Rojava ile Güney karşıt değil
Ancak kıskanç ve ulusu kendi kişisel çıkarlarına kurban edenler Rojava ile Güney Kürdistan'ı karşı karşıya getirir veya kıyaslarlar. Güney ve Rojava, Kürdistan ulusunun bölünmüş iki yakasıdır. Bencilliklerini ve Kürtler arası kan davasını içinde bitirmiş olanlar her iki parçadaki olumlu gelişmelere sevinir, olumsuzluklardan üzüntü duyarlar. İnsanlar herhangi bir Kürt partisinin üyesi veya taraftarı olabilirler; bir partinin üyesi ve taraftarı olmak, diğer partinin elindeki parçanın iktidarıyla birlikte çökmesini arzulamak anlamına gelmemeli. Gelişmiş uluslar, bu yönlü duygularını iki yüz yıl önce yendiler. Ülkelerinde hangi parti iktidarda olursa olsun, ülkenin işlerinin iyi gitmesini parti farkı gözetmeksizin arzu ederler.
Kürtlerde parça ve parti kavgaları, feodal dönemden kalma din ve aşiret taraftarlığının ağır izlerini taşıyor. Bu duygulardan ve gerilimlerden arınmak gerekiyor.
Rojava'da iyi şeyler oluyor. Biraz da hep kötü gidecek değil ya, talihin Kürtlerden yana dönmesiyle birlikte Kürtler Rojava'da yönetimi ele geçirdiler. Gayet demokratik de bir sistem kurdular. Bundan daha demokratik bir sistem nasıl olur bilemiyorum. Görüyorsunuz, Ortadoğu'da ve önceleri Batıda rejim yıkılmalarında ne çok can yanıyordu. Rojava'da PYD yönetime el koyduktan sonra ilk acemilikten kaynaklanan bir kaç tatsız olayın dışında, bildiğim kadarıyla muhaliflere yönelik kötü bir uygulama içine girilmedi.
Zaten bir yönetimi ve sistemi güçlü yapacak olan da demokratik tutumdur. İnsanlar bir kez demokrasinin iyiliklerinden faydalandıktan sonra onları daha geri bir rejime mahkum etmek kolay olmaz.
Bir rejimi güçlü ve demokratik yapan muhalefetidir. Demokrasiyi nerede ve neye karşı sınayacaksınız yoksa? Amerika ve Avrupa Türkiye'de demokrasiyi değerlendirirken iktidarın sivil toplum kuruluşlarına ve diğer muhaliflere karşı takındığı tavıra bakarak notunu veriyor.
Demokrasi aynı zamanda, en geniş haklar konusunda toplumun bir çok kesimiyle anlaşılmış sistemin adıdır. Toplumun % 99'unun oyunu da alsa sadece kendi parti yandaşlarına iktidar ve ifade özgürlüğü tanıyan rejimlerin adı demokrasi değil, diktatörlüktür. Hatta toplumun % 99'unun oyunu alan partiye kendi muhalefetini yaratmasını önermek lazım. Muhalefet, canlılık, gelişme ve toplumsal temizlik; tek parti iktidarı ise kirlilik ve bataklıktır. Ne kadar iyi niyetle başlanırsa başlansın, tek parti iktidarının varacağı yer bundan başkası olmaz.
Güney Kürdistan'ın çok uzun yıllara dayalı kendi kendini yönetme ve topraklarına sahip olma tecrübesi var. Halepçe Katliamı'ndan bu yana hava sahası başka ülkelerin savaş uçaklarına karşı kapalı. Amerika'nın Irak'ı fiili olarak işgal etmesinden bu yana da devlettir. Rojava'nın kendi topraklarına hakim olma mücadelesinin geçmişi bir iki yıllık. Köy ve kasabaların bazıları yeni yeni kurtuluyor.
Rojava'da YPG'nin kendisini PYD'nin değil, çeşitli inançtan ve etnik gruptan oluşan meclislerin askeri gücü olarak görmesi çok önemli bir adımdır. Partinin askeri gücü olarak hareket etseydi, çok çabuk kirlenir, ulusun ordusu değil, partinin ordusu olarak kalırdı. Biz yıllarca Peşmerge gücünün PDK ve YNK kontrolünün dışında, meclise bağlı olmasını savunduk. YPG bunu şimdiden başarmış. YPG'nin koruması altında Kürtler, Araplar, Çeçenler, Ermeniler, Süryaniler, dinliler ve dinsizler, kim varsa artık, özgür. Bunu ben değil, Rojava'ya gidip gelen bir çok tarafsız gözlemci söylüyor.
Bu çağda, bu saatten sonra Güney ve Rojava karşıtlığı tutmaz. Güneyin Rojava'ya karşı takınacağı her olumsuz tavır, ulusalcılığı artık partiler ve aşiretler üstü düşünmeye başlayan ve gittikçe de çoğalan özgür Kürdistan yurttaşlığı tarafından kabul görmez. Aynı zamanda Rojava çizgisinin ise kendisini Güneyin alternatifi veya rakibi olarak göstermesi politikaları tutmaz. İki yaka iyi ilişkiler içinde biribirini destekleyerek geliştireceklerdir. YNK ve Goran Hareketinin Rojava'ya bakış açısı hayli olumludur. KDP'nin de zaman için görüşlerini değiştireceğini, eğer değiştirmezse güç kaybedeceğini söylemek kahinlik değil.
Kürtlerin artık bir değil, iki özgür parçası var. Dilerim Kürt talihi olumlu gider de Rojava'nın kantonal sistemi rayına oturur. Oturmazsa bile, Rojavalıların elinden özgürlüğünü almak hem mümkün olmayacak hem de baskıcı poltikalarının bir geleceği yok.
Kürt büyümesinin ve özgürlüğünün önündeki en büyük engelin Türk devleti olduğunu hiç bir zaman akıldan çıkarmamak gerekiyor. Rojava'ya yönelik can alıcı saldırılarların ve uluslararası kuşatmanın arkasında Türk devletini aramak gerekir. Türkiye, Suriye'deki iç savaşı, müdahil olup Kürt özgürlüğünü boğmak için tetikledi, ama evdeki hesabı Suriye pazarında tutmadı.
Güney ile Rojava'yı, karşıt değil, biribirini besleyen özgür iki parça olarak algılamak gerekiyor. Kuzey ve Doğu Kürdistan'ın geleceğini, bu iki parçanın durumuyla, Batının İran ve Türkiye'ye biçecekleri yamalı bohçanın durumu belirleyecek. Kürtlerin şu anda Doğu ve Kuzey Kürdistan'a olağanüstü yüklenmesinin gereği yok. Sıkıntıda olan Kürtler değil, kendi canına düşmüş olan Türk rejimidir. Türk devletlerini zaten daha çok kendi içlerindeki iktidar kavgaları yıkmıştır.
Bu süreci Kürtler yaralarını sarmakla ve kendi aralarındaki ilişkileri sık dokuyarak geçirmelidirler...
Zamanın elektronik ibresi, dört parçadaki Kürdistan halkının özgürlüğünü gösteriyor. İki ayağı kırık köhne sömürgeci sandalye hafif esintilerde dahi gıcırdayıp sallanıyor.