Tarım, bazı bitkilerin ekilmesi ve evcil hayvanların yetiştirilmesi (hayvancılık) ile gıda, yem, lif ve diğer birçok istenen ürünün üretilmesi işlemidir.
Tarım uygulamasının “çiftçilik” olarak da bilinmesine karşın, bilim adamlarının, mucitlerin ve tarım yöntemlerinin ve uygulamalarının iyileştirilmesine adanmış diğerlerinin de tarımla uğraştığı söyleniyor.
Kısıtlı kaynak girdileriyle küçük bir alana sahip olan ve ailesinin ihtiyaçlarını karşılayacak kadar gıda üreten, geçimlik tarım.
Diğer ucunda endüstriyel tarım da dahil olmak üzere ticari yoğun tarım var.
Bu tarıma, büyük tarlaları ve / veya hayvan sayısını, geniş kaynak girişlerini (pestisitler, gübreler, vb.) Ve yüksek bir mekanizasyonu içerir.
Bu işlemler genellikle tahıl, ürün veya hayvancılıktan elde edilen finansal geliri maksimize etmeye çalışır.
Modern tarım, insanlar ve hayvan yemleri için geleneksel gıda üretiminin çok ötesine uzanır.
Diğer tarımsal üretim ürünleri arasında kereste, gübreler, hayvan derileri, deri, endüstriyel kimyasallar (nişasta, şeker, alkoller ve reçineler), lifler (pamuk, yün, kenevir, ipek ve keten), yakıtlar (biyokütleden metan, etanol, biyodizel) sayılabilir. çiçekler, süs ve fidanlık bitkileri, tropik balıklar ve evcil hayvan ticareti için kuşlar ve hem yasal hem de yasa dışı ilaçlar (biyofarmasötikler, tütün, esrar, afyon, kokain).
20.yüzyıl, tarımsal pratikte, özellikle tarımsal kimyada büyük değişiklikler gördü.
Tarımsal kimya, kimyasal gübre, kimyasal böcek ilaçları ve kimyasal fungisitlerin uygulanmasını, toprağın hazırlanmasını, tarım ürünlerinin analizini ve çiftlik hayvanlarının beslenme ihtiyaçlarını içerir.
Batı dünyasında başlayan yeşil devrim, bu değişikliklerin çoğunu dünyadaki çiftliklere değişen başarılarla yaydı.
Tarımdaki diğer son değişiklikler, hidroponik, bitki ıslahı, hibridizasyon, gen manipülasyonu, toprak besin maddelerinin daha iyi yönetimi ve gelişmiş yabani ot kontrolünü içerir.
Genetik mühendisliği, yüksek verim ve hastalık direnci gibi doğal olarak ortaya çıkan bitkilerin ötesinde yeteneklere sahip mahsuller vermiştir.
Modifiye edilmiş tohumlar daha hızlı çimlenir ve böylece genişleyen bir alanda büyütülebilir.
Bitkilerin genetik mühendisliğinin, özellikle herbisite dayanıklı bitkilerde tartışmalı olduğu kanıtlanmıştır.
2006 itibariyle, dünya işçilerinin tahmini yüzde 36’sı tarımda istihdam edilmekte (1996’da% 42’den) ve bu da en yaygın mesleği yapıyor.
Bununla birlikte, çiftçiliğin göreceli önemi sanayileşmenin başlamasından bu yana istikrarlı bir şekilde azalmıştır ve 2006’da – tarihte ilk kez – hizmetler sektörü dünya genelinde en çok çalışanı kullanan ekonomik sektör olarak tarımı üstlenmiştir.
Ayrıca, tarımsal üretim, brüt dünya ürününün yüzde beşinden daha azını oluşturmaktadır (tüm gayri safi yurt içi ürünlerin toplamı).