Introduction: The aim of this study is to determine the reasons of non-discharge from intensive care unit and to calculate the cost in patients whose intensive care treatments are completed but not transferred to the wards.
Materials and Methods: This study was conducted prospectively in 12-bed general intensive care unit between 2017 and 2018. Patient data from the hospital data system were analyzed.
Accordingly, demographic data, hospitalization diagnoses, intensive care unit hospitalization days, ventilation, vasopressor and antibiotic requirement, presence of infection and nutritional status were recorded. The reasons for not being discharged from the intensive care unit, the number of days of hospitalization and the costs were calculated.
Results: 20 patients were included in the study. The mean age of the patients was 71 ± 14 years (min: 43, max: 99) and the mean hospitalization time was 37.9 ± 77.58 days (min: 1 day, max: 354 days). 50% of the patients could not be transferred to the intensive care units due to lack of service, 35% did not accept the consultant doctor and 15% did not accept the care of their relatives. A total cost of 868.17€±1.817,7626€ (min:22.94€-max:8.424,35€) was calculated to be on the days when the treatment was completed and the patients were left over.
Conclusion: Difficulties in not being able to remove patients in the intensive care unit increase the length of stay in the intensive care unit and cause the cost of ICU not to be used effectively and correctly. “Intensive Care Admission and Discharge Criteria” should be determined and connected to the protocol in order to make the exits from the intensive care unit on time.
Amaç: Yoğun bakım tedavilerinin tamamlandığı fakat servislere devredilemeyen hastalarda yoğun bakımdan taburcu edilememe nedenlerinin ortaya konması ve maliyetinin hesaplanmasıdır.
Gereç- Yöntem: Bu çalışma 2017- 2018 yılları arasında 12 yataklı genel yoğun bakım ünitesinde prospektif olarak yapılmıştır. Hastane veri sisteminden alınan hasta bilgileri analiz edilmiştir. Buna göre demografik veriler, yatış tanıları, yoğun bakım yatış gün sayıları, ventilasyon, vazopressör ve antibioterapi ihtiyacı, enfeksiyon varlığı ve beslenme durumu kayıt edildi. Yoğun bakımdan taburcu edilememe nedenleri, fazla yattığı gün sayısı ve maliyeti hesaplanmıştır.
Bulgular: 20 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların yaş ortalaması 71±14yıl (min:43, max:99) ortalama yatış süresi 37.9±77.58gün (min:1gün, max:354gün), SAPS2 5.75±2.0 (min:0.07, max:10.30) ve SOFA skoru 4.35±1.89 (min:2, max:9) saptanmıştır. Hastaların %50’si servis yeri olmaması, %35’i konsültan doktorunun servise kabul etmemesi, %15’i yakınlarının bakımını kabul etmemesi nedeniyle yoğun bakımdan servislere devredilememiştir. Hastaların tedavilerinin tamamlanıp fazladan kaldığı günlerde olacak şekilde toplam 6058 ± 12676.63 TL (min: 160TL-max: 58 780TL) ek maliyet hesaplanmıştır.
Sonuç: Yoğun bakımda hasta çıkarılamamasındaki zorluklar yoğun bakımdaki hastaların kalış süresini artırarak yoğun bakımın etkin ve doğru kullanılmamasına neden olmakla birlikte maliyeti de artırmaktadır. Yoğun bakımdan çıkışların zamanında yapılabilmesi için “Yoğun Bakım Kabul ve Taburculuk Kriterleri” belirlenmeli ve protokole bağlanmalıdır.
|Birincil Dil||tr|
|Konular||Sağlık Bilimleri ve Hizmetleri|
|Bölüm||Özgün Makaleler|
|Yazarlar||


|Tarihler||


Başvuru Tarihi
: 16 Ağustos 2019
|Vancouver||YILDIZ E , TOKUR M , ÖNER Ö , AYDIN T . Hastaların Yoğun Bakım Ünitelerinden Taburcu Edilememe Nedenleri ve Maliyeti. Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Dergisi. 2019; 93-88.|