Rover'in gelişimi 1914 yılında başladı. Bu makinenin prototipi herhangi bir korumaya sahip değildi, ancak bazı verilere göre, gelecekte makineli tüfek silahlarıyla donatılmış bir zırhlı model inşa edilmesi planlandı. Zırhlı araç projesi üzerine yapılan çalışmalar sırasında Porokhovshchikov bazı problemlerle karşılaştı ve çözümlerinin kendi versiyonunu sundu.
Tasarımcı, mektuplarından birinde, mevcut zırh çeliği türlerinin işlenmesinin çok zor olduğunu belirtti: kaynak yapmaya uygun değiller ve güçleri küçük delikler açmayı bile zorlaştırıyor. Bu bağlamda, mucit yeterli koruma özelliklerine sahip, ancak daha az ağır ve işlenmesi zor olan kendi zırhını yaratmaya karar vermiştir.
1915'in baharında Porokhovshchikov, askeri departmana araçlar için kendi zırh koruma versiyonunu sundu. Ona göre, mevcut zırh çeliğinin kullanımını bırakmak mümkündü. Bunun yerine, sözde kullanılması önerildi. "Demir zırh". Modern sınıflandırmada, böyle bir korumaya birleşik rezervasyon denir. Porokhovşçikov'un önerdiği rezervasyon mimarisinin sadece birkaç on yıl sonra yaygınlaştığını belirtmekte fayda var. Bununla birlikte, modern kombine rezervasyon sistemleri, zırh çeliği ve diğer modern malzemeler temelinde inşa edilmiştir.
Yeni zırhın ana elemanı olan tasarımcı, normal sac demiri önerdi. Yeni zırhın hammaddelerinin, Powershakers'in ayrıntılarını gizli tutmaya karar verdiği özel bir teknoloji kullanılarak işlenmesi önerildi. Koruma ekipmanı, aralarında özel bir yumuşak malzeme pedine sahip olması gereken iki demir sacdan oluşacaktı. Mucit, uzun deneyler sırasında böyle bir conta için en uygun malzemeyi bulmayı başardığını yazdı. Metal levhalar arasında bazı "deniz otlarından" yapılmış bloklar yerleştirilmelidir. Uygun bir çeşitteki bitkilerin kurutulması, preslenmesi ve özel bir bileşik ile emprenye edilmesi önerildi. Gerekli hammaddelerin Rusya'nın herhangi bir bölgesinde bulunabileceği iddia edildi.
Porokhovşçikov'a göre, önerilen "demir zırh" ın işlenmesi çelik sacdan çok daha kolaydı. Çok fazla zorluk çekmeden veya teknolojik sınırlamalar olmadan bükülebilir, kesilebilir, delinebilir ve kaynak yapılabilir. Ayrıca, modern deneyim açısından orijinal çok amaçlı kombine zırhın iyi koruma özelliklerine sahip olması gerektiğini varsayabiliriz.
Belki de gelecekte, “demir zırh”, “Rover” makinesinin korumalı bir versiyonunda kullanılabilir. Bununla birlikte, farklı bir teknik yardımı ile test etmeye karar verildi. Özellikle Powders Coaters'ın önerilen birleşik korumasını test etmek için, özgün tasarımlı bir zırhlı araç geliştirdi. Çok katmanlı zırhla donatılması ve mevcut tüfekle ateşlenmesi planlanmıştı. оружия. Ek olarak, gelecekte çalışma testleri yapmak ve makinenin hareketliliğini belirlemek gerekliydi. Denetimlerin başarılı bir şekilde tamamlanması, yeni zırhlı araçların seri üretimine ve daha sonra askerlere teslim edilmesine yol açabilir.
Rezervasyonu kontrol etmek için, Powers koleksiyoncularına ordudan bir Ford Model T arabası verildi.Mühendis, bu makineden tüm ekstra parçaları çıkarmayı ve bunun yerine yeni malzemeler kullanılarak inşa edilmiş bir zırhlı gövdeyi monte etmeyi planlıyordu. Bu yapılandırmada, makine tam teşekküllü bir savaş zırhlı aracı haline gelemedi, ancak yeni fikirleri test etmek ve bunları kullanmanın fizibilitesini belirlemek mümkündü.
4x2 tekerlekli formülü olan yolcu kasası, bir hp 10,8 benzinli motorla donatıldı. ve yaprak yaylarla bağlı bir süspansiyona sahipti. Motorun bu özellikleri, makinenin yüksek hareketliliğine güvenmesine izin vermedi, ancak bu, projenin deneysel niteliği nedeniyle önemli değildi.
Porokhovshchikov'un “demir zırhı” na monte edilen özgün tasarımın zırhlı bir gövdesi şase üzerine monte edildi. Gövde dış kazan demir levhaları 4,5 mm kalınlığında ve iç 3,5 mm parçalardan yapılmıştır. İki metal tabakanın arasına işlenmiş preslenmiş deniz otu şeridi yerleştirildi. O zamanki diğer zırhlı araçlarda olduğu gibi, mevcut şasi temelinde inşa edilen gövde, motor bölmesine ve insan hacmine bölündü.
Porokhovşçikov’un zırhlı arabası sadece deneysel bir makine değil aynı zamanda umut vaat eden bir teknolojinin göstericisi olduğundan, kolordu uygun hatları aldı. Böylece otomobilin motoru önden ve içten koruma olarak görev yapan kavisli bir kısım ile kaplandı. Bu durumda, bu kısmın önü kolay bükülmüş metal işleme olasılığını gösteren geri bükülmüştür. Motorun ve radyatörün üstünde küçük bir "demir zırh" çatısı vardı. Tel engellerin üstesinden gelmek için eğimli ön kısma kavisli bir ray kuruldu. Ray, teli makinenin üzerinden kaldırmak ve gövdenin üzerinden geçirmek zorunda kaldı.
Teknenin yaşanabilir bölümü, birkaç kombine zırh bloğundan oluşuyordu ve uzun kenarları ve iki eğimli kıç tabakası ile beşgen bir şekle sahipti. Yaşanabilir bölmenin önünde, sürücünün erişim kapağını kapsayan bir "kaldırma vizörü" ile bir ön levha sağlandı. Kapak kapalıyken, sürücü vizördeki küçük bir delikten yolu takip edebilir. Makinenin tüm uzunluğu boyunca gövdesi aynı dikdörtgen bölüme sahipti. Arkasında kama şeklinde bir kıç oluşturan iki zırh bloğu vardı.
Otomobil, kendine has bir amacı, böyle bir üniteye ihtiyaç duymaması ve yeterince güçlü olmayan bir motorun bulunmaması nedeniyle bir çatı ile donatılmamıştı. Ek olarak, araca tahtanın içinden girilmesi önerildi. Yanlarda kapılar temin edilmemiştir. Önerilen iniş yöntemi, gövdenin küçüklüğüne katkıda bulunmuştur. Tahtanın yüksekliği 795 mm'den fazla değildi.
Küçük çaplı gövde içinde mürettebat üyeleri için üç yer yerleştirmeyi başardı. Sürücü, yaşanabilir bölümün önüne yerleştirilmiş, arkasında komutan için bir koltuk vardı. Üçüncü mürettebat üyesi kıçtaydı - savaş konfigürasyonunda bir topçuydu. Raporlara göre, testler sırasında, sürücü de dahil olmak üzere yaşanabilir bölüme en fazla dört kişi yerleştirildi.
Gelecekte, zırhlı bir araba silah alabilirdi. Teknenin kıç kısmında, bir Maxim makineli tüfek için bir örtü yerleştirilmesi önerildi. Böylece bir zırhlı araç savaş alanında geriye doğru gidebilir ve makineli tüfekle çeşitli hedeflere ateş edebilir. Zırhlı aracın bu tür bir savaş kullanımı, Birinci Dünya Savaşı'nın patlak taktiklerini tam olarak yerine getirdi.
A.A. tarafından tasarlanan deneysel bir zırhlı aracın montajı. Porokhovshchikova, 1915 yazının başında sona erdi. 14 Haziran arabası, Albay Poklevsky-Kozello başkanlığındaki askeri birliğin komisyonuna sundu. Uzmanlar arabayı inceledi ve bazı sonuçlar çıkardı. Ayrıca, ordunun temsilcilerinin varlığında çeşitli küçük silahların kullanımıyla kolordu bombardımanı düzenlendi.
Gelecekte, “demir zırhlı” otomobiller öne çıkabilir ve Avusturya ya da Alman ordusuyla savaşabilir. Bu nedenle testlerde düşman silahları kullanmaya karar verildi. Zırhlı aracın gövdesi, Mauser 98 ve Steyr Mannlicher M1895 tüfeklerinden ateşlendi. Ek olarak, araba Nagan tabancasının ve Browning tabancasının kurşun direnci kontrol edildi. Ateş, bir 50 basamağı mesafesinden (yaklaşık 35 m) ateşlendi. Çok katmanlı zırh iyi performans gösterdi. Tam teşekküllü zırh çeliğinin bulunmamasına rağmen, vücut bütün darbelere dayandı. Mermilerden hiçbiri, birleşik korumanın her üç katmanına da giremedi.
Bir nedenden ötürü, Porokhovşçikov’un zırhlı otomobiline kısaltılmış testler yapıldı. Bu nedenle, özellikle, zırhlı tekne gövdesi ve bir bütün olarak taşıtın kütlesi bilinmemektedir. Ek olarak, deniz denemelerinin bırakılmasına karar verilmiştir. Hareketliliğin kesin özellikleri belirlenmemiştir. Projenin yazarına göre, gelecekte iki ay boyunca araç çalıştı. Sürücü şeklinde bir yüke sahip bir zırhlı araç ve üç yolcu çeşitli yollardan geçti. Porokhovşçikov'a göre bu testler şasinin zarar görmemesi veya bozulmamasıyla sona erdi. Motor ayrıca tüm testleri geçti.
Zırhlı araç A.A. Şasi temelli Porokhovshchikov, "Ford" sadece yeni teknolojiyi denemek amaçlıydı. Bu makinenin testleri yaz sonuna kadar devam etti ve ardından mucit diğer projelerine geri döndü. Bu nedenle, Ekim ayında 1915, "demir zırh" ın güncellenmiş bir versiyonunu sundu. Bu sırada, üç kat demir demir 4, 2 ve 4 mm kalınlığında bir tasarım önerildi, aralarında iki şerit preslenmiş deniz otu vardı.
Ana Askeri Teknik Müdürlük Komisyonu bu tür bir zırhla tanıştı ve kararını verdi. Koruma açısından, 5 mm zırhlı çeliği aştı. Bununla birlikte, çok katmanlı koruma ağırlık olarak zırhı ciddi şekilde kaybetti ve büyük hacmi için dikkate değerdi. Ayrıca, ordu önceki tüm çalışmaları sorgulayan meraklı bir deney yaptı. Çok katmanlı torbalardan biri, çim pedlerini keçe pedleri ile değiştirilerek monte edildi. Bundan zırhın özellikleri değişmedi. “Demir zırhın” bir sonraki versiyonunun test sonuçlarına göre, bu yönde daha fazla çalışmayı bırakmaya karar verildi.
Daha sonra, mucit, zırhını orduya tekrar tekrar sunmaya çalıştı. Ona göre, zırhlı araçların ve zırhlı trenlerin yapımında kullanılmalıdır. Bununla birlikte, askeri departman bu teklifle ilgilenmedi, bu nedenle Powdersmen’lerin zaman içinde icadı hakkında mektup göndermeyi bırakması.
Not edilmelidir ki, Powders "Rover" makinasının tasarımında "demir zırhı" kullanmayacaktı. Bu tür planların varlığının onayı eksiktir. Bu nedenle, umut verici bir paletli aracın ve yapımı kolay zırhın geliştirilmesinin, projeler arasında doğrudan bir bağlantı olmadan paralel olarak gerçekleştirildiği sonucuna varabiliriz.
1914-17 AA yıllarında Porokhovshchikov, arazi teknolojisi alanında üç proje üzerinde çalıştı. Teorik olarak benzer bir teknikte kullanılabilecek özel bir zırhın yanı sıra bir zırhlı aracın prototipi olan izlenen bir "Rover" geliştirdi. Ancak, üç projeden hiçbiri prototip testlerinin ötesine geçmedi. Önerilen tüm gelişme birlikleri yolunu tıkayan bazı ya da başka eksiklikleri vardı. Ayrıca, zırhlı araç taslağının sadece deneysel amaçlarla üretildiğini unutmamalıyız.
Göre:
http://arsenal-info.ru/
http://aviarmor.net/
Kolomiets M.V. Rus ordusunun zırhı. Birinci Dünya Savaşı'nda zırhlı araçlar ve zırhlı trenler. - M.: Yauza, Strateji KM, Eksmo, 2008
Solyankin A. G., Pavlov M. V., Pavlov I. V., Zheltov I. G. Yurtiçi zırhlı araçlar. XX yüzyıl. - M: Exprint, 2002. - T. 1. 1905 - 1941