Birbiri ile çatışan iki çocuğun birini diğerinden özür dilemeye zorlamak, özür dileyende "değersizlik", özür diletilende "suçluluk" duygusu hissettirir... Zorla özür, ne sorunu çözer, ne de çocuğa erdem kazandırır... Çocuğun bir yanlış davranışı sırasında özür dilemeyi öğrenmiş olması erdemli bir davranıştır. Ancak erdemli davranışlar çocuğun kendini suçlu hissettiği bir ortamda öğretilmeye çalışılmamalıdır. Uygun bir eğitim ortamında ve çocuğun kendisini yanlış davranışlarla ilişkilendirmeden anlatılmalıdır.
O anda probleme odaklanmamalı, her iki çocuğa da duygusal destek verilmelidir. Sarılmak, dokunmak oldukça önemlidir. Kabahatli çocuğa da dokunmalı, sarılmalı (muhtemelen o da sinirlidir, gergindir..onun da öfkesini duygusal destek vererek indirmeli) zarara uğrayan çocuğa da sarılarak, elini tutarak duygusal destek verip, “şimdi ne yapalım biliyor musunuz?” Diye yeni bir oyun ortamı oluşturmalıdır. Özür dilemeyi öğretmek ise başka bir zamana bırakılmalı ki, çocukta özür dileme bilinci içselleşsin.
Adem Güneş