Bir omuz kırığı, genellikle spor aktiviteleri veya sert bir düşüş sırasında eklemde ani kuvvet, darbe veya travmanın neden olduğu omuz kemiklerinden birinde bir çatlak veya kırılma ile sonuçlanır. Omuz kırığı, hangi kemiğin kırıldığına bağlı olarak sınıflandırılır.
Bu kemikler köprücük kemiği (klavikula), kürek kemiği (skapula) ve pazı kemiği (humerus)dir.
Klavikula (köprücük kemiği) kırıkları: Genellikle düşmeden kaynaklanan omuzdaki en sık görülen kırıktır.
Skapula (kürek kemiği) kırıkları: Bir otomobil kazası gibi yüksek enerjili travmalar sırasında oluşur. Omuzun en az görülen kırığıdır.
Humerus (pazı kemiği) kırıkları: Bu kırıklar genellikle yaşlı popülasyonda daha sık görülür. Kemik erimesine bağlı zayıf kemik yoğunluğundan kaynaklanır.
Kırık bir omuz, yer değiştirmemiş veya yer değiştirmiş olarak sınıflandırılır. Yer değiştirmemiş kırığı olan hastalar, kırığın her iki tarafında aynı hizada sıralanırken, yer değiştiren kırıklarda kırık parçalarının aksları bozuktur.
Kırık bir omuzun belirtileri, yaralanmadan hemen sonra ağrı, şişme, morarma, hareket kaybı ve daha ciddi yaralanmalarda kırılma yerinde şekil bozukluğu içerir.
Darbe alan bölge ağrı düzeyi, şişme, morarma ve görünür şekil bozukluğu açısından değerlendirilir. Röntgen kemikleri ayrıntılı olarak görüntülediğinden, tanıyı doğrulamak için en çok kullanılan tanı testidir. Daha ciddi kırık omuz vakalarında, en iyi tedavi sürecini değerlendirmek için kırık modelini daha iyi belirlemek için Bilgisayarlı Tomografi (BT) taraması gerekli olabilir. Bazı kırık çeşitlerinde omuz başının canlılığını görmek veya ek bağ yaralanmalarını anlmak için Manyteik Rezonans Görüntüleme (MRI) yede ihtiyaç duyulabilir.
Birçok kırık omuz vakası, dinlenme, buz, askıda sabitleme ve fizik tedavi egzersizleri gibi konservatif önlemlerle tedavi edilebilir. Fizik tedavi, yaralı omuzda güç ve hareket aralığını yeniden kazanmak için kemik iyileştikten sonra başlar.
Omuz kırığı ameliyatı, yaralanma şiddeti, hastanın aktivite seviyesi ve hastanın yaşı dikkatlice değerlendirildikten sonra önerilir. Kemiği iyileşirken yerinde tutmak için K telleri, plaklar, vidalar ve diğer ortopedik implantlar gibi hastalara sunulan bir dizi cerrahi seçenek vardır.
Bazı durumlarda, kırık alanın açılmasını, kırık kemiklerin yeniden hizalanmasını ve kemiği bir arada tutmak için plak ve vidaların kullanılmasını içeren bir açık redüksiyon internal fiksasyon (ARİF) prosedürü önerebilir. Yaşlı bireylerdeki bazı kırıklar o kadar şiddetli yer değiştirmiştir ki tamir edilemezler ve bu durumda en iyi cerrahi seçenek olarak omuz protezi olabilir.
Copyright 2023 Utku Erdem Özer