Benim için anlamı olan bir alıntı düşünüyorum, aklıma bir şarkı geldi: "And these children that you spit on, as they try to change their worlds, are immune to your consultations, they are quite aware of what they're going through.. Where's your shame, you left us up to our necks in it.."
Sonra bir de aklıma bu geldi: "You can never be overdressed or overeducated". Canım Oscar Wilde'dan. Oradan da Morrissey'e atladım.
Ve tabii ki şu:
Ben de bilmiyorum neden gözünü tekmelemek istediğim insanlara kibar kibar gülümsüyorum. Aylar sonra cumartesi gecesi insan içine çıktım, neden çıkmadığımı bir kere daha anlayıp eve döndüm. Biriyle olan derdimi halledeyim derken başka biri beynimi yaktı. Herkes kendi sesinin ekosuna hayran, herkes benden daha iyi biliyor, herkes benim ne olduğumu da benden daha iyi biliyor. Hayatımda ilk defa "Aaa ama sen bayağı yalan söylüyorsun?" dedim birine, sevgilisinin falan yanında, hiçbir şey farketmedi. Utanmayan insan dolmuş ortalık.
İnsanların ağzına gözüne tekme atmayı bir gün beceririm umarım, o gün gelene kadar gözlerimi devirip içkimi bitiriyorum ve eve dönüyorum.
Özel bir yeteneğim yok. Doğuştan boksuratlıyım, eğer sayılıyorsa. Güçlü yanlarım, zayıf yanlarım sorularını da kocama, anneme falan sordum. Kocam "En zayıf yönün, bazı insanlara hakettiklerinden fazla önem vermek" dedi, dalga geçiyormuş. Ben dalga geçtiğini anlamayınca bir kere daha dalga geçti. Annem, "Beni karıştırma böyle şeylere" dedi.
Kağıttan küçük ve tombul yıldızlar yapabiliyorum, bir de bu var.
Haydin iyi haftalar, kazak mı giyeyim yoksa sandaletlerimi mi çıkarayım bilmediğim havalar hayırlı olsun.