Öylesine ünlü bilimsel bir öyküdür ki. Yeniden anlatacağım.
Şimdi insanlar siyaset denilen uyuşturucu saplantılardan asla vazgeçmiyorlar. Analiz yapmıyorlar, televizyonlarda her gün siyaset konuşuluyor. Babadan, dededen, çevreden etkilenmeyle siyasi görüşünü belirleyen ve değişmeyen, her şeye rağmen değiştirilmeyen siyasi saplantı, sonunda Pavlov'un köpeklerinin acı sonu gibi mi olacak acaba?
Biliyorsunuz diye devam edelim. Rus bilim adamı İvan Petroviç Pavlov köpeklerin yiyecek salgısını zil sesiyle özdeş kılıyor ve köpekler zil sesini duyunca salgı bırakıyorlar. Hatta yiyecek getiren kişinin ayak seslerinden bile salgıları artıyor.
İkinci Dünya Savaşında Ruslar Almanların savaş tanklarından beziyorlar. Ne yapalım ki derken, Pavlov'un köpeklerinin salgısı akla düşüyor.
Köpekler günlerce aç bırakılıyor. Sonra Tankların alt düzenine et yerleştiriliyor. Ve köpekler bu etleri buluyorlar. Artık her tank gördükçe aç bırakılar köpekler tanklara koşuyorlar.
Ve savaşta bomba bağlanan aç köpekler Alman tanklarında et bulmak için koşuyorlar. Tankın tam altına gelince bombalar patlatılıyor ve Almanların savaş zaferinde bu intihar köpekleri etkili oluyor.
Hadi onlar içgüdüsel hayvanlardı. Açlık uğruna şehit oldular:)
Fakat, şimdi insanlar çıkarları uğruna kendilerini satıyorlar.
Koşullu koşullanmanın değişmezliğiyle eziyetler çekip duruyorlar.
Beleşe, bedavacılığa, asalaklığa alışanlar ve boyun eğenlere ithaf olunur.
Benden bu kadar.