Nijerya, Afrika'nın batı kıyısında bulunan ülke. Nijerya, kuraktan nemli ekvatoral arasında değişen çeşitli coğrafyalara sahiptir. Ancak Nijerya’nın en çeşitli özelliği insanları. Ülkede, Yoruba, Igbo, Fula, Hausa, Edo, Ibibio, Tiv ve İngilizce de dahil olmak üzere yüzlerce dil konuşuluyor. Ülke bol miktarda doğal kaynağa, özellikle de büyük petrol ve doğal gaz yataklarına sahiptir.
Ulusal başkent, 1976 yılında kararname ile oluşturulan Federal Başkent Bölgesi'ndeki Abuja'dır. Eski başkent Lagos, ülkenin önde gelen ticaret ve sanayi kenti olma özelliğini korumaktadır.
Modern Nijerya, Kuzey ve Güney Nijerya Britanya Koruma Birlikleri'nin katıldığı 1914'ten kalmadır. Ülke 1 Ekim 1960'ta bağımsız oldu ve 1963'te cumhuriyetçi bir anayasa kabul etti ancak İngiliz Milletler Topluluğu'na üye olmayı seçti.
Genel olarak, Nijerya topografyası kuzey ve güneydeki ovalar ve ülkenin merkezindeki yaylalar ile kesilen ovalardan oluşur. Sokoto Ovaları ülkenin kuzeybatı köşesinde yer alırken, kuzeydoğu köşesindeki Borno Ovaları Çad Gölü havzasına kadar uzanmaktadır. Çad Gölü havzası ve Nijer Nehri deltası ve kuzeybatıdaki Sokoto bölgesinin batı kısımları da dahil olmak üzere kıyı bölgelerinin altında yumuşak, jeolojik olarak genç tortul kayaçlar bulunmaktadır. Yağmur mevsimi boyunca sulanan nazik dalgalı ovalar bu bölgelerde bulunur. Yaylaların karakteristik yeryüzü şekilleri, sayısız tepelerle veya izole dağlarla adlandırılan geniş, sığ vadileri olan yüksek düzlüklerdir; altta yatan kayalar kristallidir, ancak nehir bölgelerinde kumtaşı görülür. Jos Platosu neredeyse ülkenin merkezinde yükseliyor; çok sayıda soyu tükenmiş yanardağ ile noktalı geniş lav yüzeylerinden oluşur. Udi-Nsukka yükselmesi (bkz. Udi-Nsukka Platosu) gibi diğer aşınmış yüzeyler, en az 300 metre yükseklikte ovaların üzerinde aniden yükselir. En dağlık bölge, Kamerun Yaylalarının ülkenin en yüksek noktalarına, Gotel Dağları ve Dimlang Dağı'na (6,699 feet) Dağları
Nijerya ve Afrika'daki topraklar genellikle dünyanın diğer bölgelerindeki topraklardan daha düşük kalitededir. Bununla birlikte, yüzyıllar boyunca Nijeryalılar, eğik çizgi ve yanık, iç içe geçme ve toprağın eksiklikleriyle başa çıkmak için sığ ekim araçlarının kullanımı gibi tarımsal teknikler kullanmışlardır. Sömürge öncesi dönemde ülke normalde nüfusunu beslemek için yeterli tarımsal mal üretti ve hatta ihracat için fazla verdi.
Nijerya’nın başlıca toprak bölgeleri coğrafi bölgeye uygundur. Kuzey bölgelerinde rüzgar kaynaklı tortular ve riverin kumlarından oluşan gevşek kumlu topraklar, belirgin bir kuru mevsimin olduğu bölgelerde, bu toprakların yetiştirilmesini zorlaştıran yoğun bir laterit yüzey tabakası gelişir. Ancak Kano ve Sokoto'nun kuzey eyaletlerindeki topraklar sızıntıya maruz kalmaz ve bu nedenle kolayca yetiştirilir. Kano'nun güneyinde karışık topraklar yerel olarak türetilen granit ve lös (rüzgarla taşınan tortular) içerir. Ülkenin orta üçte ikisi, ova bölgeleri, kırmızımsı, laterit toprakları içerir; mevsimsel kurumaya maruz kalmadıkları ve daha güney bölgelerinde meydana gelen daha fazla yağış almadıkları için kuzeydekilerden biraz daha az verimlidirler. Orman toprakları üçüncü bölgeyi temsil eder. Orada bitki örtüsü humus sağlar ve şiddetli yağış nedeniyle erozyona karşı korur. Bu topraklar kolayca süzülebilir ve doğurganlıklarını kaybedebilseler de, tarımsal olarak en verimli olanlardır. Büyük ölçüde kıyı boyunca tortul kayaların ve nehir taşkın yataklarının altında kalan alanlarla sınırlı olan hidromorfik ve organik topraklar en genç toprak türleridir.
Nijerya'da tahmini 250 etnik grup var. Her biri, ilk işgal ve miras hakkı ile kendi başına olduğunu düşündüğü bir bölgede yaşıyor. Baskın bir grubun üyesi olmayan, ancak grubun topraklarında onlarca yıldır yaşamış ve çalışmış olan bireyler hala uzaylı olarak kabul edilmektedir. Kırsal alanların çoğunda, bu tür yabancılar toprağa doğrudan hak kazanamayabilir, ancak önemli sayıda insan tarım arazileri aramak için bir etnik bölgeden diğerine göç etmiştir. Ülkede üç büyük etnik grup var: Hausa-Fulani, Yoruba ve İbo.
Ülkenin en çok sayıdaki gruplarından biri olan kuzeyde yaşayan Hausa, üyeleri 19. yüzyılın başlarında Hausaland'ı fetheden daha küçük Fulani grubuyla bütünleşti; her ikisinin de büyük çoğunluğu Müslüman. Kasabada yaşayan Fulani, Hausa ve diğer gruplarla serbestçe evlenir ve Hausa kasabalarının yönetimini kontrol etmeye devam ederler. Genellikle evlenmeyen sığır sürüsü kırsal Fulani, Hausa'dan ziyade Fulani dilini, Fula'yı konuşur.
Nijerya dilleri üç geniş dil grubuna ayrılmıştır: Nijer-Kongo, Nilo-Saharan ve Afro-Asya. Büyük Nijer-Kongo grubu, ülkenin en güneybatı köşesinde konuşulan Kwa alt grubu da dahil olmak üzere dokuz ana şubeye ayrılmıştır; Nijer Deltası bölgesinde konuşulan Ijoid dalı; en önemlisi Fula'yı içeren Atlantik alt grubu; Tiv, Jukun, Edo, Igbo, Igala, Idoma, Nupe, Gwari, Yoruba ve Cross River havzasının Efik, Ibibio, Anang ve Ekoi gibi çeşitli dillerini içeren kapsamlı Benue-Kongo alt grubu; ve Kuzey Nijerya'da konuşulan Awak, Waja, Waka ve Tula gibi Adamawa-Ubangi dilleri. Nilo-Saharan grubu Nijerya'da esas olarak Kanuri tarafından temsil ediliyor, ancak Bağirmi ve Zerma'nın konuşmacıları da ülkede mevcut. Afro-Asiatic çok daha büyük bir dil grubudur ve Hausa, Margi ve Bade'den oluşur. Bazı halklar (Fulani ve Tiv gibi) nispeten yeni göçmenlerdir, ancak modern dil araştırmalarına dayanarak, Nijeryalı dillerin büyük çoğunluğunun - özellikle Kwa alt grubunun - kabaca aynı yerlerde konuşulduğu düşünülmektedir. yaklaşık 4000 yıl.
20. yüzyılın başında Nijeryalıların çoğu geleneksel dinlerin takipçileriydi, ancak İngiliz sömürge politikaları bunu 1960'da bağımsızlık zamanına kadar insanların büyük çoğunluğunun Müslüman veya Hıristiyan olarak sınıflandırıldığı ölçüde caydırdı. 21. yüzyılın başında, nüfusun yaklaşık yarısı Müslüman'dı, Hıristiyan'dan biraz daha azdı ve sadece az sayıda kişi geleneksel dinleri takip ettiğini iddia etti. Bununla birlikte, Müslüman ve Hıristiyan olduklarını iddia edenlerin birçoğu, sömürge döneminde olduğu gibi kınanmamış geleneksel dinlerin ayinlerini veya ritüellerini açıkça gerçekleştirdi. Yüce bir tanrı (Yoruba'da Olorun Olodumare, Igbo'da Chukwu, Edo'da Osalobua ve Ibibio'da Abasi Ibom) geleneksel dinlerin çoğunun merkezinde yer alırken, tanrıya çeşitli aracılar veya daha az tanrılarla ibadet edilir.