Miladi 1200'lü yıllardı. Bütün Türk İslam alemi Moğol istilası ile karşı karşıya kaldı. Moğollar sürüler halinde her yeri istila ediyor, geçtikleri yerleri virane ve kan gölüne çeviriyorlardı. Anadolu için de geçerli olan bu tehlikeye karşı özellikle insan-ı kamillerin tavrı çok dikkat çekici olup her devirde ibret alınması gereken bir özellik taşıyordu.
İşte o insan-ı kamillerden Ahi Evran, bu tehlikeye karşı halkı uyandırıyor, sevenlerini karşı koymaya çağırıyor, onlara şöyle nasihatlarda bulunuyordu:
-" Ey Ahiler! Mücahitler! Yiğit, arslan yürekli olur. Düşmandan korkmaz, kaçmaz ve ona boyun eğmez. Yağmada kurt gibi saldırsalar hiç sarsılmaz. Atılan oklara ve kılıç darbelerine metanetle karşı koyar. Savaşırken safta, namazdaki gibi sessiz olup, komutanına itaatte cemaatin imama uyması gibidir. Düşmanına karşı haykırışı gök gürültüsü gibi olmalıdır. Düşmandan korkmayın, Allahu Teala'nın emir ve yasaklarına uymamaktan korkun. Vat~|~an sevgisinin imandan olduğunu unutmayın!"
SON NEFESİN ÖNEMİ
Ahmed bin Hanbel vefat ederken eliyle işaret edip "Hayır olmaz" dedi. Oğlu; "Babacığım bu ne haldir?" diye sorunca şöyle dedi:"Şu an tehlike zamanıdır, dua edniz. Şeytan felaket toprağını başıma saçmak istiyor. 'Ey Ahmed! Benim elimde can ver' diyor. Ben de 'Hayır olmaz!' diyorum. Bir nefes kalıncaya kadar tehlike vardır. Şeytanın aldatmasından emin olmak yoktur."