Aşkın Dili Alman mı?
Birçoğumuz için sevgi dili akıcı ve nazik, tanıdık ve akraba. Herkes petit ami'lerini etkilemek için Fransızca'da “Seni Seviyorum” demeyi bilmek istiyor. Renkli sonbahar yaprakları altında Seine'de bir sevgiliyle el ele yürümeyi veya beyaz masa giyimli restoranlarda mum ışığında şampanya içmeyi ve istiridye yemeyi hayal ediyoruz. İnanılmaz huysuz ekmeği kırmayı ve tereyağını kesmeyi, sonra amipelux'umuzu dudaklarındaki tuzlu tat için öpmeyi hayal ediyoruz.
İspanyolca aşk hakkında konuşmak, esintiyle sallanan palmiye ağaçları ile tropikal bir adada terli beyaz çarşaflar dolaşmış aşıkların vizyonları büyülüyor. Ateşli tutkulu sevişme veya amante'imizle yüksek sesle sözlü tartışmalar hayal ediyoruz. Gece geç saatlerde queirdo'muzla salsa dans etmeyi ve sonra çok sıkı yüksek topuklu ayakkabılarımızı taşıyan el ele yürürken hayal ediyoruz.
En Romantik Beş Dil
Üniversitede diller okudum. Aslında lisans derecem Modern Yabancı Diller. Kolayca İspanyolca iletişim kurabilirim. Kosta Rika ve Kolombiya'da yaşadım ve her zaman her şeyi anlamadım ya da fiil zamanlarımı her zaman doğru hale getirmeme rağmen, anlamımı aktarabilirim. Amorcitos'um İngilizce konuşamadığından İspanyolca romantik ilişkiler bile yaptım (iyi arkadaşımız Google Translate'den sadece ufacık bir yardımla!) Kelimenin tam anlamıyla İspanyolca sevdim. İspanyolca konuşulan bir dünyada güvenle çalışabilirim.
Ama seyahatlerime aşık olduğum Berlin'di. Burada ilk kez, Ağustos ayında (Berlin'deki yılın en güzel zamanı) ziyaret ederken, kalbim grafiti kaplı sokaklarla eridi. Atalarımın ruhlarının ruhumu tarihleriyle aşıladığını hissettim. Bu yere aşık oldum. Bu şehre, dünyanın hiçbir yerinde olmadığı gibi bağlandım. O aydan sonra yoluma devam ettim; Afrika, Asya, Güney Doğu Asya, Bali, yine Güney ve Orta Amerika, Karayipler ve hatta ABD'ye geri döndü. Ama ziyaret ettiğim ya da yaşadığım her yerde “VAY! Bu harika, burada olduğum için çok mutluyum! Berlin değil, ama… ”
Nihayet göçebe varoluştan bıktığımda, dersleri öğrendiğimde ve maceralarım aracılığıyla ihtiyaç duyduğum kişisel gücü kazandığımda ve beni çevreleyen bir kabilenin rahatlığını istediğimde, bunun Berlin'de olacağını biliyordum Kökleri koydum. Almanca bilmiyordum. Pek bir kelime. Ne yazık ki, bir buçuk yıl sonra hala çok az şey biliyorum. Bir menü okuyabilir ve ne sipariş nefret olmaz oldukça emin olun. Yiyecek veya diğer eşyaları satın alırken bir mağazada kibar olabilirim ve sos kutuları veya benzeri mutfak eşyaları hakkında talimatları az çok anlayabilirim.
Yine de, dili kendim konuşamama rağmen, kişisel olarak hangi dille sevgiyle ilişkilendirdiğimi soracak olsaydın, hayatımın geri kalanı için düşünüyorum - nerede olursam olacağım, Almanca diyeceğim. Nasıl sevileceğini yeniden öğrendiğim Almanya'da, özellikle de Berlin'de. Ve dil gibi, tüm bu süreç daha önce bildiğim gibi görünmüyor.
Birçok Kuzey Amerikalı, Alman dilinin sert ve cesur olduğunu düşünüyor. Ekstra sesleri, harfleri ve ağızlarını alışılmadık şekillerde dolduran uzun sözleri. Ama bana göre, Benjamin küçük kızıyla konuşuyor, onu kucaklarken ve öperken her kelimeden damlamayı seviyorum. Alt katta kocasıyla asansörde konuşan yaşlı bayan sesi. Yazmak için her hafta gittiğim kafede insanların arka plan gürültüsü. Bize sağdaki açık kapıları ve boşluğa dikkat etmemizi söyleyen toplu taşımacılıktaki konserve ses.
Alman hayatımı beyaz gürültü ile dolduruyor. Dili anlamamak, kendi dünyama ve kendi düşüncelerime daha iyi batmamı sağlıyor. Artık yan görüşmeleri artık dinlemiyorum. Onları anlamıyorum, o yüzden beni rahatsız etmiyorlar. İç sohbetlerim her zamankinden daha zengin, ne yazmak ya da yaratmak istediğimi hayal edebilme yeteneğim her zaman en yüksek seviyede. Etrafta dolaşmak veya oturmak ve çevrenizde neler olup bittiğini bilmemek çok özgür bir his.
Ama aynı zamanda Roland, yemeğe gittiğimizde ya da iş için bir telefon aldığında sunucularımızla kullandığı dildir. Alman dilini yuvarlamak benim için çok güzel çünkü o o. Bazen İngilizce'nin ilk dili olmadığını hayal etmek zor, çok iyi konuşuyor, ama Almanca konuştuğunu duyduğumda hatırlatıcıyı seviyorum. Gerçekten budur. Diliniz kültürünüzü ve dünya görüşünüzü bildirirse, o çok Alman.
Burada Polyamory'yi öğrendim, önce ona düştükten sonra sınırlarını ve anlamlarını öğrenerek, büyüyerek keşfettim. Berlin her şeyi ve herkesi kabul eden bir yer. İnsanlar burada olmana izin veriyor. Kınama yok, karışıklık yok. Ne yaptığınıza bakabilirler, anlaşmalı olarak başlarını sallayabilirler hatta belki de dehşete düşebilirler, ama sonunda omuzlarını silkip “Tamam o zaman. Sen yapıyorsun." 3-5 farklı Polyamory Buluşması olan bir şehirde (kimin saydığına bağlı olarak) sadece poliamory'i duymakla kalmayıp onu anlayan ve / veya uygulamaya istekli insanlarla tanışmak zor değildir.
Kiliselerde olduğu kadar seks ve swinger kulübüne sahip olan bu şehirde seks pozitif olmak da kolaydır. Cinselliğimi, yaratıcılığımı ifade etmek ve çok pis konuşma sevenlerim hakkında ayda bir konuşulan sözcük gecesinde konuşmak için güvenli bir yer buldum. İçeri girdiğimde nerdeyse biraz şerefe gibi geliyor… “Lala!” Kalabalık, Almanların ve yabancıların eklektik bir karışımıdır ve bar sürekli olarak her iki dilin yan yana sesleriyle doludur.
Stefan'ı ziyaret ettiğimde Almanca her zaman televizyondaki dil olacak. Gerçek arka plan sevişmemize geliyor. Ellerini cildimde hissetmeden ya da dudaklarını öpme hissi duymadan konuştuğumu duyabilecek miyim, vücudum durmadan tutkuyla buluştu mu? Almanca, bir şey satın almak için durduğumda sahip olduğu dükkandaki bir meslektaşıyla konuşan sesidir. İngilizcesi çok iyi ve çoğunlukla kendi kendine öğretildi, çünkü Doğu Almanya'da büyüdü ve okulda Rusça öğrendi, ama bazen bana Almanca kelimeler söyleyecek ve ne demek istediğini birlikte anlayacağız. Birlikte paylaşmanın güzel bir anı. Bu aşk.
Buradan ayrılmayı, yeniden çevremdeki dünyayı daha iyi anladığım bir yerde yaşamayı düşünüyorum. Bir tramvay programı veya sinema bileti gibi basit şeylerle bu kadar mücadele etmeyeceğimi bilmek daha rahat olabilir. Ama bu geçtiğimiz yıl, bu kesin ve yaratıcı dilin şemsiyesi altında yaşadığımı bildiğimden daha fazla ben oldum.
Sevginin iyelik ya da keyfi olmadığını öğrendim. Artık aşkın birçok biçimde geldiğini ve ilişkilerin her zaman belirli bir yoldan geçmediğini biliyorum. Sevginin bol olduğunu ve etrafta dolaşacak çok şey olduğunu öğrendim. Kendimi, bedenimi, sapkınlıklarımı, yeteneklerimi ve hatalarımı sevmeyi öğrendim. Beni geri seven güzel erkekleri sevdim. Beni bile seven erkekler, çünkü başkalarını sevdiğim kadar çok seviyorum. İyi arkadaşlar edindim, beni ve aşklarımı açık ve bazen meraklı, ama her zaman sevgi dolu bir şekilde kabul eden insanlar.
Her zaman nerede olmasından hoşlanmasam bile, hafifçe tutmayı, insanlara kendilerine yer vermeyi ve ilişkilerin kendi seviyelerini bulmalarına izin vermeyi öğrendim. Bu atmosferde beklentilerimi bırakabileceğimi ve ilişkilerimin gelişebileceğini bilen özgürlük var. Ben de öğrendim, ihtiyaçlarımı karşılamayan ilişkilerde kalmak zorunda değilim. Her zaman işleri işler hale getirmeye çalışmak zorunda değilim. Romantik bir ilişkiyi sona erdirmek başarısızlık anlamına gelmez, bu acı verse bile perspektifi değiştirmek ve yeni bir şekilde ilerlemek için bir şans olabilir.
Almanca. Yenilenen hayatımın dili, beni yeniden keşfetti. Değişen, büyüyen ve ilerleyen ben. Almanca, sadece içinde yaşadığım fiziksel dünyanın değil, önderlik ettiğim romantik yaşamın kenarlarını da yumuşatan dildir. Seks hayatımın beyaz gürültüsü. Aşkımın sesleri gerçekte kim oldukları gibi konuşuyor. Aşkımın dili, sonsuza dek kalbimde yazılmış.
İlk olarak 8 Aralık 2018 tarihinde elbyrnewriter.com adresinde yayınlanmıştır.
Yabancı dil becerilerinizi geliştirmek için dil ortakları arıyorsanız swaplanguage.com adresinde bulabilirsiniz.
Yayınlanan 22-04-2020