Paraşüt, bir nesnenin atmosfere açık bir ortamda havanın kaldırma kuvvetinden yararlanarak yavaşça inmesini sağlayan gereçtir. M.S. 810-887 yılları arasında yaşayan Arap mucit Abbas Kasım İbn Firnasın İspanya-Kordobada paraşüte benzer bir alet kullandığı tarihi kayıtlarda mevcuttur.Çinde de paraşütün ilk örnekleri kullanılmıştır. Leonardo Da Vincinin paraşütle ilgili çizimleri mevcuttur. İtalyada 1470′lerden kalan başka paraşüt çizimleri bulunduğu gibi, 1595 yılında İtalyan Fausto Veranzio tarafından yapılan çizimler Da Vincinin ötesindedir. Günümüzde kullanılana en çok benzeyen paraşüt, 1783 yılında Fransız Louis-Sébastien Lenormand tarafından keşfedilmiştir. 1797 yılında Andre Jacques Garner bir sıcak hava balonundan ilk paraşüt atlayışını gerçekleştirmiştir.
Paraşüt genelde askeri ve spor amaçlı kullanılmaktadır. İlk başlarda Asya İpeğinden yapılan paraşütler bu maddenin zor bulunması sebebi ile sonraları fabrika yapımı naylon maddelerle yapılmaya başlanmıştır.
Paraşütün Yapılışı
Gerekenler
Kalın bir kumaş
Kalın ve uzun bir ip
Destek olarak plastik bardak
Taşınacak malzeme
Yapılışı
Kumaşın birbirine paralel iki köşesi kesilir. İpler üstte kalan iki uzunluktan birbirlerine iliştirilir. (Ortada düğüm için yer kalmalıdır) Ortada düğüm yapılır. İpin kalanı düğümden aşağı atılır. Plastik bardak aşağı sarkan iplere iliştirilir. Deney için içine yumurta konulup bir kattan aşağı bırakılır.
2 hata var 1;
eğer kalın kumaş kullanılırsa paraşütün içine az hava girer bu da hava direncini azaltacağından dolayı paraşüt yere daha hızlı iner...
2;
kalın ip demişsin paraşüt ne kadar ağır olursa yere de o kadar çabuk iner (araştırabilirsiniz)