Adli tıp uzmanları, bir insanın ne kadar önce ölmüş olduğunu bulmak için bazen radyokarbon yaş tayini tekniğini kullanmaktadır. Bazen de, arkeolojik eserlerle ilgili vakalarda güvenlik güçleri bu eserlerin yaşlarını bilmek istemektedir. Bu tür durumlarda, ‘‘bomba etkisi‘ dikkate alınır.
canlılarla atmosfer arasındaki radyokarbonun bir denge hali mevcuttur. 1950’li yıllarda başlayıp 1963’e kadarki süreçte yapılan termo-nükleer silah (atom bombası) denemeleri atmosfere çok yüksek miktarda yapay radyokarbon dolmasına neden olmuştur. 1950 yılından önceki seviyelere göre atmosferdeki radyokarbonun oranı iki kat artmıştır bu süreç içinde. (bomba etkisi)
1963 yılında, ABD, Birleşik Krallık ve Sovyetler Birliği arasında yapılan anlaşmayla atom bombası denemelerine son verilmiştir. 1963’den günümüze ise atmosferin sahip olduğu evrensel radyokarbon seviyesi azalmaya başlamıştır. Ancak atmosferdeki bu azalmanın karşılığında denizlerde ve biyolojik yapılarda (canlılarda) artış gözlemlenmiştir. Dolayısıyla, örneğin 1970’lerde yaşamış bir kişiyle 1990’larda yaşayıp ölmüş bir kişinin vücudundaki radyokarbon seviyeleri arasında fark vardır.
– Bir bireyin, termo-nükleer denemelerden önce yaşayıp yaşamadığı bulunabilir.
– Özel durumlar için bir bireyin hangi 10 yıllık süreçte yaşadığı/öldüğü bulunabilir.
– Bir bireyin yaşını söyleyemez.
– Bir bireyin hangi yıl öldüğünü de söyleyemez.
NOT: Yazılarda adı geçen yayınlar, radyokarbon yaş tayini tekniğinin bir bireyin yaklaşık yaşını belirlemede diş ve kemiklerin karşılaştırılması yolunun kullanıldığını belirtir. Buna ek olarak, bomba eğrisinin neresinde olunduğunun (1963 öncesi mi sonrası mı) tespit edilmesinde, kotrikal ve trabeküler kemiklerin radyokarbon imzaları kullanılır.