NASA, 1958'deki başlangıcından bu yana yıldızlara cesurca maceraya atılan uzun süredir teknolojinin en ön saflarında yer alıyor. Bugün, yönetim medyanın ilgisini çekmek için SpaceX ile rekabet ediyor, ancak Elon Musk'ın ticari uzay uçuş imparatorluğu bile, evrenin ötesindeki hakimiyet için NASA'ya rakip değil. Dünya'nın atmosferi. Bugün tekrar kullanılan onlarca yıllık teknolojiden, herkesin en sevdiği Mars gezgini için biraz rekabete kadar, NASA'nın bugün neler yaptığına dair birkaç güncelleme burada.
Voyager 1, pozisyon almak için onlarca yıllık iticiler kullanıyor
Bu hafta, NASA'nın ikonik Voyager 1 uzay aracı, 37 yıl sonra ilk kez konumunu düzeltmek için ikincil iticilerini açtı. 40 yıl önce Ekim ayında başlatılan Voyager 1, evinden 13 milyar mil yol kat etti, bu da NASA ile uçak arasındaki iletişimin tek yönlü 19 saat sürdüğü anlamına geliyor.
Gemideki iticiler, Voyager'ı antenleri dünyaya bakacak şekilde yeniden yönlendirmek için son derece küçük güç patlamaları yaratıyor. NASA'nın Jet Tahrik Laboratuvarı proje yöneticisi Suzanne Dodd'a göre, "... 37 yıl kullanılmadan çalıştıktan sonra hala işlevsel olan bu iticilerle, Voyager 1 uzay aracının ömrünü iki ila üç yıl uzatabileceğiz. "
Bilim adamları, uzay aracındaki birincil iticilerin titrediğini ve antenleri yerine yerleştirmek için daha fazla zamana ihtiyaç duyduğunu fark etmeye başladılar. Jet Tahrik Laboratuvarı, ikincil iticilerin bozulmadığını ve hareketlerini çok verimli bir şekilde kontrol etmelerine izin verdiğini ve Voyager 2 ile benzer teknikleri kullanabilecekleri bir konuma getirdiklerini keşfetmekten heyecan duydu.
Voyager 1, "yıldızlararası uzay" daki tek insan yapımı nesne olmanın ayrı bir zevkine sahip. O, Dünya'nın aktif olarak iletişim kurabildiği ve veri alabildiği, evrendeki en uzak nesnedir. Uzay aracının ikincil iticileri için enerjisi bitene ve birincilleri nihayet çevrimdışı olana kadar, Voyager 1 muhtemelen NASA'nın en önemli veri toplama projelerinden biri olmaya devam edecek.
On yıllardır sessiz iticilerin sürekli kullanımı gibi küçük başarılar bile, ekipman maliyetlerinde milyarlarca dolar tasarruf anlamına gelebilir, çünkü tüm hareket kabiliyeti devre dışı kaldığında probu tamir etmenin bir yolu yoktur.
Mars Rover 2020: Kolonizasyona giden ilk adımlar
2011 yılında NASA tarafından gönderilen yarı otonom robot Curiosity, son 5 yıldır Kızıl Gezegen'in tek başına oturuyor. Ancak 2020 yılının Temmuz ayında, NASA nihayet veri toplamaya yardımcı olmak için ikinci bir gezici gönderecek.
Curiosity'nin gelişinden bu yana misyonu, Mars'ın mikrobiyal yaşamı barındırıp barındıramayacağını belirlemekti. Oradayken, gezici Mars manzarasının binlerce çarpıcı görüntüsünü yakaladı ve onları görev kontrolüne geri gönderdi. Ayrıca, gezegenin toprağının bileşimi ile ilgili paha biçilmez veriler topladı ve muhtemelen yakın gelecekte bir gün insan yerleşimi için hayati öneme sahip olabilecek akan su kanıtlarını tespit etti.
Ancak 2020 Rover'ın misyonu, Curiosity'nin görevinden önemli ölçüde daha geniş bir menzile sahip. 2020 misyonunun dört farklı hedefi olacak: Gezegende hiç mikrobiyal yaşam olup olmadığını belirlemek; yaşanabilirliği tahmin etmek için kullanılabilecek kullanılabilir iklim verileri oluşturmak; Keşfi kolaylaştırmak için kapsamlı bir yüzey haritası oluşturun; ve son olarak, "insan keşfine hazırlanın."
Gezici, gezegenin yüzeyini keşfedecek ve doğal kaynakların erişilebilirliği ve bolluğu hakkında veri toplayacak. Erişilebilirlik, uzak gezegenlerin yüzeyini keşfeden Dünyalılar için hayati derecede önemlidir, çünkü çok sınırlı miktarda yakıt, yiyecek ve su cesur kaşiflerle gönderilebilir. Ne kadar misafirperver olursa olsun, stoklarını yenilemek için çevreyi kullanabilmelidirler.
Yeni gezici, Curiosity'ye çok benziyor; Bu kadar uzun ve özel bir uçuş yolunda bu kadar çok teknolojiye ihtiyaç duyulduğunda tasarım alanı sınırlıdır. Ancak 2020 gezgini birkaç yükseltilmiş oyuncağa da sahip: Güncellenen kameralar, iniş takımları ve basamakları, Curiosity'nin Mars'ta geçirdiği süre boyunca karşılaştığı bazı sorunlardan kaçınmasına yardımcı olacak.
İlk araştırma gibi, 2020 gezgini de büyük olasılıkla çalışmaz hale gelene kadar Mars'ta kalacak, başka bir görevin örneklerini ve sabit diskini toplamak için gelene kadar gezegende tek başına bekleyecek.
Uzatılmış görev: Dawn, Ceres'in yörüngesindeki işinde sıkı çalışıyor
NASA'nın Dawn sondasını duymamış olabilirsiniz; Voyager'ın efsanevi soyağacına veya Merak'ın heyecan verici manşetlere layık görevine sahip değil, ancak geniş uzay genişliğindeki işi de aynı derecede kritik. Tıpkı Voyager ve Curiosity gibi, Şafak, güneş sistemimizdeki en büyük cüce gezegen olan Ceres hakkında yörüngeden görev bilinciyle veri topluyor.
Geçen ay NASA, Dawn'ın görev süresini uzatacağını ve sondayı Ceres yüzeyine daha da yaklaştıracağını duyurdu. Meraktan farklı olarak, Dawn'ın görevi onu araştırdığı gezegene indirmeyecek. Aslında, misyonun amacının bir kısmı cüce gezegenin atmosferini, iklimini veya olası ekosistemlerini herhangi bir şekilde bozmaktan kaçınmaktır; bu nedenle, gezegen yüzeyinden 100 mil uzakta yörüngede kalacak.
Bu, Dawn'a görevi için ikinci kez bir uzatma verildi ve NASA, sondayı yakındaki başka bir asteroide göndermeyi tartışmış olsa da, uçağın yörüngeye giden ilk görevden geçmesini sağlamak için henüz herhangi bir plan açıklamadı.üçuzaydaki bedenler.
Dawn'ın sensörleri, bilim insanlarının Ceres'de ne kadar su bulunduğunu belirlemelerine ve onlara bileşimi, iklimi ve topolojisi hakkında önemli veriler vermesine izin verdi. Cüce gezegenin büyük buz ve tuz birikintilerine sahip olduğunu doğruladı, bu da Ceres kadar güneşe yaklaşan bir gezegen için ilginç gözlemler.
Şafak, NASA'nın tarihinde iki farklı gök cismi yörüngesinde dolaşmak için tek görevdir. Görev hedefi Ceres'e varmadan önce, 2011 ve 2012 yılları arasında asteroid Vesta'yı dolaştı.