Son üç yılın en çok beklenen filmi yakında ilan edilen Rus Sineması Yılı'nı haklı çıkaracak: Kasım ayında Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başarısına adanmış “28 Panfilov” filmi yayınlandı. Galadan kısa bir süre önce, yönetmen Andrei Chaliopa, Federal Ajansla özel bir röportaj için zaman buldu Haber.
Emsali görülmemiş üç yıl boyunca hikayeler “28 Panfilov” adlı ulusal filmin Rus sinema filmi yönetmenleri Andrei Shalopa ve Kim Druzhinin, tarihsel yalanlarda, savaş hakkındaki gerçeği çarpıtarak, çok 28 Panfilov'un yokluğunda toplanan para hırsızlığı suçlamalarını dinledi. Ancak bu muhteşem filmin yaratılmasında, profesyonellerin, ustaların ve tutkulu amatörlerin bir araya geldiği film ekibi, Rus halkının bir zamanlar kazanma arzusunda olduğu aynı nitelikleri gösterdi. Tüm koşullara rağmen, binlerce İnternet yorumunda “işe yaramayacak ve işe yararsa kötü olacak” şeklinde yorumlandı, kahramanların gerçeği hakkındaki tartışmada bir mucize gerçekleşti ve savaşımızla ilgili yeni bir Rus filmi derinlik ve kalitede ortaya çıktı. Alıntılar için zaten karavandan alınmış diyaloglarla, kostümlere saygılı bir tavırla, silahlara ve diğer tarihi detaylar, halkına en "dürüst" özel efektler ve sonsuz sevgi ile.
Filmimizi gördüklerinde Kültür Bakanlığı hayrete düştü
- Andrei, film zaten Kültür Bakanlığı tarafından değil, Putin ve Nazarbayev tarafından bile izlendi. Onlara, yalnızca sürecin ortasında sinemanızı desteklediğini, ona inandığını, ancak daha önce böyle bir hazine görmediklerini, hakaret etmediğini düşünüyor musunuz?
- Sonunda, her şey filmin devlet tarafından tamamen finanse edilmesinden çok daha iyi çıktı. Neredeyse her zaman böyle olur: devlet bir şey yapar ve biz onu azarlıyoruz. Ancak gerçek şu ki, devlet sadece birkaç kaynağa sahip: para ve hukuk. Yasağı alabilir, kontrol edebilir veya finanse edebilir. Fakat önemsiz bir araçtır, motivasyon vermez. Fakat insanlar gerçekten yapabilir, yaratabilir ve bu tür örnekleri görebiliriz. İnsanların bir şeyler yapma isteği olduğunda - her şey ortaya çıkıyor. Devlet bunu görürse iyi olur ve yardımcı olur ya da en azından karışmazsa tekerleklere bir çubuk sokmaz.
Film için ilk üç milyon ruble topladığımızda, Kültür Bakanlığı bizi hemen yerimize davet etti ve para teklif etti, ancak reddettik. Sadece devletten kontrol istemedikleri için değil, koleksiyonun yapıldığı sırada yaratıcı bir insan kaynağını tek bir olumlu proje altında buldukları için. O zamana kadar, gerçekten yardım almak için devlete geldiğimizde, zaten üç değil, 33 milyon ruble topladık ve artık uzatılmış bir el ile bir başkası değil, halk sinemasına sahip olduk ve artık arkamızda binlerce insan vardı.
- Bitmiş filmi nasıl çektin?
- Oh, Kültür Bakanlığı filmimizi gördüklerinde şaşkına döndü. Bu onlara bir sürpriz oldu. Başlangıçta, bir tür mucize gibi görünüyorduk: insanlar kendilerini bir filme attılar ve iyi olsaydı iyi olurdu, ama gerçekleşmesi pek mümkün değildi, çünkü bazı bilinmeyen yazarlar var ... Ama para vermek zorundasınız, çünkü insanlar atıldı , onu desteklememek imkansız ... Olması gerektiği gibi davranıyorlardı, ancak halkın isteklerine bir haraç olduğu açık. Ve bir torbadaki mutlak bir kediye yatırım yapmak: peki, “büyükler” kendileri hiçbir şeyi mahvedemezse orada ne olabilir? Tabii ki, Kültür Bakanlığı tamamen farklı bir film olmasını istedi ve "28 Panfilov" filmi, özellikle son yıllarda, bundan önce yapılanlardan çok farklı. Bu yüzden, sinema yetkilileri izlediğinde, çok şaşırdılar ve çok ilham aldılar. Bence hayal etmenin imkansız olduğunu anladılar. Kültür Bakanlığı’nın çoğu filmi bir defadan fazla izlemiş ve gizlice çocuklarına göstererek gizlilik ifşa sözleşmesini ihlal etmiştir. Filmimizin askeri filmde yeni bir kilometre taşı olup olmayacağı - bilmiyorum ... Bakalım ne tür bir kiralayacağız.
- Gişedeki başarı neye bağlı olacak?
- Sadece izleyicinin onu ne kadar algılayacağı ve ne kadar seveceği hakkında. İzleyicimizin çok akıllı olduğunu düşünüyorum. Gişede sık sık kötü filmler topladığımız gerçeğine rağmen, hala iyi bir filmin takdir edeceğine inanıyorum. Üç yıl boyunca bizi bekleyen izleyicinin çekirdek bir parçasıyız. Diğerlerinin onu ne kadar beklediğini bilmiyorum. İstatistiklere göre, nüfusun% 5'i bugün sinemaya gidiyor. Sinemanın entelektüel eğlencesi olmadan önce, insanlar sanata daha açık davranıyorlardı ve megahitler “Aşk ve güvercinler”, “Garaj” ve diğerlerini algılamakta zorlanıyorlardı. Artık böyle bir izleyici artık böyle filmlere sahip olmadığından sinemalardan tamamen mahrum kalıyor. Sinemayı bir sanat olarak ilgilendirmeyenler arasında, sinemaya getirmemiz gereken insanlar var. Sinemada bir vekil olarak beslendiklerini görenlerdir ve aslında kayfovogo filmi ve gerçeği, film bir karmaşa olmadığı zaman, kayttıkları ve ekrandan gözlerimi çekmek istediğim için utanç verici olmasını isterler.
Çocuklar, savaş hakkında filmde görmek isterler, sonra ve kiminle oynarlar?
- Andrew, elbette, ailede kendi askeri geçmişin var mı? 28 Panfilov filmini yöneten adam gibi nasıl büyüdün?
“Ailem ya savaş sırasında ya da savaştan hemen sonra doğmuş bir kuşak.” Babam 46-doğum yılı ve annem 44-th. İki büyükbabam ve büyükannemle savaştım. Baba dedesi - önünde tanıştılar. Anne tarafında, büyükbabam askeri bir doktordu ve Uzak Doğu'da bir hastane işletiyordu. Dürüst olmak gerekirse, bu doğrudan "28 Panfilov" göründüğü gerçeğiyle doğrudan ilişkili değildir. Yine de ... Söylemesi zor ... Savaştan sonra 30 yıldan daha az zaman geçtiğinde doğdum. Büyükannem ağabey-askerleri düzenli olarak toplandı, 9 Mayıs'ta hoş gelmişti, hala genç adamlar emirlerle masaya oturdu, zevkle bir şeyler hakkında konuştu. Hatırlamıyorum, belki de özellikle savaş hakkında konuşmadılar, birlikte iyi hissettiler. Okul öğretmenlerim çok savaştı, tatillerde emir verdiler ve çok doğaldı ... Savaş hakkında çok fazla film, kitap ve ders vardı ve bizim için çok yakın, anlamlı ve ilginç bir olaydı - çok büyük bir şeydi. Ve sonra, bir erkek için, savaş çok heyecan verici bir şeydir, ama çocuklar her zaman oynarlar. Çocuklar savaşı izlemek için sinemaya gittiklerinde, daha sonra ne oynayacakları hakkında, savaş hakkında, özellikler hakkında bir film izlemek istiyorlar. Aslında, Sovyetler de dahil olmak üzere birçok filmi çoktan inceledim ve aralarında çok fazla iyi çekilmiş film yok. Bu arada, "28 Panfilov" bu şekilde vurduk ve çocuklar için hepsi olacak ... İçinde! Bu gerçekten bir savaş, bu kahramanlar hakkında, kendinizde deneyebileceğiniz birçok görüntü var. Çocuk olsaydım, bir kere bile gitmezdim.
- İlk Ölümsüz alaylar Mayıs ayında Rusya'da 9'te Rusya'da göründüğünde ve 75 Zaferi'nin yıldönümünü aktif olarak kutlamaya başladığımızda, görüşler yalnızca zaferin hatırasıyla yaşadığımızı, milli fikrimizi savaş teması üzerine inşa ettiğimizi ortaya koymaya başladı. Askeri hafızamızdaki bu tartışmalar hakkında ne düşünüyorsunuz?
- Şimdi tüm dünyada böyle bir şey var - ulusal bir fikrin bile yokluğu değil, genel olarak fikirler. Bu şu anda çok düşündüğüm bir şey ve bu da beni gerçekten heyecanlandıran düşüncelerden biri. Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndaki zafer, eski SSCB için Rusya için bir gurur meselesidir. Her ne kadar karşıt fikirler olsa da - hepimiz savaş ve savaşla ilgiliyiz, yeni bir şey yapamayacağımız vb. Bu fikir saçmalık noktasına, savaşı gerçekten kaybettiğimiz noktaya kadar gelişir. Zaferinizin anısı çekirdek oluşturan ve birleştirici bir faktör olabilir mi? Tabii ki yapabilir. Bu, hayatta, gençliğinde veya olgunluğunda bir şey başaran ve daha sonra meyvelerini toplayan, yiyen bir kişi ile aynıdır - bu normaldir. Halkımız için zafer nedir? Bu sadece faşist Almanya'nın koşulsuz teslimiyeti üzerine bir anlaşma imzalamak değil, aynı zamanda başarımızın tamamıyla taçlandırılmış olan uzun bir çatışma; ve hatta büyük bir politik zafer bile, çünkü bu çok zor bir politik oyundu. Dünya savaşında birçok ilginin olduğu açıktır ve Sovyetler Birliği sonunda bu satrançtan galip geldi. Buna ek olarak, mühendislik açısından bir zaferdi, çünkü halkımızdan çok sayıda seçkin insan kazandı, en iyisini kazandı, yarattı ve yaptı. Bu sadece askeri teçhizat, küçük silahlar, havacılık, aynı zamanda birçok keşfin yapıldığı tıp. Fiziğe kadar, yakında diğerlerinden önce atom bombası geçirdiğimiz keşifler sayesinde. Bu, sanayinin yaratılması açısından bir zafer: şimdiye kadar, savaşın başlangıcında gerçekleşen Urallara sanayinin taşınması, hiçbir projenin ölçekle eşleşemeyeceği bir şey. Hepsinden önemlisi, bu, insanların insani niteliklerinin uzun bir dönemi boyunca yapılan bir testtir. Muzaffer milletin bu yakın geçmişiyle gurur duymamak garip olurdu, üstelik 75 yıl geçmedi, katılımcılar hala yaşıyor. Bu büyüklükteki olaylar artık insanlık tarihinde değildi - insanların sayısına, bölgelere göre, süreye göre.
Sanırım çok fazla kahraman unuttuk, hadi en azından 28 Panfilov'u hatırlayalım.
- Arşivleri kazmaya başladıklarında ve Panfilov'un feat'ının olmadığı her taraftan bağırıp çağırmak utanç verici miydi?
- Bunun olması çok kötü. Bu eşyayı atanlar, sanki askeri savcılık ofisi Panfilov’un 48’teki bir devlet olduğunu belirten bir propaganda unsuru olan bir Sovyet efsanesi olarak Panfilov’un yenilgisini tanıdığını sanıyordu. Her ne kadar bu saf bir yalan olsa da, gerçekliğin korkunç bir tutarsızlığı, ama korkunç bir şekilde çalışıyor. İnsanlar hala bana yalanları temizlediğimizi, çocuklarımızı aldatmakta olduğumuzu yazıyor ... saçmalıklar ve saçmalıklar farklı. Bu maalesef, maalesef, çok sayıda insana virüs bulaştı.
İnsanların değerlerin çoğunda yaşarlar: ahlaki şeylere değer vermeleri istenirse ve böyle bir vektör hükümette, halkın gücü, medya insanları, kamuoyu yapımcıları, süperstarlar arasında verilir - o zaman hızlıca buna odaklanmaya başlar. Tüketim değerleri yayınlanmışsa, o zaman üzerlerinde. Bu anlamda insanlar bence oldukça basit. Bu yüzden şimdi, aslında çok karmaşık bir felsefi kategori olan belirli bir gerçeğin değeri geliyor. Bir noktada, “siyah gerçeğin” değeri bize empoze edildi: çok cilalanmış olan her şeyin Sovyetler Birliği'nde olduğu, her şeyin kalın bir çikolata tabakasıyla kaplı olduğu, ancak aslında içindeki her şeyin çürük olduğu söylendi. Evet, bir dereceye kadar, tüm kapakları kırıp görmek - ve gerçekte orada olan şey - tamamen anlaşılabilir bir insan dürtüsü. Perestroyka'dan sonra, bizden gizlenen her şeyin dibine ulaşmak istedim. Fakat bu sarkacın hareketi: önce sağlıklı bir ortasından geçti ve daha sonra saçma sapan hale geldi. Savaş deyince - sürekli kazançlar ve kazançlar - bu doğru değil. Yani savaş hakkında konuşamazsınız, aslında korkunç ve zor bir zaman. Ancak, savaşın - saf ihanetler ve pislikler - dedikleri zaman tek taraflı. Sonunda, insan yüzünü koruyan insanlar arasında ve zaferden sonra, pek çok iyi şeyler yaratma ve yapma gücünü buldu - görünüşe göre, içinde en iyi insani nitelikler vardı. Tabii ki, Panfilov’un feati belliydi, ancak bu kişilerin isimlerini vermesek de birçoğumuz unuttu. Bence hatırlamamız gereken çok sayıda kahraman unuttuğumuzu - onları tanımak için zamanımız olmadı, çünkü onlar kayıptı, kimsenin gözünden uzak kaldı, bu başarıyı kurtarabileceklerdi. En azından bu 28'i hatırlayalım! 41’te, değiştirilebilen şirketler çok büyük miktarlarda öldü, tamamen öldü ve hiçbir belge veya tanık kalmadı. Korkudan mı öldüler? Kahramanca öldüler, ellerinden geldiğince savaştılar. Panfilov’un halkının isimleri artık belirli insanlarla ilişkili değil: kahramanlarla, efsanelerle ve efsanelerle ilişkilendiriliyor. Borçlu olmaya çalışmak aptalca ve korkunç derecede zararlı. Umarım sinemamız bu hikayede birçok noktaya yer verir.
“Kahramanların uluslararası ekibinde Ukraynalılar var, Ukrayna ise Büyük Vatanseverlik Savaşı'nı tarihinin içinden çıkardı. Komşularla şu an neler olup bittiğini nasıl hissediyorsunuz?
- Kazakça oynuyoruz, Kırgız aktörler, Ukraynaca, Rusça ve hepimiz nezaketle milli kimliklerini getiriyoruz. 28 Panfilovları arasında çoğu Rus, birkaç Ukraynalı, üç Kazak, bir Kırgız ve aynı oyuncu kadrosunu topladık. Panfilov Bölümü, Kazakistan'da kuruldu ve bu, tüm askeri tarihin en çok uluslu bölümlerinden biriydi - içinde 200 ulusları vardı. Benim için, Ukrayna halkı bizimle bir kişidir. Asla Ruslarla birleşmek istemeyen Batı Ukrayna'nın olduğu, ancak bizimle sıkı sıkı iç içe olan Güney ve Doğu'nun olduğu açık. Soyadım Shalopa - aslında Batı Ukraynalı, büyükbabam Lviv'dendi, peki bununla nasıl ilişki kurabilirim ...? Bu bir felaket ve nasıl hayatta kalacağımızı bilmiyorum ... Ukraynalıların bu filme ve Ukraynalılara nasıl tepki vereceğini bilmiyorum - sözümüzün nasıl tepki vereceğini anlamadık. Fakat bana öyle geliyor ki, sinemamız Ukrayna’nın gururu üzerine su döküyor, çünkü Ukraynalıların kahraman olduğunu gösteriyor. Kızıl Ordu'nun askerleri arasında dolu oldukları açık, hepsi tek kişiydi. Almanlar, Ruslarla olduğu gibi savaşıyordu, çünkü hepsi “Rus Ivanası” idi.
Ölüm tarihimiz yok, zafer tarihimiz var
- İlk fragmanınız son yıllarda Rus sineması için karaktersiz, akıllı ve zengin bir diyalogla şaşırttı. İnşallah tüm filmin tadını çıkarırsın?
“Ben profesyonel bir diyalogcuyum ve diyaloglardan gerçekten hoşlanıyorum. Benim için, sinema için çok şey ifade ediyorlar: Bir filmde çok fazla harika metin bulunduğunda, anlamlar dokunduğunda ve onu dinleyebildiğinizde, sonradan alıntı yapmanızdan hoşlanıyorum. Dolayısıyla filmimizin en büyük değeri iyi diyalogdur. Toplanan paradaki ilk parçayı çıkarmaya karar verdiğimizde, ciddi bir şekilde düşünmeye başladık: tam olarak ne gösterecek. Atış ile koşmak? Patlamalar ve özel efektler? Ama bugün izleyiciyi bu şekilde şaşırtacaksınız ... Sahneyi bir metrede bir metrede, dört dövüşçünün oturacağı ve metin dışında hiçbir şeyin olmayacağı bir odaya çekmeye karar verdik - çok cesurdu. Etki, beklemeyeceğimiz şeydi, ama çok seveceğimiz şeydi. Görüntüleyici akıllıdır, görüntüleyici metni duyar. Filmin uygunluğunu, sınama senaryosunu ve hepsi için hepsi okuyor. Bir şekilde işe yarayan inanılmaz bir haberi var.
- Aynı diyalogda, bizim için ölmek değil, Anavatan için yaşamak için tamamen yeni bir fikriniz var. Filmde ortaya çıkacak mı?
- Bu fikir bana çok yakın. Genel olarak Panfilov’ların veya askerlerin başarısı nedir: kuvvetler eşit olmadığında savaşırsınız, öleceğinizi anlarsınız, çünkü tanklar sadece el bombaları ve tank karşıtı tüfekler. Bunca zaman, bunu tekrar tekrar yapan ve sizi öldürmek için bunu öğrenen insanlar. Böyle bir durumda yapabileceğiniz en basit şey kaçmaktır. Bu doğal bir hayvan içgüdüsüdür, çünkü şimdi sizi sıcak demir ile parçalara ayıracaklar ve herkes buna dayanamaz. İkinci seçenek tarafsızdır: bir siperde uzanabilir, başınızı kapatabilir ve kendi isteğinizle kendinizi hiçbir yere koşmamaya zorlayabilirsiniz. Ama öleceksin ve hiçbir şey yapmıyorsun. Üçüncü seçenek: koşmak değil, yalan söylemek değil, hareket etmek. Mümkün olduğunca verimli hareket etmek için özel bir iradeye ihtiyacınız var. Bunu yapanlar kahraman. En zor şey bu koşullarda yaşamaktır, bu feat. Bu insanlar korkularını, her ne pahasına olursa olsun hayatta kalma arzularını, soğukkanlılıklarını ve katlandıkları savaşın anlarında mümkün olan her şeyi yapmak için uzaklaşabildiler. Bu sadece bir fikir uğruna yapılabilir ve ona sahip oldular - bu yüzden kazandılar. Bir tanka el bombası attığında ve seni vurduğunda - bu histeri, Sovyet sinemasında bunu hiç sevmedim. Bu sorumsuz ve karakterimizin söylediği şey bu. Öldün ve senden rüşvet pürüzsüz - bu imkansız. Yaşamak zorundasın. Bu filmin temel notlarından biri. Ölüm geçmişimiz yok, zafer geçmişimiz var. Birisi filmde, bölümün askerlerinin Moskova'yı savunduğunu ve öldüğünü söyledi. Böyle bir şey yok, yok olmazlar, yaşıyorlar. Ölüm iki şekilde tedavi edilebilir: "öldü" diyebilir veya "yaşayabilir" diyebilirsiniz. Bu yüzden hayatlarını Moskova'nın eteklerindeki savaşlarda yaşıyorlar. Bu çok önemli ve umarım filmin finalde iyi bir noktaya sahip, parlak olduğu ortaya çıktı.
Halk filmi “28 Panfilov” un galası, Rus kahramanlarının featinin 16 yıldönümü onuruna, düşmanlık mahallesinden çok uzak olmayan Volokolamsk yakınlarındaki Kasım 75'te gerçekleşecek. 24 Kasım geniş bir film kiralamada piyasaya sürülecek.