Bu dönem New York'taki City College'da "Pratik Antik Felsefe" başlıklı bir ders veriyorum. Doğal olarak, Stoacılık hakkında çok konuşuyoruz. Öğrencilerimden biri Stoacıları gerçekten çok sevdiğini söyledi, ancak ona karşı yöneltilen bazı yaygın eleştirilerin ve Stoacıların nasıl yanıt verdiğinin farkında olsaydı, felsefeyi anladığından daha emin olacağını düşünüyordu. Öyleyse işte burada, benim deneyimlerime göre, genel temaya göre organize edilmiş, Stoacı felsefeye yönelik en yaygın 24 itiraz. Başkalarını düşünebilirseniz bana bildirin, böylece listemi gerektiği gibi güncelleyebileyim.
Kategori: Duygular
1. Sert bir üst dudağa spor yapmakla ilgili.
Dayanıklılık gerçekten de Stoacı bir değerdir. Ama felsefeyi tanımlamıyor.
2. Bu, duyguları bastırmakla ilgili, Star Trek'ten Bay Spock.
Stoacılar duyguları üç kategoriye ayırır: ön duygular, sağlıksız duygular ve sağlıklı duygular. Ön duygular (örneğin kızarma, öfkenin başlangıcı) bilge için bile kaçınılmazdır. Sağlıksız duygular (tam teşekküllü öfke, nefret, korku) akla müdahale eder ve müzakere edilmesi gerekir. Asla onların temelinde hareket etmeyin. Sağlıklı duygular (doğru sevgi, uygun neşe, adalet duygusu) dikkatlice geliştirilmelidir.
3. Epiktetos, sevdiğimiz birinin ölümünden rahatsız olmamamız gerektiğini söylediğinde, Stoacılığın sosyopatlar için olduğunu gösterir.
Epiktetos, kozmik bir takdire inanan birinin bakış açısından konuşuyordu. Ona göre, dünyada olan her şey kozmik akılla uyum içindedir. Bizler kozmik organizmanın hücreleriyiz ve bize ne olduğu o organizma ("tanrı") ile karşılaştırıldığında önemli değildir. Aslında bizim görevimiz, kozmosun genel işleyişinde üzerimize düşeni yapmaktır. Bununla birlikte, modern Stoacıların çoğu Stoacı metafiziğin bu yönünü reddeder; bu nedenle, aynı zamanda doğal ve kaçınılmaz olanı kabul etmeye hazır olduğumuz sürece, sevdiğimiz birinin kaybından dolayı üzülmek bizim için mükemmel bir anlam ifade eder. Kayıptan ziyade güzel anılar ve diğer sevdiklerimize ve genel olarak topluma karşı görevlerimiz olduğu için insan kozmopolüne yeniden katılmaya hazır olmaya.
4. Stoacılık ilgisizliği öğretir.
Apatheia kelimesi, ilgisizlikten değil, sağlıksız duygulardan rahatsızlık duyulmaması anlamına gelir. Öfke, nefret ve korku gibi sağlıksız duygulara boyun eğmemeliyiz. Ama şefkat ve sevgi hissetmemiz gerekiyor. Epiktetos'un dediği gibi, amaç bizi heykele dönüştürmek değil.
5. Stoacılık tamamen akılla ilgilidir, peki ya duygular?
Stoacılık, modern bilişsel bilim gibi, akıl-duygu ikiliğini reddeder. İnsan zihni, akıl ve duyguların ayrılmaz bir şekilde birbirine bağlı olduğu karmaşık dinamik bir süreçtir. İşte bu yüzden Stoacı teknikler - ve ilham verdikleri modern bilişsel davranışçı terapi - çok iyi çalışıyor: Duygularımızla sürekli olarak bilişsel olarak ilgileniyor, duygusal spektrumumuzu öfke gibi sağlıksız yöntemlerden uzaklaştırıp aşk gibi sağlıklı olanlara doğru yeniden şekillendiriyoruz.
6. Stoacılar zevke yeterince ilgi göstermezler, ancak modern psikoloji bize iyi dengelenmiş bir insan yaşamı için hedonik bir bileşenin önemli olduğunu söyler.
Stoacı vurgu, erdemin (ya da bilgeliğin ya da sağlam yargı) geliştirilmesine odaklanırken, Stoacılar hazzın “doğayla uyumlu” olduğunu ve acının “doğaya aykırı” olduğunu düşünür. Buna göre, zevk aramak ve acıdan kaçınmak, Stoacı pratik ile mükemmel bir uyum içindedir. Durmaksızın hareket etme pahasına acıdan kaçınmadığımız ve zevklerimize sahip olduğumuz ve onlara ait olmadığımız sürece.
7. Stoacılar duygularımızı hafifletmeyi öğütlerler, böylece bizi insan yapan en önemli şeylerden birini elimizden alırlar.
Bununla ne demek istediğimize bağlı. Eğer fikir, insanların sevinç yüksekliklerinden umutsuzluğun derinliklerine gidebilecekleri ise, o zaman evet, Stoacılık aktif olarak bu tür aşırılıklardan kaçınmaya çalışır. Ama bunun nedeni, bu tür duygusal dalgalanmaların aslında sakin ve mutlu bir yaşamın önüne geçmesidir. Vahşi duygusal dalgalanmalara maruz kalan bir kişi muhtemelen çok acı çekecek ve çok az keyif alacaktır. Bununla birlikte, sevgi ve neşenin sağlıklı Stoacı duygular olduğunu unutmayın.
Kategori: Etik ve neyin iyi neyin kötü olduğu
8. Stoacıların yaptığı gibi erdemin tek iyilik olduğunu söylemenin bir anlamı yok. Elbette hayatta iyi olan başka şeyler de var.
(Özellikle Epiktetos'ta) sağlam yargı ile aynı olan bilgelik (Sokrates) ile aynı olan erdem, nihai iyiliktir çünkü diğer her şeyi nasıl kullandığımızı düzenleyen şeydir. Diğer şeylerin değeri ya da değersizliği vardır ve buna göre tercih edilebilir ya da reddedilebilir, ancak değerleri onları nasıl kullandığımıza bağlıdır, bu da bizim yargı yetimize (prohairesis) bağlıdır.
9. Stoacılar cehaletten olmasa da kimsenin kötülük yapmadığını iddia ederler. Bu çok saçma, çoğu zaman kötü insanlar tam olarak ne yaptıklarını bilirler. Hitler'i düşünün!
Buradaki "cehalet", insanların en azından kısmen ne yaptıkları ve neden yaptıkları konusunda bilinçli olmadıkları anlamına gelmez. Daha iyi bir çeviri "akılsızlık" olacaktır. Birisi kötü bir şey yaparsa, bunun nedeni, aslında ya genel olarak ya da ülkesi için ya da ailesi ya da kendileri için doğru olanı yaptığını düşünmeleridir. Muhtemelen Hitler bile "bugün ne kötülük yapabilirim?" Diye sabah kalkmadı. O bir Disney çizgi film karakteri değildi. Kendisine, ailesine ve Alman halkına sopanın kısa ucunun kader, diğer uluslar ve belirli etnik gruplar tarafından verildiğini gerçekten düşünüyordu. Elbette korkunç bir şekilde yanılıyordu. Bu yüzden, onun gibi insanların başkalarına zarar vermesini engellemek için elimizden gelen her şeyi yapmalıyız. Mümkünse bu tür insanları da ıslah etmeliyiz. Ama onlardan asla nefret etmeyin. Dalai Lama'nın açıkladığı gibi,Hitler, dünyanın açılma biçiminde talihsiz bir düğümdür. Kötü kişi olmayı seçmedi. Merhameti hak ediyor, öfkeyi değil. Ve şefkat nedeniyle ölmelidir: ona ve onun korkunçluğuna katlanabilecek herkese şefkat.
10. Aristoteles'in öne sürdüğü gibi, kişinin en azından bazı dışsallara (örneğin sağlık, eğitim, zenginlik, itibar) erişimi olmadığı sürece, yaşamda gelişen eudaimonia'ya ulaşmak mümkün değildir.
Stoacılar, eudaimonia'yı yaşamaya değer bir yaşam olarak anlarlar. Elbette gelişen bir hayat yaşamaya değer. Ama bana, diyelim ki, adaletsizliğe karşı savaşmak için 27 yılını hapiste geçiren Nelson Mandel'in yaşamaya değmeyen bir hayatı olduğunu mu söylüyorsunuz? Bu nedenle Stoacılar, bazı dışsallarla bir yaşamın kesinlikle daha hoş olduğunu kabul ederler, ancak bu tür dışsalların olmadığı bir hayatın yaşamaya değmeyeceği fikrini reddederler.
11. Stoacılık, erkeksi bir felsefedir.
Zeno (kurucu), Seneca, Musonius Rufus ve Epictetus da dahil olmak üzere büyük Stoacıların birçoğu, kadınların erkekler kadar felsefi bir yaşam yaşayabileceklerini ve tıpkı erkekler gibi eğitilmeleri gerektiğini açık bir şekilde söyleyerek kayda geçti. Modern Stoacılar bu duyguyu tüm cinsiyetlere yayıyor.
12. Stoacılık, politik angajmanlardan kaçınan sessiz bir felsefedir.
Tarihsel olarak, Stoacılar politik olarak büyük ölçüde dahil olmuşlardır. Genç Cato, Jül Sezar'la savaşmak için bir ordu kurdu ve ünlü Stoacı muhalefet, imparatorlar Nero, Vespasian ve Domitian'ın tiranlığına karşı çıkan insanlardan oluşuyordu. Bu insanlardan bazıları sürgün ya da ölümle siyasi ilişkilerinin bedelini ödedi. Bununla birlikte, Stoacılar herhangi bir sosyo-politik sistem altında yaşayabileceklerinden eminler, özellikle de bu konuda bir şey yapma yetkisi yoksa. Ama adalet ve eşitlik için çabalıyorlar. Ne de olsa Zeno'nun ideal Cumhuriyeti, yasaların olmadığı ve herkesin sorunları şiddetten ziyade sebeple çözdüğü anarşik bir toplumdur.
Kategori: Pratik
13. Stoacılık, yatma saatlerinde faydalıdır, ancak işler iyi gittiğinde pek işe yaramaz.
Aksine, Stoacılık, kişinin hayatının her anı için bir felsefedir. Durumun üstesinden gelebilmemiz için işler kötü olduğunda. İyi talihimizin tadını çıkarmak ve yine de kaçınılmaz olarak geçeceği zaman gitmesine izin vermek için işler iyi olduğunda. Üstelik en şanslı insan bile hayatının bir noktasında acı çekecek ve herkes ölecek. Hazırlanmalıyız.
14. Stoacı teknikler, Stoacı felsefeden bağımsız çalışır, öyleyse neden sadece hayat kesmek için gitmiyorsunuz?
Doğru, tıpkı diğer yaşam felsefelerinde olduğu gibi. Örneğin, bu nedenle Budist olmadan da farklı meditasyon türleri uygulanabilir. Birisi, dört asil hakikat veya aydınlanmaya giden sekiz katlı yol gibi felsefenin temel ilkelerini anlar, kabul eder ve uygularsa Budisttir. Benzer şekilde, Stoacı olmak, etik bir kişisel gelişim için çabalamak, kendini kozmopolit olarak görmek, dört ana erdeme dikkat etmek, kontrol ikilemini içselleştirmek ve ona göre hareket etmek, vb. Anlamına gelir. yukarıdan bakış veya felsefi günlük tutma gibi uygulamalar.
15. Doğaya göre yaşamak, doğal olanın bu nedenle iyi olduğu anlamına gelir. Bu, doğaya hitap etmek olarak bilinen mantıksal bir yanılgıdır.
Stoacılar, doğal olanın bu nedenle iyi olduğu fikrini açıkça reddederler. Örneğin öfke, doğal bir insani duygudur, ancak Stoacılar bunun sağlıksız olduğunu düşünür. Stoacıların iddia ettiği şey, insanlığın bir tür olarak tanımlayıcı iki özelliğinin akıl yürütme yeteneğimiz ve toplum yanlısı davranışçılığımız olduğudur. Buradan, en iyi insan hayatının sorunları çözmek ve insanlarla işbirliği yapmak için mantıklı kullandığımız bir hayat olduğu sonucuna vardılar.
16. Stoacılık, kendi kendine yardım çöplüğüne dönüştü.
Yalnızca çarpıtıldığında veya yanlış anlaşıldığında. Para kazanmak veya ünlü olmak ("$ toisizm") için Stoacılığı kullanmak istiyorsanız veya kadınları yerinde tutmanın bir felsefe olduğunu düşünüyorsanız ("Broisizm") veya askeri saldırganlık için bir bahane ("StoicisM") ”) O zaman sadece Stoacı fikirleri kötüye kullanıyorsunuz. Bu, diğer yaşam felsefelerinin ve dinlerin de başına gelir. Hıristiyanlıktaki oldukça oksimoronik "Refah İncili" ni düşünün.
17. Stoacıların paspas gibi davranması ve başkalarının yoluna koyduğu şeyi alması beklenir.
Kaçınılmaz olanın kabulü kesinlikle Stoacı bir özelliktir. Ancak bu şey gerçekten kaçınılmaz olmalı veya yeterince önemli olmamalıdır. Kendimize veya başkalarına gerçek bir zarar vermekten kaçınabiliyorsak, yapmalıyız. Başkalarını eğitebilecek bir konumdaysak, yapmalıyız. Ancak yel değirmenlerine karşı savaşmak, Don Kişot için daha iyi bir şeydir.
18. Stoacılık tek başına bir arayıştır.
Bir dereceye kadar bu doğrudur. Etik kendini geliştirme, birey tarafından yapılması gereken bir şeydir, başkaları tarafından veya başkalarına empoze edilemez. Bununla birlikte, Stoacılar her zaman sosyal ve kamusal olmuştur. Gözlerden uzak Akademi, Lyceum ve Garden'da tanışan Platoncular, Aristotelesçiler ve Epikurosçulardan farklı olarak Stoacılar, Stoa'da, halka açık pazarın yakınında, herkesle konuşur, sürekli olarak diğer insanlarla meşgul olurlardı.
Kategori: Kendine Karşı Sosyal
19. Stoacılık, benmerkezci bir felsefedir.
En temel Stoacı kavramlardan biri kozmopolitliktir, yani tüm insanların kardeşlerimiz olduğu fikri. Bununla ilgili bir kavram da hayırseverlik, insanlık sevgisidir. Aslında Stoacılar, kendimiz ve diğerleri arasında keskin bir ayrım görmezler: kendimizi geliştirdiğimizde kozmopole yardım ederiz, başkalarına yardım ettiğimizde işleri kendimiz için daha iyi hale getiririz.
20. Stoacılık, sosyal konular hakkında söyleyecek hiçbir şeyi olmayan kişisel bir felsefedir.
Evet ve hayır. Gerçekte Stoacılık, Budizm veya Hristiyanlık gibi etik bir kendini geliştirme felsefesidir. Ancak kozmopolitliği ve dört temel erdemden birinin adalet olması, Stoacıların sosyal meselelerle ilgilenmesi gerektiğini ima ediyor. Bununla birlikte, Stoacılık, belirli bir politik duruşu veya sosyal felsefeyi doğrudan onaylamaz. Erdemli bir şekilde hareket ettiğimiz ve hayırseverliği aklımızda tuttuğumuz sürece, bu tür bir dizi pozisyonla uyumludur.
Kategori: teori
21. Neden eklektik olmak ve farklı geleneklerden en iyisini almaktansa Stoacılığı takip edip belirli bir felsefeye sıkı sıkıya bağlı kalalım?
Stoacılığın kendisi eklektik bir felsefe olarak doğdu, çünkü Citium'lu Zeno, farklı okullardan bir dizi öğretmenle çalıştı. Bununla birlikte, eklektizmle ilgili sorun, dikkatlice düşünülmesi gerektiğidir ya da kişinin o anın havasına uygun olanı seçip seçtiği bir rasyonalizasyonlar yığınına kayma riskidir. Ayrıca Stoacılık katı bir felsefe değil, sürekli gelişen bir felsefedir. Seneca açıkça seleflerimizin efendimiz olmadığını, sadece öğretmenlerimiz olduğunu söylüyor. Bir şeyleri yapmanın yeni ve daha iyi yollarını keşfedersek, onu yapmalıyız.
22. Düşüncelerimizi kontrol etmiyoruz, bu yüzden Epiktetos kontrol ikilemi konusunda yanılıyor.
Epiktetos, zihinsel yaşamımızın çoğunun kontrolümüz altında olmadığının tamamen farkındaydı. Bununla birlikte, kim olduğunuzu tanımlayan herhangi bir şey varsa, bu sizin kendi kasıtlı yargılarınız ve açıkça onaylanan görüşlerinizdir. Ve bunlar, bilinçli zihninizin bir ürünü olarak, gerçekten tam kontrolünüz altındaki tek şeydir.
23. Stoacılık, güçlü bir benlik nosyonunu varsayar, ancak benlik bir yanılsamadır.
Stoacılar benlik konusunda özcü değildirler. Bizim ölümümüzden kurtulan bir öz (bir "ruh") olduğunu düşünmezler. Daha ziyade, Stoacı benlik Budist versiyonla uyumludur: Sürekli değişen hatıralarımızı, kişilik özelliklerimizi, davranışsal eğilimlerimizi ve benzerlerini içeren dinamik bir sistemdir. Böyle bir benliğin bilinçli olarak kontrolümüz altında olan küçük parçası, yargı yetimiz, - Stoacılar için - nihayetinde gerçekte kim olduğumuzdur.
24. Stoacılık tutarsızdır, çünkü Stoacılar bize kendimizi geliştirmemiz gerektiğini söylerken aynı zamanda özgür irade konusunda determinist oluruz.
Doğru, Stoacılar deterministtir, çünkü her şeyin sebep ve sonuç yüzünden olduğuna inanırlar. Ama biz, evrenin nedensel ağının bir parçasıyız. İpleri doğanın güçleri tarafından hareket ettirilen pasif kuklalar değiliz, bizler aktif, doğanın ayrılmaz unsurlarıyız. Kendimizi geliştirebiliriz çünkü akıl yinelemeli bir yetidir: zamanla kendine uygulanabilir. Yardımcı oluyorsa, iç ve dış girdilere yanıt olarak kendi işleyişini kendi değerlendirmesinin bir sonucu olarak kendini kısmen yeniden yazabilen bir bilgisayar algoritması olarak düşünün.
Bilinç nedir? Yüzyıllardır filozofların ve bilim adamlarının kafasını karıştıran bir sorudur. Bazıları bunun bedenlerimizden bağımsız olarak gerçekten anlayamadığımız geçici bir şey olduğunu söylüyor.
Bu kapitalist dev içinde kaybolmak o kadar kolay ki, bir yapılacaklar listesinden başka bir şey olmayan bu hayatta teması kaybetmek o kadar kolay ki Hayat oyunları o kadar ilgi çekici ki Hayattaki uğraşlar o kadar iyi tanımlanmış ki merak ediyorum , neden bu cennetsel dürtüye dokunulmadan hayatlarımızdan geçmek zorundayız ? Çünkü gerçekten ayaklarımızı yerden kesen bu sihirden neden etkilenmemek zorundayız ki, bu muhteşem büyünün neredeyse hepimizi etkilediği bir dünyada neden yaşayamıyoruz! Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisinden veya tüm hissettiklerimizde öznellikten alıntı yapılabilir Ama bunu bir süreliğine unutalım ve biraz daha düşünelim Doğduk ve bize bir senaryo verildi. ebeveynler ve ebeveynleri, insan kabilesinin kökenine gidene kadar, ancak kökleri, herhangi bir insanın tasarladığı ilk düşünceden gelir. Senaryo, doğanın oyunlarının özü etrafında döner ve döner. İnsan ihtiyaçları karşılandığında, sadece oynamaya meyilli olduğumuz söylendi! Ama bizi temelinde tam bir BS olan endişe döngülerine ve sarmallarına iten hangi hikayeyi kendimize anlattık!
Angular uygulamanızın bazı bölümlerinin neden hala yavaş olduğunu merak ediyor musunuz? Bu makale, uygulama performansınızı nasıl artırabileceğinizi size gösterecek. Angular uygulamalarınızı gecikmeli ve yavaş buluyor ancak bunları nasıl geliştireceğiniz konusunda hiçbir fikriniz yok mu? Uygulamanızın performansını artırmanın yaklaşık 5 yolunu öğrenmek için doğrudan bu makaleye dalalım.
İster NFT'lerde yeni olun, ister sahnenin emektarı olun, burada anlattıklarımın faydalı olabileceğini umuyorum. Bu seri, "projelerin" herkesi kendilerine bir miktar para kazandırmak için manipüle etmek için kullandıkları özenle tasarlanmış yöntemleri ortaya çıkarmayı amaçlıyor.
Bu blogda, İngilizce'ye yaklaşımımı nasıl ve neden değiştirmeye karar verdiğimi ve yaptığım bazı etkinliklerden para kazanarak bir yıldan kısa bir sürede fakir bir B1'den başlayarak B2 seviyesine nasıl geldiğimi tartışacağım. İçindekiler Okulda örnek bir öğrenci olmasam da İngilizce öğrenmek her zaman kültürel geçmişime eklemek istediğim bir şeydi.
Tarih boyunca insanlar yalnızlık veya ilham aramak ya da ruhsal farkındalıklarını derinleştirmek için vahşi doğaya yalnız gittiler. Yerli Amerikalılar genellikle genç erkekleri vizyonlarını aramak için haftalarca vahşi doğaya gönderirdi (Farb 1967).