Modern tıp, daha önce salgınlara ve binlerce ölüme neden olan kızamık, çiçek hastalığı, çocuk felci gibi birçok hastalığı önleyebilir. Bugün bir aşı ile basit bir enjeksiyon kronik karaciğer hastalıklarından kaçınır, özellikle de hepatit D zamanında aşılama ile önlenebilir. Bu, uygun tedavi olmadan mümkün olan en kısa sürede akut karaciğer yetmezliğine neden olabilecek ciddi bir hastalıktır.
Malzeme İçeriği:
Viral hepatit D nedir?
Viral hepatit D veya delta hepatit, Hepatit deltavirüsünün (HDV) etken maddesi mevcut olduğunda ortaya çıkan kronik bir karaciğer hastalığıdır ve hepatit B'nin eşlik eden bir hastalığıdır. biraz sonra hareket etmeye başlar ve süperinfeksiyon oluşumunu kışkırtır. Her durumda, aynı anda iki genotipin taşıyıcısı karaciğer hücrelerine daha hızlı hasar verir, bu da siroz veya onkolojik tümörlerin gelişiminde hızlı ölümüne yol açar. Tüm genotipler arasında, D türü en tehlikeli olanlardan biridir - ölüm oranı% 20'dir.
Hepatit D vücutta kendi başına ilerleyemez - bunun için B tipi bir virüse ihtiyaç duyar. Deltavirüsün kendisi bitki moleküllerine benzer ve bir uydudır, yani sağlıklı hücrelerde gelişemez. Delta virüsünün basit bir şekilde genotip B virüsünün zarf proteinlerini kullandığına inanılıyor, kan dolaşımına girdiğinde, karaciğere saldıran bağışıklık sisteminin reaksiyonunu tetikliyor.
Paralel olarak gelişen genotip B ve D, genotip C'den daha belirgindir, ancak çok daha hızlı hareket ederler. Hücrelere girdikten sonra, virüs karaciğer hücrelerinde bulunan proteomların değişmesine neden olarak doku dejenerasyonuna ve malign tümörlerin oluşumuna neden olur. Bu hastalığın en sık sonucu karaciğer kanseridir.
Nedenleri ve Risk Faktörleri
Bir viral enfeksiyonun kaynağı her zaman virüsün taşıyıcısıdır, yani hepatit B ve D'li bir hastadır. Ayrıca, başkalarına bulaşabilme yeteneği viral yüke bağlı olarak değişir - kandaki patojen hücrelerinin sayısı, ancak her zaman bir risk vardır. Başkalarını etkileme olasılığı, hastalığın akut faza geçişiyle artar.
Hepatit D iki yolla bulaşır - kan dolaşımı ve cinsel ilişki sırasında akıntı yoluyla. En olası enfeksiyon yöntemi, taşıyıcıdan kan naklidir, çünkü donör kontrolleri her zaman bir patojenin varlığını tespit etmez. Tüm donörlerin yaklaşık% 0.01-2'si, çeşitli genotiplerin saptanmamış hepatit taşıyıcılarıdır. Ek olarak, patojen virüsünü elde etmek için başka birçok olasılık vardır:
- cerrahi müdahale;
- taşıyıcıyla cinsel temas;
- invazif tıbbi prosedürler;
- sterilize edilmemiş aletlerin kullanılması.
Patojen plasenta bariyerine nüfuz eder, bu yüzden rahimde enfeksiyon riski vardır, patojen anne sütüne nüfuz etmez. Aşağıdaki kişiler risk altındadır:
- Kronik hepatit B'ye sahip olmak
- Kan veya preparatları transfüzyonuna ihtiyaç duyarlar (özellikle tekrarlanan prosedürlerle).
- Genellikle yetersiz tırnak salonları veya kendi kendini yetiştiren ustalar tarafından ziyaret edildi.
- Uyuşturucu enjekte ediyorlar.
- Zayıflamış bağışıklık sistemine sahiptirler.
- Sertifikalı olmayan dövme salonlarında dövmeler yapın.
- Terkedilmiş hepatit B aşısı.
- HDV prevalansı yüksek olan ülkelerin sakinleri.
- Korunmasız düzensiz cinsel ilişkide bulunun.
Çalışmalar, hastaların yaklaşık% 40'ının enfeksiyon yolunu tanımlayamadığını göstermiştir. Hepatit B insidansı artmış ülkelerden insanların göçü, ev sahibi ülkelerdeki epidemiyolojik durumu da etkilemektedir.
Belirtileri ve hastalığın formları
Genotip D mevcut hepatit B'nin arka planı üzerinde geliştiğinden, hastalığın semptomları erken evrelerde ortaya çıkarak yoğunlaşır. Hepatit D ve B belirtileri sarılık belirtilerine benzer ve benzerdir:
- zayıflığı;
- sürekli yorgunluk;
- iştahsızlık;
- mide ve karaciğerde ağrı;
- uykusuzluk;
- bulantı;
- sararmış cilt;
- idrar ve dışkı renk değişikliği.
- Kuluçka, enfeksiyon anından hastalığın başlangıcına kadar geçen zamandır. Süre yaklaşık 21-50 gün sürer, genellikle asemptomatiktir (hafif yorgunluk ve iştahsızlık mümkündür).
- Buzlanma öncesi - şu anda ilk işaretler belirir. Sahne 4-10 gün sürer ve bu süre zarfında kişi sürekli yorulur, vücut ısısında keskin sıçramalar ve vücudun eklem ve kaslarında ağrı görülür. Çoğu zaman, hepatit D'nin preikterik formu spesifik belirtiler olmadan ilerler (cildin sararması veya idrarın solması), bu nedenle hastalar diğer hastalıklara fazla dikkat etmez.
- Sarılık, kandaki virüsün üreyişi ve karaciğeri etkilemeye başlayan bir şeklidir. Hastanın gözleri ve cildi sararır, ağrılar mide ve karaciğer bölgesinde ortaya çıkar ve bu durum patolojinin gelişimini tanımlayabilen bir gastroenterologla iletişim kurma fırsatı sunar. Bu enfeksiyondan 2-3 ay sonra olur.
İkterik evre, hepatit D'nin akut formuna karşılık gelir ve hastanın tamamen iyileşmesiyle (uygun tedavi ile) veya hastalığın kronik bir formunun gelişmesiyle sona erer.
teşhis
Bir kişinin hepatit D'den muzdarip olup olmadığını belirlemek için, patojen virüsünün saldırısına karşılık olarak bağışıklık üreten antikorlar izin verir. Patojenin RNA'sı kan dolaşımına girer girmez, bağışıklık sistemi patojen moleküllerine saldıran anti-HDV antijenleri üretmeye başlar. Hasta terapist veya gastroenterolog ziyaretinden sonra, birkaç aşamadan oluşan tanı başlar:
- Hastanın görsel muayenesi - cildi inceleyin, karaciğer palpasyonunu uygulayın. Buna paralel olarak hasta, hepatit B'ye karşı aşılanıp aşılanmadığını, risk altında olup olmadığını, taşıyıcılarla temas edilip edilmediğini tespit ederek sorgulanır.
- Biyokimyasal kan testi - anti-HBV varlığını tespit eder, bilirubin, trombosit, aminotransferaz, vs. seviyesini kontrol eder.
- Virüsün genotipinin analizi - hastanın kanının pozitif bir biyokimyasal çalışması durumunda, en uygun tedaviyi seçmek için hepatit türünü belirlemek gerekir.
- İç organların ultrasonu (BT veya MRI) - bu çalışma doktorun organın mevcut durumunu görmesine ve hastalığın evresini belirlemesine ve doğru tedaviyi seçmesine olanak sağlayacaktır.
- Karaciğer biyopsisi - Bu analiz, öncekilerin belirgin olmadığı ve gerekli verileri sağlamadığı durumlarda yapılır.
Teşhis için ana kriterler spesifik virüs belirteçleri (anti-HDV) ve kan biyokimyasındaki değişikliklerdir.
Hepatit D Tedavisi
Terapi yöntemleri, saptanan hepatit formuna ve karaciğer hasarının derecesine bağlıdır. Hastalığın akut şekli sabit olarak tedavi edilir, çünkü entegre bir yaklaşım gerektirir. Bu durumda, kullanılan ilaçlar hepatit B - alfa-interferon ve türevleri ile aynıdır.
Hepatit D arasındaki temel fark, ilaçlara karşı yüksek direncidir, bu yüzden interferon, bir tek ilaç değildir. Onunla birlikte gelen Gastroenterologlar:
- Enterosorbentler (laktofiltrum).
- Hepatoprotektörler (heptal).
- Antiviral ilaçlar.
Sonuncu ilaç türü, delta virüsünün stabilitesine bağlı olarak, hepatit B hastalarına göre daha güçlü dozlarda verilmektedir. Bu ilaçlara ek olarak, modern terapi ayrıca patojenin etkisini inhibe eden ve virüsün RNA'sının vücudun protein hücreleri ile bağlantısını önleyen ilaçlar da sağlar.
Tedavi süresi, terapötik bir etki olmadan 3 ay ila bir yıl veya daha fazladır. Hastalığın gelişiminin ilerleyen aşamalarında ve geri dönüşü olmayan karaciğer hasarı olan bazı hastalar için, bir organ nakli seçeneği düşünülmektedir.
Hastalık için diyet
Virüs deltasının karaciğer içerisine yayılmasının bir sonucu olarak, dokuları ve hücreleri, yalnızca organın çalışmasını değil, tüm organizmayı da zorlaştıran, mutasyona veya ölmeye başlar. Hepatit D için diyet karaciğerdeki yükü azaltabilir ve tedavi sırasında iyileşmesini hızlandırabilir. Diyetin değiştirilmesi tam bir iyileşme için ön koşuldur ve bir dizi ürünün reddedilmesi anlamına gelir:
- Baharatlı ve kızarmış yiyecekler.
- Fast food
- Aşırı tuzlu veya tatlı yiyecekler.
- Alkol.
Diyet, et (kümes hayvanları, tavşan), az yağlı süt ürünleri (süzme peynir, kefir), sağlıklı yağlar (avokado, zeytinyağı) ve karbonhidratlardan (tahıllar) ve ayrıca bol miktarda taze meyve ve sebzeden oluşmalıdır. Yatan hasta tedavisi sırasında 5 numaralı bir diyet masası verilir.
Terapide zorunlu, alkollü içeceklerin bırakılması, sigara içilmesi ve narkotik maddeler alınmasıdır.
Komplikasyonlar ve sonuçlar
Hepatit D virüsünün neden olduğu karaciğerde enflamatuar süreçler, uygun tedavi ile tamamen durdurulabilir. Hastalığın akut formu iyileşmeye yol açar veya tedavi için daha kötü olan kronik bir forma girer. Akut hepatitte ölümcül sonuç, fulminan formun gelişmesi durumunda tüm hastaların% 1'inde mümkündür - bu, hücrelerin nekrozu ve hepatik koma ile kendini gösteren, hastalığın ciddi bir aşamasıdır. Bu hastaların yaklaşık% 80'i ölüyor.Virüs deltasının akut formunun en az tehlikeli sonucu, safra üretimi ve geri çekilmesinin vücutta rahatsız olduğu safra yollarının diskinezi ve bunun sonucunda da gastrointestinal sistem ile ilgili problemlerdir.
Kronik hepatit D en tehlikelidir çünkü sonucu karaciğer sirozu (vakaların% 20'si) veya içindeki malign oluşumlardır. Bağışıklık sisteminin gücüne bağlı olarak, virüs bulaşmasından 20 yıl sonra siroz ve kanser gelişebilir.
Hayat tahmini
Modern tıp hepatit B ve D için çok olumlu tahminler veriyor. Akut patoloji şekli her zaman tedavi edilebilir ve vakaların sadece% 10'unda kronik bir aşamaya yol açıyor. Akut formdan sonra hastalar uzun ve tamamen yaşayabilirler.
Ancak, kronik genotip B'nin arka planına karşı genotip D enfeksiyonunun gelişmesinin sonucu olan vücutta süperinfeksiyon varlığı, vakaların% 90'ında kronik bir forma giriyor ve karaciğer hasarına yol açıyor. Benzer bir genotip D enfeksiyonu formundaki yaşam beklentisi, vücudun kuvvetine ve bağışıklığına bağlı olarak 2 ila 20-30 yıldır.
Virüs önleme
Hepatit D'yi önlemenin en etkili yolu - Hepatit B'ye karşı aşılama Bugün önleyici tedbirler için en basit ve en uygun fiyatlı seçenek.
Koruma için, kalite belgesi olmayan şüpheli güzellik salonlarından ve dövmelerden ve de doğrulanmamış bir partnerle cinsel ilişki sırasında korunmaktan kaçınmaya değer. Düzenli olarak bulaşıcı bir hastalık uzmanı ile muayene edilmeli ve her altı ayda bir hastalığın zamanında tespiti için gerekli tüm testleri yaptırmalısınız.
Hepatit D ölümcül ve tedavi edilemez bir hastalık değildir, sadece sağlığınıza önceden dikkat etmeniz gerekir - aşı olun ve bir doktor tarafından gözlenin. Basit ve karmaşık olmayan işlemler hayat ve sağlıktan tasarruf sağlayabilir.