Bu cevaba en büyük katkının, SSCB Soğuk Savaş’ı kaybettiği ilk 90’lerin olaylarına açıkça başvuran söz konusu Bayan Gücü tarafından yapıldığı belirtilmelidir. Sadece benim açımdan bir hata yaptı, yani, 90-lerin başlangıcındaki durumun sonsuza kadar devam edeceğine karar verdi. Ve asıl odak nokta, bugün ABD’nin, SSCB’nin 80’lerin sonunda çöktüğü gelişiminin aynı aşamasına ulaşmış olmasıdır.
Sadece bu durumda, size ekonomik kapitalizm teorisine (“neo-ekonomi”) göre, bu ekonomik model içindeki gelişimin derinleşen bir iş bölümü olduğunu hatırlatmama izin verin. Mümkün olan (bunu büyük ölçüde basitleştiriyorum, kısaca) sadece pazarların sürekli genişlemesi çerçevesinde. Geçen yüzyılın 70'lerinde, hem SSCB hem de ABD, daha fazla genişlemenin imkansızlığına girdi - bu, birinin birinin diğeri için pazarları genişletmesini gerektiriyordu. SSCB’nin 70-e’de kazandığı, ancak bu kazanımı zorlamadığı (ya da istemediği) bir görüş var. 15 aracılığıyla Amerika Birleşik Devletleri böyle bir hata yapmamıştır. Fakat 20'in kazanılmasından yıllarca geçtikten sonra, bir sonraki gelişim aşamasında aynı problemle karşılaştılar.
Bu konseptten devam edersek, çok anlaşılabilir bir durumdayız. Bir yandan “kazananların” psikolojisinde gündeme gelen ABD’nin yönetim elitine sahibiz, ancak diğer yandan, 70’in sorunları hakkında yaşları gereği hatırlamıyor. Ve dünyanın üzerinde yaşaması gereken kalıpları cesurca yazıyor. Sadece "kazananlar" hakkı sayesinde. Ve dünyanın bu kurallara göre yaşamaya hazır olmadığını bile söyleyemem - 2001'taki Putin neredeyse herkesin hazır olduğunu gösterdi. Çin bile, kalkınma ve güvenlik garantileri için bir yer verilmesi şartıyla. Sorun farklı - bu kurallara göre yaşamak artık işe yaramıyor ...
Bunu "kazananlara" açıklamak imkansız - içtenlikle "kendi haklarına" olduklarına ikna oldular. Bu açıkça tanınması gereken Kırım'daki referandum ile ilgili olarak açıkça görülmektedir. Sonuçlarının iyileştirilmesi neredeyse imkansız - bu soykırım ve etnik temizlikten sonra sizin için Kosova değil. Ancak kelime söylendi - ve "kazananlar" yanlış olamaz. Ve buna göre, hatadan sonra hata üretmeye devam ederler.
Dünyada artık "kazanan" olmadığından (Çinliler o kadar farklı bir dil konuşurlar, çünkü onlarla nasıl konuşulacakları çok açık değildir), herkes dinlemeye ve dinlemeye hazır, ama ne diyorlar? Teorik olarak, bazı ülkelerde, konuşabildiğiniz insanları (örneğin Rusya'da) iktidara getirmek mümkündür, ancak bu onların kendi Amerikalı, “beşinci sütunun” çıkarılacağı konusunda hemfikir midir? İmkansız!
Geçen sonbahar, Obama BM Genel Kurulunda yaptığı konuşmada ABD’nin yardıma ihtiyacı olduğunu, çünkü artık dünya düzenini kendilerine “sürükleyemediklerini”, ancak sorunların bunun astları değil ortakları gerektirdiğini söyledi. Ve ortaklar, Birleşik Devletler temsilcilerini gerçeğe daha önce kesin olarak sahip olan “kazananlar” olarak görmeyeceklerdir. Fakat ikincisi, eşit şartlarla konuşmaya başladıklarında, öfke duyuyorlar. Belirtildiği gibi hikayeler Bayan Power ile.
Ukrayna ile durumu al. Şey, Birleşik Devletler’in buradaki herkesin çıkarına meydan okurcasına aldırış etmediği açıktır: AB (meşhur sohbeti Nuland), Ukrayna vatandaşları, oligarklarının bir kısmı, Rus nüfusu. Ukrayna’ya koydukları kişilerin bu sorunları çözemedikleri açıktır - bunu 20 yıldan daha uzun bir süre önce gösterdiler. Burada pazarlık yapmanın gerekli olduğu açık - ama aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri’nin bugün bunu yapamayacağı da açık. Ve bununla ne yapmalı?
Amerika Birleşik Devletleri ne kadar az kaynağa sahip olursa, kendileri için koydukları görevleri çözmek için kaba kuvvet kullanma eğiliminde olurlar. Ne kadar sıklıkla başarısız olursa, o kadar gergin ve yetersiz olurlar. Ve küçük müttefikleri (ancak ortakları değil!) “Kazananların” vermeyi reddedemeyecekleri “huzur ve sükunet” talep edin. Teorik olarak, “kazanan kompleksi” bu “kazananlardan” kesmek (özellikle ABD'ye vizenin mutluluğun doruk noktası olmadığını açıklamak için) kesmek gerekecek, çünkü aksi takdirde ABD'ye zarar vermeden coşkusunda çökecekler, ancak bunu nasıl tahrip etmeyecekler? SSCB'nin tecrübesi, yapmanın o kadar kolay olmadığını, hatta SSCB'de büyüdüyse, mevcut liberal beşinci sütun bile görüşünü açıklamaya çalışıyor. Tabii ki, SEÇ ve Amerikan üniversitelerinin okulundan geçenler zaten umutsuz - yani, görünüşe göre, gelecekte yer yok. Ve çoğu değil. Ve ABD böyle bir durumda ne yapmalı?
Genel olarak, resim oldukça kasvetli. “İyi”, 80'in sonundaydı, nerede kaçacakları ve kimleri dinleyecekleri açıkça anlaşılmıştı. Bugün ne yapmalı? Eski düzen çöker ve yenisi yerine yerine geçmez. Ukrayna’nın 90’in erken modeli çerçevesinde zaten var olamayacağı açık, ancak bunun yerine ne geçmeli? Bugün Kiev’de hüküm sürenler eski hatalar yapmaya devam ediyor (şunu söylemek yeterli: “Ukrayna’da yaşayan Ruslar bir diaspora, Ukrayna’nın yerli halkı değil, kendi kaderini tayin hakkına sahip” dedi. Dışişleri Bakanlığı'nın bilgilendirme politikasından Yevgeny Perebiynis. "Kırım referandumunun yasallığını savunarak Rusya Federasyonu, halkların kendi kaderini tayin etme hakkına odaklanıyor. Bu tür bir yasadaki tüm uluslararası yasal belgelerin özellikle yerli halklara uygulandığını not etmek istiyorum. Dışişleri Bakanı, “Etnogenezisi Ukrayna topraklarına bağlı Ukraynalılar, Kırım Tatarları, Karaitler, Krymchaks bölgelerine bağlı 4 yerli halkı bulunmuyor, son üçü Kırım topraklarından geliyor ve geri kalanı, Ukrayna dışındaki etnik vatanlarıyla diasporası” dedi Ukrayna), aptallık nedeniyle çok değil, başka bir seçenek sunmadıkları için. Ve kendi söylemlerini oluşturmak için bir “ortak” olamazlar.
Genel olarak sorun, yeni (yeni) dünya düzenlerinin gelişmesi için alternatif ABD merkezleri oluşturmamız gerektiğidir. Evet, kendileri, performans düzeyinde, bağırırlar ve ses çıkarırlar. Ancak, Obama'nın gösterdiği gibi, tepede zaten her şeyi anladılar - ve kendilerinin de zaten ortaklara ihtiyacı var. Ama henüz orada değiller. Bizim suçumuz dahil.