Amerika Birleşik Devletlerinde kadınlar genellikle uzun etek giyerdi; iş yapmak ya da spor yapmak için pantolon gibi rahat giysiler giyen bazı kadınlar hariç…
19. yüzyılda pantolonu savunan bazı kadınlar varken, kadınlar için kabul edilebilir bir günlük kıyafet seçeneği olarak pantolonlar 20. yüzyılın ortalarına kadar tam olarak benimsenmediler.
Pantolonun Batı toplumundaki kadınlar için popüler bir kıyafet olarak benimsenmesi 19. yüzyıl ortasındaki elbise reformu hareketine dayanmaktadır.
Çoğu kadın genellikle ağır hissettiren, hacimli görünen ve hareket alanlarını kısıtlayan uzun etek giyerdi. “Rasyonel kıyafet” kavramını benimseyen bazı kadınlar halka açık pantolon giymeyi talep etti. Bazıları rahatlık ve hareket kolaylığı gibi tamamen pratik nedenlerden dolayı istedi. Diğer kadınlar ise tamamen pantolon giyme özgürlüğü için bunu istedi.
Amerika Birleşik Devletleri’nde 1851 yılındaki kadınlar için pantolon benzeri kıyafetler tasarladı. Bu kıyafetler dizlerinin altına uzanan bir etek ve ayak bileklerinde toplanan gevşek daha doğrusu rahat olarak adlandırılan “Türk” pantolonlardan oluşuyordu. Tam olarak neyi kastettiğimi anlamadıysanız “şalvar” tarzını aklınıza getirin. Sadece eteklerin altına giyilebilen şalvar görünümlü bol bir pantolondu. Günlük olarak kullanılmaya başlandıktan birkaç yıl sonra popülerliği sona erdi ve kadınlar için pantolonlar tekrar egzersiz veya ev işleri gibi sınırlı alanlarda kullanıldı.
Birinci Dünya Savaşı (1914-18) döneminde erkekler tarafından yapılan işlerin mecburen üstlenildiği zamanlarda kadınlar pantolon giymek durumunda kalmıştır. Bu dönemde kadınlar tarafından kamuya açık pantolon giyme devrimleri yaşanmıştır.
2. Dünya Savaşı sırasında (1939-45) pantolonlar hem işte hem de sosyal alanda sivil ve asker kadınlar tarafından daha yaygın olarak giyildi.
Kadınlar savaştan sonra özellikle spor veya boş zaman etkinlikleri için pantolon giymeye devam etseler de, kadınların etek kullanımları 1960’lara ve 70’lere kadar aynen devam etti.
Daha sonra kadın hakları hareketleri sırasında pantolon hakkı daha fazla dillendirilerek topluma kabul ettirilmiş ve günümüze kadar gelmiştir.