Bir kulüp düşünün; hocasına rest çeken futbolcusu ilk 11'e giriyor.
Bir kulüp düşünün; soyunma odasında yumruklar konuşuyor.
Bir kulüp düşünün; menejeri teknik direktörünü eleştiriyor ve aforoz ediliyor.
Bir kulüp düşünün; futbolcuları sahada birbiriyle kavga ediyor.
Bir kulüp düşünün; hiç bir disiplinsizliği yokken futbolcusunu kadro dışı bırakıyor.
Bir kulüp düşünün; kadro dışı bıraktığı futbolcuyu bir kaç hafta sonra 11'e alıyor ve takım kaptanı yapıyor. (Dünkü maçta kaptanlık pazubandını Ogün atılınca Abdullah taktı)
Bir kulüp düşünün; futbolcusu hocasını sevmiyor.
Bir kulüp düşünün; teknik direktörü her an kovulma endişesi taşıyor.
Bir kulüp düşünün; ikinci lig takımına kupada eleniyor (Şampiyonlar Ligi'nde finali hedefleyen bir kulüp)
Bir kulüp düşünün; başkanı paralı ama yöneticilik nedir bilmiyor.
Bir kulüp düşünün; bir futbolcuya 22 milyon dolar veriyor ama, üç kuruşluk tazminat için kangren haline gelmiş teknik direktör sorununa nokta koyamıyor.
Kısaca Fenerbahçe'yi düşünün...
Taraftarıysanız işkence çeker, kendi kendinizi yersiniz. 'Ya bu kadar da olmaz! şu takımda ben oynasam... şu kulübü ben yönetsem... bu takımın başına beni getirseler... gibi sözler söyler, fıttırırsınız.
Yok! Fenerbahçeli değilseniz iyi bir tiyatro izler, herhalde iyi de keyif alırsınız. Buradan görünen o...
Dün akşam mı? Tam bir Fenerbahçe klasiği..! Futbolcular dökülüyor, teknik direktör çözüm bulamıyor, yönetim her zamanki gibi sadece seyrediyor.
Mahalle takımı gibiydi Fenerbahçe Diyarbakır'da. Ayağına topu alan çalım atma sevdasında. Bu mu Ortega? Bu mu Ceyhun? Bu mu Revivo? Bu mu Fenerbahçe?
Ya o kaleci Oğuz'un haline ne demeli. Sanki altı pasın içine mayın döşemişler. Her topa akılsızca çıkıyor, hiçbirini ise alamıyor. Yediği goller de evlere şenlik. Rüştü'nün arkasında bu kadar yıl ben beklesem Oğuz'dan daha iyi kalecilik yaparım.
İnsan kimi eleştireceğini şaşırıyor ama aslında suçlu ne Lorant, ne de futbolcular.
Ne diyelim... Tebrikler sayın Aziz Yıldırım! Çok güzel stat yapmışsınız. İzleye izleye doyamıyoruz. Tesislerdeki konfor da mükemmmel!
Son söz maçın hakemi Selçuk Dereli'ye... Hani derler ya hakem yürekli olacak, gördüğünü çalacak. Dereli'de ne yürek varmış, ne de göz. Kırmızı kartlar tam bir komedi. Diyarbakır'ın bir penaltısını da öyle bir yedi ki şaşılacak şey. Gözünün önündeki pozisyona düdük çalmaya yüreği yetmedi.