"Bir taşla iki kuş vurmak" - aracın arazi kabiliyetini ve çekiş özelliklerini artırmak için, pnömatik silindirler üzerinde olmayan bir arazi aracı tasarlamaya karar verildi. Fikrin uygulanması açısından, NAMI uzmanları yardım için Lastik Enstitüsüne (NIIShP) başvurdu.
ET-8 prototipi hızla toplandı. Fotoğraf: YouTube.com
Pnömatik merdane, profilin %30'una kadar büyük radyal deformasyonlarla çalıştırılabilen, ince cidarlı kabuğa sahip lastik bir tekerlektir. Basitçe söylemek gerekirse, bu lastikler çapa eşit (veya daha büyük) bir genişliğe sahiptir.
Sonuç olarak, NAMI mühendisleri I-220 endeksi altında pnömatik silindirler sağladı. Ancak ilk "gözleme" "topaklı" çıktı. Lastik, üç tahrik dingilli uygun bir kendinden tahrikli araba üzerinde test edildi. Test sonucunda, ürünün çapının ve genişliğinin, kord katmanlarının sayısının gerekli uygunluğun ve gerekli temas noktası alanının elde edilmesine izin vermediği ortaya çıktı. Eksiklikleri dikkate alan NIISHL uzmanları, süper geçilebilir rampanın başka bir versiyonunu yarattı - çapı ve bir metre genişliği olan I-245. Böyle bir lastik 1,5 tonluk bir yüke dayandı. Gerçek bir arazi aracı NAMI-044E üzerinde testler zaten yapıldı. Daha önce, aynı çap ve genişlik oranına sahip I-182 lastikleri üzerinde zaten test edilmişti.
Pnömatik silindirler, bir arazi aracının ana özelliklerinden biridir. Fotoğraf: YouTube.com
Test sonuçları tatmin edici olarak adlandırılabilir: tasarımcılar, lastiğin küçük çapından memnun değildi. Sonuç olarak, Yaroslavl Lastik Fabrikası mühendisleri ile birlikte, ürünün çapının ve genişliğinin 194 m olduğu Ya-1,2 adlı başka bir versiyon geliştirdiler.
ET-8
1961'de, A. M. Khlebnikov'un gözetimindeki enstitünün özel bir bölümü, Y-194 pnömatik silindirler için bir kar ve bataklık aracı geliştirmeye başladı. Oluşturulan ekipmanın amacı, bataklık ve derin karda insanların taşınması ve malların taşınmasıdır. Resmi olmayan "Kasırga" adını alan ET-8 projesinde birkaç özellik vardı:
✅ toprak üzerindeki basınç - en fazla 0,9 kg / metrekare. santimetre
✅ temas noktası alanı - yaklaşık 1 metrekare. M
✅ taşınan yükün ağırlığı - 8 ton
✅ dönüş yarıçapı - 15,5 m
Lastik basıncı sürücü koltuğundan kontrol ediliyordu. 1962'de NAMI'deki ZOK pilot fabrikasında deneysel bir numune yapıldı. Birçoğu, Sovyet kar ve bataklık aracında, FWD Corporation tarafından geliştirilen ve 1'dan beri üretilen Amerikan Teracruzer MM-1956'e benzerlik gördü. Gerçekten de bir benzerlik var. Fark dolgudadır. "Shtatovskaya" ekipmanı, hava soğutmalı boxer tipi bir uçak motoru, seri otomobil motoruna sahip Sovyet arazi aracı ile donatıldı. Tam olarak "kimin kime sahip olduğunu" söylemek zor: her iki makine de yaklaşık olarak aynı anda yaratıldı.
Teracruzer MM-1, ET-8'e gerçekten benziyor. Fotoğraf: YouTube.com
Sovyet teknolojisinin üretimi sırasında mümkün olduğunca seri bileşenler ve montajlar kullanmaya çalıştılar. Kabin, Kurgan'da üretilen ATS arazi aracından ödünç alındı. 375 "at" geliştiren ZIL-180 motoru gövdeye yerleştirildi ve bir kasa ile kaplandı.
transmisyon
Daha önce tamamlanmış olan MAZ-501'den alınmıştır. Dört adet Ya-194 pnömatik silindir, bir arabanın önüne ve ikincisi arkaya monte edildi. Her birinin MAZ-200'den ödünç alınan bir ana teçhizatı vardı. Ondan enerji, bir dişli sistemi ("gitar" olarak adlandırılan) aracılığıyla bir çift tekerleğe iletildi. Köprüler zorla kapatılabilir. Aynı zamanda, arkada bulunan boji doğrudan çerçeveye ve ön boji - bir döner sistem vasıtasıyla tutturulmuştur.
Pnömatik silindirler daha uzun servis ömrüne sahiptir. Fotoğraf: YouTube.com
Arazi aracının manevrası, MAZ-500'ün direksiyon mekanizması kullanılarak gerçekleştirildi (hidrolik güçlendirici zaten MAZ-525'ten alınmıştır).
Подвеска
Bu haliyle hiç yoktu: Tasarımcılar, pnömatik silindirlerin zeminde çok az basınçla yüksek arazi kabiliyeti sağlayacağını ve şok emilimini garanti edeceğini garanti ettiler. Bu karar tasarımı basitleştirdi, arazi aracının ağırlığını ve dolayısıyla seri üretim maliyetini düşürdü. Tekerleklerin doğrudan montajına gelince, makinenin tümsekleri ve çukurları aşarken arazinin eğrilerini tam anlamıyla tekrarladığı dengeleyiciler kullanıldı.
test
Temel olarak, bir metreye kadar derinliğe kadar suyla dolu sulak alanlarda gerçekleştirildi. Araba, arazi kabiliyeti açısından olağanüstü nitelikler gösterdi: istikrarlı bir şekilde ilerledi ve hatta arka çekme çubuğundaki çekişi dokuz tona kadar sürdürdü (ve bazen artırdı). ET-8'in niteliklerini tam olarak anlayabilmek için benzer sınıftaki paletli araçlarla, özellikle GAZ-47 ile karşılaştırıldı. Ana olumlu nokta, taşıyıcının operasyonel kaynağıdır. Pnömatik silindirlerdeki ET-8 için en az 30 bin km idi. GAZ-47'deki paletlerin 5-6 bin km sonra değiştirilmesi gerekiyordu. Her iki makinenin açıklığı karşılaştırılabilirdi.
Araba hem kış hem de yaz aylarında test edildi. Fotoğraf: YouTube.com
Hurricane serisinin lansmanı, ülkenin ulusal ekonomisinin, iyi taşıma kapasitesine sahip benzersiz bir arazi kabiliyetine sahip tekerlekli bir arazi aracına sahip olmasını sağlayacaktır. Araba, bataklıklarda ve derin, gevşek karda kendinden emin hissetti. Ve hala bir römork ve modernize edilmiş pnömatik silindirler kullanıyorsanız, taşıma kapasitesi 20 tona çıkarılabilir.
ABD-094
1963'te ET-8 arazi aracı modernize edildi. 8x8 tekerlek formülü ve pnömatik silindirlerin boyutları aynı kaldı. Zaten 238 "at" veren YaMZ-240 adlı başka bir güç ünitesi kurdular. Gövde biraz uzatıldı ve bir branda ile kaplandı, arkadaki çerçeve güçlendirildi, pnömatik silindirlerin üzerindeki kemer önden çıkarıldı, bu sayede yan profil farklılaştı. Tampona bir askı takıldı, dengeleyicilerin üzerinde basamaklar belirdi. Kabinin önü farklı bir ızgara ve farklı bir optik düzeni aldı. Doğru, taşıma kapasitesi zaten sekiz değil, yalnızca beş tondu.
ET-8 - NAMI-094'ün yükseltilmiş versiyonu. Fotoğraf: YouTube.com
Yeni teknolojiye büyük umutlar bağlandığı gerçeği, 10.01.1963/XNUMX/XNUMX tarihli Pravda gazetesinde yer alan bir makale ile kanıtlanmaktadır. Muhtemelen, NIISHP, NAMI çalışanları ciddi bir ödül teşviki umuyorlardı: makaleler ülkenin önde gelen baskı organında bu şekilde görünmüyor.
Testlerde makine iyi performans gösterdi. Fotoğraf: YouTube.com
Arazi aracı, Asya ve Kırım'daki tuz madenlerinde test edildi. Makinenin ana avantajı ortaya çıktı: "mineral" ile katmanlara neredeyse hiç zarar vermedi. Paletli ve konvansiyonel tekerlekli araçlar ise tuz katmanlarına zarar verdi. Makine ayrıca jeolojik keşiflerde gaz ve petrol sahalarında test edildi.
Sonucu ile bu
Arazi aracının pnömatik silindirler üzerinde devlet tarafından kabulü sırasında, arabanın Amerikan "meslektaşından" (bu arada konveyöre binen) neredeyse iki kat daha ağır olduğu ortaya çıktı. Bu nedenle, Sovyet arabası zayıf bir şekilde kontrol ediliyordu ve düşük manevra kabiliyetine sahipti.
Amerikan arazi aracı daha hafifti, ancak birkaç kat daha pahalıydı. Fotoğraf: YouTube.com
Ayrıca komisyon, NAMI-094'ün birimlerinin ve düzeneklerinin o sırada SSCB'de üretilen kamyonlarla yeterince birleştirilmediğini değerlendirdi. Ordu, yeterince korunmadığını düşünerek Kasırga'yı da terk etti: pnömatik silindirlerin hasar görmesi kolaydır. Sonuç olarak, 1971'de NAMI-094 projesi üzerindeki çalışmalar kapatıldı. Bununla birlikte, prototipin imalatında uygulanan bazı fikirler daha sonra mafsallı çerçeveye ve geniş profilli lastiklere sahip arazi araçları oluşturmak için kullanıldı.