1. Bölümde, Ulusal Yaban Hayatı Federasyonu'ndan bu güzel Yaban Hayatı yaşam alanı işaretini nasıl yakın zamanda aldığımızı açıklamaya başlıyordum.
Eski bahçıvanımız Jose'nin bana toprak ıslahı ve genel bitki bakımı hakkında öğretmeye başladığı yerde durduk. 1.Bölümü buradan okuyabilirsiniz .
Jose bahçemizin en arka tarafını canlandırmaya çalışırken, köpekleri belirli alanlardan uzak tutmak için kamış çitler örüyordu. Kamış çitleri şaşırtıcı derecede sağlamdı.
ön bahçe
Ön terasımızın ön tarafında uzanan bir istinat duvarı vardı. Terasta yaklaşık 2 fit uzunluğundaydı ve tepesinde dar bir duvar yatağı vardı.
Ön teras duvarının üst kısmı boyunca uzanan uzun duvar bahçesi şeridinin ve bu istinat duvarının tabanındaki geniş çiçek tarhının iyileştirilmesi bir sonraki öncelikti.
Bu şerit Batı'ya bakıyordu ve muhtemelen bahçenin en güneşli ve aynı zamanda en kuru kısmıydı.
Bir sonraki seviyeye kadar olan istinat duvarı 5 fit uzunluğundaydı. Yukarıdaki fotoğrafta üstteki 3 ayağı görebilirsiniz. Bu fotoğraf sonbaharın sonlarında çekildi, bu yüzden çok fazla çiçek canlı değildi.
İşte yaz sonunda, duvar yatağının tepesinden basamaklı bitkilerle çekilmiş bir fotoğraf. Bu fotoğrafta, tabandaki çiçeklik ile duvar üstü yatağı ve istinat duvarını görebilirsiniz.
Jose, en iyi gösteri için duvardaki o küçük yatak alanına çeşitli uzun ömürlü ve tek yıllık bitkiler dikmeyi severdi. Ön taraf insanların göreceği ilk şeydi, diye düşündü. Duvarın tepesindeki dar yatakta, Portulaca ve çeşitli kısa boylu, basamaklı bitkilerin (artık Sedum olduklarını biliyorum) ideal olacağını söyledi.
Sarmaşık Sardunyalarını da gerçekten tercih etti. Bu sardunya türü, basamaklı bir büyüme alışkanlığına sahiptir, bu da onu duvar üstü yatak veya kaplar gibi arkadaki bir bitkiye ihtiyaç duyduğunuz yerler için mükemmel kılar.
Neredeyse her zaman arka duvar boyunca uzun ayçiçekleri dikerdi. (Ayrıca arkada, sebze bahçesinde)
Bunları sevdi çünkü yaban hayatı için yiyecek sağladılar ve çok gösterişliydiler.
İşte arka bahçedeki kocaman ayçiçeklerinden birinin, günlük yardımcımız Esperanca'yı gölgede bıraktığı gösterilen bir fotoğrafı ve 14 yaşındaki bir ben, "kamera suratı" takıyor.
Sarmaşık Sardunyalarını da gerçekten tercih ediyordu. Bu sardunya türü, basamaklı bir büyüme alışkanlığına sahiptir, bu da onu duvar üstü yatak veya kaplar gibi arkadaki bir bitkiye ihtiyaç duyduğunuz yerler için mükemmel kılar.
Jose, Portulaca'nın çoğu zaman güneşli olmasına rağmen bulutlu bir günde kapanacağını ve ekstra renk sağlamak için başka bir şey istediğini açıkladı. Diktiği Sarmaşık Sardunyaları ve Sedumlar mükemmel çalışırdı. İpeksi, parlak renkli Portulaca'nın çok güneşli bir gün dışında herhangi bir zamanda açmayı reddetmesi üzücü. çok güzeller
O iklimde Yıldızçiçekleri yetiştirebildik ve yumruları bütün kış toprakta bırakabildik, bu yüzden Jose büyük ayçiçeklerinin önündeki sıra için gerçekten uzun olanlar aldı. Daha büyük bitkilerin bazılarının devrilmelerini önlemek için kazıklanması gerekiyordu. Domateslerde uyguladığımız kamış desteği yöntemi Dahlia'larda çok işe yaradı.
İşte domates ve koşucu fasulye üzerindeki kamış desteklerinin bir fotoğrafı.
Sonra, uzun boylu ve bluzlu Cosmos. Jose, orta sıra dolgu maddesi olarak Cosmos'u beğendi. Pastel çiçeklerle noktalı hafif, dikenli yapraklar sağladılar. Fotoğraflarım onların hakkını vermiyor, ancak onları toplu halde dikilmiş olarak hayal edebilirsiniz!
Bunlar her zaman çok sayıda pastel tondaydı ve elbette her yıl kendi kendine tohumlandı. Nadiren yeniden dikmeye ihtiyaç duyduk. (O günlerde, tohumları karıştıran canavar Monsanto yoktu, bu yüzden gerçekten tohumlar toplanıp yeniden ekilebilir ve çimlenmeleri beklenebilirdi.) Cosmos, ön taraftaki geniş bir şeritte güzel görünüyordu. Boyları 3 ila 4 fit arasında herhangi bir yerde büyüdüler.
Sonra Jose, Zinnias'ı dikti.
Zinnia'ları hiçbir zaman küflenmedi ve 12-20 inç'e kadar oldukça uzadı ve parlak çiçek yığınları üretti. Zinyalarla karışan Jose, her zaman biraz Fransız ve Afrika Marigoldları ekerdi. Bunların, böceklerin bahçenin geri kalanını yok etmesini engellemek için iyi olduğunu söyledi. Büyük Afrika Marigoldlarının genellikle çiğnenmiş yapraklarla dolu olduğunu fark ettim, bu yüzden açıkça haşereler için çok çekiciydiler.
Fransız Marigoldları, Afrika Marigoldlarından çok daha kısadır ve genellikle sarı, altın, kırmızı ve bordo olmak üzere birçok farklı renkte gelir. Bu küçük, parlak çiçekleri sevdim (hala seviyorum), renk kütleleri ve cömertçe kendi tohumlarını sağladım.
Jose, çiçek tarhlarındaki çeşitli noktalara Pelargonium × hortorum (dik sardunyalar) dikmeyi severdi. Onlardan aldığınız büyük renkli popu beğendi. Jose, elinde kalan bitki varsa bazen sebze tarhlarının dış kısımlarına sardunyalar dikerdi. Sardunyalar da kışı geçirdi, Aralık ayına kadar çiçek açtı ve aslında Jose, Noel için ön salonu süslemek için kucak dolusu sardunyalar toplardı.
Otlar
Jose, diğer çiçeklerinin arasına Lavanta ve Biberiye kümeleri dikmeyi severdi. Bu keskin kokulu bitkilerin, tavşanları çiçeklerin arasında fazla rahat olmaktan kesinlikle caydıracağını söyledi! Portekiz'de, Biberiye oldukça büyük çalılara dönüşecek ve kışı geçirebilecekti. Dış mekan yılbaşı dekorasyonu projesi kapsamında Lavanta ve Biberiye demetleri de hizmete açıldı.
Biberiye ve Lavanta'ya ek olarak, Mutfak bahçesine Maydanoz, Hodan ve Fesleğen gibi yıllık bitkileri her zaman iyi bir şekilde diktik. Annem maydanoz ve fesleğeni yemeklerde çok kullanırdı. İnce kıyılmış Hodan yapraklarını salatalarda kullanmayı severdi. Arada bir, kendini çok hırslı hissediyorsa, Hodan çiçeklerini alır ve Menekşe çiçeklerinin şekerlendiği gibi onları şekerlerdi. Nadir ama hoş bir ikram.
Geçenlerde Hodan'ın tam bir Arı mıknatısı olduğunu öğrendim! Portekiz'deki bahçemizde Hodan çok güzel büyüdü ve deliler gibi kendi kendine tohumlandı. Burada, Kanada'da, bizim bahçemizde çok inatçı, isteksizce 15 cm'lik bitkilere dönüşüyor ve zar zor çiçek açıyor.
kelebekler
Her zaman ön bahçenin çevresinde bulunabilen birçok farklı Kelebek bize nasip oldu. Aşağıda gösterilenler sık sık gelen ziyaretçilerdi, ancak çok daha egzotik olanlarımız da vardı. Kanada bahçemize düzenli olarak gelen Kelebek ziyaretçilerinin Portekiz'i de ziyaret etmelerine bayılıyorum.
Tehlike, Will Robinson! (Lost in Space'ten özür dileriz)
Tonlarca arımız vardı. İlk başta beni endişelendirdiler ama Jose, ben onları kışkırtmadığım sürece bunların canımı yakmayacağına dair güvence verdi. Sokarlarsa öleceklerini ve bunun kötü bir şey olduğunu açıkladı. (Sokmaları dikenlidir ve bir sokmadan sonra iğneyi geri çekemezler. Konuyla ilgili güzel bir yazı burada. )
Çeşitli çiçekleri ziyaret ederken bacaklarında nasıl polen topladıklarını bana gösterdi. Jose çok profesyonel bir arıydı, bana bitki tozlaşmasında çok yardımcı olduklarını ve tabii ki bal sağlayıcıları olduklarını söyledi!
eşekarısı
Bahçede ağaçlara asılı ya da çatılardaki gevşek kiremitlerin altına yerleştirilmiş çok sayıda yaban arısı yuvamız vardı. Jose, eşek arılarını rahatsız etmemem konusunda beni sık sık uyarırdı, annem de öyle. Yaban arılarının hoş olmadığını ve en ufak bir provokasyonla sokacağını açıkladılar. Ne yazık ki, olması gerektiği kadar dikkatli değildim ve bu kavgacı böceklerle çeşitli karşılaşmalar yaşadım. Bu tür olayların en kötülerinden biri, yerinden çıkmış büyük bir yaban arısı yuvasını örten kiremitleri düzeltmeye karar verdiğimde meydana geldi. En azından alerjim yoktu, ama oğlum, sokuldum mu? (Ayrıca çatıya tırmanmak için büyük belada!!)
Çatıya nasıl çıktığımı merak ediyorsanız, aşağıdaki kaba çizimlere bakın.
Arazimizde birkaç küçük baraka ve muhtemelen yatılı hizmetliler için tasarlanmış küçük bir ev vardı. Evimiz küçük bir tepe üzerine inşa edilmişti ve barakalar ve küçük ev aynı küçük tepenin yamacına inşa edilmişti. Bir yandan, küçük evin çatısı sadece 4 fit yüksekliğinde olduğu için erişilebilirdi. Daha dik tarafta, yaklaşık 10 fit yüksekliğindeydi. Şans eseri, sadece daha kısa olan tarafa tırmandım, ki burada gevşek kiremitleri görmüştüm ve eşek arılarının yuvaları o gevşek kiremitin altındaydı.
Kuşlar
Çeşitli kuşlar da bahçemizi ziyaret etti. Avrupa Robin, Starlings, Blackbirds, Wrens ve Sparrows dahil olmak üzere güney Avrupa iklimlerinin tadını çıkaran birçok ötücü kuşumuz vardı. Ayrıca Jackdaws ve arsız Saksağanlarımız da vardı.
Bazı oldukça egzotik kuşlar zaman zaman ortaya çıkar. Bir keresinde muhteşem bir erkek Tavuskuşu ortaya çıktı, kafası karışmış görünüyordu. Muhtemelen epeyce Tavus kuşunun olduğu yakındaki bir parktan gelmiş olabilir. Çok uzun süre takılmadı.
Rengarenk minik Muhabbet kuşları yaz aylarında oldukça sık karşımıza çıkıyordu. Kafesteki kuşları evcil hayvan olarak besleyen insanlardan kaçtıklarını düşündük. Kanaryalar, Muhabbet kuşları ve Papağanlar gibi kafes kuşları, Portekiz'de yaşarken evcil hayvan olarak popülerdi.
Bir yaz, Güney Afrika'dan olan annem, bahçemizi bir İbibik ziyaret ettiği için çok heyecanlandı. Birkaç gün ortalıkta dolaştı, sonra gitti. Geçenlerde öğrendim ki, İbibikler kışı geçirdikleri Güney Afrika'ya özgü olsalar da, yazları Portekiz gibi Güney Avrupa ülkelerinde geçirmeyi severler, bu nedenle İbibik gözlemimiz düşündüğümüz kadar sıra dışı değildi.
Ön verandamızın çatısının altına gelip yuvalanan düzenli bir Purple Martins koleksiyonumuz vardı. İçeri girip tavan hattındaki duvarların dört köşesine dikkatlice yenilerini inşa edecek veya mevcut çamur yuvalarını onaracaklardı. Onlar yuvalarından gelirken ya da çıkarken biz ön kapıdan girer ya da girersek, onlar tarafından dalış bombasına maruz kalırdık.
Görünüşe göre Afrika'da kışlıyorlar ve yaz aylarında Portekiz gibi ülkelere oldukça düzenli ziyaretçiler oluyorlar. Ön verandada ortalığı iyice dağıtmış olsalar da Jose, Martinleri severdi. Böcek yediklerini açıkladı. Diyetleri esas olarak böcekler, güveler, yusufçuklar, kelebekler, at sinekleri, yaprak böcekleri ve eşek arılarından oluşur. Kelebekler için üzücüydü, ancak Martinler çok çeşitli bitkilere zarar veren böcekleri kontrol etme konusunda o kadar harika bir iş çıkardılar ki, garip kelebek zayiatı için onları affetmek zorunda kaldık.
Bir gün Jose, ön bahçe boyunca istinat duvarının tepesinden geçen çitleri budarken, duvarda bazı drenaj delikleri fark ettim. Jose, küçük baykuşların yuvalarını bu drenaj deliklerinde yaptıklarına dikkat çekti. Fare popülasyonunu kontrol etmeye yardımcı oldukları için harika olduklarını söyledi. Baykuşlara göz kulak olmaya başladım ve onları birden fazla kez görecek kadar şanslıydım. Ne kadar sevimli olduklarına inanamayacaksınız. Bu sevimli mini yuhalamaları yaptılar. Annem her zaman onların bir fotoğrafını çekmeyi umuyordu ama oldukça gizliydiler. Daha sonra bu minik baykuşların büyük ihtimalle Oyuk Baykuşlar olduğunu öğrendim.
3. Bölümde devam edecek
Google UX Design sertifikasını bitirdikten sonra Görsel Tasarımım hala düşük seviyedeydi, Berbattı ve diğer öğrencilerin oldukça benzer çalışmalarını gördüm. Ama bizim suçumuz değil arkadaşlar, Google UX Design sertifikasında bir boşluk olduğu sonucuna vardım ve bugün onu doldurmanıza yardımcı olacağım.
Microsoft, Image Creator adlı yeni bir yapay zeka tabanlı sanat oluşturma aracını duyurdu. OpenAI'nin DALL-E 2 teknolojisinden güç alan araç, kullanıcıların doğal dil açıklamalarına dayalı orijinal görüntüler oluşturmasına olanak tanıyor.
Artık anlamıyorum. Artık neyin "vuruş" olduğunu doğru bir şekilde ölçmek neredeyse imkansız görünüyor.
Etrafımızdaki dünya gibi, dil de sürekli değişiyor. Önceki dönemlerde dil değişiklikleri yıllar hatta on yıllar içinde meydana gelirken, artık günler hatta saatler içinde gerçekleşebilir.
Yaratıcılık en çok aranan niteliklerden biridir ve istediğimiz şeylerin çoğunun sadece Google'da arama ve kopyala/yapıştır veya sohbet GPT'si kullanılarak yapılabileceği yerlerde önemi daha uygun olamazdı. Ama önce önyargıyı belirlememe izin verin.
Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.