James Quandt, Toronto’da yaşayan bir film eleştirmeni ve küratördür.
1
BU SOKAK NEREDE? YA DA ÖNCESİ VE SONRASI OLMADAN (João Pedro Rodrigues ve João Rui Guerra da Mata)
Pandemi filmlerinin bu en dokunaklısında, yönetmenler Paulo Rocha’nın Lizbon bölgelerine dönüyor. Yeşil Yıllar (1963), Portekiz’deki Cinema Novo’nun çığır açıcı bir çalışması, yakın zamanda kaybedilen sokakları, parkları ve ara yolları bulmak için.
2
ROMANCI FİLMİ (Hong Sangsoo)
Edebi, logoreik Hong için bile, oyalanmış bir romancıdan amatör bir film yapımcısına dönüştüğü acı verici portresinde dil alışılmadık derecede önemli bir rol üstleniyor.
3
HUKUK Gigi’nin Maceraları (Alessandro Comodin)
İtalyan yönetmenin, Friuli’de intiharın yaygın olduğu, güneş tarafından cezalandırılmış bir köyde uykulu nabzı olan orta yaşlı bir polis memurunu -görünüşe göre cana yakın ama genellikle sinir bozucu ve ara sıra dehşet verici- kurnazca betimlemesi, başkalarının bilinemezliğinin muğlak bir tahliline dönüşür.
4
huzursuzluk (Cyril Schäublin)
Schäublin’in zarif ikinci sınıf filminde, 1870’lerde bir İsviçre köyüne çevreyi araştırmak için gelen ve yerel siyaset tarafından engellenen Rus coğrafyacı ve anarşist Pyotr Kropotkin yer alıyor. Schäublin, zaman ve mekanın karşılıklı ilişkileri ve her birini ölçen araçlar hakkındaki karmaşık fikirleri araştırarak kendi karmaşık harita yapımını yapıyor.
5
PASİFİKASYON (Albert Serra)
“Aksiyonu seviyorum!” diye haykırıyor Fransız Polinezyası yüksek komiseri, Tahiti’deki sömürgeci kibir hakkındaki bu paranoyak gerilim filminin başkahramanı, ama filmin bitkin ritimleri ve art arda çoğalan art arda olmayanları, Serra’nın başka fikirleri olduğunu gösteriyor.
6
TAŞLAMA (Huang Ji ve Ryuji Otsuka)
Jia Zhangke’den beri değil Günahın Dokunuşu (2013), Xi’nin neokapitalist Çin’indeki gündelik hayatın işlemsel doğasını çok güçlü bir şekilde sınırlayan bir filme sahiptir.
7
OTOBİYOGRAFİ (Makbul Mübarek)
Mubarak’ın vahşice kontrol edilen ilk uzun metrajlı filmi, Endonezya kırsalında emekli bir generalden politikacıya dönüşmüş bir adam ile patronunun inatçı faşizmi tarafından giderek daha fazla sınanan sadık genç hizmetkarı arasındaki ilişkiyi analiz ediyor.
8
UZUN VEDA (Kira Muratova)
Başka bir zaman olsa Jacques Tourneur’ünkini seçerdim. Kanyon Geçidi Muratova’nın boşanmış bir kadın ile huysuz genç oğlu arasındaki yıpranan bağlar hakkındaki cüretkar 1971 psikodraması bu ödülü hak ediyor.
9
NEW YORK’TA PASOLINI (Agnès Varda)
Varda’nın Pier Paolo Pasolini ile 1966’da ikisi Kırk İkinci Cadde’de ağır ağır ilerlerken yaptığı, daha yeni keşfedilip korunan kısa röportajı, dört dakikalık katıksız sinemasever bir coşku sunuyor.
10
KURU TOPRAK YAKMA (Joana Pimenta ve Adirley Queirós)
Brezilya’nın bir gecekondu mahallesinde gaz sifonlama işi yapan kadınlara dair bu güçlü anti-Bolsonaro feminist alegori, kışkırtıcı ve sürükleyici olmayı hedefliyor, ancak gereksiz tekrarları ve altmış yedi sonu tarafından nihayetinde engelleniyor.
Kaynak : https://www.artforum.com/print/202210/james-quandt-s-best-films-of-2022-89644