Özel bir yemeğin tatları ve aromaları, bir ulusun ruhu, tarihi ve kültürü hakkında renkli ve karmaşık hikayeler anlatabilir.
Bugün lezzetli tabaklar, bir halkın direncinin veya dayanıklılığının gurur verici bir kanıtı olarak kabul edilebilirken, birçok yemek de çok daha karanlık zamanlarda ortaya çıktı. Arjantin asadoları gibi yemekler, sömürgeciler Batı Avrupa’dan Yeni Dünya’ya geldiğinde tanıtıldı ve Malta’nın spesiyalitelerinin kalbindeki yabani et, Orta Doğulu işgalciler tarafından tanıtıldı.
Portekiz’in özel bacalhau’su, keşif gemilerinde yıllar geçirecek denizciler için yapıldı ve Hollanda’da, yüzyıllar önce İspanyol güçleri tarafından bir yıl süren kuşatmanın sona ermesini kutlamak için her yıl ülkenin imza yemekleri yeniyor.
Ulusal yemekler arasında uluslararası bir eğilim olmuşsa, bunun sebebi Bahamalar’daki deniz kabukluları ve Brezilya’nın organ eti zengini feijoada gibi, yenilebilir hale getirilmiş düşük maliyetli malzemelerin ustaca kullanılmış olmasıdır. Diğerleri, insanların yıllardır hiçbir sebzenin, meyvenin veya hayvanın herhangi bir yerinin boşa gitmesine izin vermeyecek yollar bulmada ne kadar yaratıcı olduklarını gösteriyor.
Günümüzde kullanılan pişirme yöntemlerinin çoğu, kayalarda pişirilen, toprağa gömülen veya ev yapımı taş fırınlara yerleştirilmiş yemekler kadar eskidir. Arkeologlar, bazı bölgelerdeki insanların bin yıldır aynı yemekleri pişirdiğinin kanıtı olan mutfak eşyaları ve tencereler buldular.
Bazı yemeklerin kökenleri şaşırtıcı gelebilir. Bulgaristan’daki devlet turizm yetkilileri, ülkenin yeme alışkanlıkları hakkında bir kurgu yaymak için bu yemeğin en önemli yemeğini uydurdu. Belki de en iyi bilinen Tayland ihracatı olan noodle, dish, pad thai gibi yemekler dünya çapında servis edilecek ulusal bir yemeği hazırlamak ve tanıtmak için ortak bir çabanın ürünüydü.
Jafi , seyahat günlükleri, haber raporları, yemek yazarları ve uzmanları, tarihi kayıtlar ve küresel verilerden yararlanarak dünyanın 50 ülkesinden özel yemeklerin bir listesini derledi. Bulgular ağız sulandırıyor. Afiyet olsun!
Arjantin: Asados
Birinci sınıf sığır eti yetiştirmedeki uluslararası üne sahip olan Arjantin’in ulusal yemeği, açık ateşte cızırdayan bir dizi ızgara et olan asado’dur . Tipik olarak biftek, kaburga ve sosislerin yanı sıra domuz etinden chorizo ve chitterlingleri içerirler. Bu yemek , Arjantin’in sığırlarını bölgeye tanıtan Batı Avrupalılar tarafından 16. yüzyılda kolonileştirilmesine dayanmaktadır.
Devamını oku: Diyetinize Dahil Etmeniz Gereken 22 Yüksek Lifli Yiyecek
Azerbaycan: Plov
Kafkas Dağları ile Hazar Denizi arasında yer alan Asya’nın Azerbaycan’ı , et suyunda pirinç bazlı bir pilav olan plovda uzmanlaşmıştır . Kuzu, safran, kayısı kızartması ve baldan oluşan onlarca varyasyonda yapılan plov, düğün gibi özel günlerde servis ediliyor. Bazı uzmanlar plov’un İran’dan geldiğini söylüyor.
Bahamalar: Cracked conch
Cracked, Bahamalar’da çeşitli şekillerde servis edilir, ancak ayırt edici versiyonu , ekmekli ve derin yağda kızartılmış çatlak kabukludur . Adı, çiğneme gerektiren kabuklu deniz hayvanlarını yumuşatma yönteminden gelir. Çatlama(Cracked), eti bir tokmakla veya hatta bir tavayla dövmeyi gerektirir. McLean’ın Grand Bahama Adası’ndaki Kasabası, yıllardır bir Conch Cracking Yarışması’na ev sahipliği yapıyor .
Devamını oku: Sivilce ve Akne Tedavisi İçin 8 İçecek
Bahreyn: Machboos
Bahreyn’in ulusal yemeği, baharatlı tavuk Machboosları Orta Doğu’nun her yerinde bulunabilir, ancak özellikle Cuma günü aile öğle yemeklerinde bir gelenek olduğu Körfez adası ülkesinde çok lezzetlidir. Machboos, İran ve Hint lezzetlerini zencefil, kişniş, kırmızı biber , nane, zerdeçal, kakule, tarçın, safran ve hindistan cevizi gibi bir dizi baharatla karıştırır ve pirinci karıştırmakda pişirmek için kullanılan aynı pişirme suyu kullanılır.
Barbados: Cou cou and flying fish
Karayip adası Barbados, lezzetli yemekleri, özellikle özel cou cou ve uçan balıkları ile ünlüdür . Cou cou, mısır unu ve bamadan yapılır, geleneksel olarak su kabağı ağacının uç kısımları kullanılarak şekillendirilebilir, flying fishler kızartılabilir ve buharda pişirilebilir veya baharat ve domatesle haşlanabilir.
Devamını oku: Anoreksiye Ne Sebep Olur?
Butan: Ema datshi
Butan, çoğu komşu ülkeleri Hindistan, Tibet ve Çin’den etkilenen bir dizi popüler yemeğe sahiptir , ancak en iyi yerel lezzetlerden biri ema datshinin en iyi yan ürünleri biber ve peynirdir. Bunlarla beraber soğan, domates, sığır veya inek sütünden elde edilen yumuşak peynir ve çok acı biberlerde yanında tüketilebilir.
Brezilya: Feijoada
Brezilya’nın zengin, doyurucu Feijoada’sı , siyah fasulye ve sakatat dahil domuz eti ile de yapılır. Birçoğu , yemeğin kökünün kölelere tükettirilen bir yemek olduğuna inanıyor , ancak bu teoriye karşı son zamanlarda bir meydan okuma olarak Avrupalı yerleşimciler tarafından Brezilya’ya getirildiğini söylüyor. Brezilya’nın en popüler yemeklerinden olan bu yemek, sadece yumuşatmak için haşlanması gereken daha sert, daha az maliyetli ve insanın et ihtiyacını karşılayabilen bir yemek türü olduğunu söylüyorlar.
Devamını oku: Pirinç Pilavı Pişirmenin Püf Noktaları
Bulgaristan: Shopska
Bir Bulgar shopka salatası , iri doğranmış domates, salatalık, yeşil biber ve soğandan yapılır, üzerine rendelenmiş siren peyniri ile doldurulur. Uzun zamandır ulusal bir gelenek olmaktan ziyade , 1960’larda Bulgaristan’ın sebzelerini sergilemek isteyen devlet turizm yetkilileri tarafından icat edildi ve malzemeler kısmen Bulgar bayrağının beyaz, yeşil ve kırmızı tonlarını yansıtacak şekilde seçildi. Geleneksel sağlıklı bir yemek olarak tanıtıldı, ancak tarihçiler Bulgarların 20. yüzyıldan önce salata yemediklerini ve bunun yerine fasulye, şalgam, soğan ve lahana ile beslendiklerini söylerler.
Kamboçya: Fish amok
Fısh amok adı verilen muhallebi benzeri bir köri , Güneydoğu Asya’nın Kamboçya’sından gelen en önemli yemektir. Sos, limon otu, zencefil, zerdeçal ve hindistancevizi sütünün kremsi bir karışımıdır. Balık, bir muz yaprağı veya hindistancevizi kabuğunda servis edilir. Amok , muz yaprakları içindeki yiyeceklerin buharda pişirilmesi yönteminin adıdır.
Devamını oku: 4 Çeşit Lezzetli Ev Yapımı Bisküvi Nasıl Hazırlanır?
Kanada: Poutine
Kanada’nın popüler Poutine’inde kalın kahverengi sos ile tepesindeki patates ve lor peynirden oluşur. İlk olarak 1950’lerde Quebec’teki kırsal atıştırmalık barlarında servis edilmiş olan bu yemeği şimdilerde hemen hemen her yerde bulabilirsiniz. Québécois kültürünün bir sembolü haline gelmiştir.
Şili: Curanto
Şili’de Curanto , sebzeleri; tavuk, domuz kaburga, chorizo sosis, istiridye ve midye gibi etkileyici bir dizi et ve deniz ürünüyle birleştiren renkli bir güveçtir . Geleneksel pişirme yöntemi olarak bu yemek taşlarla etrafı çevrilmiş ve yerde oluşturulan küçük bir çukur içinde taş üstünde pişirilir. Tencere ıslak çuvallarla kapatılır ve bir düdüklü tencere görevi görür.
Devamını oku: Ev Yapımı ve Sağlıklı Salam Nasıl Hazırlanır
Kolombiya: Bandeja paisa
İnsanların paisas olarak adlandırıldığı Kolombiya’nın Andean bölgesinden gelen bu ağız sulandıran tabakta pirinç, fasulye, chicharron denilen kızarmış domuz karınları, dana eti ve chorizo domuz sosisi bulunuyor. Ayrıca, tipik olarak mısır unu, avokado, kızarmış olgun plantain ve hogao adı verilen bir baharat sosuyla doldurulmuş kızarmış yumurtadan yapılan kekler olan peynirli arepaları da içinde görebilirsiniz.
Komorlar: Langouste à la Vanille
Komorların spesiyalitesi olan vanilya soslu ıstakoz kızartması Langouste à la vanille’dir . Bu yemek adaların en tanınmış ve bol ürünlerini Güney Afrika’nın önemli yerel mahsullerinden olan kerevitini ve vanilya fasulyesini barındırır. Salamura deniz ürünleri , Fransız sömürgecileri tarafından getirilen beyaz şarap, arpacık soğanı ve tereyağı ilavesiyle aromatik vanilya ile karışır.
Hırvatistan: Peka
Hırvatistan’ın Peka’sı , közlerle kaplı çan şeklindeki bir kapağın altında benzersiz bir tarzda pişirilir. İçindekiler tavuk, sosis veya dana eti gibi çeşitli etlerdir. Ancak özellikle popüler bir versiyonu ahtapotla yapılır. Doğu Hırvatistan’daki arkeolojik kazılarda 5000 yıldan eski kil peka kapları ortaya çıkarıldı.
Devamını oku: Hangi yaygın pişirme hatalarını sizde yapıyorsunuz?
Küba: Ropa Vieja
Küba’nın kıyılmış sığır eti ve sebzelerden oluşan özel yemeği, İspanyolca’da eski giysiler anlamına gelen ropa vieja’dır . Bazıları, ismin renkli paçavra yığınına benzediğini söylüyor, ancak daha büyüleyici olan bir hikaye ise, uzun zaman önce İspanya’da aç ailesine yiyecek alamayan fakir bir adamın kendi giysilerini parçalayıp pişirdiğini söylüyor. Tencere ateşe koyarken dua etti ve içindekileri zengin bir et yemeğine dönüştüren bir mucize gerçekleşti.
Kıbrıs: Koupepia
Kıbrıs’taki mutfağın çoğu gibi, Koupepia da ülkenin etten çok taze sebzelerin tüketildiği yoksulluk tarihini yansıtıyor. Koupepia, domates sosunda pişirilmiş, pirinç, baharat ve biraz kıyılmış domuz eti veya sığır eti ile doldurulmuş üzüm yapraklarıdır. Sıcak olarak servis edilirler.
El Salvador: Pupusa
El Salvador Yasama Meclisi Pupusa’yı ulusal yemek ilan etti ve belli bir günü Ulusal Pupusas Günü ilan etti . Papusas, peynir ve bazen terbiyeli domuz eti veya asma çiçeği tomurcuğu olan loroco ile doldurulmuş kalın mısır ekmeğidir. Bir zamanlar Orta Amerika bölgesinde yaşayan yerli Pipil , yüzyıllar önce papusalar yapmış ve bunları pişirmek için kullandıkları kaplar arkeolojik kazılarda bulunmuştur. İlk papusalar kabak çiçekleri, yeşillikler ve böğürtlenlerle dolu olarak bulunmuş.
Devamını oku: Çiğ yiyecekler pişmiş yiyeceklerden daha mı sağlıklı?
Estonya: Verivorst
Estonya’nın kendine özgü yemeği Verivorst veya kışın özellikle Noel zamanında servis edilen sosisli bir karışımdır. Domuz bağırsağına arpa, soğan, baharat ve kanlı bir sosisle doldurulur. Sosis, lahana turşusu, tereyağı, ekşi krema ve meyve kompostosu eşliğinde, fırında veya kızarmış bir şekilde servis edilebilir. İngiltere’deki siyah muhallebi ve Finlandiya’daki mustamakkara versiyonları gibi , tüm hayvanın kullanımının bir kanıtıdır ve çok az israfa neden olur.
Ekvator Ginesi: Succotash
Gabon ve Kamerun arasındaki Atlantik kıyısında yer alan Ekvator Ginesi’nde, ticari önem taşıyan imza yemeği yemeği Succotash , domatesle haşlanmış mısır ve lima fasulyesi için ucuz ama protein açısından zengin bir yemektir. Nüfusun dörtte üçünün yoksulluk içinde yaşadığı , dünyanın en fakir ülkelerinden biri olan Orta Afrika ülkesinde bu temel bir besindir . Succotash aslında ABD’nin güneyinde ortaya çıktı ve İç Savaş’tan sonra Afrika’ya dönen eski köleleştirilmiş insanlar bu tarifi kendileriyle birlikte götürdüler.
Etiyopya: Doro wat
Etiyopya’nın en önemli lezzetlerinden olan bu yemek, kişniş, kimyon, kakule, biber, karanfil, çemen, tarçın, zencefil, zerdeçal, küçük hindistan cevizi ve yenibahar ile tatlandırılmış bir tavuk ve yumurta güveci olan doro wattır. Bazı geleneksel hazırlıklar, 12 parçaya bölünen bir tavuğun kesilmesiyle başlar ve bazıları İsa’nın 12 havarisini yansıtmayı amaçladığına inanır .
Fiji: Kokoda
300’den fazla adadan oluşan Fiji’nin ulusal yemeği olarak adlandırılan Kokoda Güney Pasifik milletinin gözde yemeğidir. İçindeki ceviche balığı veya mahi-mahi gibi çiğ beyaz balık, kireç veya limon suyu , doğranmış domates, biber, soğan ile karışık ve hindistan cevizi kremasından oluşur. Geleneksel olarak hindistan cevizi veya dev midye kabuğunda servis edilir.
Gambiya: Domoda
Afrika’nın en küçük ülkesi olan Gambiya’nın ulusal yemeği, kabak, tatlı patates, domates ve baharat gibi sebzeli bir fıstık yahnisi olan domodadır . Batı Afrika ülkesindeki birçok yemeğin olduğu gibi bu yemek de vejeteryanların beğenisini kazanıyor. Ülkenin çoğu lezzetinin vejeteryan karakter de olmasının sebebi ise çoğu insanın et alamamasından kaynaklanıyor. Dünya Bankası verilerine göre nüfusun yaklaşık yarısı yoksulluk içinde yaşıyor .
Gürcistan: Khachapuri
Gürcistan’daki Khachapuri , sulguni adı verilen tuzlu bir peynirle yapılan lezzetli bir turtadır. Karadeniz kıyısındaki milletlerin her bölgesinde, içerik veya şekle göre farklılaştırılmış kendi versiyonu vardır. Bir versiyonda hamur önce kaynatılır, ardından fırınlanmadan önce bir tabak lazanya gibi peynirle kaplanır. Bir diğerinde hamur mayalanır ve son haline gelmeden önce üzerine bir parça tereyağı ve çiğ yumurta konur.
Almanya: Sauerbraten
Almanya’nın Sauerbraten’i , birkaç gün sirke, şarap, sebze ve eti yumuşatan çeşitli baharatlarla marine edilmiş, kavrulmuş dana eti veya geyik etidir. Tarihsel olarak ilk başlarda at eti ile yapılmıştır. Etin Roma yerleşimlerine taşınmak üzere kırmızı şarapta muhafaza edildiği binlerce yıl öncesine dayanıyor.
Guyana: Pepperpot
Guyana’nın özellikle Noel zamanında popüler olan eşsiz Pepperpot’u, manyok kökü özleri, biber ve tarçın sosunda haşlanmış sığır eti ve sığır kuyruğudur. En lezzetlileri , koruyucu nitelikleri için tatlı ve şuruplu manyok kökü ekstresi olan cassareep kullanan yerli insanların elinden çıkmaktadır. Cassareep yapmak ve şişelemek, yerel halk için ortak bir gelir kaynağıdır. Pepperpotların geleneksel versiyonlarında keçi eti, domuz ve inek ayakları kullanılırdı.
Macaristan: Gulaş
Gulaş , Macaristan’ın vahşi otlaklarında bir yıllarca sığır yetiştiren çobanlar tarafından yaratıldı ve açık ateşte büyük kazanlarda pişirildi. 19. yüzyılın başlarında milliyetçi Macarların Habsburg hanedanı tarafından yönetilmeye başlaması ve gelenekleri ve köylü kültürünü teşvik etmesiyle, kırmızı biberli bu yemek popülerlik kazandı.
İzlanda: Hakarl
İzlanda’da en bilinen yemeklerden biri çürümüş köpek balığı olan Hakarl’dır . Fermente edilmemişse zehirli olan Grönland köpekbalığının etidir. Hakarl’ın , yaklaşık bin yıl önce, volkanik topraklarda çok az yetişen ve toksinlerini parçalamak için eti birkaç ay boyunca gömmeyi öğrenen İzlanda’da orijinal yerleşimciler tarafından keşfedildiği söyleniyor . Bu nahoş tadın sebebi köpekbalıklarının kanları salamamış olmasıdur.
Ürdün: Mansaf
Ürdün’ün geleneksel mansafı , fermente kurutulmuş yoğurt sosunda pişirilmiş et ve pirinçten oluşur. Deve veya kuzu eti kullanan göçebe bedevilerden kaynaklanmıştır. Düğünlerde, cenazelerde, dini bayramlarda ve diğer günlerde servis edilir ve geleneksel olarak ortak bir şekilde yenir, yemek yiyenler bir masanın etrafında oturur ve genel olarak sağ el kaşık olarak kullanılır sol el ise serbest kalır. Hep beraber yemeğe başlanır.
Kazakistan: Beshbarmak
Geleneksel olarak at veya koyun eti ile yapılan ama aynı zamanda sığır veya kuzu eti ile de yapılan Kazakistan’dan Beshbarmak , erişte ile haşlanmış et yemeğidir . Geleneksel olarak alçak bir masa olan Darsakstan’da büyük bir tabakta veya yere serilmiş şeffaf bir kumaşta servis edilir. Ev sahibi ayakta duran konuklara göre et parçaları sunar. Pelvik ve incik kemikleri yaşlı konuklara ayrılırken, kızlar boyun etinden bir parça alır.
Kore: Kimchi
Kore’nin halkı soğuk kış günlerinde Kimchi’yi muhafaza edebilmek için farklı yollar buldular. Kuzey Pasifik yarımadasında, antik bir geçmişi vardır. Tatlı, ekşi, baharatlı, acı ve tuzlu lezzetleri , Kore kültürünün Beş Element teorisini yansıtır .
Lübnan: İçli köfte
İçli köfte , tipik olarak fırınlanmış veya kızartılmış, bulgur ve kuzu etinin baharatlı bir karışımıdır. Çiğ versiyonunda içli köfte nayyeh, bulgur, et ve soğan püresiyle buzlu su karıştırılarak zeytinyağı ve gözleme ile servis edilir . İçli köfte neyyeh, Lübnanlıların hayvanları kesip taze çiğ et yedikleri geleneksel günler olan Pazar günleri ve bayram günlerinde servis edilirdi.
Lüksemburg: Judd mat gaardebounen
Lüksemburg’un en çok tanınan ulusal yemeklerinden biri olan füme domuz tasması ve bakla ile lezzetli bir yemektir. Domuz yakası olarak da adlandırılan tütsülenmiş domuz boynu ile yapılır, ıslatılıp kıkırdayana kadar haşlanır, baharat, sebze, patates ve bakla ile birleştirilir. Lüksemburg restoranlarındaki yemek yiyenler, yemeğin porsiyonunun tipik olarak çok büyük olduğu konusunda uyarılıyor. Uzmanlar, Judd mat gaardebounen’in 16. veya 17. yüzyılda İspanyol birlikleri tarafından tanıtılmış olmasının muhtemel olduğunu söylüyorlar .
Madagaskar: Romazava
Afrika’nın güneydoğu kıyısındaki ada ülkesi Madagaskar’da, romazava adı verilen tek kaplık yemek , imza niteliğindeki yemektir. Yapraklı yeşilliklerle karıştırılmış baharatlı domuz eti, sığır eti ve tavuk küpleri içerir. Yerel olarak, dünyanın en eski evcil sığırları olduğuna inanılan kambur ineklerin bir türü olan zebu ve paracress ve hardal yeşilliğinden elde edilen etle yapılır, ancak başka yerlerdeki aşçılar ıspanak ve roka da kullanabilir.
Malta: Stuffat tal-fenek
Akdeniz ülkesi Malta, Tal-Fenek veya tavşan yahnisi ile tanınır . Malta adalarına özgü olmayan tavşanlar, Fenikeliler tarafından tanıtılmıştır. 18. yüzyılda Malta, tedariki korumak için tavşan avını kısıtlayan Hastane Şövalyeleri olarak bilinen bir Katolik askeri düzeni tarafından denetleniyordu. Gözetmenlerle gerginlik arttığında, tavşan avlamak ve yemek yerel direnişin bir işareti haline geldi. Dolma tal-fenek , domates, sarımsak ve kırmızı şarap sosuyla karıştırılan et yumuşaması için yavaş yavaş pişirilir.
Meksika: Mole
Meksika Mole’si , biber, soğan, sarımsak, baharat, badem veya kabak çekirdeği gibi öğütülmüş fındık, acı tatlı bitter çikolatadan yapılan kendine özgü bir sostur. Sarı, kırmızı, pembe, yeşil veya siyah olabilir. Mole’nin birçok versiyonunda 30’dan fazla bileşen bulunur. Köstebek biberi, adrenalin salınımını tetikleyen kırmızı biber içerir. Çikolata, iyi olma hissine neden olan endorfin salgılayan kafein içerir. Vücudun iştahı, ruh halini ve uykuyu düzenlemek için kullandığı serotonin üretmeye yardımcı olan bir amino asit olan triptofan içerir .
Moğolistan: Buuz
Moğolistan’ın Buuz adı verilen buharda pişirilmiş köfteleri terbiyeli kıyılmış koyun eti veya sığır eti ile doldurulur ve bir ocakta pişirilir. Buuz, Moğol ayının yeni yılı olan Beyaz Ay’da servis edilen geleneksel yemektir. Kutlama için aileler önceden binlerce Buuz hazırlayıp donduruyorlar.
Monaco: Barbgiuan
Monaco küçük prensliği için Barbgiuan imza yemeği niteliğindedir. Barbgiuan geleneksel olarak ricotta ile beraber pazı veya kabak ile doldurulmuş pişi tarzı bir yemektir. Özel günlerde Barbagiuan, meze veya atıştırmalık olarak tüketilir, ancak özellikle Monako’nun 19 Kasım ulusal gününde popülerdir.
Hollanda: Stamppot
Hutspot olarak da adlandırılan Stamppot, Hollanda’nın patates püresi, sebzeler ve tütsülenmiş sosisle dolu doyurucu özel yemeğidir. Popüler versiyonları lahana, lahana turşusu, soğan, havuç, hindiba ve pırasa ile yapılır. Stamppot, İspanya’ya karşı direnişini kutlamak için her 3 Ekim’de Leiden şehrinde yapılır. Efsaneye göre Leiden, 16. yüzyılın sonlarında İspanyol güçlerinin bir yıllık kuşatmasına maruz kaldı. İspanyollar kovulduğunda, açlıktan ölmekte olan yerlilerin yediği ve zaferlerinin kalıcı bir sembolü haline getirdikleri bir yemek haline geldi.
Papua Yeni Gine: Mumu
Papua Yeni Gine’de Mumu , kök sebzeler, domuz eti, tavuk, hindistancevizi ve ananasın bir çeşididir. Mutfak gereçleri olmadan yenir. Mumu ayrıca, taşlardan yapılmış derme çatma bir dış fırının olduğu yavaş pişirme yöntemine de atıfta bulunur.
Portekiz: Bacalhau
Portekiz’in ulusal yemeği olan kurutulmuş, tuzlanmış morina balığı Bacalhau’yu pişirmenin de birçok yolu olduğu söyleniyor . Genellikle krema ve patates ile servis edilir veya kroket haline getirilir. En azından Portekiz’in bir kaşif ülke olduğu 15. yüzyıla kadar uzanıyor ve balıklar uzun okyanus yolculukları için gemilerde tutulabiliyordu.
Rusya: Pelmeni
Bir dizi rakip Rus lezzetinin ortasında, buharda pişirilen bir tabak pelmeni ülkenin en önemli yemeği olarak birinci sırada yer alıyor. Pelmeni; domuz eti, dana eti, kuzu eti, balık veya bazen mantarla doldurulmuş, haşlanmış veya belki kızartılmış ekşi krema ile servis edilen köfte türüdür. Köftelerin Sibirya ve Urallar boyunca seyahat eden göçebe Moğollar tarafından taşındığına inanılıyor. Sadece uzun yıllardır süre gelen lezzet olarak kalmayıp, aynı zamanda lezzetlerini kaybetmeden uzun süre donmuş olarak saklanabilirler, bu da köftenin kışın Rusya ve Sibirya’da tüketilebilmesi için harika bir olanak tanıyor.
İskoçya: Haggis
İskoçya’nın imza yemeklerinden biri olan sakatat yahnisi iyice kıyılmış koyun yüreği, karaciğer, akciğer, soğan, baharat, yulaf unu, tuz ve et suyu karışımının koyun midesinde birkaç saat haşlanmasıyla eşsiz bir lezzeti ortaya çıkarıyor. Bu yemeği İskoçlar ‘’neeps & tatties’’ dedikleri ve pek çok ana yemeğin yanında mutlaka servis edilen patates ve turpla beraber sunuyorlar. Haggis’in servisi yapılırken işkembeden ayrı olarak sunulur.
Güney Afrika: Bobotie
Tarif, Birleşmiş Milletler Örgütü tarafından 1951’de yayınlanan uluslararası bir yemek tarifi kitabına seçildi. Bobotie bir Cape-Malay eseridir ve onu kimyon, kişniş ve karanfil ile daha da renklendirirler. Haçlıların doğudan zerdeçal getirmesinden sonra orta çağda Avrupa’da benzer bir yemek biliniyordu. İlk Hollandalı yerleşimcilerimiz geldiğinde, Hollanda büyük ölçüde İtalyan aşçılardan etkilenmişti ve en sevilen yemek, körili sosla desteklenmiş, kırmızı biberle doldurulmuş ve “beyazlatılmış bademle tatlandırılmış” haşlanmış etti. Pek çok yerel varyasyon var, ancak ana fikir, kıymanın yumuşak ve kremsi olması gerektiğidir, bu da uzun ve yavaş pişirme anlamına gelir. İlk aşçılar biraz demirhindi suyu ekledi.
İspanya: Paella
İspanya’nın pirinç, deniz ürünleri veya etle doldurulmuş aynı zamanda safranla tatlandırılmış ulusal Paella yemeğinin adı Latince’de tabak anlamına gelen patella kelimesinden gelmektedir . Hızlıca yanacak odun bulabileceğiniz bir arazide hızlı, sıcak alevlerden en iyi şekilde yararlanmak için geleneksel olarak sığ, düz tabanlı bir tavada yüksek ateşte pişirilir. Ayrıca doğrudan tabaksız olarak tavadan paella yemek aile usulü bir gelenekseldir.
Tayland: Pad thai
Pad thai , Tayland’ın dünya çapında damak tadına hitap eden bir yemek olması sebebiyle son derece popüler bir imza yemeğidir. Balık sosu, deniz ürünleri, çırpılmış yumurta, demirhindi posası, fasulye filizi ve kavrulmuş yer fıstığı ile birlikte tavada kızartılmış pirinç eriştesi karışımıdır. Bu, 1930’ların sonlarında , hükümetin ulusal bir yemeğe karar vermek için bir yarışma düzenlendi. Bu yarışmayla birlikte ünlenen bu yemeği 2002 yılında hükümet, dünya çapında yaygınlaştırmak ve Tayland restoranlarının sayısını uluslararası olarak artırmak için bir kampanya başlattı .
Türkiye: Döner kebap
Türkiye, döner tavuk veya et denilen dönerlerde pişirilen etlerle tanınır . Türkler ve diğer göçmenler, en sevdikleri yemekleri alıp Batı Avrupa’ya taşınırken, döner kebaplar siyasi ve etnik gerilimlerin sembolü haline geldi. 2017 yılında, Avrupa Parlamentosunun bir komitesi, dondurulmuş kebap etinde kullanılan fosfat katkı maddelerini yasaklamaya çalıştı ve bu hareketin etnik kaynaklı olduğu konusunda bir kargaşaya neden oldu. Bazı şehirler, görünüşte yerel mutfak geleneklerini korumak için yasaklar uyguladı ve Fransa’daki sağcı politikacılar, döner kebap satıcılarına sınırlama çağrısında bulundu.
Uganda: Matooke
Uganda’nın milli yemeği olan Matooke, soyulmuş, yapraklarına sarılmış, bir tencereye muz bitkisi saplarına konulmuş ve saatlerce buharda pişirilmiş yeşil muzlardan yapılır. Sebze sosu veya öğütülmüş fındık ile servis edilir. Bu yemek dünyanın en eski lezzetlerinden biridir ve efsaneye göre dünyanın ilk kabilelerinden yediği yemekti.
Vanuatu: Lap lap
Laplap , Vanuatu’nun ulusal yemeği olarak kabul edilir. Hindistan cevizi kreması ile rendelenmiş nişastalı sebzelerden (manyok, taro, patates) veya Pasifik pişirme muzlarından yapılan temel puding benzeri bir yemektir. Genellikle adada özel günler için hazırlanır.
Vietnam: Goi cuon
Vietnamın en ünlü lezzetlerinden olan Goi cuon , pirinç kağıdına sarılmış domuz eti, karides, pirinç eriştesi ve sebzelerle doldurulmuş bir tür Çin böreğidir . Fermente soya fasulyesi ezmesinden yapılmış bir biber sosuna veya hoisin sosuna batırılır . Efsaneye göre , kelimenin tam anlamıyla salata rulosu anlamına gelen goi cuon, savaş halindeki askerlerin seyahat ederken hafif ve taşınması kolay yiyeceklere ihtiyaç duyduğu 18. yüzyılda icat edildi.
Yemen: Saltah
Son dönemlerde yaşadığı iç savaş ve gıda krizi ile gündemde olan Yemen, mutfak kültürü açısından da son derece ilgi görüyor. Ülkenin en meşhur yemeklerinden Saltah, Osmanlı kültürünün izlerini taşıyor. Öğle yemeğinde daha çok tercih edilen Saltah’ın ana malzemesi çemendir. Osmanlı kültürüne dayanan ve adını geniş kitlelere Saltah güveçte hazırlanıyor. Osmanlıya gönül rızası ile katılan Yemen mutfak kültürü bakımından da Osmanlı mutfağından etkilenmiş olarak gözüküyor. Son dönemde popüler olan Saltah, ekmek ile çok sıcak bir şekilde servis ediliyor.