Bir kız ve bir delikanlı, bir motosikletin üzerinde 180 Km hızla gidiyorlar ve aralarında şöyle bir konuşma geçiyor;
Kız : Lütfen yavaşla, ben korkuyorum.
Delikanlı : Hayır, bak ne kadar eğlenceli.
Kız:Lütfen, lütfen, çok korkuyorum.
Delikanlı:Peki, beni sevdiğini söyle.
Kız : Seni çok seviyorum, lütfen yavaşla.
Delikanlı:Şimdi de bana sıkıca sarıl.
*Kız delikanlıya sıkıca sarılır.
Delikanlı:Şapkamı alıp, kendine takar mısın? Başımı çok sıktı..
Ertesi gün gazetelerde şöyle bir haber çıktı:
Motorsiklet Kazası;
Motorsiklet, fren arızası nedeniyle, bir binaya çarptı. Üzerindeki 2 kişiden sadece biri kurtuldu.
Gerçek ise şöyleydi; Yolun yarısında, delikanlı frenlerin bozulduğunu anlamış ama bunu kıza belli etmek istememişti. Bunun yerine, kızdan kendisini sevdiğini söylemesini istemiş ve kendisine son defa sarılmasını istemişti. Sonra da kendi ölümü pahasına, kızın başlığı takmasını ve hayatta kalmasını sağlamıştı.
Müzik hala çalıyordu
Öylece balkonda oturup gökyüzünü izliyordu. Yukardaki bulutlara bakıp kendince onların oluşturduğu şekilleri yorumluyordu. Önce bir bulut dikkatini çekti, oldukça büyüktü ve ilginç bir şekli vardı. Bir kuşa benzetti önce. Yırtıcı bir görüntüsü vardı. Ancak sonradan yavaş yavaş esen rüzgarla beraber dağılmaya başlamıştı. Önce ü-züldü ama daha sonra dağılan parçaların az ilerde tekrar birleştiğini farketti. Yavaş yavaş başka bir yerde aynı şekli alıyordu bulut parçaları. Bir an kendi küllerinden tekrar doğan Ankaa’yı anımsadı ve hafifçe gülümsedi. Kafasını diğer tarafa çevirirken irkildi bir anda... Tanıdık bir yüze benziyordu bulut, gözleri doldu bir anda, uzunca seyretmeyi düşlerken bir anda süratlenen rüzgarın onu da dağıttığını farketti. Sinirlendi... Gözlerindeki şaşkınlık yerini garip bir öfkeye bırakmıştı...Toparlandı ve ayağa kalktı, telaşla aşağıya indi ve arabasına bindi, hızla sür-meye başladı...
Çok fazla sürmeyen bir yolculuktan sonra yolun sonu gelmişti.Burası onun seneler boyunca her fırsatta gittiği ama son 10 senedir tek bir kere bile gitmediği bir yerdi. Aslında değişen çok bişey olmadığını düşündü. On sene evvelki haliyle şimdiki hali arasında pek bi fark yoktu. Issız kimsesiz biyerdi hala, hala rüzgarın sesinin en güzel duyulduğu, denizin köpürüşünün en güzel görüldüğü yerdi hala dünya üzerindeki... Arabasından indi, yolda durup aldığı biralardan birini açtı. Müziğin de sesini iyice açmıştı sanki rüzgara dinletmek ister gibi...
Denize doğru yürüdü. Yüzünde hiç ifade yoktu, Uzunca seyretti, uzuuuuun uzun baktı...Rüzgar iyice hızlanmış, dalgalar da iyice kabarmıştı... Uzun süren bakışmadan sonra bağırdı avazı çıktığı kadar...
TEKRAR MERHABAAA
Beni hatırladın mı dedi... Hani yıllar evvel, hep sana gelirdim hatırladın mı? Konuşur dertleşirdik senle. Bak gene burdayım, Herşeye rağmen, bana onca yaptıklarına rağmen gene burdayım.
Rüzgarın sesi çok güçlüydü, dalgaların da çırpınışı ama o bunu biliyordu, onun için müziğin sesini sonuna kadar açmıştı zaten.Bir anda öyle bir dalga vurdu ki sahile, Sanki hoşgeldin der gibiydi rüzgarla deniz...Noldu dedi yoksa özledin mi beni? Seninle nasıl severdik birbirimizi hatırladın mı? Öyle ki tüm dostlarımı bir bir hep sana getirirdim buraya, hepsiyle tanıştırırdım dedi. Hatırladın mı?Ama sen diye başladı yeni cümlesine, birasından bir yudum aldıktan sonra...Kimi getirdiysem, kimi sevdiysem, kimi tanıştırdıysam senle hepsini aldın ve götürdün.. Hepsini kıskandın...Kimi sevdiysem, kime inandıysam hepsi uçtu gitti, hepsini aldın yanımdan. Oysa biz seninle dost değil miydik? Beraber oturmadık mı günler, gecelerce? Beraber içip sarhoş olmadık mı? Rüzgar hala şiddetle esiyordu ama onun sesi rüzgardan ve müzikten bile daha güçlü haykırıyordu...KONUŞSANA diye haykırdı...Önce diye başladı tekrar.Hani dedi kısa boylu çirkin bişeydi, hatırladın mı? Hafifçe gülümsedi. Hani dedi sen bile sarhoş olmuştun, o kadar içmiştik ama... O sarhoş olmamıştı sinir olmuştuk senle... Hani diye devam etti. Hani çok güzel biri vardı? Hani yüzüklerimizi takarken sen şahitlik etmiştin yeminlerimizi hatırladın mı? Rüzgar yavaş yavaş hızını kaybediyordu...Yaaa dedi adam, "Hepsini aldın yanımdan, ben de son kez geldim sana beni de al bari diye, BAKALIM HANGİMİZ SAĞ ÇIKACAK... SEN Mİ BEN Mİ? BEN GELDİM SANA, YA BEN SENİ ÖLDÜRECEĞİM BUGÜN YA DA SEN BENİ ALACAKSIN ONLARI ALDIĞIN GİBİ
Yaaa , bak zayıf düşüyorsun işte,
Rüzgar hızını iyice yitirmişti, deniz de köpürmüyordu eskisi gibi,Bir yudum daha aldı birasından...Bak, dedi Noldu? Çok mu güçlü geldim sana? Hani en sevdiklerimi öldürerek mi yıkacaktın beni? BECEREMEDİN İŞTE. Bak, hissetmiyorum bile seni artık, HADI BAĞIRSANA DEMİNKİ GİBİ, HADİ! İşte bak tamamen yok oldun...YIKAMADIN BENİ. AMA BEN SENİ YIKTIM! Az sonra Ürkütücü bir ses duyuldu, Çok derinlerden gelen tok bir ses, "BEN DEĞİLDİM"
Deniz bir anda kabardı, rüzgar dağları bile yerin-den sökecek kadar kuvvetli esti. Aynı ses tekrar haykırdı..."BEN DEĞİLDİM" Ve yağmurun ilk damlaları arabanın farlarının zor aydınlattığı, yerde yatan cansız bedenin üzerine düştü...
"BEN DEĞİLDİM”
Müzik hala çalıyordu...
31.07.2006