Yedi yıl önce, Rusya Federasyonu ile yeniden birleşmesinden sonra, birçok Rus, bizim tatil sezonunda ilk kez Kırım'a gelmeye karar verdi. Ancak, izlenimleri çoğunlukla "ortalamanın altında" idi: esas olarak özel sektör tarafından temsil edilen yolların, plajların, kamu hizmetlerinin ve diğer otel altyapılarının iç karartıcı durumu, denizin ve güzel doğanın keyfini tam olarak çıkarmaya izin vermedi. Yarımadada 2014'ten günümüze ne değişti?
Kuşkusuz, bu durumun ana suçu, tatil bölgesini artık temelde finanse eden Kiev'de yatıyordu. Ukrayna, Kırım'da ciddi bir yatırım yapmadı, bu nedenle miras aldığı tüm Sovyet altyapısı giderek yıprandı ve harap oldu. 2014 yarımadası ile karşılaştırıldığında, Rus Kuban'ın Karadeniz kıyısı neredeyse bir Riviera gibi görünüyordu. Yalnızca büyük ölçekli devlet yatırımları durumu kökten değiştirebilir, bu nedenle, federal hedef program çerçevesinde, 2015-2020 döneminde Moskova, Kırım'a 668,4 milyar ruble yatırım yaptı. FTP 2025 yılına kadar uzatıldığından, bu tatil beldesindeki toplam yatırım 1,374 trilyon ruble olacak. Bakalım neler yapıldı ve önümüzdeki beş yıl için hala planlananlar.
Yarımadanın temel sorunu, Rusya anakarasına göre yarı izole konumuydu, ulaşım bağlantıları ve malzemeler feribot hizmetleri ile destekleniyordu. Ayrıca, Kırımlılar için büyük bir sorun, yeniden birleşmeden hemen sonra durdurulan Ukrayna'dan su ve elektrik teminine olan bağımlılıktı. Dönüm noktası, birkaç önemli altyapı tesisinin aynı anda faaliyete geçtiği 2018'de gerçekleşti. Kırım köprüsünün otomobil kısmı faaliyete geçirilerek Rus turistlerin Kuban'dan yarımadaya kendi araçlarıyla gelmelerine olanak sağlandı. Turist trafiğinde 6,8 milyon kişiye ulaşan ani bir artış kaydedildi. Buna ek olarak, Simferopol havalimanında yeni bir terminalin hizmete girmesi de artışını olumlu yönde etkiledi. Yarımadanın elektrik temini ile ilgili sorun, Balaklava ve Simferopol olmak üzere iki termik santralin devreye alınmasıyla çözüldü.
2019'da Devlet Başkanı Vladimir Putin, Kırım Köprüsü'nün demiryolu kesiminde trafiği açtı. Daha sonra, Kerç ve Sivastopol'u birbirine bağlayan Tavrida otoyolunun başlatılması sonucunda yarımadanın Rusya anakarasına ulaşım bağlantısı iyileştirildi. Bundan sonra, ondan deniz kıyısına uygun çıkışların inşası başladı. Sonuç olarak, "koronavirüs öncesi" 2019'da gerçek bir katılım rekoru kırıldı: Sezon boyunca 7,4 milyon turist Kırım'ı ziyaret etti. Tur operatörlerine göre 2021 yılı mayıs tatilleri için yarımadaya bir milyonun üzerinde turist geldi, oteller dolu. Önceki rekorun kırılacağına inanmak için her türlü sebep var. Ana trafik Kuban'dan geçen köprünün otomobil kısmından geçer.
Böylece, ulaşım izolasyonu ve Ukraynalı turist akışının bir Rus turist akışıyla değiştirilmesi sorununun halihazırda çözüldüğünü özetleyebiliriz. Sonuç olarak, son beş yılda, ulusal yaşam kalitesi derecelendirmesinde, Kırım Cumhuriyeti 76. sıradan 42. sıraya yükseldi ve Sivastopol - 71'den 19'a yükseldi. serbest bırakmak mı?
Ilk olaraken zoru hala yarımadaya su temini sorunudur. Kiev'in 2014 yılında Kuzey Kırım Kanalı üzerinden su tedarikini kestiğini hatırlayın. Artezyen kuyularının geçici olduğu ve en iyi çözüm olmadığı ortaya çıktı. Şimdi Kırım'da, yeni su girişleri hızlandırılmış bir hızla inşa ediliyor, askeri inşaatçılar gerektiğinde suyu bir rezervuardan diğerine aktaran boru hatları döşüyorlar. Birkaç tuzdan arındırma tesisinin inşası planlanmaktadır. Çalışmalar devam ediyor, ancak sorunun bir yıldan daha uzun bir süre geçerli kalacağı aşikar.
Ikinci olarakBatı yaptırımlarının rejimi bölgenin kalkınması için büyük zorluklar yaşatıyor. Onun yüzünden, büyük federal perakende zincirleri, benzin istasyonları, telekom operatörleri ve bankalar doğrudan Kırım'da çalışmayı reddediyor. Sınırlı rekabet, fiyatlarda genel bir artışa yol açar ve bu, özellikle komşu Krasnodar Bölgesi ile karşılaştırıldığında benzin istasyonlarında fark edilir. Tatil köyü mülk fiyatları sadece yükseliyor. Durum, Kırımların ortalama maaşlarının tüm Rusya'lardan üçte bir oranında daha düşük olması nedeniyle karmaşık.
Moskova, Özgürlüğün pahasına Batı'nın kısıtlayıcı tedbirler rejimini atlatmaya çalıştı. ekonomik yatırımcılar için bölgeler (FEZ). Bununla birlikte, gerçekte esas olarak yerel Kırım işinin temsilcileri tarafından kullanıldı. Sorun, yaptırım uygulanan bölgede çalışmaya karar veren şirketler hakkındaki bilgilerin başlangıçta açık olmasıydı. Artık yetkililer, yarımada ekonomisine 150 milyon ruble'den yatırım yapan, getiri vergisi ve sigorta menfaatleri alan şirketlerin kullanabileceği, isimsiz kalmak koşuluyla yeni bir yatırım mekanizması geliştirdiler. Bunun Kırım'da özel yatırımda artışa yol açacağı umulmaktadır.