HO Şİ MİNH (1890-1969) Vietnamlı siyaset ve devlet adamı. Vietnam Demokratik Cumhuriyeti’ ni kurmuş ve 1945-1969 arasında başkanlığını yapmıştır.
19 Mayıs 189Q’da Nghe An Eyaleti’nin Kim Lien köyünde doğdu, 3 Eylül 1969’da Hanoy’da öldü. Eskiden beri devrimci aydınlar yetiştirmesiyle ünlü Nghe An Eyaleti’nin aydın ve milliyetçi bir ailesin-dendi. Babası köylü kökenli olmasına karşın, kendi çabasıyla Çin harfleri sınavını vererek öğretmenliğe yükselmiş aydın bir kişiydi. Annesi ise soylu, ancak yoksul bir aileden geliyordu. 10 yaşına geldiğinde, gelenekler gereğince babası çocukluk adı olan Ngu-yen Sinh Cung’u değiştirerek onaNguyen ThatTahn (Umutlu Nguyen) adını verdi.
İlk ve ortaokulu Vin ve Hue kentlerinde okudu. 1905’te milliyetçi etkinlikleri nedeniyle babasının Fransız sömürge yönetimindeki memurluk görevinden uzaklaştırılmasının ardından, Fransızca ve Vietnam dilinde eğitim yapan Hue’deki Quac Hoc Lisesi’ne girdi. Öğrencilik yıllarında Fransızlar’a karşı yürütülen milliyetçi etkinliklere katıldı. 1908’de vergilerin azaltılması isteğiyle başlayan ayaklanmanın içinde yer aldı. Kısa bir süre sonra, Fransızlar’m okullarda, ileride kendilerine hizmet edecek kişiler yetiştirmeyi amaçladıklarını görerek, okulu terketti. 1911 başında güneydeki Fan Tiet kentine gitti. Orada, Eylül’e değin bir fabrikaya bağlı küçük bir okulda Fransızca öğretmenliği yaptı.
1911 sonunda, Haifong ile Marsilya arasında sefer yapan bir şilebe aşçı yamağı olarak girdi ve Vietnam’dan ayrıldı. Bunu izleyen iki yıl boyunca Akdeniz ve Afrika limanlarında dolaştı. Fransızlar’m bu bölgelerde kurdukları sömürge yönetimlerinin özelliklerini yakından inceleme fırsatı buldu. Bu yolculukları sırasında edindiği izlenimlerine, ileride yazacağı Le proces de la colorıisation française (“Fransız Sömürgeciliğinin Eleştirisi”) adlı kitabında yer verdi. Daha sonra, miço olarak okyanus aşırı seferler yapan gemilerde çalışarak Amerika ve Avrupa limanlarını dolaştı. Kapitalist ülkeler emekçilerinin yaşam koşullarıyla ilgili gözlemleri, onu dünya emekçilerinin uluslararası dayanışması düşüncesine götüren ilk adımlar oldu.
1914’te Londra’ya yerleşti. Kar temizleyiciliği, bulaşıkçılık ve aşçı yamaklığı gibi işlerde çalıştığı bu dönemde İngiltere’de yaşayan Asyah göçmenlerin kurdukları Denizaşırı Ülkeler Emekçileri adlı örgüte üye oldu. 1917’de Paris’e geçti. Aynı tarihte, gemilerde çalıştığı yıllarda kullandığı Ba adını bırakarak, Nguyen Ai Quoc (Yurtsever Nguyen) adını aldı. Vietnamlı öğrencilerin ve savaş sırasında zorla çalıştırılmak üzere Fransa’ya getirilmiş Vietnamlı işçilerin arasında yaşadığı, geçimini fotoğrafçılık yaparak kazandığı bu yıllar siyasi kişiliğinin olgunlaştığı yıllar oldu. Bir yandan sürekli okuyarak bilgisini derinleştirmeye çalışırken, diğer yandan sosyalist işçi önderleri ve göçmen yurtseverlerle yakın ilişkiler kurarak onların siyasi etkinliklerine katıldı.
Aynı dönemde, L ‘Hum anıt e, Le Populaire ve La vie ouvriere gibi sosyalist gazetelerde, Vietnam’daki sömürge yönetiminin içyüzünü açığa çıkaran makaleleri yayımlanmaya başladı. Vietnamlı yurtseverleri çevresinde toplayarak oluşturduğu Vietnamlı Yurtseverler Grubu’nun başkanı olarak, 1919’da toplanan Versailles Barış Konferansı’na, Çin Hindi halklarının Fransız parlamentosunda temsil edilmesi, basın ve toplanma özgürlüklerinin tanınması, hukuk devleti koşullarının yaratılması istemlerini içeren bir dilekçe sundu.