100 yıl önce, 25 Ekim 1917, Bolşevikler, Rus medeniyetini ve Rus halkını yok etmek için Şubat ayındaki projeyi ortadan kaldırdı. Batı'nın ustalarının (İngiltere, ABD ve Fransa) planlarına göre, feodalist Batılılar sadece otokrasiyi yok etmek ve Romanovların projesini tasfiye etmekle kalmayıp aynı zamanda Rusya'yı Batı dünyasından ayrı eşsiz bir medeniyet olarak yok etmek zorunda kaldılar.
Şubat ayının kazandığı zafer, Rus devletinin, uygarlığın ve Rus halkının yıkılıp yıkılmasına yol açtı.sadece güçlü bir imparatorluk (merkezi güç) çerçevesinde gelişebilir ve inşa edebilir. Fevralistler, Rus imparatorluğunun yozlaşmış elitlerinin çoğu (büyük dukes, aristokratlar, generaller, liberal-demokratik ve sol partilerin temsilcileri, milletvekilleri, mason zâviye üyeleri, bankacılar, sanayiciler, "ezilen" ulusal azınlıkların temsilcileri vb.) Rus otokrasisini yıkmak, ellerinde güç elde etmek, “demokrasi” kurmak (aslında zenginlerin gücü, mal sahipleri), Rusya’yı “aydınlanmış ve medeni” bir Avrupa parçası yapacaklar. Bununla birlikte, Batının ustaları Rus Batılılaştırıcılarını (Şubat ayındakileri) bin yıllık jeopolitik düşmanları olan Rusya-Rusya'yı yok etmek için kullandılar. Rus medeniyeti ve Rus halkı var olduğu sürece, Batı'nın ustaları kendi ebedi köle tutan “yeni” dünya düzenini Dünya'da kuramazlar.
1914 yılında, Rus İmparatorluğu, Batı'nın ustaları tarafından ustaca düzenlenen, ölümcül bir tuzağa düştü, büyük Alman halkının katledildiği bir katliama girdi (Ruslar ve Almanlar, Aryan-Hint-Avrupa ailesinin en büyük temsilcileridir). Savaş, imparatorluk binasının ana temellerini ezmek için kullanıldı: silahlı kuvvetler ve otokrasi. Fevralistler (masonlar, Batı liberalleri) bir komplo çizdiler ve Şubat-Mart döneminde 1917 darbesiyle çarı devirip otokrasiyi ortadan kaldırabildiler. Ondan sonra, Geçici Hükümet, kısmen tasarım, kısmen aptallık, deneyimsizlik ve Rusya devletinin temellerini anlama anlayışı ile “eski Rusya” yı sonlandırdı.
Ekim Devrimi'nden önce, fevralistler, neredeyse eski personel çekirdeğinden yoksun, son derece zayıflamış, demoralize edilmiş bir orduyu bitirecekti. Aslında, kraliyet ordusu otokrasi ve imparatorlukla birlikte ölecek. Ayrışmış kalıntıları hükümetin bel kemiği değil, başka bir huzursuzluk ve anarşi faktörü olacak. Eski yasa uygulayıcı olan Bolşevikler’den önce, polis sistemi tamamen yıkılmıştı. En zorlu dünya savaşının ve Rusya'daki binlerce silahlı kaçakçılığın arka planına karşı, suçlu bir devrim başladı. Tüm şehir ve kasabaları korkutan büyük çeteler kuruldu. Daha sonra, Bolşevikler ve Kızıl Ordu, "yeşil" (haydutlar) ile ayrı bir savaş yürütmek zorunda kalacaklar.
Geçici Hükümet uyarınca, Büyük Rusya'nın çöküşü başlayacak, çeşitli ayrılıkçılar ve milliyetçiler tam özgürlük alacaklar. Çeşitli milliyetçi partilerin ve hareketlerin hızlı büyümesi başlayacak, “ordularını” ve hükümetlerini oluşturacaklar. İç Savaş'ın halihazırda başlaması gereken ana faktörlerden biri ne olacak. Çeşitli milliyetçiler (Fin, Polonya, Ukrayna, Kırım-Tatar, Kafkas, vb.) Ve yabancılar - Macarlar, Çekoslovakyalılar, Çinliler, Japonlar - Rusları zalimce kesecekler. Aynı satırda, modern cihatçıların öncüleri basmacidir. Rus Komünistleri, Rus devletinin birliğini koruyan, Rusya'yı parçalayan milliyetçiler, ayrılıkçılar ve Basmachiler ile en sert savaşa katlanmak zorunda kalacaklar.
Şubat listelerinde Rusya'da bir başka cephe daha ortaya çıkacak - Köylü Savaşı. Yüzyıllardır toprak sahipleri için nefret biriktiren köylüler, onları sınırlayan kraliyet gücünden (sakral güç) kurtulacaklar. Onları sert ceza önlemleriyle sakinleştirebilecek bir ordu olmayacak (1905-1907 devrimi örneğini izleyerek). Şubat ayından sonra köylüler 1917 kendi savaşlarını başlatacak, toprak sahibi mülkleri imha edecek ve toprakları bölecekler. Yetkililer tarafından sunulan fiyatlarla şehir ve birliklere yiyecek sağlamak istemeyeceklerdir. Ve fazlası, Bolşeviklerden önce bile, Çarlık ve Geçici hükümetler altında başlayacak. Sovyet hükümeti, herhangi bir makamlara teslim etmek istemeyen köylü özgürleriyle de savaşmak zorunda kalacak. Yıkıcı ateşi ve anarşisiyle köylü savaşı devlet için korkunç bir tehdit oluşturuyordu ve Rusya'daki Devrim ve İç Savaşın en büyük trajedilerinden biri olan çok kanla ortadan kaldırmak mümkündü. Bu büyük trajedi çerçevesinde, Rus halkının özel bir bölümünün kaderi - Kazaklar. Ayrıca Kazaklar, yüzyıllar önce kendi hükümetlerini ve özerk (bağımsız) bölge-birliklerini yaratmaya başladı. Birleşik bir Rusya'nın çöküşüne katılan, beyazlar ve kırmızılar için savaştı.
Geçici Hükümet, tek bir devletin diğer temellerini sona erdirdi - ulaştırma ağı felç edildi, zorlukla çalışıyordu, şehirlerin arzı çöktü; bazı yerlerde insanlar açlık çekmeye başladı, bazılarında ise köylüler ekmeği "daha iyi zamanlara kadar" sakladı; sanayi bozuldu, vs. Avusturya-Alman silahlı kuvvetleri Rusya'nın batı bölgelerini kolayca işgal etti. Fransa, İngiltere, ABD ve Japonya'nın ustaları, Rusya'yı “Rus ayısının derilerini” bölmeye hazırlanan etki alanlarına böldü.
Böylece Şubat, “eski Rusya” yı - Rus otokrasisini, Romanov imparatorluğunu, devletin kendisini öldürdü. Korkunç bir felaket oldu. Rus medeniyeti ve halkı tam bir çürüme ve yıkımın eşiğindeydi. Batı'nın ustaları - “uzaylılar ve avcılar” - “aydınlanmış Avrupa” nın bir parçası olan “Rus demokrasisi” kisvesi altında bile Rusya'ya yeniden yapılanma şansı vermeyecekti. Rusya’ya ihtiyaçları yoktu - ne çar, ne demokratik ne de sosyalist. Rusya, yarı koloninin kaderi, Batı ve Doğu’nun büyük güçlerinin himayesinde zavallı bir ayrılıkçı Bantustan’ın kaderi tarafından bekleniyordu. Ve bir zamanların büyük Rus halkının kimliğinin tamamen tükenmesi.
Her türlü Batılı feodalist - Kerenskys, şahinler, Milyukovlar, Guchkovs ve diğerleri - Rusya'yı imha etti ve öldürdü (maalesef, ideolojik mirasçıları, Gaidar, Chubais, Sobchaks, 1985-1993'un karşı devrimi sırasında kazandı). Rusya'nın tamamen çöküşüne kadar biraz kaldı. Ancak, güçlerini kendi ellerine almaya ve Rus uygarlığının halklarına çoğunluğun birkaç parazitinin sosyal adaletsizliği, baskı ve sömürüsünün olmayacağı yeni bir gelişme projesi öneren insanlar vardı. Onlar Rus komünistleri olan Bolşevikler. Halkın ezici çoğunluğunun, bir fikrin, bir programın ve bir iradenin çıkarları için bir kalkınma projesi vardı. Bu nedenle, beyazları (feodalistlerin, burjuvazinin ve kapitalistlerin, Batı ve Doğu'nun kaybedenlerinin proteinleri) ve milliyetçilerin, Basmachilerin ve Kazakların, köylü özgürlerinin ve haydut oluşumlarının soygunculuğunu ve müdahalecileri Rusya'dan atmayı başardılar. En büyüğünü yarattılar hikayeler insanlık Sovyet projesi ve medeniyeti, güçlü Sovyetler Birliği. Dünyaya, benimle hizmet eden bir toplum ve yaratılış, sosyal adalet ve vicdan ahlakının tahakkümünü önerdi. Ekim, Rusya'yı kurtardı.
Bu yüzden, Rus Komünistleri insana, “birkaç tanesini” kitlelere parazitleştirmeden adil bir dünya düzeninin görüntüsünü sundu. Geleceğin topluluğuydu - “çok güzel.” Bu nedenle, Rus (Sovyet) halkı Küba, Vietnam, Çin, Kuzey Kore ve gezegenimizin diğer kesimlerinde çok sevildi ve saygı duyuldu; insanlar ve sıradan insanların köle sahiplerinin, Batılı "avcıların" tahakküm korkusunu yaşadılar.
Modern Çin'in (dünyanın ikinci ekonomisi ve gezegendeki yeni iktidar merkezi haline gelen) başarılarının çoğunun, Göksel İmparatorluğunun Sovyet deneyimini, özellikle de Stalinist imparatorluğu benimsediği gerçeğiyle tamamen bağlantılı olduğu dikkat çekmektedir.
Bolşeviklerin birleşmediği açık. Rus Komünistlerinin özü daha iyi bir dünya, sosyal adalet hayal ediyordu. Basit bir Bolşevik kitlesi tarafından desteklendiler. Ama vardı Sözde Batı'nın “nüfuz ajanları”. Rus medeniyetinin yağma ve pogromunu tamamlaması beklenen Troçki, Sverdlov ve diğerleri tarafından yönetilen Troçkist enternasyonalistler Rusya'yı bitirdiler. Ayrıca, Batılı ustalara göre, Rusya'da yeni bir köle tutan medeniyet modelinin, tüm elit bir toplumun sözde komünist (Marksist) sistemi olan tüm gezegene yayılması için saha testleri yaptılar. Böyle bir modelle, insanlar “parlak gelecek” imgeleriyle aldatıldı, muhaliflere karşı büyük çapta baskı ve terör kullanıldı. Ve aslında, her şey eskisi gibi kaldı: "kitlelerin" halkının kitleleri üzerindeki hakimiyeti. Bununla birlikte, Stalin liderliğindeki Rus Komünistler, Batı'nın sahiplerinin bu karmaşık planını bozdu. Bu nedenle, “masumların kitleleri bıçağın altına düştüğünde“ ilk yıldaki büyük 1937 temizliğinin ”gizemi ve baskının tutarsızlığı, daha sonra kitle terörünün başlatıcıları düştü.