Bölüm 9: Ye Xiu'nun Elleri
Chen Guo'nun, aslında tüm gece ayakta kalma alışkanlığı yoktu. Sadece bugün, onuncu sunucunun yeni açıldığından canlılığı görmeye gelmişti. Bunu gördükten sonra hızla uykusu gelmiş ve yarı bilinçsiz şekilde sandalyesine dönmüştü.
Bu uyku kalitesi kesinlikle çok kötüydü. Chen Guo kalkamayacak kadar tembeldi. Bu yarı uykulu yarı uyanık durumda, kulaklarını çılgın klavye ve fare seslerine doğru vermeden edemedi. Bir internet kafe sahibi olarak bu seslere çok aşinaydı. Ama Chen Guo'nun duyduğu sesler biraz farklıydı. Bu sesler önce hızlı, sonra yavaş, nazik, sonra ağırlaştı. Bu mekanik uyumu duyan Chen Guo, bir klavye ve fareden gelen seslerin böyle davul gibi çıkabileceğini hiç düşünmemişti. Rüya mı görüyordu?
Chen Guo aniden uyandı ve daha dikkatle dinledi. Gerçekten de rüyada değil gibiydi. Bu sesler tam yanından, yeni işe aldığı ağ yöneticisi Ye Xiu'dan geliyordu.
Chen Guo bunu görmek isteyerek oturdu ve o sırada üzerindeki ceket aşağı kaydı. Ceketi hemen yakaladı ve bunun Ye Xiu'a ait olduğunu hatırladı. "Bu kişi oldukça nazik gibi." Chen Guo gizlice söyledi. Peki bu ceket ne zamandır yıkanmıyordu? Pis kokuyordu.
Chen Guo, ceketi aldı ve oturdu. Tam Ye Xiu'ya bir şeyler söyleyecekken, birden oturduğu yerden afalladı.
İnsanın yanaklarını yaşla dolduran bir çift el, gözlerinin önünde belirmişti; bunlar Ye Xiu'nun elleriydi.
Bu eller, son derece ince görünüyordu. Parmakları uzun ve inceydi, eklemleri hiçbir erkeğin eline benzemiyordu. Parmak uçları inceydi ve tırnakları temiz ve kesilmişti. Bu onun özensiz dış görünüşünden tamamen farklıydı.
Chen Guo eskiden bu kadar özenli birisi değildi. Ama bir gün son derece güzel bir kadın, internet kafeye geldikten sonra ondan etkilenmiş ve buna dikkat etmeye başlamıştı. Şimdi, Ye Xiu'nun elleri onu şaşkına çevirmişti.
Bu eller, çok güzeldi. Tıklama sesleri, kulağa müzik gibi geliyordu. Ama hareketleri... Ye Xiu'nun sol eli klavyenin üzerinde geziniyordu. Chen Guo sadece bir şey hissetti; elleri çok yavaş hareket ediyordu.
El hızı, belirli bir zaman içinde yapılan hareket miktarı, genelde dakika başına hesaplanır ve buna APM denirdi. Glory bir strateji oyunu değildi. Oyuncular, tek karakteri kontrol ederdi ama yetenek kullanımı karmaşıktı. Sonuç olarak çok fazla ince hareket yapılması gerekirdi, el hızının yüksek olması gerekirdi.
Hızlı eli olan bir oyuncu, hızlı ve temiz hareketler yapabilirdi. Her tuş basımındaki güç ve süre, doğrudan oyundaki karakterin hareketini etkilerdi. Bu değişimler, savaştaki değişken sayısını artırıyordu. Bu tür iyi ve kötü değişimler, farklı olurdu. Örneğin bazı kişiler APM'lerini sadece iyi görünmek için yükseltir ve hiçbir zaman hareket etmeyi bırakmazdı. Ama her hareketi saymak ve yüksek APM'ye sahip olmak, sadece pro seviyesi oyuncuların yapabileceği bir şeydi.
200 APM, Glory'de herkes tarafından bilinen bir yetenek seviyesiydi. Sıradan oyuncular, 200 APM'nin üzerine çıkmaya çalıştığında, klavyeye rastgele basarlardı. Pro oyuncular bile 200 APM'nin üzerine çıktıklarında belirli bir savaş durumuna ihtiyaç duyardı. Ancak rakiplerinin zayıf olmadığı durumda, savaşmak için 200 APM'nin üzerine çıkmaları gerekirdi.
Sıradan oyuncuların %70'i 80-120 APM arası kullanırdı. %25'i 80 APM'ye bile ulaşamazken, sadece %5'lik bir dilim, 120'yi aşabilirdi. Her ne kadar %5'lik dilim uzman oyunculardan oluşmasına rağmen, 200 APM'ye ulaşabilecek kadar profesyonel yetenek seviyesinde olan bir oyuncu olmadığı söylenirdi.
Chen Guo'nun elleri 120 civarında gezinirdi ama belirli koşullarda bunu aşabilirdi. Chen Guo, %5'lik dilimde olduğunu, sıradan oyuncuların arasında bir uzman olduğuna inanırdı.
Ama Chen Guo, Ye Xiu'nun APM'sinin 80 bile olmadığından emindi. Chen Guo, bunu fark ettiği anda aniden zengin uyumlu tıklama seslerinin de kaybolduğunu fark etti. Duyduğu sesler, ancak yavaş hareketleri nedeniyle bu kadar belirgin şekilde duyulabiliyordu.
"Hâlâ rüya mı görüyorum..." Chen Guo başını iki yana salladı. Önceki rüya gibi sesi duymak istedi ama ne kadar dinlese de asla duyamadı. Şu anda gördüğü eller, sanki sakatmış gibi hareket ediyordu ama aynı zamanda görenleri kıskandıracak kadar güzellerdi.
Chen Guo şu anda bu ellere o kadar dalmıştı ki ekrana bakmayı bile unutmuştu. Ye Xiu'nun elleri kısa sürede durdu. Ancak o zaman Chen Guo, ekrana bakmayı akıl etti. Gözleri bir anda fal taşı gibi açıldı. "Gece Yarısının Hayalet Kedisi mi?"
Bunu söyledikten sonra, Gece Yarısının Hayalet Kedisi, çoktan sayısız kat yüksekten havaya düşmüştü.
Chen Guo, o sırada ekranda göz kamaştırıcı bir sistem duyurusu gördü; Onuncu Sunucu, Gizli Patron Gece Yarısının Hayalet Kedisi'ni ilk öldüren oyuncu: Lord Grim.
"SİKTİR!" Chen Guo, Ye Xiu'nun sırtına şöyle bir tokat attı. "Gerçekten yeteneklisin!" Ellerin yavaş olup olmaması önemli değildi.
Chen Guo, ilk patron öldüren kişi olmayı asla başaramamıştı: Ye Xiu tam düşen eşyalara bakmak üzereyken gelen bu tokat, çok beklenmedik bir hareket olmuştu. Neredeyse ağzındaki sigarayı yutacaktı. Ancak sadece bir tutam gümüş beyazı duman, klavyenin üzerine doğru süzülerek düştü. Başta Ye Xiu'nun nasıl çalıştığını izleyecek olan Chen Guo, bu sahneyi gördü. Gizli patronu ilk öldüren kişi olmasıyla ilgili her şeyi çoktan unutmuştu. Ye Xiu'nun kulaklığını çekti ve kulağının dibinde bağırdı. "Sana kim burada sigara içebileceğini söyledi!?"
"Hah?" Ye Xiu'nun ağzındaki sigara daha sönmemişti. Chen Guo'nun ne demek istediğini anlamadı.
"Burada sigara içilmez, şunu görmüyor musun!?" Chen Guo duvarı işaret etti.
Ye Xiu başını çevirdi ve duvardaki sözleri inceledi. "Dalga mı geçiyorsun? Bir internet kafede sigara içilmemesi mümkün mü?"
"Bu alanda içilmiyor. Diğer tarafta içiliyor." Chen Guo kafedeki başka bir tarafı işaret etti. "O halde oraya gidelim." Ye Xiu söyledi.
"Olmaz, sigara kokusunu koklamak, başımı ağrıtıyor." Chen Guo söyledi.
"O zaman ne yapacağız?" Ye Xiu, inanılmaz derecede büyük bir sorunla karşılaşmış gibiydi.
"Sigara içmezsen ölür müsün?" Chen Guo öfkeyle söyledi.
"Evet, içmediğimde başım ağrıyor." Ye Xiu söyledi.
"Sen var ya sen..." Chen Guo, Ye Xiu'yu anlamaya başladığını fark etti. O küçük depoda yaşamayı kabul etmiş biri olsa da onunla baş etmek kesinlikle kolay değildi.
"O zaman ben sigara içilebilen alana gidiyorum. Patron, sen dinlenmelisin." Ye Xiu söyledi.
"Bekle, ilk patronu nasıl öldürdüğünü söylemedin!" Chen Guo söyledi.
"Önemli bir şey olmadı. Takımın hepsi öldü. Patronun canı azdı. Öldürmesi kolay oldu." Ye Xiu rahatça söyledi.
"Ah, demek öyle oldu." Chen Guo'nun sesinde hâlâ bir hayranlık tonu vardı. Bu tür bir düşük seviyeli gizli patronu ilk öldüren kişi olmanın özel bir ödülü yoktu. En fazla fazladan deneyim ve para geliyordu. Zirve kalite bir ekipman olmayacaktı. Ama bu, sonsuza kadar sıralamaya kaydedilecek ve bu sunucuda bir efsane olacaktı. Birçok oyuncu, bu tür duyguları severdi. Sıradan oyuncuların çoğu, sıralamada böyle bir yeri sadece başlangıç seviyelerinde elde edebilirdi. Zindanlar zorlanmaya başladığında, gizli veya normal bir patron fark etmeksizin, onları öldürmek bir miktar yetenek gerektirecekti. Kutsal Alan'da bu yetenekli takımların bile şansı olmazdı. Tüm rekorlar, profesyonel takımların olacaktı.
Epik Novel © 2017 | Tüm hakları saklıdır..