(Hadisin ravisi) dedi ki: Ermiya peygamber, İsrailoğlları’na Rablerinin mesajını tebliğ edip de onlar o mesajdaki tehdit ile azabı işittiklerinde Ermiya peygambere isyan ettiler, onu yalanladılar ve ona çeşitli ithamlarda bulundular ve
-‘Sen yalan söylüyorsun ve Allah’a büyük iftira atıyorsun. Allah’ın yeryüzünü ve ibadet yerlerini kitabından sileceğini, kullarını ve tevhidini ortadan kaldıracağını iddia ediyorsun! Yeryüzünde bir kul, bir ibadet yeri ve bir kitap kalmadığı zaman o zaman Allah’a kim ibadet edecek? Sen Allah’a büyük iftirada bulundun ve sen delirdin!’ dediler.
Bunun üzerine İsrailoğulları, Ermiya peygamberi yakaladılar, onu zincire vurup hapse attılar. İşte bu esnada Yüce Allah, İsrailoğullarının üzerine (Babil hükümdarı) Nebukadnessar’ı gönderdi. Nebukadnessar ordularıyla birlikte İsrailoğulları’nın üzerine yürüyüp gitti. Öyle ki İsrailoğulları’nın bölgesinde konakladı. Sonra da onları kuşattı. Bu durum, Yüce Allah’ın şu buyruğunda olduğu gibi gerçekleşmişti:
”Evlerin arasına kadar girip araştırırlar.” (El isra 17/5)
İsrailoğulları’nı muhasara uzun sürünce onlar Nebukadnessar’ın hükmünü kabul ettiler, (Şehirlerin ve kalelerin) kapılarını açtılar ve sokakları boşalttılar. İşte Yüce Allah’ın, ”Evlerin arasına kadar girip araştırırlar” ayetinde anlatılmak istenen husus budur.
Nebukadnessar, İsrailoğulları hakkında cahiliye hükmü ve zorbaların gaddarlığıyla hükmetti. İsrailoğulları’ndan üçte birini öldürdü, üçte birini esir etti. Kötürümleri, yaşlıları ve acizleri bıraktı. Sonra da onları, atlarla çiğnetti. Kudüs’ü yıktı. İsrailoğlları’nın çocuklarını da kendisiyle birlikte götürdü. Kadınları, sokaklarda çıplak vaziyette bekletti. (Kendisiyle) savaşanları öldürdü. Kaleleri harap etti. İbadet yerlerini yıktı. Tevrat’ı yaktı. Sonra kendisini mektup yazan Danyal peygamberi soruşturdu. Onu ölmüş vaziyette buldu.
Nebukadnessar, ordularıyla birlikte Kudüs’e girdi. Şam bölgesinin tamamını ezip geçti. İsrailoğulları’nı yok edene kadar öldürdü.
Nebukadnessar’ın yanında esir olan din adamlarının ve hükümdarların oğullarından olan çocuklarının sayısı, 90.000 erkek çocuğuna ulaşmıştı.
Beytül-Makdis’in içerisine pislikler attı ve orada domuzlar kesti.
İbni Kesir – Peygamberler Tarihi