Bulgular, adenovirüs aşılarından sonra, bağışıklama kampanyaları düzenlenirken ve gelecekteki aşı geliştirme planları yapılırken dikkate alınması gereken hafif bir risk artışı ortaya koyuyor.
Yakın zamanda yayınlanan yeni bir çalışma BMJ covid-19 virüsüne karşı aşılamadan sonra trombositopeni sendromu (TTS) ile tromboz gelişme riski hakkında daha fazla bilgi sağlar.
Beş Avrupa ülkesi ve Amerika Birleşik Devletleri’nden alınan verilere dayanan çalışma, Oxford-AstraZeneca aşısının ilk dozundan sonra TTS riskinde hafif bir artışın yanı sıra Janssen/Johnson & Johnson aşısından sonra yüksek bir riske doğru bir eğilim olduğunu ortaya koyuyor. aşı, Pfizer-BioNTech aşısına kıyasla.
Araştırmacılar, bu sendromun çok nadir olduğunun altını çiziyor, ancak buldukları risklerin “daha fazla aşılama kampanyaları ve gelecekteki aşı geliştirme planları yapılırken dikkate alınması gerektiğini” ekliyorlar.
TTS, bir kişide hem kan pıhtılaşması (tromboz) hem de düşük trombosit sayısı (trombositopeni) olduğunda ortaya çıkar. Çok nadirdir ve derin ven trombozu (DVT) veya akciğer pıhtıları (pulmoner emboli) gibi diğer pıhtılaşma durumlarından farklıdır.
Farklı aşı türlerinin karşılaştırmalı güvenliğine dair net bir kanıt olmamasına rağmen, TTS şu anda koronavirüse karşı bir bağışıklık tepkisini tetiklemek için zayıflatılmış bir virüs kullanan adenovirüs tabanlı covid-19 aşılarının nadir bir yan etkisi olarak araştırılıyor.
Uluslararası bir araştırma ekibi, bu bilgi eksikliğini gidermek için adenovirüs tabanlı ve mRNA tabanlı covid-19 aşılarının kullanımıyla bağlantılı TTS veya tromboembolik olay riskini karşılaştırmak üzere yola çıktı.
Bulguları, Fransa, Almanya, Hollanda, İspanya, Birleşik Krallık ve ABD’de en az bir doz covid-19 aşısı (Oxford-AstraZeneca, Pfizer-BioNTech) alan 10 milyondan fazla yetişkinin rutin olarak toplanan sağlık verilerine dayanmaktadır. , Moderna veya Janssen/Johnson & Johnson) Aralık 2020’den 2021 ortasına kadar.
Olası hatayı en aza indirmek için, katılımcılar yaş ve cinsiyete göre eşleştirildi ve önceden var olan koşullar ve ilaç kullanımı gibi potansiyel olarak etkili olabilecek bir dizi başka faktör dikkate alındı.
Araştırmacılar daha sonra aşılamadan sonraki 28 gün içinde adenovirüs aşıları (Oxford-AstraZeneca veya Janssen/Johnson & Johnson) ve mRNA aşıları (Pfizer-BioNTech veya Moderna) arasındaki tromboz ve trombositopeni oranlarını karşılaştırdılar.
Genel olarak, 1,3 milyon birinci doz Oxford-AstraZeneca alıcısı, Almanya ve Birleşik Krallık’tan 2,1 milyon Pfizer-BioNTech alıcısıyla eşleştirildi.
Janssen/Johnson & Johnson alan ek 762.517 kişi, Almanya, İspanya ve ABD’de Pfizer-BioNTech alan 2,8 milyon kişiyle eşleşti ve ABD’den 628.164 Janssen/Johnson & Johnson alıcısının tamamı 2,2 milyon Moderna alıcısıyla eşleşti.
Almanya ve Birleşik Krallık’tan eşleşen ilk doz Oxford-AstraZeneca alıcılarında toplam 862 trombositopeni olayı ve Pfizer-BioNTech’in ilk dozundan sonra 520 olay bulundu.
Veriler bir araya toplandığında analiz, Oxford-AstraZeneca’nın ilk dozundan sonra Pfizer-BioNTech’e kıyasla %30 daha fazla trombositopeni riski gösterdi – 100.000 alıcıda 8,21 mutlak risk farkı.
Pfizer-BioNTech ile karşılaştırıldığında Janssen/Johnson & Johnson’ın ilk aşı dozundan sonra trombositopenili venöz tromboz riskinde istatistiksel olarak anlamlı olmasa da bir artış gözlendi. Ancak araştırmacılar, herhangi bir kesin sonuca varılmadan önce bu bulgunun başka çalışmalarda tekrarlanması gerektiğini söylüyor.
İkinci bir Oxford-AstraZeneca dozundan sonra, ikinci bir Pfizer-BioNTech dozuna kıyasla farklı bir trombositopeni riski görülmedi. Benzer şekilde, ilk Pfizer-BioNTech dozuna kıyasla Janssen/Johnson & Johnson’dan sonra trombositopeni riskinde artış kaydedilmedi.
Bu gözlemsel bir çalışmadır ve araştırmacılar, durumun nadir görülmesinin ve eksik aşı kayıtlarının sonuçları etkilemiş olabileceğini kabul etmektedir. Dahası, gözlemlenen risklerin bir kısmının diğer ölçülmemiş (karıştırıcı) faktörlerden kaynaklanmış olma olasılığını da göz ardı edemezler.
Ancak bu, aşı yapılmaması yerine mevcut aşıların birbiriyle karşılaştırılmasına izin veren iyi tasarlanmış bir çalışmaydı ve ek analizlerden sonra sonuçlar tutarlıydı ve incelemeye dayandıklarını düşündürdü.
Yazarlar, “Bildiğimiz kadarıyla bu, adenovirüs tabanlı aşıların mRNA tabanlı covid-19 aşılarıyla karşılaştırmalı güvenliğine ilişkin ilk çok uluslu analizdir” diyor.
“Bu olaylar çok nadir olsa da, dünya çapında uygulanan çok sayıda aşı dozu nedeniyle etkilenen hastaların mutlak sayısı önemli hale gelebilir” uyarısında bulunuyorlar.
Bu nedenle, adenovirüs bazlı aşılardan sonra gözlemlenen risklerin “daha fazla aşılama kampanyaları ve gelecekteki aşı geliştirme planları yapılırken dikkate alınması gerektiğini” öne sürüyorlar.
Referans: “Farklı covid-19 aşılarıyla ilişkili trombositopeni sendromu veya tromboembolik olaylarla karşılaştırmalı tromboz riski: beş Avrupa ülkesi ve ABD’den uluslararası ağ kohort çalışması” Xintong Li, Edward Burn, Talita Duarte-Salles, Can Yin, Christian Reich , Antonella Delmestri, Katia Verhamme, Peter Rijnbeek, Marc A Suchard, Kelly Li, Mees Mosseveld, Luis H John, Miguel-Angel Mayer, Juan-Manuel Ramirez-Anguita, Catherine Cohet, Victoria Strauss ve Daniel Prieto-Alhambra, 16 Eylül 2022 , BMJ.
DOI: 10.1136/bmj-2022-071594
Çalışma, Avrupa İlaç Ajansı tarafından finanse edildi.