Yıkıcı gündemi defetmek için Daniel Defoe' nün dünyasına gitmek, musiki mi, müzik mi tartışmalarına girmek, "Zaman Tüneli" filmini izlemek mi gerek?
"Robinson Crusoe" nun adasına çıksak bizi karşılayan olur, buyur eden çıkar mı? Yoksa yer mi bulamayız orada da? Bütün kaçkınlar o adaya çıkmış olmasın?
Düşünce adaları işgal edilmiş, zihin yolları kapanmışsa; adalar satılmış, mekân mahremiyetini yitirmiş, özgürlük ve özgünlüğün kanadı kırılmıştır. Zaman ne yapsın; Daniel ne desin, musiki ne dinletsin, müzik ne söylesin! Tünelin sonunda çıkış yolu var mı?
Daniel dendiğinde bilen kaç kişi çıkar, "Robinson Crusoe" dendiğinde bilmeyen kaç kişi çıkar? Sığınılacak ada isteği gerçeklikten önce geliyor olmalı; şimdilerde sanal gezinti, sanal iletişim, sanal çoğunluk, sanal sevgi; bastırılamayan sahicilik ve samimiyet arayışı değil mi?
70 yıl ömür sürmüş Defoe, çok çeşitli işler yapmış, fakirlik ve parasızlıktan kurtulamamış; en sonunda kendini adaya atmış; 1719'da "Robinson Crusoe" yi yayınlamış. İngiltere'deki mezar taşında adıyla beraber kitabının adı da geçiyor.
"Zaman Tüneli" ne binip de Daniel'in İngiltere'sine gitmeye gerek yok; Defoe o zamandan seslenmiş;
"Adalet haksız olana zalim gelir. Çünkü her insan kendi gözünde suçsuzdur."
Issız bir adada yaşayan biri söyleyemez bunu; insanlarla beraber ola ola, adaletsizliği yaşaya göre tecrübe etmiş olmalı bu gerçekliği.
Müzik arası verelim mi bu arada? Neva kâr 'a müzik denir mi; musiki demek daha iyi yakışmaz mı? Şimdilerin yozlaşmasına müzik bile denir mi?
Hem Karacaoğlan, Itri'ye rakip mi? Fotoğrafın bütününe niye göremeyiz?
"Robinson Cruosoe" nin adasına kahve götürsek yalnızlığımızı ısıtır mıyız? Kahve ağaçları varsa adada, kahve hatırına kırk yıl kalınır mı orada? Sahicilik ve samimiyet, uzak adalarda mı kaldı?
Gemileri yakmaya gerek yok; birileri zaten yakıyor; kendileri ne ile nereye gidecekse? Hayalimizdeki adada size yer yok. Sahte sahiplenmeleriniz, samimiyetsiz kalabalıklar sizin olsun.
Adanda yer var mı, Daniel?