Başkan Taft'ın "dolar diplomasisi" nin bir karikatürü.
Amerikan emperyalizmi hikayeler dış politikada çeşitli teknikler kullandı: açık askeri saldırganlıktan mali köleleştirmeye. Müzakereler Amerikalılara istenen sonuçları vermediyse, inatçı karşı taraflar, daha sonra sadece söz olmaktan çıkan ve askeri operasyonlarda veya bir başkasının mülküne el konulmasında somutlaşan düpedüz tehditler içeren baskı altına alındı.
27. ABD Başkanı William Taft (1909-1913) ve Dışişleri Bakanı Philander Knox tarafından Güney Kuzey Amerika'da siyasi istikrarı sağlamak ve burada Amerikan ticari ve mali çıkarlarını korumak ve genişletmek için izlenen ABD dış politikası, "dolar diplomasisi" olarak adlandırıldı. çağdaşlar tarafından ... Yeni ABD yönetimi, Amerikalı özel bankacıları Avrupalı rakiplerini Orta Amerika ve Karayip ülkelerinden çıkarmaya ikna etmeyi ve böylelikle Amerikan etkisini artırmayı ve adı geçen bölgede devrimlere yatkın ülkelerde istikrarı teşvik etmeyi umuyordu.
William Howard Taft
Philander Chase Knox
Knox'un planı, Amerikan yatırımlarını artırarak ve bu ülkelerin hükümetlerini Avrupa bankalarından ziyade Amerikan bankalarından borç almaya ikna ederek Avrupa'nın Orta Amerika veya Karayipler'e müdahale riskini en aza indirerek Amerikan siyasi etkisini denizaşırı ülkelerde genişletmekti.
"Dolar diplomasisi" fikri, Taft'ın selefi Başkan Theodore Roosevelt'in Dominik Cumhuriyeti'nin içişlerine ABD kredilerinin Dominik gümrüklerinin başkanını seçme hakkı ile takas edilmesiyle ortaya çıktı. bu eyalet için ana gelir kaynağı olan.
Nikaragua'da, Taft yönetimi daha da ileri gitti: 1909'da, Başkan José Santos Zelaya'nın devrilmesini destekledi ve Nikaragua'nın yeni hükümetine kredi garantisi verdi. Bununla birlikte, Nikaragua halkının öfkesi ABD'yi askeri müdahaleye itti ve bu daha sonra ülkenin 1912-1934'te Amerikalılar tarafından işgal edilmesine yol açtı.
Taft yönetimi, hem ABD'nin borç verme yeteneği hem de küresel tepki açısından daha da az başarılı olduğu Çin'e bile "dolar diplomasisini" yaymaya çalıştı. Bu nedenle, özellikle, Mançurya demiryollarının uluslararasılaşmasına yönelik Amerikan planları gerçekleşmedi.
"Dolar diplomasisinin" öngörülebilir başarısızlığı Taft yönetimini 1912'de nihayet bu politikayı terk etmeye zorladı. Ertesi yıl, yeni ABD başkanı Woodrow Wilson, ABD'nin Orta Amerika ve Karayipler'deki hakimiyetini sürdürmek için selefleri gibi kuvvetli bir şekilde hareket etmeye devam etmesine rağmen, dolar diplomasisini alenen reddetti.
1917'de ABD Senatosu'na dönen Knox'un, BM'nin öncülü olan Milletler Cemiyeti'nin tutarlı muhaliflerinden biri olması dikkat çekicidir.