Genel olarak, eğer dahilerin yapay üremeleri hakkında konuşursak, Almanların süper kanlı bir ırk olan saf kanlı Aryanları yaratma programları akla geliyor. Üçüncü Reich’de, genetik ve öjeniklere çok dikkat edildi. Buna bir örnek, 1936'te başlatılan Lebensborn programıdır (yaşam kaynağı ile birlikte). Bu programın yaratıcılarına göre öjeni çocukları Alman milletinin altın gen havuzunu oluşturmaya teşvik etmesi gerekiyordu. Örgütün asıl görevi, SS’deki çocukların doğumunu teşvik etmek ve ayrıca “iyi kan” ın tüm anne ve çocuklarına mümkün olan her türlü yardımı sağlamak ve sağlamaktı.
İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda, bu tür çocukların kaderi en iyisi değildi. Birçoğu bir tefekkür atmosferinde büyümeli, çocukluktan itibaren "Nazi suçluları" etiketini aldılar. Bu tür çocukların biyolojik veya evlat edinen ebeveynleri genellikle Lebensborn programı hakkında sessiz kalmayı seçti. Aynı zamanda, Almanlar sadece Almanya'da değil, aynı zamanda Avrupa'nın işgal altındaki ülkelerinde de "Lebensborn" yetimhaneler yarattı. Bazı verilere göre, Slavların Belarus, Ukrayna ve Rusya topraklarından Almanlaştırılması çerçevesinde, 5'tan 50'a 3 yaşından küçük binlerce çocuk ihraç edildi. Genellikle bunlar yenidoğandı. Bunların mutlak çoğunluğu, büyük olasılıkla, gerçek Alman olduklarını düşünerek, bu şekilde büyüdü.
Ancak, Almanlar dahi yaratmaya çalışmamışlardı, tüm çabaları mükemmel bir gen havuzu yaratmayı amaçlıyordu. Bütün bunlar iyidir, ancak bu çocukların sadece fiziksel yönlerini etkiler. Sağlıklı, fiziksel olarak gelişmiş bir nesil olurdu, ancak dahi ile uzak bir ilişkisi var.
Çok uzun zaman önce, ABD'de 1980'tan bu yana yapılan dahilerin suni yetiştiriciliği üzerine yapılan deneylerin sonuçları genel halk tarafından tanındı. Amerikalı bilim adamları deneylerinin tamamen başarısız olduğunu kabul ettiler. Suni döllenme yardımı ile Nobel doğumlu 200 çocukları arasında sadece 1 olağanüstü bir yetenek gösterdi. Ancak bu tek çocuk bile onları eğlenceli bir eğlence, alkol ve uyuşturucuya boğdu. Bilim insanlarına göre, dahinin doğası önceden düşünülenden çok daha karmaşık olduğu ortaya çıktı.
ABD'de 1980'ta başlayan deneyim, bir süpermenin yaratılması konusundaki son büyük deneylerden biridir. Genetikçi Robert Grekhem, bir dizi lisansüstü öğrencisinin desteğiyle büyük ölçekli bir projeye başladı. Bilim adamlarına göre, gezegende önde gelen insanların spermlerini topladıkları, toplanan bankanın omurgası Nobel ödüllüleriydi. Ödülün layıkı matematikçi John Forbes Nash'in gelecekteki dahilere “katkısı” yaptığı kesin olarak bilinmektedir. Neredeyse kesinlikle, çocuk felci aşısının keşiflerinden biri olan Jonas Salk da deneylerde yer aldı.
Bununla birlikte, bu deney hemen hemen bir takım problemlerle karşılaştı. Amerikan kadınlarının gelecekteki dahileri doğurmak istemedikleri ortaya çıktı. Öncelikle çocuklarını sağlıklı ve güzel görmeyi hayal ettiler ve son olarak kariyerlerini kimyager, fizikçi veya matematikçi olarak hayal ettiler. Bu programdaki deneyler 1999 yılına gitti. Projenin kurucusunun ölümünün ardından “dahiler fabrikası” nihayet kapandı. Sonuçta, bu süre zarfında 200'ten daha fazla çocuk dünyaya geldi, fakat hepsi akranlarından farklı değildi, sadece bir çocuk Doron Bley mükemmel verilerle donatılmıştı. Onun IQ'su 180 idi, 2'ta, bir bilgisayarın nasıl kullanılacağını zaten biliyordu, 5 yılında Hamlet'i okudu. Bununla birlikte, bu ona yardımcı olmadı, zamanla genç adam klasik babasızlığa dönüştü, çalışmalarını bıraktı ve gizli bilimlere katılmaya başladı.
Şu anda, bilim adamları sadece hangi genleri ve belirli bir bölgedeki bir kişinin yeteneğini nasıl etkilediklerini bulmak zorundalar. Bugün, spor alanındaki bir kişinin yeteneğinden yalnızca hangi genlerin sorumlu olduğu az çok açıktır. Burada, örneğin kalpteki kan damarlarının büyümesini veya kas hücrelerinde glikozun ne kadar verimli bir şekilde oksitlendiğini kontrol eden genlere ihtiyacımız var. Bu, temel olarak, uzun süre boyunca, fiziksel olarak zorlanan bir kişi gerektiren sporlar için geçerlidir: koşmak, yüzmek, kayak yapmak, vb. Teorik olarak, bugünlerde zaten, genetik testlerin sonuçlarına göre, çocuğun başarılı bir spor kariyeri ve Olimpiyat madalyası için ciddi şansı olup olmadığını, atletizm bölümüne vermek isteyen bir bebeğin ebeveynlerine söyleyebilirsiniz. Aynı zamanda, yaratıcı ve bilimsel etkinliklerle her şey çok daha karmaşık.
Bununla birlikte, genetik bilim adamları, bir "cins türü" yaratma deneyimlerinin başarısızlığına rağmen, insan dehasının doğasını tahmin eden bir test tüpünden dahi yetiştirme şansına inanmaya devam etmiyorlar. Bu şans genetik mühendisliğinde yatmaktadır. Bununla birlikte, bir zamanlar faşist liderlerin ve daha sonra çeşitli çizgilerin ırkçılarının çektiği Nietzsche'nin aziz rüyasının gerçekleşmesinden önce, çok ciddi çabalar gerekli olacak, yani, insanların zekâ yeteneklerinden sorumlu olan genlerin kodunu çözmek ve ayrıca hangi genlerin zihinsel yeteneklerinden sorumlu olduğunu deşifre etmek gerekir. milyonlarca kombinasyon. Her şeyi çözmek için, muhtemelen yüzlerce yıllık araştırmaya ihtiyacınız olacak. Eğer başarırlarsa, test tüpündeki ilk dahilerin ortaya çıkması mümkündür. Ve sonra etik sorunu üste çıkacaktır. Asıl soru, doğmadan önce, genetik kodlara göre, kaderlerini önceden belirleyen çocukların nasıl davrandığı ve nasıl hissedeceği olacaktır.
Bilgi kaynakları:
-http: //www.newizv.ru/society/2006-03-15/42360-genij-iz-probirki.html
-http: //oko-planet.su/science/sciencehypothesis/73299-vyrastit-geniya.html
-http: //protivkart.org/main/2509-tayna-detey-lebensborna-kuda-delis-50-000-malyshey-ukradennyh-esesovcami-v-sssr.html