E941 (Azot)
CAS Numarası: 7727-37-9
EC Numarası: 231-783-9
E941 (Azot), N sembolü ve atom numarası 7 olan kimyasal elementtir.
E941 (Azot) ametaldir ve periyodik tablonun 15. grubunun en hafif üyesidir ve genellikle pniktojenler olarak adlandırılır.
E941 (Azot), Samanyolu ve Güneş Sistemi'nde toplam bollukta yedinci olarak tahmin edilen evrende yaygın bir elementtir.
Standart sıcaklık ve basınçta, elementin iki atomu renksiz ve kokusuz bir iki atomlu gaz olan N2'yi oluşturmak üzere bağlanır.
N2, Dünya atmosferinin yaklaşık %78'ini oluşturur ve bu da E941 (Azot) en bol bulunan birleştirilmemiş element yapar.
E941 (Azot) tüm organizmalarda, başlıca amino asitlerde (ve dolayısıyla proteinlerde), nükleik asitlerde (DNA ve RNA) ve enerji transfer molekülü adenozin trifosfatta bulunur.
İnsan vücudu, oksijen, karbon ve hidrojenden sonra vücutta en bol bulunan dördüncü element olan kütlece yaklaşık %3 E941 (Azot) içerir.
E941 (Azot) döngüsü, elementin havadan biyosfere ve organik bileşiklere, ardından tekrar atmosfere hareketini tanımlar.
Amonyak, nitrik asit, organik nitratlar (itici gazlar ve patlayıcılar) ve siyanürler gibi endüstriyel açıdan önemli birçok bileşik E941 (Azot) içerir.
Karbon monoksitten (CO) sonra herhangi bir diatomik molekülde ikinci en güçlü bağ olan elementel nitrojendeki (N≡N) son derece güçlü üçlü bağ, nitrojen kimyasına hakimdir.
Bu, hem organizmalar hem de endüstri için N2'yi faydalı bileşiklere dönüştürmede zorluklara neden olur, ancak aynı zamanda nitrojen bileşiklerini yakmak, patlatmak veya nitrojen gazı oluşturmak için ayrıştırmak, büyük miktarlarda genellikle yararlı enerjiyi serbest bırakır.
E941 (Azot) ilk olarak 1772'de İskoç doktor Daniel Rutherford tarafından keşfedildi ve izole edildi.
Her ne kadar Carl Wilhelm Scheele ve Henry Cavendish bağımsız olarak bunu yaklaşık olarak aynı zamanda yapmış olsalar da, Rutherford'a genellikle eseri ilk yayınlandığı için itibar edilir.
Nitrojen adı, 1790'da Fransız kimyager Jean-Antoine-Claude Chaptal tarafından nitrik asit ve nitratlarda nitrojen bulunduğunun bulunmasıyla önerildi.
Antoine Lavoisier bunun yerine Eski Yunancadan E941 (Azot) adını önerdi: ἀζωτικός "hayat yok", çünkü E941 (Azot) boğucu bir gazdır; bu ad, Fransızca, İtalyanca, Rusça, Rumence, Portekizce ve Türkçe dahil olmak üzere birçok dilde kullanılır ve hidrazin, azidler ve azo bileşikleri gibi bazı E941 (Azot) bileşiklerinin İngilizce adlarında görünür.
Buğday demeti sembolü ve yıldırım, E941 (Azot) canlılar için önemini yansıtır.
E941 (Azot) bitki büyümesi için önemlidir ve yıldırımla 'sabitlenebilir' veya gübrelerle toprağa eklenebilir.
Renksiz, kokusuz bir gazdır.
E941 (Azot), hacimce havanın %78'ini oluşturur.
E941 (Azot), sıvı havanın damıtılmasıyla elde edilir.
Her yıl yaklaşık 45 milyon ton çıkarılır.
E941 (Azot), bileşikler olarak tüm canlılarda ve dolayısıyla kömür ve diğer fosil yakıtlarda bulunur.
Amonyum klorür formundaki E941 (Azot), NH4Cl, simyacılar tarafından sal amonyak olarak biliniyordu.
E941 (Azot), Mısır'da gübre, tuz ve idrar karışımının ısıtılmasıyla üretildi.
E941 (Azot) gazının kendisi 1760'larda hem Henry Cavendish hem de Joseph Priestley tarafından elde edildi ve bunu oksijeni havadan uzaklaştırarak yaptılar.
E941 (Azot) yanan bir mumu söndürdüğünü ve E941 (Azot) soluyan bir farenin yakında öleceğini kaydettiler.
Her iki adam da E941 (Azot) bir element olduğunu anlamadı.
Bunu öneren ilk kişi, 1772 Eylül'ünde İskoçya'nın Edinburgh kentindeki doktora tezinde genç bir öğrenci Daniel Rutherford'du.
E941 (Azot), dünya atmosferinin %78'ini oluşturan yanıcı olmayan bir hava gazıdır.
E941 (Azot), tüm canlı organizmaların hayatta kalması için kritik olan birincil besinlerden biridir.
E941 (Azot), proteinler, DNA ve klorofil dahil olmak üzere birçok biyomolekülün gerekli bir bileşenidir.
E941 (Azot), dinitrojen gazı (N2) olarak atmosferde çok bol olmasına rağmen, E941 (Azot) bu formda çoğu organizma için büyük ölçüde erişilemez, E941 (Azot) kıt bir kaynak haline getirir ve çoğu ekosistemde birincil üretkenliği sınırlar.
E941 (Azot) ancak, dinitrojen gazından amonyağa (NH3) dönüştürüldüğünde E941 (Azot), bitkiler gibi birincil üreticiler tarafından kullanılabilir hale gelir.
N2 ve NH3'e ek olarak nitrojen, hem inorganik (örn., amonyak, nitrat) hem de organik (örn., amino ve nükleik asitler) formlar dahil olmak üzere birçok farklı formda bulunur.
Bu nedenle, E941 (Azot) ekosistemde birçok farklı dönüşüme uğrar, organizmalar onu büyüme ve bazı durumlarda enerji için kullandıkça bir biçimden diğerine değişir.
E941 (Azot) başlıca dönüşümleri; nitrojen fiksasyonu, nitrifikasyon, denitrifikasyon, anammox ve amonifikasyondur.
E941 (Azot) birçok oksidasyon durumuna dönüşümü, biyosferdeki üretkenliğin anahtarıdır ve bakteri, arke ve mantar gibi çeşitli mikroorganizma topluluklarının aktivitelerine büyük ölçüde bağlıdır.
1900'lerin ortalarından beri, insanlar küresel nitrojen döngüsü üzerinde giderek artan bir etkide bulunuyorlar.
Gübre yapmak ve fosil yakıtları yakmak gibi insan faaliyetleri, Dünya ekosistemlerindeki sabit nitrojen miktarını önemli ölçüde değiştirmiştir.
Aslında bazıları, 2030 yılına kadar insan faaliyetleriyle sabitlenen E941 (Azot) miktarının mikrobiyal süreçlerle sabitlenen miktarı aşacağını tahmin ediyor.
Mevcut nitrojendeki artışlar, birincil üretkenliği artırarak ve karbon depolamasını etkileyerek ekosistemleri değiştirebilir.
E941 (Azot) tüm ekosistemlerdeki önemi ve insan faaliyetlerinden kaynaklanan önemli etkisi nedeniyle, E941 (Azot) ve dönüşümleri ekolojistlerden büyük ilgi görmüştür.
E941 (Azot), atom sembolü N, atom numarası 7 ve atom ağırlığı 14.01 olan bir elementtir.
E941 (Azot), soğutulmuş sıvı (kriyojenik sıvı) renksiz kokusuz sıvı olarak görünür.
Toksik değildir.
E941 (Azot), normalde renksiz, kokusuz, tatsız ve çoğunlukla iki atomlu metal olmayan yaygın bir gazdır.
E941 (Azot) dış kabuğunda beş elektron vardır, bu nedenle çoğu bileşikte üç değerlidir.
E941 (Azot), Dünya atmosferinin yüzde 78'ini oluşturur ve tüm canlı dokuların bir bileşenidir.
E941 (Azot) yaşam için gerekli bir elementtir, çünkü E941 (Azot) DNA'nın bir bileşenidir ve dolayısıyla genetik kodun bir parçasıdır.
E941 (Azot) molekülleri esas olarak havada bulunur.
Suda ve toprakta nitrojen nitrat ve nitritlerde bulunur.
Bu maddelerin tümü E941 (Azot) döngüsünün bir parçasıdır ve hepsi birbiriyle bağlantılıdır.
İnsanlar, esas olarak nitrat içeren gübrelerin uygulanması nedeniyle doğal nitrat ve nitrit oranlarını kökten değiştirmiştir.
E941 (Azot) döngüsünde meydana gelen reaksiyonlar sonucunda toprak ve sudaki nitrat ve nitrit arzını artırarak, endüstriyel şirketler tarafından yaygın olarak salınır.
Buna bağlı olarak içme suyundaki nitrat konsantrasyonları büyük ölçüde artacaktır.
E941 (Azot) (N), periyodik tablonun 15. Grubunun [Va] ametal elementidir.
E941 (Azot), Dünya atmosferinde en bol bulunan ve tüm canlı maddelerin yapıtaşı olan renksiz, kokusuz, tatsız bir gazdır.
E941 (Azot) binlerce organik bileşik oluşturur.
Bilinen çeşitlerin çoğu, amonyak, hidrojen siyanür, siyanojen ve nitröz veya nitrik asitten türetilmiş olarak kabul edilebilir.
Örneğin aminler, amino asitler ve amidler amonyaktan türetilir veya amonyakla yakından ilişkilidir.
Nitrogliserin ve nitroselüloz, nitrik asidin esterleridir.
Nitro bileşikleri, nitrik asit ile organik bir bileşik arasındaki reaksiyondan (nitrasyon olarak adlandırılır) elde edilir.
Nitritler, nitröz asitten (HNO2) türetilir.
Nitrozo bileşikleri, nitröz asidin organik bir bileşik üzerindeki etkisiyle elde edilir.
Purinler ve alkaloidler, nitrojenin bir veya daha fazla karbon atomunun yerini aldığı heterosiklik bileşiklerdir.
E941 (Azot), -195.8 °C'de renksiz, hareketli bir sıvıya yoğunlaşan renksiz, kokusuz bir gazdır.
Element, mol başına 226 kilokalori olan bağ enerjisinin yalnızca mol başına 256 kilokalori olan karbon monoksit tarafından aşıldığı :N:::N: ile temsil edilen N2 molekülleri olarak bulunur.
Bu yüksek bağ enerjisi nedeniyle, moleküler nitrojenin reaksiyonu için aktivasyon enerjisi genellikle çok yüksektir, bu da nitrojenin normal koşullar altında çoğu reaktif için nispeten inert olmasına neden olur.
Ayrıca, nitrojen molekülünün yüksek stabilitesi, bağların makul derecede güçlü olmasına rağmen moleküler nitrojendekinden çok daha az olduğu birçok nitrojen bileşiğinin termodinamik kararsızlığına önemli ölçüde katkıda bulunur.
Bu nedenlerle, elemental nitrojen, kendi atomlarının gerçekten reaktif doğasını oldukça etkili bir şekilde gizler görünmektedir.
Nispeten yeni ve beklenmedik bir keşif, nitrojen moleküllerinin karmaşık koordinasyon bileşiklerinde ligand olarak hizmet edebilmesidir.
Rutenyum komplekslerinin belirli çözeltilerinin atmosferik nitrojeni emebildiği gözlemi, bir gün daha basit ve daha iyi bir nitrojen fiksasyon yönteminin bulunabileceği umudunu doğurmuştur.
Muhtemelen serbest nitrojen atomları içeren aktif bir nitrojen formu, nitrojen gazının yüksek gerilimli bir elektrik deşarjından düşük basınçta geçirilmesiyle oluşturulabilir.
E941 (Azot) sarı bir ışıkla parlar ve atomik hidrojen ve kükürt, fosfor ve çeşitli metallerle birleşerek ve nitrik oksit NO'yu N2 ve O2'ye parçalayabilen sıradan moleküler E941 (Azot)tan çok daha reaktiftir.
Bir nitrojen atomu, 1s22s22p3 ile temsil edilen elektronik yapıya sahiptir.
Beş dış kabuk elektronu, nükleer yükü oldukça zayıf bir şekilde taramaktadır ve bunun sonucunda, kovalent yarıçap mesafesinde hissedilen etkin nükleer yük nispeten yüksektir.
Bu nedenle, nitrojen atomları, bu özelliklerin her ikisinde de karbon ve oksijen arasında bir ara madde olan, nispeten küçük boyutlu ve elektronegatiflik bakımından yüksektir.
Elektronik konfigürasyon, atoma üç kovalent bağ oluşturma kapasitesi veren üç yarı dolu dış yörünge içerir.
Bu nedenle nitrojen atomu, özellikle diğer elementin elektronegatifliği, bağlara önemli bir polarite kazandırmak için yeterince farklı olduğunda, kararlı ikili bileşikler oluşturmak için diğer elementlerin çoğuyla birleşen çok reaktif bir tür olmalıdır.
Diğer elementin elektronegatifliği nitrojenden daha düşük olduğunda, polarite nitrojen atomuna kısmi negatif yük vererek, yalnız çift elektronlarını koordinasyon için uygun hale getirir.
Ancak diğer element daha elektronegatif olduğunda, nitrojen üzerindeki kısmi pozitif yük, molekülün donör özelliklerini büyük ölçüde sınırlar.
Bağ polaritesi düşük olduğunda (diğer elementin elektronegatifliğinin nitrojene benzer olması nedeniyle), tekli bağa göre çoklu bağ büyük ölçüde tercih edilir.
Atom boyutunun farklılığı bu tür çoklu bağları engelliyorsa, oluşan tekli bağın nispeten zayıf olması muhtemeldir ve bileşiğin serbest elementlere göre kararsız olması muhtemeldir.
E941 (Azot) bu bağlanma özelliklerinin tümü, E941 (Azot) genel kimyasında gözlemlenebilir.
Çoğu zaman gaz karışımlarındaki nitrojen yüzdesi, diğer tüm bileşenler kimyasal reaktifler tarafından absorbe edildikten sonra hacim ölçülerek belirlenebilir.
Nitratların cıva mevcudiyetinde sülfürik asit tarafından bozunması, gaz olarak ölçülebilen nitrik oksidi açığa çıkarır.
Bakır oksit üzerinde yakıldıklarında organik bileşiklerden E941 (Azot) salınır ve serbest E941 (Azot), diğer yanma ürünleri emildikten sonra bir gaz olarak ölçülebilir.
Organik bileşiklerin E941 (Azot) içeriğini belirlemek için iyi bilinen Kjeldahl yöntemi, bileşiğin konsantre sülfürik asit (isteğe bağlı olarak cıva veya oksidi ve E941 (Azot) bileşiğinin doğasına bağlı olarak çeşitli tuzlar içeren) ile sindirilmesini içerir.
Bu şekilde, mevcut nitrojen amonyum sülfata dönüştürülür.
Fazla miktarda sodyum hidroksit ilavesi, standart asitte toplanan serbest amonyak açığa çıkarır; amonyak ile reaksiyona girmemiş kalıntı asit miktarı daha sonra titrasyon ile belirlenir.
E941 (Azot), Dünya'daki yaşam için gereklidir.
E941 (Azot), tüm proteinlerin bir bileşenidir ve tüm canlı sistemlerde bulunabilir.
E941 (Azot) bileşikleri organik maddelerde, gıdalarda, gübrelerde, patlayıcılarda ve zehirlerde bulunur.
Adını Yunanca "yerli soda" anlamına gelen nitron kelimesinden ve "oluşturma" için genlerden alan nitrojen, evrende en bol bulunan beşinci elementtir.
Los Alamos Ulusal Laboratuvarı'na göre E941 (Azot) gazı Dünya havasının yüzde 78'ini oluşturuyor.
Öte yandan, Mars'ın atmosferi sadece yüzde 2,6 nitrojendir.
E941 (Azot) gaz halindeki nitrojen renksiz, kokusuzdur ve genellikle inert olarak kabul edilir.
Los Alamos'a göre Nitrojenin sıvı formunda nitrojen de renksiz ve kokusuzdur ve suya benzer.
E941 (Azot), tüm yaşam formları için gerekli bir elementtir ve hayvan ve insan dokularının, enzimlerin ve birçok hormonun yapıldığı amino asitlerin yapısal bileşenidir.
Bitki büyümesi için, mevcut (sabit) E941 (Azot), doğal sistemlerde genellikle sınırlayıcı besindir.
E941 (Azot) kimyası ve küresel çevredeki genel döngü, oksidasyon durumlarının sayısı nedeniyle oldukça karmaşıktır.
E941 (Azot) kendisi beş değerlik elektronuna sahiptir ve -3 ile +5 arasındaki oksidasyon durumlarında bulunabilir.
Böylece kimyasal, biyokimyasal, jeokimyasal ve biyojeokimyasal süreçlerden çok sayıda tür oluşabilir.
Karbon ve oksijen arasındaki periyodik tablonun yedinci elementi E941 (Azot)tur.
E941 (Azot), amino asitlerin önemli bir parçasıdır.
Dünya atmosferinin yaklaşık yüzde sekseni E941 (Azot) gazı içerir.
E941 (Azot) rengi yoktur, doğası gereği kokusuz ve renksiz olan çoğunlukla iki atomlu metal olmayan gazdır.
E941 (Azot) dış kabuğunda beş elektron bulunduğundan, bileşiklerinin çoğu üç değerlidir.
E941 (Azot), tüm canlı dokuların bir bileşenidir.
E941 (Azot), DNA'nın bir bileşeni ve genetik kodun bir parçası olduğu için E941 (Azot), yaşamın temel bir unsurudur.
E941 (Azot) toprakta ve suda nitratlarda ve nitritlerde bulunur.
Bütün bu maddeler E941 (Azot) döngüsünün bir parçasıdır ve birbirine bağlıdır.
Sanayi şirketleri, nitrojen döngüsündeki reaksiyonların bir sonucu olarak, topraktaki ve sudaki nitrit ve nitrat içeriğini artırarak geniş ölçüde nitrojen yayar.
E941 (Azot), bitki büyümesi, gelişmesi ve üremesi için gerekli bir besindir.
E941 (Azot) yeryüzünde en bol bulunan elementlerden biri olmasına rağmen, E941 (Azot) eksikliği muhtemelen dünya çapında bitkileri etkileyen en yaygın beslenme sorunudur - atmosferden ve yer kabuğundan gelen E941 (Azot) bitkiler için doğrudan mevcut değildir.
E941 (Azot) atom numarası 7'dir, yani her nitrojen atomunun 7 protonu vardır.
Nitrojenin element sembolü N'dir.
E941 (Azot), oda sıcaklığında ve basıncında kokusuz, tatsız ve renksiz bir gazdır.
E941 (Azot) atom ağırlığı 14.0067'dir.
E941 (Azot) gazı (N2), Dünya havasının hacminin %78,1'ini oluşturur.
E941 (Azot), Dünya'daki en yaygın birleştirilmemiş (saf) elementtir.
E941 (Azot) Güneş Sistemi ve Samanyolu'nda en bol bulunan 5. veya 7. element olduğu tahmin edilmektedir.
Gaz Dünya'da yaygın olsa da, Nitrojen diğer gezegenlerde o kadar bol değildir.
Örneğin, Mars atmosferinde E941 (Azot) gazı yaklaşık yüzde 2,6 seviyelerinde bulunur.
E941 (Azot) ametaldir.
Bu gruptaki diğer elementler gibi, E941 (Azot) da zayıf bir ısı ve elektrik iletkenidir ve katı halde metalik parlaklıktan yoksundur.
E941 (Azot) gazı nispeten etkisizdir, ancak toprak bakterileri, nitrojeni, bitkilerin ve hayvanların amino asitler ve proteinler yapmak için kullanabileceği bir forma "sabitleyebilir".
Amonyak (NH3), E941 (Azot) en önemli ticari bileşiğidir.
E941 (Azot) Haber Prosesi tarafından üretilir.
Doğal gaz (metan, CH4), iki aşamalı bir işlemde karbon dioksit ve hidrojen gazı (H2) üretmek için buharla reaksiyona girer.
Hidrojen gazı ve nitrojen gazı, amonyak üretmek için Haber Prosesi aracılığıyla reaksiyona girdi.
Keskin kokulu bu renksiz gaz kolayca sıvılaştırılır (aslında sıvı E941 (Azot)lu gübre olarak kullanılır).
Amonyak ayrıca üre üretiminde de kullanılır, gübre olarak kullanılan NH2CONH2, plastik sektöründe ve hayvancılık sektöründe yem takviyesi olarak kullanılır.
Amonyak genellikle diğer birçok nitrojen bileşiği için başlangıç bileşiğidir.
E941 (Azot), dünya atmosferinin yüzde 78'ini oluşturan iki atomlu bir gazdır.
Havaya ek olarak E941 (Azot), tüm yaşam formlarının protein maddesinde, bazı doğal gaz-hidrokarbon yataklarında ve birçok organik ve inorganik bileşikte bulunur.
Toksik değildir, suda ve diğer sıvıların çoğunda az çözünür, ısı ve elektriği zayıf iletken, inerttür.
Bununla birlikte, yüksek sıcaklık ve basınçlarda E941 (Azot), hidrojen ve oksijen gibi bazı gaz halindeki elementlerin yanı sıra nitrürler oluşturmak için bazı reaktif metallerle (lityum ve magnezyum gibi) birleşecektir.
E941 (Azot) gazı (N2), hacim olarak Dünya havasının %78,1'ini oluşturur.
Karşılaştırıldığında, Mars'ın atmosferi sadece %2,6 nitrojendir.
Atmosferimizdeki tükenebilir bir kaynaktan sıvılaştırma ve fraksiyonel damıtma yoluyla nitrojen gazı elde edilebilir.
E941 (Azot), biyolojik bileşiklerin yapısının bir parçası olarak tüm canlı sistemlerde bulunur.
Fransız kimyager Antoine Laurent Lavoisier, yanlışlıkla E941 (Azot) E941 (Azot), yani hayatsız anlamına geliyordu.
Ancak E941 (Azot) bileşikleri gıdalarda, organik maddelerde, gübrelerde, zehirlerde ve patlayıcılarda bulunur.
E941 (Azot), bir gaz olarak renksiz, kokusuzdur ve genellikle inert bir element olarak kabul edilir.
Bir sıvı olarak (kaynama noktası = eksi 195.8°C), renksiz ve kokusuzdur ve görünüş olarak suya benzer.
E941 (Azot) gazı, bir amonyum nitrit (NH4NO3) su çözeltisinin ısıtılmasıyla hazırlanabilir.
E941 (Azot) (telaffuz /ˈnaɪtrədʒɨn/), N sembolüne ve 7 atom numarasına ve 14.00674 u atom kütlesine sahip kimyasal bir elementtir.
Elementel nitrojen, Dünya atmosferinin hacminin %78'ini oluşturan, standart koşullarda renksiz, kokusuz, tatsız ve çoğunlukla inert iki atomlu bir gazdır.
Amonyak, nitrik asit, organik nitratlar (itici gazlar ve patlayıcılar) ve siyanürler gibi endüstriyel açıdan önemli birçok bileşik E941 (Azot) içerir.
Elementel nitrojendeki son derece güçlü bağ, nitrojen kimyasına hakimdir, hem organizmalar hem de endüstri için N2'yi faydalı bileşiklere dönüştürmede zorluklara neden olur ve bu bileşikler yandığında veya nitrojen gazına geri döndüğünde büyük miktarda enerji açığa çıkarır.
E941 (Azot) elementi, 1772'de İskoç bir doktor olan Daniel Rutherford tarafından keşfedildi.
E941 (Azot) tüm canlı organizmalarda bulunur.
E941 (Azot), amino asitlerin ve dolayısıyla proteinlerin ve nükleik asitlerin (DNA ve RNA) kurucu bir elementidir.
E941 (Azot), neredeyse tüm nörotransmiterlerin kimyasal yapısında bulunur ve birçok organizma tarafından üretilen biyolojik moleküller olan alkaloidlerin tanımlayıcı bir bileşenidir.
Göllerde ve akarsularda doğal olarak oluşan nitrat (NO3) konsantrasyonları tipik olarak 4 mg/L'den azdır ve nitrit (NO2) konsantrasyonu genellikle çok daha düşüktür.
Doğal sulardaki amonyak (NH3) konsantrasyonu genellikle 0,1 mg/L'den azdır.
E941 (Azot), fosfor gibi, bitki büyümesi için önemli bir besindir.
Nehirlerde ve göllerde E941 (Azot) suda çözünebilir, suda yüzen parçacıklara bağlanır ve tüm canlı organizmaların vücutlarında bulunur.
Tatlı su sistemlerinde nitrojen formları inorganik nitrojeni içerir:
nitrat (NO3), nitrit (NO2), amonyak (NH3) ve amonyum (NH4).
Bu inorganik nitrojen formları biyolojik olarak en erişilebilir olanlardır, yani suda yaşayan organizmalar tarafından en kolay şekilde kullanılırlar ve alınırlar.
Diğer E941 (Azot) formları arasında organik E941 (Azot) bulunur.
Kjeldahl nitrojen, amonyak, amonyum ve organik nitrojeni bir arada içerir.
E941 (Azot), standart sıcaklık ve basınçta renksiz, kokusuz, tatsız, iki atomlu ve genellikle inert bir gazdır.
Atmosfer basıncında nitrojen 63 K ile 77 K arasında sıvı haldedir.
Bundan daha soğuk sıvılar, sıvı nitrojenden çok daha pahalıdır.
Doğal dünyada, E941 (Azot) döngüsü canlı organizmalar için çok önemlidir.
E941 (Azot) atmosferden alınır ve şimşek fırtınaları ve E941 (Azot) sabitleyici bakteriler yoluyla nitratlara dönüştürülür.
Nitratlar, nitrojenin amino asitlere, DNA'ya ve proteinlere bağlandığı bitki büyümesini döller.
E941 (Azot) daha sonra hayvanlar tarafından yenebilir.
Sonunda bitki ve hayvanlardan gelen nitrojen toprağa ve atmosfere geri döner ve döngü tekrarlanır.
E941 (Azot), atom numarası 7 olan kimyasal bir elementtir (çekirdeğinde yedi proton vardır).
Moleküler nitrojen (N2), iki nitrojen atomunun birbirine sıkıca bağlı olduğu çok yaygın bir kimyasal bileşiktir.
Moleküler E941 (Azot), normal sıcaklık ve basınçlarda renksiz, kokusuz, tatsız ve inert bir gazdır.
Dünya atmosferinin yaklaşık %78'i E941 (Azot)tur.
Moleküler nitrojendeki atomlar arasındaki güçlü üçlü bağ, bu bileşiğin parçalanmasını zorlaştırır ve dolayısıyla neredeyse etkisiz hale getirir.
E941 (Azot), canlıların kimyasındaki en önemli unsurlardan biridir.
Örneğin E941 (Azot), proteinlerin yapı taşları olan amino asitlerin bir parçasıdır.
E941 (Azot) Döngüsü, çevre ve canlı organizmalar yoluyla birçok farklı kimyasal formda nitrojenin yolunu izler.
Bazı mikroplar havadan gaz halindeki nitrojeni alıp amonyağa dönüştürerek "E941 (Azot) fiksasyonu" adı verilen bir süreçle onu bitkiler ve diğer organizmalar için kullanılabilir hale getirebilir.
E941 (Azot) (N), periyodik tablodaki 7. elementtir.
E941 (Azot), evrendeki en bol beşinci elementtir ve E941 (Azot) da Dünya'da oldukça yaygındır.
E941 (Azot), Dünya atmosferinin önemli bir bileşenidir - atmosferin yaklaşık %78'i E941 (Azot)tur.
Kısmi damıtma işlemiyle, sıvılaştırılmış havadan nitrojen elde edilebilir.
E941 (Azot) ÖZELLİKLERİ:
-ATOMİK:
Bir nitrojen atomunun yedi elektronu vardır.
Temel durumda, 1s2 2s2 2p1x 2p1y 2p1z elektron konfigürasyonunda düzenlenirler.
Bu nedenle E941 (Azot), 2s ve 2p orbitallerinde üçü (p-elektronları) eşleşmemiş olan beş değerlik elektronuna sahiptir.
E941 (Azot), elementler arasında en yüksek elektronegatifliklerden birine sahiptir (Pauling ölçeğinde 3.04), sadece klor (3.16), oksijen (3.44) ve flor (3.98) tarafından aşılır.
(Hafif soy gazlar, helyum, neon ve argon da muhtemelen daha elektronegatif olacaktır ve aslında Allen ölçeğindedir.)
Periyodik eğilimleri takiben, Nitrojenin 71 pm'lik tek bağ kovalent yarıçapı, bor (84 pm) ve karbondan (76 pm) daha küçüktür, Nitrojen ise oksijen (66 pm) ve florin (57 pm) olanlardan daha büyüktür.
Nitrür anyonu, N3−, oksit (O2−: 140 pm) ve florür (F−: 133 pm) anyonlarına benzer şekilde 146 pm'de çok daha büyüktür.
E941 (Azot) ilk üç iyonlaşma enerjisi 1.402, 2.856 ve 4.577 MJ•mol-1'dir ve dördüncü ve beşincinin toplamı 16.920 MJ•mol-1'dir.
Bu çok yüksek rakamlar nedeniyle E941 (Azot) basit bir katyonik kimyası yoktur.
2p alt kabuğundaki radyal düğümlerin olmaması, p bloğunun ilk sırasının, özellikle nitrojen, oksijen ve florin anormal özelliklerinin çoğundan doğrudan sorumludur.
2p alt kabuğu çok küçüktür ve 2s kabuğuna çok benzer bir yarıçapa sahiptir, bu da yörünge hibridizasyonunu kolaylaştırır.
E941 (Azot) ayrıca çekirdek ile 2s ve 2p kabuklarındaki değerlik elektronları arasında çok büyük elektrostatik çekim kuvvetleriyle sonuçlanır, bu da çok yüksek elektronegatifliklere neden olur.
Aynı nedenden dolayı 2p elementlerinde hipervalans neredeyse bilinmemektedir, çünkü yüksek elektronegatiflik küçük bir nitrojen atomunun elektron bakımından zengin üç merkezli dört elektronlu bir bağda merkezi bir atom olmasını zorlaştırır çünkü elektronları çekme eğiliminde olacaktır.
Bu nedenle, E941 (Azot) periyodik tablodaki 15. grubun başındaki konumuna rağmen, Nitrojenin kimyası, daha ağır türdeşleri olan fosfor, arsenik, antimon ve bizmuttan büyük farklılıklar gösterir.
E941 (Azot), yatay komşuları olan karbon ve oksijenin yanı sıra pniktojen sütunundaki dikey komşuları, fosfor, arsenik, antimon ve bizmut ile faydalı bir şekilde karşılaştırılabilir.
Lityumdan oksijene kadar her periyot 2 elementi, bir sonraki gruptaki periyot 3 elementiyle (magnezyumdan klora; bunlar diyagonal ilişkiler olarak bilinir) bazı benzerlikler gösterse de, dereceleri boron-silikon çiftini geçtikten sonra aniden düşer.
E941 (Azot) kükürtle benzerlikleri, her iki elementin de mevcut olduğu durumlarda çoğunlukla kükürt nitrür halka bileşikleri ile sınırlıdır.
E941 (Azot), karbonun katenasyon eğilimini paylaşmaz.
Karbon gibi, nitrojen de metallerle iyonik veya metalik bileşikler oluşturma eğilimindedir.
E941 (Azot), zincir, grafit ve fulleren benzeri yapılara sahip olanlar da dahil olmak üzere karbonlu geniş bir nitrür serisi oluşturur.
E941 (Azot), E941 (Azot) yüksek elektronegatifliği ve beraberindeki hidrojen bağı yeteneği ve yalnız elektron çiftlerini bağışlayarak koordinasyon kompleksleri oluşturma yeteneği ile oksijene benzer.
Amonyak NH3 ve su H2O kimyası arasında bazı paralellikler vardır.
Örneğin, her iki bileşiğin de NH4+ ve H3O+ verecek şekilde protonlanma veya NH2− ve OH− verecek şekilde protonsuzlaştırılma kapasitesi, bunların tümü katı bileşiklerde izole edilebilir.
E941 (Azot), her iki yatay komşusu ile de, pπ–pπ etkileşimleri yoluyla, tipik olarak karbon, oksijen veya diğer nitrojen atomları ile çoklu bağlar oluşturma tercihini paylaşır.
Bu nedenle, örneğin, nitrojen iki atomlu moleküller olarak oluşur ve bu nedenle N2 molekülleri yalnızca zayıf van tarafından bir arada tutulduğundan, grubunun geri kalanından çok daha düşük erime (−210 °C) ve kaynama noktalarına (−196 °C) sahiptir.
Waals etkileşimleri ve önemli anlık dipoller oluşturmak için çok az sayıda elektron vardır.
Dikey komşuları için bu mümkün değildir; bu nedenle, nitrojen oksitler, nitritler, nitratlar, nitro-, nitroso-, azo- ve diazo-bileşikleri, azidler, siyanatlar, tiyosiyanatlar ve imino-türevleri fosfor, arsenik, antimon veya bizmut ile yankı bulmaz.
Bununla birlikte, aynı şekilde, fosfor oksoasitlerin karmaşıklığı, nitrojen ile hiçbir yankı bulmaz.
E941 (Azot) ve fosfor, farklılıklarını bir yana bırakırsak, birbirleriyle geniş bir dizi bileşik oluştururlar; bunların zincir, halka ve kafes yapıları vardır.
E941 (Azot) İZOTOPLARI:
E941 (Azot) iki kararlı izotopu vardır: 14N ve 15N.
Birincisi çok daha yaygındır, doğal nitrojenin %99.634'ünü oluşturur ve ikincisi (biraz daha ağırdır) kalan %0.366'yı oluşturur.
Bu, yaklaşık 14.007 u'luk bir atom ağırlığına yol açar.
Bu kararlı izotopların her ikisi de yıldızlarda CNO döngüsünde üretilir, ancak E941 (Azot)'un nötron yakalaması hız sınırlayıcı adım olduğundan 14N daha yaygındır.
14N, beş kararlı tek-tek nüklidden biridir (tek sayıda proton ve nötrona sahip bir nüklid); diğer dördü 2H, 6Li, 10B ve 180mTa'dır.
14N ve 15N'nin nispi bolluğu atmosferde pratik olarak sabittir, ancak biyolojik redoks reaksiyonlarından doğal izotopik fraksiyonasyon ve doğal amonyak veya nitrik asidin buharlaşması nedeniyle başka yerlerde değişebilir.
Biyolojik olarak aracılık edilen reaksiyonlar (örneğin, asimilasyon, nitrifikasyon ve denitrifikasyon) topraktaki nitrojen dinamiklerini güçlü bir şekilde kontrol eder.
Bu reaksiyonlar tipik olarak substratın 15N zenginleşmesine ve ürünün tükenmesine neden olur.
Ağır izotop 15N ilk olarak 1929'da SM Naudé tarafından keşfedildi ve kısa süre sonra komşu elementlerin oksijen ve karbonun ağır izotopları keşfedildi.
E941 (Azot), tüm izotopların en düşük termal nötron yakalama kesitlerinden birini sunar.
E941 (Azot), NMR için daha dar hat genişliği gibi avantajlar sunan, Nitrojenin bir buçuk fraksiyonel nükleer spininden dolayı, nitrojen içeren moleküllerin yapılarını belirlemek için nükleer manyetik rezonans (NMR) spektroskopisinde sıklıkla kullanılır.
14N, teorik olarak da kullanılabilir olsa da, bir tamsayı nükleer dönüşüne sahiptir ve dolayısıyla daha geniş ve daha az kullanışlı spektrumlara yol açan bir dört kutuplu momente sahiptir.
15N NMR yine de daha yaygın olan 1H ve 13C NMR spektroskopisinde karşılaşılmayan komplikasyonlara sahiptir.
15N'nin düşük doğal bolluğu (%0.36) hassasiyeti önemli ölçüde azaltır, bu sadece düşük jiromanyetik oranıyla daha da kötüleşen bir sorundur (1H'nin sadece %10.14'ü).
Sonuç olarak, 1H için sinyal-gürültü oranı, aynı manyetik alan gücünde 15N için olanın yaklaşık 300 katıdır.
Bu, kimyasal değişim veya fraksiyonel damıtma yoluyla 15N'nin izotopik zenginleştirilmesiyle biraz hafifletilebilir.
15N ile zenginleştirilmiş bileşikler, standart koşullar altında, atmosferden uzak tutulması gereken hidrojen, karbon ve oksijen izotopları etiketli bileşiklerin aksine, E941 (Azot) atomlarının atmosferik E941 (Azot) ile kimyasal değişimine uğramama avantajına sahiptir.
15N:14N oranı, δ15N olarak adlandırılan jeokimya, hidroloji, paleoklimatoloji ve paleoşinografi alanlarında kararlı izotop analizinde yaygın olarak kullanılır.
Sentetik olarak üretilen 12N ile 23N arasında değişen diğer on izotoptan 13N'nin yarılanma ömrü on dakikadır ve geri kalan izotopların yarılanma ömrü saniye (16N ve 17N) veya milisaniye düzeyindedir.
Nükleer damlama hatlarının dışına düşecekleri ve bir proton veya nötron sızdıracakları için başka hiçbir nitrojen izotopu mümkün değildir.
Yarı ömür farkı göz önüne alındığında, 13N en önemli nitrojen radyoizotopudur, yarı ömrü hala kısa olmasına rağmen pozitron emisyon tomografisinde (PET) kullanılabilecek kadar nispeten uzun ömürlüdür ve bu nedenle E941 (Azot) üretildiği yerde E941 (Azot) üretilmesi gerekir. PET, örneğin bir siklotronda 16O'luk proton bombardımanı yoluyla 13N ve bir alfa parçacığı üretir.
Radyoizotop 16N, normal çalışma sırasında basınçlı su reaktörlerinin veya kaynar su reaktörlerinin soğutma sıvısındaki baskın radyonükliddir.
E941 (Azot), 16O atomunun bir nötron yakaladığı ve bir protonu dışarı attığı bir (n,p) reaksiyonu yoluyla 16O'dan (suda) üretilir.
E941 (Azot) yaklaşık 7,1 s'lik kısa bir yarı ömrü vardır, ancak E941 (Azot) 16O'ya bozunması sırasında yüksek enerjili gama radyasyonu (5 ila 7 MeV) üretir.
Bu nedenle, bir basınçlı su reaktöründeki birincil soğutma sıvısı borularına erişim, reaktör gücü çalışması sırasında kısıtlanmalıdır.
E941 (Azot), birincil soğutma sıvısı sisteminden ikincil buhar döngüsüne olan sızıntıların hassas ve anında göstergesidir ve bu tür sızıntıları tespit etmenin birincil yoludur.
E941 (Azot) KULLANIMI ve UYGULAMALARI:
-E941 (Azot) gübrelerde ve enerji depolarında kullanılmasının yanı sıra, nitrojen, yüksek mukavemetli kumaşlarda kullanılan Kevlar ve süper yapıştırıcıda kullanılan siyanoakrilat kadar çeşitli organik bileşiklerin bir bileşenidir.
-E941 (Azot), antibiyotikler de dahil olmak üzere her büyük farmakolojik ilaç sınıfının bir bileşenidir.
-Birçok ilaç, doğal nitrojen içeren sinyal moleküllerinin taklitleri veya ön ilaçlarıdır: örneğin, organik nitratlar nitrogliserin ve nitroprussid, nitrik okside metabolize ederek kan basıncını kontrol eder.
-Doğal kafein ve morfin veya sentetik amfetaminler gibi nitrojen içeren birçok önemli ilaç, hayvansal nörotransmiterlerin reseptörleri üzerinde etkilidir.
-Gaz:
E941 (Azot) bileşiklerinin uygulamaları, bu sınıfın büyük boyutu nedeniyle doğal olarak son derece geniş bir çeşitlilik gösterir: bu nedenle, burada yalnızca saf E941 (Azot) uygulamaları dikkate alınacaktır.
Sanayi tarafından üretilen E941 (Azot) üçte ikisi (2/3) gaz, kalan üçte biri (1/3) sıvı olarak satılmaktadır.
-Paketlenmiş veya dökme gıdaların tazeliğini korumak ve nitrojenlemek için saf veya karbondioksit ile karıştırılmış modifiye atmosfer olarak (acıdı ve diğer oksidatif hasar biçimlerini geciktirerek) kullanılır.
-Saf nitrojen, gıda katkı maddesi olarak Avrupa Birliği'nde E numarası E941 ile etiketlenmiştir.
-Argona ucuz bir alternatif olarak akkor ampullerde kullanılır.
-Bilgi teknolojisi (IT) ekipmanları için yangın söndürme sistemlerinde kullanılır.
-Paslanmaz çelik imalatında kullanılır.
- Çeliğin nitrürleme ile sertleştirilmesinde kullanılır.
-Bazı uçak yakıt sistemlerinde yangın tehlikesini azaltmak için (bkz. inertleme sistemi) kullanılır.
-Yarış arabası ve uçak lastiklerini şişirmek, doğal havadaki nem ve oksijenin neden olduğu tutarsız genleşme ve büzülme sorunlarını azaltmak için kullanılır.
-Büyük miktarlarda amonyak daha sonra gübreler, patlayıcılar ve Ostwald süreci olarak bilinen bir süreçle nitrik asit (HNO3) oluşturmak için kullanılır.
-E941 (Azot) gazı büyük ölçüde inerttir ve yarı iletken endüstrisinde ve belirli kaynak ve lehimleme işlemleri sırasında koruyucu bir kalkan olarak kullanılır.
-Ancak, sıvı nitrojen kokteyllerde sis üretmek için kullanılır.
-Petrol şirketleri, ham petrolün yüzeye çıkmasına yardımcı olmak için yüksek basınçlı nitrojen kullanır.
-Sıvı nitrojen, soğutma, biyolojik numunelerin korunması ve düşük sıcaklıkta bilimsel deneyler için kullanılan ucuz bir kriyojenik sıvıdır.
-E941 (Azot) gazı yanmaz koruyucu atmosfer olarak kullanılmaktadır.
-Elementin sıvı formu, siğillerin giderilmesinde, bilgisayar soğutma sıvısı olarak ve kriyojeniklerde kullanılır.
-E941 (Azot), kimyasal analizlerde numune hazırlama sırasında yaygın olarak kullanılmaktadır.
-E941 (Azot), sıvı numunelerin hacmini konsantre etmek ve azaltmak için kullanılır.
- Basınçlı bir nitrojen gazı akışını sıvının yüzeyine dik olarak yönlendirmek, geride çözünen(ler)i ve buharlaşmamış çözücüyü bırakırken çözücünün buharlaşmasına neden olur.
-E941 (Azot), ürettiği daha küçük baloncuklar nedeniyle, dağıtılan birayı daha yumuşak ve daha sert yapan bazı biraların, özellikle stout'ların ve İngiliz biralarının fıçılarını basınçlandırmak için karbondioksitin yerine veya karbondioksit ile birlikte kullanılabilir.
-Genellikle "widget" olarak bilinen basınca duyarlı bir nitrojen kapsülü, nitrojen yüklü biraların kutu ve şişelerde paketlenmesini sağlar.
-E941 (Azot), E941 (Azot) oksit, nitrogliserin, nitrik asit ve amonyak gibi birçok önemli bileşiğin bir parçasıdır.
Diğer nitrojen atomlarıyla üçlü bağ nitrojen formları son derece güçlüdür ve kırıldığında önemli miktarda enerji açığa çıkarır, bu nedenle patlayıcılarda ve ayrıca Kevlar ve siyanoakrilat yapıştırıcı ("süper yapıştırıcı") gibi "güçlü" malzemelerde çok değerlidir.
-E941 (Azot) tankları ayrıca paintball silahlarının ana güç kaynağı olarak karbondioksitin yerini alıyor.
-E941 (Azot) CO2'den daha yüksek basınçta tutulmalıdır, bu da N2 tanklarını daha ağır ve daha pahalı hale getirir.
-Teçhizat:
Bazı inşaat ekipmanları, hidrolik sistemin hidrolik kırıcı gibi cihazlara ekstra güç sağlamasına yardımcı olmak için basınçlı nitrojen gazı kullanır.
Sodyum azidin ayrışmasından oluşan nitrojen gazı hava yastıklarının şişmesi için kullanılır.
-Sıvı:
Sıvı nitrojen, suya benzeyen kriyojenik bir sıvıdır.
Dewar şişeleri gibi uygun kaplarda yalıtıldığında, E941 (Azot) düşük bir buharlaşma kaybı oranıyla taşınabilir ve depolanabilir.
-Kuru buz gibi, sıvı nitrojenin ana kullanımı düşük sıcaklıklara soğutma içindir.
E941 (Azot), kan ve üreme hücreleri (sperm ve yumurta) gibi biyolojik materyallerin dondurularak saklanmasında kullanılır.
-Kriyoterapide ciltteki kist ve siğilleri dondurarak yok etmek için E941 (Azot) kullanılır.
-E941 (Azot), laboratuvar soğuk tuzaklarında ve vakum pompalı sistemlerde daha düşük basınçlar elde etmek için kriyopompalarda kullanılır.
-E941 (Azot), kızılötesi dedektörler ve X-ray dedektörleri gibi ısıya duyarlı elektronik cihazları soğutmak için kullanılır.
-Diğer kullanımlar arasında oda sıcaklığında yumuşak veya kauçuksu olan dondurarak öğütme ve işleme malzemeleri, büzülme ve mühendislik bileşenlerinin birleştirilmesi ve daha genel olarak gerektiğinde çok düşük sıcaklıklara ulaşmak yer alır.
-E941 (Azot)'un düşük maliyeti nedeniyle, sıvı nitrojen, gıdaların soğutulması, çiftlik hayvanlarının dondurularak markalanması, vanalar olmadığında akışı durdurmak için boruların dondurulması ve dengesiz toprakların sağlamlaştırılması gibi düşük sıcaklıkların kesinlikle gerekli olmadığı durumlarda bile soğutma için sıklıkla kullanılır.
-E941 (Azot) kimya endüstrisi için önemlidir.
E941 (Azot), gübre, nitrik asit, naylon, boya ve patlayıcı yapımında kullanılır.
Bu ürünleri yapmak için önce nitrojen, amonyak üretmek için hidrojen ile reaksiyona sokulmalıdır.
Bu Haber süreci tarafından yapılır.
Bu şekilde her yıl 150 milyon ton amonyak üretilmektedir.
-E941 (Azot) gazı da reaktif olmayan bir atmosfer sağlamak için kullanılır.
E941 (Azot) bu şekilde gıdaları korumak için ve elektronik endüstrisinde transistör ve diyot üretimi sırasında kullanılır.
-Paslanmaz çelik ve diğer çelikhane ürünlerinin tavlanmasında büyük miktarlarda E941 (Azot) kullanılmaktadır.
Tavlama, çeliğin işlenmesini kolaylaştıran bir ısıl işlemdir.
-Sıvı nitrojen genellikle soğutucu olarak kullanılır.
-E941 (Azot), tıbbi araştırma ve üreme teknolojisi için sperm, yumurta ve diğer hücreleri depolamak için kullanılır.
-E941 (Azot) ayrıca gıdaları hızlı bir şekilde dondurmak için kullanılır, bu da onların nem, renk, lezzet ve dokuyu korumalarına yardımcı olur.
-E941 (Azot) reaktif değildir ve E941 (Azot) örtüleme için mükemmeldir ve genellikle temizleme gazı olarak kullanılır.
-E941 (Azot), sıyırma ve serpme gibi yöntemlerle proses akışlarından kirleticileri çıkarmak için kullanılabilir.
-E941 (Azot) özelliğinden dolayı değerli ürünlerin zararlı kirleticilere karşı korunmasında kullanılabilir.
-E941 (Azot) ayrıca güvenli depolamayı, yanıcı bileşiklerin kullanımını sağlar ve yanıcı toz patlamalarının önlenmesine yardımcı olabilir.
-Sanayide üretilen E941 (Azot) üçte ikisi gaz, kalan üçte biri sıvı olarak satılmaktadır.
-E941 (Azot), Gaz, havadaki oksijenin yangın, patlama veya oksitlenme tehlikesi oluşturacağı durumlarda çoğunlukla inert bir atmosfer olarak kullanılır.
-Gıda endüstrisi:
E941 (Azot) gazı da reaktif olmayan bir atmosfer sağlamak için kullanılır.
E941 (Azot), gıdaları korumak için bu şekilde kullanılır.
Değiştirilmiş bir atmosfer olarak, saf veya karbon dioksit ile karıştırılmış, paketlenmiş veya dökme gıdaların tazeliğini korumak ve korumak için (kokmuşluğu ve renk değiştirme gibi diğer oksidatif hasar biçimlerini geciktirerek) kullanılır.
Gıda katkı maddesi olarak saf E941 (Azot), Avrupa Birliği'nde E numarası E941 ile etiketlenmiştir.
-Ampul endüstrisi:
Sıcak tungsten tel oksijen varlığında yanacağından ampuller hava ile doldurulmamalıdır.
Vakumu da koruyamazsınız, yoksa dış atmosferik basınç camı kırar.
Bu nedenle nitrojen gibi reaktif olmayan gazlarla doldurulmaları gerekir.
E941 (Azot) yerine argon veya helyum gibi asal gazlar kullanabiliriz, ancak bunlar E941 (Azot)tan daha pahalı ve daha nadirdir.
-Yangın söndürme sistemleri:
Yangın söndürme, kısa bir süre için insan maruziyeti için kabul edilebilir bir seviyede kalırken, yangının söneceği oksijen konsantrasyonunun azaltılmasıyla sağlanır.
-Paslanmaz çelik imalatı:
Çelik üretimi sırasında ergitme, pota işleme ve döküm işlemleri gibi çeliğe nitrojen eklenebileceği çeşitli durumlar vardır.
Sertlik, şekillendirilebilirlik, gerinim yaşlanması ve darbe özellikleri üzerinde E941 (Azot) etkisi vardır.
-Kimyasal analiz ve kimya endüstrisi:
E941 (Azot), kimyasal analizde numune hazırlama sırasında yaygın olarak kullanılır.
E941 (Azot), sıvı numunelerin hacmini konsantre etmek ve azaltmak için kullanılır.
E941 (Azot) kimya endüstrisi için de önemlidir.
Gübre, nitrik asit, naylon, boya ve patlayıcı üretiminde kullanılır.
-Basınçlı bira fıçıları:
E941 (Azot), ürettiği daha küçük baloncuklar nedeniyle, dağıtılan birayı daha yumuşak ve daha sert yapan bazı biraların, özellikle de stout'ların ve İngiliz biralarının fıçılarını basınçlandırmak için karbondioksitin yerine veya karbondioksit ile birlikte kullanılabilir. E941 (Azot) yüklü biralar kutu ve şişelerde paketlenebilir.
-Lastik dolum sistemleri
E941 (Azot), yarış arabası ve uçak lastiklerini şişirmek için kullanılır, doğal havadaki nem ve oksijenin neden olduğu sorunları azaltır. Nitrojen, lastik kauçuğundan oksijene göre daha az göç eder, bu da lastik basınçlarınızın uzun vadede daha sabit kalacağı anlamına gelir.
Bu, kullanım sırasında lastikler ısındıkça daha tutarlı şişirme basınçları anlamına gelir.
-Uçak yakıt sistemleri
Bazı uçak yakıt sistemlerinde yangın tehlikesini azaltmak için nitrojen kullanılır.
-Biyolojik rol:
E941 (Azot), canlı organizmalar tarafından 'E941 (Azot) döngüsü' yoluyla doğal olarak çevrilir.
E941 (Azot), yeşil bitkiler ve algler tarafından nitrat olarak alınır ve DNA, RNA ve tüm amino asitleri oluşturmak için gerekli olan bazları oluşturmak için kullanılır.
Amino asitler proteinlerin yapı taşlarıdır.
-Gıdaları dondurmak, tam kan ve diğer biyolojikleri korumak ve soğutucu olarak kullanılır.
-Hayvanlar E941 (Azot)ını diğer canlıları tüketerek elde ederler.
Proteinleri ve DNA'yı kurucu bazlarına ve amino asitlerine sindirerek kendi kullanımları için yeniden biçimlendirirler.
-Topraktaki mikroplar, bitkilerin yeniden kullanabilmesi için E941 (Azot) bileşiklerini tekrar nitratlara dönüştürür.
Nitrat kaynağı, nitrojeni doğrudan atmosferden "sabitleyen" nitrojen sabitleyici bakteriler tarafından da yenilenir.
-E941 (Azot), mevcut gıda üretim yöntemleri için hayati önem taşıyan amonyak (Haber prosesi) ve gübrelerin üretiminde kullanılır.
-E941 (Azot) ayrıca nitrik asit üretiminde de kullanılır (Ostwald prosesi).
-Geliştirilmiş petrol geri kazanımında, aksi takdirde petrol kuyularından geri kazanılamayacak olan ham petrolü zorlamak için yüksek basınçlı nitrojen kullanılır.
-E941 (Azot) atıl nitelikleri, kimyasal ve petrol endüstrilerinde depolama tanklarını inert bir gaz tabakasıyla kaplamak için kullanılır.
-Soğutucu akışkan olarak sıvı nitrojen kullanılır.
- Pratik teknolojiler için süper iletkenler ideal olarak 63 K'den yüksek sıcaklıklarda elektrik direncine sahip olmamalıdır çünkü bu sıcaklığa sıvı nitrojen kullanılarak nispeten ucuza ulaşılabilir.
Daha düşük sıcaklıklar çok daha yüksek bir fiyat etiketi ile birlikte gelir.
-Temel nitrojen çok reaktif olmasa da nitrojen bileşiklerinin çoğu kararsızdır.
Kaynak sırasında çelikte doğal olarak oksitler oluşur ve bunlar kaynağı zayıflatır.
Kaynak sırasında oksijeni dışarıda bırakmak için nitrojen kullanılabilir, bu da daha iyi kaynaklara neden olur.
- Soy gaz, kesme, temizleme, soğutma ve dondurma gibi çeşitli uygulamalarda kullanılır.
-E941 (Azot) gaz halindeki inert özellikleri için değerli olan nitrojen, havanın yerini alır ve bu nedenle malzemelerin oksidasyonunu azaltır veya ortadan kaldırır.
-E941 (Azot) ayrıca lazer kesim için yardımcı gaz olarak da kullanılır.
-Sıvı halinin son derece düşük sıcaklıkları göz önüne alındığında, nitrojen, kriyojenik soğutma ve dondurma için ideal bir gazdır.
-E941 (Azot), verimi artırmak ve performansı optimize etmek için hemen hemen her sektörde kullanılabilir.
-E941 (Azot), yanıcı maddelerin güvenli bir şekilde depolanmasını ve kullanılmasını sağlar ve yanıcı maddelerin patlamasını önler.
-Ayrıca E941 (Azot), gıda, ilaç ve elektronik ürünler gibi havaya duyarlı malzemelerin kalitesini ve raf ömrünü artırır.
-E941 (Azot) en büyük ticari kullanımı, amonyak üretiminde bir bileşen olarak, daha sonra gübre olarak ve nitrik asit üretmek için kullanılır.
-Sıvı nitrojen (genellikle LN2 olarak anılır), gıda ürünlerinin dondurulması ve taşınması, vücutların ve üreme hücrelerinin (sperm ve yumurtalar) korunması ve biyolojik numunelerin stabil depolanması için bir soğutucu olarak kullanılır.
-Nitrik asit tuzları, örneğin potasyum nitrat, nitrik asit ve amonyum nitrat gibi bazı önemli bileşikleri içerir.
- Elementel nitrojen, oksijen ve nemin dışlanmasını gerektiren reaksiyonlar için inert bir atmosfer olarak kullanılabilir.
-Sıvı halde nitrojen, değerli kriyojenik uygulamalara sahiptir; Hidrojen, metan, karbon monoksit, flor ve oksijen gazları dışında, hemen hemen tüm kimyasal maddeler, nitrojenin kaynama noktasında ihmal edilebilir buhar basınçlarına sahiptir ve bu nedenle, bu sıcaklıkta kristal katılar olarak bulunurlar.
-Kimya endüstrisinde E941 (Azot), bir ürünün oksidasyonunu veya diğer bozulmalarını önleyici olarak, reaktif bir gazın inert bir seyrelticisi olarak, ısıyı veya kimyasalları uzaklaştırmak için bir taşıyıcı olarak ve yangın veya patlamaları önleyici olarak kullanılır.
-Gıda endüstrisinde oksidasyon, küf veya böcekler yoluyla bozulmayı önlemek için E941 (Azot) gazı kullanılır ve dondurarak kurutma ve soğutma sistemleri için sıvı E941 (Azot) kullanılır.
-Elektrik endüstrisinde E941 (Azot), oksidasyon ve diğer kimyasal reaksiyonları önlemek, kablo ceketlerini basınçlandırmak ve motorları korumak için kullanılır.
-E941 (Azot), metal endüstrisinde kaynak, lehimleme ve sert lehimlemede uygulama bulur; burada oksidasyon, karbonlaşma ve karbonsuzlaşmayı önlemeye yardımcı olur.
- Reaktif olmayan bir gaz olarak nitrojen, köpüklü veya genişletilmiş kauçuk, plastik ve elastomerler yapmak, aerosol kutuları için itici gaz olarak hizmet etmek ve reaksiyon jetleri için sıvı iticileri basınçlandırmak için kullanılır.
-Tıpta sıvı nitrojen ile hızlı dondurma kan, kemik iliği, doku, bakteri ve meniyi korumak için kullanılabilir.
-Sıvı E941 (Azot) kriyojenik araştırmalarda da faydalı olduğu kanıtlanmıştır.
-Amonyak, NH3, keskin, tahriş edici bir kokuya sahip renksiz bir gaz üretmek için hidrojen ile birlikte büyük miktarlarda E941 (Azot) kullanılır.
-Amonyak sentezlemenin başlıca ticari yöntemi Haber-Bosch işlemidir.
-Amonyak, ticaretin iki ana E941 (Azot) bileşiğinden biridir; diğer önemli nitrojen bileşiklerinin üretiminde sayısız kullanıma sahiptir.
Ticari olarak sentezlenen amonyağın büyük bir kısmı, nitrik asidin tuzları ve esterleri olan nitrik asit (HNO3) ve nitratlara dönüştürülür.
Amonyak, soda külü, Na2CO3 üretmek için amonyak-soda işleminde (Solvay işlemi) kullanılır.
Amonyak ayrıca roket yakıtı olarak kullanılan renksiz bir sıvı olan hidrazin, N2H4'ün hazırlanmasında ve birçok endüstriyel proseste kullanılmaktadır.
-Nitrik asit, E941 (Azot) bir başka popüler ticari bileşiğidir.
Renksiz, oldukça aşındırıcı bir sıvıdır, gübre, boya, ilaç ve patlayıcıların üretiminde çok kullanılır.
-Üre (CH4N2O), gübrelerdeki en yaygın E941 (Azot) kaynağıdır.
Amonyak ve nitrik asidin tuzu olan amonyum nitrat (NH4NO3) ayrıca yapay gübrelerin E941 (Azot)lu bir bileşeni olarak ve akaryakıt ile birlikte patlayıcı (ANFO) olarak kullanılır.
-Gülme gazı olarak da bilinen E941 (Azot) oksit bazen anestezik olarak kullanılır; solunduğunda hafif histeri üretir.
Nitrik oksit oksijenle hızla reaksiyona girerek kahverengi nitrojen dioksiti oluşturur, nitrik asit üretiminde bir ara madde ve kimyasal işlemlerde ve roket yakıtlarında kullanılan güçlü bir oksitleyici ajandır.
-Ayrıca bazı nitrürler, genellikle yüksek sıcaklıklarda metallerin nitrojenle doğrudan birleşimiyle oluşan katılardır.
Alaşımlı çelikler, nitrürleme adı verilen bir işlem olan bir amonyak atmosferinde ısıtıldığında üretilen sertleştirici maddeleri içerir.
Bor, titanyum, zirkonyum ve tantalın özel uygulamaları vardır.
Örneğin, bor nitrürün (BN) kristalli bir formu neredeyse elmas kadar serttir ve daha az oksitlenir ve bu nedenle yüksek sıcaklıkta aşındırıcı olarak faydalıdır.
-Azitler, inorganik veya organik olabilen, (―N3) ile temsil edilen, grup olarak üç nitrojen atomu içeren bileşiklerdir.
Azidlerin çoğu kararsızdır ve şoka karşı oldukça hassastır.
Kurşun azid, Pb(N3)2 gibi bazıları detonatörlerde ve vurmalı kapaklarda kullanılır.
Azidler, halojen bileşikleri gibi, azid grubunun yer değiştirmesi yoluyla diğer maddelerle kolaylıkla reaksiyona girer ve birçok türde bileşik verir.
-Aslında üretilen amonyağın yaklaşık yüzde 80'i gübre olarak kullanılıyor.
-E941 (Azot) ayrıca soğutucu gaz olarak kullanılır; plastik, tekstil, böcek ilacı ve boya imalatında; ve New York Dışişleri Bakanlığı'na göre temizlik çözümlerinde kullanılır.
-Amonyak üretiminde E941 (Azot), nitrik asit üretmek için kullanılır ve daha sonra gübre olarak kullanılır.
-Nitrik asit tuzları, potasyum nitrat, amonyum nitrat ve nitrik asit gibi önemli bileşikleri içerir.
-Sıvı E941 (Azot), gıda maddelerinin taşınması ve dondurulması amacıyla soğutucu olarak kullanılır.
Vücutların ve üreme hücrelerinin korunması ve biyolojik numunelerin stabil depolanması da sıvı nitrojenden yararlanır.
-E941 (Azot) hemen hemen tüm farmakolojik ilaçlarda kullanılır ve bir anestetik olan nitröz oksitte bulunur.
-E941 (Azot), hem gaz hem de sıvı biçiminde çeşitli şekillerde kullanılır, ancak nitrojen aynı zamanda topluca nitrojen oksitler veya NOx olarak bilinen kirleticiler grubunun önemli bir bileşenidir.
-E941 (Azot) gazı, kimyasal gübre üretiminde yaygın olarak kullanılan amonyak (NH3) üretiminde kullanılabilir.
-Ayrıca, biyolojik numuneyi korumak ve düşük sıcaklıkta bilimsel deneyler yapmak için kullanılan nispeten ucuz bir kriyojenik sıvı olarak sıvı nitrojen mevcuttur.
-Ayrıca, E941 (Azot) bir diğer önemli kullanımı Haber süreci olarak bilinen bir süreçte amonyak (NH3) üretimidir.
Bu amonyak daha sonra gübreler, patlayıcılar ve nitrik asit oluşturmak için kullanılır.
-Son olarak, nitrojen gazı inerttir (yani nitrojeni kimyasal reaksiyona sokmak zordur) ve bu nedenle nitrojen, yarı iletken üretilirken ve ayrıca bazı kaynak ve lehim işlemlerinde kimyasal reaksiyonları önleyen bir atmosfer oluşturmak için kullanılır.
-Kimya laboratuvarları ayrıca atmosferdeki oksijenle kimyasal reaksiyonları önlemek için E941 (Azot) gazı kullanacak.
-E941 (Azot), Dünya atmosferinin yüzde 78'ini oluşturur ve tüm canlı dokuların bir parçasıdır.
E941 (Azot), DNA'nın bir bileşeni olduğu ve bu nedenle genetik kodun bir parçası olduğu için yaşamın çok önemli bir bileşenidir.
-E941 (Azot) molekülleri genellikle toprakta bulunur.
E941 (Azot) suda ve toprakta nitrat ve nitritlerde bulunabilir.
Bu bileşiklerin tümü E941 (Azot) döngüsünün bir parçasıdır ve her ikisi de birbirine bağlıdır.
-E941 (Azot), oksidasyonu önlemenin etkili bir yolu olarak kullanılır ve fırın tarafından üretilen gazları “süpüren” güvenli, inert bir atmosfer sağlar.
-Bu aynı zamanda plazma kesimini kolaylaştıran lazer kesime yardımcı buhar olarak da kullanılır.
-Petrol şirketleri ayrıca ham petrolü yerden çıkarmak için yüksek basınçlı nitrojen kullanır.
-E941 (Azot), yukarı ve orta akım elektrik için çok çeşitli uygulamalarda kullanılır.
E941 (Azot) NEREDE BULUNUR?
E941 (Azot), evrendeki en bol beşinci elementtir, dünyadaki atmosferin yaklaşık yüzde 78'ini oluşturur ve tahmini 4.000 trilyon ton gaz içerir.
E941 (Azot), sıvılaştırılmış havadan fraksiyonel damıtma adı verilen bir işlemle çıkarılır.
E941 (Azot) NASIL DÜZELTİLİR?
E941 (Azot)bakter ve arke gibi bakteriler de dahil olmak üzere diE941 (Azot)rof adı verilen çok çeşitli mikroorganizmalar, toprakta doğal olarak E941 (Azot) fiksasyonunu gerçekleştirir.
Bazı E941 (Azot) bağlayıcı bakteriler, özellikle baklagiller, belirli bitki gruplarıyla simbiyotik ilişkilere sahiptir.
E941 (Azot) SABİTLEYİCİ BAKTERİLER YOKSA NE OLURDU?
Bakteriler, havadaki nitrojen ve karbondioksiti, bitkiler ve hayvanlar tarafından temel yapı taşları olarak kullanılabilecek fonksiyonel bileşenlere dönüştürür.
Canlı organizmalar için, tüm mikropların kaybı, bu tür temel besinleri kendi başlarına üretemeyecekleri veya alamayacakları için korkunç bir haber olacaktır.
BİTKİLER NASIL E941 (Azot) ALIR?
Nitrat (NO3−) ve amonyum (NH4+) formundaki bitkiler, topraktan E941 (Azot) emer.
Nitrat tipik olarak, nitrifikasyonun meydana gelebileceği aerobik topraklarda mevcut olan baskın emilen nitrojen türüdür.
E941 (Azot), canlı organizmaların vücutlarının önemli bir bileşenidir.
E941 (Azot) atomları tüm proteinlerde bulunur.
E941 (Azot) fiksasyonunda bakteriler, bitkiler tarafından kullanılabilen bir E941 (Azot) formu olan amonyağa dönüşür.
Hayvanlar bitkileri yediklerinde kullanılabilir nitrojen bileşikleri elde ederler.
E941 (Azot) her yerde!
Aslında gaz, hacim olarak Dünya atmosferinin yaklaşık %78'ini oluşturur ve genellikle "hava" olarak düşündüğümüzden çok daha fazladır.
Ama nitrojeni etrafta bulundurmak ve ondan faydalanabilmek iki farklı şeydir.
Vücudunuz ve diğer bitki ve hayvanların vücutları, kullanılabilir bir forma dönüşmenin iyi bir yolu yoktur.
Biz hayvanlar - ve bitki yurttaşlarımız - atmosferik nitrojeni yakalamak veya sabitlemek için doğru enzimlere sahip değiliz.
BU E941 (Azot) NEREDEN GELİYOR?
Doğal dünyada, E941 (Azot) bakterilerden gelir!
Bakteriler E941 (Azot) döngüsünde önemli bir rol oynar.
E941 (Azot), atmosferdeki nitrojeni nitrojen fiksasyonu adı verilen bir süreçte biyolojik olarak kullanılabilir formlara dönüştüren bakteri ve diğer tek hücreli prokaryotlar yoluyla canlılar dünyasına girer.
Bazı E941 (Azot) bağlayıcı bakteri türleri toprakta veya suda serbest yaşarken, diğerleri bitkilerin içinde yaşayan faydalı ortak yaşarlardır.
E941 (Azot) sabitleyici mikroorganizmalar, E941 (Azot) bitkiler tarafından alınabilen ve organik moleküller yapmak için kullanılabilen amonyağa dönüştürerek atmosferik E941 (Azot) yakalar.
Bitkiler yendiğinde E941 (Azot) içeren moleküller hayvanlara geçer.
Hayvanın vücuduna dahil edilebilirler veya parçalanıp idrarda bulunan üre gibi atık olarak atılabilirler.
E941 (Azot), canlı organizmaların vücutlarında sonsuza kadar kalmaz.
Bunun yerine, E941 (Azot), bakteriler tarafından organik E941 (Azot)tan tekrar gaza dönüştürülür.
Bu süreç genellikle karasal-kara-ekosistemlerde birkaç adımı içerir.
Ölü organizmalardan veya atıklardan gelen E941 (Azot)lu bileşikler bakteriler tarafından amonyağa dönüştürülür ve amonyak nitrit ve nitratlara dönüştürülür.
Sonunda, nitratlar prokaryotları denitrifiye ederek gaza dönüştürülür.
Deniz ekosistemlerinde E941 (Azot) döngüsü:
Şimdiye kadar, karasal ekosistemlerde meydana geldiği şekliyle doğal nitrojen döngüsüne odaklandık.
Bununla birlikte, denizdeki E941 (Azot) döngüsünde genellikle benzer adımlar meydana gelir.
Orada amonifikasyon, nitrifikasyon ve denitrifikasyon işlemleri deniz bakterileri ve arkeler tarafından gerçekleştirilir.
Bazı E941 (Azot) içeren bileşikler tortu olarak okyanus tabanına düşer.
Uzun süreler boyunca tortular sıkışır ve tortul kayaç oluşturur.
Sonunda, jeolojik yükselme tortul kayayı karaya taşıyabilir.
Geçmişte, bilim adamları bu E941 (Azot) bakımından zengin tortul kayanın karasal ekosistemler için önemli bir E941 (Azot) kaynağı olduğunu düşünmüyorlardı.
Bununla birlikte, yeni bir çalışma, bunun aslında oldukça önemli olabileceğini öne sürüyor - nitrojen, kayalar aşındıkça veya havalar geçtikçe bitkilere kademeli olarak salınıyor.
Sınırlayıcı bir besin maddesi olarak E941 (Azot):
Doğal ekosistemlerde, birincil üretim ve ayrışma gibi birçok süreç, mevcut E941 (Azot) arzı ile sınırlıdır.
Başka bir deyişle, nitrojen genellikle sınırlayıcı besindir, en kısa tedarikte olan besindir ve dolayısıyla organizmaların veya popülasyonların büyümesini sınırlar.
E941 (Azot) DÖNGÜSÜ NEDİR VE NEDEN HAYATIN ANAHTARIDIR?
Atmosferimizde en bol bulunan element olan E941 (Azot), yaşam için çok önemlidir.
E941 (Azot) toprakta ve bitkilerde, içtiğimiz suda ve soluduğumuz havada bulunur.
E941 (Azot) yaşam için de gereklidir: genetiğimizi belirleyen DNA'nın temel yapı taşı, bitki büyümesi için gereklidir ve bu nedenle yetiştirdiğimiz gıda için gereklidir.
Ancak her şeyde olduğu gibi, denge çok önemlidir: çok az nitrojen ve bitkiler gelişemez, bu da düşük mahsul verimine yol açar.
Yeterli E941 (Azot) olmayan bitkiler sararır ve iyi gelişmez ve daha küçük çiçek ve meyvelere sahip olabilir.
E941 (Azot) Döngüsünü - nitrojenin sonsuz bir Döngüde atmosferden toprağa, topraklardan geçerek atmosfere nasıl hareket ettiğini anlamak, sağlıklı ürünler yetiştirmemize ve çevremizi korumamıza yardımcı olabilir.
E941 (Azot) NEDEN ÖNEMLİDİR?
Yaşamı sürdürmek için önemli olan maddelerin hassas dengesi, önemli bir araştırma alanıdır ve çevredeki nitrojen dengesi de bir istisna değildir.
Bitkiler E941 (Azot)tan yoksun olduklarında, bodur büyüme ile sararırlar ve daha küçük meyveler ve çiçekler üretirler.
Çiftçiler, mahsul büyümesini artırmak için mahsullerine E941 (Azot) içeren gübreler ekleyebilir.
Bilim adamları, E941 (Azot)lu gübreler olmadan, gıda ve diğer tarım türleri için güvendiğimiz mahsullerin üçte birini kaybedeceğimizi tahmin ediyor.
E941 (Azot) HAYATIN ANAHTARIDIR!
E941 (Azot), nükleik asitlerde önemli bir elementtir.
DNA Deoksiribonükleik asit, kromozomların ana bileşeni ve genetik bilginin taşıyıcısı olarak hemen hemen tüm canlı organizmalarda bulunan kendi kendini kopyalayan bir materyaldir.
RNA Ribonükleik asit, tüm canlı hücrelerde bulunan bir nükleik asit olup, tüm biyolojik moleküllerin en önemlisi ve tüm canlılar için hayati önem taşıyan DNA'dan talimatlar taşıyan bir haberci görevi görür.
DNA, bir yaşam formunun nasıl oluşturulacağına dair talimatlar anlamına gelen genetik bilgiyi taşır.
Bitkiler yeterli nitrojen almadıklarında, amino asitleri (E941 (Azot) ve hidrojen içeren ve birçok canlı hücre, kas ve dokuyu oluşturan maddeler) üretemezler.
Amino asitler olmadan bitkiler, bitki hücrelerinin büyümesi için ihtiyaç duyduğu özel proteinleri üretemez.
Yeterli E941 (Azot) olmadan bitki gelişimi olumsuz etkilenir.
E941 (Azot) DÖNGÜSÜ TAM OLARAK NEDİR?
E941 (Azot) döngüsü, E941 (Azot) hem canlı hem de cansız şeyler arasında hareket ettiği tekrar eden bir süreç döngüsüdür: atmosfer, toprak, su, bitkiler, hayvanlar ve bakteriler.
Genellikle sadece bir hücre içeren ve her yerde bulunan mikroskobik canlı organizmalar.
Bakteriler, topraktaki organik maddelerin ayrışmasına veya parçalanmasına neden olabilir.
Döngünün farklı bölümlerinden geçmek için E941 (Azot) form değiştirmesi gerekir.
Atmosferde E941 (Azot) bir gaz (N2) olarak bulunur, ancak topraklarda E941 (Azot) oksit, NO ve E941 (Azot) dioksit, NO2 olarak bulunur ve gübre olarak kullanıldığında amonyak, NH3 gibi diğer formlarda bulunabilir.
E941 (Azot) döngüsünde beş aşama vardır ve şimdi her birini sırayla tartışacağız: fiksasyon veya buharlaşma, mineralizasyon, nitrifikasyon, immobilizasyon ve denitrifikasyon.
Bu görüntüde, topraktaki mikroplar, nitrojen gazını (N2) uçucu amonyağa (NH3) dönüştürür, bu nedenle fiksasyon işlemine buharlaşma denir.
liç:
Bir mineral veya kimyasal (nitrat veya NO3 gibi) topraktan veya diğer zemin materyalinden akıp çevreye sızdığında, belirli nitrojen formlarının (nitrat veya NO3 gibi) suda çözündüğü yerdir.
Aşama 1: E941 (Azot) FİKSASYONU VEYA BUHARLANMA
Bu aşamada E941 (Azot) atmosferden toprağa geçer.
Dünyanın atmosferi büyük bir nitrojen gazı havuzu (N2) içerir.
Ancak bu nitrojen, bitkiler için "elde edilemez" çünkü gaz halindeki form, bir dönüşüm geçirmeden bitkiler tarafından doğrudan kullanılamaz.
Bitkiler tarafından kullanılmak üzere N2, nitrojen fiksasyonu adı verilen bir işlemle dönüştürülmelidir.
Fiksasyon, atmosferdeki E941 (Azot) bitkilerin kök sistemleri aracılığıyla emebilecekleri biçimlere dönüştürür.
Yıldırım, N2'nin oksijenle reaksiyona girmesi için gereken enerjiyi sağlayarak nitrojen oksit, NO ve nitrojen dioksit, NO2 ürettiğinde az miktarda nitrojen sabitlenebilir.
Bu E941 (Azot) formları daha sonra yağmur veya kar yoluyla toprağa girer.
E941 (Azot), gübre oluşturan endüstriyel süreçle de sabitlenebilir.
Bu sabitleme şekli, atmosferik nitrojen ve hidrojenin birleşerek amonyak (NH3) oluşturduğu yüksek ısı ve basınç altında meydana gelir ve daha sonra işlenerek amonyum nitrat (NH4NO3) üretilir.
Çoğu E941 (Azot) fiksasyonu, toprakta doğal olarak bakteriler tarafından meydana gelir.
Bazı bakteriler bitki köklerine tutunur ve bitki ile simbiyotik (hem bitki hem de bakteri için faydalıdır) bir ilişkiye sahiptir.
Bakteriler fotosentez yoluyla enerji elde ederler ve buna karşılık E941 (Azot) bitkinin ihtiyaç duyduğu forma dönüştürürler.
Sabit E941 (Azot) daha sonra bitkinin diğer kısımlarına taşınır ve bitki dokularını oluşturmak için kullanılır, böylece bitki büyüyebilir.
Diğer bakteriler toprakta veya suda serbestçe yaşar ve bu simbiyotik ilişki olmadan E941 (Azot) sabitleyebilir.
Bu bakteriler ayrıca organizmalar tarafından kullanılabilecek nitrojen formları oluşturabilir.
Aşama 2: MİNERALİZASYON
Bu aşama toprakta gerçekleşir.
E941 (Azot), gübre veya bitki materyalleri gibi organik materyallerden bitkilerin kullanabileceği inorganik bir nitrojen formuna geçer.
Sonunda bitkinin besinleri tükenir ve bitki ölür ve çürür.
Bu, nitrojen döngüsünün ikinci aşamasında önem kazanır.
Mineralizasyon, mikroplar hayvan gübresi veya çürüyen bitki veya hayvan materyali gibi organik materyal üzerinde etki ettiğinde ve onu bitkiler tarafından kullanılabilecek bir nitrojen formuna dönüştürmeye başladığında meydana gelir.
Baklagiller hariç, ekilen tüm bitkiler.
Bezelye ailesinin bir üyesi: fasulye, mercimek, soya fasulyesi, yer fıstığı ve bezelye, ikiye bölünmüş tohum kabuklarına sahip bitkilerdir.
Bunlar (mercimek, fasulye, bezelye veya yer fıstığı gibi ikiye bölünmüş tohum kabukları olan bitkiler) ihtiyaç duydukları E941 (Azot) topraktan alırlar.
Baklagiller, yukarıda açıklandığı gibi kök nodüllerinde meydana gelen fiksasyon yoluyla E941 (Azot) alırlar.
Mineralizasyon işlemiyle üretilen ilk nitrojen formu amonyak, NH3'tür.
Topraktaki NH3 daha sonra su ile reaksiyona girerek amonyum NH4'ü oluşturur.
Bu amonyum toprakta tutulur ve yukarıda açıklanan simbiyotik nitrojen sabitleme ilişkisi yoluyla nitrojen almayan bitkiler tarafından kullanılabilir.
Aşama 3: NITRIFIKASYON
Üçüncü aşama olan nitrifikasyon, topraklarda da meydana gelir.
Nitrifikasyon sırasında, mineralizasyon sırasında üretilen topraktaki amonyak, nitritler, NO2− ve nitratlar, NO3− adı verilen bileşiklere dönüştürülür.
Nitratlar, bitkileri tüketen bitki ve hayvanlar tarafından kullanılabilir.
Topraktaki bazı bakteriler amonyağı nitritlere dönüştürebilir.
Nitrit, bitkiler ve hayvanlar tarafından doğrudan kullanılamasa da, diğer bakteriler, nitriti, bitkiler ve hayvanlar tarafından kullanılabilen bir form olan nitratlara dönüştürebilir.
Bu reaksiyon, bu süreçte yer alan bakteriler için enerji sağlar.
Bahsettiğimiz bakterilere nitrosomonas ve nitrobacter denir.
Nitrobacter, nitritleri nitratlara dönüştürür; nitrosomonas amonyağı nitritlere dönüştürür.
Her iki bakteri türü de sadece oksijen, O2 varlığında hareket edebilir.
Nitrifikasyon süreci bitkiler için önemlidir, çünkü bitkiler tarafından kök sistemleri aracılığıyla emilebilecek ekstra bir nitrojen zulası üretir.
4. Aşama: HAREKETSİZLEŞTİRME
E941 (Azot) döngüsünün dördüncü aşaması, bazen mineralizasyonun tersi olarak tanımlanan immobilizasyondur.
Bu iki süreç birlikte topraklardaki E941 (Azot) miktarını kontrol eder.
Tıpkı bitkiler, mikroorganizmalar gibidir.
Bakteri gibi mikroskop olmadan görülemeyecek kadar küçük bir organizma veya canlıdır.
Toprakta yaşamak, bir enerji kaynağı olarak E941 (Azot) gerektirir.
Bu toprak mikroorganizmaları, çürüyen bitki artıkları yeterli E941 (Azot) içermediğinde topraktan E941 (Azot) çeker.
Mikroorganizmalar amonyum (NH4+) ve nitrat (NO3−) aldığında, bu E941 (Azot) formları bitkiler için artık mevcut değildir ve E941 (Azot) eksikliğine veya E941 (Azot) eksikliğine neden olabilir.
Bu nedenle hareketsizleştirme, mikroorganizmalarda E941 (Azot) bağlar.
Bununla birlikte, immobilizasyon önemlidir, çünkü mikroorganizmalarda E941 (Azot) bağlayarak veya hareketsiz hale getirerek topraktaki E941 (Azot) miktarını kontrol etmeye ve dengelemeye yardımcı olur.
Aşama 5: DENİTRİFİKASYON
E941 (Azot) döngüsünün beşinci aşamasında, nitratlar denitrifikasyon dediğimiz süreçle bakteriler tarafından atmosferik E941 (Azot) (N2) dönüştürüldüğü için E941 (Azot) havaya geri döner.
Bu, nitrojenin gaz halindeki formu, hikayemize başladığımız yere geri dönerek atmosfere doğru hareket ederken, topraklardan genel bir nitrojen kaybıyla sonuçlanır.
E941 (Azot) YAŞAM İÇİN ÇOK ÖNEMLİDİR!
Ekosistemde nitrojen döngüsü, ne çok fazla ne de çok az nitrojen ile üretken ve sağlıklı ekosistemleri sürdürmek için çok önemlidir.
Bitki üretimi ve biyokütle (canlı materyal), nitrojenin mevcudiyeti ile sınırlıdır.
Bitki-toprak E941 (Azot) döngüsünün nasıl çalıştığını anlamak, hangi mahsulün yetiştirileceği ve nerede yetiştirileceği konusunda daha iyi kararlar vermemize yardımcı olabilir, böylece yeterli gıda kaynağımız olur.
E941 (Azot) döngüsü bilgisi, toprağa çok fazla gübre eklenmesinin neden olduğu kirliliği azaltmamıza da yardımcı olabilir.
Bazı bitkiler daha fazla E941 (Azot) veya fosfor, başka bir gübre gibi diğer besinleri alabilir ve hatta aşırı gübrenin su yollarına girmesini önlemek için bir "tampon" veya filtre olarak kullanılabilir.
Gördüğünüz gibi, toprakta yeteri kadar E941 (Azot) olmaması bitkileri aç bırakırken, çok fazla iyi bir şey kötü olabilir.
Çiftçiler ve topluluklar, ekinler tarafından eklenen besin maddelerinin alımını iyileştirmek ve hayvan gübresi atıklarını uygun şekilde işlemek için çalışmalıdır.
Ayrıca nitrojen akışını su kütlelerine ulaşmadan alabilen doğal bitki tampon bölgelerini de korumamız gerekiyor.
Ancak, yol inşa etmek ve diğer inşaatları yapmak için mevcut ağaç kesme modellerimiz bu sorunu daha da kötüleştiriyor, çünkü fazla besinleri alacak daha az bitki kaldı.
Fazla nitrojeni almak için kıyı bölgelerinde hangi bitki türlerinin yetiştirilmesinin en iyi olduğunu belirlemek için daha fazla araştırma yapmamız gerekiyor.
Ayrıca, su ekosistemlerine aşırı nitrojen sıçraması sorununu çözmenin veya önlemenin başka yollarını da bulmamız gerekiyor.
Dünyanın birbirine bağlı doğal sistemlerindeki E941 (Azot) döngüsünü ve diğer döngüleri daha eksiksiz bir şekilde anlamaya çalışarak, Dünya'nın değerli doğal kaynaklarını nasıl daha iyi koruyacağımızı daha iyi anlayabiliriz.
Bazı nitrojen sabitleyici organizmalar serbest yaşarken, diğerleri işlemi gerçekleştirmek için bir konakçı ile yakın bir ilişki gerektiren simbiyotik nitrojen sabitleyicilerdir.
Simbiyotik ilişkilerin çoğu çok spesifiktir ve simbiyozu sürdürmeye yardımcı olan karmaşık mekanizmalara sahiptir.
Örneğin, baklagil bitkilerinden (örneğin bezelye, yonca, soya fasulyesi) kök salgıları, nitrojen sabitleyici bakteriler olan belirli Rhizobium türlerine bir sinyal görevi görür.
Bu sinyal bakterileri köklere çeker ve daha sonra bakterinin kök içine alınmasını başlatmak ve köklerde oluşan nodüllerde nitrojen fiksasyonu sürecini tetiklemek için çok karmaşık bir dizi olay meydana gelir.
Bu bakterilerin bazıları aerob, bazıları anaerob; bazıları fototrofiktir, diğerleri kemotrofiktir (yani, enerji kaynağı olarak ışık yerine kimyasalları kullanırlar).
E941 (Azot) fiksasyonunu gerçekleştiren organizmalar arasında büyük fizyolojik ve filogenetik çeşitlilik olmasına rağmen, hepsinin nitrojenaz adı verilen ve N2'nin NH3'e (amonyak) indirgenmesini katalize eden benzer bir enzim kompleksine sahiptirler.
Nitrojenazın özelliklerinden biri, enzim kompleksinin oksijene karşı çok hassas olması ve varlığında deaktive olmasıdır.
Bu, aerobik nitrojen sabitleyiciler ve özellikle de aslında oksijen ürettikleri için fotosentetik olan aerobik nitrojen sabitleyiciler için ilginç bir ikilem sunar.
Zamanla, nitrojen sabitleyiciler nitrojenazlarını oksijenden korumak için farklı yollar geliştirdiler.
Örneğin, bazı siyanobakteriler, enzim için düşük oksijenli bir ortam sağlayan ve bu organizmalarda tüm nitrojen fiksasyonunun gerçekleştiği yer olarak hizmet eden heterosist adı verilen yapılara sahiptir.
Diğer fotosentetik nitrojen sabitleyiciler, nitrojeni yalnızca fotosistemleri uykudayken ve oksijen üretmediğinde geceleri sabitler.
Nitrojenaz genleri küresel olarak dağılmıştır ve birçok aerobik habitatta (örneğin, okyanuslar, göller, topraklar) ve ayrıca anaerobik veya mikroaerofilik olabilen habitatlarda (örneğin, termit bağırsakları, tortular, hipersalin göller, mikrobiyal matlar, planktonik kabuklular) bulunmuştur.
E941 (Azot) sabitleyen genlerin geniş dağılımı, E941 (Azot) sabitleyen organizmaların, Dünya'daki tüm yaşamın hayatta kalması için kritik olan bir süreç için beklenebileceği gibi, çok geniş bir çevresel koşullar yelpazesi sergilediğini göstermektedir.
NITRIFIKASYON:
Nitrifikasyon, amonyağı nitrite ve ardından nitrata dönüştüren süreçtir ve küresel nitrojen döngüsündeki bir diğer önemli adımdır.
Nitrifikasyonun çoğu aerobik olarak gerçekleşir ve yalnızca prokaryotlar tarafından gerçekleştirilir.
Farklı mikroorganizma türleri tarafından gerçekleştirilen iki farklı nitrifikasyon adımı vardır.
İlk adım, amonyak oksitleyiciler olarak bilinen mikroplar tarafından gerçekleştirilen amonyağın nitrite oksidasyonudur.
Aerobik amonyak oksitleyiciler, iki farklı enzim, amonyak monooksijenaz ve hidroksilamin oksidoredüktaz gerektiren bir işlem olan ara hidroksilamin yoluyla amonyağı nitrite dönüştürür.
İşlem, diğer birçok metabolizma türüne göre çok az miktarda enerji üretir; sonuç olarak, nitrosofizerler herkesin bildiği gibi çok yavaş yetiştiricilerdir.
Ek olarak, aerobik amonyak oksitleyiciler de ototroflardır, fotosentetik organizmalar gibi organik karbon üretmek için karbondioksiti sabitlerler, ancak enerji kaynağı olarak ışık yerine amonyak kullanırlar.
Birçok farklı mikrop türü tarafından gerçekleştirilen nitrojen fiksasyonunun aksine, amonyak oksidasyonu prokaryotlar arasında daha az yaygın bir şekilde dağılır.
Yakın zamana kadar, tüm amonyak oksidasyonunun Nitrosomonas, Nitrosospira ve Nitrosococcus cinslerindeki sadece birkaç bakteri türü tarafından gerçekleştirildiği düşünülüyordu.
Ancak 2005 yılında amonyağı da oksitleyebilen bir arkeon keşfedildi.
Keşfedilmelerinden bu yana, amonyak oksitleyen Archaea'ların çoğu zaman birçok habitatta amonyak oksitleyen Bakterilerden daha fazla olduğu bulunmuştur.
Geçtiğimiz birkaç yılda, amonyak oksitleyici Archaea'nın okyanuslarda, topraklarda ve tuz bataklıklarında bol miktarda bulunduğu ve bu yeni keşfedilen organizmalar için nitrojen döngüsünde önemli bir rol oynadığı ortaya çıktı.
Şu anda, saf kültürde yalnızca bir amonyak oksitleyici arkeon yetiştirilmiştir, Nitrosopumilus maritimus, bu nedenle onların fizyolojik çeşitliliği hakkındaki anlayışımız sınırlıdır.
Nitrifikasyondaki ikinci adım, nitritin (NO2-) nitrata (NO3-) oksidasyonudur.
Bu adım, nitrit oksitleyen Bakteriler olarak bilinen tamamen ayrı bir prokaryot grubu tarafından gerçekleştirilir.
Nitrit oksidasyonunda yer alan bazı cinsler arasında Nitrospira, Nitrobacter, Nitrococcus ve Nitrospina bulunur.
Amonyak oksitleyicilere benzer şekilde, nitritin nitrata oksidasyonundan üretilen enerji çok küçüktür ve bu nedenle büyüme verimleri çok düşüktür.
Aslında, amonyak ve nitrit oksitleyiciler, tek bir CO2 molekülünü sabitlemek için birçok amonyak veya nitrit molekülünü oksitlemelidir.
Tam nitrifikasyon için hem amonyak oksidasyonu hem de nitrit oksidasyonu gerçekleşmelidir.
Amonyak oksitleyiciler ve nitrit oksitleyiciler, aerobik ortamlarda her yerde bulunur.
Topraklar, haliçler, göller ve açık okyanus ortamları gibi doğal ortamlarda kapsamlı bir şekilde incelenmiştir.
Ancak, amonyak ve nitrit oksitleyiciler, alıcı suların kirlenmesine yol açabilecek potansiyel olarak zararlı amonyum seviyelerini ortadan kaldırarak atık su arıtma tesislerinde de çok önemli bir rol oynamaktadır.
Birçok araştırma, atık su arıtma tesislerinde bu önemli mikropların istikrarlı popülasyonlarının nasıl korunacağına odaklanmıştır.
Ek olarak, amonyak ve nitrit oksitleyiciler, balık idrarında atılan potansiyel olarak toksik amonyumun uzaklaştırılmasını kolaylaştırarak sağlıklı akvaryumların korunmasına yardımcı olur.
ANAMMOX:
Geleneksel olarak, tüm nitrifikasyonun aerobik koşullar altında gerçekleştirildiği düşünülüyordu, ancak son zamanlarda anoksik koşullar altında meydana gelen yeni bir amonyak oksidasyonu türü keşfedildi.
Anammox (anaerobik amonyak oksidasyonu), Bacteria'nın Planctomycetes filumuna ait prokaryotlar tarafından gerçekleştirilir.
İlk tanımlanan anammox bakterisi Brocadia anammoxidans'dı.
Anammox bakterileri, gaz halinde nitrojen üretmek için elektron alıcısı olarak nitriti kullanarak amonyağı oksitler.
Anammox bakterileri ilk olarak atık su arıtma tesislerinin anoksik biyoreaktörlerinde keşfedildi, ancak o zamandan beri okyanusun düşük oksijen bölgeleri, kıyı ve nehir ağzı çökelleri, mangrovlar ve tatlı su gölleri dahil olmak üzere çeşitli su sistemlerinde bulundu.
Okyanusun bazı bölgelerinde, anammox işleminin önemli bir nitrojen kaybından sorumlu olduğu düşünülmektedir.
Okyanustaki çoğu nitrojen kaybından anammox veya denitrifikasyon sorumlu olsa da, anammox'un küresel nitrojen döngüsünde önemli bir süreci temsil ettiği açıktır.
DENİTRİFİKASYON:
Denitrifikasyon, nitratı nitrojen gazına dönüştüren, böylece biyolojik olarak kullanılabilir nitrojeni uzaklaştıran ve atmosfere geri veren işlemdir.
Dinitrojen gazı (N2), denitrifikasyonun nihai son ürünüdür, ancak diğer ara gaz halindeki nitrojen formları da mevcuttur.
Nitrifikasyondan farklı olarak, denitrifikasyon, çoğunlukla topraklarda ve tortullarda ve göller ve okyanuslardaki anoksik bölgelerde meydana gelen anaerobik bir süreçtir.
Nitrojen fiksasyonuna benzer şekilde, denitrifikasyon, çeşitli prokaryotlar grubu tarafından gerçekleştirilir ve bazı ökaryotların denitrifikasyon yeteneğine sahip olduğuna dair son kanıtlar vardır.
Bazı denitrifikasyon bakterileri, Bacillus, Paracoccus ve Pseudomonas cinslerindeki türleri içerir.
Denitrifiye ediciler kemoorganotroflardır ve bu nedenle bir tür organik karbon ile de sağlanmaları gerekir.
Denitrifikasyon, sabit nitrojeni (yani nitratı) ekosistemden uzaklaştırması ve biyolojik olarak inert bir formda (N2) atmosfere geri döndürmesi açısından önemlidir.
Bu, gübredeki nitrat kaybının zararlı ve maliyetli olduğu tarımda özellikle önemlidir.
Bununla birlikte, atık su arıtımında denitrifikasyon, atık su atıklarından istenmeyen nitratları uzaklaştırarak çok faydalı bir rol oynar, böylece arıtma tesislerinden boşaltılan suyun istenmeyen sonuçlara (örneğin alg patlamaları) neden olma şansını azaltır.
AMONİKASYON:
Bir organizma atık salgıladığında veya öldüğünde, dokularındaki nitrojen organik nitrojen (örneğin amino asitler, DNA) formundadır.
Çeşitli mantarlar ve prokaryotlar daha sonra dokuyu ayrıştırır ve amonifikasyon olarak bilinen süreçte inorganik nitrojeni amonyak olarak ekosisteme geri bırakır.
Amonyak daha sonra bitkiler ve diğer mikroorganizmalar tarafından büyüme için alınabilir hale gelir.
Atmosferik E941 (Azot) farklı E941 (Azot)lu bileşiklere dönüştürüldüğü E941 (Azot) döngüsü, canlı organizmaları sürdürmek için en önemli doğal süreçlerden biridir.
Döngü sırasında, bazı bakteriler atmosferik nitrojeni bitkilerin büyümek için ihtiyaç duyduğu amonyağa 'sabitler'.
Diğer bakteriler amonyağı amino asitlere ve proteinlere dönüştürür.
Hayvanlar bitkileri yerler ve proteini tüketirler.
E941 (Azot) bileşikleri, hayvan ve bitki atıkları yoluyla toprağa geri döner.
Bakteriler atık nitrojeni atmosfere geri dönen nitrojen gazına dönüştürür.
Ekinlerin daha hızlı büyümesini sağlamak için insanlar gübrelerde E941 (Azot) kullanırlar.
E941 (Azot) döngüsü, E941 (Azot) atmosfer, biyosfer, hidrosfer ve jeosfer içindeki ve arasındaki hareketini ifade eder.
E941 (Azot) döngüsü önemlidir, çünkü E941 (Azot), Dünya'daki yaşamı sürdürmek için gerekli bir besindir.
E941 (Azot), proteinlerin yapı taşları olan amino asitlerin ve genetik materyalin (RNA ve DNA) yapı taşları olan nükleik asitlerin çekirdek bileşenidir.
Işık ve su gibi diğer kaynaklar bol olduğunda, ekosistem üretkenliği ve biyokütle genellikle mevcut nitrojen miktarı ile sınırlıdır.
Bu, E941 (Azot) tarımsal faaliyetler için toprak kalitesini artırmak için kullanılan gübrelerin önemli bir parçası olmasının başlıca nedenidir.
E941 (Azot), Dünya sisteminin hem abiyotik hem de biyotik kısımlarında dolaşır.
En büyük E941 (Azot) rezervuarı atmosferde, çoğunlukla E941 (Azot) gazı (N2) olarak bulunur.
E941 (Azot) gazı soluduğumuz havanın %78'ini oluşturur.
Çoğu E941 (Azot), E941 (Azot) gazını amonyağa (NH3) dönüştüren toprak ve bitki köklerindeki belirli bakteri türleri aracılığıyla ekosistemlere girer.
Bu işleme E941 (Azot) fiksasyonu denir.
Çok az miktarda nitrojen, hava ile etkileşime giren yıldırım yoluyla sabitlenir.
Nitrojen sabitlendiğinde, diğer bakteri türleri amonyağı daha sonra diğer bakteri ve bitkiler tarafından kullanılabilen nitrat (NO3 - ) ve nitrite (NO2 - ) dönüştürür.
Tüketiciler (otçullar ve yırtıcılar), yedikleri bitki ve hayvanlardan E941 (Azot) bileşikleri alırlar.
Organizmalar atık bıraktığında veya öldüğünde ve bakteri ve mantarlar tarafından ayrıştırıldığında E941 (Azot) toprağa geri döner.
Bakteriler tarafından atmosfere geri salınan E941 (Azot), nitrat ve nitriti E941 (Azot) gazına parçalayarak enerjilerini alır (denitrifikasyon olarak da adlandırılır).
GÜBRE BİLEŞENİ
E941 (Azot), 1772'de kimyager ve doktor Daniel Rutherford tarafından havadan oksijen ve karbondioksiti çıkardığında keşfedildi ve Los Alamos Ulusal Laboratuvarı'na göre artık gazın canlı organizmaları veya yanmayı desteklemeyeceğini gösterdi.
Carl Wilhelm Scheele ve Joseph Priestly de dahil olmak üzere diğer bilim adamları aynı problem üzerinde çalışıyorlardı ve nitrojene "yanmış" hava veya oksijensiz hava adını verdiler.
1786'da Antoine Laurent de Lavoisier, nitrojene "cansız" anlamına gelen "E941 (Azot)" adını verdi.
Bu, Nitrojenin havanın bir parçası olduğu ve Nitrojenin kendi başına yaşamı destekleyemeyeceği gözlemine dayanıyordu.
En önemli nitrojen bileşiklerinden biri, nitrojenin hidrojen ile reaksiyona girdiği Haber-Bosch prosesinde üretilebilen amonyaktır (NH3).
Keskin bir kokuya sahip renksiz amonyak gazı, bir E941 (Azot)lu gübreye kolayca sıvılaştırılabilir.
E941 (Azot) DÖNGÜSÜ
Atmosferik E941 (Azot) farklı organik bileşiklere dönüştürüldüğü E941 (Azot) döngüsü, canlı organizmaları sürdürmek için en önemli doğal süreçlerden biridir.
Döngü sırasında, toprak işlemindeki bakteriler veya atmosferik nitrojeni, bitkilerin büyümek için ihtiyaç duyduğu amonyağa "sabitle".
Diğer bakteriler amonyağı amino asitlere ve proteinlere dönüştürür.
Daha sonra hayvanlar bitkileri yerler ve proteini tüketirler.
E941 (Azot) bileşikleri, hayvan atıkları yoluyla toprağa geri döner.
Bakteriler atık nitrojeni atmosfere geri dönen nitrojen gazına dönüştürür.
Bir döngü, kendini düzenli olarak tekrarlayan bir dizi olay veya adımdır.
E941 (Azot) döngüsünde E941 (Azot), topraktan bitkilere ve daha sonra hayvanlara ve son olarak da toprağa geri döner.
E941 (Azot) çürüyen bir bitkiden toprağa geri döndüğünde E941 (Azot) başka bir bitki tarafından tekrar kullanılabilir.
E941 (Azot) Döngüsünün beş genel adımı vardır:
*E941 (Azot) fiksasyonu
*Nitrifikasyon
*Denitrifikasyon
*E941 (Azot) asimilasyonu
*Amonifikasyon.
Uzun yıllar boyunca insanların eylemleri, nitrojenin doğada nasıl dolaştığını değiştirmeye başladı.
Bu, canlı organizmalarda ve havada, toprakta ve suda bulunan E941 (Azot) miktarını değiştirdi.
Doğanın dengesi alt üst oldu.
E941 (Azot) döngüsünün nasıl çalıştığını anlayarak insanlar eylemlerini değiştirebilir ve çevreyi koruyabilir.
E941 (Azot) toprakta birçok dönüşümden geçebilir.
Bu dönüşümler, genellikle, değişen derecelerde karmaşıklıkta sunulabilen nitrojen döngüsü adı verilen bir sistemde gruplandırılır.
E941 (Azot) döngüsü, besin ve gübre yönetimini anlamak için uygundur.
Bu süreçlerin çoğundan mikroorganizmalar sorumlu olduğundan, toprak sıcaklıkları 50 ° F'nin altındayken çok yavaş meydana gelirler, ancak topraklar ısındıkça oranları hızla artar.
E941 (Azot) döngüsünün kalbi, inorganik E941 (Azot) organik E941 (Azot) dönüştürülmesidir ve bunun tersi de geçerlidir.
Mikroorganizmalar büyüdükçe, H₄⁺ ve NO₃⁻'yi toprağın inorganik, mevcut nitrojen havuzundan çıkararak, immobilizasyon adı verilen bir süreçte organik nitrojene dönüştürürler.
Bu organizmalar öldüğünde ve başkaları tarafından parçalandığında, mineralizasyon adı verilen bir süreçte fazla NH₄⁺ inorganik havuza geri salınabilir.
E941 (Azot), mikroorganizmalar bir seferde kullanabileceklerinden daha fazla nitrojen içeren bir materyali, baklagil kalıntıları veya gübre gibi materyalleri ayrıştırdığında da mineralize olabilir.
Hareketsizleştirme ve mineralizasyon çoğu mikroorganizma tarafından gerçekleştirilir ve topraklar ılık ve nemli, ancak suya doygun olmadığında en hızlıdır.
Mahsul kullanımı için mevcut olan inorganik nitrojen miktarı, genellikle meydana gelen mineralizasyon miktarına ve mineralizasyon ile immobilizasyon arasındaki dengeye bağlıdır.
Amonyum iyonları (NH₄⁺) hareketsiz hale getirilmez veya daha yüksek bitkiler tarafından hızla alınmaz, genellikle nitrifikasyon adı verilen bir işlemle hızla NO₃⁻ iyonlarına dönüştürülür.
Bu, Nitrosomonas adı verilen bakterilerin NH₄⁺'yi nitrite (NO₂⁻) dönüştürdüğü ve ardından diğer bakteriler olan Nitrobacter'in NO₂⁻'yi NO₃⁻'ye dönüştürdüğü iki aşamalı bir süreçtir.
Bu süreç iyi havalandırılmış bir toprak gerektirir ve büyüme mevsimi boyunca topraklarda genellikle NH₄⁺ yerine çoğunlukla NO₃⁻ bulunmasına yetecek kadar hızlı gerçekleşir.
E941 (Azot) döngüsü, bitkide bulunan E941 (Azot) topraktan kaybolabileceği birkaç yol içerir.
Nitrat-E941 (Azot) genellikle amonyum-E941 (Azot)tan daha fazla kayba maruz kalır.
Önemli kayıp mekanizmaları arasında liç, denitrifikasyon, buharlaşma ve mahsulün uzaklaştırılması yer alır.
E941 (Azot) nitrat formu o kadar çözünür ki, fazla su topraktan süzüldüğünde kolayca süzülür.
Bu, suyun serbestçe süzüldüğü kaba dokulu topraklarda büyük bir kayıp mekanizması olabilir, ancak süzülmenin çok yavaş olduğu daha ince dokulu, daha geçirimsiz topraklarda daha az sorun teşkil eder.
Bu sonuncu topraklar kolayca doyma eğilimindedir ve mikroorganizmalar ıslak topraktaki serbest oksijen kaynağını tükettiğinde, bazıları bunu NO₃⁻'yi parçalayarak elde eder.
Denitrifikasyon adı verilen bu süreçte NO₃⁻, her ikisi de bitkilerde bulunmayan gaz halindeki nitrojen oksitlerine veya N₂ gazına dönüştürülür.
Denitrifikasyon, topraklar sıcakken ve birkaç günden fazla doymuş halde kaldığında büyük nitrojen kayıplarına neden olabilir.
NH₄⁺ nitrojen kayıpları daha az yaygındır ve esas olarak buharlaşma ile meydana gelir.
Amonyum iyonları temel olarak fazladan bir hidrojen iyonu (H⁺) eklenmiş susuz amonyak (NH₃) molekülleridir.
Bu ekstra H⁺, hidroksil (OH⁻) gibi başka bir iyon tarafından NH₄ iyonundan uzaklaştırıldığında, ortaya çıkan NH₃ molekülü buharlaşabilir veya topraktan buharlaşabilir.
Bu mekanizma, büyük miktarlarda OH⁻ iyonu içeren yüksek pH'lı topraklarda çok önemlidir.
Mahsul bitkisinin hasat edilen kısımlarındaki nitrojen tamamen tarladan uzaklaştırıldığı için mahsulün uzaklaştırılması bir kaybı temsil eder.
Mahsul artıklarındaki nitrojen sisteme geri dönüştürülür ve uzaklaştırılmak yerine hareketsiz hale getirilmiş olarak düşünülür.
Çoğu sonunda mineralize olur ve bir mahsul tarafından yeniden kullanılabilir.
BİTKİNİN E941 (Azot) İHTİYAÇLARI VE ALIMI:
Bitkiler topraktan E941 (Azot) hem NH₄⁺ hem de NO₃⁻ iyonları olarak emer, ancak nitrifikasyon tarım topraklarında çok yaygın olduğu için E941 (Azot) çoğu nitrat olarak alınır.
Nitrat, suyu emerken bitki köklerine doğru serbestçe hareket eder.
Bitkinin içine girdikten sonra NO₃⁻ bir NH₂ formuna indirgenir ve daha karmaşık bileşikler üretmek için asimile edilir.
Bitkiler çok büyük miktarlarda E941 (Azot) gerektirdiğinden, sınırsız alıma izin vermek için kapsamlı bir kök sistemi gereklidir.
Sıkıştırma nedeniyle kökleri kısıtlanmış bitkiler, toprakta yeterli nitrojen bulunduğunda bile nitrojen eksikliği belirtileri gösterebilir.
Çoğu bitki, yaşamları boyunca sürekli olarak topraktan E941 (Azot) alır ve bitki boyutu arttıkça E941 (Azot) talebi genellikle artar.
Yeterli nitrojenle beslenen bir bitki hızla büyür ve büyük miktarlarda sulu, yeşil yapraklar üretir.
Yeterli nitrojen sağlamak, mısır gibi yıllık bir mahsulün geciktirmek yerine tam olgunluğa ulaşmasını sağlar.
E941 (Azot) eksikliği olan bir bitki genellikle küçüktür ve yeterli yapısal ve genetik materyalleri üretmek için gerekli E941 (Azot)tan yoksun olduğu için yavaş gelişir.
Yeterli klorofil içermediğinden genellikle soluk yeşil veya sarımsıdır.
Bitki E941 (Azot) daha az önemli eski dokulardan daha önemli genç dokulara taşırken, yaşlı yapraklar genellikle nekrotik hale gelir ve ölür.
Öte yandan, bazı bitkiler aşırı nitrojenle beslendiklerinde o kadar hızlı büyüyebilirler ki, hücre duvarlarında yeterli destekleyici materyal oluşturabileceklerinden daha hızlı protoplazma geliştirirler.
Bu tür bitkiler genellikle oldukça zayıftır ve mekanik yaralanmaya eğilimli olabilir.
Zayıf saman gelişimi ve küçük tanelerin yatması böyle bir etkiye örnektir.
GÜBRE YÖNETİMİ:
NİTROJEN DÖNGÜSÜ:
E941 (Azot)lu gübre oranları yetiştirilecek ürüne, verim hedefine ve toprağın sağlayabileceği E941 (Azot) miktarına göre belirlenir.
Farklı mahsullerle farklı verimler elde etmek için gereken oranlar bölgeye göre değişir ve bu tür kararlar genellikle yerel tavsiyelere ve deneyimlere dayanır.
TOPRAKTAN KAYNAKLANAN E941 (Azot) MİKTARINI BELİRLEYEN FAKTÖRLER:
Toprak organik maddesinden salınan E941 (Azot) miktarıdır.
Önceki mahsulün kalıntılarının bozunmasıyla açığa çıkan nitrojen miktarıdır.
Organik atıkların önceki uygulamaları tarafından sağlanan herhangi bir nitrojendir.
Önceki gübre uygulamalarından taşınan nitrojendir.
Bu tür katkılar, bu değişkenler için nitrojen kredileri (lb/akr olarak ifade edilir) alınarak belirlenebilir.
Örneğin, yoncadan sonraki mısır, genellikle mısırdan sonraki mısırdan daha az E941 (Azot) gerektirir ve gübre uygulandığında belirli bir verim hedefine ulaşmak için daha az E941 (Azot)lu gübre gerekir.
Oranlarda olduğu gibi, krediler de genellikle yerel koşullara bağlıdır.
Toprak testi, E941 (Azot) kredisi almaya alternatif olarak daha sık önerilmektedir.
Toprakları nitrojen için test etmek, Great Plains'in daha kuru bölgelerinde uzun yıllardır yararlı bir uygulama olmuştur ve bu bölgede, gübre oranları genellikle ekimden önce toprakta bulunan NO₃⁻'yi hesaba katacak şekilde ayarlanır.
Son yıllarda, doğu Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'nın daha nemli bölgelerinde mısır tarlalarının NO₃⁻ için test edilmesi, ekimden önce değil, mahsulün ortaya çıkmasından sonra ilkbaharın sonlarında alınan numuneleri kullanarak bazı ilgi olmuştur.
Bu strateji, yan giydirme öncesi E941 (Azot)lu toprak testi (PSNT), büyük bir tanıtım aldı ve ek yan giydirmeli E941 (Azot) gerekli olup olmadığına dair bazı göstergeler sağlıyor gibi görünüyor.
GÜBRE YERLEŞİMİ
Yerleştirme kararları, mahsuller için nitrojenin mevcudiyetini en üst düzeye çıkarmalı ve potansiyel kayıpları en aza indirmelidir.
Bir bitkinin kökleri genellikle başka bir bitkinin kök bölgesi boyunca büyümeyecektir, bu nedenle E941 (Azot), tüm bitkilerin kendisine doğrudan erişebildiği yerlere yerleştirilmelidir.
Yayın uygulamaları bu amacı gerçekleştirir.
Bantlama, tüm kırpma sıraları doğrudan bir bandın yanında olduğunda da olur.
Mısır için, susuz amonyak veya üre amonyum nitratın (UAN) alternatif sıra ortalarına bantlanması genellikle her ortadaki bant kadar etkilidir çünkü tüm sıraların gübreye erişimi vardır.
Besin alımı için nemli toprak koşulları gereklidir.
Toprak yüzeyinin altına yerleştirme, kuru koşullar altında E941 (Azot) mevcudiyetini artırabilir, çünkü köklerin bu tür bir yerleştirme ile nemli toprakta E941 (Azot) bulma olasılığı daha yüksektir.
Yan kaplamalı UAN'ın enjekte edilmesi, kuru havanın yan kaplamayı takip ettiği yıllarda, yüzey uygulamasından daha yüksek mısır verimi üretebilir.
Uygulamadan kısa bir süre sonra yağışın meydana geldiği yıllarda, yeraltı yerleşimi o kadar kritik değildir.
Yeraltına yerleştirme normalde nitrojen kayıplarını kontrol etmek için kullanılır.
Gaz halindeki amonyağın doğrudan buharlaşma kayıplarını ortadan kaldırmak için susuz amonyak yüzeyin altına yerleştirilmeli ve kapatılmalıdır.
Üre ve UAN çözeltilerinden buharlaşma, dahil etme veya enjeksiyon yoluyla kontrol edilebilir.
Üre malzemelerinin dahil edilmesi (mekanik olarak veya uygulamadan kısa bir süre sonra yağışla), özellikle toprak yüzeyindeki büyük miktarlarda organik madde ile uçuculuğun arttığı toprak işlemenin olmadığı durumlarda önemlidir.
E941 (Azot) fosforla birlikte yerleştirmek, özellikle E941 (Azot) NH₄⁺ formundayken ve mahsul alkali bir toprakta büyüyorsa, genellikle fosfor alımını artırır.
Bu etkinin nedenleri tam olarak açık değildir, ancak E941 (Azot) arttıran kök aktivitesi ve fosfor alımı potansiyeli ve fosfor çözünürlüğünü artıran asitliği sağlayan NH₄⁺'nin nitrifikasyonundan kaynaklanabilir.
BESİN UYGULAMA ZAMANLAMASI
Zamanlama, nitrojen yönetim sistemlerinin verimliliği üzerinde önemli bir etkiye sahiptir.
Önemli kayıp dönemlerini önlemek ve mahsulün Nitrojene en çok ihtiyaç duyduğu zamanlarda yeterli nitrojeni sağlamak için nitrojen uygulanmalıdır.
Buğday, E941 (Azot)n çoğunu ilkbahar ve yaz başında alır ve mısır, E941 (Azot) çoğunu yaz ortasında emer, bu nedenle bu zamanlarda bol miktarda bulunabilirlik çok önemlidir.
Kayıpların minimum olması bekleniyorsa veya etkili bir şekilde kontrol edilebilirse, ekimden önce veya hemen sonra yapılan uygulamalar her iki ürün için de etkilidir.
Özellikle denitrifikasyon veya liçten kaynaklanan önemli kayıplar bekleniyorsa, E941 (Azot) çoğunun mahsulün ortaya çıkmasından sonra uygulandığı split uygulamalar kayıpların azaltılmasında etkili olabilir.
Mısır için sonbahar uygulamaları, özellikle nitrojen susuz amonyak değiştirilmiş olarak uygulanırsa, iyi drene edilmiş topraklarda kullanılabilir; bununla birlikte, önemli denitrifikasyon kayıpları için neredeyse kaçınılmaz bir potansiyel nedeniyle, drenajı yetersiz topraklarda düşme uygulamalarından kaçınılmalıdır.
Bir mahsulün E941 (Azot) kaynağının çoğu, önemli mahsul büyümesinden sonra uygulanacağı veya tohum sırasından uzağa yerleştirileceği zaman (susuz amonyak veya sıra ortasında UAN bantlı), ekim sırasında fidenin kolayca erişebileceği bir miktar E941 (Azot) uygulamak, mahsulün E941 (Azot) haline gelmemesini sağlar. ana nitrojen kaynağına erişmeden önce yetersizdir.
GÜBRE KAYIPLARINI EN AMİMİMİZE ETMEK
E941 (Azot)lu gübre kaybının ana mekanizmaları denitrifikasyon, liç ve buharlaşmadır.
Denitrifikasyon ve süzme, çok ıslak toprak koşullarında meydana gelirken, buharlaşma en çok topraklar sadece nemliyken ve kuruduğunda görülür.
E941 (Azot) GÜBRE KAYIPLARINI ÖNLEME UYGULAMALARI
Bir NH₄⁺ E941 (Azot) kaynağının kullanılması toprağı asitleştirir, çünkü NH₄⁺'nin nitrifikasyonu sırasında salınan hidrojen iyonları (H⁺) topraklardaki asitliğin başlıca nedenidir.
Zamanla, asitlenme ve toprak pH'ının düşürülmesi önemli hale gelebilir.
NO₃⁻ içeren ancak NH₄⁺ içermeyen E941 (Azot)lu gübreler, zamanla toprağı biraz daha az asidik hale getirir, ancak genellikle diğerlerinden çok daha az miktarlarda kullanılır.
NH₄⁻ E941 (Azot)dan kaynaklanan asitlenme, tarım alanlarının asitlenmesinde önemli bir faktördür, ancak normal kireçleme uygulamalarıyla kolayca kontrol edilebilir.
BAKLİYATLARIN E941 (Azot) İLE GÜBRELENMESİ
Baklagil köklerini enfekte eden Rhizobia bakterileri normalde konukçu bitkiye yeterli nitrojen sağladığından, iyi nodüllü baklagiller E941 (Azot)lu gübre ilavelerine nadiren yanıt verir.
Bununla birlikte, bazen, muhtemelen nodüllerdeki nitrojen fiksasyonu önemli ölçüde azaldığından, soya fasulyesi sezonun sonlarında nitrojen uygulamalarına yanıt verebilir.
Yine de bu tür tepkiler oldukça değişkendir ve soya fasulyesine sezon sonu nitrojen uygulamaları rutin olarak tavsiye edilmez.
Simbiyotik olmayan toprak organizmaları tarafından sabitlenen atmosferik nitrojen miktarı, toprak tiplerine, mevcut organik maddeye ve toprak pH'ına göre değişir.
BİTKİLERDEKİ E941 (Azot)
Sağlıklı bitkiler genellikle toprak üstü dokularında yüzde 3 ila 4 oranında E941 (Azot) içerir.
Bu, diğer besinlere kıyasla çok daha yüksek bir konsantrasyondur.
Çoğu toprak verimliliği yönetim programında önemli bir rol oynamayan besinler olan karbon, hidrojen ve oksijen, daha yüksek konsantrasyonlarda bulunan diğer besinlerdir.
E941 (Azot) çok önemlidir çünkü E941 (Azot), bitkilerin su ve karbondioksitten şeker üretmek için güneş ışığı enerjisini kullandığı bileşik olan klorofilin önemli bir bileşenidir (yani fotosentez).
E941 (Azot) aynı zamanda proteinlerin yapı taşları olan amino asitlerin de önemli bir bileşenidir.
Proteinler olmadan bitkiler solar ve ölür.
Bazı proteinler bitki hücrelerinde yapısal birimler olarak hareket ederken, diğerleri enzimler olarak hareket ederek yaşamın dayandığı biyokimyasal reaksiyonların çoğunu mümkün kılar.
E941 (Azot), ATP (adenosin trifosfat) gibi enerji transfer bileşiklerinin bir bileşenidir.
ATP, hücrelerin metabolizmada açığa çıkan enerjiyi korumasını ve kullanmasını sağlar.
Son olarak, nitrojen, hücrelerin (ve nihayetinde bütün bitkilerin) büyümesine ve çoğalmasına izin veren genetik materyal olan DNA gibi nükleik asitlerin önemli bir bileşenidir.
E941 (Azot) olmasaydı, bildiğimiz anlamda yaşam olmazdı.
TOPRAK E941 (Azot)
Toprak E941 (Azot) üç genel biçimde bulunur: organik E941 (Azot) bileşikleri, amonyum (NH₄⁺) iyonları ve nitrat (NO₃⁻) iyonlarıdır.
Herhangi bir zamanda, topraktaki potansiyel olarak mevcut E941 (Azot) yüzde 95 ila 99'u, bitki ve hayvan kalıntılarında, nispeten kararlı toprak organik maddesinde veya esas olarak bakteri gibi mikroplar olmak üzere canlı toprak organizmalarında organik formlardadır.
Bu E941 (Azot) doğrudan bitkilerde bulunmaz, ancak bazıları mikroorganizmalar tarafından kullanılabilir formlara dönüştürülebilir.
Bitkiler için az miktarda bulunabilen üre gibi çözünür organik bileşiklerde çok az miktarda organik E941 (Azot) bulunabilir.
Bitkilerde bulunan nitrojenin çoğunluğu inorganik NH₄⁺ ve NO₃⁻ formlarındadır (bazen mineral nitrojen olarak adlandırılır).
Amonyum iyonları, toprağın negatif yüklü katyon değişim kompleksine (CEC) bağlanır ve topraktaki diğer katyonlar gibi davranır.
Nitrat iyonları, negatif yükler taşıdıkları için toprak katılarına bağlanmazlar, ancak toprak suyunda çözünmüş halde bulunurlar veya kuru koşullar altında çözünür tuzlar olarak çökelirler.
TOPRAK E941 (Azot)N DOĞAL KAYNAKLARI
Sonunda bitkiler tarafından kullanılabilecek topraktaki nitrojenin iki kaynağı vardır: nitrojen içeren mineraller ve atmosferdeki geniş nitrojen deposudur.
Toprak minerallerindeki E941 (Azot), mineral ayrıştıkça salınır.
Bu süreç genellikle oldukça yavaştır ve çoğu toprakta nitrojen beslemesine çok az katkıda bulunur.
Büyük miktarlarda NH₄⁺ bakımından zengin killer (doğal olarak oluşan veya gübre olarak eklenen NH₄⁺'nin fiksasyonuyla gelişen) içeren topraklarda, mineral fraksiyonu tarafından sağlanan E941 (Azot) bazı yıllarda önemli olabilir.
Atmosferik E941 (Azot), topraklarda önemli bir E941 (Azot) kaynağıdır.
Atmosferde, E941 (Azot) çok inert N₂ formunda bulunur ve E941 (Azot) toprakta faydalı hale gelmeden önce dönüştürülmelidir.
Toprağa bu şekilde eklenen nitrojen miktarı doğrudan fırtına aktivitesi ile ilgilidir, ancak çoğu alan muhtemelen bu kaynaktan yılda 20 libre nitrojen/akr'dan fazla almaz.
Baklagil bitkilerinin köklerini enfekte eden (nodüle eden) ve baklagil bitkilerinden çok fazla besin enerjisi alan Rhizobia gibi bakteriler, yılda çok daha fazla nitrojeni sabitleyebilir (bazıları 100 libre nitrojen/akrenin oldukça üzerinde).
Rhizobia tarafından sabitlenen E941 (Azot) miktarı, mikropların ihtiyaç duyduğu miktarı aştığında, konukçu baklagil bitkisi tarafından kullanılmak üzere E941 (Azot) salınır.
Bu nedenle, iyi nodüllü baklagiller, E941 (Azot)lu gübre ilavelerine genellikle yanıt vermez.
Zaten bakterilerden yeterince alıyorlar.
E941 (Azot) ÜRETİMİ:
E941 (Azot) gazı, sıvı havanın fraksiyonel damıtılmasıyla veya gazlı hava (basınçlı ters ozmoz membranı veya basınç salınımlı adsorpsiyon) kullanılarak mekanik yollarla üretilen endüstriyel bir gazdır.
Membranlar veya basınç salınımlı adsorpsiyon (PSA) kullanan E941 (Azot) gazı jeneratörleri, toplu olarak verilen E941 (Azot)tan tipik olarak daha maliyet ve enerji açısından daha verimlidir.
Ticari nitrojen genellikle çelik üretimi ve diğer amaçlar için endüstriyel oksijen konsantrasyonu için hava işlemenin bir yan ürünüdür.
Silindirlerde sıkıştırılmış olarak tedarik edildiğinde genellikle OFN (oksijensiz nitrojen) olarak adlandırılır.
Ticari sınıf nitrojen zaten en fazla 20 ppm oksijen içerir ve en fazla 2 ppm oksijen ve 10 ppm argon içeren özel olarak saflaştırılmış kaliteler de mevcuttur.
Bir kimya laboratuvarında, E941 (Azot), sulu bir amonyum klorür çözeltisinin sodyum nitrit ile işlenmesiyle hazırlanır.
NH4Cl + NaNO2 → N2 + NaCl + 2 H2O
Bu reaksiyonda küçük miktarlarda NO ve HNO3 safsızlıkları da oluşur.
Gaz, potasyum dikromat içeren sulu sülfürik asitten geçirilerek safsızlıklar giderilebilir.
Baryum azid veya sodyum azidin termal bozunmasıyla çok saf nitrojen hazırlanabilir.
2 NaN3 → 2 Na + 3 N2
E941 (Azot) ticari üretimi büyük ölçüde sıvılaştırılmış havanın fraksiyonel damıtılmasıyla gerçekleşir.
E941 (Azot) kaynama sıcaklığı -195.8 °C (−320.4 °F), oksijenin yaklaşık 13 °C (−23 °F) altındadır ve bu nedenle geride kalır.
E941 (Azot) ayrıca havada karbon veya hidrokarbonları yakarak ve elde edilen karbon dioksit ve suyu artık E941 (Azot)tan ayırarak büyük ölçekte üretilebilir.
Küçük bir ölçekte, baryum azid Ba(N3)2 ısıtılarak saf nitrojen yapılır.
E941 (Azot) veren çeşitli laboratuvar reaksiyonları, amonyum nitrit (NH4NO2) çözeltilerinin ısıtılmasını, amonyağın bromlu su ile oksidasyonunu ve amonyağın sıcak bakır oksit ile oksidasyonunu içerir.
E941 (Azot) OLUŞUMU:
E941 (Azot), atmosfer hacminin %78,1'ini (kütlece %75,5'ini) oluşturan ve yaklaşık 3,89 milyon gigaton olan dünyadaki en yaygın saf elementtir.
Buna rağmen, Nitrojen Yerkabuğunda çok bol değildir ve bunun milyonda 19'unu oluşturur, niyobyum, galyum ve lityum ile aynı seviyededir.
(Bu, kabuğun kütlesine bağlı olarak 300.000 ila bir milyon gigaton nitrojeni temsil eder.)
Tek önemli E941 (Azot) mineralleri nitre (potasyum nitrat, güherçile) ve soda nitresi (sodyum nitrat, Şili güherçilesi)'dir.
Ancak bunlar, amonyak ve nitrik asidin endüstriyel sentezinin yaygınlaştığı 1920'lerden beri önemli bir nitrat kaynağı olmamıştır.
E941 (Azot) bileşikleri, atmosfer ve canlı organizmalar arasında sürekli olarak değişir.
E941 (Azot) ilk önce işlenmeli veya genellikle amonyak olmak üzere bitki tarafından kullanılabilir bir forma "sabitlenmelidir".
Bazı nitrojen fiksasyonu, nitrojen oksitleri üreten yıldırım çarpmaları ile yapılır, ancak çoğu, nitrojenazlar olarak bilinen enzimler aracılığıyla diE941 (Azot)rofik bakteriler tarafından yapılır (bugün, amonyağa endüstriyel nitrojen fiksasyonu da önemlidir).
Amonyak bitkiler tarafından alındığında, proteinleri sentezlemek için E941 (Azot) kullanılır.
Bu bitkiler daha sonra proteinlerini sentezlemek ve nitrojen içeren atıkları atmak için nitrojen bileşiklerini kullanan hayvanlar tarafından sindirilir.
Son olarak, bu organizmalar bakteriyel ve çevresel oksidasyon ve denitrifikasyona uğrayarak ölür ve ayrışır, serbest dinitrojeni atmosfere geri verir.
Haber prosesi ile endüstriyel nitrojen fiksasyonu çoğunlukla gübre olarak kullanılır, ancak nitrojen içeren atıkların fazlalığı, süzüldüğünde tatlı suyun ötrofikasyonuna ve nitrojene bağlı bakteri üremesi sudaki oksijeni her şeyin ortadan kalktığı noktaya kadar tükettiği için deniz ölü bölgelerinin oluşmasına yol açar.
Ayrıca, denitrifikasyon sırasında üretilen E941 (Azot) oksit, atmosferik ozon tabakasına saldırır.
Birçok tuzlu su balığı, çevrelerinin yüksek ozmotik etkilerinden korunmak için büyük miktarlarda trimetilamin oksit üretir;
Bu bileşiğin dimetilamine dönüştürülmesi, tatlı olmayan tuzlu su balıklarında erken kokudan sorumludur.
Hayvanlarda, serbest radikal nitrik oksit (bir amino asitten türetilmiştir), dolaşım için önemli bir düzenleyici molekül olarak hizmet eder.
Nitrik oksidin hayvanlarda su ile hızlı reaksiyonu, metabolit nitrit üretimi ile sonuçlanır.
Proteinlerdeki nitrojenin hayvan metabolizması genel olarak üre atılımı ile sonuçlanırken, nükleik asitlerin hayvan metabolizması üre ve ürik asit atılımı ile sonuçlanır.
Hayvan eti çürümesinin karakteristik kokusu, çürüyen proteinlerde sırasıyla ornitin ve lizin amino asitlerinin parçalanma ürünleri olan putresin ve kadaverin gibi uzun zincirli, nitrojen içeren aminlerin yaratılmasından kaynaklanır.
E941 (Azot) OLUŞUMU VE DAĞILIMI:
Elementler arasında E941 (Azot), kozmik bollukta altıncı sırada yer alır.
Dünya'nın atmosferi ağırlıkça yüzde 75,51 (veya hacimce yüzde 78,09) E941 (Azot)tan oluşur; bu, ticaret ve sanayi için başlıca E941 (Azot) kaynağıdır.
Atmosfer ayrıca değişen az miktarda amonyak ve amonyum tuzlarının yanı sıra nitrojen oksitler ve nitrik asit (ikinci maddeler elektrik fırtınalarında ve içten yanmalı motorda oluşur) içerir.
Birçok meteoritte serbest nitrojen bulunur; volkanların, madenlerin ve bazı mineral kaynakların gazlarında; Güneşin içinde; ve bazı yıldızlarda ve bulutsularda bulunur.
E941 (Azot) ayrıca nitre veya güherçile (potasyum nitrat, KNO3) ve Şili güherçilesi (sodyum nitrat, NaNO3) mineral yataklarında da bulunur, ancak bu birikintiler insan ihtiyaçları için tamamen yetersiz miktarlarda bulunur.
E941 (Azot) bakımından zengin bir diğer malzeme ise yarasa mağaralarında ve kuşların uğrak yeri olan kuru yerlerde bulunan guanodur.
E941 (Azot), yağmurda ve toprakta amonyak ve amonyum tuzları olarak, deniz suyunda ise amonyum (NH4+), nitrit (NO2−) ve nitrat (NO3−) iyonları olarak bulunur.
E941 (Azot), tüm canlı organizmalarda bulunan proteinler olarak bilinen karmaşık organik bileşiklerin ağırlıkça ortalama yüzde 16'sını oluşturur.
Yerkabuğundaki doğal E941 (Azot) bolluğu 1000'de 0,3 kısımdır.
Kozmik bolluk - evrendeki tahmini toplam bolluk - standart olarak alınan silikon atomu başına üç ila yedi atom arasındadır.
Hindistan, Rusya, Amerika Birleşik Devletleri, Trinidad ve Tobago ve Ukrayna, 21. yüzyılın başlarında nitrojen (amonyak formunda) üreten ilk beş ülkeydi.
E941 (Azot) ALOTROPLARI:
Aktif nitrojen olarak da bilinen atomik nitrojen, yüksek oranda reaktiftir ve üç eşleşmemiş elektronlu bir triradikaldir.
Serbest nitrojen atomları, nitrürler oluşturmak için çoğu elementle kolayca reaksiyona girer ve iki serbest nitrojen atomu, uyarılmış bir N2 molekülü üretmek için çarpıştığında bile, karbon dioksit ve su gibi kararlı moleküllerle bile çarpışmada çok fazla enerji açığa çıkararak homolitik fisyona neden olabilir.
Atomik nitrojen, 0,1–2 mmHg'de nitrojen gazından bir elektrik boşalması geçirilerek hazırlanır; bu, atomik nitrojen ile birlikte deşarj sona erdikten sonra bile birkaç dakika boyunca art ışıma olarak yavaş yavaş sönen şeftali sarısı bir emisyon üretir.
Atomik nitrojenin büyük reaktivitesi göz önüne alındığında, elemental nitrojen genellikle moleküler N2, dinitrojen olarak ortaya çıkar.
E941 (Azot), standart koşullarda renksiz, kokusuz ve tatsız bir diyamanyetik gazdır: E941 (Azot) -210 °C'de erir ve -196 °C'de kaynar.
Dinitrojen oda sıcaklığında çoğunlukla reaktif değildir, ancak E941 (Azot) yine de lityum metali ve bazı geçiş metali kompleksleri ile reaksiyona girer.
Bunun nedeni, N≡N üçlü bağına sahip olması nedeniyle standart koşullarda iki atomlu elementler arasında benzersiz olan bağdır.
Üçlü bağlar kısa bağ uzunluklarına (bu durumda 109.76 pm) ve yüksek ayrışma enerjilerine (bu durumda 945.41 kJ/mol) sahiptir ve bu nedenle dinitrojenin düşük kimyasal reaktivite seviyesini açıklayan çok güçlüdür.
Diğer nitrojen oligomerleri ve polimerleri de mümkün olabilir.
Eğer sentezlenebilirlerse, güçlü itici gazlar veya patlayıcılar olarak kullanılabilecek çok yüksek enerji yoğunluğuna sahip malzemeler olarak potansiyel uygulamalara sahip olabilirler.
Bir elmas örs hücresinde üretildiği gibi, aşırı yüksek basınçlar (1.1 milyon atm) ve yüksek sıcaklıklar (2000 K) altında, nitrojen, tek bağlı kübik gauche kristal yapısına polimerleşir.
Bu yapı elmasınkine benzer ve her ikisi de son derece güçlü kovalent bağlara sahiptir ve bu da "E941 (Azot) elmas" takma adını almasına neden olur.
Atmosferik basınçta, moleküler nitrojen 77 K'de (−195.79 °C) yoğunlaşır (sıvılaşır) ve 63 K'de (−210.01 °C) donarak beta altıgen sıkı paketlenmiş kristal allotropik forma dönüşür.
35,4 K (−237.6 °C) altında nitrojen, kübik kristal allotropik formu (alfa fazı olarak adlandırılır) alır.
Sıvı nitrojen, görünüşte suya benzeyen renksiz bir sıvıdır, ancak yoğunluğun %80,8'i (sıvı nitrojenin kaynama noktasındaki yoğunluğu 0,808 g/mL'dir) yaygın bir kriyojendir.
Katı E941 (Azot) birçok kristal modifikasyonu vardır.
E941 (Azot), Plüton'da ve Güneş Sistemi'nin Triton gibi dış uydularında önemli bir dinamik yüzey kaplaması oluşturur.
Katı nitrojenin düşük sıcaklıklarında bile oldukça uçucudur ve bir atmosfer oluşturmak üzere süblimleşebilir veya tekrar nitrojen donuna yoğunlaşabilir.
E941 (Azot) çok zayıftır ve buzullar şeklinde akar ve kutup buzul bölgesinden gelen E941 (Azot) gazının Triton gayzerleri üzerinde akar.
DİNİTROJEN KOMPLEKSLERİ:
Keşfedilecek bir dinitrojen kompleksinin ilk örneği [Ru(NH3)5(N2)]2+ idi (sağdaki şekle bakın) ve kısa süre sonra bu tür birçok başka kompleks keşfedildi.
Bir nitrojen molekülünün merkezi bir metal katyonuna en az bir yalnız elektron çifti bağışladığı bu kompleksler, N2'nin nitrojenazdaki metal(ler)e ve Haber prosesi için katalizöre nasıl bağlanabileceğini gösterir: dinitrojen aktivasyonunu içeren bu prosesler hayati öneme sahiptir.
Dinitrogen, metalleri beş farklı şekilde koordine edebilir.
Daha iyi karakterize edilen yollar, nitrojen atomları üzerindeki yalnız çiftlerin metal katyonuna bağışlandığı uçtan uca M←N≡N (η1) ve M←N≡N→M (μ, bis-η1)'dir.
Daha az iyi karakterize edilmiş yollar, üçlü bağdan ya iki metal katyonuna (μ, bis-η2) ya da sadece bir (η2) için bir köprü ligand olarak dinitrojen bağışlayan elektron çiftlerini içerir.
Beşinci ve benzersiz yöntem, üçlü bağdan (μ3-N2) üç elektron çiftinin tümünü veren bir köprü ligand olarak üçlü koordinasyonu içerir.
Birkaç kompleks, birden fazla N2 ligandı içerir ve bazılarında birden fazla şekilde bağlanmış N2 bulunur.
N2, karbon monoksit (CO) ve asetilen (C2H2) ile izoelektronik olduğundan, dinitrojen komplekslerindeki bağlanma, karbonil bileşiklerindekiyle yakından ilişkilidir, ancak N2, CO'dan daha zayıf bir σ-verici ve π-alıcıdır.
Teorik çalışmalar, σ bağışının, M–N bağının oluşumuna izin veren, çoğunlukla yalnızca N–N bağını zayıflatan π geri bağışından daha önemli bir faktör olduğunu ve uçtan (η1) bağışının, yan bağıştan daha kolay gerçekleştirildiğini göstermektedir.
Günümüzde dinitrojen kompleksleri, birkaç yüz bileşiğe karşılık gelen neredeyse tüm geçiş metalleri için bilinmektedir.
Normalde üç yöntemle hazırlanırlar:
H2O, H− veya CO gibi kararsız ligandların doğrudan nitrojen ile değiştirilmesi: bunlar genellikle ılıman koşullarda ilerleyen geri dönüşümlü reaksiyonlardır.
E941 (Azot) gazı altında fazla miktarda uygun bir koligand varlığında metal komplekslerinin indirgenmesidir.
Ortak bir seçim, orijinal klor ligandlarından daha az sayıda E941 (Azot) ligandını telafi etmek için klorür ligandlarının dimetilfenilfosfin (PMe2Ph) ile değiştirilmesini içerir.
Hidrazin veya azid gibi N-N bağları olan bir ligandın doğrudan dinitrojen ligandına dönüştürülmesidir.
Nadiren N≡N bağı, örneğin koordineli amonyak (NH3) ile nitröz asit (HNO2) doğrudan reaksiyona sokularak doğrudan bir metal kompleksi içinde oluşturulabilir, ancak bu genellikle geçerli değildir.
Çoğu dinitrojen kompleksinin renkleri beyaz-sarı-turuncu-kırmızı-kahverengi; mavi [{Ti(η5-C5H5)2}2-(N2)] gibi birkaç istisna bilinmektedir.
E941 (Azot) VE SU:
E941 (Azot) ve fosfor gibi besinler, bitki ve hayvanların büyümesi ve beslenmesi için gereklidir, ancak sudaki belirli besin maddelerinin fazlalığı, bir dizi olumsuz sağlık ve ekolojik etkilere neden olabilir.
Nitrat, nitrit veya amonyum formundaki E941 (Azot), bitki büyümesi için gerekli bir besindir.
Soluduğumuz havanın yaklaşık %78'i nitrojen gazından oluşur ve Amerika Birleşik Devletleri'nin bazı bölgelerinde, özellikle kuzeydoğuda, belirli nitrojen formları genellikle asit yağmurlarında birikir.
Tabii ki, E941 (Azot) tarımda mahsul yetiştirmek için kullanılıyor ve birçok çiftlikte arazi, çiftçilik çıktısını en üst düzeye çıkarmak için büyük ölçüde değiştirildi.
Tarlalar, yağış olarak veya sulama uygulamalarından düşebilecek fazla suyu verimli bir şekilde boşaltmak için düzleştirildi ve değiştirildi.
E941 (Azot) suda taşınır ve ayrıca algler dahil olmak üzere tortullarda ve bitkilerde depolanabilir.
Alg patlamaları (hem makroalgler hem de mikroalgler) ve artan bitki büyümesi, artan besin ve yüksek ışık mevcudiyeti olan alanlarda meydana gelir.
Peyzaj sürecinin farklı kısımları, toprağa, bitki örtüsüne, hidrolojiye ve E941 (Azot) ve karbon kaynaklarına bağlı olarak farklı şekilde çözünmüş ve E941 (Azot) partikül haline getirmiştir.
Bazı arazi birimleri ve arazi kullanımları su yollarına E941 (Azot) katkısında bulunurken, diğerleri, sulak alanlar gibi onu uzaklaştırır.
E941 (Azot), toplam (organik ve inorganik) tek bir kimyasal madde değil, bitkiler tarafından doğrudan beslenmeleri için gerekli olan E941 (Azot) kaynağı olarak kullanılabilen veya başka türlü bitkilerin kullanabileceği formlara dönüştürülebilen çok çeşitli E941 (Azot) bileşikleridir. ortamda kullanın.
E941 (Azot) gazı atmosferin yaklaşık %80'ini oluşturur ve oldukça reaktif değildir.
Canlı organizmalar E941 (Azot) bir besin elementi olarak kullanabilmeden önce, E941 (Azot) nitrat veya amonyak (inorganik formlar) gibi çözünür bir formda veya kolayca inorganik formlara dönüştürülen proteinler gibi organik formlarda olması gerekir.
E941 (Azot) temel inorganik formu, saf haliyle oldukça reaktif bir gaz olan, ancak suda çözündüğünde genellikle amonyum iyonları olarak bulunan amonyaktır.
Amonyum iyonları, bitkiler ve hayvanlar tarafından, daha sonra tüm canlı organizmaların temel bileşenleri olan yapısal proteinler ve enzimlerde oluşturulan amino asitleri yapmak için kullanılan nitrojen formudur.
E941 (Azot) diğer ana inorganik formu nitrat iyonudur (nitrik asitten türetilmiştir).
Nitrat ve amonyak suda ve toprakta mikroorganizmalar tarafından dönüştürülür.
Bu inorganik formlar bitkiler tarafından alınır ve proteinlere dönüştürülür.
Daha yüksek hayvanlar, beslenmeleri için inorganik nitrojen formlarını kullanamazlar, bunun yerine bitkiler ve yedikleri diğer hayvanlar tarafından zaten yapılmış organik formlara bağımlıdırlar.
Hayvan diyetindeki proteinler önce kendilerini oluşturan amino asitlere parçalanır ve daha sonra gerekli hayvan proteinlerine ve diğer hücre bileşenlerine yeniden birleştirilir.
Hayvanlardaki atık organik E941 (Azot) bileşikleri amonyağa dönüştürülür ve daha sonra üre ve diğer basit organik formlar olarak idrarla atılır.
Bu maddeler daha sonra nitrat, amonyum iyonları ve nitrojen gazına dönüştürüldüğü ortama girer.
Bazı özel bakteriler ayrıca atmosferdeki nitrojen gazını amonyum iyonlarına 'sabitleyebilir'.
Yukarıdaki işleme E941 (Azot) döngüsü denir.
Amonyum ve nitrat iyonlarına ek olarak, nitrit iyonları gibi kararsız inorganik E941 (Azot) bileşiklerinin eser miktarda bulunabilir.
E941 (Azot) KAYNAKLARI:
E941 (Azot) çevrede doğal olarak bol miktarda bulunmasına rağmen, E941 (Azot) ayrıca kanalizasyon ve gübreler yoluyla da verilir.
Ekinlere besin eklemek için kimyasal gübreler veya hayvan gübresi yaygın olarak uygulanır.
Yem veya gübre için çiftliklere getirilen ve hayvan gübresi tarafından üretilen tüm nitrojeni sahada tutmak zor veya pahalı olabilir.
Çiftliklerde özel yapılar inşa edilmedikçe, şiddetli yağmurlar bu malzemeleri içeren akıntıların yakındaki akarsulara ve göllere akmasına neden olabilir.
Özel olarak nitrojeni gidermeyen atık su arıtma tesisleri, yüzey veya yeraltı sularında aşırı nitrojen seviyelerine yol açabilir.
Nitrat içeren gübrelerin akışı sonucu nitrat doğrudan suya geçebilir.
Bazı nitratlar, otomobillerden ve diğer kaynaklardan elde edilen E941 (Azot) içeren bileşikleri taşıyan atmosferden suya girer.
Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl atmosferden, doğal olarak kimyasal reaksiyonlardan veya kömür ve benzin gibi fosil yakıtların yanmasından elde edilen 3 milyon tondan fazla nitrojen birikir.
Nitrat, nitrit, amonyak ve amino asitler gibi organik nitrojen bileşikleri dahil olmak üzere diğer nitrojen formlarının oksidasyonu yoluyla su kütlelerinde de oluşturulabilir.
Amonyak ve organik E941 (Azot), gübrenin uygulandığı veya depolandığı araziden kanalizasyon atık suları ve akış yoluyla suya girebilir.
E941 (Azot), renksiz, kokusuz bir gaz olarak görünür.
Yanmaz ve toksik değildir.
Atmosferin büyük bir bölümünü oluşturur, ancak tek başına yaşamı desteklemez.
Gıda işlemede, klima ve soğutma sistemlerinin temizlenmesinde ve uçak lastiklerinin basınçlandırılmasında kullanılır.
E941 (Azot) NİTRİDLERİ, AZİDLER ve NİTRİDO KOMPLEKSLERİ:
E941 (Azot), ilk üç asal gaz, helyum, neon ve argon ve bizmuttan sonra çok kısa ömürlü elementlerden bazıları hariç, periyodik tablodaki hemen hemen tüm elementlere bağlanır ve değişen özelliklere ve uygulamalara sahip çok çeşitli ikili bileşikler oluşturur.
Birçok ikili bileşik bilinmektedir: nitrojen hidritler, oksitler ve florürler dışında bunlara tipik olarak nitrürler denir.
Çoğu element için genellikle birçok stokiyometrik faz mevcuttur (örneğin, MnN, Mn6N5, Mn3N2, Mn2N, Mn4N ve MnxN
9.2 < x < 25.3).
"Tuz benzeri" (çoğunlukla iyonik), kovalent, "elmas benzeri" ve metalik (veya ara reklam) olarak sınıflandırılabilirler, ancak bu sınıflandırmanın genellikle ayrık ve ayrı türler yerine bağlanma türlerinin sürekliliğinden kaynaklanan sınırlamaları vardır.
Normalde, bir metalin nitrojen veya amonyak ile doğrudan reaksiyona sokulmasıyla (bazen ısıtmadan sonra) veya metal amidlerin termal bozunmasıyla hazırlanırlar:
3 Ca + N2 → Ca3N2
3 Mg + 2 NH3 → Mg3N2 + 3 H2 (900 °C'de)
3 Zn(NH2)2 → Zn3N2 + 4 NH3
Bu süreçlerde birçok varyant mümkündür.
Bu nitrürlerin en iyonik olanları alkali metaller ve toprak alkali metallerdir, Li3N (Na, K, Rb ve Cs sterik nedenlerle kararlı nitrürler oluşturmazlar) ve M3N2 (M = Be, Mg, Ca, Sr, Ba) ).
Bunlar resmi olarak N3− anyonunun tuzları olarak düşünülebilir, ancak bu oldukça elektropozitif elementler için bile yük ayrımı aslında tamamlanmamıştır.
Bununla birlikte, lineer N-3 anyonunu içeren alkali metal azidleri NaN3 ve KN3, Sr(N3)2 ve Ba(N3)2 gibi iyi bilinmektedir.
B-alt grup metallerinin azidleri (11 ila 16 arasındaki gruplardakiler) çok daha az iyoniktir, daha karmaşık yapılara sahiptir ve şok verildiğinde kolayca patlar.
Birçok kovalent ikili nitrür bilinmektedir.
Örnekler siyanojen ((CN)2), trifosfor pentanitrid (P3N5), disülfür dinitrür (S2N2) ve tetrasülfür tetranitrit (S4N4) içerir.
Esasen kovalent silisyum nitrür (Si3N4) ve germanyum nitrür (Ge3N4) de bilinmektedir: özellikle silisyum nitrür, onunla çalışmanın ve sinterlemenin zorluğu olmasa bile umut verici bir seramik yapacaktır.
Özellikle, çoğu gelecek vaat eden yarı iletkenler olan grup 13 nitrürler, grafit, elmas ve silisyum karbür ile izoelektroniktir ve benzer yapılara sahiptir: grup alçaldıkça bunların bağları kovalentten kısmen iyoniğe, metale değişir.
Özellikle, B-N birimi C-C'ye izoelektronik olduğundan ve karbon esasen boyut olarak bor ve nitrojen arasında orta düzeyde olduğundan, organik kimyanın çoğu borazindir ("inorganik benzen") gibi bor-E941 (Azot) kimyasında bir yankı bulur. ).
Bununla birlikte, tamamen karbon içeren bir halkada mümkün olmayan elektron eksikliğinden dolayı borda nükleofilik saldırının kolaylığı nedeniyle analoji kesin değildir.
Nitrürlerin en büyük kategorisi, MN, M2N ve M4N formüllerinin (değişken bileşim mükemmel bir şekilde mümkün olsa da) interstisyel nitrürleridir, burada küçük nitrojen atomları metalik bir kübik veya altıgen sıkı paketlenmiş kafes içindeki boşluklarda konumlandırılır.
Opak, çok sert ve kimyasal olarak inerttirler, yalnızca çok yüksek sıcaklıklarda (genellikle 2500 °C'nin üzerinde) erirler.
Metalik bir parlaklığa sahiptirler ve metaller gibi elektriği iletirler.
Amonyak veya nitrojen vermek için sadece çok yavaş hidrolize olurlar.
Nitrür anyonu (N3−), ligandlar arasında bilinen en güçlü π donörüdür (ikinci en güçlüsü O2−'dir).
Nitrido kompleksleri genellikle azidlerin termal bozunmasıyla veya amonyağın protonsuzlaştırılmasıyla yapılır ve genellikle bir terminal {≡N}3− grubu içerirler.
E941 (Azot) oksit, karbon dioksit ve siyanat ile izoelektronik olan lineer azid anyonu (N-3), birçok koordinasyon kompleksi oluşturur. N4−4 (karbonat ve nitrat ile izoelektronik) bilinmesine rağmen, daha fazla katenasyon nadirdir.
E941 (Azot) HİDRİDLERİ:
Endüstriyel olarak, amonyak (NH3) E941 (Azot) en önemli bileşiğidir ve diğer bileşiklerden daha büyük miktarlarda hazırlanır, çünkü gıda ve gübrelere öncü olarak hizmet ederek karasal organizmaların beslenme ihtiyaçlarına önemli ölçüde katkıda bulunur.
Karakteristik keskin bir kokuya sahip renksiz bir alkali gazdır.
Hidrojen bağının mevcudiyeti, amonyak üzerinde yüksek erime (−78 °C) ve kaynama (−33 °C) noktaları sağlayan çok önemli etkilere sahiptir.
Bir sıvı olarak, yüksek buharlaşma ısısına sahip (vakumlu şişelerde kullanılmasını sağlayan) çok iyi bir çözücüdür, ayrıca düşük viskoziteye ve elektrik iletkenliğine ve yüksek dielektrik sabitine sahiptir ve sudan daha az yoğundur.
Bununla birlikte, NH3'teki hidrojen bağı, oksijene kıyasla nitrojenin daha düşük elektronegatifliği ve H2O'da iki yerine NH3'te yalnızca bir yalnız çiftin varlığından dolayı H2O'dakinden daha zayıftır.
Sulu çözeltide zayıf bir bazdır (pKb 4.74); konjuge asidi amonyum, NH+4'tür.
Ayrıca son derece zayıf bir asit gibi davranabilir, amid anyonu NH−2'yi üretmek için bir proton kaybeder.
Böylece amonyum ve amid üretmek için suya benzer şekilde kendi kendine ayrışmaya uğrar.
Amonyak havada veya oksijende hemen olmasa da nitrojen gazı üretmek için yanar; E941 (Azot) triflorür vermek için yeşilimsi sarı bir alevle flor içinde yanar.
Diğer ametallerle reaksiyonlar çok karmaşıktır ve bir ürün karışımına yol açma eğilimindedir.
Amonyak, nitrürler vermek için metallerle ısıtıldığında reaksiyona girer.
Diğer birçok ikili nitrojen hidrür bilinmektedir, ancak en önemlileri hidrazin (N2H4) ve hidrojen aziddir (HN3).
Nitrojen hidrit olmamasına rağmen, hidroksilamin (NH2OH) özellik ve yapı olarak amonyak ve hidrazin ile benzerdir.
Hidrazin, amonyağa benzer şekilde kokan dumanlı, renksiz bir sıvıdır.
Fiziksel özellikleri suya çok benzerdir (erime noktası 2.0 °C, kaynama noktası 113.5 °C, yoğunluk 1.00 g/cm3).
Endotermik bir bileşik olmasına rağmen kinetik olarak kararlıdır.
E941 (Azot) ve su buharı vermek için çok ekzotermik olarak havada hızla ve tamamen yanar.
Çok kullanışlı ve çok yönlü bir indirgeyici ajandır ve amonyaktan daha zayıf bir bazdır.
Aynı zamanda roket yakıtı olarak da yaygın olarak kullanılmaktadır.
Hidrazin genellikle jelatin veya yapıştırıcı varlığında amonyağın alkali sodyum hipoklorit ile reaksiyona girmesiyle yapılır:
NH3 + OCl− → NH2Cl + OH−
NH2Cl + NH3 → N2H+5 + Cl− (yavaş)
N2H+5 + OH− → N2H4 + H2O (hızlı)
(Hidroksit ve amonyak tarafından yapılan saldırılar tersine çevrilebilir, böylece bunun yerine ara NHCl−'den geçer.)
Jelatin eklenmesinin nedeni, amonyum klorür ve nitrojen üretmek için monokloramin (NH2Cl) ile reaksiyona girerek hidrazinin yıkımını katalize eden Cu2+ gibi metal iyonlarını uzaklaştırmasıdır.
Hidrojen azid (HN3) ilk olarak 1890 yılında sulu hidrazinin nitröz asit ile oksidasyonu ile üretilmiştir.
Azid anyonunun konjuge asidi olarak kabul edilebilir ve benzer şekilde hidrohalik asitlere benzer.
E941 (Azot) HALİDLERİ ve OKSOHALİTLER:
Dört basit nitrojen trihalidinin tümü bilinmektedir.
Birkaç karışık halojenür ve hidrohalojenür bilinmektedir, ancak bunlar çoğunlukla kararsızdır; örnekler arasında NClF2, NCl2F, NBrF2, NF2H, NFH2, NCl2H ve NClH2 yer alır.
Beş nitrojen florür bilinmektedir.
Nitrojen triflorür (NF3, ilk kez 1928'de hazırlanmıştır), termodinamik olarak kararlı olan ve en kolay şekilde susuz hidrojen florür içinde çözülmüş erimiş amonyum florürün elektrolizi ile üretilen renksiz ve kokusuz bir gazdır.
Karbon tetraflorür gibi, hiç reaktif değildir ve suda veya seyreltik sulu asitlerde veya alkalilerde stabildir.
Sadece ısıtıldığında bir florlama maddesi olarak hareket eder ve temas halinde bakır, arsenik, antimon ve bizmut ile yüksek sıcaklıklarda reaksiyona girerek tetraflorohidrazin (N2F4) verir.
NF+4 ve N2F+3 katyonları da bilinmektedir (ikincisi, tetraflorohidrazinin arsenik pentaflorür gibi güçlü florür alıcıları ile reaksiyona girmesiyle), kısmi çift bağ anlamına gelen kısa N–O mesafesi nedeniyle ilgi uyandıran ONF3 ve son derece polar ve uzun N-F bağıdır.
Tetraflorohidrazin, hidrazinin kendisinden farklı olarak, radikal NF2• vermek üzere oda sıcaklığında ve üzerinde ayrışabilir.
Flor azid (FN3) çok patlayıcıdır ve termal olarak kararsızdır.
Dinitrojen diflorür (N2F2), termal olarak birbirine dönüştürülebilir cis ve trans izomerleri olarak bulunur ve ilk olarak FN3'ün termal ayrışmasının bir ürünü olarak bulunmuştur.
Nitrojen triklorür (NCl3) yoğun, uçucu ve patlayıcı bir sıvıdır ve fiziksel özellikleri karbon tetraklorürünkine benzerdir, ancak bir fark NCl3'ün su ile kolayca hidrolize olması ve CCl4'ün hidrolize olmamasıdır.
İlk olarak 1811'de, patlayıcı eğilimlerine karşı üç parmağını ve bir gözünü kaybeden Pierre Louis Dulong tarafından sentezlendi.
Seyreltik bir gaz olarak daha az tehlikelidir ve bu nedenle endüstriyel olarak unu ağartmak ve sterilize etmek için kullanılır.
İlk olarak 1975'te hazırlanan nitrojen tribromür (NBr3), -100 °C'de bile patlayıcı olan koyu kırmızı, sıcaklığa duyarlı, uçucu bir katıdır.
E941 (Azot) triiyodür (NI3) hala daha kararsızdır ve ancak 1990'da hazırlanmıştır.
Daha önce bilinen amonyak katkı maddesi şoka karşı çok hassastır: bir tüyün dokunuşu, değişen hava akımları ve hatta alfa parçacıkları ile harekete geçirilebilir.
Bu nedenle, küçük miktarlarda nitrojen triiyodür bazen lise kimya öğrencilerine bir gösteri olarak veya bir "kimyasal büyü" eylemi olarak sentezlenir.
Klor azid (ClN3) ve brom azid (BrN3) son derece hassas ve patlayıcıdır.
İki dizi nitrojen oksohalid bilinmektedir: nitrosil halojenürler (XNO) ve nitril halojenürler (XNO2).
İlki, E941 (Azot) oksidin doğrudan halojenlenmesiyle elde edilebilen çok reaktif gazlardır.
Nitrosil florür (NOF) renksizdir ve güçlü bir florlama maddesidir.
Nitrosil klorür (NOCl) hemen hemen aynı şekilde davranır ve genellikle iyonlaştırıcı bir çözücü olarak kullanılır.
Nitrosil bromür (NOBr) kırmızıdır.
Nitril halojenürlerin reaksiyonları çoğunlukla benzerdir: nitril florür (FNO2) ve nitril klorür (ClNO2) aynı şekilde reaktif gazlar ve kuvvetli halojenleştirici maddelerdir.
E941 (Azot) OKSİTLERİ:
E941 (Azot), bazıları ilk tanımlanan gazlar olan dokuz moleküler oksit oluşturur: N2O (E941 (Azot) oksit), NO (nitrik oksit), N2O3 (dinitrojen trioksit), NO2 (E941 (Azot) dioksit), N2O4 (dinitrojen tetroksit), N2O5 (dinitrojen pentoksit), N4O (nitrosilazid) ve N(NO2)3 (trinitramit).
Hepsi, elementlerine ayrışmaya karşı termal olarak kararsızdır.
Henüz sentezlenmemiş bir diğer olası oksit, aromatik bir halka olan oksatetrazoldür (N4O).
Daha çok güldüren gaz olarak bilinen E941 (Azot) oksit (N2O), erimiş amonyum nitratın 250 °C'de termal ayrışmasıyla yapılır. Bu bir redoks reaksiyonudur ve bu nedenle yan ürün olarak nitrik oksit ve nitrojen de üretilir.
Çoğunlukla püskürtülen konserve krem şanti için itici ve havalandırıcı bir madde olarak kullanılır ve eskiden yaygın olarak anestezik olarak kullanılırdı.
Görünüşüne rağmen hiponitröz asidin (H2N2O2) anhidriti olarak kabul edilemez çünkü bu asit nitröz oksidin suda çözünmesiyle üretilmez.
Oldukça reaktif değildir (oda sıcaklığında halojenler, alkali metaller veya ozon ile reaksiyona girmez, ancak ısıtma üzerine reaktivite artar) ve simetrik olmayan bir yapıya sahiptir N–N–O (N≡N+O−↔−N=N+= O): 600 °C'nin üzerinde daha zayıf N–O bağını kırarak ayrışır.
Nitrik oksit (NO), tek sayıda elektrona sahip en basit kararlı moleküldür.
İnsanlar da dahil olmak üzere memelilerde, birçok fizyolojik ve patolojik süreçte yer alan önemli bir hücresel sinyal molekülüdür.
Amonyağın katalitik oksidasyonu ile oluşur.
Termodinamik olarak kararsız olduğu için 1100-1200 °C'de nitrojen ve oksijen gazına ayrışan renksiz bir paramanyetik gazdır.
Bağlanması nitrojendekine benzer, ancak bir π* antibağ orbitaline fazladan bir elektron eklenir ve bu nedenle bağ sırası yaklaşık 2.5'e düşürülür; bu nedenle, O=N–N=O'ya dimerizasyon, kaynama noktasının altı (cis izomerinin daha kararlı olduğu yer) dışında elverişsizdir, çünkü aslında toplam bağ sırasını arttırmaz ve eşleşmemiş elektron, NO molekülü boyunca delokalize olur ve buna izin verir.
Nitrik oksit polar moleküllerle yoğunlaştırıldığında asimetrik kırmızı dimer O=N–O=N için de kanıtlar vardır.
Oksijenle reaksiyona girerek kahverengi nitrojen dioksit ve halojenlerle nitrosil halojenürler verir.
Aynı zamanda, çoğu derin renkli olan nitrosil kompleksleri vermek üzere geçiş metali bileşikleri ile reaksiyona girer.
Mavi dinitrojen trioksit (N2O3) yalnızca katı olarak mevcuttur, çünkü erime noktasının üzerinde hızla ayrışarak nitrik oksit, nitrojen dioksit (NO2) ve dinitrojen tetroksit (N2O4) verir.
Son iki bileşiğin, aralarındaki denge nedeniyle ayrı ayrı incelenmesi biraz zordur, ancak bazen dinitrojen tetroksit, yüksek dielektrik sabiti olan bir ortamda heterolitik fisyon ile nitrosonyum ve nitratla reaksiyona girebilir.
E941 (Azot) dioksit, keskin, aşındırıcı kahverengi bir gazdır.
Her iki bileşik de bir kuru metal nitratın ayrıştırılmasıyla kolaylıkla hazırlanabilir.
Her ikisi de su ile reaksiyona girerek nitrik asit oluşturur.
Dinitrojen tetroksit, susuz metal nitratlar ve nitrato komplekslerinin hazırlanması için çok faydalıdır ve 1950'lerin sonlarında hem Amerika Birleşik Devletleri'nde hem de SSCB'de birçok roket için tercih edilen depolanabilir oksitleyici haline geldi.
Bunun nedeni, hidrazin bazlı roket yakıtı ile birlikte hipergolik bir itici gaz olması ve oda sıcaklığında sıvı olduğu için kolayca depolanabilmesidir.
Termal olarak kararsız ve çok reaktif dinitrojen pentoksit (N2O5), nitrik asidin anhidritidir ve fosfor pentoksit ile dehidrasyon yoluyla ondan yapılabilir.
Patlayıcıların hazırlanması için ilgi çekicidir.
Işığa duyarlı, sıvı, renksiz kristal bir katıdır.
Katı halde, [NO2]+[NO3]− yapısı ile iyoniktir; gaz olarak ve çözeltide moleküler O2N–O–NO2'dir.
Peroksonitrik asit (HOONO2) veren hidrojen peroksit ile benzer reaksiyonda olduğu gibi, nitrik aside hidrasyon kolayca gelir.
Şiddetli bir oksitleyici ajandır.
Gaz halindeki dinitrojen pentoksit aşağıdaki gibi ayrışır:
N2O5 ⇌ NO2 + NO3 → NO2 + O2 + HAYIR
N2O5 + NO ⇌ 3 NO2
E941 (Azot) OKSOASİTLERİ, OKSOANYONLARI ve OKSOASİT TUZLARI:
Pek çok nitrojen oksoasit bilinmektedir, ancak bunların çoğu saf bileşikler olarak kararsızdır ve yalnızca sulu çözelti veya tuzlar olarak bilinir.
Hiponitröz asit (H2N2O2) HON=NOH (pKa1 6.9, pKa2 11.6) yapısına sahip zayıf bir diprotik asittir.
Asidik çözeltiler oldukça kararlıdır ancak pH 4'ün üzerinde baz katalizli ayrışma [HONNO]− aracılığıyla nitröz oksit ve hidroksit anyonuna gerçekleşir.
Hiponitritler (N2O2−2 anyonunu içeren) indirgeyici ajanlara karşı stabildir ve daha yaygın olarak kendileri indirgeyici ajanlar olarak hareket ederler.
E941 (Azot) döngüsünde meydana gelen amonyağın nitrite oksidasyonunda bir ara adımdır.
Hiponitrit, köprüleyici veya şelatlayıcı bir çift dişli ligand görevi görebilir.
Nitröz asit (HNO2) saf bir bileşik olarak bilinmemekle birlikte gaz dengelerinde yaygın bir bileşendir ve önemli bir sulu reaktiftir: sulu çözeltileri, soğuk sulu nitrit (NO-2, bükülmüş) çözeltilerinin asitleştirilmesinden yapılabilir.
18 °C'de pKa 3.35 ile zayıf bir asittir.
Permanganat tarafından nitrata oksidasyonları ile titrimetrik olarak analiz edilebilirler.
Kükürt dioksit ile nitröz oksit ve nitrik okside, kalay(II) ile hiponitröz aside ve hidrojen sülfür ile amonyağa kolayca indirgenirler.
Hidrazinyum N2H+5 tuzları nitröz asit ile reaksiyona girerek azidler üretir ve bunlar da nitröz oksit ve nitrojen verecek şekilde reaksiyona girer.
Sodyum nitrit, 100 mg/kg'ın üzerindeki konsantrasyonlarda hafif derecede toksiktir, ancak eti iyileştirmek için ve bakteriyel bozulmayı önlemek için koruyucu olarak küçük miktarlar sıklıkla kullanılır.
Aynı zamanda hidroksilamini sentezlemek ve birincil aromatik aminleri aşağıdaki gibi diE941 (Azot)ize etmek için de kullanılır:
ArNH2 + HNO2 → [ArNN]Cl + 2 H2O
Nitrit aynı zamanda beş şekilde koordine olabilen yaygın bir liganddır.
En yaygın olanları nitro (E941 (Azot)tan bağlanmış) ve nitritodur (bir oksijenden bağlanmış).
Nitrito formunun genellikle daha az kararlı olduğu nitro-nitrito izomerizmi yaygındır.
Nitrik asit (HNO3), nitrojen oksoasitlerin açık ara en önemli ve en kararlı olanıdır.
En çok kullanılan üç asitten biridir (diğer ikisi sülfürik asit ve hidroklorik asittir) ve ilk olarak 13. yüzyılda simyacılar tarafından keşfedilmiştir.
Amonyağın, nitrojen dioksite oksitlenen ve daha sonra konsantre nitrik asit vermek üzere suda çözünen nitrik okside katalitik oksidasyonu ile yapılır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl yedi milyon tondan fazla nitrik asit üretilir ve bunların çoğu diğer kullanımların yanı sıra gübre ve patlayıcılar için nitrat üretimi için kullanılır.
Susuz nitrik asit, konsantre nitrik asidin fosfor pentoksit ile karanlıkta cam aparatta düşük basınçta damıtılmasıyla yapılabilir.
Sadece katı halde yapılabilir, çünkü erime üzerine kendiliğinden nitrojen dioksite ayrışır ve sıvı nitrik asit, aşağıdaki gibi herhangi bir diğer kovalent sıvıdan daha büyük ölçüde kendi kendine iyonizasyona uğrar:
2 HNO3 ⇌ H2NO+3 + NO−3 ⇌ H2O + [NO2]+ + [NO3] −
Kristalleşebilen iki hidrat, HNO3•H2O ve HNO3•3H2O bilinmektedir.
Güçlü bir asittir ve konsantre çözeltiler güçlü oksitleyici ajanlardır, ancak altın, platin, rodyum ve iridyum saldırılara karşı bağışıktır.
Aqua regia adı verilen 3:1'lik konsantre hidroklorik asit ve nitrik asit karışımı hala daha güçlüdür ve altın ve platini başarıyla çözer, çünkü serbest klor ve nitrosil klorür oluşur ve klorür anyonları güçlü kompleksler oluşturabilir.
Konsantre sülfürik asitte, nitrik asit, aromatik nitrasyon için bir elektrofil görevi görebilen nitronyum oluşturmak üzere protonlanır:
HNO3 + 2 H2SO4 ⇌ NO+2 + H3O+ + 2 HSO − 4
Nitratların (üçgen düzlemsel NO-3 anyonunu içeren) termal stabiliteleri, metalin bazikliğine bağlıdır ve nitrit (örneğin sodyum), oksit ( potasyum ve kurşun) veya hatta metalin kendisi (gümüş) göreli stabilitelerine bağlı olarak.
Nitrat aynı zamanda birçok koordinasyon moduna sahip ortak bir liganddır.
Son olarak, ortofosforik aside benzeyen ortonitrik asit (H3NO4) olmasa da, tetrahedral ortonitrat anyonu NO3−4 sodyum ve potasyum tuzlarında bilinir:
Bu beyaz kristal tuzlar havadaki su buharına ve karbondioksite karşı çok hassastır:
Na3NO4 + H2O + CO2 → NaNO3 + NaOH + NaHCO3
Sınırlı kimyasına rağmen, ortonitrat anyonu, düzenli tetrahedral şekli ve kısa N-O bağ uzunlukları nedeniyle yapısal bir bakış açısından ilginçtir, bu da bağlanma için önemli bir polar karakter anlamına gelir.
ORGANİK E941 (Azot) BİLEŞİKLERİ:
E941 (Azot), organik kimyadaki en önemli elementlerden biridir.
Birçok organik fonksiyonel grup, amidler (RCONR2), aminler (R3N), iminler (RC(=NR)R), imidler (RCO)2NR, azitler (RN3), azo bileşikleri (RN2R) gibi bir karbon-E941 (Azot) bağı içerir. siyanatlar ve izosiyanatlar (ROCN veya RCNO), nitratlar (RONO2), nitriller ve izonitriller (RCN veya RNC), nitritler (RONO), nitro bileşikleri (RNO2), nitroso bileşikleri (RNO), oksimler (RCR=NOH) ve piridin türevleridir.
C–N bağları nitrojene karşı güçlü bir şekilde polarizedir.
Bu bileşiklerde, nitrojen genellikle üç değerlidir (kuaterner amonyum tuzlarında, R4N+'da dört değerli olabilmesine rağmen), bir protona koordine edilerek bileşiğe baziklik kazandırabilen yalnız bir çift ile.
Bu, diğer faktörler tarafından dengelenebilir: örneğin, amidler bazik değildir, çünkü yalnız çift bir çift bağa delokalize olur (ancak çok düşük pH'ta asitler olarak hareket edebilirler, oksijende protonlanırlar) ve pirol asidik değildir çünkü yalnız çift, aromatik bir halkanın parçası olarak delokalize edilir.
Bir kimyasal maddedeki E941 (Azot) miktarı Kjeldahl yöntemi ile belirlenebilir.
Özellikle nitrojen, nükleik asitlerin, amino asitlerin ve dolayısıyla proteinlerin ve enerji taşıyan molekül adenosin trifosfatın temel bir bileşenidir ve bu nedenle Dünya'daki tüm yaşam için hayati önem taşır.
Diğer uygulamalar önemli olmakla birlikte, açık ara farkla en büyük miktarda elementel nitrojen, nitrojen bileşiklerinin üretiminde tüketilir.
E941 (Azot) moleküllerindeki atomlar arasındaki üçlü bağ o kadar güçlüdür ki (mol başına 226 kilokalori, moleküler hidrojenin iki katından fazla), moleküler E941 (Azot) diğer kombinasyonlara girmesini sağlamak zordur.
E941 (Azot) sabitlenmesinin başlıca ticari yöntemi (bileşiklere elementel nitrojen eklenmesi), amonyağın sentezlenmesi için Haber-Bosch işlemidir.
Bu süreç, Almanya'nın Şili nitratına bağımlılığını azaltmak için Birinci Dünya Savaşı sırasında geliştirildi.
E941 (Azot), amonyağın elementlerinden doğrudan sentezini içerir.
Oksijen ile E941 (Azot), E941 (Azot) oksit, N2O dahil olmak üzere, E941 (Azot) +1 oksidasyon durumunda olduğu çeşitli oksitler oluşturur; +2 durumunda olduğu nitrik oksit, NO; ve +4 durumunda olduğu nitrojen dioksit, NO2.
Sodyum nitrat (NaNO3) ve potasyum nitrat (KNO3), organik maddelerin mevcut bu metallerin bileşikleri ile ayrışmasıyla oluşur.
Dünyanın bazı kuru bölgelerinde bu güherçileler bol miktarda bulunur ve gübre olarak kullanılır.
Diğer inorganik E941 (Azot) bileşikleri nitrik asit (HNO3), amonyak (NH3), oksitler (NO, NO2, N2O4, N2O), siyanürler (CN-), vb.
E941 (Azot) döngüsü, canlı organizmalar için doğadaki en önemli süreçlerden biridir.
E941 (Azot) gazı nispeten inert olmasına rağmen, topraktaki bakteriler E941 (Azot) bitkiler için kullanılabilir bir forma (gübre olarak) "sabitleme" yeteneğine sahiptir.
Başka bir deyişle, Doğa, bitkilerin büyümesi için E941 (Azot) üretme yöntemi sağlamıştır.
Hayvanlar, nitrojenin sistemlerine dahil edildiği bitki materyalini öncelikle protein olarak yerler.
Diğer bakteriler atık nitrojen bileşiklerini nitrojen gazına dönüştürdüğünde döngü tamamlanır.
E941 (Azot), tüm proteinlerin bir bileşeni olduğu için yaşam için çok önemlidir.
E941 (Azot) FİKSASYONU:
E941 (Azot) gazı (N2) Dünya atmosferinin yaklaşık %80'ini oluşturur, ancak çoğu ekosistemde birincil üretimi sınırlayan besin genellikle E941 (Azot)tur.
Bu neden böyle?
Çünkü bitkiler ve hayvanlar E941 (Azot) gazını bu formda kullanamazlar.
E941 (Azot) proteinleri, DNA'yı ve diğer biyolojik olarak önemli bileşikleri yapmak üzere mevcut olması için, E941 (Azot) önce farklı bir kimyasal forma dönüştürülmesi gerekir.
N2'yi biyolojik olarak mevcut nitrojene dönüştürme işlemine nitrojen fiksasyonu denir.
N2 gazı, E941 (Azot) atomları arasındaki üçlü bağın gücünden dolayı çok kararlı bir bileşiktir ve E941 (Azot) bu bağı kırmak için büyük miktarda enerji gerektirir.
Tüm süreç sekiz elektron ve en az on altı ATP molekülü gerektirir.
Sonuç olarak, yalnızca belirli bir prokaryot grubu, bu enerjik olarak zorlu süreci gerçekleştirebilir.
Çoğu nitrojen fiksasyonu prokaryotlar tarafından gerçekleştirilse de, bir miktar nitrojen yıldırım veya fosil yakıtların yanması dahil olmak üzere belirli endüstriyel işlemlerle abiyotik olarak sabitlenebilir.
E941 (Azot) VE CNO DÖNGÜSÜ:
Evrenin ilk nesil yıldızları doğduğunda, yalnızca büyük patlamada meydana gelen elementleri içeriyordu: hidrojen, helyum ve çok az miktarda lityum.
Bu yıldızlar yanarken karbon gibi daha ağır elementleri sentezlediler.
Süpernovalar daha sonra daha ağır elementleri daha fazla yıldızın doğduğu galaksilere yayar.
Süpernovalardan gelen karbon, birçok ikinci ve daha yüksek nesil yıldızın yanmasında çok önemli bir rol oynar.
Kütlesi güneşimizin kütlesinden yaklaşık 1,1 – 1,5 kat daha fazla olan yıldızlarda karbon-12, hidrojenin helyuma füzyonunu katalize eder – yani karbon-12 füzyon reaksiyonunda yer alır, ancak onun tarafından tüketilmez.
Solda görebileceğiniz gibi, her döngünün sonunda karbon-12 yeniden üretilir, bunun net sonucu dört hidrojen çekirdeği tüketilir ve bir helyum çekirdeği üretilir.
Bu reaksiyona CNO döngüsü denir.
Zamanla, her bir karbon-12 çekirdeği çok sayıda döngüde yer alabilir.
CNO döngüsü sırasında üretilen E941 (Azot) bir kısmı daha fazla reaksiyondan kaçınır.
Bir yıldızın ömrünün sonunda, bu nitrojen galaksiye dağılabilir.
Güneş sistemimizde milyarlarca yıl önce ölen bir yıldızın nitrojeni, proteinlerde ve DNA'da temel bir element haline geldi ve gezegenimizin atmosferinin yaklaşık yüzde 80'ini oluşturdu.
E941 (Azot) HAKKINDA İLGİNÇ GERÇEKLER:
-Canlı organizmaların ağırlığının yaklaşık yüzde 2,5'i organik moleküllerdeki E941 (Azot)tan gelir.
-Yaşamın moleküllerinin çoğu E941 (Azot) içerir.
E941 (Azot), insan vücudunda en bol bulunan dördüncü elementtir.
-E941 (Azot) bileşiği nitrogliserin, yaşamı tehdit eden bir kalp rahatsızlığı olan anjina tedavisinde kullanılabilir.
-Neptün'ün uydusu Triton'da beş mil yüksekliğinde nitrojenle çalışan gayzerler var.
-E941 (Azot) evrende en bol bulunan yedinci elementtir.
-Dünya gibi, Triton'un atmosferi de esas olarak nitrojendir, ancak Triton o kadar soğuktur ki, nitrojen yüzeye kaya gibi sert bir katı olarak oturur.
Katı nitrojen, güneşten gelen zayıf ışığın içinden geçmesine izin verir.
Nitrojen buzundaki veya buzun altındaki daha koyu renkli kayaçlardaki koyu kirlilikler güneş ışığında hafifçe ısınarak katı nitrojeni eritip buharlaştırıyor ve sonunda katı nitrojeni gayzerler olarak parçalayarak buz parçacıklarını Triton'un donmuş yüzeyinin bir ila beş mil yukarısına itiyor.
-1919'da dünya ilk kez atom çekirdeğinin parçalanabileceğini öğrendi.
Ernest Rutherford, nitrojen gazını alfa parçacıkları (helyum çekirdekleri) ile bombaladığını ve hidrojenin üretildiğini bulduğunu bildirdi.
(Patrick Blackett tarafından yapılan daha fazla araştırma, alfa parçacıklarının nitrojen-14'ü oksijen-17 artı hidrojene dönüştürdüğünü gösterdi.)
-Evrenin nitrojeni, CNO döngüsü tarafından güneşimizden daha ağır yıldızlarda yapıldı ve yapılıyor.
E941 (Azot) TARİHİ:
E941 (Azot) bileşiklerinin çok uzun bir geçmişi vardır, amonyum klorür Herodot tarafından bilinmektedir.
Orta Çağ tarafından iyi biliniyorlardı.
Simyacılar, nitrik asidi aqua fortis (kuvvetli su) olarak ve ayrıca amonyum tuzları ve nitrat tuzları gibi diğer E941 (Azot) bileşiklerini biliyorlardı.
Nitrik ve hidroklorik asitlerin karışımı, aqua regia (kraliyet suyu) olarak biliniyordu ve metallerin kralı olan altını çözme yeteneğiyle ünlüydü.
E941 (Azot) keşfi, 1772'de ona zehirli hava adını veren İskoç doktor Daniel Rutherford'a atfedilir.
Onu tamamen farklı bir kimyasal madde olarak tanımasa da, Joseph Black'in "sabit havası" veya karbondioksitten açıkça ayırt etti.
Rutherford, bunun bir element olduğunun farkında olmamasına rağmen, havanın yanmayı desteklemeyen bir bileşeninin olduğu gerçeğini açıktı.
E941 (Azot) aynı zamanda Carl Wilhelm Scheele, Henry Cavendish ve Nitrojene yanmış hava veya flojistikli hava olarak atıfta bulunan Joseph Priestley tarafından da incelenmiştir.
Fransız kimyager Antoine Lavoisier, nitrojenin boğucu olması nedeniyle Yunanca άζωτικός (E941 (Azot)ikos), "hayat yok" kelimesinden gelen nitrojen gazını "mefitik hava" veya E941 (Azot) olarak adlandırdı.
Saf nitrojen atmosferinde hayvanlar öldü ve alevler söndü.
Lavoisier'in adı, oksijen dışındaki tüm gazların boğucu veya tamamen toksik olduğuna işaret edildiğinden İngilizce'de kabul edilmese de, birçok dilde (Fransızca, İtalyanca, Portekizce, Lehçe, Rusça, Arnavutça, Türkçe vb.; Almanca Stickstoff da benzer şekilde aynı özelliğe atıfta bulunur, yani ersticken "boğmak veya boğmak") ve hidrazin ve azid iyonunun bileşikleri gibi birçok nitrojen bileşiğinin ortak adlarında hala İngilizce olarak kalır.
Son olarak, Yunanca πνίγειν "boğulmak" kelimesinden nitrojen tarafından yönetilen grup için "pnictogens" ismine yol açtı.
İngilizce nitrojen (1794) sözcüğü, dile Fransız kimyager Jean-Antoine Chaptal (1756-1832) tarafından 1790'da türetilen Fransız nitrogène'den, Fransız nitreden (potasyum nitrat, güherçile olarak da adlandırılır) ve Fransızca sonek -gène'den, Yunanca -γενής (-genes, "begotten") kelimesinden "üreten".
Chaptal'ın anlamı, nitrojenin nitrik asidin temel parçası olduğu ve bu da nitreden üretilmiş olduğuydu.
Daha önceki zamanlarda, niter, ismine rağmen nitrat içermeyen, Yunanca νίτρον (nitron) olarak adlandırılan Mısırlı "natron" (sodyum karbonat) ile karıştırılmıştı.
E941 (Azot) bileşiklerinin en eski askeri, endüstriyel ve tarımsal uygulamaları güherçile (sodyum nitrat veya potasyum nitrat), özellikle barutta ve daha sonra gübre olarak kullanıldı.
1910'da Lord Rayleigh, nitrojen gazındaki bir elektrik boşalmasının, monotomik bir nitrojen allotropu olan "aktif nitrojen" ürettiğini keşfetti.
Aygıtı tarafından üretilen "dönen parlak sarı ışık bulutu", patlayıcı cıva nitrür üretmek için cıva ile reaksiyona girdi.
Uzun bir süre için, E941 (Azot) bileşikleri kaynakları sınırlıydı.
Doğal kaynaklar ya biyolojiden ya da atmosferik reaksiyonlarla üretilen nitrat birikintilerinden kaynaklanır.
Frank-Caro prosesi (1895–1899) ve Haber–Bosch prosesi (1908–1913) gibi endüstriyel proseslerle nitrojen fiksasyonu, nitrojen bileşiklerinin bu eksikliğini hafifletti, öyle ki, küresel gıda üretiminin yarısıdır.
Aynı zamanda, endüstriyel nitrojen fiksasyonundan nitrat üretmek için Ostwald işleminin (1902) kullanılması, 20. yüzyılın Dünya Savaşlarında patlayıcıların üretiminde hammadde olarak nitratların büyük ölçekli endüstriyel üretimine izin verdi.
Dünya atmosferinin yaklaşık beşte dördü, havanın ilk araştırmaları sırasında izole edilen ve belirli bir madde olarak tanınan nitrojendir.
İsveçli kimyager Carl Wilhelm Scheele, 1772'de havanın iki gazın bir karışımı olduğunu gösterdi; bunlardan birine yanmayı desteklediği için "ateş havası", diğerine ise "kötü hava" adını verdi, çünkü " ateş havası” tüketilmişti.
"Ateş havası" elbette oksijen ve "kirli hava" nitrojendi.
Aynı zamanda nitrojen, İskoç botanikçi Daniel Rutherford (bulgularını ilk yayınlayan kişi), İngiliz kimyager Henry Cavendish ve İngiliz din adamı ve bilim adamı Joseph Priestley tarafından da tanındı. oksijenin keşfi için kredi verilir.
Daha sonraki çalışmalar, yeni gazın, potasyum nitratın (KNO3) ortak bir adı olan nitratın bir bileşeni olduğunu gösterdi ve buna göre, 1790'da Fransız kimyager Jean-Antoine-Claude Chaptal tarafından E941 (Azot) olarak adlandırıldı.
E941 (Azot) ilk olarak Antoine-Laurent Lavoisier tarafından kimyasal bir element olarak kabul edildi ve oksijenin yanmadaki rolüne ilişkin açıklaması sonunda 18. yüzyılın başlarında popüler hale gelen hatalı bir yanma görüşü olan flojiston teorisini devirdi.
E941 (Azot) yaşamı destekleyememesi (Yunanca: zoe), Lavoisier'i E941 (Azot) hâlâ Fransız eşdeğeri olan E941 (Azot) olarak adlandırmasına neden oldu.
E941 (Azot), 1772'de İskoç doktor Daniel Rutherford tarafından keşfedildi.
E941 (Azot), evrendeki en bol beşinci elementtir ve tahminen 4.000 trilyon ton gaz içeren dünya atmosferinin yaklaşık %78'ini oluşturur.
E941 (Azot), fraksiyonel damıtma olarak bilinen bir işlemle sıvılaştırılmış havadan elde edilir.
E941 (Azot) en büyük kullanımı amonyak (NH3) üretimi içindir.
Haber süreci olarak bilinen bir yöntemle amonyak üretmek için büyük miktarlarda E941 (Azot) hidrojenle birleştirilir.
Fransız kimyager Antoine Laurent Lavoisier, E941 (Azot) E941 (Azot) "cansız" anlamına gelen E941 (Azot) E941 (Azot) adlandırdı.
Adı, "yerli soda" anlamına gelen Yunanca nitron ve "oluşturma" anlamına gelen genlerden türetilen nitrojen oldu.
Elementin keşfi için kredi genellikle, 1772'de havadan ayrılabileceğini bulan Daniel Rutherford'a verilir.
E941 (Azot), artık oksijen içermeyen havanın neredeyse tamamı nitrojen olduğundan, bazen "yanmış" veya "flojistiği giderilmiş" hava olarak anılırdı.
Havadaki diğer gazlar çok daha düşük konsantrasyonlarda bulunur.
E941 (Azot) bileşikleri gıdalarda, gübrelerde, zehirlerde ve patlayıcılarda bulunur.
Vücudunuz ağırlıkça %3 nitrojendir.
Tüm canlı organizmalar E941 (Azot) içerir.
Aurora'nın turuncu-kırmızı, mavi-yeşil, mavi-mor ve koyu mor renklerinden E941 (Azot) sorumludur.
E941 (Azot) gazı hazırlamanın bir yolu, sıvılaştırma ve atmosferden fraksiyonel damıtmadır.
Sıvı nitrojen 77 K'de (−196 °C, −321 °F) kaynar.
E941 (Azot) 63 K'da (-210.01 °C) donar.
Sıvı nitrojen, temas halinde cildi dondurabilen kriyojenik bir sıvıdır.
Leidenfrost etkisi cildi çok kısa süreli maruziyetten korurken (bir saniyeden az), sıvı nitrojeni yutmak ciddi yaralanmalara neden olabilir.
Dondurma yapmak için sıvı nitrojen kullanıldığında nitrojen buharlaşır.
E941 (Azot) değeri 3 veya 5'tir.
E941 (Azot), kovalent bağlar oluşturmak için diğer ametallerle kolayca reaksiyona giren negatif yüklü iyonlar (anyonlar) oluşturur.
Satürn'ün en büyük ayı Titan, güneş sistemindeki yoğun bir atmosfere sahip tek aydır.
Nitrojenin atmosferi %98'in üzerinde nitrojenden oluşur.
Latince nitrum, Yunanca Nitron, yerli sodadan; ve genler.
E941 (Azot), kimyager ve doktor Daniel Rutherford tarafından 1772'de keşfedildi.
Havadan oksijen ve karbondioksiti çıkardı ve artık gazın yanmayı veya canlı organizmaları desteklemeyeceğini gösterdi.
Aynı zamanda nitrojen sorunu üzerinde çalışan başka tanınmış bilim adamları da vardı.
Bunlar arasında Scheele, Cavendish, Priestley ve diğerleri vardı.
Oksijensiz hava anlamına gelen "yanmış" veya "flojistsiz hava" olarak adlandırdılar.
E941 (Azot) KEŞFİ:
Doug Stewart
1674'te İngiliz doktor John Mayow, havanın tek bir element olmadığını, farklı maddelerden oluştuğunu gösterdi.
Bunu, havanın sadece bir kısmının yanıcı olduğunu göstererek yaptı.
E941 (Azot) çoğu değildir.
Neredeyse bir asır sonra, İskoç kimyager Joseph Black, yayında daha detaylı çalışmalar yaptı.
Oksijen ve karbondioksiti çıkardıktan sonra havanın bir kısmı kaldı.
Siyah, oksijen gidermede son adım olarak yanan fosforu kullandı.
(Yanan fosforun oksijene afinitesi çok yüksektir ve oksijeni tamamen ortadan kaldırmada etkilidir.)
Black daha sonra havadaki gazlarla ilgili daha fazla araştırmayı doktora öğrencisi Daniel Rutherford'a verdi.
Rutherford, Black'in çalışmasını temel aldı ve bir dizi adımda havadaki oksijen ve karbondioksiti tamamen çıkardı.
Karbondioksit gibi artık gazın da yanmayı veya canlı organizmaları destekleyemeyeceğini gösterdi.
Karbondioksitin aksine, nitrojen suda ve alkali çözeltilerde çözünmezdi.
Rutherford, 1772'de şimdi nitrojen dediğimiz 'zararlı hava'yı keşfettiğini bildirdi.
İsveçli eczacı Carl Scheele, E941 (Azot) bağımsız olarak keşfetti ve buna harcanan hava adını verdi.
Scheele, bir kükürt ve demir talaşı karışımı kullanmak ve yanan fosfor da dahil olmak üzere çeşitli şekillerde oksijeni emdi.
Oksijeni çıkardıktan sonra, yanmayı desteklemeyen ve orijinal hava hacminin üçte ikisi ile dörtte üçü arasında kalan bir artık gaz bildirdi.
Çalışmanın 1772'de yapıldığı sanılsa da Scheele sonuçlarını 1777'de yayınladı.
Rutherford ve Scheele şimdi nitrojenin keşfi ile ortak olarak kredilendirilseler de, E941 (Azot) daha önce Henry Cavendish tarafından keşfedilmiş, ancak yayınlanmamıştır.
1772'den önce (kesin tarih bilinmiyor - Priestley, “1772 Yılında ve Öncesinde Yapılan Deneyler ve Gözlemler” adlı çalışmasında buna atıfta bulunuyor) Cavendish, Joseph Priestley'e 'yanmış hava'yı tarif etti.
'Yanmış hava', havayı tekrar tekrar kırmızı sıcak kömürün üzerinden geçirerek (oksijeni uzaklaştırarak) ve ardından kalan gazı karbon dioksiti çıkaracak olan bir kostik potas (potasyum hidroksit) çözeltisinden köpürterek hazırlanmıştı.
Cavendish şunları yazdı: “Bu havanın özgül ağırlığının normal havanınkinden çok az farklı olduğu bulundu; ikisinden daha hafif görünüyordu.
E941 (Azot) alevi söndürdü ve ortak havayı, sabit hava ile aynı şekilde, ancak daha az derecede, saf ortak havada yaklaşık 80 "yanan ve hemen karışan ortak havada sönen bir mum gibi, bedenleri yakmaya uygun hale getirdi. 6/55 sabit hava, bu yanmış havanın aynı kısmı ile karıştırılmış ortak havada yaklaşık 26 "yanmış."
1790'da Fransız kimyager Jean-Antoine-Claude Chaptal, deneyler onun nitratın bir bileşeni olduğunu gösterdikten sonra, o zamanlar potasyum nitrat olarak adlandırılan elemente 'E941 (Azot)' adını verdi.
E941 (Azot) FİZİKSEL ve KİMYASAL ÖZELLİKLERİ:
Görünüm: renksiz gaz, sıvı veya katı
Standart atom ağırlığı Ar°(N): [14.00643, 14.00728] 14.007±0.001 (kısaltılmış)
Atom numarası (Z): 7
Grup grubu: 15 (pnictogens)
Dönem periyodu: 2
Blok: p-blok
Elektron konfigürasyonu: [He] 2s2 2p3
Kabuk başına elektron sayısı: 2, 5
STP'deki Faz: gaz
Erime noktası: (N2) 63.23[2] K (−209.86[2] °C, -345.75[2] °F)
Kaynama noktası: (N2) 77.355 K (−195.795 °C, −320.431 °F)
Yoğunluk (STP'de): 0 °C'de, 1013 mbar'da 1.2506 g/L[3]
sıvı olduğunda (bp'de): 0.808 g/cm3
Üçlü nokta: 63.151 K, 12.52 kPa
Kritik nokta: 126.21 K, 3.39 MPa
Füzyon ısısı: (N2) 0.72 kJ/mol
Buharlaşma ısısı: (N2) 5,57 kJ/mol
Molar ısı kapasitesi: (N2) 29.124 J/(mol•K)
Oksidasyon durumları: -3, -2, -1, 0,[4] +1, +2, +3, +4, +5 (kuvvetli asidik oksit)
Elektronegatiflik: Pauling ölçeği: 3.04
İyonlaşma enerjileri:
1: 1402,3 kJ/mol
2.: 2856 kJ/mol
3: 4578,1 kJ/mol
Kovalent yarıçap: 71±1 pm
Van der Waals yarıçapı: 155 pm
Doğal oluşum: ilkel
Kristal yapı: altıgenE941 (Azot) için altıgen kristal yapı
Ses hızı: 353 m/s (gaz, 27 °C'de)
Termal iletkenlik: 25,83×10−3 W/(m ⋅ K)
Manyetik sıralama: diamagnetic
Molekül Ağırlığı: 28.014
XLogP3-AA: 0.1
Hidrojen Bağ Donör Sayısı: 0
Hidrojen Bağ Alıcı Sayısı: 2
Dönebilen Bağ Sayısı: 0
Tam Kütle: 28.006148008
Monoizotopik Kütle: 28.006148008
Topolojik Polar Yüzey Alanı: 47.6 Å ²
Ağır Atom Sayısı: 2
Formal Yük: 0
Karmaşıklık: 8
İzotop Atom Sayısı: 0
Tanımlı Atom Stereocenter Sayısı: 0
Tanımsız Atom Stereocenter Sayısı: 0
Tanımlı Bond Stereocenter Sayısı: 0
Tanımsız Bond Stereocenter Sayısı: 0
Kovalent Bağlı Birim Sayısı: 1
Bileşik Kanonikleştirildi: Evet
Atom numarası: 7
Atom kütlesi: 14.0067 g.mol -1
Pauling'e göre elektronegatiflik: 3.0
Yoğunluk: 20°C'de 1.25*10-3 g.cm-3
Erime noktası: -210 °C
Kaynama noktası: -195.8 °C
Vanderwaals yarıçapı: 0.092 nm
İyonik yarıçap: 0.171 nm (-3) ; 0.011 (+5) ; 0.016 (+3)
İzotoplar: 4
Elektronik kabuk: [ O ] 2s22p3
İlk iyonlaşma enerjisi: 1402 kJ.mol -1
İkinci iyonlaşma enerjisi: 2856 kJ.mol -1
Üçüncü iyonlaşma enerjisi: 4578 kJ.mol -1
1772'de Rutherford tarafından keşfedildi.
Kimyasal formül : N 2
Saflık seviyesi : ≥ %99.9
Bağıl yoğunluk (hava = 1) : 0.97
Görünüş : renksiz gaz
Koku: kokusuz gaz
Havada yanıcılık sınırı : yanıcı değil
Görünüm Formu: Sıkıştırılmış gaz
Renk: renksiz
Odo:r kokusuz
Koku Eşiği: Veri yok
pH: Veri yok
Erime noktası/donma noktası: -209.99 °C
İlk kaynama noktası ve kaynama aralığı: -195,79 °C
Parlama noktası: Uygulanamaz
Buharlaşma hızı: Veri yok
Alevlenirlik (katı, gaz): Veri yok
Üst/alt yanıcılık veya patlama limitleri: Veri yok
Buhar basıncı: Veri yok
Buhar yoğunluğu: Veri yok
Bağıl yoğunluk: 0,97 g/cm3
Suda çözünürlüğü: Veri yok
Dağılım katsayısı: n-oktanol/su: Veri yok
Kendiliğinden tutuşma sıcaklığı: Veri yok
Bozunma sıcaklığı: Veri yok
Viskozite: Veri yok
Patlayıcı özellikler: Veri yok
Oksitleyici özellikler: Veri yok
Diğer güvenlik bilgileri: Veri yok
Atom numarası (çekirdekteki proton sayısı): 7
Atom sembolü (Periyodik Element Tablosunda): N
Atom ağırlığı (atomun ortalama kütlesi): 14.0067
Yoğunluk: santimetre küp başına 0,0012506 gram
Oda sıcaklığında faz: Gaz
Erime noktası: eksi 321 derece Fahrenheit (eksi 210 santigrat derece)
Kaynama noktası: eksi 320,42 F (eksi 195.79 C)
İzotop sayısı (aynı elementin farklı sayıda nötron içeren atomları): 2 kararlı olmak üzere 16
En yaygın izotoplar: E941 (Azot)-14 (Bolluk: yüzde 99.63)
E941 (Azot) İLK YARDIM ÖNLEMLERİ:
-İlk yardım önlemlerinin açıklaması:
*Genel tavsiye:
Bir doktora danışın.
* Solunması halinde:
Solunursa, kişiyi temiz havaya çıkarın.
Bir doktora danışın.
*Ciltle teması halinde:
Sabun ve bol su ile yıkayınız.
Bir doktora danışın.
*Göz teması halinde:
Önlem olarak gözleri suyla yıkayın.
*Yutulması halinde:
Ağzı suyla çalkalayın.
Bir doktora danışın.
-Herhangi bir acil tıbbi müdahale ve gerekli özel tedavi endikasyonu:
Veri yok
E941 (Azot) KAZA SONUCU SÖKÜLMESİ ÖNLEMLERİ:
-Çevresel önlemler:
Ürünün kanalizasyona girmesine izin vermeyin.
- Muhafaza etme ve temizleme için yöntemler ve malzemeler:
Süpürerek veya vakumlayarak hemen temizleyin.
E941 (Azot) YANGINLA MÜCADELE ÖNLEMLERİ:
-Yıkıcı medya:
*Uygun söndürme maddeleri:
Su spreyi, alkole dayanıklı köpük, kuru kimyasal veya karbondioksit kullanın.
-Daha fazla bilgi:
Açılmamış kapları soğutmak için su spreyi kullanın.
MARUZ KALMA KONTROLLERİ/E941 (Azot) KİŞİSEL KORUNMASI:
-Kontrol parametreleri:
--İş yeri kontrol parametrelerine sahip bileşenler:
-Pozlama kontrolleri:
--Uygun mühendislik kontrolleri:
İyi endüstriyel hijyen ve güvenlik uygulamalarına uygun olarak taşıyın.
Molalardan önce ve iş günü sonunda ellerinizi yıkayın.
--Kişisel koruyucu ekipman:
*Göz/yüz koruması:
Göz koruması için ekipman kullanın.
* Cilt koruması:
Eldivenlerle işleyin.
Ellerinizi yıkayın ve kurulayın.
-Çevresel maruziyetin kontrolü:
Ürünün kanalizasyona girmesine izin vermeyin.
E941 (Azot) ELLEÇLEME ve DEPOLAMA:
-Herhangi bir uyumsuzluk da dahil olmak üzere güvenli depolama koşulları:
Serin yerde saklayın.
Kabı kuru ve iyi havalandırılan bir yerde sıkıca kapalı tutun.
E941 (Azot) KARARLILIĞI ve REAKTİVİTESİ:
-Reaktivite:
Veri yok
-Kimyasal stabilite:
Tavsiye edilen saklama koşulları altında kararlıdır.
-Tehlikeli reaksiyon olasılığı:
Veri yok
-Kaçınılması gereken durumlar:
Veri yok
EŞ ANLAMLI:
N
E941 (Azot)
E941 (Azot) gazı
moleküler E941 (Azot)
dinitrojen
E941 (Azot)-14
E941 (Azot) molekülü
iki atomlu E941 (Azot)
E941 (Azot), sıvı
UNII-N762921K75
N2
CHEBI:17997
N762921K75
MOL E941 (Azot)
E941 (Azot)
E941 (Azot) [NF]
E941 (Azot) (sıvılaştırılmış)
HSDB 5060
UN1066
UN1977
E941 (Azot) (TN)
E941 (Azot), temel
E941 (Azot) (n2)
E941 (Azot), sıkıştırılmış
E941 (Azot) (JP17/NF)
E941 (Azot), >=%99,98
E941 (Azot), >=%99,999
CHEMBL142438
INS NO.941
DTXSID4036304
INS-941
DB09152
UN 1066
BM 1977
E941
E941 (Azot), Messer(R) CANGas, %99,999
E-941
C00697
D00083
E941 (Azot), soğutulmuş sıvı (kriyojenik sıvı)
E941 (Azot), sıkıştırılmış [UN1066] [Yanmaz gaz]
Q2370426
UNII-K21NZZ5Y0B bileşeni IJGRMHOSHXDMSA-UHFFFAOYSA-N
E941 (Azot), soğutulmuş sıvı (kriyojenik sıvı) [UN1977] [Yanmaz gaz]
N#N