yer verirsiniz bir türlü, yer vermezsiniz başka türlü. menopoz bazen fena etkiler bu teyzelerin bazılarını. yer vermediğinizde içten içe konuşmalar, mırıldanmalar duyarsınız yer verirsiniz "aa ben yaşlı mıyım evladım? otur sen." cevapları alırsınız.
toplu taşıma araçlarını sık kullanan biri olarak neredeyse refleks halinde yer/yol verdiğim için pek böyle davranışlarla/bakışlarla karşılaşmıyorum. ama, eğer kalabalık bir araçsa, minicik teyze/amca oturup yerine tombul biri kalkınca, alan daha da daralınca, ayaktakilerin pis bakışlarına maruz kalabiliyorsunuz.
şu da var, insan huysuzdur. bakalım o yaşlara gelince başkaları bizim hakkımızda neler söyleyecek.
"ne okuyorsun?" soru kalıbı ile "seni kitliyorum hazır ol" demeye çalışan teyzelerdir. "ben gençken" diye başlarlar, "ahıhay aslında şimdi 18'imdeyim kih kah koh" diye leş bir espri ile bitirirler. ama iletişim burada asla bitmez...