Bazı şeyler, kötü sonlara rağmen yaşanacak kadar güzeldir. Yüzyıllardır oynanmasına rağmen, hiçbir seyirci sahneye fırlayıp, Romeo'nun zehirli iksiri içmesine engel olmamıştır. Sonunda geminin batacağı bilindiği halde, Titanic filmi defalarca izlenmiştir. ''Bitecektir'' korkusuyla aşktan kaçanlar, eğer dünyaya gelmeden önce kendilerine danışılsaydı, sonunda öleceklerini bildikleri için, hiç doğmamayı seçerlerdi. Böyle yaşanmaz... Romeo ölmeli, Titanic batmalı Ve aşk Her şeye rağmen yaşanmalı.
Sonra bir an ama kısacık an için, kesin bir sessizlik oldu. Mutlak, gerçek bir sessizlik. Saniyenin, işi matematik olmayan insanların hiç de ölçmek zorunda olmadıkları bilmem kaçta birlik bir bölümü kadar kısa sürdü bu. Ardından yüzlerce vahş hayvanın aynı anda kükremelerinin ve bağırmalarınin karışımı gibi bir ses duyuldu. Frekansı o kadar yüksekti ki adada evlerinin içinde bulunan insanlar bile kulaklarını kapatmak zorunda kaldılae. Kalin ama bir o kadar da yumuşak bir metal levhayı, iki elle tutup yırtarkenki gibi bi cayırtı...
Mahmut Amca önce karanlık bir silüet olarak görünen adaya, sonra da Bay Kostas'a baktı, "Bu, o mu?" diye sordu. Yavaş yavaş başını salladı Kostas. O da aynı yere bakmaya devam ediyordu. "Galiba evet. Hisus Kristos..." dedi, haç çıkardı. Büyülenmiş gibiydi. "Vordonisi..." diye fısıldadı.
"Bak oğlum, tehlikeye girmeden, bir şeyleri denemeden aldığın sonuç başarı değildir. Yani, evden hiç çıkmayıp da sana hiç araba çarpmıyor diye övünmene benzer bu. Başarı bu mudur? Başarı, evden çıktığın halde sana bir otomobilin çarpmamasıdır. Belki yarı şans yarı dikkat; ama budur. Hiç harekete geçmezsen, hiç denemeden, oynayacağı maça hiç çıkmayan futbol takımına benzersin. Hükmen mağlupsundur o zaman. En başından yenilmişsindir zaten."
Bir zamanlar, teknelerimizle balığa çıktığımız bazı günler, tayfam ve ben şakalaşırdık. Bir gün bir deniz kızı tutacağımızdan bahsederdik. Bu hiçbir zaman olmadı. Ama sonra, yüzlerce yıl sonra o, Marta, hep hayalini kurduğumuz denizkızıydı benim için.
Çok farklı bir türde kitabın yorumuyla geldim bugün. Gerilim tarzını çok fazla okumasam da ara ara okumaya çalışıyorum. Seçimlerim genelde yabancı yazarlardan yana oluyordu fakat bu kez Tozlu kızları olarak Türk bir yazara şans vermek istedik. İyi ki öyle yapmışız. Çünkü Kayıp Ada Vordonisi beklentimin çok çok üstünde, türünün hakkını veren bir kitaptı. Konusundan biraz bahsedecek olursam; Burgazada da bir anda gizemli cinayetler işlenmeye başlanır. Bunların ardından yüzlerce yıl önce lanetlenip sulara gömülen Vordonisi adası bir gün yeniden gün yüzüne çıkar. Bu adadaki tuhaf yaratıklarda bir amaç için Burgazada'ya musallat olur. Hem tüm bu gizemli olaylarin sebebi nedir, çözüme ulaşabilecek mi? diye düşünerek merak içinde, hem de gerçekleşen olaylar sebebiyle epey bir gerilerek okudum. Yazarımız olayları gerçek mekanlar ve durumlar ile birleştirerek kurguladığı için çok daha gerçekçi bir hal almış. Bu konuda kendisini tebrik etmek istiyorum. Gerçekten çok başarılı bir kitap yazarak bizlere sunmuş. Gerilim türünü okumayı seven herkesin bu kitaba bayılacağını düşünüyorum. Kayıp Ada Vordonisi kitabını belirli bir yaş seviyesinin üstündeki herkesin okumasını tavsiye ederim.