Helenistik Çağ, Yunan toplumunun yerelleştirilmiş ve içe dönük şehir devletlerinden açık, kozmopolit ve zaman zaman tüm Doğu Akdeniz’e ve Güneybatı Asya’ya nüfuz eden coşkulu bir kültüre dönüşümünü işaret ediyor. Helenistik dünya bir dizi farklı insanı bünyesinde barındırırken, Yunan düşüncesi, gelenekleri ve yaşam tarzı, zamanın kamu işlerine egemen oldu. Yunan dilinin Helenistik dünyanın resmi dili olarak kurulmasıyla kültürün tüm yönleri bir Yunan rengi aldı. Dönemin sanatı ve edebiyatı buna göre değişti. İdeal ile önceki meşguliyet yerine, Helenistik sanat gerçeğe odaklandı. Hem sanatta hem de edebiyatta insan tasvirleri, çoğunlukla günlük yaşamı ve insanların, tanrıların ve kahramanların duygusal dünyasını araştıran coşkulu ve genellikle eğlenceli temalar etrafında dönüyordu.
Klasik dönemin bireysel şehirlerinin özerkliği, tek bir hükümdar tarafından yönetilen büyük krallıkların iradesine yol açtı. İskender görünürde varis bırakmadığı için imparatorluğu generalleri kontrol etti. Güçlerini kurmaya çalışırken ortak düşmanlarla ve birbirlerine karşı savaştılar ve sonunda, İskender’in 323’te ölümünü izleyen ve sonraki üç yüz yıl boyunca büyük ölçüde devam eden çatışmalarla üç büyük krallık ortaya çıktı.
Mısır ve Ortadoğu’nun bazı kısımları Ptolemy yönetimine girdi, Seleucus Suriye’yi ve Pers İmparatorluğu’nun kalıntılarını kontrol ederken, Makedonya, Trakya ve Kuzey Asya’nın bazı kısımları Antigonus ve oğlu Demetrius’un hegemonyası altına girdi. Helenistik Yunanistan’da çeşitli zamanlarda birkaç küçük krallık kuruldu. Attalid krallığı, Doğu Küçük Asya’da Bergama çevresinde kuruldu ve bağımsız Baktriya krallığı, Diodotos’un Seleukos yönetimine karşı Yunanlıların isyanına önderlik etmesinden sonra kuruldu. Tesalya’nın güneyinde ve Karadeniz’in güney kıyılarında bulunan klasik Yunan şehirlerinin çoğu bağımsız kaldı.
Helenistik dönemde birkaç Yunan kenti egemen oldu. Klasik Yunanistan’ın Atina, Korint, Thebes, Milet ve Siraküza gibi şehir devletleri gelişmeye devam ederken, diğerleri krallıklarda büyük merkezler olarak ortaya çıktı. Bergama, Efes, Antakya, Şam ve Trapezus ünü günümüze ulaşan şehirlerden birkaçıdır. Ancak hiçbiri Mısırlı İskenderiye’den daha etkili değildi. İskenderiye, Büyük İskender tarafından MÖ 331’de kuruldu ve çok hızlı bir şekilde Ptolemaioslar döneminde Helenistik dünyanın ticaret ve kültür merkezi haline geldi. İskenderiye, Dünyanın Yedi Harikasından biri olan Büyük İskender’in mezarına, İskenderiye’nin farosuna ve bilinen dünyanın tüm bilgisine ev sahipliği yapmak isteyen ünlü İskenderiye Kütüphanesine ev sahipliği yaptı.
Helenistik dönemin birçok ünlü düşünür ve sanatçısı, yüzyıllar boyunca etkili kalan eserler yarattı. Stoacılar, Şüpheciler ve Epikuryalılar gibi düşünce okulları, Yunanistan’ın önemli felsefi geleneğini sürdürürken, sanat, edebiyat ve şiir Kalimachus, Apollonious of Rhodes, Menander ve Theocritos’un çalışmaları aracılığıyla yeni inovasyon ve gelişim zirvelerine ulaştı.
Kaynak : felsefe.net