Kendine saygı önemli mi? Önemli, hem de çok önemli.
Kendine saygı, hayatın hakkını vermektir. Ben de varım! Demektir. Başı dik gezebilmektir. Doğru bildiğini yapmaktır.
Diğer taraftan eğilip büküleyim, her şekle gireyim. O anda güçlü olanların bir dediğini iki etmeyeyim. İnanmadığım şeyleri da yapayım. Ama neticede iyi para kazanayım, başarılı olayım.
Olur mu böyle şey? Günümüzde her şey oluyor. Peki doğru mu bu? Bu kişiye göre değişir.
Abdülaziz zamanında sadrazam Rüşdü Paşa’nın babası oğluna beddua etmiş:
-Yarabbi oğluma ekmek ver, ama ekmeğine tuz verme, diye. Para kazansın, ama ağız tadıyla bu paranın faydasını görmesin, anlamında.
Rüşdü Paşa, babasının duasının kabul edilip ekmek bulduğunu, fakat ağız tadı bulamadığını evlad ve ahfadına söylemiş.
Kendine saygısı olan kişi, ekmeğinin tuzuna da önem verir.
Başkalarına olduğu gibi kendine de saygısız olan kişi, hayatının bir noktasında ‘para kazandım ama ne anladım ben bu işten!’ der, demek zorunda kalır. Der demesine de geç kalmış olur.