İlk Giren İlk Çıkar Yöntemine Genel Bakış
Stok değerlemesinin ilk giren ilk çıkar (FIFO) yöntemi, satın alınan ilk malların aynı zamanda satılan ilk mallar olduğuna dair bir maliyet akışı varsayımıdır. Çoğu şirkette, bu varsayım gerçek mal akışıyla yakından eşleşir ve bu nedenle teorik olarak en doğru stok değerleme yöntemi olarak kabul edilir. FIFO akış konsepti, en eski malları satmak önce envanterin eskimesi riskini azalttığından, bir işletmenin takip etmesi mantıklıdır.
FIFO yöntemine göre, satın alınan en erken mallar, stok hesabından ilk çıkarılan mallardır. Bu, envanterdeki kalan kalemlerin en son katlanılan maliyetler üzerinden muhasebeleştirilmesiyle sonuçlanır, böylece bilançoda kaydedilen envanter varlığı, piyasada elde edilebilecek en son maliyetlere oldukça yakın maliyetler içerir. Tersine, bu yöntem aynı zamanda eski tarihi maliyetlerin cari gelirlerle eşleştirilmesi ve satılan malların maliyetine kaydedilmesi ile sonuçlanır; bu, brüt kar marjının mutlaka uygun bir gelir ve maliyet eşleştirmesini yansıtmadığı anlamına gelir. Örneğin, enflasyonist bir ortamda, cari maliyet gelirleri daha eski ve daha düşük maliyetli envanter kalemleriyle eşleşecek ve bu da mümkün olan en yüksek brüt marjı sağlayacaktır.
FIFO yöntemine hem Genel Kabul Görmüş Muhasebe İlkeleri hem de Uluslararası Finansal Raporlama Standartları kapsamında izin verilmektedir. FIFO yöntemi, periyodik veya sürekli envanter sistemi altında aynı sonuçları sağlar.
İlk Giren İlk Çıkar Yöntemi Örneği
Milagro Corporation, Ocak ayı için FIFO yöntemini kullanmaya karar verdi. O ay boyunca aşağıdaki işlemleri kaydeder: