#Bütçe #oluşturma #geleceğe #dönüş..
Bütçe oluşturma ve geleceğe dönüş…
Büyük kaçış uzmanı geldiğinde, AC Milan için görev imkansızdı. Divock Origi, bir Şampiyonlar Ligi yarı final geri dönüşünü 3-0 geriden desteklemişti; ama 14 dakikada değil ve bu Inter Milan’a karşı değil. Bu sefer sonradan akla gelen oydu, ilk çıkışı Lautaro Martinez’in hedefinin gölgesinde kaldı; gol Internazionale’i İstanbul’a göndererek Nerazzurri’yi bugünlerde Şampiyonlar Ligi’nde neredeyse yasaklanmış gibi hissettiren türden bir zaferden 90 dakika uzaklaştırdı.
Inter, Avrupa kraliyet ailesidir – birinci sınıf yarışmasını kazanan dördüncü kulüp, adları uluslararası kimliklerine atıfta bulunmaktadır – ancak solmuş ihtişam markası onları yeni para ve kibirli hırs dünyasında anakronizm gibi gösteren türden bir aristokrasidir.
Avrupa Süper Ligi’ne kaydolmak, geçmiş zaferleri geri getirmek için çaresiz bir girişim gibi geldi. Bunun yerine, tamamen daha övgüye değer bir şekilde gerçekleşebilir. Eski formüle sahip eski zamanlayıcılar, Inter’in 2010’da Şampiyonlar Ligi’ni kazanmasından bu yana ilk kez Serie A’yı kıta oyununun zirvesine geri getirebilir.
Yıllar geçtikçe, Jose Mourinho’nun itibarını daha da parlatmak için bir başarı hissetti; Inter, Serie A’yı yedinci, sekizinci ve dokuzuncu bitirirken, görünüşe göre artık özlemleri kıta güçlerinin ikinci kademesine yeniden katılmaya kadar uzanabilecek bir kulüp için son büyük bir başarı gibi görünüyordu.
Bu sezon grup aşaması kura çekimi yapıldığında, Inter’in Şampiyonlar Ligi’nden çok Avrupa Ligi’ni kazanma ihtimalinin daha yüksek olduğuna inanmak için nedenler vardı. Barcelona ve Bayern Münih ile karşı karşıya geldiler ve belki de kendi havuzlarında sadece üçüncü favorilerdi. Bunun yerine, finalde yabancı olacaklar.
Onlarınki en zorlu rota olmadı – baharda Porto, Benfica ve AC Milan’ı yendiler – ama bu pek de Inter’in hatası değil. Bu sezon Serie A’nın öne çıkan takımı Napoli’yi çeyrek finalde eleyerek komşularına bir minnet borçlu olabilirler. Muhtemelen en büyük kafa derileri, Ekim ayında karşılaştıkları ve sonunda eledikleri Barcelona olmaya devam ediyor.
Ama işte buradalar, Şampiyonlar Ligi finalistleri, geçmişlerinden ödünç alarak geleceklerini şekillendiriyorlar. Simone Inzaghi eski bir forvet ama Inter’in üç Avrupa Kupası’nı pek de centilmen olmayan menajerler yönetti. 1960’larda arka arkaya zaferler, catenaccio’nun mimarlarından biri olan Helenio Herrera tarafından denetlendi. 5-3-2 dizilişine öncülük etti ve altmış yıl sonra biraz geçmiş gibi görünse de, Inzaghi onu yeniden canlandırıyor olabilir.
Inter, Benfica’ya karşı 3-3’lük çılgın bir beraberlikle kesintiye uğramasına rağmen, altı eleme maçında beş gol yemedi. Son yıllarda Şampiyonlar Ligi eleme aşamalarında heyecan verici maçlar yaşandı, ancak Inter finale kadar daha geleneksel bir yol izledi.
Inter bu etabı en son savunduğunda, topsuz oynama konusunda bir ustalık sınıfıydı. Mourinho’nun ekibi isteyerek pes etti ve 2010’da Nou Camp’ta Pep Guardiola’nın Barcelona’sına karşı 10 kişiyle hayatta kalmayı başardı. O yarı finalde ve bu finalde galip geldiler. Bu farklı türden bir direnişti; kahramanca bir arka koruma eylemi olmaktan çok, zamanın geçmesine izin verme alıştırması ve bununla birlikte AC Milan’ın umutları. Milan’ın bir Brahim Diaz golünü kutlamak üzere olduğunu hissettiğinde Andre Onana’nın erken kurtarışı gelse bile, kaleye tek bir şutu kabul ettiler.
Ancak, Antonio Conte’nin pahalı Scudetto’sunun maliyetini hâlâ hesaba katan Inter için, Onana’yı bedelsiz transferle işe almak bir ustalık olduğunu kanıtladı. Bu savunma ucuza bir araya getirildi. Matteo Darmian sadece 1,8 milyon sterline mal oldu. Francesco Acerbi, Lazio’dan kiralık olarak ayrıldı. Gerekli konumsal algı ile hem zamana hem de daha yetenekli saldırganlara meydan okuyabilen yaşlanan İtalyan savunucularının günlerine geri dönüşler gibi görünüyorlar. Arka üçlüdeki yardımcıları Alessandro Bastoni daha genç, daha pahalı, daha yetenekli ve daha değerli ama etrafı gösterişsiz eski oyuncularla çevrili.
Takımların çok erken gol atabileceğine dair bir teori var. 11 dakikada kararlaştırılan bir beraberlikte – Milan için feci bir 11 – Inter’in bir liderliği savunmak için 173 dakikası vardı ve neredeyse tamamı istikrarsız olabilecek iki gol avantajına sahipti. Ustalıkla gezindiler ve sonra eklediler.
Inzaghi’nin sisteminin görünüşte modası geçmiş diğer unsuru – ve 5-3-2 şeklinde yüksek presli bir oyunu benimsemek pek kolay değil – bu çağda neredeyse modası geçmiş gibi görünen bir grev ortaklığının kullanılmasıdır.
Ve yine de, her biri diğerine göre hareket ederek, ilk maçta Edin Dzeko, ikinci maçta Martinez ile bir temettü topladı. Romelu Lukaku, Dzeko için yedek kulübesinden inmiş ve Martinez’e topu dürtmüştü. Bir şut attı ve geçen zamanın ve futbolun güç dengesindeki değişimin geride bıraktığı kulüp Inter, Avrupa’nın son ikisinde. Tekrar.