Dün,
hayat çemberinde düzensizce ürpererek
dalgalanan bir zerre olduğumu hayal ettim.
Oysa bugün,
kesinlikle biliyorum ki
çember benim
ve hayat
bütünüyle düzenli zerreler halinde
benim içimde
hareket ediyor
kelimelerin ifade ettiği bir düşünce değildir.
Kanayan bir yaradan
ya da mütebessim bir dudaktan
yükselen ilahidir
Kelimeler
zamanın zincirleriyle bağlanamazlar.
Konuşacağın
ya da yazacağın vakit
sana yaraşan,
bu hakikati
gözünün önünde bulundurmandır.
Yedi Beyaz Güvercin...
Yedi asır önce
derin bir vadiden
yedi beyaz güvercin havalanır
ve karlarla kaplı
yüce bir dağın doruğuna doğru kanat çırparlar.
Kuşları temaşa eden yedi adamdan biri
"Ben yedinci güvercinin kanadında
siyah bir nokta görüyorum."der.
Bugün
o vadide yaşayan insanlar
evvel zaman içinde
karlarla kaplı
bir dağın doruğuna doğru havalanan
yedi siyah güvercini
anlatıp dururlar.
Sen ve Ben...
Dostum,
Sen ve ben
hayata hep yaban kalacağız.
Birimiz diğerine
ve her birimiz kendisine.
Senin konuşacağın
ve benim seni dinleyeceğim güne değin.
Sesini sesim sanarak.
Ve karşında durduğum güne değin.
Bir aynanın karşısında duruyormuşcasına.