Çok örnek verilebilir ama ben bazılarını seçtim.
1- ETA : İspanya ve Fransa'da yaşayan Bask halkının bağımsızlığı için mücadele eder.
1959'da kuruldu ve ilk eylemini 1968'de gerçekleştirdi. Soğuk Savaş döneminde Sovyetler Birliği ve yandaşı ülkelerden yardım alırdı. Bir zamanlar Kaddafi'den çok destek aldı. Hiçbir zaman tankı, topu, füzesi ve bolca parası olmadı. Başta özerklik olmak üzere birçok hakkı kazandıktan sonra Şubat 2011'de silahlı eylemlerine son verdi ama tam bağımsızlık için politik mücadeleye devam ediyor.
2- İRA : Kuzey İrlanda halkının bağımsızlığı için mücadele ediyordu. 1919'da kuruldu ve çok farklı aşamalardan sonra Başkan Clinton'un arabuluculuğu sonucu 1998'de barış sürecinde ilk adımını attı. Soğuk Savaş döneminde ETA gibi Doğu bloku ülkelerinden ve İngiltere'den hoşlanmayan ülke ve güçlerden destek alıyordu. Ama hiçbir zaman ağır silahı olmadı ve militan sayısı 5 bini geçmedi.
3- Hamas: Fetih ve diğer sol kökenli örgütlerin başarısızlığı sonucu Müslüman Kardeşler kökenli Ahmed Yasin ve 6 arkadaşı tarafından 1987'de kuruldu. Ağırlıklı olarak İran, Lübnan Hizbullahı ve Suriye'den destek gördü. İsrail Eylül 2005'te Gazze'den çekilince Hamas işgal altında kalan Batı Şeria'dan farklı olarak burada güçlendi. İsrail'in Gazze'yi kuşatma altında tutmasına rağmen Hamas, Mısır ile olan sınır boyunca kazılan tünellerden sürekli silah soktu ve güçlü bir ordu kurdu. Tankı, zırhlı aracı ve gelişmiş silahı yok ama kolay düşürülmesine rağmen İsraillileri korkutacak binlerce füzesi var. Bölgesel dengelere göre güçlenip zayıflıyor.
4- KDP: 1946'da Molla Mustafa Barzani tarafından kuruldu. Daha önceki tüm mücadelelerin devamı olarak KDP Irak Kürtlerinin bağımsızlığı için savaş veriyor. Mart 1970'te Saddam'ın tanıdığı özerklikten sonra da mücadeleye devam eden KDP farklı dönemlerde ABD, İsrail, Sovyetler, İran ve birçok ülkeden destek alıyordu. 1991 Kuveyt Savaşı'ndan sonra ABD ve Batılı müttefikler kuzey Irak'ı koruma altına almak için Çekiç Güc'ü Türkiye'ye gönderdi. 2003 Amerikan işgalinden sonra, Kuzey Irak federal bir yapıya kavuştu ve bugün yarı bağımsız bir varlık olarak uçak hariç her türlü silahı olan 100 bin kişilik bir orduya sahip.
5- PKK : 1978'de sol söylem ile kuruldu. İlk eylemini 1984'te gerçekleştirdi. Farklı düzeylerde birçok ülkeden destek aldı. Öcalan'ın 1998'de yakalanmasından sonra aralıklı olarak ateşkes ilan etti. 10 bin militanı ile Türkiye'yi 30 yıl uğraştırdı. Hiçbir zaman tankı, topu, füzesi ve ağır silahı olmadı ama örgütün Suriye kolu olan PYD'nin artık her türlü silahı var.
6- IŞİD : Kaide'nin bir kolu olarak Amerikan işgaline karşı 2004'te Zarkavi tarafından kurulan Irak İslam Devleti aynı zamanda Şiilere karşı savaşıyordu. Örgüt Suriye'deki durumu fırsat bilerek 9 Nisan 2013'te adını Irak Şam İslam Devleti olarak değiştirdi. Örgütün lideri Bağdadi Kaide'nin Suriye kolu Nusra'yı kendine bağladı ama iki örgüt birbirini boğazlamaya başladı. Ekim 2013'te ABD, Batılı ülkeler ve bölgesel işbirlikçilerinin Suriyeli muhaliflere gönderdiği tüm silahlara el koyan IŞİD, Musul'un işgal edilmesi ile bugün artık uçak hariç tüm ağır silahların yanı sıra kimyasal ve biyolojik silahlara da sahip . 50 bin militanı ile Irak ve Suriye'de bazı bölgeleri kontrol eden IŞİD bu hale geldikten sonra yaratıcıları tarafından terörist ilan edildi.
Tıpkı bir zamanlar ETA, IRA, Hamas, KDP ve PKK gibi.
Hepsi de temsil ettikleri halkların özgürlük ve bağımsızlığı için mücadele ettiklerini söylüyor.
ETA, işgalci İspanya ve Fransa'ya, IRA işgalci İngiltere, Hamas işgalci İsrail, KDP işgalci Irak ve PKK işgalci Türkiye'ye karşı savaştıklarını söylediler.
Sınırlı olmakla birlikte PKK ve Hamas'ın dışında İRA, ETA ve KDP intihar saldırılarında bulunmadı.
Hepsi etnik temelli söylemler ile belirli kazanımlar elde ettiler.
Hamas ise 'Siyonist Yahudilere karşı İslam' derken İrandalılar ' Biz Katolikler Protestan İngilizlerden nefret ediyoruz' diyordu. Yani işin içinde din ve mezhep de vardı.
Ama artık hiç kimse bu örgütlere ve temsil ettikleri kitlelere yani halklara terörist gözü ile bakmıyor.
Peki ya IŞİD?
Onun farklı detaylarını yarına bırakalım.
Basından