Avustralya'da Camelot
“Bugün ormana inerseniz,” çocuk şarkısı bizi uyarır, “büyük bir sürpriz için varsınız”; ama bugün Melbourne’ün Treasury Gardens’ına, yeşili yeşil ciğerlerinin en yeşili olan Avustralya’ya gidecekseniz, Avustralya’nın en büyük ikinci kenti için gerçek bir Central Park - daha da büyük bir sürpriz için buradasınız. Tanık olmak gerekirse, dünyadaki tek John Fitzgerald Kennedy anıtının Arthur Schlesinger'in dikkatinden kaçtığı görülüyor.
Anıt o kadar güzel bir şekilde tasarlanmış, fıskiyelerin her şekilde fışkırdığı çeşmeler ile, Villa d'Este ile Roma dışındaki karşılaştırmalar tamamen aptal değil. Fakat şaşırtıcı bir şekilde birkaç Melburnian bu şeyin var olduğunu biliyor. Ekteki plaketten, JFK'nın anıtsal merkezindeki rölyef yakınında, anıtın 1965'te resmen açık ilan edildiğini öğrendik. Aynı zamanda tuhaf bir şey öğrendik: onu açan adamın kimliği.
1965’de Avustralya’nın başbakanı ya da Victoria’nın başbakanı tarafından böyle bir anıtın açılacağını düşünürdünüz. 1965'teki başbakan, emekliliğe yaklaşan Sir Robert Menzies'ti. Bu arada Victoria’nın öncüsü, Québec’in Maurice Duplessis’in Protestan mevkidaşı Sir Henry Bolte idi. Çörek otu kaplamalarının altındaki Bolte, İsviçre çakısı gibi bir zihni ve ardışık altı seçimi kazanma kabiliyetine sahipti.
(Bolte bile, kendisini olağanüstü bir Katolik aktivisti olan BA Santamaria'ya karşı tek kişilik bir Derin Devlete karşı geçici bir yenilgiyi kabul ediyormuş gibi gördü. Santamaria daha sonra kabul ettiği gibi bir itirazda bulunan Katolik okulları için devlet sübvansiyonlarını güvence altına almaya çalışmakla meşguldü. Her ne kadar bu sözlerde olmasa da, Bill Clinton’un Viagra’sı için devlet sübvansiyonlarını güvenceye almaktan daha az stratejik bir bilge olmasına rağmen, Sir Henry, Victoria’nın öncülüğünü korumak için Santamaria’nın kontrolündeki oylamaya dayanıyordu. Bana şantaj yapıyorsun, değil mi? ”“ Evet, ”Santamaria'nın yenilmez tepkisi geldi.)
Aslında ne Menzies ne de Bolte, Kennedy anıtıyla ayırt edilebilir bir bağlantısı yoktu. 1965 şerit kesicinin işi, o sırada Melbourne belediye başkanına, kendi Wikipedia sayfasının övgüleri olmadan tarihe aykırı bilinen belirli bir Leo Curtis'e verildi. (Çevrimiçi ansiklopedinin Melbourne belediye başkanı listesi ona “Edward Leo Curtis” diyor, ancak plak yok.)
Burada sosyolojik bir ders olabilir mi? 1965’e kadar Avustralya’nın Katolik-Protestan isteksizliğinin en kötüsünden kurtulmuş olmasına rağmen, aktif kaldı ve Avustralya’nın hiçbir yerinde Melbourne’dan daha canlı kalmamıştı. Kuşkusuz, Belfast tarzı kargaşa seviyelerinden ve konvansiyonları yakan Klansmen'den bahsetmiyoruz. Ancak, 1965'ten çok daha sonra, Avustralya toplumunun tüm katmanları Katolik ve Protestan okul çocukları tarafından karşılıklı taş atmanın tamamen doğal, gerçekten meşru, politik bir söylem biçimi olduğunu düşündü. Federal ve eyalet kamu hizmeti birimleri kesin olarak Katolik-Protestan’da örgütlenmeye devam etti (ikincisi fiilen Masonik) çizgiler.
Greg Sheridan tarafından yakın zamanda yayımlanan bir anı, AvustralyaSheridan’ın, Sydney’deki en büyük cezaları Sheridan’a “Gregory” olarak hitap ettiği Christian Brothers’ın Sydney’deki okuluyla ilgilenen açılış bölümlerinde, Lee Harvey Oswald’ın vurduğu sırada mezhepsel bölünmenin burada ne kadar derin kaldığı unutulmaz bir örnek. Haberler Avustralya radyosunda yayınlandığında (şaşırtıcı derecede az sayıda Avustralya hanesi televizyonu övünebilirdi), Sheridan'ın babası kendi kararını verdi. JFK'nın neden öldürüldüğü sorulduğunda, Sheridan Senior, “O bir n ***** - sevgi dolu bir Katolik” sözlerini tüketti.
Lütfen Sheridan Senior'un, kendisiyle yalnız bir görüşmesi olan herkesin bileceği gibi, sert bir mavi yakalı dahi yakınında oluşturduğunu unutmayın. En azından 1987 yılında, evi, Pius XII'nin geniş ve etkileyici bir portresini sergiledi. Komplo teorilerini eğlendiren son kişi oydu. 1963’te böyle bir adamın Dallas nişancılığını yalnızca bu terimlerle açıklayabilmesi (sadece haftalar, Ngo Dinh Diem, JFK Katolikliği'nin gerçekliğine güvenmek için hayatını ödedikten sonra, Avustralya'nın Katoliklerinin ve Avustralya'nın Protestanlarının yaşadığı kültürel apartheid türünü belirtir. Evlilik, şaşırtıcı derecede yaygın kaldı, arkadaşlar arası arkadaşlıktan nadiren nadir kaldı.
Bazen kendinizi yağmurlu olmayan bir günde Melbourne'de bulabilirsiniz. Öyleyse, anıtı ziyaret etmek için yarım saat fırsatını kullanın. Orada acele su sesi ve ara sıra apolitik bir ördeğin saçılmasıyla yatıştırılmış sinirlenmiş sinirleriniz olabilir. Orada da kadere meditasyon yapmayı seçebilirsiniz; taş atan çocuklar üzerine; gerçek hayattaki Avustralya Katolik cinsel istismar skandallarına karşı en berbat KKK broşüründe en çok satan yaratıcı karikatürlerden daha kötü; ve babasının ve bir Chicago patronunun kendisi için bir seçim yapması için en büyük ABD başkanının üzerine.
R.J. Soba yazarı César Franck: Hayatı ve Zamanları.