Kıyas , Arapça qiyās , İslam hukukunda, hukuksal ilkelerin Kuran'dan ve Sünnet'ten (topluluğun normatif uygulaması) çıkarılmasına uygulanan analojik akıl yürütme. Kuran , Sünnet ve ijmāʿ (ilmi mutabakat) ile İslam hukukunun dört kaynağını ( uṣūl al-fıkıh ) oluşturur.
Kıyas ihtiyacı, Muhammed'in ölümünden kısa bir süre sonra, genişleyen İslami devletin Kuran ve Sünnet kapsamı dışındaki toplumlar ve durumlarla temas kurmasıyla gelişti. Bazı durumlarda ijmāʿ bir çözümü meşrulaştırdı veya bir sorunu çözdü. Bununla birlikte, çoğu kez, geçmiş uygulamalar ve inançlarla analoji temelinde yeni inanç ve uygulamaları çıkarmak için kullanılırdı.
Müslüman âlimler, kıyasları, orijinal yorum ve düşünce olan genel içtihat kavramının belirli bir varyantı olarak görürler . Bu aynı zamanda , geleneksel otoriteler tarafından fazlasıyla keyfi olarak eleştirilen kısalıkların öncüsü olan ray, kişisel düşünce ve kanaatle de ilgilidir .