Uzunca bir ara vermiştik. Yavaş yavaş ısınma turları yapalım.
Ara verdiğim bir konuyla girelim olaya yine: 'Tribünde yalnız olmak'
Kuşaklar değişiyor. Stadlar eskisinden büyük ve belki daha da dolu. (Eskinin daha küçük ama koltuksuz üstüste stadlarıyla kıyaslayınca o kadar da kalabalık değil ya, neyse...)
Her geçen gün eski günler daha bir özlenmiyor mu? Her geçen gün o kalabalıkların içinde insan kendini daha bir yalnız hissetmiyor mu? Garip...