Nazi Almanyası ve Polonya, Büyük Biritanya, ABD, Sovyetler Birliği, Varşova ayaklanması ve yalanlar üzerine kısa notlar
Yusuf Küpeli


d. Varşova Ayaklanması, Büyük Biritanya ve Sovyetler Birliği
Nazi orduları -saldırıyı her an başlatabilecek biçimde- Polonya sınırına çoktan yerleştirilmişlerdi ama, Hitlerin aradığı bahaneyi SSin ikinci kişisi Reinhard Heydrichin düzeni yaratacaktı- Heydrich için bak, (3)... SS içinde SDnin başı olan Reinhard Heydrich, adamlarına Polonya ordusunun ünüformalarını giydirdi ve Polonya sınırına 1.5 km kadar mesafede kurulu Almanyaya ait Gleiwitz radyo istasyonuna saldırdılar. İstasyonu kolayca elegeçiren özel komando birliği, buradan Polonya adına Almanyaya savaş ilanetti ve böylece Hitler saldırı hakkını elde etmiş oldu. Herkesin bildiği gibi II. Dünya savaşını başlatan bu saldırı 1 Eylül 1939 günü başladı... Polonya ve daha sonra Sovyetler Birliğinin işgal edilecek topraklarında gerçekleştirilecek olan pasifikasyon işide Heydriche havale edilmişti. Aynı kişi SS içinde Özel Eylem Birlikleri (Einsatz) organize etti. Bu birliklerin asıl görevleri, politikacıları, toplumda önder konumunda olan kişileri, aydınları (tüm okul öğretmenleri dahil), aristokratları (feodal soylular), din adamlarını ve şüphesiz öncelikle komünistleri öldürmekti. Liste bukadar uzundu, çünkü Hitler Polonyada anlaşabileceği politik örgüt bulamamıştı ve Polonya din adamlarıda Papa XII. Pius ve ayrıca Protestan Kilisesi gibi Hitleri desteklemiyordu. Polonya aristokrasisi ise, Kürt feodalizmi gibi en güçlünün önünde eğilme ve emrine girme ahlakına değil, tam tersine direniş geleneğine sahipti ve tarihi boyunca ülkenin bağımsızlık kavgasına önderlik etmişti. Katliamın, pasifikasyonun, köleleştirme operasyonunun mantıki ve ahlaki gerekçesi ise, üstün Alman ırkı karşısında Polonya toplumunun değersizliği, aşağı bir soyu temsilediyor olmasıydı. Aslında tüm slavlar gibi Polonyalılarda Hitlerin ari dediği Hint- Avrupai halkların veya bu dil gurubuna dahil dilleri konuşan toplulukların bir parçası idiler.
Tüm bunların ötesinde Polonya, sayıları iki milyona ulaşan çok yoğun bir Yahudi nüfusuna sahipti. Yahudileri -önce tel örgülerle ve daha sonra duvarlarla- çevrili gettolarda toplama işi de Heydrichin planlarının bir parçası olacaktı. Bu sınırların dışına çıkan tüm Yahudilerin görüldükleri yerde vurulmalarını emretmişti. Getto, Ölüm Kamplarına giden yolda bir ara duraktı ve bunlar Varşovada, güneydeki Krakovda ve Lodzda oluşturulmuşlardı. İnsanların buralara balık istifi gibi aşırı sıkışıklıkla yığılmaları ve gıda yetersizlikleri nedenleriyle açlık ve salgın hastalıklar başlayacaktı. Daha Ölüm Kampları gerçek anlamda eyleme geçmeden, sadece açlık ve salgın hastalıklar nedenleriyle 1941 yılının ortasına dek yarım milyon Yahudi ölecekti...
Ve şimdi malesef İsraildeki ırkçı Yahudi yönetimi bu yaşanmış deneylerin aynılarını yoksul Filistin halkına uygulamaktadır. Onları, göçmen kampları olarak adlandırılan -yerleşim alt yapısından tamamen yoksun- gettolar içine, birçeşit tamamen sağlıksız merkezlere toplayarak hareketlerini kısıtlamaktadır. Ve yine aynen Nazi birliklerinin yapmış oldukları gibi sindirme amacıyla bu kamplara roketlerle saldırıp kadın- çocuk ayırımı yapmadan sivil halkı öldürmekte, insanları gıdasızlığa ve hastalıklara mahkum etmektedir. Tüm bunlar yetmiyormuş gibi, Varşova gettosunda olandan çok daha uzun ve güçlü bir duvarla filistin halkını hapsetme eylemine başlamıştır... Yahudilerin Nazileri taklit etmekte olduklarını yazmam, anlaşılmış olacağı gibi herhangi bir öfkenin veya düşmanlığın ürünleri değildir. Ayrıca aynı konuda burada özetlenenden çok daha kapsamlı araştırmalar ve olayların içinden gelen kişilerin yazdıkları gerçeklere dayanan bilimsel içerikli romanlar vardır... İnsanlar yetişme süreçlerinde öğrendiklerini, gördüklerini bilinçli veya bilinçsiz olarak başkalarına uygularlar. Ve malesef çoğunluklu olarak Yahudi toplumunun görmüş olduğu da değişik kötülüklerden, şiddetten başka birşey değildir ve onlarda öğrenmiş olduklarını Filistinlilere, diğer Arap halklarına ve hatta birbirlerine karşı yeniden uygulamaktadırlar... Ve yine herşey -aynen o eski günlerde olduğu gibi- medeni dünyanın gözleri önünde olmaktadır.
Aslında Nazi işgali altındaki Varşovada iki ayaklanma olmuştur. Bunlardan ilki, 19 Nisan 1943 günü başlayıp dört hafta süreni, Yahudi gettosunda gerçekleşmiştir... Önceki bölümde kısaca sözetmiş olduğum Hitlerin kesin çözüm planına uygunolarak Yahudi gettoları oluşturulmuştu ve bunların en büyüğü Varşova gettosu önce dikenli tellerle çevrilmişti. Ardından aynı gettonun etrafına yüksekliği 3 metreyi biraz aşan ve uzunluğu 17.7 kilometre olan bir duvar örülmüştü. Ve bu çevrilmiş 340 hektar büyüklüğündeki alana 1942 yazında 500 bin civarında insan doldurulmuştu. Şüphesiz herkesin bir odası, her ailenin bir evi veya katı yoktu. Çoğu zaman 10- 13 kişi küçük bir odaya tıkılmış olarak yaşamak zorundaydılar. Salgın hastalıklar, özellikle tifo toplu ölümlerin başlıca nedeniydi. Ve daha önce hakkında kısa bilgiler verdiğim Treblinka Ölüm Kampı işine başlayınca, 22 Temmuz 1942den itibaren hergün yaklaşık 5 bin kişi bu gettodan Treblinkaya nakledilmeye başlandılar.
Nazi görevliler, insanların açık belirli yasaları olan iş kamplarına götürüldüklerini söyleyerek getto sakinlerini aldatmakta idiler ve bu nedenle gaz odalarına nakil işi alabildiğine kolay oluyordu. Nakiller sonucu 1943 Ocak başında getto nüfusunda bayağı bir azalma olmuştu ve Yahudiler bu durumdan şikayetci değillerdi şüphesiz. Fakat -yine daha önce yazmış olduğum gibi- Treblinkada patlayan isyanın ardından bir avuç yahudi kaçmayı başarabilmişti ve gaz odaları ile ilgili haber gizlice gettoya ulaşmıştı... Artık gidenlerin iş kamplarına gitmediklerini, doğrudan ölüme yollandıklarını biliyorlardı ve çaresizlikle örgütlenip silahlanmaya başlamışlardı.
Naziler yine herzaman olduğu gibi 18 Ocak 1943 günü insanları nakil amacıyla toplamak için gettoya girdikleri zaman, hiç ummadıkları silahlı bir direnişle karşılaştılar. Yahudi Savaş Örgütü (Zydowska Organizacja Bojowa; ZOB) illegal olarak örgütlenmiş. Dört günsürecek olan sokak çatışmalarında 50 kadar Nazi ve çok daha fazla Yahudi ölecekti. ZOB örgütlenmesi birmiktar Nazi silahını elegeçirme şansına sahibolacaktı... Ve Naziler Ölüm Kampı Treblinkaya nakli 19 Nisan 1943 gününe dek durduracaklardı.
Yahudiler 19 Nisan gününü kutsal saymakta ve dini bayram olarak kutlamaktaydılar. İnançlarına göre yaklaşık 3 bin yıl kadar önce o gün Mısırın elinden kurtulmuşlardır... Tesadüf bu ya, ertesi gün, yani 20 Nisan günü Hitlerin (führerin veya önderin) doğum günü idi- annesi biraz acele etse, 19 Nisan günü de doğabilirdi aslında ve soyunda Yahudi olduğuna dair bazı söylentiler de vardır... SS örgütlenmesinin şefi Himmler, führere yaranmayı, Ona doğum günü armağanı yerine geçecek mükemmel bir eylem yapmayı planlamıştı. Getto direnişini kırma ve Treblinkaya nakilleri yeniden başlatma amacıyla 19 Nisan günü 2 bin kadar SS görevlisi beraberlerindeki ordu birlikleri, tanklar, seri atış yapan hafif toplar ve cephane taşıyıcıları ile gettoya daldılar- günümüzde de İsrail birlikleri aynışekilde Filistin kamplarına dalmaktadırlar ama, yanlarında fazladan çok daha güçlü ve moder tanklar, evleri yıkan dev iş makineleri, helikopterler ve en moder savaş uçakları bulunmaktadır. ZOB, tank ve top mermilerine dayanıklı ve içinden ateş açmaya elverişli bazı beton sığınaklar (bunker) oluşturmuştu ve kanalizasyon tunellerini sığınak olarak kullanıyordu. Ellerinde birmiktar tabanca, tüfek, makinelitüfek ve tanklara karşı ev imalatı bombalar ve Molotof kokteylleri vardı. Ayrıca sayıları yaklaşık 1 500 olan bağımsız örgütlenmiş Yahudi gerillası mevcuttu. Bunlar ilk gün bazı Alman tanklarını tahribetmeyi ve birmiktar asker kaybı verdirmeyi başararak Nazilerin gettoya girişlerini durdurabildiler.
Ertesi gün Naziler eğitilmiş kurt köpekleri ile geldiler. Sığınaklara karşı zehirli gaz ve alev fışkırtıcıları kullanıyorlardı... Direnişçiler sığınaklarını terketmek zorunda kalıyorlardı. Gettoyu alev ve duman kaplamıştı. Nazi birlikleri, ZOBun merkezinin bulunduğu bunkeri 8 Mayıs günü elegeçirdiler. ZOB yöneticileri sağ elegeçmektense inteharı tercih ettiler ve aynışekilde ZOBun genç önderi Mordecai Anielewiczde yaşamına sonverdi. Tek taraflı savaş veya daha doğrusu Nazi birliklerinin temizlik operasyonları 16 Mayıs gününe dek sürdü. Kesin sayı bilinememekle birlikte 28 gün süren tüm operasyon boyunca Nazi tarafı birkaçyüz kayıp verirken, 56 bin kadar Yahudi öldürüldü veya Ölüm Kampına yollandı. SS Orgenerali Jurgen Stroopun emri ile Varşovanın Büyük Sinagogu dinamitlenip uçuruldu. Olay üzerine, Artık Varşova Gettosu Yok başlığıyla rapor yazılacaktı... Herhangi bir zafer ummadan tamamen umutsuzlukla, çaresizlikle, kin duyguları ile başlayan haklı bir ayaklanmaydı bu.
Hitlerin ruhu ile enerji ve dünya hakimiyeti peşinde Irakı benzer biçimde ateşe ve kana boğmakta olan George W. Bushun dışişleri bakanı Colin Powelin 60ncı yıl kutlamalarına katıldığı asıl büyük Varşova ayaklanması 1 Ağustos 1944de başlamıştır ve olaylar hiçte Washingtonun günümüzde yansıtmaya çalıştığı gibi gelişmemişlerdir... İngiliz emperyalizminin yıldız politikacısı, üst sınıfların en akıllı ve üretici temsilcisi ve derin anti- komünist Wiston S. Churchill, her biri 700 sayfayı aşan ciltlerden oluşma II. Dünya Savaşı ile ilgili anılarının altıncı cildinin dokuzuncu bölümünde Varşovanın Kahramanlığı başlığıyla yeralan Varşova ayaklanmasından -İngiliz üst sınıf perspektifi ile- 14 sayfa sözetmektedir. Sovyet Maraşali ve muzaffer Kızılordunun komutanı Georgij Zjukovun anılarının ikinci cildinde yeralan aynı olayla ilgili anlatımla zaman zaman çakışan Churchillin anlatımı şu parlak edebi cümlelerle başlamaktadır: Rus yaz saldırısı Temmuz sonunda Vistule ulaşmıştı. Tüm raporlar yakın gelecekte Polonyanın Rusların ellerine düşeceğini açıklamaktaydı. Polonya yeraltı ordusunun kendisini Londra Hükümeti olarak kabuleden önderleri, ülkenin Almanların elinden kurtuluşunu hızlandıracak ve Almanların Polonya toprakları içinde ve özellikle Varşovada güçlü bir savunma yapabilmelerini engelleyecek genel bir ayaklanmanın zamanının geldiğine inanmışlardı.
Genellikle ölüleri, artık yaşamayanları gerçeği örten bir sis perdesiyle yücelterek kendi yararına kullanmaya çalışanlara özgü bir edebi üslupla söze başlayan Churchill, anlatımının biraz ileri bölümlerinde Stalinin yolladığı yanıt niteliğindeki telgrafta geçen şu sözleri aktararak -dolaylı da olsa- gerçeği kabullenmektedir: M. Mikolajczk (Londradaki İngiliz yanlısı Polonya Meclisinin başkanı- Y. K.) ile görüşmemin ardından, aşağıya, Varşovaya büyük miktarda silah bırakmaları için Kızıl Orduya emir verdim. Aynızamanda bir irtibat subayı aşağıya atladı ama, ilgili birlik komutanının raporuna göre hedefine ulaşamadan Almanlar tarafından öldürüldü. Varşovada yaşanmakta olan gelişmeyi daha yakından incelediğim zaman, bu kalkışmanın halkın arasında büyük kurbanlara malolacak düşüncesizce ve korkunç bir serüven olduğu kanısına vardım. Polonyalılar işi başlatırken bizlerle ilişki kurmadılar, daha başlangıçta eylemden haberdar edilmesi gereken Sovyet askeri yönetimi ile işbirliğine gitmediler. Varolan bu koşullarda Sovyet yönetimi Varşova macerasına mesafeli davranmak ve aynızamanda doğrudan veya dolaylı sorumluluk yüklenmemek zorundadır.
Churchill söze ayaklanmanın Alman savunmasını engellemek amacıyla başladığını ifade ederek girmiş olsada, biraz ileride, -bu ne lahana turşusu bu ne perhiz özdeyişini çağrıştırır biçimde- ayaklanmayı başlatanların Sovyet askeri makamları ile ilişkiye geçmeden eylemi başlattıklarını dolaylı olarak, Stalini yalanlamayarak kabullenmektedir. Yine aynı anlatımının biraz önceki bölümlerinde Churchill, Polonya komünist özgürlük komitesini geleceğin iktidarı olarak gören Moskova (Stalin) ile İngiliz yanlısı meclisin başkanı Mikolajczyk arasında -ayaklanmanın başlamasından 9 gün sonra- 9 Ağustos günü yapılan görüşmede, ayaklanmayı başlatmış olan İngiliz yandaşlarının Moskovanın Polonyanın gelecekteki sınırları ve bunun içinde bir koalisyon hükümeti oluşturma önerisini bile reddetmiş olduklarını itiraf etmektedir. Kısacası isyancılar, koministlerle hiçbir uzlaşmaya yanaşmamaktadırlar ama, işi habersizce başlattıktan sonra onlardan yardım istemektedirler...
Politik entrikalardan uzak saf bir insan olarak tanınan Kızılordunun komutanı Sovyet Maraşali Georgij Zjukovda anılarının ikinci cildinde yeralan Vistulden Odere başlıklı bölümde, Stalini kastederek, En üst komutanın emri ile ilişki kurmaları ve ortak mücadeleyi koordine edebilmeleri için paraşütcükomando birliklerinden iki subayı Bor- Komorowskiye yolladım. Fakat buna karşın Bor- Komorowski onları kabuletmeyi reddeti., diye yazmaktadır ve Churchillin bir önceki itirafı ile birleştirilince bu dümdüz anlatımın gerçekliği ortaya çıkmaktadır.
Sovyet Kızılordusu ile bağlantıyı ve koordineli çalışmayı reddeden general Tadeusz Komoroewki (Komorowski), Polonya Evinin Ordusu (Polish Home Army veya orjinal adıyla Armiya Krojwa, AK) adlı İngilteredeki hükümete bağlı gücün Bor adı ilede anılan en üst komutanıdır. Buna karşın, Zjukovun ve aralarında koyu anti- Stalinist çevrelerinde bulunduğu değişik tarihi anlatımlara göre, Sovyet Kızılordusu ayaklanmayı hava taruzları ve top atışları ve kendisi için ağır kayıplara malolan -genel harekat planının dışındaki- bazı saldırı girişimleri ile korumaya çalışmış, havadan ilaç, gıda, silah, ve cephane atmıştır... Örneğin, Stalini eleştiren Sosyalism Today No 75deki bilgilere göre, Stalin daha fazlasını yapabilirdi ama, yine de tün Eylül ayı boyunca Sovyet savaş uçakları (Red Air Force veya Kızıl Hava Kuvveti) AK güçlerine (isyancılara) yardım malzemeleri atabilmek için 2000i aşkın sorti (çıkış) yapmışlardır... (www.socialismtoday.org/77/warsaw.html)
Yine Churchillin anılarında aktardıklarından, Stalinin Churchille Polonya Evinin Ordusunun (AK) gücünü abartan raporlar verildiği konusunda uyarı yaptığını ve aslında bunların Almanlarla savaşacak güçte olmadıklarını bildirdiğini, anlıyoruz. Polonya Evinin Ordusu (AK) yanlış biçimde Tümen olarak adlandırılan birkaç birlikten ibaret. Ellerinde toplar, hava gücü ve tanklar mevcut değil. Bu tip birliklerin Varşovayı fethedebileceklerine kandimi inandıramam, kaldıki almanlar savunmalarını güçlendirmek için aralarında Hermann- Göring Tümeninin de olduğu dört tank tümenini getirdiler., diye yazmıştır Stalin. Çok güçlü özel bir Tümen olduğu belirtilen Hermann- Göring Tümeninin Varşovaya sevkedildiği bilgisi diğer tüm değişik tarihi metinlerde de vardır ve yine ayrıca Amerikan, İngiliz, Polonya vs. kaynaklı bu metinlerde AKnın güçleri içinde top, tank ve savaş uçağı olduğuna dair tek bir bilgi dahi yoktur. İsyancıların ellerindeki hafif silahların tümü de bilinmektedir ve bunların ateş güçleri Almanları alt edebilecek kapasitede asla değildir... Ayrıca daha önce Sinbadda basılmış olan Gunnar Frederiksson imzalı D- Günü ile ilgili makalede de belirtilmiş olduğu gibi, -zaferi zaten kazanmış olan Sovyet Kızılordusunun Avrupada egemenliğini engellemek amacıyla - gecikmeli olarak 6 Haziran 1944 günü başlatılmış olan Normandiya çıkartması sırasında Batı Cephesinde 55 Alman tümeni bulunurken, Doğu cephesinde, Kızılordunun karşısında, bileşimleri çok daha güçlü 228 Alman tümeni bulunmaktaydı. Varşova ayaklanmasının fitili Normandiya çıkartmasından tam 7 hafta sonra -tamamen aynı nedenle- ve bu kez vaktinden erken ateşlenmiştir.
D- Gününün ardından Doğu cephesindeki Alman güçlerinde herhangi bir azalma olmadığı gibi, www.allempires.com/articles/warsawuprising/warsaw1.htm adresinde verilen bilgilere göre, 25inci, 19ncu ve ayrıca Hermann- Göring Tümenide Varşovaya sevkedilmiştir. Bu bilgiler Stalinin anlatımını doğrulamaktadır şüphesiz. Ve yine Batı kaynaklı diğer tarihi metinlerin bilgilerine göre Hitler, Fiyatı ne olursa olsun Varşova savunulacaktır emrini vermiştir. Almanlar, aralarında Viking ve Totenkopf SS Zırhlı Tümenlerinin de olduğu 2nci ve 9ncu Ordu birliklerini burada toparlayıp savaş düzenine sokmuşlardır. Hermann- Göring Havaindirme Zırhlı Tümeni ile 4ncü ve 9ncu Zırhlı tümenlerde bu birliklere katılmışlardır. Bu güçlü birlikler, 30 Temmuz- 5 Ağustos arasında süren kanlı savaş ile Sovyet saldırısını Varşova önlerinde durdurabilmişlerdir... Şüphesiz tek cephe burası değildi ve saldırı 1000 km derinliğinde, 400 km genişliğinde bir alan üzerinde sürmekteydi... Ateş gücü alabildiğine yüksek Alman birliklerine rağmen köprüleri atılmış geniş bir nehri, Vistülü, genel harekat planının dışına çıkarak geçmeye kalkışacak Kızılordunun ödeyeceği maliyetinin neler olabileceğini profosyenel askerler şüphesiz daha iyi bilirler... Kaldıki, Varşova önündeki düzlük arazide Varşovaya ulaşabilmek için savaşan general Perchovitjs komutasındaki 47nci ordu yukarıda anılan güçlü Alman zırhlı tümenleri ile savaşırken -daha Vistül kıyılarına ulaşamadan- çok ağır kayıplar vermiştir.
Nazi ordularının Varşovada adım adım gerçekleştirmiş olduğu yıkımın bir benzerini günümüzde Bağdatta, Falucede, Necefde ve diğer merkezlerde gerçekleştirmekte olanların; Polonya beş yıl Nazi cizmeleri altında ezilirken birbirlerinden daha fazla insan öldürüp yıpranmaları arzusu ile Sovyet Kızılordusu Beyaz Rusyaya ve Ukraynaya girinceye dek bekleyenlerin; Polonyadaki Nazi Toplama ve Ölüm Kamplarının bitişiğinde Alman mali- sermayesi ile ortaklık içinde köle işçi çalıştıran fabrikalar kuranların, kalkıpta Sovyetler varşova ayaklanmasına yardımcı olmadı diye yüssüzce yalanlar söylemelerinin tek anlamı, Hitler Almanyasının propoganda bakanı Göbelsin izinde yürüyor olmalarıdır...
Yunanistanın yüzde 95ini kontrol eden halkın güçleri, EAM (Ulusal Kurtuluş Cephesi) ve ELAS (Ulusal Halk Kurtuluş Ordusu) İngiliz emperyalizmi tarafından aldatılıp silahsızlandırılır ve oyalanırlarken, Nazi işbirlikçileri yeniden İngilizler tarafından organize edilmişlerdir. Kurulan ölüm mangaları, Kuzey Afrikadan getirtilmiş İngiliz Tankları ve personeli ve piyasaya yeni çıkmış Amerikan Napalm bombaları ile savaşın asıl galibi Grek halkı ezilmiştir. Grek halkını Nazilerden ödünç alınma yöntemlerle tekrar bir felakete sürükleyen İngiliz ve Amerikan emperyalistleri, bu kez nedense Stalinin Grek partizanlarına yardım etmemiş olması nedeniyle eleştiriye kalkışmamakta, sorgulamamaktadırlar... Eğer Stalin, Polonyada kalkışmayı başlatan İngiliz yanlısı çelimsiz AKdan defalarca ve dafalarca daha güçlü olan ve yardım alsa kesinlikle kazanma şansı bulunan Grek partizan güçlerine arka çıkmaya kalkışsa idi, savaştan en ağır maddi ve insani kayıpla çıkmış olan Sovyetler Birliğinin Amerika ve İngiltere ile savaşması gerekirdi... Gerçekte, tüm II. Dünya Savaşında kullanılmış olandan daha fazla bomba Pentagonun savaş uçaklarınca kısa sürede Vietnam halkının kafasına yağdırılırken, Sovyetler Birliği bu halka da en büyük desteği vermiştir ama, Vietnamda Hitlerin rolünü oynamış olan ABDnin dışişleri bakanı Powel ve benzerleri sözkonusu Sovyet yardımını anımsamak bile istememektedirler... Kaldıki Sovyet Kızılordusu hızlandırılmış Polonya operasyonu sırasında 600 bini aşkın can vermiştir, Alman savunması Berlinden önce Polonyada en büyük direnişi göstermiştir. Maraşal Zjukovun anılarından Nazi Almanyasının elindeki tüm yedekleri Polonyaya sevkedecek zamanı bulduğunu ve burada yeni sağlam bir direniş cephesi oluşturduğunu anlıyoruz. Almanya, Batıdan gelen saldırıyı okadar önemsemezken, asıl olarak Doğudan geleni durdurmaya çalışmaktaydı; Normandiya Çıkartmasına karşın, halen tüm güçlerini Doğu Cephesinde yoğunlaştırmayı sürdürüyordu.
İngilterenin Donanma Bakanı olarak müttefik donanmasının 1915 Çanakkale saldırısını organize eden ve Çanakkale sularının dibini boylayan emperyalist planlarla birlikte kariyerini de batıran ve birsüre geriçekilmek zorunda kalan Sir Winston Spencer Churchill (1874- 1965), II. Dünya Savaşı yıllarında ülkesinin Başbakanı konumundaydı... İşçi düşmanlığı hiçte gizli olmayan emperyalist politikacı ve yazar Churchillin Varşova ayaklanması ile ilgili süslü cümleleri, ayaklanmanın ne amaçla nasıl başlatıldığı konusunun politik özünü iyi ayarlanmış tiyatral bir sis perdesi içinde bırakırken, aslında -timsah gözyaşları ile- baştan sona İngiliz emperyalizminin ve özellikle kişisel olarak kendisinin savunmasını içermektedir. Nazi güçlerinin isyancıları nasıl ezdiklerini ve Stalin ile yazışmalarını içeren birsürü ayrıntının arasına gizlenen gerçek, hiçte ateşe sürülmüş olan Varşova halkını savunma güdüsü değildir. Tüm anlatımın içeriği, İngiliz yönetiminin başındaki kişi olarak Churchillin kariyerini koruma çabasıdır sadece. Bu anlatımı ile Churchill, olaydaki derin sorumluluğunu ve suçunu gizlemeye çalışmaktadır. Baştan sona kendisini koruma güdüsüyle yazılmış olduğu hemen hissedilen Churchilin anlatımı, iki ay içinde 150 bini sivil yaklaşık 200 bin Varşovalının ölümüne, Alman garnizonunun bulunduğu yer dışında tüm kentin baştan sona yıkımına neden olan hatasına bahaneler arama ve olayı ustaca örtme çabası olarak yansımaktadır... Diğer daha gerçekçi gözüken başka anlatımlara göre ise, 225 bini sivil yaklaşık 250 bin kişi öldürülmüştür.
Maraşal Zjukovun aynı olayı anlatırken sergilediği vicdan rahatlığı Churchillde kesinlikle yoktur... Çünkü, Sovyet Kızılordusu Vistule daha 130- 140 km mesafede iken ayaklanma emrini veren Londradaki göçmen Polonya Hükümetinin bu kararını Churchilden habersiz ve Onun onayı olmadan alması olanaksızdır. Ayrıca sözkonusu İngiliz yanlısı isyancı Polonya güçlerini tüm Polonya ve Almanya içlerinde haberalma işlerinde kullanan ve hatta Almanyanın roket çalışmaları hakkındaki ilk bilgileri bunlardan almış olan İngiliz gizli servislerinin isyana sürülenlerin ellerindeki silahları ve bölgedeki Alman ordularının güçlerini bilmemeleri olanaksızdır. Bu gerçeklere karşın Varşova halkı, sırf Polonyada Sovyet yanlısı bir iktidar kurulmaması amacıyla daha Sovyet orduları yetişmeden çok güçlü bir düşmana karşı savaşa sürüklenmişlerdir. Polonyada İngiliz yanlısı bir yönetim kurulması amacıyla Varşova halkı, Churchill ve ortakları tarafından maceraya sürüklenmiş, ateşe atılmışlardır. Ve zaten aynı nedenle Sovyet askeri yönetimi ayaklanmadan haberdar edilmemiş, işbirliğine gidilmemiştir. Daha sonra, işler sarpa sarınca, Stalinden yardım istenmesi zorunluluğu doğduğu zamanda, yine Sovyet tarafına tüm politik uzlaşma kapıları kapatılmıştır. Stalinden, kendisine karşı olan ve resmen tanımadığı Londradaki Sürgünde Polonya Hükümetinin iktidarı için genel harakat planlarını değiştirerek askerlerini tehlikeli bir maceraya sürmesi, fazladan ağır kayıplar vermesi istenmiştir. Şüphesiz böyle birşeyi hiçbir devlet yapmaz ama, yine de Kızılordu isyancılara elinden gelen tüm yardımı yapmaya çalışmıştır... Kısacası Varşova halkı, halklara beş paralık değer vermeyen Anglo- Amerikan emperyalizminin iktidar hırsının kurbanı olmuştur... Aralarında The Washington Timesda yazan Richard M. Wattsa ait metninde bulunduğu konu ile ilgili tüm anlatımlar, Polonyada Sovyet yanlısı bir yönetimin engellenmesi amacıyla Sovyet birlikleri daha egemenlik kurmadan Varşova ayaklanmasının başlatıldığı yönündedir...
Olaylar özet olarak baştanberi şu şekilde gelişmişlerdir... Polonyalı Tadeusz Pelczynskinin Home Army and Warsaw Uprising (Evin Ordusu ve Varşova Kalkışması) başlıklı relatif uzun anlatımında verilen bilgilere göre, Alman saldırısının ardından daha Varşova teslim alınmadan, Romanyaya geçmiş olan Polonya Ordusunun Başkomutanı General Michael Karszewicz- Tokarzewskinin onayı ile gizli bir ordunun kurulması kararlaştırılmış ve Sluzba Zwyciestwu Polski- (SZP), Polonyanın Zaferi İçin Görev/ Servis adı verilen bu gizli ordunun komutasınıda aynı kişi almıştır. Bunun yanında yine Varşovada ve ülkenin başka köşelerinde ordu subaylarının önderliğinde veya politik partilerden kişilerin yönetiminde veya arkadaş gurlarından oluşan daha birsürü yeraltı örgütlenmesi şekillenmiştir. SZP, 1 Eylül 1939dan önce (işgalden önce) hükümete muhalif konumda olan politik partileri birleştirerek merkezi Pariste olan bir koalisyon yönetimi oluşturmuştur. Polonya Sosyalist Partisi, Köylü Partisi ve Ulusal Parti temsilcilerinden oluşan bir Yönetici Meclis Paristeki SZP karargahında kurulmuştur. Hepsi değişik ölçülerde sağ politik çizgideki partilerin temsilcilerinden oluşan bu yeni Batı yanlısı Polonya hükümeti, ulusal direniş merkezleri oluşturma ve silahlı mücadele ile Polonya ulusunu yeniden inşa etme amacıyla Zwiqzek Walki Zbrojnej- (ZWZ), (Silahlı Mücadele İçin Birlik) örgütlenmesini şekillendirmiştir. Bu yeni organizasyon, ilk anılmış olan SZPnin ilişki ağı üzerine oturmuştur. ZWZ kendisini uluslararası, ulusal, partiler ve sınıflar üstü olarak tanımlamıştır.
Haziran 1940da Fransanın düşmesinin ardından ZWZnin merkezi Londraya taşınmıştır. Londradaki bu Polonya Hükümeti, Varşovada General Roweckinin emrinde kendisine bağlı bir askeri Üst Komutanlık oluşturmuştur. Yine aynı hükümet, Anavatan İşleri Bakanlığı Meclisi adlı bir kurum şekillendirmiştir. Polonyadaki otorite, askeri ve sivil olarak ikiye ayrılmıştır. Aynı yılın sonunda yine Londrada bir Polonya Cumhurbaşkanlığı kurumu oluşturulmuş ve bu göreve İşçi Partisi üyesi Cyryl Ratajski getirilmiştir...
ZWZ, 1939- 41 yıllarında işgalin ardından dağılmış olan askeri birlikleri toparlamak, değişik gurupları birleştirmek ve ileride vereceği savaşa hazır olmak için çalışmıştır. Propoganda, tanınıp kabuledilme, sabotajlar yapma ve İngiliz gizli servisleri için Polonya ve almanya içlerinde bilgi toplama işleriyle uğraşmıştır. Topladığı bilgilerden en önemlisi, Nazi Almanyasının Haziran 1941de Sovyetler Birliğine saldıracağını tesbit etmek olmuştur ve aynı ayın 22nci günü Alman saldırısı başlamıştır.
ZWZnin en üst askeri komutanı General Sonskowski Temmuz 1941de sürgündeki hükümetten istifa etmiştir ve yerine gelen General Sikorskinin emri ile 14 Şubat 1942de ZWZ, Armia Krajowa- AK (Home Army, Evin Ordusu) adını almış ve komutanlığına General Stefan Rowecki tayinedilmiştir. Ve ardından 1942- 43 yıllarında Ulusal Partiye bağlı Narodowa Organizacja Wojskowa ile Köylü Partisine bağlı Köylü Taburları AKye bağlanmış ve üye sayıları tüm ülkede 300 bine ulaşmıştır- Jacek Tebinkada aynı sayıyı vermektedir. Şüphesiz bunların hepsi silahlı güç değildir... AKnin komutanı Stefan Rowecki 30 Haziran 1942de Almanlar tarafından tutuklanınca, yerini Bor diye anılan yardımcısı Tadeusz Komorowski almıştır. AK, 1942- 43 yıllarında birçeşit gerilla savaşı yürütmüştür. Politik guruplar arasındaki birleşme Politik Uyum Komitesi içinde sürmüş ve bu kurum 1944 başında Ulusal Birlik Meclisi adını almıştır.
Sovyet yanlıları, komünistler, Polonya İşçi Partisi (Polska Partia Robotnicza- PRP) adıyla örgütlenmişlerdir. Ve bunlar daha sonra Halk Ordusu (Armia Ludowa- AL) adını alacak olan Halkın Muhafızları adlı askeri bir örgütlenme oluşturmuşlardır... Burada hemen Avrupanın en köylü ülkesinin Polonya olduğunu ve komünist örgütlenmeye temel oluşturacak proletaryanın (işçi sınıfının) Polonyada zayıf olduğunu belirtmekte sanırım yarar var. Ve şüphesiz Moskovada da bir başka Sürgünde Polonya Hükümeti kurulmuştur.
Aralarında Polonyalı Tadeusz Kondracki tarafından kaleme alınmış olan The Warsaw Uprising, yine Polonyalı Jacek Tebinka tarafından yazılmış Policy of the Soviet Union towards the Warsaw Uprising 1.8- 2.10.1944 adlı relatif uzun metinlerinde bulunduğu aynı tarihi olayla ilgili toplam 15 ayrı metnin özeti olarak şunları anlatabilirim... Jacek Tebinkaya göre Alman işgali altındaki Avrupada en büyük ayaklanma 20 bin silahlı AK askeri ile Varşovada gerçekleşmiştir. Bu sayı, AKnın tüm ülkedeki silahlı güçlerinin yarısıdır. (Burada hemen Yugoslavyada Titonun emrindeki partizan ordusunun gücünün savaşın sonuna doğru 800 bin askere ulaştığını ve 6 Eylül 1944de Sovyet Kızılordu birlikleri ile birleşen sözkonusu büyük gücün 20 Ekim 1944de Belgradı kurtardığını belirtmeliyim. Sanırım yazar, 20 bin kişinin ayaklamasını Avrupanın en büyüğü olarak tanıtırken, Balkanları hesaba katmamaktadır.- Y. K.)
Tadeusz Kondrackide -yukarıda verilen sayıyı biraz büyüterek- Evin Ordusu (AK) güçlerinin Varşova bölgesinde 50 bin askere sahip olduklarını ve bunun 23 bin tanesinin hazır savaşcı olduklarını yazmaktadır. Buna uygun sayıları veren başka metinlerde vardır ama, hepsinin ortalaması sonuçta Varşovada ayaklanmaya katılan 20 bin civarında silahlı savaşcı olduğunu göstermektedir. Spartacus adlı web sayfasının verilerine göre, isyancılar silah ve cephane konusunda zayıftırlar. Ayaklanmanın başladığı 1 Ağustos 1944 günü bunların ellerinde 1000 tüfek, 300 otomatik tabanca, 1700 toplu tabanca, 60 hafif makineli tüfek (Bunlar, yakın muharebe de kullanılan 9 mmlik İngiliz Sten veya yine 9 mmlik Alman Schmeisser MP 38 ve MP 40 silahları veya 45 kalibrelik Amerikan Thompson tipi silahlar olmalı. Y. K.), 35 anti- tank silahı, 25 bin elbombası bulunmaktaydı. Şüphesiz bu silahlar isyancı AK güçlerinin zaafını, Stalinin Churchile yazmış olduklarının doğruluğunu ve ayaklanmayı kışkırtanların sorumsuzluklarını göstermektedir... Herşeye karşın ayaklananlar, kenti ortadan bölen Vistül Nehrinin batı yakasını ilk gün kontrolları altına almayı başaracaklardır ama, köprüleri ve sağ yakayı denetleyemeyeceklerdir. Ardından, 3 Ağustos günü gelen ağır silahlarla donatılmış asıl Alman birlikleri tarafından çembere alınacaklardır... Ve yine Churchillin anılarında, Sürgünde Polonya Hükümetinin ikinci Cumhurbaşkanı ile ayaklanmanın 18nci günü Londrada görüştüğü yazılıdır. Bu kişi müttefiklerden şikayetçi bir üslupla konuşmuş, Varşova halkının ve isyancıların gökten yardım beklediklerini ama, hiçbirşey gelmediğini Churchille iletmiştir. Kısacası, isyanı başlatmış olanlar kendilerini bu işe sürüklemiş olan İngiliz yönetiminden ve onların diğer ortaklarından şikayetçidirler.
İsyancılar sadece tek bir çembere değil, üç ayrı parçaya bölünüp ayrı ayrı çembere alınmışlardır ve bu bölmeler giderek arttırılmış ve daraltılmıştır... SS örgütlenmesinin şefi Reichsfuehrer (Devletin Önderi) Himmler, 3 Ağustos günü verdiği emirde, Esir alınmayacak, tüm yerleşimciler öldürülecekler. Varşova yerlebir edilecek ve bu tüm Avrupa için korkutucu bir örnek olacak!, demiştir. Elegeçirilen bölgede 25 bin kişi bir defada kurşuna dizilmiştir... Müttefiklerin İtalyadan kalkan uçaklarla attıkları yardım ve yine Sovyetler Birliğinin havadan yardımları yeterli olmamıştır- bunlarla ilgili bilgileri daha önce özetlemiştim... Stalin, müttefik uçaklarının Sovyet havaalanlarına inmelerine izin vermemiştir... Maraşal Konstantin Rokossovy komutasındaki Kızıl Ordu birlikleri 10 Eylül günü Varşovaya girmeyi başarabilmişlerdir ama, çok güçlü bir Alman savunması ile karşılaşmışlardır. Beş gün süren kanlı bir savaşın ardından Sovyet birlikleri Vistülün doğu yakasını elegeçirebilmişlerdir. Burada durdurulmuşlar ve takviye güçlerini beklemek zorunda kalmışlardır...
Başlamasından 66 gün sonra (diğer bazı metinlere göre 63 gün sonra) ayaklanma tamamen bastırılmıştır ve Varşova -Alman garnizonunun olduğu yer dışında- tamamen yıkılmıştır. AKnın 20 bin savaşçısının tümünün yanında kentin sivil halkından da en az 225 bin kişi çatışmalar sırasında öldürülmüştür. Himmlerin daha önce aktarmış olduğum emrinin yanında Hitlerde, Varşova haritadan silinecek diye buyurmuştur. Ocak 1945de Sovyet orduları kente girdikleri zaman, sadece bir moloz yığınıyla karşılaşmışlardır. Alman işgalinin başladığı 1 Eylül 1939da nüfusu 1.3 milyon kadar olan Varşovadan geriye sadece 153 bin kişi kalmıştır... Anlatılanlara göre, bu moloz yığınında 50 yıl içinde ancak bitki yetişir, diye raporlar verilmiştir... Buna karşın, Varşova haritadan silinecek emrini vermiş olan Hitlere inat, tüm ulusun elbirliği ile kenti kısa sürede eskisinden üç kez daha geniş bir alana yeniden kurmuştur. Renkli binaları ile gözüken eski kent orjinal olmayıp, fotoğraflardan kopya edilerek yeniden aslına uygun biçimde inşaedilmiştir. Tarihi surlar ve Alman garnizonunun yerleşmiş olduğu küçük bir bölge dışında herşey yenidir. Bombalar çok güçlü olduğu söylenen surları etkileyememiştir.


(3) SS, Schutzstaffeln sözcüğünün kısaltılmışıdır ve türkçe anlamı koruma veya savunma birlikleri veya en doğrusu, koruyucu düzen olmaktadır... SS, Hitlerin kişisel koruyucuları (bodyguard) olarak Heinrich Himmler önderliğinde Nisan 1925de ve -değişik kaynakların farklı verilerine göre- 200 veya 300 kişi ile kurulmuştur. Bu paramiliter/ yarı askeri kuruluşun elemanları siyah ünüformalar giydikleri için, örgütlenme kara gömlekliler olarakta anılmıştır. Hitler iktidarı elegeçirmeden hemen önce, 1933 yılında sayıları 52 bin olmuştur. SS, kendi özel istihbarat/ güvenlik servisini, Sicherheitsdienst (SD) adlı kuruluşu maceracı ve soğukkanlı acımasız bir kitle katili olan Reinhard Heydrichin başkanlığında oluşturmuştur. SSe bağlı olarak şekillenen bu istihbarat örgütlenmesinin adının türkçe karşılığı ise Güvenlik Polisi veya Servisi olmaktadır. Ernst Röhmün önderliğindeki SAnın 1934de tasviyesinin ardından SSin ve dolayısıyla Heinrich Himmler ile Reinhard Heydrichin önemleri olağanüstü artmıştır. Bunlar örgütü hem sayı ve hem de etki alanı olarak hızla büyütmeye, yeni alt kuruluşlar oluşturmaya başlamışlardır. Örgütün 1934- 36 yılları içindeki bu hızlı büyüyüşü sırasında üye sayısı 250 bin olmuştur.
SA, Sturmabtilung, Hücum Birliği/ Kıtası olmaktadır. Alman Nazizminden erken başlayan ve Hitler için esin kaynağı olan İtalyan faşizminin önderi Mussolininin adamları kahverengi ünüformalar giydikleri için, bu modanın etkisi ile SA üformaları da aynı renkte olmuştur. Bunlara, gömleklerinin rengi nedeniyle Kahverengi Gömlekliler adı da verilmiştir... SA, Nazizmin henüz sonderece acemi olduğu doğuş döneminde, 1921 yılında Hitler tarafından örgütlenmiştir ama, Ernst Röhm olmasa Hitlerin bu işi başarması olanaksız gözükmektedir. Bu nedenle asıl örgütleyicinin Röhm olduğunu söylemek yanlış olmaz...
SAnın ilk üyeleri değişik unsurlardan oluşmakla birlikte, çoğunlukla az eğitimli, fiziki gücü olan ve anti- sosyal karakter özellikleri gösteren topluma uyumsuz tiplerdir. Genellikle işsiz eski askerlerden oluşan ve korsanlar gibi düzensiz silahlanmış olan bu çeteler, I. Dünya Savaşı sonucu yıkılan monarşinin yerine kurulan Weimar Cumhuriyetinin ilk günlerinde sokaklarda, sol görüşlü kişilere ve guruplara karşı terör estirmişlerdir. Aynı kişiler Nazi Partisinin toplantılarını korumuşlar, yürüyüşlerine katılmışlar ve partinin muhaliflerini fiziki olarak ezmeye çalışmışlardır. Hitlerin 1923 yılında başarısızlıkla sonuçlanan Münih Birahane Darbesinin ardından Hitler ile birlikte Ernst Röhmin de hapse atılması, SA guruplarını tam bir başıbozukluğa sürüklemiştir. Örgüt 1925 yılında yeniden yapılandırılmıştır ve gelen tüm lokal ve ulusal seçimlerde terör estirmiştir... SA üyelerinin çoğunluğu, Hitlerin halkı aldatmak amacıyla komünistlerden ve sosyalistlerden ödünç aldığı yamama yalanlarına, eşitlikçilik ve anti- kapitalism demagojilerine gerçekten inanmışlardır.
Birahane Darbesi adı biraz şaşırtıcıdır ve şüphesiz saldırıya uğrayan herhangi bir birahane değildir; üç bin memuru ile 8 Kasım 1923 günü biraraya gelmiş olan Bavyera Hükümetinin binası, toplantısı basılmıştır... Bavyera Hükümetinin başı Gustav von Kahr konuşurken, Adolf Hitler SA (Hücum Birlikleri) ile salona dalmıştır. Yine Hitler, salondaki bir masanın üzerine sıçrayıp silahını çekerek tavana doğru iki el ateş etmiştir. Ardından, Birahane darbesi gerçekleşmektedir ve milli devrim başlamıştır diye bağırmıştır... (www.spartacus.schoolnet.co.uk/GERnazi.htm)
Bu histerik ve abartılı gösteriler Türkiyedeki teşhirci faşist tosuncukları veya bazı ekstrem sol ve maoist gurupçukları anımsatmaktadır şüphesiz... Sözkonusu tiyatroya verilen Birahane Darbesi adı, Hitlerin Bavyera Hükümeti binasını bir birahaneye ve görevlileride müşteriye benzeterek aşağılamaya çalışmasının göstergesidir. Bu tanım, demagojiye dayalı faşist propoganda tekniğinin Hitler tarafından ustaca kullandığı kanıtlamaktadır. Anlaşılacağı gibi, milli devrim başlamıştır derken de, diğerlerini, yönetimi dolaylı olarak gayrı- milli ilanetmektedir. Şüphesiz bu ifadesi de yine Türkiyede varolan ve biraz önce anılan millici gurupların demagojilerini çağrıştırmaktadır... Aslında Hitler, gayrı- milli ilanettiği Bavyera Hükümetinden çok daha fazla mali- sermaye çevrelerinin desteğini almıştır ve onların politikalarını yürütüp Alman milletini bir felekete sürüklemiştir.
Bavyera Hükümetinin başı Gustav von Kahrı, aynı eyaletin ordusunun komutanı Otto von Lossowu ve polisin komutanı Hans von Lossowu yan odaya alan Hitler, Almanyanın yeni liderinin kendisi olduğunu ve kuracağı hükümette onlarada görev vereceğini, söylemiştir... Halbuki biraz önce aynı kişileri birahanenin patronları ve gayrı- milli ilanetmişti... Muhtemelen bir deli ile karşı karşıya olduklarını sanan bu üç kişi, gönülsüzde olsa -korkularından- Hitlerin görev teklifini kabuletmişlerdir. Hitler bunlara, Gentilmenler, silahımdaki üç mermi sizler için, dördüncüsünü de kendime sakladım!, deyince, aralarındaki anlaşma gerçekleşmiş ve Hitler kabinesinde görev almayı kabuletmişlerdir... Normal düşünen bir insanın kolay inanmak istemeyeceği bu saçmalık eğer doğru ise -ki doğrudur-, olay sonderece komiktir. Sözgelimi bu üç kişi yapılan teklifine direnmiş olsalar, Hitler kendisini de öldürecek ve iktidar serüveni daha başlamadan bitecektir... Ve zaten onlar, tamam seninle anlaştık deyince de, Hitler iktidarı almış olmamaktadır şüphesiz.... Olayın biraz sonra özetleyeceğim bölümleri bu komediyi doğrular yöndedir.
Sözkonusu anlaşma gerçekleştiği sırada, I. Dünya Savaşının sonunda Alman Genelkurmay Başkanlığı yapmış olan ünlü Eric Ludendorff olay yerine gelmiştir... Hitlerin, savaşı Alman ordusunun değil, sivil hükümetin yitirdiğini, bu kayba Yahudilerin, komünistlerin ve sosyalistlerin neden olduklarını dillendiren çığlıkları Lüdendorffda olumlu etki yapmış ve Oda Hitlerin yönetiminde Alman ordusunun komutanı olmayı orada kabuletmiştir... Sanki tüm bunlar gerçek yaşamda değil de bir tımarhane de yaşanmaktadır ama, aslında herşey gerçektir ve olay savaş sonrası Alman toplumunun geçirmekte olduğu derin psikolojik sarsıntıyı da yansıtmaktadır... Ludendorff I. Tananberg Meydan Muharebesinde de işleri karıştırmıştı aslında ama, yetişen Hindenburg durumu kurtarmıştı... Ve yine şüphesiz Hitlerin sözkonusu demagojileri, yıkımların sorumluluğunu başıbozuklara, komünistlere, sosyalistlere ve toplumsal azınlıklara, zayıf guruplara yükleme kolaycılığı da Türkiye toplumuna yabancı değildir...
Hitler bu şekilde yeni hükümetinin bakanlarını tayinederken, SA guruplarını asıl örgütleyen ve yöneten kişi olan Ernst Röhm, emrindeki Hücum Birlikleri (SA) ve beraberindeki Rudolf Hess ile Münihdeki Bavyera Savunma Bakanlığını (Savaş Bakanlığı) basıp, Yahudi asıllı ve ayrıca solcu politikacıları ve görevlileri toplamaya başlamıştır... Bu olayın ardından Hitler Berline yürümeyi ve aynı kolaylıkla ulusal hükümeti yerinden atarak iktidar oturmayı planlamıştır... Fakat küçük bir ayrıntıyı unutmuştur! Darbeciler önce radyoevini (varsa TVyi) ve telefon- telgraf iltişimini, kısacası ülkenin tüm haberleşme ağını kontrol altına alırlar. Hitler bunların hiçbirini yapmamış olduğu için, Berlin, merkezi hükümet, sahnelenen tiyatrodan hemen haberdar olmuştur. Ve girişimin ezilmesi için emir vermiştir... Hitlerin yukarıda özetlenen darbe girişimi, önemli bir toplantıya katılacak birinin gömleğini giyip gravatını da taktıktan sonra donunu ve pantolonunu evde unutarak sokağa şıkmasına benzemektedir. Böyle biri hedefine ulaşamadan derdest edilecektir şüphesiz. Hitler de aynışekilde hapishaneyi boylamıştır ama, aşırı milliyetçi olduğu için ucuz atlatmıştır... Aslında Hitler, bin yıllık imparatorluk düşüyle II. Dünya Savaşını başlatırken de aynı unutkanlığı yapacaktır...
Asıl trajik olan ise, Alman mali- sermayesinin böyle birine destek vermiş olması ve Alman halkının sürü gibi Hitlerin peşine takılmasıdır... Şüphesiz Hitler iktidar koltuğuna oturan ilk psikopat olmadığı gibi, sonuncusu da değildir. Yalanın, talanın, soygunun hakimolduğu düzensizliğin düzeninde, masallardaki gibi atın önünde et, itin önünde ot duran bir dünyada, haydutların kahraman olduğu kaosun evreninde, iktidar koltuğu en yalancı ve ahlaksız psikopatlar için ayrımıştır. Yeryüzündeki mevcut yöneticilerin önemli birkısmının kısa biyografilerine, sürekli değişen söylemlerine, işleri ile sözleri arasındaki uçuruma şöle bir gözatmak, bu gerçeği görebilmek için yeterlidir... Şüphesiz hiçbir dürüst ve sağlıklı insan, yıllarca belediye başkanlığı yaptığı bir kentin yanlış yapılanmasından -herhangi bir sorumluluk üstlenmeden- rahatca sikayetci olamaz; veya depremin geleceğini sağır sultan bile duymuşken, depreme ceyrek kala, felaketin sorumluluğundan kurtulmak için, laf olsun diye, yarın ben demiştim diyebilmek için, kaçak binaların yıkılması emrini veremez... Pisliğin kökü derindir ve zaten aynı pisliğin ürünü bu tip psikopatların yolları açılarak pislik sürdürülebilmekte, insan teri ve kanı üzerinde yükselen kolay kazançlar korunabilmektedir...
Ertesi gün, Hitler, Lüdendorff, Goering, beraberlerindeki üç bin kadar silahlı Nazi ile yola koyulmuşlardır. Savunma Bakanlığını işgaletmiş olan Ernst Röhme ulaşmak, Onun gücü ile birleşmek amacıyla Münihe doğru yürüyüşe geçmişlerdir. Odensplatza (Oden Meydanı. Oden, kuzey mitolojilerinin en büyük tanrısı) ulaştıkları sırada, yolun Münih polisi tarafından kesildiğini görmüşlerdir. Dur!, ihtarına uyulmayınca, polis yürüyüşçülerin üzerlerine ateş açmıştır. Silahlı SA, polisin ateşine beş dakika kadar süren bir karşı ateşle yanıt vermiştir. Kısa süren çatışma sırasında 21 kişi ölmüş ve aralarında Goeringin de olduğu yüz kadar kişi yaralanmıştır... Hitler kendisini yere atmıştır ve olay yerinde omzu çıkmıştır. Sinirleri gevşeyen Hitler, en yakındaki binek otomobiline doğru koşup olay yerinden kaçmıştır ama, polis arabanın plaka numarasını almıştır. Liderlerinin kaçtığını gören Naziler Ona katılmışlar ve dağılmışlardır. Birahane Darbesi girişim orada, Odensplatzda sonbulmuştur...
Tanıkların anlatımlarına göre sadece Eric Ludendorff ve Ona bağlı olanlar polise doğru yürüyüşlerini sürdürmüşlerdir... İleride Hitler yandaşları önderlerinin sahneden böyle aniden kayboluşunu, Yaralı genç bir oğlanı lokal hastahaneye yetiştirebilmek için hemen gitmek zorunda kaldı(!), sözleriyle açıklamışlardır... Hapse atılan Hitler içeride, -yamama fikirlerle dolu- Kavgam adlı kitabını yazmıştır vs..
Ocak 1931den itibaren SA örgütlenmesini köklü bir anti- kapitalist olan Ernst Röhm (Roehm) yönetmeye başlamıştır... Röhm, I. Dünya savaşı sırasında üç kez yaralanmış ve orduda binbaşı rütbesine dek çıkmış eski bir profösyonel askerdir. Aslında Hitlerden önce O (Roehm), Nazi Partisini (Milliyetçi Sosyalist Alman İşci Partisi) kurmuştur ve Bavyeradaki ordu birliklerinin desteğini sağlayarak SA örgütlenmesini, özel ordusunu oluşturup Hitlerin yükselişine yardımcı olmuştur. SAnın örgütlenmesinde başrolü oynamış olan Roehm, katıldığı 8- 9 Kasım 1923 -başarısız- Münih Birahane Darbesinin ardından Hitler ile birlikte hapse girmiştir. Diğer birçok SA üyesi ve önderi gibi homoseksüel olduğu söylenen Ernst Röhm, 1925 yılında Bolivyaya gitmiş ve 1930da geri döndükten sonra SAnın başına geçmiştir... Kapitalismin dünya düzeyindeki büyük krizi yaşanırken, 1929- 30da SA örgütlenmesinin üye sayısı artan işsizlikle birlikte hızla büyümüştür. Bu sayı 1932de 2 milyona ulaşmıştır. Hitlerin iktidarı elegeçirdiği 1933- 34 yılında ise SA üyelerinin sayıları Alman ordusunun 20 katına çıkarak -değişik anlatımlara göre- 3 veya 4.5 milyon kişi olmuştur.
SAnın başındaki Ernst Röhm ikinci bir sosyal içerikli anti- kapitalist Nazi devrimini içtenlikli olarak savunmuş ve bu yönde Hitlere baskı yapmıştır. Ve yine Ernst Röhm, -Hitlere rağmen- emrindeki SA birliklerini düzenli Alman ordusunun yerine geçirmeyi, kendisi de bunun başkomutanı olmayı ve böylece sağlanacak olan toplumsal eşitliği garanti altına almayı düşlemiştir. SA yönetiminin sözkonusu tavrı, tüm muhaliflerle birlikte Yahudilere yönelik terörü sayesinde örgütün sokakta kurduğu egemenlik, askerler ve Hitleri destekleyen endüstri çevreleri, kapitalistler tarafından kuşku ile karşılanmıştır. Bu gelişme, Nazi Partisi için bir güvensizlik kaynağı oluşturmuştur ve şüphesiz Hitler Ernst Röhmü kendisi için de tehlikeli bulmuştur... Elde etmiş olduğu büyük iktidardan kaynaklanan şüpheciliği ile diğer ön plandaki Nazi önderlerinden birinin kendisine karşı darbe yapmasından çekinen Hitler, bunların iktidar alanlarını birbirlerinden ayırmış ve birbirlerini dengeler konuma getirmiştir. Örneğin, 1932de Meclis Başkanlığı, daha sonra Prusya İçişleri Bakanlığı vs. yapmış olan Gestaponun asıl kurucusu Herman Göringi (Goering); Propoganda Bakanı Joseph Goebbelsi; SS örgütlenmesinin ve daha sonra Gestaponun da en üst yöneticisi olan Heinrich Himmleri; SAnın önderi Ernst Roehmi (Röhm) ustaca birbirlerine karşı kullanarak iktidarın itirazsız tek hakimi olmayı başarmıştır. Ve zaten SAyı, Ernst Roehmi yokederken, Heinrich Himmleri, SS örgütünü kullanmıştır.
Ernst Roehme yönelik komplo ustaca hazırlanmıştır... Goering ve Himmler, SSe bağlı olarak şekillendirilmiş olduğunu daha önce yazdığım Güvenlik Polisinin (SD) şefi Reinhard Heydriche Ernst Roehm hakkında bir dosya ısmarlamışlardır. İşinin ustası Heydrich, Fransız yönetiminin Hitleri yoketmesi için Ernst Roehme 12 milyon Mark ödediğini belirten belgeler üretmiştir. Bazı anlatımlara göre Hitler, başlangıçta bu belgelere inanmamıştır. Buna karşın, partiyi destekleyen büyük sermaye çevrelerini ürkütmüş olan Roehmi yoketmek için Hitlerin kendisi de yeterli neden keşfetmiştir. Bu nedenlerin başında Roehmin kendisini yerinden edecek bir güce ulaşmış olması gelmektedir şüphesiz ve Goering ile Himmler Hitlerin bu korkusunu beslemişlerdir... Nazi Partisinin zaferi için büyük bir fon oluşturmuş olan Alber Voegler, Gustav Krupp, Alfried Krupp, Fritz Thyssen, Emile Kirdorf gibi büyük endüstriciler, görüşleri nedeniyle Roehmin kellesini istemişlerdir ve başta Roehm olmak üzere birçok SA üyesinin homoseksüel olmaları da onların aleyhlerine kullanılmıştır... Olay diğer yanıyla, komünistler ve Yahudiler ile birlikte homoseksüellere karşı da kampanya yürüten Nazilerin bu konuda da ne ölçüde ikiyüzlü davrandıklarını kanıtlamaktadır. Çünkü, Hitlerin yükselişinde ve iktidarı alışında başrolü oynamış olan Roehm ve yakın çevresi homoseksüel kişilerdir.
SAya vuracağı darbeden önce Hitler, ordunun üst yönetimi ile gizlice anlaşmıştır. Alman ordusunun da çekindiği SAnın dağıtılmasına karşılık generallerin kendisine (Hitlere) itirazsız bağlanacakları, her emrine uyacakları garantisini almıştır. Bundan sonra tuzağını hazırlayan Hitler, tüm SA yönetimini Wiessedeki Hanselbauer Otelinde toplantıya davet etmiştir. Oteli, beraberinde getirdiği SS birlikleri ile 29 Haziran 1934 günü basan Hitler, Roehmi bizzat kendisi tutuklamış ve intehar etmesini istemiştir. Bu öneriyi reddeden Roehm, hemen orada iki SS üyesi tarafından öldürülmüştür. Otele gelmiş olan SA yöneticileri odalarında, gelmekte olan 200 kadarı da 24 saat içinde yolları üzerinde SS mensupları tarafından tutuklanmışlardır. Bunların önemli birkısmı hemen alındıkları yerde yargısız olarak öldürülmüşlerdir. SAnın tüm yönetimini yokeden kanlı darbe 13 Temmuz 1934 gününe dek gizli tutulmuştur. O gün Hitler yaptığı açıklamada, sözkonusu operasyonu Uzun Bıçaklar Gecesi olarak adlandırmıştır... Aynı yıl kısa bir süre sonra, 2 Ağustos günü, 87 yaşındaki Cumhurbaşkanı Hindenburgun da ölümü ile Führer (önder) olan -komik görünümlü- Hitler, cehenneme açılan yolunda artık rakipsiz olarak yürüyebilecektir.
Gestapo, Devletin Gizli Polisi (Geheime Staatspolizei), asıl olarak Nazi Almanyasının (Üçüncü Devlet) politik polisi olmuştur. Almanyada ve işgaledilen topraklarda komünistleri, Yahudileri ve diğer tüm muhalifleri yasa ve kuraldışı yöntemlerle yoketme görevini üstlenmiş ve SS ile birlikte Ölüm Kamplarından sorumlu olmuştur... Nazi Partisinin 1933de iktidara oturmasının ardından Almanyanın en büyük eyaleti Prusyanın İçişleri Bakanı olan Hermann Göring, sıradan polisin içinde politik ispiyon üniteleri oluşturmuştur. Ve bu yeni ünitelerin içlerine Nazi Partisi üyesi binlerce kişiyi doldurmuştur. Ardından, 26 Nisan 1933 günü, tüm bu üniteleri doğrudan kendisine bağlı olarak Gestapo adıyla yeniden organize etmiştir. SS örgütlenmesinin başı Heinrich Himler ise, Reinhard Heydrich ile birlikte Bavyerada aynışekilde paralel bir örgütlenme oluşturmuştur. Biçimsel olarak (sözde) İçişleri Bakanlığına bağlı olan polis güçleri, SS ve Gestapo, 1936 yılında Himmlerin yönetimi altında birleştirilmişler ve böylece Nazi Almanyasının ikinci kişisi konumuna yükselen Himmler, Reichsführer (devletin önderi) ünvanını kullanmaya başlamıştır... Gestapo ve SS daha alt birimlere, uzmanlık alanlarına ayrılmışlardır...
Örgütte Himlerden sonra ikinci gelmekle birlikte işleri filen götüren asıl kişi konumunda olan ve -acımasız kıyımları nedeniyle- Hitler tarafından bir orduya bedel tutulan Reinhard Heydrichden kısaca sözetmeye değer... Orta sınıfın üst kademelerinden, bir Wagner opera şarkıcısının ve piyanist ananın oğlu olarak 1904 yılında doğan Heydrichin çocukluğunun problemli ve mutsuz geçtiği biyografisindeki bilgilerde yansımaktadır... Fotoğraflarında buz gibi ruhsuz bir heykel görünümü veren bu iri sportmen yapılı kişinin arkadaşları arasındaki takma adı, Sarışın Hayvan olmuştur. Onu yüceltme, gücünü yansıtma amacıyla takılan bu hayvan sıfatı, dört ayaklı iri, vahşi bir hayvanı, canavarı ifade etmek içindir şüphesiz. Yoksa eşşek te dört ayaklı ve güçlü bir hayvandır ama, Heydrichin hayvan sıfatının eşşeği çağrıştırdığını iddiaya kalmışmak, sadece bu güzel gözlü yaratığı aşağılamak anlamına gelir... Kurbanlarıda Ona Cellat Heydrich takma adını layık görmüşlerdir.
Kadın sorunları, kuraldışı ilişkiler nedeniyle, kaba ve centilmenliğe yakışmayan davranışlar gerekçe gösterilerek subay olduğu donanmadan 1931 yılında uzaklaştırılan Heydrich, aynı yıl Nazi Partisine ve SS birliklerine katılarak hızla kariyer yapmıştır. Daha örgüte katıldığı yıl, 27 yaşında iken SS Albayı rütbesiyle aynı örgütün Güvenlik Servisi SDnin (Sicherheitsdienst) başına geçmiştir. Donanmada iken -askeri istihbaratın başı konumundaki- Amiral Wilhelm Canarisin emrinde 1926- 31 yılında kıdemli üsteğmen olarak şifre subaylığı yapmış olmasının bu hızlı yükselişinde ve SSin Güvenlik Polisi SDnin başına oturmasında etkisi olabilir. Aynı yükselişte saldırganlığının, entrikacı kuralsızlığının, kabalığının da etkileri olmalıdır; çünkü donanmada, daha teğmenken kendisini amiral gibi gören sonderece kaba biri olarak tanımlanmıştır... Ve ardından Heydrich, 30 yaşını doldurmadan, Mart 1933de SS Tugayı Generali olmuştur. Nazilerin iktidara geldikleri bu yıl, komünistlere, sosyal demokratlara, sendikacılara yönelik olarak başlatılan kitle tutuklamaları sırasında Heydrich başrolü oynamıştır. Bu ilk kurbanlar için kurulan ve yine ilk toplama kampı olan Dachauyu da O (Heydrich) hazırlamıştır.
SS içinde de bu örgüte bağlı Güvenlik Servisi SDyi örgütleyen Reinhard Heydrich, SAnın şefi konumundaki Ernst Roehmün (Röhm) Fransadan 12 milyon Mark aldığına dair belgeyi de hazırlayacak ve Uzun Bıçaklar Gecesinde de başrolü oynayanların arasında yeralacaktır. Röhmün parayı Bolşeviklerden aldığına dair belgeler hazırlasa, kimse inanmazdı şüphesiz... Röhme yapmış olduğu gibi 1937 yılında da Kızılordu subaylarının Staline karşı darbe örgütlediklerine dair sahte belgeler ürettiği ve 30 bin subayın katledilmesinde önemli rol oynadığı söylenen Heydrich, 9- 10 Kasım 1938 günleri tüm Yahudi işyerlerinin ve Sinagogların tahrib edildiği ve 25- 30 bin kadar yahudinin toplama kamplarına yollandığı Kristal Gecesini örgütleyen ve bu Yahudileri toplayan kişi olmuştur... Polonyanın işgalinin ardından Varşovada Yahudi Gettosunu kuran, tüm Yahudileri aynı yere toplayan ve bu ülkedeki belli başlı ölüm kamplarını organize eden de aynı kişidir...
Sovyetler birliğine yönelik saldırının başlaması ile birlikte, işgaledilen alanlarda pasifikasyonu gerçekleştirmek, parti komserlerini, partizanları, tüm şüpheli kişileri öldürmek, idamları gerçekleştirmek için özel SS birlikleri kurmuştur... Buralardaki katliamlarının ardından, Çekoslavakyadaki pasifikasyonu gerçekleştirmesi için en yüksek rütbe ile Praga yollanmış ve yeni karargahını bu kente kurmuştur. Kurmuş olduğu ispiyon şebekesi ve acımasızlığı ile direnişe büyük zararlar vermiştir ama, 27 Mayıs 1942 günü -kendine duyduğu aşırı güvenle muhafızsız olarak- kullandığı arabasıyla bürosuna dönerken, Praga 20 km kadar mesafede iki Çek partizanının saldırısı sonucu ağır yaralanmış ve beş gün sonra da ölmüştür... Ardından Çek partizanlarına, sıradan halka yönelik acımasız bir kıyım başlatılmıştır. Prag yakınındaki Lidice köyü, 173 erkeği ile toptan yokedilmiştir. Aynı köyün 198 kadını Revansbrück (Revansbrueck) toplama kampına yollanmıştır. Köle işçi çalıştıran Simens fabrikalarının bulunduğu bu kamp, Berlinin 200 km kadar doğunsundadır ve sadece kadınlar içindir... Ardından Naziler dinmeyen intikam duyguları ile 256 masum Çek insanını daha öldürmüşler ve binlercesini değişik toplama kamplarına yollamışlardırsürmüşlerdir...
Unutmadan not düşmeliyim ki, yukarıda Heydrich ile bağlantılı olarak anılan Nazi iktidarı yıllarında askeri istihbaratının başı konumundaki Amiral Wilhelm Canarisde sonderece muhafazakar bir kişi olmasına karşın ömrünü Flossenbürg toplama kampından 20 Temmuz 1944 günü idam edilerek tamamlamıştır. Alman Sosyal Demokrasisinin ve I. Dünya Savaşının sonunda patlayan Spartaküs Ayaklanmasının tanınmış önderlerinden Rosa Luxenburga idam kararı veren Askeri Mahkemenin üyesi olan, 1935 yılında Faşist Frankoya Almanyadan yollanan yardımı organize eden Canaris, Hitlere yönelik komplonun içinde olduğu gerekçesi ile tutuklanıp öldürülmüştür. Ve şüphesiz bu işte, eskiden emrinde çalışıpta donanmadan atılmış olan o daha teğmenken kendisini general gibi gören olağanüstü kaba kişinin, Heydrichin organize ettiği SD örgütü başrolü oynamıştır... Heydrich, Leipzig yakınlarında Protestanların yoğun olduğu Halle kentinde Katolik bir ailenin çocuğu olarak büyümüştür.
Katolik bir ortaokul öğretmeninin oğlu olan Heinrich Himmler, babasının hayranlık duyduğu Töton Şovalyeleri (Teutonic Knights) öyküleri ile büyümüştür. Aslında öncelikle Ortadoğu halkları için ve özünde tüm insancıl değerler açısından kötü ünlü olan bu Şovalyeler (atlı savaşcı), Himmlerin başında olduğu SS örgütlenmesine örnek alınmıştır ve SSler -diğer tüm bilimdışı ırkçı ve insanlık düşmanı saçmalıklarla birlikte- Töton Şovalyelerinin yaşamakta olan örnekleri olduklarına inandırılarak doktrine edilmişlerdir. Kitle katili SS örgütlenmesinin üyeleri, Töton Şovalyelerinin devamı olarak görülmüşlerdir. Askeri elit tarafından konulan,Teutonic Order (Tötonların Disiplini/ Düzeni) adlı başarı ödülü, madalya, ülkede verilenlerin en büyüğü, Nazi Almanyasının Oscarı gibi olmuştur. Bu ödüle layık görülen on en seçkin katil arasında, SS örgütlenmesinin ikinci kişisi konumundaki kara ünlü kitle katili Reinhard Heydrichde vardı... Töton (Teuton), Almanya veya İskandinavyada yaşıyan eski Germen (Alman) kabilelerinden birinin ferdi anlamına gelmektedir...
Unutmadan belirtmeliyimki, Hitlerde Katolik bir aileden gelmiştir...
Protestan Kilisesinin ve de Katolik Kilisesinin, özellikle Papa XII. Piusun (Pius= İnanmış) desteğini almış olan veya daha doğrusu bunları mükemmel biçimde kullanan Nazi eliti aslında, içinde kast sistemini veya birçeşit ırkçılığı barındıran Hinduismden ve eski Kuzey mitolojilerinden esinlenen, büyü ve sihire dayanan, Hıristiyan inancının özüne tamamen karşı olan birçeşit yeni kan/ üstün ırk dini yaratmaya çalışmıştır.
Biraz konu dışı ama, halen kurum olarak yaşamakta olan Töton Şovalyeleri, 1190- 91 yıllarında şimdi İsrail sınırları içinde kalan Filistin topraklarında, İsrailin kuzeyinde, Lübnan sınırına yakın Akkâda (Acre) dini (Katolik) bir askeri disiplin olarak kurulmuştur. Önce, Kudüsteki Tötonların Aziz Mariasının Hastahane Disiplini Şovalyeleri ünvanıyla Haçlılara sağlık yardımı veren bir örgütlenme konumunda işe başlamışlardır. Papa III. Calastine bunları 1196 yılında koruması altına almıştır vs... Daha sonra tam savaşçı bir örgütlenmeye gitmişlerdir ama, bundan önce de Kudüsteki haçlıların savaşlarına zaten filen katılmışlardır... Haçlılar adına yürütülmüş birçok büyük katliamın içinde oldukları inkaredilemez bir gerçektir. Haçlı güçlerinin kurbanları arasında yalnız müslümanların değil, bölgedeki Ortodoks Hıristiyanların ve Musevilerinde olduklarını hep anımsamak gerekir... Hitler, D. Eisenhower, W. Bush, bunların hepsi de açıkça -adını vererek- birçeşit haçlı seferi başlatmışlardır ve bu yeni Haçlıların kurbanları arasında da yine her dinden insanlar vardır.
Örneğin, Töton Şovalyelerinin (Teutonic Knights) ilk eyleme geçmiş olduğu 1191 yılının Akkâsı (Acre), Haçlı tarihinde Müslüman halkların en kanlı katliamları yaşanmış olduğu yerlerden biridir... Papa VIII. Gregorynin insiyatifi ile III. Haçlı Seferi, -kendisini Kutsal Roma İmparatoru olarakta ilan etmiş olan- Alman İmparatoru Frederic I. Barbarossa, Fransa Kıralı Philip Agust ve -aslında yanlış olarak arslan yürekli diye de anılan- İngiltere Kıralı II. Rikhard tarafından 1190 yılında başlatılmıştır... Bunlardan ilk anılan kişi, Frederic I. Barbarossa, kara yolu ile Anadolu üzerinden gelirken, Toroslarda beline dek gelen bir akarsuyun, herhalde Seyhan Nehrinin veya kollarından birinin içinde -muhtemelen kalp krizi geçirerek- ölmüş ve ordusu dağılmıştır. Anılanlardan ikincisi, Fransa kıralı Philip Agust, deniz yoluyla gelmiştir. Üçüncüsü, İngiltere Kıralı Rikhard ise, 1191 yılında Philip Agustun ardından yine deniz yoluyla gelip önce Kıbrısı istila etmiş ve ardından liman kenti Akkâyı kuşatma altına almıştır... Selehaddin Eyyubinin ve Müslümanların silah çekmeyenlere, sivil halka ve ellerine düşen savaş esirlerine çok yumuşak davranmaları, hatta onları fidyesiz serbest bırakarak Akkânın hemen kuzeyindeki ve şimdiki Lübnanın güneyindeki Sur kentine özgürce yerleşmelerine izin vermeleri, Haçlı güçlerin işine yalamıştır. Haçlılar burayı üs olarak kullanıp Akkâyı kuşatabilmişler, bölgedeki yeni yayılışlarında basamak olarak kullanmışlardır... Amin Maalufun anlatımı ile çok uzun bir kuşatmanın ardından Akka garnizonundan 2 700 kadar asker ve bunların ailelerinden oluşan 300 kadar kadın ve çocuk dayanılmaz açlık nedeniyle teslim olmak zorunda kalınca, kuşatmanın başındaki Arslan Yürekli Rikhard hiçte Müslümanlar gibi davranmamıştır... Aralarında kadınların ve çocuklarında olduğu esirleri iplerle birbirlerine bağlatarak kent surlarının önünde son iniltiler de kesilinceye dek bunları askerlerine taşlarla, kılıçlarla, mızraklarla katlettirtmiştir... Ve Töton Şovalyeleri işte bu kentte, sözkonusu olayların içinde şekillenmişlerdir...
Karanlık kanlı tarihleri içinde Töton Şovalyelerine -şimdi özellikle Alman ırkçılarının anımsamak istemedikleri- en ağır yenilgilerden birini aralarında Türk unsurlarında bulunduğu Asyanın göçebe halkları, Cengiz soyundan Moğollar tattırmışlardır... Cengizin üçüncü oğlu ve yerini alan kişi olan Ögedey Kağanın emri ile 150 bin kişilik bir Moğol ordusu Avrupada manevraya başlamıştı ve bunun küçük bir bölümü, sadece bir kolordu, 1241 yılında Ukrayna üzerinden Polonyaya girmişti...
Baydar ve Kaydunun komutasında Polonyaya giren suvari kolordusu, buz tutmuş Oder nehrini geçtikten sonra, ülkenin şimdiki Almanya ve Çek sınırı üçgenine yakın Liegnitz (günümüzün Legnicası) kasabasında Silezyanın İnanmış (Pius) Duku II. Henry konutasındaki 30 bin kişilik Alman Töton Şovalyeleri ağırlıklı ordu ile 9 Nisan 1241 günü karşılaşmıştır. Bazı Batılı tarihçilerin Camdan Gözyaşları Savaşı olarakta adlandırdıkları Liegnitz savaşında, yenilgisinin ardından kaçmaya çalışan Silezyanın İnanmış Duku II. Henry dahil çoğu Töton Şovalyesi 30 bin kişinin yaklaşık tümü -bazı kaynaklara göre 25 bin şovalye- Moğol Kolordusu tarafından kılıçtan gecirilmiştir. James Chamber ve diğer bazıları tarafından Şeytanın Süvarileri olarak adlandırılan Asyanın bu göçebeleri, yine Batı kaynaklı anlatıma göre, II. Henrynin komuta ettiği orduyu bir duman tabakası/ perdesi ile ikiye bölmüşlerdir. Bölünmüş olan parçalardan biri, Moğol okçusunun kesintisiz saldırıları ile bir düzeyde sabit tutulurken veya askeri terminoloji ile tesbit edilirken (relatif küçük bir güçle oyalanır, hareketsiz bırakılarak asıl savaşa katılması engellenirken), diğer bölüm Moğol atlılarının nalları altında parçalanıp delik deşik edilmiştir... Küçük bir ordunun kendisinden büyük bir gücü veya tek bir ordunun iki güçlü orduyu yenmesini sağlayan bu taktik halen geçerlidir... Military History Magazinede (bak, http://historymedren.about.com/library/prm/bl1mongolinvasion.htm) Erik Hildinger, aynı savaşta II. Henrynin ordusunda, Polonyalı şovalyelerden, Töton Şovalyelerinden, Fransız Tapınak Şovalyelerinden (Templar) ve birmiktar piyadeden oluşan 30 bin asker olduğunu yazmaktadır. Hildinger, Moğol ordusunun ise sadece 20 bin savaşçıdan oluştuğunu kaydetmektedir... (www.songsouponsea.com/PromenadeLizardH.html ; www.juniorgeneral.org/liegnitz/liegnitz.html vs.)
En büyük Kağan Ögedey 11 Aralık 1241 günü Moğolistanda ölmeseydi eğer, Viyana önlerine gelen, Dalmaçya kıyılarında manevralar yapan Moğol ordusu ilerlemesini engelsiz sürdürecekti. Batıda, -Hitlerin gururu Töton Şovalyeleri dahil- onları durdurabilecek bir güç yoktu. Toplumsal gelişmenin askeri demokrasi aşamasında olan bu orta barbar savaşçılar yeni Kağan seçimi için Balkanlar üzerinden ve Karadenizin kuzeyinden kendiliklerinden geri dönmüşlerdir...
Şüphesiz geçmişle ilgili olarak asıl gurur duyulması gereken olaylar, yapıcı olanlar, insanlığa yararlı hizmetler olmalıdır. Bilimde, edebiyatta, sanatta gösterilen başarılar asıl övünç kaynakları olmalıdırlar ama, Hitler ve çevresindeki kriminal katil sürüsünün, ölüm kamplarında acımasız kitle kıyımları yapan SSlerin başı Himmlerin ve Reinhard Heydrich bu ölçüde gurur duyduğu Töton Şovalyelerinin, sayıları kendilerinden az Asyalı süvariler tarafından parça parça edilmiş olmalarını okuyupta rahatlamamak olanaksızdır- zaten aksi taktirde, beyin ve fiziki güçleri yetse, Tötonlar diğerlerini yokedeceklerdi... Şüphesiz Töton Şovalyelerine özenenler, kendilerini onların yerine koyanlar, SSler ve diğer Nazi güçleri, başlatmış oldukları II. Dünya Savaşında da yine Asyalılar tarafından parça parça edilmişlerdir. Buna karşın, ABD servislerince korunup yeniden diriltilmişlerdir...
ABD yönetiminin ve servislerinin Nazi savaş suçlularını, binlerce masum insanın katili SS ve Gestapo şeflerini kullanmaları ile ilgili örnekler alabildiğine çoktur. Nazi Ölüm Kamplarında Alman mali- sermayesi ile ortaklaşa köle işçi çalıştırmış olanlardan başka türlüsünü ummakta zaten boştur... Fazla derinlere inmeden sadece Encyclopaedia Britannicayı açar ve ünlü Gestapo şeflerinden Lyon Canvarı Klaus Barbie ile ilgili metni bulursanız, özet olarak şunları okuyabilirsiniz... Amerikalı otoriteler tarafından 1947- 51 yıllarında karşı- istihbarat (counterintelligence) elemanı olarak kullanılmıştır. Ardından ailesi ile birlikte gizlice Bolivyaya yollanmıştır (CIA görevlisi). Şüphesiz bu işler olurken ABDnin müttefiki Fransanın polisi, Lyonda 4000 kişinin katli ve daha başka cinayetler ve suçlar nedeniyle aynı kişiyi harıl harıl aramaktadır. Ve ileride ABD yönetimi Fransadan resmen özür dileyip defteri kapatacaktır... İleride CIAnın kurucularından ve 1953- 61 yıllarında başkanı olacak olan OSS görevlisi Allen Dulles, sözkonusu katil ve benzerleri ile daha savaşın en kanlı günlerinde, 1943de Bernde temasa geçmiştir. Dullesin ilişki kurdukları arasında Nazi askeri istihbaratının Doğu Cephesi komutanı, Gurbette Doğu Ordusu adlı örgütlenmenin şefi General Reinhard Gehlende vardır. Gehlen 1947de CIAnın kuruluşuna büyük emek verecektir ve 1956 yılından eski SS ve Gestapo görevlilerini, savaş suçlularını çevresinde toparlayarak Alman dış istihbarat örgütü BNDyi kuracak ve 1968 yılına dek yönetecektir- kısacası, Naziler halen iktidardadırlar... Örneğin, Almanyada 9 Eylül 1952 günü patlayan skandalın özeti olarak şünlar anlatılabilir... Aralarında şiddetle aranan SS celladı Heinz Lamerding gibi ünlü katillerinde bulunduğu birsürü eski nazi subayı Amerikalılar tarafından -o güne göre yüksek olan- 500 ile 1000 Mark aylıklarla gizlice örgütlenmişlerdi. Bunlar, Nürnberg yakınlarındaki Grafen Wöhr ABD Askeri Üssünde Sterling Garwood adını kullanan ve ayrıca beş sahte adı daha olan bir amerikalı uzman tarafından özel kontra eğitiminden geçirilerek sabotajlar ve siyasi cinayetler için hazırlanmaktaydılar. Tüm bu işlerin masraflarını ise Coca Cola, Bosch, Salamander, Reemtsma, Mercedesi de üreten Daimler Benz vs. gibi tekeller karşılamaktaydılar... Davayı ustaca kapatan başsavcı Hurbert Schrobber, Almanyanın iç istihbarat örgütü olan Anayasayı Koruma Federal Dairesinin (Bundesamt für Verfassungsshutz, BfV) başına Ağustos 1955de oturtularak ödüllendirilecek ve bu görevini 18 yıl sürdürecektir... Örnekler uzar gider.
Töton Şovalyelerinin Doğuda kalan son parçaları Osmanlı Türkleri tarafından Yunanistandan, Pelopones (Mora) yarımadasından sökülüp atılmıştır. Morayı 1499- 1500 yıllarında fetheden Türkler, buradaki Töton Şovalyelerini kovmuşlardır ve Morada (Pelopennesus) Osmanlı donanmasının en önemli üslerini kurmuşlardır. Burası, Osmanlının bir yüzyılı çok aşan Doğu Akdeniz hakimiyetinin merkezi olmuştur... İşgalci Haçlı güçlerinin Ortadoğudaki son kalıntıları ise, içlerinde Türklerin ağırlıklı ve yönetici konumda olduğu Memluklu (Kölemen) devleti tarafından yokedilmişlerdir. Mısırda paralı asker iken 1250 yılında Eyyubi Devletininin elinden iktidarı alarak kendi devletlerini kuran Memluklu (Kölemen) hükümdarlarından Baybars, Haçlı istilacıların bölgedeki son kalesi Antakyayı 1268 yılında kanlı bir operasyonla fethetmiş ve bu saldırgan yağmacı gücün bölgede sonunu getirmiştir... Küçülmüş bir kurum olarak Töton Şovalyeleri halen yaşamaktadırlar ve merkezleri Avusturyadadır. Bunlar, 1929 yılında doğrudan Vatikana, Papaya bağlanmışlardır.
SSlere özendirilerek ve SSler model alınarak örgütlemiş olanlar, Nazi yardakçısı Türkeşin tosuncukları, aldatılmış olan tüm tosuncuklar bu gerçekleri bilmelidirler- şüphesiz sözüm ekonomik menfeat bağı ile bağlanmış kriminal unsurlara, mafya örgütlenmeleri içinde olanlara değildir ve zaten onların küçük yararları dışında herhangi ahlaki bir tavrı ve düşünceyi dikkate almayacakları baştan bellidir. Ve yine aynı kişiler bilmelidirlerki, İngiliz atı, Arap Atı, Kurt Köpeği vs. vardır ama, sonuçta tüm köpeklerin kurtan geldiği ve yine tüm atlarında akraba oldukları bellidir. İnsanlarda ise bu tip ayırımlar yapmak bile olanaksızdır; tüm insan soyu arasındaki genetik farklılıklar aynı millet içinde şekillenen fiziki farklılıklardan bile azdır ve en çok binde sekiz civarındadır. Karışmamış bir millet yoktur ve kısacası insanlar arasında ırk, özellikle üstün ırk diye birşey yoktur.
Cengizin Moğolları veya aynı dönemin Türkleri, Moğol veya Türk oldukları için değil, yaşamakta oldukları toplumsal gelişme basamağı nedeniyle bu ölçüde cesur savaşcılar ve birbirlerine eşit düzeyde bağlı kişiler idiler. Toplumsal gelişmenin aynı basamağında olan diğer halklarda aynen onlar gibiydiler ve sonuçta, günümüzde tüm gelişmiş kapitalist ülkelerin insanları -en genel anlamıyla- temel davranışları açısından nasıl birbirlerine benziyorlarsa, onlarda aynışekilde birbirlerine benziyorlardı. Yalnız şüphesiz günümüzün ahmak ırkçılarına, faşistlerine hiç benzemiyorlardı ve bu tiplerle karşılaşacak olsalar, kesinlikle kafalarını kopartırlardı...
İnsanlara değer kazandıran olgu hangi aileden veya milletten geldikleri değil, yapıcılıkları, üreticilikleri, diğer insanlara, topluma sağlayabildikleri yararlardır. Ve yine şüphesiz tüm toplumsal haksızlıklara doğru biçimde karşı çıkabilmek, bu yapıcılığın ayrılmaz parçasıdır... Yusuf Küpeli, Ağustos 2004


d. Varşova Ayaklanması, Büyük Biritanya ve Sovyetler Birliği
Başa dönmek için tıkla: Nazi Almanyası ve Polonya, Büyük Biritanya, ABD, Sovyetler Birliği, Varşova ayaklanması ve yalanlar üzerine kısa notlar
http://www.sinbad.nu/