Kuzey Afrika ve Osmanlı amirallerinin hikayesini devam ettirerek, önce Fas'ın “özel yolunu” tartışacağız.
Mağrip eyaletleri arasında Fas, bağımsızlığını sadece İber Yarımadası'nın Katolik krallıklarından değil, aynı zamanda Osmanlı İmparatorluğu'ndan da savunmaya çalışarak daima birbirinden ayrıldı.
Mağrip Devletleri ve Osmanlı İmparatorluğu
XNUMX. yüzyılın başından beri, Saadite klanı temsilcileri XNUMX. yüzyılda Arabistan'dan buraya gelen bu ülkede giderek daha önemli bir rol oynamaya başladı. Efsaneye göre, Peygamber Muhammed'in torunları olarak, "lütufları" ile Fas iklimini iyileştirmeye, kuraklıkları durdurmaya veya kısaltmaya davet edildiler. Ancak, bu ailenin düşmanları aslında Saaditlerin Muhammed'den değil, hemşiresinden geldiğini iddia etti.
1509'da Saaditler güney Fas'ta iktidara geldi, bu hanedanın ilk hükümdarı Abu Abdallah ibn Abd al-Rahman (Muhammed ibn Abd al-Rahman) idi.
1525'te oğulları Marakeş'i aldı, 1541'de Portekiz'e ait Agadir'i ele geçirdiler ve 1549'da güçlerini Fas'a uzattılar.
Ünlü korsan adıyla derlenen Fas haritası - haritacı Jan Janson 1638'de
Saaditler, peygamberin torunları oldukları gerekçesiyle Türk sultanlarına boyun eğmeyi reddederken, Osmanlı yöneticilerinin Muhammed'le hiçbir ilgisi yoktu.
Üç Kralın Savaşı
Bu hanedanın yöneticilerinden biri olan Muhammed el-Mutawakkil, Avrupalılardan Kara Kral takma adını aldı: annesi bir zenci cariyeydi. Akrabaları tarafından devrildi, İspanya'ya ve ardından Portekiz'e kaçtı ve burada Kral Sebastian'ı tahtını kendisi ve kendisi için - Kuzey Afrika'daki eski mülkleri kazanmaya ikna etti.
Portekiz gemileri: kalyon, nefler (naõ), kadırga, karavela, fusta ve safra taşı. 1540–1541 Castro Eskizleri
4 Ağustos 1578'de, Luccos ve el-Mahazin nehirlerinin birleştiği yerde, Portekiz'e ek olarak İspanyollar, Almanlar, İtalyanlar ve Faslılar da dahil olmak üzere 20 güçlü ordu, 50 güçlü Saadit ordusuyla savaşa katıldı. tarih bu savaşa “Üç Kralın Savaşı” deniyordu: Portekizli ve iki Faslı - eski ve iktidar ve sonra hepsi öldü.
Portekiz ordusu rakipleri sıktı, ancak kanatlara bir darbe onu uçuşa gönderdi ve Sebastian ve Muhammed al-Mutawakkil de dahil olmak üzere birçok asker boğuldu, diğerleri yakalandı. Zayıf Portekiz daha sonra 60 yıl İspanyol yönetimine girdi.
Fas Sultanı Abd al-Malik, savaş başlamadan önce bazı hastalıklardan öldü ve kardeşi Ahmad al-Mansour (Victor) bu ülkenin yeni hükümdarı ilan edildi. Fas'ta, al-Zahabi (Altın) lakabını da aldı, çünkü asil Portekizliler için büyük bir fidye aldı. Ve aynı zamanda çok eğitimli olduğu için "halifeler arasında bir bilim adamı ve bilim adamları arasında bir halife" olarak da adlandırıldı.
Ahmad al-Mansour
Ancak Ahmed el-Mansur askeri işleri unutmadı: gücünü Songai'ye (modern Mali, Nijer ve Nijerya bölgesinde bir devlet) genişletmeyi ve başkent Timbuktu'yu ele geçirmeyi başardı. Songai'den, Faslılar uzun yıllar altın, tuz ve kara köleler aldı.
Ahmad al-Mansour'un emelleri, 1588'de İspanyol “Yenilmez Armada” nın yenilmesinden sonra, Endülüs'ü iddia ederek İngiltere Kraliçesi Elizabeth Elizabeth ile müzakerelere başladı.
Mağribi Elizabeth I. Büyükelçisi Mağrip'ten Kraliçe Elizabeth I Mahkemesi Büyükelçisi Shakespeare, ziyaretinden bir yıl sonra oyununu Othello'ya yazdı. Bazı araştırmacılar, bu eseri yaratmak için oyun yazarına ilham verenlerin bu büyükelçi olduğuna inanıyorlar.
Saaditlerin Düşüşü
Sultan Ahmed el-Mansour'un ölümünden sonra her şey çöktü: mirasçıların uzun vadeli mücadelesi Fas'ın zayıflamasına, Songian kolordu ile bağlantının kaybına ve nihayetinde bu koloniye yol açtı. XVII yüzyılın ilk yarısında, tek bir ülke yarı bağımsız ve tamamen bağımsız beylikler ve serbest limanlardan oluşan bir gruba dönüşmeden önce. Saadiot hanedanının sonu geldi: 1627'de Abd al-Malik III'ün yerleştiği Fez düştü, 1659'da hanedanın son temsilcisi Ahmed III al-Abbas, saray darbesi sırasında Marakeş'te öldürüldü.
Sonuç olarak, Aluite hanedanı, peygamber Muhammed Hasan'ın torunundan gelen Fas'ta iktidara geldi. Bu hanedandan ilk sultan Moulay Muhammed el-Şerif'ti. Halefi Moulay Rashid ibn Sheriff, 1666'da Fez'i ve 1668'de Marakeş'i ele geçirdi. Bu hanedanın temsilcileri hala 1957'de krallık ilan edilen Fas'ı yönetiyor.
Satılık Pirate Republic
Ama XVII yüzyılın ilk yarısına kadar. Bizi özellikle ilgilendiren, daha sonra Rabat ve Kasbah şehirlerini de içeren Fas'ta ortaya çıkan Satış korsan cumhuriyeti. İspanyol araştırmacılar ve Kral III. Philip, ortaya çıktı.
Diego Velazquez. Philip III, binicilik portresi, Prado Müzesi, Madrid
makale Torquemada'nın Büyük Engizisyon Mahkemesi Diğer şeylerin yanı sıra, Morisks'in Valencia, Aragon, Katalonya ve Endülüs'ten çıkarılması hakkında söylendi.
Kastilya'daki Morislerin, vaftiz edilmek ve ülkeyi terk etmek istemeyen Mudejar'ın aksine, Hıristiyanlığı benimsemeye zorlanan Moors adını verdiklerini hatırlayın.
1600 yılında, İspanya'da kanın saflığının artık daha fazla asalet anlamına geldiği bir muhtıra yayınlandı. Ve tüm Moriski o zamandan beri üçüncü sınıf olmasa da ikincisinin insanları oldu. Kral Philip III'ün 9 Nisan 1609'da Granada'ya (1492) çok benzeyen bir fermanın yayınlanmasından sonra, başta Granada, Endülüs ve Valensiya olmak üzere yaklaşık 300 bin kişi ülkeyi terk etti. Endülüs'ten ayrılanların çoğu (40 bin kişiye kadar), 1502. yüzyılın başında oraya taşınan İspanyol Moors kolonisinin bulunduğu Satış şehrine yakın Fas'a yerleşti. Bunlar Mudejar - vaftiz olmak istemeyen ve dolayısıyla XNUMX'de İspanya'dan ihraç edilen Moorlardı. “İlk dalga” göçmenler, İspanyol (Endülüs) şehri Ornachuelos'un adından sonra “ornacheros” olarak biliniyordu. Onların dili Arapça idi, yeni gelenler Endülüs İspanyolca lehçesini konuştu.
Hornacheros, İspanya'dan tüm mülk ve fonları alabildi, ancak yeni kaçaklar pratikte yoksul kaldı. Doğal olarak, diğer kabile üyeleriyle paylaşmayacaklardı ve bu nedenle birçok Moriski adamı kısa süre sonra kendilerini Güney Avrupa'nın kıyılarını terörize eden Barbar korsanlarının saflarında buldular. O zaman, tabanı Fas'ın Atlantik kıyılarının kuzeyinde bulunan müstahkem Satılık Şehir olan korsanların yıldızı ortaya çıktı. Ve Satış korsanlarının birçoğu, diğer şeylerin yanı sıra, İspanyol kıyılarını çok iyi tanıyan ve mülk kaybının ve aşağılanan acıların intikamını almak için istekli olan Moriski idi.
Satılık, Fas
Fas Rabat - Satılık - Kenitra modern bölgesi. Alan - 18 km385, nüfus - 4 580 kişi:
1610'dan 1627'ye gelecekteki cumhuriyetin üç şehri (Sale, Rabat ve Kasbah) Fas Sultanına bağlıydı. 1627'de Fas sultanlarının gücünden kurtuldular ve İngiltere, Fransa ve Hollanda ile diplomatik ilişkiler kuran bir tür bağımsız devlet oluşturdular (Rabat'ın Eski Mahallesinde sokaklardan birine hala Konsül Sokağı denir).
Sal'daki en büyük etki, 1630'da korsan cumhuriyeti şehirleri arasındaki savaşı durdurmayı başaran İngiliz konsolos John Harrison tarafından beğenildi: İspanya Salis'ten en iyi şekilde yararlandı ve İngilizler bu saldırının zayıflamasını istemedi. Ve 1637'de Amiral Rainsboro filosu bombalama yoluyla Kasbah'ın Sale City'deki "merkezi yetkililere boyun eğmeye yol açtı".
Buna ek olarak, Sala'da İngiltere, Fransa, Hollanda, Avusturya, çeşitli İtalyan eyaletlerinde, avlarını "deniz avcıları" ndan satın alan ticaret evlerinin daimi temsilcileri vardı.
Bu, Sali korsanlarının Avrupa ticaret gemilerini avlamaya devam etmesini engellemedi ve 1636'da İngiliz armatörler, birkaç yıl boyunca korsanların 87 gemi ele geçirdiğini ve bunlara 96 pound kayıp verdiğini belirten bir dilekçe ile krala döndüler.
"Cumhuriyet" on dört korsan kaptanı tarafından yönetiliyordu. Buna karşılık, cumhurbaşkanının başı olan "büyük amiral" - "başkanı" arasından seçtiler. Satış'ın ilk büyük amirali Hollandalı kaptan Jan Janszoon van Haarlem'dı. Bu korsan, daha genç Murat-reis olarak bilinir. Bu isim size tanıdık geldi mi? 1534-1609 yıllarında yaşayan Amiral Murat-Reis hakkında makalede anlatıldı "Osmanlı korsanları, amiralleri, gezginleri ve haritacıları". İslam'a dönüştükten sonra onuruna Yang Yanson adını aldı. Ve şimdi, tarihi eserlerin sayfalarında iki Murats-reise tanımlanıyor - Yaşlı ve Genç.
Ancak Jan Janson, Mağrip'te meşhur olan ilk Hollandalı ya da ilk Avrupalı değildi. Önceki makalelerde, 1574. yüzyılın bazı çok başarılı dönemleri, örneğin, daha iyi Uluj Ali (Kylych Ali Paşa) olarak bilinen Calabrian Giovanni Dionigi Galeni açıklanmıştır. Cezayir hükümdarlarının, İslami dönüştürülmüş Sardunya Ramazan (1577-1577), Venedik Hasan (1580-1582 ve 1583-1580), Macar Jafar (1582-1583) ve Arnavut Memi (1586-1581) yerlileri olduğunu ekliyoruz. 14). 1631'de 24 Cezayir korsan gemisi, farklı ülkelerden Avrupalıların - eski Hıristiyanların - komutasındaydı. Ve 35'de zaten XNUMX dönüm kaptanı vardı (XNUMX'ten). Bunların arasında Arnavut Delhi Mimmi-reis, Fransız Murad-reis, Ceneviz Feru-reis, İspanyol Murad Maltrapilo-reis ve Yusuf-reis, Venedikliler Memi-reis ve Memi Gancho-reis ile Korsika, Sicilya ve Calabria göçmenleri vardı. Şimdi İslami Mağrip'in en meşhur kalıntıları, korsanları ve amiralleri hakkında konuşacağız.
Simon Simonszoon de Dancer (Dansçı)
Hollandalı Dordrecht şehrinin bir vatandaşı olan Simon Simonszoon, seksen yıl savaşında (bağımsızlık için savaşan 17 Hollanda eyaleti) ülkesini defalarca tahrip eden, özellikle Protestan ve Katoliklerden nefret ediyordu. İlk gemisi, Hollandalı özel kişiler tarafından elde edilen ve dürüstçe Simon tarafından satın alınan, geminin eski sahiplerinin onu korsanlıkla suçlamasını engellemeyen bir "ödüldür".
Cezayir'de Simon'un ortaya çıkma koşulları bilinmiyor. Bir kez orada, yaklaşık 1600, yerel dey (Cezayir Yeniçeri Kolordu sözde komutanı katıldı, orada Yeniçeri 1600 bağımsız olarak onu seçme hakkı elde etti). Cezayir dei, 1711 yılına kadar atanan Sultan Paşa ile iktidarı paylaştı ve daha sonra Konstantinopolis'ten tamamen bağımsız oldu.
Simon Cezayir'de reform yapmaya başladı filo Hollandalıların modeline göre: yakalanan Avrupa gemilerini model olarak kullanarak büyük gemilerin inşasını yönetti ve eğitim ekipleri için yakalanan subayları dahil etti. En çarpıcı şey, Cezayir'de bile Dansçının inancını değiştirmediğiydi.
Ancak kısa süre sonra kıyıdan sıkıldı ve bu nedenle üç yıl sonra çok başarılı bir şekilde korsanlık ve tüm ülkelerin "tüccarlarını" dehşete düşüren denizlere gitti ve hatta Türk gemilerine saldırdı. Akdeniz ona sıkışık görünüyordu ve Simon de Dancer aynı zamanda en az 40 gemi ele geçirdiği Cebelitarık üzerinde korsanlık yaptı.
Cornelis de Val. «Kurulu». Prado Müzesi, Madrid
Bu korsanın itibarı öyle oldu ki Berberler ona Kaptan Şeytan (Dali-Capitan) takma adını verdi. Ve dansçı Simon her zaman ganimetle “ana limana” geri dönmek için takma ad aldı - bu tür bir sabitliğe daha sonra “yuvarlak dans” adı verildi.
Daha sonra, iki İngiliz "servet beyleri" ona katıldı - Peter Easton ve John (bazı kaynaklarda - Jack) Ward (Ward). Onlar hakkında daha sonra tartışılacaktır.
Birçoğu Simon de Dancer'ın zulmünden bahsetti, ancak “yuvarlak dansı” nda, onu “meslektaşları” arasında özellikle ayırt eden hiçbir şey yapmadığına dair kanıtlar var. Gemisinde her zaman yaralılara yardım eden bir cerrah vardı ve sakat korsanlara Dansçı'ya bir “kıdem tazminatı” ödendi, böylece en azından ilk kez karaya sefil olmayacaklardı. Buna ek olarak, genellikle Hollanda bayrağını uçan gemilere saldırmadı ve hatta Hollandalı denizcilerin köleliğinden kurtarıldı. Ve bir kez İngiliz gemisi Charity'yi soymadığında, kaptanı sadece 6 gün önce John Ward'ın korsanları tarafından soyulduğunu söyledi.
Mürettebatı da dahil olmak üzere Mağribi korsanlar bu titizliği pek sevmiyordu. Sonuç olarak, Fransız hükümetinden kraliyet deniz servisine transfer teklifini alan 1609'daki Dansçı, Cezayir'den kaçmak zorunda kaldı. Sahip olduğu tüm paraları gizlice paraya çevirdi ve mürettebatı Dunkirk'ten Hollanda, Friezy ve Fransız olan gemiye koydu. Sonra üç gemiyi mal satın alarak, onları ağırlıklı olarak Avrupalılarla donattı. Bu gemilerin mürettebatındaki Moorların çoğunun kıyıya çıktığı anı bekledikten sonra Cezayir'den Marsilya'ya doğru yola çıktı. Moors'un bir kısmı hala bu gemilerde kaldı: Simon onlara denize atılmalarını emretti.
Boş ellerle Fransızlara gitmenin kaba olduğuna karar vererek, Guadalquivir'in ağzında İspanyol Gümüş Filosunu keşfettiği Cadiz'e baktı. Aniden gemilerine saldırarak, üzerinde yarım milyon piastres (peso) için altın ve hazinelerin bulunduğu üç gemi ele geçirdi. 17 Kasım 1609'da Marsilya'ya geldiğinde, bu parayı yetkililerin temsilcisine - Giza Dükü'ne transfer etti. Böyle geniş bir jest yapabilirdi: o zaman korsanın durumunun 500 bin kron olduğu tahmin ediliyordu.
Marsilya'da bu korsanın eylemlerinden muzdarip insanlar vardı, bu yüzden ilk kez sürekli olarak bir tür “hesaplaşma” ile savaşan mürettebatının en “temsilci” ve kararlı üyeleri tarafından korundu. Yetkili makamların, deflöre katlandıkları ve tüccarlara, Dansçının şu anda Marsilya'da olduğundan ve denizle “yürümediğinden”, gemilerini beklemekten çok memnun olmaları gerektiğini söyledikleri merak ediliyor. Ancak daha sonra, Simon bu davaların bazılarını çözdü ve bazı tazminatları bozdu.
1 Ekim 1610'da Marsilya tüccarlarının isteği üzerine Cezayir korsanlarına karşı operasyon başlattı ve birkaç gemi ele geçirdi. Mağrip'te Fransa'nın tarafına geçtiği için affedilmedi.
Bu korsan, 1615'te Tunus'ta öldü ve burada, korsanların yakaladığı gemilerin dönüşü üzerine müzakerelere gönderildi. Simon gönderen, Fransız yetkililerin temsilcileri kesinlikle kıyıya çıkmasını yasakladı, ancak yerel yetkililer tarafından düzenlenen toplantı tüm korkularını ortadan kaldırdı: üç Fransız gemisi top selamı ile karşılandı, Yusuf Bey'in hükümdarı bindik ve mümkün olan her şekilde dostluğu göstermeye davet etti. geri dönüş ziyareti. Şehirde, Hollandalı hemen yakalandı ve başı kesildi. Başı Tunus'un duvarlarındaki Fransız denizcileri tam olarak görebiliyordu.
Fransız kadırga
Süleyman Reis
Dirk de Venbor (Ivan Dirkie De Veenboer), Simon Dancer gemilerinden birinin kaptanı olarak başladı, ancak kısa süre sonra bağımsız bir "amiral" oldu - ve sonra kaptanlarından biri, gelecekteki "genç" Murat-reis oldu.
Dirk de Venbor, Hollanda'nın Horn şehrinin bir vatandaşıydı, 1607'de Hollanda hükümetinden özel bir sertifika aldı, ancak şans onu Kuzey Afrika kıyılarında bekliyordu. İslam'ı kabul ettikten sonra kısa süre sonra Süleyman-Reis adı altında ünlendi ve Cezayir'in en başarılı korsanlarından biri oldu. Filosunun gemi sayısı 50'ye ulaştı ve onları çok mantıklı ve ustaca yönetti.
Shebeki Berber Korsanları. XVII yüzyılın gravürü.
Kısa bir süre içinde Süleyman-Reis o kadar zengin oldu ki bir süre emekli oldu, Cezayir'e yerleşti ama kıyıya oturmadı ve tekrar denize gitti. 10 Ekim 1620 Fransız filosu ile savaş sırasında, ölümcül hale gelen ciddi şekilde yaralandı.
Aart van Antum. "Barbary korsanlarının Fransız gemisine saldırısı"
John Ward (Jack Birdy)
1609'da “Gerçek Kaptan Koğuş Korsanlığı Raporu” nu yayınlayan Andrew Barker, bu korsanlığın 1553 yılında Kent'in küçük Feversham kasabasında doğduğunu iddia ediyor. Ancak ilgili çevrelerdeki ilk şöhret ve belirli otorite Plymouth'daydı (bu İngiltere'nin doğusu değil, batı - Devon ilçesi).
İngiltere ve Kent haritasında ilçeler
XVI yüzyılın sonunda, bir özel kişi olarak, Karayipler'deki İspanyollarla biraz savaştı. Avrupa'ya dönen Ward, belirli bir Hugh Whitebrook'un eşliğinde, Akdeniz'deki İspanyol ticaret gemilerini avlamaya başladı.
İspanyol gemisi
Fakat James James 1604'te İspanyollarla bir barış anlaşması imzaladıktan sonra İngiliz özel çalışanlar işsiz kaldı. Plymouth'da Ward, Hollandalı bir armatörden gelen şikayeti takiben hapse atıldı. Yargıçlar, tutuklanan korsanın Ward'ın tespit edildiği Kraliyet Donanması'nda hizmet için oldukça uygun olduğuna karar verdiler - elbette bu konuda görüşlerini sormadan. John hizmette durmadı: "benzer düşünen insanlar" grubu ile küçük bir havlama ele geçirdi ve denize gitti. Burada, önce İrlanda sularında “biraz oynadıkları” küçük bir Fransız gemisine binmeyi başardılar ve sonra Portekiz'e geldiler.
O zamanlar, deniz soyguncuları arasında Ward'ın gemisini gönderdiği Fas Satılık Sale'nin "misafirperverliği" hakkında bir söylenti vardı. Burada suçlu biyografisi olan başka bir İngilizle tanıştı - yurttaşlarına mutlu bir şekilde katılan Richard Bishop (bu corsair daha sonra İngiliz makamlarından bir af almayı başardı ve hayatının geri kalanını Batı Cork, İrlanda'da geçirdi).
İrlanda haritasında West Cork
Ward "ödüllerini" 22 silahlı Hollanda flüt "Hediye" ile değiştirdi, bu geminin mürettebatı 100 kişiydi.
Wenceslaus Hollar. Hollandalı flüt, 1677
Ama patronu olmayan korsan nankör bir görevdir. Ve bu nedenle, 1606 yazında Worth, Tunus Utman Körfezi deyinin (valisi) himayesinde geçti.
Tunus ortaçağ haritası
1607'de Ward zaten 4 gemiden oluşan bir filoya komuta etti, amiral gemisi "Hediye" idi.
1609'daki eylemin ısrarı üzerine Ward İslam'a dönüşmek zorunda kaldı, ancak John özgür görüşlere sahipti ve bu konuda herhangi bir kompleks yaşamadı. Üstelik Benedictine keşiş Diego Haedo'nun ifadesine göre, zaten 1600 yılında İslam'a dönüşen Avrupalılar Cezayir nüfusunun neredeyse yarısını oluşturdu. Sala'da hala "İngilizlerin camisi" adı verilen bir bina gösteriliyor. Mağrip'in diğer limanlarında da birçok Avrupalı dönek Avrupalı vardı.
Ward'ın yeni adı Yusuf-reis. 1606-1607'de filosu, en değerli olanı iki milyon ducat olduğu tahmin edilen bir indigo, ipek, pamuk ve tarçın yükü olan Venedik gemisi Renera e Soderina olan birçok "ödül" aldı. 60 topla donatılmış bu gemi Ward'ın yeni amiral gemisi oldu, ancak 1608'de bir fırtına sırasında battı.
1608'de Ward'ı gören anonim İngiliz denizci, bu corsairs liderinin açıklamasını yaptı:
“Kısa, küçük saçlı, tamamen gri saçlı ve önünde kel; koyu tenli ve sakallı. Çok az konuşuyor ve neredeyse sadece lanetler. Sabahtan akşama kadar içecekler. Çok savurgan ve cesur. Uzun süre, genellikle iskelede durduğunda gemide uyur. Tecrübeli bir denizcinin tüm alışkanlıkları. Zanaatını ilgilendirmeyen her şeyde aptal ve aptal. "
1616'da Ward'la İslam'a geçtikten sonra tanışan Scot, William Lightgow onu farklı anlatıyor:
“Eski usta Ward, cömert ve misafirperverdi. Orada kaldığım on gün boyunca birçok kez onunla yemek yedim ve yemek yedim. ”
Lightgow o sırada "korsan kral" ın sadece su içtiğini iddia ediyor.
İşte Scot bu korsanın evini şöyle tanımlıyor:
“Ward’ın sarayını gördüm, herhangi bir kral kıskanç olarak bakacaktı ...
Pahalı mermer ve kaymaktaşı taşlarla süslenmiş gerçek bir saray. Hizmette 15 Müslüman Müslüman İngiliz vardı. ”
Pahalı mermer ve kaymaktaşı taşlarla süslenmiş gerçek bir saray. Hizmette 15 Müslüman Müslüman İngiliz vardı. ”
Yusuf Yusuf Tunus sarayında birçok kuş tuttu, bu nedenle Jack Birdy - Jack Bird takma adını aldı.
Lightgow bu kuş kafesini kuşlarla şahsen gördüğünü iddia ediyor. Ona göre, o zaman şimdi Ward'ın neden Kuş olarak adlandırıldığını anladığını söyledi.
Eski korsan acı bir şekilde sırıttı:
Jack Sparrow. Ne kadar aptalca bir takma ad. Belki de beni böyle hatırlayacaklar, ha? ”
Lightgow ona güvence verdi:
“Bence değil, kaptan. Eğer tarihe girerseniz, kesinlikle sizin hakkınızda söylemeyeceklerdir: "Kaptan Jack Sparrow"'.
Gördüğünüz gibi, Jack Sparrow filminin aksine, Ward takma adıyla hiç gurur duymadı. Görünüşe göre, denizde alınan başka bir şey gibi görünüyordu - Sharky (Shark).
Ward'ın İngiltere'ye dönmek istediğine dair kanıtlar var ve aracılar aracılığıyla İngiliz kralı James I Stuart'a 40 bin liralık bir "rüşvet" önerdi. Ancak bu, gemileri Ward Akdeniz'de sık sık ele geçirilen Venedikliler tarafından karşı çıktı.
Yusuf Ward 1622'de son kez denize gitti: sonra bir Venedik ticaret gemisi daha ele geçirildi. Aynı yıl Tunus'ta öldü. Ölümünün nedeni, bazıları veba der.
İngiltere'de Ward, bir "deniz Robin Hood" gibi göründüğü birkaç balladın kahramanı oldu. Bunlardan biri Ward'ın yakalanan İngiliz kaptanını nasıl serbest bıraktığını ve kendisinden İngiltere'ye 100 pound bıraktığı karısını transfer etmesini istediğini söylüyor. Kaptan sözünü yerine getirmedi ve Ward onu tekrar ele geçirerek aldatıcıyı direğin tepesinden denize atmayı emretti. XNUMX. yüzyılın İngiliz oyun yazarı Robert Darborn, Ward'ın güzel Türk kadınına olan sevgisi nedeniyle İslam'a dönüştüğünü iddia eden “Türk olan Hıristiyan” hakkında bir oyun yazdı. Bununla birlikte, aslında karısı, aynı zamanda İslam'a dönüşen Palermo'dan bir soylu kadındı.
Peter Easton
Simon de Dancer'ın diğer bir ortağı - Peter Easton, diğer bazı korsanlardan farklı olarak, vatandaşlarına sempati duymadı ve "tüm İngilizleri temizlediğini, Türklere ve Yahudilerden daha fazla saygı duymadığını" söyledi.
Kariyerinin zirvesinde, komutasında 25 gemi vardı. 1611'de Kral I. James'ten bir af almak istiyordu, bu konu en üst düzeyde tartışıldı ve olumlu bir şekilde çözüldü, ancak İngiliz bürokratları geç kaldı: Easton Newfoundland'a gitti ve daha sonra kralın affını öğrenemedikten sonra Akdeniz'e döndü, Medici'nin Toskana Dük Cosimo II'si ona af teklif etti.
Tiberio di Tito. Cosimo II de Medici portresi
Livorno'da, korsan, mürettebatı toplam 900 kişi olan dört gemi getirdi. Burada Marquis unvanını satın aldı, evlendi ve yasalara saygılı bir vatandaşın ölçülü yaşamını ömrünün sonuna kadar sürdürdü.
Süleyman-Reis, Simon de Dancer ve John Ward'ın ölümünden sonra Murat-Reis'in büyük ismini alan adam öne çıktı.
Murat Reis Genç
Jan Jansoon, Simon de Dancer ve Suleiman-reis gibi, on altıncı yüzyılın 60'larında başlayan İspanya ile sözde Seksen Yıl Savaşı (bağımsızlık için) sırasında Hollanda'da doğdu.
Alba Dükü 1567'de Rotterdam'a girdi
Deniz kariyerine bir korsan olarak başladı ve Haarlem'in memleketi yakınındaki İspanyol gemilerini avladı. Bu iş tehlikeli ve çok kârlı değildi ve bu nedenle Yanson Akdeniz kıyılarına gitti. Burada işler daha iyi gitti, ama rekabet son derece harikaydı. 1618'deki yerel korsanlar, gemisini Kanarya Adaları yakınlarındaki pusuya düşürdü. Bir kez yakalandığında, Hollandalı Ortodoks bir Müslüman olmak için ateşli bir istek duydu ve ardından işleri daha da iyi gitti. Diğer Avrupa korsanlarıyla aktif olarak işbirliği yaptı. Murat-reis'in diğer korsanların yakaladığı vatandaşları kurtarmaya çalıştığına dair kanıtlar var. 1622'de bu korsan Hollanda'yı ziyaret etti: Fas bayrağı altındaki bir gemide Fira limanına ulaşan, daha sonra gemilerine hizmet eden düzinelerce denizci "korsanlara karşı kampanya yaptı".
Sonunda, daha önce de belirtildiği gibi, "büyük amiral" Satış seçildi ve orada evlendi.
1627'de “en genç” Murat Reis İzlanda'ya saldırdı. Faroe Adaları'nda korsanlar, serbestçe Reykjavik'e girdikleri bir Danimarka balıkçı teknesini yakalamayı başardılar. Ana üretim, köle pazarlarında karlı olarak satılan 200 ila 400 (çeşitli kaynaklara göre) genç erkeklerdi. Esaretten dönmeyi başaran İzlandalı rahip Olav Egilsson, korsan gemilerinin mürettebatında çoğunlukla Hollandalı olmak üzere birçok Avrupalı olduğunu iddia etti.
1631'de Murat Reis gemileri İngiltere ve İrlanda kıyılarına saldırdı. Bu baskın on yıllarca boş kaldıktan sonra, İrlanda'nın Cork ilçesinde (sakinleri korsanlık için avladıkları) Baltimore kasabası.
Bazı araştırmacılar, Baltimore'un yerel klanların mücadelesinin kurbanlarının, biri korsanları rakiplerle "hesaplaşmaya" "davet ettikleri" inanıyor. Yerel Katolikler daha sonra tuhaf bir tesadüf nedeniyle, yakalanan İrlandalıların (237 kişi) neredeyse hepsinin Protestan olduğu gerçeğinden suçlandılar.
Diğerleri, baskının "müşterileri" nin sürekli Baltimore korsanları tarafından soyulmuş olan Waterford'un tüccarları olduğuna inanıyor. Bu versiyonun teyidi olarak, Waterford tüccarlarından birinin (Hackett adlı) Sali korsanlarının saldırısından hemen sonra hayatta kalan Baltimore tarafından asıldığına işaret ediyorlar.
Daha sonra Murat Reis korsanları 1635 yılında Malta hastaneleri tarafından yakalanana kadar Sardunya, Korsika, Sicilya ve Balear Adaları'na saldırdı.
M. Merian. “28 Eylül 1644'te Malta Kadırgası Savaşı ile Türk Galleons Savaşı” (fragman), 1707
25 Ocak 1652'de Malta yakınlarındaki Türk savaş gemisinin ele geçirilmesi
Tunus'tan korsanlar tarafından adaya saldırıldığında 1640 yılında kaçmayı başardı. Bu Hollandalı'nın son sözü 1641'e dayanıyor: o zaman Fas kalelerinden birinin komutanıydı. Onunla birlikte Hollanda'dan gelen isteği ve kızı Lisbeth'i getiren ilk karısı vardı.
İlk karısından gelen oğullarının, 1664'te İngiliz kontrolü altına giren ve New York olarak adlandırılan New Amsterdam şehrini kuran Hollandalı kolonistler arasında olduğu da bilinmektedir.
Yeni Amsterdam, 1650 dolaylarında
Satış korsan cumhuriyeti tarihinin tamamlanması
1641'de Saleh, o zamanlar neredeyse tüm Fas topraklarını kontrol eden Sufi dilahitlerine boyun eğdi. Korsanlar Sufilerin yönetimi altında yaşamaktan hoşlanmıyordu ve bu nedenle Aluite klanından Mulay Rashid ibn Sheriff ile ittifak kurdular: 1664'te Sufiler Satıştan atıldı. Ancak 4 yıl sonra, aynı Moulay Rashid ibn Sheriff (1666'dan beri Sultan) korsan cumhuriyeti şehirlerini Fas'a ilhak etti. Korsan freemenleri sona erdi, ancak korsanlar yok olmadılar: şimdi "deniz balıkçılığı" na giden 8 gemiden 9'ine sahip olan Sultan'a bağlıydılar.
Moulay Rashid ibn Şerif
Cezayir, Tunus ve Tripoli'nin barbar korsanları hala Akdeniz'in genişliğini sürüyordu. Mağrip korsanlarının hikayesi bir sonraki makalede devam ediyor.