Miro’nun resmini anlamak (1893-1983) her şeyden önce basit ve özgür bir deneyimdir. Gördüğümüz, hissettiğimiz ve ilişkilendirdiğimiz her şeyden – kendi ve hayal dünyası – baskınlıklarının kaldırıldığı bir deneyimdir.
Genel anlamda, öncelikle hiçbir şey yapmamalıyız ve her şeyin yaşamda vuku bulmasına izin vermeliyiz. Miro bir bahçıvan veya şarap üreticisi gibi çalıştığını söylemiştir. İmajları ve form sözcüklerü resimle doğmuş ve evrimleşmiştir. Böylece, önceden belirlenmiş olmayan bir form bir kuş, bir kadın veya bir bitki formuna hayat vermiştir. Bunu yaparken Matisse’i örnek aldığını ve elinden tutup yön göstermesine izin verdiğini belirtmiştir. Elementler, çizgi veya renk lekeleri doğar ve dönüşür. Örneğin: bir gübre yığınından bir çiçek doğar. “tuvalden çıkan bir çivi, düşen bir su damlası, bir zerresi veya bir ışık patlaması bir Dünyayı tetikler”.
Etraftaki her şeyin emildiği bir ortam oluşturmada sürekli bir evren yaratmayı başarmaktadır. Yiyecek hiçbir şeyi olmadığı gençlik dönemlerini durup düşündüğünde, halüsinasyonlar görmüştür ve doğal ve olağandışı ilişkilerin kademeli olarak nasıl yaratıldığına bakmıştır. "Rüyamda gördüğümü değil, açlığın yarattığını çiziyordum: Bu trans durumları geçişe, dönüşüme izin verir. Daha sonra, çalışmalarını Japon okçununki ile karşılaştırmadan önce "daha iyi görmeye çalışan" genci uygulayacaktır: konsantrasyon, gerginlik, gevşeme ve terk ediş.