İçinizdeki Işık
Yedi yıl sonra ilk albümlerinde Mercury Rev, karanlıktan aydınlığa kademeli, doğrusal bir yolculuk çiziyor ve ilk yarısında grubun 2001'lerden bu yana ürettiği en ağır, en etkileyici şarkıları içeriyor (büyük ölçüde küçümseniyor) Hepsi Rüya . Albüm devam ederken, kariyerlerinin en tuhaf bölgelerinden bazılarına giriyorlar.
Mercury Rev'in son albümünden bu yana yedi yıl geçti ve bu uzun süredir acı çeken grubun standartlarına göre bile, takip eden dönem çalkantılı geçti. Onlardan en son haber aldığımızda, 2008'lerde Catskills ölçekli orkestra rock'larından geçici olarak uzaklaşıyor gibiydiler. kar tanesi gece yarısı ve onun ortam arkadaşı parçası Garip Çekiciler . Ve daha yakın zamanda, avangard film okulu köklerini yeniden ziyaret ettiler, canlı doğaçlama film müzikleri yapmak Sinematik Ses Tettix BrainWave Konçerto Deneyi olarak gösterimlere. Ama verilen son ayaklanma Donahue ve Mackowiak'ın özel hayatlarında, Üzerinizdeki Işık Mercury Rev'i tanıdıklarda rahatlık bulur. Grup, 2011'in turnesinin çoğunu geride geçirdi Deserter's Songs'ın lüks bir yeniden baskısı ve birçok açıdan bu kampanya burada da devam ediyor. Ama üzerinde İçinizdeki Işık , meşhur firariler, vahşi doğada yıllar sonra kendilerini bir kutlama eve dönüşe atarlar.
Albüm, karanlıktan aydınlığa kademeli, doğrusal bir yolculuk çiziyor, ilk yarısında grubun 2001'lerden bu yana ürettiği en ağır, en etkileyici şarkıları içeriyor (büyük ölçüde küçümseniyor) Hepsi Rüya . Mercury Rev tarihinde ilk kez, basçı/yapımcı Dave Fridmann kayıtta yer almadı, ancak onunla 25 yıl çalıştıktan sonra Donahue ve Mackowiak, sismik sesini nasıl yeniden yarattığı konusunda oldukça sağlam bir kavrayışa sahipler. Bu nedenle, açılış 'Kuğuların Kraliçesi' tipik olarak Donahue'nin efsanevi bir tanrıçaya övgü olarak başlasa bile, helyum üfleyen korosunu, bir orkestranın fay hattına düşmesi gibi ses çıkaran bir kopuş izler.
Bu şarkı Mercury Rev'in senfonik gücüne yeniden giriş işlevi görse de, bir keşin affetme yalvarışına eşlik eden artan yaylı dalgalanmaların eşlik ettiği 'Amelie' üzerinde daha yıkıcı bir etki yaratıyorlar ('Alışkanlığı kıracağım/ bu benim son bestem') bu cevapsız kalmaya mahkum görünüyor; 'Uzun Süre Çok Az Şeyle Gittin'in muhteşem, ELO-esque taraması, içinde yatan yoksullaştırılmış sıkıntı hikayesinin üzerini örtmüyor. Ve altı dakikalık destansı 'Central Park East' ile Mercury Rev, neyin yaratıldığına dair şaşırtıcı bir hatırlatma sağlar. Kaçak Şarkıları çok büyüleyici: Uçsuz bucaksız, nefes kesici manzaralar arasında yoğun bir izolasyon hissi uyandırıyorlar. Donahue'nin parkta dolaşan kahramanının ağzından çıkan soğuk nefesi görmenize izin verecek kadar samimi, onu çevreleyen gökdelenlerin parıltısını çağrıştıracak kadar geniş bir şarkı.
Fakat İçinizdeki Işık sonunda doğanın psychedelia'sında eğlenmek için kentsel gerilimleri bırakıyor. Güneşli serenatlar 'Coming Up for Air' ve 'Autumn in the Air', Donahue sadece yaprakların düşüşünü izleyerek yüksek temas kurabilen birine benziyor. İkinci parçada, 'Sanırım Beatle George'un zihninde böyle bir şey/olmak böyle bir şey olmalı' diye şarkı söylüyor ve bu, aşağıdakine kıyasla aslında nispeten incelikli bir isim olduğunu kanıtlıyor.
Bu grubun kopuk yörüngesindeki en tuhaf dönüş ne olabilir, İçinizdeki Işık *'*'ın son üçte biri, Mercury Rev'in coşkulu pirinç tantanaları, sitar aksanları ve bongo destekli go-go-dansçı arızaları ile tamamlanan bazı alternatif evren 60'ların genç dans gösterilerinde ev grubu olarak kendilerini yeniden şekillendirdiğini görüyor. Onların zamanında, Mercury Rev yeterince eski radyo standartlarını kapsıyor birkaç müzik kutusunu doldurmak için, ancak burada Donahue pratikte bir bir Time-Life kutu seti için sahabe -'Hazır mısın?'da, Rascals ve The Pretty Things ve Shindig bölümlerine iniyor! ve Katı Altın; 'Rainy Day Record', 80'lerin post-punk'larını vinil üzerine dinlemenin yaşamı değiştiren erdemlerini, neşeli bir desenli-ruh boğuşması bağlamında beceriksizce över. (Jonathan Donahue'den, rap müzikten ve The Fall'dan hoşlanıyor olsanız bile, Jonathan Donahue'nin The Fall hakkında rap yaptığını duymanıza gerek yok.) Bu grubun yıllar boyunca yaşadıklarının ışığında, anlaşılabilir bir şey. Gevşemek, biraz eğlenmek ve ilk kez favori bir grubu keşfetme duygusuyla yeniden bağlantı kurmak istiyorum. Ancak İçinizdeki Işık İkili yarıları kanıtlıyor, Mercury Rev, harika olmaktan çok trippy olmakta daha iyi.Eve geri dön