Aniden değiştirilebilecek tek bir şey bilmiyorum.
Küçükken kendime; "Çevreyi benim gibi algılayan birisi daha var mıdır? Başkası benim şimdi düşündüğüm gibi düşünüyor mudur?" diye sorar dururdum.
Büyüdükçe bu sorgum değişmedi aksine içini doldurdum, dallandırdım budaklandırdım. Sorgular aklıma sığmadı, kalbimden taştı.
Şimdi de kırık cam artığı bir bantla rastgele onardığım kalbimle, dışarıyı seyre dalmış ucu özgür perdelere özenir dururum. Değiştirilebilecek tek bir şey bilmiyorum.