We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Ebeveynler için zor sorumluluk: Çocuklarla ne olduğu hakkında, hassasiyetle ve güvenceye duydukları ihtiyaçları göz önünde bulundurarak konuşun. Ocak 2015'ten bu yana, klinik psikolog Françoise Guérin, saldırıların bürosunda ne kadar çocuk ve anne-baba aldığı, ne kadar yankı yaptığını belirtti. Ondan tavsiye istedik.
Bu saldırı yazın ailelerin bazen haberlerden kopmadığı bir zamanda gerçekleşir. Bu haberi çocuklara saklama fırsatını kullanmalı mıyız?
- Çocukların yine de duyabilecekleri güvenli bir bahis: sahilde, trende, restoranda TV ya da arabada radyo ile sohbet ederek. Başka bir yere baktıklarına ya da oynamaya devam ettiklerine güvenmeyin. Bir çocuğun gözdeki yetişkine baktığında daha iyi işittiğine inanılır: yanlış. Onun için zor anlaşılan bilgilerle yüz yüze gelen çocuk uzaklara bakar, başka bir şey yapar, ama dinler! Çocukların doğası gereği meraklı ve çevrelerine açık olmalarıdır. Olanlardan bir şey aldıklarını varsaymalıyız.
Ne diyeceksin o zaman?
- Televizyondaki görüntülerle karşı karşıya kalmışlarsa veya bir radyo flaşı duymuşlarsa, bunun hakkında derhal konuşmak daha iyidir. Aksi halde, sorular gelsin. Anladıklarından, gördüklerinden başlayıp, hissettiklerini söylemelerini sağlamaya çalışabiliriz: korkutucu, seni üzüyor, sinirlendiriyor ... Yapmazlarsa duygularına kelimeler koyma yeteneğine sahip değiliz, ne hissettiğimizi söyleyebiliriz.
- Gerçeklerin bir özeti kadar ve eğer mümkünse, ayrıntıları vermemek de bilmiyordu. Çünkü çocuklar detaylara sarıldılar ("Çocuklar vardı? Kaç yaşındalardı? Kamyon da ne renkti? Bu marka neydi? ...") ve bu detaylarla tanımlıyorlar. Çok güçlü bir tanımlama büyük bir endişe faktörü olabilir. Asgari seviyeyi söylemek ve kapıyı açık bırakmak iyi bir stratejidir: "İsterseniz daha sonra konuşabiliriz."
- Dikkat, bazı küçük çocuklar, sıkıntılarını tercüme eden sonsuz sorgulamada “dönmeye gidebilir”. Sorular temyiz etmeden bağlanır. Bu durumda, kaygının artmasına neden olan bu "kasırga" ya bir son vermemize izin vermeliyiz. "Bu kadar yeter. Başka bir şey yapalım ... "Her şeyin cevabı olmadığını tekrar etmek de önemlidir.
Görüntülerin sürdürülmesi zor ...
- Çocukların mümkün olduğu kadar çok görüntülere maruz kalmaları önlenmelidir. Haber alanında, imgelerin etkisi konuşmadan çok daha üstün. Gerçek görüntüleri (kurbanların vücutları, panik, yaralı, kan, saldırganların yüzü ...) imkansız "koparmak". "Çok gerçek" bir endişe kaynağıdır, hamliği azaltmak önemlidir. Konsültasyon sırasında çok fazla gören çocuklar aldım. Örneğin onlardan biri, Bataklan saldırıları iddia edilen katillerinin yüzlerini kabuslarında gördü.
1 2 3