Araştırmacılar, ‘Zoom Yorgunluğunun’ Beyne ve Kalbe Zarar Verebileceğini Söylüyor
Araştırmacılar, ‘Zoom Yorgunluğunun’ Beyne ve Kalbe Zarar Verebileceğini Söylüyor
Zoom, FaceTime veya Microsoft Teams‘teki bir oturum sizi bitkin ve halsiz mi bırakıyor?
Tek siz değilsiniz: Pandeminin ilk günleriyle birlikte video konferansın popülaritesi hızla arttığından, bu tür teknolojilerin kullanımı da arttı. Bazılarının “Yakınlaştırma yorgunluğu” olarak adlandırdığı, video görüşmelerinden sonra bitkin hissedenlerin bildirdiği benzersiz bir bitkinlik durumuyla ilgili anekdotsal anlatımlar da var.
Yakın zamanda yapılan bir beyin izleme çalışması, eğitim ortamlarında video konferans ile yorgunluğa bağlı fiziksel semptomlar arasında bir bağlantı bularak bu olguyu destekliyor.
Scientific Reports dergisinde yayınlanan çalışma, Avusturya’daki bir üniversitede mühendislik derslerine katılan 35 öğrencide yorgunluğun fizyolojik belirtilerini araştırdı. Sınıfın yarısı yakındaki bir laboratuvarda video konferans yoluyla ve ertesi hafta yüz yüze yapılan 50 dakikalık derse katılırken, diğer yarısı önce şahsen, ardından çevrimiçi olarak katıldı.
Katılımcılar beyindeki elektriksel aktiviteyi ve kalp ritimlerini kaydeden elektroensefalogram (EEG) ve elektrokardiyogram (EKG) cihazlarıyla izlendi. Ayrıca ruh halleri ve yorgunluk düzeyleriyle ilgili anketlere de katıldılar.
Araştırmacılar, ayırt edici beyin dalgaları, azalan kalp atış hızı ve sinir sisteminin ders sırasında artan yorgunluğu telafi etmeye çalıştığına dair ipuçları da dahil olmak üzere zihinsel yorgunlukla ilişkili fiziksel değişiklikleri araştırdılar.
Araştırmacılar, kişisel ve çevrimiçi gruplar arasında “dikkate değer” farklılıklar olduğunu yazıyor
Video katılımcılarının yorgunlukları seans boyunca arttı ve beyin durumları, dikkatlerini vermekte zorlandıklarını gösteriyordu. Grupların ruh halleri de farklılık gösteriyordu; bizzat katılımcılar kendilerini daha canlı, daha mutlu ve daha aktif hissettiklerini belirtirken, çevrimiçi katılımcılar kendilerini yorgun, uykulu ve “bıkkın” hissettiklerini söylüyorlardı.
Araştırmacılar genel olarak, çalışmanın video konferansın fiziksel bedeline dair kanıtlar sunduğunu ve bunun “yüz yüze etkileşimin bir tamamlayıcısı olarak görülmesi gerektiğini, ancak onun yerine geçmemesi gerektiğini” öne sürdüğünü yazıyor.
Bu tür oturumların katılımcıları nasıl etkilediğine dair daha doğru bir fikir edinmek için araştırmanın iş ortamlarında ve evlerde tekrarlanması gerektiğini söylüyorlar ve beynin daha fazla bölümünü ve daha geniş bir katılımcı tabanını içeren daha ileri çalışmalar yapılması çağrısında bulunuyorlar.
Araştırma, Avusturya tarafından finanse edilen ve teknolojinin insan vücudunu ve beynini nasıl etkilediğine dair sağlam kanıtlar toplamayı amaçlayan “Organizasyonlarda Teknostres” projesinin bir parçası olarak gerçekleştirildi. Proje boyunca yayınlanan diğer çalışmalar arasında “dijital detokslar”, iş yerindeki kesintiler ve sosyal ağ kullanımı yer alıyordu.
Kaynak: washingtonpost