Yeşil sarı ve kahve,ağaç ve dalı,mavi ve göğü..seması ve bulutu,kuşu ve rüzgarı her an O'nu tesbih ediyor..baktım ve bakınca gördüm ki:
Topluluk içinde bir bütünün parçası olmak da var tek başına habersizce yok olmak da..bütünlüğün bir parçası giderse bütün ne kadar bütündür artık?
Ağaç yaprağını döktüğü ve hafiflediği sürece yaprak ne kadar yaprak,ağaç ne derece azalmıştır..ne derece uzaklaşmıştır ağaç olmaktan..
Yapısı,kimyası,yaradılışı gereği bir yerlerden bir yerlere gidenleri gördüm..nerden biliyor ayakları bir arada salisiye farkı ve aralığı ile hareket ettirmeyi,nerden biliyor yönünü,nerden biliyor yiyeceğinin nerde olduğunu,nasıl buluyor onu?
Koysan bu tırtılı alıp başka bir alana,bir süre sonra gitsen yanına bulabilecek misin onu bıraktığın noktada?
Düşün..
Bulup yönünü gidecek..bulup yönünü uzaklaşacak..ve bunu ona kim nasıl ilham ediyor gördüm..
Hakkını verelim her canlının,her yaprağın gözlerimize ilişen her canlının..görevi var yolu var ilmi var..tüm bunları veren biri var..
"Peygamberlerden birini bir karınca ısırdı. O da (öfkelenerek) karıncanın yuvasının yakılmasını emretti ve yakıldı, Allah Teala Hazretleri ona şöyle vahyetti: "Seni bir karınca ısırmışken, sen tesbih eden bir ümmeti yaktın."