Bu terimlerin her ikisi de baskıya atıfta bulunur, ancak tamamen ayrımlı şeyler ifade eder.
İçten yanmalı motorun tasarımından hatırladığınız gibi, silindirdeki pistonun iki ölü noktası vardır – üst ve alt. Sıkıştırma oranı, iki silindir hacmi arasındaki orandır: piston altta ve üst ölü merkezde olduğunda. Aslında bu, motor çalışırken karışımın silindirde kaç kez sıkıştırıldığını gösteren matematiksel bir orandır.
Sıkıştırma oranı, tasarım aşamasında ortaya konan herhangi bir motorun temel özelliklerinden biridir. Genelde teknoloji geliştikçe motorlardaki sıkıştırma oranı artar, çünkü arttırılması verimliliği artırmanıza ve böylece aynı deplasmanla daha fazla güç elde etmenize olanak tanır. Daha yüksek oktanlı bir yakıtın kullanılması da bununla ilgilidir.
Sıkıştırma temelde ayrımlı bir şeydir. Bu, piston aşağıdan üst ölü noktaya doğru hareket ederek havayı veya karışımı sıkıştırırken sıkıştırma strokunun sonunda silindirde oluşan basınçtır. Piston üst ölü noktaya ulaştığında silindirdeki basınç sıkıştırmadır. Sıkıştırma oranı gibi, pistonun iki konumunda – üst ve alt – silindirdeki basınç ayrımını gösterir.
Bununla birlikte, gerçekte, sıkıştırma çok daha yüksektir, çünkü sıkıştırma sırasında hava ısınır ve basınç artar. İyi bir kilometreye sahip bir motorun servis edilebilirliğinin bir göstergesi olan “fabrika” değerlerine olabildiğince yakın sıkıştırma değerleridir. Düşük sıkıştırma, kaçınılmaz olarak motorda bir sorun olduğu anlamına gelir, çünkü bu durumda yanma odasından hava “sızar”.
Telegram’daki Popüler Mekanik akışında günün ana haberini okuyun