Mustafa Kemal, tarihimizde çok önemli bir figür. Önce çok önemli bir asker, cumhuriyeti kuran ekibin başındaki lider, sonra yakın tarihimize damgasını vurmuş çok önemli bir siyasetçi.
Ama son tahlilde siyasetçi. Bir parti başkanı. Hatta bugünkü deyimle ifade edersek partili cumhurbaşkanı.
Mustafa Kemal, iktidarı elde ettikten sonra ittihat ve terakki fırkasının reform programını uygulamış, III. Selim ve II. Mahmud'la başlayan batılılaşma, modernleşme çabalarını yoğunlaştırmış, tek adam olmanın verdiği imkanlarla reform programını radikal şekilde uygulama şansı elde etmiş.
Bu reformlar arasında alkışlanabilecek olanların yanısıra eleştirilebilecek olanlar da söz konusu.
Ama hayatında ve ölümünden sonra asıl tartışma yaratan, onun ülkeyi yönetme tarzı olmuş.
Her siyasetçi gibi onun da politikalarını benimseyenler ve doğru bulmayanlar var. Bunun olması çok normal.
Fakat bazı hiç de "normal" sayılmayacak tarihi gerçekler var ki yüzleşmeden geçip gitmek mümkün değil!...
Geçmişe dönüp baktığımızda görüyoruz ki, Mustafa Kemal, özellikle mutlak gücü elde ettikten sonra muhaliflerine, politikalarını benimsemeyenlere, kararlarını doğru bulmayanlara hiç bir itiraz ya da muhalefet şansı vermemiş.
Kendi partisinden başka hiçbir partiye hayat hakkı tanımamış. Muhalefet partilerinin kurulmasına müsaade etmemiş!