Hayatta açıklanması zor birçok şey vardır. Bunlardan biri, evrenin neden antimadde yerine maddeden oluştuğudur. Antimaddeler aynı kütlesi olan ancak zıt elektrik yüküne sahip maddelerdir. Evrende gördüğümüzü açıklamak için madde ve antimadde arasında temel bir fark olmalı, ancak bunun ne olduğu henüz ortaya çıkarılmadı.
Nature'da yayınlanan araştırma, antimadde ve madde arasındaki farkın en hafif parçacıklar olan nötrinolarda bulunabileceğinin gösteriyor. Nötrinolar, elektrik yükü olmayan temel parçacıklardır ve evrendeki en bol parçacıklar arasındadır. Neredeyse hiçbir şeyle etkileşime girmezler.
Her biri bir antinötrinoya karşılık gelen sahip üç tür nötrino vardır. Nötrinolar kendi türlerinde kalmazlar, bunun yerine bir türden diğerine “salınım yaparlar”. T2K (Tokai-to-Kamioka) İşbirliği, nötrinoların türler arasında salınım yapmada antineutrinolardan daha iyi olduğuna dair kanıtlar üretti. Bu, evrenin neden antimadde yerine maddeden oluştuğunu anlamamız için ihtiyaç duyduğumuz anahtar olabilir.
Bulgular, nötrinolar ve antinötrinolar arasındaki simetriyi yüzde 99,7'lik bir güvenle reddediyor. Bu oran heyecan verici bir göstergedir, ancak kesin olmadığı anlamına gelir. "Verilerimiz, Doğa'nın bu süreç için neredeyse maksimum asimetri değerini tercih ettiğini önermeye devam ediyor. Bu görünüşte önemsiz, incelenmesi zor, küçük parçacıkların evrenin varoluşunun itici gücü olması Doğa Ana gibi olurdu," dedi Lancaster Üniversitesi'nde Fizik alanında kıdemli öğretim görevlisi, Lancaster'ın nötrino fiziği grubunun başkanı ve T2K'da araştırmacı olan Dr. Laura Kormos yaptığı açıklamada.
Önemli fark, teknik terimlerle Charge-Parity (CP) ihlali olarak bilinir. Protonları ve nötronları oluşturan kuarklar için bu durum 1964'ten beri biliniyor, ancak kuark CP ihlali, evrenin neden böyle olduğunu açıklamak için yeterli değil. Yine de, nötrinolar için CP ihlali doğrulanırsa gizemi açıklanabilir. İşbirliği, nötrinolar ve antinötrinolar arasındaki farkları daha iyi sınırlamak için veri toplamaya, gözlemleri iyileştirmeye ve bu gözlemleri çalıştırmanın daha iyi yollarını bulmaya devam edecek.
Lancaster Üniversitesi Fizik bölümünde kıdemli öğretim görevlisi ve T2K'da araştırmacı olan Dr. Helen O'Keeffe, "Bu sonuç, T2K'nın gelecekteki aşamalarını ve yeni nesil deneylerin geliştirilmesine yardımcı olacak. Uzun yıllar süren çalışmaların çok heyecan verici bir sonucu." diye ekledi.
Kaynak: