Bu doğaldı, çünkü 20-30-i'de ana silah tanka piyade ile mücadelesinde makineli tüfek kabul edildi. Kendi türleriyle savaşmak için, gücü gizli ateşleme noktalarını ve mühendislik yapılarını ezmek için açıkça yeterli olmayan küçük kalibreli bir tanksavar topu kullanıldı. Ve tüm tank teorisyenleri, tank birimlerinin olası tüm uygulamalar için eylemlerinde kendi kendine yeterli olmasını istediler. Bu nedenle, tüm ülkelerde otuzlu yılların başlarında topçu takviye görevleri de dahil olmak üzere en geniş görev sınıfını çözmek için tasarlanmış her türlü tank doğmaya başladı.
Aslında 1928-1935'te topçu tanklarının ortaya çıkışı. bir sürpriz değildi. Birinci Dünya Savaşı sırasında bile, Fransız tank tasarımının ideologları, Renault tanklarının silahlanmasının gizli ateş noktalarıyla savaşmak için çok zayıf olduğu ve bazı tankları 47 veya 57 mm kalibreli kendinden tahrikli silahlar olarak salıvermeye karar verdikleri sonucuna vardı. Ancak, bu planlar uygulanmamıştır. Savaşın bitiminden sonra, BTT'nin sınıflandırılmasında, özellikle “topçu tankları” olarak adlandırılan bu makineler için bir hücre ortaya çıktı. SSCB'de yaygın olarak kullanılan “artanks” tanımı şöyle ifade etmiştir: “... Modern topçu tankları, esas silahı döner bir taret içine monte edilmiş veya kalibre edilmemiş, silahlı eskort tankları için tasarlanan kalibre silahı olan tamamen veya kısmen ayrılmış tanklardır. ve esasen olay yerindeki saldırı hattının arkasındaki kapalı veya açık polisten tespit edilen hedeflere ateş etmek. ”
Böyle bir tankın ilk şartlarından biri, CER'deki çatışma sırasında olayları analiz eden Sovyet komutanları tarafından anlaşıldı (sonbahar, 1929). Yani milletvekili. yalvarıyorum. Lapin merkezi, CER'deki tankların eksiklikleri hakkındaki yıkıcı mektubunu hazırladı. yazdı: "... Bu pahalı ve işe yaramaz oyuncakların ana eksiklikleri arasında, bu tanklara yerleştirilen top gücünün yalnızca tahkimatlara ateş etmek için değil, aynı zamanda düşman askerlerinin filo kitlelerini vurmak için uygun olmadığının da eklenmesi gerekiyor. en azından bir saldırı karşıtı top veya üç inçlik başka bir top kuracak bir yer bulmak gibi ... ”
Silahlarla ilgili görüşü orijinal değildi. Bu yazılarında ve raporlarında S.Vastresor tarafından belirtilmiştir. V. Blucher. D. Antonov ve diğerleri. Bu nedenle, zaten 1930'in başlangıcında, DNII “robotu makineleştirilmiş bağlantılar için bir yangın destek tankı oluşturmak üzere acele getirme” kararı aldı. Aynı zamanda, “yeni bir türün 76-mm normal topunu” (M.S.'den Örnek 1927 anlamına gelir) bir silah olarak ve “iyi gelişmiş küçük T-18 tankını maksimum şekilde kullanmak” için bir şasi olarak alınması önerildi. Sanırım bu dileği gerçekleştirmek o kadar basit değildi. Ancak, Mayıs ayının sonunda, DNII tasarımcısı KM Ivanov'un tasarımcısı, çoğu müşterinin beğeneceği bir proje önerdi ve 11 Haziran 1930 projesinin üretime imzalandığını söyledi. Kısa süre sonra, aynı makineyi oluşturmak için ACS üzerindeki çalışmalar durduruldu, ancak T-19 şasisinde.
T-19 konusundaki çilelerin tarihi henüz tam olarak açıklanmadı, ancak bugün sadece (çillerin) hiçbir şeyin bitmemiş olmasıyla ilgileniyoruz. Zaten 13 Şubat SSCB Devrimci Askeri Konseyi'nin 1931'i, I. Khalepsky'nin yeni tanklar üzerindeki çalışmaların ilerlemesine ilişkin raporunu duyuran raporunu duyduğunda, “VIKkers tipi B-6 X-VUMX tankı” nı, “Kızıl Ordu'nun zırhlı kuvvetleri ile birleştirilmiş bir birlikler ve formlar tankı olarak hizmet etmeye karar verdi ve ayrıca Bronesil SC için bir tank olarak ”. Bu tank bir endeks T-26 aldı.
Sovyet tarafı için çok ilginç olanı, Vickers'dan satın alınan tankın, 47-mm'lik bir topla donanmış bir “yangın destek tankı” da içeren üçlü fabrikalardan biri olmasıydı. Bununla birlikte, 47-MM kalibresi uzmanlarımız tarafından yetersiz olarak kabul edildi ve DNOD ve VAMM Akademisi ile birlikte 19 Mart 1931'in DNIH ve VAMM Akademisi ile birlikte XTUMUM projesini en geç 7 Kasım ayında geliştirmesi ve sunması önerildi. Dönen tarette 1931-mm tabanca ile veya onsuz B-26. ” Aynı zamanda, BT-76 tanklarının seri üretiminin geliştirilmesinde görev alan KhPZ tank departmanına "döner taretli bir topçu eskortu" oluşturma görevi de verildi.
T-26'in bir çeşidi, gövdede toplu bir şasi (SU-1) değil, zamanında sunuldu, ancak çok sayıda kusur ortaya çıktı ve ordunun görüşüne göre, küçük bir yatay yönlendirme açısı ortaya koydu. Sürümü dönen bir kulesi görmeden bile, birçok kişi onu tercih etti, ancak üzerinde çalışan tasarım ekiplerinin hiçbiri o dönemde taret topçu tanklarıyla hasta olmasına rağmen, zaman içinde projeye uymadı.
Bu yarışmanın ilki UMM RKKA tasarım ve test bürosunun takımıydı. 1932'un başında zaten D-38 tankının tasarımını öneren, orijinal Christy tankından bazı düğümleri olan BT-2 gövdesi olan D-76 tankının tasarımını önerdi. tank bürosun içindeydi) 1910-mm Garford saldırı önleme topunun monte edildiği taretin üzerine bir tahta montesi yapıldı (“Numune XNUMX g'nin saldırı önleme topu”).
Genel olarak, düzen iyi bir izlenim bıraktı ve kule montajı iki versiyonda İzhora tesisine sipariş edildi - düz zırh plakalarından kaynaklı ve T-26 ve BT-2 tanklarında daha ileri testler için kısmen "akıcı" olarak damgalandı.
Damgalı taret daha önce yapıldı ve BT-2 tankına monte edildi, zaten Mart ayında 1932 hack ve ateşleme ile testlere tabi tutuldu. Ancak, büyük geri tepme ve apolete aşırı tepki nedeniyle, testlerin "kısaltılmış geri tepmenin yeni 76-mm tank tabancasının hazır olmasına" kadar durdurulması gerekiyordu. 200'in test edilmesi için planlanan çekimler yerine, yalnızca 50 yapıldı.
A-43 endeksini alan “geliştirilmiş kaynaklı taret” in ilk testleri Kasım 26 ile Aralık 5 1932 arasındaki NIAP’de yapıldı ve kule T-26 spor ayakkabıların yeniden tasarlanan gövdelerine yapıldı. Kulenin servis çemberinin büyüklüğü (omuz askısı), T-26 taret kutusunun uzunluğunun artmasını gerekli kılarak kıç levhanın eğik şekilde monte edilmesini sağlamıştır.
Testler, hem kulenin tasarımında hem de tabancanın tasarımında çok sayıda eksiklik olduğunu ortaya koydu. Omuz askısının başarısız tasarımı, özellikle kuleyi yerinden hareket ettirirken, dönme mekanizmasının volanına aşırı çaba sarf etmeyi gerekli kılmıştır. Geri tepme uzunluğundan (900 mm'ye kadar) dolayı, normal topun kuleye monte edilmesi mümkün değildi. Namlu freni uygulanarak geri dönüşün azaltılmasına ALIA tarafından izin verilmedi. Bu nedenle, bu testler L-43 kulesine silah arr ile geldi. arasında 1910
1933'in başında, aynı kulede yeni bir 76-mm KT silahı, mod. 1927 / 32, geri sarma uzunluğu 500 mm'ye düşürülmüş bir “raf” idi. Kulenin tasarımı hafifçe değiştirildi, ancak büyük bir gelişme olmadı. Özellikle dövüş bölümündeki ezilmiş darlık. Bu yüzden, bir atış yaparken, yükleyici (o bir makineli tüfek ustasıdır) kelimenin tam anlamıyla kulenin sağ duvarına bastırmak zorunda kaldı ve “bir makineli tüfekten ateş etme olasılığını kesmek, sol elini ona doğru bastırmak için ...” (yuvarlanma makatına çarpmamak için). Mekanize iniş sık sık hatalar veriyordu ve böyle bir sıkışık pozisyonda bir kordondan çekim yapmak mümkün değildi. Bir taret makineli tüfekten çıkan ateş açısı işe yaramazdı. İnceleme - son derece sınırlı. Havalandırmanın eksikliği, kulenin kapıları kapalıyken ateş ederken mürettebat koltuğuna yol açabilir. Bu testlerin sonunda, kule sonunda UMM tarafından reddedildi.
Ancak hafif bir 76-mm'lik top tankına takma fikri hala reddetmedi. Dyrenkov kulesinin testleri sırasında, ana dezavantajları netleştiğinde bile, 76-mm KT tabancasının altındaki taretin tasarımı. 1927 / 32 tesisi onlara görevlendirdi. Voroshilov. Yeni kule, Kasım-Aralık 1932’te ANII ve UMM temsilcilerine gösterildi ve genel olarak onaylandı. T-76 tankının yeni taretinde KT 26-mm toplarının takılması, KT-26 endeksini aldı. 1933 yılını, daha sonra üçü KT silahı ile silahlandırılacak olan T-5-26 olarak bilinen 26 T-4-KT tanklarının (yani yeni bir taret ile donatılmış) siparişi izledi ve iki tanesi yeni bir 76-mm silahla donatıldı. PS-3.
PS-3 tabancası ayrıca Ekim 26’te T-4-1933’te de test edilmiştir.Tüfek seti tasarımında P. Syachintov, yerli tank yapımı için teknik yenilikler önerdi: ayak inişi, seyahat için montaj, “çift optik”, orijinal tornalama mekanizması, vb. .. ve ayrıca T-26-4 için bir makineli tüfek eşleştirilmiş bir kurulum ve yeni bir geniş açılı optik görüş geliştirmek için önerdi. Fakat UMM, Sparky'yi 45-mm'den daha yüksek kalibreli silahlar için kullanmayı reddetti (bu reddetme, aslında SMK tanklarının, T-100'in ve KB'nin ortaya çıkmasına kadar) ve önerilerin geri kalanı göz ardı edildi. Spor ayakkabıdaki PS-3'in testleri T-26-4, tankın sayısız arızalarına yol açtı: omuz askısının deformasyonu, iniş yayları, tank tavanının sapması. Tank devre dışı bırakıldı ve fabrika onarımına ihtiyacı vardı. PS-3'in T-26-4 kulesine kurulumundan kaynaklanan hasarı inceledikten sonra, “alay” arrının lehine reddetmeye karar verdiler. 1927 / 32
Deneme dizisi T-26-4 tank üretme kararına rağmen, bu sipariş uzun zamandır yerine getirilmedi çünkü 1933'teki UMM, tabancalarla üretilen taretlere çalışan teçhizat vermedi ve NIBT test sahasında test edilen tek tank, standart altı zırh kulesi olan 1934'a kadar kırıldı.
Eylül ayında 1934, T-26-4'in siparişi nihayet tamamlandı ve hepsi CT enstrümanlarıyla donanmış beş araba birliklere ulaştı, Eylül 19 egzersizlerinde gazın manşetin tahrip olması nedeniyle kapısından dövüş bölmesine girdi. Silah ve astarın bu kusuru, yeni taret ile hiçbir şekilde bağlantılı değildi, ancak ikincisinin ünü bir şekilde boyandı. 50 adet üretimi için sipariş verin. 26 üzerindeki T-4-1935 iptal edildi ve tank daha güçlü bir PS-1 ile AT-3 taretsiz “topçu tankına” yol vermeye başladı.
Ancak, BT tankının "topçu" versiyonu kendi hayatını yaşadı. D-38 tipi başarısız testler ve ordunun mekanik birimlerde topçu eskortu isteme isteği, ordunun Kızıl Ordu'nun UMM'sinin 1933'inde T-2-O KhPZ'nin gövde yapısının değiştirilmesine ilişkin argümanlarla aynı fikirdeydi; mm, böylece 45-mm tabanca ile. 76 Mayıs 1, bir eliptik taretteki bir 1934-mm tabanca ile donanmış BT-7'un ilk modeli, test edildi. Ancak, dizide, en son yerin kuledeki darlık tarafından işgal edilmediği çeşitli nedenlerden ötürü yapılmamıştır. Nisan ayında, T-76-1934'ten bir standart kule olan 26, BT'ye kurulabilmesi için altı aydır belgelerini incelemiş olan KhPZ'ye ulaştı. Böyle bir karar herkese uyabilirdi, çünkü birleşme Sovyet askeri ekonomisinin dayanaklarından biriydi. Aplikanın tasarımını güçlendirmek ve apoletler BT-4 ve BT-5 ile birleştirmek için kule apoletinin tasarımında değişiklikler yapıldı, çatı güçlendirildi, kıç makineli tüfek montajı sağlandı.
Ekim ayında, 1935 yeni bir tanktı, BT-7A endeksini alarak KhPZ fabrika sahasında teste girdi. Test sonuçlarına ilişkin olumlu sonuca rağmen, tankın üretimi 19 Eylül 1934 PP davasına kadar ertelendi, ancak 1936 g'nin başlangıcında, işlemler sona erdi ve BT-7 tipi topçu tanklarının seri serisi fabrika kapılarını terk etti 31 Ağustos 1937
BT-7A seri üretim zamanı için toplam - Ocak 10! 938, 155 üniteleri bunlardan yapılmıştır, ancak müşteri temsilcileri sadece 123 ünitelerini kabul etmiş ve geri kalan 32 tankları için topçu parçaları gelmemiştir. Tesis bir yıl içinde, askeri mühendis Sorkin'in yazdığı gibi “görünüşe göre tamir” olan bir başka 10 KT silahı aldı ve “topçu tanklarının” toplam sevkiyatı 133 üniteleriydi.
1938 ile “topçu tanklarına” olan ilgi bir miktar azaldı. Bununla birlikte, Finlandiya'daki savaş deneyimlerinden sonra, tekrar “T-50 için evrensel bir tankın geliştirilmesinde” bu konuya geri döndü. Ama bu başka bir hikaye.
19 Nisan 1934
1. 76-mm tank silahı kurulumunun durumu arr. 1927 / 32 içinde T-26 / T-E6-CT /
...
1933'te silah arr. 1927 / 32 Yoldaş çizimlerine göre. Zabarovsky, yoldaş tarafından tasarlanan bir kulede bir T-26 tankında test edildi. Dyrenkova. Kule UMM tarafından bir takım özellikler temelinde reddedilmiş ve yeni kulenin tasarımı başa verilmiştir. Voroshilov im ... Yeni geliştirilmiş kule Eylül 26 G'de T-1932 tankında test edildi ve onaylandı. 5 tankları, 3 adet montaj serisi sipariş etti. silah arr ile. 27 / 32 ve 2 adet. bir silahla PS-3. Tanklar Mayıs ayında üretilmeli ve teslim edilmelidir. yıllar ...
Kulelerin son tasarım çalışmaları tamamlandı, ancak bu sistemleri tamamen test etmek imkansız kuleler hazır, ancak UMM zamanında kendileri için tank sipariş etmedi ve Moskova'dan test edilen bir örnek şimdiye kadar tamamen hatalı durumda ...
T-26'e ek olarak, gelişmiş sanat. CT tarama sistemleri Tov. Zabarovsky, bugün de T-28 ve T-35 - toplam 120 ünitelerindeki ağır tanklar için sipariş edildi. üzerine “Cr. Putilovce "..
Dolayısıyla, Komisyon, BT sisteminin mevcut olmasına rağmen buna inanmaktadır. 1927 / 32 bir geçiştir ve hizmet için kabul edilmez. UMM modern tankları yerleştirme emrini vermez.
Vrid başkanı Filatov. "
26-mm tank tabancasının altındaki beş T-4-76 makinenin Voroshilov tesisinde güncellenmiş çizimlere göre üretildiğini bildiriyorum. Izhora w-evet kulelerden teslim için son tarih - 10 / IX ...
Kurulum Eylül ayında bitecek. Red Putilovets tesisine, T-28 tanklarında kullandıkları formda sanat enstalasyonları yapma talimatlarını rica ediyorum.
Yalvar. 3 kontrolü UMM Kızıl Ordu Sviridov
[
BT-7A tankının doğrudan ve dolaylı ateşleme kabiliyetine sahip özel bir makine olmasına rağmen, birçok tank bölümü komutanı hala bunu dikkate almak istemiyor, topçu tankını kendileri için bir topçu kazancı olan bir araca çevirmek istiyor. .
Bu tankın kulesinin komutan için daha fazla yer verdiği açıktır, ancak pahalı bir özel savaş aracını bir komutanın aracına çevirmek, düşman ateşleme noktalarını bastıramaya yetkin değil, takma ismini savunma hattını ezmek mümkün değildir.
Pavlov
18.XI. arasında 1938
TTX CT silahları arr. 1927 / 32
Namlu uzunluğu tam mm / klb ...
1250/16,4
...... 1076
........ 24
Açı vert. rehberlik, dolu .....
-5 / + 24,5
Cıvata ile namlu ağırlığı, kg ......
........ 230
....... 540
Sürgülü parçaların ağırlığı, kg ........
........ 275
Normal geri tepme uzunluğu, mm. .
....... 500
....... 525
Yalvar. Merminin RP hızı, m / s
....... 390
Yalvar. merminin hızı b / b, m / s.
....... 371
Doğrudan atış menzili, m
....... 400
Atış menzili, m ........
...... 7600