I don't like hierarchical relationships. It's hard for me to admit that people aren't equal. I never got used to the idea that people should have a boss.
In my college years, I believed that the world of anarchist principles was possible. Then, as I aged and began to recognize the world, I began to doubt whether even communism could be viable aside from an anarchist order.
When I started college, communism had not yet collapsed in Russia, and there was no indication that it would collapse. I was discussing whether communism or anarchism is better with my friends. We did not take capitalism and the free market into consideration. Of course, this was for a narrow circle of friends. The political debate among older people was to choose between the unsupervised free market and social democracy. There were also Islamists in the country, but they weren't very effective at the time.
Among those older than us, there were few people who were sympathetic to communism, and nobody was taking anarchism into consideration. As a idealist college student, it was even hard for me to take anarchism seriously. While liberalism, social democracy and communism came to power in certain countries and became influential on those societies, anarchism could not have achieved such success. How could an ideology against any kind of power come to power? I remember reading Peter Kropotkin's books to get to know the anarchism in those years. Let's see how Peter Kropotkin, the great thinker of anarchism described anarchism in his article written for the Encyclopedia Britannica in 1910:
Anarchism is the name given to the principle or theory of life and management in which society is designed without a state. In such a society, harmony will be achieved not by submitting to the law or submitting to any authority, but by free contracts between various territorial and professional communities freely established for the purpose of production and consumption as well as the fulfillment of the infinite variety of needs and aspirations of a civilized entity. In a society that will evolve on this structure, voluntary units that will begin to cover the whole of humanitarian activity areas will gain even greater spread to take up all the functions of the state.
They will be used to commemorate an intertwined network of local, regional, national and international, all sizes and levels, groups and federations, which are either transient or very short-term. They can come together for all possible purposes: production, consumption, change, communication, health arrangements, education, mutual protection, field defence and more. On the other hand, they will also work to fulfill the ever-increasing scientific, artistic, and social requirements. Moreover, such a society will not represent anything that does not change. On the contrary – generally as seen in organic life — it will be due to the constant changing regulation and rearrangement of the balance between the multipliness of the powers and the effects, and it will be easier to maintain this arrangement because no power is under private protection.
Kropotkin is referring communities, voluntary associations, an intertwined network, communities' purposes such as production, consumption, communication, education, and art in the definition. Perhaps it have caught your attention, as the described concept resembles the envorinment we are trying to form around block-chain technology.
The concept of crypto-anarchism expresses the realization of anarchist thinking through cyberworld and cryptography. Crypto-anarchists support the use of cryptographic software to protect their privacy, political and economic freedoms while exchanging information over computer networks.
Encryption makes it difficult to find the relationship between the identity of a particular user or organization and the nickname it uses, as long as user does not expose the association. It is not possible to determine which country's laws are valid, as the participant is not even known. By using nick names, participants are able to do all sorts of operations through intelligent contracts in line with their online reputation.
The Crypto-Anarchist Manifesto was revealed in 1988 by Timothy C. May. When the systems used are not in distributed architecture, it is possible for the state to follow all communication in the virtual world. Thus, the internet censorship can be raised. In addition, in the non-distributed architecture, data on user information and operations is being collected on a small number of institutions. This situation creates power asymmetry.
The spread of the internet has brought significant gains in the access to information of the masses. We now reach information via Wikipedia out of charge instead of the Britannica encyclopedia. Open source software has helped to spread the benefits that the information age provides.
On the other hand, cyberspace had a limited influence on the economy before the blockchain. There was a bank-dependent structure for money transfers, and the digital world's most important source of revenue, advertising was on monopolies such as Google and Facebook.
With block-chain technology, a closed-loop structure is available where information, money, and contracts can turn around the cyber world. States, banks and big technology companies seem to be taking a toll in this process. There are signs of a future in which the inefficiencies hidden in institutional structures are evident, where small actors will create communities and deal with big ones.
The domination of economics and culture are important means of establishing control over society. In the industrial age, trade unions functioned as mechanisms to balance the power of bosses on workers. In the developed world, after the industry lost its importance and the service sector came forward in production, the mechanisms to protect the large masses were weakened. White collar workers without class awareness are the carriers of the current system. Participating in politics by voting every five years does not produce productive results for the masses. The television and cinema industry, dominated by big capital owners, ensures the continuity of the system.
The deficiency of communism was the gathering of political power on the Communist Party, and despite this deficiency, it played a serious role in the formation of welfare society in developed countries. Because of the fear of communism, employees had acquired serious rights.
In the crypto world, those with money are very effective on communities. No worldview or ideology is perfect. Despite this, I think the crypto world is a great asset for humanity. Young people who can hardly get a share of power today can come forward in time thanks to the crypto movement.
I hope that the crypto revolution will provide new gains for masses, opening the doors of an exciting new world.
Thanks for reading.
Hiyerarşik ilişkilerden oldum olası hoşlanmamışımdır. İnsanların eşit olmadığını kabullenmekte zorlanıyorum. Hele insanların başında bir patron olması gerektiği fikrine hiç alışamadım.
Üniversite yıllarımda anarşist ilkelerin geçerli olduğu bir dünyanın mümkün olduğuna inanırdım. Sonra yaşım ilerleyip dünyayı tanımaya başladıktan sonra anarşist bir düzen bir yana komünizmin bile yaşatılabilir olup olmadığından kuşku duymaya başladım.
Üniversiteye başladığım sırada Rusya'da komünizm henüz çökmemişti ve çökeceğine dair herhangi bir emare de görünmüyordu. Arkadaşlarımla aramızda komünizm mi iyidir yoksa anarşizm mi tartışması yapıyorduk. Kapitalizm ve serbest piyasayı ise hiç kaale almıyorduk. Elbette bu durum dar bir arkadaş çevresi için geçerliydi. Yaşı daha büyük insanlar arasındaki siyasi tartışmalar denetimsiz serbest piyasa ile sosyal demokrasi arasında seçim yapmak üzerineydi. Ülkede elbette İslamcılar da vardı ama o sıralar çok etkili değillerdi.
Yaşı bizden büyük olanlar arasında komünizme sempatiyle bakan az sayıda insan vardı, anarşizm ise pek kaale alınmıyordu. Hayalperest bir üniversite öğrencisi olarak ben bile anarşizmi ciddiye almakta zorlanıyordum. Liberalizm, sosyal demokrasi ve komünizm belirli ülkelerde iktidara gelip o toplumlar üzerinde etkili olmuşken, anarşizmin böyle bir başarı gösterememişti. Zaten her türlü iktidara karşı olan bir ideoloji nasıl iktidara gelebilirdi ki? O yıllarda anarşizmi tanımak için Peter Kropotkin'in kitaplarını okuduğumu hatırlıyorum. Anarşizmin büyük düşünürü Peter Kropotkin 1910 yılında Britannica ansiklopedisi için yazdığı makalede bakın anarşizmi nasıl anlatmış:
Anarşizm, toplumun devletsiz olarak tasarlandığı yaşam ve yönetim ilkesine veya kuramına verilen ad. Böylesi bir toplumda uyum, yasaya boyun eğerek ya da her türlü yetkeye itaat ederek değil, üretim ve tüketim amacının yanı sıra, uygar bir varlığın sonsuz çeşitlilikteki gereksinim ve isteklerinin de yerine getirilmesi amacıyla özgürce oluşturulmuş çeşitli bölgesel ve mesleki topluluklardan arasında varılan özgür sözleşmeler yoluyla elde edilecektir. Bu yapılan üzerinde gelişecek bir toplumda, insani etkinlik alanlarının tümünü kapsamaya başlayacak gönüllü birlikler, devletin tüm işlevlerinin yerini almak üzere daha da büyük bir yayılım kazanacaklardır.
Bunlar, –geçici ya da az çok süreli– sonsuz çeşitlilikteki yerel, bölgesel, ulusal ve uluslararası, her büyüklük ve düzeyden, grup ve federasyonlardan oluşan, içiçe geçmiş bir ağ örgüsünü andıracaktır; olası bütün amaçlar için bir araya gelebileceklerdir: üretim, tüketim, değişim, haberleşme, sağlık düzenlemeleri, eğitim, karşılıklı koruma, alan savunması ve dahası; öte yandan sürekli artan bilimsel, sanatsal, yazınsal ve toplumsal gereksinimlerin yerine getirilmesi için de çalışacaklardır. Dahası, böylesi bir toplum değişmez olan hiçbir şeyi temsil etmeyecektir. Aksine –genellikle organik yaşamda görüldüğü gibi — güçlerin ve etkilerin çokluğu arasındaki dengenin sürekli değişen düzenlenmesi ve yeniden düzenlenmesinden kaynaklanacaktır ve hiçbir gücün özel koruması altında olmaması nedeniyle, bu düzenlemeyi sağlamak daha kolay olacaktır.
Kropotkin yaptığı tanımda topluluklardan, gönüllü birliklerden, içiçe geçmiş bir ağ örgüsünden, toplulukların üretim, tüketim, haberleşme, eğitim, sanat gibi amaçlarından söz ediyor. Tasvir edilen yapının blok zinciri teknolojisi çevresinde oluşturulmaya çalışılan dünyaya benzediği herhalde dikkatinizi çekmiştir.
Kripto-anarşizm kavramı anarşist düşüncenin siber dünya ve kriptografi aracılığıyla hayata geçirilmesini ifade ediyor. Kripto-anarşistler, bilgisayar ağları üzerinden bilgi alışverişi yaparken, gizliliklerini, politik ve ekonomik özgürlükleri korumak için kriptografik yazılımların kullanımını destekliyorlar.
Şifreleme sayesinde, belirli bir kullanıcı veya kuruluşun kimliği ile kullandığı takma ad arasındaki ilişkiyi bulmak, kullanıcı ilişkilendirmeyi ortaya koymadığı sürece zor hale geliyor. Katılımcının yeri bile bilinmediği için hangi ülkenin yasalarının geçerli olacağını belirlemek mümkün olmuyor. Katılımcılar takma isimler kullanarak çevrim içi itibarları doğrultusunda akıllı sözleşmeler aracılığıyla her türlü işlemi yapabiliyorlar.
Kripto anarşist manifesto 1988 yılında Timothy C. May tarafından ortaya konuldu. Kullanılan sistemler dağıtık mimaride olmadığında devletin sanal dünyada gerçekleşen tüm iletişimi izlemesi mümkün hale geliyor. Böylece internet sansürü gündeme gelebiliyor. Ayrıca dağıtık olmayan mimaride kullanıcı bilgilerine ve işlemlerine ilişkin veriler az sayıda kurum üzerinde biriktiğinden bir güç asimetrisi doğuyor. Bilgiye sahip olan güce de sahip oluyor.
İnternetin yaygınlaşması kitlelerin bilgiye erişimi konusunda ciddi kazanımlar getirdi. Artık ansiklopedik bilgiye parayla satılan Britannica ansiklopedisi yerine Wikipedia üzerinden ulaşıyoruz. Açık kaynak kodlu yazılımlar bilişimin sağladığı imkanların tabana yayılmasına yardımcı oldu.
Öte taraftan siber dünya blok zinciri öncesinde ekonomi üzerinde kısıtlı bir etkiye sahipti. Para transferleri için bankalara bağımlı bir yapı vardı ve dijital dünyanın en önemli gelir kaynağı olan reklamlar Google ve Facebook gibi tekellerin üzerinde oluşuyordu.
Blok zinciri teknolojisi ile bilginin, paranın ve sözleşmelerin siber dünya üzerinde dönebileceği kapalı devre bir yapı mümkün hale gelmiş durumda. Devletler, bankalar ve büyük teknoloji şirketleri bu süreçten zararlı çıkacak gibi görünüyor. Kurumsal yapıların içine gizlenmiş verimsizliklerin ortaya çıkacağı, küçük aktörlerin topluluklar oluşturarak büyüklere kafa tutacağı bir geleceğin işaretleri belirmiş durumda.
Ekonomi ve kültür dünyasına hâkim olmak toplum üzerinde denetim kurmanın önemli araçları durumunda. Sanayi çağında sendikalar patronların işçiler üzerindeki gücünü dengeleyici mekanizmalar olarak işlev görüyordu. Gelişmiş dünyada sanayi önemini yitirdikten ve hizmet sektörü üretimde öne çıktıktan sonra geniş kitleleri koruyacak mekanizmalar zayıflamış oldu. Sanayi işçilerinin aksine sınıf bilinci olmayan beyaz yakalı çalışanlar mevcut sistemin taşıyıcısı durumunda. 5 yılda bir oy vererek siyasete katılmak kitleler açısından verimli sonuçlar yaratmıyor. Kültür ayağında büyük sermaye sahiplerinin hükmettiği televizyonlar ve sinema endüstrisi sistemin devamlılığını sağlıyor.
Komünizmin eksikliği siyasi gücün komünist parti üzerinde toplanmasıydı, bu eksikliğe rağmen gelişmiş ülkelerde refah toplumunun oluşmasında komünizmin ciddi rolü oldu. Komünizm endişesi nedeniyle çalışanlara ciddi haklar tanındı. Kripto dünyasında ise parası olanlar topluluklar üzerinde gereğinden çok etkili oluyor. Hiç bir dünya görüşü ya da ideoloji kusursuz değil. Buna rağmen kripto dünyasının insanlık açısından büyük bir kazanım olduğunu düşünüyorum. İktidardan bugün neredeyse hiç pay alamayan gençler kripto hareketi sayesinde zaman içinde öne çıkabilirler.
Heyecan verici yeni bir dünyanın kapıları açılmak üzere, kripto devriminin geniş kitleler için yeni kazanımlar sağlamasını umut ediyorum.
Okuduğunuz için teşekkür ederim.