Yalnızlık
Susan F. Young
Siz dengeli, olgun bir yetişkinsiniz. Yirminci yüzyılın önünüze çıkardığı
her türlü güçlüğü aşıp, ayakta kalmayı başarabildiniz. Hayır, sadece ayakta
kalmadınız, kendinizi de geliştirdiniz. Üniversiteyi bitirdiniz. Tüm
Avrupayı baştanbaşa gezdiniz (iki haftalık özel bir turla da olsa). Üç kez
iş, iki kez ev değiştirdiniz. Aklınız ve onurlu davranışlarınız sayesinde
üstesinden gelemeyeceğiniz hiçbir şey yok yaşamınızda.
Peki ya yalnızlık?
Dudaklarınızın kenarındaki hafif gülümsemeyle birlikte
Yalnızlık mı? Yalnızlıkla ne kastediyorsun? diye sordunuz.
Yalnızlıkla tek başına kalmayı kastediyorum.
Dudaklarınızın kenarındaki hafif gülümseme tüm yüzünüze
yayılır, Saçmalama, dersiniz, ben hep yalnızım, zaten.
Gerçekten mi? En son ne zaman yalnız kaldınız?
En son geçen yaz karım çocukları annesine götürdüğünde
iki gün yalnız kaldım.
Pek çok insan yalnız kalmaktan hoşlanmaz ve yalnız
kalmamak için elinden ne gelirse yapar. Her gece geç vakte kadar çalışıp,
hafta sonlarında bile işe gider. Videoyu keşfeder. Sanskritçe öğrenmek için
gece kurslarına kaydolur. Evinde dostlarına yemek verir. Tahammül edemediği
bir insanla evli kalır, çünkü evli olmamak ilerideki yirmi beş yılı hiç
istemediği bir insanla geçirmek fikrinden daha ürkütücüdür.
Hadi canım, sen de. dersiniz. Söyledim ya, ben hep
yalnızım.
Eşiniz çocuklarla birlikte, kızıyla evlenmemeniz için
sizi köpek mamasıyla besleyen bir kadını ziyaret için Bognora gittiğinde,
iki gün yalnız kalmak o kadar da kötü değil. O iki günde, bir gece sizinle
sinemaya gidecek birini, bir gece de sizinle yemeğe çıkacak bir başkasını
bulabilirsiniz. Kimseyi bulamasanız bile, evde yapmayı istediğiniz ve son
dört yıldır ertelediğiniz bir iş vardır kesinlikle (örneğin, eşiniz
çocukları annesine en son götürdüğünde yapmaya başladığınız ve eliniz bir
daha değmediği için yarım kalmış bir dolap).
Peki ya hep yalnızsanız?
Hep mi?
Evet. Neyse, ömür boyu demeyelim de, bir aylığına
yalnız kaldınız. Ya da iki ay. Gündüzleri sorun yoktur, çünkü iştesinizdir.
Peki, ya geceleri? Bu da ortalama altmış gece eder.
Hmmm, der, kaşlarınızı çatarsınız, Dolabı bitirmek
için çok uzun bir süre.
Evet, dolap biter de, birçok gece pizzacıya ve sinemaya
da vakit kalır. Tabi, her gece de dışarı çıkılmaz. Altmış gece dolap
temizlenmez. Her gece birilerini de davet edemezsiniz. Bir biçimde, bir gece
kendinizi tek başınıza oturma odanızda oturuyor bulursunuz ve yapacak bir
şeyiniz yoktur. Televizyonu açmazsınız. Videoda izleyecek bir şey
kalmamıştır. Annenizi çağırıp, şöyle ağız tadıyla bir kavga edemeyecek kadar
geç olmuştur vakit. O zaman ne yapacaksınız?
Yatarım.
Ama uyku tutmaz. Ev kalabalıkken insan hiçbir şey
anlamaz, ama yalnızken ışıkları kapatıp yatağa girince bir anda tedirgin
olursunuz. Çatı katından gelen sesler fare olabilir mi? Şu garip ses
borulardan mı geliyor, yoksa evde hayalet mi var? Peki ya şu alt kattan
gelen gıcırtı? Şu tahtakuruları evi başınıza indireceklerdir bir gün.
Birdenbire şofben gelir aklınıza, aylardır bakım yapılmamıştır. Ya emekli
maaşınız ne kadar olacaktır, acaba? Yaşlılık günlerinizde sıkıntı çekmeden
yaşamınızı sürdürebilmenize yetecek midir? Belki de dilenmek zorunda
kalacaksınızdır. Evet, evet. Sokaklarda yaşayıp, kışın donmamak için
ayaklarınıza gazeteler sarmak zorunda kalacaksınızdır, ama o zaman da gazete
bulmak zor olabilir, çünkü daha fazla ağaç kesmemek için, eski gazeteler
büyük olasılıkla dönüştürülerek kullanılacaktır. Bu yüzden de ayaklarınız
soğuktan donunca, ayaklarınızı keseceklerdir ve siz de tüm mal varlığınızı
(yangın sigortası yaptıramadığınız için çok fazla malınız kalmamıştır)
dizlerinizin üstünde yürümeye çalışırken yanınızda sürükleyeceksinizdir. O
anda bahçenizde bir gürültü olur. İşte, artık eviniz yandıktan sonra
sokaklarda yaşayıp dilenmek zorunda kalmazsınız, çünkü bir psikopat sizi
öldürmeye gelmiştir. Hemen yastığınızın altında sakladığınız hava
temizleyicisini ve küçük bahçe küreğini elinize alırsınız. Amerika'da
yaşasaydınız, yastığınızın altında bir makineli tüfek bulundurmanız
gerekebilirdi, ama İngilterede küçük bir bahçe küreği ve hava temizleyicisi
yeterli olacaktır. Kalbiniz deli gibi çarparak, parmaklarınızın ucunda
koridora çıkarsınız. Nefesinizi tutup, bahçe kapısına yönelirsiniz. Tam o
sırada kedinizin yemek kabına girer ayağınız. Ayağınızı pijamanıza silip,
bahçe kapısında beklemeye başlarsınız. Evet, aynı sesler yine gelir
kulağınıza; psikopat tehlikeli adımlarla evinize doğru yaklaşmaktadır. Bir
anda bir cesaret gelir ve kapıyı hışımla açıp, bahçeye fırlarsınız. O anda
da elinizdeki hava temizleyici spreyi kapı komşunuzun yüzüne sıkar ve bahçe
küreğiyle de kafasına vurup, adamcağızı bayıltırsınız. Her ikiniz de
kendinize gelince birbirinize sabahın üçünde bahçede pijamayla ne
yaptığınızı sorarsınız. Komşunuz, hala başını ovuştururken, Karım,
çocukları birkaç günlüğüne annesine götürdü, benim de gözüme uyku girmedi
bir türlü. Sonra da bir ses duydum gibi geldi bahçeden. der.