

10.11.12, 09:39


#1


Atatürk ve Vergi Borcu İçin Satılan Öküz
Atatürk, yurt gezilerinden birinde, tarlasında çift süren bir çiftçi ile karşılaşır.
- Kolay gele, bereketli ola Ağa
- Allah razı olsun Bey
- Hayrola Ağa, öküzün tekine ne oldu?
- Devlete vergi borcumuz vardı bey, icra kapımızı çalınca çaresiz kaldık, koca öküzü satıp borcumuzu ödedik.
- Sağlık olsun ağa
diyerek, konuşmasını kısa keser.
Çiftçinin adının Halil Ağa olduğunu öğrenen Atatürk; Salih Bozoku yanına çağırır;
- Salih, yarın sabah git Halil Ağayı bul, bana getir. Benim kim olduğumu sorarsa, bizim bey seni bir kahve içmeye çağırıyor de
Ertesi gün; Salih Bozok, Halil Ağayı bulur ve Atatürkün yanına getirir. Atatürk Halil Ağaya dönerek; Halil Ağa, anlat şu vergi işini bir daha der.
Halil Ağa, tekrar anlatır. Atatürk kaşlarını çatarak İsmet Paşa ve Şükrü Kayaya dönerek;
- Arkadaşlar, biz İstiklal Savaşını Halil Ağanın öküzünü icra yoluyla satalım diye yapmadık. Vatandaşı böyle mikoruyacağız? Gerekirse vergi borcu ertelenebilir. Köylünün çift sürdüğü öküzü elinden alınmaz.
Bu konuşma üzerine, olayı fark eden Halil Ağa Atatürke dönerek;
- Sen Atatürk Paşamsın galiba, ne olur beni bağışla kusur ettim diye yalvaracak olur. Atatürk, bir yandan tebessüm eder bir yandan da Halil Ağanın sırtını okşayarak;
- Sana güle güle Halil Ağa, sen bizim gözümüzü açtın
der ve Halil Ağayı ayakta uğurlar
(Noelle ROGER, Olaylar ve Atatürk, s.41-42).
Atatürk'ün Ödediği Vergi
Para ve mala karşı eğilimi olmayan Atatürkün; Cumhurbaşkanlığı maaşı, ödeneği ve emekli aylığından başka geliri yoktu.
Cumhurbaşkanlığı aylığı ve ödeneği, 1927ye kadar 5.000 lirası aylığı olmak üzere 7.000 liraydı. 1927de bunlara, genel bir yasa ile pahalılık zammı adı ile 2.480 lira eklenir. 1927 ve 1928de, bu gelirinden toplam 453 lira, 1929 ve 1930da 724 lira, 1931de de 1.293 lira vergi kesilir.
Kendisine net ödenen 13.186 liraydı.
1932 yılında çıkan bir yasa ile yüksek maaş ve ücretlere ağır vergi konulur. Buna göre, Atatürkün maaş ve ödeneğinden kesilen vergi 5.401 liraya çıkar ve ayda net 9.078 lira almaya başlar.
Özetle, Atatürk o dönemde, eline geçen net aylığın yüzde 60ı oranında vergi ödüyormuş
Atatürk'ün Bazı Özellikleri
En Sevdiği Yemek: Manastır Askeri Lisesi yıllarından kalan bir alışkanlıkla hayatı boyunca en sevdiği yemek kuru fa*sulye ve pilav olarak kaldı. Tatlıya düşkün değildi ama canı istediğinde çok sevdiği gül reçelini tercih ederdi.
Gömleklerinin Tümü Beyazdı: Gömleklerinin hepsi beyazdı. Bu gömlekler ilk yıllarda İsviçrede özel olarak dikilirken sonra yerli malı kullanma kampanyasına öncülük edebilmek için Beyoğlunda bir terziye diktirilmeye başlanmıştı.
Dolabında Laciverte Yer Yoktu: Takım elbiselerinin tasarımlarını hep kendisi çizerdi. Lacivert takım giymeyi sevmezdi.
Ölçüleri: Boyu 1.74 idi. Hayatının son dönemlerine kadar 76 olan kilosu hastalığının ilerlemeye başlamasıyla 46ya kadar düşmüştü. 43 numara siyah rugan ayakkabı giyerdi.
Düzen Takıntısı Vardı: Evinde, çevresinde hatta konuk olduğu evlerde bile eğri duran eşyaları düzeltmeden rahat edemezdi.
Laiklik Adam Olmaktır!: İlk Mecliste bir oturum sırasında üyelerden biri laikliğin ne manaya geldiğini anlamadığını söyleyince Gazi çok sinirlenmiş ve elini kürsüye vurarak bir din bilgini olan üyeye cevap vermişti: Adam olmak demektir hocam, adam olmak!
Atatürk'ün Sevdiği Hikaye
Atatürk en sevdiği aşağıdaki hikayeyi anlatır, arada da başkasına anlattırır, gülermiş.
Yeşilaycı bir profesör bir konferans veriyor. Bir ara dinleyicilere sormuş;
Bir eşeğin önüne iki kova koysanız. Biri su dolu, biri rakı. Hangisini içer?
Cevabı kendi veriyor: Tabii suyu.
Gene bitirmiyor soruyor: Neden?
Arkadan birisi yüksek sesle cevaplıyor;
Eşekliğinden.
Atatürk bu cevaba bayılıyor. Gülüyor, gülüyor..
Bir akşam Orman Çiftliğinde yanında erkanı, açık havada oturuyorlar. Rakılarını yudumluyorlar. Biraz ilerde 15-16 yaşlarında bir çiftçi çocuk çalışıyor. Atatürk el edip, çağırıyor. Soruyor:
Söyle çocuk; bir eşeğin önüne iki kova koysan. Biri rakı dolu, biri su. Hangisini içer?
Çocuk yutkunuyor; bakıyor, Gazi Paşa Hazretlerinin ve yanındakilerin önünde rakı kadehleri. Devletin en büyükleri
Esas vaziyeti*ne geçiyor;
Rakıyı kumandanım!
Atatürk kahkahayı basıyor. Herkes şaşkın, onlara dönüyor;
Aman beyler! Neden diye sormayın
Kaynak

