Ricardo Goncalves Goncalves itibaren Szewce, Polonya
Amerikalı seyahat yazarı Max Gate, bir dağ bisikleti kazasında ölen Damini adında tanınmış bir savunuculuk gazetecisi ve aktivistinin cenaze törenine katılmak için 15 yıllık bir aradan sonra Hindistan'a döndüğünde, uzun zamandır arkadaşı Byron Mallick'in sahil villasında kalır. Yüksek profilli bir sanayici ve bir öğrenci, İngiliz sömürge yönetiminin günlerinin arayışları ve tutumları için anakronistik bir düşkünlüğe sahip bir öğrenci olan Byron, zengin, amaca uygun, tamamen büyüleyici ve cinayetle suçlanacak. Sanırım neden burada olduğunu biliyorum, diyor Byron. Bunu söylemekten korktum, cevap veriyorum. Düşündüğün gibi değil, diyor Max. Bunlardan herhangi biri hakkında henüz bir görüş oluşturmak için zamanım olmadı, ona sefil bir şekilde itiraf ediyorum. Hiç fikir sahibi olduğun bir adam değildin, değil mi? diyor Byron Mallick. Sunetra Gupta’nın on yıldaki ilk romanı “Siyah Kadar İyi”, doğrusal olmayan bir komplo, karakterler arasında stilize ve sivri sözlü mızrak dövüşleri ve son derece uyarıcı tanımlayıcı pasajlar içeren karakter odaklı edebi kurgu. “Siyahlarda Çok İyi”, Gupta'nın “Yağmur Hatıraları” (1992) 'daki ilk tanesine göre bir bilinç akışı yaklaşımına çok daha az güvenirken, karakterlerin iç manzaraları yine de bu romanın merkezinde yer alıyor. Karakterler, Haziran 2004'te (1882'den bu yana ilk transit) Venüs'ün geçişi arifesinde Bengal Körfezi'ndeki villada bir araya geldikçe ve Byron'ın Damini'nin ölümündeki muhtemel karmaşıklığı hakkında bilgi yavaşça ortaya çıkıyor, birincil odak Anlatıcı Max Gate, Kalküta'da kendisine ne olduğunu ve neyi ifade edebileceğini anlamaya çalıştığından romanın her şeyi tüketen ve zorlayıcı geçmişte. Max ve onun için önemli olanlar, Byron Mallick olan karanlık güneşi çevreleyen gezegenler, yörüngeleri ve mevsimleri sonsuza dek onun etkisi altındaydı: Piers O’Reilly, Max’in kostik arkadaşı ve hukukun eski kardeşi; Max'in olaylarından yıllar sonra takıntılı kaldığı Ela; Ela'nın Byron'ın okul günlerinden beri tanıdığı babası Nikhilesh; Max’in eski eşi Barbara, hala hayatında; ve Ela’nın ölümü, Byron'un cinayetle suçlanıp suçlanmamasına bakılmaksızın Mallick güneş sistemini sonsuza dek değiştirecek olan kuzeni Damini. Bazı geleneklerde, Venüs'ün geçişi, bilincin anlık bir kırılmasıyla gerçekleşir. Romanın başlığı, Crowded House tarafından yayınlanan 1991 tarihli “Woodface” albümünde Neil ve Tim Finn tarafından yazılan “There Goes God” dan alınmıştır. Şarkı sözlerine göre, Tanrı “Beelzebub'ı siyahta çok iyi göründüğü için” sevmiyor. Byron, Hindistan'ın ilk Vali General Warren Hastings'i (1732-1818) felsefe ve mizaç açısından rol modeli olarak görüyor. Byron'un masumiyetini ileri sürdüğü gibi, villadakiler kinizm ile birlikte ve sinizm olmadan Hastings'in itirafı, yargılama ve üstatlığına paralel bir görüş görürler. Hikayeyi sık sık duymuşlardır, “Siyahlarda Çok İyi” ilişkilerinin karmaşık arka hikayesi, konuşma parçacıklarında ve dönüşümlü olarak net ve belirsiz bellek parçalarında anlatılmıştır. Ortaya çıkan Max, Byron, Piers, Ela, Nikhilesh, Barbara ve Damini'nin geçmişi izlenimci ve duygudurumda rüya gibi - bir saplantı ve pişmanlık arketipi. Gupta’nın bugüne kadarki en güçlü çalışması, kesinlik ve zamanın aldatıcı tezgâhında dostluk tarafından atılan dinamik ve çoğu zaman çelişkili gölgelerle okuyucuya meydan okuyor.
This professor explains Rowling's writing method, from her foreshadowing and symbolism, to her play on words. He really picks out the details that I missed when reading it on my own.
I was so looking forward to reading this book about McCarthyism and the lavendar scare in Washington in the 1950's. But the book is cluttered with minor characters and I was not able to sustain reading it for a long period of time, so it was difficult to keep track of what was going on. The Foggy Bottom references and political name-dropping drove me on.
Rarely does a book come into your life packed into a magical little bundle, and you know it’s one of those super special books where you already know it’s going to be fantastic—a 5-star— and indeed it turns out to be so, and then some. I first saw Peter Nimble at a bookstore. The cover looked like a promising children’s story so I read the plot on the flap, then the first page, and instantly knew that it was going to be an amazing book. Then I began waiting for THEE perfect moment to read it. And then that moment came. And I got my hands on it. And it was time for me to read it. Time for me to read this awesome book I’ve been waiting for a loong loooong time. Ooooooooooooooooh boy. I love this book SO SOO much. I can’t even find the right words to describe it. I don’t even know what the right words are. But I will say this: it is FANTASTIC. It’s one of those children's book where there is simple language, spontaneous events, unlikely magic, and dynamic characters. Ah, simply ze perfect recipe. Excuse me for asking, but are you quite sure this is your first novel, Jonathan Auxier? You haven't been, oh I dunno, off storytelling in some secretive way unknown to the rest of the world? Cuz for a first-time storyteller, you sure damn well NAILED IT!!! Oh, I just ADORE everything about Peter Nimble. I do, I really do. And I love how everything was important and it all came together at the end. (view spoiler) .......... Gahh can't find the right words to describe it!!!!!!!!!!!! ToT So many feelings!!!!!!!!!!!!! Go on and get out there and read it, people!!!!!!!!!!!!
Creative and fun.