Şimdi geriye dönüp baktığımızda, Onüçüncü Değişikliği gibi bir şeye ihtiyacımız olan modern bir Amerikalı için neredeyse şaşırtıcı. Birleşik Devletler hükümetinin bu ülkedeki köleliği yasaklamak için bu adımı atması gerektiği gerçeği ve herkes için bize, modern zamanlarda düşündüğümüz daha özgürleşmiş bir yolun yaşamın her zaman sadece birkaç yüz yıl önce göründüğü olmadığını söyler. Bu ülkedeki uzun yokuş yukarı mücadelenin ışığında siyah tarihin temsil ettiği, basitçe ifade eden bu basit ama güçlü değişikliğe tekrar bakmak faydalı olacaktır…
Ne kölelik ne de istemsiz kulluk, partinin usulüne uygun şekilde mahkum edileceği bir suç cezası dışında, Amerika Birleşik Devletleri içinde veya kendi yetki alanlarına giren herhangi bir yerde bulunamaz.
ABD anayasasında yapılan bu değişiklik, on dördüncü ve on beşinci değişikliklerle birlikte, Amerikan tarihinde medeni haklarla ilgili olarak bu toprakların temel hukukundaki en çarpıcı değişiklikleri temsil ediyor. Ve bu hükümlerin Amerika’nın ne olduğunun öz tanımına bu kadar gömülü olmasını sağlamak ve Abraham’ın köleliğin sınırlarımız içinde tekrar ortaya çıkma şansının olmayacağının garantisini vermek için güçlü ve cesur bir liderlik aldı.
Bu tarihin geçişinin hatırlanacağı tarih Değişiklik 8 Nisan 1864’dür. İç savaşın sonu ve güney yenilgiye uğradı, yeniden inşanın bu ulusu bir daha yapmak için uzun bir işe başlayabilmesi için hala kuzeyden ayrıldı . Bilgelik Başkan Lincoln harekete geçmek zorundayken, savaşın sesleri hala tüm Amerikanların kulaklarında tazeydi ve bu kanlı savaşın kazanımlarını göz ardı edilemez hale getirdi.
İç Savaşa kadar kölelik Amerikan yaşamının ortak bir parçasıydı. Tüm Amerikalılar, siyah ve beyaz, çoğu Amerikalı’nın bir insanın diğerine sahip olduğunu normal kabul ettiği bir zamana bakmak acı vericidir. Gelecek yıllarda sivil haklar ve eşitlik için büyük adımlar atılırken, siyah tarihte uzun boylu dururken, Afrikalı Amerikalıların insanlar gibi muamele görme hakkının bu çok temel restorasyonu, bu büyük vatandaşın tam vatandaşı olma yolunda temel bir başlangıç olmalıydı. topraklar.
Ve böylece, İç Savaş’ın silahları, yakın zamanda Kuzey’in zaferinin susturmasıyla, Başkan Lincoln, köleliği sonsuza dek geçmişte bırakacak bir şey yapmak için hızla hareket etti. İlk olarak, 1863 yılında, belirsiz şartlarla belirten bir Özgürleşme Bildirgesi yayınladı.
“Herhangi bir Devlette köle olarak tutulan veya bir Devletin belirlenmiş bir parçası olan herkes, daha sonra Birleşik Devletlere karşı isyan edecek olan insanlar o zamandan beri sonsuza dek özgür olacaklardır.”
Ancak, bu bildirinin gücüne rağmen, Lincoln, Özgürlük Bildirgesi’nin topraklarının geri alınamaz kanununu iyi niyetle göstermesi için Anayasanın değiştirilmesi gerektiğini biliyordu. Ve böylece, yasaların yapıldığını ve köleliğin bir daha asla Amerikan yaşamının ortak ve kabul edilen bir parçası haline gelmeyeceğinden emin olmak için kongre aracılığıyla On Üç Değişiklik’i savundu.
Bu önemli bir başlangıçtı. Ama hepimiz biliyoruz ki gerçek özgürlük hala önünde çok daha fazla savaşlar vardı. Ülkenin dört bir yanındaki köle sahipleri kölelerini serbest bıraktıklarında, her yerdeki Afrikalı Amerikalılar daha önce hayal ettikleri bir özgürlüğü biliyorlardı. Fakat bu gün devam eden eşitlik ve özgürlük için uzun bir yokuş yukarı mücadelede sadece bir adımdı.
Hepimiz Başkan Lincoln’ün vizyonuna, ileri görüşlü ve cesarete bakalım ve Amerikan toplumunu tüm vatandaşlar için, siyah, beyaz ve tüm ırklar, inançlar ve renkler için özgür ve eşit hale getirmenin yollarını bulmak için benzer vizyon ve cesaret vermemize izin verin. Bunu başarabilirsek, o zaman tüm erkekler için özgürlük arayışı içinde Başkan Lincoln’e katılmak için üzerimize düşeni yaptık.