A birkaç ay 1980 ABD başkanlık seçimlerinden önce George HW Bush Pekin’i ziyaret etti. Soğuk bir karşılama aldı. Birkaç gün önce Bush’un başkan yardımcısı adayı Ronald Reagan, Çin’in kendi toprağı olduğunu iddia ettiği Tayvan ile resmi ilişkiler kurmak istediğini söyleyerek Çin’i kızdırmıştı. Dışişleri bakanı, tıpkı Çin’in ABD başkanlık yarışına müdahale etmeyeceği gibi, Amerika’nın da Çin’in “iç işlerinden” uzak durması gerektiğini söyledi.
Reagan’ın zaferi ihtimali yalnızca Çin liderlerini değil aynı zamanda ihracatçılarını da endişelendiriyordu. Reagan’ın rakibi Başkan Jimmy Carter döneminde Amerika onlara “normal” ticari ilişkiler kurma iyiliğini yapmıştı; bu da Amerika’nın diğer iş ortaklarının çoğuna uyguladığı aynı düşük gümrük vergileriyle karşı karşıya kaldıkları anlamına geliyordu. Ancak bir sorun vardı. Normal ilişkilerin her yıl Başkan ve Kongre tarafından onaylanması gerekiyordu. Reagan bunları iptal eder mi?
Çinli ihracatçıların yanı sıra onlardan satın alan ve onlara yatırım yapan Amerikan şirketleri de şimdi başka bir geveze ve karizmatik başkan adayı olan Donald Trump’ın benzer tehdidiyle karşı karşıya. Kasım ayında kazanması halinde, Çin mallarına %60 veya daha fazla gümrük vergisi uygulayarak 2018’de başlattığı ticaret savaşını tırmandırmakla tehdit ediyor. Müttefikleri ayrıca Çin ile 2000 yılında “kalıcı” hale gelen normal ticari ilişkilerin yürürlükten kaldırılmasını da savundu. Rochester Üniversitesi’nden George Alessandria ve dört ortak yazar tarafından hazırlanan yeni bir makale, ihracatçıların Reagan’ın tehdidine tepki verme şeklinin öğretici olabileceğini öne sürüyor. yeni ticaret savaşları.
Dış pazara girmek her işletme için maliyetlidir. Richard Baldwin’in yaptığı gibi, önce bir “sahil başı” oluşturması gerekiyor. IMD Lozan işletme okulu, dağıtım kanalları oluşturarak kendisini potansiyel alıcılara tanıtarak ve ürünlerini yerel düzenlemelere uygun hale getirerek yazdı. Bu ön maliyetlerin çoğu sabittir (satışlar düşük olsa bile ödenmesi gerekir) ve batıktır (iş toplanıp ayrılırsa telafi edilemezler).
Bunun iki sonucu var. Küreselleşme çağında bile ihracat şaşırtıcı derecede nadirdir. Fransız üreticiler üzerinde 1985 yılında yapılan bir araştırma, bunların yalnızca %15’inin dış pazarlara satıldığını ortaya çıkardı. Kolombiya fabrikaları üzerinde yapılan bir araştırmada bu rakam %26 idi. Bay Alessandria ve meslektaşlarına göre, hiper-küreselleşme çağı olan 2000’li yılların ortalarında Çin’de bile ihracatın yaygınlığı %59’dan (mobilya imalatında) %12’ye (kağıt ve baskıda) kadar değişiyordu. Diğer bir sonuç ise ihracatın kalıcı olmasıdır. Bir şirket bir kez sınır hattını kurduğunda, nadiren ülkeyi tahliye eder.
Şirketler, ödüllerin yeterince büyük olacağına ve ön maliyetleri haklı çıkaracak kadar uzun süreceğine inanmalıdır. Tarife artışları ve ticaret savaşları ihtimali bu hesaplamaları daha da zorlaştırıyor. Bay Carter Çin’e uygulanan gümrük vergilerini düşürdükten sonra bile ülkenin ihracatçıları bunları artırma olasılığını tartmak zorunda kaldı. 1980 öncesi tarifelerin daha sonra uygulanan “normal” tarifelerden çok daha yüksek olduğu oyuncak gibi sektörlerde korku çok şiddetliydi. Benzer şekilde, Bay Trump 2018’de Çin’e yönelik gümrük vergilerini artırdıktan sonra bile ihracatçılar bunları düşürme olasılığını tartmak zorunda kaldı.
Çin’den Amerika’ya ihracat yapmak Amerikan ticaret politikası açısından bir kumardı ve aslında öyle olmaya da devam ediyor. Bahis yapısı, şirketlerin karşılaşacakları oranlara ilişkin inançlarını yansıtır. İktisatçılar bu inançları doğrudan gözlemleyemeseler de bunları yansıtan ihracat kararlarını gözlemleyebilirler. Alessandria ve ortak yazarları, Amerika ile Çin arasındaki ticaretin zaman içinde nasıl geliştiğini ve üründen ürüne nasıl değiştiğini inceleyerek şirketlerin gelecekteki Amerikan tarife politikası hakkında ne düşünmüş olması gerektiği sonucunu çıkarabilirler.
1980’deki tarife indirimlerinin inandırıcı hale gelmesinin zaman aldığına inanıyorlar. Birkaç yıl boyunca Çinli ihracatçılar trendin tersine dönme ihtimali %70 veya daha fazlaymış gibi davrandılar. Riskler, Reagan’ın 1984’te Pekin, Şanghay ve Xi’an’a kendi ziyaretini yapmasından sonraki on yıl içinde azaldı. onun yemek çubukları). .) Çin 2001 yılında Dünya Ticaret Örgütü’ne katıldığında bu olasılık yaklaşık %5’e düşmüştü.
Bay Alessandria ve ortak yazarları, 2018 ticaret savaşının dinamiklerinin benzer göründüğünü ancak bunun tersi olduğunu yazıyor. Bay Trump’ın ateşli söylemine rağmen Çinli ihracatçılar onun gümrük vergilerini öngörerek hareket etmediler. Savaş başladığında, hızla sonuçlanmasını bekliyorlardı. 2019 ve 2020’deki eylemlerine bakıldığında savaşın yakın zamanda bitme ihtimalinin %90’dan fazla olduğu tahmin ediliyordu. Bay Trump görevden ayrıldığında ve tarifeler onu takip etmediğinde umutları suya düştü. Savaşın sona ermesi olasılığı 2021’de yüzde 46’ya, 2024’te ise yüzde 24’e düştü. Sonuçların paradoksal bir anlamı var: Başkan Joe Biden döneminde gümrük vergilerinin devam etmesi, ticarete Bay Trump yönetimindeki vergilendirmeden daha fazla zarar verdi.
Giderek daha da kötüleşiyor
İkinci bir ticaret savaşı bu kadar zararlı olur mu? Bay Trump’ın son tehdidinin pervasızlığı her iki yolu da kesiyor. Bir yandan, %60’lık bir genel tarife, 2018’de dayattığı %25’lik tarife hedefinden çok daha yıkıcı olacaktır. Ancak baş döndürücü yükseklikleri, bunların sürdürülmesini zorlaştırabilir. Çok fazla tüketiciyi rahatsız ederlerse, çok fazla Amerikan işletmesine zarar verirlerse veya borsa üzerinde çok ağır bir etki yaratırlarsa, nispeten kısa ömürlü olabilirler. Çinli ihracatçılar 2018 öncesinde Sayın Trump’ın ticari tehditlerini ciddiye almıyordu. Aynı hatayı bir daha yapmak istemeyecek olsalar da Sayın Trump’ın en zarar verici politikaları görev süresinden sonra da devam eden ve kalıcı hale gelen politikalardır. Ve Bay Trump’ın başkanlık kampanyası sırasında söylediği her şey gerçekleşmiyor.
Aynı şey Reagan için de geçerliydi. Tayvan’la resmi ilişkileri yeniden kurma arzusunu hiçbir zaman yerine getirmedi. Pekin’de Bush, sözlerine ilişkin öfkeyi bastırmaya çalıştı. Çin dışişleri bakanına yanıt olarak, “ABD seçimlerinin dışında kalma konusundaki görüşünüze kesinlikle saygı duyuyorum” dedi. “Bazen keşke bu işin dışında kalsaydım diyorum çünkü çatışmalar oldukça sıcak oluyor.” Çinli ihracatçılar ve onlardan alım yapan Amerikalı şirketler için bu yılki seçimler de aynı derecede rahatsız edici olacak. ■
Ekonomi hakkındaki köşemiz Free Exchange’den daha fazlasını okuyun:
İşini yapmayan bir finansal aracın savunmasında (15 Şubat)
Üniversiteler Ekonomik Büyümeyi Sağlayamıyor (5 Şubat)
Biden’ın yeniden seçilme şansı göründüğünden daha iyi (1 Şubat)
Ekonomi, finans ve piyasalardaki en büyük haberlerin daha uzman analizi için, yalnızca abonelere özel haftalık bültenimiz Money Talks’a kaydolun.