Fizikte, artı ve eksi kaçınılmaz olarak birbirlerini çeken bir yasa vardır. Birçoğu, ilişkilerde karşılıklı karşıtların birbirini tamamladığını söyleyerek, bu kuralı hayata taşıyor. Bu teoriye göre, en mutlu sendikaların bir erkeğin ve bir kadının birbirinden çarpıcı şekilde farklı olduğu yerler olduğu ortaya çıkıyor.
Ne yazık ki, seni üzmek zorundayız. En güçlü ve en güçlü olanlar, karı kocaların yaşam, menfaatler ve dünya görüşü hakkındaki görüşlerinde en çok benzer oldukları ailelerdir. Bir insan ne söylerse söylesin, aile hayatı, ortakların tek yöne bakması gereken bir şeydir.
Peki neden karşımızdakiler için en çok eş seçiyoruz? Sonuçta, boşanmalarda en sık ses çıkarmasının nedeni budur - karakterleri kabul etmediler. Bunu çözelim.
1. Biz kafa ile değil kalp ile düşünüyorum
İlk buluşma ve buluşma sırasında beynimiz sevgi ile o kadar bulanıktı ki, ortağımızın tüm eksiklikleri bize komik zevkler gibi geliyor. Bu anlaşılabilir bir durumdur - aşka bağımlılık sırasında ortaya çıkan hormonlar ve aşık olma aşaması o kadar güçlüdür ki, durumu rasyonel ve ayık bir şekilde değerlendiremiyoruz. Bu arada, bu aşk zehirlenmesi çok uzun sürebilir. Ve sadece birkaç yıllık evlilikten sonra, yakındaki bir kişinin bize hiç uymadığını anlamaya başlarız.
2. Yalnızlıktan korkuyoruz
En sık karşılaşılan nedenlerden biri, temel yalnızlık ve ondan uçma korkusudur. Seçici olan bir ortak seçmek için zaman yoktur. Ve hiç bir aile istemediği önemli değil, çocuklardan ve yaşamdaki bekar bekarlardan hoşlanmıyor. Daha sonra bir kişiyi değiştirebileceğimizi düşünüyoruz, ancak ne yazık ki, başkalarının isteğine göre, insanlar değişmiyor.
3. "Herkes gibi" olmak istiyoruz
Her şey gibi, bir koca, bir aile ve birkaç iyi çocukla anlamına gelir. Yine de, sonuçta, arkadaşlar uzun zamandır muhteşem düğünlerini geçirdiler ve her taraftan akrabalar zamanın geçiyor ve saatin geçiyor olduğunu hatırlatmak için hiçbir şey yapmıyor. Bu nedenle, başkalarının gözünde prestij arayışı içinde, evlilikten sonra çok kovalanıyoruz. Ve çoğu zaman, her şey tek hedefe varır - herkese, benim de diğerlerinden daha kötü olabileceğimi ve onlardan daha kötüsü olmadığını kanıtlamak.
4. Kendi duygularımızı nasıl yöneteceğimizi bilmiyoruz.
Çok az sayıda insan, duygularını kontrol etme sanatına sahip olduklarını güvenle söyleyebilir. Temel olarak, her şey tam tersi olur - duygular bizi kapsar, bizi boğar, bağımlı tutar ve kontrol eder. Bunun sonucu olarak, bir partnerin seçimine rasyonel ve ihtiyatlı bir şekilde yaklaşamayız, ancak anlık arzulara ve zevklere güveniyoruz.
5. İlişkiler üzerinde çalışmak istemiyoruz
Çoğu çiftin asıl sorunu, sevginin ve ilişkilerin dönüşümünü bilmemeleridir. Evlendiğimizde, bu umursamaz sevgi ve mutluluğun her zaman bizimle olacağına güvenle inanıyoruz. Onu korumaya çalışıyoruz, gözlerimizi zorluklara kapatmaya ve sorunlardan kaçmaya çalışıyoruz. Bu büyük bir hata. Aşk asla bir yerde durmaz. Dönüştürülür, dönüştürülür, bir formdan diğerine taşınır ve her aşamadaki değişikliğe ilişkide ciddi bir kriz eşlik eder. Sorunları karşılamaya hazır olan ve en önemlisi, bulutsuz sevgi durumunun sonsuza dek dayanamayacağının farkına varmış olan çiftler gerçekten mutlu ve güçlü bir birlik oluşturabilir.
6. Evliliğimizin sonsuz olacağına kör olarak inanıyoruz.
Evet, bu boşanmanın fantezi dünyasından olduğu, bir eşin asla değişmeyeceği ya da ihanet edemeyeceği ve ilişkiler çökmeyeceğine dair kör bir inançtır. Bir yandan, böyle pembe rüyalar içinde yaşamak çok uygundur. Belki de kendi küçük dünyalarını yaratmaya ve korumaya yardım eden onlardır. Fakat esnek olmayan argümanlarınızın hayatın gerçeğiyle çarpışması ve başarısız olması durumunda, bu sizin için çok büyük bir darbe olacaktır.