Sevgili okurlar,
Ben, Mersin’de ikamet etmekteyim. Görme engelli, emekli Sosyal Hizmet Uzmanıyım. Engelliler Haftasında ya da Engelliler Gününde bazı sivil toplum örgütleri veya kamu kesimi farkındalık yaratma bakımından sözüm ona empati tekniğini kullanarak engelliymiş gibi hareket etmeye çalışırlar. Bu davranışlar, gerektiğinde ve gereği gibi yapılırsa, bir anlam taşırsa, ders çıkarılırsa önem taşır.
7 Ocak Beyaz baston günüydü. Mersin Büyükşehir Belediyesi Başkanı ve ekibi farkındalık yaratmak için karanlıkta görme engelli bir kişinin görmeden nasıl yemek yediğini anlamak için gözlerini bağlayarak yemek yemişler. Ben bu olayı, önemli bir farkındalık olarak görmedim. Yemek yeme olayı, eğitimle öğrenilen bir davranıştır. Yemek yeme kurallarını öğrenen, bilen bir kişi ne durumda olursa olsun, yemeğini yiyebilir. En fazla kaşığın, çatalın yerini bulmakta zorlanır.
Her engelli haftasında, bir şeyler yapılmış olsun gibisinden birkaç söz söylenir ve ondan sonra unutulur. Farkındalık adına bir şeyler yapmak istiyorlarsa örneğin şunlar yapılabilir: Görme engelli bir kişi nasıl yemek yapıyor? Yaparken ne zorluklarla karşılaşıyor? Teknik yönden devlet olarak ne tür kolaylık sağlayabiliriz? Yolda yürürken, karşıdan karşıya geçerken nelerle karşılaşılıyor? Trafik ışıklarının sinyalizasyon sisteminin zorunlu olması, bütün otobüslerde durakların sesli olarak bildirilmesi, uymayan şoförlerin uyarılması gibi daha örnekler çoğaltılabilir.
Ayşe ZOR
Sosyal Hizmet Uzmanı