Mantarlar dunki, ya da bilindikleri gibi, domuzlar, çoğunlukla ormanlarımızda bulunurlar. Bu mantar daha önce şartlı olarak yenilebilir olarak kabul edildi, ama bugün zehirli olarak kabul edilir. Tehlikenin ne olduğu ve bunun gerçekten tüketilip tüketilemeyeceği, bu ve diğer önemli detaylar hakkında aşağıda okunan bilgiler nelerdir?
Diğer adı
En yaygın isim domuzdur, ancak domuz veya domuz gibi varyasyonları da duyabilirsiniz. Bazı bölgelerde solopen veya solokhi olarak bilinir. Nüfus arasında var olan bir başka isim de duni, dunki veya inekliktir. Her neyse, mantar Paxillus involutus’un Latince adı tam olarak bir domuzun ince olduğu anlamına gelir.
Neye benziyorlar?
Bu çeşidin mantarları, diğer yenmez mantarlarla karıştırmazlar, oldukça tuhaftır.
Zorluk, dunka’nın zehirli bir çeşitlilik belirtisi olmamasıdır, bu yüzden bu mantar ormanlarda meydana gelen diğer tüm türlere çok benzer. Ancak domuz, bazı karakteristik özellikler ile tanımlanabilir.
kafa
Mantar şapkası farklı bir boyuta sahip olabilir, bunların hepsi büyümenin yaşına ve yerine bağlıdır. En büyük örnekler 15 santimetreye ulaşır. Genç mantarlarda şapka dışa doğru hafifçe kıvrık dışbükeydir. Mantar ne kadar büyük olursa, orta kısım o kadar düşer.
Zamanla, kaput tabana sıkılan bir huni şeklini alır. Meyve kenarları da huniler şeklinde olabilir, ancak bazen basitçe düşmüş, bükülmüş veya dalgalıdırlar.
Genç mantarların rengi genellikle zeytin veya zeytin kahvesidir. Zamanla, giderek gri hale gelirler, paslı veya grimsi kahverengiye dönüşürler. Yüzey ıslak, nemli, kuru, yapışkan, parlak olabilir – hepsi havaya ve mantarın büyüdüğü yerin koşullarına bağlıdır.
bacak
Bacak oldukça kısadır, sadece 8-9 santimetre. Aynı zamanda büyüme boyunca grimsi bir renk var. Yapı daha mat ve yoğun. Kapağın büyüklüğü ile karşılaştırıldığında, bacak sadece 2 santimetre kalınlığında, oldukça küçük ve incedir.
et
Et, yoğun ve yumuşaktır. Bunun rengi genellikle sarı veya zayıf sarımsı renktedir, fakat kesim yerlerinde çok koyulaşır. Pulpanın yakınındaki mantarın kokusu, olağan mantar tadında olduğu gibi, neredeyse hiç yoktur. Plakalar yoğun, ince ve dar, yumuşak gövdeden kolayca ayrılır. Renkleri genellikle aynı sarıdır, ancak kahverengi bir renge sahip olabilir.
Ne zaman ve nerede yetişirler
Dunklar büyük gruplar halinde büyür. Görünüm, grubun bulunduğu yere bağlı olarak standart açıklamadan biraz farklı olabilir. Ormanın kenarına ya da bataklıkların yanına yerleşmişlerdir, çünkü nemi çok severler. Düşmüş ağaçlara ya da kütüklere yerleşirler. Bölgelerimizde yaygın olarak dağıtılmıştır.
Erken yazdan sonbahara kadar olan dönemde aktif olarak büyüyen bu bitki, hala çok soğuk değil. Meyve haziran ayından ekim ayına kadardır. Bu nedenle, hemen hemen tüm yaz ve sonbahar dönemleri, yaprak döken ve iğne yapraklı orman alanlarında bulunabilir.
Yemek mümkün mü
özellikle tehlikeli kategorisinde bulunmasına karşın yıllar Sadece birkaç önce Solokha, yenilebilir kabul (4 kategori – çok uzun maserasyon ve uzun pişirme işlemi sadece sonra mantar gibi), artık zehirli olarak kabul edilir onlar toplamak için teşvik ve hatta yasak olmadığından,.
Mantarlar tehlikelidir
Lektin toksin dozu küçük ise, bu şekilde hemolitik anemi neden kan içine alma eritrositlerin ayrışmasını provoke svinushki içerdiği, daha sonra nefropati, sarılık ve akut formları da böbrek yetmezliği.
Özellikle çocuklarda zehirlenmeye karşı yüksek hassasiyet, hastalıktan sonra insanlar. Bir kişinin ürolitiyazis ve alerjiye eğilimi olması durumunda tehlikeli mantarlar. Kırmızı sinek agarisinde bulunan özel bir alkaloid olan muskarinin de solodlarda da bulunduğu bildirilmiştir.
Büyük miktarlarda kusma, ishal, zehirlenme, bradikardi, görme bozukluğu neden olur. Özellikle ağır vakalarda, solunum bozuklukları ve pulmoner ödem yol açar. Uyuşturucu bağımlılığının ortaya çıkmasını teşvik eder.
Bu durumda, toksinin etkisi, örneğin, soluk bir toadstoolde olduğu kadar bariz değildir. Zehirlenme oldukça uzun bir süre sonra ortaya çıkabilir, hepsi mantar sayısı, yaşları ve vücudun durumuna bağlıdır. Ayrıca, mantar sağlık için çok tehlikeli olan radyoaktif izotopların, özellikle de sezyum ve bakırın depolanmasıdır.
Zehirlenme ve ilk yardım belirtileri
Sorun şu ki zehirlenmeyi belirlemek çok zor. Ancak yine de, bir organizma ile her şeyin yolunda olmadığını ve muhtemelen mantarın da aynı zehirli olduğunu gösteren bazı işaretler vardır:
- küçük miktarlarda ve uzun süreli toksin kullanımı bağırsak enfeksiyonuna benzeyen bir reaksiyona neden olur. Bu durumda, vücut çok nadiren onunla başa çıkabilir ve zehirin etkisini bastırır, çünkü durum oldukça uzun bir süre sürer;
- uzun bir süre halsizlik;
- Birçok mantar yendiyse, reaksiyon 2-4 saat içinde meydana gelir ve yüksek bir yoğunluğa sahiptir;
- kusma, ishal, peristalsis arttı – en belirgin zehirlenme belirtileri;
- morarma ve kanama görünümü, solgunluk;
- Kan testleri yapıldığında eritrosit sayısında bir değişiklik tespit edildiğinde bilirubin artışı gözlenir;
- sarılık gelişimi başlar;
- öğrenciler sözleşmeli, görme engelli;
- Bir kişi nefes darlığına sahip olabilir, yeterince havaya sahip değildir;
- kalp ritmi bozulur.
Zehirlenme en aza indirgenmişse, bazen bağışıklığı azalır, uyuşukluk, halsizlik, kusma ve ishal uzun süre devam eder, ama kendi kendine gider. Bazen bir kişi böyle bir duruma neyin sebep olduğunu tahmin edemez.
Özellikle zor vakalarda hastanede tanı koymadan yapamazsınız. Kan sayımları için test yapmak gereklidir. Sarılık veya böbrek yetmezliği vakalarında hastaneye yatış zorunludur.
Video: mantar ile zehirlenme için ilk yardım
Bir insana sağlanacak ilk yardım, eğer mantarlarla zehirlenme belirtileri varsa, aşağıdaki gibidir:
- Kusmayı zorla. Bu, mantarın büyük parçalarının midesini temizlemeye yardımcı olacaktır. Bu, tuz, su veya hardal tozu ile seyreltilerek yapılabilir. Çok fazla su içmek için gerekli, aynı zamanda kusmaya neden olur.
- Önemli – bilinçsizce kusma yasak olduğunda, kusmuk akciğerlere girebildiğinden.
- Gastrik lavaj.
- Aktif kömürü ısıtın.
- Şiddetli durumlarda, bir ambulans çağırmalısınız.
- Domuzla zehirlendiğinde, hastaneye gitmek zorunludur.
Domuzlar vücut üzerinde çok zararlı bir etkiye sahip olabilecek oldukça tehlikeli mantarlardır. Ve pişirilebilmelerine rağmen, yenilmelerine rağmen, son çalışmalarda içerdiği toksinin yok edilmediğini göstermesi tavsiye edilmez. Yaz ve sonbaharda mantar toplarken çok dikkatli olmalısınız.
Ağdan yorumlar
Kısaca tezler aşağıdaki gibidir:
1. Domuz asırlardır yenildi ve rahatsız etmedi. Ayrıca tüm çocukluğumu da yedim ve ailem de ailemi yediler. Neredeyse ana mantar oldu.
2. Birisi (- bilinmeyen) Geçen yüzyılın sonunda svinushki vücutta antikor oluşumuna yol belli antijenleri içerir ve ölümcül olan zehirli svinushki bu teoriye getirilen gösterdi. O zamandan beri, SSCB Yüksek Sovyeti’nin Presidyumu’nun kararı, domuzları zehirli mantarlara dönüştürdü.
3. Bunu bilenler (point 2) temelde domuz eti yemeyi bıraktılar, prensipte rehberlik ettiler “ama ne küçük, aniden gerçekler.” Ben dahil ediyorum. Bu yüzden ormanlardaki domuzlar çok daha fazla oldu.
4. Birçok kişi domuzun zehirlilik konusundaki kararının çok fazla alındığını ve yemeye devam ettiğini, daha önce herkes tarafından her zaman yenildiğini ve problemleri bilmediğini ortaya koydu.
5. Domuz yiyen veya etmeyen herkes için özel bir konudur. Örneğin, psikolojik olarak onu yememek daha sessizdir. Ve genel olarak mantarlar, bilimsel açıdan da gastronomi açısından çok daha ilginçtir, bu yüzden bu ihmalden zarar görmem.