Yıl 1957...
Nikita Kruşçev, SSCB Komünist Partisi Genel Sekreteri.
Komünist Partisi gizli oturumunda Stalin'in Dışişleri Bakanı Molotov'u Stalin ile birlikte uyguladıkları saldırgan ve kanlı dış politikasını acımasızca eleştiriyor.
Özellikle Türkiye konusunda, akılsızsınız diyor.
Onlar susuyor, O yüklendikçe yükleniyor...
Azeri Profesör Cemil Hesenli'nin ortaya çıkardığı gizli oturumda Kruşçev Stalin yönetiminin Kars ve Ardahan illerini istemesi, Çanakkale Boğaz'ının kendilerine teslimini istemelerini "akılsızlık" olarak nitelendiriyor.
Boğazların sadece Türkiye'yi değil, Dünyayı ilgilendirdiği gerçeğini görmeyenlerin, yazdığı nota ile Türkiye ile dostluk anlayışının suratlarına çarparak lağvetmiş olduğunu da.
Türklerin buna karşılık Mareşal Vorişilov'un İzmir'in Fahri vatandaşlığını bile iptal etmediğini, bu davranışın sebebini Kars ve Ardahan'da var olan Gürcü nüfusu gösterdiğini de eleştiren Kruşçev, "O Zaman Kanada'da da 300 bin Ukraynalı var. Biz de Kanada'yı mı isteyeceğiz?" diye yüklendikçe yüklenmiş.
Bu tehditler davranışların Türkiye'yi ABD ve NATO'nun kucağına attığını söylemiş.
Sonuç olarak da ABD üslerini göstermiş.
Kısmen doğru.
Çünkü Türkiye zaten yönünü Batı'ya dönmüş.
Bunu konuşan Kruşçev aradan bir yıl bile geçmeden Menderes'in Suriye'yi işgal planını öğrendiğinde Mareşal Rokokovsky komutasındaki Kafkas Kızılordusunu takviye etti.
Bizzat kendisi Ankara'yı işgal etmekten söz etti.
Kavga Suriye ve Irak idi.
1958 yılında Saddam'ın da içinde bulunduğu General Kasım Irak, Ürdün ve Suriye birleşme planları ve görüşmeleri yaparken, Bağdat Paktı ile Türkiye bu çabalara önderlik yaparken, Türkiye'nin dostu Kral Faysal'ı ve Nuri Paşa'yı devirdi.
Menderes de Faysal ve Nuri Paşa'yı kurtarmak için harekete geçmeye hazırlandı.
Prof. Cemil Hesenli SSCB-Türkiye Soğuk Savaşın sınav alanı araştırmasında aynı Kruşçev'in talimatıyla 1959 yılında Sovyetler'in KGB Başkan'ı Aleksandr Şelep'in Türkiye'de Kürtçülük hareketinin aktifleşmesinin önü açıldı.
Ayrıca 1957, Ağustos ayında Ramkavar Azatakan Ermeni Partisi'nin lideri Parunak Tovmasyon'un gizlice Sovyetler'e gelmesine izin verildi. Erivan'da Ermenistan Komünist Parti yetkilileri ile SSCB Ortadoğu Dairesi Müdürü Dolod'un başkanlığında planlar yapıldı.
Moskova'ya giden Tovmasyon'un Kruşçev'den Ankara'yı zayıflatma hizmetlerine karşılık Karabağ'ın Erivan'a katılmasını istiyordu.
O tarihlerde Molla Mustafa Barzani de Moskova'da sürgündeydi.
KGB ajanları ile görüşüyordu.
Tabii ki General Kasım da.
Türkiye de buna misilleme olarak Suriye'de oynuyordu.
Kime mi, baba Esed'e...
Yani Esad'ın iş başına gelmesini Türkiye desteklemişti.
Tam bu sırada Menderes'in ABD ile ilgili umudu kesilmiş, dolar iki lira seksen kuruştan tam dokuz liraya fırlamış, ekonomi sıkıntıya girmişti.
Ve Menderes'in kafasında ABD'yi Rusya ile kafa kafaya getirme planları dolaşmaya başladı.
Bir nükleer savaşta ABD'nin Türkiye'yi hemen feda etmeye hazır olduğunu da anlaması bu arayışları hızlandırmıştı.
Kruşçev de Menderes'i resmen Rusya'ya davet etmişti.
Bu ziyaretten sonra da Kruşçev Türkiye'ye iade-i ziyaret yapacaktı.
Maalesef Menderes, Celal Bayar'ın da kafasını karıştırmasıyla, ABD ve Rusya arasında denge politikası kuramadı.
1960 darbesiyle ilişki koptu.
ABD ve Avrupa'da Rusya'nın icat ettiği Kürtçülük ve Ermeni sorununu yıllarca bize karşı kullandı.
SSCB ile ilişkiler AP iktidarında dönemin Dışişleri Bakanı ve ABD karşıtı İhsan Sabri Çağlayangil'in çabaları ile Seydişehir başta olmak üzere birçok ağır sanayi hamlesinde işbirliğine dönüştü.
Ama Türkiye Atatürk'ten sonra bugün de olduğu gibi ABD-Rusya ve Avrupa dengesini bir türlü kuramadı.
Sebebi de Ortadoğu.
Hep kaybeden biz olduk!