Mahatma Gandhi kimdir ; Hindistan’ın bağımsızlık mücadelesinin önde gelen isimlerinden biridir. 20. yüzyılın başından itibaren Britanya yönetimine karşı nonviolent (şiddetsiz) direniş hareketlerini liderliği altında yürütmüştür. O, insan hakları ve eşitliği için mücadele etmiş, insanlar arasındaki farklılıkların ötesinde ortak bir değer olarak adaleti savunmuştur.
İçindekiler
Mahatma Gandi Kimdir (Hintli lider )
Mahatma Gandhi kimdir , takma adı Mohandas Karamchand Gandhi (d. 2 Ekim 1869, Porbandar, Hindistan – ö. 30 Ocak 1948, Delhi),Hindistan’ın İngiliz yönetimine karşı milliyetçi hareketin lideri haline gelen Hintli avukat, politikacı, sosyal aktivist ve yazar . Bu nedenle, ülkesinin babası olarak kabul edilmeye başlandı . Gandhi, doktrini nedeniyle uluslararası saygınlığa sahiptir. siyasi ve sosyal ilerleme sağlamak için şiddet içermeyen protesto ( satyagraha ).
Milyonlarca Kızılderili arkadaşının gözünde Gandhi, Mahatma’ydı “Yüce Ruh”. Gezi rotası boyunca onu görmek için toplanan büyük kalabalığın akıl almaz hayranlığı, onları büyük bir çile haline getirdi; gündüzleri zorlukla çalışabilir veya geceleri dinlenemezdi. “Mahatmaların dertlerini yalnızca Mahatmalar bilir” diye yazmıştı. Şöhreti yaşamı boyunca tüm dünyaya yayıldı ve ancak ölümünden sonra arttı. Mahatma Gandhi adı artık dünya çapında en çok tanınan isimlerden biridir.
Mahatma Gandi Gençlik Yılları
Gandhi, babasının dördüncü karısının en küçük çocuğuydu. Babası Karamchand Gandhi, Batı Hindistan’da (şu anda Gujarat eyaleti olan) İngiliz hükümdarlığı altındaki küçük bir prensliğin başkenti olan Porbandar’ın devanı (baş bakanı) idi – resmi bir eğitim yolunda pek bir şey yoktu. Bununla birlikte, kaprisli prensler, onların sabırlı uyrukları ve iktidardaki dik başlı İngiliz siyasi memurları arasında nasıl yol alacağını bilen yetenekli bir yöneticiydi .
Gandhi’nin annesi Putlibai tamamen dine dalmıştı, süs eşyası veya mücevheratla pek ilgilenmiyordu, zamanını eviyle tapınak arasında paylaştırıyordu, sık sık oruç tutuyordu ve ailede hastalık olduğunda gündüzleri ve geceleri emzirirken kendini yoruyordu. Mohandas, su dolu bir evde büyüdü.
Hindu tanrısı Vishnu’ya tapınma —güçlü bir Jainizm , ana ilkeleri şiddetsizlik ve evrendeki her şeyin ebedi olduğu inancı olan, ahlaki açıdan katı bir Hint dini. Böylece, hafife aldı himsa (tüm canlılara zarar vermeme), vejeteryanlık , kendini arındırma orucu ve çeşitli inanç ve mezheplerin taraftarları arasında karşılıklı hoşgörü.
Porbandar’da ki eğitim tesisleri ilkeldi; Mohandas’ın gittiği ilkokulda çocuklar alfabeyi parmaklarıyla toza yazdılar. Neyse ki babası , başka bir asil devlet olan Rajkot’un devanı oldu . Mohandas zaman zaman yerel okullarda ödüller ve burslar kazansa da, sicili tamamen vasattı . Terminal raporlarından biri onu “İngilizcede iyi, Aritmetikte orta ve Coğrafyada zayıf; çok iyi, kötü bir el yazısı yürütün.”
13 yaşında evlendi ve böylece okulda bir yıl kaybetti. çekingen çocuk, ne sınıfta ne de oyun alanında parladı. O zamanlar (kısa süre sonra ölen) hasta babasına bakmadığı veya ev işlerinde annesine yardım etmediği zamanlarda, uzun yalnız yürüyüşlere çıkmayı severdi.
Kendi deyimiyle, “yaşlıların emirlerini taramayı değil, yerine getirmeyi” öğrenmişti. Böylesine aşırı bir pasiflikle, gizli ateizm , küçük hırsızlıklar, sinsi sigara içme ve Vaishnava ailesinde doğmuş bir erkek çocuk için en şok edici olan et yeme ile belirginleşen bir ergen isyanı aşamasından geçmiş olması şaşırtıcı değildir . Onun ergenliği muhtemelen yaşıtları ve sınıfındaki çoğu çocuğunkinden daha fırtınalı geçmedi. Olağanüstü olan, gençlik suçlarının sona erme şekliydi.
Her kaçıştan sonra “bir daha asla” kendi kendine verdiği sözdü. Ve sözünü tuttu. Alçakgönüllü dış görünümünün altında, onu Hindu mitolojisindeki kahramanları bile ele almaya iten ateşli bir kişisel gelişim tutkusunu gizledi. Prahlada ve Harishcandra doğruluk ve fedakarlığın efsanevi vücut bulmuş hali yaşayan modeller olarak.
1887’de Mohandas, Bombay Üniversitesi’nin (şimdi Mumbai Üniversitesi) yeterlilik sınavını geçti ve Bhavnagar da ki (Bhaunagar) Samaldas Koleji’ne katıldı . Ana dili olan Gujaratiden aniden İngilizceye geçmek zorunda kaldığı için dersleri takip etmekte oldukça zorlandı.
Bu sırada ailesi geleceğini tartışıyordu. Kendi haline bırakılsaydı doktor olmayı çok isterdi. Ancak Vaishnava’nın dirikese karşı önyargısının yanı sıra, Gujarat’taki eyaletlerden birinde yüksek görevde bulunma aile geleneğini sürdürmek istiyorsa, bir avukat olarak nitelendirilmesi gerektiği açıktı . Bu, İngiltere’ye bir ziyaret anlamına geliyordu ve Samaldas Koleji’nde pek mutlu olmayan Mohandas, teklife atladı.
İngiltere’yi “uygarlığın tam merkezi, filozoflar ve şairler ülkesi” olarak görürdü. Ancak İngiltere ziyareti gerçekleştirilmeden önce aşılması gereken birkaç engel vardı. Babası, aileye küçük bir mülk bırakmıştı; üstelik annesi, en küçük çocuğunu uzak bir diyarda bilinmeyen ayartmalara ve tehlikelere maruz bırakma konusunda isteksizdi. Ancak Mohandas, İngiltere’yi ziyaret etmeye kararlıydı. Erkek kardeşlerinden biri gerekli parayı topladı ve annesinin şüpheleri, evden uzaktayken şaraba, kadınlara veya ete dokunmayacağına dair yemin ettiğinde azaldı.
Mohandas, son engeli
Modh Bania alt kastının ( Vaishya ) liderlerinin kararnamesini göz ardı etti. Hindu dinini ihlal ettiği için İngiltere’ye seyahatini yasaklayan ve Eylül 1888’de yelken açan Gandhilerin ait olduğu kast).Inner Temple , Londra’daki dört hukuk fakültesinden biri ( The Temple ).
İngiltere’de kalış ve Mahatma Gandhi’nin Hindistan’a dönüşü Gandhi çalışmalarını ciddiye aldı ve Londra Üniversitesi yeterlilik sınavına girerek İngilizce ve Latince bilgilerini tazelemeye çalıştı. Ancak İngiltere’de geçirdiği üç yıl boyunca asıl meşguliyeti akademik hırslardan çok kişisel ve ahlaki meselelerdi. Rajkot’un yarı kırsal atmosferinden Londra’nın kozmopolit yaşamına geçiş onun için kolay olmadı.
Kendini Batı yemeğine, giyimine ve görgü kurallarına uyarlamak için acı bir şekilde mücadele ederken, kendini garip hissetti. Onunvejetaryenlik onun için sürekli bir utanç kaynağı haline geldi; arkadaşları, sağlığını olduğu kadar çalışmalarını da mahvedeceği konusunda onu uyardı. Neyse ki bir vejeteryan restoranına ve vejeteryanlığın gerekçeli bir savunmasını sağlayan bir kitaba rastladı ve bundan böyle bu , yalnızca Vaishnava geçmişinin bir mirası değil, onun için bir inanç meselesi haline geldi.
Vejetaryenlik için geliştirdiği misyonerlik şevki, acınası derecede utangaç genci kabuğundan çıkarmaya yardımcı oldu ve ona yeni bir duruş kazandırdı. London Vegetarian Society’nin yönetim kurulu üyesi oldu, konferanslarına katıldı ve dergisine makaleler yazdı.
Gandhi, İngiltere’nin pansiyonlarında ve vejeteryan restoranlarında yalnızca yemek meraklılarıyla değil, aynı zamanda İncil’le tanışmasını borçlu olduğu bazı ciddi erkek ve kadınlarla tanıştı ve daha da önemlisi, Bhagavadgitayı ilk kez Sir Edwin Arnold tarafından İngilizce çevirisiyle okudu . Bhagavadgita (genellikle Gita olarak bilinir ) , büyük destan Mahabharata’nın bir parçasıdır ve felsefi bir şiir biçiminde Hinduizm’in en popüler ifadesidir.
İngiliz vejeteryanlar rengarenk bir kalabalıktı. Edward Carpenter , “İngiliz Thoreau”gibi sosyalistler ve insancılları George Bernard Shaw gibi Fabianlar; ve Annie Besant gibi. Çoğu idealistti; pek çoğu, geç Viktorya dönemi düzeninin hakim değerlerini reddeden, kapitalist ve endüstriyel toplumun kötülüklerini kınayan , basit yaşam kültünü vaaz eden ve ahlaki değerlerin maddi değerlere ve işbirliğinin çatışmaya üstünlüğünü vurgulayan asilerdi. Bu fikirler, Gandhi’nin kişiliğinin şekillenmesine ve nihayetinde politikasına önemli ölçüde katkıda bulunacaktı.
Temmuz 1891’de Hindistan’a döndüğünde Gandhi’yi acı sürprizler bekliyordu. Annesi yokluğunda ölmüştü ve avukatlık derecesinin kazançlı bir kariyer garantisi olmadığını dehşet içinde keşfetti. Hukuk mesleği zaten aşırı kalabalıklaşmaya başlamıştı ve Gandhi bu mesleğin içine giremeyecek kadar çekingendi . Bombay’daki (şimdi Mumbai ) bir mahkemede tartıştığı ilk brifingde , üzgün bir figür çizdi.
Bir Bombay lisesinde bir öğretmenin yarı zamanlı işi için bile geri çevrildi, davacılar için dilekçeler hazırlayarak mütevazı bir yaşam sürmek için Rajkot’a döndü. Yerel bir İngiliz subayının hoşnutsuzluğuna maruz kaldığında bu istihdam bile ona kapatıldı. Bu nedenle , 1893’te Natal’daki bir Hintli firmadan gelen pek de çekici olmayan bir yıllık sözleşme teklifini kabul etmesi biraz rahatlamıştı.
Güney Afrika Mahatma Gandhi’nin Güney Afrika Yılları Afrika Gandhi’ye sunulacaktı zorlukla tasavvur edebileceği zorluklar ve fırsatlar. Sonunda orada yirmi yıldan fazla zaman geçirecek ve 1896-97’de yalnızca kısa bir süre için Hindistan’a dönecekti. Dört çocuğundan en küçük ikisi orada doğdu.
Mahatma Gandhi’nin Politik ve sosyal bir aktivist olarak ortaya çıkması
Gandhi, Güney Afrika’da uygulanan ırk ayrımcılığına hızla maruz kaldı . Bir Durban mahkemesinde Avrupalı yargıç ondan türbanını çıkarmasını istedi; reddetti ve mahkeme salonunu terk etti. Birkaç gün sonra, Pretoria’ya seyahat ederken , birinci sınıf bir demiryolu kompartımanından törensiz bir şekilde atıldı ve Pietermaritzburg’daki tren istasyonunda titreyerek ve kara kara düşündü.
Yolculuğun ilerleyen safhalarında, Avrupalı bir yolcuya yer açmak için basamak üzerinde seyahat etmeyeceği için beyaz bir posta arabası sürücüsü tarafından dövüldü ve sonunda “yalnızca Avrupalılar için” ayrılmış otellere girmesi yasaklandı. Bu aşağılamalar, Natal’daki Hintli tüccarların ve işçilerin, yetersiz kazançlarını cebe indirdikleri aynı teslimiyetle onları cebe atmayı öğrenen günlük kaderiydi.
Yeni olan Gandhi’nin deneyimi değil, tepkisiydi. Şimdiye kadar göze çarpmıyordu .kendini kanıtlama veya saldırganlık için. Ama üzerine yığılan hakaretler altında kıvranırken başına bir şey geldi. Geriye dönüp baktığında, Durban’dan Pretoria’ya yaptığı yolculuk, ona hayatının en yaratıcı deneyimlerinden biri olarak vurdu; bu onun hakikat anıydı.
Bundan böyle Güney Afrika’daki doğal ya da doğal olmayan düzenin bir parçası olarak adaletsizliği kabul etmeyecekti; bir Kızılderili ve bir erkek olarak onurunu savunacaktı.
Gandhi, Pretoria’dayken Güney Afrika’daki Güney Asyalı arkadaşlarının yaşadığı koşulları inceledi ve onları hakları ve görevleri konusunda eğitmeye çalıştı, ancak Güney Afrika’da kalmaya niyeti yoktu. Gerçekten de, Haziran 1894’te, yıllık sözleşmesi sona ererken, Hindistan’a yelken açmaya hazır olarak Durban’a geri döndü.
Onuruna verilen bir veda partisinde, Natal Mercury’ye bir göz attı ve Natal Yasama Meclisi’nin Kızılderilileri oy hakkından mahrum bırakacak bir yasa tasarısını düşündüğünü öğrendi . Gandhi, ev sahiplerine “Bu, tabutumuza çakılan ilk çivi,” dedi. Tasarıya karşı çıkamayacaklarını ve aslında koloninin siyaseti konusundaki cehaletlerini itiraf ettiler ve onlar adına mücadeleye girmesi için ona yalvardılar.
Gandhi 18 yaşına kadar neredeyse hiç gazete okumamıştı. Ne İngiltere’de bir öğrenciyken ne de Hindistan’da tomurcuklanan bir avukat olarak siyasete fazla ilgi göstermemişti. Gerçekten de, bir sosyal toplantıda bir konuşmayı okumak için ayağa kalktığında ya da mahkemede bir müvekkilini savunmak için ayağa kalktığında, korkunç bir sahne korkusuna yenik düşüyordu.
Bununla birlikte, Temmuz 1894’te, henüz 25 yaşındayken, neredeyse bir gecede yetkin bir siyasi kampanyacı haline geldi. Natal yasama meclisine ve İngiliz hükümetine dilekçeler hazırladı ve bunları yüzlerce yurttaşına imzalattı. Tasarının kabul edilmesini engelleyemedi, ancak Natal, Hindistan ve İngiltere’de halkın ve basının dikkatini Natal Kızılderililerinin şikayetlerine çekmeyi başardı.
Avukatlık yapmak için Durban’a yerleşmeye ikna edildi.ve Hint topluluğunu organize etmek . 1894 yılında kurduğuKendisinin yorulmak bilmez sekreteri olduğu Natal Kızılderili Kongresi. Bu ortak siyasi örgütlenme aracılığıyla, heterojen Hint topluluğuna bir dayanışma ruhu aşıladı .
Hükümeti, yasama meclisini ve basını Hindistan’ın yakınmalarıyla ilgili gerekçeli açıklamalarla doldurdu. Son olarak, imparatorluk dolabındaki iskeleti, Afrika’daki kendi kolonilerinden birinde Kraliçe Victoria’nın Hintli tebaasına uygulanan ayrımcılığı dış dünyanın görüşüne maruz bıraktı.
The Times of London ve The Statesman and Englishman of Calcutta (şimdi Kalküta ) gibi önemli gazetelerin yayımlanması, bir yayıncı olarak başarısının bir ölçüsüydü.) başyazı olarak Natal Kızılderililerinin şikayetleri hakkında yorum yaptı.
1896’da Gandhi, karısı Kasturba’yı (veya Kasturbai’yi) ve en büyük iki çocuğunu almak ve denizaşırı Kızılderililere destek toplamak için Hindistan’a gitti. Tanınmış liderlerle bir araya geldi ve onları ülkenin belli başlı şehirlerinde halka açık toplantılar yapmaya ikna etti . Ne yazık ki, faaliyetlerinin ve sözlerinin çarpıtılmış versiyonları Natal’a ulaştı ve Avrupa nüfusunu alevlendirdi.
Ocak 1897’de Durban’a vardığında beyaz bir kalabalık tarafından saldırıya uğradı ve neredeyse linç ediliyordu. İngiliz Kabinesinin sömürge sekreteri Joseph Chamberlain , Natal hükümetine suçluları cezalandırması için telgraf çekti, ancak Gandhi saldırganları yargılamayı reddetti. Bir mahkemede kişisel bir yanlışın giderilmesini istememenin onun için bir ilke olduğunu söyledi .
Gandhi kin besleyecek adam değildi . salgını üzerine1899’daki Güney Afrika (Boer) Savaşı’nda , İngiliz kraliyet kolonisi Natal’da tüm vatandaşlık haklarını talep eden Kızılderililerin onu savunmakla yükümlü olduklarını savundu. 300’ü özgür Kızılderili ve geri kalanı sözleşmeli işçi olmak üzere 1.100 gönüllüden oluşan bir ambulans birliği kurdu.
Karışık bir kalabalıktı: avukatlar ve muhasebeciler, zanaatkârlar ve işçiler. Onlara zalim olarak gördükleri kişilere hizmet etme ruhunu aşılamak Gandhi’nin göreviydi. Pretoria News’in editörü , savaş alanında Gandhi’nin anlayışlı bir portresini sundu:
Erkekleri çok daha büyük çerçevelerle paramparça eden bir gece çalışmasından sonra, sabahın erken saatlerinde yol kenarında oturmuş bir ordu bisküvisi yerken Gandhi’ye rastladım. [General] Buller’ın gücündeki her adam donuk ve depresifti ve her şeye yürekten lanet yağdırılıyordu. Ancak Gandhi tavrında metanetliydi , sohbetinde neşeli ve kendinden emindi ve şefkatli bir bakışı vardı.
İngilizlerin savaştaki zaferi, Güney Afrika’daki Kızılderililere çok az rahatlama getirdi . Güney Afrika’daki yeni rejim, yalnızca Boers ve Britanyalılar arasında bir ortaklığa dönüşecekti. Gandhi, birkaç Hıristiyan misyoner ve genç idealist dışında, Güney Afrikalı Avrupalılar üzerinde hissedilir bir izlenim bırakamadığını gördü.
1906 yılındaTransvaal hükümeti, Hintli nüfusunun kaydı için özellikle küçük düşürücü bir kararname yayınladı. Kızılderililer, Eylül 1906’da Johannesburg’da kitlesel bir protesto mitingi düzenlediler ve Gandhi’nin liderliğinde, muhalefetlerinin dişleri arasında yasa çıkarsa kararnameye meydan okuyacaklarına ve meydan okumalarından kaynaklanan tüm cezalara katlanacaklarına söz verdiler . böylece doğdusatyagraha (“gerçeğe bağlılık”), acı çekmek yerine davet ederek yanlışları düzeltmek için yeni bir tekniktir. düşmanlara kin duymadan direnmek ve onlarla şiddete başvurmadan savaşmak.
Güney Afrika’daki mücadele yedi yıldan fazla sürdü. İnişleri ve çıkışları oldu, ancak Gandhi’nin liderliği altında küçük Hintli azınlık, ağır zorluklara rağmen direnişini sürdürdü. Yüzlerce Kızılderili, vicdanlarına ve öz saygılarına aykırı yasalara boyun eğmek yerine geçim kaynaklarını ve özgürlüklerini feda etmeyi seçti . Hareketin 1913’teki son aşamasında, aralarında kadınların da bulunduğu yüzlerce Kızılderili hapse girdi ve madenlerde çalışmak için greve giden binlerce Hintli işçi cesurca hapis cezasına çarptırıldı, kırbaçlandı ve hatta kurşuna dizildi.
Kızılderililer için korkunç bir çileydi ama aynı zamanda İngiltere ve Hindistan hükümetlerinin baskısı altında Güney Afrika hükümeti için olabilecek en kötü reklamdı., bir yanda Gandhi ve Güney Afrikalı devlet adamı General tarafından müzakere edilen bir uzlaşmayı kabul etti.Diğer yanda Jan Christian Smuts .
Smuts, Gandhi’nin Temmuz 1914’te Güney Afrika’dan Hindistan’a gitmek üzere ayrılması üzerine bir arkadaşına, “Aziz kıyılarımızı terk etti,” diye yazmıştı, “Umarım sonsuza dek.” Çeyrek yüzyıl sonra, “o zaman bile en büyük saygı duyduğum bir adamın düşmanı olmanın kaderi olduğunu” yazdı . Bir keresinde, hapiste kaldığı süre boyunca Gandhi, Smuts için bir çift sandalet hazırlamıştı; Smuts, aralarında hiçbir nefret ve kişisel kötü duygu olmadığını ve kavga bittiğinde “bir atmosfer vardı. İnsana yakışır bir barış sağlanabilir.”
Daha sonraki olayların göstereceği gibi, Gandhi’nin çalışmaları Güney Afrika’daki Kızılderili sorununa kalıcı bir çözüm sağlamadı. Güney Afrika’ya yaptıkları gerçekten de Güney Afrika’nın ona yaptıklarından daha az önemliydi. Ona nazik davranmamıştı ama onu ırk sorununun girdabına çekerek, kendine özgü yeteneklerinin kendini gösterebileceği ideal ortamı sağlamıştı.
Mahatma Gandhi’nin Dini arayışı
Gandhi’nin dini arayışı, çocukluğuna, annesinin ve Porbandar ve Rajkot’taki ev hayatının etkisine dayanıyordu , ancak Güney Afrika’ya gelişinden sonra büyük bir ivme kazandı . Pretoria’daki Quaker arkadaşları onu Hıristiyanlığa döndürmeyi başaramadılar, ancak onlar onun dini çalışmalara olan iştahını artırdı .
Yazılarına hayran kaldı, Hıristiyanlık üzerine Leo Tolstoy , okuyun Çeviride Kur’an ve Hindu kutsal metinleri ve felsefesine daldı. Karşılaştırmalı din çalışması , bilginlerle yaptığı konuşmalar ve kendi teolojik eserleri okuması, onu tüm dinlerin doğru olduğu ve yine de her birinin kusurlu olduğu sonucuna götürdü çünkü “zayıf zekalar, bazen zayıf kalpler ve daha sık yanlış yorumlanır.”
Gandhi’nin ruhani akıl hocası haline gelen parlak bir genç Jain filozofu olan Shrimad Rajchandra, onu doğduğu din olan Hinduizm’in “incelik ve derinliğine” ikna etti. Ve Gandhi’nin Londra’da ilk kez okuduğu , onun “manevi sözlüğü” haline gelen ve muhtemelen hayatındaki en büyük tekil etkiyi uygulayan Bhagavadgita idi. Gita’da ki iki Sanskritçe kelime onu özellikle büyüledi.
Biriaparigraha (“sahip olmama”), bu, insanların ruhun yaşamını kısıtlayan maddi malları bir kenara atması ve para ve mülk bağlarını üzerinden atması gerektiğini ima eder . Diğeriinsanlara acı ya da zevk, zafer ya da yenilgi karşısında sakin kalmalarını ve başarı umudu ya da başarısızlık korkusu olmadan çalışmalarını emreden samabhava (“dengelilik”).
Bunlar sadece mükemmellik öğütleri değildi . Onu 1893’te Güney Afrika’ya götüren hukuk davasında, hasımları aralarındaki anlaşmazlıkları mahkeme dışında çözmeye ikna etmişti . Bir avukatın gerçek işlevi ona “parçalanmış tarafları birleştirmek” gibi göründü. Kısa süre sonra müşterilerini hizmetlerinin alıcıları olarak değil, arkadaşları olarak görmeye başladı; sadece hukuki konularda değil, bir bebeği sütten kesmenin en iyi yolu veya aile bütçesini dengelemek gibi konularda da kendisine danışılırdı. Bir çalışan, müşterilerin Pazar günleri bile gelmesini protesto ettiğinde, Gandhi şöyle yanıt verdi: “Sıkıntı içindeki bir adam Pazar günü dinlenemez.”
Gandhi’nin yasal kazancı yılda 5.000 £ gibi zirve bir rakama ulaştı, ancak para kazanmaya pek ilgi duymuyordu ve birikimleri genellikle kamu faaliyetlerinde batıyordu. Durban’da ve daha sonra Johannesburg’da açık bir masa tuttu; evi, genç meslektaşları ve siyasi iş arkadaşları için sanal bir pansiyondu.
Bu, olağanüstü sabrı, tahammülü ve kendini yok sayması olmadan Gandhi’nin kendisini kamusal davalara adaması zor olan karısı için bir tür çetin sınavdı. Geleneksel aile ve mülkiyet bağlarını kırdıkça, yaşamları bir topluluk yaşamına dönüşme eğilimindeydi.
Gandhi basitlik, el emeği ve kemer sıkmayla dolu bir hayata karşı karşı konulamaz bir çekim hissetti. 1904’te – John Ruskin’in kitabını okuduktan sonra Kapitalizmin bir eleştirisi olan Unto This Last – Durban yakınlarındaki Phoenix’te kendisi ve arkadaşlarının alın teriyle yaşayabilecekleri bir çiftlik kurdu. Altı yıl sonra Johannesburg yakınlarında Gandhi’nin koruyucu bakımı altında başka bir koloni büyüdü;
Adı verilmişti Gandhi’nin hayran olduğu ve mektuplaştığı Rus yazar ve ahlakçı için Tolstoy Çiftliği. Bu iki yerleşim , daha ünlü olanların öncüleriydi .Hindistan’da, Ahmedabad ( Ahmadabad ) yakınlarındaki Sabarmati’de ve Wardha yakınlarındaki Sevagram’da aşramlar (dini sığınaklar) .
Güney Afrika, Gandhi’yi yalnızca yeni bir siyasi eylem tekniği geliştirmeye teşvik etmekle kalmamış, aynı zamanda çoğu insanı korkak yapan bağlardan kurtararak onu bir insan liderine dönüştürmüştü. İngiliz Klasik bilim adamı “Güç sahibi kişiler”Gilbert Murray , 1918’de Hibbert Journal’da Gandhi hakkında kehanet niteliğinde yazdı ,
şehvetli zevki, zenginliği, rahatlığı, övgüyü veya terfiyi umursamayan, sadece doğru olduğuna inandığı şeyi yapmaya kararlı bir adamla nasıl başa çıkacaklarına çok dikkat etmelidirler. O tehlikeli ve rahatsız bir düşmandır, çünkü her zaman fethedebileceğiniz bedeni, onun ruhunu çok az satın almanızı sağlar.
Mahatma Gandhi’nin Hindistan’a dönüşü
Gandhi, 1914 yazında, Birinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesinden hemen önce Güney Afrika’dan ayrılmaya karar verdi . O ve ailesi önce birkaç ay kaldıkları Londra’ya gittiler. Sonunda, Aralık ayında İngiltere’den ayrıldılar ve Ocak 1915’in başlarında Bombay’a vardılar.
Sonraki üç yıl boyunca Gandhi , herhangi bir siyasi ajitasyona katılmayı reddederek, İngiliz savaş çabalarını destekleyerek ve hatta İngiliz Hint Ordusu için asker toplayarak , Hint siyasetinin çevresinde kararsız bir şekilde geziniyor gibiydi . Aynı zamanda, İngiliz yetkilileri herhangi bir zorba davranış için eleştirmekten veya Bihar ve Gujarat’ta uzun süredir acı çeken köylülerin şikayetlerini üstlenmekten çekinmedi .
Bununla birlikte, Şubat 1919’a gelindiğinde, İngilizler -şiddetli Kızılderili muhalefetine rağmen-Yetkili makamlara fitne yaptığından şüphelenilenleri yargılamadan hapse atma yetkisi veren Rowlatt Yasaları . Kışkırtılan Gandhi, sonunda İngiliz rajından bir yabancılaşma hissini ortaya çıkardı ve bir satyagraha mücadelesi ilan etti. Sonuç, 1919 baharında alt kıtayı sarsan sanal bir siyasi deprem oldu.
Ardından gelen şiddetli salgınlar – özellikle de , bir açık alanda toplanmış yaklaşık 400 Kızılderilinin İngiliz liderliğindeki askerler tarafından öldürülmesi olan Amritsar Katliamı. Pencap bölgesindeki Amritsar (şimdi Pencap’ta devlet) ve sıkıyönetim yasası – elini çekmesine neden oldu. Bununla birlikte, bir yıl içinde, İngilizlerin Punjab trajedisine ilişkin Hindistan duygularına karşı duyarsızlığı ve Birinci Dünya Savaşı’nın ardından Türkiye’ye sunulan barış şartlarına Müslümanların kızgınlığı nedeniyle geri dönülmez bir şekilde yabancılaştığı için, yeniden militan bir ruh haline girdi .
1920 sonbaharında Gandhi, Hindistan’da veya belki de başka herhangi bir ülkede daha önce hiçbir siyasi lider tarafından elde edilmemiş bir nüfuza sahip olarak, siyasi sahnenin baskın figürüydü . 35 yaşındaki adamı yeniden şekillendirdi Hindistan Ulusal Kongresi (Kongre Partisi), Hint milliyetçiliğinin etkili bir siyasi aracına dönüştü: Hindistan’ın başlıca şehirlerinden birinde üst orta sınıfın üç günlük Noel haftası pikniğinden, kökleri küçük kasabalarda olan bir kitle örgütü haline geldi. ve köyler.
Gandhi’nin mesajı basitti: ülkelerini esaret altında tutan İngiliz silahları değil, Kızılderililerin kendi kusurlarıydı. Onun programı, şiddet içermeyen İngiliz hükümetine karşı işbirliği yapmama hareketi , yalnızca İngiliz imalatçılarının değil, aynı zamanda Hindistan’da İngilizler tarafından işletilen veya yardım edilen kurumların boykotlarını da içeriyordu: yasama organları, mahkemeler, ofisler, okullar.
Kampanya ülkeyi heyecanlandırdı, yabancı yönetim korkusunun büyüsünü bozdu ve yasalara meydan okuyan ve neşeyle hapse girmek için sıraya giren binlerce satyagrahi’nin tutuklanmasına yol açtı. Şubat 1922’de hareket yükselen bir dalganın zirvesinde görünüyordu, ancak doğu Hindistan’daki ücra bir köy olan Chauri Chaura’da şiddetli bir salgınla alarma geçen Gandhi, kitlesel sivil itaatsizliği durdurmaya karar verdi.
Bu, kendi kendine uyguladığı kısıtlamaların ve vicdan azabının milliyetçi mücadeleyi dindar bir boşluğa indirgeyeceğinden korkan birçok takipçisi için bir darbe oldu. Gandhi’nin kendisi 10 Mart 1922’de tutuklandı, isyana teşvikten yargılandı ve altı yıl hapis cezasına çarptırıldı. Apandisit ameliyatı geçirdikten sonra Şubat 1924’te serbest bırakıldı . Siyasi manzara onun yokluğunda değişmişti.
Kongre Partisi, biri altında olmak üzere iki fraksiyona bölündü. Chitta Ranjan Das veMotilal Nehru ( Hindistan’ın ilk başbakanı Jawaharlal Nehru’nun babası ) partinin yasama meclislerine ve diğerinin hükümete girmesini destekliyor. Chakravarti Rajagopalachari veVallabhbhai Jhaverbhai Patel buna karşı çıkıyor. Hepsinden kötüsü, 1920-22’deki işbirliği yapmama hareketinin en parlak döneminde Hindular ve Müslümanlar arasındaki birlik dağılmıştı.
Gandhi, muhakeme ve ikna yoluyla savaşan toplulukları şüphe ve fanatizmlerinden çekmeye çalıştı . Nihayet, ciddi bir toplumsal huzursuzluk patlak vermesinden sonra, 1924 sonbaharında halkı şiddetsizlik yolunu izlemeye teşvik etmek için üç haftalık bir oruç tuttu. Aralık 1924’te Kongre Partisi’nin başkanı seçildi ve bir yıl görev yaptı.
Mahatma Gandhi’nin tarihindeki yeri
Hindistan: Gandhi Anıt Taşı;
İngilizlerin Gandhi’ye karşı tutumu , hayranlık, eğlence, şaşkınlık, şüphe ve içerleme karışımıydı. Küçük bir Hıristiyan misyonerler ve radikal sosyalistler azınlığı dışında, İngilizler onu en iyi ihtimalle ütopik bir hayalperest ve en kötü ihtimalle İngiliz ırkı için dostluk meslekleri İngiliz racasını yıkmak için bir maske olan kurnaz bir ikiyüzlü olarak görme eğilimindeydiler . Gandhi bu önyargı duvarının varlığının bilincindeydi ve bu, Gandhi’nin stratejisinin bir parçasıydı. nüfuz etmek için satyagraha .
1920-22, 1930-34 ve 1940-42’deki üç büyük kampanyası, hasımlarının ahlaki savunmalarını baltalayacak ve onun nesnel gerçekleriyle birlikte katkıda bulunacak olan o kendinden şüphe duyma ve sorgulama sürecini harekete geçirmek için iyi tasarlanmıştı. İngilizlerin Hindistan’da tahttan çekilmesi , Britanya İmparatorluğu’nun Asya ve Afrika kıtalarında tasfiyesinin ilk adımıydı . Gandhi’nin bir asi ve düşman imajı zor öldü, ancak George Washington’ın anısına yaptığı gibi , Britanya, Gandhi’nin doğumunun yüzüncü yılı olan 1969’da onun anısına bir heykel dikti.
Gandhi’nin kendi ülkesinde ve aslında kendi partisinde eleştirmenleri vardı. Liberal liderler, onun çok hızlı gittiğini protesto ettiler; genç radikaller onun yeterince hızlı gitmediğinden şikayet ettiler; solcu politikacılar , İngilizleri tahliye etme veya prensler ve toprak ağaları gibi Kızılderili çıkarlarını tasfiye etme konusunda ciddi olmadığını iddia ettiler; Dalitlerin liderleri, onun bir sosyal reformcu olarak iyi niyetinden şüphe duyuyorlardı; ve Müslüman liderler onu kendi toplumuna taraf tutmakla suçladılar .
20. yüzyılın ikinci yarısında yapılan araştırmalar, Gandhi’nin büyük bir arabulucu ve uzlaştırıcı rolünü ortaya koydu. Bu yöndeki yetenekleri, eski ılımlı politikacılar ile genç radikaller, siyasi teröristler ve parlamenterler, şehirli aydınlar ve kırsal kitleler, gelenekçiler ve modernistler, kast Hindular ve Dalitler, Hindular ve Müslümanlar, Hintliler ve İngilizler.
Gandhi’nin siyasi bir lider olarak rolünün halkın hayal gücünde daha geniş yer bulması kaçınılmazdı, ancak hayatının ana kaynağı siyasette değil, dinde yatıyordu. Ve onun için din, biçimcilik, dogma , ritüel veya mezhepçilik anlamına gelmiyordu . Otobiyografisinde, “Bu otuz yıldır başarmak için çabaladığım ve özlediğim şey, Tanrı’yı yüz yüze görmektir” diye yazmıştı.
En derin çabaları ruhaniydi, ancak bu tür özlemleri olan birçok Hintlinin aksine , Mutlak üzerine meditasyon yapmak için Himalayalar’da ki bir mağaraya çekilmedi; mağarasını bir zamanlar dediği gibi içinde taşıdı. Onun için gerçek, kişinin özel yaşamının mahremiyetinde keşfedilecek bir şey değildi; meydan okumada onaylanması gerekiyordu sosyal ve politik yaşam bağlamları .
Gandhi, çok farklı yeteneklere ve mizaçlara sahip yetenekli erkek ve kadınların, yaşlı ve gençlerin sevgisini ve sadakatini kazandı; her dinden Avrupalının; ve hemen hemen her siyasi çizgiden Hintliler. Siyasi meslektaşlarından çok azı onunla sonuna kadar gitti ve şiddetsizliği bir inanç olarak kabul etti; daha azı onun yemek heveslerini, çamur yığınlarına ve doğa tedavisine olan ilgisini veya reçetesini paylaşıyordu. Brahmacarya , ten zevklerinden tamamen vazgeçme .
Gandhi’nin seks hakkındaki fikirleri artık tuhaf ve bilim dışı gelebilir. 13 yaşında evlenmesi, sekse karşı tutumunu karmaşıklaştırmış ve onu suçluluk duygularıyla doldurmuş gibi görünüyor, ancak Hindu düşüncesinin bir geleneğine göre, kendini gerçekleştirmenin peşinde koşanlar için mutlak yüceltmenin vazgeçilmez olduğunu hatırlamak önemlidir ve brahmacarya , Gandhi için yemek, uyku, düşünce, dua ve kendini tamamen adadığı amaçlara hizmet etmek üzere donatmak için tasarlanmış günlük faaliyetlerden oluşan daha geniş bir disiplinin parçasıydı. Göremediği şey, kendi benzersiz deneyiminin sıradan insan için bir rehber olmadığıydı.
Mohandas (Mahatma) Gandhi: posta pulu;
Akademisyenler, Gandhi’nin tarihteki yerini yargılamaya devam ettiler. 20. yüzyılın üç büyük devriminin başlatıcısı değilse de katalizörüydü: sömürgeciliğe, ırkçılığa ve şiddete karşı hareketler . Bolca yazdı; yazılarının toplu baskısı 21. yüzyılın başlarında 100 cilde ulaştı.
Yazdıklarının çoğu, iş arkadaşlarının ve müritlerinin ihtiyaçlarına ve siyasi durumun zaruretlerine yanıt olarak yazılmıştı, ancak temelde, 2011’de yayınlanan Hind Swaraj’dan (“Kızılderili Ev Kuralı”) da anlaşılacağı gibi, dikkate değer bir tutarlılık sürdürdü . 1909’da Güney Afrika . Bu kitapta ifade edilen Batı materyalizmi ve sömürgeciliği üzerindeki kısıtlamalar, sanayileşme ve kentleşme hakkındaki çekinceler, modern devlete duyulan güvensizlik ve şiddetin toptan reddi, gerici değilse de romantik görünüyordu.
Hindistan ve Batı’da, iki küresel savaşın şoklarını yaşamamış veya Adolf Hitler fenomenini yaşamamış Birinci Dünya Savaşı kuşağıve atom bombasının travması . BaşbakanJawaharlal Nehru’nun yurtiçinde adil ve eşitlikçi bir düzeni ve yurtdışındaki askeri bloklarla uyumsuzluğu teşvik etme hedefi şüphesiz Gandhi’ye çok şey borçluydu, ancak ne o ne de Hindistan milliyetçi hareketindeki meslektaşları Gandhi’nin siyaset ve ekonomi modellerini tamamen kabul ettiler.
Gandhi’nin ölümünden bu yana geçen yıllarda , çok sayıda gösteri ve hareketin organizatörleri onun adına anıldı. Bununla birlikte, müridi toprak reformcusu gibi birkaç önemli istisna dışında Hindistan’da Vinoba Bhave ve sivil haklar lideri Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Martin Luther King, Jr.
Yine de Gandhi muhtemelen hiçbir zaman şampiyonlardan yoksun kalmayacaktır. Seçkin bir Amerikalı psikanalist olan Erik H. Erikson , Gandhi üzerine yaptığı çalışmasında ” Gandhi’nin hakikati ile modern psikolojinin iç görüleri arasında bir yakınlık ” seziyor.
Gandhi’nin en büyük hayranlarından biri Gandhi’nin şiddet karşıtlığını, atomun parçalanmasıyla ortaya çıkan kitlesel şiddete olası bir panzehir olarak gören Albert Einstein Ve İsveçli iktisatçı Gunnar Myrdal , az gelişmiş dünyanın sosyoekonomik sorunları üzerine yaptığı araştırmadan sonra, Gandhi’yi “neredeyse her alanda aydınlanmış bir liberal” olarak ilan etti.
Azgelişmiş dünyada krizin derinleştiği , varlıklı toplumlardaki toplumsal huzursuzluğun , dizginlenemeyen teknolojinin gölgesinin ve nükleer terörün istikrarsız barışının olduğu bir dönemde, Gandhi’nin fikirleri ve teknikleri giderek daha geçerli hale gelecek gibi görünüyor.
Mahatma GandhiKimdir ; Gandhi Hayatının Kısa Özeti
Mahatma Gandhi, 1869 yılında Hindistan’da doğdu. İlkokulu ve lise eğitimini Hindistan’da tamamladıktan sonra, İngiltere’de hukuk eğitimi gördü. Dönüşünde Avustralya ve Yeni Zelanda’ya seyahat etti ve orada yasa dışı göçmenlerin haklarını savundu. 1915 yılında Hindistan’da bir avukat olarak çalışmaya başladı ve 1920 yılında Hindistan İçin İşçi Partisi’ni kurdu.
Gandhi, Hindistan’ın İngiliz yönetiminden bağımsızlığını isteyen bir lider olarak tanındı ve çeşitli sivil direniş hareketleri yürüttü. En önemlileri arasında saltanat hareketi ve Hindistan İçin İşçi Partisi’nin boşaltılması hareketidir. 1948 yılında öldürüldü.
Gandhi, öncelikle non-violent (şiddetsiz) direniş yöntemlerini savunan bir lider olarak tanındı. Ayrıca, kast sistemine karşı mücadele etti ve insan hakları için çalıştı. Onun etkisi, bugün dünya çapında sivil haklar hareketlerine yansıdı.
Mahatma Gandhi kimdir Makalemizi Okudunuz Bu yazıda geçen Mekan, isim ve olaylardan herhangi birinin Yanlış , yanıltıcı olduğunu düşünüyorsanız Yorum yazarak bizimle iletişime geçin lütfen..Bir Cevap Yaz