Bölüm 424: Hayaletler Şehri
Başka bir öğrenci sordu: “Şef, nereye gidiyoruz?”
Qiurong Wanxue cevap verdi: “Gece Denizi'ne gidiyoruz. Yang Gece Balığı yakalayabileceğimiz tek yer orası. Bu yeri sadece geçiş için kullanıyoruz.”
“Haha, acele etmeliyiz!” Peng Zhuang bunu duyduktan sonra heyecanlandı ve uçabilmeyi diledi.
Qiurong Wanxue'nin Nekropolis'e ilk gelişi olmadığından Gece Denizi'ne gitmek için acele etmiyordu. Bu zamanı Peng Zhuang ve diğerlerinin ufkunu genişletmesi için harcamak istiyordu.
Belli bir sokakta arıtılmış yeşim ile satış yapan bir genç adam buldular.
Peng Zhuang gelip sordu: “Nekropolis ticaret için Yang Gece Balığı kullanmıyor mu? Neden arıtılmış yeşim kullanıyorsun? Ne satıyorsun? Bir bakayım.” Bunu dedikten sonra tezgahtaki eşyalara heyecanla baktı.
Aşırı istekli oluşu genç adamı kızdırdı: “Ben bir hayalet değilim, ben bir insanım. Hayır, ben bir Hayelet Irkı üyesiyim!”
Güçlü cevabı Peng Zhuang'ı ürküttü. Hızlıca İlahi Bakışını açtı ve bu kişinin gerçekten bir hayalet olmadığını fark etti.
Peng Zhuang hemen özür diledi: “Ahh, benim hatam. Senin bir hayalet, hayır bir duygu olduğunu düşünmüştüm...” Bunu dedikten sonra hemen oradan uzaklaştı.
Grubun içinde sessiz kalan Li Qiye, Peng Zhuang Nekropolis hakkında çok az şey bildiği için gülümsedi.
Ancak bu onların suçu değildi. Kar Gölgesi Kabilesi sadece küçük bir kabileydi. Kabiledeki sıradan öğrencilerin Nekropolis'e gitme şansı olmadığından bilgi eksikliği anlaşılırdı.
Qiurong Wanxue hatırlattı: “Buraya ticarete gelen birçok yabancı var. Sadece hayaletler değil birçok genç gelişimci de burada bulunuyor. Bundan sonra karşınızdakine bakarken İlahi Bakışınızı kullandığınızdan emin olun.”
Bir kadın öğrenci titredi ve sordu: “Oh anlyorum, onlar hayaletler ile birlikte yaşamaktan korkmuyor mu?”
Şehrin vatandaşları yaşamsız duygulardı. Buranın bir hayalet şehirden farkı yoktu. Bu düşünce bile yeterince ürperticiydi.
Qiurong Wanxue onları uyardı: “Onları provoke etmediğiniz sürece Nekropolis'in hayaletleri size karışmaz. Bu hayaletler ile düşman olanların sonu iyi olmayacağı için bunu yapmamanız daha iyi olur.”
Qiurong Wanxue oldukça haklıydı. Buradaki ziyaretçiler ya eğlence ya da ticaret için burada olduklarından hayaletler ile uğraşmalarına gerek yoktu. Bazılarının Nekropolis'in hayaletleri ile ticaret yapmaya ihtiyacı olduğundan birçok ziyaretçi onlarla sorun yaşamak istemiyordu.
Başka bir neden ise bu hayaletlerin düşmanı olanların Nekropolis'ten ayrılmasının zor olmasıydı.
Qiurong Wanxue, Li Qiye ve diğer altısına etrafı gezdirerek iki günde Gece Denizi'ne ulaştırdı.
Eğer birisi Nekropolis'te bir başarı elde etmek istiyorsa şehirde bir şey almak için gerekli olan Yang Gece Balıkları'nı avlamak için Gece Denizi'ne gitmesi gerekirdi. Yang Gece Balığı sadece Gece Denizi'nde bulunurdu.
Daha doğrusu Gece Denizi devasa bir göldü. Gece Denizi önünde duran kişilere oldukça ürkütücü bir his veriyordu.
Su zifiri karanlıktı ve soğuk, karanlık bir hava yayardı. Sanki her an insanları yutabilecek ağzı açık bir iblis gibiydi.
Ancak Gece Denizi'ni gören altı genç korkmak yerine heyecanlandı ve peng Zhuang konuştu: “Gece Denizi, şimdi sana atlıyorum!” Tüm yapmak istediği oraya dalıp Yang Gece Balığı yakalamaktı.
Qiurong Wanxue hemen onları durdurmak için ağır şekilde bağırdı: “Aptallık etme! Gece Denizi'ne girdiğinde kaçamazsın, mezarın bile olmadan ölürsün.”
Bu sözler gençleri ürpertti ve hemen korkudan duraksamalarına neden oldu. Bir öğrenci sordu: “Gerçekten mi?”
Qiurong Wanxue onları tekrar uyardı: “Gece Denizi son derece tehlikelidir. Erdemli Örnekler bile girdiğinde çıkamaz.”
“O zaman nasıl Gece Balığı yakalayacağz?” Peng Zhuang sordu.
“Bir kayık bulmamız gerek. Gece Denizi'ne girmenin tek yolu bu.” Qiurong Wanxue devam etti: “Onlardan biri olmadan Gece Denizi'ne girmek intihardır.”
Iyi gözlere sahip bir öğrenci limanda bir tekne gördü ve bağırdı: “Orada!”
Ancak daha tepki veremeden bir düzine genç adam gemi ile Gece Denizi'ne girmek için çoktan açılmıştı.
Qiurong Wanxue onları birkaç tekneye götürdü ama bu teknelerin hepsi başkaları tarafından rezerve edilmişti.
Her bir teknenin bir kontrolcüsü vardı ama garip olup gençleri şaşırtan şey bu kontrolcülerin Nekropolis'deki hayaletlerden farklı olmasıydı. Bu kontrolcülerin bedeni zayıf bir kan enerjisi yayıyordu.
Gençler oldukça korkmuştu, bu kontrolcüler mezarlarından yeni çıkmış mumyalar gibi giyiniyordu. Özellikle de korkutucu bir enerji ile dolu olan gözleri başkalarının titremesine neden oluyordu.
“Bu kontrolcüler hayalet mi yoksa yaşayanlardan mı?” Peng Zhuang sormadan edemedi.
“Kimse bilmiyor. Bu tekneleri kullanabilen sadece onlar olduğundan kontrolcüler her zaman burada hazır durur.”
Kontrolcülerin bedenlerindeki hafif kan enerjisini fark eden bir öğrenci merakla sordu: “Onlar Nekropolis'deki hayaletler gibiler mi? Nekropolis'den ayrılamıyorlar mı?”
“Tam olarak öyle değil.” Oldukça iyi davranıp pek konuşmayan Li Qiye gülümsedi ve kafasını salladı: “Efsanelere göre buradan ayrılıp yenilmez olan bir kontrolcü var.”
“Nekropolis'den ayrılan mı?” Başka bir öğrenci şaşkınca sordu: “Bu doğru mu?”
Qiurong Wanxue Li Qiye'ye baktı ve konuştu: “Bu sadece bir efsane. O kişi Yer Altı Dünyası Geçiş Bataklığı'nın patriği ama bu sadece bir efsane ile sınırlı.”
Peng Zhuang kalçasını tokatlayıp konuştu: (Ç.N: Bir insan neden kalçasını tokarlar ki...) “Bu efsaneyi duymuştum.” Ardından heyecanla devam etti: “O Ölümsüz İmparator Ming Du! Onun Nekropolis'den geldiği ve bir kontrolcü olabileceği söyleniyor.”
“Evet o Ölümsüz İmparator Ming Du'ydu.” Qiurong Wanxue ekledi: “Ancak bu sadece bir söylenti. Yer Altı Dünyası Geçiş Bataklığı asla bu hipotezi kabul etmedi. Üstelik kontrolcüler bu yerden ayrılamaz. Bu duyulmamış bir şey!”
Ölümsüz İmparator Ming Du Ölümsüz İmparator Qian Li'den önceki imparatordu. Onun kökeni hakkında birçok teori vardı ama iki tanesi çok daha popülerdi. İlki imparatorun Yer Altı Dünyası Nehri'nin tekneci hayaleti olduğuyken diğeri Nekropolis'deki Gece Denizi'nden geldiğiydi.
İkinci teoriye göre o büyük bir talih elde ettikten sonra yaşama geri dönmüş ve Gece Denizi'nden ve Nekropolis'den kaçarak yenilmez bir imparator olmuştu.
Ama nereden gelirse gelsin bunlar kanıtlanmamış söylentilerdi. Buna ek olarak Ölümsüz İmparator Ming Du'nun mirası olan Yer Altı Dünyası Geçiş Bataklığı bile bu iddiaları reddediyordu.
Gelecek nesiller Ölümsüz İmparator Ming Du'nun Hayalet Irkı'ndan geldiğine inanıyordu ve onunla aynı nesildeki kişiler de bunu kabul ediyordu.
Qiurong Wanxue Li Qiye ve diğerlerine tekne bulmakta önderlik etti ama her zaman geç ulaşıyorlardı ve tekneler başkaları tarafından alınmış oluyordu.
Qiurong Wanxue bir süre düşündükten sonra Li Qiye'ye bakıp konuştu: “Daoist Yoldaşım Li, lütfen onları kollayın. Ben tekne bulmaya gideceğim.”
Peng Zhuang gibi enerjik bir gence kıyasla iyi eğitimli Li Qiye çok daha güvenilir olduğundan Qiurong Wanxue gençleri geçici olarak ona emanet etmişti.
“Endişelenmeyin, dönüşünüzü burada bekleyeceğiz.” Li Qiye gülümseyerek yanıtladı. Bu Peng Zhuang'a Asal Uğursuz Mezar hakkında daha fazla şey sorması için bir fırsattı.
Qiurong Wanxue Li Qiye'ye ve ardından da meraklı Peng Zhuang'ın grubuna baktıktan sonra hızla tekne bulmaya gitti.
Gittikten sonra Li Qiye hemen Peng Zhuang'a sordu: “Kardeş Peng, gece gördüğün devasa el hakkında ne düşünüyorsun?”
Başka bir öğrenci bir gülümsemeyle konuştu: “Kardeş Li gerçekten bu meseleyle ilgileniyor gibi görünüyor.” Li Qiye'ye karşı kötü hissetmiyorlardı, aksine ondan hoşlanmışlardı.
Li Qiye gülümsedi ve cevapladı: “O gün gece aniden çöktüğünde bu gerçekten beni korkutmuştu. Bu nedenle kardeş Peng'in devasa elden bahsetmesi oldukça ilgimi çekti.”
Beş öğrenci heyecanlandı ve hızlıca tartıştı: “Ben de neredeyse aklımı kaybediyordum. O olayın ardından şefin ve elderlerin bunun büyük bir olay olduğunu düşündüklerinden atasal bölgeye gittiğini duydum.”
“Gökyüzü aniden karardıktan sonra gerçekten devasa bir el gördüm. Her ne kadar bu kısacık sürese de benim hayal gücüm değildi.”
Aslında tek gören Peng Zhuang olduğundan çok az kişi ona inanıyordu. O anda şans eseri Asal Uğursuz Mezar'a doğru bakmıştı.
Li Qiye büyük bir ilgiyle sordu: “Bu nasıl bir devasa eldi?”
Peng Zhuang cevaplamadan önce dikkatle düşündü: “Hmm... Bunu nasıl anlatsam... O gerçekten büyük bir eldi. Sanki kendine has yeri ve göğü varmış gibiydi. Gökyüzündeki yıldızlar veya tamamen farklı bir dünya gibiydi. Yıldızları, ayı ve güneşi vardı... Sanki bizim göğümüzün yerini bu devasa el almıştı.”