Kan bağışı sözleşmesinin hukukî niteliği
Abstract
Hasta insanların tedavi edilmelerinin ve birçok bilimsel araştırma ve deneyin gerçekleştirilmesinin sağlanması bakımından insan kanına büyük ihtiyaç duyulmaktadır. Bu ihtiyaç, uygulamada “kan bağışı sözleşmesi” olarak isimlendirilen bir sözleşmenin yapılmasına sebebiyet vermektedir. Kan bağışı sözleşmesi ile gönüllü verici, kendi vücudundan alınacak olan kanın, kan bankası ya da araştırma kuruluşu tarafından belli bir amaç doğrultusunda kullanılmasına izin vererek, kan üzerinde sahip olduğu hakkı bu kuruluşa devretme borcu altına girmekte; kan bankası ya da araştırma kuruluşu ise, bu borcun ifa edilmesi neticesinde, kan üzerinde, doğrudan doğruya hâkimiyet sağlayabildiği ve herkese karşı ileri sürebildiği bir hakka sahip olmaktadır. Kan bağışının ortaya koyduğu tıbbî ve hukukî meseleler, kan bağışı sözleşmesinin hukuken nitelendirilmesi sayesinde çözüme kavuşturulabilecektir.Blood donation is realized when a person voluntarily agrees for blood to be taken outside the body with the intention of donating it. The donated blood may be used for transfusions or it may be separated into individual components to be used as required. It is also important for carrying out of scientific researches. Blood banks and research institutions need to maintain sovereignty over the human blood, to transfer these substances from donors to medical institutions such as hospitals or to make scientific researches. Blood donation gives rise to a number of medical problems and many legal problems as well. To resolve these problems, the legal status of this contract should be identified.