Yazarı: Füruzan
Yayınevi: YKY
Sayfa Sayısı: 520
Çağdaş Türk edebiyatımızın kadın yazarlarından Füruzan'ın da ilk romanı "Kırk Yedi'liler"dir. Okuma yazmayı öğrendiğim yıl olan 1974'de yayınlanmış olan bu eser, 1975 yılında Türk Dil Kurumu Roman Ödülü'ne layık görülmüş.
Romanın kahramanı Emine'nin hikayesi, Erzurum'da geçen çocukluk yıllarını, Anadolu'dan İstanbul'a üniversite eğitimini görmek için gelen gençlik yıllarını, hapisteki işkence dolu günlerini ve en sonunda özgür olan Emine'nin hayatını dolu dolu anlatan bir eserdir. 12 Mart'ı anlatan bu eserde gençliğin sancılı dönemleri çok güzel anlatılmış.
Bu eserde Emine kadar olmasa da etkilenmiş olduğum diğer bir karakter, evin beslemesi Kiraz oldu. Emine gibi, Kirazın babaannesini ben de çok sevdim. Ölümü benim için de çok ağır oldu. Çok üzüldüm. Kiraz hayatta ki tek varlığını kaybedince artık kendisini toparlayamadı. Emine'nin annesini hiç sevmedim. İnsanlıktan nasibini almamış, acımasız bir kadın olarak gördüm. Babasını çok pasif buldum. Ablası Seçil'i hep anlayabildim. Emine'de ablasını çok iyi anlıyordu. Bu nedenle ablasını çok seviyordu. Emine karakterine bayıldım. Kendileri en sevdiğim roman karakterlerim arasında yerini almış oldu.
Romanda, Kiraz'ın babaannesi, Emine için "Tanrı ileride Emine Hanımı zora sokmasın" diye duasını eder. Ben nasıl kendimi hikayenin içerisine sokmuşum ki sesli olarak "Amiin" dedim. Ne yaptığımı fark edince yazarın anlatımına ve diline bir kez daha hayran oldum. Füruzan'ın anlatımındaki samimiliği, dilindeki yalınlığı seviyorum.
"Kırk Yedi'liler"i, "Kış Okuma Şenliği" kapsamında "Okuma yazmayı öğrendiğiniz yıl ilk kez yayınlanmış bir kitap okuyanlara." kategorisi için okudum.