burada General Maisel, yanına şoförü de alarak Rommeli otomobilde yalnız bıraktı. Geri döndüklerinde Mareşal Rommel can çekişiyordu. Hastaneye götürülürken de yolda öldü.
Yapılan resmi açıklamada, Rommelin kalp durması sonucu öldüğü bildiriliyordu. Goering, Dönitz ve Jodl gibi Nazi ileri gelenleri bile, Rommelin gerçek ölüm sebebim bilmiyorlardı.
Rommel için parlak bir cenaze töreni düzenlendi. Ulm alanında yapılan törende Führerin özel temsilcisi olarak konuşan Mareşal Rundstedt. Rommelder, Alman Kumandanlarının en büyüklerinden biri olarak tarihe geçtiğini söyledi.
alıntı