29 Ağustos 2022 — Uygulayıcı hemşire, birkaç kısa soruyla doktorumla sanal görüşmemden önce beni aradı. “Son zamanlarda depresif hissettin mi?” Hayır, dedim kendinden emin bir şekilde, bu pandemi sırasında iki küçük çocuğa ebeveynlik yapma olayına gıcık olmama rağmen. “Harika! Duymayı sevdiğimiz şey bu!” diye yanıtladı.
O anda gurur duydum – Benden çok memnun! Ama neden bu kadar kel yüzlü bir yalan söylemekte bu kadar hızlıydım?
Sağlığımız hakkında yalan söyleme konusu derinlere iniyor. Gerçeği söylemek gerekirse – amaçlanan bir oyun değil! – tıbbi ve sağlıkla ilgili yalan söylemenin birden çok şekli vardır ve farklı motivasyonları ve sonuçları vardır.
Zararsız Fib veya Ciddi Bir Sorun mu?
Çoğumuz tıbbi randevular sırasında bir şeyler saklıyoruz, diyor Angie FagerlinPhD, Utah Üniversitesi’nde nüfus sağlığı bilimleri profesörü.
“Araştırmamızdan, insanların doktorlarına doğruyu söylemediğini biliyoruz” diyor. Fagerlin ve meslektaşları fenomen hakkında iki makale yayınladılar ve bir tanesi COVID liflerimiz hakkında gelecek.
Fagerlin tarafından ortaklaşa yazılan ve yayınlanan bir çalışma JAMA Ağı Açık 2018’de 4.500’den fazla ABD’li yetişkinin anket yanıtlarını ve onların sağlık alışkanlıkları, tıbbi tedavileri ve sağlayıcılarıyla yaşadıkları deneyimler hakkındaki ortak soruları çevreleyen dürüstlüklerini analiz etti.
En yaygın olarak, insanlar tedavi önerileriyle aynı fikirde olmadıklarında veya hatta doktorun ne dediğini anlamadıklarında bile sağlayıcılarına yalan söylediklerini itiraf ettiler.
Diğer sebepler? Reçeteli ilaçları belirtildiği gibi almıyorlardı, egzersiz yapmıyorlardı, sağlıksız bir diyet yapıyorlardı veya başka birinin reçetesini patlatıyorlardı.
Öyleyse neden insanlar tam olarak pes etmiyorlardı?
Fagerlin, “Hastaların %82’sinin en yaygın bir numaralı yanıtı, davranışları hakkında yargılanmak veya kendilerine ders verilmek istememeleridir” diyor. Dahası, %76’sı yaptıklarının zararlı olduğunu bilmek istemediklerini, %61’i ise utandıklarını söyledi. Hatta bazı hastalar, zor olarak karşılaşmak ya da doktorun daha fazla zamanını almak istemediklerini bile söylediler.
Fagerlin ve meslektaşlarından bir başka çalışma, 2019’da yayınlandı, depresyon, intihar eğilimleri, istismar ve cinsel saldırı gibi aşırı ve bazen yaşamı tehdit eden zorlukların ifşa edilmesini analiz etti. Dörtte biri, büyük ölçüde utanç, yargılanma korkusu, yardım almak istememe (örneğin, bir terapiste görünme), tıbbi kayıtlarına dahil edilmesini önlemeye çalışma veya sağlayıcının yardım edemeyeceğini varsayma nedeniyle sağlayıcısına söylemedi. .
Ancak bu, sezgilere aykırıdır – ve ters etki yapar: Aktif olarak tıbbi yardım ararız ve ardından nasıl algılandığımızdan endişe ettiğimiz için doktorlarımızın uygun, kapsamlı bakım sağlamasını aktif olarak engelleriz.
Fagerlin, akıllara durgunluk verici olabileceğini kabul ediyor, ancak bu yaygın.
“İnsanlar sağlayıcılarına saygı duyma eğilimindedir ve onlar hakkında iyi düşünmelerini ister. Bu ilişkiye veya algıya zarar verecek bir şey yapmak istemiyorlar” diyor.
Bu arada doktorunuz, sorunlarınız varsa ilaçlarınızı değiştirmeyi bilmeyecek, başka birinin reçetesini alıyorsanız ilaç etkileşimlerini aramayı bilmeyecek veya sizi bir akıl sağlığına sevk edemeyecek. Fagerlin, mücadele ettiğinizi bilmiyorlarsa profesyonel olun diyor.
yapmıyoruz gibi değil istek dürüst olmak. Tam tersi. Geçmişte yapılan araştırmalara göre, araştırmalar, insanların bir bilgisayar tarafından yönetilen çevrimiçi bir botla konuştuklarını düşündüklerinde, özellikle zihinsel sağlıkları hakkında açık ve dürüst olmaya istekli olduklarını gösteriyor. İnsan Davranışında Bilgisayarlar.
“İnsanlar, teknoloji üzerinden bir kişiyle konuştuklarını düşündüklerine kıyasla, hiçbir insan olmadığını düşündüklerinde bilgisayarla semptomları hakkında daha fazla paylaştılar” diyor. Fırtına LucasPhD, Güney Kaliforniya Üniversitesi’nde araştırma görevlisi doçent.
Lucas, yine, damgalanma korkusu ya da bir doktorun sizin hakkınızda olumsuz düşünmesi, lifleri besleyen şeydi, diyor. Bir bilgisayar sizi yargılayamaz ve bunu yapabilecek biriyle yüz yüze olmaktan daha rahatlatıcı buluyoruz.
Yalan var… ve Sonra Var Uzanmak
Bazen yalanlar sınırı aşıyor. Bunlar kanser teşhisi koyan, tekrar tekrar hastanelere başvuran veya kendi kendine tıbbi sorunlara yol açan kişiler hakkında sıklıkla duyduğumuz raporlardır. Yapay bozukluk (bir zamanlar Munchausen sendromu olarak adlandırılır), bir kişinin “dikkat çekmek, özen göstermek veya başka bir şekilde elde edemeyeceklerini hissettiği endişesini almak için bir tıbbi sorunu taklit ettiği, abarttığı veya kendi kendini indüklediği” bir akıl hastalığıdır. Feldman, MD, Alabama Üniversitesi’nde klinik psikiyatri profesörü ve Dying to Be Ill kitabının yazarı.
Feldman, genel hastanelere kabul edilen hastaların yaklaşık %1’inin semptomlarını taklit ettiğini ve bunun nadir olmasa da nadir olmadığını söylüyor. Yine de, bu gruptakilerin çoğu, istikrarlı işleri ve sevdikleriyle ilişkileri olan ve “hayatlarındaki stresle başa çıkamadıklarında ve sempatiye ihtiyaç duyduklarında” bu şekilde yalan söylüyorlar.
Yüksek statülü bir sağlık uzmanına sahip olmak, her kelimenize bağlı kalmak tatmin edicidir ve bir aidiyet ipucu getirir. Ve genel olarak konuşursak, doktorlara hastaları sorgulamaları öğretilmez, diyor. Bazen bu sempati aileden, arkadaşlardan veya topluluğun diğer üyelerinden alınabilir ve bu, bir doktor aramak zorunda kalmamaları için yeterince tatmin edici olabilir.
Yapay bozukluğu olan daha az insan bu yalanlar ağını kronik olarak oluşturur, ancak bazıları yapar ve tıbbi yalanlar dokumak bir yaşam biçimi haline gelir.
“Farklı nedenler var, ancak deneyimlerime göre, beslenme arayışı bir numara. Diğerleri, kendi yaşamları üzerinde kontrolleri yokmuş gibi hissediyor ve profesyonelleri manipüle etmek, kontrol altında hissetmelerini sağlıyor” diyor Feldman.
Yine de, bazıları için, kronik aldatmaya yol açan temel bir kişilik bozukluğudur. Ama diğerleri için kârdır. Bazı insanlar sağlık konusundaki uydurmalarından büyük paralar kazanıyor ve pazarlıkta büyük sonuçlar yaşıyor.
A Kaliforniyalı kadın kısa süre önce 5 yıl hapis cezasına çarptırıldı Sahte kanser teşhisi, yasadışı kitle fonlaması bağışlarında 100.000 dolardan fazla paraya yol açtığında tel dolandırıcılık için.
Ve bu yılın başlarında TV şovu için bir yazar Grey’in Anatomisi Nadir görülen bir kemik kanseri türünden kemoterapi sırasında kürtaj yaptırmaya kadar tüm tıbbi geçmişinin sahte olduğu ortaya çıktığında işini ve itibarını kaybetti. Tüm bunları şovda ve ulusal dergilerde yazma kariyerini beslemek için üretti.
Feldman, gerçek zihinsel sağlık bakımına ihtiyaç duyanlar için yapay bozukluk için yardımın katmanlı ve karmaşık olduğunu ve bu tür uzmanlığa sahip sağlayıcıların eksikliği olduğunu söylüyor. Azaltma stratejileri (örneğin, hastaneye gitme dürtüsü olduğunda dikkatin dağılması dahil) ruh sağlığı uzmanlarının bu durumu tedavi etme yollarından biridir ve sadece bir terapistle konuşmak, hastaların durumlarının psikolojik ve psikolojik olduğu gerçeğini kabul etmelerine yardımcı olabilir. fiziksel değil.
Nasıl Fess Yapılır – Fib Değil
Çözümün bir kısmı, sağlığınız hakkında yalan söylemenin bir düzeyde psikolojik bir ödül sağladığını fark etmektir – ister kek puanları için şarap tüketiminizi eksik bildiriyor olun, ister bir iş arkadaşınıza kanser olduğunuzu önermekten sempati duyuyor olun. .
Ama bu ödül sonuçlarına değer mi?
Özellikle güç dengesinin sizden koptuğu bir klinik ortamda, tıbbi gerçeği kabul ederken savunmasız olmak zor olabilir. Ancak zorlu konuşmalardan ve – küçük olsalar bile – görünüşte zararsız liflerden kaçınmak, bir durum için başarılı bir şekilde tedavi edilme yeteneğinizi etkileyebilir veya uzun vadede sağlığınıza fayda sağlayabilecek günlük alışkanlıklarda değişiklik yapmanın önüne geçebilir. .
Yalan söylemeye veya tüm gerçeği söylememeye yatkın olduğunuzu bilmek ilk adımdır.
“Araştırmamız, açılmama seçimini yönlendiren şeyin değerlendirme korkusu olduğunu gösteriyor. Bunun farkındalığı, potansiyel olarak size sağlayıcılarla paylaşma konusunda zor kararı verme gücü verebilir, ”diyor Lucas.
Başka bir olasılık: Örneğin, sağlıklı bir yaşam tarzı sürdürmenin zorlukları hakkında doktorunuzla açıkça konuşun. Çoğu doktor bunu kabul edecek ve anlayışla karşılayacaktır – “Hey, düzenli egzersiz yapmanın zor olduğunu biliyorum; benim için de zor.” – ve hastaların kendi alışkanlıkları ve mücadeleleri konusunda dürüst olmaları daha kolay hale gelir. Sağlıklı bir yaşam tarzı varsayılan hale getirildiğinde, neredeyse hepimiz yetersiz kalırız.
Fagerlin, “Temerrüde karşı çıkmak, insanların yapması ve kabul etmesi zor” diyor. Ancak şunu bilin ki “tıp mesleğine giren insanlar en iyi, en sağlıklı hayatınızı yaşamanıza yardımcı olmak isterler. Bütün hikayeyi bilmiyorlarsa bunu yapamazlar.”