bu mualla ve muazzez zat'ı ( s.a.v ) en güzel anlatan eserlerden biri üstad bediüzzaman'ın '' 19. mektup '' isimli nam-ı diğer '' mü'cizat-ı ahmediye risalesidir ''. efendiler efendisini ( s.a.v ) şu şekilde anlatır hz. üstad ;
evet, sabıkan bahsi geçmiş:
avucunda küçük taşların zikir ve tesbih etmesi;
'' attığın zaman sen atmadın '' sırrıyla, aynı avucunda küçücük taş ve toprak,
düşmana top ve gülle hükmünde onları inhizama sevk etmesi;
'' ay yarıldı '' nassı ile, aynı avucunun parmağıyla kameri iki parça etmesi,
ve aynı el, çeşme gibi on parmağından suyun akması ve bir orduya içirmesi,
ve aynı el, hastalara ve yaralılara şifa olması, elbette o mübarek el, ne kadar harika bir mucize-i kudret-i ilâhiye olduğunu gösterir.
güya, ahbap içinde o elin avucu küçük bir zikirhane-i sübhânidir ki, küçücük taşlar dahi içine girse zikir ve tesbih ederler.
ve a'dâya karşı küçücük bir cephane-i rabbanidir ki, içine taş ve toprak girse gülle ve bomba olur.
ve yaralılar ve hastalara karşı küçücük bir eczahane-i rahmanidir ki, hangi
derde temas etse, derman olur.
ve celâl ile kalktığı vakit, kameri parçala-yıp, kab-ı kavseyn şeklini verir.
ve cemal ile döndüğü vakit, âb-ı kevser akıtan on musluklu bir çeşme-i rahmet hükmüne girer.
acaba böyle bir zatın bir tek eli, böyle acib mucizata mazhar ve medar olsa; o zatın, hâlik-ı kâinat yanında ne kadar makbul olduğu ve davasında ne kadar sadık bulunduğu ve o el ile biat edenler ne kadar bahtiyar olacakları, bedahet derecesinde anlaşılmaz mı?
devamını gör...