Yöneticilerin halka karşı hiçbir hukuk kuralıyla bağlı olmadığı yönetim biçimi. Günümüzde hukuk devleti kavramının karşıtı olarak kullanılan terimin tarihsel kaynağı, mülk devlet kuramından sonra ortaçağda ortaya çıkan polis devleti kuramıdır.
Bu kurama göre hükümdar devlet adına yetkilerini kullanırken yalnızca tanrıya ve vicdanına karşı sorumluluk taşır. Hükümdarın emirlerini uygulayan memurlar da halka karşı hiçbir hukuk kuralıyla bağlı değildir. Hükümdarın emirleri birer hukuk kuralı sayılır; halkın kayıtsız şartsız bunlara uyması gerekir.
Modern çağ siyasal terminolojisinde, polis devleti terimi monarşik olmayan siyasal biçimler için de kullanılır. Bu bakımdan askeri ya da sivil diktatörlüklerin ya da otoriter rejimlerin hukuk karşısındaki konumu değerlendirilirken, polis devleti nitelemesi kullanılır. Özellikle klasik faşist rejimler (Nazizm, İtalyan faşizmi) ile Stalin dönemi Sovyet yönetimi polis devletinin tipik örnekleri sayılır.
Bu açıklamadan sonra ey dersaadet valisi boyunsuz muammer paşa, utanmıyacak mısın? kafanı yastığa koyduğunda o kadar işçinin, öğrencinin, mazlumun annen ve senin hakkındaki iyi dileklerinden rahatsız olmayacak mısın? ama sen acil servis kapısına gaz bombası atan polisin valisisin, vicdan sahibi değilsin.
böyle bir günde olur olmaz ahmed arif´in sesi gelir kulagimiza;
vurun ulan
vurun ben kolay ölmem!