Yakın zamanda dinleyerek bitirdiğim Kevin Ashton’un kitabı How To Fly A Horse‘tan bir hikayeyi paylaşmak istiyorum:
Japonya’nın aydınlanmış yönetim dönemi olarak kabul edilen İmparator Meiji‘nin döneminde(1868-1912 arasına tekabul eder), üniversiteden bir profesör Zen felsefesini öğrenmek için ustalardan birisiyle görüşmeye karar verir. Görüşeceği zen ustanın adı: Nan-in’dir.
Nan-in, misafirinin önüne bir bardak koyup çay doldurmaya başlamış.
Kabı dolmasına rağmen çayı dökmeye devam etmiş.
Bardağın taşmasını izleyen profesör, en sonunda dayanamayıp:
“Artık doldu, görmüyor musun? Daha fazla almayacak!” diye bağırmış.
Nan-in’in verdiği cevap ise şapka çıkartılır cinsten:
“İşte bu bardak gibi; sen de kendi düşüncelerin ve yorumlarınla dolusun. Kendi bardağını boşaltmadan ben sana Zen’i nasıl anlatabilirim ki?”
Önyargılardan kurtulmadan öğrenmenin mümkün olmayacağı ancak bu kadar leziz anlatılabilirdi.