Yazları dedem, ağaçları anlatırdı bana.
Niye aşı yapılacağını falan.
Elinde emektar çakısı, nasıl budamak gerektiğini gösterirdi. Bazen alıp elime çakıyı dal seçmeye kalkardım.
Ordan budama derdi.Bir daha filiz vermez.
Sana sarıldığım o ilk an, ben de böyle dedim tanrıya içimden.
Burdan budama; bir daha filiz veremem.
Benim bi dal parçasına gösterdiğim merhameti, mevlam benden esirgedi.
Gel de nefret etme kendinden.