Bir pazar sabahı saat 5:30’du ve Antonio Lopez güneş doğmadan Meksika’daki San Carlos Nuevo Guaymas’taki Algodones sahilinde yürüyordu.
65 yaşındaki adam, birkaç adımda bastonunu gıcırdatarak nemli kumda yürürken, “Yuva bulduğumda veya iz gördüğümde hala heyecanlanıyorum, bilirsiniz,” dedi.
Bahsettiği izler Olive Ridley tarafından bırakılmıştı. Deniz kaplumbağaları yuvalama mevsiminde yavaş yavaş San Carlos sahillerine doğru ilerliyorlar.
“İzleri gördüğünüzde kaçırmanız zor. Bir tür soğutucuya benziyor, biri soğutucuyu sürüklüyor. Düz ve pistin her iki yanında küçük girintiler var,” dedi Lopez.
Bu girintiler, kaplumbağanın onu kumda çeken paletlerinden.
Dört yıl önce Colorado’dan San Carlos’a taşınan Lopez, Haziran’dan Aralık’a kadar her sabah bu işaretleri aramak için sahil boyunca iki mil yürüyor.
Oraya erken varır – ikonik Tetakawi zirveleri üzerinde yükselirken güneşin turuncu renkte parladığını görmek ve diğer sahil sakinleri gelmeden yuvalara ulaşmak ve pinpon topu büyüklüğündeki yumurtaları potansiyel olarak tehlikeye atmak için zamanında varır.
Uzun süredir gönüllü olan kişi, “İhtiyacım olan her şeyle birlikte sırt çantamı taşıyorum” dedi.
İlk müdahale görevlisi olarak bilinen, yuvaları bulma ve kaydetme ve yumurtaların korunmasını sağlama konusunda yılların deneyimine ve eğitimine sahiptir ve sistemini çökertmiştir.
Bastonuna bağlı metal bir çubuk, kaplumbağanın yumurtladığı yerde gevşek kum olup olmadığını nazikçe test etmesine yardımcı olur. Küçük bir plastik tırmık, yumurtalar yerleştirildikten sonra kaplumbağanın izlerini örtmesine olanak tanır. Ve yuvanın taşınması gerekiyorsa, sırtına bağlanan beyaz bir Strafor soğutucu yumurtalarla dikkatlice paketlenebilir.
Lopez, yardım etmek için çalışan bir gönüllü grubun parçası. Çıkmak için mümkün olduğu kadar çok yumurta. Ve sonra, en sevdiği kısım:
“Gördüğüm ilk film, tüm küçük kaplumbağaların denize kaçışını izlemek beni çok etkiledi.”
“Kaplumbağaları serbest bırakıyorum,” dedi kıkırdayarak. “Gördüğüm ilk film, tüm küçük kaplumbağaların denize kaçışını izlemek beni çok etkiledi.”
Tüm çöl ve deniz canlıları
San Carlos’ta deniz kaplumbağalarını koruma çabalarına, CRRIFS olarak bilinen bir vahşi yaşam kurtarma ekibi öncülük ediyor.
“Adı Centro de Rescate, Rehabilitación e Investigación de Fauna Silvestre [Wild Fauna Rescue, Rehabilitation and Research Center]veya CRRIFS, ”dedi veteriner hekim Elsa Coria Galindo, kurucu ortak ve yönetmen.
Her türlü yaban hayatı ile ilgileniyoruz” dedi. “Hem kara hem de deniz hayvanları.”
Ofiste bir çift yavru sincap vardı; avuç içi büyüklüğünde bir çöl kaplumbağası; yetim kalmış bir keseli sıçan, kutusunu kaşıyor, süt istiyor.
Dışarıda, ayağı yaralı bir pelikan gölgeli bir ağılın etrafında ayaklarını sürüdü ve yakınlarda, sığ bir havuzda hasta bir deniz kaplumbağası yüzüyordu.
“Üzücü,” dedi Coria, kaplumbağanın havuzunu taze, soğuk suyla doldururken. “Gerçekten üzücü bir durum.”
Genç yeşil deniz kaplumbağası için onu rahat ettirmekten başka yapabilecekleri pek bir şey yok.
Ancak Coria, her kurtarmanın mutlu bir sonla bitmemesine rağmen, ekibinin hayvanları tekrar doğaya salmayı başarmasının “paha biçilemez” olduğunu söyledi.
Ve bu, Coria’nın gönüllü olarak aldığı tek tazminat.
Bir veterinerin rüyası
Beş yıl önce, o ve kocası, aile birikimlerini onlarca yıllık bir rüya olan projeye yatırdılar.
“Gerçekte, bu proje onlarca yıldır düşünüldü ve planlandı” dedi.
Yakın bir yere taşındığından beri Guaymalar 20 yılı aşkın bir süre önce, Coria ve kocası, kendisinin büyük bir boşluk olarak adlandırdığı şeyi doldurarak, sık sık yaralı ve hasta yaban hayatıyla ilgilendiler.
Coria, “Burası özel bir yer çünkü çok sayıda hayvanla temasımız var” dedi.
Kaliforniya Körfezi’nin çölü ve denizi arasında yer alan San Carlos, biyolojik çeşitlilik açısından zengindir. Ancak buradaki insan faaliyetleri bazen olta takımlarına takılan, arabaların çarptığı veya evcil hayvanların saldırısına uğrayan vahşi yaşama zarar verebilir.
Coria, CRRIFS’in bölgede hem kara hem de deniz hayvanları ile ilgilenen tek kuruluş olduğunu söyledi.
“Kaliforniya Körfezi’nin tüm bu bölgesinde çalışmalarımızın gerçekten benzersiz olduğunu söyleyebilirsiniz” dedi.
Devlet kurumları, balinalar veya yunuslar karaya çıktığında genellikle ekibin uzmanlığına başvurur; büyük deniz memelileri otopsileri için tek kaynak onlardır ve ağlara hapsolmuş deniz aslanlarını serbest bırakmak için bir program yürütürler.
Yine de Coria daha fazlasını yapmak istiyor.
“Amacımız büyümek ve daha fazla hayvana bakacak kaliteli bir tesise sahip olmak ve öğrencileri ve profesyonelleri yaban hayatı ile çalışacak şekilde eğitmek” dedi. “Birçok çalışanı olan büyük, sağlam bir merkez olmak istiyoruz. Ve başkalarına da bu işi yapmaları için ilham vermek istiyoruz.”
Şu anda, evcil hayvan kurtarma ekibiyle paylaşılacak yeni, daha büyük bir binanın inşaatı devam ediyor. Ameliyathane ve muayene odaları ile misafir ve misafir öğrenciler için derslik ve lojmanları olacak. Zamanla, yeni hayvan barınakları kurulacak ve belki bir gün tam sahilde ikinci bir yer kurulacak.
Ancak şimdilik, ofislerinin öne çıkan özelliği küçük, sıcaklık kontrollü inkübasyon odası.
Deniz kaplumbağası kuluçka
Sonora’daki tek deniz kaplumbağası kuluçka yeri olan rafları, strafor soğutucularla kaplanmıştır. Her birinin içinde yaklaşık 100 yumurta bulunan bir yuva.
CRRIFS’in deniz kaplumbağası programını yürüten biyolog Eduardo Perez, “Yumurtaların %100’ünün yumurtadan çıktığı yuvalar oldu” dedi.
Yumurtaların genel olarak %90 ila %100’ünün kuluçka odasında çıktığını söyledi – sahildeki araçlar gibi pek çok riskle karşı karşıya olan yuvalardan yaklaşık %20 daha fazla.
Dört tekerlekli araçlar ve kamyonlar bazen yavru kaplumbağaları eziyor, dedi. Veya kumda, suya ulaşmaya çalışan minik yavrular için aşılmaz bir bariyer oluşturabilecek izler bırakırlar. Diğer durumlarda, yuvalar yanlışlıkla yakındaki şenlik ateşlerinde pişirilir veya köpekler tarafından kazılır.
Bu nedenle, Perez ve iyi eğitimli gönüllülerden oluşan ekibi, hayatta kalma şanslarını artırmak için ellerinden gelenleri kuluçka odasına taşıyor.
“Gönüllüler çok önemli, çünkü gördüğünüz gibi bu çok iş” dedi. “Ve gönüllülerimiz, tüm bunları hayvanlara, kaplumbağalara olan sevgileri için yapıyorlar.”
Kalpten
Yavru kaplumbağalar yumurtadan çıktıktan sonra yuvaları sahiplenen taraftarların yardımıyla doğaya salınıyor. bağış.
Coria, “Neyse ki artık işimizi bilen ve yardım etmek isteyen birçok insan var” dedi. “Her zaman böyle değildi. İlk başladığımızda insanlar yaralı kuşları ve kaplumbağaları kurtarmaya çalışmanın çılgınca olduğunu düşündüler. Şimdi kaplumbağaların denize açılmasını izlemek için onlarca insan bize katılıyor.”
Coria, bültenlerin kurtarma çalışmalarına dikkat çekmeye yardımcı olduğunu söyledi. Her yıl daha fazla yuva sahipleniliyor, gönüllüler kaydoluyor ve ihtiyacı olan yaban hayatı CRRIFS ekibine bildiriliyor. Ekip, 2021 yılında deniz kaplumbağaları ve deniz aslanı projelerinin yanı sıra yaklaşık 63 hayvanla ilgilendi. Geçen yıl, bu sayıyı ikiye katlama yolunda olduklarını söyledi.
Coria için bu, bir şeyi yürekten yaptığınızda mutlaka başarılı olacağının kanıtıdır.
“Zor olduğunda bile – ve zor oldu -” dedi, “ne gerekiyorsa yapacağını biliyorsun.”
Bu hikaye ilk olarak KJZZ.org’da yayınlandı.
İlişkili: Kino Bay’in Becerra ailesi, deniz kaplumbağalarını kurtarmaya odaklanmak için geleneksel balıkçılığı bıraktı
Kaynak : https://theworld.org/stories/2023-01-04/desert-sea-crrifs-cares-and-protects-san-carlos-wildlife