Asil veya soylu, bazı kültürlerde toplumun ayrıcalıklı en üst katmanına mensup kişi. Doğuştan veya hükümdar buyruğuyla, bazı ayrıcalıklara sahip olan ve özel unvanlar taşıyan kimselere denir. Asil olma durumuna asalet veya soyluluk denir. Pek çok toplumda soyluluk ebeveynlerden çocuklara (genellikle babadan oğula) geçer. Kavramın tanımı ülkeden ülkeye veya aynı ülkede çağdan çağa farklılık gösterebilir. Örneğin bazı toplumlarda soylu sınıfı iktidara ve çok geniş yetkilere sahip iken (bkz. aristokrasi) diğerlerinde sembolik olabilir.
Asil sözcüğü Türkçeye en geç 14. yüzyılda Arapça "asîl" (köklü, soylu) kavramından geçmiştir.[1] "Soy" sözcüğü ise Eski Türkçedir.[2] Oğuz dillerine özgü olan kelime, muhtemelen, Oğuzlarda seçkin bir kişinin atalarını makamla okuma geleneğinden kaynaklanmıştır.[2]