Daha fazla divas kalmadı, sadece poz verdi
Bette Davis'in ilk defa sahne gördüğünü hala hatırlıyorum "Eva çıplak"Ve efsanevi ifadesi" Kemerlerinizi bağlayın, hareketli bir gece olacak ". Ekranı deldiren ciddi rictus ve şişkin gözleriyle divilerden biri beni reddetmeme neden olmadı, ama beni Hollywood'un altın çağından itibaren komik ve ısırık diyaloglarıyla o sinemaya daha fazla ilgi duymaya başladı.
Bu ilk temasta, Greta Garbo, Elisabeth Taylor veya Marlene Dietrich tarafından bilinen birkaç "La Divina" filmini görselleştirdim. Performanslarının bana bıraktığı hissi tamamen büyüleyiciydi. Bugün çocukça zihnimi besleyen televizyon şebekesinde tarihin belgeselleri ile ilgisiz bir zamandı..
Bu nasıl oldu Kadınların hala sahip oldukları haklar için savaşan Alexandra Kollontai adlı küçük arkadaşlarının yüzüne sahip bir kadın buldum. veyaSimone de Beauvoir adında Parisli bir bayan, yayınlarıyla dünya referansı haline gelen fonksiyonel saç koleksiyonuyla "İkinci seks". "Heyecan verici Frida Kahlo veya esrarengiz Catherine Deneuve" hakkında söylenecek neBelle de jour"... Onlar divastı.
Bu kadınlarda yanlış olan neydi?
Divazların yaptıklarını, aktardıklarını, hipnotize etmeyi bırakmayan bu yetenekleri ve gizemi aktardıkları için hatırladım.. Vasat olanlara razı gelmiyor gibiydiler. Kameranın arkasına girip girmemek, yaşamları hakkında fazla bir şey bilmiyordu. Faktörlerin sırası önemliydi: çalıştın, yeteneklerin vardı ve bu yüzden bazen meşhur oldun..
Bugünlerde bu divaları özlüyorum, sadece aktrisleri değil, yaptıkları ve teslim olma biçimleri için özel bir çekiciliği olanları özlüyorum. Her şey için tutkulu bir şekilde. Halen sürecin sırası tersine çevrildi: artık idealleri olan kadınlar yok, sadece tüm medyalarda güzellik ve şöhretleri ideal olan kadınlar var.
Bu postureo doz aşımı ... hepimiz bir gün öleceğiz?
Mükemmellik eksikliğinden ve çekiciliğinden varlık diktatörlüğüne
Maalesef, zamanın geçmesiyle artık dayanılmaz, şımarık ya da işkence gören divalar yok.. Divazların bizi sıkıcı ve dayanılmaz sıkıntılarına getirdiği sıkıntıdan kurtulduk. selfie'si, onlar hakkında her şeyi, medyaya aşırı maruz kalma ve yaratıcılık ve otantikliğin serbest düşüşünü bilmek.
İyi bir film yapmak için hareket etmiyorsunuz, hayatınızı kime dönüştürmeyi başarabildiğini görmek için hareket ediyorsunuz..
Gerçek zamanlı olarak, canlı röportajlarla televizyon yayınlandı, insanlığın geri kalanına dakikalar boyunca ilettikleri müktesebatlı mükemmelliği göstermeye muazzam ısrarlı bir ilgi duydu. Yıllar boyunca, gittikçe daha fazla, o zamana ve yoğunluğa sahip olmanın, programlamaktan daha önemli olduğunu düşünen kadın nesline hayran kaldım.
Sanat, simüle edilmiş çevrelemeden çok otantik aşırılıklara, sanatçılığın manipülasyonlarından çok divalara yakın
Bugün kadınlara ne olur?
Ünlüler, kendilerini düşünenler, onları manken olarak takip edenler, skandal yaratmada kafayı takanlar, kapağın mükemmel anneleri ve eşleri ... Yeni bloglarında değil, yetenekle ilgilenen bir izleyici kitlesi olduğunu unutanlar. Çare olmadan melankoli hissi değil, genel olarak sinema ve sanat severlerin genel duygularıdır..
Bu, her şeydeki yetenek eksikliği, röportajları doldurma ve iyi çekim yapmama şeklindeki bu operadi arzuyu etkiliyor ve kimseyi teşvik etmiyor. Sanal promosyon, reklam veya basın araçları olması olumsuz değil ama ... Bizi şimdi ne satıyorlar? Tılsım, madde veya mesaj yok.
Bu kadınları nasıl etkiler??
Bu kadınların modelleri son derece yeniden bir araya geldi ve arabuluculuk yaptılar, uyguladıkları mesleğin en az önem taşıdığı şeylerin zihinsel görüntüsüne yerleştirildiler ve onların özgünlükleri ve sanatsal dönüşümlerinin "bir önemi yok" gibi göründüğü. Şimdi elbise açılışlarından, iç çamaşırlarından ... boşanmasından ve çöpçü pazarında yükselen fiyatından bahsediyor.
Vazo kadınların kabusu geri döndü, kamera için mükemmel, profesyoneller, anneler ve gelinler olarak yeniden birleşti ... ve bizi fazlasıyla sıktılar
Sanat ve kültür, rutin büyülü çıkışı kayboldu
Sadece kendimizi bazen üzgün hissetmemizi sağlayan bir sosyal ve finansal krizle uğraşmakla kalmıyoruz; iyi bir sanatsal sihirle hayal kırıklıklarını giderecek bir çıkışımız bile yok.. Bize ulaşmıyor, kaliteli işler erişilemez devrelerden kaçıyor ve duygularımız için bu yaratıcı sahtekarlıktan ayrıldık.
Zihin harika ve aynı zamanda olan şeylerle beslenmesi gerekiyor, yani, sinemaseverler, psikologlar veya hümanistler olarak beklenebilecek tek şey, toplumun genel olarak mükemmel görünmeye çalışmayı bırakmasıdır, çünkü duygusal, kültürel ve sosyal yeteneklere dönüşü değildir ve bu avantajlardan yararlanır..
Kendimizi aldatıcı yayınlardan daha fazla uzak tutmak uygun olsa da, ölçülenlerin nostaljisini zihnimiz ve ruhumuz için en iyi müttefik olarak benimsemeyi seçiyoruz.. Çünkü psikoloji bir bilimdir ve bir bilim olarak da sosyaldir; Olanların sadece varoluşsal boşlukları ve insanlar arasındaki gariplik duygusunu artıracağını biliyor ... belli bir delirici atmosfer.
"Hayatımı yeniden başlatmam gerekirse, hiçbir şeyi değiştirmezdim, sadece gözlerimi daha fazla açardım"
-Jules Renard-
Günümüzde ruh sağlığı için en iyi şey, duruşun, yanlışlığın ve sıradanlığın aynı zamanda yaşamlarımızın mahremiyetine sürtünmesine direnmektir.. Etiketlenmeden hayatını hayal et ve onun gerçek kahramanı ol!.Bugün mutluyum ve bunu sosyal ağlarda yayınlamaya ihtiyacım yok Bugün mutluyum, günüm, sahip olduğum ve ne olduğum hakkında kendimi iyi hissediyorum ... "beğenmek" için sosyal ağlarımda yayınlamaya ihtiyacım yok. Daha fazla oku "