Manuel Cedano Cedano itibaren Saina, Uttar Pradesh 284303, Hindistan
Sadece birkaç (kişisel) istisna dışında, bu kitap Küçük Kadınların iyi yazılmış bir yeniden yazımıdır. Kitapların sonuna yakın birkaç bölüm dışında, hikaye İç Savaş'ın savaş hatlarının arkasından başlayarak ve Küçük Kadınların başlangıçta bittiği yerde biten Bay March'ın bakış açısıyla anlatılır. Küçük Kadınlar). Kitabı okumaya devam ederken karakterler beni şaşırtmaya devam etti. İlk başta, Bay Mart'ın yoğun idealizmi ve herhangi bir meselenin ikiden fazla tarafını görmeyi reddetmesi can sıkıcıydı, ancak kendi kişisel inançları ile savaşta gördükleri arasındaki uyuşmazlığı çözme konusundaki tedrici yetersizliği, özellikle vicdanının ağırlığı, kendi hayatını kurtarmaya çalışırken (ve bu nedenle, başkalarının hayatlarına kasıtlı olarak veya başka şekilde mal oldu) ve yaşamak istemek ile ölmek istemek arasında boşa çıktı. Okuyucuyu neredeyse 300 sayfa boyunca bu yoğunluktan kurtarmak için, Brooks birkaç bölüm için Marmee perspektifini getiriyor. En çok sevdiğim şey, gerçek niyetlerinin ortaya çıkması ve Bay Mart'ın düşünceleri ve inançları olduğunu iddia ettikleri ile keskin bir şekilde tezat oluşturması ve ilişkilerini Küçük Kadınlarda tarif edilenden daha alçakgönüllü hale getirmesidir. Aynı zamanda Marmee'yi evliliğinde ve genel olarak hayatında özgürlük ve güç isteyen ve radikal bir kadın olarak çok daha karmaşık hale getiriyor ve Bay March tarafından boğulmasına rağmen ifade etmeye çalıştığı tutkunun sesini ve sebebini verdi. (Özellikle söylediği bölümlerde neden yaptığını açıkladığı gibi, çileden çıkardığı beni bastırmak için sık sık verdiği susturma hareketi.) Genel olarak birden fazla perspektifi olan romanlardan hoşlanmıyorum (en azından görünüşte rastgele anlarda), ve ilk başta, ikinci bölümdeki Mr. Bununla birlikte, bu ayrılma sadece Bay March'ın kafasından biraz uzaklaşmak ve sürekli ahlaki olanına bir tür karşıt perspektif sunmak için gerekli değildi (Bay Mart ve şeytanları arasındaki iç savaş ağırlaşıyor ve Marmee'in kitaptaki eylemlerine tepkilerini nasıl yanlış yorumladığını görün), ama aynı zamanda Bay Mart hastanede bilincin içinde ve dışındayken hikayeyi anlatan birine ihtiyacımız vardı. Bununla birlikte, bu sapmanın en iyi yanı, Marmee'in Bay March'la bağlantısı olan eski kölesi Hester Clement ile yüzleşmesidir. Okuyucular, Bay March'ın Marmee'den sakladığı sırları zaten biliyor ve ayrıca Hester ile olan ilişkisi hakkındaki yanılgıları nasıl oluşturduğunu görebiliyor, ancak toplantıları gerçekten tüm kitabın en iyi sahnesi. Hester'in insanlığı ve geçmişine rağmen saygın bir vatandaş olarak yaşama ve yaşama arzusu, bu kitabı bir arada tutan şeydir. Küçük ve muhtemelen sadece kişisel tercihler olmasına rağmen, bu kitap hakkında beni rahatsız eden birkaç şey var. Brooks'un Alcott'un babasını Bay March karakteri için en büyük ilham kaynağı olarak kullandığını umursamadım (gerçekten de bir gazeteci olarak yetenekleri, Brooks'un romana dahil edilmesi gerektiğini hissettiği küçük, doğru ayrıntıları göz önünde bulundurur), ancak kitabı gerçek hayattaki insanlara, okuyucuları iç savaşa bağlayan karakterlerle aşılamak için gereksizdi; Emerson ve Thoreau sadece anlatıya giriyorlar ve aldığım Küçük Kadınlara çok fazla referansa ihtiyacım yoktu (her ne kadar okuduğumdan beri yirmi yıl içinde ne kadar unuttuğumu fark etsem de) ). Genel olarak, bu kitap İç Savaş'ın ne kadar karmaşık olduğuna mükemmel bir örnek olmanın yanı sıra başka bir esere dayanan ve orijinal ilham kaynağından daha iyi olabilecek bir kitap örneğidir. Karakterler, kurgu ve gerçekliğin bu kombinasyonu sayesinde insanlığın en saf ışığında gösterilebileceğini asla kolay bir şekilde çıkarmıyor.
Kitabın gözden geçirilmesinin anlamsız olacağını düşünüyorum. Bunun Noir Nehri'nin gerçek ana başlıklarından biri olduğunu bilin. Chandler'ı okuyan herkes, Chandler'ın kendi tanıtımını içeren (1950'de yazılan) bir kopyasını elde etmek için iyi bir şekilde servis edilecektir; raf alanı - ve türün çoğunlukla İngiliz tarzı stil yinelemelerinden tam Amerikanlaştırılmış sürümlere dönüşümünü ve bunun neden olduğunu ve ne kazanıldığını tartışıyor. Chandler'ın zaman zaman saf whodunit ipliğini kendi işinde bir veya iki kez kaybetmesine rağmen, tarzının ne hakkında olduğunu ve tür içinde şu anda ne yaptığını tam olarak bildiğini görebileceğiniz çok nadir anlardan biri. her şeye tekrar bakan bir içgörü serisi olarak. Bana göre bir giriş ve tam olarak noir kurgu tarihi bağlamında yazdığı zaman, anlaşmayı mühürler ve Chandler'ı zorunlu kılar.
I really enjoyed this book. It held my attention and provided insight into a period with which I was not previously familiar.