Yılanın gözleri kapanmadığı için, onun her şeyi gören en akıllı hayvan olduğunu hem sıcakta hem soğukta yaşayabildiği için çok kudretli olduğunu ve derisini her yıl değiştirdiği için de yeniden doğabileceğini düşünürlerdi.
Hindistan Yarımadası'ndan Akdeniz havzasına kadar bütün kültürlerde, tortop olmuş bir yılan dünyanın merkezinin, kuyruğunu yutan bir yılan da ölümle yaşam arasındaki gelgitin sembolüydü.
Bilinen en eski mitlerde yılanlar ana tanrıçalarla eşanlamlıydılar. Nitekim, Mısır'daki en eski tanrıça sembolü bir kobra yılanıydı. Yılan tanrıçalar doğurganlığın yaygınlığını ve ürünün bolluğunu sağlarlardı.
Hindistan'da "Kali", Yunan'da "Demeter" ve Aztekler'de "Coatlicue" gibi en güçlü tanrıçaların; ürünü bollaştıran ya da yok eden ve insan hayatını belirleyen yılanla yakın ilişkileri vardı.