belgeselin bel kemiğini, houston'ın en yakınları oluşturuyor. ağabeyleri michael ve gary, annesi cissy, eski kocası bobby brown ve hatta rol arkadaşı kevin costner, bize whitney'i anlatıyor. new jersey'deki çocukluk günlerinden, 2012 şubatındaki ölümüne kadar olan hayatının çerçevesi çiziliyor. burada dikkatimizi çeken, çocukluğunun tartışmaya açık olması. kimileri, anne ve babasının boşanmasına rağmen mutlu bir çocukluk geçirdiğini savunuyor. ağabeyi gary'nin de dahil olduğu bir grubun anlattıkları ise çok farklı. ünlü bir şarkıcı olan cissy houston'ın, sesi tam doğru çıksın diye whitney'e büyük baskı uyguladığı, cissy turne ve kayıtlarla meşgulken çocukların yakınlarıyla kaldığı söyleniyor. daha önce gün yüzüne çıkmamış hikayenin geri kalanı kardeşlerin, kuzenleri dee dee warwick tarafından tacize uğradığını gösteriyor.
anlatı dikkat çekici olsa da bazı noktalar kafa karıştırıyor. macdonald, 70'den fazla kişiyle röportaj yapmış. çoğu whitney'in ailesi ve arkadaşları. öte yandan, eksik ve yüzeysel olduğunu hissedebiliyorsunuz. macdonald, whitney'in çöküşünü anlatmayı öncelik edinmiş. çocukluğunda yaşadığı travmayı da uyuşturucu bağımlılığının nedeni olarak göstermeyi tercih ediyor. afişinde "daha önce anlatılmamış hikayesi - ilk kez anlatılıyor" tarzı bir alt başlık yer alıyor. bu bile, konuyu sansasyonel gazetelere benzer üslupla ele aldığını kanıtlıyor. ek olarak, röportajların ağır bir kesme biçme işleminden geçtiği çoğu sahnede fark ediliyor. bu da belgeselin objektifliğine gölge düşürüyor.