O zamandan beri, Rising Sun Island'dan böyle bir ada sahip ekipman yalnızca Asya ve Güney Afrika pazarlarına tedarik edilmedi. Yeni Datsun'lar, (yakın zamana kadar) Rusya da dahil olmak üzere eski Sovyet cumhuriyetlerine de başarılı bir şekilde ihraç ediliyor.
Siyah olan her araba sağlam görünür. Fotoğraf: youtube.com
Şirketin modelleri arasında, gençler ve hızlı sürüş sevenler için spor coupe'ler ve diğer otomobiller ana yeri işgal etti. Kuzey Amerika pazarı her zaman bu tür ekipmanların öncelikli tüketicisi olmuştur. Şimdi işler böyle ve altmış yıl önce de durum buydu. Geçen yüzyılın altıncı on yılının eşiğinde, Japon üretici Fairlady / Sports 1600 ve 2000 roadster'larını Amerikalılara teklif etti, ancak zaman geçti ve 60'ların sonlarında yeni bir şeye ihtiyaç vardı.
Nissan Fairlady Z, Amerikalılar için Datsun "Z-Car" a dönüştü
O on yılda, Yoshihiko Matsuo (Spor Araba Tasarım Stüdyosu) liderliğindeki Japon tasarımcılar yeni arabaya orijinal bir görünüm kazandırdı. Japonlar, geçmiş modellerin tasarımını seçerken bile, Kont Albrecht Hertz unvanına sahip ünlü bir Alman stilistin yardımına başvurdu. Batılı uzman bu kez Japon ekibine de tavsiyelerde bulundu. Yan pencereli bir çatı ve Avrupa tarzı uzun bir burun ortaya çıkması onun sayesinde oldu. Doğru, Matsuo iç camın şeklini korumaya karar verdi.
Elbette Yutaka Katayama liderliğindeki şirketin Amerikan şubesinin mühendisleri ve diğer çalışanları üzerlerine düşeni yaptılar. Yeni Datsun'u üretime sokmak zorunda kalan onlardı.
70'li yıllarda büyük bir popülarite kazanan Datsun Z serisi, ihracat markasının en tanınan parçalarından biri haline geldi. Güç ünitesinin konfigürasyonuna bağlı olarak, "240", "260" veya "280" dijital tanımını aldı. Orijinal 2 koltuklu Datsun 240Z, Ekim 1969'da basına ve halka tanıtıldı. Prömiyer yeri Amerika'nın en büyük şehriydi - New York.
Z serisi birkaç ay fabrika montaj hattında Fairlady'nin yanında oturdu. Ancak Nisan 1970'ten beri tamamen onun yerini aldı. Başlangıçta, “zetko” (Japonya'da Nissan Fairlady Z olarak adlandırılıyordu) anavatanında sağdan direksiyona ve HS30 ismine sahipti. Soldan direksiyonlu versiyona "L" harfi eklendi.
"240" ın ilk kopyaları yaklaşık bir yıl boyunca üretildi - 1971'in ortasına kadar. Seri I olarak adlandırıldılar. İlk arabaların, seri üretime geçen aşağıdaki serilerin temsilcileri olarak onları takip edenlerden bir takım farklılıkları vardı:
✅ stand üzerinde "240Z" krom rozet
✅ arka kapıda iki havalandırma deliği
✅ her iki tamponun özgün tasarımı
İkinci seri, amblemde yalnızca modelin harf tanımına sahipti. Bu, kullanılan ilk güç ünitesine büyük motor kapasiteli iki seçenek daha eklendiğinden alakalı hale geldi. Çeşitli modifikasyonların montajı ortak bir kapasitede gerçekleştirildi, bu nedenle kafa karışıklığını önlemek için araba modelinin tanımının uzlaşmacı bir versiyonuna başvurdular. Ayrıca güncellenen stilde spor arabanın kaput panelindeki havalandırmalar da ortadan kalktı.
Sürücü mahalli: 70'ler şıklığı. Fotoğraf: youtube.com
1972'den beri Amerika pazarı için çıkıntılı tamponların yeri değiştirildi. Amerikalılar, motor boyutlarıyla karıştırılmaması için Japon arabasına "Z-Car" adını verdiler. Burada çok yüksek bir popülerlik ve saygı elde ederek, Japon spor arabalarının Amerika'daki muazzam genişlemesinin kişileşmesi oldu.
Teknik özellikler, iç ve dış
Daha önce belirtilen bireysel özelliklere ek olarak, esas olarak Amerikalı müşteriler için yaratılan Datsun Z, çok pratik bir arka kaporta aldı. Bagaj bölmesini yüklemeyi ve boşaltmayı mümkün olduğunca rahat ve konforlu hale getirdi. İlk güç ünitesi aşağıdaki özelliklere sahipti:
✅ çalışma hacmi - 2393 metreküp. santimetre
✅ güç - 151 litre. İle birlikte
✅ maksimum hız - 7000 rpm
✅ 3 (4 veya 5) vitesli manuel şanzıman
✅ maksimum hız - 201 km / s
✅ ortalama yakıt tüketimi - 11 l / 100 km
Nissan Tam Otomatik 3 vitesli otomatik şanzıman, bir deney olarak ortaya çıktı ve yaygın olarak kullanılmadı ve daha tanıdık şanzıman seçeneklerine öncelik verdi. Motor, alaşım kafalı ve silindir başına iki valfli bir dökme demir bloğa sahipti. İki Hitachi HJG 46W karbüratör. Ön frenler disk ve arka kampana idi. MacPherson bağımsız süspansiyonlu bir spor araba, sekiz saniyenin biraz üzerinde bir sürede ilk yüze çıktı. Tüm motor yelpazesi şöyle görünür:
✅ 2 litre (S20 DOHC 24v I6 ve L20 I6)
✅ 2,4 litre L24 I6
✅ 2,6L L26 I6
✅ 2,8L L28E I6
70'lerin ortalarına gelindiğinde, moda olan çevreci kaygı spor araba tasarımlarına damgasını vurmuştu. 1973 yılında yeni bir karbüratör R6 kullanmaya başladı. COXNUMX düzenlemesi vardı, ancak motor performansı biraz düşürüldü. Genel olarak, diğer güzellikler gibi temiz hava kaygısı da kurbanlarını gerektiriyordu. Güç özelliklerinde bir azalma ile ödemek zorunda kaldım.
2,4 litrelik Datsun 240Z ünitesi. Fotoğraf: youtube.com
İki yıl sonra 280 modeline L-Jetronic yakıt enjeksiyonu takarak sorunu çözmeye başladılar. Böyle bir uzlaşma, çevreye ek zarar vermeden kaybolan özelliklerin geri getirilmesine yardımcı oldu.
Popülerlik, sportif başarı ve daha fazla modernizasyon nedenleri
İngiliz ve Alman yapımı spor arabalara kıyasla Datsun Z makul fiyatlıydı. Aynı zamanda, onlardan hiçbir şeyde açıkça aşağı değildi ve hatta bazı yönlerden onları aştı. Sadece modeli ve ihracat markasını popülerleştirmedi. Amerikalıların kafasında, genel olarak Japon arabaları hakkında kalıcı bir klişe var: ucuz, güvenilir ve pratik.
Bir spor arabanın asıl amacını - spor yarışmalarına katılmayı unutmadılar. Bu bağlamda, Japon cihazı makul bir seviyede kendini kanıtlamıştır. En ciddi başarı 1973'te geldi. Ardından Shekhara Mehta adlı bir yarışçı, 21. Doğu Afrika Safari Rallisi'ni kazanmayı başardı. 240Z kullanıyordu.
Arka ayaklar o zamanların bir klasiğidir. Fotoğraf: youtube.com
Bir yıl önce, tasarımcılar pasif güvenliği iyileştirmek için popüler olmayan bir önlem almak zorunda kaldılar. Ön dönüş sinyalleri, tampondan ızgaranın alt kenarlarına taşındı. Bu, arabanın görünümünü biraz bozdu, ancak göstergelerin ana görevleriyle daha iyi başa çıkmasına yardımcı oldu. Tüm bunlara rağmen, 1972'de prestijli Amerikan otomobil dergisi Car and Driver, Japon arabasına avuç içi verdi.
1975'ten sonra, ABD dışındaki pazarlar için dört koltuklu spor otomobil versiyonları sunuldu. Böylece Japonlar müşteri sayısını artırmaya çalıştı. Sonuçta, bazen hızlı araba kullanmak bir aile geleneğiydi ya da büyük bir şirkette bunun tadını çıkarma arzusuydu. Çift bölmeler ne birinciyi ne de ikinciyi tatmin edemedi.
Yabancı müşterilerden gelen çok yüksek talebe rağmen Japon otomobili iç pazarda da satıldı. İlk başta 2 litrelik motora sahip bir varyanttı. Örneğin, 160 beygir gücündeki Fairlady Z432, yerel polise başarıyla hizmet etti. Hızlı bir arabada suçlulara yetişmek zor olmadı. Ancak ralli versiyonu için siyah tekerlekli özel bir turuncu hafif Z432R'yi uyarladılar. Yerel bir özellik de, orijinal kaportaya eklenmiş daha geniş çamurluklara sahip Fairlady ZG idi. Farlar pleks kaplıydı ve G harfi "Grande" anlamına geliyordu.
Bir spor arabanın asıl amacı yarışmaktır. Fotoğraf: youtube.com
240Z modelinin toplam üretim hacmi 156'den fazla kopyaydı. Ve sadece 1971/73'te yaklaşık 135 bin tanesi denizaşırı ülkelerde sahiplerini buldu. Popülariteleri çok yüksekti, bu nedenle o sırada 240Z satın alma sırası sıradan kabul edildi. 1978 yılına kadar çeşitli modifikasyonlar yapılmıştır. 2004 yılında Sports Car International, Japon arabasını 70'lerin en iyi ikinci spor otomobili olarak sıraladı.