GEÇENLERDE Selma Güneri geldi mecmuaya. Kapalıçarşı’ya alışverişe çıkmış, geçerken de şöyle bir uğrayı vermiş bize. Söz döndü dolaştı, Yeşilçam‘a geldi. Yarım saat kadar konuştuk, sonra şöyle bir karara vardık, Seima Güneri ile. Bugünlerde meşhur sokak pek hareketsiz ve de pek bereketsizdi…
Tesadüf bu ya, o sırada ünlü bir ajanstan da yabancı artistlere ait fotoğraflar geldi önümüze. Baktık, baktık, fotoğraftaki ünlü artistlerden biri sanki «Ben Selma Güneri’yim» diye bar bar bağırıyor. Fotoğrafı ona da gösterdik. «Sen ne zaman Avrupa’ya gittin?!» diye takıldık. «Bak tıpkı sen.» Selma Güneri kahkahalarla gülmeye başladı. «Ayol o Lesiie Caron.» dedi. «Herkes bana benzetir. Durun size onun bir hikayesini anlatayım. Geçenlerde Taşlık Gazinosu’nda şarkı söylüyordum. Ön masalardan birinde oturan yaşlı bir bey, her halde içkinin de tesiriyle olacak, ‘Haydi Leslie Caron’ diye nara atmaz mı? Şaşırdım kaldım. Sonra hayranlarımdan bazılarından aldığım mektuplarda da beni Lesiie Caron’a benzetenlerin sayısı bir hayli fazla.»
Bu konuşma üzerine fotoğrafın üzerine daha ciddi olarak eğildik. Hayret, Selma Güneri ile Leslie Caron arasında büyük benzerlikler vardı. Alın, gözler, tip, hepsi hepsi aynıydı. Leslie Caron’un gözleri hafif yumuk muydu, Selma Güneri’nin gözleri de öyleydi. Leslie Caron’un burnu hafif kalkık mıydı, Selma Güneri’nin burnu da öyleydi. Leslie Caron esmerdi, Selma Güneri de esmerdi. Ve fcu benzerlikleri çoğaltmak mümkündü. Hatta ikisinin saçları bile aynıydı. Leslie Caron, saçlarını önden ayırır, arkada toplar, düz tarardı. Son günlerde Selma Güneri de bu tip saçla çıkıyordu sahneye. Bütün bu benzerlikleri bir bir kendisine sayıp. «Yoksa sen Leslie Caron’u mu taklit ediyorsun?» diye sorduğumuz zaman, «Aman.» dedi. «Allah aşkına sakın öyle bir şey yazmayın. Ben kimseyi taklit etmem, kimsenin de taklitçisi olmaktan hoşlanmam. Bütün bunlar tesadüf ve benzerlik bence.»
Selma Güneri mecmuadan ayrılırken biz de arkasından şaşkın şaşkın bakıyor, «Hayret bu kadar benzerlik doğrusu» diyorduk.
Kategoriler: Ana Sayfa