Charm of the Soul Pets - Bölüm 147: Terk Edilmiş Ruh Hayvanı
Çeviri: bebebiskuvisi
Chu Mu, inatçı ve küçük Mo Ye’nin böyle bir savaşma iradesine sahip olduğunu bilmiyordu. Bu ufaklığın simsiyah göz bebeklerinden kibir, gurur ve kabul edememezlik görülebiliyordu. Dahası, Chu Mu onun kibrinin arkasında daha derin bir hikaye olduğunu hissedebiliyordu.
“Hou Hou!”
İnatçı Mo Ye’nin bedeni, üçüncü evrenin dokuzuncu seviyesindeki Mo Ye’den çok daha küçüktü. Dokuzuncu seviyedeki Mo Ye hemen Parçalayan Pençe kullandı ve inatçı Mo Ye’nin zırhını parçaladı.
Mo Ye yere yıkıldı ve ayağa kalkmaya çalışırken bir ağaca çarptı. Ama ne kadar kanı dökülürse dökülsün, simsiyah gözlerinde bir savaşma arzusu vardı.
Kibirli, birinci sınıf Mo Ye, oldukça küçük Mo Ye’ye aşağılayıcı bakışlar attı. Ağzından öfke dolu bir tıslama çıktı.
Mo Yeler yüksek tür seviyesine sahip ruh hayvanlarıydı ve belli bir zekaya sahiptiler. Kendi türlerinin mensuplarıyla savaşmaları yaygındı ve daha güçlü Mo Ye, her zaman daha kibirli olurdu!
Birinci sınıf Mo Ye, üçüncü evrenin dokuzuncu seviyesine ulaşmıştı zaten. Güç seviyesi, beden ya da doğuştan yetenek fark etmeksizin, hepsinde üçüncü evrenin beşinci seviyesindeki inatçı, küçük Mo Ye’den çok daha iyiydi.
“Beng!”
İnatçı Mo Ye, birinci sınıf Mo Ye’nin Ölüm Işını tarafından ikinci kez vuruldu.
Birinci sınıf Mo Ye, üstünlüğü ele geçirdikten sonra inatçı Mo Ye’ye doğru kükredi ve küçümseyerek aniden onun üzerine atıldı. Ön bacakları ile inatçı Mo Ye’nin kafasını ezdi. Birkaç kez de tekmeleyerek onun kafatasını parçaladı.
Oldukça küçük olan Mo Ye üçüncü evrenin beşinci seviyesinde olsa da, hayvan tipi yeteneği çok zayıftı. İkinci evredeki Mo Yeler’den pek farklı değildi. Öte yandan, birinci sınıf Mo Ye ise, dördüncü evredekilerle kıyaslanabilirdi. Böylesine bariz bir eşitsizlik varken, inatçı, küçük Mo Ye rakibinin karşısında nasıl durabilirdi?
Taze kan akıyorken, küçük Mo Ye’nin kafatası kırılmış, yerden kalkamıyordu. Yan taraftaki Qin Menger, bunu dudaklarını ısırarak izliyordu. Bu ufaklığın inanılmaz kuvvetli bir yaşam gücüne sahip olduğunu bilmeseydi, bir an bile tereddüt etmeden araya girerdi.
Sonunda birinci sınıf Mo Ye saldırılarını durdurdu. Bir küçümseme ifadesi takınarak inatçı ve yarı ölü Mo Ye’ye baktı. Ardından oradan ayrılmayı planlayarak yavaşça gitmeye başladı.
Birinci sınıf Mo Ye’nin gözleri, yan tarafta onun savaşını izleyen Chu Mu ve Qin Menger’e kaydı. Bu iki insanın güçlü olduğunu biliyormuş gibi onlara yaklaşmaya cesaret edemiyordu…
“Hou!”
Aniden inatçı, küçük Mo Ye yattığı yerden kükredi. Simsiyah gözlerini ayrılmaya çalışan birinci sınıf Mo Ye’ye dikti ve onu kışkırttı.
Birinci sınıf Mo Ye arkasını döndü. Bu güçsüz şeyin böylesine güçlü bir şekilde kükreyebilmesine şaşırmış gibi görünürken boğazında bir Ölüm Işını yoğunlaştırıp onu inatçı Mo Ye’ye doğru fırlattı!
İnatçı, küçük Mo Ye iç organlarını korumak için bedenini büktü.
Ölüm Işını bedeninde patladı. Tozlar havaya yükselirken küçük Mo Ye birkaç metre daha geriye kaydı. Bedeni kan lekeleriyle doluydu ve mürekkep siyahı zırhının parçalanmamış yeri yok gibiydi.
Birinci sınıf Mo Ye, küçük, güçsüz şeyin ölene kadar savaşmayı bırakmayacağının farkındaydı. Onu öldürmeye karar vererek Ölüm Saldırısı’nı kullandı ve hızını arttırdı.
Parçalayan Pençe!
Bu sefer, birinci sınıf Mo Ye, ona ölümcül bir saldırı vurmak için Parçalayan Pençe’yi küçük Mo Ye’nin kafatasına vurdu.
Chu Mu’nun bu ufaklığın ölmesini görmek istemiyormuş gibi kaşları çatıldı. İnatçı Mo Ye’ye Rüzgar Ejderhası Bağlaması’nı kullanmak üzere büyü sözünü okumaya başladı.
Ama sözleri yarıda kesti!
Zira o anda, savaş yeni başlamış gibi savaşma arzusu dolu simsiyah gözler gördü.
“Hou!” İnatçı, küçük Mo Ye aniden kükrerken kafatası yine kırıldı.
Bu küçük, güçsüz şey ayağa kalkmış, birinci sınıf Mo Ye’nin Parçalayan Pençesi’ne dayanmak için bedenini kullanmıştı.
“Beng!”
Parçalayan Pençe, küçük Mo Ye’nin üzerinde kalan mürekkep siyahı zırhı da parçaladı ama aynı anda, küçük Mo Ye’nin pençeleri karanlık bir ışıkla titremeye başladı!
“Parçalayan Pençe!”
Özdeş bir Parçalayan Pençe. İnatçı, küçük Mo Ye saldırıya karşı inatla savunma yaptı, rakibinin pençeleri iç organlarına gömülse de, pençelerini birinci sınıf Mo Ye’nin kafasına doğru savurmaya devam etti.
“Peng!”
Mürekkep rengi zırh parçalandı, kan fışkırmaya başladı. Birinci sınıf Mo Ye’nin kafası, boynu kırılmış gibi garip bir açıyla büküldü. Daha sonra sertçe yere düştü ve çamur dalgaları fırlatarak bir ağacın altına kadar yuvarlandı!
Birinci sınıf Mo Ye, kafasına ölümcül bir saldırı almıştı, birkaç kez ayağa kalkmaya çalıştı. Ama her seferinde yere düşmeye devam etti ve sonunda ayağa bile kalkamayacak hâle geldi.
“Ta Ta Ta!”
İnatçı Mo Ye’nin bedeninden taze kan akmaya devam etti. Mürekkep rengi zırhı, sallanarak da olsa ayakta dururken kan içindeydi. Küstahça savaşma arzusunu tamamen kaybetmiş birinci sınıf Mo Ye’ye baktı.
“Hou Hou!”
İnatçı ve küçük Mo Ye rakibine doğru yürürken kükredi. Ardından topallayarak Chu Mu’ya doğru döndü ve daha önce söylediği sözleri tekrarladı.
Hem Chu Mu hem de Qin Menger inanılmaz bir şaşkınlık içindeydi. Yaralarla dolu ufaklığa baktılar ama bir şey söyleyemediler.
Üçüncü evrenin dokuzuncu seviyesinde olan birinci sınıf kalitede Mo Ye’nin savaş gücü, kesinlikle olağanüstüydü. Diğer yandan, inatçı ve küçük Mo Ye sadece üçüncü evrenin beşinci seviyesindeydi. Güç, hız ya da beden, bunların hiçbirinde birinci sınıf Mo Ye ile denk değildi. Yine de bu inatçı Mo Ye savaşın gidişatını değiştirmiş ve her bakımdan üstün olan rakibini yenmeyi başarmıştı!
“Bu Mo Ye, savaş ruhu olağanüstü bir ruh hayvanı. Kolayca devrilebiliyor ama kolayca yenilmiyor. Ölmediği sürece savaşmaya devam edebiliyor!”
İnatçı, küçük Mo Ye’nin savaş boyunca alev alev olan gözlerine bakarken, Chu Mu bu birkaç kelimeyi düşündü.
Bu sözler ona Chu Tiancheng tarafından söylenmişti. Bu sözler, aynı zamanda Chu Mu’nun cesur bir ruh hayvanı eğitmeni olmak istemesinin de sebepleriydi. Dahası, komutan sınıfı bir Mo Ye’yi ruh hayvanı yapmayı ve mücadelelere sebat etmeyi de amacı yapmıştı.
Ama şu anda, önünde yatan Mo Ye, gerçekten güçlü bir Mo Ye’ydi. Üçüncü evrenin dokuzuncu seviyesindeydi ve hayvan tipi yeteneği de böcek tipi yeteneği de - hatta karanlık özniteliği de daha güçlüydü - diğer Mo Yeler’den çok daha güçlüydü. Birinci sınıf Mo Ye’ye sahip olursa, onu yetiştirip eğittikten sonra kesinlikle çok güçlü olurdu!
Ama Chu Mu’nun ilgisi, yenilmiş birinci sınıf Mo Ye üzerinde değildi. Bunun yerine, üçüncü evrenin beşinci seviyesindeki yaralarla kaplı ama vazgeçmeyen bir savaş arzusuna sahip Mo Ye’ye bakıyordu.
Bu küçük Mo Ye, gerçekten de Chu Mu’yu şok etmişti. Onun inatçı savaş ruhu, sıradan ruh hayvanlarının sahip olabileceği bir şey değildi.
Chu Mu’nun önünde yatan iki Mo Ye’den birinin potansiyeli olağanüstüydü. Onu yetiştirirse ve bir aksilik yaşanmazsa Mo Ye Kralı olurdu.
Diğeri anormal böcek tipi yeteneğine sahipti ve yetişimden sonra aşılması zor sorunlar ortaya çıkacaktı. Dahası, eksik hayvan tipi yeteneğinden dolayı, gelecekte savaş ruhunu kaybetmesi de çok yüksek ihtimaldi.
Bu bir seçimdi. Birinci sınıf Mo Ye, Chu Mu’nunn kontrolünde kolayca güçlü bir ruh hayvanı olabilirdi ama inatçı Mo Ye büyük bir riskti, çöp olması çok olasıydı.
“Nitelikli bir ruh hayvanı eğitmeni, ruh hayvanının potansiyelini ve geleceğini de göz önünde bulundurmalıdır!” Chu Mu yavaş yavaş ruh sözleşmesi büyüsünü okumaya başladı!
“Sekizinci ruh sözleşmesi, açıl!” Çabucak ruh sözleşmesi büyüsünü okumayı bitirdi.
Koyu mavi bir parlaklık bedenini sarmaladı. Yavaşça ruh sözleşmesi büyüsünün çeşitli okşamalarına sahip süzülen bir hâleye dönüştü.
“Doğru, haklısın. Bu küçük Mo Ye güçlü olsa da yeteneği çok zayıf. Birinci sınıf Mo Ye kolayca eğitilebilir.” Qin Menger başını sallayarak durumu onayladı. Çömeldi ve küçük Mo Ye’yi beslemek için bir ruh çekirdeği kullandı, böylece bu küçük Mo Ye artık onları takip etmeyecek, vahşi doğada yaşayabilecekti.
Aniden koyu mavi hâle Qin Menger’in önünde ortaya çıktı ve onu şok etti. O anda Chu Mu’nun ruh sözleşmesi büyüsünü aslında yeteneksiz Mo Ye üzerinde kullandığını fark etti.
Qin Menger’in gözleri şaşkınlıktan dolayı sonuna kadar açıldı ve Chu Mu’ya baktı. Chu Mu’nun değeri bir milyona ulaşabilecek birinci sınıf Mo Ye’den vazgeçip, inatçı ve küçük Mo Ye’yi seçeceğini hiç düşünmemişti. Bu Mo Ye, gelecekte işe yaramaz bir ruh hayvanı olabilirdi!
Chu Mu gerçekten de inatçı Mo Ye’yi seçmişti. Bunu yaparken de, bu Mo Ye inatçı bir savaş gücü sergilemiş olsa da, gelecekteki eğitimlerinden sonra değersiz bir ruh hayvanı olabileceğini çok iyi biliyordu!
Ama bu Mo Ye’nin eşsiz kararlılığını devam ettirdiği sürece kesinlikle gerçek bir uzmana dönüşeceğine inanıyordu. Bir uzman ruh hayvanı fikri, Mo Ye’nin güç seviyesiyle sınırlı değildi. Daha güçlü ruh hayvanlarına meydan okuyabilen daha yüksek seviyelere ulaşırdı.
Ruh sözleşmesi hâlesi yavaş yavaş inatçı Mo Ye’nin bedenini sarmaladı. Ruh sözleşmesinin ışığı ve karanlığı belirsizdi.
“Ping.”
Aniden ruh sözleşmesi hâlesi paramparça oldu!
Başarısız! Chu Mu, inatçı Mo Ye’nin bedeninin içinde kalan oldukça küçük bir ruh andacı ipliği hissedebiliyordu!
Chu Mu hemen afalladı. İnatçı, küçük Mo Ye’nin çoktan bir insanla ruh sözleşmesi imzalamış olmasını beklemiyordu.
“Ne oldu? Ruh hayvanın olmayı kabul etmediğini söyleme sakın!” Qin Menger şaşkınlık içinde ruh sözleşmesi imzalamakta başarısız olan Chu Mu’ya baktı.
Chu Mu başını salladı ve inatçı Mo Ye’ye baktıktan sonra yavaşça dedi ki: “Bu, vahşi bir Mo Ye değil. Birisi tarafından ruh sözleşmesi kaldırılmış, terk edilmiş bir ruh hayvanı…”