TKR "Kuznetsov". NATO uçak gemileri ile karşılaştırılması. H. 6
Bildiğiniz gibi TAKR “Amiral filo Sovyetler Birliği Kuznetsov "doğumda" bir düzine anti-gemi füzesi "Granit" ile silahlandırıldı. Rus Donanması'nın tek uçak gemisi üzerindeki bu füze sisteminin mevcut durumu kesin olarak bilinmemektedir, büyük olasılıkla çalışmaz ve bu durumda bir zamanlar tamir edilmesi olası değildir. Bu nedenle, bugün onunla ilgili tartışmalarımız muhtemelen normalden daha teoriktir.
Belirtmek istediğim ilk şey, geminin bağlantısına yapılan bir füze saldırısı olan ceteris paribus (bu çok önemli bir rezervasyon) düzgün bir hava saldırısına karşı her zaman verimlilikte kaybediyor. AWACS ve EW uçakları tarafından sağlanan istihbarat sayesinde saldırganlar, düşmanın emrinin kompozisyonunu ve yapımını, rotasını ve hızını açma ve değişikliklerini gerçek zamanlı olarak izleme fırsatına sahipler. Ve bu da, filolara saldırmak için en uygun taktikleri ve savaşa giriş sırasını seçmenizi sağlar. Gemi karşıtı füzeler (karşılıklı veri alışverişi, hedef dağıtım algoritmaları vb. İçin ekipman kullanılabilirliği dikkate alındığında bile) insanlıdan önemli ölçüde daha düşüktür havacılık bir saldırı düzenlemede. Bu ilk.
İkinci. Hava saldırısı, ilk olarak geminin emrine ait hava savunma silahlarını gösterecek (çalışmaya zorlayacak) ve sonra da (işi karmaşıklaştıracak şekilde) gösterecek şekilde düzenlenmiştir - ve ancak o zaman düşman gemilerini imha eden ve devre dışı bırakan belirleyici bir darbe uygular. Bu amaçla, bir ateşleme grubu kullanılır, arama emanetine saldırır ve yangın söndürme radarını açmaya zorlayan gemileri zorlar ve ardından hava savunma bastırma grubu EW grubunun desteğiyle savaşa girer. Ve sadece bileşiğin hava savunması kısmen tahrip edildikten ve kısmen bir savaşla birbirine bağlandıktan sonra, ana darbe vuruluyor. Aynı zamanda, bir roket saldırısı bu şekilde çalışamaz. Temel olarak, seyir füzeleri, ana darbeyi tamamen bastırılmamış bir hava savunması yoluyla vermek zorunda kalıyor, bu da elbette savunucuların görevlerini büyük ölçüde basitleştiriyor ve saldırının etkinliğini azaltıyor.
Bütün bunlar, (rakamlar şartlıdır) hava saldırısı sırasında 10 anti-radar füzelerinin ve 20 PKR "Zıpkın" kullanımının, azami eylem yarıçapı için izin verilen 30 "Zıpkın" emriyle getirilenden çok daha ciddi kayıplara neden olacağını göstermektedir. Diyelim ki birkaç ABD destroyöründen.
Bununla birlikte, SSCB'de söz konusu bahis taşıyıcı tabanlı uçaklarda değil, ağır füzelerde yapıldı, yani füze saldırısı düşmanın imha edilmesinin ana şekli olarak seçildi. Buna göre, yerli askeri düşünce Sovyet gemi karşıtı füzelerin “doğuştan” kusurlarını telafi etmeye çalıştı ve onlara Amerika Birleşik Devletleri'nin güverte uçağıyla hizmet vermekte olan cephaneye benzemeyen fırsatlar verdi.
Bahis, her şeyden önce, düşman hava savunmasını en az tepki için bırakan hızda yapıldı. Bilindiği gibi, modern insanlı taşıyıcı tabanlı uçaklar, sesaltı bir seyir uçuş hızına sahiptir, yani siparişle olan yaklaşma süresi yeterince uzundur. Elbette, grev uçağı, radyo ufkunun arkasındaki geminin radarından “gizlenerek” gizlice yapabilir, ancak sorun, DRLO uçağını bu şekilde gizleyememenizdir - hala kendini “göstermek” zorundadır ve o andan itibaren, saldırı emrinin komutanının bileceği onun sorunları olduğunu ve onlar için hazırlandığını. Ancak DRLO uçağı da emrin parametrelerini belirlemeli, uçak genellikle farklı taraflardan gerçekleştirmeye çalıştığı saldırı hattına ulaşmalıdır ... Tüm bunlar elbette belirli bir zaman gerektirir. Ek olarak, taşıyıcı tabanlı uçakların (gemi karşıtı füzeler) kullandığı mühimmat, ses altı hızdadır (radar karşıtı füzeler süpersonik uçsa da).
Aynı zamanda, Granita gibi ev içi RCC'ler yüksek bir süpersonik hıza sahiptir ve hatta çok süpersoniktir, 2,5'e 14 X yüksekliğine salınır, 000 17 - 000 100 m yüksekliğindedir. 2,5 dakika, kalkıştan önce uçuş süresi alçak irtifalara (500 km sırasına göre) 12 dakikadan daha az sürer. Aynı zamanda, yerel RCC böyle bir “açık” amaç değildir. Granit sadece 85 cm çapında ve 2,6 m kanat açıklığına sahip, eğer C-75 füzesini hatırlarsak, o zaman bu roketin ESR'sini 50 m2'ye getirmek için en az 2,57 cm çapında ve 0,75 m uçak ölçeğine sahip olacaktı. Hedef füzelere dönüşürken gerekli olan köşe reflektörleriyle donatılmalıydı. Doğru, Granit gemi karşıtı füze kompleksi, C-75 füze savunma sisteminden, burun havası girişine (füze savunma sisteminin radyosun şeffaf bir kaplaması vardı) farklı olduğu için doğrudan karşılaştırmaları muhtemelen yanlış. Ancak Unutmayalım ki, RCC'imizle aynı burun havası girişine sahip olan, ancak pilotun figürü “çapına” sığan ve 21 m kanat açıklığına sahip olan “çapları” içinde olan 7,15'te çok daha büyük olan MiG-3’in. Metrekare
Yukarıdakilere dayanarak, ESR "Granita" nın 1 metrekarelik bir seviyede olduğunu varsaymak oldukça gerçekçi olacaktır, elbette, bu sadece yazarın tahminde bulunmaktır.
Ancak her durumda, RCC'lerimizi uçuşta bulmak bile o kadar kolay olmazdı. Ama aynı zamanda vurulmalı ... Amerikan gemilerinin atmosferik hava tehdidinin en uzun vadeli tahribatı - SM-2 Extended Range ve SM-6 ERAM, 240 km kadar bir menzile sahiptir. AHSN PKR Granit'in tespit menzili 80 km'ye kadar çıktı, bu nedenle Granit gemi karşıtı füze ateşleme bölgesinin 160-170 km'yi aşması muhtemel değil ve bu sefer füzenin 4 dakikadan daha kısa sürede üstesinden gelmesi mümkün değil. Çok mu yoksa çok mu? Pasaport TTX Amerikan hava savunma sistemlerine bakarsanız, çok görünüyor. Ama fırkateyn "Stark" ile olayı hatırlarsanız? 21.05'teki ikincisi, daha önce fırkateyn ve fırlama hızı ile bir yakınlaşma süreci belirleyen İran savaş uçağının, artık saldırıya hazır olduğunu açıkça belirten hava radarını “kestiğini” keşfetti. Fırkateyn "uyuya kalmış" olsaydı, iyi olurdu - ama sonuçta, radar istasyonunun çalışmasıyla ilgili bilgiler, geminin radyo istihbarat istasyonu AN / SQL-32 operatöründen başka biri tarafından iletilmedi. Bununla birlikte, 21.10.05 ve 21.10.30'te, gemiye art arda iki Exocset gemi karşıtı füze çarptı. Tuzaklar ateşlenmedi, müdahale gemiye atılmadı "Vulcan Falans" kullanılmadı - yani, olası bir saldırı hakkında önceden uyardı, ancak 5 dakika boyunca onun cephaneliğinden hiçbir şey fark edemedi.
Böyle bir hususun dikkate alınması da gereklidir - genellikle, Amerikan gemi siparişinin “Granitleri” tarafından yapılan saldırının amatörce modellenmesinde, varsayılan olarak, gemi radarlarının aktif modda çalıştığı düşünülmektedir. Aynı zamanda, bu durum olmayabilir - elbette, bugün radyo zekası aktif olarak gelişiyor ve aynı Amerikalıların, radyo sessizliğini izleyerek pasif RTR araçlarını kullanmayı tercih ettiğini görüyoruz. Buna göre, eskort radarlarının aktif modda çalışmadığı zamanlarda AUG saldırıya uğrayabilir: bu durumda Granit'in AN / SPY-1 radarında herhangi bir değişiklik tespit edebilmesi için ne kadar önemli olduğu önemli değildir. aktif mod ve ardından füze salvounun hangi mesafeden elektronik keşif yoluyla “açılabildiği”. Ve RTR'nin daha iyi ya da en azından radar kadar iyi baş edebileceği gerçeği değil.
Bir düşman emri keşfetmiş ve hedefleri dağıtmış olan Granit gemi füzesi, radyo ufkunun ötesine iner ve geminin radar ekipmanı için göze çarpmaz hale gelir ve roketin 25-30'de roketin neredeyse üstesinden gelmediği bir mesafeden “ortaya çıkar”. -50 saniye ve onu uçağın bu bacağından kesmek son derece zordur. Vulkan-Falanx'ın genellikle bunu yapabildiğine dair şüpheler var çünkü etkili menzili bir buçuk kilometreden daha az (Granit’in uçuş süresi 60 saniyedir) ve 2-mm füzelere doğrudan isabet durumunda bile, büyük bir şans var. Bunun sadece gemiye ataletsiz kalmasıdır. Uçuş sırasında "Granit" i yok etmek, savaş biriminin zırh korumasına sahip olması nedeniyle başarılı olamaz.
Böylece, yerli gemi karşıtı füzelerin hızı, saldırıya uğramış düşmanlara kalan tepki süresini ve hedefleri seçme ve dağıtma kabiliyetini, gemi karşıtı füzeler, kendi EW sistemleri arasındaki zırhı koruma ve savaş başlıkları için zırh korumasını önemli ölçüde azaltıyor (füzelerin ve insanlı uçakların kapasitesindeki boşluğu azaltmak için tasarlandı), imkansız).
Genel olarak, Granit PKP, denizde savaşmanın son derece zor bir aracıdır, ancak elbette, yenilmez vundervaffe değildir. Yörüngenin yüksek rakımlı bölümünde, bu gemi karşıtı füzeler, avcı uçağı tarafından vurulabilir, ancak bu çok zor olmasına rağmen, müdahalenin gerçekleştirileceği zaman son derece sınırlıdır. Füzeler, hareket alanlarına girerken ve alçak irtifalarda ayrılmadan önce, gemilerin hava savunma füzesi sistemleri tarafından vurulabilir, alçak bir rakımda yapılan bir saldırı sırasında, uçaksavar füzeleri “Granit”, özellikle bu ESSM hedeflerinin imhasına yönelik olarak imha edilebilir. Ancak, muhtemelen, gemi karşıtı füzelere karşı en önemli silah, ateş silahları değil, hedef kafalarını ve aynı zamanda yanlış hedefleri "körleme" yeteneğine sahip elektronik harp istasyonlarıdır.
SSCB'de, AUG hava savunma sisteminin bir sızıntısı ve uçak gemisini devre dışı bırakmak için bir 20 füzesinin bir aldatmacasının yeterli olacağına inanılıyordu, ancak bu büyüklüğün gerçekte ne olduğunu söylemek mümkün değil. Büyük olasılıkla, Kuznetsov tarafından taşınan düzinelerce anti-füze füzesi, bir düşman düzenine başarılı bir saldırı için hala yeterli değil, ancak, Rus AMG'sinde bir füze kruvazörü (16 uçaksavar füzesi Vulkan veya 20-gemi füzesi Granit) varsa, bu iki gemi bir 28 grev yapabiliyor -32 ağır füzeler. AUG hava savunmasının (“Arly Berkov” un en son değişikliklerinden yapılmış olsa bile) benzer bir darbeyi engelleyebileceği şüphelidir.
Bu yüzden, Kuznetsov TAKR iyi bir “joker” e sahip, ancak sadece bir füze kruvazörü ile birlikte kullanılabiliyor, ancak burada bir başka sorun ortaya çıkıyor, daha doğrusu iki tane - nispeten kısa RCC uçuş aralığı ve hedefleme sorunları.
Hedefleme, Rusya Deniz Kuvvetleri'ndeki modern füze kruvazörlerinin savaş gücünü çok ciddi şekilde sınırlayan bir faktördür. Buradaki sorun, geminin kendisinin komuta merkezini maksimum ağır gemi karşıtı füzelere ulaştırabilecek donanıma sahip olmaması ve yalnızca dış kaynaklara dayanması gerektiğidir. Fakat bugün gerçek zamanlı DD sağlayabilen gelişmiş bir casus uyduları ağına sahip değiliz, ufuktaki radarlardan gelen verilerin netleştirilmesi gerekiyor ve DRLO A-50U uçakları gibi diğer araçların sınırlı menzil erişimine sahip olması ve kompozisyona dahil edilmemesi gerekiyor. filo. Bu nedenle, süper güçlü roket silahlarına sahip olan hem RNR projesi 1164 "Atlant" hem de TARKR "Büyük Peter" çoğu durumda onu maksimum menzile uygulayamıyorlar. Sonuç olarak, son derece tatsız bir durum ortaya çıktı - ufukta hedef belirleme (sadece güverte helikopterleri) için son derece sınırlı yeteneklere sahip olan yerli RKR veya TARKR, Harpoons veya Exosets'imize oldukça yakın olan tek bir düşman fırkateyninde bile çok savunmasız kaldı. Yerli RCC'nin çok daha güçlü olduğu ve hava savunmasının çok daha güçlü olduğu açık, ancak ... diyelim ki, RKR (veya TARKR) ve birkaç BOD'dan oluşan bir iç gemi grubu veya nöbetçi bir nöbetçi teorik olarak Üçüncü bir ülkenin küçük bir füze fırkateyninin fırıldakları ve hatta korvetleri tarafından teorik olarak parçalanabileceğini - elbette , ikincisinin ustaca ve agresif davranması durumunda.
Başka bir şey - TAKR "Kuznetsov." Gemi şoku grubundaki varlığı tam olarak eksik hedef atama bağlantısını “kapatabilir”. Uydu takımyıldızımız düşman gemilerini tespit etmek için yeterli, onlar hakkındaki bilgiler belli bir gecikmeyle gelse bile. Başka bir deyişle, Kuznetsov’un uçakları, uydu keşif verisi ile “talep edilen” ve gemi karşıtı füzeler için bir komuta merkezi belirleyen, bulunduğu yere yakın bir düşman dekolmanı arama yeteneğine sahipler. Aynı şekilde, MiG-29KR ulusal ZGRLS tarafından belirlenen hedefi tamamlayabilmektedir - bunun için de aynı üzücü sonuçları vardır (hedefler, ancak ZGRLS değil).
Açıkçası konuşursak, eğer düşmanımız bir süper taşıyıcı tarafından yönetilen bir bileşikse, eğer mümkünse, böyle ek bir keşif çok zordur. Emrinde EW ve AWACS uçakları bulunan hava savaş gemisi için muhtemelen düşman arayan ve radar kullanan düşman çoklu rol savaşçılarından daha kolay bir hedef yoktur. Ancak, her durumda, genel olarak uçak gemisi bulunmayan bir rakiple karşı karşıya kaldığımızda, yüzey kuvvetlerini tahrip etme görevi, yerli AMG için büyük bir karmaşıklığa sahip olmayacaktır.
Düşmanın bir uçak gemisi olsa bile ... soru hangisi olacak. Örneğin, İngiliz "Kraliçe Elizabeth" i alın - DRLO ve EW uçaklarının olmaması ve nispeten kısa bir güverte F-35В'ın menzili nedeniyle, deniz alanını siparişten 300-400 km'den daha fazla kontrol etme kabiliyeti nispeten küçüktür. Erken uyarı helikopterlerinin MiG-29KR keşiflerini zamanında, ancak mutlak olmaktan uzak tutma ihtimalleri var. Yani, yerli AMG, uydu istihbaratına veya SGRLS'ye göre İngiliz AUG'ın manevra bölgesini bulma şansını, güverte uçağıyla pozisyonunu tekrar tesadüf ettirmek, aynı uçaksavar füzesi "Granit" i kullanma mesafesine yaklaşmak ve İngiliz varantının toparlanmasının muhtemel olmadığı bir darbeye çarpmak için büyük şansa sahip. . İngiliz AUG'sinde bu tür taktiklere karşı koyma şansı çok azdır - sonuçta, sadece ulusal AMG'nin yerini belirlemek için değil, aynı zamanda gemilerimizi durdurabilecek etkili bir hava saldırısı düzenlemeleri de gerekir ve bu da bir füze saldırısından çok daha fazla zaman gerektirir. Bir EW ve DRLO uçağı olmadan, İngiliz hava grubu, Amerikalı ya da Fransız meslektaşlarının güvenebileceği konusundaki durumsal farkındalığa sahip değilken, İngiliz ve Rus uçak gemilerinin hava grubunun sayısı aynıdır - 24 uçağı. Ancak İngilizlerin araçlarının bir kısmını şok versiyonunda göndermek zorunda kalacaklar, yani Kuznetsov TAKR uçaklarının çoğunu hava saldırısını püskürtmek için yükseltmek için zamana sahip olacaksa (bu da mümkün olandan daha fazla), o zaman İngiliz savaşçıları yalnız kalmalı ... Hava muharebe alanındaki yeteneklerini geliştirmek için İngilizlerin grev uçağı sayısını azaltması gerekecek, ancak bu aynı zamanda kötü bir karar çünkü ulusal AMG'nin gemilerine ciddi zarar verme olasılığını minimize ediyor. F-35B'nin sınırlı menzili nedeniyle, İngiliz savaşçılarının büyük bir hava saldırısı düzenleyebilecekleri mesafenin Granit gemi füzelerinin menzilini biraz aştığı gerçeği göz önüne alındığında, İngiliz AUG'sının Kuzey Filosu AMG'ye karşı savaşta başarı şansının daha da şüphe uyandırdığı görülüyor .
Nitekim, şimdi uçak gemisi ve uçak gemisi uçaklarının kullanımının çok önemli bir yönü ile ilgileniyoruz. İşin aslı şu ki, uçak gemilerinin ve TAKR "head-on" yeteneklerini karşılaştırdık: havaya daha hızlı kaldırabilen, savaşçıları daha iyi olan kendi hava gruplarını, vb. Ancak uçak gemisi (TAKR) bir boşluktaki küresel bir at değil, devletin deniz kuvvetlerinin mekanizmasındaki birçok "çark" dan biri. Dolayısıyla, Kuznetsov TAKR'ın ve uçak gemisi Queen Elizabeth'in şok yeteneklerini karşılaştırırsak, o zaman, ikincisi, aşağıdakiler göz önüne alındığında, önemli ölçüde daha yüksek seviyelere sahip olduğu ortaya çıkmaktadır:
1. Büyük olasılıkla, Kuznetsov bugün Granit gemi füzelerini kullanamaz;
2. Saldırı uçağı olarak İngiliz F-35V MiG-29KR'den çok daha üstün;
Ek olarak, Queen Elizabeth'teki uçak gemisinin yakın çevresinde (tam olarak 200-300 km) hava sahasının durumuyla ilgili durumsal farkındalık (4-5 km), XNUMX-XNUMX hava grubundaki DRLO helikopterlerinin varlığı nedeniyle daha yüksektir - yani İngiliz gemisinin uçak hakkında daha fazla bilgi edinme şansı daha yüksektir. yerli TAKR'ye göre saldırı.
TARKR “Büyük Peter” in öncülüğünde ulusal gemi grev grubunun İngiliz AUG'sine karşı karşılaştığı sonuçları tahmin etmeye çalışırsak, o zaman sonuç filomuz için aynı derecede olumsuz olacaktır. Deck Aviation, İngilizlere AKG'nin yerini derhal belirleme ve bir veya daha fazla hava saldırısı sırasında onu imha etme fırsatı veriyor. Aynı zamanda, KUG'mn İngiliz AUG'sine daha yakın bir noktaya yaklaşma ve geminin araçlarıyla füzeler için komuta merkezini düzenlemesine izin verecek şansı çok daha düşük. Sadece MCG'nin, 550 km menzilinde hedeflerin ek bir şekilde keşfedilmesi için bir aracı olmadığı için - yani, Granit gemi füzelerinin ateş menzili.
Ancak KUG'mız AMG'ye dönerse, Kuznetsov TAKR'ı ekleyerek her şey değişir. Evet, TAKR'sız KUG'larımız İngiliz AUG'sından daha zayıf, TAKR'ımız ise İngiliz uçak gemisine göre şok kabiliyeti açısından daha zayıf, ancak AMG'de birleştiğinde İngiliz AUG'larından daha güçlü oldukları ortaya çıktı. Bu da uçak gemilerinin yeteneklerinin karşılaştırılmasının savaşın yalnızca yarısı olduğunu ve bu uçak gemilerinin filolarına dahil olma olasılıklarını karşılaştırmanın gerekli olduğunu gösteriyor. Yani, bir projenin uçak taşıyan gemilerinin, örneğin İngilizlerin ve Rusların faydalarını anlamak için, sadece Kuznetsov uçak gemisi ile Kraliçe Elizabeth uçak gemisi yeteneklerini değil, aynı zamanda İngiliz Kraliçesi ve Kuzey Filosu başkanlığındaki CWMF yeteneklerini de karşılaştırmak gerekir. , Kuznetsov TAKR tarafından tahrik edilmiştir.
Daha önce de söylediğimiz gibi, büyük olasılıkla, Kuznetsov TAKR, Granit gemi füzelerini kullanma kabiliyetine sahip değil, uçaklarının çok amaçlı bir grubun bir parçası olarak füze kruvazörleri için ilave keşif ve komuta merkezlerini gerçekleştirebilecekleri gerçeği önemli. çoklu) genel olarak bağlantıyı geliştirir.
Yukarıdakilerin tümü, Kuznetsov'un Fransız uçak gemisi ile karşılaştırılması için de geçerlidir. Daha önce de söylediğimiz gibi, şok kabiliyetlerinde TAKR'ı aştı ve genellikle Kraliçe Elizabeth'ten daha tehlikeli bir düşmandır. DRLO uçaklarının varlığından dolayı, Charles de Gaulle, iç AMG siparişine yapılan saldırıyı ve hava savaşını, onu koruyan uçaklarla İngiliz uçak gemisi için mevcut olandan daha iyi koordine etme fırsatına sahiptir.
Bununla birlikte, Rus AMG ile varsayımsal bir çatışma olması durumunda, Fransız uçak gemisi grubunun çok ciddi problemleri olacaktır. Bilindiği gibi, Rus Donanması, ağır gemi karşıtı füzelere dayanırken, Fransız filosu, gemi kaynaklı birimlerin grev fonksiyonunun taşıyıcı tabanlı uçağa atandığı klasik Amerikan deniz teorisine göre inşa edildi. Buna göre, Kuznetsov hava grubunun görevleri, düşmanın ve kendi bileşiklerinin hava savunmasının tamamlayıcı keşifleri olacak, Charles de Gaulle hava grubu da gerekli sayıda savaşçı ile savaşa girecek bir hava saldırısı grubu oluşturmak ve göndermek zorunda kalacak.
Fransız bileşiğinin hava savunmasını sağlamak için, en azından 6 çok rol savaşçılarının ve DRLO uçaklarının asgari düzeyde bırakılması gerektiği göz önüne alındığında, Charles de Gaulle'ın yerli AMG'ye saldırmak için gönderebileceği toplam güç kuvvetinin, 24 çoklu rol savaşçılarını aşması olası değildir (aksine) 1-2 DRLO uçağı ile daha da küçük olacaklar. Aynı zamanda, birkaç savaşçı AWACS ile bırakılmalı, hava sahasını temizlemek ve saldırı uçaklarını örtmek için en az bir düzine daha kullanılmalıdır. Belli nedenlerden ötürü, kalan 10 uçağının bir gösteri grubu, bir hava savunma bastırma grubu ve birkaç yönden bir saldırı gerçekleştirebilecek birkaç saldırı grubu oluşturması uçağın oldukça zor olacaktır. Orta irtifalarda (ve böylece AMG'ye yaklaşırken, uzun menzilli füzelerinin saldırısına uğraması gereken) bir düzine “Rafaley” in vurulma makinelerinin güvenliğini sağlayabileceği gerçeğinden uzak. Bir hava savaşında, düzenimiz uçakların “uçan karargahları” nın varlığına sahiptir - DRLO, en güçlü gemi radyo istasyonlarının sağladığı eylemler olan en güçlü gemi radyo istasyonlarının sağladığı “yüzen karargah” (beni affet, denizciler böyle bir küfürdür) tarafından tesviye edilecektir - ancak savaş uçaklarında son derece düşük seviyelerde saldırı uçaklarını gizlemek mümkündür. ultra düşük savaşı gidemez ve gemilerin radarı görünür hale gelir. Ve "alçaktan uçma" tehdidini ortadan kaldırmak için Ka-31'i havaya kaldırabilirsiniz, bu durumda, kelimenin tam anlamıyla AMG gemilerinin güvertelerinin üzerinde olmak oldukça yararlı olacaktır.
Bu yönü de ilginç. DRLO uçağı, şüphesiz hava ve yüzey durumunu kontrol etmek için mükemmel fırsatlar sunar, ancak aynı zamanda kendisi “savunmasız bir bağlantıdır”. Orta veya yüksek irtifalarda hareket etmek, mesafeli, görünür bir gemi radarından çok iyidir ve radarının çalışması, izinli gemileri “görmeden” çok önce E-2С'in yaklaşımı hakkında rapor verecektir. Tabii ki, E-2C "Hokai" pasif modda keşif yapabilir, böyle bir donanıma sahiptir. Ancak, bugünden bu yana, elektronik keşif araçlarının o kadar öne sıçradığı varsayılabilir ki, gemilerimizde Hokai'nin taşıdığı cihazlardan daha kötü olmayan benzer cihazlar var, bu da önceden hazırlanan hava saldırısını “netleştirmek” için her şansımız olduğu anlamına geliyor. Ve stokta sadece 10-15 dakika tutan Kuznetsov, 10-14 uçaklarını havaya kaldırabilecek ve havada çalışan iki çiftin yanında 14-18 makinelerinin savaşa girmesine izin verecek. Düzinelerce Rafalei, özellikle Rus AMG'nin bir parçası olarak füze kruvazörü hava savunma füzesi sistemi dahilinde gerçekleşirse, birçok MiG-29KR ile başa çıkabilir mi? Grev uçaklarını koruyabilirler mi? Açıkçası konuşmak gerekirse, bu oldukça şüphelidir, ancak belirtilen sınırın üstünde yer alan Rafale'lerin sayısındaki artış, yapılamayan grev grubunu eleştirel olarak zayıflatır.
Aynı zamanda, Fransa’nın hava savunucusu AUG’u süpersonik denizcilik füzelerinin saldırılarını engellemek için iyi tasarlanmamıştır. Buradaki zorluk, en uzun menzilli Fransız hava savunma sistemleri Aster 30'in uçuş menzilinin yarısı Amerikan “meslektaşları” na (120 km), sırasıyla Granit'in yüksek irtifada (40 km içinde) uçan yangın saldırı bölgesine sahip olmasından kaynaklanıyor. Ancak Fransız füzelerinin alçaktan uçan süpersonik hedefleri vurma yetenekleri ile kanıtlandılar - 2012 g deniz seviyesinden sadece 5 metre yüksekliğe kadar süpersonik bir hedefi vurdu, bu nedenle Granit’in gemi karşıtı füzesini alçak irtifa segmentinde durdurma şansı var, fakat 16-20 roket voleybolunun başarılı bir yansıması zor olarak adlandırılabilir.
Yani, tekrar görüyoruz ki, örneğin, aynı “Büyük Peter” in Fransız AUG’ına karşı yönettiği CUG kafa kafaya savaşın bize başka bir Tsushima sağlayacağını düşünüyoruz. DRLO uçakları ile birlikte çok sayıda taşıyıcıya dayalı havacılığın varlığı, Fransızların KUG'larımızın hareketlerini kontrol etmesine ve Fransızlar için uygun bir zamanda, geminin hava savunma sistemlerinin kuvvetleri tarafından benzer bir saldırıyı engellemek için iki düzine kadar saldırı uçağı baskını düzenlemesine izin veriyor. Ancak Fransızlar, Exocset gemi füzelerinin uzun menzilli değişiklikleriyle birkaç fırkateyn getirme ve taşıyıcı tabanlı uçağın saldırılarını tamamlama konusunda iyi bir fırsata sahip. Fransa’nın yüzey gemilerini USC’nizin güverte helikopterleri tarafından Charles de Gaulle uçaklarının hava hakimiyeti koşullarında tespit etme riski sıfır olma eğilimindedir, ancak Fransız uçak gemisinin gemi araçları tarafından tespit edilme şansı yoktur.
Aynı zamanda, aynı KUG Kuznetsov tarafından yönetiliyorsa, AMG ve AUG kafa kafaya savaş Fransızlar için son derece zor ve riskli hale geliyor - evet, yine de kazanabilirler ama kaybedebilirler ve her şey buna bağlı olacak elbette ki deniz komutanlarının, ekiplerinin ve uğurlu Şansların tecrübesi. Charles de Gaulle önderliğindeki AUG, Kuznetsov'dan AMG'ye karşı hala bir avantaj sağlayabilir, ancak zaten nispeten küçük ve zaferi garanti etmiyor. Zafer kazanılsa bile, sadece Charles de Gaulle hava grubunun ağır kayıplarına mal olacak.
Şimdi AMG ile Kuznetsov ve Amerika Birleşik Devletleri AUG ile Gerald R. Ford arasındaki çatışmayı ele alalım. Amerikan süper taşıyıcısının yeteneklerinin son derece mükemmel olduğu söylenmelidir: hava grubunu 40-45 araçlarına savaşa gönderme kabiliyetine sahipken, havadaki en az bir hava devriyesiyle (DRLO uçağı, EW uçağı ve 4 avcı uçağı) kendi hava savunmasını sağlamaya devam edebildiği de söylenebilir Anında kalkış için tam hazır olma durumunda, güvertede uçmaya hazır savaşçıların sayısı.
Yapısında TAKR bulunmayan, ancak bir tür kara havacılık örtüsü alabilecek (muhtemelen denizde bir veya iki savaşçı olması durumunda), aşağıdaki bileşim ile gerçekleştirilebilecek olan Rus gemi grubunun saldırısı:
Bu durumda, hesaplama aşağıdaki gibi yapılmıştır - yerli AMG'nin çok güçlü ve kademeli bir hava savunmasına sahip bir bileşik olması nedeniyle, bastırılması için tahsis edilen kuvvetler “üst sınır” ile hesaplanır: örneğin, keşif grubunun uçağın 1-2'ini içerebilir, daha sonra 2 alınır, eğer gösterme eylemleri grubu uçağın 3-4'ini içeriyorsa, 4 alınır, vs. - yani, radar ve hava savunma sistemlerimizin mümkün olan en iyi şekilde açılmasını ve bastırılmasını sağlamak için her şey. Hava temizleme grubu, tüm 4 avcısını içerir - DRLO uçaklarını kapsayan dört avcı ile birlikte, bu, maksimum aralıkta çalışan yerli avcıları “sıralamak” için oldukça yeterli. Şok gruplarının büyüklüğü, artık ilkeye göre hesaplanır ve bir saldırı uçağına yüklenen 2-4 çok amaçlı savaşçıları içerebilecekleri (gelecekte daha fazla mektup yazmamak için, onlara sadece uçaklara saldıracak ve uçaklar için donatılmış uçaklar diyeceğiz) hava muharebe - savaşçıları), sırasıyla 15 ve 20 makinelerinin toplam birlik gücü ile.
Açıkçası, 4 uçağının ilave keşif grupları, gösteri eylemleri, hava savunması ve elektronik harp bastırması tarafından ezildiği hava savunma sistemlerine sahip 5-15 grubu, saldırı eylemleri, hava savunması ve elektronik harp bastırması tarafından saldırıya uğramış olsa bile, "güçlü bir gemi tarafından yönetilse bile" Büyük Peter. Bununla birlikte, bu KUG'a “TAKR” eklersek, durum hızla değişmeye başlar ve bu Amerikalılar için en iyi yönde değildir.
Gerçek şu ki, düşman DRLO uçaklarının yaklaşımını düzelttikten (yukarıda belirttiğimiz gibi, onları gizlemek oldukça zordur) ve savaş gemilerimizdeki modern RTR olanaklarını dikkate alarak TAKR'ın 14-18 MiG-29KR'a kadar havada olmalarını sağlamak için oldukça zaman kazanabiliyor olması Amerikan saldırısının başlangıcı ve şansla daha fazlası. Bu Amerikalılar için ne anlama geliyor? İlk olarak, saldırının kendisini organize etmede büyük zorluk. Bu durumda, Amerikan hava grubu keşif öncesi, gösteri, savaş, uçaksavar ve elektronik savaş savaş operasyonlarına atılamaz - 14-18 savaşçılarına benzer bir saldırı uçağı saldırısı aynı "Gerald R. Ford" güverte uçağı için iyi bir şeyle sonuçlanmaz. Ancak aynı savaşçılara bir grup hava temizliği ve bileşiğin baskısız bir hava savunması, uçaklarda en ciddi kayıplara maruz kalmak anlamına gelir ve havanın “temizleneceği” bir gerçektir. Buna göre, eş zamanlı olarak hareket etmek gerekiyor - Rus uçaklarına saldıran savaşçılarla ve “göstericilere” sahip olmak, hava savunmasını bastırmak vb. - gemiler.
Ancak, bu tür bir kullanım elektronik savaş grubunun yeteneklerini aşırı yüklüyor - savaşçılarımızı ve gemi radarlarımızı, yalnızca baskılanması gereken kaynak sayısındaki keskin artıştan dolayı, eşit derecede başarılı şekilde etkileyemeyecek. Burada, önceliklerin seçilmesi çoktan gerekli - öncelikle tüm sıkışan uçaklar veya gemiler, ancak hiçbir seçenek optimal olmayacak.
Tabii ki, buradaki havayı temizleyen 4 savaşçıları zaten yapamazlar - DRLO uçağının doğrudan kapağının dışında, Rus uçaklarını savaş gruplarıyla savaşmak ve onları kaçırmamak için güvenilir bir şekilde bağlamak için en azından 16 savaşçılarını bu gruba ayırmanız gerekir. Ancak bu, şok grupları için 40-45-uçak bileşimi grubunda sadece 3-8 uçaklarının olduğu anlamına gelir!
Diğer bir deyişle, Kuznetsov TAKR, varlığından dolayı, Amerikan uçak gemisinin saldırı gruplarının sayısını% 60-80 oranında azaltır. İlginçtir ki, hesaplamalarımızın sonucu çok değerli V.P.'nin verileriyle örtüşüyor. Amerikan XRUMX süpersonik taşıyıcısının güverte uçağını, yerli TAKR'ın yapabileceği havadaki avcılarla karşılama kabiliyetinin,% 18 ile gemilerimize roket saldırısını zayıflatacağını yazan Zablotsky.
Tabii ki, savaşın savunması kazanılmamıştır ve iç gemilerin iç oluşumunun bir parçası olarak bir TAKR'ın varlığı hala Amerikan uçak gemisi uçaklarından gelen savunmasızlığını garanti etmemektedir. Bununla birlikte, TAKR bağlı olduğu oluşumun savaş istikrarını önemli ölçüde arttırır ve bazı savaş durumlarında belirleyici bir argüman olabilir.
Bu nedenle, örneğin, Kuzey Filosunun muharebe servislerinin çoğu zaman Akdeniz'de gerçekleştiği iyi bilinmektedir - bu, küresel bir savaş durumunda 6 OPESK'i (esasen ölüm pahasına) etkisiz hale getirmesi gereken ABD 5 filosunun yeriydi. Kuznetsov TAKR filosunun 6 filosunun uçak gemilerini vurmak için sadece uçağıyla değil füzelerle de kesinlikle vazgeçilmez görünüyor. Akdeniz nispeten küçük bir su alanıdır ve ortasındaki TAKR, su bölgesini Avrupa kıyılarından Afrika'ya kadar taratabilmektedir. Başka bir deyişle, devam eden savaşta, TAKR'a sahip olan yerli gemi grubunun AUS'a (yani, iki AUG) karşı hiçbir şansı olmamasına rağmen, gemilerimiz onları izleme konumundan tahrip edebilir ve TAKR bunu yapma şanslarını önemli ölçüde arttırır.
Diğer bir durum, düşman AUG'nin heterojen kuvvetlerin saldırısıdır. TAKR'ın varlığı, AUG'dan uzak bir mesafede devriye uçağı uçağının kullanılmasını önemli ölçüde karmaşıklaştırmaktadır; bu, düşman uçağın TAKR'ı tahrip edebilmesine rağmen, süper geminin güverte uçağının savaş yarıçapı sınırında olmasına rağmen hatta iç denizaltıları tespit etme şansını da azaltmaktadır. AUG'ye havacılık kuvvetleriyle saldırmaya karar verilirse (örneğin, Tu-22М3), yetenekleri büyük ölçüde kara savaş uçağı (uzun menzilli uçağa çok kaybedecek olan) savaş yarıçapı ile sınırlı olacak, ancak TAKR'ın varlığı bu sorunu çözecektir.
Bu nedenle, Kuznetsov TAKR'ın Amerikan süperravyalılarına karşı bütün anlamıyla kaybettiği gerçeğine rağmen, bu onu işe yaramaz ya da gereksiz bir silah sistemi yapmaz. Bu tür uçak gemilerine sahip olan filonun, kendi “deniz uçağı” alanına sahip olmayan bir filodan çok daha büyük yetenekleri var. TAKR kadar kusursuz olmasa bile ... Hepsini aynı şekilde diyelim: TAVKR “Sovyetler Birliği Filosu Kuznetsov'u Amiral”.
- Chelyabinsk şehrinden Andrei
- Sovyet Donanması'nda uçak gemilerinin rolü
Su-33, MiG-29K ve Yak-141. Güverte için savaş
Su-33, MiG-29K ve Yak-141. Güverte için savaş. H. 2
TKR "Kuznetsov". İnşaat ve Hizmet Tarihçesi
TKR "Kuznetsov". Yapım ve hizmet tarihi. Suriye kampanyası
TKR "Kuznetsov". NATO uçak gemileri ile karşılaştırılması
TKR "Kuznetsov". NATO uçak gemileri ile karşılaştırılması. H. 2
TKR "Kuznetsov". NATO uçak gemileri ile karşılaştırılması. CH 3. Güverte taktikleri
TKR "Kuznetsov". NATO uçak gemileri ile karşılaştırılması. H. 4
TKR "Kuznetsov". NATO uçak gemileri ile karşılaştırılması. H. 5
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.