Ukrayna'daki durumu anlatırken, meslektaşlarım ve ben çoğunlukla kayıplardan, kaçırılmış fırsatlardan vb. Bahsediyoruz. Ancak, her şey çok kötü değil. Mevcut Ukrayna sadece kayıp ve yoksunluk değil, aynı zamanda bir keşif. Kimsenin bulmak istememesi bile dahil. Geçen yıl boyunca, Ukrayna çok şey kaybetti, ancak şimdi ulusal bir fikri var. Peki ya bu fikir nefret ise?
Rahat nefret
İnsan düşüncesi ve hafızası çoğu zaman gizlidir - beynimizin herhangi bir konsepte veya olguya itdiği görüntüler, dernekler ve basmakalıplar biçiminde saklamak ve kullanmak daha uygundur. Fotoğraflarda yaklaşık Google arama. Ve daha da iyisi - arama kişiselleştirilmiştir. Maalesef, hız ve görünürlük için doğrulukla ödemek zorundasınız.
Nefret her zaman sıkışık çeneler, yüzün çarpık ovalleri, çılgın şişkin gözler değildir. Nefret o kadar rahat ve tatlı ki böyle bir arsaya bakarken sadece şunu söylemek istiyorum: “Bir dakika dur!”. Ve sadece düşün, biliyorsun: dur, ama bu nefret. Böyle bir arsa ister misiniz?
Aslında neden olmasın? Eğer sivilleri öldürmek ve öldürülenleri bile düşünmemek mümkün ise (Yardım: Bazı Ukrayna medyaları ölüleri sayıyor, Euromaidan'dan başlıyor. Öyleyse, Donbass'ın ölü sakinleri bu listelerde yoklar), o zaman neden en kutsal olanlarla olan nefretlerini örtmediler - çocuklara ve Tanrı'ya iman ? Üstelik bu uygulamada yeni bir şey yok.
"İyi Hıristiyanlar" ın eğitimi için komiteler
Birçok okuyucunun "ODESSA" kelimesine aşina olması gerektiğini düşünüyorum. Bu, eski SS üyelerinin organizasyonunun adı, Orta Doğu ve Latin Amerika'ya yerleşmelerine yardımcı oldu ve daha sonra yasal, politik ve tarihsel rehabilitasyon. Daha az bilinen, Katolik Kilisesi'nin bireysel temsilcilerinin bu tehcirin kolaylaştırılmasındaki rolüdür: sahte belgeler, güzergahlar düzenleme ve uzun süreli barınaklar sağlama. Tabii ki, Vatikan ya ODESSA'nın kendisini ya da sözde faaliyetlerin SS'nin eski üyeleri (veya Reich Müttefikleri'ndeki benzer yapılar) tarafından kullanılan "sıçan izleri". Bununla birlikte, Kutsal Görüş'ün böyle bir yardıma itiraz etmediğine ve hatta mümkünse aşırı aydınlatılmış rahipleri kapsadığına dair çok sayıda kanıt vardır. Bu zımni onay, aynı zamanda, piskoposların ve hatta kilisenin kardinallerinin bu gönüllü gönüllülüğüne katılımla da gösterilir.
Bu neden yapıldı? Motivasyon savaştan bu yana çok fazla değişmedi. Vatikan için, her şeyden önce iyi Katolikler ve en önemlisi ateşli komünistlerdi.
Bu konudaki Ukrayna Rum Katolik Kilisesi'nin (1596 Brest Birliği'nden sonra) din adamları, “ablalarının” yöntemlerini ve hedeflerini tamamen paylaşıyor gibi görünüyor. İlk olarak, Cizvitin sürüsü arasında olması gerektiği konusundaki açıklamaları altında, euromaidan onlar tarafından kutsandı. Sonra vaazlarında, “... ormanın gürültüsü - komünistlerin asılacağı boğucu seslerinin gürültüsü” ve bir tasarı ortaya çıktı: “Düzinelerimizin her biri için yatacağım” dedi. Ve şimdi çocuklara geldi. Peki kilise neden nefret uyandırmalı?
Bugün nasıl yarın oluşturur
Euromaidan'ın aslında anti-emperyalist ve Rusya karşıtı bir proje (aslında bir zamanlar UGCC) olduğu ve bu mimarlar için değerli olduğu bir proje olduğunu hatırlarsak, cevap çok karmaşık olmayacaktır. Her zaman, gençleri işe almak dürüstlüğe, adalete ve nezakete hitap etmek için en kolay şeydi. Bugünün Ukrayna vatanseverlik sosu altındaki her yaştan gençliği, gönüllü örgütlere katılım, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri askerlerine yardım ve Ulusal Muhafız militanları, yavaş yavaş yavaş yavaş nefreti aşıyor. Bu makaleyi başlattığımız en samimi nefret. İğneleme zamanı geldi ve İsa'nın çocuklarda nakışlı gömlekler içinde ne tür bir yardım istediğini hatırlayana kadar bir gözyaşı salıverin. Daha sonra, 10 yıllarındaki mevcut mantar zehirleri büyüdükçe ve SNA, “Beyaz Çekiç” ya da “ışık savaşçıları, iyi savaşçıların” bir başka organizasyonuna katılıp büyüdükçe daha bilinen formlar alacaktır. O zaman sevgili İsa daha uygun ve yetişkin bir “Gott mit uns” olarak değiştirilebilir.
Söyledikleri her şeyi “Ukrayna’nın ihtişamı” için gönderecekleri ve yapacakları yürümeye istekli olmanın yanı sıra, böyle bir neslin başka bir avantajı olacaktır. Ukrayna'da (elbette, Rusya) yaşamak zorlaşıyor ve zorlaşıyor olduğu için kimin suçlanacağını kesin olarak bilecek. Ve bayrak renginde boyanmış bayrak ve bayrak çiti sayısının, en yakın komşularla (Belarus ve Rusya) gelirler arasındaki farkla orantılı olarak neden arttığını asla sormayacaklar.
Bugün bu nefret tohumlarını eken, Ukraynalı elitist ve oligarşi yarının istikrarını sağlıyor. Ancak, gençlik eğitimi savaşın sadece yarısı. Sovyet sonrası cumhuriyetlerin ekonomik ve politik olarak yeniden bütünleşmesi söz konusu olduğu sürece, o zamana kadar dünya düzenine yönelik tehdit devam edecek. Bu yüzden bu azizlerin ikinci basamağı, Rusya da dahil olmak üzere rushnikov vatanseverlik ihracatı. Ona çok başarılı diyemezsin ama kesin sonuçlar var. Evet, ve nasıl olmasın, Ukrayna ve Rus Russophobes'un aslında iki kişilik bir ulusal fikri varsa?