Genel olarak, geçen yüzyılın başında Hollanda "çok öyle" bir ülkeydi. Evet, koloniler hala kaldı, ancak ülke açıkça Avrupa arenasında ilk rolleri oynamadı. Bununla birlikte, Hollanda'nın bir filosu vardı, gemiler yapıldı ve uçaklar da yapıldı.
Boyutu ve bütçesi küçük olan Hollanda'nın cebinde büyük bir koz vardı. Trump'ın adı Anthony Fokker'dı. Genelde Anton Hermann Gerard Fokker, ama biraz daha mütevazı olalım. Anthony. Prensip olarak burada isim o kadar önemli değil, kafa daha önemli.
Ve Anthony'nin kafası doğruydu. Birinci Dünya Savaşı'nda Almanya'nın iyiliği için iyi bir iş çıkardı, Fokker-Triplan'ı Sopwith Camel ve Nieuport-XXIV ile birlikte o savaşın en iyi uçaklarından biriydi.
Ancak, Almanya'nın yenilgisinden sonra, Anthony vatan özlemi yüzünden işkence gördü ve Hollanda'ya döndü. Bu yetkililer tarafından memnuniyetle karşılandı, uçaklara hala ihtiyaç vardı. Ancak bir uyarı ile.
30'ların başlarında, savaştan tam anlamıyla ekonomik anlamda büyük zarar gören Hollanda'da çok şey eksikti. Özellikle para. Bu nedenle, Hollandalılar, gelişmiş ülkelerde alışılmış olduğu gibi, farklı uçak türlerinden bir filo inşa etmeyi göze alamazdı. Bu nedenle, Fokker ve tasarımcılarına, koşullara bağlı olarak saldırı uçağı, bombardıman uçağı ve avcı uçağı olarak kullanılabilecek evrensel bir uçak yaratma gibi ilginç bir görev verildi.
Ve burada Fokker'ın parlak Erich Shatzky liderliğindeki tasarımcıları bütün bir teori geliştirdiler.
Erich Schatzky
Tüm filonun bir, ancak çok işlevli araç temelinde birleşmesi teorisi. Bu uçağın bir savaş uçağı, keşif uçağı ve hafif bombardıman uçağının işlevlerini birleştirmesi gerekiyordu. Birinci Dünya Savaşı sırasında uçaklar yeniden profillendi ve kolayca kullanıldı, ancak 30'larda bu kolay değildi.
Ancak, Shatsky ve ekip başa çıktı. Farklı uygulama gereksinimleri olan bir uçak tasarlamak kolay değildir. Bu uzlaşmanın yoludur ve ödünlerin her zaman parlak bir geleceğe yol açmadığını anlarsınız, çünkü bir şeyi feda etmeniz gerekir.
Shatsky, ekipmanı değiştirerek değil, tek bir tasarıma dayalı bir uçak ailesi oluşturmanın en faydalı olacağına karar verdi. Shatsky'nin fikri, merkezi bir motor bölümü olan iki bomlu tek kanatlı bir uçak prensibine göre yapılmış evrensel bir çift motorlu uçak yaratmaktı. Ve bu gondol, uçağa verilen göreve göre değiştirilmelidir.
Ağır avcı uçağı, kısa menzilli keşif uçağı, uzun menzilli fotoğrafik keşif uçağı, hafif yatay ve dalış bombardıman uçağı versiyonlarının piyasaya sürülmesi planlandı. Bu modifikasyonlar için farklı gövde gondollarının yapılması ve şasinin motorlarla birleşik bırakılması planlandı.
1935'te uçak projesi gerçek bir şekle büründü. G.1 adını verdiler. Kıt bir duralumin dahil olmak üzere ahşap ve çelik boruların karışık konstrüksiyonu. Motorlar, 14 hp kapasiteli Fransız "Hispano-Suiza" 680Ab idi.
Silahın gövdeye yerleştirilmesi planlandı. Proje birkaç silah kombinasyonunu sağladı ve oraya 2-4 Hispano-Suiza topu yerleştirmenin kolay olduğu anlaşıldığında, keşif ve bombardıman uçaklarına saldırı uçağı konsepti eklendi.
20mm ve 23mm top ve 7,92mm makineli tüfek kombinasyonları oldukça iyi bir ateş gücü vaat ediyordu. Ayrıca, aynı zamanda bir tetikçi olan gezgin gözlemcide arka yarım kürenin savunması için 7,92 mm'lik bir makineli tüfek de sağlandı.
Taban, pruvadaki iki 20 mm top ve dört 7,92 mm makineli tüfek kombinasyonuydu. Silah yokken, sekiz adet 7,92 mm makineli tüfek yerleştirildi.
Ek olarak, kokpitin arkasında 400 kg'a kadar bombayı barındırabilen bir bomba bölmesi bulunuyordu. Savaşçılar bile bomba bölmelerini korudu.
Savaş uçağı ve saldırı uçağının varyantlarında, mürettebat iki kişiden oluşuyordu, bombardıman uçağı ve keşif uçağı için üçe çıktı. Bombardıman pilotu makineli tüfeğinden kurtuldu ve dahili yakıt deposunun yerine nişancı ile pilot arasına sıkıştırıldı.
1936'da uçak hazırdı ve fazladan para kazanma umuduyla Paris'teki hava gösterisine gönderildi. Uçak "Fokker" G.1 olarak faturalandırıldı, ancak gazeteciler ona anında güçlü silahlarını ima ederek "Faucher", yani "Reaper" takma adını verdiler.
1935 yazında, G.1 prototipinin inşası başladı ve 36 Kasım'da bitmiş uçak Paris Air Show'da sadece şirket adı - "Fokker" altında sergilendi. Güçlü silahlar için gazetecilerden "Le Faucher" takma adını aldı - "biçme makinesi", "biçerdöver".
Hollanda'da Fokker'a "hafif kruvazör" deniyordu.
Uçak ancak sergiden sonra uçtu. Ama çok iyi uçtu. Makine, çift motorlu bir uçak için çok önemli olan tüm akrobasi kompleksini kolayca gerçekleştirdi.
Doğru, Hollanda Hava Kuvvetlerinde bu uçağa bahis yapmaya değip değmeyeceği konusunda ciddi bir tartışma başladı, yoksa tanıdık tek motorlu ve tek Fokker D.XXI'den ayrıldı.
Bu arada anlaşmazlıklar vardı, G.1 diğer ülkelerle ilgileniyordu. İlk gelenler İspanyollardı, tüm hızıyla bir iç savaş yaşadılar ve İspanyolların gerçekten uçaklara ihtiyacı vardı. Milletler Cemiyeti'nin müdahale etmeme politikası ilan ettiği ve Cumhuriyetçilerin macera istemediği göz önüne alındığında, anlaşma Estonya Savaş Bakanlığı ve sahte bir Fransız şirketi aracılığıyla resmileştirildi.
Başlangıçta 12 avcı uçağı satın alınması planlanmıştı, ardından bu rakam 35'e çıkarıldı. Fransa ile İspanya arasındaki en iyi ilişkiler göz önüne alındığında, uçakların Amerikan Pratt & Whitney R-1535 Twin Wasp Junior motorları ile donatılması gerekiyordu.
Amerikan motorları "yerli gibi" motor yuvalarına uyar. Ancak uçaklar toplanırken İspanya İç Savaşı müşteriler için yenilgiyle sona erdi, bu nedenle uçaklar Hollanda Hava Kuvvetleri lehine talep edildi.
Hollanda hükümetinin, 36 eski İspanyol uçağıyla birlikte 12 uçak sipariş ettiği düşünüldüğünde, son derece makul bir rakam olduğu ortaya çıktı.
Ancak motorların yeniden değiştirilmesi gerekiyordu. Fransızlar Hispano-Suiza ile ya da daha doğrusu Mark Birkigt ile sorunlar yaşamaya başladılar, bu yüzden motorları bu şirketten bırakmak zorunda kaldılar. Daha önce test edilmiş olan Pratt ve Whitney'i neden daha güçlü olan (830 hp) İngiliz Mercury VIII lehine terk ettikleri tam olarak açık değil, ancak motor kaportasına yerleştirilmekle uğraşmaları gerekiyordu.
İlk Fokkerler, savaştan hemen önce Nisan 1939'da hizmete girdi.
Hollanda Hava Kuvvetleri onları çok sıcak karşıladı. Savaşçı stabildi, havada iyi tutuldu, 5 tonluk bir uçak için oldukça iyi olan kolayca akrobasi gerçekleştirdi.
Komşular uçaklara bakmak için uzandı. Finliler, İsveçliler, Danimarkalılar. İsveçliler 95 araç siparişi verdi, Danimarkalılar 12 araç inşa etmek için bir lisans aldı ve Macarlar G.1'i fabrikalarında üretmek istedi.
Ancak savaş başladı ve ticaret için kesinlikle zaman yoktu. Doğal olarak tüm ihracat operasyonları durduruldu ve üretimdeki tüm uçaklar Hollanda Hava Kuvvetlerine gitti.
Ancak silahlarla ilgili sorunlar burada başladı. Hispano topları yoktu; Fransa'da kaldılar. Danimarka için geliştirilen bir projeyi, yani iki Oerlikon topu ve iki 7,92 mm makineli tüfek, faaliyete geçirmek istediler. Ancak savaş koşullarında silah elde etmek mümkün değildi, bu yüzden uçağı sadece makineli tüfeklerle donatmak gerekiyordu.
10 Mayıs 1940'ta, Hollanda Hava Kuvvetleri hizmette 26 G.1A'ya sahipti. Diğer 15 araç eğitildi ve pilotlar yeniden eğitildi, 15 araba silahsız kaldı.
Ve sonra beklenmedik bir şekilde Hollanda Hava Kuvvetleri için İkinci Dünya Savaşı başladı. Sabah saat 4'te (daha sonra bir gelenek haline geldi), Alman bombardıman uçakları, diğer şeylerin yanı sıra G.1'in bir filosunun konuşlandırıldığı Waalhaven havaalanını ziyaret ettiler.
Ve genel olarak, 12 uçaktan sadece iki tanesi havalandı. Ama işler yapıldı. Üç He 111 vuruldu. Bir süre sonra, başka bir Fokker havalanmayı başardı ve bu da iki Heinkel'i daha düşürdü. İki Fokker hasar gördü, ancak kritik değil.
Havaalanına düşen bombalar üç G.1'i imha etti.
Ancak iniş planörlü ikinci dalga bombardıman uçakları yaklaştığında, yine "kruvazörler" tarafından karşılandılar. G.1, Bf 109 kadar manevra kabiliyetine sahip değildi, ancak ateş gücü bombardıman uçakları ve nakliye uçaklarıyla başa çıkmak için yeterliydi.
"Messerschmitts" onu anlasa da. Vicdanı G.1'in kabulü olan test pilotu Sondeman, bir savaşta bir iniş takımı ve iki Bf.52 savaşçısıyla bir Junkers Ju.3 / 109m'yi düşürdü. Rotterdam üzerinde başka bir G.1 savaşçısı He.111 ve Do.215'i düşürdü ve ardından Messerschmitt filosuyla savaştı. Doğal olarak vuruldu, ancak Çavuş Buvalda bilmeceli arabayı indirmeyi başardı.
Sonderman liderliğindeki üç G.1, zaten Almanlar tarafından ele geçirilen havaalanlarına inemedi ve bir sahil sahiline indi. Orada Alman savaşçılar tarafından vuruldular.
Hollanda'nın teslim alınmasına kadar, 5 gün boyunca G. 1 savaşta aktifti: bombardıman uçaklarına eşlik ettiler, Alman çıkarmalarına karşı savaştılar, Alman savaşçılar ve bombardıman uçaklarıyla savaştılar.
Ve Almanların sayısal avantajı bu savaşlarda her zaman oynamadı. Fokker T.V ve beraberindeki iki G.1, dokuz Bf 109 tarafından saldırıya uğradı. Bombardıman uçağının ve kruvazörlerden birinin vurulduğu açık, şaşırtıcı olan, kalan Fokker'ın bir Messerschmitt'i düşürüp gitmesi!
Ayrıca, 12 Mayıs'ta tek başına üç Bf 109E'ye koşan ve bunlardan birini düşüren Teğmen Van Ulsen tarafından gerçekleştirilen saldırı gibi vakalar da vardı. Elbette, kalan iki Alman daha sonra uçaktan iyi bir elek çıkardı, ancak cesur teğmen bile havaalanına ulaştı.
Ancak genel olarak G.1'lerin sayısı düşüyor. Geri çekilen Hollandalılar hava alanlarını terk etti ve savaşın başlamasından beş gün sonra ülke teslim oldu.
Bunun göstergesi, Almanların az ya da çok hizmete elverişli durumda sadece 7 "Fokker" alması ve dördünün koruma altında olmasıdır. Diğer tüm uçaklar savaş hasarına sahipti veya tamamen devre dışı bırakıldı.
Ele geçirilen uçaklar, "kanada konuldu" ve eğitim uçağı olarak kullanıldı.
İki Hollandalı pilotun bir uçağı kaçırıp İngiltere'ye uçurmayı başardığı ilginç bir durum vardı.
Almanlar, uçakları üzerinde uçmak için Hollandalı pilotları kullandı. Ancak Hollandalı pilotlara pek güvenmeyen Almanlar, asgari miktarda yakıtla ve savaşçılar eşliğinde uçmalarına izin verdi.
İki Hollandalı'nın Fokker'larına yakıt ikmali yapmayı nasıl başardıkları bir sır olarak kaldı, ancak bunu yaptılar. Ve sonra, tekniğini bilen Hollandalılar, konvoydan bulutların içinde saklanabildi ve anlaşılmaz bir şekilde Büyük Britanya'ya uçtu. Orada uçak bir çalışma konusu oldu.
Genel olarak, Fokker G.1, o savaşın en ilginç uçaklarından biriydi. Şimdi derler ki - modüler tasarım. Manevra kabiliyetine sahip, oldukça hızlı ve iyi silahlanmış - bir savaş uçağının başka neye ihtiyacı var?
Elbette G.1 için silah olmaması, uçağın vurma gücünü büyük ölçüde zayıflattı. Ancak burunda yoğunlaşan sekiz makineli tüfek, 1940 için oldukça iyi. O zamanlar sadece Kasırgalar çok fazla varil taşıyordu, ancak kanatlarda bu doğruluğu en iyi şekilde etkilemiyordu.
Hollandalı üreticiler uçağı uygun şekilde silahlarla donatma fırsatına sahip olsaydı, en iyilerden biri olabilirdi. Ancak, Hollanda'nın kaybettiği savaşın 5 gününde "kruvazör" in kalkışta battığı ortaya çıktı.
LTH Fokker G.1
Kanat açıklığı, m: 17,14
Uzunluk, m: 11,50
Yükseklik, m: 3,40
Kanat alanı, м2: 38,30
Kütle, kg
- boş uçak: 3 323
- normal kalkış: 4 790
Motor: 2 x Bristol Mercury VIII x 830 hp
Maksimum hız, km / s: 475
Seyir hızı, km / s: 355
Pratik menzil, km: 1 500
Tırmanış hızı, m / dak: 787
Pratik tavan, m: 9 250
Mürettebat, insanlar: Savaş ve saldırı uçağı versiyonunda 2 kişi, keşif ve bombardıman versiyonunda 3 kişi.
silahlanma:
- Pruvada 8 öne dönük 7,92 mm makineli tüfek
- Kuyruk konisindeki bir dingil pimi üzerinde 1 makineli tüfek 7,92 mm
- 400 kg'a kadar bomba