Bir Mücadele Hikayesi: Alkolü Bırakmak
Herhangi bir şeyin aşırı hoşgörüsüzlüğü, hatta su gibi saf bir şey bile sarhoş olabilir. - Criss Jami
Üç yıl önce 11 Nisan 2015'te bir kez ve her şeyden önce alkol içmeyi bırakacağım karar verdim.
Bırakma kararı beni ilginç bir yolculuğa çıkardı ve bir yıl içmemem üzerine, hikayemi detaylandıran, neden bırakmaya karar verdiğimi ve daha sonra alkolsüz bir hayat yaşama deneyimimi detaylandıran nispeten kısa bir makale yazdım.
Bununla birlikte, bu makaleyi yazdığımızdan ve zaman ve yeni deneyimlerle, sadece şimdi, üç yıl sonra, içmeyi bırakma kararımı tam olarak anlayabiliyorum ve anlayabiliyorum.
Son üç yıl boyunca hayatımda çok şey değişti ve tam, sansürsüz hikayenin yanı sıra alkole bakış açımı belgelemek ve mücadele eden diğer insanlara yardım edebileceğim umuduyla ayrılmak istiyorum. alkol bağımlılığı.
Geri Hikaye
Biraz bağlamla başlamak önemlidir, çünkü haline geldiğim şey bu andan önceki tüm deneyimlerin bir sonucudur. Öyleyse en başa geri götürelim.
Alkol, evimizde büyüyen son derece hassas bir konuydu. 20 yaşından beri babam alkol bağımlılığıyla mücadele etti. Bugün hala hayatta olduğu için minnettarım, birkaç yıl önce kan pıhtısı nedeniyle felç geçirdiğinde ölümüne yaklaştı.
Babamın ilk hatıralarım harika değildi. Etrafında neler olup bittiğinden habersiz, onun dışarı çıktığını, kanepeden sarktığını, kendi vücudunun kontrolünden çıktığını hatırlıyorum. Bunun gibi olaylar sıktı ve bağımlılığını örtmek için büyük çaba sarf ediyordu, bazen şişelerini bahçemizdeki çalılara saklıyor ya da spor şişelerini dolduruyor ve nefesinin kokusu olmasına rağmen meşrubat içiyormuş gibi yapıyor ve başka türlü söylenme durumu.
Küçük bir çocuk olarak, neler olduğunu gerçekten anlamıyorsunuz - babanızın söylediklerini tam anlamıyla alıyorsunuz, yargılamıyorsunuz, çünkü o sizin rol modeliniz o değil ve büyüdüğünüzde tam olarak onun gibi olmak istiyorsunuz yukarı.
Annem ona yardım etmek için elinden geleni yaptı, ama değiştirmek istemedi. Zamanla işler gittikçe kötüleşti ve sonunda ilişkilerimin ölümüne yol açtı. Annem yeteri kadar vardı ve babamı dışarı attı ve iki kız kardeşimi ve ben tek başına yetiştirmenin zorlu rolünü üstlenmeye karar verdi. O zamanlar çok az şey biliyordu, birkaç yıl içinde 3 çocuğun 5 olacağını ve bu işin daha da zorlaşacağını biliyordu.
Zaman geçti ve ben yaşlandıkça, genç yaşlarımda tökezlediğimde, babam pek etrafta değildi. Bunun yerine büyükannem Nana Sally (babamın annesi) - hala tanıştığım en zeki ve ilham verici kadın - babamın rolünü üstlenerek annemin iki kız kardeşimi ve I'i yetiştirmesine yardımcı oldu. 5 kişilik bir aile, ama büyükannem çok önemsedi ve annemin hepimizin ihtiyacımız olan şeylerle büyüdüğünden emin olmasına yardımcı oldu, iyi bir eğitim aldık.
Genç yaşlarımdan geçerken, babamın ihmali ve alkolle olan ilişkisi nedeniyle içimde bir sürü gerçekleşmemiş öfke oluşmaya başladı. O zamanlar ve çok naif bir şekilde, neden bu kadar saygılı, akıllı ve çalışkan ebeveynlerden geldikten sonra alkol almak pahasına potansiyelini boşa harcamayı seçeceğini anlayamadım.
Çok rekabetçi bir gençtim ve aynı futbol takımında oynayan arkadaşlarımın çoğu benzer özellikleri paylaştı. İngiltere'nin kuzeyinde büyüyecek çok şey vardı. Kabilede sosyal statünüz ve kabulünüz birkaç şeyle belirlendi: hangi marka kıyafetler giydiniz, sporda ne kadar iyisiniz, kadınlarla ne kadar iyisiniz ve son olarak, kesinlikle en önemlisi, alkol içme konusunda ne kadar iyisiniz. Şimdi düşünmek oldukça üzücü, ama eğer hepsinde iyi olsaydınız, kabilenin akranları tarafından güçlü, değerli ve saygın olarak kabul edilirdiniz.
Doğal olarak, oğul gibi baba gibi, yaklaşık 12 yaşından itibaren, her hafta sonu alkolün düzenli bir düzeltme haline gelmesiyle her şeyin kalınlığına sarıldım. Pazartesiden cumaya hafta sonları için yaşadım ve akşam içeri girer girmez dışarı çıktım. Doğası gereği ben küçük bir delikanlıyım ve açıkçası, egomu vursa ve devam etmek istedim, hoşgörü Alkol herkesinkinden çok daha düşüktü. Bununla birlikte, hiçbir sınırım yoktu ve fiziksel olarak artık mide bulamayana kadar sık sık içerdim.
Sonuç olarak, çoğu zaman sarhoş olduğum için üç olası senaryo olurdu: Hasta olurdum, uyuya kalırdım ya da kızardım. İlk ikisi nispeten zararsız ve en iyi durum senaryosuydu, son senaryo ise her zaman yıkıcıydı.
Çok çabuk fark ettim, eğer yanlış içeceği içersem (elma şarabı beni gönderirdi), şişelediğim tüm öfke yüzeye çıkacak ve akşamın geri kalanını büyük bir çiple dolaşarak geçireceğim omzumda, bana yanlış şekilde bakan herkesle kavga etmek.
Bu hem fiziksel hem de zihinsel olarak kendim ve etrafımdaki insanlar için çok acı çekti - bununla gurur duymuyorum ve çok üzgünüm. 17-23 yaşları arasında yaklaşık 30 dövüş yaşadım ve burnum 3 kez kırıldı, ayrıca sayısız stres ve hasar. Bir keresinde, o gece kasabada zor zamanlar geçireceğim bir adam tarafından karanlık bir sokakta atladığımda eve sarhoş yürüyordum. Beni kötü dövdü ve hastanede burnumla muz şeklinde uyandım. Sonunda cerrahın burnumu alttan kesmesini, cildimi soymasını ve burnumu yüzüme doğru ezmesini, kemiği yerine yerleştirmesini ve beni panda gibi siyah gözlerle bırakmasını içeren Rinoplasti ameliyatına ihtiyacım vardı. Buna ek olarak, bir ay boyunca burnumda bir saksı vardı ve her gün tuz çözeltisi enjekte etmek zorunda kaldım, kokuyu ve tadı belirleyen burun sinirlerinin% 40'ının işlevselliğini yitirdi.
Başkalarına yaşadığım veya verdiğim fiziksel hasar, bana çok ihtiyaç duyduğum uyandırma çağrısını verecek kadar büyük bir ders değildi. Utançla, Drunk & Disorderly için iki kez tutuklandım ve kilitlendim. Her iki olayda da akşama kadar akşama kadar hücreye atıldım. Bununla gurur duymuyorum ve her iki durumda da suç duyurusu / kaydı ve ertesi gün sadece £ 80 para cezası ve uyarı olmadığı için şanslıyım.
İlginçtir, tüm bu yıkım ve şiddet sadece alkolün etkisi altındayken oldu. İçmediğimde, Pazartesi sabahından Cuma akşamına kadar hemen hemen, sakin, çalışkan ve itaatkar bir öğrenciydim, okuduğum her konuda yüksek notlar elde ettim. Geri düşündüğümde, bana Dr. Jekyl ve Bay Hyde'ın hikayesini hatırlatıyor - alkollü bir içeceğe götürdüğümde beynimde değişip gerçekten olmak istemediğim birine dönüşüyor.
Yedi yıl boyunca, ortaokuldan üniversiteye kadar, alkol almanın bir sonucu olarak vücudumda ve etrafımdaki insanlarda sürekli yıkıma neden oldum. Kontrol yok. Daha fazla kavga. Daha fazla aptallık. Daha fazla acı veriliyor.
Gidiyorum, gelecek kesinlikle parlak değildi. Sağlığım tehlikedeydi ve babamdan daha kötü sonuç vermeye mahkumdum, çünkü her zaman nispeten sakin bir içici olduğu için üzerimde bir tane vardı.
Üniversitenin sonunda iki seçeneğim vardı: Sonunda kendimi alkolle öldürmek ya da hayatımda bir değişiklik yapmak.
Değişim
Üniversiteyi bitirdikten sonra, çoğu mezun gibi, kafam karıştı ve hayatımla ne yapacağımı bilmiyordum, bu yüzden hayatıyla ne yapmak istediğini bilen üniversiteden en iyi arkadaşlarım olan Joe'yu takip etmeye karar verdim. Avustralya'da bir çalışma-tatil vizesi ve ardından bir yıl dünya seyahati.
Çok uzun bir hikayeyi kısaltmak için, dünyaya girerek hayata bakış açım yavaş yavaş değişmeye başladı. İngiltere'nin kuzeyinde küçük bir baloncuğun içinde yaşadığım belliydi ve hayatımda ilk kez tamamen farklı hayatlar yaşayan insanlarla tanıştım - birçoğu rol model olarak baktım ve rehberlere.
Seyahat etmenin beni etkilediği erken havaya uçurarak, otostop ve Couchsurfing dünyasında bir yolculuğa çıkmaya karar verdim, kendimi çok zorlu pozisyonlara sokarken, gözlerimi kendiliğinden yaşadığım tüm insanlardan farklı yaşam biçimlerine açarken yol boyunca karşılaştık.
Yaklaşık 2 yıl süren 4 yıllık bir yolculuğa, kendimi Romanya'da birkaç iyi arkadaşla otostop buldum. O zamanlar hala içiyordum ama öfkem azalmaya başlamıştı. Artık savaşmıyordum ve ertesi gün sert akşamdan kalma pahasına da olsa alkol içerken çok daha rahat olduğum açıktı. Romanya'nın Timisoara kentindeki yağmurlu bir sabah, Amerika'dan iyi bir arkadaşın gelişini kutlayan büyük bir geceden bir gün sonra, arkadaşım Marius'la ürpertiyordum, hayatımda geçirdiğim en kötü bekarlardan birini emziriyordum “Bir daha asla içmem” sözlerini şaka yollu bir şekilde söyledi.
Marius etrafına baktı, güldü ve “bir şans değil, Dan'ı bırakmayacaksın” dedi.
“Evet yapabilirim - kolayca, ama sen de yapacak mısın?” Endişeyle cevapladım.
“Tamam, bir bahis yapalım” dedi Marius.
“Done. Oyun başlıyor ”.
Bu biraz anti-doruk gibi görünse de, bu bahis tam olarak 3 yıl önce 11 Nisan 2015'te yapıldı ve o günden beri alkole dokunmadım.
Alkolün bana hizmet etmediğini ve bilip bilmediğimi, seyahatlerimi ve otostop ve Couchsurfing ile karşılaştığım insanları daha yavaş bir şekilde, inançlarımı, değer verdiğim ve hayatı nasıl gördüm.
İlk Mücadele “Devrilme Noktası”
İlk birkaç ay, alkolsüz eğlenemeyeceğime dair kötü bilgilendirilmiş inanç nedeniyle hayatımın en zorlarıydı. Dışarı çıkmak bir sürükle oldu ve boğazımdan alkol çıkmadan sosyalleşmek için mücadele ettim. Ayrıca, insanlara, odada içki içmeyen tek kişi olduğum için beni zayıf olarak yargılayacaklarından korkmadan içmediğimi söylemek de çok utandım. Eğlenmiyordum ve diğer sarhoş insanların yanında olmak da beni rahatsız ediyordu.
Bu tür acı verici deneyimler en azından ilk birkaç ay boyunca devam etti ve sonra aklımdaki bir şey değişmeye başladı. Buna “devrilme noktası” diyorum (Malcom Gladwell tarafından üretildi, ancak burada farklı bir bağlamda kullanıldı). Aniden, artık alkol istemiyorum. Aklımda o kadar da değildi ve beynimin, iyi olmadan eğlenebileceğimin farkına varması için yavaşça yenilenmesi süreci, elbette iyi değildi. Davranışımda bir fark fark etmeye başladım ve artık bir sonraki alkollü içeceğimin nereden geleceğini düşünmüyordum, bir sonraki bardak suyumu arıyorum. Zihnimi, hayatta eğlenmek için alkole güvendiğime dair kötü inançtan kurtarmaya başladığım açıktı ve şimdi çok net bir şekilde, onsuz çok verimli bir hayat yaşayabileceğimi anladım.
Alkolsüz Yaşam
36 ay hayatımda şimdi çok farklı görünüyor. Alkol ile sağlıklı bir ilişkim var ve yaşadığım bazı değişiklikler hakkında konuşmak istiyorum:
Sosyal baskı
Diğer insanları etkileme arzum zamanla azaldı. Tabii ki hala tamamen gitmiş değil, ama şimdi gençken içtiğim en büyük nedenin sosyal olarak uyum sağlamak olduğunu anlıyorum, çünkü yeterince eğlenceli, aslında bira / alkolün tadını hiç sevmedim.
İlk bıraktığımda, birçok arkadaş kararımı hayal kırıklığına uğrattı ve yeni arkadaşlara artık içmediğimi söylemek de utandım. 'Eğlenceli sünger', 'sıkıcı' ve geri kalanı olarak adlandırıldım, ancak zamanla bunun dünyamla bir ilgisi olmadığını, onlarınkiyle ilgisi olduğunu fark ettim.
Alkol hakkında ne hissettiğimle ilgili sağlıklı şartlardayım ve yeni arkadaşlara içmediğimi bildirmekten gurur duyuyorum çünkü şimdi kıtlık değil bolluktan geliyorum.
Rutin
Bükreş, Romanya'da bir hostelim var, bu yüzden yaşam tarzım sürekli parti yapmayı ve alkol almayı seven insanlar tarafından çevrelendiğim anlamına geliyor. Ancak, 16 aylık Bükreş'te yaşıyorum, uygun bir gece sadece bir veya iki kez dışarı çıktı. Artık kulüp yapmayı sevmiyorum - yüksek sesli müzik, kalabalık, sarhoşluk. Yaşlı bir adam gibi gelebilirim, ama uyku ve iyi dinlenmiş olmak benim için çok daha yüksek bir öncelik haline geldi. En gece 11 pm tarafından yatakta değilim ve sabah 6 am tarafından sessizlik ve sabahları sessizlik güzel bir çalışma ile tadını çıkarın. Hala arkadaşlarla sosyalleşmek için barlara ve kafelere gitmeyi seviyorum ve su veya limonata sipariş edeceğim, ancak kulüplerdeki günlerimin bittiğini söylemek güvenlidir.
İlişkiler
Alkolü bırakmaya karar verdiğimde, hayatlarını sürekli olarak parti ve klüpte yaşayan birçok arkadaşımla temasımı kaybettim, çünkü artık çok fazla ortak noktamız yoktu. Ancak, bu, çok fazla bakım için yetiştirdiğim diğer insanların hayatım için gelmesi için alan açtı.
İnsanlarla gerçek bağlantılar açısından, alkolün etkisi altındayken yarattığım birçok arkadaşlık ve deneyimin bir şekilde yüzeysel olduğunu anlıyorum. Beni yanlış anlamayın, gelecek yıllar boyunca tutacağım birçok komik an vardı, ama ne kadar sarhoş olduğuma bağlı olarak, ertesi gün bir önceki gecede neler olup bittiğine dair hiçbir fikrim yok. gecenin başarısının ne kadar akşamdan kalma olduğum hakkında keyfi bir değerlendirme yapması.
Sağlık
Muhtemelen bırakmanın en belirgin faydaları sağlığım içindi. Alkolün size kısa ömürlü bir yüksek ve güven duygusu vermesine rağmen, bilimsel olarak bunun bir depresan olduğunu hatırlamak önemlidir. Bu, ana amacının beyin kimyasını değiştirmek, sinir sisteminizi bastırmak, sonuç olarak düşüncelerinizi, duygularınızı ve eylemlerinizi etkilemek olduğu anlamına gelir.
Artık bariz sağlık yararları içmiyorum:
• Artık akşamdan kalma yok - Çoğu gün taze ve iyi dinlenmiş olarak uyanıyorum.
• Daha az kötü yiyecek - Alkol karar vermemizi bozar, bu yüzden o gece geç kebaplara veya kuzeylere vermek, 'iyi ol' cips, peynir ve sos 'artık endişe verici değildir.
• Daha fazla uyku - İçme ve gece geç saatlerde el ele giderdi, bu da genellikle uyku yoksunluğuna yol açtı - ne kadar çok denerseniz deneyin, kaçamazsınız. Ancak kulüp ya da gece geç saatlerde dışarı çıkmak, daha fazla uyku, ertesi gün daha iyi bir ruh hali ve dinlenmiş hissetmek anlamına gelir.
• Daha fazla enerji - Daha az içki içmek, kulüplere çıkmak, hayatımda benim için önemli olan diğer şeyler için daha fazla alan ve enerji anlamına gelir (aşağıdaki bölüme bakın).
• Daha fazla su - Artık alkol kullandığımdan çok daha fazla su içiyorum.
Mindset
Bugünlerde çok daha sakin bir insan olduğumu fark ettim. Özellikle içerken çok hızlı tepki veriyordum ve kaynattım. Genç yaşlarımdaki tüm kavga ve şiddetlerden sonra, şiddete ve diğer insanlara acı çekmenin gerekli olmadığı ve sadece daha fazla acı, acı ve öfke sürdüğü görüşüne sahibim.
Ayrıca düşüncelerimin ve düşüncelerimin netliğinde bir değişiklik fark ettim. Aklım eskisinden daha az uçucudur ve ruh hali değişimleri çok daha az sıklıkta görülür.
Tutkular
Alkol dışındaki öncelikler için daha fazla yer ve zamanla, daha önce alkol için kenara ittiğim, keyif aldığım şeylere çok daha fazla zaman ve enerji yönlendirdiğimi buldum. İçmeyi bıraktığımdan beri, işimi kurmak, koşmak, yazmak, okumak ve seyahat etmek için tutkularımı geliştirmek için çok zaman harcadım. Ayrıca keyif aldığım şeyleri yapmak için harcadığım çok fazla param var, çünkü onu alkolle geçirmiyorum.
Deneyim
Yaklaşık 2 yıl sonra dünyayı farklı bir şekilde deneyimlemeye başladım. Günlük hayatımdaki incelikleri fark etmeye başladım. Alkolün etkisi altındayken deneyimlerim genellikle belirsiz, bulanık ve genellikle daha az yoğundu. Tabii ki, etki altında olmak başlangıçta iyi hissettirdi, çünkü bana bir maske ve sahte bir güven duygusu verildi, bu da beni dünyanın en kendine güvenen adamı olduğuma inandırdı. Ama şimdi, alkolik maskem olmadan dünyayla yüzleşerek, hem olumlu hem de olumsuz tüm şekil ve boyutlarda daha zengin deneyimler potansiyeli artık alkollü filtre olmadan yüzeye çıkmaya bırakıldı. Buna karşılık, hayat bana atılan her şeyle uğraşmaktan başka seçeneğim yok ve tamamen bununla iyiyim.
Alkol Hakkındaki Görüşüm
Son 3 yıl boyunca alkole bakış açım değişti ve bazı insanları şaşırtabilir. Doğal olarak, alkol içen herkese karşı olmaya başladım, insanları beni takip etmeye ve bırakmaya teşvik ettim. Bununla birlikte, daha derin bir yansımayla, alkolü kendiniz yapmadığınız sürece kimsenin doğası gereği kötü olmadığını fark ettim.
Ilımlılıktaki çoğu şey gibi, alkol de farklı değildir. Toplumda çok sayıda alkolün sağlıklı ve verimli bir şekilde kullanıldığını görebilirsiniz - örneğin günde bir bardak kırmızı şarabın, sahne performansını iyileştirmek için kullanan kalp veya komedyenler için iyi olduğu söylenir.
Güven ve Bağımlılık
Herhangi bir bağımlılıkta olduğu gibi, bence her şey bağımlılığa düşer. Ve makalenin başındaki alıntıda belirtildiği gibi, herhangi bir şeye aşırı bağımlılık aşağı doğru bir sarmal haline gelebilir.
Benim durumumda, alkolü açıkça bir kaçış biçimi olarak kullanıyordum - babamın başarısızlığı nedeniyle hissetmek ve yaşamak istemediğim acıyı gerçeklikten uzaklaşmanın ve maskelemenin bir yolu. Buna ek olarak, içme eylemine o kadar yakalandım ki, beni etkilediğini bile fark etmedim. Başkalarına ya da kendime verdiğim acıyı görmedim. Geriye dönüp baktığımda, alkole bağımlılık yarattığım açık, ama en kötüsü inkar edildi ve hayatımı mahvettiğinin farkında bile değilim.
Reddi. İşlerin yapışkanlaştığı konu bu. Açıkça bağımlı olan insanlara sorarsanız (biriydim), çoğu bağımlısı olmadıklarını kanıtlamak için karmaşık rasyonalizasyonlar yaratacaktır. Ve şimdi, bir kez bu pozisyonda olma deneyimine sahip olarak, alkol bağımlısı olan diğer insanlarla tanıştığımda açıkça görebiliyorum.
Buna ek olarak, alkol çok ilginç bir maddedir, çünkü aynı zamanda dünyadaki birçok kültürde ona bağlı birçok sosyal bagaj, beklentiler ve damgalamalar vardır. Örneğin, İngiltere'den geldiğim yerde, erkekçe ve “hantal” bir şey içmek ve eğer yapmazsanız, gruptan zayıf ve dışlanmış olarak görülme ihtimaliniz yüksektir. Bu nedenle, çocuklar böyle sert bir sosyal baskı ve bunun gibi yanlış anlatılarla karşı karşıya kaldıklarında, böyle genç yaşlardan itibaren içki içmenin baskısına düşmeleri şaşırtıcı mıdır?
Özetle, her bireyin alkolü nasıl gördüğüne ve sahip oldukları perspektife bağlı olduğunu düşünüyorum. Alkol gerçekten birisi için bir sorun değilse ve aynı zamanda kalbinde haklı olduklarına inanırlarsa, bu bir sorun değildir ve alkol ile güvenmeden sağlıklı bir ilişkinin zararsız olduğuna inanırlar. Öte yandan, sağlıksız bir bağımlılık, güven ve inkar sağlıklı bir yaşam tarzı yaşamak için sürdürülebilir değildir ve toplumda hitap etmek için üzerinde çalışmamız gereken bir şeydir.
Alkol Çıkmak İsteyenler İçin Görüşüm
Bir maddeye bağımlı olduğunuzda bağımlılık sorun haline gelir. Peki ya inkar ediyorsanız ve ilk etapta bağımlısı olamıyorsanız?
İşte 3 adımda bırakma konusundaki görüşüm:
1. Kabul
Bir sorun olduğunu düşünüyorsanız, her şey bunu kabul etmeye ve sorunla ilgili gerçek olmak için elinizden gelen her şeyi yapıyor (kesinlikle 10 yıldır yapmadım).
İşte kendinize sorabileceğiniz birkaç yararlı soru:
- Alkolün sizin için bir sorun olduğunu düşünüyor musunuz?
- Alkol ve bir sonraki içecek düzenli olarak aklınıza geliyor mu?
- Dışarı çıkıp alkol içmeden eğlenebilir misiniz?
- Günlük yaşamın baskılarından kaçmak için alkol kullanıyor musunuz?
- İçtiğiniz zaman ya da içmediğiniz bir kişinin kişiliğini mi tercih ediyorsunuz?
Sorunu kendiniz fark etmek için öz farkındalığınız varsa harika, ama ya alkol ile ilgili bir sorununuz olduğunu göremiyorsanız ne olacak?
Bu durumda, özellikle dürüst fikirlerini, yardımlarını ve rehberliklerini istemek için güvenle yaklaşabileceğinize yakın olan dostlarınız ve aileniz olması çok önemlidir.
Ailenize ve arkadaşlarınıza gitme konusunda kendinizi rahat hissetmiyorsanız, ya sizin ya da geçmişiniz hakkında hiçbir şey bilmeyen terapistlerin tarafsız bir bakış açısına ne dersiniz?
Ya da sigara içmeyenlere, özellikle de alkolizmden kurtulmuş birine sormaya ne dersiniz? Yolculukta yürüdüler ve alkollü yolculuğunuza ışık tutmaya yardımcı olabilecek kendi deneyimleri ve perspektifleri var.
Sonuç olarak, sadece alkolün bir sorun olduğuna karar verdiğinizde değiştirmek için yolda yürümeye başlayabilirsiniz.
2. Değişiklik
Alkolün sizin için bir sorun olduğunu kabul ettikten sonra, bir sonraki adım mevcut durumunuzu değiştirmenizi gerektiren dönüşüm sürecine başlamaktır.
Her şeyden önce, kendinize alkolü bırakmanın, başka bir şeyi değiştirmek gibi bir yolculuk olduğunu hatırlatın. Eğer hayatınızın diğer alanlarında değişimi zor bulursanız, inanılmaz derecede küçük bir başlangıç yapmanızı öneririm. Dışarı çıktığınızda daha az bir içki için. Sonra yavaş ama emin adımlarla, sistematik olarak alımını haftaya göre azaltın.
Bir gün içinde ayık kalmayı bekleyemezsiniz, bu yüzden önceki yazımda alkolle ilgili yazdığım başka bir iyi yöntem ikame.
İkame beyni kandırmanın ve zamanla toleransınızı azaltmanın güçlü bir yoludur. Örneğin, votka ve viski gibi çok fazla sert içki içmekten hoşlanıyorsanız, belki de bunun yerine biraları koyabilirsiniz. Sonra nihayet shandy (bira ile karıştırılmış limonata) gibi zayıf bir şeye bir adım daha atın. Shandy'ye indiğinizde, alkolsüz içeceklere geçmeyi düşünebilir ve ardından alkolsüz içeceklerden suya son geçişi yapabilirsiniz.
İlk başta kolay olacağını inkar etmiyorum - benim için inanılmaz derecede zor oldu - ama zamanla size söz verirseniz, beyniniz sonunda yeni alışkanlıklar oluşturacak ve vücudunuzun alkol içmemeye alışacağına söz veriyorum. Alışkanlık değişikliğinin gerçekleşeceği kesin bir noktaya işaret etmek zor çünkü bedenlerimiz farklı, ama benim için değişiklik yaklaşık 3 ay alkol kullanmadan geldi.
3. Taahhüt (Hesap Verebilirlik)
Hatırlanması gereken en önemli şey: Kendinizi dışarı vermemelisiniz.
“Sadece bir” içmenin neden iyi olacağını rasyonelleştirmemelisiniz. Bunun olmadığından emin olmanın iyi bir yolu hesap verebilirlik yaratmaktır. Hesap verebilirlik birçok şekilde olabilir. En iyi arkadaşımla (benim yaptığım gibi), ideal olarak aradığınız ve saygı duyduğunuz biriyle bahis yapmak olabilir. Alternatif olarak, içme taahhüdünüzü bozmazsanız veya kendiniz için yeterince disiplinli olursanız, belki de X ay geçtikten sonra bir ödül iyi olabilir. başlangıç yeri.
İtiraz yolculuğunuzda kendinize karşı çıkacak ve içki içme dürtüsüne kavuşacaksınız ve evet, alkolsüz sosyalleşmek için hayatınızı da emiyordu, ama bana güven, bırakmayı taahhüt edersen senede artık alkol hakkında düşünmeyeceksin.
Sonuç
Hiç şüphe yok ki alkol bırakma 27 yıllık hayatımda verdiğim en önemli ve faydalı kararlardan biri.
Şimdi bana daha geniş bir düzeyde seyahat olduğunu ve kişisel yolculuğumun tüm dünyadaki insanlarla tanışmamı ve alkol almayı bırakma sürecini ateşlediğini gösteriyor.
Bununla birlikte, ve ironik bir şekilde, her şeyden vazgeçmek egoya indi ve ilk etapta içmeye başlamamı teşvik eden büyük ego, beni bırakmaya teşvik eden aynı ego oldu.
Hala içiyor olsaydım hayatın nasıl olacağından emin değilim, ama her gün içki içmeyen biri olarak hayatımı daha iyi hale getiren bir karar verme cesaretini bulduğum için sonsuza dek minnettarım.
Son olarak, alkol / bağımlılık ile ilgili herhangi bir konuda özel olarak sohbet etmek istiyorsanız lütfen benimle iletişime geçmekten çekinmeyin - Dinlemekten ve sizin için bir ses tahtası olmaktan çok mutluyum. Alternatif olarak, alkolizmden muzdarip birini tanıyorsanız, hikayem ve mücadelelerimin onlara fayda sağlayabileceğini düşünüyorsanız, lütfen bu makaleyi onlara iletin.
Okuduğunuz için teşekkürler ve en iyisi,
Daniel Beaumont, 12 Nisan 2018 Perşembe
yazar hakkında
Herkese merhaba, ben Daniel - şu anda ilk kitabımı yazdığım Romanya'nın Bükreş şehrinde yaşayan, İngiltere'nin kuzeyinden 27 yaşındaki bir yazar.
İnsan deneyimi, özellikle seyahat, yaşam ve kişisel gelişim arasındaki bağlantıya tutkuluyum. 2012'den beri 4 kıtada 40 ülkeyi gezerek dönüşümlü bir yolculuğa çıktım. Yolculuğum sırasında, yolculuğun kişinin kişisel gelişimi için harika bir katalizör olduğunu keşfettim. Şimdi paylaşmak istiyorum, öğrendiklerimi paylaşmak istiyorum ve başkalarının kendi kişisel seyahat yolculuklarına çıkmalarını sağlamak istiyorum.
Hikayem hakkında daha fazla bilgi almaktan çekinmeyin veya bir sorunuz varsa burada benimle iletişime geçin.
Senin sıran…
Lütfen makaleyi paylaşın ve yorumlarınızı göndererek aşağıdaki tartışmaya katılın.
Bunun gibi daha fazla makale okumak için lütfen Zen Nomad'ı ziyaret edin.
Zen Nomad'dan makaleler okumak isterseniz, doğrudan gelen kutunuza içerik almak için buradaki posta listeme abone olmaktan çekinmeyin.
Makaleleri arkadaşlarınızla paylaşmayı ve Facebook ve Instagram'da TZN'yi takip etmeyi unutmayın.
Yayınlanan 22-04-2020