Fransız Karayipleri’ndeki sığ deniz mangrov ormanlarındaki batık enkazlara tutunan, çıplak gözle mükemmel bir şekilde görülebilen iplik benzeri mikroorganizmalar, şimdiye kadar bilinen en büyük bakteri unvanını kazandı.
Yaklaşık bir santimetre uzunluğunda, kabaca bir insan kirpiğinin boyutu ve şekline sahipler, rekabeti bahçedeki çeşitli bakterilerin yaklaşık 5.000 katı ve bir zamanlar dev olarak kabul edilen bakterilerin 50 katı boyutunda geride bırakıyorlar. İnsan açısından bu, Everest Dağı kadar uzun bir insanı görmek gibidir.
Prokaryotlar, 2009 yılında Antil Üniversitesi’nde biyolog olan Olivier Gross tarafından keşfedildi ve Guadeloupe takımadalarının mangrovları arasında kükürt bakımından zengin sularda hafifçe sallandıklarını gözlemledi. Gross, düzenlediği basın toplantısında, bakterilerin tropik bataklıkta batan yapraklara, dallara, istiridye kabuklarına ve şişelere yapıştığını söyledi.
O ve meslektaşları başlangıçta bunların karmaşık ökaryotlar veya belki de bir dizi ilgili organizma olabileceğini düşündüler. Ancak yıllarca süren genetik ve moleküler araştırmalar, her bir çizginin aslında, diğer kükürt oksitleyen bakterilerle genetik olarak ilişkili, yükselen bir bakteri hücresi olduğunu ortaya çıkardı. Berkeley, California’daki Ortak Genom Enstitüsü’nde mikrobiyolog olan Jean-Marie Voland basın toplantısında, “Tabii ki, bu büyük bir sürpriz oldu” dedi.
Gross ve meslektaşları bu hafta yayınladı Bilimde öğrendikleri her şeyi açıklayan bir makale Adlandırdıkları ürkütücü yeni bakteriler hakkında Candidatus (Kaliforniya) Thiomargarita Magnifica.
Bulguları, mikrobiyal çeşitlilik anlayışımızı, mikrobiyologların asla mümkün olmadığını düşünmediği şekillerde genişletiyor. Bilim adamları daha önce bakteri boyutunun, hücre içi taşıma sistemlerinin eksikliği, verimsiz kimyasal difüzyona bağımlılık ve enerji ihtiyaçlarını karşılamak için gereken yüzey-hacim oranı gibi çeşitli faktörler tarafından sınırlanacağını varsaymışlardı. Ancak bir beden Kaliforniya. T. Magnifica Volland, hücrenin, bakterilerin teorik olarak ulaşabileceği beklenen maksimum değerden en az iki kat daha yüksek olduğunu söyledi.
Voland, Gross ve meslektaşları hala nasıl – ve tam olarak neden – öğreniyorlar.Kaliforniya. T. Magnifica Kendi saf boyutunu yönetir. Ama şu ana kadar açık ki Kaliforniya. T. Magnifica Kükürt bakımından zengin ortamından hidrojen sülfürü oksitler ve nitratları azaltır. Hücre hacminin yaklaşık yüzde 75’i bir torba depolanmış nitrattır. Kist, hücre zarına çarparak besinlerin ve diğer moleküllerin yayılması gereken derinliği sınırlar.
Bakteriler yüzen DNA’ya sahip olma eğilimindeyken, Kaliforniya. T. Magnifica Araştırmacıların meyvedeki minik tohumlardan sonra pipiens adını verdiği birkaç zara bağlı bölmede gruplandırılmış genomunun yarım milyondan fazla kopyasına sahip gibi görünüyor. Pepinatların bakterilerin dış kenarları boyunca dağılımı, yerel protein üretimine izin vererek, proteinleri uzun mesafelerde taşıma ihtiyacını ortadan kaldırabilir.
Bu dev bakterileri incelemenin bir sonraki adımı, bilim adamlarının onları laboratuvarlarda nasıl yetiştireceklerini bulmalarıdır. Şu anda, araştırmacılar mangrov ormanlarından her tükendiğinde yeni örnekler topluyor. Ancak, belirsiz veya mevsimlik bir yaşam döngüsüne sahip gibi göründükleri için bu zordu. Son iki aydır Gros hiçbir şey bulamadı. “Onların nerede olduğunu bilmiyorum” dedi.
“Bedava müzik aşığı. Sert yemek fanatiği. Troublemaker. Organizatör. Bacon fanatiği. Zombi aşığı. Seyahat bilimcisi.”