We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Analoji, Anlambilim ve Yorumbilim: Cajetan’ın "Kavram ve Yargı" Eleştirisi De Nominum Analogia
P. Hochschild, Joshua (Wheaton Koleji)
Ortaçağ Felsefesi ve İlahiyat 11 (2003)
Öz
Cajetan’ın De Nominum Analogia'daki analoji yaklaşımı, Thomist felsefedeki merkezi bir konunun en etkili ve karmaşık teorisi olarak bilinir. Yirminci yüzyılın sonları, bu teorinin bir eleştiri ailesine tabi olduğunu gördü. Eleştirmenler doğruysa, Cajetan'ın analoji teorisi, ortaçağ semantik varsayımlarında gizli olan zayıflıkları ortaya çıkarmak için tarihsel olarak da önemlidir. Eleştirmenlere göre, Aristotelesçi, kelimelerin ayrı "kavramlar" aracılığıyla ifade ettiği ve önermelerin anlamının bileşen terimlerinin anlamlarına bağlı olduğu varsayımları, gerçek insan söyleminin karmaşıklığı, çeşitliliği ve esnekliği için adalet yapamaz; De Nominum Analogia'da, klasik anlambilimin zarif yapısının analojik dilin baskısı altında çöktüğünü görüyorlar. Bu makalede, Cajetan'ın analoji teorisine yönelik bu eleştirileri inceliyorum ve hem Cajetan'ın anlamsal ilkeleri hem de hermenötik pratiği ışığında bunların yetersiz kaldığını iddia ediyorum. Sonuç, yalnızca Cajetan'ın projesinin savunulmasını ima etmekle kalmaz, aynı zamanda geleneksel Aristoteles semantik çerçevesi içinde mevcut olan genel felsefi alternatifleri de açıklar.
Ortaçağ Felsefesi ve İlahiyat