Kalbe yanaşacak olsa, Allah korkusu onu yere serer. Aşk, sevgi onu yakar. İç aleme yanaşacak olsa, Hak yakınlığı ve müşahede ateşi onu kavurur...
İrfan sahibinin kalbi de yanmaktan kalmaz. Bir kere kalbi korku ateşi ile yanar, Bir kere de marifet ateşi ile şifa bulur. Şayet bu korku ateşi ile marifet nuru birleşirse... Hakk'ın ünsiyet ve yakınlık ile lütûf nesimi eser. İşte o zaman, safiyet olur. Benliği yok olur. Hak varlığı kalır. Ezelde ne idi ise, meydanda o kalır...
Bu hususta Ebu Süleyman da şjyle konuşuyor:
Allah'ı tam manası ile anlayan ve O'na iman edene geceleri uykuda bilinmeyen birçok ilimler verilir. Başkaları bu hali namazada bile bulamaz.
Beyazıdı Bestami Hz. şöyle diyor:
Bir arif için en az hal, suda yürümek olur. Bundan üstünü ise, dünya ve ukbaya bakmadan Hakk'a koşmakla olur.
Zünnun, Allah'ı bilen için şöyl e diyor:
O, iyilik bulmak ve Allah'ı anmak arasında daim olur. Ne Allah ona iyiliğini yağdırmaktan beri durur; ne de arif, O'nu zikretmekten doyup usanır.