Başkaldırı, kazan kaldırma, ayaklanma...
Sonunda Nil yedi aylık hayatındaki yatma bölümünden sıkılmış olacak ki ayaklanmaya başladı.
Şimdi bütün gün ayakta durmak, tırmanmak istiyor. Yer mantarı ne kadar komik göründüğünün farkında değil.
Ama onun için çok zor olmalı, uykusunda bile kafasını gömüp popoyu havaya kaldırıyor, bacakları da düzleştirip ilerliyor. Aklı hep onda, kendince egzersiz yapıyor.
Onun bu kadar çaba sarfetmesi yürüme hevesinden değil devamlı bir şeylere ulaşma isteğinden. Sanırım 'benim çocuğum bir şey ellemez' annesi olamayacağım bu gidişle.