Rafta
Fetişist
kaydeden Katherine Min
GP Putnam’ın Oğulları: 304 sayfa, 28 dolar
Sitemizde bağlantısı verilen kitapları satın alırsanız Haberler, şu adresten komisyon kazanabilir: Bookshop.orgücretleri bağımsız kitapçıları destekleyen.
Bu neredeyse hiç var olmamış muhteşem bir kitabın hikayesi. Bir gerilim filminin hızına ve aciliyetine sahip gösterişli ve kısır bir roman olan “Fetişist”, arzu ve intikam etrafında dönüyor ve yağmacı davranışlar geçmişi olan bir klasik müzisyenin, eski sevgilisinin punk-rockçı kızı tarafından kaçırılmasına odaklanıyor. tarafından reddedildikten sonra kendini öldürmüştü. Katherine Min’in ikinci romanı ve ölümünden yaklaşık dört yıl sonra geliyor.
Min, konaklama yerleri, konferanslar ve sınıflar aracılığıyla topluluklar oluşturan bir bağlayıcı, yazar ve profesördü. Bu, onun ölümünden sonra yayımlanmasının neden bir grup arkadaşı ve eski öğrenci tarafından yürütülen ve “” haline gelen dosyayı kurtaran kızı Kayla Min Andrews tarafından yönetilen önemli bir kitap turuyla (23 Ocak’taki Los Angeles durağı da dahil) damgalanacağını açıklıyor. Fetişist.”
Min’in akranı ya da öğrencisi olmasam da onun çalışmalarının sadık bir okuyucusuydum. Ağustos 2006’da, Min ile MacDowell misafirhanesinde, ilk romanı “İkinci El Dünya”nın Knopf’ta yayınlanmasından kısa bir süre önce tanıştım; ben de o zamanlar editör asistanıydım. Coşkulu ve tedbirsiz tavrı canlandırıcıydı ve ben onun yoğun ama hassas romanını sevdim. Sonbaharda Manhattan’daki KGB Bar’da okuması bana uğurlu bir başlangıç gibi geldi. Ne yazık ki bu onun son kitap turuydu.
“İkinci El Dünya”, 1970’lerde New York’un kuzey kesiminde geçen, göçmen deneyiminin otobiyografik unsurlarıyla dolu bir ergenlik romanıydı. Ama aynı zamanda karmaşık bir özlemle yanan, itici, dikkat çekici derecede edebi bir eserdi. Knopf’un kıdemli editörü Victoria Wilson, romanı “yazımının erdemi ve gücü” nedeniyle satın aldı.
İlk zamanlarda, Kore kökenli Amerikan deneyimini yansıtan kitaplar o kadar yaygın değildi, çok daha az çılgınca karşılandı (bu, Min Jin Lee’nin “Pachinko” ve Michelle Zauner’in “Crying in H Mart” kitaplarından önceydi). Putnam yayıncısı Sally Kim’in “İkinci El Dünya” hayranlarından biri, onu kitaplığının (değerli birkaç) Kore Amerikan romanlarına ayrılmış küçük bir bölümünde tuttu. Sonunda “The Fetishist”in editörlüğünü yapacaktı ama o zamanlar Min’in ilk albümü geniş bir izleyici kitlesi bulmamıştı.
18 yıl sonra telefonda konuşan Wilson, Min’in yoğunluğunu, bağlılığını ve görünüşte sınırsız vaatlerini hatırlıyor. Knopf’un o sonbaharda kalabalık bir listesi vardı – “İmparatorun Çocukları” sezonu, “Sarı Güneşin Yarısı” ve diğer atılımlar sezonu – ama Wilson ve diğerleri dikkatleri Min’e çekmek için çok çalıştılar. Gazeteci Tessa Shanks, turne bütçesini mümkün olduğu kadar çok şehre yaymak için Min ile “bir plan hazırladıklarını” hatırlıyor. Shanks şöyle diyor: “Vicky’nin nispeten küçük bir kitap için duyduğumuz heyecan karşısında biraz şaşırdığını düşünüyorum.”
“İkinci El Dünya” Min’in Asheville’deki Kuzey Carolina Üniversitesi’nde kadrolu profesör olmasının yolunu açtı. Övgü aldı ve PEN/Bingham ödülüne aday gösterildi. Min sanatçıların misafirhanelerinde yazmaya devam etti ve sonradan “Fetişist” olacak şey üzerinde çalıştı. Ancak 2014’ün başlarında kendisine 4. Aşama meme kanseri teşhisi konduğunda kurguya kapıyı kapattı.
Bunun yerine Min kurgu dışı kitaplara yöneldi. Arkadaşı yazar Marie Myung-Ok Lee, “Sanki bir düğme çekilmiş gibiydi” diye anımsıyor. Min “özellikle kanser hastasıyken hayata yeni bakış açısıyla ilgili acil makaleler yazma ihtiyacı hissetti.” Lee, “The Fetishist”in yayınlanmasından memnun olsa da, bu makalelerin bir koleksiyon olarak yayınlanmasını da umuyor. “Tüm tedavilerine ve yan etkilerine rağmen… hep yazıyordu. Bu onun varoluş tarzıydı.”
Min, kurgusunda olduğu gibi bu çalışmaya da aynı bağlılığı gösterdi. Başka bir arkadaş, yazar ve çevirmen Geoffrey Brock, “Hafif bir övgü ya da takdir almak için özündeki aciliyetten ödün vermeye istekli değildi” diye anımsıyor. “Tanınmış bir dergi” “bazı yanlış kesimler” önerdiğinde makaleyi geri çekti ve şu tarihte Brock’a gönderdi: Arkansas Uluslararası, onu bozulmadan çalıştırdığı yer. (“Başarabileceğim bir portakal”, karanlık ve komik açılışta yer alıyor. “Bu sumo portakalı, çiçeksi kabuklu ve soğanlı şnozuyla.”)
Brock şöyle diyor: “Dışarı çıkışında olumlu bir yan vardıysa, o da bunu böylesine bir özgüvenle yapmasıydı… Sürdürülmesini zorlaştıran yayıncılık gerçeklerine rağmen bozulmadan.”
Min’in öldüğü yıl ailesi yarattı onun adına bir burs MacDowell’de sekiz kez konuk sanatçı olarak yer aldı ve bu da Asyalı Amerikalı yazarlara fırsatlar sağlayacaktı. Bu onun hafızasını korumada çok işe yaradı, peki ya onun yayınlanmamış çalışmaları?
Başlangıçta aile, Min’in makalelerinin bir koleksiyon olarak yayınlanabileceğini umuyordu. Bu amaçla Kayla Min Andrews, annesinin arkadaşı yazar Cathy Park Hong’a yaklaştı. Hong, Andrews’u Hong’un edebiyat temsilcisi PJ Mark ile bağlantı kurdu.
E-postayla kendisine ulaşan Mark, koleksiyonun çağdaşları tarafından tanıtılması ve uygun şekilde çerçevelenmesi halinde işe yarayabileceğini düşündüğünü hatırlıyor. Ancak Andrews’a ek materyal olup olmadığını sordu. Min’in teşhis konmadan önce, devam etmekte olan romanından bazı bölümleri paylaştığından bahsetti. Andrews, annesinin taslağını şöyle anımsıyor: “Karakterlere dair bir fikrim vardı.” “Olay konusu hakkında biraz bilgim vardı ama taslağın tamamını hiçbir zaman sırayla okumamıştım.”
Mark’la konuştuktan sonra Andrews, artık kendisinin olarak kullandığı annesinin dizüstü bilgisayarına geri döndü. Dosyalar oradaydı; eklenecek veya kontrol edilecek öğelerle ilgili notlar da dahil olmak üzere romanın tam bir versiyonu. Tarih Şubat 2014 sonu, Min’in teşhisinin hemen öncesine aitti. Görünüşte tamamlanmamış bir el yazmasına göre oldukça cilalıydı.
“Fetişist” Mark’ın kurgusuna girişiydi. “Bunu komik, dokunaklı ve çok çağdaş buldum; birkaç yıl önce yazılmış olması beni şaşırttı.” #MeToo’dan önce gelen roman, nesiller arası ataerkil teslimiyetten uzaklaşmaya doğrudan değiniyor. Romanda Min, şiddeti şiddetle eşleştirme fikrinin peşinde koşarken aynı zamanda uzlaşma ve rehabilitasyonun gri alanını da araştırıyor. Mark’a göre “bu, eskimeyen komik bir intikam masalı ve aynı zamanda modern bir kültür eleştirisi gibi geldi. Katherine’e hiçbir bağlılığım olmasa da kitaba karşı ve onun mirasını onurlandırma konusunda acil bir sorumluluk hissettim ki bu da açıklayamadığım beklenmedik bir duyguydu.”
Mark’ın aklında ideal bir editör vardı: Sally J. Kim. Ona özel bir sunum teklif etti.
Taslağı Min’in çalışmalarının geri kalanıyla birlikte okumak, Kim’e yoğun bir hafta boyunca Min’le kafasında sohbet ediyormuş gibi geldi. Kim şöyle düşündü: “2019’daki vefatından bu yana çok değişen dünyamız – pandemi, George Floyd, AAPI nefreti – bugün dünyamız hakkında ne düşünürdü? Onunla pek çok şey hakkında konuşabilmeyi isterdim. Hala yapıyorum.”
Kurgu süreci sırasında, kendisi de yazar olan Andrews, hevesle annesinin adına devreye girdi ve sahneleri genişletmek ve yarım kalan işleri düzeltmek için Kim’le el ele çalıştı. Kim şöyle diyor: “Katherine’in Asyalı Amerikalı kimliği, nesneleştirilmesi, arzusu ve tüm bu şeylerin çoğu zaman nasıl birbirine karıştığı konusunda ne kadar ileri görüşlü olduğu konusunda beni şaşırtan anlar ve çizgiler vardı” diyor Kim.
Andrews’un tüm sıkı çalışmalarına rağmen, “The Fetishist” sonuçta yayınlanmasını yalnızca onun hayatında kişisel çıkarı olan kişilere değil, aynı zamanda onun çalışmalarına büyük değer bulan insanlara da borçludur.
Kim şöyle diyor: “Katherine’le tanışacak kadar şanslı değildim ama onun bilgeliğine, sıcaklığına, zekasına ve gaddarlığına dair çok güçlü bir his var. Beni bu kitap için elimden gelen her şeyi yapmaya itti. Neredeyse 30 yıldır kitap yayıncılığının içindeyim ve Katherine’in gelişmekte olan Asyalı Amerikalı bir yazar olarak mücadeleleri benimkine paralel gidiyor ve ikimiz adına da bu gerçeğin yasını tuttuğum zamanlar oluyor. Ama aynı zamanda sanki tüm kariyerim boyunca bu kitabı hak ettiği şekilde basabilecek konumda olmak için çalışmışım gibi geliyor. Bu kitap bir kutlamadır.”
LeBlanc, Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği’nin eleştirmeni ve yönetim kurulu üyesidir. Alt yığını laurenleblanc.substack.com’dur.
Katherine Min’in “The Fetishist” adlı eseri 23 Ocak’ta saat 18.00’de Culver City’deki Village Well Books & Coffee’de kutlanacak.