Isaac Newton, 25 Aralık 1642 tarihinde İngiltere’nin Woolsthorpe kentinde dünyaya geldi. Çok zayıf bir bebek olarak doğan ve ilk günlerinde yaşaması dahi beklenmeyen Newton’un çocukluğu zorluklar içinde geçti. Babasını henüz anne karnındayken kaybetmişti ve 4 yaşına geldiğinde annesinin başka biri ile evlenmesi sonucu anneannesiyle yaşamaya başlamıştı.
Yaşıtlarına göre oldukça zayıf ve çelimsiz olan Newton, bu sebeple arkadaşlarının oynadığı oyunların çoğuna katılmıyordu. Zamanını büyük bölümünü kendi oyuncaklarını yapmaya ve gökyüzünü incelemeye ayırıyordu.
Annesinin, eşinin ölümü sebebiyle geri dönmesiyle Grantham’da King’s School’da eğitimine başladı. Bir dönem annesi çiftçilik yapması için onu okuldan aldı fakat Newton’un çiftlik işlerine hiç ilgi duymaması ve onun zekasını fark eden dayısının çabalarıyla eğitimine devam etti.
1661 yılında Cambridge’de Trinity College’e girdi. Okulda hem çalışıyor hem de okuyordu. Cambridge’teki üç yıl boyunca cebir, geometri ve trigonometri dersleri aldı, Latince ve Antik Yunanca’yı öğrendi. Bu dönemde Galileo ve Kepler’in eserleri ile tanıştı ve oldukça etkilendi. Ayrıca Descartes, Gassendi, Hobbes ve özellikle Boyle’ın felsefi çalışmalarını okudu. Fikirlerini yazdığı Quaestiones Quaedam Philosophicae (Bazı Felsefi Sorular) adlı defterinin başına Latince şu notu düşmüştür: “Plato arkadaşım, Aristoteles arkadaşım, ama en iyi arkadaşım gerçek.”1
1661 yılında veba salgını nedeniyle Cambridge kapatılınca annesinin yanına döndü. Burada iki verimli yıl geçirdi ve kütle çekimi üzerine düşünmeye başladı. Ayrıca en önemli buluşları olarak kabul edilen diferansiyel ve integral hesabın temellerini attı.
1667’de üniversitenin tekrar açılmasıyla Cambridge’e döndü ve iki yıl sonra matematik profesörü oldu. Burada bulunduğu otuz yıl içerisinde diğer bilim adamlarıyla sık sık mektuplaştı ve çalışmalarına tek başına devam etti. Işık ile çiftlikte yaptığı deneyler sonucunda mercekli teleskopların kusurlu olduğunu tespit etti ve bir aynalı teleskop geliştirdi. Bu icadı Royal Society üyeliğine seçilmesini sağladı.
Newton, 1687 yılında bilim tarihinin en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen “Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica” adlı kitabını yayınladı. Kitapta geometrik ispatlar yapmış ve kütle çekimini ayrıntılı olarak açıklamıştır. Ayrıca bu kitapta Galileo’nun deneylerinden övgüyle bahsetmiş ve Kepler kanunlarını matematiksel olarak ispatlamıştır.
Kütle Çekimi
Newton dediğimizde aklımıza ilk olarak kütle çekimi geliyor. Hayatı boyunca çok önemli bilimsel çalışmalarda bulunsa da en çok ses getiren çalışması bu oldu. Bu konu hakkında bilinen meşhur hikayeye değinelim önce;
“Newton bir gün Woolshorpe’deki evinin bahçesinde, ağacın altında kitap okurken elma ağacının tepesindeki bir elma dalından koparak, kafasına ‘küt!’ diyerek düşer. Başını kaldırıp baktığında elmanın daha önce asılı bulunduğu dalın sallanıyor olduğunu görür. Demek ki rüzgâr veya başka bir güç dala kuvvet uygulayarak elmanın daldan kopmasına sebep olmuş, kopan elma başka destek bulamayınca boşta kalmamış, yere doğru düşmüş.”
1665 yılında kütle çekimi hakkında düşünmeye başlamış olmasına karşın bu fikrini açıklamak için 1687’de yayınladığı “Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica” kitabına kadar bekledi. Bu kitapta kütle çekim kanunu sayesinde ağaçtan düşen bir elma ve Güneş etrafında belli yörüngelerde hareket eden gezegenlerin çekiminin aynı kütlesel çekim kanunundan kaynaklandığını buldu ve ispatladı.2