Aklıma takılan birkaç tane şarkı var. Çok hastalıklı geliyorlar, çok tuhaflar. Bir o kadar da harikalar.
Zaten bütünüyle hastalıklı bir grup Deerhoof. Apple O' albümlerinin 10 numarası "Panda Panda Panda"da tam hakkını veriyorlar.
Deerhoof - Panda Panda Panda
Lamb için de hemen hemen aynı şeyi söyleyebiliriz. Neredeyse bütünüyle hastalıklı. "B Line", Fear Of Fours albümlerinin 3 numarası. Solist Lou Rhodes'un acaip vokali. Çok iyi de bir klibi var.
Lamb - B Line
Tim Buckley'nin 1970 çıkışlı Starsailor albümünün 7 numarası. İngiliz Starsailor grubunun isim babası. Zamanında tutulmamış bir albüm. Tim Buckley'nin avangart jazz, jazz-rock, folk birleştirme denemelerinin tuhaf ötesi sonuçlarından.
Tim Buckley - Star Sailor
Angelo Badalamenti ve James vokali Tim Booth iyi melek ve kötü melekçilik oynuyorlar. Ex-Suede gitaristi Bernard Butler eşliğinde. Booth And The Bad Angel albümünün 6 numarası "Life Gets Better".
Booth And The Bad Angel - Life Gets Better
Suede'den Dog Man Star albümünün açılış şarkısı "Introducing the Band". Bir Intro. Garip bir intro. Dainomm dainomm...
Suede - Introducing the Band
Babasının oğlu demem. Değil. Müziğin oğlu mu diyelim? Demeyelim neyse. Ölümünden sonra yayınlanan albümü Sketches for My Sweetheart the Drunk'ın ikinci cdsinin 5 numarası Murder Suicide Meteor Slave. Tuhaf, hasta bir kaos.
Jeff Buckley - Murder Suicide Meteor Slave
Longpigs şarkısı. Vokalist Crispin Hunt'ın detone, çatlak sesi çok garip zaten. B side olarak yayınlanan Gangsters. Gitarda Richard Hawley var dikkat.
Longpigs - Gangsters
Neyse yeter bu kadar.