Image Pexels
Bir ev inşa edildiğinde, sıhhi tesisat ve kablo tesisatı erkenden kurulur. Kurulduktan sonra, boruların ve tellerin evin ömrü boyunca değişmeden kalması muhtemeldir. Aynısı beynin kabloları için de geçerlidir. Erken ilişkiler kelimenin tam anlamıyla çocuğun duygusal kontrol devresini birbirine bağlar. “Birlikte ateşleyen nöronların nasıl bir araya geldiğini” İşte bu ifade, Donald Hebb tarafından 1949 kitabında sunulan nörolojik teoriyi içine alıyor. Davranışın Organizasyonu.
Beyindeki bitişik nöronlar aynı anda ateşlendiğinde, birbirlerine bağlanırlar ve yeni bir devre oluştururlar. Kaynak düşünün. Kızgın bir metal parçası başka bir metal parçasına dokunursa, iki parça tutturulur. Bir elektrik akımı daha sonra bir parçaya uygulanırsa, diğerinden de akar.
Hebb'in aksiyomunu ilişkiye uygulayalım. Bir anne çocuğa gülümsediğinde, gülümsemesi milyonlarca nöronun ateşlenmesine neden olur. Ateşleme gerçekleştiğinde yakınlarda bulunan bazı nöronlar birbirine bağlanır. Bu, devrenin değiştirilmesine neden olur. Birlikte ateşlendikten sonra birlikte kablolamaya yol açtı, başlangıçta bir nöral yol boyunca hareket eden sinyal şimdi de ikinci bir yol boyunca ilerliyor.
Bu nasıl duygusal düzenlemeye çevrilir? Basit bir örnek deneyelim.
Diyelim ki Suzie ve Ingrid ilk kez anaokuluna giden çocuklar. Bu isimleri seçtim, böylece ismi S ile başlayan Suzie'nin genellikle güvenli ve güvenli olduğunu; ve ismi I ile başlayan Ingrid, genellikle açık bir sebep olmadan güvensiz hissediyor.
Her ikisi de yalnız anaokuluna gidecek, anneleri sakinleşmeden. Nöropsikoloji konusunda hem erken hem de bilinçli olduklarını farz edelim. Suzie şöyle bir şey söyleyebilir:
İyi olacağım anne, çünkü daha gençken, her kendimi üzdüğümde, beni ayarladın. Ne hissettiğimi söyleyebilirsin. Bana tünelin sonundaki ışığı gösterdin bana, üzülmeme rağmen, bir dakika içinde daha iyi hissedeceğimi söyleyerek. Çünkü bunu tekrar tekrar yaptınız, beni sakinleştirdiğinizde çıkan nöronlar beni birbirine bağladılar. Şimdi, sinirlenmeye başladığımda, yüzün, sesin ve dokunuşun beni otomatik olarak sakinleştiriyor.
Anaokulunda, fiziksel olarak benimle olmayacak olmana rağmen, psikolojik olarak benimle olacaksın. Ben uzaktayken aklımda olacaksın ve aklımda olacaksın. İki farklı yerde olsak da, yine de bağlı olacağız.
Suzie, annesinin onu sakinleştirdiği birçok anı, aklında bir video gibi saklanır. Üzülmek, otomatik olarak Oynat düğmesini tetikler ve video Suzie'nin bilinçdışı prosedür hafızasında oynatılır. Olduğu gibi, Suzie bilinçsizce annesinin yüzünü görür. Annesinin yumuşak gözleri onu sakinleştirir. Suzie annesinin sesini duyar: “Ne hissettiğini biliyorum. Sorun değil. Her şey yoluna girecek. ”Suzie bilinçsizce annesinin güven verici dokunuşunu hissediyor. Bu anılar Suzie'nin parasempatik sinir sistemini harekete geçiriyor. Sakinleşme devreye girer ve yakında her şey yolunda gider.
Peki ya Ingrid? Annesi erimesine sürekli olarak sakinleşecek şekilde tepki vermedi. Bazen Suzie'nin annesinin yaptığı gibi cevap verdi, ama diğer zamanlarda hiç cevap vermedi. Bazen de, “Üzülecek bir şey yok” diyerek Ingrid'in duygularını geçersiz kıldı. “Ağlamayı kes yoksa sana ağlayacak bir şeyler veririm!”
Alarm verildiğinde Suzie, güvenilir bir güvenlik cenneti olan annesini arar. Fakat Ingrid alarma geçtiğinde annesine dönerse, kızartma tavasından ateşe atlıyor olabilir. Araştırmalar, Ingrid'in zor durumundaki çocukların, dönecek hiçbir yeri olmayan, daha fazla endişe duydukları ve bir kez alarm verildiklerinde diğer çocuklardan daha uzun süre alarmlı kaldıklarını gösteriyor. Allan Schore, “Dolayısıyla, yalnızca sempatik güdümlü korku alarmı başlangıcı daha hızlı olmakla kalmıyor, aynı zamanda dengeleri de uzuyor ve daha uzun süre dayanıyorlar” dedi.
Ingrid anaokuluna gitmek üzereyken şöyle der:
Bak anne, anaokulunda bir erimem olursa, ne yapacağımı bilmiyorum. Aklımdaki bütün bu farklı kayıtlara sahibim. Oynat düğmesine bastığımda, Rus ruleti gibi. Beni sevip beni sakinleştiren video gelirse, ben iyi olacağım. Ama beni geçersiz kılan bir videonuz oynamaya başlarsa, kendime güvenmem. Ve beni tehdit eden veya beni vuran bir video görmeye başlarsam ne olur? Seni aklıma getirmek için çok endişeliyim. Beni psikolojik olarak sakinleştirmek için içinde inşa edilenlere güvenemediğim için, fiziksel olarak orada yanımda olmana ihtiyacım var.
Panik Terapi?
Herkes stres hormonlarının salınmasına ve bunun sonucunda ortaya çıkan yüksek uyarılma veya alarm duygularına maruz kalır. Bazılarımız otomatik olarak aktive olan ve bizi sakinleştiren sinirsel programlamaya sahibiz. Amigdanın neye tepki verdiğine dair alarmdan ilgiye ya da meraka gideriz. Bu yazılıma sahip olmayanlarımız stres hormonları yanana kadar endişe duyuyorlar.
Uyarılmamızı kontrol altına almaya çalışarak neler olup bittiğini kontrol ederek, sinirlenecek bir şey olmadığından emin olabiliriz. Olanları kontrol edemediğimiz durumlardan kaçınma eğilimindeyiz. Böyle bir durumdan kaçınmazsak, işler ters giderse, dışarı çıkabileceğimize emin oluruz.
Neyse ki, alarmı otomatik olarak azaltmak ve uyarmayı düzenlemek için devrelerimiz - panik dahil - erken çocukluk döneminde kurulmamışsa, bunları şimdi kurabiliriz. Gelişimin kaldığı yerden devam edebiliriz.
Tekrar Ingrid'i bir yetişkin olarak kabul edelim. Yüzeyde, serin, sakin ve toplanmış görünüyor. Herkes hepsinin bir arada olduğunu düşünüyor. Bu, kısmen nadiren birbirleriyle rekabet edebilecek iyi arkadaşlarına sahip olmasından kaynaklanabilir. Onlarla birlikte olduğunda, bilinçsizce onlardan aldığı sinyaller parasempatik sinir sistemini aktif tutar. Korumasını düşürebilir ve tamamen rahat hissedebilir.
Ingrid, yeni bir işe başladığında, çalışanlar arasında rekabet var. Performansı yargı ve eleştiriye tabi. Kimse ona her şeyin yolunda olduğuna dair bilinçdışı sinyaller vermez. Kaygı, kendisini yargılamasına ve eleştirmesine neden olur. Fakat Ingrid'in güvende hissetmek için bir şeyler kontrol etmesi gerektiğinden, bu konuda oldukça başarılı oldu. Duygusal bir bedel ödemesine rağmen, bu yetenek kariyerini ilerletir ve yönetici olur.
Başlangıçta yeni sorumluluklarını iyi yerine getiriyor. Ancak, ilerlerken ve daha büyük zorluklarla karşılaştığında, her ayrıntıyı kontrol edemez. Stres kurar. Ara sıra panik atak geçiriyor ve bir terapiste danışıyor. Terapist, kendisi hakkındaki eleştirel düşünceleri olumlu ifadelerle değiştirmesini ister. Terapist ayrıca, panik ataklarının zarar vermeyeceğinden, onlardan korkmaması gerektiğini söyler.
Ingrid, terapinin kendisini daha iyi hissetmesini beklerdi, ancak panik atakları tarafından rahatsız edilmemesi gerektiğine inandığı bir kişi tarafından söylenmesi, başına gelen en geçersiz şeylerden biri. O nasıl olabilir değil panik atak geçiriyor musun? Bu onunla ilgili bir sorun olduğu anlamına mı geliyor?
Araştırmalar art arda nefes egzersizlerinin paniği rahatlatmayacağını göstermiş olsa da, terapist onları tavsiye etti; Ingrid bunu bilmiyor olmasına rağmen, terapist onu başarısızlığa uğrattı.
Paniği devam etti. Ingrid'in sağlık sigortası taşıyıcısı ek terapi seansları için ödeme yapmayı reddettiğinde, bunun da öyle olduğunu düşündü. Bir şey olursa, terapisti gördükten sonra kendisi hakkında daha kötü hissetti.
Paniği Yeniden Programlamak
İyi çalışması için, bir bilgisayarın hem iyi bir donanıma hem de iyi bir yazılıma ihtiyacı vardır. Alarmı zayıflatmak ve uyarılmayı düzenlemek için iyi bir donanıma ihtiyacınız vardır; beyninin fiziksel olarak sağlam olması gerekiyor. Genellikle doğa bununla ilgilenir. Ancak düzenleme aynı zamanda iyi bir yazılım gerektirir ve doğa bunun sadece yarısını sağlar. Her bebek nasıl canlanacağını bilerek doğar, ancak doğa sakinleşmek için yerleşik bir yazılım sunmaz. Bu, bakım verenlerle duygusal olarak güvenli ilişkiler kurarak kurulmalıdır. Ingrid'in erken ilişkileri ihtiyacı olan yazılımı kurmadı.
Şimdi, Ingrid'in yaptığınız şeyi yaptığını varsayalım: bu kitabı okudu. Birçok insanın onun gibi hissettiğini keşfetmesine şaşırdı. Çocukluğu sırasında hiçbir şeyin eksik olduğunu düşünmedi. Başkalarının göründüğü kadar çocukluk olayı hatırlamamasına rağmen, her şeyin yolunda olduğuna inandı. Bununla birlikte, bu kitaptaki alıştırmalar ilginç göründüğü için denemeye karar verdi.
Arkadaşları nedeniyle, muhafızlarının hayal kırıklığına uğradığını hissettiği zamanları hatırlaması kolaydı. Bir arkadaşının yüzünü hatırladı ve arkadaşının sıkıntıya neden olan bir çalışma durumunun fotoğrafını çektiğini iddia etti. Daha sonra, kendisi ve arkadaşının birlikte fotoğrafa baktığını ve onun hakkında konuştuğunu iddia etti. Arkadaşının sesinin sakinleştirici kalitesi fotoğraftaki sahneye nüfuz etti. Arkadaşının güven verici dokunuşunu hatırlayabilirdi. Ingrid, kendisi ve arkadaşı fotoğrafta neler olup bittiği hakkında konuştuklarında dokunma hissettiğini iddia etti.
Ertesi gün, arkadaşını çizgi film tutarak hayal etti. Çizgi film karakteri panik atak geçiriyordu ve kalbinin çarptığını hissediyordu. Hayallerinde, Ingrid ve arkadaşı bu duygu hakkında konuştular. Arkadaşının dokunuşunu hatırlamak sakinleşiyordu. Ingrid egzersizi sürdürdü ve panikin her bir öğesini arkadaşının yüzüne, sesine ve dokunuşuna bağladı.
Sakinleştirici işlemi daha otomatik hale getirmek için, stresini fark ettiğinde arkadaşının yüzünü akla getirmeyi denedi. Bunu yaparken pratik yaparak stresi düşük ve düşük seviyelerde tespit edebildi ve bu da tomurcuğu sıkmasına izin verdi.
© Tom Tom tarafından 2019. Tüm hakları Saklıdır.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
Yeni Dünya Kütüphanesi. http://www.newworldlibrary.com
Makale Kaynağı
Paniksiz: Panik, Anksiyete ve Klostrofobiyi Sonlandırmak İçin 10 Günlük Programı
Tom Bunn tarafından
Ya beyninizin farklı bir bölümüne dokunarak paniği durdurabilseydiniz? Panik ve anksiyete hastalarına yardım etmek için yıllarca çalıştıktan sonra, lisanslı terapist (ve pilot) Tom Bunn, panik yaşayan bir kişiyi bombalayan stres hormonlarından etkilenmeyen beynin bir kısmını kullanan oldukça etkili bir çözüm keşfetti. Yazar, uçak yolculuğu, köprüler, MRI'ler ve tüneller gibi yaygın panik tetikleyicilerle ilgilenmek için özel talimatlar içerir. Panik derinlemesine yaşamı kısıtladığından, Tom Bunn'in sunduğu program gerçek bir yaşam değiştirici olabilir. (Ayrıca Kindle sürümü ve Sesli Kitap olarak da mevcuttur.)
Yazar Hakkında
Yüzbaşı Tom Bunn, MSW, LCSW, Panik bozukluğu konusunda lider bir otoritedir, SOAR Inc.'in kurucusu, uçuşta olan panik hastalarına tedavi sağlayan ve SOAR: Uçma Korkusu için Atılım Tedavisi. Yazar Tom Bunn’un çalışmaları hakkında daha fazla bilgi edinin. web sitesi
http://www.panicfree.net/