Biyolojik savaş ajanları bakterileri, virüsleri, mantarları ve biyolojik toksinleri içerir. Bazı ajanlar sıklıkla öldürücüdür, bazıları ise hastalığa veya yetersizliğe neden olur. Biyolojik savaş yalnızca insan nüfusuna değil, aynı zamanda mahsul ve hayvancılığa da yönlendirilebilir. Antraks, Tularemi, Bruselloz, Veba, Lejyoner hastalığı, Q ateşi, Salgı bezleri, melioidoz, Çiçek hastalığı, Viral kanamalı ateş, Grip, Risin, Botulinum toksini, Stalokoksik toksini, botinoks toksinleri , pirinç patlaması ve buğday pası. Biyolojik savaş ajanlarının büyük popülasyonlar arasında daha kolay yayılması için aerosoller olarak dağılması muhtemeldir. Bununla birlikte, bazı ajanlar kişiden kişiye, direkt temas veya başka şekilde yayılabilir.
Beyan edilmiş veya gözlenmiş bir biyolojik saldırı olmadığında, biyolojik savaş ajanlarının erken semptomlarının spesifik olmaması muhtemeldir. Biyolojik savaş saldırısına ilişkin ipuçları, benzer semptomlarla eş zamanlı olarak ortaya çıkan ve daha fazla hastalık ile karşılaştırıldığında artmış morbidite ve mortalite gibi olağandışı sayıda çok sayıda hastayı içerir. Aynı bölgede yaşayan veya çalışan, aynı etkinliğe katılan, aynı restoranda yiyen, vb. önemli sayıda hastayı içerebilir. İlgili biyolojik savaş ajanına bağlı olarak, insandan insana bulaşan ya da bulaşmayan olabilir. Ciddi hastalık ve ölüme neden olabilecek ajanların kullanılması, kritik bakım ve hayat kurtaran müdahaleler gerektiren hastalarla sağlık kaynaklarının hızla bitmesine neden olabilir, ek olarak, tıbbi bakım isteyen çok sayıda asemptomatik veya hafif semptomatik hasta olabilir. Bazı ajanlar ilaçlar ile tedavi edilebilir veya maruziyet sonrası immünizasyonlar veya profilaktik ilaçlar ile önlenebilir, diğerleri ise sadece destekleyici bakım ile yönetilebilir. Biyolojik bir saldırının tespiti, kullanılan ajanların belirlenmesi ve risk altındaki popülasyonun belirlenmesi hem olay yönetimi hem de hasta yönetimi için hayati öneme sahiptir.
Bazı bakteriyel, viral ajanlar ve toksinler, bir biyo-terörist veya biyolojik savaş saldırısı durumunda halk sağlığı riski oluşturabilir. Bu ajanlar, herhangi bir saldırıda kullanıldığında, halk sağlığı açısından tehlike arz etmektedir. Antik Tarihte biyolojik savaş ajanı kullanımının iyi bilinen girişimi 14. yüzyılda günümüzdeki Ukrayna sınırları içinde kalan Kaffa şehrinin ortaçağ kuşatmasında kullanılmıştır. Bu olayda, Kaffa’ya saldıran Tartarlar (Moğollar), hastalığı yaymak amacıyla ölü ve ölmekte olan veba veba mağdurlarını şehre mancınıklarla attılar. Ohio River Valley’deki bir başka iyi belgelenmiş olayda, İngiliz birlikleri, çiçek hastalığı kurbanları tarafından kullanılan battaniyeler ve çarşaflar sunarak, yerli Hint nüfusu arasında çiçek hastalığı kasten yaydılar. Amerikan Devrim Savaşı’nda (1776-1781) enfeksiyonlu İngiliz askerleri ve Amerikan İç Savaşı (1980-1864) sırasında kontamine giysilerle çiçek hastalığı yayma girişimleri yapılmıştır. Biyolojik silahların önemi, çeşitli savaşlar ve birçok tehdit nedeniyle bu yüzyılda önemli ölçüde ilerlemiştir. Şarbonun 1979’da eski Sovyetler Birliği’ndeki bir askeri test tesisinden kazara salınması ve 1995’te Irak’ta antraks, botulinum toksini ve aflatoksin bulundurması, 1972 Biyolojik Silahlar Sözleşmesine rağmen bu ajanların araştırılması ve geliştirilmesine işaret ediyor.