Kıbrıslı Türkler arasındaki geniş grup meseleleri Kuzey Kıbrıs'ta bazı üniversitelerde kendini göstermeye başlamış ve üniversite yetkilileri arasında ciddi endişe yaratmıştır. Örneğin Kıbrıslı Türk üniversite öğrencilerinin kendilerini Türkiye'deki üniversite öğrencilerinden ayırmaya başladığı gözlemlenmiştir. Kıbrıslı Türk grubundan genç bir kadın ya da adam Türkiye'den bir öğrenciyle görüşmeye başlar ya da tersi olursa çift sosyal olarak yalnız bırakılıyor. Kıbrıslı Türk öğrenciler, Türkiye'den gelen öğrencileri "aşırı dinci" ya da "aşırı milliyetçi" bireyler olarak niteler ve geniş grup kimliklerini Türkiye'dekilerden ayırmaya çalışırlar. Bu durum görüştüğüm bazı üniversite yetkililerine göre şiddete doğru yol alması gerçekdışı bir olasılık değildir.
Eski dekanlara ve rektörlere, görevde bulundukları sırada yaptıkları iş orta derecede olsa bile, normalin üzerinde nezaket ve saygı gösterilir. Bu konu, idari görevlerin neden ancak nadiren geri çevrildiğini açılayabilir.
Öğrenciler eğitimin tüketicileridirler ve genellikle eğitimin kalitesi hakkında genellikle değerli görüşleri vardır; bunlar göz önüne alınmalıdır. Eski öğrenciler(mezunlar) özellikle de profesyonel lisans üstü okulların mezunları, eğitimi ve programların etkinliğini en iyi şekilde değerlendirebilecek yargıçlardır. Bunların sözleri de dikkate alınmalıdır. Ayrıca hepimiz, profesyonel üniversite yöneticilerinin, sekreterlerin ve teknik personelin çok önemli bir bilgi birikimine sahip olduklarını biliriz. Ama akılcı görülebilecek yüzeysel düşüncelerle, bir konuyu derinliğine anlamak ve bunun getireceği sorumluluklar aynı şey değildir.
Entelleüktüel görüş açısından Amerikan üniversiteleri dünyanın değişik bölgelerindeki üniversitelere kıyasla, daha fazla ve daha yapıcı bir şekilde değişmişleridir. Bu bilinen bir şeydir; yurt dışında her hangi bir ülkede yüksek öğrenim reformuna ilişkin çalışmalar, genellikle Amerikan modelinin incelenmesiyle başlar. Bunun rastlantı olmadığını belirtmek isterim. Bizim üniversitemizin, gerçekten yüksek nitelik taşımalarında en büyük etmenin, Amerikan yönetim felsefesinden kaynaklandığına kuvvetle inanıyorum. Amerikan yönetim felsefesi önderliği olanak verir ve rekabet ile bağımsızlığın bileşimidir. Bu çok yüksek bir düzeyde başarıya yönelten en etkili öğe olur.
Rektöre bir bilim dalındaki en iyi bir politika, bilim adamını kendi düşüncesine göre şekillendirme yetkisi verilmemiştir. Onun görevi, kuralların doğru olarak uygulandığından emin olmak ve uzmanlar arasındaki düşünce ayrılıklarında hakemlik yapmak, özetle derin bilgiye sahip olanlardan çıkan farklı sesleri göz önüne alarak açık bir politika geliştirmek ve uygulanmasına çalışmaktır.
(...) Nazi Almanyası'ndan kaçıp bize sığınan yabancı profesörler sayesinde İstanbul Üniversitesi en parlak dönemini yaşarken, bir edebiyat öğrencisi olarak Leo Spitzer'lerden, Eric Auerbach'lardan yararlanmak fırsatı elime geçmişken, ne idüğü belirsiz bir Amerikan üniversitesinde ne işim var diye düşündüm.
Halbuki beyler, bir memleketin muhtelif müesseseleri birleşik kaplar gibidir. Biri çok ileri, öteki çok geri olamaz. Askerlik şubeleriyle üniversitelerin seviyeleri arasında kıl payı fark vardır. Ben de birleşik kaplar kanununa bağlıyım. Bir Mustafa İnan, bilim için yetmez.
Önce kendine bağlayıp sonra gidenler var, en çok onlara kızıyorum. Neden yapar ki bir insan bunu? Önüme binlerce soru getir, cevaplarım. İstersen üniversite sınavlarında tam puan alırım. KPSS'de rekor kırarım ama bana o soruyla geldiğinde verecek cevap bulamam. Susarım çünkü söyleyecek bir şey yoktur. İşte bence o insan yalandır. Sevdiği de yalan, varlığı da yalan, kaldığı da...