Bölüm118: Bu ne böyle
Çeviri: Noblesse
Diğer taraftan.
Ye Qingyu bu sahneyi farketmedi.
“Gel, canavar, tekrar gel…”
Ye Qingyu çılgına dönmüştü. Elindeki muazzam kolu fırlatarak, yine ileriye doğru atıldı.
Koca Kafa, heyecanlı bir şekilde havladı. O da bir yıldırım gibi atıldı. Kesilmiş olan devasa maymunun koluna sıçradığında mutlulukla dolmuştu.
Peng!
Çok hızlı bir şekilde, Ye Qingyu [Kar Alanı Ejder Maymununun] başka bir kolunu kesti.
“Huchi Huchi, Wuwuwuwu!”
Koca Kafa bir kez daha heyecanlı bir şekilde nefes aldı ve havladı.
Maymunun kocaman kolunu zaten tamamen yiyip bitirmişti. Geriye kalanlar sadece temiz beyaz kemiklerdi, hatta bir parça et parçası bile kalmamıştı. Ayrıca, kemiklerin her birinde, kemiği açmak için kullanılan iki küçük delik vardı. Kemik iliği tamamen emilmişti.
“Bu şeyde ne?” Nöbetçilerin şaşkınlıktan dili tutulmuştu.
“Gözlerim Yanlış mı görüyor …” nöbetçiler gözlerini ovuşturdu ve sonra yüksek hızda büyük maymunun ikinci koluna doğru atılan beyaz bir ışık topu gördüler. Neredeyse bir anda, kol birinciyle benzer şekilde kurudu ve inci beyazı kemiklere dönüştü.
“Üstadın vücudundan çıkan bir şey gibi görünüyor?” Nöbetçiler bu yaratık kökenini anlamak için ellerinden geleni yaptılar.
“Üstadın yüksek sınıf bir evcil hayvanı olabilir mi?” Dedi.
“Ne saçmalık konuşuyorsun.” Nöbetçilerin başı Yan Fan onlara bir bakış attı. “Dikkatli ve ihtiyatlı olun, üstadı koruyun…”
Bunu söyleyen Yan Fan, bu ölçekte bir savaşa müdahale etmenin hiçbir yolu olmadığını aniden anladı. Ye Qingyu’yu koruduğu söylenemezdi. Yan Fan bilinçsizce utançla kızardı. Fakat bakışları aniden beyaz kemiklerin yanındaki bir nesneye çekildi. Altın bir ışıkla parıldayan bir şey vardı: “O tam olarak ne, gidelim ve görelim…”
Grup, savaştan çıkan dalgalanmalardan kaçınıyor, uzaktaki kar dalgaları ve buzlu kayaların etrafından kayıyordu. Gittiler ve bir baktılar.
Bu canavarın altın bilek korumasıydı.
Yan Fan ve diğerlerinin bakışları ciddileşti ve altın bilek korumasını incelemek için kaldırdılar. O Yaklaşık yüz pounddu. Bilekliğin çapı, üç veya dördünü tamamen çevreleyebilirdi. Aptalca ağırdı ve bilinmeyen bir anlamı olan yüzeye oyulmuş bir tür özel desenler vardı. Bu örüntü karmaşıktı ve şeytan canavarının kendiliğinden doğal olarak yarattığı bir şey değildi. Çok açık bir şekilde, bu altın bilek koruma bandı gerçekte [Kar Alanı Ejder Maymunu] tarafından takılıyordu ancak Kar Alanı Ejder Maymununun kürkü çok uzun olduğu için onun üzerini kaplamıştı. Sadece kol tamamen yendiğinde, açığa çıkmıştı.
“Bu [Kar Alanı Ejder Maymunu] birileri tarafından büyütülmüş…” Yan Fan’ın zihni şu anda bu sorunun nedenini anladı.
“Huchi, Huchi Huchi Huchi!”
Tuhaf bir ses duyuldu.
Birkaç kişi döndü ve arkasına baktıklarında avuç büyüklüğünde küçük beyaz bir köpek gördüler. Kolun üzerinden düşmüştü ve şu anda onların önünde çömelmişti. Küçük pembe dilini dışarı çıkardığında ağzındaki küçük beyaz süt dişleri küçük parıltılarla parlıyordu. Meraklı bir ifadeyle Yan Fan ve diğerlerini değerlendiriyordu.
“Çok sevimli küçük bir arkadaş.” Muhafızlar anında sevgi hissettiler.
“Hareket etmeyin.” Yan Fan net bir şekilde bağırdı. “O olmalıydı.” O, sadece beyaz kemiklerin kaldığı devasa maymunun yenilmiş kolunu işaret etti.
“O olmamalı, nasıl o bu küçük arkadaş olabilir…” Nöbetçilerin hala şüpheleri vardı.
Bitmeden önce.
Sersem köpek Koca Kafa’nın çenesinin sarsıldığını gördüler, sanki bir şey için zorlanıyormuş gibiydi o zaman korkunç bir şey oldu –
Başlangıçta sevimli çene aniden daha büyük, daha büyük ve daha büyük oldu. Göz açıp kapayana kadar dört ya da beş metre boyuta ulaştı ve küçük pembe dil dikenli ve kanlı bir dil haline geldi. Sevimli küçük süt dişleri çelik kılıç sıraları haline dönüştü ve sonra bu korkunç çenenin içinden bir şeyler çıkmaya başladı. Boğazından tamamen temiz ve muazzam bir beyaz kemik çıktı.
Bu [Kar Alanı Ejder Maymununun] kolunun ana kemiğiydi.
Sersem köpek Koca Kafa bu muazzam kemiği kustuktan sonra, çenesi orijinal görünümüne geri döndü. Zarif ve sevimli, küçük pembe dil dudaklarını ve çenesini yaladı.
Bu sahneyi gören nöbetçiler soğuk terler dökmeye başladı.
Hiç kimse artık küçük arkadaşın çok sevimli olduğunu hissetmiyordu.
“Huchi Huchi…” Koca Kafa, insanlara bakmak için kafasını kaldırdığında tuhaf bir ses çıkardı. O ağzının köşesinden damlayan bir tükürük iziyle beş kişiyi merakla değerlendirdi.
“Bizi yemez değil mi…” Bir Nöbetçi mırıldandı.
“Bu, üstat Ye’nin büyüttüğü evcil hayvanı mı yoksa değil mi?” Nöbetçiler biraz gergindi ve küçük adamın tükürüğünü gördüler. Bu küçük köpeğin gözlerinde, ejderha maymununun kollarının lezzetli yiyeceklerden hiçbir farkı olmadığını hissettiler.
“Huchi Huchi!”
Koca Kafa sağa ve sola zıpladı.
Hızı çok fazlaydı. Zıpladığı zaman, havada ıslık çalan bir şimşek çakması gibiydi. Işınlanıyormuş gibi, sürekli pozisyonunu değiştirdi. Yan Fan’ın ve diğerlerinin gözleri o hıza ayak uyduramadı. Sadece birkaç nefes alma zamanı izleyenler, gözlerinin artık kendilerine ait olmadığını ve gözleri dönüyormuş gibi hissediyordu.
“Wuwuwu!”
Koca Kafa’nın ağzından salyası dışarı aktı. Sürekli yaklaşarak beş kişiye baktı.
Xiu!
Aniden Yan Fan’a doğru hızla sıçradı.
Aslında küçük çene zaten büyüme belirtileri göstermeye başlamıştı.
Siktir!
Beni yemek mi istiyor?
Nöbetçilerin lideri, Yan Fan şok oldu.
Şu anda-
Pak!
Ye Qingyu aniden Yan Fan ve diğerlerinin önünde ortaya çıktı ve neredeyse bir yıldırım çarpmasına dönüşen sersem köpeğe tokat attı.
“Wuwuwu, Huchi Huchi!” Aptal köpek çok hızlı bir şekilde geri döndü, Ye Qingyu’nun önünde çömeldi. Sanki son derece haksızlığa uğramış gibi bir görünümü vardı. Siyah ve büyük sulu gözlerle Ye Qingyu’ya baktı, neden ona vurduğunu anlamadığını gösterdi.
Ye Qingyu yüzündeki kırağıyı sildi buna gülse mi ağlasa mı bilemedi. Son derece öfkeliymiş gibi davranarak, “Sen sadece nasıl yemek yenileceğini bilen bir aptalsın. Her zaman çok fazla yiyebileceğin gerçeğine katlandım. Birde insanları yemeye cesaret edeceğini kim düşünebilirdi ki? Bir süre sonra beni de mi yiyeceksin? ”
“Huchi… Huchi!”
Koca Kafa hızla yüzüne bir ifade takındı. Yan Fan ve diğerlerinin düşman olduğunu düşündüğünü ve bunun sadece bir yanlış anlaşılma olduğunu belirtti. Daha sonra, yaltaklanan bir şekilde başını Ye Qingyu’nun ayağına sürterek dümdüz bir şekilde dilini dışarı çıkardı. O Ye Qingyu’yu kesinlikle yemeyeceğini ve çok itaatkar bir köpek olduğunu anlatıyordu.
Küçük adam sadece bir köpekti ama yüzündeki ifade son derece yoğun ve kıvraktı.
Ye Qingyu nedenini bilmese de sadece tek bir bakışla ne demek istediğini anladı.
“Sen çok fazla yiyebiliyorsun, bana yardım edip o büyük maymunu yiyebilir misin?” Ye Qingyu kıyaslanamaz bir şekilde ağır nefes alan [Kar Alanı Ejder Maymununu] işaret ediyordu.
Savaş sırasında, [Kar Alanı Ejder Maymununun] durumu zaten kıyaslanamayacak kadar ağırlaşmıştı.
Dört koldan üçü Ye Qingyu tarafından parçalanmış ve dilimlenmişti. Göğsünün beyaz kemikleri açığa çıkmış ve gözleri neredeyse kör olana kadar zarar görmüştü neredeyse ayakta bile duramıyordu. Kendini nemli bir buzul kayasıyla destekliyordu. Gümüş kan sürekli olarak yaralardan yere doğru akıyor ve hemen buza dönüyordu…
Canavar çok kötüydü. Bu tür yaralanmaları aldıktan sonra, hala kıyaslanamaz derecede vahşiydi.
“Hou Hou Hou!”
O buzul kayaya karşı kendini desteklerken, bir kükreme attı. Cennete kadar yükselen vahşi bir öldürme aurası vardı. Kanlı bir fırtınaya dönüşerek, Ye Qingyu’ya ve diğerlerine karşı saldırdı.
Yan Fan ve diğerleri kalpleri çarparken kulaklarını örtmelerine engel olamadılar. Çok sarsılmışlardı ve aptallaşmışlardı.
Ye Qingyu’nun kaşları çatılmıştı.
Ve sadece yemek yemesini bilen sersem köpek, yanlış bir şey yapmış olduğu için şu anda onu pohpohluyor ve tekrar kendini sevdirmeye çalışıyordu. O Ye Qingyu’ya yaltaklanıyordu. Maymunun kükremesi, ayağa kalkana kadar onu kürkünü sallandırdı. Bir anda eşi çiftleşme sırasında kapılan bir aslan gibi son derece çıldırdı. Başını kaldırdığında bir an içinde çenesi büyümeye başlamıştı ve [Kar Alanı Ejder Maymununa] dönen acımasız kanlı bir ağza dönüştü!
“Huchi Huchi… Wu Wu!”
Zayıf ve muhallebi çocuğu benzeri bir ses duyuldu.
Artçı şokları dalga oluşturabilen [Kar Alanı Ejder Maymununun] kükremesine kıyasla, sersem köpeğin sesi tamamen sinek vızıltısı gibiydi.
Ye Qingyu yüzünü kapamasına engel olamadı.
Bu çok utanç vericiydi.
Şu andan itibaren, bu sevimli ve aptal köpeğin artık kendini utandırmasına izin vermemeye karar verdi. Şu anda, Ye Qingyu gerçekten sadece nasıl yemek yenileceğini bilen bu şeyi atmak istiyordu. O gerçekten çok işe yaramazdı, yemek dışında başka hiçbir yeteneğe sahip değildi.
Yan Fan ve diğerleri gülmelerine engel olamadılar.
Bu küçük köpek çok ahmak ve çok tatlıydı.
“Woof Woof… Huchi, Wuwu!” Koca Kafa elinden gelenin en iyisini yaptı ve kükremeye devam etti.
Şu anda, Ye Qingyu kendini daha fazla izlemeye zorlayamıyordu. Koca Kafa’nın boynunu tuttu ve kaldırdı. Bir şey söylemek üzereydi ama aniden bir şeyin doğru olmadığını hissetti. Başını döndürdüğünde yirmi metre uzağındaki ağır yaralı [Kar Alanı Ejder Maymununun] uzun süredir kükremeyi kestiğini keşfetti. Bir Buzul kayasının arkasında saklanıyordu. Çok korkmuş küçük bir çocukmuş gibi, titreyerek ağzından mırıltılı sesler çıkarıyordu.
Bu da neydi?
Ye Qingyu başını Yan Fan ve diğerlerine bakmak için döndürdü.
Beş kişi fosilleşmiş ve donmuş durumdaydılar.
Ye Qingyu tekrar etrafına baktı. Görünen başka bir şey yoktu.
Olabilir mi?
Ye Qingyu, elinde taşıdığı şeye bakmak için başını indirdi. Sersem köpek Koca Kafa’nın yüzünde bir dalkavukluk ifadesi vardı ve dilini dışarı çıkartıp solurken Ye Qingyu’nun favorisi olmaya uğraşıyordu. O kalbinde gülünç bir kanının ortaya çıkmasına engel olamadı. Bu küçük şeyin kükremesi gerçekten [Kar Alanı Ejder Maymununu] korkutmuş olabilir miydi?
Bu doğru olamaz.
Bu obur [Kar Alanı Ejder Maymununun] doğal düşmanı olabilir mi?
Ye Qingyu bir süre düşündü, sonra cesur bir deney yapmaya karar verdi.
Kafasını indirdi ve sersem köpek Koca Kafa’ya bir sırıtışla baktı. Daha sonra bu oburu direkt olarak [Kar Alanı Ejder Maymununun] yönüne yelken açarak fırlattı.
“En, obur [Kar Zemin Ejder Maymununun] doğal düşmanı olmasa bile, o sadece hızıyla bile ondan kaçabilir. O en fazla yaralanır, o bu kadar kolay ölmez …”İblis Kral Ye böyle bir şeyle kendini ikna etti.
Fakat sonra ki sahne aynı zamanda Ye Qingyu’nun da fosilleşmiş bir duruma girmesini sağladı.
Sersem köpek Koca Kafa, [Kar Alanı Ejder Maymununun] gövdesi üzerine atıldıktan sonra, herhangi bir korku ifadesi sergilemedi. Aksine, [Kar Alanı Ejder Maymunu] hiçbir hareket yapmaya cesaret edemedi. O ağzından gelen düşük yalın bir sesle sarsılıyordu…
Ama bunun hiçbir şekilde faydası yoktu.
Koca kafa, [Kar Alanı Ejder Maymununun] etrafında hızla dönen bir ışık çizgisine dönüştü.
Yaklaşık on nefes alma süresinden sonra. [Kar Alanı Ejder Maymunu] ortadan kayboldu ve yerini tam bir iskelet aldı. Beyaz kemiklerin üzerinde bir parça et parçası bile yoktu. Uzaktan, binlerce yıllık rüzgâra maruz kalan büyük ölçekli bir ceset gibi görünüyordu ve bu fosilleşmiş bir iskeletti.
Sersem köpek Koca Kafa, iskeletin üzerinde durdu ve çenesini tatmin olmuş bir şekilde yaladı.
“Siktir…”
Ye Qingyu kendi lisanının biraz yetersiz olduğunu hissetti.
Bu da neydi?
Küçük şey gerçekte yaşayan bir [Kar Alanı Ejder Maymununu], tıpkı bir mısırı kemiriyormuş gibi bir iskelete dönüşmesine mi neden olmuştu?
İlk olarak, neden böyle bir yeteneğe sahip olduğunu tartışmayalım. Eğer senin baban olan ben bunu uzun bir süre önce biliyor olsaydım parmaklıklı kapıların arkasına sadece bu köpeği salardım. Her günün yarısı boyunca yüzüm kızarana kadar kendimi yorarak savaşmama gerek olmazdı.
Ye Qingyu sersem köpek Koca Kafa’yı çağırdı.
Xiu!
Küçük adam, Ye Qingyu’nun önünde geldiğinde ayaklarının yanında nefes nefese kalmıştı. Dilini şaplattı ve sevimli bir şekilde davrandı.