‘İyi insanlar kutsanmıştır. Ama ben hala iyi bir insan mıyım ki?’
Zheng iyi biri olmadığını biliyordu. Lori’nin ölümü ona çok fazla gelmişti. O gün geçtikçe bozuldu. Siyah beyaz bir dünyada yaşamaya başladı; oyunlar, barlar, bir gecelik ilişkiler, uyuşturucular …
O Lori’nin bunu öğrendiğinde nasıl tepki vereceğini tahmin edemiyordu. O kristal kadar saf ve kusursuzdu.
Zheng en kötüye kendini hazırladı. Kanepeye oturdu ve bir sigara yaktı, ardından ona söylemek için hazırlandı.Lori ayağa kalktı.”İşte bu.Dur. Yüzünün haline bak. Nelerden geçtiğini tahmin edebiliyorum. Bunu duymak istemiyorum. Bu beni daha da kötü hissettirecek.”
Sonra başını ona yaklaştırarak. “Sapık. Dikkatli dinle. Ben geri döndüm, bundan böyle tüm bu yaptıklarını unutacaksın. O kadınları ya da diğer kızları. Hepsini unut. Sadece Lori olacak, sadece ben. Anladın mı?”
Dediği gibi ağlamaya başladı. “Üzgünüm. Çok üzgünüm. Sözümüzü tutmadım. Saçlarımız gri olana kadar beraber olacak. Şarkılarda, çocukluk anılarımızı düşünecektik. Seni ve anılarımı unutabilirim, ancak bu sözü unutamam. Muhtemelen o yıllarda çok üzülmüşsündür. Seni yalnız bırakarak bencillik yaptım. Üzgünüm.”
Zheng bir kelime daha etmeden onu kucakladı. Odada kalan tek şey onun ağlama sesiydi. Ancak tüm üzüntüler su yüzüne çıktıktan sonra onlara kalan şey umut olacaktı. Geçmiş bitmişti ve gelecek, içinde sonsuz ihtimal ve umudunu barındırıyordu.
En mutlu olduğunda zaman her zaman çok hızlı geçiyor. Zheng günlerini antreman yaparak,sonra Tanrı’nın sahip olduğu itemleri inceleyerek geçiriyordu; Ve geceleri ise Lori’yle birlikte korku filmleri izliyordu. Evet korku filmleri. Puan karşılığında Tanrı’dan herhangi bir film değiş tokuşunu yapabileceğini öğrendi. Korku filmlerinde hayatta kalmak zorunda olan biri olarak, senaryolara aşina olmak her şeyden önemliydi.
Bu dokuz gün sürdü. Bugün bu yerde kalacakları son gündü. Onlar bir sonraki filme götürülecekleri zamana kadar dinlenmeye karar verdiler. Fakat bundan önce, hazırlıklarını tamamlamak için son bir şansları vardı.
Saat 11:00 olmasına rağmen Zheng hala Lori ile yatakta sohbet ediyordu.
“Yani sen bugün gidecek misin?”
Zheng bir ağırlık hissetti. Sırada ne olduğunu bilmiyordu. Belki bir virüs ya da canavarlar ya da uzaylılar. Bir kez orada olduğunda hayatta kalma garantisi yoktu. Bu yüzden ona cevap vermedi. Sadece onu sıkıca tuttu.
“Sözümüz … saçlarımız griye dönüşene kadar beraber olacağız, çocukluğumuzu düşüneceğiz, bana hikayeler anlatacaksın, gerçek dünyaya seyahat edip, gün ağarmasını/şafak vaktini izleyecek, Paskalya Adası’ndaki heykelleri görmeye gideceğiz… bak bu kadar çok sözümüz var. Bana geri döneceğini ve bu sözleri yerine getireceğimizi söyle. “
Lori başını kaldırdı ve Zheng başıyla onaylayana kadar onun gözlerine baktı.
“Aşk bir kum kalesi gibidir. Biraz biraz bir araya getirirsin ve onun yok olup, gitmesini önlemeye çalışırsın. Zor ve yorucu, ancak bitirdiğinde, ne kadar güzel olduğunu göreceksin. Onu korumak için bu kadar efor sarfetmeye değdiğini anlayacaksın. “
On yıldır bunu duymamıştı. Lori bunu söylemekten hep hoşlanırdı ve sonra ona beklentiyle baktı. Zheng o zamana kadar hiç dikkat etmemişti, ama on yıl sonra bu cümleleri tekrar duyunca etkilendi.
“O zaman… lütfen kaleyi tamamla. Bu sefer beraber sözümüzü tutacağız.”
Zheng gözlerini kapadı ve tekrar açtığında, kararlıydı. Ne olursa olsun yaşayacaktı.
“Temel olarak her kişi için üç el bombası, bir kan durdurucu sprey, bir panzehir, bir bandaj ve bir muska. Bunların maliyeti 100 puan. Zheng sağolsun, kendi puanlarıyla bize bunları aldı.”
Zheng acı bir gülümsemeyle puanlarına baktı.Onun sahip olduğu 6502 Puandan geriye sadece 276 Puan kalmıştı. Ama ardından yüzüğünün içindeki destek itemlerine baktığında daha iyi hissetti.
Jie eşyalarını topladı ve ceplerine koydu. “Sadece bir kaç günlüğüne olsa da, siz gereken her şeyin eğitimini aldınız. Sadece bir noktayı hatırlayın: Filmlerde her şey olabilir, bu yüzden temkinli olmalısınız. Ve mümkünse başkalarına yardım etmeye çalışın, ancak güvenliğinizi tehlikeye attığını hissederseniz, onları öldürün. “
Lan ve Xiaoyi tereddüt etti, ancak Zheng başıya onayladı.“Bir sonraki filme nasıl gideceğiz? Aniden ortadan mı kaybolacağız? “
Jie başını iki yana salladı. “Yok hayır. Zaman geldiğinde yirmi ışık demeti belirecek. Sadece birinde durmak zorundasınız. “
Onlar konuşurken platformun zemininde oturuyorlardı. Lori ve diğer iki kadın gitmelerini izlemeye gelmediler. Belki de sevgililerinin gitmek zorunda kaldıklarını izlemek, onlara acı veriyordu.
Yirmi dakika sonra Tanrı, daha aydınlık ve parlak oldu. Sonra yirmi ışık demeti zeminde belirdi. Ardından kafalarının içinde bir ses duyuldu.
“Otuz saniye içerisinde ışık demetine girin. Hedef kilitlendi. Alien’e(Yaratık) ulaşım başlıyor.”
--------------------------------------------------
1 Alien (Yaratık) 1 / 1979 : Görevini tamamlayarak Dünya'ya dönmeye hazırlanan kargo gemisi Nostromo'nun beş erkek, iki kadın ve bir kediden oluşan mürettebatı özel kabinlerinde uykudadır. Bilgisayarların çevredeki bir gezegende yabancı bir yaşam türü tespit etmeleri üzerine uyandırılırlar. Yasalar, akıllı olabilecek her canlının araştırılmasını emretmektedir. Dallas (Tom Skerritt), Lambert (Veronica Cartwright) ve Kane'den (John Hurt) oluşan ekip, gezegene gittiğinde terk edilmiş bir uzay gemisiyle karşılaşır. Buldukları yumurta benzeri organizmaları incelerken, bir tanesi kırılır ve yengeç benzeri bir yaratık Kane'in yüzüne yapışır. Ekip gemiye döndüğünde Ripley (Sigourney Weaver), Kane'i içeri almakta tereddüt eder. Karantina kuralları çok açıktır. Fakat mürettebat, arkadaşlarını kurtarmak için bu sorumluluğu alır.
Fragman: https://www.youtube.com/watch?v=DGAHtWV7Ua8%20Plot
Film: https://www.fullhdfilmizlesene.org/korku-filmleri-izle/yaratik-1-alien-1-turkce-dublaj-full-hd-izle/