Tüm ordu severlerin dikkatini çekerim hikayeler dedektif "Deniz savaşı bir sonraki serisi: Havacılık zırhlılara karşı. " “Yamato” zırhlısının ölümüyle ilgili önceki hikaye çok sayıda eleştirel incelemeye neden oldu: okuyucular böyle büyük ve iyi korunmuş bir gemiyi sınırlı güverte taşıyıcı kuvvetleriyle imha etme olasılığını sorguladılar. Muhtemelen bu anlaşmazlığın ana noktalarını hatırlamaya değer:
Tarihteki en büyük savaş gemisi - İmparatorluğun zırhlısı filo Yamato, 58. ABD Donanması Operasyonel Bileşeni'nin uçak gemisi ile yapılan bir savaşta öldü. Genel olarak, herhangi bir şüphe ve soru yoktur, Ten-Go'nun intihar operasyonunun sonucu zorunlu bir sonuçtur. Japonlar, eski kodları Bushido - bir savaşçının yolu tarafından yönlendirilen eşitsiz savaşa girdi.
Diğer bir şey de ABD Donanması'nın 8 ağır ve 5 hafif uçak gemilerinin Japon filosuna (savaş gemisi, kruvazör ve 4 destroyerleri) karşı hareket etmesiydi. Bir savaş gemisine karşı dokuz uçak gemisi! Oran etkileyici. Tabii ki bu bir savaş, sokak kavgası değil - dürüstlük hakkında konuşmak burada önemsiz, burada daha fazla güç sahibi ve kaynakları olan biri kazanıyor. Ve yine de, taşıyıcı tabanlı uçakta bir gölge yaratıyor - yeteneklerinin, hafif bir şekilde ortaya koymalarının abartılı olduğu ortaya çıktı.
Aşağıdaki gerçeklerin dikkatli bir analizi ortaya çıkmıştır: 227 uçağı, Japon savaş gemisine yapılan saldırılarda yer aldı (280 makineleri, toplamda 53'in hedefe ulaşmadığı). Güverte tabanlı bir uçağın üçte birinin, operasyona katılımı Japon denizciler üzerindeki psikolojik baskıyla sınırlı kaldığı için savaşçıların - 50 kalibreli mermilerin savaşın yarım metre uzunluğundaki zırhını tehdit etmediği belirtildi. Sonuç olarak, iki yüz güverte uçağı tüm Japon filosunu 2 saatte battı - pilotların ikinci bir grev için bile geri gelmeleri gerekmedi.
Yukarıda belirtilenler ışığında, aşağıdaki gerçekler ortaya çıkmaktadır:
1. Amerikalıların güçleri açıkça gereksizdi. Her uçak gemisi, mevcut dört kişiden sadece bir tanesini gönderdi. Ancak, 227 uçağı bile görevi tamamlamak için fazlasıyla yeterliydi.
2. İki yüz uçak eşzamanlı olarak değil, çoğu “150” makinesinden oluşan birkaç “dalgada” saldırdı.
3. Bu durumun şartlarına göre, Amerikalılar en az 12 saatlik gün ışığı kaldı. Japon birimi gece, uçak gemilerinden (300 kilometre) 550 mil uzakta bulundu. Yankees iyi uyudular, iyi bir kahvaltı yaptı ve 10: 00'te ilk güverte uçakları havalandı. Zaten günün 2 saatlerinde her şey bitmişti - Yamato yanına koyup ölmeye hazırdı. Savaş gemisi 14'te patladı: 23.
Açıkçası, pilotların hala çok fazla vakti kaldı - gerekirse, yakıt ikmali ve saldırıyı tekrarlayabilirlerdi.
4. Yamato'ya yapılan baskın sırasında, Amerikalılar 10 uçaklarını kaybetti (dört torpido bombası, üç bombardıman, üç savaş uçağı). Yaklaşık 20 araçlar uçaksavar yangından zarar gördü, ancak gemilerine dönebildiler. Hasarlarının ciddiyetini ve hızlı onarım olasılığını yargılamayacağımı sanmıyorum - hepsinin düzensiz olduğunu varsayalım. 30'in 227'i. Bu yeterli bir kayıp.
Bu 4 ürünlerini özetleyerek, teorik olarak Yamato ve onun eskortunun hızlı bir şekilde imhası için Essex tipinde yeterli iki uçak gemisi olduğu sonucuna varabiliriz. Aslında, o anda, her Essex, 100 filolarında (iki avcı, bombardıman ve torpido) bir araya getirilen 4 uçak gemisine dayanıyordu. Geminin tankları 230 000 galon havacılık yakıtı (800 000 litreden fazla) içeriyordu ve yakıt ikmali sistemi uçuş güvertesi 3750 litre dakikada yakıt verdi. Uçak gemisinin sığınaklarında 625 ton mühimmat depolandı: Binlerce bomba ve füze, elli torpil, bir milyon tur havacılık makineli tüfek.
Essex uçak gemisi iki pnömatik mancınık ve 8 kompresörle donatıldı: uçağın teknik serbest bırakma hızı 42 saniyeye ulaştı - tabii ki, gerçek koşullarda, birkaç kez daha düşüktü. Ancak dikkat çekici olan: istatistiklere göre, geminin güvertesinden fırlatılanların% 60'ı mancınıkların yardımı olmadan gerçekleşti - savaş yıllarının savaşçılarının ve bombardıman uçlarının başlangıçta yardıma ihtiyacı yoktu. Tüm bunlar, başlatma prosedürünü büyük ölçüde basitleştirdi ve şok grubunun hızla havaya kaldırılmasını mümkün kıldı.
В son Güçlü hava savunması ve bir düzine savaşçının eşlik ettiği iyi korunmuş bir "savaş gemisi" sınıf hedefini yok etmek için, 100-120 uçaklarından bir saldırı grubuna ihtiyacımız var - savaş gemisinin büyük olasılıkla bir uçuş için batmayacak, ancak uçak, yakıt ve mühimmat iki uçak gemisinin grevi birçok kez tekrar etmesine ve bir savaş gemisinin ölümüne ulaşmasına izin verdi. Bu ifade birçok okuyucunun güvensizliğine ve dürüst sorularına neden oldu: “Mümkün mü? Savaş gemisi uçaksavar silahları bu yüz uçağı, bir tavuk gribi sürüsü gibi vuracak ve saldırıları tekrarlayacak hiçbir şey olmayacak - materyaller ve pilotlar ilk saldırıda ölecek ... "
İtiraf etmeliyim ki, son kez ilk "dalgada" gerekli sayıda uçaktan fazla abartmıştım - aslında, bir grup 30-40 uçağı, savaş gemileri filosuna saldırmak için yeterliydi. Buna inanmak zor, ancak İkinci Dünya Savaşı sırasında, gemi kaynaklı uçaksavar silahları, bu kadar sayıda uçağın bile saldırısını engelleyemedi.
Bugün karmaşık hesaplamalar yapmayacağım ve kızarık ifadeler yapmayacağım. Gerçek bir örnek vereceğim - yılın 24 Ekim 1944 deniz savaşı. O gün, ABD Donanması'nın 38-E Operasyonel Birimi, Japon savaş gemileri ve ağır kruvazör filosunu parçaladı. Uzun saatler süren deniz savaşı sırasında, Japonya İmparatorluk Filosunun süper bağlayıcısı olan ilk Musevi Yamato sınıfı gemi, taklit edilemez Musashi, uçak gemisi havacılığı tarafından batırıldı.
"Musashi" nin ölümü
Pasifik tiyatrosunun uzun ayrıntılarına ve Japon filosunun Sibuyan (Filipinler) denizindeki görünümünün nedenlerine girmeden, Japon operasyonunun başarısızlığa mahkum olduğunu derhal anlıyoruz - savaşçı örtüsü olmadan bırakılırsa, Amiral Takeo Kurita’nın 2 filosu kesinlikle ABD uçak gemileriyle karşılaşacaktı .
Japon filosunun bir parçası olarak:
Superlinkor "Yamato" ve "Musashi". Gezegendeki en büyük ve en güçlü savaş gemileri. Tam deplasman - 70 bin ton (karşılaştırma için: modern ağır nükleer motorlu füze kruvazörü Peter The Great, Rusya Donanması filosunun amiral gemisi Peter Great, toplam 26 bin ton deplasmana sahiptir)!
Devasa gemilerin temel kalibre - 460 mm. silâh ve savaş gemilerinin mekanizmaları ölü metaller tarafından güvenli bir şekilde korunuyordu - keski için ayırma kalınlığı, ana kalibre kulesi - 650 mm olan zırh çeliğinin yarı yarıya ulaştı! Geçilmez çelik sac kalınlığı 65 santimetre - bunu hayal edebiliyor musunuz?
Yamato tipinin LC şeması yüksek çözünürlükte. Uçaksavar topçusu varil sayısına dikkat edin.
Superlinker uçaksavar silahları - 12 ikiz 127 kalibreli mm ve 130 otomatik uçaksavar tabancaları (34 single ve 32 dahili 25 mm kalibreli birimleri). Ayrıca, 6 orta kalibreli tabancalar (150 mm) ve 2 ikiz makineli tüfekler vardı. *
* LC Musashi, Ekim 1944 hakkında bilgi
Bu gemilere kim dayanabildi?
Savaş gemisi "Nagato". Atom patlamasıyla bile yenilmeyen çelik bir canavar (Bikini Atoll, 1946'te bir nükleer silah testi). Sibuyan Denizi'ndeki olaylardan 20 yıl önce, "Nagato" dünyadaki en iyi savaş gemisiydi, Japonlar gemiye 400 mm'den daha büyük silahlar yerleştirmek için ilk girişimi yaptılar. Nagato, dünyanın her yerindeki Ana Ölçer için yeni bir standart belirleyen sekiz adet 410 mm top aldı. Ek olarak, savaş gemisinin silahlanmasına şunlar dahildir:
18 x 140 mm orta kalibre tabancaları,
8 x 127 mm uçaksavar silahları,
98 uçaksavar silahlarını temizliyor.
Bir nükleer patlamanın ardından "Nagato" yu üstlenir. Bikini Atoll, 1946
Daha önce olduğu gibi, yenilmez "Nagato" rakiplerini korkuttu. Kırılgan bir canavarı aşılmaz canavara ne tür bir zarar verebilir? Yüzlerce uçaksavar topçusu varili, Japon savaş gemisine havadan saldırmaya cesaret edenleri paramparça edecek. En azından Japonlara öyle geldi.
Çok sayıda ilginç gemi Japon filosundaydı: eski, ama yine de etkili bir savaş gemisi olan Haruna (tam olarak doğru ifade değil - “Harune”, o zamanlar pek çok modern geminin normal yaşı olan 30 yılını zor geçti), ağır kruvazör “Ton”, Chikuma, Myoko ... toplam 7 savaş gemisi, 11 kruvazörü ve 23 destroyeri!
Haruna savaş gemisi, eski bir gemi olmadığını kanıtlamaya hazır ve sekiz 356 mm'lik tabancasından ateş açtı.
Her bir Japon kruvazör, 100'ten daha fazla tahrip edici olan 30 uçaksavar teçhizatı variline kadar taşıdı. Bütün bunlar teoride, geçilmez uçaksavar ateşi duvarı oluşturmaktı. Japonların uçaksavar topçu ve yangın kontrol sistemleri tasarımındaki gecikmesine rağmen, tesisat sayısının kesinlikle kaliteye dönmesi gerektiğini varsaymak mantıklı olacaktır. Ve yine de, bu durum beklenenden çok daha erken dramatik bir dönüş aldı.
Ağır kruvazör "Chikuma" ateş altındaki manevraları
savaş
Japon filosunun düşmanı daha az ciddi değildi. 38, Amerika Birleşik Devletleri Deniz Görev Gücü'dür (Görev Gücü 58 olarak da bilinir). Önceki makalede de belirtildiği gibi, Görev Gücü 58 (bu durumda, "38" indeksine sahipti, ancak özü yoktu), oldukça yaygın bir isme rağmen, Dünya Okyanusu'ndaki en korkunç filo idi. İki düzine, yüksek hızlı savaş gemilerinin, kruvazörlerin ve yüzlerce yok edicinin örtüsü altındaki uçak gemilerine saldırdı.
Ekim 24 1944, Sibuyan Denizi'nde ağır uçak gemilerinin bulunduğu yıldı: Essex, Intrepid, Franklin, Lexington ve Enterprise ve 5 hafif uçak gemileri: Bağımsızlık, Cabot, Langley, San Jacinto ve Bellew Wood.
Japon filosunun yaklaşımı hakkında bir mesaj alan ABD Donanması'nın deniz pilotları, her zamanki gibi, iyi uyudular, tam bir kahvaltı yaptılar ve sabahları 9, torpil bombardıman uçaklarını ve dalış bombardımanlarını havalandı.
Intrepid taşıyıcı (CV-11)
1-i saldırısı. 12 avcı uçağı kapsamında 13 bombardıman uçakları ve 19 torpido bombardıman uçakları - uçak gemisi Intrepid ve Cabot'tan. Japon filosu onlarla ateş çığlığı ile karşılaştı, perişan pilotlar torpidoları hızla en yakın hedefe düşürdüler ve üç uçağı kaybettikten sonra tehlikeli bölgeyi terk etmek için hızla acele ettiler.
“Hemen hedef” Musteri süper bağlayıcıydı - ilk torpilini tahtaya soktu. Hasar küçüktü, su akışı hızla kontrol altına aldı. İkinci kurban ağır kruvazör “Myoko” idi.
2-i saldırısı. Yarım saat sonra Japonlara Lexington ve Essex uçak gemilerinden gelen uçak saldırdı. Japonlara göre toplam 30 makineleri. Musashi, 2 bombalarına ve bir torpidoya çarptı. İlk bomba patlayıcıya çarptı, ince bir 25 mm güverte deldi ve savaş gemisinin gövdesinde yanıp sönen, yandan uçtu. İkinci bomba iki deste boyunca kırıldı ve kuvvetli bir sallanmaya bağlı olarak kazan dairesinde ana hatların patladığı bir kuvvetle patladı.
3-i saldırısı. Enterprise ve Franklin uçak gemileri harekete geçti - 80 güverte uçağı, Japon bileşiminde büyük bir darbe aldı. Şaşırtıcı bir şekilde, herhangi bir koordinasyon olmamasına rağmen, Musashi yine bir darbe darbesi altına girdi - burnu bir torpido tarafından kırıldı.
Öğle saatlerinde, Yankees iyi bir öğle yemeği yedi ve Japon filosunu dövmeye devam etti. Arka arkaya 4-th, uçak gemisi "Intrepid" - 14 savaşçısı "Hellcat", 12 dalış bombardıman uçakları "Heldyder" ve 9 torpido bombardıman uçakları "Evanjer" tarafından pilotlar tarafından gerçekleştirilen en üretken ve en sert saldırı. "Musashi" savaş gemisi, üç torpido ve dört ağır bombaya çarptı - geminin üst yapıları yanan kalıntılara döndü ve uçaksavar silahlarının mühimmatını patlattı. Hidrolik makinelerin bulunduğu bölüm dahil, savaş gemisinin sualtındaki birçok oda sular altında kaldı, Musashi'nin hızı 16 düğümlerine düştü - o andan itibaren gemi mahkum edildi. Japon emri çok ileri gitti, yalnızca ağır kruvazör Tone ve 2 destroyeri batan Musashi'nin yakınında kaldı.
Helldiver dalış bombardıman uçakları. Bir eşekarısı yuvası gibi görünüyor.
5-i saldırısı. Essex ve Lexington uçak gemileri, 27 savaşçılarının koruması altında 15 torpido bombardıman uçakları ve 16 bombardıman uçakları gönderdi. Bu saldırı Yamato'dan geçti - uçaklar Japon filosunun diğer savaş gemilerine saldırdı. Bu baskın o kadar başarılı değildi - bombardıman uçaklarının bir kısmı, ultra korumalı yüzer kalelere karşı etkisiz olan 227-kg bombaları taşıdı. Hasar görmüş beş uçak, gemilerine ulaştı ve suya düştü, eskort avcıları mürettebatı sudan kaldırdı.
6-i saldırısı. O gün yapılan son saldırı, uçak gemisi Enterprise ve Franklin'den pilotlar tarafından gerçekleştirildi. 4 torpidoları ve 10 bombaları batmakta olan "Musashi" ye girdiler ve sonunda İmparatorluk Filosunun Gururu'nu harabeye çevirdiler. Akşam 7 saatlerinde, savaş kulesinin burnu ilk kuleden önce tamamen suya batırıldı, tüm motor odaları bozuktu, elektrik kesildi. Mürettebat gemiyi terk etmeye başladı. Yarım saat sonra, bir zamanlar bir Musashi savaş gemisi olan binlerce ton yanmış çöp 70 devrildi ve su altında kaldı. Gün bitti. Başarılı biri için. Bazıları için hayır. Yavaş yavaş batmakta olan bir savaş gemisiyle, 1288 insanlar kaçtı, başka bir 991 denizci savaşta öldü ve devasa bir geminin gövdesinde dibe taşındı.
Toplamda o gün Amerikan saldırısının kurbanları şunlardı:
- superlinker "Musashi", battı.
- superlinker "Yamato" - iki bomba düşüyor, bunlardan biri geminin pruvasındaki binaların su basmasına yol açtı. "Yamato" 2000 ton su aldı, banka düzelmeyi başardı, hız düştü, savaş yeteneği korundu.
- savaş gemisi "Nagato", ciddi hasar aldı. 1 kazan dairesi, bir radyo istasyonu, ana kalibre tareti ve 4 orta silahlarının bombaları iki bombanın patlamasıyla imha edildi. Hız 21 düğümüne düştü, kokpitte büyük yangınlar vardı. Bazen “Nagato” hasarının “küçük” olarak tanımlanması dikkat çekicidir. Belki de öyleyse, ancak, 52 adamın savaş gemisinin ekibinden ölmesi, bundan şüphelenmeni sağlar. Örneğin, Sheffield destroyerinin patlamamış bir roketten batması sırasında (modern gemilerin güvenliğinin şüphesi olan en sevdiği bölüm) tüm 18 denizciler öldü. Ama bu arada.
- ağır kruvazör "Myoko", bir torpil tarafından vuruldu. Su akışı kontrol altına almayı başardı, rulo karşı taraftaki bölmelerin karşı selini düzleştirdi.
- yok edici "Fujinami" - havadan bir bomba patlaması sonucu battı.
- destroyer "Kiyosimo" - bir bomba tarafından doğrudan isabet, destroyerin orta kısmındaki tüm mekanizmaları ve silahları imha etti.
- yok edici "Urakadze" - yakın patlamalardan, gövde gerginliği kırıldı, iletişim başarısız oldu.
Bunlar, yılın ekim ayı 24 deniz savaşının ana sonuçları. Askeri tarihçiler arasında, saatlerce süren hava saldırılarının ardından Japon filosunun savaş kabiliyetini koruduğu, dolayısıyla Amerikalıların istenen sonucu elde edemediği kanısındayız. Belki, belki ... Peki ya gezegendeki en büyük iki gemiden birinin batması? Her durumda, benim için bu tamamen teknik ilgiyle Pasifik Okyanusu'ndaki bir savaş bölümü - uçaklar küçük gruplar halinde savaş gemileri filosuna saldırdı ve önemli başarılar elde etti.
PS Ertesi sabah, Ekim 25 1944, Amiral Kurita'nın filosu, yeni bir test bekliyordu: Amerikan iniş partisinin Leyte Körfezi'ndeki iniş bölgesini kırmaya çalışırken, Japonlar, kazara sivil gemi inşa standartlarına göre inşa edilen 6 escort uçak gemileriyle karşılaştılar. Çocuklar Japonların planlarını bırakmak zorunda kaldıkları savaş gemilerini dövdü. Ve samuraylar çeliğin ve ateşin baskısı altında kaçtılar ...