İSTANBUL - Nermin Şenol Kalyoncu, Ümraniye'deki Yavuz Selim İlköğretim Okulu'na öğretmen olarak atandığında, okulun en haylaz sınıfı olan 4-E'yi karşısında bulacağını hiç ummuyordu. 70 kişilik sınıf ders dinlemiyordu. Ancak öğretmen Kalyoncu, öyle bir çözüm buldu ki, öğrenciler bir daha sesini çıkaramaz oldu.Kalyoncu, aslında veteriner hekimdi, ancak 2001'de öğretmenlik yapmaya karar verdi. Düşü çocukları eğitmekti. O güne değin 'Çizgi Çocuk' ve 'Küçük Kelebek' adlı iki çocuk masalı yazmış, yayımlamıştı. Kalyoncu, 2002'de Yavuz Selim İlköğretim Okulu'na atandı. Mahalle halkı yoksuldu. 4-E sınıfı da o mahallenin çocuklarıydı.Öykülerle matematikOkuldaki ilk günleri çok sıkıntılı geçti. Çocuklar dersi dinlemiyor, sürekli yaramazlık yapıyorlardı. Kalyoncu, çocukların ilgisini çekebilmek için matematik dersini bile öykü diliyle anlatmaya başladı. Çocuklar artık pürdikkat dersleri takip ediyor, sınıftan çıt çıkmıyordu. Kalyoncu, öykü dili sonuç verince, 'Sınıf günlükleri tutalım' dedi. İlk olarak sınıftaki 70 öğrenciden 40'ı günlük tutmak için seçildi. Günlükler sınıfta yazılacak, son derste tüm sınıfa okunacak, tartışılacaktı.'Sınıf Günlükleri'Esra Gevrek, Turgut Akgündoğdu'yu yazdı. Akgündoğdu, yaramazlığı yüzünden öğretmenden azar işitiyordu. Akgündoğdu, Berfe Özden Teke ile olan kavgalarından bahsetti. Diğerlerine göre, Akgündoğdu, Teke'yi seviyordu. Rıdvan Bulut, sıra kavgalarını, özelliklere kızlar arasında kıskançlık yüzünden çıkan tartışmaları anlattı. Bulut'a göre, bu kavgalar sınıflarını kötü tanıtıyordu. Cahit Topal ise maç yaparken düşünce, kolunun nasıl kırıldığını, arkadaşlarının nasıl şaşırdığını yazdı. O gün çok acı çekmişti. Böylece 4-E'li 13 'küçük kalemin' öyküleri yıl sonunda toplandı, bilgisayara taşındı. Ve 4-E'nin bir yıllık serüveni eylül ayında Ceylan Yayınları tarafından 'Sınıf Günlükleri' adıyla yayımlandı.'Cemil abi haklıydı' Okulun en entel sınıf olan 4-E, 2004 yılına bir kitapla başladı. Sınıfın yazı aşkı üzerine Nermin öğretmeni yeni bir çözüm buldu. Bu yıl çevre gözlemleri yazılacak, anlatılacaktı. Ece Talay, 'müstahdem Cemil abi'yi yazdı. Cemil abi, okula gelen velileri içeri almamış ve bu yüzden tartışma çıkmıştı. Cemil abi, çok haklıydı. Esra Gevrek, okulun karşısındaki 'bakkal Yakup abiyle' röportaj yaptı. Yakup abi, ropörtajda, dükkânından çikolata aşıran yeğenlerinden yakınmıştı. Filiz Açıkalın komşu kavgasına kulak vermiş, Mehmet amcasıyla gelini Sevim ablanın tartışmasını yazmıştı. Tartışma nedeni, Mehmet amcanın tesbihinin kaybolmasıydı. Turgut Akgündoğdu, maç oynadığı için üzerinin kirlendiği bir günün sonunda, annesi kızmasın diye kirli paçalarını bir bezle silerek eve gidişini yazdı. Buna annesi bile şaşırmıştı. Hatice Uluç, sokaklarındaki doğalgaz çalışması yüzünden şeftali ağacının kesilmesini, asma ağacının geri çekilmesini not etti. Hatice, şeftali ağacı kesildiği için çok ağlamıştı.Yıl sonunda bütün yazılar toplandı ve aralarından seçilen 19 yazı, Kalyoncu öncülüğünde, 'Çocuk Gözüyle Çevre' adıyla basıldı. Ayrıca küçük yazarlar, TÜYAP Kitap Fuarı'nda kitaplarını imzaladı.İki kitap da yoldaİkinci kitap 2004 Eylül ayında çıkarken, 4-E de 6. sınıfa geçti, 70 öğrenci farklı sınıflara dağıldı. Kalyoncu, farklı sınıflardaki öğrencileriyle haftada bir toplanarak iki ayrı kitaba hazırlanıyor. Bunlardan ilki, 'Seni Seviyorum' başlıklı çalışma. Şimdilik iki yazar yazısını bitirmiş. Gevrek, Teke'yi, Esra Köysürenbars pantolonunu çok sevdiğini yazmış.Diğer kitap ise serbest yazılardan oluşuyor. Bu kapsamda, Akgündoğdu, kardeşinin arabasının pilinin bittiği günü yazmış. Hilal Demirci evlerindeki peygamber çiçeğiyle röportaj yapmış. Demirci yemeğini yerken, peygamber çiçeği su içmiş. Berat Öztürk askere giden Aykut ağabeyini uğurlayışlarını anlatmış. Yavuz Selim İlköğretim Okulu'ndaki en entel sınıfın iki kitabını yayımlayan Ceylan Yayınları, şimdi de çalışmaları süren yeni kitapları bekliyor.