MİMARİ
Mimari; sağlam, göze hoş gelen ve amacına uygun yapılar inşa etme sanatıdır.
Bir yapıya uygulanacak mimari üslup, eldeki materyale, mimarın idealine ve yapının ne amaçla kullanılacağına uygun olmalıdır.
MİMARLAR İŞ BAŞINDA
Mimarın, bir yapının ne için kullanılacağı, ne kadar alan tahsis edildiği ve ne kadar bütçe ayrıldığını bilmesi zorunludur. Yapının her bir parçasını ve nasıl inşa edileceğini gösteren ayrıntılı modeller ve çizimler inşaat sahibi için üretilir. Bu planlar ısıtma, aydınlatma, boruların döşenmesi ve sıhhi tesisat gibi pratik unsurları da içerir.
• Antik Yunanlılar doğrusal hatların belirli bir mesafeden eğri görüneceğini biliyorlardı. Bu nedenle; tapınak kolonlarını hafifçe içe eğik ve üst taraflarını da biraz şiş olarak tasarladılar.
• Depreme dayanıklı İlk binalar İnkalar tarafından inşa edildi. Büyük taş blokları tam birbirlerine yapışacak şekilde oydular. Deprem anında, birbirlerine bağlanmış olan taş bloklar sadece yerinden oynayacak ve sonra tekrar eski yerine oturacaktır.
•Klasik sistemde düz kirişler, kolonlar ve heykeller kullanılır. Romalılar yuvarlar kemerleri ve kalın duvarları olan sukemerleri inşa ettiler. Japon saraylarına yükselen çatı kenarları ve kontrast renkler hakimdir. Hindistan’da Tac Mahal, kubbeleri ve minareleri ile tipik bir İslam mimarisi görünümündedir. Camdan duvarlar ve uzun ofis bloklar modern mimarinin hakim unsurlarıdır.
BATI ÜSLUBU
Batı mimarisi, Milattan Önce 500’lü yıllarda, antik Yunan’da uygulanan klasik üslup ile başlamaktadır. Atina’da, Milattan Önce 447-438 yıllarında inşa edilen Partenon’da olduğu gibi, kolonlar kesin matematiksel hesaplamalara göre inşa edilmekteydi. Milattan Önce 200’lü yıllardan sonra, Romalılar, köprüleri ve su kemerlerini yapmak için, kavisli kemerleri ve kubbeleri kullandılar.
ORTAÇAĞ İDEALİ
Ortaçağ boyunca, sivri kemerler ve Gotik üsluba özgü renkli vitray pencereler, öztllikle kiliselerde, görülmeye başlandı. Romalıların ve Yunanlıların klasik üslubunun sonraki yıllarda kullanılması gibi, Gotik üslubu da ileriki dönemlerde kullanılmıştır.
MODERN MALZEMELER
19. yüzyılda ısıtma ve aydınlatma alanlarında yapılan buluşlar ve çelik, plastik ve dayanıklı beton gibi yeni inşaat malzemeleri üretilmesi ile mimaride bir devrim yaratılmıştır. Çelik iskeleti! gökdelenler, 1854 yılında asansörün icadından sonra, ilk olarak Amerika’da geliştirildi. Modern mimari, yeni materyaller ve teknikler ile geçmişten gelen ideallerin bir kombinasyonu olarak karakterize edilebilir.
GOTİK MİMARİSİ
Fransa’daki Chartres Kadetrali 1194 ve 1260 yılları arasında inşa edilmiştir. Gotik üslubunun (Avrupalı mimarlar 1150’li yıllarda kullanmaya başlamıştır) önde gelen örneklerinden biridir. Binanın ağırlığını kolonlar ve destekler taşımaktadır. Bu sayede binanın zarafeti olabildiğince arttırılmıştır. Mimarlar, betonların ve tahtalarının inşasından önce, modeller kullanarak tasarımlarını test etmişlerdir.
Sydney Opera Binası 67 metreye kadar yükselen kavisli beton çatı kemerlerinden yapılmıştır.
YÜKSEK TEKNOLOJİLİ YAPILAR
Avustralya’nın Sidney Opera Binası’nın yapımında cam, beton ve seramik gibi yüksek teknolojili materyaller kullanılmıştır. Kullanılacak olan materyallerin, alışılmadık parçalarının ağırlığını kaldırabilecek kapasitede olup olmadıklarını etmek için karmaşık matematiksel uygulamalara gereksinim vardır. Modern mimarlar işe seri halindeki çizimler ile başlarlar, ağırlıkları ve güçleri hesaplamak için bilgisayar kullanırlar. Bu işlemlerden sonra binanın inşaatı başlar.
Binanın iskeletini oturtmak büyük bir mühendislik gerektiriyordu. Bunu sağlamak için kesintisiz cam yüzeyler çelik bir yapı ile kuşatıldı. Beyaz çatılar, limandaki yelkenlilere benzeyecek biçimde tasarlandı.