İsviçre’deki Bernese Oberland’da güneşli bir öğleden sonra işler ters gitmeye başladı. Arkadaşlarımla boş yamaçlarda kayak yapıyordum. Uzun kollu bir ceket ve sağdaki kar kaymak için yeterince sıcak. On yıl önceydi
Burada hayal kırıklığına uğratan hiçbir şey yok. Etraftaki dağlar, Eiger ve Jungfrau’nun yükselen kütleleri, kobalt gökyüzünden parlayan güneş, kuşların sesiyle Alpler’in en güzel manzaralı dağları, sanırım zinde ve sağlıklıyım. İyi ve arkadaşlarımla harika zaman geçirdim ama biraz Sol uyluğumun üstünden bir kas çekmişim gibi hissettim. Yarayı koyamadım ve neredeyse altmışlı yılların spontane ağrılarına indirgemedim.
İyi bir dönüş yaptığımızda grubun arkasındaydım ve önümüzde dik bir yokuştan aşağı uzanan okyanus silindirleri gibi iki büyük höyük vardı. Mükemmel bir kontrole sahip bir kayakta havada uçmak ve onu hafifçe öpüyormuşsunuz gibi karda inmek gibisi yoktur Planım bir an içinde gelişti. Aynı atlamada iki kez de atlayacağım. Kalkışta sol uylukta ağrı vardı. Ama bir şey yapmak için çok geç. Havaya çıktım ve altı fitten dümdüz indim ve ağır bir şekilde indim.
Orada otururken, biraz sersemlemişti ve kar hızla eridi, gömleğimin içinde ve pantolonumun içinde, hayatın anlamını ve nasıl yaşadığını düşündüm. Belki de bildiğim kayak benim için bittiğini düşündüğümü hatırlıyorum. Belki bir çift sandalet almanın zamanı gelmiştir.
Üç hafta sonra bir fizyoterapiste gittim. Şimdi tahmin ediyorum Ancak bunu okuyorsanız, benzer bir deneyim yaşamış olabilirsiniz. Fizyodomi daha önce benim gibi birçok insanı gördü. Sırtımda uyumamı söyledi. ‘Dizlerinizi göğsünüze kadar bükebilir misiniz?’ Yarı yolda denedim ve idare ettim. Osteoartritiniz olduğunu söylediğim için üzgünüm. Her zaman görüyorum, ‘Ne ?! Kireçlenme !! ??
Tekrar sersemlemiştim ve onun tavsiyesi üzerine gerekli hazırlıkları yaptım ve birkaç hafta sonra teşhisi röntgen ile doğrulandı. Artritim olmasına rağmen sol kalçamın ve sağ kalçamın değiştirilmesi gerekiyor. Ama daha uzun süre bekleyebilirsin Şunu söylemeliyim ki, kemikleri ayıracak kıkırdak kalmadığında insanların hissettiği kadar acı çekmedim artık. Benimki sadece kısmen ibuprofen tarafından hafifletilen kronik rahatsızlıktır.
İsviçre’deki düşüşümden sonraki altı ay içinde yeni bir kalçam vardı ve gerçekten harika bir işti! On yıldır, cerraha hala minnettarım.
Şimdi güçlü noktalara ulaştık. Gelecek nasıl olacak ve dört gözle bekleyecek ne var? İki yıl sonra ve biraz depresyonda, cerrahı tekrar görmeye gittim. Bu sefer hem dizler ağrıyor hem de tahmin et ne oldu? ‘Sağ diziniz tamamen bükülmüş ve solunuz sadece dizinizdir’ dedi. İkisi o sırada ameliyat olacak kadar kötü değildi. Ama ne kadar kötü olabileceklerini görmek için on iki ayda beni tekrar ziyaret ettirdi.
Artık diz için prognozun kalça kadar iyi olmadığını biliyorum, bu yüzden hastaneden taburcu edildim ve biraz topalladım ve ziyarete gitmeden önce daha çok depresyonda hissettim. Benim yaşımdaki çoğu insan gibi yavaş yavaş düştüğüm sonucuna vardım, tıpkı sürekli tırmandığım araba gibi. İnternette gezinmeye başladım ve dikkatli egzersizin osteoartritin kötüleşmesini önlemek için çok önemli olduğunu çabucak keşfettim! Deney yaptıktan kısa bir süre sonra, benim için çalışan bir egzersiz yöntemi buldum. Tepelerde yukarı ve aşağı yürüyüşler ve hatta Kuzey Galler’deki Snowdonia Dağları’ndaki zorlu yürüyüşler, çoğunlukla iyi gidiyor, ancak düz yürüyüşler rahatsız edici ve bir veya iki gün sonra Ibuprofen’i almak zorunda kalacağım. Dağda yürümek Spor salonunda haftada bir gece, demir pompalayan sporda da hiçbir ağrı olmaksızın gözle görülür bir iyileşme oldu. Bu, bir bahçıvan olarak yaptığım işle birleştiğinde, elbette, çok fazla bükmek ve ağır kayaları kaldırmak zorunda kalmak, vb. Burada yine, düz bir yüzeyde birkaç yüz metreden fazla yürümek mantıklı olacak tek şey. Rahatsızım, ‘öyle’ dedim çünkü neredeyse dört yıldır bu rejime bağlıyım. On iki ay sonra tekrar cerrahı görmeye gittim ve bu sefer delilerle doluydum. Rekonstrüktif cerrahiyi olabildiğince uzun süre tutmak için egzersizin en iyi tedavi olduğunu kabul etti ve daha fazla insanın aynısını yapmasını istediğini ekledi.
Bilmediğim şey, bize egzersizden daha çok yardımcı olan harika bir madde olduğu ve bu da su! Elli yaşında daha fazla su içmeliyiz, Ph değeri 7’den yüksek olmalı, musluktan herhangi bir şey 7’nin üzerinde olduğu için yeterli, ama şimdi onu seviyeden sonra 9’dan fazla kullanan bir su arıtıcım var. Elli vücut suyumuz yaklaşık% 15 oranında azaltılabilir Bu, eklemlerimizi yağlı tutan sinovyal sıvıyı tüketme eğilimindedir.
Sanırım hepimiz çok fazla portakal yememeyi biliyoruz. Ancak çoğu şişelenmiş su da asidiktir, bu yüzden çok fazla içmemeliyiz. Bu özel rejimi kullanmaya başladığımdan beri günde eskisinden daha fazla litre su içtim ve ibuprofen almayı bıraktım, bu yüzden kesin bir artı vardı çünkü artık ağrı kesicileri sanki öyleymiş gibi çiğnemiyordum. Bacaklar sevgilidir
Yani biz oradayız Hatırlanması gereken bir kısaltma basittir – WED.
Daha fazla su için – günde bir litreye kadar ve pH değeri 7’den büyük.
Size en uygun egzersiz yöntemini bulun. Bu, tendonların ve kasların güçlü kalmasına yardımcı olacaktır. Bağlar ve kaslar, yeni kalça ekleminizi yerinde tuttuklarını unutmayın, bu nedenle kalça protezinden sonra bile egzersiz önemlidir. Egzersiz, dizinize hizmet eden kan akışını iyileştirir ve dengede kalmasına yardımcı olur.
Ve son olarak, uygun bir düşük asitli diyet yiyin. Şimdiye kadar pancar, avokado, sarımsak, kuşkonmaz sevmeyi öğrendim ve en sevdiğim gece içkimi taze zencefil çayı. Enerji içecekleri ve fazla etler dahil işlenmiş yiyecek ve içecekler minimumda tutulmalıdır.
Üç yıl önce 66 yaşındayken bir uçuruma tırmandım.