BillMcGaughey.com
için: NDparty.html
Altinci Bölüm
Internet sitesi
Bir kampanyanin gerçek çalismasi, adayin seçmenlerle iletisim kurmasiyla baslar. Bir web sitesi olusturmak için iyi bir ilk adim olacaktir. Partimizin partinin kar amaci gütmeyen bir kurulus olduktan kisa bir süre sonra Temmuz ayinda sekillenmeye baslandi. sasirtici olmayan bir sekilde, alan adi "newdignityparty.org" idi. Bu, Yeni Müttefik Partisi ve tüm adaylari mülkiyetinde olsam bile bir site olurdu.
Ilk adim, bir firma ile alan adlarini belirten veya rezerve eden bir firma ile ismin önceden alinmis olup olmadigini kontrol etmekti. Degildi. Bir yildir ismini almak için 14,95 dolar ödemistim. Birkaç baska web sitesi kurdugumdan beri, Dreamweaver yazilimini kullanarak ana sayfayi ve ona bagli sayfalari kurmam benim için bir sorun degildi. Web sitelerini barindiran bir arkadasim, 4insight.com'un Mark Stanley, on yil önce ilk sitemi kurmamda yardimci oldu. Hâlâ ayni temel tasarimi kullaniyorum. Varolan sayfalari kopyalayip yeniden adlandirip mevcut içerigi yeni bir siteyle degistirdim.
Sonuç olarak, siyasi web sitelerim, video ve "Bagis" dügmesi gibi özelliklerden yoksun, en son teknoloji ürünü degil, eski moda sayfalardir. Sitedeki durum kagitlarini siteye yüklemekten ve birkaç fotograf eklemekten memnunum. Bu, sorun odakli bir kampanya için uygun olabilir, ancak belki de kazanma üzerinde odaklanmis biri için geçerli olmayabilir. Yeni bir sitenin baslangiç ??noktalarina sahip oldugumda, Mark Stanley'in bütün dünyaya görecegi harici bir sunucuya yerlestirmede yardimina ihtiyacim var.
Adaylarin ve ?lkelerin Açiklamalari
Bir tarayiciya http://www.newdignityparty.org yazan bir kisi, partinin üç adayi - Jim Swartwood, John Butler ve ben (Bill McGaughey) - görsel olarak tanimlayan bir ana sayfasina yönlendirilecek ve daha sonra üç konuyu belirliyor olacak Sonraki sayfalara baglamadan önce çesitli sekillerde. Üç sayi vardi:
Kimligin siyasetinde yeni bir paradigma kurmayi amaçliyoruz.
Mahalli idareler tarafindan üstlenilen yetkiler içinde, yönetilenlerin izni olmaksizin dayanirdik.
Dürüst gazeteciligin çöküsüne basbasa medya sirketleri belli satirlar boyunca haberi sekillendirdigine inaniyoruz.
Bu ifadelerin altinda ayni konularin daha spesifik bir sekilde yeniden düzenlenmesi vardi. Örnegin: "Beyaz insanlardan (ve diger irklardan insanlardan) çok hoslaniyoruz." Veya "Siz de Star Tribune'i sekillendirmeniz iyi olur!" Daha sonra, ana sayfadan güçlendirilmis veya resmedilen diger sayfalara baglantilar vardi. Bu temalarin her biri. Birincisi, kimlik konusunda bir "misyon beyani" na gitti; Ikincisi, Belediye Baskani Rybak'a sehir tarafindan alinan ücretlerden sikayet ettigim bir mektuba; Üçüncüsü, Star Tribune'un siyasi haberlere nasil egildigi hakkinda örnekler veren bir makaleye.
Sayfanin en altinda, kampanyamizin en görünür unsuru olan mavi ayna isaretlerinden birinin dijital fotografi vardi. sirin bir slogan, partinin adi ve üç adayin isimleri vardi.
Daha önce, bu alanda, ne kadar hizli sürüs yapacagini gösteren bir elektronik hiz ölçerden birini gösteren bir dijital fotograf yayinladim. Fotografi çektikten sonra, saatte 32 km'lik bir saatte 21 mil hizla gidiyordum. Altyazi söyle okundu: "Kampanya henüz hizlanmadi, ancak oraya ulasiyoruz" Çimen isaretleri kasabanin çevresine yerlestirildiginde, muhtemelen hizlandi. Sonra isaretin resmi hiz ölçerin yerini aliyordu.
Aslinda ilk sayfaydi. Dogrudan ikinci, üçüncü ve dördüncü sayfaya baglandi.
Diger sayfalardaki
Sayfa 2 üç adaya ayrildi. Yine, Jim Swartwood'un resimleri, John Butler ve ben üstte çiktilar, her biri adiyla tanimlandi. Her adaya üç ya da dört cümle biyografisi vardi. Ardindan, aramak istedigi ofise seçilirse her adayin basarmak istedigi seyleri açiklayan bir bölüm vardi. Son olarak, bu yil Minneapolis sehir seçiminde Yere Tercihli Oylama'yi kullanacagimiz için son bölümde üç adayin her biri için Ikinci Seçim adayi belirlendi. Bana oy vermezlerse, insanlara arkadasim Papa John Kolstad'a belediye baskani olarak oy vermelerini istedim. John Butler, arkadasi Nancy Bernard'in Park Kurulu için büyük bir pozisyondan oy almasini istedi. Jim Swartwood, DeWayne Townsend'i Tahmin ve Vergi Tahtasi'nin ikinci favori adayi olarak listeliyor.
Sayfa 3, üç konuyla ilgili pozisyon kagitlari ve diger yazilari göndermek içindi. En üstte irk ve kimlik ile ilgili on makaleye baglantilar vardi. Orta bölüm, "Minneapolis'te yerel yönetim tarafindan iktidarin kötüye kullanimi" ile ilgili bes makale listeledi. Bunun altindaki bir bölüm, "Star Tribune'de önyargili raporlama" gösteren bes makaleyle baglantiliydi. Bildirilerin çogu zaten yazilmisti ve sadece kopyalanmisti. Mevcut dosyalardan web sitesine. Bazilari yeni yapimlardi. Ayrica, her bölümde, özellikle http://www.identityindependence.com ve http://www.landlordpolitics.com olmak üzere, baska bir web siteme ait bir baglanti da vardi. Son olarak, en altta, Leonard Cohen'in esinlenerek hazirlanmis bir eser gibi "diger" yazilar yer aliyordu.
Sayfa 4, "kampanya faaliyetleri" baslikli. (Bu sene kampanyamin aslinda bazilari vardi.) En üstte, Yeni Dinlenis Partisi'nin Minneapolis kütüphane subelerinden birinde açik evde bulunacagi duyurusu vardi. Periyodik olarak güncellenmesi gerekiyordu. Ardindan bir Afrikali Amerikali arkadasi Ed Eubanks ile yarim saatlik bir tartismanin yer aldigi bir video programi Minneapolis kamuya açik televizyon kanalinda, Kanal 16'da havaya uçurdu.
Sözü edilen diger faaliyetler, 7 Ekim'de MTN stüdyosundaki belediye baskanligi adalari (Rybak hariç) ve 19 Eylül'de Bill Amca'nin Eski Gida Marketinde düzenlenen topluluk kutlamasi arasindaki tartismalardi. Sonunda kampanya sirasinda çekilen bazi dijital fotograflar yayinladim: bahçede bir çim isareti, 26 Eylül'de Kuzey Minneapolis'teki Broadway Caddesi'nde diger adaylarla bir araya gelin ve Ekim ayindaki Minneapolis belediye binasinda belediye baskaninin ofisinin önünde protesto olayi KMSP-TV tarafindan kapatilan 21.
pozisyon kagitlari
Bu web sitesinin olusturulmasi, özellikle kimlik politikasiyla ilgili konularin formülasyonu ile birlikte ele alindi. Izleyicilerin bunun "siyasi açidan dogru" konumdan farkli bir yaris aldigindan emin olmasini istedim. Ayni zamanda, beyaz irkçiligin açik veya kapali bir ifadesi degildi. Her bireyin, ister olursa olsun, kendileri ile bireysel olarak ve grup üyeleri olarak gurur duyacaklari bir konum gelistirmeye çalisiyordum. Irk azinliklar bunu yillardir yapiyor; Ama beyaz insanlar için, bu bir yeniliktir. Partinin irk üzerindeki konumu, irksal çekismeden veya nefretten uzak olmalidir. Tatli yalinlara bölünmeden olumlu çikarmali. Daha sonra ilk sayfada Bill Clinton tarafindan yapilan açiklamayi ekledim. Eski Baskan, "Hâlâ bu kimlik seyini idare ettik." Dedi.
Ilk yapimlarimdan bir tanesi, daha sonra bir kampanya brosürü olarak kullanilan bir sayfalik kimlik ifadesiydi. "Yeni onur" neydi. Dedim ki, "kaybedilen haysiyetin restorasyonu ... kendinize veya baskasinin kisisel kimligine sayginizi geri kazanmak". Sesli bir kisisel kimligin bazi öne sürülmüs prensipleri vardi: "Kendi karakterinize parlaklik kazandirmazsiniz. Baskasini olumsuz bir isik altina sokmak. Kendi ayaklariniz üzerinde duruyorsunuz. Bir baskasinin kimligini tanimlamazsiniz, yalnizca sizinki ... Siz bir baskasinin kisisel alanina girmeyeceksiniz ya da baskalarinin kendi saldirilarini kabullenemezsiniz. "Ve sonra:" Herkese, pozitif bir kimligi hak ediyor diyoruz - beyaz insanlar. Buna hazir misin? Eski nefret dolu terimler sokmalarini yitirdi. Daha evrensel sayginin yeni bir günü safak vakti geldi ... "Bu," yeni bir siyasi parti ilan ederek "bir kimlik manifestosuydu. Dogru tonda oldugunu düsündüm.
Daha sonra baska yazi geldi. Birincisi, özgür konusma ve inanç özgürlügünü tazelemekle birlikte irk üstünlügünü parti politikasinin unsuru olarak reddeden bir "irk ve kimlik üzerine bir parti platformu" önerdim. Yine, kisiligin saglikli gelismesini destekleyen ifadeler vardi. "Her çesit insan kendine gurur duyabilir." Bu, "tüm insanlar için özgürlük, haysiyet ve refah" i destekleyen bir bildiriydi.
Baska bir formüle sahip olmaktan gurur duydum: "Bes Gurur Sütunlari". (1) cesaret, (2) yaraticilik, (3) baskalarina karsi nezaket, (4) basarili bir sona yaklasma ve (5) olumlu bir tutum sergileyerek, herkes kendinden mesru bir sekilde gurur duyabilir. Bu nitelikleri kendimiz yetistirmeliyiz. O halde gerçekten kendimizle gurur duyabilir ve baskalarini açikça kabul edebiliriz. Dürüstlügün, bu amaçla katkida bulunan baska bir kisisel kalitenin oldugunu eklemis olabilirim.
Beyaz bir irkçi miyim?
En olagandisi yazilardan biri, beyaz insanlarin erdemini onaylarken, Minnesota'da siyah kisilere haksizlik yapildigina dair tekrarlanan örneklere rastladigimin çelisik gerçegi ile ilgisi vardi. Bu soruyu sordum: "Gerçege göre zorla ... Minnesota'da irkçiliga karsi ben mi yanayim?" Bir kisinin genel inancindan bagimsiz olarak, her birinin belirli durumlarda hakikati kabul etme görevi vardir.
Bu durumda, muhtemel beyaz irkçiligi içeren üç durum düsünebilirim. Ilk önce, siyah bir belediye baskan adayi Al Flowers'in yasadigi bir evin kaniti, su hala o eve akmaya devam ederken su eksikligi içindi. Belediye baskanligina aday oldugu için "Çiçekler olsun" diye biri Belediye Binasinda miydi? Siyah bir adam mi? Bu neydi? Ikincisi, beyaz bir belediye baskaninin talimatlariyla, Bill Göçmen Dayi Amca'ya ait bir binanin tartismali bir sekilde kinanmasi vardi. Baska bir irkçilik örnegi? Üçüncü olarak, DNA analizi ve cinayet silahiyla ilgili bir polis raporu Stansberry'den dislanma egiliminde olmasina ragmen, bir Gopher futbol oyuncusunun öldürülmesi için siyah bir adam olan Jermaine Stansberry'in savciligi ve mahkum edildi. Bu durumda, muhtemel katiller baska bir siyah adamdi, bu nedenle irkçi motif belirsiz. Ancak, kimsenin bu adamin durumuyla ilgilenmedigi gerçegi, süphelerimi derinlestirdi.
Bir diger not kagit ise "Kimlik Siyaseti hakkinda inandigim seyin kalbine yaklasmaya çalismak" baslikli yaziydi. Bunun ilk ilham kaynagi, bir topluluk gazetesi olan Southside Pride'de "Bill McGaughey hala ciddi "Beyaz bir erkege karsi ayrimciliga maruz kaldi." Daha önce düzenledigim bir siyasi kampanya sirasinda, siyasi görüsleri geride birakilan gazetenin editörü Ed Felien ile yarismayi görüsmüstüm. Kimlik konularina bakmak için geleneksel olan solcu yol, beyazlara karsi ya da baskalarina karsi "ayrimcilik". Belki daha beyaz-erkek CEO'lara ya da esit derecede absürd bir konuma ihtiyacim oldugunu düsünüyordum?
Ancak Ed'in ifadesi düsünmeye basladi. Ayrimcilik sikayetim degildi, ne oldu? Ayrimciliga maruz kalmamaktan sikayetçi olduguma, ancak baskalarinin beni tanimlamaya çalistiklarina karar verdim. Benim ve diger beyaz insanlarin kimligini, bir grup olarak pek fazla olmamis kisiler tarafindan kaçirildi. Bu sikayet de buydu. Açiklanmasi gerekiyordu.
Her halükarda, web sitesinin olusturulmasi, eldeki üç konudaki düsüncemi, özellikle irk kimligini açikliga kavusturma firsati verdi. Görüslerim simdi dünyaya maruz kalmisti. Benim irkçi görüsüm için kabadayi olmayi, daha iyimser bir tavirla, benimle mutabik olan insanlardan haber almayi umardim. Olmamisti. Konusmayi biraktigimda sessizligi kiskirtan bir "tartisma" baslatmistim.
için: NDparty.html
bir sonraki bölüme