Kilisenin ya da krallığın kabul edilmiş teolojik bilgeliğine başkaldıranlar çoğu kez ağır bedel ödüyorlardı. Gezgin bir rahip ve bilgin olan Giulio Cesare Vanini, 1618'de Toulouse'da ateizmle ve başka suçlarla itham edildi. Altı ay cezaevinde kaldıktan sonra, cellat tarafından dilinin kesilmesine, sonra da boğularak öldürülmesine ve kazığa bağlanarak yakılmasına hükmedildi
"Çoktandır yaptığım işte, yani ömrümü aklımı geliştirmeye adayarak kendim için öngördüğüm yöntem doğrultusunda hakikati keşfetmek için elimden geldiğince ilerlemeye devam etmekten daha iyi bir şey yapamayacağımı düşündüm"
Descartes, fikirlerini yazdığı şekliyle yayımlayamadığı için, ulaştığı sonuçları kurtarmanın, aynı zamanda da kendini kilisenin suçlamalarından korumanın bir yolunu düşünmek zorundaydı. Masalcı Descartes, Katolik imanının savunucusu Descartes'a dönüşmeliydi. Bundan sonraki dört yıl boyunca, enerjisinin odağı bu oldu.
Hayal gücünün cisimleri kavrarken şekillerden yararlanması gibi, zeka da rüzgar ve ışık gibi ruhsal şeyleri şekillendirmek için bazı algılanabilir cisimlerden yararlanır .... İnsan doğal şeyleri ancak duyularıyla nüfuz edebileceği şeylerle analoji kurarak öğrenir. Öyle ki, hakikate daha çok yaklaşarak en iyi şekilde felsefe yapanların, bulmaya çalıştıkları şeyleri, duyularla bilinen şeylere en başarılı biçimde benzeten kimseler olduğunu düşünürüz.
Engizisyon Mahkemesi 1616'da Galileo'nun, dünyanın güneşin çevresinde döndüğünü öğretmesini yasaklarken bu metne dayanmıştı; çünkü bu öğretinin güneşe olduğu yerde durmasının emredildiği Yeşu 10:12'deki parçanın geleneksel yorumuna uygun düşmediği görülüyordu.[36] 1616'da Galileo'ya gelen mahkeme emrinde, onun "güneş evrenin merkezindedir ve sabittir, dönen dünyadır" görüşünden söz ediliyor ve bu görüşünü "sözlü ya da yazılı herhangi bir şekilde devam ettirmesi, öğretmesi ve savunması" yasaklanıyordu.[37] Dolayısıyla, 1632'de Dialogo yayımlandığında asıl mesele artık bilimsel bir teoriyle Kutsal Kitap arasındaki sözde çelişki değil, Galileo'nun on altı yıl önceki bu ilk yasaklama kararına aykırı davranıp davranmadığıydı. 1633 Haziran'ında neredeyse kaçınılmaz olan karar verildi ve Galileo, Engizisyon Mahkemesi'nin çok açık olan talimatını çiğnemekten suçlu bulundu.[38]
Diyorum ki, yargı gücünü ve aklını kullanan herkes, kendisinin var olduğunu, yani kendisinin bir varlığı olduğunu ve bu bilginin güvenilir olduğunu bilebilir; öyle ki, dış duyuların bütün işlemleri kendi başlarına aldatıcı olsa, ya da bunlarla çarpık bir imgelemin işlemleri arasında hiçbir fark görülemese bile, ya da uyanık ya da uykuda olunduğuna ve görülen şeyin hakikat mi yoksa yanılsama veya hile mi olduğuna tam olarak emin olunamasa da, bu yargıda yanılmak ve kendisinin var olmadığım ileri sürmek, bazı insanların sahip olduğu gibi, kendi içine dönme ve kendisinin var olduğu yargısında bulunma yeteneği olan herhangi bir kimse için imkansızdır. Eylemin var olmayı gerektirdiği, bir nedenin eylemde bulunmak için var olmasının zorunlu olduğu ve var olmayan bir şeyin herhangi bir şey yapmasının imkansız olduğu -sağlıklı gözlerin güneşi algılaması gibi akılla algılanabilecek- bir hakikattir.[15]
Giordano Bruno, evrenin sonsuz olduğunu düşünmüş ve böyle kökten biçimde yeni olan bir dünyaya uygun düşebilecek bir Hıristiyanlık tipi hayal etmişti. Bruno, tehlikeli kurgularla uğraşmanın ağır bedelini, 1600'de Engizisyon tarafından mahkum edildikten sonra Roma'da Campo de' Fiori'de kazığa bağlanıp yakılarak ödedi.
Kitabı biraz araştırdınız ise her yerde "Descartes hakkında yazılmış en kapsamlı kitap" ibaresini göreceksiniz muhtemelen. Doğrudur. Belli bir beyin kapasitesinin ilerisine geçen insanlarda genelde görülen "maraz"lı hallere sahip birisi ve okuma süresince dikkati diri tutan özelliklerden birisi oluyor bu. Felsefe kitabından ziyade biyografi kitabı yanı daha baskın.
Maybe Descartes' life was boring or we don't have enough detail about his life/personality or maybe the author had a dull style; whatever the reason, this book was very uninspiring, superficial. I could not manage to get into Descartes' head, grasp his personality, understand his main views, achievements. If you still want to read this book, I recommend you to skim it, not read it line by line.
açıkçası söz konusu kitabı okuyan bir insanın kitabın sonuna kadar gelip de descartes'ten tiksinmemesi çok zor. adam korkak, iki yüzlü, kaypak, içten pazarlıklı, huysuz vb sıfatlarla haşrolmuş durumda. ben yazarın descartes abiyi içten içe gerçekten sevmediğini hissettim.
kitapta beden ve ruh ilişkisi, optik ilmi, hayvanlar hakkındaki araştırmalar gibi birçok konudaki tartışmaları ve fikirlerine değinilmiş. yine çeşitli insanlarla yapmış olduğu mektuplaşmalardan kesitler yer alıyor.
burada en dikkat çekici yer olarak bohemya prensesi elizabeth ile yapmış olduğu mektuplaşmalar gösterilebilir. açıkçası elizabeth denen hatun kitapta mektuplaşılan tüm rektörlerden ve ilim adamlarından descartes felsefesine karşı çok daha kaliteli eleştiriler getirmekte.
bi de demeden edemeyeceğim. descartes'in kitap okumadığını o kadar çok tekrar ediyor ki gına geliyor. anladık adam okumuyor. son söz olarak, ben kitabı sevmedim. ancak gene de okunması gereken bir eser.