「Öyleyse, öncelikle bana kullandığın büyü ve bildiğin becerilerden bahseder misin evlat? Tabii bana söylemek istemezsen seni daha fazla zorlamayacağım.]
「Hayır, sana güveniyorum… Nasılsa gelecekte bunu bilen yüz kadar adam olacak.」
Büyünün temellerini öğrenmek için Zadiris’e büyüsünü ve becerilerini anlatmak Vandalieu için gerekliydi. Bilgi ve deneyimine dayalı olarak rehberlik ve tavsiye alabilecekti.
Ancak bu, Zadiris’e ölüm özellikli büyüsü hakkında bilgi vermek anlamına geliyordu. Normal maceracılar ve canavarlar bile becerileriyle ilgili bilgileri özgürce vermekten çekinirlerdi. Bunun nedeni, bunu yapmanın kişinin tüm zayıflıklarını ortaya çıkarmasıydı.
Ancak, bu bilgiyi güvendiğiniz kişilerle paylaşmak alışılmadık bir durum değildi. Maceracılar için, becerilerini parti üyelerinden bir sır olarak saklamak, ekip çalışmasına engel olur. Ama canavarlar için bu başka bir hikaye olabilir.
Ve hala birkaç on yıl olmasına rağmen, Origin’den gelip burada reenkarne olan yüz kişi olacaktı ve bunların hepsi Vandalieu’nun ölüm özellikli büyüsünü biliyor olacaktı.
Rodcorte bir mucize eseri onlara Vandalieu’nun ölüm özellikli büyüsünden bahsetmemiş olsa bile, muhtemelen laboratuvarda hapsedildiğine dair veriler kalacaktı ve onun ölüm özellikli büyüsü kullanılarak yaratılan Sihirli Öğeler zaten Origin’de geniş çapta dolaşıyordu. . O zamanlar, bu eşyaların reklamı ölüm özellikli sihirle değil, bağımsız olarak geliştirilmiş yaşam özellikli sihirle yaratılmıştı, ama kesinlikle gerçek doğaları şimdiye kadar keşfedilmiş olurdu.
Bu nedenle, Amemiya Hiroto ve diğerlerinin Vandalieu’nun ölüm özellikli büyüsünü Origin’de öldükten sonra öğrendiği varsayılabilir. Bunu bilmemeleri çok düşük bir ihtimaldi.
Bu nedenle Vandalieu, güvendiği Zadiris gibi birinden bunu saklamak için bir neden göremiyordu.
[Yüz kişi mi? Her halükarda, senin sihrinle ilgili oğlum -」
Şu anda Zadiris, Vandalieu’nun büyüsünün özel bir yaşam niteliği büyüsü olduğu izlenimine kapılmıştı. İlk başta, Ölümsüzlerin yaşam özellikli sihirle tamamen alakasız olduğu düşünülebilir, ancak Lambda’da Ölümsüzleri kontrol edebilen tek kişi yaşam özellikli büyücülerdi.
Cesetlere zorla yaşam gücü akıttılar, yapay olarak hareket eden sahte yaşama sahip yaratıklar yarattılar. Bu tür Ölümsüzler bu doğal olmayan duruma zorlandıkları için, Devil’s Nests and Dungeons’da görünen Undead’den temelde daha zayıftılar.
Zadiris, Vandalieu’nun bu sınırlamaları aşan özel bir büyü kullandığını düşünmüştü, bu yüzden Vandalieu ona ölüm özellikli büyüsünden bahsettiğinde dili tutulmuştu.
「D… Ölüm özelliği? Yeni bir… Dokuzuncu özellik mi? Böyle bir şey gerçekten var… Hayır, sanırım doğru. Aslında Ölümsüzleri kontrol ediyorsun ve hakkında hiçbir bilgim olmayan büyüler yapıyorsun.」
Origin’de, ölüm özelliği sekizinci özellikti, ancak Origin’den farklı olarak, zaman özelliği Lambda’da mevcuttu, bu nedenle ölüm niteliğini dokuzuncu özellik yaptı.
[Yani sonuçta şaşırdın mı?]
“Söylemeye gerek yok! Yeni bir özelliğin büyüsünün potansiyel değerini bilen her canavar ilgi gösterir!]
Canavarlar için sihir, güçlülerin zirvede olduğu bir toplumda hayatta kalmalarını ve yükselmelerini sağlayan bir güçtü.
Bilinmeyen büyülerin kullanıcılarına karşı nasıl savaşılacağını kimse bilemezdi. Ölüm niteliğinin tamamı bilinmediği için, bir düşmanı görünürde hiçbir tepki vermeden öldürmenin birçok yolu olabilirdi.
Origin gibi, Lambda’da da kişi, o nitelik için bir yakınlığa sahip olmadıkça, bir nitelik için sihir öğrenemez. Bu canavarlar için de geçerliydi, bu yüzden tüm canavarlar bunu yapamazdı, ancak ırk adlarında “büyücü” geçen canavarların bir şekilde teknikleri çalabileceğine dair çok gerçek bir endişe vardı.
“Anlıyorum. Maceracı büyücünün büyü yapamamasının nedeni bu ölüm özellikli büyüydü.」
Zadiris, kendisine saldıran maceracılar arasındaki büyücünün nasıl öldüğünü hatırladığında ürperdi. Kendisi de bir Ghoul Büyücüsü olarak, birinin büyüsünün bir büyücü olarak elinden alınmasının dehşetini hayal etmesi onun için kolaydı. Bu, bir kılıç ustasının kollarını alıp ona düşmanlarını ölümüne tekmelemesini söylemekle eşdeğer olurdu.
Bunu düşünerek maceracılara biraz sempati duydu, ama bunun için artık çok geçti.
[Öyleyse, sadece ışık ve rüzgar özellikli büyülere ilgim olduğu için, sana ölüm özellikli büyüyü doğrudan öğretemem ama bildiğin büyüyü kullanmana yardım edebilirim. Sihir öyle bir sanattır ki bunu yapabilirim.”
İlk başta, ateş özelliği ile su niteliğinin zıt olduğu varsayılabilir. Ancak ateş sıfatının özü ısı, su sıfatının özü ise sıvı ve soğuktur.
Bu nedenle, ateş niteliğine sahip bir usta büyücü, bir şeyi yakmak için ısıyı serbestçe artırabilir veya düşürüp dondurabilir. Su özelliğinin ustası, sıvı olduğu için erimiş lavı kendi kolları ve bacakları gibi manipüle edebilir.
Toprak elementinin bir kullanıcısı cıva ve lavı manipüle edebilirken, rüzgar elementinin bir kullanıcısı büyük bir patlama yaratmak için havanın yanıcı bileşenlerini kullanabilir.
「Bununla ilgili şeyler ben çocukken şefin bana gösterdiği bir kitapta yazılıydı.」
Zadiriler bu bilgiyi maceracılardan yağmalanan kitaplardan elde etmişti. Canavarlar için kitaplar ancak insanlardan veya diğer canavarlardan çalınarak elde edilebilirdi, bu yüzden elde edilmesi zordu.
「Yani önemli olan ilgi duyduğunuz özelliklerin sayısı değil, becerilerinizi ne kadar arttırdığınızdır. Tabii ki, birden çok özelliği kullanabilmek uygundur. Bununla birlikte, birden çok özellikte büyü yapacak kadar becerikli olan ancak bu nitelikler hakkında yalnızca yüzeysel bilgiye sahip olan maceracıların, yalnızca ateş özelliğini kullanabilen Goblin Büyücüler tarafından mağlup edildiği durumlar vardır.」
「Artık böyle ifade ettiğinize göre, kendimi motive hissetmeye başlıyorum.」
Origin araştırmacılarının「yalnızca ölüm özellikli büyüye ve Mana havuzunuza odaklanmalısınız」 dediği Vandalieu için, Zadiris’in öğretileri canlandırıcı ve onun için bir mutluluk kaynağıydı. Hatta bu konuda tutkulu hissetmeye başladı.
Her zamanki gibi ifadesiz olduğu için dış görünüşünde hiçbir değişiklik olmamasına rağmen.
「Ve bu beceri için gerekli olan şey Mana’dır. Sahip olduğunuz Mana miktarı, büyülerinizi yapabileceğiniz sürenin uzunluğu ile doğrudan ilişkilidir. Ne kadar Mana’n var oğlum? Derslerimizin süresini buna göre ayarlamam gerekecek.」
「Ah, evet, yüz milyon civarında.」
「Anlıyorum, yüz milyon… Ne?!」
Zadiris bir kez daha şaşırırken, Vandalieu’nun sevimli bulduğu genç görünümüne uygun bir yüz ifadesi takındı.
Yüz milyon… Bu doğru mu? Benim on binim bile yok, ama sen oğlum… Hayır, senin de bilinmeyen büyü kullandığını düşünürsek, bu… o kadar sıra dışı değil sanırım?]
Zadiris, Vandalieu’nun Mana havuzuyla ilgili kendi raporunda verilen inanılmaz sayı karşısında şaşkına dönmüştü. Normalde insan buna kötü söylenmiş bir yalan diye gülüp geçerdi ama gözlerinin önündeki çocukta onu bunu yapmaktan alıkoyan bir inandırıcılık vardı.
En azından Zadiris böyle hissediyordu.
Ve her halükarda, Vandalieu bu kadar zavallı bir yalan söylemekten fayda görmezdi. Onu etkilemek için Mana havuzunu biraz abartmak bir şey olurdu, ama yüz milyon abartıdan öte bir sayıydı. Ve büyünün temellerini öğrenmek için ders almak üzere olduğu için, böyle bir yalan çabucak ortaya çıkacaktı.
「… Pekala, sorun değil. Mana havuzunu yakında anlayacağım evlat.」
Zadiris şaşkınlığını güçlükle yutmayı başardı. Bu sırada Vandalieu, tepkisinden yüz milyonluk bir Mana havuzuna sahip olmanın anormal olduğunu anladı. Kendisini insan toplumunda bulursa bundan çok fazla bahsetmemeye karar verdi… gerçi kendini bir Lonca’ya kaydettirirse bu açığa çıkacaktı.
「Pekala, sihirle ilgili hangi becerilere sahipsiniz?」
「Başlamak için [İlahi İptal Etme] becerisine sahibim. Ve [Golem Dönüşümü]becerisi, bu sihirle ilgili bir beceri sayılır mı?]
「… Oğlum, kalan ömrümü ne kadar kısaltmayı planlıyorsun? Aslında, [İlahi İptali]becerisini öğrenmek için ihtiyacım olan temel bilgileri bana öğretmeni istemeliyim. Ve bunu [Golem Dönüşümü] hiç duymadım bile.」
Vandalieu, İlahi İptal Etme becerisinin Darcia’dan ne kadar nadir olduğunu duymuştu, ancak yaklaşık üç yüz yıldır yaşamış olmasına rağmen Zadiris’in bile şaşırdığını görünce, düşündüğünden daha nadirmiş gibi görünüyordu.
Ancak, Zadiris [Simya]becerisine sahip gibi göründüğü için, onun [Golem Dönüşümü]becerisini bileceğini düşünmüştü. Dünya’da okuduğu kurguya dayanarak Golemlerin Simya kullanılarak yaratıldığını varsaymıştı.
「Sana [İlahi İptali]’nin temellerini öğretmemi istesen bile, büyü yapmak için ilahi söyleyemediğin bir durumda tek yapman gereken sihir kullanmak, anlıyor musun?」
「Senin Mana havuzun sayesinde bunu yapabilecek tek kişi sensin oğlum.」
Aynı etkiyi korurken ilahisi olmayan bir büyü yapmak için onlarca, hatta yüzlerce kez Mana gerekirdi. Bu nedenle, yetenekli büyücüler bile böyle bir başarıyı günde yalnızca bir kez gerçekleştirebilirdi. Vandalieu, anormal derecede geniş Mana havuzu nedeniyle bunu yalnızca beceriyi elde edene kadar tekrarlayabildi.
Normalde [İlahi İptali] becerisini elde edebilecek olanlar yalnızca, sihirle ilgili birçok İşte ve efsanevi canavarlarda ustalaşmış inanılmaz derecede yetenekli büyücülerdi.
「Bu gidişle sana temelleri öğretmeme gerek kalmayacak gibi görünüyor. Niteliksiz büyü ve [Mana Kontrolü] becerisinin mükemmel olduğuna eminim, değil mi?]
Zadiris güvenini kaybetmiş gibi bir tonda konuşurken, bu kez şaşırma sırası Vandalieu’daydı.
「Niteliksiz büyü nedir?」
[Nasıl oluyor da ne olduğunu bilmiyorsun? Bu en temel, temel sihirdir!]
Zadiris de yine şaşırmıştı.
Adından da anlaşılacağı gibi, niteliksiz sihir, herhangi bir niteliğe dönüşmeden önce Mana’yı kullanan sihirdir. Hiçbir nitelik söz konusu olmadığından, herkes bu büyüyü Mana’ya sahip olduğu sürece kullanabilir, bu nedenle büyücülerin, kişinin Mana’sını kontrol etmenin temellerini öğrenmek için önce niteliksiz büyüyü öğrenmesi yaygındı.
Niteliksiz büyü, nitelik içeren büyüden daha zayıftır ve yalnızca basit büyülerden oluşur, ancak basit olduğu için öğrenmesi ve kullanması da kolaydır.
「Şeytan Yuvasında yaşayan bizler bile bunu biliyoruz.」
「Bilmiyorum çünkü kendi kendimi yetiştirdim.」
Ve Vandalieu’nun bunu bilmemesinin en büyük nedeni, önceki hayatını yaşadığı dünya olan Origin’de niteliksiz büyünün olmamasıydı.
Gerçekten yok muydu, yoksa laboratuvardaki araştırmacılar kasten ona bundan bahsetmemişler miydi… İkincisi olma ihtimali yüzde seksen doksandı ama şu anda bunu doğrulamasının hiçbir yolu yoktu. Vandalieu, Hiroto ve diğerlerine burada ne zaman reenkarne olduklarını sormaya karar verdi, eğer şansı olursa.
En azından, araştırmacılar Vandalieu’ya Niteliksiz büyüden hiç bahsetmemişlerdi. Ruhları muhtemelen biliyordu, ama Vandalieu’nun sorularını cevaplamak dışında sadece saçma sapan konuşmuşlardı.
Vandalieu, şu anda Darcia için yaptığı gibi onlara Mana sağlasaydı, o zaman belki kişilikleri bozulmadan korunabilirlerdi, ama o sırada kendi Manasını özgürce kullanamamıştı.
Elbette, Darcia niteliksiz büyüyü biliyordu. Vandalieu daha sonra ona bunu sorduğunda, Vandalieu’nun bunu bildiğini ve ona öğretme zahmetine girmediğini varsaydığını söyledi.
『Sana kimse öğretmeden sihir kullanabiliyordun Vandalieu, bu yüzden bunu bildiğinden emindim…』
Bunun gibi bir şey.
[Pekala, o zaman niteliksiz büyü ile başlayacağız sanırım. Beceriyi edinmem üç yılımı aldı; Eminim bir yıl bile sürmez evlat. Sonuçta, Mana havuzunuzla tüm gün pratik yapmakta sorun yaşamazsınız.」
Ghoul savaşçılarının lideri Vigaro, aniden ayağının yanında büyüyen bir ot gördü ve baharın yakında geleceğini anladı.
Takvim veya medeni tarım teknikleri kullanmayan Ghoul’lar için mevsimler, etraflarında hissedebildikleri şeylerden başka bir şey değildi. Nemli hava ve sağanak yağmur, yağmur mevsimi anlamına geliyordu; sıcak hava yazdı; hava biraz soğuduğunda ve normalden daha fazla meyve olduğunda sonbahardı; hava kuruyup soğuduğunda mevsim kıştı.
Ve hava yeniden ısınıp da adını bilmedikleri bu yabani otlar yeşermeye başladığında bahar gelmişti.
「Geldiğinden bu yana yarım yıl geçti, ha.」
Vigaro’nun yaşadığı yıl ve ayların sayısı göz önüne alındığında, yarım yıl önemli bir süre sayılmazdı. Ancak bu kısa süre içinde Vigaro’nun yüz yılı aşkın süredir yaşadığı köyde hayat değişmişti.
Vandalieu, onunla ilgilendiği için teşekkür olarak, Hortlakların yiyeceklerini korumak için ölüm özellikli büyü kullanmıştı. [Koruma] adlı bir büyü ile güçlü mideleri olan Ghoul’ların bile birkaç gün sonra yiyemedikleri çiğ et birkaç ay sürdü.
Şimdiye kadar, Ghoul’ların kullandığı tek korunmuş yiyecek Gobu-gobu ve güneşli günlerde kurutulmuş etti, bu yüzden bu büyük bir kolaylık kaynağıydı. Ghoul’lar artık her gün avlanmak için dışarı çıkmak zorunda değildi, bu da kendilerini eğitmek için daha fazla zamanları olduğu ve daha az yaralanma vakası olduğu anlamına geliyordu.
Şey, Ghoul’lar doğası gereği tembel hayvana benzeyen bir ırktı, bu yüzden bu bazı bireylerin gevşemesine de neden oldu. Bu, çalışmanın ve bir şeyler için çaba göstermenin önemini öğreten Zadiriler ve bunların önemini sezgisel olarak bilen Vigaro tarafından kontrol altında tutuldu.
「Ve bizim için hazırladığı et inanılmaz lezzetli.」
Vandalieu, [Olgunlaştırma] büyüsünü Hortlakların servis edilmeden hemen önce yediği çiğ ete uyguladı. Yeryüzünde aynı etkiyi yaratmak için, eti günlerce veya haftalarca dikkatlice ayarlanmış sıcaklık ve neme sahip bir odada pişirmek gerekirdi, ancak bu büyü ile, çukurlardan başka hiçbir şeyi olmayan bu köyde böyle bir et üretmek mümkündü. ve bir depo.
Bu, Ghoul’lar için bir nimetten başka bir şey değildi.
Belki de bu lezzetli et sayesinde vücutları daha sağlıklı ve bir şekilde eskisinden daha güçlü hissediyorlardı.
Görünüşe göre Vandalieu bahar geldiğinde ayrılmayı planlıyordu, ancak köyde kalmasını isteyen Vigaro da dahil olmak üzere birçok kişi vardı.
Bir yetişkin olsaydı, kişisel kullanımı için ona birkaç kadın teklif ederlerdi, ancak iki yaşından küçük bir çocuğa böyle bir teklifte bulunmak oldukça zordu.
Ancak, Zadiriler ile olan becerilerinin dersleri biraz daha zaman alacak gibi görünüyordu, bu yüzden yaza kadar kalabilirdi.
Vandalieu iyi bir insandı, bu yüzden Vigaro çalışmasının iyi geçmesini istiyordu ama aynı zamanda Vigaro onun olabildiğince uzun süre kalmasını istiyordu. Ne kadar karmaşık bir duygu karışımı.
Vigaro bu zor duygularla uğraşırken, çırakları güçlü bir düşman avlıyordu.
「WOOOOOHHHHN!」
「GAAAAH!」
「Yaylıları öldürün – hayır, önce asalı olanı!」
Vigaro’nun çırakları ve avları bir grup savaşına girdiler.
Ancak avları maceracı değildi. Vigaro ve savaşçıları, maceracılara Vandalieu’nun tahmin ettiğinden daha az saldırırdı ve maceracılar en başta Şeytan Yuvası’na pek sık gelmezlerdi.
Şu anki şef Zadiris daha gençken, köy nüfusunun üçte ikisinin bir grup maceracı tarafından avlandığı bir olay olmuştu, bu nedenle köyde gerekli olmadıkça maceracılara saldırmamak bir yasaydı. Maceracılar keşfedilirse, Ghoul’lar saklanır ve onlar geçene kadar bekler ve yalnızca maceracılar onlara saldırırsa savaşırdı.
Ghoul’lar, maceracıların etinin lezzetli tadını ve ekipmanlarının ne kadar değerli olduğunu biliyorlardı, ama maceracıların ne kadar ürkütücü olabileceğini bundan daha da iyi biliyorlardı.
Ancak diğer Ghoul köylerinin maceracılara nasıl davrandığı bilinmiyordu.
Ve Vigaro ve diğerleri bundan habersiz olsalar da, bu Şeytan Yuvası’na çok az maceracının gelmesinin sebebi konumuydu.
Bu Şeytan Yuvasının boyutu ve içinde ortaya çıkan canavarlar, D veya C sınıfı maceracılar için mükemmel bir şekilde uygundu. Ancak, en yakın insan kasabası üç günlük bir yolculuktu.
Ve yakınlardaki insan kasabasından sadece birkaç saat uzaklıkta, hatta birden fazla Zindanı olan, benzer büyüklükte başka bir Şeytan Yuvası vardı.
Bu nedenle maceracıların şehre daha yakın olan Şeytan Yuvası’na odaklanmaları doğaldı, çünkü burada Zindanlar bile vardı. Tabii ki, bu Şeytan Yuvasını kendi haline bırakmak ve canavarların çoğalıp buradan taşmasına izin vermek büyük bir sorun olurdu, ancak Maceracılar Loncası bunun olma riskinin düşük olduğuna karar vermişti.
Bunun nedeni, Vigaro ve diğer Ghoul’ların yaşadığı Devil’s Nest’in birçok yarı insan tipi canavara sahip olmasıydı. Goblinlerin, Koboldların, Orkların ve Ghoulların köyleriyle doluydu ve sık sık birbirleriyle savaşıyorlardı, bu yüzden maceracılar canavar sayısını azaltmak için gelmese bile canavarlar kendi nüfuslarını düzenlediler.
Bu yüzden insanlar bu Şeytan Yuvası’na kadar gelmenin gerekli olmadığına karar vermişlerdi. Tamamen kendi haline bırakmak bir sorundu, bu yüzden Maceracılar Loncası bölgeyi araştırmak için düzenli olarak talepler gönderdi. Yani buraya gelen maceracılar, rakipleri olmadığı için burada büyük karlar elde edebileceklerini düşünerek talebi kabul edenlerdi – Zadiris’e saldıran maceracılar gibi.
Bu sebeplerden dolayı, köyün Ghoul’ları maceracılara karşı yılda bir defadan az savaşırdı. Biri Vigaro’nun çıraklarının neyle dövüştüğünü sorsa, cevap Koboldlar olurdu.
「WOOOOHHHN!」
「GRRRR!」
Koboldlar, insanlardan biraz daha küçük, iki ayak üzerinde duran köpekler gibiydi. İnsanlar kadar güçlüydüler ya da belki biraz daha zayıftı. Ancak çok çeviktiler, Goblinlerden daha zekiydiler ve grup savaşlarında ustaydılar.
Ortalama olarak 2. Dereceydiler ve daha yüksek rütbeli olanların Kobold Chief, Kobold Geronimo, Kobold Mage ve Kobold King gibi yarış unvanları vardı.
Çıraklar, hançerler ve yaylarla donanmış otuz normal Kobold’la, biraz daha büyük olan ve kılıç ve mızraklarla donanmış dört* 3. Kademe Kobold Şefi ve ayrıca bir asa kullanan tek bir 4. Kademe Kobold Mage ile savaşıyorlardı.
Vigaro’nun on üç çırakının yanı sıra üç hayvan ve bir kuş Kobold’lara karşı çıktı. Sayı bakımından ezici bir dezavantajdaydılar, ancak Ghoul’lar 3. Seviye canavarlardır. Savaşı nicelikten çok nitelikle kazanıyorlardı.
Buna rağmen zorlu bir savaştı – iyi performans göstermiyorlar mıydı?
Ghoul’ların doğum oranı düşük olduğundan, dikkatsizce üye kaybetmeyi ve kendi sayılarını düşürmeyi göze alamazlar. Vigaro gerekirse kendi başına adım atmaya hazırdı ama sonunda kazanabileceklerine inanıyordu.
Çıraklarının oynamak için çeşitli güçleri vardı.
『Halberd Tekniği, Tek Flaş!』
Bir teberin bıçağı inanılmaz bir güçle sallandı ve hemen önündeki bir Kobold’un ve yanındakinin kafasını temiz bir şekilde kesti.
『Onee-chan, sağ tarafı bana bırak! Naginata tekniği, Çift İtme!』
Sağdan gelen ve Kobold’un sırtından çıkıntı yapan bir Kobold’un boğazını ve midesini bir kılıç bıçağı deldi.
『Bir sürü var ve hızlılar. Millet, saldırmaya devam edin ve sakin olun!]
『Ön hatlarını bize bırakın ve etrafınızı sarmayın!』
Bu, Living High-Leg Armor Saria ve Living Bikini Armor Rita’nın işiydi. Altı ayını Vigaro ve diğerlerinden dövüşmeyi öğrenerek geçirmişlerdi. Sonuç olarak, hala 1. seviyede olmalarına rağmen dövüş becerileri kazanmışlardı ve silahlarını kullanabiliyorlardı.
Silahlarını Mana ile korumayı ve saldırı sırasında serbest bırakmayı öğrenerek saldırılarını daha güçlü hale getirmişlerdi.
Bir usta, teknikleri kullanarak anında düzinelerce bıçaklama yapabilir ve sadece bir demir kılıç kullanarak bir metal parçasını parçalara ayırabilirdi, ancak 1. seviye becerilere sahip yeni başlayanlar için, normal bir kılıçtan daha güçlü olan『Tek Flaş』 kapsamlı saldırı ve iki bıçaklama saldırısı gerçekleştiren『Double Thrust』 sınırdı.
Ancak sonuçlardan, başlangıç seviyesindeki tekniklerin bile savaşta yeterince etkili olduğu açıktı.
Seviyelerini yükseltmeleri sonucunda da konuşabilirler hale gelmişlerdi. Bu sadece Sam ve Vandalieu için değil, Vigaro ve diğer Ghoul’lar için de büyük bir mutluluk sebebiydi. Bu tuhaf, yüzü olmayan zırhlarla nasıl iletişim kuracakları konusunda şaşkına dönmüşlerdi.
『GOAAAAAH!』
『UOOOOON!』
Ve Kemik Maymun, Kemik Kurt ve Kemik Ayı 3. Kademe Kemik Canavarları olmaktan 4. Kademe Çürük Canavarlar’a ilerlemişlerdi.
Üçü artık o kadar güçlüydü ki, sıradan Koboldlar onlar için değerli düşmanlar olarak görülemezdi, ancak eğitim gören çıraklar için bir artçı olarak hizmet ediyorlardı.
Zaman zaman Koboldları kontrol altında tutmak için zehirli bir nefes saldılar ve onları korkutmak için uludular.
『Gueeeh.』
『Biz öldükten sonra bile çocuklarımın büyümesini görebileceğimi düşünmek. Ben şanslı bir adamım.]
Bone Bird ve Sam, Vigaro ile birlikte savaşı izliyorlardı. Kemik Kuşu bir izci olarak görev yaparken, savaştan sonra Sam’in hizmetine ihtiyaç duyulacaktı.
「WOOOHHN!」
Müttefiklerinin dezavantajlı bir durumda olduğunu fark eden Kobold Mage, kendi dilinde bir ilahi söylemeye başladı. Önünde ateşten bir mızrak belirdi. Bir Büyücü olarak, geniş alanlı bir saldırının kendi müttefiklerini vuracağını bilecek kadar zekiydi, bu yüzden yalnızca tek bir hedefi vuracak olsa da güçlü bir büyü seçmişti.
Etrafındaki havayı yakan ateşli mızrak serbest bırakıldı. Hedefi, uzun silahlar kullanan garip Canlı Zırhlardan biriydi.
Alevli mızrak havada uçarak diğer Koboldların arasına girdi ve Living Armor’a yaklaştı.
Rita Glaive’iyle ateş mızrağına aşağı doğru bir darbe indirdi.
“Göğüs!”
Ateşli mızrak parçalandı ve alevler kırık parçalar gibi etrafa saçıldı.
Normalde, silah ne kadar ağır olursa olsun, çelik bir silah bir büyüyü bozmaz. Ancak Rita’nın kullandığı Glaive, keşfedilmemiş bir Zindanın hazine deposundan elde edilen Sihirli bir Öğeydi. Alevli bir mızrak seviyesinde bir büyüyü kesme yeteneğine sahipti.
Tabii ki doğrudan bir darbe almaktan daha iyiydi ama Rita etrafa saçılan alevlerden kaçamadı. Ancak Rita’nın sahip olduğu zırhın ateşe karşı direnci vardı. Zırh tüm vücudunu oluşturduğundan, zırh ateşe direndiği sürece hiçbir yanık yaşamadı.
「Gay!」
「Gyain!」
Nihai sonuç, Kobold Büyücüsü’nün amaçladığının tam tersiydi – dağınık alevlere yakalananlar yalnızca Rita ve onun savaştığı birkaç Kobold’du.
“YAAAAH!”
Ve sonra Rita kılıcını büyük bir savurarak aldıkları yanıklardan ürken Koboldları dağıttı ve düşman hattındaki açıklığa adım attı.
「GRRRR!」
Kobold Şeflerinden ikisi, canının istediğini yapmasına engel olmak istercesine, önüne çıktı. Böcek tipi canavarların kabuklarından yapılmış zırh ve kalkanlarla donatılmışlardı.
Rita kılıcını aşağı, onlardan birine doğru savurdu.
Kobold Şefi hemen kalkanını kaldırdı ve kılıcı yüksek bir çınlamayla durdurdu. Sonra köpeğe benzeyen yüzü bir gülümsemeyle buruştu. Saldırısını başarıyla savunmuştu ve diğer Kobold Şefi bu fırsatı Rita’ya saldırmak için kullanacaktı.
『Tek Flaş!』
Bununla birlikte, Rita’nın arkasında duran Saria, Kobold Şefinin vücudunun üst yarısını alt yarısından, teberinin yanlamasına Rita’nın içinden keserek ayırdı.
Rita normal, yaşayan bir yaratık olsaydı kesinlikle zarar görürdü. Ancak o bir Canlı Zırhtı. Normalde iç organların bulunduğu boşlukta sadece boş hava vardı.
Arkadaşının kanı ve organları yere saçılarak yere yığıldığını gören diğer Kobold Şefi donakaldı.
“Hazır!”
“YAAAH!”
Ve sonra Rita ve Saria kılıçları ve teberleriyle saldırdı. Rakipleri, sanki Kobold Şefi unvanını hak ettiğini kanıtlarcasına, kılıcını kalkanıyla engelledi ve teberin saldırısından kaçındı.
「GAAH!」
Bununla birlikte, Ghoul’ların pençelerinin müteakip saldırılarıyla başa çıkmanın hiçbir yolu yoktu ve sonunda yoldaşına ölümle katıldı.
「GYAAUUUN!」
Başlangıçta dört Kobold Şefi vardı; şimdi sayıları yarıya inmişti ve ön cepheleri çökmüştü. Yenilginin kaçınılmaz olduğunu bilen Kobold Büyücüsü geri çekilme emri verdi ama artık çok geçti.
「Et kaçıyor!」
Çırakların yeterince eğitim aldığına karar veren Vigaro devreye girdi. Bunun bir işaret olmasıyla birlikte, şimdiye kadar savaşı izleyen Kemik Kuş, Goblin Büyücüye gökten saldırdı ve üç Çürük Canavar da savaşa sıçradı. tüm Koboldların yenilmesi fazla zaman almadı.
Ve sonra Ghoul’ların bir kısmı çevreyi izlerken diğerleri Kobold’ları parçalara ayırdı. Yaptıkları ilk şey silahlarını ve zırhlarını çıkarmak oldu. Koboldlar, fiziksel olarak güçlü Ghoul’lar için uygun olmayan, silahları olarak çoğunlukla hançer gibi şeyler kullandılar, ancak mızrak oluşturmak için bunları çubukların uçlarına takmak mümkündü. Zırhlarını parçalara ayırmak ve Ghoul’un kullanımı için yeniden şekillendirmek de mümkündü.
Kobold Chiefs’in normal kılıçları ve baltaları vardı ve zırhları kürkten daha fazlasıydı; hafif kabuktan yapılmış olması onu çok kullanışlı kılıyordu. Kobold Mage tarafından kullanılan asa, sihir kullanabilen bir Ghoul için bir hazine sayılırdı.
Kobold’un kürkleri, insan toplumunda olduğu gibi ticaret için kullanılamasa da, malların sınırlı olduğu bu Şeytan Yuvası’nda iyi halılar yapıyorlardı ve hatta önümüzdeki kış için kıyafet yapmak için kullanılabilirlerdi. Kobold Chiefs’in dişleri bıçak ağızları ve mızrak uçları için kullanılabilir ve Kobold Mage’in Mana aşılanmış gözbebekleri ve iç organları ilaçlarda kullanılabilir.
Ve tabii ki etleri de hasat edilebilirdi.
Bu arada, maceracılar tarafından imha kanıtı olarak kullanılan sağ kulak tamamen göz ardı edildi. Bu beklenen bir şeydi.
「Gitmeden önce Kobol meyvelerini ve yapraklarını da alacağız.」
Kobol meyveleri, sadece Şeytan Yuvası’nın Kobold’ların yaşadığı bölgelerinde yetişen Kobol ağaçlarının özel meyvesiydi.
Dış görünüşleri bebek büyüklüğünde mavi, yuvarlak bir meyveye benziyordu. Hoş, gevrek dokuları ve tatlı-ekşi tatları nedeniyle insan toplumunda değerliydiler.
Ghoul’lar onları çiğ yediler ya da suyunu çıkarmak için sıktılar, ancak başka önemli kullanımları olduğu için, Kobold avladıklarında onları topladıklarından emin oldular.
Elbette otuz beş Kobold’u ve Kobol meyvelerini taşımak büyük bir işti ama burası Sam’in hizmetini verdiği yerdi.
『Sana güveniyoruz, Peder.』
[Evet, bana bırakın. Ama kanlarını düzgün bir şekilde akıttın mı?]
“Elbette. Ve Onee-chan ve ben daha sonra seni düzgün bir şekilde yıkayacağız, bu yüzden endişelenme.』
Sam the Ghost Carriage sayesinde Ghoul’ların taşıma kapasitesi büyük ölçüde arttı. Normal arabaların ve at arabalarının aksine, Sam engebeli yolların üstesinden geldi ve herhangi bir dış yardım olmaksızın kendi başına hareket etti, bu nedenle Şeytan Yuvası boyunca mal taşımak için mükemmeldi.
Hatta bir veya iki normal Kobold’u kolayca ezip öldürerek savaşa biraz güç kattı. Devil’s Nests’te geniş çaplı avlar yürüten maceracılar, kesinlikle Sam’in yeteneklerini kıskanırdı.
Ancak Amid İmparatorluğu’nun maceracıları, bir Ölümsüz olduğu için ondan kaçınırdı.
「Bugün pişmiş Kobold. Çok lezzetli, biliyorsun. Umarım ustanız da beğenir.]
Vigaro, Vandalieu’nun eti köyde kalacak kadar sevdiğini umuyordu. Vigaro’nun gerçek hisleri aşikardı ve Saria ile Rita da aynı şeyi düşündüler.
『Bocchan’ın eğitimi henüz bitmedi, bu yüzden bir süre daha kalmayı planlıyoruz. Bir süre daha sizin gözetiminizde olacağız.』
『Büyü öğrenmek görünüşe göre zor, ha.』
「Başlayalı bir yıl bile olmadı değil mi? Bu normal sayılır.]
Vigaro’nun kendisi bir büyücünün niteliklerine sahip değildi – doğrusunu söylemek gerekirse, öyleydi; Ne de olsa bir sonraki köyün muhtarı olacak kişi oydu. Ancak, sihri kullanabilmek için on yıllık yoğun, günlük eğitime ihtiyacı olacaktı. Köyün kadınlarının büyü öğrenmek için çektikleri sıkıntıların farkındaydı. Eğer doğru hatırlıyorsa, beş yıldan az bir eğitimle tam nitelikli bir büyücü olan tek bir Ghoul kadını bile olmamıştı.
Bunu akılda tutarak, Vandalieu kesinlikle köyde bir süre daha kalacaktı. Bu gerçeğin farkına varmaktan bugün topladıkları hasattan daha memnun hisseden Vigaro, Sam ve diğerlerini köye geri götürdü.
Kobold eti tatsızdı.
Goblin eti kadar kötü değildi, ama evcilleştirilmiş hayvanların etinden daha kötü bir kokusu vardı ve bu, ot ve baharatların bolca kullanılmasıyla bile kaybolmadı. Koku orada olmasa bile çok sert ve güçlüydü; yenilebilir demek zordu.
Bu nedenle, insan toplumunda hiç kimse, çaresizce açlıktan ölmedikçe Kobold eti yemeyi düşünmedi. Ancak Şeytan Yuvası’ndaki köylerde yaşayan ve yiyeceklerini avlayarak toplayan Ghoul’lar için durum farklıydı. Goblin etini yenilebilir hale getirmek için işlemenin bir yolunu bulmuşlardı ve aynı şekilde Kobold etini pişirmenin bir yolunu bulmuşlardı.
Kobold etini uygun büyüklükte parçalar halinde kestiler ve üzerine ince Kobol meyvesi dilimleri yerleştirdiler. Sonra her şeyi Kobol yapraklarına sardılar ve fırınladılar.
Bu, Kobold etini şaşırtıcı derecede yumuşattı, kokuyu temiz bir şekilde ortadan kaldırdı ve ortaya çıkan tat tuhaf olsa da, bazı kişiler bundan keyif aldı.
İnanılmaz derecede lezzetli değildi ama insanların bile normal bir şekilde yemesi için yeterince hoştu. Profesyonel bir aşçı bu yemeği hazırlasaydı, kesinlikle daha lezzetli olurdu.
Bu tarif, insan toplumu tarafından keşfedilecek olsaydı, büyük bir sansasyona neden olabilirdi – ya da olmayabilir. Kobol meyvelerinin her biri on Amid’e veya dönüştürülürse yaklaşık bin yene satıldı.
Ama Kobol yapraklarının piyasa fiyatı bile olmadığı halde etin kokusunu ve sertliğini önemli ölçüde giderdiği düşünülürse, günden güne yiyecek bulmakta güçlük çeken yoksullar belki de seve seve yerlerdi.
「Eh, iyi bir iş olmaz ama iyi bir sosyal refah önlemi olur.」
Vandalieu, Lambda’da böyle fakir insanların olup olmadığını bile bilmiyordu ama Kobold etini yerken bu düşünce aklına geldi.
Nihai ürüne ceviz sosu eklemek tadı daha da güzelleştirdi ve sosu Zadiris ve Vigaro’ya tavsiye ettiğinde çok sevindiler. Şaşırtıcı bir şekilde, Ghoul’ların kendilerini mutfaktaki gelişmelere adamalarına rağmen, görünüşe göre sosları icat etmeyi başaramamışlardı. Bu belki de Ghoul’ların mutfak kültürünün insanlardan farklı olmasından kaynaklanıyordu.
Bu nedenle, Vandalieu’nun köydeki birincil görevi bu ceviz sosundan daha fazla yapmaktı. Neyse ki, bu Şeytan Yuvası’nda tüm yıl boyunca ceviz hasat edilebiliyordu, bu nedenle sos malzemeleri her zaman mevcuttu. Yaratılışında birkaç Ghoul kadını ona yardım etti, bu yüzden fazla iş yoktu. Aslında bunu eğlenceli bulmuştu.
Sorun, tuz deposunun azalmasıydı. Vandalieu tekrar saldırmak için birkaç haydut bulması gerektiğine karar verdi. Tuzu olduğu sürece ceviz miso* bile yapabilir.
Vandalieu, ceviz gibi tüm yıl boyunca düşen meşe palamudu ile kurabiye yapmayı denemesi gerektiğini düşündü. Köyün yakınında elverişli bir konumda küçük bir nehir vardı, böylece meşe palamutlarının sert tadını gidermek için onu kullanabilirdi. Sadece protein yerine karbonhidrat da istemeye başlamıştı, bu yüzden bunu denemesi gerektiğini düşündü.
「Bunu topluma katkıda bulunmak olarak mı yoksa toplumun bir üyesi olmak olarak mı değerlendireceğim merak ediyorum. Her günün çok tatmin edici olduğunu hissediyorum.]
[Yine iki yaşında bile olmadığını unutturan sözler söylüyorsun. Ama bize çok yardımcı oluyorsun.]
Zadiris acı bir şekilde gülümsedi ama Vandalieu’nun Ghoul köyüne yaptığı katkının büyüklüğünü inkar edemezdi. Ceviz sosu yapmanın dışında bile, Saria, Rita ve Sam’in Vigaro ve diğer savaşçılara savaşta sunduğu yardım, karşılığında eğitim aldıkları dikkate alındıktan sonra bile önemliydi.
Saria ve Rita yalnızca hizmetçilerin ruhlarıydı, ancak Sihirli Öğeler olan zırhlarda yaşadıkları için savaştaki güçleri etten ve kandan yapılmış Ghoul’larınkinden daha büyüktü.
Ve aslen insan oldukları için Ghoul’lardan daha çalışkandılar, bu yüzden genç erkekler üzerinde olumlu bir etkileri oldu.
Zadiriler ve diğer Hortlaklar, Vandalieu’nun kontrolü altında oldukları için katkılarının Vandalieu’nun katkıları olduğunun farkındaydılar.
Zadiris, Vandalieu’dan hoşlanmıştı, onun köyde kalmasını istemesinin kişisel nedenlerinden biri de buydu ve sonsuza kadar kalamayacak olsa bile, mümkün olduğu kadar uzun süre kalmasını istiyordu. Ancak bu, eğitimlerini geri aldığı anlamına gelmiyordu.
「Fakat niteliksiz büyü ile eğitimin için daha çok çalışman gerekiyor. Eh, ilerlemen de çok yavaş değil.]
「Mana’yı herhangi bir özellikten etkilenmeden maddeleştirmek ve kullanmak, hayal ettiğimden daha zor.」
Vandalieu zaten ölüm özellikli büyü kullanabildiği için, çok daha temel niteliksiz büyüyü çok kolay bir şekilde öğrenebilmelidir. Vandalieu’nun bu varsayımda bulunmadığını söylemek yalan olurdu, ancak bunun çok yanlış olduğu ortaya çıktı.
Mana’yı orijinal biçiminde tutma, ona şekil verme ve ardından bir büyü yapma görevi, Vandalieu’nun düşündüğünden daha zordu. Ölüm özellikli büyü kullandığında, bu özelliği bilinçsizce Mana’sına uyguladı, bu yüzden bunu otomatik olarak yapmamak zordu.
Her şeyden önce, Vandalieu’nun onun için sahip olduğu tek şey, geniş Mana havuzunun yanı sıra, Dünya üzerinde çeşitli kurgusal eserler okuyarak üretilen hayal gücü ve düşünme biçimiydi. Sihir konusundaki yeteneği vasattı.
Ölüm özellikli sihrini Origin’deki kısa süresi boyunca eğitmişti, ancak bunlar, insanlık dışılığın üst sınırlarına ulaşan araştırmacıların zorlamasıyla kişiliğini çarpıtmaya yetecek kadar yap ya da öl koşullarındaydı. Bunlar olmadan Vandalieu sıradan bir insandı.
Ancak geniş Mana havuzu sayesinde ortalama bir insandan daha uzun süre büyü yapma avantajına sahipti.
[Niteliksiz Büyü]becerisini kendim elde etmem üç yılımı aldı. Kendini acele etmene gerek yok. Burada, benim et porsiyonumu yiyebilirsin.」
Zadiris, Vandalieu’ya yapraklarda kalan eti uzatırken gülümsedi. Muhtemelen ilişkilerini bir büyükanne ve büyükbaba ile torun arasındaki ilişki olarak düşündü, ama gerçekte, birkaç yıl arayla doğmuş kardeşler gibi görünüyorlardı.
「Gerçekten iyi mi?」
Vandalieu, Zadiris’in kendisine ikram ettiği ete baktı. Ete neredeyse hiç dokunmamış gibiydi.
“Evet. Pek iştahım yok. Yaşlılar fazla hareket etmezler, bu yüzden çok yemek yememize gerek yoktur.」
Zadiris’in yüzünde tek bir kırışık olmamasına rağmen, Vandalieu’yu veya köyün genç kızlarını eğitmediği zamanlarda, “Yorgunum” deyip dinlenmesi olağandı.
On üç ya da on dört yaşında bir kıza benziyordu ama Zadiris iki yüz doksan yaşın üzerindeydi. O yaşta böyle davranması anlaşılır bir şeydi ama…
『Ölümün gölgesini görebiliyorum.』
Vandalieu, Zadiris’in nazik gülümsemesinin yanı sıra yüzündeki ölümün gölgesini görebiliyordu.
Her an ölecek olması yeterli değildi ama sadece birkaç gün daha dayanabilirdi. Ölümün gölgesi o kadar yoğundu ki, işler daha yavaş ilerlese bile Vandalieu onun ikinci doğum gününü görecek kadar uzun yaşamayacağını biliyordu.
Ghoulların ömrü üç yüz yıl olmasına rağmen, bir bireyin ömrünün bundan biraz daha kısa olabileceğini düşünmek garip değildi. Aslında, her yaratığın kendi hayatta kalması için savaşmak zorunda olduğu bir Şeytan Yuvasında bu kadar uzun süre hayatta kalmış olması etkileyiciydi. Kan bağı olmayan torunu olmayan bu kişi için huzurlu bir ölüm olacaktı.
Hiçbir sorun yokmuş gibi davranmak ve onu böyle uğurlamak muhtemelen yapılacak doğru ve doğal şeydi.
「Zadiris-san, biraz yalnız kalabilir miyiz?」
Ancak, bu yapılacak doğal bir şey olmayabilir. Yaşam ve ölüm yasalarına meydan okumak, Vandalieu’nun becerilerini biraz daha artırdıktan sonra denemeyi tercih edeceği bir şeydi ama denemeye karar verdi.
Kısa bir süre önce onu bu kadar şaşırtarak ömrünün kısaltılmasının sorumluluğunu almak gibi bir neden olsa bile.
İsim: (Kemik Maymun, Kemik Kurt, Kemik Ayı)
Derece: 4
Irk: Rotten Beast
Seviye: 7-10
Pasif beceriler:
Gece görüşü
İnsanüstü Güç: Seviye 2 (SEVİYE YÜKSELTİN!)
Ruh Formu: Seviye 2 (SEVİYE YÜKSELTİN!)
Aktif beceriler:
Sessiz Adımlar: Seviye 2 (SEVİYE YÜKSELTİN!)
Nefes[Zehir]: Seviye 1 (YENİ!)
Canavar açıklaması:
[Çürümüş Canavar]
Bunlar Seviye 4 canavarlar. Kemik Canavarlarının kemiklerinde yaşayan ruhların kötülüğünün yanı sıra onlar tarafından öldürülen yaratıkların kötülüğünün bir sonucu olarak kemiklerinde miazma içerirler. Vücutlarını oluşturan bazı kemikler kararmış ve çelik kadar sağlamdır. Hangi hayvanın kemiklerinden yapılmış olurlarsa olsunlar, zehirli bir nefes verebilirler.
D-sınıfı maceracılar için, zehirli nefesle başa çıkmanın bir yolunu buldukları sürece tek bir Rotten Beast’e karşı savaşmaktan korkacak çok az şeyleri vardır, ancak Rotten Beast’lerin yapıldığı orijinal hayvana bağlı olarak, içgüdülerini koruyabilirler. gruplar halinde hareket edin. Bu nedenle Maceracılar Loncası, maceracıların onları yok etmek için gruplar oluşturmasını tavsiye ediyor.
Beceri açıklaması:
[Koordinasyon]
Bu beceriye sahip olanlar işbirliği yaptıklarında verimlilikleri ve etkileri daha fazladır. Bir şey inşa ederken daha az hata yaparlar ve çalışma hızları daha yüksektir ve savaşta saldırı ve savunma yetenekleri artar.
Becerinin etkinliği, beceri düzeyine ve beceriye sahip olan kişi sayısına bağlıdır.
Küçük gruplar halinde hareket eden maceracıların bu beceriyi elde etmesi daha az yaygınken, daha çok sayıda birlikte çalışan askerler ve inşaat işçileri arasında daha yaygındır.
Canavarlar söz konusu olduğunda, birbirleriyle bir arkadaşlık ve birlik duygusuna sahip olmadıkça, çok sayıda çalışsalar bile bu beceriyi kazanamazlar, bu nedenle Goblinler ve Orklar bu beceriyi kazanamazlar. Koboldlar, Ghoullar ve kurt tipi canavarlar gibi canavarlar genellikle bu yeteneğe sahiptir.