Amerika Birleşik Devletleri’nde sigara içimi her yıl yaklaşık 480.000 ölümden sorumludur – yaklaşık beş ölümden biri. Sigara içenler ortalama olarak ortalama 10 yıllık yaşam beklentisini kaybederler. ABD Genel Cerrahı raporuna göre 2020:
Tütün kullanımı, Amerika Birleşik Devletleri’nde önlenebilir hastalık, sakatlık ve ölümün bir numaralı nedeni olmaya devam etmektedir. Yaklaşık 34 milyon Amerikalı yetişkin şu anda sigara içiyor ve bunların çoğu her gün sigara içiyor. Neredeyse tüm yetişkin sigara içenler ergenlik döneminden beri sigara içmektedir. Sigara içenlerin üçte ikisinden fazlası bırakmak istediklerini söylüyor ve her gün binlercesi bırakmaya çalışıyor. Ancak sigaradaki nikotin son derece bağımlılık yaptığından, sigarayı bırakmak için çoğu sigara içen kişinin birden fazla denemesi gerekir.
Philip DeCicca, Donald Kenkel ve Michael F. Lovenheim, “The Economics of Tütün Düzenlemesi: Kapsamlı Bir İnceleme” hakkındaki kanıtları özetliyor (İktisat Edebiyatı Dergisi, Eylül 2022, 883-970). Tabii ki bir blog yazısında çalışmalarının hakkını vermem mümkün değil ama gözüme takılan bazı noktalar var.
- ABD’nin sigarayı düzenlemeye yönelik çabaları, 1990’ların sonlarında, sigara vergilerinde ve sigara kısıtlamalarında büyük bir sıçrama ile çarpıcı biçimde değişti.
Örneğin, sigara üzerindeki birleşik federal ve eyalet vergi oranını fiyatın yüzdesi (düz çizgi) ve paket başına fiyat (kesik çizgi) olarak gösteren bir rakam. Her iki durumda da, kabaca 1996’dan 2008’e kadar keskin bir artış görülüyor.
Ayrıca sigara içme yasakları da önemli ölçüde arttı.
Dünyanın dört bir yanındaki hükümetler, son elli yılda düzensiz olarak sigara içme yasaklarını uygulamaya koydular, ancak son yirmi yılda çok daha yaygın hale geldiler. … [W]işyeri, bar ve restoran dumansız kapalı hava yasaları giderek daha yaygın hale geldi. 2000 yılı itibariyle, bazı eyaletlerde daha hedefli yasaklar olmasına rağmen, hiçbir eyalet bu alanlarda sigara içmeyi kapsamlı bir şekilde yasaklamamıştı. 2000–2009 yılları arasında, ABD nüfusunun dumansız şantiye yasalarının kapsadığı oranı yüzde 3’ten yüzde 54’e yükseldi ve dumansız restoran yasalarının kapsadığı pay yüzde 13’ten yüzde 63’e yükseldi… Yüzyılın başından beri , sigara ve tütünün artan vergilendirmesi ve düzenlemesi benzeri görülmemiş ve dramatik.
2. Tütün kullanımının aynı anda birçok farklı şekilde caydırıldığı göz önüne alındığında, araştırmacıların, örneğin sigara vergileri ve işyeri sigara yasakları ile hükümet tarafından zorunlu kılınan sağlık uyarılarının bireysel etkilerini ayırması zordur. vs. değişen sosyal onay seviyeleri.
3. Geleneksel bilgeliğe ilişkin önceki anlayışım, yetişkin sigara içenlerden gelen sigara talebinin nispeten esnek olmadığı, genç sigara içenlerin talebinin ise nispeten esnek olduğuydu. Altta yatan inanç, (bir grup olarak) yetişkin sigara içenlerin daha uzun süreli bir tütün alışkanlığına sahip oldukları ve daha fazla gelire sahip olduklarıydı, bu nedenle tütün alışkanlıklarından vazgeçmeleri onlar için daha zorken, daha genç sigara içenlerin tütün kullanımı daha yumuşaktı. Bu geleneksel bilgelik bazı ayarlamalar gerektirebilir.
20 yıl önce yürütülen araştırmanın son kapsamlı incelemesinden elde edilen fikir birliği (Chaloupka ve Warner 2000), yetişkin sigara talebinin esnek olmadığını göstermektedir.
Çok daha yüksek sigara vergilerinin ve daha düşük sigara içme oranlarının olduğu bir dönemden daha yakın tarihli araştırmalar bu fikir birliğini desteklemektedir, ancak aynı zamanda geleneksel
sigara fiyat duyarlılığını tahmin etme yöntemleri, sigara fiyatlarının fiyat esnekliklerini abartır.
talep etmek. Ayrıca, daha yakın tarihli araştırmalar, gençliğin
sigara içme talebi, yetişkin talebinden daha esnektir; hakkında en güvenilir araştırmalar
gençlerin sigara içmesi, sigaraya başlama ile sigara arasında çok az ilişki olduğunu gösteriyor
vergiler. Sigara talebinin esnek olmayan doğası, sigara tüketim vergilerinin verimli bir gelir getirici araç olduğunu göstermektedir.
Başka bir deyişle, daha yüksek sigara vergileri gelir toplamak için iyi bir iş çıkarır, ancak sigara içmeyi caydırmak için fazla bir şey yapmazlar.
4) Sigara vergileri gerçekten gelir tahsilatı ile ilgiliyse, çünkü sigarayı caydırmak için fazla bir şey yapmıyorlarsa, düşük gelirli insanların daha fazla sigara içme eğiliminde olmaları ve dolayısıyla daha fazla sigara vergileri ödemeleri özellikle alakalı hale gelir. Bu rakam gelir grubuna göre sigara kullanımını göstermektedir; sonraki şekil gelir grubu tarafından ödenen sigara vergilerini göstermektedir.
5) Sigara vergilerinin genel olarak iki ekonomik gerekçesi vardır. Biri, sigara içenlerin sigara içmeyenlerle kamu ve özel sağlık sigortası planlarında paylaşılan yüksek sağlık hizmetleri maliyetleri de dahil olmak üzere sigara içenlerin başkalarına yüklediği maliyetler olan ekonomistlerin “dışsallıklar” dediği şeydir. Diğeri ise, bırakmak isteyen ancak nikotin ilavesinin tuzağına düşmüş sigara içenlerin kendilerine yükledikleri maliyetler olan “içsellikler”dir. Yazarlar şunları yazıyor:
Bununla birlikte, sigara içmenin yarattığı dışsallıkların büyüklüğüne ilişkin kanıtlar, mevcut vergi seviyelerini mutlaka desteklememektedir. Davranışsal refah ekonomisi araştırması, sigara içmenin içselliklerinin daha yüksek vergiler ve daha güçlü düzenlemeler için potansiyel olarak daha güçlü bir gerekçe sağladığını öne sürüyor. Ancak sigara içmenin içselliklerinin boyutlarına ilişkin ampirik kanıtlar şaşırtıcı derecede zayıftır.
6) Son olarak, makaleyi okurken, ABD’nin bir dereceye kadar tütün sigaraları için esrarı ikame edip etmediğini merak ediyorum. Yazarların da belirttiği gibi, bu konuyla ilgili birkaç ayrıntılı araştırma çalışması böyle bir bağlantı bulamadı. Bununla birlikte, büyük resim anlamında, sigara kullanımı için trend çizgisi zamanla kesin olarak düşerken, esrar kullanımı için trend çizgisi yukarı. Yakın tarihli bir Gallup anketi, “ABD’de artık daha fazla insanın sigaradan çok esrar içtiğini” bildiriyor. Ulusal Uyuşturucu Kullanımı ve Sağlık Araştırması’ndan elde edilen kanıtlar, bu iddiayı aşağı yukarı desteklemiyor:[m}orepeopleintheUSarenowsmokingmarijuanathancigarettes”EvidencefromtheNationalSurveyonDrugUseandHealthdoesn’tmore-or-lessbacksupthatclaim:
2020’de 12 yaş ve üzeri kişilerin yüzde 20,7’si (ya da 57,3 milyon kişi) tütün ürünleri veya elektronik sigara ya da başka bir elektronik sigara cihazı kullanarak nikotin buharı kullandı.
Geçen ay. … 2020’de esrar en yaygın kullanılan yasa dışı uyuşturucuydu ve 12 yaş ve üzeri kişilerin yüzde 17,9’u (veya 49,6 milyon kişi) geçen yıl esrar kullanıyordu. bu
yüzde 18 ila 25 yaş arasındaki genç yetişkinler arasında en yüksekti (yüzde 34,5 veya 11,6 milyon kişi), ardından 26 yaş ve üstü yetişkinler (yüzde 16,3 veya 35.5 milyon kişi)
insanlar), daha sonra 12 ila 17 yaş arasındaki ergenler tarafından (yüzde 10,1 veya 2,5 milyon kişi).
Bununla birlikte, tütün ürünü kullanıcılarının yaklaşık beşte biri sigara içmiyordu ve bu ayarlama ile sigara içimi toplam esrar kullanımının biraz altında olacaktı.
Sigarayla ilgili konularda daha fazla bilgi edinmek isteyenler için, daha önceki bazı yazılar: