Cilt birçok amaca hizmet eder. İç işleyişimizi korur, ruh halimizi ve sağlığımızı yansıtabilir, dış koruyucu bir sargı sağlar. Cilt hasar gördüğünde, onarım süreci sadece biyolojik bir merak değil, bir ölüm kalım meselesi olabilir.
İlgili İçerik
Cilt, ortalama 8 kilo ağırlığında, vücut ısısını düzenleyen, hoş ve acı veren uyaranları ve ısıyı algılayan, ter ve yağ salgılayan, ultraviyole ışınlarının zararlı etkilerinden korunmamıza yardımcı olan bir organ sistemidir.
Cilt her birimiz kadar benzersizdir, bu nedenle genel bir iyileşme süreci olsa da herkesin aynı şekilde iyileşmemesi şaşırtıcı değildir.
Yara iyileşmesi olağanüstü derecede karmaşıktır ve birçok dış ve iç faktöre sahiptir, diyor Adam Friedman George Washington Üniversitesi Tıp ve Sağlık Bilimleri Fakültesi'nde dermatoloji doçenti olan Dr. Herkese uyan tek bir yaklaşım yoktur. Friedman, bir iyileşme algoritması belirlerken yarayı ve kişiyi hesaba katmanız gerektiğini söylüyor.
Tipik olarak, iyileşme başlangıçta yaranın derinliğine göre belirlenir. Yüzeysel yaralar sadece epidermise ulaşma eğilimindedir. Bu, çok ince olan cildin en üst tabakasıdır. Epidermisin üst kısmı, cildi zararlı maddelerden korumaya yardımcı olan ölü hücrelerden yapılan bir madde olan keratin içerir. Alt kısım, melanin olarak bilinen koyu renkli pigmentleri üreten hücreler olan melanositleri içerir.
George Washington Üniversitesi Tıp ve Sağlık Bilimleri Fakültesi'nde dermatoloji doçenti olan Adam Friedman, yara iyileşmesinin olağanüstü karmaşık olduğunu ve birçok dış ve iç faktöre sahip olduğunu söylüyor.(RusN/iStock)
Friedman, epidermisin bir sıyrıkının kan çekmediğini ve kolay ve hızlı bir şekilde iyileştiğini söylüyor. Bası yaraları veya yanıklar gibi bazı çok derin yaralar da kanamaz. Bir kesik veya delinme yarası veya yanığı ne kadar derinse, iyileşmek için o kadar çok şey olması gerekir. Daha derin yaralar, kan damarlarını, sinirleri, kıl foliküllerini, ter ve yağ bezlerini ve kolajen ve elastin de dahil olmak üzere destek yapılarını içeren dermise veya daha da derine, vücudun yağ tabakasına uzanır.
Yaralar her zaman içten dışa ve kenarlardan içe doğru iyileşir. Sağlıklı bir insanda şu şekilde çalışır: Yaralanmadan saniyeler veya dakikalar sonra kan damarları kanamayı azaltmak için daralır. Trombositler (yapışkan kan hücreleri) bölgeyi doldurur ve kümeler halinde toplanır. Pıhtılaşma faktörleri kısa sürede olay yerine gelir ve trombositlerle birleşerek bir pıhtı oluşturur. Bu arada, beyaz kan hücreleri (makrofajlar) gelir ve bulaşıcı istilacılar için süpürür. Önümüzdeki birkaç gün içinde makrofajlar, yarayı onarmaya yardımcı olacak büyüme faktörleri de üretir.
Pıhtılar kabuklara dönüşür ve altında fibroblast hücreleri, dokuları birbirine bağlayan bir protein olan kolajen üretir. Haftalarca süren bir süreçte kolajen yeni kılcal damarlar oluşturur ve yaranın kenarlarındaki deri kalınlaşır ve kabuk altında gerilmeye başlar. Friedman, cilt kırmızımsı görünebilir ve kaşınmaya başlayabilir - iyileşmenin normal bir parçası, diyor. Sinir hücreleri, gelen yeni derinin algılanan hareketine yanıt olarak kaşıntı sinyalleri gönderir, diyor.
Kabuk genellikle kendi kendine düşer - yani, alınmadığı sürece. Bu yapılmamalı, ancak yaranın kurumasına da izin verilmemeli, diyor Friedman. Kuru, kabuklu kabuklar, yeni hücrelerin yaraya göç etmesini engelleyen tuğla duvarlar gibidir ve ayrıca bakteriler için bir besin kaynağı olabilir, diyor.
Alanın kurumasını önlemek için, üstüne bandajlı bir kat petrol jölesi önerir. Öncelikle yara su ve sabunla temizlenmelidir. Alkol ve peroksit başlangıçta iyidir, ancak gereksizdir ve tekrarlanan kullanım aslında yeni cilt için toksiktir ve iyileşmeyi geciktirir. Yara zaten enfekte olmadıkça antibakteriyel merhemlerin kullanılması da tamamen gereksizdir. Aksi takdirde, bakteri direncine veya alerjik reaksiyonlara neden olabilirler.
Yeni bir yarayı güneşe maruz kalmaktan korumak özellikle önemlidir. Friedman, radyasyonun iltihabı teşvik edebileceğini ve yeniden inşa sürecine müdahale edebileceğini söylüyor.
Hemen hemen her derin yara, temelde orijinal cilt kadar güçlü veya esnek olmayan bir cilt olan bir yara izi oluşturur. Yara izi kaybolsa bile, birkaç yıl sürebilir. Bazı insanlar keloid olarak bilinen çok kalın yara izleri oluşturmaya daha yatkındır. Friedman, bunların neden meydana geldiği hala net değil, ancak bunun büyük olasılıkla genetik mutasyondan kaynaklandığını söylüyor. Ve keloidler sadece abartılı yara izleri değildir; büyümeye devam edebilir, kaşıntılı ve ağrılı hale gelebilir ve şekillerini bozabilir.
Sigara içenler, çok içki içenler, şeker hastaları ve yetersiz beslenen, zayıf kan akışı olan, bağışıklık sistemi zayıf olan veya önceden var olan enfeksiyonları olan birçok insan cildinin iyileşmesini geciktirir veya zorlaştırır. Kortikosteroidler ve ibuprofen ve naproksen gibi steroid olmayan antienflamatuarlar da dahil olmak üzere bazı ilaçlar iyileşmeyi engelleyebilir.
Ve bebeklerin büyükanne ve büyükbabalarına göre bir avantajı var. İnsanlar yaşlandıkça cilt elastikiyetini, kan akışını ve iyileşmeyi yavaşlatan koruyucu yağları salgılama yeteneğini kaybeder.
sıra sende Smithsonian'a sorun.