Yakında bir yıl, Sergei Shoigu Savunma Bakanı oldu. Bakan tarafından üretilen bilgi kaynakları, ayak izlerinin terk edilmesi, askeri tatbikatlar, birliklerin beden eğitimi, ülkenin ekonomisi üzerinde doğrudan ve ciddi bir etkisi olan bölümünün kilit sorununu nasıl çözeceği konusunda henüz bir fikir vermedi. Bu çok para gerektiren ordunun bir silahlanmadır.
Birçok iktisatçı, Rus ordusunu yeniden donatma görevinden şüpheliler, yakın gelecekte hiçbir büyük savaşın bizi tehdit etmediğini, hükümet harcamalarının büyümesinin zaten tehlikeli bir sınıra ulaştığını ve daha fazla artışlarının ekonomideki yavaşlama ile dolu olduğunu söylüyorlar. Ancak, yeniden silahlanma ertelenemez - ordumuzun teknolojik birikim düzeyi kritik hale gelir, XNUMX. yüzyılın ikinci yarısında donanmış olan Silahlı kuvvetlerle yaşamaya devam edemeyiz. Bu anlamda, ülkenin yetkilileri mevcut barışı Rusya için kullanmaya çalışıyor tarihsel Silahlı Kuvvetlerin modernizasyonu dönemi anlaşılabilir. Ayrıca, ordunun yeniden silahlandırılması ekonomik büyümeyi ciddi şekilde destekleyebilen projelerden biridir.
Devlet savunma emrinin 300'taki 2007 milyar ruble'den mevcut durumda 1,3 trilyon ruble'ye yükselmesi ve on yılın ikinci yarısında bir yılda 2 trilyon ruble'ni aşması mantıklı. Bununla birlikte, gerçek başarı görünmüyor: yeniden silahlanma hızı düşük, yeni gelişmeler için pek çok soru var. Ve tüm bu büyük maliyetlere rağmen.
Neden? 2000'in başından itibaren, Vladimir Putin'in iktidara gelmesiyle, savunma sanayine ilişkin politika çok önemli bir fikir üzerine kurulmuştu - merkezileşme.
Çok çeşitli tasarım bürolarını ve işletmeleri birleştiren entegre işletmeler - United Aircraft Building ve Shipbuilding Corporation (UAC ve USC), Almaz-Antey, Rostec (eski Rostekhnologii), Moskova Isıtma Mühendisliği Enstitüsü "(Topol-M, İskender, Bulava'nın üreticisi), Taktik Füze Silahları, vb.) Ekonomik açıdan bakıldığında, bu tek bir şey anlamına geliyordu - askeri-sanayi kompleksinin tekelleşmesi ve dolayısıyla daha sonra gelebilecekleri büyük bir risk İlyas askerlerine yaratılması ve modern silahların teslimi çok başarılı olamadı fiyat etiketlerinin ordu yeniden büyümeye dönecek.
Aslında, savunma sanayii ürünlerinin ana müşterisinin (Savunma Bakanlığı) memnuniyetsizliği, üreticilere karşı yapılan fiyat savaşlarında (elbette en gürültülü çatışma, elbette USC ile denizaltı alımları için karşı karşıya gelmek), daha sonra yurtdışında askeri teçhizat alımı ile ilgili kararlar verdi. Bununla birlikte, eski bakan Serdyukov, üreticilerin artan tekelliği ile sistematik olarak hiçbir şey yapamadı; bu durum kaçınılmaz olarak, Serdyukov'un sonunda kaybettiği kişisel ve klan çatışmaları düzlemine düştü.
Herhangi bir savunma bakanı için asıl soru, savunma sanayinin tekelleriyle ne yapılması gerektiği.
Savunma kompleksinde, bu modelin etkinliğini analiz etmek ve bir alternatif geliştirmek için en kısa zamanda çalışmaya başlamak gerekiyor.
Savunma işletmelerini ezmek gerekli değildir. Özelleştirme ya da her derde deva değil, savunma sanayii devletin elinde kalabilir (gelişmiş ülkelerdeki birçok silah üreticisi özel ellerde olmasına rağmen). Bununla birlikte, devlet kontrolü altında olsa bile, rekabet halinde olan çeşitli üretim ve geliştirme merkezleri oluşturmak oldukça arzu edilir. оружия. Bu Sovyet dönemlerinde bile oldu. Tekelleşmenin ve alternatiflerin eksikliğinin sonucu sadece şişirilmiş fiyatlar değil, aynı zamanda önemli sermaye ölümleri ve ülkenin savunması için riskler olabilir. Başarısız lansmanların yüksek yüzdesine rağmen basitçe "sürüklenen" olan Bulava füzesinin kabul hikayesini hatırlayalım - çünkü Savunma Bakanlığı yetkililerine göre bunun yerini alacak hiçbir şey yoktu.
Eğer Sergei Shoigu, merkezileşme ve askeri-sanayi kompleksinin tekelleşmesi politikasının küreselleşmesinin rekabeti arttırmak amacıyla tersine çevirme sorununu gündeme getirmezse, ya Serdyukov’un kaderini (“görevini kaybetme umuduyla tekelcilerle şiddetli fiyat savaşları” ya da “görevini kaybetme ümidiyle zayıf bir bakanlar” ile karşı karşıya kalacaktır. Savunma sanayinden lobiciler. Bu durumda, büyük bütçeleri yedikleri garanti edilir, ancak bizi modern bir ordu olmadan da bırakabilirler.