Daha önce yapılan araştırmalar; köpekler ve diğer evcil hayvanların bireylerin sosyal yaşantılarında önemli bir role sahip olduklarını ve sosyal iletişim için katalizör etkisine sahip olduklarını ortaya koymuştu. Missouri Üniversitesi’nden araştırmacılar duruma daha geniş bir yelpazeden bakarak; evcil köpeklerin otizmli çocukların sosyal yetilerini geliştirici bir etkisinin olup olmadığı üzerine yoğunlaştılar ve herhangi bir tür evcil hayvanın bulunduğu evlerdeki otizmli çocukların daha güçlü sosyal yetilere sahip olduğunu ortaya koydular.
Missouri Üniversitesi İnsan-Hayvan Etkileşimi Araştırma Merkezi’nden araştırmacı Gretchen Carlisle:
” Evcil köpeği olan otizmli çocukların sosyal yetilerini evcil köpeği olmayan otizmli çocuklarınkiyle karşılaştırdığımda, evcil köpeği olan otizmli çocukların çok daha kaliteli sosyal yetilere sahip olduğunu gözlemledim. Daha önemlisi, elde ettiğim veriler; evinde herhangi bir tür evcil hayvanı olan otizmli çocukların “kendilerini ifade etme”, “sorular sorma ya da diğer insanların sorularına cevap verme” davranışlarına çok daha açık olduklarını ortaya koydu. Bu tür sosyal davranışları göstermek otizmli çocuklar için zordur, fakat bu araştırma evcil bir hayvanla aynı ortamı paylaşan çocukların kendine güveninin oldukça üst seviyelerde olduğunu gösterdi ” dedi.
Ayrıca Carlisle; evcil hayvanların birer sosyal katalizör olduğunu söyledi ve şöyle devam etti;
“Sosyal bir ortamda ya da bir sınıfta eğer evcil hayvanlar varsa, çocuklar daha konuşkan ve birbirlerine karşı daha iletişime açık halde oluyorlar. Engelli çocuklar evcil köpeklerini dışarı çıkardıklarında, diğer çocuklar dururlar ve onunla iletişim kurmaya çalışırlar. Otizmli çocuklar diğerleriyle iletişim kurmak için her zaman açık değillerdir, fakat eğer evde çocuğun bağlılık duyduğu bir evcil hayvan varsa, yanına gelen kişi evcil hayvan hakkında sorular sormaya başlar, böylelikle de çocuk cevap vermeye daha açık bir hale gelir.”
Carlisle aynı zamanda çocukların sosyal yetilerinin eğer aile uzun süredir bir evcil köpeğe sahipse daha yüksek seviyeye çıktığını ortaya koydu. Bununla birlikte çocuklara sorulduğunda, küçük köpeklerle daha güçlü bağlılık ilişkisi geliştirdikleri cevabını aldı.
Öte yandan Carlisle: “Otizmli çocukların küçük köpeklerle daha güçlü ilişkiler geliştikleri bulgusunun yanı sıra, ebeveynler; çocukların tavşanlar veya kediler gibi diğer evcil hayvanlarla daha güçlü bağlılık ilişkileri geliştirdiklerini söylüyorlar. Bu da bizi diğer evcil hayvanların da otizmli çocukların sosyal yetilerini geliştirmede önemli katkılar sunduğu sonucuna götürüyor” dedi.
Araştırma 8-18 yaş aralığındaki otizmli çocukların bulunduğu 70 ailede yapıldı. Çocuklar; Missouri Üniversitesi Otizm ve Sinirgelişimi Hastalıkları Thompson Merkezi’nde terapi gören çocuklardan oluşuyor. Katılımcı ailelerin hemen hemen %70’i köpek sahibi ve yaklaşık olarak yarısı da bir kedi sahibi. Diğer katılımcı aileler ise balık, çiftlik hayvanları, kemirgen hayvanlar, fareler, sürüngenler, bir kuş ve hatta bir örümcek besleyen ailelerden oluşuyor.
Carlisle; köpeklerin otizmli bazı çocuklar için iyi olabileceğini ancak hepsi için de en iyi seçenek olmadığını söylüyor. “Otizmli çocuklar oldukça eşsiz çocuklardır, bu yüzden diğer hayvan türleri de köpekler kadar faydalı olabilir. Elde ettiğim verilere dayanarak; ebeveynlerin bir köpek ya da herhangi bir tür evcil hayvan sahiplenmeleri otizmli çocukları için yapabilecekleri en iyi şeylerden birisidir diyebilirim” dedi.
[su_spacer]
Kaynak: University of Missouri-Columbia
Makale Referansı: Gretchen K. Carlisle. The Social Skills and Attachment to Dogs of Children with Autism Spectrum Disorder. Journal of Autism and Developmental Disorders, 2014; DOI: 10.1007/s10803-014-2267-7