18-19 Mart gecesi, New Orleans'ın tüm evlerinden, kulüplerinden ve restoranlarından caz sesleri duyulabilirdi. Beş gün önce, 13 Mart'ta, şehir polisi, oduncu ile imzalayan bilinmeyen bir kişiden bir mektup aldı. Mesajda, yasa koyma görevlilerinin tutarsızlığına boğuldu, dedektiflerin onu asla yakalayamayacağına dair güvence verdi, çünkü o hiç bir insan değil, “tam anlamıyla bir“ cehennemden iblis ”. Ayrıca mektubunda, katil 19 Mart'ta 00:15'te bir avlanacağından bahsetti ve nezaketle kendini baltasından korumanın bir yolu olduğunu söyledi: tek yapması gereken evde caz açmak oldu (kendisine caz müziği uzmanı olarak adlandırdı). Oduncu, o gece talimatlarını görmezden gelmeye cüret edenlerin evlerini ziyaret edeceğine yemin etti.
Ölümünden korkan New Orleans sakinleri, 19 Mart 1919 gecesi büyük bir caz konseri verdiler. Bununla birlikte, birkaç cesur ruh, gazeteye “oduncu” ya itiraz ederek not verdi; burada onu o akşam ziyaret etmeye davet ettiler ve hatta katilin kapıyı kırmaya çalışmaması için pencereyi açık bırakacaklarını söylediler. Bu gece şehirde tek bir saldırı olmadı.
Bilinmeyen manyak Orleans ve çevresinde neredeyse bir yıl boyunca “oduncu” olarak adlandırıldı. İlk cinayet 22 Mayıs 1918'de işlendi. Kurbanlar İtalyan Amerikalılar Joseph ve Catherine Maggio idi. Çift, çoğunlukla aynı evde yaşayan göçmenler olan evde yaşıyordu. Bölge, son derece elverişsiz olarak değerlendirildi, mafya tarafından kontrol edildi, polis, sökülmelerine tırmanmamaya çalıştı ve bu nedenle bu çeyrekte işlenen suçlar, herhangi bir kesinti olmadan soruşturuldu. Bazı nedenlerden dolayı, oduncu kurbanları arasında birçok İtalyan-Amerikalı vardı.
Maggio cinayeti taslağını
Eşleri Maggio'yla birlikte, Yusuf'un kardeşleri Jack ve Andrew da evlerinde yaşıyorlardı. Son ve ceset bulundu. Kendi yatak odasında bir ses duydu ve odaya girdiğinde, Joseph ile karısını yatakta kan bir havuzda yatarken gördü. Katherine'in kafası neredeyse vücuttan ayrıldı ve Joseph'in kafasında birden fazla yara vardı. Kardeşi hala hayattaydı, ama Andrew'un ortaya çıkmasından birkaç dakika sonra öldü. Olay yerine gelen polis, muhtemelen fail tarafından bırakılan kanlı kıyafetler buldu. Kendisi, görünüşe göre, olay yerinde temiz giyinmişti. Uzmanlar, saldırganın önce eşlerin boğazını kestiğini ve daha sonra bir balta ile birkaç vuruş yaptığını tespit etti. Silahı aynı yere fırlattı - polis kanlı bir ustura buldu. Andrew Maggio'ya ait olduğu ortaya çıktı. Genç adam gözaltına alındı ve karakola alındı. Davanın ana şüpheli Andrew oldu, ama ona karşı hiçbir kanıt yoktu, bu yüzden genç adamın yakında eve gitmesine izin verildi.
İkinci saldırı "oduncu" 27 Haziran’da işlendi. Sabahın erken saatlerinde, Polonyalı bir göçmen ve bakkal dükkanı sahibi olan Louis Bezamer'in ve metresi Harriet Lowe'nin yataklarında huzur içinde uyudukları sırada, bilinmeyen bir kişi eve girdi ve bir baltayla onlara saldırdı. Louis'i tapınakta bıçakladı ve Harriet sol kulağı vurdu. Çift, oldukça hızlı bir şekilde bulundu - sabah saat 7.00 civarında, kamyon şoförü, her zaman olduğu gibi malları almak için bakkal dairesi olarak da hizmet veren dükkana gitti. Louis ve Harriet hala hayattaydı. Hastaneye kaldırıldılar. Polis şüpheliyi hemen gözaltına aldı - saldırıdan sadece bir hafta önce bir işi olan Afrikalı-Amerikalı bir işçi olan Lewis Ubikon olduğu ortaya çıktı. Bilincine kavuşan Lowe, saldırganın bir melez olduğunu bildirdi, ancak kadın ciddi bir kafa travması nedeniyle ifadesi ciddiye alınmadı. Ubikon sorguya çekildi ve bir süre tutuklu kaldı, ancak sonunda delil yetersizliğinden serbest bırakıldılar. Harriet Lowe, başarısız bir operasyondan sonra hastanede bir süre öldü ve Louis Bezamer hayatta kaldı.
Delice bir "oduncu" nın elindeki bir sonraki kurban 28 yaşındaki Bayan Schneider olarak kabul edildi. Saldırı 5 Ağustos 1918 gecesi gerçekleşti. Dokuz aylık hamile olan Schneider kestirdi ve gece yarısından kısa bir süre önce uyandı. Karanlık bir figür gördü ve sonra bilinmeyen bir kişi ağır bir nesneyle birkaç kez vurdu. Saldırı silahı olarak başucu lambası kullanılmıştır. Kadının kafatası kesildi ama hayatta kalmayı başardı. Eşim Schneider gece yarısından sonra eve döndü ve doktorları çağırdı. Kız yardım aldığı hastaneye götürüldü. Sadece iki gün sonra sağlıklı bir bebek doğurdu. Polis eski suçlu James Gleason'u bir suç işlediğinden şüphelenmekle suçladı, ancak kanıt bulunmadığı için adam kısa süre sonra serbest bırakıldı.
Karikatür "caz oduncu"
Schneider'a yapılan saldırıdan sonraki 5 gün içinde yeni bir girişimde bulunuldu. Bu kez, Joseph Romano adında yaşlı bir adam acı çekti. Onunla evde yaşayan Niece, amcasının odasında bir ses duydu. Kızlar Joseph'i yerde kırık bir kafa ile buldu. Sadece pencereden dışarı çıkan saldırgana arkadan bakmayı başardılar. Siyah takım elbise ve şapka ile ağzına kadar koyu renkli, kilolu bir adamdı. Romano hastaneye kaldırıldı, ancak iki gün sonra adam öldü. Saldırı hakkında kısa sürede belli oldu ve kasaba halkı gerçek bir panik aştı. Polis, Orleans sakinlerinin "oduncu" kimliği hakkındaki varsayımlarını paylaştığı birçok ifade aldı. Bazıları civarda bir baltayla dolaşan belli bir kişiyi gördüklerini belirtti.
Yeni saldırılarda "oduncu" hakkında 7 ay duyulmadı - Mart 1919'a kadar, bilinmeyen bir adamın, göçmen Cortimiglia ailesinin evine girip Charles, karısı Rosie ve genç kızları Mary ile bir baltayla atladığı zaman. Komşu Cortimilla Yorlando Giordano çığlıkları duydu ve yardım etmek için koştu. Charles ve Rosie yaralandı, ama onları kurtarmayı başardı, ancak bebek Mary ambulans gelmeden öldü. Suç mahallinde bir silah buldular - kanlı bir balta. Charles hızla iyileşti, ancak Rosie hastanede çok daha uzun süre kaldı. Kadın bilinci yerine geldi ve ifade verdi. Komşusu Yorlando ve 18 yaşındaki oğlu Frank tarafından saldırıya uğradıklarından emindi. Her iki Giordano hemen gözaltına alındı. Charles, karısının net bir sebep duygusu olduğunu ve komşuların bununla hiçbir ilgisi olmadığını iddia etti. Yine de, suçlu bulundular. Frank asılarak ölüme mahkum edildi ve babası ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Ancak, cümle gerçekleştirilmeden önce, Rosie Cortimiglia kendi aleyhindeki ifadesini geri çekti. Her iki adam da serbest bırakıldı.
"Oduncu" saldırılarının haritası
10 Ağustos'ta, manav Steven Boc saldırıya uğradı. Adam ağır bir cisimle kafasına birkaç darbe aldı, ancak kaçmayı başardı. Bilincini kaybettiği ve kaybettiği bir komşunun evine girdi. Boca iyileşti, ancak saldırının hiçbir detayını hatırlayamadı. Oduncu, 3 Eylül’de, 19 yaşındaki kız çocuğu yalnız başına yaşayan Sarah Lohmann’ı yaraladı. Komşuları düzenli olarak onu görmeye geldi. Lohmann'ı yatağında bilinçsiz buldular. Kız kafatasını kesti, ama hayatta kaldı. Ön bahçede, polis kanlı bir balta buldu.
Oduncunun son kurbanının Mike Pepitone olduğuna inanılıyor. Adama ek olarak, karısı da evdeydi. Yatak odasında bir ses duydu ve odanın kapısını açtığında pencereden dışarı balta çıkmış bir adam gördü. Pepitone daha sonra hastanede öldü.
Ondan sonra, oduncu muhtemelen New Orleans'ı terk ederek buharlaştı. Polisin bazı ipuçları var. Manyağın, mağdurlara evlere, muhtemelen bir keski yardımı ile yaptığı kapıdaki küçük bir delikten girdiği veya menteşelerinden basitçe çıkardığı bilinmektedir. Saldırganın içinde gezindiği delik oldukça küçüktü. Bu şüpheli çevreyi daralttı, çünkü her yetişkin erkek orada sıkıştıramadı. Öte yandan, Roman'ın yeğenleri saldırganı “fazla kilolu” bir kişi olarak tanımladı.
New Orleans, 1910'lar
“Oduncu” nun İtalyan göçmenlere defalarca saldırdığı gerçeği, sadece bir tesadüf değildi. 1920'de adli bilim adamı Colin Wilson, belirli bir Joseph Momfr'ın katil olabileceği teorisi olarak doğdu. Gerçeklerden 1912'de sadece İtalyan çiftinin cinayeti hakkında bilgi toplamak mümkündü. Gazeteler, Momfr adında bir adamın suçu işlediğini bildirdi. Ancak, daha ileri gitmedi, Momfra'yı oduncuyla birleştiren başka bir kanıt yoktu. Neyse, New Orleans seri katilinin kimliği hala bilinmiyor.