Opossum, Güney Amerika ‘nın pek az tanınan keseli sıçanı ya da sıçan opossumu hariç Avustralya ve Asya ‘da bulunmayan tek keselidir. En iyi bilinen tür Virjinya opossumudur. Bu hayvan Birleşik Devletlerin birkaç kesiminde yaygındır; yaşama alanı Güney Amerika ‘ya kadar uzanır. Virjinya opossumundan çoğunlukla ‘possum’diye söz edilir; bu ad yanlışlıkla Kuskusgillerden olan Avustralva memelilerine de verilmektedir. Mesela tilki kuskusu; ‘fırça kuyruklu opossum diye adlandırılır. Virjinya ovossumu küçük bir köpek boyundadır. Kafa ve gövde uzunluğu 30-50 santimdir. Kısa bacakları ve sivri burnuyla daha çok sıçana benzer. Kuyruğu hemen hemen gövdesinin uzunluğundadır. Bunun önemli bir bölümü çıplaktır. Hayvanın kaba kürkünün rengi siyahtan kahverengi ya da beyaza kadar değişir. Ayağının ilk parmağında tırnak yoktur. Bu parmak insan baş parmağı gibi diğer parmakları karşılar.
Orta ve Güney Amerika ‘da yaşayan diğer opossumların görünüşü Virjinya ’dakilere benzer Bazılarının kuyruğu sık ve uzun tüylüdür. Su opossumu ya da yapok hin arka ayakları zarlıdır ve hayvanın su geçirmeyen bir kesesi vardır. Yalnız muz ve mango ürünlerine zarar veren murin ya da fare opossumu dışında bu hayvanlardan çoğu iyi tanınmaz. Opossuma bazen, ihraç edilen muzların arasında bile rastlanır.
DAYANIKLI KESELİ
Virjinya opossumu tarih çağlarında Birleşik Devletlerin güneydoğusundan, Kanada’da Ontario’ya kadar olan bölgede yaygındı, bu, ana vatanı tropik ve astropik iklimler olan bir hayvan için olağanüstü bir durumdur. Ayrıca, opossumun,
dünyanın çok yerinde etenli memelilerle olan rekabet sonucu ortadan kalkan keseliler grubundan olduğu hatırlanıldığı zaman, durumun gerçekten ilginç olduğu anlaşılır. Opossumun bu şekilde yayılmasının sebebi düşmanlarının insanlar tarafından öldürülerek azalması olabilir. Opossumların yeni yayılma alanlarının kuzeyinde sağ kalabilmiş olması şaşılacak bir şeydir. Çünkü bazen, don yüzünden kulaklarının bir kısmını, ya da kuyruklarını kaybetmiş halde bulunurlar. Opossumlar kış uykusuna yatmamakla beraber çok soğuk sürelerde faaliyet göstermezler. Sonbaharda vücutlarında biriktirdikleri yağla beslenirler.
Opossum genellikle ağaçlık yerlerde yaşar. Besinini yerde arar; köpek gibi düşmanlarından kaçmak ve bazen da besin bulmak için ağaca tırmanır. Usta bir tırmanıcıdır. Diğer parmakları karşılayan baş parmağı sayesinde iyi tutunur; kuyruğu ise hemen hemen her cisme sarılacak gibidir. Genç bir opossum kuyruğunu bir dala sararak aşağıya sarkabilir. Ama erginler kuyruklarını sadece fren ya da ek destek olarak beşinci bir el gibi kullanabilirler.
Her opossumun genellikle 25-30 dönümlük bir arazisi vardır; bazen bu iki katı da olabilir. Hayvan çoğunlukla gece beslenir. Gündüzü ağaç kovukları, terk edilmiş inlerde ya da kuru çalı yığınlarının altındaki yuvasında geçirir. Bu yuvayı çok garip bir şekilde taşıdığı kuru yapraklarla yapar. Yaprakları ağzıyla alır, sonra ön ayaklarının arasından geçirir; vücudunun altına doğru kıvırdığı kuyruğuyla karnının arasına sıkıştırarak taşır.
ÇEŞİTLİ BESİN
Opossum dan bazen ‘çöp yiyen bir yaratık’ diye bahsedildiği olur. Bunun asıl sebebi hayvanın insanların yerleşme alanlarının etrafında, çöplerle beslendiğinin görülmesidir. Bu sadece opossumun çevresiyle kolaylıkla uyum sağladığını gösterir. Çünkü hayvan çok çeşitli besinler alır.
Yazın ve sonbaharda yer solucanı, çekirge, kın kanatlı böcek, karınca, salyangoz ve kara kurbağası, kır sıçanı, fare, yılan ve küçük kuşları da avlar. Bazen kümes avlularına baskın yapar, bitki de yer, özellikle sonbahar sonlarında avlayabileceği hayvanlar çok azalmaya başladığı zaman. Opossumu bulmanın kolay bir yolu, hayvanı gece trabzon hurması ve kara tilki üzümü yerken yakalamaktır.
YAVRUNUN TAŞINMASI
12-13 günlük bir gebelikten sonra 8-18 kadar küçücük yavru annelerinin vücudundan bir sıra halinde çıkar. Sürünerek keseye gider ve meme uçlarını yakalarlar. Dişinin genellikle 13 memesi olduğu için bazı yavruların ölüp gideceği daha başından bellidir. Yavrular 10 hafta kesede kalır. Ondan sonra da yuvada birbirlerine sokularak uyurlar. Ana, besin bulmaya çıktığı zaman yavrularını da yanma alır. Artık birer fare büyüklüğünde olan yavrular analarının sırtına sarılırlar. Eğer hayvan bir batında fazla yavru doğurmuşsa yürümekte güçlük bile çekebilir. Yavrular kısa bir süre soma sütten kesilir 14 aylık kadarken de bağımsız olurlar. Dişi opossumlar 1 yaşına girmeden çiftleşebilir. Alanlarının kuzey kesimlerinde yılda bir, güneyde ise iki ya da üç kez doğururlar. Opossum genellikle iki yıl kadar yaşar.
ETİ YENİR Mİ?
Opossumu dağ kedisi, kır kurdu, tilki, şahin ve baykuş gibi birçok hayvan yer. Hayvanı pek de birinci kalite olmayan kürkü için kapanla yakalar ve kürkünden kunduz kürkü taklitleri yapmak için yararlanırlar. Opossumun eti belirli bazı yörelerde yenir. Bazı kimseler ‘opossum ve tatlı patates’ yemeğini çok sever.
‘POSSUM’ TAKLİDİ YAPMAK
İngilizce’deki ‘possum taklidi yapmak’ terimi bu hayvanın şaşırtıcı bir huyundan gelir. Hayvan korktuğu zaman ölü taklidi yapar. Bu sadece opossuma özgü bir davranış değildir. Tilki, Afrika yer sincabı, domuz burunlu yılan, ot yılanın da da aynı yola başvurur. Opossum köpek gibi bir düşmanıyla karşılaştığı ve çabucak kaçamadığı zaman, kıstırıldığı yerde döner. Islık çalarak, homurdanarak saldırmaya çalışır. Köpek opossumu yakalamayı ve onu sarsmayı başardığı takdirde, hayvan birdenbire kendisini bırakıverir. Vücudunu gevşeterek yuvarlanır. Sanki ölmüş gibi gözlerini kapayarak dilini sarkıtır. İşin garibi o zaman köpeğin bütün ilgisi söner. Herhalde ölü hayvan .yemeyen başka yırtıcılar da böyle davranmaktadır. Opossum birkaç dakika sonra kendisini toplayarak kaçar.
Biz sadece bu acayip oyunun, yırtıcı hayvanların opossumu bırakması için kandırmak konusunda etkili olduğunu tahmin edebiliriz. Aksi takdirde hayvan büsbütün düşmanının eline düşmüş olur. Bu oyunun nasıl uygulandığı tam bir sırdır. Ölüme benzer durumu sağlamak için beyne felce uğratıcı maddelerin salgılandığı ve bunların ağır ağır yayıldığı, böylece opossumun da kendine geldiği ileri sürülmüştür. Yakın zamanlarda elektro-ensefalogramla yani beyindeki çok küçük elektrik akımlarını kaydeden bir makineyle deneyler yapılmıştır. Bu akımlar bir yaratığın uyuma ve uyanık olma durumları arasındaki farkları göstermektedir. Ölü taklidi yapan opossumlarla ilgili makine kayıtları onların aslında “normal, uyanık, tam tetikte denilecek bir davranış içinde” olduklarını açıklamıştır. Bayılma taklidi yapan hayvanlar dalınç (trans) ya da katalepsi halinde değil, tam anlamıyla uyanıktır. Bu oyunu oynarken ünlerine uygun bir şekilde davranmakta ve ‘possum’ oyununu uygulamaktadırlar.