Antikacı Will Fisher, antika baca parçalarına olan tutkusunun tam olarak ne zaman başladığını belirleyemez. Ancak 12 yaşına geldiğinde ilk şöminesini satın almış, restore etmiş ve yeniden satmıştı. “Biraz kundakçı olmuş olmalıyım,” diyor ve aynı yaşlarda yatak odasındaki şömineyi nasıl restore ettiğini, bir ızgara taktığını ve düzenli olarak ateş yaktığını anlatıyor.
Ve antika seven ebeveynlerin her çocuğunun takdir edeceği sevimli bir rol değişimiyle Will, (her ikisi de Marksist öğretmen olan) ebeveynlerine onu görkemli evlere götürmeleri için sık sık yalvardı. Warwickshire’daki Ragley Hall, bir favoriydi ve Palladian ile ilgili her şeye olan sürekli tutkusunun kaynağı.
Christie’s’de kısa bir çalışma da dahil olmak üzere, gençlik yıllarını antikalarla ilgili işler doldurdu ve bu, ‘temelde işsizim!’ Yalnızca ticaret ve koleksiyonculuk dünyasının sağlayabileceği uygulamalı eğitim lehine bir sanat tarihi derecesine başladı ve sonra bıraktı: Bermondsey’de bir durakta çalışırken forklift kullanarak vardiyalı çalışmak.
Ayrıca sevdiği bir koşucu olarak çalıştı. “Koşucular ticaretin can damarıdır. Onlar, antika dükkanları ve müzayede evleri arasında “koşan”, bağımsız olarak alıp satan tek tüccarlardır’ diye açıklıyor vızıltıyı hatırlayarak. “Bağımlılık yapıyordu ve kazandığım ilk 80 sterlini asla unutmayacağım.” O kadar korkunç bir nesne olmasına rağmen ne olduğunu söylemeyecek, ‘ama Tanrım, 80 sterlin çok güzeldi.’
Bugünlerde işler, bir minibüsün arkasından değil, Londra’nın Pimlico Yolu üzerindeki akıllı bir showroom’dan yürütülüyor. Eşi Charlotte Freemantle ile birlikte işlettiği Jamb, antika İngiliz bacaları ve mükemmel reprodüksiyonlarıyla ünlüdür. Londra’nın güneydoğusundaki Camberwell’deki evleri, şirketin zarif estetiğini özetliyor. Will burayı “minyatürde solmuş bir kır evi” olarak tanımlıyor.
Ama dokuz yıl önce, taşındıkları zaman, ev çok solmuştu. Tehlikeli bir durumdaydı ve ‘sokaktaki çirkin ördek yavrusu’ gibiydi. Charlotte, kızları Eliza’ya hamileydi, bu yüzden altı aylık bir yenilemeye başlamadan önce bir yıl beklediler. Will, konseptin “evi hiçbir şeye dokunulmamış gibi hissettirecek şekilde tamamen değiştirmek olduğunu” söylüyor. Bu amaçla çıplak, boyanmamış panoları ve yumuşak renkleri tercih ettiler. Will, “Bu, tembel bir adamın işleri yapma şeklidir,” diyor. “Zamansız görünmesini sağlayın ve ardından yalnızca bir kez yapmanız yeterlidir.”
Zamansız olabilir ama tembel değildi. Proje altı ay yerine iki buçuk yıl sürdü. Sadece mutfakta çalışmak, New York metrosundan, bir New York ıslah sahası aracılığıyla gelen ve sırda yeterince çıtırtı olmadığı için geri gönderilen fayansların tedarik edilmesini içeriyordu. Neyse ki ikinci, daha eski bir parti notu aldı.
Will ayrıca 18. yüzyıldan kalma Purbeck levhalarını zemine en iyi nasıl döşeyeceği konusunda da ıstırap çekiyordu – aileyi çok sayıda görkemli yığının etrafında sürüklemeyi içeren çok özenli araştırmalardan sonra kurslara karar veriyordu. Will, “Karımla aram bozuldu, komşularımla aram bozuldu ve inşaatçıma aşık oldum,” diye gülerek toparlıyor Will.
Bunun gibi daha
Malzemeler ve kaplamalar açısından ayrıntılara olan saplantılı dikkatine rağmen Will, konuşlandırılma biçimlerine sessizce anarşik bir yaklaşım benimsemiştir. “Bu eski bir klişe,” diyor, “ama kurallar çiğnenmek için vardır.” Ve iddialı olmadığı ya da zorlama olmadığı sürece, işleri tersine çevirmek oldukça iyi okunabilir.’
Bu, malzeme hiyerarşisini tersine çevirmek kadar incelikli olabilir (üst katta çam döşeme tahtaları, bodrumda meşe) veya yemek odasındaki ‘orantılı olarak çalışmaması gereken’ şömine gibi beklenmedik şekilde dramatik bir dokunuş olabilir,’ diyor Will. yine de bir şekilde alanı ‘yapar’.
Üç yıl önce Will, Christie’s’de hem evinden hem de iş yerinden 500 parçasını açık artırmaya çıkardı. “Kendimi her şeyi satmak isterken buldum, sonunda isteselerdi mutfak lavabosunu sökerdim” diyor.
Çarklar bir kez harekete geçtiğinde geri dönüş yoktu, ancak herhangi bir koleksiyoncunun empati kurabileceği büyük bir pozitif teklif sunuyordu: “Her şey bittiğinde daha fazlası için yer vardı.” Her zaman imrenilecek, satın alınacak başka bir şey vardır.’ Böylece yeniden başlamayı başardı – çok özel görünümüne uyan yeni parçalar buldu: güzel antikalar, zarif tuhaflıklar ve şaşırtıcı olmayan bir şekilde her odada Gürcü bacaları.
Konu evle ilgili tüm kararlara geldiğinde kendini zorba ve mükemmeliyetçi olarak tanımlayan Will, küçük çocuklarla paha biçilmez antikaları karıştırma konusunda şaşırtıcı derecede iyimser. Evi çocuklara karşı korumalı hale getirmeye çalışmaktan tamamen vazgeçtim. Yok etmedikleri şeyi grafitiyorlar,’ diye içini çekiyor. Ancak bazen antikalar misilleme yapar. Monty, oturma odasının köşesinde duran 19. yüzyıldan kalma testere balığıyla uğraşırken onu ayağına düşürdü ve ısırık izleri A&E’ye gitmeyi gerektirdi.