“Haha…” Bir an sessiz kaldıktan sonra McKenzie yüksek sesle güldü. Gökyüzünden indi, Linley'e doğru yavaşça yürüdü, tutumu daha sıcak ve dostça görünüyordu. “Linley, efsanevi dahi büyücü, söylenene göre tarihte en büyük ikinci deha. Fakat benim düşünceme göre, bir savaşçı olarak yetenekleriniz büyücü yeteneklerinizden daha fazladır. Bu kadar genç olmanın yanında Aziz seviyenin gücüne sahip olmak...Ejderkan Savaşçılar gerçekten de Kadim Savaşçılar.”
Linley, klanın mirasından her zaman gurur duyuyordu. Ancak, klanının tamamının yok edildiğini, yalnızca kendisinin ve küçük kardeşinin kaldığı gerçeğini düşündüğünde, kalbinde bir acı hissetmesine, elinden bir şey gelmezdi.
“Bay McKenzie, başka bir şey var mı? Eğer yoksa, şimdi geri dönmem gerekiyor.” dedi Linley.
McKenzie aceleyle dedi ki, “Dostum Linley, bu ilk görüşmemiz. Neden birlikte güzel bir ilişki kurmuyoruz? Ben de efsanevi Ejderkan Savaşçılarını çok merak ediyorum. Linley, yeterince zamanın varsa, sana karşı ateşli bir antrenman maçı yapmak isterim. Sonuçta, aynı seviyedeki uzmanlarla yapılan antrenman maçları, Aziz seviyesindeki bir savaşçının kendini geliştirebileceği en iyi yollardan biri.” Konuşmayı bitirdiğinde, McKenzie Linley'e çok ciddiyetle baktı.
Antrenman?
McKenzie, Kuzeybatı İli'nin yerel egemeniydi. McKenzie ile iyi geçinmek ona fayda sağlamıştı. Ayrıca Keane de, Kuzeybatı İdare İli'nden idi. Bunun, dışarıdan Kaene’e yardım ettiği de düşünülebilirdi.
Bir an düşünüp, Linley başını salladı. “Hala yaralıyım. Evine gitsem bile, hemen sizinle karşılaşamayacağım. Buna ne dersiniz? Önce eve gideyim, ancak bir süre sonra geri gelip size bir ziyaret yapayım. Bu çok uzun olmayacaktır, en fazla bir ay kadar."
McKenzie mutlu bir şekilde başını salladı. “Harika. O zaman Jacques klanının kalesine gelmenizi bekleyeceğim.”
“Kesinlikle geleceğim.”
Linley gülümsedi ve başını salladı.
Kar yağmaya başlamıştı ve her yerde kar taneleri uçuşuyordu. McKenzie ve Linley, bu iki Aziz seviye savaşçı birbirlerine gülümsedi, sonra farklı yönlere uçtu.
Geniş ıssız arazide yalnızca Linley ve Bebe kaldı.
“Kış karı.” (C.N: Winter is here ) Sonsuz kar yağışı gören Linley, aniden gençken gördüğü kar fırtınasını düşündü ve aşkı Alice’yi. (Ç.N: Burada bir sigara yaktım.)
Ertesi yıl, üstelik bir kar fırtınası günü, Linley ve Alice ayrıldı.
Ve daha sonra, Büyülü Yaratık Sıradağlarında, başka karlı bir günde Linley, empoze seviyesini anlamaya başlamıştı.
Şimdi, dördüncü bir kar fırtınasında, bu gece, Linley gerçek güçleri şimdi tamamen Aziz seviyesi alanı içinde olan bir savaşçı olarak dokuzuncu seviyede yer aldı.
“Kar…”
Linley son derece duygulandığını hissetti. Ancak kafasını indirip ve kendisine baktığında, gülümsemesi kayboldu. Şaşkınlıkla söyledi, “Aziz seviye bir savaşçı ile uzun bir süre sohbet ettim, böyle mi görünüyordum?”
Dönüşümü ve Meleklere karşı savaşması nedeniyle Linley'in kıyafetleri ve pantolonu tamamen harap olmuştu.
Şu anda görünümüyle, dilenciler bile onun için üzülürdü.
Bununla birlikte, şimdi, McKenzie onun kıyafetine hiç dikkat etmemişti. Aslında, birçok Aziz seviye savaşçı aylar süren eğitimler yapardı. Vücutlarının inanılmaz derecede pis bir hal alması normaldi. Bu yüzden dış görünüşe pek önem vermezlerdi. Dikkat ettikleri şey bir insanın içinde ne olduğuydu.
Örneğin, Linley'nin giysileri kesinlikle berbat durumda olsa da, orada dururken kimse ona bakmaya cesaret edemezdi.
Bu bir kişinin aurası ve tutumuydu.
“Patron, Aziz seviyeye ulaştığını mı söylemiştin? Dönüşümüne ve patronun görkemine hayranlık duymama izin ver.” Bebe'nin küçük gözleri, kasıtlı olarak o metheden sözleri söyleyerek Linley'e baktı. Heyecanlı bir his Linley'in kalbine girdi.
Hiç de kötü bir fikir değildi.
“Peki.” Linley kahkahayla söyledi. Bebe Linley'nin omuzundan derhal fırladı, siyah pullar Linley'nin derisinde ortaya çıktı. Gözleri bir kez daha koyu altın rengi haline dönüşürken, alnından, dizlerinden ve dirseklerinden sivri dikenler çıktı.
Kemiklerinde, kaslarında, hatta zırhında, sivri dikenlerinde ve ejder kuyruğunda.
Aslında zift karası pulları mavi bir ışık belirtisi ile parlamaya başlıyordu.
“Nasıl bir güç hissi.”
Linley aniden görüşünün ve işitmesinin aniden düzinelerce kat arttığı fark etti. Onun birkaç kilometre yakındaki hiçbir şey onun dikkatinden kaçamazdı.
“Böyle bir kuvvet. Böyle güçlü bir savaş-qisi.”
(Ç.N: Buradan sonrasını içerken yazıyorum ama sorun oluşturacağımı sanmıyorum. Gereken yere not bırakırım eskisi gibi :) )
Linley yumruğunu sıktı ve havada bir kez titredi. Kuvvetli kasları şimdi eskisinden çok daha büyük bir güç içeriyordu ve vücudundaki savaş-qisi miktarı büyük ölçüde gelişti.
“Haha…” Linley heyecanla gülmeye başladı.
Gece geç saatte. Linley, ıssız manzaranın üzerinden uçuyordu. O tamamen Ejderkan Savaşçıya dönüşmüştü, havada süzülen bir canavar gibi görünüyordu, ara sıra aşırı mutlu vahşi kahkahalar atıyordu. Kahkahaları gökte ve yerde yankılanıyordu.
“Barker, Aziz seviye’ye ulaştığında çok heyecanlıydı. Bu seviyeye ulaştıktan sonra gücümün bu kadar artacağını beklemiyordum.” Linley de son derece heyecanlıydı.
Ejderkan Savaşçılarının doğuştan birçok hediyesi vardı. Güçleri belirli bir seviyeye ulaştığında, doğal olarak uçabilirlerdi. Bu uçan büyülü canavarların doğuştan uçmayı öğrenmeleri gibi. Belirli bir anlayış ya da kavrayışa ihtiyaç duymayan doğal bir yetenekti.
“Anlaşılmazlık ve yücelik açısından, Zırhlı Diken Sırt Wyrm'ın soyui, Ejderkan Savaşçılar soyundan daha kalitesiz.” Havada uçan Linley, saygıyla karışık huzursuz hissetti.
Başlangıçta, Linley Zırhlı Diken Sırt Wyrm'ın dragonik kristalini yenmenin yanı sıra büyük miktarda ejderhanın kanını içmişti. Fakat buna rağmen, Linley'nin damardaki Ejderkanı onu çözüp absorbe edebiliyordu.
Ve şimdi, Aziz seviyesine girdikten sonra Linley, Ejderkan mirasının enerjisinin bedenindeki çeşitli işlevleri dönüştürmeye ve güçlendirmeye devam ettiğini hissediyordu.
“Hızım en azından iki katına çıktı.” Ancak bir düşünceyle Linley, gökyüzünde yol alırken aniden bi bulanıklığa dönüştüğü.
“Savunmaya gelince…” Linley, mavi pulların o loş tabakasına özellikle dikkat ederek mükemmel, hasarsız pullarına baktı. “Eğer dört kanatlı melekten bir darbe daha alacak olsaydım, en fazla biraz ışık yarası alırdım.”
Linley'nin dudakları yukarı doğru kavislendi.
Güven!
Rakipsiz güven!
(Ç.N. Dikkat et fazla gurur ***e vurur.)
Aslında çoğu Aziz seviye uzman çok zayıf bir savunmaya sahipti. Üst düzey Aziz seviye uzmanlar bile Aziz seviye büyülü canavarlara kıyasla çok daha savunmasızdı.
Fakat Dört Kadim Savaşçı, büyülü canavarlardan öte mantık dışı bir güce sahipti. Bu nedenlerden biriydi. Bir Ejderkan savaşçısı insan formunda Aziz seviyesine ulaştığında, Ejder formundan sonra Aziz seviyesinin zirve aşamasında derhal yer alırlardı.
Sadece ham kuvvetlerine güvenerek bile, Aziz seviyeleri arasında yenilmez bir güçleri vardı.
Bu doğal bir yetenekti!
Haeru'nun Bebe'yi ne kadar güçlü olduğunu kıskandığına benzer şekilde Dört Kadim Savaşçı, Yulan kıtasındaki herhangi bir ırkın hayran olmasına ve kıskanmasına layıktı.
“Bebe, gerçek bir Aziz seviye uzmanının uçuş hızını deneyimleme zamanı.” Linley yüksek sesle güldü, sonra gökyüzünde yol alırken siyah bir bulanıklığa dönüşerek elinden geldiğince hızlı gitti.
Kar gece boyunca çökmeye devam etti, ıssız araziyi kapattı.
Yerde sadece yaşanmış savaştan kalma cesetler vardı.
Aziz seviyenin düz çizgide uçuş hızı son derece yüksekti. Bir saat sonra Linley bin kilometre yol aldı. Çok kısa bir süre içinde Linley Bulutzirve Kasabası’nı ileride gördü.
Bu gece karla kaplı Bulutzirve Kasabası çok sessizdi.
Linley doğrudan kasabanın batı yakasına uçtu, bir meteor gibi yüksek hızıyla avlunun ortasına indi.
“Gelen kim!” Birkaç gölgeden düşük bir kükreme yankılandı.
Linley o kadar hızlı uçuyordu ki sonik patlamalar oluşturuyordu.
“Hrm, sen bile kapıyı açmadan mı girdin?” Beşinci kardeş Gates şaşkınlıkla söyledi, sonra Linley’e baktı.
“Efendim, bu olabilir mi…?”
Gülümseyerek, Linley Gates'e baktı.
Gates, beş kardeşin en akıllı ve zihinsel olarak en çevik olanıydı ve o ‘Hafifmiş Gibi Ağır Bir Şeyi Kullanmak’ konseptini ilk kavrayan olmuştu.
“Ah! Aziz seviye!” Diğerleri yeni fark etmişti ve beş kardeş şaşkınlıkla Linley'e baktı.
“Büyük kardeş Ley döndü mü?” Jenne'nin sesi yankıladı, çünkü o da koşmuştu. Fakat Linley'in dönüşmüş görüntüsünü gördüğünde korktu, hemen çığlık attı. ”Canavar!”
(Dn: İşine gelirse hanım kız ya sev ya da git :d)
Rebecca ve Leena, odayı onunla paylaşmıştı, hemen onu sakinleştirdiler.
“Jenne, o büyük kardeş Linley. Bu onun Ejderkan dönüşümü.” Rebecca güldü.
Linley normal insan formuna geri döndü. Aşırı derecede korkmuş olan Jenne, aptal aptal dönüşüme baktı ve Rebecca'ya döndü. “Ejderkan Savaşçı? Ejderkan Savaşçı da ne?”
“Haha, Ejderkan Savaşçı Dört Kadim Savaşçıdan birisi. Bizim beş kardeşimiz de Kadim Savaşçı. Bizler Ebedi Savaşçılarız!” Dedi Gates kibirli bir ifadeyle.
Jenne çevresindeki insanlara baktı.
Bu gece Haeru ile geldiğinde, geçici olarak Rebecca ve Leena ile kalmıştı. Ancak Rebecca ve Leena herkesi tanıtmak yerine sadece Zassler’i tanıtmıştı.
K.N: Kasaba kasaba değil tımarhane. Hangi birini anlatsın kızcağız :D
Jenne, Zassler'in daha önce bir Baş Büyücü ölü çağıran (Necromancer) olduğuna alışamadan, ‘Ejderkan Savaşçı’ ve ‘Ebedi Savaşçı’ kavramları ortaya çıkmıştı.
“Bu.. hepiniz…” Jenne’nin zihni karışıktı.
“Jenne, git ve biraz dinlen.” Linley konuşurken güldü.
Barker ve kardeşleri Linley'in atılımıyla hayrete düştü. İkinci kardeş Ankh [An'ke] çaresizce güldü.
“Efendim, böyle bir hızda kırdınız. Büyük kardeş Barker Aziz seviye’ye ulaştı ancak yine de sizin denginiz değil. Şimdi... aramızda ki fark daha da fazla.”
“Güçlü olmasaydı, o nasıl bizim Efendimiz olur ve intikam almak için Radiant Kilisesine karşı bizi yönetirdi?” Gates kibirli bir tavırla söyledi.
“Hepiniz Aziz seviyenin gücüne yakınsınız.” Zassler’in yüzünde bir gülümseme vardı. “Neyse ki bu eski kafalı adam, nihayet belirli bir görüş kazandı. İnanıyorum ki on yıl içinde kavrayış kazanıp Aziz seviyesine ulaşabilirim.”
On yıl?
Zassler sekiz yüz yaşın üzerindeydi. Ona göre on yıl oldukça kısa bir süredi.
“Bir Aziz ölü çağıran? Bu çok korkunç bir düşünce.” Linley'in gözleri parladı. ”O zaman Aziz seviye ölümsüzleri çağırabilir ve milyonlarca ölüye liderlik edebilirsin!”
Dokuzuncu seviyedeki bir Baş Magus ölüçağıran zaten çok ürkütücüydü.
Ancak Baş Magus bir ölü çağıran tek başına bütün bir İmparatorluk kadar korkunçtu.
“Haha, hepiniz, güçlenmeye devam edin. Siktir, Radiant Kilisesi hala insanlar göndermeye cesaret edebiliyor mu? Eğer bir tane gönderirlerse birini öldürürüz. eğer on tane gönderirlerse, on tane öldürürüz. Sonra Zassler'ın cesetlerden köleler yaratmasına ve onları karşı saldırı için kullanmasına izin vereceğiz.”
Gates konuştuğu gibi, fikri üzerine heyecanlıydı.
Herkes çok mutluydu. Güçlerinin artması, Radiant Kilisesi'ne karşı savaşmak için daha nitelikli hale geldikleri anlamına geliyordu.
Linley de çok mutluydu.
Kafasını gökyüzüne doğru kaldırıp karın düşesini izleyen Linley daha sonra bakışlarını orada bulunan herkese doğru çevirdi. ”Pekâlâ, bu gece bir kar fırtınası var. Sohbet etmek istiyorsak ana salona girmeliyiz.”
“Doğru! Bu akşam herkes sarhoş olana kadar durmayacağız.” Güvenilir ve istikrarlı Barker bile mutlulukla kükredi.
Parti gece yarısına kadar devam etti. Aslında, Radiant Kilisesi ile mücadele edip edemeyecekleri tamamen kendi güçlerine bağlıydı.
Zaman Geçti. Bir göz kırpışında üç gün geçti.
Jenne herkesin arka planını tam olarak anlamaya ve kabul etmeye yavaşça başlamıştı. Ancak şimdi, Jenne şehir yöneticilerinin bu insanlar için hiçbir şey ifade etmediğini anlamıştı.
Aslında sadece şehir yöneticilerinin değil; güçlü Jacques klanı bile, Kuzeybatı İdari Bölgesi yöneticileri bile Linley’in ekibi için sorun değildi. Sadece Jacques klanına eşit sayılırdılar ve bu sadece McKenzie'nin varlığı nedeniyleydi.
“Barker, kardeşlerin ve büyük kardeş Linley çok sert çalışıyor.” Rebecca, Leena ve Jenne, bu üç güzel hanım, malikanede sepet taşırken kendileri arasında sohbet ediyorlardı.
Fakat avluya girdiklerinde aniden gördüler…
Gölgefare Bebe’nin havada süzüldüğünü. Jenne ve diğerlerini görünce, üçüne doğru çapkınca gözünü kırptı. Bebe ağzını açtı ve bir insanın canlı sesiyle konuştu.