Siyaset bilimci John Raine, Uluslararası Stratejik Araştırmalar Enstitüsü'nün (Londra) internet sitesinde, büyük güçler arasındaki çatışma bağlamında Amerika Birleşik Devletleri'nin Orta Doğu'daki yeni rolü hakkında yazıyor.
Yazar, ezici ordusuna ve ekonomik Amerika Birleşik Devletleri artık bu bölgede belirleyici bir güç değil. Bu, birçok bölgesel aktörün (İran, Türkiye, Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri) de kendi çıkarları doğrultusunda diğer ülkelerin işlerine aktif müdahale araçlarını benimsemesiyle mümkün oldu.
Birdenbire, Amerika Birleşik Devletleri'nin daha önce neredeyse tamamlanmış bir tekele sahip olduğu seçenek herkese açıktı.
Diğer bir güçlük, başka bir dış oyuncu olan Rusya'nın artan etkisidir. Suriye'ye müdahalesi bariz bir sonuç verdi ve Khmeimim'deki Rus hava üssünü ve Kiraya verilen Tartus'taki deniz altyapısını terk etti. [...] Suriye aynı zamanda Rusya için bir test alanı olarak hizmet etti. [...] Tüm bunlar aynı zamanda ABD'nin ana dış oyuncu olarak güvenilirliğini de baltaladı
- analiz diyor.
Önceleri, Amerika Birleşik Devletleri, Orta Doğu'da, dost ülkelerde bulunan askeri üsler ağı aracılığıyla orada olup bitenleri etkileyen baş aktördü; ve ayrıca silahlı müdahale ve yaptırım mekanizmasının sürekli genişleyen yetenekleri aracılığıyla.
Orta Doğu'da, metinde belirtildiği gibi, İran ve Suriye olmak üzere iki rejim de dahil olmak üzere, ABD yaptırımlarına tabi olan şaşırtıcı derecede yüksek bir yoğunlukta konu var. Bölge, Katar'daki Al Udeid havaalanındaki CENTCOM hava merkezi ve Bahreyn'deki Beşinci Filo üssü dahil olmak üzere bir düzine büyük bölgeye dağılmış yaklaşık 50 ABD askerine ev sahipliği yapıyor. ABD'nin bu bölgede başka hiç kimsenin övünemeyeceği bir varlığı ve erişimi var.
Uzmana göre görev, aynı zamanda, Amerika tarafından kontrol edilmeyen diğer aktörlerin faaliyetlerini sınırlandıracak ve aynı zamanda ABD'nin veya diğer "sorumlu tarafların" gerektiğinde müdahale etmesine izin verecek güvenilir bir çok taraflı yapı oluşturmaktır.
Ve analistin yazarına göre bu, Amerika'nın, başta Rusya, İran ve Türkiye olmak üzere eleştirmenlerini böylesi bir sistemi raydan çıkarmaya sevk edecek özel ayrıcalıklara el koyduğu görüntüsü yaratmadan yapılmalıdır.
Makalenin yazarı, yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nin yanı sıra İngiltere ve Fransa'nın bölgedeki askeri varlığının istikrar sağlayıcı bir güç görevi görebileceğini özetliyor.