Size her şeyin çok çabuk olduğunu ve bir kaç saniye içinde zihnimde yazılmış olduğunu söyleyebilirim ancak. Odamda müzik dinliyorum. Ses çok yüksek. Dairenin kapısının açılıyor. Emin olamıyorum. Daha iyi duyabilmek için Media Player'ın benim için bilmemkaçıncıya çaldığı Rape Me'nin sesini istemeyerek de olsa kısıyorum. Ama hâlâ Cobain'e eşlik ediyorum sanırım. Biraz daha kısıyorum sonra ve biraz daha... Biri içeri giriyor. Kalkıp odamın kapısını açıyorum. Karşımdaki siyahlara bürünmüş iki adamla gözgöze geliyorum. Diğerine göre kısa olanı hızlı çıkıp silahını doğrultup beni vuruyor. Mermi tam anlımın ortasından geçip gidiyor, ufak et parçaları savurarak. Düşüşümü görmüyorum. Dediğim gibi, her şey çabuk yazılıyor zihnimde. Sonra bir kez daha odamın kapısını açıyorum. Mutfağa gidip suyumu içiyorum. Ve kısık sesle de olsa Cobain hâlâ devam ediyor: "...im not the only onee. im not the only one, im not the only one, im not the only one. rape meeee! rape meeee! rape me!..."