Büyük Vatanseverlik Savaşı'na katılan Sovyetler Birliği Mareşaliyle söyleşi ...
Corr. - Dmitry Timofeevich, farkettiniz mi: Büyük Zaferimiz günü arifesinde, Stalin'e bir başka iddialı saldırı yapılıyor mu? Kruşçev'e gönderme yapan bir televizyon kanalında, boşta ve içki içerken çok fazla zaman geçirdiğini söylüyorlar. Öte yandan - ünlü tarihçi Yury Pivovarov, liderin destekçilerine "saldırgan itaatkar bir çoğunluk" diyor. Meşhur Alla Gerber tarafından yankılandı. Yılın 62'i, Joseph Vissarionovich'in ölümünden bu yana geçti ve her şey onu seviyor ...
DT Yazov: - Peki neden şaşırdın? Stalin sadece seçkin bir insan değildir. Stalin, eski gücümüzün, benzeri görülmemiş başarıların, kayıtların ve devasa inşaat projelerinin bir sembolüdür. Bu arada, iddiaya göre zamanın önemli bir bölümünde kaldığı iddiasızlık hakkında. Aralık ayının sonunda 1929, Molotov'a yazdı ve cevap vermedeki gecikme için özür diledi: "Ama benim pozisyonuma geç: utançtan aşırı yüklendi, uyumak için zaman yok (kelimenin tam anlamıyla!)."
O yıllarda çalışmak gerçekten sınırdaydı. Sözlerini hatırlayın: “50-100 yıllarında ileri ülkelerin gerisinde kaldık. Bu mesafeyi on yıl içinde kapsamalıyız. Ya biz yaparız ya da bizi ezerler. ” Ve iş kaynamaya başladı. Dev bitkiler yağmurdan sonra mantar gibi büyüdü. Stalin'in iyi sahibi gibi, her şey kontrol altındaydı. Ülkenin ekonomik yaşamının tüm ayrıntılarını sundu. Onun için hiçbir önemsememek yoktu.
Daha sonra, daha savaş sırasında, bu titiz Stalinist ticaret yaklaşımı, o zamanlar ABD'nin Moskova Büyükelçisi olan Averell Harriman tarafından şaşkınlık ve hayranlıkla not edildi: tarihi her şeyin bir kişiye bağlı olduğu anlar ... En küçük ayrıntıları not etme ve onları akılda tutma konusunda inanılmaz bir yeteneği vardı ... Onun için hangi silahların en önemli olduğunu çok iyi biliyordu. Ne kalibre silaha ihtiyacı olduğunu biliyordu, ne ağırlık tanklar yollarını ve köprülerini taşıyabilir, hangi metalden uçaklara ihtiyacı olduğunu tam olarak biliyordu. Bunlar son derece yetenekli ve enerjik bir askeri liderin özellikleridir. ”
Ne de olsa, Joseph Vissarionovich yalnızca tanınmış bir askeri lider değil, aynı zamanda yetenekli bir diplomattı ve abartısızydı - mükemmel bir yönetici.
İkincisi, dişleriyle, kendi yolunda, Stalin'in kötü isteklileri tarafından bile tanınır ve ona “etkin yönetici” denir.
Bu arada, Harriman, ölümünden sonra bile liderimiz hakkındaki fikrini değiştirmedi. Kruşçev'in “vahiyleri” onu asla saklanmadığı konusunda ikna etmedi.
Ancak sohbetimizi, ülkenin on yıl süreceği ve Stalin'in kendisine atadığı “koştuğu” dönemde 30-s'e vermek istiyorum. Birçok yabancı kaynağın kanıtladığı gibi, onları başarıyla “koştu”. Amerikan Ulus dergisi 1932’te şunları yazdı: “Beş yıllık planın dört yılı, gerçekten dikkate değer başarılar getirdi ... Rusya, ahşap yüzyılından demir, çelik, beton ve motorlar yüzdesine hızla ilerliyor.” İngiliz dergisi Round Table: “Beş yıllık planın başarıları inanılmaz bir fenomen… Sovyet endüstrisi, iyi sulanan bir bitki gibi, büyüyor ve güç kazanıyor ... Beş yıllık plan, gelecekteki kalkınmanın temellerini attı ve SSCB'nin gücünü büyük ölçüde artırdı.” Fransız burjuva gazetesi "Tan": "Komünizm devasa bir hızla yeniden yapılanmayı tamamlarken, kapitalist sistem sadece yavaş adımlarla ilerlemenize izin veriyor ... Bizimle olan yarışmada, Bolşevikler kazananlar oldu."
İlk beş yıllık planın yılları boyunca, 1500 büyük sanayi kuruluşları tarafından inşa edildi. Bunların arasında metalurji tesisleri var: Sverdlovsk (ünlü "Uralmash"), Magnitogorsk, Çelyabinsk, Novokuznetsk, Lipetsk, Norilsk. Stalingrad, Çelyabinsk, Habarovsk, Nizhny Tagil'deki traktör fabrikaları devreye alındı. Bunlar arasında o sırada dünyanın en büyük hidroelektrik istasyonu olan otomotiv tesisleri GAZ ve ZIS, Dneproges var.
Şimdi inanılmaz görünüyor, ancak ilk beş yıllık planın yıllarında, her 29 saatte yeni bir işletme faaliyete geçti. İkinci beş yıllık plan, 10 saatlerde "uygun". Daha sonra sanayileşme hızı arttı. Savaşın patlaması nedeniyle tamamlanamayan üçüncü beş yıllık planda, ülke her 7 saatte yeni bir girişim aldı.
Öyleyse, baylar, kibar eleştirmenler, Joseph Vissarionovich boş zamanlar için değil, bazen kendisinin kabul ettiği ve uykusu için boş zamanları yoktu.
Stalin, bugünlerde kutladığımız 70 yıldönümü olan Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndaki Zaferimizin temelini attı.
Corr. - Stalin aleyhine yapılan ayrımcılığa uğrayan birçok suçlama arasında, meşhur kişilik kültü ilk sıradadır. Ve var olduğu gerçeğinde aslında yanlış olan nedir? Bu, insanların liderleri için en yüksek güven ve saygılarının bir işaretidir. Ülkemizin tek lideri değil, Joseph Vissarionovich'in ölümünden sonra böyle bir onurla onurlandırıldı. Bazıları ters olmasa da.
DTYazov: 1927’te Sovyetler Birliği’ni ilk kez ziyaret eden ünlü Fransız yazar Henri Barbusse: “Yeni Rusya’da, Stalin'in asıl kültü, ancak bu kült güvene dayanıyor ve kökenlerini alt sınıflarda alıyor. Profili kırmızı posterlerde tasvir edilen kişi - Karl Marx ve Lenin'in yanında - olanı yaratan ve olacak olanı yaratan kişidir. ” Ve burada kilisenin vaazlarından birinde seslendirilen kişilik kültünün tuhaf bir açıklaması var: “... Şimdi Joseph Stalin'in kişiliği hakkında çok fazla tartışma var. Ama gerçeği söylemeliyim, ama gerçek şu ki, halkımızın giderek daha fazla onurlandırdığı ... Aslında, etrafındakileri birleştirdi. Düşmanlar kişilik kültü tarafından damgalanır. Hayır, bu bir kişilik kültü değil, bu bir ailenin kutsal hissidir ... Stalin'in önderliğinde insanlar birleşip kendilerini bir aile olarak hissetti. ”
Stalin ve kilise özel bir sohbettir. Ona geri dönebilir ve daha detaylı konuşabilirsiniz. Ve şimdi, Hazretleri Patrik Alexy'nin 70 yıldönümü Joseph Vissarionovich'in yıldönümü kutlamaları vesilesiyle yaptığı konuşmada Hazretleri Patrik Alexy'nin konuşmasından küçük bir alıntıyı alıntılamak istiyorum: “Liderimizle şahsen tanışan herkes, kişiliğinin cazibesine hayran kaldı; eğilim; her konuda olağanüstü farkındalıkları; kelimenin gücü ve bilgeliği; kendisine sunulan her dava ve sorunun hızlı ve elverişli bir kararı ... Kutsal Kilise'mizin sadık bir savunucusu var. "
Sadık savunucu Stalin'de sadece kiliseyi değil, bütün milleti gördü.
Stalin'e duyduğumuz sevgi, ona saygı insanların yüreklerinin derinliklerinden geldi, bu yüzden liderin ismini insanların hafızasından silmek mümkün değil.
Ülkede özel ilgi çeken sözde kişilik kültünün yıllarına ilişkin eski haber bülteninin çerçevelerine bakıyorum. Gösterilerde genç, eğlenceli, özgür insanlar var. Bu insanların bir geleceği olduğu hissediliyor. Aslında, onlar kendilerini inşa ediyorlar. Sovyetler ülkesinde yaşamak, Stalin’in kırıcılarını alay etmeyecekti, gerçekten, daha iyi ve daha eğlenceli hale geldi. Bu, keskin yazarın gözü ve Henri Barbusse tarafından fark edildi; gezisinin sonuçlarının ardından, “Stalin” adında bir kitap yazdı. 1935 yılında yayınladık. Ben zaten bu harika kitaptan alıntı yaptım. Yazarın Moskova gösterilerinin atmosferini tarif ettiği yere bir tane daha sunacağım.
Bu arada, izlenimleri tam olarak o zamanın haberleri ile çakışıyordu. Tabii ki, geçerli televizyon ekranında "kayma" yapmazlarsa.
İşte bir görgü tanığı ifadesi: “Kremlin'in çatışması boyunca tribün sıralarını dolduran kalabalığın yaydığı kalabalık, saatlerce süren ruhsal sörf, ünlem ve ünlemlerle dolu. Bu jakuzinin bir merkezi var. Ünlemler tek bir isme bölündü: “Stalin! Yaşasın Stalin Yoldaş! ”Lenin’in türbelerinden biri vizöre elini kaldırıyor ... Bu adam, kendisini yakınlardaki diğerlerinden ayırt etmeyen uzun bir askeri palto giymiş. O, merkezdir, tüm dünyadan Moskova'dan yayılan her şeyin kalbidir. ”
Bölgenin safları Fransız misafirine "gururlu, mutlu, güler yüzlü ve aydınlık yüzler zinciri" olarak sunuluyor. Bu insanlar gurur duymak için her nedene sahipti. Erken ilk beş yılını tamamladı. İşsizlik ortadan kaldırıldı, yedi saatlik bir iş günü başlatıldı. Ülke dünyada makine mühendisliği, demir eritme ve petrol üretiminde ikinci sırada. İlkini ardından çarpıcı rakamlarla ikinci beş yıllık plan takip etti. Daha fazla 4500 büyük endüstriyel işletme kurdu. O zaman “Personel her şeye karar verir!” Sloganı oluşturuldu. Askeri fabrikalar tanklar, uçaklar ve diğer silahlar üretmeye başladı. 456 binlerce traktör, 128 binlerce birleştirme, 146 kırsalında binlerce araba çalıştı.
Ve hepsi Stalin'e rağmen? Evet, Stalin'den önce veya ondan sonra yaşayan hiç kimse, böyle bir ölçek yapamazdı. Devrilmiş liderin ardından davayı alan aynı Kruşçev, ülkeyi ekmekte kesinti olduğu noktasına getirdi. Ellerinin dokunduğu her şeyi mahvetti. Bölgesel parti komitelerini sınai ve kırsal bölgelere ayıran, ekonomik konseyler yaratan, orduyu ezici bir darbeyle ele alan ve kiliseye benzeri görülmemiş zulümler veren bir yönetimsel bir sıçrama kurdu. Kruşçev Niva'da sadece “sevgili Nikita Sergeyeviç” hakkında zehirli fıkralar cömertçe yükseldi.
Ünlü Rus filozof Alexander Zinoviev, Stalin ve zamanını düşünerek, “gençlerin bir gün Stalin'in zamanlarını özleyeceğini göz ardı etmedi. Halk ... isminin anılmasını çoktan özlemiş ve alkışlarla karşılamıştır. " Rusya'nın düşmanlarını korkutan da budur. Adının etrafında fantastik masallar yığınlar. Stalin bunu önceden görmüştü. "Biliyorum," dedi, "ölümümden sonra mezarıma bir çöp yığını koyulacak, ama tarih rüzgarı onu acımasızca dağıtacak." Görünüşe göre rüzgar temizleme görevine başladı.
Unutmayın, televizyonda halk tarafından çok belirsizce algılanan iki proje başlatıldı. İlkinde Rusya'nın adını belirlemeye çalıştılar, ikincisi ise adı zaferle ilişkilendirilen bir cevap vermekti. Bu son yarışmanın Büyük Zaferimizin arifesinde gerçekleştiğinin bir göstergesi ve sonuçlarını Mayıs 9 ile özetlemesi planlandı. Yapılan çevrimiçi oylama. Stalinistlerde toplu halde kayıtlı olan yaşlı insanların bilgisayarları kullanmadıklarını, birkaç istisna dışında olduğuna dikkat edin. Bu nedenle, projenin kaderi ve iki görkemli isim temel olarak gençlerin faaliyetlerine bağlıydı. Ve sözünü söyledi.
Tartışmasız davacılar "Rusya'nın Adı" üzerine Joseph Vissarionovich gitti. Ve bu en yüksek adaletti. Rusya'yı, Rus halkını sevdi. Kızıl Ordu'nun komutanlarının onuruna verdiği resepsiyondaki tostunu hatırlayın 24 Mayıs 1945. “Rus halkının sağlığına bir tost yapıyorum, sadece lider insanlar oldukları için değil, aynı zamanda açık fikirli, güçlü bir karaktere ve sabra sahip oldukları için…”
Stalin'in kızı Svetlana Alliluyeva şunları kaydetti: “Babam Rusya'yı çok derin ve derinden ömür boyu sevdi. Ulusal özelliklerini çok fazla unutan ve tüm Rusları çok sevecek bir bekar Gürcü tanımıyorum. ”
Corr. “Ünlü İngiliz tarihçi Alan Bullock’un kanıtını verirdim.” Sözlerinde kınama notları var ama Rus ruhumu nasıl ısıtıyorlar. "Stalin, otokrasiyi devirmek için savaşan Büyük Rus şovenisti oldu, ancak Rus imparatorluğunun dağılması için değil ... Rusya'nın imparatorluk geçmişine olan arzusuydu. imparatorluk ... devletin sınırlarını başka hiçbir Rus çarının hayal edemediği şekilde genişletiyor. ”
Etkileyici? Ve bugün, "Rusça" gururlu sözcük yerine, garip bir eşanlamız var: Rusça.
DT Yazov - Rekabete geri dön. Stalin'in finale ulaşmasına izin verilmedi. Alexander Nevsky'nin adaylığı konusunda anlaştılar. Hiçbir söz, adaylık layık, ama aynı Joseph Vissarionovich olmasaydı, birkaç yüzyıl sonra, onu kim hatırlardı. Almanların Moskova duvarlarının dışında durduğunu belirten kasvetli 1941 kasabasının uğursuz günlerinde, “türbüsün kürsüsünden durdu:“ Büyük atalarımızın cesur görüntüsü - Alexander Nevsky, Dmitry Donskoy, Kuzma Minin, Dmitry Pozharsky, Alexander Suvorov, Michael - bu savaşta size ilham kaynağı oldu. Kutuzov. " Yılın Kasım 7'unda efsanevi 1941 askeri geçit töreni yapıldı. Stalin'in Kızıl Meydan'dan vedasıyla, birlikler cepheye çıktı. Büyük lider ve ünlü komutanın adını bu sert hikayeden kim silebilir?
İkinci adın tanımı ile - Zafer oldukça komik bir hikaye oldu. Organizatörler, görünüşe göre, kendilerini sigortalamaya karar verdiler ve daha fazla uzatmadan Yüksek Komutanı aday listesinden çıkardılar. Ve belki de en iyisidir. Aksi takdirde, Joseph Vissarionovich'in Makhno, Prens Tmutarakansky ve diğer eşit derecede egzotik karakterlerle bir arada yaşaması gerekecekti.
İngiliz tarihçi Jeffrey Roberts, Stalin hakkında ciddi ve oldukça nesnel bir kitabında şu sonucu çıkardı: “Stalin, savaş sırasında ülkeyi çok etkili ve başarılı bir şekilde yönetti ... Liderliği olmadan, Hitler Almanya ile olan savaş muhtemelen kaybedilecekti. Churchill, Hitler, Mussolini, Roosevelt - hepsi kolayca değiştirilebilir, ancak Stalin değil. ”
Kızıl Ordu'da çok sayıda yetenekli komutan vardı, ancak ana darbeleri nereye vuracaklarını belirlemediler, ancak Genel Müdür Stalin, Yüksek Komutanlık Karargahı. Stalin, orduyu tedarik etmenin tüm seviyelerini elinde tuttu, kaç tanka, uçak ve mühimmat verecek cepheye karar verdi. Stalingrad Savaşı sırasında, insanlara ve kaynaklara sahip olmak için yeni bir cephe oluşturmak gerekliydi. Bu Zhukov veya Vasilevski olabilir mi? Hayır. Yaklaşan operasyon için, dört yeni tank topluluğu kuruldu. Stalin'den başka biri bu görevle başa çıkabilir mi? Hayır. Ön komutanların her biri kendi sorumluluk alanı içinde hareket etti.
Stalingrad arz problemini nasıl çözdü? Volga sürekli bombalama ve bombalama altındaydı. Tüm olası yollar kesildi. Stalin, traversli rayları bitmemiş Baykal-Amur Ana Hattından söküp yeni bir yere teslim etmesini emretti. Bir buçuk ay boyunca Saratov'dan Astrakhan'a giden bir yol inşa ettiler ve birlikler için teçhizat ve yiyecekler geçti, ikmal geldi, yaralar alındı. Savaş sırasında Stalin, hem Yüksek Komutan hem de Devlet Savunma Komitesi Başkanı, Halk Komiserleri Konseyi Başkanı, Halk Savunma Komiseri Başkanı ve CPSU Merkez Komitesi Sekreteriydi (B.). Stalin hakkında bir kitabın yazarı olan Isaac Deutscher, bu sorumluluğu çok net bir şekilde takdir etti: “Savaş sırasında Kremlin'i ziyaret eden Müttefik ülkelerin birçok temsilcisi, Stalin'in karar vermesi gereken kaç konuya - küçük ve önemli, askeri, politik ve diplomatik - - şaşkınlık verdi. . Aslında kendisinin başkomutanı, savunma bakanı, arz şefi, dışişleri bakanı ve hatta protokolün başkanıydı ... Dört yıl süren tüm düşmanlıklarda, neredeyse her yerde hazır bulunan bir sabır, dayanıklılık ve dikkat modeli arasındaydı. , neredeyse her şeyi bilen. "
Batılı tarihçileri, yazarları, büyük siyasi şahsiyetleri dinliyor ve sonuca varacaksınız: çoğu zaman onların değerlendirmelerinde, Joseph Vissarionovich Stalin ile ilgili olarak, diğer vatandaşlarımızın regalia, aplomb ve önyargı ile sahip olduklarından daha fazla tarafsızlık var. Sovyet lideri, düşmanları tarafından bile onurlandırıldı. Hitler’in Stalingrad Savaşı’nın arifesinde neler yaptığını söylemek ilginç: “Churchill’le karşılaştırıldığında, Stalin muazzam bir figür. Churchill, birkaç kitap ve parlamentodaki zeki konuşmalar dışında hayatında hiçbir şey elde etmedi. Ancak Stalin, tam tersine, hangi fikirlere hizmet ettiği sorusunu bir kenara bırakırsak, ülkeyi bir 170 milyon nüfusuyla yeniden düzenledi ve onu geniş çaplı bir silahlı çatışmaya hazırladı. ”
Başka bir konuşmada, “Görevimiz Rus halkını ezmek, böylece Stalin ölçeği olan insanlar bir daha ortaya çıkmayacak” dedi.
Şimdi düşmanlarımız, onlara farklı diyemem, Stalin ve Hitler'i aynı düzeye koyuyorlar. Ne için yapıldı? Tarihimize, kutsal savaşımıza, Büyük Zaferimize tükürmek için. Kısa süre önce First Channel'da aynı isimdeki programın yazarı olan Posner, Stalin ve Hitler'i bir sıraya sokarak onları yirminci yüzyılın en büyük suçluları olarak nitelendirdi. Bu beyefendiye, boynunu Hitler'e çeviren Stalin 70 olduğunu hatırlatmama izin verin. Bay Posner'ın kendisinin izin verdiği çirkin karşılaştırmaya gelince, "tarihin rüzgârı" da bu kirli parçaları ve parçaları dağıtacaktır. Alexander Prokhanov'un belirttiği gibi, “Stalin bir Rus tarihinden bir buldozer tarafından kazındı”. Fakat aynı zamanda, hiç kimse küçük, kötü niyetli, cahil bir şema sahibi Kruşçev'e dokunamaz. Neden? Evet, çünkü Yirminci Parti Kongresi'ndeki Nikita Sergeyeviç'in “sansasyonel” raporunu analiz etmeye başladığınızdan, yalanların tüm piramidinin, saçma fantezilerin ve en aşağılık imalatların nasıl çökeceğine dair analizler yapmaya başlayın.
Corr. - Ancak Gerçeği arayanların, yine Kruşçev'in raporunu parçalayan Batı'da bulunduğunu söylüyorlar. Ve hayal et, suçlamaların bir noktasında gerçeğin sözlerini bulamadın.
DT Yazov - Beni şaşırtmadı. Ekim ayında 1964, Kruşçev'i görevlerinden alan CPSU Merkez Komitesinin Genel Kurul Toplantısı yapıldı - CPSU Merkez Komite İlk Sekreteri ve SSCB Bakanlar Konseyi Başkanı.
Ve Plenum'dan önce parti yoldaşları Nikita Sergeyevich'i dürüst bir sohbete davet etti ve onun hakkında düşündükleri her şeyi anlattı. Görmeye gelen meslektaşların çok uzun sürdüğü için pişmanlık duyulmaya devam ediyor. On yıl. Stalin bu süre zarfında güçlü bir devlet kurdu. Ancak Kruşçev, yaratılanların çoğu, rüzgârın gitmesine izin verdi. Ancak Kruşçev'in parti üyelerini dinleyeceğiz.
Polyansky: Stalin'i müstehcen kullandılar, kendi başlarına ihtişamlı yanılsamalarla hastalandılar.
Kosygin: Övgüyü seviyorsun. Kimseyle sayılmazsın. Gitmen gerek
Suslov: Kendinize olumlu olan her şeyi, başkalarına dezavantajları atfediyorsunuz. Kişilik kültü gelişti. Gazeteler konuşmalar ve fotoğraflarla dolu.
Shelepin: Kişilik kültü tamamen gelişmiştir. Conceit çok açık. Hiçbir şeyi küçümseme. Shevchenko Ödülü'nü aldı ...
Burada ne tür bir bonus olduğunu açıklığa kavuşturmak için ücret akışını keseceğim. 1938'te, Kruşçev'in Ukrayna Komünist Partisi Merkez Komitesi İlk Sekreteri seçildiği bilinmektedir. Ve şimdi, 26 yıllarından sonra, Mart ayında, 1964, yarı zekalı Ukraynalılar sevgili Nikita Sergeyevich Shevchenko Ödülü'nü aldı. "Ukrayna SSR'sinde olağanüstü sosyal ve politik faaliyetler için."
Corr. - Bu, köylülere verilen Kırım için bir ödül mü?
DT Yazov - Bu mümkün. Ama tartışamam. Başka bir şey beni şaşırtıyor: böyle bir insan nasıl büyük bir ülkenin başında olabilir? Peygamberlik olarak Charles de Gaulle haklıydı: “Stalin'e halefleri olmayan bir Stalinist devlet mahkumdur…”
Sürecin başlangıcı Kruşçev'i koydu.
Ne yazık ki, takipçileri vardı.
Kruşçev'in devlet başkanı olarak yürüttüğü faaliyetlerin nihai sonucu CPSU Merkez Komitesi Ekim Plenum'unda toplandı.
“Uygulama gösterdi, rapor,“ bu övgünün ve kibirin hiçbir şeye dayanmadığını ”söyledi. Çalışmanın "yargısız inatçı acele, önyargı ve kısmi olma, acılık ve suçlama, aşırı övgü ve kendine güvenmeyi ihmal etme yeteneği" tarafından engellendiği kaydedildi. Ayrıca eski silah arkadaşlarına göre, sistematik olarak entrika yapan Nikita Sergeevich, Presidium üyelerini birbirleriyle her yönden kavga etmeye çalıştı. ”
Onun için böyle bir günah vardı: öğretmeyi severdi. Yurtdışına gidiyor ve oraya mısır ekmeyi, yüksek verim almayı öğretiyor ve bu verim bizden çok daha yüksek. Ve herkes bunu biliyor. Sovyetler Birliği'nin Kruşçev döneminde tarımdaki başarıları çok mütevazıydı. 8 yerine yıllık ortalama üretim artışı yüzde XNX'e ulaştı. “Amerika Birleşik Devletleri'ni kişi başına et, tereyağı ve süt üretimi için yakala ve ele geçir” sloganı reklamı başarısızlıkla sonuçlandı. Ziraat uzmanımız Timiryazev Akademi, bilim insanları bireysel Kruşçev yeniliklerini paylaşmadığı için ortadan kaldırmaya çalıştı. Rapor tüm bunları “cehaletin utancı ve sonucu” olarak nitelendirdi.
Nikita Sergeevich'in eski ortakları tarafından oybirliğiyle not edilen övünme ve entrika için bir tutkunun yanı sıra, son derece haklıydı. Stalin'in ülkeye yaptığı sayısız hizmet için takdir edip kaydettiği kişilerin çoğu Kruşçev'e indirgenmiştir. O, liderin aşağılanmasına yönelik bir talebe cevaben, "Stalin Yoldaş benim için kutsal bir adam" diyen Mareşal Rokossovsky'nin savaş sonrası görevinden mahrum kaldı. Mareşal Zhukov ile nasıl davrandığı ve başkalarının kaç kişi olduğu biliniyor: ya vicdanlarına karşı günah işlemeyi reddeden ya da bir zamanlar bastırılamaz bir subverter'e giden yolu “geçenler”. Diğerleri sadece unutulmaya mahkum değil, aynı zamanda hayatta kalmanın eşiğine getirildi. Bu yüzden Uzak'ımızın eski komutanı ile yaptı havacılık, Hava Mareşal Golovanov. Ünlü pilotu istifaya göndererek ve onu yetersiz bir emekliliğe "göndererek", beş çocuğun bulunduğu bir aileyi yoksulluğa mahkum etti. Görgü tanıklarına göre, mareşal “bahçeden” yaşamak zorunda kaldı. Yarım hektar patates dikti, inek getirdi. Ve Moskova'daki bir okulda okuyan çocuklara, ailenin arkadaşı olan eski bir hizmetçi yardımcı oldu.
Stalin'in ölümünden sonra, Moskova şehir partisi organizasyonu eski sekreteri Alexander Vasilyevich Shcherbakov ile de ilgilendi. Başkent'te bir kuşatma durumu ilan edildiğinde, Moskova'daki en zor çalışma yıllarını açıkladı. 1945'ta öldü. İş yerinde "yandı" diyebilirsiniz. Onu tanıyan insanlar olarak mütevazı, sempatik bir insan vardı. Ailede üç çocuk kaldı. En gençleri yılın 2'iydi. Yakında Shcherbakov’un dul eşi öldü. Moskova Parti Komitesi'nin 1949'teki ilk sekreteri haline gelen Kruşçev, her yönden yetim kalan bir aileye endişe gösterdi. Ancak Stalin'in ölümünden sonra, şahsen aile kulübünü mahrum etmesini emretti. Moskova'daki Shcherbakov'a bir anıtın inşasıyla ilgili karar iptal edildi. Ve metro istasyonlarından birinin Shcherbakovskaya olduğunu bildiğim için derhal yeniden adlandırmasını istedim.
Corr. “Bu seriden başka bir gereksinim var: Stalin tabutundan omuz kayışlarını ve düğmeleri kesmek için.” Bu küfür inanmak zor. Gerçekten böyle bir durum var mıydı?
DT Yazov - Bilmiyorum. Fakat görgü tanığı var. Bu hikayeyi birkaç kişiden duydum. Kruşçev'in birçok manevi acısı, en büyük oğlu Leonid'in hikayesiyle ilişkili. İddiaya göre savaş sırasında teslim oldu. Ve Almanlarla işbirliği yapmaya başladı. Stalin emri verdi: partizanların yaptığı haini çalmak. Orada vuruldu. Bu eski güvenlik görevlisi Stalin Rybin'i yazıyor, başka kanıtlar da var. Kruşçev, oğlunu kurtarmak için Stalin'e yalvardı. Bir oy vardı. İlki, "hainin ölümü" lehine oldu Shcherbakov. Gerisi destekledi ...
Corr. - Demek tam anlamıyla ...
DT Yazov: - Bu yargıç. Ancak liberallerimiz için hala tartışılmaz bir otoritedir. O alıntı, söz edilir. Ve onsuz nasıl? Aksi halde, dikişlerdeki büyük lider çatlaklara karşı aceleyle dövülmüş bir suçlama sistemi.
Corr. - Sohbetiniz için teşekkür ederim, Dmitry Timofeevich. Ben böyle üzücü bir notta konuşmayı sonlandırmak istemiyorum. Büyük Zaferimiz ve günahımızın şerefine şenlikli selamlar şimşek çakmak üzere ve bu aydınlık saatte Joseph Vissarionovich Stalin'de bir günahı hatırlamayacağız.
http://politikus.ru/uploads/posts/2015-04/1429385335_01.jpg
“Çok iyi bir komutandı - kazandı çünkü değil, bunu başarmak için çok şey yaptığı için.” Bu, Batılı tarihçi Jeffrey Roberts ve sen ve ben de dahil olmak üzere tüm Joseph Stalin'in hayranlarının tarafsız görüşü.
Stalinistler, pozneme rağmen, her gün gittikçe daha fazla hale geliyor. Gerçek yavaş yavaş ilerliyor. Ve dahası. Bu konuşmaya devam etmek için izninizle iyi olurdu. Ne de olsa, unutulmaz Nikita Sergeevich ve şimdiki takipçileri, Büyük Vatanseverlik Savaşı olaylarını kapsayan yalan ve kötü niyetli imalatlardan adil bir pay aldı. Ve sonra, dedikleri gibi elinde ve kartlar. Bir düşün.