Macron Fransa’da faşizmin önünde engel olduğunu söylemişti. Bunun yerine faşistleri güçlendirdi
Faşistlerin desteğiyle kabul edilen yeni göçmen karşıtı yasaya karşı Fransa’da ırkçılık karşıtı büyük bir öfke ve dehşet dalgası yükseliyor.
Perşembe akşamı Rennes, Chambéry, Montpellier ve diğer on şehirde insanlar sokaklara döküldü.
Cuma günü öğleden sonra ve akşam saatlerinde Paris, Rennes, Marsilya, Lyon, Toulouse, Brest, Limoges, Bayonne, Pau ve diğer şehir ve kasabalarda gösteriler planlandı.
Öğrenciler birçok üniversiteyi abluka altına aldı ve tabandan gelen işçi grupları grevler için bastırıyor.
Neoliberal Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron hükümeti bu hafta İçişleri Bakanı Gerald Darmanin’in öncülüğünde yeni bir göçmen karşıtı yasayı yürürlüğe soktu.
Milletvekilleri başlangıçta hem solun hem de Marine Le Pen’in faşist Ulusal Ralli’si (RN) de dahil olmak üzere sağın büyük bölümünün karşı oy kullanmasıyla planları reddetmişti. Macron daha sonra daha da sağa uzandı ve geleneksel muhafazakarların desteğini ve RN’nin oylarını kazandı.
Macron’un grubunun, muhafazakarların ve faşistlerin hep birlikte oy kullandığını gördük.
Paris’te yaşayan sosyalist ve ırkçılık karşıtı Denis Godard, Charlie Kimber‘le şu anki eylemler ve neden bu kadar öfke duyulduğu hakkında konuştu.
Denis Godard
Neden böyle bir tepki var?
Bu hafta parlamentonun dışında düzenlenen bir gösteride yaptığım konuşmada Macron’un faşizmin yürüyüşüne karşı bir baraj, bir siper olarak seçimleri kazandığını söyledim. Aslında hükümet iki şekilde faşist örgütlenmenin önünü açmıştır.
Birinci yol, RN ile birlikte oy kullanabilmek için parlamentoda ittifak yapmalarıdır. Bu, faşist örgütü en üst düzeyde meşrulaştırdıkları anlamına gelmektedir.
İkincisi ise, devletin Fransız olarak kabul ettiği kişilerin, yasal göçmen olarak görülenler de dahil olmak üzere göçmenlerden ve kayıtsız işçilerden farklı muamele gördüğü “ulusal tercihi” kabul etmiş olmalarıdır. Bu açık ve yapısal bir eşitsizliktir
Bu hiyerarşi, faşist Ulusal Cephe’nin ve ardından RN’nin onlarca yıldır hayalini kurduğu bir şeydi. Şimdi buna sahipler. Bu yüzden Le Pen bunun partisi için “ideolojik bir zafer” olduğunu söyledi.
Bu niteliksel bir değişimdir, ırkçı yasalar dizisindeki bir başka ırkçı düzenleme değildir.
Öyle bir noktaya gelindi ki, oylamanın ertesi günü Başbakan bile televizyonda yasada anayasaya aykırı olabilecek ve kaldırılması gerekebilecek noktalar olduğunu söyledi.
Bize direnişten bahsedin
Sloganımız, bunun artık acil durum, acil durum, acil durum olduğudur.
Pazartesi günü Fransa’da 60 farklı şehirde gösteri düzenlendi. Paris’te yetkililer yürüyüşün yasak olduğunu söyledi, ancak insanlar dışarı çıktı. Darmanin gösteriyi yasakladı… Darmanin’e karşı! Bu bir rezaletti ve hareket buna izin vermeyecekti.
Pazartesi günü Paris‘te 15,000 ya da daha fazla insan vardı. İnşa ettiğimiz şeyle gurur duyuyoruz.
Ancak bunun yeterli olmadığını söyledik. Hem sol hem de sağ kesim karşı çıkarken yasanın geçmesini engelleyebilmek yeterli değildi.
Macron her zaman daha kötü bir yasa ile geri dönecekti.
Sosyalistler ve ırkçılık karşıtları olarak sendikaların yasayı yok etme gücüne sahip olduğunu söyledik. Grev çağrısı yapmak zorundaydılar.
Bazı sendika liderleri yasaya karşı çıkıyor. Güzel. Ancak harekete geçmeleri gerekiyor. Birkaç işyerinde bu gerçekleşti– çok fazla değil, ama sanırım işçiler ilk kez açıkça ırkçılık karşıtı grevler düzenlediler.
Sol da gerçekten harekete geçmedi. Ama şimdi yasa, daha da kötü bir yasa çıktı, yeni bir olasılık var çünkü insanlar çok dehşete düşmüş durumda. Olanlara inanamıyorlar.
Birçok üniversite halihazırda grevde ve öğrenciler tarafından bloke edilmiş durumda. Paris’teki bazı okullar öğrenciler tarafından bloke edildi. Paris’in en tanınmış kütüphanesinde işçiler, bu kütüphaneye girmek için kağıtlara gerek olmadığını söyleyen bir pankart astı.
Kendiliğinden gelişen gösteriler var. CGT sendika federasyonu başkanı Sophie Binet, “sivil itaatsizlik ve direniş eylemlerinin artırılması” çağrısında bulundu. Tamam, keşke bu daha önce gelseydi ama örgütlenmeyi kolaylaştırıyor.
Bu yılın başlarında emekli maaş ları meselesi etrafında gösteri yapan işçiler ile ırkçılığa ve polis şiddetine karşı gösteri yapan ve ayaklanan gençler arasında bir ittifaka ihtiyacımız var. Şu anda ihtiyacımız olan ittifak işte bu tür bir ittifaktır.
Bir şeyler oluyor. Kazanabiliriz, her şey bitmedi.
Tepede de bölünmeler var. Fransa’daki bölgelerin üçte birinin liderleri yasadaki bazı tedbirlere uymayacaklarını söyledi.
Macron’un partisinde bir “sol “dan bahsetmek yanlış, ancak grubundaki milletvekillerinden 27’si aleyhte oy kullanırken 32’si çekimser kaldı; bu da Macron yanlısı milletvekillerinin neredeyse dörtte biri demek.
Kabineden bir bakan istifa etti ve bir diğeri de istifasını sundu.
Gösteriler yapacağız, grevler için baskıyı arttıracağız ve ardından 6 Ocak’ta ulusal bir protesto günü düzenleyeceğiz.
Britanya’da ırkçılığa karşı verdiğiniz mücadeleyle dayanışma içindeyiz. Avrupa genelinde bölünmeden mücadele etmek zorundayız.
Yeni yasa ne getiriyor?
Bir yıldan uzun bir süredir hazırlık aşamasındaydı. İlk versiyon zaten çok ırkçı bir yasaydı ve sadece göçmenlerin değil tüm yabancıların suçlu olduğu fikrine dayanıyordu. Kriminalizasyon ve dolayısıyla baskı bunun merkezinde yer alıyordu.
Bunun ardından, gerekli vatandaşlık statüsü belgelerine sahip olsalar bile, devletin insanları sınır dışı etmesine ve sınır dışı etmesine izin verme kararlılığı geldi.
Buna göre, örneğin izinsiz olarak çağrılan bir gösteriye katılmaları ya da başka bir şekilde “düzeni tehdit etmeleri” halinde insanlar sınır dışı edilebilecek. Artık “Cumhuriyetçi değerlere” karşı olmak yeterli.
Bu, Müslümanlara karşı kullanılan bir silahtır. Bu hafta kabul edilen yasaya göre Fransa’da yabancı ebeveynlerden doğan çocuklar artık otomatik olarak Fransız vatandaşı olamayacak.
Davranışları “kamu düzenine tehdit” olarak değerlendirilen sığınmacılar önleyici gözetim altına alınabilir.
Fransa’da çalışan AB üyesi olmayan ülke vatandaşları, çocuk bakımı gibi sosyal yardımlardan faydalanabilmek için 30 aydır ülkede bulunduklarını kanıtlamak zorunda olacaklar. Fransa’da çalışmayan yabancıların yardım alabilmeleri için beş yıl beklemeleri gerekecek.
Oturma ya da çalışma izni olmayan ancak restoran, inşaat ve tarım gibi işçi bulmakta zorlanan alanlarda ya da sektörlerde çalışan AB üyesi olmayan kişiler oturma ve çalışma izni için başvuruda bulunabilirler.
Ancak Fransa’da en az üç yıl yaşamış olmaları ve son iki yılda en az 12 ay çalışmış olmaları gerekmektedir.
Yetkililer, başvuru sahibinin “Fransız toplumuna entegrasyon derecesini ve Cumhuriyet değerlerine saygısını” değerlendirecektir. Sorun çıkaranların başvurmasına gerek yok!