Neredeyse Mayıs geldi ama bu fotoğrafları bloga koymadan iki satır yazmadan olmaz. Bu fotoğraflar şubat 29'un fotoğrafları. Baba Uçal için deniz sezonunu açmanın, bebe Uçal için saatlerce kumsalda koşturup, her tarafını kumla doldurup belden aşağısını denizde yıkamanın fotoğrafları. Ankara'da evimizi, arkadaşlarımızı, okulumuzu, işimizi, maaşımızı bırakıp neden batıya göç ettiğimizin fotoğrafları. Evden çıkıp bir saat sonra, rüzgarsızken Maldivler'e taş çıkaran Ilıca'ya ulaşabilmenin mutluluğunun ve haklı gururunun fotoğrafları.
Şubat'ın 29'unda içimiz pır pır, şükür dualarıyla deniz sezonunu açtık bu sene ama arkasında zor vazgeçişler, "hadi biz yaparız"lar, "neden olmasın"lar, hasretler, özlemler ama yine de çokca "iyi ki"ler var.