Temel bulgu, antibiyotik kullanım oranının ülkeler arasında 16 katına kadar değişebileceğidir, iki kat problemle karşı karşıyadır: bir yandan, zengin ülkeler antibiyotikleri aşırı dozda antibiyotiklere karşı korurken, diğer yandan da antibiyotik direncini tetiklemektedir. Daha fakir ülkeler bu ilaçları yetersiz kullanabilir. WHO’daki Temel İlaçlar ve Sağlık Ürünleri Bölümü Direktörü Suzanne Hill,
Antibiyotiklerin aşırı kullanımı ve kötüye kullanılması, antimikrobiyal direncin önde gelen nedenleridir” dedi. “Etkili antibiyotikler ve diğer antimikrobiyaller olmadan, pnömoni gibi yaygın enfeksiyonları tedavi etme yeteneğimizi kaybedeceğiz.
Antibiyotikler, bakterilerin neden olduğu enfeksiyonlarla mücadele eden ilaçlardır. Bununla birlikte, antibiyotiklerin yanlış kullanımı ve aşırı kullanımı nedeniyle, birçok bakteri suşu antibiyotik direnci geliştirmektedir.
Antibiyotik direnci, antibiyotik bakteriyel büyümeyi kontrol etmede veya öldürmede artık etkili olmadığında ortaya çıkar. ‘Dayanıklı’ olan bakteri, bir antibiyotiğin çeşitli terapötik seviyelerinin varlığında çoğalabilir. Bazen, bir antibiyotik dozunun arttırılması, daha ciddi bir enfeksiyonun giderilmesine yardımcı olabilir, ancak bazı durumlarda – ve bunlar giderek daha sık hale gelir – hiçbir doz, bakteriyel büyümeyi kontrol edemez . Her yıl, AB’den 25.000 hasta ve ABD’den 63.000 hasta, çok-ilaca karşı dirençli olan hastane kaynaklı bakteriyel enfeksiyonlar nedeniyle ölmektedir.
2015 yılında DSÖ, son trendlerin ışığında daha ciddi antibiyotik direnci düşünülmesini istedi. O dönemde örgüt , dünyanın böyle bir tehditle başa çıkmaya hazır olmadığını belirtti. DSÖ sağlık güvenliği genel müdür yardımcısı Keiji Fukuda,
Bu, bugün bulaşıcı hastalıklarda en büyük zorluktur.Birçok virüs ve parazit dahil olmak üzere her çeşit mikrop, dirençli hale geliyor. Bu, dünyanın her yerinde gerçekleşiyor, bu yüzden tüm ülkeler bu küresel tehdidin üstesinden gelmek için kendi rollerini üstlenmeli.
diyor. DSÖ, 2016’dan bu yana, dünya çapında birçok ülkede antibiyotik tüketimini izleyen bir gözetim programı başlattı. Her ülke, ithalat ve üretim kayıtlarına, sigorta ve geri ödeme kayıtlarına ve hekim ve eczanelerden reçete ve dağıtım verilerine dayanarak uyuşturucu tüketimine ilişkin verileri sunmuştur.
Verilerin büyük bir kısmı, iyi kurulmuş programlardan kaynaklanmaktadır, ancak DSÖ, aynı programa yeni katılan son 16 düşük ve orta gelirli ülkeden elde edilen verileri de içermektedir.
Gelen yeni bir rapor, 65 ülkeden gelen verileri tallies WHO araştırmacılar ülkeler arasında antibiyotik kullanımında önemli tutarsızlıklar ortaya çıkardı. Spesifik olarak, antibiyotik tüketimi, 1,000 kişi başına sadece 4.4 günlük antibiyotik dozundan 64.4’e – 16 kez bir fark olarak değişmiştir. Bu çok adil değildir çünkü zengin ülkelerdeki reçete, bakteriyel suşların uyum sağlamasına neden olmakta, bu da daha sonra başlangıçta çok az antibiyotik kullanımının olduğu daha fakir ülkelere gidebilmektedir.
Tüm ülkelerde en sık kullanılan antibiyotikler Amoksisilin ve Augmentin’dir. Geniş spektrumlu antibiyotikler olarak bilinen bu bileşikler, en yaygın enfeksiyon türlerini tedavi etmek için kullanılırlar – aynı zamanda çoğu antibiyotik direncinin de sebebidir. Rapora göre, bu ilaçların bazı ülkelerde toplam antibiyotik tüketiminin% 20’sinden daha azında, diğerlerinde% 50’den fazla bir oranda değiştiği görülmüştür. Öte yandan, “rezervi” antibiyotikler – çok sayıda ilaca dirençli bakterilerin zor vakalarını tedavi etmek için kullanılan güçlü son çare antibiyotikler – toplam antibiyotik tüketiminin sadece% 2’sini oluşturdu. Hill şöyle diyor,
Bu rapordan elde edilen bulgular, sadece reçeteli politikaların uygulanması gibi, gereksiz antibiyotik kullanımının azaltılması için acil önlem alma ihtiyacını doğrulamaktadır.