Kennan Enstitüsü'nün Woodrow Wilson Uluslararası Merkezi'nde görevli olan CNA Corporation Kıdemli Araştırmacısı Michael Kofman, Batı Avrupa sınırlarındaki Rus askeri kabiliyetlerini güçlendirmek konusunda konuştu. Portalda yayınlanan makale uzmanı "Rusya Önemlidir". Yazar, Moskova'nın silahlı kuvvetlerinin gücünü (AF) arttırması hakkında konuşuyor.
Uzman, birçok Batı yayınında, “Batı 2017” stratejik tatbikatlarının, Kremlin’in NATO sınırlarında askeri potansiyel biriktirmesinin bir sonucu olarak değerlendirildiğini belirtiyor. Bu görüşlere genellikle Baltık devletlerinin kırılgan güvenliğinin bir göstergesi de eşlik eder. Bir gerçek göz ardı ediliyor: yakın zamana kadar, RF Silahlı Kuvvetlerinin modernizasyonu ve genişlemesi Baltık bölgesini etkilemedi. Yazarın belirttiği gibi, diğer provokasyonlara rağmen, bu bölgedeki Rus kuvvetleri bugün savunma işlevi görüyor. Ek olarak, bu güçlerin eski olduğunu unutmamalıyız.
Daha sonra, yazar yakın geleceğe bakmaya çalışır. Analistlerinin ana vektörleri: Baltıklar ve Ukrayna. Ayrıca geleneksel "batı cephesinden" bahseder.
Michael Kofman, son zamanlarda Moskova'nın silahlı birimlerini Ukrayna sınırına yakın bir yere yerleştirdiğini ve Kırım'daki askeri varlığını genişlettiğini hatırlatıyor. Ayrıca, Rusya Federasyonu'nun beş askeri bölgesinde dağıtılan askeri teçhizatın modernizasyonuna dikkat edildi. Kofman, bu yolda Rusların zaten “bazı başarılar” elde ettiğini düşünüyor. Bu nedenle Rus Genelkurmay Başkanlığı dikkatlerini Baltıklara yöneltti. Şimdi askeri güçlerin modernizasyonu devam ediyor - "yavaş ama emin adımlarla".
Yazar, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'ndeki reformları idealleştirmekten çok uzak. Ona göre, hem ülkedeki örgütsel yapı hem de Silahlı Kuvvetlerin bileşimi değişmeye devam ediyor, ordu yavaş yavaş modernize ve hatta yeni silahlar ve donanımlar elde ediyor. Öte yandan, bu anlamda Rusların hepsi “istikrarlıdır”: çok fazla gürültü var ve planlar “büyük” ama planın sadece “küçük bir kısmı” uygulandı.
Yazar, 2014'ü Ukrayna'da özel bir referans noktası ve kriz olarak görüyor. Ukrayna'daki çatışma Kremlin'e "batı cephesinde" tam ölçekli bir savaş olasılığı olduğunu gösterdi. Böyle bir çatışma hem orta hem de uzun vadede ortaya çıkabilir. Bu nedenle Moskova, "güneybatı stratejik yön" e doğru gayretli bir çaba göstermiştir. Bu çabalar, Moskova'nın reformların ilk yıllarında Ukrayna sınırından çektiği oluşumların Genelkurmay Başkanlığı tarafından ifade edildi. Uzman 20. Orduyu (20. Ordu), ardından 1. Muhafızları çağırıyor tank Moskova'nın batısında görevlendirilen Ordu (1. Tank Muhafız Ordusu), nihayet Güney Askeri Bölgesinde 8. Kombine Silah Ordusu'nun (8. Kombine Silah Ordusu) genel merkezinin kurulması.
Yazar, Ruslarla yaklaşmakta olan savaş hakkında sonuç çıkarmak için acele etmiyor. Onun görüşüne göre, Kremlin şimdi 3 bölüm oluşturuyor (her biri 6 alayı içerir). Bununla birlikte, bu güçler uzman "yıllarca" inanıyor, "yetersiz" kalacak. Söz konusu bölünmeler “birkaç tugay ve ordu tarafından desteklenecektir. havacılık". Ukrayna Silahlı Kuvvetleri için ana tehdit 8. Ordu olabilir. Bu özel ordunun, "Donbass'taki ayrılıkçılara destek sağlayan" askeri personelin rotasyonunu koordine etmekten sorumlu olabilir.
Ukrayna Kremlin stratejisi, Kofman'ın önerdiği gibi. Rusya, Kiev'i önümüzdeki 5 veya 10 yıllarında Donbass'ın “iade edilmemesine” katlanmak zorunda bırakmak istiyor.
Ayrıca Kofman Baltık ülkelerine gider.
Şimdiye kadar Moskova, “nispeten eski askeri teçhizatın” bu güne konuşlandırıldığı Baltık ülkelerine “neredeyse hiç dikkat etmedi” ve kompozisyon yeterli değil, şimdi değişiklikler açık. Örneğin, 2016 yazında Baltık komutanları filo ve kara birlikleri ateşe verildi. Öte yandan, Moskova Baltık bölgesindeki durumdan (Ukrayna'daki durumla karşılaştırıldığında) pek endişe duymuyor. Uzmanın da belirttiği gibi, Rusya Federasyonu askeri liderliği Baltık ülkelerini bir “öncelik bölgesi” bulmuyor. Yine de bu yıl, silahlı kuvvetlerin modernizasyonu Baltık ülkelerindeki oluşumları da etkiledi. Kofman "yeni avcı uçakları, füze alayları, hava savunma sistemleri ve savaş uçaklarını" hatırlıyor. Tüm bu kuvvetler ya konuşlandırılır ya da yakında konuşlandırılır. Silahlı Kuvvetlerin kompozisyonu da genişliyor: Pskov Bölgesi'ndeki Havadaki Bölüme iki tank taburunun eklenmesi gerekiyor. Kaliningrad'daki 11. Ordu Kolordusu ve Kuzey Filosunun 14. Ordu Kolordusu'nun gücünün artması mümkündür.
Son olarak, gerekirse Ukrayna sınırına yayılan kuvvetler, gerektiğinde, Belarus ve Baltık ülkelerine geçebilir. Yaklaşan "West 2017" alıştırmaları bu yeteneği gösterecek (örneğin, Belarus'a taşınmak).
Her durumda, Moskova'nın yavaş hareket ettiği açıktır. Medyadaki bariz manşetlere rağmen, Rusya’nın Baltık bölgesindeki askeri varlığı esasen doğada savunucudur. Doğru, değişiklikler burada gerçekleşecek. Moskova zaten Baltık'ta 2020 tarafından ek C-400 ve Iskander-M kompleksleri geliştirmekte veya dağıtmaktadır. Yazar ayrıca modern tankları, taktik havacılık ve arka kısımlarını da hatırlatıyor.
Uzmanın sonucu: Rusların planı, Silahlı Kuvvetleri kademeli olarak yeniden birleştirip modernize etmektir. NATO muhtemelen doğu sınırlarında da aynısını yapıyor. Askeri güçlerin modernizasyon süreci kaosa kayıyorsa, Baltıklar iki karşıt askeri aracın savaş alanı olabilir.
Şimdiye kadar Batılı uzmanlar Baltık ülkeleri hakkında tahminler yapıyorlar, Suriye'ye göre her şey açık: Moskova'nın yardımıyla Asad muhaliflerinin üstesinden gelir ve Suudiler de dahil olmak üzere jeopolitik muhalifleri derin bir oryantal kedere daldı.
Henry Meyer ve Glen Carey Bloomberg Politikaları Suudilerin neden kederli olduğunu ve sonra Moskova’ya döndüğünü anlattı. Suudi beyinlerinin kafa karışıklığının nedeni “sert güç” idi. Ayrıca, Riyad “çok fazla” olacak: Suriye ve İran'ı aynı anda sınırlayamayacak.
Yakında Suudi Arabistan, Esad'ı devirmek ve Suriye'deki rejim değişikliğinden vazgeçebilir. Riyad, Beşar Esad'ın pozisyonlarını oldukça başarılı bir şekilde destekleyen “Rusya ile aynı fikirde” olacak.
Riyad'daki ruh hali değişimleri fazlasıyla yeterli. Birkaç hafta önce, Suudiler, Esed'in muhaliflerinin ve kuvvetlerinin anlaşmasına dayanan ve istifa etmekte ısrar edemeyecekleri "gerçekte olmayan" bir toplantı düzenlediler. Rusya Bakanı S. Lavrov'un Suriye'deki Cidde'deki konuşmaları, Suudilerin ruh halindeki değişimin bir başka kanıtı.
Ruh halinin değişmesi, Suriyeli isyancılar için gerçek bir "darbe" idi. Esad'ın başarısını gözlemleyemedikleri için, Rus video konferansının desteğiyle ülkenin bir kısmındaki kontrolünü geri kazanamadıkları için yapacakları bir şey kalmadı.
Amerikalılar da benzer şekilde davranıyor: Trump yönetimi muhalefet için askeri yardımı durdurdu.
Sonuç olarak, Riyad öğrendi: Ruslar, Suriye ihtilafını çözebilecek tek güç. Suudiler, bazı uzmanların Esad rejiminin "kalacağı" olduğuna inanıyorlar. Ancak son zamanlarda, Suudi Arabistan Dışişleri Bakanlığı “Beşar Esad'ı olmayan Suriye için yeni bir gelecek” ilan etti!
Suriye'nin geleceği ile ilgili bir sonraki tur müzakereler Ekim ayında Suudi başkentinde yapılacak. Bu ay, muhalefetten tek bir delegasyon kurulmalı ve ardından Cenevre müzakerelerinde yer alacak. Mevcut süreçte yer alan katılımcılar, değişikliklerin belirgin olduğunu not eder. Rusların desteklediği muhalefet bloğuna başkanlık eden eski Suriye başbakan yardımcısı Kadri Jamil, "Riyad'ın konumunda bir değişim görüyorum" dedi. Müzakereciye göre, bir anlaşmaya varma şansı "çok yüksek".
Analistler, Suriye'deki durum Ruslar ve Esad lehine. Bu hafta Suriye ordusu, neredeyse üç yıl süren Deir-ez-Zor ablukasından geçti. Diğer Suriye bölgelerinde, cihatçı ve "ılımlı" gruplar da Esad birliklerinden darbe aldı.
Buna paralel olarak, Moskova Riyad'a ve enerji yönüne daha da yaklaşıyor.
Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov'a göre, Moskova Riyad ile ortak enerji projeleriyle ilgileniyor. “Rus ekonomi operatörleri ve meslektaşlarımıza bunu doğruladık, hem Rusya Federasyonu'nda hem de Suudi Arabistan'da enerji, sanayi, tarım, altyapı ve diğer umut vaat eden alanlarda Riyad ile ortak projelere katılmaya ilgi duymaya hazırız” - Lavrov'dan alıntılar DEA "Haberler".
* * *
Amerikalı uzmanlar ve analistler, Ruslar tarafından yapılan ikili bir "planın" uygulandığını görüyorlar: NATO devletlerinin sınırındaki Silahlı Kuvvetlerin savunma ve saldırgan modernizasyonu (iki cepheye özel önem verilecek: Ukrayna ve Baltık; ikinci durumda, modernizasyon "kademeli" olacak) Ortadoğu’da Suriye’de kazandığı zaferle. Uzun süren bir savaşın sona ermesi, Rusya'nın şüphesiz bir yararı olacak ve Moskova zaten ekonomik bileşen aracılığıyla bölgede bir yer kazanmak için seçenekler arıyor. Sonuç olarak, “sert güç” yumuşak gücün yolunu temizleyecektir.