Dönmeyecek, İzmir'de bir apartımanın ismi, Karataş'tan Güzelyalı yönüne Mithatpaşa Caddesi üzerinde ilerlerken sağınızda göreceksiniz. Eski ve hüzünlü bir apartımandır. Hüznü isminden mi yoksa binanın altmışlı yıllarda moda olmuş özellikleri taşıyan mimarisinden mi geliyor karar vermek zor. Bir insan bir apartmana neden bu ismi verir onu düşünmek lazım.
Kimdir o dönmeyecek olan;
zamansız ölmüş bir evlat,
aniden kaybedilmiş bir sevgili,
erken ölmüş bir eş,
alıp başını gitmiş bir hayalperest.
Hangisi?
Apartımana o ismi veren kaç defa geçti o geniş cümle kapısından?
Yoksa apartımana o ismi verdikten sonra kendisi mi gitme kararı aldı, giderken gerisinde gidişinin koskoca hüzün dolu anıtını bırakarak?
Gitmiş olanın, dönmeyecek oluşunun, bir anıt gibi, bir mezar taşı gibi göğe yükselmesi bu ev.
Önünden her geçişte insanın içini acıtan bir kabulleniş gizli o apartmanın isminde.
O durakta otobüsten inip de soracak zamanım hiç olmadı. Durup da ilgilenilmeyen o kadar çok şeyle dolu ki hayat. Bu da onlardan bir tanesi sadece.