MLB Yol Gezisi Nasıl Planlanır: 30 Park, Bir Yaz
Editörün notu: Bu, Alon Mass'tan bir konuk gönderisidir. Kendisi, New York Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 4. sınıf tıp öğrencisidir ve şu anda Üroloji alanında bir ikamet pozisyonu için başvurmaktadır. Alon hevesli bir fotoğrafçı, NYC'de bisiklete binmeyi seviyor ve hatta Labirent'in En Hızlı Geriye Dönük Oyunu dünya rekorunu elinde tutuyor.
Cornell Üniversitesi'nde öğrenciyken Alon, üçüncü sınıfın ardından yazı çocukluk arkadaşıyla birlikte ülkeyi gezerek geçirdi. 81 günde 30 MLB stadyumunu ve 22 milli parkı ziyaret ederek Alon, Make-A-Wish Foundation, American Cancer Association ve Harlem RBI için 6.000 $ 'ın üzerinde para toplanmasına yardımcı oldu. İşte bunu nasıl yaptı.
Lojistik olarak konuşursak, bir yazda 30 Major League Baseball stadyumunun hepsinde bir maç izlemek için bir gezi düzenlemek oldukça zor. Ancak 22 Ulusal Park ekleyerek, hayır kurumları için 6.000 ABD dolarının üzerinde para topladı, ekiplerin yarısından fazlasından ücretsiz bilet temin etti, televizyon şovları, radyo talk şovları ve gazetelerle röportajlar düzenledi ve yine de çeşitli 'Adam vs Yemek' denenmesi için zaman tanıdı lokantalar, daha da zor. 9.000'den fazla fotoğraf çekmek ve 50'den fazla blog girişi yazmak - oldukça zaman alıcı. Bu sadece bir gecede planladığımız küçük bir gezi değildi; bu aylar süren bir organizasyon, saatler ve saatler süren numara hesaplamaları, telefon görüşmeleri ve birçok zor karar aldı.
Ama, hey, eğer yapacaksan… doğru yap, değil mi?
Bu yazıda, dışarıdaki tüm hayalperestlerin vizyonunuzu gerçeğe dönüştürmesine yardımcı olacağım. Evet, bir keresinde senin yerinde, yüksek hedefleri olan bir lise çocuğuydum. 'Hey dostum, hadi bir MLB yolculuğuna çıkalım!' Muhtemelen böyle başladı. Ancak çoğu insan bu noktada durur. Arkadaşım Neal ve ben, hepimiz dışarı çıktık.
Neal ve ben farklı üniversitelere gittik, ancak her ikisi de 2007 yazının tamamını diğer yükümlülüklerden arındırmayı başardılar. Geçtiğimiz dört sezon için sahte bir yol gezisi programı planlamıştık ve 2007 MLB programı yayınlandıktan sonra ülkeyi nasıl ele alacağımız konusunda oldukça iyi bir fikrimiz vardı.
Ve böylece, kapsamlı ve titiz bir planlamayla, arkadaşım ve ben 81 günde 20.500 mil yol yaptık ve Kuzey Amerika'daki her MLB stadyumunda bir saha bile eksik olan 30 Major League Beyzbol maçında skor aldık.
Gözdağı mı? Kabul edilebilir.
Kendin yapmak ister misin? Okumaya devam et, sana sırları anlatacağım ...
Kiminle Gitmeli
Benim tavsiyem? Bir çocukluk arkadaşıyla gidin. Beyzbol ve macera tutkunuzu paylaşan biri. Hakkında konuşacak şeylerin tükenmeyeceği biri. Sizi bir kişi olarak anlayan, size iltifat eden ve bir şeyler masaya getiren biri. Tüm işi, tüm sürüşü yapmak, tüm kararları vermek, tüm beyzbol takımlarını aramak istemezsiniz. Güvenebileceğiniz, sabah 8'de kalkıp 'Dostum, hadi gidelim, bugün önümüzde 8 saatlik bir yolculuk var' diyecek birine ihtiyacın var. Pizzacıda ödeme yaparken arabayı çıkaracak biri. Gaz, yemek, otel, bilet ve biraların tüm paylaşılan maliyetlerini doğru bir şekilde kaydedecek biri.
Şunu aklınızda bulundurun: YOLDA, arabada, aynı adamın yanında, ON ALTIN [16] günden fazla sürecek! Doğru, varış noktaları arasındaki sürüş süresini toplarsanız, Neal ile ben tam olarak 16.33 gün arabadaydık. Bu, arkadaşınızın seyahatin sonunda kişisel yaşamınızla ilgili tüm ayrıntıları bileceği anlamına gelir. Öyleyse, cinsel yaşamınız, aile meseleleriniz, çocukluk korkularınız ve daha fazlasını tartışırken rahat hissettiğiniz birini seçin. Bu yüzden, bu konuda ciddiyim - her şeyden önce - iyi bir suç ortağı seçin.
Beni yanlış anlamayın, gerginliklerimizin arttığı zamanlar oldu ama nihayetinde arkadaşlığımız ve tarihimiz (onu 4 yaşımdan beri tanıyorum ve birlikte büyüdük) günü kazandı.
Yavaş gitmek
Dinle, bunu yaklaşık 50 günde yapabilirsin (insanlar yaptı ve ben onların hesaplarını okudum). Ama neden acele etsin? Bu gezi sadece tek bir hedefe ulaşmakla ilgili değil - 30 MLB parkı - Amerika Güzel'i görmek, harika ülkemizin sunduğu her şeyi deneyimlemekle ilgili. Neal ve ben yolda 81 gün geçirdik - bu tam bir yaz üniversite tatili. Okul bitti, bir hafta sonra yoldaydım ve bittikten bir hafta sonra okula geri döndüm.
Neden zamanında eksik? Görmek için çok fazla şey var. Biraz rahatlayın, ayaklarınızı kaldırın ve Oregon'un merkezinde patlayan bir yanardağın sonucu oluşan yağmur suyuyla dolu krater olan Krater Gölü'nün manzarasının tadını çıkarın. Yavaşlayın, beyninizi kullanın ve ünlü Mall of America'da hızlı bir Lego arabası yapın ve ardından arkadaşınıza Lego rampasında bir yarışta meydan okuyun. Bazı üniversite arkadaşlarıyla buluşun ve memleketindeki arkadaşlarını tanıma. İki günlük bir dolambaçlı yoldan gidin ve sadece barbutlarda 100 $ kazanmak ve Hard Rock kumarhanesinde Nobu'da en sevdiğiniz suşi rulosunu almak için Vegas'ta (tekrar) gezinin. Tamam de!' otoyolda gördüğünüz 'Ünlü Mısır Sarayı!' gibi tuhaf tabelalardan birine Güney Dakota kırsalında.
Kusursuz Bir Program Planlayın
İki kelime: Rain Out. Kraliyetlerin Kauffman Stadyumu'nda oynamasını görmek için sadece bir gün ayırsanız ve oyun yağmur yağarsa ne olur? Kansas City, diğer beyzbol şehirlerinden 5 saat uzakta. Oraya Teksas'tan dönemezsin, Colorado'dan oraya dönemezsin. Tamamen mahvoldun. 30 takımdan 29'unu gördün ve başarısız oldun. Oyun bitti. Rotanızı planlarken EN AZ bir miktar esnekliğe sahip olabileceğinizden emin olmanız gerekir. Chicago'da 5 gün geçirin (güven bana - yapılacak çok şey var) ve her iki standa da vurduğunuzdan emin olun (genellikle, aynı şehirdeki iki takım aynı anda evde olmayacak, yani Cubs açık olacaktır. White Sox kasabaya geldiğinde yol). Biraz zaman öldürmeniz gerekiyorsa, kutsal Düşler Tarlası'na günübirlik bir geziye çıkın, Rüzgarlı Şehir'den arabayla sadece 4 saat mesafede, Lambeau Tarlasına doğru yürüyüşe çıkın ve yolda Mars Peynir Şatosu'nda mola verdiğinizden emin olun. inanılmaz sosis ve peynir için. Chicago'yu keşfetmek için bir gün geçirin; asansöre binin, John Hancock Binası'nın tepesine çıkın, derin tabak pizza alın ve Bean'deki yansımanızı görün.
Ayrıca, fırsatlarınızı optimize etmek için programınızı özelleştirdiğinizden emin olun. Örneğin, 2007 MLB All-Star Maçı için San Francisco'da olduğumuzdan emin olduk. Oyunun kendisine gitmediğimiz halde, San Francisco Körfezi'nin AT & T'nin sağ saha duvarının ötesindeki bir bölümünün resmi olmayan adı olan McCovey Cove'daki partiye katılmak için kanolarımızı [Bkz. Bölüm: Arabada Sane Kal] kullandık. Barry Bonds Giants için oynadığında ev koşularının sık sık düştüğü Park. Orası çılgıncaydı ve bunun bir parçası olabildiğimiz için çok mutluyduk.
Her Oyuna Hazırlanın
Her basketbol sahasında sıkı bir rutinimiz vardı. Oraya varmadan önce, stadyumlar hakkında (çevredeki barlar, basketbol sahasının tarihi, parklardaki eğlenceli ve ilginç oyunlar ve olanaklar, ünlü heykeller vb.) Hakkında bir şeyler okurduk. Bu kitabı şiddetle tavsiye ediyorum: Nihai Beyzbol Yol Gezisi: Bir Taraftarın Büyük Lig Stadyumları Rehberi Yazan Joshua Pahigian ve Kevin O’Connell. Çünkü ödevimizi yapmıştık, stadyumlara vardığımızda ne bekleyeceğimizi ve en iyi barları, stadyum yemeklerini ve diğer ilgi çekici yerleri nasıl bulacağımızı biliyorduk. Brew-Crew'den herhangi biri Home run'u vurduktan sonra Bernie Brewer'ın (Brewers'ın maskotu) bira kupası gibi kayması gibi bazı eğlenceli geleneklere dikkat etmemiz gerektiğini biliyorduk. Chicago'daki Wrigley Field'daki maçımızdan önce Cubby Bear barına gitmemiz gerektiğini biliyorduk. San Francisco’nun AT&T parkından biraz sarımsaklı patates kızartması alacağımızı biliyorduk. Pittsburgh'daki maçımızdan önce Primanti Bros'tan bir sandviç almamız gerektiğini biliyorduk. Merkez sahadaki Tal's Hill'e yakından bakmak için Houston'daki Minute Maid Park civarında bir gezi yapmayı biliyorduk. Oakland’ın McAfee Coliseum'unda özel hiçbir şeye gerçekten dikkat etmememiz gerektiğini biliyorduk.
Ayrıca, stadyumlara vardığımızda maç saatinden yaklaşık bir saat önce geçirdiğimizden emin olduk, böylece sahaların sunduğu her köşeyi, her açıyı ve her kokuyu kontrol edebildik. 30 stadyumun tamamında, üst güverteye, ev plakasının hemen arkasına bir gezi yaptık ve tüm stadyumun panorama tipi bir fotoğrafını çektik. 30 stadyumun hepsinde, orada olduğumuzu kanıtlamak için ikimizin ev plakasının arkasında fotoğrafını çektik.
Daha sonra ekip mağazasına gidip bir tampon çıkartması veya buna benzer bir şey alırdık. Sonunda, 30 stadyumun tümünden 30 parça koleksiyonumuz oldu. Daha sonra bir program, takım kalemi ve skor cetveli alacağız. Koltuklarımıza giderdik (ve çoğu zaman daha iyi koltuklara geçmezdik) ve oturup oyunun tadını çıkarırdık. Takım kalemini kullanırdık takım skor cetvelinde skor almakve kelimenin tam anlamıyla yaz boyunca (ikimiz arasında) bir adım kaçırmadık. Yani Neal çiş yapmak zorunda kalırsa, skoru ben alırdım. Bir velet (Midwest'de birayla ıslatılmış sosis) almaya gidersem Neal puan aldı.
Stadyumları Değerlendirmek İçin Bir Sistem Oluşturun
Neal ve ben hangi stadyumu belirlemenin bir yolunu bulmak istedik, genel olarak 'en iyi' olduğunu düşündük. Ancak deneyimlerimizin hesaba katmamız gereken pek çok farklı yönü olduğunu fark ettik ve bir derecelendirme sistemi oluşturmaya karar verdik. Her stadyum için aşağıdaki kategorileri (aşağıdaki tabloya bakın) 1-100 (en iyisi 100) arasında derecelendirdik ve ardından hepsinin ortalamasını aldık. Ayrıca 'oyun sonrası havai fişek gösterisi' (2,5 puan) veya 'takım bize ücretsiz bilet verdi' (+2,5 puan) veya 'oyun öncesi gösteri sırasında sahada röportaj yaptı' (+5,0 puan) gibi şeyler için de bonus puan verdik ). Fikri anladınız - sadece yaratıcı olun ve çok eğlenceli olacak.
Derecelendirme kategorilerimiz aşağıdaki gibiydi (ve her birinden örnekler):
|Kategori|| |
AT&T Park


Yankee Stadı
|Gıda|| |
93


81
|Alan|| |
92


95
|Puan Tablosu|| |
89


42
|Hayranlar|| |
94


99
|Çevreleyen alan|| |
93


83
|Mimari|| |
98


89
|Oyun İçi Eğlence|| |
87


72
|TOPLAM|| |
92.3


80.1
Bu arada, San Francisco'daki AT&T Park en sevdiğim stadyumdu.
Açıkçası derecelendirmelerimiz özneldi, ancak düşüncelerimizi düzenlememize izin verdi ve oyunlardan sonra arabada bize bolca eğlence sağladı. Ayrıca, hangilerinin en iyi ve en kötü olduğunu düşündüğümüz somut rakamları kullanarak stadyumları karşılaştırma ve tartışma fırsatı verdi. Genel olarak, stadyum reytinglerinin gezinin gerekli bir parçası olduğunu söyleyebilirim.
Ekiplerle Önceden İletişim Kurun
Başlangıçta, yardım projemiz için para toplamamıza yardım edip edemeyeceklerini öğrenmek için ekiplerle iletişime geçmeye karar verdik. Sonuçta, çeşitli yasal sorunlar ve tüm takımların zaten destekledikleri resmi nedenleri olması nedeniyle bize yardımcı olamadılar. Ancak daha sonra biz sormadan birkaç ekip bize bedava bilet teklif etti. Memnuniyetle kabul ettim. Ve sonra, ücretsiz bilet alıp alamayacağımızı görmek için 30 ekibin hepsini aramayı, tekrar aramayı ve tekrar aramayı sağladım.
Sonunda, 15 takım bize bedava bilet verdi ve bu gerçekten harikaydı çünkü 1) bize para kazandırdı ve 2) gerçekten iyi koltuklarda oturmak zorunda kaldık! Baltimore ve Houston'daki lüks skybox'ta oturmalıyız, Los Angeles ve Texas'ta ev plakasının arkasında oturduk ve bize bedava bilet sağlayan diğer stadyumlarda oldukça iyi koltuklarımız vardı.
İkinci olarak, takımlara stadyumun iç turunu yapıp yapamayacaklarını sorduk. Birçok takım kabul etti ve bizi barındırmak için gerçekten yukarıda ve öteye gitti. Örneğin, Philadelphia'da ünlü radyo spikeri Harry Kalas ile tanışmalı ve 1980 Dünya Serisi Şampiyonası Yüzüğünü düzenlemeliydik. Cleveland'da stadyumun iç turu da yaptık. San Diego'da çok cana yakın bir ekip temsilcisi tarafından karşılandık, hediye paketi verildi ve Fox News Channel üyesi tarafından sahada röportaj yaptığımız vuruş antrenmanı sırasında sahaya kadar eşlik edildik. Ricky Henderson'la bile tanışmalıyız!
Boston'da kapılar halka açılmadan 2 saat önce bir Red Sox temsilcisiyle tanıştık ve stadyum turu verildi. Daha sonra sahada ve koltuklarda röportaj yaptık ve bunun görüntüleri, yerel bir Boston TV kanalında yayınlanan 'Red Sox Hikayeleri' adlı bir televizyon programında 10 dakikalık bir klip için kullanıldı. (Evet, TV röportajı sırasında Yankees şapkamı taktım.)
Tüm bu avantajlar, yolculuğumuzdan önce koyduğum sıkı çalışmanın doğrudan bir sonucuydu - tam anlamıyla takım temsilcilerini aramak için onlarca saat harcadım ve birinci veya ikinci kez geri döndüğümde pes etmedim.
Ekiplerle Nasıl İletişim Kurulur
Resmi ekip web sitesine gidin ve 'kadro' bölümünün altında 'Ön Ofis' e gidin. Genellikle burada bir telefon numarası olacaktır. Tüm ekiplerin bir Halkla İlişkiler veya Halkla İlişkiler departmanı vardır. Örneğin, Pittsburgh Pirates web sitesine bakarak, ekibin telefon numarasını web sitesinin üst kısmında bulabilirsiniz (Telefon: (412) 321-BUCS) ve ardından aramak istediğiniz kişilerin adlarını bulun (Başkan Yardımcısı, Topluluk ve Halkla İlişkiler, Patty Paytas… VEYA… Müdür, Topluluk İlişkileri, Michelle Mejia). Sen anladın. Bazen isimlerini google'da aratabilir ve e-posta adreslerini bulabilirsiniz. Onlarla iletişim kurmak için ne kadar çok iletişim biçimi kullanırsanız, sizi görmezden gelme veya 'sizi geri aramayı unutma' şansı o kadar az olur.
Öyleyse, cesur olun, telefonu açın ve sekreterden sizi o belirli kişiye bağlamasını isteyin. Çoğu zaman bir sesli mesaj alırsınız, ancak bazen cevap verirler. Ardından, kendinizi tanıtın, ne yaptığınızı açıklayın ve ekibin size 1) maliyetlerinizi dengelemek veya 2) sahadayken size özel bir deneyim vermek için sunabileceği herhangi bir şey olup olmadığını doğrudan sorun. Benim gibi, bu insanların çoğunun çok misafirperver olduğunu görünce şaşırırsınız.
Hayırseverlik
Gezimize başlamadan aylar önce, bir hayır kurumu oluşturma fikri buldum. Bu çok basit bir fikirdi ama yine de çok emek gerektirdi. Öncelikle Neal ve ben 3 organizasyon için para toplamaya karar verdik: Make-A-Wish Foundation, The American Cancer Society ve Harlem RBI (Reviving Baseball in Inner Cities). Hayır kurumuma 'The Home Run Fund' adını verdim ve başlığı nasıl para toplayacağımızla ilgili. Ailem, arkadaşlar, öğretmenler ve tanıdıklarla iletişime geçtik ve katıldığımız tüm oyunlara bir işaret getirdik (ayağa kalkıp inning'ler arasında işareti tutacak, hayır kurumumuz için reklam yapacaktım). İnsanlardan belirli bir dolar miktarını bağışlamalarını istedik ve ardından gezinin sonunda, bu miktarı 30 maç boyunca gördüğümüz ev turlarının sayısıyla çarpacaklardı. Örneğin amcam Harlem RBI'ye 3 dolar vermeyi kabul etti. Yolculuğumuz sırasında toplam 66 ev koşusu gördüğümüz için, yaz sonunda Harlem RBI'ye 3 x 66 = 198 $ tutarında bir çek verdi. Daha sonra çekleri organizasyonlara teslim ettik. Nihayetinde 6.000 doların üzerinde para topladık ve başarımızla gurur duyuyorum. Bu bizim sloganımızdı: 'Biz Hayalimizi Yaşarken Başkalarının Hayallerini Gerçekleştirmesine Yardımcı Olmamıza Yardım Edin. '
Sonuçta, bu yapmanız gereken bir şey değil - planlamak ve yolculuğa çıkmak, olduğu gibi çok fazla iş. Ancak vaktiniz ve iradeniz varsa, bu tür yan projeler geliştirmenizi şiddetle tavsiye ederim.
Spor Hakkında Her Şeyi Yapın
Yol gezisi, daha önce de bahsettiğim gibi, kesinlikle beyzbol maçlarını izlemekle ilgiliydi. Ama hevesli sporseverler olarak Neal ile vazgeçemediğimiz bazı duraklar vardı. Her şeyden önce, beyzbolla ilgili diğer pek çok mekana gittik: Beyzbol Onur Listesi (önceden aradık, ne yaptığımızı açıkladık ve muhteşem bir sahne arkası turuna davet edildik; yani, görmeliydik. Babe Ruth'u Yankees'e satan sayaç çeki); The Field of Dreams (Tereddüt etmeden şunu söyleyebilirim ki, bu gezinin en sevdiğim günüydü. Hava mükemmeldi, çevredeki atmosfer çok güzeldi ve özel bir yerde olduğunuzu söyleyebilirdiniz. Neal ve ben bir yakaladık sahada ve üsleri koştu. Chicago'dan 4 saatlik tek yön yolculuğa değdi); Louisville Slugger Fabrikası (Burası harika bir yer - hammaddeden yarasaya kadar olan süreci görebiliyorsunuz. Neal ve ben babalarımıza Babalar Günü için bir gravür içeren özel bir yarasa aldık).
Ayrıca diğer ünlü spor mekanlarını da ziyaret ettik: Lambeau Field (Neyse ki, yakınlarda yaşayan bir arkadaşım vardı ve o gün bize öğle yemeği hazırlayacak kadar iyiydi, bu yüzden Milwaukee'den arabayla gitmeye değdi. nihai futbol stadyumu gerçekten eğlenceliydi); Churchill Downs (At yarışını severim; aslında Preakness Stakes ve Belmont Stakes'e sık sık giderim ama Churchill Downs'a gitme şansım hiç olmadı. Burası bir at yarışı lore mekânı ve mükemmel bir yoldu öğleden sonra geçirmek için); Pauley Pavilion (UCLA Bruins basketbol takımının yeri); Los Angeles Lakers antrenman tesisi (Bizden birkaç yıl önce bir yolculuğa çıkan bir adamla tanışmıştık ve o Lakers'ın çalışanıydı. Bize Lakers antrenman tesisini gezdirecek kadar iyiydi ve ayrıca bize şampiyonluk kupalarını göster, harikaydı!).
Sen anladın. Sizi ilgilendiren yerleri arayın - bu muhtemelen hayatınızda buna benzer yerleri ziyaret etmek için tek fırsattan biri olacaktır, bu yüzden önceden plan yapın.
Amerika'yı görün
Yavaşladığımızdan beri Amerika'yı keşfetmek için çok zamanımız oldu. Aslında, oyunlar arasında yaşadığımız aksaklık sürelerinin iyi planlandığından emin olduk. Örneğin, Los Angeles'ta Disney World, Universal Studios'a gittik, New Orleans'ta Bourbon Street'i gezdik, San Francisco'yu gezdik, Teksas'ta arkadaşlarla birkaç gün geçirdik ve daha fazlası.
En önemlisi, ABD ve Kanada'da 22 Ulusal Parkı ziyaret edebildik. Beyzbolun yanı sıra, Kuzey Amerika'ya dağılmış bu bozulmamış ve güzel mücevherlerdeki deneyimlerimiz kesinlikle en anlamlı ve ilginçti. Kanımca, Milli Parkların çoğu ülkemizdeki herhangi bir gezinin mutlaka görülmesi gereken parçalarıdır. Bu yerlerin ne kadar muhteşem olduğunu kelimelerle veya resimli olarak anlatmaya başlayamam.
Aşağıda en sevdiğim iki sahne var.
İlk olarak, Calgary'nin yaklaşık bir saat batısında, Banff, British Columbia, Kanada'da bulunan Moraine Gölü. Bu göl eşsiz ve saf bir turkuaz rengidir ve güzelliğini buzul akışından alır. Kuzey Kanada'daki buzullardan gelen çamur göllere sızar ve ona gerçeküstü rengi verir. Bu göl ile çevrili on dramatik zirve vardır.
Bu sonraki resim, Utah'ın doğusunda bulunan Arches National Park'taki Delicate Arch'ın çektiğim (aslında birbirine dikilmiş 13 fotoğraf) bir panorama fotoğrafı.
Park, rüzgarla doğal olarak oyulmuş yüzlerce kemere, yapıya ev sahipliği yapıyor ve Delicate Arch'ın kendisi, ihtişamından dolayı en çok tanınan kemer. Bu doğal anıta iki saatlik bir yürüyüş yapmak gerçeküstü bir deneyim ve aynı zamanda iyi bir egzersizdi. Aslında, Milli Parklara gitmek genel olarak sağlığımız için iyiydi - her parkta saatlerce yürüyüş yapmak, arabada saatlerce sürdüğümüz için besi stadyum yemeklerine ve egzersiz eksikliğine karşı koyuyordu.
Nerede kalınır
Yolculuk için oldukça sıkı bir bütçemiz vardı - toplamda, her biri için yaklaşık 5.500 dolar harcadık. Para biriktirebilmemizin bir yolu, birçok arkadaşla birlikte kalmak, kamp yapmak ve ucuz moteller bulmaktı. 81 gecenin 40'ını arkadaşlarımızın evinde geçirdik (ikimizin de üniversiteden arkadaşları ülkenin her yerine dağılmış olduğu için şanslıydık). Ama kendimizi davet etme konusunda da çekingen değildik. Böyle bir yolculuğa çıkarken, dışarı çıkmaya istekli olmalısınız - ve bu kesinlikle insanlardan, onları çok iyi tanımasanız bile, bir yatağın veya kanepenin oturmasını istemeyi içerir. Ayrıca bu havalı çadırı satın aldık, marka Quechua idi, havaya fırlattığınızda kelimenin tam anlamıyla kendi kendini inşa etti. Yani, bu KOA kamplarında dururduk (bu arada, ülkenin her yerinde ve gecesi yaklaşık 15 dolar ve duş, elektrik vb. Var), çadırımızı havaya fırlatırdık ve iyiydik gitmek. Sabah, birkaç dakika içinde tam anlamıyla çadırı katlayıp arabaya atıp yola çıkardık. Aksi takdirde, bir motele 60 dolardan fazla harcamazdık ve bu sadece birkaç kez oldu. Muhtemelen herhangi bir otel odası veya kamp alanı için önceden rezervasyon yaptırmanıza gerek yoktur. Dahası, herhangi bir gece boyunca tam olarak nerede olacağınızı asla bilemezsiniz. Örneğin, San Diego'dan Bryce Ulusal Parkı'na giderken, ne zaman yorulacağımızı ve gece için kaza yapmak isteyeceğimizi bilmiyorduk. Böylece, yorulduğumuzda GPS'imizi en yakın karayolu motelinin veya KOA kamp alanının nerede olduğunu görmek için programlardık ve sonra sadece oraya giderdik. Kısacası, arkadaşlara karşı güçlü olun, esnek olun ve tutumlu olun!
Arabada Akıllı Kalın
Daha önce de bahsettiğim gibi toplam 16,3 gün arabadaydık. Tahmin edebileceğiniz gibi, bazen aklı başında kalmak zordu. Geceleri sırayla uyurduk. Uyanık kalmak için sürücü radyo dinlerdi (konuşma radyosu daha ilgi çekici ve uyanık kalmanıza yardımcı olur).
Gün boyunca, bir beyzbol maçı yapmak için araba kullanmadığımız sürece, nadiren sıkı bir programımız vardı. Bu, Amerika'nın rastgele köşelerini keşfetmemizi sağladı. ŞİDDETLE tavsiye ettiğim bir tavsiye, her birine şişirilebilir bir kano satın almalarıdır, bu şu açılardan gerçekten uygundur: 1) arabada çok fazla yer kaplamama (küçük bir valiz boyutu) ve 2) hazır bulunma çünkü tek yapmanız gereken şişirmek (arabaya takılabilen bir elektrikli pompa yardımıyla). Bu yüzden, ne zaman büyük bir gölün yakınında olduğumuzu fark etsek, bir rıhtıma gider, kanolarımızı şişirir ve rahatlatıcı bir kayak seansına giderdik. Harikaydı - gerçekten güzel göllerde kanoya bindik, iyi bir pazı / tricep antrenmanı yaptık ve sürüş gününü hoş ve kolay bir aktiviteyle böldük.
Arabada oynayacağımız bir diğer oyun ise 'Yirmi Soru' idi. Yolculuğumuzda pek çok garip, komik, rastgele ve akılda kalan insanla (onlara “karakter” dedik) tanıştık ve onlar hakkında konuşmak ve onları hatırlamak isteriz. Bir kişinin belirli bir “karakter” düşündüğü ve ardından diğerinin cevabı alana kadar o kişi hakkında evet / hayır soruları sorduğu bir oyun oynardık. Ayrıca, temelde bir oyunda ikinci kez bir 'karakter' ortaya çıkarsa, bu yavaş alkışlardan birini vereceğimiz ve ardından bu karakteri oyuna dahil edeceğimiz 'Onur Listesi' adlı eğlenceli bir oyun başlattık. HoF. Yolculuğumuzun sonunda, yolculuğumuzun karakterlerine dayanan bir başlangıç dizilişimiz vardı ve bu bize bu insanları hatırlamak ve kayıt altına almak için harika bir yol sağladı.
Günün olaylarını hatırlamanın yanı sıra, araba saatini telefon görüşmeleri (ekiplere, medyaya, arkadaşlara ve aileye), blog yazımı (mlbroadtrip2007.com web sitemize her gün bir blog yazısı yazdık) için kullandık ve ayrıca kilometre sürüşü ve harcanan para. 3 telli bir cilt tuttuk ve her birimizin yaptığı her satın alma işlemini (kuruşuna) yazdık ve ayrıca Neal'a ne kadar borçlu olduğumu veya tam tersini takip ettik. Ayrıca yaptığımız her durağı, yolculuğun o ayağının ne zaman başlayıp durduğunu ve kimin sürdüğünü yazdığımız bir bölümümüz vardı. Bu, her birimizin kaç mil sürdüğümüze, saatte ortalama milimizin ne olduğuna ve durduğumuz her yerin adına ilişkin sürekli bir istatistik tutmamızı sağladı. Örneğin, 'Başlat: Cheyenne, Wyoming'deki benzin istasyonu, saat -1: 42 PM, sürücü: Neal. Durak: KOA Kamp Alanı, Jackson Hole, Wyoming, saat - 19:05, 406,7 mil. ' Amerika'nın büyük Yol Atlası da vardı ve gittiğimiz her yolu siyah sivri uçlu kalemle işaretlerdik, böylece yolculuğun sonunda, tam olarak nerede olduğumuzu görmek için kitabımızı haritayla ilişkilendirebilirdik. .
En önemlisi, arabada bir bilgisayarın ihtiyaç duyacağı normal 3 uçlu fişe uyan güvenilir bir güç kaynağına sahip olduğunuzdan emin olun. Bu şekilde, bilgisayarınızı ve diğer elektronik cihazlarınızı arabada kullanabilirsiniz.
Sonuç
Yaz, bir bütün olarak, hayatımın en unutulmaz zamanıydı. Seyahat etmeyi, seyahatlerimi kaydetmeyi, eğlenceli zamanları hatırlamayı, fotoğraf çekmeyi, yeni ve ilginç şeyler görmeyi ve garip ve farklı insanlarla tanışmayı seviyorum. Beyzbolu seviyorum. Doğayı seviyorum. Yemeyi severim. Her şeyimi yaptığım şeylere dahil etmeyi seviyorum ve umarım siz de yaparsınız, özellikle de Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada çevresinde bir Major League Beyzbol Yol Gezisine çıkmayı seçerseniz.
Lütfen bana e-posta göndermekten çekinmeyin [e-posta korumalı]ve hala cevapsız kalan soruları cevaplamaktan veya sadece seyahatimin anılarını sizinle paylaşmaktan çok mutlu olurum. Okuduğunuz için teşekkürler!