Batık ölü ağaçlar ve tahta döküntüler, derin deniz tabanındaki boş uçurumlarda nadir yiyecek kaynaklarıdır. Şimdi, yeni bir çalışma, bu enkazın binlerce semavi deniz yaratığına nasıl dönüştüğünü gösteriyor.
Ağaçlar, her yıl büyük fırtınalardan sonra nehirlere akar ve sonunda denize sürüklenirler. Orada, ahşap enkaz sulanır ve lavabolar olur - bazen binlerce metre derinliğinde - ve deniz tabanına yerleşir. Bakteriler ve larva hayvanları, odunları bir enerji kaynağı olarak kullanarak, sözde ağaç düşümlerini hızla kolonize ederler.
Araştırmacılar, bu ağaç düşmelerin deniz yaşamını bu şekilde desteklediğini uzun zamandır biliyorlar. Bununla birlikte, bilim adamları hala ağaç üzerinde yaşayan hayvan türleri hakkında çok az şey biliyorlar ve ağaç kütüklerinin önemini, özellikle ağaçların düşmesi çok zor olduğu için, okyanus biyoçeşitliliğinde düşüyor. [Derin Deniz Ahşap Sonbahar Yaratıklarının Resimleri]
Kuzey Carolina'daki Ulusal Evrimsel Sentez Merkezinde araştırmacı olan Craig McClain, “Okyanustaki bir ağaç düşmesi, samanlıkta bulunan iğneye benziyor” dedi.
McClain geçtiğimiz günlerde Kaliforniya'daki Monterey Bay Akvaryumu Araştırma Enstitüsü'nde odunların deniz tabanı yaşamını nasıl teşvik ettiğini incelemek için bir araştırmacıyla bir araya geldi. Kuzeydoğu Pasifik Okyanusu'nda yaklaşık 2 mil (3.2 kilometre) derinlikte değişen boyutlarda 36 demet akasya ağacı kütükleri yerleştirdiler ve kütüklerin beş yıl boyunca oturmasına izin verdiler. Araştırmacılar, günlükleri uzaktan kumandalı bir araç (ROV) adı verilen bir su altı robotuyla kontrol ettiler.
Araştırmacılar, bir tür istiridye bivalfinin (iki koruyucu kabuklu bir hayvan), Xylophaga zierenbergi'nin, genellikle ahşabı kolonileştiren ilk yaratık olduğunu buldular. İstiridye, tahtaya sürdükleri deliklerin içinde yaşamakta ve kütükler bal peteği benzeri bir doku vermektedir. Çift kabuklular tarafından üretilen odun yongaları ve dışkı malzemesi paspaslarda yetişen bakterilere yiyecek sağlar. Bakteriler daha sonra diğer hayvan türleri için besin kaynakları sağlar. Kırılmış tomruklar, sonuç olarak, düzinelerce farklı türde bakteri, solucan ve kabuklu hayvan türlerini (galatheid olarak adlandırılan uzun pençeli bir yengeç dahil) çekmektedir - bu da çift kabukluların ve çevredeki deniz tabanı kumunun sıktığı deliklerde evleri oluşturmaktadır.
Araştırmacılar günümüzde deniz tabanından günlükleri geri aldılar ve ormana yerleşmiş olan derin deniz dikenlerini analiz etme sürecindeler. Ekip, tanaid olarak adlandırılan yeni bir karides benzeri kabuklu türünün yanı sıra bilimde yeni olabilecek birkaç solucan keşfetti.
McClain, her günlüğün, okyanusun diğer bölgelerinde bulunan çok sayıya kıyasla çok fazla olmayan 30 türe ev sahipliği yaptığını söyledi. Ancak, ekipler, belirli türler içinde olağan dışı çok sayıda bireyleri içerdiğini belirtti.
McClain WordsSideKick.com'a şunları söyledi: “Tek bir ahşap düşüşü bu minik salyangozun 1000 kişisine sahip olabilir ve arka planda o kadar sayıda kişi olacak hiçbir şey bulamazsınız. McClain, daha tipik olarak, bu türün yalnızca iki ya da üç salyangozunun, söz konusu derinlikte deniz tabanının belirli bir metrekaresi (yaklaşık 11 metre kare) üzerinde yaşayacağını söyledi.
McClain, araştırmacıların, ahşabın toplam biyolojik çeşitliliğindeki ahşabın rolünü anlama çabası içinde, dünya çapında ağaç düşmesine neden olan toplam biyokütle veya canlı malzemeyi tahmin etmeye çalışacağını umuyor.
Çalışma bulguları Biyoloji Mektupları dergisinde 5 Nisan'da yayınlandı.
Twitter'da Laura Poppick'i takip edin. @wordssidekick, Facebook ve Google+ bizi takip edin. Canlı Bilim ile ilgili orijinal makale.