Bu konuda sadece kendi deneyimimi paylaşabilirim. Ben zihnimi susturabiliyorum. Şöyle yapıyorum ; böyle bir sorunum varmış gibi davranıyorum. Yanlış anlaşılmasın, kendimi kandırmıyorum. Gerçekten zihnimi susturamasam ve rahatsız da etse, kabullenip sonra umursamıyorum. Bir anlamda hani, var olmak algılanmaktır ya, ne kadar algılamazsan, o algılamadığın şey o kadar yok oluyor. Ne kadar çok algılarsanız, ondan bahsederseniz, önemserseniz o kadar çok varlığına destek olmuş oluyorsunuz. Misalen ; bir arı saldırısından kurtulmanın en iyi yollarından biri kaçmadan, çırpınmadan sabit durmaktır. Sanki hiç arılar yokmuş gibi.
Bu benim kendi deneyimim. Ben bu şekilde kontrolü ele alabiliyorum. Okuduğum kaynağı belirttim. [1]Herkes için geçerli bir yöntem midir bilemiyorum. Paylaşmak istedim.
Kaynaklar
- Sigmund Freud. Takıntı Üzerine.