“Bir Ölümsüz!”
Li Dafu olduğu yerde dona kaldı ve şiddetle titredi. Neredeyse o bile diz çökecekti. Daha önce Meng Hao’nun biraz sıra dışı olduğunu düşünmüştü ama bir Ölümsüz olabileceği aklının ucundan geçmemişti. Daha sonra aniden Meng Hao’nun onun oğluyla aynı tarikattan arkadaş olduğunu hatırlayınca heyecanlandı.
“Yoksa...Yoksa o işe yaramaz çocuk da mı şu an bir ölümsüz!?”
Tam bunu sorduğu anda Meng Hao başını kaldırdı ve pencereden dışarı baktı. Dışarıdan kargaşa sesleri yükseldi ve daha sonra bir dizi çatlama sesinin ardından ana kapı kırılarak açıldı.
“Li Dafu, çık lan dışarı! Benim küçük kardeşim bir Ölümsüz ve buraya senin için geldi. Dışarı çık ve ona diz çök!”
Li Dafu oraya baktı. Meng Hao ayağa kalktı ve kapıya doğru yöneldi. Li Dafu da onu takip etti ve kısa süre sonra konağın dış avlusuna vardılar. Birçok aile uşağının inlemeleri eşliğinde kapının parçaları her yere dağılmıştı. Kibirli genç Lord orada duruyordu, onun arkasında ise genç bir adam vardı ve bir eli arkasında bir eli önündeydi. Elinin etrafında parmak büyüklüğünde bir Alev Yılanı dolanıyordu.
Genç adam gururlu ve sert görünüyordu, elindeki Alev Yılanı etraftaki izleyicilerin korku ve dehşetle ondan uzaklaşmasına sebep oldu.
“Kardeşim, Li Dafu bu.” dedi genç Lord Zhao, onun arkasında duran Meng Hao’yu görmezden geldi.
“Demek sensin ha…?” Zhao Hai çenesini kaldırarak konuşmaya başlamıştı ki aniden gözüne Meng Hao’nun görüntüsü çarptı. Hemen vücudu titredi ve gözleri inanamaz bir ifadeyle doldu. Alev Yılanı hemen ortadan kayboldu ve sanki yüzündeki kan çekilmiş gibi oldu. Yüzünde içgüdüsel olarak yaranmaya çalışırmış gibi bir ifade belirdi.
“Li Dafu,” genç Lord Zhao havalı bir şekilde konuşmaya başladı, Zhao Hai’nin yüzündeki değişimi görmediği belliydi, “Kardeşimin önünde diz çökmemeye mi cüret ediyorsun? Sana söyleyeyim, o bir Ölümsüz! Bunun ne demek olduğunu biliyor musun? O elini bir kere sallayarak tüm ailenin kökünü kazıyabilir!”
“Hala kızı getirmedin mi? Hemen iyi bir oda hazırla. Eğer kız beni memnun edebilirse ve bana yalvarırsan senin için bir varis üretebilirim. Aksi takdirde, senin ismin bu dünyadan yok olup gider!” Genç Lord konuştukça şevke geliyordu. Fakat arkasındaki Zhao Hai’nin yüzü bembeyazdı. Meng Hao’ya bakınca titredi ve başı dönmeye başladı. Daha sonra kardeşinin sözleri kulağına gelince kalbi dehşetle doldu.
Genç Lord devam etti, “Eğer bunu yapmazsan, heh heh, şu yanındaki bilginle birlikte ölürsün… Hey o kim? Üvey oğlun falan mı? Bana nasıl öyle bakabilirsin lan? Eceline mi susadın, benim kardeşim bir Ölümsüz…” Daha sözlerini bitiremeden Zhao Hai fırladı ve öfkeli bir şekilde abisinin yüzüne bir tokat attı.
“Kapa lan çeneni!!” Sanki ağlamak üzereymiş gibi bağırdı. O Meng Hao’yu çok iyi tanıyordu. Onun İç Tarikattaki statüsünü ve Wang Tengfei zaferini biliyordu. Dış Tarikattan hiç kimse altıncı seviye gelişim merkezi de olsa Meng Hao’ya küstahlık yapamazdı. Meng Hao onu az bir çabayla ezip geçebilecek yüce bir dağ gibiydi.
Kardeşi acı içinde ağlarken Zhao Hai dizlerinin üstüne çöktü, vücudu titredi. “Hizmetçi Zhao Hai... Kıdemli Kardeş Meng’i selamlıyor…”
Yanındaki kardeşinin ağzı açık kaldı. Yüzünü elleriyle kapatarak, konuştu, “Kardeşim, ona ne diye seslendin? Kıdemli Kardeş Meng mi? Hahaha! Demek o aileden! Ah, demek kız onunda hoşuna gitti. Pekâlâ, onu Meng’e bırakın…”
“Kapa lan çeneni!!” Zhao Hai kükredi. Korkudan birden düşüp ölecek gibiydi. Dış Tarikat öğrencilerinden Meng Hao ile ilgili duyduğu şeyler zihninde tekrarlanırken vücudu şiddetle titredi. Tamamen yenilmiş bir şekilde ayağa zıpladı ve kardeşinin suratına bir tokat daha attı.
Li Dafu tüm bu olanları hayretle izledi. Nefes nefese kaldı ve daha sonra uyuşuk bir şekilde Meng Hao’ya baktı. Meng Hao’nun bir Ölümsüz olduğunu düşünmüştü ama Zhao ailesinin güçlü Ölümsüzünün onu gördüğü anda korkudan titreyeceğini hiç hayal etmemişti.
Sadece o değil etraftaki bütün hizmetçiler de şaşkınlık içindeydi, Meng Hao’ya bakarken gözlerinde derin bir saygı vardı.
“Kıdemli Kardeş Meng…” dedi Zhao Hai, bir kez daha dizlerinin üstüne çöktü, gözleri derin bir korkuyla doluydu.
Kasvetli yüzle Meng Hao ona soğukça ve hiçbir şey söylemeden baktı.
Zhao Hai’nin kalbi güm güm attı ve çenesini sıktı. Yanında duran abisi gözüne takılınca gözleri tekrar öfkeyle doldu. Meng Hao’ya karşı şikâyet etmeye cesareti yoktu, bu yüzden öfkesini kardeşine göstermeye karar verdi.
Sağ elini salladı ve bir kez daha Alev Yılanı ortaya çıktı. Genç Lord Zhao’ya vurmasıyla birlikte hemen acı bir çığlık attı. Genç Lord Zhao yere düştü ve ileri geri yuvarlandı. Saniyeler sonra ise seğiren, alazlanmış bir cesede dönüştü.
“Kıdemli Kardeş Meng’e hayatımı bağışlaması için yalvarıyorum.” Zhao Hai kardeşini görmezden gelerek Meng Hao’nun önünde diz çöktü ve defalarca secdeye gitti.
“Görünüşe göre ölümlü dünyayı arkanda bırakmaya gönüllü değilsin.” dedi Meng Hao sakince. “Bu nedenle, zihnini rahatlatabilirsin ve bir ölümlü gibi yaşayabilirsin.” Bir parmağını kaldırdı ve aniden Zhao Hai’nin yüzü solarak bir ağız dolusu kan tükürdü. Dantianı parçalandı ve ikinci seviye Gelişim merkezi yok edildi. O artık bir Gelişimci değil, bir ölümlüydü.
Zhao Hai tökezledi ve ellerini kenetleyerek Meng Hao’yu selamladı. Daha sonra arkasına döndü ve acı içinde, adamlarının yardımıyla oradan ayrıldı. Yavaş yavaş gözden kayboldu.
“Onu yeterince iyi yetiştiremedim.” dedi Meng Hao, Zhao Hai’nin gidişini izlemiyordu. “O benim tarikattan kaçan hizmetçimdi. Sana sıkıntı çıkarttı, Amca Li.” Ellerini kenetleyerek Li Dafu’ya doğru başını eğdi.
“Herhangi bir zarar yok, her şey iyi.” dedi Li Dafu başını sağa sola sallayarak. “Ben sana teşekkür ederim, Ölümsüz.” Belinden eğilerek hafifçe reverans yaptı. Zhao Ailesi Ölümsüzünün Meng Hao’nun öğrencisi çıkmasını düşündükçe hala kafasını dönüyordu.
Meng Hao gülümsedi. “Buna gerek yok Amca Li. Şişko… Li Fugui benim Tarikattaki en yakın arkadaşımdı. Onun yerine buraya ziyarete gelmiştim, tabii ki böyle bir olaya sessiz kalamazdım.” Meng Hao bir kaç adım geri gitti, ellerini kenetleyerek selam verdi. “İzninle ayrılıyorum.” Meng Hao bir anda gitti. Bir kaç adımda ortadan kaybolmuştu ve arkasında bıraktığı Li Dafu biraz hüzünlü görünüyordu. Oğlunu düşünüyordu. Daha sonra gözleri gurur ve beklentiyle dolarak, yüzünde bir gülümseme açtı.
“Oğlum iyi iş çıkartmış. O bir Ölümsüz! Gidip atalarımızın binasında tütsü yakacağım. Bu olay ailemize ve atalarımıza şeref getirdi.”
Meng Hao, Yunkai Ülkesinden ayrıldı. Şu an öğle vaktiydi ve cübbesi son bahar rüzgârlarıyla dalgalandı. Daqing Dağına yaklaştıkça dağ meltemi gittikçe güçlendi.
Üç yıl önce şaşkın bir şekilde durduğu aynı noktaya gidip durdu. Yüzü duygularla doldu. Üç yıl çok çabuk geçmişti. Yüzü artık genç ve toy değildi. O olgunlaşmıştı ama Daqing Dağı hala aynıydı. Ne o, ne de aşağısında sürekli akan büyük nehir hiç değişmeyecekti.
Aşağıdaki nehre bakınca o yıl attığı su kabağı şişesini hatırladı. Kıdemli Kız Kardeş Xu, şişko, Wang Youcai ve Küçük Kaplanla nasıl karşılaştığı aklına geldi.
Sessizce uçan kılıcın üstüne atlayarak uçurumun aşağısındaki çatlağa doğru indi ve içeri girdi.
Tıpkı o zamanki gibiydi. Meng Hao içeride durdu ve etrafa baktı. O yıl Kıdemli Kız Kardeş Xu Qi Yoğunlaştırmanın yedinci seviyesindeydi. Ve şimdi ise Meng Hao yedinci seviye bir Gelişimciydi. Başlangıç ve bitiş noktasıyla birlikte üç yıl devasa bir dönem gibiydi.
“Ama eğer bu üç yıl bir dönem anlamına geliyorsa, o zaman belki de buraya geri dönmem yeni bir başlangıç noktasına vardığım anlamına geliyor… Tıpkı bilgelerin dediği gibi, eğer ilk adımı atmazsan, yolun nereye doğru uzandığını asla bilemezsin.” Meng Hao bir süre gözlerini kapattıktan sonra tekrar açtı.
“İlk yeni adımımı çoktan attım. O yıl, param yoktu ve şimdi de Ruh Taşım yok. Çok fazla bir değişiklik yok gibi.” Meng Hao başını sağa sola salladı, depolama çantasındaki az miktarda Ruh Taşını düşündü. İster istemez biraz acı hissederek arkasına döndü ve mağaradan çıktı. Uçan kılıcının üzerinde nehrin yönüne doğru fırladı.
Aniden gözlerini kısarak başını kaldırdı. Daqing Dağının zirvesinde, onun biraz önce durduğu yerde altın renk cübbeli bir adam vardı. Soğuk bakışları Meng Hao’nun üzerindeydi.
“Demek buraya geri geldin...” Bu uğursuz ses sanki güneşin batmasına neden olarak karanlığın doğmasına, ve öldürme arzusu ve aç gözlülükle dolu bir çift gözün ortaya çıkmasına neden olmuş gibiydi.
O Shangguan Xiu idi!
Tarikatın dağıldığı gün, İlk kaçan kişi o olmuştu. Bir kaç gün geçtikten sonra da tekrar ortaya çıkmıştı. Biraz soruşturmanın ardından Tarikatın dağıldığını öğrenmiş ve Patrik Reliance’ın Zhao Ülkesindeki bütün Gelişim dünyasının kalbine dehşet saçtığını duymuştu. Bu yüzden, izlerini ortadan kaybederek ayrılmış ve bir süre önce gizlice ektiği bazı tıbbi ilaçları toplama zamanının geldiğine karar vermişti.
Fakat yolda giderken, Meng Hao’yu soruştururken duyduğu Daqing Dağıyla karşılaşmıştı. Burası Xu Qing’in onu bulduğu yerdi, bu yüzden belki onunla karşılaşırım ümidiyle bir kaç gün buralarda takılmıştı.
Meng Hao’nun gözlerinde öldürme niyeti parladı. Şu an Qi Yoğunlaştırmanın 7.seviyesindeydi, bu yüzden diğer Gelişimcilerin seviyesini tespit edebilirdi. Shangguan Xiu dokuzuncu seviyedeydi. Gelişim merkezi tamamlanmamış olsa da, çok yakındı. Şansın yardımıyla kısa sürede Temel Kurulumuna ulaşabilme şansı vardı ve bu onu Zhao Ülkesinin en güçlü uzmanları arasına sokardı.
Meng Hao’nun elinde birçok büyülü eşya olsaydı bile ona rakip olamayacağını biliyordu. Zaten şuan depolama çantası tam değildi ve neredeyse hiç Ruh Taşı yoktu. Dövüşmek için iyi bir zaman değildi.
Hiçbir şey söylemeden uzaklara doğru fırladı, vücudu bir lekeye dönüştü. Onun bu fırlayışı Shangguan Xiu’nun soğukça gülmesine neden oldu. Tarikatta Büyük Kıdemli Ouyang’dan korktuğu için herhangi bir İç Tarikat öğrencisine bulaşamamıştı. Ama bu geçmişte kaldı. Meng Hao’yu öldürme ve hazinelerini alma arzusu tekrar alevlendi. Vücudu parladı ve önünde bir tılsım ortaya çıktı. Onu aldı ve hızla fırlayarak Meng Hao’yu takip etti.
“Bu sefer, özel terfi antrenmanı yok! Elimden nasıl kaçacaksın!?” Shangguan Xiu’nun yüzünü uğursuz bir gülümseme kapladı. Bunu başarmaya kararlıydı!