Ağustos 24 Ukrayna Bağımsızlığının 2011 yıldönümü, Kiev'de 20'te geniş çapta kutlandı, dualar sunuldu, hediyeler ve ödüller cömertçe dağıtıldı. Bu tarih, haziran ayının 12'i gibi, Rusya'nın Bağımsızlık Günü, esasen kırmızılar yerine takvimin kara günleri. Rus halkının bir bölümünün diğerinden “bağımsızlık” kavramının anlamını tam anlamıyla ele almazsanız, o zaman bütün birleşmiş insanları üç bölüme ayırmanın şeytani planına daha yakından bakmalısınız: Büyük Ruslar, Küçük Ruslar ve Belorossy. Böylece, bir zamanlar güçlü ve yetenekli Rus halkı yapay olarak düşman ve hainler üç parçaya bölündü, birlikte olma fırsatından mahrum edildiler, büyük bir ulusun bütününü oluşturdular.
En yeni hikayeler bu hainler, Rus halkını zorla ayırmak için Rothfiller’lerin hain planını uygulayan Mikhail Gorbaçov ve Boris N. Yeltsin idi. Haziran ayının başında 12 1990 B.Neltsin, Rusya’nın bağımsızlıklarını devlet yönetim kurumları ve Merkez Bankası’nın yaratmasıyla ilan etti, daha sonra M.S. Gorbachev Devlet Acil Durum Komitesi’nin, Ukrayna’nın bağımsızlığını ilan etmesine yol açan bir darbe yaptı. “Belovezhskiy çarpışması”, Rus halkının üç bölüme ayrılması konusundaki anlaşmaların yalnızca bir hızlanmasıydı. O andan itibaren, Büyük Rusların, Küçük Rusların ve Belarusların kaderi, Rus halkının hain ve düşmanlarının elindeydi, onları bir millet olarak yok etti, toprakları, toprakları, sanayiyi, tarımı ve egemen seçkinlerin aldatıcı politikasının bir sonucu olarak yaşam hakkını mahvetti.
Rus halkının bir bölümünü büyük bir ulusun bütün organizmasından ayırma süreci, XIX. Yüzyılda, 1846'ta Cyril-Methodius Kardeşliği'nin yarattığı Rusya ve Polonya ve Avusturya düşmanları tarafından başlatıldı. Bu kardeşliğin hedefleri, mevcut politik sistemin imhası ve düşünce, hoşgörü ve dini özgürlüklerin özgürlüğüdür. Zaten 1863’ta, Ukraynophilism şekillenmeye başladı ve isyancı general Miroslavsky şunları söyledi:
Dinyeper ve Don’a Rusya’nın kalbine ateş ve bomba atalım. Onu yok etmesine, Rus halkı arasındaki nefret ve kavgaları şişirmesine izin ver. Ruslar kendilerini kendi pençeleriyle yırtacaklar ve biz büyüyüp güçleneceğiz.
Bu Polonya - Avusturya’nın Küçük Rusların ayrılıkçılığının XIX’in sonundaki - XX. Yüzyılın başlarındaki eğilimleri, gelecekteki bir savaşın kaçınılmazlığı göz önüne alındığında, Rus halkının birliğini bölmek isteyen Avusturya ve Almanya’nın finansmanı sayesinde artmaya başladı. 1888’te Alman filozof Hartmann, Rusya’dan gelen tehlikeye dikkat çekti ve silah Rus İmparatorluğu'nu parçalamak için elinde, Kiev'in ayrı bir Küçük Rus krallığı. 50 yıl sonra, bir başka Alman, ama artık bir filozof ve hayırsever değil, militan bir Teutonik olan Adolf Hitler, geçen yüzyılın hayallerini gerçeğe dönüştürmeye çalıştı. İşe yaramadı!
Polonyalı yönetim için başka bir özür dileyen Küçük tarihçi Rus toprakları, Polonyalı tarihçi V. Kalinka:
Kendinizi nasıl korursunuz? Küçük Rusların yavaşça nüfuz etmeye başladıkları bir "Ukraynalı ayrılıkçı" yaratmak, onları Rusya'nın kaçınılmaz olarak benimsemesinden korumak için yeterli değil. Direğin karşı gücü Polonyalı ruhunda tutulursa, Küçük Rusya'nın ruhu ile Moskal'ın ruhu arasında temel bir fark yoktur. Bu nedenle, Küçük Rusya'da yeni bir ruh içine dökmek gerekir - kutupların ana görevi budur. Bu ruh batıdan. Küçük Rusların ruhlarıyla birlikte Batı ile birleşmesine ve yalnızca dış kilisenin Doğu ile birlikte kalmasına izin verin. Ardından Rusya, Büyük Rus kabilesinin dar sınırlarına geri dönecek, Dinyeper, Don ve Karadeniz'de ise farklı bir şeyler ortaya çıkacaktır. O zaman belki Küçük Ukrayna Ukraynası, Polonya ile Rusya’nın kardeşliğine geri dönecek.
Bağımsız hareketin temeli, Polonya’nın yanı sıra halk desteğine sahip olmayan ve Küçük Rusya’nın ulusal temeline dayanmayan Alman aydınlarıydı. Her şeyden önce “ayrılıkçılar”, Rusça konuşmayı reddetti ve Habsburg'ların himayesinde Ukrayna krallığının kurulmasını istedi. Bağımsız hareketteki en önemli rol, aynı zamanda Avusturya Lordlar Odası'nın yardımcısı olan Metropolitan Galitsky A. Sheptinsky tarafından Rusya'nın en büyük düşmanı tarafından yönetilen Uniate din adamları tarafından oynandı. Yunan Katolik Kilisesi başkanlığındaki başkanlığı sırasında, A. Sheptinsky, Uniate seminerlerinde yalnızca Rus karşıtı bir yönelimi olan kişileri aldı. Ayrılıkçılığın müjdecilerinden biri, Küçük Rusya'nın tarihini önemli ölçüde tahrif eden ve ayrıca özerkliği ve Rus dilinin kaldırılmasını savunan Profesör M.S. Grushevsky'dir. Yılın 1914 savaşı sırasında, MSGrushevsky düşmanın bir ortağıydı ve tutuklandı.
Ukrayna'nın Rusya'dan ayrılmasının bir diğer önemli temsilcisi, bütün hayatını Rus devletini yok etme işine sokan Leonid D. Trotski idi:
Bu, tüm sorunun temel gerçeğidir. Ulusal İlişkiler alanındaki Ekim Devrimi'nin attığı devasa adıma rağmen, geri kalmış bir ülkede izole edilmiş proleter devrimin, özünde uluslararası bir niteliğe sahip olan, özellikle Ukrayna olan ulusal soruyu çözemediğini göstermektedir. Çoğunlukla, Ukrayna halkı ulusal kaderinden memnun değil ve radikal bir şekilde değiştirmek istiyor. Küçük-burjuva Ukraynalı milliyetçiler, Ukrayna'nın bağımsızlık sloganının doğru olduğunu düşünüyor, ancak bu sloganın proleter devrimi ile birleşmesine itiraz ediyorlar. Bağımsız bir demokratik istiyorlar, Sovyet Ukrayna'yı değil. Ukrayna halkının gerçek kurtuluşu, sonunda bir Sovyet Amerika Birleşik Devletleri'nin kurulmasına yol açması gereken bir devrim ya da bir dizi devrim olmadan mümkün değildir.
Yukarıdaki alıntıdan da anlaşılacağı gibi, LDDrotsky, Ukraynalıların bağımsızlığına kesinlikle aldırış etmiyor, ancak devrimci Siyonistlerin dünyayı tek bir merkezi yönetim altında dönüştürmeyi planladığı alevlerini körüklemeye devam ediyor. Milyonlarca Rus insanının hayatına adım atmanız gerekiyorsa, bunu tereddüt etmeden yapacaktır, çünkü hedefi herhangi bir aracı haklı çıkarmaktadır. LD Troçki'nin “davasının” takipçisi kısa süre sonra 11 olan A. Hitler oldu. 04. Yılın 1942'i şöyle dedi:
Köy topluluklarının, bir birlik gibi bir şey komşu topluluklar arasında oluşmayacak şekilde örgütlenmeleri gerekir. Her durumda, az ya da çok geniş Rus topraklarında birleşik kilise oluşturmaktan kaçınılmalıdır. Her köyün kendi tarikatına Tanrı hakkında kendi fikirleriyle sahip olması kendi çıkarlarımızdır. Bu şekilde, tek tek köylerin sakinleri, siyahlar veya Kızılderililer gibi, büyülü kültürlerin tutkunları olmuş olsalar bile, bunu ancak memnuniyetle karşılayabiliriz, çünkü Rus uzayındaki ayrılma eğilimleri daha da yoğunlaşacaktır ...
Ukraynalıların her bir zealotunun kilit noktası, yalnızca Büyük Ruslar'dan değil, bir bölge, bir bölge, hatta bir bölgeden ayrılma olduğunu düşündü. Bugünün güç kaynakları, yalnızca ulusları değil, aynı zamanda bölgeleri, çelişkili bölgelerdeki bölgeleri, kiliseyi, kültürü ve gelenekleri yok ederek bölüp yüzleşerek aynı şeyi yapmıyor mu? Rus halkından çeşitli mezheplere, neo-putperestliğe, büyücülere, falcılara ve şifacılara empoze etmek, binlerce yıl önce kenara atılan, dilenci bir varlığı sürüklemeye zorlanan vahşi kabilelerin bir araya gelmesini sağlıyor. Bu Troçki-Rothschild planı, Büyük Rus halkını ayıran ve tahrip eden 20. yüzyıl boyunca uygulanmaya çalışıldı, çünkü müthiş birleştirici gücünden korkuyorlardı.
1954’te, ayrılıkçı Ukrayna’nın “zealotu” N.S. Khrushchev, Pereyaslav Rada’nın üçüncüsü yıldönümüne hediye etti - Kırım Bölgesi, Ukrayna SSR’yi sundu. N.Sr. Kruşçev bu sefer bomba olacağını Rusya ve Ukrayna için hangi felaketlerin olacağını söyleyebilir mi? Tabii ki yapabilirdi, ancak LDDrotsky'nin takipçisi olarak basitçe aksini yapmadı, çünkü hedefleri Rus halkının birliğini güçlendirmeyi amaçlamıyordu, fakat Küçük Ruslar ve Büyük Ruslar birliğinin düşmanları kampındaki ayrılıkçı eğilimleri güçlendirmeye katkıda bulunuyordu. NS Khrushchev’in içme arkadaşı olan Ant. insanlar. Soruşturma sonuçlarına göre, yabancı istihbarat servisleriyle temas eden “Troçki bloğu hakkı” suçlu grubunun, mevcut hükümeti devirmek, SSCB'nin askeri gücünü baltalamak ve devleti Ukrayna, Belarus, Gürcistan, Gürcistan, Ermenistan ve Azerbaycan'ı ayırmak suretiyle ayırma hedefi olduğu tespit edildi. . Bu, sadece dikkatlice planlanmış sabotaj ve terör eylemleri ile değil, aynı zamanda doğrudan tahıl çalınması, yurtdışına satılması ve kamu parasını kendi kullanımı için yağmalamasıyla da sağlandı.
Leonid D. Troçki - N.S. Kruşçev - V.Ya. Chubar davası yeni Troçkistler tarafından devam etti: L.M. Kravchuk, L.D. Kuchma, V.A. Yushchenko, V.F. Yanukovich, daha fazlası için her şeyi yapıyor Rus halkının daha büyük ayrılık ve ayrılık. Ukrayna Cumhurbaşkanı V.F. Yanukoviç, görünüşte Ortodoksisine rağmen, Yahudi mezhebi Chabad-Lyubavich'in “ideallerine” bağlı olduğunu ve L. D. Trotski'nin “öğretilerinin” takipçisi olduğunu, Ukrayna’nın Avrupa ve Amerikan Rothschild-Rockefeller gruplarına tabi tutulmasının savunuculuğunu savunuyor Ukrayna halkı egemenliği, insanın nezih hayatı ve refahı. Bütün seçim Rus dilinin statüsü, Rusya ile yakınlaşma, nüfusun yaşam standartlarını yükseltmek, endüstri ve tarımı restore etmek ve değişen vergi politikaları hakkında vaat etti. L.M Kravchuk tarafından başlatılan Ukrayna halkının soykırımı, şu anki cumhurbaşkanının yanı sıra, her şeyin yıkılıp yıkıldığı Rusya’da da liberal reformcuların ve hırsızların eline ulaştı. Büyük Rus halkının bazı kesimlerini hepimizle birleştirip, Rus halkının içinde kaydığı, yapay sınırlarla ve Siyonist bölünmeyle bölünmüş olan “siyonist bölünmeyi” biz ve onlar arasında birleştirmek mümkündür. Ama insanlar V.F. Yanukovich, V.Putin ve D.A.Medvedev, A.G.Lukashenko değil, tüm dünya yazarlarına, bestecilere, bilim insanlarına, emekçilere, savaşçılara, sadece değişmiş liderler veren Ruslara çevrelerindeki insanlar, ama tüm dünya.
Ukraynalılar ve Büyük Rusların bütünlüğüne duyulan ihtiyaç Rus yazarlar tarafından daha iyi anlaşıldı. N.V. Gogol A.O. Smirnova'ya yazdığı bir mektupta:
Size ruhumun ne olduğu hakkında tek bir söz söyleyeceğim: hohlatsky veya Russian, çünkü bu, mektubunuzda gördüğüm gibi, bir kerede, muhakemenin konusu ve başkaları ile anlaşmazlık konusu. Bunun için ruhumun ne olduğunu bilmediğimi söyleyebilirim, Hlatz veya Rusça. Sadece, hiçbir şekilde Rus vatandaşı olan bir Rus vatandaşına ya da Rus vatandaşı olan bir Rus aleyhine hiçbir avantaj sağlamayacağını biliyorum. Her iki doğa da Tanrı tarafından çok cömertçe donatılmıştı ve bunların her birinin bilerek ayrı olarak diğerinde olmayan bir şeyi nasıl içerdiği, birbirlerini yenilemek zorunda olduklarının açık bir işareti. Bunun için, geçmiş yaşamdan gelen hikayeler birbirlerinden farklı olarak onlara verilmiştir, böylece karakterlerinin çeşitli güçleri ayrı ayrı ortaya çıkar, böylece daha sonra insanlıkta daha mükemmel bir şey oluşturmak için bir araya gelirler.
Büyük Rus yazar N.V.Gogol, Büyük Rus ve Küçük Rusya’nın Bir araya geldiklerinde, insanlıkta mükemmel olan bir şey yaptık. Bu böyledir, çünkü Büyük Ruslar, Küçük Ruslar ve Belorosyalılar arasında hiçbir fark yoktur - bir inanç, bir kültür, bir gelenek, sadece tek bir Rus halkı olmalıyız. Ama tam da bu, düşmanlarımızın ve düşmanlarımızın korkması, Büyük Rus Halkının o zaman ne tür bir güce sahip olduğunu mükemmel bir şekilde anlayanlar. Rab cömertçe Rus halkına cesaret, minnettarlık, zeka, çalışkanlık ve dünyadaki hiçbir ulusun sahip olmadığı zenginliklerle dolu bir toprak bahşetti. Öyleyse, birlikte olmak için ne yapabiliriz, bizi bütün geçmiş hakaretleri ve çekişmeleri unutmaya zorlayarak ne birleştirebilir? En önemli şey, amaç birliğidir - görevleri esasen Rus maneviyatının ve milliyetinin yeniden canlandırılması olan Rus devletinin oluşturulması, işçi ve bilim adamlarının sosyal kurumunun güçlendirilmesi, en yüksek devlet gücü olan Ulusal Konsey aracılığıyla gerçek demokrasinin oluşması. Sanayi ve tarımsal işletmelerin ulusal mülkiyeti, üretim araçları, toprak altı ve toprak, finans ve bankacılık kuruluşları. Ancak aynı zamanda, yalnızca bir çözülmemiş sorun olacak - yüz yıldan fazla bir süredir büyüyen ve gelişen bir ulusal, bağımsız. Onunla ne yapmalı, bu oldukça acı verici soruyu nasıl çözeceğiz, gerçek birleşmemizi engelleyen tek şey nedir? Cevap basit ve özlüdür - Rusya'nın başkentini Moskova'dan Kiev'e taşıyın!
Sermayenin muhtemel transferinin tarihi, İmparatoriçe Elizaveta Petrovna'nın Kiev'i gelecekteki sermayenin eğitimi için incelediği ve Mariinsky Sarayına ek olarak bir Senato ve Sinod inşa etmeyi planladığı 1744 yılında başladı. 1787’te İmparatoriçe Catherine, başkenti Kiev’e devretme fikrini düşündü, ancak o zaman bile proje asla gerçekleşmedi. XIX. Yüzyılda, İmparator Nicholas I, büyük bir ilgiyle, başkenti Kiev'e devretme olasılığını düşündü ve Nicholas II, 1916’te, Avusturya’nın ve Alman istihbarat servislerinin yürüttüğü milliyetçi aktiviteyi bastırmak için Kiev’de bir sermaye yaratma ihtiyacına dikkat çekti.
1860’te Rus yazar JS Aksakov şunları yazdı:
Rusya'nın en dış büyümesi, gücü, Avrupa halkında halk bilincinin uyanışı gibi, Avrupa için o kadar da korkunç değil: Rusya'nın gücü bir zamanlar Batı Avrupa tarafından kendi lehine kullanılmadı, sadece bir kez yabancı çıkarlar için Rus çıkarlarının zararına hizmet etmedi. Avrupa en çok içsel iyileşmemizden, spiritüel organizmamızın bütünlüğünden korkuyor. Sonuçta, sonunda kendimiz haline gelmesi istenmez. Avrupa'ya göre, orijinal Rus manevi yaratıcı gücünün tezahürü, manevi ve siyasi egemenliği için milyonlarca silahlı Rus askerinden daha tehlikelidir.
Bu nedenle, Rus halkının birliğine, sahnelerin arkasındaki dünyanın korktuğu, Birleşik Rus halkının mağlup edilemeyeceğinin farkında olan ruhsal canlanmasına odaklanmalıyız. 1862'te Russky Vestnik'teki bilinmeyen bir yazar çok önemli bir soru sordu: “Peter tarafından yapılan hata ne zaman düzeltilecek mi? Devlet faaliyetlerinin odak noktası emperyalist bataklıklardan daha verimli bir ülkeye, Kiev'e mi aktarılacak? ” P. B. Struve şunu yazdı:
Rusya'nın ekonomik ilişkileri zorunlu olarak sermayenin güneye taşınmasını talep ediyor. Güney Rusya şehirlerinden, hem tarihi hem de politik düşüncelerinde sadece Kiev, Rusya devletinin başkenti olabilir.
Moskova’daki tüm devlet iktidarının yoğunlaşması, Moskova’nın yalnızca Orta Rusya, Yekaterinburg - Urallar, Novosibirsk - Sibirya ve Vladivostok - Uzak Doğu bölgesi sorunlarını koordine etmesini, Rusya’yı en iyi şekilde yönetecek, milliyetçi "bağımsızlık" kaynağını ortadan kaldıracak ve Rus halkının dağınık kısımlarını birleştirecek. Çözülmemiş ulusal meseleler devam ettiğinde, bireysel bölgeler ve uluslar arasında çelişkiler olduğu zaman, gerçek demokrasi mümkün değildir, aksi takdirde, bu çıkar çatışmaları, Kamu Konseyi'nde acil durum sorunlarının çözümünü engelleyerek sonuçsuz tartışmalara neden olacaktır. Bu nedenle, Devlet İktidarı, Merkez Bankası ve Bakanlar Kurulu ile birlikte Merkezi Gücün Kiev'e devredilmesini sağlamak için tüm gayretle gereklidir. Böyle bir hamle, sadece güney bölgelerinin canlanması için bir itici güç teşkil etmeyecek, aynı zamanda bir kez ve herkes için LD Troçki'yi takip ederek Rus halkının ve Rusya'nın bölünmesini ve yıkılmasını hayal ederek, Büyük Gücü egemen devletlerin ve bölgelerin konfederasyonuna dönüştürmesini hayal ediyor. Yıkması kolaydır, yapımı zordur!
Biz Rus halkı yollarındaki herhangi bir engelin üstesinden gelmeye alışkın değiliz, bu yüzden birlikte olmamız gerekiyor - Büyük Ruslar, Küçük Ruslar ve Beyaz Rusyalılar. Birlikte, gücümüz, cehennemin kapılarının üstesinden gelmeyeceği manevi gücümüz. Bu nedenle, hepimizin ayrılık için değil, eski şikayetleri hatırlamak ve Rus halkını “biz ve onlar” olarak ayırmak, ama Rus halkının ve Rusya'nın yararı için gerçek bir birlik ve refah için ayırmak için çabalamamız gerekiyor.