Tasua…
- 61 senesinin Muharrem ayının dokuzuncu gününde Kûfe ordusu Hz. İmam Huseyn’in (O'na selâm olsun) ve dostlarının etrafını kuşatıp suya ulaşmalarına engel oldu ve Hz. İmam Huseyn’in (O'na selâm olsun) ordusuna dışarıdan katılan olmasın diye tüm yolları kapadılar.Ömer b. Sâd’ın ordusunun tehditleri daha ciddi bir hâl aldı. Artık Hz. İmam Huseyn’in (Allah'ın selâmı üzerine olsun) çadırlarına saldırmaya daha hazırlıklı bir vaziyetteydiler.
Perşembe günüydü. O gün öğleden sonra İbn-i Ziyad’dan Hz. İmam Huseyn’i (Allah'ın selâmı üzerine olsun) katletmeye hazırlıklı olma emrini aldı. Kufe ordusundan bir guruh Hz. İmam’ın (Allah'ın selâmı üzerine olsun) kampına saldırdı. O sırada Hz. İmam (Allah'ın selâmı üzerine olsun) çadırının önünde oturuyordu. Kılıcına yaslanmıştı. Hz. Zeyneb (O'na selâm olsun) saldıranların sesini duyunca hızla gelip hafif bir uykuya dalmış olan Hz. İmam’ı (Allah'ın selâmı üzerine olsun) uyandırdı.
Uyanınca Hz. Zeyneb’e (O'na selâm olsun) rüyasını anlattı. Hz. Resûlullah’ı (Allah-u Teâlâ O'na ve Pâk Ehlibeyti'ne salât etsin) görmüştü. O’na “Sen bize doğru geliyorsun” diye buyurmuştu. Bunun üzerine Hz. İmam kardeşi Hz.Abbas’ı (Onlar’a selâm olsun) yanında seçkin dostları ile birlikte geliş sebeplerini sormak için Kûfelilere yolladı.
Ya savaş ya da biat almak için geldiklerini öğrenince onlardan bir gecelik mühlet istedi ve namaz kılıp ibadet etmek için savaşı ertesi gün sabahına erteledi…
Aşıkları bu gecede Şehitlerin Efendisi Hz. Huseyn’in (O'na selâm olsun) son gecesini, o geceyi nasıl geçirdiğini ve sevdikleriyle vedâlaşmasını yâd eder.
Eğer Aşûra büyük facianın günü ise, Tasua (9 Muharrem) de o kan ağlatan faciaların mukaddimesidir.
Bu sebeple samimi müminler, Pâk Ehlibeyt’in (Allah'ın selâmı üzerlerine olsun) Kerbelâ topraklarında geçirdiği bu zorlu gecede yaşadıklarını ve facianın büyüklüğünü hissetmek için bu geceyi sabaha kadar uyumadan geçirmeyi adet hale getirmişlerdir.
Hz. İmam Sâdık’tan (Allah'ın selâmı üzerine olsun) şöyle buyurduğu rivayet olunmuştur: “Tasua, Huseyn’in ve dostlarının Kerbelâ’da muhasara altına alındığı gündür. (O günde) Şamlıların atları etrafına toplandı ve develerini ıhdırdılar (çökerttiler). (O günde) Mercâne’nin oğlu ve Ömer b. Sad süvarilerin çokluğuna sevindiler ve bunlar ile Huseyn ve dostları gözlerine zayıf gelmeye başladı.Artık kimsenin O’nun yardımına koşmayacağına ve Irak’tan O’na hiç bir yardım gelmeyeceğine emin oldular.”