20.06.2012 - 01:00 | Son Güncelleme: 20.06.2012 - 01:00
Yüksek yüksek tepeler...
Çocukluğumuzda -ki 70li yıllar diyelim- şehirlerin çevresine eklemlenmeye başlamış evler vardı.
Çocukluğumuzda -ki 70li yıllar diyelim- şehirlerin çevresine eklemlenmeye başlamış evler vardı. Meselâ, 52 Evler, Esen Evler, Öğretmen Evleri... Şehir merkezinden oralara dolmuş kalkardı. Belediye otobüsü seferleri olurdu, saat başlarında mı, buçuklarda mı... Yeni olmanın avantajlarını taşıyan aydınlık yüzlü apartmanlar... Sokakları düzenli, bir parça yeşillikli, bir iki çocuk parkıyla süslenmiş mahalleler... Yine de o kadar muteber semtler sayılmazlardı. En muteber yerler çarşıdaydı, şehir merkezinde: Hükûmet Konağının karşısı, belediyenin yanı, adliyenin arkası.... 90lı yıllarda konaklar modası başladı. Filanca konakları, falanca konakları... Bunlar evler gibi değildi; lüks, alımlı, çalımlı, kısacası pek muteber semtler, siteler hüviyetiyle hayatımıza girdiler. 2000ler 2010lara merdiven dayadığında rezidanslar doğdu ve birden şaha kalktı. İçinde bulunduğumuz zaman dilimi rezidanslar çağıdır. Aslında İngilizcede ikametgâh demek olan rezidans özel bir mânâ yüklenerek lüks, büyük, yüksek apartman demek oldu. Bu özel mânânın doğum yeri galiba New York. Son yıllarda, şehirdeki bazı büyük otellerin üst katlarını, meselâ, 25 katlıysa, üstten 10 katını satışa çıkardılar, daire daire sattılar vatandaşa. Alttaki 15 kat hâlâ otel, üstteki 10 kat ev. Ama o ev katları da otel hizmetlerinden yararlanabiliyor. Biz memleketimizde bu noktadan hareketle rezidans kelimesini bağrımıza bastık. Yani Amerikada bahçeli, orta boy bir eve de rezidans denir. Dedik ya, ikametgâh... Neyse... Gelelim sadede! Bu kadar lâfı niye ettim? Rezidanslarımız, peş peşe yükseldi, yükseliyor. İstanbulun yeni tepeleri. Ama Allah aşkına neden hepsi de yabancı isim taşıyor? Bütün bu rezidanslar yabancı ortaklı mı? Sanmıyorum ya, öyle bile olsa TC sınırları içinde isimlerinin Türkçe olması şartı yok mudur? Kenyadan Moğolistana Türkçe öğretme seferberliğine çıktığımız, Türkçeyi dünya dili yapmaya azmettiğimiz bir zamanda kendi vatanımızda Türkçenin bahtı pek de açık görünmüyor. Türkçe Olimpiyatlarının muhteşem kapanış programında sunucu Bu gece Kaşgarlı Mahmudun, Yunus Emrenin ruhu şâd olacak dedi. O gece şâd olmuştur ama diğer günler, geceler kemikleri sızlıyor mu, sızlamıyor mu, emin değilim. Hani iş yerlerine yabancı isim konmayacaktı? Küçük esnafa bu kural geçerli de, büyüklere sökmüyor mu? Televizyon ve gazetelerde emlâk reklamlarını seyredip okurken burası hangi ülke diye irkilmekten kendimi alamıyorum. Öyle isimler yükseliyor ki, hele İstanbulda... Piyer Loti çok yerli kaldı!