

Üyelik Tarihi: Oct 2011
Yaş: 31


Hugo Rafael Chavez (1954 - 2013)
28 temmuz 1954 yılında Los llanos bölgesinde Barinas eyaletinin sabena kentinde öğretmen bir anne ve babanın altı çocuğundan biri olarak, çamur, saman ve palmiye yapraklarından oluşan bir kulübede dünyaya gelen Chavez, çocukken hem okumak hem de tarlalarda çalışmak zorunda kalmıştı.
İlk ve Orta eğitimini OLeary Lisesinde tamamlamış; çocukluk ve gençlik yıllarını büyükannesi Rosa İnes Chavezin yayında geçirmişti. Chavez, melez kökenlidir:
Baba tarafından yerli (amerindian) ve afrika kanını taşımaktayım ve bundan gurur duyuyorum. Benim için yerli olmak halkımızın ve ülkemizin en derin ve en hakiki köklerinin bir parçası olmak diyordu. iki evlilik yaşayan Chavez, ilk eşi Nancy Colmenares ile olan 18 yıllık evliliğini sona erdirdikten sonra, Gazeteci Marisabel Rodriguez'de Chavez ile evlenmişti. Bu iki evlilikten, Rosa Virginia, María Gabriela, Hugo Rafael ve Rosinés adlarında dört çocuk babası olmuştu.
Solculuğu pek babadan kalma değildir. Zira babası sosyal hristiyan partisinin üyesi idi. kuvvetle muhtemel, Chavez ailesine sol düşünceleri ilk sokan Hugo Chavezin Venezuelanın Küba büyükelçiliği yapmış olan ağabeyi Adan Chavezdi. ayrıca, tarihçi yazar Hugo Jose Ruiz Esteban Guevara ve ateşli devrimci iki oğlu ile arkadaş olması, Guevaranın evinde geçirdiği zamanlar, özellikle akşam yemekleri ve sohbetleri, onun fikirlerinden etkilenmesinin, Chavezin politik kişilik ve tercihlerinin belirginleşmesinde önemli rolü olmuş; Zamora Ezequiel, Simon Bolivar gibi tarihi önderler, o nun ideallerini süslemeye başlamıştı.
Gençlik tutkusu, profesyonel bir beyzbol oyuncusu olmaktı. Criollitos De Venezuelada beyzbol oynamış ve takımı 1969 yılındaki Venezuela ulusal beyzbol ligine kadar çıkmıştır. Caracasta yaşama ve eğitim görme şansını değerlendirmek için 17 yaşında, 1971 yılında askeri bilimler akademisine başvurdu ve kabul edildi. Chavez, askeri öğrenci olarak gittiği Peruda tanıştığı Perulu general Jian Velasco Alcaradonun Peru Ulusal Devrimi adlı kitabından fazlasıyla etkilendi. öylesine ki, Chavezin profesyonel beyzbol oyunculuğu hayaline son verip siyasete yöneldiği süreç, biraz da böyle başlamıştır.
Okuyup öğrendikçe, ülkesindeki sisteme karşı süren mücadele ile onu bu mücadeleye karşı savaşmaya mecbur kılan askerlik mesleği arasında bocalamaya başlamıştır. bu derin çelişkisini yıllar sonra ünlü yazar gabriel Garcia Marqueze şöyle anlatacaktır:
Neden buradayım? Bir tarafta askeri elbise giyinmiş köylüler, Gerillaya katılan köylülere işkence yapıyor; Diğer tarafta kendine Gerilla diyen köylüler, haki renk elbise giymiş köylüleri katlediyor. Bu böyle sürüp giderken, savaş sona erdiğinde, kimin kimi vurduğunun hiçbir önemi kalmıyor. Her şey orada kalıyor. Varoluşa dair bu ilk çelişkimle epey sarsılmıştım.
Bu etkileşimler sonucu, akademideki öğrencilik yıllarında Chavez okul arkadaşları birlikte Bolivarianizm olarak adlandırdıkları sol-milliyetçi bir doktrin geliştirmeye başladı.
Chavez Temmuz 1975te Venezuela Askeri Bilimler Akademisinden mezun olduğunda sadece teğmen değil, askerlerden oluşan küçük bir yeraltı örgütünün de yöneticisiydi. Askeri bilimler ve sanatlar bölümünde iletişim uzmanlığı eğitimi de aldı. Bu bölüm, kurtarıcı Simon Bolivarın öğretilerini iyice benimsediği yer olmuştur. Daha sonra Simon Bolivar Üniversitesinde lisansüstü eğitimi almış ve siyasi bilimler bölümünden mezun olmuştur. Üstlendiği çeşitli görevler ve bazı çevrelerle olan sıkı teması, o dönem Venezuelanın Maruz kaldığı siyasi dramı iyice anlamasını sağlamıştı.
En son yarbaylığa kadar yükselen Chavez, görev süresince askeri akademide eğitmenlik de olmak üzere çok değişik kademelerde hizmet vermiştir. Akademideki derslerinde coşturucu tarzı, hükümet ve toplumu radikal eleştirileri kişiliğinde mevcut karizmayı geliştirdi. Bu parlak askeri kariyer, 1990 yılında yarbay rütbesini alıncaya dek, 17 yıl sürecektir
Askerlik hizmeti boyunca, venezuela ordusunun oynadığı rolden giderek hoşnutsuzluk duymaya başlayan chavez, ordudan ayrılmaya karar vermiş, fakat komünist bir akademisyen, Douglas Bravo tarafından, kalması ve sol için gizlice çalışması hususunda ikna edilmiştir: ondan çok etkilendim ve ordudan ayrılmaktan vazgeçtim. sivil-asker işleyişinin ideolojik manasını ve gizli olarak örgütlenebilmenin olanaklarını keşfettim diyordu.
1982 yılında (Kurtarıcı Simon Bolivarın 200. doğum yıldönümü), kendisiyle beraber bolivarcı üç yüzbaşının (Jesús Urdaneta Hernández, Felipe Acosta Carlés ve Hugo Chávez Frías) sembolik yeminiyle oluşturulan bolivarcı orduyu 1989 yılında bo-200e, 1992de ise hareketin başını çekerek, askeri-sivil gruplardan oluşan mbr-200 devrimci bolivarcı harekete dönüştürmüştür.
2 şubat 1989 yılında ciddi vaatlerle devlet başkanlığı görevine gelen Carlos Perez ülkenin çoğunluğunu oluşturan yoksul kesimin yaşam koşullarını iyileştirilmesini öngören vaat ve politikalarından vazgeçerek, 16 şubatta imf yapısal uyum programını yürürlüğe koydu. Böylece Neo-Liberal Ekonomi Reformları hayata geçirilmeye başlandı. Bu meyanda yabancı şirketlerin kârlarının yüzde yüzünü merkezlerinin bulunduğu ülkeye havale etmelerine olanak sağlandı. Bu dönemde enflasyon %87ye ulaştı; Reel ücretler %40 geriledi; İşsizlik %14e ulaştı, Kamu harcamaları kesildi, Emekçi sınıfın aleyhine kanunlar çıkarıldı. 27 şubatta Caracasın yoksul insanları, ekonomik krizin yükünü sırtlarına yükleyen bu haşin kararlara ve IMF politikalarına karşı yükselen protestolar, ülke tarihinin en büyük halk ayaklanmasına dönüştü. Ordu tarafından bastırılan bu silahsız halk ayaklanması sonucu yaklaşık 5000 kişi öldürülmüş, sokaklar, tuzağa düşürülmüş yığınlarca cesetle dolmuştur. El Caracazo hareketi olarak bilinen bu olay Venezuela halkının zihinlerine kazınmış ve bu cinayetlere ilk elden tanık olmuş ordu içindeki bazı kesimleri daha da radikalleşmeye iterek bolivarcı devrimci hareketinin yeniden ve daha güçlü biçimde dirilmesini, ivme kazanmasını sağlamıştır.
90lı yılların başında venezuela ekonomisinin çöküşü iyice derinleşmiş ve venezuela halkının çoğunluğu carlos perezin dikta yönetiminden bıkmıştı. chavez bir grup silah arkadaşıyla perez iktidarına karşı 1992 şubat ayında askeri bir isyan gerçekleştirdi: Hükümeti devirmeye ve bir anayasa kongresi toplamaya yönelik stratejik bir planımız vardı
Amacımız sivil-asker birlikteliğini tesis etmekti; bu her zaman böyledir. İşçi sınıfının katılımı sağlanmıştı
isyan gününde, bütün halkın, işçisiyle ve askeriyle bütün halkın sokaklara dökülerek silaha sarılacağını hayal etmiştik. olaylar bu şekilde gelişmedi. isyancılar bazı kilit şehirleri ele geçirdiler, fakat miraflores başkanlık sarayını ele geçiremediler ve Devlet Başkanı Perez kaçmayı başardı. Chavez teslim olma pazarlığı yaptıktan sonra Savunma Bakanlığından canlı yayınla tüm ülkeye çağrıda bulundu. Onu ulusal bir lider haline getiren Bu yenilginin sorumluluğunu ben alıyorum, şimdilik
sözlerini bu konuşmada kullanmıştır. Bu girişiminde 45 yaşında bir yarbaydı ve 100 subay arkadaşıyla birlikte tutuklandı.
Hapiste Chavez ve subay arkadaşları meydan okuyan tavırlarını sürdürmüşler, üniformalarını giymeye devam etmişler ve dışarıyla iletişimlerini kesmemişlerdi. Hapis bir tür okul gibidir; Çelik gibi bir ruhunuz olur, İnançlarınız güçlenir ve sezgileriniz derinleşir... sözleri, bu dönemi simgelemektedir.
1992de Chavezin önderliğindeki darbe girişimi başarısızlıkla sonuçlanmıştı; ama bu girişim ve sonrasındaki direnişi, onun halk nezdindeki itibarını artırmıştır. yoğunlaşan kitlesel eylemlerden ürken Perez çekildi; yerini Rafael Calderoya bıraktı.
Caldero, 1994 de Chavezin serbest bırakılmasını sağlayınca Chavezin önünde yeni bir dönem açılmış oldu. o artık, tarihsel kökenleri itibarı ile Latin Amerika bağımsızlık mücadelesinin efsanevi lideri bolivardan esinlenen, kararlı, halkçı, devrimci, barışçı ve demokratik bir siyasi hareketin karizmatik liderliğine yelken açıyordu. Henüz kurduğu Beşinci Cumhuriyet Devinimi adlı parti ile 1998deki başkanlık seçimlerini, oyların %56sını alarak kazanarak cumhurbaşkanlığı görevini üstlendi. 1999da oylamaya sunduğu yeni anayasa, halkın %71,21inin onayı ile yürürlüğe girdi. 2000de yenilenen seçimlerde, oyların %59unu alarak yeniden başkan seçilen Chaveze, meclis, bir yıl boyunca ülkeyi yasa-kararnamelerle yönetme yetkisi vermekte tereddüt etmedi.
Bu süreçte, chavezin petrol ve tarım ile ilgili 49 kararname çıkartarak radikal düzenlemeler yapması, egemen güçler ve çıkar çevrelerinde ciddi tedirginliklere yol açtı
Chavez bu tepkilere şöyle cevap veriyordu : Demokrasi, sadece, bir siyasal eşitlik meselesi değildir; aynı zamanda ve özellikle sosyal, ekonomik ve kültürel eşitlik demektir. bunlar bolivar tarzı devrimin amaçlarıdır. ben yoksul halkın başkanı olmak istiyorum... Pazarın görünmeyen eli ile devletin görünen elini bir araya getirmek zorundayız. Chavezin halkçı söylem ve eylemleri, küreselleşmeci güçleri iyice telaşlandırmışdı.
2001 sonunda, bu güçlerin başını çektiği genel iş bırakma eylemi provası yapıldı. Asıl hareket 2002 yılında başlatıldı. büyük medya, büyük sermaye, bazı yüksek rütbeli subaylar, kilise ve Venezuela İşçi Konfederasyonu(CTV) bürokrasisinin bir bölümü, 11 nisan 2002de Chaveze karşı darbe düzenlemiş ve onu başkanlıktan düşürmüşlerdi. ancak, işsizler, tabandaki işçiler, yoksul halk çoğunluğu, bu karşı devrime bütün güçleri ile direndiler. yığınlar Barrio tabir edilen akan yüz binler günlerce sokaklara egemen oldular. Yığınların bu kararlı direnişi, ordunun asli gücünün de desteğini alınca, Chavezi tutuklandığı yerden çıkarıp tekrar başkanlık koltuğuna oturtuldu.
Abdnin (CIAnın), darbe girişimindeki rolü, bugün hala tartışılmakta, Chavezin söylemlerinde sık sık altı çizilen önemli paragraflardan biri olmaktadır. ancak, chavez karşıtları bu yenilgiden sonra da boş durmadı. bu kez, Demokratik Koordinasyon adı altında kümelenerek, 2002 sonlarında yoğun provokasyonlara giriştiler. 2003 başında bütün ülkeye yayılan, Venezuela İşçi Konfederasyonu- CTV ile işveren örgütü fedecamarasın birlikte yürüttüğü, genel grev ile lokavtların iç içe geçtiği kendine özgü ortak eylemler ülkeyi gerçekten sarstı. ülke ekonomisi iki ay felce uğratıldı; chavez için allendeye benzer bir son planı, kitlelerin yeniden sokağa inmesi ve Barrioların oyunu bozması ile son buldu.
Fiziği itibariyle, Zambo yani yerli ve siyahi karışımı olan Hugo Chavezin kişiliğinde Amerikan kıtasında yüzyıllarca katliamlara uğramış ve köleleştirilmiş halklar kendilerini bulmuştu. dolayısıyla Chavezin iktidarda olması, yüzyıllarca soykırıma uğramış bu l.amerika halklarının, sömürgecilere, emperyalistlere attığı bir tokattı...
Chavezin kişiliğinden etkilenmemek mümkün değildi. rahat hareketleriyle ve halkının dilinden konuşmasıyla, tam bir halk adamı. konuşma yaptığı sırada dahi halkla şakalaşmakta, dertleşmektedir. konuşmalarında içtenlikli bir halk sevgisi hissedilebilmekte idi...
Siyasal olarak da, gittikçe sosyalist mirasa çok daha bariz bir şekilde sahip çıkmakta. Bolivarcı devrimini Anti-Emperyalist ve Anti-Oligarşik diye nitelendirmekteydi
Lenini, Maoyu, Ho Chi Minhi övmekten, Abdye meydan okumaktan hiç çekinmedi. Hz İsayı ise tarihin ilk devrimcisi olarak nitelendirirken. Oligarşinin değil, Halkın İsasından söz ediyorum diye de eklemeyi ihmal etmedi.
Chavezin peşinde büyük bir gururla koşan coşku dolu, umut dolu binlerce yoksul genç, yaşlı, kadın, erkek vardı. Milyonlarca insan için Chavez Devrim ve Halk demekti. konuştuğumuz Venezuelalılar, 2002 yılı kış aylarında ve 2003 yılı başında Oligarşinin düzenlediği sabotaj ve karşı devrimci grevler sırasında, Chavez, bizi yarı yolda bırakamazsın, açız, perişanız ancak vatan için, bizim için dayanacaksın, iktidarı onlara terk etmeyeceksin. diye uyardıklarını ve moral verdiklerini söylüyorlardı. Nitekim, Caracasın tüm meydanlarını, caddelerini süsleyen ve adeta birer sanat eseri olan duvar resimlerinin(Graffiti) en çarpıcı sloganları: Chavez No Seva!(chavez gitmeyecek!) ya da Chavez No Nos Dejes! (Chavez bizi bırakma) karşısında duygulanmamak imkansızdı.
Chavez, kendi halkının bu yoğun desteği yanında, çok sayıda latin amerika ülkesinden, dünyanın uzak köşelerinde Abd karşıtı politikalar izleyen ülke ve örgütlerden, Ab parlamentosu ile Abd temsilciler meclisinin bazı üyelerinin dış desteklerini de aldı. Bu destekler ve halkın gücüyle ülkenin varlıklı kesimleri ile İşçi Aristokrasisinin birlikte hareket ederek ortaya koyabildiği karşı devrim provalarını, bu destekler ve halkın gücüyle başarısızlığa uğrattı.
Böylece, Chavez karşıtı darbe girişimleri dönemi, en azından bir süre için kapandı. Chavez karşıtları, mücadelelerini bundan böyle Demokratik yollardan sürdürmeye yönelmeye karar verince anayasanın öngördüğü koşulları sağlayarak Chavezi referanduma gitmeye zorladılar.
15 ağustos 2004de yapılan halkoylamasını Chavez, oyların %58ini alarak yine kazandı. Oylamada yolsuzluklar olduğu iddiaları, Amerika Devletler Örgütü ve Carter kurumu gibi uluslararası denetim kuruluşlarınca reddedildi.
Referandumdan sonra yapılan genel seçimlerin de Chavezin zaferi ile sonuçlanması, muhalefeti uzunca süre toparlanılamayacak bir dağınıklığa itti. İçine düşülen bu dağınıklık sonucu muhalefet çevrelerinde, ilk kez politika ve vizyon eksikliklerinden bahsedilmeye başlanılması, iç siyasetin bir süre sakinleşeceğinin, tedirgin edici boyutlara ulaşmış olan kutuplaşma ve istikrarsızlığın azalabileceğinin göstergeleri oldu.
Başarısız darbe girişimleri, sosyal çalkantılar, referandumlar ve seçimlerden oluşan hareketli bir siyasi süreç sonunda, Chavez konumunu iyice pekiştirdi. Giderek, iktidar bloğu içindeki yeri tartışılamayacak kadar sağlam bir duruma geldi. İktidar bloğu kanadında, onun liderlik konumunu sorgulayacak bir rakibi yoktu. Nitekim, hastalığında yardımcısı Maduroyu ikinci adam olarak o onayladı. Bürokratik yozlaşmaya ilişkin duyarlığı nedeniyle, böyle bir yozlaşmanın önünü kesmek için bakan ve bürokratlarını rotasyona tabi tuttu. Chavez, sonuçta, Castrodan sonra ve fakat onun sağlam, sarsılmaz, kararlı, güçlü, cesur ve devrimci kişiliğinden esinlenen latin amerikanın tek ve tartışmasız karizmatik lideri oldu.
Özetle, ABDye karşı tavizsiz tutumu ile sağlıklı içme suyundan, basit tedavi gereçlerinden, alfabeden, kitaptan, defterden, temiz çamaşırdan ya da toptan ifade etmek gerekirse, dünyanın tuzu kuru yakasında yaşayanların sıcak yuvasında ne varsa, bunların hepsinden yoksun bırakılan, dünyanın Baldırı Çıplak yakasında yaşayanları bunlara kavuşturmaya çalışan bir Zambonun, Ramboya meydan okuyuşunun evrensel öyküsüdür chavezin yaşamı...
İşte, dünyanın aç kıtalarının yeni devrimci idolü Hugo Chavezin; bir yanda barikatlar, tencere tava konserleri, neşeli kahkahalar, şarkılar, ateşli sloganlar eşliğindeki; diğer yanda ise usa damgalı provokasyonlar, kitlesel katliamlar, karanlık adamlar ve önü kesilen yağmacılığın sonucu ortaya çıkan hiddetin gölgesindeki gerçek hayat hikâyesi...
Şimdi, dünyanın bağımsızlık, özgürlük, adalet ve eşitlikten yana olan tüm insanları asla unutamayacakları, bu renkli ve cesur önder huzurunda derin bir saygı ve sevgi ile eğilirken, onu yitirmenin derin hüznünü yaşıyorlar.
CHAVEZİN HALEFİ NICOLAS MADURO: Otobüs şoförlüğünden devlet başkanı yardımcılığına..
Venezuela Devlet Başkanı Yardımcısı olan ve ikinci defa ameliyat olmak için Kübaya giderken, Eğer seçim olursa onu seçin diyerek Chavezin halef tayin ettiği Nicolas Maduro gençliğinde bir öğrenci lideriydi. Sosyalist Lig isimli bir siyasi örgütü destekliyordu. Liseyi bitirdikten sonra Caracas metrosuna bağlı otobüslerde şoför olarak çalışmaya başladı. Sendikalı oldu, sendikanın başkanı oldu sonra. Chavez hükümeti döneminde ise milletvekili. Venezuela burjuvazisisin en sevmediği yanı da bu belki de, bir işçi ülkenin Meclisinde önce milletvekili sonra başkan adayı olabildi.
Caracas Metrosu Sendikasının kuruluşuna paralel zamanlarda Maduro, Chavezin önderlik ettiği 5. Cumhuriyet Hareketinin de kurucuları yer alıyordu. Ardından Kongreye seçildi. 1999-2000 yılları arasında yeni Anayasayı hazırlayan Kurucu Ulasal Mecliste de yer aldı. Mecliste, Sosyal Haklar Komisyonundaydı ve Bolivarcı Hükümetin ilk yıllarında işçilerin hakları, asgari ücretin belirlenmesi gibi konular üzerinde çalıştı.
2006da Ulusal Meclis Başkanlığına seçildi. Daha sonra ise Dışişleri Bakanı oldu. 2004 yılında ALBAnın (Amerika Halkları için Bolivarcı İttifak) , 2008 yılında UNASURun (Güney Amerika Ulusları Birliği) ve 2011 yılında ise 33 ülkeyi ve 550 milyon nüfusu temsil eden CELACın (Latin Amerika ve Karayip Devletleri Topluluğu) kuruluşunda önemli rol oynadı.
VENEZUELADA CHAVEZ DÖNEMİNDE NELER OLDU?
Chavezin ölümünün ardından AKP Gaziantep Milletvekili Şamil Tayyar, Nasıl bir toplum olduk; Cani Esadın savunucusu Chavezden bile ulusal kahraman ürettik! diye yazarken,
AKP Sözcüsü Hüseyin Çelik ise Chavezin ölümünü şöyle değerlendirdi:
Ülkesini Küba modeline göre şekillendirmeye çalışıyordu. Geçen yıl Venezuela'yı ziyaret ettim. Bu petrol zengini ülkede insanların önemli bir bölümü sefalet içinde yaşıyor. Başkent Karakas'ta bile neredeyse şehrin yarısı çok ilkel evlerde yaşıyor. Bizdeki gecekondular bunların yanında saray kalıyor. Suudi Arabistan'dan sonra dünyadaki en bol petrole sahip olan Venezuela, tam bir zıtlıklar ülkesi. Zenginler çok zengin, fakirler tam sefil. İlginç lider Chavez, Amerika'ya değil kansere yenildi. Umarız, bu güzel ülke, Küba modelinden yakasını kurtararak demokrasiyle yola devam eder.
Ancak Çelikin göremediği ya da görmek istemediği gerçekler vardı ki bunların bazılarını sıralayalım istedik:
*Venezuela ekonomisi on yılda yüzde 47.4 büyüdü. Sadece 2012 ilk döneminde büyüme oranı yüzde 5.6 olarak açıklanmıştı.
*Yerel sorunlarla ilgilenen 30 bin yerel halk konseyi oluşturuldu, halkın sosyal sorunların tespit ve çözümüne doğrudan katılımı sağlandı.
*Son on yılda sosyal hizmetlere ayrılan bütçe yüzde 60.6 oranında artırıldı. (772 milyon dolar) Bütçenin yüzde 42.3ünü sosyal yatırımlara ayrıldı.
*Eşitsizlik yüzde 54, yoksulluk yüzde 44 oranında azaldı. 1996 yılında yüzde 40a ulaşan aşırı yoksulluk oranı yüzde 7.3e düşürüldü.
*İşsizlik yüzde 11.3ten yüzde 7.7e düştü. Sosyal güvenceye sahip olanların sayısı üç kat arttı.
*Misyon adı verilen sosyal programlardan 20 milyon Venezuela vatandaşı yararlandı.
*Chavez öncesinde ciddi bir sorun olan okuma-yazma sorunu UNESCO verilerine göre tamamen ortadan kalktı.
*Parasız eğitim sayesinde bugün Venezuelalı anaokul yaşındaki çocukların yüzde 72si anaokuluna gidiyor, ilköğretimde okullaşma oranı yüzde 85.
* Binlerce yeni okul inşa edildi. Devlet okullarında öğretmen sayısı beş kat arttı, 65 binden 350 bine ulaştı.
*Bolivarcı Üniversiteler adıyla yeni ve ücretsiz üniversiteler kuruldu. Üniversiteye devam eden gençlerin oranı yüzde 83e yükseldi ve bu bakımından Venezuela Latin Amerikada ikinci, dünyada ise 15. sırada bugün.
*1998 yılında nüfusun yüzde 21inin yetersiz beslenmeden mustarip olduğu ülkede, bu oran yüzde 5e indi. Gıda tekellerinin pahalı ürünleri karşısında, üretimi ucuz gıdaların satıldığı MERCAL isimli süpermarket zinciri oluşturuldu.
*1980lerde gıda ürünlerinin yüzde 90ı ithal edilirken bu oran yüzde 30a düşürülmüş durumda.
*Bugün 4 milyonu çocuk 5 milyon Venezuelalıya okullarda ücretsiz gıda sağlanıyor.
*Son bir buçuk yılda yoksullar ve orta gelirliler için 250 bin ucuz konut üretildi.
*Çocuk ölümlerinin oranı binde 25ten binde 13e düşürüldü.
*Nüfusun yüzde 96sının temiz suya ulaşımı sağlandı.
*1998 yılında 10 bin kişiye düşen doktor sayısı 18den 58e yükseldi.
*Sadece Barrio Adentro isimli ücretsiz birinci ve ikinci basamak sağlık hizmeti verilmesini içeren programla ülkeye gelen 8 bin 300 Kübalı doktor, 7 bin klinik kurdu, bu kliniklerde 1.4 milyon insanın hayatı kurtarıldı.
*Son 6 yılda 19 bin 840 evsiz sokakta yaşamaktan kurtarıldı.
*Özel sübvansiyonlar sayesinde normal fiyatların yüzde 34-40ı arasında daha ucuz satış yapan kamu eczaneleri ağı oluşturuldu.
ABDNİN CHAVEZ KABUSU
Bir devlet başkanının ölümünü hiç böyle heyecanla beklememişti belki ABD. Hadi belki Fidel Castroyu beklemiştir diyelim. 14 yıllık Chavez iktidarı döneminde beklemekle yetinmedi ABD yetkilileri. 2005 yılında Condoleezza Rice, Chavezin bölge için bir tehdit olduğunu açıkladı. CIA Venezuelayı 5 sıcak bölge listesine aldı.
Medya Patronu Pat Robertson açık açık Chavezi öldürmenin milyonlarca dolar harcamaktan daha kolay olacağını söyledi. 2006da zamanın ABD Ulusal İstihbarat Direktörü John Negroponte, Venezuelayı ABD için bir tehlike olarak adlandırdı. Savunma Bakanı Donald Rumsfeld ise Chavezi Hitlerle karşılaştırdı.
Beyaz Saray, Venezuelayı Terörizme karşı yeterli desteği vermeyen ülkeler listesine koydu. ABDli şirketlerden silah ya da askeri malzeme almasının yasakladı. 2008de Pentagon, 4. Filosunu, Latin Amerika ve Karayiplerde görevlendirdi. 1950 yılında devre dışı bırakılan 4. filo o zamandan beri çalışmıyordu.
2010 yılında Kolombiyada Antiamerikancı güçlere karşı 7 askeri üs kurma kararı aldı. Uluslararası basında Chavezin bir diktatör, bir tiran, Amerika düşmanı bir terörist olduğu yazılmaya başlandı. Venezuelanın imajı şiddet, güvensizlik, suç, yozlaşma ve kaos olarak şekillendirilmeye çalışıldı.
LATİN AMERİKAYI BİRLEŞTİRDİ
Kıtayı sömürmeye doyamayan ABD ve batılı emperyalistler için Chavezin varlığı sadece Venezuela Petrolü meselesi değildi elbet. Birçok Latin ülkesinde iktidarı alan ve Chavez etrafında toplanan görece halkçı, ilerici hükümetlerin ekonomik ve politik olarak ortak örgütler kurarak güçler dengesini sarsması da Chavezin ölümünün dört gözle bekleniyor olmasının bir diğer nedeniydi. Chavez ile birlikte Amerika Halkları için Bolivar İttifakı (ALBA), Güney Amerika Ulusları Birliği (UNASUR), PetroCaribe, PetroSur, TeleSur, ALBA Bankası, Güney Bankası ve Karayip ve Latin Amerika Devletleri Topluluğu (CELAC) gibi ortak kurumlar oluşturuldu. Bu örgütlerin hiç birinde ne ABD, ne de bölgenin elitleri yer aldı.
Venezuela Hükümeti, Hugo Chavezin vefatı üzerine ülkede 7 gün ulusal yas ilan etti. Dışişleri Bakanı Ellias Khava, Chavezin naşının yarın ulusal merasimle son yolculuğuna uğurlanmadan önce Askeri Akademi salonunda bekletileceğini belirtti.
Küba Devlet Konseyi hayatını kaybeden Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chavez anısına ülkede ulusal yas ilan etti. Konseyin açıklamasında, tüm kamu kurum ve ordu birliklerinde bayrakların yarıya indirileceği, kamusal etkinlik ve festivallerin iptal edildiği kaydedildi.
İran da ulusal yas ilan ederken, Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinecad ise, Özgürlük ve adalet soyundan olan büyük bir insanın ruhu göklere uçtu ve yokluğuyla dünyayı yasa boğdu. Venezuela, cesur oğlunu ve dünya devrimci ve zeki bir lideri kaybetti. Chavez, milletlerin bağımsızlık ve adalet için çaba sarf ettiği sürece diridir. Özgürlük istemi ölmediği sürece o da ölmeyecek dedi.
SÜREÇ NASIL İŞLEYECEK?
Venezuela Anayasası, Devlet Başkanı Hugo Chavez'in ölümünden sonraki süreci tarif eden bir yol haritası sunuyor. Anayasa'nın 233. maddesi, devlet başkanının ölüm, istifa ya da yüksek mahkeme tarafından görevden alınması durumunda atılacak adımları sıralıyor. Devlet Başkanının yokluğunda, takip eden 30 gün içinde genel seçime gidilmesi öngörülüyor. Ayrıca, yeni devlet başkanı seçilip görevi devralana kadar, en yüksek yasama organı Devlet Başkanlığı'nı ikame ediyor. Devlet Başkanı'nın geçici yokluğunda Başkan yardımcısı 90 gün süreyle görevi devralırken, bu süre Meclis kararıyla 90 gün daha uzatılabiliyor. Eğer devlet başkanının yokluğu 90 günü geçerse, meclis oylama yaparak devlet başkanının mutlak olarak görevde olmadığına kanaat getirebiliyor.
CHAVEZ'İN ARDINDAN...
BOLİVYA: HEP YANIMIZDA OLACAK
Başkanlık Sarayından ulusa seslenen Bolivya Devlet Başkanı Evo Morales, Bolivya halkı adına başsağlığı mesajlarını iletirken, Chavez her zamankinden daha fazla hayatta diye konuştu. Morales, Kardeş Chavez'in ölümü ile hepimiz yıkılmış durumdayız. Chavez, duyarlı bir kardeş, dost bir devrimci, aynı Simon Bolivar'ın yaptığı gibi, büyük vatanı için savaşan bir Latin Amerikalıydı ifadelerini kullandı. Bolivya Devlet Başkanı, Chavez'e verilecek en iyi hediyenin birlik olmak ve bütün dünya halklarının eşitliği için mücadele etmek olduğunu söyledi.
BM: ÖLÜMÜNDEN ÜZÜNTÜ DUYDUK
Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Ban Ki-moon, Chavez'in ölümünden duyduğu üzüntüyü dile getirdi. BM Genel Sekreteri, Chavez'in ülkelesinin kalkınmasına yönelik yaptığı çabalara vurgu yaptı. Ban Ki-moon ayrıca Venezuela halkı, hükümeti ve ailesine de başsağlığı mesajı gönderdi.
AB: CHAVEZ ÖLDÜ, İLİŞKİMİZE BAKALIM
Avrupa Konseyi Başkanı Herman Van Rompuy ve Avrupa Komisyonu Başkanı Jose Manuel Barroso, Hugo Chavez'in hayatını kaybetmesi dolayısıyla Venezuela Devlet Başkan Yardımcısı Morosa ortak başsağlığı mesajı gönderdi. Mesajda, AB, Bolivarcı Venezuela Cumhuriyeti Başkanı Hugo Chavez'in vefatını üzüntüyle öğrenmiştir. Venezuela, Güney Amerika'nın sosyal gelişimi ve bölgesel entegrasyonuna yaptığı katkıyla öne çıkmıştır. Gelecekte ilişkilerimizin derinleşmesi temennisiyle, Venezuela halkı ve hükümetinin acısını paylaşır, içten başsağlığı dileklerimizi iletmek isteriz denildi.
ABD: VENEZUELA'DA YENİ BİR DÖNEM
Hugo Chavezin ölümüyle yapılan ilk açıklamada, ABDnin Venezüuela halkına desteği ve Venezula devletiyle yapıcı ilişki geliştirme arzusu yinelendi. Açıklamada, Venezuela yeni bir tarihi döneme başlarken, Amerika demokrasi ve hukuk devleti ilkelerinin teşviki ve insan haklarına saygı içeren politikalara bağlılığını korumaktadır denildi.
EMEP: HALKI, MİRASINA SAHİP ÇIKACAKTIR
Emek Partisi Genel Başkanı Selma Gürkanın mesajında, Hugo Chavez, bütün yaşamı boyunca halkının mutluluğu ve esenliği için çalıştı. O, Venezuela ve Latin Amerika halklarının bağımsızlık ve demokrasi mücadelesinde önder bir rol oynadı ve dünyanın bütün mazlum halklarının sevgi ve sempatisini kazandı. Chavezin ölümünü fırsat bilerek emperyalizmin işbirlikçisi bir iktidar kurmak için harekete geçecek güçler Venezuela halkının direnişi ile karşılaşacaktır. Venezuela halkı Chavez' in halkçı, devrimci mirasına sahip çıkacaktır ifadesi kullanıldı.
DİSK: HALKLARIN UMUDU CHAVEZ'İ UNUTMAYACAĞIZ
DİSK Yönetim Kurulu açıklamasında, şu ifade kullanıldı: Ülkesinin bağımsızlığı ve demokratikleşmesi için neo-liberalizme karşı somut bir alternatif oluşturan, ABD emperyalizmine kafa tutan Chavez, Venezuela halkının yüz yüze olduğu yoksulluk, açlık, cehalet, barınma, çalışma ve kadın hakları gibi sorunlarının çözümünün kapitalist sistem içinde kalınarak sağlanamayacağını vurguladığı ve etkin politikalar oluşturduğu için emperyalizmin Latin Amerika'daki hedefi ve yoksul halkların ise umudu haline geldi.
*Chavez dönemi istatistikleri, Carles Muntener (Halk Sağlığı Profesörü, Toronto Ünv.), Joan Benach (Halk Sağlığı Profesörü, Barcelona Pompeu Fabra Ünv.) ve Maria Paez Victorun (Sosyolog, Venezuela) Los logros de Chávez y la revolución bolivariana/Chavez ve Bolivarcı Devrimin başarıları başlıklı makalelerinden alınmıştır.
Kaynak- Evrensel Haber Gazetesi. (Elif Görgü)
__________________
Geçen zamanın cevapları, bugünün sorularına ışık vermiyor, geleceği de belirsiz kılıyor.