

|Özgür'ce...|
|Özgür ZOR|


DÜŞÜN
Adı Fleming’di ve fakir bir çiftçiydi. Ailesi için para kazanma çabasında olduğu bir gün, yakındaki bataklıktan gelen , yardım isteyen bir ağlama duydu. Aletlerini yere düşürdü ve bataklığa koştu. Orada, beline kadar ıslak ve siyah hayvan dışkıları içinde batmakta olan bir çocuk buldu, ağlıyordu ve kendini kurtarmak için çaba sarfediyordu. Çiftçi Fleming , yavaş ve korkunç bir ölüme gitmekte olan çocuğu kurtardı.
Ertesi gün çiftliğe çok güzel bir araba geldi. Seçkin bir şekilde giyinmiş soylu bir kişi arabadan çıktı ve kendisini Çiftçi Fleming’in yardım etmiş olduğu çocuğun babası olarak tanıttı. Soylu adam “Ben bunun karşılığını vermek istiyorum”, dedi. “Siz benim oğlumun hayatını kurtardınız.”. Fakir çiftçi ‘Hayır, yaptığım için bir ödeme kabul edemem’ diye yanıtladı. O anda , kulübenin kapısında çiftçinin oğlu göründü. “Sizin oğlunuz mu ?” diye sordu soylu adam. Çiftçi , gururlu bir şekilde “Evet”, diye yanıtladı. ‘Size bir anlaşma yapmayı öneriyorum. Oğlunuza, oğlumun yararlanacağı aynı seviyede bir eğitim sağlamama izin verin. Eğer oğlunuz babasına benziyorsa, ikimizin de gurur duyacağı bir insana dönüşünceye kadar gelişeceğinden şüphe duymuyorum.’ Ve çiftçi kabul etti.
Çiftçi Fleming’in oğlu zamanının en iyi okullarına gitti ve Londra St. Mary Hastanesi Tıp Okulunu bitirdi. Kendini tüm dünyada Dr. Alexander Fleming adıyla tanıtıncaya kadar durmadı;
Penisilinin kaşifi. Yıllar sonra, aynı soylu adamın bataklıktan kurtarılmış oğlu, zatürre (Pnömoni) hastalığına tutuldu. Bu kez onun hayatını kim kurtardı ?… Penisilin. Soylunun adı nedir? Sir Randolph Churchill. Oğlunun adı nedir? ! Sir Winston Churchill.
Birisi bir seferinde söylemişti: Giden, Geri döner.
Paraya ihtiyacın yokmuş gibi çalış.
Asla yaralı olmamışsın gibi sev.
Kimse sana bakmıyormuş gibi dans et.
Kimse dinlemiyormuş gibi şarkı söyle.
Cennet dünyadaymış gibi yaşa.
(Alıntı)
//
HİSSET
NE İÇİNDEYİM ZAMANIN
Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında;
Yekpare, geniş bir anın
Parçalanmaz akışında.
Bir garip rüya rengiyle
Uyuşmuş gibi her şekil,
Rüzgarda uçan tüy bile
Benim kadar hafif değil.
Başım sükutu öğüten
Uçsuz bucaksız değirmen;
İçim muradına ermiş
Abasız, postsuz bir derviş.
Kökü bende bir sarmaşık
Olmuş dünya sezmekteyim,
Mavi, masmavi bir ışık
Ortasında yüzmekteyim.
Ahmet Hamdi TANPINAR
//
GÜLÜMSE
Bir kayın validenin üç damadı varmış.
Birgün bunlar tatile denize gitmişler. Kayınvalide “bakayım damatlarım beni ne kadar seviyor” deyip atlamış denize ve boğulma taklidi yapmaya başlamış.
“Büyük damadım boğuluyorum ne olur kurtar beni” demiş. Büyük damatta hemen kurtarmış.
Ertesi sabah büyük damadın kapısında bi reno laguna üzerinde de bir not “sevgili damadım hayatımı kurtardın kayınvaliden”.
Ertesi gün ortanca damadı denemiş aynı şekilde oda hayatını kurtarmış onunda kapısında bi reno safrane ve üzerinde bi not:“Sevgili damadım hayatımı kurtardın kayınvaliden”.
Sıra küçük damadı denemeye gelmiş. Ertesi gün yine denize girmiş.
“Damadım boğuluyorum ne olur kurtar beni” demiş.
Küçük damat “Boğulursan boğul” demiş.
Kadında oracıkta boğulup ölmüş.
Ertesi gün küçük damadın kapısının önünde bir ferrari üzerinde de bir not
“Sevgili damadım hayatımı kurtardın kayınpederin.”
|Etiketler: Özgür'ce...,|