”o kadar istiyorum ki bana yazmanı. ne yazdığının önemi yok. dünyanın en gereksiz, en saçma hatta istersen en kırıcı şeyini söyleyebilirsin.
seni özlediğimden ya da geri istediğimden değil. sadece hayatında bu kadar silik olmaya dayanamıyorum. yaşadığımız onca şeye rağmen, hikayemize rağmen sanki yokmuşum gibi, daha kötüsü hiç olmamışım gibi…
lütfen.”
O’nun ilk aşkı olmayabilirsin, son aşkı da; hatta bir tanesi de. Daha önce aşık oldu, tekrar olabilir. Ama şu an seni seviyorsa daha ne olabilir ki? Tıpkı senin gibi, o da mükemmel değil ve ikiniz birlikte asla mükemmel olamayabilirsiniz. Ama şayet o seni güldürebiliyorsa, iki kez düşündürebiliyorsa, kabul edersin ki; insanlar hata yaparlar. Onu seninle tutmaya çalış ve ona verebileceğin her şeyi ver. Seni günün her anında düşünmüyor olabilir ama sana kırabileceğini bildiği bir parçasını verecektir, kalbini. Yaralama onu, değiştirmeye çalışma, çözümlemeye kalkma ve verebileceğinden fazlasını bekleme. Seni mutlu ettiğinde gülümse, kızdırdığında fark etmesini sağla ve yokken özlediğini bil.
“
|—||Bob Marley|