-
efendim, robert augustus chasebrough karosen ticaretiyle ugrasan ve de iflasin esiginde brooklynli bir kimyagerdir. böyle bir haldeyken 1859 yilinda yeni umutlarla, beklentilerle petrol bulunmus pennsylvania'ya gider. nitekim orda petrol kuyusu açmis isçilerden ayaklarina yapisan ve kesiklerin, yaniklarin tedavisini de hizlandirdigi söylenen parafin benzeri bir maddenin varligini ögrenir. kavanozlar içinde bu maddeden brooklyn'e tasir, aylarca üzerinde çalisir, kendi bedeni üzerinde de deneyler yapar, ve nihayetinde "vazelin petrol jeli" adiyla 1870'te piyasaya verir ve çok kısa süre içinde büyük başarıya ulasir.
vaseline adinin labaratuvarinda kullandigi karisinin vazolarindan (vase) ve o zaman ilaçlarin sonuna konmasi moda olan "line" ekinden olustugu varsayilir.
ahsap mobilyalari korumaktan açik havada birakilan makinelerin, araba akülerinin paslanmasini önlemeye, dösemeye siçrayan boyalari çözmekten, deriyi parlatmaya, kayganlastirmaya kadar bir dizi fonksiyonu vardir vazelinin. tüm bunlarin disinda amazon yerlileri vazelini mutfak yagi olarak kullanip ekmeklerine sürerler, chasebrough da günde bir kasik vazelin yiyip uzun yasamasini ona borçlu oldugunu söylermis (1933'te 96 yasinda ölmüs). isteyen deneyebilir, vazelin yiyebilir, ekmegine katik yapabilir, ben sahsen yapmam.