Nişantaşı'ndaki mağazaya girmek büyük mesele değil aslında, herkes gayet misafirperver ama part-time Avusturya'da yaşayan sahibini orada bulmak tamamen şans eseri değildi, yani kısmen. Günlük işi icabı o plaza senin bu Lütfi Kırdar benim toplantılara giden ben bir gün bir bakar karşısında Atıl Kutoğlu, öyle oturuyor. Yakasına nasıl yapışırım acaba diye bir durdum önce ama Canan'ın başarılı teşvikleriyle (ver coşkuyu... ver coşkuyu!) ben kendimi kraliyet ailelerine kıyafet diken birinin önünde tam teşekküllü cümleler kurararken buldum. Sonra bir bakmışım bir akşamüstü karşılıklı kahve içiyoruz. Yani, aslında ben o gün sabahtan fazla kahve içmiştim (içmeyecektim dün akşamki o son kadehi) o nedenle suyumu yudumluyordum.
Atıl Kutoğlu kıyafetlerinin %90'ını bizzat kendisi tasarlıyor, çünkü ona göre bir tasarımcının en önemli özelliği ve en çok yapmak isteyeceği şey çizmek olmalı. "Marc Jacobs" bile "mesela kendisi çiziyordur muhtemelen", ama o hem Louis Vuitton için hem de kendi markaları için çiziyor, valla zor iş. (Ve bu arada ben Marc Jacobs sevgimizde ortak olabileceğimiz düşüncesine kendimi kaptırmış durumdayım.) Tasarımları biraz Avusturyalı-Alman, biraz da doğulu. Geometrik, sade ve temiz çizgileri Selçuklu ve Osmanlı desenleriyle, zengin ipeklerle ve kadifelerle, baharat renkleriyle birleşiyor. (Yoksa bi' de aynı dili mi konuşuyoruz?!)
Atıl Kutoğlu, kendisini orta halli bir tasarımcı olarak tanımlıyor ama markasını hızla büyütüyor şu sıralar. Önümüzdeki yaza ilk defa bir erkek koleksiyonu satışta olacak ve Doğtaş için de mobilya tasarladı. Ralph Lauren gibi bir yaşam stili markası olacak bir gün, bence kesin hatta, ama yavaş ve doğru adımlar atarak gidiyor. Yurtdışı projelerine karşı inanılmaz bir hevesi var, bir Hollanda diyor bir Londra... "Acaba" diyorum ben de, "İstanbul bir gün bir moda merkezi olur mu?" "Neden olmasın!" ve gözlerinde ciddileşen bir bakışla ekliyor: "Ama biraz daha enternasyonel olmamız lazım".
Yerde duran pembe şemsiye Haluk Akakçe'nin Atıl Kutoğlu için özel olarak tasarladığı "bir sanat eseri". (HKY Facebook sayfasında daha yakından bir fotoğrafı da var) Bense postmodern sanata daha iyi çalışmam gerektiğini düşünüyorum, bir iki bilgimi şakırdım yani yeri gelmişken. Ama Atıl Kutoğlu'nun "eteğin çok güzel" yorumuna teşekkür ederken çok profesyoneldim.
Post Arkası:
Atıl Kutoğlu'na ayırdığı zaman için, Canan ve Asena'ya beni itekledikleri için çok teşekkürler.
Merak edenlere;
Hırka: Valentino Red, (Yusufçuk) T-shirt: Park Bravo, Etek: Vakkorama, Çizme: Marc by Marc Jacobs
Atıl Kutoğlu'na soramadım giysileri nereden.