Orta Asya'dan gelen Türk'lerin göçebe hayatının bir mirası olarak yanlarında getirdikleri keçe ve keçecilik geleneği, hem oldukça orjinal bir malzeme olan keçe hem keçeciliğin ritüel özellikleri ve gizemliliğiyle oldukça ilginç bir kültürel öğedir.
Keçe, koyun, tavşan, deve, lama gibi memeli hayvanların yünleri ile tiftik keçisinin kıllarının su, sabun ve ısı yardımıyla oluşturulan alkali bir ortamda liflerinin birbiri arasına girmesi ile elde edilen atgısız-çözgüsüz sıkıştırılmış tekstil örneğidir.
Yapımında hiç bir örme ve dokuma tekniğinin kullanılmadığı keçe, yalnızca yünün sıkıştırılmasıyla oluşur. Bu işlem, bir hasırın üzerine serilen renkli yünlerden oluşan desenler ve beyaz yünlerin serpiştirilmesinin ardından sarmal hale getirilen hasırın ayaklarla ya da gövdenin tamamı kullanılarak "tepilmesi"yle yapılır. Geleneksel yöntemlerle keçe yapmak hem oldukça ustalık isteyen hem de fiziksel olarak meşakkatli bir iştir.
Manisa şehir merkezi, Akhisar, Alaşehir, Demirci ve Kula'da mevcut atölyeler yakın zamana kadar faaliyet göstermişler ancak kullanımının azalması neticesi Akhisar Merkez'de ve Kula'da faaliyet gösteren bir kaç atölye hariç diğerleri kapanmıştır. Mevcut keçeciler civar köylerin ve turistik hatıra eşya satıcılarının siparişleriyle varlığını sürdürmeye çalışmaktadır.