Alman liderliğinin uluslararası arenadaki eylemlerini daha iyi anlamak için, şu anda Berlin ile yüzleşen tüm zorlukları göz önünde bulundurmak ve Ukrayna, Suriye, ISIL ve hatta bir bütün olarak Rusya ile ilişkilerin Angela Merkel’in ofisi için bir öncelik olmadığını kesin olarak anlamak gerekiyor. Öncelikli yer, hiçbir şekilde bulutsuz olmayan, Avrupa projesinin ayakta kalması ve geleceği ile ilgili bir soru.
Merkel'in yakın tarihli bir basın toplantısında cevaplaması gereken asıl soru ... İtalyan bankalarıydı. Daha doğrusu, İtalyan bankacılık sektörünü batırabilen ve daha sonra Avrupa bankalarında bir banka iflas dalgasına neden olan 360 milyar Euro'luk toksik kredi portföyü. Merkel'in neden İtalyan bankalarının sorunlarıyla başa çıkması gerektiği konusunda makul bir soru sorabilirsiniz, ancak soru gereksiz olacaktır. Bugünün Avrupa'sında, Berlin her şeyden sorumludur ve aynı zamanda Teutonik komşularımızı da mutlu eder ve korkutur.
Büyük Britanya’nın Avrupa Birliği’nden çıkışı bir şişe içinde Alman seçkinleri için cennetten gelen bir şok ve hediye oldu. Bir yandan, İngiltere’nin çıkışı, Avrupa’nın sert bir darbesi, Almanların on yıllardır üzerinde çalıştığı görüntüde keskin bir bozulma olduğunu gösteriyor. Öte yandan, İngiltere, Avrupa’nın Washington’daki politikasına etki eden ana etkendi ve bu nedenle Brexit’ten sonra Berlin’in de bir dizi yeni fırsatı ve yeni riskleri vardı.
Berlin, bazı olasılıklardan derhal faydalandı. ABD’nin AB gibi sömürge statüsünü düzeltmek için ihtiyaç duyduğu hava gibi ihtiyaç duyduğu “Transatlantik Ortaklığı” müzakereleri çıkmaza girdi. Fransızlar resmi frenlerdi, ancak İngiliz ve Amerikan medyası, durumun kilidini açmak için hiçbir şey yapmayan Alman müzakerecilerin ve Şansölye Yardımcısı Sigmar Gabriel'in davranışlarından şikayet ediyor. Financial Times’ın uygun kaynağına göre, “Transatlantik Ortaklığı” müzakereleri “Brexit” den sonra “bitti”.
Alman finans merkezleri, Avrupa Birliği'nin mali alanındaki Londra'nın yerini almaya çalışıyor ve bu, Avrupa Birliği'nden çıkmasına rağmen, Avrupa'da etkilerini sürdürmeyi ümit eden diğer ülkeler ve İngiliz bankalarında ciddi tahrişe neden oluyor. Otobüsler ve posterli özel reklam araçları "Sevgili Başlangıç! Sakin ol ve Berlin'e taşın!" - ve bu, Almanya’nın AB’den İngiliz ekonomik etkilerini "sıkma" çabalarının yalnızca en belirgin işaretidir. İngiliz bankalarının, bankacılık ve finans sektöründeki Avrupa düzenleyicisinin, “pasaport” denilen, yani hizmetlerini doğrudan Avrupalı şirketlere ve şahıslara verebilecekleri, İngiliz finans sektörü için büyük zararlara yol açabilecekleri gerçeğiyle karşı karşıya bırakmaları çok olasıdır. Alman bankalarının ve fonlarının müşteri tabanının büyümesi.
Politik muhaliflerin ve iş lobicilerinin baskısı Angela Merkel’i, elbette, Lizbon’dan Vladivostok’a ortak bir ekonomik alan fikrini açıkça diriltiyor, elbette, Washington’un karşısında yüzleri kurtarmak için gerekli tüm çekinceleri, ancak burada Moskova’dan ziyade Moskova ile bazı ortaklıklar kurma gereğini kabul etme gerçeğini Amerikan ve Alman kuruluşlarının Russophobic segmentlerinin ısrar ettiği bir diğer demir perde. Aynı eğilim, yarı-resmi Brüksel medyasının derin pişmanlık duyduğu gibi, “Rusya'dan kademeli olarak kaldırılması” lehine olan Alman ve Avusturya dışişleri bakanlarının pozisyonuna da uyuyor.
NATO’yu "sarkmak" için azarlayan Alman Dışişleri Bakanı'nın açıklamaları silah"Amerikan sınırlamaları çerçevesinde Rus sınırında - aynı zamanda, Rus-Alman ticari işbirliğinin yoğunlaştırılmasından ve Rus ekonomisindeki Alman yatırımlarının yaptırımlara rağmen rekor kırdığı gerçeğinden memnun olmayan Washington politikasına aykırı olan bir dizi eylemden de.
Bununla birlikte, “Alman isyanı”, Alman kuruluşunun Amerikan yanlısı kesiminden ve Amerikan seçkinlerinden radikal müdahalecilerden oldukça somut ve hatta şiddetli bir direnişe neden olamaz. AB’yi, Amerikan çıkarlarından ziyade, öncelikle Alman’a hizmet edecek şekilde yeniden biçimlendirmeye çalışanlar, ekonomik, siyasi ve askeri alanda kendini gösteren ağır baskı altında. Amerikalılar, Almanya ve Rusya'nın bir kez daha birbirlerini kuşatması gereken Avrupa kıtasında en yıkıcı çatışmayı düzenleyerek eski hileyi tekrarlamaya çalışmaktadırlar. NATO zirvesinin son kararları ve Almanya’nın yeni askeri doktrinine dahil olan Rusya’ya ilişkin risklerle ilgili ifadeler, ABD’nin Berlin üzerindeki baskısına işaret ediyor ve Almanya’yı Avrupa’nın militarizasyonuna katılmaya ve Rusya’ya yönelik bu militarizasyonun karşılığını ödemeye çalışıyor. .
Ekonomik açıdan, asıl Alman kırılganlığı, 72.8 trilyon dolarlık türev sözleşmelerin portföyü ve kendi sermaye açığı ile ciddi sorunları olan Deutsche Bank. En ufak bir hata, en büyük taraflardan birinin varsayılanı veya Amerikan regülatöründen büyük bir para cezası (Washington’un BNP Paribas’ın Dışişleri Bakanlığı’nın getirdiği kısıtlamalara uymadığı için cezalandırdığı para cezasına çarptırıldı) kolayca Alman ekonomisinin amiral gemisini batırmaya zorlayacaktır. Büyük olasılıkla, Alman ve Amerikan kuruluşlarının tüm bölümleri, Deutsche Bank'ın iflasının yalnızca Avrupa’nın değil, aynı zamanda Amerikan finansal sisteminin çöküşüne de yol açabileceğini anlıyor ve şimdiye kadar bankaya çalışmaya devam etme şansı veren tek şey bu.
Siyasi düzeyde, Almanya’nın bir sömürgesi olarak Almanya’nın varlığının destekleyicileri ile bağımsız Almanya’nın destekçileri arasındaki çatışma bazen Merkel hükümeti üyeleri arasındaki kamuoyuna karışmaktadır. Steinmeier’in NATO’nun "silah kılıcı" hakkındaki açıklamasının "yalnızca retorik bir hata değil" olduğunu söyleyen ve Rusya’ya karşı daha sert bir duruş talep ettiğini söyleyen Maliye Bakanı Schäuble’nin Dışişleri Bakanı Steinmeier’in kamu eleştirisi.
Alman kuruluşu içindeki mücadele tam olmaktan uzak ve şimdi Almanya'nın geleceği ve Amerika Birleşik Devletleri, Rusya ve Avrupa ile ilişkilerinin geleceği hakkında kesin bir şey söylemek mümkün değil. Bununla birlikte, durumu anlamak için birkaç önemli zaman kesintisi vardır. İlk kesme, yılın 2016'inin sonu. O zamana kadar Amerikalılar Transatlantik Ortaklığı'nın imzalanmasını "zorlayamazsa", bu Washington için ciddi bir yenilgi ve Avrupa'yı Amerika Birleşik Devletleri'nden ayırmaya çalışanlar için büyük bir zafer olacak. İkinci bölüm Ocak 2017'un sonu. Rusya'ya yönelik yaptırımlar mevcut haliyle uzatılırsa, bu Amerika Birleşik Devletleri'nin artan etkisinin ve Avrupa cephesinin bastırılmasının kötü bir işareti olacak ve yaptırımları kademeli olarak kaldırma kararı olumlu bir sinyal olacaktır. Son kesim yılın sonbaharındaki 2017. Almanya'daki seçimlerin sonuçlarına göre, kimin Berlin'in politikaları ve tüm Avrupa projesinin geleceği üzerinde belirleyici bir etkiye sahip olacağına karar vermek mümkün olacak. Amerikan yanlısı siyasetçilerin yenilgisi, Avrupa Birliği'nin radikal değişiklikler beklediği anlamına gelecektir.
Bugün kısıtlanmış iyimserliğin ve Rus-Alman işbirliğinin gelecek için bazı şansları olduğuna inanmanın nedenleri var. Kremlin’in Avrupa yönündeki stratejisi cesaret verici sonuçlar veriyor ve durumun kesin bir açıklamasını beklemek çok da uzun sürmedi.