Jian Yi, Ah Guo’ya küçük bir hikaye anlatıyordu. Fei Xiao, bu adam hakkında çok şey bilmediklerini fark edeli uzun olmamıştı. Jian Yi hikayesini bitirdiğinde, ilginin odağını tesadüfen Jian Yi’ye çevirmiş gibi yaptı.
“…Peki ya Xiong, sizin özel olarak sevdiğiniz bir içki var mı?” sesi kulağa hala cılız ve toy geliyordu.
Hemen sonra Ah Guo, Fei Xiao’yu destekledi. “Ah, evet. Muhtemelen birkaç gün boyunca sizinle olacağız. Ev sahibi olduğumuzdan ve artık arkadaş olduğumuzdan gerçekten de sevdiğiniz bir içki var mı?” diye merakla sordu. Ah Guo, önüne koyulan likörü yavaş yavaş içmişti, daha sonra başka zevklere kaydı. İçkinin ağırlığı hem boğazını yakıyor hem de göğsünün ortasını uyuşturuyordu. Bilmeden hafifçe çarkı keyif oldu.
Konuşurken, artık daha samimi görünüyordu.
Jian Yi, hafifçe şaşırdı ve parmağıyla yüzünü işaret etti. “Ben mi, bunu hiç düşünmemiştim…”
Jian Yi’nin düşünen sevimli suratına bakmaya devam ettiler. Daha deminki kadar usturuplu, sert ya da olgun değildi. Ancak üzerindeki ağırlık ve saf güç hala kendini koruyordu. ” Buradakilerden mi söz ediyorsun yoksa geldiğim bölgeden mi? ”
Sonra hızlıca kendine cevap verdi. “Bu saçma bir soruydu. Gerçekten diğerlerinden ayırabildiğim bir içki olsaydı muhtemelen şimdiye kadar aklıma gelmişti. Ama yine de sayacağım. Lianhua içkisini severim. Özellikle vanilyalı likörlü olanı. O ağzıma ılık ve koyu geliyor. Hem çiğnenmesi hem de yutulması gerekiyor gibi ve çok sarhoş olduğumda içkiyi çiğnemeye çalıştığımı söylerler.”
“Darı likörünü seviyorum. Ama kendi elimle yaptığımı tercih ederim. Şaraplarla da aram iyidir…”
Fei Xiao. “Daha önce çok sarhoş oldunuz mu?”
“Elbette. 32 yaşındayım, sorduğun şeyin mümkün olmaması daha tuhaf olurdu.”
” Jingdezhen’de her şeyi kutlayan insanlar vardı. Arkadaşlarım gerçekten de neşeli insanlardı. Ve haftada üç defa içerdik. Geceleri, işimiz erken bitmişse içerdik, ve sabahları henüz çalışmıyorsak, içerdik. Onun dışında, boş olan her günü aylaklık yaparak geçirirdik. Övünülesi değil ama eğlenceliydi. Bu içki toplantıları alkol eşiğimi epeyi yükseltti, ve bundan sonra, kolayca sarhoş olmak sadece maskaralık olurdu. Hehe, gerçekten onların diline düşmekten çok korkardım.”
Ah Guo. “Yani tam olarak ne kadar sarhoş oldunuz? Ben içtiğim zaman genellikle başım ağrır ve midemle ilgili sıkıntılar yaşarım. Yani sarhoş olduğumda etrafla ilgilenecek hiçbir şey yapmam mümkün olmaz.”
“Yapamayacağım şeylerin hepsini yaparım. Yaklaşık 5 defa kör kütük sarhoş oldum.”
“Yaptıklarınızı hatırlayabiliyor musunuz?” Merakla sordu Fei Xiao.
“Elbette, yani çoğunu.” Jian Yi hafifçe başını eğdi. Kendisine sorulan küçük sorulara cevap vermeyi çok sevmişti, ama ilgiyi üzerine alıp köşesine çekilen diğerlerini gözden çıkarmak istemedi.
“Aynı şekilde, Kıdemli ölümsüzün de çok içebildiğini biliyorum.” Da Fu keskin bakışlarını masadan alıp Jian Yi’ye sabitledi. Kirpikleri, fener ışıklarıyla teker teker seçilebilecek netlikteydi. Gözlerinin rengi, sallanan ateşle birlikte koyulaşıp açıklaşıyordu.
“Bunu nereden biliyorsun?” diye sordu Da Fu. Aklına, evine ilk geldiğinde gördüğü kavanozlar gelmişti.
Jian Yi sevimli bir şekilde gülümsedi ve başını hafifçe yana yatırdı. Gamzeleri küçük bir hareketinde derince çukurlaşıyordu. “Ben her şeyi hatırlarım.” Gülümsemesi genişledi. Burnu içkiden hafifçe kızarmıştı.
İşaret parmağıyla yanağını hafifçe kaşırken gözlerini kaçırdı. “Ama neden içtiğinizi bir türlü anlamıyordum. Yani, genel olarak içmek için bir nedene ihtiyaç olduğunu savunmuyorum, ama sizin etrafınızdaki hava…” Kısacık baktı ve Da Fu’nun yüz ifadesini kontrol etti. Okunaksız yüz ifadesiyle öylece oturuyor ve cümlesini bitirmesini bekliyordu.
Jian Yi’ de hızlıca konuştu. ” Sarmaşık gibiydi. İçen sizdiniz ama sarhoş olan yanınızdaki gibiydi. Çoğunlukla içen kişi açıklaşır ya da tamamen köşesine çekilip okunamaz olduğunu düşünür.Ya da tam tersi. Yine de her şey elle tutulacak kadar okunaklıdır. Ama siz… Sakince duruyordunuz, ve ne kadar açıksanız, o kadar açık olmaya devam ediyordunuz. Sadece bu günde, bu dakikada, içtiğiniz küçük içki bardağında varmışsınız gibi.”
Da Fu gözlerini kırpıştırdı. Jian Yi’nin neyden bahsettiğini biraz bile anlamamıştı.
Jian Yi de, söylediği her şeyin utanacak kadar anlaşılır olduğunu düşünmüştü. Da Fu’nun bir şey söylemesini beklemiyordu. Başını tekrar kaldırdı ve doğrulup duruşunu düzeltti.
“Peki ya siz, sarhoş oluyor musunuz?”
Da Fu’nun sert hatları hafifçe meydana çıktı. Muhtemelen düşünüyordu. Sonra bekletmeden hızlıca cevapladı. “Alkolü uyumak için kullanıyorum.”
Beyaz yeşimden elleri bardağına gitti ve porseleni dudaklarına doğru götürdü. Küçük bir yudum aldı, sonra düşünmeye devam etti.
Jian Yi, Da Fu’nun uyku sorunları çektiğini bilmiyordu.Daha çok sakinleşip, düşünmek için kullandığını düşünürdü. Onu birkaç defa görmüştü. Asil, dik ve yıkılmaz gözükürdü.
Da Fu’nun güzel sesi, tekrar masada yankılandı. Sesi ılıktı ve sakindi. Her ne konuşuluyorsa, alakasız olarak yatıştırıyordu. “Başkasıyla içtiğim zaman sarhoş olduğumu hatırlamıyorum. İçmemin nedeni bedenimi hafifleştirmesi. Böylece, daha kolay uyuyorum.”
Jian Yi başını yavaşça salladı. Uzun yıllardır tek başına olan bir adam kimseyle beraber içki sofrasına oturmamıştı. Üstelik kendi kendine içtiği zaman amacı sadece uyumaktı. Muhtemelen sarhoş oluyordu ancak bunu onaylayan kimse olmadığından dolayı bilmiyordu.
“Önceden,”
Jian Yi bir süre konuşmayınca, Da Fu “Önceden?” diye sordu.
“Önceden biriyle içmeyi sever miydiniz?”
Da Fu durdu. Sonra bakışları tekrar masaya indi. Hatırlamak için çabalıyor gibiydi. Hala aynı ifade ve aynı sesle cevap verebiliyordu. Duruşu aynıydı ve gözlerindeki bakış aynıydı.
Ah Guo merakla ölümsüzün yüzüne bakıyordu.
“Önceden, çok kişiyle içki içerdim. İçmeyi sevdiğim bir insan vardı… Bunu söylememe gerek yok, uzun zaman önce öldüğü için tanıyamazsınız.”
Ah Guo, hızla başını salladı. Ne diyeceğini bilemedi.
Sonra Fei Xiao, beceriksizce sordu. Hala Da Fu’ya bakamamasına rağmen oldukça cesaretli davranmıştı. “Neden sadece bir kişi Efendim?”
Da Fu, Fei Xiao’nun konuşmaya katılacağını tahmin etmemişti bu yüzden bir süre konuşmadı. Jian Yi ise soğuk görünen Da Fu’nun kesinlikle şaşırdığı için bu tepkiyi verdiğini anlamıştı. Biraz daha bekledi, ve Fei Xiao’ya endişelenmemesi için küçük bir el hareketi yaptı.
Sonra Da Fu, Jian Yi’ye bakarak cevap verdi. Aynı ikinci soruda olduğu gibi, her iki kişinin de yüzüne bakmamıştı. “Diğerleri içince tuhaf. Lei Bing, utanmazdı. Rüzgar Biçen Sanguan* her zaman konuşurdu, ve hep öfkeli göründüğünden sesi de azarlar gibiydi, başımı ağrıtırdı.”
–Sanguan FengLu’nun lideri.-
“Diğerleri de her zaman şikayet ederlerdi. Gülümseyerek dinleyen tek kişi, muhtemelen Ming Xia’olmalı.* Lei Lian, oldukça soğuktu ve aklından geçenleri konuşmayı reddedip her zaman başka şeylerle ilgilenirdi. Aynı Şimdiki Lei Bing gibi. İkiz gibiydiler. Şimdi de, aynı şekilde Lei Bing, Lei Lian’in izinden gidiyor.” Kaşlarını gerçekçi olmayan bir kırıklıkla çattı.
–Ming Xia, Xia Ji’nin klan lideriydi.-
-Lei Lian, Lei Bing’in kardeşi-
Mu Yang, Hem Lei Lian’in hem de Lei Bing’in adını duyduğunda isteksizce masaya doğru döndü. Jian Yi merakla Mu Yang’ a baksa da, Muhtemelen Da Fu’yu yine sert bir dille uyaracağını düşünüyordu.
Ancak bu sefer Mu Yang, merakla masaya dönmüştü. Karamsardı, öfkeli görünmüyordu. Gözlerini yukarıya kaldırmamış, kasveti merakla örtülmüştü. “Şu anki Lordun, eskisinden farklı olduğunu mu düşünüyorsunuz?” diye sordu yarım ağız.
“Mn.”
Mu Yang kaşlarını çattı, hala düşünceli görünüyordu.
“Ama benim sözüme güvenmek için bir nedenin yok. Ve iyi de olsa kötü de olsa, insan değişir.”
Mu Yang, bakışlarını hemen Da Fu’nun yüzüne sabitledi. Başını hafifçe iki yana salladı.Onu ölçüyor gibiydi. Sesi, doğası gereği meydan okuyormuş gibi vurguluydu. “Onun yanında uzun zamandır var değiliz. Söylediğin farkı nasıl anlarım?”
Ah Guo. “Gerçekten öyle mi düşünüyorsun Mu Yang?”
Fei Xiao ve Ah Guo, soğuk terler döküyorlardı.
Mu Yang, Lord Lei Bing’i savunmak yerine… Merakla sormuştu. Ters giden bir şeyler mi vardı? Mu Yang, her zaman hissederdi. Eğer şüphelendiği bir şey varsa… O zaman gerçekten de gizlenen bir şey vardı.
Mu Yang omuzlarını silkti. Masaya eğilmişti bu yüzden hafifçe doğruldu.
Da Fu ilgiden memnundu. Mu Yang’ın ona inandığını kavramıştı. “Bunu hissedersin. Merak etme. Her kötü adam eninde sonunda dikkatsiz bir harekette bulunur. Çünkü izlendiğini bilmeyecek kadar saf düşünceli ve yakalanmayacağını düşünecek kadar kendini beğenmiştir.”
Mu Yang gülümsedi. Kötü bir gülümsemeydi bu. Alayla gözleri kısıldı, Ardından tekrar çenesini avucuna bıraktı. “Bunu nereden biliyor olabilirsiniz? …Ben tahmin edeyim. Çünkü siz kötü adamsınız?”
Da Fu’nun gözleri de kısılmıştı. Ancak bir öfkeden çok eğleniyor gibiydi. Gözleri resmen gülüyordu. Bundan memnun göründü. Kendini saklamak için hiçbir zaman çaba sarf etmemişti.
Dili dudağının kenarına değerken, başını hafifçe geriye attı ve Mu Yang’a bakmaya devam etti.
Da Fu, “Ben her şeyi şeffaflıkla yaptım. Bu yüzden kötü adam ilan edilmem kaçınılmazdı. Gördüğün şeye kötü demen gayet doğaldır, bir yılana yılan dersin. Ancak ilk defa ben, o kötü adamlardan değilim. Ve bir ihtimal, Lei Bing de kötü adam değildir. Kapalı kapılar ardında çevrilen her şey kötülük müdür bilmem, ancak sır adı altında dönen bir çok şeyin iyi olmadığına bahse girebilirim Yang-er.”
Bunlar yıkıcı ve bir o kadar da iddialı sözlerdi!
Ah Guo şaşkınca izliyordu. Mu Yang uzağındaydı, ancak bir anlığına güldüğüne emindi!
“Açıkçası bu asılsız bir iddia olmalı. Şu an düşüncelerimizi paylaşıyoruz ancak, Mu Yang buna inanacak mısın?”
“Ben doğru ya da yalan olarak nitelendirilecek hiçbir şey söylemedim. Bu yüzden birine inanıp inanmadığını sormak oldukça aptalca, içkini içmeye devam etmeye ne dersin?”
Ah Guo rencide edildi. Ancak geri çekilmek yerine kıpırdandı. Ve sessizce devam etti. “Sonuçta Yi Bai’nin bir müridiyim efendim. Size saygısızlık yapmak gibi bir niyetim yok, ancak açıkça Lord hakkında böyle konuşmanıza müsaade edemem. Ben, minnetle büyüdüm. İyilik karşılıksız kalmaz, uzun zaman önce açlıktan ölmek üzere olan çocukları toplamasaydı muhtemelen ben de aralarında ölmüş olurdum. Bu yüzden, bana yapılan iyilikleri karşılıksız bırakamam. Lord Lei Bing hakkında konuşmanıza sıcak bakmıyorum.”
Da Fu gözlerini yuvarladı ve başını hafifçe eğdi. Mimikleri ve gözleri oldukça soğuk ve sıradan bakıyordu. “Ah Guo, mizacının bu kadar katı olduğunu bilmiyordum. Ve bir de, küçük ters pulunun* Lei Bing olduğunu…”
Not: Ejderhanın ters pulu onun zayıf noktası anlamına geliyor.
Ah Guo anında kızardı!
“Üzerinde bu kadar düşünmene gerek yok, sonuçta Lei Bing, muhtemelen iyi değildir. Gönül işleri falan? Bu yüzden biraz karamsar ve yalnız hissediyor olmalı. Sen neyden bahsettiğimi düşünüyordun ki?”
Ah Guo’nun kaşları utançla titriyordu.
Da Fu, bardağından gelişi güzel bir yudum aldı. “Bir de, bunun size iyilik olduğunu düşünmen gerçekten çok güzel. Neticesinde, sadece kaybettiği askerlerin yerini doldurmaya çalışıyordu ama, bir bakıma sizin açınızdan oldukça iyi bir şey yaptı. İyi dileklerinizi hak edecek kadar yüce gönüllü olması ne harika.”
Mu Yang tekrar ilgisizce başını çevirdi ve herkese sırtını döndü.
Ah Guo, resmen ateşe tutulmuştu ve söyleyecek tek bir kelimesi bile yoktu. Bu yüzden Da Fu’nun dediğini yapıp içki içmeye devam etti.
Fei Xiao, uzun bir sessizliğin ardından, Da Fu bardağını bitirinceye kadar bekledi. Ve bu imalı küçük uyarıları tekrar görmezden gelerek hiçbir şey olmamış gibi sohbete devam etmek istedi. Her ne kadar ortam tehlikeli de olsa, etraflarını saran dikenli sarmaşıktan çıkmanın bir yolu yoktu. Ve Her ne kadar, bunları konuşmak iyi de olmasa, yeni şeyler öğreniyorlardı.
İlk olarak Da Fu’nun kimseyi açıkça uyardığını görmemişti. O, daha çok izleyici olurdu. Her şeyi bilmesine rağmen sorulmadıkça cevap vermez ve bir oyundaymış gibi olaylara ayak uydururdu.
Ah Guo’nun üzerine biraz fazla gitmişti. Ve bunu bilerek yaptığı barizdi. Yi Bai’nin müritleri, Yun sektinden daha katı kurallarla yetiştirilirdi. Yapılan, konuşulan her şey rapor edilmeliydi. Bu yüzden, hafızaları kuvvetliydi. İşlerini incelikle yapar ve bunu kimseye hissettirmeden hallederlerdi.
Mu Yang, bir şeylerden şüphelendiği için bu konuşmaları görmezden gelebilirdi, ancak Ah Guo kesinlikle ispiyonlayacaktı.
Fei Xiao, bu konuşmanın bu masada kalacağına emindi. Sonuçta Mu Yang, Ah Guo’dan daha kıdemliydi ve tek sözü onu bin cehenneme kadar sürebilirdi. Rütbesi düşürülür ve daha da kötüsü, küçük bir bahaneyle Lord Lei Bing’i bile bilgilendirmeden atabilirdi. Mu Yang, her ne kadar başarılı ve arkadaş canlısı da olsa, asla arkadaşlarını gözden çıkarmak konusunda zorluk yaşamamıştı. Kesinlikle mantık adamıydı. Ve böylesi önemli bir konunun Lord Lei Bing’in kulağına gitmemesi için Ah Guo’ya çektirmekten çekinmezdi.
Bu yüzden Fei Xiao meraklıydı, ve kalbi adrenalinle hızla çarpıyordu.
“Klan Liderleriyle yakın olduğunuzu, muhtemelen kimse bilmiyordur efendim.” dedi Fei Xiao hayranlıkla.
“Eskiden, tanıdığınız her lord, general ve imparator.”
Fei Xiao şaşkınca döndü, aniden yapmıştı ve korkusunu hissedemeyecek kadar kadar heyecanlanmıştı. Da Fu göz ucuyla, küçük sevimli bir sincabı andıran büyük gözlerin sahibine baktı.
“İnanılmaz…”
Da Fu hayran bakışları görmezden gelip, içki şişesiyle Fei Xiao’yu ödüllendirdi, bardağına uzandı. “İster misin?” Fei Xiao kendini hafifçe geriye çekmişti, bu yüzden Da Fu istediğini düşünerek bir çırpıda boş olan bardağı doldurdu.
“Da Fu,” Jian Yi, alışkanlık gereği ismiyle seslendi. Da Fu ise doldurmayı bitirdiğinde aynı şekilde oturmaya devam etti. Elindeki şişeyi bıraktı ve soran gözlerle baktı.
Jian Yi, bu konuşmanın epey gerisinde kalmıştı. Uzun zamandır sesi soluğu çıkmamıştı.
“Bahsettiğin kişi,” çekingence sordu. Sesi bir anlığına tuhaflaşmıştı. Da Fu, büyük gözlerin altında bir çift kızarıklık fark etti.
“Mn?” merakla bekliyordu. O kadar dayak yedikten sonra, ve olan her şeyden sonra hiçbir şekilde hassaslaşmayan kişi birden kırılgan ve incinebilir görünüyordu.
Daha sonra Jian Yi, sormak istediği şeyin muhtemelen sorulmaması gerektiğini fark etti.
Geçmiş, verimsiz toprakların üzerindeki kalın kum tabakası gibiydi. Üzeri örtüldükçe yukarısı güneşten kavrulur ve aşağısı da soğuktan donardı. Anlamsız kum tepelerini eşelemek için hiçbir sebep yoktu. çünkü altında ve üstünde bulunacak olan hiçbir şey ne geçmişi değiştirebilirdi, ne de geleceğin şekillenmesini sağlayabilirdi.
Bir ihtimal Jian Yi, alacağı cevaptan korkacağını düşündü. Duymak istediği kelimeler, aynı zamanda duymak istemediği kelimelerdi. Bu yüzden isteksizce yutkundu. Ağzının içini yapışkan hissediyordu.
“Hiç, sanırım boş vermen en iyisi.” dedi yarım ağızla.
Da Fu hafifçe sallandı. Çok meraklı biri değildi. Israr etmenin anlamı yoktu.