Amerikalı subayların ana sahtekarlığında filo - Annapolis Deniz Harp Okulu'nda - ABD Donanması komutanını değiştirme töreni gerçekleşti. 62 yaşına geldikten sonra emekli olan deniz operasyonları şefi Amiral Jonathan Grinert'in yerini, daha önce Deniz Nükleer Tahrik Programı Müdürlüğü'nü yürüten Amiral John Richardson aldı.
Elbette, gardiyanı değiştirme töreninin yeri tesadüfen seçilmedi. Hem Greenerte hem de Richardson, Annapolis'teki akademiden mezun oldu. 1975’te ilk bitirme materyali ve 1982’te ikinci bitirme materyali. Ancak, ABD Deniz Kuvvetleri postasındaki iki amirali birleştiren sadece bu değil. Aslında, Amerikan filosunun subayları arasında ezici çoğunluk bu yüksek öğretim kurumunun eski öğrencileridir. Greenert ve Richardson profesyonel denizaltılardır. Akademideki uzmanlıkları da aynıydı - “nükleer santrallerin kontrolü”.
Elektromekanik savaş başlığı komutanı Jonathan Grinert, Sturgeon tipi Flying Fish nükleer denizaltında (SSN-673) hizmete başladı, sonra aynı tipteki Tautog denizaltında (SSN-639) devam etti, Avacha Körfezi XNUM X'in yolunda çarpışmasıyla ün kazandı 23 projesinin Sovyet nükleer enerjili buz kırıcı K-1970 ile 108. Bu olay, denizaltı filosunda hızlı bir kariyere sahip olan Tautog komutanı Bjula Balderston için ölümcül oldu. Sovyet denizaltısını batırdığından (neyse ki olmadığından) emindi ve bu durum ona büyük bir ahlaki yük getirdi. Servisten ayrıldı ve Baptist vaiz oldu.
Denizaltı gemisinde, Amiral Jonathan Grinert her zaman Pentagon’un ofisinde olduğundan daha rahat geldi.
Aksi takdirde Jonathan Greenert ile oldu. Servet ona gülümsedi ve o yanıtladı - bu güzel bayan. Amerikalılar genellikle sürekli olarak iyi bir ruh hali ve iyimserlik göstermeye karar verdi. Ancak, Greenert bu konuda bir kriter olarak kabul edilebilir. Kulaktan kulağa gülüş nadiren yüzünü terk eder. “Uçan Balık” ın (Uçan Balık denizaltı isminin adıyla geçmektedir) kanatlarında başlamış olan “gülen adam” hızla yükseldi. Bu, Grinert'in daha önce bir evcil hayvan ve kaderin sevgilisi olduğu anlamına gelmez. Kesinlikle yetenekli ve girişimci bir memurdu, meslektaşlarına saygı duyuyordu.
Çok gizli derin deniz düşük tonajlı denizaltı NR-1'un mühendis-memurluğuna transfer edildiğinde, bu komutun genç denizaltıcıya özel bir güven duyduğu anlamına geliyordu. NR-1'in dar bölümlerinden Greenert, Amerika'nın en büyük denizaltılarından biri olan Michigan SSBN'lerine (SSBN-727) komutanın kıdemli asistanı oldu. Navigasyon pratiğini ve bir su altı füzesi taşıyıcısının kontrol edilmesi sanatı olan Greenert, 1991 ile çalışmış olan Los Angeles tipi Honolulu çok amaçlı denizaltıya (SSN-718) komuta etmiş ve ekibini filosunun en iyilerinden biri haline getirmiştir.
Jonathan Greenert'in PLA Baş Komutanı Amiral Wu Shengli ile iyi bir ilişkisi vardı.
Bu andan itibaren Grinert’in kariyeri jet ivmesini aldı. İlk önce 11'in denizaltı filosuna, sonra da Pasifik denizaltı kuvvetlerinin komutanlığına komuta edildi. Doğal olarak, buna karşılık gelen rütbeler değişiyordu: genç arka amiral, arka amiral ve 2004’te amiral yardımcısı rütbesinde, zaten 7 inci operasyon filosuna yöneldi. Tam amiral rütbe atılgan denizaltı Eylül 23 2011 atadıktan sonra, deniz operasyonları başkanı görevini aldı.
Hala iyimserlik dolu görünüyordu. Bu, öyle görünüyor ki, tüm üsler vardı. Amerika Birleşik Devletleri'nde en yüksek deniz gücü seviyesindeyken, ABD Donanması'nda özellikle çarpıcı bir şey olmadı. Ancak, gülümseme giderek artan bir şekilde amiral yüzünden gitmeye başladı. Hızla değişen dünya, ABD’nin yoğun vesayetini bertaraf etti. Ve filo, Washington’un dış politikasının ana araçlarından biri olarak, büyük bütçe açığı ve diğer ekonomik sorunlardan dolayı daha az ödenek aldı. Bu nedenle, Grinert’in deniz operasyonları şefi olarak görev süresi boyunca, ABD Donanması’nın sayısal gücünde gözle görülür bir çöküş yaşandı.
Hem Jonathan Greenert hem de John Richardson çeşitli yıllarda Honolulu nükleer denizaltına komuta ettiler.
Bu arada, daha önce yalnızca tespit edilen tehditler çok gerçek anahatlar edinmişti. Çin Halk Kurtuluş Ordusu Deniz Kuvvetleri, kıyı güçlerinden okyanus güçlerine hızla dönüyor ve aslında ABD Deniz Kuvvetlerinin Dünya Okyanusu'ndaki üstünlüğüne bir eldiven fırlattı. Hürmet etmeliyiz, Jonathan Greenert, Pekin ve PLA Donanması arasında sert bir çatışma isteyen çok sayıda etkili Amerikalılar ekibine ait değil. Aksine, iki ülkenin filoları arasındaki ortaklığın ve işbirliğinin gelişimini daima savunmuştur. Greenert inisiyatifinde, 2014’teki Çin’in ilk defa Pasifik’te Amerika’nın himayesinde yürütülen en büyük RIMPAC tatbikatlarına katılmaları davet edildi. Greenert ve PLA Başkomutanı Amiral Wu Shengli, arkadaşça olmasa da, oldukça iyi niyetli ilişkiler kurdu. Ancak bu, iki filonun rekabetini hiçbir şekilde etkilememiştir.
Bunu ikna etmek için bu yılın Eylül ayındaki son olaylarına atıfta bulunmak yeterli. Çin Devlet Başkanı Xi Jinping'in Washington'a resmi ziyaretinin arifesinde, denizde ve denizde bir dizi Amerikan-Çin olayı yaşandı. Herhangi bir akut nitelikte değillerdi, ancak yine de ABD-Çin ilişkisinin "acı verici noktalarını" gösterdikleri için çok belirleyici oldular. Her şey masum geçiş hakkını kullanan PLA Deniz Kuvvetleri'nin beş gemisinin Bering Denizi'ndeki Aleut Adaları yakınında bulunan ABD karasularını geçtiği gerçeğiyle başladı. Ve bu durumda uluslararası hukuk bakımından suç olmamasına rağmen, Amerikalılar şok oldular. Cevap gelmekte uzun sürmedi. Çin Halk Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı'nın açıklamasına göre, Amerikan savaş gemisi, Güney Çin Denizi'ndeki tartışmalı Spratly Adaları bölgesinde ülkenin "karasularını kasten ihlal etti". Pekin resmen protesto etti. Ancak son söz, tüm Göksel İmparatorluğun ardından kaldı. Tayvan yakınlarındaki denizlerde devriye gezen Amerikan keşif uçağı RC-15, Eylül ayındaki 135, iki PLA Hava Kuvvetleri JH-7 savaşçısı tarafından "maşaya" alındı. Her şey yolunda gitti ve karşıt taraflar dağıldı, yani barışçıl bir şekilde dağıldılar, ancak Amerikalılar oldukça gergindi, çünkü birkaç yıl önce Çinli savaşçılar bir Amerikan keşif uçağını Çin'e inmeye zorladı. Sonra araba iade edildi, ama her tarafa boğuldu.
Amiral Richardson, Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetleri İşleri Senatosu Komisyonunun zorlu sorularını uzun süredir yanıtladı.
Başka bir deyişle, pratikte ABD-Çin ilişkileri amiral Grinert'in istediği gibi değildi. Koşulların baskısı altında, ABD deniz stratejisinde büyük değişiklikler yapmak zorunda kaldı. Yeni bir sürümü daha sert ve daha agresif bir karakter kazandı (bkz. Ulusal Savunma dergisi No. 4 / 2015). Bununla birlikte, uygulanması için, ABD’nin açıkça yeterli gücü ve aracı yoktur. Anlaşılan Jonathan Greenert bunun farkında.
Bu bağlamda, sözde littoral savaş gemilerinin (LBK) ABD Donanması için inşa edilmesini hatırlamamak imkansızdır. Bunlar, yüzey, su altı ve mayın tehditleriyle mücadele etmenin yanı sıra özel harekat kuvvetlerinin düşmanlıkların yerine hızlı bir şekilde ulaştırılması için evrensel bir araç olarak tasarlandı. Bu nedenle, ekipmanlarının değiştirilebilir modüler olduğu varsayılmıştır. Donanma gücü bakımından yetersiz olan bir rakibe karşı kullanım öngörülmüştü. Ama sonuçta, işler modüller ile işe yaramadı. Şimdiye kadar, konfigürasyonların hiçbiri resmen kabul edilmedi ve LBK'nın kendisinin delicesine pahalı olduğu ortaya çıktı. Ve bu, savaşta karşılaştıklarında, PLA Donanması'nın aynı gemileriyle tamamen işe yaramayacakları ve batırılacakları gerçeğinden bahsetmiyor. LBK inşaat programı, 55 ünitelerinden 32 ünitesine düşürüldü. Ama geri kalanıyla bir şeyler yapmalısın. Onları fırkateynlere yeniden sınıflandırmak çok az fark yaratır.
Amiral Greenert, Donanma Operasyonları Şefi görevini üstlendiği için Richardson'u ilk kutlayan oldu.
Denizaltı ustası Grinert, LBK'nın “haklarını” derhal anlayamıyor ve başlangıçta bu programı her şekilde destekliyordu. Hatta Temmuz 2013'teki Pentagon'da buluştuğunda Rusya Deniz Kuvvetleri Komutanı Amiral Viktor Chirkov'a açık denizde savaş gemileri bile ilan etti (Rusya’nın başkomutanının modüler silahlarla 20386 korvet almasının nedeni bu değil miydi?). Ancak, sonunda onlardan hayal kırıklığına uğradım. İstifa etmeden önceki röportajda Jonathan Greenert, bu gemilere "kolektif tabutlar" adını verdi ve düşman kıyı kıyılarındaki operasyonlara katılma emrini asla vermeyecekti.
Zumwalt tipi süper yıkıcılar için inşaat programı, Greenert Pentagon'a gelmeden önce bile üç ünite ile sınırlıydı. Ancak yine de, bu canavarca pahalı olan canavarlar (Ar - Ge ve Ar - Ge hariç birim başına $ 4-5 milyar dolar), Donanma bütçesinin önemli bir bölümünü “yiyor” ve LBK gibi, gerekli gemileri filoya inşa etmeye izin vermiyor.
Ve sadece Greenert'e çok yakın denizaltıları, Amerikan baş komutanını baştan mahvetmedi. Virginia tipi çok amaçlı denizaltılar filoya ritmik olarak giriyor - yılda iki birim. Modüler tasarımları, her yeni değişiklikle birlikte denizaltıların savaş potansiyelini arttırmanıza izin verir. Nükleer denizaltılar giderek daha evrensel hale geliyor. Sadece düşman gemilerini ve gemilerini batırma, mayınları koyma ve keşif yapma yetkisine sahip değil, aynı zamanda kıyı hedeflerine karşı büyük grevler gerçekleştirme, sabotaj misyonları yürütme ve diğer görevleri çözme yeteneğine de sahipler.
Bu faktörlerin etkisi altında, Amerikan deniz stratejisinin uygulanmasında çok amaçlı nükleer denizaltılar ön plana çıkmakta ve on yıllardır güvenilen uçak gemilerinin yerini giderek daha fazla almaktadır. Açıkçası, denizaltı güçlerinin Amerika Birleşik Devletleri'nin savunma kabiliyetini güçlendirmedeki üstünlüğünün farkındalığı ve askeri-siyasi liderliğin, deniz operasyonları başkanlığına ikinci kez bir denizaltı subayı atamasını önerdi.
Burada denizaltıların Donanmanın ana vurucu gücü olarak ilan edildiği Sovyet sonrası Rusya'da, tek bir denizaltının Donanma şefi olmadığının farkına varmak mümkün değil. Amiraller Felix Gromov, Vladimir Kuroyedov, Vladimir Masorin, Vladimir Vysotsky ve Viktor Chirkov hepsi deniz lideridir. Belki de bu yüzden Rusya'nın şimdi veya öngörülebilir gelecekte inşa edemeyeceği geleceğin süper uçak gemileri ve genel olarak yerli gemi endüstrisi için uygun olmayan büyük yüzey gemileri hakkında spekülasyon yapmaktan hoşlanıyorlar?
Jonathan Greenert, görevini halefine geçtiğinde "ticari marka" gülüşünü geri verdi.
Amiral John Richardson, Jonathan Greenert'ten daha kapsamlı bir eğitim aldı. Sadece Annapolis'teki Deniz Harp Okulu'ndan mezun değildi. Aynı zamanda, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nden, Woodschall Oşinografi Enstitüsü'nden ve Amerikan Donanması'nın kıdemli subaylarının eğitim gördüğü Deniz Koleji'nden derece aldı. Omuzlarının üzerinde ve tüplü dalışın zengin uygulaması. Casus misyonları için dönüştürülen Parche denizaltısında (SSN-683), Benjamin Franklin gibi SSBN George C. Marshall'da (SSBN-654) görev yaptı. Jonathan Greenert gibi, Richardson da Honolulu denizaltısına (SSN-718) komuta etti. Çok geniş bir komuta listesi ve personel kadrosu var. Nükleer denizaltının 12'inci filosunun komutanı, 6'in operasyonel filosunun komutan yardımcısı, Atlantik bölgesindeki denizaltı kuvvetlerinin komutanı oldu.
ABD'de nükleer santrallerin denizcilik programlarının direktörlüğünün özellikle onur verici ve son derece önemli olduğu düşünülüyor. Ajans, ABD nükleer denizaltı filosunun "vaftiz babası" olarak kabul edilen Amiral Hymen Rikover tarafından yönetildi. Müdürlük, gemi merkezli NPU'larla ilgili tüm faaliyetleri koordine etmekten sorumludur, ancak aslında nükleer denizaltıların oluşturulmasını da yönlendirmektedir.
Ve şimdi Amerika Birleşik Devletleri, Ohio 14 tipi SSBN'leri yeni nesil 12 stratejik denizaltılarla değiştirmeye yeni başlıyor. Ohio Değişim ya da SSBN (X) maliyetinde benzeri görülmemiştir. Bu, 95,8 milyar dolara mal olacak.Bu nedenle Deniz Kuvvetleri başkanının pozisyonunun, denizaltı gemisinin daha iyi tanınamayacağı bir adama ihtiyacı vardı.
Birleşik Devletler Silahlı Kuvvetlerinin en üst askeri mevkileri için adayların seçimi oldukça uzun ve zor bir süreçtir. Birleşik Devletlerin idaresi John Richardson tarafından Jonathan Greenert tarafından aday gösterildi. Beyaz Saray tarafından onaylandıktan sonra, gelecekteki deniz komutanı Kongre’de duyulacaktı. Ve ancak en yüksek yasama yetkisinin kararından sonra, görevine atandığından emin olabilirdi.
Amiral John Richardson zor işleri çözmek zorunda kalacak.
Kongrede, Richardson adaylığı genel olarak çok olumlu tepki verdi. Ancak bir gemi yapım programı ile ilgili olduğu, ABD Deniz Kuvvetleri’nin gemi ekiplerinin neden yıldan yıla, vb. Ve son olarak, 5 Ağustos Senatosu yeşil ışığa Richardson'a ışık tuttu.
İronik olarak, aynı gün ABD Deniz Kuvvetleri, buhar jeneratörlerinde tespit edilen eksikliklerden ötürü, Virginia tipi en yeni üç nükleer denizaltının işletilmesine, yani sorunun, John Richardson tarafından yönetilen departmandan kaynaklanan kısıtlamalara neden oldu. Denizaltı aslında savaş filosundan çekilmek zorunda kaldı. Ancak, bu nahoş olay Senato kararını etkileyemedi. Yeni deniz operasyonları şefinin onayı başlatıldı ve durdurulması zordu.
Muhafızların Annapolis'teki değişim töreninde konuşmacılar, tekrar kulaktan kulağa gülümseyen, kendisinden düşen yükün sevincini açıkça hisseden ve bu gibi durumlarda John Richardson'a açıklamalar yapan, dışarı çıkan Jonathan Greenert'in övgüsüne kapılmadılar. PLA Donanması komutanı Amiral Wu Shengli, Richardson'dan video bağlantısıyla yeni bir yazı alan ilk yayıncılardan biriydi ve ABD Donanması'nın yeni operasyon şefini Çin'i ziyaret etmeye davet etti. Elbette davet kabul edildi. Buna karşılık, ABD donanma komutu PLA Donanmasını RIMPAC 2016 manevralarında yer almaya davet etti. Yani, nezaket değişimi gerçekleşti.