Galatyalılar
Pavlus'un Galatyalılara mektubu
GALATYALILARA GİRİŞ
Genel bakış: Pavlus bu mektubu Galatya'da (bugünkü İç Anadolu) kuruluşuna ön ayak olduğu inanlı topluluklarına yazdı. İlk ziyaretinde onlardan gördüğü ilgiyi özellikle anıyor (Gal.4:12-15). Bu ziyaret sırasında Müjde'ye inananların birçoğu Yahudi değildi. Ayrılışından sonra Galatya'ya gelen bazı Yahudi din öğretmenleri, Yahudi olmayanların iyi birer Mesih inanlısı olabilmeleri için sünnet olmaları ve Musa'nın yasasına uymaları gerektiğini savunmaya başladılar1.
Yahudi olmayanların Kutsal Yasa'ya uymak zorunda olup olmadıkları, Elçilerin İşleri 10:1-11:18 ve 15:1-35 bölümlerinden anlaşılacağı gibi, ilk inanlı toplulukları için oldukça duyarlı bir konuydu. O yıllarda (büyük olasılıkla İ.S. 48 ya da 49) İncil henüz yazılmamıştır. İnananların sahip olduğu kaynaklar, İsa'nın öğretisinden ve birinin Tanrı halkından sayılabilmesi için sünnetli olmasını öngören Eski Antlaşma'dan (Tevrat-Zebur) ibaretti. İşte Pavlus'un en önemli görevlerinden biri de Eski Antlaşma'da yer alan Kutsal Yasa'nın, İsa'nın öğretisi ışığında nasıl anlaşılması gerektiğini göstermekti.
Mektubun içeriği: Pavlus, Yahudi din öğretmenleriyle ilgili haberleri ve onların Galatya'daki faaliyetlerini duyar duymaz kaleme sarılır. İnanlıların çabucak «değişik bir müjdeye» yönelmeleri onu şaşırtmıştır2. Aslında başka bır müjde olmadığını, yaydığı bildirinin tek geçerli müjde olduğunu vurgulamak istiyor. Bu bildiriyi doğrudan doğruya İsa Mesih'ten aldığını söylüyor (Gal.1:11-12). Bunu aldıktan yıllar sonra Kudüs'e gider ve yaydığı müjdeyi elçilere de açıklar. Elçiler buna hiçbir şey eklemedikleri gibi, Pavlus'un bunu Yahudi olmayanlara ulaştırmak için aldığı çağrıyı da kabul ederler (Gal.2:1-10).
Sonra Pavlus müjdesini özetler: «Kişinin, Kutsal Yasa'nın gereklerini yapmakla değil, İsa Mesih'e olan imanla aklandığını biliyoruz. Bunun için biz de, Yasa'nın gereklerini yapmakla değil, Mesih'e imanla aklanalım diye Mesih İsa'ya iman ettik. Çünkü hiç kimse Yasa'nın gereklerini yapmakla aklanmaz» (Gal.2:16). 2:16 - 3:29 arasında kalan bölüm, Müjde'nin değişik yönlerini vurgular. Pavlus, Galatya'daki inanlılara şunu hatırlatıyor: Tanrı onlara Kutsal Ruhu, Kutsal Yasa'ya uydukları için değil, iman ettikleri için verdi. İbrahim de imanıyla aklanmıştı. Yasa ise ondan sonra, Mesih gelinceye dek etkin olmak üzere verilmişti. Şimdiyse, tüm inanlılar Mesih'le birleşmişlerdir: hepsi O'nda birdirler. Bu nedenle aralarında ırk, cinsiyet ya da mevkiye dayanan ayrımlar son bulmuştur. İnanlıların hepsi Tanrı'nın çocuklarıdır ve Tanrı'nın vaadine göre mirasçıdırlar. Pavlus sözünü şöyle sürdürüyor: Tanrı, Kutsal Yasa'ya bağlı yaşayanları, Yasa'nın tüm gereklerini yerine getirme tutsaklığından kurtarmak için Oğlunu gönderdi. Ama bu özgürlük doğal benliğin arzularına uymak için fırsat olmamalı (Gal.5:13-26). Tersine, inanlılar Kutsal Ruh'un yönetiminde olmalıdırlar. Ancak böyleleri Ruh'un meyvesi olan sevgi, sevinç, esenlik, sabır vb. niteliklere sahip olabilir. Bu nitelikler doğal benliğin niteliklerinden çok farklıdır.
Ana hatlar:
Gal.1:1-5 Selamlar
Gal.1:6-10 Değişik bir müjdeye karşı uyarılar
Gal.1:11-2:10 Pavlus'un yaydığı Müjde'nin geçerliliği
Gal.2:11-4:7 Müjde'nin içeriği
Gal.4:8-5:12 Özgürlük ya da kölelik
Gal.5:13-26 Kutsal Ruh ya da doğal benlik
Gal.6:1-10 Öğütler
Gal.6:11-18 Son sözler ve selamlar
1. Bölüm
1-2İnsanlarca ya da insan aracılığıyla değil, İsa Mesih ve O'nu ölümden diriltmiş olan Baba Tanrı aracılığıyla elçi atanan ben Pavlus'tan ve benimle beraber olan bütün kardeşlerden, Galatya'daki inanlı topluluklarına selam! 3Babamız Tanrı'dan ve Rab İsa Mesih'ten size lütuf ve esenlik olsun. 4Mesih, Babamız Tanrı'nın isteğine uyarak, bizi şimdiki kötü çağdan kurtarmak için günahlarımıza karşılık kendini feda etti. 5Tanrı'ya sonsuzlara dek yücelik olsun. Amin.
Tek Müjde
6Sizi Mesih'in lütfuyla çağıranı bırakıp değişik bir müjdeye böylesine çabuk dönmenize şaşıyorum. 7Aslında başka bir müjde yoktur. Ancak aklınızı karıştıran ve Mesih'in müjdesini çarpıtmak isteyen kimseler vardır. 8Biz ya da gökten bir melek bile, size bildirdiğimiz müjdeye ters düşen bir müjde bildirirse, lanet olsun ona! 9Daha önce söylediğimizi şimdi yine söylüyorum, bir kimse size, kabul ettiğinize ters düşen bir müjde bildirirse, ona lanet olsun! 10Şimdi ben insanların onayını mı, Tanrı'nın onayını mı arıyorum? Yoksa insanları mı hoşnut etmeye çalışıyorum? Eğer hâlâ insanları hoşnut etmek isteseydim, Mesih'in kulu olmazdım.
Pavlus, Mesih'in elçisi oluyor
11Kardeşlerim, yaydığım müjdenin insan uydurması olmadığını bilmenizi istiyorum. 12Ben bu müjdeyi insandan almadım, kimseden de öğrenmedim. Bunu bana İsa Mesih açıkladı. 13Yahudi dinine bağlı olduğum zaman ne tür bir yaşam sürdüğümü duydunuz. Tanrı'nın topluluğuna alabildiğine zulmediyor, onu kırıp geçiriyordum. 14Atalarımın geleneklerini savunmakta son derece gayretli ve Yahudi dininde, yaşıtım olan soydaşlarımın birçoğundan daha ilerideydim.
15-16Ama beni daha annemin rahmindeyken seçip lütfuyla çağıran Tanrı, uluslara müjdelemem için Oğlunu bana göstermeye razı oldu. Ben de hemen insanlara danışmadım. 17Kudüs'e, yani benden önce elçi olanların yanına da gitmedim. Arabistan'a gittim, sonra yine Şam'a döndüm.
18Bundan üç yıl sonra Kefas ile tanışmak üzere Kudüs'e gittim; on beş gün onun yanında kaldım. 19Öbür elçilerden hiçbirini görmedim; yalnız Rab İsa'nın kardeşi Yakup'u gördüm. 20Bakın, size yazdıklarımın yalan olmadığını Tanrı'nın önünde belirtiyorum. 21Sonra Suriye ve Kilikya bölgelerine gittim. 22Yahudiye'nin Mesih'e ait toplulukları beni şahsen tanımıyorlardı. 23Yalnız şunu duymuşlardı: «Bir zamanlar bize zulmeden adam, önceleri yıkmaya çalıştığı imanı şimdi yayıyor.» 24Böylece benden ötürü Tanrı'yı yüceltiyorlardı.