We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Chronicle Operasyonu - Woodlark ve Kiriwina Adaları (30 Haziran 1943)
Woodlark ve Kiriwina Adaları'nın işgali olan Chronicle Operasyonu, Rabaul'daki önemli Japon üssünü etkisiz hale getirmek için Müttefik birliklerinin Yeni Gine'nin kuzeydoğu köşesindeki savunmasız iki adayı işgal ettiğini gördü.
Woodlark ve Kiriwina istilaları çok daha büyük bir operasyon dizisinin parçasıydı. 30 Haziran, aslında Rabaul'un fethine hazırlanmayı amaçlayan uzun bir operasyon dizisi olan Cartwheel Operasyonu için D Günüydü. Gün içinde üç ayrı operasyon yapılacaktı. Solomon Adaları'nda Amiral Halsey'in kuvvetleri New Georgia'ya çıkar. Avustralyalılar, Yeni Gine'nin kendisinde, Elkton planının bir sonraki bölümüne hazırlık olarak Salamaua'nın güneyindeki Nassau Körfezi'ne çıktılar. Sonunda Woodlark ve Kiriwina, yeni hava üsleri için yerler sağlamak üzere işgal edilecekti. Woodlark, Elkton planının sonraki bir parçası olan Bougainville'in işgalini desteklemek istedi. Bu operasyonlar, Elkton III planının ilk aşamasının parçası olan Operasyon I'in bir parçasıydı.
Chronicle Operasyonunun hedefleri, Yeni Gine'nin kuzeydoğu ucunda bulunan adalardan ikisiydi. Kiriwina, Trobriand Adaları'nın en büyüğüydü ve kuzeyden güneye 25 mil boyunca uzanan uzun ve dar bir adaydı. Woodlark daha büyük bir adaydı, doğuda birkaç mil daha vardı. Her iki ada da aslında Japonlar tarafından işgal edilmemiş olsa da, ikisi de Japon uçaklarının menzili içindeydi. Woodlark, Bougainville'deki Buin'deki Japon üssünden 220 mil, Rabaul'dan 300 mil ve Yeni Gine'deki Lae'deki hava limanlarından 380 mil uzaktaydı. Bu aynı zamanda MacArthur'un Güney-Batı Pasifik komutanlığı tarafından gerçekleştirilen ilk büyük ölçekli amfibi operasyon olacak.
Operasyon iki deniz görev gücü tarafından desteklenecekti. TF 74 (Tümamiral V.A.C. Crutchley, RN), Avustralya ve Amerikan kruvazörlerini ve muhriplerini içeriyordu ve herhangi bir Japon deniz müdahalesine karşı koruma sağlamaktı. TF 76 amfibi kuvvetti ve işgal birliklerini taşımaktı. Woodlark 112. Süvari Alay Muharebe Ekibi (Albay Cunningham), Kiriwina 2. Tabur 158. Alay Muharebe Ekibi (Albay Herndon) tarafından işgal edilecekti. Hava desteği ABD Beşinci Hava Kuvvetleri'nden gelecekti. Tüm operasyon dizisi, orada üslenen Japonların müdahale etmesini önlemek için Rabaul'a bir haftalık ağır hava saldırıları ile desteklenecekti. İşgal gücü, her iki adada hava alanları inşa etme görevi verilen mühendisleri de içeriyordu.
İlk müttefik birlikler, keşif yapmak için Mayıs ayı başlarında her iki adaya da indi. Bu rakipsiz bir çıkarma olacağından, her iki adayı da ana istilaya hazırlamak için ileri gruplar göndermeye karar verildi. Bu kıyı partileri, 23 Haziran'ın başlarında Woodlark'a ve aynı gün gece yarısına yakın Kiriwina'ya indi.
Woodlark kuvvetinin bir kısmı Townsville'den ayrıldığında, ana kuvvet 25 Haziran'da hareket etmeye başladı. Bu birlikler 30 Haziran akşamı saat 21.00'de Woodlark Adası'na indi ve kısa süre sonra sağlam bir şekilde kıyıya yerleştiler. Gücün geri kalanı 1 Temmuz'da geldi.
Kiriwina çıkarmaları 30 Haziran'da şafaktan hemen sonra başladı. Woodlark çıkarmaları kadar sorunsuz gitmediler ve Temmuz ortasında adamlar ve erzak hala karaya çıkıyordu.
Amerikalılar çok hızlı bir şekilde her iki adayı da etkili üslere dönüştürmek için çalışmaya başladılar. Woodlark'ta bir uçak pisti üzerindeki çalışmalar 2 Temmuz'da başladı ve 14 Temmuz'a kadar C-47 nakliyelerini alabilirdi. 23 Temmuz'da 67. Avcı Filosu adaya taşındı. Kiriwina'daki çalışmalar, özellikle şiddetli yağmur nedeniyle yine yavaşladı. Harekete geçen ilk filo, No.78 Squadron, RAAF, 18 Ağustos'a kadar gelmedi.
Japonlar her iki inişe de pek tepki vermedi. Bazı keşif uçuşları gerçekleştirdiler, ancak sadece iki küçük bombalama saldırısı düzenlediler. Chronicle Operasyonu tek bir Müttefik zayiatı olmadan gerçekleştirildi. Her iki ada da Solomon Adaları ve Yeni Gine'deki seferlerin bir sonraki aşaması için faydalı üsler haline geldi.
Operasyon Chronicle
Ölmek Operasyon Chronicle fand vom 23. bis zum 30. Haziran 1943 während des Pazifikkriegs im Zweiten Weltkrieg statt. En savaş kampflose Besetzung der Insel Kiriwina in der Gruppe der Trobriand-Inseln sowie der Insel Woodlark vor der südöstlichen Ecke von Neuguinea. General Douglas MacArthur wurde die Operation ausgeführt, um die rechte Flanke des Vormarsches durchführung des Cartwheel-Plans zu schützen. [1]
|veri||23. 30. Haziran 1943|
|Ort||Die Inseln Woodlark ve Kiriwina im Territorium Papua|
|ösgang||Besetzung der Inseln durch die Alliierten|
|Konfliktparteien|


Vereinigte Eyaleti 48 Vereinigte Eyaleti,
Güney Batı Pasifik'te Chronicle Operasyonu ve Hava Sahası Kontrolü
Hava sahası kontrolü, bir önceki 4 Nisan 2014 tarihli köşemin temalarından biriydi. “Pasifik Savaşında Birim Dönüştürme Hatası” Hava sahaları ve deniz görev kuvvetleri etrafındaki hava sahasını kontrol etmek için Radar pozisyon verilerinin kutupsal tip raporlamasına karşı mesafe birimleri ve ızgara tipi açısından Radarın nasıl kullanılacağına dair askeri servisler arasındaki koordinasyon konularına baktığında.
Bu temayı genişleterek, bugünün sütunu, 1943'te Güney Batı Pasifik Bölgesi'nden 2. 1999'da Kosova Üzerine Hava Savaşı. Bunun nasıl olduğu, önceki Pasifik Savaşı tarihi sütunlarımdan bir temaya geri dönmeyi gerektiriyor, yani, 2. Dünya Savaşı'ndaki bir askeri tiyatronun Radarlarını nasıl kullandıklarını bilmeden nasıl savaştığı hakkında hiçbir şey bilmiyorsunuz. Bunun nedeni, elektronik teknolojisinin Radar biçiminde değiştirilmesi, bir Dünya Savaşı'nın ortasında eşzamanlı olarak hava sahası kontrolü, topçuluk ve hava durumu tahmini gibi şeylerde devrim yaratması ve askeri servisler ile müttefikler arasında o tiyatroya dayalı olarak konuşlandırılması ve kullanılması çok dengesizdi. genel öncelik. 1999'da, Amerikan askeri uçuş servisleri ile Avrupalı NATO müttefiklerininki arasında dijital teknolojilerin eşit olmayan bir şekilde konuşlandırılmasıyla çok benzer bir şey oldu.
2. Dünya Savaşı'nda, Radar temelli değişikliklerden kaynaklanan sorunlar, genellikle askeri harekatların stratejik ve politik politika düzeylerindeki kararları etkilemekle sonuçlandı, sınıflandırma katmanları ve savaş sonrası kurumsal itibar cilalama katmanları altında onlarca yıl fark edilmeden saklandı. Güney Batı Pasifik Tiyatrosu'nun Haziran 1943'teki Operasyon Chronicle'daki hava sahası kontrolünün rolü bunun mükemmel bir örneğiydi. Spesifik olarak, aynı askeri hizmet birimlerinin, General MacArthur'un 5. hava sahasında birbirleriyle konuşamazlardı. 1943 Küresel Koalisyon Savaşı'ndaki savaş sonrası kurumsal gündem farklılıkları tarafından tarihten gizlenen bu '8220'ler, NATO'nun 1999 Kosova Savaşı Hava Harekatı'nda intikamla yeniden ortaya çıktı.
SAHNEYİ KURMAK
Harita 5 ÇALIŞMA ZAMANA KADAR Alan 30 Haziran 1943. Haritanın sağ tarafında adadan listelenmiş olan mesafeleri not edin. — Kaynak: 2. Dünya Savaşında ABD Ordusu, “Cartwheel: Rabaul'un Azaltılması”
Wikipedia'nın Chronicle Operasyonu konusundaki girişleri, operasyondan önce Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAAF) tarafından Kiriwina'daki radar kapsamının genişletilmesinden bahsederek, ilgili radar sorunlarına bir miktar bağlam ekleme konusunda kurumsal geçmişlerden biraz daha iyidir. Kiriwina Havaalanı, 18 Ağustos 1943'te Spitfire donanımlı No. 79 Squadron RAAF ile 18 Ağustos 1943'te faaliyete geçti ve daha sonra Milne Bay Savaşı gazisi olan P-40 Kittyhawk donanımlı No.76 Squadron RAAF ve No. 73 Eylül 1943'te Kanat.
Bu sütunun daha önce birkaç kez atıfta bulunduğu, kurumsal anlatıları sarsan bir kitaba gitmelisiniz, Ed Simmonds ve Norm Smith's, "PASİFİK ÜZERİNDE YANKILAR: Pearl Harbor'dan Filipinler Harekatı'na Pasifik'teki Müttefik Hava İkaz Radarına Genel Bir Bakış" Müttefik Radar ağının General MacAthur'un deniz iletişim hatlarının kuzey doğu kanadını kapsayacak şekilde genişletilmesinde Chronicle Operasyonunun gerçekten anlaşılan rolünü anlamak için. (Aşağıdaki Radar kapsama haritasına bakın)
MacArthur'un Radar Ekranı, Chronicle Operasyonundan sonra nakliye şeritlerini koruyor (kesik çizgilere bakın). En sağda “US Navy” işaretli Radar, 13. 5. Hava Kuvvetleri ve RAAF. — Kaynak: PASİFİK ÜZERİNDEKİ YANKILAR
Ayrıca, karmaşık komuta zincirleri ve farklı teknolojik silah dağıtım oranları nedeniyle bu planın uygulandığı gibi ne kadar kötü gittiğini görün. Müttefik Kuvvetler Operasyonu'nun NATO pilotlarının aşina olduğu sorunlar, Kosova semalarında Sırbistan ile NATO arasındaki 1999 savaşı.
Sayfa 193'teki bu alıntı, SWPA'da '822015. Savaş Uçağı Sektörü'nü oluşturan Amiral Halsey'in 13. Beşinci Ordu Hava Kuvvetleri'nin Avustralyalı mürettebatı Kiriwina'daki 16. Avcı Sektörü'ne veya Milne Körfezi'ndeki ABD-Avustralya ortak 9. Avcı Sektörüne ve Port Moresby'deki 4. Avcı Sektörüne aitti.
Bu radarlar tarafından korunan deniz iletişim hattı, Postern Operasyonunu, Eylül 1943'te Avustralya Ordusu tarafından Lae'nin Amfibi işgalini ve USAAF tarihinin Huon Yarımadası olarak adlandırdığı yerde ABD Ordusunun 503. Kampanya ve Wikipedia, Salamaua-Lae kampanyası olarak anılır.
ABD Donanması radarları yerleştirirken ve hava şeridi oluşturulurken, Woodlark Adm Morison'ın 'iyi bir getiri sağlayan bir yatırım' tanımladığı gibi olabilirdi. ECHOS OVER THE PACIFIC'in 140. sayfasında açıklandığı gibi bu Kiriwina için doğru değildi. General Kenney'nin Rabaul'a yaptığı en büyük hava saldırılarında radarın destek rolü ve P-38 avcı eskortlarına lojistik destek açısından:
FAKSİYONEL SAVAŞÇI SEKTÖRLERİ AÇIKLANDI
Başlangıç olarak, “Savaşçı Sektörler”, İngilizler tarafından “Chain Home” hava savunma sistemlerinin bir parçası olarak icat edilen komuta ve kontrol teşkilatlarıydı. Tanımlanmış bir coğrafi alan üzerindeki hava sahasının kontrolünden ve savunmasından sorumludurlar. Avcı sektörleri radar, yer gözlemcileri ve sinyal istihbaratı (hem yön bulma hem de kod kırma) dahil olmak üzere birden fazla kaynaktan veri alır ve ardından yararlı bilgiler için "filtreler". Bu filtrelenmiş bilgi, bir "operasyon panosunda" düşman ve dost uçakların "plotları" şeklinde sunulur, böylece kıdemli savaş kontrolörü savunma savaşçılarını, arama ışıklarını, duman jeneratörlerini ve uçaksavar silahlarını en çok düşmanı yok etmek için yönlendirebilir, düşman saldırılarının neden olduğu hasarı sınırlayın ve savunan savaşçıların ve uçaksavar savunmalarının “dost ateşi” olayları yaşamasını önleyin.
Tipik Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri Avcı Sektörü — Kaynak Ö[email protected]ş
Gündüz vakti bir Avcı Sektöründen avcı uçağı yönünün noktası, savunan savaşçıları, güneş arkalarında olacak şekilde daha yüksek bir irtifada düşman uçakları ile yakınsak bir rotaya yerleştirmekti. Bu sol savunma savaşçıları, saldıran bir uçak düzeninde sürpriz bir "sıçrama" — bir hava pusu — alır ve yanıtsız kayıplar verir ve umarım saldıran düzenin bütünlüğünü bozar. Böylece, düşman bombardıman uçakları ve avcı uçaklarının yok etmeyi amaçladığı her şeye karşı yanıtsız koordineli bir saldırı önlenmiş oldu. Bu, Müttefik uçak gemilerini, 1942-1943'te Pasifik'te Japonların ve Akdeniz'de Almanların yaptığı koordineli bir pike bombardıman/torpido uçağı saldırılarından korumak için özellikle kritikti.
Bu, gelen bir düşman baskınına karşı “perfect” radar tarafından yönlendirilen gündüz avcı uçağı yönü planının bir örneğidir. — Kaynak: ABD Pasifik Filosu Operasyon Planı No. Cen 1-43 (Galvanik Operasyonu)
İngilizler daha fazla ve daha iyi yükseklik bulma radarları, 1941'den itibaren kötü hava koşullarında iniş için radyo güdümlü işaretçiler, daha kısa menzilli "MF" yerine daha uzun menzilli VHF bant telsizleri şeklinde gelişmiş teknoloji geliştirdikçe, bu Avcı Sektörü organizasyonları kapsam ve yetenek olarak değişti. ve 1942'de başlayan “HF” bandı uçak ses telsizleri ve son olarak 1942'de “Bojileri” (tanımlanamayan uçakları) “Haydutlar”dan (düşman uçakları) ayırmak için “Mark III” dostu veya düşman transponderleri.
Operasyon Chronicle'daki ABD Donanması, USMC ve hem 5. ve 13. Numara. 31 Radyo Okulu, Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin Clinton, Ontario'da, Londra, Ontario'nun yaklaşık 50 mil kuzeyinde bulunan ve 20 Temmuz 1941'de açılan - Amerikalılardı. Yirmi beşi ABD Donanması subayı ve 36'sı ABD Ordusu askeriydi ve birinci sınıfını oluşturuyorlardı. Onlara Eylül 1941'de Kanada Kraliyet Hava Kuvvetleri öğrencileri katıldı.
Bu, Amerikan ve İngiliz radarlarını ve şifre kırma sırlarını değiş tokuş eden İngiliz “Tizard Misyonu”ndan sonra ve Pearl Harbor'dan önceki kısa zaman dilimindeydi. ABD Tarafsızlık Yasası nedeniyle, kesinlikle yasadışıydı. Ve daha da önemlisi, bu eğitmenlerin daha sonra eğittikleri öğrencilerin hiçbiri, Japonların 7 Aralık 1941'de saldırmasından altı ay sonrasına kadar Pasifik'teki Amerikan kuvvetlerine açık değildi.
Bu, Amerikan Ordusu Genelkurmay Başkanı General Marshall'ın emriyle 9 Ağustos 1942'de oluşturulan ve Avustralya'da 3 Eylül 1942'de Tümgeneral George Kenney komutasında kurulan Beşinci Hava Kuvvetleri'nin neden böyle bir güce sahip olduğunu açıklamak için uzun bir yol kat ediyor. farklı Savaşçı Sektörü dövüş kültürü.
Beşinci Hava Kuvvetleri kurulduğu sırada, Avustralya ve Amerikan hava kuvvetleri iki aydır savaşıyor ve Şubat 1942'de başlayan Kuzey Avustralya ve Güney Yeni Gine üzerindeki seferleri kaybediyorlardı. Ve o zor aylarda, Darwin'in göklerinde, Avustralya Kuzey Toprakları, Port Moresby ve Milnie Bay Yeni Gine ve her yerin Kuzey Afrika'sından, Avustralya-Amerikan “aksan” ile bir Savaşçı Sektörü dövüş kültürü doğdu.
AVUSTRALYA'NIN PEARL LİMANI'NIN ALEVLERİNDEN
General MacArthur, Filipinler'den Avustralya'ya yaptığı destansı yolculuğunda, Mart ayında bir Japon hava saldırısından kaçınmak için bir Darwin havaalanından şehirden 50 mil uzakta başka bir hava sahasına sapması gerektiğinden, B-17'de neredeyse ölüyordu. 1942.
Avustralya'da muharebe gören ilk “Savaş Sektörü”'ni takip eden aylarda, Avustralya yapımı ilk altı hafif/hava uyarı (LW/AW) radar prototipi ile — No. Darwin.Mart-Ağustos 1942 arasında, ilk savaşçı iltifatı, o zamanlar Yarbay Paul B Wurtsmith tarafından komuta edilen USAAF, 49. Pursuit Group'tandı. 49. filoda P-40E avcı uçaklarına sahip üç avcı filosu ve avcı yönü komuta ve kontrolünü sağlamak için 49. Önleyici (daha sonra Avcı Uçağı) Kontrol Filosu vardı. 49. Grup bu süre içinde 27 hava saldırısıyla karşı karşıya kaldı, muharebede 17 P-40 kaybetti (altı pilot güvenli), 22'si de muharebe dışı koşullar nedeniyle hasar gördü ve 28'i imha edildi. Bu çabalar karşılığında toplam 63 Japon uçağının imha edildiğini iddia etti.
Darwin'de yerini, önce üç, sonra dört avcı filosu ile donatılmış RAAF Spitfire V donanımlı No. 1 Wing aldı. (Üç filo USAAF “Grubu” standart RAAF “Wing.” ile aynı boyuttaydı) No.1 Wing'de birkaç Kuzey Afrikalı savaş gazisi ve çoğu RAF Spitfire züppesiyle dolu birçok yeşil pilot vardı. dönüş manevra kabiliyeti ve köpek dövüşü yeteneği ile ilgili. 1 Numaralı Kanat için sorun, Japon Donanması'nın Mitsubishi A6M Zero, AKA Zeke ve Japon Ordusu'nun Nakajima Ki-43 Hayabusa, AKA Oscar'ıydı, tam olarak bu özelliklerde daha iyiydi ve 20.000 fitin (6100) altındaki Spitfire'a göre bir hızlanma avantajına sahipti. metre). 1 Nolu Kanat ayrıca, menzili sınırlayan düşme tankı kıtlığından, De Havilland sabit hızlı pervane mekanizmasının 20.000 fitin üzerinde arızalanmasından, yedek parça sıkıntısından, ayrıca tropikal hava filtresinden ve son olarak, Spitfire V'lerinin Aralık ayına kadar iyileştirilmediği bir dizi top silahı kusurundan muzdaripti. 1943.
Amerikan ve RAAF P-40 pilotlarının onları uyarmasına rağmen, No. 1 Wing, Japonlara ve sıcak ve tozlu Kuzey Avustralya iklimine pek çok zarar verene kadar Spitfire'ın üstünlüğü yanılsamalarından kurtulamadı. Japonlar Darwin'e saldırmaktan nihayet vazgeçtiğinde, 1 No'lu kanat savaşta 33 Spitfire'ı kaybetti, 46'sı hasarlı ve 31'i savaş dışı koşullar nedeniyle imha edildi ve toplam 69 Japon uçağının imha edildiğini iddia etti.
1 Nolu Kanat, Spitfire'larına ek olarak, beraberinde bir başka RAF Desert Air Force mirasını da getirdi... Air Marshall'ın Arthur Tedder'ın 1941 savaş kontrol doktrini. USAF tarihçisi John F. Kreis'in bu 1988 tarihli “Hava Harbi ve Hava Üssü Hava Savunması 1914-1973” adlı çalışmasında ortaya koyduğu gibi:
General Kenney 1942'nin sonlarında Müttefik Hava Kuvvetleri ve Beşinci Hava Kuvvetleri komutanı olarak devraldığında, Paul B Wurtsmith'i Beşinci Savaş Uçağı Komutanlığından sorumlu bir yıldız generale terfi ettirdi. Wurthsmith'in başlıca görevleri arasında, mevcut herhangi bir radarı kullanarak Avcı Sektörleri kurmak ve koordine etmek, artı 49. Grup'tan üç USAAF Savaş Uçağı Kontrol Filosu ve MacArthur& #8217s deniz iletişim hatları Avustralya'nın Queensland'ine, ardından oradan Mercan Denizi'ni geçerek Port Morseby, Yeni Gine'ye, daha sonra da Ward Hunt boğazından geçerek Milne Körfezi çevresinden Solomon Denizi'ne. (Aşağıdaki PORT MORESBY – YENİ GİNE haritasına bakın) Nakliye ve tedarik öncelikleri ile Avustralya endüstrisinin Avustralya-Amerikan Savaş Sektörlerine sağlayabileceği uzun menzilli “HF” bant telsiz telgraf ekipmanını kullanmakla sınırlıydı. Bu nedenle, Beşinci Savaş Uçağı Komutanlığı Sinyalleri bölümü, 565'inci Sinyal Hava Uyarı Taburu'nun gelen Amerikan radar birimlerini, 'Kanada'da öğretilen RAF-eğitmen' in '8220Standart Model' yerine, mevcut Avustralya Savaş Uçağı Sektörü sistemine entegre etmek zorunda kaldı. 1943'te gelişmiş RAF'a dayanan bir Standart Savaşçı Sektörü, MacArthur'un Tiyatrosu'nda eksik olan VHF radyoyu ve destekleyici elektroniği icat etti ve Amiral Halsey'in Güney Pasifik Tiyatrosu göreceli olarak bolluğa sahipti.
PORT MORESBY & GÜNEY YENİ GİNE BÖLGESİ, Kaynak: Hava Harp ve Hava Üssü Hava Savunması 1914-1973, AFD-100922-032
Haziran 1943'te Chronicle Operasyonu sırasında, Güney Pasifik Tiyatrosu'ndaki kara tabanlı hava gücü, 100 mil menzilli VHF telsizleri ve Tip III tanımlama dostu veya düşman uçak transponderleri ile 1942 RAF son teknoloji Savaşçı Sektörü teknolojisi ve amfi doktrinine taşınmıştı. MacArthur'un Güney Batı Pasifik Tiyatrosu ise yoktu. Daha da önemlisi, Müttefik Hava Kuvvetleri komutanı olarak Kenney, hem Beşinci Hava Kuvvetleri'nin 1. Hava Görev Gücü'nü hem de RAAF'ın 9. savaş.
Bu olmayacaktı. SWPA hava kuvvetlerinin daha düşük bir teknoloji seviyesinde bile birleşik, uyumlu ve koordineli bir şekilde hareket etmeye devam etmesi, en son ve en büyük teknolojiye sahip olmaktan çok daha önemliydi.
Bu öğrenilen, gömülen ve unutulan, ancak 56 yıl sonra yeniden öğrenilecek dersti.
İTTİFAK KUVVETLERİ OPERASYONU'nda WW2 SWPA Geçmişini Tekrarlamak
İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana yıllarda, VHF bandı ve UHF radyo bantlarının çoğu, 225-400 MHz frekans bandında UHF bandının küçük bir kısmı ABD-NATO standart askeri radyo trafiği için ayrılmış olan ticari televizyon için ayrılmıştı. Bu bandın izlenmesi ve sıkışması kolay olduğunu kanıtladı. ABD, hem “Have Quick” frekans atlamalı telsizleri hem de Müşterek Taktik Bilgi Dağıtım Sistemi (JTIDS) veri bağlantılarını bu zayıflık etrafında pilotlar ve hava savunması arasında bilgi taşımak için geliştirdi.
Wikipedia, JTIDS'i şu şekilde tanımlar:
JTIDS, Amerikan hava gücüne etkin bir şekilde güvenli, kablosuz, dijital internet sağladı. Sorun, 1999'da, ABD Hava Kuvvetleri ile Irak'taki 'Uçuşa Yasak Bölge'de devriye gezen RAF'ın küçük bir bölümünün dışında kalan Avrupalı NATO güçlerinin bu ekipmandan yoksun olmasıydı. İtalya'daki Amerikan hava gücü, Haziran 1943'te Yeni Gine'de Beşinci Hava Kuvvetleri'nin 1. Hava Görev Gücü ve RAAF'ın 9 Nolu Operasyonel Grubu ile aynı gemideydi. ABD-NATO birleşik saldırı paketleri JTIDS olmadan çalışmak zorundaydı ve tam olarak Kenney'nin müttefik hava kuvvetlerinin VHF telsizi olmadan çalıştırdığı şekilde koordineli saldırılar başlatmak için HIZLI OLMALI. Başka seçenek yoktu.
Sırp hava savunmasının, 2014'te ele geçirilen NATO pilotu UHF sesli iletişimine ne kadar güvendiği hala net değil. Irak Hava Kuvvetleri'nin hızlı imhasıyla karşılaştırıldığında, Sırp hava savunmasının 1999'da bir "varlık gücü" olarak dayanıklılığı ve uzun süreli hayatta kalması 1991'deki Çöl Fırtınası'ndaki savunmalar, bu NATO ekipman eksikliğini büyük ölçüde ima ediyor. Aşağıdakiler, RAND Corporation’ın “NATO’nun Kosova için Hava Savaşı: Stratejik ve Operasyonel Bir Değerlendirme” — adlı raporundan alınmıştır.
Sırp hava savunmalarının devam eden varlığı NATO uçaklarını yüksek irtifalara çıkmaya zorladı, burada Sırp Ordusu atış ve keşif taktikleri ve Müttefik pilotların ve insansız hava araçlarının Kosova üzerindeki zayıf tuzak tanıma kabiliyeti, kampanyayı amaçlanan bir ila iki haftanın çok ötesine uzattı. 78 günlük harekât, NATO koalisyonunu, Başkan Slobodan Milošević'in Sırbistan'daki rejim güvenlik güçlerine, ulaşım ve enerji hedeflerine yönelik Amerikan B-2 GPS bombalı saldırıları üzerine siyasi kırılma noktasına yaklaştırdı. Sonunda, Sırbistan'ı Kosova'yı terk etmeye zorlayan, B-2 Gizli bombacısı ve Cumhurbaşkanı Slobodan Milošević'in rejim güvenliği hayati çıkarlarına yönelik GPS bombası tehdidiydi.
NATO dersini Kosova'dan aldı ve 2007'den itibaren tüm Amerikan ve NATO hava kuvvetleri QUICK ve JTIDS'e sahipken Amerika yeni nesil dijital frekans atlamalı internet radyolarına geçmeye başlıyor. Umarım bu yeni ABD dijital telsizleri “geriye uyumlu” olacak şekilde tasarlanacaktır.
İkinci Dünya Savaşı Güney Batı Pasifik tiyatrosunda öğrenilen ve unutulan küresel koalisyon savaşı dersinin öyküsü böylece sona eriyor'belki yeniden unutulmak üzere mi?.
Kaynaklar ve Notlar:
W.F. Craven & JL Crates, The Army Air Force in WWII — IV Pasifik: Guadalcanal'dan Saipan'a Ağustos 1942'den Temmuz 1944'e, sayfa 164-165, çevrimiçi olarak http://www.ibiblio.org/hyperwar/AAF/ IV/AAF-IV-6.html
Anthony Cooper, Fighter Wing’s Spitfire VC top skandalı” — http://www.darwinspitfires.com/articles/the-spitfire-vc-s-faulty-armament.html
Anthony Cooper, “Düşürme tankı, yedek parça ve Spitfire eksikliği” == http://www.darwinspitfires.com/articles/shortages-of-drop-tanks-spares-and-spitfires.html
Anthony Cooper, “The Vokes hava filtresi tartışması” http://www.darwinspitfires.com/articles/the-vokes-air-filter-controversy.html
TH HAVA KUVVETLERİ USAAF AVUSTRALYA 1942 – 1945” — http://www.ozatwar.com/5thaf.htm
th Sinyal Hava Uyarı Taburu” – Australia @ War — www.ozatwar.com/usarmy/565thsignalbattalion.htm
2. Dünya Savaşı SIRASINDA AVUSTRALYA'DA 49. FIGHTER GROUP (ESKİ adıyla 49. PURSUIT GROUP) http://www.ozatwar.com/49fg.htm
Theodore F. Karpel, 1stLT, Signal Corps, “History of US Aircraft Warning System in SWPA” Eylül 1944 tarihli yayınlanmamış el yazması, Sinyal Ofisi, Beşinci Savaş Uçağı Komutanlığı, Hava Kuvvetleri Tarihsel Araştırma Ajansı (AFHRA) arşivleri. Sayfa 21 – 24
John F. Kreis, “Hava Harbi ve Hava Üssü Hava Savunması 1914-1973,” Hava Kuvvetleri Tarihi Ofisi, Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri, Sashinton. D.C. 1988 sayfa 137 – 173 ve 217 – 257
Benjamin S. Lambeth, “NATO’nun Kosova için Hava Savaşı: Stratejik ve Operasyonel Bir Değerlendirme” Rand Şirketi, RAND’s Projesi AIR FORCE. Belge No. MR-1365-AF, C 2001, ISBN/EAN: 0-8330-3050-7 sayfa 167-168 — http://www.rand.org/pubs/monograph_reports/MR1365.html
John Miller, İkinci Dünya Savaşında ABD Ordusu, Cartwheel: The Reduction of Rabul, sayfa 49 – 57 http://www.ibiblio.org/hyperwar/USA/USA-P-Rabaul/USA-P-Rabaul-5.html
İTTİFAK KUVVETLERİ OPERASYONU http://www.afhso.af.mil/topics/factsheets/factsheet.asp?id=18652
RAF Savaş Uçağı Kontrol Sistemi — http://www.raf.mod.uk/history/fightercontrolsystem.cfm
Ed Simmonds ve Norm Smith, PASİFİK ÜZERİNDE YANKILAR: Pearl Harbor'dan Filipinler Seferine Pasifik'teki Müttefik Hava Uyarı Radarına Genel Bir Bakış, Radar Geri Dönüyor 39 Crisp Street Hampton Vic 3188 Avustralya, İnternet Baskısı – Kasım 2007 ISBN 0 646 24323 3
AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ STRATEJİK BOMBALAMA ARAŞTIRMASI, Japonya'ya Karşı Savaşta Beşinci Hava Kuvvetleri, Askeri Analiz Birimi, Haziran 1947, sayfa 87 – 91
Chronicle Operasyonu - Woodlark ve Kiriwina Adaları (30 Haziran 1943) - Tarih1943 yazına gelindiğinde -Avustralya'da kıştı- Yeni Gine ve Solomon Adaları'ndan nihai olarak Rabaul'un azaltılmasını amaçlayan öngörülen taarruzlar için kod sözcüğünü kullanmak üzere C ARTWHEEL Operasyonunun başlatılması için planlar tamamlanmıştı. . Bu planlar, Güney Pasifik kuvvetleri tarafından New Georgia yakınlarındaki Rendova Adası'na derhal bir çıkarma çağrısında bulundu.* ve Yeni Gine'nin güneydoğu ucuna yakın Woodlark ve Kiriwina Adaları ile Morobe limanından Yeni Gine kıyısının yaklaşık elli mil yukarısındaki Nassau Körfezi'nin işgali için. Bu ilk hamleleri Lae'nin ele geçirilmesi (Salamaua aynı anda atlanıp izole edildi) ve Müttefiklerin Huon Körfezi ve aynı adı taşıyan yarımadanın kontrolünü güvence altına almak için sonraki adımlar takip edecekti. İngiltere, Vitiaz Boğazı'na komuta ediyor. Bu arada, fırsat ve mevcut güçler izin verdiği ölçüde, Güney Pasifik'teki Amiral Halsey, yukarı Solomons'a doğru ilerleyecekti. Böylece Rabaul'un nihai indirgemesi için sahne hazırlanmış olacaktı.
İlk operasyonlarda, Güney Pasifik deniz birimleri, Truk'tan çıkan Japon filosuna karşı koruma sağlayacaktı. 1 K'nin üzerindeki bir alanı keşfedecek ve 155 Doğu'nun doğusunda ve Yeni İrlanda'nın ve Buka Geçidi'nin kuzeydoğusunda benzer bir hizmet gerçekleştireceklerdi. Güneybatı Pasifik hava ve deniz kuvvetleri Solomons ve 155° Doğu'nun batısındaki Bismarck Denizi bölgeleri ile Buka Geçidi ve Yeni İrlanda'nın güneybatısında keşif yapacaktı. 1
Yeni Gine'de, Wau'daki üslerinden faaliyet gösteren Avustralya birlikleri, Salamaua'dan Mubo'ya kadar olan Japon tedarik hattına hakim olan Bobdubi Sırtı'nı ele geçirecekti. Nassau Körfezi'ne çıkan Amerikan birlikleri,
* Aşağıya bakın, s. 219-21.
Mubo yakınlarındaki Avustralyalılarla bir kavşak için karaya ve sahile doğru ilerleyin. İç kısımda daha kuzeyde ve özellikle Lae'nin yaklaşık 100 mil kuzeybatısındaki Bena Bena'da bulunan Avustralya ileri karakolları, istihbarat sağlayacak ve Markham ve Ramu nehir vadilerindeki düşman mevzilerinin konsolidasyonuna mümkün olan her şekilde müdahale edecekti. Önceki aylarda hava taşımacılığı yoluyla temasın sürdürüldüğü Bena Bena'daki pistin, gelecekteki "hava faaliyeti" için önemli olduğu düşünülüyordu. 2
Woodlark-Kiriwina-Nassau KörfeziProgramda ilk sırada Woodlark ve Kiriwina geldi. Adaların hiçbiri Japonlar tarafından işgal edilmemişti ve her ikisi de kullanışlı hava limanlarının geliştirilmesi için elverişli olarak kabul edildi. Erken çıkarma ekipleri, Mayıs ayında karaya çıkma koşullarını araştırmak ve uçak pistleri için keşif yapmak için karaya çıkmıştı. Tuhaf bir şekilde, bu taraflar görünüşe göre adalarda bulunan sahil gözlemcileri ve hava uyarı birimleriyle hiçbir temas kurmadılar ve bunun sonucunda Haziran ayında çıkarmalar meydana geldiğinde sadece iyi şanslar utanç verici olayları kurtardı. 3
Mayıs ayında Brisbane'de Güney ve Güneybatı Pasifik temsilcileri arasında yapılan konferanslar, Woodlark'ın işgali için kuvvetlerin Güney Pasifik'ten sağlanması gerektiğine karar vermişti. Kiriwina, SWPA'nın sorumluluğunda olacaktır. 4 İki harekât, düşman muhalefeti olmaksızın gerçekleştirilecek olsa da, yine de amfibi çıkarma teknikleriyle ilgili önemli bir deney oluşturdular. MacArthur'un komutasındaki deniz unsurları, 19 Şubat 1943'te Yedinci Filo olarak yeniden belirlenmişti ve daha sonra, Arka Amiral Daniel E. Barbey altında, bu tür çıkarma operasyonlarının kontrolü için Yedinci Amfibi Kuvvet ortaya çıkmıştı. Woodlark Gücü, kısa bir güçlü eğitim dönemine başlamak için 4 Haziran'a kadar Townsville'de toplandı. Kiriwina Görev Gücü için planlanan birlikler birkaç farklı noktada eğitimdeydi ve 25 Haziran'a kadar Milne Körfezi'nde toplanmayacaklardı.
İki adanın hiçbirinde düşmanla karşılaşmayacağından, hava kuvvetlerinin yalnızca bir savaş örtüsü sağlaması gerekiyordu. Sadece Nassau Körfezi'nde hava desteği operasyonları gerekli olacaktır. Sırasıyla P-40'lar, Beaufighter'lar ve Hudson'larla donatılmış üç RAAF filosu ve Guadalcanal'dan gönderilen bir P-39 filosu Milne Körfezi'nde yer aldı ve bir P-38 filosu Port Moresby'de alarma geçti. . Bir grup ağır, uçuş koşulları olarak Rabaul'u vurmak için talimat aldı
izin verildi ve diğer bombardıman birimleri, Nassau Körfezi'ne giren hava destek gruplarından acil durum çağrısı için uyarıldı. 5
Beşinci Hava Kuvvetleri ile irtibat bağlıydı. Neyse ki, Bulolo'daki hava destek subayı, istasyonundan sahile bir telefon hattı çekilmesini önerdi ve bu sayede güvencesiz ve dolambaçlı bir iletişim kuruldu. Ancak, MacKechnie Kuvveti ile hava irtibat subayı tarafından gönderilen ilk talep - 30 Haziran'da sahil temizlenene kadar savaş uçağının korunması talebi - birkaç filo başka türlü işgal edilmemiş olsa da, uçak getirmedi. Sahilde sürekli bir koruma sağlamak imkansız olurdu ve belki de politika, savaşçıları düşman entrikaları görünene kadar yerde tutmaktı. 10
onun komutaları deneyimsiz ve her şeyden önce birlikler heyecanlıydı, ikmal hattı kaldı 13 Deniz yoluyla tedarik için çıkarma gemilerinin yokluğunda ve yol inşası için adam ve inşaat makinelerinin eksikliğinde, kara kuvvetleri yiyecek ve mühimmat için neredeyse tamamen hava taşımacılığına bağımlı hale geldi. . Hiçbir zaman tam anlamıyla tatmin edici bir çözüm olmadı, erzak düşüşleri, yemek pişirme tesisi olmayan birlikler için yalnızca yemek pişirmeyi gerektiren B tayınları bırakıldığında ilk başta büyük bir hayal kırıklığı yarattı. Bir durumda, askerlerin olmadığı bir noktada talimatlara göre erzak bırakıldı. Bu malzemelerin bazıları daha sonra kurtarılmış olsa da, yiyeceklerin çoğunun temizlenip gömülmesi gerekiyordu. Ancak kısa süre sonra iyileştirme geldi ve birlik taşıyıcı birimler “bisküvi bombalamalarıyla” artan bir gurur duydular.* Erzak ve mühimmat yetersiz kaldığında, hava ve görüş izin verdiği sürece nakliye araçları tekrar tekrar yenileriyle geri dönecekti. 14
5 Temmuz'dan sonra bombardıman uçakları hemen hemen her gün Lae-Salamaua bölgesini ziyaret etti. Hava durumu hedefleri sadece iki tam günde engelledi ve ayın toplamları yaklaşık 400 B-25, 100 B-24, 45 RAAF Boston, 35 A-20, 30 B-17 ve 7 B-26 sorti içeriyordu. 18 Madang'da toplanan hava fotoğrafları ile teyit edilen istihbarat, karadan güneydeki birliklere gönderiliyordu, 20 ve 23 Temmuz arasında bu hedefe üç ağır baskın düzenlendi. Bu görevlerde, B-25'ler, ağır bombardıman uçakları eşliğinde toplam 100 ila 120 sorti yaparak, bugüne kadar yapılmış "saldırı bombardıman uçaklarının düşman topraklarına en derin nüfuzunu" sağladığını belirterek başardı. Ağır silahlar, binalara ve tesislere altmış tondan fazla bomba attı. 19
Kuvvetlerin Oluşumu
Kenney'e Mart ayında, yaz boyunca iki yeni savaşçı grubu, ek bir ağır grup, alacağı sözü verilmişti.
başka bir orta grup, başka bir hafif grup ve bir gözlem grubu, nakliye filosunun önemli bir artışına ek olarak.*
petrol tankları patlıyordu. Kalkıştan yaklaşık on yedi saat sonra, dokuz uçaktan sekizi geri dönmüştü. Yakıtı yetersiz olan dokuzuncusu acil iniş yaptı, ancak tüm mürettebat güvendeydi. 26 Darwin merkezli uçaklar (çoğunlukla Hollandalı bir B-25 ve Amerikan B-24 filosundan oluşan Avustralyalı Beaufighters, Hudsons ve Spitfires), düşmanın NEI üsleri ve Torres'e yaklaşmaları üzerinde gerekli bir nöbeti sürdürmeye devam etti. Boğazlar. 27 Müttefik kuvvetler güçlerini Lae'ye saldırmak için topladıkça, misyonlar düşman eğilimlerinin istihbaratını güvence altına almanın yanı sıra yararlı bir oyalama amacına da hizmet etti.
Townsville'de, kritik noktalarda yapıyı "etlemek" için gövdeyi değiştirme sorununu çözdü. Çalışma, elli ikisi Townsville'de üretilmiş doksan yedi ayrı parçanın eklenmesini gerektirdi. 33 25 Eylül ve 8 Ekim arasında, depo, uçakların otuz sekizini tatmin edici bir şekilde değiştirdi.
bombardıman uçakları Amerika Birleşik Devletleri'nden hareket noktasındaydı, ancak 197 hedefinin gerçekleştirilmesi şimdi 15 Ağustos olarak belirlendi. 38 General Kenney'nin iki aylık yıpranmanın orijinal tahminleri değiştireceği, B-17'lerinin Eylül'e kadar on ikiden az olacağı (bir filo için yeterliden az) ve bunların B-24'lerle değiştirilmesi gerektiği uyarısı, yeterli uçağın bulunduğuna dair güvence verdi. 197 bombardıman uçağında gerçek gücü korumak için "boru hattında" olacaktı. Ancak 1 Ağustos'a gelindiğinde tarih yine bu kez 15 Eylül'e ertelenmişti. 39
Temmuz ayından sonraki birimler, ancak mürettebat gücünü her bir ağır ve orta bombardıman uçağı için iki buçuk mürettebata ve her bir hafif bombardıman uçağı, avcı uçağı ve nakliye uçağı için iki mürettebata ulaştırmanın gerekli olduğu ölçüde yedek mürettebata yönlendirilecekti. Bununla birlikte, General Arnold'un sahadaki hava komutanlarına, bunun ancak 15 Ağustos ile Ocak 1944 arasında ek savaş birimi çıkarmamak pahasına yapılabileceğini bildirmesinden sadece birkaç gün önceydi. Vermek zorunda olduğumuz en ciddi kararlar" dedi ve yapılması gereken değişikliklerle ilgili dikkatlice düşünülmüş öneriler istedi. 44 Kenney, tüm taktik birimler için her uçak için ayda en az yüzde 15 değişim olacak şekilde iki ekip istedi. Yüzde 7,5'ten fazla olmayan bir yedek akışı alacak olan birlik taşıyıcı birimler dışında, gelecek yıl için bunun son sözünü aldı, ancak savaş mürettebatında her uçak için birin ötesindeki herhangi bir artış, değiştirme içinde gerçekleştirilmelidir. limitler bu şekilde belirlenir. 45.
Ve bu ve diğer noktalara yapılan itiraz sonuç verdi. 17 Ağustos'a kadar, "Beşinci Hava Kuvvetleri'ndeki ağır birimleri kişi başına iki mürettebat statüsüne getirmek için 1944 Ocak ve Şubat aylarında yüzde 15'i aşan yeterli yedek mürettebat sağlamanın mümkün olacağına" karar verildi. UE [Birim Ekipmanı] uçağı", izin verilen akışa ek olarak elli altı orta bombardıman ekibinin derhal gönderilebileceğini ve Kenney'nin asker taşıyıcı taleplerinin karşılanacağını söyledi. 47 Arnold, eylemin yerleşik politikaya bir istisna oluşturduğunu vurguladı. 48 Yeni gelen mürettebatın eğitimini ve telkin edilmesini kolaylaştırmak için Beşinci Hava Kuvvetleri
Charters Towers'ta bir önceki Şubat'ta kısa sürede bir eğitim okuluna dönüşen bir yedek merkez. 49
Lae-Salamaua-Nadzab