Yüksek Mahkeme, en az 1950’lerden bu yana en din yanlısı oldu ve en azından II. Dünya Savaşı’ndan bu yana en din yanlısı altı yargıcı içeriyor gibi görünüyor.
Dünkü karar, vergi mükelleflerinin dini okul eğitimlerini finanse etmesini engelleyen bir Maine yasasını iptal etti. John Roberts 2005’te baş yargıç olduğundan beri, mahkeme sözlü olarak tartışılan davaların yüzde 83’ünde dini örgütler lehinde karar verdi. Bu, son yetmiş yıldaki herhangi bir mahkemeden çok daha fazla – hepsi Roberts gibi Cumhuriyetçi başkanlar tarafından atanan başyargıçlar tarafından yönetildi.
Louis’deki Washington Üniversitesi’nde hukuk profesörü ve siyaset bilimci olan Lee Epstein, dünkü kararın dini grupların kazanma oranını daha da yükselterek yüzde 85’e çıkardığını söyledi. yakında çıkacak bir Yargıtay İnceleme çalışması Chicago Üniversitesi hukuk profesörü Eric Posner ile birlikte yazdı.
Bugünkü haber bülteni, mahkemenin dini özgürlüğe nasıl öncelik vermeye başladığını ve Maine kararının mahkemenin geleceği hakkında ne önerdiğini açıklıyor.
buraya nasıl geldik
Mahkeme nasıl böylesine güçlü bir din yanlısı çoğunluğa sahip oldu? Bu bir seçim ve ardıllık hikayesi.
Son birkaç on yılda, dini hakkın yükselişi, din özgürlüğünü Cumhuriyetçiler için siyasi bir öncelik haline getirdi. Bu değişim, önceki muhafazakar yargıçlardan bile daha sık dini grupları tercih eden Cumhuriyetçi yargıçlar tarafından aday gösterilenlere denk geldi.
David Leonhardt’ın bu haber bülteninde yazdığı gibi, Cumhuriyetçi tarafından atanan yargıçlar da, haleflerini bir Cumhuriyetçi başkanın atamasını sağlamak için emekliliklerini zamanlama konusunda daha iyi bir geçmişe sahip. Epstein ve Posner’a göre, Roberts mahkemesi, Cumhuriyetçilerin atadığı seleflerinden daha fazla dini grupları kayırmaya yatkın yargıçlar içeriyor: Samuel Alito ve Brett Kavanaugh – iyi zamanlanmış ayrılmalardan yararlandı – ve Neil Gorsuch ve Roberts’ın kendisi.
Başka bir model katkıda bulundu: Cumhuriyetçi başkanlar, Demokratlar tarafından atanan yargıçların haleflerini seçiyor. Mahkemenin dini özgürlüğün en sadık savunucularından biri olan Clarence Thomas, 2020’de Ruth Bader Ginsburg’un koltuğunu devralan Amy Coney Barrett gibi Thurgood Marshall’da liberal bir ikonun yerini aldı. Barrett muhafazakar meslektaşlarının dini özgürlük konusundaki görüşlerini paylaşıyorsa – ve dünkü karar, yaptığı en son kanıt – Roberts mahkemesinin din yanlısı dönüşünü daha da güçlendirecek.
Epstein, “Roberts mahkemesi, Trump yönetiminden önce bile oldukça din yanlısıydı” dedi. “Trend hızlanmasa da devam edecek.”
Maine davası
Hükümetlerin ve dini grupların çıkarları çatıştığında, Roberts mahkemesi dini grupların yanında yer alma eğilimindedir. Dünkü karar bu kalıba uyuyor.
Carson v. Makin davası, bir devlet okulundan uzakta yaşayan kırsal kesim sakinlerinin, okul “mezhepsiz” olduğu sürece vergi mükellefi doları kullanarak özel bir okula gitmesine izin veren bir Maine programıyla ilgiliydi. Çocuklarını Hristiyan okullarına göndermek isteyen aileler, dini okulları hariç tutmanın inançlarını yaşama haklarını ihlal ettiğini öne sürerek programa itiraz etti.
Mahkeme, Maine programının anayasaya aykırı “dine karşı ayrımcılık” anlamına geldiğini söyleyerek onların yanında yer aldı. Roberts çoğunluk için yazdımher Cumhuriyetçi tarafından atanan adalet dahil.
Mahkemenin üç Demokrat ataması muhalefet etti. Yargıç Sonia Sotomayor, “Bu Mahkeme, Çerçevecilerin inşa etmek için savaştığı kilise ile devlet arasındaki ayrım duvarını kaldırmaya devam ediyor” dedi.
Sıradaki ne?
Mahkemeyi yöneten meslektaşım Adam Liptak dün, genel olarak, bu kararların dinin kamusal yaşamda çok daha büyük bir rolüne izin verdiğini yazdı.
Mahkeme, maçlardan sonra 50 yard çizgisinde namaz kıldığı için işini kaybeden eski bir lise futbol koçuyla ilgili ikinci bir din davası düşünüyor. Önümüzdeki günlerde karar çıkması muhtemel.
Adam, “Baş Yargıç Roberts liderliğindeki mahkeme, din özgürlüğü iddialarına istisnai olarak açık olmuştur ve olmaya devam edecektir” diyor.
Daha fazlası için
GÜNCEL HABERLER
6 Ocak Duruşmalar
Uç: Bir ördek yavrusu yumurtadan çıktıktan hemen sonra – ideal olarak annesine, ama muhtemelen sizin üzerinize – damgasını vuracaktır.
bakteri: Umumi tuvaletlerdeki mikroplar ne kadar kötü?
Wirecutter’dan tavsiye: Spam aramalar nasıl engellenir.
Bir Times klasiği: Sabun neden işe yarar.
Yaşanılan Hayatlar: Clela Rorex, 1975’te Colorado’lu aynı cinsiyetten bir çifte evlilik ruhsatı vererek nefret mektuplarının hedefi ve eşcinsel hakları hareketinde bir kahraman haline geldi. 78 yaşında öldü.
SANAT VE FİKİRLER
yıldızlara dön
Times restoran eleştirmeni Pete Wells, pandemik bir duraklamanın ardından 2020 sonbaharında incelemelerini geri getirdiğinde önemli bir unsuru atladı: yıldız derecelendirmeleri. The Times’ın Yemek ve Yemek Editörü Emily Weinstein, The Morning’e “Yıldızlar için doğru zaman değildi” dedi.
Ancak New Yorklular düzenli olarak restoranlara döndükçe, yıldızlar da devam ediyor.
Emily, “Her zaman nerede yemek yiyeceğini bilmek isteyen biri olarak, ne kadar güzel yazılmış ya da zekice tartışılmış olursa olsunlar, Pete’in incelemelerinin sonunda bir noktalama işaretinin eksik olduğunu hissetmeye başladım,” dedi. “Yıldızlar okuyucularımız için bir hizmettir.”
Yeni dönemin ilk yıldızlı incelemesi, Güney Bronx’ta Porto Riko klasiklerine hizmet eden bir fragman olan La Piraña Lechonera için. Ana cazibe, yağ damlayan ve çatırdayan deriyle kaplanmış bir domuz rostosu yığını olan lechón’dur. Angel Jimenez, sipariş almak, tost kızartmak ve kesme tahtasına pala vurmak arasında gidip gelerek tüm operasyonu yönetiyor. Wells, Jimenez’in “New York’taki en iyi pikniğe ev sahipliği yaptığını” yazıyor.