Taylor / Beckham - Taylor v. Beckham
|Taylor / Beckham|
| 30 Nisan - 1 Mayıs 1900 |
21 Mayıs 1900'de Karar Verildi
|Tam vaka adı||William S. Taylor ve John Marshall, Davacılar, Err., - JCW Beckham Davalı, Err.|
|Alıntılar|| 178 US 548 ( daha fazla )


20 S. Ct. 890; 20 S. Ct. 1009; 44 L. Ed. 1187
|Vaka geçmişi|
|Önceki||21 Ky.L. Rep.1735, 56 SW 177|
|Tutma|
|Mahkeme, hiçbir federal sorunun söz konusu olmadığını iddia ederek davaya müdahale etmeyi reddetti. Temyiz Kentucky Mahkemesi Beckham lehine kararı beklemeye bırakıldı.|
|Mahkeme üyeliği|
|Vaka görüşleri|
|Çoğunluk||Fuller, Gray, Shiras, White, Peckham katıldı|
|Uyum||McKenna|
|Mutabakat / muhalefet||Brewer, Brown ile katıldı|
|Muhalif||Harlan|
Taylor v. Beckham , 178 US 548 (1900), tartışmalı Kentucky 1899 seçimlerinin sonucuna karar vermek için 30 Nisan ve 1 Mayıs 1900'de Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesinde görülen bir davaydı . Davacılar, Cumhuriyetçi vali adayı William S. Taylor ve Demokratik teğmen vali adayı JCW Beckham idi . Taylor, 7 Kasım 1899 seçiminde Demokrat William Goebel'in 191.331'ine 193.714 oy aldı . Bu sonuç, eyalet Seçim Kurulu'nun 2-1 kararıyla onaylandı. Goebel, oylama usulsüzlükleri iddialarına dayanarak seçim sonuçlarına itiraz etti ve Demokrat kontrolündeki Kentucky Genel Kurulu, Goebel'in iddialarını araştırmak için bir komite kurdu. Goebel, 30 Ocak 1900'de, Genel Kurul'un komite raporunu onaylamasından bir gün önce, seçimi Goebel'e sallamak için yeterli Taylor oyunun geçersiz olduğunu ilan etmeden önce vuruldu. Goebel yaralarından ölmek üzereyken 31 Ocak 1900'de göreve yemin etti. 3 Şubat 1900'de öldü ve Beckham valiliğe yükseldi.
Genel Kurul kararının geçersiz olduğunu iddia eden Taylor, Beckham'ın valilik makamının yetkisini kullanmasını engellemek için dava açtı. Beckham eyalet başkenti ve valinin malikanesine sahip olduğu için Taylor'a karşı çıktı . Davalar birleştirildi ve Beckham'ı destekleyen bir sonuç olan eyalet anayasasında öngörülen çekişmeli seçimlere karar verme yöntemine müdahale etme yetkisi olmadığını iddia eden Jefferson County çevre mahkemesinde dinlendi . Temyiz Kentucky Mahkemesi temyiz devre mahkemenin kararını onadı ve o olmadan mülkiyet mahrum edildiğini Taylor'un iddiasını reddetmiştir nedeniyle sürecin seçmeli ofis özelliği değildi ve dolayısıyla tarafından korunmayan belirten tarafından Ondördüncü Değişiklik .
Taylor'un iddiasının On Dördüncü Değişiklik kapsamındaki enjeksiyonu, karara ABD Yüksek Mahkemesine itiraz etmesi için gerekçe verdi. Bir de çoğunluk görüşüne tarafından teslim Başyargıç Melville Fuller , Yargıtay da yargı süreci olmadan mal kaybına Taylor'un iddiasını reddetmiş ve böylece hiçbir federal konular söz konusu idi ve mahkeme yetkisi olmadığına iddia ederek, Taylor'un adlarına müdahale etmeyi reddetti. Justice Gri , Beyaz , Shiras ve Peckham çoğunluk görüşüne ile aynı fikirde. Yargıç Joseph McKenna görevden alma kararına katılıyor, ancak seçilmiş bir makamın mülk olmadığının belirlenmesi konusundaki çekincelerini dile getirdi. Yargıç Henry B. Brown'ın da katıldığı Yargıç David J. Brewer , Yargıtay'ın yargı yetkisine sahip olduğunu iddia etti, ancak sonuçla Beckham lehine hemfikir oldu. Kentuckian John Marshall Harlan , mahkemenin yargı yetkisine sahip olduğunu ve yargı süreci olmaksızın mülk kaybı iddiasına dayanarak Taylor'ın lehine karar vermesi gerektiğini iddia ederek çoğunluk görüşüne tek başına muhalefet yazdı. Ayrıca, seçmeli makamın On Dördüncü Değişiklik'te kullanıldığı şekliyle "özgürlük" tanımına girdiğini ve yasal süreçle korunduğunu savundu.
Arka fon
Tarih
1898'de Kentucky Genel Kurulu , Kentucky'nin tüm ilçelerinde seçim komisyon üyelerini seçmekle sorumlu olan Genel Kurul tarafından atanan bir Seçim Komiserleri Kurulu oluşturan bir yasa çıkardı . Kurul, seçim sonuçlarını inceleme ve sonuçları onaylama yetkisine sahipti. Tartışmalı seçimlerin sonucuna karar verme yetkisi, eyalet anayasasının 153. maddesine göre Genel Kurul'da kaldı . Yasa, sponsoru Kentucky Senatosu Başkanı Pro Tempore William Goebel'e atıfta bulunan Goebel Seçim Yasası olarak anılıyordu . Genel Kurul ağır olduğu için Demokratik ve Goebel için muhtemel Demokratik aday olarak kabul edildi valilik içinde 1899 seçimlerinde , hukuk pervasızca partizan ve kendini sunma olarak saldırıya uğradı. Cumhuriyetçiler yasaya karşı bir deneme davası düzenlediler, ancak Kentucky Temyiz Mahkemesi bunu anayasaya uygun olarak onayladı.
Goebel, çekişmeli bir aday belirleme toplantısında Demokratların vali adaylığını sağladı. İki küçük parti adayının - Demokratların muhalif bir grubu tarafından eski vali John Y. Brown da dahil olmak üzere - aday gösterilmesine rağmen, yarış Goebel ve Cumhuriyetçi rakibi Başsavcı William S. Taylor üzerinde odaklandı . Seçim sonuçları, birkaç gün boyunca çağrılamayacak kadar yakındı. Resmi sonuçlar açıklanmadan önce, oylamada usulsüzlük suçlaması başladı. In Nelson County , 1.200 oy pusulası "WP Taylor" yerine "WS Taylor" olarak Cumhuriyetçi aday listede; Demokratlar bu oyların geçersiz kılınması gerektiğini iddia etti. In Knox ve Johnson ilçelerinde seçmenler seçmen seçimler içlerinden görülebilir izin "ince doku oy pusulası" şikayet etti. Kentinde Louisville , Demokratlar milis orada seçmenleri gözdağı olduğunu ve tüm şehrin oy geçersiz gerektiğini ücret.
Resmi çetele açıklandığında, Taylor 193.714'ten 191.331'e bir oyla kazanmıştı. Seçim Kurulu'nun Goebel müttefikleri tarafından kontrol edildiği düşünülse de, açıklanan oy çetelesini onaylamak için 2-1 oy kullandı. Kurulun çoğunluk görüşü, herhangi bir yargı yetkisine sahip olmadıklarını ve bu nedenle kanıt veya yeminli tanık dinleyemediklerini iddia etti. Taylor, 12 Aralık 1899'da göreve başladı. Goebel, yönetim kurulunun kararına Genel Kurul'a itiraz etme kararını açıkladı. Meclis, itirazlarda yer alan iddiaları araştırmak için bir komite atadı. Komite üyeleri rastgele seçilmiş, ancak çizim büyük olasılıkla hileli - komitede on Demokrat'a yalnızca bir Cumhuriyetçi katıldı. (Şans, komitenin dört veya beş Cumhuriyetçiyi içermesi gerektiğini dikte etti.) Yarışma komitesi için Genel Kurul tarafından kabul edilen kurallar arasında şunlar vardı: Komite, Genel Kurul'un onayına göre rapor sunması, bulgular sunulduğunda tartışmanın sınırlandırılması, ve raporun Meclisin müşterek oturumunda oylanmasına. Kurallar ayrıca, geleneksel olduğu gibi, Meclis başkanının vali yardımcısı yerine ortak oturuma başkanlık etmesini sağladı. Cumhuriyetçi azınlık hükümlere karşı çıktı, ancak muhalefete rağmen Demokrat çoğunluk bunları kabul etti.
Eyaletin etrafındaki Cumhuriyetçiler, komitenin Goebel valisi yapmak için yeterli oy pusulasının diskalifiye edilmesini önermesini beklediler. Ağır Cumhuriyetçi Doğu Kentucky'den silahlı adamlar başkenti doldurdu. 30 Ocak 1900 sabahı Goebel ve iki arkadaşı başkent binasına doğru yürürken , ateş açıldı ve Goebel yaralandı. Silahlı kişiler tarafından eyalet başkentine girişi reddedildikten sonra yarışma komitesi Frankfort'un belediye binasında toplandı ve katı bir parti oylamayla Goebel ve Beckham'ın en meşru oyları aldığını ve kurulmaları gerektiğini iddia eden bir çoğunluk raporunu kabul etti. kendi ofisleri. Demokrat milletvekilleri komitenin raporunu onaylamak için toplanmaya çalıştıklarında, eyalet başkenti ve Frankfort'taki diğer kamuya açık yerlerin kapılarının silahlı vatandaşlar tarafından engellendiğini gördüler. 31 Ocak 1900'de, Cumhuriyetçilerin bulunmadığı bir Frankfort otelinde gizlice toplandılar ve yarışma komitesinin bulgularını onaylayarak Goebel valisi yapmak için yeterli oyu geçersiz kıldılar. Hala hasta yatağında yatan Goebel, yemin etti.
Goebel Her iki tarafın 1900. Liderler Taylor ve bu sayede bir anlaşma taslağı, 3 Şubat tarihinde yaraları yüzünden öldü Vali , John Marshall , Goebel en vali, izin kendi ofisleri, istifa ediyorum JCW Beckham vali varsaymak; Karşılığında, Taylor ve Marshall, Goebel suikastıyla ilgili olarak gerçekleştirmiş olabilecekleri herhangi bir işlemde kovuşturmadan dokunulmazlık alacaklardı . Milisler Frankfort'tan çekilecek ve Goebel Seçim Yasası yürürlükten kaldırılacak ve yerine daha adil bir seçim yasası konulacaktı. Müttefiklerinin ısrarına rağmen Taylor anlaşmayı imzalamayı reddetti.
Alt mahkeme kararları
Vali ve vali yardımcısı seçimlerinin barışçıl çözümü için müzakereler sürerken, eyaletin küçük daireleri için Cumhuriyetçi adaylar , görevden alınmalarını önlemek için Ohio , Cincinnati'deki federal mahkemede dava açtılar . Dava Kentucky , Louisville'deki federal mahkemede açılmış olabilirdi , ancak Yargıç Walter Evans davayı yargılamaktan mazur görülmek istedi. Eski Vali William O'Connell Bradley ve diğerlerinin yanı sıra gelecekteki vali Augustus E. Willson tarafından temsil edilen Cumhuriyetçi memurlar, Goebel Seçim Yasasının vatandaşları oy hakkından mahrum bıraktığını savundu . Onlar, oy kullanma hakkının On Dördüncü Değişiklik'in "özgürlük" garantisinin doğasında olduğunu ve herhangi bir yurttaştan yasal işlem yapılmadan alınamayacağını iddia ettiler .
Dava, federal mahkemenin memurların ihtiyati tedbirle görevden alınmasını engelleyemeyeceğine karar veren Yargıç (ve daha sonra Başkan ) William Howard Taft önünde tartışıldı . O çare aramaya Cumhuriyetçiler tavsiye quo warranto eyalet mahkemelerinde. Taft ayrıca, bu tür yargılamalarda herhangi bir federal sorunun gündeme gelmesi durumunda, memurların temyiz üzerine federal bir mahkemede çare arayabileceklerini belirtti. Cumhuriyetçiler, federal bir soru gündeme getirilebilirse, federal Yüksek Mahkemeye kadar temyize giden yolu açan Taft'ın kararıyla cesaretlendiler.
Cumhuriyetçi küçük memurlar davalarıyla birlikte eyalet mahkemelerine döndüler. Franklin County çevre mahkemesi yargıcı James E. Cantrill onlara karşı karar verdi ve o zamanlar eyaletin son çare mahkemesi olan Kentucky Temyiz Mahkemesi , Cantrill'in kararını 4-3 oyla sürdürdü. Cumhuriyetçi Başsavcı Clifton J. Pratt, yasal zorluklarla devam etti ve sonunda cezasını çekmesine izin verildi. Cantrill'in kararı Louisville'in oylarının geçersiz kılınmasına ve Doğu Kentucky'deki dört ilçenin oylarına dayansa da, bu bölgelerden hiçbir yasa koyucu görevden alınmadı.
Taft'ın kararının, Vali Taylor ve Vali Teğmen Marshall'ın davalarına, gerekirse davalarını federal mahkemelere götürmeleri için bir yol belirtmek dışında hiçbir ilgisi yoktu. Taft'ın kararının verildiği gün Taylor, Jefferson County çevre mahkemesinde Beckham ve Adjutant General John Breckinridge Castleman'a , iddia ettikleri ofisler nedeniyle herhangi bir yetkiyi kullanmalarını önlemek için dava açtı . Taylor'ın davasından habersiz olan Beckham, Taylor aleyhine Franklin County çevre mahkemesindeki başkent ve icra binasının - Demokratik davaya uygun olduğuna inanılan bir mahkeme - mülkiyeti için dava açtı . Marshall ayrıca , Vali yardımcısının başkanlık görevlisi olduğu eyalet senatosunda herhangi bir yetkiyi kullanmalarını engellemek için Beckham ve eyalet senatörü LH Carter'a karşı dava açtı .
Cumhuriyetçiler, Taylor'un davasının, Beckham'dan iki saat önce açılmış olması nedeniyle Louisville'de davaya öncelik verdiğini iddia ettiler. Karşılıklı rıza ile taraflar, Jefferson County çevre mahkemesinde Yargıç Emmet Field önünde görülen davaları birleştirdiler. Her iki taraf da, ne olursa olsun, Field'ın kararının temyiz edileceğini biliyordu, ancak her ikisi de nihai mahkemenin kararının sonucuna uymayı kabul etti. Dava 1 ve 2 Mart 1900'de görüldü. Taylor'un avukatı, Genel Kurul'un kuvvetler ayrılığı ilkesini ihlal ederek yarı adli bir şekilde hareket ettiğini ileri sürdü . Ayrıca, yarışma komitesinin raporu kaç oyun geçersiz olduğunu belirtmediği için, Cumhuriyetçiler, itiraz edilen ilçelerde kullanılan 150.000 oyunun tamamının Genel Kurul'un oyuyla geçersiz hale geldiğini ve sonuç olarak bu ilçelerin seçmenlerinin yasadışı bir şekilde haklarından mahrum bırakıldığını savundu. Meclisin yapabilmesi gereken en fazla şeyin tüm seçimi geçersiz kılmak olduğunu iddia ettiler. Son olarak, Genel Kurul'un iddia edilen yasadışı faaliyetlerinin Taylor ve Marshall'ı mülkiyet haklarından - söz konusu "mülkiyet", iddia ettikleri bürolardan ve seçilmiş bir göreve sahip olma özgürlüklerinden mahrum bıraktığını iddia ettiler. Beckham'ın avukatları, yasama eylemlerinin tarihsel olarak yargı denetimine tabi olmadığını ve gerçekten de eyalet anayasasının herhangi bir hükmü uyarınca buna tabi olmadığını iddia etti .
10 Mart 1900'de Field, Demokratların yanında yer aldı. Kararında, yasama işlemlerinin "mutlak olarak alınması gerektiğini" ve mahkemenin yasama sicilini bozma yetkisinin olmadığını belirtti. Cumhuriyetçiler kararı Kentucky Temyiz Mahkemesine temyiz etti. Temyiz başvurusunda federal bir konuyu gündeme getirmeye dikkat ettiler. Yargıç Field'ın kararı doğruysa ve Seçim Kurulu, Genel Kurul veya her ikisi de eyalet anayasasına göre tüm seçimleri mutlak bir şekilde gözden geçirme hakkına sahipse, Meclis'e seçimler üzerinde mutlak keyfi yetki verilmişti. federal anayasa .
6 Nisan 1900'de Temyiz Mahkemesi, Yargıç Field'ın kararını 6-1 oyla onadı. Çoğunluk görüşü, seçilmiş bir makamın mülkiyet olmadığına ve dolayısıyla On Dördüncü Değişiklik'te garanti edilen korumalara tabi olmadığına karar verdi. Mahkeme , Kentucky Anayasasının bir yaratımı olarak , herhangi bir seçmeli makamın sadece bu anayasanın hükümlerine tabi olarak verildiğini ve tutulduğunu belirtti. Mahkemeye göre bu, meseleyi herhangi bir adli incelemenin ulaşamayacağı bir yere koydu.
Dört Demokrat yargıç, çoğunluğun görüşü üzerinde hemfikir oldu . Ayrı bir görüşe göre iki Cumhuriyetçi yargıç, çoğunluğun görüşünü kabul etti, ancak Taylor ve Marshall'ın onarılamaz bir adaletsizlik yaptığını açıkladı. Mahkemenin üçüncü Cumhuriyetçi tarafından yazılan tek muhalefet, yarışma kurulunun yasal yetkisi dışında hareket ettiğine karar verdi. Cumhuriyetçiler son seçenek olarak Birleşik Devletler Yüksek Mahkemesine başvurdu.
Yargıtay
Louisville avukatı Helm Bruce Cumhuriyetçilerin davasını 1 Nisan 1900'de Yüksek Mahkeme önünde açtı. Taylor'ın seçimi Seçim Kurulu tarafından onaylandıktan sonra yasal olarak Kentucky valisi olduğunu ve yasama meclisinin federal anayasanın gerektirdiği gibi, onu görevden almak, keyfi ve despotik bir güç kullanımı anlamına geliyordu, yasal bir süreç değil. Oy pusulalarının reddedilmesinin haklı olduğu şikayetleri ele alırken - yani Jefferson County'deki seçmenlerin eyalet milisleri tarafından sindirilmesi ve kırk Kentucky ilçesinde "ince oy pusulalarının" kullanılması - Bruce, iddialar doğru olsa bile, her ikisinin de Taylor ve Marshall'ın değil, devletin suçuydu ve iddia ettikleri bürolarda haklarını reddetmek için yeterli gerekçe değildi.
Bruce'u, Beckham'ın avukatı Lawrence N. Maxwell izledi. Maxwell, Genel Kurul'un, tartışmalı seçimin sonucuna karar verirken eyalet anayasası altında belirtilen yetkileri dahilinde hareket ettiğini yineledi. Eyalet temyiz mahkemesinin kararının, Taylor'un yasal olarak vali seçilmediğini ve bu nedenle, şu anda kendisinden yasal işlem yapılmadan alındığını iddia ettiği mülke asla sahip olmadığını açıkça ortaya koyduğunu iddia etti. Maxwell ayrıca bunun davayla ilgili herhangi bir federal soruyu ortadan kaldırdığını ve Yüksek Mahkemenin hiçbir yargı yetkisi talep edemeyeceğini iddia etti. Eyalet temyiz mahkemesinin kararının ayakta kalmasına izin verilmesi gerektiğini belirtti. Lewis McQuown ayrıca Beckham adına Taylor'un valilik iddiası meşru olsa bile, Genel Kurul'un yarışma komitesinin soruşturma ve kararının yeterli yasal süreci temsil ettiğini savundu. Goebel Seçim Yasası'nın, tartışmalı her yönetim kurulu seçiminde yasama organının arabuluculuk yapması hükmünün, diğer yirmi kadar eyaletin hükümlerinden hiç değilse bile çok az farklılık gösterdiğini kabul etti. Goebel Seçim Yasası daha önce ilan edildiği gibi anayasaya uygunsa, Yüksek Mahkemenin nasıl uygulandığına dair hiçbir yargı yetkisi yoktu.
Maxwell tartışmasını bitirdiğinde, eski Vali Bradley Taylor adına konuştu. Taylor'ın valilikle ilgili yasal talebini yineledikten sonra , mahkemenin yargı yetkisini devraldığı benzer bir dava olan Thayer v. Boyd'a atıfta bulunarak yargı sorusuna cevap verdi . Ayrıca, Taylor'un On Dördüncü Değişiklik kapsamındaki haklarının ihlal edildiğini iddia etmek ve böylece mahkemeye yetki vermek için, seçilmiş bir ofisin mülk olduğunu düşünen yetkilileri aktarmıştır. Ayrıca Bradley, Meclis'in yarışma komitesinin bazı üyelerinin seçilmesinin bu komitenin kararına bağlı olacağını iddia etti. Komitenin en az bir üyesinin seçim sonucu üzerine bahis oynadığı biliniyordu. Bu gerçekler, bazı üyeleri kendi davalarının yargıçları olarak bıraktığı gerekçesiyle komitenin ve Meclisin kararını geçersiz kılmalıydı. Son olarak Bradley, Taylor ve Marshall'ın yasal temsilcisi tarafından yazılı olarak sağlanan ifadenin incelenmesi için verilen yetersiz süre dahil olmak üzere yarışma komitesinin işlemlerinde usulsüzlüklere işaret etti. Bradley'nin iddiasını takiben mahkeme 14 Mayıs 1900'e kadar ara verdi.
Mahkemenin Görüşü
Baş Yargıç Melville Fuller , 21 Mayıs 1900'de mahkemenin mütalaasını sundu. Bu görüş, davada söz konusu federal mesele bulunmadığına ve mahkemenin yargı yetkisine sahip olmadığına hükmetti. Görüş, eyalet temyiz mahkemesinin seçmeli bir ofisin mülk olmadığı yönündeki iddiasını doğruladı. Justice Gri , Beyaz , Shiras ve Peckham çoğunluk görüşüne ile aynı fikirde.
Onun 1910 kitabında, ABD'nin Anayasa Hukuku , Westel W. Willoughby mahkeme seçmeli ofis özelliği onu bir ofis için iki yarışmacı arasında davalarda yetkili üstlenmişti ettiği önceki kararlarla oran oldu olmadığı iktidar oluyor kaydetti yasal işlemin verilip verilmediğini belirlemek. Willoughby, bu davalarda yargı yetkisini üstlenerek, mahkemenin seçmeli ofisleri mülk olarak kabul ettiğini iddia etti. Buna göre, Yargıç Joseph McKenna , "[çoğunluk görüşüne göre] atıfta bulunulan ve Devlet ile makam sahibi arasında herhangi bir sözleşme hakkı olmadığını belirten kararlara tamamen katılıyorum. ya görev süresine ya da maaş miktarına ve yasama organının, anayasal hükümler tarafından sınırlandırılmadığı takdirde, görevi feshedebileceğini ya da maaşı düşürebileceğini, ancak görevin aksamadığında, maaşın değiştirilmediğinde ve Devletin Anayasasına göre, yasama organı tarafından da yapılamazsa ve soru basitçe birinin o makamdan ve maaşından mahrum bırakılıp bırakılmayacağı ve her ikisinin de diğerine verilip verilmeyeceğidir, farklı bir soru sunulur ve böyle bir durumda Görevlinin maaşıyla birlikte ofiste mülkü bulunmadığına karar vermek, benim yargıma saygı duymuyor. "
Adalet Muhalefeti Brewer
Yargıç David J. Brewer , yargı sürecinin gözlemlendiğine ve çoğunluğun davayı reddetmek yerine alt mahkemenin kararlarını doğrulaması gerektiğine inandığını belirten bir muhalefet çıkardı. Brewer, görüşüne göre, "[A] kanunu anlıyorum, bu mahkeme bir Eyaletin en yüksek mahkemesinin birini görevinden alıp diğerine veren bir kararını inceleme yetkisine ve bunun olup olmadığını sorgulama hakkına sahiptir. kanunun usulü gibi herhangi bir federal sorunda karar doğru ya da yanlış, bence hata emri reddedilmemeli, ancak Kentucky Temyiz Mahkemesi kararının teyit edilmesi gerekiyor. " Yargıç Henry B. Brown , Brewer ile aynı fikirdeydi.
Adalet Muhalefeti Harlan
Tek muhalefet Kentuckian John Marshall Harlan'dan geldi . Harlan, mahkemenin yargı yetkisine sahip olmasının yanı sıra, Genel Kurul'un eylemlerinin Taylor ve Marshall'ı On Dördüncü Değişiklik'e aykırı olarak gerekli süreç olmaksızın mülkiyetten mahrum bıraktığı gerekçesiyle hata emrini sürdürmesi gerektiğini belirtti . Harlan, seçmeli bir makamın mülkiyet olduğu iddiasının ötesine geçerek, görev yapma hakkının On Dördüncü Değişiklik'te kullanılan "özgürlük" tanımına girdiğini yazdı. Harlan, bu iddiayı haklı çıkararak şunları yazdı: "Vatandaşları tarafından yasal olarak seçildiği bir makamın görevlerini yerine getirebilmekten daha doğrudan vatandaşın özgürlüğünü içerecek ne olabilir?"
Çoğunluk görüşü, Genel Kurul'un işlemlerini ilgisiz olduğu için (yargı yetkisi olmayan mahkeme) tamamen görmezden gelirken ve Brewer ve Brown bunları onaylarken, Harlan muhalefetinde yasama meclisini suçladı. "Önümüzdeki sicile baktığımda, Kentucky'nin yasal yasama organı olarak örgütlendiğini iddia eden kuruluşun son derece itibarsız ve temsil ettiğini iddia ettiği özgür insanlara yakışmaz bir eylemde bulunduğunu görüyorum. ... bu bedenin, sandıklarda ifade edildiği gibi halkın iradesine saygı duymaya zorlayacağına dair korkunun kanıtına karşı gözlerini kapatmış gibi göründüğünü yazdı. " Çoğunluk görüşüne de inanmadığını ifade etti: "Partizan amaçlara ulaşmak için, sandıkta ifade edildiği gibi, delil olmaksızın veya delil olmaksızın halkın iradesini bozmak, özgür hükümete karşı bir suçtur ve hak ediyor. tüm özgürlük severlerin infazı ... Yargının böyle bir suç karşısında çaresiz kaldığına inanamıyorum. "
Sonraki gelişmeler
Taylor v. Beckham , kamu bürolarının sadece kurumlar veya tröstler olduğunu ve On Dördüncü Değişiklik ile korunan mülkiyet olmadığını yasal bir ilke olarak belirlemiştir. ABD İkinci Daire Temyiz Mahkemesi 2005 yılında, Yüksek Mahkemenin daha sonra On Dördüncü Değişiklik anlamında "mülkiyet" i tanımlamak için daha kapsamlı bir yaklaşım benimsediğini, ancak Yargıtay'ın bunlardan birini geçersiz kılma yetkisinin yalnızca Yüksek Mahkemenin yetkisi olduğunu belirtti. emsaller.
Notlar
Referanslar
- Harrison, Lowell H .; James C. Klotter (1997). Kentucky'nin Yeni Tarihi . Kentucky Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0-8131-2008-9 . Erişim tarihi: 2009-06-26 .
- Hughes, Robert Elkin; Frederick William Schaefer; Eustace Leroy Williams (1900). O Kentucky kampanyası: veya, Kanun, oy pusulası ve Goebel-Taylor yarışmasındaki insanlar . R. Clarke Şirketi . Erişim tarihi: 2010-03-09 .
- "Kentucky Anayasası, Bölüm 139" . Yasama Araştırma Komisyonu . Erişim tarihi: 2010-06-22 .
- Kleber, John E. (1992). "Goebel Seçim Yasası" . Kleber, John E (ed.). Kentucky Ansiklopedisi . Yardımcı editörler: Thomas D. Clark , Lowell H. Harrison ve James C. Klotter . Lexington, Kentucky : Kentucky Üniversite Yayınları. ISBN 978-0-8131-1772-0 . 2013-01-12 tarihinde orjinalinden arşivlendi . Erişim tarihi: 2010-03-09 .
- Kleber, John E. (1992). "Müzik Salonu Konvansiyonu" . Kleber, John E (ed.). Kentucky Ansiklopedisi . Yardımcı editörler: Thomas D. Clark , Lowell H. Harrison ve James C. Klotter . Lexington, Kentucky : Kentucky Üniversite Yayınları. ISBN 978-0-8131-1772-0 . 2013/01/13 tarihinde orjinalinden arşivlendi . Erişim tarihi: 2010-03-09 .
- Klotter, James C. (1977). William Goebel: Gazap Siyaseti . Lexington, Kentucky : Kentucky Üniversite Yayınları. ISBN 978-0-8131-0240-5 .
- Klotter, James C. (1992). "Goebel Suikastı" . Kleber, John E (ed.). Kentucky Ansiklopedisi . Yardımcı editörler: Thomas D. Clark , Lowell H. Harrison ve James C. Klotter. Lexington, Kentucky : Kentucky Üniversite Yayınları. ISBN 978-0-8131-1772-0 . 2012-12-28 tarihinde orjinalinden arşivlendi . Erişim tarihi: 2010-03-09 .
- Tapp, Hambleton; James C. Klotter (1977). Kentucky: onlarca yıllık uyumsuzluk, 1865–1900 . Kentucky Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0-916968-05-2 . Erişim tarihi: 2009-06-26 .
- Willoughby, Westel Woodbury (1910). Taylor V. Beckham . Amerika Birleşik Devletleri Anayasa Hukuku . New York City, New York : Baker, Voorhis & Company . Erişim tarihi: 2010-06-15 .