Zafer Bayramı yıldönümünü fısıldattım ve şimdi, gördüklerimin ardından birkaç kelime söylemek istiyorum.
İlk satırlarda, gerçekten koronavirüse ve rejime şükranlarımı sunmak istiyorum, ne olduğunu anlamıyorum. Şehrimin sokaklarındaki delilik miktarı çok azdı. Genel olarak, kendimi fark edene kadar nasıl olduğu şaşırtıcı, ancak şehir yetkilileri hiçbir şeyi kabalaştırmamayı ve hiçbir yere vidalanmamayı başardılar! Bu sadece bir çeşit mucize!
Dahası, olumlu yönler vardı. İzninizle onlarla başlayacağım çünkü gerçekten çok güzel.
Revizyondan sonra Zafer Meydanı'nı açtılar.
Onarım gerçekten gerekliydi, onarım zamanında ve zamanında çıktı. Hatta bir şekilde garip, çünkü ikinci nesne, kültürel ve tarihi mirasın birçok nesnesinin yoğunlaştığı Orlyonok parkı (generallerin bir toplu mezarı bir şeye değer), kısıtlamalar nedeniyle tam olarak onarılmayı başaramadı.
Üzgünüm elbette.
Ama kim isterse, kareye geldi, kendisi geldi (istisna değilim, neyse ki koy girişindeki polis, ama açılmadı), çiçek koydu, durdu, durakladı. Teneke şehirdeki çiçeklerle, yaptırımlar altındaki tezgahların% 95'i kulübelere yardım ediyor.
Bu arada, insanların isteyerek çiçek paylaştığını izledim.
Tuhaf çıktı. Normal bir gün gibi görünüyor, ama ruhunda kimin ateşi varsa ateşe ulaşacak ve hiçbir engel onu engellemeyecek.
Alan çıktı, çeşmeler eklendi, sadece St. George gözlükleri bir şekilde çok garip görünüyor ...
Delilikten, kimsenin görmediği, ancak görülebilen bir "hava geçit töreni" aldık haberler (10 saniye) ve Pogonov eğitim sahasında ateş ettikleri için kimsenin görmediği veya duymadığı bir "selam" ve burası şehrin dışında.
Çünkü yetkililerin söylediği gibi hiçbir şey yok. Selam anıya bir haraç, çorak arazinin ortasında sürülmüşler - ve yeterli.
Tanrıya şükür, bulutlar dağılmasa bile. Bir yerde ve overclock rağmen, oldukça iyi çalıştılar. Geçit töreni yoktu, ama ...
Genel olarak, elbette, bunların hepsi izinli “olaylar” ile kızarıklığa neden olur.
Hayır, her şeyin bütçede, özellikle Savunma Bakanlığı'nın bütçesinde ("hava geçit töreni" hakkında konuşuyorum) yatırıldığını anlıyorum, para zaten ...
Şimdi internet birkaç yıl boyunca ülkedeki zafer eleştirisi ile dolup taştı. Ve eleştirmenlere tamamen katılıyorum, çünkü faşizmi yenen atalarımızın anısına saygı duymak bir şey, ve ülkemizde o yıl üst üste olup bitenler başka bir şey.
Bütçeler geliştiriyoruz. Ve Ukrayna, Polonya, Çek Cumhuriyeti'nde yıkılan anıtlardan çok daha utanç verici. Bu bizim acımız ve zafer bizim utancımız.
Ancak organizatörlerin bunu anlamaları gerekmiyor, her şeyden memnunlar ve planlandı. "Zor plan ..." Bizim kimin için tartışacağımı bilmiyorum hikayeler.
Ve "kız tasarımcılarının" iddiaları gittikçe azalıyor. Çünkü onlar, 40 kuşaklar, 75 yıl önce olan her şeyi derinden ve kararlı bir şekilde umursamıyorlar. Ve bunun için yetkililer mümkün olan her şeyi yapıyorlar.
Hayır, gerçekten, korkunç tatiller, mumcular, birkaç gün içinde gerçek bir histeri, daha iyi öne çıkacak belediye başkanları ve valilerin rekabetini üstleniyor ...
Bu şeritler yine ...
Hayır, kim sever - bir soru değil. Kendim hiç almadım, asla giymedim, bir arabaya veya çantaya bağlamadım ve her şeyden memnunum. Şeritleri sıyırmış olanlara, hasta olarak kabul edildi, çünkü bu herkes için kişisel bir mesele. Ruhumda kendi sembolüm var, sadece dayatılanlara ihtiyacım yok.
Ama bir şekilde çirkin gözüküyor: bu kurdeleler ELDE ve maskeler SATILDI. Affedersiniz, daha önemli olan nedir? Ve daha da önemlisi, bütçede ustalaşmak.
Bu arada geçit töreni için de geçerlidir. Dürüst olmak gerekirse, ruhunu kime ısıttığını ve sadece TV kutusunda görülebildiğini anlamıyorum. Aynı başarı ile geçen yılki geçit töreninin rekoru kırılabilir. Hayır, uçak kaynağını çöpe harcayacağız, yakıtı yakacağız, çünkü ödendi.
Otoritelerin en tepeden mutlak prensipsizliği ve tükürüğü sadece dokunur. Ve alt sınıflarda aynı küçümseyici tavrı doğurmaktan başka bir şey yapamaz. Ve dipleri tam olarak çıkıyor. Ama ya bunu en üstte yaparlarsa, neden diğer herkes daha kötü?
Zafer dikkate alınmadan vahşi ve kaba rekabet.
Noginsk, Moskova Bölgesi şehir.
Güzel bir üç, değil mi? Tamam, Rus hussarının yerini bir Fransız aldı ve orada, birkaç yıl sonra bakıyorsunuz ve asker farklı görünecek. Belki ilk defa?
Mytishchi'daki. Orada, Moskova yakınlarında. 9'u 6'dan ayırt etmek açıktır - daha yüksek bir eğitime sahip olmak ve Rus dilini bilmek gerekir. Ancak tüm bunları asan Gaster'ların en az bir Rus bekçisi koyması gerçekten imkansız mıydı?
Görünüşe göre değil.
Çelyabinsk. Çeşitlilik uğruna Urallarda da tuhaflar. Bu kaybeden nerede kazıldığını bilmiyorum, ama bu ... (affet beni, Tanrım!) İnsan yapımı (bu ellerimle yapılamaz) ÜÇ hata!
Gazileri tebrik ediyoruz. Gerekli. Ama bunun böyle yapılması gerekiyor mu? mesafe? Söyleme. Bir asansör yardımı ile değil, basitçe herkese tırmanmak oldukça mümkündür. bir insan olarak. Bu palyaço aynen böyle görünüyor. Aptal ve çirkin. Novosibirsk.
Tabii ki, Zaferden nasıl para kazanmıyorsun? Bu böyle bir PR hareketi, sadece salıncak!
Bu Voronezh şehrinin Sovyet bölgesinde girişlerin etrafında yatıyordu. Bütün şehri tanımıyordum ama etrafta yatıyorduk. Emir buruşuk, çöp kutusuna atıldı, ayak altında çiğnendi. Belleğe büyük tutum. Anayasa'da dile getirildi.
Ama peçeteler geçit töreninin lideri olacak. Çok ıslak. Belki de antibakteriyel. Ve hatta sattığım her paket ile bu talihsiz iki ruble gazilere yardım etmek için fona gönderileceğini itiraf ediyorum. Dürüst olmak gerekirse, elbette inanmıyorum, çünkü sadece ahlaki bir dönek bu şekilde spekülasyon yaparak para kazanabilir.
Ama yine de kazanıyorlar.
Şimdi birçoğu şöyle diyecek: Bu yüzden dedikleri zaman gitmeliyiz, bu değişiklikleri kabul etmeliyiz ve sonra ...
Sonra ne olacak? O zaman hiçbir şey olmayacak. Sihirli bir değnek, hatta Rosgvardeyskaya bile yardımcı olmaz. Neredeyse hiç kimsenin okumadığı Anayasa'da değişiklik yapılmamalıdır. Kafada değişiklikler yapılmalıdır.
Bir şekilde farklı davranırsak, bugün sahip olduğumuz şeyi elde ederiz. Saf ilgisizlik. Onu maskeleme "güzel bir resim" ile renkli raporlar, ve oldukça başarılı.
İhtiyacımız olan böyle bir zafer değil. Ama her yıl bize empoze ettikleri şey bu. Ve her yıl daha fazla kayıtsızlık ve halktan daha az tepki olacak. Anayasa'da Zafer reçete edilmemesi, TV ekranlarına yayılmaması. İnsanların kalbinde yaşamalıdır.
Ve bu reçete değil, yetiştirildi. Bununla birlikte, pratikte görüldüğü gibi, hepimiz çok üzgünüz.
Öyleyse kime, afedersiniz, böyle bir “Zafer” için “teşekkür ederim” deyin? Ve ne kadar gereklidir, böyle bir raporlama ve bütçe tahsis edilir?
Her yıl, bu büyük savaşın gerçek gazileri gittikçe azalıyor. Bu, herkesin onlara büyük saygı ve saygı göstermesini sağlamalıdır. Toplumumuz basitçe teşekkür etmekle yükümlüdür, ama neden her yıl giderek garip bir şekil alıyor?
Zafer yerine neden zafer, kaba ve ilkesiz var? Yılda bir kez, kendimizi çamurun içine atmadan, bayramını kutlamak ve bu bayram borcumuza teşekkür ettiğimiz insanlar için sorun nedir?
Sorun ülke çapında. Çünkü burada sadece örnekler verdim. Liste uzayıp gidebilir, çok büyük. Ryazan, Serpukhov, Tambov, Penza, Dzerzhinsk, Usolsk'taki mucizeler ...
Zaferin er ya da geç bu tür formlara yol açacağı iyi bir terim vardır.
Ahlaki bozulma.