Papalık nuncio, kraliyet tacını Prens Daniel Romanovich'e sunar. Niva dergisinin illüstrasyon koleksiyonundan Claudius Lebedev'in bir çizimine dayanan Julian Schubler tarafından gravür, 1894
Daniel - Rus Kralı
Batu'nun işgali sırasında Galiçya-Volyn, Çernigov ve Kiev toprakları büyük zarar gördü. Şehirler harap edildi ve yakıldı, nüfus dövüldü, tamamen esarete sürüldü. Bununla birlikte, makul ve cesur Galiçya Prensi Daniel (1201-1264), toprakları geri yükleyebildi ve Macarların ve Polonyalıların (Polonyalıların) Rus topraklarına tecavüzlerini geri püskürttü. Ayrıca, bir karşı saldırı başlattı, 1249'da Galiçya şehri Yaroslavl yakınlarında Macar kralı Bela'nın birliklerini yendi. Macar kralı, daha fazla savaştan kaçınmak için kızını Daniel'in oğlu Leo'ya verdi. Daniel liderliğindeki Rus mangaları, Polonya prenslerinin saflarındaki sürülerden yararlanarak Polonyalıları bir kereden fazla ezdi.
Daniel öyle bir güce ulaştı ki, Avusturya için verdiği mücadelede kayınbiraderi Bela'yı bile destekledi. Papa Masum VII, elçisi ve izci Plano Karpin aracılığıyla Galiçya prensi ile müzakerelere girdi. Roma, Daniel'e Horde'a karşı mücadelede yardım edeceğine söz verdi. Aynı zamanda, Roma tahtı kuzey Rus prensleriyle temas kurmaya çalıştı. Böylece, 1250'de Roma büyükelçileri Novgorod'a Alexander Nevsky'ye geldi. İskender, Horde ile ittifakı tercih ederek Roma tahtının iddialarını reddetti.
Daniel, aksine, müzakerelere gitti, Horde'a karşı mücadelede Roma'nın olanaklarını kullanmaya çalıştı. Her iki taraf da çeşitli tavizler verdi. Roma Papası Daniel'i "Rus Kralı" olarak tanıdı. "Ukraynalılar" değil, "Ruslar"!
Ancak askeri ittifak kurulamadı.
Birincisi, Batı sadece Güney Rusya'yı Horde'a karşı bir kalkan olarak kullanmak istedi. Roma tahtı Daniel'i iradesine boyun eğdiremezdi.
İkincisi, haçlı seferleri dönemi sona erdi. Haçlılar, eski Hıristiyan Konstantinopolis de dahil olmak üzere zengin şehirleri yağmalamak için doğuya gittiler, aralarında idealistler (eğer varsa) küçük bir azınlıktı. Korkunç Horde ile fikir için savaşmaya istekli ve hatta hayatlarını bırakma olasılığı yüksek olan hiç kimse yoktu. Avrupalılar zaten Horde ile savaştı ve gücünü kendi üzerlerinde hissettiler. Papa, "Tatarlara" karşı çıkma çağrısı ile Sırbistan, Bohemya (Çek Cumhuriyeti), Moravya, Pomeranya, Livonia ve diğer ülkelere birkaç boğa gönderdi. Ancak bu çağrılara kimse cevap vermedi.
Daniel, papaya kiliselerin birleştirilmesi konusunda tavizler vereceğine söz verdi. Ancak, tacı aldıktan sonra "unuttu". Ne de olsa Roma, Horde'a karşı etkili yardım sağlayamadı. Roma'da sinirlendiler ve yeni papa IV. Aleksandr Daniel'i bir haçlı seferiyle tehdit etti. Ama bunlar boş tehditlerdi. Böylece Daniel, Roma ile müzakerelerden herhangi bir fayda elde etmedi, sadece soyundan gelenlerin de giydiği kraliyet tacı.
Daniil ve Vasilko Romanovich, Litvanya prensi Mindovg ile savaştı, ancak galip gelemedi. Polonyalılar ve Almanlar da bu savaşa katıldı. Savaş 1254'te sona erdi. Prensler arasındaki anlaşma, en küçük oğlu Daniil Shvarn'ın ve Mindovg'un kızının düğünüyle mühürlendi. Prens Roman Daniilovich'in elinde Novogrudok, Slonim, Volkovysk ve diğer şehirler geçti, ancak Mindovg'un üstün gücünü tanıdı. Yani Daniel, Litvanya prenslerinin daha önce işgal ettiği volostları yeniden ele geçirdi. 60'ların başında, Galiçya-Volyn prensleri tekrar Litvanya ile çatıştı.
XIII yüzyılın ikinci yarısında Litvanya prensleri, Rurikovich'in prens çizgisinin kesintiye uğradığı Rus Polotsk Prensliği'ni elde edebildiler. 1240'ların başından itibaren, Litvanya kökenli isimleri olan prensler, Polotsk'taki prens tahtında giderek daha sık ortaya çıktı. 1248 civarında, Polotsk prensi Bryachislav'ın ölümünden sonra, Tovtivil Polotsk'ta prens olarak onaylandı. 1310'da, varisi olmayan Prens Konstantin, Polotsk Prensliğini Riga Başpiskoposuna bıraktı. Ama aslında, Litvanyalılar Polotsk'u işgal etti ve Almanlara fidye ödedi.
Kral Lev Danilovich ve Litvanya'yı yönetme girişimleri
1263'te Litvanya prensi Mindovg öldürüldü. Litvanya'da bir iktidar mücadelesi dönemi başladı. 1263-1269'da prensler Trenyata (Troinat), Voishelk, Shvarn Danilovich ve Troyden (Troyden) birbirinin yerini aldı.
1264 yılında Rus kralı Daniel ölür. Oğlu Leo (1228-1301 dolaylarında) kral oldu ve gücü Mstislav ve Shvarn kardeşlerle paylaşırken, amcaları Vasilko Volhynia'da hüküm sürdü. Şu anda, Batı Rusya ve Litvanya'yı Rus prenslerinin yönetimi altında birleştirme olasılığı ortaya çıktı. Litvanya prensi Voishelk, Lev Danilovich tarafından Volyn prensi Vasilko'yu ziyaret ederken sarhoş bir kavgada öldürüldü. Lev, Litvanya masası için adaylığını önerdi. Litvanyalı soylular onu kabul etmeyi reddetti. Shvarn Danilovich'in Litvanya'daki konumu güvencesizdi, ayrıca 1269'da öldü. Böylece, Litvanya ve Rusya'yı birleştirmeye yönelik ilk girişim başarısız oldu.
1279'da Krakow Prensi Boleslav öldü. Polonya'da yeni bir arbede başladı. Galiçya Prensi Leo buna katılmaya karar verdi ve adaylığını Krakow masasına önerdi. Ancak yerel soylular onu reddetti. Aslan ekipler kurdu ve Horde lordu Nogai'nin desteğiyle sınır bölgeleri için bir savaş başlattı. Lev'e, Vladimir Vasilyevich Volynsky'nin kuzeni olan Mstislav Lutsky'nin erkek kardeşinin ekipleri katıldı.
1280'deki Krakow kampanyası, tarihçiye göre "büyük bir gururla başladı, ancak büyük bir onursuzlukla geri döndü." Sandomierz bölgesinde Polonyalılar müttefik orduyu yendi. Buna karşılık, Boleslav'ı miras alan Mazovya Dükü Leshko Chyorny, 1281'de Galiçya topraklarını işgal etti ve Perevoresk şehrini yaktı. Aynı yıl, Polonya'da Siyah Leszek, Konrad II Chersky ve Mazowiecki'den Boleslav II (son ikisi Galiçya Daniel'in torunlarıydı) arasında başka bir iç savaş başladı. Lev Daniilovich Boleslav'ı destekledi. Daha sonra, Horde ile Lev tekrar Polonya'ya gitti, ancak çok başarılı olamadı.
Leo, Transcarpathia'nın bir bölümünü Mukachevo şehri ile Galiçya-Volyn prensliğine ilhak etti. Ayrıca, Polonya ve Çek Cumhuriyeti yöneticilerinin zayıflığından yararlanan Galiçya kralı, 1290'larda Lublin topraklarını fethetti.
Böylece, Batı Rusya hemen Polonya-Litvanya feodal beylerinin saldırısına uğramadı. Bölgede, çeşitli hükümdarlar ve hanedanların çeşitli başarılara sahip inatçı bir mücadelesi vardı. Rus, Horde, Litvanyalılar, Polonyalılar, Macarlar, Almanlar ve diğerleri. Bu savaşlarda hiçbir "Ukraynalı" kaydedilmemiştir. Daniil Romanovich ve Lev Daniilovich ve akrabalarının mangaları Avrupa topraklarını dolaştı, parçaladı ve mahvetti. Genellikle Horde'un desteğiyle veya desteğiyle. Litvanya Galiçya-Volyn Rus'un bir parçası olabilir. Sadece işe yaramadı.
Çok az insan bunu biliyor, o zamanlar Rus-Ruslar ve Litvanyalı kabileler pratik olarak tek bir etnik-dilsel ve kültürel topluluktu. Baltık kabileleri, genel Balto-Slav dil topluluğundan öne çıkan son topluluklardı. Ruslar, kuzey ve doğu etekleri - "Ukrayna" hariç, çoğunlukla Hıristiyanlığı benimsediler ve Litvanyalılar, kutsal ateş - Znich, Veles ve eski Rus inancının diğer ortak tanrıları olan Perkunos-Perun'a ibadet ettiler.
Ayrıca, Orta Avrupa'dan gelen mülteciler, Slav-Rus klanları ile “haçlılar” arasında şiddetli bir savaşın olduğu yüzyıllar boyunca Balt topraklarına taşındı. Bu nedenle, Rus için Baltık kabileleri yabancı değildi. Ancak bu, Rus ve Litvanyalı prenslerin savaşmasını engellemedi. Ayrıca Alman şövalyeleri Litvanyalıları batı sınırlarına itmeye başladı. Bazı klanlar ve kabileler neredeyse tamamen katledildi, "ateş ve kılıç" ile vaftiz edildi, diğerleri birleşti ve direnişi artırdı.
Yuri-Georgy Lvovich'in Mührü. Yazıt: "S[igillum] Domini Georgi Regis Rusie" - "Rusya Kralı Egemen George'un mührü". Arka tarafta: "S[igillum] Domini Georgi Ducis Ladimerie" - "Vladimir Prensi Egemen George'un mührü"
Galiçya-Volyn Rus'un düşüşü ve çöküşü
Daniel ve Leo'nun mirasçılarının daha az yetenekli prensler olduğu ortaya çıktı ve dış durum açıkça daha da kötüleşti. Yeni Galiçya prensi Yuri I Lvovich (1301-1308'de hüküm sürdü) ve oğulları Andrei ve Lev Yuryevich (1308-1323'te hüküm sürdü), Litvanya ve Horde'a karşı mücadelede Polonya'ya ve Alman Cermen Düzenine güvenmeye başladı. stratejik hata Batılı dış politika vektörü, Doğu'nun aleyhine yoğunlaştı. Ve Horde daha uygun bir müttefikti, çünkü özellikle iç işlere, dünya görüşüne ve inanca müdahale etmedi.
Bu nedenle kuzeydeki Moskova prensleri, İslamlaşana ve dağılmaya başlayana kadar ilk başta Horde'un desteğine güvendiler. Batı dünyası ise tam tersine, işgal altındaki bağımlı toprakları ezdi ve tamamen "yeniden biçimlendirdi". Buna ek olarak, büyük feodal beyler olan yerel boyarların konumları yeniden güçlendi ve bu da büyük dükün gücünü zayıflattı.
Lev ve Andrei Yurievich kardeşler aynı gün, başka bir versiyona göre - Litvanyalılarla Horde ile bir savaşta öldüler. Vladimir Lvovich Galitsky 1323-1325'te hükmetti, aslında boyar konseyi onun için yönetti. Vladimir mirasçı bırakmadı ve Rurik soyundan son prens oldu. Boyarlar Boleslav'ı Galiçya masasına çağırdı - Yuri Lvovich'in kızı Maria Yuryevna'nın oğlu ve Mazovyalı prens Troiden. Boleslav, Yuri adıyla Ortodoksluğa dönüştü. Horde ile ilişkiler kurdu, Alman Düzeni ve Litvanya ile barışı sağladı.
Yuri II'den bize birkaç mektup geldi. Bunlardan birinde, Yuri'ye "Tanrı'nın lütfuyla, Küçük Rusya'nın doğal prensi" - "Dei gratia natus dux minoris Russiae" denir (burada Küçük Rusya terimiyle ilk kez karşılaşılır). Batılılaşma süreci yoğunlaştı: dış ticaretin gelişimi, bazı şehirler için Magdeburg yasası, Ortodoksluk ve Katoliklik arasındaki birleşme süreçleri, prensin yabancılara desteği vb.
1340'ta prens öldü, belki de boyarlar veya Polonyalılar tarafından zehirlendi. Yuri mirasçı bırakmadı. Polonya kralı Casimir III, Mazov prenslerinin yakın bir akrabası olarak Galiçya-Volyn tablosunu talep etmeye başladı. 1346'dan başlayarak, Polonya Kralı III. Casimir, kraliyet unvanına "Rus topraklarının tavası ve büyükbabası" olduğunu ekledi. Galiçya-Volyn prensliği dağıldı. Galiçya-Volyn mirası için Polonya ve Litvanya arasında uzun bir savaş başladı.
Sonuç olarak, 1390'larda Rusya Krallığı (lat. Regnum Rusiae) Polonya ve Litvanya arasında bölündü. Polonya tacı Galiçya'nın bir kısmını Galich ve Lvov, Podlasie, Lublin ve Podolia'nın güney toprakları ile Belz ve Kholm şehirleri ile Volhynia'nın bir parçası ve Litvanya Büyük Dükalığı - Volyn ile Vladimir ve Lutsk, Podolia'nın bir parçası. Polonyalılar kısa süre sonra Galiçya Prensliği'ni kaldırdılar ve kendi topraklarında Polonya Taç'ın Rus Voyvodalığı'nı yarattılar. Litvanya prensliği işgal altındaki toprakları Volyn Voyvodalığı'nda birleştirdi.
Rus kuruş - Galiçya-Volyn toprakları için XIV yüzyılın ikinci yarısında Lviv'de basılan madeni paraların adı. Madeni paranın ön yüzünde madeni para senyörünün tuğrası ve dairesel bir efsane yer alıyordu. Arkada Rusya Krallığı'nın arması, solda yürüyen bir aslan ve dairesel efsane MONETA RUSSIAE var. Yazılı kaynaklarda, Rus kuruşuna (Rusça, “Ukraynaca” değil!) Grossi olağani (“ortak para”), grossi numori Ruthenicalis (“Rus hesap parası”), moneta in terra Russiae (“Türkiye'de dolaşımda olan madeni para” denir. Rus toprağı"), vb.