En yaygın arı türleri nelerdir?
Bir arıyı yaban arısından ayırt edebilir misiniz? Bu hayati tozlayıcıları ilk bakışta ayırt etmek zor olabilir, ancak bu görsel kılavuz arka bahçenizdeki en yaygın arıları belirlemenize yardımcı olabilir. Bahçede karşılaşmanız muhtemel 16 arı için resimler, açıklamalar ve diğer ayrıntılarla olumlu bir tanımlama yapın.
Arıların dünyadaki ekosistemlerin dengesi için hayati önem taşıdığını söylemeye gerek yok. Dünyada yetişen çiçekli bitkilerin yüzde 80'inin ve meyve, sebze ve kuruyemişlerin yüzde 75'inin tozlaşmasına yardımcı olurlar.
Ancak çoğu insan arıları veya tozlayıcıları düşündüğünde sıradan bal arısını düşünürken, bal arıları dünyada bulunan binlerce arı türünün yalnızca küçük bir parçasıdır.
Aslında yaklaşık 20.000 farklı tür. Bunlardan sadece 8 arı türü bal üretir.
Arıların çoğu saldırgan değildir ve insanlarla hiç ilgilenmezler. Çim ve bahçenizdeki bitkilerle ilgileniyorlar ve çiçekleri ziyaret ederek ve nektarla beslenerek kendilerine bakmayı tercih ediyorlar.
Bu nedenle , saldırgan bir arıyla karşılaşırsanız ve sokulursanız, yanlışlıkla onu ezmiş veya eşek arısı zannetmişsinizdir ( sarı ceket gibi ). Ama neyin ne olduğunu nasıl söyleyebilirsin?
Arılar ve eşekarısı arasındaki fark nasıl anlaşılır
Arılara girmeden önce, arılar ve yaban arıları arasındaki farkları anlamak önemlidir.
Bu sarı ve siyah böcekler birbirleriyle kolayca karıştırılabilir ve yakından ilişkili olsalar da ( her ikisi de Hymenoptera böcek takımına aittir ), birkaç temel özellik onları birbirinden ayırır.
Hatırlanması kolay olan bir şey, arıların ölmeden önce yalnızca bir kez sokabileceği, eşekarısı ise birden çok kez sokabileceği ( ve yapabileceği! ). Daha önce bir kağıt yaban arısı, sarı ceketli veya eşek arısı ( hepsi farklı türde eşekarısı olan ) ile karşılaştıysanız, özellikle yuvalarına çok yaklaşırsanız, onların kötü ve saldırgan olabileceğini bilirsiniz. Arılar ise kışkırtılmadıkça insanlarla karşılaşmaktan kaçınmaya çalışırlar.
Onları ayırmanın bir başka hızlı yolu da vücutlarına bakmaktır. Arılar, vücutlarının ve bacaklarının bir kısmını veya tamamını kaplayan tüylerle, daha dolgun ve tüylü iken, eşekarısı düz, ince gövdeli dar belli olma eğilimindedir.
Yaban arılarının karınlarının çevresinde belirgin siyah ve parlak sarı bantlar bulunurken, arılar daha çok açık kahverengi veya sarımsı kahverengi renktedir. Elbette istisnalar vardır, ancak bu özellikler, ilk bakışta arılar ve yaban arıları arasındaki farkı anlamanıza yardımcı olacaktır.
Bilinmesi gereken 7 arı ailesi
Dünyadaki tüm türlerde görülen yedi farklı arı ailesi vardır. Bunlar Apidae, Megachilidae, Andrenidae, Colletidae, Halictidae, Melittidae ve Stenotritidae'dir .
Apidae ailesindeki arılar ya sosyal ya da yalnız olabilir. Bu, en az 5.700 türü kapsayan en büyük arı ailesidir ve bal arıları, bombus arıları ve marangoz arıları gibi insanların en aşina olduğu arka bahçe arılarını içerir .
Megachilidae ailesi, çoğunlukla yalnız olan yaklaşık 3.000 tür arı içerir. Bilinen en büyük arı ( Megachile pluto veya Wallace'ın Dev Arısı ), yaprak kesen arılar, taş duvarcı arılar ve tarak arıları gibi bu ailenin bir parçasıdır .
Andrenidae ailesinde, genellikle maden arıları olarak bilinen, yaklaşık 2.700 farklı küçük, yalnız, yerde yuva yapan arı türü bulunur. Dünyanın en küçük arıları olan Perdita minima , uzunluğu 2 mm'nin biraz altında olan ve Amerika Birleşik Devletleri'nin güneybatısında bulunan Perdita minima'yı içerir.
Colletidae ailesinin 2.000 türden oluştuğuna inanılmaktadır . Bu arılar, hücre duvarlarının duvarlarını salgılarla yumuşatmak için ağız kısımlarını kullandıkları için bazen selofan arıları veya sıvacı arılar olarak anılırlar. Bu salgılar daha sonra su geçirmez, selofan benzeri bir astar halinde kurur.
Halictidae familyası, tüm dünyada bulunan 3.500 tür içerir. Bazı türler tere çekilir ve bu da onlara ter arıları denmesine neden olur. Diğer arıların aksine, bu arı türleri genellikle koyu metalik bir görünüme sahiptir ve oldukça güzeldir, gökyüzünde uçan küçük mücevherler gibi görünürler.
Melittidae familyası yalnızca Afrika'da sınırlı bir dağılıma sahip yaklaşık 200 tür içerir . Stenotritidae ailesi daha da küçüktür ve yalnızca Avustralya'da bulunan yalnızca 21 tür içerir.
Arılar nasıl belirlenir
Arıları tanımlamanın en iyi yolu renklerine, şekillerine, boyutlarına, davranışlarına ve habitatlarına göredir. Hepsinin aynı göründüğünü ve aynı şekilde davrandığını düşündüğünüz için bu ilk başta zor olabilir.
Ancak biraz daha yakından bakın ve farklı arı türlerinin oldukça benzersiz özelliklere sahip olduğunu göreceksiniz.
Örneğin, daha büyük arılar ( 2,5 inç kanat açıklığına sahip dünyanın en büyük arısı olan Wallace'ın Dev Arısı gibi ) ve daha küçük arılar ( örneğin Perdita minima gibi , aynı zamanda sadece 2 mm uzunluğunda dünyanın en küçük arısı olan bir maden arısı ) vardır. Bazı arılar daha kahverengi veya ten rengiyken, diğerleri simsiyah veya hatta kırmızıdır. Bazı arılar oldukça tüylü olabilirken, diğerleri pürüzsüz, parlak vücutlara sahiptir. Beyaz veya sarı işaretlere sahip olabilirler veya metalik siyah veya yeşil gövdeli bir arıya tamamen benzeyebilirler.
Arıların çoğu, tahtada, içi boş gövdelerde ve kamışlarda veya yerdeki yarıklarda yuva yapmayı tercih ettikleri için kovanlarda yaşamazlar. Deliklerini farklı şekilde açabilirler ( birkaç deliğe karşı sadece bir delik ) veya yuvalarını kapatmak için özel malzemeler kullanabilirler ( yapraklar veya çiğnenmiş odun gibi ).
Bu böceklerin ne kadar geniş ve ilginç olduklarını anladığınızda, sadece bal arıları için değil, tüm arı türleri için daha derin bir takdir kazanacaksınız.
Arka bahçelerde ve bahçelerde bulunan yaygın arı türleri
Bal arısı ( Apis )
Erkek ve dişi bal arıları farklı görünüyor ve onları ilk gördüğünüzde cinsiyetini bulmak çok kolay. Dişi bal arılarında altı görünür karın bölümü bulunurken, erkeklerde yedi tane bulunur.
Bal arılarının, bir kamerayla görülebilecek kadar büyük, tuhaf bir şekilde kıllı gözleri vardır. Erkek bal arılarının gözleri başlarının tepesinde buluşur.
Arınızın arka ayaklarında kaval kemiği çıkıntıları ( küçük dikenler ) olup olmadığına bakın. Hiçbiri yoksa, bu onun bir bal arısı olduğuna dair iyi bir gösterge verir. Balmumu peteklerinde yaşadıkları ve evlerine girmek için kazmaya ihtiyaçları olmadığı için bal arılarının kaval kemiği mahmuzları yoktur.
Bal arılarının arka ayaklarında da düzleştirilmiş bölümler bulunur. Çok geniştirler ve polen presini çevrelerler.
Ve son olarak, arınızdaki çenelere bakın. Kaşık şeklindeyse, muhtemelen bir bal arısıdır. Çenelerinin tasarımı, bal arılarının yavrularını beslemesine yardımcı olur.
Bumblebee ( Bumblebee )
Erkek bombus arılarını yaz sonunda ve sonbaharda görme olasılığınız daha yüksektir, oysa dişiler yıl boyunca yaygındır.
Her bir yaban arısı cinsinin gerçek ve guguk kuşu versiyonları vardır. Guguk kuşu bombus arılarının yüzleri kısa, arka bacakları kıllı ve polen sepetleri yok. Kanat zarları koyu renklidir ve rengin değiştiği kuyruğun üst kısmında V şeklindedir. Karın bölgesinin sonunda birkaç siyah kıl görebilirsiniz.
Bombus arılarında görülen üç ana kuyruk rengi vardır: beyaz, kırmızı ve tek tip. Beyaz kuyruklu arıların rengi kirli beyazdan sarıya kadar değişen kuyruklara sahiptir. Tek tip kuyruklu arıların kuyrukları, karınlarının geri kalanıyla aynı renktedir ( bir tür zencefil ).
Daha fazla tanımlama için, özellikle beyaz kuyruklu türlerde, yaban arınızın karnındaki şeritlere bakın. Türlere göre bir ila üç kalın sarı bant arasında herhangi bir yerde olabilir.
Bazı bombus arıları melaniktir, yani tamamen siyah veya diğer bombus arılarından çok daha koyu görünürler.
Mason arı ( Osmia )
Küçük, karanlık boşluklarda ve doğal olarak oluşan yarıklarda, örneğin taştaki çatlaklar arasında, oyuk gövdelerin ve dalların içinde ve bazen de "yerli" yuvalarda yapılan yuvalarını inşa etmek için çamur veya diğer duvar ürünlerini kullanma alışkanlıklarından dolayı bu adları alırlar. insanların bahçelerine astığı arı otelleri”.
Küçük, çevik ve hızlı uçan arılardır, bu da onları son derece üretken tozlayıcılar yapar. Bir tür mason arısı, mavi meyve bahçesi arısı, meyve bahçelerinde inanılmaz tozlaşma becerileri için çağrılır. Araştırmalar, yaklaşık 400 dişi mavi bahçe arısının bademleri tozlaştırırken 10.000 bal arısı kadar etkili olduğunu göstermiştir!
Mason arıların bacaklarında polen sepetleri yoktur. Bunun yerine, karınlarının alt kısmındaki tüylerde polen taşırlar.
Genellikle koyu mavi, donuk yeşil ve siyah tonlarında metalik gövdelere sahiptirler. Bazı türler kırmızımsı veya pas renginde olabilir. Yetişkin mason arılar yaklaşık yarım inç uzunluğundadır ve polenle dolduğunda genişlemiş bir arka alan gösterirler.
Yaprak kesici arı ( Megachile latreille )
Yuva boşluklarını kapatmak için yaprakları kullanmaları dışında, yuvalama alışkanlıklarında duvarcı arılara çok benzerler. Bunu, güllerin, leylakların ve diğer çalıların yapraklarından 1 / 4 - inç ila 1 / 2 - inç hilal şeklinde veya daireye yakın parçaları keserek yaparlar.
Son derece düzgün kesiciler olduklarını unutmayın, bu nedenle kenarlarda pürüzlü kenarlar veya yırtıklar fark ederseniz, bu yaprak kesici arıların işi olmayacaktır.
Bu arılar, göğüs kafesini ve karnın altını kaplayan beyaz tüylerle siyahtır. Birçok türün, yaprakları kesmeye yardımcı olan büyük çeneleri olan büyük kafaları vardır.
Çok hızlı uçarlar ve karınlarında polen taşırlar. Araştırmalar yaprak kesen arıların inanılmaz derecede verimli olduğunu bulmuştur; Seralarda çalışan bu arıların yaklaşık 150'si, 3.000 bal arısı ile aynı miktarda bitkiyi tozlaştırabilir!
Güneydoğu yaban mersini arısı ( Habropoda Laboriosa )
Adından da anlaşılacağı gibi, yaban mersini için etkili tozlayıcılardır - özellikle vızıltı tozlaşması gerektiren güney tavşan gözü yaban mersini ( birkaç arının sergilediği bir davranış ).
İlginç bir şekilde, bu arılar yerli yaban mersini ile evrimleşmiştir ve vücutları çan şeklindeki yaban mersini çiçeklerinin içine mükemmel şekilde uyar. Yarım inç uzunluğunda, tüylü vücutlarıyla küçük bombus arılarına benziyorlar.
Ayrıca diğer çiçeklerle ( trompetflowers ve yonca gibi ) beslenirler ve güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri'ne özgüdürler.
Yaban mersini arıları, şubattan nisana kadar en aktif olan yalnız arılardır. Güçlü uçuculardır ve özellikle yaban mersini bitkilerinin yakınında, yerde yuva yapma eğilimindedirler.
Kabak arısı ( Peponapis ve Xenoglossa )
Bombus arıları gibi büyük ve hantaldırlar, ancak renklerinde bal arılarına daha çok benzerler. Bal arılarına kıyasla daha yuvarlak yüzleri ve daha uzun antenleri vardır.
Avrupalılar bal arılarını Yeni Dünya'ya getirmeden önce, kabak arıları Amerika'daki yerli halklar tarafından ekilen kabak ve su kabaklarının ana tozlayıcılarıydı.
Bu günlerde, gün doğumundan sonraki ilk birkaç saat içinde, eş bulmak için kabak çiçeğinden kabak çiçeğine koşan erkek kabak arılarını bulabilirsiniz.
Dişiler, tek polen kaynakları olan kabak, kabak ve kabak çiçekleri ile beslenir. Kabak ailesinin diğer birçok çeşidi arasında kabak ve balkabağı için mükemmel tozlaştırıcılardır ve işlerinde o kadar titizdirler ki, daha sonra bal arılarının ziyaretleri aynı ürünler için çok az şey yapar.
Bu arılar yalnızdır ve toprağa kazılmış yuvalarda yaşarlar. Ancak erkek kabak arıları bazen sabah işe dönmeden önce geceyi kapalı çiçeklerin içinde geçirirler.
Tüylü ayaklı çiçek arısı ( Anthophora plumipes )
1,4 ila 1,6 santimetre uzunluğundadırlar.
Bu türün dişileri görünüşte bombus arılarına benzer ancak daha küçüktür. Arka ayaklarında turuncu tüylerle siyah ve tüylüdürler.
Erkek tüylü ayaklı çiçek arıları paslı kahverengi renktedir ve yüzlerinde krem rengi tüylere sahiptir. Ayaklarında ve orta bacaklarında uzun ve tüylü turuncu tüyleri arayın.
Genellikle bacalardan aşağı düşerler ve yumuşak harçta tuğlalar arasındaki çatlaklarda saklandıkları bilinmektedir. Ayrıca ormanlık alanlarda, parklarda, yumuşak uçurum yüzlerinde ve toprakta yaşamayı severler.
Bu arıları muhtemelen Mart ve Haziran ayları arasında göreceksiniz. Erkekler, kış uykusu döneminden kadınlardan biraz daha erken çıkarak ilk önce fark edilme eğilimindedir.
Çok hızlı ve hızlı bir şekilde uçarlar ve yalnız arılar olarak bilinirler. Bununla birlikte, büyük ve gürültülü gruplarda yuva yapmayı severler.
Küllü maden arısı ( Andrenidae cineraria )
Dişiler bal arıları ile aynı boyuttadır. Bazı ışıklarda mavi görünebilen parlak siyah bir karın bölgesine sahiptirler. Yüzlerinde beyaz tüylerle birlikte göğüslerinin üstünde ve altında iki belirgin açık gri saç çizgisi görülebilir.
Erkekler daha küçüktür ve dişilere göre daha az kolay tanınabilir işaretlere sahiptir. Bununla birlikte, göğüs bölgelerinin kenarlarındaki daha açık renkli tüyler daha belirgindir.
Küllü maden arıları en çok Mart ve Haziran ayları arasında aktiftir. Genellikle kumlu toprak türlerinin yakınında açık ve güneşli yerlerde bulunurlar.
Dişi arılar çıplak toprağın altına girerek yuvalarını yaparlar. Düğünçiçekleri, karaçalı, alıç ve meyve ağaçlarıyla beslenmeyi severler.
Tawny maden arısı ( Andrenidae fulva )
Dişi alaca alaca maden arıları, bal arılarına benzer boyuttadır. Göğüslerinde kalın, kırmızımsı-turuncu tüyleri vardır. Karın bölgeleri, daha açık turuncu renkli uzun ve yoğun bir saç tabakasıyla kaplıdır. Dişi alaca alacalı maden arılarının alt kısımları, yüzleri ve bacakları tamamen siyahtır.
Erkek alaca alaca maden arıları, dişi muadillerinden daha ince ve daha küçüktür. Daha kahverengi olan daha ince bir tüyleri vardır. Erkek alaca alacalı maden arılarının çeneleri dışarı çıkar.
Erkekler yaklaşık 8 ila 10 milimetre uzunluğundadır ve dişiler 10 ila 12 milimetre uzunluğundadır.
Bu arılar çeşitli habitatlarda gelişebilir. Genellikle kısa ve iyi yönetilen bitki örtüsüne sahip bahçelerde ve parklarda görülürler. Düğünçiçekleri, karahindiba, akçaağaç, söğüt, meyve ağaçları ve alıçla beslenirler.
Dişiler, erkekler çiftleştikten ve öldükten sonra ilkbaharda yuva yaparlar. Yuva başına sadece bir dişi arı vardır, bu da onları yalnız bir tür yapar.
Sarmaşık arıları ( Colletes )
Bal arılarından biraz daha büyüktürler ve zencefil renginde göğüs bölgelerine sahiptirler.
Dişi arılarda bu bölge çok kalın tüylerle kaplıdır. Karın bölgesi, siyah ve sarımsı-turuncu arasında değişen geniş bantlara sahiptir.
Erkekler daha küçük ama görünüş olarak benzerler. Diğer sıvacı arı türlerinden ayırt etmek zor olabilir. Onları ayırt etmenin en iyi yolu, arıyı gördüğünüz yılın zamanını not etmektir.
Sarmaşık arısı yılın ilerleyen zamanlarında aktiftir, erkekler ağustos sonunda, dişiler ise eylül sonunda ortaya çıkar. Genellikle kentsel alanlarda, tarım arazilerinde, kıyı bölgelerinde ve fundalıklarda görülürler. Sarmaşık çiçekleri ve diğer geç çiçek açanlara kısmidirler.
Erkekler, dişiler için öyle bir rekabet içindedirler ki, genellikle bir çiftleşme topunun içine karışırlar. Bu, tüm arıların tekil bir dişiyle çiftleşmeye çalıştığı çılgın bir aktivitedir.
Sarı yüzlü arılar ( Hylaeus )
Sarı yüzlü arıların küçük siyah yaban arılarına benzediği söylenir. Bacaklarında, yüzlerinde ve göğüs bölgelerinde beyaz veya sarı lekeler bulunur ve çok ince vücutları vardır.
Bu arılar, scopa ( polen taşımak için ekstra uzuvlar ) olmadığı için görünüş olarak oldukça benzersizdir. Bunun yerine, bu arıların midelerinde ekin olarak bilinen ve yiyeceklerini depoladıkları özel alanlar vardır.
Bu yalnız arı türü, yuvalarını zaten var olan tünellere inşa etme eğilimindedir. Dişi, yuvasına döndüğünde her yumurtanın yanında küçük bir miktar bırakarak mahsulünün içeriğini kusar. Bu, yavruların yumurtadan çıktıklarında besleneceği şeydir.
Sarı yüzlü arıları en çok Mayıs ve Eylül ayları arasında havuç bitkilerinde ve Altın İskenderlerde ve ayrıca bataklık süt yosunu ve ortak kemik setinde bulacaksınız.
Karık arısı ( Halictus )
Bu arılar küçük ve nispeten uysaldır. Yerde yaşayan bir türdürler ve yuvalarını inşa etmek için toprağa girerler. Bitki örtüsü olmayan bölgelerde yaşamayı tercih ederler.
Arıları tanımlamak zor olabilir çünkü siyahtan altına, metalik yeşile ve maviye ve hatta bazen mor veya griye kadar çok çeşitli renklerde gelirler. Karın bölgelerinin arka uçlarında soluk renkli saç bantları bulunur.
Dişi karık arıları, bir genal dişe ( gözün arkasındaki yanak bölgesinde küçük bir omurga ) sahip olan sağlam kafalarıyla ayırt edilir.
Kutu başlı kan arısı ( Sphecodes monilicornis )
Bu arılar Halictidae Orta ila büyük arılardır ve kan kırmızısı renkli karın bölgelerinden kolayca tanınırlar. Halk arasında “kan arıları” olarak bilinirler.
Bu tür, diğer arılarda, özellikle Halictus , Andrena ve Lasioglossum cinslerinde kleptoparazittir . Bu, yavrularını beslemek için diğer arıların erzaklarını kullandıkları anlamına gelir, bu nedenle kendileri polen toplamazlar ( nektarla beslenmelerine rağmen ).
Dişiler diğer arıların yuvalarına girer ve içeride buldukları herhangi bir kurtçuk veya yumurtayı yok eder. Daha sonra yok ettikleri yumurtaların yerine kendi yumurtalarını bırakırlar ve yuvayı terk ederek yuvayı tekrar kapatırlar.
Erkekler dişilerden daha küçüktür ve karınlarının üst kısmında daha az kırmızı görünür. Bu özel kan arısı türü, diğerlerine kıyasla hafif yassı bir anten bölgesine sahiptir.
Dişilerin belirgin bir kutu şeklinde başı ve arka bacaklarında bulunan soluk tüyleri vardır. Ayrıca nispeten ince gövdeleri vardır. İki ana gözü ve üç ocelli ( iki ana gözün arasında başın tepesinde bulunan ilkel gözler ) vardır.
Turuncu bacaklı karık arıları, adi karık arıları, çiçek açmış karık arıları ve sivri yakalı karık arıları, bu türlerin yuvalarını konukçu olarak kullandıkları için, yakınında bulunma eğilimindedirler.
Marangoz arıları ( Xylocopa )
Tropikal ve subtropikal iklimler de dahil olmak üzere bir dizi koşulda gelişirler ve doğu Kuzey Amerika'da yaygındırlar.
Bu büyük arıların siyah ve tüysüz bir karın bölgesi vardır. Erkeklerde bazen karınlarında kısa tüyler ve sarı veya beyaz bir yüz olabilir. Ayrıca başlarında beyaz bir nokta olabilir. Ancak dişi marangoz arıların yüzleri siyahtır.
Yaklaşık 1 / 2 inç ila 1 inç uzunluğundadırlar ve bazen bombus arıları ile karıştırılırlar. Çoğu marangoz arısı siyahken, bazı türlerin rengi yeşil veya morumsu olabilir.
Kendine özgü yuvalama alışkanlıklarına sahiptirler ve ahşaba küçük delikler açarak neredeyse mükemmel yuvarlak yuvalar oluştururlar, bu nedenle adları. Marangoz arılar önemli tozlayıcılar olsalar da , evlerde ve bahçelerde ahşap yüzeylere verdikleri zarar nedeniyle bazen baş belası olarak kabul edilirler .
Yün tarakçı arıları ( Anthidium maculosum )
Bu arı türünün vücudunda belirgin bir deseni vardır ve karın bölgesinin kenarlarında sarı benekler bulunur. Arıların çoğu arka ayaklarında polen taşırken, tarakçı arılar polenleri karınlarında taşımaları bakımından benzersizdir.
Erkekler, arılar için alışılmadık olan dişilerden daha büyüktür.
Erkeklerde, karın bölgesinin uçlarında görünür sivri uçlar görebilirsiniz ( burada bir sokmanın tipik olarak olacağı yer, ancak bu türdeki erkeklerin sokması yoktur ). Baş, göğüs ve karın bölgesi soluk, sarımsı gri saçlarla kaplıdır.
Dişiler erkeklerden daha az tüylüdür. Ayrıca karınlarında sivri uçlar yerine iğneler bulunur. Ana amaçları bitkilerden yün liflerini toplayarak yuvalarına geri getirmektir.
Bu arıları genellikle ormanlık alanlarda, sulak alanlarda, nehir kenarlarında ve uçurumlarda göreceksiniz. Ölü odun ve içi boş gövdeler gibi yuvalarını yapmak için mevcut delikleri bulmayı severler.
Pantaloon arıları ( Dasypoda hirtipes )
Bu arılar Melittidae ailesine aittir. Bir arıya neden bir pantolonun adı verildiğini merak ediyorsanız, dişilere bir bakın. Arka ayaklarında pantolon giydikleri izlenimini veren büyük turuncu polen fırçaları var!
Orta ila büyük boyuttadırlar ve esas olarak altın - kahverengi renklidirler. Karınlarındaki bantlar altın - kahverengi ve siyahtır.
Erkeklerin uzun, altın rengi tüyleri ve dişilerdekine benzer bantları vardır. Arka bacaklarındaki tüyler daha uzundur ancak dişiler gibi “pantalonları” yoktur. Güneşte erkeklerin rengi gümüş - beyaz renge dönüşebilir.
Pantaloon arıları kumlu toprakları sevdikleri için genellikle sahil kenarlarında ve fundalıklarda görülürler. Pantolonlar, dişiler yuvalarından çıkarken kumu kazmaya yardımcı olmak için tasarlanmıştır.
Bu, yuvalarının yelpaze şeklinde düzenlenmiş bir toprak yığınına sahip olduğu anlamına gelir, bu da onları diğer maden arılarından görsel olarak farklı kılar.
Her biri bir dişi olan büyük gruplar halinde bulunurlar. Sadece aster ailesindeki ragwort, oxtongue ve kedi kulağı gibi çiçekleri gerçekten severler.