intiharların çoğunun temel özelliğidir.
intihar, çoğunlukla popülist bir girişim gibi gelir bana. ve hatta bırakılan "son mektup
"lar, popülizmin ilanına dönüşür.
e be kardeşim, madem yok olmak niyetindesin, madem hayatın, hayata dair her şeyin anlamsız olduğu fikrine inandırmışsın kendini, daha niye hayatın anlamına dair sayfalarca geveleyip duruyorsun da, arkanda kalanların psikolojisinin içine sıçıyorsun? sessiz sedasız çek git. yaşamınla söylemediğini ölümünle mi söyleyeceksin? ya da, sen yokluk denizinde yüzerken, ne umrunda olacak o "son mektup"a verilen tepkiler?
ha bi de şu var ki, benim söylediklerimden daha popülerdir:
(bkz: intihar yaşamın özeleştirisidir
)