Merlin ölümün eşiğindedir. Arthur, onu Gaius’a götürmeyi teklif eder, ama bu görevi terk etmek anlamına gelmektedir. Eğer Kutsal Ada’ya gidip yırtığı onarmazlarsa da yüzlercesi daha ölmeye devam edecektir. Sör Lancelot onu tek başına getirmeyi teklif eder. Onu Yenilmiş Krallar Vadisi’nden geçirerek kısa sürede krallığa ulaştıracağını söyler. Merlin, konuşmaya çalışabildiği halde dahi Arthur ile gitmek ister. Onun ölmesine göz yummayacaktır, ama Arthur, tüm bu olanların kendi suçu olduğunu söyleyerek onun iyileşmesi için her şeyi yapacaktır.
Arthur ve şövalyeleri Kutsal Ada’ya doğru yeniden yola çıktığında Merlin ve Lancelot da krallığa doğru yıla çıkmışlardır. Yenilmiş Krallar Vadisi’nden geçerken bir nehirde dururlar. Lancelot, Merlin’i nehrin kıyısına yatırdığında Merlin elini suya değdirir. O sırada Lancelot, Merlin’in vücudunda hareket eden mavi bir sıvı olduğunu fark eder. Nehirden adını seslenen birisi vardır. Bir damlacık havaya doğru süzülerek Lancelot ile konuşmaya başlar. Derelerin ve çayların ruhları olan Vilialar’dan biri Lancelot ile konuşurken, bu yırtılma sonucunda iyi ruhların da açığa çıktığını söyler. Vilialar Merlin’in ruhunu iyileştirmeye başlarken onları da derenin kıyısında gece boyu güvende tutmak için her şeyi yaparlar.
Lancelot ve Merlin güvendeyken bu sefer de Arthur ve şövalyeleri tehlike içerisindedir. Dağın öbür tarafına geçmek ve geceyi daha güvenli bir şekilde geçirmek için Wilddeoren’ların yuvalarından geçmeleri gerekecektir. Bu zorlu bir süreç olacaktır, ama neyse ki sağ salim oradan kurtularak Kutsal Ada’ya bir adım daha yaklaşırlar.
Camelot’ta ise işler hiç iyi gitmiyordur. Arthur, yokluğunda görevi dayısı Argavaine’e devretmiştir, ama o da insanları korumak yerine kendi çıkarlarını göz etmeye başlar. Gwen, yardıma muhtaç olan insanların içeriye girmemesi için muhafızların kapıları kapattığını gördüğünde sinirlenir. Gaius’dan yardım isteyerek Argavaine’in yanına çıkarlar. Lord Argavaine, Camelot halkının güvenliği için daha fazla insanı almamaları gerektiğini Gaius’ı ikna eder, ama Gwen adaletin sağlanması için susmaz ve fikirlerini açığa sunar. Prens Arthur’un, halkının acı çekmemesi için elinden geleni yaptığını söylerken Lord Argavaine’in de aynısını yapmasını talep eder. Lord Argavaine, onları içeri alırlarsa stoklarının tükeneceğini belirtir, ama Gwen dışarıdaki insanların çiftçi olduğunu, yiyeceklerinin fazlasının onlarda olduğunu belirtir. Arthur’a olan inancının yanında da, yiyecekleri bitmeden kısa sürede Arthur’un döneceğini belirtir. Gwen haklıdır. Lord Argavaine istemeyerek de olsa bunu kabul eder.
Vakit kaybetmeden Morgana’nın yanına gelerek olanlardan söz eder. Lord Argavaine, Gwen’in bir hizmetçi olduğunu söyleyerek onun bir tehdit oluşturmadığını savunur, ama Morgana Gwen’in tehlikesinin farkındadır. Geleceği görme yetisinde Gwen’in, Arthur ile beraber tahtta oturduğunu görmüştür ve onu ortadan kaldırmaları gerekmektedir. Vakit kaybetmeden harekete geçerler. Lord Argavaine, Gwen’in güvenini kazanmak ve hiçbir şey anlamaması için onu gece konuşmak adına odasına çağırır. Halkın isteklerini ondan daha rahat bir şekilde duyacaktır. Tabii bu bir oyundur. Konuşma sonlandıktan sonra muhafızlarla birlikte eve giderken Morgana surların arasından belirir ve fark ettirmeden büyü yaparak Gwen ve iki muhafızın karanlıklar içinde kalmasına neden olur. Bu Gwen’in ölmesi için mükemmel bir plandır, ama neyse ki Gaius sayesinde Gwen kurtulacaktır.
Merlin ise sabah olduğunda iyileşmiştir ve Arthur’u yalnız bırakmamak için, Lancelot ile birlikte geldikleri gibi geri gitmeye karar verirler. Lancelot onun daha iyileşmediğini, Gaius’a gitmesi gerektiğini söyler, ama Merlin Arthur’a gitmekte her zamanki gibi kararlıdır. Geceyi geçirmek için kaldıkları bir barakada sızdıkları sırada ateş söner ve Dorocha’ların saldırısına uğrarlar. Merlin Lancelot ile kaçarken ejderha dilinde konuşarak Büyük Ejder Kilgharrah’ı çağırır. Onun sayesinde şimdilik kurtulmuşlardır, ama ejder de yırtığın bir an önce onarılması gerektiğini düşünüyordur. Perdenin onarılması için bir kurbanın verilmesi bekçinin isteğidir ve Merlin, ejderhaya aklındaki düşünceyi söyler. Bunun yanlış bir şey olduğunu söylese de Merlin kafasına koymuştur. Arthur’un yerine kendisini feda edecektir.
Merlin ve Lancelot çok geçmeden Arthur ve şövalyelerine ulaşır ve Kutsal Ada’ya, yırtığın açıldığı yere varırlar. Arthur, ruhların bekçisi olan kadından perdeyi onarmasını talep eder, ama o, bu dehşeti yaratının kendisi olmadığı için onarmayı reddeder. Yeniden aynı kurban talebinde bulunur. Arthur bunun üzerine kendisini kurban edeceği sırada Merlin büyü yaparak onu etkisiz hale getirir. Kadınla anlaşma yaparken Lancelot ise başından beri aklında olan şeyi yapar. Arthur’un güvenliği için… Yüzünde tatlı bir tebessümle yırtığın içerisine doğru adımlar ve dehşetin son bulmasına yardımcı olur. Bu, Sör Lancelot’un verdiği en cesurca ve onurlu bir karardır. Halk kurtulmuştur ve onurlu bir savaşçının fedakarlığı sonsuza kadar anılacaktır. (Lancelot <3)