AK Parti, Suriye'nin güneyindeki harekâtı kendisine mal etmek sevdasından vazgeçmelidir. Operasyon hiç beklenmedik anda akamete uğrarsa, önce kaybeden AK Parti müzminleri olacaktır.
Operasyon elzemdi. Bütün "diplomatik" yollar denenmiş ama bir fayda vermemişti. Hükûmet edenler kaç defa ABD'ye gitti, kaç defa Pentagon'la görüştü, Trump'a, kaç defa yüz yüzeyken, telefonla bu iş silahsız halledilsin, PKK/YPG'yi çekin, dendi. Ama ABD, on binlerce TIR'la, binlerce uçakla silah yığmaya devam etti. IŞİD bahanesiyle, Türkiye hedef seçiliyor ve çapulcular silahlandırılıyor. Çapulcuların bu operasyonda nasıl döküldüklerini gördük.
Şunu merak ettim... Trump, PKK'ya bu kadar silah verirken, diğer tarafta üzerinde İsrail baskısı varken, o kadar esip gürlerken, gide gide Ankara'nın çizgisine nasıl geldi? Türkiye'nin "güvenli bölge" olarak belirlediği alanlardan askerlerini çekme emrini bile verdi. Bu, ya bizi Şam'la ("Şam" kukla artık. Rusya var, İran var) karşı karşıya getirmek istiyor ya da bir başka söz verildi.
Mesele Türkiye'nin meselesidir; AK Parti Genel Merkezi'nin değil. Partizanlıktan şiddetle kaçınılmalıdır. Öyle ki, parti aktivitelerinde bile, hiçbir surette "Biz sınır ötemizde destan yazıyoruz." gibi ifadeler kullanılmamalıdır.
Türkiye'de partizanlık, maalesef millî meselelerin de önüne geçmiştir. Millî hassasiyetin dorukta olduğu günler müzmin partizanlara bir etrafına bakma, bir düşünme fırsatı verir. Birlik olmanın ehemmiyetini hissettirir. Asıl olması gerekenin insanların birbirlerini anlamaları ve kanun çerçevesinde, birlikte hareket edebilmeleri gerektiğini kafalara dank ettirir.
Partiler yönetimde alternatifleri göstermek için vardır. Rekabet için vardır.