CALVARY CHAPEL TIMELINE
1927 (25 Haziran) Charles ("Chuck") Ward Smith, Ventura, California'da doğdu.
1946 Smith, California Los Angeles'taki LIFE Bible College'dan mezun oldu.
1947-1964 Smith, Foursquare Gospel Kilisesi'nde bakanlık görevinde bulundu.
1965 Calvary Chapel, California'daki Costa Mesa'daki bir karavan parkında kapanlar için küçük bir İncil çalışmasına başladı.
1968 Lonnie ve Connie Frisbee, Calvary Şapeli'ndeki personele Smith tarafından davet edildi ve Lonnie, karşı kültürdeki bireyleri uyarmaya başladı.
1968 Calvary Chapel, kültür kültüründen Hristiyanlığa geçiş yapanlar için bir yarı ev olan Mucizeler Evi'ni açtı.
1971 Frizbi ve Smith, özellikle kehanet ve glossolalia uygulamaları üzerindeki teolojik farklılıklardan dolayı yollarını ayırdılar.
1971 Smith, Marantha'yı kurdu! Müzik, bir Hıristiyan müzik kayıt etiketi.
1977 Calvary Chapel papazı John Wimber, Calvary Chapel cemaatlerinde ruhsal armağanların ifadesini vurgulayarak Calvary Chapel'deki Bağ Hareketi'ne başladı.
1978 Wimber, Frizbi'yi Vineyard Hareketi Calvary Chapel'e davet etti.
1982 Wimber'in Yineyard Hareketi, Bağ Kiliseleri Derneği adını alarak Calvary Şapeli'nden ayrıldı.
1993 Frizbi, AIDS ile ilgili komplikasyonlar nedeniyle vefat etti.
1996 Smith, Calvary Chapel Music plak şirketini kurdu.
KURUCU / GRUP TARİHİ
Chuck Smith, 1927'de California, Ventura'da Charles ve Maude Smith'in oğlu olarak dünyaya geldi. Smith'in babası Presbiteryen olarak yetiştirilmişti veannesi bir Baptist kilisesine gitti; ancak, her iki ebeveyn de yeniden doğmuş Hıristiyan oldu. Smith'in spinal menenjite yakalanan küçük kız kardeşinin yerel bir Pentekostal bakanı tarafından ölümün eşiğinden döndürülmesinin bir mucize olduğuna inandıkları şeye tanık olduklarında inançları güçlendi. Smith gençken çok atletikti ve hizmetle hiç ilgisi yoktu; aslında doktor olmaya karar vermişti. Bununla birlikte, yönünü çarpıcı bir şekilde değiştirdi ve yaz boyunca bir Hıristiyan gençlik kampına katılırken İncil okuluna kaydolmaya karar verdi. "Tanrı'nın beni Kendisine çağırdığını biliyordum ve reddedemeyeceğimi" hatırlıyor (Smith, Jr. 2009: 25). Daha sonra Uluslararası Foursquare İncil Kilisesi için bakanlık eğitim merkezi olan, Los Angeles, Kaliforniya'daki LIFE (Uluslararası Foursquare Evangelizmi Deniz Feneri) İncil Koleji'ne katıldı. Smith, eğitimini LIFE İncil Koleji'nde tamamlamasına rağmen, Foursquare Gospel mezhebinde her zaman kendisini yersiz hissettiğini bildirmiştir (Smith, Jr. 2009: 41).
Foursquare Müjde mezhebinde düzenlendikten sonra, Smith 17 yıl boyunca bakanlık görevinde bulundu. Olarak görev yaptı çeşitli derecelerde başarı ve tatminle bir dizi kilisede papaz. Başlangıçtan beri, Smith bir tür uyumsuzdu. Yöneticisinin kendisine “isyan ve büyücülük günahından” suçlu olduğunu bildirdiği bir olayı hatırlıyor (Smith, Jr. 2009: 131). Kendi hesabına göre (Smith 1981), Foursquare Gospel'deki hizmetinin sonuna doğru çok cesareti kırılmıştı: “Yenildim. Gençliğimin zirvesini çok fazla enerjimi kaybederek ve fikirlerimin çoğundan vazgeçerek geçtim. " Ayrıca mezhepsel yapının giderek daha fazla sınırlandığını gördü (Miller 1997: 32). Smith (2005: 17-18), mezhepten ayrılma dürtüsü olarak hizmet eden bir kilisede başlattığı bir deneyime işaret eder. “Geleneksel şarkı servisi, duyuru, dua ve vaaz biçimini daha gayri resmi bir toplantıya dönüştürmeye karar verdik. Yerel Amerikan Lejyon Salonu'nda ayin yapıyorduk. Bu yüzden erken geldikten sonra, eşim ve ben sandalyeleri arka arkaya değil, daire şeklinde düzenledik. İlahiyi kullanmak yerine, korolarda şarkı söylerken Rab'be tapardık. Sonra dua vaktine girdik. Ve bağlı olan birçok insan açılıp dua edebildi. Onlar için çok özel bir deneyimdi. " Kilise kurulu derhal Smith'e bu yeniliğe devam etmemesi gerektiğini bildirdi. “O anda buranın benim daimi hizmet yerim olmayacağını anladım” (2005: 19) hatırlıyor.
Smith daha sonra, 1965 yılında Smith'in evinde düzenlenen küçük bir İncil çalışma grubu olarak başlayan Corona Hristiyan Merkezini kurmak için kiliseden ayrıldı (Miller 1997: 32). Merkez büyümeye devam etti ve Corona Hristiyan Derneği haline geldi ve Smith'e mezhep bağlamının dışında ilk papazlık fırsatı sağladı. Aynı yıl Smith, Calvary Şapeli'nin başlangıcı olan California, Costa Mesa'daki yerel bir karavan parkında kapalı kapılar ardında küçük İncil çalışması için papaz olarak hizmet etmeye davet edildi. küçük bir grup bu noktada mücadele ediyordu ve Kutsal Ruh'un ziyaretini bildirdi: ”O, gelip papazın Chuck Smith'in kalbine bir yük getireceğini söyledi…. Tanrı kiliseyi kutsayacak ve radyoya gidecekti. Kilise aşırı kalabalıklaşacaktı…. Ve kilise tüm dünyada tanınır hale gelecekti ”(Miller 1997: 36; Smith 1981). Smith, Kutsal Ruh'un onunla iki yıl önce konuştuğunu ve benzer bir başarı mesajı aldığını bildirdi. Bu nedenle Smith, Corona Hıristiyan Derneği'ndeki görevinden istifa etti. Papaz Calvary Şapeli cemaati davetini kabul etti ve iki yıl içinde 25 üyeden 2,000'e yükseldi (McGraw 1997). Üçüncü yılda kilise Newport Beach'teki daha büyük bir binaya taşınmak zorunda kaldı. Kilise büyümeye devam etti ve sonunda şu anki konumu olan Costa Mesa'da on dönümlük bir arazi satın aldı. 1974'te kilise, 2,300 kişilik yeni bir sığınak açtı ve kısa süre sonra, genişletilmiş oturma kapasitesi olmasına rağmen Pazar günü üç ayin yapmak zorunda kaldı.
Karşı kültürün önemli bir merkezinde yer alan Smith, "hippiler" ve "İsa Halkı" ile karşılaşmaya başladı. İlk izlenimleri son derece olumsuzdu: "Aslında, hippi hareketi sırasında, bu uzun saçlı sakallı, kirli çocuklarsokaklarda beni itti. Karşı koyduğum her şeyi temsil ediyordu. Düşüncelerimizde, felsefelerimizde, her şeyimizde millerce ayrıydık ”(Smith 1981). Ancak, kısa bir süre sonra, 1968'de, Calvary Şapeli Lonnie Frisbee'yi dönüştürecek olan İsa Halkından biriyle tanıştı. Görünüşe göre Smith'in karısı Kay, Smith'in hippilere ulaşacağına dair bir vizyona sahipti. Smith, "Döndüm ve gözlerinden yaşların aktığını gördüm ... ve dua ettiğini görebildim" (Coker 2005). Smith daha sonra kızı John Higgins'den bir hippi bulmasını ve onu evlerine getirmesini istedi. Higgins'in caddeden alıp Smith'in evine getirdiği hippi, o zamanlar on sekiz yaşındaki Lonnie Frisby'di. Smith (1981) şöyle hatırlıyor: “'Merhaba Lonnie' dedim. Elimi uzattım ve onu evin içinde karşıladım. O paylaşmaya başladığında, bu çocuktan çıkan aşka hazırlıklı değildim. İsa Mesih'e olan sevgisi bulaşıcıydı. Ruh'un meshedilmesi hayatının üstündeydi, bu yüzden Lonnie'yi birkaç gün bizimle kalmaya davet ettik. " Mayıs 1968'e gelindiğinde, Smith, Higgins ve Frisbee, “Lord'u kabul eden” hippiler için ortak bir “çarpma pedi” olan Mucizeler Evi'ni kurdular (Miller 1997: 33). Smith, Frisbee ve eşi Connie'yi projeden sorumlu tuttu. Mucizeler Evi başlangıçta istikrarlı bir ortam sağlayarak ve kiralarını sübvanse ederek uyuşturucu kültüründen çıkışları sırasında yardıma ihtiyaç duyan 35 yeni Hıristiyan'ı barındırdı (DiSabatino 1995: 59). Orijinal Mucizeler Evi daha sonra Calvary Chapel (Norridge 20) tarafından desteklenen yaklaşık 1992 “topluluk evi” ağına dönüştü. Daha sonra, Shiloh Gençlik Uyanma Merkezleri bu ağdan çıktı ve 1978'deki çöküşüne kadar 175 ortak ev ve karşı kültürden seçilen 100,000 katılımcıya ulaştı.
Smith'in hippilere ulaşma ve onları hizmetine dahil etme kararı, Calvary'de bir büyüme dalgası yarattı.Şapel, büyük ölçüde Lonnie Frisbee'nin karizmatik müjdeciliğinden dolayı. Frizbi 1950'de Costa Mesa'da doğdu ve ailesi hayatının erken dönemlerinde boşandı. Annesi yeniden evlendikten ve üvey babasıyla anlaşamayınca, Frisby on beş yaşında evi terk etti. Uyuşturucu alt kültürüne ve Laguna Beach eşcinsel topluluğuna katılmaya başladı. Frisbee daha sonra San Francisco'ya taşındı ve 1967'de ilk sokak Hıristiyan topluluğu olan The Living Room'a katıldı. Chuck Smith ile tanıştıktan sonra üç yıl boyunca Frisbee, Calvary Şapeli'nin büyümesinde önemli bir güç haline geldi ve geçmişe bakıldığında, “Güney Kaliforniya'nın Vaftizci Yahya” olarak anılır (Di Sabatino 1995: 8). 1971'de rütbesi verildi. Smith, Frisbee'nin Calvary Şapeli kadrosunda olduğu süre boyunca kilisenin 8,000 kişiyi vaftiz ettiğini ve 20,000 kişiyi dönüştürdüğünü tahmin etti. Bununla birlikte, Frisbee, Kutsal Ruh'un varlığının bir göstergesi olarak din değiştirmenin önemine ve glossolalia'ya bağlı olduğu için, Frisbee ve Smith, sevginin Kutsal Ruh'un en önemli ifadesi olduğuna inandığı için dillerde konuşmak konusunda ikiye ayrıldı. Lonnie ve Connie Frisbee, Connie'nin papazlarıyla zina eden bir ilişkisi olduktan sonra 1973'te boşandı.
1978'de Frisbee, Calvary Şapeli'nden ayrıldı ve aynı zamanda Pentekostalizme bağlı olan ve o sırada Yorba Linda'da küçük bir Calvary Şapeli kilisesine papazlık yapan John Wimber'a katıldı. Frizbi, Wimber'ın kilisesinde daha önce Calvary Şapeli ile aynı etkiye sahipti. Örneğin, “1980 Anneler Günü'nde kilise ayininde Frizbi 21 yaş ve altındaki herkese sahnenin önüne gelmelerini emretti. Tanıklar, çocukların Frizbi'nin yanına gelir gelmez yere düştüklerini iddia ediyorlar. Rab'bin ruhunun huzurunda çılgına döndü. Bazı kiliseye gidenler, gösteriye iğrenerek yürüdüler ”(Coker 2005). Wimber daha sonra Pentecostalism'in hoş karşılanmadığı Calvary Şapeli'nden ayrıldı ve Los Angeles'taki Calvary Şapeli'nin benzer düşünen papazları ile birlikte Bağ Kiliseleri Derneği haline geldi. Bununla birlikte, Wimber kısa süre sonra Frizbi'nin eşcinsel faaliyetlerini keşfetti ve ortaklıklarını sona erdirdi; Frizbi daha sonra 1993 yılında AIDS'ten öldü.
Smith'in cemaate hippileri davet etme kararı her yerde sıcak karşılanmadı. Hem iç hem de dış muhalefet vardı. Smith, kilisenin pahalı yeni halılar yerleştirdiği ve bazı üyelerin çıplak ayaklarıyla halıyı kirleten hippilere saldırdığı bir olayı hatırlıyor. Diğer kilise liderlerine “… gençlerin önünde yargılanan biz daha yaşlı, yerleşik Hıristiyanlar” dediğini bildirdi. Ve şu sonuca vardı: "Peluş halılarımız yüzünden çıplak ayaklı bir gence kapıyı kapatmak zorunda kalırsak, o zaman ben şahsen tüm halıları söküp beton zeminlere sahip olmaktan yanayım…. kıyafeti ya da görünüşü nedeniyle kapıyı birine kapatın ”(Smith 2005: 32). Diğer Evanjelik kiliseleri de başlangıçta Smith'in girişimine aşık değildi. Richardson'un belirttiği gibi (1993: 213), "Calvary hareketindeki katılımcılar çoğu tarafından kaybedenler, sorun çıkaranlar veya sokak ve uyuşturucu altkültürlerine katılımları nedeniyle basitçe anti-sosyal olarak görülüyordu." Smith, bir dizi yerel kilisenin "Tanrı onları gerçekten içten temizlediyse, dışarıda da göstereceklerdir" pozisyonunu aldığını hatırlıyor (Smith, Jr. 2009: 181).
Calvary Şapeli ve Üzüm Bağları Kiliseleri Birliği'nden sonra ikisi de gelişmiştir. Vineyard kiliseleri, ABD ve 600'teki 1,500 ortağı üyelerine ulaştı ve ABD'deki 150,000 üyeleri, ABD'deki 1,000 üyelerine sahip Calvary Chapel, 35,000 üzerindeki kiliselerin sayılarına ve Costa Mesa kilisesi her hafta yaklaşık XNUMX ziyaretçisine hizmet ediyor.
DOCTINES / İNANÇLAR
Calvary Şapeli, en önemli açılardan Evanjelik Hristiyan doktrinine bağlıdır. İncil'in, Tanrı'nın ilham edilmiş ve hatasız sözü olduğu anlaşılır. Calvary Şapeli, Tanrı'nın üç kişide var olduğunu öğreterek Üçlü teolojiyi kabul eder - Baba, Oğul ve Kutsal Ruh. İsa Mesih'e gelince, Calvary Şapeli, İsa'nın bir bakireden doğduğunu, çarmıha gerildiğini, çarmıha gerildikten sonra bedensel olarak diriltildiğini ve sonra gerçek bir yer olduğu anlaşılan cennete yükseldiğini öğretir. İsa Mesih'in hem insan hem de Tanrı olduğuna ve tüm insanlığın günahları için kefaret olarak öldüğüne inanılıyor. Mesih'in ikinci gelişinde kişisel olarak geri döneceğine ve geri dönüşün erken olacağına inanılıyor (fiziksel dönüşü milenyumun başlangıcından önce gerçekleşecek). Müminler, sıkıntı döneminden önce tecavüze uğrayacaklar. Mesih'i kabul eden ve kurtulanlara cennette sonsuz yaşamlar vaat edilir, ancak insanlar Tanrı'nın lütfunu kabul etmekte veya reddetmekte özgürdür. Mesih'i kabul etmeyenler ebediyen cehenneme gönderilecekler. Bireyler günahtan tövbe ederek ve İsa Mesih'i kabul ederek “yeniden doğabilirler”; bu onların günahlarının affedilmesini ve sonsuza kadar cennette kalmalarını sağlar. Calvary Şapeli, herkesin Tanrı'nın lütfunu kabul etme veya reddetme özgür iradesine sahip olduğunu iddia ederek Kalvinizm'in Irresistible Grace gibi belirli yönlerini reddeder. Buna ek olarak, Şapel, Sınırlı Kefaret'in Kalvinist doktrinini (Mesih'in yalnızca Seçilmişler için öldüğü inancı) tüm insanlığın günahları için öldüğünü iddia ederek reddeder.
Chuck Smith, Pentekostalizm ve Fundamentalizm arasında bir orta yol aradığından, Calvary Şapeli doktrinleri bazı açılardan farklıdır. Calvary Şapeli'nin bu dürtüyü açıkladığı gibi: “Yıllar geçtikçe, köktencilik, Tanrı'nın Sözünün bütünlüğüne bağlı kalırken, katı, yasal ve ruhsal armağanları kabul etmeyen hale gelme eğilimindeydi. Benzer şekilde, Pentekostalizm, Tanrı'nın Sözünün öğretilmesi pahasına coşkulu ve duygusal hale geldi ”(Taylor ve diğerleri). Calvary Şapeli, Kutsal Kitap'ın Fundamentalistlerin yaptığı gibi hatasız olduğunu öğretirken, kilise Kutsal Kitap edebiyatına inanmaz. Calvary Şapeli, Pentekostallar gibi dillerde konuşmayı manevi bir armağan olarak kabul ederken, cemaat hizmetlerinde bu tür ifadeleri desteklemiyor. Pentecostal hizmetleri gibi Calvary Şapeli hizmetleri yüksek enerjidir, ancak Fundamentalizm'de olduğu gibi İncil'i öğretmeye büyük önem verilir. Smith, Hıristiyan birliğini teşvik etmenin ve Smith'in küçük teolojik meseleler üzerinde bölünme olarak gördüğü şeyden kaçınmanın bir yolu olarak sürekli olarak doktrinsel esneklik arayışına girdi. Smith ayrıca, Mesih sevgisinin Hristiyan kardeşliğinin temeli olması gerektiğini ve mezhep ve küçük doktrin farklılıklarını geçersiz kılması gerektiğini ileri sürer. Daha önce belirtildiği gibi, Calvary Şapeli'nin ilk yıllarına kadar uzanan Smith, görünüşleri veya ibadet tarzları nedeniyle bireyleri Hristiyan arkadaşlığından dışlamayı şiddetle reddetti.
Ayrıca Calvary Chapel'in ilk doktrininde kıyametçilik unsuru vardı. İçinde Son zamanlar (1980), Smith, 1948'de doğan neslin dünyanın son nesli olmasını beklediğini ve dünyanın en geç 1981'de sona ermesini beklediğini belirtti. Aslında, Calvary Şapeli, beklentiyle 1981'de Yılbaşı ayini düzenledi. dünyanın sonu. Bu kehanetin başarısızlığı, hayal kırıklığına ve bazı kusurlara yol açtı, ancak Calvary Chapel'in boyutunu ve büyümesini önemli ölçüde etkilemedi (Arellano 2011).
RITUALS / UYGULAMALAR
Calvary Şapeli'ndeki ibadet hizmetlerinin amacı, Tanrı'ya sevgi, övgü ve şükran ifade etmektir. Calvary Şapeli ibadet hizmetlerinin kurulduğu andan itibaren ayırt edici özelliklerinden biri kayıt dışılıktı. Bazı üyeler kilise ayinlerinde resmi kıyafet giyerken, kilise, kilisenin ulaşmak istediği dış uyum değil, içsel dönüşüm olduğu için, katılanları "olduğunuz gibi gelmeye" davet ediyor. Papazlar ayrıca statü farklılıklarını azaltmak için sıklıkla resmi olmayan kıyafetlerle hizmetlere liderlik ederler. Selamlama, övgü ve ibadet, mesaj ve ödeyen bölümlerini içeren bireysel kiliseler önemli ölçüde farklılık gösterse de, ayinlerin genel bir yapısı vardır. İbadet hizmetleri esnek ve açıktır, böylece Kutsal Ruh tarafından yönlendirilebilir ve tapanların kalplerinin açılmasını teşvik edebilirler. Bu nedenle, tapanlara ne zaman oturmaları, ayakta durmaları, okumaları veya okumaları gerektiği konusunda talimat verilmez. Buna ek olarak, hizmetin önemli bir kısmı, genellikle çağdaş ama bazen geleneksel olan müzik içerir (Miller 1997: 80), çünkü Calvary Chapel ibadetin ilham verici olması gerektiğini öğretir. Kıyafet ve ibadet hizmetlerinin gayri resmi olması ve yerel olarak üretilen müziğin önemi, kilisenin karşı kültürden dönenler tarafından derinden etkilendiği ilk yıllarına kadar uzanıyor.
Calvary Şapeli ibadet hizmetlerinin bir diğer ayırt edici özelliği, İncil'in açıklayıcı sunumuna olan bağlılıktır. Smith, vaazları için gereken materyali biterken kazara açıklayıcı öğretimi keşfetti. WH Griffith'in Elçi John (1984), Yuhanna'nın mektubunun ayet ayet incelemesini özetleyen bir kitap. Bu öğretim yöntemi cemaatte heyecan ve ilgi uyandırdığında, kavramı İncil'in diğer kitaplarına genişletti (Smith, Jr. 1 : 2009). Smith'in ifade ettiği gibi, “Dönüşüm üç bölümden oluşuyordu: vaaz vermekten öğretime geçtim; vaaz güncelden açıklamaya gitti; ve mesajın içeriği benim bir Kutsal Kitap metnini geliştirmemden Kutsal Kitabın kendisine gitti (Smith, Jr. 80: 2009). Bundan böyle ibadet ayinlerinde cemaat İncil'i baştan sona, her ayeti ve kitabı sırayla okuyarak ilerledi. Calvary Şapeli perspektifinden, amaç vaaz vermekten çok öğretmektir. Bu nedenle, uzun süredir cemaat üyeleri, Mukaddes Kitabın tamamını bu şekilde birçok kez çalışmış olabilirler. Smith'in ("Bob Coy, Chuck Smith, Gayle Erwin" 88) bir keresinde amacını tanımladığı gibi: "Tanrı'nın Dünyasını basitçe öğretmek." Bu yaklaşım aynı zamanda Calvary Chapel'in müjdelemeden ziyade öğretime vurgu yapmasına da yol açtı: İnanç ve bilginin büyümesi, insanları inançlarının doğal bir şekilde paylaşmasına yol açacaktır.
Calvary Şapeli hem vaftiz hem de cemaat uygulamaları. Kültürlerarası dönüşümlerin birincil odak olduğu ilk günlerde Chuck Smith ve Lonnie Frizbi için Pasifik Okyanusu'nda vaftizler yapıldı ve sahilde ibadet hizmetleri verildi. Bu ritüel mekânlar, büyük ölçüde kapalı sulardaki vaftizlere ve kilisenin ibadet hizmetlerine yol açsa da, doğal su kütlelerinde vaftiz hala kabul edilebilir. Vaftizin ruhsal kurtuluş için gerekli olmadığına inanılmamakla birlikte, meydana gelen bir iç dönüşümün amblemi olarak kabul edilir. Bireysel cemaatler, üyelerin farklı derecelerde sıklıkta ekmek ve şarap aldığı Komünyon'u kutlar.
Calvary Chapel'in “dil armağanı” konusundaki konumu, kilisenin Fundamentalizm ve Pentekostalizm arasında bir orta konum arayışını yansıtıyor. Smith'in glossolalia ve Ruh'ta öldürülme konusundaki kararsızlığı uzun süredir devam ediyor. LIFE İncil Koleji'ndeki bir öğrencisi iken, “Tanrı'nın Ruhu'nun insanları aptal veya kontrolden çıkmış gibi gösterecek davranışlara ilham vereceğinden şüphelendiğini belirtiyor. Bu tür davranışlar, İsa'nın, Pavlus'un veya havarilerinden herhangi birinin nasıl davranacağı konusundaki fikrimle çelişiyordu. " “Mezun olduğum sınıfta, törenimi aldığımda“ Ruh'ta öldürülmeyen ”tek kişi bendim” (Smith, Jr. 2009: 42). Bu tür deneyimleri hemen Kutsal Ruh'a atfetme konusunda özellikle isteksizdir: Pentekostal ve karizmatik Hıristiyanlar, ruh içinde öldürülmeyi “Tanrı'nın Ruhunun insanların ayakları üzerinde kalamayacakları ancak çökecekleri bir güçle dinlendiği bir deneyim bir tür veya coşkulu baygınlık içinde. Bayılma normal, insani bir deneyim olsa da, bu bayılma büyülerini Tanrı'ya atfetme konusunda her zaman ciddi çekincelerim olmuştur (Smith Jr. 2009: 54). Bu nedenle Smith, hediyelerin "düzgün ve düzgün bir şekilde" uygulanmasını teşvik eder; bu, "parlama sonrası" hizmetlerde kamusal adanmışlık veya ifadeden ziyade kişisel olarak çevrilir (Taylor ve diğerleri).
ORGANİZASYON / LİDERLİK
Chuck Smith, 1965'teki başlangıcından bu yana Calvary Şapeli kilise ağını kurdu ve yönetiyor. Kiliseler bağımsızdır ve kendi liderlik yapılarını seçebilse de, çoğu, Smith'in Costa Mesa'da kurduğu liderliğin "Musa Modeli" olarak adlandırılan modeli takip eder. Bu modele göre, Tanrı nihai liderdir ve her papaz, doğrudan tanrısal otorite altında hizmet eden ve Tanrı'ya karşı sorumlu olan Musa rolünü oynar. Papazlar, Kutsal Ruh'un öğrettiği gibi kiliseye rehberlik eder (Taylor.) Papaz, yardımcı papazlar atayabilir, ancak resmi bir örgütsel hiyerarşi yoktur (Miller 1997: 80). Bu nedenle papazların kiliseleri üzerinde neredeyse tam yetkisi vardır. Kadınlar ve eşcinseller papaz olarak atanamaz.
Smith, Calvary Chapel'i kurarken, bildiği mezhepsel örgütlenme biçimini, neyin kaçındığını önlemek için kullandı. kısıtlayıcı kurallar, bölücü uygulamalar ve önemsiz doktrinsel farklılıklar üzerindeki çatışma olarak kabul edilir. Calvary Şapeli bu nedenle kendisini kiliseler topluluğu olarak tanımlıyor. Kiliseler arasındaki tek sembolik bağlantı, kilisede tipik olarak bir güvercin görüntüsünü sergilemeleri ve gerekli olmamasına rağmen Calvary Şapeli'ni kilisenin adına dahil edebilmeleridir. Kiliseler bursunun merkezi bir dini veya mali düzenleyici organizasyonu yoktur. Calvary Şapeli Sosyal Yardım Bursu'nun onayı ile bireysel kiliseler Calvary Şapeli ağına katılmaya yetkilidir. Aday kiliselerin papazlarının onaylanabilmesi için Calvary Şapeli hareketinin ayırt edici özelliklerini kabul etmesi gerekiyor. Kilise papazlarının ruhban okulu diplomasına sahip olmaları gerekmez. Chuck Smith'e hangi papaz adaylarının katılmaları gerektiği sorulduğunda, onun cevabı onların İsa'nın ayaklarının dibinde oturan Öğrencilerin katıldığı aynı seminere gitmeleri gerektiğiydi ("Bob Coy, Chuck Smith, Gayle Erwin" 1996). Bu nedenle, Calvary Şapeli tarihi boyunca Smith, kendisine bakanlığa bir çağrı aldıklarını söyleyen ve Smith'in bakanlık felsefesine adanmış olanları emretti. Aslında, Calvary Şapeli'nin ilk kohortundaki papazların çoğu, karşı kültürden çıkmış ve resmi bakanlık eğitimi almamış kişilerdi (Smith ve Brooke 2005). Smith'in bakanları eğitme ve yönetme yeteneği kişisel olarak kilisenin dikilmesini kolaylaştırdı ve bu da Calvary Şapeli Kardeşlik ağının hızlı bir şekilde gelişmesine yol açtı. Tipik olarak, yeni kiliseler Mukaddes Kitabı inceleme grupları olarak başladı ve yavaş yavaş daha resmi cemaatlere dönüştü. Kiliselerin resmi üyelikleri yoktur; Hizmetlere katılanlar, kilise hizmetleri ve faaliyetlerine basitçe entegre olurlar.
Kilise ağına ek olarak, Calvary Şapeli, Liderlik Okulu olan Calvary Şapeli İncil Koleji'ni kurdu. Harvest Crusades, Maranatha Music ve bir radyo ağı. Calvary Chapel İncil Koleji, 1975'te Kaliforniya, Murrieta'da kurulmuş ve öğrencilerin teoloji veya İncil çalışmalarında derece kazanabilecekleri çok sayıda bağlı kampüse dönüşmüştür. İncil Koleji akredite değildir, ancak diğer akredite kurumlarla, koleje devam eden öğrencilerin transfer kredilerini kolaylaştıran iş ilişkileri vardır. Chuck Smith, İncil Koleji'nin başkanıdır ve eğitmenler Calvary Şapeli bakanlarıdır. Liderlik Okulu, İncil Koleji'nden bağımsızdır, ancak bakanlık özlemleri olanlar için staj pozisyonları sağlar (Denna 2001: 8). Kaliforniya, Riverside'daki Calvary Şapeli Hasat Hristiyan Kardeşliği tarafından 1990'larda başlayan Harvest Crusades, Hıristiyan tanıklığı sunmak için bir Hıristiyan rock konseri ve forumunun bir kombinasyonunu sunuyor. Bu haçlı seferleri, başlangıcından bu yana milyonlarca seyirci üretti. 1960'ların karşı kültürünün İsa Halk Hareketi bileşeninin önemli bir özelliği, hareket tarafından üretilen folk-rock tarzındaki ilahi ve ibadet müziğiydi. üyeler. Calvary Chapel bu yetenek havuzunu çizmeye başladı ve 1971'de Maranatha'yı kurdu! (Rabbimiz) Bir kilise sosyal yardım programı olarak müzik. Maranatha! Müzik, o yıl ilk albümü The Everlastin 'Living Jesus Music Concert'i çıkardı. Maranatha'ya bir dizi müzik grubu geldi! ve Calvary Şapeli.
1990'ların ortasında Chuck Smith, oğlu ve başka bir Calvary Şapeli papazı olan Mike Kestler ile büyük ölçüde Smith'in Costa Mesa kilisesinden finanse edilen bir oran ağı olan Calvary Uydu Ağı'nı kurmak için ortaklık kurdu (Goffard 2007). Ağ hızla genişledi ve nihayetinde 400 istasyondan oluşarak Calvary Chapel öğretilerini ülke genelinde kullanılabilir hale getirdi. Bu ortaklık, taraflar arasındaki çözümsüz anlaşmazlıklar nedeniyle 2003 yılında sona ermiştir. Calvary Chapel ayrıca dünya çapında yayın yapan The World for Today radyo bakanlığını kurmuştur (Austin 2005).
2012’te, ABD’deki ve yurtdışındaki bazı 21’e benzeyen cemaatlerin bir bursu olan Calvary Church Association’nın gözetiminde 1,600 üyesi liderlik konseyi kurdu.
SORUNLAR / ZORLUKLAR
Calvary Şapeli, tarihi boyunca bir dizi tartışmaya dahil olmuştur. Başlangıçta kilise, İsa Halkını ve karşı kültür hippilerini cemaate davet ettiği için hem içeriden hem de daha geniş evanjelik topluluk içinde eleştirilere yol açtı. Mezhep farklılıkları arasında köprü kurmaya çalışan esnek doktrinlerinin yanı sıra kilisenin gündelik kıyafeti ve gayri resmi ibadet tarzı da onaylanmadı. Calvary Şapeli, Fundamentalizm ve Pentekostalizm arasında bir niş arayışıyla her ikisinden de muhalefet çekti. Kilise, karşı kültürün düşüşünden 1960'ların diğer birçok hareketinden çok daha başarılı bir şekilde kurtuldu. Karşı kültürden ayrılan bireyler, temel kilise üyeleri haline geldi ve bazı durumlarda, yaşlandıkça ve daha geleneksel yaşamları benimsedikçe papazlar oldu. Kilise, kapsayıcılığa olan bağlılığıyla, itiraz edilebilecek yeni gruplar da belirledi. Rees (2009: 63) şunu gözlemledi: “Karşı kültürün hippileri büyüdükçe ve daha yerleşik hale geldikçe, Calvary onlarla birlikte gitti. Sonunda, bazı gençlik grupları bugün uygulamayı yeniden canlandırsa da, okyanus vaftizlerini ve plaj hizmetlerini terk etti. Seksenlerin ortalarında Smith, yeni nesil genç Kaliforniyalılara yeni bir dizi toplumsal değerle vaaz veriyordu: isyan yerini tüketicilik aldı ve Cavalry uyarlandı. Elektro gitarlar akustik gitarların yerini aldı, ibadetin karizmatik unsurları yumuşatıldı ve kilise, hala çok rahat olsa da, daha ana akım bir havaya büründü. Costa Mesa 80'li ve 90'lı yıllarda etnik açıdan daha çeşitli hale geldiğinde, Smith ve ekibi, hedeflerini çevrelerinde büyüyen İngilizce konuşmayan nüfusa doğru genişletmeye başladı. İspanyolca, Filipince ve Korece dil hizmetleri eklendi ve hızla dolduruldu. " Calvary Şapeli'nde geliştirilen gayri resmi ibadet tarzı, doktrinsel esneklik ve yenilikçi müzik, diğer birçok mezhep tarafından da benimsenerek Calvary Şapeli'ni bu süreçte çok daha ana akım haline getirdi.
Calvary Şapelleri'ndeki merkezi liderlik biçimi (Musa Modeli) de devam eden sorunlar yarattı. Calvary Şapeli'ne bağlı kiliselerdeki papazların evlilikte sadakatsizlik, cinsel ahlaksızlıklar veya mali usulsüzlüklerle suçlandığı birkaç vaka vardı; ve liderlik yapısı göz önüne alındığında hesap verme sorumluluğu çok azdı. (Billiter 1992; Haldane 1992). Bu vakaların bazılarında, bakanlar eski kiliselerinden kovulduktan sonra Chuck Smith, Cost Mesa kilisesinde görevler sağlamıştır (Moll 2007). Smith'in suçlanan veya cinsel kararsızlıktan suçlu bulunan papazların muamelesiyle ilgili sorulara verdiği yanıt, tövbe ederse onları geri getirme girişiminde bulunulması olmuştur: baştan çıkar, ”diyor Smith. "[Bunu yapmak için] İncil temeline sahip olduğumuzu düşünüyoruz" (Moll 2007). Smith, restorasyon uyguladığını ve cinsel günahtan sonra hizmete iade edilen papazların başarılı bakanlıkları yönetmeye devam ettiğini söylüyor: “Size, restore edilmesine yardım etme sürecinde olduğumuz birçok bakandan, büyük bakandan bahsedebilirim ve Neyse ki sorunlar hiçbir zaman kamuya açıklanmadı ve bu yüzden insanlar bunların farkında bile değiller. Bunun Tanrı için bir şeref olduğunu hissediyorum ”(Moll 2007).
Calvary Şapeli, hala Chuck Smith tarafından yönetilen, gelişen bir kilise ağıdır. Bununla birlikte, Calvary Şapeli kiliseler kardeşliğinin geleceği belirlenecek. Chuck Smith Jr. babasının felsefesini ve teolojik inançlarını sorguladığında Smith ve oğlu arasında bir anlaşmazlık yaşandı. Kilisede protesto patlak verdi: "Genç Smith'in kilisesinde dağıtılan çevrimiçi protestolar ve el ilanları, eşcinselliğin kötülüğü ve inanmayanlar için cehennem vaadi gibi tartışılmaz konulardaki giderek artan liberal sapması nedeniyle" Calvary "adını bırakmasını istedi. (Goffard 2006). Çatlak, Smith'in 2006 yılında oğlunu bakanlıktan kovmasına ve baba-oğul halefiyet olasılığını ortadan kaldırmasına yol açtı. Smith'in akciğer kanseri ile uzun süren bir savaştan sonra Ekim 2013'te ölümü, liderliğin ön plana çıkmasını sağladı (Fletcher 2012; Goffard 2013). Smith'in, Calvary Şapeli'nin oluşumu ve devam eden yönetimindeki kişisel merkezi göz önüne alındığında, Smith'in liderliği olmadan ağın geleceği, onun için önemli bir örgütsel zorluk oluşturacaktır.
REFERANSLAR
Arellano, Gustavo. 2011. "Chuck Smith'in Son Zamanları Öngördüğünü ve Gerçekleşmediklerini Hatırlamak." OC Haftalık, 7Mayıs 2011. Tarafından erişildi
http://blogs.ocweekly.com/navelgazing/2011/05/remembering_when_chuck_smith_p.php 15 Ağustos 2012 tarihinde.
Austin, Ian. 2005. Papaz Chuck Smith ve Calvary Chapel Hareketi: Calvary Chapel'in Büyüme ve Başarısının Sebepleri . Asheville, Kuzey Carolina: Asheville'deki Kuzey Carolina Üniversitesi.
Billiter, Bill. 1992. "Santa Ana Rev. Hocking, İlişkiden Sonra Minberden Ayrıldı: Skandal: Ünlü Bakan, Calvary Kilisesi Cemaatinde Evli Kadınla 'Cinsel Günah'ı Kabul Etti." Los Angeles Zamanlar, 09 Ekim 1992. Tarafından erişildi http://articles.latimes.com/1992-10-09/local/me-790_1_calvary-church 28 Ağustos 2012 tarihinde.
"Bob Coy, Chuck Smith, Gayle Erwin - Calvary Şapeli." 1996. Calvary Chapel Midwest Papaz Konferansı . Tarafından erişildi http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&NR=1&v=5wSW1FEIbKg 22 Ağustos 2012 tarihinde.
Coker, Matt. 2005. "İlk İsa Ucube." OC Haftalık, 3 Mart 2005. Tarafından erişildi http://www.ocweekly.com/2005-03-03/features/the-first-jesus-freak/ 15 Ağustos 2012 tarihinde.
Denna, David. 2001. Calvary Şapel Hareketi Tarihi. Louisville, KY: Güneyli Baptist Teolojik Semineri.
Di Sabatino, David. 1999. İsa Halk Hareketi: Açıklamalı Kaynakça ve Genel Kaynak. Westport, CT: Greenwood Press.
Fletcher, Jaimee Lynn. 2012. "Calvary Chapel Kurucusu Akciğer Kanseriyle Mücadele." Orange County Kayıt, 5 Ocak 2012. Tarafından erişildi http://www.ocregister.com/news/smith-334349-chapel-calvary.html 15 Ağustos 2012 tarihinde.
Goffard, Christopher. 2013. “Papaz Chuck Smith 86 yaşında öldü; Calvary Chapel Movement'ın kurucusu. " Los Angeles Times, 3 Ekim. http://www.latimes.com/obituaries/la-me-1004-chuck-smith-20131004,0,7276715.story 4 Ekim 2013 üzerinde.
Goffard, Christopher. 2007. "Hıristiyan Evangelizminde Ortaklar Tarafından İnşa Edilen Calvary Radyo İmparatorluğu, Seks, Para ve Kontrol Üzerine Suçlamalarla Parçalandı." Los Angeles Zamanlar, 28 Şubat 2007. Tarafından erişildi http://articles.latimes.com/2007/feb/28/local/me-calvary28 28 Ağustos 2012 tarihinde.
Goffard, Christopher. 2006. "Baba, Oğul ve Kutsal Rift." Los Angeles Zamanlar, 2 Eylül 2006. Tarafından erişildi http://articles.latimes.com/2006/sep/02/local/me-smiths2 on 15 August 2012.
Griffith, WH 1984. Elçi Yuhanna Hayatı ve Yazıları. Thomas, MI: Kregel Yayınları.
Haldane, David. 1992. "Affetme Şokları, Rezil Papazın Kafasını karıştırıyor." Los Angeles Zamanlar, 23 Aralık 1992. Tarafından erişildi http://articles.latimes.com/1992-12-23/local/me-2228_1_senior-pastor 28 Ağustos 2012 tarihinde.
McGraw, Carol. 1997. “Çiçek Çocukları Bana Gelsin: Papaz Chuck Smith, İsa Düşkünlerine Vaftiz babası olarak hizmet etti.” Orange County Kayıt, 1 Temmuz 1997.
Miller, Donald. 1997. Amerikan Protestanlığını Yeniden Teşvik Etmek: Yeni Binyılda Hristiyanlık. Berkeley, CA: Kaliforniya Üniversitesi Yayınları.
Moll, Rob. 2007. "Hesaplaşma Günü: Chuck Smith ve Calvary Şapeli Belirsiz Bir Gelecekle Yüzleşiyor. Bugün Hristiyanlık, Mart 2007. Tarafından erişildi http://www.christianitytoday.com/ct/2007/march/7.53.html 28 Ağustos 2012 tarihinde.
Rees, Myev Alexandra. 2009. Yeni Bir Amaç: Rick Warren, Megachurch Hareketi ve Erken Yirmi Birinci Yüzyıl Amerikan Protestancılığı. Oxford, Ohio: Miami Üniversitesi.
Richardson, James. 1993. “Birleşmeler, 'Evlilikler', Koalisyonlar ve Mezhepler: Calvary Şapeli'nin Büyümesi.” Syzygy: Alternatif Din ve Kültür Dergisi 2: 205-23.
Smith, Jr., Chuck. 2009. Chuck Smith: Bir Grace Anı. Costa Mesa, CA: Bugünün Yayıncıları İçin Bir Kelime.
Smith, Chuck. 2004. Calvary Chapel Distinctives: Calvary Chapel Hareketi'nin Temel Prensipleri. Costa Mesa, CA: Bugünün Yayıncıları İçin Bir Kelime.
Smith, Chuck. 1992. Karizma vs. Karizmanya. Costa Mesa, CA: Bugünün Sözü
Yayıncılar.
Smith, Chuck. 1981. "Calvary Şapeli Tarihi." Son zamanlar, Güz, 1981. Tarafından erişildi http://web.archive.org/web/20080716203806/http://www.calvarychapel.com/assets/pdf/LastTimes-Fall1981.pdf 8 Ağustos 2012 tarihinde.
Smith, Chuck. 1980. Bitiş Zamanları: Gelecekte Hayatta Kalma Raporu. Costa Mesa: Bugünün Yayıncıları İçin Bir Kelime.
Smith, Chuck ve Tal Brooke. 2005. Hasat. Costa Mesa, CA: Bugünün Yayıncıları İçin Bir Kelime.
Taylor, Larry. nd, "Calvary Şapeli Tarihi ve İnançları." Erişildi http://calvarychapel.com/library/taylor-larry/text/wcct.htm#01 18 Ağustos 2012 tarihinde.
Mesaj Tarih:
1 Eylül 2012
Güncelleme:
4 Ekim 2013