Bölüm 1214: İsimsizin Kudreti
"İsimsiz... Kılıç!"
"Bu Kılıç Egemeninin kılıcı!"
İzleyici sıralarından ve Doğu İlahi Bölgenin her köşesinden sayısız çığlıklar geldi.
Yun Che'nin göz bebekleri genişlemişti. Jun Xilei, İsimsiz Kılıcı kılıfından çıkardığı andan itibaren, hissettiği huzursuzluk doğrudan hayatını tehdit eden bir şeye dönüştü. Dahası, kılıcın canını alabileceğine dair net bir hissi vardı.
Jun Xilei, İsimsiz Kılıcın bronz renkli kabzasını iki eliyle sıkıca kavradı, ancak o zaman bile silah, kavrama gücünden kurtulmaya çalışıyormuş gibi yoğun bir şekilde sallandı. Nedense, silahın bıçağı tamamen kayıptı. İsimsiz Kılıç neredeyse sadece kabzadan oluşuyordu.
Ama görünüş aldatıcı olabilirdi. Kılıcın saf varlığının sinirlerini tamamen sardığı bir gerçekti.
Sayısız uzman, izleyici sıralarında ayağa kalkmıştı. Bazıları şok olmuş görünüyordu, bazıları ise kaşlarını çatmıştı. Bu insanlar Tanrı Aleminin zirvesindelerdi ve İsimsiz Kılıcın gerçekten ne kadar güçlü olduğunun farkında olan tek kişilerdi. Jun Xilei'nin bu silahı kullanamadığını ve durumu zorlaması durumunda korkunç bir trajediye neden olacağını biliyorlardı.
"Lei'er... Dur! Dur!!"
Jun Wuming'in geçirdiği şoktan dolayı beti benzi atmıştı. Her ne kadar kurallar onu Sunulmuş Tanrı Sahnesine zorla girmekten alıkoysa da, herkes onun aurasının düzensizliğe düştüğünü görebiliyordu... Sarsılmıştı, çünkü silahı zorla kullanmaya çalışırsa Jun Xilei'nin başına ne tür sonuçlar geleceğini herkesten daha iyi biliyordu.
İsimsiz Kılıç, Kılıç Egemeninin kılıcıydı ve Jun Xilei'ye geçmesi gerekiyordu başka birisine değil. Jun Xilei'ye İsimsiz Kılıcı gündüz gece taşıtmasının nedeni silahın içinde büyümesi ve onu çabucak kullanmasını sağlamaktı.
Ancak, sadece İlahi Egemen Alemine ulaştıktan sonra kullanması gerekiyordu.
Eğer Jun Xilei kendini İsimsiz Kılıcı kullanmaya şimdi zorlarsa... Doğuştan gelen yeteneğinin çoğunu, gelişimci olma yeteneği, ve hatta kendi hayatını kaybedecekti!
Ancak Jun Xilei'nin aklı şu anda kör olmuştu. Aniden dudaklarını kuvvetle ısırdı ve İsimsiz Kılıç üzerine bir ağız dolusu kan tükürdü. Gözleri kararlı ve karanlıktı.
İsimsiz Kılıcın çırpınmaları gittikçe zayıfladı ve sonunda bitti. Kan, kılıca şekil vermiş ve hafifçe parlatmıştı.
“...” Yun Che'nin kaşları ağır ağır düşmüştü, elleri sıkıca Cennet Cezalandıran Kılıcı tutuyordu. Jun Xilei'nin tükürdüğü kanın sıradan bir kan olmadığını hissedebilirdi. Bu onun kan özüydü.
"Lei'er!!" Jun Wuming kelimelerin ötesinde hayrete düştü... Jun Xilei onun tek öğrencisiydi ve ömrünün sonundaydı. Ölmeden önce başka uygun bir öğrenci bulamazdı. Jun Xilei burada ölürse, bu sadece tek öğrencisini kaybı olmaz, aynı zamanda Kılıç Egemeninin mirasının da sonu olurdu.
"...Delirmiş mi?" Shui Yinghen şokla haykırdı. Sırlanmış Işık Alemi Kralının oğlu olarak, İsimsiz Kılıcın varlığının farkındaydı. Kılıcı kınından çıkarmak ve kan özünü tereddüt etmeden feda etmek için Yun Che'den ne kadar nefret etmişti!?
"...Gururuna kendi hayatından, ve hatta kılıç yolundaki yeteneğinden daha fazla değer veriyor gibi görünüyor." Shui Yingyue, Jun Xilei'ye karmaşık gözlerle bakarken hafifçe nefes aldı. Jun Xilei ile birkaç kere konuşmuşluğu vardı ve son derece değerli bir insan olduğunu hissetmişti. Ancak, Jun Xilei'nin bu kadar aşırıya kaçacağını hiç düşünmemişti.
Belki de bu yaşta bu derece gelişmesinin sebebi bu huyuydu.
Bir anda, Jun Wuming gökyüzünden inen bir şahin gibi Sunulmuş Tanrı Sahnesine doğru atladı.
Saygıdeğer Qu Hui, Jun Wuming'e bunca zamandır dikkat ediyordu. Bilinçaltında, Jun Wuming'in sahneye girmeye çalışacağına inanmıyordu, çünkü o Kılıç Egemeniydi ve Doğu İlahi Bölgesinin en üst düzey uzmanıydı. Kılıç Egemeni, büyük deneyimi ve kararlılığı ile ünlenmişti ve kaç kere Kaynak Tanrı Toplantısı tecrübelemişti. Sunulmuş Tanrı Sahnesine girmenin ne kadar büyük bir suç olduğunu herkesten daha iyi biliyordu.
O halde bile, Kılıç Egemeni harekete geçmeyi seçmişti.
Saygıdeğer Qu Hui hemen harekete geçti ve Jun Wuming'in yolunun önünde durdu. Jun Wuming inanılmaz derecede saygın bir büyüktü, bu yüzden Saygıdeğer Qu Hui ona sert davranmadı. Yavaşça konuştu, "Kıdemli Kılıç Egemeni, kasıtlı kural ihlali olmadığı sürece hiç kimse Sunulmuş Tanrı Sahnesinde olanlara karışamaz."
"Bu maçı acınası öğrencim adına kaybediyorum. Lütfen onu sahneden çıkarmama izin ver!" Jun Wuming kendini sabırla konuşmaya zorladı.
"Dövüşçüler, kendi maçlarında sadece kendileri teslim olabilir!" dedi Saygıdeğer Qu Hui ciddi bir şekilde.
Jun Xilei'nin kan özü, İsimsiz Kılıcın gövdesine yayılıyordu ve gücünü hızla arttırıyordu, ancak Jun Wuming'in kalbi de suda bir kaya gibi hızla batıyordu. Kaşlarını çattı ve aniden saldırdı. Bir güç dalgası hemen öne doğru yayıldı.
Kılıç Egemeni harekete geçtiğinde, bu nasıl önemsiz olabilirdi. Bir anda, bir kıyamet fırtınası Sunulmuş Tanrı Sahnesine inmiş gibiydi. Gücü o kadar büyüktü ki, şok dalgası bile izleyici sıralarındaki sayısız kaynak gelişimcisini çığlıklarla sankı dağ çarpmış gibi uçuracak kadar güçlüydü.
Sunulmuş Tanrı Sahnesini kaplayan bariyer içe doğru bükülmüştü. Tek bir saldırıda neredeyse parçalanmıştı.
Saygıdeğer Qu Hui güçlüydü, ama Kılıç Egemeni seviyesinde değildi. Saldırı onu çok uzaklara yollamıştı. Kulaklarına uzun bir iç çekme ulaşmadan önce Jun Wuming, sahneye atlayıp Jun Xilei'yi almak üzereydi.
“Off.”
Kıyamet fırtınası anında bir yanılsamadan başka bir şey değilmiş gibi sakinleşmeye başladı. Gri giyinmiş siyah sakallı bir adam arı gözlerle Jun Wuming'in önünde dikilmişti. Onun sadece varlığı, Jun Wuming'in bir santim bile ilerlemesini tamamen engelleyen bir dağ gibiydi.
Bu Ebedi Cennet Tanrı İmparatoruydu!
"Duygularını tamamen anlıyorum, Kılıç Egemeni ama burası Kutsal Tanrı Savaşı. Buna kimsenin hakaret etmesine izin verilmeyeceğini bilmelisin."
Jun Wuming'in dürtüsel hareketinin arkasındaki nedeni gerçekten anlamıştı. Jun Wuming'in yerinde olsaydı aynı şeyi yapmış olabilirdi. Ancak, bu Ebedi Cennet Tanrı Alemiydi ve bu Kutsal Tanrı Savaşıydı.
"Beni durdurma!" Jun Wuming'in yüzü karanlıktı ve kılıç enerjileri vücudundan patlamakla tehdit ediyordu. "Sadece bir öğrencim var, Kılıç Egemeninin yalnızca bir halefi var! Onu götürmeme izin ver... Kendimi Ebedi Cennet Alemine affettireceğim!"
"Bu onun kendi seçimi." Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru iç çekti. "Ve böylece yaptıklarının sonuçlarını taşımalıdır. Onu sözlü olarak ikna etmeye çalışabilirsin... Ama bu savaşa zorla müdahale etmeyeceksin! Aksi takdirde, Kılıç Egemeninin itibarının bundan sonra sağlam kalacağını söyleyemem. Aah, ah."
"Us...ta..."
Jun Wuming tam bir şeyler söylemek üzereyken aşağıdan Jun Xilei'nin sesi geldi.
Sesi acıyla doluydu ve kelimeleri söyleme isteğini almış gibi geliyordu. "Sizin... Öğrenciniz... Değersiz..."
"Ama... Beni zorla durdurursanız... Usta..."
"Sizden... Sonsuza... Kadar... Nefret... Edeceğim..."
Yun Che "...”
Sesindeki mutlak kararlılık, onu duyan herkesi hayrete düşürdü. Jun Wuming, bakışları titrerken yerinde donmuştu...
"Lei'er... Sen... Sen..."
O anda Jun Wuming, o kadar çaba gösterdiği ve umut bağladığı öğrencisini hiçbir zaman anlamadığını fark etti.
“...” Yun Che kaşlarını iyice çattı. Sinirler gergindi, vücudundaki tüm kaynak enerjisini çağırdı... Hassikt*r, ne çılgın bir kadın!
Jun Xilei, İsimsiz Kılıcın kudreti gökten inip Yun Che'yi baskılarken yavaş yavaş kollarını kaldırdı.
Jun Xilei, kan özünü feda ettikten sonra bile İsimsiz Kılıcın gerçek gücünün binde birini bile açığa çıkaramamıştı, ancak bu Yun Che'yi ezemeyeceği anlamına gelmiyordu.
Jun Xilei, yaşam enerjisini ve kılıcın enerjisini bir araya getirmeye zorladı ve yaralarını kılıcın aurasıyla bastırdı. Şiddetli iç yaralanmalara maruz kalmasına rağmen, çok fazla kaynak enerji kaybetmemişti. Her şeyden vazgeçmeye istekli olsaydi, şu anki haliyle İsimsiz Kılıcı üç kere sallayabilirdi.
Bu, üst üste üç kez Yun Che'yi öldürebileceği anlamına geliyordu.
Jun Wuming'i çevreleyen kaotik kılıç aurası yavaş yavaş dağıldı. Yaşlı gözleri, eşi görülmemiş bir yorgunluk seviyesi tüm vücudunu kavradığı için karanlık hale geldi.
Jun Xilei İsimsiz Kılıcı havaya kaldırmıştı ve Jun Wuming açıkça onu durdurmaya çalışmaktan vazgeçmişti. Mu Bingyun sonunda soğukluğundan kurtuldu, ayağa kalkıp bağırdı, "Yun Che, bu Kılıç Egemeninin kılıcı. Karşısında kendini savunabileceğin bir şey değil. Sen..."
Jun Xilei açıkça Yun Che'yi öldürmeye kararlıydı ve dünyada bunu yapmasını engelleyebilecek hiçbir şey yoktu. Bu yüzden Yun Che'nin Sunulmuş Tanrı Sahnesini hemen terk etmesini istedi... Ancak, Yun Che'yi çok iyi tanıyordu. Yenilgiyi asla kabul etmeyeceğini ve kuyruğunu bacaklarına sıkıştırıp kaçmayacağını biliyordu.
Hayatı pamuk ipliğinde olsa bile.
Aslında ikisi bu konuda çok benzerdi.
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Mu Bingyun'un çığlığı Yun Che'nin fikrini en ufak bir şekilde değiştiremedi. Cennet Cezalandıran Kılıcı önünde tuttu, kendisini altın alevlerle çevirdi ve Altın Karganın alevinin silüeti önünde belirdi.
Yun Che geri çekilme belirtisi göstermiyordu. İsimsiz Kılıçla kafa kafaya çarpışmayı planlıyordu.
"Yun Che!" Mu Bingyun aceleyle bağırdı ama söyleyecek başka bir şey düşünemedi.
Şu anda nasıl kimse Jun Xilei'yi durduramayacaksa, Yun Che'de kafasına bir şeyi koyduğu zaman onu kimse durduramazdı.
"İsimsiz Kılıçla... Kafa kafaya mı savaşacak?" Shui Yinghen haykırdı.
"Yun Che daha düşük bir alemden geliyor ve kısa süre önce Tanrı Alemine geldi. Muhtemelen İsimsiz Kılıcın gerçekte ne kadar korkutucu olduğunun farkında değil. Eğer kendini zorla savunmaya çalışırsa, muhtemelen... Ölür," dedi Shui Yingyue, yanındaki Shui Meiyin'e bir bakış atmadan önce. Kız kardeşinin yüzünün ölü gibi soluk olduğunu ve bacaklarını birbirine sıkıca bastırdığını fark etti. Elleri eteğinin kenarını sıkıca tutuyordu.
Shui Meiyin'in daha önce bu kadar endişeli göründüğünü hiç görmemişti.
"Hmph, İsimsiz Kılıcın ne kadar güçlü olduğunu bilse bile kaçacak birine benzemiyor. Luo Changan'a karşı nasıl intikam aldığını hatırlıyor musun? Bu çocuk gururlu biri. Şimdi düşünüyordum da, Jun Xilei ile baya uyumlu," dedi Shui Qianheng yüzünde hafif bir kaş çatmasıyla. Göz bebeklerienden bir endişe izi geçti.
Shui Yingyue, "...”
Ölümcül sessizlik Sunulmuş Tanrı Sahnesini sardı. Her aura dayanılmaz bir güç tarafından İsimsiz Kılıcın içine doğru inanılmaz bir hızla emiliyordu.
Sonra, bir tutam enerji niyetini etkiledi ve herkesin göz bebeklerinin önünde İsimsiz Kılıç indi.
“Yun Che!!”
“Kardeş Yun!”
Hem Kar Şarkısı Alemi hem de Alev Tanrı Alemi koltuklarından çığlık sesleri patlak verdi, ancak sesleri Yun Che'ye ulaşamamıştı. Çünkü Sunulmuş Tanrı Sahnesi, İsimsiz Kılıç tarafından tamamen boğulmuştu.
Jun Xilei İsimsiz Kılıcı tamamen idare edememişti. Her şeyi feda ettikten sonra bile sadece temel bir kılıç patlaması yapabilirdi.
Ancak, yine de bu İsimsiz Kılıcın kılıç patlamasıydı!
Sadece görünmez bir kılıç patlamasıydı ama Yun Che dipsiz bir cehennem kafasına inmiş gibi hissediyordu. Buna karşılık, kendi gücü ve mücadelesi hem küçük hem de önemsiz göründü.
Dişlerini gıcırdattı ve geriye doğru zıpladı. Aynı zamanda, Altın Karganın alev silüeti kızgın bir çığlık attı, altın alevlerle dolu gökyüzünü çağırdı ve doğrudan kılıç patlamasına taarruz etti.
Boom!
Ortaya çıkan patlama sadece inanılmaz derecede kısa bir süre sürdü. Altın alevlerin gökyüzü kılıç patlaması tarafından henüz tam olarak patlayamadan yok edilmişti, sanki dünya yüzeyinden silinmiş gibiydi.
Aynı zamanda, kılıç patlaması Altın Karganın alev silüetinden geçti ve son ölüm çığlığından sonra hiçliğe doğru patlamasına neden oldu.
Bu arada, Tanrı Tezahürü ona zaman kazandırırken Yun Che tüm kaynak enerjisini topladı. Neredeyse herkes tüm gücüyle çığlık atarken adımlarını durdurdu ve kılıcını öne doğru salladı.
"Tahrip Edilmiş Gökyüzü, Yok Edilmiş Yeryüzü!"
"Yapma!!!" Shui Meiyin, sanki kan ağlıyormuş gibi bağırırken soluklaştı... Yun Che'nin merkezinde olduğu alev topunun kılıç patlamasına çarpmasını izlemekten başka bir şey yapamazdı.
BOOM
Donuk ses Ebedi Cennet Aleminin her köşesine yayıldı. Çarpışma o kadar büyüktü ki, Sunulmuş Tanrı Sahnesi bile baskı altında kırıldı, tek bir çatlak neredeyse tüm yolu kenara ayırdı.
Altın alevlerin patlaması gökyüzüne kadar çıktı ama sadece kısa bir süre içinde dağıldı. Altın alevler doğal olmayan bir hızda ölürken, Cennet Cezalandıran Kılıç ve bir figür parçalanmış bir kan torbası gibi sahneye fırlatıldı. Gökyüzünden bir an için kan yağdı ve figür indikten ve yere kaydıktan sonra uzun, kanlı bir işaret kaldı.
“Yun Che!!”
Kar Şarkısı Alemindeki herkes bir anda ölü gibi solgunlaştı. Bazıları bayılıyor gibi hissetti.
Jun Xilei kan tükürürken yere yarım çöktü. Bu noktada, kolları kanla sırılsıklam olmuştu. Saldırı şüphesiz yaralanmalarını daha da kötüleştirmişti, ancak nedense düşmanını yıkıp geçtikten sonra herhangi bir acı ya da sevinç hissedememişti.
Öne doğru baktı... Ve kanla tamamen sırılsıklam olmuş bir figür ağır ağır ayağa kalkıyordu.
Vücudunda sol omzundan sol kaburgasına kadar uzanan korkunç, kanlı bir iz görülebiliyordu. Kan, çeşme gibi bir kaç açık yaradan delicesine püskürüyordu...
Ama saldırı vücuduna tamamen nüfuz edememişti.
Yun Che'nin yüzü bir acı maskesiydi. Uyuşmuş sağ kolunu zorlukla hareket ettirdive vücudundaki kanlı deliğe bastırdı, bu şekilde zorla yarayı buzla kapattı.
Ejderha Tanrının iliğinin hayatını bir kez daha kurtardığının farkındaydı.
Aksi takdirde kılıç patlaması vücudunu ikiye ayıracaktı!
Jun Xilei'nin bakışları soğuk ve halsizdi. Seyirciler uzunca bir süre ona aptalca baktılar... Onları hayrete düşüren şey İsimsiz Kılıcın gücü değildi. Ağızları açık kalmıştı çünkü Yun Che bir şekilde kafa kafaya saldırıya dayanmıştı!