SS'nin başlangıcında Hitler, Himmler'in geliştirdiği yoğun faaliyete sevindi. Sonra bu Himmler'in ne yarattığını merak etmeye başladı. Ve sonunda sadece kafasını tuttu.
Speer’in hatıralarına göre “Hitler, Himmler’in SS’in etrafında yarattığı efsane sık sık konuşmaz bir şekilde konuştu:“ Ne saçmalık! Sadece bütün tasavvufları bir kenara bırakan zaman geldi ve lütfen - her şeye baştan başlar! O zaman kilisenin göbeğinde kalmak daha iyidir. En azından gelenekleri var. Bir gün beni "kutsal SS" yapmam için bir düşünceye değer! Sadece düşün! Evet, mezarıma döndüm! ""
Bu arada Himmler tamamen içtendi. Aziz Hitler, Düzenin ideolojisine çok yakışır. Hitler zayıf Almanya'yı Millennial Reich'e dönüştürürken Himmler, kendisine emanet edilen ulus liderinin korunmasını, bu büyük Reich'e düzen getirmek için tasarlanan dayanılmaz bir güce dönüştürdü. SS'in Goering'in daha önce kontrol ettiği polise bağlı olmasıyla başladı. Anlayışındaki polis, Düzen ile basit Almanlar arasında harika bir bağdı. Himmler’e göre, polis vatandaşlarında karışık bir saygı ve korku duygusuna sahip olmalı. “Almanya'da siyah üniformamızı gördüklerinde hastalanan bazı insanlar olduğunu biliyorum, bunu anlıyoruz ve sevilmeyi beklemiyoruz” dedi. Eh, siyah üniformalı insanlar gerçekten korkuyorlardı ve sadece hırsızlar, gangsterler ya da küçüklerin tacirleri değil, aynı zamanda tamamen yasalara uyan insanlar da korkuyorlardı. Güçlü bir eli olan Himmler, normal ceza polisini koruyordu, ancak bunu siyasi gizli polise (Gestapo) ve SS'nin (SD) güvenlik servisine ekledi. Ve 1939 yılında, Gestapo ve SD, emperyal güvenlik merkezine (RSHA) girdi. Aslına bakarsanız, ceza polisi olağan işle - suçluları yakalamakla meşguldü. Ancak SD ve Gestapo çok daha önemli şeylerle meşguldü. CD kendi SS saflarının saflığını korudu ve Gestapo siyasi muhalifleri etkisiz hale getirdi ve herhangi bir muhalefeti kesti. Almanya'nın tüm iç hayatı Himmler'in elindeydi.
Heinrich Muller
Düşmanlık döneminin başlamasıyla, Gestapo ve SD'nin gücü, Reich'e bağlı tüm bölgelere yayıldı. Heinrich Muller o yıl Gestapo'nun başına geçti ve Reinhard Heydrich zaten SD'nin başındaydı (RSHA'nın kurulmasından sonra, emperyal güvenlik başkanı oldu ve SD liderliği Kaltenbruner-ner'i aldı). Yaptığı çalışma sayesinde ve Rem'in elimine edildiği ustalıkla sahte sahtekarlık yapıldı ve saldırı uçağı ortaya çıkan Reich'te güçlerini ve yetkilerini kaybetti. Çabaları sayesinde von Rath'a suikast girişimi planlandı.
Reinhard Heydrich inanılmaz bir insandı. Uzun boylu, sarışın, mavi gözlü, istekli bir yüzü ve çok yüksek bir alnı ile gerçek bir Aryan izlenimi verdi. Eğer SS'de bir dahi varsa, şüphesiz ki - Heydrich. Küçük Saksonya'daki Gall-on-Saale kasabasındaki konservatuvarın ailesinin ailesinden gelmişti, gençliğinde gelecekteki annesi SS adamı bir aktrisdi, yani Reinhard sanatsal çevresini terk etti. Doğumda ona verilen göbek adı bile Tristan gibi geldi - annesi Wagner'in operası olan Tristan ve Isolde için deliydi.
Çocuklukta bile, müziğe olan olağanüstü yetenekleri keşfedildi - Reinhard, bir ölümcül ve bir virtüöz kemancısı olarak kabul edildi, ölümüne kadar tuttuğu bu müzik aşkı. Ancak müzikal değil askeri bir kariyer seçti. Gururlu, cesur, girişimci, özgür denizler ve bir deniz subayı üniforması hayal ediyordu. Kayıt olduğu öğrenci okulunda, navigasyon ve matematikteki olağanüstü yetenekleri hemen açıldı. İkinci alanda, o sadece bir dahi idi. Zekâya ek olarak, genç Heydrich de mükemmel bir sporcunun tüm niteliklerine sahipti - binicilik sporuna girdi ve kazanmak için imkansız olan bir kılıç ustası oldu. Heydrich, korku bilmiyordu, alışılmadık derecede hünerli ve sezgisel bir hediye aldı.
Heydrich'in daha ileri kaderi mükemmel görünüyordu. 1926'te iki yıl sonra teğmen rütbesini aldı - teğmen şefi, daha sonra amiral gemisi Schleswig-Holstein'a atandı.
O zaman her şey çöktü.
Reinhard Heydrich - Hitler'in favorisi, Tukhaevevski'nin "pozlamasını" organize etti
Genç Heydrich, dış çekiciliği göz önüne alındığında, kadın cinsiyetine çok kayıtsızdı, çok fazla hayranı vardı. Bu cazibe kariyerini mahvetti. Bir kayık yolculuğu sırasında, Reinhard boğulan kızları gördü: bir tekne sürmeye çıktılar, tekne ters döndü. Gerçek bir şövalye gibi, Heydrich hemen kurtarmaya koştu. Çok sevdiği kurtarılan kızlardan biri ve tanışmaya başladılar ve birkaç ay sonra Heydrich nişanlandıklarını açıkladı. Ve az önce açıkladı, hemen komuta şikayet eden belli bir kız ortaya çıktı ... Reinhar'dan bir çocuk bekliyordu. Memur, nişandan vazgeçmesi ve görevini yerine getirmesi, yani başka biriyle evlenmesi tavsiye edildi. Heydrich reddetti. Sonra bir onur mahkemesine tabi tutuldu, orduya eski haline getirme hakkı olmadan mahkum edildi ve görevden alındı donanma. Tüm umutların çöküşüydü. Heydrich işsizdi, ancak Lina von Osten ile evliliğini kaydetti.
Heydrich'in karısı Fuhrer'in tutkulu bir destekçisi oldu ve Reinhard'a kaderi SS ile ilişkilendirmesini tavsiye etti. Reinhard, tüccar donanmasının daha fazlasını hayal etti, denizin ilgisini çekti. Ancak karısının tavsiyesine kulak verdi ve bir okul arkadaşı aracılığıyla Himmler ile tanıştı. Birdenbire, Himmler genç subaylara sadece SS üyeliğini değil, aynı zamanda gelecekteki geleceklerini de sundu. Yeni tanıdığı dönemde, hızlıca ayık ve inatçı bir akıl fark etti (böylece SS'lerin Reich-Fuhrer'ı nasıl yetenek bulacağını biliyordu). Himmler Reinhard'a SD başkanı olarak görev yapmasını önerdi. Heydrich'in karşı istihbaratın gerekli tüm özelliklerine sahip olduğu ortaya çıktı. Hevesle kriptografiyle uğraştı ve Himmler'in bürosunun ortaya çıkan Reich'te öncü bir konumda olmasına yardımcı olan tüm önlemleri geliştirdi. Onun tavsiyesi üzerine Himmler, polis yapılarını “ustalaştırdı” ve SS'yi gerçek bir askeri seçkin haline getirdi.
Aynı zamanda, Heydrich düşük profilli kalmayı tercih etti: tehlike anlarında cesur, utangaç ve mütevazı, kendi değerlerini ortaya koymaktan hoşlanmadı. Bu Himmler'ı etkileyemedi. Partiye verilen tüm hizmetler, çekingen Reinhard'a değil, zorlayıcı Heinrich'e verildi. Ancak, Heydrich ve şöhret elde etmek istemedi, çalışmaları büyüledi. Bilmeceleri çözmek gibiydi ve bilmeceleri severdi.
Heydrich, Himmler'in büyülü yönelimi ve ırksal teoriye olan bağlılığı üzerine kahkahalarla davrandı. Reichsführer'in kendisinin ortaya çıkması üzerine, bir keresinde kendisini şöyle ifade etti: “... burnuna bakarsanız, bu tipik bir Yahudi, gerçek Yahudi havyasıdır”. Bununla birlikte, Reinhard'ın kendisi kirli kan suçlamalarından kaçmadı: düşmanları uzun süredir başarısızlıkla sonuçlandı ve Himmler'i ikincisinin kökeninde bir sorun olduğuna ikna etmeye çalıştı.
Tükürükler, tamamen Yahudi olan annesi adı Süss'ten utanıyordu, ancak ikinci evliliğin soyadıydı ve Yahudi değildi. Heydrich, ırkçı saçmalıktan etkilenmediği anlamında bir anti-Semite değildi, aksine boşuna kan kaybetmemek için elinden geleni yaptı. Ancak parti ve devlet için bazı önemli operasyonlar yapılması gerektiğinde, en iyi hedefler elbette Yahudilerdi. Yani, neden uğruna gerekliyse, başkasının anti-Semitizmini ustaca kullanabildi.
“Gryspinop” planının geliştiricisi olduğu ortaya çıktı, yani cinayeti Paris'teki Alman Büyükelçiliği von Rath'ın bir çalışanının düzenledi. Bu zamana kadar, SD'si zaten iki kanada bölünmüştü: ilki devlet içinde normal işlevleri yerine getiriyordu, ikincisi İngiliz İstihbarat Servisi gibi bir şeydi. Gayd-ichu, yalnızca Berlin'deki şık bir genelev kisvesi altında kayda değer bir temsilci ağı oluşturmayı başaramamış, bir tür bilgi madenciliği salonu açmıştır. Reich'in üst düzey yetkilileri ve memurları bu salona bir av ile gittiler. Heydrich, kabini her türlü dinleme teçhizatıyla doldurdu, böylece salondaki müşterilerin gizli sözleri derhal onun tarafından tanındı. Salon kızları ile ünlüydü, müşterilerin sonu yoktu.
Gizlice dinleme verilerini inceleyen Heydrich, yalnızca tehlikeli sırları değil, aynı zamanda acentaları da ortaya çıkardı. İtalyan bakan Ciano bile böyle bir kaderden kaçmadı. SD, eylemlerini hem iç hem de yurtdışında yürütmeyi başardı, düşman siyasi liderlerin eylemlerini yönlendirdi ve zorladı.
1936’te Heydrich Ofisi ustaca Tukhaçevski’nin teşhirini organize etti. Operasyon, Tukhachevski'nin Stalin'in gücünü SSCB'ye atacağı söylentilerine dayanıyordu. Heydrich, söylentilere çok az inanıyordu, ancak Tukhachevski'yi atmak için harika bir şanstı ve Stalin'in manik aklını bilmek, aynı zamanda Sovyet ülkesinin en üst askeri lideriydi.
Mikhail Tukhachevsky
Düşmanın zayıflaması hemen Hitler'le ilgiliydi. Bu yüzden Heydrich uzmanlarına, Tukhachevski'nin Alman yoldaşlarıyla iddia edilen gerçek yazışmalarından oluşan, Sovyet generaline hacimli bir dosya derleme emri verdi. Dosya, gerekenleri derhal bilgilendiren Sovyet istihbarat subayı tarafından çekildi. Stalin'in cevabı onu bekletmedi: SSCB'ye kafalar uçtu, orduda büyük temizlik başladı.
Ayrıca Kristal Gecesini ustalıkla organize etti. Planı uygulamak için Fransa'daki Alman elçiliğinin bir çalışanı olan Ernst von Rath cinayetini düzenlemeye karar verdi.
Diplomat belirli çevrelerde biliniyordu: eşcinseldi ve bu da görevi kolaylaştırdı. Bir sanatçı olarak, Heydrich halkı, Almanlarla aşk ilişkisi olan genç bir Polonyalı Yahudi Grinshpan'ı seçti. Aynı zamanda, Grinshpan ailesi “evlendirildi”, böylece Yahudiler hakkında bir Polonya-Alman anlaşmazlığına düştü ve Polonya topraklarında yerinden olmuş kişiler için bir kampa girdi.
Doğru zamanda, Grynszpan babasından kısa bir kartpostalı aldı: “Sevgili Gershl, Polonya'da karaya oturduk, bir kuruş para olmadan. Bir şey gönderebilir misiniz? Şimdiden teşekkürler. Baba. " O zamana kadar Grinshpain'in kendi hayatı küllere dönüşmüştü: bir Alman diplomat onunla olan ilişkilerini koparmıştı. Heydrich’in halkı acilen Grynshpain’in babasından yeni bir mektup çıkardı ve babanın Alman’lardan şikayet etmesine ve vahşetlerini yazmamasına karar verdi. Genç adamdan bir mektup, SD'nin bir çalışanı tarafından kendisini babasının bir arkadaşı olarak tanıttı. Kendisi böyle etkileyici hikayeleri paylaştı, etkilenebilir gençliğin saçını kestirdi.
Hüzünlü konuşma personeli Heydrich işini yaptı: genç adam bir silah aldı ve von Rath'la puanları almaya başladı. İçinde şimdi sadece onu terk eden sevgiliyi değil, Yahudi halkının düşmanı da gördü. Büyükelçiliğe önceden Grinshpan'ı atlaması emredildi ve büyükelçi orada değildi.
Alman büyükelçisi ile hemen bir toplantı yapmak isteyen Gryshpan, yokluğunda Vatu'nun yerine geçmedi. Eski sevgilinin onu bütün kliple nasıl vurduğunu anlamaya bile vakti yoktu. Şiddetli bir yarayla von Rath bir Paris hastanesine götürüldü ve Grynshpan tutuklandı ve cezaevine gönderildi.
Polis, tutuklanan kişinin cebinde babalarına gönderilmemiş bir mektup buldu: “Canım! Aksi halde yapamam - kalbim, 12'in binlerce ortak din adamımın acılarını öğrendiğim andan itibaren kanıyor. Tanrı beni affet, umarım beni affedersin. Gershl". Heydrich'in planına göre, von Rath'in yerinde ölmesi gerekiyordu, ama atıcının beceriksiz olduğu ve mermilerin diplomatın omzuna hafifçe dokunduğunu ve karnına vurduğunu belirtti.
Von Rath şanslıydı: Zaman içerisinde yapılan operasyon onun iyileşmesini garantilemişti. Heydrich'in izin veremediği şey bu. Şahane bir bahane altında, Alman doktorlardan oluşan bir tugay Paris'e gönderildi. Von Ratha'ya aktarılan kanın yanlış grubun kazara olduğu ortaya çıktı. Zavallı adam Kasım 9 akşamı öldü.
Heydrich adına iki günlüğüne gazeteler bir histeri durumuydu.
Yahudileri hesap vermeye çağırdılar, Yahudi aleyhtarlığı duyguları kuvvetle büyüdü.
Von Rath'in ölümü bir tetikleyici gibi çalıştı: insanlar öfkelerini göstermeye hazırdı. SS Özel Kuvvetlerine, öfkenin tezahürünü en üst düzeyde sağlama emri verildi, ancak gereksiz mağdurlara ve yağmalara izin vermedi. Özellikle de öfkenin kontrolden çıkması ve Aryan nüfusuna zarar vermesi yönünde baskı yapıyordu. Aslında çok az mağdur vardı, hasar çok büyüktü.
Heydrich maddi zararlara karşı değildi: O zamanlar Reich, Yahudileri ekonomiden ve genel olarak ülkeden biraz daha sonra ele alınacak olan ülkeden sıkma politikası izliyordu. Ayrıca, Polonya-Alman ilişkilerinin komplikasyonuna zemin hazırladı ve Hitler'in sabırsızlıkla beklediği Polonya provokasyonlarını kışkırtmalıydı.
SD’nin bir başka gizli olayı ise Fuhrer’de başarısız olduğu iddia edilen bir teşebbüsün örgütlenmesi. Heydrich, suikastın kendisini organize etmeyi beklemiyordu, ancak gerçekten hazırlıklı bir terör eylemi hakkında bilgi edindiğinde, olayları küçük bir değişiklikle komplocular tarafından planlanan arsa boyunca akmasına izin vererek, dikkat çekici bir şekilde kullandı.
8 Kasım 1939, Hitler Münih'teki bir pub'ı ziyaret etti, burada eski parti kadroları önünde bir konuşma yaptı. Seyirciyi şaşırtması için konuşması kısa sürdü ve pub'ı erken terk etti. Muhtemelen şaşırmamalısınız: Bence patlama zamanı hakkında bilgilendirildi. Ayrılmasından 15 dakika sonra, Elser tarafından atılan patlayıcı patladı, altı eski parti üyesi ve bir garson öldü ve 10'ten daha fazla kişi yaralandı. Ancak SD'nin görevi yerine getirildi: insanlar başarısız girişimi Fuhrer'in mucizevi kurtuluşu olarak algıladılar. Gazeteler gerekli olan zevkle boğuldu - herkes İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasından hoşlanmadı. Suikast girişiminden sonra ulus yürüdü. Saldırının lanet İngilizler tarafından organize edildiğine ikna oldu!
Bazen Heydrich tarafından tamamen kendiliğinden kararlar alındı.
Savaşın başlamasından bu yana, İngilizler Reich'in ekonomisini çok tuhaf bir şekilde yok etmeye karar verdiler: uçaklardan yiyecek ve tüketim malları için sahte kartlar düşürmeye başladılar. Hemen, Heydrich'in kafasında bir plan doğdu: sahte para yaratmayı organize etmek ve İngiltere'ye dağıtmak. Bütün bir yıl boyunca, SD uzmanları en ciddi sınavdan geçebilecek banknotlar oluşturmak için çalıştılar. Bu amaçla, sahte kişiler bile hapishanelere getirildi.
SD'deki 1940 yılı itibariyle, bu tür sahte numaralar memnuniyetle herhangi bir bankaya götürüldüğü için yapıldı. Ancak bu zamana kadar İngiliz ekonomisini baltalama planı çoktan solmaya başlamıştı. Heydrich, amaçlanan amacı için sahte kullanmaya başladı: PXA'nın bakımı için. Bakanlığın çok fazla masrafı oldu, ancak bütçeden çok fazla para ayrılmadı. Neredeyse tüm RXA ajanları ücretlerini sahte olarak aldılar.
Ancak Heydrich’in en önemli olayı gizli dosyaların toplanması. RCA'nın başkanı Hitler’in dışına değil, herkesi kirletti. Reinhar'ın ölümünden sonra, bu belgeler Muller ve Kaltenbrunner'a düştü, uzlaşmacı kanıtlar Reich'in tüm üst düzey yetkililerini PXA korkusundan korudu. Ancak Heydrich giderek daha yüksek bir görev hayal ediyordu. Etkisini Reich’in bütün iç politikalarına yaymak ve İçişleri Bakanı olarak görev yapmak istedi. Hitler Heydrich’in örgütsel becerilerinden şüphe etti ve ona başlaması için Bohemya ve Moravya’ya koruyucu yardımcısı görevi verdi.
Eylül ayında 1941, Baron von Neurath'e yardım etmesi için gönderildi. Neurat, Alman rejimine muhalefetle hiçbir şey yapamadı. Olay yerine, ilk gün, Heydrich tüm hoşnutsuzlukları yeraltından çıkarmak için bir acil durum hali başlattı. Ve bu yemdeki hoşnutsuzluk gagaladı: direnç başladı. Muhalifler derhal hapishanelere ve kamplara gittiler ve birkaç hafta sonra acil durum kalktı ve hayat kıyılarına girdi.
Ancak, Heydrich, komünist ve milliyetçi Çek yeraltına ek olarak, gizli bir muhalefet olduğunu biliyordu (Çek aydınlarında gördü). Bu nedenle onun desteği işçi ve köylüleri seçti. İzlediği politikanın tümü sıradan insanların yaşamlarını iyileştirmeyi hedefliyordu: üretimde çalışanlar için aynı gıda grubuna ayakkabı, sanayi eşyası tahsis etmiş, ücret artışı, Çek tatil yerlerinde talep edilen binalar ve tatil evleri ağı yaratarak; mallarda spekülasyon yok. Ve bu politika kendini haklı çıkardı: Çek işçileri Alman ordusuna savaş boyunca askeri teçhizat sağladı. Almanya'daki işçilerden bile daha iyi yaşadılar. Direniş ve konuşma hakkında bile gitmedi. Ama sonra sürgündeki İngiliz istihbaratı ve Çek hükümeti müdahale etti. Neşe, ülkesinin Almanlara karşı konuşmaya çalışmadığı fikriyle anlaşamadı. Bu yüzden, eğer insanlar Almanlarla kavga etmemeyi tercih ederse, karar, Çek saboteratörlerini göndermek için doğmuştur.
Komplocular Heydrich’in ünlü kalitesinden - olağanüstü cesaretten faydalandılar. Korunmasız ve açık bir arabada şehri gezdi, sadece şoförü onun yanındaydı. Reinhard'ın rotası Prag halkı tarafından iyi tanınmıştı: değiştirmedi. Dolayısıyla terörist saldırı yapmak sorun değildi.
Haziran 27 sabahı, 1942, Heydrich her zamanki gibi şehirde dolaşıyordu. Ama direksiyonun arkasında - bu bir tesadüf! - Eski ve deneyimli şoför Willy ve diğer şoför değildi - Klein. Willie sıradışı durumlarda nasıl davranılacağını iyi biliyordu. Klein bilmiyordu. Araba bir dönüş yapmaya başladığında, yağmurluktan bir adam yola atladı. Heydrich anında her şeyi anladı.
“Gaza basın!” Diye bağırdı Yeni gelen, ama kafası karışmıştı ... ve yavaşladı.
Bu kısa an, kişinin yağmurluğu düşürmesi ve makineli tüfeği çıkarması için yeterliydi. Ancak makine reddetti! Sonra bir el bombası yolun üzerine uçtu. İkinci bir terörist tarafından atıldı. Araba patlamadan sakatlandı, etraftaki evlerden pencereler kırıldı. Komplocular kaçmaya karar verdiler, fakat arkalarında hem yaralılar koştu, hem de şoför Klein ve Heydrich kendisi. Sürücü hemen kafaya iki ölümcül atış aldı. Gade-ichu sabote ediciyi yaralamayı başardı, ama bu yapabileceği son şeydi. Yere düştü ve bilincini kaybetti. Bir daha asla kendine gelmedi: Temmuz 4'ta kan zehirlenmesinden öldü.
Heydrich'in ölümüne verilen Alman tepkisi çok kötüydü: yakın zamanda pasifize edilmiş Çek Cumhuriyeti benzeri görülmemiş bir teröre maruz kaldı. Heydrich'in katilini arıyorlardı. Çek tarafından bir ücret karşılığında verildi. Heydrich ölümünden sonra Kan Düzeni ve Alman Düzeni ile ödüllendirildi.
Reich'in birçok figüründen farklı olarak, Heydrich zalim olmasına rağmen (sebepsiz olmasa da, Hitler ona demir kalpli bir adam dedi), ama oldukça makul bir insandı. Boşuna kan dökmedi, halk arasında gereksiz yere kızarmaya neden olmadı. Sınırlı bir alanda, Yahudiler için normal bir yaşamın semblance'sini bile yaratmaya çalışsa da, bu zamana kadar kendilerine yönelik politika önemli ölçüde sıkılmıştı.
Theresienstadt bu şekilde ortaya çıktı - Yahudi yönetimine sahip kapalı bir Yahudi şehri. Himmler, yaratılışına borç verdi. Aslında, Heydrich ve Gestapo şefi Muller, Muller’ın kendisinin değil, aynı zamanda alt Eichmann’ın da yaptı. Therichenstadt'ta Reich Yahudilere karşı zulüm yapmakla suçlandığında Kızıl Haç temsilcileri bile getirdiler. Burada, rehberler gösterdi ki, Yahudileri yok ettiğimizi, onları dikenli tellerin üzerine yerleştirdiğimizi söylüyorsunuz, ama burada tel ve vahşeti nerede görüyorsunuz? Şu mutlu yüzlere bak! Özellikle konuklar için müzik grubu sergilendi ve konuklar Theresienstadt Yahudilerinin Mozart veya Beethoven çalmasıyla zevkle dinledi. Ondan sonra Kızıl Haç vahşeti gördüğünü söyleyemedi.
Tabii ki, hepsi sahteydi. Terezi-enstadt'taki hayat tatlı değildi, ama çocukların insani yoğunlaştırılmış sütü reddettiği gerçeği, bu yüzden reddetmemeye çalışacaklardı! Her şeyde korku vardı. Ancak Polonyalı gettolara veya kamplara kıyasla, hiç vahşet olmadı. Heydrich, tehditleri Yahudiler oldukları için değil, Yahudi oldukları için değil, "kırmızı bulaşıcılık" yüzünden gördüğü için gördü. Molotof-Ribbentrop Paktı'nın imzalanmasında öfkelenmesi hiçbir şey için değildi, hatta büyüyen komünist tehlikeye dair bir raporu ile şefi Himmler'e bile döndü.
Theresienstadt - "Yahudilerin yerleşimi"
“Gerçek” dedi, “Reich topraklarında güvenlik polisinin (SD) Komintern'in emriyle kurulan birçok terörist-sabotaj grubu keşfettiğini, Sovyetler Birliği'nin Reich ile ilgili olarak aldığı pozisyonun bir göstergesi olduğunu söyledi. Askeri öneme sahip nesnelere, köprülere, demiryolunun önemli bölümlerinin patlamasına, önemli sanayi işletmelerinin ve tesislerinin tahrip edilmesine ve kapatılmasına karşı sabotaj eylemlerinin hazırlanması, tamamen görevlerini yerine getirmeden ve cinayetlerden önce durmayan komünistlerden oluşan bu grupların hedefi olmuştur. Sabotaj eylemlerinin komisyonuyla ilgili görevlere ek olarak, grup üyeleri Reich liderlerine yönelik saldırıların komisyonu hakkında talimatlar aldı. Komintern tarafından işlenen veya işlenen bu suçlardan oluşan bir dizi suçun, Ağustos 23’in Ağustos 1939’indeki Ağustos ayındaki saldırganlık anlaşmasının imzalanmasının ardından sona ermesi beklenmesine rağmen, özellikle de Almanlar tarafından işgal edilen bölgelerde yapılan kapsamlı soruşturmalar sonucunda kanıtlar elde edildi. Reich’e karşı suç faaliyetlerini durdurma ...
Sovyetler Birliği’nin ulusal-sosyalist Almanya’ya yönelik faaliyetleri, siyaset, ekonomi ve savunma alanlarında yürütülen savaşa hazırlanmak için yeraltındaki yıkıcı işlerin, terör ve casusluğun devasa ölçeğine tanıklık ediyor. ”
Heydrich'in sıradan Yahudilere karşı hiçbir şeyi yoktu, ama onlarda gizli komünistlerden şüpheleniyordu. Çok daha olumsuz, zengin Yahudilere karşıydı, içlerinde Almanya'ya karşı dünya komplosunu - finansörlerin ve sanayicilerin komplosunu - gördü. Bu vatandaşları yok etmek onun planlarının bir parçası değildi, ama onlardan kurtulmak iyi olurdu. Reich, Almanların ulusal bir devleti olarak inşa edilmişse, önce iç tehditlerden arındırılmalıdır. Bu pozisyon Muller ve Himmler tarafından alındı. Hitler'i boğan yahudilere karşı hiçbir patolojik nefretleri yoktu.
SS'deki Yahudileri kovmak en iyi çözüm olarak kabul edildi. Savaşın başlaması ile birlikte bir zorunluluk haline geldi. Reich kendi içinde bir iç düşman tutmasına izin veremedi ve Reich’in varlığının altı yılında Yahudilerin çoğunluğu Ulusal Sosyalistlere karşıydı. Bu savaştan önce bile, Almanya Yahudileri Filistin topraklarına taşımak için sürekli pazarlık yapıyordu, ancak sonuç hayal kırıklığı yaratıyordu - kotalar tükenmişti. Yahudileri medeni ülkelere gönderme girişimi de başarısız oldu: Bireysel bir Yahudi dalgasını hiçbir şekilde kabul edemezlerdi. Bir başka tökezleyen blok daha vardı: Yahudi kitlesinin yeniden yerleşim için hiçbir yolu yoktu. Ve Himmler özel bir plan geliştirdi: fakir Yahudilerin zenginlerin pahasına taşınması. Zengin Yahudiler fakirlerin parasını ödemeyi reddetti. Daha sonra Yahudileri mülkten yoksun bırakarak kovmaya karar verildi - bu durumda, zengin fakirlerin taşınması için para ödeyebildi, her durumda paralarını kaybettiler. Ancak zengin Yahudiler, bu kadar kötü bir ülkede bile hem mülkiyeti hem de yaşamı korumayı umarak, anti-Semitik Almanya'yı terk etmeyi reddetti. Vydit Yahudileri sonuna kadar gönderdi ve işe yaramadı.
Yahudi sorununun çözümüyle tamamen karıştığını anlayan Himmler, onu Heydrich'e itti. Gade-ryh onu Muller'a emanet etti. Müller, departmanı içinde yalnızca Yahudi sorunuyla ilgilenen bir bölünme yarattı. Liderliğin talimatı sessiz ve yönetici genç SS subayı Alfred Eichmann'a verildi. Bu "Nazi suçlusu" yalnızca emirleri açıkça ve titizlikle yerine getirdiği için suçluydu. Ancak hayatını çok kötü bir şekilde bitirdi. Reich'in yenilgisinden sonra kaçmayı, soyadını değiştirmeyi, yabancı bir ülkede yaşamayı başardı. Ve yıllar sonra, eski Eichmann İsrailli Mossad'ı çaldı ve İsrail mahkemesi bir gösteri süreci düzenledi ve onu ölüme mahkum etti. Bu kişinin sorgulama protokolleri gösteriyorsa, Yahudiler için nefreti olmayan, ancak tamamen normal bir Alman ve bir sadistin, onları nasıl daha iyi yapmaya çalıştığını ve sonuç olarak insanlığa karşı suç işlediğini ortaya koyuyor.
Adf Eichmann
Eichmann bu konuda çok şanssızdı: Tek bir çözüm olduğunda Yahudi meselesiyle başa çıkmak için atandı - kamp ve imha. Bunu anlamadı. Muhtemelen, o yıllarda, pek çok Alman bunu hiç anlamadı, çünkü kamp sistemi kapatıldı ve ilk elden “emeklerinin” sonuçlarını göremediler. Büyük bir arabada sadece bir teçhizat olan Eichmann, ölümüne mahkum edilen mekanizmanın sadece bir kısmını gördü.
Bakanlığında, Eichmann en tatsız ve sıkıcı kağıt işine koyuldu, böylece bir yere gitme fırsatı doğduğunda hemen kabul etti. Böylece gelecekteki cellat SD'ye girdi. Araştırmacıya faaliyetlerinden bahsettiğini şöyle söyledi:
“Yahudiler” bölümünde tamamen yeni bir görev alanıyla tanıştım.
Untersturmführer von Mildenstein çok girişken ve dostane bir insandı; Avusturya doğumla, görünüşe göre, dünyayı çok gezdi. Onda böyle bir cüretsizlik yoktu, kabalık, o zamanki çoğu şef gibi, konuşmaya korktukları gibi. Çok çabuk ona yaklaştık. Bana atadığı ilk şeylerden biri Theodor Herzl'in Yahudi Devleti kitabı ile ilgiliydi.
Herzl Filistin'de bir Yahudi devletinin kurulmasını istedi ve böylece Siyonist hareketin yaşamını getirdi; yakında Doğu Avrupa'da olmak üzere birçok taraftar kazandı. Von Mildenstein, okumamı söyledi. İlerleyen günlerde bunlar üzerinde çok çalıştım. Kitap benimle ilgilendi, o zamana kadar böyle bir şey duymadım ... Beni etkiledi - belki de romantizmim beni etkiledi, doğaya olan sevgimi, dağları ve ormanları ... İçine daldım, çok hatırladım. Bundan sonra ne olacağını bilmiyordum. Kitabı bitirdiğimde, bir özet, bir sertifika hazırlamam istendi; SS çalışanları ve SD’deki dahili kullanım, güvenlik hizmeti için resmi bir sirküler olarak dağıtılması gerekirdi ... Daha sonra SS için bir genelge olan bir deftere basıldı. Orada dünya Siyonist örgütlenmesinin yapısını, Siyonizmin amaçlarını, temelini ve zorluklarını belirledim. Talepleri vurgulandı; Siyonizmin siyasi bir karar aradığı anlamında kendi niyetlerimize cevap verdiler: halklarının sonunda yerleşip barış içinde yaşayabilecekleri bir toprak istediler. Bu, büyük ölçüde ulusal sosyalizmin program kurulumuna denk geldi.
Aynı zamanda neo-Siyonistleri de aldım. Ayrıca onlar hakkında bir sertifika yazdım, ancak genelge halinde yayınlanmış olup olmadığını bilmiyorum. Bu süre zarfında, Untersturmführer von Mildenstein'ı siyasi çözümler arayan bir kişi olarak tanıdım, Sturmovik dergisinin vaaz ettiği yöntemleri reddettim ... Böyle bir konuda görev aldım - uluslararası Siyonizm, modern Siyonizm, ortodoks Yahudiliği. asimilasyona karışmış.
Başka hiçbir şeyimiz yoktu! Bu süre zarfında Mildenstein’ın tanıdığı bizi ziyaret etmeye başladı, adı Ernst von Bolsching idi. Uzun süredir Filistin'de ticaretle uğraşıyordu, oradan her yıl - yanılmıyorsam - İskandinav ülkelerinden birine soğan yüklü bir gemi gönderen belli bir Bay Borman ile birlikte. Bu Bay von Bolypving sık sık servisimize geldi ve Filistin hakkında konuştu.
Siyonizm programı, mevcut durum, Filistin'deki durum ve Siyonizmin dünyaya yayılması gibi tam bir genel bakış aldı. Ayrıca Haint dahil gazeteler de aldım, rozetlerini ve mektuplarını okuyamadım, bu yüzden Samuel Kaleko’nun bir İbranice ders kitabı olan kitabını aldım. Yazılı harfleri öğrenmeye başladım, kelimeler de, ama çoğunlukla sadece gazetenin basılı metnini okumayı öğrenmek istedim „ Heint ", Yidiş dilinde yazılmıştır, fakat İbranice harflerle yazılmıştır.
Ve 1936'in başında, değişiklikler oldu. Bay von Mildenstein, "Todt Organizasyonu" adlı İmparatorluk Yolu İnşaat İdaresi'ne taşındı ve otoyol inşaatını incelemek için Kuzey Amerika'ya gönderildi. Patronum yeni bir adamdı, yani Dieter Wizlitzeni ...
Yavaş yavaş, sözde gelen yazışma ile tanıştım, o zamana kadar hiç görmedim. Mesajlar yerdeki SD ofislerinden, bazı merkezi örneklerden geldi, ancak çoğu zaman bunlar dünya Yahudilerinin örgütlenmesinin konferansları hakkındaki raporlardı. Bazen bunlar bilimsel materyallerdi, el koyma sırasında bir yerde bulunan bilimsel materyallerdi ve Gestapo onlarla ne yapacağını bilemediğinden SD'ye devredildi. Ayrıca milliyetçi örgütlerden ve polis raporlarından da raporlar geldi ...
Birinci görev, raporların SD'nin alt kollarından yüksek bölümlere ve bu yükseklerden Genel Müdürlüğe gelmesini sağlamak; saha ofislerinin neyi rapor etmeleri gerektiği ve bizi neyin ilgilendirdiği konusunda talimatlar olduğunu; sırayla, bunu alt şubelerine ve daha sonra da aracı ağına kadar onlarla iletmelidirler. Raporların toplanması ile ilgili olarak, bu konu benim sektörümle ilgili olduğu sürece, SS'nin dairesel yazısı aracılığıyla ön çalışmalar yapılmıştır. Sadece bu genelgeye değinmek zorunda kaldım: ihtiyacımız olan şey bu! Hükümet gitmelerini istiyor; Buna katkıda bulunan her şey yapılmalı, hiçbir şey müdahale etmemelidir. Her şey bunun etrafında dönüyordu.
Tabii ki göçmen sayısı hakkında bilgi sahibi olmak zorunda kaldım. Ayrıca o zaman işlerin iyi gitmediğini öğrendim. İlk önce vergi ödemesi sertifikası almadaki zorlukları duydum. Son teslim tarihlerinde de aynı, çünkü bazı belgelerin raf ömrü çok küçüktü, onları tekrar almak zorunda kaldık. Bazı polis karakollarının cehaletten ya da aptallıktan dolayı Yahudi örgütünü tasfiye etmesi, binaları mühürlemesi, gecikmelere neden olan işçileri tutuklaması nedeniyle ortaya çıkan zorlukları öğrendim. Filistin'deki zorunlu bölge makamlarının göçmenlik için yeterli kota tahsis etmemesinden kaynaklanan komplikasyonları duydum. Göçmenleri kabul eden diğer ülkelerin getirdiği zorlukları duydum. Fakat güçsüzdüm, çünkü SD Genel Müdürlüğü tamamen bilgilendirme amaçlı bir organizasyondu, öğrendiklerini basitçe daha yüksek hizmetlere aktarmak zorunda kaldı.
... Benim görevim, Yahudilerin olası en büyük birliği olan Filistin'e göndermek. Yurtdışından herhangi bir göç olasılığı ile ilgilenmiştim. Fakat bütün bunlar sadece teorik olarak. Ne de olsa, raporlarımda ne yapılabileceğini, neyin istendiğini açıklayabiliyordum. Ancak politik bir çözüme ulaşmak çok zordu, Sturmovik'in yöntemlerini terk etmek anlamına geliyordu. Muhtemelen, bu kavram birisini propaganda olarak kullanıyordu. Fakat kimseyi çözüme yaklaştırmadı ”.
Böylece, "Filistin sorunu" nu ve Filistin’e yaptığımız bir geziyi inceledikten sonra, Eichmann bunun bir şey gelmeyeceğini fark etti. Kristal Gece’den sonra, Yahudi sorununun kararıyla hiçbir şey yapmanın imkansız olduğu anlaşıldı. Ancak SD'nin durumu bir şekilde çözme girişimleri hiçbir şeyle bitmedi. Sonra İkinci Dünya Savaşı başladı, bu durum daha da kötüye gitti. Heydrich’in kafasında Polonya topraklarında bir “Yahudi koruyucu” oluşturmak için bir plan yapıldı ... hatta Radomirskie voyvodalığında bir yer buldu. Fakat bundan da hiçbir şey olmadı.
Sonra üst yönetimin başka bir fikri vardı: Yahudileri Magadaskar adasına taşımak. Bu fikir Guido von Liszt tarafından ancak teorik olarak ifade edildi. Ancak, Yahudi bölümünün başına zaten başlamış olan Eichmann, teoriyi pratikte test etmek içindi. Belirlenen adayı Fransızlardan uzaklaştırmayı, tüm Fransızları yeniden yerleştirmeyi, bir deniz üssü kurmayı ve ardından ülkenin geri kalanını Reich Yahudileri ile kapatmayı amaçlayan “Madagaskar” planı.
Radimacher projesinde, “Madagaskar yalnızca Almanya'nın emri altında olacak”, çünkü Yahudi nüfusu Alman vatandaşlığı almayacak. Ulaştırma zamanında, Avrupa ülkelerinin vatandaşlığı Yahudilerden uzaklaştırılacak, bunun yerine Madagaskar görevinin vatandaşı olacaklar. Böyle bir durum, Filistin'de, Vatikan'a benzer şekilde kendi devletlerini kurmalarına ve Kudüs'ün Hıristiyan ve Müslüman toplumun gözünde sembolik önemini kullanmalarına izin vermeyecek. Ek olarak, Yahudiler, Almanya'nın ellerinde rehineler olarak kalacak ve bu da Kuzey Amerika'daki akrabalarının geleceği konusunda iyi davranış sergilemelerine olanak sağlayacaktır.
Propaganda amacıyla, Yahudi kültürel, ekonomik, idari ve yasal bağımsızlığını veren Almanya'nın cömertliği ile ilgili sloganı kullanabilirsiniz. Almanlar için doğuştan gelen sorumluluk duygusunun, bin yıl boyunca bağımsızlığı olmayan bir ırka derhal bağımsız bir varoluş durumu sağlamamıza izin vermeyeceği vurgulanmalıdır. Bunu yapmak için teslim olması gerekecek tarihsel sınav". Adada özerklik getireceklerdi: "... belediye başkanları, polis, postane, demiryolu idaresi ve diğerleri."
Proje için fonların, Yahudilerin Avrupa’daki mülklerinin değerinin otomatik olarak düştüğü, özel olarak oluşturulmuş bir bankadan alınması gerekiyordu. Projeyi pratikte uygulamak için Eichmann görevlendirildi. Atanan işe derinden daldı: adanın iklim özelliklerini inceledi, adanın doğası ve ekonomisi üzerine temel araştırmalar okudu ... ama proje durdu. Bir yandan, Yahudilerin kendileri oraya gitmek istemediler, bir yandan da çok sayıda Alman departmanı yollarına engeller koydu.
“Plan nihayet netleştiğinde,” dedi ve “merkezi bölümlerin hiçbirinin istekleri kalmamıştı - o zaman geç oldu. Alman birlikleri uzun süre Paris’te bulunuyordu, ancak Madagaskar’a gidemedik. Fransız filosu ayrıldığında ve Almanya, Akdeniz'e kadar işgal edilmemiş bir bölümünü Fransa'yı işgal ettiğinde, Madagaskar söz konusu değildi. Davanın sonu buydu.
Doğru, hiçbir zaman Yahudilerin Madagaskar'ı neden reddettiği ve projenin neden her şekilde engellendiği Eichman'a gelmedi. İlki, belirli bir iklim ve adanın küresel yeniden yerleşim için çok küçük olması gerçeği ile karıştırılırken, Ofisler projeyi frenledi, çünkü Hitler hiç kimseyi yeniden yerleştirmeyecekti. Zaten başka bir projesi vardı. Burada Himmler, Fuhrer'in antisemitizmini biraz hafife aldı.
Ve SSCB ile savaş başladığında ne Himmler ne de Heydrich hiçbir şey yapamaz: kimse Reich’deki Fuhrer'in emrine karşı hareket etmeye cesaret edemezdi.
Yazın bir yaz olan Eichmann 1941, Heydrich'i çağırdı. “Geldim. Ve bana dedi ki: "Führer, bu göçle birlikte ..." Ama önce, çok kısaca: "Führer, Yahudilerin fiziksel yıkımını emretti." Bu ifade bana söyledi. Ve alışkanlığının aksine, sözlerinin etkisini kontrol etmek istiyormuşçasına uzun süre sessiz kaldı. Bunu bugün hatırlıyorum. İlk anda bu eylemin boyutunu hayal bile etmedim, çünkü kelimeleri dikkatlice seçti. Ama sonra neler olduğunu anladım ve hiçbir şey söylemedi, çünkü hiçbir şey söyleyemedim. Böyle şeyler yüzünden ... böyle şeyler hakkında, şiddetli bir karar hakkında, hiç düşünmedim. "
Heydrich, daha önce açıkça, emir tarafından daha az şoka girmediğini düşünmedi bile. Böyle konularda hiçbir deneyimi yoktu. Bu yüzden teklif edebileceği tek şey, başkalarının tecrübelerinden ders almak için Eichmann'ı göndermek oldu. Ve böyle bir insan Reich'deydi. Patolojik olarak Yahudilerden nefret ediyordu, ama Yahudi altını çok seviyordu. Birçok kişi onu Ulusal Sosyalist Partinin bir utancı olarak görüyordu. Piçe Odilo Globocnik adı verildi, Lublin şehrinde polis şefi olarak görev yaptı.
“Sonra o (Heydrich) bana dedi ki:“ Eichmann, Lublin'deki Globocnik'e git. Globocnik'e git. Reichsfuhrer zaten ona uygun talimatları verdi. Nasıl gittiğini gör. Oradaki Yahudileri yok etmek için kullandığı şeyi “Eichmann devam ediyor.” Emrettiği gibi, Lublin'e gittim, SS başkanı ve polis Globocnik'in ofisini buldum, Gruppenführer'e gittim ve ona Heydrich'in beni gönderdiğini, çünkü Führer'in fiziksel emri verdiğini söyledi Yahudilerin imhası Globocnik daha sonra muhtemelen merkezden bir miktar sturmbannführer Höfle'yi çağırdı.
Lublin'den gittik, şimdi bu yerin nasıl adlandırıldığını hatırlamıyorum, onların kafasını karıştırıyorum, kesin olarak söyleyemem, Treblinka ya da başka bir şey olduğunu söyleyemem. Ormanlık bir orman, nadir bulunan bir orman ve içinden toprak yol, Polonya yol var. Yolun sağında bir ev vardı, orada çalışan insanların yaşadığı olağan yapı. Sıradan bir polis memuru olan bir kaptan tarafından karşılandık. Hala işçiler vardı, birkaç kişi. Ve kaptan üniformalıydı, çok şaşırmıştım, kolları sıvadı, muhtemelen onlarla çalıştı. Orada iki veya üç ahşap evler yaptılar. Boyutlar - belki bir kır evi, iki veya üç kişilik odalar.
Höfle, polis kaptanına bana ne inşa ettiklerini açıklamalarını söyledi. Ve o başladı. Böyle bir sesle, bilirsin ... böyle bir adamdı. Belki içmiştir. Muhtemelen, Almanya'nın güney-batısındaki gibi, belirli bir lehçede konuştu ve bana, bir Rus denizaltından gelen motorun burada çalışacağını ve egzoz gazlarının beni burada bırakıp zehirleyeceği için bütün dikişleri sıktığını söylemeye başladı. ".
Bir iş gezisinden dönen Eichmann, Heydrich’e gördüklerini bildirdi, sessiz kaldı ve birkaç ay boyunca Yahudi bölümünün başkanını rahatsız etmedi. Ancak sonbaharda, Muller onu şimdi Chelmno'ya benzer bir görevle gönderdi.
“Orada gördüğüm şey buydu: doğru hatırlıyorsam bir oda bulunduğumuzdan beş kat daha fazla; İçeride Yahudiler vardı. Soyunmak zorunda kaldılar ve sonra kapalı bir kamyonet, bir kamyonet kapıya geldi.
Çok yakın sürdüm. Çıplak Yahudilerin de vücuda girmesi gerekiyordu. Sonra orada kilitlendiler ve araba uzaklaştı. ... o arabanın peşinden gittim - ve daha önce gördüğüm en kötü şeyi gördüm. Kamyonet uzun bir çukura kadar sürdü. Ceset açıldı ve cesetler atıldı. Hayattaymış gibi hala bükülmüşler. Çukura atıldı. Önümde sivillerin kenelerindeki sivil bir adamın dişlerini nasıl çektiğini görüyorum. Berlin’de gruppenführer Müller’e rapor verdim. Ona şimdi söylediğim şeyi söyledim. Ona söyledim: çok korkutucu, şaşırttı. Yapamam. Bu ... Bunu yapamam! - Ona dedim. Böyle yerlere gönderildim: bu ikisi, sonra Auschwitz ve sonra Treblinka'ya gönderildim. Ve Minsk'te de. Minsk, Oswiecim, Treblinka, Minsk, Oswiecim, Treblinka, Minsk… "
Minsk'te gördüğü şey neredeyse Eichmann'ı delirtti: “Ben geldiğimde, sadece genç askerlerin, sanki dört ya da beş kez bir çukurda atılan iliklerinde kafatasları ve kemikleri olduğunu sanıyordum. bu odadan daha fazlası. Belki daha da fazla, altı ya da yedi kez. Ben ... oradayım ... ne dediğim önemli değil ... çünkü sadece gördüm, sanmıyorum bile, beklemiyordum. Ve daha fazla bir şey görmedim! Yukarıdan aşağıya doğru ateş ettiler, ayrıca elleri arkasından bir kadını gördüm ve bacaklarım yol açtı, kendimi kötü hissettim!
... oradan arabaya gittim, oturdum ve ayrıldım. Lviv'e gittim. Şimdi hatırlıyorum - Lviv'e gitmek için bir emrim yoktu. Her nasılsa Lvov'a gidiyorum, Gestapo'nun başına geliyorum ve ona şöyle söylüyorum: “Orada yapılanlar çok kötü” dedi. “Ne de olsa genç insanlar sadistler tarafından büyütülüyor!” Ben ve Muller de aynı şeyi söyledim. Bunu herkese söyledim. Herkese söyledim. Ve Lvov'daki SS Führerine dedim: “Nasıl sadece bir kadına ve çocuklara böyle ateş edebilirsin? Nasıl mümkün olabilir?” dedim. çılgın ya da sadist olmak kendi halkımız. " Ve bana dedi ki: “Burada aynısını yapıyorlar, onlar da ateş ediyor. Görmek ister misin? "Diyorum:" Hayır, hiçbir şey izlemek istemiyorum. " Ve dedi ki: “Yine de geçeceğiz.” Orada bir delik de vardı, ama zaten gömüldü ve ondan kan, sanki nasıl ... nasıl söylenir? Oradan kan akıyordu. Hiç böyle bir şey görmedim.
Berlin’e gittim ve gruppenführer Müller’e rapor verdim. Ona söyledim: “Bu, Yahudi sorununun çözümü değil. Ek olarak, insanlarımızdan sadistleri yetiştiriyoruz. Şaşılacak bir şeyimiz yok, hepsi de suçluysa şaşırmak gerekmiyor, sadece suçlular. "Muller'ın bana nasıl baktığını hala hatırlıyorum ve ifadesi" Eichmann, haklısın; bu bir çözüm değil. " Ama elbette hiçbir şey yapamadı. Hiçbir şey Muller'ı yapamaz, hiçbir şey, kesinlikle hiçbir şey! Hepsini kim sipariş etti? Tabii ki, güvenlik polisi şefi ve SD başkanı Heydrich'e emretti. Fakat Reichsfuhrer SS'den, yani Himmler'den talimatlar almak zorundaydı; tek başına yapamazdı, asla böyle bir şey yapamazdı. Ve Himmler'in Hitler’den kategorik bir göstergesi olmalıydı; Hitler emretmemiş olsaydı, cephesinde bir yerde, bombaların ve mermilerin altında olacaktı ... ”
Eichmann hiç anlamadı: sadizmi yetiştirme olarak adlandırdığı şey bir insanda kendisini insan dünyasına bağlayan her şeyi öldürme uygulamasıydı. Bu tür görevleri gerçekleştiren askerlerin onları zevk veya acı çekmeden gerçekleştirmeleri gerekiyordu. Bu, SS erkeğinin eğitimindeki temel koşuldu - onu insandaki hayvan prensibi ile bağlayan her şeyden vazgeçmek. Eğitim sırasında, SS birçok testten geçti. Bunlar hem güç, cesaret, hızlı karar verebilme, yüksek yüklere dayanma, tehlikeli ve beklenmedik her şeye hazırlıklı olma ve ahlaki olarak başka bir kişiye acı getirme, onur kırma gururu ve soru sorulmamış eğitime hazırlıklı olma gerektiren fiziksel testlerdi. itaat ve Führerine sadakatini artırmak.
SS savaşçısının en cesaret ve dayanıklılık testi şu şekilde yapıldı: aday buzlu suya bir saat veya daha fazla bir süre yerleştirildi, sık sık çıplak elleriyle boğulması gereken aç çoban köpekleri tarafından saldırıya uğradı, kedinin bıçaklarının arasına girmesi istendi; Vücuduna zarar vermemek için hayvanı kendi elleriyle öldürmesi ve sonra gözünü bozmadan cildi çıkarması önerildi.
Bu yeni başlayanların başlatılma alışkanlıkları ve zeki, iyi okunan zeki eğitimlerini sürdüren Himmler, Cizvitlerin ve onlardan çok şey bildiği diğer gizli emirlerden ödünç aldı. Tibet keşiflerinden sonra, Bon rahipleri tarafından geliştirilen yerel “viparit” tekniği hakkında bir şeyler öğrendi.
Bu kökeni olan Tibet tekniği, ruhu, sertleşmesini tamamen iyileştirmek, ona “Altın Parıltı” yani Buz'u ele geçiren Ateş güçlerini vermek için iğrenme ve zevk olarak almanız gerektiğini söylüyor. Çünkü bu teknik bize yenmez ve hoş olmayan elementler yemeyi öğretiyor - kan, semen, idrar, dışkı, tükürük, vb. Sonra, başka bir aşamada, bir kişi iğrenç olmadan öğrenir, ama tam tersine, anlayışlı ve hoş bir hisle, uğursuz resimleri düşünmeyi öğrenir - ölüm, yaralanma, yaşamın fizyolojik tezahürleri. Ve sonra acı veren şeyi zevk olarak algılamayı öğrenir.
Böyle bir öğrenme sürecinin nihai sonucu tam bir mükemmellik haline gelmek idi ve bu mükemmellik Tibet nosyonlarına göre ölümsüzlüğün büyülü temeli olarak kabul edildi. Eichmann, SS elitine ait değildi. SD'yi aramadan önce etiketleme, yani, rutin rutin olarak etiketleme yapmıştı. Gerçek SS savaşçıları gibi uygun bir eğitim almış olması muhtemel değildir. İkincisi, eğitimden sonra, her durumda sakin kalmaktı - kızmamak, bağırmamak, ağlamak, korkmamak, iğrenme hissi. Himmler yeni bir erkek yaratmayı hayal etti. Hitler'in aksine, aslında yarattı.