Gördüğüm diğer film de Testere 6'ydı. Aslında takip etmediğim bir seri ama tocam müdavimi olduğundan beni de yanında sürüklüyor. Zaten filmlerin yüzde otuzluk bölümünde gözlerimi kapatıyorum. Yani serinin yüzde yetmişi izlenebiliyor diyebiliriz. Belki vardır tüm sahnelere bakabilen baba yiğitler. Evet serinin mantığı güzel; hayatınızın değerini bilin, çar çur etmeyin, başkalarının hayatlarıyla da oynamayın. Yoksa Testere'nin eline düşer ve kendinizi vahşice bir sınanmanın ortasında bulabilirsiniz. Sınavı geçerseniz hayatınızın ve başkalarının hayatlarının değerini farkedersiniz -bir iki uzvunuzu kaybetmiş olsanız da-. Testere çevresindekilere hayat dersleri veriyor evet. Keşke herkes güzel dersler alsa. Ama zaten almayanlar için Cehennem var. Yani Testere'nin Tanrıcılık oyunu beni hiç çekmiyor diyebilirim.
20091215
Gördüğüm diğer film de Testere 6'ydı. Aslında takip etmediğim bir seri ama tocam müdavimi olduğundan beni de yanında sürüklüyor. Zaten filmlerin yüzde otuzluk bölümünde gözlerimi kapatıyorum. Yani serinin yüzde yetmişi izlenebiliyor diyebiliriz. Belki vardır tüm sahnelere bakabilen baba yiğitler. Evet serinin mantığı güzel; hayatınızın değerini bilin, çar çur etmeyin, başkalarının hayatlarıyla da oynamayın. Yoksa Testere'nin eline düşer ve kendinizi vahşice bir sınanmanın ortasında bulabilirsiniz. Sınavı geçerseniz hayatınızın ve başkalarının hayatlarının değerini farkedersiniz -bir iki uzvunuzu kaybetmiş olsanız da-. Testere çevresindekilere hayat dersleri veriyor evet. Keşke herkes güzel dersler alsa. Ama zaten almayanlar için Cehennem var. Yani Testere'nin Tanrıcılık oyunu beni hiç çekmiyor diyebilirim.
20091208
"Kesin böyledir diyebileceğimiz bir pedofil profili yapabilmek çok mümkün olmasa da aşağıdaki özellikle genel karakteristik özellikleri vermektedir;
20091203
20091123
Bayram geliyor. Likör falan yapmadım, anneminkinden araklamayı planladım. Azcık da çikolata aldım. Geçen bayram bir sürü şekerleme almıştım ama iki ziyaretçimiz olunca geri kalan çikolataların hepsini biz yedik. (tamam tamam %95'ini ben yedim). Likörü de bayram sonrası gelen misafirlere, bitsin diye, zorla ve bolca içirdim. Geçen sene kurban bayramında tocam - o zamanlar sevgili nişanlım- bana bir koç almıştı. Ben de adını "Püskül" koymuştum. "Koç benim değil mi, istemezsem kestirmem" diye diretmeme rağmen kesilmişti.
Çok zordu...
:))) :P
20091120
20091107
20091106
Ah bir de evet mevsim geçişi var tabi. En çok da kışa geçerken zorlanıyorum sanırım. Soğuk bir de.. Evim çok soğuk ve daha da soğuk olacak:)..Ankara kışı çoktan ilan etti. Bir adet ısıtıcı, bir adet elektrikli radyatör ve bolca da doğalgaz ile evin bütçesini batırmaya tamamen hazırım!..İçinde ısınacak bir eve ve bir de kalbe sahip olduğum için şükretmeden edemiyorum.
Yok yok romantikleşmedim, depresif de değilim, sadece kış durgunluğu bu!
20091005
Biz nişanlanalı tam bir yıl olmuş. Zaman nasıl da geçmiş demekten ziyade, sanki bu arada olan biten her şey bir masal gibi hayal gibi gözüküyor şimdi bana. Aklımda sadece ana sahneler var. Gerisi pek kalmamış. Zaten nişanlılık dönemimizde inanılmaz bir performans göstermiştim. Dört ay boyunca hem çok yoğun bir işi, hem akşamları master dersleri ve sınavlarını,hem de evlilik hazırlıklarını becermiş, etraftan alkış toplamış, kendim; kendime inanamamıştım. O günlere geri dönmek ister misin diye sorsalar; cevabım kocaman ve kararlı bir HAYIR! olurdu. Zaten hatırlıyorum, balayını geçireceğimiz otele gittiğimizde vücudumdan kızgın demiri soğuk suya batırmışcasına "cosssslamalar" çıkıyordu. Sonrasında üç ay yine yorucu geçti. İşi terkettikten sonra, güzel güzel okulu da bitirdim ve 5 aydır dingin,sakin bir hayat sürüyorum. E benim gibisine o da batıyor tabi. Memnuniyetsizler klanından geldiğim için bir duramamazlık, bir yarın ölürsem kimse heykelimi dikmez,resmimi yapmaz kaygısı mıdır nedir içimdeki, kendi kendime zarar ziyan yaratmaya çalışıyorum..Son bir haftadır eve taktım. Gelen hediyeler, birbiriyle uyumsuz bazı aksesuarlar derken her şeyi bir yerlere koymuş, dişi kuş gibi ne bulursam yuvama getirmiştim.Şimdi onlara bir ambiyans yaratma telaşına girdim.Bir de kendi kendime uydurma el işi (craft) çalışmaları yapıyorum.En çok da ona gülüyorum. Kolonya şişemden sonra bende bir motivasyondur ki sormayın.Tabi ne malzeme var ne bir şey.Benimki "gariban craftı".Şu an parmak uçlarımda japon yapıştırıcısı ile sizlere sesleniyorum.Bu aralar biraz dinginim. Kabuğumu kırmaya çalışıyorum.
20091002
20090926
Uyumuyorum..Hayır kesinlikle uyumuyorum. Resmen kendime inat,vücudumu dinlendirmiyorum. Hırsından,inatçılığından kırmızı rugan pabuçlarıyla kapıları tekmeleyen bir kız çocuğu gibi ben de bile bile bu eziyeti kendime işte böyle göstere göstere yapıyorum bugün..Dün makul bir saatte girdim yatağa.Adet oldu bir 15 dakikamı nette geçiriyorum uykuya dalmadan.Bilgisayarı benim tarafımdaki halının üzerine kapalıymış edası verecek şekilde koyuyorum, yaklaşık 5 dakika pusuda bekliyorum. Bakıyorum gardiyanım uyudu, hemen hızlı bir hamleyle onu alıp başlıyorum gezinmeye. Biraz sonra da elimden bırakıp sarılıyorum gardiyana..Ama dün bloguma başlık resmi yapacağım diye uğraşasım geldi..Ve bu azim saat sabah 5'e, ta ki sevimli ama dev gardiyan uyanıp "sen napıyorsun?,sakın bana daha yatmadım deme, bloguna da başlarım çabuk yat" demesine kadar sürdü. Yaklaşık iki dakika kadar gözlerimi kapatıp bekledim. Heyecanla açtım..Baktım iki adet kızgın göz bana bakıyor, bir şeye yeltenemedim ve uyuyakaldım.Bir saat sonra uyandım,giyindim,terminale gittim.İzmir'den Ankara'ya yolu düşen kadim dostu aldım eve getirdim.Dışarı çıktık, vedalaştık eve döndüm.Yaptığım resmi beğenmedim,sildim. Saat bu sefer de akşamın beşi oldu.Ama hala uyumuyorum....
20090924
Bayram öncesi yana yakıla kolonya şişesi aradım durdum.Şık bir şişe için, bildiğim tüm cam ürünleri satan yerleri gezmeme rağmen bulamadım.Demek ki artık bu tür bir talep gelmiyor üreticilere.Oysa benim küçüklüğümde ne kadar da çoktu.Ben de bu işi kendi kendime halletmeye karar verince ortaya resimdeki gibi bir kolonya şişesi çıktı:).Bu eski şişe,içinde kolonyayla beraber satılanlardan.Yaklaşık 35 yıllıkmış.Benim de bir kaç craft sitesinde gördüğüm üzere, birçok insan şişe süslemeyi kendine hobi bile edinmiş.Tocamın evlenme teklif ederken verdiği yüzüğün kutusunun kordelası, karın kısmında kuş tüyleri olan bluzdan koparılmış bir adet tüy ve taşları düşüp duran bileziğimden kopmuş bir adet taştan oluşmuş şişemi herkes beğendi. İnsanlar neler neler yapıyor resmen hayrete düştüm.
Geçmişin insanı bırakmayacağına inanmıyorum.Ama tam tersi, her zaman mevcuttur. Belki de insan yaradılışı gereği zaten böyle bir varlık ve buna direnmek de anlamsız.Kodlarımızda yüklü ataların tüm tarihleri.Organ transferinde bile donörün dnasındaki kodlar da geçmiyor mu bağışı alana? İlginç ilginç olaylar yaşanabiliyor sonra da. Geçmişi bu kadar güzel kılabilen sanırım adı üzerinde "geçmiş olması"..Geçmiş artık "ulaşamazsın" "bitti gitti" izlenimi vermesi.
Eskilerden bir dostla konuştuğunda neden acır ki insanın içi? Aslında benim bu zamanlarda geçirdiğim iç bayılmaları yaşanan safsatalar yüzünden değil de, insanlara sıkı sıkı sahip olamamaktan kaynaklanır çoğunlukla.Yani boş vermiş unutmuş gitmişim, ne aramış ne sormuşum sonra da herkes benim olsun istiyorum.Neyse bunlar çok da vahim değil ama en berbatı en sevdiklerinin geçmişlerini silememek.O anıları ve insanları, hem sevdiklerinin hem de onlarla şu ana kadar iletişime geçmiş herkesin zihninden yok edememek.İnsan beyni aynı bilgisayar gibi; asla bir şeyi silemezsin.Karanlık ve puslu bir akşamda ; üzerinde beyaz önlüğü, gözünde kavanoz dibi gözlükleri,saçları uzun ama dik dik ve elinde sahneyle alakasız bulsam da bir kaynak tabancası bulunan bir bilgisayar kurdu çocuk bana şöyle demişti;"Boşuna uğraşma, bilgisayardan asla bir bilgiyi silemezsin, sadece onları saklamış olursun AHA Ha HA HA!!!" ve soğuk bir rüzgar ensemden esmiş,tüylerim ürpermişti.
Yaşananlar olmasa bugün biz bugünkü gibi olmazdık.Bizler tarihlerimizin yavrularıyız. Taşıması güç bir ağırlık veriyor, ama öyle..Yine de en sevdiklerimi sahiplenmenizi sağlayacak her türlü bilgi ve anıyı beyinlerinizden silmek durumundayım.Kurallar, kuraldır.Bunun için üzgünüm.
20090916
Neyse..Bu arada dün Kadir Gecesi'ydi. Televizyonda bu gece ile ilgili bir program açık. Ben masa kuruyorum. Anlatan, beni bir an dikkat kesecek bir söz söylüyor.Tabii ibadetleri konu ederek söylüyor ama ben genele vuruyorum ve çok anlamlı geliyor; "İnsanı dinlendiren boş durmak değil, değişikliktir."Eureka !! neden daha önce akıl edememişim ki? Terk edip boş durma,değiştir!..Damn!
20090912
Haşmet Babaoğlu..Köşe Yazarı, Sosyolog, Gazeteci, Spor Yorumcusu(!)..Aslında bunlar pek de ilgimi çekmiyor. Ama denemeleri oldukça etkileyiciydi. Belki etrafta herkesin dediği klişe bir laf ama hakikaten Ahmet Altan'dan aldığım tada benzer bir güzelliği var bu öykülerin. Her şeyden önemlisi de bu aşk öykülerini yazabilmek, ince bir zeka gerektirir. Sadece dili iyi kullanmak ve yaratıcı olmak değil, olayların gerçek yüzlerini kavrayıp yansıtma gereği duymak gerekir bunları yazmak için. Herhangi aşk öyküleri değildi bunlar, sadece akıllıların görebildiği (!) türden çıkarımlardı.
Sinan Akyüz'ü ilk defa okudum. Terminalde otobüs kalkmadan hızlıca elime geçen bu kitabı satın aldım ve otobüs yarı yola gelmeden de bitmişti. Eyes Wide Shut filminden esinlenerek konuya giriş yapılan bu kitap çiftlerin birbirlerine ne kadar da dürüst olmadıklarına vurgu yapmaya çalışmış.Ama gerçekten üzgünüm ki anlatımı çok tıkanık buldum. Belki yazar oyun yazsa daha başarılı olabilir.Çünkü "adam kalktı,kadına döndü, eliyle yüzünü sıvazladı, derin bir nefes aldı, içi titredi..." gibi bitmeyen satırlar resmen içimde sıkıştı kaldı. Ayrıca bir önceki kitapta en övdüğüm şey, ince zeka, burada eksikliği en çok hissedilen taraf olmuş. Belki bir yerlerde birilerine hitap edebilir.Ama o ben değilim.
Tuna Kiremitçi'ye benden ayakta bir alkış.. Bu kadar genç olup da böylesine bir tok üsluba sahip olmak sanırım herkesin harcı olamaz. İnsan o cümleleri; sakalları yarı ağarmış, alnında yaşadığı aşkların, hırpalanmışlıkların, cezaların ve tüm tecrübelerin kırışıkları olan, geç yaşlarında saygı kazanmış, yazarlardan okumaya alışınca gördüklerine inanamıyor doğrusu. Hikaye enfes. Anlatım çok akıcı. Herkesin yüreğine dokunacak ayrıntılar ustalıkla içlere serpilmiş. Tadı damağımda kaldı Rosella ve Pelin'in öyküsü. Kesinlikle diğer kitaplarını da okumaya niyetliyim.
Hande Altaylı'yı türünde başarılı buluyorum.Anlatımı oldukça sade.Herkesin okuyabileceği türden yazıyor. Aşka Şeytan Karışır'ını da okumuştum yıllar önce.Okuyucuyu meraklandırıyor. Bu nedenle kitapları bir çırpıda bitiveriyor. İki kitapta da esas karakterlerin isimlerinin Aslı oluşu dikkatimi çekti. Belki bir süre sonra bu kitabın da konusunu hatırlamayacağım.Ama sanırım zaten yazarın da böyle bir kaygısı yok. Kitaplarından kaygısız olduğunu seziyorum. Bu da rahatlatıcı bir durum; ben de içerik,anlatım,konu,akıcılık diye söylenmeye başlamıyorum dolayısıyla.
20090911
Ben doğduğumdan beri yazları Çınarcık’a gidiyorum. Daha önce adını duymamışlar için Yalova’ya bağlı bir sahil ilçesi olduğunu belirtmeliyim. Eski adı Kio. Ecnebi dönemlerine dayanan bu ad “temiz hava” demek. Takdir edersiniz ki inanılmaz güzel bir havası var. Upuzun ve düz bir sahil şeridine sahip oluşu da akşam dondurma yürüyüşlerini ve çul-çaput alışverişlerini keyifli kılıyor. Denizine gelince; az tuzlu oluşuna bayılıyorum.Benim gibi denizde, işi diplerde olan biri için çok avantajlı. Ama gel gelelim temiz değil. Yani aslında kendim için yakınmıyorum. Doğduğumdan beri deniz anaları ile kardeş gibiyim. Ellerinde büyüdüm. Ama tatilini Ege’de, Akdeniz’de yapmaya alışmış insanlar için sıkıntılı oluyor. Onların sıkıntıları da bana eğlence-gülmece:)…Velhasıl kelam geçen hafta oradaydım. İnanılmaz dinlendim, 5 kitap okudum. Kitapları da yazacağım hatta. Ama ne olursa olsun evimi de özlemişim tabii. O da beni özlemiş, muhtaç kalmış. Emsiz* şey nolcak. Geldiğimden beri bir toparlayamadım.
Bu Ramazan benim mutfak kültürüme de katkıda bulundu. Değişik yemekler öğrettim kendime.Bugün de bayram için şekerlemeler aldım. Sonuçta küçük ve yeni evli de olsak bizim de ziyaretçilerimiz olacak.Bir de geçen hafta likör yaptım.
Demlenmede şu an :). Umarım lezzetli olmuştur. Küçüklüğümden beri Çınarcık’ta Ermeni dostlarımızla aramızda likör tarifleri alınır verilirdi.Ne olduğunu bile anlamazdım.İnanamıyorum büyüdüğüme ve bu bayramda benim de bir evim olduğuna. Tabi biraz geç kaldığım için
kahve likörü tarifi bulup onu yaptım. Yoksa diğer meyve likörlerinin bekleme süresi birkaç ay sürüyor. Şimdi burada kendi eklemelerimle kahve likörü tarifimi vereyim istiyorum;
2 Bardak su
2 Bardak süt
6 Yemek kaşığı kahve
2 Bardak şeker
2 Paket Şekerli Vanilin
35 cl Votka
Vanilin ve Votka dışındaki malzemeleri bir tencerede kaynatıyorsunuz. Kaynadıktan sonra Vanilin’i de ekleyip karıştırıyorsunuz. Daha sonra dinlenmeye bırakıyorsunuz. Ilıdıktan sonra da votkayı ekleyip ağzı kapalı ve tercihen cam bir kapta en az 2 hafta buzdolabında bekletiyorsunuz. Hemen de içilebilir fakat aroması oturmuş olmaz. (Yanında servis etmek için en sevdiğim karamel dolgulu çikolatalardan aldım.)
* Emsiz; 1. Beceriksiz. 2. Dertsiz, kedersiz, vurdumduymaz, savsak demektir. Bolu civarında “Emsüz” şeklinde ve özellikle son hecesi vurgulanarak ve nefretle telaffuz edilir. Pink Princess ile inanılmaz derecede alay konusu yaptığımız kelimedir.
20090827
20090826
Pazar günü sinemaya gitme isteğiyle uyanmıştım.Biz de öğlen kalktık Eden Lake'i izlemeye gittik. Adet oldu bende; filme gitmeden yorumları mutlaka okuyorum. Kritikler genelde de olumlu olunca hadi izleyelim dedik. Konusunu özet geçmek gerekirse; Haftasonu için sevgilisine romantik bir sürpriz yapmak isteyen bir İngiliz şehirli beyefendisi, taşrada bulunan Eden Gölü kenarında kamp planlamıştır.(Gölün isminin Eden olmasını da ironik buldum doğrusu:). Fakat bu güzel plan birkaç küçük taşra serserisi tarafından cehenneme dönüşecektir.Filmin ana fikrinde "nasıl çocuklar yetiştirirsek ve çocuklarımıza nasıl model olursak, o tip gençler yaratırız." yatıyor.Fakat konu çok derin irdelenmemiş, daha çok sahnelere odaklanılmış.Kısaca film öğretici olmak kaygısında gözükmüyor; korku-gerilim türünün hakkı verilmek istenmiş. Başrolleri Kelly Reilly ve 300 Spartalı'da Stelios olarak tanıdığım Michael Fassbender paylaşıyor.(Gerard Butler'a selam olsun:)).Özellikle filmin tümündeki oyunculuk övgülerine çokca rastlıyorum.Ayrıca İngiliz aksanıyla film izlemeye de bayılıyorum. Oyuncularını bilyon kere farklı karakterlerde izlediğim filmler sıkmıştı,bu yüzden su gibi geldi bu film diyebilirim.Gerçekten sinir bozucu bir senaryosu var.Bir sahnesinde "Yok artık" diye bağırdığımı hatırlıyorum:). Final sahnesini, konusuna oldukça dokundurucu ve başarılı buldum.Genel kurgusu çok hoş bir film olmuş.Özellikle sevgiliyle izlenmesini tavsiye ederim.
20090824
Evet,sonunda nefislerimizi ehlileştirme ayı, Ramazan geldi bu sene de. Ve bu sene de , bu günlere erdik demektir bu. Sanki dünya daha üstün bir mekan oluyor bu ayda. Toy ruhlarımız irili ya da ufaklı adımlar atıyor doygunluğa doğru.Açım, ama sanki daha akıllıyım. Açım ve sanki daha istekliyim, özellikle de bugün.Ancak vücutsal,zihinsel direncim kırılıyor sanırım 4 günde. Biraz önce geldim de eve,sanki ayrıntıları daha iyi farkedebiliyorum gibi hissettim bugün.Canım bunun üzerine yazmak istedi.Apar topar açtım bilgisayarı.Dünyevi keyiflerden mahrum kalmak insanın algılarını geliştiriyor orası bariz.Ne kadar dünyevi heveslerimiz varsa (dikkatinizi çekerim bu tamlama "gereksiz hevesler" demek değildir.) o kadar bağlanıyoruz bu gezegene.Herkes dengeli yaşamak diye bangır bangır bağırıyor etrafta.Ruhumuzu da vücudumuzu da dengeli doyuralım!..Öleceğini bu kadar iyi bilen tek canlı biziz sanırsam. Ve bu yüzden hayranım insan olmaya. Öleceğini bilmek ve bu kadar da yaşam hevesleri taşıyabilmek, ancak insana yakışırdı.İnsan taşıyabilirdi böyle bir erdemi sadece .
Aslında daha sınav yeni başlıyor..Bundan sayısı çok da olmayan aylar önce, naralar atıyordum; "Amman çok sayın effendimm, ölmek dediğiniz şey nedir ki! adeta bir düğündür. Hiç anlamıyorum ölmek korkusu dedikleri hissiyatıı, insan neden kalıcılık varken geçiciliği daha çok sever ki?!" Ahahah..Küçük budala seni..Neyin vardı ki,ondan nasıl da kolayca vazgeçebildiğinin havasını atıyordun?. Bak şimdi sen de bir aile oldun ve aman ölüp de gitmeyeyim diye nasıl da takıyorsun hemencecik emniyet kemerini söyle bakalımmm?..Ahh bir de üre bakalım..Üre de o zaman gör dünyeviyatı sen.. Evet asıl sınav daha yeni başlıyor aslında...Hayırlı Ramazanlar!
20090807
Geçtiğimiz bir hafta boyunca Bodrum'daydım.Çok küçük yaşlarımda hayal gibi hatırladığım seferi saymazsak ilk gidişimdi denebilir.Bu tatilimizde dinlenmeyi aklımızda tuta tuta ben ve eşim nam-ı diğer iki kafadar koyulduk yola.Malum Bodrum yolu bu, git git bitmiyor.Yaklaştıkça hava nemleniyor; bulutlar, karalar, bunaltılar, kuraklıklar seyreliyor.Yola çıkmadan bir gün önce ayarladığımız, Bodrum'a gelince otellerin doluluğunu görüp ne kadar da "ballı" olduğumuzu anladığımız otelimize, Forever Club'a yerleşiyoruz.Hatta bu gerçeği farkedemeyen biz, bir de odamız yarı deniz manzaralı diye hayıflanıp danışmadaki arkadaşa değiştirmesi için türlü şirinlikler yapıyoruz...
Ohhh Bodrum,ne güzel bir yermişsin sen öyle.Durmuyorsun,sürekli koşuyorsun,zıplıyorsun,oynuyorsun sanki..
Her türlü tatil anlayışındaki misafirini doyuracak usta bir hancı sanki bu Bodrum.Biz de dinlenme niyeti ile çıktığımız tatilimizi saptırmadan ufak tefek de olsa faaliyetlerde bulunduk.Bir kere otelimizi beğendik.İçmeler mevkiinde,yani şehrin göbeğinde,denize sıfır, beş yıldızlı, her şey dahil bir oteldi.Buraya kadarı klasik zaten. Ama şaşırtıcı olan kısmı yemeklerinin lezzetiydi. Sanki mutfaklarında onlarca anne çalışıyormuş tadında yemekleri vardı.Deniz,havuz ve akşamları otel dışı aktiviteler planlayan herkese tavsiye ediyorum.Biz bir günümüzü de Dedeman Aqua Park'ta geçirdik.Giriş ücreti bence tuzluydu,ayrıca içerideki yiyecek ve içecekler de oldukça pahalıydı.Gidecekler varsa hazırlıklı olsun.
Bodrum'a gidip de Antik Tiyatro'da konser izlememek olmazdı sanırım.Biz de Sertab Erener'i dinledik.Devleşti de devleşti küçük kadın. Roller Coster'dan aşağı düşer gibi heyecanlandırdı bacaklarıma kadar, Aşk'ı söylerken..
Sonra ünlü Catamaran Marine Club'a gittik. 1500 kişi kapasiteli bir yüzer disko. Gece 01:00'de Bodrum Kalesi yakınından hareket edip belli koyları dolaşarak sabaha karşı geri dönüyor.Bu süre zarfında gemiyi terk etmek isteyenler de ücretsiz olarak motorla -biraz da tıklım tıkış şekilde- kıyıya bırakılıyor.Dans pisti camdan olduğundan dansederken balıkları görüyorsunuz.Kız kıza gidilecek bir mekan değil. İnanılmaz canlı şovları var ki sanırım ününü de buradan alıyor. Her türlü cinsel tercihi olan kişilere hitap edecek bir şov ekibi mevcut.Böyle ilginç dansçıları hayatında ilk defa gören ben ve benim gibiler de dansetmek yerine ağzı açık şekilde gösterileri izliyor:) Ben çektiğim ayrıntısı az bir resmi koyuyorum gerisini de siz araştırın:))
Bunlar dışında yat gezilerini öneririm gerçekten keyifli geçiyor.Salı akşamları İbrahim Tatlıses,Cuma akşamları Ferhat Göçer, Pazarları Tan, haftanın birkaç günü Fatih Ürek gibi birçok ünlü Bodrum'da sahne alıyor. Biz sadece bir haftamız olduğu için bu kadar yormak istemedik kendimizi ama bir dahaki sefere mutlaka eğlenmeyi seven arkadaşlarla gitmeye kararlıyız.
Ben Bodrum'u çok sevdim.
20090722
"DEPRESYON NEDİR?
Depresyonun temelinde daha önceden isteyerek ve severek yaptığı günlük aktivitelere karşı isteksizlik ve hayattan zevk
alamama durumu vardır. Ek olarak depresyondaki kişide kederli ve üzgün bir duygudurum ile birlikte görülen bazı değişiklikler zamanla oluşur. Bu durumda kişi her şeyi olumsuz olarak değerlendirerek karamsarlık düşünceleri ile geçmişi ve geleceği düşünmeye başlar. Bu düşünceler istemese de kişinin aklına gelir. Yani günlük yaşantıda her şeyin olumsuz taraflarını görür.
1. Olumsuz üçlü: Kişinin kendine, çevresine ve geleceğe yönelik olumsuz
değerlendirmelerde bulunması.
-Olumsuz Olayları Abartma
-Olumlu Olayları Küçümseme
-Olumsuz Olaylardan Yola Çıkarak Aşırı Genellemelerde Bulunma
-Ya Hep Ya Hiç Tarzında Düşünme
-Olaylardan Keyfi ve Kendine Göre Çıkarsamalarda Bulunma
20090715
20090702
"Bir süre ambulans doktorluğu yapmıştım. Öyle zordur ki içeride saniyelerle yarışırken, ambulans şoförünün yerinde duramadığını ve parmaklarının direksiyona geçtiğini görürsünüz.
Haklıdır çünkü biz sürekli "Daha çabuk daha çabuk" derken, öndeki araçlar bir türlü ilerleyemez ve şoför bir türlü sol şeritte olmasına rağmen yol alamaz.
Trafik karışır... Korna sesleri... Bir karmaşa... Ambulans sireni ve kriz...
Ambulans sol şeritten sirenle gelirken, kendi şeritlerinde olmadığı için sağ şeritteki arabalar gayet rahatlar. Oysa bu siren sağ şerittekiler için! Çünkü sağ şeritteki araba duracak, önünde yer açılacak ki soldaki arabalar bu boşluğa girip sol şeritteki ambulansa yol açsın. Yoksa sağ şerit yol vermeden ilerlemeye devam ederse soldaki arabalar nasıl yol versin ambulansa?”
Bu aralar bu konu hakkında internette, yazılı basında, okul panolarında vs. güzel çalışmalar görmeye başladım.Yıllar boyu yüreğimizde büyüttüğümüz üzüntümüz artık bu yollarla dilleniyor. Kendi dilini doğru yazıp konuşamayan toplumların kültürlerini zamanla kaybedeceğine inanıyorum.Elimden geldiğince doğru olanı kullanmaya yıllardır özen gösteriyorum.Bu özeni gösteren insanlara da hayranlık duyuyorum. İster istemez yabancı sözcükleri kullansak da en azından bu sözcüklerin Türkçe olanlarından daha iyi vurgu yapmada kullanmanın etkisiz hale geldiğinin artık farkında olalım.Bir de benim için sıkıştığım anlarda yol gösterici olan Türk Dil Kurumu'nun web sayfasına bir göz atmanızı şiddetle tavsiye ederim; http://www.tdk.gov.tr/.
20090617
20090615
20090608
20090607
Bugün çok güzeldi gerçekten.Uzun zamandır bu kadar rahatlatıcı bir gün geçirmemiştim. İlk defa Odtü Eymir Gölü tesislerinde bir gün geçirdim.Ankara'daki küçük ve gizli bir cennet diyebileceğim kadar huzurlu bir yer Eymir Gölü Tesisleri.Şimdiye kadar bu mekana karşı bu kadar kayıtsız kalarak ayıp etmişiz doğrusu. Sevgili eşim ve ben Ankara merkeze bu kadar yakın ama Ankara'dan bir o kadar uzak bu yere tabiri caiz ise "dadanacağız". Üyelik sistemi ile çalışan merkeze üye olmayan araçlar alınmıyor (biz biraz yalvararak girdik) fakat park yerinden yürüme mesafesi çok da uzun değil.Hem hoş bir restoranı ve bir kaç adet de büfesi var.Gölün kenarında birçok minder var ve insanlar kendilerini doğanın kucağına teslim ederek güzel bir gün geçiriyorlar.Her şeyden güzeli de gölde binebilmeniz için su bisikleti ve kayık kiralayabilmeniz.Biz de 1 saat boyunca kayık kiralayarak gezdik.İnanılmaz güzel bir deneyimdi. Ankara'lılar için kesin anlam taşıyacağına eminim yazdıklarımın.Siz de bu fırsatı kaçırıyorsanız haftaya toplayın her şeyi ve düşünmeden Eymir'in yolunu tutun derim.
20090606
20090521
Sabahtan beri ComedyMax ve DiziMax izleyip durdum. Belli dizilerim var ne zaman olsa izleyebilirim. Mesela According To Jim, Everybody Loves Raymond, The Cosby Show, Pshyc,NCIS, Without A Trace...En çok da According To Jim'den keyif alıyorum. İzlemeyenler için biraz konusundan bahsedeyim; Jim (James Belushi),bir banliyöde yaşayan, kaba, sevecen , eğlenmeye, yemeğe düşkün ve karısına aşık bir babadır. Cheryl adında güzel,akıllı ve özverili bir bayanla evlidir ve iki kızı bir oğlu vardır: Gracie, Ruby ve Kyle. Büyük,buzdolabı tıka basa dolu:),tipik bir Amerikan banliyö evinde yaşamaktadırlar. Jim kayın biraderi ile beraber bir inşaat şirketinde çalışmaktadır ve birbirleri ile takılmaktan çok zevk almaktadırlar. Bunun yanında Jim, baldızı Dana ile asla geçinememektedir.Her bölümde farklı şeyler yaşanan bu dizide sanki kendimi buluyorum.Çünkü gerçekten kocaman bir aileler,komikler ve çok sıcaklar. Bu dizi Amerika'da aslında 2001 yılında yayına girdi ve yanlış bilmiyorsam 6 sezondan fazla çekildi ve 2008'e kadar sürdü. Evde boş vaktiniz varsa ve televizyonda diziyi görürseniz sakın kaçırmayın derim.Herkesin kendinden bir parça bulacağını düşünüyorum.
Geçen Cuma evde canım sıkılınca kendime bir sinema seyri ısmarlamaya karar verdim ve doğru CEPA'nın yolunu tuttum. Ankara'lılar bilirler Cepa Eskişehir yolunda bulunan yeni alışveriş merkezlerinden biridir. Canım duygusal-komik-kızsal bir filme gitmek istiyordu doğrusu ve bir de baktım ki "Erkekler Ne Söyler, Kadınlar Ne Anlar" adlı bir film gösterimde. Gözlerim parladı ve hemen bilet aldım. Bir de bu film haftanın filmi olduğundan sadece 5TL'ye izleniyormuş. Bu uygulamayı ilk defa gördüm işime de geldi. Filmin içeriğinden tabiiki bahsetmeyeceğim (hala vizyonda olduğundan) fakat herkesin -özellikle bayanların- kendinden,çevresinden bir şeyler bulabileceğine ve bu filmin belki de esin kaynağı olabileceğine şüphem yok. Bazen kız arkadaşımın onu terk eden sevgilisinin sadece ve sadece hatta basitçe "onu artık istemediğinden" terk ettiğini bilsem de bunu bu şekilde söylemiyorum. Aslında gerçekleri insanlara farkettirmeye bayılsam da aklıma "ya bu hikaye farklıysa? ya çocuk sevgili kız arkadaşıma muhteşem bir aşkla dönüp evlenme teklif ederse? ben de "çocuk seni istemiyor işte anla" diyerek bu sürece olumsuz etki edersem?" diye düşünmekten vazgeçemediğim için fikrimi kendime saklamayı tercih ediyorum..İşte bu filim tam da aslında bu durumlarda erkeğin basitçe ve sade bir şekilde kadını istemediğini fakat kadının kendi durumunu bir "istisna" görerek boşa vakit harcadığını (ya da aslında evet istisna mı olduğunu?!:)) anlatıyor..Benim gibi duygusal komedilerden hoşlanıyorsanız, insan davranışlarındaki kodları çözmeyi kendinize iş edinmiş biri iseniz bu filmi kesinlikle tavsiye ederim..Ben cidden keyif aldım.
20090427
EV HANIMI OLMAYI SEVİYORUM!! :))
4.haftama girdim bu meslekte..hala sıkılmadım.ahaha hiçbir şeyi yetiştiremiyorum..İşten ayrılmadan önce dalga geçerdim ev hanımlarıyla;
"-Bugün bluzumu değiştireceğim
-Elektrik faturasını yatıracağım
-DoğalGaz alacağım
-Mutfak alışverişi yapacağım
Çok yoğun bir gün,bunların hepsini nasıl yetiştireceğim bilmiyorum" diye strese giren ev hanımlarını hem sevimli hem de hayatın gerçeklerinden bi'haber bulurdum. Hatta bu yüzden onları işte şanslı bulmuşumdur..Bi'haber olmak; ölene kadar sürdürülebilirse çok büyük bir şans oluveriyor.
Ama Evet yetişmiyor cidden:)) Ben de yetiştiremiyoruM.. Çalışma yaşamında sabah 9'dan akşam 20:00'ye kadar ne harikalar yaratırken,nelerin nelerin bir gün içinde tamamlandığına şaşarken ve hatta bazen hakikaten meleklerin yardım ettiğine emin olurken de ben mutlaka bir şeyler yetiştiremiyordum..Ama bu sefer farklı tabi.Şirin bir tembellik var.Yavaşlık var, kendini yormaya kıyamamazlık.Ve ben bunu SEVİMLİ buluyorum şimdilik..
MERHABALAR BEYLER, BAYANLAR, ANNELER,ÇOCUKLAR,AŞIKLAR,SEVDALILAR, ÇOK ÇALIŞANLAR,ÇOK PARALILAR, ÇOK ÇİRKİNLER, ÇOK SEMPATİKLER,ÇOK ZAYIFLAR,ÇOK PARASIZLAR,ÇOK AÇLAR,ÇOK BONKÖRLER,ÇOK TEMBELLER VE ÇOKCA OKUYANLAR;ÇOKCA YAŞAYANLAR..