Trojan Savaşı'nın karakterlerini betimleyen Corinth'ten siyah figürlü seramik kap. (590 - 570 yıllarında M.Ö. E.). (Metropolitan Müzesi, New York)
En baştan başlaman gerek. Yani, Yunanlılar tarafından kuşatılmış olan Truva efsanesinin, on dokuzuncu yüzyılın sonlarına kadar gerçekleri ikna ederek doğrulanmadı. Ama sonra tüm insanlığın mutluluğu için, Heinrich Schliemann'ın romantik çocukluk hayali güçlü bir finansal destek aldı (Schliemann zengin oldu!) Ve hemen efsanevi Truva'yı aramak için Küçük Asya'ya gitti. 355 AD’den sonra Bu isim hiçbir yerde belirtilmedi, sonra Schliemann, Herodot'un bire bir tarifinin Ghisarlyk tepesine uyduğunu ve oraya kazmaya başladığına karar verdi. Ve 1871'ten 20 yıl boyunca ölümüne kadar orada kazdı. Bu durumda, arkeolog, o değildi! Kazı yerinden buluntuları çıkardı, onları tarif etmeden, kendisi için değerli görünmeyen her şeyi attı ve kazıp kazdı, kazdı ... "Benim" Truva'yı bulana kadar!
O zamanın birçok bilim insanı bunun gerçekten Truva olduğundan şüpheliydi, ancak İngiliz Başbakanı William Gladstone tarafından himaye edildi, ekibinde profesyonel bir arkeolog Wilhelm Dornfeld'i aldı ve kadim kentin sırrını açmaya başladı! Bunların en şaşırtıcı bulgusu, dokuz kadar kültürel katman bulmalarıydı, yani her seferinde öncekinin parçaları üzerine yeni bir Truva inşa edildi. Elbette en yaşlısı Truva I ve Roma döneminin “en genç” Truva IX'ıydı. Bugün, bu tür katmanlar (ve alt katmanlar) daha da var - 46, yani tam olarak Truva'yı incelemek kolay olmadı!
Schliemann, ihtiyaç duyduğu Truva'nın Truva II olduğuna inanıyordu, ama gerçekte asıl Truva VII. Şehrin bir ateşin alevleri içinde öldüğü ve bu katmanda bulunan insanların kalıntılarının, şiddetli bir ölümle öldüklerini söylediği kanıtlandı. Bunun gerçekleştiği yıl 1250 BC olarak kabul edilir.
Antik Truva kalıntıları.
İlginç bir şekilde, Truva kazısı sırasında, Heinrich Schliemann altın takı, gümüş kadehler ve bronz silahların bir hazinesini keşfetti ve hepsini “Kral Priam'in hazinesi” olarak aldı. Daha sonra “Priam'in hazinesi” nin daha erken bir döneme atıfta bulunduğu, ancak mesele bu olmadığı, ancak Schliemann'ın buna uygun olduğu ortaya çıktı. Gibi düşünen biri ve kazılardan gizlice bunlara katlanan bir yardımcısı olan eşi Sophia, fark edilmemesine yardımcı oldu. Ancak resmi olarak, bu hazinenin Türkiye'ye ait olması gerekiyordu, ancak birkaç küçük şey dışında alamadı. Berlin Müzesi'ne yerleştirildi ve İkinci Dünya Savaşı sırasında ortadan kayboldu ve 1991'a kadar, nerede olduğunu ve kimsenin onu tanımadığını söyledi. Ancak 1991 yılında, 1945'ten bu yana, kupa olarak alınan hazinenin Puşkin Güzel Sanatlar Müzesi'nde Moskova'da bulunduğu biliniyor. AS Puşkin ve bugün XXUMX numaralı salonda görülebilir.
Clade A'dan bir büyük diadem 2400 - 2200 M.Ö. (Puşkin Güzel Sanatlar Müzesi)
Ancak, bu hazineden herhangi bir bulgu olmadan bugün o zaman hakkında çok şey biliyoruz. Profesyonel arkeologların Schliemann'ın keşfini bir meydan okuma olarak algıladıkları, ancak deneyimlerini göz önüne aldıkları ve Homer Iliad - Mycenae'deki Pylos'taki Girit'teki tüm yerleri kazmaya başladıkları gerçeğidir. “Agamemnon'un altın maskesini” bulduk, o dönemin diğer pek çok eşyası ve çok sayıda kılıç ve hançer var.
Ve iyi olan şey bronz olmaları, demir değil ve bu nedenle iyi korunmaları! Demek ki, “kılıç ustası” Ewart Okshott da dahil olmak üzere, dünyanın çeşitli ülkelerinin tarihçileri olan bilim adamlarının, Trojan savaşı çağının kılıçlarını ve hançerlerini sözde konsantre bir biçimde düşündükleri ...
Onların görüşüne göre, Ege Bronz Çağı'nın ilk kılıçları, işçilik ve lüks açısından o dönemin en çarpıcı eserlerindendir. Ayrıca, ritüel ürünler ve savaşta kullanılan gerçek silahlar olabilir. Erken kılıçlar hançerden evrimleşmiştir. Form - taş hançerden türetilmiştir. Ancak, taş çok kırılgandır ve bu nedenle ondan uzun bir kılıç yapılamaz. Bakır ve bronz ile hançerler nihayetinde kılıç haline geldi.
Kılıç rapier tipi CI. Kudonia, Girit. Xnumx uzunluğu
Bu kılıcın kolu.
Ege döneminin en eski kılıçları Anadolu'da, Türkiye'de bulunmuş ve M.Ö. 3300 tarihine kadar uzanmıştır. e. Bronz silahların evrimi şu şekildedir: erken bronz çağında bir hançer veya bıçağdan, bıçak darbesi için optimize edilmiş kılıçlara ("tecavüzcüler"), bıçaklama darbesi için optimize edilmiş kılıçlara (orta bronz dönemi), sonra da geç bronz çağından itibaren yaprak şeklinde kanatlı tipik kılıçlara.
Ege dünyasının en eski kılıçlarından biri Naxos'un kılıcıdır (MÖ 2800-2300 civarında). Bu kılıcın uzunluğu 35,6 cm, yani daha çok bir hançer gibi görünüyor. Amorgos'taki Kiklad adalarında bakır bir kılıç bulundu. Bu kılıcın uzunluğu zaten 59, Kandiye ve Siva'da bulunan birkaç Minos bronz kısa kılıç. Genel tasarımları, açıkça yaprak benzeri hançerlerden geldiklerini de açıkça gösteriyor.
Ancak Ege Bronz Çağı'nın en ilginç icatlarından biri büyük kılıçtı. MÖ 2. binyılın ortalarında Girit adasında ve anakara Yunanistan topraklarında ortaya çıkan bu silahlar, tüm ilk modellerden farklı.
Knossos'taki ünlü saray. Modern görünüm Fotoğraf A. Ponomarev.
Sarayın işgal ettiği bölge çok büyüktü ve ne kazdıklarını bilmiyorlardı. Fotoğraf A. Ponomarev.
Bazı örneklerin analizi, malzemenin bakır ve kalay alaşımı veya arsenik olduğunu göstermektedir. Bakır veya kalay yüzdesi yüksek olduğunda, bıçaklar sırasıyla kırmızımsı veya gümüş rengine sahip olduklarından görünümleriyle bile ayırt edilebilir. Bunun, altın ve gümüş gibi pahalı metal ürünleri taklit etmek için kasıtlı olarak yapılıp yapılmadığı, böylece bu kılıçların veya hançerlerin güzel bir görünüme sahip olması ya da sadece doğru miktarda alaşım katkı maddesinin yanlış hesaplanmasının sonucu olduğu bilinmemektedir. Yunanistan'da bulunan bronz kılıçların tipolojisi için, Sandars sınıflandırması, hangi kılıçların sekiz ana grupta yer aldıklarına göre, A'dan H'ye kadar olan harflerin altında, ve bu durumda, bolluklarından dolayı verilmeyen çok sayıda alt tipten oluşur.
Sandarlar sınıflandırması. Truva'nın yıkılmasından önceki 500 yıllarındaki en eski kılıçların (ve M.Ö. 1250'ta gerçekleştiğine inanılan) son derece keskin olduğunu açıkça gösteriyor! İki yüz yıl önce V şeklinde çapraz çizgiler ve bıçak üzerinde yüksek bir kenar ile kılıçlar gelmişti. Sap şimdi de bıçakla birlikte dökülmüştür. 1250 için, prensipte doğranmış ve bıçaklanmış H şeklinde saplı kılıçlar karakteristiktir. Tabanı bıçakla birlikte kalıplandı, daha sonra perçinlerin üzerine tahta veya kemik “yanaklar” tutturuldu.
Minoan üçgen küçük kılıç veya hançerler ve uzun kılıçlar arasındaki bağlantı, örneğin, Malia, Girit'te bulunan bir örnek üzerinde (M.Ö. 1700 civarında) izlenebilir. Kuyruk bölümündeki bıçağın üzerindeki perçinler için karakteristik deliklere ve açıkça tanımlanmış bir kenara sahiptir. Yani, bu kılıcın, ilk hançerler gibi, kolu yoktu. Sap ahşaptı ve masif şapkaların olduğu perçinlere tutturulmuştu. Böyle bir kılıçla doğrama yapmanın imkansız olduğu açıktır, ancak istediğiniz kadar bıçaklama! Altın oyulmuş bir tabaka ile kaplı sapının dekorasyonu inanılmaz derecede lüksdü ve harika bir kaya kristali parçası üst parça olarak kullanıldı.
Xnumx g hakkında Hançer, BC. Uzunluk 1500 cm Altın tel ile bir çentik ile dekore edilmiştir.
Mallia'daki Girit sarayında, Miken mezarlarında, Kikladlarda, İyonya adalarında ve Orta Avrupa'da uzun rapier kılıçları bulundu. Ayrıca, hem Bulgaristan'da hem Danimarka'da, İsveç'te ve İngiltere'de. Bu kılıçlar bazen bir metre uzunluğa ulaşır. Hepsi karmaşık bir dekora sahip olmadıkça, yüksek elmas şeklinde bir kaburga bulunan bir perçin tutamağına sahiptir.
Bu kılıçların kabukları ahşap veya fildişinden yapılmış ve bazen altın kaplamalarla süslenmiştir. Kılıçlar, 1600 - 1500'in tarihine aittir. M.Ö. ve 1400 M.Ö. Uzunluk, 74 ile 111 cm arasında değişmektedir, kılıfı veya kalıntılarını bulurlar. Bu bulgulara dayanarak, ahşaptan yapıldığı ve sıklıkla altın takılar taşıdığı sonucuna varılabilir. Dahası, bu ürünlerin radyokarbon analizine izin veren metal ve hatta tahta (!) Parçaların korunması, özellikle Mycenae'deki arkeoloji müzesinin talimatı üzerine yapılan bu dönemin kılıçlarını ve hançerlerini tamamen yeniden yapılandırmayı mümkün kılar.
Zengin bir şekilde dekore edilmiş lentoların üzerine kılıçlar giyilmişti, dekoru da zamanımıza ulaştı. Eh, böyle kılıçların bıçaklandığına dair bir onay, yüzük ve mühürlerle savaşan savaşçıların görüntüleri. Aynı zamanda, modern tarihleme Homeric Trojan Savaşı'nın 200 yıllarında bu kadar çok sayıda kılıç yapıldığını gösteriyor!
F2c kılıç Peter Connolly tarafından yeniden inşası.
Bu bağlamda, pek çok tarihçi, bu kadar uzun delici kılıçların “deniz halkları” ve özellikle de Mısır’da Medinet-Abu 1180’teki tapınağın duvarlarındaki görüntüler için Mısır’da bilinen ünlü shardan ile hizmette bulunduğunu belirtmiştir.
Bu kılıçların herhangi bir şeye uygun olduğu yönündeki mevcut görüşün yanlış olduğu gerçeğine bir kez daha dikkat etmek gerekir. Bu kılıçların kopyaları test edildi ve en etkin kılıç ustalarının mücadelesinde ölümcül saldırılar yapmayı amaçlayan delici silahlar olarak yüksek verimliliklerini gösterdiler!
Yani, bugün Ege Denizi'ndeki bronz kılıç ve hançerlerin buluntuları o kadar hacimlidir ki, tipolojilerini geliştirmeyi ve ilginç sonuçlar çıkarmayı mümkün kılmıştır. Hepsinin doğrudan Truva Savaşı'na atfedilemeyeceği açıktır. Bu saçmalık! Ancak "Homeric zaman", Girit-Miken uygarlığı, "Ege bölgesi" vb. Hakkında konuşabiliriz.
İki kılıç Naue II'nin perçinler üzerindeki ahşap kulplarla yeniden inşası. Bu kılıç türü, 1000 M.Ö. Orta ve Kuzey Avrupa’nın karakteristik özelliğidir.
Dahası, Avrupa ülkelerinde bu tür silahların yayılması bize o zamanki ticari ilişkilerin genellikle inanıldığından çok daha fazla geliştiğini söylemektedir, bu yüzden Bronz Çağı boyunca “Avrupa uluslararasılaştırma” ve “entegrasyon” demek oldukça mümkün. Spesifik olarak, bu, belirli bir denizci insanının var olduğu gerçeği ile ifade edilebilir - aynı “deniz halkları”, Avrupa’nın her tarafına yelken açmış ve Miken ve Girit silah türlerini ve özellikle de Avrupa’nın bütün kılıçlarını dağıttı.
Medinet Hab'den kabartma "Deniz halkları" (Shardan) savaşçılarının görüntüsü
Kullandıkları bir yerde ve savaşın farklı olduğu yerlerde, bu silahlar “denizaşırı harikalar” olarak satın alındı ve tanrılara kurban edildi. Ayrıca, taktikler hakkında da sonlandırabiliriz: askerleri kastı olan ve oldukça kapalı insanlar vardı. Bu insanların savaşçıları, uzun süren delici kılıçlarını çocukluktan kullanmayı öğrendi. Ve sadece bu kılıcı elinize almak için, ve onları omuzdan kesmek imkansızdı. Ama sonra bu kast öldü.
Pylos freskinde tasvir edilen F tipi kılıçlar (MÖ 1300 civarında)
“Kitle ordusu” için “askerleri” aldı, ne zaman ve kuvvetin olmadığını öğretti ve delici kılıçlar kesicileri çok hızlı bir şekilde değiştirdi. Sonuçta, doğrama doğada sezgiseldir ve bir enjeksiyondan daha usta olmak kolaydır. Özellikle böyle karmaşık bir yapının kılıcı.
Aşil ve Agamemnon: Napoli'den bir Roma mozaiği ve ... Aşillerin eteklerinde bir Roma kılıcı!
Şemalar A. Shepsa