Yi Yun bir elinde altın tuğlasını tutarken diğer elindeki Bin Ordu Sabresi’nin ucunu da Kadim Karasu Timsahı’nın burnuna dayamıştı. Kadim Karasu Timsahı, Yi Yun’un onu öldüreceğinden korktuğundan Yi Yun’un onu bataklığın diğer tarafına geçirme talimatını izlemekten başka bir şey yapmıyordu.
Splash…
Timsah, aşındırıcı çamura daldı ve bataklığın derinlerine doğru ilerlemeye başladı.
Yi Yun bataklığın derinlerinin neye benzediğini gördüğünde sessizce iç geçirdi. Karasu Bataklığı, gerçekten de ölümle dolu bir yerdi.
Bataklıkta sayısız çamur havuzu vardı ve dikkatsiz davranan biri kolayca birinin içine düşebilirdi.
Burada çok fazla metruk hayvan vardı ama neredeyse hepsi iskelet hâlindeydi. Etleri çamurdan dolayı aşınmış, geriye kalan kemiklerindeki enerjiler dahi büyük oranda dağılmıştı. Bataklıktaki toksinlerden dolayı, kemiklerin rengi siyaha dönmüştü.
Yi Yun yarı yarıya bataklığa gömülmüş bir dağ gibi kocaman bir piton bile görmüştü. Gökyüzüne doğru yüzlerce metre uzanan kaburgaları, mavi göğe doğrultulmuş mızraklara benziyordu.
Yi Yun böylesine güçlü bir metruk hayvanın burada öldüğüne inanmakta zorlandı.
Bataklıkta az sayıda metruk hayvan yaşasa da zehirli bitkilerin sayısı oldukça fazlaydı. Zehirli sarmaşıklar ve ceset yiyen onlarca metre uzunluğunda garip renkli çiçekler…
Bir hava gemisinin kalıntılarını bile gördü Yi Yun. Hava gemisinin büyük kısmı, bataklığa gömülmüştü. Yüzeyden görünen gövde çürümüş, üzerinde kan kırmızısı yosunlar büyümüştü.
Kutsal Yaban’da uçabilen hava gemileri, genellikle boyutları büyük olanlar olurdu. İçlerinde her türden düzenin, silahın, topun bulunduğu bu hava gemilerini kontrol etmek için ondan fazla insan lordu seviyesinde kişi gerekirdi.
Yi Yun, Kutsal Şehir’den Tai Ah Kutsal Şehri’ne gelirken de benzer bir hava gemisine binmişti.
Standart küçük hava gemileri, uçabilen metruk hayvanların saldırılarıyla kolayca parçalanabilirdi.
Hava gemisi parçalandığında, uçamayan Mor Kan savaşçıların, uçan metruk hayvanlarla savaşması intihardan farksız olacaktı.
Bu yüzden yetişimciler eğitim için Kutsal Yaban’a giderken hava araçlarını kullanmazlardı. Büyük hava gemilerini kontrol etmelerinin yolu yoktu, ayrıca çok masraflıydı.
Diğer yandan, küçük hava araçları da kullanışsızdı, büyük hacimlerinden dolayı boyutlar arası yüzüklerin içine de yerleştirilemiyorlardı.
Yi Yun’un önündeki hava gemisi, uçamayan küçük gemilerden biriydi. Muhtemelen, yetişimciler tarafından Karasu Bataklığı’nı geçmek için hazırlanmıştı.
Ama yarı yolda bir kaza geçirmiş ya da Kadim Karasu Timsahları gibi metruk hayvanlarca parçalanmış ve içindeki canlılar öldürülmüş olmalıydı.
Böyle küçük bir gemide savunma gücü olmazdı. Ayrıca Karasu Bataklığı fazla su da içermiyordu. Çoğunlukla zehirli çamurdan ibaretti ve buradan geçen bir teknenin hızı da tahmin edilebilirdi. Hız bakımından, Yi Yun’un Kadim Karasu Timsahı’yla kıyaslanamazdı.
Ve Yi Yun önündeki bu örneğe bakarak hem Kadim Karasu Timsahı’nın yapabileceklerini gördü, hem de şu an üzerinde durduğu timsahın da benzer yapıda olduğunu anladı. Burnuna dayadığı Bin Ordu Sabresi’ni biraz daha bastırarak Kadim Karasu Timsahı’nı ürpertti. Dört uzvunu da hareket ettirip yüzen timsah, hızını daha da arttırdı.
Yolculukları yeni ay görünene dek devam etti. Ay ortaya çıktığında Yi Yun da sonunda uzaktan toprağı gördü.
Önündeki araziyi gördüğünde rahat bir nefes aldı. Sonunda üzerindeki gerginliği atabilmişti.
Bin Ordu Sabresi’ni Kadim Karasu Timsahı’nın burnundan çekti ve kıyıya sıçradı.
Kadim Karasu Timsahı, kehribar gözlerinde bir endişeyle Yi Yun’a baktı.
Yi Yun güldü. “Teşekkürler!”
Bunu söyleyip arkasını döndü ve koşmaya başladı. Kadim Karasu Timsahı omuzlarından büyük bir yük kalkmış gibi hissetti ve çabucak kaçmadan önce kuyruğunu sallayıp çamura girdi.
…
Yi Yun, Karasu Bataklığı’nı geçtikten sonra Göktaşı Uçurumu’na epey yaklaşmıştı.
Havadaki Saf Yang Qi’nin zenginleştiğini hissedebiliyordu. Güvenli bir yer buldu ve en zinde formuna ulaşana dek saatlerce meditasyon yaptı.
Ertesi gün gerçek savaş başlayacaktı.
Gece sakin geçti. Bin Ayaklı Siyah İpek Böceği gibi kral seviye metruk hayvanın dışkılarından korkmayan bir metruk hayvan görünmedi.
Ertesi gün güneş yükselirken, Yi Yun bir uçurumun zirvesinde durdu ve uzaklara baktı. Önünde, sınırsız ve çorak metruk topraklar vardı. Zemin kızılımsı kaya parçaları ve ince çakıllarla doluydu.
Metruk toprakların ufuğa yakın kısmından bir dağ sırtını kesen derin bir kanyon vardı. O sarp uçurum, sanki yeryüzünü ikiye bölmüş gibi görünüyordu.
Oraya hava gemisinden bakan biri, o derin uçurumun bir tanrının kutsal kılıcıyla oluşturulduğunu düşünürdü.
Göktaşı Uçurumu’nun ortasında soluk bir Yang alevi parlıyordu. Isı, birkaç kilometre yarıçapındaki her şeyi kızıla boyuyor, gökyüzündeki bulutları bile buharlaştırıyordu!
Göktaşı Uçurumu’na yaklaştıkça topraklar daha çorak oluyordu. Burada yağmur bırakacak bulutlar yoktu.
Uçurum yüzeyinin altında, içindeki her şeyi, özellikle de alev katmanlarını, gizleyen bir pus vardı.
Buradaki hava çok daha sıcaktı.
Isının yüksekliği, ışığı su dalgaları gibi kırıyor, çarpıtıyordu.
Nihayet buraya gelmişti!
Hedefini önünde görünce heyecanlandı. Temposunu arttırmadan edemedi.
Rüzgar gibi Göktaşı Uçurumu’na varmış, kavurucu kum üzerine ayak basmıştı bile. Derin uçurumdan sıcak rüzgarlar esiyordu. Soluduğu hava burun deliklerini yakıyordu.
Uçurumun üzerinde durup aşağı baktığında tek gördüğü, devasa kraterlerden oluşan çok geniş bir alandı. Bu kraterlerin altında saklı bitişik kanyonlar ve derin yarıklar vardı!
Bunlar, yoğun, kırmızı bir duman altında saklanıyor, duman onları görmeyi zorlaştırıyordu.
Ama dumanın içinde, uçurumun dibinden göğe doğru yüzlerce metre uzamış garip ve bilinmeyen dev ağaçlar vardı. Oldukça muhteşem görünüyorlardı!
Yıl boyu hiç yağmur yağmayan böyle bir yerde gerçekten de böylesine garip ağaçlar büyüyordu!
“İnanılmaz bir yer…”
Yi Yun karmaşık duygular içindeydi. Ne tür bir göktaşının yere düştükten sonra böyle bir manzara yaratabileceğini hayal dahi edemiyordu!
“Oh?”
Yi Yun, sıcak esen rüzgarın ortasında boğuk bir hayvan kükremesi duydu ve hemen Mor Kristal’in enerji görüşünü açtı.
Uçurumun üstünde durarak ve Mor Kristal’in enerji görüşünü kullanarak hayat izlerini ve enerji ışıklarını algılamaya çalıştı.
Ve bunu yaparken heyecanını dizginleyemedi.
Göktaşı Uçurumu’nun dış bölgesi, Tai Ah Kutsal Şehri’ndeki kitaplarda detaylı olarak anlatılmıştı.
Ama Göktaşı Uçurumu’nun derinliklerinde ‘Düşmüş Yıldız Kapısı’ vardı. Tai Ah Kutsal Şehri’nde bununla ilgili bilgi çok sınırlıydı. Aslında bu sınırlı bilgi, sadece bir paragraftan ibaretti:
“Düşmüş Yıldız Kapısı’nın içinde, onlarca milyon yıldır sönmeden yanan Yang alevleri bulunmaktadır. İçerisinde, çevre durmaksızın değişmektedir ve çok tehlikelidir. Sakın girmeyin!”
Yi Yun, Düşmüş Yıldız Kapısı’nın içini çok merak ediyorsa da kendisini tanıyordu. Sadece Mor Kan Âlemi’nde olan birinin öyle bir yerde hayatta kalması mümkün değildi. Oradan uzak durması en iyisi olurdu.
Sonuçta çevre ne kadar tehlikeliyse, Saf Yang enerjisi ne kadar yoğunsa, metruk hayvanlar da o kadar güçlü olurdu.
Düşmüş Yıldız Kapısı’nı geç, Göktaşı Uçurumu’nun dış bölgeleri bile onun için tehlikelerle doluydu.
Tai Ah Kutsal Şehri’nin onlarca milyon yıllık tarihinde, sayısız yetişimci Göktaşı Uçurumu’nda ölmüş, güçlü metruk hayvanların yiyeceği hâline gelmişti.
Örnekler bu kadar çokken, Yi Yun’un da fazladan dikkat göstermesi gerekiyordu.
Zihni sakinleştikten sonra gözlerindeki ışık da daha parlak bir hâle geldi. Derin bir nefes alıp bir yön seçti ve bir kuş gibi koyu kırmızı uçurumdan aşağı atladı.
Göktaşı Uçurumu’nun duvarları birkaç yüz metre yüksekliğindeydi. Uçurum duvarı boyunca düşerken Bin Ordu Sabresi’ni çekip yan tarafındaki duvara sapladı ve duvardan kayalar kopup fırlarken düşme hızını yavaşlattı.
Peng!
Yi Yun sertçe yere indiğinde koyu kırmızı bir toz bulutu havalandı.
Yukarı doğru baktığında gökyüzünün koyu kırmızı sisten görünmediğini gördü.
Yi Yun devasa bir kayanın altındaydı. Bu kıraç kaya, üzerinde yükselen kurumuş ağaçlarla küçük bir dağ gibiydi.
Bu ağaçlar karanlıktı ve metalik bir parlaklıkları vardı. Dallarından bazılarında sağlam yaşam gücünün delili sayılabilecek soluk altın renginde tomurcuklar vardı.
Göktaşı Uçurumu’nun içinde, Yi Yun enerji görüşünü kullanmayı sürdürdü.
Splash!
Yi Yun akan suyun sesini duydu. Ve bu ses, duymayı pek beklemediği bir sesti. Yağmur almayan ve yüksek sıcaklığa sahip Göktaşı Uçurumu’nda nasıl olur da bir nehir olabilirdi?
Yi Yun sesi takip etti ve onlarca metre ötesinde bir tepeyi sarmalayan bir nehir gördü.
Biraz daha yaklaştığında şaşırdı. Çünkü bu nehir, etrafa soğuk hava yayıyordu. Elini nehire yaklaştırmak bile soğuğun kemiklerine işlemesine neden oluyordu. Suyun sıcaklığı, kesinlikle donma noktasının altındaydı!
Bu nasıl bir nehirdi? Yi Yun buna bir anlam veremedi.
Nehir suyu berraktı, dibi görülebiliyordu. İçinde yüzen avuç içi boyutunda şeffaf balıklar vardı.
Yi Yun bu garip nehri merak ederken enerji görüşünde bir değişiklik oldu.
Gökyüzünde uğuldayan ani bir rüzgar esti. Bir şey hızla yaklaşıyordu.
Yi Yun bu sesin ne olduğunu bildiğinden enerji görüşüyle ona doğru bakmadı.
Bu, bir ineğin kafasına ve bir keçinin gövdesine sahip garip bir hayvandı. Keskin pençeleri ve sırtında kanatları vardı.
Kanat açıklığı dokuz metrenin üzerindeydi. Varlığı, Yi Yun’un üzerine büyük bir gölge düşürdü.
“Çift Kanatlı Öküz Şeytanı!”
Yi Yun başının biraz daha ötesinde korkunç bir rüzgar patlak verirken çömeldi. Çift kanatlı Öküz Şeytanı, bir bıçağa benzeyen pençelerini aşağı doğru savurmuştu. Yi Yun bu darbeyi alsaydı, başı vücudundan ayrılmış olurdu.
Yi Yun bedenini yere yakın tuttu ve oradan biraz uzaklaştı. Çabucak Tai Cang Yayı’nı eline aldı ve hızla metruk hayvanı hedef alarak kayan bir yıldıza benzeyen ölümcül bir ok fırlattı.
Mor Kristal’in enerji görüşünde, Çift Kanatlı Öküz Şeytanı’nı açıkça görebiliyordu. Ve bu ok da onun zayıflığını hedef almıştı!
Çift Kanatlı Öküz Şeytanı, Kadim Karasu Timsahı’ndan çok daha güçsüzdü. Kanatları siyah demir kadar sağlam olsa da karnı onun en yumuşak yeriydi; bir başka deyişle, zayıflığıydı.
Çift Kanatlı Öküz Şeytanı hâlâ hızlı saldırısının ortasındaydı. Tehlikeyi fark etse bile çok yakın olduğundan kaçmak için çok geçti.
Cha!
Rüzgar Kovalayan Ok, Çift Kanatlı Öküz Şeytanı’nın karnını delmişti!
Boom!
Çift Kanatlı Öküz Şeytanı serçe kayalara çarptı. Karnından Saf Yang enerjisi yayılmaya başladı.
Göktaşı Uçurumu’nun en dış bölgelerindeki metruk hayvanlar oldukça güçsüz olduğundan, Yi Yun’un Çift Kanatlı Öküz Şeytanı’yla başa çıkması çok kolay olmuştu.
Yi Yun tam Çift Kanatlı Öküz Şeytanı’nın belgisini absorbe etmek üzereyken şok edici bir ses duydu.
Aniden keskin kılıç hüzmeleri göğe yükseldi.
Yi Yun biraz şaşırsa da hemen sesin geldiği yöne baktı. Oh? Burada başka insanlar da mı vardı?