İçindekiler:
- Gerçeküstü Sanatın Özellikleri
- Sürrealizm Kültür Hareketi Nasıl Oldu?
- Sürrealist Sanatçılarının Araçları ve Teknikleri
- Sürrealist Sanat Tarzları
- Avrupa'da Büyük Sürrealist Sanatçılar
- Amerika'da sürrealistler
- Kaynaklar
Gerçeküstücülük mantığa meydan okuyor. Bilinçaltı zihnin rüyalar ve çalışmaları, tuhaf imgeler ve garip ifadeler ile dolu sanatı esinlendirir.
Yaratıcı düşünürler her zaman gerçeklikle oynamışlardır, ancak 20'nin başlarındainci yüzyıl Gerçeküstücülük, felsefi ve kültürel bir hareket olarak ortaya çıktı. Freud'un öğretileri ve Dada sanatçılarının ve şairlerinin isyankar çalışmaları ile beslenen Salvador Dalí, René Magritte ve Max Ernst gibi gerçeküstücüler, özgür dernek ve hayal dünyasını destekledi. Görsel sanatçılar, şairler, oyun yazarları, besteciler ve film yapımcıları, ruhu özgürleştirmek ve gizli yaratıcı rezervuarlara dokunmak için yollar aradılar.
Gerçeküstü Sanatın Özellikleri
- Rüya gibi sahneler ve sembolik görüntüler
- Beklenmeyen, mantıksız ifadeler
- Sıradan nesnelerin tuhaf toplulukları
- Otomatizm ve kendiliğindenlik ruhu
- Rasgele etkiler yaratmak için oyunlar ve teknikler
- Kişisel ikonografi
- Görsel cezalar
- Bozuk figürler ve biyomorfik şekiller
- Sınırsız cinsellik ve tabu konuları
- İlkel veya çocuksu tasarımlar
Sürrealizm Kültür Hareketi Nasıl Oldu?
Uzak geçmişten gelen sanat, modern göze gerçeküstü görünebilir. Ejderhalar ve iblisler antik freskler ve ortaçağ triptiklerini doldurur. İtalyan Rönesans ressamı Giuseppe Arcimboldo (1527–1593), meyve, çiçek, böcek veya balıktan oluşan insan yüzlerini betimlemek için trompe l’oeil etkilerini kullandı. Hollandalı sanatçı Hieronymus Bosch (1450-1516), ahır hayvanlarını ve ev eşyalarını korkunç canavarlara dönüştürdü.
Yirminci yüzyıl sürrealistler, Dünyevi Lezzetler Bahçesi'ne övgüde bulunmuş ve Bosch'u selefleri olarak adlandırmışlardır. Sürrealist sanatçı Salvador Dalí, şok edici erotik başyapıtında garip, yüz şekilli kaya oluşumunu çizdiğinde Bosch'u taklit edebilir. Büyük Masturbator . Ancak, Bosch boyalı ürpertici görüntüler modern anlamda sürrealist değil. Bosch'un, ruhunun karanlık köşelerini araştırmaktan ziyade İncil dersleri vermeyi amaçlaması muhtemeldir.
Benzer şekilde Giuseppe Arcimboldo'nun enfes ve karmaşık portreleri, bilinçdışını araştırmaktan ziyade eğlendirmek için tasarlanmış görsel bulmacalardı. Gerçeküstü görünmelerine rağmen, ilk sanatçıların tabloları zamanlarının bilinçli düşüncesini ve kurallarını yansıtıyordu.
Buna karşılık, 20. yüzyıl sürrealistler, sözleşmeye, ahlaki kurallara ve bilinçli zihnin engellenmesine karşı ayaklandılar. Hareket, kuruluşa adanmış sanatın avangard yaklaşımı olan Dada'dan doğdu. Marksist fikirler Kapitalist toplum için bir küçümseme ve sosyal bir isyan için susuzluk yarattı. Sigmund Freud'un yazıları, bilinçaltında daha yüksek gerçeklik biçimlerinin bulunabileceğini öne sürdü. Dahası, I. Dünya Savaşı'nın kaos ve trajedisi, geleneklerden kopma ve yeni ifade biçimlerini keşfetme isteğini teşvik etti.
1917'de Fransız yazar ve eleştirmen Guillaume Apollinaire “ gerçeküstücülük” tarif etmek geçit Erik Satie'nin müziği ile avant-garde bale, Pablo Picasso'nun kostüm ve takımları ve diğer önde gelen sanatçıların hikayesi ve koreografisi. Parisli gençlerin rakip grupları gerçeküstücülük ve terimin anlamını sıcak bir şekilde tartıştı. Hareket, 1924'te şair André Breton'un yayınladığı zaman resmen başlattı. Gerçeküstücülüğün İlk Manifestosu .
Sürrealist Sanatçılarının Araçları ve Teknikleri
Sürrealizm hareketinin ilk takipçileri, insan yaratıcılığını açığa çıkarmaya çalışan devrimcilerdi. Breton, Sürrealist Araştırması için bir Büro açtı, buralarda üyeler röportajlar yaptılar ve sosyolojik araştırmaların arşivi ile rüya görüntüleri oluşturdular. 1924 ve 1929 yılları arasında on iki sayı yayınladılar La Révolutionsur réaliste bir militan incelemeler, intihar ve suç raporları ve yaratıcı sürece yönelik araştırmalar.
İlk başta, sürrealizm çoğunlukla bir edebi hareketti. Louis Aragon (1897–1982), Paul Éluard (1895-1952) ve diğer şairler, hayal güçlerini serbest bırakmak için otomatik yazı veya otomatizmle deneyler yaptılar. Sürrealist yazarlar ayrıca kesme, kolaj ve diğer türlerde bulunan şiirlerde de ilham kaynağı buldular.
Sürrealizm hareketindeki görsel sanatçılar, yaratıcı süreci rasgele hale getirmek için oyun ve çeşitli deneysel teknikler çizmeye dayanıyordu. Örneğin, bilinen bir yöntemde çıkartma sanatçılar boyayı kağıda döktü, daha sonra desen oluşturmak için yüzeyi ovuşturdu. Benzer şekilde, bulletism bir yüzeye mürekkep vurmayı ve éclaboussure daha sonra süngerlenmiş, boyalı bir yüzeye sıçrayan sıvı. Garip ve çoğunlukla esprili toplulukları bulunan nesnelerin önyargılara meydan okuyan juxtapositions yaratmanın popüler bir yolu oldu.
Dindar bir Marksist olan André Breton, sanatın kolektif bir ruhtan kaynaklandığına inanıyordu. Sürrealist sanatçılar sık sık birlikte projeler üzerinde çalıştılar. La Révolution surréaliste adlı ortak çalışmalardan oluşturulan özellikli çalışmalar Cadavre Exquis veya Zarif ceset . Katılımcılar bir kâğıt üzerine yazı yazıyor ya da çiziyorlardı. Kimsenin sayfada ne olduğunu bilemediğinden, son sonuç şaşırtıcı ve saçma bir kompozitti.
Sürrealist Sanat Tarzları
Sürrealizm hareketindeki görsel sanatçılar, farklı bir gruptu. Avrupalı sürrealistler tarafından yapılan ilk çalışmalar, Dada'nın tanıdık objeleri hiciv ve saçma sanat eserlerine çevirme geleneğini izledi. Sürrealizm hareketi geliştikçe, sanatçılar bilinçaltı zihnin akıl dışı dünyasını keşfetmek için yeni sistemler ve teknikler geliştirdiler. İki trend ortaya çıktı: Biyomorfik (veya soyut) ve Figüratif.
Figüratif sürrealistler tanınabilir temsili sanat üretti. Figüratif gerçeküstücülerden birçoğu derinden etkilendi. Giorgio de Chirico (1888-1978) Metafisica veya Metafizik, hareket. De Chirico'nun terkedilmiş şehir meydanlarının, kemerler, uzak tren ve hayalet figürleriyle rüya gibi bir kaliteye övgüde bulundular. De Chirico gibi, figüratif gerçeküstücüler, şaşırtıcı, halüsinasyon sahneleri oluşturmak için gerçekçilik tekniklerini kullandılar.
Biyomorfik (soyut) sürrealistler, sözleşmeden tamamen kurtulmak istemişlerdir. Yeni medyayı keşfettiler ve tanımlanmamış, çoğu zaman tanınamayan şekil ve sembollerden oluşan soyut eserler yarattılar. Avrupa'da 1920'lerde ve 1930'ların başlarında yapılan gerçeküstücülük sergileri, hem figüratif hem de biyomorfik tarzların yanı sıra Dadaist olarak sınıflandırılabilecek eserlere de yer verdi.
Avrupa'da Büyük Sürrealist Sanatçılar
Jean Arp: Strassburg'da doğan Jean Arp (1886-1966), şiir yazan ve yırtık kağıt ve ahşap kabartma konstrüksiyonları gibi çeşitli görsel araçlarla deney yapan bir Dada öncüsüdür. Sürrealist felsefesi ile uyumlu organik formlara ve kendiliğinden ifade olan ilgisine. Arp, Paris'teki Sürrealist sanatçılarla tanıştı ve en iyi sıvı, biyomorfik heykeller gibi oldu. Tête et coquille (Baş ve Kabuk). 1930'larda Arp, soyutlayıcı bir üslup haline geldi ve Abstraction-Création olarak adlandırdı.
Salvador Dalí: İspanyol Katalan ressamı Salvador Dalí (1904-1989), 1920'lerin sonlarında 1934'te kovulacak olan Sürrealizm hareketi tarafından benimsenmiştir. Bununla birlikte, Dalí, hem sanatında hem de sanatında Sürrealizm'in ruhunu somutlaştıran bir yenilikçi olarak uluslararası ünü kazanmıştır. gösterişli ve saygısız davranış. Dalí, vizyonlarını çizerken yatakta ya da küvette yaslandığı yaygın olarak kullanılan rüya deneyleri gerçekleştirdi. Ünlü resmindeki Hafızanın Kalbinde erime saatlerinin kendiliğinden indüklenen halüsinasyonlardan geldiğini iddia etti.
Paul Delvaux: Giorgio de Chirico'nun eserlerinden esinlenerek, Belçikalı sanatçı Paul Delvaux (1897-1994), klasik harabeler boyunca uykunun yattığı yarı çıplak kadınların yanıltıcı sahneleri çizdiğinde Sürrealizm ile ilişkilendirildi. İçinde L'Aurore (Günün Kırılması), örneğin, ağaca benzeyen ayaklı kadınlar, esrarengiz figürler, sarmaşıklarla büyümüş uzak kemerlerin altından hareket ettikleri gibi duruyorlar.
Max Ernst: Birçok türden bir Alman sanatçısı olan Max Ernst (1891-1976) Dada hareketinden en eski ve en ateşli sürrealistlerden biri olmak için yükseldi. Otomatik çizim, kolajlar, kesimler, frottage (kalem sürtünme), ve beklenmedik yan etkilere ve görsel cezalara ulaşmak için diğer teknikler. 1921 tarihli Celebes adlı eseri, parçalı bir fil, kısmen fil olan başsız bir kadına yer veriyor. Resmin başlığı bir Alman kreş kafiyesinden.
Alberto Giacometti: İsviçreli doğan sürrealist Alberto Giacometti'nin (1901-1966) heykelleri oyuncaklara ya da ilkel eserlere benziyor, ama travma ve cinsel takıntılara rahatsız edici referanslar yapıyorlar. Femme égorgée (Boğaz Kesimli Kadın), hem korkunç hem de oynak olan bir form oluşturmak için anatomik parçaları bozar. Giacometti, 1930'ların sonlarında Sürrealizm'den ayrıldı ve uzatılmış insan biçimlerinin figüratif temsilleri ile tanınıyordu.
Paul Klee: Alman-İsviçreli sanatçı Paul Klee (1879-1940) müzikal bir aileden geldi ve resimlerini müzik notaları ve eğlenceli sembollerin kişisel ikonografisi ile doldurdu. Çalışmaları, dışavurumculuk ve Bauhaus ile yakından ilişkilidir. Ancak, Sürrealizm hareketinin üyeleri, Klee'nin otomatik çizimlerden yararlanmalarını ve benzeri olmayan resimlerin üretilmesini takdir ettiler. Fuarda Müzik ve Klee sürrealist sergilere dahil edildi.
René Magritte: Gerçeküstücülük hareketi, Belçikalı sanatçı René Magritte (1898-1967) Paris'e taşındığında ve kuruculara katıldığı zaman zaten iyi durumdaydı. O, halüsinasyon sahnelerinin gerçekçi oluşumları, rahatsız edici ifadeler ve görsel cezalar ile tanındı. Menaced Suikastçı Örneğin, mide bulandırıcı adamlar, korkunç bir pulp roman suç mahallinin ortasında takım elbise ve bowling şapkaları giyiyor.
André Masson: I. Dünya Savaşı sırasında yaralanan ve travmatize edilen André Masson (1896-1987), Sürrealizm hareketinin erken bir takipçisi ve otomatik çizimin hevesli bir savunucusu oldu. Uyuşturucuyla uğraştı, uykuyu atladı ve yemeğini kaleminin hareketleri üzerindeki bilinçli kontrolünü zayıflatmak için reddetti.Kendiliğindenlik arayan Masson, tuvallere yapıştırıcı ve kum attı ve oluşan şekilleri çizdi. Masson nihayetinde daha geleneksel stillere geri dönmesine rağmen, onun deneyleri sanata yeni ve etkileyici yaklaşımlar getirdi.
Joan Miró: Ressam, basımcı, kolaj sanatçısı ve heykeltraş Joan Miró (1893-1983), hayal gücünden uzaklaşan parlak renkli, biyomorfik şekiller yarattı. Miró, yaratıcılığını kıvılcım etmek için karalamalar ve otomatik çizimler kullandı, ancak eserleri özenle oluşturuldu. Sürrealist grubuyla birlikte sergilendi ve birçok eseri hareketin etkisini gösterdi. Femme et oiseaux Miró’nun Constellations dizilerinden (Kadın ve Kuşlar) hem tanınabilir hem de garip olan kişisel bir ikonografi önerir.
Meret Oppenheim: Méret Elisabeth Oppenheim'ın (1913-1985) pek çok eseri arasında bu kadar çirkin topluluklar vardı, Avrupalı sürrealistler onu tüm erkek topluluklarına karşıladılar. Oppenheim bir İsviçre psikanalistleri ailesinde büyüdü ve Carl Jung'un öğretilerini izledi. Fur'daki meşhur nesnesi (Fur in Luncheon olarak da bilinir) bir medeniyet sembolü (bir çay bardağı) ile bir canavarı (kürk) birleştirdi. Huzursuz edici melez, Sürrealizm'in özü olarak biliniyordu.
Pablo Picasso: Sürrealizm hareketi başladığında, İspanyol sanatçı Pablo Picasso (1881-1973), Kübizm'in öncüsü olarak çoktan övündü. Picasso’nun Kübist tabloları ve heykelleri hayallerden türemiş değildi ve o sadece Sürrealizm hareketinin kenarlarını kaldırmıştı. Yine de, onun çalışmaları sürrealist ideolojiyle uyumlu bir kendiliğindenlik olduğunu ifade etti. Picasso sürrealist sanatçılarla birlikte sergilendi ve eserleri yeniden üretildi La Révolution surréaliste. İkonografiye ve ilkel biçimlere olan ilgisi, giderek gerçeküstü tabloların dizisine yol açtı. Örneğin, Sahildeki (1937), insan formlarını rüya gibi bir ortamda yerleştirir. Picasso ayrıca, kesik çizgilerle ayrılmış parçalanmış görüntülerden oluşan gerçeküstü şiir yazdı. Picasso'nun Kasım 1935'te yazdığı bir şiirden bir alıntı:Boğa-atın karnının ağ geçidini açar - boynuzla birlikte - ve burnunu kenara yapıştırarak - en derindeki en derindeki en derinleri ve azizlerin gözleriyle - hareket eden kamyonetlerin sesleriyle - sıkı ponies üzerinde picadors-siyah at tarafından kapalı döküm
Adam Ray: Amerika'da doğmuş olan Emmanuel Radnitzky (1890-1976) terzinin ve terzinin oğluydu. Aile, Yahudi kimliğini yoğun bir anti-Semitizm çağında saklamak için “Ray” adını benimsedi. 1921'de, “Man Ray”, Dada ve sürrealist hareketlerinde önemli hale geldiği Paris'e taşındı. Birçok medyada, muğlak kimlikleri ve rastgele sonuçları araştırdı. Rayografları, nesneleri doğrudan fotoğraf kağıdına yerleştirerek yaratılmış ürkütücü görüntülerdi.
Man Ray da tuhaf üç boyutlu topluluklar için dikkat çekildi. Nesnenin Tahrip Edilmesi Bir kadın gözüyle fotoğraflı bir metronom yan yana koydu. İronik olarak, orijinal Nesnenin Tahrip Edilmesi bir sergi sırasında kayboldu.
Yves Tanguy: Yine de gençken gerçeküstücülük Fransa doğumlu sanatçı Yves Tanguy (1900-1955), kendisini Sürrealizm hareketinin bir simgesi haline getiren halüsinasyon jeolojik oluşumlarını boyamayı öğretti. Dreamscapes gibi Le soleil dans oğlu écrin (Mücevher Örneğinde Güneş) Tanguy'nin ilkel formlar için hayranlığını göstermektedir. Gerçekçi bir şekilde işlenmiş olan Tanguy’nin resimlerinin birçoğu, Afrika ve Amerika’daki Güneybatı’daki seyahatlerinden ilham aldı.
Amerika'da sürrealistler
Bir sanat tarzı olarak gerçeküstücülük, André Breton'un kurduğu kültürel hareketi çok geride bıraktı. Tutkulu şair ve asi, sol kanattaki görüşlerini paylaşmadıkları takdirde üyeleri gruptan atmak için hızlıydı. 1930'da Breton bir yayınladı Sürrealizm'in İkinci Manifestosu materyalizmin güçlerine karşı çıkan ve kolektivizmi kucaklamayan sanatçıları kınadı. Sürrealistler yeni ittifaklar kurdular. II. Dünya Savaşı başladıkça, birçoğu Amerika Birleşik Devletleri'ne gidiyordu.
Ünlü Amerikan koleksiyoncusu Peggy Guggenheim (1898-1979), Salvador Dalí, Yves Tanguy ve kendi kocası Max Ernst gibi gerçeküstücüler sergiledi. André Breton 1966'da ölümüne kadar kendi ideallerini yazmaya ve teşvik etmeye devam etti, ancak o zamana kadar Marksist ve Freudyen dogma Gerçeküstücülük sanatından kurtuldu. Rasyonel dünyanın kısıtlamalarından kendini ifade etme ve özgürlüğe yönelik bir dürtü, Willem de Kooning (1904-1997) ve Arshile Gorky (1904-1948) gibi soyutları soyut dışavurumculuğa sürükledi.
Bu arada, önde gelen birçok kadın sanatçı Amerika'da Sürrealizm'i yeniden icat etti. Kay Sage (1898-1963) büyük mimari yapıların gerçeküstü sahnelerini boyadı. Dorothea Bronzlaşma (1910-2012) gerçeküstü görüntülerin fotogerçekçi resimlerinden dolayı beğeni topladı. Fransız-Amerikalı heykeltıraş Louise Bourgeois (1911-2010) arketipleri ve cinsel temaları son derece kişisel eserlere ve örümceklerin anıtsal heykellerine dahil etti.
Latin Amerika'da, gerçeküstücülük, kültürel semboller, primitivizm ve mitle karışmıştı. Meksikalı sanatçı Frida Kahlo (1907-1954) bir sürrealist olduğunu söyleyerek, söylüyorum zaman dergisi, “Hiç rüyalar çizmedim. Kendi gerçeğimi kendim çizdim. ”Bununla birlikte, Frida Kahlo'nun psikolojik otoportreleri, gerçeküstü sanatın ve Sihirli Gerçekçiliğin diğer dünyasal özelliklerine sahiptir.
Brezilyalı ressam Tarsila do Amaral (1886-1973) biyomorfik formlar, çarpık insan bedenleri ve kültürel ikonografiden oluşan eşsiz bir ulusal üslubun ebe idi. Sembolizmle dolu olan Tarsila do Amaral’ın resimleri, gerçeküstü olarak gevşek bir şekilde tanımlanabilir.Ancak ifade ettikleri hayaller, tüm ulusunkileridir. Kahlo gibi, Avrupa hareketinden ayrı olarak tek bir stil geliştirdi.
Gerçeküstücülük artık resmi bir hareket olarak bulunmamakla birlikte, çağdaş sanatçılar rüya imgelerini, özgür ilişkilerini ve şans olanaklarını keşfetmeye devam ediyor.
Kaynaklar
- Breton, André. Sürrealizmin İlk Manifestosu, 1924 . A. S. Kline, çevirmen. Modernite Şairleri , 2010. http://poetsofmodernity.xyz/POMBR/French/Manifesto.htm
- Caws, Mary Ann, editör. Sürrealist Ressamlar ve Şairler: Bir Antoloji. MIT Press; Basım baskısı, 9 Eylül 2002
- Selam Michele. “Gerçeküstücüyü Yutmak: Tarsila do Amaral’ın Abaporu” Sürrealizm Bildirileri, Sayı 11, Bahar 2015. https://www.research.manchester.ac.uk/portal/files/63517395/surrealism_issue_11.pdf
- Golding, John. “Picasso ve Sürrealizm” Retrospect'de Picasso. Harper & Row; Simge ed baskısı (1980) https://www.bu.edu/av/ah/spring2010/ah895r1/golding.pdf
- Hopkins, David, ed. Dada ve Gerçeküstücülük için bir arkadaşı. John Wiley & Sons, 19 Şub 2016
- Jones, Jonathan. “Joan Miró'ya tekrar sevgisini verme zamanı geldi.” Gardiyan. 29 Ara 2010. https://www.theguardian.com/artanddesign/jonathanjonesblog/2010/dec/29/joan-miro-surrealism-tate-modern
- “Paris: Gerçeküstücülüğün Kalbi.” Matteson Art. 25 Mart 2009 http://www.mattesonart.com/paris-the-heart-of-surrealism.aspx
- La Révolution surréaliste Sürrealist Devrimi, 1924-1929. Dergi Arşivi. https://monoskop.org/La_R%C3%A9volution_surr%C3%A9aliste
- Mann, Jon. “Gerçeküstü Hareket Sanat Tarihi Dersini Nasıl Şekillendirdi?” Artsy.net. 23 Eyl 2016 https://www.artsy.net/article/artsy-editorial-what-is-surrealism
- MoMA Öğrenimi. “Gerçeküstücülük”. Https://www.moma.org/learn/moma_learning/themes/surrealism
- “Paris: Gerçeküstücülüğün Kalbi.” Matteson Art. 25 Mart 2009 http://www.mattesonart.com/paris-the-heart-of-surrealism.aspx
- “Paul Klee ve Sürrealistler.” Kunstmuseum Bern - Zentrum Paul Klee https://www.zpk.org/en/exhibitions/review_0/2016/paul-klee-and-the-surrealists-1253.html
- Rothenberg, Jerome Rothenberg ve Pierre Joris, eds. Bir Picasso Sampler: Alıntıdan alıntılar: Orgaz Sayımı ve Diğer Şiirlerin Mezarlığı (PDF) http://www.ubu.com/historical/picasso/picasso_sampler.pdf
- Sooke, Alastair. “Cehennemin Üstün Vizyonu”. Sanatın Durumu, BBC. 19 Şubat 2016 http://www.bbc.com/culture/story/20160219-the-ultimate-images-of-hell
- Gerçeküstücülük Dönemi. Pablo Picasso.net http://www.pablopicasso.net/surrealism-period/
- Sürrealist Sanatı. Center Pompidou Eğitim Dosyalari. Ağustos 2007 http://mediation.centrepompidou.fr/education/ressources/ENS-surrealistart-EN/ENS-surrealistart-EN.htm#origins