İyi haberler peşpeşe geldi. Özhan Canaydın artık padişah!olmayacakmış haberi geldi öğle saatlerinde. Bu haber Galatasaray şampiyon oldu haberinden daha iyi. Tebrik telefonları Türkcell'i ihya etti. Tebrizden Şems gelmiş Konya'da bayram havası. Başkana teşekkür edip ellerinden öptük bize bu sevinci yaşattığı için. Galatasaray'lı taraftarlar bu sevinçli günlerini barlarda, meyhanelerde kutlamaya başlamıştı saat 19.00 sularında. Pek ilgilenmiyorlardı maçla, nasıl olsa farklı kazanacaklardı. Bir penaltı haberi geldi Kadıköy'den. Ne olur ne olmazdı seyrettiler, kale arkasında üsta katta, köşedeki yeşil beyazlı taraftarlar ayaktaydı. Aynı zamanda sarı lacivertliler dışındaki her futbolsever. Tuzun yokuşu ne zormuş, her şeyin öncüsüymüş Galatasaray, yabancıları oynatmadan da yenebilirmiş. Bir de Brezilya'lı hoca denese ne çıkarmış. Oynatmamış, yabancılardan bir kaçını. Zora girerse sokar maçı döndürürmüş nasılsa. Derken, yeşil beyazlı taraftarlar bir kere daha coştu. Ustaları soktular sahaya ama artık çok geçti. Şimdi onlar düşünsündü, bizim acımızı hafiflettiler.
Şuna bu gün bir kere daha şahit oldum ki, Fenerbahçe yenildiği zaman, Galatasaray'ın galip gelmesinden daha fazla seviniyorum. Ve Fenerbahçe Dünyanın hangi takımıyla, hangi kademede maç yaparsa yapsın karşısındaki takımın taraftarıyım.