Doberman Pinscher, zarif, ancak adaleli ve çok kuvvetli bir köpektir. Güçlü veDoberman Pinscher derin göğüsü, kısa bir sırtı ve yine adaleli ve zarif bir boynu vardır. Ele sert gelen kısa tüyleri, mavimsi gri, kızıl ya da açık kahverengi olabilse de temel olarak siyah veya siyah ve pas rengidir.
Çoğu kulüp beyaz lekeleri kabul etmemesine rağmen hala bazıları beyaz doğmaktadır. Tüyleri kısa, sık, serttir ve derisi vücudu sıkı sarar. Dişleri kuvvetli ve makas ısırışı ile kapanır. Gözleri canlı, zeki ifadeli ve koyu renklidir. Kulaklar genelde ortalama 12 haftalıkken kesilir. İngiltere, kulak ve kuyruk kesimini cerrahi mücadele hariç ve bir veteriner hekim kontrolü dışında yasaklamıştır.
Karakteri
Bir yüzyıldır kusursuz bir bekçi köpeği olarak üretilen Doberman Pinscher şaşırtıcı derecede azimli olmasının beraberinde enerjik ve kuvvetli bir ırktır. Çok yönlü, bir hayli zeki ve eğitimi kolaydır. Kararlı, korkusuz ve kendisine güven duyan, ancak asla vahşi bir köpek değildir. Ailesi ile beraberyken asil, sadık ve sevgi doludur. Aile üyelerine fiziksel olarak da yakın olmak ister. Doberman koruyucu ve kendisini ailesine adayan bir hayli insana dönük bir köpektir. Doberman ondan korkmayan ve onda saygı uyandırarak onu disipline edebilecek bir sahibe gereksinim duyar. Doberman kendi haline bırakıldığında istediklerini yapmada biraz fazla kararlı olacağından tüm aile üyelerinin onu kontrol edecek bilgi ve deneyime sahip olması gerekir. Doberman, doğal olarak koruyucudur ve iyi bir koruma köpeği olması için dışardan ek bir eğitime ihtiyacı yoktur. Aksine aşırı korumacılığın önüne geçmek için erken yaşta çok iyi sosyalleştirilmelidir. Dobermanın iyi bir ev köpeği olması için düzenli ve tutarlı bir biçimde eğitilmesi gerekir. Eğitim pozitif yönlendirme yöntemi ile yapılmalıdır. Dişi Dobermanlar erkeklere göre eğitim açısından daha inatçıdır. Dobermanların saldırgan olduğuna dair bir ünleri olmasına karşın bu yanlış bir bilgidir. Bu köpekler büyük ve koruyucu köpeklerdir. Doberman Pinscher iz sürme, bekçilik, koruma, polis ve ordu görevleri, arama ve kurtarma, terapi köpekliği, itaat yarışmaları olmak üzere yeteneklerini sergileyebileceği bir çok alanda kullanılabilir. Diğer köpeklere olan saldırganlığı AKC standardında kabul edilir. Genel olarak dominant bir ırk olsa da bireyler arasında karakter bakımından büyük farklar vardır. Bazıları bir hayli munis bile olabilir. Bazıları tüm bir aileye bazıları ise tek bir insana bağlanır. Sahibiyle devamlı iletişim halinde olmak ister. Ailesiyle beraber olmalı; arka bahçeye terk edilmemelidir.
Yaşam Ortamı
Yeterli egzersiz sağlanırsa apartmanda yaşayabilirler; fakat çevresi çitlerle çevrili en az orta büyüklükte bir bahçede daha mutlu olur. Dobermanlar soğuğa karşı duyarlı olduğundan bahçe köpeği değillerdir.
Egzersiz İhtiyacı
Doberman, enerjik bir ırktır ve sık ve yoğun egzersize gereksinim duyar.
Bakımı
Doberman çok az tüy bakımına gereksinim duyar ve orta derecede tüy döker.
Kökeni
Bu ırkın geçmişi çok eskiye dayanmaz. Biraz Beauceron ve İngiliz Tazı kanı da dahil olmak üzere muhtemelen Danua, Alman Çoban Köpeği ve Rottweiler ve Pincsher çaprazlanarak 1860’larda Almanya’da geliştirildi. Bu karışımın yaratıcısı Louis Dobermann adındaki Alman bir vergi tahsildarıdır. Dobermann sık sık haydutlarla dolu bölgeler de yolculuk yapmak mecburiyetinde kalıyordu ve ortaya çıkabilecek her çeşit durumda koruma ve bekçilik yapmaya yetecek bir köpek üretmek istedi. Üreticisinin ismini de koruyarak Doberman ilk kez 1876’da bir köpek yarışmasında halka tanıtıldı ve hemen çok büyük bir ilgi ve başarı kazandı.

