Altın oran, matematik ve sanatta bir bütünün parçaları arasında gözlemlenen, uyum açısından en yetkin boyutları verdiğine inanılan geometrik ve sayısal bir orandır.
Altın oran, matematik ve sanatta bir bütünün parçaları arasında gözlemlenen, uyum açısından en yetkin boyutları verdiğine inanılan geometrik ve sayısal bir orandır. Eski Mısırlılar ve Yunanlılar tarafından keşfedilmiş, mimaride ve sanatta kullanılmıştır.
Ayrıca İnsan yüzündeki oranlar altın orana yaklaştıkça görünümün daha estetik olduğu öne sürülür.
Oranın Hesabı
Bir doğru parçasının (AB) Altın Oran'a uygun biçimde iki parçaya bölünmesi gerektiğinde, bu doğru öyle bir noktadan (C) bölünmelidir ki; küçük parçanın (AC) büyük parçaya (CB) oranı, büyük parçanın (CB) bütün doğruya (AB) oranına eşit olsun.
Matematikte
simgesiyle gösterilir.
Altın Oran, pi (π) gibi irrasyonel bir sayıdır ve ondalık sistemde yazılışı; 1,618033988749894... şeklindedir. Tarihte altın oran
Milattan önce 300'lü yüzyıllarda Öklit (Euclid); bir doğruyu 1.6180339... noktasından bölmekten bahsetmiş ve bunu: bir doğruyu önemli oranda bölmek, diye adlandırmıştır.
-Mısırlılar Keops Piramidi'nin tasarımında hem pi π hem de phi
oranını kullanmışlardır.
Yunanlılar, Parthenon'un tüm tasarımını Altın Oran'a dayandırmışlardır.
Rönesans sanatçıları Altın Oran'ı tablolarında ve heykellerinde denge ve güzelliği elde etmek amacıyla sıklıkla kullanmışlardır. Örneğin Leonardo da Vinci, Son Yemek adlı tablosunda, Hz. İsa'nın ve havarilerin oturduğu masanın boyutlarından, arkadaki duvar ve pencerelere kadar Altın Oran'ı uygulamıştır.
İnsan vücudunda altın orana verilebilecek ilk örnek; göbek ile ayak arasındaki mesafe 1 birim olarak kabul edildiğinde, insan boyunun 1,618'e denk gelmesidir.