Kedilerde Kalp Kası Hastalığı
Kalbin dört odası vardır: üstte iki oda, sağ ve sol aort; ve altta sağ ve sol ventriküller olmak üzere iki oda. Dilate kardiyomiyopati (DCM), ventriküler kası etkileyen bir kalp hastalığıdır. Genişlemiş veya genişlemiş kalp odaları ve azalmış kasılma kabiliyeti ile karakterizedir. Belirtilerin nedeni, kanı ilgili ventrikülden dışarı itme kabiliyetinin azalmasıdır. DCM, kalbin aşırı yüklenmesine neden olur ve genellikle konjestif kalp yetmezliğine yol açar. 1987’den önce DCM, kedilerde en yaygın kalp hastalıklarından biriydi. Bunun, amino asit taurinin beslenme yetersizliğiyle ilişkili olduğundan şüpheleniliyor. Çoğu kedi maması üreticisi, mamalarına taurin takviyeleri eklemeye başladığından, kedilerde DCM artık nispeten nadirdir ve bu da tahmin edilen ilişkiyi doğrulamaktadır.
Belirtiler ve Tipler
DCM nedeniyle azalmış kalp kan akışından muzdarip kediler, depresyon semptomları, iştahsızlık ve halsizlik sergiler. Kan damarının tıkanmasına bağlı azalan akış, tromboembolizm, aniden başlayan ağrı ve kısmi felç (paraparezi) olarak görülebilir. Fiziksel bir muayene, düşük, yüksek veya normal bir kalp atış hızı, zayıf bir kalp sesi, dörtnala giden bir ritim, hipotermi , zayıf bir sol kalp impulsu ve sessiz akciğer seslerinin saptanmasını sağlar.
Nedenleri
Geçmişte taurin eksikliği ikincil kedi DCM’sinin başlamasına büyük ölçüde katkıda bulunurken, bugün DCM vakalarının çoğunun altında yatan neden bilinmemektedir. Bazı kedi ailelerinde genetik bir yatkınlık tespit edilmiştir.
Teşhis
Kalbin kapsamlı bir fiziksel muayenesine ek olarak, DCM’yi teşhis etmek ve diğer hastalıkları hariç tutmak için belirli tıbbi testlere ihtiyaç vardır. Kalp kaslarındaki elektrik akımlarını incelemek için bir elektrokardiyogram (veya EKG) kaydı kullanılabilir ve bu, kardiyak elektrik iletimindeki herhangi bir anormalliği ortaya çıkarabilir (kalbin kasılma / atma yeteneğinin temelini oluşturur) ve ayrıca veterinerinizin, eğer varsa anormal kalp ritimlerinin kaynağını tespit etmesine yardımcı olur. Göğsün röntgen görüntülemesi (torasik radyografiler) kalp büyümesini ve göğüste birikmiş sıvıları ortaya çıkarabilir. Doğrulanmış bir DCM teşhisi için ekokardiyograf (ultrason) görüntüleme gereklidir. Bu test, veterinerinizin kalbin boyutunu ve ventriküler kasın kasılma yeteneğini görsel olarak incelemesini sağlayacaktır.
Tedavi
DCM tedavisi, kedinin durumuna göre değişir. Kedinizin ciddi semptomları varsa, hastaneye yatışı gerekli olacaktır. DCM tedavisi, anormal kalp ritimlerini kontrol etmeye yönelik ilaçları, böbrek yetmezliğini önlemek için böbrek sağlığının yönetimini, düşük tansiyon tedavisini ve kan pıhtılarının neden olduğu komplikasyonların (kan inceltici ilaçlarla) tedavisini içerebilir. Konjestif kalp yetmezliği için hastanede tedavi; tamamlayıcı oksijen tedavisini, sıvı tutulmasını hafifletmek için diüretik ilaçları, kan akışını iyileştirmek için nitrogliserin ve kalp kasılmasını ve kalp debisini uyarmak için düşük dozlarda dobutamin’in kullanımını içerecektir. Antikoagülanlar (kan incelticiler) ve ritmi kontrol etmek için beta blokerleri gibi diğer ilaçlar DCM’yi tedavi etmek için kullanılabilir ancak bunların kullanımı, hastalığa eşlik eden ikincil sorunlara bağlıdır. İştahsızlık ve ayrıca kalpteki sıvı stresini azaltmak için sodyumu düşük bir diyet verilmesi gerekeceğinden, iyileşmesine yardımcı olmak için kedinizin yemeye olan ilgisini artıracak bir diyet planlamanız gerekecektir. Veteriner hekiminiz, kedinize özel bir diyet planı tasarlamanıza yardımcı olabilir.
Yaşam ve Sürecin Yönetimi
Takip tedavileri, DCM’li kediler için çok önemlidir. İlk tedaviden yaklaşık yedi gün sonra kedinizin yeniden muayene edilmesi gerekecektir. Terapinin ne kadar etkili gittiğini ve iyileşme sürecinde herhangi bir uygulamanın değiştirilmesi veya eklenmesi gerekip gerekmediğini belirlemek için bir torasik (göğüs) radyografisi ve kimyasal bir kan analizi yapılacaktır. Reçeteli ilaçların kullanımı konusunda özellikle dikkatli olmalısınız. İlaçlı tedavinin olumlu sonuçlar göstermesi için kesinlik ve süreklilik çok önemlidir. Durumun ilerlemesini takip etmek için ekokardiyografik görüntüleme kullanan muayeneler de her üç ila altı ayda bir yapılmalıdır.
Kedinizin genel aktivite seviyesini, iştahını ve bazı şeylere olan ilgisini (ilgisizlik bir hastalık belirtisidir) gözlemlemeniz ve öksürük veya zor nefes alma gibi semptomların nüksetmesine dikkat etmeniz gerekecektir. Yoğun terapi ve sürekli bakıma rağmen, DCM’li çoğu kedinin uzun bir yaşam için kötü bir prognozu vardır. Bu durumda uzun bir yaşam değil, yaşam kalitesi daha çok dikkate alınmaktadır. Veteriner hekiminiz, bunu kedinize nasıl sağlayabileceğiniz konusunda size tavsiyede bulunacaktır.
PetMD Editoryal
“Diyabetik Kedi” site yöneticisi