Ve Almanlar bunu inkar etmiyor. Zor olurdu. Ancak bu konuda bazı nüanslar olduğu ortaya çıkıyor.
Vikipedi'deki tanımla başlayacağım, herhangi bir şekilde anti-Semitizm ile yeniden sorgulanamayan bir yayında.
Yahudi Soykırımı (İngilizce'den. Yahudi Soykırımı, Antik Yunanca’dan / ολοκαύστος - "yanmış teklif"):
Geniş anlamda, Naziler, Nazi Almanyası'nın varlığı sırasında çeşitli etnik ve sosyal grupların (Sovyet savaş esirleri, Polonyalılar, Yahudiler, Çingeneler, eşcinsel erkekler, Masonlar, umutsuzca hasta ve engelli insanlar vb.) Üyelerine zulmetti ve katledildi.
Dar anlamda - Almanya'da, müttefikleri topraklarında ve İkinci Dünya Savaşı sırasında işgal ettikleri topraklarda yaşayan Yahudilerin zulmü ve katliamı; Avrupa Yahudilerinin Nazi Almanyası ve 1933 - 1945 boyunca ortak çalışanlar tarafından sistematik zulüm ve imha edilmesi. Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Ermeni soykırımı ile birlikte XX. Yüzyıldaki en ünlü soykırım örneklerinden biridir.
Ve ayrıca oradan:
Modern İngilizce’de büyük harfle (Holocaust), kelime Yahudilerin Naziler tarafından imha edilmesi, diğer durumlarda ise küçük harf (soykırım) anlamında kullanılıyor.
Yani, büyük bir harfle Holokost, Yahudilere gelince dar anlamda yazılmıştır. Küçük bir harfle - geniş olduğunda, gerisini içerir.
Bana çok garip geldi.
Evet, bugün sıradan insanların sayısı için “Soykırım Yahudilerin imha edildiği zamandır”. Ve dürüst olmak gerekirse, Yahudiler kendilerini tekelleşmek için bu terimi şiddetle ilan ederler.
Bu arada, düşünmek için bir şey var.
Mesela, 5,7'ten milyonlarca Kızıl Ordu askerinin Alman esirliğinde sıkışıp kaldıklarında, 3,3 milyonu öldü.
Prensip olarak, her Alman askeri gönüllü olarak teslim olan bir düşmanın öldürülemeyeceğini biliyordu. Ancak öldürdüler. Aynı Yahudileri, siyasi işçileri ve komutanları filtrelemek. Bunu kendi başlarına yapmadılar, Wehrmacht ve SS’de de Yüksek Komuta’dan (OKV) ve SS’in tepesinden “yeni savaş yöntemlerini” açıkça dile getirdiler.
Ve yeni yöntemler sadece Yahudi-komünist düşmanları yenmek için değil, aynı zamanda onları yok etmeyi de öngörüyordu.
Warlimont ve Brauchitsch (ekler) tarafından imzalanan 6 Haziran 1941'ten sadece bir “komiser emri” olduğunu.
“... Bu komisyoncular asker olarak tanınmıyor; savaş esirleri için uluslararası yasal koruma kapsamında değildirler. Sıralamadan sonra, yok edilmeleri gerekir. ”
“Gerçeği arayanlar”, Lahey Sözleşmesine uymama konusunda söyledikleri Stalin hakkında neler var?
Ve cesur Wehrmacht memurları, anılarında mırıldanmasına rağmen (örneğin, Manstein gibi), fakat - vuruldu. Nürnberg Mahkemesi'nde aynı Manstein'ın parçaları açısından kanıtlandı.
Başka hangi sözleşmeler var?
Hayır, Wehrmacht bu sözleşmeleri hatırladı. Her bir askeri kimlik kartına kaydedilen Alman askerleri tarafından on savaş kuralından ilki, aşağıdaki gibi okunur:
“Bir Alman askeri, halkının zaferi için asil bir şekilde savaşır. Zulüm ve anlamsız yıkım ona değmez. "
Komünist ya da Yahudi olan Sovyetin, sık sık o ve başkalarının endişe etmediği açık.
Evet, Hitler gerçekten de Wehrmacht'ı politik aracı haline getirmek istedi. Ve o mükemmel yaptı. 30 Mart 1941, Hitler Reich Şansölyesi genel kurulunda bir konuşma yaptı.
Toplantıya, aslında Barbarossa Operasyonu sırasında Doğu Cephesi güçlerini komuta edecek olan daha fazla 200 generali katıldı. Ayrıca, özel olarak seçilmiş, ideolojik olarak okuryazar ve süper güvenilir bir yönetim ekibi değil, Wehrmacht'ın en sıradan generalleriydi. Alman ordusunun çekirdeği.
Ve beyler generalleri, Hitler'in onlardan genel kabul görmüş savaş normlarına aykırı yöntemlerle savaş yapmalarını istediğini anlamadı mı? Tabii ki anlaşıldı. Fakat hiç kimse, temposunda macera aramak istemedi, çünkü sahnelerin arkasında kınadılar ve savaşa gittiler.
Ve işte sonuçları: Alman esaretine giren 5,7 milyonlarca Kızıl Ordu askeri, toplam sayısının% 3,3 olan 57,5 milyonunu öldürdü. Birçoğu vuruldu, ancak çoğu çok sayıda hapishane kampında öldü.
Yalnızca kış aylarında 1941-1942, öldürülen Kızıl Ordu askerlerinin sayısı iki milyon civarındaydı. Aslında, 1941’te Wehrmacht'in ellerine düşen bir askerin hayatta kalma şansının neredeyse hiç olmadığı söylenebilir.
Ölü Sovyet savaş esirlerinin sayısı ve sayılardaki ölü Yahudilerin sayısı korkutucu. 3,3 milyon ve 5,8 milyon insan çok büyük rakamlar.
Holokost? Holokost. Ya da en azından bir soykırım. Küçük bir harfle.
Ancak bazı nedenlerden ötürü, ilk kayıp rakamı, ikincisinin aksine, böyle bir dikkat çekmez.
Yahudilerin davayı bu şekilde ortaya koymaları ve Yahudi Soykırımı'nı Yahudi Soykırımı için ortak yaptıkları - bu arada onları onurlandırıyor. Ve öğrenecek bir şey var, onu tanımak gerekiyor.
Peki neden her şey farklı çıktı? Ne Sovyetler Birliği'nde, ne de çöküşün ardından bağımsız devletler yığını içinde, ne de Almanya'da, herhangi bir nedenle, Kızıl Ordu askerlerine karşı işlenen suçlara dikkat çekmeye cesaret eden kimse yoktu.
Bellekte tamamlanmadı mı? Neden?
Büyük ölçüde, savaştan sonra birçok gerçek yayınlanmadı. Her şeyden önce, bu kadar çok sayıda Kızıl Ordu askerinin ölümünün, SSCB'ye yapılan saldırının hazırlığı sırasında ilk başta Nazi liderliği tarafından planlandığı susturuldu. Ve sadakatle, yalnızca SS'deki uygulayıcılar tarafından değil, aynı zamanda Wehrmacht'ın dürüst temsilcileri tarafından da uygulandı.
Tabii ki, “soğuk savaşın” başlaması da rolünü üstlendi. Komünistler gitmediler, sadece müttefikler düşman oldu ve bu yüzden neden onlara acıyorlar? Müttefiklere düşen birçok arşivin tahrip edildiğinden veya hala sessizce bir yerlerde bulunduğundan eminim.
Bugün çoğu, bir çeşit "tazminat etkisi" hakkında konuşuyor. Çok sayıda Alman askerinin de Sovyet'in tutsaklığına düştüğü ve birçoğunun orada öldüğü konusunda hemfikirim. Ancak sayılar tamamen karşılaştırılamaz!
3,5 milyonlarca Alman ve müttefik savaş esirinden tutsak olarak, yarım milyondan biraz fazla kişi öldü. Yani,% 14,9. Bunlar resmi numaralar. Ve bunları kayıplarımızın% 57,5'i ile nasıl karşılaştırabiliriz? Hiçbir şey.
Wehrmacht ve SS'in 1941-1945'teki savaş esirlerine karşı olan suç eylemleri utanç vericidir. Ancak bu utanç yalnızca Wehrmacht ve Alman halkında yatmıyor. Holokost’un perde arkasında kalmasından da sorumluyuz.
Evet, yedi yıldan fazla zaman geçti. Ancak, bugün bu konuyu gündeme getirmek için çok geç değil. Doğru Holokost sorusu. Bu bir hatıra. Bu bir onurdur.
Doğru Holokost terimi, herkesi ima eden bir büyük harfle yazılmıştır: Yahudiler, Polonyalılar, Çingeneler ve Kızıl Ordu savaşçıları: Ruslar, Ukraynalılar, Belaruslar, Yahudiler, Moldovalılar, Tatarlar, Kazaklar, Özbekler, Ermeniler, Azeriler, Gürcüler, Başkirler, herkes Kızıl Bayrak altında savaşan.
Bu doğru bir anlayış. Diğer her şey - bir milleti memnun etmek için gasp, çok doğru değil. Bununla birlikte, Yahudilere karşı Yahudi Soykırımı dünya toplumu tarafından tanınmak için cereyan etmektedir. Büyük harfle yazmaya değer mi? Bilmiyorum
Her iki taraftan da yeterince görüş alacağımızı biliyorum. Fakat onları ifade etmeden önce, basitçe bir şeyi düşünmenizi istiyorum: Varşova'dan bir Kutup, Dresden'den bir Yahudi, Yaroslavl'dan bir Rus aynı havayı soludu ve hepsinin kanı kırmızıydı.
Ve bu “onların” Holokostu değil. Bu bizim ortak trajedimiz, bu bizim ortak Holokost'umuz.