Buda ayakları izlenimi, Bodh Gaya
MÖ altıncı yüzyılda bir ara, Bodh Gaya'da gölgeli bir ağacın altında meditasyon yapmak için yalnız, gezgin bir münzevi oturdu ve ruhani aydınlanmanın nihai bilgisine ulaşana kadar ayağa kalkmamaya karar verdi. Böylece dünyanın en büyük dinlerinden ve hac geleneklerinden biri olan Budizm başladı.
Tarihçiler, din bilginleri ve çeşitli Budist mezhepleri Buda'nın doğumunun gerçek yılını tartışırlar; MÖ 644 kadar erken veya MÖ 540 kadar geç olabilir. Bununla birlikte, Shakya kabilesinin kralı Suddodhana'nın oğlu Prens Gautama Siddhartha olarak doğduğu nispeten kesindir. Doğum yeri, bugün kuzeydoğu Hindistan ve Nepal'in tepelik bölgelerindeki Lumbini'nin orman korusuydu. Mucizevi olaylar onun doğumunu çevreledi. Bilgeler onun ya güçlü bir kral olacağını ya da kraliyet hayatından feragat ederek aydınlanmış bir varlık ve dini lider olacağını kehanet ettiler. İlkini isteyen ve sonradan korkan Kral Suddhodhana, oğlunu rahat ve bol bir yaşamla kuşatarak dinsel ve felsefi kaygılardan izole etmeye çalıştı. Saray duvarlarının içine hapsedilen prens, hiçbir zaman yaşlılık, hastalık, yoksulluk veya ölüm görmeden erkeklik ve babalık haline geldi.
Yine de insan deneyiminin tamamına yönelik bu körlük uzun süreli olmayacaktı. Prens bir gün kale duvarlarının ötesine geçti ve insan varoluşunun kaçınılmaz acılarına tanık olarak, şımartılmış hayatının sığlığını fark etti. Metafizik sorular zihnini ve onlarla birlikte yaşamın büyük gerçeğini araması ve bilmesi gerektiği inancını doldurdu. Böylece, yirmi dokuz yaşında, ailenin kısıtlamalarını ve kendini keşfetme yolunda yürümeye yönelik dünyevi sorumluluğu bıraktı.
Hinduizmin eski geleneklerini takip eden Siddhartha, ruhani öğretmenler veya guruları aradı. Bilgilerini sorgulayarak çeşitli yogaları ve meditasyonları özenle uyguladı. Yedi yıl geçti, son üçü aşırı çilecilik içinde, ama yine de aydınlanma hedefine ulaşamamıştı. Sonunda, bu tür uygulamaların kendisine iyi hizmet ettiğini ancak artık uygun olmadığını anlayan Siddhartha, sonsuzluğu nihayet ve tamamen gerçekleştirme niyetiyle Uruvela'nın eski kutsal ormanlarına (kuzey Hindistan, Bihar'daki modern Gaya) doğru yolculuk etti. Öngörülü rüyalar tarafından yönlendirilen ve önceki üç çağın Budaları Krakucchanda, Kanakamuni ve Kasyapa'nın izinden giden Siddhartha, Bodhi Ağacı'nın altına oturdu. Yeryüzüne dokunarak, onu bu aydınlanma yerine götüren sayısız erdem yaşamına tanıklık etmeye çağırarak derin bir meditasyon durumuna girdi. Üç gün üç gece geçti ve niyeti gerçekleşti. Siddhartha, 'Aydınlanmış Olan' anlamına gelen Buda oldu.
Bodhi Ağacında Budist Rahipler (Buda'nın aydınlanacağı yer)
Buda sonraki yedi haftayı Bodhi Ağacı yakınında meditasyon yaparak geçirdi. Sonra, tanrı İndra'nın ricası üzerine, fark ettiği büyük gerçek hakkında konuşmaya başladı. İlk vaazını Isipatana'da (Banaras yakınlarındaki modern Sarnath) verdi. Çoğunlukla "Hakikat Çarkının Harekete Geçirilmesi" olarak adlandırılan bu ilk söylem, Budizm'in çok ünlü olduğu Dört Yüce Gerçeği ve Sekiz Katlı Yüce Yolu sundu.
Dört Yüce Gerçek, insanların zihnin tutunan doğası nedeniyle acı çektiğini ileri sürer. Bununla birlikte, bu ıstıraptan bir çıkış yolu vardır ve bu, Sekiz Katlı Yüce Yolun meditasyon uygulamalarıdır. Bu uygulamalar yoluyla birey, acısının nasıl zihnin süreçleriyle özdeşleşmesinden kaynaklandığına dair içgörü kazanır. Böylesi bir özdeşleşmeyi bırakarak, kişi keşfeder ve daha önceden var olan bir iç huzur halinde giderek daha fazla ikamet eder.
Buda hayatının geri kalanını kuzeydoğu Hindistan'ı dolaşarak hem erkekler hem de kadınlar için manastır toplulukları öğretmek ve kurmakla geçirdi. Seksen yaşında Kusinara köyünde (modern Kushinager, Uttar Pradesh eyaleti, Hindistan) öldü ve ölümü 'nirvananın ötesine geçme' parinirvana olarak bilinir. Vücudu büyük bir törenle yakıldı ve ölü yakma kalıntıları bir kuzey kavanozuna yerleştirildi. Kısa süre sonra kalıntılar sekiz parçaya bölündü ve bunlar, onları tutan kavanoz ve kremasyon ateşinin közleriyle birlikte, daha sonra Buda'nın seyahat ettiği ve öğrettiği sekiz bölgenin yöneticileri arasında dağıtıldı. Efsaneler, bu kutsal nesneleri barındırmak için on stupanın (Budist kutsal emanet mabedi) inşa edildiğini belirtir.
Küçük Stupa, Bodh Gaya
Budizm'de hac uygulamasının kökenleri belirsizdir. Bazı akademisyenler, Budist hac ziyaretinin başlangıçta Hindular arasındaki uygulamayı taklit ettiğine, ancak daha sonra kendine özgü özelliklerini varsayarak Budist geleneğinin ayrılmaz bir parçası haline geldiğine inanıyor. Budistler, Mahaparinibbana Sutta'da Buda'nın baş öğrencisi Ananda'ya “dindar bir kişinin ziyaret etmesi ve saygıyla bakması gereken” dört yer olduğunu söylediği bazı pasajları alıntılamaya bayılırlar. Bu dört yer, doğduğu yer olan Lumbini'dir; Aydınlanma elde ettiği Bodh Gaya; İlk öğretilerini verdiği Saranath; ve vefat ettiği Kushinager.
Bu yerler gerçek coğrafi konumlar ve Buda'nın yaşamındaki belirli olayların sahnesi olsa da, Buda'nın hac uygulamasından bahsettiğine dair gerçek bir kanıtımız yok. Popüler inanışın aksine, Buda öğretilerinin hiçbirini asla yazmadı. Onun sözlerine dair sahip olduğumuz kayıtlar, yalnızca öğrencilerinin hatıralarından kaynaklanıyor. Paranirvana'dan üç ay sonra, onun beş yüz öğrencisi Rajagraha'da bir mağarada buluştu ve ortak fikir birliği ile Buda'nın ana öğretileri olarak kabul edilecek şeyler üzerinde anlaştılar. MÖ 100 yılına gelindiğinde her biri kendi yorumuna sahip on sekiz ayrı mezhebin oluştuğu gerçeğinden de anlaşılacağı üzere, aralarında Buda'nın mesajının daha ince noktalarında önemli anlaşmazlıklar ortaya çıktı. Öğretiler, Tripitaka olarak bilinen şeyde bir araya getirildi ve MÖ XNUMX. yüzyılda Seylan'da yazmaya karar verene kadar neredeyse tamamen ağızdan ağza aktarıldı.
Buddha'nın hac ile ilgili talimatlarının gerçekliği ne olursa olsun, yukarıda bahsedilen dört yer Caturmahapratiharyaveya 'Dört Büyük Harikası' ve keşişler ve hacılar onları ziyaret etmeye başladı. Buda'nın yaşamıyla ilişkili diğer yerler kısa süre sonra yeni dinde hac yerleri haline geldi. Bunların en başta gelen dört yeri şunlardı: Buddha'nın çıldırmış bir fili evcilleştirdiği Rajagraha; Çiftlerin Mucizesi olarak bilinen çok önemli bir olayın yeri olan Sravasti; Maymunların Buda'ya bal hediyesi sunduğu Vaisali; ve Buda'nın annesine öğrettikten sonra göksel alemlerden indiği Samkasya. Bu sekiz site birlikte şu şekilde biliniyordu: Astamahapratiharyaveya "Sekiz Harika Harikası".
Bodh Gaya'daki Budist rahipler
Ek olarak, Buda'nın kremasyonunun kalıntılarının stupalarda saklandığı yerler de vardı (bu kalıntı alanlarının kesin yerleri bugün bilinmemektedir). MÖ üçüncü yüzyılda Budizm'e dönüşmesinin ardından İmparator Ashoka, orijinal stupalardan yedi tanesini açtı ve kalıntılarını topladı. Asokavadana (Asoka'nın hesapları), imparatorun bu antik kalıntıları 84,000 parçaya böldüğünü ve büyük imparatorluğunun herhangi bir yerinde her bölüm için bir stupa dikmeye söz verdiğini anlatır. Bu kadar çok sayıda stupa kutsal emanetin gerçekten inşa edilmiş olması pek olası olmasa da (sayının gerçek anlamı değil sembolik anlamı vardır), Asoka, Budist hac turunda önemli yerler haline gelen bir dizi tapınak ve manastır kurmuştur.
Ashoka'nın kurduğu gerçek dini yapılardan daha önemli olanı, Budist hac geleneğine ve bu yolla Budizmin Asya'nın geniş topraklarına yayılmasına verdiği itici güçtü. Ashoka'nın dini tutkusunun tutkusu, imparatorluk himayesinin gücüyle birleştiğinde, Budist Hindistan'da hem kutsal bir coğrafya hem de hac uygulamasını başlattı ve onayladı. Bu gelenekler, Budizm'i Çin'e tanıtmada etkili olan 5. ve 7. yüzyıl rahipleri Fa-hsien ve Hsuan-tsang ve Budizm'i kesin olarak kuran 8. yüzyıl Hintli Tantrik ustası Padmasambhava gibi bilgeler tarafından sürdürülecekti. Tibet.
Ashoka'nın stupalarında kutsadığı cenaze kalıntılarının yanı sıra, Buda'nın kafasındaki talaşlar ve tırnaklarından kırpıntılar gibi diğer kalıntıları da yüzyıllar boyunca "ortaya çıkmaya" veya "keşfedilmeye" başladı. Bu kalıntıların gerçekliği sözde kaynaklıdır. Yaşayan Buda'nın zamanı sorgulanabilir.Avrupa orta çağında sahte kutsal emanetler nasıl vicdansız Hıristiyanlar tarafından üretilmişse, bu uygulama Budist dünyasında da gerçekleşti.
Budizm dininin Asya'nın geniş bölgelerine nüfuzunu yavaşça yaymasıyla diğer birçok yer hac merkezi haline geldi. Genel olarak, Buddha'nın paranirvanasını izleyen yüzyıllarda ortaya çıkan Budist kutsal yerlerinin üç ana kategorisi vardı. Bu üç türün (veya türler içindeki tek tek yerlerin) kutsallığının göreceli bir sıralaması yoktur ve bir kategori diğerlerinden önce ortaya çıkmamıştır. Bir kategori, Budizm'in gelişinden önce kutsal kabul edilen ve daha sonra Budist kutsal coğrafyasının dokusuna dahil edilen yerlerle ilgilidir. Bu tür yerler, çeşitli şamanistik veya öncül-dinsel kültlerin tapınakları veya kutsal dağları veya bilgelerin, yogilerin ve münzevi münzevi olabilirdi. Budizm, başlangıcından beri din dinini tebliğ etme eğilimindeydi. İlk savunucuları ve misyonerleri, din değiştirenler elde etme niyetindeydiler, doğal olarak maneviyatın zaten tezahür etmiş olduğu yerleri ve toplulukları aradılar. Bu özellikle çok sayıda Bon-Po kutsal alanının Budistler tarafından ele geçirildiği Tibet'te ve belirli Taocu kutsal dağların Budist bodhisattvaların meskenleri haline geldiği Çin'de doğruydu.
Buda'nın ölümünden sonra ortaya çıkan ikinci Budist kutsal yer kategorisi, Budist geleneğindeki çeşitli bilgelerin, azizlerin ve öğretmenlerin yaşamları veya kalıntılarıyla ilişkili yerlerdi, örneğin, Orta Hindistan'daki Sanchi'nin ünlü hac yeri. . Buda burayı hiç ziyaret etmedi, ancak iki baş öğrencisi Sariputra ve Maudgalyayana'nın kalıntıları büyük stupa içinde kutsandı.
Üçüncü tip Budist hac yerleri, çeşitli tanrıların tezahürü veya görünüşlerinde ortaya çıkanlardır. Sri Lanka ve Burma'nın eski Hinayana Budist geleneğinde nadiren karşılaşılan bu tür site, Tibet, Nepal, Çin ve Japonya'da uygulanan Mahayana geleneğinde oldukça yaygındır.
Mahabodhi Tapınağı, Bodh Gaya, Hindistan
Hem eski hem de yeni tüm bu hac yerleri arasında önde gelen, Buda'nın aydınlanmaya ulaştığı yer olan Bodh Gaya'dır. Daha önce de belirtildiği gibi, bu sitenin geleneksel olarak önceki üç çağın Budalarının da aydınlanmaya ulaştığı yer olduğuna inanılıyor. Tarihi Buda zamanından kalma herhangi bir yapıya ait arkeolojik kalıntı bulunamamıştır; İlk tapınak, MÖ 250 civarında İmparator Asoka tarafından inşa edilmiş gibi görünüyor. Bu tapınak, MS 450, 1079 ve 1157'de kendisi yenilenmiş, daha sonra on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında Sir Alexander Cunningham tarafından kısmen restore edilmiş ve nihayet tamamen restore edilerek MS 1882. yüzyılda şimdiki Mahabodhi tapınağı ile değiştirildi. XNUMX'de Burmalı Budistler.
Mahabodhi'nin kare şeklindeki kesik kulesi yerden 180 fit (54 metre) yükselir. İki alt katında, çağlar boyunca saygı, ritüel uygulamalar ve meditasyon yeri olarak hizmet veren tapınaklar bulunmaktadır. Üst kısmı Buda'nın kalıntılarını içeren bir stupa ile taçlandırılmıştır. Tapınağın içinde, on yedi yüz yıldan daha eski olduğu söylenen devasa bir Buda heykeli var. Buda resminin önünde büyük Hindu bilge Shankaracharaya tarafından kurulduğu söylenen bir Shiva Linga var. Hindular Buda'nın Lord Vishnu'nun enkarnasyonlarından biri olduğuna inanırlar; bu nedenle Mahabodhi tapınağı, Budistler kadar Hindular için de bir hac tapınağıdır. Hindular Bodh Gaya'yı en azından Buddha'nın yaşam süresinden beri ziyaret ediyorlar ve on beşinci yüzyıldan yirminci yüzyılın başlarına kadar bu bölge bir Shiva rahipleri soyu tarafından yönetiliyordu.
Tapınağın arkasında, tüm Budist dünyasında en çok saygı duyulan iki nesne, Bodhi Ağacı ve onun altında Vajrasana veya Buda'nın meditasyonunun oturduğu yer var. Bugün ayakta duran ağaç, orijinal olmasa da, Buddha'nın zamanında büyüyen ağacın torunudur. Bu ağacın bir kesimi, MÖ XNUMX. yüzyılda Sri Lanka'ya götürüldü ve burada hala kutsal Anuradhapura bölgesinde yeşeriyor. O ağaçtan bir fidan daha sonra bugün hala büyümekte olduğu Bodh Gaya'ya geri getirildi. Bodhi Ağacı, fanatik Hindular tarafından çeşitli zamanlarda zarar gördü, yakıldı ve kesildi, ancak efsaneye göre, her seferinde mucizevi bir şekilde geri döndü. Ağacın ve tapınak yerleşkesinin çevresinde, Buda'nın aydınlanmasına bağlı olarak zengin birçok başka yer vardır. Bodh Gaya'nın çevresi Buda'nın zamanından beri bilgeleri, yogileri ve meditasyoncuları cezbetmiştir. Buddhajnana, Padmasambhava, Vimalamitra, Nagarjuna ve Atisha gibi büyük ruhani figürler Bodhi Ağacı'nın altında yaşadılar ve meditasyon yaptılar.
Budist Hacılar mumları yakıyor, Bodh Gaya
Daha fazla bilgi için:
Hindistan Seyahat Rehberleri
Martin bu seyahat rehberlerini önerir