İlgilenmek tarih Zaporizhzhya Kazakları, bu konuyla ilgili birçok materyali gözden geçirdi. Ve ünlü Fransız askeri mühendis ve haritacı Guillaume Boplan'ın Zaporizhian Sich'le aynı yaşta yaptığı araştırma notlarında, Sultan’ın filosunda Osmanlı İmparatorluğu’nun kıyı kentlerini korkutan Kazakların deniz kampanyaları hakkında ilginç ve beklenmedik şeyler bulmuş.
Kazakları bozkırların savaşçıları olarak duymaya alışkınız, ancak Türklerin baskınlarına yanıt olarak genellikle deniz operasyonları yaptıkları ortaya çıkıyor. Bunun için, bir filo, 80 metre uzunluğunda, 100 metre genişliğinde ve yüksekliğinde martı adı verilen 18-4 tekneden oluşuyordu. Martı 10-15 çift kürek, bir yelken, birkaç hafif top vardı ve tüfek, kılıç ve mızrak ile silahlı 50 ila 70 kişi barındırabilir. Boplan'a göre, Dinyeper'e inen bu armada, 36-40 saat sonra Karadeniz'i geçerek Türk sahillerine ulaştı, İstanbul'a ulaştı. Tartışılmaz Kazak kürekçileri Türk için zor filove sonra, Kazakların küstah türlerine bile ulaşmak için, güçlendirilmiş Türk filosu, Dinyeper'in ağzına dönerken onları bekliyordu.
Ve sonra Kazaklar, ve eve döndüğünde daha büyük kayıpları önlemek için savaşlarda dövüldü, bir geri dönüşe başvurdu. Burada Boplan'ın sözlerini tam anlamıyla anlatacağım: “... Don Haliç'ten (Azak Denizi Kazakları çağırıldılar) geri dönüyorlar: Taman ve Kerç arasındaki boğazdan geçiyorlar, Mius Nehri'ne yükseliyorlar ve gemilerini kaldırana kadar devam ediyorlar.” Sonra karaya çıktılar ve 200-300 boyunca insanlar martılarını sırayla Dinyeper'a akan Dinyeper Samara'ya akan Tachavod Nehri'ne sürüklediler.
Bu hikayede daha da ilginç ve şaşırtıcı olan anlar var, ki bu görgü tanığı kronikleri olmasaydı inanmazdım. Mius'a göre aynı şekilde, uzun ve zor olmasına rağmen, Kazaklar bazen denize giderdi.
Bu, Dinyeper'ın ağzında büyük Türk kuvvetleri olduğunu biliyorlardı ve artık 20-25 martılarına sahip değillerdi. O zaman Kazaklar, o zamanlar için benzersiz olan başka kimseyi kullanmayarak hile yaptılar. silâhDenizaltı filosunun tarihini anlatan her kitap bugün başlıyor. Evet, evet! Şaşır, ama gülme. "Ukrayna bozkırlarında denizaltı" ifadesi, ancak "Azov bozkırlarında" ekleyebilirsiniz, bu adamların üç yüz yıldan daha önce ne düşündüğünü öğrendiğinizde artık bir şaka gibi görünmüyor. Bir çay bir diğeri ile kaplandı ve mühürlendi. Yan kısımlarda deri manşetlerle güçlendirilmiş kürekler için delikler açılmıştır. "Denizaltıdaki" hava, bir Kazak'ın oturduğu küçük bir teknede su yüzüne çıkmış olan madene girdi.
Ve şimdi bir resim hayal edin: Türkler Kazakları bekliyor ve bekliyor, ve burada balıkçı denizden dönen teknede yüzüyor. Kimse ona aldırış etmiyor. Ancak, tekne şüphesiz bir düşmanın gemisine eşit olduğunda, “denizaltı” daki Kazaklar balastın üstünü çözdü ve tüylü algleri kendine bağlayan reçine, siyah, aniden burun altında bir tür “harika-yudo balık balinası” ortaya çıktı. Türkler, onları korkutup uyuşturuyorlar. Ve açılan kapaktan, Kazaklar bir boğmaca ile uçağa biniyordu.
Bozkır nehrinin Rusya'nın güney eteklerinde serbest savaşçılarının deniz operasyonlarında bu şekilde önemli bir rolü oldu. Ve belki de, bu kampanyalarda bile, bir tanesi kıyılarındaki küçük bir kasabaya baktı ve uzun yıllar sonra, Kazakların çoğu Kuban'a taşındığında, üç yüz Kazak Mius'a geldi, bunlardan biri Yukarı, Yukarı şimdi ise Pokrovskoye köyü, Ekim 14, 241 yıldönümünü kutladı.
Bir keresinde, Mius Nehrinin “yeniden düzenlenmesi” görüşlerine sahip olan Stalin veya Kruşçev olmadığını duydum, böylece Donbass'tan denize mavnalara binebildi. Nehrin bu liderleri geri döndü, insan yapımı denizler yarattı, çünkü o söylentiye inanabiliyordunuz. Ancak, eğer varsa, planlar gerçekleşmedi ve dolambaçlı nehir kıyıları, gemi sirenlerinin bip sesini duymadı. “Kazanka” küçük bir motorla boğuşmadığı sürece veya kumarla ilgili bir dalga sessizce sıçramazsa - hepsi nakliye! Ancak geçmiş sömürüler efsanelerde korunmuş ve denizcilere dönüşen askeri işlerin temeli haline gelmiştir.
Kasım 27'te Rusya, denizcilerin oluşumunun 310 yıldönümünü kutladı. Ne yazık ki, malzeme toplama karmaşıklığından dolayı notum tam olarak tarihe geçmedi, ancak anlamını yitirmediğini düşünüyorum. Yıldönümü yıl devam ediyor.
Deniz Piyadeleri Günü, Deniz Piyadeleri'nde geçen ve hizmet veren herkesin profesyonel bir tatilidir. Bu, Rus denizcilerinin tarihinin, Kasım 16'taki 27'tan 1705'tan (1996) aldığı emperyal emri kararının alındığı günden bu yana üç asırdan fazla sürmesine rağmen, nispeten genç bir tatil. Bu gün 253’ta Rus Deniz Kuvvetleri Komutanı Amiral Felix Gromov Marines’in bayramının yeniden canlanması ile ilgili olarak sipariş No XNUMX’i imzaladı.
“Ulusun bütün tarihi boyunca deniz askerleri, Anavatan savunucularının en iyi niteliklerini gösterdi - özveri, cesaret, cesaret ve ortaklık. Denizciler kahramanca Borodino Savaşı ve Kırım Savaşı'nda savaştılar. Alman faşist istilacıları denizciler siyah üniformalı korkusuzluk ve kahramanlıklarına “kara ölüm” dediler.
Üç elementin piyade gezegeni tüm "sıcak noktalar" geçti. Japonya, Kore, Cezayir, Mısır, Yemen, Vietnam, Etiyopya, Afganistan'da savaştı - sadece on dört ülkede.
Deniz Kuvvetlerinin gücü durdurulamaz, ısrarcı ve maksatlıdır. Silahlı ve silahsız, keskinlik ve el becerisi içeren çeşitli savaş tekniklerine sahiptirler. Saldırıya devam ederlerse, düşmanı ne pahasına olursa olsun alt etmek için. Eğer savunmadalarsa, düşünü akıl almaz, anlaşılmaz bir dirençle şaşırtan sonuncusu tutuyorlar.
Sovyetlerin tutsaklıklarından dönen eski bir grenaner komutanı olan kaptan Von Lutviy, “Bolşevik Denizciler tarafından savunulan 1941'taki Sevastopol yakını basarken bir makineli tüfek yuvası keşfettik. Daha fazlasıydık ve ilerlemeye başladık. Yolda, bir kenara, ölü olarak uzandık ve ona dikkat etmedik, geçti. Hemen ayağa fırladı ve sırtıma bıçak sapladı. Kaçtı, bir mayına bastı ve havaya uçtu, yuvarlandı, düştü, ama hemen fırladı ve siperde kayboldu. Çok pahalı bir fiyat bize bu kara şeytanların hayatını verdi. ”
Denizciler, Kızıl Ordu'nun düzenli birimlerinin kurulmasından önce bile genç Sovyet Muhafızlarındaydı. Beyaz Muhafızlarla cesurca savaştılar, ancak Sosyal Devrimcileri sempati duyup desteklediler. Bolşevikler güçlü bir şekilde iktidara geldikten sonra, bu birimler karşı devrimci ilan edildi ve ortadan kaldırıldı.
Sovyetler Birliği'ndeki Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan önce bir donanma tugaydı (Baltık Filosunda). Evet, ve savaşta uygulama pratiği yapılmadığı için normal bir piyade birimine dönüştü ve ardından iz bırakmadan kayboldu.
Kara bulutun üzerinde yükseldiler
Savaş sırasında, birlikler ve taburlar, Odessa'nın kahramanca savunması sırasında kendi başlarına ortaya çıkmaya başladı. Karadenizli denizciler, gemisiz kaldılar, tüfekler aldı ve kara birimleriyle birlikte, sevilen şehri korumaya gitti. Düşmana korku ve korku getirdiler. Kahramanlık sömürülerinin ünü Sovyet cepheleri ve kahramanca hareketler boyunca yayıldı. Askerlik ve işçi gücü için çağrıda bulundu, zaferimize olan inancımızı güçlendirdi.
Deniz üsleri ve liman şehirlerinin savunması sırasında, tüm filolarda ve filolarda neredeyse kendiliğinden denizci çıkarmaları oluşmaya başladı. Eylül ayına kadar, 1941, zaten 100'tan fazla savaşçıya sahipti. Tanınan ve yüksek emir. Ve Ekim ayının 18 1941'i, nihayet, Devlet Savunma Komitesi, 25-ti deniz piyade birliklerinin oluşturulması için bir kararname yayınladı;
Büyük Vatanseverlik Savaşı yıllarında, Denizcilerin katılımı ile yüzlerce başarılı amfibi operasyon gerçekleştirildi.
Tüm Don Primius Bölgesi için, denizciler soyut, efsanevi değil, gerçek, yakın bir kavramdır. Burada, ticaret filosunun balıkçıları ve denizcilerinden, efsanevi Sezar Kunikik, ülkenin ilk taburculuğu olan denizcilerin taburuna giren kendi soyunu yarattı. Pokrovskoye köyünden Alexey Vasilyevich Stepanenko cesurca cesurca cesurca savaştı.
Şehir ve Novorossiysk deniz limanı için yapılan savaşlarda 700 savaşçılarının numaralandırdığı bir Kunikov marin taburu, Karadeniz Filosunun elli gemisinin desteğiyle iki bölüm tarafından yapılamayan bir şey yaptı. Faşistlerin inatçı direnişini aşarak, el ele dövüşte cesur ve belirleyici eylemler, Stanichka bölgesinde düşman kıyılarına indi, "Küçük Toprak" olarak adlandırılan bir köprü kurdu ve düzenledi.
Bu bölümlerde bir gazeteci olarak çalıştığımda, birçok kolektif çiftçi ve Natalyevsky sakinleri, Nosovsky yerleşimleri evlerini ziyaret etme şansım oldu ve hemen hemen her evde bir albümde veya duvardaki bir çerçevede bir Rus denizci şeklinde bir insan gördüm. Bunların arasında çok sayıda denizci var.
Halkımızı ve Don köylerini ve çiftliklerini savunan veya özgürleştirenleri hatırlayın. Taganrog-Pokrovsk'un Kızıl Ordu'nun taarruz operasyonunun sonbaharında ve kışında 1941-1942'in denizcileri özellikle unutulmaz.
Ne yazık ki, bu hatıralar kasvetli, içlerinde Rus askerlerinin bu cesur, sadık yeminlerinin büyük kayıplarıyla ilgili acı ve keder.
Vodino çiftliğinin bir sakini olan Mariya Polikarpovna Volvaka, evliliği Zhertovskaya'da hatırladı: “Kara bulutlar, çamurla bulaşmış ve geçilmez bir toprak karmaşasında, mayın tarlaları boyunca, keşif ve topçu desteği olmadan, düşmana karşı yürüdüler, düşmana karşı yürüdüler tanklar ve çelik kapaklarla kaplı saldırı tabancaları, makineli tüfekler ve alev makineleri. ”
Aleksey Tryanovsky şöyle hatırlıyor: “Şahsen sık sık denizcilerle savaşa yakın olmak zorunda kaldım. Ve her zaman sebat ve cesaretlerine şaşırdım. Ayrıca, 1944'teki Bagration Operasyonu sırasında ve Mukhovtsa sularının kestiği kanal boyunca ve Brest Kalesi'nin fırtınası sırasında Pinsk bataklıklarındaydı. Kaleyi yakalamak için, 127 süvari alayı "Brest" ismini aldı ve Yüce Komutanı sayesinde (yılın Temmuz ayında 28 Temmuz 1944'inden gelen Yüksek Komutanın emri). "
Bugün birkaç Don görevlisi Karadeniz Filosunun Deniz Piyadeleri birimlerinde görev yapıyor. Birçoğu zaten “sıcak noktalar” da cesaretle savaştıklarını kanıtladılar. Sambek köyünden, denizci Denis Kovalyov, Gürcistan-Osetian çatışması sırasında, Botsmanovo köyünün bir sakini, kıdemli çavuş Sergei Kubakov, Kuzey Kafkasya'da teröristlere karşı savaşlarda yer alan, komutan Sergei Kubakov, denizci, İskenderiye Trubitsyn (Altın İskit çiftliği), Efes Tokmev (20) Çetecilerle savaşlarda kendisini belli etti, yaralı, kıdemli çavuş Alexander Nikitin (Sinyavka köyü) Dağıstan ve Çeçenya'da çetelerle savaşlarda yer aldı, Çavuş Vitaly Tkachev (Fedorovka köyü) Kafkasya'da savaştı. Son zamanlarda, denizciler kıdemli denizci Sergey Kushnarev, Vladimir Karpenko ve denizci Alexander Chulanov hizmetten eve döndü.
Aralarında kadın yok. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, denizciler tarihindeki tek savaş olan Evdokia Zavaliy'in benzersiz, eşsiz kaderi dışında, onlarla tek bir komuta edip dört kez yaralanan ve beyaz vinçlerle eve dönen hiçbir kimse yoktu. Anneannesi tarafından tahmin edildi. Evdokia, yılın Mayıs 2010'inde öldü ve şu anda Ukrayna'da ne olduğunu görmedi.