Özet: Ergen ikizler üzerinde yapılan kapsamlı bir çalışma, yeme bozukluğu ile alkol kullanım bozuklukları (AUD’ler) arasında genetik bir bağ olduğunu ortaya koyuyor. Bu korelasyon, özellikle bu koşullar gençlerde eşzamanlı olarak ortaya çıktığında, ölüm de dahil olmak üzere daha kötü sonuçların altını çiziyor.
ABD ve İsveç’te yürütülen çalışma, bu iç içe geçmiş bozuklukların erkeklerde ve kadınlarda nasıl farklı şekilde etkilendiğini ortaya koydu. Araştırma cinsiyete özel tedavi stratejilerinin önemini vurguluyor.
Ana unsurlar:
- Çalışma, kadınlarda çeşitli belirtilerde, düzensiz yeme ve alkol kullanımı arasında açık bir fenotipik korelasyonun altını çizdi.
- Bu araştırmada temel bir araç olan ikiz çalışmaları, genetik ve çevresel faktörler arasında ayrım yapılmasına yardımcı olur.
- Paylaşılmayan çevresel etkiler bireysel olarak bozukluklara katkıda bulunurken, özellikle kadınlarda eşzamanlı görünümlerini çok az etkiler.
Kaynak: Alkolizm Araştırma Topluluğu
Geç ergen ikizler üzerinde yapılan geniş bir araştırmaya göre, belirli genetik etkiler düzensiz beslenmeye ve sorunlu alkol kullanımına katkıda bulunarak bazı insanları her iki duruma karşı da savunmasız bırakıyor.
Önceki araştırmalar, genç gençlerde eşzamanlı yeme bozukluklarının ve riskli içki içmenin, ölüm de dahil olmak üzere daha kötü sonuçların olasılığını artırdığını ortaya çıkarmıştı. Yaş grupları arasındaki çalışmalar, iki durum için ortak genetik etkilere işaret etti ve diğer çalışmalar, bir bozukluktaki değişikliklerin diğerindeki semptomları kötüleştirebileceğini öne sürüyor.
Birlikte ortaya çıkan yeme bozuklukları ve alkol kullanım bozukluklarında (AUD’ler) yer alan genetik ve çevresel faktörlerin anlaşılması, tedaviyi ve sonuçları iyileştirebilir.
Ergenlik, başlangıç için önemli bir yaşam evresidir ve gençlik yıllarının sonlarını karakterize eden büyük geçişler duyarlılığı artırabilir. Bununla birlikte, geç ergenlik döneminde yeme bozuklukları ve AKB’lerin değişen belirtileri ve kombinasyonları veya potansiyel cinsiyet farklılıkları hakkında çok az şey bilinmektedir.
Yayınlanan çalışma için Alkol: Klinik ve Deneysel AraştırmaABD ve İsveç’teki araştırmacılar, 18 yaşındaki ikizlerde yeme ve içme bozukluklarının çeşitli boyutlarını ve ölçümlerini kapsayan genetik ve çevresel riskleri inceledi.
İkiz çalışmaları genetik ve çevresel etkiler arasında ayrım yapmak için hayati bir araçtır. Araştırmacılar İsveç’te 3.568 kadın ve 2.526 erkek eşcinsel ikizle çalıştı.
Katılımcılar zayıflık, bulimia, vücut memnuniyetsizliği, geçen yıldaki alkol tüketimi (sıklık ve miktar) ve önceki yıldaki alkol sorunları (bağımlılık ve zararlı kullanım belirtileri) konusundaki dürtülerini değerlendiren anketleri tamamladılar.
Araştırmacılar üç tür etkiyi araştırdılar: ilgili özellikleri etkilemek için birlikte çalışan birden fazla genin kanıtı; sosyoekonomik durum gibi ikizleri belirli bir özellik açısından daha benzer hale getiren ortak çevresel faktörler; ve paylaşılmayan çevresel faktörler (örneğin çocukluk travması ve akran etkileri), ikizleri belirli bir özellik açısından daha farklı hale getirir.
Alkol kullanımıyla ilişkili düzensiz beslenmeye genetik ve çevresel katkıları ölçmek için istatistiksel analiz kullandılar.
Birlikte ortaya çıkan yeme bozukluğu ve alkol bağımlılığı, erkek ve dişi ikizlerde farklı şekilde ortaya çıktı. Kadınlarda, bozukluklar arasındaki fenotipik korelasyon, yeme bozukluğu ve alkol kullanımının farklı belirtilerinde belirgindi. Erkeklerde ise bu ilişki sorunlu alkol kullanımına özgüydü.
Genç kadınlarda (ancak erkeklerde değil), zayıflık dürtüsü, bulimia ve vücut memnuniyetsizliğinin alkol tüketimi ve sorunlarla hafif ila orta derecede genetik korelasyonları vardı.
Genel olarak, paylaşılmayan çevresel etkiler, düzensiz yeme boyutlarının ve alkol ölçümlerinin ayrı ayrı ortaya çıkmasına katkıda bulundu, ancak kadınlarda iki durumun birlikte ortaya çıkmasına minimum düzeyde katkıda bulundu. Bazı bulgular, 16 ve 17 yaşındaki ikizleri kapsayan daha önceki araştırmalarla çelişiyordu; bu, muhtemelen İsveç’te yasal içki içme yaşıyla ilgili alkol kullanımındaki farklılıkları yansıtıyordu (18).
Çalışma, eş zamanlı olarak yeme bozukluğu ve sorunlu alkol kullanımı olan geç ergenler için cinsiyete özgü tedavi stratejilerinin önemine işaret etmektedir. Ek olarak, bulgular savunmasız gençlerin belirlenmesine yardımcı olabilir.
Düzensiz yeme veya problemli alkol kullanımı belirtileri gösteren geç ergenler, diğer durum için taranabilir, bu da potansiyel olarak tespit ve tedaviyi iyileştirebilir. Çoklu yeme bozukluğu belirtilerinin aile öyküsünün değerlendirilmesi, tarama ve tedavide de değer taşır.
Çalışma, birlikte ortaya çıkan koşulları etkileyen spesifik genetik veya çevresel faktörleri tanımlamadı. Ülkeler ve bölgeler ile daha çeşitli nüfuslar arasındaki potansiyel farklılıklar konusunda daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.
Bu genetik ve akıl sağlığı araştırma haberleri hakkında
Soyut
Geç ergen ikizlerde yeme bozukluklarının boyutları ile alkol bağımlılığı arasındaki farklı genetik ilişkiler
Arka plan
İkiz çalışmaları, yetişkinlerde ve orta ergenlerde yeme bozuklukları ile alkol bağımlılığı arasında ortak genetik ve çevresel etkilerin olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, daha az sayıda çalışma geç ergenlere odaklanmış veya her iki cinsiyette geniş bir yelpazedeki yeme bozukluğu boyutlarını ve alkol bağımlılığı alt ölçeklerini araştırmıştır. İki değişkenli ikiz modelleri kullanarak geç ergenlik dönemindeki ikizlerde üç yeme bozukluğu boyutu ve iki alkol bağımlılığı alt ölçek puanı arasındaki genetik ve çevresel korelasyonları inceledik.
Yöntemler
Katılımcılar, İsveç’teki Çocuk ve Ergen İkiz Araştırması’ndan 18 yaşında 3568 kadın ve 2526 erkek aynı cinsiyetteki ikizlerden oluşuyordu. Yeme Bozukluğu Envanteri-2 (EDI), dürtüyü zayıflık, bulimia ve vücut memnuniyetsizliği açısından değerlendirdi. Alkol tutulumu Alkol Kullanım Bozukluğu Tanımlama Testi tüketim (AUDIT-C) ve problem (AUDIT-P) alt ölçekleri ile değerlendirildi.
Sonuçlar
Yalnızca dişi ikizlerdeki fenotipik ve ikiz korelasyonları ikiz modelleme eşiğimizi karşıladı. İlave genetik faktörlerin açıkladığı her bir özellik için toplam varyansın oranı dişi ikizlerde 0,50 ile 0,64 arasında değişiyordu, geri kalanı paylaşılmayan çevresel faktörler ve ölçüm hatasıyla açıklanıyordu. Paylaşılan çevresel faktörler, her özelliğin varyansında minimal bir rol oynadı. En güçlü genetik korelasyon (RA) EDI bulimia ve AUDIT-P arasında ortaya çıktı (RA= 0,46, %95 güven aralığı: 0,37, 0,55), bu da bir özelliğin diğer özellik ile paylaşılan genetik varyans oranının 0,21 olduğunu gösterir. Yeme bozukluğu boyutları ile alkol bağımlılığı arasındaki paylaşılmayan çevresel korelasyonlar 0,03 ile 0,13 arasında değişmektedir.
Sonuçlar
Dişi ve erkek ikizlerde birlikte ortaya çıkan yeme bozukluğu boyutları ve alkol bağımlılığı için farklı genetik ve çevresel etki kalıpları gözlemledik; bu da yeme bozuklukları ve alkol kullanım bozukluğunun eşlik ettiği geç ergenler için cinsiyete özgü tedavi stratejilerini destekledi. Bulgularımız, sorunlu alkol kullanımı olan geç ergenleri tedavi ederken aile öyküsünün çoklu yeme bozukluğu boyutlarının değerlendirilmesinin ve bunun tersinin tespit ve tedaviyi iyileştirmenin önemini vurgulamaktadır.
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/aud-genetics-eating-disorders-23934/