"... Ama o tomatl denen sebzevatı bir bulsa, aşkını kelimesi kelimesine anlatacağını biliyordu. Ateş kırmızısı, atlas ferahlığında bir domatesi olsa!
Yemek yapmak gerçekten de suya resim yapmak gibiydi; hemen izi yok oluveriyordu. Ama eğer bir domates buluverecek olursa, fırçanın üstadı Rönesans ressamlarınca ölümsüzleştirilen sahnelerden daha mükemmelini çizecekti kazanına. Öyle bir tablo olacaktı ki onunkisi, en kutsal duvarları süsleyen betimlemelerden daha da ölümsüz olacaktı. ... "*
Özlem Kumrular'ın Sultan'ın Mutfağı kitabından aklımda domatesin nefis betimlemeleri kaldı en çok. Öyle ki ulaşılması güç, ulaşıldığında gözleri kamaştıran bir kırmızıyla birlikte... İnsanın aklını başından alan, içindeki alev kırmızısı aşkını anlatacak....
Büyülenmiş, domatesi düşünüyorum. Sonra gözümün önüne sevgili Yıldız'ın günlüğünde gördüğüm yukarıdaki manzara geliyor. Ve Hatice'nin günlüğündeki fotoğrafa bakıp donup kalıyorum, öğürmek istiyorum. SAHİ BİZ NELER YİYORUZ ALLAHAŞKINA?
*Sultan'ın Mutfağı - Özlem Kumrular Sayfa 169