I Shall Seal The Heavens - Bölüm 425
Bölüm 425: Bölme Devam Edemez!
Samanyolu Denizinde bir ada… Eğer bu adaya yukarıdan bakarsan görünüşünün tıpkı bir kaplumbağayı andırdığını görebilirdin. Bu ada son yıllarda Samanyolu Denizindeki büyük gizemlerden biriydi. Ada oradan oraya yüzüp duruyordu, etrafı sislerle kaplıydı.
Aniden bu yüzen ada durdu ve içinden dehşet verici bir öfke patlaması duyuldu.
“Defol lan! Piç! Daha yeni uykuya dalmıştım, şimdi gelmiş beni uğraştırıyorsun! O Meng Hao denen ahmakla ilgili anıları istediğimi mi sanıyorsun? Lanet olsun! Kaybol!”
Patrik Reliance’ın şiddetli sesi yankılandı ve Samanyolu Denizinde büyük dalgaların yükselmesine neden oldu.
Kadim sesi endişeli bir şekilde konuştu: “Böyle bir şey nasıl var olabilir!?!? Bu bölmeyi nasıl başarıyla tamamlayacağım? Nasıl!?!?”
Ses tam anlamıyla kızgın ve sinirliydi, Meng Hao’nun varlığı onu sarsmıştı. Samanyolu Denizinde başka bir adada yaşlı bir adam duruyordu, o sırada önünde ressam sehpası vardı, karşısında duran iri yapılı, uzun bir adamın resmini çiziyordu.
Bir fırça darbesi yaparken yaşlı adam aniden kaşlarını çattı ve gökyüzüne doğru baktı. Aniden engin bir parıltı belirdi.
“Benim hafızamda var olan birisi Ji’nin Göklerinin Karma bölmesinden etkilenmez.” dedi hafif bir tonla. Sağ elini havaya kaldırdı ve ardından fırçasını salladı. Düşen bir damla mürekkep daha sonra havayla bütünleşti.
Aniden bölgedeki tüm gökyüzü tamamen siyaha döndü.
Boşlukta yankılanan acınası bir feryat koptu. Bu ses kadim 19. Ji’ye aitti.
Feryat havayı doldururken Karma ipliklerinin yıkımından etkilenmiş olan bütün Gelişimciler aniden sarsıldı. Onların Meng Hao ile aralarındaki iplikler aniden yenilenmeye başladı. İplikler mutlak yıkımdan tekrar şekillendiler. Aslında bu yıkımdan tekrar şekillenme olayı bu bağların öncekine göre daha da güçlü ve sıkı olmasını sağlamıştı.
Chu Yuyan’ın yüzü bembeyazdı. Kapalı olan gözleri açıldı ve sessizce duvarda yazılı olan “Meng” karakterine baktı. Yavaşça elini kaldırdı ve “Hao” karakterini de yazdı.
Hap Şeytanı tıbbi hapı bir kenara koydu ve uzaklara doğru sessizce baktı. Fakat, gözleri güvenilirlik ve kararlılıkla doluydu.
Şişko son olaylarla ilgili kafası karışmış bir şekilde başını ovuşturdu. Aniden vücudu titredi ve ağzı açık kaldı. Şimdi geçmişe dair bir çok anı vardı. Meng hao’yu hatırlamasıyla birlikte yüzü titreşti.
Chen Fan da aynıydı, tıpkı Güney Diyarının geri kalanı gibi. Siyah Topraklarda ve Güney Diyarında Karma iplikleri etkilenmiş olan bütün Gelişimciler aniden kendilerine geldiler.
Xu Qing sessizce dudağını kemirdi. Elindeki hap şişesine baktı ve gözleri derin bir endişeyle doldu. Şimdi olan biten her şeyi hatırlıyordu ve soğuklukla doluydu. Hafızasında Meng Hao’nun görüntüsü olmayınca tecrübe edeceği yalnızlığı hayal edebiliyordu.
Bu sessizlik içinde dişlerini sıktı. Problemleri çözebilecek tek şeyin güç olduğunu biliyordu. Şu an Anka Matronunun hafızasıyla tamamen bütünleşmişti ve Gelişim Merkezinin seviyesi artmıştı.
Batı Çölünde, Karga Mabudunun Kutsal Topraklarında, volkanın derinliklerinde Meng Hao Kader Havuzunun içinde titreyerek duruyordu. O da acınası çığlığı duymuştu. Ses yankılanırken gözlerini açtığında gümüş olta ipinin siyaha dönüştüğünü gördü. Siyahlık yayıldı ve bununla birlikte ip duman ve küle dönüştü. Feryatla birlikte duman ve kül dağıldı.
Bu feryadın sesi Meng Hao’nun gözlerinin soğuklukla parlamasına neden oldu. Biraz önce neler olduğunu görememişti, ama yaşlı solucan adamın daha önceki Karma bölünmesine şahit olmuştu. O adamın tecrübe ettiği ölümü yalnızca hayal edebilirdi.
Karşısında belli belirsiz bir figür gözüne çarpınca gözlerinden öldürme arzusu taştı. Bu, siyah alevlerle sarılmış olan, buradan kaybolmaya uğraşırken çığlıklar atan bir Gelişimcinin görüntüsüydü.
Belirsiz figür sürekli bir ismi tekrarlıyordu: “Shui Dongliu, o Shui Dongliu…”
Meng Hao’nun gözleri pırıldadı. Sol elini havaya kaldırdı ve kan renkli maskeyi yüzüne yerleştirdi. Muazzam, delice bir güç Gelişim Merkezinden patladı. Meng Hao ileri doğru hücuma geçerken dalgalar halinde Kan Qi’si yaydı.
Kanlı Parmak, Kanlı Avuç, Kanlı Ölüm Dünyası!
Hepsi de ortaya çıkarak havanın muazzam bir gürültüyle dolmasına neden oldu, bu sırada hayali figürün üstüne doğru indiler. Meng Hao elini tekrar sallarken öldürme arzusu iyice tırmandı. Lotus Kılıç Formasyonu ortaya çıktı; formasyon dönerken zaman gücü dışarı doğru dalgalandı.
“GEBER!” diye bağırdı Meng Hao, sesi buz gibiydi. Eli bir büyü hareketiyle titreşti ve onu ileri doğrulttu.
Mor Qi Giyotini, Mor Qi Boğuşu ve Mor Qi Tümsek Ayı bir gürlemeyle dışarı doğru patlayarak mor ışıkların taşmasına neden oldu.
“Bir yüz olmadan, tek bir kelime olmadan... Savaşın alevleri bütünleşsin!” Meng Hao sol elini kaldırdı ve maskeye bastırdı. Hemen devasa bir yüz ortaya çıktı. Ağzını açarak sessiz bir kelime konuştu. Havanın bir gürültüyle dolmasıyla birlikte yüz hayali figüre doğru fırladı.
Acınası çığlık devam ederken Meng Hao ileri doğru atıldı, aynı sırada Fang Klanının eldivenini giydi. Yumruğunu sallamasıyla birlikte muazzam bir gürleme duyuldu. Meng Hao yumruğunu yüzden fazla kez tekrar tekrar sallarken öldürme arzusu da giderek tırmandı.
Bu yumrukların her biri inanılmaz bir güç barındırıyordu. Gürleme seslerinin sonu gelmeyecekmiş gibiydi ve hayali figür parçalanmanın eşiğindeymiş gibi göründü. Figür mühürlenmiş gibiydi, bu olay onun herhangi bir hamle yapamayacağı şeklinde yorumlanabilirdi, hatta Gelişim Merkezi de öncekine göre kıyaslanamaz şekilde zayıftı. Figür hala yok olmaya ve kaçmaya çalışıyordu ama Meng Hao başka bir büyü hareketi daha uyguladı ve Sekizinci Şeytan Mühürleme Nazarı ortaya çıktı.
Figürün aniden hareketsizleşmesiyle birlikte Meng Hao’nun yüzü öldürme isteğiyle büküldü. Büyülü sanatlarının hiçbiri bu figür üzerinde bir etki yaratamamış gibiydi. Fakat Meng Hao onun kaçıp gitmesine de razı değildi.
Daha önce bir Ji oğlu öldürmüştü ve bu 19. Ji’yi öldürmekten de korkmuyordu. Eğer onu bu en zayıf anında öldürmezse, hiç şüphesiz o adam Meng Hao’ya gelecekte çok fazla sıkıntı yaratacaktı.
Dişlerini sıkan Meng Hao tekrar kan renkli maskeye bastırdı.
“Üç flamalı bayrak!” diye gürledi. Bu Meng Hao’nun sahip olduğu en güçlü büyülü eşyaydı!
Gelişim Merkezinin şu anki seviyesini düşününce, çabalayarak bir flamayı kullanabilirdi. Ayrıca bu sefer hayali formda ortaya çıkmayacaktı. Bu sözler ağzından çıktığı anda uzun, kan renginde bir flama ortaya çıktı ve tüm alan güç ile doldu. O Meng Hao’nun elinden çıktığı anda Yer ve Gök sarsıldı. Flama ileri doğru fırladı, 19. Ji’nin figürünü sararak onu sürükledi.
- Ji, içinde şok, korku ve inanamazlık barındıran korkunç bir çığlık attı.
“Bu… Bu… Dağ ve Deniz İmparatorunun Sancağı!” Gürleme vücudunu sarsarken telaşla bağırdı. Aniden hayali durumda olan ve Meng Hao ile kısmen aynı dünyada bulunan figür şimdi zorla oraya çekilmişti. Orada, Meng Hao’nun karşısında yaşlı bir adam duruyordu.
Adam belli ki çok acı bir durumun içindeydi; yüzü yanan siyah bir mürekkeple kaplıydı ve aurası tam anlamıyla bir kaosun içindeydi. Şu an zorla bastırılmış gibi görünüyordu ve sadece Nüve Formasyonu gücünü kullanabilecek haldeydi.
Adamın yüzü dehşetle doldu. Gerçekten de bu dünyaya çekildiğine inanmakta güçlük çekiyordu.
“İmkansız! O İmparatorun Sancağı olamaz... Efsanevi İmparator Sancağı yok edilmişti….”
“İmparatorun Sancağı da ne, orospu!?” dedi Meng Hao, yüzünde öfkeyle dolu çarpık bir ifade vardı, biraz önce nasıl basit bir şekilde ölmek üzere olduğunu düşünüyordu. Daha sonra Shui Dongliu’nun yıllar önce dediği sözleri hatırladı, onun hatırladığı insanlar Ji Klanının Karma bölmesine uğramayacaklardı. Meng Hao, eğer Shui Dongliu olmasa şu an büyük ihtimalle ölmüş olacağından emindi.
Yaşadığı öfkeyle birlikte farkında olmadan Papağanın ağzıyla konuşmuştu. Bununla birlikte yumruğunu sıktı ve ileri doğru savurdu. Hava bir gürlemeyle dolarken yaşlı adam acı bir çığlık attı.
“Seni önemsiz ölümlü, ne cüretle bana zarar verebilirsin? Seni…”
GÜÜM!
“Beni mi öldüreceksin!?!?”
GÜÜM!
Meng Hao inanılmaz güçlü yumruğuyla arka arkaya saldırdı ve yaşlı adamı patlamanın eşiğine getirene kadar yumrukladı. Fakat adamın Gelişim Merkezi temelde sarsılmaz haldeydi. Böyle saldırılar almasına rağmen vücudu hızla iyileşiyordu.
“Önemsiz ölümlü, beni yaraladın ve Ji dünyasından dışarı sürükledin. Ama tamamen iyileşene kadar bekle. Seni çıplak ellerle öldüreceğim!”
Meng Hao’nun gözlerinde bir soğukluk titreşti ve sağ elini geri çekti. Yaşlı adama soğukça bakmasıyla onu şaşkına çevirdi. Ardından yaşlı adam soğuk kahkahalar atmaya başladı.
Fakat adam tam kahkaha atmaya başladığında Meng Hao’nun sağ eli hızla bir büyü hareketi uyguladı ve ardından yaşlı adamın alnına bastırdı.
“Seni öldürmek ziyan olacak. Fakat öldürdüğün Ji oğlu kanı Kan Ruhumu yaratmama yardım edecek!”
“Benim iyileşme hızım bana verebileceğin önemsiz yaraları geride bırakacak.” dedi yaşlı adam vahşi bir ses tonuyla. Aniden Meng Hao elini salladı ve Lotus Kılıç Formasyonu ortaya çıktı. Zaman gücü dalgalanmaları dışarı yayıldı, durmadan yaşlı adama doğru aktı.
Yaşlı adamın yüzü düştü, ama yine de soğuk bir homurtu kopartmakla yetindi.
“Eğer o iki kat güçlü olsaydı belki beni etkileyebilirdi. Ama bu seviyede bir zaman gücü yetersiz!”
“Yetersiz mi?” diye sordu Meng Hao, gözleri soğukça titreşti. Aniden dört tahta kılıcını çıkarttı ve onları adamın vücuduna saplayarak iyileşmesini engelledi.
Yaşlı adam özünde acımasız ve kibirliydi, ama dört tahta kılıcı gördüğü anda ve özellikle onlar vücuduna saplandığında acınası bir feryat kopartmaktan kendini alamadı.
“Lanet olsun! Lanet olsun! Bunlar… Ölümsüz Katleden Kılıçlar!! Sen, sen, sen… Kimsin lan sen!? Nasıl bu kadar kılıca sahip olabilirsin!! Onların mühürleri tam olarak açılmamış olsa da… Onlar gerçekten de Ölümsüz Katleden Kılıçlar!!” Adamın yaraları aniden kötüleşmeye başladı ve iyileşme hızı giderek düştü. Meng Hao’nun birçok eziyet yöntemi sayesinde, 19. Ji son derece sefil bir durumun içine düşmüş haldeydi.
“Hala acı çekecek çok zamanın var!” dedi Meng Hao, bakışlarının içinde soğuk bir ışıltı vardı.
Bu sırada….
Doğu Topraklarının Yüce Tang’ında görkemli bir konak yer alıyordu. Bu konağın içinde Meng Hao’nun daha önce Güney Diyarında karşılaştığı patlayıcı bir asabiliğe sahip olan Fang Yu* isimli kız oturuyordu. O sırada ağzındaki kanları siliyordu; 19. Ji, Karmik Bölmenin etkisinin Doğu Topraklarının Yüce Tang’ına kadar ulaşıp Fang Yu’yu bulacağını nereden bilebilirdi?
*R.N: Meng Hao, Fang Yu ile 309. bölümde karşılaşmış ve 3. kitabın sonundaki olaylarda onu görmüştük. Bu kız en başta Meng Hao’ya saldırmış ama Meng Hao’nun elindeki yeşil izi görünce ona saldırmayı bırakıp efsane bir öfke nöbeti geçirmişti :)
Fang Yu’nun yüzü öfkeyle doldu ve hemen ayağa kalktı. Tam kapıdan çıkmaya yeltenirken aniden bir kadının sesi duyuldu, son derece öfkeli ve şok ediciydi. Bu ses konağın arkasındaki gizli bölümden gelmişti.
“Jİ KLANI!”
Fang Yu bu sesi duyduğu anda yüzü titreşti. Bu gizli bölümden ona doğru uçan birisini gördü. Bu gelen kişi zarif giyimli orta yaşlı bir kadındı. Yüzü güzel ama sertti. Kadın ortaya çıktığı anda her şey karardı ve havanın kendisi bile titreşmeye başladı. Yer sallandı ve kısıtlayıcı büyüler onları korusa da yakındaki binaların yüzeylerinde çatlaklar meydana geldi.
“Anne…” dedi Fang Yu titreyerek. Bu dünyada annesinden korktuğu kadar kimseden korkmuyordu.
“Sen, benimle gel!” dedi kadın. Bu kadın Güney Diyarındaki Song Klanında ortaya çıkan kadından başkası değildi. Öldürme arzusuyla dolup taşan gözleri Batı Çölünün Yüce Tang’ında bulunan Ji Klanı konağına doğru döndü.*
R.N: Bu kadın 190. ve sonraki bölümlerde görünmüştü. 193. bölümde Song Klanındaki adam bu kadının aslında Diriliş Zambağının annesi olduğu tahmininde bulunmuştu.
“Anne, ihtiyatsız hareketler yapma. Babam daha önce demişti ki…”
“Bana babandan bahsetme. Geliyor musun gelmiyor musun!?” Kadının Anka gibi gözleri şiddetli bir öldürme arzusu yaydı.
—–