II. Dünya Savaşı sırasında Doğu Cephesi'nde gerçekleşen son Alman taarruz harekâtıdır. Harekât, Macaristan topraklarının güneybatı kesiminde 6 - 16 Mart 1945 tarihleri arasında icra edilmiştir. Harekât, Almancada Plattensee Taarruzu, Rusçada Balaton Savunma Harekâtı ve İngilizcede Balaton Gölü Taarruzu olarak bilinir.
Hazırlıkları büyük bir gizlilik içinde sürdürülen taarruz, 6 Mart 1945 tarihinde Doğu Cephesi'ndeki Macaristan'da başlatıldı. Alman saldırıları Balaton gölü bölgesinde yoğunlaşıyordu. Bölge, Romanya petrolü kaybedildikten sonra Almanya'nın petrol ihtiyacını sağlayan son bölgelerden biriydi.
Harekâta katılan Alman kuvvetlerinin büyük bölümü, Batı Cephesi'deki başarısız Ardenler Taarruzu'na katılan kuvvetlerdir. Esas olarak 6. SS Panzer Ordusu.
ALMANLARIN PLANI
Bu kuşatma sırasında Alman 6. Ordu'su, Sovyet 26. Ordu'suyla muharebeye girerek onu tespit edecektir. Benzer şekilde Alman 2. Panzer Ordusu da Balaton Gölü'nün güneyinden Kaposvar yönünde ilerleyecek ve Sovyet 57. Ordusu ile muharebeye girerek onu sabitleyecektir. Macar 3. Ordu'su, taarruzun kuzey kesimini ve Budapeşte'nin batısını tutacarak harekâtın kanat güvenliğini sağlayacaktır.
Baharın Uyanışı Harekâtı resmi olarak 6 Mart günü saat 04:30'da, Altıncı SS Panzer Ordusunun topçu birliklerinin yoğun yaylım ateşi ile başladı ve bunu Leibstandarte panzergrenadier'lerinin ilerlemesi izledi.
Bunların öncelikli görevi, kapsamlı bir siper sistemini temizlemeye başlamadan önce bir Sovyet mayın tarlasında yollar açmaktı. Bu, tüm sabah boyunca sürdü ancak panzer Kampfgruppe birliğinin ilerlemesini sağladı. Tanklar ve yarı paletli araçlar büyük sorunlarla karşılaştı ve bölgenin kalın çamurunda sık sık çamura battılar. Bu nedenle panzergrenadier'ler saldırılarını zırhlı desteği olmadan yapmak zorunda kaldı, bu da ilerleyişi yavaşlatıyordu.
Leibstandarte'nin sol tarafında ilerleyen Hitlerjugend Birliği de aynı şekilde zorluk çekiyordu. II SS Panzer Corps’un saldırısı karanlık basana kadar toplanma alanına bile erişemedi, bu da Sovyetlere az miktarda tank desteği ile fazladan bir Piyade Kolordusu konuşlandırmak için zaman kazandırdı.
7 Mart'ta, Alman saldırısı sonunda ciddi anlamda başladı. Hem Leibstandarte hem de Hitlerjugend Birliği sonunda Sovyet savunmasını yardı ve kendi panzer kampfgruppen birliğini aksiyona dahil edebildi. 8 Mart günü erken saatlerde Hitlerjugend, 16km ilerleyerek tepe kenarlarına hendek kazılarak oluşturulmuş tank cephesine (pak-front) ulaştı. Sonraki günün ilk ışıklarında, bir düzine Jagdpanther ve Jagdpanzer IV, tepeye taarruz ederek savunma hattını püskürttü.
I. SS Panzer Kolordusu köprüyü üç gün daha tutarak sayısız karşı saldırıya direndi. Bu ana dek Sovyetler, Alman kuvvetlerine büyük kayıplar verdirdi.
Güney rotası etkin şekilde engellendiğinden, Almanlar kuzeye odaklanmaya karar verdi. Leibstandarte ve Hitlerjugend için şu anki eylemlerini bırakıp Danube Nehri'ne dönük saldırıya katılmadan önce kuzeye yönelmeleri emri geldi.
Ancak bu hareket işe yaramadı, zira sonraki günlerde Sovyetler kendi saldırılarına başladı. 600 tank içeren 3.000'den fazla araç, Budapeşte'nin ilerisinde bir araya geldi ve Valencei Gölü'nün her iki yanını temizlemeye başladı. IV. SS Panzer Kolordusu, bu fırtına tarafından yutuldu ve Wiking Birliği, kendi kanadındaki bir Macar birliği düştükten sonra neredeyse tamamen sarıldı. Hitler, birliğe ne pahasına olursa olsun tutunması emrini verdi. Birlik komutanı SS-Oberführer Karl Ullrich, emirleri göz ardı etti ve piyadelerini tuzağa düşmeden önce geri çekti. Hohenstaufen Birliği yardıma geldi ve bu da Führer'in emirlerine karşı gelmek demekti.
I. SS Panzer Kolordusu, tamamen sarılmayı önleyecek kadar hızlı bir şekilde geri çekildi ve tuzaktan kurtuldu ancak çok miktarda ekipmanı da ardında bırakmıştı. 20 Mart 1945 günü I. SS Panzer Kolordusu'nun elinde yalnızca 80 tank, saldırı topları ve kundağı motorlu toplar kalmıştı. Bütün Waffen-SS birlikleri ağır darbe almıştı, bu nedenle bu aşamaya gelindiğinde çoğunun gücü %50'nin altına düşmüştü ve takviye şansı da çok azdı.
Macaristan'daki Alman cephesi harap oldu ve başkent Viyana'yı savunmak için Avusturya içlerine çekilmeye başladı. Waffen-SS birlikleri artık sürekli geri çekiliyordu ve savunma halinde savaşıyordu.
Hitler'in Waffen-SS geri çekilmesine tepkisi öfkeli oldu. Altıncı SS Panzer Ordusunun Nazi pazubantlarını çıkarmasını emretti; ona göre artık üniformalarında kendi adını taşımayı hak etmiyorlardı.
Moral en düşük seviyeye indi ve birçok asker, savaştan firar ediyordu; birçoğu, savaşın sonunda kaybedildiğini görebiliyordu.