On bir Pasifik Adaları Ülkelerinin çoğunda yoksulluk endeksi endişe vericidir. Bu ülkelerde, önemli ekonomik ve çevresel risklerden kaynaklanan gıda ihtiyacının yanı sıra diğer temel ihtiyaçları karşılamakta da giderek artan bir zorluk vardır. 2012 Dünya Bankası raporunda, en az altı Güney Pasifik ülkesi, kişi başına 4,085 ABD (Amerika Birleşik Devletleri) Doları'nın altına düşen gelir ile orta gelirli ülkeler kategorisinde yer aldı. Güney Pasifik ülkelerinde en azından aşırı gıda yoksunluğu olaylarının düşük olması dikkate değerdir ancak artan kontrolsüz kentleşme ve ekonominin pazar ekonomisi durumuna gelmesi ile planlanan konut yapımı gibi gıda dışı temel ihtiyaçların karşılanması için çaba sarf edilmesi ihtiyacı gibi başka yeni zorluklar da vardır. Bu bölgedeki dikkat çekici senaryolardan bazıları, küçük popülasyonlar ve ekonomik çeşitlendirmeyi engelleyen bölgelerin uzak olması dolayısıyla sürekli görülen ekonomik şoklardır. Ayrıca, bölgenin topografyası, onları deprem gibi çeşitli doğal felaketlere maruz bırakmaktadır. Bu, özünde, bu ülkeleri, yabancı yardımlara ve bağışlara son derece bağımlı kılmaktadır. Yine, Güney Pasifik Adası Ülkeleri'nin (PIC) dış nakit ve mal girişlerine aşırı bağımlılığı, onları çevreleyen büyük ekonomilere karşı güçsüz duruma sokmaktadır. Bu makale, Papua Yeni Gine ve Samoa gibi Pasifik Ada ülkeleri arasındaki doğal afetlere yönelik güçlükleri ve zafiyetleri ele almada bu uluslararası organların rolüne bir bakış açısı getirecektir. Bu yazıda öncelikle Pasifik'teki ada ülkelerinin mevcut ekonomik statüsü okuyuculara anlatılacak, daha sonra geçim meselesiyle başa çıkmak için alınan yön ve yöntemleri gösterecektir. Son olarak, toplulukların bu konuları yerel olarak nasıl ele alabileceklerine ilişkin sonuç ve öneriler için.