GERBNER'İN GENEL İLETİŞİM MODELİ
Amaç geniş bir uygulama alanı olan model çizmek-
Modelin en önemli özelliği, farklı nitelikleri olan iletişim durumlarında, farklı biçimlere sokulabilmesidir.
Bölümler yapı blokları gibi kullanılabilir. Böylelikle basit iletişim süreçlerinin yanı sıra gönderilerin üretimi ve iletilen gönderi ve olayların algılanması gibi karmaşık iletişim süreçlerini açıklamak da mümkün olur. Model, algılama ile üretimin doğası hakkında sorular sormamızı sağlar.
1.bir kişi
2.bir olayı algılayıp
3.tepkide bulunduğunda
4.belli bir ortamda
5.bazı araçlar kanalıyla
6.kullanılabilir malzeme hazırlar
7.bunun bir biçimi
8.ve bağlamı vardır
9.içeriği aktararak içerik iletilir
10.ve bazı sonuçlara yol açar.
Algılanan E (Olay), Algılayan M tarafından E1 şeklinde algılanır.
---M insan iletişimi ele alınıyorsa bir insan, insan olmayan bir konuda ise makinedir (Örn: Isı sisteminin termostatı)
---E, M ve E1 arasındaki ilişki algılamaya dayanır.
---E1, M’nin «varsayımlar, bakış açısı, deneyim geçmişinin ve diğer ilgili faktörleri» fonksiyonu olarak görülür.
---M’nin neyi algıladığı onun seçim biçimine, söz konusu E’nin içinde bulunduğu bağlama, E’nin ve diğer E’lerin mevcudiyet derecelerine göre belirlenir.
Modelin ikinci aşamasında M’nin E1 hakkındaki başkası ile iletişimde bulunmak istediği varsayılır. M, gönderi SE’yi (Olay hakkında bir öneri) üretir.
---S «biçim, form», E ise «içerik»tir.
---S, gürültüyü simgelemediği sürece asla kendi başına değildir, her zaman sinyalin temsili, içerik nitelikleri olan E ile birlikte var olur»
---SE’yi göndermek için M kanallara bağımlıdır.
---Gönderi, bir diğer iletişim ajanı olan M2 tarafından algılanabilir. E’nin M tarafından E1 olarak algılanması gibi, SE, M2 tarafından SE1 olarak algılanacaktır.
Örn: Nem, Yağmur, Yağmur Yağıyor Model, insanlar arası iletişim sürecinin subjektif, seçici, değişken, tahmin edilemez olduğunu insanla rarası iletişim sistemlerinin açık sistemler olduğunu ileri sürer. Model farklı amaçlar için kullanılmaya uygundur. Uyumlu bir karakteri modeli farklı düzeylerde kullanışlı kılar. Örn: Bireyler arası düzeyde iletişime ve algılamaya yönelik sorunları mahkeme önünde tanık psikolojisi ile göstermek kullanışlı olabilir: Tanık M’nin olay E hakkındaki algılaması ne kadar uygundur? E1, SE’de ne kadar iyi ifade edilebilmiştir? SE1’in hakim M2 hakkındaki algılaması SE ile ne derece uygunluk göstermektedir? Örn: Toplumsal düzeyde, E potansiyel haberler veya sadece gerçeklik olsun, M kitle iletişim araçlarını, SE kitle iletişim araçlarının içeriğini, M2 de kitle iletişim araçları izleyicilerini temsil etsin. Böyle olduğunda model bizlere şu gibi soruları sorma olanağını verir: Gerçeklik ilet kitle iletişim araçlarının (M) gerçeklik hakkındaki hikayeleri arasında (E ile SE arasında) ne derece benzerlik vardır? Kitle iletişim araçları izleyicileri (M2) tarafından ne kadar iyi anlaşılmıştır?