Özgürlük sembolü olarak tapınak. Mart 3 - Bulgaristan'ın Osmanlı boyunduruğundan kurtuluş günü
Yüzlerce yıldır, Sofya’nın kartviziti, Kutsal Prens Alexander Nevsky’nin ataerkil tapınak anıtı olmuştur. Bugün Bulgar başkentini şehir merkezinde en yüksek ve en güzel yerde görkemli bir bina olmadan hayal etmek zor. Tapınağın kutsanmasından sonraki yıllarda, dört başbakan öldürüldü, Bulgaristan bir savaştan kurtuldu, bir darbe ve bir devrim, hastalık ve boşalma dönemine girdi. Tapınak, komünistlerin ve anti-komünistlerin, şizmatiklerin ve Russophobes'un toplantılarına ve çalışmalarına tanık oldu ...
Rus askerleri I.V. Gurko, Türkler Sofya'sından serbest bırakıldı 23 Aralık (4 Ocak) 1877, daha önce yirmi bin nüfusa sahip tipik bir doğu bölgesi ortaya çıkmadan önce Minarelerin döşemesinin ötesinde, kiliselerin kubbeleri görülmüyordu: on iki muhteşem Ortodoks kilisesinden yalnızca ortada toprağa kazılmış iki minik kilise kalmıştı (Türkler, minarelerin üzerine çıkmayacak şekilde Ortodoks kiliselerinin yüksekliğini sınırladılar). Şehre adını veren antik, bir zamanlar muhteşem olan St. Sophia tapınağı, 16. yüzyılda camiye dönüştürülmüş ve yıkıcı iki deprem sonrasında yıkılmış ve Türkler tarafından mühimmat deposu olarak kullanılmıştır. Vaftizci Yahya'nın muhteşem tapınağının yerine - merkez camii. Sofya'nın merkezinde bir Roma nekropolü, terk edilmiş Türk kışlaları, bir binicilik pazarı, her yere kahve yayan fes taşıyıcılar ve başıboş köpek paketleri var.
Yeni bir tapınak inşa etme fikrini kim ve ne zaman ifade ettiği kesin olarak bilinir. 10 (22) Şubat 1879, Bulgaristan'ın ortaçağ başkentinde bulunan Tarnovo Anayasa Meclisi açıldı ve yeniden canlanan Bulgar devletinin bir anayasasını geliştirmek zorunda kaldı. “Öncelikle hangi kelimeler bu kürsüden dile getirilmeli?” Marko Balabanov yardımcısı izleyiciye seslendi ve şöyle cevapladı: “Her şeyden önce, büyük Rus halkına şükran sesleri bu küreden dile getirilmelidir”. Nisan 13 Tanınmış bir Bulgar yazarın küçük erkek kardeşi ve Bulgaristan Lyuben Karavelov'un serbest bırakılması için savaştığı tanınmış bir halk figürü olan Petko Karavelov, milletvekillerine yaptığı konuşmada şunları söyledi:
“Kurtuluşumuzun şerefine bir anıtımız olmadığından, halkımızın ahlaki görevi bir tapınak inşa etmek ve onu Rus azizi ve kahramanı Alexander Nevsky'ye adamaktır.”
II. Rusya İmparatoru'nun cennetsel patronuna yeni bir tapınak tahsis etme önerisi evrensel olarak memnuniyetle karşılandı. Bulgarların zihnindeki Rus çar Çar-Kurtarıcı oldu, Bulgar kiliselerindeki namazlarda o zamandan bu şekilde hatırlanıyor, bu, İskender'in dikkate değer bir anıtının 1907'te yapıldığı Sofya'nın ana caddelerinden biri. A. Tsokki.
Bir tapınağın inşa edilmesi fikrinin gerçekleşmesi neredeyse yarım yüzyıl sürdü. Bulgaristan, üç savaşta, iki isyanda, iki darbede, iki hükümdarın katliamında, üç başbakan cinayetinde (biri bıçaklandı, ikincisi vuruldu, üçüncüsü öldürüldü) hayatta kalacaktı. Tapınağın inşası, bir sonraki darbeden, savaşa giriş ve Rusofobik hükümetin iktidara gelmesi nedeniyle durdu.
İlk olarak Tarnovo'da bir tapınak inşa edilmesi önerildi, ancak daha sonra Bulgar prensliğinin başkenti olan Sofya'da inşa edilmesine karar verildi. Bulgaristan'ın prensi, 17 yaşındaki Hessen prensi Alexander Battenberg, 1879 Büyük Millet Meclisi tarafından 22 Nisan ayında seçilmesinde ısrar etti. Özellikle Avrupa'da hüküm süren hanedanlarla ilgili olduğu için büyük güçler için uzlaşan bir şahsiyetti, özellikle Rus imparatorunun yeğeniydi. Prusya ordusunun teğmeni olan Avusturyalı bir generalin oğlu Alexander Battenberg, Rus imparatorunun izniyle Rus ordusunun bir parçası olarak Rus-Türk savaşına katıldı. Bir otokrat olmak istedi, Bulgaristan'ı “zararlı liberal alışkanlıklar olmadan” hükmetti ve Bulgaristan'ı “Balkan Prusyası” haline getirmeyi hayal etti.
19 Şubat 1881 Prens Alexander, Bulgar halkına bir temyiz başvurusunda bulundu: “Sevgili halkım, Halk Meclisi, başkentimde Aziz adına muhteşem bir tapınak kurma arzusunu dile getirdi. Alexander Nevsky! Her birinizi, Bulgar halkının Çar Kurtarıcısına takdirinin bir anıtı olacak bu tapınağın inşasına katkıda bulunmaya davet ediyorum. Bu yüce hedef için her hareket bir nimettir. ” Ve 1 Mart Rusya'dan 1881 Çar Kurtarıcının öldürülmesiyle ilgili bir mesaj aldı. Prens Battenberg bir darbe gerçekleştirdi, anayasayı askıya aldı ve “güçler rejimi” getirdi. Açılan siyasi mücadele, tapınağın inşası sorununu zorladı. Sadece bir yıl sonra, Bulgar hükümeti geri döner ve ilk at taşının yerine, Ayasofya kilisesinin güneydoğusuna taş koymaya karar verir.
Ciddi tören, Şubat 19 1882'ta gerçekleşti Yağmurlu bir güne rağmen, festivale dekore edilmiş kentin merkezinde birkaç bin kişi toplandı. Temizlenen yere bir kürsü kuruldu, çevresine ölen Alexander II'nin anısına yas şeritleri bulunan Bulgar bayrakları dizildi, bir onur bekçisi dizildi, geçit töreninde diplomatlar vardı, din adamları. Gelişen prens seyirciyi ağırlar, kürsü üzerinde yükselir. Plovdiv Metropolitan Gervasiy, katledilen Çar Kurtarıcısı için bir anma töreni olarak hizmet ediyor ve ardından gelecekteki kilisenin temelini attığını belirten metinleri okuyor. Bir metin metal bir plakaya oyulmuş, diğeri parşömene yazılmıştır.
Acı çeken Bulgar halkının "kölelik ve karanlığın içinden getirildiği, özgürlüğe ve aydınlığa kavuştuğu" ifadesiyle Rus askerlerinin feat'i hakkındaki sözler duyulduğunda insanlar huzursuz olmuyorlar.
Askeri bir yürüyüş gerçekleştirildi, askerler, canlanan Bulgaristan savunucuları geçti.
Aynı 1882'ta, gerekli fonları toplamak ve Piskopos Clement (Drumyev) liderliğindeki bir tapınağın inşasını organize etmek için bir güvence komitesi kuruldu. Prens, bizzat bizzat 5'e binlerce altın maddi bağışta bulundu. Bununla birlikte, kilisenin yalnızca bağışlara dayanamayacağı açıktı - halk Kurtuluş Savaşı'ndan sonra çok fakirdi, ancak katkıda bulunma arzusu çok büyüktü. Parası olmayanlar inşaat işine katılmaya istekliydiler. Birçok ilçeden vakıf için taş yüklü yük arabaları, Sofya'ya bağış olarak gönderildi.
Parlamento devlet sübvansiyonlarına karar veriyor, ancak hazine boş. Ve 1883'te hala para yok, proje yok. Şanslı bir tesadüf eseri olarak, St. Petersburg'da yarışma sona ermişti, tapınağın projesinin seçildiği ve II. İskender'in ölümünün yapıldığı yere inşa edilmesi gerekiyordu. Şehrin başı kibarca Sofia 32'e yarışmaya sunulan fotoğrafları ve projeleri gönderdi. Onları inceledikten sonra, Bulgar parlamentosu I. projesini seçti. Ancak, mütevelli heyeti üyelerinden hoşlanmayan Bogomolov, yazardan projeyi 1885'in ilkbaharına kadar elden geçirmesini istedi.Paistan belediye başkanı kurtarmak için Bogomolov'u Ayasofya'yı yıkmasını ve tuğlayı yeni bir tapınak inşa etmek için kullanmasını istedi. IS Bogomolov yalnızca antik tapınağı koruma ihtiyacını savunmakla kalmadı, aynı zamanda restorasyonunun Rusya Arkeoloji Toplumu'na emanet edildiğini de ortaya koydu.
Ağustos ayında, 1885, uzun zamandır beklenen proje hazır, ancak yine de siyasi olaylar uygulanmasını erteliyor. Bulgaristan'da bir darbe gerçekleşti, Prens Battenberg tahttan vazgeçti ve Kasım ayında 1886, Petersburg ile Sofya arasında sadece 1896'te restore edilen diplomatik ilişkilerin kopması oldu.
Proje Bogomolov arşive gönderildi. Tapınağın yapımı donmuş, başlamıyor. Dahası, Bulgar hükümeti inşaat kararını iptal etti!
Bulgaristan'da, mücadele Russophiles ve Russophobes arasında çıktı. Bulgaristan'ın kurtuluşu için ölen binlerce Rus askerinin 200'in hatırasını sürdürme fikrini ilan eden Petko Karavelov, mütevelli heyetine liderlik eden Büyükşehir Clement (Drumev) hapishaneye atıldı.
11 (23) Ağustos 1887, selefi gibi Ortodoks'u sevmeyen ve Katolik olan Avusturya Prensi Ferdinand'dı ve Bulgar prens tahtına davet edildi. Parma Katolik bir Prensesi Marie-Louise ile evlendikten sonra Ferdinand, seçkin Bulgar prensi Ortodoks olmasaydı, kendi varisinin mutlaka Ortodoks'u kabul etmesi gerektiği için Tarnovo Anayasası'nın maddesinin doğrudan ihlali olan Katoliklikte kalacağını belirtti. Uygunsuz makaleyi iptal ettikten sonra Ferdinand ilk doğanını Katoliklikte ve Papa Leo XIII'e telgrafla vaftiz etti, Bulgaristan'da bir Katolik hanedanının kurulmasıyla gurur duyduğunu söyledi.
Çağdaşlarına göre Ferdinand, Rusya'ya karşı “karşı konulmaz bir antipati duygusu ve belli bir korku” hissetti, ancak Bulgaristan'da büyük prestije sahip olan büyük bir güç olarak onu görmezden gelemedi.
İlişkilerin normalleşmesinin asıl ve vazgeçilmez koşulu Petersburg, Bulgar varisinin Ortodoks Hristiyanlığına vaftiz olduğunu düşündü. Ve bu, Rus imparatorunun bir heves değildi. Balkanlar'da toprak ele geçirme planları bulunmayan Rusya, buradaki etkisini güçlendirmeyi umuyor ve Bulgaristan'ın güçlü, Ortodoks ve dostane bir devlet olmasını istiyordu. Rusya’nın olmadan, Bulgaristan’ın Berlin Antlaşması’nın hakemlerinden kurtulamayacağının farkında olan Ferdinand, Rusya’ya ve Bulgar halkının isteklerine cevap vermeye karar verdi. Papa’nın, İmparator Franz Joseph’i Bulgaristan’a karşı savaşın başlaması konusunda utandırma ve uyarma tehdidine rağmen, Ferdinand, Rus İmparatoru II. Nicholas’tan, 1895’taki iki yaşındaki oğlunun vaftiz babası olmasını istedi. Bu durumda, Bulgar prensi, Uniate ayininin tacı prensi üzerinde gösteri yapmak için Ortodoks kutsallığı kılığında ve aldatmaya çalıştı. Bunun Dışişleri Bakanı Prens A. B.'den öğrenilmesi Lobanov-Rostovsky, II. Nicholas kategorikti: "Ferdinand ikame edeceğini düşünüyorsa, asla, Boris vaftiz babası olmayı kabul etmem."
Ocak ayında, 1896 Ferdinand, “halkımızın Ortodoks Bulgar Kilisesi'nin ayinlerine göre” mirasçıyı tahtı vaftiz etme kararını açıkladığı özel bir bildiri yayınladı. Sadece kapsamlı bir kontrolden sonra, Lobanov-Rostovsky, vaftizin gerçekten de Ortodoks ayinine göre olduğuna ikna olduğunda, Rus imparatoru, A.A.'yı tanık olarak göndermiş olan, devamsızlıkta vaftiz babası olma izni verdi. Golenishcheva-Kutuzov, dul İmparatoriçe ofisinin müdürü.
2 (15) Şubat 1896, Prens Boris’in vaftiziydi, ardından Ferdinand’ın Katolik Kilisesi’nden ayrılması, ardından Rusya’nın ve ardından tüm Avrupa devletlerinin Bulgaristan prensi olarak resmen tanınması.
Halkına Bulgaristan değerlerine bağlılığını sürekli olarak kanıtlamak zorunda kalan Ferdinand, Rusya'yı “lehine” tutmaya çalıştı. “Batı güneşinin ölü sıcağına karşı, doğuda şafak canlandıran ışınlarından” bahsetti. 1902'taki onayıyla, Bulgaristan'ın kurtuluşunun 25 yıldönümünün ulusal bir kutlaması düzenlendi. Rus askerlerinin başarılarını anmak için toplu anıt yapımına başlandı.
Arşivden ve ABD'nin projesinden aldık. Bogomolov, bu zamana kadar çoktan vefat etmiş. Mütevelli heyeti, 5 binlerce ibadetçiyi barındırabilecek bir katedral kurmaya “ünlü bir mimar, kilise Rus mimarisi uzmanı ve yetenekli bir inşaatçı davet etmeye” karar verir.
Seçim A.N.'ye düştü. Mimari akademisyen Pomerantsev, Rus İmparatorluk Sanat Akademisi'nin rektörü. O, Rus tarzının Bulgar başkentinin katedrali için uygun olmadığına inandığını söyleyerek Bogomolov projesini reddetti. Neo-Bizans tarzında 3160 metrekarelik bir alana sahip görkemli bir tapınağın yeni bir orijinal projesini yaratmayı başardı. Hayatı boyunca, Moskova ve St. Petersburg'da, Sofya'ya ek olarak, Alexander Nevsky'nin onuruna üç kilise inşa etti.
22'ten sonra, at pazarının çitle çevrili bölümünde ilk taş döşendikten sonra, Aziz Blessed Prens Alexander Nevsky adına tapınak-anıtın uzun zamandır beklenen inşaatı başladı. Rus tarafından üç Rus mimar, üç İskender: bir A.N. Pomerantsev ve onları otuz beş A.N. Smirnov ve yirmi beş A.A. Yakovlev. Bulgar taraftan - mimarlar J. Miranov, P. Momchilov, J. Shamardzhiev, T. Petrov.
Granit, beyaz taş ve mermerden yapılmış görkemli tapınak, yedi ülkeden yetenekli zanaatkarlar tarafından dikilmiş ve dekore edilmiştir. Ana kubbenin yüksekliği 45 metre ve çan kulesi - 53 metredir.
Tapınak, heykel ve dekoratif unsurlar, vitray pencereler, mozaikler, çeşitli metal yapılar, beyaz ve renkli İtalyan mermeri, Cezayir malakit, Mısır kaymaktaşı, Brezilya oniks ve süslemede kullanılan Ural değerli taşlarla zengin bir şekilde dekore edilmiştir. Kilisenin iç kısmına özel bir ihtişam kazandıran mermer süsleme, İtalya'da Rus sanatçı-mimar A.A.'nın tasarımlarına göre yapıldı. Yakovlev. Kraliyet ve piskoposluk tahtları, sıra dışı dekorasyon zenginlikleriyle ayırt edilir, sunak duvarı, İtalyan mermer ustalarının harika bir eseridir.
Tapınağın ana dekorasyon - son derece sanatsal resimler. Bu devasa eser 32 Russian ve 16 Bulgar sanatçılar tarafından yapıldı - V.M. Vasnetsov, V.E. Savinsky, N.A. Bruni, A.M. Korin, P.E. Myasoedov, A. Mitov, I. Myrkvichka, G. Zhelezov ve 82 simgelerini ve 315 fresklerini oluşturan diğer kişiler.
Fresklerin ana motifi, kurtarılmış Bulgaristan'ın yeniden doğuşunun kişileşmesi olarak ölülerin İsa Mesih tarafından mucizevi dirilişidir.
Güzel ikonları ve freskleri tanımlamak için tapınağın ihtişamını, iç dekorasyonunu, kelimelerle ifade etmek çok zordur; Tapınak, yüce keder ve yüce neşenin inanılmaz bir ahenkli birleşimi ile ayırt edilir; bu, kurtarılmış, canlanmış bir Bulgaristan'ın, nitelik ve üzüntülerin yolunda bulunan bir ilahisidir.
Rusya'nın en iyi zil üreticilerinden biri olan PN, çan üretimi için bir sözleşme aldı. Devletin ambleminin üç resmini çanlarına koyma hakkına sahip olan Fince, çeşitli ödüllerin sahibi olan 15'un sahibi. Çanları Büyük İvan'ın çan kulesinde, Kurtarıcı Mesih'in Katedralinin çan kulesinde, Shipka'da Mesih'in Doğuşunda bulunuyordu. İlginçtir ki, Finlandiya'nın Moskova fabrikası Balkanlar'da (!) Bulunuyordu - bu şimdi bize Balkan şeritlerini hatırlatan Sukharev Kulesi'nin arkasındaki yerin adıydı. Burada 12 çanları toplam ağırlığı 24 tonla (en büyük çan 12 tonu, en küçük 16 kg'dır) atıldı, taşan çanları Sofya'dan 30 km'de geliyor. Çanlar, Odessa'dan Varna'ya vapurla, daha sonra Sofya'ya özel bir trenle ve istasyondan kiliseye, Rusya'da yapılan ve üzerinde öküzlerin bağlandığı özel bir platformda taşındı. Sofya sakinleri sıra dışı bir alayı yolu boyunca sıraya dizilmiş, çiçeklerle çanları doldurmuşlardı.
Kilise eşyaları ve eşyaları iki Moskova firmasına Zagladin ve Olovyanishnikov'a verildi. Tüm ustaların ve şirketlerin yarışma tarafından seçildiğini unutmayın.
İnşaat ilk taşı döşemeden 30 yıl sonra sona erdi. Bulgar Prens Ferdinand tahtına yükselişinin 2-yıldönümü gününde, Ağustos 1912 Ağustos 25 tapınağını kutsaması gerekiyordu. Sırasına göre, tapınağın girişine, tapınağın “Vitinian (yani, Slav) kabilelerinin soyundan Kral Ferdinand” altına inşa edildiğini belirten bir yazı ile bir levha yerleştirildi. Rusya Dışişleri Bakanı göre, S.D. Sazonov, rüyasında Ferdinand, kendisini Bulgaristan'a eklenen Konstantinopolis'te taçlanmış bir Bizans imparatoru olarak gördü. Ancak, planlanan kutlamalar süresiz ertelendi - Bulgaristan, diğer Balkan ülkeleriyle ittifak halinde Türkiye'ye karşı savaş başlattı, sonra ikinci Balkan savaşı, Türk mirasını bölmek için eski müttefikleri arasında takip etti ve 1915 Bulgaristan'ın Almanya'sında Birinci Dünya Savaşı'na girdi. Bir kez daha, Rusya ile diplomatik ilişkiler koptu.
Bu durumda, Ferdinand, yeni katedral kilisesini yeniden adlandırmaya karar vererek kurulun girişindeki tahtanın çıkarılmasını emreder.
Bulgar Kilisesi protestosuna rağmen, kamuoyu kızardı, Mart 2 1916. Bulgar parlamentosu sv tapınağını yeniden adlandırdı. Alexander Nevsky, Aziz Cyril ve Methodius Katedral Kilisesi'ne gitti. Sözde "eski Sofya katedral kilisesinin yanında duran, anıtsal kiliseye atanan Alexander Nevsky'nin adı, hiçbir zaman popüler özlem ve idealleri karşılamadı."
Bildiğiniz gibi, tapınak kutsanmasından sonra doğar, bu yüzden resmen kilise yasası ihlal edilmemiştir. Ahlaki yasa ihlal edildi: Bulgaristan'ın özgürlüğü için kan döken Çar Liberator ve binlerce Rus askerinin hatırasına hakaretti. Rus Ortodoks Kilisesi'nin Kutsal Sinod'unun resmi organının bu eylemi "Bulgaristan'ın büyük günahı" olarak adlandırması tesadüf değil.
İkonostasisin tasarımını kilise kanonuna uygun hale getirmek için yeniden adlandırma gereklidir: St. Alexander Nevsky'nin Sts'in simgesini işgal etmesi gerekiyordu. Cyril ve Methodius, birkaç değişiklikle sonuçlandı. Tapınağın kutsanması bir kez daha ertelendi.
Bulgaristan'ın Birinci Dünya Savaşı'na katılımının felaket sonuçları, ciddi siyasi değişimleri önceden belirlemişti - Ekim 1918'ta Ferdinand, Almanya'ya kaçarken Boris III adı altında kral ilan edilen 24 yaşındaki oğlu lehine iptal etti. Bulgaristan, İtilaf ülkeleri tarafından işgal edildi ve barış anlaşmasına göre, topraklarının bir kısmından mahrum edildi, Ege Denizi'ne erişim, büyük miktarda tazminat ödemek zorunda kaldı.
4 Mart 1920 Çar Boris, Bulgar sv. Sinod, parlamentoya kilisenin adını katedrale geri göndermesini emreder. Prens Alexander Nevsky, merkezi ikonostasiyi orijinal haliyle restore eder. Bununla birlikte, dört yıl boyunca tapınak onaylanmamış olarak duruyor, içinde ibadet hizmeti yok. Bulgaristan'da, sol güçlerin ayaklanmasını bastıran bir başka darbe daha oldu, ülke uzun süredir devam eden bir siyasi kriz yaşadı.
Sadece 1924, St. Alexander Nevsky Katedrali'ndeki katedral tapınağı-anıtının Büyük Müsteşarlığı'nın ayiniydi: merkezi taht, Eylül 12, Eylül 13 - kuzey kilisesi, aziz Cyril ve Methodius onuruna ve Eylül 14 - kutsal Prens I'in şerefine onuruna yapıldı , Baptist Bulgarlar. Bütün şehir bayram bayrakları ve çelenklerle bayramlaşmıştı. Törene, Katip Çar, hükümet üyeleri, askeri liderler, diplomatik ordular, Samara afişli Bulgar milisler, Kurtuluş Savaşı’nın Rus gazileri katılıyor.
Din adamlarının temsilcileri, St. Alexander Nevsky ve yeni kilise: kral - altın; bakanlar ve metropoller - altın kaplama; milletvekilleri ve piskoposlar - gümüş kaplama, din adamları, bronz
Kasım ayındaki 1989’ten sonraki derin toplumsal değişim süreci, yalnızca komünizm karşıtı değil, aynı zamanda Rus karşıtı yönelimi de hızla kazandı.
Sovyetler Birliği, mahkemenin SSCB'ye saçma talepleri, “Bir daha asla Rusya ile bir daha asla!” Sloganı sloganıyla hizmet ediyordu; zaten sosyalist olmayan Bulgaristan’ın NATO’ya ve Avrupa Birliği’ndeki yerini koruyan yeni patronlarına olan bağlılığının kanıtıydı.
90-ler'in başlangıcından beri, Sovyet döneminin anıtlarının kaderiyle ilgili tartışmalar, her şeyden önce, Sofya'daki Sovyet ordusunun ve ayrıca Filibe Alesha'nın eserleri azaltılmadı. Doğru, hiç kimse açıkça Bulgaristan'ın Osmanlı boyunduruğundan kurtarılması onuruna anıtlara saldırdı. Ancak 2012 sonbaharında, Aziz Hazreti Patriği Maxim Maxim'in Bulgaristan'ın ölümünden hemen sonra, kilisenin "St. Alexander Nevsky" inşaatının yüzüncü yıldönümünde, şu bilgiler Bulgar bilgi alanının içine atıldı: Bu, "Rus otokrasisinin toplam sembolünden" daha az bir şey değil. Televizyon ekranından ve bazı medyanın sayfalarından, vatandaşların Facebook'ta yanıt vermeleri, Patrik Katedrali'nin kutsal kardeşlerin Cyril ve Methodius kardeşlerinin veya başka bir ismin adını taşımasını isteyip istemedikleri sorusu üzerine bir çağrı yapıldı. Anlaşılan, halkı “doğru” sonuçlara itmek için aynı zamanda ilgili makaleler yayınlandı.
Bu Facebook ziyaretçisinin hangi yeni ismi seçeceğini bilmiyorum, ancak anketin başlamasının ne yaptığını tek bir adlandı - Yahuda'nın günahı. Otuz gümüş parça için, kardeşçe sevginin kutsal featinin hatırası, bir kişi diğerini kurtardığı zaman, tıpkı kötü olduğu için satılır. Kim bugünün Facebook-iudushki'sine ihanet ediyor? Her şeyden önce, kendi vatan - Bulgaristan. Ama bu onların vatanı mı? Rusya adına kutsal olan Büyükşehir Clement (Drumev), Ivan Vazov, Hristo Botev, Georgy Benkovsky vatandaşları olarak kabul edilebilir miyiz? "Facebook'un güncel hayranlarıhikayeler»Hiçbir zaman ne kurtarılmış olan Stara Zagora'nın gözyaşlarını, ne de karlı Shipka'da yaralıların yaralarını ya da düşmüş Plevna'nın üzerine düşen" Hurra! "
Prens Alexander Nevsky adına, Sofya'nın merkezinde bulunan katedralin “Rus işgali” değil, şükranları ile yalnızca Müjde'nin sözlerinin gerçekliğini doğruladığı Bulgar halkının özgürlüğüne işaret ettiğini Facebook anlamıyorum. arkadaşları için kendi koydu. "(John. 15,13).
Tarihsel hafızasıyla tehlikeli bir Facebook oyunu oynayanlar bugün ülkelerini yeni bir talihsizliğe sürüklüyorlar. Yakın bir zamanda Facebook'ta ana Sofya camisi adına bir anket düzenlemek zorunda kaldıklarının önemi yok. Sonuçta, yeni Osmanlı boyunduruğunun Facebook'ta “nüfuz” tehlikesi Bulgaristan için gün geçtikçe artmaktadır. NATO’nun "hayırseverleri" ekonomisini mahvetti, silahlı kuvvetleri ve filoyu neredeyse tamamen ortadan kaldırdı. Yeni bir istila durumunda ülkeyi ve insanları kim kurtaracak? Fransız ve Estonyalılarla birlikte Yankees'in olmadığı açıktır. Bugün, aslında, her zaman olduğu gibi, Bulgaristan için bir çıkış yolu var: “Rusya ile ya da bir daha asla!” Yani Bulgaristan ya Rusya ile olacak ya da yok olacak. Bunlar Rus “emperyal” özlemleri değil, katı bir gerçeklik. Bu, büyük Bulgar adanmışlar, şehitler ve kahramanlar tarafından anlaşıldı. Facebook’un Yahuda’sı değiller, duaları, kanları ve eylemleriyle Ortodoks Bulgaristan’ı yaratıp korudular. Bu yüzden Sophia yükseliyor ve sonsuza dek, kutsal kutsanmış Büyük Prens Alexander Nevsky Kilisesi'ne inanmak istiyorum: “Tanrı güçte değil, Gerçek'te!”
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter