Önce anne, sonra ekibin bir parçası
Helene, STARKITA Am Rohgraben'i (o zamanlar Kita Goldfische) kendi çocuğunu oraya kaydettirdiğinde tanıdı.
"Ortamı hemen sevdim," diye hatırlıyor ilk günleri. "Daha sonra eğitimimi orada yapıp yapamayacağımı sordum." Helene, Starkita'da sosyal eğitim asistanı olarak kısaltılmış eğitimini tamamlamakla kalmadı, daha sonra ekibin daimi bir üyesi oldu.
Starkita özel bir şeydir
Helene için Starkita'nın özel bir şey olduğu ilk andan itibaren belliydi. "Bebeğimle buraya ilk geldiğimde herkesin ne kadar sıcak olduğunu fark ettim" diyor ve ekliyor: "Starkita'da her şey çok çocuk merkezli, herkes çok sıcakkanlı. Bu beni gerçekten etkiledi." Helene, personel olarak üstlendiği görevde de son derece olumlu deneyimler yaşamıştır. Özellikle de çeşitliliği seviyor. "Burada her gün özel. Birçok harika ebeveyn ve harika çocukla tanışma fırsatım oldu. Her gün yeni bir şey oluyor."
Bir eğitim hedefi olarak saygı
Helene'in beyan ettiği hedefi, çocuklara birbirlerine ve doğaya saygı duymayı öğretmektir. "Örneğin, çocuklara hayvanların da canlı varlıklar olduğunu ve onlara zarar verilmemesi gerektiğini öğretmeye çalışıyorum." Aynı derecede önemli olanın, çocuklara sahip oldukları şeylere değer vermeyi öğretmek olduğunu söylüyor. "Örneğin, çocukların yiyeceklerle oynamasından hoşlanmıyorum.