Heather ve Sonny Melton, 1 Ekim’de bir topçunun kalabalığa ateş açması üzerine Route 91 Harvest country müzik festivaline katılmak üzere Las Vegas’taydı.
Mermiler uçarken Sonny, karısı korumalı, ikisi de kapak için koştu. Heather, arkadan bir kurşunla Sonny’nin çarpmasıyla etkisini hissetti. Yaralarından kısa bir süre sonra öldü, Heather herhangi bir fiziksel yaralanma olmadan kurtuldu. “Hayatımı kurtardı ve kaybetti” diyerek trajediden bir gün sonra yaptığı açıklamada.
29 yaşındaki Sonny, ölmeden kısa bir süre önce, bir ortopedi cerrahı olan 48 yaşındaki Heather’a cerrahi asistanlığı yapan kayıtlı bir hemşire idi..
Aşağıda, Heather, 2017 Sesi dizisinin bir parçası olarak trajediden sonra yaşama uyum sağlamaya, yılın en büyük haberlerinden bazılarının arkasındaki kişilerle röportajların ve röportajların bir yansımasıdır..
Yeni gerçekliğim gerçekdışı, düşünülemez ve ham hissediyor. Bir gece ve o zamandan beri hissettiğim derin kayıp ve üzüntüye şahit olduğum dehşeti işlemek zor. Ama hikayesini, insanların yarın yokmuş gibi sevmelerini teşvik etmek için paylaşmak için Sonny’e borçluyum..
Sonny, aşık olduğunda hiç tereddüt göstermedi. O büyük sevdi. İlk tanıştığımızda bu belliydi.
Her birimiz ayrı arkadaş grubumuz vardı. Beni ilk gördüğünde yanımda olması gerektiğini bildiğini söyledi. Ben emin değildim.
15 yıllık bir evliliği bitirdim ve zor bir boşanma yaşadım. Evde üç çocuk vardı – iki genç dahil. Ayrıca ondan oldukça yaşlıydım.
Ama bu önemli değildi.
Sonny, bu zor bölüm boyunca bana takıldı. Benim taşımdı. “Bu adam hiçbir yere gitmiyor,” diye düşündüğümü hatırlıyorum. “O kararlı”
Birkaç yıl sonra, 30 Haziran 2016’da evlendik. Sonunda tatlı noktamıza yerleştik ve rüya evimizi inşa etmeye başlamıştık. Başladığımız hayatın ve yaratmayı planladığımız geleceğin simgesiydi..
İş dahil herşeyi birlikte yaptık.
Sonny bir finans derecesiyle mezun oldu ama onun kişiliği için uygun olmayan bir kariyerle sonuçlandı, böylece kayıtlı bir hemşire olmak için okula döndü. Sonunda aynı hastanede çalıştık ve hastaları ve akranları tarafından kucaklandı..
Zamanımız boyunca seyahat etmeyi çok seviyorduk ve geçen yıl içinde konserler “bizim işimiz” haline geldi. Konserlerin bizi nereye götürdüğü her yere gittik; Las Vegas’tan bir ay önce Guns N ‘Roses’i görmek için Little Rock, Arkansas’a gittik..
Ama Sonny, Route 91 Harvest festivalinin başlıkları olan Eric Church’i görmek için herhangi bir yere giderdi..
Sonny’nin öldüğü gece, konseri erken bıraktığımızı söylemiştik, ama böyle iyi bir zaman geçiriyorduk, kalmaya karar verdik.
Silah sesi bir dizi şaşırtma sesiyle başladı. Sonra Jason Aldean’ın sahneden kaçtığını gördük. Etrafımızdaki insanlar çığlık atmaya ve yere düşmeye başladı. İçgüdülerimi düşürmek istemişti, ama Sonny çiğnendiğimizi söyledi. Bunun yerine, kollarını sırtımın etrafına sardı ve ikimiz de koşmaya başladık. Sonradan anlarım, bir merminin vücuduna çarptığını hissettim ve ikimiz de yere düştük..
Sonny’nin tatlı gözleri açıktı ama konuşmuyordu. Mermiler etrafımızda süzüldükçe yardım için çığlık atmaya başladım. Kan ağzından geldi ve kalbimde, gitmiş olduğunu biliyordum..
Sonunda iki genç adam bizim kurtarmamıza geldi. Sonny’yi sahadan çıkardı ve bir kamyona götürdüler ve bizi beklemeyen bir hastaneye ya da takip etmeyecek olan bir hastaneye doğru yürüdüler..
Bu kabusun her anı ve takip eden anlık günler bana yeni gerçekliğimi hatırlattı..
Cinayet dedektifleri.
İşçinin ofisi.
İki valizle Tennessee’ye eve dönüş – ve kargodaki Sonny’nin bedeni.
Ardından mesajlar, önce sevdiklerinizden ve daha sonra dünyanın her yerinden gelen muhabirlerden geldi..
İnanıyorum ki, Tanrı’ya rehberlik etmeden önce herşeyi yapabileceğime karar verdiğimi hatırlıyorum. Olabildiğince çok insanın Sonny Melton adını ve sıra dışı bir insanı o gece aldırışsız bir şekilde bilmesini sağlayın..
Bugün, “Sonny ne yapmalı?” Diye sorduğumuz hastanenin her yerinde işaretler var. Arkadaşlarının ve meslektaşlarının Sonny’yi onurlandırmak için en iyi yol olduğunu düşündükleri, merhameti yansıtacak şekilde, rastgele bir iyilik eylemlerini cesaretlendirmenin büyük bir kanıtı. genellikle gösterdiği eylemler.
Sonny seni sevdiğinde bunu biliyordun. Büyük sevdi ve Sonny’yi çok sevdim. Bu acılı kedere rağmen bu sevgiden asla vazgeçmem. Sonny gibi bir üvey babaya ne kadar şanslı olduklarını bilen çocuklarım da.
Geçtiğimiz Şükran Günü’nü kutlayan arkadaşlar, kendileri için zor olmasını bekledikleri bir tatilde rahatlıkla ifade ettiler. Ama dürüst olmak gerekirse, her gün zor.
Hala her yerde Sonny’i görüyorum.
Her ikimiz de çalışmadığımız günlerde, eve geldiğimde hep beni bekliyordu. Kapıyı açmadan ve eşyalarımı taşımama yardım etmeden arabamdan çıktığımı sanmıyorum. Şimdi boş bir eve geldim..
Gittiğim her yerde, evde, evde ya da çocuklarımla, Sonny’nin artık burada olmadığını hatırlatırım..
Aynı zamanda, onu düşündüğümde, özellikle de bir sonraki macerasımızı nasıl planladığımızı bir gülümseme içine sokmamakta zorlanıyorum..
Bu günlerde, bir konuşma yapmak istemediğimde veya Sonny ile ilgili bir etkinliğe katılmadığım bir hafta geçmiyor. Onun hafızasını ve ruhunu canlı tutmak için ne gerekiyorsa yaparım..
Sonny, insanlara her zaman ne yaptıklarını sormakla tanınıyordu. Ama eğer ona aynı şeyi sorsaydı, onlara “Rüyayı yaşıyorum” diyerek anlatırdı.
Sonny rüyasını yaşıyordu. Çok uzun süre yaşamamıştı, ama bence bizimle olan kısa zamanlarında ne yaptığını ve nasıl yaşayacağını biliyordu..
Kahramanımı RIP, sevgilim, sonsuza kadar meleğim.