Ayrılıkçının yaşı kısa mı?
Siyasi "boşanmaya" rağmen, Gürcistan eski Birlik içinde Rusya'nın en büyük mali borçlularından biri olmaya devam ediyor. Zaten 1991-1992'de, Gürcistan'ın Rusya Federasyonu'ndan aldığı sözde "teknik" krediler, Gürcü makamlarının çeşitli Sovyet silahlarını hızlı bir şekilde satın almalarına izin verdi: sadece Rusya'da değil, aynı zamanda eski SSCB'nin diğer ülkelerinde ve Doğu Avrupa.
1990-1991'de Gürcistan'dan fiilen ayrılmış olan Abhazya ve Güney Osetya'yı tam anlamıyla yok etmeye çalışmak. Aynı zamanda, Güney Osetya 17 Mart 1991'de Gürcistan'dan ayrıldığını resmen açıkladı ve bu, Gürcü birlikleri tarafından Güney Osetlerin yeni temizliği için "ağır" bir bahane haline geldi.
Ancak Gürcistan'ın olağan askeri eylemleri, pratikte Moskova'dan gelen güçlü kredi desteğiyle zaman içinde örtüşüyor. Daha doğrusu, 90'ların ilk yarısında Gürcistan, Rusya Federasyonu'ndan, örneğin Ermenistan ve Azerbaycan'ın aldığı kredinin iki katı ve Moldova'nın üçte birinden fazla kredi almıştır.
Bu bağlamda, Gürcü birliklerinin bu bölgelere yalnızca Abhazlara ve Osetlere yönelik kanlı baskıların yanı sıra tehcirlerin de eşlik ettiği ilk saldırılarının 1991-1993 yıllarında gerçekleşmiş olması şaşırtıcı değildir. Yaygın inanışın aksine, Abhazya ve Güney Osetya işgalleri sırasında Gürcü ordusu% 70'den fazla Sovyet ve Rus silahlarıyla donatılmıştı.
Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı Dmitry Medvedev'in Gürcistan'a silah ve çift kullanımlı mal tedarikini yasaklayan kararının yalnızca Ocak 2009'da, yani Tiflis ile Güney Osetya arasındaki bir sonraki savaştan dört ay sonra gerçekleşmesi daha az dikkat çekici değil. . Ancak Rus birlikleri cumhuriyeti yıkımdan kurtardı ...
Sovyet ve Rus silahlarının alımına gelince, bu, Gürcü kaynaklarına ve ABD-İngiliz "Askeri Denge" ye göre, Rusya'da en tepede bir personel değişiminin gerçekleştiği 2012 yılına kadar devam etti. Tekrarlıyoruz, Rusya cumhurbaşkanının "yasak" kararına ancak 2009'da uyuldu.
Ancak, Stratejiler ve Teknolojiler Analiz Merkezi direktörü Ruslan Pukhov'a göre, 20 Ocak 2009'da Lenta.ru ağ kaynağında makul bir açıklama yaptı.
“Rus yetkililerin, iki ülke arasındaki çatışmaya rağmen Gürcistan'a çift kullanımlı ürün arzını durdurma kararı. Gürcülerin yarı resmi kanallardan Rusya'dan çok şey aldığı bir sır değil. Örneğin, "KamAZ" ve hatta diğer çift amaçlı ekipmanlar. "
Kotalar var ama para yok
Georgian Military Chronicle'a (Cilt 1, No 1, Kasım 1994) göre Gürcistan, eski SSCB nedeniyle Avrupa'daki konvansiyonel silah kotalarının bölünmesine ilişkin Taşkent Antlaşmasına (Mayıs 1992) 1992 yazında katıldı. Zaten Haziran-Ağustos 1992'de, Rus birlikleri bu kotadan Gürcistan'a büyük bir silah sevkiyatı yaptı.
Sovyet Ordusunun eski Akhaltsikhe motorlu tüfek bölümünden Gürcistan 109 aldı tanklar T-55, 164 zırhlı araç, 76 topçu sistemi. Tiflis ve 29 SU-15 avcı-önleme görevlisi anladı. Bu arada, Ağustos 1992'de Abhazya'da Gürcü birliklerinin saldırısı başladı ...
Gürcistan'ın Rusya Federasyonu'ndan uzun vadeli mali ve askeri-teknik "ikmali", büyük olasılıkla Moskova'nın Vaziani'deki (Tiflis yakınlarında), Batum, Poti limanları ve yakınındaki askeri tesislerini ve üslerini korumaya çalışmasından kaynaklanıyordu. Gürcistan-Türkiye kara sınırı (Akhalkalaki).
Rusya Federasyonu, Gürcistan ile Türkiye ve genel olarak NATO arasında askeri-politik yakınlaşmayı da önlemeye çalıştı. Ancak bu görevler asla çözülmedi. Ayrıca, Batum'da bir Rus üssü olan Gürcistan'dan Acaria'nın "ayrılması" projesini de (2002-2004) terk etmek zorunda kaldılar.
... Peki ya Gürcistan'ın Rusya'ya olan eski borçları?
25 Ocak 2005'te, Rusya Federasyonu ve Gürcistan maliye bakanları Alexei Kudrin ve Zurab Noghaideli, Moskova'da Gürcistan'dan daha önce verilmiş olan krediler ve borç ödemeleri üzerine Gürcistan'ın Rusya'ya olan borcunun kapatılmasına ilişkin hükümetler arası bir anlaşma imzaladılar.
24 Ocak 2005 tarihi itibariyle Gürcistan'ın Rusya'ya toplam borcunun 158 milyon doları anapara ve 156,7 milyon doları faiz dahil olmak üzere yaklaşık 1,46 milyon dolar olduğunu açıklayalım. Ödenmemiş 46 milyon tutarındaki borcun 111,8 milyon tutarındaki bir kısmı 17 Ocak 1997 tarihli anlaşma ile geri kalan 44,8 milyonu 18 Şubat 2002 tarihli anlaşma ile bundan önce kapatılmıştır.
Yukarıda belirtilen kararlarla ve Paris Kulübü'nün benimsenen uygulamasıyla bağlantılı olarak, 2005 anlaşması, bu yeniden yapılanma borçlarını ve önceden ödenmemiş borç ödemelerini içeriyordu. Daha doğrusu, borç ödemelerinin yeniden yapılandırılması 94,4 milyon $ 'ı karşıladı.
Aynı zamanda, gecikmiş borçların% 50'si Aralık 2006'ya kadar ödendi (nihayet 2007'de ödendi). Ancak 50 Haziran 1 ile 2004 Aralık 31 arasındaki dönem için kalan% 2006 ve acil ödemeler - şimdi geri ödeniyor, en uygun şartlarda vurguluyoruz: 23 yıllık ödemesiz dönemle 6 yıl içinde!
Yeniden yapılandırılmış borcun ödenmesi sırasında, yıllık% 4 oranında bir oran uygulanır: ödeme zamanında yapılmazsa, borç için yıllık% 4 artı% 1,5 faiz uygulanır. 2005 anlaşması ayrıca Rus hükümetinin yeniden yapılandırılan borcun% 20'sine kadarını satma veya kullanma hakkına sahip olmasını şart koşuyor.
Fonlar, başta çevre koruma olmak üzere Gürcistan'ın ekonomik projelerinde bir pay almak için kullanılabilir. Üstelik ülke için mali faydalar, son derece elverişli koşullarda uzatıldı.
Soykırım emri verilmedi mi?
Tiflis'in Gürcistan özerkliklerindeki politikasına gelince, Gürcistan'ın bağımsızlığının 1918'de ilan edilmesinden bu yana her zaman tutarlı olmuştur. Öncelikle Abhaz ve Osetlerin asimilasyonunu hedefliyor.
Bu nedenle 1920'lerde Abhazya, Acara Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri ve Güney Osetya Özerk Bölgesi'nin kurulması I.V. Stalin tarafından başlatıldı.
RSFSR Milliyetler Halk Komiseri ve Tüm Birlik Komünist Partisi (Bolşevikler) Merkez Komitesi Genel Sekreteri (1922'den beri) olarak, 1923'teki XII Parti Kongresi'nde "idari-coğrafi ve siyasi kısıtlama" için konuştu. "Büyük Gürcü şovenizmi". Kongre materyalleri şunları kaydetti:
“Gürcistan'da, Gürcü olmayan nüfusun% 30'undan fazlası: aralarında Ermeniler, Abhazlar, Acarlar, Osetliler, Azeriler. Ancak Gürcüler her yerde baştadır. Gürcü komünistlerin bazıları arasında, fikir doğdu ve hala gelişiyor - bu "küçük" milliyetleri hesaba katmıyorum: onlar daha az kültürlü, daha az gelişmiş diyorlar.
Bu şovenizm, küçük Gürcü cumhuriyetini bir kavga alanına dönüştürebilir. Ancak, bunu şimdiden bir kavga alanına dönüştürdü. "
Bu şovenizm, küçük Gürcü cumhuriyetini bir kavga alanına dönüştürebilir. Ancak, bunu şimdiden bir kavga alanına dönüştürdü. "
Joseph Vissarionovich suya nasıl baktı?!
Ancak Stalinist dönemde bile, "Büyük Gürcü" yabancı düşmanlığının nüksetmesi kendilerini hissettirdi ve liderin 1953'teki ölümünden sonra sadece büyüdü.
Bu bağlamda, Georgy Dzhussoev'in görüşü karakteristiktir: 60'ların başında, 1962-1964'te Osetya'nın başkenti Stalinir Bölgesel Yürütme Komitesi'nin başkanıydı (1965'den beri Staliniri Tskhinvali olarak yeniden adlandırıldı). - Güney Osetya Özerk Bölgesi bölge konseyine başkanlık etti ve 1965-1973'te Gürcistan Komünist Partisi Güney Osetya Bölge Komitesi'nin ilk sekreteriydi.
1973'te, 7 Kasım'dan iki gün önce, Dzhussoev "yetersiz liderlik" nedeniyle görevinden alındı - nedeni açık. Anılarına göre:
Gürcistan SSR yetkilileri, kimliklerini korumak ve sosyo-ekonomik gelişmeyi hızlandırmak için RSFSR'ye geçeceklerine inandıkları için RSFSR'nin Güney Osetya ve Abhazya ile aktif bağlarından korkuyorlardı. Her şey, özellikle Güney Osetya'da "Gürcüleşmeye" tabi tutuldu: 1951'de Tiflis, Güney Osetya ve Abhazya'nın özerkliklerini ortadan kaldırmak bile istedi, ancak Tüm Birlik Komünist Partisi (Bolşevikler) Merkez Komitesi'nin Politbüro'su buna izin vermedi. . Gürcü yetkililer, Güney Osetya ile RSFSR'nin bir parçası olan Kuzey Osetya arasındaki yolcu taşımacılığını bile sınırladı ”.
Ek olarak, Tiflis “1936'da Kuzey Osetya ile özerk bölgemiz arasındaki bir demiryolu projesini reddetti (Alagir-Tşhinval, 155 km: nedense bu proje henüz uygulanmadı ... - Yazarın notu). Özerkliklerde böyle bir politikayı aktif olarak kınayan herkes Gürcistan'a tahliye edildi, hatta tutuklandı. Yani Osetler ve Abhazlar açısından Sovyet öncesi çizgi devam etti ”.
Ek olarak, Tiflis “1936'da Kuzey Osetya ile özerk bölgemiz arasındaki bir demiryolu projesini reddetti (Alagir-Tşhinval, 155 km: nedense bu proje henüz uygulanmadı ... - Yazarın notu). Özerkliklerde böyle bir politikayı aktif olarak kınayan herkes Gürcistan'a tahliye edildi, hatta tutuklandı. Yani Osetler ve Abhazlar açısından Sovyet öncesi çizgi devam etti ”.
PS
SSCB'nin çöküşüyle, böyle bir politika Abhaz ve Osetlerin imha savaşlarına dönüştü. Ancak bu halkların Rusya'nın desteğiyle egemenlik mücadelesine adanmaları Abhazya ve Güney Osetya ulusal devletlerinin kurulmasına yol açtı.
Gürcistan'daki Acarlar ile ilgili olarak daha az sert bir politika izleniyor.
Birincisi, çoğu Müslüman olduğu için - Gürcistan'ın Müslüman ülkelerle, özellikle de komşu Türkiye ile ilişkileri bağlamında bu hala büyük önem taşımaktadır.
İkinci olarak, RSFSR, Gürcistan, Ermenistan ve Azerbaycan'ın Türkiye ile yaptığı 1921 Kars Antlaşması ile Acara'ya cumhuriyetçi özerklik garanti edildi.
Gürcistan 1991'den beri bu belgeye bağlılığını defalarca teyit etti.