Bağımsız politikacı - Independent politician
Bir bağımsız veya tarafsız bir politikacı herhangi bir bağı olmayıp bir politikacı siyasi parti . Birinin bağımsız olarak göreve gelmesinin sayısız nedeni vardır.
Bazı politikacıların herhangi bir siyasi partinin platformlarıyla uyuşmayan siyasi görüşleri vardır ve bu nedenle onlarla bağlantı kurmamayı seçerler. Bazı bağımsız politikacılar, bir partiyle ilişkilendirilebilir, belki de eski üyeleri olarak veya onunla uyumlu görüşlere sahip olabilir, ancak onun adına katılmamayı seçebilir veya söz konusu parti başka bir aday seçtiği için bunu yapamaz. . Diğerleri ulusal düzeyde bir siyasi partiye üye olabilir veya partiyi destekleyebilir, ancak başka bir düzeyde onu resmi olarak temsil etmemeleri (ve dolayısıyla politikalarına tabi olmaları) gerektiğine inanırlar.
Bağımsızlar, kamu görevi için aday olurken bazen diğer bağımsız kişilerle bir parti veya ittifak kurmayı seçerler ve partilerini veya ittifaklarını resmi olarak kaydettirebilirler. "Bağımsız" kelimesinin kullanıldığı yerlerde bile, bu tür ittifakların bir siyasi parti ile pek çok ortak noktası vardır, özellikle de "bağımsız" adayları onaylaması gereken bir organizasyon varsa.
Avustralya
Bağımsızlar, Avustralya Federal Parlamentosunun tekrarlayan bir özelliğidir ve daha yaygın olarak eyalet parlamentolarına seçilirler. 1990'dan bu yana her federal parlamentoda beş bağımsız milletvekili vardı ve bağımsızlar o dönemde ulusal seçimlerde yirmi sekiz kez kazandı. Bağımsızların büyük bir kısmı, Avustralya'nın dört ana partisinden biri olan Avustralya İşçi Partisi , Avustralya Liberal Partisi , Avustralya Yeşilleri veya Avustralya Ulusal Partisi'nin eski üyeleridir . 2013 yılında Avustralya Bağımsızları adlı bir siyasi parti Avustralya Seçim Komisyonu'na kaydoldu .
2019 federal seçimlerinden önce parlamentonun dağılması sırasında, Avustralya Temsilciler Meclisi'nde dört bağımsız üye oturdu : Andrew Wilkie ( Denison Üyesi ), Cathy McGowan ( Indi Üyesi ), Kerryn Phelps ( Wentworth Üyesi ) ve Julia Banks (Üye için Chisholm ). Bunlardan Wilkie daha önce Yeşiller adayıydı, McGowan Liberal bir kadro idi ve Banks, Kasım 2018'de partiden istifa etmeden önce Liberal milletvekili olarak seçildi. 2019 seçimlerinde Wilkie, Clark üyesi olarak yeniden seçildi. McGowan emekli olurken hem Phelps hem de Banks koltuklarını kaybetti. Ancak, iki yeni bağımsız parlamentoya girdi: Zali Steggall ( Warringah Üyesi ) ve Helen Haines ( Indi Üyesi ).
Bağımsız Senatörler oldukça nadirdir. Modern siyasette, Bağımsız Brian Harradine 1975'ten 2005'e kadar zaman zaman hatırı sayılır bir etkiyle hizmet etti. Nick Xenophon , 2007 federal seçimlerinde Senato'ya seçilmesinden sonra seçilen tek bağımsız Senatördü ve 2013 federal seçimlerinde altı yıllık bir dönem için yeniden seçildi . Güney Avustralya Meclisi Meclisi'ndeki bir sandalyeye itiraz etmek için 2017'de Avustralya Senatosundan istifa etti. DLP Senatörü John Madigan , Eylül 2014'te bağımsız bir Senatör oldu, ancak 2016 seçimlerinde koltuğunu kaybetti . PUP Senatörleri Jacqui Lambie ve Glenn Lazarus , Kasım 2014 ve Mart 2015'te Bağımsız Senatör oldular. Lambie, 2019'da Jacqui Lambie Ağı'nın desteğiyle yeniden seçildi .
Azerbaycan
Brezilya
Brezilya'da bağımsız siyasetçilerin aday olmasına izin verilmiyor. 1988 Anayasası, 14. maddenin 3. fıkrasının 5. maddesinde, "Uygunluk koşulları: V - partisine üye olma" diyor. Ancak Anayasa Değişikliği Önerisi (PEC) no. Bağımsız senatör José Reguffe tarafından yazılan 6/2015 , seçmenlerin en az% 1'inin desteğine sahip olan ve seçmenlerin seçmenlerin seçime bağlı olarak bulunduğu bölgede (şehir, eyalet veya ülke, seçime bağlı olarak) bağımsız adaylığına izin verecek. aday koşuyor. Şu anda, 2016 yılında Demokratik İşçi Partisi'nden (PDT) ayrılan senatör Reguffe örneğinde olduğu gibi, meclis üyeleri seçildikten sonra kendi partilerini terk edebiliyor .
Bulgaristan
Kanada
19. yüzyılın son on yılında çok sayıda bağımsız milletvekili vardı, ancak parti sistemi sağlamlaştıkça azaldı. Bununla birlikte, 1950'lere kadar az sayıda Bağımsız Liberal veya Bağımsız Muhafazakar Milletvekili olması yaygın olarak kaldı . Bugün bağımsız olarak seçim belediye düzeyinde çok daha yaygındır. Çoğu belediyenin siyasi parti geleneği yoktur.
Federal seçimlerdeki bir partiye bağlı olmayan adayların iki seçeneği vardır: bağımsız veya bağlı olmayan. İlk durumda, oy pusulasında adlarının ardından "Bağımsız" yazıyorlar; ikinci durumda, yalnızca adlarıyla görünürler. Aksi takdirde iki seçenek eşdeğerdir.
Kanada, bazen güç dengesini paylaşan bağımsız Parlamento Üyeleri (milletvekilleri) ile birbirini izleyen azınlık hükümetleri tarafından yönetildiği için, son yıllarda Kanada Avam Kamarasında zaman zaman önemli bir etki bıraktılar . In 2004, federal seçimde , Chuck Cadman bağımsız milletvekili olarak federal meclise seçildi British Columbia binme ait Surrey North . Bağımsız André Arthur seçildi Quebec bölgesinin sürme Portneuf-Jacques-Cartier içinde 2006 federal seçimde ve bu seçimde bir koltuk kazanmak için tek bağımsız oldu; 2008 federal seçimlerinde yeniden seçildi . Muhafazakar Parti'den 2007 bütçesine aykırı oy kullandığı için ihraç edilen milletvekili Bill Casey de 2008'de bağımsız olarak aday oldu ve koltuğunu korudu. In 2019, federal seçimde , MP Jody Wilson-RAYBOULD ait sürme bağımsız aday olarak ran Vancouver Granville üzerinde Liberal Parti sınırdışı edildikten sonra SNC-Lavalin mesele . Oyların% 32'si ile Meclis'e iade edildi.
Toprak yasama Kuzeybatı Toprakları ve Nunavut olan konsensüs hükümetler hiçbir siyasi partilerle. Tüm üyeler bağımsız olarak oturur. Prensipte federal Avam Kamarası'na benzeyen diğer eyalet ve bölge yasama organlarının birkaç bağımsız üyesi vardır; örneğin, 2009 Britanya Kolombiyası genel seçimlerinde bağımsız aday Vicki Huntington , Delta South'ta görevdeki Başsavcı Wally Oppal'ı kıl payı bir mağlup etti . In 2019 Newfoundland ve Labrador eyalet seçimlerinde , iki bağımsız adaylar seçildiler.
Hırvatistan
Finlandiya
Olarak ilk dönem altı yıl yattıktan sonra Finlandiya'da Başkanı yılında Ulusal Koalisyon Partisi 2012 yılından itibaren 2018, Sauli Niinistö bağımsız aday olarak çalıştırdıktan sonra 2018 yılında ikinci dönem için seçildi.
Fransa
Fransa'da bağımsız politikacılar, belediye veya bölge seçimlerinde sıklıkla sans étiquette ("etiketsiz") olarak kategorize edilir .
On dokuzuncu yüzyılda ve yirminci yüzyılın ilk yarısında, Fransız ulusal politikacılarının çoğu bağımsızdı. İlk modern Fransız siyasi partileri 1900'lerin başından kalmadır ( Action Libérale ve Radikal Parti'nin kuruluşu ). Siyasi partilerle ilgili ilk mevzuat 1911'den kalmadır, ancak parlamenterlerin parlamento sicili için bir siyasi parti seçmeleri gerekmese de (resmi olarak bir gruba katılarak ya da bir grupla açık veya ortak olarak gevşek bir şekilde çalışarak ) ve 1945 sonrasına kadar bu yapılandırılmış siyasi partiler parlamento çalışmalarına hakim olmaya başladı.
Bağımsızlar seçildikten sonra kendilerini bir parlamento partisine bağlama eğilimindeydiler. Bazı durumlarda bağımsız milletvekilleri, kendilerine ait bir teknik grup oluşturmak için bir araya geldi. Örneğin, 1932'de dört teknik grup oluşturuldu: 12 milletvekili ile merkez-sol Bağımsız Sol ; 26 milletvekiliyle merkez sağ liberal Solun Bağımsızları ; sağcı tarım Ekonomik, Sosyal ve Köylü Eylem Bağımsızlar altı milletvekiliyle; ve 12 milletvekili aşırı sağ monarşist Bağımsız Grup - bu dört teknik grup, milletvekillerinin onda birini oluşturuyordu. Buna ek olarak, sosyalist SFIO, merkez sol PRRRS dahil büyük meclis partileri, merkez sağ ARD ve muhafazakar FR meclisteki tüm çalışmalar (onların grubuyla oturdu bağımsızların az ya da çok sayıda dahil apparentés ).
Bununla birlikte, günümüzde ulusal düzeyde bağımsız politikacılara nadiren rastlanmaktadır, çünkü bağımsızlar genellikle kendilerini mevcut bir siyasi gruba bağlıyorlar. Kayda değer bağımsızlar arasında 2007 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde José Bové yer alıyor. Emmanuel Macron , Bakan olarak bağımsız bir politikacıydı, ancak 2016 başkanlık seçimlerinde yer almak için kendi partisini kurdu.
2001'den 2008'e kadar "etiketsiz" artık İçişleri Bakanlığı'nın isimlendirmesinde kullanılmıyordu . Kendilerini "etiketsiz" olarak sunan adaylar ve listeler, siyasi hassasiyetlerine göre DVG (çeşitli sol), DVD (çeşitli sağ), DVC (çeşitli merkez) veya AUT (diğer) olarak sınıflandırılır. Bu nedenle, 2008'den itibaren, sınıflandırılamayan veya kategorik çıkarları gruplamak için DIV (çeşitli) veya "çeşitli" listesinin LDIV kodu oluşturuldu ve varsayılan olarak, herhangi bir siyasi duyarlılık iddiasında bulunmayan belediye başkanları, merkez veya doğru. AUT (diğer) sınıfı, tanımını değiştirmeden DIV sınıfının yerini alır.
Gürcistan
Almanya
Mart 2012'den Mart 2017'ye kadar Almanya Cumhurbaşkanı olan ve parti bağlantısı olmayan ilk Federal Cumhurbaşkanı Joachim Gauck , bugüne kadarki en önde gelen bağımsız politikacıydı. In 2010 yılının Alman başkanlık seçimlerinde o adayı oldu Sosyal Demokratlar ve Yeşiller de, 2012 hariç bütün büyük partilerin aday Solu . Başkanlığı - yetkileri sınırlı olsa da - bir istisna teşkil ediyor, çünkü Bağımsız politikacılar, en azından II . Dünya Savaşı'ndan bu yana, Alman tarihinde nadiren yüksek mevkilere sahip olmuşlardır . Yine de, Federal Konvansiyon tarafından seçilme şansı olmayan bir başkan adayının parti üyesi olmadığı görülmüştür: örneğin, 1984'te Yeşiller yazar Luise Rinser ile ortaya çıktığında .
In Bundestag parlamentosunda neredeyse tüm milletvekilleri bir siyasi parti aittir. Kişiselleştirilmiş orantılı temsil oylama sistemi (1949'dan beri), pasif oy kullanma hakkına sahip herhangi bir bireye , seçim bölgelerinde doğrudan bir vekalet için aday olma izni verir - parlamentodaki sandalyelerin 299'u, çok sayıda oylama sistemine göre ilçeler tarafından dağıtılır . Böyle bir adayın, daha önce parlamentoda sunumu olmayan bir parti adayıyla aynı şekilde, adaylığı lehine 200 imza sunması gerekir. 1949'daki ilk Federal Meclis seçimleri üç bağımsızın seçildiğini gördü; o zamandan beri partiden bağımsız hiçbir aday sandalye kazanamadı. At devlet düzeyinde durum aşağı yukarı aynıdır: Yalnızca parti üyeleri gerçek bir şans bir seçilmek zorunda Landtag yasama ve parti üyeliği olmadan devlet bakanları federal düzeyde gibi nadir olarak sadece vardır. Bununla birlikte, yerel seçimlerde , özellikle Kuzey Almanya'da , bağımsız bir politikacının ilçe , şehir ve belediye meclislerine vekil olarak seçilmesinin yanı sıra bir belediye meclisi üyesi ve hatta belediye başkanı seçilebilir . Son yıllarda bağımsızlar , yerel yönetimlerde başarılı olan Hür Seçmenler derneklerini kurdular . Bu türden iki dernek eyalet parlamentolarına girmeyi başardı: 2008'de Bavyera'nın Özgür Seçmenleri ve 2019'da Brandenburg Birleşmiş Sivil Hareketler / Özgür Seçmenler .
Aynı zamanda bir seçmen derneğine üye olmayan bağımsız bir milletvekili, daha yakın Abgeordneter statüsüne sahiptir , yani herhangi bir parlamento grubuna bağlı değildir . Partisinden (ve parlamento grubundan) ayrılan ve başka birine katılmayan bir temsilci fraktionslos olur . 1987'de Yeşil Parti'den ayrılan ve gelecek yıl Yeşil Parlamento grubundan dışlanan Federal Meclis milletvekili Thomas Wüppesahl , 1989'da, daha yakın bir Abgeordneter olarak daha fazla hak elde etti ; örneğin, Federal Almanya'da bir alt komitede daha fazla konuşma süresi ve temsil Anayasa Mahkemesi kısmen lehine karar verdi.
Almanya'nın 1871'deki birleşmesinden sonra, ilk Reich Şansölyeleri ( hükümet başkanları ) de jure , partizanlar olarak, genellikle geleneksel bürokratik, aristokrat ve / veya askeri elitlerden alınan , Alman İmparatorluk devletlerinin yönetici subayları olarak görev yaptı . I.Dünya Savaşı'ndan sonraki Weimar döneminde yaşanan şiddetli siyasi çatışmalarda , bazı şansölyelerin ve Reich Bakanlarının da hiçbir parti ilişkisi yoktu: bu şansölyeler , eski Merkez politikacı Franz von Wilhelm Cuno (1922–1923), Hans Luther (1925–1926) idi. Papen (1932) ve Kurt von Schleicher (1932–1933). Reich Başkanı Paul von Hindenburg tarafından atanan son iki kabine , kendisi de partizan olmayan (oldukça Muhafazakâr ), Nazi Partisi'nin yükselişiyle ilgili olarak apolitik uzman kabineleri olarak görülüyordu ; bakanların çoğu parti üyesi değildi.
II.Dünya Savaşı'ndan bu yana, koalisyondaki büyük parti Sosyal Demokratlar: Eğitim Bakanı Hans Leussink (1969-1972) ve Bakan'ın "biletinde" olmasına rağmen (Batı) Alman kabinelerinin yalnızca iki bakanı parti üyesi olmamıştır. Ekonomi Werner Müller (1998–2002). Adalet Bakanı Klaus Kinkel , 1991 yılında Özgür Demokratlar'a atanmasından kısa bir süre sonra katıldı . Hristiyan Demokratlar Birliği (CDU) ile bağlantısı kesin olarak belirlenmemiş olan eski Federal Bakan ve Şansölye Ludwig Erhard özel bir durumdur : 1949'dan 1963'e kadar Ekonomi Bakanı ve 1963'ten 1966'ya kadar Federal Şansölye olarak ve hatta 1966'da CDU parti başkanı seçildi , öyle görünüyor ki, hiçbir zaman bir üyelik formu imzalamadı veya katkı ödemedi. Der Stern dergisinin araştırmaları, yalnızca 1968'de oluşturulan CDU parti arşivlerinde, sahte giriş tarihi Mart 1949'un başlarında olan bir rekoru ortaya çıkardı.
Hong Kong
Hong Kong Yasama Konseyi'nin yarısından fazlası bağımsızlardan veya siyasi grupları yasama organında tek bir üye tarafından temsil edilen üyelerden oluşur. İşlevsel seçim bölgelerinde yaygındır ve coğrafi seçmenler arasında nadir değildir .
İzlanda
Hindistan
Bağımsız adaylar, kişisel çekiciliği temelinde veya herhangi bir partiden farklı bir ideolojiyi desteklemek için seçimlere katılabilirler. Hiçbir bağımsız aday hiçbir zaman Cumhurbaşkanı veya Başbakan olmamıştır. Bağımsızlar şu anda Hindistan Parlamentosunda 6 sandalyeye sahip.
İrlanda
İrlanda'da orantılı temsil, resmi partilerin karşılaştırmalı gevşekliği ve güçlü yerel duyarlılık, bağımsızların devletin kuruluşundan bu yana parlamento manzarasının önemli bir bölümünü oluşturduğu anlamına geldi : Dáil Éireann (parlamento) için yapılan erken seçimlerde bağımsızlar hesap verdi için 1922 yılında sandalyelerin% 7 , 1923 yılında% 8,5 oranında , 1927 yılında% 10,5 ve 1932 yılında% 9 , gerçi nispeten daha yapılandırılmış partilerin gelişimi ile sayıları daha sonra düşmüştür. Bunlar, Fransa gibi diğer iki savaş arası Avrupa demokrasisine seçilen bağımsızların sayısına benzer oranlardı (yukarıya bakın).
Bağımsızların rekor puanları savaşlar arası önceki yüksekleri aşan rekor puanlarla 2010'lara kadar bağımsızlar benzer bir seçim başarısı göreceklerdi.
Sonra 2016 yılında İrlandalı genel seçim , 19 bağımsız vardı TDS içinde (parlamento milletvekili) Dail toplamının% 12 temsil eden, (İrlanda parlamentosunun alt kanadı). : İki teknik grupların faaliyetlerini koordine etmek, bağımsız milletvekilleri tarafından kuruldu Independents4Change , dört milletvekiliyle iken, hükümete karşı Bağımsız İttifak azınlık hükümetinin çalışma çoğunluğunun parçasını oluşturdu. Diğer bazı bağımsız bağımsızlar da benzer şekilde hükümeti destekledi ve kabine pozisyonları aldı.
25. Seanad'da (İrlanda parlamentosunun üst meclisi) on dört bağımsız senatör var ve toplamın% 23'ünü temsil ediyor. Bunlardan üçü İrlanda Ulusal Üniversitesi mezunları ve ikisi Dublin Üniversitesi mezunları tarafından seçilir . Ayrıca Taoiseach tarafından aday gösterilen ve teknik paneller tarafından seçilen dört bağımsız senatör vardır .
İsrail
İtalya
Başbakanlar Carlo Azeglio Ciampi (1993–1994), Lamberto Dini (1995–1996), Giuliano Amato (2000–2001), Mario Monti (2011–2013) ve Giuseppe Conte (2018 – günümüz) görevdeyken bağımsızdı . Ciampi, aynı zamanda 1999 ve 2006 yılları arasında İtalyan Cumhuriyeti'nin de başkanıydı . Cumhurbaşkanı Sergio Mattarella , Hıristiyan Demokrasi ve Demokrat Parti'nin eski bir üyesi olmasına rağmen , 2015 yılında bağımsız olarak cumhurbaşkanı seçildi.
Kosova
Malezya
Bağımsızlar nadiren Dewan Rakyat'a ve eyalet yasama meclislerine seçildi . Malezya seçimlerinde birçok bağımsız aday, kullanılan toplam oyların en az% 12,5'ini veya sekizde birini alamadıkları için seçim depozitolarını kaybediyor. Bağımsız Senatörler oldukça nadirdir.
2010 yılında, Halkın Adalet Partisi'nden kovulan bir grup bağımsız milletvekili, Konsensus Bebas adlı bir siyasi blok oluşturdu . Üyeler, Zahrain Mohamed Hashim (Bayan Baru), Wee Choo Keong (Wangsa Maju), Zulkifli Noordin (Kulim-Bandar Bharu), Tan Tee Beng ( Nibong Tebal ) dan Mohsin Fadzli Samsuri (Bagan Serai) idi. 12. Genel Seçimlerin ötesine geçmedi.
Mayıs 2018 itibariyle, GE14'te üç bağımsız milletvekili seçildi , ancak daha sonra Pakatan Harapan'a ( PKR ) katıldı ve bu nedenle o zaman için bağımsız milletvekili için temsil edilmedi. Bununla birlikte, Haziran 2018 ve Aralık 2018 itibariyle sayı, şu anda Aralık 2018 itibarıyla şu anda Dewan Rakyat'ta bulunan 13 bağımsız Parlamento Üyesi'ne yükseldi .
Aynı zamanda Aralık 2018'de Sabah UMNO'nun neredeyse tüm üyeleri partiden ayrıldı ve bağımsız siyasetçi oldu.
Maszlee Malik, Vatan Savaşçıları Partisi'nden ayrıldı ve eğitim aktivisti için savaşan bağımsız bir milletvekili oldu.
Meksika
Bazen "Bronco" lakabıyla anılan Jaime Heliodoro Rodríguez Calderon (1957 doğumlu), Nuevo León'un kuzey eyaletinin şu anki valisi olan ve hiçbir siyasi parti üyeliğine sahip olmayan Meksikalı bir politikacıdır . 7 Haziran 2015 itibariyle Nuevo León Valisi seçildi ve ülkede kazanan ilk bağımsız aday olarak tarihe geçti.
Yeni Zelanda
Başlangıçta, Yeni Zelanda parlamentosunda hiçbir parti tanınmamıştı, ancak gayri resmi olarak gevşek gruplar mevcuttu (başlangıçta merkezi hükümetin destekçileri ile eyalet hükümetleri arasında ve daha sonra liberaller ve muhafazakarlar arasında). 19. yüzyılın sonlarında başlayan resmi siyasi partilerin kuruluşu, 1940'lara kadar daha az sayıda bağımsız aday seçilmeye devam etmesine rağmen, bağlantısız siyasetçilerin sayısını önemli ölçüde azalttı. Ancak o zamandan beri, Parlamentoda nispeten az sayıda bağımsız politikacı var. İki bağımsız aday ara seçimlerde başarılı olmasına rağmen (her durumda söz konusu sandalyeleri o ana kadar partizan adayları olarak ellerinde tuttuktan sonra) 1943'ten bu yana genel seçimlerde hiçbir bağımsız aday kazanmadı veya bir sandalye elde edemedi. Diğer politikacılar bir parlamento dönemi içinde bağımsız hale geldi, ancak bu şekilde göreve getirilmedi.
Yeni Zelanda'da bağımsız olarak Parlamentoya doğrudan seçilen son kişi , 1993 yılında Tauranga seçmenlerinde Ulusal Parti üyesi olarak tuttuktan sonra bağımsız olarak 1993 ara seçimini kazanan Winston Peters'dı . Zaman olarak bir sonraki genel seçimlerde , kendi partisi (oluşmuş Yeni Zelanda Birincisi ) ve dolayısıyla artık bağımsız olarak duruyordu. O zamandan beri, Parlamentodaki tek bağımsızlar, orijinal partisinden ayrılan veya ihraç edilen, ancak ara seçime geçmeden koltuklarını koruyan kişilerdi. Bazıları, değişen başarı seviyelerine sahip kendi partilerini kurmaya veya birlikte kurmaya devam etti - örnekler arasında Peter Dunne , Taito Phillip Field , Gordon Copeland , Tau Henare ve Alamein Kopu sayılabilir . Frank Grover ve Tuariki Delamere gibi diğerleri o zamanlar Parlamento dışında olan partilere katıldı .
49. Yeni Zelanda Parlamentosunda iki bağımsız milletvekili vardı ; Chris Carter ve Hone Harawira . Carter, İşçi Partisi'nin liderliğine yönelik eleştirilerinin İşçi Partisi'nden ihraç edilmesiyle sonuçlanmasının ardından bağımsız oldu , Harawira ise Māori Partisi'nden istifa etti ve kısa bir süre sonra bağımsız olarak milletvekili olarak zorlamak için istifa etti. ara seçimde 2011 onun yeni siyasi partinin temsilcisi olarak tekrar seçildi Mana ve 2011 Genel Seçim de koltuk korudu. Tek bir milletvekili olan iki parti daha vardı: Peter Dunne ile United Future ve David Seymour ile ACT . Ne Dunne ne de Seymour bağımsız olarak sınıflandırılmıştı - Dunne'nin Parlamentodaki varlığı, kendi seçmenlerindeki kişisel oylardan kaynaklanıyordu ve Seymour'un varlığı, 2011 seçimlerindeki desteğindeki çöküş nedeniyle ACT'nin tek seçilmiş milletvekili oldu . In 50. Yeni Zelanda Parlamentosu : bir bağımsız milletvekili oldu Brendan Horan , çünkü aile varlıklarının zimmete para iddiaları partisinden ihraç edilmişti eski Yeni Zelanda İlk MP.
Peter Dunne, United Future siyasi partisinin 25 Haziran 2013 tarihinde Seçim Komisyonu tarafından kaydı kaldırılmasının ardından kısa bir süre için Bağımsız Milletvekili oldu, çünkü partinin artık gerekli minimum 500 üyesi yoktu. Parti daha sonra yeniden kaydedildi.
Niue
Kuzey Kore
Parlamentodan bağımsız adaylar: DPRK'nın ciddiyetsiz bağımsız politikacıların parlamentoda bir sandalye kazanmak için kendi kampanyalarını başlatmalarına izin vermediği sistem. Ancak adayların, DPRK'nın birincil partisi olan Anavatan Cephesi tarafından onaylanması gerekiyor. Bağımsız adaylara oy vermek için, oy veren nüfus bağımsız oylama istasyonlarında oy kullanmalıdır. İstasyonlarda Koreliler, hangi bağımsız adayların Kore ülkesi için en iyisini yapacağını kapsamlı bir şekilde tartışabilir. Yerel düzeyde mevcut olan DPRK'da şu anda uygulamada olan neredeyse tüm seçim sistemleri çoğunlukla bağımsız Adaylardan oluşmaktadır. Anavatan Cephesi ve diğer büyük partiler esas olarak Kuzey Kore'nin kent merkezinde faaliyet gösteriyor. Bu bağımsız adaylar, bir oylama yapılmadan önce yerel halkın önünde önemli tartışmalardan keyif alacaklar. Kuzey Kore seçimlerinin yerel düzeyinde, bağımsız adaylar arasındaki ittifaklar yasaklandı.
Pakistan
Pakistan'ın da seçimlere katılan bağımsız politikacıları var. Pakistan Parlamentosu Genel Seçimleri yaptı, 2008 30 üye seçti. 2011'de dört aday Ulusal Meclis'te sandalye kazandı. 2013 Genel Seçimlerinde bağımsızlar dokuz sandalye kazandı.
Filipinler
Noli de Castro , Filipinler'in eski başkan yardımcısı , senatör olarak ran hiçbir siyasi partiye bağlı 2001 yılında. Muhalefetteki Pwersa ng Masa koalisyonunun misafir adayıydı ama kampanya mitinglerine hiç katılmadı. Filipin tarihindeki en yüksek oyu alan senato yarışını kazandı. 2004 yılında, K-4 yönetim koalisyonunun konuk adayı olarak başkan yardımcısı olarak çalıştı ve oyların hemen altında kazandı.
2001'den başlayarak, birkaç senatör de bağımsız olmak için kendi partilerinden istifa etti; 15. Kongre'nin başlangıcında, herhangi bir tek siyasi partiden daha fazla bağımsız senatör vardı. Ancak, itiraz seçimlerinde, bütün seçilmiş bağımsızlar yılına kadar, idare veya muhalefet koalisyonu ya üyeleri olmuştu 2007 Senato seçimlerinde zaman Gregorio Honasan (eski senatör) Herhangi koalisyonun bir varlık üyesi bağımsız bir süre seçildi. Honasan önceki edildi 1995 yılında seçilen bağımsız aday olarak ve tarafından benimsenmektedir Milliyetçi Halk Koalisyonu yana ilk seçilen bağımsız senatör olmak için koalisyon asılı halde Manolya Antonino içinde 1967 Antonino bir misafir adayı olmasına rağmen, Liberal Parti o zaman.
Yerel düzeyde, eski rahip Eddie Panlilio , 2007 yılında iki yönetici adayını yenerek Pampanga valisi seçildi . Panlilio, 2010 seçimleri için zamanında Liberal Parti'ye transfer olunca 2007 seçimlerinde mağlup edildiği; 2010 yılında yenildi.
In 2010 Temsilciler Meclisi seçimlerinin tüm ama iki seçimlerinden sonra bir siyasi parti katıldı rağmen, yedi bağımsızlar, seçildiler.
Bağımsız adaylar, yarışan seçimlerde, partileri olanların kanun uyarınca yapabileceği kadar harcayabilirler, ancak kendilerini aday gösteren bir siyasi partiden harcama yapamazlar.
Polonya
Polonya Sejm , 2001'den beri partizan olmayan Seçmenler Seçim Komitesi (pol. KWW , komitet wyborczy wyborców ) kurulmasına rağmen, yalnız adayların yarışmasına izin vermeyen parti listesi kararnamesi ile seçilir ; Neredeyse her halükarda parti listeleridir, ancak resmi olarak kayıtlı hiçbir parti bunların arkasında değildir. Bunlar kayıtsız partiler, örneğin Kukiz'15 veya partizan olmayan hareketler olabilir, ancak ikincisi hiçbir zaman% 5 eşiğine ulaşamaz . Ulusal azınlık adayları da Seçmenler Seçim Komitelerini ( 1991'den beri Sejm'de temsil edilen Alman Azınlık Seçim Komitesi gibi ) oluştururlar, ancak ülke çapında barajı aşmaları gerekmez. Bununla birlikte, Sejm döneminde birçok üye parti değiştirir veya bağımsız hale gelir.
Oylama sistemi bağımsızların tek adaylar olarak çalışmasına izin verdiği ve bazıları kendi başlarına seçildiği için Senato'daki durum farklıdır. Son parlamento seçiminde ( 2015 ) dört bağımsız kişi Senato'da sandalye kazandı.
1990'dan beri üç Başkan teknik olarak bağımsızdır. Lech Wałęsa , herhangi bir partinin onaylanmış bir adayı değildi, ancak Dayanışma'nın başkanıydı ve bu birliğe tam destek olmadan seçildi (Dayanışma oyları, Başbakan Tadeusz Mazowiecki ile arasında bölündü ). Aleksander Kwaśniewski , Polonya Cumhuriyeti Sosyal Demokrasisinin bir lideriydi , ancak seçildikten sonra , Hukuk ve Adalet'in ilk lideri olan Lech Kaczyński , Bronisław Komorowski ( PO ) ve Andrzej Duda ( PiS ). İstifa gerekiyor çünkü Anayasa, cumhurbaşkanının başka bir görevi olmayacağını ve herhangi bir kamu görevini yerine getirmeyeceğini söylüyor. Bahsi geçen cumhurbaşkanları sık sık partilerinin kampanyalarına katıldılar (örneğin, Andrzej Duda partiden istifasından üç ay sonra Hukuk ve Adalet kampanyasında).
Portekiz
Portekiz'in 6 Mart 2016'dan beri mevcut başkanı olan Marcelo Rebelo de Sousa , 24 Ocak 2016'da Sosyal Demokrat Parti'nin önde gelen üyelerinden biri olarak seçildi , ancak yemin ettiği gün siyasi bağını askıya aldı .
Rusya
Rusya'nın tüm Başkanları bağımsızdı. Eski cumhurbaşkanı Dmitry Medvedev , Birleşik Rusya'ya katılma teklifini reddetti ve Cumhurbaşkanının bağımsız olması gerektiğine inandığını ve böylece siyasi partisinden ziyade ülkenin çıkarlarına hizmet ettiğini söyledi.
Rusya'nın şu anki başkanı Vladimir Putin , 26 Mayıs 2012'ye kadar Birleşik Rusya partisinin başkanıydı , ancak o zaman bile partinin üyesi değildi, bu nedenle resmi olarak bağımsızdı ve hala bağımsızdır.
İsveç
İsveç seçim sistemi, partilerin parti oy pusulaları için aday milletvekili aday göstermesine dayanmaktadır ve her bir parti, ulusal oyların% 4 veya daha fazlasını (veya bir bölgede hiç gerçekleşmemiş olan% 12) almalıdır. Bu, bağımsız bir MP olarak çalışmayı imkansız hale getirir. Seçildikten sonra koltuk kişiseldir; Milletvekilleri, genel olarak politisk vilde ( siyasi vahşi ) sembolü (-) olarak adlandırılan şey haline gelmek için bağımsız olmak için Riksdag koltuklarını korurken, parti üyeliğinden istifa edebilir veya üyelikten çıkarılabilir .
Yürütme organında, bakanların milletvekili olmaları veya hatta siyasi bir bağları olması şartı aranmamaktadır (modern zamanlarda çok büyük bir çoğunlukta böyle olmasına rağmen). Bu, Riksdag tarafından seçilirse başbakanın bile teknik olarak bağımsız olabileceği anlamına gelir.
Tayvan (Çin Cumhuriyeti)
2018 Tayvan yerel seçimlerinden sonra , yalnızca bir bağımsız yerel başkan var:
Ko Wen-je 2019'da Tayvan Halk Partisi'ni kurdu , bu nedenle şu anda bağımsız bir yerel başkan yok.
Birleşik Krallık
Siyasi Partiler Yasası 1998 Kayıt seçim adayları tarafından dönem 'bağımsız' kullanımı ile ilgili İngiltere'deki ilk belirli kurallar koydu. Bu Yasa, 2000 tarihli Siyasi Partiler, Seçimler ve Referandumlar Yasası'nın II. Bölümü kapsamındaki içeriğinin çoğu ile yürürlükten kaldırıldı . Devredilen parlamentolar ve meclisler de dahil olmak üzere Birleşik Krallık yerel seçimleri ve Birleşik Krallık parlamento seçimleri için aday olan adaylar, kayıtlı bir siyasi partinin adını veya 'Bağımsız' (veya Galce dilindeki karşılığı annibynol ) terimini kullanabilir veya tümü (bu ikinci seçim, örneğin 2008 Haltemprice ve Howden ara seçimlerinde David Icke tarafından kullanılmıştır ).
Birleşik Krallık'ta herhangi bir ulusal veya bölgesel partiye bağlı olmayan bazı grupların yerel bazlı kayıtlı siyasi partileri vardır. Bazı İngilizce örnekleri, Bağımsız Kidderminster Hastanesi ve Sağlık Sorunları , Epsom ve Ewell Sakinleri Derneği , Devizes Muhafızları , Derwentside Bağımsızları ve Doğu Yorkshire Bağımsızlarıdır.
Avam Kamarası
Yirminci yüzyıldan önce, bağımsızların Birleşik Krallık Avam Kamarasına seçilmesi oldukça yaygındı , ancak 1945'ten bu yana çok az kişi seçildi. Emekli bir İşçi Partisi milletvekili olan SO Davies , Merthyr Tydfil sandalyesini, 1970, İşçi Partisi tarafından seçimi kaldırıldıktan sonra bağımsız olarak duruyor.
Gazeteci Martin Bell de seçildi Tatton içinde 1997 genel seçimlerinde görevdeki yenerek bir yolsuzlukla mücadele platformu üzerinde durdu sahip, Neil Hamilton . 1951'den beri Commons'a yeni seçilen ilk bağımsız oydu. 2001'de farklı bir seçim bölgesinde başarısızlıkla durdu.
At 2001 Genel Seçim , Dr Richard Taylor ve Bağımsız Kidderminster Hastane ve Sağlık Endişe partinin seçim için seçildi Wyre Forest . Taylor, 2005 Genel Seçimlerinde Wyre Ormanı'na yeniden seçildi ve son zamanlarda ikinci bir dönem için seçilen tek bağımsız kişi oldu.
2005 seçimlerinde iki bağımsız (veya yerel parti) milletvekili seçildi , ancak her ikisi de beş yıl sonra yenilgiye uğradı. Aynı seçimde, Peter Law Blaenau Gwent'te bağımsız olarak seçildi . Yasa 25 Nisan 2006'da öldü: sonuçta ortaya çıkan ara seçim , yerel Blaenau Gwent Halkın Sesi partisi Dai Davies'i seçti . Ara seçim olağandışı bir durumdu çünkü seksen yıldan fazla bir süredir ilk kez bir bağımsız, daha önce başka bir bağımsızın oturduğu bir sandalyeye sahipti.
Ayrıca, bir siyasi partinin temsilcisi olarak Avam Kamarasına seçilen politikacıların, daha sonra partinin kırbacından istifa etmeleri veya geri çekilmelerine ilişkin birkaç örnek de olmuştur. 2010-2015 parlamentosundaki bunun örnekleri arasında Mike Hancock (eski adıyla Liberal Demokrat), Eric Joyce (eski adıyla İşçi) ve kamçıyı parlamentonun bir kısmı için geri çekilen ve bu nedenle o dönemde bağımsız olarak oturan Muhafazakâr Nadine Dorries sayılabilir. .
Bağımsız adaylar genellikle İngiliz parlamento seçimlerinde, genellikle belirli yerel konularla ilgili platformlarla, ancak genellikle başarısız olurlar. Dan bir örnek 2001 genel seçimlerinde oldu Aston Villa bağımsız olarak durdu destekçisi Ian Robinson, Sutton Coldfield seçim yolu başkanı protesto amacıyla Doug Ellis futbol kulübü koştu. Başka bir örnek bağımsız aday, içinde Salisbury seçim bölgesi olduğunu Arthur Uther Pendragon , yerel aktivist ve kendini ilan reenkarnasyonu Kral Arthur .
Diğer bağımsız adaylar bir siyasi partiyle ilişkilidir ve partinin eski üyeleri olabilir, ancak onun etiketinin altında duramazlar. Örneğin, İşçi Partisi'nden ihraç edildikten sonra, ancak Saygı Koalisyonu kurulmadan önce , İngiliz Parlamento Üyesi (Milletvekili) George Galloway kendisini "Bağımsız Çalışma" olarak tanımladı.
23 Mart 2005'te Bağımsız Ağ , Genel Seçimlerde bağımsız adayları desteklemek için kuruldu. Bağımsız Ağ, yerel, bölgesel, ulusal ve Avrupa seçimlerinde hala Bağımsız adayları desteklemektedir. Bell Prensipleri olarak bilinen ve Lord Nolan'ın Kamusal Yaşam Standartları ile çok yakından ilgili olan organik bir ilkeler kümesine sahiptir . Bağımsız Ağ, adaylarına herhangi bir ideoloji veya siyasi etki dayatmaz .
Mart 2009'da, multi-milyoner Paul Judge , hem ulusal hem de Avrupa seçimlerinde Britanya'da ayakta duran bağımsız adayların sayısını artırmaya adanmış bir şemsiye organizasyon olan Jüri Takımını kurdu .
Bağımsız ve tanımlanmamış adaylar
2000 Siyasi Partiler, Seçimler ve Referandumlar Yasası'nın II. Bölümü , Avam Kamarası da dahil olmak üzere Birleşik Krallık'taki tüm parlamento ve meclislere aday olmak isteyen kişilere üç oy pusulası tanımından birini kullanma hakkı verir. Bu açıklamalar, kayıtlı bir siyasi partinin adıdır; "bağımsız" kelimesi veya Galce karşılığı; veya hiç açıklama yok, oy pusulası açıklama kutusunu boş bırakarak.
Bir aday, oy pusulası açıklama kutusunu boş bırakarak "bağımsız" veya "Açıklama Yok" olarak görünmedikçe, adaylığı, Bölüm 52'de belirtildiği gibi, kayıtlı bir siyasi partiden ilgili memurdan imzalı bir sertifika ile teyit edilmelidir. Seçim İdaresi Yasası 2006 .
Lordlar Kamarası
Lordlar Kamarası siyasi partilerden bağımsız sayıda bağlantı içerir. Bazıları herhangi bir gruplamaya bağlı değildir , oysa bir diğerine, daha büyük olan gruplandırmaya çapraz karşılaştırıcıların resmi adı verilir . İlaveten, Manevi Lordlar ( İngiltere Kilisesi piskoposları ) parti bağlantılarına sahip değildir.
İskoç Parlamentosu, Galler Parlamentosu ve Kuzey İrlanda Meclisi
In 2003 İskoç Parlamento seçimlerinde , üç MSP'ler : Bağımsızlar seçildiler Dennis Canavan ( Falkirk Batı ), Dr Jean Turner ( Strathkelvin ve Bearsden ) ve Margo MacDonald ( Lothians ). 2004'te Campbell Martin ( Batı İskoçya bölgesi ) bağımsız olmak için İskoç Ulusal Partisi'nden ayrıldı ve 2005'te Brian Monteith ( Orta İskoçya ve Fife ) bağımsız olmak için Muhafazakar Parti'den ayrıldı . At 2007 İskoç Parlamentosu seçimlerinden Margo MacDonald tekrar bağımsız MSP olarak iade edildi ve üçüncü kez bağımsız olarak seçildi dört yıl sonra . Halen Parlamento üyesi olarak görev yaparken 2014 yılında öldü. Bağımsız bir bölgesel MSP olarak seçildiği için ara seçim yapılamadı ve 2016 seçimlerine kadar koltuğu boş kaldı .
Peter Law , 2005 İngiltere genel seçimlerinde Blaenau Gwent'teki resmi bir İşçi adayına karşı durduktan sonra İşçi Partisi'nden ihraç edildi ve Ulusal Meclis ve Birleşik Krallık Parlamentosu'nda bağımsız oldu. 2006'da Peter Law bir beyin tümöründen ve karısından öldü , Trish Law kampanya yaptı ve arka arkaya yapılan ara seçimlerde bağımsız aday olarak koltuğa geçti ve 2007 Galler Meclisi seçimlerinde tekrar koltuğa oturdu .
2016 yılında , UKIP Wales'in o zamanki lideri olan Nathan Gill , UKIP Meclisi grup lideri seçilen Neil Hamilton ile aralarındaki anlaşmazlığın ardından gruptan bağımsız olarak ayrıldı . Dafydd Elis-Thomas , Plaid Cymru lideri Leanne Wood ile birçok kez düştükten sonra 2016'da Plaid Cymru grubundan ayrıldı . Elis-Thomas, Plaid Cymru'dan ayrılma nedeninin Galler İşçi Hükümeti ile çalışmanın ciddi olmadığını söyledi . Neil McEvoy , 16 Ocak 2018'de Plaid Cymru'dan ihraç edildi ve şu anda bağımsız bir AM olarak oturuyor. Nathan Gill 27 Aralık 2017'de istifa etti ve yerini Mandy Jones aldı . Mandy Jones, 9 Ocak 2018'de personeliyle ilgili bir tartışma nedeniyle UKIP grubundan ayrıldı.
Yerel seçimler
İngiltere'nin çeşitli yerlerinde doğrudan seçilmiş belediye başkanlarının devreye girmesi, bağımsızların Stoke-on-Trent , Middlesbrough , Bedford , Hartlepool ve Mansfield'daki konseyleri yürütmek üzere seçilmesine tanık oldu . İlk Londra Belediye Başkanı , Ken Livingstone , oldu ilk seçilmiş resmi İşçi adayı karşı koşmak sahip bir bağımsız olarak Frank Dobson . Daha sonra, ilk yeniden seçim kampanyasından önce Aralık 2003'te İşçi Partisi'ne yeniden kabul edildi.
Bağımsız adaylar sık sık ayağa kalkar ve yerel konseylere seçilir. Yerel Yönetim Derneği'nin onlara hitap edecek özel bir Bağımsız grubu vardır. Yerel yönetimlerin bir dizi tamamen veya neredeyse tamamen gibi bağımsız üyeden oluşan olmuştur Londra Corporation'ın Şehri , Scilly Konseyi Isles , Orkney Adaları Konseyi , Shetland Adaları Konseyi ve Comhairle nan Eilean Siar içinde (Batı Isles Konseyi) Outer Hebridler .
Amerika Birleşik Devletleri
Devlet Başkanı
George Washington , bugüne kadar bağımsız olarak seçilen tek Başkan . Başkan Washington , Federalist hizbin Başkan Yardımcısı John Adams ve Hazine Bakanı Alexander Hamilton ve Demokratik-Cumhuriyetçi hizbin Dışişleri Bakanı Thomas Jefferson ve James Madison etrafında toplanmasıyla sağlamlaşmaya başlayan siyasi partilerin gelişmesine karşı çıktı . Washington, partizanlığın sonunda ülkeyi yok edeceğinden korktu ve 1796'da yaptığı Veda Konuşmasında "parti ruhunun yasaklayıcı etkilerine" karşı uyardı .
John Tyler , Eylül 1841'de Whig Partisinden ihraç edildi ve başkanlığının geri kalanında fiilen bağımsız kaldı. Daha sonra Demokrat Parti'ye döndü ve kısa bir süre için 1844'te Ulusal Demokrat olarak yeniden seçilmek istedi , ancak Demokratik oyları bölme korkusuyla geri çekildi.
1900'den bu yana, ABD başkanı için bağımsız aday olarak yarışan önemli adaylar arasında 1980'de liberal Cumhuriyetçi kongre üyesi John Anderson , 1992 ve 1996'da milyarder girişimci Ross Perot , 1996 ve 2000 seçimlerinde eski Yeşil Parti adayı Ralph Nader ve "Never Trump" muhafazakar aday yer alıyor. Evan McMullin , 2016 . Washington'dan bu yana tüm bağımsız adaylar arasında Perot en iyi performansı aldı, Seçici Kurul'da hiç oy almadı, ancak halk oylarının yüzde 19'unu aldı ve seçim sezonunun ilk noktalarında, muhalifleri Bill Clinton ve George HW Bush'a karşı yapılan anketlerde başı çekiyordu . Ek olarak McMullin, memleketi Utah'ta halk oylarının yüzde 21'ini aldı ancak ülkenin geri kalanından çok az destek gördü. Bağımsız Senatör Bernie Sanders koştu 2016 ve 2020 Demokrat Parti başkanlık ön o kadar oyların% 5'ini geldi gelmesine ama 2016 başkanlık seçimlerinde oy pusulasında görünmedi sonuçta ama yazma-in adayın evine devlet içinde Vermont .
Nader, 2008'de New Mexico , Delaware ve başka yerlerde çeşitli eyaletlerde oy pusulasına erişim sağlamak için Bağımsız Partiler kurdu . Bu strateji, Joe Lieberman ( Lieberman için Connecticut ) da dahil olmak üzere birçok başka federal yarış adayı tarafından takip edildi .
Vali
Illinois , Maine , Oregon , Rhode Island , Texas , Alaska ve Minnesota resmi olarak bağımsız adayları vali olarak seçti: Illinois'in ilk iki valisi, Shadrach Bond ve Edward Coles ; 1974'te James B. Longley ve 1994 ve 1998'de Maine'den Angus King ; 2010'da Rhode Island'dan Lincoln Chafee ; Julius Meier , Oregon'dan 1930'da; Teksas'tan 1859'da Sam Houston ; ve 2014'te Alaska'dan Bill Walker . Lowell P. Weicker Jr. , teknik olarak doğru olmasa da bazen bağımsız bir yönetici olarak bahsedilir; Demokrat ve Cumhuriyetçi parti adaylarını mağlup ederek bir Connecticut Partisi adayı olarak koştu (bu da ona bağlı olmayan bir adayın alacağından daha iyi oy pusulası yerleştirme sağladı). Bazen bağımsız olarak anılan bir başka eski vali de Reform Partisinin Minnesota üyesi olan ve daha sonra partiden ayrılan ve orijinal adı Minnesota Bağımsızlık Partisi'ne dönen Jesse Ventura'dır .
2006'da seçim yarışlarını etkileyen birkaç başarısız bağımsız vali adayı vardı. In Maine , devlet kanun koyucu Barbara Merrill (eski bir Demokrat) oy% 21 aldı. In Texas , country müzik şarkıcısı ve gizem romancı Kinky Friedman oyların 12.43% aldı ve Devlet Mali İşler Carole Keeton Strayhorn 18.13% aldı. Strayhorn ve Friedman'ın yarıştaki varlığı, oy pusulasının iki büyük parti arasında dört farklı şekilde bölünmesine neden oldu.
2010 yılında Florida valisi Charlie Crist , Cumhuriyetçi partiden ayrıldı ve Senato için Cumhuriyetçi ön seçimlerde eski devlet başkanı Marco Rubio ile karşılaşmak yerine Bağımsız oldu (Daha sonra Demokrat oldu) (Crist Demokrat adayı Kendrick'in önüne geçmesine rağmen Rubio kazandı. Meek ).
2014 yılında, eski Honolulu belediye başkanı Mufi Hannemann , daha önce eyaletin Demokratik ön seçiminde kampanya yaptıktan sonra Hawaii Eyaleti valiliği için bağımsız bir aday olarak yarıştı . Sonuç olarak, Demokrat aday David Ige ,% 49 çoğunluk ile vali seçildi.
Kongre - Temsilciler Meclisi ve Senato
Tarih boyunca Amerika Birleşik Devletleri Senatosuna seçilmiş birkaç bağımsız üye olmuştur . Önemli örnekler David Davis ait Illinois (eski Cumhuriyetçi 19. yüzyılda) ve Harry F. Byrd Jr. ait Virginia'daki 20. yüzyılda (bir Demokrat olarak ilk görev süresi için seçilen olmuştu). Bazı yetkililer bir partinin üyesi olarak seçildi ancak ofiste (olmadan gibi seçildikten) olurken gibi bağımsız hale edilmiştir Wayne Morse arasında Oregon . Nebraska senatörü George W. Norris , Cumhuriyetçiler 1930'da Kongre'de çoğunluklarını kaybettikten sonra bağımsızlığına geçmeden önce dört dönem Cumhuriyetçi olarak seçildi. Norris, 1936'da bağımsız olarak yeniden seçildi, ancak daha sonra son yeniden seçim girişimini kaybetti. Cumhuriyetçi Kenneth S. Wherry'ye 1942'de. Vermont senatörü Jim Jeffords , 2001'de bağımsız olmak için Cumhuriyetçi Parti'den ayrıldı. Jeffords'un parti statüsündeki değişikliği özellikle önemliydi, çünkü Senato kompozisyonunu Cumhuriyetçiler ve Demokratlar arasında 50'den 50'ye kaydırdı. Cumhuriyetçi Başkan Yardımcısı , Dick Cheney, 49 Cumhuriyetçiler, 50 Demokratlar ve bir Independent'e tahminen Cumhuriyetçiler lehine tüm bağları kırmak istiyorum,). Jeffords, Senato Çevre ve Bayındırlık Komitesi başkanlığına atanma karşılığında Senato'nun Demokratik kontrolüne oy vermeyi kabul etti ve Demokratlar , Cumhuriyetçilerin çoğunluklarını geri kazandığı 2002'deki Kongre seçimlerine kadar Senato'nun kontrolünü elinde tuttu . Jeffords, görev süresinin sonunda 2007'de emekli oldu. Wayne Morse, bağımsız olarak iki yıl sonra Demokrat oldu. Dekan Barkley ait Minnesota Kurtuluş Partisi 2002 seçimlerinin senato koltuğu doldurmak için bir gün önce atandı Paul Wellstone yeniden seçilme koşarken, haftalar önce öldü. Barkley her iki tarafla da toplantı yapmayı reddetti.
Senatör Bernie Sanders , Amerikan tarihindeki en uzun süre hizmet veren bağımsız Kongre üyesidir. O bağımsız bir üyesi olan ABD Temsilciler Evi için Vermont-at-büyük Sanders, daha sonra açık Senato koltuk kazandı 2007 1991 ile Jim Jeffords bir bağımsız olarak. Joe Lieberman , Lowell P. Weicker Jr. gibi , 2006 seçimlerinde üçüncü bir partiye ( Lieberman Partisi için Connecticut ) bağlı olan eski bir Demokrat . Her iki temsilci de teknik olarak bağımsız politikacılar olsalar da, genellikle Demokratlarla parti yapıyorlar. 2006'da, Sanders ve Lieberman, her ikisi de Demokratlarla gruplaşan Kongre'nin galip gelen iki bağımsız adayı oldu. 2012'de Angus King , ABD Senatosu'na Maine'den Bağımsız olarak seçildi. 2016 itibariyle, genellikle Demokratlarla görüştü.
Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi de bir avuç gördü bağımsız üyeler . Örnekler arasında Bernie Sanders ait Vermont , Virgil Goode bölgesinin Virginia , Frazier Reams ait Ohio , Victor Berger ve Wisconsin ve Justin Amash arasında Michigan .
Eyalet ve yerel ofisler
Ağustos 2008'de eyalet yasama organlarında görev yapan 12 bağımsız vardı. Biri Kentucky'den , biri Oregon'dan , biri Tennessee'den ve biri New Mexico'dan olmak üzere dört eyalet senatörü vardı . Temsilciler Louisiana (iki), Maine (iki), Vermont (iki) ve Virginia (iki) eyaletlerinden geldi . 2008 genel seçimlerinde Wisconsin Eyalet Meclis Üyesi Jeffrey Wood Cumhuriyetçi Parti'den ayrıldı ve bağımsız olarak yeniden seçildi. 2008 ön seçimlerinden sonra, New Mexico Eyalet Senatörü Joseph Carraro Cumhuriyetçi Parti'den ayrıldı ve Bağımsız olarak kaydoldu. Yeniden seçilmek için koşmadı.
Kasım 2005'te Manny Diaz , Miami, Florida Belediye Başkanı bağımsız olarak seçildi . 19 Haziran 2007'de New York Belediye Başkanı Michael Bloomberg parti üyeliğini Cumhuriyetçiden bağımsızlığa çevirdi. Oscar Goodman , Belediye Başkanı Las Vegas, Nevada Dan Hollingsworth küçük şehir belediye başkanlığı için 1998 yılından bu yana bir Independent olarak dört ardışık seçimleri kazandı Aralık 2009'da Demokrat dan Independent yaptığı ilişkisi anahtarlamalı Ruston , Louisiana , ev Louisiana Tech Üniversitesi . 2017'de Demokrat Maine Eyalet Temsilcisi Ralph Chapman, kaydını, Amerika Birleşik Devletleri Yeşiller Partisi'nin Maine şubesi olan Maine Green Bağımsız Parti olarak değiştirdi ve Yeşil Parti'ye Maine Eyalet Yasama Meclisi'nde bir koltuk verdi.
Nebraska Yasama sadece parti dışından devlet yasama olması açısından benzersizdir. Yasama Meclisinde (aynı zamanda tek kamaralı olan tek eyalet yasama organı olması bakımından da benzersizdir ), resmi parti uyumu veya grupları yoktur ve üyeler partizan olmayan ön seçimlerde aday gösterilir. Üyelerin siyasi partilere kaydolmalarına izin verilir, ancak profesyonel bir nezaket gereği oturdukları sırada üyeliklerini açıklamamayı tercih ederler. Bununla birlikte, partiye üye üyelerin siyasi ilişkileri açık sır olarak kabul edilir ve partiler yasama meclisinde resmi olmayan bir temelde yer alır. Gibi bazı üyeleri, Ernie Chambers of Omaha diğerleri kamuya onların ilişkisi açıklanmamış olmakla beraber, resmen partinin bağımsızdır.
Ayrıca bakınız
Notlar
|a.||^ Kosova arasındaki toprak anlaşmazlığı konusu olanKosova CumhuriyetiveSırbistan Cumhuriyeti. Kosova Cumhuriyeti17 Şubat 2008 tarihindetek taraflı olarak bağımsızlığını ilan etti.Sırbistan,kendi egemen topraklarının birparçasıolduğunu iddia etmeye devam ediyor. İki hükümet,2013 Brüksel Anlaşması'nın birparçası olarakilişkileri normalleştirmeye başladı. Kosova şu anda193Birleşmiş Milletler üye devletinin98'itarafından bağımsız bir devlet olarak tanınmaktadır. Toplamda113BM üye devleti bir noktada Kosova'yı tanıdı ve bunlardan15'idaha sonra tanınmalarını geri çekti.|