We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Alman Battlecruisers 1914-1918, Gary Staff
Alman Battlecruisers 1914-1918, Gary Staff
Bu kitap, Birinci Dünya Savaşı öncesinde ve sırasında Alman donanması için inşa edilen yedi muharebe kruvazörü hakkında çok iyi bir araştırma sunuyor. Dört tasarımın her biri, ana özelliklerini göstermek için iyi ve net diyagramlarla biraz ayrıntılı olarak incelenir. Tasarım tarihi, gemilerin fiziki tasarımına bile başlamadan önce alınan siyasi ve askeri kararlarla başlar. Bu, Alman gemilerinin neden oldukları gibi inşa edildiğini öğrenerek, tasarımları hakkında daha yaygın olarak inanılan mitlerin bazılarını çürüttüğümüz anlamına geliyor.
Daha sonra, yedi muharebe kruvazörünün her biri için, her birinin adının bir açıklamasıyla başlayarak bir hizmet geçmişi elde ederiz (oldukça hayal kırıklığı yaratan bir şekilde, oyun kurucu General Reichsfreiherr von Derfflinger'in adının verildiği ortaya çıktı), ardından kaptanlarının bir listesi, ardından savaş öncesi ve savaş zamanı tarihlerine bir göz atın.
Bu kitabın (en azından benim için) oldukça eğlenceli bir özelliği, tarihçiler arasında üzerinde çalıştıkları belgelerin tonunu benimseme eğilimini gösteriyor. Buradaki yazar çok sayıda çağdaş Alman belgesini tercüme etti ve sonuç olarak Jutland savaşı Skagerrak Savaşı olurken, İngiliz hesaplarının filo sortileri filo ilerlemeleri haline geldi. Daha ciddi bir notta, Alman saati GMT'den bir saat ileriydi ve bu nedenle Jutland gibi savaş olayları için verilen zamanlar normalde İngilizce kitaplarda verilenlerle uyuşmuyor.
Belgelere bu düzeyde katılım, aslında bu kitabın en güçlü yönlerinden biridir. Personel, savaş sırasında Alman donanmasında kullanılan terminolojiyi kullandı. Muharebe kruvazörlerinin kendilerine Großen Kreuzerveya "büyük kruvazörler", muharebe kruvazörleri değil, Almanya'da savaş sonrasına kadar kullanılmayan bir kelime.
Yazar: Yazar
Baskı: Ciltsiz
Sayfalar: 48
Yayımcı: Osprey
Yıl: 2006
İçindekiler
Birleşik Krallık, Fransa ve Rusya arasındaki Üçlü İtilaf 1907'de imzalanmıştı. Almanya önemli ölçüde tecrit edilmişti - Kıta üzerinde Almanya, batıda Fransa ve doğuda Rusya ve İngiltere'nin güçlü güçleriyle kuşatılmıştı. donanması, Almanların dünya nakliye yollarına erişimini engelleme yeteneğine sahipti. Amiral Alfred von Tirpitz, bu gelişmeye daha yeni ve daha güçlü sermaye gemileri talebiyle tepki gösterdi. Konuyla ilgili düşünceleri, "Teknik ve organizasyonel nedenlerle ve ayrıca siyasi finans nedenleriyle göz önünde bulundurmam gereken amaç, mümkün olduğunca istikrarlı bir şekilde inşa etmekti." [2] İtirazı, 27 Mart 1908'de kabul edilen Deniz Kanununda İkinci Değişiklik önerisi şeklinde geldi. [2]
Alman dretnotlarının ikinci sınıfı için, ilk tasarımdan hangi değişikliklerin yapılacağı konusunda önemli tartışmalar vardı. Mayıs 1906'da, Reichsmarineamt (RMA, Imperial Navy Office), İngilizlerin 13,5 inç (34 cm) toplarla donatılmış savaş gemileri inşa ettiği haberini aldı. [3] Sonuç olarak, Genel Donanma Departmanı, ana pilin kalibresinin 28 cm'den (11 inç) 30,5 cm'ye (12 inç) çıkarılmasını savundu. Tirpitz, İngiltere ile silahlanma yarışını tırmandırmaktan kaçınmak istediği için bu değişikliği kabul etmekte isteksizdi. [4]
Tirpitz'in yeni gemilerin silahlarını artırma konusundaki tereddütü, 1907'nin başlarında Birleşik Devletler Donanması'nın 30.5 cm'lik toplarla savaş gemileri inşa ettiği öğrenildiğinde kayboldu. Mart 1907'de Tirpitz, İnşaat Departmanına 30,5 cm'lik toplar ve 320 mm (13 inç) kalınlığında kemer zırhlı bir tasarım hazırlamasını emretti. [4] Ana pilin düzenlenmesi konusunda bazı anlaşmazlıklar kaldı. İki Minas Geraes-Brezilya için inşa edilen sınıf zırhlılar, aynı sayıda, ancak daha verimli bir düzenlemeyle monte edildi. Süper ateş eden taret çiftleri, geminin ortasında iki kanat taret ile geminin her iki ucuna yerleştirildi. Tirpitz, bu düzenlemenin Helgoland sınıf, ancak İnşaat Departmanı, iki süper ateşleme kulesinin tek bir vuruşla kolayca devre dışı bırakılabileceğini hissetti. Sonuç olarak, önceki altıgen düzenleme Nassausn tutuldu. [5]
Deniz Hukuku, büyük savaş gemilerinin ömrünün 25 yıldan 20 yıla düşürülmesini şart koşuyordu, bu, Reichstag'ı ek gemiler için fon ayırmaya zorlamak amacıyla yapıldı. İndirim, kıyı savunma gemilerinin değiştirilmesini gerektirdi. Siegfried ve Oldenburg sınıfların yanı sıra Brandenburg-sınıf savaş gemileri. Tirpitz'in 1906 tarihli Denizcilik Yasasında yapılan Birinci Değişiklik'te güvence altına almayı başaramadığı zırhlılar şimdi Reichstag tarafından onaylandı. Deniz Kanunu ayrıca deniz bütçesini 1 milyar mark daha artırdı. [2] Dörtten sonra Sachsen-sınıf zırhlıların yerini dört Nassaus, üç Siegfried-sınıf gemiler-Siegfried, beowulf, Frithjof-ve eşsiz kıyı savunma gemisi Oldenburg bir sonraki değiştirilmesi planlanıyordu. NS Helgoland-sınıf gemiler—SMS Helgoland, SMS Ostfriesland, SMS Thüringenve SMS Oldenburg-geçici isimler altında sipariş edildi Ersatz Siegfried, Ersatz Oldenburg, Ersatz Beowulf, ve Ersatz Frithjof, sırasıyla. [6] [a]
Genel özellikler Düzenle
NS Helgoland-sınıfı gemiler, genel olarak 167.2 m (548 ft 7) ile öncekilerden daha uzundu. Gemilerin eni 28,5 m (93 ft 6 inç) ve tam yükte su çekimi 8,94 m (29 ft 4 inç) idi. Gemiler, gemilerden önemli ölçüde daha ağırdı. Nassau sınıf Helgoland-sınıfı gemiler, standart bir yükte 22.808 ton (22.448 uzun ton) ve tam yükte 24.700 ton (24.310 uzun ton), önceki gemilerden yaklaşık 4.000 ton (3.900 uzun ton) daha fazla yer değiştirdi. [8] [b] Gemilerde 17 su geçirmez bölme ve gövde uzunluğunun %86'sı için çift dip vardı. [9]
Sınıf, öncekilere göre büyük ölçüde geliştirilmiş yol tutuş özelliklerine sahipti Nassau sınıf. NS Helgolands çok daha iyi deniz tekneleriydi ve şiddetli yalpalamadan muzdarip değildi. Nassauyaptı. Gemiler dümene duyarlıydı ve dar bir dönüş yarıçapına sahipti ve yükselmeler sırasında yalnızca minimum hız kaybetti. Gemiler, sert dümende hızlarının %54'üne kadarını kaybettiler ve 7°'ye kadar yalpalayacaklardı. [1] Karşılaştırma için, önceki Nassau%70'e varan hız kaybetti ve dümen sert bir şekilde üzerindeyken 12°'lik bir topuk tuttu. [9]
Sevk Düzenle
NS Helgoland-sınıfı gemiler, İngiliz Kraliyet Donanması'nda kullanılan yeni buhar türbinleri yerine eski üçlü genleşmeli buhar motorlarını korudu. Bu karar yalnızca maliyete dayanıyordu: O sırada Parsons buhar türbinleri üzerinde bir tekel sahibiydi ve her türbin motoru için 1 milyon altın mark telif ücreti talep ediyordu. [10] Üç genleşmeli motorlar, üç makine dairesinde düzenlenmiş üç şaftlı, dört silindirli motorlardı. Her şaft, çapı 5,1 m (16 ft 9 inç) olan dört kanatlı bir vidalı pervaneyi çalıştırdı. Motorlar, her biri toplam 30 adet olmak üzere, her biri iki ateş kutusuna sahip 15 deniz tipi kazan tarafından destekleniyordu. Motorlar 27.617 ihp (20,594 kW) ve 20.5 knot (38,0 km/sa 23,6 mph) azami hıza sahipti. Denemelerde, santral 35.014 ihp (26.110 kW) ve 21.3 knot (39.4 km/sa 24,5 mph) azami hız üretti. Gemiler 3.200 ton (3.150 uzun ton) kömür taşıyordu ve daha sonra yanma oranını artırmak için kömürün üzerine püskürtülecek ilave 197 ton (194 uzun ton) petrol taşıyacak şekilde değiştirildi. [c] Tam yakıt kapasitesinde, gemiler 10 knot (19 km/sa 12 mph) hızda 5.500 deniz mili (10.200 km 6.300 mi) buharlaşabilirdi. Gemilerin elektrik gücü, 2.000 kW (225 V) üreten sekiz turbo jeneratör tarafından sağlandı. [6]
Kurgu Dışı D'den F'ye
Dailey, Franklyn E., Jr., Kaptan, USNR (E.)
- Denizde Savaşa Katılmak 1939 - 1945 ** (İkinci Dünya Savaşı sırasında bir ABD destroyerinde yaşam)
Dallies-Labourdette, Jean-Philippe
- S-Boote: Alman E-botları 1939 - 1945 *** (Bu teknelerin işlettiği tüm tiyatrolardaki operasyonların ayrıntılı açıklaması. Komutanlar, ekipman ve silahlar hakkında bilgiler.)
Ordu Departmanı
- TM 9-1252 Mühimmat Bakımı: 40 MM Otomatik Silah M1 ve Montaj Parçaları ** (Hava soğutmalı Bofors silahlarında ABD Ordusu Kılavuzu)
Kara, Hava Kuvvetleri, Deniz Piyadeleri ve Deniz Kuvvetleri Bölümleri
- Makineli Tüfekler için Teknik Kılavuz, Kalibre .50, Ağır Namlu ** (0,50" BMG M2HB Makineli Tüfekler için ABD Ortak Servis Kılavuzu)
Deniz Kuvvetleri Departmanı
- ABD Patlayıcı Mühimmat: Mühimmat Broşürü 1665 **** (İkinci Dünya Savaşı döneminin neredeyse tüm uçak dışı deniz mühimmatı hakkında ayrıntılı bilgi)
Devereux, James, Brig. Genel USMC
- The Story of Wake Island ** (Savunucuların Deniz Komutanı tarafından ilk şahıs hesabı)
İlahi, A.D.
- Firedrake: Vazgeçmeyen Yok Edici * (Bir İngiliz gazetecinin savaş zamanı hesabı)
Dodson, Aidan
- The Kaiser's Battlefleet: German Capital Ships 1871 - 1918 ** (Öncelikle bir operasyonel tarih, minimal tasarım veya silahlanma detayları, ek, doğrudan Gröner'den alınmış gibi görünüyor)
Dohm, Arno
- Skagerrak ("Eski tarz" Almanca yazılmış, bu kitabı okuyabilirim desem yalan söylemiş olurum ve bu nedenle bir puan veremem. Birkaç güzel resim.)
Doyle, David
- USS Yorktown (CV-5): Tasarım ve İnşaattan Mercan Denizi ve Midway Savaşlarına (Deniz Savaşı Efsaneleri)
Donuk, Paul S.
- Japon İmparatorluk Donanmasının Savaş Tarihi 1941-1945 ** (İkinci Dünya Savaşı sırasında Japon Donanmasının ilk ayrıntılı geçmişlerinden biridir, ancak daha yeni çalışmaların düzelttiği hataları içerir)
Duncan, Robert C., Ph.D.
- America's Use of Sea Mines *** (İyi bir referans kitabı)
Dunn, R.Steve
- Günah Keçisi: Savaşan Bir Amiral'in Yaşamı ve Trajedisi ve Ölümünde Churchill'in Rolü ** (Amiral "Kit" Cradock, Coronel Savaşı'ndaki İngiliz kuvvetlerinin komutanı hakkında ilginç bir kitap. "Vicwardian'daki bir subayın hayatına iyi bir bakış" " Donanma. Amazon'daki incelememe bakın))
Edwards, Bernard
- Akıncılara Dikkat! İkinci Dünya Savaşı'ndaki Alman Yüzey Akıncıları *** (Bu ünlü gemilerin iyi bir açıklaması)
İngilizce, John
- The Hunts ** (Bu küçük İngiliz muhripleri üzerinde detaylı çalışma)
Enright, Joesph F., Yüzbaşı USN
- Shinano! ** (Kendisini batan denizaltının kaptanının birinci şahıs hesabı)
Evans, David C. ve Peattie, Mark R.
- Kaigun: Japon İmparatorluk Donanmasında Strateji, Taktik ve Teknoloji 1887 - 1941 *** (Japon yüzey Donanmasının ayrıntılı tarihi)
Frank, Wolfgang ve Rogge, Bernhard, Kapitän zur See
- The German Raider Atlantis ** (Komutanı tarafından yazılmış bir Alman ticaret akıncısının hikayesi)
Fleming, Peter
- Deniz Aslanı Operasyonu **
Forczyk, Robert
- Rus Savaş Gemisi ve Japon Savaş Gemisi: Sarı Deniz 1904-05 **
Ford, Ken
- Run the Gauntlet: The Channel Dash 1942 ** (Hikayeyi iyi anlatan küçük bir kitap. Daha önceki çalışmalarda bulunmayan bilgiler var.)
Frank, Wolfgang
- Deniz Kurtları **
Friedman, Norman
- Savaş Gemisi: Tasarım ve Geliştirme, 1905-1945 ***
- British Carrier Aviation: Gemilerin ve Uçaklarının Evrimi ***
- Deniz Ateş Gücü: Dretnot Çağında Savaş Gemisi Silahları ve Topçu ** (Amazon'daki incelememe bakın)
- Dünya Deniz Silah Sistemleri için Deniz Enstitüsü Kılavuzu 1991/92 ***
- Deniz Kuvvetleri Enstitüsü Dünya Deniz Silah Sistemleri Rehberi 1994 Güncellemesi **
- Deniz Uçaksavar Silahları ve Topçu *** (Amazon'daki incelememe bakın)
- Deniz Radarı *** (1935 ve 1980 arasında geliştirilen deniz radarlarının oldukça kapsamlı bir listesi ve performansı)
- Birinci Dünya Savaşı'nın Deniz Silahları: Silahlar, Torpidolar, Mayınlar ve Tüm Milletlerin ASW Silahları: Resimli Bir Dizin ***
- Savaş Sonrası Deniz Devrimi ***
- ABD Uçak Gemileri: Resimli Bir Tasarım Tarihi ***
- ABD Zırhlıları: Resimli Tasarım Tarihi ***
- ABD Kruvazörleri: Resimli Bir Tasarım Tarihi ***
- ABD Muhripleri: Resimli Bir Tasarım Tarihi ***
- 1945'e Kadar ABD Denizaltıları: Resimli Tasarım Tarihi ***
- ABD Deniz Silahları: 1883'ten günümüze ABD Donanması tarafından kullanılan her silah, füze, mayın ve torpido *** (Kitabın arkasındaki veri tabloları çok kullanışlıdır, ancak bu eser aslında birkaç silah eksiktir. USN 4.7" silahlar gibi)
Friedman, Norman, Thomas C. Hone, Mark David Mandeles
- American & British Aircraft Carrier Development, 1919-1941 ***
Fuchida, Mitsuo ve Okumiya, Masatake
- Midway, Japonya'yı Mahveden Savaş **
Fukui, Shizuo
- İkinci Dünya Savaşı'nın Sonunda Japon Deniz Gemileri ***
Gözden geçirmek
"Kitap, muharebe olaylarının dakika dakika açıklamasıyla savaşı anlatıyor. Aynı zamanda yoğun bir şekilde haritalarla dolu (deniz savaşları için mutlak bir gereklilik). Bu, farklı bir taraf görmek için kitaplığınıza mükemmel bir ektir. ve savaşın olaylarını üstlenin."-- "Bir Wargamers Needful Things"
"Bu büyüleyici çalışmanın materyali İngiltere ve Almanya'daki arşivlerden toplandı. Bunların çoğu da ilk kez tercüme edildi ve burada yayınlandı. Birinci Dünya Savaşı'nın denizcilik tarihi öğrencilerine tavsiye edilecek bir cilt."- "Ölçekli Gemiler, Kasım/Aralık 2016"
Об авторе
Gary Staff eski bir havayolu pilotudur, ancak denizcilik tarihine ve özellikle de Alman İmparatorluk Donanması'na (Kaiserlischmarine) yıllardır hayrandır. İngiltere, Almanya ve başka yerlerdeki arşivleri incelemek için ziyaret etti ve bu konuyla ilgili resmi belgeleri ilk kez tercüme etti. Kalem ve Kılıç için önceki kitapları, Yedi Denizde Baltık Adaları Savaşı 1917 Savaşı ve Birinci Dünya Savaşı'nın Alman Savaş Kruvazörleri'dir. Avustralya'da yaşıyor.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk büyük biyoterör olayı -Ekim 2001'deki şarbon saldırıları- sivil nüfusu biyolojik silahlara karşı korumanın yollarını bulmak için "sıcak" ajanlarla çalışan bilim adamlarına yapılan açık bir çağrıydı. İçinde Dondurucudaki Şeytan, beri ilk kurgusal olmayan kitabı Sıcak Bölge, 1 numara New York Times En çok satanlardan biri olan Richard Preston, bizi bir zamanlar ABD biyolojik silah programının genel merkezi ve şimdi ulusal biyolojik savunmanın merkez üssü olan Fort Detrick, Maryland'deki Birleşik Devletler Ordusu Tıbbi Enfeksiyon Hastalıkları Araştırma Enstitüsü Usamriid'in kalbine götürüyor.
Dünyanın en ölümcül virüslerinden biri olan Ebola'da dişlerini kesen alaycı bir virolog olan Usamriid'in en iyi bilim adamı Peter Jahrling, biyolojik silahlar hakkında çok gizli bilgilere erişmesini sağlayan ORCON güvenlik iznine sahip. En acil önceliği, çiçek hastalığına yakalanacak ve kazanacak bir ilaç geliştirmektir. Modern bilimin en büyük zaferlerinden birinde 1979'da gezegenden silinen çiçek hastalığı virüsü, şu anda resmi olarak yalnızca iki yüksek güvenlikli dondurucuda yaşıyor: Atlanta'daki Hastalık Kontrol Merkezlerinde ve Sibirya'da, Rus viroloji enstitüsünde. Vektör. Ama dondurucudaki iblis serbest bırakıldı. Yasadışı hisse senetlerinin Irak ve Kuzey Kore de dahil olmak üzere düşman devletlerin elinde olduğu neredeyse kesin. Jahrling, gizli laboratuvarlardaki biyologların, tüm aşılara dirençli bir çiçek hastalığı olan yeni bir süper çiçek virüsü yaratmak için genetik mühendisliğini kullandığı düşüncesine musallat oluyor.
Usamriid, 11 Eylül'de Delta Alert durumuna girdi ve New York ve Washington'da ilk şarbon mektupları açıldığında acil durum müdahale ekiplerini harekete geçirdi, DC Preston, hükümetin saldırılara verdiği yanıtı benzeri görülmemiş ayrıntılarla rapor ediyor ve bizi alıyor. Devam eden FBI soruşturmasına Hikayesi, üst düzey FBI ajanları ve Dr. Steven Hatfill ile yapılan röportajlara dayanmaktadır.
Bu derinlemesine çalışmada, deniz tarihçisi ve Yedi Denizde Savaş Gary Staff, İmparatorluk Almanya'sının muharebe kruvazörlerinin tam bir analizini sunuyor. Panzerkreuzer olarak bilinen bu sınıfın sekiz gemisi, Jutland Muharebesi'nde Kraliyet Donanması'na karşı kazandıkları tarihi zaferden önce birkaç erken Kuzey Denizi çatışmasında yer aldı.
Personel, bu gemilerin tasarımını ve inşasını detaylandırıyor ve büyük ölçüde ilk elden Alman kaynakları ve resmi belgelerden hareketlerini anlatarak her birinin tam hizmet geçmişini izliyor. Ayrıntılı çizgi çizimleri ve haritalar metni baştan sona zenginleştirir, gemileri denizde olduğu kadar rıhtımda da gösteren çok sayıda çağdaş fotoğrafta, tasarımlarının birçok yönünün ve aynı zamanda eylemde devam eden hasarın yakından izlenebildiği çok sayıda güncel fotoğraf vardır. . Mükemmel bir dizi tam renkli bilgisayar grafiği, tam uzunlukta profilleri ve her geminin yukarıdan aşağıya görünümlerini kesin ve net ayrıntılarla gösterir.
Ocak 2010'da Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu müfettişleri, İran'daki bir uranyum zenginleştirme tesisindeki santrifüjlerin benzeri görülmemiş bir oranda başarısız olduğunu fark ettiler. Nedeni tam bir gizemdi - görünüşe göre santrifüjleri değiştiren teknisyenler kadar onları gözlemleyen müfettişler için de.
Ardından, beş ay sonra, görünüşte alakasız bir olay meydana geldi: Beyaz Rusya'daki bir bilgisayar güvenlik firması, İran'da tekrar tekrar kilitlenen ve yeniden başlayan bazı bilgisayarlarda sorun gidermek için çağrıldı.
İlk başta, firmanın programcıları, makinelerdeki kötü amaçlı kodun basit, rutin bir kötü amaçlı yazılım parçası olduğuna inanıyordu. Ancak onlar ve dünyadaki diğer uzmanlar araştırdıkça, benzersiz karmaşıklıkta gizemli bir virüs keşfettiler.
Yakında öğrendiler, dünyanın ilk dijital silahına rastladılar. Stuxnet için, bilindiği gibi, daha önce oluşturulmuş herhangi bir virüs veya solucandan farklıydı: Hedeflenen bilgisayarları ele geçirmek veya onlardan bilgi çalmak yerine, dijital alemden kaçarak gerçekleri ortaya çıkardı, fiziksel nükleer tesiste yıkım.
Bu sayfalarda, kablolu Gazeteci Kim Zetter, Stuxnet'in planlamasının, icrasının ve keşfinin ardındaki hikayeyi anlatmak için kapsamlı kaynaklarından ve uzmanlığından yararlanıyor, Bush'un Beyaz Saray koridorlarında ortaya çıkışını ve İran'daki sistemlere salıverilmesini kapsıyor ve olağanüstü, beklenmedik bir hikaye anlatıyor. Yıllarca süren sabotaj kampanyasını çözmeyi başaran güvenlik meraklıları.
Fakat Sıfır Günü için geri sayım Stuxnet'in kendisinin çok ötesindedir. Burada, Zetter bize ABD'de dijital savaşın nasıl geliştiğini gösteriyor. Bizi istihbarat teşkilatlarının ve orduların sızma ve saldırılar gerçekleştirmek için ihtiyaç duydukları kötü amaçlı kodlar için büyük meblağlar ödediği günümüzün gelişen sıfır günlük “gri pazarlarına” götürüyor. Kendi kritik sistemlerimizin birçoğunun ulus devlet düşmanlarından ve benzer şekilde anonim bilgisayar korsanlarından Stuxnet benzeri saldırılara karşı ne kadar savunmasız olduğunu ortaya koyuyor ve altyapımızın böyle bir saldırı tarafından hedef alınması durumunda neler olabileceğini bize gösteriyor.
Uluslararası çok satan kitabın yazarından Daha Yüksek Bir Çağrı Bir Amerikan tank topçusunun, ikonik bir zırh düellosunda kaderini karşılayacağı ve düşmanıyla kalıcı bir bağ kuracağı Üçüncü Reich'ın kalbine yolculuğunun sürükleyici II. Dünya Savaşı hikayesi geliyor.
Clarence Smoyer, Sherman tankının nişancı koltuğuna atandığında, ekip arkadaşları, Pennsylvania'dan gelen nazik devin gizli bir yeteneği olduğunu keşfeder: Doğuştan bir nişancıdır.
İlk başta, Clarence ve efsanevi 3. Zırhlı Tümen'deki ekip arkadaşları—“Spearhead”— tanklarının yenilmez olduğunu düşündüler. Sonra bir Sherman'ı delip diğerine geçebilecek kadar öldürücü bir silahla Alman Panter'le karşılaştılar. Yakında bir model ortaya çıktı: Öncü tank her zaman vurulur.
Clarence, arkadaşlarının Batı Duvarı'nı yıkarak ve Bulge Savaşı'nda hattı tuttuklarını gördükten sonra, kendisine ve ekibine, düşmüş kardeşlerinin intikamını alma gücüne sahip bir silah verilir: Son teknoloji ürünü Pershing. Avrupa tiyatrosundaki yirmi kişiden biri olan “süper tank”.
Ama beraberinde üzücü yeni bir sorumluluk geliyor: Şimdi onlar her saldırıya öncülük edecek. Kömür ülkesinden onbaşı Clarence, Avrupa savaşının en büyük kentsel savaşına, Almanya'nın “Kale Şehri” Köln için yapılan savaşa ABD Ordusunu bu şekilde yönetiyor.
Yıkıntılar arasında savaşan Clarence, korkunç Panter'i bir ordu kameramanı tarafından ölümsüzleştirilen bir düelloda karşı karşıya getirecek. Ve mürettebatı Amerikalıları durdurmak için bir intihar görevine gönderilen bir Panzer IV tankındaki tetiğin arkasındaki bir genç olan Gustav Schaefer ile hesaplaşacak.
Clarence ve Gustav uzun bir bulvarda yangın çıkarırken, trajik bir savaş hatasıyla şaşırırlar. Bundan sonra olacaklar, Clarence'ı günümüze kadar takip edecek ve onu, düşünülemez olanı yapmak için Köln'e geri çekecek: düşmanıyla son bir kez yüzleşmek.
için övgü öncü
“Ayrıntılı, sürükleyici bir hesap. . . tank savaşının ürkütücü doğasına dayanan, çatışmanın karşı taraflarından iki tank mürettebatının olağanüstü hikayesi.”
—Bugün Amerika (dört yıldızdan dördü)
20. Yüzyılın Dönüm Noktası I. Dünya Savaşıydı
Almanya savaşı kazanmış olsaydı 1900'ler tamamen farklı olurdu.
Kilit nokta: Almanlar Schlieffen'i dinlemeli ve sağ eli güçlü tutmalıydı.
Alternatif tarih söz konusu olduğunda, İkinci Dünya Savaşı kraldır. Düzinelerce kitap ve savaş oyunu, Hitler İngiltere'yi işgal etseydi ya da Rusya'yı işgal etmeseydi tarihin nasıl değişeceğini gösteriyor. Nimitz sınıfı bir süper gemi, Pearl Harbor'da Japon filosuyla savaşmak için zamanda geriye gittiğinde ne olacağını bilmek ister misiniz? Bunun için bir film var. Nazi Almanyası kazansaydı dünya nasıl olurdu? Pek çok roman karanlık bir portre çizer. Daha önce jet avcı uçağı geliştirmiş olsaydı, Üçüncü Reich muzaffer olur muydu? Bu tür konular, İnternet sohbet forumlarındaki yangın bombaları gibidir.
Yine de bu sorular büyüleyici olsa da, neden İmparatorluk Almanyası 1914'te Belçika'yı işgal etmeseydi, Kaiser daha fazla denizaltı inşa etseydi veya Amerika savaşa girmeseydi ne olurdu diye sormaktan daha büyüleyici? Hitler'in kazandığı tarihsel bir zaman çizelgesini hayal etmek makul ise, o zaman neden çarların hala Rusya'yı yönettiği, İngiliz İmparatorluğu'nun savaştan asla tükenmediği ve Osmanlı İmparatorluğu'nun hala Ortadoğu'yu kontrol ettiği bir zaman dilimi neden olmasın?
Belki de Büyük Savaş'ın spekülatif tarihini caydıran kaderciliğin acımasız havasıdır. Ne olursa olsun, çatışmanın uzun, sefil bir katliam olacağı duygusu, dört yıllık canlı performans "Zafer YollarıAma savaşanlar dron ya da koyun değildi ve çatışma çamur, kan ve dikenli telden daha fazlasıydı. Rusya ve Polonya'da hareketli savaş, Türkiye'de amfibi istilalar ve Doğu Afrika'da gerilla kampanyaları vardı.
İnsan gücü, silah ve para bakımından daha zengin bir Müttefik koalisyonunun elinde Alman yenilgisinin kaçınılmaz olduğunu varsaymak da kolaydır. Yine de Almanya 1914'te neredeyse Paris'i ele geçirdi, Sırbistan ve Romanya'yı ezdi, isyan edene kadar Fransız Ordusunu kana buladı, Rusya'yı savaştan kovdu ve 1918'de Batı Cephesinde zafere çok yakın geldi. İmparatorluk Almanya'nın gücü. Mütareke, 11 Kasım 1918'de bir Fransız vagonunda imzalanıncaya kadar, Almanya'nın düşmanları imzalamadı.
Ne olmuş olabileceğine bir bakalım. İşte Almanya için tarihin çok farklı olabileceği birkaç olasılık:
İki cepheli bir savaştan kaçınmak:
Yirminci yüzyıl Almanya'sında bir mezar taşı olsaydı, şöyle derdi: "İki cephede savaşanların başına gelen budur." Kung-fu filmleri birden fazla rakiple savaşmayı kolaylaştırıyorsa, düşmanlarınızı tek tek yenmek genellikle daha iyidir.
arkasındaki fikir buydu Almanya'nın Schlieffen planı, Doğu'da daha zayıf güçleri korurken çatışmanın ilk günlerinde Fransa'ya konsantre olma çağrısında bulundu. Anahtar, geniş ve az gelişmiş Rusya hala seferberken Fransa'yı hızla yenmek ve ardından Çar'la hesaplaşmak için demir yoluyla kuvvetleri transfer etmekti.
Ancak Rusya, Ağustos 1914'te Doğu Prusya'ya saldırdı, ancak Tannenberg Savaşı'nda kuşatılıp yok edildi. Tarihin en ünlü kuşatma savaşlarından birinde 170.000 adamını sadece 12.000 Alman'a kaybettiler. Yine de Rus ilerlemesi, Alman Ordusu Genelkurmay Başkanı Helmuth von Moltke'yi üç kolordu Fransa'dan Doğu Prusya'ya transfer etmeye korkuttu. Tannenberg için çok geç geldiler ve Batı saldırısını Almanya'nın Fransa'yı yenmek ve muhtemelen savaşı sona erdirmek için en iyi zamanında hayati birliklerden mahrum bıraktılar.
O andan itibaren Almanya, Avusturya-Macaristan ve Türk müttefiklerini desteklerken güçlerini Batı ve Doğu arasında yaymak zorunda kaldı. Almanya'nın başarabileceği şey -eğer sadece bir cepheye konsantre olabilseydi- 1918'de acı bir şekilde ortaya çıktı. Yeni Sovyet hükümetini barış için dava açmaya zorladıktan sonra, Almanlar hızla 500.000 askeri Fransa'ya transfer etti. Ayrıca yenilikçi yenilikleri serbest bıraktılar stosstruppen (stormtrooper) sızma taktikleri - erken bir yıldırım savaşı tanklar olmadan - bu, siper savaşı çıkmazını kırmalarını sağladı.
Kaiserschlacht ("Kaiser'in Savaşı") saldırıları birkaç İngiliz ordusunu paramparça etti ve İngiliz komutan Douglas Haig'i birliklerini sırtlarının "duvara dayandığı" konusunda uyarmaya zorladı. Dört yıllık amansız muharebe ve ekonomik ablukadan sonra Almanya, Somme, Passchendaele ve Chemin des Dames'daki dört yıllık kanlı Müttefik saldırılarından haftalar içinde daha fazlasını başarma gücüne sahipti.
İdeal olarak, Almanya, Fransa ile savaşmadan tek başına Rusya'ya karşı savaşmak için diplomatik yollar bulabilirdi ya da tam tersi. Bunu başaramayınca ve Batı'daki daha kısa mesafeler göz önüne alındığında, Paris'i ele geçirmeye odaklanırken bir yandan da Doğu Prusya topraklarının bir kısmını geçici olarak kabul etmek daha iyi olurdu. Kolay olmayabilirdi ama iki cephede savaşmaktan çok daha kolay olurdu.
Belçika'yı İstila Etmemek:
İmparatorluk Almanyası, kendi iyiliği için fazla zeki bir ulustu. Konuyla ilgili örnek: tarafsız Belçika'yı işgal etmek. Askeri açıdan, Belçika'ya ilerlemek, Fransız ordularının ve Fransız-Alman sınırındaki tahkimatların kuzeyinden kaçmak ve ardından Paris'i ele geçirmek ve Fransız ordularını arkadan kuşatmak için güneye dönmek için parlak bir hareketti. Mobil savaş için geleneksel Alman tercihini yansıtıyordu (BEwegungskrieg), statik bir yıpratma savaşından ziyade üstün Alman taktiklerini tercih eden (Stellungskrieg) bu sadece sayısal olarak üstün rakiplerini destekleyebilir.
Stratejik bir ustalık mı? Aslında. Almanya'yı da savaşı kaybetmiş olabilir.
İngiltere, Belçika'nın tarafsızlığını garanti etmişti. Bu "kağıt parçası" Alman liderler tarafından alaya alınmıştı, ancak parşömen Londra'ya bir şans vererek Berlin'e çok pahalıya mal olacaktı. casus belli savaş ilan etmek. Artık Almanya sadece Fransa ve Rusya ile değil, aynı zamanda Britanya İmparatorluğu'nun muazzam askeri ve ekonomik kaynaklarıyla da karşı karşıyaydı.
Fransa'nın nüfusu 1914'te 39 milyon iken, Almanya'nın 67 milyonluk nüfusu vardı.. Fransa'nın tek başına Almanya'yı yendiğini hayal eden var mı? 1870'te başarısız oldu ve 1914'te başarısız olacaktı. Rusya 167 milyonluk nüfusuyla övünebilirdi, ancak silah, malzeme ve altyapı kıtlığı onu kilden ayaklı bir dev haline getirdi. Ordularının çoğunu Fransa'da tutmalarına rağmen, Almanlar 1918'e kadar Rusya'yı savaştan çıkarmayı başardılar. İngiliz desteği olmasaydı, bir Fransız-Rus kombinasyonu bile muhtemelen Alman gücüne yenik düşerdi.
İngiltere ve imparatorluğunun girişi, Müttefiklere yaklaşık 9 milyon asker ekledi. Daha da önemlisi, Kraliyet Donanmasını ekledi. Fransız savaş filosu Almanya'nın yarısı büyüklüğündeydi ve Akdeniz'de Almanya'nın Avusturya-Macaristan ve Türk ortaklarına karşı konuşlandırıldı. Rus donanması önemsizdi. Almanya'yı hammaddeden ve özellikle gıdadan mahrum bırakan, 1918'in sonlarına doğru 400.000 Alman'ı açlıktan öldüren ve sivil ve askeri morali bozan ablukası mümkün kılan Britanya'nın Büyük Filosuydu.
İngiltere'nin, tek bir gücün Kıta'ya hakim olmasını engellemek ve İngiltere'ye bu kadar yakın düşman deniz üslerini engellemek için zaten Almanya'ya savaş ilan etmiş olması oldukça olasıdır. Ancak Almanya, aylarca veya yıllarca İngiliz girişini engellemeyi başarmış olsaydı, düşmanlarını yenmek için daha fazla zamana ve kaynağa sahip olacaktı.
Büyük Bir Yüzey Filosu Oluşturmayın
İmparatorluk Almanya'sının Açık Deniz Filosu, 1914'te Britanya'nın Büyük Filosu'nun ardından dünyanın en güçlü ikinci donanmasıydı. Britanya'nın yirmi ikisine on beş dretnot ve Britanya'nın dokuzuna beş muharebe kruvazörü topladı. Alman yüzey gemileri, İngiliz rakiplerinden daha iyi zırh kaplama, top, itici ve ateş kontrol sistemlerine sahipti.
Peki bu güçlü yüzey filosu neyi başardı? Fazla değil. Başkent gemileri nadiren limandan ayrıldı ve bu da İngiliz ablukasını yerinde bıraktı. Alman filosu İngiliz ablukasını kıramadıysa, kendi İngiltere ablukasını uygulayamadıysa veya İngiltere'nin bir Alman amfibi işgalini sağlayamadıysa, o zaman ne işe yarardı?
Klasik bir "varlık filosu" olarak değere sahipti, saldırı fırsatını beklerken limanda kaldı ve düşmanı sadece varlığıyla tehdit etti (Churchill, Kraliyet Donanması komutanı John Jellicoe'yu her iki tarafta da kaybedebilecek tek adam olarak nitelendirdi). bir öğleden sonra savaş). Ancak asıl katkısı, İngilizleri Almanya'yı daha savaş başlamadan bir tehdit olarak görmeye kışkırtmaktı. Bir donanma silahlanma yarışıyla Kraliyet Donanmasının denizdeki üstünlüğüne meydan okumak, İngiliz aslanını uyandırmayı garantileyen tek hamleydi.
Almanya, küresel bir sömürge imparatorluğu olma hırsına rağmen, 1914'te hala bir Kıtasal güçtü. Savaşı kazanırsa, donanmasının değil ordusunun muazzam gücü sayesinde olacaktı. Almanya, Açık Deniz Filosuna bağlı para, malzeme ve insan gücüyle ne satın alabilirdi? Daha fazla bölüm mü? Daha fazla silah ve uçak? Ya da en iyisi, Alman deniz gücünün Müttefiklere muazzam hasar veren bir unsuru olan daha fazla denizaltı.
Sınırsız Denizaltı Harbine Başvurmayın:
Şimdi çok tuhaf bir gelenek gibi görünüyor. Ancak 1914'te denizaltıların ticari gemilere saldırırken yüzeye çıkması ve mürettebatın ve yolcuların kaçmasına izin vermesi gerekiyordu. Asil olduğu kadar insani olduğu kadar, denizaltıları daha savunmasız bıraktı.
Almanlar bu sözleşmeyi 1915'e kadar onurlandırdılar ve daha sonra gemilerin uyarı yapılmadan batırılacağı sınırsız denizaltı savaşına geçtiler. Ve Almanlar çok sayıda gemi batırdı, ancak Amerikan baskısı altında onu feshetti ve ardından 1917'de Almanya'yı kanayan bir çatışmayı sona erdirmek için umutsuz bir önlem olarak yeniden başlattı.
Birinci Dünya Savaşı'nın Alman Muharebe Kruvazörleri: Tasarımları, Yapıları ve Operasyonları
Naval Institute Press tarafından yayınlanan kitaplar, baskı kalitesi, metin, araştırma, illüstrasyon ve teknik bilgi açısından oldukça dengesizdi. Bu kitabın her yönden mükemmel olduğunu bildirmekten mutluyum. 1909 ve 1917 arasında kronolojik sırayla tamamlanan yedi Alman Battlecruiser'ın her birine, SMS von der Tann ile başlayıp SMS Hindenburg ile biten cömert bir Bölüm ayrılmıştır. Ayrıca her biri tamamlanamayan gemiler hakkında ve Naval Institute Press tarafından yayınlanan kitapların baskı kalitesi, metin, araştırma, illüstrasyon ve teknik bilgi açısından oldukça dengesiz olduğu tasarımlar için iki bölüm var. Bu kitabın her yönden mükemmel olduğunu bildirmekten mutluyum. 1909 ve 1917 arasında kronolojik sırayla tamamlanan yedi Alman Battlecruiser'ın her birine, SMS von der Tann ile başlayıp SMS Hindenburg ile biten cömert bir Bölüm ayrılmıştır. Ayrıca hiç tamamlanmamış gemiler ve hiç başlamamış tasarımlar için birer bölüm de var. Her Bölüm geminin tasarımı ile başlar, ardından yapımı, silahlanması ve demirler, arama lambaları, Gemi Tekneleri vb. konularda bilgiler verilir. Bunlara çizimler de eşlik eder. Beni özellikle ilgilendiren, hemen hemen tüm gemiler için dahil olan tepe, profil ve kesit çizimleri ve Güverte Planlarıdır. Her geminin adaşı, komutanları, denemeleri ve ayrıntılı bir operasyon geçmişi hakkında kısa bölümler var. Maps are included showing movements in peace where applicable and in war time. Also a list of the officers aboard is included for the Ships which were at Jutland (all except Goeben and Hindenburg). Of great interest are the descriptions of damage sustained by six of the seven ships in the course of the War. The text seems be well researched and is concise and well written.
The real treat in this book are the many well chosen and printed photographs, most of which I have never seen before. Many of these are of excellent quality and there some two page spreads showing the ships. The detail images are fascinating, particularly those showing where artillery or torpedo strikes occurred and the damage they caused, and also the damage that was prevented due to the armor of the ships.There are also two sections of color computer generated images which show details of each ship as well as full starboard, fore and aft view as well as from above. As for quality of binding and paper, they are very good, and I really like the 11.5" x 10" format. Some of the books published by the Naval Insyitute Press have been too small, so the plans, diagrams, etc. are hard to read. This is not a problem here.
I would have liked to have seen more interior views and perhaps one full crew staffing list showing the different divisions of the ship. The price is a bit on the steep side, but worth every penny. The problem I have with this book are the numerous instances of incorrect usage and misspellings. The author often refers to the Battlecruisers in plural as Panzerkreuzers, instead of Panzerkreuzer. The rank Rear Admiral, Konteradmiral is consistently misspelled as Kontreadmiral throughout the book. Grosser Kreuzer is misspelled as Grossen Kreuzer as plural or Grosse Kreuzer as singular which is the plural form, Wacht Ingenieur as Watch Ingenieur, Erster Offizier as Ersten Offizier, etc. The usage of German should have been checked before printing.
As a collector of Books on Navy Ships I can say without reservation this is the best book on German Naval Ships I have ever seen. I can only hope Mr. Staff will publish a companion book on German Battleship of Wold War I. I can not recommend this book highly enough. I would also recommend buying it sooner rather than later as Naval Institute Press have a tendency to go out of print.
. daha fazla
German Battlecruisers 1914-1918, Gary Staff - History
German Battlecruisers of World War One: Their Design, Construction and Operations, by Gary Staff, with illustrations by Marsden Samuel
Annapolis: Naval Institute Press, 2014. Pp. 336. Illus., maps, tables, diagr., appends., biblio., index. $85.00. ISBN: 1591141915.
The Kaiser s Battlecruisers
Staff, author of Battle on the Seven Seas: German Cruiser Battles, 1914-1918, and other works on the Imperial Navy, gives us a masterful look at the German battlecruiser. Aided by a plethora of photographs, plans, diagrams, and artistic renderings, Staff covers more than a dozen ships, including the ill-fated large cruiser Blucher, through the more famous Von der Tann, Moltke, Goeben, and other veterans of the High Sea Fleet, and on to the vessels of the projected ersatz-Yorck Sınıf.
Save for late war designs, each ship is given its own chapter, which includes a discussion of the origins and design evolution of the vessel, including the rationale for various decisions (e.g., retaining the 28 cm gun or going to 30.5 or 35 or, ultimately, 38), costs, details of construction, engineering, armoring and armament, seakeeping qualities, trials, and more.
After these technical considerations, Staff gives us a very detailed account of each ship s service history. This includes prewar movements and courtesy call, such the visit of the Moltke Birleşik Devletlere. Of course wartime activities are well covered, and more merely the ship s participation in the major sea fights. Staff also covers wartime movements that often omitted from accounts of the war at sea, such as routine patrols, providing cover for light forces, and combat missions against the Russians in the Baltic and the Black Seas. For those ships that received damage, Staff provides us with a very detailed account of the cause and nature of the injury, and its effect on the vessels, plus details about repair. And, of course, he takes the story of these ships through their internment at Scapa Flow and the scuttling of the Imperial fleet.
This is an invaluable resources for those interested in the battlecruisers, the Great War at sea, or the German Navy.