Dün Ada'nın 2,5 yaş kontrolü vardı. 2. Yaş performansından sonra nasıl geçeceğini az çok biliyorduk. Doktorun yaptıklarını incelemekten gerilmeye, ağlamaya fırsatı olmayacak ve ne olup bittiğini anlamadan aşısını da olmuş bir şekilde oradan çıkacaktı. Tam olarak bu şekilde olmasa da buna yakın şeyler yaşandı yine.
Boyuna, kilosuna bakıldı. Ada bu esnada sürekli açıklama yapmak zorunda hissetti kendini "ben yemeklerimi yiyorum güzel güzel uyuyorum, boyum uzadı" Doktorundan "aferin" aldıkça coştu. "Ben en çok köfte seviyorum, makarna seviyorum, onlar beni büyütüyor, uyumayı sevmiyorum ama büyümek için uyumam gerekiyor". Gerekli açıklamaları yaptıktan sonra ikinci aşamaya geçildi. Kulaklarına, kalp ve ciğer seslerine bakılması. Steteskop cildine değdiği anda "uf bu çok soğukmuş, ısıtmak gerek" dedi, mızıldandı biraz. Kulaklarına bakılırken "neden kulaklarımı kurcalıyorsun" diye arıza moduna aldı ve dişlerine bakılırken de "gerek yok ben dişlerimi her gün fırçalıyorum" diye kararını bildirdi. Neyse ki bunlar çok sorun olmadı, sadece fikir beyan etmekle yetindi, ağlamadı, itiraz etmedi.
Aşı kısmında (Hepatit A 2. Doz) "durup dururken neden canımı yakıyorsun sen şimdi!" diye azarladığı doktoruna kısa bir süre küstü fakat lolipopların cazibesine çok fazla direnemedi. Bir vişneli bir portakallı lolipopa tav oldu ve barıştı.
Bu kontrolden sonra 1 yıl göremeyeceği doktoruyla bol bol resim çekildi, vedalaştı ve "aşı vurmasa daha iyi olabilirdi" diyerek ayrıldı muayenehaneden.
Not: Hepatit A; 2 yaşından sonra, 6 ay ara ile iki doz halinde yapılan bir aşı. Biz ilk dozu 24 aylıkken, 2. dozu 30 aylıkken yaptırdık. Sağlık ocaklarının uyguladığı rutin aşılardan değil, dolayısıyla annenin takibi gerekiyor. Çocuğun doktoru tarafından vuruluyor. Herhangi bir yan etkisi (ateş, ağrı vs) olmuyor.
Blog Design by Gisele Jaquenod