Kameranın bir kalem olarak kullanılması, gerçekleştirmenin ve soyutlamanın etkileşimiyle, başka bir deyişle üsluplaştırmanın etkileşimiyle ilintilidir. Yani yazan kamera bir üslup üretir. Marcel Martin daha da ileri gidip sinemanın keşfettiği "yeni dilin, ancak üslup bu aracın (sinemanın) başkarakteri haline gelirse bir anlam taşıyacağını belirtmiştir. "Bu tarz bir sinemanın asıl başkarakteri üsluptur... Tam da bu nedenle, ’şiirsel sinema' özünde esin kaynağı olarak üslubun kullanımına dayanır."