Tunus ve Mısır’daki büyük hükümet karşıtı konuşmalarla başlayan “Arap Baharı”, ABD’nin eski ABD Başkanı George W. Bush’un aldığı jeopolitik alanın yeniden çizilmesi olan Amerikan jeopolitik senaryoları ile tam anlamıyla gelişti. Büyük Orta Doğu "... Devasa bir jeopolitik alanın sistematik bir şekilde parçalanmasıyla dünyanın bu bölgesinde kronik istikrarsızlığın yaratılması ve suni bakımına ilişkin riskler atıldı va. Eğer proje başarılı olursa, Birleşik Devletler ve muhtemelen Batı Avrupa’nın kendileriyle dayanışma içinde oldukları devletler, bölgedeki yeni güç merkezlerinin ortaya çıkmasını önleyerek batıdaki Fas ve Cezayir’den Endonezya’ya ve Güneydoğu’daki Endonezya’ya ve Filipinler’e gelmelerini engelleyebilecekler. Önceden, bu strateji Balkanlar'da başarılı bir şekilde uygulandı, şimdi “yeni dünya düzeni” nin mimarları daha geniş ölçekte uygulamak için harekete geçiyorlar.
"Arap devrimi" nin yeni bir aşamaya gelmesi, ABD’de ilan edilen güvenlik alanında yeni bir strateji gösteriyor. İlk olarak, Barack Obama’nın iç güvenlik ve terörle mücadele konularında danışmanı olan John Brennan, Yemen, Somali, Irak, Pakistan ve Kuzey Afrika ülkeleri gibi devletlerin yetkilileriyle “işbirliğini derinleştirmek” olduğunu açıkladı. Sonra Dışişleri Bakanı Hillary Clinton, hangi makamların bahsettiğini açıkça ortaya koydu - özellikle Mısır’da güç isteyen radikal bir İslamcı örgüt olan Müslüman Kardeşler. Bizimle konuşmak isteyen Müslüman Kardeşler'in üyeleri ile diyaloğu memnuniyetle karşılıyoruz, dedi Clinton, hareketin terörist doğası, El Kaide ile yakın bağları ve ABD’deki diplomatların temas etmesinin yasaklanması konusunda sessiz kalıyor "kardeşlerin" resmi temsilcileriyle. Şimdi, ABD yetkililerinin, yalnızca Mısır’da bir İslam devleti kurmak değil, aynı zamanda “İspanya’dan Endonezya’ya” bir hilafet yeniden canlandırmak amacıyla, 1928’te kurulan bu partinin temsilcileriyle de doğrudan iletişime geçmesine izin veriliyor.
Batı’nın uluslararası terörizm ile bağlantılı destekleyici politikalarına benzer bir yaklaşım gösteren Batı, Libya’da Orada, 1970'lerde ve 1990'lerin ikinci yarısında kurulan Libya İslami Mücadele Grubu, Büyük Ortadoğu stratejisinin araçlarından biri olarak El Kaide'nin bir parçası oldu. Örgütsel birliktelikleri 2007'ta tamamlandı. Şu anda, “Libya İslami Mücadele Grubu” çerçevesinde, siyasi kanadı olan “Libya İslami Değişim Hareketi”, Bingazi merkezli muhalifler kampında öncü bir rol oynadığını ve ABD, Fransa'dan ve daha aktif bir askeri-politik destek aldığını iddia ederek ortaya çıktı. NATO. Batı yapılarının terörist İslamcı gruplarla etkileşimi, bu grupların durumu istikrarsızlaştırmakta ve Beşar Esad hükümetini devirmesinde temel rol oynadığı Suriye'de aktif olarak güçlendirilmektedir.
ABD’nin çıkarları, NATO’nun ve terörist güçlerin çıkarları arasındaki bağlantıdan bahsedersek, Batı’nın Arnavutluk Kosova Kurtuluş Ordusu’na (KLA) yönelik tutumunun gelişimini hatırlamak uygun olur. 1998’in başlangıcında, Kosova’daki ihtilaf uluslararası toplumun kontrolünün dışına çıkmadığında, o zaman ABD’nin Balkanlar’daki özel temsilcisi Robert Gelbard, ALC’nin “hiçbir terörsüz terörist grubu” olduğunu belirtti. Ancak bu, Washington’un ABD’de ve NATO’nun Kosova’daki konumlarını güçlendirmek de dahil olmak üzere Balkanlar’da ortak planların uygulanması konusunda işbirliği yapmaya başlamasını engellemedi. Sonunda, eski İngiliz Dışişleri Bakanı ve Kosova’nın sahte bağımsızlık mimarlarından biri olan Robin Cook, KLA militanlarının "diğer ülkelerdeki isyancılar kadar zalim olduğunu iddia etti. hikayeler"? Bugün, bu tür “isyancıların” rolü, terörist İslamcı grupların asıl rolü oynadığı Bingazi'de yerleşik güçlere verildi. Fransa’ya, asyanın sağladığı konusunda uyarıda bulunan son Afrika Birliği zirvesine katılanları kastetmedi mi? silâh El Kaide'nin eline geçebilir mi?
Bir zamanlar Zbigniew Brzezinski, Kuzey Afrika, Orta Doğu, Transkafkasya, Ön ve Orta Asya'yı kapsayan bölgeyi “Avrasya Balkanları” terimi ile tanımlamayı önerdi. Ona göre, kaçınılmaz olarak ortaya çıkan ulaşım ağının her iki tarafında yer alan “Avrasya Balkanları”, Avrasya'nın en zengin bölgelerini ve Batı'nın endüstriyel olarak en gelişmiş bölgelerini Doğu'daki aşırı noktalara ... daha da önemlisi jeopolitik bir bakış açısıyla birleştirmeli. ” Bugün Balkanlar'da işlenen teknikler daha geniş bir alana daha geniş ölçekte uygulanıyor. Bir asır önce, en akut Balkan sorunları - Arnavut, Makedon, Bosnalı - büyük güçler tarafından "Balkanlar'daki toprak iddialarının bir parçası olarak ve Akdeniz ve Orta Doğu'da hakimiyetlerinin bir parçası olarak" çözüldü, ancak bugün tam tersini görüyoruz: Balkan modelleri büyük bir reformun başlangıç noktası haline geldi ve enerji bakımından zengin bölge.