Dışişleri Bakanı Antony J. Blinken, Lima’da Pedro Castillo ile görüştüğünde, Peru cumhurbaşkanı bir dizi suçlamayla karşı karşıya kaldı – ve bu ilk kez değil.
Aynı gün kuzeyde 2.500 milden fazla, Mexico City’de, ABD’nin tartışmasız en önemli bölgesel müttefiki olan Başkan Andrés Manuel López Obrador, ABD politikalarına karşı alenen sövüyordu.
Ve Orta Amerika’nın “Kuzey Üçgeni”nde – El Salvador, Guatemala ve Honduras – başlangıçta Biden yönetimi tarafından ABD’nin ilgi odağı olarak seçilen planlar, Pasifik kıyılarında kırılan çalkantılı dalgalardan daha sert çöktü.
ABD’li yetkililer, Meksika ve Orta Amerika’dan And Dağları’na kadar, birlikte çalışacak ortaklar ve bir zamanlar bölgede egemen olan ancak şimdi diğer güçlerle sert bir rekabet içinde olan ABD’nin etkisini yeniden öne sürmeye çalışırken sadık kalacak politikalar bulmak için mücadele ettiler. en önemlisi Çin.
Cuma günü, Blinken, Lima’daki Amerikan Devletleri Örgütü’nün yıllık zirvesinde iki düzine ülkeyle bir günlük görüşmelerin de dahil olduğu, üç ulustan oluşan bir Güney Amerika turunu tamamladı. Onun resepsiyonu, çoğu hesapta, karışık bir çantaydı.
En büyük zorluk, yeni solcu hükümetleri mahkemeye vermekti. Ancak bu, muhatap bulmadaki zorluğun yalnızca bir kısmıydı. Latin Amerika’da sola doğru “pembe dalga” kayması on yıllar boyunca çekilip akmış olsa da, eski Brezilya Devlet Başkanı Luiz Inacio Lula da Silva bu ay yarışını kazanırsa, her zamankinden daha fazla sola eğilimli ülke olabilir.
Analistler, yolsuzluk iddialarında boğulan, enflasyona ve halkın hoşnutsuzluğuna karşı kendi siyasi hayatta kalma mücadelesi veren ve geleneksel demokratik hukuk düzenini takip etmeye isteksiz olan çok sayıda bölgesel liderin daha endişe verici olduğunu söylüyorlar. Peru gibi bazı ülkelerde istikrarsızlık norm haline geldi.
Latin Amerika uzmanı ve Washington’daki Wilson Center düşünce kuruluşunun seçkin üyesi Cynthia Arnson, “Latin Amerika’daki ve dünyadaki birçok ülkede anti-demokratik uygulamalarda bir artış oldu” dedi. “Demokratik değerlere, insan haklarına ve açık pazarlara ilgi duymayan çok sayıda hükümet var.”
Aynı zamanda, ABD, serbest ticaret anlaşmalarına karşı artan bir tepkinin ortasında bölgeye sunabilecekleri konusunda kısıtlı olduğunu da sözlerine ekledi.
Birçok Latin Amerikalı politikacı ve lider arasında ABD’ye karşı derin bir güvensizlik duygusu var. On yıllardır, en çetrefilli nokta, Washington’un 50 yıllık ekonomik ambargoyu sürdürmesi ve Komünistler tarafından yönetilen Küba’ya yönelik diğer cezalandırıcı yaptırımlar oldu.
Bölgedeki pek çok kişi, o zamanki Başkan Obama 2015’te Havana ile yakınlaşmaya başladığında alkışladı. Ambargoyu kaldırmadı – bunu yalnızca Kongre yapabilir – ancak uzun süredir dondurulan diplomatik bağları yeniledi, Havana’daki ABD Büyükelçiliğini yeniden açtı ve Kübalılar ve Amerikalılar için seyahat, ticaret ve havale göndermeyi kolaylaştırdı.
Ancak Başkan Trump, yönetimi altındaki bu açıklıkları sert bir şekilde kapattı ve Küba’yı İran, Kuzey Kore ve Suriye gibi kötü aktörlerin yanı sıra ABD’nin terörizmin devlet sponsorları listesine koyma radikal kararıyla bir adım daha ileri gitti.
Birçoğu, Biden yönetiminin borsaları canlandıracağını ve Küba’yı terör listesinden çıkaracağını varsayıyordu. Ancak Blinken yavaş hareket etti, Havana’daki büyükelçilikteki personeli sessizce artırdı ve az sayıda seyahat kısıtlamasını gevşetti. ama biraz daha.
Direktörü Juan Pablo Toro, “Yıllarca kendi kendine empoze edilen mesafenin ardından ABD, tamamen Çin sermayesine ve ticaretine dönmüş ülkeler buluyor veya Rusya ile pragmatik ilişkiler sürdürüyorlar, bu da Ukrayna’ya yönelik her türlü saldırganlığı kınamayı engelliyor” dedi. Santiago’daki AthenaLab güvenlik ve dış politika düşünce kuruluşu.
OAS toplantısında, Latin Amerika’nın en büyük ülkelerinden üçü, Brezilya, Meksika ve Arjantin, Rusya’nın Ukrayna’yı işgaline karşı ABD destekli bir kararı imzalamayı reddetti.
Bölgedeki pek çok kişi, Latin Amerika’ya yaptığı birçok geziden ve devlet başkanlarıyla ilk isim temelli ilişkilerden sık sık övünen Başkan Biden ile ilişkilerin daha kolay olabileceğini düşündü. Ama şimdi yeni bir liderler grubu var. Biden, Şili Devlet Başkanı Gabriel Boric doğduğunda ABD senatörü olarak ikinci on yılındaydı.
Castillo yozlaşmış ve potansiyel olarak beceriksiz olarak görülürken, Boric ABD’li yetkililerden övgü topladı. Solcu olmasına rağmen, demokratik yönetime saygı duyuyor gibi göründüğünü ve Başkan Nicolas Maduro’nun ülkeyi derin bir ekonomik, siyasi ve sosyal felakete sürüklediği Venezüella’nın acımasız otokrasisini ve Nikaragua’yı kınamak için Washington’a katıldığını söylüyorlar. zaman Sandinista lideri Daniel Ortega, siyasi muhaliflerinin ve eleştirel gazetecilerin çoğunu hapse attı ya da iktidarı rakipsiz bir şekilde elinde tutmak için onları kaçmaya zorladı.
Kolombiya’nın yeni cumhurbaşkanı Gustavo Petro, farklı bir durum. ABD’nin narkotik karşıtı programlarıyla işbirliğini sınırlamak gibi öne sürdüğü solcu pozisyonlar, daha da sarsıcı çünkü şimdiye kadar Kolombiya, Washington’a son derece dost merkez sağ hükümetler tarafından yönetiliyordu.
Petro ayrıca ülkesinin Venezuela sınırını yeniden açtığını duyurdu ve Maduro’ya başka tekliflerde bulundu. Maduro’nun güçlü sağ kolu Diosdado Cabello, “hepimizin istediği Kolombiya” için “yeni bir fırsatın” açıldığını söyledi. Şimdiye kadar Kolombiya, ülkelerinden kaçan bir milyondan fazla Venezüellalı mülteciyi memnuniyetle karşıladı ve şimdi zorla evlerine gönderilmekten korktular.
Petro’nun Blinken’e yaptığı kamu müdahaleleri garipti. Kolombiyalı Başkan gevezeydi, soruları ders verici bir tonda yanıtladı. Dışişleri Bakanı’nın muhtemelen gelecekteki bir başkan olduğunu söyleyerek Blinken’e laf attı, ne Blinken ne de yardımcıları bu olasılığı dile getirmedi.
Küba konusunda Petro, Blinken’e açıkça Havana’nın terör listesine alınmasının “ciddi bir adaletsizlik olduğunu… düzeltilmesi gerektiğini” söyledi. Petro ve Blinken, Kolombiya’nın sözde uyuşturucu kaçakçılarını ABD’ye iade etmeye devam edip etmeyeceği ve ABD’nin, ABD-Kolombiya uyuşturucu yasaklama programlarının sütunları olan koka mahsullerini agresif bir şekilde ortadan kaldırmasına izin verilip verilmeyeceği konusunda çatıştı.
ABD’nin Latin Amerika’da yeniden itibar kazanmaya yönelik ilgisinin altında yatan şey, Çin’in son on yılda agresif bir şekilde oluşturduğu etkiye karşı koyma umududur. Çin, 4,3 trilyon dolarlık Kuşak ve Yol Girişiminin bir parçası olarak, Latin Amerika da dahil olmak üzere dünya çapında altyapı, madencilik ve diğer projelere yatırım yaptı. Ve asla Washington’ın yaptığı gibi insan hakları veya diğer siyasi adımlar konusunda talepte bulunmaz.
Dünya Ekonomik Forumu’na göre, kabaca son yirmi yılda yapılan 130 milyar dolardan fazla yatırıma ek olarak, Çin ile Latin Amerika arasındaki ticaret de 2000’de 12 milyar dolardan 2020’de 315 milyar dolara yükseldi ve 2015’te ikiye katlanması bekleniyor. önümüzdeki 10 yıl. Nikaragua’yı boydan boya geçen bir kanal gibi projeler, genellikle Çin’in, teklifleri fiilen tamamlamadan limanları ve su yollarını kontrol etmesine izin veren boş hayallerdir. ABD’li yetkililer, Pekin’in siyasi nüfuz elde etmek için kredi verdiğini ve ardından ev sahibi ülkeleri kendi şartlarına rehin tuttuğunu iddia ediyor.
Çin bu pozisyonu reddediyor. Çin’in Şili büyükelçisi Niu Qingbao, önde gelen El Mercurio gazetesinin editörüne “Blinken’e Yanıt” başlıklı bir mektup yazdığında, Blinken Santiago’dan yeni ayrılmıştı.
Büyükelçi, “Şili ve Çin işbirliğinin iyi bir şey olup olmadığı konusunda Latin Amerika ülkelerinin kendi değerlendirmeleri var” dedi. “Çin, diğer ülkelerin içişlerine karışmamakta, işbirliğine siyasi koşullar dayatmamakta ısrar ediyor.
“ABD, Latin Amerika ülkeleriyle ‘ortak’ olmanın ne demek olduğunu gerçekten dikkate alırsa, ekonomilerini geliştirmelerine ve insanların refahını artırmalarına içtenlikle yardım ederse Çin de çok mutlu olur.”
Biden yönetiminin Latin Amerika’daki ilk büyük girişimi, o zamanlar en fazla sayıda göçmenin yasadışı yollardan ABD’ye geçmesine katkıda bulunan Kuzey Üçgeni’ni içeriyordu. Büyük bir hayranlıkla Biden, Başkan Yardımcısı Kamala Harris’i göreve atadı ve bölgedeki sakinleri evde kalmaya teşvik etmek için bir dizi program için 4 milyar dolar tahsis etti.
Ancak kısa süre sonra, üç Kuzey Üçgeni başkanından hiçbirinin güvenilir bir ortak olmadığı anlaşıldı. El Salvador cumhurbaşkanı kendini bir tiran olarak ortaya çıkardı, Guatemala lideri ülkesinin yargısını yok etmek için çalıştı ve Honduras devlet başkanı uyuşturucu kaçakçılığı nedeniyle federal ABD suçlamalarıyla karşı karşıya kaldı. Aylar içinde Honduraslılar, başlangıçta geniş çapta beğenilen bir solcu olan Xiomara Castro’yu yeni bir başkan seçtiler. ABD’li yetkililer sonunda bir ortakları olduğunu düşündüler ve Harris onun yemin törenine katıldı.
Kısaca Castro, Maduro’yu kucaklamış göründü. Şimdi ABD’li yetkililer, merkezi hükümetlerden kaçınarak Kuzey Üçgeni ülkelerine tahsis edilen parayı harcamanın alternatif yollarını arıyorlar.
Güney Amerika gezisini bitirirken Blinken, ABD’nin ideolojiden bağımsız olarak demokratik değerlere saygı duyan herkesle çalışmaya istekli olduğu konusunda ısrar etti.
Ama aynı zamanda şunu da kabul etti: “Bu sorunların hiçbiri için tek bedene uyan bir çözüm yok.”
Kaynak : https://www.latimes.com/politics/story/2022-10-12/us-has-tough-sell-in-latin-america-blinken