Bölüm 159: 8 Numaralı Hasta
Çeviri: RassNt
"Belli bir plan ve aklında bir hedef doğrultusunda intikam alıyor." Chen Ge o anda birçok şey düşündü. Orta yaşlı adamın anlattığı hikaye birçok bilgi vermişti ve Chen Ge'nin aklında tuttuğu ipuçlarıyla uyuşuyordu.
Bu hikaye Üçüncü Hastalık Koğuşu'nda tutulan hastalardan biriyle kusursuz bir şekilde uyuşuyordu. Birçok trajediye şahit olduktan sonra hasta olan doktor. Orta yaşlı adamın hikayesinde anlattığı yüksek yıkıcılıktaki ana karaktere benziyordu. O anda Chen Ge'nin zihninde bir isim belirdi—Xiong Qing.
Bu 8 numaralı hastaydı. İhmal sendromundan muzdaripti ve tedavi için karantinaya alınmıştı. Yüksek yıkıcılık teşhisi konmuştu. Xiong Qing zamanında psikiyatrist olduğu için zeka anlamında ortalamanın üstündeydi, o yüzden yaptığı delilikler de diğerlerinden farklıydı.
"Akıl hastanesinden gizlenen katil o mu?" Bu adam hem doktor hem de hasta olarak burada kaldığı için hastaneyi iyi tanıyordu. Bu tarz şeyleri yapabilecek kapasiteye sahipti.
"Rakibin coğrafi avantajı var, o yüzden bu biraz zor olacak." Xiong Qing tehlikeli biriydi. İhmal sendromu tek başına tehlikeli değildi ama başkalarını kusurlarını düzeltme dayatması Xiong Qing'i son derece tehlikeli kılıyordu. Onun zihninde her şey çarpık ve hatalıydı. Karşısında kusursuz bir adam bile dursa ancak azalarını ortadan ikiye kırdıktan sonra doğru olduğunu hissedecekti.
İhmal sendromuna sahip çoğu hasta kendi durumunun farkında olurdu ve kusursuz algılarını düzeltmek için ellerinden geleni yaparlardı ama Xiong Qing farklıydı, o kendi çarpık kusursuzluk algısını etrafına uygulamaya çalışıyordu.
Eğer birisi bu akıl hastanesinde hapis kalmışken bir ya da iki azasını kaybederse kesinlikle sonu gelecekti. Chen Ge dört farklı insan saçı bulmuştu ama burada sadece üç kişi vardı, kayıp dördüncü muhtemelen ölmüştü.
"Henüz gece yarısı olmadı ve daha Üçüncü Hastalık Koğuşu'na bile giremeden birçok problemle karşılaştım. Bu zor olacak." Üç yıldızlı Test Görevi'nin zorluğu Geceyarısı Cinayeti ve Mu Yang Lisesi'nin çok üzerindeydi. Tek yanlış bir adımla hayatını kaybedebilirdi.
Katillerden birisi teyit edilmişti ama Chen Ge Xiong Qing'i bizzat görmemişti. Çarpık suratlı adam mı Xiong Qing idi yoksa kafesteki orta yaşlı adam mı oydu? Adam yaşlı herifin geçmişini gayet hakim görünüyordu, o yüzden onun Xiong Qing olma ihtimali yüksekti.
Yaşlı adamın kafesinin önüne çömelen Chen Ge kilidi inceledi. Kafeslerin kilitleri benzerdi. Orta yaşlı adam bir anahtar saklıyor olsa bile Chen Ge temkinli olduğu için pusuya düşmeyecekti.
Çekiciyle oynayan Chen Ge orta yaşlı adamın gözlerine baktı. Biraz düşündükten sonra sorusunu direkt olarak sormaya karar verdi, "Yaşlı adamın hayat hikayesini nasıl bu kadar iyi biliyorsun? Onun oğlu sen olabilir misin?"
"Ben mi?" Orta yaşlı adam Chen Ge'nin sesindeki kuşkuyu anlamıştı ama son derece garip bir şekilde cevap verdi. "Bana inanmayacağını biliyordum. Hiçbiriniz bana güvenmediniz, tıpkı benim hiçbirinize güvenmediğim gibi! Lütfen beni bırakın, kendimi burada sakladım hepiniz beni bulmayı nasıl başardınız? Hayatımı izlemeyi bırakın!"
"Bize güvenmemek mi? Hayatını izlemek mi? Neden bahsediyorsun?" Chen Ge anlamakta güçlük yaşadı.
"Her birinizi açığa çıkardığım her seferinde hep aynı masum bakışı attınız! Bu yüzden hepinizden iğreniyorum, açığa çıktığınız halde neden bana yaşan söylemeye çalışıyorsunuz?" Orta yaşlı adam Chen Ge'nin anlamakta güçlük çektiği bu suçlamaları gayet sakin bir şekilde yaptı. "Acaba sana Wang Xin diye mi hitap etsem? Ya da Xu Fei? Lee Yichang? Ma Yong? Ya da yeni bir isim mi aldın?"
"Neden bahsediyorsun sen?"
Chen Ge adamın yatıştırmaya çalıştı ama bu ters tepti. "Şimdi de ben de dahil bu insanlardan hiçbirini tanımadığını iddia edeceksin değil mi?"
"Ama gerçekten hiçbirini tanımıyorum."
"Yalanı bırak! Hepiniz kılık değiştiren tek bir kişisiniz! Sahte gülümsemeniz beni iğrendiriyor, bu anlamsız oyuna son verin!"
"Kılık değiştirmiş tek bir kişi mi?" Chen Ge adamın bu sözlerini duyunca Doktor Gao'nun kendisine verdiği başka bir hasta bilgisini anımsadı. 5 numaralı hasta Xu Tong; Fregoli Sendromundan muzdaripti. Etrafındaki herkesin kılık değiştiren tek bir kişi olduğunu düşünüyordu ve yapay bir dünyanın içinde yaşıyordu.
Bu orta yaşlı adamın tepkisi 5 numaralı hastaya benziyordu. Normal şekilde iletişim kurabiliyordu ama Chen Ge biraz şüphe gösterdiği anda gizli hastalığı alevlenmeye başlamıştı. Chen Ge hayatında ilk defa ciddi mental sorunları olan biriyle uğraşıyordu. Adam bir an normaldi ama bir saniye sonra tamamen farklı bir hal almıştı.
Kafesin içindeki adama baktığında kalbinde başka bir soru belirdi. Neden Üçüncü Hastalık Koğuşunun eski hastaları buraya geri döndü? Onları buraya çeken bir şey mi var? Ya da hepsi hayaletler tarafından kontrol edilerek buraya geri dönmeye mi zorlandı?
Bunu öğrenmenin en kolay yolu orta yaşlı adama doğrudan sormaktı ama şu anki durumunda sağlıklı bir iletişim kuracak gibi değildi. Chen Ge çaresizce genç kadına döndü.
Onun yaklaştığını fark eden kadın demir parmaklıkları tekmeledi ve Chen Ge'den olabildiğince uzaklaşmaya çalıştı. Chen Ge fenerini kadının yüzüne doğru tuttu. Yirmili yaşlarda ortalama bir görünüşe sahipti, Üçüncü Hastalık Koğuşu'ndaki iki kadın hasta profiline kesinlikle uymuyordu.
"Kızın ve yaşlı adamın kafaları tıraşlanmış, onlar gerçek kurbanlar olmalı." Chen Ge suçlunun neden insanların saçlarını istediğini henüz anlayamamıştı. Eğer bu bir intikam ise benzer bir şey muhtemelen suçlunun da zamanında başına gelmiş olmalıydı.
"Sakin." Chen Ge elini demir kafese uzattı. Kız ondan bütün gücüyle kaçındı. Üç dakika sonra çabalamaktan yoruldu ve nihayet teslim oldu.
"Sana zarar vermeyeceğim, inan bana." Chen Ge kızın ağzındaki yastık kılıfını çekti ve çıkardı.
Ağzı serbest kaldığı anda kız Chen Ge'ye doğru çıldırmış gibi haykırdı, "EL! EL! EL!"
"Ne?"
Kadın gürültücüydü. Chen Ge onun neden böyle tepki ortaya koyduğunu anlamamıştı. Kızın sesini duyan afallamış yaşlı adam aniden yere yığıldı ve ölü numarası yaptı.
Orta yaşlı adam da delice davranmayı bıraktı. Son derece yoğunlaşmış bir şekilde kapıya baktı, gözleri dehşetle doldu.
"EL! EL..." kız çığlıklara devam ederken başka çaresi kalmayan Chen Ge onun ağzını tekrar tıkadı.
"Bu da deli." Akıl hastanesinde normal kimse yoktu ve bu durum Chen Ge'yi huzursuz hissettirdi.