Dokuz yıl akıl hastanesinde kaldıktan sonra Artaud içinde patlamaya hazır düşüncelerini bir raydo programı aracılığıyla toplumla paylaşmaya karar verir. Bu talebi kabul edilir ve tanıtımı yapılır yalnız yimi gün kala vazgeçilir. Gerekçeleri ise; Tanrı, din özellikle de Amerikayı sert bir dille eleştiren Artaud'a toplumun ahlaki ve dini değer yargılarına çok bağlı olduklarını ve buna hala hazır olmadıklarını söylerler. Çok ilginç bir biçimde bir rahibin, "Acı çeken bir adamın hakiki diliyle karşı karşıyayız burada, bırakalım da Mösyö Artaud Tanrı yargısıyla işini bitirip kurtulsun." Demesi bile bu programın engel olmasına mani olamamıştır. Hemen bir yıl ardından Artaud ölür. Bunun özerinden yirmi yıl geçtikten sonra ancak bu programı Artaud'un sevenlerine ve onun anısına düzenlerler. Eleştirilerini şiirsel bir dille yapar ancak kitap halinde basımı yapıldığında yakın dostlarıyla o sürecte bir birlerine göndermiş oldukları mektupları da eklerler. Şiirlerinin yapısı çok güzel yalnız benim bu kitaba bu puanı vermemin sebebi kulandığı dilinin argo sözcüklere ve sevmediğin bazı tasvirleri nedeniyle düşük bir puan verdim. Pek kimseye tavsiye etmem ancak öyle okunmayacak bir kitap olduğunuda idda etmiyorum. Örneğin Amerikan kapitalizmini çok güzel şekilde aktarmış yine de belirttiğim gibi bazı tasvirleri hoşuma gitmedi okuyacak olanlara iyi okumalar dilerim.