Avustralya Örümceklerinin Eşsiz İpek Sırlarına Dokunmak
Uluslararası bir işbirliği, yumurtalarını koruyan ve avını hapseden bir ıstakoz saksısı ağı inşa etmek için kullandığı, alışılmadık Avustralyalı sepet ağ örümceğinin ürettiği yeni bir ipek türü hakkında ilk görüşleri sağladı.
Sepet ağ örümceği, benzersiz sertlikte ve o kadar güçlü ipeği örer ki, sepet ağının yapısını korumak için çevredeki bitki örtüsünün yardımına ihtiyacı yoktur.
Melbourne Üniversitesi Biyolojik Bilimler Okulu’ndan Profesör Mark Elgar, “Bildiğimiz kadarıyla, başka hiçbir örümcek böyle bir ağ yapmaz” dedi.
“Bu ipek, oldukça zarif bir ipek sepete veya ölümcül karınca tuzağına izin vererek sertliğini koruyor.”
Melbourne Üniversitesi ile Bayreuth Üniversitesi ve Avustralya Nükleer Bilim ve Teknoloji Örgütü arasındaki işbirliği büyük olasılıkla büyük ilgi görmektedir.
Böcekbilimci William J Rainbow 1900 yılında sepet örümceğini keşfetti, ancak ipliğin doğasından bahsetmedi, belki de ağın çizimlerini gördüğü ve onu daha çok bir çuval gibi hayal ettiği için.
Son zamanlarda Scientific Reports’ta yayınlanan, ipek lifinin sinerjik düzenlemesiyle elde edilen olağanüstü bir örümcek yemi ağının boyutsal kararlılığı olarak yayınlanan yeni bir çalışma, sepet ağını oluşturmak için kullanılan ipeğin birçok örümcek türü tarafından kullanılan ipeğe benzer olduğunu buldu. yumurtalarını etraflarına sarmak, onları elementlerden ve düşmanlardan korumak.
Profesör Elgar, “Keşifimiz, yiyecek arama ağlarının evrimine ilişkin bilgiler sağlayabilir” dedi. “Muhteşem küre ağları da dahil olmak üzere ipek toplama ağlarının, yumurta kılıflarını korumak için ipek üretme alışkanlığından evrimleştiğine inanılıyor. Belki de sepet ağı, koruyucu yumurta kabuğunun bir uzantısıdır ve evrimsel bir atadan kalma sürecin nadir çağdaş bir örneğini temsil eder. “
Sepet ağ örümceği yalnızca Avustralya’da bulunur. Sepeti yaklaşık 11 mm çapında ve 14 mm derinliğindedir ve çeşitli çaplarda çapraz bağlı dişlere sahiptir. İpeğin doğası, Melbourne’un güneydoğusundaki Avustralya Nükleer Bilim ve Teknoloji Örgütü’nün ulusal bir tesisi olan Australian Synchrotron tarafından ortaya çıkarıldı.
Bayreuth Üniversitesi’nden Profesör Thomas Scheibel, ipeğin sertliğinin mikrofiberlerin ve mikron altı liflerin sinerjik düzeninden kaynaklandığını söyledi.
Araştırmayı Almanya’dan yöneten Profesör Scheibel, “Doğa, ilk bakışta endüstriyel olarak üretilmiş kompozitlere benzeyen karmaşık bir yapı yarattı” dedi.
Bununla birlikte, daha ileri araştırmalar, bunların kimyasal olarak farklı bileşenler olduğunu ve ilgili özelliklerinin birlikte ipliğin aşırı elastikiyetine ve tokluğuna yol açtığını ve böylece yüksek derecede bir tokluk yarattığını göstermiştir. Öte yandan, günümüzün kompozit malzemeleriyle, yüksek stabilite gibi belirli gerekli özellikleri sağlayan esas olarak matrisin içine gömülü olan liflerdir. “
Profesör Scheibel, ipeğin moleküler ayrıntılarını anlamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmasına rağmen, ölçeklenebilir bir şekilde üretilebilecek yeni bir genetik malzemeye potansiyel bir ilgi olduğunu söyledi.
“İlginç özellik, yüksek yanal sertlik ve yapıştırıcılardır ve bu, çeşitli uygulama türlerinde faydalı olabilir, ancak bunun bir olasılık haline gelmesi biraz zaman alacaktır.”
Daha genel olarak, sepet ağının ve ipeğin özellikleri, bilinmeyen, bilinmeyen türleri araştırmaya devam etmenin önemini vurguluyor.
“Bugün karşılaştığımız karmaşık zorlukların ve bulmacaların çoğunun biyolojik sistemlerde bulunabileceğine dair artan bir kabul var.
Bu sözde ‘Biyoilham’ biyolojik formları, süreçleri ve sistemleri birleştiren yaklaşık 3,8 milyar yıllık doğal seçilimden yararlanır. Hâlâ hakkında çok az şey bildiğimiz bu yaşam çeşitliliğinden elde edilen potansiyel içgörüler şaşırtıcıdır. “
Referans: 19 Ekim 2020, Scientific Reports.