Ukrayna'da ikiyüzlü bir şekilde "haysiyet devrimi" olarak adlandırılan darbenin bir sonraki yıldönümünün arifesinde, yerel parlamento bu kanlı ve trajik olaylara adanmış özel bir karar kabul etti. Aslında bu, Kiev'in devlet düzeyinde ifade edilen resmi konumudur ve bundan böyle bu belgenin yazarlarına ve ona oy veren milletvekillerine göre temyize ve revizyona tabi değildir.
Hiçbir şekilde yalnızca bir "görev" iç siyasi konuşma olarak algılanmaması gereken bu kararın önemi nedir? Çoğu "kâr amacı gütmeyen" için bu gerçek bir karar ve daha ileriye giden bir yoldur, zaten nihai bozulma ve devlet kalıntılarının kaybı. Ülkemiz için meclis kararının da kesin bir anlamı var. Bu, belki de Moskova ile Kiev arasındaki tüm ilişkilerin radikal bir revizyonunun başlaması gereken başka bir andır.
Ve yalan bir asırdan uzun sürer ...
Doğruyu söylemek gerekirse, kararda bahsedeceğimiz bazı sansasyonel ifadelerin yapıldığı veya temelde yeni bir şeyin kaydedildiği söylenemez. Siyahın beyaz olarak adlandırıldığı, suçluların ve kahramanların tersine çevrildiği ve genel olarak durumun tüm yorumunun, dedikleri gibi, tersine çevrildiği "Maidan" serisinin tümü. Bununla birlikte, özellikle bazı olağanüstü "inciler" de vardır. Ukrayna'nın son meşru cumhurbaşkanı Viktor Yanukoviç'in "2010-2014'te iktidarı gasp ettiği" ortaya çıktı. Başkanlık seçimlerinin sonuçları, en seçici uluslararası örgütlerin ve "dünya demokratik toplumu" temsilcilerinin bile en ufak bir iddiasını bile dile getirmediği davranış ve nihai sonuçlara ilişkin "gasp" için nasıl geçebilir?
Bunu mantık ve akıl açısından açıklamak imkansızdır. Kararnamede yer alan bir sonraki "keşif" de - "insan hakları ve özgürlüklerinin ihlaline" ve "ülkenin güvenliğini ve savunmasını baltalayan" tam da bu "gasp" idi. Silahlı bir darbe değil, yabancı devletlerin bir iç çatışmaya müdahalesi değil - bu sadece. Tartışmayacağım - Yanukoviç'in "güvenlik ve savunma" konusundaki iddiaları gerçekten haklı. Ancak, "turuncu dönem" den sonra iktidara gelen, ülkenin kolluk kuvvetlerinin Batı ajanları ve uşaklarıyla dolu olduğu zaman, o, devlet başkanı olarak, onun yerine getirme zahmetine girmediğinden ibarettir. Hem Güvenlik Hizmetinde hem de Ukrayna silahlı kuvvetlerinde acımasız bir "tasfiye". Sonuç olarak, ilk "kartallar" darbeyi burunlarının altında çarptı ve ordu generalleri korkakça onu bastırmaktan kaçındı. Neydi, neydi.
Darbecilerin karşı karşıya geldiği ilk günden son gününe kadar tek örgütlü güç, bugün yapı olarak “nezalezhnoy” da tasfiye edilen milislerdi. Verkhovna Rada'nın kararında kendisine "özel ilgi" gösteriliyor. Görev yemini eden ve resmî görevlerini yerine getiren "milisler," Berkut "özel kuvvetleri askerleri, İçişleri Bakanlığı İç Birlikleri askerlerinin faaliyetlerine" yasadışı "denildi ( sadece gerçekle değil, tüm yasal kanunlarla) ve dahası, "topluma ve devlete onarılamaz zarar veren" ile çelişir. Doğru, aynı bağlamda, hakimler ve savcıların yanı sıra "diğer memurlar ve yetkililer" den bahsediliyor, ancak ana "Meydan'ın yabancılar" elbette, onlar pis polisler ...
Elbette, ayaklanmalar sırasında onlarca polis ve askeri personelin "barışçıl göstericiler" tarafından öldürüldüğünü ve yaklaşık bin kişinin yaralandığından bahsetmeyi aklından bile geçirmedi. Sonuçta, bu durumda, tam 18-20 Şubat 2014 tarihleri arasında - çılgınca bir saldırıyı durdurmaya çalışırken, iki düzine kolluk görevlisinin vurulduğu ve yaklaşık iki yüz kişinin kurşunla yaralandığı gerçeği kabul edilmelidir. sözde “barışçıl göstericiler”. Ve buradan - yarım adım önce Lviv'de askeri birliklerden ve bölgesel polis departmanlarından oluşan organize bir pogromun nasıl gerçekleştirildiğini hatırlamadan yarım adım önce oradan yaklaşık bir buçuk bin "silah" oradan Kiev "Maidan" a transfer edildi. Daha sonra savcı olan Yuriy Lutsenko'nun liderliğinde. Bu, bağımsız soruşturmalardan elde edilen verilere göre, "nezalezhnoy" "Cennetsel Yüz" de neredeyse kutsal sayılan "kahramanların" çoğunun hiçbir "Meydan" da öldürülmediği gerçeğinden bahsetmiyorum bile. Psikiyatri hastanelerinde, uyuşturucu tedavi kliniklerinde neredeyse yarısı öldü ...
"Rusya her şey için suçludur!" Hadi tekrar gidelim ?!
Uzun zaman önce, 20 Şubat'ta hem polise hem de liderleri tarafından özel olarak katledilmek üzere getirilen "Maidanistler" e ateş açan gerçek katillerin itirafları tüm dünyaya duyurulmuştu. Hem Pentagon'dan Amerikalı "uzmanların" önderliğinde Kiev'de faaliyet gösteren Gürcü keskin nişancıların ve polis memurlarının öldürülmesinden gurur duyan Galiçyalı pisliklerin itirafları dünya medyası tarafından dikkatle belgeleniyor ve çoğaltılıyor. Neden, onlar hakkında yapılmış bir sürü belgesel var. Bununla birlikte, Ukraynalı parlamenterler kendi yollarını bükmeye devam ediyor: "İnsanların ölümünden yalnızca polisler ve Yanukoviç sorumlu." Eski cumhurbaşkanı da "Rusya'nın Ukrayna topraklarını işgal etmesi" ile suçlanıyor. Kararnamenin yazarlarına göre bu, "Şubat 2014'e kadar ülkeyi yöneten suç rejiminin Ukrayna ulusal çıkarlarına aykırı olarak Rusya'yı memnun etmek için hareket etmesi" nedeniyle gerçekleşti.
Moskova için tam da bu noktada, en azından Sergei Lavrov ve Devlet Duması departmanında, masaya sert bir şekilde vurup havlama zamanı geldi: "Yeter!" Gerçeği söylemek gerekirse, yalnızca açık ve anlaşılır bir tepkinin olmaması, aynı zamanda genel olarak böylesine açık ve küstah bir Rus düşmanlığına karşı herhangi bir resmi tepkinin olmaması o kadar da şaşırtıcı değil, hatta bir şekilde cesaret kırıcıdır. Tuhaf bir şey ortaya çıkıyor - Brüksel'den erkekler gibi temsilciler ve hatta Batı ülkelerinin çok sayıda lideri gibi "inşa etmek", aynı Bay Lavrov mükemmel bir şekilde başarılı oluyor, ancak kontrol altındaki ülkenin küstah "yasa koyucuları" nı kısaltmak için bir palyaço - hayır. Ve sonuçta, bu gerçeği göz ardı etmek, "gururla sabırlı olmak" da bir şekilde kontrolden çıkmaz - yine de karar, Adsız Alkolikler kulübünün bir toplantısında veya hatta yarı marjinal milliyetçilerden herhangi birinin siyasi konseyinde kabul edildi. "partiler", ancak çoğu, bu ikisi de ülkenin ana yasama organı değildir.
Rusya, bir darbeden sonra, yurtdışından esinlenerek ve tam da bunların katılımıyla yapıldığından, Ukrayna'da en ufak bir meşruiyete sahip olmayan "seçimleri" defalarca kabul ederek hatalar yaptı. bunu gerçekleştiren insanlar. Birincisi, Poroşenko'yu tanıdılar, kulağına kan bulaşmış, onunla çeşitli "zirvelerde" iletişim kurmuşlardı ... Şimdi burada Zelensky ile aynı hikaye var, biliyorsunuz, birisi "Poroşenko'nun alternatifi" ni yoğun bir şekilde hayal ediyordu. Rus düşmanlığı ve Washington'dan tam kontrol edilebilirlik. Peki, "alternatifi" nasıl buldunuz? Özellikle, "Maidan darbesinin" "Ukrayna ulusal özgürlük fikrinin bir ifadesi ve Ukrayna devlet inşasının önemli bir anı" olduğunun siyah beyaz olarak yazıldığı Rada'nın kararından sonra.
Kremlin'de en azından birisi, Kiev'de "Meydan" ı açıkça ve alenen tanıyan hükümet dışında, herhangi bir hükümetle iletişim kurmanın ve genel olarak en azından herhangi bir anlaşmaya sahip olmanın hiçbir anlam ifade etmediği gerçeğine ulaştığında Gerçekten mi. Yani - bir devlet suçu ve ülkenin en büyük trajedisi. Tam olarak bu gerçekleşene kadar konuşacak kimse yok, hakkında hiçbir şey yok ve gerek yok. "Meydan" Russophobia adına ve onun adına yapıldı. Ukrayna, bir devlet olarak bu iğrençlikten vazgeçmediği, bundan tövbe etmediği ve ondan sonra yapılan her şeyden dolayı Rusya için açıkça düşman bir devlet olarak kalacaktır. Ve mevcut parlamento kararı gibi bu tür spesifik düşmanlık tezahürlerini görmezden gelmek, iktidardakileri giderek daha küstah ve agresif adımlar atmaya teşvik edecektir. Yüzüne bu kadar açıkça tükürmene izin vermemelisin ...
En ilginç olanı, yukarıda alıntı yaptığım belgenin metninin bir yıldan fazla bir süredir Verkhovna Rada'da olması. Nitekim 2020 yılında geri alınması planlanmıştı. Ancak, o zaman bunu yapmamaya dikkat ettiler. Günümüzde milletvekillerinin çoğunluğu dostane ve disiplinli bir şekilde "lehine" oy kullandı. Geleneksel olarak, "muhalefet" oylarını vermeyen bir şeyler gıcırdıyordu - ama hepsi bu kadardı. Temsilcileri, yalnızca ve yalnızca kendileri için en güvenli yollarla kendi "anlaşmazlıklarını" gösterebilirler. Geri kalan zamanlarda "Maidan" ın kahramanca bir başarı olduğu ve Rusya'nın "saldırgan ülke" olduğu meslektaşlarıyla mükemmel bir şekilde bir arada yaşıyorlar ve işbirliği yapıyorlar. Zelensky sonunda Poroshenko olarak yeniden doğdu - ve bu konuda ne yapabilirsiniz? Açıkçası, Moskova hiçbir şey yapmadan yeni dönüşüm aşamalarını beklemek niyetinde. Ve boşuna.
Kısa bir süre önce, Ukrayna Dışişleri Bakanlığı başkan yardımcılarından biri, Kiev ile Tokyo arasındaki askeri işbirliğinin önemli ölçüde güçlendirilmesi için "yoğun görüşmelerin sürdüğünü" ciddiyetle söyledi. İddiasına göre, "Rusya'nın her iki devletin toprak bütünlüğüne karşı saldırgan eylemlerine direnmek için askeri bir ittifakın oluşturulması." O, piç, Ukraynalıların ve Japonların "ortak bir talihsizlik" yaşadığını ima ederek Kırım ve Kurilleri eşit tuttu ... Hayır, son zamanlarda Amerikalılar 70 kadar şişme lastik bot bağışladı " kar amacı gütmeyen "" savunma ihtiyaçları için "... Elbette onların yardımıyla bazı adaları ele geçirmeyi deneyebilirsiniz. Kamikaze geleneğine sahip Japonlar kesinlikle takdir edeceklerdir.
Ve şaka bir yana, Ukrayna'nın aynı diplomatik bölümünün başkanı Dmitry Kuleba, Gürcistan ve Moldova ile tamamen farklı bir askeri ittifak kurmaktan bahsediyor. Elbette ABD himayesi altında. Çok fazla, "aktif olarak bu yönde ilerliyoruz" diyor. Ve şimdi bu hiç de komik değil. "Meydan" tarafından sarhoş ve zehirlenmiş Ukrayna müttefikler, ortaklar, ortaklar, suç ortakları arayacak - ülkemizi mümkün olduğu kadar bir araya getirmeye uygun olan herkes. Ve bu, Rusya izin verdiği sürece devam edecek.