Tüfek savaş kruvazörü. Büyük hafif kruvazör "Koreydzhes"
Öykü onların yaratılması neredeyse aynı anda savaş kruvazörü "Rhipals" ve "Rinaun" ile başladı. Birinci Deniz Lordu pozisyonuna geri dönen John "Jackie" Fisher, 600 gemisinden daha büyük bir gemi inşa programı başlattı. Bunların büyük çoğunluğu hafif - yıkıcılar, devriye botları ve mayın tarama gemileri, denizaltılardı ... D. Fisher, savaşta bu tür gemilerin çok fazla olamayacağı inancında kesinlikle haklıydı. Filonun hafif güçlerinin eksikliğine işaret ederken, aynı zamanda Amiralliği ve İngiltere hükümetinde fikirleri dolanan sözde Baltık projesinin ihtiyaçlarını da göz önüne aldı. Bu projenin özü, Kraliyet Donanması'nın Baltık Denizi'ne atılması ve Pomeranya sahiline büyük miktarda Rus veya İngiliz askerlerinin iniş edilmesi amacıyla yapıldı.
Ripals ve Rinaun muhtelif savaşçılarına ayrılan önceki makalede, D. Fisher'ın Baltık'ta küçük bir taslak taslaklı yüksek hızlı, ağır silahlı gemilere olan ihtiyaç da dahil olmak üzere inşaat ihtiyacını haklı çıkardık. Ayrıca, bu tartışmanın çok ileri götürüldüğü ve bir çift savaş kruvazörü kurmak için bir adım attığını iddia eden D. Fisher’ın, tasarımcıların mümkün olmasını sağladığını düşünerek derhal projenin öncelikleri dışında bıraktığını söylediler. Büyük olasılıkla “Baltık projesi”, Birinci Deniz Lordu tarafından yalnızca savaşçıları canına sürükleyen bir “duman perdesi” olarak kullanıldı, ancak bu, projenin kendisi için ciddi olmadığı anlamına gelmiyor. Anlaşılan, D. Fisher Baltık'ın işgalini ve Pomerania'daki birliklerin inişini çok önemli ve oldukça başarılabilir bir görev olarak görüyordu.
Ve yine de, D. Fisher, görünüşe göre, yeni acil durum programının 600 gemisinden daha hızlı, en ağır silahlarla yüksek hızlı ve hafif zırhlı gemilerin sadece iki olduğu gerçeğiyle uzlaşamadı - Ripals ve Rinaun. Bununla birlikte, Birinci Deniz Lordu'nun yeteneklerinin bile sınırları vardı ve daha fazla savaş kruvazörü inşa etmek için “ilerleyemedi”. Sebep oldukça banaliydi - para. Savaşa girdikten sonra, İngiltere'nin sürdürmenin muazzam maliyetlerini üstlenmeye başladığı ve Hazine'nin 1915 g'de gemi yapımı programları için çizebileceği sınırların D. Fisher tarafından tükendiği açıktır. Bu nedenle Maliye Bakanı, yeni büyük gemileri yerleştirmenin imkansız olduğunu ve hazinede hafif kruvazörlerden daha büyük bir şey için para bulunmadığını söyledi.
İngiliz finansörlere büyük pişmanlık duymak için, bakan tam olarak ne kadar hafif bir kruvazör olarak nitelendirilmesi gerektiğini belirtmedi. Elbette, Birinci Deniz Lordu derhal bundan faydalandı, gemi yapım programındaki üç “büyük hafif kruvazör”: Koreizhes, Glories ve biraz sonra Furyes ortaya çıktı.
D. Fisher'ın gereklerine uygun olarak, askeri gemi yapım departmanı başkanı d'Eincourt, yeni gemi taslağını hazırladı. Başlıca özellikleri:
1. Seyir hızını korumak için yeterli bir yer değiştirme 32 düğümlerine kadar hızlanır. Kuzey ve Baltık denizlerine özgü orta boylu bir dalga üzerinde;
2. Taslak, 6,71 m'ye eşittir, bu Kraliyet Donanması'nın savaş gemilerinden ve savaş gemilerinden önemli ölçüde daha azdır. Bu, "hafif kruvazörün" sığ Baltık'ta çalışmasına izin verir;
3. Dört 381-mm topun silahlanması;
4. Zırhın su hattından çıkıntıya kadar olan yüksekliği 76 mm'den az değildir;
5. Borular, motor ve kazan daireleri de dahil olmak üzere, geminin en önemli alanlarının, gövdenin derinliklerine mümkün olduğunca itileceği ve en az üç boyuna perdelerin tahtadan ayrılması gerektiği şekilde kurulur.
Bu projenin gemisinin, Baltık sığ sularında kesinlikle korkulması gereken mayın ve torpidolara karşı çok güçlü bir savunma alacağı kaydedildi. Aynı zamanda, ağır silahlar onu herhangi bir sınıftaki bir gemi için tehlikeli bir düşman haline getirecek ve küçük bir taslak Alman gemilerinin taşınması emrini aldığınız yerde çalışmanıza izin verecek.
Tabii ki, bu nitelikler hafif kruvazörün boyutlarına uymuyordu - halihazırda projenin orijinal sürümlerinde, normal yer değiştirmesi, çeşitli verilere göre, 17 400'ten 18 600'e kadardı., Ve son versiyonda, Kore'den 19 320'e ulaştı. “Gloriesa”, tortu 7,14 m'ye ulaşırken, biraz daha büyük bir “Furyes” de 19 513 t'ye ulaştı.
ağır silahlar
Koreydzhes ve Gloriesa'nın asıl kalibresi, Rinaun tipi savaş kruvazörlerine monte edilenlere benzer şekilde iki adet iki toplu kule idi. Silahların eksenlerinin su hattı üzerindeki yüksekliği, burun kulesi için 10,06 m ve kıç için 7,01 m olduğundan, kullanımlarının çok taze havalarda bile mümkün olduğunu söyleyebiliriz. Fury'lere gelince, Kraliyet Donanmasının tamamında tek olan bu gemi, 457 mm topçu sistemini aldı.
457-mm toplarının, 381-mm topçu sistemi temelinde geliştirildiği, ancak elbette, ikincisinden çok daha güçlü oldukları söylenmelidir. Merminin ağırlığı, ilk hızı olan 1 507 kg'a ulaştı - 732 m / s. Bununla birlikte, verinin 313 kg barut barutunu içeren “sert mücadele” ücreti için verildiği unutulmamalıdır - normal, 286 kg şarjlı, merminin başlangıç hızı sadece 683 m / s idi. Maksimum yükseklik açısı, 30 derece olan 10 derece idi. Koreyges ve Glories kurulumlarının ötesine geçerken, 457-mm toplarının menzili 27 400 m veya 148 kabloları ve güçlendirilmiş bir 32 000 m veya neredeyse 173 KBT ile yapıldı. İlginç bir şekilde, bu kadar yüksek oranlarla bile, varilin hayatta kalabilmesi oldukça iyi 250-300 çekimleriydi.
457 mm'lik mermilerin gücü inanılmazdı. Zırh delici cephanede patlayıcı madde içeriği yüksek patlayıcı - büyüleyici 54 kg'da 110,2 kg idi. Aynı zamanda, zırh delici mermi, düşünülebilecek herhangi bir zırhı zahmetsizce ezdi - bazı bilgilere göre, zırh plakasını 457 kbt mesafesindeki kendi kalibre (75-mm) kadar kalın zırhla üst üste getirdi!
Yine de, dört 381-mm'lik silahı bulunan Koreydzhes ve Glories bile sıfırlama konusunda ve bazı durumlarda hem kulelerini hem de dört silahı kullanmalarını sağlamak için uçakta ateş açma şansı buldukları durumlarda bile bazı zorluklar yaşadı. Düşmanı takip etmek ya da ondan kaçmak gerekirse, sadece iki varil ateşlenebildi ve sıfırlama için bu tamamen yetersiz kaldı. Eh, iki silah yerine 381-mm kuleleri yerine tek silahlı 457-mm kuleleri alan "Furyes", bazı büyük mesafelerde kazayla düşmanın içine düşebileceğini, özellikle de topçu sisteminin azami ateşleme hızının sadece 1 atışta gerçekleştiğinden beri.
Ana kalibre "Koreyges" ve "Gloriesa" cephaneleri 480 mermilerden oluşuyordu, silah başına 120 mermisi, başlangıçta - 72 zırh delici. 24 yarı katliam ve 24 yüksek patlayıcı. “Furyes”, namluda aynı 120 mermilerine sahipti - 40 zırh delici ve 80 yarı zırhlı, üzerinde yüksek patlayıcı olmadı (bu arada, “büyük hafif kruvazörlerin geri kalan kısmı yüksek patlayıcı kabukları 1917'te kaldırıldı).
Koreyges ve Gloriesa mayın kalibresi, Rinaun ve Ripals'in silahlanma için aldığı korkunç üç silahlı 102-mm birimleri ve önceki makalede detaylarıyla analiz ettiğimiz aynı silahla temsil edildi. “Büyük hafif kruvazörlere” altı adet kurulum yapmak mümkündü, ancak miktarın kaliteye dönemediği durum buydu. İngilizler bunu çok iyi anladılar, ancak 152-mm silahları "hafif" gemiler için çok ağırdı ve başka topçu sistemleri yoktu. Fury avantajlı bir konumda olduğunu kanıtladı - tasarımı sırasında filonun Yunanistan için yapım aşamasında olan gemilerden talep edilen on altı 140 mm topçu sistemine sahip olduğunu hatırladılar. Bu 140 mm toplar çok zorlu bir denizdi silahve başlangıçta bir 37,2 m / s hızıyla 831 kg kabukları vurabildik. 16 200 m veya 87 kabloları Bunlar 102-mm birimlerine göre üstündeydiler, böylece son versiyonundaki Furyes 11 140-mm toplar aldı.
Uçaksavar silahları, iki 76-mm topçu sistemi ile temsil edildi, görünüşe göre "büyük hafif kruvazörlere" ateşleme topları yerleştirildi, görünüşe göre dört adet 47-mm'lik silah alan Furyler hariç .
Torpido silahlandırması, burun kulesinin barasına yerleştirilmiş, 533-mm kalibreli iki adet hava torpido tüpünden oluşuyordu. Mühimmat, 10 torpidolarını oluşturdu. Şaşırtıcı bir şekilde, gerçek şu ki - hizmete girdikten sonra, torpido silahları önemli ölçüde güçlendirildi. Bu yüzden, Koreydzs ayrıca üst güverteye monte edilmiş çift torpido tüplerinde 12 torpido tüplerini aldı!
rezervasyon
Genel olarak, vücut zırhı seviyesi "Koreydzhes", "Gloriesa" ve "Furyesa", dönemin geleneksel hafif kruvazörlerinin seviyesini biraz aştı.
Kalenin temeli, 51 mm yatılı cildin üzerine serilmiş 25 mm "zırhlı plakalardan" oluşuyordu. "Zırhlı plakalar" kelimesi 51 mm levhaların aslında zırh olmadığından alıntılar - yüksek mukavemetli çelikten (NT veya Yüksek Çekme) yapıldı. Bu tür bir koruma, gerçek zırhın aksine, mermiye tamamen dayanacak şekilde tasarlanmamıştı ve yalnızca sigortasının doğrudan çelik sacın üstesinden gelme sürecinde çalışacağını varsayıyordu; bu durumda, patlama enerjisi, gemi gövdesinin içindeki bölmeler tarafından tutulabiliyordu. Yine de, 25 mm yapısal ve 51 mm takviyeli çeliğin kombinasyonu o kadar da kötü bir savunma değildi ve Alman kruvazörlerinin 105 mm mermilerini ve uzun mesafelerde - muhtemelen 150-mm. Kale, yaklaşık olarak, kulenin barbetinin ortasından başlayıp, barbetin kıçına kadar başladı. Övgüye değer tek gösterge, belki de, yüksekliği - 8,38 m olan 1,37 m'nin normal yer değiştirmesinde su altındaydı. Yani, kalenin zırh plakaları kilerleri, makine ve kazan dairelerini ve pratik olarak geminin tüm yüzeyini, tahliye güvertesine kadar kapladı. Kıçta kale, geminin çap düzlemine dik olan çapraz hareketle “kapatıldı”, ancak burunda iki sıra zırh plakası, Xbetx-X kulesinin başından yana bir açıyla gitti. Traverslerin kalınlığı 381 mm'dir.
Kaleden burna kadar koruma, 51 mm'ye (daha da büyük olasılıkla 25,4 mm kaplama ve üstüne aynı miktarda çelik NT) göre daha ince hale gelirken, yüksekliği daha küçüktü ve gövdeden uzun süre önce bittikten sonra, aynı 51 mm kalınlığını geçerek kapatıldı; ", Geminin merkez düzlemine belli bir açıyla.
Projenin zırhlı güvertesinin Rinaun'dan bile daha zayıf olması gerekiyordu - yatay kısımda 25 mm yerine ve pahlardaki 51 mm yerine Koreiges sırasıyla 19 ve 25 mm aldı. Ancak, Jutland Muharebesi'nden sonra, proje aceleyle elden geçirildi, zırhlı güverteye bir 25 mm daha ekledi, böylece 44-51 mm'ye ulaştı. İlginç bir şekilde, kruvazörün korunmasını önemli ölçüde artıran bu tür bir yenilik, yalnızca 116 tonluk gemi yapımcılarına "maliyet" kazandı.
Koreydzhes'in yatay savunmasının genellikle oldukça iyi olduğu söylenmelidir - yukarıda belirtilen zırhlı destenin yanı sıra, bir inç kalınlığında (25,4 mm) ana güverte de vardı. Tahrik güverte ayrıca yerel rezervasyon takviyesi aldı - kalenin dışındaki kalınlığı 25 mm ve kalenin kalınlığı 19-25 mm'ye ulaştı, ancak tüm güverte alanı boyunca değil, sadece yanlarda. Alt güverte, kalenin dışındaki su hattının altına yerleştirildi - burunda 25 mm kalınlığında ve kıçta aynı 25 mm idi, bu da direksiyonun üzerinde 76 mm'ye yükseldi.
Gemiler ayrıca, 38 mm kalınlığında, kale boyunca uzanan, barbetten baraba kadar - 25 mm'yi traverslerle “kapattıkları” uçlardan torpido bölmeleri aldılar.
Ana kalibreli kuleler, Rinaun tipi kruvazörlerin - 229 mm ön plaka, 178 mm yan plakalar ve barbete monte edilenlerle benzer bir çekinceye sahipti. Bununla birlikte, ikincisi heterojendi - bacaya bakan kısımda kalınlıkları 152 mm'ye düştü. Barbetlerin ana güverteye kadar böyle bir kalınlığa sahip olduğu, yani önemli bir mesafe için besleme borularının yalnızca 178 mm ile barbeküler tarafından değil, aynı zamanda 25 + 51 mm ile boncuk çelik veya 76 mm ile traversler tarafından korunduğu söylenmelidir. 457 mm Furyes kule kurulumları, kulelerin yan duvarlarının, ön plakalar gibi, 229 mm kalınlığında olması dışında benzer bir korumaya sahipti.
Kabin yan duvarların etkileyici 254 mm zırhına, 76 mm zemin kaplamasına ve 51 mm çatı kalınlığına sahipti. Arka tekerlek yuvası (torpido kontrolü), 76 mm duvarlara ve 19-38 mm çatılara sahipti.
Enerji santrali
Tiger savaşçılarının makinelerinin ve kazanlarının tasarımını “ödünç alan” Rinaun ve Ripalsa'nın aksine, Koreyjes elektrik santrali Kalliop tipi hafif kruvazörleri (sadece iki versiyonlu, dörtlü) kopyaladı iki yerine türbin birimleri ve 18'e karşı 9 kazanlar. İnce borulu kazanların kullanılması nedeniyle, bu santral, Rinaun'dakinden daha iyi bir güç yoğunluğuna sahipti ve bu, ağırlığı üzerinde çok faydalı bir etkiye sahipti. Nominal güç, 90 000 hp olmalı, Koreyjesy, 32 düğümünü ve daha büyük ve daha geniş Fury'leri sürekli geliştirmeliydi - yarım düğüm daha az.
Gerçekten olanlar hakkında farklı görüşler var. Öyleyse O. Parks, Koreydzhes ve Glories’in günlük kullanımlarında 32 düğümünü herhangi bir özellik belirtmeden kolayca geliştirdiğini yazıyor Mujenikov, Arran ölçüm mili üzerindeki koşunun sonuçlarını verir (sadece Glory'lerin test edildiği yerler). Verilerine göre, “büyük hafif kruvazör” ün elektrik santrali planlanan kapasitesine ulaşamadı ve yalnızca 88 deniz mili hızını sağlayan 550 31,25 hp kapasitesini gösterdi. Bununla birlikte, aşağıdaki gerçek şu yansımalara yol açmaktadır: VB Muzhennikov, geminin bu hızı geliştirdiğini, tasarımın normal yer değiştirmesinde, yani 17 400 t olduğunu gösteriyor, ancak geminin gerçek normal yer değiştirmesi, 19 320 t ve hatta O. Parklar, 18 600 t! Açıkçası, böyle normal bir yer değiştirmede, Glories'in hızı daha da düşük olurdu, görünüşe göre 30 ve 31 düğümü arasında, muhtemelen 30,5 düğümlerinden daha fazla olmayacaktı. Öte yandan, VB Mujenikov, Koreydz'de 93 700 hp mekanizmalarının gücüyle dikkat çekti 31,58 knot gösterdi ve 91 200 hp ile - 30,8 bağları, geminin yer değiştirmesi 22 100 t iken.
Başka bir deyişle, “büyük hafif kruvazörlerin” hızına ilişkin veriler çok çelişkilidir, ancak hiç şüphesiz çok hızlılar.
Yakıt rezervleri, her üç gemi için normal bir 750 t deplasmanındaydı, Glories and Koreiges için tam bir deplasman - 3 160 t ve Furyes için 3 393 t. Tam bir stoğun, 6 knot hızında 000 20 mil aralığında bir aralık vereceği varsayılmıştır, bu da oldukça çarpıcı bir sonuçtur.
Proje değerlendirmesi
Daha önce söylediğimiz gibi, gemi kendisine verilen görevleri yerine getirme kabiliyeti ile değerlendirilmelidir. Ve bu "büyük hafif kruvazör" lerle işler sadece kötü değil, aynı zamanda çok da kötü - görevlerini yerine getirmedikleri için değil, ama yaratıldıkları zaman, hiç kimse böyle garip bir sınıf gemileri için bir görev listesi oluşturmadı.
Birinci Deniz Lordu'nun görüşleri sayesinde “büyük hafif kruvazörlerin” ortaya çıktığı bilinmektedir, ancak, ne yazık ki, D. Fisher'ın kendisi için tek bir görev dile getirdi - kıyıları bombalamak:
İlk deniz efendisi çok şiirseldi - insan bakışları bir megaton nükleer patlamasının kraterini bile kolayca kaplayabiliyordu ve İngiliz 381-mm topçularına saygılı bir şekilde mermileri biraz daha yıkıcıydı. Ancak, mantıksal olarak, sahilin bombardımanı için, bir savaş gemisinin iki özelliği en kullanışlıdır - bu atış menzili ve taslaktır. Belli ki, geminin topları ne kadar uzakta olursa, mermileri ne kadar uzağa çekerse, ilerleyen birlikler o kadar destek alacaklar. Geminin taslağı ne kadar küçük olursa kıyı şeridine yaklaşabileceği de o kadar az açık değildir.
Kuşkusuz, bu niteliklerin toplamında, “büyük hafif kruvazörler”, Kraliyet Donanması'nın “taslak” gemilerini (taslak pahasına) ve hafif kruvazörleri (güçlü araçlar pahasına) herhangi bir gemiyi aştı, ancak aynı zamanda, monitörler gibi oldukça sıradışı bir savaş gemisi sınıfına kaybettiler. Koreyjesov'dan daha sonra kurulmuş ancak yine de aynı 1915'ta kurulu olan Erebus tipi monitörleri karşılaştıralım.
Normal yer değiştirmeleri, 8 000 t idi, taslak, yalnızca 3,56 ve Koreyjes'e göre sadece 7 m idi ve hafif kruvazörün tasarım taslağını 6,71'in tasarım taslağını karşılaştırsak bile, monitörün avantajı açıktır. Aynı zamanda, “Erebus” bir kulede bulunan iki 381-mm silahını silahlandırdı, ancak maksimum yükseklik açısı 20'tan 30 derecelerine yükseltildi, bu da atış menzilinde önemli bir artış sağladı; . 381 mm tabancaların 20 yükseklik açısındaki ateşleme menzilinin yaklaşık 22 420 m veya 121 kablo olduğu bilinmektedir. Monitörler için, 29 260 m (158,5 kb) veya hatta 33 380 - 36 500 m (180-197 kb) aralığı bunlara bağlanmaktadır. Belki de son rakamlar sert bir savaş ücretinin kullanılmasına tekabül eder, ancak şüphesiz Erebus'un silah bağlantıları Koreijes ve Glories kulelerinden çok daha fazla atış menzili sağladı.
Böylece “büyük hafif kruvazörlerin” kıyıları bombardıman etmek için en iyi gemi sınıfı olmadığını söyleyebiliriz. Fakat başka hangi görevleri çözebilirler? VB Mujeni, İngilizceye göre (büyük olasılıkla John Fisher adlı bir İngiliz olan), Kore halkının Danimarka boğazlarını zorlamak ve filonun hafif kuvvetlerini desteklemek için gerekli olduğunu belirtti. Hadi görelim.
Danimarka Boğazları, Jutland ve İskandinav Yarımadaları arasında denizin çok dar bir alanıdır. Kuzey Denizi'nden Baltık Denizi'ne gelmek için, önce Skagerrak Boğazı'nı (yaklaşık 240 km uzunluğunda ve 80-90 km genişliğinde), sonra Kattegat'ı (yaklaşık 200 km uzunluğunda, farklı yerlerde genişlik - 60'tan 122 km'ye) geçmeniz gerekir. Nispeten sığ olan Kattegat'ın bile 10'ten 30 m'ye kadar derinliğe sahip olması dikkat çekicidir ve küçük bir yer değiştirmeli yüksek hızlı gemilerin onları zorlamak için kesinlikle gerekli olmadığı açıktır.
Ancak Kattegat Boğazı'ndan sonra, boğazdan Baltık Denizi'ne geçişi engelleyen küçük bir takımadaya rastlıyoruz. Adalarını geçerken, üç boğaz Baltık'a (Küçük Kemer, Büyük Kemer ve Oresund), en az 0,5; 3,7 ve 10,5 km.
Açıkçası, İngilizlerin “en sıcak” toplantıyı bekleyecekleri - burada kıyı pozisyonlarına dayanan bu tür boğazları korumak çok uygun, savunma son derece etkili olacak. Ancak Koreydzhes tipi yüksek hızlı, ancak zayıf korunan gemileri kullanarak bu tür bir savunmayı kırmak basit bir anlam ifade etmiyor - burada büyük kalibreli kıyı bataryalarını bastırabilen, geri dönüş ateşlerini devam ettirebilecek ağır silahlı ve ağır zırhlı gemilere ihtiyacımız var. Başka bir deyişle, Danimarka Boğazları'nın atılımı için, savaş gemilerine ihtiyaç duyuldu ve hangi gemiler sınıfının bu ödevini karşılayacağını bulmak zordur, esasen Korejges tipi gemiler olan küçük savaş kruvazörlerinden daha azdır. Sonuç olarak, boğazı kırmak için “büyük hafif kruvazörlere” ihtiyaç duyulmadı.
Ve son olarak, son ışık kuvvetlerinin desteğidir. Bu konuda detaylandırmak istiyorum. Açıkçası, böyle bir desteğin iki kavramı var.
Seçenek 1 - bizler bir ışık kaynağımızın aynı sınıftaki düşman gemileriyle “başa çıkabilmeleri” ve onları kendilerine uygulayabileceğine inanıyoruz. Bu durumda, destek gemilerinin görevi, ışık kuvvetlerimizin düşman destek gemilerini “rahatsız etmesini” önlemektir. Örneğin, İngiliz ve Almanların hafif kruvazörlerine ve yıkıcılarına sırasıyla savaş kruvazörleri tarafından desteklendi ve her ikisinin de düşmanın "desteğine" karşı savaş kruvazörlerine ya da benzer gemilere ihtiyacı vardı. Bu, elbette, savaş görevlilerine, eğer böyle bir fırsat verilirse, düşmanın hafif güçlerinin tuzağında yer almamış olmaları gerektiği anlamına gelmez, fakat asıl işlevleri hâlâ böyle değildir.
Varyant 2 - Düşman destek gemileriyle eşit şartlarda savaşmayacak gemiler yaratıyoruz, ancak düşman ışık kuvvetlerini hızla yok etmek ve böylece ışık kuvvetlerimizin kendilerine verilen görevleri yerine getirmelerini sağlamak için. Örneğin, yok edici liderler gibi ilginç bir gemi sınıfına katılın. Ortaya çıktığı o yıllarda hafif kruvazör destroyere destek verdi. Aslında, daha büyük, yüksek hızlı ve ağır silahlı bir avcı olan liderler, hafif kruvazörlerle eşit bir şekilde mücadele edemediler ancak düşman avcılarını kendi avcılarını kendilerine verilen görevlerden ayırmadan oldukça etkili bir şekilde yok edebildiler.
Böyle bir bölünmenin çok şartlı olduğu açıktır, ancak mesele Koreyges tipi gemilerin birincisine cevap vermediği ve yukarıda belirtilen kavramların ikincisi için optimal olmadığıdır.
Yukarıda belirttiğimiz gibi, İngiltere ve Almanya'nın ışık güçlerine destek genellikle savaş kruvazörleri tarafından sağlandı, ancak aşırı zayıf savunma nedeniyle (savaş kruvazörlerine kıyasla) Koreijziler eşit şartlarla savaşamadılar. Buna göre, yukarıda açıklanan kavramların ilkine cevap vermediler. Öte yandan, Koreyjes orta kalibreli topçu için çok yüksek hızda (hafif kruvazörünkinden daha yüksek) ve ultimatum güçlü silahlar için neredeyse “kesilmez” bir kaleye sahipti. Böylece, ışık güçlerini düşmanın savaş kruvazörlerinden koruyamasalar da, (en azından teoride) düşmanın hafif kruvazörlerini çabucak ezebiliyorlardı, yani düşmanın ışık güçlerini dağıtabiliyorlardı ve kendi başlarına kendilerini koruyorlardı; ana hatlarıyla ikinci konsepte uyuyormuş gibi.
Fakat gerçek şu ki, düşman hafif güçlerini yok etmek için “büyük hafif kruvazörlerin” tamamen gereksiz olduğu söylenebilir. İngiltere, iletişimini düşman hafif kruvazörlerinden koruma göreviyle karşılaştığında, Hawkins türündeki ilk ağır kruvazörleri yarattığını hatırlayın.
Bu gemiler, 190-105-mm toplarıyla silahlandırılmış hafif kruvazörlerin hiçbirini bırakmamak için 152-mm toplarına yeterli koruma, hız ve güç kombinasyonuna sahipti, ancak yer değiştirmeleri 10 000 t'yi (aslında, yaklaşık 9 800 t'yi geçmedi) ). Bu tür kruvazörler, ışık kuvvetlerine önderlik etmek için yeterli olacaktır - Koreij'ler gibi, düşman hafif kruvazörlerini de kırabilmişlerdi, tıpkı Koreijlerin savaşçılara karşı koyamadıkları gibi, Koreizerler de diğer ışık güçleriyle birlikte kaçabildi.
Bir yandan, bir “büyük hafif kruvazörün” hem monitörün hem de ağır kruvazörün işlevlerini yerine getirebileceği söylenebilir, ancak monitör ve ağır kruvazörün birbirinin yerine geçemeyeceği söylenebilir. Ancak bir monitör (8 000 t) ve bir ağır kruvazör (9 800 t) birlikte Koreijes ile karşılaştırılabilir bir fiyata sahipken, Kraliyet Donanması bir yerine iki gemi alacaktır. Ve bu kesin bir avantaj sağladı: evet, Koreyjes her ikisinin de fonksiyonlarını yerine getirebildi, ancak aynı anda yapamadı. Aynı zamanda, monitörünkinden daha küçük olan atış menzili, gerçekleştirebileceği kıyı kabuğundaki görev alanını ciddi şekilde sınırlandırdı. Mesela, Erebus'un büyük ateş menzili, Flanders'ta bulunan Alman 280-mm ve 380-mm sahil silahlarının dışındaki kıyı hedeflerine ateş edebilen bir gemi alma isteği tarafından belirlendi ve Koreyjes açıkça bu avantaja sahipti. sahip olunmamış (veya sahiplenmemiş, ancak daha az ölçüde). Belki de, düşman hafif kruvazörlerini, Hawkins'in yapabileceğinden daha verimli bir şekilde imha edebilir, ancak büyüklüğü ve maliyeti, Koreijs'i, büyük ölçüde İngiliz kruvazörlerinin tanıdığı, tüketilebilir bir malzeme olarak görmesine izin vermedi. Başka bir deyişle, daha hafif olanların risk alabileceği kadar riskli bir gemi de çok büyüktü.
İngiltere ve Almanya'nın cep savaş gemileri
Bu makalenin yazarı, defalarca “İnternet'te” bu bakış açısıyla karşılaştı: “Koreydzhes” tipindeki “büyük hafif kruvazörlerin” ve “Deutschland” tipindeki Cermen “cep savaş gemilerinin” olasılıkları oldukça karşılaştırılabilir. Bununla birlikte, Deutschlands çok şanslı gemiler olarak kabul edilirken, Koreijs tipinin “Beyaz Filleri” sağır edici bir başarısızlıktır ve İngiliz gemi inşası ile ilgili olarak bu yanlıştır.
Elbette, bu tür argümanlarda belirli bir rasyonel tane vardır, ancak yine de doğru olarak kabul edilemezler ve mesele budur. Bildiğiniz gibi, Almanlar, “yankesicileri” tasarladılar, “savunucuları” ile başa çıkabilen İngiliz ticaretinin “yıkıcıları” olan çıkış akıncılarına ulaşmak istediler. O yıllarda, İngiliz iletişimini korumakla yüklenen en güçlü gemiler, 10 000'e kadar standart bir deplasman ve 8 * 203-mm'den 31,5 knot'a kadar hızlanabilen silahlardan silahlanma olan Kent tipinde "Kent" kruvazörleriydi.
Almanlar ne yaptı? Düşük hız nedeniyle çok daha güçlü silahlar alan (11 * 700-mm) çok önemli olan (xNUMX * 12-mm) arasında değişen daha büyük bir deplasmanlı (“cep savaş gemilerinin standart yer değiştirmesi”) bir gemi yarattılar ateş gücündeki "Washington" kruvazörünün üstünlüğü. Sonuç olarak, Almanya’nın “cep savaş gemisi”, onu yok edebilecek herkesten daha hızlı ve onu yakalayabilecek herkesten daha hızlı olan bir gemi türü idi. Bunun tek istisnası, İngiltere’nin üç savaş gemisi idi, ancak iletişimi korumak için gönderildiklerini anlamanız gerekiyor. Genel olarak, akıncıları bulmadaki başarısını garanti etmedi, ancak Metropolis filosunu önemli ölçüde zayıflattı.
Tabii ki, Deutschland tipi gemiler ideal gemiler değildi - burada hem dizel santralin özellikleri, hem de 203-mm'lik mermilere karşı koruma sağlamayan zırhın göreceli zayıflığı ve “cep savaşlarını” şarj edebilen ve yok edebilen yüksek hızlı ağır gemilerin sayısı, İngiliz ve Fransız filosunda sürekli büyüdü. Ancak yine de en azından Büyük Filonun güçlerini "çözebilecek" gemiler olarak savaş önemini uzun süre korudular ve böylelikle kriegsmarin savaş gemilerinin eylemlerini sağladılar. Ve en önemlisi, "Washington" kruvazörlerinden gerçekten daha güçlüydü, en iyi ihtimalle, ikincisinden% 10-15 daha büyüktü. Aslında, "cep savaş gemileri" oldukça spesifik bir ağır kruvazördü - ve bu kadar.
Peki ya Koreyjes? Tabii ki, menzili, denize elverişliliği ve hızı onu rakipler için çok zorlu bir gemi yaptı. Daha hızlı, daha iyi silahlı, daha korumalıydı ... Ama tüm bu gelişmeler hangi fiyata satın alındı? 1914'ten başlayarak Almanlar, bu sınıftaki tüm Alman gemileri arasında en modern, aynı zamanda en büyüğü olan Konigsberg tipi hafif kruvazörleri koydu. Normal yer değiştirmeleri, 5 440 T idi. Ve “karşı-tüccar” Koreizhes, hatırladığımız gibi, normal bir 19 320 T yer değiştirmesine sahipti, yani,% 15'den değil, 30'den 3,5 katından daha büyük, Avlanması gereken Alman hafif kruvazörleri. Ve bu makalenin yazarı, eğer “onların yankesicileri” yerine Almanlar “Washington” kruvazörlerini imha edebilecek 35 bin ton gemi ürettiler, ancak kesinlikle yüksek hızlı savaş gemileri ve savaş kruvazörlerinin önünde çaresiz kalmasınlar, o zaman hiç kimse onları çağırmazdı. Alman gemi inşasında büyük başarı.
Devam edecek ...
- Chelbinsk şehrinden Andrei
- Savaş Gemisi: Fon der Tann vs Indefatigeble
Savaş Kruvazörü: Fon der Tann vs Indefatigeble. CH.2
Line Cruiser Rekabeti: Moltke - Lion
Line Cruiser Rekabeti: Moltke vs Lion. H. 2
Line Cruiser Rekabeti: Moltke vs Lion. H. 3
Tüfek savaş kruvazörü. "Kraliçe Mary" vs "Seidlits"
Line Cruiser Rekabeti: Derflinger'e Karşı Tiger
Kongo sınıfı savaş uçakları
Tüfek savaş kruvazörü. "Tager" a karşı "Derflinger". H. 2
Tüfek savaş kruvazörü. "Kaplan" a karşı "Derflinger" mi? H. 3
Line Cruiser Rekabeti: Rinaun ve Mackensen
Line Cruiser Rekabeti: Rinaun ve Mackensen
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.