Haftalık Başlık - "Kulüp Okuyucular", Kanalın Esas Sözleşmesi hakkında popüler yorumları tartışıyoruz. Haftanın teması: "Rusya için 1918-1921 Bolşeviklerin Exversman neydi?
В Makaleler döngüsüne yorumlar Okuyucular, Bolşevikler tarafından tanıtılan Exversman'ın terör olmadığını savunuyor. Aynı mahremiyetin Nicholas II'yi ve geçici hükümeti tanıttığı ve Bolşevikler de aynı şeyi yaptı. Komünistlerin parayı ödediği, ne tür bir el konusu ekmek. Hadi tartışalım?
İki kutup görüşü vardır: Lenin Exversman, Bolşeviklerin terörünün insanlara karşı korkunç gerçeğiydi. Ve çıkış adamı zorunlu bir önlem, kralın ve geçici hükümetin mahremiyetinden daha kötü değildi. Gerçekten neydi? Gerçekleri görelim.
Bolşeviklere Üretim
1916'da, şehirlerdeki gıda krizi nedeniyle, Nicholas II, devletin ekmek alımını tanıttı. İllere göre, köylüler piyasanın hemen altındaki katı fiyatlarla ekmek satmak için teklif edildi. Ekmek köylülerinin tren istasyonuna kullanılması, devlet tarafından ödenmiştir. Köylüler katıldı, çünkü bu bir ürünün garantili bir satışı.
Kraliyet "Prodrancy" sadece ekmekle ilgilidir ve gönüllü idi. Plan, kademe eksikliği nedeniyle% 80 oranında yürütüldü ve Duma'nın talepleri, özel pazarı felç etmemek için satın alma fiyatını atlıyor. Düşük bir fiyata, köylüler ekmek çekmedi.
Mart 1917'de geçici hükümet kralın politikasını sıkılaştırır. Ekmeği teslim etmenin gönüllü ilkesi iptal edilir, zorunludur. Köylü ailelerin kişisel tüketiminin normuyla (yemek, tartışmalar, özel satış) onaylanmıştır.
Ekmek tekeli tanıtıldı ve özel ticaret ekmeğinin yasağı. Satın alma fiyatı azaltılır, para amortismana tabi tutulur, köylüler ekmek satmayı reddetmektedir. Kerensky'yi zorlamak için çözülmedi.
Bolşevikler devam ediyor
Bolşeviklerin gücünün geldikten sonra, şehirlerde kaos ve açlık Apogee'ye ulaşır. Mayıs 1918'de, proletaryanın gıda diktatörlüğündeki kararname çıkıyor.
Özel ekmek stoğu yasaktır ve Kerensky'nin devlet tekeli ekmek alıcısına iade edilir. 1917'nin kişisel normlarının örneği, her şey Bolşeviklere teslim edilmeli ve para-şekeri almalıdır. (Onları satın alacak hiçbir şey yoktur).
Tüm köylü aileler ekmeğin aşırılıkları olan ve 7 günde ilan edilmeyen, "halkların düşmanlarını" ilan etti, 10 yıldan itibaren mülkün el koymasıyla cezaevine maruz kaldı. Kuvvetler ekstansörleri acil durum güçleri ile iner. Başarılı bir köylülüğün aksine, fakir (tarama) komiteleri oluşturulur.
Kombinaların yerleştirilmesi teşvik edilir, çarpmalar, bulunan ekmeğin% 50'sini verir. Komünist bir şiddet aracı, komiserlerin yardımıyla tanıtıldı - ekmek nöbetleri için muafiyetler.
Her ayrılma, 2-3 makineli tüfek olan 75 kişide çalışan şehirlerden oluşur. Ancak köylüler ekmek vermez.
Demobilize ön hat motorları işçi işleriyle savaşır. 1918'de 4 100 işçi ölecek ...
Zulüm
Lenin'in tepkisi maksimum zulüm oldu. Ağustos 1918'de, kararname Kerensky'nin tanıttığı köylü ailelerin tüketiminin kişisel bir normunu kesecek.
Şimdi, yeni normdan fazla olan Bolşevikler tüm yiyecekleri geri çekildi ve sadece ekmek değil. Gerçekte, yerel komünistler ve komünistler sıklıkla normlarla uçmazlar. Sadece her şeyi al - tohumlardan kişisel tüketime kadar.
Köylü-ön hat işçilerinin direncinin üstesinden gelmek için, işçiler Kızıl Ordusun (Chon) özel amacının (CHON) ve satışların askerlerinin ayrılmalarının yerini alıyor. Chims, şiddetli Letonyalılar, Çinli Chekists.
Ancak, köylülükle baş etmeyi bile başaramadılar. 1921'e kadar, köylülere Rusya genelinde komünistlere karşı işkence eder. Lenin, 1921'de Exversman'ı iptal etmek zorunda kaldı.
Siz şahsen ne düşünüyorsunuz? Bu Bolşeviklerin kırmızı bir terörü mi yoksa değil mi? Aşağıda oy verin ve görüşünüzü paylaşın!
Bu konuda: Batya Paradise'a rus?
Vandy Haritası
Köylüler, bazı kollektif dualardan memnun olan akarsuları ve ağaçları tanır. XVIII yüzyılda, devrimden hemen önce, bir köy makamlarında mermerde St. Peter'in ahşap heykelini değiştirmeye karar verdi. Köylüler bir isyan düzenlemiştir. Ağaç yaşıyor, bu yüzden yaşama heykeli ve harikalar yaratıyor.
Kısacası, her şeyi olduğu gibi bırakın.
Sık sık fenomen, doğurganlık ritüelleri sırasında fedakarlıklardı. Hayır, insan gibi görünüyor. Ancak, bu yerlerden yapılan konaklama yerinin Zhille de Ree tarafından edinildiğini hatırlıyorsanız - Nasıl bililir.
Gilles de RA - Seri cinayetlerin suçlanmasından dolayı idam edilen Jeanne D'ARK (bu suçlamaların doğruluğu şimdi tartışmalı). Mavi sakal için bir prototip oldu.
Daha fazlası. Fanatizmelerinde Vandy Neoftes, hayal edilebilecek tüm çerçeveler için açıkça gidilmeye başladı. Köylüler, eğer kullanırlarsa, üçüncü günde yükseleceğine inanıyorlardı. İsa gibi. Ve eğer cennete ulaşmak istiyorsanız, ölümden önce dikkatlice acı çekmeyi denemeniz gerekir.
Bununla birlikte, XVIII yüzyıldaki Katolik rahipler tüm bu fakirlerle sona ermiştir, çünkü hızlı bir şekilde ortaya çıktı: onlar köyün tek gücü.
Parish ve Bokage
Vandy'nin çoğu, Balda'nın toprağıydı, yani köylü tavalar çitler ve toprak ağaçları ile ayrıldı. Ayrı çiftliklerde köylüler yaşadı. Ve komşular her hafta toplandıysa, o zaman sadece Parish Kilisesi'nde.
Tedavi hızla hepsi için oldu. Ve bir akut büyükanne ve bir avukat, makamlar ve yargıç ve bir noter ve bir psikolog ve bir bahçıvanla bazı durumları çözmek gerekliyse. Topluluk aslında varışta kuruldu.
Ancak Vaddianların soyları nefret ediyor. Bölgede Fransa'da neredeyse en güzel köylüleri yaşadı. Arazinin yarısı soylulara aitti ve beşinci kısmı bir şehir burjuvazisi oldu.
Viddians ne istedi? Siyah yeniden dağıtım. Soylular ve kasaba halkları - bir dirgen için, dünyayı almak için. Bu nedenle, bölge ulusal konvansiyonu, Jacobinyalıların neredeyse en vahşi milletvekillerine verdi. Genel olarak, başlangıçta ülkenin batısı devrim için bir dağdı. Wanda'nın karşı etkiyle eşanlamlı ne oldu?
Fransa'da bir bomba koydu
1789 Kasım'da, Ulusal Kurucu Meclis, kilisenin zenginliklerinin kamulaştırılması düzenlenmiştir. Ve sonra vandy bir kerede ayrılır. Önceden, emekli aylığı dul ve yetimler ödediler ve şimdi - kukish.
Sonra kamulaştırılan mülk 1790 ve 1791 yılında satıldı. Ve yine köylüler burunla kaldı. Neredeyse her şey savaşın farkında olmayan şehir burjuvazisine gitti. Örneğin, Francois Munene, Jacobin'in yasama meclisinin yerel milletvekili, ucuz bir şekilde sekiz büyük çiftlik, kişisel gelirini yılda yedi bin livede artırarak, gözenek için büyük sayılar. Bütün bunlar köylülerin önünde, enflasyon nedeniyle hasar gören çiftlikler, fiyat artışları ve ticaret düşüşü.
Buna paralel olarak Paris, bir kilise reformu düzenlemeye karar verdi. 1790 Temmuz'un onikrası, din adamlarının sivil yeminli bir yasa kabul edildi. Cemaatler büyütüldü, laik makamlar tarafından yemin edilen din adamları, piskoposlar sıradan yetkililer olarak seçildi. Birçok rahip çöpleri kaybetti. Rahip, sivil toplumda değil, ilk başta hala inanmalı.
Vaddianların bir sonucu olarak, köylüler ile yetkililer arasındaki ilişkileri geleneksel olarak düzenleyen eğitimli liderlerden yoksun. Yerel halk, soyulduğunu ve daha düşük çeşitlilikten insanı yaptığını hissetti.
Ne, nadir görülen zincirler ve devrim yaptı?
Yeni, yeminli rahipler, Vondays Süngüler'de bir araya geldi. Gösterici küçük düşürüldü, köpeklerini öldürdüler, onları kapıya ve pencerelerde vurdular, hizmetleri boykot etti. Fakat inançlar, kalabalık tarafından yapıştırılmamış tedavi. Zaten 1791'de, Fransa'nın batısındaki birkaç küçük risk sürüyor. Yükselen bölgede Schollen, birlikleri enjekte etti.
Bununla birlikte, 1792 Temmuz'da, Fransa, 1792-1797 olan ilk koalisyon savaşında aktif olarak savaşmaya başladı ve acı çekti.
Sinüs için bir bıçakla pasifistler
1793 Ocak'ta Louis XVI Kralı'nın 1793'teki icra Vondayev'e dokunmadı. Kral, soylular - bir çöp.
Louis XVI'nin Yürütülmesi
Köylüler, ekonomi bir sonraki alttan geçer ve fiyatlar Saint - cennetin ruhu olarak yürütüldüğü durumlarda hayatta kalmak zorunda kaldılar.
Ancak 24 Şubat 1793'te kabul edildi, orduya 300 bin adamın temyiz edildiği kararname sonunda tüm vanda ekledi. Gençler çiftlikten yırtıyor ve savaşa cehennem gönderiyor! Burada, Parisliler ordunun atlardan yoksun olduğunu fark ettiler ve sahne başladı.
Bu askeri tedbirler, Vaddisilerin siyasi marjinalleşmesiyle birlikte, yetkililerin geleneksel hiyeraryalarında müdahalesi ve yoksulluk bölgeyi havaya uçurur.
Zaten 1793 Mart 1793'ü çığlık atan silahlı köylüler: "Barış, barış istiyoruz!" Cholet şehrine patladı. Ulusal velilerin komutanı öldürüldü. Onbirinci Martha birkaç yüz köylü, Mashukul şehrine girdi.
Mashkila'da Korku ve Nefret
Vandy ayaklanma kraliyetçisi değildi, ancak Fransa'daki neredeyse son Jacceria.
Vandis Jacceri'deki çatışma asil ve köylüler arasında değildi, ancak geleneksel köylü köyü ile devrimci burjuva şehri arasında değildi. Vandy köylülerin yakalanması Masherkula, bu savaşta partilerin sonuna kadar gideceğini gösterdi. Merhamet olmayacak, sadece biri hayatta kalacak.
Dolayısıyla, 11 Mart'ta Viddians, barış talep eden Mashkil'i ele geçirdi.
İlk birkaç saatte, köylüler şehri yağdırdı ve birkaç düzine ulusal veliyi, yetkiliyi, soyluları öldürdü - hiç kimse öldürülenlerin siyasi ya da parti üyeliğini sökülmedi.
"Dezavantajlar" ve yetkililerin destekçileri tarafından bulmuş birkaç yüzlerce insan, köylüler yerel bir hapishanede kilitlendi. Şehir Cumhuriyetçiler tarafından kaçtığında esir katliam 22 Nisan 1793'e kadar devam etti. O zamana kadar, köylüler 400-600 kişiyi kesti.
Maskül katliamı
Mashkila'daki cinayetler ve soygun hakkında söylentiler bölgenin her yerinden öldü. Pek çok Cumhuriyetçi için, şu anda, kelimelerle aynı fikirde olmadıkları bir parti haline geldi.
Mart ayındaki kitlesel cinayetler hakkındaki mesajlar Paris'e ulaştı. Sermaye hemen bir karar verdi - bu dıştan daha kötü olan bir iç düşmandır. Mantelliydi: Savaş gidiyordu ve arkadaki makamların cinayetleri hemen en zalim reaksiyona neden oldu.
Zaten 1793'teki 1793'teki genel "mavi" (bu yüzden cumhuriyetin destekçileri olarak adlandırılmaya başladı) Jean-Michel Bessser açıkçası: "Terör isyancılarını keser, birinin cinayeti unutulur ve evin yıkılması unutuldu ve evin imhası hafızada kalıyor " İsyanı - Cumhuriyetçilerin ve akrabalarının toplu cinayetlerinin yanı sıra şehirlerin soykulu olan Marie Pierre Frankastelel'in üyesi, - "Fransız organizmanın sağlığını tehdit eden mikroplar olan adamı karşılaştırdı. Yetkililerin, en acımasız önlemlerin, ayaklanmayı tespit edilmesini, bu "piva" diğer Batı bölümlerine yayılmamasını istedi.
Bölgenin tedariki için bir sürü teklif sözleşmeye girdi. Tüm ormanları yakmanın ve Vaddi'lerin ekimini yakması önerildi. Angers şehrinden eczacı bir fikir verdi: Köylü kuyularının arsenikinin kütle zehirlenmesini ayarlayabilirsiniz. Paris tiyatroları, noble cumhuriyetçilerin, nedenlerle otonatılan, aptal, fanatik vontik zhobyu tarafından karşılandığı yerlere yerleştirildi.
Vandy Gümrük ve Katolikliğin özgünlüğü, Paris'in savaşa yabancı bir yarış ile liderlik etmeye zorlandığı gibi yorumlandı. Nitekim, Viddian'ın dini gayreti, ortalama cihatçının alışkanlıklarına benzer. Ancak iç savaş bu sebepten dolayı olmaya başladı.
Köylüler, tedavi ve soyluların elinde aptal bir silahı saydılar. Gerçekte, tedavi ve soylular, mücadelenin başlangıcıyla bölgeden büyük ölçüde kaçtı. Cumhuriyete sıcak duyguları beslememiş olsalar bile, bu savaşa katılmayacaklardı.
Bununla birlikte, bu tür propaganda sadece "mavi" değil, aynı zamanda televizyonlar da düzenlenmiştir.
Gerekli - aniden köylüler arasında bir sürü destekçisi var! Ve işimiz için savaşırlar - Sharman, Mont Die.
Kraliyetçiler, Vaddiansların kral için savaştığını bağırdı, Paris'te daha aktif olan, Fransa'nın batısındaki kraliyetçi gadini'yi ezmek istedi. Ve bu sadece kraliyetçilere yardım etti.
İnsanların karşı etkisi ordusu
Vadditsa isyanının ilk ayı şok geçirdi. Küçük kasabalar baskılarının altında teslim oldu. Aynı zamanda taktikler korku için kolaydı: birkaç bin köylü şehre ıslandı; Ulusal Muhafız veya Korku içinde görevlilerle birlikte koştu ya da yerinde öldürüldü. Hayatta kalan muhafızlar genellikle ayaklanmaya katıldı. Cumhuriyetçiler hapishaneler tarafından yakalanarak yakalanan ve bazı kısımlar dava boyunca öldürüldü. İsyan, kademeli olarak Vanda, Dos-Sevre, Erkekler ve Loire, İç Loir'in bölümlerine yayılır.
İlk krep, Sabl-D'AL şehrinin kuşatmasından çıktı. Vaddians'ın 24 ve 29, 1793'te bu büyük bölgesel merkezini almaya çalıştıkları için daha tam olarak iki krep.
İlk defa, Jean-Batista Joli'nin liderliğinde altı bin köylü, bir zamanlar Çavuş Kraliyet Ordusu ve sonrasında Kostonoprava, 800 Cumhuriyetçi neşeyle saldırdı. Ulusal Muhafızlar boğuldu ve şehre geri çekildi. Ancak, teslim ya da koşmak yerine komutan, her şeyin sonuna kadar duracağını söyledi. Ve kaçmaya cesaret edenler - Lobeshnik'te bir kurşun alacak.
Vadditsa, bu noktaya kadar, yenilgiyi bilmeyen, saldırıda izlenenler. Cevap olarak, Cumhuriyetçi toplar konuştu. Yirmi bir enstrüman doğrudan önyüklemeyi gelenlerin odak atışına gönderiyor. Fırtınalar da silahlardı, ancak Vandaysev'ten Artilleryrs bir bok mermi gibiydi.
Köylüler farklı yönlerde korku içinde koştu. Matyugami ile komutan joliens, alan boyunca dalgıç savaşçıları yakaladı. Yenildimdi. Bununla birlikte, beş gün içinde, bir şekilde sessizliği toplayarak, beş bin vandayansla frolik olarak saldırıyı tekrarlamaya karar verdi.
İlk kez aynı sonuçta.
Cumhuriyetçi Artilleryrs rakiplerini kolayca düzensiz. Dahası, toz dönüşümünü havaya uçurmayı başardılar. Vaddians ordusunda paniğe başladı.
Joliez etkiyi uygulamaya koymaya karar verdi: geri çekilen pantolonları ve panikoçuları karıştıran bir çizici olarak bir kazanı atın. Ancak her şey toplam yenilgiyle sona erdi. Vandy ordusu sadece durdu.
Cumhuriyetçiler Vandayans tarafından yakalandı. (Sabl-d'folone'dan sonra mahkumlar herhangi bir uygun durumda idam edildi). Bu şehir ve köyün bu savaşında kimse birbirlerine pişman olmayacaktı.
Dağıtıcı
Cumhuriyetin silahlı kuvvetlerinin zaferinin bazı köylülerin üzerinde açık olduğu görülüyor. Ama aslında hiç değildi.
İç Savaşın önündeki 1793 Ekim'e kadar gönüllü ordunun birbirine karşı çıktı. Sadece bir, Ulusal Muhafız ağırlıklı olarak kentsel, diğeri vandy, - köylü. Silah eksikliği yoktu. 1793 baharında, Cumhuriyetçiler bir sürü askeri cephanelik yakaladılar. Köylüleri sıklıkla kendi kadrolarına girmeye zorlandıkları ya da özellikle dine ve "VANDA kimliği" (Boncamp, LaughcLen), eski çavuşlar ve askerler için özel olarak temyiz edildiler. Bir yol ya da başka, hepsi iyi bir silahın nasıl başa çıkılacağını biliyorlardı. Kraliyet ordusunda görev yaptılar ya da askeri deneyimi yaşadılar.
Cumhuriyetçi Ulusal Muhafız veya At Jandarmaları Vindyans'ı aşmadı. Sonuncusu genellikle daha büyüktü ve bunlar Lyuto'nun düşmanlarından nefret ettiği fanatiklerdi. Ve Vandyans'tan ölmeye istekli olan her şey oldukça güzeldi.
İnanç düşmanları ile savaşta ölmek? Ha, herkes ölecek, ama hemen cennete gireceğiz!
Asil komutanı (aynı d'eble veya sharpeci olarak) ile, kesinlikle güvenilir ve emirlerini dinledi. Ancak Cumhuriyetçiler Cumhuriyetçilerine güvenmediler. Ordunun genel dilimerinin ihanetinden sonra siyasi kontrolle konuştu. Tüm askeri operasyonlar Sözleşme ile uyumluydu. Cumhuriyetin Komiserleri, esasen generallerin "karşı devrimci" davranışı için gözlemlenir. Herhangi bir hata, herhangi bir yenilgisi, herhangi bir tutarsız planlar ihanet olarak kabul edildi.
General Louis, Henri Francois de Mars, Pon-Sharro'da Wornians Muharebesi tarafından kayboldu, Paris'i hatırladı, ihanetle suçladı ve 29 Ocak 1794'te giyildi. Generals Westerman ve Biron idam edildi. Genel Jean-Batista de Canklo, Vaddanların yenilgisi için başarılı bir savaş planının yazarı, 1793 Ekim ayında temizlik sırasında ordudan kovuldu. Jacobin terörünün Molao'nun altına girmedi. Charles Philippe Ronsna ve Jean-Michel Beserers, kurgusal çirondist ve Ebertist komplolarına katılmak için idam edildi.
General Joseph Vesterman, siparişlerin ihlali ve zulüm için idam edildi. Sözleşmeye verilen rapora atfedildi, "Bana bu hakları kullanarak, çocukları atladım, kadınları keserdim. Herhangi bir mahkum pişman olmadım. Herkesi yok ettim. " Ama bir kraliyetçi sahte olduğu ortaya çıktı. Bu rapor bu raporu bulamadı.
Ancak Cumhuriyet, VARYTSEV'si olmayan avantajları vardı. 1793'ün kütle mobilizasyonundan sonra, ordularında 600 binden fazla insan hizmet etti. Birlikleri isyancı bölümlere aktarabilir. Yenilgelere rağmen, Ağustos 1793'te, ayaklanma 30 bin askeri ve ulusal veliler tarafından bastırıldı. Kasım ayına kadar, bu sayı 50-70 bin kişiye yükseldi ve 1794 yılına kadar 70-100 bin kişiye kadar. 1793'ün sonbaharında, Mainz ordusu, ciddi bir rakip - Prusya ve Avusturya ile düşmanlık gazileriden oluşan bölgeye devredildi. Cumhuriyetçiler hemen yola çıktı. Vaddians birbiri ardına bir yenilgiyi dayanmaya başladı. Ordusu erimiş.
"Mavi" nin bir diğer önemli avantajı topçudur. Cumhuriyetçilerin birkaç büyük zaferi sadece onun sayesinde kazandı. Huzurlu köylüler, hatta çok cesur ve fanatik, kendilerini savaş pişirmesinde atan generallerinin tamamen itaatkar emirleri, topçu bombardımanı altında düştüğünde başlarını kaybetti. Nighting tuzlarının çiftleri 20-30 bin Vandayans'a uçmaya yetecek kadardı.
Başka bir avantaj vardı. Vaddianların orduları mevsimseldir. Köylüler genellikle tarım işleri için ayrılır ve sonra mücadele durdu. Bazen çok önemliydi.
Paris Gübre Tasarruf edecek
1793'ün dokuzundaki 1793'ün Sumurasındaki savaş, Vandaysev'in askeri başarılarının tepesi olarak kabul edilir. Bu şehri alarak Paris'e yol açtılar.
Cumhuriyetçiler bunu anladı, bu yüzden 18 bin kişi commom altında toplandı. Onlara Genel Jacques-Francois De Menüsü tarafından emredildi.
Dokuzuncu Haziran Sütunlarının gününü, şehrin güneydoğu tarafında bir dizi 30 bin kişiye kadar gördük. Rezervleri Louis de Salg, Marquis de Laskure, ordusunu üç sütuna böldü. Öğleden sonra üçte saldırıya emretti.
Kanalların sağ ve merkezi sütunları gelecekteki Napolyon Mareşal Beatier'in askerlerini durdurdu. Bununla birlikte, sol kanatta, Cumhuriyetçiler, Fransız askeri yardımı'nın Amerikan devrimcilerine katılan Gaspara de Marigny'nin komutasındaki Vaddisyalıların süvarilerinin güçlü kanadının altına düştü. Panik başladı. Askerler koştu. Sol kanatın tüm bacaklarından uçtuğunu, titredi ve daha sonra beatier askerleriyle kaçtığını görmek.
Somoura'da sadece bir garniz kaldı. 10 Haziran'da, Viddians, saldırıların, çocukların, çocukların ve cumhuriyetçi askerlerin akrabaları olmadan önce canlı kalkanı getirdiği zaman teslim etti.
Saldırı sırasında yaşayan kalkanların kullanımı, Vandaysev'in en sevdiği taktikiydi. 1793 baharında, birkaç şehir böyle bir şekilde alındı.
Vaddians katıldı - Paris'e giden yol açıktı. Ancak bir prad vardı. Köylüler zafer için Tanrı tarafından örtüştü ve çiftliklerine dağıldı. Lajzhaklen ile birlikte, vandy garnizonu on (!) Adamdan daha az numaralandırıldı. Şehrin bırakılması gerekiyordu.
Bununla birlikte, paris yerine, nüfusunun sayısını göz önünde bulundurarak, Nüfus sayısını göz önünde bulundurarak, Jacques Katenoe'nin esnafı olan Vaddians'ın yeni komutanıdır, Nantes'i yakalamaya karar verdi.
Mükemmel şehir
Nat Nant, ne yazık ki "nanny boğulması" için bilinir. Komisyon Üyesi Konvansiyonu Jean-Batist Karrya Utopil ve 1793'ten 1793 - 1794 yılları arasında yaklaşık altı ila yedi bin kişiye vurdu. Tifüs'ten üç bin kişi öldü, şehrin hapishanelerinde. Bununla birlikte, kediler hariç, çirondistler çok büyük bir işlem oldu. Yani Jean-Batist "teşekkür etti", cumhuriyetin şehri kurtarmasına yardımcı olanlara.
Nante'deki çekimler
Orada, Nante'de Karrya, İngilizce ve Hollandaca savaş esirlerini öldürdü. Bu kanlı iddiocy fransızının sonuçları, özellikle İspanya'daki 1807-1812'de İngilizlerin latslarına yoğun bir şekilde düştüğünde cildinde hissettim. Yüzen cezaevlerinde, genellikle sadece ayakları öne sürüldükleri yerlerden oluşan mahkumlar içeriyordu.
1793 baharında, bir kavga, Jacobinliler ile diğer tüm devrimci fraksiyonlar arasında, öncelikle çirondistler arasındaki güç için bir kavga oldu. Ancak, şehri yakalama tehdidi, tüm anlaşmazlıkları unutmaya zorladı.
Nantes isyancı köyüne karşı savaşacaktı. Göze çarpmak ve yenmek.
KATENOE tarafından 29 Haziran 1793'te başkanlığındaki 30 bin VanDayans'a karşı Nantes, 12 bin kişiyi, genel kanko ve topu koydu. Sonuç olarak silahlar ve sonuca karar verdi.
İlk başta, "mavi" topçu, şehrin kuzeyinde bir sütun D'EBLA gözaltına aldı. Sonuç olarak, Güney ve Kuzey'den Nantes'e eşzamanlı saldırı yerine, Vaddi'lerin sütunları swab'a saldırdı. Yedi yıllık bir savaşı geçen ve Kral'da Marechal de Camp'in unvanına hizmet eden deneyimli bir general olan Canklo, (devrimci ordunun tugamının başlığına karşılık gelir), köylüleri parçalara, ustaca manevra takviyelerinde attı . Ve genellikle yaklaşan VadDians'a vurgu yapılan topların durumunu denediler.
Köylü Ordusu Jacques Katenojenik komutanı ölümcül bir yaralanma aldı. Şehir dayanıklı, isyancılar geri çekildi.
Sonra Mainz ordusu Nantes'e transfer edildi. Canko birkaç başarılı operasyon harcadı. Asi'nin hızla geri çekilmesi gerekiyordu. Savaşta kırılma geldi.
Denize uçuş.
Her ne kadar Kanko, ilk Ekim ayına kadar ordudan temizlense de, onlar tarafından geliştirilen planın kelimeler tarafından revize edilmedi. 1793 Ekim ayında toplam 25-27 bin kişiye kadar olan Cumhuriyetçilerin üç şok kolonu Vanda'ya düştü. Vaddians korkunç kayıplar taşıdı. Fethedilen tüm ayrılmış bölgeler kayboldu. Dava kavşağa gitti.
Her şey 17 Ekim 1793'te Cholet şehrinin yanında karar verildi. Vandeyans'ın kırk kayak ordusu 26 bin Cumhuriyetçiye saldırdı. İlk olarak, riskler başarı eşlik etti: Vaddisyalıların sağ flankı düşmanı uçuşa çekti, sol kanat, geri çekilmeye başlayan Cumhuriyetçileri başarılı bir şekilde soydu. Ancak topçu tekrar belirleyici kelimeyi söyledi.
Genel cumhuriyetçilerin merkezinde, Francois Severin Marso, Silahlarının altında, savaş emirlerine başarıyla sakladığı silahlarının altında. İsyancıların en büyük sütunu durdurdu. Vandyans titredi ve rastgele uçuş başladı. Bu savaşta, sekiz bin kişiyi kaybettiler, Charles de Bonshampa'nın en iyi stratejisti ve tümünün direnecekleri olacak.
Cumhuriyetçiler dört bin kişiyi kaybetti ve savaşın seyrini tamamen değiştirdi.
Bu savaştan sonra, isyancıların vandy'den panik uçuşu başlayacak. 60 bin'den fazla kişi barışçıl mültecilerdi, 18 Ekim'lik loire ile geçti ve yaslanmış yürüyüşlerine La Mansu'ya başladı. Royalist ajanlara göre, Granville Norman Limanı'ndaki İngiliz gemilerini bekliyorlardı. Ancak gemiler yelken açmadı. Vaddians eve döndü.
CHOL altından vandeanların uçuşu
Kesilenlerin bu tekerleği, Holonlar başlığı ile işkence edilen, barbar bir kabileye benziyordu. Cumhuriyetçiler sürekli onlara saldırdı. Gecikmiş köylüler genellikle vuruldu. 1793 Aralık'ın on ikiinci ve on üçinciği Le Mans Muharebesi'nde Vedyans 15 bin kişiyi kaybetti.
On dördüncü Aralık 1793, 20 bin kişi umutsuzca loire zorlamaya çalıştı. Nantes Droplet'ten Silahlı Schooners ve Tekneler tetikler. Cumhuriyetçi Konnektörler ezildi. Hala Saven'i yakalamayı başardık, ancak 23 Aralık'ta Cumhuriyetçiler 23 Aralık'ta saldırıya uğradı.
100 bin isyancıların, en fazla beş bin daha canlı kaldı.
Cehennem Sütunları Genel Türro
Cumhuriyetçiler bunun üzerinde durduysa, ayaklanma kendi başına bulanıklaşmış olurdu. Vaddi'lerin generallerinin çoğu öldü. Bir kitle desteği yoktu. Aksine, 17 Temmuz 1793'teki Jacobinlıların iptali, tüm feodal kontlukların 1793'ü birçok köylü tarafından güvence altına alınmıştır.
Sadece beklemek gerekiyordu. Bununla birlikte, Paris'te çoğu Jacobinianların çoğu asınları cezalandırmak istedi.
Wanda Louis Marie Türro'daki Cumhuriyetçi birliklerinin yeni komutanı, bölgenin "daha yakın" planı ile geldi: 12 sütun batıdan ve doğudan geliyor ve birbirlerine gidip yolundaki her şeyi yok et.
Wanda'daki Sözleşmenin resmi komisyoncusu bile gitmedi. Genel olarak onları planını gönderdiğinde, hastaları etkileyen, buzlular. Türro onu kendi riski altında tutmaya karar verdi.
Kazananlar yargılamıyor mu?
Sonra katliam başladı. Mutlu bir tesadüfle, Türro, Cumhuriyetçilerin ve nötrlerin takip etmesi gerekmediğini planladı. Tabii memurlarının birçoğu - ve hatta sütunların komutanı, örneğin, genel jean hamamı Gusha "," bu boşluğun avantajını aldı. Aynı kova, La George komüninde 100'den fazla kişiyi öldürmesine rağmen: Süngüler üzerinde oturuyorlardı, bebekler kılıçları keser, insanlar evlerde hayatta oturdular. Bununla birlikte, kraliyetçi tarihçiliğinin diğer korkuları (çünkü çocuklar fırınlarda pişmiş gibi) doğrulanmadı.
Gerisini tamamen yıkımdı. Bölümün 200 bin sakinlerinin 45-50 bin kişinin öldürüldü.
Mayıs ayında, genel plan daha soğuktu. Tamamen başarısız oldu. Köylüler, hiç kaybedecek hiçbir şeyin olmadığını fark etmek, tekrar isyancıya katılmaya başladı.
"Cehennem Sütunları" sayesinde Türro Savaşı, bir ateşkes La Robide bir ateşkes sonuçlandığında 1795 yılının beşte birine sürüklendi. Sonucu: yaklaşık 200 bin kişi öldü. Cumhuriyetçi askeri kayıplar - 30 bin, Varytsev - yaklaşık 40-50 bin. Huzurlu sakinler en çok - yaklaşık 130 bin kişi tarafından öldürüldü.
Cumhuriyetçiler gerçek anlamda burunla kaldı. Vaddianların tüm malzeme kayıplarını iade etmesi gerekiyordu; Din özgürlüğü açıklandı, bu da teminatsız tedavi hizmetlerinin iadesi ve meşrulaştırılması anlamına geliyordu; Cumhuriyetçi birlikler vandy'den gösterildi. Bölüm isyancıların eline girdi.
Ve sonunda bir sirk olacak
Vandeyans Jean-Nicolas Rofle ve Francois Atanaz Sharret'in hayatta kalan liderleri kavşak için beklememeye ve Haziran ayında ayaklanmayı kaldırmaya karar verdi. Onların yardımı için Ciberon Yarımadası'nda, göçmenlerin kraliyetçileri ve İngilizler indi. Peria "Royalist Vanda saldırıya gidiyor" uzun sürdü. Temmuz aynası Lazar Nicolas Gosh, cumhuriyetin en iyi olanı, karşı isyancılar. Ve zaten 20 Temmuz'da, Vandaysev'in ana güçleri tamamen yenildi.
Resmen, Gosh, 1796'da Batı'daki tüm isyancıları yendi. Gerçekte, her şey daha önce fazlaydı. Şubat 1796'da RFLA, Angers'ta ve Mart ayında Nante - Sharpeti'de vuruldu.
Sharetti Yürütme
Daha sonra, Vandayu Bunzala'nın üç kez daha var. Ancak hepsi - 1799-1800 Savaşı ve 1815'te ve 1832'de kraliyetçi patronas performansları zaten birleşme komedidi. Kanlı olmasına rağmen.
Son Fransız Jacteria şehri yok etmeye çalıştı, ancak sonunda kanda boğuldu. Paris ona tek bir şans vermedi.
Bu hikaye ne öğretiyor? İntikam ve kanlı psikoz kötü danışmanlardır. Sadece sorunu derinleştirirler.
Farid mamedovwarcats.ru.
11 Ocak 1919, SNK RSFSR Girişte kararnameyi kabul etti Yapımcılar .
Kısa özü
1919'un üretimi, ülkedeki askeri ve ekonomik krizler sırasında, katı tedarik fiyatları için fazla ürünlerin köylüleri olan devlete zorunlu teslimatta oluşan askeri ve ekonomik krizler boyunca tarımsal ürünlerin bir kütlesi sistemiydi. Bu tedarikçiyi reddet, yani köylü yapamadı. Bu tür acil önlemler, 1916'da Rusya İmparatorluğu'nda, birinci Dünya Savaşı'nda, felaket eksikliğinin olmadığı ve vatandaşları açlıktan kurtarmak gerekliydi. Sonra tahılın hacmi, 772 milyon pound'da tahmin edildi. Ancak köylüler ekmeği zorla vermek istemedi ve gerekli hacimlerin yarısından azına şehre ulaştı.
Askeri komünizmin ihtiyaçları için
1918'de Rusya'da başlayan iç savaş, askeri komünizm politikasının tanıtımına itici bir ivme görevi gördü ve ürün uygulandı. Kağıt üzerinde, Bolşevik ürünleri imparatorluktan daha yumuşak olmalıydı: sadece fazla tarım ürünleri geri çekilmeye tabi tutuldu. Aslında, her şey farklı olduğu ortaya çıktı. Kıtlığı önlemek için, Bolşevikler, tüm hasattan köylülerden hayatta kalan silahlı insanlardan özel bir araya gelmiştir. Dağınık köylüler ekilen bölgelerde bir düşüşe cevap verdi ...
Etkileri
Ürün, köyde açlığa yol açtı. RKKKA tüm yeni fetihleri gerçekleştirdikçe, ürün tüm yeni bölgelere dağıtıldı. Böyle bir politika, yalnızca önyargılı bir köy için değil, aynı zamanda en çok Sovyet gücü için de ciddi sonuçlara yol açmıştır. Ekmeğin geri çekilmesiyle mücadelenin bayrağının altında ve köylülerin korunması, Anarko-Komünist Nestor Makno isyan etti. Aynı sebepten ötürü, köylü ayaklanma, ESRA Alexander Antonov'un önderliğinde Tambov ilinde başladı. Bu nedenle, Sovyet tarihindeki en büyük köylü ayaklanma, Batı Sibirya'ya başladı. Bununla birlikte, Bolşeviklerin ajitasyon ve güç yöntemleri, görevi yerine getirmeyi başardı - orduyu ve işçileri, gücünün ana desteğini beslemek için. Böylece, "alandaki alanların" geleneği, art arda uzatılmış, delaping ve kolektifleme biçiminde tekrar tekrar tekrarlanır.
Tahıl - ön. Rusya'da yapımcı.
Açlık sırasında öncelik fikri tasarruf gibi görünüyordu.
Ürünlerin gelişi öngörülmez
"Kuzey Kafkasya'da ekmek rezervleri çok fazla, ancak yolun molası, yolun restorasyonu olana kadar onları kuzeye gönderme fırsatı vermez, ekmeğin teslim edilmemesidir. Samara ve Saratov eyaletine bir sefer gönderilir, ancak önümüzdeki günlerde size ekmek konusunda size yardımcı olmak mümkün değildir. Bir şekilde sokak, bir hafta içinde daha iyi olacak ... "- Tsaritsyn Umutsuz Lenin'den Joseph Stalin'i yazdı.
Bahsedildiği gibi B.döngünün önceki kısmı
SSCB'nin gelecekteki lideri, ülkenin kuzeyindeki şehirler için düştü için Rusya'nın güneyine gönderildi. Ve onlardaki durum gerçekten felaketti: 24 Temmuz 1918'de Petrograd'da, üst üste beş gün nüfusa yiyecek vermiyordu. İç savaş, Samara ilini yazın, uzun zamandır Rusya'nın ikamet ettiği ve sermayedeki tahıl akışı gerçekten kurutuldu. Ağustos ayında, minimal olarak gerekli bir aylık 500'e sahip olan Petrograd'a sadece 40 araba almak mümkündü. Vladimir Lenin bile yurtdışında ekmek satın almayı teklif etti, altın bir hazineyi ödüyor.
Yeni Bolşevik Rusya'daki ekmek için piyasa fiyatlarını izlemek ilginçtir. Ocak 1919'da 450 ruble içinde ortalama bir ücret ile Penza'da, PoothPowers, 300 ruble için Ryazan eyaletinde, Nizhny Novgorod'da - 400 ruble için 300 ruble için PoothPowers satıldı ve Petrograd'da Petrograd'da 1000 ruble vardı. Açlık, her zaman olduğu gibi, sadece kader tarafından seçilen, yani zenginler - neredeyse yemek açığını hissetmediler. Yoksullar, kıtlıkla ünlüdür ve orta sınıf ayda sadece birkaç kez yemeyi göze alabilir.
1 Ocak 1919'da mevcut durumu tersine çevirme girişiminde, Bolşevikler tarafından kontrol edilen bölgelerde bulunan tüm Rus kuruluşları toplantısı toplandı. Bu toplantıda tam umutsuzluk durumu ek olarak, forumdan birkaç gün önce olan Perm felaketi tarafından gölgede bulundu. Kolchak, yakıt ve yemeği olan yaklaşık 5.000 otomobilde Perm'de yakalanan neden oldu.
Toplantı, 11 Ocak 1919'lu kararlıydı;Tarih
"Tahıl ekmeğinin gubes üreten ve devlete yabancılaştırılacak şekilde taranan" adı altında. Yenideki önceki tüm kararlardan gelen temel bir fark, köylülerden ekmek alabilecekleri kadar ekmek alabilecekleri bir hüküm oldu. Yeni bir hükümet çok fazla ekmek gerekiyordu.
Siege'de Sovyet Rusya
1918-1919 döneminde iç savaşta kırmızı gıda üssü tamamen konuşlandırılmıştır: nüfusun üçte biri Moskova ve Petrograd'da yaşadı ve hiç tarımsal işlerde işgal edilmedi. Onları beslemek için yeterli değildi, ürünler için fiyatlar maya olarak büyüdü. 1919'dan 11 aylık, başkentte ekmek fiyatları 16 kez yükseldi! Kızıl Ordu, yeni askerler istedi ve onları bir tarım bölgesinden, verimliliğini rahatlatıyorlardı. Aynı zamanda, beyaz çok daha büyük gıda potansiyeline sahipti. İlk önce, devasa ekmek hacimleri gerektiren milyonlarca şehirlerin arkasında değildi. İkincisi, Kuban, Tavria, Ufa, Orenburg, Tobolskaya ve Tomsk illeri, WRANGEL, KOLCHAK ve DENIKIN, uygun şekilde tedarik edilen yiyecek ve ordu için ve vatandaşlar için. Birçok yönden, 11 Ocak 1919'da kararname Bolşeviklerin zorunlu bir ölçüsüdür - başka bir durumda, gıda çöküşü kaçınılmaz olurdu.
Kaydırma mantığının geliştirilmesinde hangi hesaplamaları yönlendirir? Kendi ekmeğinde zengin olan illerde, kişi başına düşen, yılda yaklaşık 16-17 ekmekli ekmek. 1919'daki köylüler açlıktan ölmedi - katı alım fiyatları birkaç on kez pazarlardan daha düşüktü gibi, vatandaşlarla paylaşmak istemiyorlar. Bu nedenle, Hükümet, şimdilik köyün her ikametgahına, yılda 12 su birikintisi olacağına ve daha fazla olmayacağına karar verdi. Tüm fazlalıklar, yıpranmış fiyatların devletinin lehine ve çoğu zaman ücretsiz olarak geri çekildi. Her il, kontrollü bölgelerden ekmek koleksiyonu için merkez standartlarından alındı ve yerel yöneticiler bu rakamları ilçe, nem ve köylerde tuttu.
Kırsal ipuçları, sırayla, bireysel çiftlik ve bahçelere çöp oranlarını dağıttı. Ancak bu kadar ideal bir şemada, iki faktör vardı - iç savaş ve köylülerin yiyecek paylaşması konusundaki isteksizliği vardı. Sonuç olarak, Samara, Saratov ve Tambov eyaleti darbe - askeri eylemler diğer bölgelerde olduğu kadar yoğun değildi. Parlak bir şekilde bu durum Ukrayna'da kendini mahvetti. Bolşevikler, en zengin kenarı "ekmeklerin yabancılaşması" için çok büyük ölçekli planlara sahipti, ancak ilk Manhyzhie Grigorieva ve Makhno ve daha sonra Denikin ordusunun saldırısının planları üzerinde bir haç koydu. Ukrayna'dan ve Novorossiy'den ilk hacimlerin sadece% 6'sını toplamak mümkündü. Volga bölgesinden ekmek almak zorunda kaldım ve bölgenin nüfusu için korkunç bir zaman olduğu ortaya çıktı.
Volga Bölgesinin Kurbanları
"Biliyoruz, öldürebilirsin, ama ekmek merkezine vermezsen seni aslayacağız." Böyle bir intihar tepkisi, Gıda veren normları azaltmak için Saratov ilinin liderliğini aldı. Ancak bu tür ejderha önlemleri bile iddia edilen normların% 42'sinden fazlasını toplamasına izin vermedi. Ekmek kelimenin tam anlamıyla talihsiz köylülerden vuruldu, bazen ev kapaklarında hiçbir şey bırakmadı. Gelecek 1920, kuraklık ve ekim tahıl stoklarının yokluğu nedeniyle son derece vazgeçilmezdi. Yetkililer Merhamete gitti ve secarenin normlarını iki ya da üç kez azalttı, ancak çok geç oldu - açlık Volga bölgesini kapladı. Bolşevikler, Necchnoe'nun içine koştu ve daha önce ortaya çıkan 13 kat daha fazla ekmek olan talihsiz bir ekmekten çıktı. Ayrıca, Urallar ve Sibirya'nın bölgelerinin yanı sıra Kuzey Kafkasya bölgelerinin bölgeleri de kursa gitti.
Stavropol eyaletinin örneği, savaş öncesi dönemde 50 milyondan fazla ekmek ürettiği iç savaşın yıkıcı ölçeği hakkında çok net bir yerdir. 1920'de, 1920'de il ile 29 milyon toplayacak ve aslında sadece 7 milyonu yıkmak mümkündü. Genel açlık ve Wrangel'e sadece 8 ay boyunca yurtdışında 10 milyon pound Kırım tahıl satan bir katkı yaptı. . Optisizanslar, 71 milyondan fazla su birikintisi toplamayı başardıkları DNIEPER'in kıyılarındaki sobun sonuçları, aynı zamanda Makno'nun gangsterlerinin yanı sıra zayıf bir nakliye şebekesinin yanı sıra öngörülenler dedi. Toplanan tahılın tekrar taşınmasının imkansızlığı, Bolşevikler için akut bir problem haline geldi - hatta yolcu eşyaları ulaşım için yer aldı.
Exversman'ın sonuçlarından biri - Volga Trupo
Ürünün sonuçları belirsiz ve zalimdir. Bir yandan, Volga Bölgesi'nin açlığı ve "Carramy" savaşçılarının vahşetleri ve diğer tarafta - ülke yemeğinin hayati bölgelerinin tedarik edilmesi. Bolşevik ekmeği, tüm kontrollü illere ve şehirlere daha fazla ya da daha az dağıtmayı başardı. 1918'deki devlet misyonları, vatandaşların ihtiyaçlarının sadece% 25'ini kaplamıştır ve iki yıl sonra zaten üçte ikisi vermişti. Genel olarak Sormovsky fabrikasında, açlıktan haber almadılar. Fabrika işçisinin tüm İç Savaşı, ekmek aldı ve birkaç kez bile lehimleki un kalitesi aniden azaldığında hemen hemen asi olarak yükseldi.
Ürün, yalnızca beyaz ordunun ana kuvvetlerinin yıkılmasından sonra, gıda ihtiyacının çok akut olmadığı zaman iptal edildi. "Aslında, köylülerden ve bazen de öykücü olmayan yiyeceklerin bir parçası olarak, ordunun maliyetlerini ve işçilerin bakımını ele almaya başladılar ... Aksi takdirde, kazanamadık ... yıkık ülke, "Exversman Vladimir Lenin'in kasvetli tarihini hatırladım. Ancak, tahıl sadece orduya ve işçilere gitti. Hemşirelik anneleri ve hamile kadınların şehirlerinde yaşayan köylülerden ekmekle birlikte verilir. 1920 yılının sonunda, askerler 12 yaşın altındaki 7 milyon çocuk beslendi. Bir şey tam olarak bilinir: Exversman milyonlarca hayat kurtardı. Ve açlıktan kaç arızdan kaçındı, hala bilinmiyor."Profil" ve "Rus gazetesinin" malzemelerine göre.