Depresyonda olabilirsiniz, ancak aynı zamanda üzüntü, keder, acı veya kaybettiğiniz bir şey için özlem yaşıyor da olabilirsiniz. Farkı nasıl anlayacağını biliyor musun?
Muhtemelen şu popüler deyişi duymuşsunuzdur: Depresyon, içe dönük öfkedir. Bu durum içinizde tuttuğunuz öfkenin gidecek hiçbir yeri olmadığı anlamına gelir. Duygularını dışa vuramayan insanlar, öfkelerini kendilerine yöneltir. Yataktan kalkmak da dahil olmak üzere her şeye ilgisiz, uyuşuk ve sıkıcı davranabilirsiniz. Kendinizi ağlarken, karamsar ve sinirli bulabilirsiniz. Cinsel dürtünüz sıfıra inebilir ve kendinizi intihara meyilli hissediyor olabilirsiniz.
Durumu düzeltmek için muhtemelen psikiyatriste başvurabilirsiniz ve size antidepresan verebilir. Bu ilaçlar, hissettiğiniz bastırılmış öfke tarafından atılan beyninizin kimyasını değiştirdiklerinden büyük olasılıkla yararlı olacaktır. Ancak ilaçlar sadece semptomların hafifletilmesine yardımcı oluyor; nedeni ortadan kaldırmıyorlar.
Dolayısıyla soru şu: Depresyonda mısınız yoksa başka bir şey bu şekilde hissetmenize neden oluyor mu?
Depresyonda hissetmek sorun değil.
Hayatımız pek çok kayıp içerir ve genellikle kayıplarımızı sabırlı bir şekilde tedavi etmeye koşullandırılırız. Kendimizi kederin doğal tepkisinden mahrum bırakırız.
Kaybedilen öfke, üzüntünün ve kederi bastırmadan çözülmesini anlar ve izin verirsek, hızla üzüntüye dönüşebilir. Bunun bir sonucu olarak depresyonda hissetmek, depresyona sahip olmakla aynı şey değildir, ancak paralellikler vardır.
Depresyon veya öfke şu anki gerçekliğiniz ise yaşadığınız birçok kayıp için hayatınızı inceleyin. Bu kayıplara düşünmeye başladığınızda, üzüntü ve kederi hissetmenize izin verin; ağlamanıza ve acıyı gidermenize izin verin. Özlediklerinizi özlemenize izin verin. Ve derinden üzülseniz de, bir insan olarak kendinizi çok daha az depresif ve çok daha canlı hissedeceksiniz.
Ve kendinize sorun, depresyonda mısınız yoksa sorun başka bir şey mi?