"Müzik aletlerinin senfoninin çalınışında oynadıkları roller bu renk sorunu üzerinde tekrar düşünmemi sağladı. Bakırların, yaylıların ve üflemeli aletlerin çıkardıkları seslerin çeşitliliğine, her birinin kendine göre, değişik yoğunluklarda En tizinden en kalınına bütün sesleri çıkarabildiklerine dikkatini çektim. Doğadaki renkleri de aynı şekilde hayal etmeye davet ettim onu, kırmızı ve turuncu tonlarındaki renklerin boru ve trombonların sesine; sarılar ve yeşillerin kemanların, viyolonsellerin ve basların sesine; mor ve mavi tonlarında flüt, obua ve klarnetlerinkine benzediğini söyledim. İçindeki bütün şüphe, yerini derin bir şaşkınlık ve hayranlığa bıraktı:
'Aman Tanrım! Ne kadar güzel bir şey olmalı! ' diye tekrar edip duruyordu. Sonra birdenbire, ' Peki ya beyaz?' diye sordu.
'Beyazın neye benzediğini hala anlayamıyorum..' "