Ve Macron hükümeti emeklilik yaşını 62’den 64’e geri çekme planlarını uygulamaya koyduğundan beri Fransa, yalnızca başkentte değil, ülke çapındaki kasaba ve köylerde milyonları sokaklara çeken düzenli grevler ve protestolarla sarsıldı.
Nihayetinde, ülkenin resmi emeklilik yaşının 2030 yılına kadar kademeli olarak 64’e yükselmesi ve tam emekli maaşı almaya hak kazanmak için gereken yıllık katkı payı sayısının 41 yıldan 43’e hızlandırılmasıyla mütevazı bir reformdur.
Macron, herhangi bir değişiklik olmazsa 2030 yılına kadar emeklilik rejimindeki yıllık açığın 14 milyar Euro’ya (22,4 milyar $) ulaşacağını savunuyor.
Ancak Fransa’nın ana sendikalarından oluşan geniş bir ittifak, değişiklikleri şeytanlaştırdı ve değişiklikler üzerinde bir U dönüşü yapmaya zorlamak için harekete geçmeye devam edeceklerini söylüyor. Perşembe günü ülke çapında bir endüstriyel eylem günü daha planlanıyor.
Hafta sonu Fransız medyasında yayınlanan bir anket, oylamadan kaçma kararına halkın yüzde 80’inin ve hatta başkanın destekçilerinin yarısının karşı çıktığını ortaya koydu.
Fransa’daki tüm işçiler devletten emekli maaşı alıyor ve ülke, başlıca Avrupa ekonomileri arasında en düşük hak kazanma yaşına sahip ülke. Aktif çalışan nüfus yüksek bordro ücretleri ödüyor ve adil emekli maaşlarını toplumun nasıl çalışması gerektiğinin temeli olarak görüyor.
Emeklilik yaşı şimdi sadece 62 olsa da, gerçek yaş ülkenin karmaşık sisteminde büyük farklılıklar gösteriyor. Daha militan işçilerin çoğu -demiryollarında, Paris Metrosunda, elektrik santrallerinde- 50’li yaşlarında emekli olmalarına izin veren özel emeklilik rejimlerini savunuyorlar.
Örneğin, genellikle genç yaşta dans etmeye başlayan ulusal bale üyeleri, 42 yaşında emekli olabilir.
Ve böylece ortalama bir Fransız artık hayatının dörtte birinden fazlasını – erkeklerde 22, kadınlarda 26 – emeklilikte geçiriyor. Resmi hükümet verileri, 2021’de 65 yaşına ulaşanların ortalama olarak 11 ila 12 iyi yıl daha bekleyebileceğini gösteriyor.
Macron, Fransa’da insanların iki yıl daha çalışmasının ülke ekonomisini canlandıracağını ve nüfus yaşlandıkça emeklilik sisteminin açık vermesini önleyeceğini savunuyor. Ancak eleştirmenler, halkın havasının yüksek enflasyon nedeniyle bozulduğu bir dönemde reforma devam etmenin siyasi hikmetini sorguladılar.
Ilımlı CFDT sendikasının başkanı Laurent Berger, emeklilik reformunun “geri çekilmesi gerektiğini” söyledi.
“Şiddeti kınıyoruz… Ama öfkeye bakın. Bizim saflarımızda bile çok güçlü,” dedi RMC radyosunda. “Bıktık. Ayaklar altında eziliyormuşuz gibi hissediyoruz ve kimse dinlemiyor.”
Güvenoyu oyunlarından biri, cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Macron’a iki kez kaybeden Marine Le Pen liderliğindeki sağcı Ulusal Birlik (RN) tarafından verildi. Oylama başarılı olursa, hükümet istifa etmeli ve Macron’u ya yeni bir yönetim kurmalı ya da parlamentoyu feshedip seçime gitmeli.
Ulusal Meclis’te ihtiyaç duyulan 287 oya ulaşmak için önergenin merkez sağ Cumhuriyetçilerin 64 milletvekilinden yaklaşık 30’unun desteğine ihtiyacı var. Cumhuriyetçilerin lideri Éric Ciotti, “Kaosa kaos eklemek istemiyoruz” iddiasıyla önergeyi desteklemeyi reddetti.
Paris’teki bir düşünce kuruluşu olan Fondation Jean-Jaures’de siyasi analist olan Antoine Bristielle, hükümetin Ulusal Meclis’te gaddarca davranırken insanları dinlemediğine dair bir his olduğunu söyledi.
Bristielle, “İnsanlar, seçmenler tarafından bu kadar ezici bir çoğunlukla reddedilen bir yasa tasarısının neden zorla kabul edildiğini anlayamıyor” dedi.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/europe/macron-plays-high-stakes-game-of-political-chicken-over-pension-20230319-p5ctbu.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world