Her seferinde söylemeye çalıştığımız bir şey var; hayata, bildiklerimizin dışında da bakabilmek. Bu yazıda çarpıcı bir örnek olarak Konfüçyus'un deneyimini paylaşmak istiyorum.
Konfüçyus öğrencilerine ders veriyormuş. Sınıfa elinde dar bir vazo ve bir elma ile gelmiş. Tüm öğrencilerin görebileceği şekilde vazoyu havada tutmuş. Diğer elinde de bir elma varmış. Elmayı vazoya koyduktan sonra, vazoyu yere bırakmış ve şöyle demiş.
-Elmayı vazodan çıkarmayı başarabilen ona sahip olabilir.
Öğrencilerden biri atılmış ve elini vazonun dar ağzından içeri sokmuş.
Elmayı yakalamış, çıkarmaya çalıştıkça elma elinden kayar olmuş. Eli de vazonun dar ağzına sıkışınca bağırmaya başlamış.
-Elimi çıkaramıyorum!
Konfüçyus;
-Elmayı sıkı sıkı tutmaktan vazgeçmezsen, elini çıkaramazsın demiş.
Öğrenci biraz daha uğraşmış, aslında elmayı elinden bırakmak da istemiyormuş. Ama sonunda mecburen bırakmış. Elini vazodan çıkarmış ve sormuş;
-Elmayı vazodan çıkarmanın bir yolu var mı?
Konfüçyus, nasıl olacağını göstereyim demiş ve vazoyu ters çevirmiş. Elma kendiliğinden yuvarlanarak çıkmış. Öğrenciler çözümün bu kadar basit olması nedeniyle gülmeye başlamışlar.
Konfüçyus, öğrencilerine elmayı göstererek demiş ki;
-Göründüğü kadar basit değil, bazen bırakabilmek zordur. Eğer bir şeyi zorla tuttuğunuzda , ulaşmak istediğiniz şeyi engellediğinizi görüyorsanız, o zaman onu özgür bırakmalısınız.
Anlaşılan o ki; kimi problemleri çözebilmenin yolu eski bildiklerimizle o probleme müdahil olmamak.
16 Nisan 2018, 13:50