Venezüella toplumunun kültürel kökeni Christopher Columbus'un Amerika'ya üçüncü seferine dayanıyor. Araştırmadan sorumlu olan Alonso Ojeda, bu bölgeye "küçük Venedik" adını verdi, çünkü parinofitostan bu yana Orinoco Nehri'ndeki aborjinlerin evleri ona, Venedik kentini hatırlattı.
Columbus seferleri, Avrupa uygarlıkları ve Amerika kıtasının yerli uygarlıkları arasındaki ilk temastı.
Bu toplantı, bugün bildiğimiz toplumların, Avrupa, yerli ve Afrika toplumlarının unsurlarını alan kültürüne yol açtı.
Latin Amerika kültürlerinin bir dereceye kadar gastronomi ve din gibi ortak unsurları olmasının nedeni budur.
Özellikle, Venezuela kültürü, farklı Afrika kültürleri veya İspanyol kültürleri arasındaki etkileşimin bir sonucudur, çünkü bu ülkeyi fethetmiş İspanyollar ve Karayipler, Timotocular, Pemonlar ve diğer Venezüella yerli gruplarının kültürü olmuştur.
Aynı şekilde, Venezuela ülkeye göç sürecinde başka kültürlerin de girmesine izin verdi; Portekizce, İtalyanlar, Almanlar, Yahudiler, Çinliler ve Araplar ülkede bulunabilecek kültürel gruplardan sadece birkaçı.
Bu yüzden Venezüella çok zengin bir kültür sunuyor, çünkü farklı gruplardan gelen gelenekleri ve unsurları alıyor. Bu zenginliği görmek için Venezüella kültürünün bazı önemli yönleriyle daha derine ineceğiz.
Etnik gruplar
Venezüella nüfusunu oluşturan çeşitli etnik grupların yaklaşık% 70'i melezdir, yani İspanyollar, Afrikalılar ve yerlilerin karışımı oldukları anlamına gelir. % 20'si Avrupalı beyazlardan, % 10'u Afrikalı, nüfusun yalnızca% 1'i Aborijindir.
dil
Venezuela’nın resmi dili, on altıncı yüzyılda bölgeye sömürgeleştirme yoluyla tanıtılan İspanyolcadır.
Daha önce bahsedilen üç yerli dilsel aileye ait 25 yerli dilin olduğu belirtilmelidir: Caribs, Arawakos ve Chibcha. Venezuela'daki en önemli yiyeceklerden biri olan "arepa" ve yukkaya dayanan bir çeşit çerez olan "casabe" aborjin dillerinden geliyor.
Öte yandan, Venezuela kıyı bölgesinde Afrika dillerinin etkisi göze çarpmaktadır. Aynı şekilde, İspanyolca'daki bazı kelimeler, İspanyolca'nın telaffuzuna uyarlanan Afrika kelimeleridir, örneğin:
1 - Bululú: İnsanların yoğun konsantrasyonu.
2 - Bemba: Öne çıkan dudaklar.
3 - Zambo: Bir Afrikalı ve bir yerlinin oğlu.
4 - Mambo: Parti.
5 - Muz: Muz veya muz.
6 - Bochinche: bir grup insan tarafından üretilen bozukluk.
7 - Hizmetçi: Hizmetkar.
8 - Mote: kıvırcık saçlı.
9 - Mondongo: İnek mide.
10 - Tongo: Tuzak
Buna ek olarak, İngilizce, Fransızca, İtalyanca (örneğin, İtalya’nın Aragua eyaletinde bulunan Topluluk topluluğunda), Almanca (Almanca, Colonia Tovar’da, Aragua’da), Arapça, Çince gibi diğer yabancı diller konuşulur. ve Portekizce.
din
Venezüella nüfusunun çoğu, misyonlar vasıtasıyla sömürgeleştirme sırasında gerçekleşen Katolikliğe dönüşüm süreci sonucunda neredeyse% 90'ı Katoliktir.
Öte yandan, yerlilerin dini uygulamalarının çoğu, Venezüellalıların İspanyollar tarafından kınandığı fetih sırasında kaybedilmiştir.
Hayatta kalan yerli nüfus bazı dini törenleri koruyor. Ancak, nüfusun bu kısmı genellikle diğer Venezüellalılarla etkileşime girmiyor; Bu nedenle yerli dini gelenekler ulusal kültürün bir parçası değil.
Coğrafi konumu ve farklı kültürlerin etkileşimi nedeniyle, Venezuela'da Karayip dinleri geliştirildi ve uygulandı. En göze çarpan kehanet dayalı María Lionza kültüdür.
María Lionza, Venezüellalı bir yerli Aborjin ve Creole bir kadının şifacı kızıydı; genellikle Negro Felipe ve cacique Guacaipuro'nun yanında temsil edilir ve birlikte Üç Güç'ü oluşturur. Bu anlamda, María Lionza kültü, yerlilerin ve Afrikalıların geleneksel unsurlarını birleştiriyor.
Venezuela’da uygulanmış olan Karayip’lerin bir başka dini ise aslen Küba’dan Santeria’dır. María Lionza kültünün aksine, Santería, İspanyol kültürleri (Katoliklik) ve Afrika kültürlerini, esasen Yoruba halkından (aslen Batı Afrika'dan) birleştiriyor.
1980'den beri Protestan kiliselerinin, özellikle Adventistlerin, Evanjeliklerin ve Mormonların daha önemli hale geldiğine dikkat edilmelidir; Şu anda nüfusun% 8'i Protestan.
Aynı şekilde, bazı Yahudi toplulukları var (çoğunlukla Karakas'ta, Venezuela'nın başkenti ve Maracaibo'da). Bu topluluklar iki örgüt altında toplanmıştır: Venezüella İsraillileri Derneği ve Venezuela İsrailliler Birliği ve Müslüman topluluklar.
Laik kutlamalar
Venezuela'da, resmen tanınmış bir dizi festival var. Noel ve Yeni Yıl en iyi bilinenlerden ikisidir. Noel kutlaması, Almanlardan (İsa'nın doğumunu ilk kutlayan) kopyalayan İspanyollar tarafından tanıtıldı.
Yeni yıla ve Noel'e ek olarak, dine, tarihe ilişkin çok sayıda festival var. Karnaval en sevilen biridir, Pazartesi ve Salı günleri Çarşambadan önce (Katolik takvime göre) Ash. Diğer önemli tarihler:
1 - 24 Temmuz’da, Kurtarıcı Simón Bolívar’ın doğumunun anıldığı gün.
2 - 12 Ekim, yerli direniş günü
3 - 7 Eylül, Virgen del Valle'nin günü.
4 - Fatima'nın Bakire Günü, Portekiz'in patronu.
Müzik ve dans
Venezuela'nın geleneksel müzik enstrümanları aynı zamanda Avrupa, Afrika ve yerli kültürlerin birleşiminin sonucudur. İspanyolların gelmesinden önce, Venezüellalı bitki örtüsü kemikte oyulmuş oluklar, kil ıslıkları, deniz kabukları ve marakaslar kullandı.
Sömürgecilik ve İspanyolların ve Afrikalıların gelişiyle birlikte, Cuatro, ulusal müzik aleti ve davul gibi Venezüella kültürüne başka enstrümanlar da getirildi.
Venezüella'nın tipik müzikal stilleri arasında, llanera müziği ("Florentino ve Şeytan" ve "Simón Díaz tarafından" Caballo Viejo "gibi) ve Zulia devletinin gübre, Noel sırasında çalındı.
Venezuela'nın ulusal dansı İspanyol kökenli bir joropo, ancak Afrika kökenli çalgılı çalgılarla çalınan şarkılarla dans etti.
Bu bağlamda, Venezuela aynı zamanda Küba kültüründen ve genel olarak Karayip kültüründen de etkilenmiştir, çünkü salsa (Küba'da ortaya çıkan dans ve müzik tarzı) Venezüellalılar tarafından uygulanan bir tarzdır.
literatür
Venezüella edebiyatı İspanyolların sömürgeleştirilmesinden kısa bir süre sonra gelişmeye başladı ve İspanya edebiyatından büyük ölçüde etkilendi.
Venezüella’nın en ünlü yazarlarından biri, politika ve edebiyat konusundaki yazılarıyla tanınan Andrés Bello (1781-1865). Rómulo Gallegos, aynı zamanda "Doña Bárbara", "Canaima" ve "La trepadora" da dahil olmak üzere, ünlü bir Venezüella yazarıdır.
Diğer Venezüellalı yazarlar: Teresa de la Parra, Andrés Eloy Blanco, Miguel Otero Silva ("Casas muertas" ın yazarı, "Ağlamak istediğimde ağlamam" ve "Honorio'nun ölümü") ve Arturo Uslar Pietri.
gastronomi
Kültürel bir unsur olan Gastronomi de, Venezüella'yı oluşturan çeşitli kültürel gruplar arasındaki bir amalgamdır.
Venezuela’nın sembolü olan arepa, aslen yerlilerin tarafından yapıldı. Hellacas'a gelince, Noel’in tipik Venezüella yemeği (muz yapraklarına sarılmış, et güveci ile doldurulmuş mısır unu topuz).
Arturo Uslar Pietri, Romalılar ve Yunanlılar kuru üzümlerini ve zeytinlerini, Arapların kapari, Kastilya sığırlarını, mısırları ve yapraklarını bir araya getirdiğinden dolayı, hallacadan daha fazla missejenerasyon örneği olmadığını belirtir. Venezüella yerlilerinin düzlemi.
Öte yandan, Venezuela'da, İspanya'dan gelen Madrid işkembe, İspanyol tortilla, deniz mahsulleri güveç, paella ve anason böreği gibi yemekler yaygındır.
Venezüella kültürünün sembolleri
Daha önce de belirtildiği gibi, arepa muhtemelen Venezüella’nın en temsilci sembolü
Venezuela'nın bir diğer simgesi ise Maracaibo Gölü ve ülkenin batısındaki Zulia eyaletinde bulunan köprüden geçiyor.
Bu su kütlesi yaklaşık 200 km uzunluğunda ve 120 km genişliğindedir ve Karayip Denizi'ne bağlanmaktadır. Öte yandan, Venezuela kıyıları, Venezuela ile Güney Amerika ve Venezuela ile diğer Karayip ülkeleri arasındaki simbiyozu yansıtmaktadır.
Venezuelalılar ve yabancılarla ilişkileri
Venezüella nüfusunun çeşitliliği nedeniyle, hem etnik hem de kültürel olan Venezüellalılar, tüm ülkelerden gelen göçmenleri kabul etme eğilimindedir ve etnik, dini ve ulusal ırkçılık seviyeleri düşüktür.