YÜZ KİŞİNİN KOMUTANI
''Bana adımla hitap eden densiz kim?''
Devasa kaplumbağa hışımla etrafını tararken, gözleri iri yarı erkek orka takıldığında arayışını bitirmişti. Kendisine bakarken kocaman bir sırıtışı suratına yerleştirmiş olan bu ork, tek sözüyle savaşı durdurmayı başarmıştı.
''Benim adım Alyon, yüz yıl önce seninle tanışan kişinin ardılıyım.''
Gözbebekleri kocaman olan kaplumbağa, bir süre ork şefini inceledikten sonra
''O sen değilsin, kahramanım olan yiğit savaşçı nerede?'' dedi.
''Ustam Alyon hain bir pusu sonucu öldürüldü, söylediğim gibi ben onun mirasını devralmış ardılıyım. Buraya, verdiğin sözü tutmanı hatırlatmak için geldim.''
Kahramanının öldüğünü öğrenen kaplumbağa kraliçesi, ayağını yere vurarak bağırdı
''Yalancı! O ölemez! Çocuklarım, mağaramıza giren bu yalancıları parçalarına ayırın.''
Kraliçelerinin sözleri ile saldırıya geçen kaplumbağa sürüsü, bir sonraki anda donakalıp kabuklarının içine çekilmeye başlamıştı. Şef Alyon'dan gelen yoğun baskı nedeniyle, savaşma isteklerini kaybeden çocuklarının halini gören Dilber heyecanla bağırdı.
''Bu onun kan yeteneği, kahramanımın kudreti bu!''
Dilber haykıra haykıra ağlarken, gözlerinden aşağı bardaktan boşanırcasına yaşlar akıyordu. Henüz bilinçsiz bir kaplumbağa iken, onu vahşi yaratıklardan kurtaran Alyon'un ölmesi, adeta kalbini dağlamıştı.
Uzun bir süre ağladıktan sonra Alyon'a dönen Dilber ''Olan her şeyi tüm detaylarıyla duymak istiyorum'' dedi.
Mora ile olan aşklarından ve nasıl sürek avı ile öldürüldüklerinden kısaca bahseden Alyon hikâyeyi anlatırken, diğer orklar uzakta bir yerde sakince bekliyordu.
Dilber ile Alyon geri döndüklerinde, Nafız dişi kaplumbağanın öfkeli bakışlarının hedefi olmuştu. Öldürme niyetiyle üzerine dikilmiş, iki çift koca gözün yaydığı baskıya aldırmayan Nafız konuşmaya başladı.
''Bitti mi eski günleri yâd etmeniz, kaldır kıçını acelemiz var''
İkilinin gözleri arasında bir elektrik arkı oluşmuşken, Alyon Dilber'in kulaklarına tatlı sesi ile şiir okurcasına seslendi.
'' Sizin gibi hoş bir bayanla tanışma fırsatı yakalayabildiğim için, ustama tekrardan minnettar kaldım Dilber Hanım. Hatıralarımdaki küçük çocuk yerine böyle alımlı bir genç kızla karşılaşmak, şu kısa hayatımda yaşadığım en büyük sürpriz oldu.''
Alyon, vahşi yaratıkların elinden kurtardığı Dilber'i, kendi ile beraber ödül zindanının girişine getirmişti. Burada yaşanan bir anormallik sonucu, küçük kaplumbağa bilinç kazanıp devasa bir boyuta ulaşmayı başarmıştı.
Bu dünyada bulunan zindanların mevcudiyeti bir sır olarak saklandığı gibi, etkileri de bilinmezliğini koruyordu.
Duyduğu sözler karşısında yanakları al al olan Dilber, Alyon'u alıcı gözle baştan aşağı süzdükten sonra tünellerin önünden çekildi.
''Sangre tek başına tünele girecek, diğer ikiniz Nafız ve benle beraber olacaksınız.''
Alyon talimatlarını verdikten sonra, Sangre tek başına tünellerden birine doğru yürürken, müsabakada ikinci olmuş ork çaktırmadan Alyon'a yanaşmaya başlamıştı.
''İkinci buraya gel, benimle gireceksin tünele.''
Nafız çakallık peşinde olan orku yanına çağırırken, pis pis sırıtıyordu.
''Benim adım Y..''
''Kes sesini böcek! Bu zamana kadar olan her şeyi unutacaksın, eğer ataların lütfunu alabilirseniz yeniden doğup isminizi alacaksınız.''
Nafız ikincinin sözünü kesip fırçayı basınca, üçüncü ürkek bir ses tonuyla şef Alyon'a ''Peki başarılı olamazsak, ne olacak Şef'' diye sordu.
Alyon, tüm babacanlığıyla soruyu soran orka dönerek cevabı verdi
''Öleceksiniz!''
İki ork Alyon ve Nafız'ın peşinden tünellere girerken, Dilber hayranlıkla dolu gözlerle Alyon'un geniş sırtına bakıyordu.
Ork savaşçıları zindana giriş yaptıklarında, kulaklarında metalik bir ses çınladı
''Ödül zindanına hoş geldiniz maceracılar!''
Nafız sesi duyunca kıs kıs gülmeye başladı, içinden ''Acaba bu bokun ne olduğunu benden başka bilen var mı dünyada'' diye geçirirken, yanlarında yüz tane goblin belirdi.
Kalkan ve mızraklarla donanmış bu goblinler, donuk gözlerle kendilerine bakarken metalik ses bir daha konuşmaya başladı
‘’Goblin savaşçıları, her emrinizi yerine getirecek şekilde yaratıldılar. Onları kullanarak denemeleri geçerseniz, sistem size güzel bir hediye sunacaktır.''
Sesin kesilmesiyle ortam değişmiş, orklar kendilerini küçük bir kabilenin içinde bulmuşlardı. Birkaç çadır bulunan dört bir tarafı açık bu yerin, neresi olduğunu anlamaya çalışan zindan fatihleri uzaklardan gelen seslerle dikkat kesildiler.
Sesler yaklaştıkça, bunların normal bir domuz büyüklüğündeki bilinçsiz vahşi yaratıklar olduğunu görerek, rahat bir nefes aldılar. Üstlerine son hızla gelen bu yaratıklar dövüş menziline girmeden önce, üç zindan fatihi de kendilerine güvenen bir şekilde bağırdılar.
''Kalkanları çek, daire şeklinde bir duvar oluştur.''
Nikonya ordusu kabilelerini kuşattığında, üç orkta savunma birliklerinin içinde bulunan savaşçılardı. Kendilerine akın eden bu akılsız yaratıkları engellemenin en garanti yolunun, o gün uyguladıkları taktik olduğunu biliyorlardı.
Dalga dalga gelen ataklardan sonra, etraf yaratık cesetleriyle dolmuştu. Uyguladıkları bu basit taktikle zayiat vermeden savunmayı başaran orklar sevinç içindeyken, metalik ses bir kez daha konuştu.
''Tebrikler! Birinci deneme sona erdi, ikinci deneme bin nefes sonra başlayacak.''
Uzun savaştan çıkmış orklar soluklanırken, Nafız yerde yatan leşlerin birinin içini açtı. Birkaç tane daha yaratığın içini açınca tamamen emin olmuştu ki, bunların içinde canavar özü bulunmuyordu.
Ortam değişiyor, karşılarında kümelenmiş birçok vahşi yaratığın olduğu bir sürü beliriyordu. Bin nefeslik süre sonunda, yaratıklar dıştan içe spiral şeklinde dizilip oldukları yerde savunma pozisyonuna geçmişlerdi.
İkinci turda roller değişecekti, denemeye giren orkların, yüz kişilik birlikleriyle vahşi yaratıkları yok etmeleri istenmekteydi.
Çeşitli taktiklerin uygulandığı saldırı denemesi bittiğinde, Alyon'un ekibinin on, Nafız'ın ekibinin on beş goblini ölmüştü.
Metalik ses üçüncü denemenin uyarısını yaptığında, kendilerini çitlerle çevrili bir alanın içinde yarı bilinçli yaratıkların saldırısı altında bulan orklar, zindanın mantığını anlamıştı.
Gittikçe güçleri artan düşmanlara karşı çeşitli şartlar altında, emirlerindeki goblinlerle sırasıyla savunma ve saldırı düzenlemeleri gerekiyordu. Etaplar ilerledikçe, Alyon yanındaki orka yardım etmeye başlarken, Nafız ölüm kalım durumu olmadıkça istifini hiç bozmamıştı.
Metalik ses on tur geçilip son etabın duyurusunu yaptığında, Alyon'un ekibinde otuz civarı goblin varken, Nafız cephesinde on kusur goblin bulunmaktaydı.
Son etap, bir goblin mağarasını ele geçirmek üzere kurgulanmıştı. Mağaranın sahibi olan Goblin Kralı ölünce, orklar atalarının lütfu adı altında kendilerine vaat edilen hediyelerine kavuşacaktı.
Üçüncü orkun ekibi mağara içinde temkinli bir biçimde ilerliyor, önlerine çıkan goblin gruplarını organize bir biçimde kesiyordu. Alyon yanındaki orka kendisini de komuta etme yetkisini verdiği için, üçüncü ork güçlü bir savunma temelinde birliğini yürütüyordu.
Diğer tarafta, Nafız'da ikinci orka komuta yetkisini vermişti fakat kendisi gruptan ayrılıp tek başına katliam yapıyordu. Mağaranın girişinde bir goblini öldürdükten sonra, içinde yarı bilinçli canavar özü taşıdığını görünce, hunharca ölüm saçıyor cesetleri yağmalıyordu.
İki ekipte farklı taktiklerle mağaranın sonuna ulaştıklarında, elinde kocaman bir sopa taşıyan göbeği dizine kadar sarkmış, devasa büyüklükteki Goblin Kralı’nı gördüler. Mağaranın kralı davetsiz misafirleri beklerken, askerlerinin katledilmesi sonucu öfke patlaması yaşıyordu.
Üçüncü ork, Şef Alyon'a kralı tanklamasını söyledikten sonra, yavaş yavaş işini bitirmeye başlamıştı. İstikrarlı bir şekilde kralın hayatını alan bu ekibin aksine, ikinci ork Nafız gelene kadar sadece kaçmayı sürdürebilmişti.
Şansının da yardımıyla, son goblini ölene kadar saldırıları savuşturmayı başaran ork, Nafız’ın savaşın sürdüğü yere gelmesi ile rahat bir nefes aldı. Bilinç sahibi bir yaratık olan Goblin Kralı'nı gören Nafız, derin bir soluk alıp saldırıya geçerken, ikinci ork yorgunluktan bir köşede bayılacaktı.
Bilekliklerinden çıkardığı kan hançerleri ile Kralın tendonlarını kesen Nafız, yaratığı dizlerinin üzerine çökertmişti. Sırtına zıpladığı gibi kafasına doğru koşan dişi orkun, yol boyu kendisini hançerleriyle doğradığını hisseden Goblin Kralı, elindeki sopayı şiddetle sırtına doğru savurdu.
Sopa kendisine varmadan goblinin tepesine çıkmış olan Nafız, hançerini düşmanının kafatasının içine sokunca, boyutundan dolayı silahının yaratığın beynine ulaşmadığını hisseti. Acı içinde çığlık atan Goblin Kralı eliyle kendi kafasına vurmadan önce, Nafız taklalar atarak yirmi adım uzağa atlamıştı.
Sakince, sırtındaki yayını çekip debelenen yaratığı hedef alarak gerdiğinde, bir buçuk adım uzunluğunda Kankırmızı bir ok hiçlikten belirdi.
Yıldırım gibi yayından çıkıp kralın beynini delip geçen ok, yaratığın kendi kanından oluşuyordu. Aldığı son darbe ile hüzünlü bir çığlık atarak ölen kralın sesi, bayılmış olan orkun uyanmasına sebep olacaktı.
Nafız, yerde yatan Goblin Kralı'nın cesedini yağmalamak için yürümeye başlamışken, üzerinde antik oymaların olduğu bir sandık önünde belirivermişti.
İlk defa ödül zindanına giren Nafız temkinli bir şekilde sandığa yaklaşırken, arkasından gelen bir sevinç nidasıyla irkildi. Sandığını açmış ikinci ork, elindeki deri zırha bakarak kahkahalarla gülüyordu.
Önündeki sahneyi boş gözlerle izleyen Nafız, arkasını dönerek kendi sandığını açmak için elini kapağına uzattı. Birkaç nefes sonra, gözünün önünde Latin harfleriyle adının işlendiği simsiyah hançerleri görünce, ödül mekaniğini az çok çözmeye başlayacaktı.
Sistem, zindan fatihinin son etapta sergilediği davranış biçimine göre hediye veriyor olmalıydı. Genelde kaçarak yaşama tutunan ikinci orkun hediyesi zırha bakan Nafız, belki bende biraz pasif kalmalıydım diye düşündü.
Aldığı hediye, Mora'nın babasının yaptığı bileklikler kadar iyi olmasa da, standartların çok üzerinde bir silahtı. Bileklikteki silahları her kullanışında kimliği ifşa olma tehlikesi yaşarken, gösterişsiz ödül hançerleri ile bu sıkıntı tarih olacaktı.
Zırhını giymiş heyecanla sağa kola zıplayan ork, beline yediği bir darbe ile irkilirken arkasında duran Nafız'ı gördü. Yeni hançerleri ile yaptığı bir saldırının, deri zırha işlemediğini gören Nafız biraz depresyona girse de, elinden gelen hiç bir şey yoktu.
Vahşi dişi orktan aldığı darbe ile zırhının üzerinde çizik bile oluşmadığını gören ikinci hayretler içindeyken, kulağına doğru eğilen Nafız'ın sözleri hevesini kursağında bırakacaktı.
''Az önce olan olayı bir başkasından duyarsam, yeni zırhına birçok hava deliği açarım.''
Yutkunarak kafasını sallayan ikinci panik halindeyken, bulundukları ortam tekrar değişip girdikleri tünelin içine dönmüşlerdi. Ekip, Dilber'in onları uğurladığı açıklığa gelip etrafı incelediğinde, Alyon'un asık suratı onları bekliyordu.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kızamayan insan ahmaktır, kızmayansa akıllıdır.
İngiliz Atasözü