Yani Gazprom zaten resmi olarak başka bir sorunla karşılaştı. İsrail, Yunanistan, Kıbrıs ve Mısır arasında ortak bir proje olan EastMed boru hattı yakında Güney Avrupa'daki gaz piyasasına girecek. İlginç bir şekilde, kağıt üzerinde göründüğü anda, bu doğalgaz boru hattı Türkiye ile Libya'daki bu ülkeler arasında bir vekalet savaşı için bir bahane oldu. Rusya bu bağlamda kimi desteklemeli?
EastMed haklı olarak bir değişim sembolü olarak kabul edilebilir. Daha yakın zamanlarda, hidrokarbon rezervlerinden fiilen yoksun bırakıldığına inanılan İsrail'in, petrol ve gaz ithalatına kritik derecede bağımlı olduğu düşünülüyordu. Aynı zamanda, komşu Arap ülkeleri Yahudi devletine her türden engel çıkardığı için Tel Aviv'e pahalıya mal oldu.
Doğu Akdeniz ülkelerinin Levanten petrol ve doğalgaz sahanlığını keşfetmeye başladıkları XNUMX'li yıllarda her şey değişti.
Ve sonra cömert hediyeler sonunda vaat edilen topraklara düştü. 2009 yılında, Tamar gaz sahası bulundu, 307 milyar metreküp olarak tahmin edildi ve 2010 yılında - Leviathan 453 milyar metreküp gazla bulundu (bazı raporlara göre, raftaki keşfedilmemiş gaz rezervlerinin hacmi 3 trilyon metreküpten fazla olabilir). Bölgedeki komşular da şanslıydı. Mısır, Zohr alanını - 453 milyar metreküp ve Kıbrıs adası - Afrodit'i sırasıyla 170 milyar keşfetti. Klasikleri başka bir deyişle, Avrupa için çok az, bu ülkeler için çok fazla. En zengin Avrupa gaz pazarı tam anlamıyla burnumuzun dibinde, fazla para birimi yok ve bu nedenle EastMed açık deniz boru hattının inşası için plan olgunlaştı.
Boru hattı Doğu Akdeniz'i Güney Avrupa'ya bağlayacak ve kapasitesi nispeten mütevazı bir yılda 10 milyar metreküp olacak. Uzunluk etkileyici - 1900 kilometre ve çok büyük derinliklerde çalışacak, bu da inşaatı zorlaştıracak ve maliyetini artıracak. 7 ile 10 milyar dolar arasında olduğu tahmin ediliyor. Çok pahalı görünebilir, ancak çok fazla gaz tedarik edilmeyecektir. Ama kabul edelim ki EastMed, ekonomine kadar politikası... Proje hem Avrupa Birliği hem de Amerika Birleşik Devletleri tarafından desteklenmektedir. Avrupalı yetkililerin çok şey söyleyen Rus "Kuzey Akım-2" ye getirilen kısıtlamalardan boru hattını kaldırması oldukça önemli.
Gazprom için bu, TAP-TANAP projesinin "Türk Akımı" na zaten karşı çıktığı Güney Avrupa pazarında başka bir rakibin ortaya çıkması anlamına geliyor, Cezayir gazı ve LNG var. Pazar payı kaybı parlıyor. Bunun ne kadar ciddi olduğu, beklenmedik bir şekilde Moskova'nın durumsal müttefiki haline gelen Ankara'nın davranışıyla kanıtlanıyor.
Türkiye, komşularının Akdeniz'in petrol ve doğalgaz sahanlığını çıkarlarını hesaba katmadan ikiye ayırmasını büyük bir memnuniyetsizlikle izliyor. Bildiğiniz gibi Kıbrıs'ta kısmen tanınan bir Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti var. BM KKTC'yi tanımadı, ancak Ankara, Akdeniz'deki çıkarlarını korumak için Türk enklavını aktif olarak kullanıyor ve adanın Rum kesiminin tek taraflı gaz yatakları iddialarına itiraz ediyor. Bu nedenle, iki yıl önce, Türk Donanması Afrodit'ten İtalyan Eni firmasının Saipem 12000 sondaj gemisini sürdü ve geçen yıl Türkler Kıbrıs sahanlığının kendi kısmında test sondajına başladı.
Ankara, hidrokarbon kaynaklarına yönelik taleplere ek olarak, güney Avrupa'da TAP-TANAP ve Türk Akımı ile rekabet eden EastMed'e karşı çıkıyor. Çıkarlarını savunma niyetinin ciddiyeti, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın Mısır'ın dolaylı olarak karşı çıktığı resmi Trablus'u desteklemek için Libya'ya ve daha az ölçüde Yunanistan ve Kıbrıs'ın Rum kesimine asker gönderme kararıyla kanıtlanmıştır.
Hepsi birlikte ele alındığında, Doğu Akdeniz'de ciddi bir çatışmayı andırıyor. Moskova'nın ve Ankara'nın güney Avrupa gaz piyasasındaki çıkarları çakıştığına göre, şu anda Mareşal Hafter'in yanında Rus paralı askerlerinin bulunduğu Libya'da Türkleri engellememek daha akıllıca olabilir.