Lu Tingxiao bir esintiyle dalgalanan ama hızla tekrar sakinleşen bir göl gibi uzaklara baktı.
Er ya da geç, bu günün geleceğini biliyordu ve onu bekliyordu.
Bu süre zarfında yumurta kabuğu üzerinde yürüyordu, ancak yanlış anlatarak yıpranmıştı. Bu zaten ümit edebileceği en iyi durumdu.
Artık yapabileceği tek şey beklemekti.
Kardeşinin ifadesine bakarak, Lu Jingli onun için endişelenmekten kendini alamadı.
Erkek kardeşi, son birkaç ay içinde tüm hayatının dayanıklılığını ve kısıtlamasını neredeyse tamamlamıştı. Bir şeyler ters giderse… o zaman nasıl olacağını hayal etmeye cesaret edemedi…
Ning Xi ile tanıştığından beri değişmişti ve sadece biraz değil. Tamamen bir dönüşüm olduğunu söylemek abartı olmazdı. Lu Jingli, daha önce olduğu gibi ona geri dönmesini ya da daha da korkutucu olmasını istemiyordu.
O karar vermişti, kardeşi için dua etmek için yarın tapınağa gidecekti ve onun için daha uzun bir süre diz çökecekti!
...
Planını ezberlemek istediğini söyleyen Ning Xi, en az iki saattir yataktaydı.
Zihni tamamen boştu ve sahip olabileceği tüm düşüncelerden tamamen uzaktı.
Çözmesi son derece zor olan bir şeyle karşılaştığında, baskıyı bu şekilde rahatlatırdı. Bu şekil işe yaramadığında, sadece biraz daha aşırı bir yöntem seçebilirdi…
Fakat böyle bir şey yüzünden rahatsız olmuştu uzun zaman olmuştu.
Ning Xi kalktığında ve Lin Zhizhi'nin kendisine vermiş olduğu verileri ezberlemek için neredeyse on saati olduğunu görmüştü.
Aktörlerin kullandığı çizgiler hakkındaki bilgisi sağlamdı, bu yüzden onları ezberlemek oldukça kolaydı.
O anda aniden, Küçük Hazine'nin bütün gece onu aramaya gelmediğini fark etti, muhtemelen Lu Tingxiao Küçük Hazine'ye meşgul olduğunu açıklamıştı.
Verileri ezberledikten sonra, Ning Xi Küçük Çörek'i kontrol etmeye hazırdı.
Ning Xi odasının kapısındayken Küçük Hazine'nin çoktan uyuduğundan emindi, bu yüzden kapıyı sessizce açtı.
Ama açık bir çatlak olduğunda, sıcak sarı başucu lambasının açık olduğunu gördü.
Küçük Çörek'i sabit, tek görüşlü bir odağa sahip bir Rubik küpü ile oynarken, karyolaya karşı yaslanmış bir vaziyette gördü. Lu Tingxiao yatağın kenarında oturuyordu, soğuk ve sert yüzünde çaresizlik hissi vardı.
Lu Tingxiao, "On elli dört. Bu, altı dakika içinde saat on bir olacak" dedi.
Anlamı çok geç oldu, artık yatma zamanıydı.
Onu duymamış olsaydı, Küçük Çörek, küpü ellerinde döndürmeye devam ederdi, saniyeler içinde toplandı, böylece her yüzdeki renkler birbiriyle eşleşti, karıştırılmadan ve tekrar tekrar bir araya getirildikten sonra tekrarlandı.
Lu Tingxiao, Ning Xi'nin satın aldığı masal kitabını aldı; Küçük bir tavşanın renkli bir çizimi ve kapağında bir kurt vardı. Lu Tingxiao ifadesizce sordu: "Hangi hikayeyi dinlemek istiyorsun?"
Küçük Çörek sonunda ona bakmak için başını kaldırdı, ama gözleri biraz küstah görünüyordu…
Lu Tingxiao, kaşlarını çattı ve sonra <Prens> 'i seçti.
Küçük Çörek küçümsüyordu.
Lu Tingxiao, "Zamanın Kısa Tarihçesi" ni seçti.
Küçük Çörek hala ilgisizdi.
Lu Tingxiao sonunda pes etti. Saatine bakarken yüzü kararmaya başladı. "Saat onbir."
Lu Tingxiao'nun öfkesini kaybetmek için olduğunu fark eden Ning Xi hızla öksürüp kapıyı çaldı. "Küçük Hazine sevgilim, henüz uyumadın mı?"
Sözleri söyler söylemez, yatakta bir dağ gibi hareketsiz olan Küçük Çörek, Rubik küpünü attı ve ona biraz kasırga gibi koştu. Bacağına sarıldı ve küçük kafasını geriye doğru eğdi, büyük, etkileyici gözlerini ona göz kırptı.
Ning Xi, sanki kritik bir darbe almış gibi göğsünü kavramıştı.