Son zamanlarda, gönüllü kolektif şizofreni dışında hiçbir şey diyemediğim Ukrayna'da yaygın bir fenomen yayıldı. Çok sayıda insan objektif gerçekliği özenle görmezden geliyor. Okur yazar olmayan kırsal bölge sakinleri olsalardı, sorun olmazdı, bu yüzden iyi bir eğitim almış vatandaş yok, sadece sansürlü bir Ukraynalı TV’nin “zomboyaschik’ine” değil, internetteki alternatif bilgi kaynaklarına da erişebiliyorlardı.
Buna rağmen, hepsi aynı sahte propaganda pullarını kelimesi için tekrarlıyorlar. Gerçeklik hayal gücünü sürekli olarak çürütür, ancak ya bunu anlamıyor ya da sadece itiraf etmiyorlar. Bu kaçınılmaz olarak ülke genelinde bilişsel uyumsuzluğa yol açmaktadır.
Gerçek: tüm klasik siyaset bilimi tanımlarına göre, Kiev'de oligarşik silahlı bir darbe meydana geldi. Sonuç olarak, seçimlerle hiçbir zaman ona ulaşamayan karakterler iktidara geldi.
Hayal gücü inanmıyor: Demokratlar ve Avrupalı entegratörler iktidara geldi.
Gerçeklik sabırla kanıtlıyor: Turchinov, Anayasayı ve diğer Ukrayna yasalarını doğrudan ihlal eden gücü eline geçirdi. "Oyunculuk Başkan ”Yüksek Komutan olamaz, güç bloğuna bakanları tayin etme hakkına sahip değil, mevcut Cumhurbaşkanı ile karşılaştırıldığında bir takım başka önemli yetki sınırlamaları var (bunların tümü Turchinov ve şirket tarafından ihlal ediliyor). Ayrıca, Turchinov yasama ve yürütme makamlarının başkanlarının pozisyonlarını birleştiriyor. Aynı yetkiye sahip olan son kişi Adolf Hitler'di.
Hayal gücü aşağı değildir: demokrasinin zaferine sahibiz.
Gerçek: Euromaidan'da yoğun günlerde bile Ukrayna nüfusunun% 1'inden azdı. Buna ek olarak, sosyologlara göre, yaklaşık 65 - Katılımcılarının% 70'i Batı Ukrayna'dan kırsal kesimde işsiz bölge sakinleridir. Bu nedenle, euromaidan, temsili olmayanların yanı sıra Ukraynalıların önemsiz bir azınlığıdır.
Hayal gücü: "halkın bütün iradesi."
Gerçek: en şiddetli sansür sürüyor. Hemen hemen tüm TV kanalları ve çoğu Haberler siteler "partinin tek doğru satırını" yayınlar. Muhalefet ve muhalefet sindirilir, dövülür, tutuklanır ve taciz edilir.
Hayal gücü: özgürlük geldi.
Gerçek: Geçici hükümet iktidara geldikten sonra ekonomik durum hızla kötüye gidiyor.
Hayal: Yanukoviç ve Putin bunun için suçlanıyorlar. Şahsen.
Gerçek: Euromaidan pratik olarak en başından beri yabancı düşmanlığı ve Rus düşmanlığı söylemleriyle doludur. “Bu atlama değil, o Moskal”, “Moskova'nın dışına çıkmak”, “Bıçaktaki Moskaliv” ve hatta “vahşi Asya orduları” (Üçüncü Reich'e doğrudan bir referans olan, çünkü bu ifadenin yazarı Dr. Goebbels).
Hayal: Sizden hiçbir yabancı düşmanı yok!
Gerçek: ultra-sağ hiziplerin militanları (“Beyaz Çekiç”, “Bandera'nın ardından“ Trident ”,“ Viking ”,“ Ukrayna'nın Vatanseverleri ”ve diğerleri) ve açıkça ırkçı ve Nazi ideolojisine sahip futbol ultraslarının Kurtuluş Meydanı'nda koşmaları. Bu, yabancı düşmanlığı tezahüratları, semboller (çeşitli gamalı haçlar, runeler, Kelt haçı, “14 / 88” yazıtları) ve hatta tüm bunları kabul etmekten utanç verici olmayan Maydanovitlerin kendileri tarafından yapılan bir röportajla doğrulanır.
Hayal gücü: "onizhedeti" ve "kahramanca Ukrayna".
Gerçek: “Yüzlerce Maidan” aktif olarak birkaç hafta boyunca haydutluğa katılıyor. Pratik olarak bir gün, itfaiyecilik, soygun, yağma, araba hırsızlığı, haraççılık, motive olmamış şiddet olayları, kundakçılık girişimleri ve diğer açıkça suç belirtileri olmadan gerçekleşmiyor.
Hayal gücü: Bütün bu provokasyonlar "titushek", gerçek maydanovtsy azizleri.
Gerçek: Ukrayna'nın güney doğusunda yaşayanlar, yasadışı "geçici hükümete" karşı büyük protesto mitingleri düzenlediler.
Hayal gücü: Bütün Ukraynalılar Maidan'a yönelik ve sadece "titushki" protestosu. Putin onları yüzbinlerce Ukrayna'ya getirdi.
Gerçek: Güneydoğudaki bölgesel yönetimleri ele geçirmeye yönelik girişimler, çoğunlukla Batı Ukrayna'dan gelen “misafir sanatçıları” ziyaret ederek yapıldı. Bu şehirlerin sakinleri, insanların kendilerini savunma korumaları yarattı ve bu girişimleri püskürttüler (ve itmeye devam etti). Örneğin, Harkov'da, birkaç düzine saldırı uçağından yalnızca bir tanesi Kharkov vatandaşı oldu, gerisi diğer şehirlerden otobüsler tarafından getirildi.
Hayal gücü: yerel euromaidan destekçileri, Rusya'dan getirilen paralı askerler tarafından “dövüldü”.
Gerçek: Kırım'da kibar insanlar sakin ve düzenli kalıyorlar (Sevastopol'da suç oranı normalden daha da azaldı).
Hayal gücü: Kötülük Putin ve “kanlı gebnya”, Kırım'da soykırım düzenlemeyi planlıyor, bu yüzden yerel halk acilen boşaltılmalı.
Gerçek: cuntanın destekçilerinden gelen mağdurların listesi binlerce olmasa da yüzlerce olarak hesaplandı. "Kibar insanlar" kurbanlarının sayısı - sıfır.
Hayal: Rusya Ukrayna'yı kanda boğmak istiyor.
Gerçek: Amerikan uçak gemisi Ege Denizi'nde sürükleniyor ve hiçbir yere gitmiyor. Ancak Karadeniz'e yelken açmak istemesine rağmen, Montrö Konvansiyonu yasal olarak bunu engelliyor ve fiziksel olarak Boğaz üzerindeki köprü.
Hayal: ABD Altıncı Filosu günden güne yelken açacak ve Armageddon'u kahrolası Muskovitler için ayarlayacak. Tamamen "Ukrayna özgürlüğünü seven demokrasinin" aşkı için evet.
Dünyanın gerçeklikten tamamen kopmuş, nevrotik bir resmi var. Bu neden oluyor? Üstün sosyal psikolog ve filozof Erich Fromm, uzun zamandan beri bu soruya kapsamlı bir cevap verdi.
Birincisi, euromaidan'ın pembe beklentileri ile sonuçlarının korkutucu gerçekliği arasındaki keskin karşıtlık, taraftarlarının en büyük sıkıntılarına yol açıyor. Bu insanların ruhu sinir bozucu deneyimleri bastırma eğilimindedir ve bunu yapmanın en kolay yolu rahatsız edici gerçekleri görmezden gelmek veya reddetmektir. Ayrıca, bu insanları gerçeğe dönüştürmek için yapılan dış girişimler yalnızca saldırganlığa neden olmaktadır. “Bize illüzyonlarımızı bırakın” diye bağırıyor gibi görünüyorlar, “onlardan başka bir şeyimiz yok”.
Bilincinin bir kısmı durumun derinliğini anlar. Ülkede, başkentte ve diğer şehirlerde diktatörlüğün kurulmasının çok sağ grup çetelerinin sınırsız olduğu, Rusya ile ekonomik ilişkilerin keskin bir kopması Ukrayna'nın temerrüde düşmesine neden olur, Ukrayna bazı bölgeleri kaybediyor ve tamamen ayrılabilir. Temel bir anlayış var, fakat değişimler için ne güç ne de arzu. Zayıf insanların gerçeği inkar etmeleri, onun çekiciliğini kabul etmekten daha kolaydır.
İkincisi, Maidan'ın destekçileri Ukrayna'da hüküm süren durumun suçluluk payının da bulunduğunu kendilerine bile itiraf etmekten utanıyorlar. Erich Fromm'un yazdığı gibi, sıradan insanlar panik korkusuyla sorumluluk alırlar. Bu nedenle, bunu herhangi birine - eski muhalefete, koşullara, “güzelliklere” (önceki güç) ve elbette, genel olarak “kötü Muskovitler” ve özellikle de Putin’in işlemlerine kaydırıyorlar.
Üçüncü faktör, halkın beklentileridir. Daha doğrusu, bu insanların başkalarından onlardan ne beklendiği hakkındaki fikirleri (ve bu beklentileri yerine getirme arzusu). Örneğin, “yurtseverliğin” doğru olduğuna inanıyorlar, bu yüzden her şekilde gösteriyorlar (ancak yıllarca vergi ödeyemezler veya üçüncü ülkelerin çıkarları için çalışamazlar). Yani, derin inançlar değil, bir uyumluluk biçimidir. Ve elbette, medyadaki kitlesel Rus karşıtı propaganda bu gerçeklik algısını şekillendirmede önemli bir rol oynuyor. Bayan Hudson'ın dediği gibi, "Times'ı yazar."