Zeytinyağına olan tutkusu 1990'lı yılların sonunda İspanya'ya gittiğinde alevlendi. "İlk defa taze zeytinyağının tadına baktım” dedi. Olive Oil Times. "Ve düşündüm ki: 'çüş, bu harika.'"
Bu zor bir iş. Kalabalık bir pazar ve her geçen dakika daha da kalabalıklaşıyor.
Balshi üniversite eğitimini tamamlayıp kurumsal dünyada çalışmaya başladığında bile aklı, dünyanın en büyük zeytinyağı üretim bölgesi olan Jaén'de tattığı taze zeytinyağına gitti.
Balshi, aynı keşif duygusunu ABD'deki tüketicilerle de paylaşması gerektiğini hissetti. 2000 yılında kuzeniyle birlikte Aguibal'i kurdu.Ayrıca bakınız:Üretici Profilleri
"İşte o zaman ABD'ye İspanyol sızma zeytinyağı ithal etmeye başladık dedi. "İnternet henüz tam anlamıyla gelişmeden önce, erken ezilmiş yağları ithal ediyorduk.”
Balshi ve kuzeni, kalitenin mümkün olduğu kadar yüksek olmasını sağlamak için Balshi'nin Jaén'de şahsen tanıdığı üreticilerden küçük miktarlarda zeytinyağı satın alarak işe başladı.
O zamanlar Balshi'nin kuzeni Kaliforniya'da, kendisi ise Doğu Yakası'nda yaşıyordu. "Batı Kıyısı'nı kapsayacaktı ve yavaş yavaş seçici perakendecilere ve doğrudan çevrimiçi olarak zeytinyağı satacaktık.
2000'li yılların başında ABD'de zeytinyağı tüketimi şu andakinin yaklaşık yarısı kadardı. Uluslararası Zeytin Konseyi'ne (IOC) göre ABD, 194,500/2000 mahsul yılında 01 ton zeytinyağı tüketti. Geçtiğimiz yarım on yılda tüketim 380,000 ila 400,000 ton arasında seyretti.
O zamanlar Balshi, zeytinyağının bir meta olarak görüldüğünü, tüm birimlerin birbirinden ayırt edilemediği ve doğası gereği aynı değere sahip olduğu bir ürün olarak görüldüğünü söyledi. "Farklı bir dönemdi” dedi.
Bunu, özellikle ABD'deki tüketiciler arasında zeytinyağı hakkında genel bilgi eksikliğine ve çevrimiçi ve medyada mevcut bilgilerin bulunmamasına bağladı.
"Bizim yaptığımızın ve diğer bazı şirketlerin dışında, yüksek kaliteli yağlar konusunda gerçek bir yetenek yoktu" dedi Balshi. Sonuç olarak sızma zeytinyağının çoğunu kıyı kentlerindeki üst düzey perakendecilere sattı.
Ancak Balshi, İspanya ve İtalya'daki üreticilerin erken hasat yapmaya ve miktar pahasına yüksek kaliteli zeytinyağı üretmeye başladıkları 2000'li yılların ortalarında değişmeye başladı.
"Üreticiler değirmeni doğru hızda nasıl kuracaklarını ve meyveleri yeterince düşük sıcaklıklarda nasıl getireceklerini bulmaya çalışıyorlardı" dedi Balshi. "Verim kaybını anlıyorlar ve bunu fiyata aktarıyorlardı.”
Balshi, zeytinyağına ilişkin kültürün ABD'de 2010'dan sonra medyanın yiyecek ve yemek pişirme konularına yer vermesi, yüksek hızlı internet ve zeytinyağı konusunda farkındalığın artmasıyla hızla geliştiğini söyledi. zeytinyağının sağlığa faydaları.
"İnternetin ortaya çıkışı, zeytinyağı üreticileri ve satıcıları için gerçekten daha yaygın bir erişim yarattı ve zeytinyağının değerlerini yaydı. zeytinyağı ve yemek pişirme, "Dedi.
Balshi, yüksek hızlı internetin sağladığı bilgiye daha erişilebilir erişimin yanı sıra, uluslararası kalite yarışmalarının da önemli bir rol oynadığını söyledi. NYIOOC World Olive Oil Competition 2013 yılında New York'ta.
Ancak, zeytinyağına talep arttı Balshi, kültürün kök saldığını, ülkenin zeytinyağı tüketiminin yaklaşık yüzde 97'sini karşılayan ABD'deki ithal zeytinyağı pazarının çok daha rekabetçi hale geldiğini söyledi.
"Bu zor bir iş" dedi. "Kalabalık bir pazar ve her geçen dakika daha da kalabalıklaşıyor. O zamanlar çoğunlukla birkaç büyük marka ve tüm bu küçük adamlar vardı; biz de onlardan biriydik.”
Sonuç olarak, en yüksek kalite arayışı çok önemli hale geldi. Bu amaçla Kaliforniya, sızma zeytinyağının kendi tanımı Birleşmiş Milletler Codex Alimentarius, IOC ve Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı'nda belirtilenlerden daha katı fizikokimyasal parametrelere sahiptir.
Artan kalite talebini karşılamak için MillPress Imports, İspanya, İtalya, Şili, Peru ve Güney Afrika'daki sızma zeytinyağının kaynaklarını dikkatle izliyor, çiftçilerle yakın işbirliği içinde çalışıyor ve yolun her adımında meyve ve yağ üzerinde kapsamlı testler yapıyor.
"Balshi, "Her yerde insanlarımız var" dedi. "Spesifikasyonlarımıza uygun yağ üretmek için belirli yetiştiriciler ve fabrikalarla çalışıyoruz."
MillPress çalışanları, zeytinleri test etmek ve zeytinlerde pestisit kalıntısı veya diğer kirletici maddelerin bulunmadığından emin olmak için hasattan önce korulara gidiyor. Hasat sırasında da oradalar, iklimi gözeterek zeytinlerin yeşil kalmasını sağlıyorlar.
"Yeşil petrol üretimi için iki ila üç haftalık bir zaman aralığı var” dedi. "Yağmur yağarsa bir haftayı kaçırırsın. Meyve yeşilden biraz olgunlaşınca aromasını veya kalitesini kaybetmiş olabilirsiniz. Bunların çoğu Doğa Ana'ya bağlı ve işin zor kısmı da bu.”
Hasat sonrasında şirket çalışanları da anlaşmalı değirmenlerde bulunarak dönüşüm sürecini yakından takip ediyor. Daha sonra yağın fizyokimyasal parametreleri fabrikada test ediliyor ve ABD'ye vardıklarında
"Başarı için kurulmuş bir altyapımız ve kalite anlayışımız var” dedi Balshi. "Artık bir start-up değiliz. 20 yıldır bu işi yapıyoruz."
Balshi, MillPress'in yanı sıra aşağıdakilerle de ilgileniyor: Almazara Aguilardeğirmen, eşi Soraya Aguilar'ın ailesi tarafından işletiliyor.
Aguilar ve ailesi, Jaén'de yüzlerce hektarlık yağmurla beslenen geleneksel zeytinliklere sahipti ve 2007 yılında özel bir değirmen inşa etti.
"2023'te bulunduğumuz yere hızla ilerleyin ve bahçelerimizi İspanya'da ve muhtemelen Portekiz'de genişletmeyi düşünüyoruz" dedi Balshi.
Balshi ve diğerlerinin anlattığı kuraklığa rağmen Olive Oil Times sonuçlanacak İspanya'da bir başka kötü hasat 2023/24 hasat yılında ise geleceğe dair umutlu.
"konusunda iyimserim ABD'de zeytinyağı tüketiminin geleceği, "Dedi. "Zeytinyağı, eski günlerdeki gibi sıfır olumlu özelliği olan bir yemeklik yağ olarak değil, artık bir ilaç, baharat veya çeşni olarak, gıdaya değer katan bir şey olarak görülüyor.”
"Artık daha fazla takdir var, bu yüzden bunun ortadan kalkamayacağını hissediyorum” diye sözlerini tamamladı Balshi.