Felsefe ve Kavram Yanılgısı
Epistemolojinin asıl sorusu
Bugün en önemli olan dünya görüşünün sorunlarından biri de gerçek sorunudur. Bunu bilmek epistemolojinin en acil sorunlarından biridir.
Çoğu bilim adamı,Felsefede doğru olan şey, gerçekliğin klasik kavramına bağlı kalmaktır. Kökenleri Aristo'nun öğretilerinde bile bulunabilir, onlar bilginin nesneye, gerçeklere, gerçekliğe karşılık geldiği gerçeğine dayanır.
Bir kişiyi tanımak sadece nişanlı değilbilginin oluşumu, ama aynı zamanda ona bir değerlendirme verir: kabul edilebilir, önemli mi yoksa ilgili mi? Ancak ana değerlendirme türü, iki konumdan - hakikat ve yanlışlıktan - değerlendirilmesidir. Bu nedenle, felsefede gerçek, somut bir olgu ya da bir şey değil, bu fenomenler ve şeyler hakkında bilgi.
Felsefede hakikat teorisinin temel hükümleri
Her türlü bilginin amacı doğrudur. Ancak, unutulmamalıdır ki, felsefede hakikat ve hata daima değişmez refakatçiler olmak üzere birlikte var olur. Bu nedenle, bilgi teorisinde lider bir yer tutuyorlar. Yanlış anlama, konusuyla uyuşmayan ve onunla uyuşmayan bilgi olarak anlaşılmalıdır. Felsefede doğruluk, aksine, kendi konusu ile koordine edilir ve ona karşılık gelir.
Felsefede hakikat teorisinin klasik ve neoklasik olmak üzere iki yaklaşımı olduğu unutulmamalıdır.
Klasik yaklaşım aşağıdaki kavramları içerir:
- Muhabir (fikir ve gerçekliğin birbirine karşılık gelmesini ve temsilin gerçekle örtüşmesini sağlar);
- otoriter (derin inançları veya otoriteye mutlak güveni temsil eder);
- Anlamsal (çoğu zaman bir ifadenin ifadesinin sonucunun anlamsal bir paradoks olduğu gerçeğiyle bağlantılı olarak, teoride gerçekliğin tanımıyla ilgili bir yasak getirilir);
- Felsefede kanıt olarak hakikat teorisi (gerçek, canlı ve açık bir temsildir);
- Doğrulanmış bir deneyim olarak hakikat teorisi.
Neoklasik yaklaşım aşağıdaki kavramları içerir:
- pragmatik teori (bilginin etkinliği ve kullanışlılığından oluşur);
- konvansiyonel (gerçek, anlaşmanın bir sonucudur);
- tutarlı teori (doğruluk tutarlı bir bilgi olarak hareket eder).
Hakikat ve hatanın kimliği ve farklılıkları
Gerçek yeterli bilginesne hakkında. Bu, entellektüel veya duyusal - ya da bu kavrayışla ilgili bir mesaj aracılığıyla kavranarak elde edilir. Bu gerçek, felsefede, özgünlüğü açısından karakterize edilir. Bu nedenle, gerçeğin öznel bir gerçeklik olduğu tartışılabilir.
Ama aşırı uçlar ve insanlık sanrıları olmadansadece çok nadir durumlarda gerçeği kavramak mümkün. Fallacy, gerçekle uyuşmayan ve doğru olarak kabul edilemeyen bilgidir. Sanrılar kaynağı gerçek, objektif gerçekliği gösterir.
Herhangi bir bilimsel bilgide bir çarpışma meydana gelir.farklı görüşler ve inançlar arasında. Hem hatalı hem de güvenilir olabilirler. Bilimsel bilgi, bir kural olarak, görelidir. Her şeyden önce, felsefede gerçek tarihseldir: bilginin nesnesi asla tükenmez. Değişen, farklı nitelikler edinme ve onu çevreleyen her şeyle sonsuz sayıda ilişki kurma özelliğine sahiptir.
Böylece, felsefede hakikat ve hata aynıdır ve aynı zamanda farklıdır.
Onların benzerlikleri, onlar gibidiğer antagonistler, diğeri olmadan var olamazlar. Gerçek, düşüncenin hareketi için yeterli ve doğru bir yoldur; sanrı bu yolun çarpık bir yansımasıdır.
Gerçeğin ve sanrının da tartışılabileceği söylenebilir.onlar farklıdır, çünkü farklılık aynı zamanda kimlikte yapılır ve farklılık kimlik sağlar. Kavram yanılgısı, yüksek düzeyde bir soyutlama - mutlaklaşma - bilgi konusundan boşanmış bilgi anıdır.
Bu nedenle, hakikat ve hatanın nasıl ilişkilendirildiği sorusu, hem mutlak hem de akrabalık ile gerçekle yakın bir ilişkiye sahiptir.
Yanlış anlama yalanlardan ayırt edilmelidir. Yalan, aldatmacayı tanıtmak amacıyla kasıtlı olarak kasıtlı olarak yapılmış hakikatin çarpıtılmasıdır. Bilimsel hatalar zamanla aşılır ve gerçek bilgiye yol açar.