Teorinin kurucusu Taylor’dur. Bilimsel yönetimde çalışanlara odaklanılır ve bir işi en iyi nasıl yapabilirler konusu odak konusu olur. Bu yüzden işin en verimli şekilde ve hızlı bir biçimde yapılması için çalışanlar özendirilmelidir. Bu yönetim tarzında organizasyondaki tüm yetki ve sorumlulukların merkezde ve yöneticilerde toplanması söz konusudur. Bir yandan da herhangi bir işin ya da uygulamanın yapılacağı takdirde ayrı kişiler uzmanlaştırılarak, o görevi en iyi şekilde yaptırılmasını sağlar. Bu kişiler ise bilimsel yöntemlerle seçilir ve bilimsel ilkeler doğrultusunda hareket eder.