İnsanların ne manaya geldiğini bilmeden sadece dil ile "La İlahe İllallah" diyerek müslüman olup cennete gireceklerine zannetmeleri; Allah (c.c) ile beraber adına ilah koymadıkları nice ilahlara tapmalarını beraberinde getirdi.
Bu ilahlar kimi zaman benimsenen beşeri rejimler ve ideolojiler oldu; kimi zaman da tek bir ilahın (Allah'ın) sıfatlarından herhangi birini(Görme, işitme,(Gaybı bilme, kendisine dua edilme, yapılan dualara karşılık verme, yere ve göğe hakim olma, insanların fıtrat üzere yaşayabilmeleri için gerekli kanunlar hazırlama…) kendisine yakıştırılan bir şahıs, yada bir cisim [Elle yapılan gerek metal, gerekse cam çerçeveye sıkıştırılmış bir resim, gerekse tahtadan yapılmış bir put] oldu.
Oysaki Allah'u Teala Kur'an-ı kerim'in bir çok yerinde kendisine tapacağımız, kulluk edeceğimiz, yalnız kendisinden yardım dileyeceğimiz ilahı bilmemizi istiyordu. Tıpkı fatiha suresinde olduğu gibi "Ancak sana ibadet eder ve ancak sendan yardım dileriz"
Tabi ki bu ancak La İlahe İllallah'ın ne manaya geldiğini anlayıp kalple tasdikten sonra Kelime-i Şehadet'in şartlarını yerine getirmekle mümkün olacaktır.
Kafir yada Müslüman olmak arasında bir köprü olan Kelime-i Şehadet oldukça mühim olmalıydı. Çünkü ancak onunla Cennet'in kapısı açılacaktı.