Anonim sordu:
bir başka anon olarak şöyle bir şey sorayım peki: insanın iradeli ve özgür olması yaratılış amacıysa ve biz irademizle ve özgür oluşumuzla yaptığımız iyi ya da kötü olanın sorumluluğundan mesulsek; hayata gelme durumumuz iradeli olarak yaptığımız bir seçim değil. öyleyse kendi irademizle yapmadığımız bir eylemi -yaşamayı- sonlandırdığımızda -intihar- neden böyle bir bedel söz konusu? en önemli konuda irademizi kullanamıyorsak bu biraz çelişkili değil mi?
selamlar,
öncelikle; hayata gelmiş olmak, varolmak kesinlikle bir seçim ve insanın üstlendiği bir şey. kur’an’ın bildirdiği şu ki; insan, henüz doğmadan, babasının vücudunda bir sperm iken bile yaratanı ile muhatap oluyor ve tanıklık ediyor.
"rabbin, ademoğullarının bellerinden soylarını çıkarırken onları kendi kendilerine tanık tutar: "ben, rabbiniz değil miyim?" "evet, tanıklık ediyoruz," derler. böylece diriliş günü, "biz bundan habersizdik” diyemezsiniz.” (7:172)
iradeli bir varlık olmak bir yana, iradesiz varlıklar bile oluşmadan evvel onları yaratan ile muhatap oluyor. çarpıcı örnekler var bununla ilgili.
"gökleri de eşsiz, örneksiz yaratan odur, yeryüzünü de… allah bir işin olmasını dilerse ona ol der, o da olmaya başlar." (2:117)
henüz olmayan bir şeyin, “ol” sözünü işittikten sonra oluşum sürecine girmesi bize ne anlatmalı? bunu herkesin oturup 3-4 gün düşünmesi lazım. bu ayet, şu ayetle birleşince nasıl bir sonuç çıkar peki: “sonra duman halindeki göğe yöneldi, ona ve yerküreye şöyle seslendi: ‘isteyerek veya istemeyerek gelin.’ onlar şöyle dediler: ‘isteyerek geldik!' (41:11)" ve sonrasındaki ayette diyor ki "böylece onları iki evrede, yedi gök olarak tamamladı ve her birine kendi özel yasalarını bildirdi…” yer de, gök ve katmanları da kendi istekleri ile gelmiş, programlanmış ve kendi işlerini eksiksiz bir şekilde yapmaktadırlar.
tıpkı insanın programlandığı gibi. kendisine sorularak ve daha sperm iken buna tanıklık ettirilerek.
bambaşka çarpıcı bir ayet daha;
"biz emaneti göklere, yere, dağlara sunmuştuk da onlar onu yüklenmekten çekinmişler ve kabul etmemişlerdi. ancak onu insan yüklendi; o zalim ve cahil olmuştu." (33:72)
emanet dediği şey ne? ki onu yüklenince zalim ve cahil oluyor insan? irade gülyüzlüm, irade… hiçbir gök cismi göremezsin ki cahil olsun, hiçbir dağ, hiçbir kuş, hiçbir böcek zalim değil. insanın yüklendiği irade, gerçekten çok büyük bir sorumluluk. onu cahillik ve zalimliğe itecek kadar, yaratanına kafa tutturacak kadar büyük bir sınav bu. öyle bir emanet, öyle bir sorumluluk ki ne gök, ne yer, ne dağlar hiçbiri bunu kabul etmiyor. fakat insan, bunu yüklendi ve elbette bunu kendi isteğiyle yaptı. ve ilk başta yazdığım ayette de buna tanıklık ediyor. hiçbir şekilde “bundan habersizdik” diyemeyeceği şekilde üstelik.
gök, yer veya diğer cansız varlıklar kafalarına göre hareket edemezler. 200 yıl sonra ayın, gezegenlerin ve dahası yıldızların hangi pozisyonda olacağını insanoğlu bilim yaparak %100 kesinlikle tespit edebiliyor. aynı matematikle 2000 yıl önce dünyanın neresinde güneş tutulması yaşanmış tespit edebiliyor ve bununla tarihe ışık tutabiliyor. bunlar şu anki teknoloji ile çok kolaylıkla yapılabilen şeyler. bu bilgiyi edinmek yalnızca insanın becerisi değil, gök cisimlerinin şaşmaz bir sistematik ile hareket ettiğinin de delili değil mi?
1500 yıl sonraki gezegenlerin konumunu bilebilen insanın, kendi başına 10 dakika sonra ne geleceğini bilememesi tuhaf değil mi? neyse bu başka konu. buna da değinelim bir ara.
"dünyaya irademizle gelmedik, öyleyse kendimizi öldürebilme hakkımız olmalı" diyeceksek bu mantık bizi şuraya götürür. kendimizi öldürebilme hakkımız varsa, herkesi öldürme hakkımız var demektir. irademizle dünyaya gelmediysek, sadece biz değil kimse iradesiyle dünyaya gelmemiş demektir, ki varlığı konusunda bir iradeye sahip olmayan insanların yaşaması da anlamsızdır diyebiliriz pekala. fakat biliyoruz ki yeryüzü bile kendi varlığında bir iradeye sahip.
“kim bir kişiyi, bir kişiye karşılık yahut yeryüzünde bir fesat sebebiyle olmaksızın öldürürse, insanları toptan öldürmüş gibidir. ve kim bir kişiye hayat verirse insanlara toptan hayat vermiş gibidir.” diyor 5:32’de. kendi canına kıyman ile bir başkasının canına kıyman arasında hiçbir fark yok. bir kişiyi haksız yere öldürürsen bu hem ağır bir günah hem de ağır bir suçtur. kendini öldürürsen ise günahtır. nedeni ise tanıklık ederek üstlendiğin sorumluluktan kaçman diyebiliriz. bunun bedelini soracak olan elbette biz değiliz. allah dilerse affeder de, buna engel olabilecek hiçbir güç yok. yalnız başkasını öldürürsen bunun bedelini sana dünyada sorma hakkımız var. son zamanlarda hırsızlıkları aklamak için televizyonlara çıkıp “günah işleme özgürlüğü” diyor ya hani beton kafalar, evet herkesin öyle bir özgürlüğü var ama birinin hakkını gaspedersen, birini haksız yere öldürürsen, birinin parasını çalarsan dünyada da bunun bir cezası elbette var. “kısasta sizin için hayat vardır" diye haşa boşuna demiyor allah.
ve son olarak;
"ey inananlar! birbirinizin malını haksızlık ve hile ile yemeyin; karşılıklı rıza ile yapılan ticaret olursa başka. kendinizi öldürmeyin. allah size karşı çok merhametlidir. kim haddi aşarak ve zulmederek bunu yaparsa, onu ateşe yaslayacağız. bu, allah için kolaydır.” (4:29-30)
—
bu arada kenarda zibilyon tane soru birikmiş. fırsat buldukça cevaplamaya çalışacağım. zihin açıcı soru ve sorunlarınız için teşekkür ederim. sevgiler.
mozambiğin bağrından kopup gelen kardeşiniz, ziegfiroyt
Anonim sordu:
Merhabalar devrimci kardeşim, biz geçenlerde bir arkadaşla tartıştık varlık ve yokluk üzerine; gerçi yokluk üzerine konuşmadık ama halı hazırda olan sorunlar üzerine konuştuk. Konuşmaların sonun da şu klasik soru çıktı yine ortaya :Allah bizi niye yarattı? Kur'anda geçen ayetleri okuduk ve anlamadık? Kulluk diyor ama nasıl bir kulluk? Selametle kalın. Saygılar
insan iradeli, özgür bir varlıktır.
iradeli ve özgür olması, insanın yaratılış amacıdır. allah’a olan kulluğunu da bunun üzerinden gerçekleştirir. insan, sahip olduğu bu iradeyle değer üretsin diye yaratılmıştır. ve buna göre de programlanmıştır. allah, insanın yaratılıştan sahip olduğu tüm değerleri fıtrat olarak tanımlar ve değişmez dinin bu olduğunu, yüzümüzü dosdoğru fıtratımıza çevirmemiz gerektiğini çünkü onda asla bir değişme bulamayacağımızı hatırlatır, rum suresinin 30. ayetinde.
insan fıtraten özgür ve iradeli bir varlıktır. allah, insanların özgür bireyler olmasını ve ne olursa olsun hiçbir baskıya maruz kalmadan seçimlerini özgürce yapmasını ister. bunu gerçekleştirebilmesi için de sayısız nimet verir. görme, işitme, aklını kullanabilme, muhakeme edebilme, merhamet, vicdan, adalet hepsi insanda tek tek programlanmıştır. bu nimetlerin suistimali, insan için apayrı boyutlarda cehennemler yaratır. bu, allah’ın değişmez bir yasasıdır. aklını kullanmayanlar rezilliğe mahkumdur der yunus suresi’nin 100. ayetinde. gerçeğin üzerini örtenler asla kurtuluşa eremezler der. gözleri olup da görmeyenler, kulakları olup işitmeyenler cehennemde yaşarlar der. sürekli adaletten bahseder, aklın hukuk yapması gerektiğini söyler. bilim yapmamızı, sorgulamamızı, gerçeği aramamızı tavsiye eder.
din, hayatın ta kendisidir. iradeli insanın kendisiyle olan ilişkisi, yaratanı ile olan ilişkisi, başka insanlar ve doğayla olan ilişkisidir din. islam, kelime olarak da barış demektir. insan; kendisi, yaratanı ve çevresiyle barış içinde yaşaması üzerine programlanmıştır.
özgür olmayan, başkasının boyunduruğu altına girmiş bir insan allah’a ibadet edemez. böylece yaratılış amacından, yani fıtratından uzaklaşır. ve kendisini bir cehenneme sürükler. o yüzden allah, insanların kimseye kul olmamasını ister. şirk’in; yani allah haricinde bir otoriteye, bir ideolojiye, bir kuruma veya bir kişiye yapılan kulluğun en büyük günah olduğunu ve en üst boyuttaki cehennem ile sonuçlanacağını bildirir. bunu bilmek için insanın kur’an’a ihtiyacı da yoktur. akıl nimetini kullanan herkes, bunun fizik yasaları gibi değişmez bir yasa olduğunu çok net anlayabilir. kur’an kendisini “sadece bir hatırlatıcı, iyilik yapanlara müjdeleyici, kötülük yapanlara da uyarıcı” olarak tarif eder. bir insanın bir şeyi hatırlayabilmesi için onu önceden bilmesi gerekir. her insan fıtraten neyin iyi, neyin kötü olduğunu çok iyi bilir. fakat bir takım menfaatler uğruna bildiğinin tersini yapar ve yüklenen programı yani fıtratını tahrif eder.
daha önce de söylemiştim, dünya insanın gerçek yaşam alanı değildir. irade sahibi insanın kendini ispat etme yeridir dünya. öyle bir dünya ki, bir takım geçimlikler var, güzellikler ve kötülükler var. insan, iradesiyle ve yaptığı seçimlerle dünyayı şekillendiriyor. bu dünyada cehennem yaratanlar, asıl cehennemi bundan sonraki hayatlarında tadacaklar. öyle bir cehennem ki “insanın yüreğine işleyen bir cehennem” diye tarif ediyor hutame suresi’nde. öyle bir pişmanlık ve yalnızlık… ve keza dünyada barış ve adalet için çalışanlar ve allah’ın insanı programladığı fıtrat üzerinde gayret gösterenler de gerçek yaşamlarında en güzel cennetin içinde olacaklar.
klasik bir cennet algısı var, şaraplar içiliyor seksler yapılıyor alemden aleme akılıyor vs. bunlar tamamen palavra ve mesnetsiz. vaadedilen cennetin en önemli özelliği nedir biliyor musun sevgili ay dost? vaadedilen cennet, herkesin barış ve mutlak adalet içinde, esenlik ve huzur içinde yaşayacağı bir yer. insanların binlerce yıldır oluşturmaya çalıştığı ve başaramadığı bir ütopya. kibirden, egodan tamamen arındırılmış bir dünya “cennet”. cennet için dünyayı cehenneme çevirenler ne ile karşılaşacaklarını çok iyi bilmeliler. sürpriz sonla biten, ağzı açık bırakan filmler olur ya, öyle bir final. “hiçkimse kendisi için orada saklanan göz aydınlıklarını bilemez” diyor cennet için. ve bana inan, kazananlar sadece allah’a hizmet edenler olacak. dünyada barış için çabalayanlar, güzel işler yapanlar, direnen ve sabreden, egosunu ve kibirini yenenler, erdemli olanlar kazananlar olacak.
peki şeytan nedir? insan iradesinde nasıl bir role sahiptir? gerçekten bir yaratıcı var mı? kur’an gerçekten yaratıcıdan vahiyle gelmiş bir kitap mı, yoksa insan ürünü mü? bunların hepsinin cevapları var, bunlar da başka yazının konusu olsun.
selam.
kardeşiniz ziegfiroyt
—
şu da biraz alakalıydı:
http://zieg.tumblr.com/post/72104264263/selam-cok-sevdigim-bir-arkadas-m-ki-kendisi
Anonim sordu:
o zaman abdest, namaz işini napıyosun hacı?
"hadisler dinin kaynağı olamaz" dediğimde karşıma gelen ilk soru: "o zaman abdesti namazı ne yapıyorsun?"
yani diyor ki, kaç rekat kılacaz, ayaktayken ne söylicez. otururken ayağımızı nereye koyalım, ayaktayken elimizi başımıza mı koyalım, göbeğimize mi tutalım. üç kere mi oturalım, beş kere mi kalkalım. abdest alırken serçe parmağımızla kulağımızın kaçta kaçını yıkayalım, ense kökümüze kaç parmakla su vuralım. teferruatlar teferruatlar.
inanır mısın bu soru bana 598 kere soruldu ve tartıştığım her ortamda istisnasız ilk soru oldu. artık cevaplamaktan gerçekten sıkıldım. bunu soran adamın hayatı boyunca bir kere bile kur’an okumadığından adım gibi eminim. bu adamın niyetinin abdest namaz filan olmadığınından da son derece eminim.
günümüzde “namaz” olarak kullandığımız salat ne demektir? salatı ikame etmek nedir, amacı nedir, ne işe yarar, nasıl yapılır, nerede ve ne zaman yapılır, hangi istisnai şartlarda neler yapılabilir… bu soruların cevabı yüzlerce ayette ayrıntısıyla mevcut. “eee rekat sayıları yok..” diyor adam. rekat diye bir şey uyduruyor, sonra diyor ki “ee bu kur’an’da geçmiyor.” geçmez tabi. sana soruyorum: “namazda troleybüs sayıları niye kur’an’da geçmiyor?” çünkü yok babacım, yok. ben uydurdum. rekatı da sen uydurmuşsun, uydurduğun şeyi kur’an’da bulamayınca kur’an eksik sanıyorsun.
meryem’in, isa’nın, zekerriya’nın, ibrahim’in ve diğer elçilerin namazı bildiklerini, namazı ikame ettiklerini, rüku edenlerle birlikte rüku ettiklerini, mescid-i haram’da secde ettiklerini, kıyamda durduklarını belirten çok sayıda ayet var. (meryem/30-31, al-i imran/43, hac/26, ali imran/39 gibi..) bu güzel insanlar da namazı bu hadislerden öğrendi galiba, he ne dersin?
abdest almak istiyorsan maide suresinin 6. ayetini okuyacaksın güzel abim. bir dal ver de zuladan yanalım benim abim.
"ey iman sahipleri! namaza duracağınız zaman yüzlerinizi ve dirseklere kadar ellerinizi yıkayın; başlarınızı meshedin ve topuklara kadar ayaklarınızı meshedin/yahut yıkayın. eğer cünüp iseniz iyice temizlenin! hasta yahut yolculuk halinde iseniz yahut biriniz tuvaletten gelmişse yahut kadınlara dokunmuş da su bulamamışsanız temiz bir toprakla teyemmüm edin: yüzlerinizi ve ellerinizi ondan meshedin. allah size zorluk çıkarmak istemiyor. ancak sizi temizlemek ve üzerinizdeki nimetini tamamlamak istiyor ki, şükredebilesiniz.” (maide suresi 6. ayet)
bu ayetten koltukaltını yıkaması gerektiğini, göbeğini mesh etmesi gerektiğini, ağzını çalkalayıp burnuna üç kere su vermesi gerektiğini anlayan biri varsa kusura bakmasın dümdüz bir gerizekalıdır. bu ayeti ilkokula giden bir çocuğa okutsan namazdan önce nasıl abdest alması gerektiğini öğrenir. 15 iq’lu jesse pinkman’a şu ayeti okusan o bile anlar, gereğini yapar be usta, yo!
"allah size güçlük çıkarmak istemiyor, sizi temizlemek istiyor" sözüne dikkatini çekiyorum, zira allah’a ortaklar koşan bu insanlar tıpkı kendilerine inek kesilmesi emredilen israiloğulları gibi sürekli yan çiziyorlar. yok inek ne renk, inek genç mi yaşlı mı, ineğin adı ne, inek pasta yapmayı nereden öğrendi… bakara suresi 67’den itibaren okuyun, direkt bu zihniyeti anlatıyor. ve 71. ayetinde diyor ki; "neredeyse o ineği kesmeyeceklerdi" bunlar da aynı o hesap.
hazır ol, biraz seni biraz şoke edeyim. kur’an nazil olmadan evvel mekke müşrikleri namaz kılıyordu desem sana? evet yanlış duymadın. 8:35’i aç oku, bakalım ne göreceksin. “onların kabe etrafındaki namazları (salâtuhum) alkış tutmak ve ıslık çalmaktan ibarettir” diyor. bunlar da hadislerden öğrenmiş demek, yaa… mekke müşrikleri, allah’a inanıyordu. fakat allah’a kulluk ederken aracıları, şefaatçileri vardı. ve daha da ileri giderek bu aracılara kulluk ediyorlar, allah’a ortak koşuyorlardı. mekke putları sandığın gibi tahtadan, taştan oyulma putlar değildi güzel kardeşim. bu putlar mekkelilerin ve atalarının uydurdukları isimlerden ibaretti. (bak 53:23) tıpkı günümüzdeki putlar gibi.
sana “rüku edenlerle birlikte rüku et” denince amuda kalkmazsın değil mi? “tam bir saygıyla allah’ın huzurunda kıyam edin” (2:238) denince mekke müşrikleri gibi alkış tutmaz, ıslık çalmazsın değil mi?
"sarhoşken ne dediğinizi bilinceye kadar namaza durmayın" (4:43) artık bunu söylemekten fenalık bastı ama şu an türkiye’de kılınan ortalama namaz kur’an’a aykırı. çünkü insanlar namazda ne dediklerini bilmiyor, rapçi gibi anlamını bilmediği şeyleri tekrarlıyor. bunu işkembeden sallamıyorum. test etmek çok kolay, hemen bir camiye git ve avlusuna otur, dedelere amcalara sor. "amca fatiha suresinde ne anlatılıyor" diye bir sor bakalım ne cevap alıyorsun. böyle saçmalık, böyle komedi olur mu? günde 50 kere okuduğu şeyin anlamını bilmiyor insanlar. insanların artık şunu sorgulaması gerekiyor: biz ne yapıyoruz, bizim inandığımız allah nasıl bir allah ki biz ona böyle saçma bir şekilde ibadet ettiğimizi düşünüyoruz.
insanların korku halindeyken yürüyerek veya binek (at, araba, uçak) üzerindeyken de namaz kılabileceğini belirten ayet var. ”bir korku ve endişe duyarsanız namazı yürüyerek veya binek üzerinde kılın. güvene kavuştuğunuzda bilmediğiniz şeyleri size öğrettiği şekilde allah’ı anın/hatırlayın.” (2:239)
ayetin devamında dediği gibi; “güvene kavuştuğunuzda allah’ın size öğrettiği gibiallah’ı anın.”
insana namazı öğreten de, kur’an’ı öğreten de (errahman, allamel kur’an), bu dini öğreten de allah’ın ta kendisidir.
uyduruk rivayetler, ve bu rivayetleri derleyen putçuklar değil.
selam.
hacı abi, ziegfiroyt
Anonim sordu:
Hadisleri inkar etmiyorsun değil mi?
sorduğun soru yanlış canımın içi, gözümün bebeği.
bu hadis denilen zan, dedikodu ve uyduruk rivayetler gerçek adına hiçbir anlam ifade etmiyor. (bak 10:36) zan nasıl inkar edilebilir? teknik olarak sadece gerçekler inkar edilebilir. uyduruk hikaye anlatan, rivayetleri dedikoduları din diye anlatan adamları ciddiye almıyorum, sen de ciddiye almamalısın.
yüzlerce yıl çeşitli nedenlerle (ekonomik, politik, vs) milyonlarca hadis uydurulmuş, peygambere ve allah’a iftiralar atılmış. iffetli kadınlara iftira atanların şahitliğini ömür boyu kabul etmeyin der kur’an. (24:4) peygambere, allah’a atılan bu iftiraları sence nasıl değerlendirmeliyiz peki?
düşünsene, teknolojinin zirve yaptığı bugün bile; boy boy çıkan ses kayıtları yalanlanıyor, gerçekler çarptırılıyor, gerçeğin üzeri örtülüyor. o zaman sana soruyorum, peygamberin vefatından birkaç yıl sonra peygamberin torunlarının katledildiği bir tarih örgüsünde, peygambere atfedilen bu hadisleri siz nasıl gerçek kabul ediyorsunuz aşkım bebişim?
"ve innehu le hakk’ul yakîn" (69:51) "bu kur’an kesin bilgidir."
"mâ kâne hadîsen yufterâ” (12:111) “uydurulmuş bir hadis/söz değildir.”
kesin bilgi elinizdeyken, bu çöplükte ne işiniz var be hacı abi? islam dünyası denen tüm bu bataklığın, şirk ve zulüm dünyasının neden bu halde olduğunu düşünmüyor mu bu insanlar? allah’ın dinine ortak koşanlar ve bunu da peygambere iftira ve hakaretlerle yapan toplumlar rezillikten kurtulabilir mi sence?
selam.
"Dünya, bir milyon kötü adam, on milyon aptal adam ve yüz milyon korkak tarafından yönetilir.
Zenginler, politikacılar ve din fanatikleri gibi kötü olanlar güç sahibir. Onların kararları ile dünya döner ve kıskançlık ile yıkıma gitmeye devam eder.
Koskoca dünyada, yalnızca bir milyon tane gerçekten kötü adam var. Büyük güç sahibi olanlar ile zengin olanlar, yani kararları uygulanan bir milyon kişi. Sayıları on milyon olan aptal adam ise kötü adamların aldıkları kararları uygulamaya çalışan askerler ve polislerden ibaret. Toplumda gerçek bir güce ya da yaptırıma sahip olmayan on milyon kişi var. Genellikle cesur insanlar olduklarına şüphe yok fakat aynı zamanda aptallar, çünkü hayatlarını onları satrançta birer piyonmuş gibi kullanan hükümet uğruna vermeye hazırlar. Oysa uzun vadede o hükümetler, onları her zaman hayalkırıklığına uğratıp bir başına bırakıyor. Ülkeler, savaş kahramanlarını görmezden geldiği kadar kimseyi görmezden gelmemiştir.
Yüz milyon korkağa gelince, onlar da kötü adamların bildiğini okumasına izin vererek başlarını diğer yana çeviren bürokrat ve memurlar. Onlar bu bölümün başı, şu komitenin sekreteri ya da diğer kuruluşun başkanı. Müdürler, yetkililer, belediye başkanları, mahkeme görevlileri. Kanunları uyguladıklarını ya da sadece işlerini yaptıklarını ve bunu yapmazlarsa bir başkasının nasılsa yapacağını söyleyerek kendilerini savunurlar. Onlar neler olup bittiğini bilen ama bundan asla bahsetmeyen, bir adamı idam mangasının önüne götüren kağıdı imzalayan ya da bir milyon insanı aç bırakarak yavaş bir ölüme mahkum eden yüz milyon korkaktır.
İşte böyle… Dünya bir milyon kötü adam, on milyon aptal adam ve yüz milyon korkak tarafından yönetiliyor. Geri kalanlarımız, yani 6 milyarımız da, bize ne söylenirse onu yapıyoruz!
Bu bir milyon, on milyon, yüz milyon formülü politikanın altındaki gerçektir. Marx yanılıyordu. Bu bir sınıf meselesi değil, çünkü bütün sınıflar bahsettiğim azınlığın emri altında. Bu sayılar, bir imparatorluğun kurulmasının ya da bir isyanın başlamasının nedeni. Son on bin yıldır bu formülle uygarlıklar kuruldu. Piramitleri inşa eden bu formüldü. Dünyayı savaşa sürüklemek de, barışı sürdürmek de bu formüle bağlı…”
Shantaram / sayfa 321-322
İslam’ın tek kaynağı olan Kur’an bildirir ki;
Muhammed, hiç kimsenin efendisi değildir.
Yine islam’ın tek ve biricik kaynağı olan Kur’an bildirir ki, insanın tek efendisi/rabbi sadece Allah’tır. Rab, efendi demektir. Rab ve abd, yani efendi ve kul ilişkisi yalnızca Allah ve yarattığı insanlar arasında vardır. Bir insanın, başka bir insanın rabbi yani efendisi olması Kur’an’a göre şirktir. Yine aynı şekilde, bir insanın başka bir insanın abd’i, yani kulu olması da aynı şekilde şirktir. Ve hem bu dünyayı cehenneme çeviren, hem de insanın sonraki yaşamını çok büyük tehlikeye atan affedilmez bir günahtır.
Kur’an, Muhammed için ısrarla “o da sizin gibi bir insan, o sizin arkadaşınız” diyor. Hal böyleyken, size ne oluyor da Allah’ın kulu ve elçisi olan Muhammed’i kendinize rabb ediniyorsunuz? Uçuruyor, kaçırıyor, “olmasaydın olmazdık” diyerek örnek alınması mümkün dahi olmayan mitolojik bir kahramana çeviriyorsunuz? “Olmasaydın olmazdık” öyle mi? Sizi kim yarattı, Allah mı, yoksa elçisi mi? Bakın Kur’an ne diyor: “Muhammed içinizden hiç kimsenin babası değildir.” (33:40)
"De ki, ben de yalnızca sizin gibi bir beşerim.” (Kul innemâ ene beşerun mislukum) (18:110) Allah, Muhammed’in bizim gibi bir beşer olduğunu kendi ağzından söyletiyor. Beşer kelimesinin seçilmiş olması elbette tesadüf değil. Beşer, hataları olan veya hata yapmaya müsait olan varlık demektir. Siz ise onu kainatın yaratılış sebebi yapıyorsunuz. Hatta daha da ileri giderek “kainatın efendisi” sıfatını yakıştırıyorsunuz. Kainatın efendisi ne demek biliyor musunuz a dostlar, “Rabbil alemin / Alemlerin rabbi” demek. Siz Allah’ın sıfatını elçisine layık görüyorsunuz ve ister inanın ister inanmayın bu çok büyük bir şirk.
Ek olarak, Kur’an hiçbir elçiyi birbirinden ayırmaz ve bizim de elçiler arasında bir ayrım yapmamızı yasaklar. (2:285, 3:84)
Müslümanlık iddiasında bulunuyorsanız lütfen Kur’an’ı iyice okuyun ve üzerine düşünün.
"Gönderilmiş bütün elçilere selam olsun, tüm övgüler kainatın efendisi olan Allah’a mahsustur." (37:181-182)
Kaptanınız konuşuyor. Şu an Vega yönünde 790 bin km/h hızla seyretmekte olan Güneş’in etrafında 108 bin km/h ile dönmekteyiz. İyi yolculuklar.
hoşçakal sakallar, merhaba kızlar. http://instagram.com/p/i_t1wmxciG/
11 ocak 2014, sakallarımı kesişim
All classical portland > diger tum radyolar