Banalın etimolojisi bizi Fransız diline götürüyor. Terim, maddede eksik olanın yüzeysel veya önemsiz olduğunu açıklamak için bir sıfat olarak kullanılır.
Örneğin: "Bu kadar banal bir şey için neden sinirlendiğinizi anlamıyorum ...", "Entelektüellerle ilgili karmaşık kitaplardan ve filmlerden bıktım: Boş zamanımı daha fazla banalık eğlenceye ayırmak istiyorum", "Birkaç dakika sonra banal konuşması, cumhurbaşkanları konuyla tamamen ilgilenmeye karar verdi . "
Banal her gün ya da biraz aşkın bir şey olabilir. Bir gazetenin, "banal tartışmaların" ardından bir adamın diğerini bıçakladığını bildirdiğini varsayalım. Bu niteleyici, sonuçları ciddi olmasına rağmen (bir bıçakla yapılan fiziksel bir saldırı), çatışmanın nedeninin önemsiz olduğunu belirtir.
Banal fikri , derinliğe sahip olanın muhalefetinde de kullanılır; yani, anlamını anlamak veya yorumlamak için belli bir zihinsel çaba gerektiren şey. Edebi bir eleştirmen, bu bağlamda, bir kitabın ilgilendiği konunun az maddesine değinerek bir "banal tema" etrafında döndüğünü yorumlayabilir.
Aynı şekilde, birçok durumda, şu anda bizi işgal eden bu sıfatın bir kişiyi ifade etmek için kullanıldığını söyleyebiliriz. Böylece, bunun ya da bireyin yasaklı olduğu söylenir. Bunun anlamı, derin fikirlere sahip olmayan, duygulara değer vermeyen, her zaman gereksiz şeyleri tercih eden, kendisini yalnızca şeylerin ortaya çıkması ve başka hiçbir şey tarafından uzaklaştırılmasını sağlayan bir insan olmasıdır. .
Bu, aynı şekilde, yalnızca tüketiciliği aramanın, daha önemli olanın estetik olduğunu ve her zaman sadece rahatınızı aramak için tereddüt etmeyen ve bulmaya çalışmakta tereddüt etmeyen modası takip ettiğini gösteriyor. sürekli onun keyfi.
Bu durumda, banal olarak tanımlanan bu kişinin anlamsız ve yüzeysel sıfatlarla tanımlandığını tespit edebiliriz.
Bilim dünyasında, şu anda ele aldığımız sıfatın kullanımına başvurduğumuzu vurgulamalıyız. Spesifik olarak, banal mikroorganizmalar denilen şeyden söz ediyoruz. Bu, herhangi bir hastalık üretmedikleri özelliğine sahip mikroorganizmaları belirtmek için kullanılan bir terimdir. Elbette, eğer üzerine etki ederlerse bir elementin kompozisyonunu değiştirebilirler. Böylece, örneğin, herhangi bir yiyeceğin bileşimini değiştirebilirler.
Öte yandan, "kötülüğün eşitliği" kavramı, İsrail’de Nazi şefi Adolf Eichmann aleyhindeki dava sonrasında filozof Hannah Arendt tarafından geliştirilmiştir. Arendt için, Eichmann eylemlerinin "kötü" ya da "iyi" olup olmadığını analiz etmeyen bir insandı : onların sonuçlarını da umursamadı. Profesyonel olarak terfi etmek amacıyla, üstlerinin dikte ettiği emirlere verimli bir şekilde uymak için kendisini sınırladı. Bir filozofun söylediğine göre “kötülüğün eşitliği”, bireyin eylemlerin etkilerini düşünmeden bir sistemdeki rolünü yerine getirme konusunda kendisini sınırladığı zaman ortaya çıkabilir.