Romancı Judy Blume ve onun menstrüasyon, mastürbasyon ve ergen cinsel arzusuna ilişkin açık sözlü tasvirleri benim için biraz geç geldi.
Çığır açan 1970 romanı “Orada mısınız Tanrı? It’s Me, Margaret” popüler oldu, lisedeydim ve kitaplarının küçük çocuklar için olduğunu düşündüm. Ne de olsa arkadaşlarım ve ben ortaokuldayken Jacqueline Susann’ın “Valley of the Dolls” kitabının yıpranmış bir kopyasını ortalıkta dolaştırmıştık, bu yüzden regl dönemlerimizin ne zaman başlayacağını ve göğüslerimizin ne zaman patlayacağını merak etmekten öteye gidememiştik. Hollywood’un uyuşturucu bağımlısı seks bağımlılarının sıkıntılı yaşamları hakkında bir şeyler okumak istedik.
Bu yüzden Blume’un ufuk açıcı çalışmasını okumam bu kadar uzun sürdü. İki yıl önce, benimle yaşayan 11 yaşındaki yeğenimle birlikte okudum. Ona fırlatıp durduğum tüm “değişen bedenlerimiz” kitaplarıyla ilgilenmiyordu. “Hayır,” derdi. “Bana olmayacak.”
Belki iyi bir roman onun inkarının perdesini delmeye yardımcı olur?
Öyle olduğundan emin değilim, ama kitabı sevdik ve ergen kadın vücudunun fizyolojik değişikliklerinden bile daha derin konulara girdiğini keşfettik ve büyük bir zevkle keşfettik.
“Orada mısın Tanrım? It’s Me, Margaret” aynı zamanda – ve hatta belki de çoğunlukla – ebeveynlerinin ailelerinin iki inanç sistemi arasında kalan 11 yaşındaki bir kız hakkında bir hikayeydi: Hristiyanlık ve Yahudilik. Tanrı’nın gerçekten var olup olmadığına karar vermeye çalışan bir kızın, annesinin Hıristiyan ebeveynlerinin bir Yahudi ile evlendiği için kızlarını evlatlıktan reddettiklerini öğrenince yaşadığı dehşet hakkındaydı. Bir dini diğerine tercih edip etmeyeceği konusunda kafa karıştırıyor. “Ama herhangi bir dinden değilseniz,” diye soruyor Margaret’in arkadaşı, “Y’ye mi yoksa Yahudi Toplum Merkezine mi katılmanız gerektiğini nasıl bileceksiniz?”
Margaret, arayışında büyükannesiyle birlikte tapınağa, arkadaşlarıyla kilise ayinlerine ve farkında olmadan bir Katolik kilisesinde günah çıkarmaya gider (rahibe söyleyecek hiçbir şeyi olmadığını anlayınca oradan kaçar).
Kitabın sonuna kadar iç çamaşırlarında kan görünce bir aydınlanma yaşıyor: “Orada olduğunu biliyorum, Tanrım. Bunu hiçbir şey için kaçırmayacağını biliyorum! Teşekkürler Tanrım. Çok teşekkürler.”
Ah, gençliğin mükemmel işlenmiş narsisizmi.
Harika bir zamanlamayla, “Margaret”in sinema versiyonunun vizyona girdiği 28 Nisan’dan bir hafta önce, Prime Video’da “Judy Blume Forever” belgeseli yayınlandı. Muhtemelen son zamanlarda Blume hakkında çok şey duyuyor ve okuyorsunuzdur. Şimdi 85 yaşında, bu tür bir ilgi için geç bile kaldı.
Ne de olsa, profesyonel gidişatı, zamanını mükemmel bir şekilde özetliyor. 1960’larda New Jersey banliyösünde iki çocuk yetiştiren bir ev hanımı, işten eve geldiğinde akşam yemeği masada olduğu sürece yazmasına “izin veren” bir avukatla evliydi.
İlk kitabı ses getirdiğinde, mahallesindeki diğer annelerin ona içerlediğini söylüyor. Popülaritesi arttıkça, ergenlik ve gençlik yaşamına samimi yaklaşımları nedeniyle kitapları eleştiri yağmuruna tutuldu ve evliliği çöktü. Daha fazlasını istedi. Bu yüzden yazmaya, kitap satmaya devam etti ve bu da yasaklanmaya devam etti. Ruh eşini bulamadan önce boşandı, yeniden evlendi ve tekrar boşandı.
Belgesel, muhafazakar yorumcu Pat Buchanan’ın Blume’u seks takıntılı olmakla suçladığı 1984 tarihli siyasi program “Crossfire” da dahil olmak üzere, Blume’un yıllar içindeki röportajlarından birçok klip içeriyor.
Söz konusu romanı “Deenie”, otoriter annesi onun model olmasını istediği skolyozlu bir genç kız hakkındadır. Stresli Deenie, geceleri rahatlamak ve uyumak için “özel yerine” dokunur ve kendini çok daha iyi hisseder. Bu, Blume’un aldığı kadar açık.
“Mastürbasyon hakkında bir tartışmaya girmeden neden 10 yaşındaki çocuklar için ilginç bir kitap yazamıyorsunuz?” Hectors Buchanan.
Genel olarak yumuşak dilli Blume sonunda patlıyor: Sen mastürbasyon hakkında kapattınız mı? Bir kitapta bir sahne!”
Sadece bu tür bir saldırının, bu tür bir ilginin Blume’u tüm zamanların en çok satan yazarlarından biri yapmasına yardımcı olduğunu düşünüyorum: 90 milyon kitap satıldı ve artmaya devam ediyor.
Belgeselde röportaj yapılan birçok Blume hayranından biri olan genç-yetişkin tarihçi ve yazar Gabrielle Moss’un söylediği gibi: “Kadın mastürbasyonu için gelin, güçlenmek için kalın.”
2017’de Yale Üniversitesi, Blume’un 50 yıllık yazılarını ve yazışmalarını satın aldı. Bir zamanlar ayda 1.000 ila 2.000 mektup alıyordu. Hepsini saklamış gibi görünüyor ve bazıları belgeselde alıntılanmıştır.
Dokunaklı bir şekilde Blume, belgeselde ikisinin izini sürdüğü genç muhabirleriyle onlarca yıllık ilişkiler geliştirdi. Biri, Karen Chilstrom, Blume’un onun hayatını kurtardığını söylüyor. 1982’de 12 yaşındayken 17 yaşındaki erkek kardeşinin intiharı hakkında konuşmak için Blume’a bir mektup yazdı. Daha sonra, erkek kardeşinin onu yedi yıldır taciz ettiğini Blume’a açıklar.
Chilstrom, “Başka bir insana ‘Bak bana ne oldu’ diyebilmem gerekiyordu,” diyor. “Judy benim son şansımdı.”
Blume’un nezaketi, belgeselin duygusal doruk noktası: “Unutma, eğer duygularına kapılırsan, onlar hakkında yazabilirsin,” diye yazdı Chilstrom’a. “İster bana yazdığın mektuplarda olsun, ister senin günlüğünde, ister her neyse. Bu duyguları dışarı çıkarmaya devam edin.
Blume, nesiller boyu çocukların “bu duyguları” dışarı atmasına yardımcı oldu. Romanlarını yasaklamaya çalışan (hala) bastırılmış yetişkinler bunun yerine oturmalı, susmalı ve kitapları gerçekten okumalı.
@RobinKAbcarian