Osmanlı devletinin dış borçlarının ödenmesi için kurulan yönetimin adıdır. Osmanlı devleti 1856 yılındaki Kırım savaşından sonra dış ülkelerden borç almaya başlamıştır.
Abdülaziz döneminde çok borç alındı ve bu paraların büyük bölümüyle saraylar yaptırıldı. Eski borçlar ve komisyonlar ödendi. Az bir bölümü ile de savaş gemileri alındı ve demiryolları yapıldı.
Bu hesapsız harcamalar nedeniyle 2. Abdülhamit döneminde çok para sıkıntısı çekildi. 2. Abdülhamit çok tutumlu davrandı büyük çaba gösterdi ancak bu yeterli olmadı.
Borç alınan devletler alacaklarını alabilmek için Maliye Bakanlığından bağımsız Duyun-u Umumiye idaresini kurdurdular.(1881)
Yedi kişilik bir konsey bu idareyi sağlayacaktı. Konsey kendi memurlarını dilediği gibi atayacaktı. 5000 kişilik bir kadrosunun %2 si yabancı geri kalanı yerli olacaktı.
Duyun-u Umumiye idaresi emrine, tuz, tütün, ispirto tekeli, ipek aşarı, pul ve damga vergisi, Bulgaristan ile Doğu Rumeli vergisi ve daha başka vergiler bırakıldı.
Cumhuriyet’in kurulmasıyla bu idare kaldırıldı ve varılan anlaşmaya göre yeni Türk devletine düşen 85 milyon liralık borç taksitlere bağlanarak ödendi.
KAYNAK: GENEL BİLGİ ANSİKLOPEDİSİ