Karl MARX der ki; "Yaşadığı ülkedenin geneli mutsuzken kendi mutluluğuyla tatmin olabilen bir insan, sadece surette insandır". Bu cümleye iştirak için marksist olmak gerekmiyor. İnsan olmak kafi. yaşadığımız topraklarda mutsuz kadınlar çoğunluğu oluşturuyorlar. Özellikle de güneydoğuda. Ama büyük metropollerde dahi "kadın" larını öldüren ve bunu "namus" adına yapan erkeklerimiz var. Dünyaya bir bakın. En fazla kadının öldürüldüğü ülkeler, hırsızlığın, yolsuzluğun, alçaklığın en fazla olduğu ülkelerdir. Eğer bu ülkelerde erkekler "kadın öldürecek" kadar namuslarına düşkünlerse ahlaksızlık neden böylesine yaygın? Neden "kadınları öldürecek" kadar "cesur" erkekler bu ülkelerde fikirlerini bile söyleyemezler, kadın öldürmeye gelince patlayan cesaretleri neden daha güçlü birini görünce ortadan kaybolur? Neden namuslarına kadın dışında hiçbir yerde düşkün değillerdir? Çünkü mesele namus meselesi değildir. Mesele para meselesidir.Kadın sadece "alınıp satıldığı" ülkelerde erkeğin "namusu" olarak görülür. Erkeklerin, taze kadın bedeni üzerinden para sağlamadığı ülkelerde herkes kendi namusundan sorumludur, erkekler kendi namuslarından, kadınlar kendi namuslarından. Ve, bir toplumda kadın bir satış malzemesi değilse o toplumda namus da yatakta aranmaz. Namus, insanın yaptığı iştedir. İşini kötü yapan, başkalarının hakkını yiyen bir erkek, karısı ya da kızı dünyanın en sadık, en "namuslu" kadını olsa da namuslu olmaz. Namussuz olur. Ben, kadınların "namus" sembolü kabul edildiği toplumlarda erkeğin namusundan kuşku duyarım. Kendilerini kadınların arkasına saklarlar çünkü. Kendi namuslarıyla, dürüstlükleriyle, işleriyle, ahlaklarıyla çıkmazlar ortaya.Her türlü desiseyi, alçaklığı, haksızlığı, korkaklığı kadınların "namusunun" ardına gizlerler. Doğaya bakın. Yeryüzünün en korkunç pençeleriyle kavga eden aslanlara bakın.Timsahlara bakın.Dağ keçilerine, parslara, jaguarlara, maymunlara bakın. Hepsinin erkeği dişi için dövüşür.Ama hepsi de erkek erkeğe dövüşür. Erkekçe dövüşür. Ölümü ama yalnızca kendi ölümünü göze alarak dövüşür.Hiçbiri kadının arkasına saklanmaz.Hiçbiri kendi gücünü bir dişi öldürerek göstermez. Neden ırzına geçilen ya da sevdiğiyle kaçan bir kızın cezası ölümdür bu ülkede? Çünkü kızlar para eder. "Karının doğuracağı çocuğun babasının sen olduğunun garantisini sana bakire bir kız sunarak veriyorum" demenin bir fiyatı vardır. "Başlık" parası derler adına da. Para etmeyecek kızları öldürürler. Bu "para cinayetinin" adını "namus" koymanın da birçok faydası vardır. Kendi kızını ya da kardeşini öldüren erkek, satılacak diğer kızlara gözdağı verir ve onların "para edecek" biçimde kalmalarını sağlar ama asıl önemlisi "kendi kızını" öldüren biri, bu ortak yalan yüzünden "namuslu" bir adam olarak tanınacaktır.Üstelik sadece katil değil, bu anlayışı destekleyen herkes de "namuslu" olacaktır.Önlerine bir "namus" perdesi inecektir. O perdenin arkasında istediklerini yapabilirler.