Menekşeler: denizaşırı güzellikler denizliklerimizde
Uzumbara menekşeleri Avrupa'ya Afrika'dan geldi ve 1893'te sınıflandırıldı. O zamandan beri popülerlikleri sadece arttı; yetiştiriciler yeni çeşitler geliştiriyorlar. Mor sergiler sadece çiçek severler arasında değil, tüm güzellik uzmanları arasında ilgi uyandırıyor.
Ancak pek çok yetiştirici, bitkinin kaprisli olduğunu düşündüğü için menekşeleri tutmayı reddediyor. Ama Saintpaulias'lara uygun şekilde bakarsanız: onları doğru sulayın, zamanında dikin, besleyin, o zaman yılın büyük bölümünde çiçek açan görünümlerinden memnun kalacaklardır.
İçerik Özellikleri Saintpaulius
Menekşeler özel toprak gerektirir. Gevşek toprak aşağıdaki bileşenlerden oluşmalıdır:
- drenaj - alt katman;
- turba dolgusu;
- ripper - sphagnum yosunu veya hindistan cevizi lifi;
- besleyici toprak.
Deneyimli menekşe yetiştiricileri, menekşeler için mağazadan satın alınan toprakların ana toprak olarak kullanılmasını önermiyor. Bu maddeler yalnızca toprak besleyici olarak uygundur - içlerinde çok fazla kimyasal vardır.
Toprakla denemeye değer - evrensel bir tarif vermek imkansız. İç mekan menekşeleri, odanın neminden ve aydınlatmasından etkilenen farklı koşullarda gelişir, bu nedenle toprağın bileşiminin bağımsız olarak ayarlanması gerekir.
Toprağı oluştururken şehir çiçek tarhlarından veya bahçe yataklarından kara toprak toplanmamalıdır. Yerleşim alanından uzakta, yaprak döken ormanlarda arazi toplamak en iyisidir. Ancak o zaman bile toprağın kireçlenmesi gerekiyor.
Bir SV fırını antiseptik tedavi için en uygunudur. Toprak, 10 dakika boyunca kapalı bir kap içine yerleştirildikten sonra oda sıcaklığında soğutulur. Tüm bileşenler bir kaba konulduğunda toprağa eklenir.
Saintpaulias'ın bakımında sulama çok önemlidir. Uzmanlar amatörlere şu tavsiyelerde bulunuyor: Menekşeleri, zeminin sürekli nemli olması için sulayın . İçinde çiçek bulunan bir kabın altına bir tepsi konur ve içine su dökülür.
Tecrübeli menekşe yetiştiricileri genellikle bitkiye, kaptan sarkan bir kordon aracılığıyla su dolu bir kaba su tedarik eder. Bu, Saintpaulias için toprağı nemlendirmenin en uygun yoludur.
Çiçekli odadaki sıcaklık 18 - 24 ° C, nem -% 60 - 70 arasında tutulmalıdır. Bitkiler taslaklardan korkar, saksıları yerleştirirken bu dikkate alınmalıdır. Işık yetersizse tomurcuklar görünmeyecektir. Sorun, özel bir flüoresan fito-lamba satın alınarak çözülebilir. Bitki renk günü - 12 saat.
Çiçek dikmek
Aktifbüyüyen Saintpaulia, kendisi için tasarlanan konteynere sığmaz. İç mekan menekşelerini nasıl ekebilirsin ki hızlı çiçeklenmeden keyif almaya devam etsinler?
En kolay yol, aşırı büyümüş bir çalıyı çocuksuz nakletmektir. Bitki kaptan çıkarılır, yeni bir tane alınır, çapı daha büyük ve daha derin - çok değil, 1,5-3 cm - çiçek uzayı sevmez.
Kök sistemine zarar vermemek için kazılmış çalılıktan bir yığın toprak parçasını dikkatlice silkeleyin, fazla yaprakları temizleyin ve eksik toprağı yerleştirdikten sonra bitkiyi yeni bir kaba koyun.
Çalı yaşlıysa ve yemyeşil bir çiçekten çok bir palmiye ağacına benziyorsa ya da kök sistemi çürümeye başlamışsa, bir menekşe nasıl doğru bir şekilde ekilir?
Bitki kazılır, hastalıklı yapraklar ve kökler gövdeden çıkarılır, rozetin üst sıraları bırakılır ve kalan kısmı keskin bir bıçakla kesilerek gövdenin bir kısmı kalır.
Köklü rozet, yeni kökler ortaya çıkana kadar bir ay boyunca sera koşullarında gevşek toprağa yerleştirilir. Böyle bir mikro sera yapılır - bitkinin üzerine plastik bir torba konur - gelecekte duvarlarına nemin yerleşmediğinden emin olmanız gerekir. Damlalar belirirse, torbada delikler açılır.
Toprak nemi normalden daha yüksek olmalıdır. Çalı köklendikten sonra olağan şekilde ekilir. Değerli çeşitler nemli sfagnumda köklenmiştir. Ana bitkinin üvey oğulların bolluğundan nefes alması zaten zorsa, menekşe rengi bebekleri dikmek ne zaman daha iyidir?
Çalıyı ortak kaptan çıkarırlar, çocukları dikkatlice ayırırlar - kök sistemine ve ana bitkiye zarar vermemek için ve ayrı saksılara dikerler. Üvey oğlunun boyutu 3-4 cm olmalıdır.
Bu arada, bu toprağı beslemek için harika bir fırsat. Saintpaulias için endüstriyel topraktan arazi ana bitkiye eklenmelidir. Üvey oğulları kaldırarak bir menekşe ekme göreviyle baş etmeyi başardıysanız, ileride 3-4 aya kadar beslenmeyi düşünmek zorunda kalmayacaksınız.
Çiçek üretimi
Yine de menekşeler genellikle bir yaprak tarafından çoğaltılır. Levha, rozetin ikinci sırasından alınır, elastik ve sapı en az 3-5 cm olmalıdır.
Sergiden bir yaprak getirildiyse ve solmayı başardıysa, 2 saat boyunca tamamen soluk pembe bir manganez çözeltisine yerleştirilir. Daha sonra çıkarılır, peçete ile kurutulur, yeni bir kesi yapılır ve 2 saat sonra suya yerleştirilir.
Sapın filizlendiği kabın koyu renkli camdan yapılması en iyisidir. Buna aktif karbon tablet ekleyebilirsiniz. Yaprağı şeffaf bir plastik torba ile kapatırsanız kökler daha hızlı görünür.
Menekşe kesimleri suyla dolu bir kapta olduğunda, onlara mümkün olduğunca az dokunmanız gerekir. Kök sistemine ulaşmadan su eklenmesi yeterlidir. Bazen ıslak sfagnumda, özel bir alt tabakada veya doğrudan toprağa köklenme için kesimler ekilir. İkinci durumda, bir mini sera gereklidir.
Yaprağa bir menekşenin nasıl ekileceği sorunu çok basittir. Substratta hayatta kalma pratik olarakeski kesimlerin% 100,% 70'i suda kökleniyor. Yapraklardan yetişen menekşe çocukları ne zaman ekebilirsin? Güvenilir bir kök sisteme sahip oldukları anda.
Her yeni priz kendi kabına takılır - çalıların ayrı bir yaşam alanına ihtiyacı vardır. En küçük plastik bardaklar ilk yuva haline gelebilir. Rozet kök alıp büyüdükçe çiçeğin yeniden ekilmesi gerekecektir.
Bitki çalmamış olsa bile, yine de nakledilmesi gerekir. Saintpaulias'ın dikilmesi zorunlu bitki bakımı faaliyetlerine dahildir. Yeni genç sürgünler ve tomurcuklar ancak toprakta yeterli besin olduğunda, ölü yapraklar zamanla kesildiğinde ve kök sistemi sağlıklı olduğunda ortaya çıkacaktır. Çalı tekrar dikmeden köklerin durumunu kontrol etmek imkansızdır.
Bir bitkinin çiçeklerle yılda iki kez zevk alması için dikilmesi gerekir.