Image Şahin Sezer Dinçer
Marie T. Russell tarafından anlatılıyor.
geç saatlerde doğdum Doğu Han Hanedanı (25 CE-220 CE), kutsanmış Laozi'nin kendisi tarafından bir vizyonda, yalan ve dünyayı kurtarmaya yardım etmek için talimat verilen büyük bilge Zhang Daoling'in öğretilerinden çok ilham alan ateşli bir Taoistler ailesine katıldı. endemik hale gelen yolsuzluk. Erdeme dönüş olmadan, siyasi ve sosyal istikrarsızlığın artacağı ve çok fazla acıya neden olacağı konusunda uyardı.
Çevremizdeki kırsal alanın yoksulluk ve sefaletle dolu olduğu doğruydu ve Zhang Daoling, dünyayı cennete dönüştürmek için birlikte neler yaratabileceğimize dair bir vizyona ilham verdi. Küçük bir takipçi grubunun Taoist ilkeler tarafından yönetilecek bir topluluk, ortak bir eşitlik ve barış idealine bağlılıklarıyla bağlı bir insan topluluğu yaratmak için evlerini terk etmesi büyük umut ve tutkuyla oldu. Erdemli devlet ideallerinin öğretildiği böyle bir ortamda büyüdüğüm için şanslıydım.
Ben Zhang Daoling'in dünyayı terk etmesinden sonra doğdum, 123 yaşında gizemli bir şekilde ortadan kaybolduktan sonra, vizyonunu gerçekleştirmesi için oğlu Zhang Heng'i ve ardından torunu Zhang Lu'yu bıraktım. Bazıları öldüğünü söylüyor, bazıları ise göksel bir yaratık üzerinde cennete çıktığını söylüyor. İkincisine inanmayı seçtim ve erken yaşlardan itibaren ona hayran kaldım, herhangi bir hikaye için hevesliydim.
Göksel Ustaların Yolu
Küçük bir takipçi grubundan, Göksel Ustaların Yolu ya da Beş Pilav Hareketi adı verilen bir hareket büyüdü, çünkü topluluğumuza katılmak için beş tane pirinç sunmak gerekiyordu. Hareketimiz genişlemeye devam etti ve çocukluğumun sonlarında dini topluluğumuzun başı olan Zhang Lu, bağımsız bir devlet kurdu. Hanning (Han'ın Barışı).
Ailem Hanning'in oluşumunda etkindi ve üç çocuğun en küçüğü olarak ben, devletin yapısını ve yasalarını kurmakla görevli küçük bir grup insanla meşgul olurken, genellikle anneannemin büyükbabasının bakımına bırakıldım. . Karısı öldükten sonra, büyükbabam vadideki ormanlardan birinde tek başına yaşayan bir keşiş olmuştu. Uzun boylu, ince bir adamdı, beline kadar uzanan gri saçları, başının üstünde oldukça dağınık bir şekilde düğümlenmişti. Yüzü yaşla yıpranmıştı, ama çizgileri ve kırışıklıkları canlandıran, sanki her zaman gülmenin eşiğindeymiş gibi neşeyle parıldayan iki parlak gözdü.
İlgili Makale
Bana göre güzel bir görüntüydü. Yüzünde hiçbir zaman endişeli ya da kederli bir ifade görmedim ve konuştuğunda her zaman sözlerinin anlamı vardı. Topluluk ona büyük saygı duyuyordu çünkü genç bir adam olarak Zhang Daoling'i tanıyordu ve onun öğrencisi olmuştu. Dinlemek isteyen herkesle yaşlı bilge hakkındaki hikayeleri paylaşmaya hevesliydi.
Çoğu zaman dedemle kaldığımda başımı kucağına yaslarken o büyülü masallar anlatırdı ve bunlar benim en güzel anılarım arasındaydı. Bir keresinde, sekiz yaşlarındayken, başımı bacağına yaslarken tembel tembel onu dinliyordum ki aniden ayağa kalkıp beni sarstı. Elimden sımsıkı tutarak, birkaç sakallı adam ve iki yaşlı kadının çember halinde oturduğu bir dağın zirvesine kadar beni gökyüzüne götürdü.
Eğildi, soru sormamam ya da konuşmamam gerektiğini belirtmek için parmağını dudaklarına koydu ve sonra beni yanına oturttu. Ben başımı kucağına yaslayıp uykuya daldığımda grup sessiz kaldı. Uyandığımda, ormanda gizlenmiş küçük kulübesinde yatağımdaydım.
Onu bulmak için hızla ayağa kalktım. “evet (dede)," diye seslendim. Kapı eşiğinde göründü.
“Ne var, çocuğum?”
"Seninle gökyüzünde uçtuğumu hayal ettim."
"Nereye gittik?"
"Bir dağın zirvesine."
Gizemli bir şekilde gülümsedi.
“Çok gerçek görünüyordu, Yeye.”
"Yaptı mı?"
Başımı salladım.
“Eğer gerçek gibi görünüyorsa, belki de öyleydi. Uçmanın nesi garip? Bazen seyahat etmenin tek yolu budur.”
"Evet, benimle alay ediyorsun!"
"Ben miyim?" Yine o gizemli gülümseme. "Gel, sana yemek hazırladım."
Konuşmamızın sonu buydu ve tüm olayı hayal ettiğimi varsaydım.
Biraz Büyü Gerekli
Bir yıl kadar sonra, onunla kalırken bir hastalığa yakalandım. Yeye'nin uyguladığı şifalı bitkiler ateşi düşürmedi. "Biraz sihire ihtiyaç var," dedi gizemli bir şekilde, gözlerinde bir parıltıyla. "Gel, seni tanıdığım bir münzeviye götürmeliyim. İhtiyacımız olan sihirli şifalı bitkiler onda var ama yeri o kadar yakın değil.”
"Büyülü bitkiler mi?" Onayladı. "Uçacak mıyız Yeye?" Bu, rüyanın o zamanından beri uçmaktan ilk kez söz edişimdi.
Bana yaklaştı ve sırıtarak fısıldadı, "Hayır, bu sefer kaplan arkadaşımı arayacağım ve ona bineceğiz, çünkü bu keşiş bir dağın tepesinde değil ormanın derinliklerinde yaşıyor."
"Evet," diye itiraz ettim boğuk bir sesle. "Benimle alay ediyorsun."
"Ben miyim? Hazırlan ve biz gidelim." Dışarı çıkınca yüksek sesle bir çağrı yaptı. Ben onu takip ederken, büyük bir kaplan yaklaştı. Korkuyla geri çekildim ama o beni elimden tutarak öne doğru çekti. "Gel, korkma. Bu kaplanı iyi tanırım ve ona birçok kez bindim. Hiç kimse için durmayan zaman kadar hızlıdır." Beni kollarına alarak hayvanın sırtına tırmandı ve hızla uzaklaştık. Kısa sürede bir mağaranın girişine ulaştık. Münzevi, bizi bir avuç bitki ve sıvı bir karışımla karşılamak için oradaydı.
"Geleceğinizi biliyordum, bu yüzden bu ilacı yaptım" dedi. “İşte ekstra bitkiler. Onları üç gün besle, iyileşecek.” Kaplana geri dönerken uyuyakaldım ve bir süre sonra yatağımda uyandım.
Ateşli halimde, sıvı bir ilaç içmemi bekleyen Yeye'ye baktım. "Bunu al ve yakında daha iyi hissedeceksin."
"Evet," diye fısıldadım. "Gerçekten bir kaplana mı bindik?"
"Eğer gördüğün buysa, biz de öyle yaptık," diye yanıtladı küçük bir gülümsemeyle. “Ama ateş, kişinin birçok şeyi görmesine neden olabilir.”
Hastalığımın Nedeni
Daha fazla soru soramayacak kadar hastaydım. İyileştikten sonra Yeye'ye neden hastalandığımı sordum. Bizim düşünce tarzımıza göre, hastalığa yol açan yanlış düşünceler ya da davranışlardı. Ateşin bir arınma şekli olduğunu söyledi. “Vücudunuz kirleri yakıyordu. Daha büyük olsaydın, sana üç gün oruç tutmanı söylerdim, ama bunun için henüz çok gençsin ve son günlerde zar zor yemek yemişsin.” Sonra alaycı bir tavırla ekledi, "Ama belki de bu hastalığı getiren sizin şüphelerinizdir."
"Şüpheler mi?"
"Hımm," diye yanıtladı. "Hiç şüphen mi var?" başımı salladım.
"Güzel, o zaman hastalık bu kadar çabuk kaçtı."
Büyükbabamın kulübesi büyülü bir yerdi ve bana anlattığı hikayelerin çoğu fantastik yaratıklar, ejderhalar, anka kuşları ve benzerleriydi.
Bir gün ona hiç anka kuşuna binip binmediğini sordum.
"Elbette birçok kez. Birine binmek ister misin?” başımı salladım. Yeye'nin ciddi mi yoksa alaycı mı olduğunu asla anlayamadım.
"Ama bir gün Yeye, yaşlandığımda belki bir anka kuşuna binerim. Tüm yaratıklar arasında en çok sevdiğim şey bu. Güçlü ve güzeller ve beni bir dağdan daha yükseğe çıkarabilirler.”
Bana doğru eğilerek, "Birine binmeni sağlayacağım," diye yanıtladı.
"Evet, yine benimle alay ediyorsun! Anka kuşu diye bir şey yoktur. Onların hayali yaratıklar olduğunu biliyorum.”
"Gerçekten mi?"
Başımı salladım.
“Şimdi bir tane görmek istersen, çağırabilirim.”
"Evet, neden hiç ciddi değilsin?"
"Hmm," cevabıydı.
Biraz daha büyüdüğüm ve mistik konulara ilgi duymaya başladığım bir gün, ondan bana öğretmeni Zhang Daoling hakkında bir hikaye anlatmasını istedim.
"Zhang Daoling," diye başladı, "nadir bir adamdı. Bir gün, uzak bir dağda ekimde otururken, bir tanrıça ona göründü ve ona göksel dünyayı göstereceğini söyledi.”
Söylediği tek kelimeyi kaçırmamak için yaklaştım. "Zaten rüyalarda ve vizyonlarda bir anlığına vardı, ama o dünyayı yakından görmek istedi. Ona teşekkür etti ve farkına varmadan, öyle güzel, öyle ahenkli bir yerdeydi ki, öyle sevecen, erdemli niteliklerle dolu varlıkların huzurundaydı ki, dünyaya geri dönmek istemiyordu. Ziyaretinin kısa olması gerekiyordu çünkü insan bir insan vücudunda göksel dünyada uzun süre kalamaz, ama o gitmek istemiyordu.
"Tanrıça onun isteksizliğini gördü. Ona dünyadaki sefaleti - yiyeceksiz, hastalıklı, sevdiklerini kaybetme, yolsuzluk, açgözlülük - tüm acıların nedenlerini gösterdi. Yüreği duygulandı ve ona bir seçenek verdi: 'Sen Bedeninizi terk edebilir, şu anda ölebilir ve burada kalabilir ya da geri dönüp bu vizyonu dünyaya getirmeye çalışabilirsiniz, ancak başarılı olamayacağınızı bilmelisiniz, çünkü insanlık hazır değil.'”
Dedem durdu ve bana baktı. "Neyi seçtiğini biliyor musun?"
"Öldüğü ve göksel dünyaya götürüldüğü zaman mı?"
"Bir an tereddüt etmedi. Tanrıçaya, daha erdemli bir dünyanın, daha yüksek bir gerçekliğin tohumunu ekebilmesi için onu insan dünyasına geri getirmesini söyledi. O tohumun çiçek açtığını görmese bile, üzerine düşeni yaptığını bilirdi. Gözlerini açtı ve kendini dağın tepesinde tek başına otururken buldu.”
"Buraya bizim için mi geldi?"
"Bütün insanlık için. İnsanlara Dao ile nasıl uyum içinde yaşayacaklarını göstermeye çalışarak elli yıl daha yaşadı. Erdemin hüküm sürdüğü bir toplum yaratabilirse, bunun dünyanın geri kalanı için bir model olacağını düşündü. Vizyonunun gerçekleşmeyeceğini biliyordu ama aynı zamanda bir tohum ektiğini de biliyordu. Dünya göksel bir dünya değildir ve bir dünya gibi olmayacak, ama biraz daha erdem, biraz daha iyilik geliştirebiliriz, böylece göksel dünyalara biraz daha yaklaşabiliriz.”
© 2021, Dena Merriam tarafından yazılmıştır.
İzni ile yeniden basıldı. Tüm hakları Saklıdır.
Yayımcı: Sita Ram Press.
Makale Kaynağı
Parlak Ay Yükseldiğinde: Eski Anıların Uyanışı
Dena Merriam tarafından
Bright Moon Rises her şeyden önce bir aşk hikayesidir: bilgeler ve tanrılar olarak bilinen kozmik güçler arasındaki aşk, bilgelerin insanlara duyduğu aşk ve herkesin içinde var olan bu evrensel sevgi gücünü ifade etmeye çalışan bireyler arasındaki aşk. bizim. Aynı zamanda, kozmik neden-sonuç yasası olan karma üzerine bir çalışmadır. Bu anlatı, MÖ 9. yüzyıl civarında Vedik Hindistan'da, iki insanın buluşması ve yerine getirilemeyen ancak yaklaşık 10,000 yıl sonra Çin'deki Tang İmparatorluğu sırasında meyve veren bir aşkın tohumlanmasıyla başlar. ünlü şair Li Bai ve şair eşi. Önceki doğumlarının anılarının uyanması, yalnızca Taoist Ustasının rehberliğinde çözülen bir iç mücadeleyi başlatır. Bu onun hikayesi.
Daha fazla bilgi için ve / veya bu kitabı sipariş etmek için buraya tıklayın. Kindle baskısı olarak da mevcuttur.
Yazar Hakkında
Dena Merriam, kritik küresel konuların ele alınmasına yardımcı olmak için manevi kaynakları getiren kar amacı gütmeyen, Kadınların Küresel Barış Girişimi'nin Kurucusudur. O yazarı Zaman Yolculuğum: Ruhani Yaşam, Ölüm ve Yeniden Doğuş Anıları.
Uzun süredir disiplinli bir meditasyoncu olan Dena'nın geçmiş yaşamlarına erişimi, şimdiki yaşamına daha net bir farkındalık ve amaç getiriyor ve ayrıca her türlü ölüm korkusunun üstesinden geliyor. Daha fazla bilgi edinin www.gpiw.org yanı sıra DenaMerriam.com/