Bugün yağmurun altında küçük çaplı da olsa gezindim Beşiktaş'ımda. Behçet Necatigil'in, Sabahattin Kudret Aksal'ın, Necati Cumalı'nın, Melih Cevdet Anday'ın, Cahit Sıtkı Tarancı ve nice edebiyatçının yaşadığı bu canım semtte. Yağmur hızlanmasaydı çıkacaktım Şairler Parkı'na ya da diğer adıyla Şairler Sofası Parkı'na...
Onlu yaşlarımın sonu, yirmili yaşlarımın başıydı, Attila İlhan'ı görmüştüm parkta, hüzünlü, düşünceli bir yüzle dolaşıyordu ve belki de "Üçüncü şahsın şiiri"ni tekrar yazıyordu içinden...
"...Ne vakit Maçka'dan geçsem
limanda hep gemiler olurdu
ağaçlar kuş gibi gülerdi
bir rüzgar aklımı alırdı.
sessizce bir cigara yakardın
parmaklarımın ucunu yakardın
kirpiklerini eğerdin bakardın
üşürdüm içim ürperirdi
felaketim olurdu ağlardım."
Vakt-i zamanında adı Vişnezade Parkı olan bu huzur bahçesi nasıl da şairlerin suretlerine yakışıyor... Yakında Canoncanım'ı alıp şairlerin heykellerini çekeceğim, içimden de dizelerini okuyarak...
13 saat önce