We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
La Targette'de yıkık ev.
HUGO Jean (1894 - 1984)
Champien manzarası.
HUGO Jean (1894 - 1984)
Cantigny'deki harabeler.
HUGO Jean (1894 - 1984)
La Targette'de yıkık ev.
© ADAGP, Fotoğraf RMN-Grand Palais - G. Blot
© ADAGP, Fotoğraf RMN-Grand Palais - R. G. Ojeda
© ADAGP, Fotoğraf RMN-Grand Palais - R. Ojeda
Yayın tarihi: Ekim 2005
Tarihsel bağlam
Jean Hugo, savaşta bir ressam
Edebiyat, tarihçilerin Birinci Dünya Savaşı'nın acısını açıklamak için sunduğu zengin belgelerde hala önemli bir yer tutuyorsa, ikonografi giderek daha fazla çalışmanın konusudur. Victor Hugo'nun torunu olan bu ressam, ayrıcalıklı bir tanık olarak görünüyor: 4 Eylül 1914'te seferber oldu, 1915'te yaralandı, 1917'ye kadar hızla savaş bölgelerine döndü ve sonra Lorraine'e gönderildi. Amerikan ordusu; takip etmek zorunda kaldığı rota, ona harekat sahnesinin tam bir görünümünü veriyor. Kendisi bu bölümleri bir anılar kitabında anlatıyor, Hafızanın bakışıancak oradaki eskiz eskizleri, hem askerlerin günlük yaşamları hem de geçtiği üzücü manzaralar hakkında bilgi açısından en az zengin.
Görüntü analizi
Yıkımla ilgili bir ifade
Çavuş Hugo, 1915 yılının Mayıs ayının ortalarında Artois'de ateşle tanıştı. Acı aksilikler yaşayan ve arkaya doğru hareket eden morali bozuk askerlerle karşılaştığında, neredeyse tüm askerlerin öldürüldüğünü öğrenir. La Targette köyü yakınlarında kazılan siperlerde sanatçı ve komutasındaki adamlar kısa süre sonra kendileri dehşetle karşılaşırlar. Bir mermi birliklere isabet eder, Hugo'yu yere düşürür ve birini öldürür. Siyah karakalem başlıklı La Targette'de yıkık ev, çok fazla kısıtlama gösteriyor gibi görünüyor: Hatların sıyrılması ve kullanılan tekniğin basitliği, onu, düşmanın yıkımını gösterme ve barbarlığı kınama söz konusu olduğunda genellikle gerekli olan ihtişamın tam tersine yerleştiriyor. Grafikler, çalışmanın daha sonra yeniden işlendiğini (muhtemelen 1919'da) gösterdiğinden, araçların ekonomisi daha da dikkat çekicidir.
Nisan 1916'da ikinci teğmenliğe terfi eden Jean Hugo, Verdun'a gönderildi. Bombardımanlara, düzenli saldırılara ve karşı saldırılara maruz kaldı ve hatta Mayıs 1917'de bastırması istenen birkaç isyan çıktı. Aynı yılın Temmuz ayında birliği rahatladıktan sonra, kalem ve kahverengi mürekkeple eskizini yaptığı Picardy'deki bir köy olan Champien'den geçti. Büyük bir ağırbaşlılıkla, Almanların stratejik geri çekilmelerinden önce açtıkları evleri yeniden canlandırıyor. Aynı bölgede, bir yıl sonra izlenimleri oldukça basit: Cantigny'nin kalıntılarını gösteren defterin sayfaları, çıplak ağaç dalları tarafından çizilmiş birkaç çılgın çizgiyle kesilmiş dumanlı bir çizgiyle sınırlı.
Yorumlama
Hassas okumanın belirli bir ikonografisi
Şubat 1919'a kadar seferber olan Jean Hugo, hizmetini Palatinate'de tamamladı ve bazıları suluboya için tuval görevi gören çizimlerinin çoğunu rafine etmek için uzun boş zamanlardan yararlandı. La Targette, Champien veya Cantigny'nin manzaralarında, eğrilerin ve düz çizgilerin "basit" kombinasyonu, bir sıyrılma izlenimi bırakmak isteyebilir. Önemli olan nokta, kullanılan dilin doğası gereği ifade edici olup olmadığı ya da tamamen estetik bir deneme olup olmadığıdır. Belli nedenlerden ötürü, bombardıman ya da silahlı çatışma anında olay yerinde çekilen eskiz tamamlanamıyor. Kuzey Fransa'nın zengin bölgelerinde bütünüyle gelişen köylü faaliyetlerini barındıran harap manzaralar, mütevazı evlerin seçiminin bir ruh halinin göstergesi olduğu düşünülebilir. Kendine saklamak bir sorundur, çünkü bu belgeler a priori sergilenmeyi amaçlamaz, melankolik dönemlerin anısıdır.
Olgunluk çağına ulaşan Hugo, hemen sonrasının tonunu belirleyen ressamların, yazarların ve bestecilerin sofistike ortamına, Cocteau ve çevresindekilere yaklaşan bir teknik ve tutum benimsiyor gibi görünüyor. -savaş. Kübizmin etkisini ifade ettiğimiz bu damar - kompozisyonların zarif kurgusu bazen Roger de La Fresnaye'nin eserini anımsatır - bir gelecek olmadan kalırsa, Hugo'nun eserinin özgünlüğü, onu ifade ettiğimizde hiç şüphe bırakmaz. Yıkılan köy veya kasabaların diğer çağdaş temsilleriyle, örneğin işçiliği daha akademik olan silahlı kuvvetlere ressam olan Bouchor tarafından bırakılanlar gibi.
- 14-18 Savaşı
- kalıntılar
- Cocteau (Jean)
Kaynakça
Pierre VALLAUD, 14-18, I.Dünya Savaşı, ciltler I ve II, Paris, Fayard, 2004 Sergi kataloğuJean Hugo, Savaş yıllarının Çizimleri (1915 - 1919)Paris, RMN ve Actes Sud baskıları, 1994, Mario ISNENGHIBirinci Dünya SavaşıParis-Floransa, Casterman-Giunti, 1993.
Bu makaleden alıntı yapmak için
Hervé CULTRU, "Jean Hugo, savaşta ressam"