-
Conga köken olarak dinsel seremonilerde ve karnaval geçit törenlerinde çalınan tek,büyük ve taşınılabilir bir çalgı idi.
Bu çalgının modern versiyonları ‘takımlar’ veya kümeler olarak altıya kadar farklı akort ile donatılmış davul olarak karşımıza çıkar ve bunların her biri farklı çalış tekniği gerektirir.
Conga afrikadan bir enstrumandır ve dans salonlarına 1938 yılında Cubalı gitarcı Arsenio Rodriguez tarafından tanıtılmıştır.
Conga davulu en yaygın şekilde kullanılan vurmalı çalgılardan birisidir ve Orta Afrika uzun davulunun bir varyantıdır.
Conga ( congacero) davulcusu bir omuzunun üzerinden geçen bir kayış yardımıyla çalgıyı taşıyarak ya da daha yaygın olarak davul sağ tarafından zemin üzerinde konuşlandırılmış veya bir standa monte edilmiş olarak çalar.
Davulcuların genellikle ikiden dörde dek birbirinden hafifçe farklı çaplarda ve farklı temel perdelere kurgulanmış enstrumanlar çalarlar.Çalıcılar tepeye vuruş tarzlarına ve bir el veya dirsekle tepeye basınç uygulayıp sıkılaştırırken diğer elle yüzeye vurmak yoluyla davulun perdesinde ve tonunda alterasyonlar yaratabilirler.
Conga davulları köleler tarafından oluşturulan tümü erkek gizli topluluklar tarafından güneybatı Nijerya’nın Kalabar bölgesinden getirilmiş ve Cuba Abakua’larının uygulamalarında merkez görev üstlenmiştir.
1930’lu ve 1940’li yıllar sürecinde Latin müziğinin popülerleşmesi ile birlikte Conga davulları dünyanın daha geniş bir kesiminin dikkatini çekmiştir.