Zamanında kabul edildi. Bizimle buluştuk. Amerika Birleşik Devletleri vatandaşı olan bir gazeteci geldi. Tatlı, kibar, korkmuyor. Zihinsel, görünüşe göre, ikinci kez Alaska'da ilkelleri tanımlayan.
Beşinci sorudan sonra “sürprizler” olmayacağını fark ettim ve geleneksel desene göre kesinlikle hareket ediyoruz: “psaki ile karşılaştırmalar hakkında ne hissediyorsunuz”, “erkekler takımında çalışırken nasıl hissediyorsunuz”, “yönetim ile nasıl ilişkiler kurarsınız” vb d .. Yani, profil zaten canlı bir iletişimin yasallaştırılmasını beklemekte ve yalan söylüyor.
Amerikan, bu ebedi Rus can sıkıntısını, hiçbir şekilde suçlamıyor. Nasıl saldırılır, sadece sorun için bekleyin. Büyük holiganlık için zaman yoktu - acelem vardı, bu yüzden kendimi küçük şakayla sınırlamaya karar verdim. Saklı ve bekliyorum. Bu arada, mutlaka hemen kötü değil!
- Rus ve Sovyet diplomatlarının iletişimsel olmayan, kapalı ve iletişimsiz olduğu mitini yanlış anladınız. Bunu nasıl başardın? - burada çok kolay ve neredeyse hemen bir meslektaşım, editörler tarafından NT olarak yayımlanan çift namlulu av tüfeğini ellerime attı. Gibi bir şey yayınladı оружия savunma veya saldırı (gider). Ve o aldı ve ellerime sürdü. Bu yüzden kendine de varil.
Hatta bir şekilde şaşırdım, çünkü bir gazetecinin, özellikle de yabancı bir cinayetin ve hatta onun ofisinde cinayet ... Tüm bunlar iş programında değildi.
- Peki "iletişimsiz" diplomatlardan bahsederek kimi kastediyorsun? - Nişan almayı değil, ama silaha bakarak ilgiyle cevap verdim. Nepritrelёnoe, herhangi bir şekilde, tehlikeli bir şey.
- Tabii ki. Bunlar ... Diplomatlar. Ruslar, ”diye devam etti, işaret parmağımı tüm gücü ile tetik dirseğine soktu.
Öykü çok belirgin özetler edindiler ve kesinlikle bana aşina oldular. Olsa bile ... Ama nihayet bir ceset, kan, barut kokusu ile ne yapmalı? 40 dakika içinde bir basın toplantısı düzenleyeceğim ve aniden yüzüme bakacaklar. Olasılıkla olmasa da. Yoksa bir cebindeki kartuş kılıfı düşecek mi? Peki, o bir. Burada iki cephane yapacak bir şey yok.
- Rusça mı? - Kepenk gözlerini kontrol ederek sordum. Kenardaydı ve beni de aynı şekilde attı.
Kan kaynamadı, içgüdü uyandı. Ve bu biraz zevk değildi. Tutku olmadan içgüdü iğrenç.
- Rus ve Sovyet ... - muhatap intiharla ısrar ederek ısrarla ağzına bastırarak ısrar etti.
Bir yandan, adam üzgündü. Bu icat edilen soruları olan kurbanlık kuzular her zaman acınasıdır. İşletmeye gönderirken, Rus bilgi makinesinin oluklarıyla mücadelede yardımcı olması gereken gümüş kelimelerle doldurulmuş, eskiden (çift namlulu bir silah verdiler) silahlarla donatılıyorlar. Yardım etmeli ama yardım etmeyin. Sanırım uzun süredir kaynamadan içgüdülerine sahip olan editörlerin kuzular için üzülmediklerini düşünüyorum. İşte onları gönderirler.
- Tam olarak kim? - çaba, parmağınızı tetikten kaldırır, açıklığa kavuşturdum.
Gözlerine bakmamaya çalıştı. Muhtemelen en azından bu konuda uyardı: gözler, kısa etekler, dış insancıllaştırma - bunların hepsi Kremlin sirenlerinin tehlikeli bir kılıcı.
- Anlamında mı? - Yabancı Bilgi Bilgi Hayvanının tetiğe nasıl rahatça koyduğunu farketmedi.
Ve sen ne yapardın? Bu arada geldi! Ve ne sorduğunu anlamadı. Ve bu paslı tüfek de verdi. Ben böyle bir şey istemedim. Bu gitmiyor bile. Çünkü ne kadar uğraştıysam sorun, tarih asla avlanmaya dönüşmedi. Kütle bir cinayet, bir yığın yumuşatıcı ile kaynıyordu.
“Eh, en azından bir soyadı, örneğin, iç yabancı hizmetin iletişim kurucu olmayan temsilcilerinden hangisinin tartışıldığını anlamak için,” umutsuz bir girişimde bulundum, sonunda intihara doğru taksi yaptığımızı düşündüm. Ve bu bir cinayet değil, çünkü kurbanın şansı var. Ve sonunda, her zaman Çehov'la ilgili her şeyi yazabilirsiniz.
Bir şans için, mağdurun kendisine bir dakika sürdü ve sonra yine de vurdu:
- Örneğin, Mikhail Kasyanov.