Oldu 12 Mart 2010, Valladolid'de. İspanyol edebiyatının en büyük yazarlarından biri olan Don Miguel Delibes bilgi alanı resmi. Delibes'ten yakın referanslarım var çünkü büyükbabam ve teyzelerim onu tanıyordu Sedano'da (Burgos) yaşadıklarında 60'ların başında. Bugün onun anısına ben kurtarıyorum bazı cümleleri ve parçaları ona para kazandıran eserlerden bazıları düşünce ve prestij hem içeriği hem de benzersiz anlatısının biçimi için.
Indeks
Delibes ile ilgili notlar
ile onun ilk romanı, Selvi gölgesi uzamış, o kazandı Nadal Ödülü 1947'de edebiyat kariyerini artıran bir gerçek. Yıllar boyunca aldığı birçok kişinin ilkiydi. Sonra yayınlandı Gün olsa bile, Yol, Putperest oğlum Sisi, Kırmızı yaprak y Sıçanlar, diğer çalışmalar arasında. 1966'da yayınladı Mario ile beş saat ve 1975 içinde Atalarımızın savaşları, tiyatroya uyarlandı. İkincisini 1989 yılında sahneye çıkardıkları versiyonda gördüğüm için şanslıydım. José Sacristán ve Juan José Otegui. Bunu şimdiye kadar gördüğüm en iyi tiyatro performanslarından biri olarak hâlâ hafızamda saklıyorum.
Ve uyarlamalar hakkında konuşmamız gerekirse, muhtemelen en çok hatırlanan ve ünlü olanı, Mario Camus 1981'de yönetmen Kutsal masumlar. Daha sonra Delibes yayınlandı Gri zemin üzerine kırmızılı Bayan y Avcılık. Ama aynı zamanda Señor Cayo'nun tartışmalı oyu, Bir emekli günlüğü o Kafir. Bütün bunlar bir romancı olarak, ama onu unutamayız gezi ve avcılık kitapları, hikayeleri, denemeleri ve makaleleri.
Delibes cümleleri
-
Bir yazar olarak hayatım, değiştirilemez bir ahlaki geçmişle desteklenmeseydi, olduğu gibi olmazdı. Hayatımın her alanında etik ve estetik el ele gitti.
-
İyi bir kitap yazmak için Paris'i tanımanın ya da Don Kişot'u okumanın gerekli olduğunu düşünmüyorum. Cervantes bunu yazdığında henüz okumamıştı.
-
Kastilya'nın gökyüzü yüksekse, bunun nedeni köylülerin onu çok fazla bakmaktan kaldırmış olmalarıdır.
-
Edebiyatı olmayan bir insan dilsizdir.
- Onunla savaşmak yerine bizi aramak için zaman gelsin.
Gri zemin üzerine kırmızılı Bayan
- İnsanda mutluluk hali yoktur. Bakışlar, anlar, yaklaşımlar vardır ama mutluluk tezahür etmeye başladığı anda biter. Asla devam eden bir durum haline gelmez. Hiçbir şeye sahip olmadığın zaman ihtiyacın var; bir şey olduğunda korkarsın. Hep böyledir. Toplam, asla elde edemeyeceğin.
- Köpüklü bir hayal gücü vardı.
- Beynindeki durgun havayı unuttu.
- O günü, açılmış başka bir derinin içinde yaşadığı gibi hatırlıyorum.
Yol
- Hayat, bilinen en kötü zorbaydı.
- Onda bir şey soldu: belki de çocukluğun kalıcılığına olan inanç.
- Hiç kimse beyinde iyi fikirlerin üretildiği yeri tam olarak belirleyemez.
- İnsan iradesinin kontrol edemediği şeyler var.
Hayatımın bir yılı
- Bir romanda birleştirilen tüm öğeler arasında karakterlere üstün bir yer veriyorum. Gerçekten yaşayan bazı karakterler, önemi azalıncaya kadar, romantik mimari, stili, varlığı zar zor algılanan ve argümanların en saçma olanını makul kılmaya yetecek bir sergi aracı haline getiriyorlar.
Mario ile beş saat
- Hayırseverlik sadece adaletin çatlaklarını doldurmalı, adaletsizliğin derinliklerini doldurmamalıdır.
- Örneğin, adalet kavramının her zaman şüpheli bir şekilde çıkarlarımızla örtüşmesi anlamlı görünmüyor mu?
- Birine kelimeleri söylemezsen, onlar bir hiçtir. Sağdaki iyi adamlar ve soldaki kötü adamlar! Bunu sana öğrettiler, değil mi? Ama içine bakma zahmetine girmektense, daha fazla uzatmadan kabul etmeyi tercih ediyorsun. Hepimiz iyi ve kötüüz ... İkimiz de aynı anda. Sürgün edilmesi gereken ikiyüzlülük, anladın mı?
- Bakire sen! Ama sence parmağımı emiyor muyum Mario, canım? Ve bu senin kısır olduğunu söylemeyeceğim, öyle değil, ama, hadi, ara sıra biraz rahatlama ... Sonra Madrid, balayı, beni yapmadığın bir aşağılamaya soktun Gördün mü, böyle hor görüyorum, korktuğumu, çocuklar yüzünden garip bir şey olması gerektiğini bildiğimi kabul ederek başlıyorum, bir bakalım, ama bunun sadece bir kez olduğunu düşündüm, şeref sözü ve istifa ettim , Yemin ederim, her neyse, ama yattın ve "iyi geceler", sanki bir polisle yatmış gibi ...
- Her zaman fakir ve zengin vardı Mario ve şükürler olsun ki, elimizde yeterli olanların yükümlülüğü, ona sahip olmayanlara yardım etmek, ama sen hemen evi onarmak, İncil'de bile kusurlar buluyorsun.
Kırmızı yaprak
- Eloy, bir kadına "hayatım" demek "hayatım" demekle aynı şey değil.
- Hayat bir bekleme salonuydu ve hepimiz etrafta bekleyip, dikkatimizi dağıtmaya çalışıyoruz ve her "Sıradaki!" Dediklerinde katılmıyoruz. Çünkü bir gün gelecek biz olacağımızı düşünmek bizi korkutuyor.
Sıçanlar
- Er ya da geç, şiddet aleyhinize döner.
Kutsal Masumlar
- Çiftlikteki geri zekalı adama kayınbiraderin Paco ne olacak? Bir keresinde bana güvercinle oynayabileceğimi söyledin ve Short, Paco başını eğer,
Azarías masumdur, ama deneyin, bakın, hiçbir şeyin kaybolmadığını kanıtlayarak,
Gözlerini kapılarının üzerinde çardak olan, hepsi ikiz olan değirmen evlerine çevirdi ve bağırdı:
Azarías!
ve bir süre sonra Azarías belirdi, pantolonun dizlerinin önündeki salya akan gülümseme, hiçbir şeyi çiğnemiyordu ...
Atalarımızın savaşları
- Pacifico şiddetsizliğe inanmaya başladı ve sonunda pinyonları açmak için bir adamı bıçakla ortadan kaldırmanın normal bir davranış olduğuna ikna oldu.