Bugün hayatta kalabilmemiz, uyanık kalma, yeni fikirlere uyum sağlama, uyanık kalma ve değişimin zorluğuyla yüzleşme becerimize bağlıdır. “-Dr. Martin Luther King, Buradan Nereye Gidiyoruz
"Bu bir son değil. Sonun başlangıcı bile değil, ama belki de başlangıcın sonu. " -Winston Churchill
Bölünme ve anayasal özünün aşınmasıyla kuşatılmış bir ülke için, Derek Chauvin davasında George Floyd'un öldürülmesi nedeniyle verilen kararlar özlem duyduğumuz kurtarıcı an, tabii bir değişiklik, olasılığın geri dönüşü gibi gelebilir. ve söz veriyorum. Amerika'nın giderek tanınmayan, yabancı, distopik bir versiyonuna doğru sarmalayan bir ülkeyiz. Günlük haberleri izlemek sadece bizi daha sersemlemiş, şaşkın ve normale dönme konusunda umutsuzca umutlandırmaya hizmet ediyor.
Ama bizi buraya getiren şey "normal" değil mi?
Tarihimize dair net bir bakış açısı olmadan, sosyal söylemimiz ve politikamız, birçok iş yeri, yasama müzakereleri ve tabii ki adalet sistemimiz aracılığıyla yayılan yıpratıcı ve zehirli ırkçılığın ne kadar olduğunu kavramak mantığını zorlayabilir. normal." George Floyd, Breonna Taylor, Sandra Bland, Ahmaud Arbery, Trayvon Martin, Adam Toledo, Dante Wright'a ne oldu? Onlar "normal" in kurbanlarıydı.
Harvard'ın THChan Halk Sağlığı Okulu tarafından 2013-2017 arasındaki verilere dayalı olarak yayınlanan 2020 araştırmasına göre, Siyah Amerikalıların, erkeklerin ve kadınların polis tarafından öldürülme olasılığı 3,23 kat daha fazladır. Siyahların Polis Tarafından Öldürülmesi Beyazlardan Üç Kat Daha Fazla Olabilir . Bu istatistikler, eylemleri veya eylemsizlikleri, bir kutuda sevdiklerine geri dönmelerine neden olan çılgınlığı hiçbir zaman haklı gösteremeyen veya rasyonelleştiremeyen gündelik profesyonel insanların başına anlatılamaz olanın nasıl olduğu konusunda bizi aydınlatıyor.
Bu istatistikler bize PricewaterhouseCoopers'ın Botham Jean'ın dairesinde nasıl ölü dondurma yediğini gösteriyor. Bu istatistikler, Louisville Üniversitesi Sağlık Merkezi'nden gelecek vadeden bir hemşire ve EMT'nin, kapıyı çalmama emriyle yaptığı bir hata nedeniyle iş yerinde uzun bir gün geçirdikten sonra dairesinde nasıl öldüğünü ortaya koyuyor. Bu istatistikler, Teksas'taki tarihi bir siyah kolejinde yeni bir yönetim işine giden Sandra Bland'ın rutin bir trafik duruşu sırasında nasıl öldüğünün olasılıksızlığına ilişkin bağlam sağlıyor.
Bu "rutin" kelimesine karşı dikkatli olmalıyız. Ebeveynlerinizin ve mahallenizin size sağlamaya çalıştığı korumalı balon dışında, Siyah deneyimiyle ilgili hiçbir "rutin" hiçbir şey olmadı. Rutin, kim olduğunuza bağlı göreceli bir terimdir. Polisin dahil olduğu “rutin” herhangi bir şey söz konusu olduğunda bakış açısı, sözlüğü ve angajman kurallarını değiştirir.
Siyah meslektaşlarınız işyerine girdiğinde veya işyerinden çıktığında, “rutin” hayatlarını tehlikeye atan bir tehdit olabilir. Bir şirket gezisine gittiklerinde veya profesyonel bir konferansa katıldıklarında, “normal” tehlikeli olabilir. Amerikan Barolar Birliği'ne ev sahipliği yapan ve kongrelerin yanı sıra profesyonel toplantılar için popüler bir site olan Chicago şehrinde, Harvard araştırmasına göre siyahların polis tarafından öldürülme olasılığının% 650 daha yüksek olduğu bulundu.
Bu ırkçı normalle ilişkili şiddet sadece fiziksel değil, duygusal. Bu profesyonel. Ekonomiktir. Bilinçsiz önyargı, mikro saldırılar, ücret eşitsizliği aynı şiddet ve eşitsizlik ağacının meyveleridir. Terminolojiye istediğimiz kadar şeker katabiliriz ama gerçek acı ve çirkin.
Çevrimiçi haber sitesi The Undefeated ve Kaiser Family Foundation tarafından 2020 yılında yapılan bir anket, 10 Siyah Amerikalıdan 7'sinin bilinçsiz önyargının yaşamlarında sistemik ırkçılık veya bireysel ayrımcılıktan daha önemli bir engel olduğuna inandığını ortaya koydu. Bunu bir düşün.
Bilinçsiz önyargı, iyi niyetli ve iyi huylu, kurt kılığına girmiş bir koyunla eşdeğer değildir. Hayır, koyunlara hakkı olan tek kişinin kendisi olduğuna inanan, dostça bir gülümsemeye ve sıcak tokalaşmaya sahip kurt kılığına giren kurttur.
Center for American Progress'e göre, Siyahları ve diğer beyaz olmayan insanları anlamlı bir ilerleme şansı olmayan en düşük ücretli işlere indirerek ve Adil Çalışma kapsamında asgari ücret gibi hükümet korumalarından dışlanan, kölelik sonrası Amerika'yı tanımlayan mesleki ayrımcılık. Standartlar Yasası hala var. Jim Crow'un gagalama düzeni ayak izi bırakmaya devam ediyor.
Merkezin 2019 istatistikleri, siyahların ve renkli insanların, çoğu zaman göçmenlerin, en düşük maaşlı yerel, kırsal ve fast food ve perakende işçileri, temizlikçiler, dadılar, bagaj görevlileri, taksi şoförleri gibi hizmet mesleklerinde kaldığını gösteriyor. Çiftlik işçilerinin yüzde 58'i hala Siyah ve beyaz olmayan insanlar, 100 yıl önce de bir statüko. Hizmetçilerin ve ev hizmetlilerinin yüzde 70'i Siyah veya beyaz olmayan insanlardır. Havalimanındaki bagaj taşıyıcılarının yüzde 74'ü Siyahlar ve renkli insanlar. Sistemik Eşitsizlik ve Ekonomik Fırsat
Bu arada, yönetici rollerinde yüksek ödeme yapan, zenginlik yaratan pozisyonlar, renkle ilgili olarak hala pratik olarak sınırsızdır. Fortune 500 CEO'larının yalnızca yüzde 1'i Siyah.
Onları bir yandan sayabilirsin.
Amerikalılar olarak kim olduğumuza dair gerçeklik duygumuzu ve kolektif psikolojimizi şekillendiren bir endüstri olan reklamcılık endüstrisi, azınlık yetenekleriyle ünlü bir şekilde karşıttır. Bu, sektördeki profesyonellerin yalnızca yüzde 6'sının Siyah profesyoneller olması (1975'ten bu yana yalnızca yüzde 1) ve yüzde 8'in Latin profesyonelleri olması gerçeğiyle açıklanmaktadır.
Hukuk mesleğinde, büyük kurumsal firmalar işe alma konusunda eşit derecede korkunç bir sicile sahiptir. Irksal yetenek açığı sarsıcı. Azınlık Kurumsal Danışman Derneği ve Vault tarafından yapılan 2019 yılında yapılan bir anket, Siyah avukatların iştiraklerin yalnızca% 4,83'ünü ve bu firmalardaki öz sermaye ortaklarının yalnızca% 1,94'ünü oluşturduğunu gösterdi. Anket, tam tersine, büyük şirketlerde iştiraklerin% 73.38'ini ve öz sermaye ortaklarının% 89.87'sini Beyaz avukatların oluşturduğunu gösterdi.
ABD Devre hakemleri arasında, tüm oturum hakemlerinin yüzde 80'i Beyazdır. Herhangi bir federal devre bankasında Amerikan Kızılderili yargıçları yok. Ceza davalarına başkanlık eden yerel bölge mahkemesi yargıçlarının yüzde 71'i Beyaz. Ülkemizde adaletin bekçisi olan hukuk mesleği, çeşitlilik ve profesyonel dürüstlüğe ve pro bono çalışmaya yönelik kapsamlı taahhütlere rağmen amansız ve kayıtsız şartsız ayrılmıştır. Bu normal. Hukuk Mesleğinde Yetersiz Temsil Edilen Siyahlar .
Mesleki fırsat ve sosyal saygıdaki bu kökleşmiş ırksal boşluklarla, ceza adaleti sistemimizdeki eşitsizlikler şaşırtıcı değil. Ayrıca Payscale'e göre Siyahların, Beyaz akranlarıyla hiçbir düzeyde ücret eşitliği sağlayamayan tek ırksal etnik grup olması şaşırtıcı değil.
Bu rahatsız edici bulgunun daha fazla teyidi, McKinsey and Company tarafından sağlanmıştır. Toplu işe alma, terfi ve ödeme verilerinin değerlendirilmesine dayanarak, McKinsey ve Company, Siyah-Amerikalıların özel sektördeki Beyaz meslektaşları ile ücret eşitliğine ulaşmasının 95 yıl alacağı sonucuna vardı. Siyahlar, Ücret ve Promosyonlar için Mesleki Eşitlikte Geride Kaldı . 400 yıl sonra, geriye sadece bir yüzyıl kaldı.
1899'da WEB Dubois bir keresinde Amerika'daki Siyahların refahı söz konusu olduğunda "örneğin, medeni insanların tarihinde, insan ıstırabının bu kadar tuhaf bir kayıtsızlıkla görüldüğü birkaç başka vaka olduğunu" belirtmişti. 100 yıldan fazla bir süre sonra, George Floyd'un ölümünde tanık olduğumuz şey tuhaf bir kayıtsızlıktır.
Bu "tuhaf kayıtsızlık", işveren ne kadar saygın olursa olsun, istisnai bir şekilde yeterliliğe sahip olsa bile, birçok Siyah profesyonelin işyerinde bir dizi rolde deneyimlediği şeydir. Geçen yaz, sosyal medya bu deneyimleri paylaşan referanslar ve makaleler ile doluydu.
Sistemik ırkçılığın görünmez eli, Dubois'nın sözünü ettiği "tuhaf kayıtsızlık" dır. Irksal olarak adaletsiz davranışların ahlaki tehlikelerine karşı kör bir nokta ve sabit bir küçümseme yaratır. Yapısal bir temelde, menkul köleliğin bir kalıntısı olan bu kayıtsızlık, etten kemikten insanları hayalleri, umutları ve onları seven aileleri, hareket eden bir kural hedefiyle oynamaya çalışan Amerikalıları, soyutlamalar ve hedeflerden biraz daha fazlasına dönüştürdü. .
Şimdi, ırk meselelerine yönelik bu tuhaf kayıtsızlık, insan hayatına ve genel olarak sivil topluma karşı şok edici bir kayıtsızlığa dönüştüğüne göre, her hafta beklenmedik şiddeti içeren bir son dakika haberi daha öğreniyoruz gibi görünüyor. Sosyal medya sayfalarımızda veya TV ekranlarımızda, yüzyıllardır kontrol edilmeyen yetkiler ve marjinal hesap verebilirlikten beslenen çirkin, çirkin bir öfkenin kurbanı olan masum insanlar ve topluluklar hakkında endişe verici güncellemeler yanıp sönüyor.
Her nasılsa, bu durumlarda Boulder'dan Indianapolis'e kadar şehirlerde polisin tepkisi susturuldu ve kısıtlandı. Saldırıya uğrayan silahlı adamların uzaklaştığını görüyoruz. Polis memurunun eylemlerini tesadüfi, cinsiyet eklemeden kaynaklanan bir hata ve akla gelen diğer gaslighting taktiği olarak tanımladığını görüyoruz. Bu sırada oyuncak tabancalı 13 yaşındaki çocuklar vurulur.
Millet olarak değişme kapasitemiz var mı?
Çok fazla yanlış başlangıç oldu. Ancak Hope, pandora'nın kutusundan çıkıp kurtulma vaadini sunması gibi, belki de Floyd ailesine verilen adalet göz önüne alındığında, çoğumuzun inanmaya can attığı değişimin mümkün olduğuna inanıyoruz. Belki de ülke olarak yeni bir hikayenin ilk bölümünü yazmaya doğru ilerliyoruz. Kurucumuzun demokrasi vizyonu, büyük ülkemizi ileriye taşıyacak daha mükemmel bir birlik için çalıştığımız sürece, onu seçtiğimiz gibi ayarlamamız için her zaman yeterli esnekliği sağladı.
Geçen yıl yaşanan her şeyin ışığında, daha parlak bir ufuk, bölünme çamurunun yükünden kurtulmuş daha iyi bir demokrasi için müzakere etme fırsatımız var. Ancak, Chauvin duruşmasında yer alan karar veya bizi değişim arayışında birleştiren doğru düşünme türü gibi doğru teşvikler olmadan (söz konusu olana bağlı olarak) iş önemli olamaz veya bizi hedeflediğimiz yere taşıyamaz. .
Dünya izliyor. Ve bizim yaptığımızla aynı soruları var. "Gerçek" Amerika'yı tanımlama gücüne kim sahip? Bugünkü yolumuzda ısrar edersek ülkemiz ne olacak? George Floyd kararı, sonunda sayfayı çevirdiğimiz anlamına mı geliyor?
Robert Kennedy bir keresinde şöyle demişti: “Gelecek, bugünden memnun olanlara, ortak sorunlara karşı ilgisiz olanlara ve benzer şekilde hemcinslerine ait değildir. Daha ziyade vizyonu, mantığı ve cesareti Amerikan toplumunun ideallerine kişisel bir bağlılıkla harmanlayabilenlere ait olacaktır. " Derek Chauvin davasındaki jüri üyeleri - 6 Beyaz, 4 Siyah ve 2 Çok Kültürlü Amerikalı - bunu yaptı.
Aynısını yapabilir miyiz? Nasıl ortak bir zemin buluruz? O olmadan anlamlı bir değişim mümkün değildir.
Duruşmanın jüri üyeleri vatandaş olarak bağlanan yabancılardı. Ve cesaretli ve yürekli vatandaşlar olarak demokrasi ve onun idealleri için ortaya çıktılar. İyileşmeye ve ümide ihtiyaç duyan yaralı, üzülmüş ve korkmuş bir Amerika'da yeni bir normal vaadiyle ortaya çıktılar.
Darnella Frazier adında 17 yaşındaki cesur bir kız gibi kahramanlar ve özgürlük savaşçıları için ortaya çıktılar ve gelecekler için ortaya çıktılar. Arkadaşların ve ailelerin paylaştığı ve keyfi ırk çizgilerini aşan sevgi için ortaya çıktılar. Doğamızın daha iyi melekleri ve sebepsiz yere hayatı sona eren bir adam için ortaya çıktılar.
Ortaya çıktılar çünkü Amerika'da siyahların yaşamları da önemli. Hepimizin buna gerçekten inanma zamanı.
Dünkü gibi destansı, tarihi anlar ilerlemeyi sürdürmez, ancak bize kendi yolumuzla işleri daha iyi hale getirmek için çalışabileceğimizi hatırlatırlar. Kendi yolumuzla adalet, adalet ve eşitlik fırsatına yükselebilir ve değişiklik talep edebiliriz. Tekrar, tekrar ve tekrar. Cesaretle ve yürekten. Birinin hayatı buna bağlı olabilir.
###
Sadece kariyerinizi raydan çıkarmak için sizi işe alan liderlik ile başarı için çok az standartlaştırılmış bir şablona sahip olan veya hiç olmayan bir pozisyon arasında - Çeşitlilik Baş Sorumluları (CDO'lar), ince buz üzerinde kalan deneysel bir yönetici sınıfıdır. Yaklaşık 20 yıl önce bir çeşitlilik firması kurdum, bu yüzden dünya çapındaki tüm sektörlerde ve sayısız endüstride çeşitlilik departmanlarını denetledim, gözlemledim ve kurdum.
*Bu makaleye, kalbimin Ukrayna'daki tüm insanlara attığını söyleyerek başlamak istiyorum. Tek bir kişi bile bomba korkusu ve yaklaşan ölüm korkusuyla evinden kaçmayı hak etmiyor.
Bu makalenin bir okumasını dinleyin: ❖ Tüm yaşamları boyunca çok önemli bir şey hakkında yanlış yönlendirilmiş kahramanlar hakkında hikayeler nesillerdir kültürümüzde ortaya çıkıyor ve bu güne kadar gişede izleyicileri memnun etmeye devam ediyor. Yoksul gerçekten bir prensti.
Bu ay tüm yeni abonelerimize ve yazarlarımıza sıcak bir karşılama; sürülerinizde ortaya çıkıyorsunuz ve bunun için size teşekkür ediyoruz. Burada harika bir topluluk oluşturuyoruz ve yorumlarınızı ve makalelerinizi okumak harika.
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.
Sathya Krishnan Suresh, Shunmupapriya P Bu yazıda, stili ve içeriği iki ayrı görüntüden gelen yeni görüntüler oluşturmak için kullanılabilecek bir yöntem olan “Nöral Stil Transferi” adlı ilginç bir konuyu tartışacağız. Bu makale Leon A Gatys ve arkadaşlarının A Neural Algorithm of Artistic Style (Sanatsal Stilin Sinirsel Algoritması) temel alınarak hazırlanmıştır; burada yazar, Evrişimsel Sinir Ağı (CNN) katmanlarını kullanarak yeni bir görüntünün oluşturulması hakkında ayrıntılı bir açıklama sunar.