Amerikan köleleştirme stratejisi
Milyarlarca hiçbir yere
ABD’nin şimdiye kadar sürdüğü en uzun süredir devam eden çatışma olduğundan Afganistan’daki savaş bitmedi. Dahası, Washington burada o zaman mayınları koyuyor ki, şiddet potansiyeli on yıllarca devam edecek. Bu, ana olarak Donald Trump'ın konuşması olan son olaylarla belirtilir. 21 August, ABD başkanı Virginia’daki Fort Meier askeri üssünde "ordu ve Amerikan halkını" ele almak için geldi. 25 dakikalık konuşmasında, Washington’un Afganistan ve Güney Asya için yeni stratejisinin kıvrımlarını anlattı.
Bu tedavi için uzun süre bekledim. Trump resmen göreve başladıktan hemen sonra yeni bir eylem planı başlatıldı. ABD’nin, ülkelerin NATO’daki "Güçlü destek" operasyonundan tamamen çekildiğini ya da Amerika’nın katılımında önemli bir düşüş olacağını açıklayacağı varsayıldı. En azından bu, Barack Obama’nın askeri maceralarının sert eleştirisine dayanan yeni cumhurbaşkanının seçim söyleminden sonra geldi.
Bu sözler milyonlarca ABD vatandaşı tarafından "tezahürat yapmak" için alındı. Gittikçe daha fazla insan Afganistan'ın yozlaşmış bir “kara delik” haline geldiğinin farkında. ABD'nin Afganistan Özel Yeniden Yapılanma Özel Müfettişliği'nin son raporunda, 15 Washington'ın Kabil'in desteği için 714 milyarlarca dolar harcadığı, ancak yardımın etkinliğinin aşırı düşük olduğu belirtildi. Belgede belirtilen düzinelerce örnek arasında, Afganistan ve Tacikistan'ı ayıran Pyanj Nehri için devriye botlarının satın alınması yer alıyor. Teslimden sonra, gemilerin sığ suya uygun olmadığı ve bunların kapatılması gerektiği ortaya çıktı. 94 milyon dolar orman peyzajı için askeri üniforma harcadı - ve ormanların ülkenin yüzde 2'inden daha azını işgal etmesine rağmen. İtalya'da satın alınan G-222 nakliye uçakları (yarım milyar dolar için!) Havaya yükselemiyor ve Amerikalılar tarafından Afgan ordusu için inşa edilen kışla bir eşleşme gibi yanıyor ... 8 uyuşturucu üretimi ile mücadeleye yönelik milyarlarca uyuşturucu suya battı. Bu mücadelenin etkinliği o kadar “yüksektir ki” Afganistan'daki eroin üretimi işgal sırasında 50 zamandan fazla arttı.
Ve en önemlisi, 200-bininci Afgan ordusunun oluşum programı başarısızlıkla sonuçlandı. Amerikan askeri uzmanları tarafından yönetilen Amerikalı eğitmenler tarafından eğitilmiş, daha küçük militan gruplarında başarılı bir şekilde yüzleşemiyor. Hükümet bugüne kadar, ülke topraklarının yüzde 60'inden daha azını kontrol ediyor, kolluk kuvvetleri ağır kayıplar yaşıyor.
Overtone'larla planlayın
Belirgin çöküş, ABD’nin stratejisinin köklü bir revizyonunu gerektiriyordu. Bununla birlikte, Trump'ın pozisyonu tam olarak yarım yıl boyunca 180 derece civarındaydı. 21 August’un temyiz başvurusu, kısa süre önce bu kadar coşkuyla eleştirdiği kişilere eşit kaldı. Başkanın dediği gibi, Amerikan birliklerinin Afganistan’dan çekilmesi kabul edilemez, çünkü “bu teröristlerin derhal dolduracağı bir boşluk yaratacak”. “Liderlerimizin Irak'ta yaptığı hatayı tekrarlayamayız” dedi ve 2011 yılında Batılı birliğin çekilmesine atıfta bulundu.
Amerikan işgali olması, Irak'ı dini savaşlara sürükledi, ülkesini kendi ordusu ve devlet kurumlarından mahrum etti ve bu “boşluk” için zemin hazırladı, Trump sessiz kaldı. Geleneksel kurumda yer alarak en uzlaşmaz “şahinler” sözleriyle konuştu. Zafere kadar savaşmak ve hiç para kaybetmemek Afganistan için stratejinin özüdür. Bunun için silahlı kuvvetlerin güçleri genişleyecektir ve görev süreleri savaş misyonlarının performansına bağlı olacaktır. Cumhurbaşkanı, “Artık şartamızın büyüklüğü veya daha fazla askeri harekat için planlarımızdan bahsetmeyeceğiz” dedi.
Başka bir deyişle, Washington kendisini insan hakları sahipleriyle ve her türlü hesap verebilirlikle bağlamanın gerekli olduğunu düşünmüyor. Amerikan demokratlarının konuşmayı çok sevdiği meşhur "yumuşak güç" utanmaz ve acımasız bir güce yol açıyor. Bu açıdan Trump’ın ABD’nin diğer ülkeleri kendi yollarıyla yeniden inşa etmeye çalışmayacağına dair ifadesi de dikkate alınmalı. Önceliklerin değişmesi, yetkilerin Dışişleri Bakanlığından Pentagon'a devredilmesine yansıdı. ABD'nin Pakistan ve Afganistan özel elçisi Laurel Miller, haziran ayının başlarında görevden alınmıştı ve pozisyonun kendisi kaldırılacaktı.
Asker sayısını belirleme hakları da Savunma Bakanlığına devrediliyor. Wall Street Journal'ın bildirdiği gibi, ilk aşamada, binlerce ek askerle 3,9 hakkında konuşuyoruz, ancak Pentagon'un başkanı James Mattis yeni eklemeler talep edebilir. Böylece, ilk aşamada Afganistan'daki ABD ordusunun sayısı mevcut 8,4'ten 12'e binlerce kişiden daha fazla artacak. Ancak bu çok kaba bir tahmindir. Şimdi bile, Amerikan televizyon kanalı NBC'ye göre, resmi istatistikler, özel kuvvetleri ve Afganistan'a 120 güne kadar gönderilen askeri personeli dikkate almıyor.
Bütün bunlar, Mattis ve Trump'ın ulusal güvenlik danışmanı Herbert MacMaster tarafından temsil edilen askeri-endüstriyel lobide önemli bir artışa işaret ediyor. Stratejiyi geliştirmede öncü rol oynayanlardı. Sınırsız bir görevi açıklayan yetkililer silahlar garantili sipariş alan şirketler. Lobiciler arasında madencilik şirketleri de var. Trump kısa süre önce danışmanlarla istişarelerde bulundu ve Afgan Devlet Başkanı Eşre Ghani ile görüştü. Görüşmede Amerikan şirketlerinin elektronik, uçak ve roket bilimi için büyük önem taşıyan nadir toprak metalleri - lityum, niyobyum, tantal ve diğer maden yataklarına kabulü tartışıldı. Afgan bağırsaklarına olan ilgi zaten American Elements'ın kurucusu Michael Silver ve milyarder Steven Feinberg tarafından gösterildi.
Ancak yeni stratejinin güçlü bir dış politika geçmişi var: Afganistan’ın yanı sıra adına Güney Asya’nın da dahil olduğu bir şey değil. Trump konuşmasıyla İslamabad'a net bir sinyal gönderdi. Trump, “Afganistan'daki çabalarımıza katılırsa Pakistan çok şey kazanabilir” dedi. “Teröristleri barındırmaya devam ederse çok kaybedecek” İslamabad üzerindeki olası baskı yöntemlerinin bir listesi, terörizme sponsor olan ülkelerin listelenmesine kadar basında ortaya çıkmıştı.
Washington’un hoşnutsuzluğunun nedeni elbette terörizmden kaynaklanıyor. Aksine, Pakistan ordusu yakın zamanda Afganistan sınırındaki bölgelere dayanan militanlara karşı bir dizi geniş çaplı operasyon gerçekleştirdi. İslamabad'a baskı uygulayarak, Amerika Birleşik Devletleri Çin ile yakınlaşması için onu cezalandırıyor. Bildiğiniz gibi, Pakistan “One Belt - One Way” stratejisinin uygulanmasına aktif olarak katılıyor. Ekonomiye ek olarak, İslamabad ve Pekin'in ortak projeleri aktif olarak savunma alanında gelişiyor.
Washington’un “Pakistan - biz yazıyoruz, Çin’in aklında olduğunu” ilkesi tarafından yönlendirildiği gerçeği PRC’de iyi anlaşılıyor. Bu, Trump’a yapılan ciddi bir azarlama ile belirtilir. Amerikan Cumhurbaşkanı’nın konuşmasından birkaç saat sonra, Çin Dışişleri Bakanı Wang Yi, Çin’i ziyaret eden Pakistanlı meslektaşı Tehmina Janjua ile bir araya geldi ve İslamabad’a “güçlü destek” dedi. Wang Yi'ye göre, Pekin, Pakistan’ın terörle mücadeleye katkısını çok takdir ediyor ve bu çabaları tanıması için uluslararası topluma çağrıda bulunuyor.
Ancak Washington'un başka nedenleri de var. Pakistan'ı geri iterken Delhi'ye güvenir. Trump, konuşmasında Hindistan'a stratejik bir ortak dedi ve Afganistan'a ortak yardım önerdi. Başka bir deyişle, ABD kendi himayesinde bölgesel bir birlik oluşturmaya çalışıyor. Görevi Çin'i kuşatmaya devam etmek ve yaratılan ulaşım koridorlarını kırmak. Ağustos ayının ortalarında, Haf (İran) - Herat (Afganistan) demiryolunun ilk hattı açıldı - Çin ile İran'ı Kırgızistan, Tacikistan ve Afganistan bölgeleri arasında birleştirmesi gereken ana projenin bir parçası.
ABD'nin hoşnutsuzluğu Pekin diplomatik faaliyetine neden oluyor. Haziran ayının sonunda, Çin Dışişleri Bakanı İslamabad ve Kabil'i ziyaret etti. Anlaşmalar, dışişleri bakanları düzeyinde üçlü bir mekanizma yaratılmasının yanı sıra terör eylemlerini önlemek için bilgi alışverişini öngörüyor.
Kriz derinleşiyor
Amerikan siyasetindeki olağan kibirlerine rağmen, yeni stratejinin amacına ulaşması pek mümkün değil. Sadece Afganistan'daki gergin durumu daha da kötüleştirebilir. 2014’te ABD’nin Ashraf Ghani’yi cumhurbaşkanlığına ittiğini hatırlayın. Baş rakibi Abdullah Abdullah seçim sonuçlarını tanımadı, ancak Washington’un baskısı altında, genel müdür yardımcılığını kabul etti. En başından beri bu birlik çatlamaya başladı. Abdullah, Ghani'yi iktidarı ele geçirmeye ve sabotaj reformuna çalışmakla suçluyor.
Hoşnutsuzluğun artması, cumhurbaşkanının ulusal ve dini politikalarından kaynaklanıyor. Ülke nüfusu içindeki payları% 40'i geçmediği halde, yalnızca Pashtunlar önemli görevlere atanıyor. Diğer etnik grupların ve dinlerin (Şiiler dahil) temsilcileri, hükümetin durduramayacağı aşırılık yanlıları tarafından şiddete maruz kalıyor. Yaz başlarında, protestolar Afganistan'ı taradı. Kabil'de, ülkenin liderliğinin istifa etmesini talep eden göstericiler cumhurbaşkanlığı sarayına yürüyüş yaptılar ancak polis ateşi ile karşılandılar. Yedi kişi öldü, dört düzine yaralandı. Çöküşün mağdurları arasında, meclis üst meclisinin başkan yardımcısı Muhammed İsidiyar'ın oğlu vardı. Cenazesinde, üç intihar bombacısı kalabalığın içinde kendilerini havaya uçurdu. 20'ten fazla insan öldü, birkaç bakan ve milletvekili yaralandı. Yeni protestolardan korkan Ghani, polisin herhangi bir “güvenlik nedeni” mitingini durdurmasına izin verilen yeni bir yasayı kabul etmeye başladı.
Bununla birlikte, muhalefet kendisini daha yüksek ve daha yüksek sesle ilan eder. Ağustos'ta 1, Mazar-i Sharif'te, Afganistan'ın Kurtuluşu Ulusal Koalisyonu adlı yeni bir siyasi dernek kongresi düzenlendi. Balkh vilayeti valisi Muhammed Nour, Genel Müdür Yardımcısı Mohammad Mohaqiq ve Birinci Başkan Yardımcısı Abdul-Rashid Dostum liderliğinde görev aldı. Her biri büyük etnik toplulukları temsil ediyor - sırasıyla Tacik, Hazara ve Özbek. Aynı zamanda, Dostum, birkaç aydır Türkiye'de bulunuyor ve burada bir ceza davası açıldı. Eski valilerden biri gardiyanları işkence ile suçladı. Muhalefet davayı siyasi olarak motive etti ve soruşturmaya gerçekten müdahale eden ABD ve Avrupa Birliği'ni eleştirdi ve sonuna kadar götürülmesini istedi. Batı aleyhindeki suçlamalara ek olarak, cumhurbaşkanını Mazar-ı Şerif'teki bir kongrede gücün tekelleşmesi ve yolsuzluğa mahkum etti. Muhalefet ayrıca, Afganistan İslam Partisi lideri Gülbuddin Hekmatyar ile 1990’lerin başkentini bombalamak için “Kabil Kasabı” olarak adlandırılan barış anlaşmasından da memnun değil.
Son zamanlarda, daha fazla gerçek, başkan tarafından tehlikeye atıldı. Nangarhar eyaletinden bir milletvekili olan Zahir Kadir'in, ülkenin doğusunda bulunan İslam Devleti militanlarının sağlamlaştırılması konusundaki alarmını ilk kez duymamış olması *. Yetkili, hükümetin ciddi bir önlem almadığını söyledi. Ayrıca, Kadir, militanların helikopterlerle transferine ve cephanelerin teslim edilmesine dair örnekler vermektedir. Benzer sinyaller, bir kez daha resmi Kabil ve Amerikan patronlarının karanlık entrikalara karıştığını kanıtlayan diğer illerden geliyor.
Seçimlerin arifesinde, durum yalnızca ısınacak. Mevcut parlamentonun yetkileri iki yıl önce sona erdi, ancak oylama çeşitli nedenlerle ertelendi. Ve sonra, nihayet, Bağımsız Seçim Komisyonu yeni seçim tarihini açıkladı - gelecek yılın Temmuz ayında 7.
Bu arada Taliban kollarını bırakmayacak. Hareketin resmi temsilcisi Zabiulla Mücahid NATO ülkelerinin derhal birliklerini geri çekmesini istedi. Aksi takdirde, "Afganistan süper güç için bir mezarlık olacak."
Olabildiği gibi, kanlı maceranın sonu süresiz ertelendi. Hedeflerine ulaşmak için, Birleşik Devletler yalnızca Afganistan’ı değil tüm bölgeyi kaosa sokmaya hazır.
- Yazar:
- Sergey Kozhemyakin
- Kullanılan fotoğraflar:
- http://theduran.com/7-reasons-comparison-ussr-us-losing-afghanistan/