İlk seyahat ettiğimde Japonya, Hazırdım.
Astronomik fiyatları biliyordum (yine de menülerden taksi sayaçlarına ve rujlara kadar her şeyde kendi gözlerimle gördüğümde hala hafif etiket şoku yaşadım). Bir metroya binmenin doğru yolunu öğrendim. İş görgü kurallarımı uyguladım. Düzgün nasıl eğileceğini ve hatta kartvizitimi nasıl sunacağımı öğrendim.
Ne için hazırlanmış değildi, ancak tuvalet oldu. Açıklamama izin ver.
Burada sahneyi ayarlayacağım… Yerel saatle 19:30 civarında, yaklaşık 20 saatlik uçuşlar, havaalanları, taksiler ve vasat yemeklerden sonra bildiğim herkes için saat 03:00 olabilir. Otel harika - hızlı check-in, rahat yatak, fısıltı sessiz salonları ve ı-ebil istemek tüm eğlenceli yüksek teknoloji alet oldu. Loo başlıca seçimi görmek ve tazelenmek için sabırsızlanıyordu. Ancak, bu yolla parçalarımda durdum gülünç derecede canavarca bir şey duvardan çıkıyorum.
Şüpheci, dikkatli bir şekilde baktım ve sonra izlerimde durdum. Bir regal taht, hastane sandalyesi ve fütüristik bir uzay filmi setinin hemen dışında bir şey arasında çarpık bir haç gibi görünen bu çelişki nedir? Belki de uyku ve jet-lag eksikliği nedeniyle bunu hayal ediyorum. Hayır, gerçekten orada. Hala daha yakından bakmak için gittim şüpheli. Japon tuvalet hiç görmediğim bir şey gibiydi. Hayret ama dehşete kapılmışken, bu konuda tuvalete nasıl giderim?
Şimdi, kendimi zeki bir insan, keskin bir macera hissine sahip ultra anlayışlı bir gezgin olarak görmeyi seviyorum, ancak Gergindim. İlk önce ne yapmalıyım? Bu şeyin üzerine otururum mu yoksa beni alıp üzerine koyuyor mu? Biraz uzak durmaya ve daha fazla inceleme yapmaya karar verdim. Söyleyebileceğim tek şey WOW- bu şey kendini temizliyor, bir şekilde sihirli bir şekilde, arka ucunuzu da ısıtan hermetik olarak kapatılmış kendinden sanitasyonlu bir koltukla bakterilere direniyor. Erkekler için kadınlardan farklı bir asansör olan cinsiyete göre bile germophobik arkadaşlarımız için kapağı otomatik olarak açmak ve kapatmak için bir düğme. Bu kadarı yeterli, diye düşündüm, bu şeyi test etme zamanı.
Orada otururken, bir yürümeye başlayan çocuk gibi tüm ayarları neşeyle test ederek, ayaklarının yere değmesi için çok yüksek bir koltukta oturan yeni bir oyuncağı test ediyor, eğlence olduğunu fark ettim! Klasik müzik, Japon pop, ya da sadece beyaz statik gürültü... dahi. Aynı zamanda sifonumun sesini kapatırken kendimi en son hitlerimde güncelleyebilirim (çünkü yüzleşmek, bu gerçekten utanacak bir şeydir. vermedi Hala bunu çözmeye çalışıyorum. Ve oradaki ne? Oda spreyi seçimi? Puan! Taze çam ormanıyla gidelim. Peki soldaki düğme? Ah iyi keder dijital zamanlayıcı (örneğin, tuvalette ne kadar süre kaldığımı gerçekten bilmem gerekiyor mu?) Ve sonra bunun ortasında, tuvalet telefonu çalıyor… bu, kulağımdan çığlık atan iş arkadaşlarımdan biri bana kaynamaya başladığını söylüyor sıcak lavman (doğrudan ona alıntı yapmak için). Tamam kendi kendine not, "kırmızı" düğmesine basma isteğine direnmek.
Sadece bitirmek üzereyim, sonra OMG. İşte burada. Eşek düğmesi… (Resim ekli). Yazıyı okuyamadım, bu yüzden şansım olacağını düşündüm.
Tek söyleyebileceğim, tek elden alışveriş.
Hayatımda asla… ve böylece her gün, her tuvalete, başka bir maceraya gitti. Meraklı, garip, bazen korkutucu ama her zaman eğlenceli… Japon tuvalet.
Ve evet, bir tane izleyebilseydim, bir kalp atışı içinde kendim için bir tane satın alırdım.
Yazan ve katkıda bulunan TheExplorateur
www.theexplorateurtravels.com