37 yıllık kariyeri boyunca Ethan Hawke her şeyi yaptı.
İlginç ve beklenmedik roller seçme konusunda bir hünerle, Hawke, Paul Schrader’ın filmindeki işkence görmüş rahip Richard Linklater’ın Before üçlemesindeki romantik başrolün karakter gamını oynadı. İlk Reform mahkûm bir kovboy için Muhteşem Yedi yeniden yapmak.
Hatta içinde rotoskoplu bir kamera hücresi ile animasyonlu bir biçimde ortaya çıktı. Uyanık hayat.
Ancak Hawke, filmdeki maskeli seri katil rolündeki son rolü gibi bir zorlukla pek başa çıkmadı. Siyah Telefonile onu yeniden bir araya getiren tüyler ürpertici bir korku-gerilim filmi. Uğursuz yönetmen, Scott Derrickson.
1970’lerde Colorado’da geçen hikaye, kuşatılmış bir kasabada kaçırılan çocuklarla uğraşıyor. Genç çocuk Finney, The Grabber’ın son kurbanı olduğunda, kilitli bir bodrumdan çıkmak için savaşmak zorundadır. Beklediği son şey, duvardaki bağlantısız telefonun çalmaya başlamasıdır.
Hawke’nin The Grabber olarak performansı tehditkar, ürkütücü ve savunmasızdır ve oyuncunun yüzünü kullanmadığı, giderek daha fazla ürpertici bir maskenin arkasına gizlendiği zaman tüm bu yönleri iletmek oldukça büyük bir başarıdır. Hawke’nin ünlü çehresini asla göremiyorsunuz ve tanıdığınız sadece onun sesi.
Kültürel bilince yapışacak türden bir film ve performans türü, kabuslarımıza musallat olacak sinematik bir öcü. Ve düşününce, Hawke rolü almak istemedi.
Fikrini değiştirmesine neden olan şey, maskeli bir iblis oynamanın zorlukları ve kızı Maya ile çalışmak istemesi hakkında bir sohbet etmek için news.com.au ile oturdu.
Scott Derrickson geçen yıl bana, onu ilk başta geri çevirdiğinizi ama sonra size senaryoyu gönderdiğini ve ona The Grabber karakteriyle onun için bir sesli mesaj bıraktığınızı söyledi. Senaryoda fikrinizi değiştirmenize neden olan ne gördünüz?
Sinister’dan sonra Scott’la tekrar çalışmak istedim, bu yüzden senaryoyla bana yaklaştığında mutlu oldum. Ama sonra bana bundan bahsetti ve benim çocukları kaçıran ve öldüren birini oynayacağımı söyledi. Ben de ‘Scott, o adamı oynamak istemiyorum’ dedim.
‘Okuyacak mısın’ dedi, ben de ‘Evet, okuyacağım ama sizi uyarmak istiyorum, bu beni ilgilendirmeyen türden bir karakter’ dedim.
Okudum ve film insanların düşündüğünden çok farklı. Çünkü ürkütücü ve bu harika hayalet hikayesi unsuruna ve seri katil unsuruna sahip. Ama özünde, bu gerçekten çocukların nasıl büyüdüğüyle ilgili.
Büyümek ve kendinize bakarak hayatta kalmayı öğrenmekle ilgili bir büyüme hikayesi. Abi-kardeş hikayesi de beni o kadar etkiledi ki filmi çekmesine yardım etmek istedim.
Yani kararın The Grabber’ın kendisinden çok diğer rollerle ilgili mi oldu?
Evet. sevincinin bir parçası [playing a supporting character] kahramanın yolculuğunu kolaylaştırmaya yardımcı oluyor.
Benim için yeni bir karakter olduğunu biliyordum ve oynamak istemememin sebebi de insanların onu oynamayacağımı düşünmesiydi. Ve belki de, daha önce hiç yapmadığım bir şeyi yapmak için kendimi bir duruma sokmak, benim için heyecan verici bir değişiklik olurdu.
Maske unsuru gerçekten heyecan verici ve tuhaftı ve bir meydan okuma üstlenmek istedim. Yunan tiyatrosu okurken drama okulunda küçük bir maske çalışması yapmıştım. Her şey ses ve beden dili hakkında olur. Bunun benzersiz bir meydan okuma olabileceğini düşündüm.
‘Sanırım evrenin gitmemi istediği yer burası’ gibi geldi.
Maskeler bana commedia dell’arte gibi geldi ve maskelerin farklı bölümleriyle çalışmaya başlıyorsunuz – bazen yüzünüzün üst kısmı açıkta, bazen altta ve bazen de hiç değil. Her seferinde farklı olduklarında onlarla çalışmak nasıldı?
Anladığınız şey, oynadığım karakterin kendisi bir performans sergiliyor. Sahte bir adı var, bu maskeleri takıyor ve kurbanıyla saklambaç oynuyor ve farklı zamanlarda kendi yönlerini açığa çıkarıyor.
Bu, performansı dikte etmeye başladı. İçine girdiğimde şaşırtıcı derecede eğlenceliydi, çünkü maskeler çok ilginçti ve yapacağımı hayal ettiğim tüm davranışları değiştirdi.
Scott, yazarken çocukluğundan gelen deneyimleri kanalize ettiğini söyledi. Siyah Telefon. Role deneyimlerinden herhangi birini getirdin mi, yoksa tanıdığın birine mi dayandı??
Umarım değildir! Benim için, korkunç bir hikaye anlatırken, rüya dilini canlandırmaya ve insanların en çok korktukları şeyde ruhlarının derinliklerine inmeye çalışıyorsunuz. Ve en çok korktuğumuz şeylerden biri, güçsüz olmak ya da birinin zayıfları, özellikle de gençleri avlaması, bu bizim için korkunç.
Ve bu maske ilkel bir şekilde eski bir şeytan figürüne benziyor. Bu karakterin eski okul anlayışını oynamıyorsunuz, bu daha çok korkunun somutlaşmış hali. Bir rüya arayışına girmelisiniz.
Bazı ebeveynlerin çocukların tehlikeye girmesini kaldıramadıkları için bazı gösterimleri terk ettiğini biliyorum.
Hepimizin gerçekten korktuğumuz ve düşünemeyeceğimiz şeyler var. Filmle ilgili sevdiğim şey, hayatta kalan ve kendileri için temsilcilik alabileceklerini öğrenen çocuklar, birbirleriyle ilgilenen bir erkek kardeş ve kız kardeş hakkında.
Pek çok çocuk kendini güçsüz hisseder ve yetişkinlerin en iyi dileklerini kalplerinde taşımadığını düşünür. Pek çok açıdan The Grabber, ebeveynleri veya öğretmenleri okulda çocukları korumayan, genç nesillere saldıran eski nesli temsil ediyor. Adaçayı hissetmiyorlar ve bu, kendilerine bakmayı öğrendikleri bir hikaye.
Bu yüzden anne babaların buna uyması gerektiğini düşünüyorum. Çocuklar düşündüğünüzden daha güçlüdür.
İnsanların kabuslarının bir figürü olmak hakkında ne düşünüyorsun?
Bir aktörün hayatında yeterince uzun yaşıyorsanız, farklı aşamalarınız var ve genç bir dahi olabilirsiniz, insanların hayali romantizminin figürü olabilirsiniz, şaka olabilirsiniz, aksiyon kahramanı olabilirsiniz ve bazen de iblis olmak zorunda.
Şu anda içinde bulunduğun aşama bu mu?
Elbette öyle görünüyor.
Arthur Harrow’da Ay Şövalyesi aynı zamanda korkutucuydu.
Korkunçtu! Ama The Northman’da iyiliksever bir kral olmalıyım. Böylece efendi verir ve efendi alır.
Sevdim İyi Lord Kuş. Kendi işin olan başka ne üzerinde çalışıyorsun?
Good Lord Bird, şimdiye kadar yaptığım en sevdiğim şeylerden biri.
Birkaç proje geliştirmeye çalışıyorum. Kızım Maya ile oynamayı gerçekten çok istiyorum. Bu yüzden birlikte bazı şeyler geliştiriyoruz.
Her zaman birkaç farklı şey üzerinde çalışıyorum. Şu anda Julia Roberts ile bir filmi bitiriyorum, bu eğlenceli olmalı.
Kara Telefon şimdi sinemalarda