Bu Yazıda:
Sebzelerin genel olarak meyve veya tahıl terimine ait olmayan otsu bitkileri kastettiği anlaşılmaktadır. Çeşitler bir veya birkaç yıl içinde ortaya çıkar ve isimlerini serbestçe tanımlanmış pişmiş püresi anlamına gelen tarihi "Mus" kelimesine borçludur. Bu özelliğin erken yüzyıllarda açık bir anlamı vardı. İnsanlar her zaman pişmiş sebze olan mantarı işlediler. Bu yüzden zararlı mantar, bakteri ve mikrop öldürülmelidir. Bu önlem gerekliydi çünkü gıda işlemden önce suyla yıkanmıştı, ancak bu genellikle çok kirliydi. Şu anda, çiğ yemeklerin tadını musluk suyunun saf olması ve içme suyu kalitesine sahip olması gerçeğine borçluyuz.
Sebzelerin kendileri tarlalardaki çiftçiler tarafından büyük ölçüde ekilmekte veya kendi bahçelerinde küçük bir ölçekte yetiştirilmektedir. Ancak vahşi doğada vahşi sebzeler de bulunur. Bunlar sadece uzman koleksiyonerler tarafından toplanmalıdır.
Lahana ekimi
Bu kategori biraz uzmanlık bilgisi gerektirir ve sezgi gerektirir. Lahana genellikle çok zorlu bir bitki olarak kabul edilir, özellikle çiçekler ve lahana bahçıvanı çok ister. Lahana ekimi için yatak hazırlamak, biri toprak ve organik bütün gübre kompost için çare. Bu şeyler, yataktaki fiili ekimden yaklaşık üç hafta önce çıkarılmalıdır. Böylece besinler toprakta iyi bir şekilde dağıtılabilir. Lahanaların yetişebilmesi için bol miktarda alana ve suya ihtiyacı vardır. Bu nedenle çok sıkı ekilmemeli ve toprak daima nemli tutulmalıdır. Lahana tohumlarının ekimi, hava durumuna bağlı olarak, nisan ortasından mayıs ayının başlarına kadar gerçekleşir. Genç bitkiler düzenli olarak toplanmalı ve ayrıca biyolojik sıvı gübre ile beslenmelidir. İlk çiçekler oluşturulduktan sonra kolayca birbirine bağlanabilir, böylece bitkinin havaya gereksiz yere sıçraması önlenir. Bireysel lahana bitkileri arasına marul ekerseniz, besinlerden mahrum kalırsınız. Bunun nedeni marulun topraktan diğer besin maddelerini lahana yerine çıkartmasıdır. Ancak Brüksel lahanası küçük ve özel bir yere sahip. Bu haziran ayının ikinci yarısından itibaren dikilmemelidir. Ancak o zaman lezzetli güller yeteri kadar gelişebilir ve eylülde tacın incelmesini gereksiz kılar. Kale özel bir özelliktir. Bu, Temmuz sonuna kadar uygulanır ve kışın iyi hasat edilebilir. Gizli tatlı tadı dona en az bir kez saldırdığı zaman öncelik kazanır. Alabaş üzerine koymak isteyen bahçıvanlar, bunu diğer lahana türleri arasında boşluk denilen meyve olarak ekebilirler. Yeterince gübre ve suya özen gösterildiğinde, mükemmel bir verimle ödüllendirileceksiniz.
Kök sebze
Zaten bir yıl döllenmiş bir yatağınız varsa, bu mükemmelini kök sebzeler için kullanabilirsiniz. Havuç, şalgam, turp ve turp gibi çeşitler de mineral ve biyolojik gübreden yararlanır. Kök sebzelerin köklenmesi havaya bağlı olarak genellikle Mart ayında gerçekleşir. Tek tek bitkilerin yetişmesi için yeterli alana ihtiyaç duyduğundan, yaklaşık 20 cm'lik bir mesafeye kesinlikle uyulmalıdır. Kök sebzeler yılda iki kez ekilebilme özelliğine sahiptir. Sözde ikinci ekim daha sonra Nisan sonunda konuşlandırılabilir.
ampuller
Soğanlı bitkilere ait sebzeler, kök sebzelerle yaklaşık aynı bakım gereksinimine sahiptir. Bu nedenle, bir kişi yukarıda belirtilen kurulum talimatlarında kendini iyi yönlendirebilir.
bakliyat
Kök sebzeleri gibi baklagiller tamamen döllenmiş topraklardan yararlanır. Ek olarak, biyolojik olarak üretilmiş fosfor ve potasyum-hedefli gübrelere ihtiyaç duyarlar. Tüm baklagiller kendilerinden yeteri kadar ürettiğinden, aşırı azot alımından kaçınılmalıdır. Bitkilerin ekim işlemleri en geç Mart ayının sonunda, nisan ayının başında yapılacaktır. Özellikle bezelye aşırı hava koşullarına ve kötü toprak şartlarına karşı son derece dirençlidir. Baklagiller ayrıca 14 günde bir şişirilmelidir. Ekim tohumlarına odaklanmak istiyorsanız, fazla dikkat etmeniz gerekmez. Fasulye diğer sebzelerden daha az zordur, yalnızca adından da anlaşılacağı gibi, zeminde yetişebilecekleri uzun çubuklara ihtiyaç duyar. Çalı ve kuru fasulyelerin ekimi Mayıs ayında yapılır.
DasBlattgemüse
Özellikle her marul türü, yapraklı sebzeler arasındadır. Ancak ıspanak ve pazı da bu kategoriye girer. Yapraklı sebzeler taze döllenmiş topraklardan yararlanır ve ayrıca her zaman iyi sulanmak ister. Tek tek bitkiler arasındaki yaklaşık 50 cm'lik mesafe korunmalıdır. Sözde erken çeşitler zaten Mart ayında ekilir, ancak kış çeşitleri yalnızca Ağustos ayından itibaren uygulanır. Bitkiler arasındaki yabani yabani otlar düzenli olarak uzaklaştırılmalıdır.
Meyve sebze
Meyve sebzeleri arasında salatalık, domates, balkabağı ve patates bulunur. Bu türlerin hepsi sıcak bir iklimi sever ve korunaklı bir yerden yararlanır. Kompost ve organik tam gübreli karşılık gelen yatak önceden işlenmelidir. Meyve sebzesi daha sonra mayıs ayının başlarında nisan ayının sonunda uygulanır. Bitkiler arasında yaklaşık 60 cm mesafe bırakılması önemlidir, çünkü büyümek için çok fazla alana ihtiyaç duyarlar. Tarlada domates ekmeye karar veren, gittikçe artan kahverengi çürümeden dolayı, dayanıklı bitki çeşitlerine başvurmalıdır. Kabak bitkilerinde, ayrı ayrı ahşap tahtaların altında yatan ıslak toprakla temas ederek çürümesini önlemek isteyenleri. Patates, sırayla düzenli olarak yığılmalıdır. Her türlü meyvede yabani otlar da düzenli olarak çıkarılır.
Sebzeler hakkında bilinmeye değer
Yapraklı sebzelerde salata ve lahana bulunur. Bunlar bahçede de kolayca yetiştirilebilir. Marul, kesilmiş salata, su teresi ve roka bir serada iyi büyür. Bahçe salatası, hindiba, İsviçre pazı, ıspanak ve hindiba, diğer yandan, bahçe yatağında iyi gelişirler. Lahana ağırlıklı olarak alabaşlar, savoy lahana, beyaz lahana, kırmızı lahana, brüksel lahanası ve yetiştirilen şalgamdır.
Çiçekli sebzeler tomurcuk ve sebze olarak tüketilen çiçeklerdir. Bunlar arasında karnabahar, brokoli, romanesco ve enginar bulunur.
Meyve sebzeleri hem sebzelere hem de meyvelere atanabilen yenilebilir bitki parçalarıdır. Bunlar, salatalık, domates, patlıcan, balkabağı, baklagil, kavun, biber ve kabak gibi iyi bilinen çeşitleri içerir.
Kök sebzeler için, yumrular ve soğan arasında bir ayrım yapılır. Tipik yumrular havuç, yaban turpu, turp, yaban havucu, salsifiye ve tabii patatesdir. Soğan sebzeleri arasında soğan, sarımsak, pırasa, arpacık soğanı ve yabani sarımsak bulunur.
Baklagiller, tür bakımından zengin bitki ailelerinden biridir. Yüksek protein içeriğinden dolayı çok popülerdirler. Burada temel olarak çeşitli bezelye (bezelye, dev bezelye, roka bezelye) ve fasulye (ortak fasulye, çalı çekirdeği, arpa çekirdeği) yetiştirilmektedir. Ayrıca mercimek ve soya fasulyesi, adzuki fasulyesi, pirinç çekirdeği, kuşkonmaz çekirdeği, kaz çekirdeği, kabuklu fasulye ve daha pek çok yerli olmayan fasulye de dahildir.
Doğru şekilde atanamayan sebzeler arasında tatlı patates, manyok ve kinoa bulunur. Sebzelerin çeşitliliği harika ve iklimizdeki bahçede yetiştirilebilir.