Neogene'de çengellerin nasıl büyüdüğüne dair yeni bilgiler
Le néogène - Cénozoïque #2 - Paléontologie - Simplex Paléo (Haziran 2019).
Almanya'nın Senckenberg şehrindeki araştırmacılara göre, Pleistosen öncesi 20 milyon yıl boyunca gözeneklerde vücut büyüklüğünde gözlenen artış, tür seçimi sürecine dayanıyor. Daha büyük ungulate türler, daha yüksek bir köken ve düşük tükenme oranı nedeniyle daha yaygın hale gelmiştir. Geçtiğimiz günlerde Kraliyet Topluluğu B Bildirilerinde yayınlanan çalışma, iki memeli kalenin Neojen döneminde iki kıtada evrimini karşılaştıran ilk çalışmadır. Araştırmacılar bu biyocoğrafik bakış açısının, görünüşte paylaşılan kalıplar için karmaşık açıklamalar getirdiğini belirtiyorlar.
Gelecek memeliler için ne bekler? Geçmişte, daha büyük çalışmalar daha iyiydi, çünkü birkaç çalışma, buzul çağındaki büyük yok olma olaylarına kadar memelilerde (ungulatlar dahil olmak üzere) artan vücut büyüklüğü eğilimini göstermiştir; bir soğutma iklimi ile çakışıyor. Bugün daha büyük gövdeli türlerin popülasyonları daha büyük bir tehdit altında görünüyor. Bazı araştırmacılar, cüceleşmeyi devam eden sıcaklık artışının olası bir sonucu olarak görmektedirler. Vücut büyüklüğü evriminin paternleri hakkındaki içgörüler, memeliler için ileriye doğru olan değişimleri tahmin etmede yardımcı olabilir.
Shan Huang, Senckenberg Biyoçeşitlilik ve İklim Araştırma Merkezi'nde vücut büyüklüğünün nasıl geliştiğini anlamak için meslektaşları, büyük otoburlardan oluşan bir fosil veri seti analiz ettiler (tırnaklar: Artiodactyla und Perissodactyla emirleri). Zürafalar ve su aygırları gibi gergedanlar ve hipofonlar gibi yaklaşık 500 hayvan türünü içeren fosil kalıntıları, 23 ile 2 milyon yıl arasındaki süreyi kapsamaktadır. Bu, bu süre zarfında dokunulmayan vücut büyüklüğünün evrimsel kalıpları ilk kez analiz edildi ve Avrupa ile Kuzey Amerika arasında karşılaştırıldı.
Vücut büyüklüğü ile ilgili çalışmalar öncelikle vücut büyüklüğündeki artışın eğilimlerini araştırırken, Huang minimum vücut büyüklüğündeki değişiklikleri vurguladı. "Genel olarak, bu süre zarfında minimum (ve maksimum) vücut büyüklüğünde önemli bir artış gördük. Bu, aktif evrimi gösterir, yani hayvanların şans eseri zaman içinde daha büyük boyutlara gelmediği anlamına gelir. Aksine, daha büyük türler vardı. Huang, doğal kaynaklar için rekabet ederken evrimsel bir avantajdır.
Araştırmacılara göre, tür seçimi iki sonuçla destekleniyor. Her şeyden önce, nispeten büyük bedenlere sahip olan artiodactyl türlerinin, daha küçük artiodactyl türlerine kıyasla yeni türlere çeşitlenme olasılıkları daha yüksektir. Bu, bu sıralamanın neden her iki kıtada vücut boyutunda artdığını açıklıyor. “Daha büyük olmanın, yeni bir yaşam tarzını benimsemeyi ve o sırada ortaya çıkan yeni nişleri - hızlı çeşitlendirmenin temelini oluşturmayı kolaylaştırıyor olması” gerçeğinden kaynaklanıyor olabilir, ”araştırmanın ortak yazarı Dr. Susanne Fritz, Senckenberg Biyoçeşitlilik ve İklim Araştırma Merkezi, açıklıyor.
İkincisi, Kuzey Amerika'daki büyük gövdeli artiodactyl türlerinin, küçük gövdeli türlere göre soyu tükenme olasılığı daha düşüktü; Araştırmacılar Kuzey Amerika'daki perissodactyl türlerini (tek parmaklı toynakları) karşılaştırdığında da ortaya çıkan bir modeldir. Araştırmacılar bunun Kuzey Amerika kıtasının kolay bir güney yolundan yoksun olmasından kaynaklanıyor olabilir. Bu durum iklimin Neojen sonlarına doğru soğuklaştığı zaman daha düşük enlemlere doğru dağılmasını engelliyor olabilir. Daha büyük gövdeli türler, yeni koşullara ve gıda kaynaklarındaki ilgili değişikliklere daha fazla baş edebiliyor olabilirler.
"Çalışmamız, bölgelerdeki benzer makroevrimci eğilimlerin farklı süreçler tarafından üretilebileceğini gösteriyor. Tek bir özellik gibi vücut büyüklüğü bile, farklı bölgelerdeki ve düzenlerdeki farklı ve farklı taksonomik hiyerarşi seviyelerinde bile farklı bir şekilde köken ve tükenme oranlarıyla ilişkilendirilebilir" Huang şöyle özetliyor ve ekliyor: “Ayrıca, altta yatan mekanizmaları çözerken, evrimin gerçekleştiği bölgesel ortamın göz önünde bulundurulması gerektiğini vurgulamak gerekir: Bu bilgiyi gelecek projeksiyonlar için bir temel olarak kullanmak maksadıyla, makroevrimsel çalışmalarda kıtalar arasında daha fazla karşılaştırmayı önermekteyiz. "