Böyle bir durumda, insanların sadece olumlu değil, aynı zamanda olumsuz niteliklerinin de kendini gösterdiği açıktır. Primorye ve Sibirya'daki balıkçılar gibi, askeri kayıt ve kayıt ofislerine celp olmadan gelenler var. Bir de seferberlikten kaçmak için gerçekten koşanlar var. Yani öyleydi ve her zaman olacak. İnsanlar farklı. Bunu daha sonra, zaferden sonra anlayacağız.
Ayrıca başka bir soruyla da ilgilendim. Batılıların, özellikle de Amerikan siyasi seçkinlerinin en tepesindeki olaylara nasıl tepki veriyorlar?
Batı'nın kaynaklarının sınırsız olmadığı açıktır. Ayrıca çok yakında kış şartlarında askeri harekâtların yapılması gerekecek. Ve bu, durumu temelden değiştirir. Batı böyle bir savaşa hazır değil. Durum biraz İkinci Dünya Savaşı'nı andırıyor. Daha doğrusu 1941 ...
Savaşın bir şekilde sona erdirilmesi gerektiği gerçeğinin anlaşılmasının, Batılı siyasi seçkinlerin çatışmaya yönelik tutumunu bir şekilde değiştirmesi gerektiği açıktır. Bunu anlamak için en çok isim yapan ve seçkin gazetecilerin yazdıklarını dikkatlice okumak gerekiyor. ABD'de bu tür gazetecileri seçmek için çok basit bir kriter var. Bunlar "başkan tarafından okunanlar".
Bu gazetecilerden biri olan Thomas Friedman kısa süre önce "Putin'in Operasyonunu Bitirmenin Üç Yolu" adlı ilginç bir makale yazdı. Friedman gerçekten çok başarılı bir gazeteci, The New York Times için uzun vadeli bir köşe yazarı, üç kez Pulitzer Ödülü sahibi ve Orta Doğu'da bir uzman. Bakalım bu Amerikalı siyasi yorumcu ne hakkında yazıyor.
Savaş bitmeli
Materyalin başlangıcı Rus okuyucular için biraz şok edici. Thomas Friedman'ın makalesinin 20 Eylül'de yayınlandığını hatırlatmama izin verin. Yani geçen haftayla ilgili. Ve bütün bu hafta Friedman önde gelen Avrupalı politikacılarla konuştu.
"Kısacası Putin için bu, hiçbir bilgeliğin, adaletin, merhametin, B planının olmadığı özel harekatın başlangıcından bu yana en kötü haftaydı."
Geçen hafta Başkan Putin için bu kadar korkunç olan ne oldu? Her şeyden önce, bana öyle geliyor ki, Ukrayna gerçeklerinin anlaşılmaması. Yazarın kafasında bir tür "haritada savaş". En kötüsü de daha önce kurtarılmış bölgelerin bir kısmının kaybedilmesiydi. Basitçe söylemek gerekirse, aynı Ukrayna saldırısı.
Ama Çin ve Hindistan'ın liderleri Fridman'a göre Vladimir Putin daha da korkmuş!.. Ve yine dikkat, bu Batı'nın önde gelen gazetecilerinden biri tarafından yazılmış. Uzun ve olaylı bir hayat yaşayan yeterince ciddi bir gazetecinin ilkel yalanlara battığını düşünme eğiliminde değilim. Büyük olasılıkla, bu bilgi eksikliği veya tek taraflılığıdır.
Çin ve Hindistan liderleri, askeri operasyonun neden olduğu gıda ve enerji fiyatlarındaki artışın 2,7 milyarlık nüfuslarına zarar verdiğini Vladimir Putin'e açıkça belirttiler.
Merak ediyorum, enerji ve gıda arzındaki bir artış, hatta büyük indirimlerle bile bu kaynakların fiyatlarını nasıl artırabilir? Yazar, Batı Avrupa'daki durumu Asya'ya aktararak açıkça çarpıtıyor.
Bu arada, Friedman'ın materyalinde eski prima donna'mızın eylemleri için bir açıklama buldum. Her nasılsa, özellikle ne yaptığının farkında olmadığına inanılmıyordu. Bilinçli olarak anlar ve yapar. Amerikalı bir gazeteciye göre, yaptığı açıklamalarla Başkan Putin'in ruh halini gerçekten bozuyor:
“Diğer şeylerin yanı sıra, Rus pop ikonlarından biri Instagram'da (Rusya'da yasaklandı) 3,4 milyon takipçisine askeri çatışmanın “ülkeyi paryaya çevirdiğini ve vatandaşların hayatlarını kötüleştirdiğini” söyledi.
Ve son olarak, en önemli şey hakkında. Thomas Friedman, önümüzdeki kışın Ukrayna ve bir bütün olarak Avrupa için trajik olacağının farkında. ABD'ye de musallat olmak için geri dönecek. Rusya ile ekonomik ilişkilerin kopması, birçok sektörde işbirliği yapmayı reddetmesi Batı'da yaşam standardında ciddi bir düşüşe yol açıyor ve Avrupalıların ve Amerikalıların buna dayanıp dayanamayacakları henüz belli değil.
“...görüşmeler sırasında üç olası sonuç belirledim. Bazıları yepyeni, bazıları tanıdıktı, ancak hepsi karmaşık ve öngörülemeyen yan etkilerle geldi.”
Yine dikkat. Olayların gelişimi için üç seçenek, ancak Rusya'nın bu çatışmada zafer kazanma olasılığını düşünen tek bir seçenek değil.
“Sonuç 1. Putin'in delice bir şey yapmasına neden olabilecek, yenilgi ve aşağılanma ihtimaliyle karşı karşıya kalabilecek Ukrayna için tam zafer.
Sonuç 2: Putin'in ateşkese ulaşmasını ve yıkıcı faaliyetlerini durdurmasını sağlayan kirli bir anlaşma. Ancak Batılı müttefikleri bölüyor ve birçok Ukraynalıyı çileden çıkarıyor.
Sonuç 3. Daha az kirli anlaşma. Putin'in operasyonu başlamadan önce herkesin bulunduğu yere dönüyoruz. Ukrayna buna katlanabilir. Belki Rus halkı bile bununla uzlaşacak ama önce Putin'i devirmek gerekecek, çünkü bu macerasının tamamen boşuna olduğunu asla kabul etmeyecek.
Sonuç 2: Putin'in ateşkese ulaşmasını ve yıkıcı faaliyetlerini durdurmasını sağlayan kirli bir anlaşma. Ancak Batılı müttefikleri bölüyor ve birçok Ukraynalıyı çileden çıkarıyor.
Sonuç 3. Daha az kirli anlaşma. Putin'in operasyonu başlamadan önce herkesin bulunduğu yere dönüyoruz. Ukrayna buna katlanabilir. Belki Rus halkı bile bununla uzlaşacak ama önce Putin'i devirmek gerekecek, çünkü bu macerasının tamamen boşuna olduğunu asla kabul etmeyecek.
Sanırım şimdi birçok okuyucu bir tür düşünme sersemliği haline geldi. Eski günlerde dedikleri gibi, akıl aklın ötesine geçmiştir. Mantıklı görünüyor, ama ... harika. Evet ve Ruslar açısından sonuçlar bir tür "tavşan" gibi görünüyor. Çok uzun süredir “kulaklardan çekiliyorlar”.
Ruslar mantıklı düşünemezler ama... blöf yapmayı bilirler.
Friedman'ın mantığını anlamaya çalışalım. Üç senaryoyu da nokta nokta analiz edelim. Ama önce, Ukrayna'daki askeri çatışmanın özündeki değişiklikler hakkında fikrimi ifade etmeme izin verin. Bana göre, bir süredir Batı ile savaş halindeyiz. Ukrayna ile değil, Batı ile. Bu savaşı biz başlatmadık ama bitirmeliyiz.
Bu yüzden Batılı gazeteciler aslında bunun hakkında konuşuyorlar. Fridman da dahil olmak üzere onlar küresel Batı'nın zaferinden bahsediyorlar. Amerikalı gazetecinin vatanseverliğini çok iyi anlıyorum. Ülkesinin zaferine, bu ülkede var olan siyasi sistemin zaferine olan inancını anlıyorum. Ama ben Rusum ve zaferimize de inanıyorum.
Yani, savaşın sonunun ilk versiyonu. Rusya'nın yenilgisi ve onu Batı şartlarında barış yapmaya zorlaması. Benim düşünceme göre, bu bakış açısı zaten modası geçmiş. APU'nun buharının bittiğini yazdım.
Ukraynalıların saldırı olarak konumlandırdığı bu eylemler, gerçek bir askeri operasyondan çok bir halkla ilişkiler gösterisine benziyor. Müttefik kuvvetler, yerel zaferlere bile izin vermiyor ve Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin metodik imhasıyla uğraşıyorlar.
Bu görüşü savunanların argümanları neye dayanıyor? Friedman bunu oldukça spesifik olarak yanıtlıyor. Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin saldırısı müttefikler arasında paniğe neden olacak ve kaçacaklar. İlginç bir şekilde, Amerikalı bir gazeteci en az bir kez Cumhuriyetçilerin bölümlerinden, Rus ordusunun bölümlerinden, Kadirovistlerin bölümlerinden, Wagner PMC'den bir video gördü. Bunlar koşacak mı? Oh iyi...
“İnsanlar sessiz kalmayacak ve Putin'in yanında yer alan her Rus askeri veya Rusça konuşan Ukraynalı muhtemelen şöyle düşünüyor: ne yapmalı, kalmalı mı yoksa kaçmalı mı? Cephe kırılırsa beni kim koruyacak? Böyle bir ittifak, dağılmaktan hiçbir şekilde korunmaz. İlk başta yavaş ve sonra hızlı bir şekilde gerçekleşir. Ne olduğunu izle."
Bu seçeneği daha fazla tartışmaya değmeyeceğini düşünüyorum.
Öyleyse kirli anlaşmanın daha gerçekçi, ama aynı zamanda şu anda fantastik versiyonuna geçelim. Kiev'deki gücün Ukraynalıların kendileri tarafından süpürüleceği ve AB ile NATO'da bir bölünmenin meydana geleceği bir varyant. Burada, Thomas Friedman'ın kendisi bile böyle bir "sonucun olası olmadığını ve bunun üzerine özel umutlar yüklenmemesi gerektiğini" söylüyor.
Avrupa'da gazla ilgili sorunların Batılı politikacılar için pek çok ek tehlike yarattığı açıktır ve bunlardan bazılarının iktidarı korumak için Başkan Putin'e boyun eğmesi ve ülkeleri için gaz tedarikinde pazarlık yapması oldukça olasıdır. . Bu Amerikalılar için de açık. Sözler ve tehditler insanları ısıtmayacak ve enerji yoğun endüstrileri başlatmayacak.
Amerikalının AB ve Ukrayna'nın hedeflerine ilişkin gerekçesi ilginç. Durumu değerlendirmesinde Putin ile pratik olarak aynı fikirde, ancak tamamen farklı sonuçlar çıkarıyor. Kiev'in hedefleri daha önce olduğu gibi gerçekleştirilemez. Cumhuriyetlerin ele geçirilmesi, Rusların Kırım'dan kovulması, bazı "esas olarak Ukrayna topraklarının" ilhakı ve diğer saçmalıklar. ABD'de bile buna gülüyorlar.
Ancak AB ve NATO'nun hedefleri değişti. İttifak Kiev'e yardım etmeye devam ediyor. Ancak bu yardım, bir dilenciye Avrupa evinin eşiğinde ölmemesi için verilen sadakaları hatırlatıyor. Aslında, Avrupalı politikacılar, Baltıklardan, Polonyalılardan ve ciddi politikacılar olarak sınıflandırılamayacak diğer Moldovalılardan gelen mikropları kastetmiyorum, uzun zamandır Rusya ile ilişkileri iyileştirmenin yollarını arıyorlar.
Avrupa, düşmanlıkların kendi topraklarına aktarılmasını istemiyor. Avrupa ordularının tüm hırslarıyla Rus ordusuna karşı koyamayacaklarına dair bir anlayış var. Evet ve Avrupa'daki aşırı nüfus önemli bir rol oynuyor. Büyük nüfus kaybı, ekonominin tahribatı ve geçen yüzyılın başlarına doğru kayma…
Avrupalı liderlerin davranışı bundandır. Bir yandan ABD baskısına boyun eğiyorlar, diğer yandan ülkelerindeki statükoyu korumak için bedel ödemeye hazırlar. Ülkesinin herhangi bir vatanseveri için oldukça normal bir arzudur. Atalardan miras kalanları koruyun. Ve mümkünse arttırın.
Avrupa tiyatrosunda savaşın devam etmesi ve düşmanlıkların konuşlandırılmasının iyi olduğu tek ülke Amerika Birleşik Devletleri'dir. Rusya'nın zayıflaması ve Avrupalı rakiplerin yok edilmesi, ki bu daha iyi ... Yeni bir şey yok, ABD'nin Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarında zaten çalıştığı aynı seçenek.
Peki, Başkan Putin'in buna ihtiyacı var mı? Şu anda barışa ihtiyacımız var mı? Bu soruyu muhataplarıma sık sık soruyorum. Ve cevap tamamen farklı. Lenin'in "ne pahasına olursa olsun barış"ından Zhirinovski'nin "botlarımızı ... okyanusta yıkayacağız" sözüne kadar. Ama neredeyse her hafta başkan bu soruyu aynı şekilde yanıtlıyor. Operasyonun hedeflerine ulaşılmalıdır!
Birine Rusya Devlet Başkanı'nın pozisyonunu açıklamam gerekiyor mu? Bence gerekli değil. Genel olarak, CBO'yu sona erdirmek için ikinci seçeneğe göre, politikacıların "sinekleri pirzolalardan ayırmak" istemedikleri sonucuna varabilirim. Ukrayna'daki savaşı, Batı ile Rusya arasındaki küresel, aynı melez savaşın bir parçası olarak görüyorlar.
Rusya elbette böyle bir barışı kabul etmeyecektir. Bu dünya değil. Bu, Batı'nın Ukrayna'yı silah ve askerlerle yeniden pompalamak için kullandığı savaşın bir başka ertelenmesidir. Bunu zaten birkaç kez yaşadık.
Ancak Thomas Friedman bu seçeneği en olası görüyor! Daha doğrusu, bu seçenek, genel olarak kaybetse bile, Başkan Putin'in daha sonra halkına Batı'nın tavizler verdiğini ve nükleer silah kullanmak zorunda olmadığını söyleyerek “yüzü kurtaracağı” tek seçenek. silâh.
"Çarşamba günü binlerce yedek askeri çağırmak için açıklanan karara bakılırsa, Putin tam da böyle bir sonucu hedefliyor gibi görünüyor."
Peki, üçüncü seçenek. Her şeyi 24 Şubat'taki duruma döndüreceğiz. Ve Başkan Putin halka yeni bir çağrıda bulunarak binlerce askerimizi, yüzlerce uçağımızı kaybettiğimizi söyleyecek. tanklar ve diğer teknoloji. Bize yaptırımlar uygulandı, hepsi bir hataydı... Gülmeyin, ciddi bir Amerikalı gazeteci bunu yazıyor!
Ve Putin'in konuşması olası bir gelişmeden çok bir kurgu. Burada olaylar tamamen farklı bir senaryoda gelişecektir. 1945 Sadece Almanlar yerine Ruslar olacak. Belgelendi ve Batı'nın bunu nasıl yaptığını zaten biliyoruz, "Putin rejiminin" suçları, "savaş suçlularının" aranması ve yargılanması vb.
Batı, özel bir askeri operasyonun sonunu böyle görüyor. Tekrar ediyorum ve Thomas Friedman'ın sadece bir gazeteci değil, aynı zamanda bir gazetecilik efsanesi olduğunu söylüyorum. Birçok Batılı politikacıyı şahsen tanıyan bir kişi. Bu nedenle, yazdığı şey kendi kişisel muhakemesi değil, mevcut politikacıların görüşleridir. Bu görüşlerden hangisi eninde sonunda kazanacak ve uygulanacak, bilmiyorum.
devam etmek yerine
Bugün sadece sokaktaki Batılının değil, Batılı politikacıların da fikrini oluşturan materyalleri okumak benim için gerçekten ilginçti. Ancak, özellikle, söz konusu makale, Rusların çoğunluğunun emin olduğu seçenekten tamamen yoksundur. Zafer seçeneğimiz.
Batı, yaptırımların gücüne ve etkinliğine bu kadar güveniyor mu? Yoksa Rusya'nın ciddi bir savaş yapamayacağından ve ülkemizin nüfusunun gerçekten cumhurbaşkanı ve hükümeti devireceğinden emin mi? Büyük ihtimalle korkudur. Korku ve arzulu düşünme. Ciddi politikacıların Rusya'dan kaçan Rus liberallerinin hezeyanına inandıkları oldukça şüphelidir.
Rusya'da seferberliğin nasıl olduğuna yakından bakıyorum. Dürüst olmak gerekirse, paniği görmedim. Her şey her zamanki gibi devam ediyor. Evet, insanlar ciddi. Evet, akrabaları ve arkadaşları için endişe var. Ancak Batı medyasının hakkında yazdığı bir panik yok. Ve “erkek gibi” bir kesimin ülkeden kaçıyor olması da oldukça öngörülebilir. Öyleydi, öyleydi ve her zaman olacak. Her zaman insanlar ve insanlar vardır. Adamlar gidiyor. Kazanmak için bırakın.
Okurlarımız için yazının kısa bir devamını yazayım.
“Çıkış 4. Bu, rahmetli Vladimir Zhirinovsky tarafından şimdiye kadar tahmin edilen en kötü senaryo. Doğru, tam olarak uygulanmadı. Böylece Rusya, cumhurbaşkanı tarafından belirlenen tüm hedeflere ulaşıyor. Ukrayna Silahlı Kuvvetleri silahlarını bırakıyor, milliyetçiler ve faşistler askeri mahkemede yargılanıyor. Zelenski tutuklu. Uluslararası bir mahkeme hazırlanıyor. Ülkede hükümet biçiminin daha fazla seçimi konusunda referandumlar düzenleniyor.
Washington ve Batı başkentlerinde politikacılar oyunun bittiğini anlıyor. Kolektif Batı, Rusya Devlet Başkanı'nı ve Rus halkını tebrik ediyor. tarihsel Milliyetçi rejime karşı zafer. Aynı zamanda, XNUMX. yüzyılda Alman faşizminin başını birlikte büktüğümüz gerçeğini mümkün olan her şekilde vurgulayarak.
Batılı devletlerin liderleri, Rusya Devlet Başkanı ile kişisel bir toplantı için toplu halde Moskova'ya geliyor. Herkes olağanüstü bir şey olmadığını iddia ediyor. Yaptırım yoktu, silah teslimatı yoktu, eğitmen yoktu vs. Ülkeler arasındaki ilişkilerin kalıntıları restore ediliyor. Ekonomik ilişkilerin gelişmesi için umutlar var...”
Bana göre bu senaryo uygulanacak...