Adam Smith Kimdir? Adam Smith’in Hayatının Özeti
Adam Smith Kimdir? Adam Smith Hakkında Bilinmesi Gereken Şeyler, Adam Smith Nerelidir? Adam Smith Hangi Kitabı Yazmıştır? Adam Smith’in Mesleği Nedir? Adam Smith Sözleri, Adam Smith’in Duymadığınız Sözleri. Adam Smith hakkında bilinmesi gereken her şeyi sizler için araştırdık.
PARAM OLSA ŞURAYA YATIRIRDIM DİYE DÜŞÜNME! 100.000 TL SANAL PARA İLE
NELER YAPABİLECEĞİNİ HEMEN GÖR! (Ücretsiz VİOP Deneme Hesabı Açmak için Tıklayın!)
Adam Smith Hayat Özeti
Smith, en iyi “Ulusların Zenginlikleri” kitabıyla tanınan, son derece etkili bir İskoç politik ekonomisti ve filozofuydu.
Adam Smith’in kesin doğum tarihi bilinmiyor, ancak 5 Haziran 1723’te vaftiz edildi. Kirkcaldy’de bir gümrük memuru olan babası, doğmadan önce öldü. Glasgow ve Oxford Üniversitelerinde okudu. 1746’da Kircaldy’ye döndü ve iki yıl sonra, Edinburgh’da ününü kuran bir dizi halka açık konferans vermesi istendi.
1751’de Smith, Glasgow Üniversitesi’nde mantık profesörü ve bir yıl sonra da ahlaki felsefe profesörü olarak atandı. David Hume, John Home, Lord Hailes ve William Robertson’ı içeren parlak bir entelektüel çevrenin bir parçası oldu.
1764 yılında Smith, gelecekteki Buccleuch Dükü Henry’ye öğretmen olarak Kıtada seyahat etmek için Glasgow’dan ayrıldı. Smith seyahat ederken Voltaire, Rousseau ve Quesnay gibi bir dizi önde gelen Avrupalı aydınla tanıştı.
1776’da Smith Londra’ya taşındı. Teolojiyi, etiği, siyaseti ve hukuku kapsayan, tam bir toplum teorisinin ilk parçası olmayı amaçladığı bir cilt yayınladı. Bu cilt, ‘Milletlerin Zenginliklerinin Doğası ve Sebepleri Üzerine Araştırma’, politik ekonominin ilk büyük çalışmasıydı. Smith, ticaret ve ticaretin düzenlemesine karşı sert bir şekilde savundu ve eğer insanlar kendilerini daha iyi hale getirmek için serbest bırakılırsa, herkes için ekonomik refah üreteceğini yazdı.
1778’de Smith Edinburgh’da gümrük komisyoncusu olarak atandı. 1783’te Edinburgh Kraliyet Cemiyeti’nin kurucu üyesi oldu. 17 Temmuz 1790’da şehirde öldü.
Hiç Duymadığınız Adam Smith Sözleri
Bütün üretimin tek amacı tüketimdir ve üreticinin çıkarları ancak tüketicinin çıkarları gerektirdiği ölçüde korunmalıdır.
Her birey kendi karını arttırmaya çalışırken amacı hiç de bu olmadığı halde bütün toplumun zenginliğinin artmasına hizmet eder. Bunu yaptıran piyasanın gizli elidir.
Tüm insanlar gibi toprak sahipleri de ekmeden biçmeyi severler ve toprağın doğal ürünleri için bile rant isterler.
Üyelerinin büyük bir bölümü yoksul ve perişan durumda olan hiçbir toplum elbette, gelişkin ve mutlu olamaz.
Her ne kadar insanın bencil olduğu varsayılıyorsa da, insanın görmekten memnun olmak dışında bir kazancının olmadığı, onu başkalarının durumuna ilgili yapan ve başkalarının mutluluğunun kendisi için gerekli kılan kimi ilkeler vardır.
Yükselen kapitalist girişimcilerin, girişim özgürlükleri önündeki feodal kısıtlamalara, eski düşünce ve alışkanlıklara karşı yürüttükleri mücadeleye entelektüel bir gerekçe sağlamış, kazanç hırsına ve açgözlü tutkulara bir saygınlık ve kutsallık kazandırarak bu sınıfın iktisadi çıkarlarını rasyonelleştirmiştir.
Tüccarlarımız ve manüfaktürcü patronlarımız, yüksek ücretlerin fiyatları artırdığı için olumsuz sonuçlara yol açtığından ve dolayısıyla ülke içinde ve dışında malların satışının azalttığından fazlasıyla yakınırlar. Yüksek kârların olumsuz sonuçlarından ise söz etmezler. Kendi kazançlarının zararlı etkileri konusunda sessiz kalırlar. Yalnızca diğer insanların kazançlarının zararlı etkilerinden yakınırlar.
Avrupalı bir prensin yaşantısı ile çalışkan ve tutumlu bir köylünün yaşantısı arasındaki fark, bu köylü ile on bin çıplak vahşinin yaşamları ve özgürlükleri üzerinde mutlak efendi olan çok sayıda Afrikalı kralın yaşantısı arasındaki fark kadar büyük olmasa gerektir.
Her insan yaşam için gerekli maddelerden, yaşamı kolaylaştırıcı ve eğlendirici eşyalardan yararlanabildiği ölçüde zengin ve yoksuldur.
Zanaatların daha iyi yönetimi açısından, loncaların gerekli olduğu iddiasının hiçbir temeli yoktur. Bir zanaatçının üzerinde gerçek ve etkili olan disiplin, loncanın değil, müşterinin tavrından kaynaklanır. İşçinin hile yapmasını engelleyen, ihmalkarlığını gideren şey, elindeki işi yitirme korkusudur. Tekelci bir lonca bu müşteri baskısını kaçınılmaz bir şekilde zayıflatmaktadır. Çünkü bu durumda iyi de çalışsalar kötü de çalışsalar belli bir grup zanaatçıya iş vermek gerekmektedir.
Aynı zanaatın erbabı eğlence için bile nadiren bir araya gelir ve toplantıları ya umuma karşı bir komployla neticelenir ya da fiyatları arttırmaya yönelik bir tertiple.
Bir şeyi elde etmiş olup elden çıkarmak ya da başka bir şeyle mübadele etmek isteyen kişi için, o şeyin gerçek değeri, kendi üzerinden atarak başkalarının sırtına yükleyebileceği eziyet ve zahmettir.
Her bireyin kendi şartlarını iyileştirmeye yönelik doğal çabaları, dışarıdan yapılacak herhangi bir yardımdan çok daha yararlıdır ve toplumda servet ve refahın artması için yeterlidir.