Journal of Applied Psychology’de yayınlanan bir dizi çalışma, esrarın yaratıcılığı artırıcı etkileri olduğuna dair kanıt bulamadı. Ancak araştırmacılar, esrarın bir neşe duygusu uyandırdığını ve bunun da esrar kullanıcılarının kendi fikirlerini ve başkalarının fikirlerini daha yaratıcı olarak algılamasını sağladığını buldular.
“Esrar birkaç yıl önce Washington eyaletinde yasallaştırıldı. Bu, bizi, esrarın iş ve sağlığa zararlı olduğunu düşünen araştırmalar dışında, yönetim ve uygulamalı psikoloji araştırma literatürü tarafından genellikle göz ardı edilen bir konu hakkında konuşmamıza neden oldu, ”dedi. (Bu çalışmanın yazarı Christopher Barnes (@chris24barnes), bir Michael G. Foster, Washington Üniversitesi’nden Profesör.)
“Konuyla ilgili biraz daha nüans olabileceğini ve araştırma literatürünün buna göre genişletilmesi gerektiğini düşündük. Doğal bir ilk adım, birbirine bağlı olduklarına dair yaygın inanış göz önüne alındığında, esrar ve yaratıcılığı incelemekti.”
Araştırmacılar, çalışmaları için Washington eyaletinden ara sıra esrar kullanıcılarını işe aldı. Rastgele iki koşuldan birine atanan 191 katılımcıdan oluşan son bir örneklemle sonuçlandılar. Bir grup katılımcıdan esrar kullandıktan sonra 15 dakika içinde çalışmaya başlamaları istendi. İkinci gruba, yalnızca son 12 saat içinde esrar kullanmamışlarsa çalışmaya başlamaları talimatı verildi.
Katılımcılar önce o anda “mutlu” ve “neşeli” olup olmadıklarını bildirdiler. Daha sonra, farklı düşünme olarak bilinen bir tür yaratıcılığın köklü bir ölçüsü olan alternatif kullanımlar görevini tamamladılar. Görevde, katılımcılardan 4 dakika içinde bir tuğla için mümkün olduğunca çok yaratıcı kullanım oluşturmaları istendi. Ardından, yaratıcı çıktılarının öz değerlendirmesini yaptılar.
İki araştırma görevlisi ve Prolific aracılığıyla işe alınan 430 kişiden oluşan ayrı bir örneklem daha sonra oluşturulan 2.141 fikri inceleyip derecelendirdi. Her iki durumda da, değerlendiriciler deneysel koşulları bilmiyordu.
Beklendiği gibi, esrar kullanım koşulundaki katılımcıların, kontrol koşulundakilere kıyasla “mutlu” ve “neşeli” hissetme olasılıkları daha yüksekti. Esrar tüketmiş olanlar da kendi fikirlerini daha yaratıcı olarak değerlendirdiler – bu, ruh hallerinin iyileşmesiyle ilişkili bir etki. Ancak beklenmedik bir şekilde, bu neşelilik hali artan yaratıcılığa dönüşmedi. Yani, bağımsız değerlendiriciler, esrar durumundakiler tarafından üretilen fikirlerin kontrol koşulundakiler kadar yaratıcı olduğunu bulmuşlardır.