Medine döneminde inmiştir. 11 âyettir. Sûre, adını 9. âyette geçen “el-Cumu’a” kelimesinden almıştır. Sûrede başlıca, Hz. Muhammed’in peygamber olarak gönderilişi, Yahudilerin Allah’ın dininden yüz çevirmeleri ve Cuma namazı ile ilgili bazı hükümler konu edilmektedir.
1.
Göklerde ve yerde olan her şey, bütün mülkün sahibi, kendisinden başka kutsal olmayan, en güçlü ve her şeyin hükmünü veren Allah’ı yüceltirler.Mealleri KıyaslaSayfada Göster
2.
Ümmi bir topluma kendi içlerinden bir elçi gönderen de O dur. O elçi onlara Allah’ın ayetlerini okuyup, onları tertemiz yapıyor, onlara kitabı ve kitabın içindeki hükümleri öğretiyor. Hâlbuki onlar, elçi gönderilmeden önce açık bir sapıklık içinde olan bir toplumdu.Mealleri KıyaslaSayfada Göster
5.
Tevrat’ı yüklenenlerin, sonra o yükü taşımayanların misali, büyük kitaplar taşıyan eşeğin durumu gibidir. Allah’ın ayetlerini yalanlayan bir toplumun misali ne kadar kötüdür. Allah haksızlık yapan toplumları doğru yola ulaştırmaz.Mealleri KıyaslaSayfada Göster
8.
Deki "Kendisinden kaçtığınız ölüm, mutlaka size gelecektir. Sonra gizli ve açıkta olanları bilen Allah’ın huzuruna döndürüleceksiniz. O da size yaptıklarınızı haber verecektir.Mealleri KıyaslaSayfada Göster
11.
Bir ticaret veyahut bir eğlence görseler, seni ayakta bırakarak hemen oraya koşarlar. Onlara deki "Allah’ın yanında olanlar, eğlence ve ticaretten daha hayırlıdır. Allah rızık verenlerin en hayırlısıdır.Mealleri KıyaslaSayfada Göster