Bir vaizin oğlu olan Glen Hearst Taylor, 12 Nisan 1904'te doğdu. Aile, Kooskia, Idaho'ya yerleşti ve çocukken yerel devlet okullarına gitti.
Taylor, aktör olma arzusuyla okulu bıraktı. 1919'da yerel bir tiyatro topluluğuna katıldı. Aynı zamanda country-batılı bir şarkıcıydı. Daha sonra çeşitli eğlence işletmelerinin sahibi ve yöneticisi oldu.
Taylor, Stuart Chase ve King Camp Gillette'in eserlerini okuyarak etkilendi. Sol görüşler geliştirdi ve 1935'te Nevada ve Montana'da bir Çiftçi-İşçi Partisi kurma girişiminde başarısız oldu. Başkan Franklin D. Roosevelt'in başarısından ve New Deal mevzuatından esinlenerek Demokrat Parti'ye katıldı.
Sosyalist görüşlere sahip olmasına rağmen, Taylor 1944'te Idaho'daki Demokratik birincil seçimde görevdeki David Worth Clark'ı ve genel seçimlerde Clarence Alfred Bottolfsen'i yendi. Senato'da kendini Oregon'dan Wayne Morse ile aynı hizaya getirdi ve sivil haklar mevzuatının güçlü bir destekçisi ve Jim Crow yasalarının bir rakibiydi.
1946'da Taylor, Amerika'nın İlerici Vatandaşlarını (PCA) oluşturmak için Henry A. Wallace'a katıldı. Üyeler arasında Rexford Tugwell, Paul Robeson, W.E.B. Du Bois, Arthur Miller, Dashiell Hammett, Hellen Keller, Thomas Mann, Aaron Copland, Claude Pepper, Eugene O'Neill, John Abt, Edna Ferber, Thornton Wilder, Carl Van Doren, Fredric March ve Gene Kelly. Aralarında Henry Luce, Clare Booth Luce, Adolf Berle, Lawrence Spivak ve Hans von Kaltenborn'un da bulunduğu bir grup muhafazakar, İngiliz dışişleri bakanı Ernest Bevin'e, PCA'nın "Komünistlerin, yol arkadaşlarının küçük bir azınlığı" olduğunu bildiren bir telgraf gönderdi. ve burada totaliter liberaller dediğimiz şey." Winston Churchill, Wallace ve takipçilerini "kripto-komünistler" olarak kabul etti ve tanımladı.
Henry A. Wallace 1948 Başkanlık Seçimlerinde aday olmaya karar verdi. Koşu arkadaşı olarak Taylor'ı seçti. Amerikan Komünist Partisi başkanı William Z. Foster, seçimlerde Wallace'ı destekleyeceğini açıkladığında şansları büyük ölçüde zarar gördü. New York Postası "Henry Wallace'ın aday olmasını kim istedi? Cevap kayıtlarda. William Z. Foster ve Eugene Dennis aracılığıyla Komünist Parti ilkti... Kayıt açık. Wallace'a Komünist Parti'den çağrı geldi. Komünistleri üyeliğine kabul eden tek ilerici örgüt."
Wallace ve Taylor'ın programı, siyah Amerikalılara oy verme, istihdam ve eğitimde eşit fırsatlar sağlayacak yeni medeni haklar yasasını, Taft-Hartley Yasası'nın yürürlükten kaldırılmasını ve refah, eğitim ve kamu işlerine artan harcamaları içeriyordu. Dış politika programları, Truman Doktrini ve Marshall Planına muhalefete dayanıyordu.
Henry A. Wallace Derin Güney'e gitti ve Jim Crow yasalarının sona ermesi için çağrıda bulundu. Durduğu her noktada saldırıya uğradı ve bir konuşma yaptı. Bir takipçisi, "Bize siyah diyebilirsiniz, bize kırmızı da diyebilirsiniz ama sarı diyemezsiniz" dedi. Wallace şu yorumu yaptı: "Benim için faşizm artık ikinci el bir deneyim değil. Hayır, faşizm çirkin bir gerçeklik haline geldi - onu ne tam olarak ne de milyonlarca başkası kadar acı bir şekilde tattığım bir gerçeklik. Ama ben onu tattım. "
Taylor ayrıca ırk ayrımcılığına karşı kampanya yürüttü. Alabama'da "Renkli" olarak işaretlenmiş bir girişten bir kamu salonuna girdi. Otobiyografisinde işaret etti, Benimle Olduğu Gibi (1979): "Birleşik Devletler senatörüydüm ve Tanrı aşkına, Bull Connor ya da herhangi bir bağnaz orospu çocuğunun arka kapısına ulaşmak için karanlık bir sokaktan gizlice kaçmayacaktım. İçeri girerdim. Herhangi bir kahrolası kapıdan hoşlandım ve tam şuradaki kapıdan girmekten memnun oldum." Taylor tutuklandı ve müteakip bir duruşmada 50 dolar para cezasına çarptırıldı ve barışı bozma, saldırı ve tutuklamaya direnme suçlamalarıyla 180 gün ertelenmiş hapis cezasına çarptırıldı.
Harry S. Truman ve ikinci sıradaki arkadaşı Alben W. Barkley, 24 milyondan fazla popüler oyu ve 303 seçim oyu aldı. Cumhuriyetçi Parti karşıtları Thomas Dewey ve Earl Warren, 22 milyon halk oyu ve 189 seçim oyu kazandı. Storm Thurmond, 1.169.032 popüler ve 39 seçim oyu ile üçüncü oldu. Wallace ve Taylor 1.157.063 oyla sonuncuydu. Ulusal olarak toplam oyların sadece yüzde 2.38'ini aldı. Sadece bir destekçi, Vito Marcantonio, Kongre'deki koltuğunu kazandı.
Taylor'ın 1948 Başkanlık Seçimlerindeki kampanyası ona aşırı solcu olarak ün kazandırdı ve Idaho'daki Demokrat birincil seçimde David Worth Clark'a karşı yenilgisine katkıda bulundu. İş dünyasına geri döndü ve Coryell İnşaat Şirketi'nin başkanlığını yaptı. Taylor, 1952'de sol geçmişinin kendisini bir "güvenlik riski" haline getirdiği ve şirketin devlet ihaleleri almasını engellediği iddia edildikten sonra istifa etmek zorunda kaldı.
Taylor, şantiyelerde el işçisi olarak çalışmak zorunda kaldı. 1954'te tekrar Senato için koştu, ancak görevdeki Cumhuriyetçi Henry Dworshak tarafından dövüldü. 1956'da Demokrat ön seçimini Frank Church'e kıl payı kaybetti.
1958'de Taylor ve eşi Dora, California, Millbrae'ye taşındılar ve saç parçalarını elle yapmaya başladılar. Şirketleri Taylormade Saç Değiştirme. daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en büyük saç değiştirme üreticilerinden biri haline geldi.
Glen Hearst Taylor 28 Nisan 1984'te öldü.
Taylor, "Renkli" yazan bir girişten salona girmeye hazırlanırken, polis tarafından "Beyazlar" için ayrılmış arka girişi kullanması konusunda uyarıldı. Taylor meydan okuyordu. Canlı otobiyografisinde Taylor düşüncelerini şöyle hatırlıyordu: "Bir Birleşik Devletler senatörüydüm ve Tanrı aşkına, Bull Connor ya da herhangi bir bağnaz orospu çocuğunun arka kapısına ulaşmak için karanlık bir sokaktan gizlice kaçmayacaktım. . İstediğim kahrolası kapıdan girerdim ve şuradaki kapıdan girmekten memnun oldum."
Bir anda iriyarı bir polis tarafından binaya doğru itildi. Taylor sallanarak geri geldi ama diğer birkaç polis onu yere devirdi, elbisesini dikenli telle yırttı ve kafasını beton kaldırıma çarptı. Kısa süre sonra sersemlemiş senatör, polis onunla alay ederken kendini bir ekip arabasıyla kasabada yavaşça sürülürken buldu. "İşte bu - beni ölümüne dövecekler," dedi kendi kendine.
Sonunda Taylor şehir hapishanesine götürüldü ve akşamki sarhoşları, pezevenkleri ve yankesicileri yakalayan kokuşmuş bir tutma kalemine atıldı. Mahkûm arkadaşlarından biri yaklaştı ve kendini tanıttı. "Beni kaldırıma kustuğum için yakaladılar" dedi. "Raketin ne?" Taylor, "Ben bir ABD senatörüyüm ve bir toplantıya renkli bir girişten girmeye çalıştığım için beni yakaladılar" diye yanıtladı. Adam inanamayarak uzaklaştı. Taylor daha sonra, "Açıkçası, o mekandaki en çılgın pislik olduğumu düşündü," diye yazdı.
Sonunda Taylor'ın fotoğrafı çekildi, parmak izi alındı ve kefaletle serbest bırakıldı. Müteakip bir duruşmada 50 dolar para cezasına çarptırıldı ve barışı bozma, saldırı ve tutuklamaya direnme suçlamalarından 180 gün ertelenmiş hapis cezasına çarptırıldı. Ceza Alabama yüksek mahkemesi tarafından onaylandı; ABD Yüksek Mahkemesi davayı incelemeyi reddetti. Taylor cezayı asla ödemedi ve mesele bir yıldan fazla bir süre sonra Vali James Folsom Taylor'ın Alabama'ya iadesini istemeyi reddetmesiyle sessizce sona erdi.
Serbest bırakıldıktan sonra Taylor Capitol'e döndü ve Birmingham'daki şaşırtıcı deneyimini Senato katında anlattı. Taylor, "Tek bir senatör ağzını açmadı" diye yazdı. Alabama'nın senatörleri Lister Hill (eski bir Wallace müttefiki) ve John Sparkman (daha sonra Demokrat bir başkan yardımcısı adayı), eyaletlerinin davranışı için özür dilemek için hiçbir şey söylemedi.
Anın ironisi, Taylor'ın koşu arkadaşından aldığı bir telgrafta düzgün bir şekilde ele geçirildi. Wallace, "Bu, yurt dışında özgürlüğü savunmak adına silah için milyarlar harcamanın ikiyüzlülüğünü dramatize ediyor" dedi.
Glen Farm, New York'tan başarılı bir bankacı ve tüccar olan Henry AC Taylor, Portsmouth'ta tarım arazileri satın almaya başladığında gelişti. Taylor, Newport'ta tatil yapmıştı ve orada bir eve sahipti, ancak çalışan bir çiftlik fikrini beğendi. İlk satın alma, Halsey Coon'dan iki ev, bir grist değirmeni, iki ahır ve iki mısır yatağı içeren 111 dönümdü. 1885 tarihli bir harita, bu toprak parçasının Sakonnet'ten ahır kompleksine kadar uzandığını gösteriyor. 1885'te Taylor, Glen Road çevresinde 700 dönümlük bir arazi satın aldı ve resmi olarak Glen Farm'ı kurdu. Taylor, bölgedeki daha küçük çiftlikleri satın almaya ve bir zamanlar 1500 dönüme ulaşacak bir çiftliğe dönüştürmeye başladı.
1889'da Guernsey inekleri yetiştirmeye başladı ve daha sonra Percheron atları ve Boynuzlu Dorset koyunları yetiştirecekti. Bilimsel üreme konusunda çok ciddiydi ve süt ve yağ üretiminin yanı sıra doğan buzağı sayısının ayrıntılı kayıtlarını tuttu.
National Magazine'in Ekim 1911'den Mart 1912'ye kadar olan üç aylık sayısında, Rhode Island çiftçiliği hakkında, Taylor'ın Glen Farm'la olan çabalarını ayrıntılarıyla anlatan bir makale var. Taylor'ın amacı, yalnızca ideal bir çiftlik geliştirmek değil, aynı zamanda bu ülkede üstünlüğe ulaşması ve sahip olması gereken yerde bir Guernsey sığır sürüsü kurmaktı. Taylor en iyiyi yetiştirmek için hiçbir şeyden kaçınmadı. Guernsey Adası'ndaki sığırları elle topladı.
Makale, ahırların ve ahırların düzeninin ve yapılarının hepsinin özel olarak tasarlandığını açıklamaya devam ediyor. Yapılan ahırların sonuncusu özellikle moderndi. “İç duvar ile dış duvar arasında altı inçlik bir hava boşluğu olan, uygun havalandırma sağlayan ve içinde tekdüze bir sıcaklık sağlayan bir tuğla iç duvar vardı.” Hayvanlar için içme leğenleri bile suya sahiptir “ bodrumda binaları ısıtan fırınlar.”
Çiftlik müdürü Bay Barclay, H.A.C. Taylor ona nasıl para kazanılacağını öğrenmesini değil, evcil hayvanlarının ve gururunun, Guernseys of Glen Farm'ın en yüksek gelişimine yardımcı olacak şekillerde nasıl para harcayacağını öğrenmesini söyledi. Bu talimatla bile, Glen Farm, fazlasıyla kârlı. Glen Çiftliği'nde yetiştirilen stok çok arzu edilirdi.
H.A.C. Taylor hayvanlarıyla gurur duyuyordu. Müdürün ofisinin duvarları yüzlerce ödül kurdelesiyle kaplıydı. Bir arkadaşı, 'Missy of the Glen'in tereyağı üretimi için rekor kırdığı iddiasına itiraz ettiğinde, ABD Yüksek Mahkemesine kadar giden bir dava açtı. Taylor davayı kazandı ama avukatlara mahkemede kazandığından daha fazlasını ödedi.
Çiftlikte en az yirmi altı aile yaşıyor ve çalışıyordu. En parlak döneminde 100 kadar işçi vardı. Aileler ve hayvanlar için ihtiyaç duydukları her şeyi yetiştirdiler.
Ilerici parti
İlerici Parti, üç adamın - Theodore Roosevelt, Robert La Follette ve Henry Wallace - başkanlık kampanyalarında bir faktördü. Bu döneme yayılan birkaç Terakki Partisi örgütü vardı, ancak 1952 seçimlerinden sonra tamamen ortadan kalktılar. 1912'de Theodore Roosevelt'in Cumhuriyetçi Parti'den ilerici unsurlara önderlik etmesiyle ilk vücut buldu. Roosevelt, Başkan William H. Taft hakkındaki düşük görüşünü gizlememişti ve bileti destekleyemeyeceğini hissetti. Taft, Gifford Pinchot'u baş ormancı olarak görevden alarak, ateşli bir çevreci olan Roosevelt'i özellikle kızdırmıştı. Roosevelt kendi başına bir hamle yaptı ve bir boğa geyiği kadar zinde olduğunu söyleyerek ilk İlerici Parti'yi kurdu ve halk dilindeki adı 'Bull Moose Party' idi. Platformu tarife reformu, endüstriyel kombinasyonların daha sıkı düzenlenmesi çağrısında bulundu. , kadınların oy hakkı, Çocuk İşçiliğinin yasaklanması ve diğer reformlar. Yeni parti, başkanlığa Roosevelt'i ve başkan yardımcılığına Hiram Johnson'ı aday gösterdi. İlerlemeciler seçimde Cumhuriyetçilerin çok önünde bitirmelerine rağmen, Demokrat aday Woodrow Wilson'a kaybettiler. Roosevelt 1916'da Cumhuriyetçilere döndüğünde, İlerici Parti bir süreliğine ortadan kayboldu. 1924'te liberaller, her iki büyük siyasi partinin muhafazakar kontrolünden o kadar hayal kırıklığına uğradılar ki, daha iyi İlerici Parti olarak bilinen İlerici Siyasi Eylem Ligi'ni kurdular. Wisconsin'den Cumhuriyetçi Robert La Follette bağımsız olarak cumhurbaşkanlığına aday olmaya karar verdi, ancak daha sonra İlerici Parti'nin adaylığını kabul etti. Montana'dan bir Demokrat olan Senatör Burton K. Wheeler, başkan yardımcılığına aday gösterildi. Parti, kamu hizmetlerinin devlet mülkiyetini ve toplu pazarlık gibi emek reformlarını savundu. Aynı zamanda çiftlik yardım önlemlerini, orta gelirli kişiler için daha düşük vergileri ve bu tür diğer yasaları destekledi. La Follette popüler oyların yüzde 17'sini almasına rağmen, yalnızca Wisconsin'in seçim oyu aldı. 1934'te La Follette'in oğulları Wisconsin'de ilerici bir parti düzenledi. Robert La Follette, Jr. Senato'ya seçildi, ancak 1946'da Joseph McCarthy tarafından dövüldü. 1948'de bir başka ilerici parti daha kuruldu. Eski New Deal Demokratları, Harry Truman'ın politikalarından memnun değillerdi ve kendi partilerini istiyorlardı. Başkanlığa Henry A. Wallace'ı ve başkan yardımcılığına Glen H. Taylor'ı aday gösterdiler. Azınlıkların haklarını, tekelleri sınırlamayı ve Taft-Hartley Yasası'nın yürürlükten kaldırılmasını içeren liberal politikaları savundular. Partinin platformu siyahlara, aydınlara ve sendika üyelerine güçlü bir şekilde hitap etmeliydi, ancak onlara Komünist Parti tarafından verilen destek her iki büyük parti tarafından da onlara karşı kullanıldı. İlericiler, herhangi bir gruptan destek kabul etme haklarını korudular. Bu çok ilkeliydi ama politik olarak ölümcüldü. Wallace, popüler oyların sadece yüzde 2,4'ünü aldı ve eyalet taşımıyordu. 1950'de parti, Amerika'nın Kore'de savaşma kararına karşı çıktı. Wallace konuyla ilgili parti liderliğinden ayrıldı ve partiden istifa etti. İlerici Parti 1952 seçimlerinden sonra ortadan kayboldu. Başka bir ilerici partinin kurulup kurulmayacağını sadece zaman gösterecek.
IDAHO'DAN GLEN H. TAYLOR, 2748'DE WALLACE KOŞU EŞİ ÖLDÜ
Henry A. Wallace'ın İlerleme Partisi biletinde başkan yardımcısı adayı olarak aday olmak için 1948'de Demokrat Parti'yi çeldiren, eski Batılı bir şarkıcı olan Idaho'dan eski Senatör Glen H. Taylor, geçen Cumartesi günü Alzheimer hastalığından öldü. Kaliforniya, Burlingame'de bir huzurevi. 80 yaşındaydı ve Millbrae, California'da yaşıyordu.
Bir bakanın oğlu olan Bay Taylor, gösterişli bir şovmen ve kendi kendini yetiştirmiş ve esrarengiz bir başına buyruktu. İlk kampanyalarında 10 galonluk bir şapka ve kovboy kıyafeti giydi ve ata bindi, bir gitar tıngırdattı ve kampanya kamyonunda bir ses sistemi aracılığıyla Batı baladları sundu.
1945'ten 1951'e kadar olan tek Senato döneminde, Bay Taylor'ın baskın endişesi, Truman İdaresi'nin dış politikalarının ABD'yi Sovyetler Birliği ile bir savaşa sürüklemesiydi. Truman Doktrini'ne (Yunanistan ve Türkiye'ye yapılan yardım) ve Avrupa Kurtarma Planı'na, Amerikan yardımının Birleşmiş Milletler aracılığıyla dağıtılması gerektiği gerekçesiyle karşı çıktı. 1949'da barış zamanı taslağını sona erdirmek için başarısız bir yasa tasarısı önerdi ve Senato'da Atlantik ittifakına karşı çıkan ilk Demokrat oldu. Düşmanlar O'nu Yanlış Yönlendirdi
Hakaret edenler Bay Taylor'a yanlış yönlendirilmiş bir solcu olarak saldırdı. Hayranlar ona, genel olarak insanların ve özel olarak Rusların kendisininki kadar yüksek idealler tarafından motive edildiğini varsayan bir idealist dediler. 1950'de Time dergisi onunla Senato'nun çılgın şakacı playboyu ve aşırı sol propaganda için kolay bir işaret olarak alay etti.
Muhaliflerin komünist kontrolü altında olduğu bir barış platformunda Bay Wallace'a katılmanın tehlikesinin farkında olan Bay Taylor, Mayıs 1948'de bir görüşmeciye şu açıklamayı yaptı:
Henry'nin yanında yer alırsam 1950'de yeniden seçilme şansımı büyük olasılıkla öldüreceğimi biliyordum. Ben avukat değilim. Tüm hayatım boyunca gösteri işinde bulundum, sık sık borç içinde yaşadım. Bu adamların çoğunun yaptığı gibi, Senato'dan ayrılıp kanun uygulayamam. Zor bir karardı.
Ama aynı zamanda, "Koşuyorum çünkü barış mı yoksa savaş mı sorusunun diğer tüm düşüncelerden daha önemli olduğunu hissediyorum" dedi.
Aşamalı bilet, kullanılan 50 milyon oydan bir milyondan azını oyladı. Bay Taylor, 1949'da partiden ayrıldı ve bir Demokrat olarak yeniden aday olmak için savaştı. 1950 birincil kampanyasını kaybetti, 1954 ve 1956'da Senato'da Idaho'yu temsil etmek için iki başarısız girişimde bulundu ve ardından 52 yaşında siyasetten kayboldu.
Kısa süre sonra San Francisco Körfezi bölgesine taşındı ve eşi Dora ile Millbrae'de bir peruk üretim şirketi Taylor Topper Inc.'i kurdu. 20'li yaşlarının ortalarında kelleşmişti ve daha genç bir siyasi imaj yaratmak için Senato koltuğunu kazandığı 1944'te kendi saç parçalarını yapmaya başladı. Önceki üç yarışı kaybetmişti: 1938'de Meclis ve 1940 ve 1942'de Senato için.
Bay Taylor, Portland, Ore'de doğdu, Kooskia, Idaho'nun dışındaki bir çiftlikte büyüdü ve geçimini sağlamak için sekizinci sınıfta okulu bıraktı. Çoban ve sac işçisi çırağı olarak çalıştı, tiyatroya seyahat eden anonim şirketlerde üye olarak önce oyuncu, ardından bariton ve müzisyen olarak başladı.
Buhran onu biliyordu ve 1929 kazasının nedenlerini anlamak için birçok ekonomi kitabı okudu. En çok liberal ve solcu felsefelerden etkilendi ve 1935'te Nevada ve Montana'da bir çiftçi-emek partisi düzenlemeye çalıştı.
Hayatta kalanlar arasında eşinin yanı sıra üç oğlu, Millbrae'nin şirketinin başkan yardımcısı Glen Arod, Bozeman, Mont.'dan Dr. Paul J. ve Burlingame'den Greg A., dört torunu ve bir torununun torunu yer alıyor.
Glen H. Taylor - Tarih
Pleasant J. & Olive (Higgins) Taylor'ın 4/12/1904 oğlu Portland VEYA'da doğdu. Babası, Kooskia yakınlarındaki bir çiftliğe taşınan bir bakandı. 1907. Glen Taylor, Idaho'nun devlet okullarına gitti.
şovmen. 1919'da dramatik bir anonim şirkete katıldı, 1926-1944 arasında çeşitli eğlence işletmelerinin sahibi ve yöneticisi, country-western şarkıcısı ve vodvil sanatçısı. Kısaca sessiz sinema sinemasını yönetti.
Taylor ilk kez 1922'de evlendi ve ilk karısı (kaynaklar adını vermiyor) 1929'da boşandı. Evli (2) Dora M. Pike 1931'de dört çocuk.
ABD Temsilciler Meclisi adayı (D-ID) 1938. Vali C. Ben Ross'un başarılı yarışında kullandığı eğlence kampanyasından ilham alarak yarışa girdi.
ABD Senatosu Adayı (D-ID) 1940, 1942
ABD Senatosu (D-ID) 1945-1951. 1944 Demokratik ön seçimlerinde görevdeki Sen. D. Worth Clark'ı yendi, ancak 1950 Demokratik ön seçimlerinde ona kaybetti. Taylor 1945'te Washington DC'de konut bulmayı zor buldu ve bir tanıtım dublörü olarak "Home on the Range" oynadı. Capitol merdivenlerinde gitarıyla. Görev süresi boyunca Taylor, Pres'i suçladı. Truman, ABD'yi Truman Doktrini ve Marshall Planı aracılığıyla Sovyetler Birliği ile savaşa yaklaştırıyor.
Henry Wallace'ın Başkanlığa aday olduğu 1948'de İlerici Parti biletinde ABD Başkan Yardımcısı adayı.
ABD Senatosu adayı (D-ID) 1954, 1956, 1954'te Demokratik ön seçimleri kazandı, ancak 1956'da Frank Church'e kaybetti. Taylor daha sonra 1956'da aday adayı oldu.
Coryell İnşaat Şirketi Başkanı 1950-1952
1958'de Millbrae CA'ya taşındı. 20'li yaşlarının ortalarında kel olan Taylor, kendisine büyük bir servet kazandıran Taylor Topper, Inc. adlı bir peruk işine başladı. 1944'te peruk takmaya başladı ve bu bazen imajını ve dolayısıyla siyasi desteğini iyileştirmeye yardımcı olduğu için kredilendirildi.
Burlingame CA'daki bir huzurevine taşındı ve burada 28/04/1984'te San Mateo CA'daki Skylawn Mezarlığı'nda Alzheimer'dan öldü.
Glen H. Taylor -->
Rocky Mountains, özel aile ve Bundesstaat Idaho ans'xE4ssig'de yer almaktadır. Im Alter von 15 Jahren Schloss Taylor sich einer Theatertruppe ve von den 1920er-Jahren bis 1944 leitete er mehrere Unternehmen der Unterhaltungsbranche ve trat als Countrys'xE4nger auf. Seine Schwester Lena Corinne Taylor, sp'xE4ter verheiratete Morse, wurde unter dem Namen Lee Morse, Jazzs's'xE4ngerin'de yer aldı.
Senatör f'xFCr Idaho
Als Kandidat der Demokratischen Partei, Taylor 1940 ve 1942, Senat der Vereinigten Devlet Mücevherleri John W. Thomas. 1944 Vorwahlen tarafından kuşatılan Parteifreund David Worth Clark ve Bei den Wahlen zum Senat den Republikaner und scheidenden Gouverneur C. A. Bottolfsen. Cowboyhut ve Countryband şarkılarını seslendirdi. [1] Seine Amtsperiode als Senator in Washington f'xFCr den Staat Idaho dauerte vom 3. Ocak 1945 bis zum 3. Ocak 1951. Taylor, der dem linken Fl'xFCgel seiner Partei angeh'xF6rte und dem Progressivismus nahestand, Setzte sich als Abgeordneter insbesondere f'xFCr eine Wirtschaftspolitik im Sinne des New Deal, eine Zur'xFCckdr'sxE4ngung der Kartelle, f'xFCr die B'xFCrgerrechtsbewegung und die Verhinderung von Kriegen e. [2]
Vizepr'sxE4sidentschaftskandidatur 1948
Obgleich Taylor Mitglied der Demokratischen Partei blieb, 1948 yılında United States Progressive Party tarafından Henry Agard Wallace adaylığına göre Vizepr'sxE4sidentschaftskandidat.
Auf einer Wahlkampfreise wollte Taylor am 1.Mai 1948, Birmingham (Alabama) ve Veranstaltung des Güney Zenci Gençlik Kongresi besuchen, einer bapttischen Kirche stattfand'da öl. Das Programm der Progressive Party forderte die vollst'sxE4ndige Abschaffung der Rassentrennung. Taylor versuchte demonstrativ, die Kirche durch die f'xFCr Afroamerikaner vorgesehene T'xFCr und nicht durch die T'xFCr f'xFCr Wei'sxDFe zu bahis. Mehrmals wurde er von Polizeibeamten abgedr'sxE4ngt, schlie'sDFlich nahm man ihn nach wiederholten Versuchen fest. Auf Anweisung des damaligen örtlichen Polizeichefs Bull Connor wurde er mehrere Stunden bis zum Ende der Veranstaltung içinde Haft gehalten. Ben 4. Mai verurteilte ihn eine Spruchkammer f'xFCr Ordnungswidrigkeiten (polis mahkemesi) 180 Tagen Gef'sxE4ngnis und 50 Dollar Geldstrafe wegen des Delikts düzensiz davranış (deutsch etwa Grober Unfug). Taylor legte Berufung ein mit der Begr'sxFCndung, das Urteil sei verfassungswidrig. Am 31. März 1949 en iyi'sE4tigte eine rein wei'sxDFe Jüri'nin gırgırında Abwesenheit das Urteil mit der Begründung, der Staat Alabama sei berechtigt, Verst'sGruce'sdFe gegen den (damlar) x201Eayrı ama eşit' zu bestrafen. Taylor, daha önce de belirtildiği gibi, daha önce hiç olmadığı kadar kötüydü. [3] [4] [5] Der Oberste Gerichtshof von Alabama hielt das Urteil 1950, Letzter Instanz aufrecht. [6]
Bei der Pr'xE4sidentschaftswahl am 2. Kasım 1948, Wallace und Taylor tarafından Stimmen'e göre %2,4'ü yayınladı. Bundesstaat New York'ta %8,25&%xA0 oranında kaldı. [7]
Politische Kandidaturen nach 1948
Taylors Kandidatur f'xFCr die deutlich linkler von den beiden etablierten Parteien stehende Progressive Party, Die in Zweiten Angst und der McCarthy-'in kommunistenfreundlich verschrien savaş, Almanya'da savaş. Beim Versuch, sein Senatsmandat zu verteidigen, unterlag er 1950 bereits in den Vorwahlen der Demokraten gegen David Worth Clark. Taylors Nachfolger im Senat wurde allerdings der konservative republikanische McCarthy-Anh'sxE4nger Herman Welker. 1954 Wurde Taylor von der Demokratischen Partei f'xFCr den Senat nominiert er verlor die Wahl jedoch gegen den Republikaner Henry Dworshak. Bei seinem letzten Versuch, f'xFCr den Senat zu kandidieren, unterlag Taylor 1956 in Vorwahlen seinem Parteifreund Frank Church, der anschlie'sxDFend Senator wurde. Taylor trat dennoch als unabhängiger Write-in-Kandidat an und erhielt 5,1 % der Stimmen.
Glen H. Taylor, Zweiten Weltkrieg'den „links“ stehenden Kongressabgeordneten nach dem Zweiten Weltkrieg. [8]
Unternehmerische Tätigkeit
Von 1950 bis 1952 leitete Glen H. Taylor das Bauunternehmen Coryell İnşaat. 1958 gr'xFCndete Taylor, der seit dem Wahlkampf 1944 zwecks Erh'xF6hung seiner Wahlchancen Toupettr'sxE4ger war, [2] zusammen mit seiner Ehefrau Dora (* 1904 '2020 1997) [9] Millbrae die Firma'da Taylor Topper. Dieses Unternehmen enwickelte sich von einer kleinen Manufaktur zum bedeutendsten US-amerikanischen Hersteller von Haarersatzteilen f'xFCr M'xE4nner. Taylor leitete das Unternehmen bis zu seiner Erkrankung ve Morbus Alzheimer in den sp'xE4ten 1970er Jahren selbst.
Glen'in kişiliğine daha fazla lezzet
Glen H. Taylor oldukça uyumlu olma eğilimindedir ve çoğu sosyal düzene ve mesleki alana uymayı kolay bulur.
Glen'in kişiliğinde ve yaşamında bir dengesizliğe neden olabilecek belirli erdemler yoktur, ancak elde etmek istediği özel güçleri geliştirmek için çok ve ısrarla çalışması gerekir.
Akıllıca iddialı olmayı öğrenmek, Glen H. Taylor'ın hayatı boyunca alması gereken önemli bir derstir.
Glen'in menüsünü gezin ve onun kişilik özellikleri, ilişkileri, güçlü ve zayıf yönleri, hoşlandığı ve hoşlanmadığı şeyler, sizinle ve başkalarıyla uyumluluğu ve çok daha fazlası hakkında daha fazla fikir edinin.
Sizi kendi özgür kişilik profilinizi oluşturmaya davet ediyoruz, özel olarak ve sadece gözleriniz için!.
29 Haziran 2021, Glen H. Taylor'ın hassas ve bilinçli olduğunu görür.
Biraz uyumsuz olan Glen'in zorluklarla yüzleşme kapasitesi bugün azaldı, bu nedenle teslim tarihlerinden ve diğer stresli kısıtlamalardan kaçınmalıdır. En iyisi biraz izin almak ve/veya romantizmle meşgul olmaktır - gün için oldukça uygun bir aktivite.
Rewacec Amortismana tabi tutuldu
Onursuz Peygamber: Glen H. Taylor ve Amerikan Liberalizmi İçin Savaş PDF kitap yazarı, çevrimiçi PDF kitap editörü Onursuz Peygamber: Glen H. Taylor ve Amerikan Liberalizmi İçin Savaş. Kitapları çevrimiçi olarak indirin ve okuyun, ePub / PDF çevrimiçi / Audible / Kindle, paylaşmanın kolay bir yoludur, kitaplar değiştirilir. ile, bolca Bu kitapları arama motorunda farklı sorgularla duymaya çalışan kişiler tarafından, kitabı [indir] eşdeğeri, PDF formatında, indir, e-kitap PDF Li Bruderfor fethetmek
"EBook Pdf ve Epub İndir" arama sorgusunu veya "Zu kullanım için PDF indir, PDF" arama sorgusunu öneririz. referans için kabadayı geçici ayrıntılı bilgi. Prophet Without Honor: Glen H. Taylor and the Fight for American Liberalism bilinen bir kişi tarafından yazılmıştır. yazar olarak ve yeterli miktarda yazılmış [bolluk|bolluk|bolluk|bolluk|bolluk|önemli|geniş|büyük|muhteşem|yeterli|cömert|cömert|zengin|hakaret edici|aşırı|aşırı|aşırı|aşırı|çok fazla|yüksek| Agresif|grunt|malicious|tutkulu|sert|zalim|kirli|kötülük> bir sürü Reytingli ilginç kitaplardan oluşan Peygambersiz Şerefsiz: Glen H. Taylor ve Amerikan Liberalizminin Savaşı, popüler kitaplardan biriydi. maksimum puan ve en iyi postgood'a sahip olmak okuyuculara bu kitaba gülmemelerini tavsiye ediyorum.Listeniz gibi hazırlamalısınız ya da hayatınızda okumadığınız için yalvarıyorsunuz.
Onursuz Peygamber: Glen H. Taylor ve Amerikan Liberalizmi İçin Mücadele - ePub, PDF, TXT, PDB, RTF, FB2 Sesli Kitaplar Peygambersiz Şerefsiz için Sonuçlar: Glen H. Taylor ve Amerikan Liberalizmi için Mücadele PDF Ebook çevrimiçi Kitap başlığı: Prophet Onursuz: Glen H. Taylor and the Fight for American Liberalism Dosya boyutu: 6 1. 1 1 MB Dosya Adı: [Random Link] [Random Link] [Random Link] [Random Link] [Random Link] [Random Link] Prophet Without Onur: Glen H. Taylor ve Amerikan Liberalizmi İçin Mücadele e-Kitabı İndirin PDF ve Epub, Kitap e-Kitabı Fransa'yı İndirin Onursuz Peygamber: Glen H. Taylor ve Amerikan Liberalizmi İçin Savaş Kitap E-Kitap PDF'sini İndirin Onursuz Peygamber: Glen H. Taylor ve The Fight for American Liberalism PDF formatında indirin Prophet Without Honor: Glen H. Taylor and the Fight for American Liberalism PDF formatında
Şerefsiz Peygamber: Glen H. Taylor ve Amerikan Liberalizmi İçin Mücadele
ETİKET: Videolar Prophet Without Honor: Glen H. Taylor and the Fight for American Liberalism pdf'yi indirin, Prophet Without Honor'u indirin: Glen H. Taylor and the Fight for American Liberalism eKitabı, Prophet Without Honor: Glen H. Taylor and the Fight for Honor'u indirin Ücretsiz olarak Amerikan Liberalizmi, Peygambersiz Hz. ve Amerikan Liberalizmi İçin Mücadele
Glen Hearst Taylor'ın fotoğrafı.
Ближайшие родственники
ABD Senatörü Glen H. Taylor hakkında
Glen Hearst Taylor (12 Nisan 1904 - 28 Nisan 1984) Amerikalı bir politikacı, iş adamı ve Idaho'dan Amerika Birleşik Devletleri Senatörü idi. 1948 seçimlerinde İlerici Parti listesinde başkan yardımcısı adayıydı. Taylor aksi takdirde Demokrat Parti'nin bir üyesiydi. Bir ölçüye göre Taylor, Amerika Birleşik Devletleri Senatosu'nun en liberal ikinci üyesi (sadece Oregon'dan Wayne Morse'un ardından) ve 1937 ile 2002 arasında genel olarak Kongre'nin dördüncü en liberal üyesi olmaya kararlıydı.
Taylor, gezgin bir vaizin oğluydu. Çocukken Kooskia, Idaho yakınlarındaki bir çiftliğe taşındı ve devlet okullarına gitti. 1919'da bir borsa şirketine katıldı. 1926-1944 yılları arasında çeşitli eğlence işletmelerinin sahibi ve yöneticisi oldu. Taylor aynı zamanda bir country-batı şarkıcısıydı, ablası Lena, 1920'lerde Lee Morse adı altında bir caz şarkıcısı olarak ünlendi.
Taylor, King Camp Gillette'in The People's Corporation adlı kitabı ve Stuart Chase'in 1932 tarihli A New Deal adlı kitabıyla siyasi göreve aday olmak için ilham aldı. 1935'te Taylor, Nevada ve Montana'da bir Çiftçi'nin 2013 İşçi Partisi düzenlemeye teşebbüs etti, ancak başarısız oldu.
1930'ların sonunda Taylor Pocatello'ya yerleşti. İlk siyasi kampanyası 1938'de Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi'nde bir koltuk içindi, ancak Demokratik birincilde uzak bir dördüncü oldu.
Taylor ilk olarak 1940'ta merhum William E. Borah'ın kalan dönemini doldurmak için özel bir seçimde Senato'ya koştu, ancak Thomas'ın yüzde 52,9'una karşı yüzde 47,1 oyla John W. Thomas'a yenildi. "Yarı-sosyalist" ve "komünist" olarak etiketlenmesine rağmen, 1942'de Thomas'a karşı tekrar koştu ve yakın bir yarışı yüzde 48,5'e yüzde 51,5 oranında kaybetti. Taylor, eyalet Demokrat Parti liderlerinin muhalefetine rağmen her iki adaylığı da kazandı.
Taylor, 1944'te Senato'ya üçüncü kez aday oldu ve Demokrat birincil seçimde görevdeki D. Worth Clark'ı ve genel seçimlerde Vali C. A. Bottolfsen'i yendi. Senato'da "Şarkı Söyleyen Kovboy" olarak bilinen Taylor, eksantrik davranışlarıyla ün kazandı. Upon his arrival in Washington D.C., Taylor rode his horse, Nugget, up the steps of the United States Capitol building. Nugget also accompanied Taylor during a 1947 tour of the country highlighting his anti-war activism and opposition to the U.S. foreign policy of the time.
When Taylor moved to Washington, he and his family had a difficult time finding a place to live. In response Taylor, a musician and songwriter, stood outside and sang O GIVE US A HOME, NEAR THE CAPITAL DOME, WITH A YARD FOR TWO CHILDREN TO PLAY to the tune of "Home on the Range." He and his family were offered several places to rent.
On election night in 1946, Taylor made national headlines by allegedly breaking the jaw of a local Republican leader, Ray McKaig. Taylor claimed that McKaig had called him an obscene name, and struck him first with a punch that broke his nose, but McKaig denied those claims. McKaig claimed that while he was lying on the floor Taylor proceeded to kick him, but Taylor denied that claim. Later when Taylor lost his 1950 reelection campaign, McKaig sent a telegram that said, "You may have broken my jaw, but I just broke your back. "
Taylor also feuded with other Idaho Democrats, often making critical remarks about Gov. and later Sen. Charles C. Gossett. During the 1946 Democratic primary Taylor openly supported Gossett's opponent, George E. Donart, calling Gossett a "conservative" who "hobnobbed" with Republicans in Congress.
In the Senate Taylor became noted for lengthy speeches which were often critical of President Harry S. Truman's policies, particularly in foreign affairs. He was particularly critical of the Truman Doctrine and the Marshall Plan, both of which he believed brought the United States closer to war with the Soviet Union. Taylor was decidedly less critical of the Soviet Union than most of his Senate colleagues, once noting that there was no need to criticize Soviet policy when there were 90 other Senators willing to do it every day.
Taylor was an early proponent of the civil rights movement and as a United States Senator openly opposed segregationist policies and supporters. In January 1947 Taylor requested that the Senate delay the swearing in of Mississippi Sen. Theodore G. Bilbo, who was reelected in 1946, pending investigation of charges against Bilbo for corruption and civil rights violations. As a result Bilbo – well known for his segregationist, racially-charged rhetoric – was never formally seated for his final Senate term. The impasse was not completely resolved until Bilbo's death in August 1947.
Taylor was arrested on May 1, 1948, in Birmingham, Alabama by police commissioner Eugene "Bull" Connor, for attempting to use a door reserved for African Americans, rather than the whites-only door, while attempting to attend a meeting of the Southern Negro Youth Congress. He was subsequently convicted of disorderly conduct.
In July 1947, Taylor was asked by a United Press International reporter what he thought about reports that remnants of a UFO had been found by the Air Force near Roswell, New Mexico. Taylor replied that he almost hoped flying saucers would turn out to be spaceships from another planet. "They could end our petty arguments on earth." He went on to say that no matter what the UFOs turned out to be, they "can't be laughed off."
"Even if it is only a psychological phenomenon, it is a sign of what the world is coming to," Taylor explained. "If we don't ease the tensions, the whole world will be full of psychological cases and eventually turn into a global nuthouse."
1948 vice presidential nomination
In 1948 Taylor chosen as the vice presidential candidate on the Progressive ticket headed by former Vice President Henry A. Wallace of Iowa. The unabashedly leftist Wallace/Taylor ticket failed to carry any states and won only 2.4 percent of the nationwide popular vote. The nomination prompted an effort by conservatives within the Idaho Democratic Party to expel him from its ranks, but was defeated.
Taylor's run on the Progressive ticket earned him a reputation as an "incorrigible leftist" in Idaho and contributed to his defeat in his reelection campaign in 1950. Taylor was defeated in the Democratic primary by Clark, who in turn lost in the general election to conservative Republican Herman Welker.
Taylor served as president of Coryell Construction Company from 1950 to 1952, but was forced to resign after being labeled a "security risk," jeopardizing a government contract. Afterwards he was often forced to work manual labor construction jobs. He ran again for the Senate in 1954 but was decisively beaten by Republican incumbent Henry Dworshak, winning only 37.2 percent of the vote. His sixth and final Senate attempt came in 1956 he narrowly lost the Democratic primary to Frank Church and then got 5.1 percent of the vote in the general election as a write-in candidate.
In 1958 Taylor and his wife, Dora, moved to Millbrae, California, and began making hairpieces by hand based on a hairpiece Taylor made for himself in the early 1940s. By 1960 Taylor Topper Inc. had become the major manufacturer of hair replacements in the United States. Taylor told the Washington Post in 1978 that it was something he was very familiar with. "I was 18, a juvenile leading man in a traveling show, and my hair had begun to fall out. There isn't much demand for bald juvenile leading men, and I tried everything - sheep dip, what have you - and that just made it fall out faster."
Taylor explained that he had run for public office without the hairpiece and found that voters "didn't have much use for bald politicians", but "I ran the fourth time with it and won." His original toupee was made from a tin pie plate, which he lined with pink felt and swatches of human hair. Glen and Dora Taylor were successful manufacturing hair pieces, and Taylor Toppers became famous. The company, now known as Taylormade Hair Replacement, is still active in Millbrae.
Glen and Dora Taylor had three sons between 1935 and 1942. His oldest son was named Arod - Dora spelled backward.
Taylor died in April 1984 due to complications from Alzheimer's disease. He is interred at Skylawn Memorial Park in San Mateo, California. Dora Taylor remained in the San Mateo County area until her death in 1997.
Accuracy Project
Glen H. Taylor was an American actor, singer, radio personality, U.S. Senator (1945-51), and the Vice-Presidential candidate on Henry A. Wallace's unsuccessful Progressive Party ticket in the 1948 Presidential election.
Senator Taylor was also a businessman and founder of Taylor Topper Inc., which was a pioneer maker of men's hairpieces.
Full or original name at birth: Glen Hearst Taylor *
Date and place of birth: April 12, 1904, Portland, Oregon, U.S.A.
Date, place and cause of death: April 28, 1984, Burlingame, near Millbrae, California, U.S.A. (Alzheimer's disease)
Family/Relatives/Siblings
Brothers: Ferris Taylor **
E.K. Taylor
Slade Taylor
Jack Taylor
Paul Taylor
Sisters: Lena Corinne Taylor (later known as Lee Morse) (b. November 30, 1897, Portland, Oregon - d. December 16, 1954, Rochester, New York)
Eleanor Taylor
Children ***
Sons: Glen Arod Taylor (b. May 21, 1935)
Gregory Taylor
P.J. Taylor (b. January 26, 1942)
Note: "Arod" is Dora (his mother's name) spelled backwards.
Ebeveynler
Father: Pleasant John Taylor (known as P.J. Taylor) (a preacher and Texas Ranger)
Mother: Olive Taylor
Burial site: Skylawn Cemetery, San Mateo, California, U.S.A.
* Some press sources erroneously spelled his name "Glenn" in the early days of his political career.
** "Terris" was erroneously reported as their brother's name in his sister Lena's 1954 obituary.
*** Some sources erroneously report Glen and his second wife Dora had no children. As noted above, they had three sons.
One final clarification: In a profile of George Murphy, The World Almanac Who's Who of Film erroneously states, "in 1964, Murphy was the first ex-actor to be elected to the US Senate." In reality, Glen was elected to the United States Senate two decades önce George Murphy.
Glen H. Taylor was born April 12th, 1904, in Portland, Oregon, and raised in rural Idaho. He was one of thirteen children born to P.J. and Olive Taylor. As was often the case at the turn of the century, not all survived to maturity, but the Taylor clan remained a large brood. Nearly all were musically-inclined, with most family members singing, and playing various instruments. His older sister Lena (later known as Lee Morse) had a prolific recording career and went on to record close to 200 songs in the 1920s and ཚs.
Glen Taylor quit school before he reached his teens and managed his brother's tiny movie theaters in Kooskia, and Stites, Idaho. He considered himself a "natural-born actor" and found work easily in entertainment while still in his teens. He worked for various stock companies, including one run by his eldest brother Ferris. Glen remained with him for seven years, then moved on to a musical-comedy company run by his brother Slade in Montana. He married for the first time in the 1920s, but it was a brief marriage, and they soon went their separate ways. In 1930, he married Dora, who'd become the love of his life. Dora and Glen founded "The Glendora Players" in Pocatello, Idaho. The company of singers, dancers and actors gave their first public performance June 13th, 1928, and were a smash hit. Unfortunately talkies were about to take over the entertainment world, and leave traveling shows, like The Glendora Players, struggling for their very existence. Like millions of others, he and his young family spent years fighting to survive during the Great Depression. Even their little three-year-old son Arod got in on the act and would sing cowboy songs and yodel to the delight of audiences. They continued to present their show in towns throughout the Rockies, but the increasing popularity of sound motion pictures, and tough economic times, progressively drained more and more of their audience away.
The book, The People's Corporation , by multi-millionaire businessman and inventor of the safety razor, King C. Gillette, provided the inspiration for Taylor to seek public office. In September 1937, with no political experience whatsoever, he announced to his shocked wife Dora, that he planned to run for Congress. Taylor did indeed seek the Democratic nomination for U.S. Congress in 1938, but was unsuccessful, and came in fourth place. When he ran for the U.S. Senate in 1940, he was labeled "semi-socialistic" by the opposition, and "communistic" by some members of the press. His 1940 run for Senate was also unsuccessful. During World War II, he worked briefly as a sheet-metal worker at a California plant making components for U.S. war ships. After returning to Idaho in 1942, he again ran for a seat in the U.S. Senate. Again, he lost to Senator John Thomas, but Glen had substantially narrowed the gap between them, in that 1942 race.
He'd derisively been labeled a clown, hillbilly, or buffoon, during his early unsuccessful campaigns for office. Despite the attacks, underhanded campaign tricks, and highly-irregular voting results, the "Singing Cowboy" as he was more commonly known to Idaho voters, had solid support in the rural areas of the state, and steadily saw his popularity increasing in some Idaho cities as well.
In 1944, he gave up his cowboy persona, lost the cowboy hat which he had used to cover his prematurely bald head, and donned a respectable business suit. In his fourth try for public office, and his third run for the Senate, Glen Taylor finally triumphed. He was convinced his custom-made toupee that he had personally constructed, had a hand in his victory over Governor Bottolfsen.
When Idaho's senior Senator John Thomas died in 1945, Taylor became the senior senator from Idaho after serving less than a year in office. By this point, Senator Taylor was already known as the "Singing Senator" and was one of the more liberal members of the Democratic Party.
Following the war, he found himself increasingly at odds with the policies of the Truman administration and others within the Democratic Party. This led him to make a move correctly branded "political suicide" by many.
Former Vice President Henry A. Wallace challenged President Truman in the 1948 Presidential election. Wallace was running on the Progressive Party ticket, and Senator Glen Taylor was his Vice-Presidential running mate. Recognizing the move might bring his political career to a premature close, Taylor's wife Dora, pleaded with him not to run. With three sons to put through college, and little in the way of savings, she was looking at the situation realistically. Taylor's passionate beliefs took precedence, and he forged ahead. While the main battle in ཬ was between Governor Thomas Dewey , and President Truman, Wallace and Taylor still garnered plenty of press coverage. The Progressive Party platform contained many admirable positions, including an end to racial discrimination, anti-lynching and anti-segregation legislation, and an increase in the minimum wage. Both Wallace and Taylor went much further than the aforementioned positions. Each gave speeches and took stands during the campaign that alienated them from most Americans, and even outraged most liberals. The 1948 Progressive Party ticket was unsuccessful, receiving just 2.37 percent of votes, and failed to carry a single state.
Failing in his bid to retain his senate seat in 1950, Taylor accepted a position as president of the newly-formed Coryell Construction Company. When a government construction contract was imperiled by the fact Glen was considered a security risk, he resigned his position. During the ཬ campaign, he'd generated a great deal of animosity with some in the government, as a result of his positions and criticisms of the administration. This is why he was vindictively branded a "security risk."
During the fifties, he was grateful for any job he could find, even the occasional manual labor work as a construction worker. He was eventually forced to return to his former show business career of singing and acting to earn a living. As Sen. Taylor later recalled, "We actually went hungry at times."
In both 1954 and 1956, Taylor ran for the Senate again. He went down to defeat in both elections, and his political career was finished.
While looking for a business venture to call his own, he discovered a lucrative market in men's hairpieces. He founded Taylor Topper Inc., and utilized some of the innovative techniques he'd used to make his own custom toupee, to produce high-quality, "practical, detection-proof, easy-to-put-on, easy-to-take-off, easy-to-keep-clean" men's hairpieces. Taylor Topper was a pioneer maker of hairpieces and remained a leader in the industry, and a profitable endeavor for Senator Taylor and his family.
The Way It Was With Me , was published in 1979. He was the last survivor of the thirteen Taylor children.
The most in-depth of more than two dozen sources consulted in preparing this profile, was Glen H. Taylor's 1979 autobiography, The Way It Was With Me.
If you find the above data useful, please link to this page from your webpage, blog or website. You can also help support Internet Accuracy Project's work by contributing surplus office supplies, or used books. Alternatively, consider recommending us to your friends and colleagues. Thank you in advance!