Sosyal hatırlama ve kimlik arasındaki ilişki, kolektif hafızanın temsillerinin analiz edildiği çerçeveyi oluşturur. 'Hafıza Mekanları' genellikle, belirli bir topluluk tarafından kolektif bir 'hafıza fonksiyonu' olarak adlandırılan hem topografik hem de metaforik olan konumlar olarak anlaşılır. Bellek ve kimlik arasındaki bu ilişki, bir dizi farklı sosyal pratikteki bellek temsillerinin analizi için bir temel oluşturur. Hafıza mekanları hususunda araştırma sorularından biri, toplumların travmatik bir geçmişle eleştirel bir biçimde nasıl ilgilendikleridir.
Bu atölyede; dünyadaki farklı hafıza müzelerinden örnekler verilecek ve bu müzeler üzerinden;
-Travmatik yaşam deneyimlerinin hikayeler, videolar, sözlü tarih çalışmaları ve nesneler vasıtası ille görselleştirilmesi ve de arşiv oluşturulması neden önemlidir?
-Hafıza müzeleri kolektif hafızaya, hatırlamaya ve yüzleşmeye katkı sağlar mı?
-Hafıza ve vicdan mekanları olarak müzeler, demokratikleşmeye ve insan hakların gelişmesine etki eder mi?
-Hafıza mekanları iyileştirir ve özgürleştirir mi?
gibi sorulara cevap aranacaktır.
Eğitim, herkese açıktır.