|ALİ İMRAN SURESİ / 053|


23.Kendilerine Kitab'dan bir pay verilenleri görmedin mi! Aralarında hüküm vermesi üzere Allah'ın Kitab'ına çağrılıyorlar, sonra içlerinden bir topluluk yüz çeviriyor. Onlar zaten sürekli yüz çeviricidirler.


24.Bu, onların: "Ateş bize sayılı günlerin dışında dokunmayacaktır" demeleri yüzündendir. Uydurmakta oldukları şeyler onlar dinleri hakkında yanılgıya düşürdü.
25.Geleceğinde şüphe olmayan günde onları bir araya getirdiğimiz ve hiç kimse haksızlığa uğratılmaksızın herkesin kazandığının karşılığı kendisine eksiksiz olarak verildiği zaman nasıl olacak!
26.De ki: "Ey mülkün sahibi olan Allah'ım! Sen mülkü dilediğine verirsin ve dilediğinden de mülkü alırsın. Dilediğini yüceltir, dilediğini alçaltırsın. İyilik senin elindedir. Sen her şeye güç yetirirsin."
27."Geceyi gündüzün gündüzü de gecenin içine sokarsın. Ölüden diri diriden de ölü çıkarırsın. Dilediğini de hesapsız bir şekilde rızıklandırırsın."
28.Mü'minler, mü'minleri bırakıp da kâfirleri kendilerine dost edinmesinler. Kim bunu yaparsa Allah'la bir ilişiği kalmamış olur. Ancak onlardan kendinizi korumak gayesiyle sakınmanız müstesnadır. Allah size kendi zatından korkmanızı emrediyor. Dönüş Allah'adır.
29.De ki: "Göğüslerinizde olanı gizleseniz de, açığa vursanız da, Allah onu bilir. O, göklerde ve yerde olanları da bilir. Allah her şeye güç yetirendir."
Nüzul Sebepleri
23.İbnu Ebi Hatim`in ve İbnu`l-Munzir`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre Resulullah (a.s.), yahudilerden bir topluluğun ders gördükleri bir eve girdi ve onları Allah`ın dinine davet etti. İçlerinden Nu`aym bin Amr ve Haris bin Zeyd: "Sen hangi din üzeresin ey Muhammed?" diye sordular. Resulullah (a.s.): "İbrahim`in milleti ve dini üzereyim" diye buyurdu. Onlar: "Ama İbrahim yahudiydi" dediler. Resulullah (a.s.): "Gelin Tevrat`ın hükmüne başvuralım, bizimle sizin aranızda o var" diye buyurdu. Onlarsa bundan kaçındılar. Bunun üzerine Yüce Allah bu âyeti kerimeyi indirdi.
26.İbnu Ebi Hatim`in Katade`den rivayet ettiğine göre Resulullah (a.s.) Rum ve İran krallarının kendi ümmetinden olmasını Allah`tan diledi Yüce Allah da bu ayeti kerimesini indirdi.
28.İbnu Cerir`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiğine göre, Ka`b bin Eşref`in yakın dostu Haccac bin Amr, Ebu`l-Hakik ve Kays bin Zeyd ensardan bazı kimseleri dinlerinden alıkoymak için onlarla yakın ilişki içine girmişlerdi. Rifa`a ibnu`l-Munzir, Abdullah bin Cubeyr ve Sa`d bin Haseme bu yahudi adamlardan uzak durmaları için ensardan söz konusu kişilere uyarıda bulundular. Ama onlar yine de bu yahudilerle dostluk ilişkilerini sürdürmekte direttiler. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.