-
the great lover , in freiburg station , jealousy şiirleriyle akıllarda kalan adam .
-
tam ismi rupert chawner brooke olan ingiliz şair. 1887 doğumludur. birinci dünya savaşının çıkmasıyla ingiliz deniz kuvvetlerine çağırılmıştır ve 23 nisan 1915 tarihinde gelibolu ya giderken sivrisinek sokmasından kaynaklanan kan zehirlenmesinden ölmüş ve arkadaşları tarafından skyros adasında zeytin ağaçlarının arasına gömülmüştür. en çok 1. dünya savaşını anlattığı the soldier şiiriyle hatırlanır.
-
bloomsbury gurubu nun üyesidir aynı zamanda.
-
o kadar kahramanlik nameleri duzen ama sonra sinek sokmasindan olen niyazi.
-
(bkz: #23126731)
-
-
"ve görelim, gözlerimizin körleştirmesinden ırak" diyen rilke'nin çağdaşı, 28 yaşında ölmüş olmasa ruhdaşı da olabilir miydi acaba, diye düşündüğüm, ingiliz şair. borges'in "ölümsüz" öyküsünü brooke'un bu mısrasından etkilenerek yazdığı söyleniyor.
aşk duyuların algılayabildiğinin ötesinde dolaşanların karşılaşmaları, anlaşmaları değil midir?
-
birinci dünya savaşındaki -ve bilhassa da somme savaşındaki- siper çatışmaları el bombalarıyla, havan toplarıyla, makineli tüfeklerle askerlerin bedenlerini paramparça ettiği gibi yüzlerini de darmadağın etmiş. bu ikinci gruba giren ve ölmeyip de hayatta kalan şanslılar (!), kopuk burunları, sarkık dilleri, oyulmuş gözleriyle birlikte yaşamamak için maskecilere koşarlarmış ingiltere'de. dönemin en ünlüsü ise anna colemann ladd.
peki bütün bunlarla rupert brooke'un ne ilgisi var? bu yüzünü toplatmak isteyen askerlerin elinde en çok, dönemin bir numaralı yakışıklısı şair brooke'un fotoğrafı olurmuş ve maskelerinin ona benzemesini isterlermiş.
-
heaven
fish (fly-replete, in depth of june,
dawdling away their wat'ry noon)
ponder deep wisdom, dark or clear,
each secret fishy hope or fear.
fish say, they have their stream and pond;
but is there anything beyond?
this life cannot be all, they swear,
for how unpleasant, if it were!
one may not doubt that, somehow, good
shall come of water and of mud;
and, sure, the reverent eye must see
a purpose in liquidity.
we darkly know, by faith we cry,
the future is not wholly dry.
mud unto mud!--death eddies near--
not here the appointed end, not here!
but somewhere, beyond space and time,
ıs wetter water, slimier slime!
and there (they trust) there swimmeth one
who swam ere rivers were begun,
ımmense, of fishy form and mind,
squamous, omnipotent, and kind;
and under that almighty fin,
the littlest fish may enter in.
oh! never fly conceals a hook,
fish say, in the eternal brook,
but more than mundane weeds are there,
and mud, celestially fair;
fat caterpillars drift around,
and paradisal grubs are found;
unfading moths, immortal flies,
and the worm that never dies.
and in that heaven of all their wish,
there shall be no more land, say fish.