Clerville’deki polis departmanının belası maskeli suçlu Diabolik’tir. Diabolik, cüretkar soygunları ve kaçışları betimler, ancak kimse onun kimliğini bilmez. Zengin bir Güney Afrikalı işadamının dul eşi Lady Eva Kant, İtalya’ya gelir. Diabolik’in kararlı düşmanı Müfettiş Ginko, Diabolik’in efsanevi Pembe Pırlantasını çalmaya çalışacağı konusunda onu uyarmaya gelir ama Diabolik korkmaz. Gerçekçi bir yüz maskesi kullanan Diabolik, odasındaki kasaya ulaşmak için bir garsonu taklit eder. Elmasın sahte olduğunu itiraf edip Diabolik’le tanışmak istediğini söyledikten sonra, Diabolik ona gerçek yüzünü açıklar. İkisi bir çekiciliği kabul ediyor. Diabolik ayrıca Elisabeth Gay ile birlikte yaşayan Walter Dorian olarak bir kimliğe sahiptir. Elisabeth daha sonra mülkün altındaki gizli sığınağını bulur ve Diabolik’i tutuklayan polisi uyarır. Duruşma boyunca, Diabolik, Eva’ya Mors Koduyla gizli talimatlar iletir ve giyotine gönderilmesini önlemek için ayrıntılı bir hile kurar.
Diabolik, klasik bir İtalyan çizgi romanıdır. İtalya dışında yaygın olarak dağıtılmamasına rağmen, çizgi romanın bir kültü var, hatta bir dizi taklitçi gördü. Çizgi roman, 1962’de Angela ve Luciana Giussani kardeşler tarafından yaratıldı ve o zamandan beri yayında. Hikayelerin çoğunu Angela 1987’de vefat edene kadar iki kız kardeş yazdı, Luciana yayınları denetlemeye devam etti ve 1999’da emekli olmadan önce şeridi yavaş yavaş diğer yazarlara devretti. Çizgi roman, Mario Bava’nın esprili ve şık film uyarlaması Danger ile uluslararası bir çekicilik buldu. : John Philip Law’ın Diabolik’i ve Marisa Mell’in Eva Kant’ı oynadığı Diabolik (1967). ABD ortak yapımı bir animasyon dizisi de vardı. diabolik (2000-1) 40 bölüm sürdü.
diabolik Manetti Bros., Marco ve Antonio’dan çizgi romanın yeni bir film versiyonu. Manetti Bros., düşük bütçeli korku filmiyle ilk filmlerini yapmadan önce 1990’larda İtalya’da çok sayıda müzik videosu yönetti. Vampir Zora (2000). SF filmi gibi diğer çalışmalara devam ettiler. Wang’ın Gelişi (2011) ve korku filmi 3D (2012) ve tür dışı 17. kat (2005), Napoli’nin Şarkısı (2013) ve aşk ve mermi (2017).
Açılış sahnelerinde Manetti Bros., Diabolik çizgi romanının özünü mükemmel bir şekilde ortaya koyuyor. Luca Marinelli’yi siyah maskeli kostümü içinde görüyoruz – bu, her şeyin gözlerinin çevresinde dar bir şekilde aydınlatılmış bir ışık şeridine indirgendiği deriyi oluşturan kauçuk veya vinilden oluşuyor – ve kendine özgü E-type Jaguar’ını sürüyor. Kaçış sahneleri, bu tür filmlerin muhteşem bir başyapıtıdır – Diabolik, bir sokağın iki ucundaki polis ablukasından, gizli bir rampayı uzaktan etkinleştirerek ve arabasını araçlarının üzerinden atlayarak kaçar; takip edenleri bayıltmak için aracının arkasına gaz salıyor; ve sonra Müfettiş Ginko’yu arabasının sahte bir kuyruğunu takip ederken bıraktı.
Manetti Bros. kaygan ve şık bir zarafete sahip bir film yapıyor. Her şey, çizgi roman başlamadan iki yıl önce, 1960 ortamına göre geriye dönük olarak tarihlendirildi. Böylece tüm araçlar, kadın kıyafetleri, pikaplar ve elektronik ekipmanlar dönem içindedir. Filmin en eğlenceli yönlerinden biri, bugünlerde büyük ölçüde modası geçmiş olan büyük kağıt hamuru cihazlarının kullanılmasıdır – gerçekçi yüz maskelerinin kullanımı ve ayrıntılı sahtekarlık şemaları, hakikat serumları, kaya veya tuğla duvarların arkasındaki gizli kapı girişleri olan gizli sığınaklar, hatta sıradan bir çim çimenliğin altında.
Diabolik olarak Luca Marinelli, John Philip Law’ın için için yanan güzel görünümünden yoksundur – gözleri delici bir yoğunluğa sahiptir, ancak belirli bir boşluk eğilimi gösterdiği çekimler de vardır. Filmin tek arsız zaferi Eva Kant rolündeki Miriam Leone. Yaptığı her şeyle sofistike ve çekicilik yayar ve göründüğü her sahneye sahip olma yeteneğine sahiptir. Kostüm giyen insanların şehre gidip onu bir dizi göz kamaştırıcı kıyafetle donatmasından bahsetmiyorum bile. Onunla Diabolik’in bağlantı kurduğu sahneler ya da Mors Kodu mesajlarının bir mahkeme salonunda göz açıp kapayıncaya kadar göz kırptığı operasyon, Diabolik’i idamının arifesinde kurtarmaya yönelik ayrıntılı bir hileye karşı olağanüstü.
Karşılaştırmanız gereken kaçınılmaz bir nokta var. diabolik ile Tehlike: Diabolik. Öncelikle her iki versiyonu da eşit derecede beğendiğimi söylemeliyim. Aynı malzemeye çok farklı yaklaşımlar da benimserler. Diabolik ile Batman’i karşılaştırmak için şunu söyleyebilirsiniz: Tehlike: Diabolik çok daha şık bir versiyonu gibi yarasa Adam (1966-8) tv dizisi ise diabolik Christopher Nolan Batman filmlerinin topraklarında daha çok duruyor. Mario Bava, komik bir şekilde stilize edilmiş yönü eşleştirmek için bir filmden çok daha fazla pop art çizgi roman yaptı. Buna karşılık, Manetti Bros. daha gerçekçi bir temele sahip bir film yapıyor ve bunu daha sonra bir dizi zekice karmaşık kurguyu ve beklenmedik şekilde gösterişli kurgu araçlarını sunmak için bir sıçrama tahtası olarak kullanıyorlar.
Yönetmenler – Manetti Bros., Senaryo – Michelangelo Le Neve & Manetti Bros., Öykü – Mario Gomboli, Michelangelo Le Neve & Manetti Bros., Angela Giussani & Luciana Giussani Tarafından Oluşturulan Çizgi Romana Dayalı, Yapımcılar – Paolo Del Brocco, Carlo Macchitella & Manetti Bros., Fotoğraf – Francesco Amitrano, Müzik – Aldo & Pivio de Scalzi, Görsel Efekt Süpervizörü – Simone Silvestri, Görsel Efektler – Palantir Digital, Makyaj – Francesca Lodoli, Prodüksiyon Tasarımı – Noemi Marchica. Prodüksiyon Şirketi – Rain Cinema/Mompragem/Astorina srl/Bleidwin.
Luca Marinelli (Diabolik), Miriam Leone (Eve Kant), Valerio Mastandrea (Müfettiş Ginko), Alessandro Roja (Giorgio Caron), Serena Rossi (Elisabeth Gay), Luca Di Giovanni (Roberto), Claudia Gerini (Bayan Morel), Vanessa Scalera (Caron’un Sekreteri), Roberto Citran (Otel Müdürü), Guglielmo Favilla (Florian)