Vikingler, birkaç yüzyıl boyunca Avrupa'yı yağmalayan deniz soyguncularının ortak adı. İlginçtir ki, Vikinglerin kendileri kendilerini Norega, Dan olarak adlandırdılar, ama Vikingleri değil. Av kampanyası “Kurban'a git” olarak adlandırıldığından savaşçılara Vikingler denildi.
Avrupalıların kuzey savaşçılarıyla ilk tanışması
789 yazında Vikinglerde Wessex Krallığı sakinlerinin ilk tarihi toplantısı yapıldı. Bu toplantının açıklaması yerel kronikler tarafından kaydedildi. Üç uzun drakkar, belli başlı tanıdık ama anlaşılmaz bir dille konuşan sarışın ve uzun boylu savaşçıların karaya çıktığı İngiliz kıyılarına indi. Yeni gelenler, adı kroniklerle korunan yerel toprakların hükümdarı tarafından karşılandı. Bu onun emekli Beohtrick oldu. Vikinglerin kılıç ve baltaları kapıp bütün ekibi kesmesiyle sona eren uzaylılarla kısa bir konuşma yapıldı. Ondan sonra gülerek, ölülerin zırhlarını ve zırhlarını gemilerine yüklediler ve bilinmeyen bir yöne yelken açtılar.
Tabii ki, o dönemin sert hayatı göz önüne alındığında, bu saldırı hakkında garip bir şey yoktu. Yerel sakinler kendi aralarında ya da komşu ülkelerle sürekli olarak dava açtılar. Kronikler neden bu özel Viking savaşını yakaladı? Bu alışılmadık gerçeklerle kolaylaştırıldı:
- Viking dili İngiliz askerlerine yabancıydı, bu yüzden bu savaşçıların kim olduğunu anlamadılar;
- Vikinglerin ortaya çıkması ve kuvvetli fiziği İngilizleri vurdu;
- Bu zamana kadar Avrupa'nın neredeyse tamamı Hristiyanlığı benimsedi ve bilinmeyen savaşçılar tanrılarına dua etti ve isimlerini savaşta bağırdı.
Bu olay İngilizleri etkiledi, ancak o zaman hiç kimse bunun üç yüzyıl boyunca süren büyük Viking genişlemesinin başlangıcı olduğunu düşünemezdi.
Vikinglerin kim olduğunu ve nereden geldiklerini bulmaya çalışalım.
Avrupa'da Vikinglerin ortaya çıkmasına neden olan tarihsel arka plan
İskandinavya topraklarındaki insanlar, uzun bir süre önce, MÖ 6. binyılın başlarında ortaya çıktılar. O zaman bile, eski Germen halklarının ataları, günümüzde İsveç ve Danimarka'nın bulunduğu bölgelerde yaşamaya başladı.
Roma'nın yıkılmasından sonra, ulusların büyük göçü başladığında ve bütün barbarlar Hristiyanlığı kabul etmeye başladığında, İskandinavya işsiz kaldı, çok uzaktı. Hıristiyanlarla ilgili hikayeler daha sonra çok çarpık bir biçimde, Vikinglere bile ulaştı. Vikinglerin tanrıları, sertliklerine göre farklılık gösteriyordu, bu nedenle İskandinavya topraklarına giren nadir görevliler, yalnızca eski Alman tanrılarının oradaki yüce hüküm sürdüğünü görünce şaşırdılar. Tarih, bu cesur vaiz verenlerin isimlerini korumamıştır, ancak büyük olasılıkla basitçe kölelik olarak ele geçirilmişti.
İskandinavların neden birdenbire toplu soygunla uğraşmaya karar verdikleri hâlâ net değil. O dönemin tarihsel kayıtlarını okursanız, bu sorunun cevabı kendini gösterir.
Yaklaşık 5. yüzyılda, ekili alanların sayısını önemli ölçüde azaltan küresel bir soğutma başladı ve İskandinavya'da bunlardan çok az vardı. Bu anomaliler İskandinavya nüfusunu yaklaşık yüzde 40 oranında azalttı. Bilim adamları, o döneme ait eski İskandinavların birçok çiftliğini ve diğer yerleşim yerlerini inceledikten sonra bu sonuca vardılar.
Berbat soğuk, iki yüzyıl kadar sürdü ve sonrasında iklim düzeldi. Tarih, yaşam standartlarındaki keskin bir artışın bir nüfus patlamasına yol açtığını söylüyor. İskandinavya'nın yetersiz doğası, özellikle Norveç'te buna uygun çok az toprak bulunduğundan, keskin bir şekilde artan sayıda insanı besleyemedi.
Zaten küçük olan arazilerin ezilmesinin bir anlamı olmadığı için (dünya hala herkesi besleyemezdi), gıda kıtlığı sorunu akut hale geldi. Bunun, en iyi savaşçıları kendilerini başka şekillerde beslemeleri için bir fırsat aramaya zorladığına inanılıyor.
Eski İskandinavlar denizcilikte nerede bu kadar derin bilgiye sahipti?
Viking köyü, tüm nüfusunu tarım pahasına besleyemedi. Tüm İskandinavlar güzel balıkçı olmaya zorlandı. En iyi balıkçılar Norveç sakinleriydi, Viking navigasyonunun oluşumuna büyük katkı sağladılar.
İskandinavya sakinleri sık sık birbirleriyle kavga ettikleri için, genellikle denizde çatışmalar yaşandı. Tam da bu tür çatışmalarda denizciler mükemmel bir şekilde dövüşmeyi öğrendiler çünkü çukurları zaten her biri yetenekli bir savaşçı olan 4. yüzyılda 20 kuleye ev sahipliği yapmıştı.
Birbirlerini soymak karlı olmadığından (ve aynı zavallı İskandinavdan, takımın kaybı dışında ne elde edilebileceğinden), Vikings zengin topraklarında zenginleşen komşulara dikkat çekti.
Viking Köyü, ilk İngiltere'ye gezileri
Viking kampanyaları, zengin etiketlerin kampanyalar için savaşçı topladığı köylerinde başladı. İngiltere'ye ilk seyahatini yapan kişinin adını açıklayacak tarihi bir belge yok, ancak bir şey açık - bu yolculuk bir keşif gezisiydi. İlk başarılı kampanyadan sonra diğerleri tarafından takip edildi. Köyde kalan, cesur insanların ne kadar zengin zenginliklerini gördüklerini gören savaşçılar bir sonraki kampanyalara koştu. Böyle bir kampanya, sıradan İskandinavya'nın bir ömür boyu kazanamayacağı kadar zengin olabilirdi.
İngiliz köyleri, Viking baltasını zar zor gören, kaçmak için koşan ve direnmeyi bile düşünmeyen aceleci köylülerle doluydu. İngiliz asaletlerinin birlikleri, özellikle Viking saldırıları yıldırım olduğu için köylülere yardım etmek için zamanları yoktu.
Avrupa devletleri neden kuzeydeki putperestleri kovamadılar?
Vikingleri ilk kez duymuş olan Avrupa krallarının neden tehdit ölçeğini gerçekten takdir edemediklerine dair makul bir soru ortaya çıkıyor. Yeterince ciddi istihbarat sahibi olan askeri sırları ve Romalıların gelişimini kısmen miras alan Fransızlar bile vahşi paganlara karşı duramazlardı.
Büyük olasılıkla, Avrupalılar basitçe başlangıçta, Avrupa devletlerinin birlikleri tarafından kolayca mağlup edilebilecek vahşi bir barbar ordusu olduğu düşünüldüğünde, putperestlere küçümseme ile tepki gösterdiler. Vikingler, herhangi bir düşmanın ülkesine ayak basan ünlü şövalyelerin süvarilerinin bile, tanrı Odin'in şiddetli hayranlarının kalkan duvarlarına dayanamadıklarını çabucak kanıtladı. Avrupalılar İskandinavların dövüş becerilerine saygılı bir şekilde hızlı bir şekilde iç içe geçtiler ve Franks ve Angles dillerine hakim olduklarında (müzakere düzeyinde) Vikinglere haraç ödemeyi tercih ettiler.
Viking kelimesinin anlamı ve İskandinav Hirdinin bileşimi
İskandinav dilleri, "viking" kelimesinin anlamını doğru bir şekilde çevirmeni sağlar. Bu kelime iki kelimeden oluşur:
- "Vick" - körfez veya körfez anlamına gelir;
- "Ing" - en sık olarak belli bir insan topluluğunun aşiret üyeliği anlamına geliyordu.
Viking takımları şunlardan oluşuyor:
- Bir arsa olmadan kalan küçük oğullar;
- Aslen toprakları olmayan fakir İskandinavlar;
- Macera arayanlar;
- Odin'in savaşçıları (hepsi çılgınca ve ulfkhednar'lardı).
Ayrıca, garipliğin bir parçası olarak (Viking takımları) sadece İskandinavya olamazdı. Dövüşmeyi bilen herhangi bir maceracı takımdaki bir yere güvenebilir. Birkaç ortak savaştan sonra, yeni ekip üyesi ölmediyse ve yetenekli bir savaşçı olduğunu gösterdiyse, ciddiyetle kabul edildi - askerlerin gerçek bir kardeşliği.
Viking ahlaki ilkeleri
Vikinglerin çoğunun İskandinav olduğu gerçeğine rağmen, yalnızca diğer insanlara değil, aynı zamanda birbirlerine de saldırmaktan çekinmediler. Viking sagaları (genellikle tarihsel gerçeğe dayanarak) bu tür savaşların tanımları ile doludur. Çoğu zaman, ülkelerinin vatandaşlarına Viking saldırıları, aşağıdaki sebeplerden kaynaklandı:
- Takımın başarılı bir kampanyadan dönüşü, başarılı olmayan ustaların saldırısı ile tetiklenebilirdi. Birkaç gemi birleştiğinde ve başarılı bir yürüyüşün ardından gerizekalı bir şey yakaladığında, birden fazla hikayeyi hatırlamak mümkündür;
- Deneyimsiz Vikingler komşu köye saldırabilirken, savaşa hazır erkekler çoğunluğu yürüyüşe çıktı. Bu eylemler takımlarını donatmaya yardımcı oldu ve yeni gelenlere savaş deneyimi verdi;
- Genellikle saldırının nedeni kan davası olabilir.
Çoğunlukla, ortak saldırılarla bile, işe alımlar, aldattığı mangalardan birinin lideri gibiyse, yağma bölünürken başını belaya sokabilirdi. Bir vikingin ölmesi, böyle bir adaletsizliğe katlanmaktan daha iyiydi.
Vikingler - Denizciler tarihinde ilk
Bu güne kadar pratik olarak herhangi bir değişiklik yapmadan hayatta kalan, denizcilerin taktiklerinin mucitleri sayılabilecek Vikingler. Başarılı bir saldırının temeli şimşek saldırısı ve aynı hızlı geri çekilme idi. Kraliyet birliklerinin gelmesinden önce soymaktan gelen açgözlü ve durgun Vikingler, çatışmalarda ağır kayıplar yaşadı, düşmanlıkların yürütülmesinde paha biçilmez bir deneyim kazandı.
Her ne kadar 10. yüzyıldan sonra Vikingler, Bizans imparatoru mahkemesinde yeni toprakların, tüccarların ve paralı askerlerin öncüleri olarak ün salmış olsalar da, 10. yüzyıla kadar, yalnızca Avrupa kıyılarının tüm sakinlerinin korkudan titreştiği yağmalamaya başladılar. Drakkarlar nehirler boyunca mükemmel bir şekilde yürüdüklerinden, Vikingler ülkenin nüfusuna kolayca nüfuz ederek yerel nüfusu yağmaladı.
Viking İsimleri
Vikinglerin modern insana isimleri saçma görünebilir. İskandinav isimleri üzerine birçok bilimsel makale yazılmıştır. Doğumda verilen isimlere ek olarak, her Viking'in bir takma adı vardı. Takma ad, bir savaşçının (örneğin Tek Gözlü veya Kırmızı) herhangi bir kişisel niteliği veya bu savaşçının hayatındaki herhangi bir olayın (örneğin Leaky Back veya Strangler) onuruna verildi. Bazı saçma takma adların ve kralların da bazı komik takma adlar giymeleri ilginçtir, çünkü yaşam boyu verilmiştir.
İsimler kendileri en sık herhangi bir hayvanı belirtir veya Tanrı adının bir bölümünü içerir. Viking efsanesi Rognar (Tanrıların Savaşçısı), daima kürklü kürklü kürklü yürüyüş yapmak için takma adı "Hairy Pants" kullanıyordu.
Viking kralları ve tanrıları
Vikinglerin kralı kraldı. Yokluğunda, bir kralın işlevi, dikkate değer bir Jarl tarafından gerçekleştirilebilir. Viking kralının sınırsız bir yetkisi olmadığı ve herhangi bir serbest İskandinavya'nın savaşına çağrılabileceği dikkat çekicidir (kendisiyle savaşması gerekmese de, kendisi yerine profesyonel bir düello açabilir). Düello finali tanrıların isteği olarak kabul edildi ve Jarl'i kazanan savaşçı yerini aldı.
Yüce Viking tanrısı Bir idi. Her İskandinav, panteonunun tanrısını iyice anlasa da, Vikingler çoğu zaman Odin ve Thor'a saygı duyuyorlardı.
Viking silahları
Başlangıçta, Vikinglerin ana silahı, en ucuzu olduğu gibi, bir baltaydı. Savaştaki deneyimli savaşçılar baltayı ellerinden almalarına rağmen kılıç aldılar. Viking'in yaşadığı standart bir silah kümesi şuna benziyordu:
- Bir savaş baltasının sürekli yoldaşı olan bir mızrak;
- Viking kılıcı - tek taraflı bileme seçenekleri olsa da, standart bir işaretti. Kılıç sadece savaşta alabilen tecrübeli savaşçılara ya da Hird'deki demircilerden veya daha başarılı arkadaşlarından kendi paraları için böyle silahlar alabilen zengin Vikinglere aitti;
- Viking baltası. Efsanelerin Vikinglerin ana silahı olarak kullandığı balta ile ilgili. Eksenlerin her ikisi de tek elle, bir kalkanla eşleştirilmiş ve ağır "sakallı" iki elle kullanılan eksenlerdir.
İzlandalılar nasıl göründü?
Norveç kralı tüm konularını vaftiz etmeye başladıktan sonra, birçok pagan yeni topraklara kaçmak zorunda kaldı. 861'de açılan İzlanda en elverişliydi. 872 ile 930 arasında, 30.000'e kadar Norveçli İzlanda'ya taşındı. Bu ada, Vikinglerin geleneksel inancını bugüne kadar koruyabildi.
Vikingler zamanlarının en iyi savaşçılarıydı. Pek çok uzak toprak hükümdarı, topraklarını düşmanlardan korumak için Vikings'i tuttu. Seçkin savaşçıların paralı ordusu pahalı olmasına rağmen, işverenlerini iyi savundular.