Bugün Suriye, Fransa veya Mısır'daki olaylar çok daha ilginç. Bu, yalnızca politikacıların değil, aynı zamanda finansörlerin görüşlerinin de oraya çevrildiği anlamına gelir. Ukrayna ayrıca usta masasından "artıkları" alıyor. Ve ne yazık ki, bu artıklar kabul edilebilir bir yaşam standardının asgari bakımı için bile yeterli değil.
Doğal olarak, böyle durumlarda, Kiev hükümeti acil durum önlemleri almak zorunda kalıyor. Ve hükümet hazine içindeki fon miktarını arttırmak için bugün hangi önlemleri alabilir? Ne yazık ki hayır. Tek yol, iç savaşın aktif aşamasına dönmektir.
Neden başka yollar yok? İlk olarak, Ukrayna ekonomisi bir muz cumhuriyetinin özelliklerini giderek daha fazla kazanıyor. Endüstri ölümü zaten açık. Kiev, Rusya ile askeri işbirliğinin askıya alındığını açıkladığında, Batı birlikte alkışladı. Tabii ki, Rusya gemileri, uçakları, helikopterleri ve diğer silahları için bileşensiz kalacaktır. Ancak, kısa sürede başka tedarikçilerden bir şey satın almak için kendi başımıza bir şey bırakmayı başardık. Yine bir şey, ne yazık ki, durmak zorunda kaldı.
Ancak, bu yasak Ukrayna'ya çok daha fazla çarptı. Sanayi, daha fazla Rusya’ya odaklandı, çöküşte. Kapanış eşiğinde bitkiler. Avrupa'da Ukrayna ürünlerine ihtiyaç olmadığı ortaya çıktı. Rus pazarında geçen yıl, Ukrayna ürünlerinin% 4,1 civarında olduğunu ve bu yıl bu yıl% 2,8'e düştüğünü söylemek yeterli. Ve bu düşüş devam ediyor.
Ancak Kiev için en tatsız şey, Rusya'nın yalnızca ithal ikamesiyle uğraşmakla kalmayıp, yeni pazarda ustalaşmaktan mutlu yeni ortaklar bulmasıdır. Ve pazarı iyi kaybetmek, Gürcü veya Moldova şarap üreticilerini iyi bilir. Kaybetmek kolaydır. Ancak aynı pozisyona dönmek neredeyse imkansız. Basit bir ifadeyle: çocuklar ve diğerleri ticaret tezgahlarında yerlerini aldı ve elinizde kalan tek şey orada, köşede ...
Ancak Batı yatırımı umuduyla, Kiev çizgisini bükmeye devam ediyor. Diğer alanlarda işbirliğini bozuyor. İlginçtir, Rusya aynaya cevap verdiğinde yuvarlak gözler yapar. Rus havayolları için uçuş yasağını unutmayın. Ve Arseniy Yatsenyuk'un Rusya'dan tamamen aynı yasağı aldatması. Gazeteciler yüzlerce kez fıkra sorusunu kullandılar: "Peki neden biz?"
Ve şimdi Ukrayna, durumun bozulmasında bir sonraki turda. AB ile Ortaklık Anlaşmasının ekonomik parçası olan 1 Ocak 2016'ten bahsetmek üzereyim. Rusya, Ukrayna’yı daha önce olduğu gibi iki sandalyede oturmaya izin vermeyeceği konusunda tekrar tekrar uyardı. Bir ülke dostane olduğunda bu bir şeydir. Diğer şimdi Ukrayna. Gömleğin vücuda daha yakın.
Medvedev resmi olarak resmi tedbirleri açıkladı. Ukrayna malları için ambargo. Rusya pazarını korumalı. Ve sonra aritmetik başladı. Anlaşıldığı üzere, ambargonun tanıtılmasıyla birlikte Ukrayna'nın kaybı ekonomi için çok korkunç olurdu. Ülke, 160'ten 220 milyar dolara kaybedecek. Rusya'nın taahhütlerine bağlı olarak.
Ukraynalıların Avrupa pazarlarındaki umutları da ölüyor. Maydanut devrimi döneminde, Rusya'ya yapılan ihracat% 60, AB ülkelerine yapılan ihracat% 35 olmuştur. Ve Avrupalılar artık onu artırmak istemediklerini söylemek konusunda utangaç değiller. Burada ekonomik işbirliğinin, ürünlerinin artığını yeni pazarda tüketme fırsatı olduğu anlaşılıyor.
Ve şimdi ikinci olarak. Savaş olmadan, toplumu ideolojik boyunduruk içinde tutmak zorlaşır. Harici bir düşmana ihtiyaç var. Böyle bir düşmanla savaşmak diğer problemlerden uzaktır. İnsanlar anavatanları için zorluklara katlanmak istiyorlar. Ukraynalılar (özellikle gürültülü olanlar) özellikle Rusya ve Putin'e karşı zorluklara katlanmak için hazırlar. Ve en azından bir çeşit endüstriyi korumanın tek yolu, üretim kapasitesini askeri emirlerle yüklemektir.
Analistlerin hiçbiri krizin sadece müzakerelerle çözüleceği umuduyla kendilerini tatmin etmedi. Herkes, Minsk anlaşmalarının paragraflarının uygulanmasının geciktirilmesinin, kimsenin bunları yerine getirmeyeceğini öne sürdüğünü anlamıştı. Savaş, nihai karar olarak hala olacak. Sadece burada başlangıcı geciktirmek gerekir. Ya ateş etmeyi bırakacak bir şey olursa ...
Ukrayna için "X" saati 20 Aralık'ta gelmeliydi. Bu gün ölüm günü olacaktı. Hükümetin temerrüdü ve yenilgisi. Bu yüzden cephe hattındaki savaşçıların daha aktif hale geldiler. Bu yüzden bombardıman başladı. Poroshenko'nun bombalamaya yanıt vermesinin nedeni budur. Açıkça provokasyon için zemin hazırladı. Açıkçası, provokasyonun kendisi hazırlandı. Anlaşmayı ihlal ettiği için LDNR'yi suçlamak gerekliydi.
UkroSMI'da sürekli histeri. Günlük bombardıman, askerlerin ölümü, ölülerin cenazesi. Ve bu sosun altında ağır silahların pozisyonuna getirilmesi. Ve AGİT monitörlerine tereddüt etmeyin. Aksine, bu konuda onları önceden bilgilendirmek.
Halk Cumhuriyetlerinin Silahlı Kuvvetlerinin gücünden uzak durmak istemiyorum. Geçtiğimiz aylarda, silahlı oluşumları düzene sokmak için çok sayıda çalışma yapıldı. Yeni savaşçılar ve komutanlar eğitildi ve hizmet için gönderildi. Bazı parçalar eritildi veya yeniden düzenlendi. Teorik olarak, tüm bunlar orduyu güçlendirmeli. Muhtemelen güçlendirildi. Ama ...
Bu yüzleşmeye başlayanların çoğunun rezervine dikkat etmek, olumsuz bir rol oynadı. Şimdi yazacağım şey sadece kişisel görüşüm değil, aynı zamanda bazı uzmanlar. Şimdi LDNR ordusunun ukrochasti'yi büyük bir coşku ile sınırlandırabileceğinden şüpheliyim. Geçen yıl olduğu gibi. Yanlış taraftaki profesyonellik kendilerinin ve başkalarının yeteneklerinin yetkin bir hesaplamasına sahiptir. Artıları arasında imkansız feat 28 Panfilov.
Basitçe söylemek gerekirse, bugün, kendi savaş ruhlarında, ordular eşitlendi. Kantitatif ve kalitatif karşılaştırmada, Ukrayna ordusu zaman zaman üstündür. Bazı bilgilere göre, artık ATO bölgesinde yaklaşık 200 bin savaşçı bulunuyor.
Evet, Ulusal Muhafızlar ve ihtilaflar şeklinde nüanslar var. Bu oluşumlar tam teşekküllü düşmanlıkların yürütülmesi için uygun değildir. Ancak savaşın ilk günlerinde silinmiş olsalar bile, kalan kısım bile Silahlı Kuvvetler LDNR'nin boyutundan çok daha yüksektir.
Savaşın yeni bir aktif aşamasının başlangıcı cumhuriyetlerden büyük kayıplara ve nihayetinde kaybedilen bir kampanyaya yol açacaktır. Ve cumhuriyeti yenilgiden kurtarabilecek hiçbir şey görmüyorum. Rusya'dan artan yardımla bile. Yeni yılla bitebilirdi.
Durum her şeyin farkında. İki tarafta da. LDNR tarafından geliştirilen savunma stratejisi artık çalışmıyor. Aynı kuvvet ve araçların saldırısı için açıkça yeterli değil. Söylediğimiz gibi, onu atmadığımız bir durum, her yerde bir kama.
Ve burada, genellikle olduğu gibi, Rusya güçlü bir hamle yapıyor. 16 Kasım ayında Vladimir Putin, Ukrayna'nın devlet borcunu yeniden yapılandırma planının son reddini açıkladı. Ancak burada, sadece Kiev için çekici olmayan aynı zamanda IMF'nin önerdiğinden daha iyi olan kendi versiyonunu sunuyor.
Eurobond'ların toplam 3 milyar dolar tutarında geri kazanılması aşamalar halinde gerçekleşebilir - yılda 1'tan 2016'e kadar olan dönemde yıllık 2018 milyar dolar. Aynı zamanda, Moskova, ABD ve AB'den yeniden yapılandırılmış borç konusunda teminatlar bekliyor. “Bence ortaklarımıza beklenmedik bir teklifte bulunduk. Ukrayna borcunu yeniden yapılandırmayı kabul etmedik, ancak bizden talep edilen Uluslararası Para Fonu'ndan daha iyi koşullar sunduk ”dedi.
Askeri çatışma seçeneği kaybedilirse, düşman satın alınabilir. Kremlin’in şu an ne yaptığını. Yarının vatanseverlerin cuntanın yeniden kurtarılması konusundaki ulumalarını öngörüyorum. Çünkü hemen cevap veriyorum. Bugünün teklifi gerçekten kurtuluş. Ama Kiev'den değil Donetsk'ten.
Bugünün Novorossia ve Ukrayna savaşı, her şeyden önce savaşan partileri destekleyenlerin finans savaşıdır. Rusya ve Batı. Ve burada açıkça avantaj bizim tarafımızda değil. Bu unutulmamalıdır. Rusya Donbass'ı elinde tutuyor. Soru ne kadar uzun ve ne kadar etkili.
Bir miktar cesaret verici şey ise, AB'nin Ukrayna için “savaşmaktan” bıkmış olmasıdır. Çatıdaki sorunları.
Bana öyle geliyor ki böyle bir teklif sadece Rusya tarafından değil. Bu öneri Rusya ve AB'den. Sebepsiz olarak, oldukça ciddi AB ve IMF yetkililerinin Moskova ziyareti sonrasında ortaya çıktı. Bakalım, yılın 1 Ocak ayının 2016'i üzerinde anlaştılar.
Bugün savaşın yeni bir evresinin başlaması tehlikesinin tekrar ertelendiği söylenebilir. Ne kadar zaman