Bildiğiniz gibi, “maliyet-etkinlik” kriteri, uzmanlara ve bilgili gözlemcilere, belirli bir tür umut verici askeri teçhizat geliştirmek için bir programın başarı derecesini değerlendirmenin yanı sıra, bölgesel ve küresel silah pazarlarındaki ihracat değişikliklerinin gelecekteki konumunu tahmin etme fırsatı veren birincil göstergelerden biridir. Bu arada, bu tür bir analiz yapmak için, uzman sadece ürünün ortalama maliyeti hakkında değil, aynı zamanda yabancı müşterilerle yapılan sözleşmeler kapsamında bu ürüne eklenen “isteğe bağlı paket” hakkında da bilgi sahibi olmalıdır.
Bu arka plana karşı, 5. nesil Su-57E yerli çok işlevli avcı uçağının ihracat potansiyelinin değerlendirilmesi, Hava Kuvvetleri'nin tedarikine yönelik Rus-Mısır sözleşmesinden bu yana daha çok, Amerikan gelecek vaat eden Fn-35A Lightnung II avcı uçağı ile karşılaştırıldığında özellikle önemlidir. Cezayir'in bu Kuzey Afrika devletinin savunma departmanı ile Aralık 14 sonunda Rosoboronexport arasında imzalanan ilk 2019 aracı zaten satışa hazır ve operasyonel kazanıyor Eva hazır VKS Rusya için ilk üretim Su-57 "ilk adım" Temmuz 2020 gerçekleştirilecektir.
Irbis-E hava radarının potansiyeli muazzam değil, rekabetçi bir çatışma için oldukça kabul edilebilir
Askeri Parite yayınına göre, anonim bilgilendirilmiş kaynaklara atıfta bulunarak, ihracat satışları için hazırlanan Su-57E'lerin “isteğe bağlı paketi”, Rus Havacılık Kuvvetleri Su-57 savaş uçağının elektronik “dolumundan” belirgin şekilde farklı olacaktır. Özellikle, ihraç edilen araçların yerleşik elektronik ekipmanlarının “kalbi”, “035 ++” Su-4C neslinin çok amaçlı savaşçılarına monte edilmiş pasif FAR N35 “Irbis-E” ile yerleşik radar olabilirken, havadaki kompleksin modifikasyonu umut verici bir çoklu modül olacak X-bandı önden görünüşlü anten dizisi H036, yandan görünüşlü anten dizileri Н036Б-036-1Л ve Н01Б-036-1Б (santimetre X-band çalışması) ve L- metre anten modülleriyle temsil edilen AFAR H01 "Sincap" ile hava kaynaklı radar sistemi d Su-036 kanadının çoraplarına entegre edilmiş dalga boyu aralığı Н1L-01-57.
AF-radar AN / APG-81'in aksine, Northrop Grumman askeri-sanayi şirketinin Elektronik Sistemler bölümü tarafından F-35A avcılarının yanı sıra Istok Scientific Production Enterprise'dan H036 Belka radarını (Sh-121) donatmak için geliştirilen ve NIIP onları. VV Tikhomirova, alıcı ve verici yolların mimarisinde bireysel galyum nitrür düşük gürültülü mikrodalga transistörler (amplifikatörler) ve zayıflatıcılar (zayıflatıcılar) içeren modülleri ileten ve alan, lambaya dayalı sadece bir verici ile övünebilir yürüyen dalga, belirli bir grup alıcı-verici modülünü faz değiştiricileri ile besler. Sonuç olarak, Irbis-E radarı, düşmandan gelen elektronik parazit direktörleri (EA-035G “Growler” uçağı ve RE / ANQ-18 NGJ-MB konteynırları için taşıyıcı uçağı) doğrultusunda uzamsal “düşüşler” ile esnek bir şekilde simüle edilmiş radyasyon paterni üretemez ), gürültü bağışıklığının seviyesinin Yıldırım radarı ve Sincapından belirgin şekilde daha düşük olacağı ile bağlantılı olarak.
Dahası, “Block 35+” modifikasyonunda (hem ABD Hava Kuvvetleri hem de ihracat satışları için) F-4A çok amaçlı avcı uçaklarının “isteğe bağlı paketi”, bir yazılım güncellemesi ile elde edilecek olan AN / APG-81 hava radarlarına elektronik savaş modunun girmesini sağlar. APG-81 iletim yolunun mimarisine entegre edilmiş ve alıcı-verici modüllerinin belirli dizilerini besleyen Radyo Frekansı Ayarlanabilir Filtrelerin (RFTF'ler) kullanılmasını sağlayan yükleme yazılımı eklentilerine sahip silah kontrol sistemleri. Bu sayede APG-81 istasyonu, pasif farların yanı sıra, Cassegrain antenlerine, dalga kılavuzu yuvası anten dizilerine ve radarların etkili algılama aralığını önemli ölçüde azaltarak, hedeflenen yanıt şeklinde dar yüksek enerjili bir “parazitli ışın” oluşturabilecektir. Ne yazık ki, Irbis-E'nin böyle bir rezervi yok.
Bununla birlikte, Irbis-E'nin benzersiz enerji potansiyeli (yaklaşık 20 kW'lık tepe gücü ve “tam hedef izleme” modunda yaklaşık 2 kW'lık güç), “F-35A” tipi (EPR 0,2 sq. M) 200 km'den fazla), hala herhangi bir Batı Avrupa veya Amerikan hava radar istasyonuna oran verebilir (özellikle düşman orta yoğunlukta radyo elektronik paraziti kullandığında). Örneğin, aynı AN / APG-81'ler Su-57E'yi (EPR yaklaşık 0,2-0,3 metrekare M) 120-130 km'den fazla olmayan bir mesafede tespit edebilir ve bu gürültüsüz bir ortamdadır! Pilot, elektronik savaş Himalayalar'ın yerleşik kompleksinin "kurumasını" kullandığında, bu rakam 110 veya 100 km'ye düşecektir.
Yaklaşık aynı mesafede, Irbis-E radarı, pilotu radyo sayaç modunda APG-35 havadan radarını kullanacak olan F-81A'yı tespit edecek. Bu nedenle, varsayımsal bir uzun menzilli hava muharebesinin neden olduğu düello durumunda, H57 radarı ve F-036A personeli ile Su-35E, özellikle uzun menzilli uzun menzilli hava muharebe roketinin geliştirme programının, özellikle uzun menzilli uzun menzilli hava muharebe roketinin geliştirme programının düşünüldüğünde “Ürünün "Uzun çalma" çift modlu katı itici roket motoru ile -180 "son aşamaya ulaştı.
265 saniyeden fazla özel itme impulsuna sahip bu katı itici roket motoru, “Ürün 180” ine yüksek hız ve enerji nitelikleri (ve böylece hedefin kesilmesi sırasında yoğun manevralar yapabilme yeteneği), kaybolma noktasından 130-140 km uzaklıkta bulunan yörüngenin terminal bölümünde bile sağlayacaktır. Su-57E süspansiyonunun iç gövdesinden. Bunun bir sonucu olarak, 5. nesil ihracat “kurutma”, gelecekte entegre roket güdümlü motorlara sahip “uzun menzilli” Meteor MBDA “Hava Savunması” ile donatılacak F-35A ile bile istikrarlı parite oluşturabiliyor.