Yirminci yüzyılın 60'ları ekolojik alan için belirleyici bir zaman haline geldi: O zamanlar bilimadamları rasyonel doğa yönetiminin, kaynaklarımız olmadan hızla tüketileceği vazgeçilmez bir önlem olduğunu anladı.
Bilim dünyasının bu soruna dikkat çekmesi, hızlı bir gelişme gösterdi, ancak rahat bir yaşam koşulları yaratan, ekonomiyi geliştiren, aynı zamanda hızlı bir şekilde kaynakları tükenmiş ve ekosistemlerin bozulmasına katkıda bulunan aktif gelişen bir endüstrinin neden oldu.
Çevre yönetimi nedir?
Doğanın kullanımı, kaynakların ve çevrenin özelliklerini kullanma imkanı anlamına gelir. Ekonomik, ekolojik, sağlıklı ve kültürel olabilirler. Bu sınıflamaya bağlı olarak, doğa yönetimi formları bölünür: sağlık, kültürel, ekolojik ve ekonomik, ikincisi öncüdür. Bu dört form, özel kullanıma bağlı olarak ikiye bölünmüştür: özel ve genel.
Bu doğa kullanma biçimlerinin neredeyse tamamı devlet kontrolüne tabidir ve bu çevre politikasının bir parçasıdır.
Akılcı doğa yönetimi, insanlığın doğayla etkileşim sistemidir ve çevreye yenilenmeyen kaynakların kullanımını hesaba katarak çevrenin planlanan dönüşümü ve burada devlet kontrolü önemli rol oynamaktadır.
Devletlerin iktidar yapıları, doğal kaynakların kullanımını yasama eylemleri yoluyla kontrol etmeye çalışmaktadır: örneğin genel doğa yönetimi biçiminde özel bir izin bulunmamaktadır. Bu kategori, su ve havanın kullanımını içerir.
Fakat özel rasyonel doğa yönetimi, münhasıran sorumlu makamlar tarafından bireylere veya tüzel kişilere verilen bir izne dayalı olarak yürütülür. Özel muameleler, toprak altı, arazi, orman ve yaban hayatı kullanımını içerir.
Akılcı doğa yönetiminin ilkeleri
Yenilenebilir ve yenilenemez doğal kaynaklar aktif ve sınırsız kullanım ile tükenebildiğinden, doğal kaynakların rasyonel kullanımı için ilkelerin oluşturulması gereklidir.
- Planlama ve tahmini. Akılcı doğa yönetimi, doğal kaynaklarla ilgili durumu analiz etmek için bilimsel bir yaklaşımı ima eder. Bunu yapmak için, veri toplayan ve kaynakların durumunu inceleyen komisyonlar düzenlenmekte ve elde edilen verilere dayanarak, yönetim türlerinden birini yumuşak veya sert bir şekilde çözmeye yarayan bir rapor hazırlanmaktadır.
- Sistem yaklaşımı. Bu ilke, üretimin çevreyi nasıl etkilediğine ilişkin kapsamlı bir değerlendirmeyi ima eder. Gerçek şu ki, ekolojik sistemler birbiriyle ilişkilidir ve bu nedenle, bir kaynak alanına vurgu yaparak başkalarını yoksun bırakma riski vardır (örneğin, aktif sulama yoluyla doğurganlığın arttırılması).
- Optimizasyon. Bu ilke, kaynak tasarrufunda bölgenin ekonomik sektörüne dikkat edilmesi gerektiğine dayanmaktadır.
- Karmaşık kullanım. Bu ilkeye göre, birçok kaynağı kullanma imkânını göz önünde bulundurarak sanayi işletmelerini belirli bir bölgede inşa etmek daha iyidir. Bu, daha küçük bir alanı kirletmek için yapılır.
- Ekolojik ve ekonomik sistemlerin tanıtılması. Bu ilkenin amacı, çevreyi daha az kirleten ve aynı zamanda daha az kaynak tüketen bu sistemleri geliştirmek ve kurmaktır. En popüler örnek rüzgar santralıdır. Batı Avrupa'da yayılıyorlar , ancak yine de iş sırasında yarattığı titreşim yüzünden kişiye zarar veriyorlar. Bu nedenle, nüfusun yoğun olduğu alanlardan birkaç kilometre uzakta inşa edilmeleri gerekir.
Bu nedenle, modern çevre sorunlarını göz önüne alarak, bu ilkelere uymanın bir kişinin neden olduğu zararı kısmen azaltabileceği söylenebilir.
Similar articles
Trending Now