Çin'in güney kıyısında 410 mil karelik bir alan olan Hong Kong, Nanking Antlaşması (1842) sonucunda İngiliz İmparatorluğu'nun bir parçası oldu. 1 Temmuz 1898'de Hong Kong, 99 yıllığına İngiltere'ye kiralandı.
Pearl Harbor'dan bir gün sonra Japon Ordusu koloniye saldırdı ve İngiliz kuvvetleri yiğitçe direnmelerine rağmen 25 Aralık 1941'de teslim olmak zorunda kaldılar.
İngiliz kuvvetleri 30 Ağustos 1945'te Hong Kong'u geri aldı. Çin İç Savaşı sırasında çok sayıda mülteci Hong Kong'a girdi ve koloninin nüfusu 1946 ile 1949 arasında bir milyondan dört buçuk milyona çıktı.
Hong Kong, yerli ve elektrikli ürünlerin üretimi, uluslararası ticaret ve bankacılık için giderek daha zengin bir merkez haline geldi.
1984'te İngiliz hükümeti, sivil ve ekonomik özgürlüklerle ilgili garantiler karşılığında 1997'de Hong Kong'un tamamını Çin'e geri vermeyi kabul etti.
Japon başarıları bizim için hala çok ciddi. Şu anda, ağır kayıplara neden olan Malaya'da Japon birliklerinin baskısı azaldı. Büyük Hint takviyeleri Rangoon'a indi. Hong Kong Valisi, adanın kendisinde şiddetli çatışmaların sürdüğünü belirtiyor.
Bütün bunlarda, Japon gücünün büyük olmasına rağmen, yalnızca hızlı ve açık bir zaferi hedefleyebileceğini hatırlamalıyız. Üç Eksen gücü birlikte her yıl 60 milyon ton çelik üretebilirken, tek başına ABD yaklaşık 88 milyon ton çelik üretebilir. Bu kendi içinde çarpıcı bir fark değildir. Ancak Japonya Almanya'ya yardım gönderemez ve Almanya Japonya'ya yardım gönderemez. Japonlar için yılda sadece 7 milyon ton çelik üretiyorlar. Diğer pek çok şeyde olduğu gibi çelik için de hazır oldukları mağazalara bağlı olmaları gerekir.
Japonlar vahşi bir girişimde bulunuyor gibi görünüyorsa, birçoğunun tüm dünyayı fethetmeyi Tanrıları olan İmparatorlarına karşı görevleri olduğunu düşündüğünü hatırlamalıyız. Bu Japonya'da yeni bir fikir değil. Hideyoshi 1598'de öldüğünde, bildiği tüm dünyayı fethetmeye çalışıyordu ve Hindistan ve İran'ı biliyordu. Başarısız olmasının nedeni Japonya'nın ülkeyi tüm yabancılara kapatmasıydı.
Bu yılın Ocak ayında, yeni bir örnek vermek gerekirse, Japon Amiralleri ve Generalleri tarafından imzalanan Japon basınında Burma ve Hindistan'ı serbest bırakmanın Japonya'nın görevi olduğunu belirten bir manifesto çıktı. Japonya bunu elbette onları fethederek yapacaktı. Çinliler ve Koreliler Japonya'nın topuklarının altında özgür olmanın nasıl bir şey olduğunu söyleyebilirler.
Zaman Çizelgesi: Hong Kong
Küçük Hong Kong adası, Çin yönetimi altındaki bir balıkçı topluluğudur, ancak az nüfusludur ve Çin liderleri tarafından büyük ölçüde göz ardı edilir.
Birinci afyon savaşının sonunda Çin ve İngiltere tarafından imzalanan Nanking Antlaşması, Hong Kong adasını kalıcı olarak İngiltere'ye bırakıyor. Çin pazarını afyona açmaya zorlayan anlaşma ve savaş, Çin'in zayıflığından faydalanıyor. Sir Henry Pottinger bölgenin ilk valisi olur.
1860 Pekin Sözleşmesi uyarınca Çin, anakarada Hong Kong adasının karşısındaki Kowloon bölgesini kalıcı olarak İngiltere'ye bırakıyor.
İkinci afyon savaşından sonra İngiltere, diğer adalar ve Çin anakarasındaki çok daha büyük bir toprak parçası da dahil olmak üzere Yeni Bölgeler üzerinde 99 yıllık bir kiralama kazandı. İngilizler, bölgeyi düzgün bir şekilde savunmak için bu topraklara ihtiyaç duyduklarını hissettiler. Eğer kiralamamışlarsa, Hong Kong asla Çin kontrolüne geri dönemeyebilirdi.
İlk büyük göçmen dalgaları, 1900'lerin başlarındaki iç savaştan ve daha sonraki yıllarda Japonya'nın ilerleyen güçlerinden kaçarak Hong Kong'a geldi.
Japonya, Asya Pasifik bölgesindeki saldırgan kampanyasının bir parçası olan Hong Kong'u işgal ediyor ve işgal ediyor. 1945'te, Japonya'nın İkinci Dünya Savaşı'ndaki yenilgisiyle İngiltere, Hong Kong'un kontrolünü yeniden ele geçirdi.
Hong Kong'un Britanya yönetimi altındaki yönetimi demokratik değildi. Britanya başbakanı tarafından aday gösterilen bölge valisi, nihayetinde Londra'daki parlamentoya cevap verdi.
Çin'in komünistleri, Çin'in kontrolü için verilen mücadelede milliyetçileri yendi. İç savaş yüz binlerce insanı Hong Kong'a kaçmaya zorluyor. Şehrin kenarlarında büyük gecekondu köyleri gelişiyor.
Çin anakarasında birbirini izleyen on yıllardaki radikal siyaset, Hong Kong'daki solcular tarafından yankılanıyor ve ayaklanmalara ve sömürge polisiyle çatışmalara yol açıyor. Hong Kong yetkilileri komünizm karşıtı tasfiyeleri hızlandırıyor ve Pekin yanlısı gazeteleri kapatıyor. Ancak, Hong Kong bir üretim merkezi olarak patlama yaşıyor ve yaşam standardı tırmanıyor. Hong Kong, tecrit edilmiş Pekin rejimiyle ilgili haberler için bir dinleme noktası haline geldi. Çin, dikenli tellerle sınıra barikat kuruyor.
Çin'in komünist başkanı Mao Zedong öldü ve daha ılımlı liderlerin yolunu açtı. Deng Xiaoping, bir güç mücadelesinin ardından zirveye çıkıyor. "Açılış ve reform" politikası, Çin'in büyük bir ekonomik güç olacağı umudunu teşvik ediyor.
Yeni Bölgeler'deki 99 yıllık kira sözleşmesinin sonunu gören İngiltere, yenilemeyi istiyor. Deng reddeder ve İngiltere'nin tüm Hong Kong'u Çin'e iade etmesini ister.
İngiltere başbakanı Margaret Thatcher ve Çin başbakanı Zhao Ziyang, İngiltere'nin 30 Haziran 1997 gece yarısında Hong Kong'un egemenliğini Çin'e devretmesini gerektiren Ortak Deklarasyonu imzaladılar. Çin, Hong Kong'a "yüksek derecede özerklik" vermeyi taahhüt ediyor ve izinler veriyor. 1997'den sonra kapitalist sistemini 50 yıl daha elinde tutacak. Ayrıca Hong Kong'un 2007 yılına kadar doğrudan seçimlere geçeceği konusunda da anlaşmaya varıldı.
Pekin'in Tiananmen Meydanı protestoculara askeri müdahalesinin ağır can kaybıyla sonuçlanmasının ardından, Hong Kong'da 1 milyondan fazla insan gösteri yapmak için sokağa çıktı. Katliamın yıldönümünü anmak için Hong Kong'daki parklarda hala binlerce mum bırakıldı.
Hong Kong'un İngiliz valisi Chris Patten, 1994 yerel ve 1995 yasama seçimleri için demokratik reformları duyurdu. Eleştirmenler, İngiltere'nin demokrasiyi ilerletmek için çok uzun süre beklediğini ve Çin'in bu hareketi yumuşak bir geçiş için yıkıcı olarak kınadığını söylüyor. İki ülke arasındaki ilişkiler bozuluyor. Birçok Hong Kong sakini, İngiliz ve Kanada vatandaşlığı için başvuruda bulunur.
Hong Kong resmen Çin'in özel bir idari bölgesi haline geldi.
Pekin, seçilmiş bir sömürge odasını devirerek geçici bir yasama meclisi kurar. Yakın zamanda uygulamaya konan sivil özgürlükler ve çalışma yasalarının çoğunu vuruyor, seçim kurallarını yeniden yazıyor ve Hong Kong'da kimin yaşama hakkına sahip olduğunun tanımını kısıtlıyor. Bunların çoğu, Chris Patten tarafından ayrılmadan önce uygulamaya konan son dakika demokratik reformlardı.
Pekin'in tercihi olarak görülen Tycoon Tung Chee-hwa, yeni Hong Kong özel özerk bölgesinin (SAR) CEO'su oldu.
Hong Kong dolarını döviz spekülatörlerinden korumak için faiz oranları yükseltildikten sonra Hong Kong borsası çöküyor. Bir gecede milyonlarca dolar kaybedildi ve hükümet Hong Kong para biriminin ABD doları ile olan bağlantısını savunmak için mücadele etti. Yüksek faiz oranları, Hong Kong'un emlak piyasasında bir düşüşe katkıda bulundu.
Çin yönetimi altındaki ilk yasama seçimlerinde, Pekin tarafından son sömürge meclisinden çıkarılan kilit demokrasi yanlısı politikacılar, popüler oyların %60'ını kazanırken, 60 sandalyeli yasama meclisinde sadece 20 sandalye kazandı.
Demokrasi yanlısı ve Pekin yanlısı yedi parti, ekonomik konularda güçlerini birleştirerek Tung Chee-hwa'ya ilk gerçek muhalefeti oluşturuyor. Devir teslimden bu yana Tiananmen'e karşı ilk büyük gösteriler olan, 1989'da Pekin'deki Tiananmen baskısında Çinli protestocuların ölümünü 40.000'den fazla kişi anıyor.
Hong Kong hükümetinin emriyle Pekin, Hong Kong anayasasının bir bölümünü, bölgenin en yüksek mahkemesinin kimin HK'de yaşama hakkına sahip olduğu konusundaki kararını bozmak için yeniden yorumladı ve devir teslimden bu yana en büyük anayasal zorluğu ateşledi.
Demokrat parti, yasama meclisindeki en büyük tek grup olarak geri döndü, ancak gücü, devirden sonraki ikinci yasama seçimlerinde Pekin yanlısı rakipler tarafından aşındı.
Eski sömürge hükümetinin bir üyesi olan ve daha sonra Tung Chee-hwa'nın en büyük yardımcısı olan Anson Chan istifa etti.
Hong Kong yetkilileri, Hong Kong ziyareti sırasında Çin devlet başkanı Jiang'a karşı protestolara katılmaya hazırlanan Falun Gong manevi hareketindeki yabancıları sınır dışı etti. Anakarada yasaklanan grup, Hong Kong'da yasal olmaya devam ediyor.
19 Şubat 2002
Hong Kong'un CEO'su Tung Chee-hwa, seçim meydan okumasıyla veya halktan tek bir oy almadan ikinci beş yıllık görev süresini garantiledi.
Çin Falun Gong manevi hareketinin 12 uygulayıcısının Hong Kong'daki duruşması başladı. Pekin'in bölgedeki irtibat bürosunun dışındaki bir protesto sırasında polise engel olmak ve saldırmakla suçlanıyorlar.
Tung Chee-hwa, bölgeyi yönetmesine yardımcı olacak yeni bir bakanlar kabinesini duyurdu. Randevular, beş yıl önce bir koloni olmaktan bu yana bölge hükümetindeki en büyük sarsıntıyı işaret ediyor.
Hong Kong Gazeteciler Derneği 2002 yıllık raporunda ifade özgürlüğünün son beş yılda kötüleştiğini söylüyor.
Hong Kong'da, bölgenin İngiliz egemenliğinden Çin egemenliğine geri verilmesinden bu yana geçen beş yılı kutlamak için olaylar başlıyor. Hong Kong'un CEO'su Tung Chee-hwa'nın ikinci dönemine karşı çıkan demokratik aktivistlerin sokak geçitleri ve gösterileri var. Çin Devlet Başkanı Jiang Zemin kutlamalara katıldı.
Çin cumhurbaşkanı Jiang Zemin, Hong Kong hükümetini, bölgenin İngiliz kontrolünden devrinin beşinci yıldönümünü kutladığı için halkı için daha iyi bir iş yapmaya çağırıyor.
Hong Kong'un geniş kamu hizmetini yöneten yeni bir sistem devreye giriyor. Tung tarafından getirilen ve daha sonra yasama organı tarafından yasalaştırılan bir sistemde, kariyer memurları yerine Tung tarafından atanan 14 "bakan" 190.000 kişilik gücü yönetecek.
1. Hong Kong uluslararası bir şehir ve büyük bir finans merkeziydi
1941'de Hong Kong, önemli bir sivil gurbetçi topluluğa sahip büyük bir finans ve iş merkeziydi. Büyük Portekizli ve Rus toplulukları vardı, ancak Çinliler nüfusun büyük kısmını oluşturuyordu.
Binlerce Çinli mülteci, Çin'deki savaştan kaçmak için sınırı geçmişti. Japon Ordusu 1931'de Mançurya'yı ve ardından 1937'de Çin'in geri kalanını işgal etmişti. Japon birlikleri ilk kez 1938'de sınırda göründüğünden beri Hong Kong bir Japon işgali tehdidiyle karşı karşıya kalmıştı.
Bugünün aksine, Hong Kong, dağların yeşillikleri ve liman ve deniz panoraması karşısında yüksek katlı binalardan ve güzel villalardan oluşan bir şehirdi. Hong Kong, doğunun incisi olarak tanımlandı.
Kanada ve Hong Kong Savaşı
Hong Kong, Kanadalıların İkinci Dünya Savaşı'nda kara savaşı yaptıkları ilk yerdi. 8-25 Aralık 1941 tarihleri arasında, Winnipeg ve Quebec City'den Hong Kong'a gönderilen ve koruma görevinden biraz daha fazlasını bekleyen yaklaşık 2.000 asker, istilacı bir Japon gücünün ezici gücüne karşı cesurca savaştı. İngiliz kolonisi Noel Günü'nde teslim olduğunda, çatışmalarda 290 Kanadalı öldürülmüştü. Japon savaş esiri kamplarının insanlık dışı koşullarının ortasında, önümüzdeki dört yıl içinde 264 kişi daha ölecekti.
Hong Kong Savaşı
Birleşik Krallık, Hindistan, Hong Kong, Çin, Kanada Japonya
783 Kanadalı (290 kişi öldü* dahil)
*Japon esir kamplarında 264 kişi daha öldüKanadalı Savaş Esirleri 25 Aralık 1941'de Hong Kong savaşında yakalandı. Burada gösterilen kişiler, 19 Ocak 1943'te Hong Kong'dan Japonya'ya gönderilen bir grubun parçasıydı.
Kanada Birlikleri Neden Hong Kong'a Gitti?
Kanada, 1939'da Almanya'ya karşı İkinci Dünya Savaşı'na girdi, ancak Kanada Ordusu, çatışmanın ilk yıllarında çok az eylem gördü. Birincisi, Kanada ordusu küçüktü ve savaşa hazırlıksızdı. Başbakan William Lyon Mackenzie King de ülkeyi savaşa sokma konusunda temkinliydi. Ağır kan dökülmesinden ve Birinci Dünya Savaşı'nın yerel bölünmelerinden sonra King, denizaşırı ülkelerde savaşmak için çok sayıda asker gönderme konusunda ihtiyatlıydı - bu, Fransızca ve İngilizce konuşan Kanadalılar arasında zorunlu askerlik gerektirebilir ve çatışmayı yeniden ateşleyebilir. Bunun yerine King, Kanada'nın yeni İngiliz Milletler Topluluğu Hava Eğitim Planı kapsamında silahlanma, yiyecek yetiştirme ve hava mürettebatını eğitme gibi savaş çabalarına yardımcı olması için başka yollar aradı. (Görmek Mackenzie King ve Savaş Çabası.)
Kanada Kraliyet Donanması, 1939'dan beri Atlantik Savaşı'na katılmıştı ve Kanadalı havacılar, Britanya Savaşı'na küçük bir katkıda bulunmuştu, ancak Ordu, İngiliz Kanadalılar arasında daha büyük bir savaş için artan baskıya rağmen, savaşa aktif olarak katılmadı. rol. Böylece 1941'de İngiltere, uzak Asya kolonisi Hong Kong'u desteklemek için Kanada birliklerinden bir talepte bulunduğunda, Kral hükümeti, yalnızca garnizon görevi olacağını varsaydığı için denizaşırı iki tabur göndermeyi kabul etti.
Kasım 1941'de Hong Kong
Japonya 1937'den beri Çin'de savaş yürütüyordu, ancak Batı'ya karşı açık düşmanlıklardan kaçınmıştı. 1940'a gelindiğinde İngilizler Almanya'ya karşı hayatta kalmak için savaşıyordu. Koloni ve diğer Asya mülkleri Japonya tarafından saldırıya uğrarsa Hong Kong'u savunmanın neredeyse imkansız olacağını anladılar. Öyle olsa bile, İngiltere bir güç gösterisinin olası bir Japon saldırganlığını caydırabileceğine karar verdi ve Hong Kong'da halihazırda garnizonda bulunan İngiliz ve Hint birliklerini takviye etmek için birlikler aradı.
Kral hükümeti iki tabur göndermeyi kabul etti. Genelkurmay başkanı Harry Crerar, görevi Winnipeg Grenadiers ve Kanada Kraliyet Tüfeklerine (Quebec City'den) verdi. Her iki birlik de garnizon görevinde bazı deneyimlere sahipti, ancak 1941'de tam güçte değildi veya zamanın modern savaşı için yeterince eğitimli değildi. Her iki alay da tabur seviyesindeki eğitim tatbikatlarına katılmamıştı. Önemli değil - Pasifik'teki İngiliz topraklarına karşı bir Japon saldırısı olası görünmüyordu. Biri gelse bile, zamanın hakim ırksal tutumları, birçok Kanadalı ve İngiliz askeri liderini, üstün Beyaz birliklerin Japonlara bir ders vereceğine ikna etti.
İki yetersiz Kanadalı tabur, yeni, deneyimsiz birliklerin eklenmesiyle hızla dolduruldu ve Tuğgeneral J.K. Lawson. Kuvvet, 1.973 subay ve erkek ile iki hemşire kız kardeşten oluşuyordu. 16 Kasım'da Hong Kong'a geldi ve şu anda yaklaşık 14.000 olan bir askeri garnizona katıldı.
Garnizonun görevi, Hong Kong adasının yanı sıra Yeni Bölgeler ve Kowloon da dahil olmak üzere anakaranın bir bölümüne yayılmış, tepelerle kaplı, 1,6 milyon nüfuslu küçük bir koloniyi savunmaktı. Savunucuların emrinde sadece birkaç donanma gemisi vardı ve konuşacak hava kuvvetleri yoktu. Daha da kötüsü, Kanada birliğinin askerlerden ayrı bir gemiyle Pasifik'e gönderilen araçları Hong Kong'a değil, Amerikan kuvvetleri tarafından kullanılmak üzere yönlendirildikleri Manila'ya geldi.
7 Aralık'ta - Kanadalılar Hong Kong'a geldikten ve garnizon yaşamının sessiz rutinlerine yerleşmeye başladıktan üç hafta sonra - Japonya, Hawaii'deki Pearl Harbor'daki Birleşik Devletler deniz filosuna saldırarak dünyayı hayrete düşürdü. Birdenbire, İkinci Dünya Savaşı'nın ilk yıllarında bir zamanlar sonradan düşünülen tüm Pasifik cephesi, şimdi çatışmanın en ön saflarında yer aldı.
Hong Kong'un İşgali ve Savunması
Pearl Harbor'daki bombalamadan altı saat sonra, iyi eğitimli, savaşta deneyimli birliklerden oluşan Japon 38. Tümeni Hong Kong'a saldırdı. İşgalciler koloninin hava sahasını ve diğer askeri tesisleri bombaladılar ve bölgenin anakara kısmını savunan birlikleri hızla ele geçirdiler. Buradaki savunucular, 11 Aralık 1941'de İkinci Dünya Savaşı'nda savaşan ilk Kanada Ordusu birlikleri olan Winnipeg Grenadiers'ın “D” bölüğünün adamlarını içeriyordu.(Nezaket Jean-Paul Dallain/Hafıza Projesi) Hong Kong savunmaları, Batı Tugay Karargahı ve Winnipeg Grenadiers'ın Japon kuvvetleri tarafından aşırı yönetildiği Wong Nai Chong Gap'teki site, 19 Aralık 1941.
Beş gün süren savaşın ardından Kowloon ve anakara Japonların eline geçti. Tümgeneral C.M. Hong Kong'un askeri komutanı Maltby, koloninin dışından hiçbir rahatlama umudu olmamasına rağmen, Japonların teslim olma taleplerini reddetti. Bunun yerine, Maltby, sivil nüfusun çoğunun yaşadığı Hong Kong adasını savunmak için kalan, denenmemiş askerlerine (Kanada taburlarının büyük kısmı dahil) güveniyordu.
Maltby, ada kuvvetlerini, biri İngiliz Tuğgeneral C. Wallis'in genel komutası altında Kanada Kraliyet Tüfeklerini kapsayan, diğeri ise Kanada'dan Tuğgeneral Lawson'ın genel komutasındaki Winnipeg Grenadiers dahil olmak üzere iki tugaya ayırdı. Sonraki iki hafta boyunca her tugayın birlikleri hayatları için savaştı. Su sıkıntısı, yeterli ulaşım olmadan - ve düşmanın üstün topçusu ve gökyüzüne hakim olması tarafından dövülen - savunucular, adanın kumsallarına amfibi çıkarmalarının ardından Japonların ilerlemesini engellemek için ellerinden geleni yaptılar.
Yiğitlik ve Fedakarlık
Deneyimsizliklerine rağmen, Kanadalılar ve Müttefik yoldaşları Japon saldırısına karşı koymak için inatla savaştılar. Cesaret örnekleri çoktu.
19 Aralık'ta, adadaki savaşın ikinci gününde, Winnipeg Grenadiers'ın “A” bölüğünün birlikleri, Butler Dağı'nın yüksek seviyesinden geri çekildikten sonra kendilerini savunma pozisyonuna aldılar. Winnipeggers'ı çevreleyen Japonlar, el bombalarını Kanada pozisyonlarına salmaya başladı. Bölük Başçavuş John Osborn birkaç el bombası aldı ve onları düşmana geri fırlattı. Osborn'un zamanında geri getiremeyeceği bir yere düşen kişi, adamlarına bir uyarıda bulundu ve ardından patlamayı boğmak için kendini bombanın üzerine attı. Anında öldürüldü, ancak Japonlar Kanada mevzisine hücum ettiğinde yakında esir alınacak olan birkaç askerin hayatını kurtardı.
Osborn, ölümünden sonra Britanya İmparatorluğu'nun savaş zamanı kahramanlığı için en yüksek ödülü olan Victoria Cross'a layık görüldü.
Aynı gün, Tuğgeneral Lawson'ın karargahı, ana yolun adanın ortasından geçtiği stratejik bir geçiş olan Wong Nei Chong boşluğunda saldırganlar tarafından kuşatıldı. Japon askerleri sığınağına neredeyse tamamen ateş ederken, Lawson, koloninin komutanı Maltby'ye, düşmanla “savaşmak için” dışarı çıktığını belirten bir telsiz mesajı gönderdi. Lawson hızla öldürüldü, ancak Japonlar daha sonra nasıl "kahramanca" öldüğünü not edeceklerdi.
Noel Günü'nde, mühimmat kıtlığı ve savunma askerleri çaresiz durumdayken, Kraliyet Tüfeklerinin "D" bölüğüne, adanın güney ucundaki kayıp toprakları geri almak için intihar gibi görünen bir saldırı yapması emredildi. Çavuş George MacDonnell'in bir hesabına göre, adamlar emirleri şaşkın bir sessizlik içinde aldılar. "Hiçbiri böyle akıl almaz bir emre inanamaz." Süngülerle saldıran Kraliyet Tüfekleri, 26 kişinin ölmesi ve 75 kişinin yaralanması pahasına pozisyon almayı başardı. Saatler sonra, bitkin kurtulanlar koloninin teslim olduğunu öğrendi. Hong Kong Savaşı bitmişti.
Savaş esirleri
Ancak kalanlar için dehşet daha yeni başlıyordu. Bazı Japon birlikleri savaştan sonra disiplinli davransa da, diğerleri bir terör kampanyası yürüttü - yaralı Müttefik askerlerini hastanede süngüleyerek, hemşireleri öldürüp tecavüz etti ve bazı mahkumları sakat bıraktı.
Hong Kong'un sivil sakinleri şimdi sert Japon işgali altında yıllarca karşı karşıya kaldı. Yakalanan İngiliz, Hintli ve Kanadalı askerler - Japonlar tarafından teslim oldukları için korkaklar olarak kabul edildi - önce Hong Kong'daki ve daha sonra Japonya'daki kamplarda, yıllarca dayak, ağır çalışma ve yetersiz beslenmeye maruz kaldıkları savaş esiri (POW'lar) oldular. Yüzlerce Kanadalı savaş esiri hastalıktan veya yavaş açlıktan öldü.
Ağustos 1945'te, Hong Kong'un düşüşünden neredeyse dört yıl sonra, Hiroşima ve Nagazaki'nin atom bombası atması Japonya'nın teslim olmasını zorladı ve Pasifik'teki savaşı sona erdirdi. Amerikan ordusu, savaş esirlerinin vitamin eksikliğinden kaynaklanan hastalıklardan muzdarip olduğu kamplara yiyecek ve tıbbi yardım sağladı.Tümgeneral Okada, 16 Eylül 1945'te Hong Kong'da Japon kuvvetlerinin teslim olması münasebetiyle düzenlenen bir tören sırasında kılıcını teslim ediyor. (nezaket Jack Hawes/Department of National Defence/Library and Archives Canada/PA-114815)
Hafıza
Hong Kong'a gönderilen 1.975 Kanadalı'dan 290'ı savaş sırasında ve hemen sonrasında öldü ve 493'ü yaralandı - onlarca yıl sonra gaziler, düşmana teslim olmadan önce şiddetli ve cesurca direndiklerini kanıtladılar. 264 Kanadalı daha savaş esiri olarak öldü, hayatta kalan 1.418 kişi Kanada'ya döndü - çoğu Japonları esir alan Japonların zulmüne derinden üzüldü.
Ülkede siyasi baskı, Ottawa'daki hükümeti Kanada'nın Hong Kong'a katılımının koşullarını araştırmak için bir kraliyet komisyonu atamaya zorladı. Tek komiser, Baş Yargıç Lyman Duff, kanıtları yanlış yorumladı veya görmezden geldi ve Kabine, Milli Savunma Bakanlığı ve ordunun genelkurmay başkanının üst düzey üyelerini akladı. 1948'de, genelkurmay başkanı General Charles Foulkes tarafından yapılan gizli bir analiz, Duff'ın değerlendirmesinde birçok hata buldu, ancak savunucuların karşı karşıya olduğu ezici olasılıklar göz önüne alındığında, uygun eğitim, personel ve ekipmanın çok az fark yaratacağı sonucuna vardı.
Hong Kong'da ve sonrasında esir kamplarında ölen 554 Kanadalı, bugün oradaki Sai Wan Bay Savaş Mezarlığı'nda Hong Kong'un tüm savunucuları için bir anma töreniyle anılıyor. Bu ve Hong Kong'daki Stanley Askeri Mezarlığı, 108'i kimliği belirsiz 303 Kanadalı askerin bireysel mezarlarını da barındırıyor. Çoğu savaş esiri olarak ölen 137 Kanadalı da Japonya'nın Yokohama kentindeki İngiliz Milletler Topluluğu Savaş Mezarlığı'na gömüldü.
Song hanedanının Moğol tarafından fethi sırasında evlerinden sürüldükten sonra çok sayıda Çinli mülteci Hong Kong bölgesine yerleşti. Bu klanlar kendilerini dış tehditlerden korumak için duvarlarla çevrili köyler inşa etmeye başladılar.
Hong Kong'un nüfusundaki 13. yüzyıl akını, bölgenin Çinli köylüler tarafından kolonizasyonu sırasında önemli bir andı - bölgenin teknik olarak Çin İmparatorluğu'nun bir parçası haline gelmesinden 1000 yıldan fazla bir süre sonra meydana gelen bir kolonizasyon.
Portekizli tüccarlar, Hong Kong adasındaki Tuen Mun'da bir ticaret noktası inşa ettiler.
4 Eylül: İngiliz Doğu Hindistan Şirketi ile Qing Hanedanlığı arasındaki Birinci Afyon Savaşı patlak verdi.
Doğu Hindistan Şirketi buharlı gemisi Nemesis (sağ arka plan), 7 Ocak 1841'de İkinci Chuenpi Savaşı sırasında Çin savaş gemilerini yok ediyor.
20 Ocak – İngiliz Tam Yetkili Temsilcisi Charles Elliot ve Çin İmparatorluk Komiseri Qishan arasında kabul edilen Chuenpi Sözleşmesinin şartları yayınlandı. Şartlar, Hong Kong adasının ve limanının İngiltere'ye ayrılmasını içeriyordu. Hem İngiliz hem de Çin hükümetleri şartları reddetti.
25 Ocak - İngiliz kuvvetleri Hong Kong adasını işgal etti.
26 Ocak - Birinci Afyon Savaşı sırasında İngiliz kuvvetlerinin başkomutanı Gordon Bremer, Union Jack'i adada kaldırdığında Hong Kong'un resmi mülkiyetini aldı. Bayrağı kaldırdığı yer, 'mülkiyet noktası' olarak anıldı.
29 Ağustos - Nanking Antlaşması imzalandı. İngiliz ve sömürge yerleşimciler bir önceki yıldan beri adaya gelmeye başlamış olsa da, Çin Qing hanedanı Hong Kong Adası'nı "sürekli olarak" İngiltere'ye resmen devretti.
Nanking Antlaşması'nın imzalanmasını tasvir eden yağlı boya.
24 Ekim: İkinci Afyon Savaşı'ndan sonra Birinci Pekin Sözleşmesinde, Qing hanedanı Kowloon Yarımadası'nın önemli bir bölümünü İngilizlere resmen devretti. Arazi ediniminin asıl amacı askeriydi: böylece ada bir saldırı hedefi olursa Yarımada bir tampon bölge olarak hizmet edebilirdi. İngiliz toprakları, Sınır Sokağı kadar kuzeye gitti.
Qing hanedanı aynı zamanda Stonecutters Adası'nı da İngilizlere devretti.
Ekim: Hong Kong'da şehrin Çin halkları ile sömürge güçleri arasında şiddet patlak verdi. 1884 ayaklanmalarında Çin milliyetçiliğinin ne kadar büyük bir unsur oynadığı belirsizdir.
1 Temmuz: İkinci Pekin Sözleşmesi imzalandı ve İngiltere'ye 'Yeni Bölgeler' olarak adlandırılan bölge üzerinde 99 yıllık bir kira kontratı verildi: Kowloon Yarımadası'nın Boundary Caddesi'nin kuzeyindeki anakara alanı ve ayrıca Dış adalar. Kowloon Walled City anlaşma şartlarının dışında bırakıldı.
Nisan: Winston Churchill, Japonya tarafından saldırıya uğrarsa Hong Kong'u savunmak için en ufak bir şansın olmadığını söyledi, ancak izole edilmiş karakolu savunmak için takviye gönderilmesine izin vermeye devam etti.
7 Aralık Pazar: Japonlar Pearl Harbor'a saldırdı.
8 Aralık Pazartesi: Japonya, Amerika Birleşik Devletleri ve Britanya İmparatorluğu'na resmen savaş ilan etti. Malaya, Singapur, Filipinler ve Hong Kong'a saldırılar başlattılar.
Hong Kong'un havaalanı Kai Tak, saat 08:00'de saldırıya uğradı. Beş eski RAF uçağının biri hariç hepsi yerde imha edildi ve Japonların tartışmasız hava üstünlüğünü doğruladı.
Japon kuvvetleri, Hong Kong'un Yeni Bölgelerde bulunan ana savunma hattı olan Cin İçiciler Hattı'na saldırmaya başladı.
11 Aralık Perşembe: Cin Drinkers Line'ın savunma karargahı olan Shing Mun Redoubt, Japon kuvvetlerinin eline geçti.
Japonlar Stonecutters Adası'nı ele geçirdi.
13 Aralık Cumartesi: İngiliz ve Müttefik birlikleri Kowloon Yarımadası'nı terk etti ve adaya geri çekildi.
Hong Kong Valisi Sir Mark Young, Japonların teslim olma talebini reddetti.
Hong Kong adasının Japon işgalinin renkli haritası, 18-25 Aralık 1941.
18 Aralık Perşembe: Japon kuvvetleri Hong Kong Adası'na indi.
Sir Mark Young, Japonların ikinci kez teslim olma talebini reddetti.
25 Aralık Perşembe: Tümgeneral Maltby'ye cephe hattının daha fazla dayanabileceği en uzun sürenin bir saat olduğu söylendi. Sör Mark Young'a teslim olmasını tavsiye etti ve daha fazla savaşın umutsuz olduğunu söyledi.
İngiliz ve Müttefik garnizonu aynı gün Hong Kong'u resmen teslim etti.
Ocak: İngilizler, İkinci Dünya Savaşı sırasında Çin-İngiliz işbirliğini teşvik etmek için 19. yüzyılda Çin ile batılı güçler arasında kabul edilen 'eşit olmayan anlaşmaları' resmen feshetti. İngiltere ancak Hong Kong üzerindeki iddiasını korudu.
30 Ağustos: Japon sıkıyönetim yasası altında üç yıl sekiz ay sonra, İngiliz yönetimi Hong Kong'a döndü.
1 Ekim: Mao Zedong, Çin Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşunu ilan etti. Rejimden kaçmak için çok sayıda kapitalist eğilimli Çin vatandaşı Hong Kong'a geldi.
Mao Zedong, 1 Ekim 1949'da modern Çin Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşunu ilan ediyor. Image Credit: Orihara1 / Commons.
Mayıs: 1967 Hong Kong sol ayaklanmaları komünist yanlıları ve Hong Kong hükümeti arasında başladı. Hong Kong halkının çoğu hükümeti destekledi.
Temmuz: İsyanlar doruk noktasına ulaştı. Polise kargaşayı bastırmak için özel yetkiler verildi ve polisler giderek daha fazla tutuklama yaptılar. Komünizm yanlısı protestocular, kentin her yerine bombalar yerleştirerek yanıt verdi ve sivil kayıplara yol açtı. İsyanlar sırasında birçok protestocu polis tarafından öldürüldü, birkaç polis memuru da öldürüldü - ya bombalar ya da solcu milis grupları tarafından öldürüldü.
20 Ağustos: 8 yaşındaki bir kız olan Wong Yee-man, küçük erkek kardeşi ile birlikte, North Point, Ching Wah Caddesi'nde hediye gibi sarılmış bir solcu ev yapımı bomba tarafından öldürüldü.
24 Ağustos: Solcu bir radyo yorumcusu Lam Bun, kuzeniyle birlikte solcu bir grup tarafından öldürüldü.
Aralık: Çin Başbakanı Zhou Enlai, Hong Kong'daki komünist yanlısı gruplara terör saldırılarını durdurma emri vererek ayaklanmaları sona erdirdi.
Çin'de ayaklanmaları Hong Kong'u işgal etmek için bir bahane olarak kullandıkları yönünde bir öneri lanse edildi, ancak işgal planı Enlai tarafından veto edildi.
Hong Kong Polisi ile Hong Kong'da isyancılar arasındaki çatışma, 1967. Resim Kredisi: Roger Wollstadt / Commons.
Eylül: Birleşik Krallık, Hong Kong'un gelecekteki statüsünü Çin ile görüşmeye başladı.
19 Aralık: İki yıllık müzakerelerin ardından Birleşik Krallık Başbakanı Margaret Thatcher ve Çin Halk Cumhuriyeti Devlet Konseyi Başbakanı Zhao Ziyang, Çin-İngiliz Ortak Deklarasyonu'nu imzaladılar.
İngiltere'nin 99 yıllık kiralamanın (1 Temmuz 1997) sona ermesinin ardından Yeni Toprakların kontrolünü Çin'e bırakması kararlaştırıldı. İngiltere ayrıca Hong Kong Adası'nın ve Kowloon Yarımadası'nın güney kısmının kontrolünü de bırakacaktı.
İngilizler, özellikle Hong Kong'un ana su kaynağı anakaradan geldiğinden, bir devlet olarak bu kadar küçük bir alanı ayakta tutamayacaklarını fark etmişti.
Çin, İngiliz kontratının sona ermesinin ardından Hong Kong'un, adanın yüksek derecede özerkliğini koruduğu 'Bir ülke, iki sistem' ilkesi uyarınca Özel İdari Bölge olacağını açıkladı.
14 Ocak: İngiliz ve Çin hükümetleri, Kowloon Walled City'yi yıkmayı kabul etti.
23 Mart 1993: Kowloon Walled City'nin yıkımı başladı ve Nisan 1994'te sona erdi.
1 Temmuz: Hong Kong Adası ve Kowloon Yarımadası üzerindeki İngiliz kirası, Hong Kong saatiyle 00:00'da sona erdi. Birleşik Krallık, Hong Kong adasını ve çevresindeki toprakları Çin Halk Cumhuriyeti'ne geri verdi.
Hong Kong'un son Valisi Chris Patten telgrafı gönderdi:
“Bu hükümetin yönetiminden feragat ettim. Tanrı Kraliçeyi korusun. Takunya."
26 Eylül – 15 Aralık: Şemsiye Devrimi: Pekin, anakara Çin'in 2017 Hong Kong seçimlerine aday adayları incelemesine etkin bir şekilde izin veren bir karar yayınladığında büyük gösteriler patlak verdi.
Karar geniş çaplı protestolara neden oldu. Pek çok kişi bunu anakara Çin'in 'Tek ülke, iki sistem' ilkesini aşındırmaya yönelik girişimlerinin başlangıcı olarak gördü. Protestolar, Ulusal Halk Kongresi Daimi Komitesi kararında herhangi bir değişiklik yapmayı başaramadı.
Şubat: Hong Kong hükümeti, suç işlemekle suçlanan kişilerin Çin anakarasına gönderilmesine izin verecek bir iade faturası çıkardı ve bunun Hong Kong'un özerkliğinin erozyonunun bir sonraki adımı olduğuna inanan birçok kişi arasında büyük huzursuzluk yarattı.
15 Haziran: Carrie Lam, Chief Executive of Hong Kong, suspended the extradition bill, but refused to withdraw it entirely.
15 June – present: The protests have continued as frustration mounts.
On 1 July 2019 – the 22nd anniversary since Britain relinquished control of the island – protesters stormed the government headquarters and vandalised the building, spraying graffiti and raising the former colonial flag.
Featured Image: Panoramic view of Victoria Harbour from Victoria Peak, Hong Kong. Diego Delso / Commons.
Hong Kong in the Second World War - History
On 30 August, 1945, a combined fleet of British, Australian , and Canadian vessels entered Victoria Harbour of Hong Kong, led by Cecil Harcourt, a British admiral . Expecting the fleet ashore at the Naval Dockyard (modern-day Admiralty) was a cheerful crowd of Hong Kong Chinese and a number of emotionless Japanese soldiers.
British, Indian, Canadian, and Dutch POWs and internees scattered across the ex-British colony were rescued by British and Commonwealth troops, some of them led by a Canadian Chinese officer William K. L. Lore. Th e above event was known as the “Liberation of Hong Kong” ( 重光 ) , and 30 August was a public holiday until 1997.
The transfer of Hong Kong’ sovereignty to China changed the focus of war commemoration in Hong Kong : it shifted from the suffering and deliverance of the people of all ethnicity to the local resistance against the Japanese, especially the actions of the communist-led patriotic movements before the war and the underground resistance campaign of the East River Column. Many of the narratives of the war experience of Hong Kong tend to focus on local issues and often risk detaching Hong Kong from the larger scheme of things, namely the Second Sino-Japanese War and the Allies’ war against Japan. The transnational feature of Hong Kong society before and during the war is sometimes left out as well. The seventieth anniversary of the liberation is perhaps a good opportunity for us to review some aspects of the war experience of Hong Kong and rethink the transnational nature of the city.
International Strategic Importance of Hong Kong
As Hans van de Ven, Rana Mitter, and many other academics who work on the Second World War in Asia have convincingly argued, the C hina-Burma-India Theatre was much more than a sideshow in the war against Japan. Hong Kong, sandwiched between the CBI Theatre and the Pacific theatres of war , had a special role in the eyes of the Japanese decision makers . After the fall of the China coast to Japan in 1937-1938, Hong Kong was the only major port along the China coast that allowed strategic supplies to be sent into mainland China. Equipped with excellent port and repairing facilities, Japan could also use Hong Kong to establish firm control over the South China Sea , Japan’s gateway to Southeast Asia.
Countering the Japanese attempt to turn Hong Kong into a strategic springboard was an Allied air and naval campaign fought by both Chinese and American flyers and US Navy submariners. In Hong Kong and the nearby Guangdong and Guangxi provinces, there was a multinational underground resistance campaign participated by the British Army Aid Group, the Nationalist regulars and guerrillas, and the Communist East River Column. Although these forces were not always cooperating effectively, the combined Allied resistance prevented Japan from fully exploiting Hong Kong’s strategic potential.
This failure, in turn, hindered Japan’s effort to tap the resources of Southeast Asia , and partly explained the Japanese Army’s decision to launch the Operation Ichigo in 1944 , a large-scale offensive that almost destroyed the Nationalist regime and helped shape the political history of China for decades. The Ichigo Offensive also swept the Nationalist forces and guerrillas away from Guangdong , unwittingly prevented a Nationalist takeover of Hong Kong when Japan surrendered . The strategic importance of Hong Kong as the only major seaport in South China did not end with the surrender of Japan when Harry Truman, the US President, decided to allow the British to retake Hong Kong in August 1945 , he was expecting the Nationalist troops could use Hong Kong as a springboard to reach North China and Manchuria. Thus, although international military operations are often left out in narratives of Hong Kong history, they were actually instrumental to the changing fate of this city.
A t the local level, the “British” garrison of Hong Kong that resisted the Japanese invasion in December 1941 consisted of servicemen from the United Kingdom, the British Raj, Canada, Australia, Portuga l (Macau) , Philippines, and even France. Many of the members of the local Volunteer Defence Force were Eurasians. More than a thousand local Chinese served in the British forces as seamen, gunners, sappers, and infantry. Some of them escaped captivity and later fought in Burma as a unit . These “Anglo-Chinese” soldiers were highly diversified students of the University of Hong Kong and London-born Chinese with a Cockney accent were put in the same unit with Hakka sappers from the New Territories. If one only focuses on the local Chinese resistance or suffering one may lose sight of the se international dimension s of the conflict.
Complexity of Identity and Collaboration
By 1945, close to half a million Chinese fought on the Japanese side hundreds of thousands of Taiwanese and Koreans served in the Japanese military t hese remain thorny issues nowadays. The problem of collaboration and allegiance in Hong Kong is no less complex. The experience of Gan Zhiyan in Hong Kong i s illustrative. Gan, a n Anhui native, was a Nationalist officer who was caught in Hong Kong during the Japanese invasion. He avoided certain death only because he was a classmate of a Japanese naval intelligence officer. Gan gained a fortune by working under the Japanese, and eventually commanded a “Coastal Defence Force” that helped the Japanese to control the islands between Macau and Hong Kong such as Lajiweidao. However, h e also maintained peace and fed the inhabitants of those islands. When the Japanese surrendered he turned to Zhang Fakui, the Nationalist general who took over Guangdong, and kept his base and his little amphibious force until 1949. Gan then left for the United States and died in 1998.
The issue was particularly problematic to the Eurasians, who were by no means fully accepted by the Chinese and British communities before the war. A number of them turned to the Japanese and even rose in ranks as members of the notorious kempeitai ( 憲兵隊 or Military Police Corps) others joined the Allied resistance effort. The case of Sir Robert Kotewall, the Eurasian member of the Legislative Council, is worth mentioning . U rged by British officials to help taking care of the population when the British surrendered, Kotewall became a member of the “Chinese Representative Council” formed by the Japanese. Kotewall was accused of being a “Quisling” but was acquitted and silently withdrawn from public life.
Even the identity of the dominant local Chinese population was by no means clear-cut. There were westernised urban dwellers, villagers of the New Territories who claimed their ancestral root to the Song Dynasty or further back, migrants from other provinces , overseas Chinese, and refugees who fled from different parts of China. Contrary to the common view that Ho n g Kong was a migrant society, a sense of Hong Kong identity also prevail ed among at least some of the locals. A Japanese official who was responsible for the forced migration of residents from Hong Kong to China noted that some of the Hong Kong Chinese had little or no connection with mainland China and saw Hong Kong their ancestral home. In short, one risks over-generalisation if one overlooks the transnational nature of the Hong Kong society when assuming all Chinese in Hong Kong shared the same identity and allegiance .
Restoration of a Transnational City
The years between 1937 and 1945 left a considerable mark on the transnational character of Hong Kong. Because of the influx of refugee s from different parts of China after 1937, the industry of Hong Kong witnessed a considerable boom before the Japanese invasion. Population pressure also forced the colonial government to pay more attention to hygiene, education, housing, and labour issues. The fall of Hong Kong led to another large-scale movement of the Hong Kong population as residents were forced by the Japanese Occupation Government to leave for mainland China an unknown number of them died along the way. The end of the war, however, brought another influx of population as the original residents returned and people from different parts of China moved in, partly as the result of the unstable situation in China. The Portuguese, Indian, and Eurasian communities all survived the war. These developments left a permanent mark on the diversity of the population in Hong Kong.
The experience of defeat and captivity also left some long-term impact on the colonial governance. Racial barrier, if not entirely demolished, was loosened after the war. Local Chinese, especially those who had participated in the resistance with the British such as Paul Tsui, entered public service and eventually rose to high ranks. More Chinese representatives were appointed in the legislative and executive councils. The colonial government tried to invite the Chinese population to participate in governance through increasing franchise, although comprehensive political reform in the form of the Young Plan was shelved in 1949. The general attitude changed from one of almost complete segregation to “Co-prosperity of Chinese and British,” as the slogan on the commemorative stamp of the liberation of Hong Kong in 1946 wrote.
Often overlooked, the quick restoration of the international economic importance of the city within months after the end of the war laid the foundation of rapid development for decades. The abrupt end of the war against Japan on 15 August led to a period of chaos and uncertainty in Asia. Compared to the Nationalist reoccupation of mainland China and Taiwan that led to numerous tragedies such as the 228 Incident, Hong Kong was fortunate enough to experience a much less turbulent process. When Japan surrendered, the city was on the verge of starvation and its infrastructure mostly destroyed. Harcourt’s fleet was followed by convoys that brought technicians who restored the infrastructures in days and food that sustained the population and prevented outbreak of unrests. As the head of the British Military Administration admitted, however, the resilience of the residents played perhaps an even more important role in the quick recovery of Hong Kong.
S eventy years after the end of the war, the complexity of the war and its long term impact on Hong Kong are now more clearly understood . Hong Kong was an important international battlefield and its fate was closely related to the Second Sino-Japanese War, the general war in Asia-Pacific, and to a lesser extent the war in Europe. The diverse war experience of the people of different ethnicity and class in Hong Kong is also a strong reminder of the transnational character of this city.
Chi Man KWONG is a Research Assistant Professor at the History Department, Hong Kong Baptist University. One of this latest publications is Eastern Fortress: A Military History of Hong Kong, 1840-1970 (co-authored with Tsoi Yiu-lun) (Hong Kong: Hong Kong University Press, 2014). Image Credit: CC by BiblioArchives/LibraryArchives /Flickr.
Post-war situation
The Burma campaign had no decisive effect on the war as a whole but it did a great deal to restore respect for British arms following the humiliations of Hong Kong, Malaya and Singapore. The re-opening of the Burma Road permitted the resumption of supplies to Nationalist China, but there was to be no long-term benefit here, and American dreams of establishing an All-China trade zone after the war evaporated when Mao Tse Tung's Communist forces thrashed the corrupt regime of America's client, Chiang Kai Shek, within four years of the Japanese surrender in 1945.
. Aung San . was assassinated in Rangoon, along with most of his Cabinet .
Despite the outstanding performance of the 14th Army, comprising as it did Indian, African and British formations, much British face had been lost in the Far East as a result of the defeats at the hands of the Japanese, and stirrings of Indian independence had assumed thunderous proportions. In Burma too, the nationalists, headed by the personable Aung San, had sided with the Japanese until it was clear that they were losing.
Then Aung San's Burmese National Army changed sides and gave valuable service to the 14th Army in the final stages of the campaign. The British returned to Rangoon in triumph, but were not destined to stay Burmese nationalism was on a flood tide, and having seized the administrative reins in the wake of the British advance, Aung San's men were well placed to take over after the war.
Although London attempted to resume its former rule, it had to face reality and Aung San came to the UK in 1947 to negotiate terms for independence. He was assassinated in Rangoon, along with most of his Cabinet, within months, however.
The political scene in the country has remained unstable ever since, due to the impositions of ruthless military governments. The incompetence of these, in matters of national economy, is matched only by the strength of their repression of all opposition.
Aung San's daughter Aung San Suu Kyi, continues to oppose the regime, offering some hope for the people of this ancient country. India, whose troops had formed the backbone of the 14th Army, was granted independence in 1947 but only after the British government and its Viceroy - Mountbatten - had persuaded themselves that partition on religious lines, to create the states of India and Pakistan, would solve a problem growing far beyond the capacity of a weakened Britain to solve. The great Indian Army was rent asunder, and before long, regiments that had won fame under the Raj were fighting each other as the two new states confronted each other.
Pro-democracy protests
2014 July - Tens of thousands of protesters take part in what organisers say could be Hong Kong's largest pro-democracy rally in a decade.
2014 August - Chinese government rules out a fully democratic election for Hong Kong leader in 2017, saying that only candidates approved by Beijing will be allowed to run.
2014 September-November - Pro-democracy demonstrators occupy the city centre for weeks in protest at the Chinese government's decision to limit voters' choices in the 2017 Hong Kong leadership election. More than 100,000 people took to the streets at the height of the Occupy Central protests.
2014 December - Authorities take down Mong Kok protest camp, leaving a few hundred protesters at two camps at Admiralty and Causeway Bay.
2014 December - Hong Kong tycoon and former government official Thomas Kwok is sentenced to five years in jail in the city's biggest-ever corruption case.
2015 June - Legislative Council rejects proposals for electing the territory's next leader in 2017. Despite pro-democracy protests and a lengthy consultation process, the plans remained the same as those outlined by China in 2014.
2016 August - Hundreds of protesters rally against the disqualification of six pro-independence candidates from Legislative Council elections on 4 September.
2016 September - A new generation of pro-independence activists win seats in Legislative Council elections in the highest turnout since the 1997 handover from Britain to China.
2016 November - Thousands of people gather in central Hong Kong to show their support for China's intervention in the territory's political affairs after Beijing moves to have two pro-independence legislators removed from office.
2016 November -The high court disqualifies pro-independence legislators Sixtus Leung and Yau Wai-Ching from taking their seats in the Legislative Council after they refused to pledge allegiance to China during a swearing in ceremony.
2016 December - Chief Executive CY Leung announces he will not see re-election when his current term ends in July 2017, citing family reasons.
2017 February - Former chief executive Donald Tsang is sentenced to 20 months in prison for misconduct in public office after he was accused of concealing private rental negotiations with a property tycoon for a luxury apartment in China, in return for awarding its owner a broadcasting licence.
2017 March - CY Leung's deputy Carrie Lam wins the Electoral College to become the next chief executive.
2017 June - Chinese President Xi Jinping visits Hong Kong to swear in Chief Executive Carrie Lam, and uses his visit to warn against any attempt to undermine China's influence over the special administrative region.
2017 January - Demonstrations against moves to base officials from mainland China in the territory.
2019 June-July - Hong Kong sees anti-government and pro-democracy protests, involving violent clashes with police, against a proposal to allow extradition to mainland China.
Duyurular
- The Wartime Memories Project has been running for 21 years. If you would like to support us, a donation, no matter how small, would be much appreciated, annually we need to raise enough funds to pay for our web hosting and admin or this site will vanish from the web.
- Looking for help with Family History Research? Please read our Family History FAQ's
- The Wartime Memories Project is run by volunteers and this website is funded by donations from our visitors. If the information here has been helpful or you have enjoyed reaching the stories please conside making a donation, no matter how small, would be much appreciated, annually we need to raise enough funds to pay for our web hosting or this site will vanish from the web.
please consider making a donation.
16th June 2021 - Please note we currently have a large backlog of submitted material, our volunteers are working through this as quickly as possible and all names, stories and photos will be added to the site. If you have already submitted a story to the site and your UID reference number is higher than 255865 your information is still in the queue, please do not resubmit without contacting us first.
We are now on Facebook. Like this page to receive our updates.
If you have a general question please post it on our Facebook page.
ALSO ON HKFP
Beijing wants a ‘loyal opposition’ for Hong Kong – a new role, or a trap for the Democratic Party?
Hong Kong Neo Democrats party disbands citing security law and ‘much worse’ political environment
A year on, ‘racist’ Asian toothpaste Darlie remaining on shelves, despite Colgate’s vow to rebrand
The fantasies of an ex-Hong Kong leader with a toxic legacy
To make peace, China agreed to cede Hong Kong Island to Britain in 1841.
The Kowloon peninsula followed in 1860 after a second Opium War and Britain extended north into the rural New Territories in 1898, leasing the area for 99 years.
ingiliz kuralı
Hong Kong was part of the British empire until 1997, when the lease on the New Territories expired and the entire city was handed back to China.
Under British rule, Hong Kong transformed into a commercial and financial hub boasting one of the world’s busiest harbours.
Anti-colonial sentiment fuelled riots in 1967 which led to some social and political reforms — by the time it was handed back to China, the city had a partially elected legislature and retained an independent judiciary.
Hong Kong boomed as China opened up its economy from the late 1970s, becoming a gateway between the ascendant power and the rest of the world.
Return to China
After lengthy negotiations, including between Deng Xiaoping and British Prime Minister Margaret Thatcher, the future handover of Hong Kong was signed off by the two sides in 1984.
The Sino-British declaration said Hong Kong would be a “Special Administrative Region” of China, and would retain its freedoms and way of life for 50 years after the handover date on July 1, 1997.
While initial fears of a crackdown did not materialise, concerns have grown in recent years that China is tightening its grip.
Democratic reforms promised in the handover deal have not materialised and young activists calling for self-determination or independence have emerged.