Bir açık arttırma sitesinde gördüm onu.
“Ankara Hacettepe Osmanlıca Tapu” diye satışa sunulmuştu.
12 YTL da fiyat konulmuştu.
Hemen yatırdım 12 YTL’sını.
İki gün sonra "tapu" elimde idi.
Hacettepe’nin tapusu.
1926 yılına ait.
Gençliğimde Hacettepe’de 10 yıl eğitim görmüştüm.
İyi, kötü oranın amblemini de yapmıştım.
Eh, artık Tapusu da elimde idi.
Şimdi bu Tapu ile Ankara Belediye Başkanlığı’na başvuruda bulunsam Hacettepe’yi geri alabilir miydim?
Tabii ki alabilirdim.
Ama ya sonrasında Hacettepe Öğretim Üyeleri ve Öğrencileri -bir hafta önce ODTÜ’de yapılanlar gibi- “Hacettepe’yi almak Güven, Özveri, Tecrübe gerektirir” yazan bir pankartla karşıma çıksalardı…
Evet, böyle bir pankartla karşıma çıksalardı.
Var mıydı bende o kadar Güven, Özveri, Tecrübe…
Tabii ki benim Ankara Belediye Başkanı kadar Güvenim, Özverim ve de Tecrübem olmadığı için başvuruda bulunmadım.
“Otur oturduğun yerde” dedim.
Tapusu bende olsa da oradan eğitimimi almış olmak benim için en büyük onurdu.