Bazı kitaplar tavada yanıp söner, eğlence için okunur ve bir sonraki şanslı kişinin alması ve eğlenmesi için bir otobüs koltuğuna bırakılır, çoğu mevsim bittikten sonra unutulur. Başkaları takılır, okunur ve yeniden okunur, öğretilir ve tartışılır. bazen büyük sanat nedeniyle, bazen şans nedeniyle, bazen de zamanın kültürünün bazı unsurlarını tanımayı ve yakalamayı başardıkları için.
Şu anda, hangi kitapların hangileri olduğunu çoğu zaman bilemezsiniz. Müthiş gatsby piyasaya sürüldüğünde en çok satanlar arasında değildi, ancak şimdi bunu 1920'lerde belirli bir Amerikan duyarlılığının simgesi olarak görüyoruz. Elbette, sonradan görme duyuları da bozabilir; kanon belirir ve belirsizleşir. Yine de önümüzdeki haftalarda, her biri ayrı bir on yılı tanımlamaya çalışan bir liste yayınlayacağız. 1900'lerden itibaren (şimdiye kadar hiç şüphesiz tahmin ettiğiniz gibi) ve (neredeyse tamamlanmak üzere) 2010'lara gelene kadar geri sayım.
Bu listelerdeki kitapların Amerikan kökenli olması gerekmese de, her on yılda Amerikan yaşamının gerçek ya da entelektüel bazı yönlerini çağrıştıran kitaplar arıyorum - küresel bir mercek çok daha uzun bir liste gerektirecektir. Ve tabii ki, çeşitli ve karmaşık olduğu gibi, on yıldan fazla veya herhangi bir sayıdaki Amerikan yaşamını gerçekten tanımlayabilecek bir liste yok, bu yüzden ayrıntılılık konusunda herhangi bir iddiada bulunmuyorum. Basitçe, birlikte okunduğunda, o on yıl için edebi kültür manzarasının adil bir resmini verecek kitapları seçtim - hem olduğu gibi hem de hatırlandığı şekliyle. Son olarak, iki süreç notu: 12 bölümlük listenin tamamında kendimi yazar için bir kitapla sınırladım, böylece her ikisi de önemli olsa bile bazı çalışmaların başkalarının lehine atlandığını görebilirsiniz (örneğin, görmezden geldim Dublinliler 1910'larda dahil edebilmek için Ulysses 1920'lerde) ve çevrilmiş çalışma durumunda, açık nedenlerden ötürü İngilizce çevirinin tarihini kullanacağım.
Richard Wright, Yerli Oğul (1940)
'Gün Yerli Oğul ortaya çıktı, Amerikan kültürü sonsuza dek değişti ”diye yazdı eleştirmen Irving Howe 1963 makalesi .
Kitabın daha sonra ne kadar nitelendirici ihtiyacı olursa olsun, eski yalanların tekrarlanmasını imkansız hale getirdi. Richard Wright’ın romanı, tüm kabalığıyla, melodramıyla ve klostrofobisiyle, daha önce hiç kimsenin görmediği gibi, kültürümüzü sakat bırakan ve yine de yok edebilecek nefreti, korkuyu ve şiddeti açığa çıkardı.
Beyaz adama vurulan roman, kendisini bir zalim olarak tanımaya zorladı. Siyah adama bir darbe indirdi, roman onu teslimiyetinin maliyetini anlamaya zorladı. Yerli Oğul Amerikan kibirlerinin en değer verilenlerine saldırdı: Geçmişte biriken adaletsizliğin kalıcı cezalar getirmeyeceği umudu.
1930'larda Chicago'da yaşayan Bigger Thomas adında, beyaz bir kadının boğulduğu, başını kesen ve vücudunu yakan, ardından ona anlattıktan sonra kendi kız arkadaşına tecavüz edip öldürdüğü zor bir roman. ve sonunda çok pişmanlık duymadan gittiği ölüm cezasına çarptırılır. Böyle bir canavarı yaratabilecek ırkçılığı ve baskıyı ortaya çıkarmak için yapılan kasıtlı bir abartıdır.
Louis Menand, 'Amerika'da hiç kimse daha önce böyle bir hikaye anlatmamış ve yayınlatmamıştı' diye yazdı. The New Yorker . 'Üç hafta içinde kitap iki yüz on beş bin kopya sattı.' Bunu not alırken Yerli Oğul en çok satanlar listesinde yer alan Hattie McDaniel, Mammy rolüyle Akademi Ödülü kazandı. Rüzgar gibi Geçti gitti , onu Oscar kazanan ilk siyahi oyuncu yaptı.
Köşe yazarı Louella Parsons, 'Sadece Amerika'da, Özgürlükler Ülkesi'nde böyle bir şey olabilirdi' dedi. “Akademi görünüşe göre büyüyor ve Hollywood da öyle. Sanatın sınırları olmadığını ve inancın, ırkın veya rengin kredinin verildiği yere karışmaması gerektiğini anlamaya başlıyoruz. ' McDaniel ve eskortu ödül töreni için Coconut Grove'a vardıklarında, odanın arkasındaki, mutfağın yanındaki özel bir masada oturduklarını gördüklerini not etmedi.
Wright kısa sürede dönemin en zengin ve en ünlü siyah yazarı oldu ve genellikle “siyah Amerikan edebiyatının babası” olarak anılır (elbette ondan önce siyah Amerikan edebiyatı da vardı). Kitabın eleştirmenleri olmasa da etkisi kesinlikle inkar edilemez. 1949'da James Baldwin, eleştiren 'Herkesin Protesto Romanı' başlıklı bir makale yayınladı. Yerli Oğul bir protesto romanı olarak, onu Tom amcanın kabini ve 'protesto romanının başarısızlığının, yaşamı, insanı, güzelliğini, dehşetini, gücünü reddinde, gerçek olanın ve aşılamayacak olanın yalnızca onun kategorize edilmesi olduğu konusundaki ısrarıdır.'
Bu bir devam eden tartışma .
Carson McCullers, Kalp yalnız bir avcıdır (1940)
McCullers, 19 yaşındayken ilk romanının ne olacağı üzerinde çalışmaya başladı; Henüz 23 yaşındayken yayımlanacaktı. Şimdi 1930'ların sonlarında küçük bir Georgia değirmen kasabasında bir avuç dolusu uyumsuzluğun klasik bir hikayesi olan kitap, yayınlandığında “heyecan verici” oldu. “Geçmişte ve günümüzde Amerikan yaşamı hakkında samimi kamera çalışmaları yapıldı. Kişisel deneyimin hassas bir şekilde kaydedilmiş romanlarının olağan kotası vardı, ' bir eleştirmen yazdı . 'Ama yeni bir yazar için uzun zamandır bekledik.' Ve zaman da biri için doğruydu. Rafia Zakaria geçen yıl, '1940'ta o hararetli yaz havada kargaşa oldu' Gardiyan .
Roosevelt’in Yeni Düzenine rağmen, Büyük Buhran’ın yağmalamaları Amerika’nın kemiklerinden ümit çekmiş, yalnızca isteği bilen ve değişim olasılığına kuşkuyla bakan bir nesil doğurmuştu. Şehir köşelerindeki gazete bayilerinin etrafındaki küçük kalabalıklarda, belirsiz Amerikalılar Avrupa'daki şiddetli savaş hakkında okudular, ancak bunun 'kendi' sorunları olup olmadığından emin değillerdi. Görünüşe göre herkes değişim istiyordu ve kimse onu nasıl hızlandıracağını, yöneteceğini veya değerlendireceğini bilmiyor gibiydi. Bu son anlamda ve muhtemelen çok daha fazlası, o zamanlar Amerika şimdi Amerika'dan çok da farklı değildi.
Gerçeğin başarısız olduğu yerde, kurgu serpilir. İçinde Kalp yalnız bir avcıdır Carson McCullers. . . bütün bu dehşetleri damıttı, literatürde gerçekte kaçınılmış olan kendini hesaplamayı mümkün kıldı.
Gördüğünüz gibi, kendi kendini hesaplama bu on yılda zaten bir tema - 2018'den yazılmasına rağmen, bunu biraz daha kapsamlı bir şekilde başarmayı diliyoruz.
Betty Smith, Brooklyn'de Bir Ağaç Büyüyor (1943)
Smith’in Williamsburg’da büyüyen bir kıza ilişkin yarı otobiyografik kroniği, yayınlandığında en çok satanlardan biri olan genç ve yaşlı okuyucular için bir mihenk taşı olarak kaldı. Sevmek Müthiş gatsby , İkinci Dünya Savaşı'nda karton kapaklı yeniden basıp Amerikan birliklerine göndermek için seçilen romanlardan biriydi. ' Brooklyn'de Bir Ağaç Büyüyor Belki de hepsinin en popüler ASE'siydi ”diyor Molly Manning, program hakkında kitabında, Kitaplar Savaşa Gittiğinde .
Çocukluk hakkında öylesine canlı bir açıklama sağladı ki, birçok erkek, Smith kendileri hakkında yazıyormuş gibi hissetti. . . . Smith, dünyanın dört bir yanındaki erkeklerden, yazılarının onlar üzerindeki etkisi için teşekkür ederek sürekli bir mektup akışı aldı.
Bir çavuş Smith'e 'Kitabınızı ilk aldığımda, çocukların dediği gibi, çöplükteydim, hüzünlü bir çuvaldaydım,' dedi. Ama o okurken, 'sonunda kendimi eğlenceli karakterlerin çoğunun karşısında kıkırdayarak buldum.' Asansöre ihtiyacı vardı Brooklyn'de Bir Ağaç Büyüyor ona vermişti. Aylarca kendini depresyonda ve yalnız hissediyordu ve Smith'in kitabına kadar hiçbir şey onu bu duygulardan rahatlatmamıştı.
Bunun gibi daha fazlası vardı. Manning, Smith'in “askerden günde yaklaşık dört veya yılda yaklaşık bin beş yüz mektup aldığını bildirdi. Neredeyse hepsine cevap verdi. . . . 'Bazı harfler kişinin gözlerini yaşartır,' diye itiraf etti. “Evden uzaktaki hizmetçilerin kitabı bu kadar çok düşünmesinden çok etkilendim. Bu dünyada bir şeyler yaptığımı hissediyorum. ' Sadece askerler değil, çoğu kişi aynı fikirde.
Antoine de Saint-Exupéry, Küçük Prens (1943)
Küçük Prens Fransız pilot ve yazar Antoine de Saint-Exupéry'nin çalışmalarında alışılmadık bir girişti ve yayınlandığında ilk kamuoyu resepsiyonu (önce ABD'de İngilizce ve Fransızca eşzamanlı baskılarda ve ardından iki yıl sonra Fransa'da) karışıktı. 'Kitabın ilk incelemelerine tekrar baktığımızda şaşırtıcı olan şey, gerekli ve güzel bir benzetme olarak kabul edilmekten çok, okuyucularını şaşırtması ve şaşırtmasıdır.' Adam Gopnik yazdı 2014 yılında. 'İlk eleştirmenler arasında, yalnızca, inanmayanları titreten bir simetriye sahip olan, Mary Poppins kitaplarında İngiltere için eşdeğer bir mit yazmış olan P. L. Travers, kitabın boyutlarını veya önemini gerçekten kavradı.' Ancak insanlar yakaladı ve şimdi en iyi hatırlandığı şey bu iş. Şimdi satıyor Yılda 2 milyon kopya ve bir dünyanın en çok çevrilen dini olmayan kitap, aynı zamanda boşuna değil, muhtemelen şimdiye kadar yazılmış en güzel ve en zeki çocuk kitabı.
Gwendolyn Brooks, Bronzeville'de Bir Sokak (1945)
Hile yapmama izin verirseniz, lütfen bu girişi aşağıdakileri içerdiğini düşünün: Bronzeville'de Bir Sokak , Gwendoyln Brooks’un geniş ve coşkulu beğeni toplayan ilk şiir koleksiyonu ve ikincisi, Annie Allen Pulitzer Ödülü'nü kazanan (1949), ilk kez siyah bir yazarın kitabını kazandı (aynı zamanda 1976'da Amerikan Sanat ve Edebiyat Akademisi'ne atanan ilk siyah kişiydi). Temel olarak, 1940'lar Gwendolyn Brooks'u ilk aldığımız on yıldı ve o yeni bir yıldızdı ve insanlar bunu biliyordu. Brooks’un biyografi yazarı George E. Kent, 'Sanatta yenilik iddiası her zaman görelilik ve istisnalara izin vermelidir,' diye yazmıştı. Bronzeville'de Bir Sokak 1940'larda kara şiirde yeni bir not aldığının farkındaydı. İncelemeler, beyaz okuyucuların insani kaygılarının genişliğinden etkilendiğini, siyah okuyucuların ise ırka 'takıntılı' olmayı reddetmesinden etkilendiğini ortaya koyuyor. ' Hatta Brooks ünlü biri haline geldi ve Özlemek 'Yılın On Genç Kadını' ndan biri olarak.
Benjamin Spock, Bebek ve Çocuk Bakımının Sağduyu Kitabı (1946)
'Bebekler kullanıcı el kitapları ile gelmiyor,' Spock’s 1998 ölüm ilanı başlıyor . 'Ama üç nesildir Amerikalı ebeveynler için sonraki en iyi şey Bebek ve Çocuk Bakımı . ' Gerçekten de, 1940'ların bu çocuk yetiştirme rehberinin, 40'lı, 50'li ve 60'lı yıllarda ebeveynlerin çocuklarını yetiştirme biçimleri ve hatta bir dereceye kadar şunlar çocuklar çocuklarını büyüttü. Sigmund Freud ve John Dewey'den etkilenen Spock, ebeveynlere çocuklarına liberal şefkat göstermenin sorun olmadığını, dizginleri biraz gevşetmenin sorun olmadığını söyledi ve aşağı yukarı onlara çocukların da insan olduğunu hatırlattı. Bu kitabın öncesinde geçerli olan tavsiye, çocuğunuza mümkün olduğunca az şefkat göstermeniz, böylece 'zayıf' büyümemeleri ve beslenmelerini katı bir programla sürdürmeleri olmuştur. 'Kendinize güvenin,' Spock’un kitabı başlıyor. 'Düşündüğünden fazlasını biliyorsun.' İlk altı ayda 500.000 kopya satan büyük bir fenomendi ve toplamda 50 milyondan fazla ve 42 dile çevrildi. Spock’un biyografi yazarı Lynn Bloom BBC’ye “Pazara girer girmez büyük beğeni topladı” dedi. “Çok radikaldi ve ondan önceki çocuk yetiştirme kılavuzlarından çok farklıydı. İnsanlar çocuk sahibi olmak ve onları sevmek için fırsat ve yaptırım istediler. Ve bu kitap bunu yaptı. ' Daha sonra, Vietnam savaşını protesto etmeye karıştığı için eleştirildi ve hatta bazıları tarafından suçlandı büyük ölçüde onun rehberliğine uygun olarak yetiştirilmiş olan '60'lar kuşağının kendine düşkünlüğü' için.
Spock bu suçlamalara yanıt olarak, 'İzin vermeyi teşvik etmek istemedim, daha çok katılığı gevşetmek istemedim,' dedi. 'Arada bir, biri bana derdi,' Mahallenin aşağısında, annesinin herkese tamamen senin kitabın tarafından büyütüldüğünü söyleyen son derece korkunç bir çocuk var. ' Ama çocuklarım kibar ve düşünceli olmak için kesinlikle yetiştirildi. Sanırım insanlar kitaba istediklerini okudular. . . . Belki kitabım bir neslin yetişkinlikten korkmamasına yardımcı oldu. Gençken, her zaman yanıldığımı varsaymak zorunda kaldım. Artık gençler haklı olabileceklerini düşünüyor ve otoriteye karşı çıkıyorlar. '
Margaret Wise Brown, iyi geceler ay (1947)
İşte yayınlandığı yılda en çok satanlar listesinde yer almayan, ancak halkın hayal gücünde istikrarlı bir şekilde artan ve kitap haline gelene kadar giderek daha popüler hale gelen başka bir kitap. çok parodisi yapılmış bugün bildiğimiz ve sevdiğimiz, herkesin bildiği ve sattığı çocuk kitabı hokkabazlığı 48 milyon kopya . Kitap, Brown'ın sahip olduğu 'burada ve şimdi' tarzını yansıtıyordu. Lucy Sprague Mitchell'den öğrendi “çocukların kendi dünyalarının görüntülerini ve seslerini fanteziyle süslenmemiş bir şekilde okumasını isteyen. Aslında, 'ıspanak okulunu' çocuk edebiyatına tanıttığı için şaka yaptı. ' Şimdi eleştirmenler, ıspanaktan çok Gertrude Stein ve modernizmden biraz daha fazla etkilendiğini öne sürüyorlar. Her iki durumda da kalıcı bir klasik.
Alfred C. Kinsey, İnsan Erkekte Cinsel Davranış (1948)
Başka bir kitap, arkadaş cildiyle birlikte, İnsan Kadında Cinsel Davranış (1953), Amerikalıların kendileri hakkındaki düşünme biçimlerini ve hatta yaşama biçimlerini değiştirdi. İlk yayınlandığında öfke, ilgi ve beğeni uyandırdı ve insan cinselliği alanında dönüm noktası niteliğinde bir metindir. John Gagnon, Ph.D., 'Bu kitapların yayınlanmasından önce Amerika Birleşik Devletleri'nde cinsellik uygulaması oldukça çeşitliydi, ancak en azından bilim adamları tarafından büyük ölçüde kaydedilmemişti' diye yazmıştı. New England Tıp Dergisi .
1940'ların sonlarından önce, çoğu insanın cinsel yaşamı kişisel deneyler, izole cinsel karşılaşmalar, bilgisiz dedikodular, medya hissi ve ahlaki kınama (mutlaka bu sırayla değil) tarafından şekillendiriliyordu. Ulusal efsane, çoğu insanın geleneksel bir dizi cinsel kurala itaat ettiği ve olmayanların nispeten nadir ve ahlak veya irade bakımından kusurlu olduğu şeklindeydi.
Kinsey, bilimin cinsel davranış hakkında konuşma hakkını ileri sürmesi, bu baskı ve şehvet geçmişine karşıydı. Bir bilim adamı olarak Kinsey, cinsellik hakkında o zamanlar nadiren duyulan veya okunan bir dil kullanarak açıkça konuştu ve yazdı. Kitapta erkeklerin cinsel davranışları üzerine bildirilen gerçekler, efsanelerle temelden farklıydı. Kinsey, mastürbasyon uygulamasının erkekler arasında neredeyse evrensel olduğunu (yüzde 90 yaptı), eşcinsel ilişkilerin yaygın olarak deneyimlendiğini (yüzde 37'si bunu bir kez yapmıştı), evlilik öncesi cinsel ilişkilerin yaygın olduğunu (çoğu kolej erkeği yaptı), o yarısı Evli erkeklerin% 70'i evlilik dışı cinsel ilişkiye sahipti ve bu oral seks, kamusal söylemde olmasa bile olağan bir durumdu (eğitimli kocaların yüzde 70'i bunu kendilerinin ve eşlerinin yaptığını söyledi).
Ancak kiliselerdeki, yasama organlarındaki ve basındaki geleneksel figürlerden güçlü bir olumsuz tepkiyi uyandıran yalnızca bu gerçekler değildi. Kitabın güçlü bir reformist tonu da vardı ve Kinsey, tamamen Amerikan tarzında, cinsel sorunlarla başa çıkmada ilerlemenin ancak cinsel yaşamın gerçeklerini objektif olarak ortaya çıkarmakla sağlanabileceğini savunuyordu. Amerikalı erkeklerin bildirilen cinsel uygulamalarının ahlaki beklentilerden farklı olduğu (Kinsey'in yorumuna göre) cinselliğin gücünün bir kanıtıydı ve ahlaki bir bozulmanın işareti değildi. Cinsellikle ilgili sorunlar, cinselliğin kendisine özgü değil, sosyal baskının bir sonucuydu.
Sonuçta bilgi güçtür.
Shirley Jackson, Piyango ve Diğer Hikayeler (1949)
Jackson’ın artık efsanevi kısa öyküsü 'The Lottery', The New Yorker 26 Haziran 1948'de okuyucuların bundan ne çıkaracaklarına dair hiçbir fikirleri yoktu. Dergiye yüzlerce kişi yazdı - Jackson’ın biyografisini yazıyordu. Ruth Franklin bize anlatıyor , 'Bir kurgu esere yanıt olarak derginin aldığı en çok posta.' Jackson bir keresinde üç kategoriye ayrıldılar: 'şaşkınlık, spekülasyon ve eski moda taciz.'
Okuyucular, bu tür piyangoların nerede yapıldığını ve gidip izleyip izleyemeyeceklerini bilmek istediler; iptal etmekle tehdit ettiler New Yorklu abonelikler; hikayeyi bir çöp parçası olarak ilan ettiler. Harfler, okuyan halkın herhangi bir doğru kesitini vermesi düşünülebilirse. . . Artık yazmayı bırakırdım ”diye bitirdi.
Bir yıl sonra yayınlanan koleksiyon, Jackson’ın yaşamı boyunca yayınlanan tek koleksiyondu, ancak kendisi birkaç roman yayınladı. 'Piyango' hala ülkenin her yerindeki liselerde ve kolejlerde öğretiliyor ve bu yüzden muhtemelen en ünlü eseri - yazık, gerçekten Hill House'un Laneti ve Hep Kalede Yaşadık onun gerçek şaheserleridir. İyi ki hepsini alıyoruz.
George Orwell, Bin dokuz Yüz Seksen Dört (1949)
Belki duymuşsundur. Orwell’in en ünlü eseri (belki sadece zamanlardır, ama ben bunu yukarıda sıraladım Hayvan Çiftliği bu bakımdan NIN-NİN tüm Amerikan okul çocuklarına bir “alegorinin” ne olduğunu öğrettikten sonra) piyasaya sürüldüğünde bunaltıcı olsa bile etkilenen eleştirilerle karşılandı. 'Bin dokuz Yüz Seksen Dört okuyucunun içinden doğu rüzgarı gibi geçer, deriyi çatlatır, yaraları açar, ”diye yazdı V. S. Pritchett Yeni Devlet Adamı kitabın yayınlanması üzerine. '[H] ope, Bay Orwell’in kışlık zihninde öldü ve sadece acı biliniyor. Daha korkutucu ve iç karartıcı bir roman okuduğumu sanmıyorum; ve yine de özgünlük, gerilim, yazma hızı ve sönük öfke öyle ki ortadan kaldırılamaz. Bir yazar olarak Orwell'in hataları - tekdüzelik, dırdırcı, tek bir moral bozucu yolda titreyen yalnız öğrenci - şimdi büyük bir konuya dönüşüyor. '
Ama daha etkileyici olan şey, o zamandan beri kültürel bilinçte kaldığı yol. Büyük kardeş bir TV şovu. 'Orwellian' yaygın bir kullanımdadır ve tabii ki roman defalarca her ikisini de eleştirmek için kullanılmıştır. Demokratlar ve Cumhuriyetçiler kimin iktidarda olduğuna bağlı olarak.
Ayrıca bakınız:
Arthur Koestler, Öğlen Karanlık (1940) Ernest Hemingway, Çanlar Kimin için çalıyor (1940) Christina Stead, Çocukları Seven Adam (1940), Eugene O’Neill, Uzun Günün Geceye Yolculuğu (1940), James M. Cain, Mildred Pierce (1941), James Agee ve Walker Evans, Şimdi Ünlü Adamları Övelim (1941), C.S. Lewis, Screwtape Mektupları (1942), Clarice Lispector, Vahşi Kalbe Yakın (1943), Ayn Rand, The Fountainhead (1943), W. Somerset Maugham, Usturanın kenarı (1944), Lillian Smith, Garip meyve (1944), Tennessee Williams, The Glass Menagerie (1944), Pablo Neruda, Seçilmiş Şiirler (1944, ilk İngilizce çevirisi), Christopher Isherwood, Berlin Hikayeleri (1945), Chester Himes, Doldurursa Gitsin (1945), Richard Wright, Siyah çocuk (1945) , Henry Green, Sevgi dolu (1945) Nancy Mitford, Aşkın Peşinde (1945) George Orwell, Hayvan Çiftliği (1945), Evelyn Waugh, Brideshead Revisited (1945), E.B. White, Stuart Little (1945), T.S. Eliot, Dörtlü Dörtlü (1945), John Hersey, Hiroşima (1946) Albert Camus, Yabancı (1946, ilk İngilizce çevirisi), Arthur Koestler, Gece Hırsızlar (1946), Eugene O’Neill, Buz Adam Cometh (1946), Robert Penn Warren, Tüm Kralın Adamları (1946), Mervyn Peake, Titus Groan (1946), W.H. Auden, Anksiyete Çağı (1947), Tennessee Williams, Arzu Adlı Bir Tramvay (1947), Dorothy B. Hughes, Yalnız Bir Yerde (1947), Malcolm Lowry, Volkanın Altında (1947), James A. Michener, Güney Pasifik Masalları (1947) Albert Camus, Veba (1948, ilk İngilizce çevirisi), Graham Greene, Maddenin Kalbi (1948), Norman Mailer, Çıplak ve Ölü (1948), Irwin Shaw, Genç Aslanlar (1948), Dodie Smith, Kaleyi Yakaladım (1949), Arthur Miller, Bir satış elemanının ölümü (1949), L. Ron Hubbard, Dianetik (1949), Jean-Paul Sartre, Mide bulantısı (1949, ilk İngilizce çevirisi)