Dünya çapında, COVID-19 salgını ekonomik aktivitenin yavaşlamasına neden oldu. Jamaika’da, sektörün milyarlarca dolar kaybetmesi beklenen temel turizm endüstrisi sert bir darbe aldı. Tarım, gıda sistemlerindeki aksaklıklar nedeniyle zarar gördü ve diğer işletmeler ücret kesintileri ve işten çıkarmalar yaşadı.
Jamaika’nın Sağlık ve Eğitim Yoluyla İlerleme Programı (PATH) – şartlı bir nakit transferi (CCT) programı – pandeminin ekonomik etkilerine karşı özellikle savunmasız olan birçok düşük gelirli aile için bir yastık görevi görüyor. Ancak, hükümetin tampon görevi görecek çeşitli COVID-19 yardım programları geliştirmesine rağmen, birçok ebeveyn azalan ekonomik güçlerinin etkilerini hissediyor.
Ev masraflarını karşılamakla görevlendirilmiş olmanın yanı sıra, çoğunluktan evden çalışırken çocuklarını evde okutmaları da isteniyor. Farklı ailelerin bu yeni normalle nasıl başa çıktığını anlamak için, Jamaika merkezli eğitimli bir evlilik ve aile danışmanı olan Marcia Hamilton ile röportaj yaptım ve ona salgının ebeveyn-çocuk ilişkileri üzerindeki etkilerini sordum:
Pandemi bağlanma fırsatları sunarken, birçok ebeveyn – özellikle anneler – şu anda evden çalışırken evde eğitimin getirdiği ek sorumluluklar karşısında şaşkına dönmüş durumda.
Hamilton, ailenin sosyoekonomik durumunun kritik bir rol oynadığını kaydetti: Jamaika’nın kırsal kesimindeki bazı ailelerin elektriği yok, diğerlerinin internet erişimi yok. Ebeveynlerin, çocuklarının eğitim almaya devam edebilmesi için bu kaynakları güvence altına alma talebi, bu tür aileleri hayal kırıklığına uğratabilir ve ebeveyn-çocuk bağına bir dereceye kadar müdahale edebilir.
Ek sorumluluklar paylaşılabildiğinden, çekirdek ailelerin tek ebeveynli hanelerden daha iyi durumda olabilmeleri açısından aile yapısının türü de önemli bir katkıdır. Aslında, geniş ailelerin yararları pandemi sırasında odak noktası haline geldi.
Tek ebeveynli haneler
223 kişiyle yapılan yakın tarihli bir araştırma, tek ebeveynli ailelerin Jamaikalı ailelerin yüzde 41’ini oluşturduğunu buldu. Evlenmemiş çiftlerden doğan önemli sayıda çocuk, tek ebeveynli hanelerde, tipik olarak anneyle birlikte yaşamaktadır. Bu genellikle ebeveynler kendi kendine yetmeden önce meydana gelen planlanmamış gebeliklerin bir sonucu olarak olur. Bu nedenle, bu tür aile yapıları düşük gelirli olma eğilimindedir.
Oldukça saygın bir Jamaikalı eğitimci olan Dr. Ralph Thompson, etkili sosyalleşmenin genellikle tek ebeveynli ailelerde tehlikeye atıldığını belirtti. Buna ek olarak, beslenme ihtiyaçlarının olmaması nedeniyle çocukların büyümesi ve gelişmesi genellikle yavaşlar.
Okulunun ve öğrencilerinin kimliğini korumak için isimsiz kalmak isteyen bir öğretmen, bu tür aileler üzerindeki baskının çok büyük olduğunu söyledi:
İşçi sınıfından bekar bir ebeveyn az önce konuşmamızı talep etti, çünkü çocuklarından birini evde düzgün bir şekilde evde okutmaya çalışırken çalışmanın talepleriyle baş edemiyor ve bu durumda çocuğu sokakta bırakmaya meyilli.
Öğretmen, bu özel ebeveynin asgari ücretli bir işi ve beslenmesi gereken üç ağzı olduğunu açıkladı, bu da önceden var olan aile yapılarının ve sosyoekonomik koşulların COVID-19 salgınının aile yaşamını besleyip desteklemediğini veya zarar verip vermediğini etkilediğini kanıtlıyor.
2006 tarihli bir makalede, Jamaika’daki West Indies Üniversitesi kampüsünden profesör Maureen Samms-Vaughan, “Daha kötü koşullarda yaşayan ebeveynlerin ebeveynlik ve yaşam stresi seviyeleri daha yüksektir” dedi. Jamaikalı sosyologlar tarafından yapılan çalışmalardan söz etti ve “yüksek stresli Jamaikalı ebeveynlerin çocuklarıyla etkileşime çok fazla zaman harcamadıklarını ve etkileşimlerinin çoğunun yüksek düzeyde sert disiplinle uygunsuz olduğunu” gösterdi.
Bu, salgının tüm düşük gelirli, tek ebeveynli hanelerde ebeveyn-çocuk ilişkilerine zarar verdiği anlamına gelmezken, ekonomik olarak mücadele eden ailelerde dinamiklerin gerçekliğine işaret ediyor.
Nükleer aileler
Jamaika’da çocuklarının gelişimine aktif olarak katılan ebeveynleri olan hem çalışan hem de orta sınıf aileler var. Bu hanelerin çoğunluğu, değer sisteminin merkezinde evliliğe güçlü bir vurgu yapan bir din olan Hıristiyanlığı takip ediyor. Bununla birlikte, dini etki bir yana, çekirdek ailelerin artan ebeveyn talepleriyle daha iyi başa çıkma olasılığı daha yüksektir çünkü iş yükü paylaşılabilir.
Görüştüğüm ebeveynler, aileleri ve çocuklarının gittiği okullar uğruna anonim kalmayı tercih etti, kısıtlamaların bir miktar ayar gerektirdiğini kabul etti. Bir ebeveyn, kocasının ek sorumlulukları paylaşmasına rağmen, salgının kendisini bunalmış hissetmesine neden olduğunu söyledi:
Benim deneyimim yorgunluk ve hayal kırıklığı oldu. Okul ödevlerini tamamladıklarından emin olmak için üç çocuğu izlemem gerekiyor; daha genç olanlar daha yakın denetime ihtiyaç duyar. Ayrıca çevrimiçi çalışıyorum ve haftada birkaç gün işe gidiyorum. İşe gittiğimde ise kocam çocuklarla evde kalıyor. Her zaman birbirine sıkı sıkıya bağlı bir aile olduk, bu yüzden hiçbir şey gerçekten değişmedi. Genellikle neler olduğu hakkında [çocuklarla] konuşuruz ve onlar sorular sorarlar.
İki ebeveynli bir ailenin parçası olan başka bir anne şunları ekledi:
Ben bir öğretmenim ve evdeki iki çocuğuma ebeveynlik yaparken normal bir öğretim programını sürdürmem gerekiyor. İlk haftalarda evde birlikte olmaktan mutluyduk; sabah yürüyüşlerine gider, birlikte film izlerdik. Artık birlikte çevrimiçi kilise toplantılarına da katılabiliyoruz. Pandemiden önce, Pazar günleri ve Cumartesi günleri genellikle çok yoğundu […] ama şimdi daha rahatız; bu forumda bir aile olarak kaynaşıyoruz.
Bununla birlikte, hem iş güvenliğinin hem de desteğin önemini vurguladı:
Evde olmanın birçok olumlu yanı var. Bu COVID-19 salgını aileme en iyi halimi vermeme yardımcı oldu. Yönettiğimiz için Tanrı’ya şükretmeliyim, iş güvencemiz de var. Çoğunlukla, maaşımızın tamamını alıyoruz, bu yüzden en azından düşünmemiz gereken mali yükümüz yok.
Kocam istisnai bir destek sistemi oldu, bu karantinayı onsuz yapamazdım. Süpermarkete gittiğinde, eve döndüğünde eşyaları temizleyeceğim ve dezenfekte edeceğim. Sabahları dersime başladığımda çocukları besliyor. Erken toplantıları olduğunda ben devralırım. Yalnız vakit geçirdiğim günün bazı saatleri var. Bazen kocam yalnız vakit geçiriyor.
Geniş aileler
Danışman Marcia Hamilton, geniş ailelerin, özellikle tek ebeveynlerin özel ihtiyaçları olan bir çocuğa sahip olabileceği durumlarda, zorlu durumlarda son derece yardımcı olabileceğini söylüyor. Güvenilir bir geniş aile ağına sahip olmak, ister aynı evde ister yakınlarda yaşıyor olsunlar, bir ebeveynin çocuğu çalışırken veya temel işlerini yürütürken geniş aile üyelerinin bakımına bırakmasına olanak tanır.
Bir ebeveyn, pandemi sırasında geniş bir ailede yaşamanın yararlarını vurguladı:
Bazen [oğlum] teyzesi ve büyükanne ve büyükbabasıyla başka faaliyetlerde bulunur, bu yüzden kendime zaman ayırırım; aynı zamanda onun sosyalleşmesine de yardımcı olurlar. Pandeminin bağı güçlendirdiğini söyleyebilirim çünkü [çalışma saatlerinin azalmasıyla] birlikte daha fazla zaman geçiriyoruz, bu da onun hakkında daha fazla şey bilmeme yardımcı oldu. Ayrıca birlikte daha eğlenceli aktiviteler yapıyoruz.
Sosyal medyada, bazı ebeveynler pandemi sırasında aile hayatıyla ilgili deneyimlerini paylaştı ve endişelerini dile getirdi. Janise Keene, salgın sırasında çocuk istismarı olasılığını vurgulayan Birleşmiş Milletler Çocuk Fonu Jamaika Facebook gönderisine yanıt olarak şunları söyledi:
Bu genç beyinlerden bazıları ve ebeveynleri ile yaptığım konuşmalarda zihinsel ve psikolojik olarak perişan ve stresli olduklarını fark ettim ve sonuca vardım. Çocuklarımız üzerinde de uzun vadeli psikososyal kötü etkiler olacak. Birçok yetişkinin de idare etmediğini biliyor muydunuz? Bazılarınız sanki bu salgın kolay bir yürüyüşmüş gibi davranıyorsunuz. Çocuklarımıza nasıl yardım edeceğiz?
Birkaç netizen, telaşlı programı hakkında konuşan bir öğretmenle empati kurdu ve bir Facebook kullanıcısı şunları söyledi:
Ben de aynı şeyi yapıyorum ama 7 yr ile. 1. sınıfta yaşlı ve 5 aylık bir bebek. Tüm bunlar 3. sınıf derslerimi çevrimiçi olarak öğretirken. Geceleri kelimenin tam anlamıyla ağlayacak gibi hissediyorum. Okulların yarın yeniden açılmasını dilerdim.
Jamaika’nın mevcut evden çalışma emirleri Mayıs sonunda sona erecek olsa da, okulların fiziksel olarak yeniden ne zaman açılacağı hala belirsiz. Yüksek riskli gruplarda (65 yaş üstü, bağışıklığı zayıf, vb.) Olmayan vatandaşlar da 1 Haziran’da işe dönebilecekler.
Pek çok Jamaikalı bu karardan çok sevinecek olsa da, bu başka bir soruyu akla getiriyor: Okullar hala kapalıyken, ebeveynler işe döndükten sonra ülkenin çocuklarını kim evde okutacak? Endişeli bir vatandaş, editöre, çocuk bakımının düşünülmesi gerektiği gerçeğini vurgulayan bir mektup yazdı.
Hükümet bu bağlamda hangi yapıları uygulamaya koymayı planladığını henüz özetlemediğinden, 1 Haziran’da ortaya çıkan her ne olursa olsun, adadaki ailelerin koronavirüs zamanında alışması gereken bir başka yeni deneyim olabilir.
Kaynak https://globalvoices.org/2020/05/27/has-covid-19-worsened-or-improved-jamaican-family-dynamics/