sinir değil üzüntü, çaresizlik, kişinin belki şefkate ihtiyacı olduğunu gösteren ; amiyane tabirle ağlak edebiyatına da 'sessiz çığlıklar' şeklinde sık konu olan konversif sayılabilecek bir davranış biçimi.
anksiyetesi olan hastanın çığlığını duyunca kendi çığlığımı anımsadım. hayatımda 1 kez avazım çıktığı kadar çığlık attım. şehirler arası yolda arabamdaydım. o halde etraftakiler duymuştur belki sesimi. o anki üzüntümü unutamıyorum.