Öncelikle: Alemin en kitapdelisiGizem'ine ve onun enkitapdelisikardeşiÖzge'ye teşekkürü bir borç bilirim. Onların sayesinde çok eğlenceli çok keyifli bir fuar oldu. (Gerçi Hıfzı amca imza günü için geç kalmamış olsaydı karşılaşamayabilirdik bile. Bu nedenle geç kalan Hıfzı amcaya da özel teşekkürler.)
Yazıya, bugün NYTimes'ın Kitap Ekinde Fuarlar sayfası altında çıkan yorumumla başlamak istiyorum:
"İstanbul Kitap fuarı çok kalabalık. McDonals'da yarım saat sıra bekledik."
Fuara gitmek demek; Anadolu yakasından İstanbul'un tee öbür yakasına, hatta öbür yakasının tee öbür ucuna gitmek demek. Yani fuara gidecekseniz tüm gününüzü yolda ve fuar alanında geçirmeye hazır olun demek. Oldu.
Bir adet çıkarsama: Ayrıca dün, Aras Öztürk Çolak'ın (nam-ı diğer Sami Hazinses'in) imza günü vardı. Gerçi ben saat 15:00 gibi gittiğim için imza günü yoğun geçti mi ya da ne kadar kalabalıktı tam net bilmiyorum. Ama benim oralarda dolandığım sıralarda etrafında kimseler yoktu. Eğer imza günü beklediği ilgiyi bulmamışsa nedenini Sami'de değil, OkuyanUs'ta, DizüstüEdebiyat'ta ve FriendFeed/Twitter ahalisinde aramak lazım. El birliğiyle toplanıp friendfeed ve twitter sayesinde bi'yerlere getirdikleri Sami Hazinses karakterini fuarda yalnız bırakmaları belki de sosyal meydanın aslında ne kadar umursamaz olduğunun kanıtı gibi. (Bakın burada sosyal medyaya ilişkin çarpıcı açıklamalar yapıyorum, vov.)
Aldığım kitaplar, azzz sonra... :]