Son metin + Albert Dias D Dias D itibaren Poręba Dzierżna, Polonya
ben
** spoiler uyarısı ** Kitabın orta kısmındayken, aşağı koymak istedim. Panik içindeydim. "Bu kitap ne zaman iyileşir?" Kendime sordum, çünkü mağara içlerinin ve Melanie'nin ve Wanda'nın Jared'a olan sevgisinin ayrıntılı tarifinden bıktım ve 17 yaşındaki kız ve beş yaşından büyük olan kıza ilişkin beş sayfalık argümanı. (Puhleeaasee! Twilight serisinde bunu okudum ve artık hiçbirini istemiyorum). Gerçekten, harap oldum. Bir şeyle mücadele edip etmeyeceğini merak ediyordum. Bundan başka bir şey. Kitabın daha iyi olup olmayacağını merak ediyordum. Beni yanlış anlama, merakımın beni yendiği ve kitabı bitirdiğim için uzaylılar ve diğer gezegenlerin ve ev sahiplerinin ve parazitlerin öyküsüne hayran kaldım ve kitabı sonlandırdığım için pişmanlık duymadım ... kitabı atmamamı sağlayacak kadar iyiydi. Zaten sonunu seviyorum, çünkü uzaylılar ve insanlar için umuttan söz ediyordu. Hatta bir netice gelip bir ipucu var. Bilmiyorum. Sanırım söylemeye çalıştığım şey, sevmeyi sevmeme sebebi, kitabı sürükleyen kısımlardı. Bunun dışında çok iyi olurdu ve Stephenie Meyer zengin bir hayal gücüne sahipti, sadece sinir bozucu hale geldiği ölçüde üzerine yazdı.
Humbert Humbert ürkütücü, eski bir pedofil ve bunu biliyor, ancak o sadece sevgi ve doygunluk arayışı içinde. - Nabokov, konu endişe verici olsa bile, bunu bir çeşit aşk hikayesi olarak anlatabiliyor. İnanılmaz nesir - böyle lirik yazı.
Gerçekten dehşet kitaplarına girmedim ama hala okumaya karar verdim. Birincisi harika oldu. bu kitap beni kafiye ve karanlık adamla gerçekten korkuttu ve sonunda ne olduğunu bilmek istemedim ama yine de okumaya devam ettim. Tavsiye için: KORKU GİBİ İNSANLAR
Tamam, o kadar kötü değildi, bir keresinde Alaska'yı çeken kişiyi uyandıran kişinin üstesinden geldiğimde ("Yemek pişirmeyi kadınlara bırakmanın cinsiyetçi olduğunu, ama boktan çocuk hazırlığındaki yemeklerden daha iyi bir cinsiyetçi yiyeceğe sahip olmanın daha iyi olduğunu söyledi. "... Uggghhhhhhhh). Bunun dışında, beni hala rahatsız eden birkaç şey vardı, ama başka ne var? Her neyse, olay gerçekleştiğinde, kendimi uzaktan bile üzgün hissetmedim (rahatladım çok fazla duygu olurdu). Bir sosyopatsam düşünmek biraz zaman aldı. Taşındı. Hızlı bir şekilde. John Green'in diğer kitaplarının ana karakterlerinin neredeyse iğrenç olmadığını diğer insanlardan duydum, bu yüzden başka bir kitaba bir şans vereceğim. Ama kitaplardan hoşlanmak istemek bana gerçekten geliyor çünkü John Green'i severim (bu benim için oldukça geriye).
Engaging thriller.
Not my type of book. I walked out of the play "Who's afraid of Virginia Wolfe?"because it was so much of a downer with all the arguing etc. Even though it really had nothing to do with the author Virginia Wolfe it colored my feelings about the author. Too much mental illness, suicidal thoughts and suicides throughout the book as well as gay/lesbian relationships for me. The author did have an interesting way in interwining all the characters in the book and used "Mrs. Dalloway" as a source of parallel characters and events. An interesting twist in the end though. I doubt if I could read Mrs. Dalloway after reading this book.
I'm reading this with Adam