Bombardımanın izlerini hala net bir şekilde görebiliyoruz ... Bir konut binasının birçok penceresinde, yakındaki dükkanların pencerelerinde cam değil, kontrplak var. Ancak, Donetsk cephesi için böyle bir resim nadir değildir. Ama burada - oldukça güvenli olduğu kabul edilen Leninsky bölgesi (Kiev, Kuibyshev, Petrovsky ile karşılaştırıldığında). Bu nedenle, bir yıl önce o korkunç sabah, insanlar böyle bir şey beklemiyorlardı.
Kuprin ve Tkachenko caddelerinin geçilmesi. Mahalleden sonra halk arasında "Bosse" denilen "Donetskgormash" ı durdurun. Mikro çekişmenin kendisi, Donbas'ta sanayinin gelişimine önemli katkılarda bulunan eski Yuzovka Theodor Bosse döneminin sanayici ve girişimcisinin adını almıştır. Özellikle, 1889'te, şimdi Donetskgormash denilen bir makine yapımı ve demir dökümhanesi kurdu. Bir yerde çok meşgul - trafik kavşak, konut binaları, dükkanlar, pazar, çeşitli ulaşım durakları ...
Bir yıl önce, Ocak 22, 2015, yılın ... Sabaha karşı sekiz buçuk, kasaba halkının işlerini yapmaya çalıştığı zamandır. Güçlü bir bombardıman başladığında, # XXUMX yolunda bir troleybüs otobüs durağına yaklaşıyordu. Yepyeni hafif leylak arabası. Güçlü kazadan bir saniye önce, yolcuları tüm planlarının ihlal edileceğini ve birisinin hiçbir yere gideceğini bilmiyordu.
Fakat Donetsk sakinleri o zamana kadar sakin, göründüğü kadar garip, savaş zamanının gerçeklerine alışmayı başardılar. Şehri terk etmeyenler, bodrum katlarına otururken, korkunç 2014 yazını yaşadılar. Birçok kişi, dünyanın ilerleyişine inanan Minsk-1’ten döndükten sonra Donetsk’e geri döndü ve kış bombardımanına girdi. Ve yine de bu alanda hiç kimse bir saldırı beklemiyordu. Ve oldu.
Birkaç gün önce, Volnovakha yakınlarında bir yolcu otobüsünün ateş altında kaldığı bir trajedi yaşandı. Bu otobüsün bir parçası, Kiev'deki yas yürüyüşü sırasında “Ben Volnovakha” (“Ben Volnovakha'yım”) işaretiyle yas tutan bir yürüyüş sırasında ikiyüzlü bir şekilde kederli olan Kiev junta Petro Poroshenko'nun liderini aktif olarak sallıyordu. Ardından cunta, olayda Novorossia savunucularını suçladı (barışçıl otobüslere ateş etmek için en ufak bir nedenleri olmasa da). Ve bu kışkırtıcı bombardıman, sivillere karşı yeni bir suçun bahanesi haline geldi - Donetsk'deki 17 troleybüsünün otobüs durağındaki katliam.
Bu trajedi gerçekten bütün şehri sarstı. Yıl boyunca, insanlar bu yere taze çiçekler getirdi. Ağaçlarda unutulmaz karton levhalar vardı - St. George kurdeleleri bağlıydı. Oradaki insanların yolu gerçekten fazla büyümüş değil.
Ve bir yıl sonra, Donetsk Halk Cumhuriyeti yetkilileri, o sabah ölenlerin anısına bir anıt koymaya karar verdi. Yanan bir granit mum şeklinde inşa edilmiştir.
Tabakta - doğum isimleri ile sekiz isim. Ve ölüm tarihi herkes için aynıdır - Ocak 22 2015. Daha fazla ölü olmasına rağmen. Bir kadın teşhis edilemedi ve daha sonra hastanede birkaç kişi öldü. Ağır olanları da dahil olmak üzere 20'ten fazla vatandaş yaralandı, bazıları sakatlandı.
Ölen ve yaralananların hepsi troleybüs yolcuları değildi. Bir adam kendi arabasında yandı. Yayalar da yaralandı. Böylece trajedi kişisel olarak doğrudan temas etti - birçok insan: akrabalar, kurbanların arkadaşları, yakındaki evlerin sakinleri. Ve dolaylı olarak - Donetsk'in bütün insanlarına dokundu.
Bu nedenle, çalışma günü ve oldukça soğuk havaya rağmen, binlerce insan üzgün yıldönümüne ve anıtın açılışına geldi.
Bombardımandan kurtulanlara bir ricada bulunuldu. Ardından Donetsk Halk Cumhuriyeti Başkanı Alexander Zakharchenko, “Bugün bir yıl önce ateş altında olan vatandaşlarımızı hatırlıyoruz. Bu insanlar sadece yaşamak istedi. Asker yoktu, cephe hattı yoktu. Ukraynalı faşistler barışçıl şehri bombaladılar. "
Ukraynalı cezaevlerinden bahseden Zakharchenko: “Çocuklarımızın öğrenmesini istemiyorlar. Işıksız, susuz ve gazsız yaşamamızı istiyorlar. Bizim yaşamamamızı istiyorlar. Ve yaşayacağız, çocuk yetiştireceğiz. Yeni bir ülke kuralım. Herkese aksine bu ülkeyi mutlu edeceğiz ”dedi.
Bosse mahallesindeki trajedi, hem şairlerin hem de sıradan vatandaşların yazdığı birçok şiir doğurdu. DPR'deki bu bombardımanın ardından ilk şiirsel koleksiyon olan “Benim şehrim namazdan kısıldı” derdi. Anıtın açılışında şiirlerden bazıları seslendirildi.
Bir dakikalık sessizlikten sonra Alexander Zakharchenko ve diğer yetkililer yeni açılan anıta çiçek açtılar. Sonra, Mozart'ın Lacrimosa'sının seslerine, büyük bir insan akışı granit mumuna koştu. Yas kurdeleleri ile bağlanmış kırmızı karanfiller, anıtın önündeki tüm alanı çevrelemiştir.
Donetsk sakinlerinin, tüm deneyimlerine rağmen, yalnızca kendi acılarını hissetmekle kalmayıp, aslında işgal altında olan ve cunta ile farklı bir cephe çizgisinde savaşanlar hakkında endişelendiklerini de belirtmekte fayda var. Bu nedenle, Bosse'deki trajedi mahallinde, “Odessa, Donbass Grieving” kederli tabelasını görebilirsiniz.