Tahvil ve bonolar, bir devletin veya özel şirketlerin ödünç para almak için çıkardığı borçlanma araçlarıdır. Bu araçların 365 günden daha kısa vadeli olanları bono olarak adlandırılır.
Bono, vadesi 1 yıldan kısa olan, çıkaran kurum tarafından öngörülen vade sonunda belirli bir bedelin ödenmesinin taahhüt edildiği menkul kıymetlerdir. Bonoların vadesi 2 aydan kısa olamaz.
Tahvil alan bir yatırımcı tahvili çıkaran kuruluşun alacaklısıdır ancak hisse senetlerinin aksine ilgili şirket veya kamu kurumunun üzerinde alacağından başka hiçbir hakka sahip değildir ve bu kuruluşların yönetimine katılma hakkı bulunmamaktadır.
Şimdi bunların genel olarak tiplerine bakalım:
Devlet Tahvilleri ve Hazine Bonoları: Hazine Müsteşarlığı tarafından çıkarılan tahviller, vadesine veya getiri kaynaklarına göre sınıflandırılır. Devlet tahvilleri, Hazine Müsteşarlığının bir yıldan uzun vadeyle ödünç para almak amacıyla çıkardığı devlet iç borçlanma senetleridir (DİBS). Hazine bonoları ise, Hazine Müsteşarlığı tarafından çıkarılan, vadesi bir yıldan kısa devlet iç borçlanma senetleridir. Gelire endeksli senetler ise, getirileri Kamu İktisadi Teşebbüslerinden elde edilen gelirlere bağlı olan devlet iç borçlanma senetleridir.
Özel sektör tahvilleri, şirketler ve bankalar tarafından çıkarılan borçlanma senetlerini ifade etmektedir. Yine bunların 1 yıldan kısa olanlarına bono denmektedir.
Eurotahvil (Eurobond) ise, ilgili devlet veya şirketin kendi para birimi dışındaki yabancı bir para birimi üzerinden çıkardığı ve uluslararası piyasalarda ihraç ettiği tahvillerdir.