İnönü Alpat bu çalışmasıyla Türkiye'nin yakın tarihine ışık tutuyor; hala devam eden tartışmalar için hafıza tazeliyor.
1996 yılında kurulan Refahyol hükümetiyle başlayan gerginlik 1997 yılında MGK toplantısından çıkan "28 Şubat Kararları"yla bir başka boyuta yükseldi. "Siyasal islam ve şeriatçı kalkışma"yla ilgili tartışmalar o tarihten sonra "demokrasi ve asker" tartışmalarıyla içiçe yürüdü. 28 Şubat süreci "Post-modern" bir "darbe" olarak değerlendirildi.
Can Ataklı irticacıları "hamamböcekleri"ne benzetiyordu. Hani, oda karanlıkken ortada cirit atan ama ışığın yandığını görür görmez kaçacak yer arayan böcekler... Can Dündar, geceleri saat dokuzda aydınlık bir Türkiye için yanıp sönen ışıkları gayri resmi bir geçit törenine benzetiyordu. Yanıp sönen ışıklar ateşböcekleri gibi karanlığı yırtıyorlardı. Ateşböceklerinin ateştopuna dönüşmesi Türkiye'nin "makus talihini" değiştirecek yegane güçtü. Askerler her zamanki gibi vakur, kendinden emin, ne istediğini bilen ve belirleyiciydiler; 28 Şubat sürecinden güçlenerek çıkmasını bildiler.
Bu kitapta yer alan fotoğraflar, ateşböceklerinin ateştopuna dönüşemediği bir Türkiye'nin fotoğrafıdır.
(Arka Kapak)