Omurganın dejeneratif-distrofik hastalıkları veya daha basit olarak osteokondroz, yalnızca gezegenimizin artan sayıda yetişkin nüfusunu etkilemekle kalmaz, aynı zamanda çok daha genç hale gelir. Bugün gezegenimizin çalışma çağındaki nüfusunun %80'inden fazlası periyodik olarak omurga ağrısından rahatsız oluyor.
osteokondroz- Omurlar arası disklerde ve altta yatan kemik dokusunda dejeneratif-distrofik hasara neden olan, omurların işlemlerinin kalınlaşması ve omurga boyunca bağların elastikiyet kaybının eşlik ettiği bir omurga hastalığı. Bu, kıkırdak dokusunda yaşlanmaya, dehidrasyona ve stabilite kaybına yol açar.
Osteokondroz, sadece omurgada ağrının veya uzuvlarda hassasiyetin bozulmasının bir tezahürü değil, tüm organizmanın bir hastalığıdır. Ve birçok çalışmanın kanıtladığı gibi, osteokondroz neredeyse tüm iç organlar üzerinde doğrudan bir etkiye sahiptir. Örneğin, servikal omurgadaki bozukluklar görme, işitme, zihinsel ve zihinsel aktivite organlarının işleyişini etkiler. Torasik bölgede, kardiyovasküler sistemin, gastrointestinal sistemin çalışmasını bozarlar. Lomber omurgadaki dejeneratif-distrofik değişiklikler organ sorunlarına yol açar. ürogenital bölge ve alt ekstremiteler dahil olmak üzere küçük pelvis. Örneğin, aynı alt ekstremitelerde çeşitli ağrılar, kas krampları, "sürünen sürünmeler", ekstremitelerin uyuşması ve ardından atrofileri eşlik eder. Bu nedenle bu patolojinin erken teşhisi ve nitelikli tedavisi çok önemlidir. İlk olarak intervertebral fıtık teşhisi ile karşı karşıya kalan birçok kişi, tedavi yöntemlerinin seçimi ile karşı karşıya kalmaktadır. Cerrahi tedavi önerisi birçok kişiyi şokta bırakarak alternatif tedaviler aramaya zorlar. Bazıları hemen geleneksel şifacılara, kemik yapıcılara yöneliyor, diğerleri çeşitli ilaçlar alıyor, diğerleri ise hastalığın çok endişe verici olduğunda tedavi edilmesi gerektiği görüşüne bağlı kalarak hiçbir şey yapmıyor. Bu bağlamda, beyin cerrahlarının kanatlı bir ifadesi var - "fıtık ile yürümek bir el bombasıyla yürümek gibidir, kimse ne zaman patlayacağını bilmiyor! "Ancak ne yazık ki cerrahi tedavi, ister beyin cerrahisi ister ortopedik olsun, her derde deva değildir. Birçok hastada, ameliyattan sonra bile, sikatrisyel adezyonların gelişimi ile ilişkili olarak omurgadaki ağrı devam eder ve sıklıkla nüksler meydana gelir (belirgin bir iyileşmeden sonra hastalığın yeni bir alevlenmesi ("dönüş") - tekrarlayan fıtıklar.
Osteokondroz ile intervertebral diskler en sık etkilenir. Bu eşsiz kıkırdak yıkayıcılar sadece 33 omurumuzu omurgaya bağlamakla kalmaz. İyi çalışma durumu, hareketliliği, esnekliği, esnekliği, yüklere dayanma kabiliyeti doğrudan omurlararası disklerin durumuna bağlıdır. Yükü yastıklamak için yaylı amortisör görevi görürler.
Osteokondroz, yaşamın ilk on yıllarında ve gözlemlere göre erkeklerde kızlardan daha sık kendini gösterir.
Osteokondrozun önlenmesi ve tedavisi ile uğraşmazsanız, hastalık yavaş yavaş tüm omurgayı etkileyerek ilerleyecek ve sonuçta fıtıklaşmış bir diske, sinir uçlarının ve omuriliğin parçalarının sıkışmasına neden olabilir. Şiddetli vakalarda, osteokondrozun sonuçları ancak uzun bir iyileşme ve rehabilitasyon süresi olan cerrahi müdahale ile ortadan kaldırılabilir.
Osteokondroz türleri
Omurganın hastalıktan etkilenen kısmına bağlı olarak, aşağıdaki osteokondroz türleri ayırt edilir:
- servikal osteokondrozveya servikal omurganın osteokondrozu.
- Göğüs osteokondrozuveya torasik omurganın osteokondrozu.
- lomber osteokondrozveya lumbosakral omurganın osteokondrozu.
- Yaygın osteokondroz, Bu, hastalığın aynı anda omurganın iki veya üç kısmına yayıldığı zamandır.
- İlk:Bu aşamada osteokondrozun ana semptomu, vertebral disklerin ilk bozukluklarında ortaya çıkan kararsızlıktır. Kendini kötü ve rahatsız hissetmek.
- İkinci:osteokondrozun ikinci aşamasının ana semptomu disk çıkıntısıdır. Annulus fibrosusun yıkımı başlar, omurlar arasındaki boşluklar azalır, ağrı sendromları ile sinir uçlarının sıkışması mümkündür.
- Üçüncü:osteokondrozun bu aşamasında, halkanın tahribatı, intervertebral fıtıkların ortaya çıkmasıyla ortaya çıkar. Üçüncü aşama, omurganın önemli deformitesi ile karakterizedir.
- Dördüncü:osteokondrozun son ve en şiddetli aşaması. Dolaşmak zorlaşıyor. Herhangi bir hareket akut ağrıya yol açar. Periyodik olarak, durumda iyileşmeler olur ve ağrı azalır, ancak bu açıkça kemik büyümelerinin oluşumunu gösterir. Omurları birbirine bağlarlar, hareket kabiliyetini sınırlarlar ve sakatlığa yol açarlar.
Osteokondroz gelişiminin dört aşaması
Osteokondrozun karakteristik belirtileri
Osteokondrozdan muzdarip hastalar, genellikle uzuvlarda uyuşma ve ağrının eşlik ettiği sürekli ağrıyan sırt ağrısından şikayet ederler. Yeterli tedavinin yokluğunda uzuvlarda kilo kaybı ve atrofi meydana gelir. Ana semptomlar:
- sürekli ağrıyan sırt ağrısı, uzuvlarda uyuşma ve ağrı hissi;
- ani hareketler, fiziksel efor, ağırlık kaldırma, öksürme ve hapşırma ile artan ağrı;
- azalmış hareket aralığı, kas spazmları;
- servikal omurganın osteokondrozu ile: kollarda, omuzlarda, baş ağrılarında ağrı; Aşağıdaki şikayetlerden oluşan vertebral arter sendromunun olası gelişimi: kafada gürültü, baş dönmesi, yanıp sönen "sinekler", gözlerin önünde yanan, zonklayan bir baş ağrısı ile birlikte renkli noktalar. Vertebral arter sendromunun nedeni, hem kemik büyümeleri, disk herniasyonu, intervertebral eklemin artrozu nedeniyle sempatik pleksusunun doğrudan tahrişine hem de omurganın herhangi bir alıcısının tahrişine bağlı refleks reaksiyonuna yanıt olarak spazmı olabilir. Vertebral arter sendromunun varlığı, varsa, koroner veya kardiyomüsküler patolojinin seyrini kötüleştirebilir;
- torasik omurganın osteokondrozu ile: göğüste ağrı (göğüste bir "hisse" gibi), kalp bölgesinde ve diğer iç organlarda;
- lumbosakral omurganın osteokondrozu ile: sakruma, alt ekstremitelere, bazen pelvik organlara yayılan sırt ağrısı;
- sinir köklerine zarar (fıtıklaşmış intervertebral diskler, kemik büyümeleri, spondilolistezis, spondiloartroz ile): ağrı ve bozulmuş hassasiyet, hipotrofi, hipotansiyon, innerve edilen kaslarda zayıflık, reflekslerde azalma.
Osteokondroz teşhisi
Hastanın ilk muayenesi sırasında bir ön tanının oluşturulması gerçekleştirilir. Muayene genellikle hastanın ağrı, şekil bozukluğu veya hareket kısıtlılığı şeklinde kendini gösterebilen lokal değişikliklerle ilgili şikayetleri ile bağlantılı olarak bir nörolog tarafından yapılır. Omurga hasta ayakta, otururken ve uzanırken, hem dinlenirken hem de hareket halindeyken muayene edilir. Omurga lezyonunun seviyesi, belirli anatomik noktalardan omurların sayısı sayılarak veya özel bir şemaya göre belirlenir.
Sırtı incelerken, duruşa, gövdenin yapısal özelliklerine dikkat edin, dikenli süreçlerin çizgisini (sırtın orta oluğu), omuz bıçaklarının alt açılarını, iliak kemiklerin tepelerini, lateral bel ve boyun konturları, omuz kuşağının konumu, intergluteal oluğun dikeyden sapması, çıkıntıyı ortaya çıkarır, dikenli süreçlerin çıkıntısı, omurganın yanında bulunan kasların rahatlamasına dikkat eder.
Omurganın hissedilmesi, ağrının lokalizasyonunu, derecesini ve doğasını belirlemek için muayene verilerini (deformitenin varlığı veya yokluğu) tamamlamanıza izin verir. Palpe ederken, omurganın yanında bulunan kasların gerginliği de not edilir. omurganın çoğu yaralanması ve hastalığına artan kas tonusu eşlik eder.
Spinal fleksiyon, omurganın farklı bölümlerindeki hareket aralığını belirlemek için kullanılır.
Omurga çalışmasında ana rol, radyografi, bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntülemeye atanır, bunun yardımıyla lezyonun seviyesi belirlenir, teşhis netleştirilir ve somutlaştırılır ve gizli patolojiler ortaya çıkar. Teşhis verileri, ilgilenen doktorun tedavi taktiklerini belirlemesine ve en etkili tedavi yöntemlerini seçmesine izin verir.
Omurganın osteokondrozu, hareketle tedavi
Karmaşık konservatif tedavi, fizyoterapi egzersizleri, fizyoterapi, masaj, manuel terapi, omurganın çekişi (çekişi), refleksoloji, ilaç tedavisini içerir.
Fizyoterapi egzersizleri (egzersiz tedavisi) - kas-iskelet sistemi hastalıklarının konservatif tedavisinin ana yöntemi, sinir köklerinin dekompresyonunu, kas korsesinin düzeltilmesini ve güçlendirilmesini, belirli bir klişenin hacmini ve gelişimini artırmayı amaçlayan dozlanmış yükler oluşturmaktır. hareketlerin ve doğru duruşun, bağ-kas aparatına gerekli esnekliği vermenin yanı sıra komplikasyonları önleme. Bu, rehabilitasyon ekipmanı ve eklem jimnastiği ile düzenli egzersizlerle sağlanır. Egzersiz sonucunda kan dolaşımı düzelir, intervertebral disklerin metabolizması ve beslenmesi normalleşir, intervertebral boşluk artar, kas korsesi oluşur ve omurga üzerindeki yük azalır.
Fizyoterapi, fiziksel faktörleri kullanan bir tedavi yöntemidir: düşük frekanslı akımlar, manyetik alanlar, ultrason, lazer vb. Yaralanma ve ameliyatlardan sonra ağrı, iltihaplanma, rehabilitasyon için kullanılır. Fizyoterapi yöntemlerini kullanırken birçok hastalığın tedavi süresi kısalır, ilaç kullanımının etkinliği ve dozajında azalma artar, ilaç tedavisine özgü hiçbir yan etki yoktur.
Masaj, doğrudan insan vücudunun yüzeyinde eller tarafından gerçekleştirilen sürtünme, basınç, titreşim şeklinde bir dizi mekanik ölçülü eylem yöntemidir. Kas gerginliğini, kas ağrısını etkili bir şekilde giderir, kan dolaşımını iyileştirir, tonik bir etkiye sahiptir.
Manuel terapi, omurga ve eklemlerdeki akut ve kronik ağrıyı hafifletmenin yanı sıra hareket açıklığını ve doğru duruşu artırmak için kas-iskelet sistemi üzerinde kişiye özel hazırlanmış manuel bir etkidir. Manuel tedavinin yönlerinden biri, organların normal hareketliliğini geri kazanmaya yardımcı olan, kan akışını, lenfatik dolaşımı iyileştiren, metabolizmayı normalleştiren, bağışıklığı geri kazandıran ve kronik hastalıkların alevlenmesini önleyen Visseral manuel terapidir.
Omurganın çekişi (çekişi), özel ekipman kullanılarak ayrı ayrı seçilen bir yük kullanılarak omurga ve eklemlerdeki ağrı sendromlarının tedavisinde etkili bir yöntemdir. Prosedür, intervertebral boşluğu arttırmayı, ağrıyı gidermeyi ve omurganın anatomik olarak doğru şeklini geri kazanmayı amaçlar.
Refleksoterapi - insan vücudunun refleksojenik bölgelerini ve akupunktur noktalarını etkilemek için çeşitli terapötik teknikler ve yöntemler. Refleksolojinin diğer terapötik yöntemlerle birlikte kullanılması etkinliklerini önemli ölçüde artırır. Çoğu zaman, refleksoloji, ağrı, sinir sistemi hastalıkları, uyku bozuklukları, zihinsel dengesizlik, aşırı kilo ve sigara ile birlikte osteokondroz için kullanılır. Belli noktalarda hareket ederek bedeni uyumlu hale getirebilir ve birçok hastalığı tedavi edebilirsiniz.
İlaç tedavisi, hastalığın alevlenmesi sırasında endikedir, kas içi veya intravenöz enjeksiyonlar kullanarak ilaçları alarak veya uygulayarak ağrıyı hafifletmeyi, enflamatuar süreci hafifletmeyi ve metabolik süreçleri iyileştirmeyi amaçlar.
Yukarıdaki yöntemlerin her biri oldukça etkili olmasına rağmen, kalıcı bir terapötik etki ancak rehabilitasyon ekipmanı üzerinde yapılan egzersizlerle birleştirildiğinde elde edilebilir, yani. tam teşekküllü bir kas korse oluştururken.
Osteokondrozun önlenmesi ve önlenmesi için öneriler
Osteokondrozu önlemek veya ağrıyı azaltmak için, bu hastalıktan muzdarip kişilerin, mümkün olduğu kadar uzun süre intervertebral diskler üzerindeki yükün minimum olacağı ve aynı zamanda sırt kaslarını germek için gerekli olduğu bir pozisyonda olmaları önerilir omurga çevresindeki metabolik süreçleri desteklemek için mümkün olduğunca sık. Genel tavsiyeler, sağlıklı bir yaşam tarzı kurallarına uyulmasına kadar kaynar, ayrıca her durumda, uzman doktor özel tavsiyeleri belirler.
Önleme için aşağıdaki kurallara uyulmalıdır:
- Omurgayı aşırı yüklemeyin, intervertebral disklerde artan basınca elverişli koşullar yaratmayın:
- dikey yükleri sınırlamak;
- ani hareketler yapmayın, özellikle bükülürken vücudun dönüşlerini yapmayın;
- büyük yüksekliklerden düşme ve atlamalardan, omurganın yaralanmalarından ve çürüklerinden kaçının;
- vücut pozisyonunuzu daha sık değiştirin;
- belini düz tut;
- omurganın doğal fizyolojik eğrilerini korumaya çalışın: sırtüstü pozisyonda, omurga üzerindeki yük minimumdur, ancak yatak yarı sert olmalıdır (tercihen sağlam bir ortopedik şilte ve ortopedik yastık üzerinde uyumak); oturma pozisyonunda, kaslarınız nedeniyle sırtınızı düz tutun veya bir sandalyenin veya sandalyenin arkasına bastırın (koltuk yeterince sert olmalı ve sırtın bel bölgesinde bir bükülmesi olmalıdır), başınızı düz tutun; ayakta dururken, yaslandığınız bacağınızı daha sık değiştirin; yataktan veya sandalyeden kalkmak, uzanmak ve oturmak, sırtınızı zorlamadan veya bükmeden ellerinizle yapılmalıdır;
- fiziksel aktiviteden önce su için ve sırtınıza masaj yapın, bu kanı dağıtacak, metabolik süreçleri hızlandıracak ve intervertebral disklerin yeterli miktarda nemi emmesini sağlayacaktır;
- bir nesneyi kaldırmak, çömelmek ve sonra onunla ayağa kalkmak için uzanmış kollarda ağır nesneleri kaldırmayın veya tutmayın, nesneler vücuda mümkün olduğunca yakın olmalıdır;
- ağırlık taşırken yükü eşit olarak dağıtmaya çalışın yani bir elinizde çanta taşımayın vb. önünüzde bir cisim taşımanız gerekiyorsa vücudunuza mümkün olduğunca yakın tutun ve geçerken kollarınızı öne doğru uzatmayın, ayrıca ağır yükleri, arabaları, çantaları veya tekerlekli bavulları, sırt çantalarını taşımak için kullanın;
- ağırlık kaldırma, taşıma veya taşıma ile ilgili ağır işler yaparken geniş bir kemer veya özel bir korse kullanın;
- 10 kg'dan fazla yük kaldırmayın;
- herhangi bir iş yaparken, mümkün olduğunca az eğilmeye ve bükülmüş durumda olmaya çalışın ve omurgayı periyodik olarak boşaltın (çubuğa asın, kollarınızı kaldırarak gerdirin, uzanın);
- rahat ayakkabılar giyin; kadınlar yüksek topuklu ayakkabılarla yürümeyi sınırlandırmalıdır.
- Korsenizi güçlendirmek ve korumak için düzenli olarak egzersiz yapın. Yüzme faydalıdır.
- Kontrast duşu alın, vücudu sıkın.
- Aşırı soğutmayın.
- Skandallardan, stresli durumlardan kaçının.
- Doğru ye.
- Sigara içme.