bora işyerinde sabahladığı için, yorgunluktan ölüyor olmalıydı; eh, bu nedenle doktora yalnız giderim sandım. bora telefon açıp geleceğini söylediğinde öyle sevindim ki. böyle şeyler çok romantik. yani ilişkide romantizm gözlerinizin içine bakıp, seni seviyorum, demesi değil pek, o da güzel de, romantizm, doktorun açıklamalarını yalnız başıma göğüslemeyeyim diye ne kadar yorgun olursa olsun gelmesi daha çok.
bütün gün hayalet gibiydim, hala da öyleyim. ne yapsam ben yapmıyor gibiyim. çantamı takside unutuyordum, bekleme salonunda beremi düşürmüşüm, elimdeki dosyalar orada burada, öyle dağınıktım ki yorgun bora sakince toparladı her şeyi. radyolojiden raporu alıp, doktorun katına çıktık. doktor, olağan hastalık özetini geçip, raporda bizim daha önce okuduğumuz şeyi, tekrar etti; evet selim huylu. yıllık, olağan kontroller yapılacak. aslında kırk yaş altı için mamografi gerekli bilde değilmiş. gelecek yıl sadece ultrason çektirmekle yetinmemiz bile yeterli olabilirmiş. çıkınca, "doktor ondan hoşlanmadığımızı anladı mı, sence?" dedim, "anlamıştır," dedi bora. "sadece ahlak eksikliği var."
eve geldik. pilav ve kemalpaşa tatlısı yapıyorum. kurufasulyeyi sabah yapmıştım. sabah köfte de yoğurdum, köfte ve patates püresi de yapacaktım ama hiç halim yok, tuhafım. tv izlemek bile fazla şu anki halime, düşünün.
hikayenin böyle bitmesi çok iyi oldu. iyice baymıştı bu hastalık mevzusu.
herkese tekrar tekrar teşekkürler.