Yazı ile ilgili yorumunuzu yapabilir ve yapılmış yorumları aşağıda bulabilirsiniz.
► 1300 yılında, ılımlı "Beyaz" Guelfolann adayı olarak Floransa Cumhuriyeti'nin en yüksek yöneticilik görevi olan prioreliğe seçildi.
► Fakat bir yıl sonra, Fransa kralının yardımıyla iktidarı ele geçiren aşın "Siyah" Guelfolar, Beyaz Guelfolar ile Ghibellinolan yargılamaya koyuldular. Bu yargılamada Dante, iki yıl sürgüne, yaşamı boyunca kamu görevlerinden uzak kalmaya ve ağır bir para cezasına çarptırıldı.
► Dante, başyapıtı olan Divina Commedia'yı (llahi Komedya) yazdı. Ama bu edebi yapıtından önce, imparatorun İtalya seferi döneminde, siyasal görüşlerini dile getirdiği De Monarchia (Monarşi Üzerine) adlı bir kitabı kaleme almıştı.
* Bu kitap, Kilise tezleriyle bağdaşmayacak bir şekilde imparatorluk düşüncesini savunduğundan, daha sonraları Index Librorum Prohibitorum'a dahil edilecek ve 1897'ye kadar burada kalacaktır
► Kitap, her ne kadar Monarşi Üzerine başlığını taşıyorsa da, gerçekte evrensel monarşi, yani imparatorluk hakkındadır. "dünyevi monarşi" kavramından ne anladığını ortaya koyar: "İmparatorluk olarak adlandırılan dünyevi monarşi, tek kişinin üstünlüğüdür; bu üstünlük, zaman içinde yaşayan bütün varlıkları ve zaman ile ölçülen bütün nesneleri kapsar."
► Dante, Aristoteles gibi toplumun doğal bir özü olduğu varsayımından yola çıkar. Ardından, toplumun düzenini sağlayacak bir gücün zorunluluğuna vurgu yapar. Böylece siyasal toplum ya da devlet adıyla karşımıza çıkan bu güç, doğal bir zorunluluk olarak belirmektedir.
* Bunun anlamı, devletin (ya da siyasal iktidarın) oluşumunda Kilise'nin hiçbir rolünün bulunmaması, dahası devletin Kilise'den önce olmasıdır.
► Devlet, amacı bakımından da Kilise'den bağımsızdır. Dante'ye göre, insanların bu yeryüzündeki temel erekleri mutluluktur; mutluluk ise, ancak barışın sağlanmasıyla olasıdır. İşte devlet, elindeki zorlayıcı güçle barış ortamını yaratıp sürdürme işlevini yerine getirmektedir.
* "Dünyanın iyi olmasının Monarşinin ya da İmparatorluğun varlığını gereksindirdiği açıkça ortadadır."
► Evrensel monark, dünyaya hakim olduğundan hem mutlak bir güce sahiptir, hem de iradesini zayıflatacak her türlü istekten ve tutkudan yoksundur.
* Herkesin efendisi olmasına karşın, güttüğü amaç bakımından "bütün yurttaşların hizmetkarıdır"; bu nedenle de, özgürlüğün temel güvencesidir. Demek ki, insanlara adaleti ve özgürlüğü veren tek yönetim biçimi evrensel monarşidir.
► Dante'nin imparatorluk lehine dile getirdiği bir diğer kanıt, "bir"in yapabileceği bir şeyin çokluk yerine "bir" tarafından yapılmasının daha iyi olduğu ilkesidir.
► "İyilik bir'den, kötülük çokluktan kaynaklandığına" göre, tek kişinin krallığı ahlaki bir zorunluluk olarak da belirmektedir.
► Dante'ye göre, parçaların bütüne bağımlı olması gibi, bu devletler de evrensel devlete, yani imparatorluğa bağımlıdırlar. Bütün insanlığın ortak yasasını, ortak kuralını belirleyen imparatordur. Bu bakımdan bu devletlerin yasaları ortak yasaya uygun olmalı ve yöneticileri de imparatorun hükmü altında bulunmalıdırlar.
► Ona göre, "bazı insanlar, dahası bazı halklar yönetmek, diğerleri boyun eğmek ve hizmet etmek için doğarlar; ( ... ) bazıları için yönetilmek, bu duruma zorla sokulmuş olsalar bile, yalnızca uygun değil, haklıdır da." Dolayısıyla, Romalıların ataları Aeneas'tan ötürü soylu bir halk olmaları, başanlarında tanrısal mucizelerin büyük bir rol oynaması, düşmanlarıyla yaptıkları düelloları hep kazanmaları ve tabii tarihteki tek dünya imparatorluğunu kurmaları, Romalıların Tanrı tarafından seçilmiş bir halk olduğunu göstermektedir.
--> Dante'ye göre, "Roma halkı, dünyayı fethederek bütün insanlığın ortak iyiliğini sağlamayı kendine amaç edinmiştir."
► "Konstantinus Bağışı" belgesinden papa lehine herhangi bir hak türetilemeyeceğini ileri sürer. Üstelik, imparatorluk Kilise'den öncedir. Dolayısıyla Kilise imparatorluğun nedeni olmadığından, imparator, otoritesi bakımından papaya hiçbir şey borçlu değildir.
► Yeryüzünde birbirinden bağımsız iki iktidarın bulunduğudur. Bu savını kanıtlamak için Dante, insanın "biri dünyevi yaşamın mutluluğu, öteki ebedi yaşamın mutluluğu olmak üzere iki ayrı ereği bulunduğunu" belirtir. Bu çift ereğe ulaşılmasının da iki ayrı yönlendirici iktidarı gerekli kıldığı sonucuna varır. Böylece her biri insanların bir yönüyle ilgilenen iki ayrı üst yönetici ya da "insanlığın iki babası" ortaya çıkmış olur.
► İktidarlarını Tanrı'dan alan imparator dünyevi alanda, papa ruhani alanda hüküm sürmektedirler. Bu iki iktidarın kesinlikle birbirlerinin alanlarına karışmamalarını isteyen Dante, bu yapılmadığı taktirde barışın, düzenin sağlanamayacağını belirtir