Yaratılış Sütunları, Dünya’dan yaklaşık 6,500-7000 ışık yılı (2,000-2,100 pc; 61-66 Em) uzakta olan, Yılanlar (Serpens) takımyıldızında, Kartal Bulutsusu’ndaki yıldızlararası gaz ve tozdan oluşan Fil Hortumları Nebulası’nın Hubble Uzay Teleskobu tarafından çekilmiş fotoğrafıdır.
Gaz ve tozun yeni yıldızlar oluşturma aşamasında olması ve yakın zamanda oluşan yakın yıldızlardan gelen ışık tarafından aşındırılması sebebiyle bu şekilde adlandırılmıştır.
İSİM
İsmi, Charles Spurgeon’un 1857 vaazında “İsa’nın yeryüzüne inişinde” kullandığı bir ifadeye dayanmaktadır.
NASA bilim adamları, Hubble’ın Kartal Bulutsusu’nun muazzam yeni görüntüsünü Yaratılışın Sütunları olarak adlandırırken, yüzyıllardır derin bir anlam taşıyan zengin bir sembolik geleneğe dokunarak onu modern çağa taşıyorlardı. Sütunları Yunan ve Roma’nın klasik tapınaklarıyla ilişkilendirdiğimiz kadar, yaratılış sütunları kavramı – dünyayı ve içindeki her şeyi ayakta tutan temeller – Hıristiyan geleneğinde önemli ölçüde duyulur. William Jennings Bryan, 1906’da The World’s Famous Orations’ı yayınladığında, Londra papazı Charles Haddon Spurgeon’un “İsa’nın Yeryüzüne İnişi” başlıklı 1857 vaazını içeriyordu. Vaazda ,Spurgeon bu ifadeyi yalnızca fiziksel dünyayı değil, aynı zamanda ilahi olandan yayılan, her şeyi bir arada tutan gücü aktarmak için kullanır: Spurgeon İsa’nın doğumunda, ”Şimdi merak edin melekler, sonsuzluk artık bir çocuğa dönüştü; omuzlarında evreni tutan, şimdi annesinin göğsüne tutunuyor; her şeyi yaratan ve yaratılış sütunlarını taşıyan, şimdi o kadar zayıf ki bir kadın tarafından taşınmak zorunda!”.
KOMPOZİSYON
Sütunlar, nispeten yakın ve sıcak yıldızların ultraviyole ışığından gelen fotobuharlaşma tarafından aşındırılan soğuk moleküler hidrojen ve tozdan meydana gelir. En soldaki sütun ortalama dört ışıkyılı uzunluğundadır. Bulutların en üstündeki parmağımsı çıkıntılar Güneş Sistemi’nden daha büyüktür ve arkalarındaki gazı yoğun UV akışından koruyan buharlaşan gaz küreciklerinin (EGG’ler) gölgeleri tarafından görünür hale getirilir. EGG’lerin kendileri yeni yıldızların kuluçka makineleridir. Yıldızlar daha sonra EGG’lerden ortaya çıkar ve daha sonra buharlaştırılır.
TEORİK YIKIM
Spitzer Uzay Teleskobu ile çekilen görüntüler, Nicolas Flagey’in bir süpernova tarafından üretilen bir şok dalgası olduğunu düşündüğü Yaratılış Sütunları’nın yakınında bir sıcak toz bulutu olduğunu meydana çıkardı. Bulutun görünümü, süpernova şok dalgasının 6.000 yıl önce Yaratılış Sütunlarını yok edilmiş olabileceğini gözler önüne seriyor. Yaratılış Sütunları’na kabaca 7.000 ışık yılı mesafe göz önüne alındığında, bu, aslında zaten yok edilmiş oldukları anlamına gelir, ancak ışık sonlu bir hızla hareket ettiğinden, bu yok oluş yaklaşık 1000 yıl içinde Dünya’dan görülebilir olmalıdır. Ancak, sıcak toza dayanan yorumlamaya hiç Spitzer gözlemlerine katılmamış, bir süpernova gözlemlenenden daha yüksek radyo ve x-ray radyasyonuyla sonuçlanmış ve sonuç olarak devasa yıldızlardan gelen rüzgarların tozu ısıtmış olabileceğini savunan bir astronom tarafından karşı gelindi. Bu durumda, Yaratılış Sütunları daha kademeli bir erozyona uğrayacaktır.