Özet: Esrar kullanıcıları, esrar kullanıcılarına kıyasla motivasyon, ödüllerden alınan zevk veya beynin ödül aramaya verdiği yanıtta hiçbir fark göstermedi.
Kaynak: Cambridge Üniversitesi
Yeni araştırmaların gösterdiğine göre, medyada sıklıkla tasvir edilen klişenin bilimsel bir temeli olmadığını öne süren yeni araştırmalar, yetişkin ve ergen esrar kullanıcılarının, kullanmayanlardan daha fazla motivasyondan yoksun olma veya hayattan zevk alamama ihtimalinin yüksek olmadığını gösteriyor.
Esrar kullanıcıları ayrıca ödül motivasyonu, ödüllerden alınan zevk veya ödül ararken beynin tepkisi açısından kullanmayanlara kıyasla hiçbir fark göstermemektedir.
Esrar, alkol ve nikotin’den sonra dünya çapında en yaygın kullanılan kontrollü maddedir. NHS Digital Lifestyles Team’in 2018 tarihli bir raporu, İngiltere’deki 15 yaşındakilerin neredeyse beşte birinin (%19) önceki 12 ayda esrar kullandığını belirtirken, 2020’de Ulusal Uyuşturucu Suistimali Enstitüsü bu oranı bildirdi. Amerika Birleşik Devletleri, 15-16 yaşındakilerin %28’ini oluşturuyor.
Esrar kullanıcılarının yaygın bir klişesi “taşçı”dır – “Breaking Bad”de Jesse Pinkman’ı, “The Big Lebowski”de Dude’u veya daha yakın zamanda “Stranger Things”de Argyle’ı düşünün. Bunlar genellikle tembel ve kayıtsız olarak tasvir edilen kişilerdir.
Aynı zamanda, esrar kullanımının gelişmekte olan beyin üzerindeki potansiyel etkisi ve ergenlik döneminde esrar kullanmanın bireyin hayatında önemli bir zamanda zararlı bir etkiye sahip olabileceği konusunda önemli endişeler olmuştur.
UCL, Cambridge Üniversitesi ve King’s College London’daki Psikiyatri, Psikoloji ve Sinirbilim Enstitüsü’nden bilim adamları tarafından yönetilen bir ekip, esrar kullanıcılarının daha yüksek düzeyde ilgisizlik (motivasyon kaybı) ve anhedonia (ilgi kaybı) gösterip göstermediğini inceleyen bir araştırma yaptı. veya ödüllerden zevk alma) kontrollerle karşılaştırıldığında ve bir ödül almak için fiziksel çaba göstermeye daha az istekli olup olmadıkları. Araştırma, CannTEEN çalışmasının bir parçasıydı.
Sonuçlar International Journal of nöropsikofarmakoloji.
Ekip, son üç ay içinde haftada ortalama dört gün olmak üzere en az haftada bir kez esrar kullanmış olan 274 ergen ve yetişkin esrar kullanıcısını işe aldı ve bunları aynı yaş ve cinsiyette olmayan kullanıcılarla eşleştirdi.
Katılımcılar, anhedoniyi ölçmek için anket doldurdular ve onlardan “Ailemle veya yakın arkadaşlarımla olmaktan keyif alırdım” gibi ifadeleri derecelendirmelerini istediler. Ayrıca ilgisizlik düzeylerini ölçmek için anketler doldurdular ve bu anketlerde yeni şeyler öğrenmekle ne kadar ilgilendikleri veya sonuna kadar bir işi görme olasılıkları gibi özellikleri derecelendirmeleri istendi.
Esrar kullanıcıları, anhedonia’da kullanmayanlardan biraz daha düşük puan aldı – başka bir deyişle, kendilerinden daha iyi zevk alabiliyorlardı – ancak ilgisizlik söz konusu olduğunda önemli bir fark yoktu. Araştırmacılar ayrıca esrar kullanan kişilerde esrar kullanım sıklığı ile ilgisizlik veya anhedoni arasında bir bağlantı bulamadılar.
Martine Skumlien, Ph.D. Cambridge Üniversitesi Psikiyatri Anabilim Dalı adayı, “Konu motivasyon eksikliği veya keyif eksikliği olduğunda, esrar kullanıcıları ile kullanmayanlar arasında gerçekten çok az fark olduğunu görmek bizi şaşırttı. her gün esrar kullandı. Bu, televizyonda ve filmlerde gördüğümüz klişe tasvirlere aykırı.”
Genel olarak, ergenler hem kullanıcı hem de kullanıcı olmayan gruplarda anhedoni ve apati konusunda yetişkinlerden daha yüksek puan alma eğilimindeydiler, ancak esrar kullanımı bu farkı artırmadı.
King’s College London’daki Psikiyatri, Psikoloji ve Sinirbilim Enstitüsü’nden Dr. Will Lawn, “Ergenlik döneminde esrar kullanımının yetişkinlik döneminde esrar kullanımından daha kötü sonuçlara yol açabileceği konusunda çok fazla endişe var.
“Ancak, esrar kullanan ergenleri ve yetişkinleri doğrudan karşılaştıran ilklerden biri olan çalışmamız, ergenlerin esrarın motivasyon, zevk deneyimi veya beynin ödüle verdiği yanıt üzerindeki zararlı etkilerine karşı yetişkinlerden daha savunmasız olmadığını gösteriyor.
“Aslında, esrarın genel olarak bu sonuçlarla hiçbir bağlantısı olmayabilir veya en fazla yalnızca zayıf çağrışımları olabilir. Ancak, bu bulguları doğrulamak için uzun bir süre boyunca bu ilişkileri arayan çalışmalara ihtiyacımız var.”
Katılımcıların yarısından biraz fazlası aynı zamanda bir dizi davranışsal görev de gerçekleştirdi. Bunlardan ilki fiziksel eforu değerlendirdi. Katılımcılara puan kazanmak için düğmeye basma seçeneği verildi ve bu puanlar daha sonra eve götürmek üzere çikolata veya şekerle değiştirildi.
Üç zorluk seviyesi ve üç ödül seviyesi vardı; daha zor denemeler daha hızlı düğmeye basmayı gerektiriyordu. Her denemede katılımcı teklifi kabul etmeyi veya reddetmeyi seçebilir; puanlar ancak denemenin kabul edilmesi ve tamamlanması durumunda tahakkuk ettirilirdi.
Ödüllerden ne kadar zevk aldıklarını ölçen ikinci bir görevde, katılımcılara ilk olarak üç ödülün her birini (en sevdikleri şarkılardan birinin 30 saniyesi, bir parça çikolata veya bir tatlı ve bir parça çikolata) ne kadar almak istediklerini tahmin etmeleri söylendi. £1 jeton) “hiç istemiyorum” ile “yoğun istiyorum” arasında bir ölçekte. Daha sonra her bir ödülü sırayla aldılar ve “hiç beğenmedim” ile “çok beğendim” arasında bir ölçekte onları ne kadar zevkli bulduklarını derecelendirmeleri istendi.
Araştırmacılar, fiziksel efor görevinde veya gerçek ödül zevk görevinde kullanıcılar ve kullanıcı olmayanlar arasında veya yaş grupları arasında hiçbir fark bulamadılar, bu da hiç veya çok az fark bulan diğer çalışmalardan elde edilen kanıtları doğruladı.
Skumlien, “Ekranlarımızda ‘tembel taşçılar’ görmeye o kadar alışkınız ki, bunların esrar kullanıcılarının doğru bir temsili olup olmadığını sormayı bırakmıyoruz. Çalışmamız, bunun kendi içinde tembel bir klişe olduğunu ve esrar kullanan insanların, kullanmayan insanlardan daha fazla motivasyon eksikliği veya tembel olma olasılığının olmadığını ima ediyor.
“Haksız varsayımlar damgalayıcı olabilir ve zarar azaltma konusundaki mesajların önüne geçebilir. Uyuşturucu kullanımının zararlı sonuçlarının ne olduğu ve ne olmadığı konusunda dürüst ve açık sözlü olmamız gerekiyor.”
Bu yılın başlarında ekip, ödül işlemeyi ölçen bir beyin görüntüleme görevinde yer alan aynı katılımcılarda beyin aktivitesine bakmak için fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme (fMRI) kullanan bir çalışma yayınladı. Görev, tarayıcıdayken turuncu veya mavi kareleri görüntüleyen katılımcıları içeriyordu. Katılımcı yanıt verirse, turuncu kareler bir gecikmeden sonra parasal bir ödüle yol açacaktır.
Araştırmacılar, özellikle beynin ödül sisteminde önemli bir bölge olan ventral striatuma odaklanarak, beynin ödüllere nasıl tepki verdiğini araştırmak için bu düzeni kullandılar. Bu bölgedeki aktivite ile esrar kullanımı arasında hiçbir ilişki bulamamışlar, bu da esrar kullanıcılarının, kullanmayanlarla benzer ödül sistemlerine sahip olduğunu düşündürmektedir.
Cambridge Üniversitesi Psikiyatri Bölümü’nden Profesör Barbara Sahakian, “Kanıtlarımız, esrar kullanımının eğlence amaçlı kullanıcılar için motivasyon üzerinde bir etkisi olmadığını gösteriyor.
“Çalışmamızdaki katılımcılar, her gün esrar alan kullanıcıları içeriyordu ve motivasyondan yoksun olma olasılıkları daha fazla değildi. Bununla birlikte, esrar kullanım bozukluğu olan bazı kişilerde görüldüğü gibi, daha fazla kullanımın bir etkisi olma olasılığını göz ardı edemeyiz.
“Başlangıçtan genç yetişkinliğe kadar ergen kullanıcıları izleyen ve motivasyon ve beyin görüntüleme ölçümlerini birleştiren gelecekteki araştırma çalışmalarımıza sahip olana kadar, düzenli esrar kullanımının motivasyonu ve gelişen beyni olumsuz yönde etkilemeyeceğinden emin olamayız. ”
Bu motivasyon ve esrar araştırma haberleri hakkında
Soyut
Ayrıca bakınız
Yetişkin ve ergen esrar kullanıcıları ve kontrollerinde anhedonia, ilgisizlik, zevk ve çabaya dayalı karar verme
Arka fon
Esrar kullanımı anhedoni ve ilgisizlik ile bağlantılı olabilir. Bununla birlikte, önceki çalışmalar karışık sonuçlar göstermiştir ve çok azı esrar kullanımı ile belirli ödül alt süreçleri arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Ergenler, esrarın zararlı etkilerine karşı yetişkinlere göre daha savunmasız olabilir. Bu çalışma (1) akut olmayan esrar kullanımı ile ilgisizlik, zevksizlik, zevk ve ödül için çabaya dayalı karar verme arasındaki ilişkiyi ve (2) bu ilişkilerin yaş grubu tarafından yönetilip yönetilmediğini araştırdı.
yöntemler
‘CannTeen’ çalışmasından elde edilen verileri kullandık. Katılımcılar 274 yetişkin (26-29 yaş) ve ergen (16-17 yaş) esrar kullanıcısı (son üç ayda 1-7 gün/hafta kullanım) ve cinsiyet ve yaş açısından eşleştirilmiş kontrollerden oluşuyordu. Anhedonia, Snaith-Hamilton Zevk Ölçeği ile ölçülmüştür (n=274) ve apati, Apati Değerlendirme Ölçeği ile ölçüldü (n=215). Ödül için çabaya dayalı karar verme, Fiziksel Efor görevi ile ölçülmüştür (n=139) ve ödüllerin öznel olarak istenmesi ve beğenilmesi yeni Gerçek Ödül Zevk görevi ile ölçülmüştür (n=137).
Sonuçlar
Kontroller, esrar kullanıcılarından daha yüksek anhedonia seviyelerine sahipti (F1.258=5.35, p=.02, hp2=.02). Kullanıcı-Grubu ve önemli bir Kullanıcı-Grubu*Yaş-Grubu etkileşimlerinin başka hiçbir önemli etkisi olmamıştır. Boş bulgular tarafından desteklendi olay sonrası Bayes analizleri.
Çözüm
Sonuçlarımız, haftada üç ila dört gün sıklıkta esrar kullanımının yetişkinlerde veya ergenlerde ilgisizlik, ödül için çabaya dayalı karar verme, ödül isteme veya ödülden hoşlanma ile ilişkili olmadığını göstermektedir. Esrar kullanıcıları, küçük bir etki boyutunda da olsa, kontrollere göre daha düşük anhedoniye sahipti. Bu bulgular, akut olmayan esrar kullanımının motivasyonla ilişkili olduğu hipotezi ile tutarlı değildir.
Soyut
Yetişkin ve ergen esrar kullanıcıları ve kontrollerinde beklenti ve geri bildirimi ödüllendirmek için sinirsel tepkiler
Uyuşturucuların kronik kullanımı beynin ödül sistemini değiştirebilir, ancak uzun süreli esrar kullanımı ve ödül işlemenin sinirsel bağıntıları ile ilgili mevcut literatür karışık sonuçlar göstermiştir. Ergenler esrarın olumsuz etkilerine karşı yetişkinlere göre daha savunmasız olabilir; ancak bu, ödül işleme için araştırılmamıştır.
‘CannTeen’ çalışmasının bir parçası olarak, bugüne kadarki ödül işleme ve esrar kullanımına ilişkin en büyük fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme çalışmasında, 125 yetişkin (26-29 yaş) ve ergen (16-17 yaş) esrarda ödül beklentisini ve geri bildirimi araştırdık. Parasal Teşvik Gecikmesi görevini kullanan kullanıcılar (haftada 1–7 gün esrar kullanımı) ve cinsiyet ve yaşa göre eşleştirilmiş kontroller. Kan-oksijen düzeyine bağlı tepkiler, ödül beklentisi için bilateral ventral striatumdaki ilgi bölgesi (ROI) analizleri ve geri bildirim için sağ ventral striatum ve sol ventromedial prefrontal korteks ve keşif amaçlı tam beyin analizleri kullanılarak incelendi.
Sonuçlar, önceden tanımlanmış ROI’lerde ödül beklentisi veya geri bildirim sırasında Kullanıcı Grubu veya Kullanıcı Grubu × Yaş Grubu etkisi göstermedi. Bu boş bulgular, post hoc Bayes analizleriyle desteklenmiştir. Bununla birlikte, tüm beyin analizinde, esrar kullanıcıları, kontrollere kıyasla prefrontal ve inferior parietal kortekste daha fazla geri bildirim aktivitesine sahipti.
Sonuç olarak, esrar kullanıcıları ve kontrolleri, ödül beklentisi sırasında ve ödül geri bildirimi sırasında varsayımsal ödülle ilgili bölgelerde benzer sinirsel tepkilere sahipti. Tüm beyin analizi, geri bildirim sırasında esrar kullanıcılarında daha fazla fronto-parietal aktivitenin geçici kanıtını ortaya çıkardı. Ergenler, yetişkinlere kıyasla artan bir hassasiyet göstermedi.
Genel olarak, ödül beklentisi ve geri bildirim işleme, ergen ve yetişkin esrar kullanıcılarında korunuyor gibi görünmektedir, ancak bunu doğrulamak için gelecekteki boylamsal çalışmalara ihtiyaç vardır.
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/motivation-stoners-21341/