1593 İslâm'ın haram kıldığı her türlü kötülüğün ortak ismi "Fahşa"dır. Fuhuş ve fahişelik de aynı kökten gelir. Kur'an-ı Kerim'de: "Nikâha (evlenmeye) imkân bulamayanlar, Allah kendilerini fazlından zengin kılıncaya kadar (zinaya karşı) iffetlerini korusunlar. Ellerinizin malik olduğu (köle ve cariyelerden) mükabete isteyenleri, eğer onlarda bir hayır biliyorsanız kitabete kesin, onlara Allah'ın verdiği maldan verin. Dünya hayatının geçici metaını kazanacaksınız diye cariyelerinizi, eğer kendileri de iffetli olmak isterlerse, siz fuhşa mecbur etmeyin. Kim onları fuhşa mecbur ederse, şüphesiz ki Allah onlara (o cariyelere) kendilerinin zorlanmalarından sonra da çok bağışlayıcı, çok esirgeyicidir"(357) hükmü beyan buyurulmuştur. Hz. Cabir b. Abdullah (ra)'dan rivayet edildiğine göre, bu Ayet-i Kerime'nin nüzûl sebebu şudur: "Münafıkların reislerinden Abdullah b. Übey bin Selûl'ün "Museykete ve Umeymete" isminde iki cariyesi vardı. Bunları para karşılığı fuhşa zorluyordu. Bunlar gidip durumu Resûlullah (sav)'a bildirdiler ve şikâyette bulundular. Bunun üzerine "Dünya hayatının geçici metaını kazanacaksınız diye... fuhşa mecbur etmeyin" ayeti nazil oldu. Taberi, Mücahid'den şöyle rivayet eder: Araplar cahiliyye devrinde genç cariyelerine zorla fuhuş yaptırırlardı. Kazandıkları parayı da kendileri yerdi. Abdullah b. Übey b. Selûl'ün fuhuş yaptırdığı bir cariyesi vardı. O cariye fuhşu çirkin bularak bir daha yapmayacağına yemin etti. Yine zorlanınca yeşil bir aba karşılığı zina yaparak abayı efendisine getirdi. Bunun üzerine "Dünya hayatının geçici metaını kazanacaksınız diye... fuhşa mecbur etmeyin" ayeti nazil oldu.(358).
1594 Eskiden cariyelerin sırtından geçinen zorbaların yerini bugün beyaz kadın ticareti yapan çeteler ve genelevi patronları almıştır.(359) Lâik devletlerde de fuhuş (genelevi) yaygındır.
1595 Resûl-i Ekrem (sav)'in: "En kötü kazanç, fuhuş yoluyla elde edilendir"(360) buyurduğu bilinmektedir.
FUHUŞTAN ELDE EDİLEN KAZANÇ