Esma-i Hüsna'nın başına "ya" seslenişi eklenerek okunabilir. Mesela: "Ya Allah, ya Rahman, ya Rahim, ya Melik, ya Vedud" gibi. Velilerin pek çoğu böyle söylemeyi tercih etmişlerdir. Osmanlı hattatları da bu mübarek isimleri levhalaştırırken böyle yapmışlardır. Rivayet edildiğine göre Bedir Muharebesi gecesi, Allah Resulü s.a.v. bir ağacın altına çekilmiş, orada namaz kılmış ve secdede devamlı "ya Hayyu ya Kayyum" isimlerini zikretmiştir.(İbn Kesir) Bu isimler Cenab-ı Hakk'ın kudret ve sıfatlarının değişik şekillerde tecellillerinin ifadesidir. Elbette bunları zikrederken kalbin ilahi tecellilere layık ve açık olması çok mühimdir. Hiç değilse kişi lisanen ve kalben edep içinde zikretmeye çalışmalıdır. Edep, nice kusur ve noksanı örten ilahi bir nurdur; çok ama çok önemsenmelidir. İşte bu yapılabilirse, bu mübarek isimlerin Rabbimizle güzel bir irtibat vesilesi olması umulur.