Tr/Eng
2007 senesinde Erasmus eğitimi için Berlin’e gitmiştim. Haliyle belirli bir zaman sonra sınırlı sayıdaki kıyafetlerin kirlenmesi kaçınılmazdı. Kaldığım yurtta bulunan, endüstriyel tarzda büyük çamaşır makinelerin ve kurutucuların bulunduğu çamaşırhane, ortak kullanım alanlarından biriydi. Bu alanı keşfetmek, makinelerin nasıl kullanıldığını öğrenmek, sonrasında yıkanan çamaşırların süresinin bitmesini beklemek ilk seferinde pek kolay olmadı benim için. Bir türlü makineyi çalıştıramamak, doğru programı bulmak, bırakıp gidersem çamaşırlarımı yürütecekler mi endişesi, ya makine arızalanırsa düşüncesi oldukça heyecanlanmama neden olmuştu. Yaşadığım bu stresi kağıda döktüğüm karakalem çizimiyle o andan bir kare, makinenin yıkamasının bitmesini beklerken ben.
I was in Berlin for an Erasmus education program in 2007. After a while I needed to wash my limited clothes. There was a laundry room in dormitory where is everybody can go and use the industrial type washing machines and dryers. It wasn’t easy at the first time for me to discover that place and trying to learn the machines how to use. I had so much concern and problems; I couldn’t find how to start the machine, I wasn’t sure which program should I choose, what if somebody takes my clothes when I left during the washing process? What if the machine broke down. These things made me think. This is the drawing from that moment, while waiting the machine to finish washing.