Greenpeace’in “Derin Sorun: Derin Deniz Madenciliğinin Bulanık Dünyası” isimli yeni raporu, başlaması halinde ekolojik tahribata yol açacak derin deniz madenciliğinde kimin kazançlı, kimin risk altında olacağını ortaya koyuyor.
Rapor, deniz madenciliğinden kâr amacı güden tarafların büyük ölçüde Küresel Kuzey’de yerleşik iştirak ve taşeronlardan oluşan “bulanık ortaklıklar ağını” ortaya çıkarıyor. Aynı zamanda, bu madencilikten büyük ölçüde Küresel Güney’deki ülkelerin olumsuz olarak etkileneceğini gözler önüne seriyor.
30 sözleşme yapıldı
Derin deniz, gezegendeki yaşanabilir alanın yüzde 95’inden daha fazlasını oluştursa da bugüne kadar, derin deniz tabanının sadece milyonda biri bilim insanları tarafından keşfedildi. Bu şu anlama geliyor: Mars ve Ay’ın yüzeyi hakkında derin denizden daha çok bilgiye sahibiz. Maden şirketleri, derin deniz tabanındaki değerli mineralleri akıllı telefon ve bilgisayarlar için kullanmak istiyor.
Greenpeace’in yeni raporundan öne çıkan bilgiler şöyle:
* Bugüne kadar Almanya ve Fransa’nın büyüklüğüne eşdeğer, 1 milyon kilometrekarenin üzerinde bir alanda derin deniz madenciliği yapmak için 30 sözleşme yapıldı. Bu sözleşmeler, deniz tabanındaki herhangi bir faaliyeti “bir bütün olarak insanlığın yararına” düzenlemekten sorumlu olduğu varsayılan Uluslararası Deniz Yatağı Otoritesi (ISA) tarafından verildi.
* Bu sözleşmelerin yaklaşık üçte biri büyük ölçüde Kuzey Amerika ve Avrupa’da bulunan özel şirketleri içeriyor. Bu durum, sektörün potansiyel kârının küresel eşitsizlikleri daha da artırabileceği sorularını gündeme getiriyor.
BİANET’te yayınlanan yazının tamamını okumak için