Ortaokul atletizm takımıma katılmaya karar verdiğimde 7. sınıftaydım. Bu noktaya kadar yapılandırılmış bir eğitim rutini izlemedim. Ailem ve ben rekabetçi koşu hakkında çok az bilgimiz vardı, ama bir şans vermek istedim.
İlk birkaç yarışımdan birinde 6 dakikalık düşük bir mil yaptım ve doğal bir yeteneğim olduğu ortaya çıktı. Bu bazılarına etkileyici gelmeyebilir, ancak henüz koşmaya yeni başlamış 12 veya 13 yaşında bir kız olduğumu unutmayın. Bu erken başarı, ülkeyi boydan boya takip etmem ve lise son yılım boyunca tüm yolu takip etmem için bana ilham verdi.
Her yıl biraz daha iyiye gittim. Liseden, üniversitenin birinci bölümünde koşmam için bana burs kazandıracak kadar hızlı kişisel en iyilerle mezun oldum. Diğer birçok lise takımı her gün çok koşarken ve haftada 50-60 mil yol kat ederken, okulumun programı yavaş ve istikrarlı büyümeye odaklandı.
Buluşma öncesi koşularım sadece 15-20 dakika sürdü. Takım arkadaşlarım ve ben o kadar yavaş hareket ettik ki, temponuzu çok hızlı bir yürüyüş olarak kolayca kategorize edebilirdiniz. Yine de, en iyinin en iyileriyle yarıştık ve hatta son yılımda ülke çapında bir eyalet şampiyonluğu kazandık.
Takım arkadaşlarımla birlikte ürettiğimiz etkileyici sonuçları düşündüğümde, süper yavaş koşmanın hem fitness hem de genel sağlık açısından faydaları hakkında her zaman merak etmeme neden oluyor. Ben de araştırmaya daldım ve bulduğum şey bu.
Profesyonel dayanıklılık koşusu sporunda süper yavaş koşmanın temelde duyulmamış olduğunu düşünürdüm. Gerçekte, bu doğru olmaktan uzaktır.
Aslında, dünyadaki en iyi dayanıklılık koşucularının bazılarının kolay günde şok edici derecede yavaş hareket ettiği bilinmektedir. Örneğin, hem Olimpiyat gümüş madalyası sahibi hem de yaklaşan Tokyo Olimpiyatları için maratona katılma hakkı kazanan Sally Kipyego, kolay günlerinde mil başına 8: 30 hızla (bazen daha da yavaş) koşuyor. Yine de, 10K bir yarışta 6 milden fazla bir süre boyunca 5 dakikanın altında bir hızda koşabilir.
Üniversitede yarışmacı bir bölüm bir koşucu olarak zamanımda benzer sonuçlar yaşadım. Görünüşe göre ne kadar fit olursam, antrenman bölümlerim o kadar hızlı oldu. İşin garibi, aradaki kolay günler çok daha yavaştı. Bunu bilerek yapmadım. Sadece vücudumu dinledim ve rahat hissettiğim bir hızda koştum.
Bence bu, genellikle göz ardı edilen sağlık ve zindeliğin gerçekten çok önemli bir bölümünü gündeme getiriyor - vücudunuzla uyum içinde kalmak. Hepimiz bir noktada yorgunluktan kurtulmaya çalıştık ve deneyimlerime göre bu genellikle geri teper.
Aşırı yorgunluk, vücudunuzdan çok fazla bastırdığınızın bir işaretidir ve onu yakalamasına izin vermek için gevşetmek yardımcı bir çözüm olabilir. Esasen, süper yavaş koşu, vücudunuza zor günler arasında bir mola vermek için bir araç olarak kullanılabilir. Bu, sonuçta daha hızlı iyileşmenize, egzersiz günlerinizi ezmenize ve daha büyük zindelik kazanımları elde etmenize yardımcı olabilir.
Yani, süper yavaş koşmanın kondisyonunuzu olumlu yönde etkilemek için ne kadar kullanılabileceğini biliyoruz, peki ya genel sağlığınız? Koşuya çıktığınızda sınırları zorlamak yerine rahat bir tempoda koşmayı seven biriyseniz, çok mutlu olmak üzeresiniz.
British Journal of Sports Medicine'de yapılan bir araştırmaya göre , haftada 50 dakika koşmak , kalp sağlığını artırarak ölüme karşı koruyucu faydalar sağladı. İlginç bir şekilde, insanların ne sıklıkta koştuğu ve tuttukları hız, faydaları belirgin şekilde etkileyen faktörler değildi.
Bu nedenle, koştuğunuz hızın genel sağlık yararlarını etkileyen önemli faktör olmadığı, daha çok kendi kendini çalıştırma eylemi olduğu görülmektedir. Düzenli olarak koşuya çıkıyorsanız, ne kadar yavaş olursa olsun, kazanılabilecek sağlık yararları vardır.
Bu nedenle, koşmaktan fayda sağlayacak kadar hızlı ya da yeterince iyi olmadığınız bahanesi geçerli değildir, çünkü bilim herhangi bir hızda koşmanın hala yararlı olduğunu söylüyor.
Maksimum sağlık yararları için süper yavaş çalışmayı optimize etmek istiyorsanız, bunu yapmanın birkaç özel yolu vardır.
Çalışmalar, haftada 50 dakikadan daha uzun süre koşarak elde edilmesi gereken ekstra faydalar olmadığını gösterse de , görünürde olumsuz sonuçlar da yoktur.
On yılı aşkın süredir rekabetçi bir şekilde koşan biri olarak, kolay bir koşu için en iyi noktamın 30 dakika olduğunu görüyorum. Bazen 30 dakikadan daha uzun süre gitmekten zevk alsam da, daha kısa gitmekte zorlanıyorum.
Elbette kendi ideal koşma süreniz hedeflerinize, deneyim seviyenize, sakatlık geçmişinize vb. Göre bireysel olacaktır.
Süper yavaş koşmanın avantajlarından yararlanmak için dünya çapında bir koşucu olmanıza gerek yok.
Programımda hiçbir yarışım veya atletizm yarışması olmadığında ve sadece formda kalmak için koştuğum dönemlerden geçsem bile, her hafta süper yavaş koşmayı kullanıyorum.
Siz de aynısını yapma gücünüz var. Tutarlı kalın, cesaretiniz kırılmasın ve sizin için rahat hissettiren bir hızda koşun. Sonuçta, genel sağlığınız bir destek alacaktır.
Bloguma göz atın nomeatfastfeet.com , daha yararlı içerik!
In Fitness And In Health'den başka bir gönderiyi okudunuz: daha mutlu ve sağlıklı yaşamlar için bilgi, ders ve önerileri paylaşmaya adanmış bir sağlık ve fitness topluluğu.
Bültenimize katılmak ve bunun gibi daha fazla hikaye almak istiyorsanız, buraya dokunun .
“The Fault in Our Stars”ı yaklaşık 11 yıl önce bu ay ön sipariş verdim ve okudum. Doğru zamanda doğru yerde bulduğum için hayatımı değiştiren üç kitaptan biri.
Albert Einstein'ın ilk karısı olan Mileva Maric, kocasının fizik alanındaki çığır açan çalışmasına yaptığı potansiyel katkılarla ilgili olarak uzun süredir spekülasyon ve tartışma konusu olmuştur. Görelilik ve kütle-enerji denkliği teorileriyle evren anlayışımızı sonsuza dek değiştiren Einstein, geniş çapta 20. yüzyılın en etkili bilim adamlarından biri olarak kabul edilirken, Maric'in çalışmalarındaki rolü genellikle göz ardı edildi veya küçümsendi.
Altı yıl sonra ilk kez geri döndüm. Bunu ne kadar zamandır beklediğimi size anlatamam.
Sarı laboratuvarımız Olivia, biz neredeysek orada olmayı severdi. Burada 2016'da Krater Gölü'nde 21 metrelik bir karavanda 90 günlük kros yürüyüşümüzde donuyorduk.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
“The Fault in Our Stars”ı yaklaşık 11 yıl önce bu ay ön sipariş verdim ve okudum. Doğru zamanda doğru yerde bulduğum için hayatımı değiştiren üç kitaptan biri.