

Amerikan Halkının İngiltere’ye karşı isyanı, 1776 yılına kadar sürdü. Bu isyan sırasında İngiliz Bankerler isyancıları finanse ediyordu.
Karşılığında “Amerikan Parasını Basma Hakkını” elde etmeyi talep ediyorlardı.
Başarılı oldular.
Amerikan kurucu ataları İngiliz Bankerlere Dolar Basma Hakkı tanıdılar.
1776 yılında Amerika, İngiliz Kralından kurtuldu.
Fakat, daha büyük bir felaketin yakasına yapıştığını 1865 yılına kadar fark edemedi.
1865 yılında Amerikan Iç savaşını sona erdiren Abraham Lincoln “savaş giderleri gerekçesiyle” bankerlerin elinden dolar basma hakkını Devlete geri aldı.
Amerikan Devleti, Başkan Lincoln döneminde ilk defa dolar basabildi. Fakat uzun sürmedi.
Abraham Lincoln suikaste kurban gitti.
Ölünce “eski düzene” geri dönüldü.
Bankerler dolar basmaya devam ettiler.
Daha sonra gelen Başkanlar ile bankerlerin başı dertteydi. Sonunda orta yol bulundu.
1913 yılında FED adlı banka kuruldu.
Amerikan dolarını basma hakkı FED’e verildi.
Ancak FED ortaklarının tamamı banker
ailelerinden oluşuyor. FED adındaki bankada, Amerikan Devletinin hissesi dahi yok.
Bankerler Amerika’yı 12 bölgeye bölüp pay etmişlerdi.
Bölgeleri temsilen, adına gövernor denilen bankacı sıfatıyla FED yönetimine girdiler.
Herbiri kendi bölgesinde Merkez Bankası şubesi olarak işlev görüyor. Amerikan Devleti FED Başkanını tayin ediyor.
Bu tayin işlemi de komedi.
Bankerler kimi ister ise o tayin ediliyor.
FED Amerikan Dolarını basıyor.
Merkez Bankası olarak görev yapıyor.
Bankerler iki kere Avrupayı kana buladıktan sonra, 1944 yılında Bretton Woods Para anlaşması ile Doları Dünya Parası olarak kabul ettirdiler.
Bu anlaşma ile bir dolar karşılığında 0,888 Gr altın olduğu var sayıldı.
Katılımcı 48 ülke paralarını Dolara göre tarif ettiler.
Böylece “dövize bağlı” para sistemi ortaya çıktı.
Herkes memnun idi. Zira, Dolar karşılığında altın var sayılıyordu ve dolaylı olarak altına bağlı para sistemi devam ediyordu.
1960 yılında Başkan J.F. Kenedy, Amerikan Hazinesinin “Doları bankerlerden borç almasına” karşı çıktı .
1110 sayılı kanun teklifi ile “bankerlerin para basma hakkını devlete devredilmesini” talep etti. Fakat Suikaste uğradı.
Halk Kenedy’leri seviyordu.
Yerine R. Kenedy hazırlanıyordu.
Fakat o da Suikaste uğradı.
Kenedy’nin yerine geçen Başkan Yardımcısı Johnson’un ilk işi 1110 yasayı kadük etmek oldu.
Bankerler dolar basmaya devam ettiler.
Bankerler, devleti borçlandırmak amacıyla Amerika’yı savaşa soktular.
Kore Savaşı, Vietnam Savaşı Amerikan Devletinin giderlerini artırıyor.
Sam Amca, Bankerlerden borç alarak savaşı finanse ediyordu.
Amerikalı ölüyor ve öldürüyor ne için bu işlere bulaştıklarını dahi bilmiyordu.
1965 yılında Fransanın Ünlü Devlet Başkanı General De Gaulle “eldeki altından daha çok Dolar basıldığını” fark etti.
Amerika’dan elindeki dolar karşılığında altın talep etmeye başladı.
Tartışma 1972 yılına kadar devam etti.
Başkan Nixon 1972 yılında doların altın karşılığını kaldırdı.
Dolar karşılıksız kağıt paraya dönüştü.
Fransanın sesini kesmek için SDR (Special Driving Right=Özel Cekme Hakkı) adında, devletler arasında geçerli bir para icat ettiler.
Bu para Dolar, Mark, Yen, Sterlin ve Fransız Frank’ının belli oranları ile katılımından oluşuyordu.
2002 yılında SDR içerisindeki Frank ve Markın yerini Euro aldı.
2016 yılında Çin Parası da SDR’lere ilave edildi.
Günümüzde uluslar arası rezervlerin yüzde 4’ünü SDR ler oluşturuyor.
Dolar egemen para olmaya devam ediyor.
1972 yılından beri kağıttan kule Dolar, karşılıksız para olarak bankerler tarafından basılıyor.
Dünya parası olarak iş görüyor.
Amerikalı ve diğer ülke vatandaşları doları Amerikan Devletinin parası zannediyor.
13 aileden oluşan ve sayıları bini geçmeyen Bankerler, karşılıksız olarak bastıkları kağıt para Dolar ile dünyayı idare ediyor.
Adına “Dolar İmparatorluğu” deniliyor.
TURGUT YALKI