Yaptığım En İyi Zaman Slavoj Žižek'i Duymadım
Marksist bir kardeşin canını sıkmak için garip bir numara
Geçen gece, Sloven Hegelli Marksist ve kültürel eleştirmen Slavoj Žižek'in kim olduğunu bilmiyordum gibi yaptım. Bunu daha önce yaptım, ama asla böyle muzaffer bir etki yaratmadım. Bu Marksist kardeş, getižek’e atıfta bulunacağımı sandığı ve kalbim battığını açıkça belirttiğine değindi. Aslında hoş biriydi, ama sohbetimiz önümüze uzandığını gördüm ve kendimi Žižek hakkında bir şeyler söylerken kendisinin de Žižek hakkında bir şey söylediğini dinledim ve bunun gerçekten istemediğimi gördüm. olmak. “Bu bir bar” diyerek söylemek istedim, anneannemin dediği gibi “Bu bir kilise”. Bar, Pervert’in İdeoloji Rehberi hakkında yüksek sesle ve gösterişli bir sohbet için uygun bir mekan değildir.
İlk başta, referansı görmezden gelmekten kurtulabileceğimi düşündüm. Öyle değil. Bir başkasını yaptı, sonra bir başkası yaptı ve dedi ki, ümitsizce “Žižek…” diyor ve aradaki boşluğu gördüm. Ona kim olduğunu sordum ve onu müzikten duymadığımı sandı. “İİEK” diye bağırdı. “SLAVOJ ŽIŽEK.” Ona böyle bir insanı hiç duymadığımı söyledim ve gözleri genişledi. Açıklama girişimleri aynı inkarlarla karşılandı. Ünlü filozof mu? Hayır! Lacan? Hayır! Hegel? Hayır! Karl Marx'ı hiç duymadığımı söylemek yerine durdum, ama sadece. Bu adam inanamadı. Žižek'i nasıl hiç duymamıştım?
Avını Žižek Manevrası'na düştüğünde, herkesin geçtiği aşamalardan geçti: inançsızlık, meydan okuma ve sonunda baş dönmesi. Belki biraz bile gerçek öfke. Onunla uğraştığımı düşündüğünü görebiliyordum ama ispatlayamadı. Kısa süre sonra benden vazgeçti ve gecenin geri kalanında beni görmezden geldi. Daha sonra arkadaşlarıyla konuşurken ve bana işaret ettiğini gördüm. Ne dediğini hayal ettim: “Oradaki kız, Žižek'in kim olduğunu bile bilmiyor. “İEK”. Ona gülümsedi ve el salladım.
Bu Žižek oyunudur ve size nasıl oynanacağını öğreteceğim. Paul Ford’un zarifliği ve diğer insanlar üzerindeki etkileri hakkındaki güzel makalesinde “Kibar Olma” da sunulanların tersi olarak bu talimatları düşünün. Ford’un tavsiyesi, tarafından yaşanmak içindir. Tavsiyem sadece özel durumlar içindir. Kaşınacak bir kaşıntıya sahip olduğunuz ve kaşınmaya “başkalarının sinirlerini almak için çocukça bir istek” dendiği içindir. Yapmanız gereken tek şey taşlarla ilgili herhangi bir kişi veya kültürel mihenk taşı hakkında inkar etmektir. Diğer kültürel referans noktalarınızdan haberdar olun. Bunlar elbette herkes için farklı olacak, fakat favorilerim:
Žižek, John Updike, MORRISSEY (yalnızca uzmanlar için), Radiohead, İkiz Tepeler, genel olarak David Lynch, Banksy (sadece sokak dövüşçüleri için), Withnail ve Ben, Bauhaus (hareket), Bauhaus (grup), Afrika Burn, “çöp” ifadesi kişi, ”Clockwork Orange, Steampunk (bu gerçekten çok iyi), Jack Kerouac,“ Gilmore Girls ”Woody Allen,“ dilbilgisi nerd ”ifadesi Woody Allen,“ dilbilgisi Nazi ”ifadesi, kokteyller, esrar, büyülü gerçekçilik, bin yıllık, İnsanlığa Karşı Kartlar, trance partileri, kiraz kuşu, birçok komedyen, William Gibson, burlesque, Beats, God Delusion, tembellikler, anarşizm, Joy Division, CrossFit, “The Mighty Boosh” ve Dövüş Kulübü.
Morrissey için deli olan birini bul ve kim olduğunu bilmiyormuş gibi yap. İnsanları delirtiyor. Nedenini bilmiyorum ama öyle. Şaka yapıyorum, tam olarak nedenini biliyorum çünkü kendim žižek Manevrası'nın son noktasındayım. Bana biraz aşık olduğum bu kız, “İkiz Tepeler” i hiç izlememiş olduğunu söyledi ve neredeyse beni öldürdü. Öncelikle ondan hoşlanmamamın nedeni aynı kitapların, filmlerin ve müziklerin çoğunu sevmemizdi. “İkiz Tepeleri” hiç izlememiş olabilir mi? Benimle dalga mı geçiyordu? Nasıl? Bir anlığına, daha önce elde edemediği bir aklıma gelmedi. Benim acil cevabım, sinirlerimi bozmak için kasten izlememiş olduğuna inanmaktı. Bana daha sonra söylediğinde, “İkiz Tepeler” i izlediğini elbette, gözüm seğirmeye başladı.
Bu, Žižek Oyununun kalbidir: önemsediğin bir şeyin başka birisinin bilincinde olamadığı inancı. Birisinin Slavoj Žižek’in Wikipedia sayfasına baktığından ve “Bu adam hakkında bilmeme gerek olmadığını” düşündüğünden şüphelenmek.
Oyunun birkaç kuralı var. Güvenliğiniz için hem de rakibinizinki için oradalar.
1. Bu oyun sadece seni çok iyi tanımayan insanlarla oynanabilir. Aksi takdirde, orada ne dövüşmek ve Dövüş Kulübünün ne olduğunu bilmediğiniz hakkında kardeşlerinize yalan söylersiniz ve kardeşiniz sadece eğilir ve “Saçmalık” der. İki kere seninle izledim. ”Oyun bitti.
2. Rakibinizi dikkatlice seçin. Aynı kumaştan kesilmiş biri olmalı, çünkü açık cehaletiniz karşısında hayrete düşmeleri gerekiyor. Dünyanın en uçuk şehirlerinden biri gibi görünen Cape Town'da yaşıyorum, bu yüzden oynayacak insanları bulmak benim için kolay. Bulunduğun yerde daha zor olabilir.
3. Konunuzu da dikkatlice seçin. Oyun, normalde büyük miktarda entelektüel konumlandırma, yüksek sesle sıkılmış bir sesle konuşma isteği olan bir şey seçtiğinizde en iyi sonucu verir.
4. Bu oyunda başarınız, aptal olduğunuzu düşünen insanlarla başa çıkma yeteneğinize bağlıdır. Bu çok önemli. Ergen koşullanması - aşırı uçmaktan hoşlanan insanların güçlü bir sörf / kaykay alt kültürüne sahip bir şehirde büyüdüm - yalnızca aptal olduğumu düşünen insanlarla rahat hissetmediğim anlamına gelmiyor, aslında ona yaslanıyorum. Roman Polanski'yi her zaman hiç duymamışım gibi davrandım. Tereddüt etmiyorum, sen de öyle değilsin. Rakibiniz asla size bakmaktan memnuniyet duymamalıdır. Gözlerini ovalamaya ve yuvarlamaya başladıkları zaman, çünkü Weimar Cumhuriyeti'ni daha önce hiç duymamış olabilirsiniz, sadece gülüp omuzlarınızı omuz silkmeniz gerekir. Terkedilmiş görünüyorsan, rakibin kazandı.
5. Lütfen dikkat: Bu oyunu “diğer insanların sevdiği bir şeyden hoşlanmayan bir performans sergileyen” olarak bilinen olguyla karıştırmayın. Beatles'tan nefret ettiğini söylemek, Beatles'ı hiç duymadığınızı söylemekle aynı şey değildir.
6. En önemlisi: Bunu, sadece tahriş olmasının aksine, zarar görecek kimseye yapmayın. Eğer bir inek, seçtiği konuda istekli bir şekilde ilerliyorsa, neden bahsettiğini bilmediğinizi söylemek zor. Ezilecek. Benzer şekilde, biri bir şey hakkında çok heyecanlıysa, sadece bununla devam etmek en iyisidir. On bir yaşımdayken, babam yeni bir iş buldu ve onunla bir şirket arabası aldı. Bu büyük bir olaydı. Ailemin son derece boktan ve / veya pratik araçlara sahip olma konusunda uzun bir geçmişi vardı, bu yüzden bu gelenekten ayrılma kutlamaya neden oldu. (Babamın yeni arabasının bir Volvo istasyonuydu vagonu çubuğun ne kadar düşük olduğu hakkında biraz fikir vermeli.) Bu kıza okulumda arabadan evimize geldiği gün anlattım. O ilk gördüğüm kişiydi, ve onunla öylece patladım: “Babam bir Volvo aldı.” Gülme - Sadece on bir yaşındaydım ve önceki arabası, ön kapıları kapanmamış olan 1983 Renault sedan'dı. düzgün, bu yüzden çok yağmur yağdı. İç kısım, sera gibi sık sık nemli ve sıkıcıydı ve bazen yolcu tarafının tabanında yetişen çok az mantar vardı. İsveç mühendisliği ve her zaman kapalı olan kapılar Volvo beni çok heyecanlandırdı. Kız (çok popülerdi) bana daralmış gözlerle baktı ve “Volvo'nun ne olduğunu bile bilmiyorum” dedi. Gerçeği söyleyip söylemediği önemli değil. Belki bir Volvo'nun ne olduğunu bilmiyordu, ya da sadece sessiz olmamı istedi, ama makul olanın ötesinde bir deflasyon hissini hatırlıyorum. Ne söyleyecektim? “Volvo bir çeşit araba mı?”
Söylediğim gibi, bu gerçekten sadece özel durumlar için, fakat yukarıda onlara ihtiyaç duyduğunuzda kurallar var. Ve bir gün onlara ihtiyacın olacak. Dışarıda olacaksın ve birisi žižek hakkında konuşmaya başlayacak. Bu bir bar, geleceğin neleri hakkında paniklemeye başladığınızda, düşüneceksiniz. Şimdi ne yapacağını biliyorsun. Git ve fethet.