Herkes ölüyor, sevdiğim
Dünya bu dönüyor..
Hayat devam ediyor..
Peki bize ölümden arta ne kalıyor
Hatıralar, bir kaç eski mektup
Belki son bir görüşme
Gözlerdeki son bir buluşma
Son sözler belki..
Belki de uğruna nevresimleri değiştirmediğin
Kokusu kalıyor..
Veya kayışı yıpranmış bir kol saati...
Onun ardından gitmene ramak kalıyor
Denemeyen yoktur..
Onlarca değişik hap
Ya da bir binanın çatısı..
Ama sonunda vazgeçip yaşıyorsun
Onu kaybettiğini kabulleniyorsun
Ölümden ağırı bu belki de..
Rüzgar sallıyor kahküllerini
Son bir sigara içip gitmek istiyorsun
Valizin hazır bekliyorsun
Hiç bir zaman gelmeyecek gemiyi..
Gemiler o limanda durmaz sevdiğim..
Yüzünde bir telaş var
Sanki bir dakika daha dursan olmaz.
Dünyanın sonu sanki
O gemi Nuh'un gemisi sanki..
Vazgeç dön evine
Geçmiş unutulur elbet
Geleceği bekleyince..
Bu esnada girer devreye zaman
Unutmak istediğinde değilde
Her şeyi akışına bıraktığında...
Havada süzülen sigara dumanı gibi
Eninde sonunda kaybolur yitip giden
Ya da hiç bir zaman gelmek bilmeyen, beklenen..
Uyan artık bu elemli rüyadan
Çıkar başını yorganın altından
Bitti de, geçti de, geçmeli de..
Yüzünü soğuk suyla yıka
Kulaklarını boş sözlere tıka..
Ve yürümeye başla
Bir adım, bir adım daha..