Albert Einstein, Stephen Hawking, Werner Heisenberg ve Isaac Newton gibileri, son zamanlarda milyonlarca araştırma makalesi ve patentin analizine göre, sürekli artan bilgi miktarına rağmen çığır açan bilimsel keşiflerin ve teknolojik yeniliklerin önemli ölçüde yavaşlaması ile görünüşe göre yok oldular. gösterildi.
Baş yazar Michael Park, Agence France-Presse’ye (AFP) verdiği demeçte, önceki araştırmalar bireysel disiplinlerde gerilemeler göstermiş olsa da, çalışma “bilim ve teknolojinin tüm ana alanlarındaki yıkıcılığın bu düşüşünü kesin ve ikna edici bir şekilde belgeleyen” ilk çalışmadır.
Minnesota Üniversitesi Carlson School of Management’ta doktora öğrencisi olan Park, yıkıcı keşifleri “mevcut fikirlerden kopan” ve “tüm bilimsel alanı yeni bir alana iten” keşifler olarak nitelendirdi.
Araştırmacılar, 1945’ten 2010’a kadar uzanan 45 milyon bilimsel makaleye ve 1976’dan 2010’a kadar Amerika Birleşik Devletleri merkezli 3,9 milyon patente “yıkıcılık puanı” verdi.
Nature dergisinde yayınlanan sonuçlara göre, bu zaman aralıklarının başlangıcından bu yana, araştırma makaleleri ve patentlerin önceki bilgileri pekiştirme veya üzerine inşa etme olasılığı giderek arttı.
Sıralama, makalelerin yayınlandıktan beş yıl sonra diğer araştırmalarda nasıl alıntılandığına dayanıyordu ve araştırma ne kadar yıkıcıysa, öncekilere o kadar az atıfta bulunulacağını varsayıyordu.
Yıkıcı araştırmalardaki en büyük düşüş, fizik ve kimya gibi fizik bilimlerinde yaşandı.
Kıdemli çalışma yazarı Russell Funk, artımlı yenilikler daha yaygın hale geldikçe “araştırmanın doğası değişiyor” dedi.
bilgi yükü
Düşüş için bir teori, bilimin tüm “düşük asılı meyvelerinin” çoktan toplanmış olmasıdır.
Park, durum böyle olsaydı, çeşitli bilimsel alanlardaki yıkıcılığın farklı hızlarda düşeceğini söyledi.
Ancak bunun yerine “düşüşler, tüm ana alanlardaki hızları ve zamanlamalarında oldukça tutarlıdır” dedi ve düşük asılı meyve teorisinin suçlu olma ihtimalinin düşük olduğunu belirtti.
Bunun yerine, araştırmacılar “araştırmanın yükü” olarak adlandırılan şeye işaret ettiler, bu da bilim adamlarının belirli bir alanda ustalaşmayı öğrenmeleri gereken o kadar çok şey olduğunu gösteriyor ki sınırları zorlamak için çok az zamanları kaldı.
Park, bunun, bilim adamlarının ve mucitlerin “mevcut bilginin dar bir dilimine odaklanmasına ve onları yıkıcı olmaktan çok daha sağlamlaştırıcı bir şey bulmalarına yol açmasına” neden olduğunu söyledi.
Başka bir neden de, “akademide yayınlamak, yayınlamak, yayınlamak için artan bir baskı olması, çünkü akademisyenlerin değerlendirildiği ölçü bu” olabilir.
Araştırmacılar, üniversiteleri ve finansman kuruluşlarını nicelikten çok niteliğe odaklanmaya ve akademisyenlerin daha derinlemesine okumasına ve düşünmesine izin vermek için bir yıllık ücretli izinler için tam sübvansiyonları düşünmeye çağırdı.
Park, COVID-19 aşılarında mRNA teknolojisinin kullanılması veya 2015’te yerçekimi dalgalarının ölçülmesi gibi son gelişmelere işaret ederek, “Bir tür olarak daha az yenilikçi hale gelmiyoruz” diye vurguladı.
Araştırmada yer almayan, Fransa’nın CNRS araştırma kurumunda bilim sosyolojisi uzmanı ve tarihçi olan Jerome Lamy, bunun “aşırı uzmanlaşma” ve yayınlama baskısının yıllar içinde arttığını gösterdiğini söyledi.
Akademisyenlerin yayın sayılarını artırmak için “kağıtlarını kesmeye zorlandıkları” küresel eğilimini suçladı ve bunun “araştırmanın körelmesine” yol açtığını söyledi.
Daily Sabah Bülteni
Türkiye’de, bölgesinde ve dünyada olup bitenlerden haberdar olun.
BENİ KAYDET
İstediğiniz zaman abonelikten çıkabilirsiniz. Kaydolarak Kullanım Koşullarımızı ve Gizlilik Politikamızı kabul etmiş olursunuz. Bu site reCAPTCHA tarafından korunmaktadır ve Google Gizlilik Politikası ile Hizmet Şartları geçerlidir.
.