We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
2 Ekim 2014 Perşembe
1992'de emekli bir KGB arşivcisi olan Vasili Mitrokhin, Gizli İstihbarat Servisi'ne (MI6) KGB'nin dış istihbarat arşivinden altı büyük çok gizli malzeme vakası verdi. Bu materyalin bir kısmı John F. Kennedy'nin öldürülmesiyle ilgilidir. Bu, Polonyalı kaynaklardan Clinton Murchison ve H. L. Hunt'ın suikastın finansmanında yer aldığı iddiasını da içeriyor.
KGB arşivleri, Sovyetler Birliği'nin Kennedy'nin sağcı bir komplo sonucu öldürüldüğünü iddia eden kitapların yayınlanmasına fon sağladığını gösteriyor. Bu paranın bir kısmı Carl Marzani'ye (kod adı NORD) gönderildi. Marzani'nin 1964 yılında yayınladığı kitaplar arasında Oswald: Assassin veya Fall Guy? Alman yazar Joachim Joesten tarafından. KGB ayrıca Mark Lane'in araştırmasına yardımcı olması için 1500 dolar almasını da ayarladı. Ancak belge, Lane'e paranın kaynağının söylenmediğini açıkça ortaya koyuyor. Aynı kişi, Lane'in 1964'te Avrupa'ya yapacağı bir seyahat için ödeme yapmasına yardımcı olması için 500 dolar almasını ayarladı. KGB ajanı Genrikh Borovik de Lane'e araştırmalarında yardım etmekle görevlendirildi. Yargılamak için Acele Edin (1965).
Muhtemelen bu arşivdeki en ilginç malzeme, KGB'nin John F. Kennedy ve Martin Luther King arasındaki ilişkiye ilişkin değerlendirmesiyle ilgilidir. Sovyetler Amerika Birleşik Devletleri'ne ajan göndermeye başladığından beri, Birleşik Devletler Komünist Partisi (CPUSA) üyelerini medeni haklar mücadelesine katılmaya teşvik ediyorlardı. Örneğin, 1931'de Scottsboro Boys için yaptıkları propaganda kampanyalarında büyük başarı elde ettiler.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Sovyetler, Amerika Birleşik Devletleri'nde Afrikalı-Amerikalıların muamele görme şeklini Üçüncü Dünya'da nüfuz kazanma girişimi olarak kullandılar. İlk başta, Martin Luther King'in Jim Crow Yasalarına karşı yürüttüğü kampanyaları, Amerikan emperyalizmine karşı dünya çapında mücadelenin kanıtını sağladığı için memnuniyetle karşıladılar. Ancak, KGB'yi dehşete düşürecek şekilde. King, sivil haklar hareketinin amaçlarını defalarca Amerikan rüyasının ve "Anayasanın ve Bağımsızlık Bildirgesi'nin muhteşem sözlerinin" gerçekleştirilmesiyle ilişkilendirdi.
King'in 16 Nisan 1963'te Birmingham Hapishanesi'nden "Birmingham'da ve tüm ulusta özgürlük hedefine ulaşacağız, çünkü Amerika'nın amacı özgürlüktür" dediği ilham verici mektubundan sonra, KGB tarafından dağa tırmanmaya karar verildi. sivil haklar hareketinin liderine karşı bir karalama kampanyası. Görev, Servis A'nın (KGB'nin dezenformasyon birimi) başkan yardımcısı Yuri Modin'e verildi. Modin, tarihçiler tarafından büyük ölçüde göz ardı edilen ilginç bir karakter. Modin, 1947'de Londra'ya gönderilen ve Kim Philby, Donald Maclean, Guy Burgess, Anthony Blunt ve John Cairncross'un ana irtibatı haline gelen adamdı. Modin ayrıca 1951'de Maclean ve Burgess'in uçuşunu ayarladı ve Philby Ocak 1963'te kaybolduğunda Beyrut'taydı.
Tarihteki en büyük ironilerden biri, KGB, King'i Afrikalı-Amerikalılara ihanet ediyormuş gibi göstermeye çalışırken, J. Edgar Hoover'ın FBI'ın İstihbarat Bölümü başkanı William C. Sullivan'a “Kral bir araçtı” demesiydi. Komünist Parti” ve “ülkenin güvenliği için ciddi bir tehdit” oluşturuyordu. Hoover, Sullivan'a "Kral'ın Sovyet bloğu ile bir ilişkisi olduğuna" dair kanıt toplaması talimatını verdi. Yoğun bir gözetim kampanyasına rağmen Sullivan, King ile Birleşik Devletler Komünist Partisi arasında net bir bağlantı bulamadı. Bu, Hoover'ın King'in komünist olduğu izlenimini veren hikayeler yazmak için basındaki bağlantılarını kullanmasını engellemedi.
KGB'nin King'e karşı kampanyası, Başkan Lyndon B. Johnson'ın başkanlığında medeni haklar yasasının geçmesiyle hızlandı. Modin, King'i sivil haklar hareketini evcilleştirmek ve Johnson yönetimini tehdit etmesini önlemek için gizlice hükümet sübvansiyonları alan bir "Tom Amca" olarak tasvir ederek Afrika basınında Amerikan gazetelerinde yeniden basılabilecek makaleler düzenlenmesini sağladı.
KGB arşivindeki en ilginç belgelerden biri Ağustos 1967 tarihli ve Modin'e yetki veriyor: "ABD'deki KGB ikamet kaynaklarının kullanımı yoluyla, KGB'nin politikasını kınayan broşürlerin, broşürlerin, broşürlerin ve temyizlerin yayınlanmasını ve dağıtımını organize etmek. Johnson yönetimi zenci sorunu üzerine - ve hükümet tarafından zenci hakları hareketini bastırmak için kullanılan acımasız terörist yöntemleri ifşa etmek. mevcut temsilci kaynakları aracılığıyla hukuk mesleğinin önde gelen isimlerinin Johnson'ın politikasını itibarsızlaştıran kamuoyu açıklamaları yapmalarını sağlamak John Birch Society'nin Minuteman örgütüyle birlikte ABD'deki Zenci hareketinde önde gelen şahsiyetlerin fiziksel olarak ortadan kaldırılması için bir plan geliştirdiğini gösteren bir belgeyi yasa dışı kanallar aracılığıyla düzenlemek ve dağıtmak."
KGB ve Martin Luther King (2 Ekim 2014)
Tomás Harris'in Ölümü (24 Eylül 2014)
Sınıfta Simülasyonlar (1 Eylül 2014)
KGB ve JFK Suikastı (21 Ağustos 2014)
West Ham United ve Birinci Dünya Savaşı (4 Ağustos 2014)
Birinci Dünya Savaşı ve Savaş Propaganda Bürosu (28 Temmuz 2014)
Tarihte Yorumlar (8 Temmuz 2014)
Alger Hiss FBI tarafından suçlanmadı (17 Haziran 2014)
Google, Bing ve Alaycı Kuş Operasyonu: 2. Bölüm (14 Haziran 2014)
Google, Bing ve Alaycı Kuş Operasyonu: CIA ve Arama Motoru Sonuçları (10 Haziran 2014)
Öğretmen Olarak Öğrenci (7 Haziran 2014)
Wikipedia aşırı siyasilerin kontrolü altında mı? (23 Mayıs 2014)
MI5 neden Ernest Holloway Oldham'ı bilmenizi istemedi (6 Mayıs 2014)
Lev Sedov'un Garip Ölümü (16 Nisan 2014)
John F. Kennedy'yi kimin öldürdüğünü neden asla öğrenemeyeceğiz (27 Mart 2014)
KGB, Michael Straight'i Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olarak yetiştirmeyi planladı (20 Mart 2014)
Müttefiklerin Lenin'i Öldürme Planı (7 Mart 2014)
Rasputin MI6 tarafından mı öldürüldü? (24 Şubat 2014)
Winston Churchill ve Kimyasal Silahlar (11 Şubat 2014)
Pete Seeger ve Medya (1 Şubat 2014)
tarih öğretmenleri kullanmalı mı karabaş sınıfta? (15 Ocak 2014)
İstihbarat servisleri neden Dr. Stephen Ward'ı öldürdü? (8 Ocak 2014)
Solomon Northup ve 12 Yıllık Esaret (4 Ocak 2014)
Auschwitz Meleği (6 Aralık 2013)
John F. Kennedy'nin Ölümü (23 Kasım 2013)
Adolf Hitler ve Kadınlar (22 Kasım 2013)
Geli Raubal Davasında Yeni Kanıt (10 Kasım 2013)
Sınıfta Cinayet Vakaları (6 Kasım 2013)
Binbaşı Truman Smith ve Adolf Hitler'in Finansmanı (4 Kasım 2013)
Unity Mitford ve Adolf Hitler (30 Ekim 2013)
Claud Cockburn ve Temyiz'e karşı mücadelesi (26 Ekim 2013)
William Wiseman'ın Garip Vakası (21 Ekim 2013)
Robert Vansittart'ın Casus Ağı (17 Ekim 2013)
İngiliz Gazetesi Yatıştırma ve Nazi Almanyası Raporlaması (14 Ekim 2013)
Paul Dacre, The Daily Mail and Faşizm (12 Ekim 2013)
Wallis Simpson ve Nazi Almanyası (11 Ekim 2013)
MI5 Faaliyetleri (9 Ekim 2013)
The Right Club ve İkinci Dünya Savaşı (6 Ekim 2013)
Paul Dacre'nin babası savaşta ne yaptı? (4 Ekim 2013)
Ralph Miliband ve Lord Rothermere (2 Ekim 2013)
JFK neden Martin Luther King'i dinlemek zorunda kaldı?
Rahip Martin Luther King Jr.'ın Pulitzer ödüllü bir biyografisini yazan David Garrow, FBI'ın gizli izlemesinin çarpıcı bulgularını ortaya koyan yüzlerce daha önce görülmemiş FBI raporuna ve gözetim özetlerine bakmayı başardı. efsanevi sivil haklar lideri. Titiz bir bilim adamı olan Bay Garrow, King'in seri evlilik dışı ilişkilerini ifşa eden taze materyallere odaklanıyor, ancak aynı zamanda daha önceki bir hükümet skandalını da detaylandırıyor: Bu FBI belgeleri, direktörü J. Edgar Hoover'ın en üst Büro'nun nasıl yetkili olduğunu kesin olarak ortaya koyuyor. Yetkililer, Dr. King'e cinsel aktivitelerinin bir teyp kaydını ve onu intihar etmeye teşvik eden isimsiz bir mesaj göndermelerini istedi.
King'in kişisel davranışının (medeni haklar konusundaki başarılarından farklı olarak) acı verici bir tarihsel hesabının kaçınılmaz göründüğünü yazıyor, ancak Hoover'ın kamusal davranışı aynı derecede kötü nam salmış görünüyor. Başsavcı Robert Kennedy telefon dinlemeye izin verdiğinde, Bay Garrow, King'e gönderilen kasetlere ve mektuba atıfta bulunarak, 'modern Amerikan tarihinin en rezil eylemlerinden birini' harekete geçirdiğini iddia ediyor. Sol ve sağ, bunun asla gerçekleşmemesi gereken kötü bir eylem olduğu konusunda hemfikir.
Ancak Kennedy'ler ve FBI, bazı katı muhafazakarların bile söylediği gibi, King'in ve ortaklarının telefonlarına dokunmak ve evlerini ve ofislerini rahatsız etmekle yanlış mıydı? (Bunlar arasında: Mark Levin, 'Basın Özgürlüğü' adlı mükemmel yeni kitabında. görüş. Ne de olsa Soğuk Savaş'ın ortasındaydık ve King kendisini Kremlin müdavimleriyle çevreliyordu.
FBI, Robert Kennedy'nin yazılı onayı ile 8 Kasım 1963'te King'in evini ve Atlanta'daki Güney Hıristiyan Liderlik Konferansı ofisini dinlemeye başladı. Bay Garrow'un bize bildirdiği gibi, bunun önemli bir nedeni, FBI'ın Kennedy'ye ısrarla King'in en yakın ve en etkili danışmanının New York avukatı ve işadamı Stanley D. Levison olduğunu söylemiş olmasıdır. Komünist Partinin #8216#8220. FBI yanılıyor muydu?
Yazarın sık sık Rus yıkımı konusunda danıştığı merhum John Barron, yedi büyük Sovyet casus davasında uzman tanık olarak tanıklık etmiş ve Sovyet istihbaratında önde gelen bir otorite olarak kabul edilmiştir. Yaklaşık otuz yıl boyunca ABD hükümetine Moskova'nın en içteki sırlarını sağlayan iki kilit ABD Komünist Partisi üyesi Morris ve Jack Childs hakkında olağanüstü aydınlatıcı bir biyografi yazdı: "Operation Solo".
Childs kardeşlerin sağladığı bilgileri ve kapsamlı FBI materyallerini kullanarak Barron'un Levison hakkında yazdıklarını burada bulabilirsiniz. 1946'ya gelindiğinde, Komünist yeraltının iç çemberine kabul edilmişti. Levison, parti iş cephelerinin kurulmasına yardımcı oldu ve Hollywood'daki ve Wall Street'teki 'melekler' partisinden para topladı. Hem o hem de ikiz kardeşi Roy, 1950'lerde partinin maliyesinden sorumlu tutulacak kadar sadık KP üyeleri olarak kabul edildi.
Levison, King'le 1950'lerde tanıştı ve Barron'un dediğine göre, daha sonra kişisel bir sırdaş ve danışman olarak genç sivil haklar liderine bağlandı. partinin yönetim organı olan Ulusal Komite üyesi.
Jack, O'8217Dell'in Mayıs 1960'ta King için 'tam zamanlı' çalıştığını ve Levison kardeşler gibi olduğunu ve mevcut KP politikasının 'Martin Luther King'e odaklanmak olduğunu bildirdi.
King'in kendisi bir komünist değildi, ancak Levison ve O'Dell ile olan bağlantısı, yeni seçilen başkan John Kennedy'yi bu uzun zamandır parti üyeleriyle yakın bağları hakkında bilgilendiren FBI içinde alarm zilleri çaldı.
Levison'ın 1950'lerin ortalarında parti hakkında şüpheleri olduğu söylense de, Barron asla hayal kırıklığına uğramış bir komünist gibi davranmadığını belirtiyor. Sözde hayal kırıklığından çok sonra, birkaç parti yetkilisinin yoldaşlığını ve işbirliğini sürdürmeye devam etti. 1958 ile 1962 başları arasında, Levison kardeşler de düzenli olarak partiye cömert meblağlar dağıttılar (Bay Garrow tarafından bir milyon doların dörtte üçüne yakın bir değer biçildi).
Daha fazla lanet olası bilgi yüzeye çıkacaktı. Barron, bir FBI gözetim ekibinin, 1961'de, Lessiovsky Birleşmiş Milletler'deyken, Levison'ın defalarca KGB subayı Victor Lessiovsky'yi gördüğünü keşfettiğini kaydetti.
Başkan ve kardeşinin Levison ve O’Dell'i terk etme konusundaki acil taleplerine rağmen King, Washington'daki tarihi Yürüyüşünü hazırlarken bile onları yakın danışmanlar olarak tuttu. Bir noktada ilişkileri görünürde kesmiş olsa da Barron, her ikisini de bir arabulucu aracılığıyla gizlice sürdürmek için özenle düzenlediğini ve sonunda açıkça yenilediğini ortaya koyuyor. Bütün bunlar, Levison'ın King'in olarak kaldığını söyleyen Bay Garrow tarafından doğrulanıyor. 8217'lerin yakın arkadaşı 'lerin sonlarından King’'nin 1968'deki ölümüne kadar.
FBI, King ve ortaklarını telefonla dinlediğinde, Nikita Khruschev Kremlin'i yönetiyordu ve hâlâ Amerika'yı ve Batı'yı fethetme niyetindeydi. Küba'ya Sovyet füzeleri yerleştirerek neredeyse bir nükleer savaşı kışkırtmak da dahil olmak üzere dünya çapında her türlü kötü niyetli yaramazlığı yaratıyordu. Komünist Parti hâlâ Moskova'nın sözcüsüydü. Komünist üyelerin King'in güçlü kitle hareketini ne kadar yakından manipüle ettiğini görmek için telefon dinlemelerini onaylamamış olsalardı, Kennedy'ler ve FBI, kuşkusuz görevlerini ihmal ederdi. FBI, bu kaydı ve mektubu King'e gönderdiği için kınanmayı hak etti, ancak verilerin olası kötüye kullanımı, ülkenin güvenliğini sağlamak için makul önlemler alma ihtiyacından daha ağır basamaz. King'i dinleme, yapılacak doğru şeydi.
• Allan H. Ryskind, Human Events'in uzun süredir editörü ve sahibiydi. Son kitabı “Hollywood Traitors” (Regnery, 2015).
KGB ve Martin Luther King - Tarih
Martin Luther King'in Komünist Bağlantılar
"Fakat insanlar arasında sahte peygamberler de vardı, tıpkı aranızda lanet olası sapkınlıkları, hatta onları satın alan Rab'bi inkar edecek ve üzerlerine hızla yıkım getirecek olan sahte öğretmenler olacağı gibi." 2. Petrus 2: 1
Martin Luther King bir komünistti!
Bazı insanlar Martin Luther King Jr.'ın Komünist gündemini desteklemek için mümkün olan her şeyi yapmasına rağmen Komünist olmadığını iddia ediyor. Bu, Hitler'in katil olmadığını çünkü öldürmeyi gerçekten yapmadığını söylemek gibi bir şey. Martin Luther King Jr. bir komünistti! Martin Luther King, 60 Komünist Cepheye üyeydi. "Şiddetsizlik" bayrağı altında açıkça şiddeti teşvik etti. King, şok edici sapıklık eylemleri içeren tuhaf bir cinsel yaşam sürdü. 31 Ocak 1977'de Coretta Scott King, kocasıyla ilgili 845 sayfalık FBI kayıtlarını 50 yıl süreyle mühürleyen bir federal mahkeme emri aldı. "çünkü serbest bırakılması itibarını yok eder!" Hala korkak, omurgasız bir Kongre, King'in doğum gününü ulusal bir tatil yapmak için oy kullandı. Bu, tüm Hıristiyanlar için bir öfke olmalıdır. Kral Tatil Yasası yürürlükten kaldırılmalıdır!
Martin Luther King'in hayat hikayesi baştan sona şok edici ve utanç verici. 15 Ocak 1929'da Michael King adıyla doğdu. 1935'te vaiz babası "Baba" King, kendisine büyük Protestan reformcu Martin Luther'in adını vermeye karar verdi. Cemaatine bundan böyle adının Martin Luther King olacağını duyurdu ve oğlu Martin Luther King, Jr. "Baba" King bu eylemi mahkemede yasallaştırma zahmetine asla girmedi. Demek oğlunun gerçek adı Michael King! Tatilin adı aslında "Michael" Kral Günü!
King'in ofisini ve otel odalarını dinlendiren "sağcı" biri değildi. Bu emir, o zamanki ABD Başsavcısı Bobby Kennedy tarafından 10 Ekim 1963'te imzalandı. Kanıtlar, King'in doğrudan Sovyet casuslarının emri altında olduğunu ve Komünist Parti tarafından finanse edildiğini kanıtladı. Kennedy kayıtları 5 yıl boyunca devam etti ve ayrıca King'in cinsel uygulamalarıyla ilgili şok edici açıklamalar geliştirdi.
Afrika kökenli Amerikalı Bayard Rustin, Genç Komünistler Birliği'nin eski bir organizatörüdür. 1953'te halka açık yerlerde ahlaksız eşcinsel eylemlerde bulunmaktan mahkûmiyet kararıyla Kaliforniya hapishanesinde 60 gün geçirdi. Ayrıca askere alma kaçırmaktan 28 ay hapis yattı. Bugün Rustin, Yahudi örgütleri tarafından "Siyah-Yahudi Birliği"ni teşvik eden reklamların "imzacısı" olarak kullanılması için para alıyor. 1956'dan 1960'a kadar King'in sekreteri ve danışmanıydı. Bu dönemde Rustin, 1957'de Komünist Parti Ulusal Kongresi'ne katıldı. "Onurlu bir gözlemci" King ona "kota parlak, verimli ve kendini adamış bir organizatör" dedi. New York'ta bir avukat ve Amerikan Yahudi Kongresi NY Konseyi'nin başkan yardımcısıydı.
Levison'un görevi, Sovyet Rusya'nın ABD Komünist Partisini finanse etmek için verdiği 1 milyon dolarlık sübvansiyonu aklamaktı. Levison, King için önemli finansal, organizasyonel ve halkla ilişkiler hizmetlerini kanıtladı. King'in ölümünden sonra eşi Coretta Scott King, Levison'ın rolünü şöyle tanımladı: "her zaman arka planda çalıştığı için katkısı vazgeçilmez olmuştur." Levison, King için bir ölüm ilanı yazdı ve Amerika'yı "nation inatla ırkçı. şiddetle hasta. ve yabancılaşma ile aşındırıcı. Sivil haklar kurtuluş mücadelesi, herkesin deneyimleyebileceği en olumlu ve ödüllendirici çalışma alanıdır."
Sovyetler Birliği'nin Levison'a aktardığı para, Isidore G. Needleman adlı bir Yahudi'den geldi. New York'ta Rusya'ya gönderilmek üzere ABD malları satın alan ticaret şirketi AMTORG'un bir subayı olarak görev yapan bir KGB gizli polis ajanıydı. Komünist Parti'de o kadar çok Yahudi var ki FBI, iki Yahudi kardeşi Morris Childs ve Jack Childs'ı Komünist Parti içinde casus olarak işe aldı. Morris Childs, 30 yıl boyunca Komünist Parti Ulusal Komitesi'nin bir üyesiydi ve bir zamanlar Daily Worker'ın editörlüğünü yaptı. Childs, Komünist Parti'nin saymanı olan Yahudi William Weiner'in ölümünden sonra bu hayati görevi devralanın Stanley Levison olduğunu bildirdi.
[Martin Luther King Jr.'ın] en yakın danışmanı Stanley Levison, asistanı Jack O'Dell gibi bir komünistti. Robert ve daha sonra John F. Kennedy, kendisini bu tür yıkıcılarla ilişkilendirmeyi bırakması için defalarca uyardı, ama asla yapmadı. Ulusal Avukatlar Loncası ve Demokratik Eylem Avukatları gibi Komünist cephe grupları önünde sık sık konuştu. King, daha sonra kullanacağı Komünist taktikleri öğreten başka bir Komünist cephe olan The Highlander Halk Okulu'ndaki seminerlere bile katıldı.
KAYNAK: http://www.lewrockwell.com/orig/epstein9.html
1945 yılında Uluslararası Emek Savunması ve Anayasal Özgürlükler Ulusal Federasyonu Sivil Haklar Kongresi'ni (CRC) oluşturmak için Marksist esinli Ulusal Negro Kongresi ile birleşti. CRC, azınlık serserilerini ve sol kanat radikallerini savunan William L. Patterson adındaki açık siyah bir komünist avukat tarafından yönetiliyordu. King, ABD Komünist Partisi üyeleri de dahil olmak üzere Komünistleri tanıyor, saygı duyuyor ve onlarla birlikte çalışıyordu. "Harlem'den ilk Komünist Meclis Üyesi" seçilen Atlanta'nın yerlisi Ben Davis'in hayranıydı. "Bay" lakaplı bir komünist lider olan William L. Patterson'a kesinlikle hayrandı. Sivil Haklar."
Üç Üst Kırmızı ile Resimdeki Kral
NS soldaki fotoğraf of King, King'i Carl ve Ann Branden ile özdeşleştirdiği için son derece önemlidir. Onlar Louisville, Kentucky'den ömür boyu Komünist Parti aktivistleri.
Her ikisi de SCEF'te liderdi, Carl Branden 1954'te isyana teşvikten suçlu bulundu. O ve karısı, ırksal şiddeti kışkırtmak için beyaz bir mahallede siyahlar için bir ev satın aldı.
Daha sonra davalarına sempati kazanmak ve para toplamak için aynı evi bombalamakla suçlandılar.
Ann Braden bugün Muhafazakar vatanseverleri karalayan Atlanta merkezli "Demokratik Yenileme Merkezi"nin kurucusudur.
Aşağıda, Fidel Castro'nun kayıtlı bir Yabancı Temsilcisi olan Dombrowski ve Benjamin Smith tarafından King'e gönderilen SCEF (Güney Konferansı Eğitim Fonu) çekinin bir Fotostatı bulunmaktadır.
King'in Komünist Parti Eğitim Okulundaki Fotoğrafı
Bu sayfada King'in 2 Eylül 1957'de, Komünist Parti'nin Tennessee, Monteagle'da işlettiği Highlander Halk Okulu'na devam ederken çekilmiş fotoğrafı yer alıyor.
No.2, Abner Berry, Komünist Parti Merkez Komitesi üyesi ve "Günlük İşçi" yazarı
No.3, Aubrey Williams, Komünist Parti ajanı ve Güney Konferansı Eğitim Fonu'nun (SCEF) başkanı, güney eyaletlerinde siyahları örgütleyen kırmızı bir cephe.
No. 4, Miles Horton, Highlander Halk Okulu Kralı'nın başkanı, okulların antetli kağıdında "sponsor" olarak yer aldı.
Highlander okulu Julius Rosenwald Fonu tarafından finanse edildi. Rosenwald bir zamanlar Sears Roebuck Co.'nun başındaydı. Sivil haklar gruplarını finanse etmek için 22 milyon dolar harcadı. Kızı Edith Stern, babasının ölümünden sonra SCEF ve Highlander Halk Okulu'na para vermeye devam etti. Kocası, New Orleanslı Alfred Stern, casusluk suçlamasıyla tutuklanmadan hemen önce Rusya'ya kaçtı.
Komünistler Terfi Kral
Partiden ayrılan bazı komünistler, King'in faaliyetlerini desteklemek için ellerinden gelen her şeyi yapmalarının emredildiğini bildirdi. Siyah bir kadın olan Julia Brown, dokuz yıl boyunca Cleveland'da komünistti. "dedi
"Bize King'i terfi ettirmemiz, Zencileri ve Beyazları arkasında birleştirmemiz ve onu bir tür ulusal kahramana dönüştürmemiz söylendi. Komünistler, King'e bu mücadelede lider olarak bakmamız gerektiğini çünkü o bizim tarafımızda olduğunu söylediler. Partideyken King'in bir komünist eğitim okuluna gittiğini, yardımcılarından birçoğunun komünist olduğunu ve Komünistlerden para aldığını ve onlardan talimat aldığını öğrendim. O onların en büyük kahramanlarından biriydi."
30 Mart 1965 tarihli ABD Kongre Kaydı, Komünist Parti içindeki bir FBI karşı casusu olan Karl Prussian'ın küfür ettiğini aktarıyor: "Bütün bu (Komünist Parti) toplantılarında, Rahip Martin Luther King, her zaman Komünistlerin etrafında toplanması gereken kişi olarak gösterildi. King, 60'tan fazla Komünist cephenin ya üyesi ya da isteyerek desteğini kabul etti. King, komünist davaları benimseyen komünist cephelerden, kişi ve kuruluşların desteğini kabul etti."
Salt Lake City konseyi, 600 Güney'deki ana bulvarın adını Martin Luther King'den sonra değiştirdiklerini duyurdu.günlük haberci, 8/11/93, s. B-3), Amerika'nın en gürültülü hainlerinden birini kahraman yapma yolundaki tehlikeli eğilimin bir başka örneğidir.
Ben görüş ifade etmiyorum, Martin Luther King'in, Amerikalıların ırksal hatlar (böl ve yönet) boyunca şiddetli bir kutuplaşmasını körüklemek için Sovyet tarafından finanse edilen CPUSA (ABD Komünist Partisi) tarafından şiddetle desteklendiğine dair belgelenmiş kanıtlara dayanan bir gerçek. Martin Luther'in daha sonra daha yüksek bir kahraman statüsüne yükseltilmesi, yalnızca bu ilk amacın bir takibidir. (Komünizmin "ölü" olduğu yalanına değinmek niyetinde değilim, sadece bu özel vakanın sevgili ülkemizin yıkımının devam ettiğini ve endişe verici bir şekilde başarılı olduğunun bir başka kanıtı olduğunu belirtmekten başka.)
İşte bahsettiğim belgelenmiş kanıtların bir örneği. Vermont Üniversitesi'nde siyaset bilimi ve tarih diploması almış, New Yorklu bir zenci olan Evans-Raymond Pierre'in bir makalesinden bahsediyorum. İçinde, 1979'da bir Senato Yargı Komitesi önünde ifade veren CPUSA'nın bir üyesinden (FBI tesisi), "Cleveland'da bağlantılı olduğum [komünist] hücrelerden sürekli olarak Martin Luther King'in faaliyetleri için para toplamalarının istendiğini ve hareketini desteklemek. Sadık bir Amerikalı zenci olarak Komünist Parti'deyken, Martin Luther King'in Komünist Parti ile yakından bağlantılı olduğunu biliyordum. "
M.L.'nin bir başka örneği. King'in Komünist desteği ve Pierre tarafından belgelenen bağları, "King'e organizasyon meselelerinde ve siyasi stratejide yardım eden, bazı konuşmalarını yazan ve King'in Güney Hıristiyan Liderlik Konferansı personeline personel işe alınması konusunda tavsiyelerde bulunan" Stanley David Levison ile yakın ilişkisiydi. , Levison CPUSA'ya "Sovyet fonları için bir kanal olarak bilerek kullanılıyordu" ve ayrıca "gizli parti kasalarının yönetilmesine yardım ediyordu."
'Yine de kötü, iyi demenin bir örneği daha. Bakalım belediye meclisini bu kararı geri almaya ikna edebilecek miyiz?
M. L. King'in CPUSA ile yakın bağlantılarının daha fazla kanıtını incelemek isteyen herkes, Pierre'in makalesinin ücretsiz (bir ay içinde sipariş verirseniz) yeniden basımlarını talep etmeye davet edilir. Yeni Amerikan, PO Box 8040, Appleton, WI 54913. (13 Ocak 1986.)
Sterling D. Allan, Yeşil Çeşme, UT
ve Brian Gibson, Provo, Utah
Martin Luther King Jr. şeytani bir bakan, Şeytan'dan ilham alan bir sahtekardı. HIRİSTİYAN DEĞİL!
Martin Luther King Jr. MARUZ KALDI! (King'in Komünist faaliyetleri hakkında çok daha fazlası)
Filmler Hakkında Daha Fazlası
J. Edgar ayrıca Hoover'ın King'i onaylamamasının her şeyi kapsadığı sonucuna varıyor. Resmin bir noktasında, sözde bastırılmış Hoover'ın kafası karışıyor, King'e ateş püskürüyor ve - gülünç bir kurguyla - bakana siyah olduğunu iddia eden bir zehirli kalem mektubu bile hazırlıyor. Filmin Hoover'ı, "Tam bir sahtekar olduğunuzu ve tüm biz Zenciler için büyük bir sorumluluk olduğunu biliyorsunuz" diyor. "Bu ülkedeki beyazların yeterince sahtekarları var ama eminim ki şu anda sizin denginize yakın bir sahtekarları yok."
Film yapımcıları, elbette, izleyicilerin Hoover'ın ironik bir şekilde kendini tanımladığını fark etmelerini istiyor. Gerçek şu ki, Hoover King'e asla böyle bir mektup göndermedi. Hoover'ın sivil haklar liderine yönelik düşmanlığının çoğu, King'in basına yaptığı ve Güney eyaletlerindeki FBI ajanlarının ayrımcılar ve yerel polisle çok "dostça" olduğunu ima eden bir açıklamaya dayandırılabilir. Hoover, Kasım 1964'te gazetecilere verdiği demeçte, "Dr. Martin Luther King ülkedeki en kötü şöhretli yalancıdır" dedi.
FBI direktörüne yaptığı açıklamaları netleştirmek isteyen King, birkaç hafta sonra Washington'da Hoover ile bir araya geldi. King ona, "FBI'ya yönelik karalamalar konusunda ciddi bir şekilde yanlış alıntılandığıma sizi temin etmek istiyorum," dedi.
Toplantıda Hoover, ajanlarını savundu ve yalnızca Güney polisleriyle etkileşime girdiklerini çünkü federal medeni hak ihlalleriyle mücadele etmek için yasal davalar oluşturmak için kullanılabilecek bilgilere ihtiyaçları olduğunu söyledi. Hoover, "Size bir tavsiyede bulunmak istiyorum, Dr. King," dedi. "Halkınız için başarabileceğiniz en büyük şeylerden biri, onları kaydolmaya ve oy vermeye teşvik etmek olacaktır. Güney'deki kayıt memurlarının artık geçmişte olduğundan çok daha dikkatli olmaları gerekiyor ve Zencilerin kaydolmasını engellemek için daha az girişim var. Biz 'kayıt ve oylama işlemlerini çok dikkatli bir şekilde izliyoruz." Bu "canavarca" FBI direktöründen, J. Edgar'in senaristi kısa süre önce Hoover'ı aradı.
Hoover ve King arasındaki sürtüşme rağmen, Hoover gerçek bir FBI adamı olarak kaldı - o, film karakteri Hoover'ın "fırsatçı" olarak aşağıladığı Joe McCarthy değildi. Yine de görenlerin çoğu J. Edgar Ross Barnett (Mississippi) ve George Wallace (Alabama) gibi ayrımcı valilerin, Martin Luther King'i Tennessee'deki sözde bir "komünist eğitim okulunun" parçası olduğu için karalayarak ve King'in "ait" olduğunu iddia ederek sivil haklar mevzuatına karşı kampanya yürüttüklerinde asla bilmeyecekti. ABD'deki herhangi bir insandan daha fazla komünist örgüt", bu tür yalanları reddeden bilgileri üreten Hoover'ın bürosuydu.
Yazar Taylor Branch'in sivil haklar hareketinin tarihinde ortaya koyduğu gibi, 1964'ün "özgürlük yazı" sırasında Hoover, beyaz üstünlükçülerin her an Martin Luther King'i öldürebileceğini gösteren bilgiler aldı. Hoover, FBI ajanlarına, korumasını güvence altına almak için Güney'den geçen bir uçuşta habersiz King'e eşlik etme yetkisi verdi - bu tam olarak bir FBI adamının yapacağı şeydi. Artık çoğu insan tarihi filmlerden öğreniyor gibi göründüğü için, bu senaryoda bunun gibi oldukça etkileyici bir sahnenin olmaması talihsiz bir durum.
JFK ve RFK, MLK'yı Dinlemekte Haklıydı
Kennedy Yönetimi, Dr. Martin Luther King'i dinlediğinde affedilmez bir hükümet müdahalesi eylemi gerçekleştirdi. Bu görüş tarih kitaplarında yer aldı ve Jimmy Carter, Coretta Scott King'e yaptığı övgüde bu temayı yeniden gündeme getiriyordu. Ama gerçek şu ki, ünlü medeni haklar lideri bu telefon dinlemelerini kendi üzerine getirdi. Bu unutulmuş bir hikaye olduğu kadar anlatılmamış bir hikaye değil.
1963 yılının sonlarında Bobby Kennedy, King'in ilk telefon dinlemesine izin verdiğinde Soğuk Savaş tüm hızıyla devam ediyordu. JFK'nin nöbetinde, Kruşçev Berlin Duvarı'nı örmüş ve Küba'ya atom silahlı füzeler sokarak neredeyse bir nükleer değişimi kışkırtmıştı. 'Ulusal Kurtuluş Savaşları', Kremlin'deki galoşcular tarafından tamamen körükleniyordu. Yine de zaten güçlü bir sivil haklar figürü olan King, en az iki uzun süredir Komünist Parti üyesi de dahil olmak üzere birçok radikal danışmanla çevresini sarmıştı.
Stanley Levison onlardan biriydi. King'in samimi biyografisini yazan David Garrow'un bazen öne sürdüğü gibi, 1956'dan sivil haklar liderinin 1968'deki ölümüne kadar King'in en güvenilir danışmanı olmuş olabilir. Önemli bir CP üyesi olan Levison, aynı zamanda 1959'da ABD Komünist Partisi'nin ulusal komitesine üye olan Hunter Pitts (Jack) O'8217Dell, King's Güney Hristiyan Liderlik Konferansı'nın yönetim kurulu. Bunlar, sonunda Kennedy Yönetimini King'i dinlemeye iten tartışılmaz gerçeklerdi.
Levison'ın King'e yakınlığı tartışılmaz. Kanıt, Levison'daki FBI dosyalarında bulunabilir; bunların çoğu bu yazarın mülkiyetindedir — ve Garrow'un 1986 Pulitzer Ödüllü King biyografisi Bearing the Cross da dahil olmak üzere olağanüstü eserlerinde. Garrow, elinde ek olarak yayınlanan FBI dosyalarıyla, Atlantic Monthly'nin Temmuz-Ağustos 2002 sayısında da keskin bir şekilde Levison-King ilişkisine odaklandı.
İşte bildiklerimizden bazıları: Levison, King ile ilk kez 1956'da tanıştı. Garrow, "özel bir ilişki hızla gelişti" diyor ve "1950'lerin sonlarından King'in 1968'deki ölümüne kadar" , şüphesiz King'in beyaz bir insanla en yakın dostluğuydu.
Garrison, Nisan 1957'de Levison'un King'in 17 Mayıs'ta Lincoln Anıtı'nın basamaklarından yapacağı ilk büyük ulusal adres konusunda King'e danışmanlık yaptığını yazıyor. Takip eden aylarda Levison, King's için bir kitap sözleşmesi müzakere etti. Montgomery boykotunun kendi anlatımı olan Stride Toward Freedom, King'e satır satır eleştiri ve kitabın metnini düzenleme ve cilalama konusunda yardım teklifinde bulundu.
Garrow, 'King'in bağış toplama mektuplarını yazmaktan vergi beyannamelerini hazırlamaya kadar', Levison başka görevleri de üstlendiğini söylüyor.
Garrow ayrıca şunları da not eder: 4 Ocak 1962'de, Levison'un temas halinde olduğu üst düzey bir Komünist Parti üyesi olan Isadore Wofsy, gizli FBI ajanı Jack Childs'a, AFL'ye yapılan bir King konuşmasını yazmada Levison'un büyük payı olduğunu bildirdi. -CIO&rsquos'un bir ay önceki yıllık ulusal kongresi.”
King ve Levison 'yıllar içinde daha da yakınlaştılar,' diye bildiriyor Garrow, King'in büyük ve küçük sayısız konuda hevesle Levison'dan tavsiye almasıyla. King, Kennedy İdaresi yetkilileri tarafından Levison'un geçmişi hakkında uyarıldıktan sonra bile King, iyi arkadaşını ve danışmanını terk etmeyi reddetti.
Levison'un King üzerindeki etkisi, komünizme bağlılığı gibi açık ve reddedilemezdi. 1930'larda ve 1940'larda kendilerini komünist olarak adamış olan Morris ve Jack Childs, Levison hakkında her şeyi biliyorlardı. Childs'ın kardeşler 1948'de komünizmin büyüsünü kaybetmişlerdi, ancak 1950'lerin başında bu sefer FBI muhbirleri olarak partinin en yüksek kademelerine girmeyi başardılar. Morris'in önemli Kremlin liderleriyle yaptığı kritik toplantılar da dahil olmak üzere dikkat çekici kaçışları, merhum John Barron tarafından yazılan ve Regnery (bir Human Events kardeş şirketi) tarafından yayınlanan yetkili Operasyon Solo'da anlatılıyor. Rusça konuşan Barron, KGB ve Sovyet karşı casusluk faaliyetleri konusunda tanınmış bir uzmandı.
1946'da Barron'un kitabı bize, o zamanlar 34 yaşında olan Levision'ın Komünist yeraltının iç çemberine kabul edildiğini bildiriyor. Hollywood ve Wall Street'teki ‘angels’ partisinden para topladı. FBI), Jack'e Levison ve ikiz kardeşi Roy'un artık KP'nin parti finansmanından sorumlu olduğunu söyledi.
Jack 1958'de parti sekreteri James Jackson ile bir konuşmasını bildirdi. ve [Martin] Luther King ile temas halinde olan, ona danışan ve rehberlik eden korunan kişilerdi.#8221 Herhangi bir isimden bahsetmedi, ancak onların “parti adamları” olduğunu söyledi ve bahsettiği gibi açık bir izlenim bıraktı. Levison ve O’Dell.
Barron'a göre, Jack Childs 6 Mayıs 1960'ta Büro'ya şunları bildirdi: “Hunter Pitts [Jack] O’Dell, 17 Mayıs 1960'ta Harlem'de yapılacak King kitle toplantısıyla bağlantılı olarak tam gün çalışıyor. O&rsquoDell ile yakın çalışan Stanley ve Roy Levison. Şu anda CP politikası, Martin Luther King'e odaklanmaktır.
Levison, according to Garrow, “recruited” O’Dell back in 1959 to become the “administrator of SCLC’s two-person New York Office…” When asked by the House Committee on Un-American Activities in 1958 if he was a Communist Party member, O&rsquoDell hid behind the 5th Amendment. In December 1959, according to an FBI report, he was elected a member of the National Committee of the Communist Party.
In mid-June of 1962, the bug in Levison’s office picked up Levison’s own description of how he, in Garrow’s words, “had recommended that King hire Jack O’Dell as his administrative assistant in Atlanta.” (Nothing came of that recommendation, but Levison was clearly comfortable in trying to elevate O’Dell’s influence. )
An FBI surveillance team, notes Barron, also discovered another Levison connection when he was advising King: “KGB officer Victor Lessiovsky, a sophisticated and engaging operative well known to Western security services.” Lessiovsky, according to Barron, “specialized in influence operations, that is, in inducing influential foreigners to do, wittingly or unwittingly, what the Soviet Union wanted them to do.”
Thus, when Martin Luther King began plans for his famous 1963 March on Washington, JFK and his brother, Bobby, were very concerned, with good reason. They had already sent warnings to King to separate from both Levison and O&rsquoDell through several top administration officials. Then, in June 1963, President Kennedy himself, after a meeting with black leaders at the White House, met alone with King in the Rose Garden.
JFK had been fearful for some time that the Soviets may have been manipulating King through the American CP and through Levison in particular. He warned King that he was in danger of losing his civil rights cause altogether because of his loyalty to both Levison and O’Dell. “They&rsquore Communists,” he informed King, according to Garrow&rsquos account. “You’ve got to get rid of them.” King never severed his relations with either man, even though he pledged that he would and lied about doing so to Kennedy officials on several occasions.
And that’s why the Kennedy brothers felt it necessary to tap King’s telephone. They would have been derelict in their duties if they hadn&rsquot.
Martin Luther King is remembered by Americans for his achievements in furthering equal rights for blacks, but many believe he was also manipulated by the far-left, including CP members. When he firmly hitched the civil rights movement to the “anti-war” movement during the Vietnam war, he appeared to take the side of the violent Communists in Hanoi rather than of those who genuinely opposed the conflict in that country for religious reasons. He labeled this nation as “the greatest purveyor of violence in the world today,” accused President Johnson of lying about Hanoi’s “peace” overtures and likened this country to Nazi Germany for trying to defend South Vietnam from a Communist takeover.
What is Hawking radiation?
The late Stephen Hawking proposed the existence of thermal radiation that spontaneously emanates from black holes. He hypothesized the radiation was created by quantum effects near the black hole's event horizon, the boundary beyond which no light can escape. Furthermore, Hawking believed that over time, the radiation would result in enough energy and mass being taken away from a black hole to make it evaporate completely.
Hawking Radiation www.youtube.com
In the new paper, the researchers calculated the likely mass constraints of PBHs that could be composed of dark matter. Specifically, they concluded that PBHs similar to an asteroid in size (around 1017 grams to 1022 grams) could "make up all the dark matter" in the universe. Furthermore, the study looked at new techniques for finding dark matter, examining the possibility of using MeV (megaelectron volt) gamma-ray telescopes to detect Hawking radiation coming from the primordial black holes.
In an interview with Phys.org, researcher Adam Coogan explained why their approach could work.
"The main idea behind our work was to think about a particular way of looking for asteroid-mass PBHs," Coogan shared. "Light PBHs are expected to emit Hawking radiation consisting of a mix of photons and other light particles, such as electrons and pions. Telescopes can then search for this radiation by observing our galaxy or other galaxies."
The Beast as Saint: The Truth About Martin Luther King
WHEN THE COMMUNISTS TOOK OVER a country, one of the first things that they did was to confiscate all the privately held weapons, to deny the people the physical ability to resist tyranny. But even more insidious than the theft of the people’s weapons was the theft of their history. Official Communist “historians” rewrote history to fit the current party line. In many countries, revered national heroes were excised from the history books, or their real deeds were distorted to fit Communist ideology, and Communist killers and criminals were converted into official “saints.” Holidays were declared in honor of the beasts who murdered countless nations. Did you know that much the same process has occurred right here in America?
Every January, the media go into a kind of almost spastic frenzy of adulation for the so-called “Reverend Doctor Martin Luther King, Jr.” King has even had a national holiday declared in his honor, an honor accorded to no other American, not Washington, not Jefferson, not Lincoln. (Washington and Lincoln no longer have holidays — they share the generic-sounding “President’s Day.”) A federal judge has sealed the FBI files on King until the year 2027. What are they hiding? Let’s take a look at this modern-day plastic god.
Born in 1929, King was the son of a Black preacher known at the time only as “Daddy King.” “Daddy King” named his son Michael. In 1935, “Daddy King” had an inspiration to name himself after the Protestant reformer Martin Luther. He declared to his congregation that henceforth they were to refer to him as “Martin Luther King” and to his son as “Martin Luther King, Jr.” None of this name changing was ever legalized in court. “Daddy” King’s son’s real name is to this day Michael King.
King’s Brazen Cheating
We read in Michael Hoffman’s Holiday for a Cheater:
The first public sermon that King ever gave, in 1947 at the Ebenezer Baptist Church, was plagiarized from a homily by Protestant clergyman Harry Emerson Fosdick entitled “Life is What You Make It,” according to the testimony of King’s best friend of that time, Reverend Larry H. Williams. The first book that King wrote, Özgürlüğe Doğru Adım Atın, was plagiarized from numerous sources, all unattributed, according to documentation recently assembled by sympathetic King scholars Keith D. Miller, Ira G. Zepp, Jr., and David J. Garrow. And no less an authoritative source than the four senior editors of The Papers of Martin Luther King, Jr. (an official publication of the Martin Luther King Center for Nonviolent Social Change, Inc., whose staff includes King’s widow Coretta), stated of King’s writings at both Boston University and Crozer Theological Seminary: “Judged retroactively by the standards of academic scholarship, [his writings] are tragically flawed by numerous instances of plagiarism…. Appropriated passages are particularly evident in his writings in his major field of graduate study, systematic theology.” King’s essay, “The Place of Reason and Experience in Finding God,” written at Crozer, pirated passages from the work of theologian Edgar S. Brightman, author of The Finding of God. Another of King’s theses, “Contemporary Continental Theology,” written shortly after he entered Boston University, was largely stolen from a book by Walter Marshall Horton. King’s doctoral dissertation, “A Comparison of the Conceptions of God in the Thinking of Paul Tillich and Harry Nelson Wieman,” for which he was awarded a PhD in theology, contains more than fifty complete sentences plagiarized from the PhD dissertation of Dr. Jack Boozer, “The Place of Reason in Paul Tillich’s Concept of God.”
Buna göre The Martin Luther King Papers, in King’s dissertation “only 49 per cent. of sentences in the section on Tillich contain five or more words that were King’s own….”!
İçinde The Journal of American History, June 1991, page 87, David J. Garrow, a leftist academic who is sympathetic to King, says that King’s wife, Coretta Scott King, who also served as his secretary, was an accomplice in his repeated cheating. Reading Garrow’s article, one is led to the inescapable conclusion that King cheated because he had chosen for himself a political role in which a PhD would be useful, and, lacking the intellectual ability to obtain the title fairly, went after it by any means necessary. Why, then, one might ask, did the professors at Crozer Theological Seminary and Boston University grant him passing grades and a PhD? Garrow states on page 89: “King’s academic compositions, especially at Boston University, were almost without exception little more than summary descriptions… and comparisons of other’s writings. Nonetheless, the papers almost always received desirable letter grades, strongly suggesting that King’s professors did not expect more….”
The editors of The Martin Luther King Jr. Papers state that “…the failure of King’s teachers to notice his pattern of textual appropriation is somewhat remarkable….”
But researcher Michael Hoffman tells us “…actually the malfeasance of the professors is not at all remarkable. King was politically correct, he was Black, and he had ambitions. The leftist [professors were] happy to award a doctorate to such a candidate no matter how much fraud was involved. Nor is it any wonder that it has taken forty years for the truth about King’s record of nearly constant intellectual piracy to be made public.”
Supposed scholars, who in reality shared King’s vision of a racially mixed and Marxist America, purposely covered up his cheating for decades. The cover-up still continues. itibaren New York Times of October 11, 1991, page 15, we learn that on October 10th of that year, a committee of researchers at Boston University admitted that, “There is no question but that Dr. King plagiarized in the dissertation.” However, despite its finding, the committee said that “No thought should be given to the revocation of Dr. King’s doctoral degree,” an action the panel said “would serve no purpose.”
No purpose, indeed! Justice demands that, in light of his willful fraud as a student, the titles “reverend” and “doctor” should be removed from King’s name.
Communist Beliefs and Connections
Well friends, he is not a legitimate reverend, he is not a bona fide PhD, and his name isn’t really “Martin Luther King, Jr.” What’s left? Just a sexual degenerate, an America-hating Communist, and a criminal betrayer of even the interests of his own people.
On Labor Day, 1957, a special meeting was attended by Martin Luther King and four others at a strange institution called the Highlander Folk School in Monteagle, Tennessee. The Highlander Folk School was a Communist front, having been founded by Myles Horton (Communist Party organizer for Tennessee) and Don West (Communist Party organizer for North Carolina). The leaders of this meeting with King were the aforementioned Horton and West, along with Abner Berry and James Dumbrowski, all open and acknowledged members of the Communist Party, USA. The agenda of the meeting was a plan to tour the Southern states to initiate demonstrations and riots.
From 1955 to 1960, Martin Luther King’s associate, advisor, and personal secretary was one Bayard Rustin. In 1936 Rustin joined the Young Communist League at New York City College. Convicted of draft-dodging, he went to prison for two years in 1944. On January 23, 1953 the Los Angeles zamanları reported his conviction and sentencing to jail for 60 days for lewd vagrancy and homosexual perversion. Rustin attended the 16th Convention of the Communist Party, USA in February, 1957. One month later, he and King founded the Southern Christian Leadership Conference, or SCLC for short. The president of the SCLC was Dr. Martin Luther King, Jr. The vice-president of the SCLC was the Reverend Fred Shuttlesworth, who was also the president of an identified Communist front known as the Southern Conference Educational Fund, an organization whose field director, a Mr. Carl Braden, was simultaneously a national sponsor of the Fair Play for Cuba Committee, of which you may have heard. The program director of the SCLC was the Reverend Andrew Young, in more recent years Jimmy Carter’s ambassador to the UN and mayor of Atlanta. Young, by the way, was trained at the Highlander Folk School, previously mentioned.
Soon after returning from a trip to Moscow in 1958, Rustin organized the first of King’s famous marches on Washington. The official organ of the Communist Party, Çalışan, openly declared the march to be a Communist project. Although he left King’s employ as secretary in 1961, Rustin was called upon by King to be second in command of the much larger march on Washington which took place on August 28, 1964.
Bayard Rustin’s replacement in 1961 as secretary and advisor to King was Jack O’Dell, also known as Hunter Pitts O’Dell. According to official records, in 1962 Jack O’Dell was a member of the National Committee of the Communist Party, USA. He had been listed as a Communist Party member as early as 1956. O’Dell was also given the job of acting executive director for SCLC activities for the entire Southeast, according to the St. Louis Globe-Democrat of October 26, 1962. At that time, there were still some patriots in the press corps, and word of O’Dell’s party membership became known.
What did King do? Shortly after the negative news reports, King fired O’Dell with much fanfare. And he then, without the fanfare, immediately hired him again as director of the New York office of the SCLC, as confirmed by the Richmond News-Leader of September 27, 1963.
In 1963 a Black man from Monroe, North Carolina named Robert Williams made a trip to Beijing, China. Exactly 20 days before King’s 1964 march on Washington, Williams successfully urged Mao Tse-Tung to speak out on behalf of King’s movement. Mr. Williams was also around this time maintaining his primary residence in Cuba, from which he made regular broadcasts to the southern United States, three times a week, from high-power AM transmitters in Havana under the title “Radio Free Dixie.” In these broadcasts, he urged violent attacks by Blacks against White Americans.
During this period, Williams wrote a book entitled Negroes With Guns. The writer of the foreword for this book? None other than “Martin Luther King, Jr.” It is also interesting to note that the editors and publishers of this book were to a man all supporters of the infamous Fair Play for Cuba Committee.
According to King’s biographer and sympathizer David J. Garrow, “King privately described himself as a Marxist.” In his 1981 book, The FBI and Martin Luther King, Jr., Garrow quotes King as saying in SCLC staff meetings, “…we have moved into a new era, which must be an era of revolution…. The whole structure of American life must be changed…. We are engaged in the class struggle.”
Jewish Communist Stanley Levison can best be described as King’s behind-the-scenes “handler.” Levison, who had for years been in charge of the secret funnelling of Soviet funds to the Communist Party, USA, was King’s mentor and was actually the brains behind many of King’s more successful ploys. It was Levison who edited King’s book, Özgürlüğe Doğru Adım Atın. It was Levison who arranged for a publisher. Levison even prepared King’s income tax returns! It was Levison who really controlled the fund-raising and agitation activities of the SCLC. Levison wrote many of King’s speeches. King described Levison as one of his “closest friends.”
FBI: King Bought Sex With SCLC Money
The Federal Bureau of Investigation had for many years been aware of Stanley Levison’s Communist activities. It was Levison’s close association with King that brought about the initial FBI interest in King.
Lest you be tempted to believe the controlled media’s lie about “racists” in the FBI being out to “get” King, you should be aware that the man most responsible for the FBI’s probe of King was Assistant Director William C. Sullivan. Sullivan describes himself as a liberal, and says that initially “I was one hundred per cent. for King…because I saw him as an effective and badly needed leader for the Black people in their desire for civil rights.” The probe of King not only confirmed their suspicions about King’s Communist beliefs and associations, but it also revealed King to be a despicable hypocrite, an immoral degenerate, and a worthless charlatan.
According to Assistant Director Sullivan, who had direct access to the surveillance files on King which are denied the American people, King had embezzled or misapplied substantial amounts of money contributed to the “civil rights” movement. King used SCLC funds to pay for liquor, and numerous prostitutes both Black and White, who were brought to his hotel rooms, often two at a time, for drunken sex parties which sometimes lasted for several days. These types of activities were the norm for King’s speaking and organizing tours.
In fact, an outfit called the “National Civil Rights Museum” in Memphis, Tennessee, which is putting on display the two bedrooms from the Lorraine Motel where King stayed the night before he was shot, has declined to depict in any way the occupants of those rooms. That—according to exhibit designer Gerard Eisterhold—would be “close to blasphemy.” The reason? “Dr. Martin Luther King, Jr.” spent his last night on Earth having sexual intercourse with two women at the motel and physically beating and abusing a third.
Sullivan also stated that King had alienated the affections of numerous married women. According to Sullivan, who in 30 years with the Bureau had seen everything there was to be seen of the seamy side of life, King was one of only seven people he had ever encountered who was such a total degenerate.
Noting the violence that almost invariably attended King’s supposedly “non-violent” marches, Sullivan’s probe revealed a very different King from the carefully crafted public image. King welcomed members of many different Black groups as members of his SCLC, many of them advocates and practitioners of violence. King’s only admonition on the subject was that they should embrace “tactical nonviolence.”
Sullivan also relates an incident in which King met in a financial conference with Communist Party representatives, not knowing that one of the participants was an infiltrator actually working for the FBI.
J. Edgar Hoover personally saw to it that documented information on King’s Communist connections was provided to the President and to Congress. And conclusive information from FBI files was also provided to major newspapers and news wire services. But were the American people informed of King’s real nature? No, for even in the 1960s, the fix was in—the controlled media and the bought politicians were bound and determined to push their racial mixing program on America. King was their man and nothing was going to get in their way. With a few minor exceptions, these facts have been kept from the American people. The pro-King propaganda machine grinds on, and it is even reported that a serious proposal has been made to add some of King’s writings as a new book in the Bible.
Ladies and gentlemen, the purpose of this radio program is far greater than to prove to you the immorality and subversion of this man called King.
I want you to start to think for yourselves.
I want you to consider this: What are the forces and motivation behind the controlled media’s active promotion of King?
What does it tell you about our politicians when you see them, almost without exception, falling all over themselves to honor King as a national hero?
What does it tell you about our society when any public criticism of this moral leper and Communist functionary is considered grounds for dismissal?
What does it tell you about the controlled media when you see how they have successfully suppressed the truth and held out a picture of King that can only be described as a colossal lie?
You need to think, my fellow Americans. You desperately need to wake up.
Bibliography
1. Hoffman, Michael A., Holiday for a Cheater, (Wiswell Ruffin House, Dresden, New York, 1992)
2. Steffgen, Kent H., The Bondage of the Free, (Vanguard Books, Berkeley, California, 1966)
3. Garrow, David J., The FBI and Martin Luther King, Jr., (W. W. Norton & Co., New York City, 1981)
Further information on King’s Communist connections and the FBI surveillance of Stanley Levison can be found in the Congressional Record.
Just click here to download a high-resolution PDF flier of this exposé, print it out in any quantity desired, and get the truth out to hundreds or thousands of people in your community.
This Photo of MLK Kneeling Has New Power Amid the NFL Protests. Here’s the Story Behind It
A photo of the Rev. Martin Luther King Jr. and other marchers for civil rights kneeling in prayer Selma, Alabama has gone viral in the wake of President Donald Trump’s ongoing criticism of professional athletes who kneel in protest during the National Anthem.
The image, taken in 1965, shows King leading a prayer after a group of protesters were arrested during a march to the Dallas County Alabama courthouse. Around 250 people were arrested during the demonstration, which was part of a push to get African Americans in Selma registered to vote. Among those praying with King is Ralph Abernathy, a fellow minister and leader of the Civil Rights movement.
The photo been shared by both the Martin Luther King, Jr. Center for Nonviolent Social Change and the civil rights leader’s youngest child, Bernice King, on social media.
The sports world’s kneeling controversy began last year, when former San Francisco 49ers quarterback Colin Kaepernick took a knee as the National Anthem was played before football games in protest of the unequal treatment that people of color face in the U.S.
“I am not going to stand up to show pride in a flag for a country that oppresses black people and people of color,” Kaepernick told NFL Media last August.
Since then, other players across the National Football League have taken to sitting out the national anthem as well. That act of civil disobedience has drawn the ire of many, including President Donald Trump, who argue the players are disrespecting the American flag and the men and women who serve in the U.S. military.
&ldquoWouldn&rsquot you love to see one of these NFL owners, when somebody disrespects our flag, to say, &lsquoGet that son of a bitch off the field right now, out,'” Trump said at a political rally on Friday. “He&rsquos fired. He&rsquos fired!”
Those who support the protests, including the younger King, who serves as the Chief Executive Officer of the King Center, say the root issue is the fact that people of color are still fighting for equal treatment under the law.
Why Brazil’s World War II force had the best unit patch
Posted On April 29, 2020 15:49:45
Brazil’s contribution to the Allied war effort is extraordinary but often forgotten. Though Brazil originally tried to remain neutral in the conflict, the United States eventually encouraged the country to break off relations with the Axis powers. As a result, German u-boats began to sink Brazilian shipping and kill Brazilian citizens.
As a result, Brazil entered the war on the Allied side in August 1942, ready to punish the Axis for killing Brazilians.
The Brazilian Expeditionary Force numbered some 25,000 men, the only ally from South America to contribute troops to the war effort. Brazil’s fighting force would play a crucial role in some of the critical European battles to come, in a way no one thought possible. Kelimenin tam anlamıyla.
Some commenters said the world would more likely see snakes smoking than see Brazilian troops on a World War II battlefield. So when the BEF showed up to deploy with the U.S. Fifth Army, they looked a lot like the Americans in their fatigues, save for one important detail: a shoulder patch, featuring a snake smoking a pipe.
Now proudly calling themselves the “Smoking Cobras,” the Brazilian forces were ready to fight the Italians and Germans anywhere they were needed. Meanwhile, the Brazilian Navy and Air Force were getting their revenge on the Axis Navy and Air Forces that had so damaged Brazilian shipping. After losing 36 or more ships before entering the war, they lost only three ships afterward. And despite Brazil’s Air Force only flying five percent of the war’s air sorties, they managed to destroy 85 percent of Axis ammo dumps, 36 percent of Axis fuel depots, and 28 percent of Axis transportation infrastructure.
Back on the ground, the “Smoking Cobras” of the Brazilian Expeditionary Force were fighting the Italians and Germans in the Italian Campaign in 1943 and making short work of their enemy while providing much-needed rest for units that had been fighting for months.
A Brazilian mortar crew fires their 81mm mortar in support of infantry in the Sassomolare area of the Fifth Army front north of Florence, April 1945.
The three regimental combat teams that comprised the BEF took on the German 148th Division, soundly defeating them at the Battle of Collecchio. Other victories came in succession: Camaiore, Monte Prano, Serchio Valley. The Brazilians also took down the Italian Monte Rosa, San Marco, and Italia divisions. In all, they captured more than 15,000 prisoners and took a further 500 out of action in later campaigns.
They retreated only when they ran out of ammunition, and their losses in Italy numbered just north of 450 killed in action.
Biz Kudretliyiz hakkında daha fazla bilgi
More links we like
MIGHTY HISTORY
And finally tonight, to Jeffrey Brown for a Martin Luther King Day, new book conversation.
JEFFREY BROWN:
This year marks the 40th anniversary of the 1965 Voting Rights Act, a key piece of an immensely fertile period of civil rights activity and legislation. Two figures towered over that period: Martin Luther King Jr. and Lyndon Baines Johnson. A new book titled "Judgment Days" tells the story of these two leaders and of what it calls the laws that changed America.
Its author is Nick Kotz, a Pulitzer Prize winning journalist and writer. Also joining us is Roger Wilkins, professor of history at George Mason University. He served in various posts in the Johnson administration. Nick Kotz, the first words of your book are "they were unlikely partners." Why don't we start there. Why unlikely?
They were unlikely for a number of reasons. Johnson was a man of Washington. To him, power was exercised from Washington and if you wanted to do business in Washington, you came there and petitioned the government. Dr. King was not only a preacher, he was a great organizer of people in the streets.
He put pressure on the government by arousing public sentiment for things that he wanted changed. Johnson, Kennedy before him, disliked more than anything else street demonstrations because they were volatile, they could produce very up certain&hellip uncertain results. And despite many, many dissimilarities between these two men, King said to Johnson that they did have something deeply in common, and that was a love for the South and their southern roots. But the most important thing they had in common was a passion for equality.
JEFFREY BROWN:
Roger, obviously they were brought together by an historical moment.
ROGER WILKINS:
The moment consisted of more concerted energetic civil rights action than this country has ever seen. And King became the voice for all those people in the streets in the South, but as important as he was, we can't forget that there were just all kinds of wonderful young people in the South so what brought these men together where both of them were being moved by this enormous pressure in the streets and the great talent that had been drawn to the civil rights movement.
JEFFREY BROWN:
So when they were brought together and with their different personalities, what was it like between them? What was their personal relationship?
Their personal relationship was always very formal. These two men were never friends. During this particular battle in almost like a ballet, Johnson and King behind the scenes learned to adjust to each other's moves. And if they had not done so, Selma and the Voting Rights Act could have turned out very differently.
We could have had incredible violence and bloodshed. We could have had Johnson being forced to send in federal troops which he feared would be a second reconstruction. And it was because Johnson and King knew when to push, knew when to pull back, that they were able to bring this off in a peaceful way.
JEFFREY BROWN:
We have a short exchange of a taped conversation between the two of them. It's from 1965. They're talking about building up the black vote. Why don't we listen to that.
LYNDON B. JOHNSON:
There is not going to be anything though, Doctor, as effective as all of them voting. That will get you a message that all the eloquence in the world won't bring because the fellow will be coming to you then instead of you calling him.
MARTIN LUTHER KING, JR.:
And it's very interesting, Mr. President, to notice that the only states that you did not carry in the South &ndash the five Southern States &ndash had less than 40 percent of the Negroes registered to vote.
That was very interesting to note. I think a recent article from the University of Texas brought this out very clearly so it demonstrates that it is so important to get Negroes registered to vote in large numbers and it would be this coalition of the Negro voter and the popular white vote that would make the new South.
LYNDON B. JOHNSON:
JEFFREY BROWN:
Roger, what I hear is a little bit of the formality that Nick Kotz was talking about but the sort of practical "how do we get things done?"
ROGER WILKINS:
Johnson was more at ease with King than the Kennedy people because they just&hellip these New Englanders just didn't get the kind of rhythm and the cadence and the biblical spirit that King brought even to the most intimate tables where he had discussions with the government.
Johnson had grown up in the South and he knew black people, knew poor people, and so despite his history in the Senate, he was much more at ease with this man and this kind of conversation, but he's also wary of him because as Nick said, we in Washington&ndash even those of us who were pushing from the inside for more vigorous action and wanted the demonstrations to continue &mdash understood that they were a real problem for the politicians who were our bosses.
The nuances in that conversation, including parts that we didn't have time to play, here was the president of the United States who intensely disliked these demonstrations coaching King on how he could make the points of or dramatize the points of this horrible discrimination against blacks trying to vote, and here was Martin Luther King telling Lyndon Johnson how to win the 1968 election.
And the final line in that exchange, where King is telling Johnson if we can get black Americans registered to vote, those black Americans and modern&hellip moderate white Americans can create a new South. They both believed in that vision.
JEFFREY BROWN:
They would have a major falling out over Vietnam. But how do you sum up the legacy of what they did in the period that you're describing?
The legacy that they accomplished was to abolish official government authorized segregation and discrimination in this country. That was so important. What they could not accomplish&ndash and despite the differences over Vietnam&ndash Johnson and King were both&hellip it was a tragic ending to this story because neither Johnson nor King could deal with riots, could deal with the horrible problems in the cities which required far more than simply ending segregation laws. They were both very frustrated about that.
ROGER WILKINS:
Certainly, the jewel in their crown of these men was the Voting Rights Act. The tragedy is that Nick's book talks about a conversation between Sen. Russell of Georgia and Johnson early in Johnson's presidency when Johnson acknowledges to Russell that the Vietnam War, he believes, is a mistake and not winnable.
Those of us in the government didn't really understand. I think the people in the country didn't know that Johnson knew that and was dealing with this tragic thing. So when King, who he had helped, turned on the war, he felt utterly betrayed.
I agree with that. At the very end, although they had broken, they were very bitter about each other, Johnson did the day after King died used King's death and that horrible tragedy to get yet another civil rights law through the Congress, which was the 1968 fair housing law. So no matter which kind of personal animosities existed between him and individual black or white leaders, Johnson was devoted to the goal of equal rights.
JEFFREY BROWN:
All right. Nick Kotz's new book is called "Judgment Day." Mr. Kotz and Roger Wilkins, thanks very much.