Vaaz/Kelam Çalışması: İman Açıklaması Üzerine
Presbiteryen Kilisesi, Reform Seminer Notu
Yazan: Rev. Donald Cobb
Editör: Rev. İlhan Keskinöz
Elçisel İman Açıklaması
15. Kutsal Evrensel Kiliseye
(Matta 16:16-19, Efesliler 4:7-16, I.Korintliler 1:1-3, Efesliler 1:20-23)
Kilise, Tanrının aralarında yaşamak ve onlara Mesihte olan kurtuluş ve kutsallığı vermek üzere yanına getirdiği halktır. Kilise, Mesihe birleştiği için kutsal ve evrenseldir.
Heidelberg İlmihali 54.
GENEL BAKIŞ
(Westminster İnanç Açıklamasından (XXV) ve Uzun İlmihalden derlenmiştir)
I. Gözle görülmeyen evrensel (katolik) kilise, Baş olan Mesihin yetkisi altında geçmişte, şu an ve gelecekte toplanan tüm seçilmişlerden oluşur. Kilise Mesihin bedenidir.
(65) Gözle görülmeyen kilisenin üyeleri, Mesih aracılığıyla lütufta ve görkemde Onunla birlikteliği ve paydaşlığı tadarlar.
II. Gözle görülen kilise müjdenin yetkisi altındadır. Kilise önceden yasa altında olanlar gibi tek bir ulus ile sınırlı değildir. Bütün dünyada gerçek dini benimsemiş olanlardan ve onların çocuklarından oluşur. Kilise, Rab İsa Mesihin egemenliğidir; Tanrının evi ve ailesidir. Kilise dışında bir kurtuluş olanaksızdır.
(63) Gözle görülen kilise, Tanrının özel ilgisi ve yönetimi altındadır; düşmanlarının saldırılarına rağmen tüm çağlar boyunca Tanrı tarafından savunulma ve korunma ayrıcalığına sahiptir. Kutsalların paydaşlığının ve kurtuluş yolunun sunulduğu yerdir.
III. Gözle görülen bu evrensel (katolik) kiliseye Mesih, bu yaşamda dünyanın sonuna kadar kutsalların toplanması ve yetkinleştirilmesi için Tanrının hizmetini, vahyini ve kanunlarını vermiştir.
IV. Bazı Kiliseler, Müjde doktrininin öğretilmesine ve kabul edilmesine, buyruklara uyulmasına ve tapınma toplantılarına göre daha az ya da daha fazla paktır.
V. Gökyüzünün altındaki en pak kiliselerde bile hem yanlışlığa hem de karışıklığa açıktır; Ancak her şeye rağmen, yeryüzünde Tanrıya, Onun isteğine göre tapınan bir kilise daima varolacaktır.
VI. Kilisenin, Rab İsa Mesihten başka bir başı yoktur.
C-) KUTSAL EVRENSEL KİLİSE
Tanrı Oğlu, kendi halkını bir araya getirip onların arasında yaşadığı için kilise kutsal ve evrenseldir. Bu iki nitelik İsa Mesihten kaynaklanıyor.
Kutsallık, açıkça Mesihten geliyor: Kilise, Mesih İsada kutsal kılınmış ve kutsal olmaya çağrılmış (I.Korintliler 1:2) kişilerden oluşuyor. Kutsallık, ilk olarak belirli bir görev için ayrılmış olmayı ima ediyor; Rabbe kutsal olan, Ona hizmet etmek üzere ayrılmıştır. Eski Ahitte Tanrı, İsrail Onun için yaşasın diye; İsrail, Tanrının isteğini yapsın onu diğer halklardan ayırdı. Ancak bu Rabbe ayrılma İsrail halkının geçmişteki bir itaatinin sonucu değildi; aksine İsrail kendisini Kurtarana benzeyip gelişebilsin diye Tanrının her şeye hükmeden isteğinden dolayıdır.[1] Bu ilk kutsal sayılma, kalpte bir kutsallığa sebep olmalıydı. Aynı şekilde Mesihin Kilisesi olan bizler, uygun bir şekilde yaşadığımız için Efendimize aşılanmış değiliz:
Romalılar 4: 5 Ancak çalışmayan, ama tanrısızı aklayana iman eden kişi imanı sayesinde aklanmış sayılır.
Romalılar 5: 6 Evet, biz daha çaresizken Mesih belirlenen zamanda tanrısızlar için öldü.
Lütfunda diri Tanrı, artık Onu hoşnut etmek için yaşayalım diye karar verdiği için Mesihe aşılanmışız.[2]
Şunu iyi vurgulamak gerek; kendini imanlı yaşamımızın hedefi olarak sunulan paklık bile iyi işlerimizin sonucu değil; Kutsal Ruhun bize ulaştırdığı diri Mesihin kutsallığıdır:
I.Korintliler 1:30 Ama siz Tanrı sayesinde Mesih İsadasınız. O bizim için Tanrısal bilgelik, doğruluk, kutsallık ve kurtuluş oldu
Elbette kutsallığın ardından gitmeye çağrılmışız! Ama bu kutsallığı Mesihe bağlanarak keşfediyor, ve böylece onda ilerliyoruz. Ne isek ve neye sahip isek, bunun kaynağı biz değil, Onun için ve Onun aracılığıyla yaşadığımız Tanrıdır.
Aynı şekilde Kilisenin evrenselliği Mesihe dayalıdır. Kilisenin evrensel olduğunu söylemek, varlığının belirli kültürler ve belirli çağların üzerinde olduğu anlamına geliyor; Müjde, belirli bir gurupla sınırlı değildır. Kilisenin ilan ettiği gerçek ve varlığının kaynağı olan yaşam, her insanı ilgilendiriyor. Herkes tövbe etmeye çağrılıyor. Herkes isyankarlığından dönmek ve Tanrıya sığınmak için koşmaya uyarılıyor. Mesih, günahından yorularak Ona gelen herkesi kabul eden, herkese merhamet eden Kurtarıcıdır.[3]
Efesliler 1: 21 Tanrı O'nu bütün yönetimlerin, hükümranlıkların, güç ve egemenliklerin, yalnız bu çağda değil, gelecek çağda da anılacak bütün adların çok üstüne çıkardı. 22 Her şeyi ayakları altına sererek O'na bağımlı kıldı. O'nu her şeyin üzerinde baş olmak üzere kiliseye verdi. 23 Kilise O'nun bedenidir, her yönden her şeyi dolduranın doluluğudur.
Kilisenin Kralı tüm evreni yönettiği için Kilise evrensellikle belirlenmiştir. Baba herşeyi Mesihin ayakları altına serdiği için Kilise tüm ulusları öğrencileri olarak yetiştirmeye çağrılmıştır. İçinde yaşayan Mesihin herşeyi dolduranın doluluğu olduğu için Topluluk Tanrının lütfunun ve yüceliğinin doluluğudur.
Böylece Topluluğun kutsallığı ve evrenselliği, lütfun sayesinde yaşadığımızı gösteriyor bu lütuf, bize ayrıca belirli bir görev emanet ediyor: insanların önünde Kurtarıcımızın kutsallığıyla yaşamak ve sonsuz tahtının önünde tüm uluslardan insanlar getiren Mesih hakkındaki Müjdeyi yaymak!