Birçok aile, çocuklarının daha az yiyeceğinden, iştahsız olacağından ve bu nedenle sağlıklı büyümeyeceğinden endişelenir. Bir çocuğun daha az yemesi, seçici yemesi veya zayıf olması sağlıklı olmadığı anlamına gelmez. Ancak birçok ciddi hastalığın da anoreksiye neden olabileceği unutulmamalıdır. Bu nedenle anoreksik çocuklar bir doktor tarafından muayene edilmeli ve ciddi hastalıklar ekarte edilmelidir.
Birçok ebeveyn, çocuklarının iştahsız olduğunu bildirmiştir.
- Çocuklar çok az yer;
- Seçici beslenme;
- Yemek yemekte güçlük çekiyor veya yavaş yiyor;
- Yemek yemeyi reddetme;
- Garip yeme alışkanlıklarına sahip olmak.
Bu tür sorunlar çocukların% 25-50’sinde görülmektedir. Normal fizyolojik ihtiyaçları olan, normal büyüyen ve yetersiz beslenme belirtisi olmayan herhangi bir çocuk, iştahı normal olan bir çocuk olarak kabul edilemez. Anoreksik (iştahsız) olan çocukların küçük bir kısmında şiddetli yemek yemeyi reddetme, kusma, kilo kaybı veya çok az kilo alma gibi belirtiler görülür. Bu tür yeme bozuklukları, ilerleyen yıllarda davranış bozuklukları, iştahsızlık (iştahsızlık), zeka geriliği (zeka geriliği), nevroz ve bulimiye (boğanın iştahı) yol açar.
İştahsızlığın nedenleri nelerdir?
Ebeveynler, çocukları yetersiz beslendiğinde, bodur kaldığında veya yetersiz beslendiğinde tıbbi yardım isterler. Normal büyümeye sahip çocukların % 30’unda ve büyüme sorunu olan çocukların % 80’inde iştah sorunları ortaya çıkar. İştahsızlığın nedenleri başlıca organik veya organik olmayan yani psikolojik olmak üzere 2 gruba ayrılır. Organik hastalıklar arasında doğuştan kalp anormallikleri, nörolojik sorunlar, endokrin hastalıkları, kronik enfeksiyon hastalıkları, idrar yolu enfeksiyonları, gastroözofageal reflü, malabsorbsiyon sorunları, kistik fibroz, anemi / demir eksikliği, çinko eksikliği, yutma problemleri gibi nedenler. Bu nedenler çok az çocukta görülür. Anoreksiya çocukların sadece % 25’inde görülür. Psikolojik olarak, iştahsızlık genellikle ailede veya anne ile çocuk arasındaki problemler, zorla besleme, gece beslenmesi, basınç, mekanik beslenme ve stresli bir ortamla ilişkilidir. Bazen yaşa uygun olmayan bir diyet iştah kaybına (iştahsızlık) neden olabilir. İştahsızlık her yaş grubunda, özellikle 1-6 yaş arasında daha yaygındır. İnfantil iştahsızlık, 6-36 aylık bebeklerde görülen organik olmayan bir gıda eksikliğidir. Beslenme sırasında boğulma riski çocuk için zayıflatıcı olabilir ve aniden yemek yemeyi reddetmesine neden olabilir. Bunun ebeveynler üzerinde olumsuz bir etkisi olabilir. Beslenme çok stresli olabilir.
İştahsız bebek ve çocuklarda görülen semptom ve şikayetler nelerdir?
Bebeklerde
- Zayıf ve kısa süreli emiş
- Emmeyi ve ağlamayı reddetme
- Baş eğme, kaygı ve uyku sorunları
- Kaşlarını çatmayın, hapşırmayın, kusmayın
- Yeterli kilo alamama veya kilo verememe
Daha büyük çocuklarda
- Daha az yiyerek yemek masasından hızlı kalkın
- Yemekten kaçınmak için başınızı çevirin veya ağzınızı sıkıca sıkın
- Ağlamak, yemek dökmek, kaşık ve çatal atmak
- Yiyecekleri ağızda tutmak, çiğnemek veya kusmak
- Sıvı, püre veya katı gıdalardan kaçının
- Sebze yemeyin
- Belirli bir renk, koku veya kıvamda yiyecekler yemeyin
- Aç hissetmemek ve sadece belirli yiyecekleri yemekte ısrar etmemek
- Yeterli kilo alamama veya kilo verememe
- İştah problemleri varsa çocuk gastroenterolog, diyetisyen, psikolog-psikiyatrist ve fizyoterapist birlikte hastayı muayene etmeli ve tedaviyi reçete etmelidir
İştahsızlık ve yeme problemi olan çocuklar 6 kategoriye ayrılır:
- Yemek yemeyi seçen çocuklar
- Anoreksik görünen normal bir çocuk
- Anoreksik ve aktif çocuk
- Yiyeceklerden korkan bir çocuk
- Anoreksik ve kapalı çocuk
- Hastalık nedeniyle anoreksik olan bir çocuk
Yemek yemeyi seçen bir çocuk belirli yiyecekleri yemiyor. Yemek yemeye zorlanırsa ağlar ve bağırır. Bu tür çocuklar zorlanmamalı, bu tür yiyeceklerle ilgilenmelidir. Çocuk yiyeceği tekrar tekrar beğenmiyorsa, farklı aralık ve şekillerde tekrarlanmalıdır.
İştahı yokmuş gibi görünen normal bir çocuk, ihtiyacı olduğu kadar yiyen sağlıklı bir çocuktur. Yemekleri seven ve sevmeyen bu tip çocuk, anne-babası tarafından yemek yemeye zorlanır ve diğer çocuklara göre anoreksik kabul edilir.
Anoreksik ve aktif çocuklar yemekle ilgilenmezler ve çok çabuk doyarlar. Dikkat eksikliği olan bu çocuklar yemek yemeyi çabucak bitirmek ve başka aktivitelere katılmak isterler. Bu çocuklarda yemek yeme ritüeli geliştirilmeli ve dikkat eksikliği tedavi edilmelidir.
Yemek yemekten korkan çocuk yemeye direnir, ağlar ve ağzını açmaz. Bu çocuklara yemek yeme alışkanlığı aşamalı olarak öğretilmelidir.
Hastalığından dolayı iştahı olmayan bir çocuk, yemek yeme sorunu hastalığı geçtikten sonra kendiliğinden ortadan kalkar.
İştahsızlık ve hazımsızlığın temel nedeni psikolojidir. Buna ebeveynlerin ayrılması veya çocuğa zaman ve ilgi eksikliği dahildir. Yemeğin şekli ve yemeğin saati de iştahı etkileyen faktörlerdir.
Anoreksik bir çocuğa yaklaşım ne olmalıdır?
Çocuğunuzu sevmediği yiyecekleri yemeye zorlamayın. Bu yemekleri düzenli aralıklarla yemeye çalışın. Çocukların yaptığı gibi yemek yemeyin. Midenin küçük olmasından dolayı 7-10 yemek kaşığı sonra bile doyurulabilir. Çocuklarınızı diğer çocuklarla karşılaştırmayın. Asla yemekle tehdit veya göz korkutmayın. Yemekten önce çocuğunuza fazladan yiyecek vermemeye çalışın. Temiz havada oynamak, uyku düzenine sahip olmak çocukların iştahını açar ve yemeyi iyileştirir. Çocuklarda kaygı, kıskançlık ve üzüntü de iştahı azaltan faktörlerdir. Okul sırasında çocukların iştahını etkileyen faktörler arasında yoğun bir çalışma temposu, yetersiz beslenme ve okul stresi sayılabilir. Çocuğunuz 1 yaşından itibaren iştahında azalma yaşayabilir. Çünkü çocuğunuz bebeklikten 1 yaşına kadar hızla gelişti. Ancak hızlı büyüme dönemi geçti ve kalori ihtiyacı azaldı. Bu nedenle eskisi gibi yemeye ihtiyacı olmayabilir. Bu dönem ebeveynleri heyecanlandırabilir. Bir çocuğun iyi beslenme ile normal büyümesinin bir göstergesi: 6-8 ay boyunca 100 gr / hafta, 9-12 ay için 50-75 gr / hafta ve 1 yaşından büyük çocuklar için 50 gr / hafta.
Çocukları beslerken yapılan en büyük hatalar nelerdir?
- Çocuğu aç olmasa bile yemeye zorlamak: Çocuklar birey olarak algılanmalı, aç ve tok hissetmelidir. Onu zorlarsak, normal açlık veya tokluk hissini anlayamayacaktır. Gelecekte yetersiz beslenme ile ilgili sorunlar olabilir.
- Sevmediğiniz veya sevmediğiniz yiyecekleri zorla beslemeye çalışmak: Çocuklarda, yetişkinler gibi sevmedikleri yiyecekler olabilir. Bunun için saygı duyulmalı, temel besinleri yemeleri yeterli. (örneğin peynir sevmiyorsa yerine süt veya yoğurt verilebilir).
- Çocuklar her gün aynı şeyi yemiyor. Bir gün çok iyi yiyebilirsiniz ve bazen tam tersi. Bir çocuk normal büyürse ve gün içinde oynar ve koşarsa, endişelenmenize gerek yoktur.
- Çocuklar için yanlış örnek vermek: Çocuklar yemek yerken daima ebeveynleri gibi görünürler. Örneğin, çocuklarını zorlamak için süt içmeyen ebeveynler için ya da çocuklarının Coca Cola içmesini yasaklayan ebeveynler için yanlıştır.
- Çok fazla süt veya meyve suyu içmek anoreksiye neden olabilir: özellikle yemeklerden önce iştahı azaltır. Ayrıca çok fazla süt, sonunda anemiye ve iştah kaybına yol açabilir.
- Çocuğa yetişkin olarak bir porsiyon yiyecek verin: Çocukların yiyebileceği porsiyon sınırlıdır, yetişkinler gibi porsiyonları olmayacaktır. Dolu olduğunu söylediğinde saygı duyulmalı.
- Yiyecekleri ödül ya da ceza olarak kullanmak: Bir çocuğu “Sebze yemiyorsan tatlı yok” diyerek cezalandırırsan, yiyeceği ceza olarak görür. Tatlıları bir ödül olarak düşünecek.
Dikkat: Anoreksi her zaman ebeveynleri çeken bir nüanstır. Özellikle yemek sırasında bunun hakkında konuşmamaya çalışmalısınız. Çocuk bunu duydukça abartmaya çalışacaktır.
Genel ipuçları
- 1 yaşından sonra çocuklarda iştah azalması görülebilir. Bu, esas olarak büyümedeki yavaşlamadan kaynaklanıyor.
- Gıdanın şekillenmesi, tadı, kokusu, besin değeri yüksek olması önemlidir. Ancak ne kadar yemek yenildiği ve ne kadar kaldığı çocuğa bağlıdır. Başlangıçta küçük porsiyonlar halinde verilmeli ve çocuğun istek ve iştahına göre desteklenmelidir.
- Çocuğun gün boyunca fazladan yemek yemesine veya çok fazla süt ve meyve suyu içmesine izin verilmemelidir.
- Yemekler çocuk için eğlenceli zamanlar olmalı, çocuk zorlanmamalı, fiziksel ve duygusal baskı altında olmamalı. Tehdit, rüşvet ve cezalar asla yapılmamalıdır. Ağlayan veya üzgün bir çocuğun yeterince yemesi beklenmez.
- Anoreksiyalı çocuklar için bir yemek programı hazırlanabilir. ana ve tamamlayıcı beslenme rejimiyle birlikte 5 döngüye bölünmelidir. Yemek aralığı en az 3-4 saat olmalıdır.
- Yemek zamanı 20-30 dakika arasında olmalı, masada uzun süre oturmayınız.
- Çocuk yemeklerden önce 10-15 dakika sessizce dinlenmelidir.
- Yemek sırasında çocuğun dikkati yemek sırasında dağıtılmamalı, bu nedenle kitaplar, oyuncaklar çıkarılmalı ve televizyon kapatılmalıdır.
- Tüm aile masaya oturmalıdır çünkü çocuklar yetişkin gibi görünmek ister. Çocuklar aileyle masaya oturmaktan mutluluk duyar. Bu, çocuğun daha iyi beslenmesine yol açar.
- Çocuklar, ebeveynlerinin istediği kadar değil, doyana kadar yemelidir. Ancak yemek bitene kadar herkesin masaya oturması gerektiği gibi bir kural olmalıdır. Çocuklar doyana kadar masada kalmalıdır.
- Çocuklar ilk başta daha az yiyebilir ve 1 saat sonra biberon veya anne sütü isteyebilir. Ancak bir sonraki yemeğe kadar beklemeniz gerektiği yavaş yavaş anlaşılmalıdır.
- Kusma, kusma, tükürme gibi reaksiyonlara neden olacak tüm besinler durdurulmalıdır. Çocuk sadece kaşlarını çatarsa, tekrarlanmalı ve kısa bir süre kontrol edilmelidir.
- Uyurken veya uyanırken beslenmesi tavsiye edilmez.
- Çocuklar tatlıları ve unlu ürünleri severler. Bu tür yiyeceklerin kullanımına günün belirli saatlerinde izin verilebilir.