Başkaları eğlenirken Ryuhin, gecesini boşuna harcamıştı, bu geceyi yeni baştan yaşayamayacağını biliyordu. Lambaya bakacağına bakışlarını gökyüzüne çevirse gecenin bir daha dönmemek üzere gittiğini anlayıverirdi. Garsonlar hâlâ masaları boşaltıp örtüleri kaldırıyorlardı. Çardağın çevresinde dolanan kediler de sabahçı gibi gözüküyorlardı. Gün karşı konulmaz bir biçimde, Şair’in üstüne çöküyordu.Üstat ile Margarita, Mihail Afanasyeviç Bulgakov
"Bunlar... insan gibi insan işte. Parayı seviyorlar, ama zaten hep böyleydi... İnsanlik parayı sever, neden yapılmış olursa olsun, deriden, kağıttan, bakır ya da altından. Akılları bir karış havadadır... Tabii... Merhamet de bazen kalplerine uğrar."Üstat ile Margarita, Mihail Afanasyeviç Bulgakov (Sayfa 152 - Everest)
Evet, o öldü. Öldü... Ama biz, yaşıyoruz biz!Üstat ile Margarita, Mihail Afanasyeviç Bulgakov
Evet bir acı dalgası ortalığı kapladı, yükseldi, bir süre dorukta durdu... Sonra düştü, herkes masasına dönmeye ve -önce gizlice, sonra açıkça- bir duble içip yemeğini atıştırmaya koyuldu. Cöteless de volaille bırakılır mıydı hiç? Mihail Aleksandroviç’e nasıl yararlı olabiliriz? Aç kalarak mı? Her şey bir yana, biz yaşıyoruz ama!