Bu dünyada değişmez olan nedir?
Bu dünyada kalıcı olan nedir?
Her şey ne kadar aldatıcı, titrek, çabuk bozulur
Ne kadar değişken ve tuhaf.
("Ölüm Kitabı" Igor Neveliky)
Bu dünyada kalıcı olan nedir?
Her şey ne kadar aldatıcı, titrek, çabuk bozulur
Ne kadar değişken ve tuhaf.
("Ölüm Kitabı" Igor Neveliky)
paradoksları hikayeler. Ne kadar sıklıkla tekrar etmekten hoşlanıyoruz, başkalarına önemimizi ve eleştirel düşünme yeteneğimizi gösteriyoruz, diyorlar ki, değişiklikler açıkça görülse de ülkemizde hiçbir şey değişmiyor. Örneğin, acı hakkında ...
Eski günlerde ücretsiz, pulpitisli dişlerim anestezi olmadan tedavi ediliyordu. Bu nedenle diş hekimlerine sadece son çare olarak gittim. Şimdi ... önce enjeksiyon bölgesi uyuşturulur ve ancak o zaman bir iğne ile enjekte edilir. Sıraya girmeden sadece bir saat içinde bir kan testi ve ultrason taraması yapıldı. Evet, röntgen beklemek zorunda kaldı ... bir saat - ziyaretçi akını harikaydı ve para kazanıyordu. Ama bu o kadar da değil. Kısacası, her şey her zaman olduğu gibidir: bazıları için çorba sıvı, bazıları için inciler küçüktür.
Peki arşive de giderseniz ne olur? Ve diyelim ki son 50-100 yıldır eski gazete ve dergilere bakın. Tabii ki, bu zahmetli bir iş ve çok fazla boş zaman gerektiriyor, ancak öte yandan, o kadar çok ilginç şey öğreneceksiniz ki buna kesinlikle değecek.
Örneğin, Rusya'nın, gelişiminin temel paradigmaları dışında bunca zaman boyunca çok şeylerin değiştiği bir ülke olduğuna dair şaşırtıcı bir keşif yapabilirsiniz. Yani, sosyal gelişim paradigmaları, gittikleri yönlerdir, ne oldukları ve yıllarca böyle kalırlar.
İnsanların tercihleri hakkında "Niva" dergisi
Duma'mızı ve yardımcılarımızı eleştirmeyi ne kadar çok seviyoruz, yine de ... onları orada kendimiz seçiyoruz. Mesela insanlardan kopmuşlar, onlarla bir bütün oluşturmuyorlar, kendilerine kasten para ödüyorlar ...
Ama burada 17 için 1916 numaralı "Niva" dergisi var. Bir de "Devlet Dumasının On Yılı" yazısı var. Açıyoruz ve okuyoruz:
"Rusya ve seçtikleri henüz tek ve bölünmez bir şey oluşturmuyorlar, içlerinde henüz kendi iç imajını bulmamış ... manevi bir" ben ", her millete hizmet ettiği en yüksek milli irade ve düşünce organına sahip olmamış onun parlamentosu.
Bu kadar garip bir fenomenin sebebi nedir? Kültürel ve sosyal sistemimizin çok derinlerinde yatıyor. Nüfusun alt ve üst katmanlarının farklı kültürel geçmişleri ile, birlik ... ideallerine ulaşmak oldukça zordur. Anayasal veya parlamenter devlet olarak adlandırılmak, gerçekten bir devlet olmaktan daha kolaydır. "
Bu kadar garip bir fenomenin sebebi nedir? Kültürel ve sosyal sistemimizin çok derinlerinde yatıyor. Nüfusun alt ve üst katmanlarının farklı kültürel geçmişleri ile, birlik ... ideallerine ulaşmak oldukça zordur. Anayasal veya parlamenter devlet olarak adlandırılmak, gerçekten bir devlet olmaktan daha kolaydır. "
Herhangi bir modern baskıyı açacağız - sosyo-politik konulara ayrılmış bir dergi veya web sitesi. Ve orada, belki de biraz farklı kelimelerle ifade edilen aynı suçlamaları bulacağız. Tek fark, bizim Duma'mızın makalede tartışılandan biraz daha eski olmasıdır.
Eski denizci Blyudnikov'un "Liderliği"
Peki, VO'daki bizden kim Stalin Yoldaş onuruna övgü ve itirazda bulunmadı,
"Gelip herkesi kurtarması için" mi?
Ancak geçen yüzyılın mübarek 70'lerinde ve 80'lerinde bile böyle bir liderden yoksun olduğumuza dair yeterince açıklama vardı. Şimdi onu genetik mühendisliği kullanarak klonlamanın güzel olacağını ve iyi olacağımızı söylüyorlar! Ama… daha önce hayalini kurduğumuz bu tür “iyi liderler” ve aynı köylüler, tüm “kız kardeşlere küpeler” verirdi. Ve bir gün değil, 1905-1906 devrimi sırasında.
Böylece, 1906 sonbaharında, "Kharkovskie vedomosti" gazetesi, Kharkov eyaleti, Izyumsky ilçesine bağlı Belenkoye köyünden "Retvizan" savaş gemisinde denizci olarak yelken açan köylü K. Blyudnikov'dan bir mektup yayınladı. Ve orada isyancılara hitap ederek yazdığı şey buydu:
“Birincisi, köylüler kardeşler, daha az içersen, 10 kat daha zengin olursun. Soyluların mülkleri sıkı çalışmayla elde edildi. Ve ne? Köylüler tüm bunları yok edecek ve bu Hıristiyan mı?! "
"İçerideyim donanma, her yerdeydi ve hiçbir yerde hükümetin toprak verdiğini görmedim ... Bunu takdir edin ve kralınız ve varisi için göğüs durun. Egemen bizim Yüce Liderimizdir. "
Ancak, bu akıllı bir köylü Blyudnikov'du, lider için çarı düşünmesine rağmen hiçbir şey söylemeyeceksiniz. En azından birkaç petrol kuyusunu yönetmeye çalışın ... Oh, ne kadar zor. Ve yine almak ve bölmek için ayağa kalkıyoruz. Ve bölünmeyi kim yönetecek - VO'dan "koltuk uzmanları"? Yoksa Grudinin Yoldaş'ın dehası tüm ülkeye yetecek mi? Ve tüm kötüleri cezalandıracak, ama kalplerinde "sicizme" olan inancını koruyan iyileri ödüllendirecek mi? Böyle bir şeye inanmak komik bile değil.
O zamanlar böyle ateş ettiler ve şimdi ateş ediyorlar
Bugün burada ve orada bir şeylerin ateş edildiğine dair haberler karşısında şok yaşıyoruz. Ya polis süpermarkette ateş etmeye başladı, koca karısını vurdu ve sonra intihar etti ve nedense yüksek sesle öfkeliyiz:
"Olduğu yer burası."
Ama önceden hepsi aynıydı. Örneğin, 4 Ocak 1918'de, Penza gazetesi "Bizim Yolumuz",
“3. polis karakolu şefi Panarin'in küçük asistanı 30 Aralık'ta sarhoş oldu ve Rozhdestvenskaya Caddesi boyunca ve karşısında bir tabanca ateşlemeye başladı, böylece içinden geçen vatandaşların hayatları ölümcül tehlikeye atıldı. Moskovskaya Caddesi'nde bir grup vatandaş onu gözaltına aldı ve 2 Nolu polis karakoluna götürdü ve orada ona karşı bir protokol hazırladılar. "
Yani bu, Rus polisinin sarhoş olup insanlara ateş etme geleneğidir. Elbette, sadece Penza şehrinde değil. Ama buna Federasyonun kurucu varlıklarının arşivlerinde bakılmalı ve bunu bugün kim yapacak? VO'dan emeklilerin bile kendi bölgesel arşivlerini ziyaret etmeleri hiçbir koşulda ikna edilemez. Çalışmayanlar bile.
Bu arada, SSCB'de, uçaktaki bir pilot karısını An-2 ile evine çarparak bitirmeye karar verdi. 26 Eylül 1976'da Novosibirsk'te oldu ve aynı zamanda 11 kişi öldü, tamamen aile sorunlarına karışmadı. Ancak medyada hiçbir haber yapılmadığı açık. Aksi takdirde, birisi sadakatsiz karıyı bir savaş uçağına çarpmaya karar verebilirdi.
"Üç pencereli kanatların" kaderi
Rusya'da devlet baskısını zayıflatmak için yapılan tüm reformların genel olarak hep aynı şekilde başlaması ilginçtir.
Doktor Diatropov, 1863'te "Penza Provincial News" gazetesinde (yani serfliğin kaldırılmasından sadece iki yıl sonra) yayınlanan makalesinde şunları yazdı:
"Şehir yürüyüşünüzde, birçok üç pencereli ek binada (o yıllarda üç pencereli bir kanat standart bir üç pencereli şehir evidir), orta pencerenin bir kapıya dönüştürüldüğünü ve bunun üzerinde kırmızı bir arka plan üzerinde beyaz bir yazının hazır olduğunu fark ediyorsunuz:" İç ve götür. "
Fakat 1991'den sonra her şey aynı şekilde başlamadı mı? Bir fark olmasına rağmen, evet. Ancak, yalnızca aynı bina için üç pencereli müştemilat yerine, yüksek binaların birinci katlarında bulunan dairelerin kullanıldığı gerçeğinde. Ofisler, kuaförleri açtılar, ancak daha sık - atıştırmalık büfeleri, barlar ve barlar. Çünkü içmeden bu nasıl bir reform?
Rusya'da üç "en ucuz" meslek
Rusya'daki en ucuz mesleklerle ilgili soruya herkes cevap vermeyecek. Her ne kadar tüm öğretmenler ve doktorlar isimlendirilecek. Ve bu şaşırtıcı değil çünkü biz her zaman böyleydik. Doğru, "Putin yönetiminde" askeri maaşlar nihayet makul bir düzeye yükseltildi, ancak enflasyon da bugün bunu önemli ölçüde artırdı.
Ancak 1812'de Rus imparatorluk ordusundaki subaylar o kadar az şey aldı ki, kelimenin tam anlamıyla zar zor bir araya geldiler. Zavallı arkadaşlar, kaptan rütbesini alana kadar evlenmeleri yasaktı, çünkü karısını bir memur maaşıyla (daha düşük rütbe) destekleyemiyorlardı. Dahası, spor salonundaki sınıf hanımı daha sonra ayda 30 ruble ve emir memuru - 25 aldı.
Bunin, Kuprin ve Chekhov, tüm bu mesleklerin zorlukları hakkında acı içinde yazdılar. Aynı şekilde, o yılların gazete ve dergileri de sürekli olarak Rus subay ve doktorların ağır payını haber veriyordu ve ücretleri Almanya, Fransa ve İngiltere'deki subaylarınkiyle karşılaştırılıyordu. Ve her yerde Rusya lehine değildi.
Köylüler, kırsal okulların öğretmenlerini asalak olarak görüyorlardı ve onları desteklemek istemiyorlardı. Her halükarda, 1918'de Penza vilayetindeki Tarkhova köyünün köylülerinin görüşü buydu. Yerel gazete bunu bildirdi
“İlk olarak, en azından aşağı bir çarı geri getireceklerini hayal ettiler; ikinci olarak zemstvo volost konseyinin tüm çalışanlarını dağıtmak; ve ayrıca ... okulu kapatıp yakınlardaki ormanı yok etmek istediler. "
İnguşetya'da her üç kişiden biri suç işledi
Bugün medyamız "toplumumuzun kriminalize edilmesinin" dehşetini resmetmekten çok hoşlanıyor ve diyorlar ki, suçumuz sürekli artıyor. Fakat ataerkil Rus İmparatorluğu'nda bununla daha iyi değildi.
İstatistiklere göre, 1914'te imparatorluğun her üç vatandaşından biri suçlu deneyim kazandı. Üstelik suç artış hızı, ülke nüfusunun artış hızının 10 katı oldu. Ve bu hiçbir şekilde Bolşevik ajitatörlerin verileri değil, o zamanki Rusya İçişleri Bakanlığı arşivinin verileri. Açıkçası, saklanacak hiçbir şey olmadığına inanılıyordu - bir günlük yaşam meselesi. Ancak ve sonra, devrimden sonra, yeterince suç da vardı ... *
Çocuk fuhuşu. Ne yazık ki, bugün bir yerimiz var. Ama bu daha önce de oldu. Ve ne ölçüde? Böylece, Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Rusya'daki çocuk fahişeliği, o zamanın toplam fahişe sayısının% 23'ünü oluşturuyordu.
1914'te Rusya'daydı ve "kuru yasayı" yürürlüğe koydu, ancak yalnızca sürekli olarak ihlal edildi. Örneğin, 1917'de, orta Rusya'da bir shinkar sadece bir pudra un ve bir garnet patates getirmek zorunda kaldı ve bundan sekiz şişe için yeterli olan votka kullandı ve işi için üç tane aldı. Ve o sırada bir şişe votka fiyatı 3 ila 7 ruble arasındaydı.
Tarihte bir takım savunulan tezlerin olduğu Sovyet döneminde ** fuhuşla yapılmadı. Ve içlerinde de her şey arşivlerimizdeki verilere dayanıyor.
Vatanseverlik eğitimi: Yüz yıl sonraki sorun
Birçoğumuz bugün üzülüyoruz
"Gençler eskisi gibi değil."
Ve en önemlisi, modem sinema ve internet tarafından bozulmuştur. Lanet olası yabancı dil her şeyi sular altında bıraktı, ancak Pavlik Morozov ve Zina Portnova hakkında okumakla ilgilenmiyor. Ama biliyorsunuz, aynı sorun 100 yıl önce de vardı.
6 için 1910 numaralı "Penza Gubernskiye Vesti" gazetesini okuyoruz:
“Katalog (MO Wolf yayınevi tarafından yayınlanan çocuk edebiyatı kataloğundan bahsediyoruz. - Oto.) 114 sayfa ve 1000'den fazla başlık var ve orada ne görüyoruz? Batı Avrupa halklarının, Amerikalıların, Asyalıların, J.Verne'nin, Cooper'ın, Mariet'in, Mein-Reed'in romanlarının ve Rus halkı hakkında neredeyse hiçbir şeyin yaşamından pek çok kitap ...
Dağlılar özgürlük için savaşırken Charskaya'nın kitapları - bu mümkündür. Ama Rusya Tatarlarla savaşırken ... zararlıdır! Bu yabancılık egemenliğinden, çocuk özünde bir yabancı olur ve çocuklarımızın anavatanlarının düşmanı olarak büyümesi şaşırtıcı değildir. "
Dağlılar özgürlük için savaşırken Charskaya'nın kitapları - bu mümkündür. Ama Rusya Tatarlarla savaşırken ... zararlıdır! Bu yabancılık egemenliğinden, çocuk özünde bir yabancı olur ve çocuklarımızın anavatanlarının düşmanı olarak büyümesi şaşırtıcı değildir. "
Bazı Eyalet Duma milletvekillerinin ve ... VO yorumcularının konuşmalarından doğrudan kelimesi kelimesine, sadece 110 yıl önce yazılmıştı. Yani, gençlerin çıkar vektörü pratikte herhangi bir değişikliğe uğramadı, bugün sadece kitaplar İnternetin ve sinemanın yerini aldı.
Bu arada 1914 savaşı çıktığında herkes savaşmaya gitti. Kimin hangi kitapları okuduğuna bakılmaksızın. Orada ne yapacaksın? Çağrıldı ...
Ama çok şey değişti
Doğru, değişikliklerin tüm Rus kitlelerimizin zihniyetini bile etkilediği bir alan var. Örneğin, yirminci yüzyılın başında toplumumuzun tüm araştırmacıları, Rus fahişelerin meslek olarak zanaatlarını tamamen ulusal düzeyde anlamadıklarını ve sonuçta trajedilerinin nedeni olduğunu oybirliğiyle belirttiler. Ama özellikle Rusya'ya çalışmak için (!) Gelen yurtdışından fahişelerle, hiç de öyle değildi.
Halkımız, "sahibinin oğlu", "sahibinin kendisi", "ölen memur" tarafından baştan çıkarıldıkları için "bununla" meşgul olduklarını açıkladılar - onlar kurban! Yabancı fahişeler mesleğine bir iş olarak baktılar, kendilerine fazla izin vermediler, mümkün olduğu kadar içmemeye çalıştılar, para biriktirdiler ve sonra geri döndüler, evlendiler ve sonra sakin ve dürüst bir hayat sürdüler. Bizimkiler “fedakarlık ”larıyla alkolü kötüye kullanmaya başladılar, gelecek için para biriktirmediler ve bu nedenle giderek alçaldılar ve bunun sonucunda sarhoşluktan ve çitin altında tüketimden öldüler. Ve sadece şimdi, "neyse ki" aynı şekilde "ona" da bakıyorlar, ancak AIDS diğer tüm hastalıklara eklenmiş durumda.
Çarın ve genel sekreterlerin yönetiminde olduğu gibi, reformlar bir baltanın kıçı gibi başımıza düşer. Kimse onları önceden tartışmıyor, nüfusla onayı üzerine çalışma yapılmıyor, ülke için önemi büyük ölçüde açıklanmıyor. İsviçre'de olduğu gibi her ay referandumların hayal dünyasından olduğu açıktır. Yani bu paradigma değişmeden kalmıştır.
Dolayısıyla “bugün Rusya'yı değiştirmek”, öncelikle toplumumuz için bu geleneksellerin ve zaten harap olmuş paradigmaların ötesine geçmek demektir. Bu arada, devrimin, iç savaşın ve diğer tüm zorlukların ve zorlukların, halkımızın sadece ... fahişelerimizin bilincini değiştirmek için yaşadığı ortaya çıktı. Sosyal gelişme açısından, bu "başarı" elbette çığır açan bir öneme sahiptir! Şimdi mesele küçük: en düşük maaşlı sosyal grupların ücretlerini yabancı seviyeye yükseltin, emekli maaşlarını artırın ve sonra ... - evet, tamamen farklı bir ülke olacağız!
Konuyla ilgili ek bilimsel literatür:
* 1921-1929'da RSFSR'de suçla mücadelenin organizasyonel ve yasal dayanağı. Tez konusu ve Rusya Federasyonu Yüksek Tasdik Komisyonu'nun özeti 12.00.01, Hukuk Bilimleri Adayı Zakhartsev, Sergey Nikolaevich, 2006, Tambov; Rus toplumunun kriminalize edilmesi süreci ve gençlerin sapkın davranışları üzerindeki etkisi. Tez konusu ve Rusya Federasyonu Yüksek Tasdik Komisyonu 22.00.04, sosyoloji bilimleri adayı Merzakanov, Sergey Aytechevich, 2003, Novocherkassk.
** Sovyet şehirlerinin günlük hayatı - sarhoşluk, fuhuş, suç ve 1920'lerde bunlarla mücadele: Penza eyaletinden gelen materyallere dayanmaktadır. Tez konusu ve yazarın Rusya Federasyonu Yüksek Tasdik Komisyonu hakkındaki özeti 07.00.02, Tarih Bilimleri Adayı Panin, Stanislav Evgenievich, 2002, Penza; Yeni ekonomi politikası sırasında Samara eyaleti nüfusunun sapkın davranışlarının ana biçimleri: 1921–1929. Tez konusu ve yazarın Rusya Federasyonu Yüksek Tasdik Komisyonu hakkındaki özeti 07.00.02, Tarih Bilimleri Adayı Mankevich, Alla Anatolyevna, 2007, Samara.