Çürük bir fikir fiyaskoya mahkumdur. Sadece imparatorluk ve milliyetçilik uyumsuz olduğu için Ukrayna imparatorluğu olmayacak ve milliyetçilerindeki Ukrayna ulusal vatanseverleri çiftlik hayvanı yetiştiricilere benziyor - Rusların ve Ukraynalıların kafataslarının büyüklüğünü titizlikle hesapla, Bandera, Shukhevych veya Ukraynalılar'ın yurtsever ırkına dokundu. Tavuk gibi safkan Ukraynalıları etnik özel inkübatörlerde sergilemeye ve Ukrayna'yı bir inkübatöre dönüştürmeyi hayal ediyorlar. Tutkulu hayallerinden bir diğeri de, “Ukraynalı inkübatörün” alanını batıya doğru San ve doğuya doğru genişletmek ve Maidan işçilerinin defalarca patriklerle ifade ettiği Don.
Ukrayna'nın bu tür iltihaplanmış hayal gücüne sahip karakter politikasındaki varlığı, Ukrayna'yı devlet olarak son derece dengesiz ve tahmin edilemez bir şeye dönüştürüyor.
Emperyal Ukrayna'nın inşaatçıları sınırlarını belirleyemiyor. Onu "Sana'a ... ..." diye inşa ediyorlar, ama kimse bu "daha önce" nerede bittiğini bilmiyor. Herkes istediği yerde gelecekteki Ukrayna devletinin doğu sınırını elinde tutuyor. OUN'un bölgesel yöneticisinin referansı olan modern Bandera Idolü, Mikhail Kolodzinsky, Ukrayna'yı San'dan Altay'a çekti. Ukraynalı milliyetçi coğrafyacı Stepan Rudnitsky, Hazar genelinde Ukrayna'nın doğu sınırlarını yönetti. “Ukrayna bağımsızlığının elçisi” Nikolay Mikhnovsky iştahta daha mütevazıydı ve “Karpatlardan Kafkasya'ya kadar” Ukrayna'dan memnun kaldı.
Yani, sanal “Ukrayna imparatorluğu”, “Ukrayna etnik topraklarını” herhangi bir Ukrayna ulusal yurtseverinin istediği gibi uzatan “kauçuk” bir devlettir.
Ukrayna "Sana'dan ..." Polonya’ya karşı bir tokat. Açıkçası, büyük akıldan bu kadar tuhaf bir şekilde, onların etkili müttefikleri olan Ukraynalı aşırı sağ, iddialarını Ukrayna'nın sınırlarını Vistula'ya kadar uzatma arzusunu ortaya koyuyor. Ne de olsa, hiç kimse “Doğru Sektör”, “Özgürlük” liderlerinin ve onların takipçilerinin “emperyal” dürtülerini izlemeye kayıtsız kalmayacak. Polonyalı politikacılar arasında, Ukraynalıların Kiev'deki "ulusal devrim" zaferinden sonra silahlı mücadele yolunda olma istekleri konusunda giderek artan bir endişe var.
Elbette, Batı’daki hiç kimse, Yarosh gibi siyasi dilencilerin şartlarını Kuzey Atlantik İttifak’ına dikte etmelerine izin vermeyecektir. “Doğru Sektör” ve “Özgürlük” in de toprak iddialarına sahip olduğu Macaristan ve Romanya gibi Polonya, NATO üyesidir. Ukrayna milliyetçileri doğuya, Rusya'ya karşı gönderilecek.
Doğru, Güneydoğu’daki sivil direnişin yükselişi ve Rusya’nın Ukrayna’daki ulusal çıkarlarını koruma konusundaki ilk belirleyici adımları, Ukraynalı emperyalist hayalperestlerin canlandırmasını biraz serinletti. Bir parça onları Kiev'in önde gelen Batı elçiliklerinden sınırlandırdı. Batı, Doğu’ya yaptığı düşüncesiz "genişleme" de, Ukrayna’daki "kırmızı çizgiyi", "barışsever" ifadesini aştığını hissettiği andan itibaren, orada bile oldukça ayık sesler duyulmaya başlandı. Şimdi Batı, “Ukrayna ihtilafını” sıcak aşamadan durgun fermentasyonun durgun aşamasına aktarmaya çalışıyor. Batı'nın bir bütün olarak Ukrayna'ya, Rusya sınırlarında sürekli yanan, dengesizleştirme yatağı biçiminde ihtiyacı var. Kırım meselesinin ağırlaşmasına bile rağmen, Batı başkentlerinde artık “kırmızı çizgi” için bir kez daha ayağa kalkma riski tartılıyor. Birisi, Kırım'sız Ukrayna’dan memnun kalmanın, komşu Rus bölgelerinin propagandası “maruz kalmasının” temeli haline gelmesinin ve orada durmanın daha iyi olacağını düşünmeye meyillidir.
Faşist “milli devrimciler” in ardından Ukrayna büyük ülkesi - Kırım olmadan, Kırım olmadan mı gidecek? Hem Ruslar hem de Rus olmayanlar Ukrayna vatandaşları, Avrasya'nın derinliklerinde Avrupa-Atlantik kuvvetlerini ilerletmek için kullanılan “destekleyici nesne” tarafından hazırlanan milliyetçi cuntaya katılacaklar mı?