Nicola Jean de Dieu Soult, liderlik için koşulsuz bir yeteneğe sahip olan Bonaparte mareşallerinden biriydi. Bazı bilim adamları, Davout, Lannes, Suchet, Massena ve Soult dahil olmak üzere Napolyon'un en seçkin ve çok yönlü silah arkadaşlarından beşinden bahseder.
Bununla birlikte, orduda "demir el" ve "manevra ustası" olarak adlandırılan gerçekten olağanüstü bir komutan seviyesine kadar Soult hala yetersiz kaldı. Bonaparte ve Wellington'ın bu konudaki görüşleri bilinmektedir. Zaten St. Helena adasında bulunan Dr. O'Meara'nın ifadesine göre, Napolyon Soult adını verdi.
"Mükemmel bir savaş bakanı ve çok iyi bir organizatör."
Ancak Bonaparte şöyle devam etti:
"Geliştirdiği operasyonel planların uygulanmasına gelince, artık o kadar iyi değil."
Buna karşılık, Wellington şunları yazdı:
"Soult, birlikleri savaş alanında nasıl yöneteceğini ve konumlandıracağını biliyordu, ancak onları savaşta nasıl kullanacağına dair çok az fikri vardı."
Soult tarafından hazırlanan birlik saldırıları genellikle yıkıcıydı. Örneğin Hadley, saldırılarını "hayal edebileceğiniz en kötü" olarak nitelendiriyor. Ancak aynı zamanda, ilk darbe beklenen başarıyı getirmediyse ve kendisine emanet edilen birimleri yeniden bir araya getirmek için gerekli çabayı göstermediyse, Soult genellikle kaybedildi.
Öte yandan uzmanlar, başarısız bir savaştan sonra Soult'un depresyona girmediğini, ancak sıfırdan yeni bir operasyon planlamaya başladığını belirtiyorlar - sanki olanlar onu ilgilendirmiyormuş ve orduya yeni gelmiş gibi, niyetindeydi. diğer insanların hatalarını düzeltin.
Bilinmeyen bir sanatçı tarafından Soult Portresi
Araştırmacılar, elbette, cesur bir adam olan Soult'un, Lann, Murat veya Ney gibi sıradan askerleri cezbetmeye çalışarak genellikle bunun kalınlığına tırmanmadığını, ancak komuta merkezindeyken savaşın gidişatını kontrol etmeye çalıştığını belirtiyor. . Yani tam bir komutan gibi davrandı.
Soult'un ciddi bir eksikliği olan Napolyon, hırsızlık ve zimmete para geçirme eğilimini düşündü.
Diğer birçok Napolyon mareşalinin günahsız olmadığını söylemeliyim (hafifçe söylemek gerekirse). Roma'da Pauline Bonaparte'ın gelecekteki kocası Prens Camillo Borghese'yi bile soymayı başaran ve Stendhal'e göre "içgüdüsel olarak bir saksağan gibi çaldı", buna değen bir Massena. Zimmetine para geçirme ve "tazminat toplama" işinde Massena'yı geçmek imkansız görünüyor. Yine de, zaten sürgünde olan imparator bir keresinde şöyle dedi:
"En büyük hırsız olan Soult'u vurmalıydım."
İmparator ayrıca Soult'un aşırı hırsına da dikkat çekti. Astlarından bazılarının, imparatora bildirdikleri Portekiz kralı olmak isteyen mareşalden şüphelenmeye başladıkları noktaya geldi. Napolyon hoşnutsuzluğunu dile getirdi ve Soult'a gönderdiği bir mektupta ona "eşek oynamayı bırakmasını" tavsiye etti.
Bonaparte'ın daha sonra şunları söylediği de söylenir:
"Ruh'un kafasını kesmesi ya da ona hiç dikkat etmemesi gerekiyordu ve ben bu son seçeneği seçtim."
Ve ayrıca, Soult'u düşünerek, "sadece Austerlitz hatırlıyor" (bu savaşta, mareşal gerçekten elinden gelenin en iyisini yaptı ve koalisyon ordusunun yenilgisinde büyük bir rol oynadı). Bununla birlikte, kötü niyetli kişiler o zamandan beri Soult'u alayla "Kral Nicola" olarak adlandırdılar.
Soult'un monarşik iddiaları ne kadar ciddiydi?
Tarihçiler bu konuda ikiye bölünmüş durumda. Bazıları, mareşalin kötü niyetli kişiler tarafından iftira edildiğine inanıyor. Diğerleri, Soult'un güçlerini ve yeteneklerini gerçekten biraz abarttığına inanıyor, ancak zamanla durdu, yalnızca imparatordan başka bir unvan alabileceğini fark etti.
Warlord'un gençliği
Böylece, Nicola Jean de Dieu Soult, 29 Mart 1769'da (Lannes ve Ney ile aynı yaşta) Fransa'nın güneyinde, şimdi adını (Saint-Aman-Soult) taşıyan Saint-Aman şehrinde doğdu.
Soult'un doğduğu ev
Babası noterdi ve bu nedenle aile, çocuğun özel okullardan birinde eğitim görmesini sağlayabilirdi. Babasının ölümünden sonra, ailenin mali durumu önemli ölçüde kötüleşti ve 16 yaşındaki çocuk kraliyet piyade alaylarından birine kaydolmak zorunda kaldı.
6 yıl sonra çavuş rütbesine yükseldi, ancak asilzade olmadığı için subay rütbesini alamadı ve bu nedenle görevini tamamladıktan sonra emekli oldu. Hizmet sırasında biriken para, gelecekteki mareşalin küçük bir fırın almasına izin verdi.
Devrim, diğerleri gibi Soult'un kaderini değiştirme şansı verdi.
Cumhuriyet Ordusu'nda görev yapmak
Soult'un askeri kariyerinin devrimci Fransa ordusunda başlaması tipiktir. O yılların birçok ünlü generali ve mareşali de benzer bir yoldan geçmiştir.
Başlangıçta - 1791'de kraliyet ordusunun eski bir çavuşunun teğmen seçildiği ve kısa süre sonra kaptan rütbesini aldığı gönüllü bir tabur. Kaiserslautern savaşında üstlerinin dikkatini çekti, Weissentur'un savunma pozisyonlarına yapılan saldırı sırasında ve Fort Louis kuşatması sırasında kendini ayırt etti.
1794'te, Fleurus Savaşı sırasında General Jourdan'ın ordusunda, Soult'u albay ve tümen kurmay başkanı François Lefebvre (geleceğin mareşali) olarak görüyoruz. Soult'un soğukkanlılığı ve ayık hesaplaması, bu bölümün başarılı operasyonlarına büyük ölçüde katkıda bulundu. Savaşın sonucunda tuğgeneral rütbesini aldı. Bu kampanya sırasında Soult, Altenkirchen, Lahn, Friedberg savaşlarında da yer aldı, Gerborn savaşında üstün düşman kuvvetlerinin saldırılarını püskürttü (o zaman emrinde üç piyade taburu ve altı süvari filosu vardı). Ardından Avusturya birliklerinden birini Reith Eig'de yendi.
Soult'un aile hayatı
1796'da Soult, bir Alman kadın olan Louise Berg ile evlendi - ve hayatının geri kalanı, dedikleri gibi, sert generali ve mareşali istediği gibi çeviren bu kadının etkisi altındaydı. Napolyon, Saint Helena'da şunları söyledi:
"Karakter olarak her yerde bu kadar büyük olan bu adamın kendi evinde köle olması neredeyse inanılmaz."
R. Lefebvre. Soult Louise'in karısının çocuklu portresi
Mareşal'in emir subayı Alfred de Saint-Chaman da Madame Soult'un güçlü karakterini hatırladı ve onunla her karşılaştığında kendisini "suçlu bir çocuk" gibi hissettiğini söyledi.
Fransızların 1813'te Vitoria'daki yenilgisinden sonra Napolyon, durumu düzeltmek için Soult'u İspanya'ya göndermeye karar verdi. Karısı, imparator önemli miktarda parasal tazminat sözü vermek zorunda kaldı: farklı koşullar altında kocasının ikinci kez Pireneler savaşına gitmesine izin vermedi.
Bu evlilikten üç çocuk dünyaya geldi. Şu anda, mareşalin soyu erkek soyunda kısaltılmıştır, ancak kadın soyunda devam etmektedir: mareşalin soyundan gelenler artık Reil-Soult soyadını taşımaktadır.
Ruh ve Massena
1799'da Soult, General Massena'nın İsviçre ordusunda sona erdi. Fransız birlikleri ilk başta umutsuz bir durumdaydı. Massena'nın ordusu, Feldkirch ve Zürih'te üstün düşman kuvvetleriyle yapılan savaşlarda yenildi. Şimdi 26 bininci Fransız ordusuna, Arşidük Karl ve General Hotse'nin (45 bin kişiye kadar) Avusturya birliklerinin yanı sıra Rimsky-Korsakov'un Rus birlikleri (yaklaşık 25 bin asker ve subay) karşı çıktı. A. Suvorov'un muzaffer ordusu İtalya'dan gelecekti. Ancak imparatorun emrine uyan arşidük, birliklerini İsviçre'den geri çekti - Suvorov ordusunun hareketinin başlamasından üç gün önce, daha sonra Franz II'nin bu kararını öğrendikten sonra “ya kaybettiğini” ilan etti. ya da aklı yoktu".
Massena, düşman ordularının oluşumunu beklemedi. 25-26 Eylül savaşında Rimsky-Korsakov birliklerine saldırdı ve Soult Avusturyalıları yendi (General Hotze o savaşta öldü). Suvorov, eylem planını acilen gözden geçirmek ve dağ tuzağından kaçmak için savaşmak zorunda kaldı.
Ancak Rus ordusunun Alpler'den geçişi sırasında Suvorov ve Massena'nın eylemlerinin sonuçlarını nasıl değerlendirmeliyiz?
Tabii ki, Massena'nın birlikleri yenilmedi, ancak en zor koşullarda Suvorov tam olarak yapacağını yaptı: ordusunun tamamen yok edilmesine veya ele geçirilmesine izin vermedi (bu arada, Tsarevich Konstantin Pavlovich idi) .
Joel Tyler Hadley şunları yazdı:
“Modern toplumda böyle bir şey yok. hikayelerSuvorov'un üstün bir düşmanla çevrili Glarus'tan geçişi gibi. Suvorov ... ordusunu Pragel'den karda göğsüne kadar götürdü, her adımda düşmanla savaştı. "
Bu yüzden Suvorov'un Alp kampanyası çağdaşları üzerinde böyle bir izlenim bıraktı: Rus ordusu gerçekten de neredeyse imkansızı yaptı.
Sayısal üstünlüğü olan ve dağ geçitlerini kontrol eden André Massena ise tam tersine kendisine verilen görevi yerine getirmedi. Suvorov ordusunu ne yok edebilir, ne de teslim olmaya zorlayabilirdi. Böylece Massena kişisel olarak Suvorov'a yenildi.
Ancak, Rimsky-Korsakov ve Hotse birliklerini yendikten sonra, Suvorov ordusunun onlara katılmasına ve düşman birliklerinin Fransız topraklarına girmesine izin vermedi. Ve bu nedenle İsviçre'deki eylemleri oldukça başarılı olarak kabul ediliyor.
Kasım 1799'da Mısır'dan dönen General Bonaparte bir darbe yaparak Birinci Konsolos oldu. Soult şu anda Massena ordusundaydı. Daha sonra onu Bonaparte ile tanıştıran Massena şunları söyledi:
"Yargıda ve cesarette çok az kişi ona eşittir."
Yeni bir savaşın gelmesi uzun sürmedi. 1800 kampanyasının başlangıcı Fransızlar için talihsizdi. Avusturyalılar Massena'nın ordusunu ayırmayı başardılar: birliklerin bir kısmı ile komutan Cenova'da kilitlendi, General Suchet Var Nehri'ne çekildi.
Soult sonra Cenova'da Massena ile sona erdi. Bir sorti sırasında dizinden yaralandı ve esir alındı. Ancak, Marengo savaşından kısa bir süre sonra (14 Haziran 1800), bir savaş esiri değişimi gerçekleşti ve Soult anavatanına döndü.
Mareşal rütbesine giderken
Napolyon, Soult'un hem sadakatini hem de yeteneğini takdir etti.
Konsolosluk Muhafızlarının tüm bölümlerinin komutanı olarak görevinden alınan aşırı bağımsız Lann'in rezaletinden sonra Soult, Muhafızlar Hafif Piyade Komutanı oldu. Ve Napolyon'un taç giyme töreninden sonra Soult, imparatorluğun ilk mareşallerinden biri oldu.
Louis-Henri de Dümen. Mareşal Soult'un Portresi
İngiltere'nin önerilen işgali için birliklerin toplandığı Bois de Boulogne'da, Soult'a Büyük Ordu'nun IV. Kolordusunun komutası verildi. Eğitim ve disiplin gereksinimleri o kadar yüksekti ki, bazı subaylar onun hakkında imparatora şikayet etmeye başladılar. Soult Bonaparte'a dedi ki:
“Benim yaptıklarıma dayanamayanlar evde kalsın. Gerisi dünyayı fethedebilecek."
Mareşal Soult, L.F. Aubrey'nin orijinaline dayanan Sharona
Bildiğiniz gibi, İngilizler daha sonra yeni, zaten Fransız karşıtı üçüncü koalisyonu örgütleyerek işgal tehdidinden kurtulmayı başardı. Ve Bois kampının birlikleriyle savaşmak zorunda kalan İngilizler değil, Ruslar ve Avusturya imparatorunun tebaasıydı.
Bu seferin zirvesi, Davout ve Soult'un Fransız tarafının ana kahramanları haline geldiği ünlü Austerlitz Savaşı oldu. Mareşal Davout'un sağ kanadının birlikleri, koalisyon ordusunun altı sütunundan üçünü savaşta taşıdı ve dövdü. Soult'un birlikleri, Prazen Tepeleri'nden aşağı inen müttefik kuvvetlere ezici bir darbe indirdi ve ardından bu kilit pozisyonu aldı.
Austerlitz: Mareşal Soult'un en iyi saati
F. Weyrother tarafından hazırlanan plana göre, Rus-Avusturya birlikleri daha sonra altı sütuna bölündü. İlk üçü (F. F. Buxgewden tarafından komuta edildi), Mareşal Davout başkanlığındaki Fransız ordusunun sağ kanadına saldıracaktı.
Aynı zamanda, Fransızları da atlamaya karar verildi - böylece Müttefikler cepheyi bu yönde 12 verst kadar uzattılar. Dördüncü sütun işgal edildi
Bölgeye hakim olan Pratsen Tepeleri. İçeri giren Avusturya birimlerine Ruslar Kolovrat - Miloradovich tarafından komuta edildi. Müttefik ordunun başkomutanı MI Kutuzov da buradaydı.
Beşinci ve Altıncı Kolların yönlendirildiği Fransız ordusunun sol kanadı fazla önem vermedi. Bu arada, Bonaparte kendisi için darbeyi kendisi için en tehlikeli olarak gördü, çünkü burada ordusunun yenilgi durumunda geri çekilebileceği tek yol (Brunne'ye doğru) vardı.
Savaşın başlamasıyla birlikte, Fransız sağ kanadının birlikleri, üç müttefik sütununu yanlarında sürükleyerek yavaşça geri çekilmeye başladı. Sonunda, Dördüncü Kol Prazen Tepeleri'nden inmeye başladı.
"Hata yapan bir rakibe müdahale etmeyin"
- Bonaparte bu hareketi zevkle yorumladı.
Ve sonra Soult'un "ticari marka" korkunç darbesi geldi. Rus servisinin generali Alexander Lanzheron (Fransız göçmen, Odessa'da gömülü), Müttefiklerin Dördüncü Kolunun "yarım saatten az bir sürede ezildiğini ve dağıldığını" yazdı.
Bu dayağı izleyen Napolyon, Soult'u "Avrupa'nın en mükemmel taktikçisi" olarak nitelendirdi.
Buxgewden'in üç sütunu, diğer kısımlardan uzaklaşarak anlamsız hareketlerine devam etti. Ve sadece Suvorov'un İsviçre kampanyasının kahramanı olan genç General Nikolai Kamensky'nin tugayı, ölmekte olan Dördüncü Kol ile Buxgewden'in bölümleri arasında hala bir bağlantıyı korudu. Yakında bu tugay kuşatıldı, ancak ağır kayıplarla yine de ana orduya ulaştı.
Koalisyon ordusunun şu anda beşinci ve altıncı sütunları, Murat'ın süvarileri tarafından desteklenen Lann ve Bernadotte birliklerine saldırdı.
Rus-Avusturya ordusu parçalandı ve kontrolü kaybetti. Saat 11'de genel bir geri çekilme emri verildi, ancak Buxgewden birliklerini ancak öğleden sonra saat birde çekmeye başladı. Şu anda Fransız birlikleri zaten İkinci ve Üçüncü Kolların arkasında faaliyet gösteriyordu. Litava Nehri üzerindeki köprüyü yok etmeyi başardılar - sonuç olarak, Üçüncü Sütun neredeyse tamamen yok edildi. Birinci ve İkinci Kolonlar ağır kayıplar vererek göller arasındaki geçitlerden geri çekildiler.
A. Lanzheron acı bir şekilde hatırladı:
“Kaybedilen muharebelere zaten tanık olmuştum ama böyle bir yenilgiyi hayal bile edemezdim... İkincisi onlara bağırdı, ama tamamen işe yaramazdı ve tıpkı onlar gibi koştu. "
Rus-Avusturya ordusu 15 bin kişiyi öldürdü ve yaraladı, 20 bin asker ve subay daha esir alındı (aralarında - 8 general). Fransızlar ayrıca 45 pankart ve 180 silah ele geçirdi. Fransız ordusu yaklaşık 9 bin kişiyi kaybetti.
Ama mesele sadece insan ve maddi kayıplar değildi.
Austerlitz Savaşı'ndan yaklaşık 100 yıl önce (1711'de I. Peter'ın Prut felaketinden sonra), Rus ordusu tek bir genel savaşı kaybetmedi. Ve bu nedenle, Austerlitz'deki yenilgi Rus toplumu üzerinde korkunç bir izlenim bıraktı.
Sardunya'nın Rusya elçisi Joseph de Maistre tanıklık ediyor:
“Burada (St. Petersburg'da) Austerlitz Savaşı'nın kamuoyu üzerindeki etkisi sihir gibidir. Bütün generaller istifa istiyorlar ve görünüşe göre bir savaşta yenilgi tüm imparatorluğu felç etti. "
Soult, Austerlitz'deki zafere katkısından haklı olarak gurur duyuyordu ve daha sonra Napolyon ona Austerlitz yerine Dalmaçya Dükü unvanını verdiğinde hayal kırıklığına uğradı. Ancak imparator, Austerlitz'deki galip gelenin görkemini kimseyle paylaşmak istemedi.
Bir sonraki yazımızda Marshal Soult ile ilgili hikayeye devam edeceğiz.