İnsan aşkı yapar, aşk insanı değil. Aşk aslında, ya henüz kendine ulaşmamış ya da kendini yeniden yitirmiş olan insanın özbilinci ve özgüvenidir. Fakat insan, dünyanın dışında oturan soyut bir varlık değildir. İnsan, insanın dünyasıdır — devlet, toplum. Bu devlet ve bu toplum, dünyanın tersyüz edilmiş bilinci olan aşkı üretir, çünkü bunlar da tersine bir dünyadır.