Başmüftü, bir devletin bölge müftülerinin başıdır. Makam, Osmanlı İmparatorluğu'nda erken modern çağda ortaya çıktı ve daha sonra bir dizi modern ülkede kabul edildi.[1] Başmüftü, bazı modern ülkelerde kollektif veya seçmeli bir göreve sahip olmasına rağmen, genellikle devlet tarafından atanan bir kişidir.[1]
Müftüler, İslam hukuku (şeriat) konusunda bağlayıcı olmayan bir görüş (fetva) vermeye yetkili İslam hukukçularıdır. Osmanlı İmparatorluğu'nda, 15. yüzyılda daha önceki dönemlerde bağımsız alimler olarak hareket eden müftüler, dini kurumlar ve alimlerden oluşan hiyerarşik bir bürokrasi içinde bütünleşmeye başladı. 16. yüzyılın sonunda, İstanbul'un hükûmet tarafından atanan müftüsü, şeyhülislam unvanı altında bu hiyerarşiden sorumlu başmüftü olarak tanınmaya başlandı. Şeyhülislam, padişaha dini konularda tavsiyelerde bulunmak, hükûmet politikalarını meşrulaştırmak ve hakimleri atamak gibi bir dizi işlevi yerine getirdi. Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılmasından sonra, başmüftülük makamı Müslüman dünyasındaki birçok ülkede benimsenmiş ve genellikle hükûmet politikalarına dini destek sağlama rolüne hizmet vermiştir.
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
|Wikimedia Commons'ta Başmüftü ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.|