Tondo. Yine çok bilinen bir örnektir. Öndeki eli daha büyük, dışbükey aynadan gösterim olduğu için figür ona göre deforme olmuş. Odaya bakıldığında da tavan ve pencereler aynaya göre deforme olmuştur.
Yuvarlak bir kemer altında kalabalık figürlü bir sahne. Renkler mavinin kırmızının metalik tonları. En sağdaki figürün otoportre olduğu düşünülüyor. Figürler ince ve uzun, başları küçük. Ten renginin kullanımı bile farklı. Yüz ifadeleri ve ayrıntıcılık dikkat çeker.
Başlıca ressamları; El Greco, Parmigianino, j. Pontormo,A. Bronzino
· Mekân tam olarak belli değildir. Yapay ışık kullanımı ya da gerçek olmayan mekânlarla karşılaşılabilir. Mekândan ziyade figürler ön plandadır. Rönesans’ta olan denge, uyum ve simetri gibi özellikler bu dönemde bozulur. Renk kullanımında metalik renkler göze çarpar. Kalabalık sahnelerde figürler birbirine geçmiş gibidir. Bu da Barok’ta gelişecektir. Bu yüzden geçiş dönemidir. Işık genelde yüzeye yayılmıştır. Figürlerde donuk ifadeler göze çarpar.