Yazar Will Hayward yıllarca kırmızı, lekeli ve tahriş olmuş bir ciltle kaşınmıştı, ancak alevlenmelerin nedenini ancak sokağa çıkma yasağı gelene kadar keşfetti. Kardeş başlığımızın bir makalesinde GallerÇevrimiçiWill, cilt sorunlarının yaklaşık on yıl önce, yüzünde birkaç saat içinde “korkunç kırmızı lekelere” yol açan “yanma hissi” ile başladığını yazdı.
Bazen Will de, görünüşe göre sebepsiz yere boynunda ve sakalında “kazıklı döküntüler” çekiyordu. Neler olup bittiğinden emin olmayan Will, sorunu çözmek için çeşitli yollar denedi. Geceleri dışarı çıktıktan sonra kızarıklıkları fark ettikten sonra alkolü bıraktı, ama boşuna.
Hatta “güneşin altındaki her nemlendiriciyi” denedi, kendine güneş kremi sürdü ve süt ürünlerinden vazgeçti – ama hiçbir şey işe yaramadı.
Ne yazık ki Will, gizemli alevlenmeleri nedeniyle özgüveniyle boğuşuyor ve daha önce görüntülü görüşmeler sırasında randevuları iptal ediyor ve kamerasını kapatıyor. Bir neden bulmaya çalışırken, bir dermatolog yanlışlıkla ona kızarma, kızarma ve görünür kan damarları ile sonuçlanan bir durum olan rosacea teşhisi koydu, ona bazı kremler verdi ve kafeini bırakması için onu teşvik etti.
Bunun bir dereceye kadar yardımcı olduğunu ve düşük seviyeli kızarıklığın bir kısmını azalttığını söyledi. Bununla birlikte, lekeler ve alevlenmeler “aynı derecede şiddetli” kaldı ve aynı sıklıkta ortaya çıktı.
Dermatoloğa geri dönersek, Will’e bu kez rosacea hastaları arasında yaygın bir cilt rahatsızlığı olan ve pul pul pullarla birlikte kaşıntılı döküntülere neden olan seboreik dermatit teşhisi kondu. Kafeinsiz diyetine, rozasea için antibiyotikli rozasea kremine devam edecek ve ayrıca ‘karışıma özel bir şampuan’ ekledi. Ancak bir kez daha yanlış tanı almıştı.
Dikkatli önlemler almasına rağmen, cilt durumu İngiltere’nin karantinaya girdiği güne kadar daha da kötüleşti. Bu noktadan sonra, birkaç hafta içinde önemli gelişmeler gördü.
Will, “Bazen yine de biraz kötü giderdi ama pandeminin ilk günlerinde cildim yıllardır olduğundan daha iyiydi. Anlamadım ama şikayet etmiyordum!
“Sonra dünya yeniden açılmaya başladığında daha fazla dışarı çıkmaya başladım ve cildim yavaş yavaş tekrar kötüleşti. Bu, geçen sonbaharda bir buçuk yıl sonra ofise döndüğümde özellikle doğruydu. Birdenbire birinci kareye geri döndüm – aslında , daha kötüydü.”
Will, başka bir dermatoloğa sevk edildikten sonra bir yama testi geçirdi. Tam olarak neye alerjisi olduğunu anlamak için sırtına yapışmış ‘bir sürü farklı potansiyel alerjen’ gördü.
Will’in aslında iki kimyasala, 2-bromo-2-nitropropan -1,3-diol ve Metilizotiazolinona alerjisi olduğu keşfedildi. Son yirmi yılda yavaş yavaş kullanımdan kaldırıldığı için ilk kimyasaldan kaçınmanın kolay olduğunu söyledi.
Bununla birlikte, ikinci kimyasal olan Metilizotiazolinon, sabunlar ve duş jelleri de dahil olmak üzere bir dizi günlük üründe bulunduğu göz önüne alındığında, tamamen farklı bir konudur. Bulaşık deterjanı ve mobilya cilası gibi günlük ihtiyaçlarda da bulunur.
Evini bu tür ürünlerden arındırdı. Yine de Will, tuvaletlerdeki otomatik oda spreyinin kimyasal içerdiğini fark ettiğinde ofiste daha fazla zorlukla karşılaştı.
Will şunları yazdı: “Neyse ki gerçekten destekleyici bir işverenim var ve ürünü kaldırdılar. Şimdi ofiste oturmuş bu makaleyi yazıyorum ve yıllardır ilk kez masamın başındayım ve cildim acımıyor!
“Şimdi burada kendimi aşıyor olabilirim. Henüz doktora gitmedim ve hala antibiyotik kullanıyorum. Ancak, sanırım on yıl sonra nihayet durumumu anlıyorum ve bununla nasıl başa çıkacağımı biliyorum.
“Önümüzdeki aylarda antibiyotikleri ve çeşitli kremleri bırakacağım ve potansiyel olarak çikolatayı hayatıma geri sokacağım (dört yıldaki ilk Twix’ime bayılırdım) ne gibi bir etkisi olduğunu görmek için.”
.