22.03.2013 12:24:01
İnsanların günaha ihtiyacı var; geçen gün bir muhabbet sırasında ağzımdan çıkan kibir dolu cümlelerim üzerine düşünürken bunu anladım. Günah, tıpkı acı ve diğer baharatlarla etin terbiye edilmesi gibi ruhu da terbiye ediyor olabilir diye düşünüyorum artık. Kibir insanı en kolay ele geçiren günah. İnsan kibire karşı her zaman daha dikkatli olmalı ama bu günah çok sinsi ve insanı çok kolay tuzağa düşürebiliyor.
Kibir ve ego üzerine ciddi anlamda düşünmüş, teorik olarak çalışmış, yazılar yazmış, kitaplar okumuştum. Ama günahın kendisine ihtiyacım vardı, onu gerçekten anlayabilmek ve onunla terbiye olabilmek için.
Rab, "terbiye eden" anlamına geliyor. Acaba rab, insanı terbiye etmek için kibir ve ego gibi günahları mı kullanıyor? Vücudu terbiye için acıyı, (tıpkı etin terbiyesinde olduğu gibi) mevcudu terbiye ederken de günahı mı kullanıyor? Veya bizim bunları mı kullanmamız lazım, diye uzun süre üzerinde düşündüm.
Evet, insanların günaha ihtiyacı var, günahın bizzat kendisine, o günahlarla ruhunu terbiye edebilmesi için.