Limon Seni biriyle tanıştıracağım. Hani içinde konuşan bir ses vardır ya! Bazen tutar sen de cevap verirsin ona. Hatta kendi kendine konuştuğunu sanıp basarlar etiketi! Kalabalıkta onunla konuşmaya korkarsın ama bilirsin o hep orada. Seni tanıştırmak istediğim işte bu ses. Ben ona ‘limon’ diyorum.Neden bu adı seçtim, neden ‘limon’ deyip geçtim bilmiyorum. Ama ‘limon’umu çok seviyorum… İçinde besledi bu çocuğu, kendini koynuna aldı, bedeninden hamile kaldı. Ne zaman doğdu, serpildi, boy verdi, hiç belli değil. Civciv gibi mi çıktı yumurtadan yirmi bir günde, dokuz ay on gün mü saydı takvimde? Hiç belli değil. Bir göbek bağı var mıydı, nereden beslenirdi, ne yer ne içerdi? Yoksa doğuştan toktu da ne yer, ne de içer miydi? Zahmetsiz mi açtı gözlerini, yoksa sezeryan mı oldu ilk izlenimi? Ağlayıp zırladı mı, sımsıkı sarılıp bağlandı mı, küvezde sabahladı mı? Yağmurlu muydu hava o doğarken, tam da dolunay mıydı yoksa? Dişi miydi, er miydi, ikiz miydi, tek miydi? Gece üçe beş kala mı açtı gözlerini, yoksa beşi çeyrek geçe mi?beşiği olmuştur herhalde; sonuçta o bir bebekti, yoksa değimliydi? Yaşı kaçtı, yaşı kurusu da mı yoktu yoksa? Burnunun ucu da yanakları gibi kızarır mıydı, hem sahi bir yanağı var mıydı? Ya kaşları… Çatılır yay mıydı, önemlisi kaşları var mıydı? Kaşı olsaydı kirpikleri de ok olmaz mıydı? Yay yoksa, kirpikler yok olmaz mıydı? Saçları siyah mıydı, sarı mı, uzun muydu, kısa mı? Yana mı taradı, arkaya mı atardı? Taramaz mıydı bırak dağınık kalsın mıydı? Düz müydü, dalgalı mı, tokalı mı bağlı mı, kınalı mı, boyalı mı? Saçını başını yolar mıydı sıkışınca, sıkılınca saçını başını açar mıydı? Sahi saçı var mıydı ki, belki de saçsızdı. Sağ elle mi yazar, çatalı soluyla mı tutardı? Sağı solu var mıydı acaba, yoksa sağı solu belli olmaz mıydı? Elleri nasıldı, acıdıkça acır mıydı üşüyünce, yoksa acımazdı da nasır mıydı?beş parmağın beşi bir miydi,yoksa on parmağı da marifet mi giydi? Çırpındıkça yıkar mıydı duvarları, yoksa büzüşüp küser miydi dudakları? Dudakları kalın mıydı, nokta mı, kiraz mıydı, al mı? Isırınca kanar mıydı, kanadıkça inadına yalar mıydı? Kesik kesik mi konuşurdu, yoksa sesi biraz boğuk muydu? İnce miydi, kalın mıydı sesi, yoksa garip ve yanık mıydı? Ağlamaklıydı belki de… ağlamaklı dedim de nasıl ağlardı; avaz avaz mı, mahcupça biraz mı? Kokuları nasıl duyardı, yoksa ayak seslerini sayarda hiç koklamaz mıydı? Peki nasıl ayırırdı o zaman soğanla elmayı? Yoksa meyve de sebze de onu ırgalamaz mıydı? Ayakları ne kadardı? Otuz altı mı takılırdı, yoksa kırk dördün kibarı mı? İnce, narin, değnek gibi miydi ayakları; yoksa yorulmuş, usanmış toynak gibi mi? Cüssesi, kütlesi, ağırlığı, varlığı nedir bilinmez ama o taptaze aklımda. Kalabalıkta da, karanlıkta da benimle. Suladıkça büyüdü, büyüdükçe büyüdü. Belki senin içinde bir ses, senden bir çocuk vardır. Ha! Adı limon değil de başkadır. Eğer limonun yoksa içine iyice bak, orada bir çekirdek bulacaksın. Çekirdeği biraz sularsan, çiçeği koklayacaksın… çok değil, azıcık beklediğin zaman da limonuna kavuşacaksın… Zaten bir limonun vardıysa, şaşkın bakışlara inat, konuşmaya devam et onunla… !hüSNa!