Fotoğrafçılar son yıllarda az para için veya hiç para almadan çalışma yapmaları istendiğini dile getirdiler. Yeni bir araştırma çalışması, fotoğrafçıların düşük fiyatlar üzerinden çalışma yapmalarının sebeplerinden birinin işlerini sevmeleri olduğunu gösteriyor.
Aaron Kay ve Doktora öğrencisi Duke Üniversitesi’nin Fuqua İşletme Okulu’ndan Jay Kim son zamanlarda, Kişilik ve Sosyal Bilimler Dergisi’nde “Çağdaş Sömürü Biçimlerini Anlamak: Tutkunun Niteliklerine Hizmet Etmek” başlıklı bir bildiri yayınladı. Araştırmacıların bulduğu şey, insanların yaptıkları konusunda tutkulu olan çalışanları sömürmenin daha kabul edilebilir olduğunu hissetmeleriydi. Kısaca: Bilim adamlarının “tutku sömürüsü” dediği bir şey.
Araştırmacılar, toplam 2.400’den fazla katılımcıyı içeren 8 farklı çalışma gerçekleştirdi.
Bir çalışmada, bir sanatçının “mesleği hakkında şiddetle tutkulu” olduğunu okuyan katılımcılar, bir sanatçının patron tarafından sömürülmesinin daha meşru olduğunu söylerken, sanatçının tutkulu olmadığını söyleyen katılımcılar daha az kabul görüyordu.
İkinci bir çalışmada katılımcılar, tutku ile bağlantılı işlerde – sanat ve fotoğrafçılık gibi – işlerde çalışanlardan yararlanmanın daha meşru olduğunu ve tutkulu olmayan işlerde çalışanlardan sömürmenin meşru olduğunu belirtiyorlardı.
Fotoğrafçılar çoğu zaman insanların tesisatçılar gibi işçilerden ücretsiz olarak çalışmalarını istemediklerini belirtiyorlar – bu çalışmanın açıklaması, tesisatın yaygın bir şekilde “aşk emeği” olarak görülmemesiydi 🙂
“Araştırmacılar bu tutkudan yararlanma eğiliminin iki davranıştan kaynaklandığını buldular: işin kendi ödülü olduğuna inanılması ve çalışanın yine de gönüllü olacağının düşünülmesi”.
Siz ne dersiniz, sizce de birçok yönden doğru bir çalışma olmamış mı?