Vasily Isaakovich Talash, fakir bir köylü ailesinin Gomel bölgesindeki Petrikovsky ilçesi Belka kasabasında yılın Aralık 25'inde doğdu. Babası tüm hayatı yerde çalıştı, sırtını eğdi, ama zengin olamadı. Evlendikten sonra toprağın tahsis edilmesini oğluna bile ayıramadı, bu yüzden Basil komşu Novoselka köyündeki primaklara gitmeye zorlandı. Daha iyi bir yaşam için umut Polonya işgalinden geçti. İşgalciler, köylülerle alay etti ve soydu. Yerlilerin daha bilinçli olanları protesto etmeye, birleşmeye, kavga etmeye kalkmaya başladı. Bu yoldaki ilk yollardan biri Novoselki Vasily Talash köyünden gelen köylü idi. Üstlenmen gerektiğini anlamıştı. silâhyalnızca kendi iyiliğini değil, aynı zamanda onurunu, vatanını kurtarmak için.
Polonyalıların köye gelmeden önce, komutanı Vasily Talash ile görev yapan Kızıl Muhafızların bir kopması vardı. Sık sık düşman kampındaki bilgi için Basil'i gönderdi. Poleshka'nın öğrendiği her şey komutan tarafından Kızıl Ordu'nun ana güçlerinin görev aldığı Petrikov'a komuta edildi. Kızıl Muhafızların yardımıyla bir partizan müfrezesi organize edildi. Talash oybirliğiyle komutan seçildi.
Doğrudan savaş operasyonlarına dahil olmanın yanı sıra, Vasily Isaakovich, Kızıl Ordu komutasına yeraltı literatürünü ön hattın arkasına ve Polonyalı askerler arasında dağıtmak için önemli görevler verdi. Talash, Pripyat'ın sol yakasını, yerleşimlerin yerini biliyordu ve defalarca Novoselki, Kuritichi ve Petrikov'da keşfe çıktı. Birkaç kez Polonyalılar tarafından yakalandı ve sadece doğal ustalık ve kurnazlık yüzünden serbest bırakıldı.
Yerel köyü Polonyalılardan kurtarmak için yapılan ilk savaş operasyonu başarılı oldu. Kendi kuvvetleriyle kopma, ilerleyen Sovyet birliklerine değerli yardımlar sağlayan Novoselok'tan Beyaz Direkleri kesti.
1920'te takım Kızıl Ordu'nun birimlerinden birine katıldı. Talash sağlık nedenleriyle hizmet edemedi (tifo ateşi yaşadı) ve kendi köyüne geri döndü.
Çevredeki köylerde yoksulluk ve açlığın egemen olduğu yerler. Yetkili dedesi Talash, Novoselkovsky Köy Meclisi başkanlığına seçildi. O zamanlar zaten 77 yaşındaydı. Yeni endişeler omuzlarına düştü, ancak enerjik olarak işe koyuldu, köyün restorasyonu ile ilgili konuların tartışıldığı Petrikov Volost Sovyetleri Sekizinci Kongresi'ne delege oldu. Vasili Isaakovich, vatandaşlarına yeni bir hayat kurmaları için yardım etti ve en zor durumlardan kurtulmanın yollarını buldu. Kısa bir süre içinde ekim için tahıl satın aldı, itfaiyecilere, yangın mağdurlarına yanmış evleri yeniden inşa etmeleri için ücretsiz odun verildi. Büyükbaba Talash, bölgedeki hayvancılık ve kümes hayvancılığının gelişmesi için bir plan hazırlama komisyonunun bir üyesiydi. Petrikov'daki gemi tamir atölyelerini, okulları, tıp merkezlerini açmak ve genişletmek için çok şey yaptı.
Belarus hükümeti, Polesye külçesinin kahramanca yaptıklarını çok takdir etti. İşte BSSR’nin CEC Başkanlığı’nın Şubat 6 1928’in kararından bir alıntı: “Bu çalışmayı başarmak için, Mozyr Bölgesi Petrikov Bölgesi Belka köyünden Talash Vasily Isaakovich’i İşçi Kızıl Bayrak Afişi’ne layık gör. O günlerde verilen bu ödül nadir ve ağırdı.
Polessian köylü Yakub Kolas ile görüşmek üzere iki kez Minsk'e geldi. Tam o sırada, "Drygva" hikayesi yayınlandı. Tafat Büyük Talash eserleri dikkatlice okuyup yeniden okudu. Kahramanlar arasında, isimlerinin değişmesine rağmen, yoldaşlarını silah olarak tanıdı.
Talash’ın Yakub Kolas’la ilk buluşması Minsk’te gerçekleşti, hikayeyi okuyan dedesi Talash yazarla şahsen tanışmaya karar verdi. O zamanlar, Yakub Kolas, Bilimler Akademisi'nin başkan yardımcısıydı ve bir gün ofisinin kapısını açtı, dedesi Talash eşiğin üstünde belirdi. Yazar konuğu ağırladı, Minsk'i gösterdi, onu evine davet etti. Genel olarak, Vasily Talash kendisi hakkındaki sanat eserinden memnun kaldı. Ancak ilk toplantısında ve bazı yorumlarda bulundu. Özellikle Talash, kendisini ormanda tutulan Polonyalı askerlerden kaçtığını ve hikayede yazıldığı gibi üç kişiden kaçmadığını vurguladı. Ve kitabın bir sonraki reissue Kolas değiştirildi.
1939'ta, Talash ve Kolas ikinci kez bir araya geldi. “Opera Polesye Ormanları” operası Minsk Opera ve Bale Tiyatrosu'nda sahnelenirken, Yakub Kolas, Vasily Isaakovich'i provalardan birine götürdü ve dikkatlice rahat bir sandalyeye oturttu. Büyükbaba Talash, oyun sanatçısı her zaman şarkı söylemesine çok şaşırdı. Performansın direktörü kendisine ameliyat türünün özünü açıklamak zorunda kaldı. Talash, dedikleri gibi, tatmaya geldi ve sonraki provalara isteyerek katıldı. Özellikle de "Özgürlüğü seviyorum ..." armasını sevdi. Talash partizan ormanı olarak oyunun sahnelerinden birinin yaratılmasına yardımcı oldu. Sanatçı bundan önce düzinelerce skeç yaptı, ama öyle değildi. Çizimler Talash'ı gösterdiğinde şöyle dedi: “Burada bir açıklıkta, kocaman bir terk edilmiş meşe ağacı yatıyordu.” Bilmeden, sanatçının gerekli sahneyi yaratmasına yardım etti.
Büyük Vatanseverlik Savaşı başladığında, Vasily Talash neredeyse 100 yaşındaydı. Nazilerin işgalcileri Vasili Isaakovich'in saldırısı çok zordu. Hala fiziksel olarak göreceli olarak güçlü, güçlü ve çevikti. İnsanları rahatsız eden talihsizliğin, kendisini çok üzdüğü, kalbindeki acıyı hissettiği hissedildi. Büyükbaba Talash’ın hayatı, Novoselki’deki düşmanların gelmesiyle özellikle dayanılmaz hale geldi. Ve yine silahı aldı ve partizanlara gitti. Savaşmak istedi, ancak kadroda, adı zaten tek başına düşmanın silahı olan bu eşsiz kişiyle ilgilendiler. Talash, partizanların muharebelerde ve ablukalarda kullandıkları yerel kabartmanın sırlarını biliyordu. Hatta partizanlar arayışı sırasında tazminat aldığı garnizonlarda düşman tahkimatı dağıtımının operasyonel-stratejik bir haritasını çıkardı. Vasili Isaakoviç'in halkın intikamı saflarında savaştığı, tüm formasyonlara yayıldığı ve yeni güçlerin acelesine neden olduğu söylentisi, onu birliklerinde görme arzusu.
Talash, zengin tecrübesini savaşçılara aktardı, çevre köylerin sakinleriyle toplantılar yaptı, işgalciler tarafından tutuklandığı Petrikov hapishanesinde hapse atılan gazete ve broşürler dağıttı. Serbest bırakıldıktan sonra, CP (B) B Minsk Yeraltı Bölge Komitesi ile işbirliği yaptı.
Ardından Talash’ı Moskova’ya, Panteleimon Ponomarenko başkanlığındaki partizan hareketinin genel merkezine sevk etmeye karar verildi. 1943'in başlangıcında küçük bir Zyslav adasında ormanlar ve bataklıklar arasında bulunan bir partizan havaalanından, büyük Talash anakaraya taşındı. Orada Vasili Isaakovich, o zamanın en iyi oteli olan “Moskova” da yer alan sıcak bir toplantı düzenledi. Büyükbabam yeni bir askeri üniforma giymişti, ama bir haftadan fazla bir süre içinde yoktu ve sonra torunlarını ve oğullarını hediye etmek için bir çantaya sakladı.
Moskova'da, Vasily Talash fabrikaları, fabrikaları, devlet dairelerini, askeri birimleri ziyaret etti, farklı mesleklerden insanlarla bir araya geldi, onlara Belaruslu partizanların askeri sömürülerini anlattı. Öne çıkan savaşçıların önünde sahne aldı. Moskova'da Vasili Isaakovich, Belarus partizörlerine giyim, mühimmat ve yiyecek sağlamada aktif olarak yer aldı. Aynı zamanda, dedesi Talash, Mikhail Kalinin ile Nazilerin ondan aldığı Kızıl Bayrak Nişanı'nın bir kopyasını vermek için dilekçe verdi. İsteği kabul edildi.
Talas'ın işgal altındaki Beyaz Rusya topraklarına yayılan düşmanlara karşı savaşmasını isteyen broşürler. Ünlü partizör, büyükbabası Talash'ın portresinin yerleştirildiği “Poster Fashysk Gadzіnu” gazetesi afişine dikkatlerini çekmedi. Sanatçı Ivan Akhremchik ona cesur, düşünceli ve odaklanmış olduğunu gösterdi. Eski partizanın gözünde - pahalı yerlerde hüzün, Pripyat'ın tatlı kalbinde.
Talash Büyükbabası radyoda çaldı. Ateşli temyizleri savaşçılara ve partizanlara ulaştı, halkın gönüllerinde canlı bir tepki buldu. Aynı zamanda Yakub Kolas, Moskova'ya, boşaltıldığı Taşkent'teki Pan-Slav Komitesi'nde geldi. Bu toplantı üçüncü oldu hikayeler ünlü yazar ve dedesi Talash arasındaki ilişkiler. Bir film kamerada çekildi - Talash, Kolas'a gülümsemeyle dinleyen bir şey söyledi. Bu şaşırtıcı değil - Vasili Isaakovich, iyi bir hikaye anlatan, mizah ile renkli bir adamdı.
Moskova'da Kolas ve Talash’ın resimde ölümsüzleştirdiği üçüncü toplantı sonuncusuydu. Pan-Slav Komitesi'nden sonra Kolas Taşkent'e geri döndü, Talash Moskova'da kaldı. Kızıl Ordu'nun ilerleyen birimleri ile Belarus'a geri döndü. Büyükbaba Talash'a veda eden Ponomarenko, “Yardıma ihtiyacın olursa Minsk'e gel” dedi.
Talash, memleketinden Novoselki'ye döndü ve orada sert bir resim gördü: insanlar açlıktan ölüyor, bütün köyde arabalardan ve traktörlerden bahsetmek yerine tek bir at yok. Daveti kullanmak ve yardım için Minsk’e gitmek zorunda kaldım. Seçkin partizana bir at verildi ve onunla birlikte bir yük vagonunda Gomel'e gitti. Gomel'den Talash yoldan saptı ve yabancılar ormana saldırdılar - atı almak istediler. Ancak, büyükbabası Talash saldırganlara savaş verdi ve o zamanlar zaten yüz yaşında olmasına rağmen, tekrar karga savunmak için muzaffer ortaya çıktı.
Bu at, savaş sonrası zor yıllar ve Talash ile yardım etmeyi asla reddetmediği köylüleri hayatta kalmaya yardımcı oldu. Talash yıllarca direnen Taft, Petrikov ormancı ormanlarında bir iş buldu. İşinden çok sorumluydu, ormanı sevdi, sipariş verdi. Fakat yıllar geçtiler. 23 Ağustos 1946 hayat yılı 103 Vasily Isaakovich, operasyon sırasında Minsk'te öldü.
Belarus'ta, ünlü partizanların anılarını sürdürmek için çok şey yapıldı. Minsk ve Petrikov'daki sokaklar onun adını aldı. Petrikov'un merkezinde, Vasily Talash'a ait bir anıtın dikildiği kahramanlar caddelerine sahip küçük bir park var. Minsk'teki Yakub Kolas Meydanı'nda bir heykel ve mimari kompleks var. Yazar Yakub Kolas ve edebi kahramanlarının heykel grubu figürü, aralarında oğlu Talash ile birlikte ölümsüzleşmiştir. 1989'te, dedenin Talash'in ev müzesi, ünlü partizanların köyünde açıldı. 2012'te Yakub Kolas'ın “Drygva” hikayesine dayanan dört bölümlük bir “Talash” filmi yayınlandı, senaryonun yazarı ve yapım yönetmeni Sergey Shulga.
Büyük Talash ve yazarlara adanmış ateşli çizgiler. Novikov Priboy, "Yüzüncü Partizan" adlı büyük bir ön deneme yazdı. Vasili Isaakovich, Rus şair Alexei Surkov ve Belaruslu Mikhas Mashar, şiirlerini Vasily Isaakovich'e adadı.
Büyükbaba Talash
Belarus partizanlarına adanmış
Gecenin ormanlık bölgelerinde puslu
Yürüyen korku, hışırdayan çimen,
Alman faşistleri uyuyor
Yeni kulübede Talash.
Çam günlük kabin barut gibi kuru
Kötü ateş kurşuntan daha güçlüdür.
Nöbetçi hışırtı duyamıyorum
Çit ve sundurma için.
Alevler alacakaranlıktaki griye çarptı.
Bir gölge uzaklaştı.
Memurlara söyleme
O gece hayal ettikleri şeyi.
* * *
Yıldız alanların üzerinden için smolder
Mavi pus ormanı giyinmiş.
Partizanlar ile oğulları
Eski büyükbabayı pusuya yatırdı.
Geceleri atışlar gevşedi,
Düşman atlıları eziyor.
Yolda yedik duyduk
Talash'ın öfkeli sesi.
Yolda, ormanın ve pastanın olduğu yer,
Cesetler üst üste dizilir.
Orada ne vardı Kim söyleyecek
Ölü adamlar konuşmuyor.
Ormanın yeşile hışırttığı yerde,
Yeşil hayat nerede?
Karanlık gece trenleri
Yokuş aşağı uçtu.
Issız bir istasyonda
Nöbetçi tozun içinde yatıyor.
Düşman Partizanlar tanklar
Park yerinde, ateşe verildi.
* * *
Arı kovanı geçmiş köpek geçmiş
Avenger yürür - gri dede
Işık gölge torunu Mijasik
Büyükbaba izini kapsar.
Bataklıklarda, kuzgunlarda,
O sığınağın içinde, sonra kulübenin içinde.
Genç dövüş basamağı
Eski dede Talash yürür.
Pripyat ve Sozh yüzünden,
Kararsız ve zorlu
Yaşlı adamlar ve gençler
Avenger'ın sırtı seslidir.
Tafat Büyükbabası sırtını ağrıyor,
Alevler kaşların altından attı
Yerli Krajina savaşında
Büyükbaba oğulları tıklar.
Alexey Surkov. AKTİF ORDU
15 Ağustos 1941, "İzvestia", SSCB *.