Sen onu kız kulesi sanıyorsun;
gecenin karanlığında,
Oysa vapurun ışıklarını görüyorsun yalnız
Ve sanıyorsun ki evren o
ya da kanatlarının altında.
Oysa o; kanatlarını taşıyamayacak kadar cılız.
Ve koştuğunun, emeğinin teri değil
alnındaki ıslaklık
Sabahın çiyi yalnız.
Beş dakika evvel,
sizin için çalmadı ıslığını
sokaktan geçen hırsız.
Ve böyle;
gamsız, adsız, aşksız
süregelirken dünyan-
Uyanmanı dilerim.
gönlümün adının her harfine
bir nağme bulduğu kız.