Yalan beyanda bulunma, Çin'deki sivil davalarda çok yaygındır ve yine de yargıçların yalancıları cezalandırması zordur, bu da sonuç olarak yargıçların gerçeği bulmada düşünme şeklini etkiler.
1. Hukuk Davasında Yalan Beyanı
Çin medeni hukuk davası uygulamasında, "taraflarca sağlanan sahte kanıt olgusu oldukça ciddidir, bu da gerçeklerin belirlenmesindeki etkinliği büyük ölçüde azaltır ve ayrıca bir dereceye kadar yargıçların bilgi bulmada hata yapma riskini artırır." Pekin Birinci Orta Halk Mahkemesi Sivil Kanıt Araştırma Grubu bir raporda belirtiyor. [1]
Pekin Birinci Orta Halk Mahkemesi, hukuk davalarında yalancı şahitliğin çok yaygın olduğunu ve benzer ifadelerin çoğu zaman Çinli yargıçlar tarafından yayınlanan diğer yazılarda görüldüğünü ifade ediyor. [2] Merkezi Çin'deki Hengdong Birincil Halk Mahkemesi başkanı bir keresinde, mahkemede 2006 yılında görülen hukuk davaları arasında, tanıkların mahkemeye çıktığı 379 dava olduğunu ve bunların 162 davanın yalancı şahitlik davranışına sahip olduğu tespit edildiğini belirtti. toplam dosya yükünün yaklaşık% 40'ından fazlası. [3]
Pekin Birinci Orta Halk Mahkemesinin raporuna göre, Çin hukuk yargılamalarında başlıca üç tür yalancı şahitlik söz konusudur: taraflarca yapılan yanlış beyanlar, taraflarca sağlanan sahte belgesel kanıtlar ve tanıklar tarafından sağlanan sahte tanıklık.
Tarafların yanlış beyanlarda bulunmalarının ve tanıkların yanlış ifade vermelerinin yaygın yolları şunlardır: Kişisel olarak deneyimlediği veya iyi bildiği şeyleri inkar etmek veya görmezden gelmek; gerçekleri, kendileriyle açıkça alakası olmayan kanıtlara dayanarak ispatlamak; borçlu borcu yerine getirmiştir ancak alacaklı bunu kasıtlı olarak tanımamaktadır.
Tarafların sahte belgesel kanıt sunmalarının yaygın yolları şunlardır: kendi adlarına düzenlenmiş yazılı belgelerin sahteciliği; diğer taraf veya üçüncü bir taraf adına düzenlenen yazılı belgelerde sahtecilik yapmak; ve gerçek belgesel kanıtların içeriğini değiştirmek.
2. Çin'in Sivil Davalarında Yalan Beyanı Neden Bu Kadar Yaygındır?
(1) Kanunla sağlanan yaptırım tedbirlerinin caydırıcılığı yetersizdir
Çin Medeni Usul Yasası'na (CPL) ve Çin Yüksek Halk Mahkemesinin (SPC) ilgili adli yorumlarına göre, hukuk davalarında davaya katılanların yalan beyanı şunları içerir:
ben. Maddi kanıtları sahtecilik veya yok etme;
ii. Bir tanığın şiddet, tehdit veya rüşvet yoluyla ifade vermesini önleme veya başka herhangi bir kişiye yalancı şahitlik yapmaya zorlama, rüşvet verme veya zorlama;
iii. Tanık, garanti belgesini imzaladıktan sonra sahte bir ifade verir.
Buradaki dava katılımcıları arasında davacılar ve avukatları, tanıklar, uzman tanıklar, müfettişler ve tercümanlar yer alır.
Bir dava katılımcısı yalan beyanda bulunursa, disiplin cezaları para cezası, gözaltı ve cezayı içerir:
a. Para cezası: Bir kişiye verilecek para cezasının miktarı 100,000 RMB'den fazla olamaz. Bir birimdeki para cezasının miktarı 50,000 RMB'den az ve 1,000,000 RMB'den fazla olmayacaktır. Aslında, çoğu durumda tartışmalı meblağlar maksimum para cezasından çok daha fazladır, bu nedenle para cezasının caydırıcı etkisi yeterli değildir.
b. Gözaltı: 15 gün içinde. Halk mahkemesi, tutukluyu gözaltına alınması için bir kamu güvenlik organına teslim eder. Mahkeme ile kamu güvenliği organı arasındaki bağlantı nedeniyle prosedürler zahmetli ve zaman alıcıdır.
c. Ceza cezası: Bir tanığın şiddet, tehdit veya rüşvetle ifade vermesini engelleyen ya da başkalarını yanlış tanıklık etmesine boyun eğdiren kişi, üç yıldan fazla olmamak üzere sabit süreli hapis veya cezai hapis cezasına çarptırılır; koşullar şiddetli olduğunda, üç yıldan az olmamak üzere, yedi yıldan fazla olmamak üzere sabit süreli hapis cezası. Bu nedenle, yalnızca söz konusu kategori “ii” kapsamındaki yalancı şahıs büyük olasılıkla cezai cezaya tabidir.
CJO'nun arama sonuçlarına göre "Çin Kararları Çevrimiçi"(http://wenshu.court.gov.cn/), şu anda söz konusu suçlarla ilgili olarak sadece 16 yargı belgesi bulunmaktadır. Bu nedenle, Çin hukuk davalarında yalan beyanda bulunmanın yaygınlığı ile karşılaştırıldığında, ceza cezası davalarının sayısı çok azdır.
CPL'de yalancı şahitlik sayımında sadece tanıkların verdiği asılsız ifadeden bahsedilirken tarafların verdiği asılsız ifadenin yer almaması dikkat çekicidir. Sonuç olarak, bir taraf kanıtı taklit etmeden veya tahrip etmeden veya tanığın ifadesine müdahale etmeden yalnızca yanlış beyanlarda bulunursa, CPL kapsamında hesap verebilirliğin sağlandığı bir yalan beyanda bulunmaz. Bu aslında tarafların yanlış beyanlarına işaret ediyor.
Ayrıca, bir davaya katılan kişinin delil tuttuğu ancak sunmadığı bir hukuk davasının yargılama aşamasında, bu yalancı şahitlik teşkil etmez. Yalan beyanı oluşturan, yalnızca borçlunun borcu sağlamadan geri ödeme kabiliyetini kanıtlayabilecek kanıtların bulunduğu icra aşamasındadır.
(2) Yargıçlar, yalancıları cezalandırmak için iş yükünü artırmaya isteksizdir
Pek çok yargıç, yalan beyan şüphesi tespit edilirse, delilleri benimsemeyeceklerine de inanmaktadır, ancak bir yalancıya karşı disiplin soruşturması başlatmak istiyorlarsa, normal bir davaya bakmaya ek olarak yeterli delil toplamaları gerekeceğine inanmaktadır. Ayrıca, bir yargıcın para cezası ve tutuklama kararı, mahkeme başkanının onayını gerektirdiğinden, nispeten karmaşık bir prosedürdür. Ekstra iş yükü, birçok jüriyi bu tür işler için daha fazla çaba sarf etme konusunda isteksiz davranmasına yol açtı.
Dahası, bir hâkim yalancı şahsı bulup disiplin cezası aldığında, ancak daha sonra kararının yanlış olduğunu kanıtlarsa, bundan sorumlu tutulur veya taraflar tarafından karıştırılır. Bu nedenle hâkimler, başlarını belaya sokmamak için disiplin prosedürünü başlatmaya istekli değillerdir.
3. sonuçlar
Yalan beyanda bulunma, Çin'in hukuk davalarında çok yaygındır ve bu durum, gerçeği bulmada hâkimlerin psikolojik durumu üzerinde büyük bir etkiye sahiptir.
Yargıçlar bilinçaltında her davacının yalan beyanda bulunma olasılığının olduğunu varsayarlar. Sonuç olarak, yargıçlar bir yandan tarafların ifadelerine veya tanıkların ifadelerine güvenmezler, ancak belgesel kanıtlara inanmaya daha isteklidirler (bizim önceki yazı ). Öte yandan, resmi belgelerin ispat değerinin diğer belgelerden daha ağır basması, bazı kanıtların noter tasdikli ve onaylı olması gibi sahte kanıtların hatalı bir şekilde benimsenmesini önlemek için kanıtların resmi unsurları için yüksek gereksinimler ortaya konulacaktır. sorunlar zorunlu uzman görüşleri gerektirir.
Referanslar:
[1] 北京市第一中级人民法院民事证据调研课题组,宿迟,王忠,徐庆斌,黄海涛,黄彩相.关于证据真伪审查与伪证追究的调研报告[J].证据科学,2008(04):452-466.
[2] 陈德祥, 晏 征, 黄金波. 对 民事 伪证 行为 及其 责任 的 思考. https://www.chinacourt.org/article/detail/2005/03/id/153637.shtml
[3] 杨硕 立. 关于 民事诉讼 伪证 泛滥 的 调查 与 思考. https://www.chinacourt.org/article/detail/2006/12/id/228296.shtml
Katkıda bulunanlar: Guodong Du 杜国栋 , Meng Yu 余 萌