Bombardımandan sonra 2. Yeni Zelanda tümeni, demiryolu istasyonunu almak için kasabaya saldırdı ancak kasaba hala 90. Panzergrenadier tümeni tarafından savunuluyordu ve bu birlik 1.Fallschirmjager division tarafından 3 Paraşüt Alayı ve birkaç makineli tüfek birliği ile destekleniyordu. Yeni Zelandalılar geri püskürtüldüler. Katedralin yıkıldığı haberini alan paraşütçüler harabelerin aralarında kendilerine sağlam savunma mevzileri oluşturdular. Yeni Zelanda kolordusuna bağlı 4. Hint tümeni, kuzeydeki tepelerden Katedrale saldırmayı denediler ancak Almanların makinelileri tarafından çok kayıp verdiler.
20 Şubat
1945'de 1. Fallschirmjager division tüm bölgenin kontrolünü üstlendi. Bu 18 km lik bir cephe hattı idi ve diğer birlikleri rahatlatmıştı. Pioniere batallion (öncü tabur) ve 3. Paraşüt Tümeni Cassino Kasabası'nın merkezini kontrol altına almakla görevlendirilmişlerdi.
Yeni Zelandalı'lar kendilerini topladıktan sonra tekrar saldırdılar. 13 Mart 1944'de Genaral [[Bernard Freyberg]] komutasındaki Yeni Zelanda Kolordusu hücum durumuna geçti. Onların saldırılarından önce 300 ağır ve 200 hafif bombardıman uçağı kasabayı bombaladı. Sivil hedeflerin bombalanması müttefikler için pek bir şey ifade etmiyordu. Bombardıman paraşütçülere oldukça kayıp verdirdi. Yeni Zelandalı'lar Liri vadisine girdiklerinde yine ağır Alman mukavemetiyle karşılaştılar ve ilerleyemediler. Müttefiklerin koyduğu adını koyduğu bu ''Dickens Operasyonu'' başarısız olmuştu. 17 Şubat 1944'de yeni bir saldırı yapıldı. Bu sefer cepheden zırhlı desteğiyle bir piyade saldırısı denendi. Bu saldırı daha başarılı olmuştu. Kasabanın güney kısımları müttefiklerin eline geçmişti ama bu çok ağır zaiyata malolmuştu. Birçok tank, paraşütçüler tarafından kullanılmaz hale getirilmişti. Katedrali almak için yapılan saldırılar ise felaketle sonuçlanmıştı. Sınırlı başarıya rağmen müttefik komutanlar Cassino savaşlarındaki inanılmaz boyuttaki kayıplardan dolayı endişeye düşmüşlerdi. 23 Mart 1944'de topçuların sağladığı ağır baraj ateşi altında geri çekildiler. Alman paraşütçüler arkalarından tepelere çıkarak Alman bayraklarını sallayarak sevinç gösterilerinde bulundular. Bu aradan faydalanan Alman paraşütçüleri yaralılarıyla ilgilenecek ve yeniden hazırlanacak zamanı kazandılar.