"Kurtuluş Savaşı'nı yöneten ve kazanan bu meclis" efsanemiz vardı. Kitaplarda böyle yazıyor ama pratiğinin nasıl olduğunu şahsen ben tahayyül edemiyorum. Zihnimde canlandıramıyorum.
Kastedilen ne? Milletin parlamentoda temsilcileri vardı. Millet temsilcileri eliyle çok dirayetli kararlar vermiş ve kurtuluşa ermişti.
...
7 Haziran'da teşekkül eden parlamentonun temsil kabiliyetinin yüksek olduğunu söyleyenler var.
Toplumun her kesiminin temsil edildiği parlamento önceki gün olağanüstü toplandı ve dağıldı.
Terörü görüştüler. Baştan sona dinledim. Hükümet adına konuşuldu. Partiler adına konuşuldu. Sonra oylama yaptılar sonra dağıldılar. Orada bir arayış, bir endişe, temsil ettiklerinin vebalinden korkan, bu yükün altından nasıl kalkarım endişesi taşıyan bir çehre göreniniz oldu mu?
Usulen toplandık, mecburen oyladık hadi dağılalım havası vardı.
Lafı dolaştırıyor değilim; şunu söylüyorum: Parlamento kitabi tariflerde yazıldığı gibi fiilen en üst karar mercii gibi görünmüyor.
Dün de, önceki yıllarda da görünmüyordu. Geri plandaki bir kararı usulüne uyduran, usul kısmını tamamlayan bir kurum.
Öyle olmasa hangi vesileyle olursa olsun hazır toplanmışken, "Arkadaşlar bu işi gerekirse sabahlara kadar tartışalım ama bir sonuca varalım" denilmez miydi?
Üzülmezseniz size bir şey söyleyeyim: Merak etmeyin bugün diyememişlerse Kurtuluş Harbi'ni bu meclisi yönetti, efsaneleri de çok doğru değildir.
Biz de eşraf parlamentosu hiç olmadı. Amerikalı gibi her şehirden, her bölgeden ileri gelen ailelerin temsil edildiği senato muadili bir yasama organımız da olmadı. E güzel bizimki halkın parlamentosu diyebilirsiniz. Deyin, halkın merhemi olsa kendi yarasına sürer.
"Kurtuluş Savaşı'nı yöneten ve kazanan bu meclis" efsanemiz vardı. Kitaplarda böyle yazıyor ama pratiğinin nasıl olduğunu şahsen ben tahayyül edemiyorum. Zihnimde canlandıramıyorum.