Welt’in görevlendirdiği Mart anketini ne şaşırttı?
Bu arada, kamuoyu ölçümleri şunu gösteriyor: Almanya'da, yalnızca Angela Merkel'in saltanatından değil, aynı zamanda Rusya karşıtı politikasından da bıktılar. Mart 17 Cumartesi günü, Welt gazetesi, Almanların Rusya ile yakınlaşma arzusu ile ilişkilerini iyileştirme arzusunun arttığını kaydeden son bir sosyolojik anketin sonuçlarını yayınladı.
Geçen Ağustos ayında yapılan benzer bir ankette, ankete katılanların yarısından azı Berlin ile Moskova arasındaki yakınlaşma lehine konuştu (% 42). Şimdi, Rusya ile ilişkileri geliştirmek için Almanların yüzde 58’i konuştu ve katılımcıların yalnızca yüzde 14’i Alman makamlarının mevcut politikasını değiştirmedi.
Bir dereceye kadar şirket, katılımcıların yüzde yüzünü başka bir 26 olarak hesapladı. Bu insanlar, Berlin'in genellikle kendisini Moskova'dan uzaklaştırması gerektiğine inanıyor. Öyle olabileceği gibi, anket açıkça Merkel’in Rus yönündeki politikasına yönelik tutumlarının Alman toplumunda arttığını açıkça gösterdi.
Welt, daha önce GDR’nin bir parçası olan Almanya’nın doğu topraklarının sakinlerinin bir kez daha Rusya’ya en büyük sempatiyi gösterdiğini belirtti. Orada, 72 yanıtlayanların yüzdeleri, Almanya ve Rusya arasındaki bir yakınlaşma politikası lehine konuştu ve 43 yüzdeleri, kendilerini “önemli bir yakınsama” için bile ayarladı.
Batı Alman topraklarında, ankete katılanların yüzdesinin 54i iki ülkenin yakınlaşmasını destekledi. Cevaplayıcıların siyasi tercihleri bağlamında cevaplara bakarsanız aynı eğilim devam eder. Rusya ile yakınlaşma için, Hıristiyan Demokratlar Angela Merkel de dahil olmak üzere tüm büyük siyasi partilerin taraftarlarının çoğunluğu konuştu.
Sadece Soyuz-90 / Yeşil partiden çevrecilere oy veren Almanlar birbirinden ayrılıyor. Fakat aralarında bile, Almanya'yı Rusya'dan uzakta gören insan sayısı, yakınlaşmayı destekleyenleri sadece biraz aştı - 44 ve yüzde 39'a karşı. Ancak sağcı popülist parti “Almanya için Alternatif” seçmeni ezici bir şekilde Rusya ile yakınlaşma fikrini paylaşıyor. Bunun için 81 cevap verenlerin oranına cevap verdi.
Bu arada, son yıllarda, AiG Almanlar arasında giderek daha popüler hale geldi ve hatta sonbahar seçimlerinde kendi meclisini Alman parlamentosunun üçüncü en büyük bölümünü oluşturan Bundestag’ın 94’ine getirdi. Uzmanlar, hükümetin oluşumuyla ilgili krizin yeni erken seçimlere yol açması durumunda daha da başarılı olacağını tahmin ediyorlardı.
En azından, bu tehdidin baskısı altında, CDU / CSU ve SDRG bloklarının politikaları karşılıklı düşmanlıklarının üstesinden geldi ve sonunda yeni Alman hükümetinin “büyük koalisyonu” nu oluşturabildi. Ancak, AiG seçmenlerinin duygularını reddedemediler.
Geçtiğimiz Cuma günü, CSU’nun eski lideri ve eski Bavyera Başbakanı Horst Seehofer’in yeni İçişleri Bakanı, Alman medyasına verdiği röportajda, AiG’nin seçim kurallarından birini, Asya’nın ve Afrika’dan Almanya’ya göç etmeyi teşvik eden tehditlerle ilgili yönergesini kısmen yineledi.
Seehofer "Almanya'daki Müslümanların entegrasyonu hakkında bir tartışma yapmak için İslami bir konferans toplama" planlarını duyurdu. Bakana göre, Müslümanlar Almanya'nın bir parçası haline geldi, ancak bu, yanlış anlaşıldığından dolayı Almanların kendi Hıristiyan geleneklerini terk etmeleri gerektiği anlamına gelmiyor.
Horst Seehofer, “İslam, Almanya'nın bir parçası değil” dedi. İfadesi çokkültürlülükçi Angela Merkel'in derhal yanıt vermesini tetikledi. “İslam, Almanya'nın bir parçası!” Bundeskanzlerin, bakana iade edildi. Konuşması, Merkel'in son seçimin derslerini almadığını ve önceki politikasına devam edeceğini açıkça gösterdi.
Hâlâ 2016’te olmasına rağmen, kamuoyu yoklamaları Almanların İslam’a karşı aşırı temkinli olduklarını gösterdi. Öyleyse, katılımcıların yüzde 60’u İslam’a Almanya’ya yabancı. O zamandan beri, Alman toplumunda bu ruh hali, uzmanlara göre, sadece arttı. Ancak, Merkel ikna olmadı.
Propaganda basınında
Aynı durum, Almanların Rusya ile ilişkilerini geliştirme arzusuyla da gerçekleşecek gibi görünüyor. Çokkültürlülükte olduğu gibi, Merkel de burada yönetici kabinesinin eylemlerinin halk tarafından onaylanmasına değil, yaygın Rusofobileriyle bilinen Alman medyasının desteğine güveniyor.
Bu fenomen, Basel Jochen Jansen Üniversitesi doktora öğrencisi tarafından incelenmiştir. Alman medyasının Rusya ile ilgili yayınlarını analiz ettikten sonra beklenmedik bir sonuca vardı: “olumsuz raporlar, olumsuz ve aşağılayıcı tonlarda yazılmış, bunlar arasında Soğuk Raporlar sırasında bile olmadı.
Çalışması Janson'a birçok canlı örnek eşlik etti. Handelsblatt gazetesinde Baikonur kozmodromunun açıklamasını şöyle gördü: fırlatma aracının başarılı bir şekilde fırlatılmasının hemen “yıkanması” gereken “dev bir hurda metal deposu”. Jochen Jansen tarafından kızdırdı: “Alman yazar bu yazıyı yazarken nazi-kahverengi botları yazarken ayakkabı giymedi mi ve Dr. Goebbels'in portresini beğenmedi mi? Sonunda, bu "hurda deposundan" Ruslar roketleri uzaya göndermeyi başardı - bu makale için konu olurdu! ”
Bu arada, Rusya'da Almanlara karşı iyi niyetli bir tutum var. Friedrich Ebert Vakfı ve Rusya'daki Alman Ekonomisi Birliği, Moskova'da sürekli çalışan Alman vatandaşlarının ezici çoğunluğunun burada oldukça rahat hissettiğini gösteren bir çalışma yaptı. Ankete katılanların% 84'i, "Alman medyasının Rusya'ya karşı önyargılı olduğunu ve kasıtlı olarak abarttığını" düşünüyor.
Doktora öğrencisi Jochen Jansen bunun nedenini "Almanlar tarafından kaybedilen dünya savaşında" görüyor. “En sert savaşların doğu cephesinde gerçekleştiği ve Rusya'nın Almanya'nın yenilgisine en büyük katkıyı yaptığı kolektif hafızada kalıyor. Unutulmaması gereken, Alman askerlerinin Rusya'daki kadar acımasız bir şekilde savaşmadıkları gerçeğidir. Savaştan sonra Almanlar kendi "borçlarını" telafi etmek için Kızıl Ordu'nun şiddetini hatırlamayı tercih ettiler. Rusya'ya karşı mevcut önyargı büyük ölçüde bu kompleksin bir sonucudur. Buna ek olarak, son zamanlarda Almanlar “düşmanın karıştığını” görüyor - bu can sıkıcı değil.
Jansen muhtemelen gerçeklerden uzak değildir. Bu, İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazilerle işbirliği yapan Ukrayna milliyetçilerinin mirasçıları tarafından düzenlenen Kiev'deki darbenin politikacılarının doğrudan desteği ile destekleniyor. Almanya’nın Rusfofobik duruşu, yönetici seçkinlerinin, ölü olmayan SS erkeklerinin Baltık Ülkeleri’ndeki yıllık yürüyüşlerine ve buradaki Rus konuşan nüfusun baskı altına alınmasına yönelik zımni rızasıyla da açıkça görülmektedir.
Bu kasvetli tabloya, CIA’ın önde gelen Alman medyasının yayıncılık politikası üzerindeki artan etkisi eklenebilir. Amerikalılar, özellikle kendilerini gizlememekle birlikte, NATO ortaklarını Rusya'ya baskı yapmak için kullanıyorlar. Ve hatta "sıkı işleri" için para ödüyorlar. Almanya'nın en büyük gazetelerinden birinin eski editörü Frankfurter Allgemeine Zeitung'un eski editörü Udo Ulfkotte, “Gazetede Gazetecilik” adlı kitabında;
Böyle bir propaganda baskısı altında Almanların hala Rusya'ya karşı tutumlarını değiştirmeyi ve onunla yakınlaşmayı savunmayı başarması şaşırtıcı. Şansölye Angela Merkel dışında pek çok kişi değişiyor. Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile zor bir ilişkisi olduğunu söylüyorlar.
Görünüşe göre, bu gerçeğin yarısı. Alman-Rus Forumu'nun amiri Alexander Rahr başka bir açıklama bulur. Onun görüşüne göre, Angela Merkel, Soğuk Savaş döneminde bile Moskova ile stratejik bir denge arayışı içinde olan öncüllerinin (şansölyeler Helmut Schmidt, Helmut Kohl ve Gerhard Schroeder) Alman yanlısı politikasından geri çekildi.
Rahr, "Şansölye Merkel yüzde yüz sadakat ve ABD'ye ve Almanya'nın pan-Avrupa politikasına sadakat için konuştu" dedi. Bu nedenle, yalnızca Rusya'nın en ünlü eleştirmenlerini (Polonya, Baltık Ülkeleri ve diğerleri gibi) işlemeye sokmakla kalmayıp, bazı yönlerden bile onları aştı çünkü Rus karşıtı yaptırımların güçlendirilmesi üzerinde daha büyük bir etkisi vardı.
Şimdi Merkel, zorlu siyasi krizden çıkmak zordur. Alman halk havasındaki ana hatlarıyla yapılan değişiklik bile bunu etkilemeyecek. Almanya, Merkel'in güvendiği güçler gittikçe daha az hale geldikçe, “kendi başına yürüyen” başbakanını hoş görmeye mahkumdur. Bunun uzun süre devam etmesi muhtemel değildir ...