Osmanlı Devleti, Birinci Dünya Savaşı'nda mağlup edildiğinde, kurucu Arap topraklarının bağımsızlığı için aktif bir hareket başladı. Aynı zamanda, bir dizi Osmanlı mülkü, yabancı birliklerin işgali altına girdi. 1918'ta Mareşal Edmund Allenby komutasındaki İngiliz birlikleri Suriye'ye indi. Çabucak Şam'ı işgal ettiler. Mekke Şerif oğlu Prens Faysal Hüseyin ibn Hicaz'da hüküm süren Haşimi hanedanının temsilcisi Ali el Haşimi, İngilizleri takip etti. Faysal, Osmanlıların yenilgisinden sonra, İngilizlerin tarafında konuşan, Suriye topraklarında bağımsız bir Arap krallığı yaratacağını umuyordu. Ekim ayında 1918, Prens Faysal, Suriye'nin ilk Arap hükümetini Şam'da topladı ve birkaç tanınmış Arap politikacıyı da dahil etti. Şam'ın eski belediye başkanı General Ali Reed Basha el-Rikabi, Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı Devleti'nin tarafsızlığını savunan ve Osmanlı ordusundan kovulmuş olan bir Türk askeri lideri olan Suriye'nin askeri valisi olarak atandı. Yakında ar-Rikabi Suriye'nin ilk başbakanı oldu.
Faysal ve diğer Arap milliyetçileri, İngiltere'nin vaatlerini sürdürmesini ve Arapların kuzeydeki Türk sınırından güneyde Yemen'e kadar büyük bir devlet yaratabileceğini umuyordu. Ancak İtilaf, böyle bir adım atmaya niyetli değildi. İngiltere ile Fransa arasında Ortadoğu'nun savaş sonrası siyasi sistemi ile ilgili gizli bir anlaşma yapıldı. Bu anlaşmaya göre, Sykes-Picot Anlaşması, İngiliz diplomat Mark Sykes ve Fransız diplomat François Georges-Picaud soyadı olarak bilinen İngiltere, tüm Filistin, Fransa, Lübnan ve Suriye kıyılarını kontrol altına aldı. Bağımsız bir devlet olarak Araplar, Suriye'nin yalnızca gelişmiş bir altyapısı olmayan ve Batı güçleri için ciddi bir ilgi göstermeyen iç çöl bölgeleri olarak kaldılar.
Faysal bu planın varlığını öğrendiğinde, çok üzüldü ve Batı ülkelerinin liderlerini vaatlerini yerine getirmeleri için ikna etmeye çalıştı. Ancak, 8 Ekim 1918, General Henri Gouret komutasındaki Fransız birlikleri Suriye'ye indi ve İngiliz birliklerinin yerini aldı. Fransızlar, Arap yönetişim yapılarını ortadan kaldırmaya başladı. Ancak Suriye'nin çevresindeki siyasi oyunlar devam etti. 8 Mart 1920, Şam'da Suriye, Lübnan ve Filistin dahil olmak üzere doğal sınırları içerisinde Suriye'nin bağımsızlığını ilan eden Suriye Ulusal Kongresi tarafından toplandı. Faysal al Haşimi, Suriye Arap krallığının ilan edildi. Bununla birlikte, bu arada, Nisan ayındaki 25, 1920, Sevr Antlaşması uyarınca Fransa, Suriye ve Lübnan ile Birleşik Krallık’ı yönetmeyi, Filistin ve Transjordan’ı ve Irak’ı yönetme görevini aldı. Bundan sonra Suriye'de kitlesel protesto gösterileri başladı. Arap hükümeti ülkeyi korumak için seferberlik ilan etmeye çalıştı. Fransız komutan Henri Gouret, Suriye'den askerlerin dağılmasını istedi. 21 Temmuz 1920, Kral Faysal Suriye’yi yönetme görevini Fransızların yerine getirmeyi ve kabul etmeyi seçtim. Ancak ortağı Savunma Bakanı Yusuf el-Azma bu karara katılmadı ve Fransızlara silahlı direnişe geçti. Ancak güçler çok eşitsizdi. Fransızlar Al-Azma müfrezelerini kolayca mağlup etti ve Savunma Bakanı da savaşta öldürüldü.
24 Temmuz 1920, Fransız birlikleri Şam'ı işgal etti. Böylece Suriye'nin tarihi bir Fransız manda bölgesi olarak başladı. Suriye ve Lübnan'daki Fransızların görevi altı eyalete bölündü: Şam Devleti, Halep Devleti, Alevilerin Devleti, Jabal ad-Druz (Dürzi Devleti), Sanjak Alexandretta (Hatay) ve Büyük Lübnan Devleti. 1922’te Fransa’nın Suriye ve Lübnan’ı yönetme görevi resmen Milletler Cemiyeti tarafından resmen tanındı ve 1926’te, önemli bir Hristiyan nüfusu olan Lübnan şehri resmen Suriye’den ayrıldı.
Resmen Suriye'yi yönetme yetkisi, ülkenin bir Fransız kolonisine dönüştürülmesi anlamına gelmiyordu. Fransa’nın kontrolü altında parlamento oluşturulması, ülke başkanlığının tanıtılması sağlandı. 1936’te, Fransız ve Suriye partileri arasında Suriye’nin bağımsızlığının ilan edilmesi konusunda bir anlaşma imzalandı. Ancak, üç yıl sonra, Fransız liderliği bu anlaşmayı onaylamayı reddetti. Fransa, Hitler’in Almanya’sı tarafından 1940’te işgal edildiğinde ve Paris’te bulunan Hitler yanlısı Vichy rejimi Paris’te kurulmuşsa, Suriye kontrolü altındaydı. Ancak, Haziran-Temmuz aylarında, İngiliz kuvvetleri ve Özgür Fransa'nın güçleri Suriye'yi almayı ve Nazi güçlerini bunun dışına çıkarmayı başardı. General Charles de Gaulle Suriye'ye bağımsızlık vermeyi kabul etti. Bu karar 1941 tarafından Eylül ayında verildi 27 1941'te, Shukri al-Qatli (1943-1891), Suriye Devleti Başkanlığına seçildi - Osmanlı İmparatorluğu'ndan bağımsızlık hareketi için eski bir katılımcı olan Suriye hükümetine seçildi (resme bakın).
Bununla birlikte, II. Dünya Savaşı sürerken, Özgür Fransızların emri Fransız askerlerini Suriye topraklarından çekmemeye karar verdi. Bu nedenle, Suriye, İkinci Dünya Savaşı'nın tamamı boyunca ve sona ermesinden sonra bir yıl boyunca Fransız işgali altında kalmaya devam etti. Sadece 1946 baharında, Fransız birliklerinin Suriye'den çekilmesi başladı. Resmi olarak, birliklerin geri çekilmesi, 17’ta, Nisan 1946’ta 1943’te tamamlandı ve Suriye’deki Tahliye Günü olarak kutlanan bu tarih, modern Suriye devletinin bağımsızlık günü olarak kabul edilebilir. Bağımsız Suriye'nin ilk cumhurbaşkanı Şukri el Quatli idi. Daha doğrusu, XNUMX’te seçildiği görevden ayrılmadı ve Suriye’yi bağımsız bir devlet başkanı olarak yönetmeye devam etti. O zamandan beri, Arap milliyetçi partileri, II. Dünya Savaşı'nın sona ermesini İtalyan faşistlerine ve Alman Nazilere karşı sempatiyle ve aynı zamanda milliyetçi Arap Sosyalist Rönesans Partisini paylaşarak Suriye faşistleri - Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi - siyasal yaşamını belirlemeye başladı. Ayrıca, Komünistler Suriye'de aktif olmuştur.
Suriye’nin politik bağımsızlığının ilk yılları, siyasi ve askeri seçkinlerin rakip grupları arasındaki çatışmalarla işaretlendi. Durum, İsrail Devleti'nin ortaya çıkması ile ağırlaştı. 1948-1949 içinde Suriye ordusu, Arap koalisyonunun yenilgisine uğrayan Arap-İsrail savaşına katıldı. Bu savaşın sonucunda İsrail, Arapların yaşadığı Filistin topraklarının büyük bir bölümünü kontrol altına aldı. Savaşın sonuçlarından memnun olmayan Suriye askeri elitleri Cumhurbaşkanı El Katar'ı yenilgiye uğramakla suçladı. Askerler Şam'da isyanlar patlak verdi. Başkan iktidardan uzaklaştırıldı ve ordu, milliyetçi bir Kürt olan eski bir Osmanlı subayı olan yeni bir devlet memuru olan Albay Hüsnü el-Zaym (1897-1949) tarafından ilan edildi. Ancak, dört ay sonra başka bir subay grubu tarafından devrildi ve kısa süre sonra vuruldu. Yeni devlet başkanı, ülkedeki sivil gücün restorasyonunu sağlayan Albay Sami Hinawi idi. Daha sonra Fransız karşıtı bağımsızlık hareketine katılan eski bir Osmanlı görevlisi olan Haşim Bey Halid Al-Atassi (1875-1960) Suriye cumhurbaşkanı oldu. Ancak, 1951'te ülkede yeni bir askeri darbe gerçekleşti. Gençlerinden Suriye sosyal milliyetçi partisinin faaliyetlerine katılan Suriye ordusu genelkurmay başkan yardımcısı Adib ibn Hasan el-Shishakli (1909-1964) başkanlığında görev aldı. İlk başta, Shishakli (fotoğraftaki) gölgelerde kalmayı tercih etti ve başkanlık görevi Savunma Bakanı Fawzi el-Selu (1905-1972) tarafından yapıldı.
Daha sonra, Shishakli el-Selu'yu kaldırdı ve ikincisi kralın danışmanı olduğu Suudi Arabistan'a kaçmak zorunda kaldı. 1953-1954 içinde Suriye cumhurbaşkanlığı görevini Shishakli yaptı. Suriye döneminde, eski Nazi savaş suçlularının ana sığınaklarından biri haline geldi. Nazi Wehrmacht subaylarının birçoğu, SS, Gestapo Suriye'de sığındı ve ayrıca Suriye özel hizmetlerinin, ordunun ve polisin yaratılması ve geliştirilmesinde aktif rol aldı. Sischakly, siyasi partileri yasaklayan ve muhalefet zulmünü başlatan sert bir diktatörlük kurdu. Sonunda, Şubat ayında, Shishakli'nin 1954'i devrildi ve ülkeden kaçtı (Suriye'deki bir doktor, daha sonra Brezilya'da, Dürzilere karşı askeri operasyon için misilleme olarak onu öldürdü). Daha sonra, 1954'ten 1958'e kadar Suriye'de Haşim Al Attasi ve Shukri Al Quatli de dahil olmak üzere birçok sivil cumhurbaşkanı alternatif olarak iktidardaydı. 1958'te, ünlü Arap milliyetçi Gamal Abdel Nasser'in iktidarda olduğu Mısır'la Mısır ve Suriye'nin Birleşik Arap Cumhuriyeti'ni (UAR) kurmak üzere bir anlaşmaya varıldı. Sendika devletinin başkanı, yalnızca Mısır'da değil, Suriye'de ve diğer birçok Arap ülkesinde de inanılmaz bir popülariteye sahip olan Gamal Abdel Nasser idi. Ancak, kademeli olarak UAR'daki en yüksek mevkiler, her şeyden önce Mısırlı göçmenleri koymaya başladı. Bu arada, Nasır’ın Suriye’deki temsilcisi Suriyeli değil Mısırlı Mareşal Hakim Abdel Amer’di. Nasser daha sonra Suriye siyasi partilerini çözdü ve Suriyeli işletmeleri millileştirmeye başladı. Bu, Suriye'nin siyasi, askeri ve ekonomik seçkinlerinin hoşnutsuzluğuna neden oldu.
28 Eylül 1961 Şam'da bir grup Suriyeli subay iktidara geldi, Mareşal Amer tutuklandı ve Mısır'a sürgün edildi. Suriye, Birleşik Arap Cumhuriyeti'nden çekildiğini açıkladı. Suriye'nin yeni cumhurbaşkanı ünlü bir siyasetçi Nazım el-Kudsi oldu. Ancak, zaten 1963'te, başka bir askeri darbenin sonucu olarak devrildi. Amin el-Hafez (1921-2009), Devrim Komutanlığı Ulusal Konseyi'nin başkanı oldu, Babası ve annesi tarafından Alawite tarafından Ermeni, Arap Sosyalist Canlanma Baas Partisi'ni temsil ediyor ve Suriye'de SSCB ile işbirliği ve sosyalizmi inşa ediyor. Bununla birlikte, 1966'ta, Alawite bölgesinin bir yerlisi olan General Salah Jadid tarafından devrildi. Resmen, uzun zamandır Baas Partisi görevlisi Nureddin Al-Atassi Suriye cumhurbaşkanı ilan edildi, ancak ülkedeki bütün gerçek güç General Salah Jadid'in elinde toplandı.
Jadid'e yakın olan kişi, daha önce Suriye Hava Kuvvetleri Komutanlığı görevini üstlenen ve ardından ülkenin Savunma Bakanı olarak atanan Binbaşı General Hafez Asad'dı. Salah Jadid gibi Hafez Asad da Alevi bir aileden geldi. Ancak. 1967’te Suriye’nin siyasi yaşamını etkileyen bir başka önemli olay daha yaşandı - Suriye ordusu İsrail’le Altı Gün Savaşı’nda büyük bir yenilgiye uğradı. Bundan sonra, Salah Jadid ve Hafez Esad arasındaki çelişkiler büyümeye başladı, bu da ülkenin askeri seçkinleri arasında ciddi bir çatışmaya yol açtı. Orduyu kontrol eden Esad'la güvenlik hizmetlerinin kontrolünü elinde tutan Jadid arasındaki kınama Şubat 1969’ta silahlı bir çatışmaya dönüşmüş, Esad’ın destekçileri üst sıraları ele geçirmiş ve Ulusal Güvenlik Teşkilatı başkanı Abd al-Karim Ad-Jundi intihar etmiştir. Kasım ayında, 1970, Sayın Hafez Asad, Salah Jadid'i iktidardan aldı. Jadid, 23 yılını - 1993 yılındaki ölümüne kadar - geçirdiği Mezze Hapishanesine yerleştirildi. Hafız Asad döneminde Suriye, Ortadoğu siyasetinde önemli bir rol oynayan gerçek bir bölgesel güç haline geldi. Sovyetler Birliği ile işbirliği yapan Esad, Suriye silahlı kuvvetlerini önemli ölçüde güçlendirmeyi, endüstri geliştirmeyi, Sovyet yüksek öğretim kurumlarında eğitim uzmanları yönünü kapsayan kültürel bağlar kurmayı başardı. Suriye’nin Hafız Esad döneminde hüküm sürdüğü temel dış politika hedeflerinden biri, Suriye’nin İslamcı’dan sola, çok sayıda Filistinli radikal organizasyona tam destek verdiği bölgedeki İsrail’in etkisini zayıflatmaktı. Modern Suriye devletinin temelini oluşturan güçlü siyasi, askeri ve ekonomik temeli attıran ve Suriye hükümetinin Batı tarafından abluka altına alındığı koşullarda birkaç yıl süren kanlı bir iç savaşın ardından bile tamamen çökmesine izin vermeyen Hafız Asad olduğu söylenebilir.
Suriye'yi otuz yılı aşkın süredir yöneten Hafez Asad, Haziran 10'ta 2000'tan gelen kalp yetmezliği nedeniyle öldü. Ülkenin cumhurbaşkanı olarak, uzun zamandır yurtdışında yaşayan bir göz doktoru olan oğlu Beşar Asad'la değiştirildi, ancak Hafız'ın resmi varisi olarak kabul edilen kardeşi Basil Assad, bir araba kazasında öldükten sonra Suriye'ye döndü. Ağabeyinin ölümünden sonra Beşar ek bir askeri eğitim aldı, Suriye Cumhuriyet Muhafızları komutanlığına atandı. Beşar Esad'ın Suriye devlet başkanı olarak halen gerçekleştirdiği en önemli görev terörist gruplara karşı mücadele, yüz binlerce Suriyeli öldüren kanlı eylemler ve ülkedeki milyonlarca insan mülteci oldu. Babasının nedenine göre Başhar Esad, terörle mücadelede Şam'ın yardımına gelen tek dünya gücü olan Rusya ile dostça ilişkilerini sürdürüyor. Ülkemiz terörle mücadelede Suriye hükümetine yardım etmek için Havacılık Kuvvetleri birimlerini gönderdikten sonra Suriye'nin kaderi çok önemli hale geldi. Rus VKS'nin katıldığı askeri operasyon Suriye'de faaliyet gösteren terör örgütlerinin pozisyonlarına ciddi zarar verdi. Aslında şu anda, Suriye devletinin siyasi bağımsızlığının ve toprak bütünlüğünün korunmasının en önemli garantörü haline gelen Rusya'dır.