Çalmaya ne
zaman
başladın?
13 yaşımda gitar çalarak başladım. 15 yaşında bateriye döndüm. Piyano da çalıyorum ama iyi değilim pek. Ucuz bir bateri setiyle işe başladım. Her gün saatlerimi pratik yaparak geçirdim. Bodrum katında yalnız başıma caz albümlerini çalıyordum. Doğru dürüst swing ritmine ulaşabilmek için özellikle John Coltrane’nin ‘Blue Train’ albümü. Swing ritmini çok sevdim ve davulcu Philly Jo Jones’un büyük zil çalışlarını taklit ediyordum. Bateri elbette benim temel enstrümanım ve haliyle stüdyo kayıtları sırasında outboard’la, mixer’le iletişim halindeyim.
Ailende müzisyen var mı? Sence İtalyan asıllı olman müziğini etkiledi mi?
Babam eskiden gitar çalıyordu ve ben çocukken bazen birlikte müzik yapıyorduk. Çok iyi bir plak koleksiyonu vardı ve çocukluğum onları dinleyerek geçti. İtalyan olmam belirli bir stili yakalamamı sağladı evet. Mop Mop’un ilk albümü ‘The 11th Pill’ bu anlamda 60’ların ve 70’lerin İtalyan filmlerinin soundtrack’lerinin etkisinde hazırlandı. Bahsettiklerim zaten Umiliani, Rota, Morricone, Piccioni gibi büyük isimler.
Müziği sana kim öğretti?
Davul söz konusu olduğunda en favori isimlerden bazıları; Philly Jo Jones, Max Roach, Tony Williams, Art Blakey, Steve Gadd, Idris Muhammad, Bernard Purdie, Al Foster. Beni etkileyen müzisyen ve kompozitörlere gelince Duke Ellington, John Coltrane, Dorothy Ashby, James Brown, Herbie Hancock, Pharaoh Sanders, Don Cherry, Dave Pike, Miles Davis’in ismini verebilirim.
Grupça birlikte takılmayı seviyor musunuz? Yoksa konserlerde veya provalarda mı bir araya geliyorsunuz?
Tabi ki seviyoruz. 90’lardan beri arkadaşız ve bir aile gibi olduk. Sekiz sene önce Berlin’e taşındığım için bazılarıyla bir araya gelmek daha güçleşti. Bazen sadece turlarda bir araya geliyoruz. Ama piyanistimiz Alex de Berlin’de yaşıyor ve sık sık bir araya geliyoruz.
En ilginç konser mekanın neresiydi ve neden?
Aslında çok var ama Berlin’de 2013’te Anthony Joseph ile birlikte çaldığımız Club Der Visionaere‘dan bahsetmeliyim. Genellikle tekno müzik çalınan bir mekan ama sahibi bizim büyük hayranımız ve pazar öğleden sonra çalmamızı istedi. Atmosfer ve insanlar çok sihirliydi. YouTube’taki videosundan bakabilirsiniz isterseniz.
Seyirci performansını etkiliyor mu? Yoksa modun iyiyse seyirciyi müziğinin içine her şekilde çekebiliyor musun?
Elbette etkiliyor. İyi seyirci bizim yaptığımız müziğimiz için en temel şey. Müzik yapıyoruz çünkü müziği seviyoruz. Ama bunu insanlar için yapıyoruz. Biz her zaman kalabalıkla sinerji yaratmaya çalışıyoruz. Çoğu zaman bu istediğimiz oluyor ve bir sihre dönüşüyor. Olması gerektiği gibi.
Woody Allen’ın ‘To Rome with Love’ filminin soundtrack’inde yer aldıktan sonra hayatınızda bir şeyler değişti mi?
Mop Mop tarzının ve mesajımızın dünyaya yayılmasını sağladı evet. Benim için soundtrack’te yer almak ve Woody Allen gibi mükemmel bir yönetmenle çalışmak bir zevkti. Bizim müziğimiz sinemaya özgü bir müzik ve görsellikle iyi uyum sağlıyor.
Türkiye’de çalmak nasıl bir his? Kültürel çeşitliliği seviyor musun?
Bu İstanbul konserlerimizin üçüncüsü olacak. Bu şehri gerçekten seviyorum. Sanırım çok ortak yönümüz var. Gerçek İtalyan kültürünün Türkiye’deki kültürden pek farkı yok. İkisinin de iyi yemekleri ve gelişmiş bir sanatı var. Bu benim için çok önemli.
Türkiye’de kötü zamanlar geçiriyoruz ve biraz rahatlamaya ihtiyaç duyuyoruz. Müziğin rahatlatıcı yönü hakkında ne düşünüyorsun?
Evet biliyorum. Müzik eğlenceli de olabilir, insanlara derin önemi olan mesajlar da verebilir. Bazen sadece rahatlamak için ihtiyaç duyuyorum ama genel olarak müzik ruhumu besliyor. Müzik çok yardım ediyor ve psikolojiye iyi gelmesinde yolunda derin bir gücü var. Bu çok kültürel bir şey. Müzik sayesinde çok şey öğrenebiliriz.
Son zamanlarda keşfettiğin bir müzisyen, mesela Türkiye’den bir grup var mı?
Birkaç yıl önce Jazzanova’nın kurucularından arkadaşım Roskow Kretschmann, Erkut Taçkın’dan bir şarkı dinletmişti ve çok sevmiştim. Okay Temiz’in de büyük hayranıyım. 1979’dan ‘Zikir’ albümü harika. Ayrıca Honest Jon’s‘tan bu ocak ayında çıkan İnsanlar grubunun albümünü inceliyorum. ‘Kime ne?’ şarkısının hem orijinal halini hem Ricardo Villalobos versiyonunu seviyorum.
Mop Mop, 28 Ekim Çarşamba gecesi 22.00’de Coop’un Asmalımescit’teki yeni mekanında sahneye çıkacak. İstiklal Caddesi, Suriye Pasajı, No: 166/10 BEYOĞLU / İstanbul