Araştırma Paradigmaları
Araştırma Paradigmaları
Paradigma dünyaya bakmanın bir yoludur. Düşünceyi ve eylemi yönlendiren ve yönlendiren belirli felsefi varsayımlardan oluşur. Tüm eğitimsel ve psikolojik araştırmaları birkaç paradigmada kategorize etmeye çalışmak karmaşık ve belki de imkansız bir iştir.
Her birini tanımlamak için kullanılan çeşitli terimlerin bir listesiyle birlikte dört ana paradigmayı görüntüler. Farklı metinlerde kullanılan farklı etiketler bulacağınız için listelenen alternatif etiketleri size sunuyorum. Örneğin, bazı yazarlar bu paradigma için yapılandırmacı yerine nitel etiketi kullanır; ancak nitel bir metodoloji türüdür, bir paradigma değildir.
Bu çalışmada ortaya çıkan dört paradigma, tartışılan paradigmaların bir uyarlamasına ve genişletilmesine dayanmaktadır. İlk iki paradigma için postpozitivist ve konstrüktivist kullanımlarını benimsedim. “Eleştirel teori ve diğerleri” seçiminin aksine. üçüncü bir paradigmayı etiketlemek için, bu dönüştürücüyü etiketlemeyi seçtim.
Kuramlar, yapıların karşılıklı ilişkileri hakkında düşünmek için çerçeveler sağlar ve kapsam olarak paradigmalardan daha sınırlıdır; bu nedenle, eleştirel teori, dönüştürücü paradigma şemsiyesi altına uygun bir şekilde dahil edilen bir teoridir. Bu metnin ilk baskısında, üçüncü sütunu “özgürleştirici” olarak etiketledim çünkü Lather üçüncü paradigmasını özgürleştirici olarak etiketledi.
Ancak, bu çalışmanın ikinci baskısında, değişim aracının toplumsal dönüşüm hedefine doğru araştırmacıyla yan yana çalışan toplumdaki kişilere dayandığını vurgulamak için dönüştürücü olarak değiştirdim. Lather, postyapısalcılık ve postmodernizmi, yapısökümcü olarak etiketlediği beşinci bir paradigmaya yerleştirdi.
Ne Lather ne de Lincoln ve Guba pragmatik paradigmayı içermiyordu. Pragmatik paradigmayı dahil ediyorum çünkü karma yöntem araştırmaları alanındaki bazı akademisyenler bunu çalışmaları için felsefi bir temel olarak kullanıyorlar.
Katılımcı denen başka bir paradigma öner, ama bana göre bu, araştırmacıya yön veren inançlara bağlı olarak çeşitli paradigmalarda uygulanabilecek bir metodoloji; bu nedenle, onu ana paradigmalar taksonomisine dahil etmiyorum.
Bir paradigmayı tanımlamaya yardımcı olan aşağıdaki sorularla karakterize edilen dört temel inanç sistemini tanımlayın:
1. Aksiyolojik soru, “Etiğin doğası nedir?”
2. Ontolojik soru, “Gerçekliğin doğası nedir?”
3. Epistemolojik soru şu soruyu sorar: “Bilginin doğası ve bilen ile bilinecek olan arasındaki ilişki nedir?”
4. Metodolojik soru “Bilen, istenen bilgi ve anlayışları elde etmeye nasıl gidebilir?”
Araştırma topluluğundaki başlıca dört paradigma bir sonraki bölümde açıklanmaktadır. Aralarındaki çizgiler pratikte tamamen net değildir. Bununla birlikte, araştırmacıların düşünce ve uygulamalarına rehberlik etmesi için kendi dünya görüşlerine en yakın dünya görüşünü belirleyebilmeleri gerekir. Paradigma tanımlayıcı soruların yanıtları her paradigma için özetlenmiştir.
Bilimsel araştırma paradigmaları
Postmodern paradigma Nedir
Nitel ve nicel araştırma paradigmaları
Pozitivist paradigma
Pozitivist araştırma yöntemleri
Yorumlayıcı Paradigma nedir
Nitel paradigma özellikleri
Eleştirel paradigma
Postpozitivizm
Erken dönem eğitimsel ve psikolojik araştırmalara rehberlik eden baskın paradigmalar, pozitivizm ve onun ardılı olan postpozitivizmdi. Pozitivizm, Aristoteles, Francis Bacon, John Locke, Auguste Comte ve Immanuel Kant ile ortaya çıkan rasyonalist, ampirist felsefeye dayanmaktadır.
Pozitivizmin altında yatan varsayımlar, sosyal dünyanın doğal dünyayla aynı şekilde incelenebileceği, sosyal dünyayı değerlerden bağımsız olarak incelemek için bir yöntemin olduğu ve nedensel nitelikte açıklamaların sağlanabileceği inancını içerir.
Pozitivistler, bilimsel yöntemin kullanımının, değişkenler arasındaki sabit ilişkileri tanımlamak için genel yasaları keşfetme hedefiyle, gözlemlenebilenlerin denenmesine ve ölçülmesine izin verdiğini savundu. Pozitivistler, “bilimsel bilginin tamamen nesnel olduğunu ve yalnızca bilimsel bilginin geçerli, kesin ve doğru olduğunu” iddia ettiler. Ampirik, nesnel verilere odaklanmanın bir miktar çekiciliği olsa da, insan davranışına uygulandığında yetersiz kalıyor.
İnsan deneyimi hakkında gözlemlenebilir olmayan ancak yine de önemli olan (örneğin, hissetme, düşünme) çok şey olduğu için, postpozitivist psikologlar, pozitivistlerin incelenebilecek olanın gözlemlenebilenle sınırlı olduğu şeklindeki dar görüşünü reddetmeye başladılar. Araştırmacıların insan davranışına uygulandıkları şekliyle genelleştirilebilir yasalar oluşturma yeteneklerini sorgulamak gerekir.
Postpozitivistler, nesnellik ve genellenebilirliğin önemi hakkında hala inançlara sahipler, ancak araştırmacıların, kesinlikten ziyade olasılığa dayalı hakikat anlayışlarına yönelik iddialarını değiştirmelerini öneriyorlar.
Postpozitivist paradigma içinde yürütülen bir araştırma örneği, çalışma, tipik olarak bu paradigmada yer alan bir araştırma raporunda yer alan ana kategorilere göre özetlenir; yani araştırma problemi, soru, yöntemler/tasarım, katılımcılar, araçlar ve prosedürler, sonuçlar/tartışma ve sonuçlar.
Örnek çalışmadaki araştırmacılar, açıkça postpozitivist paradigma içinde çalışmayı seçtiler, bu da onları bir okuryazarlık geliştirme programının (Herkes İçin Başarı) etkililiğini ölçmek için deneysel bir tasarım kullanmaya yöneltti çünkü sonuçların kirlenmesini önlemek istiyorlardı. programı uygulamayı kabul eden okullar ile uygulamayı kabul etmeyen okullar arasındaki içsel farklılıklar gibi dış değişkenlerden biridir.
Aksikoloji
Bir araştırmacı hangi paradigmayı kullanırsa kullansın, araştırma etiği, araştırma planlama ve uygulama sürecinin ayrılmaz bir parçası olmalı, sonradan akla gelen bir düşünce veya yük olarak görülmemelidir. Araştırma kisvesi altında başka bir vahşet keşfedildiğinde, araştırmacılar için katı etik yönergelere duyulan ihtiyaç konusunda artan bilinç ortaya çıkıyor.
Araştırmada etik yönergeler, aşağıdakiler gibi bariz gaddarlıklara karşı korunmak için gereklidir; ancak, araştırmanın daha az belirgin, ancak yine de zararlı etkilerine karşı korunmaları için de gereklidirler.
Postpozitivistin görüşüne göre etik, metodoloji ile iç içe geçmiştir, çünkü araştırmacının “iyi” araştırma yürütme konusunda etik bir yükümlülüğü vardır. Bu paradigmada iyi araştırma, “Entelektüel dürüstlük, kişisel önyargının bastırılması, verilerin dikkatli bir şekilde toplanması ve doğru raporlanması ve ampirik çalışmaların bilimsel güvenilirliğinin sınırlarının içtenlikle kabul edilmesi, bunlar esasen ortaya çıkabilecek yegane sorulardı” anlamına gelir.
Dönüm noktası niteliğindeki The Report raporunda, bilimsel araştırmalara rehberlik etmesi gereken üç etik ilke ve altı norm belirleyen postpozitivistlere yol gösterilir.
Üç etik ilke şu şekildedir:
1. Fayda: Bilim, insanlık ve bireysel araştırma katılımcıları için iyi sonuçları en üst düzeye çıkarmak ve gereksiz risk, zarar veya yanlışları en aza indirmek veya bunlardan kaçınmak
2. Saygı: Özerk olmayanlar da dahil olmak üzere insanlara saygılı ve nazik davranmak (örneğin, küçük çocuklar, zeka geriliği veya bunaklığı olan kişiler)
3. Adalet: Araştırmada riski üstlenenlerin bundan yararlanmasını sağlamak; prosedürlerin makul, istismarcı olmayan, dikkatlice düşünülmüş ve adil bir şekilde uygulandığından emin olmak gerekir.
Bilimsel araştırma paradigmaları Eleştirel paradigma Nitel paradigma özellikleri Nitel ve nicel araştırma paradigmaları Postmodern paradigma Nedir Pozitivist araştırma yöntemleri Pozitivist paradigma Yorumlayıcı Paradigma nedir