albus: acınacak haldesin
betula: öyle mi,nedenmiş o!
albus: bir internet sitesine kendini bu kadar bağlaman,acınacak haldeliğini gösteriyor
betula: peki ya o sokakta gördüğün yüzler,benden pek fazlaları mı var sanıyorsun
albus: sokaktaki insanlar gdolu besinlerle doğal dengesinden kat kat fazla yumurta yumurtlamaya programlanmış tavuklar gibiler
betula: sokaktaki insanlar mutsuzlar!
albus: karşımdaki insan da öyle
betula: peki ya sen?sen çok mu mutlusun!
albus: mutluluk evren
betula: mutluluk sonsuz?
albus: beyin! işte cevap bu
betula: beyin,herkeste var beyin! önemli olan nasıl kullandığın,nasıl yaşattığın değil midir?
albus: her şey senle ve her şey senden.eğer doğarken bile yorgun doğmuşsan bu dünyada pek şansı olmayanlardansın
betula: elimden gelen bu,anlık mutlulukları yaşamaya çalışmazsam başka n'apabilirim.
albus: başa döndük..çemberin başındayız.ay! dur bir dakika. çemberin başı olmaz,kendisindeyiz.
betula: acınacak haldeyim
albus: kendini bana,kendine teslim etmen ne güzel!
betula: sen albussun
albus: sen betula
betula: peki ya söyle bana n'apmalı?!
albus: işte yıllardır cevabını düşündüğüm soru!