8 Şubat 1807, Preusch-Eylau savaşında Rus ordusu sonsuza dek dünyayı Napolyon Büyük Ordusu'nun omnipotence'ı yüzünden uzaklaştırdı
“Preussisch-Eylau savaşı, Borodino savaşının fırtınası tarafından çağdaşların anısına adeta yayıldı ... оружия Borodino’nun altında, Eylau’daki bir silah anlaşmazlığından daha yüksek, daha görkemli, daha fazla Rus kalbi vardı, Borodino’nun altında, Rusya’nın olması gerekip gerekmediği meselesiydi ... Eylau’daki silah anlaşmazlığının konusu farklı bir bakış açısıyla sunuldu. Doğru, Napolyon'un Rusya'yı işgalinin kanlı önsözüydü, ama sonra kim gördü? ”- efsanevi Denis Davydov, Rus-Fransız savaşı 1806-07'in en kanlı savaşlarından birine başladı. Ve birçok yönden haklı.
Yılın Dünya Savaşı 1812'in olayları, altı yıl önce işlenen Rus askerlerinin birçok özelliğini gizledi. Ve sonuçta, pek çok çağdaşa göre Preussisch-Eylau savaşı, Napolyon Büyük Ordusu'nun yenilmezliğinin mitinin atıldığı ilk savaştı. Ve hiçbir parti resmi olarak zaferi kazanamadıysa bile ve ölümün akla gelebilecek tüm sınırları aşması halinde bile, stratejik anlamda, Ruslar üst elden ayrıldılar. “Ne cesaret! Ne cesareti! ”- bu yüzden savaşın ortasında, hatıralara göre, Fransa imparatoru Rus grencilerin saldırılarını izleyerek bağırdı. Fakat bu sözler aynı zamanda Preussisch-Eylau savaşının tamamı için de geçerlidir: Şubat 8 günü (yeni bir tarzda) Yılın 1807'i sonsuza dek girildi. tarih Rus ruhu ve Rus silahlarının zafer günü olarak.
Masum, genel olarak, Fransızların eylemleri savaşın provası haline geldi. Fransa'lı Mareşal Büyük Ordu'nun 6 Ordusu Birliği'nin komutanı Michel Ney, Prusya Neudenburg'un altındaki birliklerine tahsis edilen kışlık apartmanlardan memnun değildi. Davayı düzeltmek için kuvvetlerinin bir bölümünü doğuya taşıyarak, daha rahat etmelerini umuyordu. Ancak Süvarilerden General'in karargahında, Prusya'da görev yapan Rus ordusunun komutanı Leonty Bennigsen, bu eylemleri Koenigsberg'e yapılan bir saldırının başlangıcı olarak gerçekleştirdi. Ruslar, birlikleri Fransızların geri çekilmesi için zorladı, ancak onları takip etmedi: başkentten doğrudan bir emir yoktu. Bu gecikme ve Napolyon'dan faydalandı. Ney'in kendi doğruluğu karşısında hüsrana uğramış, aniden beklenmedik asker manevralarında Yen başarısını tekrarlama şansı görmüştü: Tek bir savaşta kendisine karşı çıkan Rus kuvvetlerini kuşatmak ve alt etmek.
Bu hedefe ulaşmak için şart sadece bir şeydi: Tamamen gizliliğin gözetilmesi. Ancak bunu yapmayı başaramadı - Rus ordusu için vazgeçilmez olan uzak Kazak devriyeleri uygulaması bunu engelledi. İçlerinden biri, Napolyon'un birliklerini hareket ettirme ve genel greve hazırlanma konusunda en gizli sırasını taşıyan kuryeyi durdurdu. Bu bilgiyi alan General Bennigsen, derhal Rus ordusunu tehlikeden çıkarmak için gerekli önlemleri aldı.
Neredeyse bir hafta boyunca, Prens Bagration ve General Barclay de Tolly komutasındaki Rus ordusunun ayağı, ana güçlere en başarılı pozisyonu alma fırsatı vererek Fransızların saldırılarıyla savaştı. En şiddetli kavga Ziehlhof yakınlarındaki Şubat 7 savaşıydı (Ocak 26) - aslında kentin dış kısımları olan Preussis-Eylau'dan iki kilometre uzakta bir yerdi. Birkaç kez elden ele geçti ve iki taraf da üst el kazandığı konusunda tam bir güvence gösteremedi.
7 Şubat dövüşünün sonucu, ana savaşın bir nevi önsözüydü, tıpkı başarısız oldu. Fakat Fransız ordusu için, Rusları yenmenin imkansızlığı yenilmeye benziyordu: şimdiye dek böyle bir savaş böyle bir sonuç getirmedi! Rus ordusu için, ana güçlerin pozisyon aldığı Preussisch-Eylau'nun kuzeyindeki Şubat 8 savaşı, onları kaplayan Fransız muhafızlarına karşı savaşta ölmüşken, savunmasız bir zafer olsa da, zafer kazandı.
"Eylau Muharebesi'nde Napolyon 9 Şubat Yılın 1807'i", Antoine-Jean Gros
Savaştan önce, tarafların yaklaşık olarak eşit güçleri vardı: dört yüz silahı olan yaklaşık 70 bin kişi. Ne yazık ki, kesin veri kaynağa ve siyasi renklendirmeye bağlı olarak değişiyor, çünkü her iki taraf da düşman üstün güçleriyle savaştıklarını kanıtlamaya çalıştı. Ancak eşit güçlerle bile, avantaj Büyük Ordunun yanındaydı: resmen 1805 yılında yaratılmış olmasına rağmen, son on yılda savaş becerilerini sürekli arttıran birliklerden oluşuyordu. Sonuç olarak, savaş, aktif savunma gibi taktik bir tekniğin tamamen ortaya çıktığı ilk savaşlardan birine dönüştü.
Taarruz Fransızlar tarafından başlatıldı ve ilk başta başarı kazandı: Rus birlikleri darbeye dayanamadı ve geri döndü. Ancak Fransız ordusu başarısını artıramadı: kar fırtınasında ilerleyen birimler yoldan saptılar ve üzerlerine kasırga ateşi açan Rus silahlarının altına girdiler. Saldırganın saflarındaki kargaşayı gören Bennigsen, süvari ve skandalları karşı saldırıya fırlattı ve neredeyse Napolyon'un Preysish-Eylau mezarlığındaki karargahına ulaştı. İmparatorun olası tutsaklığından, yalnızca intihar saldırısına koşan Murat süvarisini kurtardı.
Tek bir tarafın stratejik bir grev için şartlar yaratmaması nedeniyle, birlikler çok geçmeden manevra yapma fırsatını kaybetti ve savaş muazzam bir yakınlaşmaya dönüştü. Denis Davydov, katliam kabusunu “İki taraftan yirmi binden fazla kişi birbirine üçgen bir uç soktu” dedi. - Kalabalık düştü. Bu ev katliamının açık bir tanıklığım vardı ve hizmetimin on altı kampanyası boyunca, Napolyon savaşlarının tüm döneminde, yüzyılın haklı bir destanı olarak böyle bir katliam görmedim diyeceğim. Yaklaşık yarım saat boyunca hiçbir top, silah veya tüfek atışı duyulmuyordu, ortada ya da onun etrafında sadece cesur bir adamın binlerce cesur adamın birbirine karıştığı ve katledildiği duyulmuyor. Ölü beden yığınları taze yığınlarla yıkandı, insanlar yüzlerce birbiri ardına düştü, böylece savaş alanının tamamı kısa sürede aniden dikilmiş bir tahkimat parapetine dönüştü. ”
Manevra kabiliyeti normal bir savaş yapamama ve hızla artan kayıplar, hem Rus hem de Fransız ordusunu akşamları aktif operasyonları durdurmaya zorladı. Hasar o kadar ağırdı ki, General Leonti Bennigsen, Preussish-Eylau'dan akşama doğru çekilmeye başladığında, Napolyon'un ne gücü ne de onu takip etme gücü yoktu. Denis Davydov, “Fransız ordusu, bir savaş gemisi av tüfeği gibi, kırık direk ve yırtık yelkenli bir av tüfeği gibi, hala sallanıyordu, ancak savaş ya da kovuşturma için bir adım ileriye gidemedi” dedi.
Bu zamana kadar, Büyük Ordunun kaybı, çeşitli tahminlere göre, 18'ten 30'e sadece binlerce insan öldürüldü. Daha az kayıp ve Rusça değil. Denis Davydov, “Bu savaşta verdiğimiz zarar, savaşanların sayısının yarısına, yani 37'e, binlerce insanın öldüğü ve yaralanmasına neden oldu…” diye yazıyor. - Barutun icadından bu yana askeri savaşlarda böyle bir hasar örneği yoktu. Okuyucuyu, kendimize karşı daha az sayıda topçu taşıyan ve ordumuzun ortasındaki ve sol tarafındaki iki sıcak saldırı ile itilen Fransız ordusunun kaybını yargılamaya bırakıyorum. ”
Preussisch-Eylau savaşının sonucu ya da daha doğrusu yokluğu her iki taraf da kendi avantajını yorumladı. “Arkadaşım! Dün büyük bir savaş yaptım. Kazanan benim ama ağır kayıplarım var. Düşmanın zararını daha da zor buluyorum. Bu iki çizgiyi kendi ellerimle, yorgun olmama rağmen yazıyorum. Bütün Napolyonun. 3, Şubat sabahı saatlerinde, 9, ”Fransa imparatoru, kanlı bir savaşın ardından karısı Josephine'e yazdı. Rusya'daki 31 Ağustos 1807, yani savaştan altı ay sonra, kendilerini savaşta ayırt eden ve sipariş veren ancak almayan memurları ödüllendirmek için özel bir haç kuruldu. Bu yaldızlı bronz haç karşısında, “emek ve cesaret için” ifadesi, öte yandan “Preish-Eylau'daki Zafer” ifadesi vuruldu. 27 geni. (yani, Ocak. - RP) 1807. ” Bu ödül, St. George şeridindeki iliklerinde giyen 900 görevlilerini aldı. Buna ek olarak, savaştan sonra katılımcılarından 18 görevlilerine St. George 3 derecesine, 33 görevlisine St. George 4 derecesine ve bir kaç kişiye daha sipariş verildi - St. Vladimir Emri. Rus ordusunu komuta eden süvari general Leonty Bennigsen en yüksek ödülü aldı: Savaştan 12 gün sonra, İlk Çağrılan Aziz Andrew Emrini aldı. İronik olarak, Jülyen takviminde yaşayan Rusya’da, Şubat 8 1807’in günüydü ...