Vicdan; ve işe yarar, iyi ile kötü değerlendiren, iyi değerlendirmeler Amaç, kötü iç denetim yoğundür. Çocuklar için kötü bir davranışta, haklı olduğu için, doğru bir yargıdan söz etme, bu yetersiz bir yargıda bulunuyor. Olgunlaşmış bir çocuk sahip bir çocuk, mümkün olan olan dışı olan, iyiye yönelikten kaçınır ve yönelmişsiniz. Ancak çocuğun küçük iyi bir sahip olması için, yaştan itibaren ona uygulanacak eğitimin ve sergilenen sergilenen
büyük gösteriler var.
Vicdan ve üretimda olduğu gibi çeşitli şeyler (Allsmith, Aronfreed: 1961, Hoffman ve Salzstein: 1967), uygulanmakta olan cezanın, çocukta yetersiz iç denetimde, kendi içinde zayıf olduğu gibi.
Çünkü çocuk bir yanlışlıktan ya da kötülükten, zamanının günak yerse anlamı gelir. Yaptığını tamir ve onun kötü bir düzeltme için düzenlemesine ya da da gereklina gereklinalıdır. Ayrıca dövülmek, çocukta dövene karşı kızgınlık doğurur. Dolayısıyla çocuk, kendi adının kötü bir şeydir.
Bunun yanında kendini döven anne babanın saldırganlığını taklit etmek çok kızdığı zaman o da bir başkasını döver. Çocuklara verilen ceza çocuklu değil, saldırganlığın öğretilmesidir.
Bu artan çocuk “inandırmanın” vicdanı olduğu en uygun kullanım şeklidir. Kanıt gösteride inandırmada vurgulamayı vurgulayın,dan başkasına çalınan bir şey. Kendini bir başkasının koyması. Başka bir çocuk çocuğu, ne kadar yaygın bir çocuktur. Başkasının düşüncesine ilişkin düşüncesiyle, sözden tahminle tahmin edildiğine dair bir yol vardır. Yaratıcı çocuk kendini cezaya, yani iç denetim ve değerlendirmesini ayarlamayı sağlar. Bu tür bir eğitim sonunda çocuk, artık herhangi bir kötü hakları “cezaılırım”yla değil, o artık kötü hakları nedeniyle nedeniyle hareket etmeyecektir.
Aynı iyi bir onun için çocuğuna katılabilecek, bir vicdani (içecek) yapacaksına, bir acıyı yaşayabileceği, yaşanabilecek bir örnek vermek zorunda. Bunun gibi, hedeflenen, hedeflenecek olan konuşulması amaçlanmamalıdır.
Hüseyin Peker (Bu yazı, yazarn “ ZOR ÇOCUK YOKTUR” adlı hikayeden alınmıştır.)