Peki, hadi başlayalım.
Son 20 yılda ülkemiz, nüfusun sosyal yapısını değiştiren güçlü şoklar yaşadı. Geçen yüzyılın 90'lı yıllarındaki şokların bir sonucu olarak, ülke neredeyse iflas etti. Çok sayıda insan yoksulluk sınırının altına düştü. Sadece V.V.'nin gelişiyle Putin, durum giderek düzelmeye başladı. Bazı insanlar yoksulluktan çıkarıldı. En azından kamu sektörü çalışanları ücret almaya başladı. Üstelik bazen ve yükseltin. Devlet yavaş yavaş canlanmaya başladı. Buna birkaç faktör katkıda bulundu. Bunların arasında 90'ların ülkesinin amorf liderlerinden daha güçlü insanların iktidara gelmesi; bütçe ve çeşitli fonların doldurulmasına yol açan Rusya'nın ana ihraç mallarının değerinde bir artış; ideolojinin kristalleşmesi. Elbette ideolojinin son halini aldığı söylenemez. Ancak 90'ların temel hayatta kalma ideolojisi yerine, en azından bazı anlaşılır ideoloji ortaya çıktı - inşa etmek, yeniden doğmak, bağımsız olmak, dizlerimizden kalkmak.
Ancak büyüme sırasında iştah da artar. Öğretmenler, doktorlar ve diğer devlet çalışanları için maaş artırmaya devam etmek gerekiyor. Böylece dizlerinden yükselen insanlar yaşayabilir ve varolmayabilir. Altyapı projeleri için büyük harcamalara ihtiyaç vardır. Teknolojik gelişmede tüm dünyaya yetişmek için değil, lider veya liderlerden biri olmak için. Kendimizi 90'ların aşırı saf görüşlerinden kurtardıktan sonra, hiç kimsenin bize Olympus dünyasında böyle bir yer vermeyeceğini anlıyoruz. Ve sadece bu da değil - 90'ların en karanlık zamanlarında bizi aşağıya, uzağa itecek birçok avcı var. Bu nedenle ülkemizin güçlü ve modern bir orduya ihtiyacı var ki itmek isteyenler bunu çok dikkatli yapsın. Modern teknolojik ekipman sadece pahalı değil, aynı zamanda çok pahalıdır. Modern bir savaş uçağının maliyeti 130-150 yolcu kapasiteli bir ticari uçak seviyesindedir. Yalnızca ticari uçaklar sahipleri için gelir elde eder. Bir askeri uçak yalnızca maliyet oluşturur: yakıt, bakım, yükseltmeler, pilot eğitimi. Genel olarak, bir ülkeyi savunmak çok pahalı bir zevktir. Ama gerekli. Paraya ihtiyacın var, çok para.
Hükümet, ordunun modernizasyonu için yaklaşık 20 trilyon ruble değerinde bir program geliştirdi. Miktar çok büyük. Ve tavandan bize düşmeyecek. Üstelik yeni teknoloji geliştirme ve tanıtmanın maliyetinin yıldan yıla artması nedeniyle miktar sürekli artmaktadır. Ve birkaç yıl önce ordunun modernizasyonu programına dahil edilenler şimdi fiyatta önemli ölçüde arttı. Site ziyaretçileri, geliştirme aşamasında bir miktar olarak tahmin edilen Amerikan F-35 uçağının durumunun farkındadır ve halihazırda üretimde olan fiyat etiketi o kadar artmıştır ki, bazı ülkeler ya siparişleri azaltmaktadır ya da daha ucuz olanlar lehine tamamen terk etmeyi düşünmektedir. F-18. Durumumuzun benzer olduğunu düşünüyorum. Belki fiyatlardaki artışın ölçeği aynı değil, aynı zamanda makul.
Bunun ışığında, yeniden silahlanma için her zaman yeterli para yoktur. Dünyada sürekli ortaya çıkan krizler baş ağrısına katkıda bulunuyor. Bizden uzakta doğabilirler ama yine de onlardan alıyoruz. Nitekim herhangi bir krizde tüketici harcamalarında bir azalmaya yol açar. Bu, daha az maliyet gerektiği, üretimin daha az malzeme ve enerji gerektirdiği anlamına gelir. Ülkemizde bütçe gelirinin önemli bir bölümünü doğal kaynakların (başta petrol ve gaz) satışından oluştuğu için küresel kriz şirketlerimizin gelir sıkıntısına ve buna bağlı olarak bütçe gelirlerinde düşüşe yol açmaktadır. Daha az para ve daha yüksek maliyet. Sonuç olarak, birkaç yıl önce bile bütçe fazlası açığımız oldu, yani tüm masraflar için yeterli para yoktu. Devlet için nereden para alınır sorusu kronik bir baş ağrısı haline geldi.
Bütün bunlar sizin için yeni değil, az çok ekonominin nasıl çalıştığını anlayan, konunun gerçekten çok ciddi olduğunu anlayan herkes. Ancak sitenin okuyucularının önemli bir kısmı bunu gerçekten düşünmüyor ve parayı nereden almaları gerektiği sorulduğunda, kendinden emin bir şekilde cevap veriyorlar - Abramoviçler, Prokhorovlar, Deripasokslardan alın. Mantık basit - insanlar sahtekarlıkla bir zamanlar kamu mülkünün büyük bir kısmına sahip oldular. Bu insanlar sadece oligark değil, hırsız ve kan emici. Ve bu, bir zamanlar devlete ait olanı onlardan uzaklaştırmanın tamamen doğal ve hatta sosyal olarak gerekli bir şey olduğu anlamına gelir. Yerli zenginlerin Forbs listelerini karıştırırsanız, milyarlarca ya da milyonlarca dolarlık servete sahip birkaç düzine insan bulabilirsiniz. Sadece ilk on yerli milyarderin servetinin toplamı 150 milyar doları aşıyor. Ve bu neredeyse 5 trilyon ruble, bu, 2020'ye kadar hesaplanan tüm yeniden silahlanma programının dörtte biri (yanılmıyorsam). Büyük para !!! Bütçedeki tüm boşlukları kolayca kapatabilirler. Herkes için yeterli - ordu, öğretmenler, doktorlar. Ve yetkililer bile çok şey alacak. Evet, toplumun çoğunluğunun bu tür kamulaştırmaya karşı hiçbir şeyi olmayacağını düşünüyorum.
Ordunun yeniden silahlandırılması için ek bir gelir kaynağı bulundu !! Tek soru - tüm bunları küstah oligarklardan nasıl kaldırılacağı. Tüm bu serveti bir avuç insandan çıkarmak için kaç tane koleksiyoner arabasına ihtiyaç duyulacağı çok basit. Cevap sıfır. Sıfır toplama araçları gereklidir. Ve biri hepsini çıkarmaya karşı çıkacağı için değil. Bu konuda toplum ve hükümet arasında bir fikir birliği olsa bile. İhracat için bir dizi zırhlı araca ihtiyacınız olmayacak, bunun için tek bir basit nedenden ötürü ihraç edilecek hiçbir şey olmayacak.
Pek çok insan, oligarkların servetlerinin büyük meblağlarını duyduklarında, sermayelerini fabrikalar, gazeteler, gemiler ve para olarak hayal eder. Bir insanın çok milyarlarca doları olduğunu söylersek, o zaman her şeyden önce, zengin bir adamın dolabında yatan, belki de bir lastik bantla bağlanmış devasa dolarları düşünecektir. Ya da en kötü ihtimalle bankada. Ve fabrikalar, gazeteler, buharlı gemiler, görünüşe göre, oligarklar onu bir yere teslim etmek için aldı. Yani, bu temelde yanlış bir fikir. Bu tür insanların servetinin büyük bir kısmı maddi varlıklardır ve hiç de para değildir. Yani bunlar fabrikalar, bankalar, arsalar, binalar (emlak), bazı işletmelerin hisseleri. Ve belirli bir miktar nakit (nakit, nakit olmayan). Az miktarda önbellek diyelim. İnternette büyük bir ilgi ile şu ya da o oligarkın başkentini yapılandırabilirsiniz. Tabii detaylar konusunda yanılabilirim ama hepsi bu. Bu insanların hiçbiri şiltesinde para tutmuyor. Bu şiltede "BANKA" işareti olsa bile. Neden kriz zamanlarında oligarklarımızın güvertesinin karıştırıldığını ve ilk sıralarda yeni insanların belirdiğini hiç merak ettiniz mi? Prokhorov dün önceki gün oradaydı, dün Lisin, bugün Usmanov. Çünkü bir kriz anında şirket hisseleri çok dalgalı. Bugün birinin şirketinin hissesi 100 dolar değerindeydi. Kriz sırasında hisse fiyatı 20 dolara düştü. Bugün 15 milyar dolarla ilk sıradasınız, yarın servetiniz “sadece” 3 milyar ve listede birinci değilsiniz ama en zengin yirmi / otuzu kapatıyorsunuz. Elbette bütün bunlar şartlı. Ama esas olan tam da bu. Bu adamların çok az parası var. Tüm servetleri işletmeler, hisse senetleri, emlak, menkul kıymetlerdir.
Bu yüzden, orduyu silahlandırmak, devlet çalışanlarını beslemek için servete el koymanın gerekli olduğu konusunda fikir birliği içinde duracağız. Payları geri çekelim. Nakit tahsildarları, icra memurları ile geldi, yüzlerce, hatta milyarlarca dolar değerinde bir hisse yığını ele geçirdi. Sıradaki ne? Ordu nasıl silahlandırılır ve devlet çalışanlarını paylarla nasıl beslenir? Devlet çalışanları ile daha kolay. Onlara hisse verebilirsiniz. İsterlerse satarlar. Kuponlarda olduğu gibi, ne kadar kuruş olduğu önemli değil. Ancak bir seçenek olarak bu hayal edilebilir. Peki ordu için silahlar ne olacak? El konulan hisselerin yardımıyla orduyu silahlandırmak mı? Bir emanetçiye hisse koyabilirsiniz. Ve hissedarlara temettü dağıtıldığında, devlet temettülerini geri alabilir. Devletin oligarklardan çekeceği sermayeye kıyasla yalnızca temettü miktarı küçük olacaktır. El konulan hisseler için büyük para elde etmenin en kesin yolu onları satmaktır. Nispeten konuşursak, bir milyar dolar değerinde hisseye el koydular ve bir milyara sattılar. Soru ortaya çıkıyor - kimi satacak? Kendi Rus oligarklarımızdan çekilirsek, ülke içinde hisse satın alacak para olmayacak. Geriye sadece şirketin hisselerini bazı yabancı yatırımcılara satma seçeneği kaldı. Bir yabancıya hisse satarsak, işletmenin hisselerini Rus bir iş adamından alıp yabancı bir işadamına sattığımız ortaya çıkıyor. Yani fabrikaların, gazetelerin, gemilerin hisseleri bizimdi, Amerikan, İngiliz veya Alman anlamında onlar mı olacak? Bunu istiyor musun? Beni değil.
Dahası, Rus oligarklarından başka ne alınabilir? Fabrikalar, boru hatları, maden işletmeleri vb. Geri çekileceğiz. Ordu için para bundan nasıl gelecek? Yerde yatan bir boru, Sibirya'daki bir yağ pompası veya Norilsk'teki bir metalurji fabrikası para değil. Bu bir boru, bir sallanan sandalye, bir bitki. Bunlar üretim araçlarıdır. Ama yalnızca. Bundan çok para almak için, para çekme işleminden sonra hemen satmanız gerektiği anlamına gelir. Yine soru kime soruluyor. Bizim paramız yok, ama hepsini "mülksüzleştirdik". Ve bizimkilerden birine satmak, yeniden bir oligark olacağı anlamına gelir. Yabancılara satmak mı? Yani bu bizim her şeyimiz. Bunu nasıl satarlar?
Bunların hepsini devlete bırakma seçeneği var. Ama sonra ordu için ek parayı unutmalısın. Sonuçta, bazı özel sektöre ait işletmeler 100 milyon ruble için vergi öderse, o zaman devlet mülkiyetine geçtikten sonra, bu işletme ne 500 milyon ne de 200 milyon için vergi ödemeyecektir. Ve aynı 100 milyon ruble ödeyecek. Yani, bütçe, işletmenin mülkiyetinin devlet mülkiyetine devredilmesinden özellikle sıcak olmayacaktır. Evet, yine, devlet kendine kâr payı ödeyebilir. Ancak temettü miktarı sadece kopek. Ve dürüst olalım - eyalet yöneticilerimiz hala o yöneticilerdir. Serdyukov'un neyi yönettiğine bakın. Diğer yöneticilerimizin hepsinin son derece dürüst olduğunu düşünüyor musunuz? O kadar saf değilim.
Söylenenlerin özeti. Yerli oligarklardan elde edilen servete el konulmasıyla ilgili tüm konuşmalar son derece zararlıdır. Bu bizim ekonomimize fayda sağlamaz. Bu, ülkedeki sosyal ilişkilere zarar verecektir. Ancak ülkemizdeki oligarşik sermayenin kendisi elbette pek iyi değil.
Bunun için hoşçakal diyorum. Bana söylendiği gibi askeri bütçeyi doldurmanın alternatif yolları hakkında yazmıyorum: en azından aynı makaleyi yazın (alternatifler önermeden). İşte yazdım. Alternatif yollar hakkında düşünceler var.