We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Soğuk Savaş'ın ortasında, Varşova Paktı 14 Mayıs 1955'te yürürlüğe girdi. NATO'nun sosyalist muadili olan bu askeri ittifak (6 yıl önce oluşturuldu) daha sonra bir araya getirdi: SSCB, Polonya, Arnavutluk, Doğu Almanya, Çekoslovakya, Bulgaristan, Romanya ve Macaristan. Bu pakt, Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü'ne entegrasyonu yoluyla Federal Almanya Cumhuriyeti'nin (FRG) yeniden silahlanmasına izin veren Paris Anlaşmalarının (1954) bir kopyasıdır. Sovyet bloğunun savunması için tasarlanan bu bloğun işleyişi, ikincisini yapılandıran güçler dengesini oldukça açığa çıkarıyor.
Varşova Paktı ...
Varşova Paktı, imzacı ülkelerin askeri güçlerini ilk olarak Mareşal Konev'in üstlendiği birleşik bir komuta altına alan karşılıklı bir savunma anlaşmasıydı. Bu şekilde bir araya getirilen kuvvetler 1955'te 6 milyon erkek olarak değerlendirilebilir; silahları standartlaştırıldı. Varşova Paktı'nın da siyasi önemi vardı: 1956'da Macaristan'da, 1968'de Çekoslovakya'da SSCB'nin silahlı müdahalesini haklı çıkardı. Avrupa komünist bloğunun birliğini gerekirse güç kullanarak sürdürmek; İdeolojik olarak Çin Halkı ile uyumlu olan Arnavutluk, 1968 Eylül'ünde resmen anlaşmadan çekildi. 1955 gibi erken bir tarihte Moskova, Batı'ya O.T.A.N.'nin eşzamanlı feshini önermişti. ve Varşova Paktı Örgütü.
Soğuk Savaşın yatışmasına ve özellikle Romanya'da popüler demokrasilerde milliyetçi akımların gelişmesine rağmen, Varşova Paktı 1970'lerin başında konuşlanmış 1,2 milyondan fazla askerden oluşan bir gücü temsil etmeye devam etti. Doğu Avrupa'da. Temmuz 1976'da, Pakt üyesi ülkelerin Dışişleri Bakanları Komitesi'nin oluşturulmasıyla siyasi düzeyde yapılarını güçlendirecekti.
... bir baskı organı
Sistem içinde, Sovyet kuvvetleri merkezi bir yeri işgal ediyor ve özellikle Bulgarlar gibi güvenli kabul ettikleri müttefikleriyle paylaştıkları en iyi donanıma sahipler. Öte yandan Moskova, örneğin bu askeri yapının bütünlüğünü zayıflatmak anlamına gelse bile, egemenliğini sürdürmek için Macarlar ve Romenler arasındaki ulusal rekabetle ustaca oynuyor. Paktı terk etmek, Budapeşte'nin 1956 Devrimi sırasında yaşayacağı gibi, son derece riskli bir girişimdir. Bu açıdan, Varşova Antlaşması'ndan doğan ittifakın, her şeyden önce Sovyet bloğundaki bir iç baskı organı olduğunu not ediyoruz. 1968'den beri Prag Baharı'nı ezen Varşova Paktı birlikleriydi.
Bununla birlikte, bu ittifak, Avrupa tarihinde barış zamanında en büyük askeri güç konuşlandırmasını oluşturuyor ve zirvede (Urallar ile Demir Perde arasında) toplamda yaklaşık 150 Tümene ulaşıyor. Ancak, bu ittifakın çökme hızı göz önüne alındığında, üye devletlerinden bazılarının (Doğu Almanya, Polonya, Macar, Çekoslovak) birimlerinin sadakatinden şüphe duyulabilir.
Varşova Paktı'nın sonu
1988'in sonunda, Gorbaçov'un önderliğinde Sovyetler Birliği, Pakt üyelerine ittifaklarını seçme özgürlüğü vermeye karar verdi. 1990'da Çekoslovakya ve Macaristan, SSCB ile Sovyet birliklerinin topraklarından çekilmesini sağlayan anlaşmalar imzaladı. Üye ülkelerin liderleri, ittifakı "egemen devletler arasında ve eşit haklar arasında demokratik bir temele dayanan bir anlaşmaya" dönüştürmek için 7 Haziran'da Moskova'da bir araya geldi. Alman Demokratik Cumhuriyeti, FRG ile birleşmesinden dolayı, anlaşmayı fiilen terk eden ilk ülke oldu (24 Eylül 1990). 25 Şubat 1991 tarihinde Budapeşte'de yapılan bir toplantıyla, devletlerin dışişleri bakanları hâlâ paktın askeri yapısını feshediyor; Siyasi yapısı Temmuz 1991'deydi. 1991'de sadece Sovyet yanlısı Bulgaristan hâlâ onun bir parçasıydı.
Sosyalist Blok'un sona ermesinden 10 yıldan az bir süre sonra, 1999'da Prag ve Budapeşte gibi Varşova'nın NATO'ya katılmış olması da ilginçtir. Doğu Avrupa'nın bu başkentlerinin sakinleri için, tehlikenin doğudan geldiğini algılamaktan hiç vazgeçmemiş miydik?
Kaynakça
- Claude Delmas'ın Varşova Paktı. PUF, 1981.