Duomo Katedrali tam anlamıyla Milano’nun merkezindedir. Sokaklar katedralden yayılır ve onu çevreler. Katedral, kuruluşundan bu yana kentin en merkezi alanını kaplar.
KATEDRALİN İNŞAASI
Katedralin inşaatı 1385 yılında Piskopos Antonio da Saluzzo tarafından yaptırılmıştır. Dünyanın en büyük kilisesinin yapılmasını öngören ve ilk Milano Dükü olan Gian Galeazzo Visconti tarafından desteklenmiştir. Visconti, mermer ocaklarına erişim izni vermiş, vergi muafiyeti sağlamış ve Avrupa’daki en iyi mimarları davet etmiştir.
İnşaat 1386’da başlamıştı, ancak yüzyıllar boyunca sürecekti. Katedral 1418’de kutsandığında, nefin* inşaatı daha yeni başlamıştı. İnşaat 1813 yılına kadar devam etti ve 1965’e kadar son bitirmeler uygulandı. Yıllar boyunca sayısız usta mimar devreye girdi ve ilk tasarım daha da görkemli hale gelene kadar sürekli olarak değiştirildi. Uzun inşaat süresi de çeşitli stillerin birbirine karışmasına neden oldu, ancak nihai sonuç kesinlikle gösterişli bir Gotik tasarım ile şaşırtıcı derecede homojendi.
DIŞ MEKAN
Katedralin temeli ve kaidesi tamamlandıktan sonra, çalışma apsise^ odaklanmıştır. Bu bölüm kilisenin mimari vurgusu olarak kabul edilir ve Gotik tasarımı Almanya’dan gelen uzman mimarlar tarafından nüfuz ettirilmiştir.
Piazza del Duomo’ya bakan ön cephesi, tamamlanmasından on dokuzuncu yüzyıla kadar Duomo’nun en etkileyici unsuru değildi. Beş bronz kapı da gerçekte olduğundan çok daha eski görünür. Merkezi olan en eskisidir ve on dokuzuncu yüzyılda Ludovico Pogliaghi tarafından tasarlanmıştır. Diğer kapılar yirminci yüzyılın ortalarında kurulmuştur; beşinci kapı en yenisidir ve 1965’teki gibi tasarlanmıştır. Kapılardaki paneller, Meryem Ana, Saint Ambrose (Milano’nun patronu) ve Saint Charles Borromeo’nun hayatlarının bölümlerini, ayrıca Milano tarihini ve katedralin yapılışından sahneleri gösterir.
HEYKEL
Duomo, şaşırtıcı sayıda hoşça heykellerle ve kuleyle süslenmiştir. Bu yapıda toplamda 3159’dan daha fazla heykel vardır. Bunlardan 2245’i, 96’sı canavar şeklinde heykelcikler ve 135 çan kulesi olmak üzere dışarıdadır. Heykeller üst üste yerleştirilirse 5300 metre yüksekliğe ulaşabilecekleri söylenir.
Bunların en ünlüsü, Meryem Ana’nın 3900 adet altın varak ile kaplı bakır bir heykeli olan Madonnina (Küçük Madonna)’dır. 1774 yılında kuyumcu Giuseppe Bini ve heykeltraş Giuseppe Perego tarafından yapılmıştır. Dört metre ve on altı santim boyunda (neredeyse 14 fit) yüksekliğe sahip olan heykel, katedralin en yüksek kulesinin üstüne yerleştirildi ve 1959 yılına kadar kentteki en yüksek noktayı 108,5 metre olarak belirlemiştir.
İÇ MEKAN
Milano Katedrali’nin içi geniş ama oldukça karanlıktır. Çapraz tonozlu tavanı destekleyen, yılın her haftası için bir tane olmak üzere, elli iki sütuna bölünmüş beş büyük deniz yolu vardır.
Katedralin içindeki özel not, St. Bartholomew by Marco d’Agrate’nin bir heykeli de dahil olmak üzere çok sayıda mimari eser ve sanat eseridir.
Pellegrino Pellegrini tarafından tasarlanan üç harika sunak vardır. Bunların hepsi, ünlü St. Peter – Federico Zuccari’nin Hapsedildiği Aziz Agatha Hapishanesi Ziyareti gibi mükemmel sanat eserlerini içerir. Diğer şaheserler arasında, yukarıda bulunan Rönesans mermer sunağı ve temelleri on ikinci yüzyılda hazırlanmış ve hayali hayvanlar, sebzeler ve asmalar içeren Trivulzio Candelabrum yer alır. Ayrıca dikkat çeken kısım, kırmızı bir ampulle işaretlenmiş apsis üzerindeki bir noktadır. Bu, sözde İsa’nın çarmıha gerilmesinde kullanılan çivilerden birinin yerleştirildiği noktadır.
ÇATI
Ziyaretçiler içini keşfettikten sonra, Duomo’nun çatısına yürüyerek veya küçük bir ücret ödeyerek asansörle büyüleyici bir yolculuk yapabilirler. Kuleler ormanı arasında dolaşmak inanılmaz ve çatıdaki manzara eşsizdir. Havanın açık olduğu bir günde, Alpler ve Apennines’e kadar genişliği görebilirsiniz.
Çatı oldukça güvenlidir ve yükseklikten korkanlar için bile sorun çıkarmaz.
*Nef, bir bazilika kilisesinin merkez koridoru veya bir kilisenin arka duvarı ile kesişme noktasının en uzak noktası arasında yer alan ana gövdesi ve koridordaki transepttir. Bu, laikat tarafından erişilebilen bir kilisenin bölgesidir.
^Apsis: (Yunan dilinde “kavis”, “yay” anlamında), Hristiyanlığın dini mabetleri olan kiliselerin sunak odasını kapsayan, çoğunlukla yarım daire ya da çokgen, çok nadir durumlarda dikdörtgen planlı bir yapı unsurudur.