Pierre –Auguste Renoir / 1841, Limoges – 1919, Cagnes
Özetle Renoir:
- Yapıtları çoğunlukla yıkananlarla, ev içi ortamındaki kadınları betimlemiştir ve soylulaştırıcı bir niteliğe sahiptir.
- Empresyonistler (İzlenimciler) arasında en popüleri ve yapıtlarının en fazla kopyası üretileni olmuştur.
- Sanatçının resimleri günlük yaşamın neşesini ve güzelliğini yüceltmiştir.
1841 25 Şubat’ta doğar.
1854 Porselen ressamı olarak çalışır.
1860 I’école des BeauxArts’a kabul edilir.
1874- 77, 1882 Yapıtlarını Empresyonistler’le birlikte segiler.
1877 Sanat dergisi L’ Impressionnist’i kurar.
1883 Kişisel sergi
1891 Luxembourg Müzesi’nden sipariş alır.
1919 3 Aralık’ta Cagnes’de ölür.
Auguste Renoir kimdir?
Auguste Renoir Fransız Empresyonist akımının en fazla tanınan sanatçılarından biridir. Üslup tercihinde kendini gösteren resim yapma yöntemi, boyayı kullanma ve kompozisyon kuruluşunda tipik Empresyonist bir tutumu ifade eder. Renoir aynı zamanda çoğunlukla dış mekanda çalışmıştır. Genel olarak meslektaşları ve dostları olan Manet, Bazille ve Sisley’den etkilenmiştir.
Sanat yaşamı boyunca büyük değişim geçirmiştir. Erken dönem yapıtları güncel yaşam sahnelerine odaklanırken daha sonraki çalışmalarında daha geleneksel konuları – örneğin portreler ve figürlü kompozisyonlar- işlemeye başlamıştır. Bu değişikliklere karşın Renoir bütün sanat yaşamı boyunca çıplak temasına daima sadık kalmıştır. Kadınlığı betimleme yaklaşımı Rubens’in yerleştirdiği kadınları cinsel çekicilikleriyle resimleme geleneğinden esinlenmekteydi. Ressamın yaratıcılığının gelişmesindeki son evre özellikle kadın çıplaklığını yansıtan yapıtlarının bolluğu ile tanımlanmaktadır. Resmin konusundaki bu değişim üsluptaki değişimle eşzamanlı olarak gerçekleştirmiştir.
Güneş Işığında Çıplak, yak. 1875, tuval üzerine yağlıboya, 81 x 64,8 cm, Orsay Müzesi, Paris
Genç kadın imgesi sanatçının karakteristik konularından biridir. Renoir, parlak altın rengiyle resmedilmiş teninin ipeksi dokusu ile çevresini saran yaprakların pürüzlü yüzeyleri arasında zıtlık yaratarak çıplaklığın sükunet dolu güzelliğine odaklanmıştır. Işık lekeleri kızın çekici bedeninde oynaştıkça resim canlılık kazanmaktadır.
Le Moulin de la Galette, 1876, tuval üzerine yağlıboya, 131 x 175 cm, Orsay Müzesi, Paris
Bu büyük boyutlu resmin çok figürlü kompozisyonunun oluşturulduğu mekan orta sınıf Parisliler’in popular eğlence yeri, Paris’in bohem bölgesi Montmartre yakınlarında bir yerdir. Ama karakterler gerçek Parisliler’e dayanmaktadır; kadınlar Renoir’ın modelleri, erkeklerse ressam meslektaşlarıdır. Resim, kıpır kıpır sahneyi dolduran, dans eden ve oturan insanlar üzerinde leke ve gölge oyunları yapan parlak bir ışıkla karakteristik biçimde aydınlatılmıştır.
Kedili Oğlan Çocuğu, 1868- 69, tuval üzerine yağlıboya, 124 x 67 cm, Orsay Müzesi, Paris
Merkezinde bir erkek çocuğu ile kedinin karşılıklı ilişkisinin yer aldığı bu soğuk ve mesafeli imgede açıkça tanınabilen bir anlatı ya da herhangi bir açık anlam yoktur. Çocuk, izleyiciye sırtı dönük olarak yerleştirilmiş ve kediyi okşarken omuzunun üstünden tuhaf bir biçimde bakmaktadır. Sanatçının ilk yapıtlarından biri olan bu çarpıcı solgunluktaki ergen erkek portresi hem repertuarı geleneksel olarak kadınlara ve doğaya odaklanan Renoir, hem de sanat dünyası için sıradışıdır.
Chatou Demiryolu Köprüsü, 1881, kumaş üzerine yağlıboya, 66 x 54 cm, Orsay Müzesi, Paris
Ressamın az sayıdaki doğa görünümünden biri olan bu yaprak kaplı peyzaj herhangi bir modern metropolün dışında gibi görünen bir yeri betimlenmektedir. Resim bir hoşnutluk duygusu vermekte; bu uzaklık duygusuna rağmen aynı zamanda demiryolu gibi teknolojik gelişmeye ilişkin öğeleri de içermektedir.
Kitap Okuyan, yak. 1874, tuval üzerine yağlıboya, 46,5 x 38,5 cm, Orsay Müzesi, Paris
Gerek kompozisyon gerekse resmin nesnesi Fragonard’ın (s. 282) bir yapıtından esinlenmiştir. Fragonard’ın tersine Renoir kitap okuyan figürü doğrudan ön plana yerleştirmiştir. Kadın okuduklarının uyandırdığı bir düşünceyle yarı gülümser bir halde kitabına yoğunlaşmış olarak gösterilmiştir.
Kaynak: Sanat, NTV Yayınları