Çoğu tropikal ormanda olduğu gibi, Panama ağaçları, tohumlarının dağılmasına yardımcı olmak için çeşitli farklı uyarlamalar sergiler. Bu adaptasyonlar ağaçların malzemesine önemli miktarda yatırım yapılmasını gerektirir, ancak faydalıdır çünkü tohum dağılımı hem tohumların hem de türlerin hayatta kalma şansını artırır. Otoburlar, mantarlar ve bakteriler gibi tohum yok ediciler, faaliyetlerini genellikle ana ağacın çevresinde yoğunlaştırırlar. Bu nedenle, ana ağaçtan biraz uzakta dinlenebilen tohumların filizlenmesi ve büyümesi daha olasıdır.
Hava akımlarından yararlanan dağıtma çabaları ayrıntılı olabilir. Yağmur ormanı örtüsü rüzgarın aşağıdaki ortama ulaşmasını etkin bir şekilde engellediği için, havadan tohum dağılımı diğer daha açık ekosistemlerde olduğu kadar yaygın bir şekilde sağlanmamaktadır. Yine de birçok ağaç bu stratejiden yararlanmayı başardı. Örneğin, dünyanın dört bir yanındaki tropikal ormanlarda bulunan kapok ağacı, ortaya çıkan bir ağaçtır - tacı gölgeliklerin çok üzerinde yükselen bir ağaçtır. Kapok'un yükselen yüksekliği, kanopinin üzerindeki rüzgarlara erişimini sağlar. Kapok'un minik tohumları, rüzgâr tarafından yakalandıklarında ana ağaçtan uzağa dağılmayı sağlayan ince liflere tutturulmuştur. Balsa ağacı, döllerini dağıtmak için lifli tohumlar da kullanır, ancak bu bir ortaya çıkmamıştır. Bunun yerine, balsa ormandaki boşlukların kolonizörü olarak hızla büyür,ağaçlardaki boşluk hala açıkken tohumlarının rüzgara erişmesini sağlar.
Diğer ağaçlar rüzgardan yararlanmak için aerodinamik yapılar geliştirir. Kanopi ağaçları Platypodium elegans ve Tachigalia versicolor (bkz. İntihar ağacı), ılıman bölgelerde yaygın olan akçaağaç ağaçlarına benzer tek kanatlı meyveler üretir. P. elegans durumunda ,her meyve, kanadının ucuyla bir dala tutturulmuştur ve yaklaşık 2 gram (0.07 ons) kuru ağırlığa sahiptir - sadece yaklaşık yüzde 20'si tohumun ağırlığındadır. Aylarca olgunlaşmazlar, ancak Panama'nın kurak mevsimi geldiğinde (Ocak-Mart) meyveler kurur ve kuvvetli mevsimsel rüzgarlar tarafından dağılır. Tohumlar genellikle 50 metre (160 fit) veya daha fazla üflenir. Ana ağacın yaklaşık 30 metre (100 fit) yakınında bulunan gölgeli fideler mantar saldırısından ölme eğilimindedir, ancak ağaçtan 30 metreden daha uzağa veya gölgelik boşluklarına inen meyveler çok daha iyidir. İntihar ağacı, tohumlarını yaklaşık 15 cm (6 inç) uzunluğa sahip eliptik kanatlarla çevreler. Ağacın adı, tohum ürettikten sonra ağacın ölmesinden gelmektedir.