Joey Gallo’nun geri dönüşü için bir dava açmak için buradayım.
Gallo, unutulması gereken bir sezonda, vahşice performans gösterdiği ve her vurduğunda acımasızca yuhalandığı bir Dünya Serisi favorisinden (Yankees) karşı kıyıdaki bir diğerine (Dodgers) gönderildi.
Belki de Dodgers – takas süresinde dış saha oyuncusuyla ilgilendikleri bildirilen Rays, Brewers ve Padres gibi – onu düzeltebileceklerini veya en azından slugger’ın olağanüstü gücünün geri dönmesi umuduyla bir ortam değişikliği sağlayabileceklerini düşündüler. .
Sonuçta, Gallo Bronx’ta .159/.282/.339’u kırdı, ince çizgili son 29 maçında .085 vuruş dahil. Sağdaki Yankee Stadyumu’nun kısa sundurması üzerine sık sık top bırakmasıyla sonuçlanması beklenen sol gücü neredeyse yoktu. Aslında, 12 gidiş-dönüş trigerinden sadece dördü eve geldi.
Yürüme hızı düştü; onun grev oranı arttı. Belki de analizlerde, beyzbolda en yüksek puana sahip takım olan bir kadroda üretmemesine rağmen daha iyi olacağına dair bir şeyler vardır.
Ama iyileşmesinin gerçek nedeni şu – buna Dodger Etkisi diyelim.
Dodgers, Batı’nın Yankees’idir, ancak son beş yılda üç Dünya Serisinde daha yakın zamanda ortaya çıkmış ve COVID ile kısaltılmış 2020 sezonunda bir tane kazanmışlardır. Büyük bir pazarda yüksek profildeler. Gallo, New York, New York’un parlak ışıkları altında onu hackleyemedi. Peki ya taraftarların en büyük motive edici faktörünün trafiği yenmek olduğu rahat La La Land’e ne dersiniz?
Pantone 294 olarak da bilinen Dodger blue’yu giydikten sonra diğer mücadele eden oyuncularda yeşeren bir umut var. Chris Taylor’dan başka bir yere bakmayın, Justin Turner ve Max Muncy.
Turner’ın Mets görev süresini hatırlıyor musun? Veya bir takas onu SoCal’a göndermeden önce Taylor’ın Seattle’da nasıl heba ettiğini? Max Muncy’nin para kazandıran A’larla geçirdiği zaman ne olacak?
Dodger öncesi kariyerlerini nasıl tanımlarsınız? Çirkin. Hayal kırıklığı. cansız.
Peki ya sonrası? All-Star oldular ve yüzükler kazandılar.
Taylor, talihsiz Mariners ile üç yılda .240/.296/.296’dan o zamandan beri yedi yılında .261/.339/.453’e düştü. Seattle ile toplamda sıfır puan aldı. SIFIR. O zamandan beri 85 yaşında.
LA’nın playoff koşularında kilit bir dişli olan Turner, Flushing’deki dört yılı boyunca sekiz homer ile .265’lik bir vuruşcuydu. Ve bu, yarasalarda 814’teydi. Şimdi, Dodgers’ta kariyerinde .295 şutör, 151 uzun topa vurdu ve üç kez 27’lik bir kariyer rekoru kırdı. Turner, playofflarda 13 gidiş-dönüş tribün yaptı, 42 maçta nakavt etti ve 82 maçta 43 sayı attı.
Dodgers, Turner’ın vuruşunu bir bacak vuruşu ekleyerek değiştirdi. Taylor ile, namluyu hareket ettirmeyi ve bir bacak vuruşunu içeren tam bir revizyon oldu. Muncy ile, bir bükülme ve bir bacak tekme ile küçük bir ince ayar. Durum ne olursa olsun, Dodgers onları nasıl düzelteceğini biliyordu.
Muncy, Oakland’da iki yılda toplam beş İK’dan LA’deki ilk iki sezonunun her birinde 35’i parçaladı. Kariyeri için 128’e yükseldi.
Gallo biraz farklı bir hikaye. Pico De Gallo, NY’ye takasından önce iki kez All-Star olmuştu ve Rangers ile 568 maçta 145 iç saha sayısına ulaşmıştı. Sezonun zirvesi 2017’de 41’di ve bunu bir yıl sonra 40 ile takip etti.
Ancak Yankee’deki görev süresi en düşük seviyesiydi. Bir Yankee hayranı olarak büyümüş olsa da, Bronx’la başa çıkamayan bir grubun arasındaydı – Ed Whitson, Hideki Irabu, Sonny Gray, AJ Burnett, vb.
“Bence bu, burada sahip olduğumuz kültürün, çevrenin bir ürünü. Herkese nasıl davranılıyor,” dedi Turner, Muncy’nin yıldızlığa yükselmesinden sonra Bleacher Report’a.
Belki üzerinde daha az mikroskopla Gallo eski haline geri dönebilirdi.
Gallo’yu almak, Padres’in Juan Soto’yu (ve Josh Bell’i) alarak yaptığı sıçramadan çok uzak, ancak playoff zamanının en önemli oyuncularından biri olabilir.
Bunu daha önce Los Angeles’ta gördük, kesinlikle tekrar görebiliriz. İyi bir Hollywood sonunu kim sevmez ki?
Kaynak : https://deadspin.com/joey-gallo-s-best-baseball-is-ahead-of-him-thats-rig-1849373268