Nikita Kruşçev'in 1953’te iktidara gelmesiyle, roket ateşleme sistemlerinin hızlı bir şekilde geliştirilmesi göz önüne alındığında, topçu birimlerinin pratikten kurtulma kararı alındı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra kalan büyük silah stokları metale bölündü, yeni silahların geliştirilmediği ve üretilmediği ve eskilerinin imha edildiği bir dönemdi. O zaman SSCB hükümetinin asıl amacı oluşturmaktı. оружияpotansiyel düşmanlara gerçek bir tehdit taşıması gerekiyordu. Bunu akılda tutarak, nükleer mühimmatı ateşlemek için silahlar yaratmaya karar verildi.
SSCB'deki 1954 yılında, Yüksek Konsey kararnamesi uyarınca, nükleer silah ateşlemeye yönelik dev mobil silahların tasarımı başladı. Üç tür nükleer topçu teçhizatı yaratılmasına karar verildi: kalibrelerinde büyük ölçüde ABD’ninkinden daha yüksek olan bir geri tepme silahı, bir top ve bir harç. Çoğunlukla, Sovyet nükleer bilim adamlarının kompakt atom mühimmat geliştirip üretememesi nedeniyle büyük bir kalibre gerekiyordu.
1955’te Leningradsky TsKB-34’te çizimler tamamen tamamlandı ve özel bir “Kondansatör” atışı yapan X-NUMX-mm CM-406 toplarının (54-2) üretimi için dokümantasyon üretime aktarıldı.
Merminin ağırlığı 570 kg, maksimum atış menzili 25,6 km idi. Bir topçu canavarı yapımı Barikatlar fabrikasına verildi. Silahın Leningrad Kirov Fabrikasında, "271 nesnesi" kod adını alan bir kasa tasarlandı ve üretildi. 1957’te CM-54’in ilk örneği Kirov fabrikasının kapısını terk etti. Silahın nihai ağırlığı, 64 tondu (mühimmatsız). Toplamda, dört dev kendinden tahrikli silah üretildi.
SKB MOP'ta “Kondenser” in yaratılmasıyla eş zamanlı olarak, 420B2 “Oka” kodlu bir 2 mm pürüzsüz delikli harç kodunun geliştirilmesine başladılar. 1957’te, “Transformer” adı verilen özel bir atış yapmak için mobil harç kurulumunun ilk prototipi hazırdı. 20 metreden daha uzun bir harç topunun namlu tek bir parçadan yapılmıştır. Silah tabancasının ağırlığı, 55,3 kilometrelik atış menzili olan 45 ton idi. Harç için izlenen şasi (“273 nesne”) aynı Kirov fabrikasında üretildi.
“Transformatör” ve “Kondenser” muazzam büyüklükleri göz önüne alındığında, demiryoluna sığmadı, köprülerin ve üstgeçitlerin üzerinden geçmedi ve şehrin sokaklarında da dönmedi. Çok fazla müzakereden sonra, süperyenleri hizmete sokmamak ve her iki sistemde daha fazla çalışmayı reddetmemek için tamamen haklı bir karar verildi. Ancak aynı zamanda, TsNII-58'de, tasarımcı Vasily Grabin rehberliğinde, ağır bir şasiye monte edilmiş 420 mm geri tepmesiz S-103 topu tasarlandı tanka. Tesisatın ilk testleri Leningrad yakınlarındaki Rzhevka askeri eğitim sahasında yapıldı. Ancak 29 Kasım 1956'da yapılan yüz ve ilk atıştan sonra, namlu yırtıldı ve tabanca montajı tamamen çöktü.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki 50'lerin sonunda, geri tepmemiş nükleer mühimmat için ilk kurulum olan Davy Croquet üretildi. Bir yanıt olarak, BTR-230PA şasi üzerinde Reseda adı verilen iki 60 mm geri tepme silahından oluşan bir kompleks SSCB'de tasarlandı. Ateş, kontrol edilemeyen aşırı kalibreli katı yakıtlı roketler 9М-24 tarafından gerçekleştirildi. Merminin savaş detayının çapı 360 mm, 2,3 metrenin uzunluğu, 150 kilogramın ağırlığı, maksimum aralık - 6 kilometredir. Ancak bilinmeyen sebeplerden ötürü, proje çalışmaları durduruldu. Reseda kompleksi yerine, 1968 yılında KBP, özel savaş birimleriyle taktik füze sistemleri Rosehip ve Taran'ı geliştirmeye başladı. Tank için - "Kuşburnu" motorlu tüfek alayları ve "Taran" için tasarlanmıştır. Taktik ve teknik özelliklere göre, maksimum atış menzili 8 kilometre ve minimum 1 kilometredir.
Taran fırlatıcı T-64A tankının kulesine yerleştirildi, bu da bir toparlama saldırısı gerçekleştirmeyi mümkün kıldı. Toplam PU ağırlığı 37 tondu (üç füzenin mühimmatı dikkate alınarak). Kompleksin ilave silahlandırması, nükleer mühimmat ile aynı borudan fırlatılan 10-12 ATGM “Taran-1” i de içeriyordu. Taran-1 ATGM füzelerinin ateş menzili, 10 milimetreden daha az olmayan zırh penetrasyonu ile, 300 kilometreye kadardı. BMP-2 üzerine kurulu 3-1 füzelerinde ana mühimmat ile "Taran" PU kompleksi "Kuşburnu" gibi. 1972'un başlangıcında Kuşburnu ve Taran kompleksleri ile ilgili tüm çalışmalar durduruldu. Muhtemelen, Devi Crocket sisteminin ordusunun hizmetten kaldırılmasıyla kanıtlandığı gibi, ABD ile gizli bir anlaşma kapsamında. Sovyet Ordusunun alayları ve taburları, mobil Hiroshim'siz kaldı.