AKCİĞERLERİN ANATOMİSİ
Bronkopulmoner segmentler, lob denilen geniş akciğer ünitelerini teşkil eder. Sağ akciğerin üst, orta ve alt lob olmak üzere 3 lob’u vardır. Sol akciğer üst ve alt lob olmak üzere 2 lob’u ihtiva eder. Solda üst lobun lingulası sağ orta lob’un homologudur. Sağ tarafta loblar iki fissürle ayrılır. Majör veya oblik fissür üst ve orta lobları alt lobtan ayırır. Minör veya horizontal fissür orta lobu ayırır. Sol tarafta yalnız oblik fissür üst ve alt lobları ayırır. Bunlar normal anatomik segmentlerdir. Embriyolojik defektlerde; meselâ situs inversusta bu sıralama ters döner ve bilateral sağ taraf anatomisi (asplenia) veya bilateral sol taraf anatomisi (polysplenia)de meydana gelebilir.
Parenkimal anatominin, bronko pulmoner ağacın aşağı doğru ard arda bölünerek ventilasyonun en küçük birimi olan alveolus’dan oluştuğu çalışmalarda görülebilmektedir. Trakea ve ana bronşlar ve bunların dalları bir ön membranöz tabaka ihtiva eder ve duvarlarındaki at nalı şeklindeki kıkırdaklarla kollapsi önler. Hava yolunun kıkırdak desteği bronşlar küçüldükçe tedricen daha azalır. Ve bu destek 1-2 mm çapındaki bronşlarda biter. Bronkopulmoner anatomi boyden taraftan numaralanmış veya Jackson ve Hiber tarafından isimlendirilmiştir.
Akciğerler pulmoner ve bronşial arteriyel sistemlerden beslenen çift arteriyel kanlanmaya sahiptirler. Pulmoner arterler venöz kanı sağ ventrikülden oksijenasyon için taşırlar.Bunlar bronşlarla birlikte seyrederler. Bronşial arterler genellikle aortadan direkt olarak çıkarlar, veya interkostal arterlerden gelir ve değişik sayıdadırlar. Bunlar bronşiyal duvarlara ve terminal bronşların seviyesine kadar sistemik basınçlı oksijenlenmiş kanı taşırlar. Pulmoner venler interlober septalarda seyrederler ve bronş veya pulmoner arterlere uymazlar.