Toprakta besin yoksa tohum büyüyemez. Benzer şekilde, öğrenciler ancak koşullar uygunsa merak etmeye başlayabilirler. Okulun ilk gününde, seneye sorularla ve merakla başlamanın heyecanını yaşadım. Son sınıf istatistik öğrencilerime Maya sayı sisteminden bir tamsayı alt kümesini gösteren bir resim gösterdim.
“Bu seni ne düşündürüyor?” diye sordum.
Odadan tek bir soru çıkmadı. Öğrenciler hemen “problemi çözmeye” başladılar. Kalıp aradılar ve bazıları çabucak haykırdı, “Anladım! Bunu anladım.” Onlara hedefin bir çözüm olmadığını nazikçe hatırlattım. Amaç sorulardı.
Benim için bu etkinlik, eğitim sistemimizin öğrencilere sorulara ve meraka değer vermeyi öğretmediği fikrini pekiştirdi. Onlara cevaplar, özellikle de doğru cevaplar için çaba göstermeyi öğretiyoruz. Bir soruna çözüm aramanın kesinlikle yanlış bir tarafı yokken, doğru soruları sormadan ilerleme kaydedemez, yeni fikirlere sahip olamayız.
ConnectEDD’nin izniyle
Öğrencilerimin meraklarını gidermeyi zamanla öğrendiklerini söyleyebilirsiniz. Soru sormanın daha iyi olabilecekleri aktif bir süreç olduğunu anlamalarına yardım etmem gerekiyordu. Merak etmeyi yeniden öğrenebilirler. Ayrıca öğrencilerimin soru sormayı bilmemeleri de mümkün.
Sara Lev, dört ve beş yaşındaki çocuklarla çalışıyor ve genç öğrencilerin doğal olarak meraklı olmalarına rağmen, merak etmeleri istendiğinde soru sormaktan çok açıklama yapma olasılıklarının daha yüksek olduğunu söylüyor. Örneğin, bir podcast dinledikten sonra Lev, sınıfına “Uzay hakkında bir podcast yapmakla ilgili ne gibi sorularınız var?” diye sordu. Bir öğrenci “Güneşle ilgili olmalı!” demiştir. Sara, ifadesinin ruhunu aldı ve bunu bir soruya dönüştürmesine yardım etti, “Ah, podcast’in ne hakkında olması gerektiğini merak ediyor musunuz?” ve bu, “Hangi konular hakkında konuşmalıyız?” sorusu haline gelir.
Üst sınıflarda bile öğrenciler, sorulardan daha kolay düşüncelerini ve fikirlerini ifade etme eğilimindedir. Öğrencilerin soru sormasını sağlamak için, bu fikirleri merak ve daha derinden merak etmeleri gereken şeyler olarak yeniden çerçevelemelerine yardımcı olabiliriz.
“Öğrencilerim neden soru sormuyor?” diye soruyorsanız. merakları bastırılmış olabilir, korkmuş olabilirler ya da nasıl olduğunu bilmiyor olabilirler. Bundan sonra, süreci başlatmanın ve mucize tohumunu ekmenin birkaç yolunu keşfedeceğiz.Bülten promosyonunun başlangıcı.
Bizi Takip Edin Yorum yazarak destek olun.
MERAK ETMEK İÇİN NASIL GÜVENLİ BİR ORTAM OLUŞTURURUM?
Babam tipik bir “yıldız öğrenci” değildi. Yedi kişiden biriydi ve okul ailenin birinci önceliği değildi. Okuldan hatırladığı dersler Rahibe Loretta’dan geldi: “Yiyecekleri israf etme” ve “Saygılı ol ve boş konuşma.” Aynı zamanda, babam her zaman derinden meraklı bir insan olmuştur. Boş zamanlarını kurcalayarak, eski radyoları, pikapları ve eski model bisikletleri sökerek geçiriyor. Onları düzeltiyor ve eskisinden daha iyi bir şekilde bir araya getiriyor. Bir keresinde bana lisede çizdiği bir elektrikli go-kart modelini göstermişti, Elon Musk ya da başka biri böyle bir şeyden bahsetmeden çok önce. Ona okuldaki deneyimini ve soru sorup sormadığını sordum. “Hiçbir zaman! Korkmuştum. Öğretmenden korktum, aynı zamanda sınıf arkadaşlarımın benim hakkımda ne düşüneceğinden de korkuyordum.”
Babamın merakını rahatlıkla dile getirebileceği, sorularının kutlandığı ve en önemlisi diğer öğrencilerin yaratıcılığından dolayı ona hayran olduğu bir sınıf ortamı hayal edin. Belki daha fazla konuşur, jeneratörlerin nasıl çalıştığını sorar veya piller hakkında daha fazla bilgi edinmek için bir proje yapma fırsatı bulurdu. Belki eskiz defterinde hayal ettiği elektrikli go-kartı bile yapardı.
Geleneksel olarak okul, öğretmenlerin öğrencilerini sorularla test ettiği ve öğrencilerin değerlerini cevaplarla kanıtladığı bir yer olmuştur. “Bir şeyleri bilmek” değerlidir ve “bilmemek” düşük notlar ve ayrıcalık kaybı ile cezalandırılır. Bu ortamda hangi öğrenci soru sormak ister ? Soruları, bilgi eksikliğini gösterecek ve cevapları ödüllendiren bir sistemde değerlerini azaltacaktır.
Öğrencilerin soru sormaya istekli olduğu bir alan yaratmaya yönelik ilk adımımız, sınıf topluluklarımızda güven oluşturmaktır. Bu, öğrencilerin bilmedikleri bir şey olduğunu kabul etme riskini göze alacak kadar güvende hissetmeleri için bir ön koşuldur.
Dildeki küçük değişiklikler, kültürü sorular etrafında kaydırmak için uzun bir yol kat edebilir. André Sasser, öğretmenliğinin ilk birkaç yılında bunu fark etti. Başladığı zaman bir dersten sonra “Soru var mı?” diye sorardı. Öğrenciler nadiren herhangi bir dile getirdiler. Dilini, “Hangi soruların var?” şeklinde ayarladı. veya “Bana üç soru sor.” Bu istemlerle öğrenciler kımıldamaya başladı.
Bu basit ince ayar, beklentiyi sorguladı; öğrenciler bu beklentiye yükseldi ve soruları aktı. Korkusuzlardı ve böyle bir risk almaya değer vermeyen bir odada çok basit veya bariz görünebilecek sorular sordular. Basitçe normalleştirmek ve soru sormak için dikkatli bir dil kullanmak kültürü değiştirmeye başlayabilir.
Babam öncelikle, bir soru sorduğunda diğer öğrencilerin onu nasıl algılayacağından korkuyordu. Sasser’ın yaptığı gibi sorma eyleminin normalleştirilmesi, sınıftaki tüm öğrencilere soruların alay konusu değil, değerli olduğu mesajını gönderir. Sonraki birkaç bölümde, sınıftaki tüm öğrencilerin sorgulamayı bir zayıflık olarak görmek yerine sorgulamanın değerini görmelerine yardımcı olmak için daha fazla strateji tartışacağız.
Öğrencilerinizin birbirlerini tanımalarına yardımcı olmak, sınıf topluluğunuzda güven oluşturma üzerinde de etkili olabilir. Bunu muhtemelen kendi deneyimlerinizde fark etmişsinizdir. Bazı öğrenci grupları birbirini iyi tanır ve yıllardır birlikte sınıflarda bulunur. Birbirlerine karşı rahattırlar ve soru sormayla ilgili güvenlik açığına kendilerini açmaya isteklidirler. Birbirleriyle ilişki kurmamış diğer öğrenci grupları daha sessiz olacaklar ve bilmedikleri zaman itiraf etme olasılıkları daha düşük olacaktır.
Sınıfınıza ilk kez giren yeni bir öğrenci hayal edin. Bu muhtemelen herkes için dinamiği değiştirir. Yeni öğrenci genellikle iyi bir izlenim bırakması gerektiğini hisseder ve buna göre cevabını bildiği soruları cevaplayacaktır, ancak soru sorarak risk alma olasılığı daha düşüktür. Sınıfınızda bulunan öğrenciler, yeni gelen üzerinde iyi bir izlenim bırakmak isteyen sınıfta konuşma konusunda daha dikkatli olabilirler. Zamanla, ilişkiler büyüdükçe canlı sorgulamalar ve sınıf tartışmaları geri döner.
Neyse ki öğretmenler, öğrencilerin birbirleriyle ilişkiler kurmasına aktif olarak yardımcı olabilir. Bir strateji, öğrencilere ortak bir hedef doğrultusunda işbirliği içinde çalışma fırsatı sağlamaktır. Gözden geçirme oyunları ve takım etkinlikleri, öğrencilere ortaokulda olmanın garipliğini atlatmak için yeterli yapı ile birbirleriyle sosyalleşmeleri için zaman verir. Sağlıklı rekabet, öğrencileri birbirleriyle etkileşim kurmaya motive eder. Ayrıca, bu etkinlikler öğrencilerin birbirlerine daha açık hissetmelerine yardımcı olan stres seviyelerini azaltır.
Öğrencilerin birbirleriyle rahat olmalarına yardımcı olacak bir diğer önemli strateji, sınıftaki etkinizi azaltmaktır. Her şey, öğrencilerin düşüncelerini onurlandırarak ve tahtada birbirlerine öğretmeleri için zaman vererek içeriğin sahipliğini vermekle ilgilidir.
Güçlü bir oyun, öğrencileri her gün tahtada, siz arka koltuğa otururken, kenarda bir yerde otururken sunmaya davet etmektir. Sunum yapan öğrencinin ayakta kalan tek kişi olmasını sağlayan bu fiziksel hareket, öğrencinin odanın kontrolünde olduğunu gösterir (Rowe, 2022, kişisel iletişim). Öğrencilere odayı kontrol etme fırsatı vererek, kendilerini özel ve değerli hissederler.