Gökyüzünde ne var çocuk?
Pamuktan beyaz bulutlar mı?
Adını bilmediğin türlü türlü kuşlar mı?
Şirin bulduğun serçeler, komik bulduğun kargalar mı?
Hani ucunu tutup koşturduğun,
Süzüldüğün uçurtman mı?
Gökyüzünde ne var çocuk?
Gökten mavi umutlar mı?
Yatağın gibi sahiplenip çimlere yatar mısın?
Bulutlardan şekiller çıkarıp sen de kıkırdar mısın?
Geceleri hayran hayran yıldızlara bakar mısın?
Gökyüzünde ne var çocuk?
Ölümden korkar gibi uçaktan da korkar mısın?
Ebeden kaçar gibi pikaptan da kaçar mısın?
Tüm o kanlı manzaralara yumar mısın gözlerini,
Körebe oynar gibi.
Kayan bir yıldıza hiç denk geldin mi?
Kayan bombalara,
Bu savaş bitsin diye dilekler tutar mısın?
Gökyüzünde ne var çocuk?
Yağan yağmurla göz yaşını saklar mısın?
Yağmurun o eşsiz kokusunu değilde,
Kanı barutu koklar mısın?
Sahi yağmur yağınca.
Biraz olsun temizlenir mi sokakların kanı?
Zira çocuklar bir tek seksek oynarken topallamalı.
Bir tebeşirle çizip yeri,
Sen de seksek oynar mısın?
Bir tekerleme tutturup,
Neşeyle ip atlar mısın?
Boş mermi kovanlarına çarpıp çınlasa da,
Sen de misket oynar mısın?
O çirkin yüksek seslerden,
Çınlar mı kulakların?
Moloz yığınlarında dönebiliyor mu topaçların?
Anneler zaten hep endişelidir,
Konarlar evladı için.
Sen o minicik yüreğinle endişelenip,
Ağlar mısın annen için?
Sen hala küçük hala çocuksun, büyümedin!
Ne zamandan beridir oynarken kanamaz oldu dirseğin dizin?
Ne zamandan beridir kanayan göğsün oldu hayallerin, düşlerin?
Oysa sen kağıttan uçaklara küsmemeliydin.
Gökyüzünde ne var çocuk?
Uçakların ardında ölümden çizgilerle,
Bu ne çirkin şaka böyle!
Göğün yüzünü kim çizdi söyle!
Kim çizdi çocuk biliyor musun?
Toprağın altını sevmez ki çocuklar.
Peki, sen çocuk!
Gökyüzünü seviyor musun?
Yazan: Bengüsu Oral