1970’ler Jimi Hendrix, Janis Joplin ve Jim Morrison’ın ölümüyle 27’ler Kulübü’nün doğduğu, Beatles’ın dağıldığı, küçük mekanlarda konser veren grupların artık stadyumları doldurduğu, Pink Floyd, The Who, Led Zeppelin gibi grupların bu konserlere özel jetleriyle gittiği, Patti Smith ve Joni Mitchell gibi kadın sanatçıların erkek egemen rock dünyasına yumruklarını indirdiği, David Bowie’nin bilinen tüm kalıpları yıktığı, arabalarda FM radyolara yer açıldığı, disco müziğin o radyoları egemenliği altına aldığı, punk’ın doğduğu ardından New Wave’e yer açtığı ve Elvis Presley’nin dünyadan ayrıldığı yıllardı. Benim içinse bu dönemin en büyük özelliği yayınlanan şarkıların kitaplaşacak kadar dolu hikayelerinin olmasıydı.
Bunlardan biri de, Deep Purple’ın 1972 senesinde yayınlanan “Machine Head” albümünde yer alan, Smoke On The Water’ın hikayesiydi...
Ben Smoke On The Water’ı duyduğumda ortaokulun ilk yıllarındaydım. Dışarı çıkmaktan pek hoşlanmayan, okulda edindiğim arkadaşlar dışında samimiyetten kaçınan, yanlarına çağırırlar diye apartman bahçesinde oturanlardan gözlerimi kaçıran biriydim. Odama kapanıp yüksek sesle müzik dinleyerek günlerimi geçirmekten hoşlanıyordum. Fakat bu asosyal tavrımı kırmaya niyetli olan ailem Kadıköy turu için güvendikleri bir aile dostlarının oğlunu görevlendirdi. Neyse ki müzik hakkında konuşabileceğim biriydi.
Kafama taktığım bandanayı bile yadırgamadı. Belki beni tura alıştırmak, belki de hava atmak için seçtiği ilk mekan bir müzik dükkanıydı.