Bauhaus okulu - Bauhaus okulunun özellikleri - Bauhaus estetiği - Bauhaus'un benimsediği estetik anlayışWeimar'da 1919 yılında Walter Gropius'un yönetiminde kurulan mimarlık ve güzel sanatlar okulu. 1919-1925 yıllan arasında, XX. yy. uluslararası üslubunun oluşturulduğu bir merkez olan Bauhaus'da, Gropius'un, öncü sanata gönül vermiş ünlü sanatçılar arasından seçtiği öğretmenler görev aldı. Amaç, yapıtlarıyla "sanatı ve toplumu uzlaştırabilecek bir mimarlık topluluğu" yaratmaktı.
Gropius'un benimsediği düşünceler (sanatçılar ve zanaatçılar arasındaki ayrımı kaldırmak; sanatsal yaratı alanını, doğmakta olan bir toplumdaki yeni sanayiler ve yeni gereksinimlerden kaynaklanan bütün yeni alanlara yaymak), 1908 yılında kendisinin de başlıca öncüleri arasında yer almış olduğu Werkbund'un kurulmasında rol oynayan düşüncelerdi.
Mimarlık ve dekoratif sanatların araştırılması ve mimarlık üslupları ile sanayi ürünlerinin her iki kesimin işbirliği sonucu birleştirmesi, öğretileri, Belçika'da Van de Velde, Avusturya'da da Adolf Loos gibi mimarların atılımlarıyla, mimarlık alanında yeniden ele alındı. Konuyla ilgili çeşitli yöntemler ve örnek, Adolf Loos'un yayınladığı Ornament und Verbrechen (Süsleme ve Suç) adlı tezde açıklandı.
BAUHAUS ESTETİĞİ
Bauhaus'un benimsediği estetik anlayışının temelinde, soyut sanatır oluşum dönemindeki kurumlar yatar Gropius'a göre, Bauhaus bir okul değil, bir "düşünce"dir; öğretmenlere ve öğrencilere, kısaca oluşumuna katkıda bulunan herkese, sanayi ürünlerinin estetik özelliğini korumak ve XIX. yy'dan başlayarak makine üretimiyle birlikte,yaygınlaşan zevksizlikle savaşmak için etkili yollar sağlayan bir öğretidir. Gropius'a göre, teknik nesnenin halk tarafından, öbür nesneler arasından fark edilip seçilebümesi için, biçimsel kaygının izlerini taşıması ve ruhsal bir anlayışla dolu olması gerekir.
Bauhaus grubu, daha sonra "sanayi estetiği" diye adlandırılan yeni bir üslubun yaratılmasına, yeni teknik olanak ve yöntemlerin bulunmasına çalışmıştır. Gerçekleştirilen ilk yapıt olan "am Horn evi" 1923 yılında sergilendiğinde, üslup birliği kuramını ve süssüzlüğü yansıtan bütün ayrıntılarıyla büyük başarı kazanmış, ama hareketi engellemek isteyen resmî Alman çevreleri yumuşatılamamış, 1925'ten başlayarak Bauhaus'u kapatma kararı, grubu Dessau'ya gitmek zorunda bırakmıştır.
1928 yılına kadar topluluğu Dessau'da yöneten Gropius'un.programda ve öğretim yöntemlerinde değişiklik yapılması, zanaatların mimarlıktan üstün tutulmaya başlanması üstüne istifası ve yönetime getirilen İsviçreli Meyer'in önerisiyle benimsenen yeni yöneliş sonucunda, ilk topluluğu oluşturan öğretmenlerin de görevden çekilmeleriyle büyük atılım engellenmiştir. İkinci Bauhaus, mimar Mies van der Rohe'nin 1930'da getirdiği yeni düzenlemeye karşın, birincisi kadar verimli ve canlı olmayı başaramamıştır.
BAUHAUS'UN PARÇALANMASI VE YAYGINLAŞMASI
1933 yılında nazi hükümeti Bauhaus' un kesin olarak kapatılmasına karar verince, Almanya'dan kovulan öğretmenler ve öğrenciler, dünyanın çeşitli ülkelerine yayılarak, Bauhaus'un yaratmış olduğu estetik anlayışını da birlikte götürdüler: Budapeşte'de Sandor Bortnik, Muhely'yi oluşturdu; Gropius, Feininger, Albers ve Mies van der Rohe, öğretimlerini A.B.D'nde sürdürdüler; Moholy-Nagy Chicago'da New Bauhaus'u (İnstitute of Design) kurdu. Almanya'da savaş sonrası dönemde İsviçreli Max Bill, Ulm kentinde Bauhaus'un yenilenmesini üstlendi. Sanayi estetiği anlayışı, hemen her yanda benimsenip öğretilmeye başlandı.
alıntı
BiR-DOST - 10.03.2011 - 04:40