Bize gelen ilk bilgi, Doğu Slavların yıllarının Mart 1'ta başladığını söylüyor. Daha sonraki zamanlarda bu tatilin gelenekleri Maslenitsa'nın gelenekleriyle birleştirildi: krepler, yumruk kavgaları, komik kızaklar, doldurulmuş Kışlar, vb. Dünyadaki gücü sona ermişti, yeni bir tarım yılı başlıyordu, yaz doğada yavaş yavaş uyanıyordu. Slav dillerinde yıl az önce belirlendi - yaz ve yılbaşı tatilinde yeni yıl tatili. Mart 1’e gelince, Slavların Romalılar’dan kabul etmesi mümkün. Aksi halde, Slav ve Roma takvimlerinin bazı eski antik Aryan kaynaklarına dayanması mümkündür. Fakat Roma'da elbette krep yapmadılar, kar kaleleri inşa etmediler. Ve geri sayım yılları, Roma'nın kuruluşunun efsanevi tarihinden itibaren yapıldı. 1. c. M.Ö. Guy Julius Caesar, kendisi için Julian adında yeni bir takvim hazırladı.
IV. Hristiyanlık Roma İmparatorluğu’nda zafer kazandı, İlk Ekümenik Konseyi Nicaea’da 325’ta toplandı. Düşündüğü sorular arasında kronoloji sistemi de vardı. Katedral, Julian takvimini onayladı. Ancak, başlangıç tarihi, Roma'nın kuruluşu, yetersiz olarak kabul edildi. Evren için bir şehir nedir? Dahası, İmparator Büyük Konstantin çürümüş Roma'yı sevmedi, başkenti Konstantinopolis'e taşıdı. Dünyanın İncil'deki yaratılışından saymaya başlamaya karar verdik ve yılın başlarında 1 Eylül ayı açıklandı.
533'ta, çok nitelikli bir bilgin, "İskit" (yani Slav) Küçük Dionysius'u keşiş, kilise takvimi hesaplanmış ve Paschalia masalarını derlemiştir. Onun yazılarına dayanarak, Papa John ben başka bir gelenek getirdim. Dünyanın Yaratılışından değil, Mesih'in doğumundan saymak. O çağdaki kilise hala birleşmiş, Katolik ve Ortodoks ayrılmamıştı. Fakat birlik her şeyde gözlenmedi, farklılıklar ortaya çıktı. Noel'den sayılacak yeni emir, Papa'nın emri üzerine Batı ülkelerinde dağıtıldı. Ancak Konstantinopolis Patrikliği yerleşik geleneğin değiştirilmesini gerekli görmedi, doğuda Dünya'nın Yaratılışından saymaya devam etti.
Bizanslı Ortodoksluğu kabul eden Rusya da bu takvime göre yaşamaya başladı. Ancak, yılın başındaki tarih daha eskileri korudu - 1 Mart. Yeni Yıl Eylül’ün 1 Eylül’deki buluşmasıyla ilgili sözler yalnızca XIV. Yüzyılda ortaya çıkıyor. Ve her yerde değil. Rusya'nın kendisi birçok prensliğe parçalanmış olarak kaldı. Her yerde farklı kanunlar, kısmen kilise pratiği. Anlaşmazlık ve takvimler. Sadece 15. yüzyılın ortalarında, Vasilya II ve İvan III, Rusya'yı tek bir güç olarak birleştirmeyi taahhüt ettiğinde, düzeni bir araya getirdi, ülkemiz nihayet Bizans geleneğine geçti.
Yeni Yıl Günü 1 Eylül aile tatili olarak kabul edildi. Çocuklar ve torunlar ailenin en büyüğünde toplandılar. İlk horozlardan önce masaya oturduk. Gece yarısı, çanların çalması ve şehirlerde, haberci topları, yeni bir “dünyanın yaratılışından yaz” ın geldiğini açıkladı. Ziyafetler içmeden yüceltildi. Bu gece, konuşması, vakaların birikimini tartışması ve ardından masalardan kiliseye gitmesi gerekiyordu. Moskova'da, Yeni Yıl onuruna, tüm sakinler ve ziyaretçiler Kızıl Meydan'da toplandı. Kral bütün mahkemeyle çıktı, Patrik halkı kutsadı, yeni yılda mutluluklar diledi. Ayrıca, 1 September, yeni kulübelere taşınan yeni bir ev günü olarak kabul edildi. Ve kızlar, havuç veya pancarın “tabutlarına” sinekleri ve hamamböceklerini gömme geleneklerine sahipti. Böyle bir cenazeden sonra evden kaybolmaları gerektiğine inanılıyordu.
Roma Papası Gregory XIII, astrolojinin büyük bir aşığıydı, fakat bilim, o zamanlar sahte bilim ile de yalan söyledi. 1582'taki Papa'nın talimatı üzerine, yeni bir takvim geliştirildi, buna Gregoryen adı verildi. Astronomik bir bakış açısıyla, daha doğruydu, ama ... kilise tatil tarihlerinde bir değişiklik oldu. Gerçekten, Rab doğduğunda “sıfır noktada” ve 6. yüzyılda Küçük Dionysius'un hesaplamaları yaptığı zaman, eski takvim, Julian etkindi. Ortodoks Kilisesi, Roma yeniliklerini tanımadı ve Rus devleti onunla ayrılmaz bir şekilde bağlantılıydı. 1'un yeni yıllarında bir araya geldi Eylül ve onları dünyanın yaratılışından saydı - Mesih'in doğumundan gelen takvim ile farkı 5508 yıl oldu. Ancak Ruslar, Batı ülkelerindeki tarihlerle de uyuşmadıkları için gerçekten acı çekmediler. Sonuçta, Müslümanlar, Çinliler, Moğollar, Hindular ve diğer birçok millet kendi takvimlerine göre yaşadı, bu normal kabul edildi.
Peter I'in etkisi altına giren değişiklikler. Bir Avrupa gezisinden dönerek, Rus geleneklerini yabancılarla bir araya getirmeye karar verdi. Yeni yüzyıl, XVIII, zaten batı kronoloji sisteminde buluşmak için emredildi. 31’tan sonra 7208’in dünya yaratılmasından 1’in, Mesih'in doğumundan Ocak’ta 1700’e geleceğine dair bir karar vardı. Ve sonra Rusya'da Noel ağaçları vardı. Ancak, sadece Noel ağaçları değil, iğne yapraklı bitkilere de izin verildi. Kararnamede şöyle yazıyor: “Kapı ve evlerde dikkat çeken ve geçen sokaklar için, ağaçlardan ve çamdan, ladin ve ardıç ağaçlarından bazı süslemeler yapmak ... Küçük top ve av tüfeği tamir etmek, roket fırlatmak, kaç kişi oluyor ve ışıkları yakmak.”
Fakat Peter I bile reform tutkusuyla kilisenin yıllık döngüsünü ele geçiremedi ve Rusya'yı Gregoryen takvimine çevirmedi. "Eski tarzda" dediğimiz gibi Julian'da yaşamaya devam etti. Tarihlerimiz ve yurtdışımız 13 günlerde farklılık gösterdi. Bu arada, eski ile bağlantılı yeniyi, Noel ağaçları ve havai fişekleri kutlamak için - yeni yılın olağan gelenekleri ile. Ocak 1 sabahı, gardiyanlar ve ordu alayları, soylular, Moskova Kızıl Meydan'da toplanan vatandaşlar, kilise hiyerarşileri tarafından kutsandılar, namaz kıldılar. Kutlama gecesi gelince, gürültülü ve çabuk, o zaman Peter ile dışarı koymak için ekstra bir neden kaldı. Ancak kral öldü ve bu geleneklerin halk arasında kök salmadığı ortaya çıktı.
Yeni Yıl "ikinci sınıf" bir tatil oldu. Ancak, bu şaşırtıcı değil. Ne de olsa, şimdi kendisini Rus halkı açısından diğer iki tarih arasındaki boşlukta buldu - çok daha önemli ve parlak. Noel'de uzun bir yazı tamamlandı ve masalar lezzetli yemeklerle doluydu. Görev sonunda Bethlehem yıldızı, eğlenceli oyunlar ile şarkı söylemek, eğlenmek, organize alayı yapmak mümkün oldu. Eskiler, Hıristiyanlık öncesi zamanlardan bile, nişanlanma geleneklerini korudular. İnsanlar birbirlerine hediyeler verdiler - Magi'nin Lord'a getirdiği armağanlar. Özellikle çocukları memnun etmeye çalıştık, çünkü bu günde bebek, Mesih sadece onurlandırılıyordu. Ukraynalı ve Belaruslu alimlerden Noel gösterileri geleneği yayıldı.
İki hafta sonra, yine ulusal bir bayram olan Rabb'in vaftizi vardı. Akşamları genç insanlar düştü, dans etmeye başladılar ve kar yağdırdılar. Geceleri insanlar nehirlere, göllere akın etti. Her şehirde, köy, manastır, büyük nimet su ayini hizmet etti. Ürdün deliğine atılmak için acele eden erkek ve kadın kitleleri bebekleri suya batırdı. Epifani su varilleriyle dolu, kovalar, bütün vagonları bahçelere, evlere, köylere taşıdılar. Kulübelerini, sığırlarını, evlerini serpiştirdi.
Yeni Yıl, Noel ve Epifani kutlamaları arasında mütevazı sıkıştı. Bu arada, gerçekten anlarsan, onun tarihi şartlı. Ne de olsa, yılların geri sayımı Mesih'in doğuşundandır, yani Noel gerçek bir Yeni Yıl tatilidir. Rab doğdu - ve çağımızın ilk yılı başladı. 2013, Doğum Gününden bu yana yıllar geçti - ve 2014 gitti. Ancak Aralık 25'ten saymak pek uygun değildir ve ayın en yakın ayı olan Ocak 1, yıllar arasındaki çizgi olarak kabul edildi.
Bu arada, Batı ülkelerinde, Yeni Yıl Noel'e kıyasla küçük bir tarih kaldı. Peter'in kararnamesiyle yanıp sönen bir Noel ağacı Almanya'da ve İskandinavya ülkelerinde Yeni Yıl değil Noel niteliğindeydi. En azından Fındıkkıran masalını, planı Çaykovski’nin ünlü balesinin temelini oluşturan Hoffman tarafından hatırlayabiliriz. XVIII'de Rusya'da - XIX yüzyıllar. Noel ağaçları evlerinde Almanlar tarafından giyinmişlerdi. Güzeldi, şenlikliydi. Soyluları, tüccarları evlat edinmeye başladılar. Ve sonra gelenek "yukarıdan aşağıya" yayıldı - Noel ağaçları entelektüellerin, katiplerin ve zanaatkârların ailelerinde ortaya çıktı. İlk başta özel Noel oyuncaklar değildi. Üst kısım, bir Bethlehem Yıldızı ile taçlandı ve dallara mumlar yakıldı, Noel gecesinde aydınlandılar, şekerler, elmalar, renkli kuruyemişler ya da parlak kağıda sarıldılar. Noel ağacının yakınında çocuk matineleri düzenlenmiştir. Çocuklar dans edip şarkı söylediğinde, hediyeler kesilip, ağacın atılıp atılmasına izin verildi. Zaten daha sonra, inceliklere oyuncaklar eklenmeye başlandı. 1903'ta, o zaman hükümdarlık yapan şair Raisa Kudasheva, “Noel Ağacı” şiirini şöyle yazdı:
Virajlı dalları shaggy
Çocukların başlarına kadar;
Parlatıcı zengin boncuklar
Taşan ışıklar;
Top topun arkasına saklanıyor,
Ve yıldızlara göre yıldız
Işık ipleri yuvarlanıyor,
Altın yağmur gibi ...
Oyna, eğlen
Burada toplanan çocuklar
Ve sana, çeki düzen vermek
Şarkılarını söylüyorlar.
Her şey çalıyor, büyüyor,
Goloskov çocuk korosu,
Ve, yanıp sönen, sallanan
Noel ağaçları gür elbise.
* * *
Ormanda bir Noel ağacı doğdu, ormanda büyüdü,
Kış ve yaz aylarında, ince, yeşil oldu!
Blizzard şarkıları söyledi: "Uyu, ağaç ... güle güle!"
Don karla sarılmış: bak, donma!
Gövde, gri tavşan ağacın altına atladı.
Bazen kurt, öfkeli bir kurt, paça koşuyordu.
* * *
Daha eğlenceli ve arkadaş canlısı
Şarkı söyle, küçük çocuklar!
Yakında ağacı eğ
Dalları
İçlerinde fındık parlıyor
Yaldızlı ...
Burada kim mutlu değilsin
Ladin yeşil?
* * *
Hark! Ormanda kar çoğu zaman bir koşucu altında gıcırdıyor,
Kaptanın atı koşar, koşar.
Şanslı at drovenki ve ormanda köylü.
Noel ağacımızı kökünden kesti.
Ve işte akıllısın, tatildeyken bize geldi,
Ve birçok, birçok çocuk neşe getirdi.
***
Daha eğlenceli ve arkadaş canlısı
Şarkı söyle, küçük çocuklar!
Yakında ağacı eğ
Dalları
Kendini seç
Ne seversin?
Aw, teşekkür ederim
Ladin Güzellik!
Gördüğünüz gibi, başlangıçta şiir bir Noel oyun senaryosu gibiydi. Çocuklara “eğlenceli ve arkadaşça” şarkı söylemeye çağrılıyorlar ve böylece Noel ağacına asılı hediyeleri ve lezzetleri hak ediyorlar. Şiir “Baby” dergisinde göründü ve müzik aşığı Leonid Beckman birkaç pasaj aldı ve onlar için bir melodi aldı - görünüşe göre, İsveçli şair ve besteci Amy Köhler’in şarkısı “Binlerce Noel mum yaktı.”
Ancak sosyalist devrim patlak verdi ve Bolşevikler Batı Avrupa ile olan uyuşmazlığı gidermeye karar verdiler. Halk Komiserleri Konseyi'nin kararıyla ülke, Gregoryen takvimine geçti. Bir baskın düştü, o Şubat 1 Şubat 1918 at 14 atladı. Her ne kadar sonuç belli değildi. Yeni Yıl başlarında, Mesih'ten bir hafta sonra kutlandıysa, şimdi Advent'e taşındı. Ve son, sıkı oruç haftası.
Deviriciler için bu çok elverişli görünüyordu. Ne de olsa Rab'be olan inancımızın ortadan kaldırılması gerekiyordu. “Militan Ateistler Derneği” başkanı Emelyan Yaroslavsky (Gubelman), “dini kalıntılarla” bağlantılı herhangi bir geleneği koşulsuz olarak yasaklamayı önerdi. Aradığı "kalıntıları" ve Noel ağaçları arasında. Ancak Lenin onu desteklemedi. Gelenekleri yok etmek için ortadan kaldırmanın değil, değiştirmenin daha etkili olacağına karar verdi.
Ortodoks tatilleri yerine diğerleri tanıtıldı, liste Sverdlov tarafından düşünülmüştü. Takvime kişisel olarak dikkat çekti: Ocak 22, Kanlı Pazar'ın yıldönümü, Mart 12, monarşinin sonbahar günü, Mart 18, Paris Komün Günü, Mayıs, 1, Dünya İşçilerin Dayanışma Günü, Kasım Kasım, 7. Daha sonra 8 Mart - Dünya Kadınlar Günü, Şubat 23 - Kızıl Ordu günü eklendi. Alaylarla birlikte, halk kitlesel eylemleriyle yeni tatil ritüelleri icat edildi.
Vaftiz yerine “Octabrinler” cenaze töreninde “sivil anıt hizmetleri” yerine propaganda yapıldı, Hıristiyan isimleri bile kan dolaşımını engellemeye çalıştı, birçok “devrimci” isim ortaya çıktı: Marsilya, Spartak, Marat, Giyotin, Vilhen, vs. Ve Yeni Yıla çok dikkat ettik. İsa'nın Doğuş yerini alması gerekiyordu. Noel tatili, Noel ağacı, hediyeler, çocuk matineleri için yapılabilecekler için bu tatil zamanı gelmişti. Daha sonra, Alexander Kononov'un “Sokolniki'de bir Noel ağacı” olan antisyachny öyküsü, Lenin'in bir yetimhaneye hediyelerle seyahat ettiği bir ders kitabı haline geldi. İğne yapraklı ucundaki sekiz köşeli Bethlehem yıldızı, beş köşeli ucu olan Bolşeviklerin yerini aldı.
Yine de, ateistlerin aşırı kanadı pes etmedi. İkinci din karşıtı kampanyada, 1929'te ağaçlara ulaştılar. Şimdi Yeni Yıl için giyindiler, ancak genellikle Noel'e kadar evlerde durdular. Bu, ateist politikalara direnç olarak algılandı ve geleneklerin tamamen ortadan kalkmasına karar verildi. Afişler asıldı: "Sadece rahiplerin arkadaşı olan, Noel ağacını kutlamaya hazır." Komsomol ve gönüllüler devriyeleri sokaklarda yürüdü, pencereleri dikizledi, “dinsel gelenekleri” takip eden başka kim olduğunu kontrol etti?
Evet, oradaki! Geleneği yok etmek çok zor oldu. Çok fazla insanın festival izlenimleri Noel ağaçları ile ilişkilendirildi. Anneanneler ve anneler anılarını çocuklarına anlattılar: orman güzelliklerini nasıl giydirdiler, evi hangi koku ve ruh halleriyle doldurdular, etraflarında ne kadar büyüleyici bir atmosfer yarattılar. Büyükbabalar ve babalar gizlice eve getirdiler, Noel ağacı olmasa da en azından bir dal verdiler. Çocukları yeni yılda bir yerde, eskilerde, Noel'de de hediyelerle şımartmaya çalıştık ...
1933’te parti ideologları, Leninist metodolojinin geçerliliğini tekrar kabul etti. Yasaklama, kontrol ve rehberlik etmeyin. Yeni yıl resmi olarak resmi tatil ilan edildi ve ağaçlar hakkında açıklamaya başladı - geleneklerin dini olmadığını, ancak popüler olduğunu, içinde kötü bir şey olmadığını söyledi. Sovyet endüstrisi, parti ve hükümetin ilgili görevini aldı. Rekor sürede Noel ağacı oyuncaklarının seri üretimi düzenlendi. Devrim öncesi olanlardan daha kötüsü yoktu, ama ideolojik olarak mevsimlik, melekler ve “dini uyuşturucunun” diğer tezahürleri olmadan zaten “doğru” idiler.
Noel ağacının etrafındaki toplu kutlamalar şimdi yalnızca çözülmedi, aynı zamanda zorunlu kültürel etkinliklere de dönüştürüldü. Neyse ki, şehirlerde ve köylerde çok sayıda kulüp ve kültür evi vardı. Bu faaliyetler için senaryolar geliştirmek zorunluydu. Daha önce, Noel den İncil sahneleri sunumu için düzenlenmiştir. Bu konunun bilerek dışlandığını anlamak zor değil. Senaryolar yeni doğdu ve bebek İsa'ya ibadet eden Magi'nin yerine Santa Claus ve Snow Maiden figürleri çıktı.
Devrim öncesi Rusya’da böyle karakterler yoktu. Peri masallarında Morozko var, Nekrasov şiirinde - Moroz-voevoda. Ancak, her ikisinin de Yeni Yıl ve Noel ile ilgisi yoktu. Büyükbaba basitçe batı Noel Baba'dan kopyalandı. Ancak Noel Baba, Wonderworker St. Nicholas'tan başka bir şey değildir. Katolik halk geleneğinde çocuklara armağan veren odur. Açıkçası, Aziz Nikolaos imajı Bolşeviklere uymuyordu ve Noel Baba'yı soyutlamak için değiştirildi. Ancak komünist hükümet, kadın ve erkek eşitliğini ilan etti ve kültürel çalışanların çoğu "adil cinsiyete" aitti. Bu nedenle, Ostrovsky’nin oyunundan ödünç alınan Snow Maiden’ı kırmızı burunlu dedeye bağladılar, ancak bu kahraman hiçbir şekilde geleneksel tatillere uymuyordu.
Yeni Yıl etkinlikleri için bilerek oluşturulmuş repertuar. O zaman Kudasheva'nın "Noel ağacı doğdu ..." şiirindeki şarkının faydası vardı. Noel'de yazılmış, ancak yeni ideologlar için çok değerli bir özelliğe sahipti. Noel'in kendisinden hiç söz edilmez, sadece Noel ağacını anlatır! Ve 1933'te, Sovyet Yeni Yıl festivallerinin kurulmasına tam zamanında, ikinci şarkı M. Karasev tarafından Z. Alexandrova tarafından ayetlerdeki “Kış aylarında küçük bir Noel ağacı soğuk…” yazıyor. Burada doğrudan şöyle ifade edilir: “İyi eğlenceler, mutlu bir yeni yıl geçirin!” Kültürel organlar aktif olarak dolaşıma girdi ve iki şarkı bir düet sesi ile çalındı. Her ne kadar başlangıçta çok farklı tatillere aitlerdi. Fakat birbirlerini pekiştirdiler ve kesin olarak Noel intihalini belirlediler.
Diğer gelenekler bilerek yeniden çizildi - ya da yapay olarak şekillendirildi. Örneğin, radyoyu dinlemek, ana Kremlin saatinin onikinci vuruşunda şiddetle sevinmek için bir ritüel ortaya çıktı. Noel piskoposları veya metropollerin mesajları yerine, yetkililerin Yeni Yıl tebrikleri geldi. Farklı seviyelerde. İlk olarak, bölümler, kurumlar, işletmeler, ilçeler - özetle, ikramiye dağıtımı. Ve tekrarlayıcılardan gelen, ülkenin en büyük liderliğinin temyiz ve dileklerini duyuyordu.
Ve sonra, 1930-x'te (SSCB'deki yaşam daha rahat hale geldikçe), zorunlu Yılbaşı şampanyası ritüeli tanıtılmaya başlandı. Ancak, hala şampanya bulunmayan vatandaşlara da sıkılmaması gerekiyordu. Beyazı küçük olanları, kırmızıları tokuşturmaları için verildi ... Yeni yılı bir kutlama bağırması ve bir cam sesi olmadan hayal etmek imkansız hale geldi. Çok sesli zil - tüm ülke! Noel çanları çanları nerede? "Dini uyuşturucu" nerede! Herhangi bir dini olmayan masa uyuşturucu çok güzel olduğu ortaya çıktı! Noel ağacının kokusu, süslemelerin parıltısı, saatin çınlaması, Noel Baba ile Kar Kızlık ve Rusya'ya yayılan gözlük, gözlük ve gözlük sürüsü. Öyle oldu, yeni bir gelenek ...
Peki, mucitler onların başardılar. Bu geleneğin son derece istikrarlı olduğu kanıtlanmıştır. Bolşeviklerin gücü çok eskiden beri solmuştu, ancak onların getirdiği gelenekler İsa'nın Doğuşunun kutlanmasını gerçekten engelledi. Aralık ayının başından bu yana insanlar alışveriş yapmak için acele ediyorlar, Noel hediyeleri için yoğun bir av yaşıyorlar, Noel muameleleri alıyorlar. Noel ağaçları giyiniyor, çocuklar anaokulu, okul, ticari matine ve performans beklentisiyle donuyor - yine de Yılbaşı. Ancak tatil tarihinden bir hafta önce şiddetli kutlamalar kaynamaktadır. Şirket partileri ve iş yerlerinde küçük partilerin olduğu yerler, kafelere, kapılara, sokaklara ve nihayet evlere dökülüyorlar. Dökülen ziyafetler, gürültülü ve kaba televizyon programları, devletin ilk kişilerini selamlayan, havai fişekler.
Bu günler ve geceler polis, ambulans ve itfaiyeciler tarafından özellikle canlı bir şekilde işaretlenir. Ölümüne sarhoş ol, donmuş, sendromlar ve alkol zehirlenmesinden önce kutlandı, sarhoş dövüşlerde, araba kazalarında, sarhoş düşmelerinde kırıldı. Noel ışıklarını söndürmeye çalışıyorum, birinin yılbaşı ağaçlarını, dairelerini, evlerini, kulübelerini yutan bir patlamayla. Bazı nedenlerden dolayı, her yılbaşı toplantısından sonra meydana gelen insan ve maddi kayıplar muhtemelen askeri olanlarla karşılaştırılabilir olmasına rağmen yayınlanmıyor ...
Kasaba halkı bu eğlenceli kutlama kasırgasında başlarını kaybediyor. Ancak daha sonra, ağır atıklarla, akşamdan kalma tortular yoluyla, hatırlıyorlar - ve sonuçta bugün Noel! Ya da dün gitmişti. Bu arada, modern Rus kartpostallarında, tebrik pankartlarında ve posterlerinde, genellikle şöyle yazıyorlar: “Mutlu Yıllar ve Mutlu Noeller!” Ama Noel'inden hiç söz edilmiyor. Ancak, başka bir özelliği vurgulamak mantıklıdır. Jülyen takviminden Gregoryen Yeni Yılı'na (Ocak 1) geçiş yapılırken, eski stilde Aralık 19'e düştü. Bu gün, Ortodoks Kilisesi kutsal şehit Boniface’yi onurlandırıyor. Sarhoşluk hastalığından kurtulmak için dua etmeye karar verdi. Muhtemelen tesadüfen değil, Rab böyle bir tesadüf işaret etti.