Bugün Rusya, hem dış (Orta Asya, Transkafkasya) hem de iç göç akışlarından (Kuzey Kafkasya) büyük bir baskı yaşamaktadır. Kondopoga, Biryulyovo Manezhnaya Meydanı'ndaki olaylar - açıkça kontrol edilmezse durumun sınırda olduğunu açıkça gösteriyor. Bu anlamda, Rusya'daki durumun komşu Belarus ile karşılaştırılması ilginçtir.
Tabii ki, birçok parametre karşılaştırılamaz olacak ve doğrudan karşılaştırmalar çoğu zaman yanlıştır, ancak dış göçe yönelik bazı temel yaklaşımlara dikkat etmelisiniz.
SSCB'nin çöküşünden hemen sonra, Rusya'dakilere benzer süreçler meydana geldi - toplumun kriminalleşmesi, “güneyden gelen misafirlerin” aktif olarak nüfuz etmesi ve geçiş döneminin bilinen diğer "takıları": haraç, haraç fuhuş, uyuşturucu kaçakçılığı, tamamen haydutluk. Tüm bunların ölçeği, elbette, aynı dönemin Rus gerçekleriyle karşılaştırılamazdı, ancak hayat sakin ve öngörülebilirdi. Güneşli cumhuriyetlerden gelen çok sayıda "şans yakalayıcı" nın, Sovyet sonrası yarı pastacılığın bölünmesine katılmaya çalışırken bir kenara atılmadığı da açık.
Her türlü "hukukta hırsızlar", "yetkililer" ve diğer gölge karakterler her türlü faaliyet alanını kontrol altına almaya çalıştı. Kafkasya Temsilcileri, özellikle Gürcistanlı suç liderlerinin doğrudan katılımıyla özellikle Belarus hırsızlarının eşgüdümleri yapıldığı için geride kalmadı.
Suça meyilli Kafkasyalılar için en cazip “faaliyet” tütün ürünleri ve Polonya’daki dökülmelerin alkolünde yasadışı sınır ötesi ticaret yapmaktı. Yerel yetkilileri hızla kenara iten “güneyden gelen konuklar” bu ticareti ve Belaruslu “mekik tüccarlarını” tamamen kontrol altına alarak çok iyi para aldı. Brest'teki Kafkas diasporası çok ulusluydu ancak çekirdeği Çeçen idi. Çok hızlı bir şekilde, 1992-1993 sırasında, Brest'te Kafkasyalı birkaç bin göçmenden gerçek bir etnik yerleşim bölgesi kuruldu. Brest sakinleri, göçmenlerin yerleştiği Bogdanchuk Caddesi'ne “Dudayev Caddesi” takma adını bile verdi.
Ortaya çıkan ceza etnik "getto" hızla kendini hissettirdi. İlk başta bir kız öğrenci öldürüldü. Brest de huzursuzluk başladı. Gençler, şehir yürütme kurulu binasının yakınında toplandı ve yetkililere, Kafkasyalıları şehirden çıkarmalarını istedi. Belarus iş de sürekli gasp ve tehditlerden memnun, konsolide edildi. İşletmeler ve kurumlar, davetsiz misafirlerin tahliyesini talep eden imza toplamaya başladı. Göçmenlerin işlediği ikinci suç yangına yakıt ekledi - Minsk döviz sporcısına yapılan hırsızlık saldırısı. Daha sonra protestolar yoğunlaştı.
Rus makamlarının örneğinin ardından, Brest Şehir Konseyi, yerel “milliyetçiler ve aşırılık yanlıları” ile mücadele etmedi, ancak Transkafkasya, Kuzey Kafkasya ve eski SSCB'nin diğer güney bölgelerinin temsilcileri için geçici oturma iznini kaldırmaya karar verdi.
Huzursuz göçmenlerle bağlantılı bir şekilde veya başka bir şekilde tüm ticari yapıların faaliyetlerinin denetimleri gerçekleştirildi. Pasaport kontrolünün sıkılması, Kafkasyalıları Brest'ten kırsal bölgelere ve diğer bölgelere yönlendirdi. Bununla birlikte, genel olarak durum zor olsa da, yavaş yavaş bu tür önlemler Belarus genelinde alınmıştır.
10 Temmuz 1994, Alexander Lukashenko'nun kazandığı ilk başkanlık seçimlerinde ikinci turu kazandı ve oyların% 80,1'ini aldı. İlk Belarus cumhurbaşkanı mahvolmuş bir ekonomi ve ceza klanlarına dolaşmış bir ülke aldı. 1994’in sonunda, Belarus’ta 150’ten 35’den daha fazla insan olan 100 OPG vardı. "Obshak" sistemi yaygın olarak çalışmıştır. Tüm bunlara yabancı etnik suç grupları doğrudan dahil oldu.
Yaygın suç hakkında aşağıdaki önemli gerçeği söylüyor. 1993'in bir sonucu olarak, Sovyet 100 yılında, 000 1988'ten daha az, 50'ten daha fazla 000 suçu kaydedildi. Nüfus endişeli ve korku dolu.
Genç Belarus lideri hemen siparişi geri almaya başladı. Şubat ayında, 1994, yasadışı en meşhur Belarus hırsızı olan Vitebsk'ten Pyotr Naumenko (Naum) adlı bir suçlu grubu örgütlemek suçundan tutuklandı. Birkaç ay sonra, resmi versiyonuna göre aşırı dozda uyuşturucu kullanımından dolayı Vitebsk gözaltı merkezinde beklenmedik bir şekilde öldü. Boş yer Vladimir Klesch (Shavlik) tarafından alındı.
Ancak Lukashenko’nun iktidardaki ilk yılları, her şeyden önce muhalefetle yüzleşmesiyle nitelendirildi. Doğal olarak, bu kriminojenik durumu etkileyemedi, ancak etkileyemedi - 1996'in sonunda, Belarus'ta, zaten 300 3'e kadar kişiden oluşan 000 organize suç grupları vardı. 1997'te, 130 000 suçları çoktan işlendi. 1997 Haziran'ında ülkede “organize suç ve yolsuzlukla mücadeleye yönelik tedbirler hakkında” yasanın kabul edildiğine karar verildi.
Beyaz Rusya’nın asıl meselesi karayollarında (özellikle Olimpiyat Oyunları Brest-Moskova’da) karayolu suçuydu, Baltık ülkelerinin topraklarından Rusya’ya kaçak içki kaçakçılığı ve ekonomik suçlar. Bütün bu yasadışı faaliyet, aktif olarak katılan etnik çetelere ciddi kazanç sağlamıştır. Bu tezahürlerle mücadele etmek için Lukashenko, bir Devlet Kontrol Komitesi oluşturdu. Mogilev'de, Devlet Kontrol Komitesi başkanı, Belarus Cumhuriyeti Ulusal Meclisi Temsilciler Meclisi milletvekili olan E. Mikolutsky, hemen “votka mafyası” yolunu geçti. Eylül ayının sonunda milletvekili 1997, şaka ya da ciddiye olsun, "onun için bir keskin nişancı göndermeye söz verdiler" dedi. 6 Eylül 1997, terörist saldırısı sonucu (patlama) Mikolutsky öldürüldü. Karısı ciddi yaralanmalarla hastaneye kaldırıldı.
Belarus için bu yüksek cinayet en ciddi sonuçlara neden oldu. Ertesi gün öncüler sarayında konuşan Lukashenko çok duygusaldı: “Suçlular cumhurbaşkanı için uzun süredir seçildi - işe yaramadı. Ona yakın olan ve her zaman iradesini yerine getiren insanlarla başlamaya karar verdik. Bunun bir zorluk olduğunu biliyorum. O oyuncu. Burada, Mogilev ülkesinde, bu serseri meydan okumasını kabul etmek için ilan etmek istiyorum ... Unutmayın beyler, dünya ayaklarınızın altında yanacak! .. Çok uzun zamandır bu serserilerle frezeliyoruz. Sonuç olarak halkımızı kaybediyoruz. ”
Topuklu sıcak, yetkililerin Mikolutsky cinayetine de karıştığı ortaya çıktı. Yeraltı ağlarının gerçek ölçeği ortaya çıkarıldı.
Ekim 21 1997 Belarus Cumhurbaşkanı, "Terörizm ve diğer özellikle tehlikeli şiddet içeren suçlarla mücadele için acil önlemler hakkında" kararnamesi imzaladı. Bu kararnameye göre, kolluk kuvvetleri suç işlediğinden şüphelenilen kişileri bir aya kadar ücretsiz olarak tutma hakkına sahipti.
Tüm cephelerde büyük çaplı bir saldırı başladı. Brest-Moskova otoyolunda, özel olarak oluşturulan mobil gruplar, gangster gruplarını yok etti. Birçok yolsuzluk davası başlatıldı, pasaport rejimi sıkılaştırıldı.
Suç eğilimli göçmenler rahatsız hissettiler. İlk başta, piyasaları kontrol etmeye devam ederek her şeyi beklemeyi umuyorlardı, ancak düzenli teftişler ve diğer tedbirler bir seferde değil, kalıcı bir yol aldı. Belarusyalılar kendilerini, gittikçe sık sık, güneylilerin yan yana durduğu sayaçlardan kaçındı. İlk başta, güneyden gelen ziyaretçiler bir şekilde ticaretin kontrolünü ellerinde tutmaya çalıştılar - Belarus satıcılarını kiraladılar, pazarlar etrafında özel evler satın aldılar ve onları depolama alanı olarak kullandılar. Ancak güneyden göç, Belarus'taki ekonomik yetersizlik sorunu ile karşı karşıya kaldı. Sovyetler döneminde birkaç yıl boyunca Belarus'ta mandalina satan Azerbaycanlıların çoğu bile Rusya'ya gitti.
Bu elbette aynı gün olmadı, ama yavaş yavaş göçmenler Rusya'ya geri dönerek Belarus'u terk etmeye başladı. Polisin sürekli kontrolleri nedeniyle, bir zamanlar Belarus şehirlerine yalvarmış olan sığınmacı mülteciler göründükleri kadar rahatsız edici ve ortadan kayboldu.
Bu nedenle, Belarus yetkililerinin suç ve yolsuzlukla mücadeledeki belirleyici mücadelesi, kitlesel göçün (hem yasadışı hem de yasal) ayaklarının altından toparlanmasına neden oldu - Belarus'a gelmek karlı ve güvenli değildi. Yasa uygulama eylemlerinin sıkılaştırılmasının yanı sıra, güneyden gelen yasadışı göçün ekonomik bileşeninin baltalandığı entegre bir yaklaşım çalıştı.
Aynı Brest'te, 90'lerin sonunda sadece birkaç düzine Çeçen kaldı. Aynı şey Minsk'te ve diğer Belarus şehirlerinde de oldu.
Aynı zamanda, ikinci Çeçen savaşı sırasında Avrupa Birliği onları kabul etmeyi reddettiği ve Çeçen ailelerin kendilerini Brest'te zor bir durumda buldukları zaman Çeçen mültecilere yardım eden Lukashenko'ydu.
Sonra ayrı Çeçen ailelerinde şükran belirtisi olarak, hatta çocukları İskender adına çağırdılar. Belarus cumhurbaşkanının halkla değil, suçla savaştığı ve başkalarının geleneklerini Belarus halkına empoze etme girişimleriyle savaştığının en iyi kanıtıydı.
Suçla mücadele devam etti. 10 Aralık 1997, arabayı park yerine sürmek için daireden ayrıldıktan sonra hırsız Shchavlik'in kaybolması. Hırsızların bazıları hapse atıldı, diğerleri Belarus'u aceleyle terk etti, gelecekte iyi bir şey olmadığını fark ettiler, eğer kalırlarsa onları beklemiyorlardı. Söylentiler, suçluların fiziksel imhasında yer alan bazı özel grupların olduğunu çoğaltdı. Muhalif basın da bunun hakkında yazdı. Başkanın kendisi bu etkiyi yalnızca halka açık bir şekilde belirterek güçlendirdi: “Hepsini uyardım: Tanrı korusun, bir yerde suçlu bir durum yaratacaksın - herkesin kafasını koparmaya çalışıyorum. Bu arkadaşları ve diğerlerini hatırlıyor musunuz? Peki şimdi neredeler? Bu nedenle ülkenin düzeni var ve herkes mutlu. ”
Zamanında bırakmayan hırsızlar ve yetkililer gizemli koşullar altında ortadan kayboldu. Onaylanmayan raporlara göre, organize suç grubunun geri kalan liderlerinden bazıları, Minsk çevre yolunun ötesindeki ormana götürüldü ve kafalarına ateş ederek “önleyici görüşmeler” gerçekleştirdi. Bu tür “konuşmalar” oldukça etkili oldu - en “tuhaf” bile Belarus'tan ayrılmaya başladı.
Son olarak, Kafkasya'dan Beyaz Rusya'ya toplu kaçak göç 1999'ta sona erdi. Eylül ayında, Belarus İçişleri Bakanlığı, yasadışı olarak cumhuriyet bölgesinde kalan yabancı vatandaşları tespit etmek ve operasyonel durumu sokaklarda dengelemek için önceden planlanmış büyük ölçekli bir "Toprak Kayması" operasyonu gerçekleştirdi. Yabancıların, istasyonların, otellerin, pazarların ikamet yerleri dikkatlice kontrol edildi. Operasyon sırasında, hem Kuzey Kafkasya hem de Transkafkasya'dan yaklaşık 4 000 göçmeni gözaltına alındı ve sorgulandı. 500 insanlarına ceza kesildi, diğerlerine (yaklaşık iki yüz kişi vardı) Belarus'u iyi bir şekilde terk etmeleri önerildi.
Kafkasyalılar artık pazarlarda belgeler olmadan ticaret yapamıyorlardı, ikamet yerlerinde bölge polis memurları tarafından sürekli kontrol ediliyorlardı ve Belarusların kendileri apartmanlarını Güneyliler'e kiralamak konusunda isteksizdiler.
Haziran ayının ortalarında, 1999, E. Mikolutsky'nin katilleriyle ilgili bir karara bağlandı - onlar (bütün Belaruslular) uzun hapis cezasına çarptırıldılar.
Sonuç olarak, yirmi birinci yüzyılın başlarında, Belarus'taki suç ve yasadışı göç sorunu çözüldü. Daha sonra, Kafkasyalılar kısmen iş yapmak, spor yapmak, ders çalışmak ve bilimsel faaliyetler için Belarus'a geri döndü. Ancak, kendi kapalı alanlarının yaratılması, toplu toplantılar, şehir merkezinde çeşitli “Lezginki” ve uzun zamandır Rusya'da geleneksel olan benzer gerçekler söz konusu değildi. Bugün, Belarus'taki 9,5 milyon nüfusu ile, yaklaşık 30 000 Kafkasyalılar var. Ancak, İçişleri Bakanlığı ile gereksiz sorun yaşamamak için kendilerine dikkat çekmemeye çalışıyorlar. Belarus pazarlarında, Çinlileri Kafkasyalılardan daha sık görebilirsiniz.
Bu nedenle, yasadışı göç sorununun organize suç sorunu ile tamamen bağlantılı olduğu açıktır.
Dahası, geleneksel olarak hem SSCB'de hem de Sovyet sonrası alanda suç çevrelerinde öncü rol, Kafkas ve her şeyden önce yasadışı göç akımlarını da kontrol eden hukuktaki Gürcü hırsızları tarafından oynanır. Moskova'daki aynı çok sayıda pazar ve çeşitli “sebze bazları”, Slav suçlularının değil, Kuzey Kafkasya ve Azerbaycan'dan gelenlerin kontrolünde.
Suçu önemli ölçüde azaltarak, Belarus'ta yirmi birinci yüzyılın başında yasadışı göç için son derece elverişsiz bir durum yarattı.
Bu anlamda, yeni yüzyılın ilk on yılı Belarus'ta oldukça sakindi. Tabii ki, yolsuzluk ve suçlar tamamen ortadan kalkmadı - ki bunlar Gomel'deki organize itfaiye grubu suç örgütü hakkında haydut ve haydutlarla ilgili büyük bir ceza davası. Ancak, bu organize suçlu grubunun yanı sıra periyodik olarak başkaları tarafından ortaya çıkması da ezildi. Lukashenko'nun ana ilkesi, alternatif iktidar ve iktidar merkezleri yaratma girişimlerine karşı belirleyici bir mücadele haline geldi - organize bir suç grubu veya etnik suç grupları. Bu nedenle, Belarus'taki etnik suçlar da dahil olmak üzere suç, Sovyet döneminde olduğu gibi derin gölgelere atılmak zorunda kalıyor.
Köyde önemli bir modernizasyon gerçekleştirildi, binlerce tarımsal 2,5 kasabası kuruldu - modern altyapı ile neredeyse yeniden inşa edilmiş köyler. Ancak köydeki alkolizm (kentte olduğu gibi) asla kurtulmayı başaramadı. Küçük ve orta büyüklükteki köyler boşalıyor ve ölüyor ve orada Özbekistan'dan ve özellikle Tacikistan'dan göç ettirilmiş insanları yüzyılın başında koştu. Boş köyleri işgal ettiler, sığır yetiştirdiler ve ... uyuşturucu satmaya çalıştılar. Sonuncusu Belarus spesifikasyonları nedeniyle pek iyi gitmedi, bu yüzden 90'lerde bulunan Kafkas göçü gibi Orta Asya sıfır dalgası da göçmenlerin kendileri için başarısız oldu.
Rusya Federasyonu'ndan gelen Ruslar, Tatarlar, Çuvaşistan ve güneydeki Gomel ve Brest bölgelerine göç eden Ukraynalılar Belarus'a çok daha başarılı bir şekilde entegre oldu.
Anlaşılan suç gibi, yasadışı göç sorunu tamamen çözülmüş gibi görünüyor. Bununla birlikte, ne yazık ki, son yıllarda, hem nesnel sebeplerden hem de Belarus yetkililerinin kendileri için suçlayacak olan etnik çatışmaları şiddetlendirme eğilimi olmuştur. Göçmenlerin (hem BDT dışı ülkelerden hem de Kafkasya ve Orta Asya bölgelerinden gelen) girişimleri, Belarus'u Avrupa Birliği'ne taşınmak için bir geçiş bölgesi olarak kullanmaya yoğunlaştı - hem yasadışı hem de mülteci olarak meşru nedenlerle. Zaten Belarus'taki 2011 yılında, Belarus-Polonya sınır bölgesinde, Çeçen militanlar ve diğer yabancı (ve karma) gruplar yasadışı sınır geçişi için kanallar kurmaya çalışıyorlardı. Bu anlamda, Beyaz Rusya, Rusya'nın desteğiyle, AB'den herhangi bir parite desteği almadan, Birlik Devleti ve Avrupa Birliği sınırlarının korunmasına ciddi bir yük getirmektedir.
2012’te, devlet sınırındaki 69 ihlalleri kaydedildi ve çoğunluğu Kafkasyalı insanlar tarafından işlendi. Belarus’un AB ülkelerine yasadışı göç için önemli bir geçiş bağlantısı haline geldiği açıkça ortaya çıktı. Aynı yıl 2012, yalnızca Brest üzerinden, Kafkasya bölgesinden binlerce insandan 20,3'ten daha fazlası Avrupa'ya ulaşmaya çalıştı. Bunlardan, 11,4, binlerce insan (yani yarısından fazlası!) Polonya tarafından tutuklandı ve Belarus'a geri döndü. Son zamanlarda ceza durumunun ağırlaştırılmasından büyük ölçüde suçlu olan davetsiz misafirlerin bu şartıdır - eve geri dönmemeyi tercih ederler, ancak geçici olarak Belarus’a yerleşirler, mülteci olarak AB ülkelerine tekrar tekrar girişimleri veya yasadışı kanallar düzenlemek için elverişli bir an beklerler. göç. Buna göre, Kafkasya etnik örgütlü suç gruplarına girme girişimlerine yeniden başlandı.
İlginçtir ki, bu en belirgin şekilde, Belarus'u vuran 2011 Mayıs'taki ekonomik krizin ortasında ortaya çıktı. Daha sonra yetkililer yapay olarak Belarus ruble çöküşünü engellemeye çalıştı ve döviz bürolarında Belaruslar tarafından uzun süredir unutulan çizgiler yeniden ortaya çıktı. Para sıkıntısı vardı, döviz satıcıları ve vatandaşlar döviz bürolarını kuşatmaya başladılar, sonra burada ve çatışmalar ortaya çıktı. Bu durumda, ziyaret eden Kafkasyalı organize suç grupları sudaki bir balık gibi hissettirdi.
Ülkenin dört bir yanında, Kafkasyalıların Belarus'luları büyük Minsk alışveriş merkezi Korona'daki gişe penceresinden uzağa iterek nasıl çıkardıklarını gösteren İnternette yayınlanan videoyu sarstı. Bizimle olmayan kişi altımızda! ”
Saklanmadan, “konuklar” organize bir suçlu grubunun temsilcileri olduklarını ve Komarovsky pazarında, Evropey süpermarketinde ve Merkez Tren İstasyonunda döviz bozdurma noktalarının kontrolünü zaten ele geçirdiklerini bildirdi. Belarus polisi, Rusya'daki meslektaşlarıyla aynı şekilde hareket etti - durumu “görmezden gelenin ve doğrudan şiddetin ortaya çıkması gerçeği ortaya çıkana kadar” hiçbir şey atılmayacağını açıkladı.
Ancak bu saldırı girişimi kısa sürede etkisiz hale getirildi - sıcak atlılar göründüğü kadar çabuk buharlaştı ve şüpheli bir şekilde kayıtsız polis memurlarına ne yapmaları gerektiği konusunda daha yüksek bir düzeyde hatırlatıldı. Aynı zamanda Belarus ruble döviz kuru serbest bırakıldı, döviz bürolarında para bol kaldı ve etnik suçlu gruplar için bu alandaki faaliyetler için hiçbir alan kalmadı.
Ancak, “Avrupa'ya ücretsiz bir pencere” bekleyen potansiyel “mülteciler” birkaç kez öfkelerini gösterdi. Öyleyse, Ekim ayında düzenlenen 20 2012, büyük Minsk pazarında “Zhdanovichi” de, Çingene ile Kafkasyalılar arasında Stavropol ve Astrakhan Bölgesi'nden gelen ve geçici olarak Belarus'ta yaşayan kitlesel bir kavga yaşandı. Uyuşmazlık nedeni cep telefonu idi - satıcı ve alıcı fiyat konusunda hemfikir değildi. Sonuç olarak, hem Kafkasyalılar hem de Çingeneler yakınlarını ve tanıdıklarını hızla topladılar ve bir katliam başladı. Çingenelerden biri travmatik bir tabancadan birkaç el vurdu, ancak bunun için ciddi bir şekilde dövüldü. Polis hızlı tepki verdi ve hemen hemen tüm katılımcılar (43 adamı) gözaltına alındı. Birçoğu para cezasına çarptırıldı ve daimi ikamet yerlerine gönderildi. Olanlardan, sonuçlara varıldı ve Zhdanovichy'deki pazar işleri yoluna koydu.
Aralık ayının ortasında, Pinsk'in (Brest Bölgesi) eğlence kuruluşlarından birinde, Belarus ve Kafkasyalılar arasında yoğun bir mücadele yaşandı. 2012 insanlar yoğun bakımdaydı, 3 - ağır yaralandı.
Bir başka olay da, yılın 31 Aralık 2012’i Oktyabrskaya istasyonunda başkentin tam merkezinde bulunan Minsk metrosunda (terör eyleminin daha önce işlendiği olay) gerçekleşti. Yerel halkla birlikte Kafkasyalıların başlattığı sözlü çatışma, hızlı bir şekilde metro vagonunda toplu bir kavgaya dönüştü. Ancak bu sefer, Kafkasyalılar ciddi şekilde püskürtüldü ve bunun sonucunda da ritimler yapıldı. Kupalovskaya istasyonunda, tüm katılımcılar gözaltına alındı - yolcular derhal arabadaki polis alarm düğmesine bastılar. Bölgede, aşırı derecede ateşli konuklar, resmi bir çalışma yerinin olmamasından dolayı, kendi iyiliği için son derece sessiz ve fark edilmeden davranmanın daha iyi olacağını veya bir şeylerin uyuşmaması halinde Belarus'u mümkün olduğunca çabuk terk etmenin ve Belarusların ayrılmasının daha iyi olacağını açıkladı. eylemlerini bir suç olarak görmeyerek serbest bırakıldı.
Yılın yarısından fazlası her şey sakindi, ancak “Şehir” kulübünün yakınındaki aynı Brest'te, yerel halk ile Rus sayıları olan bir arabaya gelen Ermeniler arasında bir kavga yaşandı. Ertesi gün, diaspora temsilcileri aracılığıyla Ermeniler, Belaruslulara Mukhavts'taki tekne istasyonunun yakınındaki ilişkileri göstermeye devam etmelerini önerdi. "Bulunan" iddianın yerine 15 yerel sakinleri geldi. Bir süre sonra, hem Ermeniler hem de Belaruslar olmak üzere, 6 otomobillerinin bulunduğu 30 arabaları sürdü. Büyük bir kavga başladı. Başlangıçta PPP kıyafeti olan bir araba tüm bu izlemeye ilgisiz kaldı, bu da kendisini yardım çağrısına hapsetti. Sadece iki polis arabasının gelmesinden sonra savaş durduruldu ve katılımcıları kaçtı. Yüzmeye kaçan Ermenilerden ya da gelen polisten kaçmaya çalışırken, genç Belarus boğuldu. Topuklarda sıcak ve gece boyunca çatışmaların çoğu partiyi gözaltına aldı. Belarusyalılara göre, Ermeniler ateş ve pnömatik kullandılar silâhAncak, bu resmen polis tarafından resmen reddedildi. Çatışma, her ne kadar zor olsa da, yine de kutsal kaldı.
Böylece, 90'tan sonra ikinci olan Belarus ve Kafkasyalılar arasındaki etnik çatışmaların patlak vermesi neredeyse bitti: yetkililer her şeyi nispeten hızlı bir şekilde kontrol edebildiler.
Bununla birlikte, Belarus'taki ekonomik durumun gözle görülür şekilde bozulması, yeni göç sorunlarına yol açmıştır. Kitlelerinde yüksek vasıflı emeği temsil eden birçok Belaruslu, Belarus dışında çalışmaya (her şeyden önce Rusya'ya). Bilim adamları, mühendisler, doktorlar, öğretmenler, inşaatçılar, sürücüler ve anavatanlarındaki düşük ücret seviyesinden memnun olmayan diğer birçok uzman.
Bunun yerine, Belarus makamları işgücü piyasasındaki boşluğu doldurmaya çalışıyor (her şeyden önce çalışma özellikleri) dış göç pahasına. Rusya’nın aksine, bu, özel şirketler veya suç yapıları tarafından değil, Belarus devlet ve devlet teşebbüsleri tarafından yapılır.
En fazla sayıda göçmen Çin ve Ukrayna'dan geldi. Son zamanlarda, giderek daha fazla insan Özbekistan, Bangladeş ve Türkiye'den geliyor. Dahası, Rusya ve Avrupa'nın deneyimi Belarus yetkililerine hiçbir şey öğretmiyor. Kısa vadeli ekonomik faydaların peşinde koşarken, gittikçe daha fazla sayıda sesin, göçmenlerin yalnızca aktif katılımının Belarus'ta işgücü kıtlığı sorununu çözmesine yardımcı olacağı duyulmaktadır. Aynı zamanda, Belarus'un yüksek nitelikli uzmanları ve çalışanları çekmeye odaklanmaya çalıştığını belirtmekte fayda var. 2013'in ilk yarısında, bu kategoriden 1 272 göçmen ve daha düşük niteliklere sahip 4 602 göçmen ülkeye geldi. Belarus makamlarının göçmen akışındaki artışı kendi amaçları için değil, dış göçün büyümesini kendi işgücü kaynaklarının çıkışıyla değil, Belarus'un yabancılar için daha da cazip hale gelmesiyle açıklamak için kullanmaları da ilginçtir. Tez şüpheli fazladır. Kötü, çünkü Belarus, dış göçü başarılı bir şekilde engellemek yerine, önceki yıllarda olduğu gibi, aktif olarak yabancıları çekmek için yaklaşımlarını değiştiriyor. Yukarıda listelenen ülkelere ek olarak, Belarus'a aktif emek tedarikçileri Litvanya, Vietnam, Ermenistan ve Azerbaycan'dır.
2013 yılında Belarus'a dış göç hakkında konuşursak, o zaman mutlak sayılarla bu gibi görünüyor. Ocak ayında - Türkiye, 2013 - - Litvanya, 4 - Özbekistan, 513 - Moldovya, 2 - Vietnam, 216 Rusya, 2 gelen - Belarus Eylül 000 yıl göçmen işçiler Ukrayna 900 870 vatandaşlarını, 860 400 Çinli vatandaşlar, 336 267 girilen - Ermenistan, 270 - Gürcistan, daha fazla 100 - Polonya, daha fazla 100 - Tacikistan, daha fazla 60 - Çek Cumhuriyeti, daha fazla 60 - İran, 25 - Yunanistan, 20 - ABD, 3 - İsviçre, Japonya ve 1, Avustralya, Arjantin, Gine Endonezya, Kamerun, Kıbrıs, Küba, Libya, Fas ve Ekvador. Azerbaycan için kesin bir rakam yok.
Ukrayna ve Litvanya'dan ve diğer Avrupa ülkelerinden gelen göçmenler Belarus toplumu ile hızlı ve acısız bir şekilde bütünleşirse, Çin ve Vietnamlılar henüz belirli bir sorun oluşturmazken, diğer birçok ziyaretçi kaçınılmaz olarak dünya ve yaşam değerleri hakkında kendi fikirlerini empoze etmeye çalışırlar. Yerel halkla çatışmalar yaratabilir.
Diğer bir problem, Belarus ve Türkmenistan'daki eğitim projelerinin aktifleştirilmesidir. 8 Bu ülkeden 000 öğrencileri şu anda Belarus'ta okuyor. Üniversitelerin yurtlarında sık sık yaşıyorlar ve Belarus için oldukça tutarlı ve görünür bir topluluk oluşturuyorlar. Türkmen, hiç şüphesiz Belarus için faydalı olan ücretli olarak eğitim görüyor. Bu, Belarus cumhurbaşkanının kişisel bir projesi ve bunu her şekilde teşvik ediyor. Örneğin, Kasım ayının 5'inde 2013, Aşgabat'ta Türkmen Devlet Başkanı G. Berdymukhamedov ile görüşen Belarus lideri, Türkmen öğrencileri için eğitim programının sürdürüleceğini ve hatta genişletileceğini garanti etti. Ayrıca, Türkmenistan'da bir tür “Türkmen adası” yaratmaya hazır olduğunu, hatta Türkmen öğrencileri için özel otel ve pansiyonların bulunduğu etnik bir bölge olduğunu belirtti. Bu arada, Belarus’ta da, böyle bir işbirliğinden herkes memnun değil.
Tabii ki, Türkmenistan'dan bazı öğrenciler aldıkları uzmanlıklara ciddi şekilde hakim olmaya çalışıyorlar, ancak çoğu Rus dilinin ilk zayıf bilgisinin ağırlaştığı bilim ile uğraşmıyor.
Evet ve eğitimde, Türkmen öğrenciler genellikle disiplini ihlal ediyor, öğretim personeli için zorluklar yaratıyor ve genellikle resmi, minimal düzeyde düşük, ancak diploma verilmesi için yeterli bilgi birikimi ile yetiniyorlar. Türkmen öğrencilerinin çalışmalarına yönelik bu tür bir tutum, birçoğunun resmi olarak diploma almak için mesleki bilgiden çok daha önemli olduğu gerçeğiyle de ilgilidir - evde etkili ve varlıklı ebeveynler sayesinde iyi istihdam edilecektir. Aynı zamanda, Türkmenler çoğunlukla yurtlara yerleştirilmiş ve Belaruslu öğrenciler çok daha yüksek fiyatlarla konut için daire kiralamak zorunda kalıyorlar.
Ve ülkeye giren para miktarı o kadar büyük değil - büyük olasılıkla, böyle bir işbirliğinin olması, Belarus mallarının Türkmenistan ve bölgede tanıtımı için gereklidir.
Türkmenistan'dan gelen bu tür bir öğrenci bolluğu etnik ilişkileri etkiliyor. Yılbaşı gecesi, Minsk'in merkezinde, büyük bir Türkmen gençliği şirketi, alkollü içkilerle ısındı, Spor Sarayında bir isyan başlattı - yüksek sesle müstehcen dili kullanan öğrenciler, yerlileri zorladı. Bir grup Özbek göçmeni işçi, Türkmenlerin dikkatini çektiğinde, aktif olarak ikinciyi zorlamaya başladılar ve Orta Asya temsilcilerinin yanı sıra, Belarus halkının istemsiz bir şekilde dahil olduğu kitlesel bir çatışma yarattılar. Polis çabucak cevap verdi. Kitlesel kavgadaki tüm katılımcılar gözaltına alındı, ağır para cezaları verdi ve vatanlarına sürüldü (hem Türkmen hem de Özbekler).
Türkmen öğrencilerini içeren bir başka tatsız olay Vitebsk'te - öfkeli Vitebsk sakinlerinin baskısı altında gerçekleşti, yetkililer Zebra kulübünde 24'ta Ekim 2013 için planlanan bir Türkmen öğrenci partisini yasakladılar. Yasağın nedeni, görünüşte ev sahiplerinin rolüyle karıştırmış olan Türkmenistan misafirlerinin izin verilenlerin ötesine geçmesi ve Türkmen Partisi etkinliğinin afişine yazmaktan çekinmemiş olmalarıydı: “Sadece Türkmenistan ve Rus kızları öğrencileri için kapalı bir parti”. Bu ifade, hem istisnasız herkesi kızdırdığı için hem de Rusya ve Belarus milliyetçileriyle entegrasyonun destekçisi olan yasağın sebebiydi. Türkmenlerin Ruslarla Belaruslular arasındaki farkı göremediği gerçeğine çok kızgınımları merak ediyor.
Aynı zamanda, Belarus makamlarının durumu kontrol ettiğini ve Türkmen öğrencilerinin kendilerini sınır dışı etmeyle karşı karşıya kalabileceklerini fark ederek, genellikle yeterince davrandıklarını kabul etmek imkansızdır.
Bu arada, yalnızca Rusya'nın Beyaz Rusya için göç sorunu yaratmadığını da kaydetti. Bu nedenle, Ağustos ayındaki 2008 savaşından sonra Minsk, Rusya’nın yasadışı yollardan Rusya’ya girmesi için aktif olarak kullandığı Gürcistan vatandaşlarına vize vermedi. Moskova defalarca Belarus'a bu soruna dikkat çekti, bu yüzden Minsk'teki 4 kasabasında yasadışı göçle mücadele konusunda Belarus-Gürcü müzakereleri yapıldı.
Ve sonuç olarak, çok uluslu Rusya'daki durumun aksine, Belarus, Rus, Ukraynalı, Polonyalı ve Litvanyalıların tek bir Rusça konuşan topluluk olduğu pratik olarak tek etnik bir Belarus'ta, yetkililerin etnik ilişkilerin gelişimini yakından takip ettiklerini vurgulamak istiyorum. belirli olaylara cevap vermek.
Ve Belarusların kendileri, bireysel konukların düzenlediği kışkırtıcı antikaları hoş görmeye meyilli değiller. Başkan A.G. Lukashenko, dış göç sorununu ihmal etmeden, toplumdaki tutumlara duyarlı tepki veriyor.
Belarus'taki durumun bugün nasıl gelişeceğini tahmin etmek zordur, ancak Rusya için komşu bir Slav ülkesinin güçlü bir devlet gücüne sahip bu deneyiminin ilginç ve hatta biraz öğretici olabileceği konusunda hiçbir şüphe yoktur.