Ferdinand Emmanuel Edralin Marcos Sr., 11 Eylül 1917'de, Filipinler'in Ilocos Norte şehrinin Sarrat kısmında doğdu. Eğitimine başkent Manila'da başladı. Filipinler Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi.
Aralık 1938'de, siyasetle uğraşan babasının rakibi Julio Nalundasan'ı öldürmek suçundan, ailesinden birkaç kişiyle birlikte tutuklandı. Ocak 1939'da, kendisi ve akrabası Quirino Lizardo ölüme mahkûm edildi. Kararın bozulması için Filipinler Yüksek Mahkemesi'ne başvurması sonucu ertesi yıl aklandı.
Manila'da dava avukatlığı yapmaya başladı. II. Dünya Savaşı sırasında Filipinler ordusunda subay oldu. Japonlara tutsak düştü. Bataan'dan Luzon'a kadar süren ölüm yürüyüşü sırasında sağ kalmayı ve kaçmayı başardı.
1946 ve 1947'de, Filipinler Cumhuriyeti'nin ilk devlet başkanı Manuel Roxas'ın teknik danışmanlığını üstlendi. 1949 ila 1959 arasında Temsilciler Meclisi üyeliği, 1959 ila 1965 arasında Senato üyeliği, 1963 ila 1965 arasında Senato başkanlığı yaptı. 1965'te başkan adayı seçilmemesi üzerine Roxas'ın kurduğu Liberal Parti'den ayrılarak Milliyetçi Parti'ye geçti. Bu partinin adayı olarak, hem devlet başkanı hem de Liberal Parti adayı Diosdado Macapagal'a karşı sert bir kampanya yürüttü.
1965 ve 1969 seçimlerinde devlet başkanı seçilerek, Filipinler'de bu görevi iki dönem üst üste sürdüren ilk başkan oldu. Devlet başkanlığı süresince, tarım, sanayi ve eğitim alanlarında belirli ölçüde gelişim sağladı. Buna rağmen öğrenci gösterileri ve kent gerillasının yükselen mücadelesiyle karşılaştı. 21 Eylül 1972'de komünizmi ve yıkıcı güçleri gerekçe göstererek sıkıyönetim ilan etti. Muhalif politikacılar tutuklandı. Silahlı Kuvvetler, rejimin bir baskı aracı hâline getirdi.
Marcos sıkıyönetim döneminde birçok olağanüstü yetkiyi elinde topladı. 1973'te ilan ettiği yeni Anayasa'yla yetkilerini artırdı. Oluşturduğu parlamenter sistemle başbakanlık makamını da üstlendi. Sıkıyönetim Ocak 1981'de kaldırıldı ama otoriter yönetim sürmeye devak etti. Haziran 1981'de yapılan seçimlerde, sözde bir muhalefete karşı seçimleri kazandı ve altı yıllık dönem için yeniden devlet başkanı oldu. Yönetime ve sanayi işletmelerindeki yüksek gelirli mevkilere akrabalarını getirdi.
1980'li yıllarda Marcos'un sağlığı bozulmaya başladı. Muhalefet hareketi de oldukça büyüdü. Marcos karşıtı grubun lideri Benigno Aquino Jr., Malino'ya dönüşü esnasında uçaktan inerken vurularak öldürüldü. Bu suikast girişimini Hükûmet'in yaptığı düşünüldü ve hükûmet karşıtı protestolar arttı. Başkanlığı sürdürmek isteyen Marcos, 1986'da, seçimlerin yapılacağını ilan etti. Ama Aquino'nun karısı Corazon Aquino kısa sürede güçlenerek muhalefetin başkan adayı oldu. Marcos 7 Şubat 1986'da yapılan seçimleri kazandı. Seçim sonrasında Filipin ordusu, Marcos'u destekleyenler ve başkanlığın Aquino'ya ait olduğunu savunanlar arasında ikiye bölündü. Bu gerginlik, Marcos'un 25 Şubat 1986'da ülkesinden ayrılarak Hawaii'ye gitmesi üzerine sona erdi.
Ferdinand Marcos 28 Eylül 1989'da öldü.