"Evet, aşk büyük bir şey! dedi kırmızı düğme. "Bir zamanlar kızıl savaşa katıldık. Mermiler yanımdan ıslık çalarak geçti. Perekop'ta, bir kazak kılıcı beni ikiye ayırdı, ama tamamen değil. O günler tatlı bir rüya gibi gelip geçti. Sonra sessizlik geldi... Kızıl komiserim, matematik ve diğer konulan çalışırken, şapkasının altında terlemeye başladı. Ama genç bir bayan daktilocuyla dost olmuştu. Her şeyi ona gitti. Beni tutan ipler iyice incelmişti ve Kızıl Komiserin yüzü de iyice sararmiştı. Eline alıp bana baktığında ipi gördü ama atmadı, kederle içini çekti ve mırıldanarak Troçki'yi savundu."
"Burjuva ideolojisi," dedi metal düğme alaycı gülümseyerek. "Buraya gelişim daha basit oldu. Emek Fakültesinde okuyan bir Genç komünistin pantalonundaydım."
Kemik düğme, dudaklarının köşelerini aşağıya kıvırdı;
kırmızı düğme sıkıntıdan pembeye döndü.
Sahibim," diyerek devam etti metal düğme. "Kabarık saçlı, çatık kaşlıydı ama neşeli gözleri vardı. Çok çalışırdı.