Kötü karakterli bir genç varmış. Bir gün babası ona çivilerle dolu bir torba vermiş. “Arkadaşların ile tartışıp kavga ettiğin zaman, her seferinde bu tahta perdeye bir çivi çak ” demiş .Genç , birinci gün tahta perdeye 37 çivi çakmış. Sonraki haftalarda kendisini hata yapmamak konusunda kontrol etmeye çalışmış ve her geçen gün daha az çivi çakar olmuş. Nihayet bir gün gelmiş ki hiç çivi çakmamış.Babasına gidip durumu anlatmış. Babası onu yeniden tahta perdenin önüne götürmüş . ” Bugünden başlayarak, tartışmayıp kavga etmediğin her gün için tahta perdelerden bir çivi sök ” demiş. Günler geçmiş. Bir gün gelmiş ki tahta perde de hiç çivi kalmamış.. Babası ona “Aferin, bütün çivileri sökmüşsün ama artık çok delik var. Artık geçmişteki gibi güzel olmayacak”
Arkadaşlarla tartışıp kavga edildiği zaman kötü kelimeler söylenilir.Her kötü kelime bir yara (delik) bırakır.Arkadaşınıza bin defa sizi affetmesini söyleyebilirsiniz, çoğunlukla af edilirsiniz de, ama yaralar ilelebet kapanamaz. Hep bir iz kalır.
İyi bir arkadaş ender bir mücevher gibidir. Onların kıymetini bilelim.
Yazarı Bilinmiyor