efendimizin vefatından sonra hz ebubekir halife seçildi. hz. ebûbekir, seçimin ertesi günü sırtına küfesini alarak pazarın yolunu tuttu. hz. ömer yolunu kesti
- nereye gidiyorsun resulallah'in halifesi?
- pazara...
-ne yapacaksın bu küfeyle?
-çoluk çocuğun rnizkını kazanacağım.
-bunu yaparsan devlet işleri aksar. halkın işlerini kim takip edecek? hayır! buna izin veremeyiz.
- ama çalışmazsam çoluk çocuk ne yiyecek?
-hallederiz. gel, arkadaşları toplayıp istişare edelim.
istişare sonucunda resulallah'ın halifesine bir maaş bağlandı. muhtemelen yıllık bir maaştı bu. ebubekir ra vefat ettiğinde, yalnizca kendi yerine seçilecek halife tarafından açılabilecek bir sandık bırakmıştı hz. ömer'e biat edilince sandık açıldı. sandığın içinde bir miktar para ve bir mektup vardi. hz. ömer mektubu açti: "devlet malından almış bulunduğum maaşı, ailemin zorunlu ihtiyaçları için harcamış bulunuyorum. maaşın artanını bu sandıkta sakladım. harcamış bulunduğum kısmının da miras malımdan alınarak devlete iadesini..." gözyaşları sakalını ıslatan hz. ömer'in ağzından şu cümle döküldü:
ey ebûbekir, kim senin gibi olabilir ki?