- 1 Yatırım Fonu Nedir
- 2 Yatırım Fonları Nasıl Çalışır
- 3 Yatırım Fonu Türleri
- 4 Yatırım Fonu Ücretleri
- 5 Yatırım Fonlarının Avantajları
- 6 Yatırım Fonlarının Dezavantajları
- 7 Yatırım Fonu Örneği
Yatırım Fonu Nedir
Yatırım fonu, hisse senetleri, tahviller, para piyasası araçları ve diğer varlıklar gibi menkul kıymetlere yatırım yapmak için birçok yatırımcıdan toplanan para havuzundan oluşan bir tür finansal araçtır. Yatırım fonları , fonun varlıklarını tahsis eden ve fonun yatırımcıları için sermaye kazancı veya geliri üretmeye çalışan profesyonel para yöneticileri tarafından işletilir . Bir yatırım fonunun portföyü, izahnamede belirtilen yatırım hedeflerine uyacak şekilde yapılandırılır ve sürdürülür.
Yatırım fonları, küçük veya bireysel yatırımcılara, profesyonel olarak yönetilen hisse senedi, tahvil ve diğer menkul kıymet portföylerine erişim sağlar. Dolayısıyla her hissedar, fonun kazanç veya kayıplarına orantılı olarak katılır. Yatırım fonları çok sayıda menkul kıymete yatırım yapar ve performans genellikle fonun toplam piyasa değerindeki değişim olarak izlenir – temeldeki yatırımların toplam performansından türetilir.
TEMEL ÇIKARIMLAR
- Yatırım fonu, hisse senedi, tahvil veya diğer menkul kıymetlerden oluşan bir portföyden oluşan bir tür yatırım aracıdır.
- Yatırım fonları, küçük veya bireysel yatırımcılara çeşitli, profesyonelce yönetilen portföylere düşük bir fiyata erişim sağlar.
- Yatırım fonları, yatırım yaptıkları menkul kıymet türlerini, yatırım hedeflerini ve aradıkları getiri türlerini temsil eden birkaç kategoriye ayrılır.
- Yatırım fonları yıllık ücretler (gider oranları olarak adlandırılır) ve bazı durumlarda toplam getirilerini etkileyebilecek komisyonlar alır.
- İşveren destekli emeklilik planlarındaki paranın ezici çoğunluğu yatırım fonlarına gidiyor.
Yatırım fonları, yatırım yapan halktan para toplar ve bu parayı diğer menkul kıymetleri, genellikle hisse senetleri ve tahvilleri satın almak için kullanır. Yatırım fonu şirketinin değeri, almaya karar verdiği menkul kıymetlerin performansına bağlıdır. Dolayısıyla, bir yatırım fonunun bir birimini veya hissesini satın aldığınızda, portföyünün performansını veya daha doğrusu portföy değerinin bir kısmını satın almış olursunuz. Bir yatırım fonunun bir payına yatırım yapmak, hisse senetlerine yatırım yapmaktan farklıdır. Hisse senedinden farklı olarak yatırım fonu payları sahiplerine oy hakkı vermez . Bir yatırım fonunun payı, tek bir holding yerine birçok farklı hisse senedine (veya diğer menkul kıymetlere) yapılan yatırımları temsil eder.
Bu nedenle, bir yatırım fonu hissesinin fiyatı hisse başına net varlık değeri (NAV) olarak adlandırılır ve bazen NAVPS olarak ifade edilir . Bir fonun NAV’ı, portföydeki menkul kıymetlerin toplam değerinin, tedavüldeki toplam hisse senedi miktarına bölünmesiyle elde edilir. Ödenmemiş hisseler, tüm hissedarlar, kurumsal yatırımcılar ve şirket yetkilileri veya içeriden kişiler tarafından tutulan hisselerdir. Yatırım fonu hisseleri, tipik olarak fonun mevcut NAV’sinden satın alınabilir veya itfa edilebilir, bu hisse senedi fiyatının aksine, piyasa saatleri boyunca dalgalanmaz, ancak her işlem gününün sonunda kapatılır. Ergo, bir yatırım fonunun fiyatı da NAVPS hesaplandığında güncellenir .
Ortalama yatırım fonu yüzden fazla farklı menkul kıymet tutmaktadır, bu da yatırım fonu hissedarlarının düşük bir fiyata önemli bir çeşitlilik elde ettiği anlamına gelir. Şirketin kötü bir çeyreği olmadan önce yalnızca Google hisselerini satın alan bir yatırımcıyı düşünün. Tüm dolarları tek bir şirkete bağlı olduğu için büyük bir değer kaybedecek. Öte yandan, farklı bir yatırımcı, bir miktar Google hissesine sahip olan bir yatırım fonunun hisselerini satın alabilir. Google kötü bir çeyrek dönem geçirdiğinde, Google fon portföyünün sadece küçük bir parçası olduğu için önemli ölçüde daha az kaybediyor.
Yatırım Fonları Nasıl Çalışır
Yatırım fonu hem yatırım hem de gerçek bir şirkettir. Bu ikili yapı tuhaf görünebilir, ancak AAPL’nin bir hissesinin Apple Inc.’in bir temsili olması durumundan farklı değildir. Bir yatırımcı Apple hissesini satın aldığında, şirketin ve varlıklarının kısmi mülkiyetini satın alıyor. Benzer şekilde, bir yatırım fonu yatırımcısı, yatırım fonu şirketinin ve varlıklarının kısmi mülkiyetini satın alıyor. Aradaki fark, Apple’ın yenilikçi cihazlar ve tabletler üretme işinde olması, bir yatırım fonu şirketinin ise yatırım yapma işinde olmasıdır.
Yatırımcılar genellikle bir yatırım fonundan üç şekilde getiri elde ederler:
- Fon portföyünde bulunan hisse senetlerinin temettülerinden ve tahvillerin faizlerinden gelir elde edilir . Bir fon, sahiplerini bir dağıtım şeklinde finanse etmek için yıl içinde aldığı gelirin neredeyse tamamını öder . Fonlar genellikle yatırımcılara dağıtımlar için bir çek alma ya da kazançları yeniden yatırma ve daha fazla hisse alma seçeneği sunar.
- Fon, fiyatı artan menkul kıymetleri satarsa fonun sermaye kazancı olur . Çoğu fon da bu kazançları bir dağıtımda yatırımcılara aktarır.
- Fon varlıkları fiyat olarak artarsa ancak fon yöneticisi tarafından satılmazsa fonun hisseleri fiyat olarak artar. Daha sonra yatırım fonu hisselerinizi piyasada kar elde etmek için satabilirsiniz.
Bir yatırım fonu sanal bir şirket olarak yorumlanıyorsa, CEO’su bazen yatırım danışmanı olarak adlandırılan fon yöneticisidir . Fon yöneticisi bir yönetim kurulu tarafından işe alınır ve yasal olarak yatırım fonu hissedarlarının yararına çalışmakla yükümlüdür. Çoğu fon yöneticisi aynı zamanda fonun sahibidir. Bir yatırım fonu şirketinde çok az sayıda çalışan vardır. Yatırım danışmanı veya fon yöneticisi, yatırımları seçmek veya pazar araştırması yapmak için bazı analistleri kullanabilir. Bir fon muhasebecisi, fonun NAV’sini, hisse fiyatlarının yükselip düşmediğini belirleyen portföyün günlük değerini hesaplamak için personelde tutulur. Yatırım fonlarının , hükümet düzenlemelerine ayak uydurmak için bir veya iki uyum görevlisine ve muhtemelen bir avukata sahip olması gerekir .
Çoğu yatırım fonu, çok daha büyük bir yatırım şirketinin parçasıdır; en büyüğünün yüzlerce ayrı yatırım fonu vardır. Bu fon şirketlerinden bazıları, Fidelity Investments, The Vanguard Group, T. Rowe Price ve Oppenheimer gibi halkın aşina olduğu isimlerdir.
Yatırım Fonu Türleri
Yatırım fonları, portföyleri için hedefledikleri menkul kıymet türlerini ve aradıkları getiri türlerini temsil eden birkaç kategoriye ayrılmıştır. Hemen hemen her tür yatırımcı veya yatırım yaklaşımı için bir fon var. Diğer yaygın yatırım fonu türleri arasında para piyasası fonları, sektör fonları , alternatif fonlar, akıllı beta fonları , hedef tarih fonları ve hatta fon fonları veya diğer yatırım fonlarının hisselerini satın alan yatırım fonları bulunur.
Sermaye Fonları
En büyük kategori, hisse senedi veya hisse senedi fonlarıdır. Adından da anlaşılacağı gibi, bu tür bir fon esas olarak hisse senetlerine yatırım yapar. Bu grup içinde çeşitli alt kategoriler bulunmaktadır. Bazı sermaye fonları, yatırım yaptıkları şirketlerin büyüklüğüne göre adlandırılır: küçük, orta veya büyük sermayeli. Diğerleri yatırım yaklaşımlarına göre adlandırılır: agresif büyüme, gelir odaklı, değer ve diğerleri. Hisse senedi fonları ayrıca yerli (ABD) hisse senetlerine veya yabancı hisse senetlerine yatırım yapıp yapmadıklarına göre kategorize edilir. Pek çok farklı türde öz sermaye fonu vardır çünkü birçok farklı hisse senedi türü vardır. Hisse senedi fonlarının evrenini anlamanın harika bir yolu, bir örneği aşağıda verilen bir stil kutusu kullanmaktır.
Buradaki fikir, fonları hem yatırım yapılan şirketlerin büyüklüğüne ( piyasa değerleri ) hem de yatırılan hisse senetlerinin büyüme beklentilerine göre sınıflandırmaktır . Vadeli değer fonu yatırım bir tarzda ifade ettiği pazarda gözünden yüksek kaliteli, düşük büyüme şirketler için görünüyor. Bu şirketler, düşük fiyat-kazanç (P / E) oranları, düşük fiyat-kitap (P / B) oranları ve yüksek temettü getirileri ile karakterizedir . Tersine, spektrumlar büyüme fonlarıdır, kazançlarında, satışlarında ve nakit akışlarında güçlü büyüme gösteren (ve olması beklenen) şirketlere bakıyor. Bu şirketler tipik olarak yüksek P / E oranlarına sahiptir ve temettü ödememektedir. Katı değer ve büyüme yatırımı arasında bir uzlaşma, sadece ne değer ne de büyüme stokları olmayan ve ortada bir yerde olarak sınıflandırılan şirketlere atıfta bulunan bir “karışım” dır.
Stil kutusunun diğer boyutu, bir yatırım fonunun yatırım yaptığı şirketlerin büyüklüğü ile ilgilidir. Büyük sermayeli şirketler, 10 milyar doları aşan yüksek piyasa değerlerine sahiptir. Piyasa değeri, hisse senedi fiyatı ile tedavüldeki hisse senedi sayısı çarpılarak elde edilir. Büyük hacimli hisse senetleri, genellikle adıyla tanınan tipik mavi çip şirketleridir . Küçük hacimli hisse senetleri, piyasa değeri 300 milyon ila 2 milyar dolar arasında değişen hisse senetlerini ifade eder. Bu küçük şirketler daha yeni ve daha riskli yatırımlar olma eğilimindedir. Orta boy stoklar , küçük ve büyük sermaye arasındaki boşluğu doldurur.
Bir yatırım fonu, stratejisini yatırım tarzı ve şirket büyüklüğü arasında harmanlayabilir. Örneğin, büyük bir değer fonu, güçlü finansal durumda olan ancak son zamanlarda hisse fiyatlarının düştüğünü gören ve stil kutusunun sol üst çeyreğine (büyük ve değerli) yerleştirilecek büyük sermayeli şirketlere bakacaktır. Bunun tam tersi, mükemmel büyüme beklentilerine sahip yeni başlayan teknoloji şirketlerine yatırım yapan bir fon olacaktır: küçük sermaye büyümesi. Böyle bir yatırım fonu sağ alt kadranda (küçük ve büyüme) yer alacaktır.
Sabit Getirili Fonlar
Diğer bir büyük grup ise sabit gelir kategorisidir. Sabit gelirli bir yatırım fonu, devlet tahvilleri, şirket tahvilleri veya diğer borçlanma araçları gibi belirli bir getiri oranı ödeyen yatırımlara odaklanır. Buradaki fikir, fon portföyünün faiz geliri oluşturması ve daha sonra hissedarlara aktarmasıdır.
Bazen tahvil fonları olarak adlandırılan bu fonlar, genellikle aktif olarak yönetilir ve kârla satmak için nispeten düşük değerli tahviller satın almaya çalışır. Bu yatırım fonlarının mevduat sertifikalarından ve para piyasası yatırımlarından daha yüksek getiri ödemesi muhtemeldir, ancak tahvil fonları risksiz değildir. Pek çok farklı türde tahvil olduğundan, tahvil fonları nereye yatırım yaptıklarına bağlı olarak önemli ölçüde değişebilir. Örneğin, yüksek getirili önemsiz tahvillerde uzmanlaşmış bir fon, devlet tahvillerine yatırım yapan bir fondan çok daha risklidir. Üstelik neredeyse tüm bono fonları faiz oranı riskine maruz kalıyor , yani oranlar yükselirse fonun değeri düşüyor.
Endeks Fonları
Son yıllarda oldukça popüler hale gelen bir başka grup, ” endeks fonları ” adı altında yer alıyor . Yatırım stratejileri, pazarı sürekli olarak yenmeye çalışmanın çok zor ve genellikle pahalı olduğu inancına dayanıyor. Dolayısıyla, endeks fonu yöneticisi, S&P 500 veya Dow Jones Industrial Average (DJIA) gibi büyük bir piyasa endeksine karşılık gelen hisse senetleri satın alır. Bu strateji, analistlerden ve danışmanlardan daha az araştırma yapılmasını gerektirdiğinden, gelirleri hissedarlara devredilmeden önce yemek için daha az masraf vardır. Bu fonlar genellikle maliyete duyarlı yatırımcılar düşünülerek tasarlanır.
Dengeli Fonlar
Dengeli fonlar, hisse senetleri, tahviller, para piyasası araçları veya alternatif yatırımlar gibi bir varlık sınıfı melezine yatırım yapar. Amaç, varlık sınıfları arasında risk riskini azaltmaktır. Bu tür bir fon aynı zamanda bir varlık tahsis fonu olarak da bilinir. Yatırımcı hedeflerini karşılamak için tasarlanmış bu tür fonların iki çeşidi vardır.
Bazı fonlar, sabit olan belirli bir tahsis stratejisi ile tanımlanır, böylece yatırımcı çeşitli varlık sınıflarına karşı öngörülebilir bir risk alabilir. Diğer fonlar, çeşitli yatırımcı hedeflerini karşılamak için dinamik tahsis yüzdeleri için bir strateji izler. Bu, piyasa koşullarına, iş döngüsü değişikliklerine veya yatırımcının kendi yaşamının değişen aşamalarına yanıt vermeyi içerebilir.
Hedefler dengeli bir fonunkilere benzer olsa da, dinamik tahsis fonlarının herhangi bir varlık sınıfının belirli bir yüzdesine sahip olması gerekmez. Bu nedenle portföy yöneticisine, fonun belirtilen stratejisinin bütünlüğünü korumak için gerektiğinde varlık sınıflarının oranını değiştirme özgürlüğü verilir.
Para Piyasası Fonları
Para piyasası kasa (oluşur risksiz ), kısa vadeli borçlanma araçlarına, çoğunlukla hükümet Hazine bonosu . Burası paranızı park etmek için güvenli bir yer. Önemli getiriler almayacaksınız, ancak müdürünüzü kaybetme konusunda endişelenmenize gerek kalmayacak. Tipik bir getiri, düzenli bir çek veya tasarruf hesabında kazanacağınız tutardan biraz daha fazla ve ortalama mevduat sertifikasından (CD) biraz daha azdır . Para piyasası fonları ultra güvenli varlıklara yatırım yaparken, 2008 mali krizi sırasında, bazı para piyasası fonları, bu fonların hisse fiyatı tipik olarak 1 $ ‘a sabitlendikten sonra bu seviyenin altına düştükten ve parayı kırdıktan sonra kayıp yaşadı .
Gelir Fonları
Gelir fonları amaçları doğrultusunda adlandırılır: istikrarlı bir şekilde mevcut geliri sağlamak. Bu fonlar öncelikli olarak devlet ve yüksek kaliteli şirket borçlarına yatırım yapar ve faiz akışlarını sağlamak için bu tahvilleri vadeye kadar tutar. Fon varlıkları değer kazanabilirken, bu fonların temel amacı yatırımcılara düzenli nakit akışı sağlamaktır. Bu nedenle, bu fonların izleyicileri muhafazakar yatırımcılar ve emeklilerden oluşuyor. Düzenli gelir ürettikleri için, vergiye duyarlı yatırımcılar bu fonlardan kaçınmak isteyebilir.
Uluslararası / Küresel Fonlar
Bir uluslararası fon (ya da yabancı fon) sizin yaşadığınız ülkenin dışında varlıklarda sadece yatırım yapmaktadır. Bu arada küresel fonlar , kendi ülkeniz dahil dünyanın herhangi bir yerinde yatırım yapabilir. Bu fonları yerel yatırımlardan daha riskli veya daha güvenli olarak sınıflandırmak zordur, ancak daha değişken olma eğilimindeydiler ve benzersiz ülke ve siyasi risklere sahiplerdi. Diğer taraftan, iyi dengelenmiş bir portföyün parçası olarak, aslında çeşitlendirmeyi artırarak riski azaltabilirler , çünkü yabancı ülkelerdeki getiriler yurtiçindeki getirilerle ilintisiz olabilir. Dünya ekonomileri birbiriyle daha fazla ilişkili hale gelse de, bir yerlerde başka bir ekonominin kendi ülkenizin ekonomisinden daha iyi performans göstermesi muhtemeldir.
Özel Fonlar
Yatırım fonlarının bu sınıflandırması, popüler olduğu kanıtlanmış ancak şimdiye kadar tanımladığımız daha katı kategorilere ait olması gerekmeyen fonlardan oluşan, her şeyi kapsayan bir kategoridir. Bu tür yatırım fonları, ekonominin belirli bir bölümüne veya hedeflenen bir stratejiye odaklanmak için geniş çeşitlilikten vazgeçerler. Sektör fonları , finans, teknoloji, sağlık vb. Gibi ekonominin belirli sektörlerini hedefleyen hedefli strateji fonlarıdır. Sektör fonları, bu nedenle, belirli bir sektördeki hisse senetleri birbirleriyle yüksek oranda ilişkili olma eğiliminde olduğundan, son derece değişken olabilir . Büyük kazançlar için daha büyük bir olasılık vardır, ancak bir sektör de çökebilir (örneğin, 2008 ve 2009’da finans sektörü ).
Bölgesel fonlar , dünyanın belirli bir coğrafi alanına odaklanmayı kolaylaştırır. Bu, daha geniş bir bölgeye (örneğin Latin Amerika) veya tek bir ülkeye (örneğin, yalnızca Brezilya) odaklanmak anlamına gelebilir. Bu fonların bir avantajı, yabancı ülkelerde hisse senedi satın almayı kolaylaştırmalarıdır, aksi takdirde zor ve pahalı olabilir. Tıpkı sektör fonlarında olduğu gibi, bölge kötü bir resesyona girdiğinde ortaya çıkan yüksek kayıp riskini de kabul etmelisiniz.
Sosyal olarak sorumlu fonlar (veya etik fonlar) yalnızca belirli yönergelerin veya inançların kriterlerini karşılayan şirketlere yatırım yapar. Örneğin, bazı sosyal sorumluluk fonları tütün, alkollü içecekler, silahlar veya nükleer enerji gibi “günah” endüstrilerine yatırım yapmaz. Buradaki fikir, sağlıklı bir vicdanı korurken rekabetçi performans elde etmektir. Bu tür diğer fonlar, öncelikle güneş ve rüzgar enerjisi veya geri dönüşüm gibi yeşil teknolojiye yatırım yapar.
Borsa Yatırım Fonları (ETF’ler)
Yatırım fonundaki bir bükülme, borsa yatırım fonudur (ETF) . Her zamankinden daha popüler olan bu yatırım araçları yatırımları bir havuzda toplar ve yatırım fonlarıyla tutarlı stratejiler kullanır, ancak borsalarda işlem gören ve hisse senetlerinin özelliklerinin ek faydalarına sahip yatırım ortaklıkları olarak yapılandırılırlar. Örneğin, ETF’ler işlem günü boyunca herhangi bir noktada alınıp satılabilir. ETF’ler ayrıca açıkta satılabilir veya marj üzerinden satın alınabilir . ETF’ler ayrıca tipik olarak eşdeğer yatırım fonundan daha düşük ücretler taşır. Birçok ETF , yatırımcıların pozisyonlarını korumaya alabilecekleri veya kaldırabilecekleri aktif opsiyon piyasalarından da yararlanır . ETF’ler ayrıca yatırım fonlarının vergi avantajlarından da yararlanır.Yatırım fonlarına kıyasla , ETF’ler daha uygun maliyetli ve daha likit olma eğilimindedir. ETF’lerin popülaritesi, çok yönlülüklerine ve kolaylıklarına işaret ediyor.
Yatırım Fonu Ücretleri
Bir yatırım fonu, giderleri ya yıllık işletim ücretleri ya da hissedar ücretleri olarak sınıflandıracaktır. Yıllık fon işletim ücretleri, genellikle% 1-3 arasında değişen, yönetilen fonların yıllık yüzdesidir. Yıllık işletim ücretleri topluca gider oranı olarak bilinir . Bir fonun gider oranı, danışmanlık veya yönetim ücreti ile idari maliyetlerinin toplamıdır.
Satış ücretleri, komisyonlar ve itfa ücretleri şeklinde gelen hissedar ücretleri, fonları alırken veya satarken doğrudan yatırımcılar tarafından ödenir. Satış ücretleri veya komisyonları, bir yatırım fonunun “yükü” olarak bilinir. Bir yatırım fonunun ön yükü olduğunda, hisseler satın alındığında ücretler değerlendirilir. Arka uç yükü için, yatırım fonu ücretleri, yatırımcı hisselerini sattığında değerlendirilir.
Ancak bazen bir yatırım şirketi, herhangi bir komisyon veya satış ücreti taşımayan, yüksüz bir yatırım fonu sunar. Bu fonlar, ikincil bir taraf yerine doğrudan bir yatırım şirketi tarafından dağıtılır.
Bazı fonlar, erken para çekme veya holdingin belirli bir süre geçmeden satılması için de ücret ve ceza alır. Ayrıca pasif yönetim yapısı sayesinde çok daha düşük ücretlere sahip olan borsa yatırım fonlarının yükselişi, yatırım fonlarına yatırımcıların dolarları için ciddi bir rekabet sağlamaktadır. Fon harcama oranlarının ve yüklerinin getiri oranlarını nasıl etkileyebileceğine ilişkin finansal medya kuruluşlarından makaleler de yatırım fonları hakkında olumsuz duygular uyandırdı.
Yatırım Fonu Paylarının Sınıfları
Yatırım fonu hisseleri birkaç sınıfta gelir. Farklılıkları, kendileriyle ilişkili ücretlerin sayısını ve boyutunu yansıtır.
Şu anda, çoğu bireysel yatırımcı , bir komisyoncu aracılığıyla A hisseli yatırım fonu satın almaktadır . Bu satın alma,% 5 veya daha fazla ön uç yükü, ayrıca yönetim ücretleri ve 12b-1 ücretleri olarak da bilinen dağıtımlar için devam eden ücretleri içerir. Üstüne üstlük, A paylaşımlarındaki yükler oldukça farklılık gösterir ve bu da bir çıkar çatışması yaratabilir. Bu ürünleri satan mali danışmanlar, müşterileri kendilerine daha büyük komisyonlar getirmeleri için daha yüksek yüklü teklifler almaya teşvik edebilir. Ön uç fonlarla yatırımcı bu masrafları fona satın alırken öder.
Yatırım şirketleri, bu sorunları gidermek ve güvene dayalı kural standartlarını karşılamak için , genellikle ön uç yükü olmayan ancak% 1 12b-1 yıllık dağıtım ücreti taşıyan “seviye yük” C payları dahil olmak üzere yeni hisse sınıfları belirlemeye başladılar. .
Bir yatırımcı, varlıklarını satarken yönetim ve diğer ücretleri talep eden fonlar, B Sınıfı hisseler olarak sınıflandırılır.
Yeni Bir Fon Payı Sınıfı
2016 yılında geliştirilen en yeni hisse sınıfı temiz paylardan oluşmaktadır. Temiz hisse senetlerinin ön satış yükleri veya fon hizmetleri için yıllık 12b-1 ücretleri yoktur. American Funds, Janus ve MFS şu anda temiz hisseler sunan fon şirketleridir.
Yeni sınıflar, ücret ve yükleri standartlaştırarak, yatırım fonu yatırımcıları için şeffaflığı artırıyor ve tabii ki paradan tasarruf ediyor. Örneğin, bir Nisan 2017 Morningstar raporuna göre, temiz hisse fonu ile bireysel bir emeklilik hesabına (IRA) 10.000 $ yatıran bir yatırımcı, ortalama bir A hisseli fona kıyasla 30 yıllık bir dönemde yaklaşık 1.800 $ daha fazla kazanabilir. Morningstar politika araştırma direktörü Aron Szapiro ve küresel düzenleyici çözümler başkanı Paul Ellenbogen tarafından ortak yazılmıştır.
Yatırım Fonlarının Avantajları
Yatırım fonlarının on yıllardır perakende yatırımcıların tercih ettiği araç olmasının çeşitli nedenleri vardır. İşveren destekli emeklilik planlarındaki paranın ezici çoğunluğu yatırım fonlarına gidiyor. Birden fazla birleşme , zaman içinde yatırım fonlarına eşit olmuştur.
Çeşitlendirme
Riski azaltmak için bir portföydeki yatırımların ve varlıkların çeşitlendirilmesi veya karıştırılması avantajlardan biridir.yatırım fonlarına yatırım yapma. Uzmanlar, bir portföyün getirilerini artırırken risklerini azaltmanın bir yolu olarak çeşitlendirmeyi savunuyorlar. Örneğin, bireysel şirket hisse senetlerini satın almak ve bunları endüstriyel sektör hisse senetleri ile dengelemek bazı çeşitlilikler sunar. Bununla birlikte, gerçekten çeşitlendirilmiş bir portföy, farklı kapitalizasyonlara ve sektörlere sahip menkul kıymetlere ve farklı vadelere ve ihraççılara sahip tahvillere sahiptir. Bir yatırım fonu satın almak, çeşitlendirmeyi münferit menkul kıymetler satın almaktan daha ucuz ve daha hızlı sağlayabilir. Büyük yatırım fonları genellikle birçok farklı sektörde yüzlerce farklı hisse senedine sahiptir. Bir yatırımcının bu tür bir portföyü az miktarda parayla inşa etmesi pratik olmaz.
Kolay erişim
Büyük borsalarda işlem gören yatırım fonları nispeten kolaylıkla alınıp satılabilir ve bu da onları oldukça likit yatırımlar haline getirir. Yabancı hisse senetleri ya da egzotik mal gibi varlıkların belirli türde, geldiğinde Ayrıca, yatırım fonları genellikle en uygun yoldur aslında, bazen tek yol-bireysel yatırımcılar için vardır katılmak.
Ölçek ekonomileri
Yatırım fonları aynı zamanda ölçek ekonomileri de sağlar . Birini satın almak, yatırımcıyı çeşitlendirilmiş bir portföy oluşturmak için gereken çok sayıda komisyon ücretinden kurtarır. Bir seferde yalnızca bir menkul kıymet satın almak, büyük işlem ücretlerine yol açar ve bu da yatırımın önemli bir bölümünü tüketir. Ayrıca, bireysel bir yatırımcının karşılayabileceği 100 ila 200 $ arası bir miktar hisse senedinin büyük bir bölümünü satın almak için yeterli değildir, ancak birçok yatırım fonu hissesi satın alacaktır. Yatırım fonlarının daha küçük mezhepleri, yatırımcıların dolar maliyet ortalamasından yararlanmasını sağlar.
Bir yatırım fonu bir seferde büyük miktarda menkul kıymet alıp sattığı için, işlem maliyetleri bir bireyin menkul kıymet işlemleri için ödeyeceğinden daha düşüktür. Dahası, bir yatırım fonu, birçok küçük yatırımcının parasını bir araya getirdiği için, belirli varlıklara yatırım yapabilir veya daha küçük bir yatırımcının yapabileceğinden daha büyük pozisyonlar alabilir. Örneğin, fonun IPO yerleşimlerine veya yalnızca kurumsal yatırımcıların kullanabileceği belirli yapılandırılmış ürünlere erişimi olabilir.
Profesyonel Yönetim
Yatırım fonlarının birincil avantajı, hisse senetlerini seçmek ve yatırımları yönetmek zorunda olmamasıdır. Bunun yerine, profesyonel bir yatırım yöneticisi tüm bunları dikkatli araştırma ve becerikli ticaretle halleder. Yatırımcılar fon satın alırlar çünkü genellikle kendi portföylerini yönetmek için zamana veya uzmanlığa sahip değildirler veya profesyonel bir fonun sahip olduğu aynı tür bilgilere erişimleri yoktur. Bir yatırım fonu, küçük bir yatırımcının yatırım yapmak ve izlemek için tam zamanlı bir yönetici bulması için nispeten ucuz bir yoldur. Özel, kurumsal olmayan para yöneticilerinin çoğu yalnızca yüksek net değerli bireylerle ilgilenir- yatırım yapacak en az altı rakamı olan insanlar. Ancak, yukarıda belirtildiği gibi yatırım fonları çok daha düşük yatırım minimumları gerektirir. Dolayısıyla, bu fonlar, bireysel yatırımcıların profesyonel para yönetimini deneyimlemesi ve umarız ki bundan faydalanması için düşük maliyetli bir yol sağlar.
Çeşitlilik ve Seçim Özgürlüğü
Yatırımcılar, çeşitli tarzlara ve yönetim hedeflerine sahip yöneticiler arasından araştırma yapma ve seçim yapma özgürlüğüne sahiptir. Örneğin, bir fon yöneticisi , diğer birçok tarzın yanı sıra değer yatırımına, büyümeye yatırım yapmaya , gelişmiş piyasalara, gelişen piyasalara, gelire veya makroekonomik yatırıma odaklanabilir . Bir yönetici, birkaç farklı stil kullanan fonları da denetleyebilir. Bu çeşitlilik, yatırımcıların sadece hisse senedi ve tahvillere değil, aynı zamanda emtialara , yabancı varlıklara ve gayrimenkullere de özel yatırım fonları aracılığıyla maruz kalmalarını sağlar . Bazı yatırım fonları, düşen bir piyasadan ( ayı fonları olarak bilinir ) kar elde etmek için bile yapılandırılmıştır . Yatırım fonları, normal yatırımcıların doğrudan erişemeyeceği yabancı ve yerli yatırım fırsatları sağlar.
Şeffaflık
Yatırım fonları, yatırımcılara hesap verebilirlik ve adalet sağlayan endüstri düzenlemelerine tabidir.
Artıları
- Likidite
- Çeşitlendirme
- Minimum yatırım gereksinimleri
- Profesyonel yönetim
- Çeşitli teklifler
Eksileri
- Yüksek ücretler, komisyonlar ve diğer masraflar
- Portföylerde büyük nakit varlığı
- FDIC kapsamı yok
- Fonları karşılaştırmada zorluk
- Holdinglerde şeffaflık eksikliği
Yatırım Fonlarının Dezavantajları
Likidite, çeşitlendirme ve profesyonel yönetimin tümü, yatırım fonlarını daha genç, acemi ve paralarını aktif olarak yönetmek istemeyen diğer bireysel yatırımcılar için çekici seçenekler haline getirir. Bununla birlikte, hiçbir varlık mükemmel değildir ve yatırım fonlarının da dezavantajları vardır.
Dalgalanan İadeler
Garantili getirisi olmayan diğer birçok yatırım gibi, yatırım fonunuzun değerinin değer kaybetmesi olasılığı her zaman vardır . Hisse senedi yatırım fonları, fonu oluşturan hisse senetleri ile birlikte fiyat dalgalanmaları yaşarlar. Federal Mevduat Sigorta Kurumu (FDIC), yatırım fonu yatırımlarını desteklemez ve herhangi bir fonla performans garantisi yoktur. Tabii ki hemen hemen her yatırım risk taşır. Para piyasası fonlarındaki yatırımcıların, banka muadillerinin aksine, bunların FDIC tarafından sigortalanmayacağını bilmeleri özellikle önemlidir.
Nakit Sürükleme
Yatırım fonları binlerce yatırımcıdan para biriktiriyor, bu nedenle her gün insanlar fona para yatırıyor ve fondan çekiyor. Para çekme kapasitesini korumak için, fonlar tipik olarak portföylerinin büyük bir bölümünü nakit olarak tutmak zorundadır. Bol nakit paraya sahip olmak likidite için harikadır, ancak etrafta nakit olarak duran ve sizin için çalışmayan para çok avantajlı değildir. Yatırım fonları, her gün hisse geri alımlarını karşılamak için portföylerinin önemli bir kısmının nakit olarak tutulmasını gerektirir. Likiditeyi ve para çekme işlemlerini karşılama kapasitesini korumak için, fonlar tipik olarak portföylerinin daha büyük bir bölümünü tipik bir yatırımcının yapabileceğinden daha büyük bir nakit olarak tutmak zorundadır. Nakit geri dönüş sağlamadığından, genellikle “nakit çekme” olarak adlandırılır.
Yüksek maliyetler
Yatırım fonları, yatırımcılara profesyonel yönetim sağlar, ancak bir bedeli vardır – daha önce bahsedilen gider oranları. Bu ücretler, fonun genel ödemesini azaltır ve fonun performansına bakılmaksızın yatırım fonu yatırımcılarına değerlendirilir. Tahmin edebileceğiniz gibi, fonun para kazanmadığı yıllarda, bu ücretler sadece kayıpları büyütür. Bir yatırım fonu yaratmak, dağıtmak ve işletmek pahalı bir girişimdir. Portföy yöneticisinin maaşından yatırımcıların üç aylık hesap özetlerine kadar her şey maliyetlidir. Bu giderler yatırımcılara aktarılır. Ücretler fondan fona büyük farklılıklar gösterdiğinden, ücretlere dikkat edilmemesi uzun vadede olumsuz sonuçlar doğurabilir. Aktif olarak yönetilen fonlar, her yıl biriken işlem maliyetlerine neden olur. Hatırlamak,
“Diworsification” ve Seyreltme
” Diworsification ” (kelime oyunu), çok fazla karmaşıklık anlamına gelen bir yatırım veya portföy stratejisidir ve daha kötü sonuçlara yol açabilir. Birçok yatırım fonu yatırımcısı, konuları aşırı karmaşık hale getirme eğilimindedir. Yani, birbirleriyle çok fazla ilişkili olan çok fazla fon elde ederler ve sonuç olarak çeşitlendirmenin risk azaltıcı faydalarından yararlanamazlar. Bu yatırımcılar portföylerini daha açık hale getirmiş olabilirler. Diğer uçta, yatırım fonlarına sahip olmanız otomatik olarak çeşitlendirildiğiniz anlamına gelmez. Örneğin, yalnızca belirli bir endüstri sektörüne veya bölgesine yatırım yapan bir fon hala nispeten risklidir.
Başka bir deyişle, çok fazla çeşitlilik nedeniyle düşük getiri elde etmek mümkündür. Yatırım fonları birçok farklı şirkette küçük holdinglere sahip olabileceğinden, birkaç yatırımdan elde edilen yüksek getiri genellikle genel getiri üzerinde pek bir fark yaratmaz. Dilüsyon aynı zamanda başarılı bir fonun çok büyük büyümesinin sonucudur. Geçmişi güçlü olan fonlara yeni para aktığında, yönetici genellikle tüm yeni sermayenin iyi kullanılması için uygun yatırımlar bulmakta zorlanır.
Kötüleşmeye yol açabilecek bir şey, bir fonun amacının veya yapısının her zaman net olmamasıdır. Fon reklamları yatırımcıları yanlış yola yönlendirebilir. Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu (SEC), fonların adlarında ima edilen belirli bir yatırım türünde varlıkların en az% 80’ine sahip olmasını gerektirir. Kalan varlıkların nasıl yatırılacağı fon yöneticisine bağlıdır. Bununla birlikte, varlıkların gerekli% 80’ini karşılayan farklı kategoriler belirsiz ve geniş kapsamlı olabilir. Bu nedenle bir fon, adıyla olası yatırımcıları manipüle edebilir. Örneğin Kongo hisse senetlerine dar bir şekilde odaklanan bir fon, “Uluslararası Yüksek Teknoloji Fonu” gibi geniş kapsamlı bir başlık ile satılabilir.
Aktif Fon Yönetimi
Birçok yatırımcı, hisse senedi toplama konusunda profesyonellerin sizden veya benden daha iyi olup olmadığını tartışıyor. Yönetim hiçbir şekilde yanılmaz değildir ve fon para kaybetse bile yöneticiye ödeme yapılır. Aktif olarak yönetilen fonlar daha yüksek ücretlere tabidir, ancak giderek artan şekilde pasif endeks fonları popülerlik kazanmıştır. Bu fonlar S&P 500 gibi bir endeksi izler ve tutması çok daha az maliyetlidir. Birkaç zaman diliminde aktif olarak yönetilen fonlar, özellikle vergiler ve ücretler muhasebeleştirildikten sonra karşılaştırma endekslerinden daha iyi performans gösteremediler.
Likidite Eksikliği
Bir yatırım fonu, hisselerinizin istediğiniz zaman nakde dönüştürülmesini talep etmenize olanak tanır, ancak gün boyunca işlem gören hisse senetlerinin aksine, birçok yatırım fonu itfası yalnızca her işlem gününün sonunda gerçekleşir.
Vergiler
Bir fon yöneticisi bir menkul kıymet sattığında, bir sermaye kazancı vergisi tetiklenir. Vergilerin etkisinden endişe duyan yatırımcıların, yatırım fonlarına yatırım yaparken bu endişeleri akıllarında tutmaları gerekir. Vergiye duyarlı fonlara yatırım yapılarak veya vergiye duyarlı olmayan yatırım fonları 401 veya IRA gibi vergiye tabi ertelenmiş bir hesapta tutularak vergiler azaltılabilir .
Fonların Değerlendirilmesi
Fonları araştırmak ve karşılaştırmak zor olabilir. Hisse senetlerinin aksine, yatırım fonları yatırımcılara fiyatı kazanç (P / E) oranı, satış artışı, hisse başına kazanç (EPS) veya diğer önemli verilerle yan yana koyma fırsatı sunmaz . Bir yatırım fonunun net varlık değeri, karşılaştırma için bazı temeller sunabilir, ancak portföylerin çeşitliliği göz önüne alındığında, meşhur elmaları elma ile karşılaştırmak, benzer adlara veya belirtilen hedeflere sahip fonlar arasında bile zor olabilir. Yalnızca aynı piyasaları izleyen endeks fonları gerçekten karşılaştırılabilir olma eğilimindedir.
Yatırım Fonu Örneği
Yatırım evrenindeki en ünlü yatırım fonlarından biri Fidelity Investments ‘Magellan Fund (FMAGX). 1963 yılında kurulan fonun, adi hisse senetlerine yatırım yoluyla sermaye kazancı yatırım hedefi vardı. 4 Fonun görkemli günleri, Peter Lynch’in portföy yöneticisi olarak görev yaptığı 1977 ile 1990 yılları arasındaydı. Lynch’in görev süresi altında, Magellan’ın yönetim altındaki varlıkları 18 milyon dolardan 14 milyar dolara yükseldi.
Lynch ayrıldıktan sonra bile, Fidelity’nin performansı güçlü bir şekilde devam etti ve yönetilen varlıklar (AUM) 2000 yılında yaklaşık 110 milyar dolara yükseldi ve bu da onu dünyanın en büyük fonu haline getirdi. 1997’ye gelindiğinde, fon o kadar büyümüştü ki, Fidelity onu yeni yatırımcılara kapattı ve 2008 yılına kadar yeniden açmadı.
Temmuz 2020 itibariyle, Fidelity Magellan 20 milyar doların üzerinde varlığa sahip ve Şubat 2019’dan beri Sammy Simnegar tarafından yönetiliyor. Fonun performansı S&P 500’ünkinden hemen hemen daha fazla izlendi veya biraz geçti.