Hani 'Kupa şu takımın hakkıydı, bu takımın hakkıydı' denilecek bir özel performans, iki takımda da yoktu. Ancak, kupayı ilk defa kazanmak, Pınar Karşıyaka açısından muhteşem oldu. Kaf-Kaf'ları bu başarıya Koç Ufuk Sarıca ve öğrencileri taşıyarak, tarihe geçtiler. Onları bu başarıya da yıllardır Karşıyaka'ya mali destek sağlayan sponsor Pınar ve tabii ki yönetim taşıdı. Potada yıllardır uyuyan İzmir basketbolu adına çok sevindim. Başarıda payı olanları, hararetle kutluyorum.
Karşıyaka ilk 2 periyotta 8/16'lık isabetle 'dış şut silahını!' iyi kullanmadı. Farkı 9'a kadar yükseltseler de, bu yarıda yaptıkları 10 top kaybı, boyalı alanı iyi savunamamaları ve Kerem'in bu alanda etkili olması nedeniyle, bunu koruyamadılar. Kerem, Planinic ve Vasileiadis'in skor ve ribaunt katkısı, Efes'in çok fark yemesini önledi. 2. yarıda maç o kadar dengede gitti ki, son saniyeye kadar kimin kazanacağını tahmin etmek zordu. Karşıyaka'nın maç sonunda 12/25'lik üçlük isabeti maçı kazanmasında büyük etkendi. Efes'in ise maça damgasını vuran 17 hücum ribaundu vardı. Bunların 8'i Kerem'den, 4'ü Savan'dan geldi. Hücumda potadan dönen şutlardan 17'sini Karşıyaka savunmasını aşarak tekrar kazanan Efes, yeniden potaya bakıp, bu ribauntların bir kısmını sayı ile değerlendirdi. Zaten maç sonuna kadar kupaya ortak olmalarının baş nedeni de bu oldu.