28 Eylül 1932, ne yazık ki, Pinochet rejiminin en ünlü ve en önemli kurbanı olacak kaderi doğdu. Bu, politik solcu görüşlere bağlı olan ve Şili Komünist Partisinin bir üyesi olan en ünlü Şilili şarkıcı, şair ve müzisyen Victor Jara Martinez. 15 Eylül 1973, Bay .. kırk yaşındaki Viktor Hara, Pinochet’nin gizli polisi tarafından, meşru Şili Devlet Başkanı Salvador Allende’nin destekçileri için bir toplama kampına dönüştürülen bir stadyumda şehit ölümünü kabul etti. Yaşam boyunca popüler olan Victor Hara'nın ölümünden sonra, Pinochet karşıtı direnişin gerçek bir sembolü oldu. Belki de - Che ve Fidel’den sonra, Yeni Dünya’da solun ikonik bir figürü olarak dünyada popülerlik kazanmış olan Latin Amerikalı Komünist.
Çocukluk köylü oğlu
Victor Hara Martinez, Inkilinos ailesindeki küçük bir San Ignacio köyünde doğdu - Şili'deki köylülerin adı, büyük toprak sahiplerinin topraklarını kesen Şili. Maria Manuel George ve eşi Amanda Victor, Maria, Georgehina ve Eduardo'dan sonra üst üste dördüncü oldu. Victor'un babası ve annesi, şafaktan alacakaranlıkta karanlığa yeryüzünde çalıştı, ancak sıkı çalışma aileye önemli bir gelir getirmedi ve yalnızca yiyecek ve bir şekilde giyinmeye izin verdi. Victor'un ailesinin çalıştığı topraklar zengin toprak sahipleri Ruiz-Tagle'ye aitti. Kara oligarşlerinin soyadı, feodal Avrupa'da bulunanlarla kıyaslanabilecek emirlere sahip oldukları emirlerde desteklenir. Çiftçiler - çiftlik işçileri küçük bir arsa ve biraz daha uzaktaki başka bir küçük arsa olan bir ev aldılar - üzerlerinde mısır, fasulye ve patates yetiştirmek için - Şili’nin fakirlerinin başlıca gıdaları. Buna karşılık, köylüler sahiplerinin tarlalarında saatlerce çalışmak zorunda kaldılar, kazancı ise mağazadaki gerekli malları almak için zar zor yetiyordu. Daha sık mallar da çalışmak zorunda olan borçlandı. Her Incilinos ailesi, latifundista plantasyonlarında çalışmak için iki adam tahsis etmek zorunda kaldı. Kadınlar tarlalar üzerinde de çalışmalar yürüttüler, ancak buna ek olarak, hane halkı da büyük ailelerinde tutuldu. Victor Hara Amanda'nın annesi Mapuche yerlilerinden geldi ve çok iyi bir metresdi. En azından Victor'un kendisi hakkında söylediği şey buydu. Ancak, Hara ailesinin yaşam koşulları, babamın bütün gün çalıştığına rağmen, annenin haneyi elinden geldiğince idare etmesi zordu. Bundan, Victor Manuel'in babası şişeye giderek daha fazla uygulandı ve bu, elbette, aile ilişkilerinin atmosferi üzerinde bir iz bıraktı. Yavaş yavaş, büyüyen Victor’ın çıkarları tamamen müziğe odaklandı. Onu gitarla tanıştıran ilk kişi, Hara ailesinin evinde bir oda kiralayan köy öğretmeni idi. Victor'a ilk akorları almayı öğretti ve onu Latin Amerika halk kültürünün zengin dünyasıyla bağdaştırıcı bir konu haline getirerek şarkı sözleriyle tanıştırdı.
Victor, bilginin kendisine çekildi - ve bu sayede, tarım işçisinin zor durumuna rağmen okuryazar olan ve çocuklarının eğitim almasını isteyen annesine benziyordu. Bu nedenle, Victor, diğer çocuklar gibi, Amanda Hara da okula yerleştirildi - ve bu, çocuklarda sadece yardımcıları gören Peder Manuel'in protestolarına rağmen. Yetenekli Victor, hızla okuldaki en iyi öğrencilerden biri oldu ve özellikle derslerin bitiminde oynanan küçük sahnelerde oynamayı başardı. Ancak, ailede bir talihsizlik meydana geldikten sonra - bir su kazanı en büyük kızı Maria'ya döndü, Amanda ve çocukları Maria'nın tedavi edildiği hastaneye daha yakın olan ülkenin başkenti Santiago'ya taşındı. Hara, başkentte bir yaşam ve daha iyi bir yaşam arayışı içinde olan birçok yoksul köylü gibi, Harabeler Nogales’in gecekondu yerleşmesine yerleşti. Latin Amerika şehirleri "favella" için tipikti - hangi evlerden, kirli dar sokaklardan, yetişkinlerin sürekli sarhoşluklarından, gençlik çetelerinden belli değil. Victor ve Eduardo, yan taraftaki Katolik lisesi Ruiz-Tagle'ye atandılar. Burada Victor, ilköğretimini aldı ve çalışmalarında büyük bir titizlikle ayırt edildi. Bu arada, düşük maliyetli yerel restoranlardan birinde aşçı olarak çalışan annesi Amanda, bir miktar tasarruf etmeyi ve işçilerin hamal olarak çalışabilecekleri kendi hanını açmayı başardı. Bu, ailenin refahını önemli ölçüde iyileştirmesine izin verdi, ancak çocuklar yine de anneye para kazanmada yardım etmek zorunda kaldı. Ailenin taşındığı yeni evin yanında bir şarap dükkanı vardı ve orada sık sık genç bir müzisyen Omar Pulgar vardı. Her nasılsa Victor onunla tanıştı ve Omar, köy öğretmeninden sonra genç Hare derslerini oynama ve şarkı söyleme dersleri vermeye başlayan bir adam oldu.
Gençlik ve müzik yolunun başlangıcı
Victor, okuldan sonra çalışmalarına, defter tutma eğitimi aldığı ticari bir okulda devam etti. Ancak, okul işlerinin aksine, muhasebecinin sanatı onun için kötüydü - sıkıcı olduğunu düşünüyor ve boş zamanlarını arkadaşlarıyla, şarkı söyleyerek ve gitar çalmayı tercih ediyordu. Aynı dönemde, Victor Amanda'nın annesi bir felç yüzünden öldü. Victor, okulu ticari bir okulda bırakmak ve bir mobilya atölyesinde çıraklık yapmak zorunda kaldı - arkadaşlarından birinin babasına. Aynı yıl, 1950, Victor bir rahip olmaya karar verdi ve San Bernardo şehrinde bulunan En Kutsal Kurtarıcı Tarikatı seminerine girdi. Genç Victor, bir rahip mesleğinin, insanlara yardım etmesine ve kendisini daha iyi anlamasına izin vereceğine inanıyordu. Zaten olgun bir adam olarak, gençlik tercihini şu şekilde açıkladı: ““ Seminere girme kararını çok ciddiye aldım. Şimdi, geçmişe daha olgun bir insanın bakış açısından bakıldığında, bunun tamamen kişisel ve duygusal dürtülere dayandığına inanıyorum: hem yalnızlık hem de o zamana kadar sağlam ve dayanıklı görünen, bir evin ve anne sevgisinin olduğu tüm dünyanın kaybolması. Kilise ile kesin bir ilişkim vardı ve o an içinde sığındım. O zaman kilisenin bana başka değerlere giden yolu göstereceğini, belki de insan sevgisinin yokluğunu telafi edecek farklı, daha derin bir aşk bulmama yardım edeceğini düşündüm. Bu sevgiyi din içerisinde bir papaz yaparak bulmayı düşündüm. ” Ancak, Mart ayında 1952, Bay Victor semineri bıraktı. Nedeni garip bir şekilde, oldukça banal olduğu ortaya çıktı - sözlerini bir erkek için bir kadınla olan sağlıklı bir ilişkiyle ve Katolik bir rahibin statüsünün bekarlık statüsünde tutmaya devam etmek istemedi. Seminerden mezun olduktan sonra Victor Khara askerlik görevine çağrıldı ve piyade okulunda tutuldu. Hizmete de çok iyi davrandığı gerçeğine rağmen, kendisine iyi verildi ve demobilizasyondan önce birinci sınıf çavuş rütbesini aldı. Devrimden bir süre sonra, Hara düzenli bir ambulans olarak çalıştı, sonra üniversite korosunda şarkı söylemeye başladı ve korodaki meslektaşlarıyla birlikte yerel halkın müzikal folklorunu toplamak için Kuzey Şili'ye gitti. Victor Hara’nın kariyerinin dünyaca ünlü bir şarkıcı ve müzisyen olarak nasıl başladığını söyleyebiliriz. Mart ayında, 1956, Bay Victor Hara, Şili Üniversitesi tiyatro okuluna girdi - profesyonel bir sanatsal eğitim almak istedi. Çalışmaları sırasında Victor şarkıları besteledi ve çalışmaları için en azından bir miktar ödül alabilmek için sık sık sokakta çaldı. Victor, üçüncü yıl itibariyle sosyal ve politik faaliyetlerle ilgilenmeye başladı. Latin Amerika'da bir zamanlar “köylü oğlu + üniversite = devrim” deyişi iyi bilinmektedir. Böyle bir senaryoya göre, Viktor Khara'nın siyasal fikirleri gelişti. Şili soluna sempati duymaya başladı ve şarkıları gittikçe daha politik bir hale geldi.
Şili'deki Komünistler
Şili'de, diğer Latin Amerika ülkelerinde olduğu gibi, yirminci yüzyılda sol ve sol radikal fikirler yaygındır. Ülkenin sosyo-ekonomik durumu, oligarşinin - sanayicilerin ve toprak sahiplerinin mutlak gücüyle nitelendirildi, ulusal kaynakların önemli bir kısmı yabancı şirketlerin elinde idi. Bu arada Şili nüfusunun büyük kısmı - Hint köylüler - çok korkunç bir durumda kaldılar. Bu nedenle, sosyal adalet ve eşitlik fikirlerinin köylüler ve işçiler arasında sayısız destekçi bulması şaşırtıcı değildi. Haziran ayının bir diğer 4'i 1912, Şili'deki Sosyalist İşçi Partisi tarafından, kökeni iyi bilinen bir işçi aktivisti olan Luis Emilio Rekabarren (Bask kökenli bir Şilili, mesleğe göre - matbaa işçisi) olarak kuruldu. Ocak ayında, 1922, Dördüncü Kongresinde, Şili Sosyalist İşçi Partisi, Şili Komünist Partisi olarak yeniden adlandırıldı ve Komünist Enternasyonal'e katıldı. 1932’te, Şili Komünist Gençlik’i HRC’nin bir parçası olarak kuruldu. 1930'in ikinci yarısında. TBM’nin kitleler üzerindeki etkisi önemli ölçüde arttı ve 1938’teki cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Pedro Aguirre Cerda, Şili’nin Sosyalist ve Komünist partileri tarafından desteklenen Radikal Parti’nin temsilcisini yendi. Diğer bir deyişle, Komünistlerin faaliyetlerinin genel olarak yasaklandığı Latin Amerika'daki birçok ülkenin aksine, Şili'de iktidar koalisyonunda uzun süredir varlardı. 1942’te, Şili’nin Radikal ve Komünist Partilerini içeren Demokratik İttifak koalisyonundan bir aday yine Şili Cumhurbaşkanı seçildi. 1946’te, Şili Komünist Partisi, Radikal Parti’nin cumhurbaşkanlığı seçimlerinin birincisi Gonzalez Videla’yı oluşturan hükümetin bir parçası oldu. Bu zamana kadar Komünist Partinin büyüklüğü, 50 000 üyelerine büyümüştü. Ancak aynı dönemde iktidardaki Radikal Parti ile Komünistler arasındaki ilişkilerde bir bozulma oldu. Bunun nedeni, Amerika Birleşik Devletleri’nin, Latin Amerika’da anti-komünist duyguları kışkırtmayı amaçlayan politikasıydı. ABD, Yeni Dünya'da Sovyet yanlısı rejimlerin oluşumundan çok korkuyordu, çünkü yalnızca savunma kabiliyetini değil, aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri ekonomisini de tehdit ediyordu. Tehditler nerede? Cömert finansal enjeksiyonlarla ABD, Latin Amerika liderlerinden komünist partilere karşı baskıcı bir politika izlemeye çalıştı. Şili istisna değildi. Hükümeti aslen Komünistleri içeren González Videla, yakında Şili Komünist Partisini bastırmaya başladı. Parti yasaklandı ve yasadışı bir yere taşındı. Bu nedenle, uzun süre Komünistler, Şili'deki Sosyalist Partiden adayları desteklemek için çalıştılar; bunlardan biri, Şili'nin Sosyalist Partisi Genel Sekreteri olan 1908'taki meslek sahibi bir doktor olan Salvador Allende (1973-1942) idi. 1948'te Allende, Sosyalist Partiden ayrıldı çünkü Sosyalistler Şili Komünist Partisi'nin faaliyetlerini yasaklayan yasayı destekledi. El Salvador kendi Halk Sosyalist Partisi'ni kurdu, ancak daha sonra Halkın Sosyalist Partisi sağcı generallerden Carlos Ibáñez'in adaylığını destekledikten sonra Sosyalist Partiye geri döndü. 1952 seçiminde, Sosyalist Parti tarafından Komünistlerin desteğiyle aday gösterilen Sayın Salvador Allende, oyların yalnızca% 5,4'ini kazandı. Bununla birlikte, daha sonra, sosyalistlerin ve komünistlerin aktif çalışmaları sayesinde, Allende'nin Şili toplumundaki popülaritesi önemli ölçüde arttı. 1958’te, Şili Komünist Partisi yasal siyasi faaliyet yapma fırsatı buldu. Aynı yılki seçimlerde, komünistler tarafından da desteklenen Salvador Allende, Jorge Alessandri seçimlerini kaybetmesine rağmen, öncekinden çok daha fazla oy aldı.
Genç Victor Hara, şarkılarını Şili'deki sosyal adalet mücadelesinin en önemli kahramanlarından biri olarak gördüğü Salvador Allende'ye adadı. O dönemde, solda, ülkenin birçok önemli kültürel figürleri vardı. Böylece, Şili Komünist Partisi Merkez Komitesi üyesi en ünlü Şilili şair Pablo Neruda (1904-1973) oldu. Aslında, adı Ricardo Elieser Nephtali Reyes idi ve edebi çıkarlarını onaylamayan babasıyla çatışmadan kaçınmak için gençliğinde Neruda takma adını aldı. Bir demiryolu işçisi, bir Şilili ve Yahudi kökenli bir öğretmen olan Pablo Neruda, Fransız bir öğretmen olan Pedagoji Enstitüsü'ne girdi - 1923'ta, 19 yılında, ilk şiir koleksiyonunu yayınladı. 1927'te, Burma'da çok genç bir 23 yaşındaki Neruda, Şili konsolosluğuna atandı. O zamandan beri, diplomatik çalışmalarda uzun zaman harcadı - Singapur ve Seylan'daki, Hollanda Doğu Hint Adaları'ndaki (Endonezya), Arjantin ve Meksika'daki danışmanı ziyaret etmeyi başardı ve Mart ayında 1945 Antofagasta’nın kuzey bölgelerinden Şili’nin Senatosu’na seçildi. Tarapaca. 15 Temmuz 1945 Pablo Neruda, Şili Komünist Partisi'ne katıldı. Başkan Gonzalez Videla, Şili Komünist Partisi’ni yasakladıktan sonra, Başkan Neruda’nın başkanlığına Amerikan kukla denen bir kamuoyunda yasakladıktan sonra, tutuklanmaktan ve tutuklanmaktan korkan bir yeraltı konumuna geçmek zorunda kaldı. Neruda, Victor Hara için başka bir kahramandı. Onu ustalarından biri olarak kabul etti. Ve Neruda gibi, nihayetinde Komünist Parti lehine bir seçim yaptı. Victor Hara, 1961’te Kunkumen topluluğunun bir parçası olarak Sovyetler Birliği’ni ziyaret ettikten sonra, Şili Komünist Partisine katılmaya karar verdi. Moskova gezisi Victor'u çok etkiledi. Eşi Joan'a bir mektupta şöyle yazdı: “... Ruslardan nasıl birlikte yaşayacağımızı öğrenmeliyiz. Onları sakin, nazik ve aynı zamanda sert yapan manevi bir sağlamlığa sahiptirler. Ben de öyle olmak, bana yolu gösterecek inanç ve hedeflere sahip olmak isterim. Bunun zor olduğunu biliyorum ... Ruslar harika insanlar ... Çok açık ve arkadaş canlısılar. Yerin fethine yüzecek birisiyle tanışana kadar ... ".
Protesto zamanı 1960-x
Çalkantılı altmışlı yıllarda, Latin Amerika’da kültürel durgunluktan gençlere yönelik ayrımcılığa kadar toplumun diğer tüm kötülüklerinin birleştiği kapitalist sistemi protesto etmek için radikal bir protesto etme talebi çarpıcı biçimde artmıştır. Aynı Şili'de, Komünist Partiye ek olarak, radikal öğrenci hareketleri temelinde ortaya çıkan solcu gençlik radikal grupları daha aktif hale geldi. Frey hükümetinin, gençler arasında üniversite reformu için bir hareket niteliğinde olduğunu kabul eden politikasından kaynaklanan memnuniyetsizlik vardı. 1967 şehirde Şili'deki en elit ve muhafazakar yükseköğretim kurumu olarak kabul edilen Santiago Katolik Üniversitesi de protesto duygularını yoğunlaştırdı. Başlangıçta, öğrenciler üniversite yaşamında daha önemli bir rol oynamak istedi, ancak daha sonra özyönetim hareketi daha politikleşmiş özellikler kazandı. Latin Amerika'nın tüm ülkelerindeki nüfusun radikal gruplarına örnek olmuş devrimci Küba'nın etkisi de etkili oldu. Küba devrimi için sempati, Che Guevara için Şilili öğrencilerin çevresine nüfuz etti. Mart, 1968 olarak Radikal düşünen öğrenciler, Şili Üniversitesi Müzik ve Dramatik Sanat Fakültesi korpusunu ele geçirdiler ve Paris'teki öğrencilere güçlü öğrenci performanslarının da gerçekleştiği bir dayanışma telgrafı gönderdiler (daha sonra "Red May" ya da "Paris May" olarak adlandırıldılar). Ancak, öğrencilerin protesto hareketindeki öncü rolün “yeni solcular” denilen gruplarla oynadığı Fransa’nın aksine - Şili’de Maoizm, anarşizm ve Troçkizmin bir karışımından eklektik bir ideolojiye bağlı kalan radikal gençler Komünist Parti tarafından yönetildi. Şili komünistleri, çalışan ve köylü ailelerin çocukları için üniversite eğitimine, üniversite özerkliğine ve üniversite özerkliklerinin içişlerine devlet müdahalesi olmamasına açık erişimi savundular. Birçok yönden, bu gereksinimler nesnel koşullar tarafından belirlendi. O zamanın Şili'sinde, yoksul üyeler için yükseköğretimin erişilebilirliğini de etkileyen çok büyük toplumsal kutuplaşma vardı. İkincisi, Şili yüksek öğreniminin başta Amerikalılar olmak üzere yabancı çıkarlara olan bağımlılığı arttı. Birleşik Devletler, hibeler ve sübvansiyonlar yoluyla Şili üniversitelerini Amerikan devletine ve şirketlerine hizmet etme çıkarlarına tabi kılmaya çalıştı. Bu nedenle, Şili üniversiteleri öğrenciler arasında ve diğer Latin Amerika ülkelerinden talep görmesine rağmen, Komünistlerin önderlik ettiği öğrenci hareketinin aktivistlerinin çözmeye çalıştığı birçok sorunla karşı karşıya kaldılar. O sırada Victor Hara, Şili Üniversitesi Tiyatro Okulu'nda ders verdi ve aynı zamanda Şili Üniversitesi Tiyatro Enstitüsü'nde yönetici olarak çalıştı. Yani, öğrencilerinin çoğunluğunun üniversite reformu hareketinde aktif rol alması faktörünü dikkate alarak, bu tür çalkantılı siyasi olayların dışında kalamadı. Victor Hara, birçok meslektaşı ve öğrenciyle birlikte, protesto gösterilerine katıldı ve anında öğrencilerin hakları için mücadelelerinin gerçek bir ilahisi haline gelen şarkılar besteledi.
Ekim ayında, 1968, Şili öğrencileri, gereksinimlerinin bir kısmının uygulanmasını başardılar. Yeni bir üniversite liderliğinin seçildiği açıklandı, Müzik ve Drama Sanat Fakültesi'ndeki ele geçirilen bina öğrenciler tarafından serbest bırakıldı ve günlük aktivitelere geri döndü. Aynı zamanda, Victor Hara'nın "Kilapayun" adlı topluluğu ile konseri Şili müziklerinin resmi sezonunda yer aldı. Tanıma Hare'e ve resmi düzeyde geldi. Ancak, artan ün, Victor Hare ve yeni problemler taşıdı. Muhafazakar basın, kendisini komünizmle suçlayarak ve mevcut siyasi düzenin temellerini baltalamak için çaba sarf etti. Seçkin bir okuldaki konser sırasında öğrenciler tarafından engellendi - Şili'de sağcı siyasi çevrelere sempati duyan zengin ailelerin insanları. İncelenen dönemde, Şili'deki siyasi durum gergin kaldı. Sol güçlerin popülaritesi, Şili toplumunun muhafazakar kesimine, özellikle de elçilere ve burjuvaziye çok rahatsız edici bir şekilde büyüyordu. 1970’te, Salvador Allende’nin adaylığı, geniş bir demokratik sosyalist, komünist ve radikal koalisyon kooperatifi tarafından desteklenen Şili’nin başkanlığına aday gösterildi. Salvador Allende, onun için kullanılan oy sayısına göre, rakiplerinden ikisini aldı, ancak oyların mutlak çoğunluğunu elde edemedi. Yasaya göre, Allende adaylığı bu durumda kongre tarafından onaylanmış veya reddedilmiş olmalıdır. Allende Hristiyan demokratlara demokrasi ilkelerini ihlal etmeyeceğine söz verdikten sonra, Şili Hristiyan Demokrat Partisi tarafından da desteklendi.
Başkan Allende ve ABD Direnişi
Ekim 24 1970, Salvador Allende'nin resmi olarak Şili'nin yeni başkanını ilan ettiği yıl. Bu görev için seçilmesi, Şili ve ABD'nin arkalarındaki sağcı oligarşik çevrelerin sert bir şekilde hoşnutsuzluğuna yol açtı. Birleşik Devletler, Allende’nin seçilmesini, Latin Amerika’nın ekonomik açıdan en gelişmiş ülkelerinden biri olan Şili’nin başkanlığına, Sovyetler Birliği’nin kıtadaki konumunu güçlendirmenin bir sonucu olarak değerlendirdi. İktidara gelen Salvador Allende, büyük şirketlerin ve bankaların millileştirilmesini ve tarım reformunun uygulandığını açıkladı. Allende’nin sosyal adalet ilkelerini uygulama çabaları, sığırları sürülere öldürmeye başlayan toprak sahiplerinin büyük bir memnuniyetsizliği ile karşılandı. Aynı zamanda, Allende, işsizliği en aza indirmek ve nüfusun yaşam kalitesini artırmak için bir politika izlemiştir. Ülkedeki işsizlik oranı neredeyse yarı yarıya azalırken, yaşam maliyeti% 329, asgari ücret ve emekli maaşları -% 500 arttı. Ancak böyle bir sosyal politika Allende, Amerika Birleşik Devletleri'nde tüm büyük endişelere neden oldu. Ayrıca, yeni cumhurbaşkanı, Amerikan şirketlerinin daha önce büyük fonlar yatırdığı bakır eritme şirketlerini ulusallaştırdı. Amerikalılar Şili hükümetinin onlara vermeyi kabul ettiği tazminatını reddetti. Kısa süre sonra dünya pazarında bakır fiyatları Şili’nin en önemli ihracat mallarından biri olan Şili’nin satış durumuna bağlı olarak düşmeye başladı. Ülkede enflasyon kötüleşti, nüfusun ekonomik durumu bozulmaya başladı. SSCB KGB liderliğinin eski bir çalışanı olan Nikolai Leonov'a göre, “Amerikalılar Şili satışından Şili'nin ana döviz kazancını aldığı bir boykot düzenledi. Şili hesaplarının kıyılarında dondular. Yerel girişimciler sermayelerini yurtdışına pompalamaya, işletmelerdeki işyerlerini kısaltmaya, ülkede yapay gıda kıtlığı yaratmaya başladılar ”(Op. tarafından: Rusya Asker - Yuri Drozdov // http://murzim.ru/jenciklopedii/razvedka/22623-prilozheniya-soldat-rossii-yuriy-drozdov.html). Böylece, ABD denenmiş ve test edilmiş taktiklerini uyguladı - ikincisi olan iç politik durumu kötüleştirmek ve mevcut sistemi yıkmak için egemen bir ülkenin sakıncalı bir hükümetine ekonomik sorunların yaratılması. Yapay olarak ekonomik durumu kötüleştirmenin yanı sıra, ABD, faaliyetleri ülkedeki durumu istikrarsızlaştıran hükümet karşıtı muhalefeti destekledi. Şili'de, sosyalistlere, komünistlere, sendika işçilerine karşı teröre başlayan faşist gruplar daha aktif hale geldi. Şili'de diğer Latin Amerika ülkelerinin çizgisinde uygulanan durumu istikrarsızlaştırmanın bir başka yöntemi de “boş tava yürüyüşleri” nin örgütlenmesiydi. Bu yürüyüşler için kadınlar, faşistlerin ve muhafazakârların aileleri ya da marjinal çevreden, boş tavalarla gösteri yapmaya ve sosyalist devletin halka getirdiği kıtlığı sembolize etmeye hazır hale getirildi.
Salvador Allende'nin iktidara gelmesiyle Victor Hara, neredeyse yeni Şili'nin resmi şarkıcısı oldu. Konserleri daha sık görüldü ve 1972'te Küba'yı ziyarete gitti. Anavatanına geri döndüğünde, ülkenin sosyal ve politik yaşamına daha fazla coşkuyla katıldı - Victor, Fidel Castro'nun Küba'da yaptıklarını gerçekten çok sevdi. Devrimin sosyal ve ekonomik kazancı, kültürel ilerlemesi vardı. Bununla birlikte, Şili'deki durum yükselmeye devam etti. Ekim ayında Kennecott Copper Corporation, Şili bakırına uluslararası bir ambargo uygulamasını destekledi ve sonrasında Şili limanları Avrupa limanlarında “tutuklanmaya” başladı. Şili ekonomisi, kamyon sahipleri sendikası tarafından açıklanan grevle ağırlaştırılan büyük kayıplara maruz kaldı. Girişimcilerin konuşması Amerikan yanlısı güçlerden de ilham aldı ve Şili vatandaşlarının gözünde Allende hükümetinin otoritesini daha da zayıflatmak için bir hedef belirledi. Bu zamanda, ülke genelinde sol ve sendika aktivistlerinin seferberliği gerçekleşti. Aralarında Victor Khara olan gönüllüler, kamyon sahiplerinin grevinden dolayı şehirlerden gelen ve gıdalardan yoksun olan trenlerin boşaltılmasına katıldı. Victor Hara ve ülke için bu zor zamanlardaki topluluğu, kitleleri teşvik etmede, sol partilerin ve sendikaların eylemcilerini, sıradan Şililileri, sağcı muhafazakarları alay etmeyi ve “saksı yürüyüşlerini” desteklemede büyük rol oynadı.
Ülkedeki istikrarsız siyasi durum Salvador Allende'den standart dışı önlemler talep etti. Kasım 1972'de, üç üst düzey Şili askeri subayını içeren yeni bir Şili hükümeti kuruldu. Eski Ordu Komutanı General Carlos Prats İçişleri Bakanı, Arka Amiral Ismael Huerta Bayındırlık Bakanı ve Tuğgeneral havacılık Claudio Sepulveda - Şili Madencilik Bakanı. Allende, saygın generalleri çekerek silahlı kuvvetlerin desteğini almayı umuyordu, çünkü sadece ülkede siyasi istikrarı koruyabildiler ve gücü Amerikan yanlısı aşırı sağ örgütlerden ve oligarklar ve latifundistler tarafından kontrol edilen suç gruplarından koruyabildiler. Bu arada, ikincisi neredeyse açıkça hükümete karşı bir konuşma hazırlamaya başladı, bunun sonucunda ABD ve uydularının örgütsel, finansal ve bilgilendirici desteği ile ülkenin meşru başkanı Salvador Allende devrildi. Sağcı örgütler, incelenen zamana kadar, Şili'deki düzenli ordunun büyüklüğünü aşan ve 30 askeri personel olan yaklaşık 000 silahlı militana sahipti. Paralel olarak Allende aleyhine suçlamalar getirildi. Şili Temsilciler Meclisi, otoriterlik cumhurbaşkanını, mahkeme kararlarını ihmal etmek, konuşma özgürlüğü, rakiplerin tutuklanması ve işkence edilmesi, mülk sahiplerine yönelik girişimler ve Marksizm'in eğitim programlarına girişini suçladı. Ülke aslında mevcut hükümete karşı bir iç savaş başlattı. Her gün 25'a kadar terörist saldırısı gerçekleşti. Patria ve Libertad organizasyonundan (Anavatan ve Özgürlük) sağcı radikaller köprüleri, demiryollarını ve elektrik hatlarını havaya uçurdu. Aynı zamanda, görünüşe göre aynı merkezden görev alan sol radikaller de yoğunlaştı. Sadece sağdan farklı olarak bankalara saldırdılar ve polis ve askeri personeli öldürdüler. Yıl boyunca 000 köprü, karayolu ve demiryolları yıkılmış, elektrik hatları, petrol boru hatları ve enerji santralleri havaya uçurulmuştur. Aşırı uçların maruz kaldığı toplam hasar maliyeti Şili bütçesinin% 30'sini oluşturdu.
Askeri darbe. Stadyumda kanlı öldürmek
10-11 Eylül 1973 gecesi, ülke kıyısı dışındaki ortak Şili-Amerikan tatbikatlarına katılan Şili Donanması gemilerinde bir isyan başladı. Allende hükümetini destekleyen yüzlerce Şili subayı ve denizci öldürüldü ve cesetleri denize atıldı. Bundan sonra, 11 Eylül'de, Valparaiso limanına deniz gemileri ateş etti, ardından bir iniş gücü indirdiler ve şehri ele geçirdiler. Sabah saat 6.30 civarında, Santiago'nun başkentinde askeri bir isyan başladı. Ordu televizyon merkezini ele geçirdi ve sağcı radyo istasyonları, güç değişimi ve Şili kara kuvvetleri komutanı General Augusto Pinochet, Amiral Jose Merino, Hava Kuvvetleri komutanı General Gustavo Lee ve oyunculuk da dahil olmak üzere askeri cuntanın oluşturulması hakkında bir açıklama yayınladı. Carabinieri Kolordu Müdürü (yaklaşık - Şili iç birliklerinin muadili) General Cesar Mendoza. Allende hükümeti tarafından kontrol edilen Portales ve Corporation şirketleri Şili Hava Kuvvetleri tarafından bombalandı. Sabah saat 9.15'te General Javier Palacios liderliğindeki darbe birlikleri La Moneda başkanlık sarayına saldırı başlattı. Saray yaklaşık kırk kişi tarafından korunuyordu ve bombardıman tanklar ve hava kuvvetleri havacılık. Saat 14.20: 40'de başkanlık sarayının binasına el konuldu, Başkan Salvador Allende öldürüldü. İktidarın ele geçirilmesine paralel olarak, askeri cunta Allende hükümetinin destekçilerine ve genel olarak solcu güçlere karşı gerçek bir terör başlattı. Ülke yargılanmadan kitlesel tutuklama ve öldürmelere başladı. 000 solcu aktivist ve cunta taraftarları tarafından yakalanan sadece rastgele vatandaşların yerleştirildiği Santiago Ulusal Stadyumu'nda büyük bir toplama kampı kuruldu. Erkekler sahada ve stadyum standlarında, kadınlar yüzme havuzunun soyunma odalarında tutuldu ve velodrome sorgulama için kullanıldı. Stadyumda kalanlar arasında efsanevi şarkıcı Viktor Hara da vardı. Bir zamanlar 1969'da Hara stadyumda sahne aldı ve “Yeni Şili Şarkısı” festivalini kazandı. Şimdi kendisi için böyle bir kaderi beklemeyen, bir toplama kampının esiri olmak zorunda kaldı. Sağcılar Victor Haru'dan Şili komünist hareketinin şarkıcısı olarak nefret ediyorlardı, bu yüzden ona acımasızca ve uzun süre işkence ettiler. Elektrik akımı şarkıcının vücudundan geçti, yüzüne bir tabanca ile vurdular, parmaklarını kırdılar ve sonra iki elini paramparça ettiler, böylece asla gitar çalmayacaklardı. Şarkıcıyı yakalayan askerler onu ana kupa olarak gösterdi - "komünist ses". Ancak Hara, meslektaşlarına talihsizlik içinde bir şiir dikte edebildi: “Başkan Allende’nin kanı bomba ve mermilerden daha zor. Yumruklarımız tekrar vuracak. ”
Pazar sabahı, 16, Eylül, 1973, stadyumdan geçen yolun geçtiği San Miguel köyünün sakinleri, makineli tüfek mermileri ile dolu altı ceset buldu. Yoldan geçenler, uzun süre yüzlerine baktılar, tanıdıklarından birini tanımlamaya çalışırken, bir kadın ölen Victor Haru'dan birinde bir kadın öğrenene kadar. Köylüler cesetlerle ne yapacaklarını düşünürken, bir arabanın iniş sesi duyuldu. Yoldan geçenler korkudan saklanırken, sivil kıyafetli erkekler cesetleri arabaya attı ve uzaklaştı. Bir kez daha, Victor Haru morgda teşhis edildi. Pablo Neruda Hara'nın ölümünü öğrendiğinde, “Tanrı, bu bir bülbül öldürmekle aynı şeydir!” Diye bağırdı. Daha sonra Victor Haru'nun 15 Eylül 1973 vurularak öldürüldüğü öğrenildi 30 makineli tüfek mermileri şarkıcıya çarptı. Hara'nın kemikleri otuz yerde kırıldı.
Cellat intikam almaktan uzaklaştı
36, eski asker Jose Paredes Marquez'in 2009'te bir suçla suçlandığı zaman şarkıcının öldürülmesinden sonra geçti. Bir süre sonra, Teğmen Edwin Dimter Bianchi olan Victor Haru'ya işkence yapıldığı öğrenildi. Kendisine "Prens" dedi, ancak iş arkadaşları ona daha uygun bir takma ad verdi - "Mad Dimter". Dimter Bianchi, Şili'ye göç eden İsviçreli Almanlar ailesinden geldi. ABD CIA uzmanlarının sadık Amerikalıları Latin Amerika'daki askeri diktatörlükleri cezalandırmak için yetiştirdiği “Amerika Okulu” nda Panama'da askeri eğitim aldı. 29 Haziran Bianchi'nin 1973'i Şili’nin hükümet güçlerinin önlediği askeri darbeye katıldı ve sonrasında tutuklandı ve hapsedildi. 11'in Eylül ayında yeni 1973 darbesinin yapıldığı gün hapishaneden serbest bırakıldı.Paychista, aylarca hapiste geçiren Dimter'in talihsiz sol aktivistleri telafi edeceğini ve Şili stadyumunda bir toplama kampında araştırma yapmak için gönderdiğine inandığını söyledi. Hayatta kalmak için yeterince şanslı olan "Prens" kurbanları, onu zihinsel olarak dengesiz bir kişi olarak hatırlıyor. Teğmen Bianchi stadyumun üst galerisine tırmandı ve tutuklular dövüldüğünde yüksek sesle güldü. Bravuya, daha zeki uygulayıcıların yüzlerini gizlemeyi tercih etmelerine rağmen kaskını ve kara gözlüğünü çıkardılar bile - Latin Amerika'daki siyasetin dengesiz olduğunu biliyorlardı ve er ya da geç eylemleri için cezalandırılmalarının mümkün olduğunu biliyorlardı. Sonuç olarak, Dimter Bianchi iyi hatırlanıyor. Teğmen Bianchi, görgü tanıklarının ifadelerine göre, şahsen Victor Haru karşısında tabancayı tekmeledi ve ateşledi.
Viktor Hara'nın cesedi Haziran 2009’ta çıkarıldıktan sonra, ölümünün Özel Jose Paredes’in attığı makineli tüfek atışlarından kaynaklanmadığı, ancak büyük olasılıkla şahsen Haru’nun vurduğu bir tabanca atışından kaynaklandığı ortaya çıktı. Teğmen Dimter Bianchi. Ancak Dimter Bianchi hak ettiği cezayı kaldıramadı. 1976'in sonunda, Bay Bianchi, silahlı kuvvetlerden emekli oldu, denetçi niteliği aldı ve Şili Çalışma Bakanlığı'nda çalıştı ve şimdi emekli oldu - 2015'te, 65 yılını aldı. Bianchi'nin işyerini tanıdığında, sivil eylemciler Victor Hara'nın bir portresi ile geldiklerinde, birine çarptı ve merdivenlerden aşağıya servis binasına koştu.