

Ömrünün büyük bir kısmını diyâr-ı gurbette, yaban ellerde geçirdikten sonra ülkesine dönen, halen uzak bir diyardaki bir dostum bana yazmış
Uzun uzun açıklamalar yapmış ve tespitlerde bulunmuş.
Diyor ki:
MÜSLÜMANLAR NEREDE MUTLU DEĞİLLER?:
Gazzede mutlu değiller
Filistinde mutlu değiller
Ürdünde mutlu değiller
Mısırda mutlu değiller
Cezayirde mutlu değiller
Çadda mutlu değiller
Somalide mutlu değiller
Libyada mutlu değiller...
Fasta mutlu değiller
İranda mutlu değiller
Irakta mutlu değiller
Suriyede mutlu değiller
Lübnanda mutlu değiller
Yemende mutlu değiller
Afganistanda mutlu değiller
Pakistanda mutlu değiller
Bangladeşte mutlu değiller
Daha saymak gerekir mi, dersiniz?
PEKİ, NEREDE MUTLULAR?
Avustralyada mutlular
Kanadada mutlular
İngilterede mutlular...
Fransada mutlular
İtalyada mutlular...
Almanyada mutlular...
İsveçte mutlular
Norveçte mutlular...
Finlandiyada mutlular...
Hollandada mutlular
Danimarkada mutlular...
A.B.D.de mutlular
Daha saymak gerekir mi, dersiniz?
En azından
Dışarıdan bakıldığında
Böyle görünüyor
Olaya bu çerçeveden bakılırsa Müslümanlar,
Halkı Müslüman olan ülkelerde mutsuz,
Halkı Müslüman olmayan diyarlarda mutlular!!!
Durum böyle olmasına rağmen,
Mutlu oldukları, içinde mutlu bir şekilde hayat sürdükleri ülkeleri, neden İslamlaştırmak veya kendilerinden yapmak isterler?
Zikrettiğim Dost,
Bunları sıraladıktan sonra
Sevgili Dost!
Temel Problem nerede dersiniz?
Diye de sormuş
Can alıcı soruyu sormuş sormasına da;
Zihnî egzersiz yaptıracak bazı hususları da
Soru şeklinde sıralamış:
Ülkelerin düşünürlerinde mi?
Ülkelerin din adamlarında mı?
Ülkelerin bilim adamlarında mı?
Ülkelerin bilim politikalında mı?
Ülkelerin entelektüellerinde mi?
Ülkelerin eğitim sistemlerinde mi?
Ülkelerin bizzat kendilerinde mi?
Ülkelerin geçmişlerinde mi?
Ülkelerin yöneticilerinde mi?
Ülkelerin yönetim sistemlerinde mi?
Ülkelerin içinde bulundukları coğrafyalarda mı?
Ülke insanlarının din ve diyanet algılarında mı?
Ülkelerde yaşayan toplumların bizzat kendilerinde mi?
Hülâsa bir soru daha:
Yönetime gelmeden önce doğruyu söyleyen
Ve
Doğru reçeteler ileri süren,
Ancak yönetime geldikten sonra manyetik bir alana kapılıp değişen,
Fakat değiştiklerinin farkında olmayan,
Üstün zekâlı, hiç kimseyi beğenmeyen ve
Allahın hiçbir kulunun fikrine de ihtiyaç duymayan,
çok bilen ve çok yanılan
Zevata sahip olmasından mı?
Sormaya çekiniyorum;
Ama
İslâmda mı?
Nerede?
Ben de,
Okuyucularımıza,
Düşünenlere,
Aklı erenlere,
Açıklama getireceklere
Ve özellikle
Makûl bir açıklama yapmak
İsteyen herkese iletiyorum.
Böyle bir eleştiriye,
Tatmin edici nasıl bir cevap bulunabilir?
Buyurun!
Söz ve düşünme sırası sizde