ELN 12 gün kaçırıldıktan sonra serbest kalmasına rağmen Luis Manuel DiazFutbolcu Luis Díaz’ın babası, bu gerillanın bu yıl en az 32 kişiyi kaçırdığı tahmin ediliyor, bu da gerillayla barış sürecinde krize yol açan nedenlerden biri.
Barış analisti ve otuz yılı aşkın süredir ‘Felipe Torres’ olarak tanınan bu gerillanın bir cephesinin eski komutanı Carlos Arturo Velandia, EL TIEMPO’ya şu konu hakkında konuştu: ‘topyekün barış’a dair gelecek senaryoları, Hükümetin gerçekleştirmesi gereken yeniden düşünme ve gerilla grubu içindeki parçalanma.
(Ayrıca okuyun: Kolombiya’da gasp bir vergiymiş gibi normalleştiriliyor: OAS)
ELN ile müzakere sürecinde aksaklıklar yaşandı ve Luis Manuel Díaz’ın kaçırılması dünyanın dikkatini bu konuya yöneltti: Bu gerillayla barış süreci krizde mi?
Bu bir krizdir ve eğer üstesinden gelmek istiyorsak bu şekilde kabul edilmelidir. Lucho Díaz’ın babasının kaçırılması bir çatlak daha ama tek olay bu değil; ateşkes sırasında ciddi olaylar yaşandı. Son günlerde, ELN ile yapılan diyaloglarda Hükümet heyetinin başında bulunan Otty Patiño’nun, 30’a yakın adam kaçırma olayının yaşandığını söylediği duyuldu; bu, alçaktan gelen skandal bir rakam. Mevcut ikili bırakmayı mümkün olduğu ölçüde yeniden düzeltmek veya başka yöntemlerle baştan sona yeniden düşünmek için derinlemesine bir analiz yapın.
Kaçırmalardan dolayı ateşkes ihlal edildi mi?
Tüm bu düşmanca eylemler, her iki tarafın da uymakla yükümlü olduğu Uluslararası İnsancıl Hukuk’ta (IHL) belirtildiği üzere yasaktır. Kaçırma vakalarında bunlara (IHL’de) rehin alma denir, dolayısıyla ELN bunlardan ‘kaçırma’ olarak bahsedilmediği için bunları yapabilecekleri yorumunu yapar, ancak sonuçta adam kaçırma olaylarının eşdeğer olduğunu anlamıyormuş gibi davranırlar. ve rehineler tamamen aynı.
(Sizleri okumaya davet ediyoruz: ‘Ateşkesi imzalamak güvensizliğin bittiği anlamına gelmez’: Başsavcı).
Bunun diyaloglara yansımaları nelerdir?
Ateşkes, çatışma olaylarını önlemek ve önlemek için yapılır. Bu, yan yana darbeler almak üzere tasarlanmış boksör kum torbasına benzer bir şeydir, darbeler verilir ve torba kalır, ancak sorun şu ki, biri bıçağı çıkardığında durma sürdürülemez ve artık teslim etmez. ELN’nin kaçırılması gibi bir darbe ama bıçak darbesi ve çantanın havası inmeye başlıyor. Bununla, yalnızca sürecin tamamı üzerinde değil, tüm süreci düzenleyen ve mümkün kılan mekanizmalar üzerinde de çok büyük bir etkiye sahip olduğunu kastediyorum.
ELN ile yaşanan süreç, geçmişte diğer hükümetlerin bu gerillayla barış anlaşması yapma girişimlerinden farklı mı?
Bu tamamen farklı bir süreç. Solcu, demokratik ve popüler bir hükümet olan mevcut hükümet dışındaki hükümetlerle ELN’nin tanıdığı ilerici bir programla müzakere etmek çok farklı bir şey. İkincisi, sürecin özünde, yani toplumun katılımında, iki taraf temel olarak özdeşleşmiş durumda ve garanti vermek amacıyla tasarlanan ikili ateşkesin halihazırda sahip olduğumuz çatlaklara sahip olmasına rağmen bu yönü geliştirmeye çalışıyorlar. adı geçen.
Ne doğu savaş cephesi ne de batı savaş cephesi masada değil; bu iki yapı genel anlamda ELN’nin operasyonlarının ve savaşçı tutumunun %70’e yakınını oluşturuyor.
Deneyimlerinize göre, karşı karşıya olduğunuz krize rağmen bu sürecin meyve verme olasılığı öncekilere göre daha mı yüksek?
Doğru, ELN’nin son 50 yılda yaptığına benzer bir davranış sergilemesi, bu Hükümette petrol boru hatlarını havaya uçurmaya, polisleri, askerleri öldürmeye devam etmesi anlaşılmaz; Öte yandan ELN’nin, Kolombiya’daki silahlı çatışmanın kesin olarak üstesinden gelinmesine yönelik bir anlayış ve anlaşmaya varılması konusunda yoğun çaba harcadığı anlaşılıyor.
ELN’nin kısmi bir gerilla olduğu ve bazı yapıların müzakereleri yürüten merkezi düzeyden gelen emirleri görmezden gelebileceği konuşuluyor. 30 yıldan fazla bir süreyi bu gerillada geçirdiniz, bu konuda ne söyleyebilirsiniz?
ELN benzersiz ve ulusal bir organizasyondur, tepeden tırnağa yapılandırılmıştır, ancak talimatların işlenmesi klasik bir ordu gibi değildir, sanki Sekreterliğin bir emir verdiği ve söz konusu emrin geldiği FARC’ın durumu gibi. dakika sürdü ve idam edildi; ELN durumunda, temel talimatlar verilmektedir ve bu talimatların tartışılacak payı vardır.
Bu barış müzakere sürecini etkiler mi?
ELN, hem kendi sağlığı hem de sürecin sağlığı açısından, müzakere masasındaki temsilci listesini tamamlamaya çalışmalı, çünkü bu liste eksiktir, Arauca’da bulunan bir ‘doğu savaş cephesi’ yoktur ve ne ‘batı savaş cephesi’ Chocó’dur; Bu iki yapı genel anlamda operasyonların ve savaşçı tutumun yüzde 70’e yakınını oluşturuyor ancak bunlar masada bulunmuyor, dolayısıyla bu yapıların anlaşmalara bağlanabilmesi çok karmaşık, çok zor. Doğrudan temsil edilmeleri önemli çünkü ELN’nin siyasi ve askeri yaşamının çok önemli bir parçası olduklarından, karar alırken önemli bir söz hakkına sahipler.
(Sizleri şu konuya danışmaya davet ediyoruz: Savcının ELN ile barış sürecine ilişkin önerdiği plebisit uygulanabilir mi?).
Mevcut krizden nasıl çıkılır?
Öncelikle askıya alınan görüşmelere yeniden devam edilmeli, taraflar bir an önce toplanıp kendi döngüsünü oluşturmalı, hatta bu döngü için üzerinde anlaşılan konuları yeniden yönlendirip yeni bir gündem açmalı ve o yeni gündemde esas olan nokta şu: İki taraflı ateşkesin, mevcut durumunun, bu şekilde ne kadar sürdürülebileceğinin, etkili olup olmadığına bakılması gerekiyor. Bu durdurmaya yama yapıp yapamayacağımızı veya biraz daha geriye gidip onu yeniden yönlendirip yönlendirmeyeceğimizi görmemiz gerekecek.
(Ayrıca okuyun: Cauca’da kaçırılan kadınları serbest bırakan askerlerin gizli belgeleri)ELN ve diğer illegal gruplarla sürecin genel çerçevesi ‘topyekün barış’, orada da boşluklardan bahsediyorlar, siz nasıl görüyorsunuz?
Hiçbir taraftan şiddete başvurmadan siyaset yapmanın mümkün olduğu noktaya gelmemiz gerekiyor.
Genel çerçeve son derece önemlidir çünkü bu Hükümet tarafından geliştirilen kamu politikasının bir parçasıdır. Siyaset budur ve tüm çabalar tamamen aynı yere gitmelidir: şiddet olgusunu bastırmak ve Kolombiya’da ortaya çıkan ve siyasetin silahlarla yapılmasına yol açan silahlı siyasi çatışmayı kapatmak. Burada şiddete başvurmadan siyaset yapmanın mümkün olduğu noktaya ulaşmamız gerekiyor.
Aynı anda bu kadar çok grupla müzakere etmeye çalışırken ‘toplam barış’ çok mu iddialı?
Evet iddialı çünkü barış kurumlarımız çok sınırlı ve bu aktörler birbirleriyle çatışıyor, bu da tek bir aktörle ateşkesi sürdürmeyi ve onların kendilerini savunmak için bile olsa savaşmadan kalmalarını beklemeyi çok zorlaştırıyor. Öte yandan Kolombiyalıların barış konusundaki zihniyeti, büyük barışlardan ziyade kısmi veya küçük barışları kabul etmeye daha yatkındır.
María Isabel Ortiz Fonnegra
Haber Başyazısı
X’te: @MIOF_ @JusticiaET
[email protected]