Durkheim üç farklı intihar türü olduğunu ifade eder: Bencil intihar, diğerkâmcı intihar ve anomik intihar.
Bencil intiharın sebebi bireyin topluma yeterince entegre olamamasıdır. Bencil intiharda bulunan kişi kendine acı çektirir. Kendini çevreleyen, fakat aynı zamanda onu dışlayan toplumu kötü olarak algılar. “Kendimi öldürürsem, kendim için en iyi olanı yapmış olurum” cümlesi bencil intiharda bulunan kişiler için tipik bir ifadedir. Aşın ailevi sorumluluklar dolayısıyla kendini öldüren yahut işlediği bir suçun hesabını nasıl vereceğini bilemeyen birinin intiharı, bu intihar türü için örnek teşkil eder.
Diğerkâmcı intihar, kişinin kendini tam olarak toplumun değerleriyle özdeşleştirmesi, aşırı ve ölçüsüz entegrasyon sonucunda ortaya çıkar. Gemisiyle birlikte batmayı tercih eden kaptanın, başkasının şerefini lekelediğini düşünen ve bu nedenle kendini öldüren askerin, kocası öldüğü için onunla birlikte gömülen Hintli bir kadının intiharı bu türe verilebilecek örneklerdir.
Üçüncü bir form olarak anomik intihar, kişinin beklentilerinin toplumsal olanla uyuşmadığı ve kişinin nereye adapte olacağını bilemediği durumlarda ortaya çıkar. Anomik intihar değerler sisteminin çözüldüğü ve kişinin kendini adapte edeceği normlar bulamadığı zaman söz konusu olur. Bencil intiharda bulunan kişi, toplumun ondan ne talep ettiğini bilir: Suçlu olan kişi çaldığı parayı geri ödemek zorunda olduğunu bilir, geri ödemeyi yapabilir ama bunu yapmayı tercih etmez. Aynı şekilde aşın ailevi sorumlulukları olan bir eş, ailevi sorumlulukları üzerine alması gerektiğini bilir. Anomik davranan kişiler ise toplumun kendilerinden taleplerini, toplum içerisindeki yerlerini bilmezler ve oryantasyon problemleri yaşarlar. Gençlerin intiharı genellikte bu intihar türü altında sınıflandırılır.