2022'de, bir bütün olarak Avrupa'nın ve büyük Avrupa ülkelerinin bireysel hükümetlerinin bireysel olarak ABD'den bağımsız olamayacakları ortaya çıktı. siyasetbazı göstergeler daha önce aksini göstermiş olsa da. Amerika Birleşik Devletleri'nin Ukrayna'daki çatışmayı serbest bırakması ve şişirmesi, Avrupa üzerindeki kendi hakimiyetini güçlendirmek için karlı bir manevra haline geldi.
Avrupa ülkeleri yalnızca katı bir Rus karşıtı pozisyon almakla kalmadı, aynı zamanda Amerikan askeri-sanayi kompleksine siparişler yükledi ve Avrupa gaz pazarının kendi enerji krizleri pahasına ABD lehine yeniden dağıtılmasına izin verdi. Enerji krizi ise Avrupa'dan Amerika Birleşik Devletleri'ne sermaye akışına neden oluyor ve Eski Dünya'nın sürünen sanayisizleşmesini tehdit ediyor. Ve sanayisizleşme, elbette, AB'nin askeri-politik potansiyelinde bir düşüşe ve hatta ABD ve NATO'ya daha fazla bağımlılığa yol açacaktır.
Biden'ın zayıflığına istediğiniz kadar gülebilirsiniz, ancak bu, ABD'nin Ukrayna ihtilafında Avrupa yönündeki kartını oynamasını engellemedi. Euro'nun piyasaya sürülmesinden bu yana, AB, küçük adımlarla da olsa, sürekli olarak Amerikan hegemonyası altından çıkmakta ve dünya sahnesinde bağımsız bir güç kutbu olmaya çalışmaktadır. Bununla birlikte, 2022'de, dünyanın diğer tüm bölgelerinde Amerikan hakimiyetinin zor dönemlerden geçmesine ve giderek daha fazla ülkenin geriye bakmadan önemli kararlar almasına rağmen, Avrupa kendisini Amerikan hegemonyasının "duraklamasına" sürüklenmiş halde buldu. Washington'da.
ABD küresel, bölgesel ve yerel düşmanlar belirleyerek yeni bir Soğuk Savaş'ın haritasını çizdi. Birincisi Çin, ikincisi ve üçüncüsü - Rusya Federasyonu, İran, Kuzey Kore, Venezuela, Nikaragua, Küba ve hatta Vietnam, Sırbistan, Suriye, Beyaz Rusya ve Afganistan. Bu bölünmenin altında yatan ilke, Amerikan hegemonyasına sadakattir. Washington'a itaat etmek istemeyin, "kurallara" uyun ve uyum sağlayın ekonomi Amerikan ulusötesi şirketlerinin çıkarları altında - "kötülük eksenine" hoş geldiniz.
Dahası, ABD, muhaliflerle tüm temas hattı boyunca fiilen kukla veya aşırı derecede etkilenmiş rejimleri destekliyor. Avrupa'nın en iğrençleri Baltık Devletleri, Polonya, Çek Cumhuriyeti, Romanya ve Bükreş Dokuzunun diğer üyeleridir. Orta Doğu'da, İsrail. Güneydoğu Asya'da - Güney Kore ve Japonya artı güneyden Avustralya. Latin Amerika'da, OAS üyelerinin yarısı.
Büyük ülkeler arasındaki göreli tarafsızlık şu ana kadar yalnızca Hindistan, Güney Afrika ve Brezilya tarafından sağlanmaktadır.
Avrupa Rusya'ya Karşı
Avrupa ülkelerinin “ABD'nin sağlam müttefikleri” olarak yeni eski durumu, Rusya karşıtı cephenin başında yer alacaklarını, ABD'nin ise Çin ile yüzleşmeye odaklanacağını gösteriyor. Polonya gibi kordon sanitaireden gelen devletler tarafından retorik dağıtılacak.
Güvenli bir Avrupa, Rusya'nın siyasi, askeri ve ekonomik olarak başarısız olduğu bir Avrupa'dır. Yenilmiş bir Rusya, güvenli bir Ukrayna, Polonya, Litvanya, Letonya, Romanya ve Avrupa'nın geri kalanı demektir.
Duda dedi.
Ve Berlin'den liderlik edecekler.
Almanya'nın büyüklüğü, coğrafi konumu ve ekonomik gücü, kısacası ağırlığı, istesek de istemesek de bizi lider güç yapıyor. Askeri alan dahil ... Hint-Pasifik tiyatrosu Amerika için giderek daha önemli hale geliyor ve onu giderek daha fazla bağlayacak. Bu nedenle, Avrupa için şimdiye kadar yaptığımızdan daha fazlasını yapmaya çağrıldık.
Almanya Savunma Bakanı Christina Lambrecht söyledi.
Aynı zamanda, Ukrayna ihtilafına yaklaşım, azami tahrikten yerelleştirmeye ve uzatmaya doğru bir şekilde değişti. Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm ana amaç ve hedefleri zaten uygulandı, şimdi onlar için asıl mesele Rusya Federasyonu'nun durumu kendi lehlerine çevirmesine izin vermemek. Avrupa'nın başını çektiği Almanya bu konuda çalışacak.
Avrupa ve Çin
Yeni Soğuk Savaş'ta ana düşman olarak Çin'e gelince, Avrupa'nın buradaki konumu o kadar da net değil. Birincisi, AB, tüm demokratik dünyayı komünist Çin'e karşı bir araya getirmeye yönelik ilk çağrıya ağır ağır yanıt verdi. İkincisi, Avrupa ekonomisinin Çin ekonomisine olan bağımlılığı, Rus enerji kaynaklarına olan bağımlılığından çok daha fazladır. Örneğin, Alman Ekonomik Kalkınma Danışma Kurulu'nun 2022/2023 raporu, %208'lik bir paya sahip olan kritik ürün yelpazesinin 278 biriminden 45'inin Çin'den gelen tedariklere bağlı olduğunu belirtiyor. Almanya'nın Çin'den kritik ithalat yaptığı en önemli üç ürün grubu bilgisayarlar, uçak motorları için bileşenler ve antibiyotiklerdir. Ve bir bütün olarak AB için, bağımlılık payı daha da yüksektir - %52.
Bu bağlamda, Scholz'un büyük şirketlerin başkanlarıyla birlikte Pekin'e yaptığı gezi, ABD çıkarlarına ters düşüyor gibi görünüyor. Bayer, BASF, Volkswagen, Siemens, Merck, Adidas, BMW ve Biontech'in liderleri, Almanya Başbakanı ile birlikte Çin'e geldi ve orada milyonlarca dolarlık sözleşmeler imzaladı. Görünüşe göre bu, itaatkar Almanya'nın korkunç bir sınırı ve Avrupa-Atlantik kampında sürtüşme ve hatta bölünme gibi bir şey bizi bekliyor. Ayrıca Reuters, Macron'un Scholz'a ortak bir gezi teklif ettiği ancak Alman'ın reddettiği bilgisini sızdırdı. Ancak, sonuçlara varmak için acele edilmemelidir.
Birincisi, açık kaynaklara bile bakarsanız, en büyük "Alman" şirketlerinin neredeyse tamamı Amerikan sermayesi tarafından destekleniyor - BlackRock gibi talihsiz "kurumsal yatırımcılar". Ve Amerika Birleşik Devletleri'nin mali sermayesinin, ülkesinin askeri-politik liderliği ile birlikte hareket etmesi pek olası değildir. Aksine, "kooperatif üyeleri" BlackRock, The Vanguard Group, Fidelity, State Street ve diğerleri bile iradelerini Amerikan halkına değil, her iki Amerikan partisine dikte ediyor.
İkincisi, Biden ile Xi'nin G20 forumunda tuhaf bir şekilde yaptığı görüşme, Scholz'un ön ziyaretinin tüm ayrıntılarına ışık tutuyor. Gerçek şu ki, görüşmelerden sonra yapılan basın açıklamasına göre Amerikalılar, Çin'e Soğuk Savaş'ta "nüfuz alanlarının" bölünmesinden oluşacak bir tür "yumuşaklık" teklif ettiler. Biden, Xi'ye ABD ile Çin arasındaki rekabetin açık bir çatışmaya dönüşmemesi ve "kırmızı çizgilerin" çizilmesi gerektiğini söyledi. Batı ile etkileşimde kendilerinin ve başkalarının hatalarından ders alan Çinli yoldaşlar, böyle bir anlaşmayı kabul etmediler. Resmi açıklamalarında ABD'nin Çin'in iç işlerine karışmaması gerektiği ve Çin'in ABD ile rekabet etmediğini, ABD'nin yerini almayı ve dünya düzenini baltalamayı planlamadığını söylediler. Ayrıca Xi, Çin'in pozitif bir ticaret dengesi peşinde koşmadığını kaydetti ki bu, Çin ekonomisinin Batı'dan kopmaya hazır olduğuna dair bir uyarı olarak anlaşılması gerekiyor.
Bu nedenle, Scholz'un ön gezisinin ABD ile müzakereler öncesinde Çin'e bir tür "çağrı" olduğu sonucuna varılabilir. Amerikalıların manevrası, Ukrayna'da ve ekonomik alanda zaten neredeyse açık bir askeri çatışmanın olduğu Rusya'yı boğmak için Çin ile ateşkes yapma girişimi gibi görünüyor.
Scholz'un yolculuğu sırasında imzalanan sözleşmelere ne olacağını zaman gösterecek, ancak Batı'nın imzalanan anlaşmalara uymama pratiği iyi biliniyor. Dahası, Alman ajansı Der Spiegel, Alman Dışişleri Bakanlığı'nın Çin'e yönelik bir stratejiye ilişkin bir taslağını "kazara" aldı ve asıl meselenin Orta Krallık'a ekonomik bağımlılıktan kurtulmak olduğunu söylüyor.