Woodd, bir buçuk saat içinde ölüm cezasına çarptırılan tüm büyük Nazi suçlularıyla işini bitirdi. Nürnberg Mahkemesi'nin geri kalan yedi hükümlü, cezaevine Berlin - Spandau'daki koruma ve izole hapishanede en uygun şekilde hizmet vermek için taşındı. Sovyet tarafında, onları koruma görevi, 133'inci ayrı motorlu tüfek taburundan bir şirkete verildi.
Sovyet ve Amerikan askerleri, Spandau cezaevi kapısının fonunda.
İSPANYA İNTERNET BİRLİĞİ
Spandau'nun karanlık kale hapishanesi, Malta haçı şeklinde sahte ortaçağ tarzı katı kırmızı tuğladan inşa edilmiştir. Yüzlerce insanın büyüklüğüne göre tasarlanan, uzun süre hapis cezasına çarptırılan Rudolf Hess, Walter Funck, Karl Doenitz, Erich Raeder, Baldur von Schirach, Albert Speer ve Konstantin von Neurath'e mahkum olanlar için bir hapishane haline geldi.
Hapishaneyi korumak için, her ay dört taraflı bir gardiyan değişti. Alternatif olarak, Sovyet, Amerikan, Fransız ve İngiliz birlikleri devreye girdi.
Sovyetler Birliği'nden Spandau'daki askerler, 133'inci ayrı motorlu tüfek taburunun askerleri tarafından taşındı. Sovyet askerleri, üç ay boyunca hapishaneyi korumaya başladı - Mart, Temmuz ve Kasım aylarında. Zamanın geri kalanında, ünite düzenli askeri işlerle - savaş ve politik eğitimle meşgul oldu ve kıyafetlere girdi.
Muhafızların değişimi ciddi bir atmosferde gerçekleşti.
Eski tabur görevlisi N. Sysoev şöyle açıklıyor: “Fransızlardan korunan bir nesneyi kabul etme ve Amerikalılara koyma törenine özel dikkat gösterildi. Burada, toprakta yüze vuramadık, ancak muzaffer ülkenin askerlerinin yapabileceği her şeyi + göstermek zorunda kaldık. Hapishanenin kapıları kusursuz bir basamak çizgisine girerken, özellikle coşkuyla çelik levhalarla kaplı botların tabanları kaldırıma basılarak kemerin altında ürkütücü bir kükreme oluşturuyordu.
Personel özel bir hizmet üniformasıyla ayağa kalktı: tek göğüslü bir ceket ve pantolon - askerlerin geçit töreni, krom botlar, şapka ve palto - memurdu.
Bir komutanın ve bir yürüyüş basamağının önündeki üç sütunda sıralanan yeni bir gardiyan, hapishane kapılarına girdi.
Gardiyan, Fransızların zaten bulunduğu avluda kaldı. Burada gardiyan komutanlarının kısa raporlarının değişimi yapıldı.
Vardiyanın ritüeli tuhaf olmadan tamamlanmadı. Bunlardan biri askeri tercüman Lt. Manuel olmayan "Kırk yıllık yalnızlık." “Şirket komutanımız kıdemli bir teğmen, genç ve yakışıklı bir esmer. “Dökülmüş Grigori Melekhov,” dedi. Güvenlik devri sırasında ... bir Amerikan subayı gardiyanın başına geldiğinde ve ABD hükümeti adına, Spandau'nun birbirine bağlı hapishanesinin korunmasını kabul ettiğinde, Melekhov'umuz, ABD'nin bile şaşırttığı bir yere oturdu. Geçit törenini hapishanenin önünde dolduran çok sayıda izleyicinin sıralarından geçerek, bir kahkaha attı ...
Askeri ritüel sonrasında boşanma partisinin eşlik ettiği ilk gardiyanlar görevlere başladı. Nöbetçiler, cezaevinin çevresinde bulunan kulelere, yaklaşık altı metre yüksekliğinde bir tuğla duvarda görev yaptılar. Her ülkenin kendine özgü koruma sağlama yöntemleri vardı. Bizim nöbetlerimiz yedi gözetleme kulesinde bulunuyordu, bir direk “dolaşıyordu”. Servis sırasında, gardiyanı olan gardiyan, her kuleye 15 dakikalık aralıklarla yaklaştı ve saat her bağırdığında, “Yoldaş Çavuş, direkte her şey yolunda!” Düzenlemelerine göre duvarın dışına iki dikenli tel çit yerleştirildi. metre, bunlardan birine yüksek gerilim akımına bağlandı. Dış duvar ile elektrikli çit arasına nötr bir şerit yerleştirilmiştir. Çevre boyunca ve hapishanenin kapılarında kendisine yaklaşmayı yasaklayan ilanlar vardı: “Dikkat! Tehlike! Gelme, gardiyan ateş edecek. "
Gardiyan, 27 askeri personelini içeriyordu. Servis, her gün birbirinin yerine geçen iki muhafız bileşimi ile tam bir ay taşındı. Berlin Tugayı'nın konumundan yeni bir gardiyan Spandau'ya 17 saatlerine ulaştı. Yolculuk 40 - 45 dakika sürdü. Sektörlerin sınırındaki kontrol noktası çok fazla sorun yaşamadan geçti. silâh, mülk kısıtlama olmadan ithal edildi. Doğu Alman sınır muhafızları, devlet sınırını kolayca geçebilecek araba listelerine sahipti. Batı Berlin’in yanından kimse sınırı korumamıştı. Otobüsler asfaltta sarı boya ile çizilen bölen bir şerit olan “demir perde” den geçerken, İngiliz jeep gardiyanla karşılaştı ve cezaevi binasına kadar eşlik etti. Sovyet muhafızlı otobüslerin taş, yumurta, domates fırlattığı durumlar vardı. Periyodik olarak, yol boyunca, genç Almanlar, Sovyet karşıtı posterlerle ortaya çıktı.
Günde iki kez, 6 Tugayı veya 133 Taburu temsilcileri, gardiyanı kontrol etmek için Spandau'ya gitti. Özel bir doğrulama ekibi, bir birim kontrol görevlisi (birim), bir tercüman ve bir iletişim görevlisinden oluşuyordu. Mayıs ayında, 1985, Spandau yolunda bir grup genç, Volga yolunu bir denetim görevlisi ile kapattı. Araba durduğunda neo-faşistler camları kırmaya ve arabayı sallamaya başladılar. Sonuç olarak, tabur komutanı ile Volga ters çevrildi. Neyse ki, ordu acı çekmedi.
Spandau etrafındaki durum sadece neo-faşistler tarafından değil, aynı zamanda eski Naziler tarafından da istikrarsızlaştırıldı. Tüm dünya medyası, planör Mussolini'nin yardımı ile kurtarılan özel kuvvetler olan Otto Skorzeny'nin ifadesi etrafında yayıldı.
SS subayı şöyle dedi: "Bana güvenilir yüz insan ve iki helikopter verin, ben de Hess'i Spandau hapishanesinden çıkaracağım." Batı Almanya hükümetini devirmek için komplo yapmakla suçlanan altı Nazinin soruşturması sırasında İngiliz istihbaratı, Werner Neumann liderliğindeki komplocuların da ana savaş suçlularının Spandau hapishanesinden kaçmalarını organize etmeyi planladıklarını bildirdi. Çoğu zaman taşlar ve şişeler kışlaların pencerelerinden uçup gittiler ve bir zamanlar camdan bile fırladılar. Bütün bunlar elbette tamamen silahlı olmaya zorlandı.
Mahkumlarla gardiyan askerleri arasındaki ilişki nasıl gelişti? Karşılaştılar mı? Bu en azından aşağıdaki gerçeğe göre değerlendirilebilir. İlk yıllarda, Hess askeri onur veren muhafız rütbesinden talep etti. İngilizler kendilerine hakim olmaları konusunda oldukça ciddiydi, Amerikalılar şaka yaparak selam verdi, Rusların nasıl davrandığını tahmin etmek zor değil. 133 Taburu'nun askeri adamı Pyotr Lipeiko, mahk withmla ilk görüşmesini şöyle açıklıyor: “Hapishane parkının dar yolunda bana doğru yürüyordu ve birinin yoluna gitmesi gerekiyordu. Burada bile bana belli bir öfke bulundu: neden muzaffer ülkenin bir ordu subayıyım ki? Durduk ve yılların ötesindeki tüylü kaşların altından çok dikkatli ve otoriter bir bakış gördüm. Birkaç dakika boyunca, Hess acemi okudu, sonra mahkum yavaşça izini sürdü. İlginç bir şekilde, bu "düello" dan sonra, yaşlı Naziler Rusları hiç hoş karşılamadığı halde, beni selamlamaya başladı. " Buna karşılık, Sovyet askerleri ve memurları, hafifçe söylemek gerekirse, Hess'den hoşlanmadılar. Kulelerdeki nöbetçiler, geceleri direk üzerine basıp, kükreyen çelik kanalizasyon kapaklarını çarptılar.
Gardiyan dış güvenliği gerçekleştirdi. İç rejim, dörtlü olan idari personel tarafından idare edildi. Her ülkeden teğmen rütbeli rütbesine rütbeli atandı. Sürekli hapishanedeydiler, ancak sandalyeyi ayda bir kez aldılar. İdare genel rıza ile karar aldı.
Mahkumların sağlığı, victor ülkelerinin temsilcileri olan dört askeri doktor tarafından izlendi. Rudolf Hess'in Sovyet tarafındaki son doktoru olan Fyodor Vadimovich Kozlikov'un anılarına göre, “Nazi sayısı 2” in sağlığını izleme konusundaki doğrudan sorumluluğunun yanı sıra Soğuk Savaş'ın Sovyet doktoruna getirdiği siyasi görev de yapıldı. GSVG'nin dışişleri memuru görevine atanmasının arifesinde şöyle formüle etti: “Hess'in hapishaneyi objektif tıbbi kanıt olmadan terk etmeyeceği konusunda güvende olmalısınız. Bir savaş suçlusu cezasını tam olarak Spandau'da vermeli! ”
Disiplin personeli sivil gözetmenlerden oluşuyordu. Belli nedenlerden ötürü, SSCB’den gelen “sivil denetçiler” Devlet Güvenlik Komitesinin askeri karşı istihbarat subaylarıydı.
Görev sırasında dört taraflı bir kayma gözlendi. Görev takvimi, aynı anda iç direklerin dört ülkeden muhafızlar olması için tasarlandı.
SONUÇ NO. 7
Rudolf Hess - Uzun süredir, büyük hapishane sadece “Nazi sayısı 2” için bir cennettir. Führer'in Almanya Ulusal Sosyalist Partisi Milletvekili, yaşam boyu orada kalacaktı. Sadece ölüm onu hapisten kurtarabilirdi. Hapishanenin bodrum katında, kabaca oyulmuş çam tahtalarının önünde bir tabut hazırlandı.
Mahkum, oldukça rahat koşullarda tutuldu. 1980-e yıllarında Hess iki kamera işgal etti. Biri kuzey tarafında, diğeri güneyde. Onlar yılın zamanına bağlı olarak sırayla "Fuhrer Vekili" idiler. Özellikle ölümünden birkaç yıl önce Hess için, yaşadığı hastalıkla bağlantılı Spandau'da bir asansör vardı.
Kamera yaklaşık olarak 18 metrekarelik bir odaydı. Ortada, yüksekliği ayarlanabilir uçlu tıbbi bir yatak vardı. Sağında hastane komodiniydi, solunda elektrikli su ısıtıcısı, kupa ve diğer çay ve kahve aksesuarlarının olduğu bir masa ve bir de masa lambası vardı. Komidin üzerinde kurgu ve süreli yayınlar yayınlandı. Duvardaki masanın üstünde NASA tarafından gönderilen ay yüzeyinin bir haritasını astı. Çubuklu pencere, üzerinde perde. Zemin, bir tür yumuşak kaplama ile kaplanmıştır. Ayrıca kamera bir radyo idi. Girişin sağ tarafında, lavaboya açılan kapı bulunmaktadır. Odalardan bir diğeri kütüphaneye dönüştürüldü. İçinde basit rendelenmiş raflara klasik edebiyat yerleştirildi. Kitaplar arasında, XIX. Yüzyıl, XVIII. Hess her gün dört Alman gazetesi aldı: “Noyes Deutschland”, “De Welt”, “Der Tages Spiegel” ve “Frankfurter Allgemeine Zeitung”.
Tıp merkezi altında iki kamera birleştirildi. Sürekli görevde olan bir sağlık memuru vardı - dört taraflı cezaevi idaresinin bir temsilcisi. Duş ve banyo altında yenilenmiş odalar, dinlenme odası da vardı. İkincisi büyük bir Japon TV kuruldu. Kısıtlamalar, cezaevi direktörleri tarafından yalnızca bireysel programları görüntüleme konusunda uygulanmıştır.
Hess'in sevdiklerinizle çıkmasına izin verildi. Bu amaçlar için özel bir oda vardı. Akrabalarının talebi üzerine ziyaretler yapıldı. Bir eş, kız kardeş ve oğul esir geldi. Hess ile farklı yıllarda çıkmanın yoğunluğu aynı değildi. Bu nedenle, Mayıs’ın Mayıs 1941’inde İngiltere’ye olan uçuştan Aralık 1969’e kadar, Hess karısı, oğlu veya tek kız kardeşi ile hiç tanışmadı. Hess, "suçlu olmadığı ve bu yüzden onu hapishanede görmelerini istemediğini" söyleyerek görüşmeyi reddettiğini açıkladı.
Aynı zamanda, Hess'in çıkmasını reddetmesinin nedeniyle ilgili başka bir versiyon daha var. Ona göre, Nürnberg sürecinden önce bile, "Fuhrer Milletvekili" bir ikizle değiştirildi. İkamenin organizatörleri İngiliz özel servislerini aradı. Bu versiyona göre, toplantı yapmama nedeni zamanın uzatılması ihtiyacıydı, böylece daha önce Hess'i tanıyan hiç kimsenin bir ikizle kesin olarak tanımlayamaması gerekiyordu.
İki gerçek, versiyonun Hess’i iki katına çıkarmayla ilgili olası olduğundan şüphe ediyor. Bunlardan ilki, Hess'in 1969'ten beri devam eden akrabalarla düzenli toplantıları.
Hess oğlu Wolfgang Rüdiger, onlardan birini şu şekilde tarif etti: “Tarihler kesinlikle dokuz şartla belirlendi: babaya dokunmak - el sıkmak ve sarılmak, hediye vermek. Ulusal sosyalizm hakkında, cezaevindeki tutukluluk koşulları hakkında, İngiltere'ye uçuş hakkında konuşmak yasaktı, Nürnberg'deki süreci ve "Hitler ve İkinci Dünya Savaşı" konusunu tartışmak mümkün değildi. Toplantılar, şeffaf bir bariyerin sabitlendiği masada özel olarak tasarlanmış bir odada gerçekleşti. ”
İkinci iyi bilinen gerçek, yazışmadır. Dış dünya ile "Fuhrer Vekili" posta iletişimini sürdürdü. Yazışma sansürlendi. Bu tercümanlar içeriyordu. Hapishane sözleşmesi, bir mahkumun haftada bir mektup yazma ve alma hakkına sahip olduğuna karar verdi. Harfler, Almanca olarak, okunaklı olarak, şifre veya stenoş olmadan yazılmalıdır. Hiçbir şeyi vurgulamak, kısaltmaları kullanmak için izin verilmedi. Resimlerin kodları çözülmeden karakterler olmalarına izin verilmedi. Sansür mektupları açık biçimde sunulmalıydı.
Mektuplar Hess kendi eliyle yazdı. Ayrıca Batı basında son mahkum Spandau'yu iki katına çıkarmakla ilgili versiyonu da sorgulamaya çağırıyor.
Ayda bir kez, 20-x sayılarıyla (20'ten 23-e'ye), odada Hess'i bulmak için bir inceleme kontrolü yapıldı. Komisyon dört cezaevi koğuşundan ve kazanan ülkelerin komutanlarının temsilcilerinden oluşuyordu. Böyle bir çek sırasında, Tugay V.I. Marchenkova:
- 80'in ortasında Hess zaten yaşlı bir adamdı. "Vekil Führer" den sadece tüylü kaşların altında nüfuz eden gözler vardı. Rudolf Hess, acınası bir yaşlı adama benziyordu. Krem pantolon, beyaz bir gömlek, siyah bir ceket giymiş. Bastona yaslanmış ...
Uluslararası bekçi zamanını değiştirme.
Hess'in fiziksel durumuyla ilgili bir görgü tanığı hikayesini hatırlayın.
"Acınacak yaşlı adam" pişman oldu mu?
Zayıf bir mahkumun dışında kırılmamış bir ruhtu. “Hess sadece suçu kabul etmedi,” diyor MA Nerucheva, - ama hapishanede bile, tövbe ifade etmedi ... "Hitler'e en sadık olan" olarak kalmaya çalıştı.
Sadece inançları değil, aynı zamanda Hess'in alışkanlıklarını da değiştirmedi. "Nazi sayısı 2" vejeteryan kaldı. İki Afgan aşçı onun için pişirildi. Mutfak yeteneklerine ek olarak, aşçılara özel talepler verildi - II. Dünya Savaşı'na katılmayan bir ülkenin vatandaşları olmalıydı. Tüm katılımcılara da benzer bir gereklilik getirilmiştir.
Hess odaya yedi. Ürünler günlük olarak bir sağlık görevlisi tarafından kontrol edildi. Yemek düzenli ve bir gardiyan tarafından getirildi. Yemek sırasında mahkumun sadece bir kaşık kullanmasına izin verildi. Menü, bu ay nöbetçi servisine bağlıydı. Batı müttefikleri kızartma, tavuk, fasulye, kek ve kremalı kahve sunarak mahk spomu şımarttı. Rus masa daha mütevazı: her zaman ilk ders, karabuğday lapa, ringa balığı, çay.
Toplamda, katılımcılar 59 insanlarından oluşuyordu: kapıcılar, aşçılar, hemşireler, ateş destekçileri ...
Günde iki kez Hess yürüdü: 10.00'ten 12.00'e ve 16.00'ten 18.00'a. Onunla topraklarında yürürken, gardiyanlar arasında ayrılmaz bir bekçi vardı. Yürüyüşler ya cezaevinin bahçesinde ya da cezaevi avlusunun büyük bir bölümünü işgal eden bahçedeydi.
Kötü havalarda mahk themın bahçedeki evden uzak kalmasına izin verildi. Girişli ve cezaevi duvarına bakan bir pencereli metal bir karavandı. Evin içinde sandalye, masa lambası olan bir masa vardı.
SON KİŞİSİNİN GİZLİĞİ
Son mahkumun hapishanesi, yılın 17 Ağustos 1987'unu kaybetti. Gardiyanı ve yönetimi daha sonra hizmet veren İngiliz tarafının öne sürdüğü resmi sürüme göre, “Führer Milletvekili” hapishanenin bahçesindeki metal bir karavanda bir tel parçasına yürürken kendisini asarak intihar etti.
Basın açıklaması Amerikan hapishane müdürü tarafından yapıldı: “Her zamanki gibi yürüyüş yaparken Hess” diye yönetmen medya temsilcilerine “Amerikalı bir muhafız eşliğinde bahçe evine yöneldi. Şu anda, gardiyan (Ürdün. - Kom. Ed.) Beklenmedik bir şekilde telefona çağrıldı ve hapishane binasına girdi. Birkaç dakika sonra eve döndüğünde, Hess'i boynuna dolanmış bir elektrik kablosuyla nefessiz buldu. Resüsitasyon önlemleri alındı ve Hess bir İngiliz askeri hastanesine götürüldü. Tekrar canlanma girişimlerinden sonra, ölümü 16.00'te duyuruldu. ”
Hess'in kişisel eşyalarını incelerken, ceketinin iç cebinde bir not bulundu: “Lütfen hapishane idaresine gönderin. Ölümümden birkaç dakika önce yazdım. Hepinize teşekkür ederim canım, bana yaptığınız tüm iyilikler için. Freiberg'e (Hess Şansölyesi'ne hizmet eden) söylediğim için, büyük nezaketime göre, Nürnberg sürecinden başlayarak, bilmiyormuşum gibi davranmak zorunda kaldım. Yapacak başka bir şeyim yoktu ... Onu tekrar gördüğüme çok sevindim. Onun fotoğraflarını ve hepinizi aldım. Dedeniz (Euer Grosser). ”
Not, resmi versiyondan şüphe etmenin başka bir nedenidir. “Yılın Temmuz 20 1987 tarihli kayınpederinden gelen bir mektubun arkasına yazılmıştır”, ancak aynı zamanda notun içeriği, araştırmacıların ölüm olmadığı ve sadece bu olmadığı sonucuna vardıkları sonucuna varmıştır. 70-s'den "Euer Grosser" imzasını kullanmadı, sadece "der Euer" ("Sizin") aboneliğine başladı. Ayrıca, Freiberg'in ve torunlarla ilgili bir söz olmaması, notun, hastalığın alevlenmesi sırasında ve “gönüllü emeklilik” ten birkaç dakika önce değil, 20 yıl önce yazılmış gibi göründüğünü göstermektedir.
Posto mektubu, Spandau hapishanesinin eski başkanı Eugene Baird'in (1966 - 1972), 1971'ta yazılmış olduğunu ve kendi gözleriyle gördüğünü söyledi. “Hess birkaç gün içinde öleceğinden emindi ve oğlu onu ziyaret ettikten sonra beni aradı, kağıt ve kalem istedi. Bana bu yıllar boyunca mektubun nerede olduğunu sorma - Ben de bilmiyorum. Ancak ancak Hess’in ölümünden sonra tekrar ortaya çıktı. ”
Tıbbi muayene, asılı intiharın izlerini taşıyan karakteristiklere ek olarak, "çene morlukları, başın arkasındaki kılların altında kanama, çok sayıda kaburga ve sternum bulundu." Patologun sonucu: ölüm boğulmadan kaynaklandı. Ama mahkum kendini astı mı?
Hess beş kez "intihar etmeye" çalıştı. Çoğu girişim taklit edildi.
İlk girişim İngiltere'de Hess tarafından yapıldı. Sonra merdivenlerden korkuluk üzerine atladı. Kalp alanındaki ikinci "intihar" girişiminin ardından, "Fuah Milletvekili" küçük bir iz kaldı (Hess hastanesinde bir bıçağıyla göğsüne rahatça vurdu.
Ekim ayında, 1959, “oda bloğunun bir sonraki turunda, doktorumuz Hess, teğmen albay bir havluya sarılmış kanlı bir sol kol gösterdi. Görünüşe göre ... Hess camı gözlüklerinden çıkardı ve damarlarını açmaya çalıştı. "
“İntihar” girişimlerinin nedenleri “Fuhrer'in Milletvekili” tarafından Almanya'nın geleceğinin kendisine umutsuz göründüğü, depresyona girdiği, kelimenin tam anlamıyla delirdiği açıklandı.
Rudolf Hess çılgınca, intihar edebildi mi? Kesin bir cevap yok.
Cezaevinde "Nazi sayısı 2" ruh sağlığı açısından incelendi. İşte Amerikalı psikiyatrist Dr. Maurice Welch'in sonucundan bir alıntı: “Her şeyden önce Rudolf Hess'in şu anda psikozdan muzdarip olmadığına derinden inanıyorum. Herhangi bir halüsinasyon belirtisi veya halüsinasyon eğilimi yoktur. Konuşma sırasındaki ruh hali tamamen normal olarak nitelenmeli. Onun akıl durumunda hiçbir paranoyak değişim belirtisi yok. Özetle, Hess'in, bazı şizofrenik özelliklerle ayırt edilen, olağanüstü bir zihinle bireyin izlenimini verdiğini söyleyebiliriz; Öte yandan, en az iki kez histeriyal amnezi krizine sahip olduğuna ve intihara teşebbüs etme girişimlerinin eşlik ettiği depresyona girdiğine dair kanıtlar var ... "
İngilizlerin önerdiği versiyona şüphe etmeyin, ilk önce Hess’in ölüm sırasındaki fiziksel durumuna neden olur. Görgü tanıklarının ifadelerine göre - Sovyet askerleri, 93 yaşındaki "Nazi sayısı 2", kabloyu zar zor yırtan ve onu sessizce bir halka haline getirip, kendisini boğabilen eski bir adamdı:
“87'te sadece çok yaşlı değil, aynı zamanda çok da hastaydı. Tek başıma kalkamadım, sadece bir sopayla hareket ettim, bacağımı arkamdan çektim - inmenin sonuçları. Çok fena gördüm. Artrit muzdarip, neredeyse iki elin parmaklarına sahip değildi. Onu kullanabilmesi için kaşığı eline itmek zorunda kaldım. Ayakkabı bağı bile bağlayamadı, ellerini omuzlarının üstüne kaldıramadı. ”
Hess intiharından şüphe etmenin nedeni, Tunus hemşiresi Melauhi'ye göre, kazanın meydana geldiği bahçedeki evde "Amerikalı bir gardiyan ve diğer iki askeri adam vardı". Üniformalı olarak bilinmeyen kişilerin varlığı, Spandau Şartı'nın büyük bir ihlalidir. Müdürler, gardiyanlar, rahip ve doktor hariç, kimsenin bir mahkumun yanında olma hakkı yoktu.
Düzenli Melauhi tarafından evde bulunan "Amerikan üniformalı iki bilinmeyen", iddiaya göre İngiliz özel servisleri SAS (SAS - Özel Hava Servisi'nden) ajanlarının gizlenmiş ajanlarıydı. Demek Wolf Rüdiger diyor. Bu, daha sonra hiçbir araştırmacının kimliğini tanımlayamadığı gerçeğiyle doğrulanmaktadır.
Eski Nazilerin muhtemel infazının nedeni, serbest bırakılan Rudolf Hess'in dünyaya birçok ilginç şey söyleyebilmesidir. “Londra'nın uzun yıllar boyunca kodladığı eylemleri hatırlıyor musunuz?” - Eugene Baird anılarında yazıyor. - Şimdi ne olacağını hayal et, Hess'i özgür bırak! Yaşlı adamı iyi tanıyordum - bir dakika sessiz kalmayacaktı. Özgürlüğü birçok politikacı için bir bomba olurdu. ” Ve özgür olma şansı vardı.
13 Nisan ayı, Batı Alman haftalık der Spiegel, Mikhail Gorbachev'in Hess'in serbest bırakılması sorununu düşündüğünü belirten bir not yayınladı. Haziran ayında, Radio Moscow, Gorbaçov’un son ifadesinin Hess'in yakında serbest bırakılacağına dair umut verdiğini bildirdi. Muhtemelen bu olaylar, mahkum No 7'in öldürülmesinin sebebiydi.
Duruşmada Hess çıldırdı. “Nazi No. 2” hapishanede hiç kimseyle iletişim kurmadı. Serbest bırakılma olasılığı "bilgi sızıntısı sorununa" yol açtı. Örneğin, İngiltere'ye uçuşun nedenleri hakkında. Bunu onaylayan tarihçiler, Nürnberg sürecinin bölümlerinden birini belirtiyorlar. “31 Ağustos 1946'i mahkemede Hess mahkemeye İngiltere’deki görevi hakkında bilgi vermek istedi:“ Yılın 1941’in baharında… ”hikayesine başladı. Fakat daha sonra Mahkeme Başkanı, İngiliz Lawrence ... tarafından yarıda kesildi.
Bu nedenle, Hess'in intiharının resmi sürümü, sebepsiz yere sorgulanamaz. Gerçek sebebi biliyor muyuz?
İngiltere'de arşiv belgelerinin tasnif edilmesi gerekiyordu ve Hesse ile ilgili tüm gerçekler yayınlandı. Ancak "Rudolph Hess davasındaki arşiv belgeleri yüksek devlet sırları olarak sınıflandırılır, 2017 yılında sınıflandırılır ve bu sürenin sona ermesi aileye verilemez."
Hess’in ani ölümünden sonra, Sendikalar Hapishanesinin korunmasına hizmet eden 133'inci ayrı motorlu tüfek taburundan bir şirket dağıldı. Bugün binanın kendisi yok. Nöbetçinin kaldırılmasından hemen sonra, İngiliz mühendislik birimleri duvarlarını yıkmaya başladı: "Faşizmin son ini olarak yeryüzünden silindi." Cezaevinin yıkılması - Nürnberg Mahkemesi'nin kararı.