Death metal, çıplak saldırganlıktan daha fazlasını ilettiğinde genellikle en etkili olanıdır. Bazen vahşet ve teknik yeterlidir, ancak bir grup her riff ve homurtuyu sanki doğrudan karanlık, uhrevi bir gücü kanalize ediyormuş gibi verdiğinde, o sihrin gerçekleştiği zamandır. Nispeten düşük bir itibara rağmen, TORYUM tam olarak böyle bir grup. 25 yıllık kariyerlerinde sadece beşinci albümleri, 'Danimarka' o kadar güçlü bir kibirli, buyurgan küçümseme duygusu yayıyor ki, Danimarkalıların neden çok daha iyi bilinmediğini makul bir şekilde merak edebilirsiniz.
2018'lerin piyasaya sürülmesinden kısa bir süre sonra toplanan yeni diziliş için etkili bir vitrin 'Küfür Uyanıyor' , 'Danimarka' Death metal şarkı yazarlığında bir masterclass olmanın eşiğinde. gibi kayıtların görkemli gaddarlığında kök salmış bir sesle MORBID MELEK 's 'Egemenlik' ve ikiyüzlülük 's 'kaçırıldı' ama daha yavaş, daha ürkütücü anlarında, açılıştan her şeyde, somut bir şekilde kararmış bir çizgi ile 'Savaş geliyor' kapanışa 'Tanrıların İçine' kas otoritesini sızdırıyor. Gerçekte, iken THORIUM hiçbir zaman kötü bir albüm yapmadı, 'Danimarka' özellikle bir albümün arzu edilen gelgiti söz konusu olduğunda, geçmişteki tüm çabalarının üzerinde yükselir. bombastik tehditleriyle başlıyor. 'Savaş geliyor' ve orta tempolu isyan 'Karanlığın Tacı' için ölümcül tavşan deliğinden aşağı fırlatmadan önce 'Majesteleri' ; çarpık, İLAHIN ÖLDÜRÜLMESİ - şiddetli patlamalar ve kabuklu thrash. Buna karşılık, son derece tatsız 'Şeytanın Menisi' sağlayan yarı-endüstriyel nabız üzerinde gezinir. TORYUM daha cesur dinamikleri keşfetmek için.
Tempoyu solucan benzeri bir kaymaya indirgemek, 'Sessiz Acı' kısa bir kısıtlama anı sağlayan acımasız, araçsal bir ara bölümdür; 'Nispet' Aşağıdaki, hafif ustaca, eski okul mükemmelliğinin sağlam ve özlü bir levhasıdır.
TORYUM en iyisini sona sakla. 'Uçurumun Hükümdarlığı' son hafızanın en iyi ölüm / kıyamet rifflerinden bazılarıyla kasvetli, görkemli ve ciddi şekilde düşmanca. 'Dokuz Hayat' post-punk tehdidini ve ağızları açık bırakan D-vuruşlarını zaten başarılı bir formül haline getiriyor; tartışmasız en güzel şarkı burada 'Tanrıların İçine' keyifli KARKAS - şaşırtıcı, kesintisiz riff akışında ve ustaca tempo kaymalarında olduğu gibi. Hiçbiri alışılmışın dışında değil, ancak bu grup son çeyrek yüzyılda zanaatlarını açıkça geliştirdi ve 'Danimarka' hem kesin bir ifade hem de son derece klas bir güç gösterisidir.