Deli bilim adamı figürü, eksantrik dahi, artık Einstein’ın mirası değil. Son yirmi yılda Nikola Tesla figürüne duyulan hayranlık, bu büyük Sırp mucitin tartışılmaz başarılarını aşan bir efsaneyi genişletiyor. Popüler kültürde bir ihmal kahraman olarak Tesla vizyonu, yararları yeterince tanınmadı. Ve bu mitolojik hikâyede, önce Tesla’nın başarısını ve ardından tanınmasını engellemek için elinden geleni yapan Thomas Edison adında açgözlü, teknoloji dahisi bir kötü adam ortaya çıkıyor.
Ancak, belgelenen gerçeklik farklıdır. Nikola Tesla‘nın (1856–1943) başarıları hemen fark edildi ve gençliğinden sonraki yıllarına kadar hem meslektaşları hem de kamuoyu tarafından saygı gören bir figürdü. 1896 gibi erken bir tarihte, büyük fizik beyefendisi Lord Kelvin “Tesla’nın elektrik bilimine herkesten daha fazla katkıda bulunduğunu ” belirtti. Ve gerçek şu ki, Tesla’nın aldığı en önemli ödül, Thomas Edison’un iyi arkadaşlarının olduğu bir komite tarafından yaratılan ve ödüllendirilen bir ödül olduğu için, sözde düşmanının kolayca önleyebileceği Edison madalyasıydı.
18 Mayıs 1917’de Amerikan Elektrik Mühendisleri Enstitüsü (şimdiki adı IEEE) Nikola Tesla’ya saygılarını sundu ve ona Edison madalyası takdim etti.
Nikola Tesla, 1 Mayıs 1888’de, endüksiyon motoru ve çok fazlı sistemle ilgili birkaç patent kazanmıştı; ve Edison tekliflerini reddettiği için, Tesla onları Westinghouse Electrics şirketinin hizmetine sundu. Bu alternatif akım teknolojisi ile Westinghouse, doğru akım üzerine bahse giren Edison ve General Electrics’e karşı sözde “akımlar savaşını” kazandı. Bu, Edison’un alternatif akımın tehlikelerini göstermek için vatandaşların elektrik çarpması ve elektrik çarpmasına maruz kalan hayvanlardan korktuğu zorlu bir teknik, ticari ve yasal savaştı. O zamanlar Edison, Tesla’yı hafife aldı: “O bir bilim şairi, fikirleri harika ama hiç de pratik değil.”dedi.