Kısa bir bakış
- Tipik semptomlar: Tedavi gerektiren bir aşırı kapanış, üst ön dişlerin alt ön dişlerden önemli ölçüde çıkıntı yapmasıyla tanınabilir. Overbite çiğnemeyi, telaffuzu ve yüz görünümünü etkileyebilir.
- Nedenleri: Overbites kalıtsal olabilir veya diş kaybı veya çene büyümesindeki farklılıklar nedeniyle başparmak veya emzik emme gibi alışkanlıklardan kaynaklanabilir.
- Tedavi: Tedavi hastanın şiddetine ve yaşına göre değişir. Diş telleri, çıkarılabilir apareyler, fonksiyonel apareyler ve diş çekimi gibi ortodontik önlemler mümkündür. Ağır vakalarda bazen ağız cerrahisi gerekli olabilir.
- Muayene: Overbite tanısı dişçi muayenehanesinde yapılır. Kapsamlı bir öykü, klinik muayene, fotoğraf görüntüleri, röntgen ve diş ölçülerini içerir.
- Prognoz: Prognoz çeşitli faktörlere bağlıdır: malokluzyonun ciddiyeti, yaş (çocuklar, ergenler veya yetişkinler), seçilen tedavi yöntemi ve etkilenen kişinin terapiyi ne kadar tutarlı bir şekilde uyguladığı ve çıkarılabilir diş telleri taktığı gibi. Zamanında ve uygun tedavi prognozu iyileştirir ve komplikasyon riskini azaltır.
Overbite: Açıklama
Tedavi gerektiren kapanışta üst ön dişler alt ön dişlerden çok fazla öne doğru çıkıntı yapar. Bu maloklüzyon, üst ve alt çene arasındaki ilişkinin doğru olmadığı durumlarda ortaya çıkabilir: Ya üst çene alt çeneye göre fazla gelişmiştir ya da alt çene çok zayıf gelişmiştir. Bazen üst dişler alt dişlere göre çok fazla öne doğru büyümüştür. Diş hekimliğinde overbite'a "Açılı Sınıf II" veya "Distal Bite" da denir.
Açı Sınıflandırması diş ve çene kapanış bozukluklarının kayıt altına alınmasında kullanılan bir sınıflandırma sistemidir. Açı sınıfı I, üst ve alt dişlerin birbirine doğru şekilde ısırdığı göze çarpmayan nötr kapanışı tanımlar.
Overbite'nin iki ana türü vardır: Overjet'te üst kesici dişler çok öndedir. Bu, üst ve alt ön dişler arasındaki yatay boşluğun tedavi edildiği anlamına gelir. Overbite'de üst kesici dişler alt dişleri çok fazla örter. Bu durumda üst ve alt dişlerin birbirine göre dikey konumu tedavi edilir. Buna aynı zamanda derin ısırık da denir.
Overbite: Tedavi
Diş ve çene bozukluklarını düzeltmek ve olası komplikasyonları önlemek için aşırı kapanış tedavi edilir. Overbite'nin şiddetine ve hastanın yaşına bağlı olarak farklı tedavi yöntemleri mevcuttur:
Ortodontik tedavi: Çoğu zaman aşırı kapanış diş telleriyle tedavi edilir. Dişlere hedefli baskı uygularlar ve onları yavaş yavaş doğru pozisyona getirirler.
Hareketli Apareyler: Bazı durumlarda dişlerin istenilen pozisyona getirilmesi için hareketli ortodontik apareyler kullanılır. Yaygın bir örnek, dişlerin üzerine oturan şeffaf splintler olan "hizalayıcılardır".
Fonksiyonel apareyler: Twin-blok aparey veya biyonatör gibi apareyler çenenin büyümesini ve pozisyonunu etkiler ve böylece overbite'ı düzeltir. Özellikle büyüme çağındaki çocuklar ve ergenler için uygundurlar.
Diş çekimi: Çene çok küçükse veya dişler çok kalabalıksa, aşırı kapanışı düzeltmek için bazen bir dişin, hatta birkaç dişin çekilmesi gerekebilir.
Çene ameliyatı: Yetişkinlerde veya ağır vakalarda bazen çene ameliyatı gerekli olabilir. Cerrah, yanlış hizalamayı düzeltmek için ameliyatta çeneyi yeniden konumlandırır.
Aşırı Kapanma: Belirtileri
Aşırı ısırmanın birçok olası etkisi vardır. Aşağıdaki belirtiler maloklüzyonun tipik belirtileridir ve aşırı ısırmanın ne gibi sonuçlara yol açabileceğini gösterir. Overbite tedavi edilmezse birçok komplikasyon ortaya çıkabilir.
Fark edilebilir diş pozisyonu: Üst kesici dişler alt kesici dişlerle fark edilir derecede örtüşür. Bu aşırı ısırma açıkça görülmektedir.
Çiğneme zorluğu: Aşırı kapanış, çiğneme sırasında dişlerin doğru şekilde buluşmasını engelleyerek zorluk veya ağrıya neden olur.
Telaffuz sorunları: Bazı durumlarda aşırı kapanış, kelimelerin doğru telaffuzunu engeller veya peltek konuşma gibi ses oluşumu bozukluklarına neden olur.
Diş ve diş etlerinde hasar: Tedavi edilmeyen bir aşırı kapanış bazen alt kesici dişlerin doğrudan üst kesici dişlerin arkasındaki diş etlerine çarpmasına neden olarak yaralanmaya veya diş eti çekilmesine neden olur.
Diş eti ve kemik sorunları: Aşırı kapanış, diş etleri ve çene kemiği üzerinde ciddi baskıya neden olur. Bu diş eti hastalığına veya kemik kaybına yol açabilir.
Diş aşınması ve çürümesi: Dişler üzerindeki eşit olmayan basınç sıklıkla aşınmanın artmasına ve diş çürümesi riskinin artmasına neden olur.
Görünüm: Aşırı kapanış yüzün görünümünü etkiler. Etkilenen insanlar kendi görünümlerinden memnun değiller ve bu da özgüvenlerini ve yaşam kalitesini etkiliyor.
Overbite: Nedenleri ve risk faktörleri
Overbite, kalıtsal (genetik) ve edinilmiş faktörlerin birleşimi nedeniyle oluşur. Ana nedenler şunlardır:
Genetik: Çene kemiklerinin ve dişlerin boyutu ve şekli genetik olarak belirlendiğinden kalıtım, overbite gelişiminde önemli bir rol oynar. Bir ebeveynin aşırı ısırması varsa, çocuğun da böyle bir deformite geliştirme olasılığı daha yüksektir.
Alışkanlıklar: Erken çocukluk döneminde "alışkanlıklar" olarak adlandırılan belirli alışkanlıklar, uzun süreli başparmak, emzik veya biberon emme gibi aşırı ısırmanın gelişmesine katkıda bulunur. Bu alışkanlıklar büyüyen dişlere ve çeneye baskı yaparak yanlış hizalamaya neden olur.
Dilin itilmesi: Dil yutkunma veya konuşma sırasında ön dişlere doğru baskı yaptığında dişlere kalıcı bir baskı uygular. Bu onların öne doğru kaymasına neden olur.
Kötü diş hijyeni: Kötü ağız hijyeni, düzensiz diş muayeneleri ve yetersiz ortodontik bakım da dişlerin kaymasına veya yer değiştirmesine neden olabilir. Bu maloklüzyonların gelişmesine katkıda bulunur.
Farklı çene büyümesi: Çeneler farklı oranlarda büyüyorsa üst çene alt çeneden daha fazla öne çıktığında aşırı kapanış meydana gelir.
Overbite: Muayene ve teşhis
Overbite tanısı kapsamlı bir muayene ile başlar. Diş veya ortodonti muayenehanesinde dişlerin, diş etlerinin ve çenenin durumu değerlendirilir. Teşhis süreci birkaç adımdan oluşur:
Tıbbi geçmiş: Diş hekimi veya ortodontist, hastanın tıbbi ve dişsel geçmişinin yanı sıra olası risk faktörleri ve aşırı kapanışa işaret edebilecek semptomlar hakkında bilgi toplar.
Klinik muayene: Dişler, diş etleri ve çeneler daha sonra aşırı kapanış veya diğer diş maloklüzyon belirtilerini tespit etmek için incelenir. Bu, tıkanıklığın, üst ve alt dişlerin nasıl buluştuğunun kontrol edilmesini ve aşırı kapanışın derecesinin ölçülmesini içerir.
Fotoğraflar: Tedavinin seyrini belgelemek için fotoğraflar kullanılabilir. Overbite'nin estetik etkilerinin daha doğru değerlendirilmesine olanak tanırlar. Yüz nötr ve gülümseyen bir ifadeyle fotoğraflanır.
Diş ölçüleri: Ölçülerin yardımıyla diş pozisyonunun doğru bir üç boyutlu modeli elde edilir. Bu model, overbite'yi düzeltmek için uygun tedaviyi planlamaya yardımcı olur.
Toplanan veriler, bireysel bir tedavi planı oluşturmak için analiz edilir. Bu şekilde overbite'yi düzeltmek ve daha sonra oluşabilecek komplikasyonları önlemek mümkündür.
Overbite: gidişat ve prognoz
Prognoz çeşitli faktörlere bağlıdır: malokluzyonun ciddiyeti, etkilenen kişinin yaşı ve tedavi yöntemi. Genel olarak, overbite tedavisi erken başlatıldığında ve hasta diş hekimi veya ortodontist ile yakın işbirliği içinde çalıştığında sonuçlar iyileşir. Overbite zamanında ve profesyonel bir şekilde tedavi edilirse maloklüzyon başarılı bir şekilde düzeltilebilir. Bu, çocuklarda ve yetişkinlerde fonksiyonun, estetiğin ve genel refahın iyileştirilmesine yardımcı olur.
Şiddeti: Hafif derecede aşırı kapanış vakaları daha kısa sürede ve daha az karmaşık yöntemlerle tedavi edilebilir. Daha belirgin maloklüzyonlar için düzeltme daha karmaşık olduğundan daha uzun bir tedavi süresi beklenmelidir.
Tedavi yöntemi: Seçilen tedavi prognozu etkiler. Bireysel ve profesyonelce uygulanan bir tedavi, aşırı kapanışı başarıyla düzeltir ve komplikasyon riskini azaltır.
Uyum: Uyum veya bağlılık, hastaların doktorun talimatlarına uyma konusundaki istekliliğini ifade eder. Diş tellerinin veya çıkarılabilir aparatların tutarlı şekilde kullanılması tedavi sürecinde belirleyici bir rol oynar. Hasta-doktor işbirliğinin iyi olması başarı şansını artırır.
Sonrası bakım: Overbite başarılı bir şekilde düzeltilmişse, takip randevularında bu durum kontrol edilir. Bazen dişlerin iç kısmına tutucu adı verilen bir madde yapıştırılır. Bu, örneğin artık diş teli takılmasına gerek kalmadığında dişlerin tekrar kaymasını önleyen ince metal bir teldir. Bu sayede sonuçlar kalıcı olarak korunabilir.