Red Queen
Red Queen #1
Victoria Aveyard
Orijinal Basım Yılı: 2015
Goodreads Puanı: 4.15/5
Benim Puanım: 3/5
Şu aralar çok fazla kitaba büyük beklentilerle başlıyorum, bir o kadarı da beni hayal kırıklığına uğratıyor. Tahmin edeceğiniz üzere, bu listeye Red Queen de girdi.
“I know it seems like nothing, but it’s enough of something. She’ll think it’s a small step on a big journey, you see? First I leave the house at night, then during the day, then I’m rolling around the market with her like it’s twenty years ago. Then things go back to the way they were.” His eyes darken as he speaks, fighting to keep his voice low and level. “I’m never getting better, Mare. I’m never going to feel better. I can’t let her hope for that, not when I know it’ll never happen. Do you understand?”
Birincisi, kitabı okurken aklımda sürekli aynı cümleler dönüp durdu: "Bu aynı şu kitaptaki gibi.", "E ben bunu daha önce görmüştüm.", "Evet, çok orijinal, cidden.", "E ben bunu da daha önce görmüştüm?", "Off.", "E ben bunu da..." Kitap baştan aşağı mash-up, ya da en azından öyle hissettirdi bana okurken. Kendimden alıntı yapacak olursam, "(...) sanki yazar çoğu YA olmak üzere bayağı bir kitap okumuş, hepsinden birkaç parçayı beğenmiş, ben bunlardan bir kitap daha yaparım deyip Red Queen'i yazmış."
Ha bunun sonucunda ortaya çok berbat, çok korkunç, okunamaz bir kitap mı çıkmış? Alakası yok. Aveyard'ın kalemine alışmam biraz zaman alsa da sonlara doğru kurduğu cümleleri sevmeye başladım diyebilirim. Zaten kitabın bu kadar sevilmesinin nedeninin de sonu olduğunu düşünmek için nedenlerim var. Spoilersız bir inceleme yazmak istediğim için çenemi açmayacağım bu konuda; ama beni ikinci kitabı okumaya ikna edenin de o son %10-15 olduğunu söyleyebilirim.
Karakterlere pek ölüp bitmediğimi söyleyebiliriz. Ne Mare ilgimi çekti, ne kendimi Maven ya da Cal için perişan ettim. Erkek karakterler içinde sevsem sevsem ancak Kilorn'u sevebilirdim, o da en başlarda, kitap ilerledikçe dedim tamaaam, bu da gittiğine göre kitaptaki book-boyfriend sayısı: 0. Büyük ihtimalle çoğunluktan farklı olarak, kraliçeyi ve şu adını hatırlayamadığım ve açıkçası bulmak için zahmet de edemediğim, Cal'le evlenecek hatunu sevmek için çeşitli nedenlerim vardı; ama ikisinin de favorilerim arasına girmesi imkansız.
Bunu söylediğim için dayak yiyecekmişim gibi hissediyorum; ama kitap çok durgun geldi bana. Belli bir yerden sonra hareketlendiği kesin, o sonlarda kitabı zaten elimden bırakamadım; ama geri kalanında pek bir aksiyon yoktu, beni okumaya teşvik eden bir şey de yoktu. Kitabı yaklaşık bir haftada okumamın temel sebebi de buydu zaten, kitap benim için ilerlemiyordu. Normalde pek çok nedenle 1.5/5 verip hayatıma devam edebileceğim bir kitaptı; ama o son kısımlar yok mu o son kısımlar.
"The truth is what I make it. I could set this world on fire and call it rain."
Özetle, zaten elimde olmasa bu kitaba para sayıp gidip alır mıydım? Almazdım. Okuduğuma pişman mıyım? Hayır. Önerir miyim? Emin değilim. Pek çok yönden beni oldukça arada bırakan, ki bu daha çok olumsuz anlamda, bir kitap oldu Red Queen. Yine de beni ikinci kitabı okumaya ikna etti, bakalım. 3/5