Üye
|Moritanya|
|Başkent||Nuakşot|
|Resmî diller||Arapça|
|Yönetim Şekli||Yarı Başkanlık Sistemi|
|Yüzölçümü||1.030.000 km²|
|Nüfus||3.758.571|
|Nüfus Yoğunluğu||3,6/km²|
|Para birimi||Ugiya (MRO)|
|Zaman dilimi||(UTC+0)|
|Telefon kodu||+222|
|İnternet TLD||.mr|
Ülke ismi
Ülkenin ismi olan mūrītāniyya Berberi köklere sahip olan geçmiş dönemlerde Berberi bir krallık olan Mauretania'ya da ismini veren Morolar'dan gelmektedir. Maure kelimesinin Fenikece bir kelime olan mahurim (Türkçe: batının adamı) kelimesinden geldiği tahmin edilmektedir.
Tarih
Beşinci yüzyıl ile yedinci yüzyıl arasında, Kuzey Afrika'dan Berberi kabilelerin göç etmesiyle bugünkü Moritanya'nın asil sakinleri ve Soninke'lerin ataları olan Bafour'lar yerlerinden oldu.
Bafourlar asıl olarak tarımla uğraşıyorlardı ve Sahra halkları içinde geleneksel göçebe yaşamı terkeden ilk halk da onlardır. Sahra Çölü yavaş yavaş kurumaya devam ederken güneye yöneldiler.
Bafour'ları Sahra'nın orta kesimlerinde yaşayanlar izledi. Batı Afrika'ya göç ettiler, ancak 1076'da İslamı yaymayı kendilerine amaç edinmiş savaşçı Murabıtlar hücuma geçerek dönemin Gana İmparatorluğu'nu ele geçirdiler.
Sonraki 500 yıl boyunca Araplar yerel halkın (Berberi ve diğerleri) direnişini bastırarak Moritanya'ya hakim oldular.
Moritanya'da 1644-1674 yılları arasındaki savaşlarda Beni Hassan kabilesinin (Hassaniler)öncülüğündeki Yemenli Arapları bölgeden çıkarma girişimleri başarısızlıkla sonuçlandı.
Beni Hassan kabilesinin soyundan gelenler, yani Hassaniler, buradaki Mağrib toplumunun bir anlamda üst sınıfını oluşturdular denebilir.
Bununla beraber, buradaki birçok Berberi kavim Yemen soyundan geldiklerini iddia etse de buna pek az kanıt bulunabilmiştir.
Fransızlar, 1800'lerin sonlarından itibaren bölgeyi, bugünkü Moritanya topraklarını kolonisi haline getirdi. Moritanya 1920'den itibaren sekiz eyaletten oluşan Fransız Batı Afrika'sının bir eyaleti oldu. Moritanya'nın 1960 yılında bağımsızlığını elde etmesiyle başkent Nuakşot kuruldu.
Bağımsızlıkla beraber siyah Afrikalı kavimler(Haalpulaar, Soninke, ve Wolof), kalabalık gruplar halinde ülkelerine döndüler.
Fransızca eğitim öğretimden geçmiş bu kavimler yeni devlet yönetiminde söz sahibi oldular, orduda yer aldılar. Bir yandan Fransızlar, güneydeki en uzlaşmaz kavimlerden biri olarak görülen Hassanileri bastırma faaliyetlerinde bulunurken bir yandan da iktidar dengeleri değişti, bu durum güneyde yaşayanlarla Mağrib halk arasında yeni bir anlaşmazlığa temel oluşturdu. Geçmişte köle olan ama Araplaştırılmış ve Mağrib toplumu içinde alt sınıfta kabul edilen Haratinler yer alıyordu.
Mağribler arasında Moritanya'yı bir Arap ülkesi olarak görenlerle bölgenin Mağrip kökenli olmayan asıl sakinlerinin baskın bir rol üstlenmesini isteyenler ayrıştı.
Etnik anlaşmazlıklar 1989'da yaşanan iç çatışmalarla doruk noktaya ulaşsa da o zamandan bu yana yatışmış görünüyor. Etnik gerginlikler ve hassas bir konu olan kölelik, geçmişte olduğu kadar hala siyasi tartışmaların merkezinde yer alıyor. Moritanya'da birçok grup ülkeyi daha çoğulcu ve çeşitliliğe önem veren bir yer haline getirme yolunda çabalarını sürdürüyor. 5 Ağustos 2008 yılında askerî darbe yaşanmıştır.
Tarih öncesi dönemlerde iskân edildiği anlaşılan Moritanya toprakları Romalılar zamanında onlara bağlı bir krallık tarafından yönetiliyordu. En önemli hükümdarlarından biri ülkenin Helenistik kültür alanına girmesini sağlayan, Marcus Antonius ve VII. Kleopatra’nın kızları olan Kleopatra Selene’nin kocası XI. Juba idi.
Arap coğrafyacılarının başlıca üç bölgesine Gāne, Tekrûr ve Şinkīt adlarını verdikleri bugünkü Moritanya topraklarına göçebe Berberîler’in girmesi III. yüzyıl dolaylarına rastlamaktadır. O sıralarda ülkede görülen yerleşik topluluklar ve şehir hayatı güney ve güneydoğudaki siyahî krallıkları karakterize eden özelliklerdendi. Bu siyahî krallıklar ilk dönemlerinden itibaren altın ve köle arayan Arap ve Berberî tâcirleri çok iyi tanıyorlardı. Bunlardan Güneydoğu Moritanya’daki, Gāne unvanıyla da anılan krallarının debdebe ve zenginlikleriyle ünlü Gāne ülkesi onlar için özellikle altın üzerinde yoğunlaştıkları en önemli ticaret alanı idi. Bölgeye İslâmiyet’in ne zaman girdiği kesin biçimde belli değilse de VIII. yüzyılın sonlarında müslümanlarla çok sıkı olan ticarî bağlar bunun o dönemde gerçekleşmeye başladığını düşündürmektedir.
Putperest olmalarına rağmen müslüman topluluklarının kendi topraklarında barınmasına izin veren Gāne kralları, bu tutumlarıyla bir kısmı çok erken dönemlerde İslâmlaşan Berberîler’in kendi halklarıyla kaynaşmasına ortam hazırladılar (bk. GĀNE). Daha sonraları Senegal nehrinin etrafındaki War Dyabe (War Ndyay, ö. 1041) gibi siyahî müslüman krallar İslâm’ın yayılmasında etkin rol oynadılar. Berberî kabilelerinin tamamının müslüman olması, Murâbıt Devleti’nin kurucusu Abdullah b. Yâsîn tarafından çok kısa bir zamanda gerçekleştirildi. Abdullah b. Yâsîn’in bölgeye yerleştirdiği Mâlikî mezhebi bütün Batı Afrika’ya yayıldı; o dönemden itibaren tarikatlar da Moritanya’nın dinî hayatında gittikçe artan bir biçimde önem kazanmaya başladı.
XIII. yüzyılın ortalarından XV. yüzyılın ortalarına kadar Merînîler’in yönetimi altında kalan Moritanya toprakları XVII. yüzyılda Tagan ve Hoz’un bir bölümü hariç, XIII. yüzyılda Mısır’dan bölgeye gelip yerleşen Benî Ma‘kıl’in önemli bir kolunu teşkil eden Hassânîler’in eline geçti. Kuzeyden gelen Pöl baskısı karşısında Berberîler’in dinî lideri Nâsırüddin Avbek cihad ilân ettiyse de 1674’te Tin Yifdad savaşında öldürüldü. XVIII ve XIX. yüzyıllarda Moritanya’nın Trarza, Brakna ve Adrar bölgelerindeki Hassânî emîrleri Fas’ın Şerif yöneticileriyle ilişkilerini bazan ittifak ilân edecek derecede yakın tuttular.
1854’te Fransızlar Moritanya’ya girdi; ancak ülkenin içlerine doğru nüfuz etmeleri XX. yüzyılın başlarında gerçekleşti. Böylece Mağrib’den koparak ekonomik bakımdan Saint Louis ve Senegal’deki Dakar’a bağlanan Moritanya Fransızlar’ın vesâyetini kabullendi. 1950’li yıllarda bağımsızlık faaliyetleri hızlandı. 28 Eylül 1958’de ülke Moritanya İslâm Cumhuriyeti adı altında Fransız Birliği’nin özerk bir üyesi olarak kendini kabul ettirdi. 23 Haziran 1959’da millet meclisi Muhtar Olad Daddah’ı başbakan seçti. 28 Kasım 1960’ta Moritanya İslâm Cumhuriyeti bağımsız bir devlet olarak ilân edildi. Muhtar 20 Ağustos 1961’de seçimleri kazanarak ilk devlet başkanı oldu.
Moritanya 1969’da İslâm Konferansı Teşkilâtı’na, 4 Aralık 1973’te Arap Birliği’ne, 1975’te Arap Ekonomik Birliği Konseyi’ne katıldı. Saygın bir kişiliğe sahip bulunan ve Moritanya’yı Mağrib ile Siyah Afrika arasında bir köprü konumuna getirme idealini kısmen gerçekleştiren Muhtar, Fas’ın İspanya’nın eski İspanyol Sahrâsı’ndan çekilmesinin ardından kayıp topraklar gözüyle baktığı yerleri geri alma çabasına karşı verilen mücadelede başarılı olamadı.
14 Kasım 1975’te Madrid’de yapılan antlaşma ile İspanya Batı Sahrâ’dan çekilmeyi ve bölgeyi Fas ile Moritanya’ya bırakmayı kabul etti. Nisan 1976’da imzalanan bir antlaşma ile de Batı Sahrâ Fas ile Moritanya arasında taksim edildi. Muhtar 10 Haziran 1978’de askerî bir darbe ile devrildi. O tarihten bu yana ülkede pek çok hükümet değişikliği ve etnik mücadele gerçekleşti; 14 Kasım 1975 antlaşmasını tanımayan Polisario Cephesi kanlı eylemler yaptı. Ülkenin ekonomik çöküntüden, kuraklıktan meydana gelen kıtlıklardan ve eski İspanyol Sahrâsı’nın sahiplenilmesinden doğan çatışmalardan kurtulabilmek için devamlı şekilde uluslararası yardıma ihtiyaç duyduğu halde ayakta kalabilmesi günümüz Afrika’sının şaşırtıcı olaylarından biridir; bunda çeşitli etnik grupları bir arada tutan İslâmiyet’in etkisi büyüktür. 20 Mayıs 1961 anayasası İslâm dinini, etnik kökenlerinin farklılığına rağmen Moritanya halkının ve devletinin resmî dini olarak kabul etmiş ve devlet başkanlığına seçilebilmeyi de Müslümanlık şartına bağlamıştır.
Moritanya’da tarikatların önemli tesiri vardır. Sûfîler ülkenin her tarafına dağılmıştır ve bunlardan bazıları kadındır. Muhtemelen tarikatların en eskisi yüzyıllar boyunca önemini yitirmeyen Şâzeliyye’dir. Künte kabilesine mensup ünlü şeyhlerle ilişkilendirilen Kādiriyye ise bütün Batı Sahrâ’nın en büyük tarikatıdır. Senegal nehri civarında yaşayan siyahî nüfus arasında Ticâniyye yaygındır. Ülkede Vehhâbîlik de güçlü bir konuma sahiptir.
Moritanya bayrağı
1 Nisan 1959'da kullanılmaya başlandı. 2017'deki referandum ile bayrağa iki kırmızı şerit eklendi ve değişiklikler 15 Ağustos 2017'de yürürlüğe girdi.
Bayrak zümrüt yeşili zemin üzerine iki kırmızı şerit ile altın sarısı hilal ve beş köşeli yıldızdan oluşmaktadır. Hilal ve yıldız bayrağın tam ortasında bulunmaktadır. Hilalin açık kısmı bayrağın üst tarafına bakmakta olup, yıldız hilalin ortasında yer almaktadır. Bayrakta bulunan yeşil, hilal ve yıldız İslam'ın simgesi olarak bayrakta yer almaktadır. Ayrıca yeşil, sarı ve kırmızı renkler Pan-Afrika renklerinden olup ülkenin Afrika kıtasındaki yerini ve toplumdaki siyahi halkı temsil etmektedir.
12 Temmuz 1991 tarihinde bayrağın kullanım şekli ve görünüşü yasa ile belirlenmiş ancak bayrağın tam olarak oluşumunu, hilal ve yıldızın ne şekilde konumlandırılacağını ve renklerin tam olarak tonunu içeren ifadeler bu yasada yer almamıştır.
2017 yılında bayrağa ilave edilen kırmızı şeritler ise Moritanya'nın bağımsızlığı için mücadele edenlerin kanını temsil etmektedir.
Moritanya arması
Moritanya arması, Afrika ülkesi Moritanya tarafından kullanılan resmi devlet armasıdır.
Arma daire içerisine konumlandırılmış Moritanya bayrağından oluşmaktadır. Altın sarısı hilal ve yıldızın önüne denk gelecek şekilde dairenin alt bölümünden yukarıya doğru çıkacak şekilde konumlandırılan hurma ağacı ve darı bitkisi beyaz renklerdedir. Dairenin dışında bu daireyi de içine alacak şekilde oluşturulan ikinci dairede ise ülkenin ismi olan Moritanya İslam Cumhuriyeti yer almaktadır. Ülkenin ismi dairenin üst bölümde Arapça al-Dschumhūrīya al-Islāmīya al-Mūrītānīya / الجمهورية الإسلامية الموريتانية olarak yer alırken, alt bölümde ise Fransızca République Islamique de Mauritanie olarak yer almaktadır.
Coğrafya
Moritanya 1,030,631 kilometrekarelik yüzölçümüyle dünyanın 29. en büyük ülkesidir. Ülkenin toplamda sahip olduğu 5.002 km'lik kara sınırından 460 km'si Cezayir, 2.236 km'si Mali, 742 km'si Senegal ve 1.564 km'si ise Batı Sahra oluşurken, ülkenin ayrıca Atlas Okyanusu'na da 754 km'lik sahil şeridi bulunmaktadır.
Ülkenin büyük bölümü düzlüklerden oluşur, merkezi bölgelerde bazı tepeler vardır. En yüksek noktası 915 m ile Kediet İclil'dir. Topraklarının yalnızca %0.2'si tarıma elverişlidir. Aşırı otlatma, ormanların tahrip edilmesi ve toprak erozyonu, kuraklıklarla da birleşerek ülkede önemli bir sorun olan çölleşmeye yol açmaktadır. Ülkenin tek daimi akarsuyu olan Senegal Nehri'nden uzak bölgelerde temiz su kaynakları azdır.
Moritanya’nın geniş bir kısmı Büyük Sahrâ’da yer alır ve çöl, yarı çöl görünümündedir. Yüksek olmayan ülke topraklarının batı tarafı alçak ovalardan meydana gelmiştir ve kumullarla kaplıdır; Senegal vadisi uzun bir alüvyonlu ovadır. Çöl ortasında ada gibi bazı kayalık tepeler yükselir; bunlardan İcil (Idjil) ülkenin en yüksek doruğudur (915 m.). İklimi kuraklık ve sıcaklık karakterize eder. Dokuz ayı kurak geçen ülkeye bu aylarda ortalama 30 milimetreden daha az yağış düşer (Nouadhibou: 5 mm); sıcaklık ortalaması Nuakşot’ta 26,5 °C, Nouadhibou’da 22,1 °C’dir. Bitki örtüsü iklime bağlıdır ve üç kuşağa ayrılır. Bu örtü Sudan ikliminin hüküm sürdüğü savan alanında otluk ve fundalıklardan ibarettir, bunların arasında baobab ve Senegal akasyası ağaçları yer alır; sahil alanı genelde çalılıklarla kaplıdır ve yine yer yer akasyalara rastlanır. Büyük Sahrâ alanı ise bitki örtüsünden yoksun olup sadece adacıklar halinde seyrek vahalar ihtiva eder. Ülkenin gerçek anlamda tek akarsuyu güneybatı kesiminde akan ve Senegal Devleti ile sınır oluşturan Senegal nehridir. Ayrıca güneyde yalnız yağmur mevsiminde canlanan ve sularını Senegal nehrine boşaltan bazı küçük dereler bulunmaktadır.
İdari yapılanma
- Adrar (Atar)
- Assaba Bölgesi (Kiffa)
- Brakna Bölgesi (Aleg)
- Dakhlet Nouadhibou Bölgesi (Nouadhibou)
- Gorgol Bölgesi (Kaédi)
- Guidimaka Bölgesi (Sélibaby)
- Hodh Ech Chargui Bölgesi (Néma)
- Hodh El Gharbi Bölgesi (Aioun el Atrouss)
- Inchiri Bölgesi (Akjoujt)
- Nuakşot (Başkent bölgesi)
- Tagant Bölgesi (Tidjikja)
- Tiris Zemmour Bölgesi (Zouérate)
- Trarza Bölgesi (Rosso)
İklim
Çöl iklimi etkisi altındaki ülkede hava yıl boyunca sıcak, yağışsız ve tozludur. Kurak iklimin etkisindeki ülkeye serinlik Kanarya Akıntısı ile gelmekte, bu akıntı ile kıyı bölgelerinde yoğun sis görülebilmektedir. Ülkenin kuzey kesimlerinde yağışlar genellikle kış aylarında görülmekte olup, bu yağışlar da genel itibarıyla yıllık 100 mm'nin altında gerçekleşmektedir. Ülkenin uç güney kesimlerinde ise bu miktar çoğu Temmuz-Ekim arası olmak üzere yıllık 300 mm ile 400 mm arasında gözlemlenmektedir. Ülke genelinde sıcaklıklar Ocak ayında 20-24 °C arası, Temmuz ayında ise 30-34 °C arası ölçülmekte olup, yaz aylarında 50 °C varan yüksek sıcaklıklar ölçülebilmektedir.
Bitki örtüsü ve yaban hayat
Ülkenin güneyinde yer alan Sahel kuşağında dikenli çalılar, otlar ve Akasya ağaçları hakim bir konumda iken, kuzey kesimlerinde çöl hakimdir.Sénégal Nehri boyunca aralıklarla Baobab, Rafya, Palmiye gibi ağaç türleri yer almaktadır. Ülkenin kıyı kesimlerinde tuzlu bataklıklar gözlemlenmektedir.
Ülke yaban hayat açısından farklı türlere ev sahipliği yapmaktadır. Moritanya ovalarında antilop, fil ve sırtlangiller ailesine mensup hayvanlar gözlemlenebilmektedir. Çölün hakim olduğu bölgelerde ise ceylan, deve kuşu, düğmeli domuz, pars ve Afrika yaban kedisi kendilerine yaşam alanı bulabilmektedir. Bunların haricinde Moritanya'da Nil timsahı da gözlemlenmiştir.
Nüfus
Moritanya'da son olarak 2013 yılında gerçekleştirilen resmi sayım sonuçlarına göre 3.537.368 nüfus tespit edilmiştir. 2006 yılından sonra bir daha resmi sayım gerçekleştirilmemiş olup, 2014 tahmini sayım sonuçlarına göre 18.365.123 nüfus belirlenmiştir.
Moritanya genç bir nüfusa sahip olup, 2017 tahmini verilerine göre nüfusun %58,37'si 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %3,76'sı 65 yaş ve üzerindedir.
0-14 yaş: %38.56 (erkek 727,855/kadın 721,508)
15-24 yaş: %19.81 (erkek 364,570/kadın 379,866)
25-54 yaş: %33.21 (erkek 578,422/kadın 669,628)
55-64 yaş: %4.67 (erkek 79,162/kadın 96,297)
65 yaş ve üzeri: %3.76 (erkek 59,928/kadın 81,335)
Şehirde yaşayanların oranı 2017 verilerine göre %61 olan ülkede, nüfusun yıllık artış oranı 2017 tahmini verilerine göre %2,17 düzeyindedir.
Dil
Ülkenin tek resmî dili Arapça'dır. Ülkede Mağrip Arapçası'nın lehçesi olan Hasaniye Arapçası konuşulmaktadır. Bunun haricinde ulusal dil olarak kabul göre Pölce, Volofca ile Mande dil ailesi üyesi Soninkece de yerel olarak konuşulmaktadır.
Ülkenin Fransa'nın sömürgesi olduğu süreçte resmî dil olan Fransızca günümüzde iş, eğitim ve ticarette kullanılmakta olup, okullarda Arapça'nın yanında ikinci eğitim dili konumundadır.
Din
Ülkenin yüzde 100’ü Sünni… Çoğu hafız… Namazlarına da çok dikkat ediyorlar…Abdestsiz dolaşmıyorlar gibi bir şey… Ezan okunduğu anda herkes bulunduğu yerde namazını kılıyor… Seyyar satıcılar, tezgahlarının yanında seccade sermeden, evinin önünde oturan adam hemen olduğu yerde, namazını kılmaya başlıyor. Ezan okunurken arabayla geçerken, her tarafta insanların namaz kıldığı görülebilir.
Ekonomi
Moritanya ekonomisi de büyük ölçüde hayvancılığa dayanır. En çok yetiştirilen hayvan da koyundur. En çok üretilen tarım ürünleri hurma, darı, tahıl, pirinç, yer fıstığı ve çeşitli sebzelerdir. Balıkçılık da bu ülkede önemli bir gelir kaynağıdır. Tarım, hayvancılık ve balıkçılık sektöründe çalışanların oranı yaklaşık yüzde 75'tir. Moritanya başta demir ve bakır olmak üzere çeşitli yer altı kaynaklarına sahiptir. Demir ve bakır cevherleri ihraç edilmekte ve ülke ekonomisine önemli katkıda bulunmaktadır.
Moritanya, 1990’larda borç yükü altına girmiş, 2000’lere gelindiğinde IMF’nin de yer aldığı uluslararası borç programları kapsamında mali disiplini temin etmeye yönelik yapısal reformlar ve yabancı yatırımcıları teşvik amacıyla yeni düzenlemeler yapmıştır.
2009-2014 yılları arasında siyasal istikrar ve gerçekleştirilen reformların etkisiyle ortalama %5-6’lık bir büyüme yakalanmakla beraber, ekonominin kırılgan yapısı değişmemiştir. Uluslararası emtia fiyatlarındaki düşüş nedeniyle büyüme oranı 2015 yılında aniden %1,4’e gerilemiş ve 2016 yılında %2 seviyesinde kalmıştır. Bilahare 2017’de %3.5 oranına yükselse de, 2018’de tekrar düşüş göstererek %2.3’te tutunabilmiştir.
Ekonominin madencilik (demir, altın ve bakır) ve balıkçılık gibi sadece belli sektörlere yoğunlaşması ülkenin karşı karşıya kaldığı en önemli sınamalar arasındadır. Çeşitliliğin yetersiz olmasının yanı sıra kayıt dışılığın yüksek olması ve hukuki altyapı eksikliği de ülkenin rekabet gücünün gelişmesini engelleyen faktörlerdendir.
Topraklarının %98'inin çöl olması nedeniyle tarıma elverişli değildir, buna karşın özellikle ülkenin güney kesimlerinde yoğunlaşan tarımsal üretim ekonomide %20’nin üzerinde bir paya sahiptir. Sanayi üretiminin GSMH içerisindeki payı 2016 yılı verilerine göre %30 seviyesinde olmasına rağmen bunun yaklaşık %17 gibi büyük bir payı madencilik faaliyetlerinden kaynaklanmaktadır.
Demir madenleri devlet şirketi SNIM (Milli Sanayi ve Madencilik Şirketi) tarafından işletilmekte olup, altın, petrol gibi diğer madenler ise yabancı firmalarca işletilmektedir. SNIM, yüksek tenörlü demir cevherlerine sahip olup yıllık 12-13 milyon tonluk üretim/satış seviyesiyle bütün Afrika’da en büyük ikinci üretici konumundadır ve tek başına ekonominin %15-20’sini oluşturmaktadır. Demirin yanısıra bakır ve altın da diğer önemli ihraç ürünleri arasındadır. Balıkçılık sektörü Devlet Bütçesinin %30’unu, gayri safi yurtiçi hasılanın %6’sını teşkil etmekte olup, 40 bin kişiye istihdam sağlamaktadır.
Petrol üretimi 2,2 milyon varille ekonominin ancak %2-3’ünü oluşturmaktadır. Ancak son yıllarda yabancı şirketlerce yapılan aramalarda kıyıda/açık denizde ve Moritanya ile Senegal deniz sınırlarının kesiştiği bölgede önemli miktarda doğal gaz ve petrol varlığı tespit edilmiştir. Bulunan doğal gaz ve petrolün 2021 yılı sonundan itibaren çıkarılmaya başlanması öngörülmektedir. Beklenen ölçüde üretilebilir rezerv olması ve gerekli yatırımların yapılması halinde bahsekonu keşif 2021’den itibaren ülke ekonomisinde ciddi değişimlere sebep olabilir ve ülkeyi net enerji ihracatçısı yapabilir.
Festival / Fuar
- Moritanya'da hem dini, hem milli, hem de bazı Afrika bayramları festival havasında kullanılmaktadır.
- 28 Kasım Bağımsızlık Günü
- Mayıs ayının 25. günü kutlanan Afrika Günü büyük önem taşır.
- Korite Miraç Kandili,
- Tabaski,
- Leilat-al-Meiraj
- İslami Yeni Yıl
Mutfak
Lübnan mutfağı oldukça yaygındır. Ülkenin güneyinde balık ve pilav (Chebujin) çokça tüketilirken, ülkenin kuzeyinde et ve kuskus daha yoğun tüketilmektedir. "Mechui" çok ucuz olmayan koyun eti ağırlıklı yerel yemeklerindendir. Başkent dışında kalan restoranlar çok hijyenik değildir. Bu yörelerde ailelerin kendi işlettikleri ufak restoranları tercih etmekte yarar vardır. Kesinlikle musluk suyu içilmesi önerilmemektedir. Yemekten sonra mutlaka çay ikram edilir. Ancak bu ikram genel olarak ücretsiz değil, paralıdır.
Moritanya’nın meşhur yemekleri, zaman içinde sık sık değişikliğe uğrayarak bugünkü haline gelmiştir. Moritanya köklü bir mutfak kültürüne sahip olsa da günümüzde kendini fast food kültürüne bırakmıştır.
Moritanya, Lübnan Mutfağı’na yakınlığı olan bir yeme anlayışına sahiptir. Bu nedenle et ve balık ürünlerinden yapılan yemekler yaygındır. Bunların başlıcaları Mechui ve Che Bujin olarak bilinir.
• Mechui: Mechui, koyun etiyle yapılan bir tencere yemeğidir. Moritanya sınırlarında koyun eti pahalı bir besin olduğu için genellikle başkent ve çevresine yapılır. Bölgeye göre içine pirinç de koyulabilen Mechui, özel günlerde tüketilen ve son derece gösterişli olan bir Moritanya yemeğidir.
• Che Bujin: Moritanya’nın yemek kültürünün geniş bir parçasını Che Bujin adı verilen balık ve pilav oluşturur. Ülkenin kıyı kesimlerinde balık yaygındır.
Bu nedenle Moritanya halkı balığa ve balıkla yapılan yemeklere oldukça düşkün. Bu düşkünlük, yerel lezzetlerle harmanlanmış pilavla birleşince ortaya Che Burjin çıkıyor.
Türkiye | Moritanya Nuakşot Büyükelçiliği
Posta adresi
BP 5154, Nouakchott-MAURITANIA
T: +222 4525 7800
F: +222 4524 0305
E: firstname.lastname@example.org
: Nuakşot Büyükelçiliği
:Nuakşot Büyükelçiliği