İttihat Terakki ileri gelenleri ile Enver Paşa’nın Almanlarla beraber savaşa katılma düşüncesi kabine içinde itirazlara sebep olmuştur. Fakat yine de Almanlarla beraber savaşa girilir. Savaş başladıktan sonra Almanya’nın da baskısıyla Osmanlı cihad ilan eder. Almanya’nın cihad ilanı üzerinden hesabı Orta Asya’da, Hindistan’da, Mısır’da yaşayan Müslümanları İngilizlere karşı ayaklandırmaktır. Fakat plan istenildiği gibi yürümez.
II. Meşrutiyet’in ilanı ile birlikte Ermeniler Osmanlı topraklarında devrimci faaliyetlerini ilga ederek anayasal bir düzende rejime sadık kalacaklarını ilan etmişlerdi. 1908 ve 1912-1913 yılları arası İttihat ve Terakki ile birlikte aynı listede birlikte aday çıkaran Ermeniler, çok geçmeden yeniden örgütlenmeye başladılar. Ancak yerel güçlerle olmasa bile Osmanlı Devleti’nin merkezi İstanbul’la hep temas halindeydiler.
II. Meşrutiyet sonrası Amerikan misyonerleri ile İttihat Terakki arasında gayet sıcak ilişkiler mevcuttu. Ancak 1913 sonrası bu yakın ilişki yerini gerginliklere bıraktı. İttihat Terakki liderleri Amerikan misyonerlerini, Ermeni olaylarını desteklemekle suçluyorlardı. Yine de Amerikan misyonerleri, Amerika’nın I. Dünya Savaşı’nın başlangıcında savaşa taraf olmaması nedeniyle Osmanlı topraklarındaki ayrıcalıklı konumlarını muhafaza etmeyi başardı.
İttihad ve Terakki, birbirlerinden oldukça farklı insan profillerine, birbirlerine tamamen zıt politikalar yürüten üyelere sahip bir partiydi. Diyarbakır’da Ermenilerin yağmalanmasına ve telef edilmesine sebep olan Diyarbakır Valisi Reşid Bey de İttihad ve Terakki üyesiydi, Ermeniler adına tüm olanaklarını seferber eden Cemal Paşa da bu partinin üyesiydi.