kendine göre haklı bi neden bularak haksız bir davranışta bulunma hakkını elde ettiğini düşünmek çok acı. değer yargıların evrensel değil nihayetinde. bu da akşamdan aklıma takılan bir söyleme cevabım, tabi konunun muhattapları bunu okumayacak.
"başarılı bir şair olmak için gerçekten de ya ölmüş olmak gerekir ya da kıvırcık saçlı olmak." buna sakınlıkla katılmıyorum da yazmak istedim, kafam bomboş oldu gibi geliyor. yo havaların suçu yok, sen yine de gel. son cümlemle de hep bi belirsiz "o" ile uğraşan kız bloglarına atıfta bulundum, çaktırmayın.