YERKÜRENİN KATMANLARI:Yerküreyi oluşturan iç içe geçmiş kürelere geosfer denir.
1-YERKABUĞU (LİTOSFER)
-Katılaşım kayaçlarından oluşur. En dıştadır.
-En hafif ve ince tabaka.
a)Granitik (Kıtasa) Kabuk (SiAl):Katı haldedir.Okyanus tabanlarında az,kıta tabanlarında çok.
b)Bazaltik (Okyanusal) Kabuk (SiMa):Okyanus tabanlarında kalınlaşır.Lavların katılaşmasıyla oluşur.
2-MANTO
-Akışkan kısım:astenosfer
-Yoğunluğu litosferden çok.
-Üst kısmındaki maddeler plastik özelliği de gösterir.
-Sıvı malzemesine mağma da denir.Volkan,deprem vb. olayların oluşmasına neden olur (iç kuvvetleri tetikler)
-Yerkürenin yaklaşık %80'idir.
3-ÇEKİRDEK (BARİSFER)
-En kalın ve ağır katman
-Üst kısım (sıvı):dış çekirdek
-İç kısım (katı): iç çekirdek
-Kıtaların kayma teorisi (levha tektoniği-Alfred Wegener):Kıtalar okyanus tabanlarına sımsıkı bağlı değil. Levhaların yer değiştirmesinden iç mantoda oluşan konveksiyon akımları sorumlu.
-Okyanusal levhaların birbirinden uzaklaşması (orta sırt):Uzaklaşan levhalar astenosferden gelen eriyik kayaçların sızdırdığı yarıklar oluşturur.Eriyik yüzeyde katılaşır.Yerkabuğuna eklenir.Büyük depremler olmaz burada.Depremlerin odakları genelde yüzeye yakındır. Ör:Atlas Okyanusu ve Hint Okyanusu'ndaki orta sırtlar)
-Kıtasal Okyanusal Yaklaşma (Dalma Batma):Okyanus kıtanın altına dalar, dalan kısım erir;magmanın bir kısmı kıta tarafında yanardağ kümelerini oluşturur.Ör: G Amerika Levhası-Nazka Levhası arası And Dağları.
-Kıtasal Levhaların Birbirine Yaklaşması (Kıvrımlı Dağ Sıraları):Himalayalar.
-Levha sınırları deprem ve volkanik faaliyetlerin bol olduğu yerlerdir.