Diyojen
(İÖ 412-323). Anadolu'da, Sinop' ta doğan Diyojen, Atinalı düşünür Antisthenes'in öğrencisiydi ve onun gibi kynik düşünce ve yaşam biçimini benimsemişti. Kynik sözcüğünün Yunanca köpek anlamına gelen kyon&an türediği sanılmaktadır. Kynikler toplumun ve ahlakın “çoban köpekleri" olduklarını söyleyerek, bu adı benimsemişlerdi. Diyojen kynik ilkelerine titizlikle bağlıydı. Yaşamın rahatlıklarını ve lüksü küçümserdi. Ona göre erdem kötülük yapmamak ve tam anlamıyla bağımsız olmaktı.
Diyojen maddi hiçbir şeye sahip olmak istemediği için Atina’da bir fıçıda yaşardı. Su içtiği tahtadan oyulmuş bir çanağı vardı. Bir gün avcundan su içen bir çocuğu görünce, çanağa bile gerek olmadığını düşünerek onu kırdı. Güpegündüz elinde yanan bir fenerle dolaştığını görüp, nedenini soranlara Diyojen, “Namuslu bir insan arıyorum" yanıtını vermişti.
Anlatıldığına göre, erdemli ve sade yaşayışıyla bu ünlü filozofu görmeye giden Büyük İskender ona, “Dile benden ne dilersen!" diye sormuş; Diyojen ise “Güneşimden çekil, gölge etm e, başka ihsan istemem" demişti. Bu yanıttan çok etkilenen Büyük İskender'in, “Eğer İskender olmasaydım, Diyojen olurdum" dediği söylenir.
Diyojen Korinthos’ta öldü. Korinthoslular onun anısına bir anıt diktiler. Anıtın üzerinde kyniklerin simgesi olan bir mermer köpek heykeli vardır.