Editörün Seçimi
Popüler Makaleler
İnsanların doktorlarını ziyaret etmelerinin en yaygın nedenleri diz problemleridir. Ağrının kaynağını belirlemek için, doktorlar hastalarla yaptıkları tartışmalar, diz muayeneleri ve çeşitli testlerden elde ettikleri bilgileri kullanacaklardır. Ek olarak, son zamanlarda doktorlar için yeni bir teşhis aracı kullanıma sunulmuştur.
Jose Luis Pelaez Inc / Getty Images
Ameliyathanede artroskopik ameliyat olması, doktorunuzun artroskop adı verilen bir aletle eklemin içine bakması anlamına gelir. Diz artroskopisi sırasında (en yaygın türlerden biri), doktorunuz ağrılı diz eklemlerine yol açabilecek birçok durumu değerlendirmek ve tedavi etmek için ekleme bir kamera yerleştirir.
Doktorlar artık ofislerinde iğne artroskopisi adı verilen bir prosedürle artroskopi yapmaya başlıyorlar - bu daha küçük aletler kullanılarak ve cerrahi bir kesi yapılmadan gerçekleştiriliyor. Bunun kendi diz ağrınızı değerlendirmeniz için uygun bir prosedür olup olmadığını nasıl anlayacağınız hakkında daha fazla bilgi edinin.
İğne artroskopisi cerrahınızın ofisinde yapılır. Prosedürün gerçekleştirilmesi genellikle yaklaşık 15 ila 20 dakika sürer. Cerrahınız, dizinizin etrafındaki alanı temizleyerek ve iğne artroskopunun yerleştirileceği yeri uyuşturarak başlayacaktır.
Kullanılan lokal anestezi tipik olarak lidokain gibi kısa etkili enjekte edilebilir bir anesteziktir. Diz çevresi uyuşturulduktan ve steril bir şekilde hazırlandıktan sonra, cerrahınız iğneli artroskopu yerleştirecektir.
Bu küçük dürbün takılırken baskı yaşayabilirsiniz, ancak acı verici bir süreç olmamalıdır.
İğne artroskopu, cerrahınızın eklemin içini incelemesine olanak tanıyan bir kamera ve ışık kaynağına bağlıdır. Artroskop, eklem içindeki şüpheli hasar alanına bağlı olarak birkaç farklı konuma yerleştirilebilir. Artroskopun yerleştirileceği en yaygın yer dizkapağı seviyesinin altında, patellar tendonun hemen içi veya dışıdır.
Eklemin içini daha iyi görebilmek için cerrahınız eklemi aralıklı olarak steril salin solüsyonu ile yıkayacaktır. Küçük bir sıvı patlaması aralıklı olarak eklemlere itilir ve prosedür tamamlandıktan sonra emilebilir.
Bir iğne artroskopisi öncelikle bir teşhis aracıdır. Bu, ameliyatın ameliyathanede artroskopik olarak gerçekleştirilmesinden farklı olarak, cerrahınızın bulunan herhangi bir durumu gerçekten tedavi etme konusunda sınırlı bir yeteneğe sahip olduğu anlamına gelir. İğne artroskopisi yapmanın nedeni, esasen doğru bir tanı koymak ve daha fazla müdahalenin gerekip gerekmediğini belirlemektir.
İğne artroskopi prosedürünün ardından eklem üzerine küçük bir bandaj yerleştirilecek ve cerrahınız eklemin içinde şişmeyi önlemeye yardımcı olmak için daha büyük bir sıkıştırıcı bandaj kullanabilir. Hastanın yaşadığı ağrı düzeyine ve diz çevresindeki şişlik ve travma miktarına bağlı olarak, cerrahınız tamamen kilo almanıza (tüm ağırlığınızı dizinize verin) ve ofisten çıkmanıza izin verebilir.
Değilse, eklemin oturmasına izin vermek için kısa bir süre koltuk değneği kullanılmasını önerebilir. Reçetesiz satılan (OTC) ağrı kesiciler tipik olarak bu prosedürü takiben herhangi bir rahatsızlık belirtisini kontrol etmek için yeterlidir.
İğne artroskopisi geçiren pek çok kişi, işlemlerini takip eden gün ya da aynı gün normal iş aktivitelerine geri döner.
MRG gibi diğer tanısal testlere kıyasla iğne artroskopisi yapmanın birçok avantajı vardır.
Planlanması gereken (ve sonuçların geri gelmesi biraz zaman alabilir) bir MRI ile karşılaştırıldığında, diz ağrısı kaynağına anında yanıtlar sunan bir iğne artroskopisi hemen yapılabilir. Bu, hastaneye daha az seyahat ve daha az görüntüleme testi anlamına gelebilir.
Ek olarak, MRG'lerin bazı sorunları gözden kaçırdığı bilinmektedir ve bazı durumlarda (örneğin bir kişinin daha önce ameliyat geçirmiş olması gibi) yorumlanması zor olabilir.
MRI'lar ayrıca, eklem kıkırdak kusurları durumunda kıkırdak hasarının hacmini küçümsemesiyle ünlüdür. Otolog kondrosit implantasyonu (ACI) veya osteoartiküler kıkırdak transferi (OATS) gibi bir ameliyatı planlarken, iğne artroskopisi cerrahınıza kıkırdak kusurunun boyutu hakkında daha doğru bilgiler sağlayabilir.
Dejeneratif artrit açısından, bir iğne artroskopisi diz replasmanı veya kısmi diz replasmanı gerekip gerekmediğini belirlemede yardımcı olabilir. Cerrahlar için bir zorluk, artritin tam diz replasmanına karşı artroskopik cerrahiye veya kısmi diz replasmanlarına izin vermeyecek kadar geniş olup olmadığını belirlemektir.
İğne artroskopisi, artritin boyutunu değerlendirmek için bazı yararlı bilgiler sağlayabilir.
Son olarak, iğne artroskopisi, cerrahınızın diz eklemini dinamik bir şekilde değerlendirmesine olanak tanır. Bu, cerrahınızın diz yapılarına içeriden bakarken eklemi hareket ettirmenizi sağlayabileceği anlamına gelir. Bu, eklemin ve içindeki kıkırdağın stabilitesini belirlemede faydalı olabilir. Bu tür dinamik değerlendirme, rutin MR görüntüleme ile mümkün değildir.
Bunlar, cerrahların bu aracı daha sık kullanmaya başlamasının nedenlerinden bazılarıdır - özellikle de hastaların daha kapsamlı bir ameliyat geçirmemesine izin verdiği için.
İğne artroskopisi, diz hastalıklarını teşhis etmek için kullanılan diğer araçların bazı eksikliklerini gidermeye yardımcı olabilir.
Her cerrah, iğne artroskopisinin rutin olarak yararlı olma noktasına ulaştığını düşünmez.
En büyük dezavantaj, iğne artroskopisinin bir tedavi yöntemi değil, öncelikle bir teşhis aracı olarak kalmasıdır. Bu, cerrahınız bir hasar bölgesi tespit etse bile, bunu düzeltmek için ameliyathanede resmi bir cerrahi prosedürün gerekli olabileceği anlamına gelir.
Ek olarak, iğne artroskopisinin olası komplikasyonları vardır. Bu komplikasyonlar işlem sırasında ağrı, enfeksiyon, kanama ve iğne artroskopi prosedüründen kaynaklanan hasar olasılığını (iyatrojenik hasar) içerir.
Muhtemelen bu endişelerden en önemlisi septik artrit olasılığıdır. Bu meydana geldiğinde, enfeksiyon eklem içine girerek cerrahi müdahaleyi ve uzun süreli antibiyotikleri gerekli kılar. Eklem boşluğuna her girildiğinde septik artrit bir sorundur.
İğne artroskopisi yapmak çok fazla invazif olmamakla birlikte, bir iğne ekleme her girdiğinde enfeksiyon kapma olasılığı vardır. Bu komplikasyonların riski düşüktür, ancak ihmal edilebilir değildir. Bir MRI'nin bu potansiyel risklere maruz kalmadan iğne artroskopisine benzer bilgiler sağladığına dair bir tartışma yapılabilir.
Son olarak, iğne artroskopisi diz eklemi içindeki yapıların gerçek zamanlı görselleştirilmesini sağlarken, eklemi çevreleyen kaslar, tendonlar, bağlar, bursa ve semptomlara yol açabilecek diğer yapılar hakkında herhangi bir bilgi sağlamaz. diz ağrısı.
Bu nedenle, gerçek rahatsızlık kaynağının, diz ekleminin içindekiler kadar çevreleyen yapıları da görselleştirecek MRI gibi bir testte olduğu gibi bir iğne artroskopisi ile de görselleştirilememesi mümkündür.
Ayrıca iğne artroskopisinin maliyet tasarrufu mu yoksa ek bir maliyeti mi temsil ettiği konusunda bir tartışma vardır. Cerrahınız MRI yerine iğne artroskopisi kullanıyorsa, bu kesinlikle maliyetten tasarruf anlamına gelir. MRG yapmak zorunda kalmayarak, iğne artroskopisi kullanan cerrahlar ek testler yapmayarak para tasarrufu sağlayabilir.
Ziyaret değerlendirmesi sırasında iğne artroskopisi yapılarak, gereksiz takip ziyaretlerinden kaçınmada potansiyel maliyet tasarrufu da vardır.
Bununla birlikte, cerrahların MRI testleri ve iğne artroskopisini birlikte yaptıkları birçok durum da vardır. Bu durumlarda iğne artroskopisinin tam bir tasarruf olduğunu iddia etmek daha zordur.
MRI yerine iğne artroskopisi kullanılırsa, şüphesiz sağlık sistemi maliyetinde önemli bir potansiyel tasarruf vardır.
Diz eklemine yapılan artroskopik cerrahinin yarısından fazlası kıkırdak ve menisküs hasarının tedavisinde kullanılır. Bir MRI kullanmak yerine tanı aracı olarak iğne artroskopisi yapmak, Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl sağlık sistemi için 100 milyon dolardan fazla tasarruf sağlayabilir.
Bununla birlikte, bu rakamların cerrahların bir MRI yapmak yerine (ek olarak değil) iğne artroskopisi yapacaklarını varsaydığını unutmayın.
İğne artroskopisi en yaygın olarak diz eklemini değerlendirmek için kullanılır ve prosedür hakkında yayınlanan raporların çoğu diz eklemi patolojisinin değerlendirilmesine odaklanmıştır. Bununla birlikte, omuz, dirsek ve ayak bileği dahil diğer eklemlerde iğne artroskopisi de kullanılmıştır.
Örneğin, ofiste iğne artroskopisi ile omuz değerlendirmesi labrum yırtıklarını ve döndürücü manşet yırtıklarını teşhis etmek için kullanılmıştır. Ayak bileği ekleminin iğne artroskopisi, kıkırdak hasarı alanlarını teşhis etmek için kullanılabilir ve dirseğin iğne artroskopisi eklem içindeki gevşek kıkırdağı tanımlamak için kullanılabilir.
Dizin iğne artroskopisinde olduğu gibi, bu anormallikler tespit edilse bile, bu çeşitli durumları tedavi etmek için ek cerrahi müdahale gerekebilir.
Minimal invaziv cerrahi müdahaleler hastalar ve cerrahlar için popüler bir konudur. Diz ekleminin iğne artroskopi prosedürü, birçok yaygın diz problemini cerrahi riskler olmadan teşhis etmek için uygun ve etkili bir yol sağlama çabasıdır. Bununla birlikte, iğne artroskopisinin sınırlamaları vardır. Bu prosedürü uygulayan cerrahlar, iğne artroskopisinin rutin kullanımının her zaman uygun olmadığı konusunda hemfikirdir. Sizin için en iyi kursun hangisi olduğunu belirlemek için seçeneklerinizi doktorunuzla tartışmak en iyisidir.Diz Artroskopisinin Riskleri