Uzay enkazı, uzay endüstrisi için büyük bir sorundur. Toz veya asteroitler gibi doğal cisimler temel zorluk değildir, ancak sondalara genellikle ince toz çarpmaktadır. Toz, probların yüzeyinde küçük kraterlere neden olur veya dönüşü veya yörüngeyi hafifçe değiştirebilir. Bu çoğunlukla düzeltilebilir, örn. Güneş panellerinden yakıt alan tekerleklerle.
En çok ilgili nesneler, dünyanın etrafında dönen insan yapımı nesnelerdir. Bu tür iki nesnenin her çarpışmasıyla birlikte, daha fazla çarpışmaya yol açan parça bulutları oluşur. Bu parçalar radar tarafından izlenir ve sondalar yörüngelerini ayarlayarak çarpışmalardan kaçınmaya çalışır. Ancak bazen vurulup yok edilirler.
Yörünge, bir uydunun, ör. Dünya.
Bir uydu atmosferin alt kısımlarının dışında kalmalıdır, aksi takdirde yavaşlayıp yere düşecektir. Alt sınır, yerden 200 km yükseklikte bir yerdedir. Bir uydu, daha düşük bir Dünya yörüngesindeyken Dünya çevresinde saniyede yaklaşık 8 kilometre hızla hareket eder.
Çoğu uydu, jeo-sabit yörüngede, yerden yaklaşık 36.000 km yukarıda bulunur. Orada Dünya'nın atmosferi ihmal edilebilir derecede incedir, orada sadece bazı küçük manyetik alan bulunabilir; atmosferin bu kısmına manyetosfer adı verilir.
Bir uydu Dünya'nın yörüngesinde ne kadar uzaklaşırsa, Dünya'nın yer çekimini telafi etmek için o kadar yavaş hareket eder, çünkü Dünya'nın yerçekimi Dünya'dan uzaklaştıkça zayıflar .
Şu anda, uyduları yok eden çarpışma olasılığı tek bir uydu için çok düşük. Aslında sadece birkaç belgelenmiş vaka var: "sadece bir büyük olay meydana geldi: Iridium 33 ve Cosmos 2251 arasındaki 2009 uydu çarpışması", yukarıdaki wikipedia makalesinde. Ve aynı Wikipedia makalesinin "Çin, 2007 uydusavar füze testinden sonra, hem askeri etkileri hem de yarattığı büyük miktarda enkaz nedeniyle büyük ölçüde kınandı.
Temel sorun, yörüngede daha fazla uydu olması ve parçalanmanın beklenen zincirleme reaksiyonunun bir sonucu olarak gelecekte beklenecek artan sayıda fragman.
Uyduların yüzey bozulmasının ayrıntıları toz partiküllerinin etkilerinden dolayı okunabilir örn. buraya. Bu tozun çoğu insan yapımı. Yüzey bozunmasının bazı sonuçları vardır, örn. Güneş panelleri için.
Ayrıca StackExchange'de ilgili bir soruya bakın.
Sorunun ikinci kısmıyla ilgili olarak: Toz parçacıkları uydularla çarpışır ve buharlaşır çarpma ısısından. Yani yok olma mesafesi aşağı yukarı sıfırdır.
Dünya atmosferine girerken "genellikle 50 ila 95 km yükseklikte parçalanırlar" ( Meteorid). Bu, en düşük uydu yörüngelerinin en az 100 km altında.