6 Nisan 1942, Evdokimov’un ekibi Deriglazka çiftliğinde, PPSh’le donanmış bir grup Kızıl Ordu askeri toplandı. Komutan, küçük çavuş Dunsky ve Kızıl Ordu asker Fedorchenko'ya Kızıl Ordu adamlarının belgelerini kontrol etmeleri talimatını verdi. Dönen, Dunsky ve Fedorchenko, Kızıl Ordu'nun belgelerinin yerleşik örneklere benzer şekilde garip olduğunu bildirdi. Bundan sonra, karakolun başkanı Evdokimov, görevini ikişer kişilik bir sütunda ayırıp Kızıl Ordu askerlerinin yanına gitmeye karar verdi, böylece askerlerin görevden döneceğini düşünüyorlardı.
Kadro Evdokimova Kızıl Ordu'yu yakaladığında komutan belgeler üretmek istedi. “Kızıl Ordu” direnmeye çalıştı ve gözaltına alındı. Evdokimov'un önerdiği gibi, Alman sabotajcıları Kızıl Ordu olarak gizlendi. Bunlar, Büyük Vatanseverlik Savaşı yıllarında aktif ordunun arkasını korumak için ünitelerin günlük yaşamıdır. Ne yazık ki, savaşı arkada olan, ancak bu daha az tehlikeli olmayan yiğit savaşçıların değerleri çok iyi bilinmemektedir ve henüz güçlü bir arkaları olmadan güçlü bir cephesi yoktur.
Büyük Vatanseverlik Savaşı başladıktan hemen sonra, ordunun ve ülkenin arka kısmının dikkatli ve etkili bir şekilde korunmasının vazgeçilmez olduğu anlaşıldı. Zaten savaşın üçüncü gününde, 25 Haziran 1941, SSCB Halk Komiserleri, o zaman Devlet Güvenlik Komiseri Lavrenti Beria başkanlığındaki SSCB İç İşleri Komiserliği'ne arka tarafın korunmasını emanet etmeye karar verdi. 26 Haziran 1941 SSCB Sınır ve İçişleri Birlikleri İçişleri Komiseri Vekil Komutanı Korgeneral İvan Maslennikov, NKVD’nin nöbetçi, operasyonel, konvoy birliklerini, ordunun arkasını korumak için NKVD birliklerini, NKVD’nin bekçi, operasyonel, konvoy birliklerini dahil etme emri verdi.
Bu nedenle, savaş ordusunun arka tarafının güvenliğini sağlamadaki ana görevler SSCB'nin NKVD'sinin sınırına ve iç birliklerine düştü. Hizmetin özellikleri ve NKVD birlikleri askerlerinin mücadele eğitimi verildiğinde bu şaşırtıcı değildi. İç birliklerin asgari alt birimlerinin sayısı SSCB'nin batı bölgelerinde konuşlandırıldığından ve NKVD'nin birliklerinin çoğunluğu sınır birlikleri olduğu için, savaşın ilk aşamasında arka güvenlik birliklerinin% 70'i civarındaydı. Cephede, Sovyetler Birliği'nin batı kesiminin sınır bölgelerinin bölümleri bazında oluşturulan arka koruma bölümleri oluşturuldu.
Arka birliklerin korunmasında birliklerin önüne çok önemli ve karmaşık görevler verildi. Her şeyden önce, keşif ve yıkıcı çalışmalar için Kızıl Ordu'nun arkasına atılan ya da geride bırakılan casusların, sabotajcıların, düşman gruplarının tanımlanması ve tutuklanması ya da yok edilmesiydi. Ek olarak, arka koruma için birimler, cephe rejimine, cephelerin arkasındaki iletişimin korunmasına, kupanın toplanmasına uyulmasını sağlayacaktı. оружия ve geri çekilme sırasındaki düşmanın düşmanca amaçlarla Kızıl Ordu'nun arkasında bıraktığı mühimmat ve silah depolarının kaldırılması.
Savaşın ilk aşamasında, Naziler Sovyet topraklarına güvenle girdiğinde, NKVD askerleri, kendi topraklarının her santimini koruyan son kan damlasına kadar savaştılar. Örneğin, 9 ve 10 üniteleri, NKVD birliklerinin demiryolu yapılarının korunmasına yönelik, Ukrayna SSR'nin nakliye atardamarları için korunma sağlayan demiryolu yapılarının korunmasına yönelik bölümlerini, doğuya ilerleyen Nazi kuvvetlerinin gerisinde kendilerine emanet edilen nesneleri savundular. Savaşta ölen bu oluşumların savaşçılarının% 70'inden fazlası hala resmen kayıp olarak kabul ediliyor.
Savaşta bir değişiklik belirtildiğinde, arkaları korumak için birlikleri daha da güçlendirmek gerekli hale geldi. Sovyet birlikleri batıya doğru ilerlemeye başladı. Sovyetler Birliği'nin işgal altındaki bölgeleri kurtarıldıkça, arkada kalan düşman asker gruplarının tutuklanması veya imhası gibi işler, yerel halk arasında işbirlikçiler sağlanacaktı.
Yılın Nisan 28'inin bir başka 1942'u, SSCB NKVD İç Birlikleri Genel Müdürlüğü'nde ordunun arka tarafının korunması için birlikler Ofisi tarafından yaratıldı. Bölüme Korgeneral Alexander Mikhailovich Leontyev (1902-1960) başkanlık etti. 17 yaşından başlayarak, İskender Mihayloviç'in tüm hayatı iç işleri ve devlet güvenliği ile ilişkiliydi. 1919’te polis memuru olarak görev yapmaya başladı ve daha sonra da bir ceza soruşturması müfettişi olarak, 1923’te OGPU birliklerine katıldı, burada Kızıl Ordu’da görev yaptı, sonra da genç kumandan olarak. 1926-1942'te, on altı yıl boyunca Leontyev, SSPB'nin NKVD Sınır Birlikleri Başkan Vekili Başkanlığına bağlı OGPU 7 sınır görevinden ayrılma görevine giden on altı askerde görev yaptı. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, deneyimli bir sınır muhafızı olan SSCB ve NKVD liderlerinin kendisini aktif ordunun arkasını korumak için askerlere yönlendirmesine emanet etti.
Mayıs 1943’ta, idare, aktif ordunun arkasının korunması için NKVD birliklerinin bağımsız bir Genel Müdürlüğü olarak yeniden düzenlendi. 13 Eylül 1943, General Leontiev, SSCB'nin NKVD'sinin Çeteyle Mücadele Anabilim Dalı Başkanlığı görevine devredildi ve aktif ordunun arkasını korumak için NKVD Birlikleri Ana Müdürlüğü, Teğmen Genel İvan Markoviç Gorbatyuk (1903-1957) tarafından yönetildi. Budenny adındaki Ukrayna Süvari Okulu'ndan mezun olan General Gorbatyuk, selefi gibi, sınır birliklerinden geldi - sınır ayrılmasının süvari takımındaki komutanından NKVD Ana Ön Güvenlik Dairesi başkanlığına gitti.
Geri çekilirken, düşman Sovyet topraklarına bıraktı, yalnızca mayınlı altyapıyı değil, sabotajcıları ve keşif gruplarını da terk etti. Ayrıca, Hitlerlerin polisleri ve suç ortakları şehirlere, kırsal alanlara ve ormanlara saklandılar ve hızlı bir şekilde umutsuzluktan suç çetesi faaliyeti kadar sabotajlara geçmediler ve sivil nüfusu yağmaladılar. Onlarla savaşmak aynı zamanda arkaları korumak için birlikler yapmak zorunda kaldı.
Öykü Ön cephedeki savaşlarda arkaları korumak için birliklerin doğrudan katılımına dair birçok örnek bilir. Örneğin, 2 Eylül 1943, genç Teğmen Kudryakov komutasındaki bir adam olan keşif 203'in bir keşif töreni olan 16, 28'in komutasındaki bir adam olan XNUMX'in komutasındaki bir adam olan XNUMX, Voroshilovsk'a ilk girişti; Patlamanın yanında. Ancak Naziler bir sabotaj eylemi düzenlemeyi başaramadı. Çok sayıda düşman askeri ve subayı imha edildi ve patlayıcı olan iki araba Sovyet askerlerinin ellerine düştü. Anladığımız kadarıyla, cephe hattında askerlerin geçmişini korumak için pek çok sayfa vardı.
Nazi birliklerinin Kursk'taki yenilgisi ve Kızıl Ordu'nun batı yönünde ilerlemesi, Nazi komutasını Sovyet arkasındaki yıkıcı faaliyetler düzenleme çabalarını yoğunlaştırmaya zorladı. Geri çekilen Nazi birliklerini terk eden bölgelerde, casusluk ikametgahı ve iletişim olanaklarıyla donatılmış sabotaj grupları kaldı. İhtiyaçları için cephaneli yeraltı depoları, patlayıcılar ve silahlar donatıldı.
Bu tür gruplara ek olarak, Sovyet birlikleri ve altyapısına karşı sabotaj uygulamak zorunda olan paraşütçülerin müfrezeleri de sürekli ön cepheye atıldı. Örneğin, Ağustos 6, Odessa Demiryolunun Rudnytsa istasyonunun yakınında yılın 1944'i, 28 halkının Hitlerite saldırı kuvveti tarafından yerleştirildi. Sabotajçılar Kızıl Ordu üniforması giymişlerdi. Görevleri, demiryolu raylarını madencilik yapmak ve ardından bir Kızıl Ordu biriminin himayesinde hareket etmek, diğer sabotaj eylemlerini yürütmek oldu. Ancak, paraşütçüler inişten hemen sonra keşfedildi. NKVD savaşçıları tarafından kuşatıldılar. İnişten hemen sonra sekiz sabotajçı yakalanırken, Sovyet askerleri kısa bir süre sonra diğerlerini yakalayabildi.
Batı Ukrayna’da ve Baltık’ta, arkaları korumak için birlikler, Naziler tarafından silahlandırılmış ve kurtarılmış topraklarda Sovyet’in gücüne karşı bir gerilla savaşı yürütecek olan başka bir düşman - yerel milliyetçi oluşumla yüzleşmek zorunda kaldı. Milliyetçileri desteklemek için, paraşütçüler ve sabotajcılar SSCB'nin batı bölgelerine atıldı. Bu gruplardan biri, 1944 yazında Batı Ukrayna'da terk edildi. Paraşütçüler Sovyet silahlarıyla donanmış askerler ve Kızıl Ordu memurları şeklinde bir radyo istasyonuna sahipti. Askeri depolara, demiryolu köprülerine, Sovyet karşıtı broşürlerin dağıtılması ve yerel halk arasında propaganda, küçük birimlerin yıkılması, devriyeler ve Kızıl Ordu ve NKVD birliklerinin bireysel askerlerine karşı görev verildi. Ancak, Nazi komutasının hesaplanması haklı değildi - paraşütçülerin bir kısmı derhal NKVD'ye teslim oldu ve geri kalan sabotajcıları tutuklamaya yardımcı oldu.
18 Aralık 1944 Devlet Savunma Komitesi, “Doğu Prusya, Polonya, Çekoslovakya, Macaristan ve Romanya topraklarında mevcut Kızıl Ordu'nun lojistiği ve iletişiminin korunması” kararını kabul etti. SSCB'de olduğu gibi, Doğu Avrupa’daki Kızıl Ordu’nun arkalarını koruma görevi de SSCB’nin NKVD’lerinin birliklerine verildi. O zamana kadar, daha önce arka muhafızların bir parçası olarak kullanılan sınır alaylarının bir kısmı, Sovyetler Birliği'nin devlet sınırlarını koruma görevlerini yerine getirmek üzere geri getirildiği için, yeni oluşturulan altı iç birlik, arka birlik birliklerine devredildi. Doğu Prusya, Polonya ve Çekoslovakya topraklarında üç bölüm görev yaptı ve Vistula-Oder ve Doğu Prusya stratejik operasyonları sırasında misyonlarla mücadele etmeye başladı. Şubat ayının ikinci yarısında, 1945, Macaristan ve Romanya topraklarının arkasına hizmet etmek üzere iç birliklerin üç bölümü gönderildi.
Küçük sabotajcı grupları ve keşif birliklerinin arkaları korumak için kayıpsız bir şekilde baş etmeleri durumunda, daha büyük düşman birimleriyle bir çarpışma durumunda, çok zor olmak zorunda kaldılar. Gerçek şu ki, arka güvenlik birliklerinin silahlandırılması sırasında topçu ve harç yoktu, büyük kalibreli makineli tüfekler yoktu, otomotiv araçlarında büyük sorunlar vardı. Bu nedenle, sadece birimlerin personelinde büyük kayıplara neden olan küçük silahlarla mücadele etmek gerekliydi.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sona ermesi, ordunun arka cephesinin batı cephesinde korunmasına ilişkin birliklerin tarihine son verdi. 9 Temmuz 1945, NKVD birlikleri yönetiminin, arkaları koruması için ön cephesi, arkaların korunması için birliklerin Ana Müdürlüğü rezervine devredildi. Arka tarafın korunmasına yönelik birliklerin “parçalayıcı akoru” Uzak Doğu'daki Sovyet-Japon savaşına katılmalarıydı. Yılın Ekim 1945'unda, Japonya ile olan savaşın sona ermesinden sonra, NKVD'nin aktif ordunun arkasını korumak için olan askerleri kaldırıldı ve askerlerin personeli, SSCB'nin NKVD'nin iç birliklerine transfer edildi. NKVD'nin Arkadan Korunması Genel Müdürlüğü, Korgeneral İvan Gorbatyuk, Kasım ayında İvanovo Bölgesi İçişleri Bakanlığı İdare Başkanlığı görevine atandı. Askerlerin arkaları koruma görevlilerinin çoğu, Sovyet polis ve devlet güvenlik kurumlarında sınır ve iç birliklerde çeşitli pozisyonlarda hizmet vermeye devam etti.
Zaten Sovyet sonrası dönemde, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında SSCB'nin NKVD'sinin rolünün sistematik olarak inkar edilmesi moda oldu. Siyasi baskı ve baraj mühimmatları temasının sürekli kahramanlığı, işgalcilere karşı savaşan iç ve sınır birliklerinin savaşçıları, polisler tarafından gösterilen gerçek kahramanlık bir yana kaldı. Birliklerin arkaları korumadaki rolünü pek hatırlamıyorsunuz, ancak hikaye her şeyi yerine koyuyor. 9 Mayıs, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nı kazanan Sovyet halkının kahramanlığını hatırlatarak, Sovyet arkasını savunan askerleri, sabotajcılara, casuslara ve gangsterlere karşı mücadelede hayatlarını veren kesinlikle bir söz olacak.