Kötü gün’, Jim’in Cuma öğleden sonraki olaylarını bile kapsamaya başlamadı. Büyük bir muhasebe firmasının iyi maaşlı üst düzey yöneticisi olarak, bir işi halletmek için birçok farklı kişiye bağımlı olması gerekiyordu; Ofis ince ayarlı bir makineydi. Ama birisi işini yapmadığında, her şey bozuldu. Neyse ki, Jim’in yönetim tarzı bunun çok sık olmasını engelledi.
Sert bir patrondu, buna şüphe yok, ama aynı zamanda nazikti, centilmendi ve herkes iyi bir dosttu. Ama bu yeni adam onu duvara sürükk götürüyordu. Pazartesi günü kovulacaktı, ama o zamana kadar Jim bir teslim tarihini daha kaçırmanın ve büyük bir hesabı kaybetmenin utancına katlanmak zorunda.
O gittiğinde saat 20:00’den sonraydı. Saat 16:00’ya kadar, evde güzel karısı Karen ile sakin bir akşam yemeği için sabırsızlanıyordu, ama bundan sonra tek Türk İfşa Alemi düşünebildiği Wayne Carlson’ı boğmaktı ta ki gözleri şampanya mantarı gibi kafasından fırlayana kadar. Ama bu işe girmeyeceğiz. En son giden, ana ofisin kapısını kilitledi ve asansöre kadar takip etti, garaj seviyesi için düğmeye öyle bir bastı ki başparmağı acıttı. 47 kat boyunca mırıldandı ve karanlık garajda ortaya çıktı. Yönetici park yeri, yeni oyuncakları gibi onu bekliyordu: yepyeni bir Audi RS 6. Kapıyı açtı ve çantasını yolcu tarafına koydu, sonra ceketini çıkarmak için arabanın dışında ayağa kalktı. Yakasının etrafında birden fazla yönden ısınıyordu. Kravatını gevşetti ve arabaya atladı, tatmin edici bir şekilde hayata kükremesi için başlatırken biraz gaz verdi. Cesaret ettiği kadar hızlı bir şekilde garajdan fırladı, dönüşleri son sürterek yaptı, lastikler öterek. Kapıdaki adam onun geldiğini gördü ve oraya varmadan önce kapıyı açtı; Garajdaki hiç kimsenin böyle bir arabası yoktu ya da böyle araba sürmezdi. Jim, şehrin işlek caddelerine atlarken başka bir arabayı keserek yanından geçerken ona hızlı bir selam verdi.
Zaten daha iyi hissediyordu. Akşam trafiğinin labirentinde açık bir koridoru gözetleyen adam, 3. Birkaç dakika içinde otoyoldaydı ve gerçekten açtı. Emrinde 450 midilli varken, 100 milden fazla hızla sol şeritten aşağı doğru yırtıldı, motor daha yükseğe ve daha yükseğe yaralandıkça daha iyi ve daha iyi hissediyordu. Çıkışını yapmak için üç şeritli trafiği kesti ve mükemmel bir banliyöde garaj yoluna çıkana kadar hız yapmayı bırakmadı.
Ön kapı bir çatlak açıktı, Jim’in ayağıyla şiddetli bir şekilde açmasına izin veriyordu, düğme bir palto rafına çarpıyordu. Karısı Karen mutfaktaki lavabonun yanında duruyordu ve kafasını salladı.
“Merhaba tatlım!” diye seslendi, eşyalarının kapının yanında yere düştüğünü duydu. “Günün nasıldı?”
Jim sadece kendini kontrol altında tutarak, sadece mırıldandı. Genellikle, karısının günlük denemelerine sessiz bir şekilde ilgisizliği ferahlatıcıydı; İş dışında bir hayat olduğunu fark etmesini sağladı. Ama bugün işe yaramıyor. Sessizce, masaya çökerek öfkelendi. Ona döndü, akşam yemeği çoktan hazır oldu ve önünde bir bardak bira ve bir tabak köfte, patates püresi ve yeşil fasulye koydu. Jim gerçek bir ‘teşekkür ederim’ mırıldandı ve dakikalar içinde Türk İfşa Alemi yemeğini kürekledi. Birayla kalktı ve masadan kalktı. Oturma odasından geçip ön kapıya doğru yürüdü ve çantasını alıp aile odasına geri taşıdı. Önemli anları izlemek için ESPN’i açtı ve davayı açtı. Jim, günün kayıplarına bakarken biradan uzun süre çekti ve kafasındaki sayıları inceledi.
Neredeyse birasını düşürüyordu. Tahminen çok düşüktü. Carlson’ın yavaş hareketi on milyonlarca dolarlık bir fırsat maliyetiyle geldi. Şirket kolay sokakta olabilirdi. Buhar neredeyse Jim’in kulaklarından ateş etti. Son birasını çalkaladı ve bardağı yavaşça sehpanın üzerine koydu, elleri öfkeden titriyordu. Saçından geçirdi ve mutfağa doğru baktı. Karen oradaydı, her zamanki gibi güzel görünüyordu, sakinleşmesine izin vermek için onu bir süre yalnız bırakacak kadar iyi biliyordu. Sadece beyaz bir önlük giyiyordu, altında beyaz dantelli bir sütyenin ana hatları vardı. Pantolonu bir çift dar hakiydi, külot çizgisini iyi gösteren ince malzeme. Ayakları sadece küçük beyaz parmak arası terliklerle kaplıydı ve önlüğünü bir önlük kapladı. Aniden, onun kıçlarına bakınca, şehvete yenik görüldü. Onu oraya götürmek zorunda kaldı ve sonra.
Kanepeden kalktı ve yavaşça mutfağa doğru yürüdü, etrafı bir tür sersemle aldı. Öfkesi ona büyük bir adrenalin patlaması vermişti. Kurabiye yapıyordu. hamuru ve kesme şekillerini, muhtemelen ana sınıfı için. Bir teneke Crisco kısaltması sağ elinin yanındaki tezgahta oturdu. O yaklaşırken arkayı dönmedi; Muhtemelen bir bira daha içmeye geldiğini düşünüyordur.
Karen, arkasından eğilip kıçının üstüne elini sürerken biraz güldü ve sıkıca sıktı.
“Oo!” dedi. “Benim, Jim, ofis sana bir kez olsun sertlik verdi mi?”
Jim büyük sikini pantolonundan kıçına bastırırken sorusu cevaplandı. O kadar sertti ki neredeyse acıtıyordu. Karen geri dönmeye çalıştı, ama Jim onu nazikçe dizginledi ve ne istediğini söyledi. O da uydu. Düğme ve sinekle parmaklarının hızla bozıldığını hissetti ve aniden pantolonu geri alındı. Tezgahı tuttu ve Jim pantolonunu yere sererken kıçını dışarı itti, külot kaplı balon kıçını ortaya çıkaracak kadar alçaktı. ‘Külot kaplı’ terimi, bu ikisi kıçını sallamadan önce sadece bir saniye daha tuttu. Başka hiçbir kıyafete dokunulmamıştı; Gömleği yerindeydi ve hala önlüğü giyiyordu, bir şekilde seksi cazibesine katkıda bulunan.
Jim pantolonunu açtı ve ereksiyonunu biraz zorlukla çıkardı, toplarını da çıkardı. Karen, kalçalarına karşı sıcak çubuğunu hissederken biraz inledi, her an amındaki şaftı tahmin etti, derinlere sapladı, G noktasına tam sevdiği gibi sert bir şekilde vurdu. Ama Jim’in başka planları vardı. Elini gözetlerken gözleri sağa fırladı ve dört parmakla büyük bir Crisco bebeği çıkardı. Şaşkındı, ama sadece bir saniyeliğine. Parmaklarını büyük, yuvarlak yanaklarının arasında hissetti, kalın, yağlı kısaltısını sıkı, bakire büzü tırnağına yayarak! Gözleri açıldı.
“Whooooaahoho orada bayım, bunu düşünmeyin bile!” dedi, biraz düzeldi. Ama düzeltmek onu amından uzak tutarken, hiney’i hep birlikte başka bir konuydu; Hala sıradaydı! Geri dönmeye çalıştı, Türk İfşa Alemi ama onu güçlü bir koluyla tezgaha doğru tuttu. Serbest eliyle, eşinin kalçaları arasındaki zonklayan, şişmiş horozunu yönlendirdi, tezgahın karşısında dik dururken ucu gül goncasına bastırdı. Karen’ın ikinci kez protesto etmeye bile vakti olmadı.
“Unnnnggghhh!!!” Karen inledi, ayak saatleri kıvrıldı. Yağlı kısaltma şekilsiz bir meraklı çubuk gibiydi; Anüsü aç bir ağız gibi esnedi! Karen, kocalarının uzun şaftının poposunun keşfedilmemiş bölgesinin derinliklerine kaymasıyla, inkar ederek tekrar tekrar nefes nefese kaldı.
“JEsus sıkısın!” Jim inledi, karısının kalçalarına tutunurken nefes alışı düzensizdi.
“Aagh! Ah!… Ben lanet bir bakireyim, Jim! Lütfen! AMAN!! Lütfen sakin olun!” Karen ağladı. Jim heyecanla titredi, karısının inlemelerini ve çığlıklarını zar zor duydu. Dik dururken, başı arkaya eğik ve dişleri sıkarken onu geniş, kıvrımlı kıçını tezgaha doğru sifonu çekti. Arka planda karısının çığlıklarıyla görselin tadını çıkarıyordu. Karen gelmiş geçmiş en iyi kıça sahipti. Kalçaları o kadar yuvarlak ve sıkıydı ki eğilip kalçalarına dokunduğunda bile büzüşünü göremiyordun. Ve şimdi, siki topuzdaki sosisli sandviç gibi kıçına sokmuş olsa bile, horozu onun içinde nerede kaybolduğunu göremedi; sadece yağlı, ışıltılı horozu sıkıca sıkılmış kalçalarının arasına sıkıştırıldığı yerde.
“Ah evet! Allah’ım…” Jim nefes aldı. Karen’ın sfinkteri o kadar sıkıydı ki yağlı yağlamayla bile gerçekten itemedi. Aksine, sikini ileri geri zorlamak zorunda kaldı; Çıkarken sikinden kan geldi, içeri giderken bağırsakları açıldı. Siki uzundu, ama özellikle kalın değildi ve her santimini karısının dibine zorladı. Bağırdı ve yumruğuyla tezgahı yumrukladı, dudağını ısırdı.
“Unnngghh!…” O, onun derinlerine doğru iterken inledi.
“Evet, nasıl bir duygu tatlım?” Jim kulağına dedi ki, yavaşça derine inerken boynunu öpüyordu.
“Aaah! Nng! Bu… Ne kadar da iyi! Dikkat et!” Karen çok hızlı itince kıvrdı. Jim yavaşladı. Bunun her saniyesinin tadını çıkarmak istedi.
“Aletim nerede?”
“Aman Tanrım!” Karen nefes nefese kaldı.
“Nerede?” Jim dedi ki, derine itiyor.
“Oh!! Bu….kıçımda!” diye Türk İfşa Alemi ağladı. “Tanrı kıçımda…”
“Ne kadar derin?” Jim sordu, yavaşça içeri itti.
“Ah! Çok derin!” Karen inledi.
“Bana ne yaptığımı söyle…” Jim dedi ki. Yavaşça içeri ve dışarı kaymış, karısının kıçına girip çıkmış, her seferinde taşaklarına kadar, onu tam 9 inç’ini almaya zorlamıştı.
“Tamam… Oo! Tanrı… horozunuz dışarı kayıyor…”
“Nerede?”
“Ah! Ugh! Kıçımdan! Aletin kıçımdan kayıyor… Ve şimdi! Lanet olsun! Bu… Mm!… geri kayıyor! (Tanrı bu derin!)” Karen devam etti.
“Devam et…” Jim dedi ki, nefesi hızlıyor.
“Tamam… Oo! Oo!! OO!! Tanrım, kıçıma tekmeyi tekmeyi beceriyorsun! Umut! Senin horoz… Dışarı kayıyor! Aman Allah’tır! Ne yapıyorsun? Şimdi tekrar içeri! Oo… dışarıya… Tanrım, artık daha kolay kayıyor! OoooJesus, daha hızlı gidiyorsun! Allah’ım! Aletin kıçımda inip çıkıyor… Tanrım, çok derin! Canımı acıtıyorsun ama umurumda bile değil! Aman! Aman! Aman! AMAN!! İçinde! Dışarıya! İçinde! Dışarıya! İçinde! Dışarıya! Unnnggg!… İÇİNDE!! … Aman! Aman Tanrım, geliyorsun! Bunu hissedebiliyorum! Kıçıma geldiğini hissedebiliyorum! Oh yeeessss, benim için gel bebeğim! Sıkı kıçımdan çıkanları vurun!”
Jim’in ağzı açıktı ve bacakları parmak uçlarına gittiği kadar gitar telleri kadar sıkıydı. Toplarını Karen’ın kıçına boşaltırken tekrar tekrar inledi, inlerken ve ağlarken ona büyük bir yük pompaladı. Karen beyaz eklemlerle tezgaha tutundu, kocası orgazmından kalçalarına yapışırken gözleri sıkıca kapandı. Dakikalar gibi görünen şeyden sonra, horozu sonunda pompalamayı bıraktı kıçına geldi ve aşırı hassas kasları yumuşatılmış şaftını dışarı itti. Jim arkasındaki sandalyeye uzanıp sert nefes alarak eğilirken, o çıkarken nefesini kesti ve dirseklerini tezgaha yasladı.
“… Ohmygod.” Karen nefes nefese kaldı. Yavaşça düzeldi ve karnına bir el koydu; derinlikten biraz ağrıyordu, ama her yerinde sıcak ve yenilenmiş hissetti! Arkasında, Jim durdu, nazikçe külotunu ve pantolonunu yukarı çekti ve sineklerini ilikleyen.
“Teşekkürler tatlım” dedi, boynunu öptü ve ganimetini okşadı ve kombo sıktı.
“Bundan bahsetme,” dedi Karen gülümseyerek. Kurabiyelerini yaparken mutfağın etrafında kürek çekerken, külotunun içinde yükünü hissedebiliyordu, kıçından sızıyor ve kalçalarını birbirlerinin Türk İfşa Alemi yanından sorunsuzca kaydırabiliyordu. “Bir sonraki kötü gün için sabırsızlanıyorum…” Dedi ki, başını gülümseyerek sallayarak.