Christoph Waltz; Dr. King Schultz rolüyle Altın Küre'de en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülünü kaptı. Hali hazırda Oscar'a da aynı kategoride aday olmuş durumda. Waltz'un Inglourious Basterds ile yaptığı patlamanın Django Unchained ile devam ettiğini görmek sevindirici. Böylece Waltz'u daha çok izleme imkanımız olacak gibi.
Jamie Foxx'un oyunculuğunun da kaliteli olduğunu söylemekte fayda var. Abartılı karakterinin hakkını vermeyi başarmış. Leonardo Dicaprio da idare etmiş diyebiliriz. Ancak Samuel L. Jackson tam anlamıyla harikulade bir iş çıkarmış. Ellerinden öperim, ellerinden. Jackson'ın oyunculuğu her ne kadar harika olsa da, canlandırdığı karakterin kraldan çok kralcı tutumunun bir eleştirisi olarak Tarantino tarafından en büyük cezanın kurbanı olduğunu söyleyebiliriz. Filmin tek kötü oyunculuğu Django'nun karısı rolündeki Kerry Washington'dan gelmiş. Maalesef bu oyuncu kadrosu içerisinde fazlasıyla sırıtıyor.
Filmin 165 dakika olması kimseyi korkutmasın. Zira temposu yüksek bir film. İlk kırk-kırk beş dakikadan sonra bir ara düşer gibi olsa da, sonradan kendisini yeniden toparlıyor ve gümbür gümbür ilerlemeye devam ediyor. Bu tempoya eşlik eden şarkıları da unutmamak lazım tabi ki. Filmin müzikleri oldukça kaliteli.
Spike Lee köleliğin spagetti western bir filmin malzemesi olamayacağını, dolayısıyla da filmi izlemeyeceğini söyleyerek sert bir çıkış yaptığını hatırlatmakta fayda var. Spike'ın haklılığı tartışılabilir, ancak filmdeki sadece absürt "KKK" sahnesini izlese dahi fikrinin fazlasıyla değişebileceğini düşünüyorum. At sırtında olsam attan düşerdim, öyle bir sahne.
Tarantino filmlerinde görmeye alıştığımız sağlam replikler, absürt durumlar-karakterler ve olaylar, bolca mizah, bolca şiddet ve kan bu filmde de var. İzlenmesi gereken güzel bir film olmuş.