Müslümanın namaz vaktini ayarlaması farklı, Bağdat'ta, Mısır'da, Suriye'de ölene cenaze namazı kılması farklı bir şeydir. Kendi ülkende savaş varken, alimin camide oturup insanlara "tuvalete giderken önce sol ayağı atın" diye vaaz veriyorsa buna kızarsın. Fakat sen internet başında, bir elinde kremalı sandviç bisküvi, öbür elinde kola ile mücahitlik yaparken aliminin sadece savaştan, savaşta olan Müslümanlardan bahsetmesini bekleyemezsin.
Kendi gerçeklerinle yüzleşmek zorundasın. Dünyanın her tarafında Müslümanların kanı akıyor, Müslüman kılıklılar bu kanın akmasına yardımcı oluyor olsalar da sen burada rahatından ödün vermiyorsun. Bakma öyle Twitter'da, Facebook'ta yazdıklarına, sen sadece şov yapıyorsun. Gece gündüz Arakan'la, Mısır'la, Suriye'yle ilgili resimler paylaşıyorsun ama bir gün elini cebine atıp onlara yardım götüren İHH gibi kuruluşların adını hatırlamıyorsun.
Sen baya baya keyif sürüyorsun be kardeşim. Yemeni içmeni ihmal etmiyorsun. İftarda sadece senin için kurulan sofrayı Suriye'ye göndersen, belki bir aile onunla hem iftar hem sahur yapar fakat bunu düşünmüyorsun. Haberlere bakıyor, birkaç tanesini paylaşıyor, ardından içeceğini, çerezini alıp film izleyip, kahkahalar atıyorsun. Ya da arkadaşlarınla sahura kadar felsefik sohbetler yapıyorsun, çaylar eşliğinde.
Sen ülkende rahat içinde yaşarken aliminin sana gidip gelip Suriye'yi, Mısır'ı, Irak'ı, Arakan'ı anlatmasını bekliyorsan, hatayı sen yapıyorsun. Sen ne yaşıyorsan, ülkendeki alim onu anlatmalı. En iyi alim, senin gerçekliklerini yansıtandır unutma bunu.
Her ne kadar duyguların kabardığında fıkıh, tefsir, hadis gibi ilimler sana anlamsız gelse de senin yaşadığın şartlara uygun olarak senin alimin namazının vaktini de, orucunun şartlarını da, düştüğün hataları da anlatmalı. Sen bu konularda bilgin değilsin, ayrıca ülken de bu konuların konuşulmayacağı bir yer değil; bunları görmezden gelemezsin.