Zaman Geçse de Unutma Bir adam yaşlı komşusu ile çocukluğunda çok yakın bir dosttu. Ama zaman geçtikçe adam yetişkin oldu, üniversite okudu ve hobileri oldu , daha sonra çalışmaya başladı ve kişisel yaşamı oldu. Her dakika , genç adam meşguldü ve geçmişi hatırlamak değil , sevdiklerinle bile vakit geçirmek için hiç zamanı yoktu. Bir gün o komşunun öldüğünü öğrendi zaman ve aniden hatırladı, yaşlı adam çok şey ona öğrettin. Kendisini suçlu hissederek , o cenazeye geldi. Akşam , cenazeden sonra , adam ölmüş yaşlı amcanın boş evine gitti. Evde her şey yıllar önce bıraktığı gibiydi.
Sadece küçük bir altın kutu ortadan kayıp olmuştu. Amca onun içinde, onun için çok değerli şey tutuyordu. Kutuyu akrabalarından biri aldığını düşünerek , adam evi terk etti.
Ancak, iki hafta sonra ona bir kargo geldi. Komşusunun adını görünce , adam irkildi ve kutuyu açtı. İçinde altın kutuyu gördü. O kutudan altın cep saati çıktı ve arkasında “Benim ile zaman geçirdiğin için sana teşekkür ederim” yazıyordu.
Ve o anladı ki, yaşlı adam için en değerli anlar genç arkadaşı ile birlikte geçirdiği zaman oldu.
O zamandan beri , adam karısıyla ve oğluyla mümkün oldukça çok zaman geçirmeye çalıştı.
Hayat nefes sayısına göre ölçülmez. O bizim nefes tutacağımız kadar güzel anları yaşadığımız sayısına göre ölçülür. Zaman her saniye bizden gidiyor. Ve onu şimdi harcamak gerek….