Her sayfasından espri akan, öğreten, eğlendiren dahası erteleyiciye kendisini tanıtan nefis kitap. Eser, işleri ertelemeyi alışkanlık haline getirmiş bir akademisyenin, durumunu kabullenmesi ve bu durumla başetmek yerine, durumunun faydalarına odaklanmasını konu ediyor. Yazar, kitabı yazma amacını, "sistematik erteleyicilerin kendilerini daha iyi hissetmesini sağlamak" olarak belirtiyor. Yani bu kitap, bir "erteleme alışkanlığından kurtulma" kitabı değil. Kitabın son bölümünde, erteleme alışkanlığından kurtulmak için birkaç önerisi olsa da bunların pek de işe yarar olamayacağına değinilmiş. İşleri sürekli ertelemeye "sistematik erteleme" adını veren yazar, bu kimselere de "sistematik erteleyiciler" diyor. 10 kısa bölümden oluşan kitabın genelinde ifade edilen fikir şöyle: Sistematik erteleyiciler tembel değildir. Erteledikleri işler yanında, pek çok küçük işi başarıyla yaparlar. Sorun, yapılacak listesindeki görece daha önemsiz işlere el atılmasıdır. Bir yapılacaklar listesindeki önemli işlerin yapılabilmesi için ya o önemli işlerin son teslim tarihi gelmeli ya da ilgili listeye, yapılacak daha önemli işler girmelidir. Oldukça pratik görünüyor. :) Siz de bir sistematik erteleyici iseniz bu kitap, kendinize yaptığınız eziyete son vermenin ve belki de çekilen vicdan azabının ortadan kalkmasıyla, artık bir erteleyici olmamanın kapılarını açar. Yazarın son cümlesini buraya yazmak uygun olabilir: "Hepsinden de öte, hayatın tadını çıkarın."