Pek çok kişi, ABD’nin, 2012’in Haziran’ından bu yana, Cenevre’de Rusya ile yapılan anlaşmayı hayata geçirmesini tam olarak neyin engellediğini merak ediyor. Washington süreci sürekli geciktiriyordu, Carrie’nin ifadeleri birbiriyle çelişiyordu. Elbette, kriz kimyasalla çözüldüğünde tonu daha yumuşak oldu. silah Cenevre 2 için hazırlıklar başladı, ancak daha sonra herkesin şaşkınlığına göre, “Suriye'nin arkadaşları” hakkında net bir açıklama yapıldı ve ardından Montrö'de bir konuşma yapıldı. Anlaşmaya aykırı olarak, ABD’nin tek amacı Şam’daki rejimin değişmesi ve konferansı bozma tehdidinde bulunuyor gibiydi. Ne de olsa, “Suriye muhalefetinin” delegasyonunun bileşimi henüz eksik ve İran müzakere sürecinin dışında bırakıldı.
Washington, üç yıl boyunca Vatandaşların rejime olan güven düzeyinin neden hızla arttığını ve şu anda devletin% 60'ten% 88'e desteklendiğini açıklamaya çalışmadan, tüm ölümcül günahlardan Beşşar Esad'ı suçluyor. Bu çerçevede, oldukça beklenmedik bir şekilde, ABD’ye karşı terör eylemleri hazırlamakla suçlanan Suriye muhalefetinin bir kısmına karşı suçlamalar yapıldı.
ABD Ulusal İstihbarat Dairesi başkanı James Clapper, Senato İstihbarat Komisyonu’nun (Ocak ayında 29’in 2014’i) yaptığı yıllık konuşmada Amerika’ya asılı tehditleri bildirdi. Konuşmasında, hiçbir şeye karşılık gelmeyen “asilerin” kompozisyonlarının rakamlarını dile getirerek Suriye'ye de değindi. Ana tezi,% 80'te bunların, ABD Senatosu'nun gizlice oy kullandığı ABD'den kolayca mali yardım alabilen rejimin “ılımlı” muhalifleriydi. Ancak Suriye’nin gezegendeki tüm teröristler için bir mıknatıs haline geldiğini ve en büyük sürprizin Suriye’de ABD’ye yönelik terörist saldırıların hazırlanabileceğini ifade etmesi olduğunu belirtti.
ABD Pazarlamacıları 2, Pazar günü (2014 Şubat 15), Münih'teki güvenlik konferansı etkinlikleri dışında, Dışişleri Bakanı Carrie ile gayrı resmi bir araya geldi. Bu kapalı sohbetin iki katılımcısı - John McCain ve Lindsay Graham - bu konuşmayı Washington Post'tan Fred Hiatt, Bloomberg'den Jeffrey Goldberg ve The Daily'den Josh Rogin'e anlattı. Canavar. Gazeteciler, sözlerine istinaden, Dışişleri Bakanı'nın Suriye'de yenilgiyi kabul ettiğini ve bazı "isyancı" gruplarına kitle imha silahlarının tedarik edildiğini hatırlattığını söyledi.
ABD Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Jennifer Psaki (Jennifer Psaki) ve Beyaz Saray basın sekreteri Jay Carney (Jay Carney), senatörlerin sözlerini çürütmek için hızlı davrandılar, ancak bu kimseyi aldatmadı. Dışişleri Bakanının bir Demokrat, iki Cumhuriyetçi senatör ve üç Siyonist gazetecinin birlikte kamuoyunun dik bir politik tersine çevrilmesi hazırladığı ortaya çıktı.
4 Şubat Washington Post, Suriye’deki başarısızlık nedeniyle ABD’nin dış politikasını gözden geçirme çağrısı yapan imzasız bir editoryal yayınladı. Sonuç şuydu: "Birleşmiş Milletler olsun ya da olmasın, ancak Obama yönetiminin rejim suçlarının meydana gelip gelmediğini ve El Kaide'nin ABD'yi tehdit edip etmediğini tespit etme zamanı gelecektir, bu sorulara hala cevap yoktur."
Peki tüm bunları nasıl anlarsınız?
Bir yıldan daha uzun bir süre önce dergide bir makale yayınladım. Ancak, Moskova ve Washington arasındaki Ortadoğu’daki gizli bir antlaşmanın özünü detaylı bir şekilde tanımladım. Diğer şeylerin yanı sıra, bu bölgedeki Beyaz Saray için Suriye'nin değil petrolün, İsrail'in artık önemli olmadığını vurguladım. Ve Barack Obama, Ortadoğu’daki etkisinin bir kısmından vazgeçmeye, Rusların Yahudi devletini korumalarını garanti altına almaya hazır.
“Suriye'deki durum istikrara kavuştuğunda, İsrail ile komşuları arasında barışçıl bir yerleşme konusunda Moskova'da uluslararası bir konferans düzenlenecek. ABD, Suriyeliler her şeyden önce Filistin meselesinin Arabizm açısından çözümlenmesini istediğinden, İsrail ve Suriye ile ayrı bir barış antlaşması olamayacağına inanıyor. Dahası, Filistinliler çok bölündüğü için Filistin'le ayrı barış görüşmeleri yapmak anlamsızdır ve yalnızca Suriye, çoğunluğun aldığı kararları dikkate almaya zorlayacak olanın rolünü üstlenebilmektedir. Bu nedenle, anlaşmanın Madrid Konferansı türünde (1991) küresel olması gerekir. Bu mantığa göre, İsrail, eğer mümkünse, 1967 yılından önceki sınırlara geri dönmeli ve Filistin toprakları ile Ürdün Filistin devletine dahil edilecek. Bu devletin önderliği, mevcut Arap devletlerinin başkanlarına uyacak Müslüman Kardeşler'e devredilecek. Golan Tepeleri, Shepherdstown'daki 1999'te açıklanan şemaya göre, Tiberias Gölü karşılığında Suriye'ye dönecek. Ürdün-Filistin tarafının yaptığı anlaşmalara uymanın garantisi olması gereken Suriye. ”
Bu nedenle, ABD'deki tutarsızlıklar ve çelişkilerin yanı sıra siyasi seyirdeki hızlı bir değişimin belirtileri, Filistinli temayı ilgili kurumların dikeyleri boyunca tanıtmanın bu kadar kolay olmadığı gerçeğiyle açıklanmaktadır. Ancak bu, John Kerry'nin Münih'teki Wolfgang Ischinger (Şubat 1 2014) ile düzenlediği ortak basın toplantısında vurguladığı kilit konudur. Devlet sekreteri şunları söyledi: “Hepimiz bu sorunu çözmekle ilgileniyoruz. Nerede olursam olacağım - ve abartmıyorum - Uzak Doğu'da, Afrika'da, Latin ve Amerika'da, her yerdeki prömiyer ve başkanlar bana aynı soruyu soruyor: “Yapmamız için bir şeyler yapabilir misin? İsrail-Filistin çatışması ile mi? "".
Temmuz ayında 2013, John Kerry her iki tarafa da sorunu dokuz ayda (yani, Nisan sonunda 2014) çözmelerini emretti. Böyle bir gereksinim herkesi hayrete düşürdü: kimse, 65 yıl boyunca kimsenin cevaplayamadığı bir soruyu nasıl varsayımsal bir noktaya getirebilir? Bu, ancak Filistin'deki dünya Suriye'deki dünya ile doğrudan bağlantılıysa mümkündür.
Seyircilere konuşan (Şubat 2 2014), Ürdün Başbakanı Abdullah Ensour durumu bildirdi ve bir süredir tüm ciddiyetle, özel ve basına sızıntı olmadan müzakerelerin yapılmaya başladığını vurguladı. Konuşmasında krallığı ve konumunu anlattı.
Eski bir Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu çalışanı olan Abdullah Ensur, bir zamanlar İngilizler tarafından Filistin sorununu çözmek için oluşturduğu ülkesi için yardım alma niyetinde. Ürdün'ün Batı Şeria ve Gazze'deki Filistinlileri federasyona kabul edebileceğini ancak hiçbir ücret ödemeden kabul edebileceğini söyledi. II. Kral Abdullah, Ürdün vatandaşlığına ülkede yaşayan üç milyon Filistinli'ye ve diğer bölgelerden dört milyona verecek. Bu durumda, Filistin Kurtuluş Örgütü değil Ürdün ve Filistinlilerin çıkarlarını temsil eden Ürdün ve Filistinlilerin çıkarlarını temsil eden altı günlük savaştan önceki 1967'ten önceki uyum geri kazanılacak. Ancak karşılığında, kral, yedi milyon yeni konusunun refahını güvence altına alabilecek uluslararası yardım almak istiyor. Abdullah Ensur bu yardımı 16 - 20 milyar dolar olarak tahmin etti.
Müzakerecilerin, İsrail’i Yahudi devleti ve Filistin’i Müslüman olarak tanıma fikrinden vazgeçtiği biliniyor. Bu devletlerin resmi olarak tanınması durumunda, İsrail’de yaşayan 1,6 milyon Filistinli’nin yanı sıra Filistin’de yaşayan yarım milyon Yahudi’nin, seçilen bölgenin vatandaşlığını kabul etmeleri (ya da elinde tutmaları şartıyla) ikamet ettikleri yerde kalabileceklerini kabul ettiler. Mahmud Abbas, bu durumda vatandaşların güvenliğinin “NATO” gibi “tarafsız” bir tarafla güvence altına alınması gerektiğini önerdi.
Bu plan kaçınılmaz olarak sürgündeki Filistinlilerin (bu durumda, geri dönüş umudunu kaybedecekleri) ve onları alan ve destekleyen devletlerden gelen direnişi karşılayacaktır. Fakat Libya ve Sudan aşiret savaşları ile parçalandı, Mısır Müslüman Kardeşler ile savaşıyor, Lübnan hükümeti olmadan kaldı, Hazbollah El Kaide ile savaşıyor, Suriye yabancı işgalcilerle savaşıyor. Irak bir iç savaş durumunda ve İran ticaret yapıyor. Bu nedenle, yalnızca Filistinlileri ikamet ettikleri ülkelerde doğallaştırmak için kalır, tabii ki bu eyaletlerde (örneğin, Lübnan'daki sosyal problemler) yeni sorunlar yaratacaktır, ancak El Fetih, Hamas ve Ürdün bunu kabul ederse, en iyi çözüm değilse, meydan okumak Her halükarda, İran Dışişleri Bakanı Muhammed Javad Zarif Münih'te yaptığı açıklamada, ülkesinin İsrail'i bu anlaşma çerçevesinde kabul ettiğini, ancak bakanlığının bu bilgiyi derhal reddettiğini belirtti.
Bu anlaşma yapılırsa, Washington aldığı kararı desteklemesi ve güvence altına alması şartıyla Suriye'yi yalnız bırakacak. Bu arada, savaş devam etse de, Cenevre'deki konferansta temsil edilen muhalefet heyeti, artık yalnızca 250 bin insanın yaşadığı “kurtarılmış bölgeleri” kontrol etme hakkından başka bir şey gerektirmiyor. ABD Kongresi gizli toplantısında, mali yardım ve saldırgan silahların Eylül 30 2014'a kadar akışını garanti etti.