CIA, John Lennon'u mı öldürdü?
Resmi hikayeye göre, 8 Aralık 1980'de John Lennon acımasızca ünlü Manhattan apartman bloğu Dakota Binası'nın dışına ran dengesiz hayranı Mark David Chapman tarafından vuruldu.
Chapman, ilerlediğinde Lennon, eşi Yoko ile bir kayıt oturumundan eve dönüyordu. 40 yaşındaydı.
Dokuz yıl önce, Aralık 1971'de, Beyaz Panter lideri ve kültür karşıtı sözcüsü John Sinclair, New York hapishanesinde, esrar bulundurmaktan tutuklanmış ve daha sonra bir "uyuşturucu halkası" uyuşturucu satıcısı olarak çerçevelenmişti.
Sinclair, 10 yıl hapis cezasının 2 yılını John Lennon adına bir konser vermeyi kabul ettiğinde görev yapmıştı. Konserden sonraki üç gün içinde, Lennon’un müdahalesinin doğrudan bir sonucu olarak, John Sinclair, o zamanki FBI Direktörü J Edgar Hoover ve Amerika’daki diğer sağ hükümet hükümetlerinin ve ajanslarının kaydettiği bir etkinlikle serbest kaldı.
O günden itibaren John Lennon belirgin bir adamdı.
John Lennon'u Kim Öldürdü adlı kitabında? yazar Fenton Bresler, eski Beatle’ın ölümünün “yalnız bir somun” un işi olmadığı, ancak Mark David Chapman’ın bir CIA varlığı olduğu ve CIA’nın – veya bunun içindeki bir grubun – suikastın arkasında olduğuna dair kanıtlar sunar.
Bresler, Lennon’un politik aktivizmini birincil sebep olarak gösteriyor.
İddialarını desteklemek için Bresler, Watergate skandalıyla birlikte Washington Post gazetecileri Bob Woodward ve Carl Bernstein ile birlikte çalışan son radyo sunucusu Mae Brussell'den alıntı yapıyor.
Brussell, “Bu bir komplo oldu” dedi. “Reagan seçimleri yeni kazanmıştı. Ne tür bir başkan olacağını biliyorlardı. Politikalarını protesto etmek için bir milyon kişiyi gösteriye sokabilecek tek bir adam vardı – ve bu Lennon'du. ”
Aslında, Lennon’un ölümünden bir yıl sonra, CIA destekli kuvvetler, Amerika’nın özellikle kirli bir savaşla savaşmakla meşgul olduğu El Salvador’da binden fazla sivil katledildi.
Lennon bu savaşa karşı çıktı ve Beyaz Saray, partiyi hayatta kalmasına ve siyasi bir eylemci olarak rolüne devam etmesine rağmen partiyi şımartmış olabileceğinden korktuğunu söyledi – bu ona en yakınlarına göre yapmayı planlıyordu.
Ana cadde şarkılarını söyleyen yarım milyon ve daha fazla yürüyüş Barışa Bir Şans Ver, gerçekten çok yüksek bir ses…
Hiç kimse ABD hükümetinin Lennon’un kamuoyunu statükoya karşı galvanizleme kabiliyetinden çok korktuğunu iddia edemez. Gerçekten de, FBI Direktörü J Edgar Hoover’in John Sinclair’i serbest bırakma konusundaki başarılı kampanyasının ardından kendisine yönelik sınır dışı etme işlemine başlama kararını gösterdiği gibi, onu “A” notu tehdidi haline getirdi.
Diğer sivil ve politik “parlama noktası” meselelerine müteakip ve yüksek düzeyde kamusal katılımı, Beyaz Saray’ı Vietnam Savaşı’nı erken bir noktaya getirmeye zorlamak, ABD’nin silah endüstrisinin milyarlarca dolarlık gelirine mal olmak için baskı altına alması, büyük ölçüde etkili Amerika'nın bir numaralı “devlet düşmanı” statüsünü güçlendirdi.
Ancak CIA'in dikkatini çeken sadece Lennon’un politik aktivizmi değildi. CIA destekli Ku Klux Klan'ı yakan Beatles'ın toplu halde tutuklanmasına yol açan bir olay olan, saygısız Beatle, Tanrı korkusu olan Amerika karşısında “küfür etmeye” cüret ettiğinden birkaç yıl önce onu tanıyorlardı. Bu sırada Lennon’un hayatıyla ilgili tehditler de alındı.
“Artık İsa'dan daha popüleriz” Beatle, Londra’daki Akşam Standartları'na verdiği röportajda İngiliz gazeteci Maureen Cleave’e masum bir şekilde dikkat çekti.
Langley'den cevap hemen geldi. "Ah evet? İsa'ya ne olduğunu biliyorsun evlat. Şimdi haçını kaldır ve yürümeye başla! ”Gerçekten de, çoğu soru çok değil: CIA Cinayeti John Lennon mu? Ama daha doğrusu: Nasıl bu kadar uzun sürdü?
1990'ların ortasında, elbette amatör bir yazar olarak, devlet kurumlarının Britanya ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki derin yeraltı tesislerinde yürütülen “kara bütçe” programları hakkında bir hikaye araştırıyordum.
Bu hikaye için ana haber kaynağım, her zaman Stealth olarak adlandırılan, bir boğazı CIA koşucusuydu (bkz. Kozmik Çok Gizli: Görünmeyen Gündem).
Kayıt için, bağımsız gazetecilere, Berkshire, İngiltere'deki Aldermaston yakınlarındaki Royal Dutch Shell Group tarafından işletilen bir yeraltı tesisinde çalışan yasadışı bir nükleer reaktör hakkında bilgi veren Stealth oldu.
Ayrıca, Guardian gazetecisinin bir arsadaki gazetecilerini, sonuçta John Beveridge tarafından yazılan kitabın yol açtığı bilgiler olan Prenses Diana'nın ölümünden bir hafta önce yüksek profilli bir suikastı öldürmek için bilgilendiren Stealth oldu.
Ve eldeki konuyla daha ilgili olarak, aynı zamanda Beveridge'ye “zihin kontrol uyuyan uyuşturucu ajanlar” – gizlice uykularında gizli operasyonlar yürütmek üzere programlanan ajanlar: “çok fazla değil” ile uyarılan ajanlardan bahseden Stealth oldu. hipnoz ', ancak stimoceiver olarak bilinen bir nöral implant tarafından – etkili bir şekilde, ses ve görsel' komutların 'gönderilebileceği beyine yerleştirilen bir biyoçip alıcı-verici. Ve aldı.
Stealth'e göre, Mark David Chapman, John Lennon'u öldürmek için zihin kontrolü altında olan bir CIA “uyuyan ajan” dı. Resmi hikaye, elbette, çok farklı. Ama sonra her zaman öyle. Chapman akıl hastasıydı; Kahramanını öldürmeye kafayı takmış psikopat bir “dengesiz hayran” demiştik.
38 kalibrelik tabancasını John Lennon’ın sırtına boşalttıktan sonra silahın yere düşmesine izin verdi, JD Salinger’in Çavdar Avcısı’nın bir kopyasını çıkardı ve okumaya başladı. Anlaşılan Chapman, 'idolünü' sahte olarak algılamaya başlamıştı ve elbette, 'sahte' kitapta geçen önemli bir tema.
Bu noktada, Çavdar Catcher'ın uzun zamandan beri CIA’nin MK-Ultra zihin kontrol programı ile ve daha özel olarak, CIA’nın geliştirdiği zihin kontrol teknikleriyle ‘Mançurya Adayı’nı tarzı bir suikastçı oluşturmakla ilişkilendirildiğini belirtmeliyiz.
Bobby Kennedy’nin iddia ettiği suikastçi Sirhan Sirhan, bilindiği kadarıyla, Mançurya Adayı tarzı bir suikastla ilişkilendirilen ilk kişi oldu.
Chapman Reaon’u öldürdükten dört aydan kısa bir süre sonra 1981’de Ronald Reagan’a suikast girişiminde bulunan John Hinckley ile öyle değil. Kitabın bir kopyası tutuklanmasının ardından Hinckley’nin dairesinde bulundu. Tabii ki bu sigara tabancası değil; Çavdar Avcısı 250 milyondan fazla kopya satmış popüler bir kitaptır. Öyle olsa bile, kitaptan veya belki de kitabın "sahte" temasının belirli bir ifadesinin tetikleyici olarak kullanılmış olabileceği fikri, Bresler'in John Lennon'u Öldüren'de önerdiği bir şeydir.
Tamamen indirilmemesi gereken bir ihtimal.
Chapman'ın, Lennon’un katili olamayacağına veya en azından tek başına hareket etmeyeceğine dair daha yeni kanıtlar da indirilmemelidir.
Lennon'un vurulduğu gece Dakota Binasındaki görevli kapıcı Jose Perdomo, yakın zamanda muhtemel bir 'baş şüpheli' olarak ortaya çıktı. Perdoo'nun 1961'den uzun süre önce CIA'de çalışan ve CIA'nin başarısız Domuzlar Körfezi operasyonunda aktif olarak yer alan bir Castro karşıtı Küba sürgünü olduğu ortaya çıktı.
Perdomo, takma adı Joaquin Sanjenis'i kullanarak, 1961'de Domuzlar Körfezi operasyonu için Küba sürgünlerini eğiten ve aynı zamanda JFK suikastıyla ilgili olarak alıntı yapılan suçlu mahkum Watergate hırsızı ve CIA ajanı Frank Sturgis ile yakın çalıştı. Perdomo Sturgis ile on yıldan fazla çalıştı.
Ayrıca, Perdomo'nun, Lennon'un cinayet gecesi evine dönmesini beklediği sırada, Dakota Binası dışındaki Chapman ile konuştuğu ortaya çıktı.
Polis kayıtlarına göre, konuşmaları Domuzlar Körfezi operasyonu ve bir diğer meşhur CIA operasyonu üzerine odaklandı: JFK suikastı.
Böylesine sert bir CIA ajanının, öldürüldüğü gece John Lennon’un ‘kapıcı’sı olarak görevde olması tesadüf mü? Hayır, ben de öyle düşünmüyorum.
Gazeteci Salvador Astucia, teoriyi bir adım daha ileri götürüyor: Ona göre, John Lennon'u öldüren ölümcül atışları yapan Chapman değil Perdomo idi.
Astucia, Chapman'ın zihin kontrollü bir depodan biraz daha fazlası olduğunu, “uyarılmış model psikozu” ve “sesli halüsinasyonların” onu rap almaya ikna ettiğini belirtti.
“Daha sonra yürüdü ve sonra kafamda duydum, Yap, yap, yap, tekrar ve tekrar,“ Yap, yap, yap ”dedi.” Chapman daha sonra itiraf etti. “Amaçlamayı hatırlamıyorum. Yapmalıydım, ama bir boncuk çizmeyi ya da ona ne diyorsan onu hatırlamıyorum. Ve sadece tetiği beş kez sabit tuttum. ”“ Tetiği sıkarken, “beyinde öfke yok, (sadece) beyinde ölü sessizlik”, “Fenton Bresler,” Chapman'ı “John Lennon'u Lennon gibi öldürmek isteyenlerin kurbanı” kitabında programlanmış bir “kurban” olarak tanımlamaktadır.
Kayıt için, Chapman'ın silahı ateşlediğini ve kendisinin değil, polis memuru Pat Cullen'in tutuklandığını bildiren Perdomo idi.
Cullen daha sonra Chapman'ın katil olduğuna inanmadığını ve “bir bankada çalışan bir adama benziyordu” olduğunu açıkladı.
Buna rağmen, Chapman'ın öldürdüğünü itiraf ettiği bildirildi.
“Az önce ne yaptığını biliyor musun?” Perdomo olay yerinde ona sordu.
“Sadece John Lennon'u vurdum,” dedi Chapman sakince cevapladı, sonra hemen geri oturdu ve Catcher In The Rye okumaya başladı. Chapman’a göre, John Lennon’u “kafasındaki seslere” cevaben “Yap, yap, yap” dedi. Bu Chapman’ın ifadesinde tutarlı bir tema; aynı zamanda “kafasında sesler” oldu ve daha sonra hiç yargılanmadığı için savunmasını Guil Suçsuz Değil’den ‘Suçlu’ya çevirmeye ikna etti.
Perdomo asla tanık duruşmasına çağrılmadı. CIA'nın dahil olduğu iddiaları asla soruşturulmamıştır. Resmi hikaye yasal olarak bu güne kadar tartışmasız kalıyor. Ve hepsi çünkü Chapman son dakikada iddiasını değiştirdi.
Peki Chapman’ın savunmasını değiştirmesini ne isteyebilirdi ki? Bir katil neden aniden "Suçlu" iddiasını değiştirdi ve böylece serbestçe dolaşmak için herhangi bir şanstan vazgeçti?
Chapman'a göre, cevap basitti: çünkü kafasındaki “küçük bir erkek sesi”, savunmasını değiştirmesini söyledi ve elbette sesi “Tanrı'nın sesi” olarak yorumladı.
Bununla birlikte, daha rasyonel bir açıklama muhtemelen “küçük erkek sesinin” Chapman’ın ruh sağlığından kaynaklandığı ve şizofreni veya başka herhangi bir şey için hapsedilmesinden bu yana hiçbir özel zihinsel sağlık tedavisine girmemiş olması açısından dikkat çekicidir.
Salvador Astucia'nın yazdığı gibi: “Chapman, suçlu iddiasına girdiğinden beri, şimdi bile hiçbir zaman rutin psikiyatrik bakımdan daha fazlasını yaşamamıştı. Akıl hastanesine değil Attica Eyalet Hapishanesine yollandı. Yasal olarak rasyonel olarak yargılandı. "
Bu bizi bir daha, çok gerçek bir olasılık bırakıyor.
Uyarılmış ses halüsinasyonları, özellikle Stimoceiver nöral implant yongası ile birlikte CIA’nın MK-Ultra zihin kontrol programlamasının çok iyi belgelenmiş bir parçasıdır.
Bu sesler kadar çılgınca, CIA’ın zihin kontrol yeteneğini çok ileri bir seviyeye çıkardığı, Chapman’ın bir çeşit gelişmiş zihin kontrol programlaması geçirmiş olabileceğine ve bunun sonucunda John Lennon'u 'emir' altında vurmuş.
Stealth'e göre, Chapman'ın CIA zihin kontrolü “uyuyan bir ajan” olduğunu hatırlayın. Bresler’e göre, CIA’ya bağlı organizasyon olan World Vision’la bağlantısı üzerinden uzun vadeli bir CIA varlığıydı ve ajansla olduğu süre boyunca neredeyse kesinlikle bir çeşit zihinsel “programlama” geçirmişti.
Ve cinayet gecesi Chapman'ı sorguya çeken Dedektif Arthur O'Connor'a göre:
“Mümkün (Chapman) biri tarafından kullanılmış olabilir. Onu cinayetin olduğu gece gördüm. Onu yoğun bir şekilde çalıştım. Programlanmış gibi görünüyordu. ”
Prenses Diana’nın ölümünden farklı olarak, elbette, John Lennon’un öldürülüp öldürülmediğine dair bir tartışma yok. Gerekçeyle ilgili hiçbir tartışma yoktur: oldukça basit, ikisi de hayatta kalmak için çok tehlikeliydi.
İngilizlerin bir araba kazası kullandıklarını ve Amerikalıların bir silah kullandıklarını, iki ulus ve onların zihniyetleri hakkında çok şey söylediklerini söylüyorlar – İngiltere ve Amerika'nın aynı dille ayrıldığını söylüyorlar ve sanırım bu da bu paradoksun altını çizmenin bir yoludur.
Fakat onları öldürmek için kullanılan farklı yöntemlere rağmen, sanırım John Lennon ve Princess Diana'nın ölümleri, benzer olmasa da aynı nedenlerle, benzerliklerini paylaşıyorlardı – popülaritelerinin basitçe kontrol edilememesi ve bu popülerliği durdurulamaz bir etki için kullandıkları kamuoyunu nedenleri lehine ve statükoya aykırı olarak sallamakta.
Bir an için neler olabileceğini bir düşünün, Prenses Diana ve John Lennon, Irak'ın işgalinin, Afganistan'da devam eden savaşın veya İsrail'in Filistin topraklarının işgalinin arkasındaki kirli petrol savaşlarına karşı durup konuştu.
Diana, İngiliz kurulması silah ticaret çarlarını açığa çıkarma tehdidini gerçekleştirmek için yaşamış olsaydı ya da John Lennon terörle mücadeleye karşı muhalefet çinkolaşmak için yaşadıysa. Ya da her ikisi de 911'e bağımsız bir soruşturma için destek toplamak için bir araya geldiyse.
Bu ışıkta, ikisinin de hala hayatta olmadığını anlamak kolaydır. Gerçekten de, neden CIA ve Amerikan hükümetinin sessizce rahatladığını, John Lennon artık buralarda değil.