Tutkulu girişimler genellikle bir garajda başlar. Bunlardan birinde, Peter Orinsky 32 yıl önce oğlu Felix için ilk çocuk çatı katı yatağını geliştirdi ve inşa etti. Bunu yaparken, doğal malzemelere, yüksek derecede güvenliğe, temiz işçiliğe ve uzun süreli kullanım için esnekliğe büyük önem verdi. İyi düşünülmüş ve değişken yatak sistemi o kadar iyi karşılandı ki, yıllar içinde Münih'in doğusundaki marangoz atölyesi ile başarılı bir aile şirketi olan Billi-Bolli oldu. Billi-Bolli, müşterileri ile yoğun alışveriş yaparak, çocuk mobilyaları yelpazesini sürekli olarak geliştirmektedir. Çünkü memnun ebeveynler ve mutlu çocuklar bizim motivasyonumuzdur. Hakkımızda daha fazla bilgi...
Bebekler ve küçük çocuklar zamanlarının çok büyük bir bölümünü uyuyarak geçirirler. Bu, gelişimleri için uyanık olmak kadar önemlidir. Fakat bazen dünyadaki en doğal şey çalışmak istemez ve bu nedenle birçok ailede çatışmalara, zorluklara ve gerçek dramalara neden olur. Bunun nedeni nedir?
Dr. med tarafından. Herbert Renz-Polster, "İyi uyu bebeğim!" kitabının yazarı
Uykunun her şeye sahip olduğu gerçeği, biz yetişkinlere de aşinadır. Hayattaki diğer birçok şeyin aksine, kendimizi zorlayarak uykuya ulaşamayız. Aksine, uyku rahatlamadan gelir. O bizi bulmak zorundadır, bizi değil. Doğa bunu iyi bir nedenden dolayı bu şekilde düzenlemiştir. Uyuduğumuzda, tüm kontrolü bırakırız. Savunmasızız, refleksifiz, güçsüz. Bu nedenle uyku sadece belirli koşullar altında gerçekleşmelidir - yani kendimizi güvende ve güvende hissettiğimizde. Orada kurt ulumuyor, gıcırdayan döşeme tahtaları yok. Yatmadan önce, ön kapı anahtarının gerçekten çıkarılıp çıkarılmadığını kısaca tekrar düşünmemize şaşmamalı. Sadece kendimizi güvende hissettiğimizde rahatlayabiliriz. Ve sadece rahatladığımızda uyuyabiliriz.
Peki ya çocuklar? Aynı şey. Onlar da Sandman için koşullar belirlediler. Ve ne oldukları, ebeveynler hızlı bir şekilde öğrenirler. Evet, küçükler doymak isterler, sıcak olmak isterler ve yorgun olmak isterler (bazen bunu unuturuz). Ama sonra odada bir soru da var: Güvende, korunaklı ve güvende miyim?
Bebekler güvenlik duygularını nereden alırlar? Yetişkinlerin aksine, bunu kendilerinden çekmezler ve bu iyi bir şeydir: Bir bebek bir kurdu kendi başına nasıl kovalayabilir? Yangın söndüğünde tek başına örtülmesini nasıl sağlayabilir? Burnunun üzerinde oturan bir sivrisineği kendi başına nasıl kovalayabilirdi? Küçük çocuklar, güvenlik duygularını, küçük kişiyi korumaktan ve ona bakmaktan doğal olarak sorumlu olanlardan alırlar: ebeveynleri. Bu nedenle, küçük bir çocuk yorulur yorulmaz aynı anlamsızlık her zaman olur: Şimdi bir tür görünmez kauçuk onu sıkıyor - ve bu onu en tanıdık bakıcıya, güçle çekiyor. Kimseyi bulamazsa, çocuk sıkıntı içindedir ve ağlar. Ve bununla ilişkili gerginliğin Sandman'ı uçuşa geçirmesi garanti edilir ...
Ama hepsi bu kadar değil. Küçükler hayata başka bir miras getiriyor. İnsan çocukları, diğer memelilere kıyasla çok olgunlaşmamış bir durumda doğarlar. Her şeyden önce, beyin başlangıçta sadece dar ölçülü bir varyantta mevcuttur - yaşamın ilk üç yılında boyutunu üç katına çıkarmak zorundadır! Bu gelişimsel atılımın çocukların uykusu üzerinde de etkisi vardır. Sonuçta, uykuya daldıktan sonra bile, bebeğin beyni daha uzun bir süre nispeten aktif kalır - yeni bağlantılar yaratır, kelimenin tam anlamıyla büyür. Bu çok fazla enerji gerektirir – bebekler bu nedenle "yakıt ikmali" için daha sık uyanırlar. Ek olarak, bu olgunlaşma uykusu oldukça hafif ve rüya gibidir - bu nedenle bebekler genellikle tekrar irkilmeden bırakılamazlar.
Bu nedenle, küçük çocukların yetişkinlerden farklı uyumasının iyi nedenleri vardır. Küçük çocukların uykusu hakkında bilinenleri kısaca özetleyelim.
Küçük çocukların çok farklı uyku ihtiyaçları vardır. Tıpkı bazı çocukların "iyi yem kullanıcıları" olduğu gibi, bazıları da iyi uyku sindiricileri gibi görünüyor - ve bunun tersi de geçerli! Bazı bebekler 11 yaşında günde 11 saat uyurken, diğerleri günde 20 saat uyur (ortalama 14,5 saattir). 6 aylıkken, bazı bebekler 9 saatle geçinirken, diğerleri 17 saate kadar ihtiyaç duyar (şimdi ortalama 13 saat uyurlar). Yaşamın ikinci yılında, ortalama günlük uyku gereksinimi 12 saattir - çocuğa bağlı olarak artı veya eksi 2 saat. 5 yaşındayken, bazı küçük çocuklar 9 saatle geçinebilir, ancak diğerlerinin hala 14 saate ihtiyacı vardır....
Küçük çocukların ritim bulması biraz zaman alır. Yenidoğanın uykusu gece ve gündüz eşit olarak dağılmış olsa da, iki ila üç aydan itibaren bir düzen görülebilir: Artık bebekler geceleri uykularının daha büyük bir bölümünü gevşetirler. Bununla birlikte, çoğu bebek hala beş ila altı ayda yaklaşık üç gündüz kestirmesi yapar ve birkaç ay sonra birçoğu gün boyunca iki porsiyon uyku ile geçinir. Ve yürüyebildikleri anda, birçoğu, ama hiçbir şekilde hepsi değil, tek bir şekerlemeden memnunlar. Ve en geç dört ya da en geç beş yaşındayken, bu aynı zamanda çocukların büyük çoğunluğu için de tarihtir.
Bir bebeğin bütün gece ara vermeden uyuması oldukça nadirdir. Bu nedenle, bilimde, ebeveynlere göre, gece yarısından saat 5'e kadar dinlenme varsa, bir bebek "uyuyanlardan" biridir. Yaşamın ilk yarısında, bebeklerin yüzde 86'sı düzenli olarak geceleri uyanır (ebeveynlere göre). Yaklaşık dörtte biri hatta üç kez veya daha fazla. 13 ila 18 ay arasında, bebeklerin üçte ikisi hala geceleri düzenli olarak uyanmaktadır. Genel olarak, erkekler geceleri kızlardan daha sık uyanırlar. Ebeveynlerinin yatağındaki bebekler de daha sık rapor verir (ancak daha kısa...). Genel olarak, emzirilen çocuklar, emzirilmeyen çocuklardan daha sonra gece boyunca uyurlar.
Çocuğun uyku formülü temelde yetişkininkinden farklı değildir: bir çocuk sadece yorgun, sıcak ve uyumak için dolu olmak istemez, aynı zamanda güvende hissetmek ister. Ve bunu yapmak için, her şeyden önce, yetişkin arkadaşlarına ihtiyacı vardır - bir çocuğun diğerine göre daha acil, bir çocuğun diğerinden daha uzun süre ihtiyacı vardır. Bir çocuk tekrar tekrar uyumak için böyle sevgi dolu bir eşlik yaşarsa, o zaman yavaş yavaş kendi güvenliğini, kendi "uyuyan evini" oluşturur.
Bu nedenle, ebeveynlerin çocuklarının uykusu söz konusu olduğunda en önemli şeyin, bebeklerin aniden sorunsuz bir şekilde uyudukları tek bir numarayı bulmak olduğunu düşündüklerinde yanlış anlaşılmadır. O yoktur ve eğer varsa, sadece komşunun çocuğu için çalışır.
Ayrıca, bebeklere doğal olarak bekledikleri uyku eşlik etmesi durumunda şımarık olacakları da bir yanılgıdır. İnsanlık tarihinin% 99'u boyunca, yalnız uyuyan bir bebek ertesi sabahı görecek kadar yaşayamazdı - sırtlanlar tarafından kaçırılır, tarafından kemirilir veya ani bir soğuk cephe tarafından hipotermik olurdu. Yine de küçüklerin güçlü ve bağımsız olmaları gerekiyordu. Artık yakınlıkla şımartmak yok!
Ve eğer bebekler kendi başlarına uykuya dalamazlarsa, uyku bozukluğu olduğunu varsaymamalıyız. Temel olarak kusursuz çalışırlar. İspanyol çocuk doktoru Carlos Gonzales bir keresinde şöyle demişti: "Yatağımı alıp beni yerde uyumaya zorlarsanız, uykuya dalmam çok zor olacak. Bu uykusuzluk çektiğim anlamına mı geliyor? Tabii ki hayır! Bana yatağı geri ver ve ne kadar iyi uyuyabileceğimi göreceksin! Bir çocuk annesinden ayrılırsa ve uykuya dalmakta zorlanırsa, uykusuzluktan muzdarip midir? Annesini geri verdiğinde ne kadar iyi uyuduğunu göreceksin!"
Daha ziyade, çocuğa sinyal veren bir yol bulmakla ilgilidir: Burada kendimi rahat hissedebilirim, burada rahatlayabilirim. Sonra bir sonraki adım işe yarıyor – uyuma yolu.
Yazarın yeni kitabının konusu tam olarak budur: İyi uyu bebeğim! ELTERN gazetecisi Nora Imlau ile birlikte, çocukların uykusuyla ilgili mitleri ve korkuları ortadan kaldırıyor ve katı kurallardan uzak, çocuğun gelişimsel olarak uygun, bireysel bir algısı için yalvarıyor. Empatik olarak ve bilimsel bulgulara ve pratik yardıma dayanarak, yazarlar bebeğin uyumasını kolaylaştırmak için kendi yolunuzu aramanızı teşvik eder.
Kitabı satın alın
Dr. Herbert Renz-Polster, Heidelberg Üniversitesi Mannheim Halk Sağlığı Enstitüsü'nde çocuk doktoru ve yardımcı bilim adamıdır. Çocuk gelişimi konularında en önde gelen seslerden biri olarak kabul edilir. "Menschenkinder" ve "Kinder verstehen" adlı eserleri Almanya'daki eğitim tartışmaları üzerinde kalıcı bir etkiye sahiptir. Dört çocuk babasıdır.
Yazarın web sitesi