Seyyid Hüseyin Nasr, bu kitabında Molla Sadrâ'yı genelde sanıldığı üzere bir "felsefeci" gibi değil, bir "hakim" olarak; Yunan felsefesinin şu yada bu kanadının mensubu olarak değil, ezelî hikmet'in (perennial philosophy) bir sözcüsü olarak ele alıyor. Buna göre, Molla Sadrâ kendinden önceki Yunanlı "muallim"lerden olduğu kadar İslâm düşüncesinin ve irfanının üstadlarından, özellikle de İbn Sinâ, Sühreverdi ve İbn Arabi'den çok şeyler almış, buna mukabil, miras aldığı tüm bu birikimi yepyeni ve kendisine has bir terkip içinde billurlaştırmıştır.