Hüseyin Hilmi Işık efendi'nin rahmetullahi teala aleyh, sohbetlerinden bazı bölümler:
-410-
Bir büyük zâtın kabrine gittiğimiz zaman, kabrdeki zâtı kabr içinde düşünürsek, onu aşağıda ve hakir görmüş oluruz, bunun için de istifade edemeyiz. İstifade edebilmemiz için o zâtı kabrde değil, arşda düşünmemiz lazımdır. Feyz arşdan gelecektir.
Efendim ruh Arşta, cennettedir. Kabirde değildir. Kabirdeki, cesettir. Ceset çamurdan, topraktan yapıldı, toprak olmaya mahkumdur. Peki, biz niye kabre gideriz! Ruh devamlı suretle içinde bulunduğu cesedi tanıdığı için, yani irtibatı olduğu için, o irtibat vasıtasıyla biz büyüklerin ruhlarından istifade ediyoruz. Mesela kitaplarını okuyan veyahut da gömleğini giyen, takkesini kullanan, o irtibat vasıtasıyla o büyüklerden istifade eder. Bütün mesele, irtibatı kurabilmektir. Başka türlü kuramıyorsak, mutlaka bir şeyle irtibat kurmamız icap ediyor. Ya Onun kabrine gideceğiz, ya onu seven birine gideceğiz, ya onun çok sevdiği bir eve gideceğiz, çok sevdiği birini göreceğiz. Sırf irtibat kurmak için.