Orta Çağ'da uzak bölgeler arasındaki ticarette ve Avrupa dışındaki ticarette profesyonel bir tüccar grubu. 19. yüzyıl Almancası Tarih okulu Kalkınma aşaması teorisinde, Orta Çağ kentsel ekonominin bir dönemi olarak görülmüştür, ancak ekonomik kapsam şehir ve çevre kırsal alanlar arasında dar bir bağlantı olarak düşünülmüştür. Orta çağda uzaktan ticaretin varlığı ve önemi bu fikrin değişikliği veya eleştirisi olarak vurgulanmıştır. Uzak bölgeler arasındaki fiyat sistemi farkından yararlanarak büyük karlar elde eden profesyonel tüccarlar farklı zamanlarda farklı topraklarda yer alırken, bu terim genellikle ortaçağ Avrupa'sında kullanılır.
Antik çağların sonundan Orta Çağ'ın başlarına kadar gerileyen Batı Avrupa ekonomisi, Caroling döneminden yavaş yavaş gelişti ve nüfus artışı belirtileri 10. yüzyılda ortaya çıktı. Bu dönemde, Kuzey Denizi, Baltık Denizi bölgesi ve İtalya merkezli Akdeniz bölgesinde ticaret faaliyetleri tanındı ve 11. ve 12. yüzyıllarda hem yerel hem de uzak ticaret gelişti. 12. yüzyılın ortalarında Şampanya Şehir kurulduğunda, kuzey ve güneydeki tüccarlar doğrudan burada ticaret yapmaya başladılar. Buna ek olarak, Ren kıyısı boyunca tüccarlar buna katıldı ve Baltık ve Elbe kıyılarındaki ticareti birleştirerek Avrupa ekonomik bağlarını güçlendirdi. İlk uzak tüccarlar, yün, deri ve kokular gibi kendi mallarına sahip olan ve şehirler ve kervanlarla hükümdarlar etrafında dolaşan ticari tüccarlardı. Communications İletişim yoluyla çok çeşitli ticari faaliyetlerde bulunan geçici tüccarlar ortaya çıkmıştır. Ayrıca finans ve para birimi işlemleriyle uğraşan bankacılardı. İtalyan tüccarlar bunun tipik bir örneğidir ve Fransa ve İngiltere'de kraliyet finansında da yer almıştır. Uzak tüccarlar tarafından işlenen ürünlerin koku ve ince yünlü kumaşlar gibi sadece aromalı ürünler olduğu düşünülüyordu, ancak yakın zamanda tahıl, şarap, zeytinyağı, tuz balığı ve yün gibi bölgeler arasındaki ticaretin de popüler olduğu belirtildi. ing.