İnsanların bazı konularda, örneğin siyaset konusundaki görüşlerini incelediğimizde de aynı görüngüyle karşılaşıyoruz. Ortalama bir gazete okuruna, belli bir siyasal sorun konusunda ne düşündüğünü sorun. "Kendi" görüşü olarak size, okuduğu şeyleri az çok eksiksiz bir şekilde aktaracaktır, ama gene de -işte bu nokta önemlidir- söylediklerinin, kendi öz düşünmesinin sonucu oldukları inancındadır.Özgürlükten Kaçış, Erich Fromm (Sayfa 158)
İnsanlar herhangi bir şeyi yapmaya bir dış kuvvet tarafından açıkça zorlanmış olmadıkça kendi kararlarını kendilerinin verdiğini ve bir şeyi arzu ettikleri zaman da bunu gerçekten kendilerinin istemiş olduğunu sanırlar.Fakat bu kendimizle ilgili en büyük yanılgılardan biridir.Özgürlükten Kaçış, Erich Fromm
Yaşamın kendine özgü bir iç dinamizmi vardır; bu büyüme, dile getirilme ve yaşanma eğilimindedir. Bu eğilimin engellenmesi halinde, yaşama yöneltilen enerjinin, bir parçalanma süreci geçirdikten sonra, yıkıcılığa yöneltilmiş enerjilere dönüştüğü anlaşılmaktadır. Başka şekilde söyleyecek olursak: Yaşama yönelik itkiyle yıkıcılığa yönelik itki, aynı ölçüde bağımsız etmenler değildir, tersine işleyen bir içsel bağımlılık içindedirler. Yaşama yönelik itki ne ölçüde engellenirse, yıkıma yönelik itki o ölçüde güçlenecektir; yaşam ne kadar gerçekleştirilirse, yıkıcılığın gücü o ölçüdeÖzgürlükten Kaçış, Erich Fromm (Sayfa 152)
azalacaktır.
Rönesans kapitalistinin elindeki servet ve güç onda olmadığından, ayrıca insanlarla ve evrenle bir olma duygusunu da yitirdiğinden, bir bireysel hiçlik ve çaresizlik duygusu sarar içini. Cennet, bir daha bulunmamak üzere yitirilmiştir, birey tek başına dünyaya karşı durmaktadır. Sınırsız ve tehdit edici bir dünyaya fırlatılmış bir yabancıdır o.Özgürlükten Kaçış, Erich Fromm
#Günümüz TürkiyesiÖzgürlükten Kaçış, Erich Fromm (Sayfa 228)
Nazi makinesinin üyesi olmayanlara; Yahudilerin ve siyasal düşmanların elinden alınan işler verilmişti; geri kalanlara gelince, onlara daha fazla ekmek verilmiyordu gerçi ama "meydanları" vardı. Bu sadistçe görünümlerin ve üstün ırk oldukları duygusunu veren bir ideolojinin sunduğu coşkusal doyum -hiç değilse bir süre için- yaşamları ekonomik ve kültürel açıdan yoksullaşmış insanlar avutabildi.