Rus-İsveç'in Tuşyalılara karşı ittifakının bahanesi olarak kullanılmasının ardından, küçük kardeşi Charles IX'in kullandığı İsveç tahtını iddia eden Polonyalı kral Sigismund III, Rusya'ya savaş ilan etti. Ancak bu Polonya kralı için yeterli değildi ve Rus tahtını ele geçirmenin “meşru” bir yolunu buldu. Kral, Şansölye Lubensky'ye, böyle bir tartışmanın ön plana çıktığı bir manifesto hazırlamasını emretti: bir zamanlar Polonya kralı Boleslav II, Prens Izyaslav Yaroslavovich'i Kiev tahtına koydu (bundan önce Boleslav tahtını Svyatopolk Vladimirovich'e iade ettim). Doğru, Boleslav ve Izyaslav Rusich hızla kovuldu, ancak bu hatırlanmadı. Asıl şeyi tahtaya koydu ve bu, Rus prenslerinin Polonya krallarının kaçağı olduğu anlamına geliyor. Ve bu taşların kabilesi durdurulduktan sonra, Sigismund "escheat mülkünü" elden çıkarma hakkına sahiptir. Böylece, Rusya krallığının fethi için yasal dayanağı getirildi. Kralın ortaklarından biri olan Palchevsky, Rusya’nın büyük bir sömürge olan Polonyalılar için bir tür “Yeni Dünya” olması gerektiği iddiasıyla bir çalışma bile yayınladı. Rus “sapkınlıkları”, Kızılderililer'in İspanyolları gibi üstünden geçmeli ve kölelere çevrilmelidir. Benzer şekilde, Polonya tavaları da Batı Rus topraklarında (modern Belarus ve Ukrayna) davrandı.
Rus krallığına karşı olan kampanya, Ruslar ve İsveçliler arasındaki Vyborg anlaşmasının imzalanmasından önce bile Polonya kralı tarafından yapıldı. Ocak ayında, 1609, senatörler kralın Rus devletine müdahalenin hazırlanmasına onay verdiğini belirtti. Tushino'luların Moskova'yı ve Sapega, Khmelevsky ve Rozhinsky birliklerinin büyük yenilgilerini ele geçirme konusundaki başarısızlıklarından sonra, Polonyalı seçkinler, Rus krallığını Yanlış Dmitry'ın yardımı ile ele geçirme hedeflerine ulaşmada başarılı olamayacaklarını açıkça anladılar. Ardından Rusya'nın aşırı zayıflamasını ve yıldırım kampanyasını kazanmayı umarak savaşı geciktirmeden kullanmaya karar vererek müdahaleye gittiler. O zamanlar Batı medeniyetinin “komuta merkezi” olan Polonyalı taht, Polonya'nın Rusya-Rusya'ya müdahalesine olağanüstü önem verdi. Haçlı seferlerine göre Papa Paul V’in kampanya başlamadan önce Polonya’ya gönderilen kılıcı ve Polonya kralının kaskını kutsama şansı yoktur.
Şu anda Polonya için, dış politika koşulları ortaya çıkmış, böylece Rus devletiyle bir savaş başlatabilecekti. Commonwealth'in en iyi komutanı olan Litvanyalı Hetman Khodkevich, yalnızca birkaç bin savaşçıyla, neredeyse Kral Charles IX'i ele geçiren Baltık Devletleri'ndeki 8 bin kişilik İsveç kuvvetlerini yendi. Ve İsveç bir ateşkes sonucuna gitti. Güney stratejik yönde, Osmanlı İmparatorluğu, Perslerle olan savaşla ilişkilendirildi. Böylece, Polonya serbest el aldı.
Polonya liderliği iki işgal planını düşünüyordu. Taç hetman Zolkiewski, (ilk sahtekârın istilaya başladığı yerden) ayaklanma nedeniyle güçlenen Severshchina'ya saldırmayı önerdi. Ve Rusya’da savaşan Yana’nın amcası Litvanyalı Şansölye Lev Sapega ve eski büyükelçi Velizh’in komutanı Gonsevski de onu Smolensk’e ve sonra Moskova’ya gitmeye çağırdı. Burada kişisel kişisel düşünceler bir rol oynadı - Smolensk bölgesi mülklerine birleşti ve Litvanyalı kız kardeşlere giderdi. Ayrıca, Smolensk savaşçılarının çoğunun Skopin'e gittiğini, 4'in okçuluk siparişlerinden yalnızca 1'in kaldığını ve kentin korunmadan kaldığını ve savaşmadan teslim olmak zorunda kalacağını gösteren istihbarat raporları alındı. Smolensk'ten Moskova'ya giden yol kısaydı. Polonyalı Gentry, hızlı bir kampanya yapmayı umuyordu, birçok Rus kentinin daha önce sahtekârlara sundukları gibi kapıları kendilerine açacaklarına inanıyordu ve boyarlar sevilmeyen Vasily Shuisky'yi tercih edecek ve güçlü tarafın tarafını tutacaktı.
Doğru, asker toplama ile ilgili sorunlar vardı. Çok sayıda paralı asker kiralamak için para yeterli değildi. En isyankar nezaket halihazırda Rusya'ya sahtekarlığa gitmişti ve gerisi hizmete acele etmiyordu. Ve kral yaz sonunda konuşabildi, başlangıçta sadece 12,5 bin savaşçı kazandı. Ancak Polonya'nın emri, geleneksel olarak gücünü abarttı ve düşmanı küçümsemiş, batıda en güçlü kalesi olan Smolensk de dahil olmak üzere, iktidarın yeterince gösterildiğine ve Rusların kendilerini teslim aldığına inanılıyordu. Bu nedenle, Sigismund III askerlerine Rus sınırını geçip Smolensk'i kuşatması için Orsha'ya konsantre olmasını emretti. 9 Eylül 1609, Polonya Kralı Sigismund ordusu Rus sınırını geçti. 13 Eylül Kırmızı tarafından ele geçirildi ve 16 Eylül Smolensk kuşatmasına başladı. Smolensk, beklentilerin aksine, harekete geçilemedi ve uzun bir kuşatmaya başladı.
Polonya ordusu. Smolensk Kuşatması. Ressam Julius Kossak tarafından
Karinsky Alan Muharebesi
Bu arada Skopin, Tushin’leri ezip Moskova’yı serbest bıraktı. Ordunun oluşumunu tamamlayan Skopin-Shuisky, kurtuluş kampanyasına devam etti ve Ekim ayında 9 stratejik olarak önemli Alexander yerleşimini üstlendi. Hetman Sapieha tarafından terk edilen Polonyalı garnizon, Trinity-Sergius manastırını kuşatmak için Tushino ordusuna kaçtı. Eski kraliyet konutunu işgal eden Skopin-Shuisky, Polonyalı askerin askerlerini doğrudan tehdit edebildi.
Skopin-Shuisky, İskenderiye yerleşimini takviye yaklaşımını bekleyen geçici destek tabanına dönüştürdü: Fyodor Sheremetev'in Astrakhan'dan ayrılması ve alaycı Ivan Kurakin ve Boris Lykov-Obolensky, Moskova'dan. Skopin ordusunun sayısı 20-25 bin askerine yükseldi.
Sapieha’nın birliklerine saldırma olasılığını öngören Skopin-Shuisky, daha önce başarıya götüren taktikleri kullandı: Tarla tahkimatı kurmalarını emretti - sapanlar, dolbybol, kesiciler ve gardiyanlar. Aynı zamanda, Skopin, Tushinlerin Trinity-Sergius Manastırı üzerindeki baskılarını hafifletmek için önlemler aldı. Komutan, Sapieha'nın ordusuna sürekli olarak çeşitli yönlerden saldıran ve kuşatma halkasını kırmakla tehdit eden Trinity-Sergius Lavra'nın altına birkaç uçan fare gönderdi. Bu nedenle, Ekim 11’te Rus mangası Dmitrov’un altına girdi ve Ekim 12’te Rus süvari, Trinity-Sergius Manastırı’ndan Sapan kuşatması ordusunda karıştı. 20 ekiminde kuşatma halkası geçici olarak kırıldı ve D. Zherebtsov liderliğindeki 16 Rus atlıları garnizona yardım etmek için kuşatılmış kaleye girmeyi başardılar.
Böylece, Polonya-Tushino ordusu ustası Sapega'nin komutanı zor bir duruma düştü. Hetman'in tekrar Shuisky ordusuna saldırması gerekiyordu, ancak bütün orduyu Üsküp'le savaşa götüremedi, çünkü bu durumda, kuşatıcıların çok fazla zaman ve enerji harcadıkları Trinity-Sergius manastırının kuşatmasını bırakmak zorunda kalacaktı. Ordusunu bölmek zorunda kaldı, manastırda önemli güçler bıraktı. Sapieha'ya Tushin'den hetman Rozhinsky ve 2 binlerce hussar ile birlikte Suzdal'dan Albay Stravinsky de katıldı. Polonya-Litvanya süvarilerinin toplam sayısı 10 bin kişi ve piyade ordusu ile birlikte yaklaşık 20 bin kişi idi.
28 Ekim 1609, Sapieha ve Rozhinsky'nin birlikleri, yüzlerce Skopin sırtındaki ileri at sırtına saldırdı, ezildi ve Alexander yerleşimine sürdü. Bununla birlikte, saldırı devam ederken, Ruslar Rus ordusunun tarla tahkimatlarına girdiler ve Rus okçularından ateş aldıklarında durmaya zorlandılar. Tushintsy otlylnu, onlar soylu süvariler tarafından saldırıya uğradı, arka sıraları kesti. Süvariler tekrar saldırdı ve saldırıları boncuklara ve çentiklere çarptı. Savaş bütün gün sürdü. Rus komutanın taktikleri öncesinde düşman süvarileri güçsüzdü. Polonyalı hetmans Sapieha ve Rozhinsky, Rus tahkimatlarını kırmayı asla başaramadılar ve ciddi kayıplara uğrayan akşama, ordusunun geri çekilmesini emretti. Sapieha, Trinity-Sergius Manastırı'nın altına girdi. Rozhinsky tekrar Tushino'ya gitti.
Bu zafer, genç komutanın otoritesini daha da arttırdı ve kuşatılmış Moskova'da sevinmeye yol açtı. Üsküp, kurtuluş için sıkıntı çeken ve açlık çeken vatandaşların ana umudu oldu. Tarihçi S.M. Solov'ev'in belirttiği gibi: “Temelde darmadağın ve sarsılmış olan Rus toplumu, üzerinde yoğunlaşabileceği bir insanın yokluğundan, bir dayanak eksikliği yaşadı. Sonunda Prens Skopin böyle bir insandı. ”
Skopin-Shuisky bile bir kral olmayı teklif etti. Ryazan soylularının liderlerinden biri olan Bolotnikov'un eski bir yardımcısı olan Procopius Lyapunov, Skopin'e Vasily Shuisky'den nefret edenlere hakaret ettiği ve hatta tahtı ele geçirirken göklere saldığı genç bir komutana yardım ettiği bir mektup gönderdi. Skopin, kroniklere göre okumayı bitirmedi, kağıdı yırttı ve hatta halkı Lyapunov'a çara vermekle tehdit etti, ancak daha sonra rahatladı ve amcaya hiçbir şey söylemedi. Görünüşe göre, maceracı Lyapunov ile uğraşmak istemedi ve desteğine ihtiyacı yoktu.
Görünüşe göre, Skopin tahtı talep edemeyecek ve zamanın entrikalarının yılan arapsaçıyla sürünmeyecekti. Ancak Çar Basil, olayı öğrendi ve açıkça endişelendi. Dmitry Shuisky, daha fazla endişe duyuyordu; varisi olmayan Vasily'nin ve hatta askeri ihtişamı çok kıskandığı Skopin'in ölümüne bağlı olarak tacı almayı ümit ediyordu; Böylece, Skopin'in askeri başarıları Rus krallığını kurtardı ve aynı zamanda asil savaşçının ölümünü de yaklaştı.
Prens Skopin-Shuisky, büyükelçiler Lyapunov'un krallığı çağırması hakkındaki mektubunu ayırıyor. 19. yüzyıl gravür
Tushinsky kampının yıkılışı
Bu zaferden sonra, Skopin-Shuisky müfrezeleri Hetman Sapega'yı kendi kampında engellemeye başladı. Manastırın garnizonu güçlendirildi ve tekrar kaleden baskınlar yapmaya başladılar. Sıralamalardan birinde okçular, düşman kampının tahta tahkimatlarına ateş açtı. Sapieha kuşatmayı kaldırmayı emretti. 22 Ocak 1610, Polonya-Tush birlikleri manastırdan Dmitrov yönünde uzaklaştı.
Yanlış Dmitry II'nin Moskova yakınlarındaki pozisyonu umutsuzlaştı. Tushinsky kampı dağılıyordu. Polonya-Litvanya Topluluğu, Rusya ile savaşa girdi, Eylül 1609'te Kral Sigismund III, Smolensk'e kuşattı. İlk başta Tushino Polonyalıları bunu tahrişle algıladılar, kral aleyhine bir konfederasyon kurmayı teklif ettiler ve kendileri olarak kabul ettikleri ülkeyi terk etmelerini istediler. Ancak, Hetman Sapieha onlara katılmadı ve kralla görüşmelerini istedi. Onun konumu en önemlisi idi. Polonya kralı, Stanislav Stadnitsky başkanlığındaki komisyon üyelerini Tushino'ya gönderdi. Hem konularından hem de Tushino vatandaşlarından yardım istedi ve hem Rusya hem de Polonya pahasına onlara geniş ödüller teklif etti. Tushino Ruslarına inancının, tüm geleneklerin ve ayrıca zengin ödüllerin korunması için söz verildi. Tushino Polonyalıları birçok Rus gibi baştan çıkarmıştı. Bir sahtekârın kendisini ve “haklarını” hatırlatmaya teşebbüs etmesi Rozhinsky'ye şu kadar azarlanmasına neden oldu: “Ne umursuyorsun, komiserler bana neden geldi? Tanrı ne olduğunu biliyor mu? Yeterince senin için kan döktük, ama fayda görmüyoruz. ” Getman, Tushinsky hırsızını şiddetle tehdit etti.
10 Aralık 1609 Sadık Kazaklar ile Bay Yanlış Dmitry kaçmaya çalıştı, ancak yakalandı ve Rozhinsky'nin tutuklanmasıyla tutuklandı. Ancak, 1609 Aralık ayının sonunda, sahtekâr Marina Mnishek ve Kazak ataman Ivan Zarutsky küçük bir tutuklama ile hala gizlice Kaluga'ya kaçtı. Yeni bir kamp yaratılmıştı, ama yurtsever, ulusal bir renk. Yanlış Dmitry II bağımsız bir rol oynamaya başladı. Polonyalı paralı askerlerin elinde artık bir oyuncak olmak istemeyen, sahtekar zaten Rus halkına hitap etmiş, onları kralın Rusya'yı ele geçirme ve Katolikliği kurma arzusuyla korkuttu. Kaluga hırsızı, Polonyalılara Rus topraklarının bir santimini vermeyeceğine, ancak tüm insanlarla birlikte Ortodoks inancı için öleceğini söyledi. Bu itiraz birçokları arasında bir cevap buldu. Yanlış Dmitry II yine birçok taraftar çekti, bir ordu topladı ve iki egemenle savaşa girdi: Çar Fesleğen ve Kral Sigismund III. Yine birçok şehre yemin etti. Geçmişin hatalarını tekrarlamak istemeyen Lzhedmitry II, ordusunda yabancılardan iki kat daha fazla Rus bulunduğunu yakından izledi.
Sahte Dmitri II hareketi ulusal bir karakter almaya başladı, bu nedenle sahtekârın ateşli birçok taraftarının daha sonra Birinci ve İkinci milislerin aktif aktivistleri olması tesadüf değildi. Tushin'de olduğu gibi Kaluga'da da bir devlet cihazı yaratıldı. Kaluga "Tsar", Polonyalıları ele geçirmesi ve mülklerini Kaluga'ya göndermesi için kendisine bağlı topraklara emretti. Böylece, sahtekar ve hükümeti mümkün olan en kısa sürede, Rusya krallığında “Litvanya” tarafından çalınan malları mülksüzleştirerek finansal durumlarını iyileştirmeyi başardılar. Zindanlar yabancı rehinelerle doluydu. Kaluga'nın "hırsızı" daha sonra Rusya'da işlenen suçlarının toplamı göz önüne alındığında adil olan bir şekilde yürütülmesi emrini verdi.
Tushino'da kalan Polonyalılar nihayet krala teslim oldular. 4 Şubat 1610, Smolensk yakınlarında, Tushino patriği Filaret ve boyarlar, kralın oğlu Vladislav Zhygimontovich'in Rus çarı olacağı şeklinde Sigismund III ile bir anlaşma imzaladı. Önkoşul, Ortodoks Prensi'nin benimsenmesiydi. Zemsky Sobor ve Boyar Duma bağımsız bir yasama organının ve Duma'nın haklarını aynı anda aldı - yargı. Tushino büyükelçileri: “Tanrı bize Vladislav'ı Muskovit devletine egemen bıraktığı sürece”, “hükümdarının babası, Polonya'nın şu andaki en güçlü kralı ve Litvanya Büyük Dükü Zhigimont İvanoviç’e hizmet et ve yönet ve nazikçe iste” dedi. Vladislav adına hareket eden Sigismund III, kendisine ait olmayan Tushino topraklarını cömertçe kullandı.
Tushinsky kampının kendisi yakında öldü. Güneyde, Kaluga'da, Yanlış Dmitry II'ye sadık birlikler yoğunlaştı; kuzeyde Dmitrov yakınında, Skopin-Shuisky ve İsveçliler baskı yapıyorlardı, zorluklar Tushinler tarafından engellendi. Bu gibi durumlarda, Hetman Rozhinsky Volokolamsk'a taşınmaya karar verdi. Mart 6 ordusu Tushino kampına ateş açtı ve yürüdü. Moskova kuşatması nihayet durdu. Rozhinsky kısa süre sonra "güçlerin tükenmesinden" öldü ve ekibi çöktü. Polonyalıların çoğu kral ordusuna katıldılar ve Ruslar oraya kaçtı.
Tushin'den kaçtıktan sonra Kaluga'da Pretender Dmitry (Tushinsky hırsızı) 'nın gelişi. Rus ressam Dmitriev-Orenburg tarafından resim.
Dmitrov Savaşı. Moskova'ya varış ve Skopin'in ölümü
Soğuk ve karlı kış aylarında Moskova'nın kurtarılması, Üsküp-Shuisky'nin serbest bırakılması kampanyasının son aşamasına ve amacına hazırlanmak için hazırlanan Moskova'nın kurtarılması, kuzey ve Pomeranya şehirlerinin savaşçılarından manevra kabiliyetine göre bile süvarileri aşan birkaç bin kişiyi hedef alan uçucu kayakçı grupları oluşturdu. İlk olarak Dmitrov'a yaklaşanlar ve Sapega'nın güçlü güvenlik görevlisini mağlup ettiler. Kayakçılar, Litvan süvarileriyle sahada savaş açmaya cesaret edemedi, ancak tüm yolları kapatıp şehre yakın kaldı. Şehrin ablukalarını kaldırmak için süvari kullanarak Sapieha'yı denemek başarı getirmedi.
Bu arada, Skopin-Shuisky ordusunun ana güçleri şehre yaklaştı. Ahşap topraklı Kremlin'in güçlendirdiği kentin fırtınası büyük kayıplara yol açabileceğinden ve yabancı paralı askerlerin buna katılmayı reddettiği için, Skopin-Shuya kuşatmayı seçti. Sapieha uzun süre kuşatma altında kalamadı. Tushino kampı çöktü ve krala giden Lisovsky gibi, Yanlış Dmitry ve Rozhinsky'den yardım beklemek mümkün değildi. Sapieha ya açık savaşta servetini aramak zorunda kaldı ya da kaçtı.
20 Şubat 1610 Dmitrov yakınlarında bir savaştı. Skopin birlikleri Dmitrov Posad'da Sapieha Tushino Kazaklarına saldırdı. Darbe beklenmedik ve güçlüydü, tahkimatlar kırıldı ve Kazaklar yendi. Sapieha, Polonyalı şirketleri Kremlin'den yardım istedi, ancak çok geçti. Kazaklar panik içinde kaçtı, tüm silahları, mühimmatı ve mülkleri bıraktı ve Polonyalıları ezdi. Polonyalı şirketler de büyük zarar gördü ve Kremlin'e geri çekildi. Bir gün, savaşçı askerlerinin çoğunu kaybetti. Şehir duvarlarını koruyabilmesine rağmen, Dmitrov'da kalan küçük Polonya garnizonu artık ciddi bir tehlike değildi. Yakında ordunun kalıntıları Sapieha Dmitrov'u terk etti.
Skopin Staritsa ve Rzhev'i aldı. Bahar kampanyası için hazırlıklara başladı bile. Ancak bu sırada Çar Vasily, Moskova'ya saygıdeğer ödeme yapmak için gelmesini emretti. Kötülüğü hisseden ve Üsküp'le arkadaş olan Delaugardi, onu geziden caydırdı, ancak reddedici asi görünüyordu. 12 Mart 1610 Skopin ciddiyetle sermayeye girdi. Moskova hükümetinin bir sonraki makul adımı, Polonyalı ordunun kuşatmasının, aylarca savunmayı sürdüren Smolensk'ten kaldırılmasıydı.
Kasaba halkı Polonyalıların ve Tushinlerin kazananı coşkuyla karşılandı, üzerine düştü, kıyafetlerini öptü. Moskova Devletinin Zaferi Masalı şöyle demektedir: “Moskova'da büyük neşe vardı ve onlar kiliselerde çanlar çalmaya başladı ve Tanrı'ya dualar attılar ve tüm büyük neşe dolu oldular. Moskova halkı bilge kibar zihni ve yararını ve Mikhail Vasilyevich Skopin-Shuisky'nin cesaretini övdü. " Aynı zamanda kıskanç ve dilsiz Dmitry Shuisky'nin dediği gibi bağırdı: “İşte rakibim geliyor!” Skopin'in artan popülaritesi kralın ve boyarların kıskanç ve korkulmasına neden oldu. Birçok insan muzaffer Skopin-Shuisky'yi kraliyet tahtında görmek istedi ve özellikle Skopins-Shuisky klanının Rurik'in eski şubesi olduğundan nefret Vasily Shuisky'yi görmek istemedi. Özellikle Skopin-Shuisky'nin düşmanca olması, Basil'in varisi sayılan Çar'ın yeteneksiz kardeşi Dmitry Shuisky idi.
Moskova'ya giriş Shuisky ve Delagardi. Sanatçı V. Schwartz
Prens Vorotynsky'nin bayramında, Dmitry'nin karısı (Malyuta Skuratov'un kızı) bir bardak şarap getirdi, Skopin-Shuisky'yi içtikten sonra, kendini kötü hissetti, burnundan kan aktı (aynı şekilde Boris Godunov elendi). İki hafta boyunca işkence gördükten sonra, Nisan 24'teki 1610 gecesi vefat etti. Kalabalık neredeyse Dmitry Shuisky tarafından parçalara ayrıldı, ancak Çar'ın gönderdiği kopma onun kardeşini kurtardı. Yılın sadece 23'i olan büyük Rus komutanı, Başmelek Katedrali'nin yeni kilisesine gömüldü.
Birçok çağdaş ve kronik kişi doğrudan Vasily Shuisky ve Skuratovna'yı ölümle suçladı. Bir yabancı, Moskova'da bulunan Martin Ber, “Rusya'yı kurtaran cesur Üsküp, Vasily Shuisky'yi ödül - zehir olarak aldı. Kral zehirlenmesini emretti, Muscovites'in Skopin'e zekâ ve saygıdan kendisinden daha fazla saygı duyması için saygı duyduğunu söyledi. Büyük Moskova’nın ölümünü öğrenince tüm Moskova üzüntüye girdi. ” Bu konularda bilgili bir adam olan Prokopy Lyapunov, kardeşleri Prens Mikhail'in zehirlenmesiyle suçladı ve II.
Böylece, Shuisky hanedanı kendisini öldürdü ve geleceğini gömdü. Beceriksiz emperyal kardeşi Dmitry'in yenilgiye uğradığı Klushin savaşında, Skopin-Shuisky'ye komutan olsaydı, sonucu muhtemelen farklı olurdu. Fakat tam da bu askeri felaketti, Vasily Shuisky tahtının çöküşüne yol açan, tam anarşi devlette yeniden başladı, Rusya parçalara ayrılmaya başladı. Polonyalılar Moskova'ya girdi ve Shuisky hanedanını ele geçirdi. Bütün bunlar, belki de, Rus ordusunun Polonyalılara karşı kazandığı zaferden kaçınabilirdi.
Osprey, Polonya-Litvanya bayraklarını eziyor - Kalyazin'deki Skopin-Shuisky'ye bir anıt