Daha fazla insan kanser tedavisinden sağ kurtuldukça, daha fazla insan kemo beyin olarak bilinen zihinsel sisi yaşıyor. Bilim adamları bu soruna daha fazla cevap arıyorlar.
Heather Von St. James bir şeyler yazmayı öğrendi.
"Unutkan olmaktan daha fazlası. 49 yaşındaki Minnesota sakini Healthline'a verdiği demeçte, neredeyse hafızamın bazı kısımları eksik ”dedi.
Von St. James, 12 yıl önce aldığı kemoterapinin uzun vadeli etkilerinden bahsediyor.
"Kemo beyin" veya kanserle ilişkili bilişsel bozukluktan (CRCI) bahsediyor.
Ulusal Kanser Enstitüsü'nden (NCI) üç uzman, sorunun kökenine inme zamanının geldiğini söylüyor.
Todd S. Horowitz, PhD, NCI’nin Kanser Kontrolü ve Nüfus Bilimleri Bölümü’nde bilişsel psikolog ve program direktörüdür.
Yayınlanan bir makalede Sinirbilimlerindeki Eğilimler, Horowitz ve meslektaşları, kemo beynin "artan kanser mağdurları nüfusu için yaygın bir sorun" olduğunu yazdı.
Kemoterapi, katkıda bulunan tek faktör olmayabilir.
Ayrıca ameliyat, hormon tedavisi ve radyasyon gibi diğer tedavilerin de rol oynaması olabilir.
Hatta kanserin kendisiyle bir ilgisi olabilir.
Araştırmacılar, "CRCI'nin doğası, nedenleri ve yaygınlığı hakkındaki anlayışımız, başlangıçta fokal lezyonları tespit etmek için tasarlanmış klinik nöropsikolojik yöntemlere güvenmemiz nedeniyle engelleniyor" diye yazdı.
Nöropsikolojik testler, çeşitli bilişsel alanlardaki sorunları değerlendirmek için tasarlanmış görüşmeleri ve standartlaştırılmış testleri içerir.
CRCI'li hastalar tipik olarak düşük-normal aralıkta puan alır.
Ancak bu, yapılandırılmış bir testin dışında nasıl işledikleri hakkında hiçbir şey söylemez.
Ve görev performansıyla ilgili süreçler hakkında bilgi sağlamaz.
Araştırmacılar, diğer sorunların yanı sıra, bilişsel bozukluğun öznel ve nesnel ölçümlerinin iyi bir şekilde ilişkili olmadığını söylüyorlar.
CRCI'li kişilere özgü yeni bilişsel zorluk ölçümleri geliştirmenin bir öncelik olması gerektiğini öne sürüyorlar.
Nörobilimciler ve CRCI üzerinde çalışan ve tedavi eden klinik araştırmacılar arasında daha fazla işbirliği ve işbirliği çağrısında bulunuyorlar.
Amerika Birleşik Devletleri'nde 15 milyondan fazla kanserden kurtulan var. Bu sayının daha fazla yükselmesi bekleniyor
Kemo beyninin gizemlerinden biri de, kanserden kurtulanların kaç tanesine sahip olduğudur. Tahminler yüzde 17 ile 75 arasında değişiyor.
Kanserden kurtulanlar konsantrasyon, kısa süreli hafıza, çoklu görev ve kelime bulma ile ilgili sorunları tanımlar.
Bu sorunlar, özellikle hafızayla ilgili olanlar, bir yaşam kalitesi sorunu haline gelir. Hayatta kalanların öncül kariyerlerine ve faaliyetlerine geri dönme yeteneklerine müdahale edebilir.
Dr. Cary Presant City of Hope'da tıbbi onkoloji bölümünde kadrolu bir doktor ve Güney Kaliforniya'da bir hematolog ve tıbbi onkologdur.
Presant, Healthline'a bazı hastalarının kendisine kemo beyinleri olduğunu söylediğini söyledi.
Bunun olabilecek bir şey olduğunu zaten biliyorlar. Bunu hastalarımın yaklaşık yüzde 30 ila 40'ında duyuyorum. Bu hiç de küçük bir kısım değil ve gerçekten sıkıntılı hissediyorlar. Bizi, hastaların daha iyi bir yaşam kalitesine sahip olmalarına yardımcı olabilmemiz için neler olup bittiğini anlamaya yönelik bir arayışa götürüyor ”dedi.
Presant, metastaz kanıtı veya beyinde kanama veya felç gibi sorunlar olmadığından emin olmak için çeşitli testler yapar. Diğer şeylerin yanı sıra B12, kalsiyum ve magnezyum seviyelerini test ediyor.
Presant, "Başka bir sorun yoksa, bunun muhtemelen kemo veya hormon tedavisinin bir yan etkisi olduğunu ve ne yapabileceğimizi görmemiz gerektiğini söylüyoruz" dedi.
Bazı kanser mağdurları tedavi sona erdiğinde kemo beynini aşarlar.
Von St. James gibi diğerleri, on yıldan fazla bir süre sonra hala onunla uğraşıyor.
Mezotelyoma tedavisi sırasında doktorlarının kemo beyninden bahsettiğini hatırlamıyor. Aslında, tedavisi tamamlanana kadar semptomları fark etmedi bile.
"İlk etki korkunç değildi çünkü hâlâ her şeyi anlamaya çalışıyordum. Ama zaman geçtikçe, bir şeyin kesinlikle doğru olmadığını ve beynimin kemoterapiden önceki gibi çalışmadığını fark ettim. O zaman nedenini bilmiyordum ve hafızamdaki boşlukların ardındaki nedeni gerçekten anlamadım, ”dedi Von St. James.
Şu anda, bazı insanların neden kemo beyin aldığına, bunun ne kadar süreceğine veya bunu ele almanın en iyi yollarına dair net bir cevap yok.
Von St. James, başa çıkma stratejisinin bir kısmının liste yapmak, takvimler ve hatırlatıcılar kullanmak olduğunu söylüyor.
"Hâlâ bu yeni normale yön vermeye çalışıyorum ve bence işin sırrı bu. Kendinize en uygun olanı bulmalısınız ”dedi.
Presant, kitabın yazarı Hayatta Kalan Amerikan Tıbbı, egzersizin zihinsel sisle başa çıkmanın etkili bir yolu olduğunu söyledi.
Ayrıca hastaların dikkat süresini ve odaklanmayı artırabilecek ilaçlar hakkında sorular sorması gerektiğini söyledi.
“Bazı insanlar küçük dozlarda antidepresanlardan yararlandı. Hiçbir şeyi gözden kaçırmadığımızdan emin olmak için genellikle bir psikolog veya nöroloğa başvururuz ”dedi.
City of Hope'da yapılan bir araştırmanın parçası olarak, doktorlar kemoterapi ve hormon tedavisi öncesinde, sırasında ve sonrasında beyin fonksiyonlarına bakıyorlar.
“Ayrıca, bunu almayanlardan oluşan bir kontrol popülasyonuna sahibiz, böylece bu terapiler verilmeyen normal bireylere zamanla ne olduğunu görebiliriz. Kansersiz normal insanların yaklaşık yüzde 5 ila 10'unun bu semptomlardan bazılarıyla ortaya çıkacağını biliyoruz. Presant, strese, beslenmeye, hidrasyona vb. Bir tepki olabilir ”dedi.
Von St. James'in bunu aile doktoru ile gündeme getirmesi yıllar aldı.
"Başka bir hastayla konuşana kadar kemo beynim olduğunu gerçekten bilmiyordum," dedi.
Bu yüzden kanser hastalarına birbirleriyle konuşmalarını tavsiye ediyor.
Presant, sürecin iyi bir iletişimle başladığını söyledi.
“Hastalara semptom ve soru listesiyle gelmelerini tavsiye ederim. Bunları yazın ve yanınızda başka birini getirin ”dedi.
Presant, son yayınlanan makalenin yapılması gereken araştırma türlerine odaklanma konusunda iyi bir iş çıkardığını söylüyor.
Ancak bu arada, büyük ölçüde şimdi hastalara nasıl yardım edebileceğine odaklanıyor.
"Bununla ilgili bir şey ne kadar korkutucu olabileceğidir. Hastalara seçenekler verirseniz, daha iyi yaşam kalitesi ve düşünme yeteneğini sürdürmek için yaşam uzunluğunu değiştireceklerini biliyoruz, "dedi Presant.
"Bu, doktorların, hastaların yaşamlarını uzatmaya çalışırken, yaşam kalitesini bozan bu gibi semptomlarla ilgilenmek için eşit - hatta daha büyük - yükümlülüğümüzün olduğunu bilmeleri gerektiği anlamına geliyor. Ve bu korkutucu durumla yüzleşmek için uygun bakım ekibini oluşturmaya odaklanmak ”dedi.
Bu, psikologlar, nörologlar, onkologlar, pratisyen hemşireler, birinci basamak hekimleri anlamına gelir - ekip budur. Aynı zamanda hastayı ve hastanın ailesini de içerir - herkesin rolünü oynaması gerekir, "dedi Presant.