Özet: Köpeklerin COVID-19 enfeksiyonu ve kanser de dahil olmak üzere belirli hastalıkları “koklama” yeteneği son yıllarda iyi belgelenmiştir. Şimdi, yeni bir çalışma, köpeklerin bir kişinin stres seviyesini yalnızca koku ile tespit edebildiğini ortaya koyuyor.
Kaynak: Konuşma
Köpeklerin insanlarla birlikte uzun bir geçmişi vardır ve onlara insan ipuçlarını okumak için inanılmaz bir yetenek verir. Köpekler ayrıca insanlarda COVID ve akciğer kanseri gibi hastalıkları yalnızca kokudan tespit etmelerini sağlayan inanılmaz bir koku alma duyusuna sahiptir.
Köpeklerin yeteneklerinin psikolojik durumlarla ilişkili kokuları tespit etmeye kadar uzanıp uzanmadığı çok daha az araştırılmıştır.
İnsanlar stresli olduklarında, vücudun ürettiği koku türlerini değiştiren hormonal ve sinir sistemi değişiklikleri olur. Meslektaşlarım ve ben, köpeklerin strese girmeden önce ve sonra aynı kişiden alınan koku örnekleri arasında ayrım yapıp yapamayacağını bilmek istedik. Bunu yapmak için biyomedikal tespit köpekleri (laboratuvar ortamında koklayan köpekler) alanından fikirler aldık ve bu fikirleri köpeklerin koku algılarını test etmek için kullanılan tekniklerle birleştirdik.
Sonuçlarımız dergide yayınlandı PLOS Bir.
Köpeklerin psikolojik stresle ilişkili bir kokuyu tespit edip edemediğini test etmek için, kalp atış hızlarını ve kan basıncını sürekli olarak ölçmek için çalışma katılımcılarına sensörler ekledik. Katılımcılar ayrıca göreve katılmadan önce ve sonra ne kadar stresli hissettiklerini de değerlendirdiler.
Göreve başlamadan önce, katılımcılar gazlı bezi boyunlarının arkasına sildi, steril bir cam şişeye yerleştirdi ve şişeye nefes verdi. Daha sonra katılımcılara, kendilerinde stres yaratmak için hızlı bir zihinsel aritmetik görev yaptırdık.
Görevden sonra, katılımcılar streslerinin başka bir derecesini ve iki ek ter/nefes örneğini verdiler.
Rahat (görev öncesi) ve stresli (görev sonrası) örneklerin toplanması arasındaki toplam süre dört dakikaydı ve katılımcıların stresin başlangıcından başka değişiklikler yaşama olasılığını azalttı.
Çalışmaya yalnızca kişi görevi stresli bulduğunu bildirdiğinde ve görev sırasında hem kalp atış hızı hem de kan basıncı artmışsa örnekleri dahil ettik. 36 kişiden örnekler sunduk köpeklere.
eğitim süreci
Bu çalışmaya dahil edilen köpekler, haftada bir laboratuvarda araştırmacılar tarafından pozitif pekiştirme yöntemiyle eğitilen, sahipleri tarafından gönüllü olarak alınan evcil hayvanlardı. Resmi veri toplama başlamadan önce, köpeklere bir numuneyi seçtiklerini birkaç saniye boyunca üzerinde durup donarak veya önünde oturarak iletmeleri öğretildi – biz buna “uyanık davranışı” adını verdik.
Daha sonra köpeklere, bilinen koku farklılıklarına sahip örnekler arasında ayrım yapmayı öğrendikleri bir eşleştirme oyunu öğretildi. Köpeklerin bunda başarılı olduğu belirlendikten sonra test edilmeye hazır hale geldiler.
Testte, köpeklere, aritmetik görevden önce ve sonra alınan bir kişinin numunelerini ayırt etme görevini verdik. Köpeklere her test seansında hangi kokuyu aramaları gerektiğini öğretmek için, önce iki “kontrol numunesi” ile birlikte kişinin stresli ter/nefes numunesi gösterildi – cam şişelerde ter veya nefes almayan temiz gazlı bez.
Köpeklerin her üç numuneyi de koklamasına izin verildi ve araştırmacıları ter/nefes numunesi konusunda uyardıkları için ödüllendirildi.
On maruziyetten sonra, diziye ikinci bir nefes/ter numunesi eklendi: aynı kişinin gevşemiş numunesi. Sonraki 20 denemede gerçekleştirilen ayrımcılık testi burada başladı. Köpeklerin işi, önceki on denemede kendilerine gösterilen örnekle aynı olarak algıladıkları, yani stres örneği gibi kokan örnekle aynı olarak algıladıkları uyarı davranışları aracılığıyla iletişim kurmaktı. Köpekler, seçim yapmalarına yardımcı olmak için başka bilgileri kullanabileceğinden, hem görsel hem de koku kontrollerini dahil ettik.
Bu iki koku köpeğe aynı kokuyorsa, ikisinden birini şans eseri seçmelerini bekleriz. İki koku farklı kokuyorsa, kendilerine ilk sunulan kokuyu tutarlı bir şekilde bulabilirler: stres kokusu. Katılımcılardan alınan her örnek seti yalnızca bir kez kullanıldı, bu nedenle köpekler her seansta farklı bir kişiden örnekler gördü.
Köpekler bu örneklere ilk maruz kaldıkları andan itibaren örneklerin farklı koktuğunu algıladılar. Köpekler, 720 denemenin %94’ünde stres örneğini doğru bir şekilde seçti; bu, katılımcıların aritmetik görevle ilgili psikolojik deneyimlerinin, vücutlarının, köpeklerin algılayabileceği nefes ve ter kokuları yaymasına neden olduğunu gösterdi.
Bu çalışmanın, köpeklerin stres örneklerini olumsuz bir duygusal durumu yansıtıyor olarak algılayıp algılamadığını belirlemediğine dikkat edilmelidir. Gerçek yaşam ortamında köpeklerin, bir durumu anlamalarına yardımcı olmak için beden dilimiz, ses tonumuz veya nefes alma hızımız gibi çeşitli bağlamsal ipuçlarını kullanması muhtemeldir. Bununla birlikte, sonuçlar, kokunun da köpeklerin alabileceği bir bileşen olduğuna dair sağlam kanıtlar sunmaktadır.
Köpeklerin insan stresiyle ilişkili bir kokuyu algılayabildiğini belirlemek, insan-köpek ilişkisi hakkında daha derin bilgi sağlar ve köpeklerin insan psikolojik durumlarını nasıl algıladığı ve bunlarla nasıl etkileşime girdiği konusundaki anlayışımıza katkıda bulunur. Bu bilgi, şu anda ağırlıklı olarak görsel ipuçlarına yanıt vermek üzere eğitilmiş olan anksiyete ve TSSB hizmet köpeklerinin eğitimi için de faydalı olabilir.
Ayrıca bakınız
Bu stres araştırması haberleri hakkında
Soyut
Köpekler, insan temel çizgisi ve psikolojik stres durumu kokuları arasında ayrım yapabilir
Önceki araştırmalar, köpeklerin insanların stres yaşadığını tespit edebildiğini ileri sürüyor. Bu çalışma, çift kör, iki aşamalı, üç alternatifli bir zorunlu seçim prosedürü kullanarak temel ve stres kokularının köpekler için ayırt edilebilir olup olmadığını test etti.
Başlangıçta ve strese neden olan (mental aritmetik) bir görevden sonra katılımcılardan birleşik nefes ve ter örnekleri alındı. Katılımcıların stresi, bir Biopac MP150 sistemi aracılığıyla kaydedilen öz bildirim ve fizyolojik ölçümlerle doğrulandı. 36 seansta (sırasıyla 16, 11, 7 ve 2 seans) dört köpeğe otuz altı katılımcının numunesi sunuldu.
Her oturum 10 Aşama Bir eğitim denemesinden ve 20 Aşama İki ayrımcılık denemesinden oluşuyordu. Birinci Aşamada, köpeğe bir katılımcının stres numunesi (görevden hemen sonra alınan) ile birlikte iki boşluk (nefes veya ter içermeyen numune malzemeleri) sunuldu ve stres numunesini bir uyarı davranışı ile tanımlaması istendi.
İkinci Aşamada, köpeğe stres numunesi, aynı katılımcının temel numunesi (görev öncesi alınmış) ve bir boşluk verildi. Köpeğin uyarı davranışını hangi örnekte (boş, temel veya stres) gerçekleştirdiği ölçülmüştür. Köpekler, İkinci Aşamadaki stres örneğini doğru şekilde uyarabilirse (temel örnek mevcut olduğunda), bu, temel ve stres kokularının ayırt edilebilir olduğunu gösterir. Performans, %93,75’lik bir birleşik doğrulukla (N deneme = 720) %90,00 ile %96,88 arasında değişiyordu.
Bir binom testi (tek bir denemede başarı olasılığının 0,33 ve alfanın 0,05 olduğu), doğru denemelerin oranının şans eseri beklenenden daha büyük olduğunu gösterdi (p < 0,001). Sonuçlar, akut psikolojik stres tepkisi ile ilişkili fizyolojik süreçlerin, nefes ve/veya terden kaynaklanan uçucu organik bileşiklerde köpekler tarafından algılanabilen değişiklikler ürettiğini göstermektedir.
Bu sonuçlar, insan-köpek ilişkileri anlayışımıza katkıda bulunur ve Duygusal Destek ve Travma Sonrası Stres Bozukluğu (PTSD) hizmet köpeklerine uygulamaları olabilir.
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/dogs-smell-stress-21601/