İç Savaştan sonra Amerika Birleşik Devletleri'nde siyahların durumu
Köleliğin sona ermesinden bu yana siyahlara yönelik şiddette bir artışla karşı karşıya kalan Güney Amerika'daki siyahlar, kendilerini ve topluluklarını korumak için sıklıkla askeri güce başvurdular.
İç Savaş öncesinde savaşan kölelerin benzer çabalarıyla karşılaştırıldığında, siyahların sözde Yeniden Yapılanma (dönem) sırasındaki savunma çabaları. hikayeler ABD İç Savaştan sonra) daha büyük ve daha başarılıydı.
Bununla birlikte, beyazların sayısal ve askeri üstünlüğü ve ayrıca federal hükümetin savaşan Afrikalı Amerikalıların yardımına gelmekteki isteksizliği, siyahların direnişini tehlikeli bir girişim haline getirdi ve bu da kural olarak acımasız misillemeye yol açtı. ve siyahların ayrımcılığının ve haklarından mahrum bırakılmasının başlangıcını durduramadı.
1865'teki Birlik zaferinin bir sonucu olarak, savaştan aylar ve yıllar sonra Güney'i bir ırkçı şiddet dalgası süpürdü. Beyaz güneyliler siyah erkekleri dövdü ve öldürdü, siyah kadınlara tecavüz etti ve siyah toplulukları terörize etti.
Ku Klux Klan
En şiddetli siyah karşıtı örgütlerden biri, 1866'da Pulaski, Tennessee'de eski Konfederasyon askerleri tarafından kurulan gizli bir topluluk olan Ku Klux Klan'dı. Beyaz Kamelya Şövalyeleri ve diğer beyaz üstünlükçü gruplarla birlikte Ku Klux Klan, siyahların önemli bir azınlık olduğu bölgelerde en aktifti.
1868'den 1877'ye kadar, Güney'deki tüm seçimlere beyaz şiddet eşlik etti.
1866'da beyazlar, New Orleans ve Memphis'teki ırksal ayaklanmalar sırasında siyasi olarak örgütlenmeye çalışan düzinelerce Afrikalı Amerikalıyı öldürdü. İki yıl sonra, New Orleans'ta şiddet yeniden patlak verdi ve 1870'lerde Güney Carolina ve Alabama'da benzer isyanlar meydana geldi.
Yeniden yapılanma, ırksal gerilimleri artırdı. Siyah seçmenlerin ve yetkililerin görüntüsü, Güney'i "kurtarmak" için şiddetli çabalarını yoğunlaştıran eski Konfederasyonları çileden çıkardı. Ne Güney'de konuşlanmış küçük Birlik birlikleri birliği ne de Freedmen Bürosu (siyahların kölelikten özgürlüğe geçişini kolaylaştırmak için tasarlanmış bir kurum) bunu durduramadı ya da durdurmak istemedi.
Federal hükümet bölgeye müdahale etmeyi reddettiği için, güney eyaletleri siyah siyasi iktidarı ceza almadan yok etmeye devam etti. 1873'te, Yeniden Yapılanma döneminin en kanlı olaylarından birinde, Louisiana, Colfax'ta beyaz ırkçılardan oluşan büyük bir ordu yüzden fazla siyah milisi öldürdü.
İki yıl sonra, Mississippi yetkilileri, daha fazla katliama yol açan ve birçok siyahın eyaleti terk etmesine neden olan sözde "av tüfeği politikası"nı başlattı. 1876'da Konfederasyon gazilerinin bir grup siyah milisleri soğukkanlılıkla öldürdüğü Hamburg Katliamı, terör saltanatının acımasız doruk noktası oldu.
silâh
Yine de birçok Afro-Amerikalı, yeni edindiği bilgileri kullanarak beyaz terör karşısında pasif kalmayı reddetti. silâh toplu veya bireysel direniş için.
İç Savaşın sonu, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki siyah direniş tarihinde bir dönüm noktası oldu. Kölelerin silah sahibi olmaları yasaklandı, bu da kölelerin direnmelerini ve isyan etme olasılığını son derece zorlaştırdı.
Savaştan sonra, 13. ve 14. Anayasa Değişiklikleri köleliği sona erdirmek ve Afrikalı Amerikalıları Amerika Birleşik Devletleri vatandaşı yapmakla kalmadı, aynı zamanda silah taşımalarına da izin verdi. Güney'in her yerinde, Afrikalı Amerikalılar, beyaz yetiştiricilerin tüylerini diken diken eden tüfekler, pompalı tüfekler ve tabancalar satın aldı.
Louisiana kırsalındaki muhafazakar gazeteler, siyahların tarlalarda çalışırken bile gizli silah taşıma uygulamasından şikayet ettiler. Özellikle siyah erkekler için silah taşıma hakkı, yeni özgürlüklerinin önemli bir sembolü haline geldi. Azatlıların kendilerini ve ailelerini eski ustalardan koruma yeteneği, önemli bir psikolojik dönüşüm kaynağıydı. Onlar için vatandaşlığın anlamı, oy kullanma hakkının ve kendi topraklarını işleme yeteneğinin ötesine geçmişti.
Güney'in birçok yerinde, İç Savaş'ın eski siyah gazileri, topluluklarını Ku Klux Klan ve diğer terörist gruplardan korumak için paramiliterler kurdular. Siyah milisler, savaştan sonra beyazların başlattığı terör saldırısını tamamen durduramadı ve Colfax ve Hamburg katliamlarında olduğu gibi, militan direniş siyah savunucular için genellikle ölüm anlamına geliyordu.
İç Savaştan sonra siyah toplulukları birleştiren gayri resmi ağlar, kendiliğinden direniş eylemlerini teşvik etti. Bazen silahlı azatlılar, ırkçı meslektaşları tarafından tehdit edilen siyah politikacıların yardımına geldi. Diğer durumlarda, siyah topluluğun üyelerini Ku Klux Klan'dan savundular. Bu direniş biçimleri, en çok Afrikalı Amerikalıların çoğunlukta olduğu Güney bölgelerinde etkiliydi. Örneğin, Güney Carolina'nın ovalarında, büyük siyah topluluklar iyi örgütlenmişti ve ırkçı beyazların saldırılarını kolayca püskürtebiliyorlardı.
Güneyli beyazlar arasında, bu tür siyahi nefsi müdafaa atakları, İç Savaş öncesi köle ayaklanmalarının korkularını tekrarlayarak, derin siyah ayaklanma korkularını ateşledi. Savaştan sonra birçok güney eyaletinin yasama organları tarafından kabul edilen sözde "Kara Kanunlar", bu algılanan tehdidi ortadan kaldırmaya yönelik bir girişimdi. Bu yasalar öncelikle beyaz plantasyonlarda ucuz siyah emeği sürdürmeyi amaçlarken, aynı zamanda Afrikalı Amerikalıların kendilerini savunma yeteneklerini de sınırladı.
1866 Louisiana Yasası, siyahların işverenlerinin yazılı izni olmadan ateşli silah taşımasını yasakladı. Mississippi Yasası, siyahların silah sahipliğini tamamen yasaklayarak bir adım daha ileri gitti. Bazı bilim adamları, eski Konfederasyon devletlerinin, 1867'de gizli silah yasalarının geçmesiyle "kara kodların" kaldırılmasından sonra bu tür kısıtlamaları sürdürmeye istekli olduklarını öne sürdüler. Ancak, bu tür kuralların uygulanmasının zor olduğu kanıtlanmıştır.
Siyahların silah taşıma yetenekleri üzerindeki yasal kısıtlamalar başarısız olma eğiliminde olduğundan, çoğu güneyli beyaz, siyah militanlığı bastırmak için yargısız şiddete güvenmeye devam etti. Köle sonrası ayaklanmalarda olduğu gibi, direniş söylentileri, beyaz savaşçıların ayrım gözetmeksizin Afro-Amerikan evlerini aramaları ve silahlarını almaları için genellikle yeterli nedendi.
Eski köle sahiplerinin, kölelerin serbest bırakılır bırakılmaz binlerce beyazı öldüreceğine dair korkularına rağmen, çok az siyah misilleme çağrısında bulundu.
- Vladimir Zyryanov
- http://www.milwaukeeindependent.com/wp-content/uploads/2020/06/062020_VintageBlackLandOwners.jpg
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.