Ekmeği koklayacağız ekmeği.
O ekmeği satana binlerce kere teşekkür edeceğiz.
Domatesi, soğanı kırılacak kristal küreler gibi muhafaza ederek titreyen ellerimizle evimize götüreceğiz.
Bir yumurta için birbirimizi kıracağız.
İki patates için servet ödeyeceğiz.
Para da pul olacak!..
İnsanlar karınlarını doyurmak için tek taş yüzüklerini verecek,
Sokaklarda kedi, köpek kalmayacak,
Bir süre sonra ne fare, ne hamam böceği!..
Bu hale mi gelmek istiyorsunuz?
Bu yazdıklarım pis bir şaka mı?
Saçma sapan ön görüler değil mi bütün bu anlattıklarım?
Size yakın bir tarihten bahsedeyim.
Holodomor- 1932
“Anneler bebeklerini tencerede pişirip yedi”
Merak eden bu dönem ile ilgili binlerce yazı, roman ve filmi seyretsin.
Daha da yakınını söyleyeyim.
1980- Rusya
“Bir yıl boyunca sadece patates yedik. Bir yıl sonra ilk defa domates gördüm ve ona sarılarak ağladım.”
1993
Açlıktan ölen bebek ve akbaba fotoğrafı. Hani foroğrafı çekip Pulitzer ödülü aldıktan sonra yaşadığı ızdıraba yenik düşüp intihar eden muhabir.
Yetmedi mi?
Size yetmez…
Yumurta kapınızın önüne gelinceye kadar yetmez!..
Bir an önce ekin, biçin, tavuk besleyin, tavşan besleyin, kuzu besleyin…
Birbirinizi yemeden önce yiyecek bir şeyler üretin.
Dr.B.Bilge