“Ve şimdi bir Zafer'e ihtiyacımız var,
Birincisi, fiyat için durmayacağız ... "
Bulat Shalvovich Okudzhava
Birincisi, fiyat için durmayacağız ... "
Bulat Shalvovich Okudzhava
Böylece öldü, gürültülü oldu. Hiçbir şekilde törensel-muzaffer bir iş demek değil, bunun bir tartışması.
Ve burada duyumlar çok, çok garip.
Belarus, bu cumhurbaşkanı vaatlerine göre Alexander Grigoryevich Lukashenko, geçit töreni gerçekleşti.
Geçit töreni genel olarak geçit töreni gibidir. Birlikler yürüdü tanklar geçti, uçaklar uçtu.
Ve sonra "Teğmen Rzhevsky geldi, o zaman başladı ..."
Biliyor musunuz, bunların hepsi “böylesine zor bir ekonomik duruma” hemen yana. Böyle bir olaya 75 yıl 75 yıldır. Bir sonraki tarih 100'dür. İşte 100. yılı nasıl kutlayacağımız ve hiç yapacağımız - soru hala ...
Rusya'da son 20 yılda, özellikle ahlaki açıdan gözlenen "gelişme" hızında, özür dilerim, her şey olabilir.
Bu yüzden epidemiyolojik ve ekonomik bileşen hakkında çok konuşabiliriz, ama sadece olan her şeyin ahlaki yönüne değinmek istedim. Yani, Rus medyasının ve Rus sakinlerinin tepkisi. Hem "Askeri İnceleme" ve ötesi.
Geçit törenimiz yoktu. Daha doğrusu öyleydi, ama ... Yorum yok.
Burada Zafer Bayramı Geçit Töreninden olduğunu söylemek çok zor, ama elimizde ne var. Genel olarak, şaşırtıcı ve daha fazla ve belirli bir duygu yok.
Ancak basında olan şey çok daha fazla ilgi çekiyor. En azından Belarus cumhurbaşkanını aniden suçlayacak belli bir rekabetin başlamasıyla.
Genel izlenim çok güzel değil.
Asıl mesele, Lukashenko'nun Rusya'nın tamamı olmasa bile bir şekilde rahatsız olduğu izlenimidir, o zaman ana, vatansever kısmı.
Beyaz Rusya Cumhurbaşkanı'na dökülen şey belirli bir hakaretten kaynaklanıyor gibi. Öyleyse, geçit töreni sadece Kızıl Meydan'da yapılabilir, Rusya kutlarken kutlamak gerekir, geri kalanı niteliklerden sağa geçit törenini ve diğer kutlamaları düzenleme hakkına kadar her şeyi taklit etmelidir.
Evet, size hatırlatmama izin verin, birkaç yıl boyunca St. George’un şeritlerinden ziyade kendi ulusal özelliklerini tanıtmaya cesaret eden Belarus ve Kazakistan tarafsız bir şekilde “bağımsızlık gösterme” konusunu tartışıyorlar.
Zafer hakkını gasp etmenin en ateşli olanını uyarmaya değer. Biz Amerikalı değiliz ve onlara eşit olmak bizim için uygun değil. Ama nedense eşitiz. Ve kurdelelerimiz daha doğru ve zafer “daha fakir” falan ...
Kurdeleler. Engel. Ve bu taşları Kazaklara ve Belaruslulara atma konusu. Bu arada, St.George şeridi aslında Zafer'in bir simgesiydi. Ve ortaya çıktılar. Rusya'da. Kazakistan ve Belarus neden aynı yolu izlemeli, ben şahsen anlamıyorum.
Yarın, afedersiniz, kursumuz değişecek (örneğin) ve St. George’un şeritlerine üç renkli olanlara geçmeleri emredilecek. Bu Rusya'da olabilir mi? Kolayca. Mannerheim’ın plaketi ve üst düzey yetkililerin Krasnov anıtları hakkındaki konuşmalarından sonra, artık hiçbir şeye şaşırmıyorum. Majesteleri yetkilimiz bizimle karar verir. Girmeye karar veriyorlar - tanıtacaklar.
Gerisi ne yapmalı? Ayrıca değiştirilsin mi? Hayır, ulusal renklerde hepsi aynı, çünkü böyle bir şey bir şekilde daha güvenilir olacak.
Şahsen, Belarus cumhurbaşkanı Alexander Lukashenko'nun (tam olarak) geçit törenini genel olarak tutmak için izin istemek zorunda olduğu Rus medyasından izlenimi aldım. Ve bir tane almadıysa, yine yapmaması gerekiyordu.
Bu nedenle, tüm Rus medyasından dişler aracılığıyla dişlerin kitle kınanması. Hiç kimse geçit törenini böyle görmedi. Ana odak, mevcut olanların maskesiz olmasıydı. Gaziler dahil. Hangi kesinlikle enfekte olacak.
Yorumlarda - hiç tekrar etmeyin. Katı siyah kehanetler. Theologian John'un "Kıyameti" dinlenir. Geçit töreninde herkes birbirine yeniden vuracak ve iki hafta içinde bir ölüm dalgası Belarus'u dolaşacak.
Kendinden izolasyon ve maskeli gibi her şeye sahibiz. Sıradaki ne? Dünya Sağlık Örgütü (WHO) 'na göre enfekte sayıdaki dünyada üçüncü kendinden emin yer. Ve maskeler nedir? Peki ya tecrit altında olan nedir?
Ama hiçbir şey. Bu bizimle birlikte, bu hakkımız var. Gerisi yok. Ne olursa olsun.
Bu nedenle, TASS'tan meslektaşlar “Lukashenko geçit töreni düzenledi” noktasına düştü. Başkan değil, baş komutan değil, bu yüzden sadece bazı Lukashenko Minsk'e geldi, geçit töreni düzenledi ...
Evet, aslında, bir başlık olmadan, bir başlık olmadan o kadar önemli değil. Bırakalım Alexander Grigoryevich Lukashenko Minsk'te bir geçit töreni düzenledi. Burada, bence, harcadığımdan daha önemli. Başkan ve komutan da önemli değil. Ama TASS için böyle günahlar bulunmaz, hiçbir şey. Yapabilirler.
Aynı şekilde Rossiiskaya Gazeta, Interfax ve Komsomolskaya Pravda'da davrandılar. Ve sadece orada değil. Maalesef bunalmış.
Ve aynı TASS'ın malzemelerinde, Moskova'daki hava geçit töreninin hangi renklerde ve hangi coşkuyla tarif edildiği! Gökyüzünü dumanla boyayan her uçağın Rusya'nın ulusal bayrağı renginde gittik ...
Evet, Anayasa Günü'nde bu uygun olurdu. Veya Rusya Günü'nde. Zafer Günü'nde ... Şey, Zafer Bayramı'nda bile üç renk uygun olacak. Bu savaş sırasında onun altında savaşan ve bu üç renk altında yenilmiş olsa da ... Ayrıca tarihsel açıdan ilginç bir hizalama.
Ладно, опустим все эти многомиллионные затраты на разгон облаков, ресурс самолетов и прочие расходы. Довольно бессмысленные, потому что толком никто этого не видел. В моем городе тоже был «havacılık парад». Обещали 10 самолетов, 2 точно на камеры попало. Были остальные или нет, не знаю. Далеко от центра живу.
Ama evet, aynı zamanda basında, bulutlu havanın kimsenin görmediği bir geçit töreni düzenlemesini engellemeyen kahraman pilotlarımız hakkındaydı. Daha doğrusu, birisinin görmek için şanslı olduğu.
Genel olarak, birisinin geçit töreni, çünkü bazı uçaklar pencerede parladı.
Genel olarak, her şey çok güzel görünmüyor. Biz, kahramanların torunları olarak, atalarımızla yan yana savaşanların torunlarını bizim açımızdan yanlış davrandıklarını suçlamak için koştuk.
Mantıksız ve çirkin. Kazananların torunları değmez.
Politikanın burada yer aldığı açıktır. Ve Lukashenko'nun politik puanlar kazanmak istediği açıktır, bu yüzden bizim tarafımızdan çok aktif olarak tartışıyordu.
AMA: Cumhurbaşkanı Lukashenko, egemen cumhuriyetinde karantinaya alınmayan işletme işletmeleri ve eve sürülmeyen insanlarla bir geçit töreni düzenledi. Bunu yapma hakları vardı, hakkını kullandı.
Dünya takdir etti.
Bize gelince, komşuların eylemlerini değerlendirmek için böyle bir yaklaşımın gururlu insanlar, kazananların torunları için bir şekilde uygunsuz olduğu bana göre.
Bu zafer gerçekten tek bir zaferdi. Ve fiyat Ruslar, Ukraynalılar, Belaruslar, Kazaklar, Ermeniler, Azerbaycanlılar, Özbekler, Tatarlar ve Sovyetler Birliği cumhuriyetlerinin diğer milliyetleri değildi.
Zafer, kutlamanın doğruluğu hakkının gasp edilmesi tamamen değerli değildir. Ve Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda Sovyet halkının zaferinin yıldönümünü nasıl kutlayacaklarına dair kendi görüşlerine sahip olanlara davranmak daha az değersiz değil.