Köpeklerin mutlu olduklarında kuyruk salladıkları düşüncesi yanlıştır. Aynı şekilde kedilerin de sinirlendiklerinde kuyruk salladıkları söylenir, ancak bu da yanlıştır. İster köpek, ister kedi olsun, kuyruk sallama, duygusal bir çelişkinin ifadesidir.
Köpekler, bebekliklerinin erken dönemlerinde kuyruk sallamazlar. Irktan ırka farklılık göstermesiyle beraber, köpek yavrularının %50’si 30 günlük olduğunda, kuyruk sallamaya başlar. Bu davranış, 50 günlük olduklarında netleşir ve oturur. Şimdiye dek tespit edilmiş en erken kuyruk sallama davranışını, bir yavru 17 günlükken göstermiştir. Ancak, bu bir istisnadır. Yavrular, annelerini ilk emmeye başladıklarında, kuyruk sallama davranışı görülmez. 30 günü aştıklarında, yavaş yavaş, yavruların, annelerini emerken, hızlı bir şekilde kuyruk sallamaya başladıklarını görürsünüz. Bunun temelinde, yavruların arasındaki rekabet yatmaktadır. Yavru, hem açlığını gidermek istemektedir, hem de kendisine çok yakın olan kardeşlerine yakın bir şekilde beslenmektedir. Memede kalma isteği, memeyi kaybetme korkusu bir aradadır. Bir yandan karnını doyurmak istemektedir, diğer yandan, süt konusunda rakibi olan diğer yavrulara fazla yakın olmak istememektedir. Bu yakınlık, onda rekabet duygusunu tetiklemekte ve aynı zamanda endişe duyguları yaratmaktadır. Özetle; yavru, ilk çelişkisini yaşamaktadır.. Bu ilk çelişki de, ilk kuyruk sallama davranışını ortaya çıkarır. Yavrular, yetişkin birer köpek olduklarında, başka bir köpekle karşılaştıklarında, meme emerken hissetikleri yakın temas duygusunu yeniden yaşarlar. Dostça bir selamlaşma olsa da, bu selamlaşmaya mutlaka kuyruk sallama eşlik eder. Arkadaşlık, dostluk hisleriyle çelişen rekabet duygusu buna sebep olur. Cinsel yakınlaşma yaşayan köpeklerde de kuyruk sallama görülebilir. Bu durumda da, cinsel istek ile korku veya tedirginlik çelişmektedir. Saldırmak üzere olan bir köpek de kuyruk sallayabilir. O sırada saldırma isteğiyle çelişen bir korku da yaşamaktadır.
Kuyruk sallama davranışının değişik stilleri olduğunu görürüz. Yumuşak huylu olarak tabir edilen köpekler, geniş bir açıyla ve seyrek biçimde kuyruk sallarlar. Saldırgan denilebilecek bir köpek ise, kısa, hızlı ve sert bir şekilde kuyruk sallar. Kendine güveni tam olan bir köpeğin, kuyruğunu tam olarak dik tuttuğunu ve o şekilde salladığını görürüz. Bir köpek sürüsünde, köpeğin bulunduğu kademeyi ve hiyerarşiyi, kuyruklarına bakarak anlayabiliriz. Sürünün liderinin kuyruğu daima dimdiktir. Sürünün alt kademelerine inildikçe, daha altta olan üyenin, kuyruğunu daha aşağıda salladığına şahit oluruz. Köpeğimiz, bizi karşıladığında da kuyruğunu sallar. Bir köpeğin sahibinden endişe duyması size saçma gelebilir. Ancak, köpeğiniz sizi karşıladığında, baskın duygusu kesinlikle mutluluktur. Sizi yeniden gördüğü için mutludur. Ancak bu duyguya, az miktarda endişe eşlik eder. Biz insanları sevmelerinin yanısıra, yaşamak için bize bağımlı olmaları, hatta boyumuzdan ötürü onlardan yüksekte olmamız bile, onlar için az da bir endişe unsurudur. En sevdiği kişi, sahibi gelmiştir, mutludur, ama acaba sahibi şimdi ne yapacaktır.. Onu sevecek mi, görmezden gelip başka bir yöne mi gidecek, mama mı verecek.. Küçük dünyalarında bu karmaşık duygular hep vardır. Ufacık bir çelişki bile kuyruk sallama hareketini tetikler. Kuyruk sallamanın psikolojik temeline ek olarak, farklı bir yararı da vardır. Köpeklerin anal bezlerindeki kokuyu yaymaları için, kuyruk sallamak iyi bir yöntemdir. Bizler bu kokuyu alamayız. Ancak bir köpek, başka bir köpeğin yaydığı kokuyu rahatlıkla duyabilir ve hakkında bir fikir edinebilir. Sert bir kuyruk sallama, bu anal bezlerin kasılmalarını sağlayarak, kokunun dışarıya verilmesini sağlamaktadır.