Natüralizm realizme tepki olarak ortaya çıkmamıştır, bu nedenle bir tepki akımı değil devam akımı olarak görülür. Fransa’da Natüralizm, daha evvel Balzac, Flaubert ve Goncourt Kardeşler’de beliren realizmin (gerçekçiliğin) daha metotlu bir şekilde devamıdır. Karaalioğlu, realizm ile natüralizm arasındaki farkı şöyle açıklar: Realizm çağdaş hayatın arasına bazen geniş zamanları uzak ülkelerin tasvirini de karıştırır. Natüralizm ise, sadece kendi zamanındaki gerçekleri göstermek gayesine bağlıdır.
Çetişli, natüralizm konusunun başlığında realizmle natüralizmin ayrı ayrı bölümleler halinde değerlendirilmesinin bu iki akımın birbirine tamamen zıt ya da birbirinden ayrı akımlar olduğu anlamına gelmemesi gerektiğini, özellikle belirtir. Aksine realizmin ve natüralizmin çok büyük ölçüde aynı dünya görüşü, aynı felsefi düşünce aynı sosyoekonomik ve kültürel şartların sanat ve edebiyata yansımaları olduğunu belirtir.
Natüralizmin deneyselcilik mantığı şu şekilde açıklanır: Natüralist yazarlar, kişinin ruhsal durumunu uzun boylu anlatmak yerine bu ruhsal durumun o kişiye nasıl bir hareket yaptırdığını, nasıl bir tavır takındırdığını araştırırlar. Zola’nın gözlem ile deney arasındaki farkı anlatırken natüralist yazarın görevine de açıklık getirdiği söylenebilir. Deneyin bir gözlem olduğu fakat deneyin şartlarının bu deneyi hazırlayan kişi tarafından değiştirilebileceği belirtilir. Roman yazarının da bir bilim adamı gibi hem gözlemci, hem deneyci olduğu aktarılmıştır.