Kediler, ''insanın en iyi arkadaşı'' olarak bilinen ana rakipleri köpeklere kıyasla soğuk, mesafeli ve nankör bir evcil hayvan olarak kötü bir üne sahip. Ancak bunu böyle olmadığı bilimsel olarak da kanıtlandı.
Oregon Eyalet Üniversitesi araştırmacıları, daha önce köpekler ve bebekler üzerinde yapılan araştırmalardan sonra yavru kediler üzerinde bir çalışma yürüttü ve kedilerin insanları gerçekten sevdiklerini, en azından onları ebeveyn veya bakıcı olarak gördükleri sonucuna vardılar.
Current Biology'de yayınlanan çalışma, yavru kedi deneklerinin bakıcılarıyla iki dakika geçirdikten, yalnız kaldıktan ve iki dakika daha tekrar bir araya geldikten sonra nasıl tepki verdiklerini inceledi. Deneyden sonra, her yavru kediyi, önceki çalışmalarda insan bebeklerine ve köpeklere uygulanan bağlanma stillerine göre kategorize ettiler: güvenli, kararsız, çekingen ve dağınık.
Yavru kedilerin yüzde 64'ü bakıcılarına "güvenli'' bir bağlanma stili gösterdi, yani kedi odadan çıkarken perişan görünüyordu, ancak geri döndüklerinde "düşük bir stres tepkisi'' gösterdi.
Öte yandan, yavru kedilerin yaklaşık yüzde 30'unun ''güvensiz'' bağlanma stiline sahip olduğu tespit edildi, yani odaya döndüklerinde stres seviyeleri azalmadı. Bununla birlikte, bu bölünme insan çocukları hakkındaki literatürle tutarlılık gösteriyor. Bu nedenle güvensiz bağlanma stillerine sahip daha küçük yüzde, yaygın inanışın aksine kedilere özgü değil.
"Güvenli" bağlanma stiline sahip kedilerin yüzdesi aslında köpeklerden daha yüksek. Köpeklerin yalnızca yüzde 58'i "güvenli" bağlanma sergilerken, yüzde 42'si ''güvensiz'' olarak kategorize edilmiş.
Dahası, OSU ekibi deneyi bir grup tamamen yetişkin kediyle yeniden oluşturduğunda, kedilerin davranış kalıpları tutarlı kaldı. Böylece yavru kediler ve kediler, bakıcılarına insan bebekleriyle aynı düzeyde ve hatta köpeklerden biraz daha fazla sevgi gösteriyor.
Nurdan Mısırlıoğlu / Ajans Bizim / Amerika Birleşik Devletleri / Washington