dalmatike, Katolik ve bazı Anglikan diyakozların gündelik cüppelerinin üstüne giydikleri ayin cüppesi. İlk kez Dalmaçya’da kullanıldığı sanılan bu giysi, 3. yüzyıldan sonra Roma’da yaygınlaştı; zamanla yalnız diyakozlara özgü bir hale geldi.
Uzun, geniş, kapalı, beyaz renkli bir cüppe olan dalmatikenin, başın geçmesi için bir yarığı, gene uzun, geniş kollan vardı. Kuşaksız olarak giyilirdi. Keten, pamuklu, yünlü ya da ipekli kumaştan yapılırdı. Kol ağızlannı saran, önde ve arkada omuzlardan aşağı inen renkli şeritlerle süslenirdi.
Diyakoz yardımcıları daha kısa bir tür dalmatike giyerlerdi. Katolik piskoposlann kolsuz ayin cübbelerinin altına giydikleri dalmatike 1960’tan sonra piskoposlar için zorunlu giysi olmaktan çıktı.yüzyıldan sonra kalın kadifeden, Şamipeğinden ya da brokar ipekliden yapılmaya başladı; boyu dize kadar yükseldi, hareket özgürlüğü sağlamak amacıyla yanlan açıldı, kollan da kısaldı. 12. yüzyılda dinsel ayin renklerinde yapılan dalmatikeyi diyakozlar dış giysi olarak, piskoposlar ise kolsuz ayin cüppelerinin altına giyiyorlardı. 20. yüzyılın ortalarında dalmatike yeniden ilk başlardaki gibi uzun, beyaz ve fazla süslü olmayan bir cüppe haline geldi.