Elektrikte iletkenlerin içlerinde akım geçtiği zamanlarda gösterdikleri bir özelliktir. Elektromotor kuvvet mevzii olmayan bir iletken (bir saf direnç) için direncin değeri iletkenin uçları arasında uygulanan potansiyel farkının iletkenin içinden geçen akımın şiddetine oranıdır. Potansiyel farkının aynı olması halinde iletkenden geçen akımın şiddeti arttıkça iletkenin direnci azalır. Direnç iletken yapıldığı malzemeye bağlıdır. Örnek olarak bir bakır tel aynı kesit ve yanı uzunlukta bir demir tele göre akımı daha iyi iletir (direnci daha küçüktür) bu bakımdan cisimler iyi iletkenler ve kötü iletkenler olarak ikiye sınıflandırılırlar.
Metal iletkenlerde direncin değeri OHM kanunu ile bulunabilir. Bu kanuna göre uçları arasında bir V potansiyel farkı uygulanan bir telden geçen İ şiddetinde bir akım potansiyel farkıyla orantılıdır. V ile İ arasındaki katsayı sadece telin niteliklerine ve içinde bulunduğu şartlarabağlıdır ve telin R direncini oluşturur. Formül olarak V= ir şeklinde yazılır. İletkenin uçları arasında uygulanan bir potansiyel farkı kolaylıkla belirtilmesse yada tel direncin içinden geçen akıma bağlı olacak etkiler altında bulunursa direnç Joule kanunu vasıtasıyla belirtilir.
Joule kanununa göre bir iletkenden bir akım geçtiği zaman ısı yayılır ve zaman biriminde yayılan ısı miktarı r direnciyle ve akımın şiddetinin karesiyle orantılıdır. Direncin tersine iletkenlik denir. İki yada daha fazla iletken paralel bağlanınca iletkenlikleri toplanırken bağlanınca ise dirençleri toplanır.