4 düğün 1 cenaze filminin birçok unutulmaz sahne ve replik vardır. Ama, en önemlilerinden biri, Matthew'ün en yakın dostu, Garet'in cenazesinde okuduğu o muhteşem şiir ve o andır...
W.H Auden, Funeral Blues
Stop all the clocks, cut off the telephone, Prevent the dog from barking with a juicy bone, Silence the pianos and with muffled drum Bring out the coffin, let the mourners come. Let aeroplanes circle moaning overhead Scribbling on the sky the message He Is Dead. Put crepe bows round the white necks of public doves, Let the traffic policemen wear black cotton gloves.
He was my North, my South, my East and West. My working week and my Sunday rest, My noon, my midnight, my talk, my song; I thought that love would last forever; I was wrong.
The stars are not wanted now: put out every one; Pack up the moon and dismantle the sun; Pour away the ocean and sweep up the wood; For nothing now can ever come to any good.
Türkçesi;
Tüm saatleri durdurun, telefonu kesin, Köpeği havlatmayın arkasında sulu bir kemiğin, Piyanoları susturun, ve çalarken boğuk sesli davullar Tabutu çıkarın dışarı, gelsin yas tutanlar.
Uçaklara inleyerek daireler çizdirin göklerde Yazarken bu haberi, "O öldü." diye, Siyah fiyonklar takın beyaz boyunlarına güvercinlerin, Trafik polislerine siyah eldivenler giydirin.
O benim Kuzey'imdi, Güney'imdi, Doğu'mdu ve Batı'mdı, Çalışma haftam ve Pazar rahatımdı. Öğlem, gece yarım, konuşmam, şarkım; Sevgi sonsuza dek sanırdım, yanıldım.
Yıldızlar artık gereksiz, söndürün hepsini Ay'ı paketleyin, parçalayın Güneş'i Dökün okyanusu, süpürün ormanı Artık hiçbir şey güzelleştiremez hayatı.