“Kimse zengin olma umuduyla terapist olmaz”
Neredeyse 20 yıl önce derin bir depresyon içine düştüm. Uzun zamandır inşa ediyordu, fakat hala “arıza” olarak adlandırdığım şeye sahip olduğumda, bir kerede olmuş gibiydi.
Tatil günlerinde işimden bir hafta izin aldım. Ama bu zamanı sevdiklerinizle birlikte kullanmak ya da tatil maceralarına çıkmak yerine kendimi daireme kapattım ve gitmeyi reddettim.
O hafta boyunca hızlı bir şekilde kötüleştim. Ben uyuyamadım, sonunda kabloda olanları izleyerek günlerce uyanık kalmayı tercih ettim.
Kanepemi terketmedim. Duş almadım. Panjurları kapattım ve ışıkları açmam, bunun yerine televizyon ekranının parlamasıyla yaşadım. Yedi günlüğüne yedi gün yediğim tek yemek, krem peynirin içine batırılmış, her zaman kolumun tabanından ulaşamadığı yerdi.
“Kaldığım” süresi sona erdiğinde, işe geri dönemezdim. Evimden çıkamam. Yapma fikri ya kalp atışlarımı hem de başım dönüyor.
Kapımın önünde ortaya çıkan ve ne kadar rahatsız olduğumu anlayan babamdı. Bana hemen aile doktorum ve bir terapistle randevular verdi.
O zamanlar işler farklıydı. İş yerime yapılan bir çağrı ve kendimi sağlıklı bir yere geri götürmek için bir ay süren ücretli bir sağlıksızlık izni aldım.
Terapi randevularımı karşılayan iyi bir sigortam vardı, bu yüzden tekme atmamın önerildiği ilaçları beklerken günlük ziyaretleri karşılayabiliyordum. Hiçbir noktada bunun için nasıl ödeme yapacağım konusunda endişelenmek zorunda kalmamıştım. . Sadece iyileşmeye odaklanmak zorunda kaldım.
Bugün benzer bir arıza yapacak olsaydım, bunların hiçbiri doğru olmazdı.
Terapi ulaşılamadığında
Bu ülkedeki herkes gibi, son 2 yılda uygun fiyatlı sağlık hizmetlerine ve özellikle de uygun fiyatlı zihinsel sağlık hizmetlerine erişimin azaldığını gördüm.
Bugün, sigortam sınırlı sayıda terapi ziyareti sağlıyor. Ama aynı zamanda yılda 12.000 ABD doları tutarında bir kesinti ile geliyor, yani tedaviye katılmak neredeyse her zaman cebimden çıkmak zorunda kalmamla sonuçlanıyor.
Düşüncelerimi kontrol etmek ve yeniden ayarlamak için hala yılda en az birkaç kez yaptığım bir şey.
Gerçek şu ki, düzenli terapi randevularında muhtemelen her zaman daha iyi olacak bir insanım. Ancak şu anki durumumda, kendi işimi yürüten bekar bir anne olarak, bunun gerçekleşmesi için her zaman gereken kaynağa sahip değilim.
Ve ne yazık ki, çoğu zaman, en az gücümle karşılayabileceğim bir terapiye ihtiyacım olduğunda.
Bildiğim bir mücadele, yüzleşmede yalnız olmadığım.
Evsizlikten kitlesel çekimlere kadar her şey için zihinsel hastalıkta bir parmağını günah keçisi olarak işaret etmeyi seven bir toplumda yaşıyoruz, ancak bu suçu yerleştirirken yine de insanlara ihtiyaç duydukları yardımı almaya öncelik veremiyoruz.
Başarı için kimseyi kurmamış, kusurlu bir sistem. Fakat bu sistemin elinde acı çeken sadece zihinsel sağlık hizmetine ihtiyaç duyanlar değil.
Aynı zamanda terapistlerin kendileri.
Bir terapistin bakış açısı
Ergen terapist John Mopper, Healthline'a “Kimse zengin olma umuduyla bir terapist olamaz” dedi.
“Yaşam için yaptığım şeyi yapabilmek gezegendeki en şaşırtıcı şey” diyor. “Herhangi bir günde, altı ila sekiz gencin arasında oturabilir ve 6 ila 8 saat sohbet edebilirim, umarım birinin gününü olumlu yönde etkileyebilir ve ücretini alabilir miyim? Her sabah beni uyandıran şey dürüst. ”
Ancak çoğu zaman terapistlerin yapmaya çalıştıkları işi daha da sönümleyebilecek bir kısmı için para almak bu.
Mopper, New Jersey, Somerville'deki Blueprint Mental Health'in ortak sahibidir. Ekip, kendisi ve eşi Michele Levin'in yanı sıra onlar için çalışan beş terapistten oluşuyor.
“Tamamen sigorta ağımızın dışında” diye açıklıyor. “Sigorta almayan terapistler, bazı insanlardan kötü bir rap alma eğilimindedir, ancak gerçek şu ki, eğer sigorta şirketleri adil bir ücret öderse, ağa girmeye daha açık oluruz.”
Peki, “adil oran” tam olarak neye benziyor?
Gerçek tedavi maliyetini analiz etmek
Carolyn Ball lisanslı bir profesyonel danışman ve Illinois, Hinsdale'deki Elevate Counseling + Wellness'ın sahibi. Healthline'a tedavi için oran belirleme konusunda birçok faktör olduğunu söyledi.
“Özel bir uygulama sahibi olarak, eğitim ve deneyimlerimin yanı sıra piyasaya, bölgemdeki kiranın maliyetine, bir ofis düzenleme maliyetine, reklamın maliyetine, sürekli eğitimin, mesleki ücretlerin, sigortaların ve son olarak bakıyorum. , yaşam maliyeti, ”diyor.
Terapi seansları genellikle hastaları saatte 100 ila 300 $ arasında bir yerde yürütürken, yukarıda belirtilen masrafların tümü bu ücretten kaynaklanmaktadır. Ve terapistlerin ilgilenecekleri kendi aileleri var, kendi faturalarını ödeyecekleri.
Sigorta ile ilgili sorun
Ball’un uygulaması, özellikle sigorta şirketlerinin sağladığı düşük ücret oranları nedeniyle sigorta almayan bir başka uygulama.
Ball, “İnsanların farketmediğini düşündüğüm bir şey, terapi saatinin diğer tıp mesleklerinden ne kadar farklı çalıştığını” açıklıyor. “Bir doktor veya diş hekimi saatte sekiz hasta görebilir. Bir terapist yalnızca birini görür. ”
Bu, bir tıp doktorunun günde 48 hasta görebilmesi ve faturalandırması mümkün olsa da, terapistler genellikle yaklaşık 6 faturalandırılabilir saatle sınırlıdır.
Ball, “Bu, gelirde büyük bir fark var!” Diyor. “Dürüst olmak gerekirse, terapistlerin yaptığı işin diğer tıp uzmanlarının yaptığı kadar önemli olduğuna, ancak ücretin önemli ölçüde daha az olduğuna inanıyorum.”
Her şeyden öte, klinik psikolog Dr. Carla Manly'ye göre, sigorta yoluyla fatura kesmek çoğu zaman ek maliyetle geliyor.
“Sigorta faturalandırmasının niteliği göz önüne alındığında, birçok terapistin fatura hizmetiyle sözleşme yapmak zorunda kalması. Bu hem sinir bozucu hem de maliyetli olabilir ”diyor ve sonuçta ortaya çıkan sonuç, terapistin genellikle faturalarının yarısından azını aldığını gösteriyor.
Para insanları terapiden uzak tuttuğunda
Terapistler, seans oranlarının tedavi aramada caydırıcı olabileceğini biliyor.
“Ne yazık ki, bunun çok yaygın olduğunu düşünüyorum” diyor Manly. “Birlikte çalıştığım birçok insanın terapiye ihtiyacı olan ancak iki önemli sebepten ötürü gitmeyen arkadaşları ve aileleri var: Maliyet ve leke”
Ülkenin dört bir yanındaki insanlara gerektiğinde tedavi için düşük maliyetli sevk almaları için yardım ettiğini söyledi. “Bunu Florida'daki biri için yaptım” diye açıklıyor. “Ve“ düşük maliyetli ”hizmetler, oturum başına 60 ile 75 $ arasındaydı; bu, çoğu insan için çok büyük bir para!”
Kimse danışmanların geçimini sağlaması gerektiği konusunda tartışmakta değil ve Healthline'ın konuştuğu profesyonellerin her biri bu ihtiyacı göz önünde bulundurarak oranlarını belirledi.
Fakat hepsi hala yardım mesleğine giren bireylerdir, çünkü insanlara yardım etmek isterler. Dolayısıyla, gerçekten yardıma ihtiyacı olan ancak karşılayamayan müşterileriyle veya potansiyel müşterileriyle karşılaştıklarında, kendilerini yardım etmenin yollarını ararken bulurlar.
Ball, “Bu benim için zor bir şey” diyor. “Terapiye gitmek, birinin hayatının seyrini olumlu yönde değiştirebilir. Duygusal refahınız, kaliteli ilişkilerin tadını çıkarmak, anlam geliştirmek ve sürdürülebilir bir benlik saygısı oluşturmak için çok önemlidir. ”
Herkesin bu erişime sahip olmasını istiyor, ama aynı zamanda bir işletme işletiyor. “Hayatımı kazanma ihtiyacı olan herkese yardım sağlama isteğimi dengelemek için mücadele ediyorum” diyor.
Terapistler yardım etmeye çalışıyor
Ball, yardıma ihtiyacı olan ancak tam ücreti alamayan müşteriler için her hafta programında bir miktar kayan ölçek noktası ayırır. Mopper’ın pratiği, bu ihtiyacı dile getirmiş olan müşteriler için her hafta kesin olarak kesin olan randevuları bir kenara bırakarak benzer bir şey yapıyor.
Mopper, “Bazı hizmetleri ücretsiz olarak olanaklara sahip olmayan müşterilere ücretsiz sunmak, aslında etik kurallarımıza bağlı” diyor.
Manly, en çok ihtiyacı olanlara yardım etmek, yerel uyuşturucu ve alkol rehabilitasyon merkezinde haftalık gönüllü olmak, haftalık düşük maliyetli destek grubuna ev sahipliği yapmak ve gazileriyle gönüllü olmak konusundaki arzusunu yerine getiriyor.
Söz konusu üç kurum da insanların ofislerinde görülmesi mümkün olmadığında uygun fiyatlı hizmetler bulmalarına yardımcı oldu. Önerilerinden bazıları şunlardır:
- topluluk klinikleri
- kolej kampüsleri (bazen danışmanlığı düşük olan öğrencilere kademeli olarak danışmanlık yapar)
- akran danışmanlığı hizmetleri
- İnsanlara yerel düşük maliyetli terapi hizmetleri bulmalarına yardımcı olan ve kar amacı gütmeyen bir şirket olan Open Path Collective gibi hizmetler
-
çevrimiçi terapi, video ya da sohbet yoluyla daha düşük oranda hizmet sunan
Finansal araçları olmayanlar için mevcut seçenekler var, ancak Manly, bir terapist veya başka bir profesyonel için genellikle “kolay” olan kaynakları bulmak depresyondan veya endişe çeken biri için göz korkutucu veya korkutucu olabilir. Bu yüzden yönlendirmelerde bulunmak için bir yardım eli ödünç verebilmek çok önemli. ”
Yani, yardıma ihtiyacınız olursa, para almanızı engelleyen şey olmasına izin vermeyin.
Bölgenizdeki yerel bir terapiste ulaşın ve neler sağlayabileceklerini öğrenin. Onları görmeyi göze alamazsanız bile görebildiğiniz birini bulmanıza yardımcı olabilirler.
Leah Campbell, Alaska, Anchorage'da yaşayan bir yazar ve editördür. Kızının evlat edinilmesine yol açan serpidik olaylardan sonra seçim yapan bekar bir anne. Leah aynı zamanda “Tek Kısır Kadın” kitabının da yazarıdır ve kısırlık, evlat edinme ve ebeveynlik konularında kapsamlı bir şekilde yazılar yazmıştır. Leah ile Facebook, web sitesi ve heyecan.