Büyük Savaştan Önce
Sydor Artemyevich (Artyomovich) Kovpak, Mayıs 26 (Haziran 7) 1887 tarihinde, fakir ve geniş bir köylü ailesinin Kotelva köyünde (şu anda Ukrayna'nın Poltava bölgesinde kentsel bir yerleşim yeri) doğdu. Çocukluğundan beri, ebeveynlerine ev işlerinde yardım etti, her köylü gibi, sabahtan akşama kadar çalıştı. On yaşında, yerel bir dükkan sahibi için çalışmaya başladı. İlköğretim parish okulunda aldı. Sydor, savaşı yıllarca 105 yaşayan büyükbabası Dmitro'dan öğrendi, Kafkasya'da ve Sivastopol yakınında savaştı, Nicholas döneminin eski bir askeriydi.
Askerlik Saratov’da Alexander Alay’da başladı. Hizmetten sonra Saratov'da bir yükleyici olarak orada çalıştı. Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte Kovpak, Aslanduz'un 186 Piyade Alayı'nın bir parçası olarak orduya seferber edildi. Güney-Batı Cephesi'nde savaştı, ünlü Brusilovsky atılımının bir üyesiydi. Sidor Artemyevich, diğer askerler arasında zekası ve her durumdan bir çıkış yolu bulma kabiliyetiyle öne çıktı. İzci olmasına şaşmamalı. Savaşlarda ve sortilerde birkaç kez yaralandı. 1916'in ilkbaharında şahsen öne çıkan Çar Nicholas II, Sidor Kovpak'a iki madalya “For Bravery” ve St. George haçlarını III ve IV derecelerinde verdi.
Devrimin başlamasından sonra Kovpak Bolşevikleri destekledi. 1918'te Sidor, Sovyetlerin iktidar mücadelesinde aktif rol aldı, toprak sahibi arazilerin fakir köylüler arasında dağıtılması için toprak komisyonuna başkanlık etti. Hetman Skoropadsky rejimine karşı savaşan partizan dekolmanının organizatörü, Alman-Avusturya işgalcilerle savaştı ve daha sonra ünlü Lugansk Bolşevik Alexander Parkhomenko ile savaşanlarla Denikin ile birleşti. 1919’te, ayrılması Ukrayna’da savaştığında Kovpak, Kızıl Ordu’ya katılmaya karar veriyor. Bir makineli tüfekçi müfrezesini yönettiği 25-Chapayev Bölümü'nün bir parçası olarak, Sidor Artemyevich önce Doğu Cephesi'nde, sonra Güney'de General Denikin ve Wrangel ile savaştı. Cesaretiyle, Kırmızı Afişle Mücadele Emri verildi.
İç Savaşın sona ermesinden sonra Kovpak, ekonomik işlerle uğraşan askeri bir komisyoncuydu. 1921-1926 içinde - Bölge askeri komiserinin asistanı, bölge askeri komiseri, Yekaterinoslav eyaletinin Pavlograd ilçesinin askeri komiseri (Dnipropetrovsk bölgesi). Eşzamanlı olarak 1925-1926 - Verbki köyünde bulunan Tarım Artel'in Başkanı. 1926’te Pavlograd’da askeri kooperatif ekonomisinin direktörlüğünü ve ardından Putivl tarım kooperatifinin başkanlığını seçti. SSCB 1936 Anayasası'nın onaylanmasından sonra, Sidor Artemyevich, Putivl Belediye Meclisi milletvekili seçildi ve ilk toplantısında, 1937'teki ilk toplantısında, Putivl Şehri Sumy Bölgesi İcra Kurulu Başkanı seçildi. Huzurlu bir yaşamda, olağanüstü bir titizlik ve inisiyatifle ayırt edildi.
Kovpak, barışçıl Sovyet yıllarında anavatanını nasıl açtığını gururla hatırladı: “Sovyet iktidarı yılları boyunca, Putyvl bölgesi, yaşadıkları yerdeki tüketen, taşra bölgesinde yaşadıkları, Ukrayna ve Rusya'nın her yerindeki kazancı bulmak için ilkbahardan ayrılan mevsimlik göçmen işçilerden geliyordu. emekli memurlar ve memur dulları, kolektif milyonerler için ünlü bir alana dönüştü - Tüm Birlikler Tarım Fuarı katılımcıları, birkaç aracı olan toplu çiftlikler, hidroelektrik istasyonları, kulüpler, ortalama okullar, dispanserler. Burada hayal bile edemediğimiz mahsulleri elde ettik. Stryniki, Litvinovich, Vorgol'daki kolektif çiftlik at yetiştirme çiftlikleri tarafından ne tür Oryol cinsi yetiştirildi! Soy süt sığırlarının sürüleri Diyet'teki su çayırlarına otlattı! Ve meyve bahçelerimiz! Elma ve kiraz ağaçları çiçek açarken bizi ziyaret etmeliyiz. Bütün şehir, bütün köyler sanki bulutlarda sanki sadece çatıları görüyor. Çok fazla balımız vardı ve o kadar çok kaz vardı ki, yaz karı eski bir manastırın altındaki Sejm yakınlarındaki bir çayırda yatıyordu. Evet, Ukrayna Sovyet rejimi altında gelişti, kendi topraklarında özgür ve mutlu bir hayat inşa eden bizlerle, oğullarıyla, Ukrayna Bolşevikleriyle gurur duyuyordu. ”
Maalesef, savaş kısa bir süre sonra geldi ve birçok şey mahvoldu ve zaferden sonra Sovyet halkı, zaten tahrip olanları restore ederek büyük başarıları tekrarlamak zorunda kaldı.
1-th Ukrayna partizan bölümü komutanı Sidor Artemyevich Kovpak (ikinci solda) genel merkezle yaptığı toplantıda. Soldan dördüncü fotoğrafta - 1-th Ukrayna partizan bölümü başkanı Komiser General Semyon Rudnev
Gerilla komutanı
Eylül ayında, Alman birlikleri o zamanlar 1941 yaşında olan Putivl, Sidor Artemyevich'e yaklaştığında 55, yoldaşlarıyla birlikte yakındaki Spadshchansky orman bölgesinde partizan birliği yaratmaya karar verdi. Kovpak ve yoldaşları önceden yiyecek ve mühimmat içeren bir depo düzenlediler. Başlangıçta, dekolman yaklaşık dört düzine savaşçıydı. İzciler, madenciler belirlediler, gerisi iki savaş grubuna ayrıldı. Birinde, yetkililer, siviller ve çoğunlukla yaşlılar, Sovyet ve parti işçileri, toplu çiftlik varlıkları. Demek ki, aralarında kartal beyaz sakalı ve bereketli saçları için Peder Frost takma adını alan Alexey Ilyich Kornev de vardı. Savaştan önce, yavru tavuklarla uğraştı - Putivl'de bir kuluçka makinesi işletti. Başka bir grupta - askeri, çevrelerinde yakalanan parçalarının gerisinde kaldı. Kovpak, Almanların ortaya çıkmasını bekleyebileceği yönlerde derhal orman üzerindeki kontrolünü sağladı. Komşu kolektif çiftlikler ile iletişim kuruldu, kollektif çiftçiler, hayatlarını tehlikeye attılar (partizanlarla iletişim için, Almanlar idam edildi), bilgi sağladı, sarf malzemeleriyle yardımcı oldu. Geri çekilen Kızıl Ordu'nun terk ettiği bir mayın tarlası keşfettiler, Almanların burnu altında mayınlar çıkarıldı, ana yollara yerleştirildiler. Kovpak’ın belirttiği gibi, Ekim ayının ortalarında, bu yollarda mühimmat ve insan gücü olan bir düzine kamyon patlatıldı. Ve partizanlar on bin tur attı. Ama ile silah kötüydü, tüfekler bile yeterli değildi. Eylül 29 ilk kavgaydı - gerillalar Alman kurucu-tedarikçilerini uzaklaştırdı.
Ekim 18, Kovpak’ın en yakın arkadaşı olan ve Büyük Savaş sırasında müttefiki olan Semyon Rudnev’in önderliğindeki bir müfrezeye katıldı. Rudnev, Ekim Devrimi'ne ve İç Savaş'a katılan, II. Dünya Savaşı'ndan önce siyasi birimin başı olarak görev yaptı ve Uzakdoğu'daki De-Kastrinsky destekli bölgenin kıyı savunma kuvvetlerinin komiseri olarak görev yaptı. 1939'te sağlık nedenleriyle ordudan terhis edildi ve Putivl'e geri döndü. Savaşın başlamasından sonra, partizan bir dekolmanı da kurdu. Eski Rus ordusunun eseri olan Grigori Yakovleviç Bazim, bölgedeki en iyi öğretmen, Birleşmiş Milletler ilk öğretmenler kongresinin delegesi olan birleşmiş müfettişlerin genel başkanlığına atandı. Sonuç olarak, Kovpak kadrosu 57 erkeğine yükseldi ve başlangıçta silah sıkıntısı olmasına rağmen, düşmanla silahlı çatışmalarda savaşa hazır hale geldi. Kovpak, kendisi için kişisel olarak Nazilerin savaşını “acı acı” olarak ilan etti.
19 Ekim 1941'de Almanlar Spadshchansky ormanını partizanlardan temizlemeye çalıştı. İki ormana gönderildi tankaAncak, işlem başarısız oldu. Partizanlar korkmadı, kaçmadılar. Bir tank piste hasar verdi ve takıldı. Almanlar başka bir tanka taşındı ve geri çekilmeye çalıştı, ancak bir mayın tarafından havaya uçuruldu ve öldü. 20 Aralık'ta Almanlar partizanları yok etme girişimlerini tekrarladılar - Putivl'den büyük bir müfrezeye yollandı. İzciler 5 tank, bir kama topuk ve piyade ile 14 araç sayıyordu. Tanklar sahada durdu ve ormana ateş açtı, rastgele ateş etti, bu yüzden başarılı olamadı. Daha sonra, iki gruba ayrıldıktan sonra ileri gittiler, ancak mayınlara koştular ve geri çekildiler.
Böylece, Spadshchansky ormanı özerk bir kaleye dönüştü. İzciler ve kolektif çiftçiler Putivl'de yapılan her şey hakkında uyardı. Ancak Almanlar orman sökümü hakkında bir şey bilmiyorlardı - ne dekolmanın yeri, ne de kuvvetleri hakkında. Takımı bulmaya çalışan casuslar yok oldu. Ormana en yakın köy ve çiftliklerde partizanlar tam ustalaşmaya başladılar, Alman polisi oradan kaçtı. Dış organlar ana güçler tarafından korunuyordu ve iki tanesine telefon hatlarını bile uzattılar. Yakalanan tank tamir edildi. Yaşam daha da güzelleşiyordu: sığınaklar konut, sağlık birimleri, yardımcı üniteler, mutfaklar için yapıldı, ayrıca kendi saunası vardı. Acil bir yedek oluşturdular: komşu köylerde bulunan düşmanın satın alma üslerinden gelen kolektif çiftçilerin yardımıyla tahıl ve sebzeler ihraç edildi.
Kasım 13 gerillaları başka bir düşman saldırısını bastırdı. Kovpak'ın hatırladığı gibi, arazinin iyi bir şekilde bilinmesi yararlı oldu: “… oryantasyonunu kaybetme korkusu olmadan ormanda çok özgürce koşabiliriz ve kesinlikle konuşursak, ormanda kör bir adam gibi hareket eden düşmana karşı temel taktiksel avantajımız oldu”. Ancak ayrılma komutu durumun daha kötüye gittiğini anlamıştı. Kışın, dekolmanı kaplayan bataklıklar donacak ve Zelenka kaybolacak. Orman nispeten küçük, saklanacak bir yer yok, geri çekilecek bir yer yok. Ancak Almanlar yeni bir saldırı hazırlıyor, Putivl'e ilave güçler atıyor. Büyük ormanlara gitmek gerekliydi.
Aralık 1, birlikte büyük bir güç çekerek, Almanlar saldırıya geçti. O sırada Kovpak'ın çıkarılması bir 73 savaşçısıydı ve kullanımda, tüfekler ve makineli tüfekler, bir tank, iki hafif makineli tüfek ve 15 mayınlı bir tabur harcı vardı. Kovpak şunları söyledi: “Bizim taktiğimiz, düşmanı ormana daha derine çekmek ve dekolman kuvvetlerini dağıtmamaktı. Dairesel savunma üslerimizin etrafına inşa edildi - sığınaklar. Merkezde bir tanktı. Bir ağaca çarptığında önceki savaşta sıkışıp kaldığı aynı yüksek katlı kaldı. Dekolmanın savunmasının çevresi yaklaşık iki kilometre sürdü. Güvenilir korumayı temsil eden çok sayıda kuzgunun olduğu bazı yerlerde, savaşçılar birbirleriyle yüzlerce ve daha fazla metreye daldı, sadece birbirleriyle görsel bir bağlantı kurmaya çalıştı. Savaşçıların çoğu en tehlikeli bölgelerin bir kısmında toplandı. ” Her ne kadar hareketsiz olmasına rağmen, tank yüksek bir tepede bulunuyordu ve tüm grupları ateşle destekledi. Düşmanın saldırılarını engelleyen, partizanların ayakta durmasına izin veren tanktı. Savaş eşit değildi, bütün gün sürdü ve partizanlar hala devam etti. Düşman, 150'in cesedini bırakarak geri çekildi. Partizanlar kaybı - 3 adam. Gerillalar, 5 makineli tüfeklerini ele geçirdi, ancak neredeyse tüm cephaneyi harcadı.
Bu savaş Kovpak gerilla birliğinin savaş faaliyetlerinde bir dönüm noktasıydı. Spadshchansky ormanında kalmanın uygun olmadığını açıkladı. Er ya da geç Naziler durağan bir kopma eritirdi. Tank madenlendi, yanlarına götürebilecekleri her şeyi yanlarında kaldı. Müdahale ile açıklanan emir, "Personeli daha fazla mücadele için korumak amacıyla, 1.12.41'in Spadshchansky ormanını 24.00'te bırakıp Bryansk ormanları yönünde baskın yapmasını uygun buluyor." Dedi. Almanlar, partizan müfrezesini ezmek için binlerce asker ve polisi bir araya getirerek Spadshchansky ormanı 3’e bir araya getirdiler. Bu, partizanların sessizce ayrılmalarına yardımcı oldu. Bazı küçük polis güçleri kaçıyordu. Yürüyüş dört gün sürdü, Kovpak gerillaları 160 kilometreye yürüdü ve Oryol bölgesinin Sevsky bölgesine, Khinelsky ormanlarının kenarına kadar ulaştı.
Kovpak ve Rudnev taktikleri değiştirdi: dekolman harekete geçti, baskınlar yapmaya başladı. Kovpak gerillaları hiçbir zaman yerinde durmadı. Ormanda saklandıkları gün boyunca, gece hareket ettiler, düşmana saldırdılar. Zor yolları seçtik, arazi özelliklerini ustalıkla kullandık ve geçitler ve baskınlardan önce kapsamlı bir keşif yaptık. Baskın sırasında, Kovpak özellikle katı ve seçiciydi, herhangi bir savaşın başarısının dikkate alınamayan önemsiz “önemsemelere” bağlı olduğunu makul bir şekilde düşünerek: “İlahi tapınağa girmeden önce, nasıl çıkacağını düşün”. Küçük Alman birimleri, karakollar, garnizonlar dekolman hareketini gizlemek için yok edildi. Yürüyüş sistemi, çevre savunmasını derhal işgal etmesine izin verecek şekilde yapıldı. Ana güçler, köprülere, demiryollarına zarar veren, iletişim hatlarını tahrip eden, düşmanı rahatsız eden ve şaşırtan küçük mobil sabotaj gruplarını kapsıyordu. Yerleşim yerlerine gelen partizanlar insanları kavga etmeye, silahlandırmaya ve eğitmeye teşvik etti.
Kovpak, bir dizi zor ve uzun manevra yaptıktan sonra, partizanlar beklenmedik bir şekilde, beklenmeyen bir şekilde, beklenmedik bir şekilde, beklenmedik bir şekilde, beklenmedik şekilde saldırıya uğradılar ve bir anda birden fazla yerde etki yarattılar. Hitler'liler arasında panik ekmişler, düşman tanklarına zarar vermiş, depoları tahrip etmiş, trenleri raydan çıkarmış ve iz bırakmadan ortadan kaybolmuşlardı. Kovpakovtsy arka destek olmadan savaştı. Bütün silahlar ve mühimmat düşmandan ele geçirildi. Patlayıcı maddeler mayın tarlalarına mayınlı. Kovpak sık sık tekrarladı: "Tedarikçim Hitler." Bu, geri kalanlar arasında Putivl'in ayrıldığını öne sürerek partizan mücadelesinin karakterini değiştirdi. Pasif mücadeleden partizanlar aktif savaşa döndüler. Aynı zamanda, tüm olağanüstü askeri nitelikleriyle, Sidor Kovpak, aynı zamanda mükemmel bir işletme yöneticisi idi. Yaşlı bir kolektif çiftlik başkanına benziyordu, insanlarla ilgilenen gayretli bir sahibiydi. Onun çıkarılmasının temeli, askeri tecrübesi olmayan, işçiler, köylüler, öğretmenler ve mühendisler olan, çoğunlukla barışçıl insanlardı. Huzurlu mesleklerden insanlar, Kovpak ve Rudnev tarafından kurulan dekolte savaşının ve barışçıl yaşamın örgütlenme sisteminden yola çıkarak uyumlu ve örgütlü davrandılar.
Bütün bunlar eşsiz bir savaş birimi yaratmayı mümkün kıldı ve düşmanlarının arkasında cesaretlerinde ve kapsamlarında görülmemiş en karmaşık operasyonları gerçekleştirmeyi mümkün kıldı. 1941'in sonunda, Kovpak dekolmanı, Khinelsky'ye ve 1942'in ilkbaharında Bryansk ormanlarında bir baskın düzenledi, bu sırada beş yüz kişiyi doldurdu ve çok sayıda silah ele geçirdi. İkinci baskın, Mayıs ayında 15’e başladı ve Temmuz’a kadar sürdü, Sumy Bölgesi’nden geçti.
31 Ağustos 1942 Kovpak şahsen, JV Stalin ve K. Ye. Voroshilov tarafından Moskova’da kabul edildi, burada diğer gerilla komutanlarıyla birlikte Voroshilov’un başkanlık ettiği Genel Partizan Karargahının kurulmasına neden oldu. Toplantıda partizan hareketinin önemi ve ayrıca Kovpak baskın taktikleri başarısı vurgulandı. Sadece düşman üzerindeki askeri etkinin ve istihbarat bilgilerinin toplanmasının yanı sıra büyük bir propaganda etkisi de kaydedildi. Kızıl Ordu Genelkurmay Başkanı Mareşal A.M. Vasilevski, “Partizanlar savaşı Almanya'ya daha yakın taşıyorlardı” dedi.
Bundan sonra, Kovpak kadrosu Moskova'dan destek aldı. Yüksek Komutanlık, Alman Bankasının derinliklerinde Sağ Banka Ukrayna Dinyeper'ına baskın yapma görevini üstlendi. Sonbaharın ortalarında 1942, Kovpak gerilla birimleri baskın düzenledi. Dinyeper, Desna ve Pripyat'ı geçtikten sonra kendilerini Zhytomyr bölgesinde buldular, “Sarnsky haçı” eşsiz bir operasyon yürüttüler: aynı zamanda, Sarnsky kavşağının otoyollarında beş demiryolu köprüsü patlatıldı ve Lelchitsy'deki garnizon tahrip edildi.
SSCB Yüksek Sovyeti Başkanlığı'nın 18 Mayıs 1942'ten alınan kararnamesiyle, uygulamasında gösterilen düşmanın arka, cesaret ve kahramanlığındaki örnek savaş görevlerinin yerine getirilmesi için Kovpak Sidor Artemyevich, Sovyetler Birliği'nin Kahramanı ödülüne layık görüldü. Nisan ayındaki operasyon için 1943 Kovpak’a Binbaşı General rütbesi verildi.
İki kez Sovyetler Birliği Kahramanı portresi, Baş General Sidor Artemyevich Kovpak (1887 - 1967)
Karpat baskını
1943 yazında Kovpak kavşağı en ünlü kampanyası Karpat baskınına başladı. Düşmanın arkasına yapılan darbe, Wehrmacht'ın stratejik bir saldırı başlatması beklenen ve bir Sovyet karşı saldırısı hazırladığı yaz kampanyasının arifesinde gerçekleşti. Ayrılma zorluğu, düşmanın arkasındaki açık alanlarda yeterince büyük geçişlerin desteksiz olarak yapılması gerektiğiydi. Beklemek için destek, destek veya yardım hiçbir yerde yoktu. Yerliler arasında hainler olmuş olabilir. 12 Haziran 1943, Ukrayna-Belarus sınırındaki Miloshevichi köyünden (Zhytomyr bölgesinin kuzeyinde) Kovpak'ın dekolman kampanyasına başladı. Karpatlar'a, 1500 ve birkaç 76 mm tabanca ve harçlarla 45 avcıları hakkında gittiler.
Tam olarak batıdan dolanan Kovpak, aniden güneye döndü ve Ternopil bölgesinden geçti. Temmuz 16 gecesinde, partizanlar Dniester'i Galich'in kuzeyindeki köprüyü geçerek dağlara girdiler. Almanlar partizanları engellemeye çalıştı, iki hafta Sovyet askerleri dağlarda manevra yaptı, birbiri ardına bir çevreyi kırdı. Bu süre zarfında, bileşik tüm ağır silahlarını, trenini ve binicisini kaybetti. Yiyecek malzemeleri artık bulunmadığından atların bazılarının yemesine izin verildi. Tuzaktan kurtulmak için Prut'un karşısındaki feribotun bulunduğu Delyatin şehrini almaya karar verildi. Ağustos gecesi Delyatin'e yapılan gerilla saldırısı 4'in başarılı olduğu, 500 askerlerinin düşman garnizonu imha edildi. Komisyon Üyesi Rudnev başkanlığındaki Avangard, nehrin karşısındaki köprüyü ele geçirmeyi başardı. Ancak, Alman komutanlığı bölgeye takviye göndererek karşı önlemler aldı. Rudnev'in büyük bölümü, Alman dağ oklarıyla savaşan cesur ölümünden öldü. Semyon Vasilyevich Rudnev, Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını aldı (ölümden sonra).
Kovpak, formasyonu birkaç birime bölmeye karar verdi ve aynı zamanda geri dönmek için farklı yönlerde "fan" üfleme yaptı. Bu taktiksel hareket kendini mükemmel bir şekilde haklı çıkardı - tüm farklı gruplar hayatta kaldı, bir kez daha bir birime birleştirildi. Kovpak'ın raporundan: “... 6 Ağustos'tan 1'a, Ekim'den itibaren, bazıları gruplara taşındı, gruplar arasında neredeyse hiçbir bağlantısı yoktu ... Her grup bağımsız olarak, 700-800 kilometreyi, durumun belirlediği bağımsız bir rota boyunca gezdi. ... Bazı gruplar gizlice geçti, kavgalardan kaçın, diğerleri, daha güçlü olanlar düşmanı rahatsız etti. Böylece, diğer gruplara en doygun düşman bölgelerinde güvenli bir şekilde kayma imkânı vermek. ” Ekim 21 savaşçıları Kovpaka kampanyayı tamamladı. Toplamda partizanlar, 2000 km’yi 100 günlerinde düşmanın arkasındaki gün boyunca geçip bazen de günde 60 km’ye çıkardılar.
Böylece, Kovpak formasyonu benzersiz bir yürüyüş yaptı, yüzlerce kilometre geçti, düzenli Alman birimleri ve seçkin SS birlikleri ile savaştı. Almanlar, seçilen SS birlikleri de dahil olmak üzere arkaya önemli kuvvetler aktarmak zorunda kaldılar. Kovpak gerillaları tüm savaş için en zorlu savaşları verdi. Sovyet dekolmanı bir düzineden fazla düşman garnizonunu imha etti, Alman arkasına büyük zarar verdi ve 3-5 bin Alman asker ve subayı öldürüldü. Partizanlar ayrıca Kursk Savaşı'nın ortasında, Kursk'un altındaki birliklerin transferini önemli ölçüde engelleyen demiryolu kavşağı Ternopil'i kalıcı olarak tahrip etti.
Karpat baskınında, Sydor Artemyevich bacağından ağır yaralandı. 1943'in sonunda tıbbi tedavi için Kiev'e gitti ve askeri harekatlarda yer almadı. 4 operasyonunun Ocak 1944'teki başarılı bir şekilde yürütülebilmesi için Binbaşı General Kovpak, ikinci kez Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını aldı. Şubat ayında 1944, Kovpak gerilla birimi, S. Kovpak 1'inci Ukrayna Partizanlar Bölümü olarak değiştirildi. Teğmen Albay P.P. Vershigor başkanlık etti. Onun emri altında, bölüm önce Ukrayna ve Beyaz Rusya’nın batı bölgelerinde, sonra da Polonya’da iki başarılı baskın daha yaptı.
Sovyetler Birliği Kahramanı Gerilla Birimi S.A. Kovpaka, askeri bir kampanya sırasında Ukrayna köyünün sokağına geçti
Barış zamanı
Savaştan sonra Kovpak, Kiev'de yaşadı ve halkın büyük sevgisini yaşadı. 1944'ten bu yana, Sydor Kovpak, Ukrayna SSR Yüksek Mahkemesi üyesidir ve 1947'ten beri Ukrayna SSR Yüksek Sovyeti Başkanlığı Başkan Vekilidir. 1967’te, Ukrayna SSR’si Yüksek Sovyeti Başkanlığı’na üye oldu. Kovpak 11, Aralık 1967'te 81 yaşam yılında öldü. Sovyetler Birliği'nin kahramanı Kiev'deki Baykove mezarlığına gömüldü. Kovpak, Ukrayna SSR'deki en popüler isimlerden biriydi. Ukrayna SSR Hükümeti'nin kararı ile Spadshchansky Ormanı, 1967'te bir devlet rezervi olarak ilan edildi, partizan anıtı, Partizan Zaferi Müzesi'nde oluşturuldu. Kovpak’tan sonra birçok kentin (Putivl, Kiev, Sevastopol, Poltava, Kharkov vb.) Sokakları seçildi. Ukrayna ve Rusya topraklarında Sidor Artemovich'e adanmış birçok müze oluşturuldu.
Partizan hareketin taktikleri Kovpak'ın Rusya sınırlarının çok ötesinde geniş bir tanıma kazandığını belirtmekte fayda var. Sidor Kovpak dekolmanı baskınlarına örnek olarak Angola, Rhodesia ve Mozambik partileri, Vietnamlı komutanlar ve çeşitli Latin Amerika devletlerinden devrimciler dahil edildi.
Ne yazık ki, şu anda Küçük Rusya-Ukrayna yeniden Bandera'nın mirasçıları ve hainleri tarafından işgal edildiğinde. Hırsızlar'ın Kiev'deki oligarşik rejimi, Rus medeniyetinin düşmanlarının iradesini yerine getiriyor (bütünleşik kısmı Küçük Rusya - eski Rus başkenti Kiev ile) - Büyük Vatanseverlik Savaşı askerleri de dahil olmak üzere birçok Rus ve Sovyet kahramanının hatırası olan Washington, Brüksel ve Berlin, iftira ve yıkıma maruz kalıyor.
Sovyet Ukrayna'nın kırkıncı yıldönümü onuruna geçit töreni. Eski partizanların sütununa efsanevi komutanlar A. F. Fedorov, S.A. Kovpak, T.A. Strokach başkanlık etmektedir.