Hokkaido: insanlar ve diğer vahşi yaşam
(Bu girişin çoğu yaklaşık üç hafta önce yazılmıştır. Fotoğrafçılar, lütfen bu seyahatte benimle birlikte olduğum bir telefotoya en yakın şeyin 70'lerden bir toz istila edilmiş, manuel odaklama, 105 mm, üçüncü taraf mercek ( adaptör), bu yüzden bana biraz gevşeklik ve puslu, çamurlu yaban hayatı resimlerini affet!)
feribot halk
Limanların ve teknelerin karakterlerin adil payını çektiği oldukça iyi tespit edilmiştir, ancak ünlü ayrılmış ve iyi huylu Japonya'da durum böyle olmasaydı şaşırmazdım. Bununla birlikte, maxim doğru görünüyor: liman kenti Osaka'nın rehber kitabın vaat ettiği kadar kısık olduğunu gördük ve Tokyo'nun liman ve balık pazarı alanı, başka hiçbir yerde duymadığım bir şekilde bağırmalar ve kahkahalarla çaldı. Deniz yaramazlığı (özür dileriz) Japonya'daki feribotlara da uzanıyor gibi görünüyor - en azından Japonya'nın en kuzeyindeki ada Hokkaido'ya gidip geldik. Yazarken, orta yaşlı bir Japon adam, bizimle birlikte oturan genç bir adama, bana çok fazla işaret etmeyi, etkileyici yüzleri ve ünlemleri içeren bir monolog sağlıyor. Söylemesi zor olsa da, nispeten iyi bir mizah olduğunu düşünüyorum. Mattie ve ben onunla temel selamlar ve bilgi alışverişi yapıyorduk, ki bu oldukça iyi gidiyordu, ama kurutulmuş ahtapot teklifini reddettiğimizde şaşkın ve görünüşte oldukça rahatsız edici bir şey değildi. Vejetaryen tarafından kastettiğimiz şeyin açıklamaları (Japonca'da aynıdır) yardımcı genç adam tarafından onun sitemli kaşlarını hafifletmek için hiçbir şey yapmadı ve sanırım şimdi deniz ürünleri tüketmenin önemi hakkında bir tez açıklıyor olabilir, aptallık yabancıların, ya da muhtemelen her ikisinin.
Bu dönüş feribot, ama dışa yolculukta biz de dost ve gıda - sonra bir tatil için Hokkaido için kapalı ve kızarmış dahil son derece lezzetli bir piknik vardı nazik bir emeklilik yaşı çift, Hiro ve Middole tarafından tatlı patates, ufalanan peynir ve kırmızı şarap, aroması ve tüketiciler üzerindeki etkileri ile değerlendirildiğinde çok iyi görünüyordu. Ne yazık ki ben o akşam (hem de gezinin geri kalanı için) belirlenen sürücü oldu ve bu yüzden reddetmek zorunda kaldı ama Mattie birkaç cömert bardak zevk başardı ve daha sonra dil engeli arasında neşeli dönüşüm yapmakta hiçbir sorun yoktu. Feribotlar bir çeşit çok amaçlı ayakkabısız oturma / uyku alanı halı kaplı zemine sahiptir ve bu oldukça geleneksel bir Japon iken, yeni arkadaşlarımızın ve şarap ve yemekle ilgili diğer yolcularımızın ona klasik bir çöküş havası verdiğini görüyoruz. Japonya'nın başka bir yerinde görmedim ve bir paket cips hışırtısı kaşları kaldırmak ve bakışları ve onaylanmama huff'larını çekmek için yeterli olan trenlerden çok ağlıyorum. Hiro ve Midole de onlar sadece bizim gezi için onlarla birlikte kalmak için bize kim teklif etti tanıştığımız insanlar vardır, ancak biz onları yerine yanlış yönde oldukça uzun bir yol olduğu için onları götürmedi bize.
Hokkaido, vahşi doğasıyla bilinir ve adanın takımadaların geri kalanından biraz daha maceracı ve muhtemelen daha bireysel bir kalabalık çektiğini hissediyorum. Resmi olarak kapalı zirvelere doğru yürürken, hala karla kalın, kayak asansörleri veya koşular olmadan dağların dibinde kayak ve snowboard kıyafetlerine dönüşen, muhtemelen yükselmeye ve son inişlerden bazılarını yapmaya hazırlayan çok sayıda yürüyüşçü gördük sezonun yanı sıra, sayısız ayı uyarısına rağmen yemlemek için alacakaranlıkta ormana doğru giden cesur mantarlar. Düzenli, gore-tex kaplı yürüyüşçülerin yanı sıra, kamuflaj dişli ve spor amaçlı kemerler, başlarına takılan timsah dundee boyutlu bıçaklar ile baş başa giyinmiş birkaç adam gördüm. En önemlisi, Hokkaido'da ABD'yi geçen hiç bitmeyen otoyollar da dahil olmak üzere dünyanın her yerinden daha fazla motosiklet binici çetesi gördüm. Buradaki yollar bazı muhteşem manzaralar sunuyor ve her seferinde kilometrelerce boş olan sürüş için inkar edilemeyecek kadar eğlenceli ve bu yüzden Japon bisikletçileri için, özellikle Tokyo'nun sıkışık, kaçınılmaz kentsel yayılmasında kullanılanlar için bir hac hedefi olduğunu hayal ediyorum. Bir motosikletçi ile hiçbir zaman olumsuz bir karşılaşma yaşamadım, ancak yine de aynaya bakmak ve bir grupun formasyonu kabul eden bir savaş uçağı gibi yükseldiğini görmek için sinir bozucu bir şey var. Her zaman aynı türden bir grup, hepsi aynı bisiklete biniyor ve aynı kıyafeti giyiyor. Sürücülere sahip süper bisikletler, kevlar ve başparmağa parlak kasklar ile başınızı ayağa kaldırıyor. Ekstra kutular, yüksek ön camlar ve geniş kaplamalarla dolu tur bisikletleri, biniciyi tamamen görmezden gizler ve sonuç olarak uğursuz bilim kurgu otomatlarına benziyor. Her şeyden en önemlisi, tabii ki helikopterler, binicileri, aşırı derecede gelişmiş ön kollara, maskeli yüzlere ve güçlü savaşlarına çarptıkları gibi savaş bayraklarının arkasında çırpınan bandanalara yöneliyorlar. Ne mutlu ki, hepsi oldukça saygılı bir şekilde sürüyorlar ve henüz bisikletçinin savaşmasında herhangi bir Akira tarzı bisikletçiyi görmedim, ancak bir binicinin durup çıktığı anda aniden daldığı zaman küçük bir kardiyak olayım olduğunu düşünüyorum. ben ve geri zaman nick hatalı bir paket sigara almak için.
Uçak veya trenle (tünel var) Japonya'nın çoğu yerinden Hokkaido'ya ulaşmak daha hızlı ve daha uygun ve Japon tatillerinin çok kısa olduğu ve Sapporo dışında çok sayıda araç kiralama olduğu göz önüne alındığında, Japonların tekneyi sadece kesinlikle kendi araçlarını getirmeleri gerektiğinde kullanın - belki de bu nedenle feribot daha renkli karakterler için bir merkezdir. Bizimle birlikte oturan genç adam, Tokyo'daki Hitahi Corporation için çalışıyor, ancak buraya balık uçmak için dişli dolu bir cip ile geliyor ve bana gösterdiği fotoğraflara göre, birkaç gün boyunca ormanda yaşıyor. Ayrıca arabamızın yanına park edilmiş bir dizi tomruk kamyonu var ve bence lokomotif, ahtapot sunan arkadaşımızın büyük olasılıkla bunlardan birinin sürücüsü olduğunu düşünüyorum. Monolog şimdi sona erdi ve tüm kanepe boyunca uyuyor, her on dakikada bir sigara, rant ve başka bir kutu otomat kahve için uyanıyor. Bu raporda küçümseme niyetinde değilim - huzursuzluk ve kamusal uyku her ikisi de sık sık kendimi gösterdiğim davranışlar - bu sadece kibar, görgü kurallarına bağlı Japonya'nın diğer bölümlerinde gördüğüm hayal edebileceğim bir şey değil.
tüylü fauna
Hokkaido'nun Japonya'nın daha vahşi insanları için bir mıknatıs olduğu doğru olsun ya da olmasın, açık yollar ve bozulmamış vahşi yaşam vaadi, Mattie ve ben dahil birçok uluslararası turist için çekincenin bir parçası.
Bozulmamış orman ve aktif volkanlara ek olarak, ada, İngiltere olan ekolojik mezarlıktan gelen çok heyecan verici olan birçok vahşi hayvana sahiptir. Sika geyiği ve yolda geçen araçlara nispeten alışık olan birkaç kırmızı tilki ile karşılaşacak kadar şanslıydık ve birkaç küçük memeliyi daralttıklarında tespit ettik. Yürüyüş yaparken, aslında bir şey görmediğinizde bile, çalılarda hışırtılar duymak nadir değildir, bu sadece yerin yaşamla iç içe olduğu hissine katkıda bulunur.
Ornitolojik becerilerim arzulanan çok şey bırakıyor, ancak milli parklarda yürüyüş yaparken kuş yaşamının bolluğunu, tropikal yağmur ormanları gibi tweet, cıvıltı ve bip seslerini fark etmemek imkansız. Uzun kuyruklu göğüsleri (onlar siyah ve beyaz ve diğer göğüsleri için oldukça farklı bakmak) tanımlamak mümkün ve biz sürdük gibi görkemli beyaz vinçler bir çift yukarıda uçmak gördüm.
Shiretoko
Ancak gerçek nadirlik arayışındayken kendimizi daha fazla tekneye bindik. Shiretoko sahil şeridi boyunca uzanan 'doğa yolculukları', Hokkaido'nun milli parklarının en iyi korunmuş ve biyolojik çeşitliliğidir. Parkta tehlike altında olan Blakiston'un balık baykuşları da dahil olmak üzere 285 kuş türünün yanı sıra sınırları içinde bulunduğu doğrulanan 36 kara memeli türü ve 22 deniz memelisi türü bulunmaktadır. Ekosistem, balık popülasyonunu ve dolayısıyla memeli ve kuş popülasyonunu destekleyen, sürüklenen buzdan gelen plankton tarafından desteklenir.
Shiretoko, pürüzlü, karlı zirvelerinin altında ormanlık yamaçlara sahip dağlık bir yarımadadır. Küçük sahil yerleşimleri (Rausu ve Utoro), her iki tarafta birer tane olmak üzere uzunluğunun yarısında oturur ve muhteşem bir dağ geçidi ile birbirine bağlanır. Bunların ötesinde, yarımadanın son 40 km boyunca hiçbir yol yok - sadece bozulmamış, ekolojik olarak zengin, vahşi. Kıyı şeridinde kano yapmak veya yürüyüş yapmak mümkündür, ancak motorlu teknelerin inişini ve ayaklanmayı sınırlayan katı erişim kuralları vardır.
Şu anda Hokkaido'nun düşük sezonu olmasına rağmen, seyahat programımızın sonuna bırakarak, sezonun ilk doğa yolculuklarının başladığı ve dağ geçidinin açıldığı hafta sonu Neyse ki Shiretoko'da olabildik.
faunausea
Aldığımız ilk tekne, Balusu'dan doğuya, balinaları bulmak için Nemuro boğazına yöneldi. Oldukça dalgalı bir denizi olan ve bir bakla aramak için hızlanan parlak ama soğuk bir gündü, küçük tekne neredeyse dalgadan dalgaya sıçradı. Biz kabin etrafında geçit alanına dik adımlar inen de dahil olmak üzere, tekne dolaşmak için izin verildi şaşırdı. Sık ama öngörülemeyen çarpmalar ve perdelerle, birimizin hazırlıksız yakalanması ve soğuk sulara atılması o kadar da olanaksız olmazdı ve gittiğimiz hızda, yardım çığlıklarını düşünmüyorum motorun ve gövdenin denize karşı çökmesini duyacaktı.
Mattie ve ben ön tarafta, inkar edilemez bir şekilde denize bakan yaşlı ve hava durumu giyen adamın yanında biraz zaman geçirdik. Sessiz ama gülümseyen gözleri gür sakalının üstünden parıldayan pruvada durdu. O bir konuk ya da bir rehber değildi gibi oynadığı rolü emin değildi ama o tüm operasyon sahibi olabilir ve sadece binmek için birlikte geliyor olabilir hissi var. Kısa bir süre sonra, bizi kontrol etmeye gelen, fırladı ve iki tam boy balıkçı katıyla dönen rehberlerden birine bir şeyler fısıldadı. Bunlar biraz gereksiz görünüyordu (zaten kendi su geçirmez ceketlerimizi giyiyorduk) ama kibarca onları giydik; sadece bir dakika kadar sonra pervanenin üzerine büyük miktarda su çarptı ve doğrudan bize.
Paltolar olmasaydı, sırılsıklam bir pantolonumuz olurdu ve boynumun etrafında asılı ölümcül bir şekilde yaralanmış bir kameram olabilirdi. Öte yandan, adam sadece hayatının yardımı altında iyi yıpranmış bir keçe, bir şekilde saldırgan tuzlu su altında eğilmiş gibi görünüyordu ve kontrol etmek için omzunun arkasına bakarak, iyi olduğumuzu kontrol etmek için bana alaycı ama samimi bir gülümseme verdi. .
Ne yazık ki yakın bir balina görmedik. Bir kilometrelik bir mesafede, dürbünle bir şekilde geliştirilmiş katil balinaların yüzgeçlerini görebiliyorduk, ancak daha fazla yaklaşamadık. Boğazlar boyunca yirmi beş kilometre uzaklıktaki Kunashir adası, Rus toprakları ve 19. ve 20. yüzyıllarda Japon ve Rus kontrolü arasında ileri geri hareket eden tartışmalı Kuril takımadalarının bir parçası yatıyor. Ne yazık ki bizim için avladığımız balinalar sadece Rus sularında avlanmalarına karar vermiş gibi görünüyordu! Onların ötesinde Kunashir'i görebiliyorduk; Rus toprağını ilk görüşümüz, sandığımız gibi Vladivostok havaalanında pist olmak değildi.
Bazı uzun mesafe izleme sonra biz yakınlaştırdı ve dalgalar üzerinde smashing daha iki saat geçirdim. Bu daha fazla balina vermedi, ancak Mattie ve kendimdeki (aldığımız profilaktik ilaçlara rağmen) ve diğer birçok yolcudaki şeylerin görünüşüyle korkunç deniz hastalığı vakaları getirdi. Mükemmel rehberler, gördüklerimiz ve Shiretoko çevresindeki deniz yaşamı hakkında bizimle konuşmak için istekliydiler, ancak sadece bir intravenöz anti-hastalık ilacı için ne vereceğimi ve Sonuçta kendimi denize atmak, buna değer olabilir, hipotermi bir saat daha süren bulantıya tercih edilir.
Limana dönen büyük bir rahatlama oldu ve biz bir bonus olan liman duvarın üstüne oturan bir Stellar'ın deniz kartalı nokta. Gemiden inerken, yaşlı adamın bana ilk sözlerini söyledi - 'Bugün size balina gösteremediğimiz için gerçekten üzgünüm'.
Vücudumuz sağlam zeminde olmaktan mutluluk duyduk, ertesi sabah ikinci doğa yolculuğumuzun kalktığı yarımadadaki dağ geçidini Rasua'ya götürmeyi başardık. Açıkçası bu yolculuk yüzde sıfır yaban hayatı ve yüzde yüz safra sıkıntısı bir tekrar olabilir biraz endişeli. Endişelenmemize gerek yok - deniz sakin ve bu seyir kıyıya yakın sıkışmış, kuzey-batı kıyısında, parkın bir kısmı boyunca yaban hayatı arıyor, aksi takdirde sadece çok günlük yürüyüşle erişilebilir. Güneş parlıyordu ve görkemli kayalıkların yanı sıra koylara doğru seyir ediyordu, el değmemiş plajları görmek tek başına fiyat değerdi. Deniz kuşları sürüsü tekneyi yarıştı ve suyu sıkı oluşumlarla boğdu ve ayrıca yüzeye yakın olan bir tanesini selamlamak (ya da yemeye çalışmak?) İçin burnunu patlatan bir mühür gördüm.
Ancak, ana cazibe kıyı şeridinde dolaşırken bulunacaktı. Hokkaido, kahverengi ayıları ile ünlüdür ve Shiretoko milli parkı, dünyanın en yüksek ayı yoğunluklarından birine sahiptir. Başlangıçta Hokkaido'da “ayı dağı” adı verilen ve turistlerin doğal ortamlarında görmelerini sağlayan ağaçlar arasında yüksek yürüyüş yolları olan ayıca zengin ormanlık bir alan olarak adlandırılan “ayı dağı” adı verilen bir rezervi ziyaret etmeyi planlamıştık. Ancak google inceleme okuma biraz daha bir ayı sömürü merkezi olarak yeri daha dürüst bir resim verdi. Hayatımda sadece bir kez vahşi doğada ayılar gördüm - Romanya'da (umarım bir gün yazmak için zamanı olan) daha endişe verici bir karşılaşma - ve bu loş ay ışığıyla oldu. Bu nedenle, tekneden, geniş gün ışığında, kuşlar, geyik ve diğer vahşi yaşamın yanı sıra, işleriyle ilgili en az dört ayının görünmesini sevindik. David Attenborough ve BBC Doğa Tarihi Birimi harika, ama gerçekten içimizde bir yerde yaşayan doğuştan çevreci ve yeniden vahşileştirmek için doğal ortamlarında kendi gözlerinizle muhteşem yaratıkları görmek gibi bir şey yok. Tüm bunların tek dezavantajı, geziye uygun yaban hayatı fotoğrafçılığı ekipmanının yakınında bir şey getirmememdi ve diğer yolcuların çoğunun muazzam telefoto lensleri beni biraz kıskanç yaptı. Asla daha az biz ayrıcalıklı ve heyecanlı hissediyorum kıyıya döndü.
Ainu'dan bahsetmeden insanlardan ve Hokkaido'dan, hatta yaban hayatı ve Hokkaido'dan bahsetmek doğru olmaz; Hokkaido'nun yerli halkı (ve ayrıca bazı Kuroishi adalarının). Zengin kültürleri ve maneviyatları doğal dünyaya dayanıyordu ve hem ayılar hem de katil balinaların ruhlarına saygı duyuyordu, ikincisi denizin tanrılarıydı. 'Shiretoko' adı ('Hokkaido'nun aksine) Japonca'dan ziyade Ainu'dan geliyor. Bununla birlikte, bu önemli konuyu bir etikete dönüştürmek konusunda isteksizim - yaklaşan bir gönderide Ainu (ve ayılar!)
Yayınlanan 22-04-2020