Belirli bir tipteki tüm parçacıkların aynı olduğuna dair iyi bir kanıt, değiş tokuş etkileşimidir. Değişim simetrisi (herhangi iki elektronu değiş tokuş edip Hamiltoniyeni değişmeden bırakabilir), fermiyonlar için Pauli dışlama ilkesiyle sonuçlanır. Ayrıca parçacıkların fermiyon veya bozon olmasına bağlı olarak her türlü parçacık istatistik etkilerinden (Fermi-Dirac veya Bose-Einstein dağılımlarını takip eden parçacıklar) sorumludur.
Parçacıklar biraz bile aynı olmasalardı, Helyum atomunun izin verilen enerjileri gibi şeyler üzerinde büyük, gözlemlenebilir etkileri olurdu.[1]