Antik Baetica'daki ana petrol üretim merkezi Valle Medio del Guadalquivir'de bulunuyordu. Burada, petrol taşımak için büyük ve ağır petrol amforalarının üretildiği çömlekçi merkezlerinin çoğunluğu vardı. Aynı şey daha sonra bu ürünle ticaret yapmak için geniş denizi geçen gemilerin içine yığıldı. Hepsinden Dressel 20, Roma İmparatorluğu'nun merkezi yüzyılları boyunca sürdü.
"Gümüş, beyaz ve soluk çivit mavisi ile sıçrayan zeytin ağaçlarından oluşan bir denizin ortasında çömlekçinin atölyesindeki aktivite çılgıncaydı. Binlerce amfora parçasından yapılmış duvarları olan ve yine yerinde üretilen fayanslarla kaplı birkaç mütevazı ama sağlam binalardan oluşuyordu. Betis'in kıyılarına yakın küçük bir tepecik üzerinde tünemiş, güneş ışığı ile aydınlatılmış ve olası sellerden korunmuş, Carbula'ya çok yakın ... Birkaç yüz metre içeride, büyük bir köle grubu - kalın tabakanın neden olduğu istemsiz kamuflajlarıyla neredeyse tanınmaz. vücutlarını örten çamur - diğerlerinin zahmetle yoğurmaya devam ettikleri engebeli bir çukurdan kili çekip sonunda birkaç gün boyunca bir dekantasyon torbasında bıraktı ... Bu kil çömlekçiler tarafından dar amforaları kalıplamak için kullanıldı. kompleksin güney cephesinin yanında yer alan büyük kordonda baş aşağı ve bol miktarda kurumuş ağızlar ve kalın karınlar; çömlekçi markasının mühürleri göbeğin üst kısmında veya kulplarda açıkça görülüyordu ... Son olarak, tamamen kerpiç ve kilden yapılmış ve nehre paralel bir sıraya yerleştirilmiş sekiz fırından oluşan bir pil, sürekli sigara içiyor, ateş kullanıyordu. Seramik alıcıları, pratik olarak tahrip edilemez hale gelen, büyük çoğunluğunun kaderinde olduğu uzun geçişte hayatta kalmaya yetecek kadar güçlü ve dayanıklı olana kadar pişirin ... "
Bu yazının özü, El Árbol del Pan (Plurabelle. Cordoba, 1994, 53 - 54), bu yazının imzası olan yazar tarafından yazılmış, değerli sıvı altımızın geçmişte nasıl ve nerede depolandığını çok net bir şekilde ayrıntılandırıyor.
Metin, petrol piyasasının nasıl organize edildiğini kesinlikle çok net gösteriyor. Baetica'nın ana petrol üretim merkezi Valle Medio del Guadalquivir'de bulunuyordu ve burada çok sayıda petrol amforası üretim merkezinin bulunduğu ve zaman zaman tarımsal yerleşim yerlerine de rastlanıyordu. Bununla birlikte, başka zamanlarda, ağır ve hacimli alıcıların gereksiz yere taşınmasını önlemek amacıyla Baetis ve Singilis nehirlerinin yakınlığını aradılar. Bu, petrolün yapımından sorumlu olanların elinde olmayan farklı bir iş olabilir. Böylece hareket ettirilen şey, daha sonra gemiye binmeden hemen önce amforalara dökülen deri şişelerdeki yağın kendisiydi.
Potter merkezleri
Amforayı, sap üzerindeki çömlekçi atölyesinin mührü (genellikle sahibinin, üreticinin veya memurun tam adı ‑tria nomina-'nın kısaltmasını içeren bir mühür) ile tanımlayan bu seramik merkezleri, Almodóvar'ın Cordoba kırsalında bol miktarda bulunuyordu. del Río, Posadas, Peñaflor, Écija… Bu yüzden karada, nehrin yarıklarında, aynı fırınları çok daha büyük komplekslere entegre edilmiş mükemmel bir koruma durumunda görmek yaygındır (bazıları 20 hektara kadar (Lora del Río, Seville'deki La Catria gibi). Bu kompleksler, işyerleri, yaşam alanları, depolar vb.Gibi diğer binalara ve genellikle kendi nekropollerine sahip olma eğilimindeydi.
Büyük amfora fragmanlarının (opus testaceum) tüm bu alanlarda evlerde bu kadar yaygın olmasının ana nedeni budur. Garip bir şekilde, bu parçalar fırınlar da dahil olmak üzere ev ve imalat yapıları için inşaat malzemesi olarak kullanıldı.
Çömlekçi ve çömlekçi atölyeleri
Günümüzde, mühürlerin bir analizine dayanarak, bölgede en az 100 figlinae (atölye çalışması) olduğunu ve en az 250 çömlekçinin çalıştığını biliyoruz; bu, çalışmalarında hiçbir iz bırakmayan, basitçe kaybedilen veya keşfedilmeyi bekleyenleri hesaba katmadan.
Bölgedeki arkeolojik kazılar, Testaccio'nun amfora ve Tituli picti çalışmalarıyla karşılaştırılarak, bize oldukça fazla ayrıntıyı tanımamızı sağlayan muazzam miktarda bilgi sağlıyor. Bu nedenle, örneğin, Palma del Río'ya (conventus Cordubensis) yakın Cortijo del Tapınağı'nda bulunan çömlekçi atölyesinin Flavean-Trajanean döneminde (1'in son yıllarında) çok büyük miktarda amfora ürettiğini biliyoruz.st MS yüzyıl) dönemin tanınmış bir figürü olan Caius Marius Silvanus, Testaccio amforalarının mühürlerinde Marium adıyla da yer almaktadır.
İmparatorluğun şımarık kızı: Dressel 20
Tüm yıl boyunca hiç durmadan emek veren bu çömlekçiler, varoluşları sırasında birden fazla defadan fazla el değiştirerek, çeşitli siyasi, ekonomik veya sosyal evrimin geri dönüşünü mantıklı bir şekilde yaşadılar. Bazı durumlarda, gergin ideolojik yeniden düzenleme anlarında petrol üreten harika Beatica mülklerine bile el kondu.
Arkeoloji jargonunda Dressel 20 olarak bilinen belirli bir amfora türü üretildi. Mükemmel işlevselliği sayesinde, bu gemi İmparatorluğun orta yüzyılları boyunca dayanmış ve küçük varyasyonlarla başka kategoriler oluşturmuştur: Tejarillo I ve Dressel 23.
30 kilo ağırlığında ve 70 litre yağ içerebilen küresel bir şekle sahip oldukça büyük bir alıcı. Farklı aşamalarda üretildi: önce göbek, sonra ağız ve son olarak taban (kurumayı kolaylaştırmak için açık bırakılan deliğin kapatılması) ve son olarak kulplar. Tıpa olarak, bu amaç için özel olarak tasarlanmış çok basit kil diskleri (ara sıra, basit bir kesilmiş seramik parçası), içeriğin bir örneğini içeren mantar veya mini amfora parçaları kullanabilirler ve böylece kalitesinin doğrulanmasını mümkün kılarlar. alıcıyı açmak zorunda kaldı, bu genellikle mühürlendi.
Kalıntıları bulundu
Müzelerimizin çoğunda, çoğunluğu tamamen sağlam olan Dressel 20 amforasını düşünebiliriz. Binlerce kişi de denizin dibinde, limanlarına hiç ulaşmayan enkazlarda yatıyor. Muazzam karınları ve şaşırtıcı ergonomileri ile dikkat çekiyorlar, çünkü ürünün mükemmel bir şekilde mühürlenmesine izin verdiler, taşınması kolaydı ve özellikle, onları İmparatorluk boyunca taşımaktan sorumlu gemilerin ambarında işlevsel bir kazık sistemi sağladılar.
Bunlar, hem bulunan enkazlardan hem de çoğunluğunun koyduğu Ostia limanında bol miktarda bulunan kabartma ve mozaik resimlerinden dolayı çok iyi bildiğimiz gemilerdir. Yarım su çekimi yelken olma eğilimindeydiler. 10,000'e kadar şarap veya yağ amforası taşıyabilen tekneler, bazılarının tabanlarının alt sıradakilerin ağızları arasına 150 ila 200 ton arasında sıkıştırılmasına izin veren basit bir kazık sistemi kullanarak yola çıktı. taşınabilir.
Desiderio Vaquerizo Gil