İnsanlar girişim kurucularını değerlendirdiklerinde, para, kurucuların başarılı olup olmadığını belirlemede kilit bir faktördür. Bu, aşağıdaki gibi şeyleri içerir: Şirketleri ne kadar para topladı? Şirketleri ne kadar gelir elde edebildi? Şirketler hangi değerlemeye ulaştı? Kurucular şirketlerini ne kadar paraya sattı? Kurucular çıkışlarından ne kadar para kazandı?
Startup kurucularının genel başarısını değerlendirmekle ilgili olarak paranın aşırı önemini düşündüğümüzde, dünyanın ilk İnternet girişimi olarak kabul edilen şeyi başlatan adam Alan Emtage'in genel başarısını nasıl değerlendirebiliriz?
1992'de Alan Emtage, özellikle çevrimiçi hizmetleri satmak için yeni bir şirketin kurulduğu ilk kez Bunyip Information Services adlı bir şirket kurdu. Ancak bu girişim sonunda parasız kaldı ve kapandı. Sonuç olarak, girişim başarısının ve / veya başarısızlığının geleneksel parasal ölçülerine göre Alan başarısız bir kurucuydu.
Bununla birlikte, Alan'ın girişiminin başarısız olmasının ana nedenlerinden biri, geliştirdiği multi-milyar dolarlık teknoloji parçası için patent başvurusunda bulunmayı reddetmesidir. Bunun yerine, teknolojinin patentini almanın İnternet'in geleceğine çok zarar vereceğine inanıyordu, bu yüzden kamu malı olarak kalmasına izin verdi.
Alan'ın hangi teknolojiyi geliştirdiğini merak ediyorsanız, İnternet'i tarayan ve dizine ekleyen ve ardından insanların ihtiyaç duydukları şey için ortaya çıkan veritabanında arama yapmalarına izin veren bir yazılım geliştiren ilk kişiydi. Diğer bir deyişle Alan Emtage, ilk İnternet arama motorunu yarattı.
Bu, bugün patentlenebilir bir kavram gibi görünmese de, İnternet arama teknolojisi ilk icat edildiğinde, devrim niteliğinde yeni bir fikirdi. Aslında, İnternet aramasının hepimizin güvendiği bir araç olarak her yerde bulunmasının nedeni, Alan'ın özverili bir şekilde patent almama kararını vermesi ve muhtemelen bu süreçte kendisine milyarlarca dolara mal olmasıydı. Bu onu başarısız bir girişimci yapar mı? Yoksa onu muazzam bir başarı mı yapıyor?
* Alan'ın sözleri ve hikayesi, 22 Aralık 2020'de kendisiyle yaptığım bir podcast ve röportaja dayanıyor .
1980'lerde, World Wide Web öncesi İnternet, öncelikle akademisyenler tarafından kullanılıyordu. Akademisyenler donanım için kolayca hibe alabilirdi, ancak yazılım geliştirmek için para kazanmak çok daha zordu. Alan çevreyi şu şekilde tanımlıyor:
"E- eğitim finansman ajansları size donanım için para verecek, ancak genellikle bu donanımı çalıştırmak veya bu donanım üzerinde çalışacak yazılımı sağlamak için size herhangi bir para vermezler… Bu nedenle oldukça iyi bir donanıma sahiptik, ancak yazılıma ihtiyacımız vardı. çalıştırabilmek. Biz de kendimiz yazdık. Ve eğer tüm bu zamanı kod yazmaya harcadıysanız, eğer başka birine yardım edebilecekse bu konuda bencil olmanıza gerek olmadığını anladık… öyleyse neden [İnternete] koyup başka birinin onu yararlı bulup bulmayacağına bakın? "
Bu özgür ve paylaşılan yazılım dinamiği, bugün hala İnternet'in bel kemiğidir çünkü İnternet'i çalıştıran kodun büyük bir kısmı açık kaynak kodludur. Ancak, isteyebileceğiniz hemen hemen her türlü yazılımı kolayca bulup indirebileceğiniz bugünün aksine, bu altyapı 1980'lerde yoktu. Bunun yerine, İnternet'ten bir yazılım parçası indirmek istiyorsanız, var olduğunu bilmeniz ve ona nereden ve nasıl erişeceğinizi bilmeniz gerekir.
O zamanlar Montreal'deki McGill Üniversitesi'nde yüksek lisans öğrencisi olan Alan, internetteki şeylerin nerede olduğunu bilmek / hatırlamak ve yeni şeyler aramak için en iyi yerleri bilmek konusunda özel bir yeteneğe sahipti. Sonuç olarak, insanların çevrimiçi yazılım bulma konusunda yardıma ihtiyacı olduğunda departmanında varsayılan kaynak haline geldi. Sonunda, istekler çok hantal hale geldi, bu nedenle, herhangi bir iyi programcı gibi, süreci otomatikleştirmek için bir yazılım geliştirdi.
“Bir süre sonra, sitelerin yinelemeli dizin listelerini indirmek için bu manuel sistemi yapmak yerine, komut dosyalarının bunu benim için gece yarısı yapabileceğini fark ettim. Ve işte her şey böyle başladı. İnsanların istediği şeyleri bulmak için kendim için kullandığım küçük bir veritabanı oluşturdum. "
Bu küçük veritabanına "Archie" adını verdi - "v" olmadan "arşiv" olan - ve ilk İnternet arama motoru oldu.
İnternetin ilk günlerinde, insanlara yeni bir üründen bahsetmeye yardımcı olacak Google anahtar kelimeleri satın alamaz ve yeni girişiminizi sosyal medyada tanıtamazsınız. Alan için önemli olduğundan değil. Archie'yi başkaları için yaratmadı. Bunu kendisi için yaptı.
Ancak, başkaları onu kullandığını gördü, havalı olduğunu düşündü ve erişim istedi. Bu, sonunda Alan'ın meslektaşlarından biri olan Peter Deutsch'un, gezinmeyi kolaylaştırmak için kullanıcı arayüzleri olmayan dev bir İnternet mesaj panoları koleksiyonuna benzeyen çevrimiçi, dağıtılmış bir tartışma sistemi olan Usenet'te Archie hakkında paylaşım yapmasına yol açtı. Usenet o zamanlar çılgınca popülerdi - en azından küçük İnternet kullanıcıları arasında - ve Archie'yi seviyorlardı. Alan'ın açıkladığı gibi:
" Trafik, kelimenin tam anlamıyla katlanarak arttı. Bir noktada, birkaç günde bir ikiye katlanıyordu ... 1993 yılına kadar Doğu Kanada'ya giden İnternet trafiğinin yarısı, üzerinde Archie bulunan bu makineye gidiyordu. "
Doğru… dünyanın İnternet trafiğinin yarısı - birçok önemli üniversitenin ve önemli İnternet düğümlerinin bulunduğu bir alan olan Doğu Kanada'ya gidiyor - insanların çevrimiçi olarak bir şeyler bulmasına yardımcı olmak için doğrudan Archie'ye gidiyordu.
Sonunda Alan, Archie'nin akademik bir projeden daha fazlası olduğunu anladı, bu yüzden o ve Peter onu Bunyip Information Systems adlı kendi şirketi haline getirdi. Bunyip, o zamanlar büyük bir anlaşma olan Archie'nin lisanslı, ticari bir sürümünü satmak için inşa edildi, çünkü Bunyip'ten önce İnternet ticari kullanıma izin vermiyordu.
Bu, ilk İnternet arama motorunu yaratmanın yanı sıra, Alan'ın ilk İnternet girişimini de yarattığı anlamına geliyor. Bunyip ve Alan'ın bunu yapmasına izin verilmesi, İnternet için akademik bir kaynak olmaktan çıkıp var olmaya doğru bir dönüm noktasıydı. ticari bir kaynak.
Archie dünyanın ilk İnternet girişimi olabilir, ancak kesinlikle yaratılan ilk yeni şirket değildi, bu yüzden Alan ve kurucu ortağı Peter, fikri mülkiyet haklarını korumanın önemini biliyordu. Ek olarak, inşa ettiklerinin değerini bilmekle kalmadılar, İnternetin ilk günlerinde çok önemli ve etkili biri tarafından patentini almaları tavsiye ediliyordu: Vint Cerf. Vint Cerf, bilmiyorsanız, kelimenin tam anlamıyla interneti icat eden adamdır ve özellikle iki genç girişimciye Archie'yi patentlemelerini tavsiye etti.
Alan ve Peter bir süre cidden bir patenet doldurmayı düşündüler. Ancak Alan'ın açıkladığı gibi, sonuçta farklı ve çok daha özverili bir karar verdiler:
"P eter ve bunun hakkında düşündüm ve patenti almanın tehlikesinin tüm alanı boğması olduğunu anladık ... Akademik bir geçmişten geldik ... ve hepimizin bir hedefe ulaşmak için çalıştığımıza inandık. dünya daha iyi bir yer, değil mi? İnterneti kullanılabilir bir şey yapmak. Ve tüm yazılımların patentini almaya giderseniz, İnternet, tüm internet için Apple'ın duvarlarla çevrili bahçeleri olurdu ve olmasını istediğimiz şey bu değildi. "
Alan, çevrimiçi arama tekniklerinin patentini almadığı için, temelde, AltaVista'dan Yahoo'ya, Google'a ve daha sonra ne olursa olsun, sonunda bir tür arama motoru yaratacak olan diğer tüm şirketlerden lisans ücreti talep etme hakkından vazgeçti.
Daha fazla ve daha iyi kaynaklara sahip şirket pazara girdiğinde ve İnternet aramasını mükemmelleştirdiğinde , Archie sıkışıp kaldı ve sonuçta Alan'ın şirketinin başarısız olmasına neden oldu. Sonuç olarak, parasal ölçülere göre Alan Emtage başarılı bir girişimci değildir. Ama öyle görmüyor:
“Her zaman eleştiriliyordum çünkü milyarder olabilirdim çünkü geliştirdiğim tüm temel teknikler, tüm arama motorlarının kullandığı teknikler. Yani hepsi patenti ihlal ediyor olacak ya da patent ücreti ödemek zorunda kalacaktı. Ve bunu yapmak istemedim. Böylece Archie'den para kazanamadım. Ama dünya için yaptıklarından dolayı hala gurur duyuyorum. Hatta bir süre önce bir arkadaşımın kullandığı ve sevdiğim bir örneği vardı. Çocuk felci aşısını yaratan Jonas Salk'ın da aynı nedenle patent almamaya karar verdiğini biliyor muydunuz? En fazla faydayı elde etmek için mümkün olduğunca yaygın şekilde kullanılmasını istedi. '"
Sanırım hepimiz Jonas Salk'ın çocuk felci aşısını yaratma ve dünyaya verme konusunda büyük bir başarı olduğu konusunda hemfikir olabiliriz. Bu önlemle Alan Emtage'e aynı krediyi vermemiz gerekmez mi?
Elbette, Alan kendisi için milyarlarca dolar kazanmadı, ancak bu parayı feda ederek İnternet'i her gün ona güvenen tüm dünyadaki insanlar için daha erişilebilir hale getirdi ve bu paradan çok daha önemli görünüyor. Alan'ın hikayesi, bir girişimcinin başarısını değerlendirmek için kullandığımız temel ölçülerin neden paranın olmaması gerektiğine dair harika bir örnek gibi görünüyor.
Alan'ın tüm hikayesini dinlemek için Apple Podcasts , Google , Spotify , Stitcher'da veya en sevdiğiniz podcast'leri dinlediğiniz her yerde Web Masters'a abone olun.
Büyüdüğünde, dünyanın olduğu gibi olduğunu ve hayatının sadece dünyanın içinde yaşamak olduğunu, hayatını asla riske atmadan, sadece belirlenmiş bir yolu takip et ve sonunda öl ve ölmemeye çalış. duvarlara çok fazla vur. Ama bu çok sınırlı bir hayat.
"Diolch," çocuk scooter'ının geçmesine izin vermek için patikadan çıktığım yerden geçerken bana teşekkür etti. Ayrıca bir pazar standında tamamen Galce peynir (caws) örnekleri sunuluyor.
Hiç kuşkunuz olmasın, bir başkasının çıktısından para kazanan bir işi yürütmek her zaman kaygan bir zemin olacaktır. Fikir basit görünüyor.
Hayatımın son 5 yılında, mümkün olan her dakikayı ısmarlama bir imalat işini başlatmaya ve büyütmeye adadım. O yıllarda, büyük bir yayını yazma ve birlikte düzenleme konusunda da yavaş yavaş bir kariyer inşa ediyordum.
Yazan Ishy Patel Hadi yüzleşelim; bugünlerde karşılaştığınız hemen hemen herkes bir Girişimci. Herkes yeni bir iş kurdu ve bu gerçekten kaçınabileceğiniz bir şey değil.
Çoğu yeni şirket ve küçük işletme, çalışacak sermayeye sahip değil ve her zaman büyümek için yatırımlar arıyor. İşletme sahiplerinin, gerçekten inanıyorlarsa fikirlerini diğer insanlardan gelen parayla bankaya yatırmalarının hiçbir zararı yoktur.