Bütün gazetelerde tam sayfa bir ilan. Yüzü tanıdık, ama dadı kılıklı biri New York’u kucaklamaya kalkıyor. Altında özetle şöyle bir açıklama: “Siz özgür bir ülkede mi yaşadığınızı sanıyordunuz? Dadınız sizin ne yiyip, ne içeceğinize karar veriyor artık. Bugün şekerli içecekler. Yarın pizzanın büyüklüğü, hamburgerin boyu, sandöviçin içindeki peynirin miktarı. Biz dadı değil, belediye başkanı istiyoruz.” İmza “Özgür Tüketiciler”.
Tanıdık yüz New York Belediye Başkanı Michael Bloomberg. “Dadı” denmesinin nedeni de New York’ta 48 santilitrelik şekerli içeceklerin satışını yasaklamaya kalkması. Yalnızca okullarda değil, kahvelerde de, sinemalarda da, stadyumlarda da. Gerekçesi basit. Amerika’da aşırı şişmanlık salgın hastalık gibi tahribat yapıyor. Son 30 yıl içinde bu tür içecekler 20 santilitrelik şişeler yerine 48 santilitrelik şişelerde pazarlanmaya başladı. Küçükler bunlardan günde üç tane içiyor ve çocukların %40’ı aşırı kilolu.
Belediye başkanının başka girişimleri de olmuştu. Örneğin kentin büyük parkında sigara içmeyi yasaklamıştı. Bunlar gürültü koparmadı. Ama şimdi millet ayaklanmışa benziyor. Örneğin saygın New York Times’da bile alaycı yazılar çıktı: “Başkan klaksonları, sokak satıcılarını, kılçıklı balıkları, işsizliği de yasaklayacak.” gibi.
Bu karşı çıkışın arkasında Coca-Cola, Pepsi, McDonalds ve benzeri şirketlerin elbirliği var. Bu grup 2011 seçimleri sırasında yalnızca New York eyaletinde adayların seçim kampanyaları için 1,26 milyon dolarlık bir bağışta bulunmamış mıydı? Bu lobinin sözcüsü “Biz adayları ürünlerimizin yararları konusunda eğitmeye çalışıyoruz” demişti.
Yararlanılan kaynak: Sylvain Cypel, Le Monde, 5.6.2012