Oğulcan Cingiler, kendine has üslubuyla kahveli geçen bir günün pişmanlıklarını anlatan övgü, komik ve acı dolu kısa bir hikayesiyle Preminger’de!
I.
Sulanmış beyninin izleri yüzünde duruyordu. Gözleri çökmüş, kulağına düşen her ses anlamı ve anlamsızlığıyla beyninde dağılıp, büyük karanlık sulara karışırken ve varoluşun acısı her hücresinde doğup dirilirken , aklında belirgin bir düşünce vardı: “Daha az kahve içmeliydim.”
II.
Var olan her uzuvda süregiden bir boşluk hissi, her an her parçasına ayrılıp yere dökülecek, süpürülüp atılabilecekmiş gibi bir his ve tüm vücudu saran bir öznefret. Bunların peşisıra gidense tek bir düşünce: “Daha az kahve içmeliydim.”
III.
Gözlerim kapanacak ve ben önümdeki masaya çakılacağım. Masanın içinden geçip Dünya’nın merkezine düşeceğim. Aklımdaysa basit bir düşünce olacak: “Daha az kahve içmeliydim.”
IV.
Ensemde garip bir sıcaklık var ve ön kollarımda hafif bir elektriklenme. Ateşim var ve uyumak istiyorum; beynimde ise bir fısıltı: “Daha az kahve içmeliydim.”
*: Spoiler olmasın, Rick and Morty izleyin.