Psikologlar ve ruh bilimciler rüyaların süreleri konusunda kesin bir sonuca varamamışlardır. Bir bölümü birkaç saniye sürdüğünü iddia ederken bir diğer bölümü ise saatlerce devam eden rüyaların var olduğunu söylerler.
Bu tartışmalar devam ederken, Amerikalı ruh bilimci Dr. B. Klein yardımcıları ile birlikte yoğun çalışmalara koyulur. Gönüllülerin arasından seçtiği bazı kişileri hipnotize ederek uyutur. Belli bir süre sonra da uyandırıp rüyalarını dinler. Analizleri sonucunda bir rüyanın yirmi saniyeyi geçmeyecek kadar kısa sürdüğünü tespit eder. İşin en enteresan tarafı ise; uyandırdığı gönüllülerin üç-beş saniye süren rüyalarını saatlerce anlatmalarıdır. Hatta bir kısmının rüyası yazılmaya kalkışılsa ortaya kalınca bir macera romanı çıkabilir.
Dr. Klein, yılmadan bu işin üzerinde çalışmalarını sürdürür. Vardığı sonuç; en uzun rüyanın bile doksan saniyeyi geçmediği olur. Dr. Klein’e karşı çıkan ruh bilimciler, hipnotizmayla uyutmanın normal bir uykuyla kıyaslanamayacağı ve bu denemelerin geçersiz sayılacağı yolunda görüş bildirir.
Chicago Üniversitesi uzmanlarından Dr. Kleitman ve öğrencisi Aserinsky 1953 yılında geniş çapta çalışmalara başlarlar. Dr. Kleitman otuz yıl süre ile kendisini rüyadan mahrum etme denemeleri yapar. Fakat hiçbir zaman bu durumu bir haftadan fazla sürdüremez. Otuz yıllık çalışmasının ardından aradığı sonuca ulaşamayınca başkaları üzerinde farklı deneylerini uygulamaya başlar. Deneylerin sonunda, rüya esnasında kısa veya uzun süren süratli göz hareketlerine tanık olur. Denemeye tuttuğu kimseleri, göz hareketlerinin başladığı ve bittiği devrenin çeşitli bölümlerinde uyandırır. Böylece her defasında kişilerin rüya görmüş olduklarını öğrenir. Ömrü boyunca hiç rüya görmediklerini iddia eden kişileri toplar, onların üzerinde testler yapar. Göz hareketlerinin başladığı anda uyandırdığı bu kişiler, hayret ve şaşkınlık içinde ilk defa rüya gördüklerini söylerler.
Dr. Kleitman bundan şu sonucu çıkarır; herkes rüya görür, fakat bazı kimseler rüyalarını hatırlayamaz. Rüyanın objektif olarak en büyük delili ise uyumakta olan kimsenin hızlı göz hareketleridir.