Bütün sağlıklı çocuklar dil öğrenme yeteneği ile doğarlar. Bebekler dil gelişimi için doğuştan donanımlı olup duymaya karşı son derece duyarlıdırlar. Bebekler doğumdan sonraki birkaç gün içinde, tüm sesler arasından insan sesini hatta annelerinin sesini ayırt edebilirler. Ses farklılıklarına duyarlı olup, hece grupları arasındaki farkları, "b" ve "p", "d" ve "t" ses farklarını anlayabilirler. Bebeklerin dili anlamaya ve üretmeye başlamadan çok önce dil için genetik yönden hazır oldukları kabul edilebilir.
“Bu ne?” diye sorduktan sonra, nesnenin adını kendiniz söylersiniz. Başlangıçta bebeğiniz oyunda rol almıyormuş gibi görünür ve sizin tüm çabanıza karşın adları söylemeyebilir. Yine de, bu oyun, bebeğiniz için çok ilginçtir; çünkü duyduklarını beynine işlemektedir.
Bebeğinizin konuşmadan önce birçok sözcüğü anlayabildiğini unutmamanız gerekir. Bebeğiniz ilk sözcüklerini söylemeye başladığında sabırlı olun. Bu, telaffuzu düzeltmenin ya da adları doğru nesnelerle eşleştirmesi için onu sınırlamanın zamanı değildir. Bunun yerine, işaret ettiklerini ya da baktığı yönü takip ederek bulduğunuz diğer ipuçlarını kullanarak söylediklerini yorumlamanız ve başarılı bir şekilde iletişim kurabildiğini ona göstermeniz gerekir. Sizden gelen olumlu destek, bebeğinizi daha çok iletişim kurması için cesaretlendirecektir.
İki yaşına kadar çocuğun çıkardığı seslerle zekasının ilişkisi olmamasına karşın, iki yaşından sonra dil gelişimi ile zeka arasında sıkı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Erken konuşan çocukların zeka düzeylerinin genellikle normal ya da normalin üstünde olduğu ve dilin zekaya bağlı olarak geliştiği görüşü kabul edilmektedir.