Şu anda, gazetecileri ve sosyal medyayı insanların sahte haber hikayelerini görmesini veya yaymasını önlemek için düzenleme çağrılarıyla birlikte "sahte haberler" konusunda büyük bir endişe var. Büyük olumsuz sonuçlara neden olan sahte haberlerin ne tür tarihsel örneklerinin olduğunu bilmek isterim, onları önlemek için düzenlemeleri kullanmayı potansiyel olarak haklı çıkarabilecek kadar kötü.
"Sahte haber" derken şunu kastediyorum:
- Yakın zamanda (yayınlanma zamanına göre) ve gerçek dünyada meydana gelen olaylar hakkında sözde bilgileri içeren bir "haber hikayesi".
- Hikayeyi yaratanlar ("yazarlar") bunun yanlış olduğunu bilirler ve okuyucuların/dinleyicilerin/izleyicilerin ("izleyici") bunun doğru olduğuna inanmalarını isterler.
- Hedef kitle genel halktır. (Buna, örneğin, yabancı istihbarat servislerini yanıltmayı amaçlayan sahte belgeler veya üstlerine sahte numaralar bildiren bürokratik astlar dahil değildir.)
- Yazarlar, hedef kitlenin toplumundaki "Kuruluş" un bir parçası veya müttefiki değiller - ya bir yabancı güç ya da iç muhalifler / yıkıcılar olmalıdırlar. Üretim İzni değil, "İmalat Muafiyeti" örnekleri istiyorum.
- Yazarların politik bir amacı var (sadece bir şaka olarak bir şeyler uydurmaktan ziyade).
"Büyük bir olumsuz sonuç" ile şunu kastediyorum:
- Çok sayıda "izleyici" üyesi (veya muhtemelen çok fazla güce sahip birkaç kişi) sahte haberlere inanıyor.
- Bu inançtan dolayı, toplu olarak başka türlü yapmayacakları bir şeyi yaparlar (veya başka türlü yapacakları bir şeyi yapmazlar).
- Bu karar yüzünden binlerce insan ölüyor ya da milyonlarca insan ekonomik sıkıntı yaşıyor.
İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasından hemen önce, Nazi Almanyası, Avusturya'yı tek kurşun bile sıkmadan ele geçirmek için bastırılan Alman birleşme destekçileri hakkında çok sayıda kışkırtılmış sokak şiddeti ve sahte hikayeler kullanmayı başardı ve ardından etnik Almanların ezildiği ve istismar edildiğine dair sahte hikayeler kullandı. Aynı şeyi demokratik Çekoslovakya'nın savunulabilir batı kısmı için de yapın. Fransa ve İngiltere çizgiyi çizdiğinde, Polonya ile aynı manevrayı yapma sürecindeydiler (SSCB ile gizli bir taksim anlaşması bile yaptılar). Bu noktada onları durdurmak için tartışmasız çok geçti.
Yine de Hitler'in icat ettiği siyasi yıkım propagandası gibi değil. Bu, başka bir ülkeye dolaylı olarak saldırmak için eskiden beri kullanılan bir tekniktir, özellikle istila için yumuşatırken faydalıdır. Demokrasiler, düzgün bir şekilde işlemek için muhalif siyasi konuşmaya izin vermeleri gerektiği gerçeğinden dolayı buna karşı özellikle savunmasızdır.
Sahte haberin ne olduğu konusunda net bir tanım olmadığı için sorunuzu yanıtlamak neredeyse imkansız. Daha az ölçüde bu, nefret söylemi için de geçerlidir. Elbette bugün uygulanma şekli “benim düşünceme uymuyor, öyleyse yalan haber ya da nefret söylemi olmalı!” gibi görünüyor.
Aşı uyarısı yalan haber mi? Bu - bence - kesinlikle öyle. İkinci el duman uyarısı yalan haber mi? Yine, bence öyle. Ancak, büyük bir çoğunluk yanlış verileri doğru olarak kabul edecektir. Aynısı iklim aldatmacaları için de geçerlidir. Popüler görüşe katılmamak, otomatik olarak bir şeyi sahte haber yapmaz.
Ne kadar zor olduğunu görüyor musun? Muhtemelen aşı karşıtlarının deli olduğunu kabul edeceksiniz. Şimdi işler daha da zorlaşıyor: İkinci el dumanın sinir gazından daha tehlikeli olduğu o kadar çok rapor edildi ki, hafife alındı. Aynı prensip şimdi iklim bilimi ve küresel ısınma için de uygulanıyor.
Sansür olarak bilinen yukarıdaki düzenlemelere çok dikkat edin. Sansür sigara içmek gibidir: Birazdan başlarsınız, beğenirsiniz ve daha çok istersiniz.
Sahte haberler boldur, her zaman olmuştur ve olacaktır. Geçmişin en iyi örneklerinden biri Hollanda Lale çılgınlığı ve Güney Denizi balonudur.