"Sansür zincirleri" nde Kostya Raikin
Salonda bir sandalyeye oturdum - performansta kafeteryadan gelen bir şişe brendi ile birlikte çalışan bir grup oyuncu - ve sizden geçti - ve bu zaten sanat ... Hayır, eylemin başlangıcına hiç geç kalmamışlardı ... Bu sadece "bunu gören" bir yönetmen. Tiyatro, anlıyorsunuz, her yerde - askıdan ve büfeden salona - bir tane, görüyorsunuz, mekan ve izleyicinin kendisi için hissetmesi gerekiyor. Ostrovsky'nin oyundaki bağımlısı - lütfen, Juliet'e Çince karakterler şeklinde bir dövmeyle saldırıyor - lütfen. Sahnede haklı olarak affeden yayalar, aynı zamanda yönetmenin vizyonlarıdır ve bu tür yönetmenler Rus klasiklerinde performans sergiledikleri gerçeğinden dolayı bile çoğu zaman utanmazlar. O bir “sanatçı”. Aynı görünüme sahip ...
Çocukla birlikte modern tiyatroya gitmenin tehlikeli bir iş olduğunu söylemek zorunda kalmıştım. Ne de olsa, çocuğunuzu güzelliğe bağlamaya çalışacaksınız - okul müfredatına göre bile - ve orada “Ve sabahalar burada sessiz…” veya “Kardeşler Karamazov” bazen bir erkek gibi bir yönetmenle dürüstçe konuşmak istediğinizi verecek. Yönetmen hakkında şimdiden bilgi almak daha iyidir, bu nedenle “vizyonuna göre” ustabaşı Fedot Evgrafych Vaskov'un mutlaka tüm astları ile birlikte olması gereken bir şey olmadı.
Bütün bunlar ne hakkında? Konstantin Raikin'in sansasyonel ifadesinden sonra halk tarafından çok aktif olarak tartışılan bu konunun tümü. Konstantin Arkadyevich'in yönettiği “Satyricon” tiyatrosunda “Tüm mavi tonları” ile başladı. “Performansı görmedim, ama kınıyorum” temasındaki değişikliklerden kaçınmak için mütevazi hizmetkarınız (malzemenin yazarı) “Satirikon” un performansına değil, K.A. Raikin'in Rusya’da var olduğu iddia edilen “sansür” hakkında açıklamalarına dikkat etmiyor. Birden okurlarımız arasında Raikinsky ifadesinden haberi olmayanlar varsa, o zaman burada Raikin'in tiyatro figürleri birliği kongresindeki konuşması şöyle:
... çok rahatsız oluyorum - bence, hepiniz gibi - hayatımızda meydana gelen olaylar. Bunlar, tabiri caizse, özellikle sanata, sanata saldırılar. Bunlar tamamen kanunsuz, aşırılık yanlısı, kibirli, agresif, ahlak hakkında, ahlak hakkında ve genel olarak, her şeyden önce, iyi ve yüce sözlerle, “yurtseverlik”, “Anavatan” ve “yüksek ahlak” kelimelerinin arkasına saklanıyor. Bu rahatsız edici sözde gösterileri kapatan, sergileri kapatan, sergilenen, caydırıcı davranan, bir şekilde çok garip gücün nötr olduğu kendiliğinden davranan insanlar. Bana öyle geliyor ki, bu yaratıcılık özgürlüğüne, sansür yasağına çirkin bir saldırıdır. Ve sansür yasağı - Kimsenin bununla nasıl bir ilgisi olduğunu bilmiyorum, ama bunun, ülkemizin sanatsal, ruhsal hayatında, yaşamımızda, ülkemizin sanatsal, ruhsal yaşamında en büyük seküler olay olacağına inanıyorum ... Bu, milli kültürümüzün genelinde, sanatımızın bir laneti ve asırlık bir utancı. yasaklandı.
Şimdi birinin ellerinin bu konuda nasıl açıkça kaşınıyor olduğunu görüyorum - değiştirmek ve geri getirmek. Ve sadece durgunluk zamanlarında değil, daha eski zamanlarında bile - Stalin'in zamanlarında geri dönmek. Çünkü üstlerimiz bizimle, Stalin’in, bu tür Stalin’in enstalasyonu gibi, doğrudan kulağına inanmadığın kelime hazinesiyle konuşuyorlar!
Hatırlıyorum: Hepimiz Sovyet rejiminden geliyoruz. Bu utanç verici aptallığı hatırlıyorum! Genç olmak istemememin tek sebebi bu, bu iğrenç kitabı okumak için oraya geri dönmek istemiyorum. Ve beni tekrar bu kitabı okutuyorlar. Çünkü ahlak, Anavatan ve halk ile vatanseverlik sözleri, kural olarak çok düşük hedeflerin arkasına saklanır. Gördüğünüz gibi dini hisleri kırmış olan öfkeli ve kırgın insan gruplarına inanmıyorum. İnanmıyorum! Ödediklerine inanıyorum. Yani - bunlar ahlak için yasa dışı ahlaki yollarla mücadele eden küçük aşağılık insanlar grubudur.
“VO” neden bu konuyu gündeme getiriyor? Aslında, yaratıcı figürlerin bütün bu girişimleri, "ustaca eserler" kisvesi altında doğrudan kiri açığa çıkarmak için, zaten argo için üzgünüm. Cumhurbaşkanı ile yuvarlak masa toplantılarında, liderler sivil-yurtseverlik eğitimi yönünde çalışmaya başlama gerektiğinde başlarını salladılar, ancak küçük dünyalarına geri döndüklerinde hormon oynuyor - gri saç - sakal, kaburga. İlişkili olması gereken cinsel azınlıkların küçük temsilcileri, daha sonra anlaşılması ve affedilmesi gereken uyuşturucu bağımlılarını anlar, hoşgörülü bir şekilde anlarsınız ... Sonra yine Rus tiyatrosunun tiyatro gösterileri yerine sahneye ve tamamen pornoya düşerler.
Ele geçirmenin burada hüküm sürdüğü açık, ancak sonuçta, Rusya Federasyonu Halk Sanatçısı ile her şeye ve herkese kızan bir durumda, Rusya Federasyonu'nun finansal araçları devlete ait. Basında çıkan haberlere göre, 2016'taki Satirikon bütçeden 230 milyon ruble fazlasını aldı! Gerçekten sanatsal çalışmaların yapıldığı ve sadece komedi ya da “kayışın altında” dramalarıyla izleyiciyi kovalamayan il tiyatroları için bu astronomik bir toplamdır. Ve Moskova tiyatrosu için - norm ... Öyleyse kim ödedi? .. Ve kim tarafından? ..
Onun sansürü, anlıyorsunuz, unutulmaya itildi ... Anlıyorsunuz, Raikin geri dönmek istemiyor, çünkü “Stalinizm”, “gebnya” ve “okumak için aşağılık küçük bir kitap” var.
Affedersiniz, elbette Konstantin Arkadyevich, sadece birkaç soru: dikenli tellerin arkasında mı doğdunuz? Çocukluğunuzda ve gençliğinizde ciddi bir ihtiyaç var mı?
Rusya Federasyonu vatandaşları, duyduğumuz kadarıyla, babanızın özellikle Sovyet sansürü ve bir bütün olarak Sovyet gücü hakkında şikayet etmenin günah olduğu bir kişi olduğunu duyduk. Arkady Isaakovich, keskin oyunlar oynayan gerçek bir favori oyuncuydu ve oyuncu olarak kendisine katıldı. Ancak “Stalinist-Kruşçev-Brejnev gebnya tarafından kanlı” olması için - bu gerçekleştiğinde mi? O an, "Stalinist" 1948-m'de RSFSR'nin Onurlu Sanatçısı ünvanını, "Brezhnevsky" 1968-m'de SSCB Halk Sanatçısı ünvanını aldığı zaman? Veya, belki de, Lenin Ödülü'nü kazandığında (1980'ta) ve Sosyalist Çalışma Kahramanı Nişanı (1981'ta) kazandığında.
Ve sansür hakkında. En ilginç şey, ülkemizde gerçek bir sansür bulunduğunda, sahnede, sinema ve edebiyatta gerçekten mükemmel eserlerin ortaya çıkmasıdır. - Bugün gözden geçirmek ve yeniden okumak isteyen işler. Son 25 yıllarında parlak olan ne oldu? Olursa, bir elin parmaklarında sayılabilir.
Şimdi ne çıkıyor? Belli bir ortamda, ya Rusofobiyle dolu ya da açık bir temel içeren ya da bir “dahi işi” yanlış yorumlayan her şeyi düşünmek gelenekseldir. tarihi doğrusu. “Grozni oprichnina tarafından bir yılda öldürülen 10 milyon Muskovit” hakkında konuştuğu küçük bir kitap yazdı - Rusya'da IV. özünün aynı olduğu bir film: tıkınırcasına, yolsuzluk, zina, kir, intihar - ve sen harika bir sanatçı, mükemmel bir yaratıcısın ...
“28 Panfilov’un halkı” filminin yaratılmasının ilerlemesinde büyük zorluklara dikkat edin, ancak “sanatçının” üçün biri için “tüfek” ile “General Frost’un” kazandığı fikrini verdiği “kinoocherki” ne kadar çabuk damgalandı? iki milyon Alman kadın tecavüz etti. " Ülkemizde on binlerce Sovyet savaş esirinin çürüştüğü Bandera çetelerinin, Polonyalı toplama kamplarının gerçekleri hakkında filmler yapmak ve oyun oynamak geleneksel değildir. Biçimlendirmek için ... Ve sonra hangi biçim? Sansür yokluğunda "Biçimlendirme" - para, cinsel ilişki, değerlerin saptırılması, izin verilebilirlik, yaygın tüketimdir.
Sansür iade etmem gerekiyor mu? Zor bir soru. Eğer Bondarchuk Sr., Andrei Tarkovsky, Leonid Gaidai ve Rus sanatının diğer ustalarının yeni bir dahi çalışmasının izleyicisi olmak için, bu oldukça ... Ancak, hala modern kültürel figürlere yönelmek istiyorum: arkadaşlar, peki, siz de kendinize sansür anlayışınız yok mu? - sanat ve çürümüş kabadayılık iki farklı şey olsa bile. Apollon'un parlak bir heykeli var - ve bu gerçek bir sanat eseridir ve bu heykelin sadece bir unsuruna yaklaşım ve zevklerle odaklanma girişimleri vardır. Bu, bireysel "sanatçıların" ikinci türevi ile ilgili ve muse'dan kurtulmaya çalışıyorlar ...
- Alexei Volodin
- http://www.liveinternet.ru
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.