Uçaksavar kendinden tahrikli silahlar inşa fikri tanka Pz.Kpfw.IV 1943'ün başlarında ortaya çıktı. Bu tanklar büyük miktarlarda üretildi ve en aktif olarak birlikler tarafından kullanıldı. Böyle bir şasinin uçaksavar silahları ile donatılması durumunda, ordu cepheye karşı savaşmak için oldukça uygun ve etkili bir yol alabilir. havacılık düşman. Bu tür ilk makine, oldukça büyük bir seri halinde inşa edilen kendinden tahrikli silah Flakpanzer IV Möbelwagen idi. Daha sonra Wirbelwind ve Ostwind projeleri ortaya çıktı ve ailenin tamamlanması Kugelblitz ZSU ("Top Yıldırım") oldu.
Son projenin ortaya çıkmasının asıl nedeni, gelecek vaat eden ZSU'nun ve benzeri ekipmanların diğer yönleriyle ilgili silahlanma konusundaki sayısız anlaşmazlıktı. Örneğin, Möbelwagen zırhlı aracında topçu koruması yetersizdi, ancak bir 37 mm top taşıdı. Wirbelwind, sırasıyla, 20-mm toplarıyla dörtlü taşıyordu ve Ostwind kendinden itmeli silah, özel bir tarette yalnızca bir 37-mm topla donatıldı. Böylece, Flakpanzer IV ailesinin tüm projeleri hem olumlu hem de olumsuz özelliklere sahipti. Yeni projenin mürettebatı koruma problemini çözmesi ve yüksek ateş gücü sağlaması gerekiyordu.
Mizanpaj ZSU Flakpanzer IV Kugelblitz. Fotoğraf Aviarmor.net
1943'un en sonunda, uçaksavar silahları ile kendinden tahrikli silahlar geliştirme projesi başladı. Yeni bir makine oluşturulması Rheinmetall ve Daimler-Benz'e verildi. Bahar 44'in ortasında, yeni ZSU'nun yaklaşık bir görüntüsü oluştu. Yeni teknolojinin üretimini kolaylaştırmak için yine hazır bileşenlerin kullanılması önerildi. "Bilya şimşekleri" nin temeli, daha sonraki değişikliklerden biri olan (özellikle bitmiş muharebe aracından özel olarak toplanan veya ödünç alınan) Pz.Kpfw.IV deposunun şasesi olacaktır. Savaş modülü olarak, Rheinmetall tarafından XXI tipi denizaltılara kurulmak üzere geliştirilen özel MK 303 Doppelflak kulenin mevcut topçu tesislerinin yerine alınması önerildi.
Nisan ayında, 1944, böyle bir proje geliştirildi ve ilk prototipin yapımına devam edilmesine izin verdi. Bazı ileri çalışmalarda kesin veriler eksik. Bir kaynağa göre, proje, işlemesine yol açan gerekli bileşen sıkıntısı ile karşı karşıya kaldı. Diğer kaynaklar, orijinal projenin ilk prototipinin yapımı, bir takım teknik sorunların belirlenmesi ve daha sonraki işlemlerden bahsetmektedir. Her neyse, 1944'un düşüşünün başlamasıyla Kugelblitz projesi dikkat çekici bir şekilde elden geçirildi. Değişiklikler silahlı bir kule ve taban şasisi olarak geçmiştir.
Önceki projelerde, hazır modifiye tank şasisinin en az değişiklikle kullanılması önerildi. Kule kolordu çıkardı ve orijinal tank savaş bölümünün tüm agregaları iç hacimlerinden çıkarıldı. Bir tekerlek yuvası ve silahlanma içeren bir platform veya boş alanda dönme olasılığı olan yeni bir taret kurulması önerildi. Benzer şekilde, yeni bir ZSU inşa edilmesi planlandı, ancak bu durumda gövde tasarımında ayarlamalar yapılması gerekiyordu.
Modern sahte kendinden tahrikli model. Kulenin orijinal konstrüksiyonu açıkça görülmektedir. Wikimedia Commons resmi
Boyutlarında iki küçük kalibrelik tabancalı yeni kule, Pz.Kpfw.IV'ye orijinal sürümde kurulması mümkün olmadığından diğer benzer ünitelerden önemli ölçüde farklıydı. Bunu yapmak için, projenin yazarları gövde çatısını tekrar yapmak ve ağır bir tank Pz.Kpfw.VI Tiger'dan alınan 1,9 m çapındaki kuleler için yeni bir omuz askısı ile donatmak zorunda kaldılar. Ek olarak, kasanın içine, eski savaş bölmesinin bulunduğu yere, cephane için döşenecek bir dizi yeni ekipman koymak gerekliydi.
Şasi çatısı hariç, şasinin aynı kalması gerekirdi. Pz.Kpfw.IV tankının geç modifikasyonları “Ateş Topu” için potansiyel bir üs olarak kabul edildi. Uygulamada, bu tür makinelerin yapımında, o zamana kadar orta tank filosunun temelini oluşturan ve büyük miktarlarda üretilen sadece Ausf.H modifikasyon şasisi kullanılıyordu. Bu durumda, bilindiği kadarıyla, Flakpanzer IV Kugelblitz'in prototipleri yalnızca onarım için gelen mevcut makineleri elden geçirerek yapıldı.
Orta boylu Panzerkampfwagen IV Ausf.H, daha önceki fikirlerin daha da gelişmesiydi, ancak daha önce yapılan değişikliklerden farklı özelliklerde, özellikle de gelişmiş korumadan farklıydı. Böylece, ön gövde levhasının kalınlığı 80 mm'dir ve buna bağlı olarak mürettebatın ve iç ünitelerin genel koruma seviyesini önceki modifikasyonların tanklarına kıyasla arttırmıştır. Daha kalın zırh kullanılmasına rağmen, tankın diğer özellikleri aynı kaldı. Özellikle, düzen değişmeden kaldı: şanzımanın ve dövüş bölmesinin ön konumu, merkezi savaş bölmesi ve kıçtaki motor bölmesi.
Ausf.H modifikasyonunda, depoda bir HP 120 gücüne sahip bir Maybach HL 300TRM benzinli motor bulunuyordu. Kardan mili yardımıyla, dövüş bölmesinin tabanının altından geçerek, tork ön konumun mekanik şanzımanına iletildi. Ana kavrama, altı vitesli şanzıman ve diğer birçok ünite ön tahrik tekerleklerinin dönmesini sağlamıştır.
Savaşın sonunda hayatta kalan kulelerden biri. Fotoğraf Achtungpanzer.com tarafından
Paletli itme ünitesinin bir parçası olarak, gemide sekiz palet makarası vardı, çiftler halinde kilitlendi ve bir yaylı süspansiyona monte edildi. Pz.Kpfw.IV modifikasyon “H” nin şasisinin karakteristik bir özelliği, kauçuk elemansız destek silindirlerinin varlığıydı.
Kugelblitz projesi, özgün tasarımın yeni bir kulesinin kullanılmasını ima etti. Başlangıçta yeni denizaltılar için tasarlanmış mevcut bir savaş modülünün kullanılması önerildi. Ancak, bu proje hazır olduğu zaman, bu tür ekipmanların toplu yapımının neredeyse imkansız olduğu bulundu. Otomatik silah üretimi MK 303, gerekli ürün ve denizaltıları ve uçaksavar itme tabancalarını sağlayamadı. Bu nedenle, "top yıldırım" geliştiriciler yeni bir aramak zorunda kaldılar silâhve sonra bitmiş kuleyi bitirin.
Nihai formda, ZSU perspektifinin savaş modülü, belirli çekincelere sahip bir kule olarak düşünülebilecek bir agregaydı. Gerçek şu ki, denizaltılar için ilk başta geliştirilen kule, yalnızca herhangi bir yöne ateş etmek zorunda kalmadı, aynı zamanda deniz suyu basıncına dayandı. Bu bağlamda, iki ana bölümden oluşan özgün tasarım geliştirilmiştir. Bazı değişikliklerden sonra, böyle bir kule mevcut paletli bir şasiye monte edilebilir. Gelişmelere rağmen, ürünün genel mimarisi aynı kaldı.
Yeni bir tasarımın kulesi iki ana bölümden oluşuyordu. İlk - gövde omuz askısına göre koni şeklinde bir blok. Bununla beraber, tüm kulenin dikey bir eksen etrafında dönmesi ve yatay yönlendirme yapması gerekiyordu. Konik kısmın ön kısmında, asgari yükseklik açılarıyla ateşlendiğinde tabanca kılıfları içermesi gereken iki dikey oyuk sağlandı. Kıçta, kulenin savunmasını hafifçe iyileştirmek için parçanın yüksekliği arttırılmıştır. Kulenin alt kısmındaki kenarlarda iç ünitenin eksenini monte etmek için iki delik vardı.
Bitkilerden birindeki kupalar. Ön planda, kulenin alt konik kısmı (ters), arkası - iç ünite. Fotoğraf Forum.valka.cz
Kulenin ikinci elemanı, karmaşık bir şekilde sallanan bir ünite idi. Ön tabakası yatay eksenli bir silindir kesiti şeklinde yapılmıştır. Kenarlar, merkezde düzleştirilmiş bölümleri olan ve üzerine kulenin dönen kısmına monte edilmek üzere bağlantıların yerleştirildiği küresel bir şekle sahipti. Sallanan ünitenin üst kısmı, yanlarında manzaraları gözlemlemek ve kullanmak için çentikler bulunan çentikler bulunan, tabancaları yerleştirmek için iki kısa silindirik mahfaza ile merkezi bir ön uzantıya sahipti. Çatının arkası düzdü ve hafifçe geriye eğiliyordu. Kulenin iç düzeneği sadece tabanın ön kısmına sahipti ve arka kısımdaki açıklık davanın içine erişim sağladı.
Montaj sırasında, kulenin iç aksamının, dikey düzlemde sallanma olasılığı ile dış akslara monte edilmesi önerildi. Bu nedenle, yatay yönlendirme için, tüm koniyi harekete geçirerek ana konik bloğu çevirmek gerekliydi ve iç aygıtı döndürerek dikey yönlendirme yapılması önerildi. Bu tür rehberlik sistemlerini kontrol etmek için el sürücüleri kullanılması önerildi. Bazı raporlara göre, ayrıca hidrolik sağladı. Zırh kulesinin bütün kısımları, 20 mm kalınlığa sahipti. Kulenin alt kısmındaki iç ve dış ünitelerin parçaları arasındaki örtüşme nedeniyle bir çeşit patlamış zırh oluşmuştur. Silahlanma düzeneği ile taretin toplam ağırlığı 3,5 t idi.
Orijinal proje tarafından öngörülen top kullanmanın imkansızlığı göz önüne alındığında, Kuzloblitz ZSU'nun geliştiricileri diğer silahları kullanmaya karar verdi. Kendinden itmeli silahların ana silahı, orijinal olarak uçak için oluşturulan iki otomatik silah MK 103 kalibreli 30 mm olarak önerildi. Bu silahlar, kulenin ön kısmına monte edilmeli ve uzun süreli sürekli çekim imkanı için kayış besleme sistemleriyle donatılmalıdır. İlginçtir ki, 30-mm silahlarını kullanma teklifi MK 303 veya MK 103, çeşitli silahlar arasında makul bir uzlaşıydı. İki tabanca kalibre 30 mm, dörtlü de dahil olmak üzere 20-mm sistemlerine kıyasla ateş gücünü arttırdı ve ayrıca ateş tabancaları kalibre 37 mm oranını aştı.
Silah ve ekipman olmadan kulenin iç montaj. Onun şeklini düşünebilirsiniz. Fotoğraf Aviarmor.net
MK 103 tabancası, 45 kalibrelik uzunlukta bir namlu ile donatılmıştır ve gaz egzozu ve geri tepme namlusu kombinasyonuna dayanarak otomatik olmuştur. Mühimmatı başta yüksek patlayıcı ve zırh delici mermiler olmak üzere çeşitli tiplerde 30x183 mm B kabukları içerebilir. Artan güçte geliştirilmiş mermilerin kullanımı hakkında bilgi var. Silahın atış hızı, kullanılan mühimmat türüne bağlıydı. Böylece, zırh delici mermiler kullanarak, dakikada 420 turu yapmak mümkünken, yüksek patlayıcı parçalanma sadece 380 sağlıyordu. Merminin maksimum hızı 940 m / s'ye ulaştı. Mühimmat metal şeritler kullanılarak özel kutulardan temin edildi. Silah tabancasının tasarımı aynı anda iki silahtan ateşlenebildi veya yalnızca birinden ateş açabildi.
Dövüş bölmesinin ambalajında, mermi ile birkaç bant taşımak planlandı. İki silahın toplam mühimmatı, çeşitli kaynaklara göre, silah başına 1000'e göre 500 mermilerine ulaştı. Dakikada 400 mermi sırasının ateşlenme hızında, taşınabilir mühimmatın mühimmatı (dakikada 800 mermi miktarına kadar) portatif mühimmat sürekli ateşlemeden 70-90'den daha fazla olmayacaktı. Bir savaş durumunda, "Ball Lightning" in cephane taşıyıcılarıyla birlikte çalışacağı ve onlardan ek cephane alacağı varsayılmıştır.
Ek bir silah olarak, MG34 makineli tüfek ve MP38 / 40 hafif makineli tüfek teklif edildi. Birincisi kasanın ön kurulumuna monte edildi ve ikincisi kurulumda depolanmalı ve sadece gerektiğinde kullanılmalıdır.
Topçunun kulenin sallanan kısmına yerleştirilmesi. Şekil Forum.warthunder.com
ZSU Flakpanzer IV Kugelblitz'in mürettebatı beş kişiden oluşacaktı. Sürücü ve telsiz operatörü, gövdenin ön bölmesine yerleştirildi. Komutanın, topçunun ve yükleyicinin yerleri kuledeydi. Topçu ve yükleyici, topların yanlarına oturacaktı ve komutanın yeri kulenin kıçındaydı. Kulenin tasarımının getirdiği sınırlamalar nedeniyle, ekibin belirli bir kapakları vardı. Yeni bir omuz askısının takılmasına rağmen, teknenin telsiz operatörü ve şoför için iki kapak tutması gerekiyordu. Kulede, sırayla, çift kapaklı tek bir kapak vardı. İlk başta topçunun ve yükleyicinin savaş alanına gireceği ve komutanın arabaya en son giren olması gerektiği varsayılmıştır. Buna göre, savaşçı ilk savaş bölgesini terk etti.
Gözlem aracı olarak, kulenin sallanan kısmının, baca kapakları olan iki eğimli ön tabakasının kullanılması önerildi. Dönen olarak monte edildiler ve tabancaların merkezi muhafazasına katlanabilirler. Bir çarpışma durumunda, bu kapaklar, hareketli kapakları olan küçük yuvarlak kapaklar vasıtasıyla kapatılmalı ve gözlemlenmelidir. Kapakların ve kapakların tasarımı, arazinin gözlemlenmesini sağladı ve mevcut manzaraların kullanılmasına izin verdi. Kulenin tek kapağının sol kanat kapağında, arazi ve hava durumunu izlemek için komutan periskopik cihaz yerleştirilmiştir.
Hesaplamalara göre, Kugelblitz ZSU'nun muharebe kütlesi 23 T olmalıydı. Baz tank seviyesinde kaldılar: uzunluk yaklaşık 5,9 m, genişlik 2,95 m ve yükseklik ise 2,4 m olup, orijinal kulenin kullanımına bağlı olarak belirtilmelidir. 300 mm, benzer bir şasiye dayanmasına rağmen, taban tankından daha düşüktür. Bununla birlikte, kulenin alçak yüksekliği ve daha yoğun yerleşimi, mürettebatın hacmini olumsuz yönde etkilemiş ve ayrıca cephane yükünde bir düşüşe ve mürettebatın çalışma koşullarının bozulmasına neden olmuştur.
1944 sonbaharının başlangıcında, projenin gelişimi tamamlandı, daha sonra gelişmiş ZSU'nun ilk prototipinin montajı başladı. Bu makinenin temeli olarak, tamir için arkaya gelen Pz.Kpfw.IV Aufs.H muharebe tankı alındı. Tank taretini kaybetti ve daha geniş omuz askılı modernize edilmiş bir tavan aldı ve aynı zamanda orijinal taretli yeni bir dövüş kompartımanı ile donatıldı. Deneyimli "Ball Lightning" in montajı Kasım ayında tamamlandı ve kısa bir süre sonra otomobil test için test alanına girdi.
Müzede depolanan tek korunmuş kule. Fotoğraf Forum.valka.cz
Çekler, yeni kulenin kullanılmasının, zırhlı aracın hareketliliğini etkilemediğini gösterdi. Maksimum hız, 38-40 km / s, güç rezervi - 200 km seviyesinde kalmıştır. Böylece, çalışma özellikleri açısından, kendinden tahrikli tabanca, Pz.Kpfw.IV baz tankından farklı değildi. Engebeli arazide hareket etme ve çeşitli engelleri aşma olasılığı da vardır. Kule de elinden gelenin en iyisini gösterdi. Uygulanan silahlar ve rehberlik sistemleri, çeşitli hava ve yer hedeflerinin 5-5,7 km'ye kadar olan mesafelerdeki saldırılarını sağladı ve ateş etme oranı, düşman araçlarına daha fazla çarpma olasılığına güvenmeyi mümkün kıldı.
Bazı denemelerden sonra, zaten Kasım ayında, 44’te, yeni ekipmanların seri üretimine başlanmasına karar verildi. Flakpanzer IV Kugelblitz kendiliğinden tahrikli tabancalar Daimler-Benz ve Stahlindustrie tesislerinde yapılacaktı. Üretime, Kasım ayında beş otomobille, Aralık ayından itibaren de 30 makinelerinde adım adım ilerlemek için başlamalı. Bununla birlikte, Hitler karşıtı koalisyon birliklerinin ilerlemesi ve öndeki genel sorunlar, mevcut diğer makine türlerinin üretiminin azalmasıyla ilgiliyse, tam teşekküllü yeni ekipman üretiminin başlatılmasına izin vermedi. Sonuç olarak, bu, yeni ZSU'nun inşaatını olumsuz yönde etkiledi.
Çeşitli kaynaklara göre, yeni tip kendinden itmeli 3-5 kendinden itmeli silahtan daha fazla üretilmemiştir. Bu teknik ordu eğitim birimlerinden birine verildi. Ayrıca, hiçbir zaman şasiye monte edilmeyen ve bağımsız olarak kullanılan birçok kulenin montajı hakkında da bilgi verilir. Bu ürünlerin montajının tamamlanmasından sonra, yeni kendinden tahrikli silahların yapımı ile ilgili tüm çalışmalar durdu. Ayda üç düzine otomobil üretimi için planlar prensipte uygulanamadı.
İlk olarak, Kugelblitz kendinden itmeli silah, esas olarak hava saldırılarının özellikle somut zarar verebileceği Batı Cephesinde kullanılmak üzere tasarlanmıştı. Bununla birlikte, bilindiği kadarıyla bu tür inşa edilmiş bütün araçlar, Doğu Cephesinde savaştı. Geç görünüm karşısında, yeni tekniğin yalnızca İkinci Dünya Savaşı'nın son savaşları için zamanı vardı. Bazı haberlere göre, en az bir tam teşekküllü ZSU'nun yanı sıra şasisiz kulelerin bir kısmı Berlin savunmasına katıldı, ancak ilerleyen Kızıl Ordu tarafından imha edildi. Kalan ürünlerin kaderi bilinmemektedir. Görünüşe göre, tüm bitmiş zırhlı araçlar cephenin diğer sektörlerindeki savaşlarda imha edildi.
Müze kulesinin çatısı, tek kapak açık. Fotoğraf Panzerbaer.de
Şasisiz kuleler biraz daha şanslıydı. Bu tür bir ürün Müttefiklerin ödülü oldu ve daha sonra Rendsburg'daki müzeye transfer edildi. Ek olarak, doksanlı yılların ortalarında, İkinci Dünya Savaşı alanında, Ateş Topu için başka bir kulenin kalıntıları keşfedildi. Kısa süre sonra bulunan birimler restorasyon için gönderildi, sonra da bir müze sergisi haline geldi.
Orijinal Flakpanzer IV Kugelblitz uçaksavar itme tabancasına dayanarak, benzer amaçlarla birkaç yeni makine oluşturulması planlanıyordu. Böylece, iki 30-mm top ve iki ek 20-mm kalibrelik tabanca ile bir taret versiyonu geliştirilmiştir. Bu tür silahların bazı mühimmat tasarrufu için kullanılması önerildi. Nispeten zayıf hedefler için, 20 mm toplar kullanılmalıdır. Buna ek olarak, ön çekim için tasarlandılar: Bu durumda hedefin son yenilgisinin 30-mm silahlarla gerçekleştirilmesi önerildi. ZSU kulesinin bu versiyonu kağıt üzerinde kaldı.
1944 sonbaharının sonunda, Alman endüstri yönetimi, gelecek yılın ortasında Pz.Kpfw.IV tanklarının üretimini azaltmaya karar verdi. Bu nedenle, Kugelblitz kendinden tahrikli tabancaların yeni bir şasiye ihtiyacı vardı. Kulenin 30-mm tabancalarla hafif tank Pz.Kpfw.38 (t) ve orta Pz.Kpfw.V Panther şasisine monte edilmesi için kullanılan seçenekler. Bu tür teklifler çözüldü, ancak cephelerde durumun kötüye gitmesi nedeniyle uygulanmadı. Dahası, bu tür ekipmanların beklenen üretimi başladığında, Nazi Almanyası yenildi.
Devasa bir orta tank Panzerkampfwagen IV'e dayanarak uçaksavar kendinden tahrikli silahlar yapma önerisi bir anlam ifade etti ve birçok avantaj sözü verdi. Ancak, teknik ve idari zorluklar nedeniyle, tam olarak uygulanmadı ve beklenen sonuçla sonuçlandı. Sonuç olarak, Flakpanzer IV ailesinin ZSU'sunun dört modelinin toplam sayısı dört yüz eşik değerinin üzerinde kaldı. Birliklerin hava saldırısından etkili bir şekilde korunması için bu çok azdı. Sonuç olarak, uzun vadeli proje somut sonuçlar vermedi ve aslında savaşın sonunu daha da yakınlaştırmak için sadece şüpheli bir zaman ve kaynak israfı ile sona erdi.
Sitelerin malzemelerinde:
http://achtungpanzer.com/
http://aviarmor.net/
http://alternathistory.com/
http://militaryfactory.com/
http://panzerbaer.de/
http://forum.valka.cz/