Kesha Williams, Kasım 2018’de Va., Fairfax County’de hapse girdiğinde, yirmi yıldır bir kadın olarak yaşıyordu.
Önce kadın mahkûmların yanına kondu ve kadın iç çamaşırları verildi.
Ancak 15 yıldır aldığı hormon tedavisini sorduğunda, hapishane yetkilileri trans olduğunu ve genital cerrahi geçirmediğini öğrendi.
O andan itibaren, federal bir davada, erkeklerle birlikte kaldığını, aramalar sırasında milletvekilleri tarafından taciz edildiğini ve duş alırken veya hapishanede yürürken mahkumlar tarafından göz kamaştırıp el yordamıyla bakıldığını söyledi.
Sütyenlerinin alındığını söyledi ve kendisine servisten bir tane satın alamayacağı söylendi. Haftalarca hormon tedavisi verilmedi.
Bir danışmanla konuştuğunda, kendisine “erkekler erkek olacak” ve zamanını beklemesi söylendiğini söyledi.
Bunun yerine, hapisten çıkmadan önce bir avukatla temasa geçti.
41 yaşındaki Williams bir röportajda, “Bir sonraki kız için, bundan geçmesi gereken diğer her kız için savaşmalıyım” dedi. “Fiziksel, zihinsel tacize uğruyorsun.”
Silver Spring, Md.’de yaşayan Williams, bazı federal mahkemelerde benimsenen ve diğerlerinde şüphecilikle karşılanan nispeten yeni bir sakatlık yasası yorumuna göre dava açıyor. ABD 4. Daire Temyiz Mahkemesi, bir panelin Mart ayında bu konudaki argümanları duymasının ardından davayı değerlendiriyor.
Bu, hem trans haklarının Engelli Amerikalılar Yasası kapsamında değerlendirilmesi hem de hapishanedeki trans kadınların diğer kadınlarla birlikte barındırılması için ulusal bir yasal baskının parçası.
Ulusal Lezbiyen Hakları Merkezi’nde kıdemli bir personel avukatı olan Amy Whelan, federal düzenlemelere ve trans kadınların erkek cezaevlerinde karşılaştıkları yüksek cinsel istismar riskini gösteren araştırmalara rağmen, cinsel organların hala çoğu hapishanede barınmayı belirlediğini söyledi.
Hapishaneler, insanları taşımanın ne kadar önemli olduğunu anlamak ve ilgili tıbbi sorunları anlamak açısından hala çok geride” dedi. “Bu kurumların emniyetini ve güvenliğini riske atıyor.”
Davalar Washington, DC, hapishane ve Massachusetts’te değişikliklere yol açtı; bazı eyaletler proaktif olarak mahkumların cinsiyet kimliklerine göre barındırılmasını zorunlu kılmıştır. Ancak, California’da cisgender kadın haklarının ihlal edildiğini savunan bir dava da dahil olmak üzere, bu politikalara yönelik geri dönüşler de oldu.
ABD 9. Daire Temyiz Mahkemesi, bir Idaho mahkumunun Anayasa uyarınca cinsiyet doğrulama ameliyatına hakkı olduğuna karar verdi, ancak 4. Daire, engellilik sorununu özel olarak ele alan ilk temyiz paneli.
ADA 1990’da yasalaştığında, “fiziksel bozukluklardan kaynaklanmayan cinsiyet kimliği bozuklukları” açıkça ayrımcılığa karşı korunmanın dışında tutuldu. Williams’ın davasını inceleyen ilk federal yargıç da dahil olmak üzere mahkemeler, trans kişilere karşı ayrımcılık iddiasıyla davaları reddederken bu dile dikkat çekti.
Avukatlar aracılığıyla Fairfax yetkilileri de aynı şeyi söyledi.
“Bayan Williams’ın iddia ettiği koşulların ideal olmaktan uzak olduğunu söylemek, onun ve diğer trans bireylerin karşılaştığı mücadeleleri en aza indirecektir” diye yazdılar, ancak “iddiaları, onun engelli nitelikli bir birey olduğunu göstermek için yetersiz.”
Hapishaneyi yöneten Fairfax şerif ofisinin bir sözcüsü, dava devam ederken yorum yapmanın uygun olmayacağını söyledi.
Williams ve diğerleri, yasanın yazarlarının trans kimliği o kadar yanlış anladıklarını ve yasanın istisnasının onu tanımlamadığını savunuyorlar. Muhafazakarların ısrarı üzerine eklenen yasaya, “cinsel davranış bozuklukları” kapsamında pedofili, röntgencilik ve teşhircilik de dahildi.
Karşı cins olarak yaşama arzusu artık psikiyatristler tarafından tedavi edilmesi gereken bir hastalık olarak etiketlenmiyor; bunun yerine zihinsel sorun, kişinin cinsiyet kimliğiyle uyumlu olmayan bir bedende doğmuş olmanın stresidir.
Avukatı Joshua Erlich, 1990’da sözlü bir tartışmada, “Müvekkilimin şu anda sahip olduğu bozukluk, en azından teşhis açısından mevcut değildi” dedi. “Modern bir anlayış uygulamalıyız.”
Dava açmaya kararlı olan Williams, Fairfax velayetinden ayrılmadan önce Erlich ile bağlantı kurdu. Daha önce hapishanelerde kısa süreli görevlerde bulunmuştu. Ama hiçbir zaman Fairfax’ta olduğu gibi bir deneyimi olmamıştı, bunun bir operasyonda çalıştığı ortaya çıkan uyuşturucu satıcısı bir erkek arkadaşa yardım etmeyi kabul etmesinden kaynaklandığını söyledi.
“Yaptığımı yaptım, hapse gireceğim – ama ben de kim olduğum için cezalandırılıyorum” dedi. “Sistemlerini değiştirmeleri gerekiyor; farklı bir zamanda olduğumuzu anlamalılar.”
Destekleyici bir özette, bir grup gey ve trans hakları örgütü, cinsiyet hoşnutsuzluğunun fiziksel bir bozukluktan kaynaklandığı anlaşılabileceğini vurguladı. “Cinsiyet disforisi fizyolojik bir kökene sahiptir” diye yazıyorlar, “seks hormonlarının gelişen beyinle atipik bir etkileşimi.”
4. Bölgedeki yargıçlar bu argümana açık görünüyordu, ancak bunu desteklemek için bilimsel bir tanıklık olması gerektiğini öne sürdüler.
Davacılar, ADA’nın cinsiyet disforisi iddialarını yasakladığı şeklinde okunursa, bunun anayasaya aykırı olacağını savunuyorlar. Yüksek Mahkeme, 2020’de, On Dördüncü Değişikliğin cinsiyete dayalı ayrımcılığa ilişkin yasağının transseksüel statüsü için geçerli olduğunu tespit etti.
Williams’ın davası, hapishane politikalarına doğrudan meydan okumaz, ancak Erlich sözlü tartışmada, hapishane prosedürlerinin onlar için bir mazeret değil, kötü muamelenin kanıtı olduğunu söyledi.
Washington post