19. yüzyılda Chicago, Amerika sınırındaki bir vahşi doğadan 1,6 milyondan fazla nüfusu olan bir metropole evrildi. Etkileyici olsa bile bu hızlı büyüme, yeterli altyapı ve kamusal alan konusunda şehir için sorun teşkil etti. Ardından yerel mimar Daniel Burnham’dan Chicago’nun gelişimi için kapsamlı bir plan hazırlaması istendi. Burnham, İçinde görkemli meydanlardan, anıtsal sivil binalardan ve sonsuzluğa doğru yayılan caddelerden oluşan bir şehir tasavvur etti ve bu plan şöyle tanımlandı: ”Bozkırda bir Paris”.