Değişik büyülü bir film gibi. isimler Japonca olduğu için başta zorlandım. Daha önce bir Japon yazarın kitabını okumamıştım. Tek bildiğim kitap Bir Geyşa'nın Anıları idi. Onun yazarı da hatırladığım kadarı ile Japon kökenli değildi. Yanlız hayal gücünü zorlayacak kadar vahşi ve kanlı sahneler var. Yine de bütünü düşündüğünüzde hoş ve gizemli bir hikaye. Eski Japon geleneklerinden kesitlerle film gibi bir hikayeye bir göz atmak isterseniz hemen okuyun.
Tören, hiç kuşkusuz tüm Japonya’nın en tanınmış çayhanesi olan Ichiriki Çayhanesi’nde yapılacaktı. Bu çayhanenin önemli bir tarihçesi var, biraz da 1700’lerin başında orada gizlenen bir samuray yüzünden ünlü. Eğer Kırk Yedi Ronin’in öyküsünü duymuşsanız, efendilerinin ölümünün intikamını alıp kendilerini öldüren samuraylardan söz ediyorum. Ichiriki Çayhanesi’nde gizlenen samuray, bu grubunun lideriydi. Gion’daki birinci sınıf çayhanelerin çoğu sokaktan bakılınca fark edilmez, sadece sade giriş bölümleri görünür. Fakat Ichiriki, bir ağaç üzerindeki elma gibi belirgindir.Bir Geyşanın Anıları, Arthur Golden (Sayfa 213 - Altın Kitaplar Yayınevi, 10. Basım)
Bir hizmetçi üzerinde saki fincanları bulunan bir tepsi getirdi ve Mameha ile ben birlikte içtik. Bir fincandan üç yudum aldım, sonra fincanı Mameha’ya verdim, o da üç yudum içti. Bu uygulamayı üç ayrı fincanla tekrarladık ve sonra bitti. O andan itibaren ben artık Chiyo adını taşımıyordum. Çırak geyşa Sayuri olmuştum. Çıraklık döneminin ilk ayında, genç bir geyşa ablası yanında olmadan dans gösterisi yapamaz ve konuk ağırlayamaz; aslında izleyip öğrenmenin dışında pek az şey yapar. Bana Sayuri adının verilmesine gelince; Mameha, bu ismi seçmek için çok uzun bir süre, falcısıyla görüş alışverişinde bulunmuştu. Önemli olan ismin ses kalitesi değildir; karakterlerin anlamı da çok önemlidir, ayrıca bunu yazmak için yapılan vuruşlar da büyük önem taşır. Çünkü şans ve şanssızlık getiren vuruşlar vardır. Benim yeni ismim “sa" (beraber anlamına geliyor), Zodyaktaki Tavuk işareti "yu" ve “ri" (anlamak) isim uyarlamaları, falcı tarafından uğursuz olarak nitelendirilmişti.Bir Geyşanın Anıları, Arthur Golden (Sayfa 214 - Altın Kitaplar Yayınevi, 10. Basım)
Sayuri’nin hoş bir isim olduğunu düşündüm, fakat artık Chiyo adıyla tanınmamak bana garip geldi. Törenden sonra, "kırmızı pirinç" yemek için başka bir odaya geçtik, kırmızı pirinç, kırmızı fasulye ile karıştırılmış pirinçten yapılıyordu. Kırmızı pirinçten bir
lokma aldım, garip bir şekilde huzursuzdum ve hiç de bir şey kutluyormuş gibi sevinçli değildim. Çayhanenin hanımı bana bir soru sordu ve onun bana "Sayuri" diye hitap ettiğini duyunca, canımı sıkan şeyin ne olduğunu anladım. Sanki, yalın ayak küçük
gölden sarsak evine koşan Chiyo adındaki küçük kız artık yaşamıyordu. Bu yeni kızın, yani Sayuri’nin o parıldayan beyaz yüzü ve kırmızı dudaklarıyla, o küçük kızı yok ettiğini hissettim.
Öylesine umutsuzca bir şeyler söylemek istiyordum ki aklımaBir Geyşanın Anıları, Arthur Golden (Sayfa 433 - Altın Kitaplar Yayınevi, 10. Basım)
gelen ilk şeyi söyledim. "Toprağın üstündeki karlar okyanusun
köpüğünü düşündürmüyor mu size de?" Cevap vermedi, ama
ayağa kalkarken hangi sebzeleri ektiğimizi sordu.
Geyşa'lığın düşündüğümüz gibi bir meslek olmadığını, Katı kuralları olan, Saygı duyulan bir meslek olduğunu öğrendim. Japonya'nın en meşhur geyşasının anlatıldığı bu kitabı okurken, gerçekte bu geyşanın kim olduğunu merak edip araştırmaya başlamıştım. Kitabı bitirmeden yaptığım araştırma ile kim olduğunu da öğrendim. Bitirmeyi bekleseydim son sayfada kim olduğunu da öğrenirmişim.
Bu kitabı, okuduğum diğer kitaplardan ayıran en önemli yanı, benzetme sanatının en güzel örneklerini barındırması diyebilirim. Hafta sonu bu kitabın filmini izledim. Film çok güzeldi. Ancak film hayal ettiğim geyşayı öldürdü. Kitaptan aldığım zevki, merakı, filmden alamadım.