Başkenti: Tahran
Dil: Farsça (resmi), Azeri Türkçesi, Kürtçe, Beluci, Farsa ağızları
Resmi dil olan Farsça, Arap harfleriyle yazılmasına karşın Hint-Avrupa dil ailesindendir. Nüfusun yarıdan fazlası Farsça konuşur. İkinci yaygın dil, nüfusun %45ini oluştura Azeri Türklerin konuştuğu Azeri Türkçesidir. Beluci, Kürtçe, Farsçanın iki yerel ağzının yanı sıra Gilaki ve Mazenderani konuşulan diğer başlıca dillerdir.
Din: Müslüman (%90 Şii, %8 Sünni), Hristiyan, Musevi. %99 oranındaki Müslüman nüfusun büyük çoğunluğu Şiidir (%90)
Para birimi: 1 Riyal = 100 Dinar
Başlıca Turistik Şehirleri: İsfahan, Meşhed, Tebriz, Şiraz, Ahvaz, Bahtaran, Kum, Urmiye, Reşt, Hamedan
İran, Güneybatı Asyada tarihi çok eskilere uzanan bir devlettir. Ortadoğunun en eski uygarlıklarından birinin kurulduğu ülke toprakları; güneyden İran (Basra) Körfezi ve Umman Denizi; kuzeyden Ermenistan, Azerbaycan, Hazar Denizi ve Türkmenistan; batıdan Türkiye ve Irak, doğudan Afganistan ve Pakistan ile çevrilidir.
Yüzey Şekilleri: Yüzey şekilleri açısından belirgin bir bütünlüğün göze çarptığı ülke toprakları, büyük ölçüde dağlık alanlar ve yaylalardan oluşur. Ortalama yükselti deniz düzeyinin üstünde 915 mtdir. Düz alanlar ve ovalar toplam yüz ölçümünün yalnızca %7si kadardır. Batıda, kuzeyde daha yoğun olan dağ sıraları iki ana bölge oluşturur: Azerbaycan, Ermenistan, Türkiye, Irak sınırlarından güney-doğu doğrultusunda 2.250 km boyunca ilerleyerek Pakistan sınırına uzanan Zagros Dağları ve ülkenin kuzey sınırını oluşturan Elbruz Dağları. Bu iki sistem arasında, doğuda dağınık ve daha alçak tepelerde oluşan Doğu Dağlıkları bulunur.
Böylece oluşan dağ sınırları arasında her biri en alçak noktalarında birçok bataklık ve kum çölleri içeren çok sayıda havzanın oluşturduğu Merkez Yayla yer alır. Kuzey uçtaki Hazar Denizi kıyı bölgeleri ve Mezopotamya Ovasının İrandaki kır uzantısı olan Huzistan Ovası sözü geçen dağ sınırlarının dışında kalır
Zagros Bölgesi, Mezopotamya Ovasından dik bir biçimde yükselen dağ kıvrımlarının oluşturduğu bir bölgedir. Bu bölgenin kuzey kesimi, Türkiyenin doğusundaki dağlık alanlar ve Azerbaycan ve Ermenistanda Kafkas Dağları ile uzanır. Bu bölgede dağ sıralan volkanik tepelerle kesintilere uğrayan düzensiz ve çıplak bir yayla görünümüne bürünür. Ülkenin kuzeybatısındaki en büyük volkan tepeleri Savalan ve Sahanddır. İranın en büyük gölü olan Urmiye Gölü (Rizaiye), Zagros Bölgesindeki sığ bir havzada yer alır.
Derinliğinin az oluşu, yüksek tuz oranı nedeniyle balıkçılık ve sulama için oldukça elverişlidir. Zagros Bölgesinin güneyinde yükseklikleri 3.650-4.250 m arasında değişen, çoğunlukla koşut olarak seyreden dev dağ sıraları yer alır. Daha güneydeki kesimlerde ise Zagros Dağlan, düzenli biçimlerini ve yükseltilerini yitirir. Bu bölgenin en çarpıcı kesimi Şiraz Havzasıdır. Ülkedeki ikinci önemli doğal bölge, Demavend Tepesinde doruğa ulaşan, çok yüksek olmakla birlikte, dar dağ sıralarında oluşan Elbruz Bölgesidir. Kış aylarında büyük oranda karlarla kaplı olan bu bölgenin kuzeyinde Hazar Ovası ile Hazar Denizi yer alır. Elbruz Dağının güneyinde kalan kurak bölgelerde yönetim merkezi Tahranın kurulduğu dağların yamaçlarında bulunan Veramin Ovası, bu bölgelerden biridir. Doğu Dağlıkları, tuz çölleri, bozkırlar, tepelerden oluşan, yerleşim için oldukça elverişsiz bir alanda yer alır. Kuzeydoğuda bulunan Horasan ve Meşhedde ise toprak, tarım için elverişlidir. İran topraklarının merkezinde kalan bölge çoğu kum çölleri ya da derin tuz bataklıkları içeren tuz havzalarından oluşur. Bu bölgenin belirli kesimleri tümüyle boştur, buna karşılık içlerinde önemli turizm merkezlerinden İsfahanın da bulunduğu bazı kesimlerde toprak büyük ölçüde verimlidir. Güneydoğu kesiminde yer alan Huzistan Ovası, Dez Barajından sağlanan sulama olanakları sonucu verimli bir duruma getirilmiştir. Ülkenin başlıca adası, İran Körfezinde, Hürmüz Boğazında Kişm Adasıdır (1.336 km2).
İklimi; Gerek toprakların deniz düzeyinden çok yüksek bir konumda olması, gerekse Sibiryadan gelen hava kitlesi, kışların son derece soğuk, buna karşılık Hindistan ve Arabistandan kaynaklanan ve özellikle yaz aylarında etkili olan akımlar ise yazların çok sıcak geçmesine yol açar. Ülkenin büyük bir bölümünü etkisi altına alan yağışlar, yalnızca ekim ve mart ayları arasında görülür. Bazı kesimlerde nem oranı yüksektir. Doğudaki topraklarda yılın belli aylarında etkili kum fırtınaları yaşanır. Yıllık ortalama yağış tutarı 100-250 mm arasında değişir. Ülke genelinde sıcaklık, yaz aylarında +38° -9°Cdir.
Bitki Örtüsü ve Hayvanlar; Hazar Bölgesinde yarı tropikal geçici ormanların yanı sıra, dağlık alanların derin vadilerinde de ormanlara rastlanır. Öteki yerlerde bitki örtüsü cılız ve seyrektir
Büyük iklim farklılıklarına, geniş bozkır yarı çöl alanlara karşın, çakal ve kurt gibi etoburlar yaygındır; yaban-domuzlan, dağ keçileri, muflonlar dağlık alanlarda; çeşitli kemirgenler, sürüngenler çöllük alanlarda yaşar. Kuzeybatıda yaşayan siyah ayıların soy
İran 1.648.000 km2lik yüz ölçümüyle ülkesidir. 2013 sayımına göre nüfusu 74,5 milyon olup nüfusun din ve mezheplere göre dağılımı; %90 Şii, %8 Sünni ve %2 Zerdüşt, Hristiyan ve Yahudi şeklindedir. İran anayasasına göre, resmi dini İslam, mezhep ise Caferidir. Dini ve mezhepsel azınlıkların ibadet serbestisi anayasanın garantisi altındadır. Meclisin sahip olduğu 290 sandalyenin 5i azınlıklara tahsis edilmiştir.
Resmi rakamlara göre etnik yönden İran nüfusunun %35i Fars, %45 Azeri Türkleri , %7 Kürt, 2% Beluç, %7 Arap, %2 Afganlar ve %2 ise Türkmen kökenlilerden oluşmaktadır. Yaygın bir kanaate göre, Fars kökenli nüfus ile Türk kökenli nüfus takriben birbirine eşittir. Nitekim üst düzey yöneticiler arasında bu yönde denge oluşturulmaya özen gösterildiği dikkat çekmektedir. Örneğin, Fars kökenli Ayetullah Humeyniden sonra, Türk kökenli Ayetullah Hamaney Velayet-i Fakih makamına getirilmiştir. Yakın geçmişte, cumhurbaşkanlığı ve meclis başkanlığı makamları arasında da benzer dengelemeler görülmüştür. İranın diğer bir özelliği de pek çok sınır komşusunun olmasıdır. İranın karadan ve denizden komşularının (Türkiye, Azerbaycan, Ermenistan, Kuveyt, Irak, Bahreyn, Katar, Birleşik Arap Emirlikleri, Suudi Arabistan, Umman, Pakistan, Afganistan, Rusya, Kazakistan ve Türkmenistan) sayısı 15tir. İranın 5.500 kmlik kara ve 2.500 kmlik deniz hududuna ilaveten Hazar Denizinde de 750 kmlik sahili bulunmaktadır. Ülkede okuma-yazma oranının %90na ulaştığı yolunda basın haberlerine rastlanmıştır.
Tarih boyunca Rus-İngiliz nüfuz mücadelesine sahne olan İran, her iki dünya savaşında da tarafsız kalma çabasına karşın, bu iki güç tarafından nüfuz bölgelerine ayrılarak işgal edilmiştir. Bugün İranı Avrupadan ayıran ülke Türkiye olup İranın diğer batı ve kuzeybatı komşuları olan Ermenistan ve Azerbaycan da Avrupa Konseyi üyesidir. Körfez ülkelerinin ihraç ettikleri petrol Hürmüz Boğazından geçmektedir. Her ne kadar Hürmüz Boğazının büyük tankerlerin geçişine müsait olan 45-60 metre derinliğe sahip kısmı Boğazın İran tarafındadır. Bu itibarla Hürmüz Boğazının kontrolünün İranın elinde olduğunu söylemek mümkündür.
İran, 1501 tarihinden beri, İslam dünyasındaki ilk resmi Şii devlet olup Ehl-i Beyt inancına sahiptir. Din adamları arasında hiyerarşik düzen vardır. Her mümin Şii, 12. İmamın gaybubetinden sonra güvendiği bir Ayetullahı taklit ile mükelleftir. Halkın çoğunluğunun Ayetullah Humeyniyi taklit etmesi sonucu, onun Paristen verdiği buyruklarla uyum halinde, İslam devriminin gerçekleşmesi kolaylaşmıştır. Devlet yönetimi teokratik bir sisteme dayanıyorsa da, çoğunluk esasına göre 4 yılda bir yapılan seçimlerle cumhurbaşkanı seçilmektedir. 290 üyeli Meclise girebilmek için milletvekili adayının öncelikle İçişleri Bakanlığı, İstihbarat Bakanlığı ile Muhafızlar Konseyinden müsaade alması gerekmektedir. Muhafızlar Konseyi üyelerinin 6sı din adamlarından diğer 6sı ise meclis tarafından seçilmiş hukukçudan oluşmaktadır. Muhafızlar Konseyi ayrıca kanunların anayasaya uygunluğunu da denetleyen kurumdur.
İranda Cumhurbaşkanı modern anlamdaki devlet başkanı olmayıp daha ziyade icranın başı gibi görev yapmakta, buna karşın devletin ana organlarını da kontrol eden Velayet-i Fakih devlet başkanının görevlerini üstlenmektedir. Velayet-i Fakih teorik olarak 86 din ulemasından oluşan Uzmanlar Konseyi tarafından seçilmektedir. Ancak Humeyni kendisini bu göreve atamış, yardımcı olarak da önce Ayetullah Montazarıyi seçmiş, 1989da ise o zamanki Cumhurbaşkanı Ali Hamaneyi seçmiş, Uzmanlar Konseyi de bunu tasdik etmiştir. Velayet-i Fakihın lideri, kolluk kuvvetler ve silahlı kuvvetler dahil yargı ve icranın tüm uygulamalarına müdahale yetkisini haiz olup her bakanlıkta ve her eyalet valisinin yanında bir de temsilcisi bulunmaktadır.