Bokböcekleri geçtikten sonra, Zheng parmaklarını serbest bırakıp yere atladı. Zhuiyu yere indiğinde ağlamaya başladı ve ağladığı anda bu yeri ve bütün adamları lanetledi. Zheng iç çekip mezarlığın derinlerine doğru inerken, kız onu ağlayarak takip ediyordu.
“… Tüm erkeklerin hepsi pislik, kadınlarla eğlendikten sonra hep kaçıp gidiyorlar. O aptal yönetmen, o aptal zenginler hepsi birer köpek. Sizi tatmin etmem için sadece eteğimi kaldırmam yeterli ve siz…”
Zheng döndü ve onun yüzüne tokat attı, kız yere düştü ve yakınmasına bir son verdi. Zheng soğuk bir ses tonuyla dedi. “Gerçek dünyada seni neyin rahatsız ettiği beni ilgilendirmiyor! Burası korku filmlerinin dünyası! Şikayet dolu konuşmalarını bırak, seni az önce kurtaran kişi, bir erkekti!”
Zhuiyu bir anlığında sersemledi. Ağzından bir diş tükürdü ve ağlayarak Zheng’e atladı. “Erkekler hakkında konuştuysan ne olmuş? Bana vurmaya nasıl cüret edersin! Kendimi şimdi öldüreceğim ve seni de benimle birlikte sürükleyeceğim, yapamam mı sanıyorsun?”
“Öyle olsun!” dedi Zheng, silahını yüzüğünden çıkardı ve kızın başına doğru nişan aldı. “Ölmek istiyorsun, değil mi? Cevap ver, sana yardım edeceğim! Seninle kafa bulduğumu düşünme sakın. Sence biz buraya oynamaya mı geldik? Güçlü olduktan sonra gerçek dünyaya geri dönmek mi? Siktir, eğer yaşamak istemiyorsan ve şikayet etmeye devam edeceksen, senin yerinde olsam hiç bunlarla uğraşmadan kendimi öldürürdüm! Söylesene, ölmek istiyor musun?”
Zhuiyu bu sefer gerçekten korktu. Bir kelime bile edemedi ve gözyaşları düşmeye devam etti. Sonra titreyen bir sesle dedi. “Hayır … ölmek istemiyorum. Beni öldürme Lütfen beni öldürme!”
Zheng silahını geri koydu, sonra kıza bakış atarak dedi. “Bu dünyaya girdikten sonra kendinin çok değerli olduğunu düşünme. Burada tüm canlılar için tek bir kural var. Yaşamak… Mumya tarafından emilmek istemiyorsan beni yakından takip et.”
Zhuiyu kendine gelmişti, ancak önünde koşan Zheng’e nefret dolu bakıyordu.
Bir süre koştuktan sonra, köşede bir çığlık duydular. Kısa süre sonra bir kadının çığlığıyla devam etti. Evelyn’in sesiydi bu.
Zheng içinden ‘kahretsin’ dedi. Orada neler olup bittiğini anlayabiliyordu. Imhotep hala mumya biçimindeyken Evelyn onunla karşılaşmıştı. Zheng sesin geldiği tarafa doğru koştu.
Dönüş yaptıktan sonra, Evelyn’in yolun daha derin kısımlarına korkuyla baktığını gördüler. Ardından tam o sırada O’Connell, Amerikalılar ve diğer oyuncularla birlikte Evelyn’nin tam karşısında bulunan köşeyi döndü.
O’Connell, Evelyn’i gördü ve koşarak onun bulunduğu yere gelip onu kavradı. “Acele et, burada ne için bekliyorsun? Arkada bir sürü bokböceği var… wah!”
Herkes O’Connel’i takip etti ve ardından gördükleri şey hepsini korkuttu.
Etleri çürümüş, birçok bölgesi kemikten ibaret olan bir mumya… Mumyanın hala gözleri vardı, ama gözleri kan damarlarıyla doluydu ve önündeki insanlara bakıyordu.. Sonra ağzını açtı ve bağırdı.
O’Connell ve diğer herkes sersemlendi, ardından o da bağırmaya başladı ve tüfeğinin tetiğini çekti. Zheng ve diğerleri de silahlarını ateşlemeye başladılar. Mumya yere serildi.
Mumyayı vurduktan sonra O’Connell Evelyn’i tutup kaçmaya başladı. Zheng takımına aceleyle seslendi. “Jie, onları dışarıya çıkar. Zero, mumyanın yaralarını kontrol etmek için yanımda kal… Az önce büyülü mermileri kullandık. “
Mumya yerde paramparça oldu. Zheng ve Zero ona baktı ve O’Connell’ın silahıyla paramparça olmuş kısımların tıpkı bir kumdan yapılmış vücut gibi çabucak iyileştiğini gördü. Büyülü mermilerin neden olduğu yaralar hala oradaydı. Yaranın yavaşça iyileşmesinden önce mermilerin yaradan çıkması gerekiyordu.
“Etkili değil… Üstelik şu an en zayıf halinde. Amerikalıların vücutlarını emdikten sonra kum fırtınaları oluşturmak için yeterli güce sahip olacak. Sonrasında ise büyülü mermilerin etkisi daha da azalacaktır… Evet, ayrıca Hindistan takımındakiler çevreye muhtemelen şimdiye kadar alışmışlardır. “ dedi Zheng.
Zero, mumyaya birkaç kurşun daha sıktıktan sonra dedi. “Önce burayı terk edelim. Amun-Ra Kitabını elde etmeden önce muhtemelen onu öldüremeyiz … Önce Hindistan takımı hakkında düşünelim. Onlar güçlü mü? “
Zheng, tekrar mumyaya ateş etti ve sonra dönüp geldiği yere doğru koşmaya başladı. “Evet, çok güçlü… Planladığımız gibi Hamunaptra’ya gelmediler. Onların gittikçe uzaklaştıklarını hissedebiliyorum. Bizi pusuya düşürmek için bekliyor olabilirler, bilmiyorum….Haha, Zero sence ben herkesin hayatta kalmasını sağlayabilir miyim?
“Hayır.” dedi. Zero arkasından koştu ve sakin bir sesle yanıt verdi. “Hepimiz yaşayamayacağız. Birimiz kesinlikle ölecek… ama senin bize liderlik etmeye devam edeceğine inanıyorum, en azından kimseyi terk etmeyeceksin ve yalnız başına kaçmayacaksın.”
“Öyle mi? Haha, bu hayal kırıklığı… O zaman size liderlik etmeye devam edecek gibiyim. Yaşayacak mıyız, ölecek miyiz bilmiyorum, ama emin olabilirsiniz ki ben asla yoldaşlarımdan vazgeçmeyeceğim!”
Mumya ikisinin arkasında tekrar bağırdı…