Porto Üniversitesi (ISPUP) Halk Sağlığı Enstitüsü'nden araştırmacılar, 60 yaş ve üzeri 643 kişi içeren bir çalışmada, yalnız yaşayanların depresyon geliştirme riski yüksek olanlar olmadığı sonucuna vardılar.
Bu amaçla, araştırmacılar, 60 yaş ve üzeri, Porto'da ikamet eden ve EPIPorto kohort [ISPUP uzunlamasına çalışmasına katılan 643 yetişkin değerlendirdi. 1999 yılından bu yana, sakinlerinin bir örneğini izledi Belediyenin], kim statüleri, konut durumu, boş zaman faaliyetleri, hem de aile ve arkadaşlar tarafından sosyal destek algısı ile ilgili soruları yanıtladı.
HARMED projesinin bir parçası olarak geliştirilen çalışmada, yalnız yaşayanların “depresyon geliştirme riski daha yüksek olanlar olmadıkları” sonucuna varılmıştır.
Enstitü, “Aslında, depresyon, sosyal desteğe sahip olmayan ve boş zaman faaliyetlerine dahil olmayan yaşlı yetişkinlerde, yalnız veya başkasıyla yaşayıp yaşamadıklarına bakılmaksızın daha sık görülür” diye vurguluyor.
Katılımcıların% 27.4'ü depresyon, izolasyonda analiz edildiğinde, hastalığın% 30'luk bir prevalansı olan kadınlarda daha belirgin bir yaygınlık yaşadı.
Soruşturma, “depresyon için en büyük eğilimin yalnız yaşayan yaşlı yetişkinler arasında gerçekleştiği, ancak aynı anda düşük sosyal desteğe sahip ve boş zaman faaliyetlerine az katılımın dezavantajlarını biriktiren “sonucuna varıldı.
ISPUP, “Yalnız yaşamak depresyonla ilişkili ana izolasyon faktörü olarak görülmemelidir,” diye vurguluyor.
Açıklamada, çalışmanın ilk yazarı araştırmacı Ana Henriques, sosyal izolasyonun “çok boyutlu bir şekilde ele alınması “gerektiğini vurguluyor.
“ Sosyal izolasyonun ne olduğu hakkında daha eksiksiz bir görüşe sahip olmamıza yardımcı olan diğer bileşenler de var, yani boş zaman faaliyetlerine katılımı ve alınan sosyal destek”, diyor.
Sosyal izolasyonun “bize eksik bir görüş sunabileceğini” savunan Ana Henriques, “tüm sosyal destek değişkenlerini” - faaliyetlerin uygulanması gibi - ve bunların “çok önemli” ve “izolasyon ve depresyonun önlenmesine yardımcı” olabileceğini belirtmektedir.
Aynı zamanda, araştırmacılar çalışmanın sağlık profesyonellerinin depresyon riski altındaki yaşlıları tespit etmesine yardımcı olabileceğini işaret etmektedir.
“ Bunun yerine iyileştirici bir yaklaşım benimsemek yerine, sağlık profesyonelleri daha önce hareket edebilecek, boş zaman aktiviteleri veya iyi sosyal ağları olmayan yaşlı yetişkinleri tanımlayarak, bu nüfusun sosyal izolasyon ve depresyonu önlemeye yardımcı olacak”, diyor araştırmacı.
ISPUP ek olarak, çalışma Porto Üniversitesi Sosyoloji Enstitüsü, Miguel Hernandez de Elche Üniversitesi (İspanya) ve São Paulo Üniversitesi (Brezilya) araştırmacıların işbirliği vardı.
Bilim ve Teknoloji Vakfı (FCT) ve Portekiz 2020 tarafından finanse edilen HARMED projesi ISPUP ve Porto Üniversitesi Sosyoloji Enstitüsü tarafından geliştirilen, sosyoekonomik kriz, şiddet ve sosyal sorunların yaşlılar üzerindeki etkisini ölçmek için çalıştı.