Mücerret, tecrit sözcüğünden türemiştir. Arapça kökenli bir kelimedir. "Yalın, yalnız, soyut" anlamlarını karşılamaktadır. Bu sözcüğün kullanım alanları da oldukça fazladır. Bu kullanım alanlarından bazıları; düşüncede var olan fakat zihinde soyutlama, saf, halis, fikir tasavvurdur. Tasavvufta ise ruhani yükselmenin nişanı olarak görülen mücerret; içini Allah'tan başka her şeye karşı temizlemek demektir. Hiçbir canlıyı birbirinden ayırmaksızın ikramda bulunmak ve sevmektir.