4.8 milyon Suriyeli, çocuklarıyla birlikte ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. Bunlardan 640.000 tanesi Ürdün'de bulunan çadır kamplara yerleşti; yaz-kış onlar için aynı.
Pakistan şu an 1.6 milyondan fazla mülteciye ev sahipliği yapıyor. Bu rakam sadece kayıtlı olan Afganistan vatandaşlarını kapsıyor. Sayıları belki daha da fazla. Birçoğu elektrik, su gibi temel ihtiyaçlarını karşılayamıyor.
Yıllardır süren iç savaş sebebiyle Robina gibi çocuklar ve aileleri, Afganistan'dan kaçıp Pakistan'ı evleri kabul etmişler.
Onların yüzünde yaşadıkları travmayı görür, hareketlerinde savaşı hissedersiniz.
Fotoğrafçı "Bazı çocuklarla konuşuyorum. Bana diyorlar ki 'evimiz bombalandı, okulumuz bombalandı, arkadaşlarımı çok özledim. Suriye'ye ne zaman döneceğiz?'" diyor.
"Suriye ile ilgili hiçbir şey hatırlamıyorum"
Aya, Suriye'de yaşanan savaşla neredeyse aynı yaşta, hatta belki 1 yaş daha büyük. Gerekmedikçe konuşmuyor, konuştuğunda da geleceğe dair hiçbir şeyden bahsetmiyor. Savaş onun şimdilik tek gerçeği...
Çocuklar kendi evlerinde yaşamamasına rağmen aileleri tarafından büyük bir sevgi ile yetiştirilmeye çalışılıyor. Onca zorluğa ve onca yokluğa rağmen...
"Geri dönüp okuluma gitmek isterdim. Orada bıraktığım arkadaşlarım var. Evimiz savaş sırasında yerle bir oldu, Ürdün'e kaçtık. Bundan sonra eğitim alıp alamayacağım şüpheli. Galiba şoförlük yapacağım"
"Biz burada yaşayan çocuklar olsaydık asla okula gitmek istemezdik ama bu çocuklar için okula gidebilmek büyük bir lüks"
"Büyüyünce doktor olmak istiyorum. Bizim gibi yardıma muhtaç insanları iyileştirmek istiyorum."
Fotoğrafçı Muhammed Muhesein şöyle diyor: "Çocuklar bulundukları yere adapte olmak zorundalar çünkü bunun ne kadar süreceğini kimse bilmiyor. Her şeyin farkındalar ama umutlu değiller. Biliyor musunuz, aslında bir çocuk asla umudunu kaybetmez. Öyleyse onlar için bir şeyler yapmalı: gidecekleri bir okul, yeni arkadaşlıklar ve tertemiz bir çocukluk..."
Savaşın Acısı Onların Gözlerinde
690 kişi tarafından görüntülendi.