KAYNA, KONGO DEMOKRATİK CUMHURİYETİ — Kavugho Puruhya küçük bir kızken, ailesi o günlerde toplumlarında normal olmayan bir şey yaptı: Onu okula yazdırdılar.
Şimdi üç çocuğu olan Puruhya, “Hep okula gitmek istemiştim, bu yüzden çok mutluydum” diyor.
Ebeveynlerinin eylemi devrim niteliğindeydi çünkü o zamanlar Doğu DRC’deki Lubero bölgesindeki Nande halkı büyük ölçüde kızları eğitmenin aile kaynaklarının israfı olduğuna inanıyordu. Bir Nande kadını evlendiğinde ailesini terk eder ve kocasının yanına taşınır. Pek çoğu, evlenecekleri ve kocalarının ailelerine fayda sağlamak için yola çıkacakları zaman kızları eğitmek için para harcamanın anlamsız olduğunu düşündü.
Bu nedenle Puruhya, köyünde okula giden birkaç kızdan biri olarak ayrıcalıklı hissediyordu. Ancak okul günleri uzun sürmedi çünkü doğuştan gelen bir işitme sorunu öğrenmeyi son derece zorlaştırıyordu. “Çevre uygun değildi” diyor. “Duyabilmem için küçük bir grup ve insanların normalden daha yüksek sesle konuşması gerekiyordu, ancak sınıf bu şekilde kurulmamıştı.”
Ailesi onu okuldan aldı. Şimdi 47 yaşındaki sınıfa geri döndü.
Puruhya gibi kadınlar, kendilerine ikinci bir eğitim şansı vermek için yakın zamanda DRC’de açılan yetişkin eğitim merkezlerine akın ediyor. Okuryazarlık programları ülkedeki örgün eğitim cinsiyet farkını kapatmaya çalışıyor. 2021 raporu Dünya Ekonomik Forumu’ndan, dünyanın en genişlerinden biridir. 2017-2018 ulusal demografik anketi, kadınların yaklaşık %36’sının ortaokulun ikinci aşamasına gittiğini ve erkeklerin %53’ü ve %11’ine kıyasla yalnızca %6’sının ileri seviyeye geçtiğini ortaya koydu.
Bir eğitim kuruluşu olan UNESCO Yaşam Boyu Öğrenme Enstitüsü’ne göre, milyonlarca insan komşu ülkelere ve ülkenin diğer bölgelerine kaçmak zorunda kalırken, Doğu DRC’de onlarca yıldır devam eden silahlı çatışmalar eğitim sağlamayı zorlaştırdı.
MERVEILLE KAVIRA LUNEGHE, GPJ KONGO DEMOKRATİK CUMHURİYETİ
Lubero’daki girişime katılan psikolog Edwige Kanyatsi, yeni yetişkin okuryazarlık programlarının, kadınların temel eğitim olmadan gezinmesi giderek zorlaşan bir dünyada işlev görmek için ihtiyaç duydukları becerileri öğrenmelerine yardımcı olmak için tasarlandığını söylüyor. Kanyatsi, “Amaç, insanları, özellikle de kadınları, okuma yazma bilmemenin sonuçlarından kurtarmaktır” diyor.
Yetişkin okuryazarlık programlarının il koordinatörü Nasibu Baraka, ücretsiz olan programın Temmuz 2021’de başlatıldığını ve çoğunlukla doğudaki Kuzey Kivu eyaletinin Nyiragongo, Masisi, Rutshuru, Rwanguba ve Kayna dahil olmak üzere çeşitli bölgelerindeki kadınları hedeflediğini söylüyor. Dünya Bankası tarafından finanse edilmekte ve bir kadın avukatlar örgütü olan Dynamique des Femmes Juristes tarafından işletilmektedir; Collectif Alpha Ujuvi olarak bilinen bir okuryazarlık kar amacı gütmeyen kuruluş; ve 160’tan fazla ülkede faaliyet gösteren Katolik hayır kurumları koalisyonu Caritas.
Baraka, “Sonuçlar olağanüstü oldu” diyor.
Ülke genelinde, çoğunlukla Kinşasa, Kwilu, Kasai, Kasai eyaletlerinde yetişkinler için Kongo Okuryazarlık Programını yürüten bir Hıristiyan kiliseleri ağı olan Africa Inter-Mennonite Mission gibi kar amacı gütmeyen kuruluşlar ve inanç temelli kuruluşlar tarafından sağlanan benzer girişimler ortaya çıktı. – 2017’den beri Central ve Kasai-Oriental bildiri UNESCO Hayat Boyu Öğrenme Enstitüsü tarafından Programlar erkeklere açık olmasına rağmen, geniş cinsiyet farkı nedeniyle kadınları hedef almaktadır.
MERVEILLE KAVIRA LUNEGHE, GPJ KONGO DEMOKRATİK CUMHURİYETİ
Engeli nedeniyle okulu bırakan Puruhya’nın aksine, Kayna programındaki kadınların çoğu, kızlara yönelik ayrımcılık nedeniyle eğitimi kaçırdıklarını söylüyor. 52 yaşındaki Bahati Katungu Kamondi okula gitmek istedi, ancak ailesi eğitime ihtiyacı olmadığını söyleyerek reddetti. Telefon görüşmesi yapmayı yeni öğrenen Kamondi, “Kızların yalnızca evde çalışmak, evlenmek, doğum yapmak ve hayatlarının çoğunu çocuklarına ve kocalarına bakmakla geçirmeleri gerektiğine inanıyorlardı” diyor. şimdi Oku.
Yerel bir okulda bir sınıfta, yaşları 34 ile 67 arasında değişen yaklaşık 50 kadın, küçük gruplar halinde masaların etrafında toplanıyor. 46 yaşındaki Jeanne Masika Kiberiti, Ocak ayından bu yana onlara temel okuma, yazma ve aritmetik öğretiyor. Derse öğrencilerinin Kiswahili okuma ve yazma becerilerini test ederek başlar. Bir öğrenci okurken, diğerleri sırayla duydukları kelimeleri tahtaya yazmaya çalışırlar. Alıştırmanın sonunda, Kiberiti, çoğunun okuma ve yazma biçiminden çok memnun olduğunu duyurduğunda oda alkışlarla patlar. Dersten sonra mutlu bir Kiberiti, öğretmenlik yaptığı birkaç ayda kadınların hayatlarının değiştiğini gördüğünü söylüyor.
“Bu kadınlar zaten okuyabiliyor, yazabiliyor ve hesap yapabiliyor” diyor. “Bazıları hala küçük hatalar yapsa da yaptıkları işten memnunum.”
“Amaç, insanları, özellikle de kadınları, okuma yazma bilmemenin sonuçlarından kurtarmaktır.”psikolog
Kiberiti, okuma, yazma ve matematik öğrenmenin kadınları daha bağımsız hale getirdiğini ve bazılarının artık iş hayatına atılabildiğini veya mevcut rollerinde ilerleyebildiğini söylüyor. Öğrencilerinden biri olan 35 yaşındaki Anastasi Kavira Sitwaminya, gençken örgün eğitim almaya çalıştığını ancak kronik hastalığı nedeniyle alamadığını söylüyor. Daha sonra bir çörek ve fıstık satıcısı oldu, ancak müşteriler bazen temel matematiği yapamadığı için onu dolandırıyorlardı. “Diğer zamanlarda, müşterilerime borçlu olduğumdan daha fazlasını verirdim” diyor.
Eylül 2021’de Sitwaminya, kadınlara okuma yazma becerilerini öğretmek için yeni bir kampanyadan haberdar oldu. Kayıt olmaya karar verdi ve o zamandan beri okumayı, yazmayı ve temel hesaplamaları yapmayı öğrendi. “Son birkaç ayda, işimin kârının arttığını gördüm,” diyor gülümseyerek.
42 yaşındaki Jorime Kavira Shakeha için, haksızlığa uğramış ve çaresiz hissetmek onu çocukken kaçırdığı eğitimi aramaya motive etti. Evlendi ve dört çocuğundan ikisinin kız olduğu ortaya çıkınca onları kardeşleriyle birlikte okula gönderdi, çünkü okuryazarlık eksikliğinden dolayı yaşadıkları gibi acı çekmelerini istemedi. “Okuma yazma bilmeyen bir kadınsanız yapabilecekleriniz sınırlıdır” diyor.
Daha Fazla Öğrenci, Maaş Yok: Öğretmenler Ücretsiz İşçiliği Protesto Etti
burayı oku
Kızlarının okula gittiğini görmek, bu adaletsizlik duygularının bir kısmını ortadan kaldırdığını söylüyor. Ancak birçok aile meselesini ele alan kocası öldüğünde, onun adına belgeleri imzalamak için güvendiği kişilerin ondan faydalanabileceğinden korktu. Yetişkin okuryazarlığı programı başladığında, kaydolmaktan çekinmedi. Artık İncil okuyabiliyor ve hiç bu kadar mutlu olmamıştı, diyor.
48 yaşındaki bir başka öğrenci olan Kavugho Fatuma, Nande topluluğunun kızları okuldan uzaklaştırma geleneğini tersine çevirmesinden cesaretlendiğini söylüyor. 2000’li yılların başında, topluluğunun çocukları cinsiyet ayrımcılığı olmadan okula göndermeye başladığı değişikliği fark etti.
“İnsanlar sonunda tüm çocukların aynı olduğunu ve kızların erkekler kadar zeki ve toplum için erkeklerden daha faydalı olabileceğini anladı” diyor ve ardından uzun süreli kahkahalar geliyor.
Fatuma yarı şaka yapıyor olabilir, ancak 76 yaşındaki Matayo Kabuyaya bunun ciddi olarak düşünmeye değer bir şey olduğunu söylüyor. Normal olmadığı bir dönemde, dört oğlu ve altı kızı olmak üzere 10 çocuğunun hepsini okula yazdırdı. Oğulları liseyi geçmeyi reddedince kızlarını üniversiteye gitmeye teşvik etti. Bugün bunların çoğu çalışıyor. Evlenip evi terk etmelerine rağmen kendisini desteklemeye devam eden kızları olmasaydı, yaşlı bir insan olarak hayatının çok zor olabileceğini söylüyor.
Kabuyaya, “Kızlarım, bir toplumun eğitimli kadınlara sahip olmasının neden bu kadar önemli olduğunun mükemmel bir örneğidir” diyor. “Oğullarım yönsüz dolaşırken bana çok yardımcı oldular.”
Kaynak : https://globalpressjournal.com/africa/democratic-republic-of-congo/historically-barred-school-women-embrace-adult-education/