artık eskisi gibi rahat değil, geceleri yanımda kalamıyor. bu yüzden en çok ona sarılıp uyumayı özlüyorum. hatta bu özlemek işi bazen beni de uyutmuyor. bu gece öyle oldu mesela. yatağa girdim onbir buçuk gibi. ama kendimi çok yalnız hissettim. onu uyandırmak pahasına aradım, uykulu uykulu sesini duydum. hatta "beni çok mu seviyorsun" gibi cevabı belli ve biraz saçma sorular sordum, iki üç kez cevaplattım. uykusu tam kaçmasın diye de uzatamadım, kapadım. cep telefonumu masaya bırakırken, resimlerine bakmak geldi aklıma. telefondaki fotoğraflarına baktım. biraz hüzünlendim, bazılarına da güldüm.
iyi mi hissettim bunları yapınca. ııı ııhh. b.k gibiyim. şuanda dünyanın biraz daha adil bi yer olmasını isterdim. sadece bu sevdiğime sarılıp uyuma mahrumiyetim için bile olsa bunu isterdim.
foto=tumblr.com