19 Mayıs 1970 Çorum'un Alaca kazasının Küre köyünde doğdum. İç Anadolu'da küçük, sade ve fakir bir köyde... Yaşama mücadelesini küçük yaşta öğrendim yani. Ben doğduktan sonra babam Almanya'ya gitti ve biz üc kardeş; ablam, abim ve ben annemle 1979'a kadar köyde yaşadık. O yıllarım sade ama güzel geçti. 1979'da annemi ve abimi de babam Almanya'ya götürdü. Ben 9 yaşındayken ablamla ve eniştemle Ankara'ya taşındık. Orda ilk defa kendimi kanıtlamama spor yardım etti. Çünkü hiç kimseyi tanımıyordum. Ama sokaklarda futbol oynamaya başlayınca herkes beni tanımaya başladı. Çok hırslı, çok istekli bir çocuktum. Kaybetmeyi sevmezdim ve çok hızlı koşardım. Bir sene Ankara'da okudum ve orada yaşadık. 1980 yılında annem ve babam beni de Almanya 'ya götürmeye karar verdiler. Ben o sevinçle oradaki arkadaşlarımla bile vedalaşamadım. Çok yakın ve dürüst arkadaşlarım vardı. Sonra Almanya'nın Münih kentine geldik. Yine her şey yabancıydı ve bu sefer dil problemi de vardı. Yine okula yazıldım, yine zorluklar ve kabul edilmeme problemi yaşadım; ama burada da sadece ilk spor dersine kadar yabancılık çektim. İlk spor dersinde herkes gördü benim farklı olduğumu. Ben gönlümü futbola kaptırmıştım. Spor öğretmeninin önerisi ile Bayern Münih'e kayıt oldum ve 16 yaşına kadar başarılı bir performansla futbol oynadım. Profesyonel olmak için her şey çok elverişli idi, ama bir sakatlık sonucu sahalara dönemedim ve ameliyattan sonra uzun bir süre rehabilitasyon yapmam gerekti. O rehabilitasyonda, bana bodybuilding tavsiye eden 65 yaşlarındaki bir bayan hoca beni motive etti, sakın sporu bırakma diye beni yönlendirdi. Benim bacaklarımla dalga geçercesine eğlenirdi. Bodybuilding yap bacaklarını geliştir derdi. İşte o gün benim için vücut geliştirme sporuna başlangıç olmuştur.