Ortalama bir kişi 78 yıl yaşar.
28 yılı uyuyarak geçiririz. Bu neredeyse hayatımızın 1/3 ama %30’umuz iyi uyumak için mücadele ediyor. Hayatımızın 10.5 yılını çalışarak harcıyoruz ama %50’mizden fazlası mevcut işini bırakmak istiyor. Zaman, paradan daha değerlidir. Daha fazla para elde edebilirsin, ama asla daha fazla zaman elde edemezsin.
9 yılı TV ve Sosyal Medya’da harcıyoruz. 6 yılı ev işi yaparak harcıyoruz.4 yılı yemek ve içmeye harcıyoruz. 3.5 yılı eğitime harcıyoruz. 2.5 yılı Bakım ve hazırlığımıza harcıyoruz. 2.5 yılı alışverişe harcıyoruz. 1.5 yılı çocuk bakımına harcıyoruz ve 1.5 yılınıda işe gidip gelmek için ulaşıma harcıyoruz.
Bu bize geriye 9 yıl bırakıyor. Bu zamanı nasıl harcayacağız?
Steve Jobs şöyle demiş ”Hayatın sınırlı bu yüzden onu başka birinin hayatını yaşayarak harcama.”
Bu neden iyi haberler ve kötü haberler var! Kötü haber; zaman uçuyor, İyi haber; pilot sensin.
Farz et her gün banka hesabında 86.400 dolarla uyanıyorsun. Ve sen harcasan da harcamasan da gecenin sonunda tüm para gidiyor. Ve bir sonraki gün tekrar 86.400 dolar alıyorsun. Ve bir sonraki gün tekrar başka bir 86.400 dolar alıyorsun. Bununla ne yapardın? Her gün 86.400 saniye hayat hesabına depolanıyor. Günün sonunda bitiyor ve yeni bir 86.400 saniye alıyorsun. Eğer bu para olsaydı asla boşa harcamazdık, neden zamana gelince boşa harcıyoruz? Bu saniyeler paradan daha güçlü çünkü sen her zaman daha fazla para kazanabilirsin ama asla daha fazla zaman kazanamazsın..
1 yılın değerini fark etmek için bir notu başarısız olan öğrenciye sorun. 1 ayın değerini fark etmek için, çocuğunu son anda kaybeden anneye sorun. 1 haftanın değerini fark etmek için çevrimiçi bir derginin editörüne sorun. 1 saatin değerini fark etmek için uzun mesafe ilişkisi yaşayan çifte sorun. 1 dakikanın değerini fark etmek için otobüsü, treni, uçağı hatta bir dakika ile sınavını kaçırana sorun. 1 saniyenin değerini fark etmek için kazayı kaçıran kişiye sorun. Ve bir milisaniyenin değerini fark etmek için Olimpiyatlarda 2. gelen kişiye sorun.
Bazılarımız bizim için en önemli insanları kaybeder, çünkü onların zamanlarına değer vermeyiz. Bazılarımız onlar ölene kadar bizim için ne kadar önemli olduğunu farketmez.
Hepimizin içinde 2 ses vardır; Birinicisi, Yükselmemizi, büyümemizi isteyen bir ses.
Ve diğer bir ses vardır; Bizi geride tutmak isteyen, bizi tembel yapan, bizi rahat yapan, bizi potansiyelimizden kısıtlayan ses.. Her gün uyandığımız andan itibaren uyumaya gittiğimiz ana kadar içimizde ki bu iki ses arasında bir savaş vardır. Tahmin et kim kazanır?
Zamanı nasıl kullanacağımız bizim seçimimiz. Hayat ve Zaman en iyi iki öğretmenlerdir. Hayat bize zamanın iyi kullanmasını öğretir ve zaman bize hayatın değerini öğretir. William Shakespeare’in dediği gibi, ”Zaman bekleyenler için çok yavaştır, korkanlar için çok hızlıdır, üzgün olanlar için çok uzundur, kutlayanlar için çok kısadır ama sevenler için; zaman sonsuzdur..