Zheng gözlerini kapatmış, Qi’sinin dolaşımını hissederek yatakta uzanıyordu.
Gerçek dünyaya döndüğünden beri 29 gün geçmişti. Bu günler, Tanrı'nın dünyasına girdikten sonra geçirdiği en huzurlu günlerdi.
Gün boyunca, ya ebeveynleri ile yürüyüş yaptı ya da Lori ile alışverişe gitti. Platine gelince, onları kendi bıçağıyla kesip küçük parçalara ayırdı ve çoğunu sattı. Bu para, iki ailenin önümüzdeki birkaç düzine yıl boyunca iyi yaşam sürmeleri için yeterliydi.
Bu 29 gün, hayatının en dinlendirici ve rahatlatıcı günleriydi. Eğer birde üzerinden Tanrı'ın dünyasının kaygısını ortadan kaldırabilseydi, o zaman böyle günler ona cennette yaşamak gibi gelirdi.
Gelgelelim Zheng, Demokles'in Kılıcını ense kökünde hissediyordu. 30 günlük mutluluk sona erdiğinde, Tanrı'nın dünyasındaki sınamalara devam etmek zorundaydı.
Yaratıklar gibi canavarlarla karşılaşacak, ya da Resident Evil'de olduğu gibi her yere yayılmış olan zombilerle yüzleşmek zorunda kalacaktı, belki de bu sefer şeytanlar ya da hayaletler olacaktı. Tanrı’nın dünyasına döndüğünde, bunlarla yüzleşecek ve ölmemek için savaşmak zorunda kalacaktı!
Bu yüzden, bu 30 günde bile her gün hala Qi’si üzerine alıştırma yapıyordu . Her gece bıçak kullanarak alıştırma yapmak, bu aklına gelen tek yöntemdi.
Normal bir kişinin gücünün ve tepki hızının dört katına ek olarak Qi'ye sahip olmak, onu akıl almaz bir yüksekliğe çıkardı.
Bir dakika içinde 10 güçlü adamı yenebilirdi; Onlar özel ajan dahi olsalar, sonunda kazanan yine o olurdu. Ve çok fazla da yaralanmazdı. Tabii ki bu, iki tarafında silah kullanmayacağı düşünülerek yapılmış bir varsayımdı.
Zheng silahlardan yana yetenekli değildi. 50 metre içinde isabet hassasiyetini koruyabilirdi, ancak mesafeler arttıkça veya hedefin hızı çok yüksek olursa, isabet hassasiyeti kayabilirdi. Onun en güçlü olduğu alan, göğüs göğüse çarpışma/ yakın düvüştü.
Özellikle de şuan Xuan’dan aldığı bıçağa sahipti. Bıçak, 30 santimetre uzunluğunda, tamamen siyah, zararsız görünüyor olsa ve ayırt edilmesi olanaksız malzemeler kullanarak yaratılmış olsa da; hafif bir sallamayla metali baştan sona havaymışcasına kolayca dilimleyebilirdi.
Platini keserken herhangi bir sürtünme hissetmedi. Tek zayıflığı, eğer hedef çok büyük ve bıçak onun içinden çıkamazsa, bıçak titreşimini durduracak ve normal bir bıçak haline dönüşecekti.
Bıçağı kullanmaya kendini alıştırmaktan başka, Qi’si üzerine de pratik yapıyordu. Onun gücü ve hızını artırmak için kullanmanın yanı sıra, geçici olarak savunmayı artırmak için vücudunun bir parçasına Qi’sini odaklayabilirdi veya Sahip olduğu Qi’nin hepsini elinde toplarsa, çok daha güçlü bir şekilde bir çubuk fırlatabilirdi. Bunu her uyguladığında, o uzay gemisini hatırlıyordu...
Bu ilerlemelerin yanı sıra, Zheng Qi’si ile kan enerjisini kombine etmeyi de test etti. O genetik kısıtlamasının kilidini açmadan, başarılı bir şekilde kan enerjisini kullanmayı sadece bir kez başarabilmişti.
“Bunu hala yapamıyorum.”
Zheng başını salladı, o bunu birkaç gündür test ediyordu, ancak bu kan enerjisi başından hiç ayrılmadı. O egzersiz yaparak Qi’sini biraz arttırdığı halde tıpkı açıklamada belirtildiği gibi, Qi egzersiz yapılarak arttırılabilirdi. Yeterli zamana verildiğinde, o Wuxia romanlarındaki karakterlere benzeyebilirdi.
Kapıyı çaldığında küçük bir kızın sesi geldi. "Sapık, hala ayakta değil misin? Beni bir göz atmak için okula götüreceğini söylemiştin. "
Zheng yatağından kalktı ve kapıyı açtı. Bir kız hızlıca içeri girip tüm odayı kontrol etti. "Ne arıyorsun?"
"Bir kadın," diye kaşlarını çattı Lori. "Bu filmlerde çok olur. Bir adam kapıyı açmaya çok geç geldiğinde, ya odasında bir kadın vardır ya da telefonda bir kadının numarası. "
"Bu kadar sıkıcı filmleri nereden buldun? Bunlar sadece yönetmenin hayalleri. Gerçek dünyadaki insanlar bu kadar dikkatsiz olmazlar. "
“Senin konuşma tarzından, görülüyor ki ben bunun farkında olmadığımda sen gerçekten de telefonda bir kadın ile konuşuyordun,”
Zheng onu kucakladı. "Bu nasıl mümkün olabilir, benim bir telefonum bile yok. Sen her geldiğinde her şeyimi kontrol ediyorsun zaten ... Tamam, çok kıskançlık yapmayı kes. İlk önce kahvaltı yapacağız, ardından seni liseye götüreceğim. "
O güldü. "Ben sadece kıskancım, çünkü senin telefonun olmadığını biliyorum. Eğer ben geçmişte birlikte olduğun kadınların herhangi birini senin odanda yakalarsam, o zaman... "
Zheng, kadınların davranışlarında mantık aranmaması gerektiğini biliyordu, özellikle de Lori gibi yaşı genç olanlarda. İkisi beraber odadan çıktılar. Zheng buradaki günlerini ailesinin evinde geçiriyordu. Dört ebeveyn, oturma odasında muhabbet ederlerken Zheng ve Lori'nin çıktığını gördüklerinde gülmeye başladılar.
Lori kızarmıştı, sonra Zheng'in elini tutup kapıya doğru koştu. "Lori, önce kahvaltı yap."
"Hayır, teyze, biz okulun kafeteryasında yemek yiyeceğiz. Şimdi çıkarsak öğle yemeğini zamanında yapabiliriz. Baba, anne, biz gece geri geleceğiz. "
Binanın dışına ayak basar basmaz, Lori dedi. "Hepsi senin hatan, onlar bana gülüyorlardı. Muhtemelen aramızdakileri biliyorlar. Çok utanmış hissediyorum ya. Onlarla nasıl yüzleşeceğim ben şimdi? "
Zheng gülümsedi ve tam cevap vermek üzereyken, kalbi sıkıştı. Bu his, ona çok iyi tanık geldi, bunu Alien filminde birkaç kez deneyimlemişti. Bu tehlikenin gelmek üzere olduğunun bir habercisiydi.
Tereddüt etmeden Lori'yi kaldırdı, sonra köşeye koştu ve bir taksi durdurdu. Taksi hareket etmeye başladıktan sonra az da olsa rahatladı. Ama sırtı çoktan terden dolayı sırılsıklam olmuştu.
Lori onun elini tutarak sordu.”Daha demin ne oldu?”
Zheng başını salladı. "Bilmiyorum. Bir an için benim üzerime bir şeylerin kilitlendiğini hissettim. Bu tehlikeli hissettirdi, sanki... biri bize hedeflenmiş gibiydi, evet, bize nişan almış bir keskin nişancı tüfeği gibiydi! "
—
Onlardan uzak olmayan yüksek yapılı bir binanın üstünde, ellerinde keskin nişancı tüfeği olan birkaç kişi başlarını salladı. Biri iletişim cihazına konuştu; "Hedef bir arabaya bindi, plakası... Onun duyuları keskin, başka bir ülkenin özel ajanı olabileceğinden şüpheleniyorum. Ona nişan alır almaz, o hemen farketti. Ayrıca o çok güçlü, plan iki ile devam edeceğiz. "
—
Taksinin arka koltuğunda.
Zheng çoktan sakinleşmişti. Olası tüm düşmanları anımsamaya başladı. En akla yatkını, yerel mafyalardı. Çünkü o bu ay milyonlarca platin satmıştı. Her ne kadar bir aracı/komisyoncu kullansa da, mafyanın onun hakkında bir şeyler keşfetmesi hala mümkündü. Gerçi bir sorun bile olsa, mafya neden keskin nişancı tüfeği kullanıyor? Burası Çin, ABD değil!
Çin tabanca/silah kontrollerinde çok sıkıydı. Dolayısıyla mafyalar için, özellikle de bu tür uzun mesafeli ateşli silahlara sahip olmak neredeyse imkansızdı. Hükümet buna izin vermezdi.
Öyleyse başka kim olabilirdi? Hükümete mensup bir parti? Niye? Platin yüzünden miydi? Birkaç milyon platin hükümeti ürküttü mü? Bu, ancak bu ülkenin nüfusu bir milyonun altındaysa olurdu!
Zheng önündeki koltuğu yumruklayarak deldi. Taksi şoförü o yumruğu görünce şok oldu.
Lori kolunu tuttu ve bağırdı, "Ne oldu ?Sapık, ne oldu ? Benden saklamayı bırak. "
Zheng yüzünde zoraki bir gülümsemeyle dedi. "Her şey yolunda, Lori. Ben buradayım. Muhtemelen ailelerimize elveda diyemeceğiz. Saat 12 olduğunda, 30 gün sona erecek ... Lori, bana inancın var mı? "
Ağlamak üzere olan Lori, başını onaylarcasına salladı.
"O halde ne olursa olsun, seni geride bırakmayacağıma inanmalısın. Ne olursa olsun!"
Zheng düşmanın kim olduğunu veya neden ona saldırdığını bile bilmiyordu. Bu bir yanlış anlama mıydı? Onlar ona mı saldırmışlardı ... yoksa Lori’ye mi?
Bugün bu dünyadaki son gündü. Zheng, eylemlerini planlamak için elinden geleni yaptı. Saat 12 olana kadar saklanacak bir yer bulmaları gerekiyordu, o zaman direkt olarak ofise mi gitsek acaba, yoksa ofis binasının hemen altında mı saklansak? Ne olursa olsun, saat 12’de Lori ile birlikte orada olmalıydı, aksi halde yok olacaklardı.
Zheng endişeyle düşünürken, taksi trafik tıkanıklığı içinde sıkışmıştı. İlk başta pek dikkat etmedi, çünkü burası yoğun/işlek bir alandı. Lakin taksi ilerledikçe cephedeki geçici barikatı gördü. Tam o sırada, birkaç polis memuru onların bulunduğu yere geldiler.