Ağladım sen güçlüsün, ağlama dediler. Nedenini bile sormadılar. Çünkü ben güçlüydüm.
Bir çıkmaz sokağa girdim, sen güçlüsün başarırsın dediler, yolu da tarif etmediler. Çünkü ben güçlüydüm.
Uçuruma yuvarlandım, sen güçlüsün dediler, bir yardım eli bile uzatmadılar. Çünkü ben güçlüydüm.
Düştüm, bazen de pes ettim. Sen güçlüsün, dediler. Kaldırayım seni tut elimden demediler. Çünkü dedim ya ben güçlüydüm.
Her sorunumla hep tek başıma savaştım.
Her anlattığımı tek ben dinledim.
Her gözyaşımı kendim sildim.
Her pes ettiğimde, kendim teselli ettim.
Her düştüğümde uzatılan el, kendi elimdi.
Sonra dediler ki, sen güçlüsün.
Evet ben güçlüyüm ama bana sordunuz mu hiç güçlü olmak istiyor muyum diye.
HİÇ… Ben kimim ki, pardon unutmuşum.
Ben güçlüyüm. Bunun da üstesinden gelirim.