Başkalarını nasıl affedeceğinizi bilmenin faydaları
Bağışlamanın faydaları çoktur, ama hepsinden daha iyisi iç huzur ne elde edilir Birçok hastalıklar, rahatsızlıklar ve depresif devletler kökenleri kızgınlık içindedir. Ve mantıklıdır, çünkü iyileşmemiş ruh yaraları çoğu zaman bedensel yaralardan daha acı verici ve karmaşıktır.
Kendimizi affet
Suçluluk ve affetme hissi yakından ilişkilidirler. Kendi eylemlerinin farkındalığı olan herkes, belirli düşünceler, tutumlar veya uygun olmayan eylemlerden sonra suçluluk duygusuna yakalanır (ve ele geçirilmesi gerekir). Kızgınlığa sahip yaşam zor olduğu gibi, suçluluk duygusuyla da ileri gitmek zor. Suçluluk duygusu, kendimizi affedilmemize izin vermeyip affedileceğimizi kabul etmemekle ilgilidir. Belli bir gurur dozunu ve otantik ve özgür olmanın derin ve anlaşılmaz bir korkusunu gösterir.
Çözüm basit. Aynen küstahlığı eritmek zorunda olduğunuz gibi, diğerine affetmek yoluyla, suçluluk duygusunu çözmeniz, bize verdiğiniz affeti kabul etmeniz ve kendimizi nasıl affedeceğimizi bilmeniz gerekir. Aksi takdirde, işkence görmüş bir vicdan veya rahat ya da gevşek bir bilince varacağız.
Suçluluk duygusunun asıl çözümü affetmek, komşuya yol açan suçtan önceki gerçek tövbedir. Bu sürümlerin en büyüğüdür. Gerçek barış, huzur sağlanır. Ve, bir kez daha, bu bakış açısından en iyi perspektifleri, ileriye doğru hareket etmemizi ve önerilen amaca ulaşmamızı sağlayan temiz ufku görebiliriz.
Bağışlamanın özellikleri
Bağışlamanın gerçek olması için gerekenler şunlardır:
1. Hemen. Öfke az önce sona erer. Ne kadar uzun süre verilirse, affetmek için o kadar zorlaşır, çünkü zarar köklüdür ve ayrılmak istemezse, bizi aşındıracaktır.
2. Bütünlük. Rezervasyonları, her şeyi, hatta görünüşte affedilmez bile affetmek zorunda. Affetmeyen bir şey bırakırsak, barış ya da özgürlüğün gerçek bir niyeti olmadığı anlamına gelir. Bu durumda kendimizi ve vicdanımızı aldatmamız mümkündür.
3. Tekrarlama. Her zaman. Zor olacak, çok fazla zorluk bulacağız: yorgunluk, bize güleceklerini düşünerek (yine de yaralı gururun günaha geldiğini düşünerek), saf görüneceğimize inanıyor ... Bu tutum, saflıktan çok, sarkıklık, çünkü bu bir soru. uzun vadeli bir proje ve zafer her zaman, uzun vadeli bir bakış açısıyla, geleceğe göz kulak olacak şekilde düzgün davrananlar içindir. Çeşitli hakaretlere veya zaman zaman ve tekrar tekrar affetmek için güç gerekir.
4. Gerçekçi. Affetmek saf değildir. Suçun ne olduğuna nasıl bakılacağını bilmek zorundasın. Gerçek, teğetsel olarak değil cepheden görülür. Bu gerçekçilik, ilk önce muhtemel hafifletici veya hafifletici koşulları göz önüne alarak gerektirir. Daha sonra, zarardan nefret etmek, kötülük, haksızlık, ama her zaman saldırgana doğru yapılanma ile. Bir zamanlar “Suçtan nefret ediyor ve suçluya sempati duyuyor” dedi.
5. Mütevazı. Affetmek için temel şart. Gurur gerçekten affetmez ve eğer öyleyse affedilmesi otantik ve derindir.
6. Rahat Kırgın bir "zarif çıkış" aramaya hazır olmalıyız. Affetmeye ek olarak, davranışını düzeltmesi için ona yardım etmesi gerekir, böylece tekrar etmemesi ve hatta belki de bu şekilde ve uygun olmayan bazı diğer tutumları yönlendirmek için verdiği tanıklık sayesinde. Bu rahat yol, bazı davranış ve davranışlarımızı değiştirmek anlamına gelebilir, çünkü kaç tane suç aldığımızda diğerinin provokasyonunda yer almayacağız.
Ignacio Iturbe
tavsiye: Julio Lorenzo Rego, konferansın yazarı Sertleşmiş bir toplumda affetme terapisi.