Adını bilmediğim bir yazar tarafından yazılmış, koşulsuz sevginin ne kadar kutsal bir şey olduğunu çok güzel resmeden bir öyküyü aynen aktarıyorum sizlere:
Kaya
Küçük kızı büyüdükçe daha bir asi oluyordu. Kızının bu davranışları, en son polis tarafından alkollü araç kullandığı için tutuklanınca doruğa çıktı. Anne, kızını çıkartmak için karakola gitmek zorunda kaldı.
Ertesi günün akşamına kadar tek kelime konuşmadılar. Sonunda anne, tansiyonu yumuşatmak için kızına küçük bir kutu içinde bir hediye verdi. Kız, ilgisizce kutuyu açtı ve kutunun içinde küçük bir kaya parçası buldu.
Şaşkınlık ve sinirle annesine,
- “Aman Allah’ım anne, bu da ne?” diye bağırdı.
- “Kartı oku” dedi annesi.
Kız, zarfın içindeki kartı çıkardı ve okudu. Yanaklarından aşağıya doğru gözyaşları akmaya başladı. Yerinden kalktı, annesine sevgiyle sarıldı. Küçük kart elinden düştü bu sırada.
Kartın üzerinde şunlar yazılıydı: “Bu kayanın yaşı 200.000.000’dan daha fazladır. Senin için çabalamaktan da, ancak bu kadar yıl sonra vazgeçeceğim işte!”
200.000.000 yıldan çok daha kısa zamanda, kolayca nelerden vazgeçebiliyoruz oysa ama işte koşulsuz sevgi; ondan asla vazgeçemiyoruz…