"Geleceğe uygun" enerji süper havzaları, yenilenebilir kaynaklara kaliteli erişim ve karbon yakalama ve depolama (CCS) potansiyeline sahiptir. Olası enerji süper havzaları, iyi yenilenebilir kaynaklar veya CCS potansiyeli sunar, ancak muhtemelen ikisi aydnı anda olamaz. Dezavantajlı süper havzalar, güçlü yenilenebilir kaynaklardan ve CCS potansiyelinden yoksundur. Kaynak: Wood Mackenzie.
2030'larda “geleceğe uygun” bir süper havza olmak ne anlama gelecek?
Bol rezervin yanı sıra, diğer iki gereklilik, düşük maliyetli yenilenebilir enerjiye erişim ve büyük ölçekli karbon yakalama ve depolamadır (CCS).
Bu, Wood Mackenzie'nin yeni bir raporuna göre, önümüzdeki on yılda dünyadaki süper havzaların sadece yarısının bu kriterleri büyük olasılıkla karşılayacağını tespit edilmiştir. Bu varlıkların kaynak hacminin 1,4 trilyon BOE civarında olduğu tahmin edilmektedir.
“2030'ların havza araştırma endüstrisi, yatırımlar yeni süper enerji havzalarına göç ettikçe farklı bir ayak izine sahip olacak. Wood Mackenzie Başkan Yardımcısı Andrew Latham, “Bazı havzaların geride bırakılmasıyla, endüstri en iyi havzalarda daha da yoğunlaşacak” dedi.
Bu senaryo ortaya çıktıkça, "Upstream stratejilerinin düşük karbonlu işletmelerle giderek daha fazla birleşeceğini" ekledi.
Wood Mackenzie, yaptığı değerlendirmede, küresel petrol ve gaz arzının %90'ından fazlasından 50'den az süper havzaların sorumlu olduğunun altını çizdi. Tüm bu havzaların orijinal rezerv hacmi en az 10 milyar BOE ve kalan en az 5 milyar BOE’dir.
Wood Mackenzie tarafından ortaya konan nitelikleri karşılayan süper havzalar arasında ABD Körfezi ve Teksas ile New Mexico'yu birbirine bağlayan Permiyen Havzası yer alıyor. Her iki bölge de güneş ve rüzgar enerjisi üretimine artan erişime sahip.
Wood Mackenzie, Teksas kıyılarında büyük CCS etkinliğinin artma şansı konusunda da umutlu. Son yıllarda, neredeyse tamamı bölgenin petrokimya emisyonlarını emmeyi ve bunları kara ve deniz enjeksiyon rezervuarlarında depolamayı amaçlayan bir dizi proje açıklandı.
Ayrıca Wood Mackenzie'ye göre puanladığı Ortadoğu'daki Rub'al Khali Havzası, Kuzey Denizi ve Carnarvon Havzası, Avustralya'nın kuzeybatısındaki açık denizdir.
Daha düşük emisyonlarla ilgili sertleşen küresel beklentilere ayak uyduramayacağı tahmin edilen süper havzalar, Rusya ve İran'da bulunanların neredeyse tamamını içeriyor. Arjantin'in Vaca Muerta Şeyli'ne ev sahipliği yapan Neuquén Havzası, dünyanın en büyük ham petrol rezervlerine sahip olduğu bilinen Venezüella'nın Orinoco Kuşağı gibi "dezavantajlı bir havza" olarak etiketlendi.
Üretilen arta kalan kaynaklara göre sıralanan geleneksel süper havzalar, Kaynak: Wood Mackenzie.
Yetişmek İçin Geçen Zaman
Dünyanın en büyük petrol ve gaz havzalarını karbondan arındırmak için operasyonların düşük maliyetli güneş, rüzgar ve diğer yenilenebilir enerji projeleriyle birlikte konumlandırılması gerekecek. Wood Mackenzie, bu tür elektrifikasyon çabalarının petrol ve gaz üreticilerinin 2050 yılına kadar yapılacak en büyük planların birçoğu gibi Kapsam 1 ve 2 emisyonlarını ortadan kaldırmanın en hızlı yolu olacağını söyledi.
Kapsam 3 emisyonları -petrol ve gaz ürünlerinin yanmasından kaynaklananlar- çok daha büyük bir sorunu temsil etmekte ve Wood Mackenzie'nin "odadaki fil" dediği bir sorun. Bunun nedeni, Kapsam 3 emisyonlarının petrol ve gaz endüstrisinin emisyon profilinin %90'ından fazlasını temsil etmesi ve çoğunlukla hidrokarbon sektörünün emisyonları azaltma planlarının dışında kalmasıdır.
Ancak yılda 18,5 milyar metrik ton (Btpa) olan bu son kullanım emisyonlarının, küresel olarak tüm enerji kaynaklı emisyonların yarısından fazlasını oluşturduğu için görmezden gelinmesi zorlaşıyor. Bu, elbette, upstream endüstrisinin veya diğerlerinin CCS projelerinin tesliminde hızlandırma ihtiyacının altını çiziyor.
Günümüzün mevcut, planlanan ve önerilen CCS projelerinin toplam kapasitesi 1 Btpa'dan azdır. Wood Mackenzie, bu projelerin sadece az sayıda ülkede bulunduğunu ve bunun uygun fiyatlı CO2 nokta kaynaklarının eksikliğine karşı yeraltı depolama potansiyeli eksikliğinin bir faktörü olarak gördüğüne dikkat çekti.
CCS için görünüm kesin değil ve bu kısmen Wood Mackenzie'nin kendi projeksiyonunda kullandığı projeksiyon tarafından yansıtılıyor: Mackenzie, küresel CCS kapasitesinin 2050 yılına kadar 2 ila 6 Btpa CO2 arasında bir yerde olacağını tahmin ediyor. Latham, CCS kapasite büyümesi hakkında, “Tam olarak nasıl ve nerede bu ne olacağı belli değil." dedi.
Daha açık olan şey, büyük ve konsolide emisyon kaynaklarına sahip olan ülkelerin, CCS bulmacasının ekonomi ve lojistik parçasını çözmede bir ayağı olacağı, dolayısıyla ABD Körfez Kıyısı çevresindeki bu konuda olumlu hava hakim.
Latham, geride bırakılma riski altında olan ve "geleceğe uygun" bir sınıflandırmanın hemen altında kalan "dezavantajlı havzalar" için, kaderlerini tersine çevirmek için acil eyleme ihtiyaç olduğunu savundu. Çoğu durumda, bu, karbon vergileri ve diğer önlemler konusunda hükümet girişimine ihtiyaç duyulduğu anlamına gelir.