La Juive - La Juive
|La Juive|
|Büyük opera tarafından Fromental Halévy|
|Tercüme||Yahudi kadın|
|Özgürlükçü||Eugène Scribe|
|Dil||Fransızca|
|Prömiyer||


23 Şubat 1835
La Juive ( Fransızca telaffuz: [la ʒɥiv] ) ( Yahudi kadın ) bir olan opera beş eylemlerine Fromental Halévy orijinal Fransız için libretto ile Eugène Scribe ; ilk kez 23 Şubat 1835'te Paris , Opéra'da yapıldı .
Kompozisyon geçmişi
La Juive , 19. yüzyılın en popüler ve beğenilen operalarından biriydi. Onun libretto (metin) işi olduğunu Eugène Scribe , üretken dramatik yazar. Scribe, işin ilk kez gerçekleştirildiği Opéra de Paris'in zevklerine göre yazıyordu - muhteşem durumları sunan beş perdelik bir çalışma (burada 1414 Konstanz Konseyi ), bir ortamda gösterişli bir sahnelemeye olanak tanıyacaktı. güçlü bir tarihsel konunun da altını çizdiği dramatik durum. Buna ek olarak, Paris Operası'ndaki tüm olanaklardan yararlanan koro araları, bale ve manzara efektleri olabilir.
Çünkü Hıristiyan bir erkek ve bir arasında imkansız bir aşk hikayesinin Musevi kadın , çalışma hemen hemen aynı ruhu içinde, dini hoşgörünün bir savunma olarak bazıları tarafından görülmüştür Nathan Wise 1779 yılında galası, Meyerbeer 'in Les La Juive'den bir yıl sonra 1836'da prömiyerini yapan Huguenots ve aynı temayı işleyen Sir Walter Scott'ın 1819 romanı Ivanhoe . Kompozisyon sırasında, Temmuz Monarşisi Fransa'daki dini uygulamaları serbestleştirmişti. Meyerbeer ve Halévy hem Yahudiydi ve operalarında hoşgörü konularını ele alan hikayeler yaygındı. Bununla birlikte, ilk performansların gözden geçirilmesi, dönemin gazetecilerinin, herhangi bir Yahudi temasından ziyade, Scribe'in metninin liberalizme ve algılanan anti-ruhbanizm karşıtlığına yanıt verdiğini göstermektedir .
Bazıları La Juive librettosunun Fransız toplumundaki Yahudilerin durumunu yeniden gözden geçirme amacına sahip olduğuna inanıyor . Diğerleri, Yahudi Eléazar'ın gizli, intikamcı ve materyalist olarak tasvir edilmesinin bu yorumu desteklemediğine inanıyor.
Performans geçmişi
Operanın 150.000 franklık ilk süslü prodüksiyonu François Habeneck tarafından gerçekleştirildi . Baş rolündeki soprano Cornélie Falcon'un ve Eléazar rolündeki dramatik tenor Adolphe Nourrit'in performansları özellikle dikkat çekti. Nourrit'in opera üzerinde önemli bir etkisi vardı: Başlangıçta bir bas bölümü olarak tasarlanan Eléazar, onun için yeniden yazıldı ve görünüşe göre 4. perdeyi geleneksel bir toplulukla değil, arya ile bitirmek büyük ölçüde onun fikriydi "Rachel, quand du seigneur "için metni de önermiş olabilir. Prodüksiyon, I. Perde'deki sahne üstü organı, muazzam destekleyici oyuncu kadrosu ve benzeri görülmemiş derecede ayrıntılı dekor dahil olmak üzere cömertliğiyle dikkat çekiyordu. Sahne dekorasyonlarının sorumluluğunu iki doğal sanatçı ekibi üstlendi: Charles Séchan , Léon Feuchère, Jules Diéterle ve Édouard Desplechin , Elçilerin İşleri I, II, IV ve V'i tasarlarken ve René-Humanité Philastre ve Charles-Antoine Cambon , III.
La Juive , Meyerbeer'in popüler büyük operalarıyla karşılaştırılabilecek uluslararası bir başarıya sahipti . Amerikan prömiyerini 13 Şubat 1844'te Théâtre d'Orléans'ta yaptı . Çalışma, 5 Ocak 1875'te Paris'te yeni inşa edilen Palais Garnier'deki açılış performansı için de kullanıldı (başrolü Gabrielle Krauss seslendirdi ; sahne şöyledir : Jean-Baptiste Lavastre ve Édouard Desplechin , Chéret, Charles-Antoine Cambon ve Auguste Alfred Rubé ve Philippe Chaperon'un orijinal tasarımlarından sonra yeniden yaratıldı ). La Juive ilk performansını 16 Ocak 1885'te New York'taki Metropolitan Opera'da aldı.
La Juive'a hayranlık duyan Richard Wagner , 1868 operası Die Meistersinger von Nürnberg için I. Perde organ etkisini ondan ödünç almış olabilir . Dahası, Eléazar'ın kuyumculuk işine dokunması, Hans Sachs'ın Die Meistersinger sırasında yaptığı Arnavut kaldırımı tarafından yankılanıyor .
En son 1890'da Metropolitan Operası'nda sahnelenen La Juive , 1919'da Met'in yıldız tenoru Enrico Caruso için bir araç olarak yeniden canlandırıldı . Eléazar, Caruso'nun repertuarına eklediği son roldü ve aynı zamanda performansta söylediği son roldü, 24 Aralık 1920; Ağustos 1921'de öldü. Giovanni Martinelli , Met rolünde Caruso'nun yerini aldı ve hem o hem de Caruso operanın en iyi bilinen aryası olan "Rachel! Quand du seigneur" u kaydetti.
1919'da Caruso ile yeniden canlanmanın ardından, Metropolitan Opera, La Juive'i , repertuarından düşürüldüğü 1936 yılına kadar oldukça düzenli bir şekilde programladı ve 67 yıl boyunca Met'te tekrar duyulmayacaktı. İş aynı zamanlarda Avrupa'da gözden düştü ve o zamandan beri nadiren yapıldı. Amerikalı tenor Richard Tucker bir La Juive şampiyonuydu ve Eléazar olarak kendisi ile bir Met'in yeniden canlanması için çok lobi yaptı. İlk olarak 1964'te Londra'da konser performanslarında rol aldı. 1973'te New Orleans Opera Derneği ile iki kez operada yer aldı ve yine Londra'da operanın iki ağır kesilmiş konser performansını verdi. Tucker ayrıca RCA Red Seal'i operanın tamamını kaydetmeye ikna etti , ancak sonunda RCA yalnızca tek bir öne çıkan albümü finanse etmeye razı olacaktı. Tucker nihayet Met genel menajeri Schuyler Chapin'i 1975-76 sezonunda gerçekleştirilecek yeni bir La Juive prodüksiyonu yapmaya ikna etti , ancak trajik bir şekilde Tucker Ocak 1975'te aniden öldü ve La Juive'in Met canlanması onunla birlikte öldü. Opera nihayet 2003 yılında Metropolitan'da Eléazar rolünde tenor Neil Shicoff ile yeniden canlandırıldı . Diğer Modern diriliĢler sahnelenen edilmiştir Viyana Devlet Operası (1999), La Fenice içinde Venedik (2005), Paris Opera (2007), Zürih Operası (2007), Staatstheater Stuttgart (2008), De Nederlandse Opera Amsterdam (2009), Tel Aviv (İsrail) Opera ve Mikhailovsky Tiyatrosu de Saint Petersburg (hem 2010) ve Göteborg Opera (2014). Bavyera Devlet Operası tarafından yeni bir üretim sundu Calixto Bieito ile Roberto Alagna ve Aleksandra Kurzak yeni üretim monte edilmiş 2016 yılında Hannover'de 2019 yılında.
Roller
|Rol||Ses tipi|| Premiere Cast, 23 Şubat 1835


(İletken: François Habeneck )
|Eléazar, Yahudi bir kuyumcu||tenor||Adolphe Nourrit|
|Rachel, sözde kızı, unvanın "Yahudi'si"||soprano||Cornélie Falcon|
|Prens Léopold||tenor||Marcelin Lafont|
|İmparatorun yeğeni Prenses Eudoxie||soprano||Julie Dorus-Gras|
|Gian Francesco, Cardinal de Brogni, Konsey Başkanı||bas||Nicolas Levasseur|
|Ruggiero, şehir valisi||bariton||Henri-Bernard Dabadie|
|Albert, çavuş||bas||Alexandre Prévost|
|Bir haberci||bariton||Prosper Dérivis|
|İmparatorun subayı||bariton||Alexandre Prévost|
|Halkın ilk adamı||bas||Ferdinand Prévôt|
|Halkın ikinci adamı||tenor||Jean-Étienne-Auguste Massol|
|Halkın üçüncü adamı||tenor||Alexis Dupont|
|Kutsal Ofis Üyesi||bas||Charles-Louis Pouilley|
|Majordomo||bariton||François-Alphonse Tavukları|
|İmparator Sigismund||Sessiz|
Özet
Aşağıdaki özet, operanın orijinal versiyonunu yansıtmaktadır. Modern performans versiyonları genellikle bu hikayeyi kolaylık sağlamak için biraz uyarlar.
- Yer: Constance
- Zaman: 1414
- Opera başlamadan önceki olaylar
Aşağıda, operanın ilk perdesinden önce meydana gelen ve bazıları yalnızca eylem sırasında ortaya çıkan olayların bir özeti verilmiştir.
Yahudi Eléazar, gençken Roma yakınlarında İtalya'da yaşadı ve oğullarının Kont Brogni tarafından kafir olarak kınanmasına ve infazına tanık oldu. Eléazar'ın kendisi sürgün edildi ve İsviçre'ye kaçmak zorunda kaldı.
Eléazar yolculuğu sırasında, Kont'un evi olduğu ortaya çıkan yanmış bir evde terk edilmiş, ölümün eşiğinde bir bebek buldu. Haydutlar evi ateşe verdiler, Brogni'nin tüm ailesini öldürmeye çalıştılar, ancak o sırada Kont'un kendisinin Roma'da olduğundan habersizdi.
Eléazar bir kız olan çocuğu aldı ve Rachel adını vererek kendi kızı olarak büyüttü. Brogni dönüşünde evinin kalıntılarını ve ailesinin cesetlerini keşfetti. Daha sonra rahip ve daha sonra kardinal oldu.
Operanın başlangıcında, 1414'te Rachel (şimdi genç bir kadın) Konstanz şehrinde evlatlık babasıyla birlikte yaşıyor. Kutsal Roma İmparatoru Sigismund'un güçleri, Prens Leopold'un kendisini öne çıkardığı savaşlarda Hussitleri yendi . Constance Konseyi tarafından toplandı Antipope John XXIII , Kilise meseleleri çözmek için düzenlenmiştir. John XXIII, burada tarihi bir şahsiyet olan Kardinal Gian Francesco Brogni tarafından temsil edilmektedir . Ancak operanın hikayesindeki rolü tamamen kurgusaldır.
Eylem 1
1414'te Constance şehrinde bir meydan
Eléazar bir kuyumcu. Kalabalık, onu Kilise şenliklerine adanmış bir gün boyunca çalıştığı için kınıyor. Bu süreçte Eléazar'ı eski düşmanı olarak tanıyan Brogni'nin gelişiyle linç edilmekten kurtulur.
Prens Léopold, genç bir Yahudi sanatçı Samuel olarak kılık değiştirerek gelir. Rachel, Samuel'e aşıktır ve gerçek kimliği hakkında hiçbir şey bilmemektedir. Yerel yasalar Yahudilere karşı önyargıyı yansıtır: Bir Yahudi ve bir Hıristiyan cinsel ilişkiye girerse , Hıristiyan aforoz edilir ve Yahudi öldürülür. Bu nedenle Léopold, özellikle Prenses Eudoxie ile evli olduğu için bu ilişkide büyük bir risk alıyor. Kalabalık, Eléazar'a saldırmak için geri döner, ancak 'Samuel' gizlice birliklerine durumu sakinleştirmeleri talimatını verir. Gösteri, büyük bir zafer alayı ile sona erer.
Eylem 2
Éléazar'ın evinin içinde
Rachel, Eléazar'ın evindeki Fısıh kutlaması için "Samuel" i davet etti . Eléazar ve diğer Yahudiler Fısıh dualarını söylerken o orada. Rachel, Samuel'in kendisine verdiği mayasız ekmeği yemeyi reddettiğini fark edince endişelenir. Ona gerçek kimliğini söylemeden bir Hıristiyan olduğunu açıklar. Rachel dehşete düşer ve ona böyle bir ilişkinin korkunç sonuçlarını hatırlatır.
Prenses Eudoxie, Eléazar'dan kocasına hediye olarak değerli bir mücevher siparişi verir ve bu noktada Samuel (Prens Léopold) saklanır.
Eudoxie ayrıldıktan sonra Léopold, Rachel'ı yanına almaya söz verir. Babasını terk etme endişesiyle direnmeye çalışır, ancak ilerlemelerine boyun eğmek üzereyken, Leon kaçmadan önce Léopold'u lanetleyen Eléazar ile karşı karşıya kalırlar.
Eylem 3
Muhteşem bahçeler
Saray'a kadar 'Samuel'i takip eden Rachel, bir bayan hizmetçisi olarak hizmetini Prenses Eudoxie'ye sunar. Eléazar, mücevheri teslim etmek için saraya gelir. O ve Rachel, Léopold'u 'Samuel' olarak tanırlar. Rachel, meclisin önünde, Léopold'un kendisini baştan çıkardığını ve kendisi, Eléazar ve Léopold'un Kardinal Brogni'nin talimatıyla tutuklanıp hapse atıldığını açıklar.
Hareket 4
Gotik bir iç mekan
Prenses Eudoxie, Rachel'ı hapishanede görmek ister ve onu iddialarını geri çekmeye ikna eder. Rachel aynı fikirde; Kardinal Brogni, Léopold'un cezasını hafifletmeyi ve eğer dönerlerse Rachel ve Eléazar'ı kurtarmayı kabul eder. Eléazar önce ölmeyi tercih edeceğini söyler ama sonra intikam almak için planlar yapar. Kardinal'e yıllar önce Roma yakınlarındaki evinde çıkan yangını hatırlatır ve Kardinal'e kızının ölmediğini söyler. Bir Yahudi tarafından kurtarıldığını ve kim olduğunu sadece kendisinin bildiğini söylüyor. Ölürse, sırrı onunla birlikte ölür. Kardinal Brogni, kızının nerede olduğunu söylemesi için ona yalvarır, ancak boşuna. Eléazar ölürken alacağı intikam hakkında şarkı söylüyor, ancak birden Rachel'ın ölümünden kendisinin sorumlu olacağını hatırlıyor. Onu kurtarmanın tek yolu, Kardinal'in babası olduğunu ve onun Yahudi değil, Hristiyan olduğunu kabul etmektir. Sahne operanın en ünlü aryası olan Eléazar'ın 'Rachel, quand du Seigneur' ile biter. Rachel'ı Hıristiyan nefretine kurban etmek istemez ve intikamını reddeder. Ancak, sokaklardaki katliamın çığlıklarını duyunca, Tanrı'nın kızıyla birlikte İsrail'in Tanrısına ölüme şahitlik etmesini istediğine karar verir.
Eylem 5
Gotik sütunlarla desteklenen büyük bir çadır
Eléazar ve Rachel, darağacına getirilirler ve orada kaynar su kazanı içine atılırlar. Rachel çok korkuyor. Eléazar, Hıristiyanlığa dönerse kurtarılabileceğini açıklıyor. Reddediyor ve önündeki darağacına tırmanıyor. İnsanlar çeşitli dualar söylerken Kardinal Brogni, Eléazar'a kızının hâlâ hayatta olup olmadığını sorar. Eléazar olduğunu söyler ve Kardinal Brogni nerede bulunabileceğini sorduğunda Eléazar kazanı işaret ederek "İşte orada!" Daha sonra Kardinal dizlerinin üzerine çökerken kendi ölümüne tırmanır. Opera, rahipler, askerler ve insanlardan oluşan bir koro ile "Bitti ve Yahudilerin intikamını alıyoruz!"
Kayıtlar
- 1973 - Richard Tucker (Eléazar), Yasuko Hayashi (Rachel), Michèle Le Bris (Eudoxie), Juan Sabate (Léopold), David Gwynne (Brogni) - canlı konser performansı, Londra, kond. Anton Guadagno - Opera d'Oro CD'si: OPD-1333.
- 1974 (Öne Çıkanlar) - Richard Tucker (Eléazar), Martina Arroyo (Rachel), Anna Moffo (Eudoxie), Juan Sabate (Léopold), Bonaldo Giaiotti (Brogni) - Ambrosian Opera Korosu, Yeni Filarmoni Orkestrası , cond. Antonio de Almeida - RCA Kırmızı Mühür LP: ARL1-0447 CD: 886446206530
- 1989 - José Carreras (Eléazar), Júlia Várady (Rachel), June Anderson (Eudoxie), Dalmacio Gonzalez (Léopold), Ferruccio Furlanetto (Brogni) - Ambrosian Opera Korosu, Filarmoni Orkestrası , cond. Antonio de Almeida - Philips CD: 420 190-2.
- 2003 - Neil Shicoff (Eléazar), Soile Isokoski (Rachel), Regina Schörg (Eudoxie), Zoran Todorovic (Léopold), Alastair Miles (Brogni) - Chor und Orchester der Wiener Staatsoper , Cond. Simone Young - RCA Kırmızı Mühür CD'si: 74321795962
- 2003 - Neil Shicoff (Eléazar), Krassimira Stoyanova (Rachel), Simina Ivan (Eudoxie), Jianyi Zhang (Léopold), Walter Fink (Kardinal Brogni) - Chor und Orchester der Wiener Staatsoper , cond. Vjekoslav Šutej - Deutsche Grammophon DVD'si: 00440 073 4001
- Operanın en iyi bilinen aryası "Rachel! Quand du seigneur", Enrico Caruso , Giovanni Martinelli , Beniamino Gigli , Placido Domingo , Jonas Kaufmann ve Léon Escalaïs gibi çok sayıda ünlü tenör tarafından kaydedildi .
Ödenekler
Rachel Yahudi fahişe Marcel Proust 'in Kayıp Zamanın In Search , anlatıcı "Rachel quand du Seigneur" tarafından takma olduğunu. Halévy'nin Rachel'ı hem Yahudi hem de Hristiyan olduğundan, Proust'un Rachel'ı hem cinsel bir meta hem de sevgilisi Robert de Saint-Loup'un gözünde çok pahalı bir putlaştırılmış kadın.
Referanslar
Notlar
Kaynaklar
- Conway, David, Müzikte Yahudi: Aydınlanma'dan Richard Wagner'e Mesleğe Giriş , Cambridge, 2011. ISBN 978-1-107-01538-8
- Leich-Galland, Karl, Fromental Halévy: La juive - Dossier de la presse Parisienne , Saarbrücken, 1987.
- Macdonald Hugh , " La juive ", The New Grove Dictionary of Opera , ed. Stanley Sadie, Cilt no. İki. Londra: 1992 ISBN 0-333-73432-7
|Wikimedia Commons, La Juive ile ilgili medyaya sahiptir .|