Fetva Terimi Hakkında Bilgiler
Tarih Terimi Olarak Fetva:
1. İslam hukukuyla ilgili bir konunun, bir sorunun dinsel hukuk kurallarına göre çözümünü açıklayan, şeyhülislamca ya da müftüce verilen hükümdür.
2. Şeyhülislam tarafından verilen şer’i hüküm veya karar.
Sosyal Bilgiler Terimi Olarak Fetva:
İslam hukuku ile ilgili bir sorunun dini hukuk kurallarına göre çözümünü açıklayan şeyhülislam veya müftü tarafından verilebilen belge.
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimi Olarak Fetva:
1. Şer'î hükümlerde müçtehidin belirttiği görüş. Herhangi bir işin dîne (İslâmiyet'e) uygun olup olmadığına dâir müftî tarafından verilen cevap.
2. İslam hukuku ile ilgili bir sorunun dinsel hukuk kurallarına göre çözümünü açıklayan belge.
Osmanlı Türkçesi Terimi Olarak Fetva:
Şeyhülislamın görüşü.
İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimi Olarak Fetva:
1- İslam hukuku ile ilgili bir sorunun dinî hukuk kurallarına göre çözümünü açıklayan, şeyhülislam veya müftü tarafından verilebilen belge.
2- Eskiden dini ilgilendiren sorular üzerine Müftünün verdiği genel hüküm.
Kur’an-ı Kerim Terimi Olarak Fetva:
İslam hukuku ile ilgili bir sorunun dinî hukuk kurallarına göre çözümünü açıklayan, şeyhülislam veya müftü tarafından verilebilen belge.
Benzer Tarih Terimleri:
Noyan: Moğollar ve Göktürkler'de savaşa giden yüksek rütbeli ve yetkili komutanlara verilen unvan.
Dar-üs-Saade: Osmanlı Sarayı. Padişahın evi.
Kiril Alfabesi: Ortodoks Kilisesine bağlı Slav halkları için IX. yüzyılda Rum din adamlarının oluşturup, geliştirdiği bir tür alfabedir. Günümüzde Rusça, Sırpça v
Sultani: Osmanlı Dönemi'nde II. Meşrutiyetten sonra ülkenin pek çok yerinde açılan, bugünkü lise dengi öğretim kurumu.
Gulam Sistemi: Savaşlarda ganimet olarak alınan genç erkek tutsaklardır. Büyük Selçuklu Devleti'nde gulam olarak orduya alınır ve sıkı bir eğitimden geçirildikten s
Sadak: Sırtta taşınan ok çantası.
Altın Elbiseli Adam: Kazakistan'ın başkenti Alma-Ata yakınındaki Eşik kazılarında mezarı bulunan bir Türk tiginine tarihçilerin verdikleri isim. Mezarda tiginin altın zırh
Pontus (Pontos): Eskiçağlarda Anadolu'nun kuzeydopusuna verilen ad.