Benim küçük ütopyam
-mimar-
ömer: bu mahalleye geldiğin ilk günü hatırlıyorum. piyano bir vinçle evin önünde asılı. o an dedim ki hayatı değişiyo mahallelinin, sonra seni gördüm. dedim ki hayır, hayatı değişen benim.
duru: ben gideyim.
ömer: duru! şu son duyduğun cümle var ya, ki bir daha tekrar edebilir miyim bilmiyorum, iki ayda kuruldu. kıymetini bil.
(vecihininsesi gönderdi)