|1||murat menteş muhteşem yazıyor yav - jaehaerys 19 Nisan 2017 21:36|
"her şey insanının elindedir. fakat insan korkaklığı yüzünden, bile bile her şeyi kaybeder."
--
"çünkü öyle zamanlar olur ki, insanın muhakkak bir yere gitmesi icap eder."
devletin derinlikleri toprağın derinliklerinden daha karanlıktır
(bkz: elveda güzel vatanım)
kür şad ölmüş,fakat attan düşmemişti.
ölmüş, fakat yenilmemişti.
anıtkabir yapılırken rasattepe'de mezarları bulunan friglerde, özgürlüğünü kazanmış kölelerin başlarına taktıkları beyaz kukuletalar görülür. 1958 yılında, belçikalı çizer pierre culliford tarafından yaratılan ve mantar evlerden oluşan bir köyde yaşayan şirinler adlı çizgi romanın kahramanları da frig kültürünün beyaz kukuletalarını başlarına takarlar. şirinler'in serüvenlerinde onlara onlara düşman olan, hayatta servetten başka bir şey düşünmeyen soğuk, acımasız ve boş bir adam vardır; gargamel.
anadolu'yu sömürüden kurtaran mustafa kemal atatürk'ün "manevi mirasım" dediği bilim ve sanatın yolundan yürüyen beyaz kukuletalılar ile devrimlerini yok etmeye çalışan uzun boylu gargamel arasındaki serüven, cumhuriyet tarihinde de devam etmektedir.
"korkuyu beklerken" "tehlikeli oyunlar"a bile "tutunamayan", gene de o "oyunlarla yaşayan", geleceği elinden alınmış beyaz mantolu bir adam: dipten sarsılmış, kırgın, hatta umutsuz biri: günü geldiğinde yazdıklarının anlamına bile yetisemeyen oğuz atay. biri gülüyorsa bu önsöze, öteki yalnızca bakıyordur. i̇kisi de inanmıyordur şüphesiz. i̇kisi de soruyordur, sonra
"ben burdayım sevgili okurum sen nerdesin??"
oğuz atay/ tutunamayanlar
"diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? haklısın. belki de çok az... o zaman şöyle demeliyim: seni az tanıyorum... az...
sen de fark ettin mi? az dediğin, küçücük bir kelime. sadece a ve z. sadece iki harf. ama aralarında koca bir alfabe var. o alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var. sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında. biri başlangıç, diğeri son. ama sanki birbirleri için yaratılmışlar. yan yana gelip de birlikte okunmak için. aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler. senin ve benim gibi..."
hakan günday-az
"ben senin bilinç altı karanliklarına ittigin ve gerçekleşmesinden korktuğum kirli arzuların; ben senin bilinç altı ormanlarının tarzanı! yemeye geldim seni. benden kurtulamazsın. ben senin vicdan azabınım!"
"bagırma, anladık. benim vicdan azabım bu kadar kıllı olamaz. ruhbilimci tarzan lütfen giyin."
oğuz atay / tutunamayanlar
" en çok güldügüm kısım ah turgut özben ah" :-)