Birkaç yıl önce bir televizyon programı için uzun bir röportajın sonunda bana 'Hangi durumda yalan söylüyorsun?' Duyguları incitmekten kaçınmak için bir şeylerden kurtulmakla nasıl başa çıktığımı düşündüm ('Oh, yapamam çünkü [yalan ekleyin]') ve artık bunu yapmıyorum diye düşündüm. Sanırım 'Artık yalan söyleyecek enerjim yok' gibi bir şey söyledim. Bu bir yalandı. Hayatımın o noktasında, (farkında olmadan) dürüstlüğün gerçekte ne olduğunu anlamaya başlamak üzereydim. Ve ben onu yaşamıyordum. Hiç. Aslında, şimdi (dürüstçe) şunu söyleyebilirim ki, henüz dürüst olmaya başlıyorum. Kendi elimi zorlamamı sağlamak için çok fazla yaşamak ve çok fazla acı çekmenin doruk noktası ve neredeyse bir yıl önce 40 yaşına basmak gerekti. Dürüstlüğün bir hareket etme veya canlandırma yolu olduğuna inandım. Şimdi bunun çok daha derin bir şey olduğunu anlıyorum. Kendinize duygularınızı gerçekten hissetmek ve onlara karşı dürüst olmak için alan veriyor. Her ne pahasına. Yani bu bakımdan, hala gidecek yollar var. Ama dürüstlüğe giden yol, hayatımın en güzel, acı verici ve ilginç derslerinden biri oldu. Aşağıda, bu alandaki akıl hocam Dr. Habib Sadeghi'nin ve bana dürüst olanın yolunu öğreten diğerlerinin bir parçasını bulacaksınız.
Aşk,
gp
Q
Dürüstlük, kendimizle ve başkalarıyla sağlıklı bir ilişki için çok önemlidir. Uzun süredir devam eden sorunları çözmemize, affetmemize ve çevremizdeki insanlarla ilişkilerimizi derinleştirmemize yardımcı olabilir. Neden yalan söylüyoruz Kendimize karşı dürüst olmadan başkalarına karşı asla dürüst olamayacağımız açıktır. Bu tür bir netliğe ulaşmanın önündeki engeller nelerdir ve bunların üstesinden nasıl gelebiliriz? Netlik kazandıktan sonra, verimli ve olumlu bir şekilde doğru şekilde nasıl iletişim kurarız?
KİME
Eşim ve ben, rehberimiz aniden durduğunda Amazon ormanını geziyorduk. Dikkatlice uzanıp bir ağaç dalından bir örümcek aldı. Tüylü tarantulayı soğanlı karnı sayesinde kolayca manipüle etti. Şaşırdık. Hareket etmedi. Bir heykel gibi tamamen donmuştu. Rehberimiz örümceğin ölmediğini, sadece geçici olarak uyuşturulduğunu söyledi. Karnının arkasındaki inciye benzer küçücük bir nesneyi işaret etti ve parazit bir yaban arısı tarafından buraya dikilmiş bir yumurta olduğunu açıkladı. Örümcek sokulmuş ve yaban arısının yumurtasını nakledebilmesi için geçici olarak hareketsiz hale getirilmiştir. Kısa süre sonra örümcek travmadan sıyrılacak ve taşıdığı tehlikenin tamamen farkında olmadan her zamanki gibi hayatına devam edecektir.
Günler sonra ve hiçbir uyarıda bulunmadan tarantula soğuğu bırakacaktı. Saniyeler içinde, örümceği içten dışa yiyen yeni bir yaban arısı, karnından çıkıp uçup, ev sahibinin boş karkasını geride bırakacaktı.
Yaban arısı larvası gibi, diri diri gömülen duygular asla ölmez, özellikle korku. Yalan söylemek korkudan gelir. Travmalarımızdan, hayal kırıklıklarımızdan ve ihanetlerimizden doğar ve her zaman başımıza gelen bir şeyin sonucudur. Birisiyle buluşmaya geç kalıyorsunuz ve bunu trafikte suçluyorsunuz ya da utançtan kaçınmak için kovulduğunuzu örtebilirsiniz. Neden yalan söylediğimizi çevreleyen senaryolar sonsuzdur. Gerçek şu ki, yalanlarımız hem büyük hem de küçük travmalarımızdan doğar.
Yalan söylemek korkudan gelir.
Sahtekârlık benlikle başlar. Zor bir deneyimi uzlaştıramadığımızda başlar. İlk yalan, kendimize söylediğimiz yalandır. Genellikle 'olmadı' veya 'böyle olmadı' dır. Bu farkındalıklardan kaçınıyoruz çünkü bize nasıl hissettireceklerinden korkuyoruz. Bunu yapıyoruz çünkü gerçeğin geçici acısıyla yüzleşmektense kendimize ve başkalarına yalan söylemenin uzun vadeli sonuçlarıyla yaşamayı tercih ediyoruz. Bu yüzden acıyı uzak tutmak için gerçeği ve onunla ilgili duygularımızı bir yalanla bastırıyoruz.
'Bunu yapıyoruz çünkü gerçeğin geçici acısıyla yüzleşmektense kendimize ve başkalarına yalan söylemenin uzun vadeli sonuçlarıyla yaşamayı tercih ediyoruz.'
Bu acı, bir arkadaşın hayal kırıklığı veya bir eşin öfkesi olabilir. Yalanın boyutu önemli değil. Başkalarının duygularını korumak için asla yalan söylemeyiz. Bunu kolaylaştırmak için kendimize söylediğimiz yalanın bir kısmı budur. Kendimizi onların duygularından ve hatta kendi yargılarımızdan dolayı yaşayacağımız acılardan ve yansımalardan korumak için yalan söylüyoruz. Yalan söylemek her zaman kendine hizmet eder.
Hayatın travmalarından, özellikle işini, ilişkimizi, mali güvenliğimizi ya da sağlığımızı kaybetmek gibi büyük travmalardan soktuğumuzda, tarantula gibi donup kalırız. Durumun zor derslerini (gerçeği) işlemek için kendimize nadiren yeterli zaman veririz. Kısaca üzülebiliriz, ama sonra kendimizi uyuştururuz ve hayat devam eder.
Gerçekte olanlardan kopmak, psikanalizde 'bölünme' olarak bilinir. Ya sadece duyguyla tepki veririz ve durum hakkında mantıksız oluruz ya da kafamıza kaçarız ve hiçbir duyguyu işlemeyiz. Kendimize ve başkalarına karşı dürüst olmak, zor bir deneyimi tam olarak entegre etmek ve herhangi bir kalıcı negatif enerjiyi etkisiz hale getirmek için aynı anda düşünme ve hissetme becerisi gerektirir.
'Kendi yarattığımız yalanlardan oluşan kendi küçük dünyamızda yaşamak ve yaşam deneyimimizin gerçeğinden kaçınmak büyük enerji gerektirir ve daha da fazla stres yaratır.'
Bu süreci kısa devre yaptırmak ikinci bir yalan, 'alternatif' bir gerçeklik veya 'Hikayenin Benim Tarafım' oluşturur. Ne yazık ki, yalanlarımızın her zaman ilk kurbanları oluyoruz çünkü başkalarını buna ikna etmeden önce onlara inanmalıyız. Kendi yarattığımız yalanlardan oluşan kendi küçük dünyamızda yaşamak ve yaşam deneyimimizin gerçeğinden kaçınmak büyük enerji gerektirir ve daha da fazla stres üretir. Bununla başa çıkmak için genellikle yasadışı veya reçeteli ilaçlara yöneliyoruz. Buradaki sorun, uyuşturucuların sadece sahtekârlığımızı sürdürmesidir çünkü bize her şeyin 'iyi' olduğu yanlış izlenimini verirler.
'Dürüstlük, her durumda kendinize duygusal gerçeği söyleme kapasitesidir.'
Yoga bile bağımlılık yaratan bir eğlence olabilir. Vücudumuzda bastırılmış enerji depoladığımız için yoğun duygusal serbestlik sağlayabilir. Yine de, deneyimi tamamen bütünleştirip salıvermek için düşünebilmeli ve hissedebilmeliyiz. Durumu çevreleyen gerçeği ve anlayışı sağlayan bilinçli düşünce olmadan, kolayca eski alışkanlıklara geri döneriz.
Dürüstlük, herhangi bir durumda kendinize duygusal gerçeği söyleme kapasitesidir. Bunu kendiniz için yapabildiğinizde, başkalarıyla da yapabilirsiniz. Maalesef sahip olmadığımız şeyi veremiyoruz. Sahtekârlık her zaman bir düzeyde acıdan kaçınmanın sonucudur. Bu, yalana ve ikiz kardeşlerine yol açar: sırlar ve inkar. Başkalarına yalan söylemekten kurtulmak, önce kendimize yalan söylemeyi bırakmamızı gerektirir. Bilinçsiz kaygılarımızı ve bizi acılarından korumak için hayata geçirdiğimiz hayatta kalma mekanizmalarını temizlemek anlamına gelir.
'Kim olduğumuzun bir parçası ve bir virüs gibi, içgüdüsel olarak sahtekarlığı reddediyoruz.'
Ruhsal varlıklar olarak, dürüstlük için sıkı sıkıya bağlıyız. Cevapları aramak ve şeyleri anlamlandırmak için doğal bir içgüdümüz var. Hiç ekranda kötü bir oyuncu gördün mü? Performanstaki doğruluk eksikliğini fark etmek için kendinizin oyuncu olmanıza gerek yoktu. Neden? Çünkü hepimiz gerçeğe temel, fiziksel ve ruhsal düzeyde içgüdüsel olarak bağlıyız. Kim olduğumuzun bir parçası ve bir virüs gibi, içgüdüsel olarak sahtekarlığı reddediyoruz.
Yalan söyleyerek bu doğal dürtüyü geçersiz kılmak için vücudumuzda muazzam miktarlarda dirençli ve negatif enerji üretiriz. Bu iç stres bizi kendimizle savaşa sokar ve hücresel hasar üretir. Yalanlar, rahat olmayan ve hastalıklarımızın semptomları olarak tezahür eden bir zihin / beden yaratır. Şüphelenmeyen tarantula gibi, çok uzun süredir taşıdığımız yumurta da sonunda feci bir şekilde patlıyor, ama böyle olması gerekmiyor. Şifa bir seçimdir, yalan da öyle. Bizim işimiz şifa yaratmak değil. İyileşme, hayatta kalabileceğimizi düşünmediğimiz geçici acıyla yüzleşerek ona karşı oluşturduğumuz engelleri bulup kaldırdığımızda gerçekleşir.
PEW - 12
Dürüstlük Egzersizi
Öyleyse, başkalarına ve en önemlisi kendimize söylediğimiz yalanlardan nasıl kurtulabiliriz? Sınırlayıcı inançları nasıl çözeriz, aslında yalan olan nedir? Travmalarımızın gerçeğiyle yüzleşerek ve onları yıllardır kaçındığımız tüm saf dürüstlük ve duygularla belgeleyerek başlayabiliriz. Duygusal dolabımızı boşaltmak ilk başta korkunç olabilir, ancak hayatta kalamayacağını düşündüğümüz bir şeyden sağ çıktığımızda, şifa ve değişim için sınırsız gücümüzün tadına varacağız.
Aşağıda tüm kanser hastalarıma Purge Duygusal Yazma (PEW-12) adı verilen bir egzersiz yazıyorum.
Sessiz bir yerde beyaz bir mum yakın ve 12 dakikalık bir zamanlayıcı ayarlayın. Elinizde kalemle, kendinize veya başkalarına karşı dürüst olmadığınız, çözülmemiş herhangi bir sorun hakkında bilinç akışı tarzı yazmaya başlayın. Bırakın duygular sizi harekete geçirsin ve yazınızı okunaklı hale getirme konusunda endişelenmeyin. 12 dakikanın sonunda durun. Yazdıklarınızı okumayın! Bu negatif enerjiyi temizlediniz ve onu bilincinize geri götürmek istemiyorsunuz. Kağıdı sıkıştırın ve veranda veya barbekü ızgarası gibi güvenli bir yerde yakın. Ateş dönüştürücü ve temizleyicidir çünkü şeylerin kimyasal bileşimini değiştirir. Negatif enerjiyi benzer durumlardan dönüştürmek için gerektiği kadar sık yapın.
'Yazdıklarınızı okumayın! Bu negatif enerjiyi temizlediniz ve onu bilincinize geri götürmek istemiyorsunuz. '
Neden 12 dakika? Bunun nedeni, 12'nin neredeyse tüm inanç sistemlerinde büyük manevi öneme sahip olmasıdır. En önemlisi, her 24 saatlik periyotta 12 saat gündüz ve gece olduğu için dengeyi sembolize eder. Ayrıca bir döngünün sonunu ve yenilenmeyi simgeleyen yılda 12 ay vardır.
Habib Sadeghi D.O., İyileşme Kovanı Olun Los Angeles merkezli bütüncül bir sağlık merkezi ve kitabın yazarı The Clarity Cleanse: Yenilenmiş Enerjiyi, Ruhsal Tatmini ve Duygusal İyileşmeyi Bulmanın 12 Adımı.