We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Wampanoag Konfederasyonu, günümüz New England bölgesinde, özellikle Rhode Island'dan Massachusetts ve Connecticut'ın bazı bölgelerine kadar yaşayan 30'dan fazla Algonquian konuşan Kızılderili kabilesinden oluşan bir koalisyondu. Amerikan tarihinde en çok Plymouth Kolonisi hacılarının Yeni Dünya'da hayatta kalmasına yardım eden yerliler olarak bilinirler.
Wampanoag, Massasoit (en ünlü liderlerinden sonra) Philip'in Kızılderilileri, Pokanoket ve Wopanaak olarak da bilinir. Wampanoag Güneşin doğuşunu ilk görenlerin kendilerini düşündükleri için “İlk Işık Halkı”, “Doğu Halkı” veya “Şafak Halkı” olarak tercüme edilir. Kabileler c beri bölgede yaşamıştı. 12.000-9.000 M.Ö. MÖ 7000, kalıcı yerleşimler ve mevsimlik kamplar kurulduğunda, daha sonra yarı göçebe bir yaşam tarzı devam etti.
c'den önceki bir noktada. 1600 CE, bir kabile şefi diğerlerini bir konfederasyon oluşturmak için liderliği altında topladı. Bu büyük olasılıkla MS 12. yüzyılda kurulan ve daha önce birbirleriyle savaşan kabileleri birleştirerek güçlenen Iroquois Konfederasyonu'na bir yanıttı. 1620'de Wampanoag Konfederasyonu, 1621'den başlayarak Plymouth Kolonisi hacılarına yardım eden Pokanoket kabilesinden Massasoit (l.c. 1581-1661) tarafından yönetiliyordu.
Avrupalı tüccarlar ve kaşifler MS 16. yüzyılın sonlarından beri New England bölgesini ziyaret ediyorlardı ve hacılar 1620'de geldiklerinde bağışıklığı olmayan hastalıkların ortaya çıkmasıyla Kızılderili nüfusunu büyük ölçüde azaltmışlardı. özellikle 1630-1660 yılları arasında toprak, kabileleri iç bölgelere doğru itti ve sonunda Massasoit'in oğlu Metacom (Kral Philip olarak da bilinir, l. 1638-1676) ve sömürgeciler arasında Kral Philip'in Savaşı (1675-1678) ile sonuçlandı.
İngilizler, Metacom'un 1676'da öldürülmesinden sonra savaşı kazandı ve eskiden Wampanoag Konfederasyonu'nun kabileleri ve ayrıca çatışma sırasında tarafsız kalan diğerleri dağıldı, rezervasyonlara taşındı, köleliğe satıldı veya bölgeyi gönüllü olarak terk etti. Günümüzde, yalnızca Mashpee ve Aquinnah kabileleri atalarının topraklarında kalıyor ve ABD hükümeti tarafından ancak son zamanlarda resmi olarak tanındı.
Erken Tarih ve Konfederasyon
Paleo-Kızılderililer, günümüzün New England bölgesine 12.000 yıldan fazla bir süre önce, büyük oyunu izleyen avcı-toplayıcılar olarak gelmeye başladılar. MÖ 7000 civarında, kıyılardaki suları toplamaya başladılar ve küçük evlerden oluşan mevsimlik kamplar kurdular (ıslak kül, Kızılderili çadırları) uzun evlerin iç kesimlerinde daha kalıcı yerleşim yerleri ile. Yakalayabildikleri, toplayabildikleri veya bulabildikleri şeylerle geçindiler ve kaynaklarını korumak için kabile bölgeleri kurmaya başladılar. MÖ 2340'a gelindiğinde, bir gömme kültürü ve dine, sosyal hiyerarşiye (mezar eşyalarının kanıtladığı gibi), muhtemelen bir tür hükümete ve uzun mesafeli ticarete sahiptiler.
Aşk tarihi?
Ücretsiz haftalık e-posta bültenimize kaydolun!
Kabilelerin ne zaman bir konfederasyon oluşturduğu bilinmiyor, ancak Iroquois'in saldırganlığına tepki olarak MS 12. yüzyıldan sonra olduğu düşünülüyor.
Kabilelerin ne zaman bir konfederasyona dönüştükleri bilinmiyor, ancak belirtildiği gibi, Iroquois'in kendi birleşmelerini takiben saldırganlığına tepki olarak MS 12. yüzyıldan sonra olduğu düşünülüyor. Bu zamandan önce, kabileler statü, kaynaklar veya bir hakaretin intikamını almak ve kişisel onurunu korumak için birbirleriyle savaştı; konfederasyonun kurulmasından sonra, birleşik kabileler, bağlı olmayanların köylerine baskın düzenledi. Savaşlar, savaşçıların hızla saldıracağı ve geri çekileceği topluluklara gerilla baskınları olarak gerçekleştirildi. Mağlup olanlar daha sonra -saldırının amacı bu olsaydı- galip gelenlere haraç öder ya da yalnız bırakılırdı. Yerli Amerikalılar, Avrupa modeliyle karşılaştırılabilir bir toprak mülkiyeti kavramına sahip olmadıkları için fetih savaşlarını bilmiyorlardı.
Arazi Mülkiyeti ve Maneviyat
Kızılderili kabileleri için dünya, sahip olunamayacak bir hediye, bir borçtu. İnsanların yaşamasına izin veren doğa kaynakları, herhangi bir insan eylemiyle kazanılmamış, yaratıcı tanrı Kiehtan tarafından özgürce verilmiş ve yardımcısı Hobbamock (bunun ardından MS 1643'te ünlü Pokanoket savaşçısı Hobbamock'un adını almıştır) tarafından sürdürülmüştür. ). Bir kabile, diğer kabilenin topraklarına sahip olmadığı için diğerinin topraklarını fethedemezdi. Kabileler, o bölgedeki geçmişlerine dayalı olarak bölgeler oluşturdular ve bu bölgeler, insanlar evlendiğinde veya kabileler birleştikçe genellikle değişkendi. Bilgin James Wilson, Kızılderililerin toprak hakları ve toprakları kavramı hakkında şunları söylüyor:
Bu resmi bir haritaya bakarak kavramaya çalışırsanız, ilk bakışta kafa karıştırıcı görünebilir. Siyasi bölünmelerden beklediğimiz basit düz çizgilerin hiçbiri yok: İsimler - özellikle [Avrupa] temasının yükünü taşıyan Atlantik kıyısı boyunca - vahşi bir kargaşa, hepsi bir araya getirilmiş ya da sığacak şekilde tuhaf açılarla eğilmiş… Bunu anlamlandırmak için, gördüğünüz şeyin sürekli değişen bir durumdaki bir anın anlık görüntüsü olduğunu anlamalısınız: bunlar ulus devletler değil, geleneklerle şekillendirilmiş sınırlar içinde hareket eden kültürel - ve genellikle fiziksel olarak - ilişkili halk gruplarıdır. ve yasal tanımdan ziyade karşılıklı anlayış. Ancak, Doğu Kızılderililerine ilişkin Avrupa'nın temel algılarından biri olan kaos izlenimi yanıltıcıdır: toprakla ve birbirleriyle ilişkilerini tamamen farklı bir şekilde yönetmelerine rağmen, dünyaları en az çağdaş Avrupa'nınki kadar düzenliydi. (47)
Wilson'ın atıfta bulunduğu düzenin bir kısmı, kabilelerin 'şimdiki geçmiş' kavramını içeren manevi inançları tarafından bilgilendirildi. Anlatılan hikayeler geçmişi şimdide canlı tutuyordu ama bu 'şimdiki geçmiş' olayların geçtiği toprakla yakından bağlantılıydı. Muazzam ayakları bölgenin vadilerini, su yollarını ve adalarını oluşturan büyük dev Moshup efsanesinin başka hiçbir yerde anlamı yoktu. Hafıza, hatırlayanlar olayların gerçekleştiği yerde kaldığı sürece yaşadı ve geçmişi bugün yaptı.
Wampanoag Konfederasyonu kabilelerinin maneviyatı, dünyayı yaratan İyi Ruh Kiehtan (bazı hikayelerde İlahi Dev Moshup olsa da) ve her şeyde yaşayan ruhlar kavramına dayanıyordu. Tüm dünya bu ruhlarla yaşıyordu ve bu nedenle, bir kano yapmak için bir ağaç kesilebilse de, kişi ağacın ruhuna fedakarlığı için teşekkür etti. Kes ve yak tarım, avcılık, balıkçılık ve diğer geçim araçları uygulaması aynı modeli izledi. Kiehtan göksel konularla ve Toprak Ana da canlıların doğumu ve yeniden doğuşuyla ilgilendiğinden, Hobbamock halk ile Yaratıcı Tanrı arasındaki aracı ve kabileler ile Toprak Ana arasında işler ters gittiğinde bir problem çözücü olarak kabul edildi. İnsanlar öncelikle Hobbamock'a, daha küçük ruhlara veya dilekçelerini daha yüksek varlığa ileten atalarına dua ettiler.
Devlet, Tarım ve Günlük Yaşam
Aynı şekilde, Wampanoag hükümeti tepede bir Büyük Şef ile hiyerarşik bir yapıya sahipti. powwow'lar (şamanlar) ve danışmanlar olarak bilinen tatlı, asil bir şövalye Avrupa kavramıyla karşılaştırılabilir. NS tatlı reisi fiziksel ve metafiziksel tehditlere karşı koruyan ve sorulduğunda öğüt veren hem seçkin savaşçılar hem de ruhsal koruyuculardı. Wampanoag Konfederasyonu'nu oluşturan kabilelerin her biri aynı şekilde kurulmuştu, ancak 17. yüzyılın başlarında Massasoit olan Büyük Şef'e (haraç ödedikleri) bağlıydı. Massasoit adamın unvanı (Büyük Sachem = Büyük Şef anlamına gelir), adı Ousamequin'di. Massasoit'in ne zaman şef olduğu bilinmiyor, ancak 17. yüzyılın başlarında kabileleri tarıma dayalı bir ekonomiye sahip bir konfederasyon halinde düzenlemişti.
Wampanoag ve konfederasyonun diğer kabileleri, anasoylu ve anaerkildi.
Kadın yaşlılardan oluşan bir konsey tarafından Wampanoag olarak seçilirdi ve konfederasyonun diğer kabileleri anasoylu ve anaerkildi - yani kişinin soyunun ve statüsünün ailenin kadın tarafına aktarıldığı ve kadınların birçoğunu yapmaktan sorumluydu. Her ne kadar erkekler genellikle en yüksek mevkilerde yer alsalar ve her zaman savaştan sorumlu olsalar da, kabilenin yaşamıyla ilgili önemli kararlardan biriydi.
Kadınların görevleri, ekinleri dikmek, bakımını yapmak ve hasat etmek ile kabileler arasındaki ticaret anlaşmalarını müzakere etmeyi içeriyordu. Başlıca mahsuller, dere yataklarının yönünü değiştirerek sulanan mısır, fasulye ve kabaktı. Kadınlar aynı zamanda kalıcı yerleşim yerlerinin uzun evlerini ve eski yerleşim yerlerinin geçici barınaklarını da inşa ettiler. ıslak kül (tekil, ıslak) av gezileri veya mevsimlik yerleşimler için erkekler için. Bir wetu, ağaç kabuğuyla (genellikle huş ağacı kabuğu) kaplı fidanlardan ve sazlardan dokunmuş hasırlardan yapılmış koni şeklindeki bir yapıydı. Uzun evler daha büyüktü, U şeklinde bükülmüş ve her iki ucu toprağa sabitlenmiş fidanlardan yapılmıştı, kamıştan dokunmuş hasırlar ve ağaç kabuğu ile kaplanmıştı, bazıları 200 fit uzunluğa kadar ya da ortak yapılar söz konusu olduğunda daha da uzundu. Her iki barınak türünde de, çatıdaki bir delik, yangından çıkan dumanın dışarı çıkmasına izin verdi ve uzun evin bu deliğin üzerinde, yağmuru dışarıda tutan ve rüzgar yönüne ve havadaki değişikliklere göre ayarlanabilen bir ağaç kabuğu örtüsü vardı.
Kadınlara yönelik günlük – veya gecelik – faaliyetler de hayvan derilerinden yapılan giysilerin üretimini içeriyordu. Mokasenler ve pelerin gibi dış giysiler su geçirmezlik için yağla yağlandı. Kadınlar da yaptı wampumBirbirine sıkıca dizilmiş boncuklar ve kabuklar bir hikaye anlatır ve bir tür para birimi işlevi görür, ancak aynı zamanda bir kabilenin kutsal nesneleri olabilirler - ve çoğu zaman öyleydi. Tütün, dini ritüellerin bir parçası olarak, sözleşmelerin imzalanmasında, uyarıcı olarak (özellikle avlarda) ve ilaç olarak çiğnendi veya içildi, ancak eğlence amaçlı değil. Kadınlar giysi, erkekler ise balta, yay, ok, çekiç, bıçak, mızrak, tomahawk ve savaş sopası gibi alet ve silahların yanı sıra kontrollü ateşlerle oyulmuş ve yanmış odunları mermilerle sıyıran kütüklerden kanolar yaptılar. veya keskinleştirilmiş kayalar.
Dua ve şükranla kutlanan gün, şafakla başladı ve hava karardıktan sonra sona erdi. Kızlar, kadın rollerini ve sorumluluklarını öğrenerek, erkekler babalarının modelini takip ederek yetiştirildi. Erkekler spor yapmaya, özellikle de el becerisini, hızı, reaksiyon süresini ve genel sağlığı teşvik eden küçük bir deri topla oynanan bir tür futbol oynamaya teşvik edildi. Erkek çocuklara çok küçük yaşlardan itibaren okçuluk, kano yapımı, avcılık ve balıkçılık da öğretildi. Eğlence, şarkılardan, danstan ve özellikle geçmişin mitlerini ve atalarının eylemlerini canlı tutan hikaye anlatımından oluşuyordu.
Plymouth Kolonisi ve İngilizler
Ne zaman mayıs çiçeği 1620 Kasım'ında kıyıya vardığında, Massasoit önce ruhları onlardan kurtulmaları için çağırdı, ancak bu zamana kadar önemli sayıda insanı kaybetmişti ve artık eskisi kadar güçlü değildi. Daha on yıl önce Narragansett haraçını ödemeye mahkum edildi. İngilizler 1620-1621 kışından sağ çıktıktan sonra, kalacak gibi göründüler ve gücünü geri kazanma çabasıyla onlarla temas kurmaya ve bir ittifak kurmaya karar verdi.
İlk önce köyünde tutsak olan ve İngilizce konuşan Abenaki şefi Samoset'i (l. 1590-1653) elçi olarak gönderdi ve Samoset'i sömürgecilerin barışçıl ilişkilerle ilgilendiklerini belirledikten sonra daha fazla etkileşimi teşvik etti. Massasoit daha sonra Squanto'yu (Tisquantum, l. 1585-1622 olarak da bilinir) koloniciler arasında yaşaması ve onlara nasıl hayatta kalacaklarını öğretmesi için gönderdi. Massasoit ve Plymouth'un ilk valisi John Carver (l. 1584-1621), 22 Mart 1621'de karşılıklı destek, savunma ve dostluk vaadiyle Pilgrim-Wampanoag Barış Antlaşması'nı imzaladılar. Büyük şef daha sonra Squanto'yu sömürgeciler arasında bıraktı ve bir süre sonra sağ kolu Hobbamock'u Patuxet kabilesinin son hayatta kalanlarından biri olan ve Samoset gibi Massasoit tarafından tutsak olan Squanto'ya göz kulak olması için gönderdi. güvenmedi.
Plymouth Kolonisi sadece hayatta kaldı ve daha sonra Massasoit'in müdahalesiyle gelişti. Koloninin ikinci valisi William Bradford (l. 1590-1657), anlaşmayı onurlandırmaya devam etti ve Squanto, Massasoit ve Wampanoag Konfederasyonu'nun kabilelerine borçlu olunan büyük borcu kabul etti. Bazen 1621 sonbaharındaki Birinci Şükran Günü'nün hacıların Kızılderililere yardımları için teşekkür etme şekli olduğu iddia edilse de, bu birincil belgeler tarafından desteklenmemektedir. Ne Bradford ne de Plymouth Kolonisi'nin diğer tarihçisi Edward Winslow (l. 1595-1655) bu iddiada bulunmaz ve Winslow, aslında, Massasoit ve savaşçılarının devam etmekte olan bir ziyafete davet edilmeden geldiklerini, büyük olasılıkla kutlama tüfeği ateşi seslerine tepki olarak yardım işareti olarak yorumladılar.
Göç ve Arazi Kaybı
Massasoit'in stratejisi işe yaradı ve Wampanoag Konfederasyonu yeniden bölgenin baskın gücü haline geldi ve Narragansett'i ve diğer kabileleri eski statülerine tabi tuttu. Anlaşma, bölgedeki ilk başarılı İngiliz yerleşimi olarak Plymouth Kolonisi'ni kurduğu için karşılıklı olarak faydalı oldu. Ancak bu başarı, daha fazla göçmenin gelişini teşvik etti. Merrymount Kolonisi (1624-1630), kısa bir süre sonra Thomas Morton (l. 1579-1647) tarafından kuruldu, ancak John Winthrop'un (l. 1588-1649) ve onun 700 Püriten sömürgecisinin 1630'da Morton'un davranışını onaylamayan ve sınır dışı etmesiyle başarısız oldu. o.
Winthrop 1630'da Massachusetts Körfezi Kolonisi'ni kurdu, ardından Massachusetts Körfezi Kolonisi'nden sürülen ve Massasoit tarafından sığınan ve toprak sağlanan Roger Williams (l. 1603-1683) tarafından kurulan Providence Kolonisi 1636'da kuruldu. Connecticut Kolonisi aynı yıl ve New Haven Kolonisi 1638'de, her ikisi de Boston'daki Püriten yargıçların katı vizyonuna uymayan Massachusetts Körfezi'nden gelen diğer sürgünler tarafından kuruldu.
New England kıyılarına daha fazla İngiliz geldikçe, daha fazla toprağa ihtiyaç duyuldu ve Wampanoag Konfederasyonu kabilelerinin atalarının toprakları küçülmeye başladı. Bazı topraklar, İngilizlerin adil olduğuna inandıkları işlemlerle elde edildi, ancak yerlilerinkinden tamamen farklı bir mülk sahipliği anlayışına sahiptiler. Yerli halk için aldıkları değerli eşyalar, Wampanoag topraklarında avlanma ve çiftçilik yapma izni için verilen bahşişler iken, İngilizlere yapılan işlemler kalıcı toprak haklarının devriydi.
Çözüm
Massasoit ve Carver'ın 1621'de imzaladığı antlaşma, şefin hayatı boyunca devam etti, ancak ölümünden sonra yerli kabileler ve göçmenler arasındaki ilişkiler çözülmeye başladı. Massasoit'in yerine oğlu Wamsutta (Alexander Pokanoket adıyla da bilinir, l. 1634-1662), sömürgeciler tarafından - ironik bir şekilde - haksız arazi anlaşmaları yapmakla suçlandı ve vali yardımcısı Josiah Winslow (l. 1628-1680). Koloni ziyaretinden kısa bir süre sonra Wamsutta öldü ve kardeşi Metacom (Kral Philip) zehirlendiğini iddia etti. Metacom, sömürgeciler tarafından giderek artan toprak hırsızlığını durdurmak amacıyla 1675'te Kral Philip'in Savaşı'nı başlattı, ancak 1676'da kendilerinden biri tarafından ihanete uğradıktan sonra öldürüldü ve ardından savaş sömürgeciler tarafından kazanıldı.
Mashpee ve Narragansett gibi tarafsız kalan kabileler bile daha sonra zulme uğradı ve intikam için daha fazla toprak alındı. 1620'de bölgede yaşayan 6.000'den fazla yerli halktan sadece 400'ü kalmıştı. Köle olarak satılmayanlar veya bölgeyi kendi başlarına terk etmeyenler çekincelere alındı ve İngilizlerin daha fazla toprağa ihtiyacı olduğu için bu çekinceler bile küçüldü. Günümüzde, yalnızca Aquinnah ve Mashpee kabileleri atalarının topraklarını elinde tutuyor ve federal olarak tanınıyor ve bu ancak son zamanlarda verildi. Geçmişleri atalarının topraklarına sıkı sıkıya bağlı olan diğer birçok kabile, hala ABD hükümeti tarafından adil muamele ve tanınmayı bekliyor; bu, verilse bile, kabile topraklarını, halkı binlerce yıldır orada yaşayan ve ölenlere kabile topraklarını geri vermeyecek. .
Wampanoag Kızılderili Şefleri ve Liderleri
Philip'in başkomutanı ve danışmanı olan bir Wampanoag sachem, o şefin babası altında birçok farklı kabileyle savaşlarda kahramanlığıyla ün kazanmış. Kral Philip düştüğünde Annawan savaşçıları topladı ve onları kuşatıldıkları bataklıktan güvenli bir şekilde çıkardı. Daha sonra, Swansea ve Plymouth yerleşimcilerini hırpalayarak ormanın içinden geçti, ta ki Kaptan Benjamin Church, Kızılderililerden biri ormanda olduğu sürece, Kızılderilileri avlamak için yeni bir sefer başlatana kadar. Bazıları Yüzbaşı Church'ün Kızılderili izcileri tarafından ele geçirildi, ancak Anna Wan kovalamacadan kaçtı ve asla aynı noktada iki kez kamp kurmadı. Eski şefin nerede olduğunu bir esirden öğrenen Church, Kızılderili askerleri ve onu yakalamak için sadece bir beyaz arkadaşıyla gitti. Bataklığın ortasındaki kayalık bir tepe olan geri çekilme yerine ulaştığında, Annawan'ın halkının dikkatini başka yöne çekmek için tutsakları ileri gönderdi. Church ve izcileri daha sonra, bir kadının mısır dövdüğü havan tokmağının sesiyle boğularak çıkardıkları gürültüyü çaldılar ve kolların istiflendiği yere atladılar. Anna wan ve baş danışmanları, saldırganlarının azlığından dolayı şaşkın ve habersiz, teslim oldular ve bağlandılar. Yakınlarda kamp kuran askerler, yerin İngiliz askerleri tarafından kuşatıldığı söylenince teslim oldular. Annawan, İngilizlere karşı öne çıkan son bölüğü de yenmiş olan fatihi olarak Yüzbaşı Church'e verdiği Kral Philip'in wampum kemerlerini ve diğer regalialarını getirdi. Annawan'ı kaçıran kişi, hayatının bağışlanması için aracılık etti, ancak Plymouth'taki yetkililer, ondan, bazıları işkenceyle birkaç İngiliz mahkumu öldürdüğüne dair bir itiraf alarak, 1676'da Yüzbaşı Church'ün yokluğunda kafasını kesti.
Hobomok
1621'de Plymouth'ta onlarla tanıştığı andan itibaren İngilizlerin ömür boyu dostu olan Wampanoag'ın bir şefi. O, Massasoit'in sömürgeciler için dostluğunu güçlendirmeye yardım etti, ancak Massasoit'in aksine bir Hıristiyan oldu ve 1642'den önce Plymouth'taki İngiliz yerleşiminin bir üyesi olarak öldü. İngilizleri Hint komploları konusunda uyarmakla büyük hizmet etti. Standish'in değerli işler yaptığı bazı savaşlarda hazır bulundu, ancak aktif bir katılımcı değildi. Ad, Abbamocho, Hobbamoco, Habamouk, Hobbamock, Hobomoko, vb. ile aynıdır. Aşağıdakilere bakın. (A.F.C.)
Hobomoko
Whittier, Şiirleri 1'in notlarında, John Bonython ile ilgili şu söze atıfta bulunur: "İşte Bonython, Saco'nun Sagamore'u, O bir haydut yaşadı ve bir düzenbaz öldü ve Hoomoko'ya gitti. Massachuset ve yakından ilişkili Algonquian kabilelerinin kötü tanrısı. (A.F.C.)
Kitle
Massassoit (#8216büyük şef’ özel adı, Woosamequin [Wasainegin, Osamekin, vb.], #8216Sarı Tüy’). Samoset tarafından 1621'de Plymouth'ta Püritenler ile tanıştırılan, Rhode Island, Bristol ile ilgili bölgenin Wampanoag'ın başlıca şefi. O, her şeyden önce İngilizlerin dostuydu. Drake 2 onun hakkında şunları söylüyor: “Savaştan çok barışta tanınan bir şefti ve yaşadığı sürece, topraklarına ve özgürlüklerine defalarca el koymalarına rağmen İngilizlerin dostuydu.” Püritenlerin gelişinden önce diğer İngiliz gezginlerle tanıştı. 1623'te hastayken İngilizler tarafından iyi muamele gördü. 1632'de Canonicus yönetimindeki Narraganset ile kısa bir anlaşmazlık yaşadı ve 1649'da Duxbury bölgesini İngilizlere sattı.
Ölümü 1662'de gerçekleşti. Oğullarından biri olan Metacomet, İngilizlere karşı uzun bir mücadelede lider ruh olan Kral Philip olarak ünlendi. Wampanoago Şefi Massassoit'e bakın.
Kral Filip
Wampanoag'ın sahem'i Massasoit'in ikinci oğlu Kral Philip, Metacom, babasının ve ağabeyinin 1661-62'de ölümüyle bu makama ulaşan ve İngilizler tarafından daha çok Pokanoket'li Philip veya Kral Philip olarak biliniyordu. New England'ın tüm Kızılderilileri arasında en dikkat çekici olanıydı. Reisliğe yükseltilmesinden sonraki 9 yıl boyunca, sömürgecilere karşı komplo kurmakla suçlanmasına rağmen, enerjisini, savaşa benzer nitelikteki açık eylemlerden ziyade gözlem ve hazırlığa adadığı görülüyor. Hatta kendisini kralın tebaası olarak kabul etti. Ancak İngiliz çaylarıyla savaş kaçınılmazdı ve Kral Philip'in savaşı (1675-76) olarak adlandırılan mücadele patlak verdi ve beyazlara büyük kayıplar verdikten sonra Kızılderililerin pratikte imha edilmesiyle sonuçlandı.
Kral Philip'in yeteneği, savaş başlamadan önce yaptığı planlarda, kurduğu konfederasyonda ve beyaz yerleşimler arasında yarattığı tahribatta görülür. 90 kasabadan 52'si saldırıya uğradı ve 12'si tamamen yıkıldı. Kızılderililerin cesareti birçok durumda dikkat çekiciydi. Sadece yerliler arasındaki ihanet, büyük olasılıkla sömürgecileri yok olmaktan kurtardı.
12 Ağustos 1676'da Rhode Island'daki bir bataklık kalesine yapılan belirleyici savaşta, bir gece saldırısında, Kızılderililerin son kuvveti, öldürülenler arasında Kral Phillip'in de bulunduğu büyük bir katliamla yenildi. Cesedi o zamanlar olağan hakaretlere maruz kaldı ve başının 20 yıldır Plymouth'ta maruz kaldığı söyleniyor. Karısı ve küçük oğlu Batı Hint Adaları'nda köle olarak satıldı. Kral Philip'in karakteri ve başarıları hakkında çok farklı tahminler farklı otoriteler tarafından kabul edildi, ancak o, belirgin yeteneklere sahip bir adam olarak kabul edilemez. Weeden 3 şöyle diyor: “Tarih onu ‘Kral Philip’'i, yaşamının ve ölümünün kahramanlığını anmak için erkekleştirdi. New England kabileleri arasında ortaya koyduğu muhteşem enerjisi ve devlet yönetimi ile neredeyse kendini bir kral yaptı. Muhalif güç biraz daha zayıf olsaydı, kolonilerin külleri üzerinde geçici bir krallık kurabilirdi.
Kral Phillip birçok şiire, hikayeye ve tarihe konu olmuştur. Literatür şunları içerir:
- Kilise, Kral Filip'in Savaşı Tarihi, 1836
- Kral Phillip'te Maymunlar Övgüsü, 1836
- Freeman, Medeniyet ve Barbarlık, 1878
- Markham, Kral Philip'in Savaşının Anlatı Tarihi, 1883.
Squanto
Patuxet'te 1619 vebasından kurtulan tek kişi olduğu söylenen bir Wampanoag 4. Mattapoisett'in sachem'i olan Caunbitant'ın ajanı veya casusu. 1622'de Chatham'da öldü. Squanto adı Tisquantum'dan alındı.
Wampanoag Konfederasyonu - Tarih
Kör Joe Amos
Atanmış Mashpee Wampanoag Hintli bakanı, önemli referansları, büyük vaazlarıyla ün yapmış ve keman çalmaya meyilli bir papazdı. 1834'te Amos, Pequot bakanı William Apes'e katıldı ve Mashpee'ye gelen ve bol ve değerli odunları alan Beyazlara karşı bir ayaklanma başlattı. Massachusetts Eyaleti, ahşabın arabalardan barışçıl bir şekilde çıkarılmasını "isyan" olarak nitelendirdi. Mashpee, Amos sayesinde gerçek öz yönetimin ilk aşamasına başladı. Yabancılarla olan ilişki asla tam olarak doğru olmayacaktı, ancak zeki ve bilge Amos, İlk Işık Halkının yollarına aşina olmayanların duyarsızlığını sorgulama geleneğini başlattı.
Steven A. 'Mutlu' Peters
Steven Peters önde gelen bir Mashpee Wampanoag'dı ve 1927-1954 yılları arasında bir Seçici olarak siyasi hünerleri küçük köye ulusal bir ün kazandırmaya yardımcı oldu. Peters'in Mashpee'yi elektrikle modernize etme planı o zamanlar çok tartışmalıydı. Peters yine de bastırdı ve kazandı. Bir Roosevelt Demokratı ve Valiler, Belediye Başkanları ve Joe Kennedy'nin arkadaşı olarak, sert Cumhuriyetçileri Demokrat olmaya ikna ederek Mashpee'ye patronaj getirdi. Seçim zamanında, Mashpee oyu o kadar küçük ve doğruydu ki, ulusun geri kalanı için önemli oldu. Peters'ın halkına olan samimi sevgisi, popülaritesine yansıdı. Ancak bir ebeveyn olarak etkisi öyleydi ki, sekiz çocuğundan yedisi, Wampanoag'a, ulusa veya Mashpee kasabasına seçilmiş veya atanmış yetkililer olarak hizmet ederek mirasını sürdürdü. Onun onayı "Yıldızlarım!" ile noktalanacaktı.
John A. Peters
John A. Peters, 70'lerde Wampanoag Nation'ın ruhani lideri olmak için kazançlı bir inşaat işini bıraktı. Peters, karısı Barbara'nın amcası Billy James'ten tıp öğrendi ve dünya çapında Amerikan Kızılderilileri için önde gelen bir Kızılderili maneviyatçısı ve büyükelçisi oldu. 'Yavaş Kaplumbağa' aynı zamanda Massachusetts Kızılderili İşleri Komisyonu'nun ilk İcra Direktörüydü. Maaşının kökenine rağmen, Peters işverenlerine halkının ölümünü hatırlatmasıyla ünlüydü. Yerli çocukları evlat edinme sürecinde korumak için Kongre yasasını başarıyla başlattı ve kutsal Amerikan Kızılderili ritüellerini korudu. 'Yavaş Kaplumbağa', Mashpee Wampanoag kimliğinin yaşayan bir sembolü haline geldi ve dünyaca ünlü statüsüne rağmen, ailesi ve kabilesi tarafından çok sevilen bir Mashpeeian'dı. 1997'de öldüğünde, "Slow Turtle'ın" ölüm ilanı Time Magazine ve The New York Times'da yayınlandı. Gülerek başını geriye attığını ve "Benim hakkımda mı konuşuyorlar?" dediğini görebiliyordunuz.
Vernon 'Sessiz Davul' Lopez
Yumuşak başlı alçakgönüllü lider, kabile gündemine sessiz bir çözüm getirdi. Birçok Mashpee'li gibi, "Tavşan" ona bir teyze tarafından verilen bir takma addı ve çoğu onun adını asla bilmiyordu. Düşünceli Şef, Kabile'nin geleceğini etkileyen konulara odaklandı. Çok duygusal tanıma sürecinin son aşamasında bize rehberlik eden liderliğin bir parçasıydı ve üyeler onun kararlı eli için minnettar. Eğitim ve sağlık hizmetlerinin Mashpee Wampanoag'ın kaderinin merkezinde olduğunu söylüyor. Bu hayatta kalma sorunlarına dikkat çekmek için baskı yapmaya devam ediyor.
Russell M. 'Hızlı Kaplumbağa' Peters
70'lerin başlarındaki ilk Kabile Başkanı ve en uzun hizmet veren, kurnaz lider ve bir düzine Mashpee Wampanoag, yasadışı olarak alınan ve geliştirilen arazileri geri almak için ünlü arazi davasını açtı. Peters, 2002'deki ölümünden sonra 2007'de elde edilen tanınma arayışını da başlattı. Birçok Mashpee Wampanoag erkeği gibi, Peters da bir savaş gazisiydi. Üniversite eğitimli bir yöneticiydi ve Harvard'dan Yüksek Lisans derecesi aldı. Hint ülkesinde iyi tanınan ve saygı duyulan, Eski Mashpee ve eşsiz gelenekleri hakkında çok sayıda kitap yazdı. Ve tüm kabile liderleri gibi o da halkı hakkında tutkuluydu.
Adam 'Yükselen Kartal' Nakit
Tom Mingo
Tom Mingo'yu olta takımı veya av teçhizatı dışında görmek nadir görülen bir manzaraydı. Çarpıcı Kızılderili, Kabiledeki usta balıkçı ve oyun adamlarından biriydi. Mingo, önde gelen bir Wampanoag ailesinin üyesiydi. Ayrıca 1920-1950 yılları arasında Camp Farley'in Rivers bekçisiydi Mingo, Mashpee Nehri'nin hazinesi olan alabalığı korudu. Roosevelt yönetiminin üst düzey bir üyesi olan Boston avukatı James Farley, nehrin önemli bir bölümünü kiraladı ve Mingo onu gözetlemek ve kaçak avcıları dışarıda tutmak için tutuldu. Mingo, arkadaşı Farley ile birçok ünlü adamı gezilere çıkardı. Birçok öğleden sonrasını Mashpee Wampanoag arkadaşıyla paylaştı ve oyun ve iyi zaman hikayeleri alışverişinde bulundu. Sakin bir adam olan Tom Mingo, yine de bir Wampanoag efsanesiydi.
Mabel 'Nakomis' Pocknett Avant
Mashpee Wampanoag'ın en saygı duyulan yaşlılarından biri olan Mable Avant, genç ve yaşlı kabile ritüelleri, yiyecekler, gelenekler ve dünyayı onurlandırmanın önemini öğreten modern bir kadın Sachem'di. Herkes onunla kampa gitmeyi severdi. Bayan Mable aynı zamanda çok sevdiği Mashpee hakkında kapsamlı yazılar yazan bir şairdi. Her zaman politik olarak dahil olan bağımsız Avant, Mashpee'yi bir şekilde kandırmak için tehlikeli planlarla kasaba toplantılarına gelecek olan yabancıları dinlerdi. Planın sonucunu açıklayacak ve suçlu Wampanoag izleyicilerinin uluyan sevincine koşarken kişiyi uyaracaktı.
Gertrude 'Prenses Akşam Yıldızı' Haynes Aikens
Cesur ve agresif bir Wampanoag kadını olan Gert Aikens, henüz eşi olmayan bir girişimci ruha sahipti. Güney Mashpee'de çiftliğinde çok gösterişli bir hediyelik eşya dükkanı vardı ve 50'ler ve 60'lar boyunca Ağustos sonunda bir hafta süren "Hint Programları" düzenledi. Küçük yerleşkeyi ziyaret eden meraklıları, "Hacıların Selamı"nı anlatan açıklayıcı hikayesi ve renkli tavrıyla merak uyandırmak için rezil tişörtü selamlıyor ve hala konuşuluyor. Bir başka önde gelen Mashpee ailesinden Gertrude Haynes Aikens, New England'ın her yerindeki etkinliklerde Mashpee Wampanoag'ın hayatta ve iyi olduğunu sürekli olarak hatırlattı.
Billy 'Yüksek Kartal' James
Billy James çok önemli bir Wampanoag adamıydı. Bitkiler ve maneviyat konusundaki engin bilgisi, büyükleri tarafından kendisine aktarıldı. O da bilgisini, 40'lı yıllarda ve sonrasında onlarca yıl boyunca kültürü korumakla ilgilenen kabilenin genç erkekleriyle paylaştı. Kadim Wampanoag Kabilesinin kültürünü korumaya yardımcı olmakla tanınır ve Wampanoag Ulusunun ünlü Yüce Tıp Adamı olan Slow Turtle'a akıl hocalığı yapar.
Ferdinand ve Emma Oakley Mills
Değirmenler, kabileyi yarım yüzyıl boyunca siyasi ve geleneksel olarak etkileyen önde gelen bir çiftti. Ferdinand, uzun yıllardır bir Selectman'dı ve uzmanlığıyla tanınan bir avcılık ve balıkçılık rehberiydi. Kabile içindeki ve dışındaki birçok kişi, balık ve av hayvanlarını hazırlamanın ve korumanın doğru yolu konusunda onun konseyini aradı. "Bayan Emma" otuz yılı aşkın bir süredir kasaba Vergi Memuruydu ve kasaba siyasetinde çok aktifti. Ayrıntılara, vokallere karşı titizdi ve yanlış ya da uygunsuz olduğunu düşündüğü her şeye meydan okumaktan korkmazdı. Mills' ve Peters' siyasi düşmanlar iken, oğulları Lincoln ve Steven Jr.'ı II. Dünya Savaşı'nda kaybetmenin acısını paylaştılar. Emma Mills ve Clara Peters genellikle birlikte Altın Yıldız Anneler, savaşçı oğullarına duydukları güç ve sevginin sembolleri olarak resmedildi.
Amanda Stella Gardner Hicks
"Bayan Stella" muhtemelen geniş aileyi icat etti çünkü "bir çocuğu yetiştirmek için bir köy gerekir" ruhuyla Mashpee çocuklarına sevgiyle baktı. Uzun yıllar okul komitesi üyesi olarak eğitim sürecinin demirbaşlarından biri oldu. Birçok Mashpee Wampanoag kadını gibi, onun da geniş bir ailesi vardı, ama o zaman ayırdı ve Mashpee'nin gençliğine ilgi gösterdi. Onları okulu asarken, duvarlara yazı yazarken veya başka bir yaramazlık yaparken yakalarsa, okula gitmenin önemi hakkında iyi bir azarlamaya güvenebilirsiniz. She usually ended with, "I won't tell your mother this time, so you'd better not do this again." She had a lovely singing voice and served as the church soloist. She sang at weddings, funerals, and parties. Her ever present smile was infectious, but more importantly she was loved by everyone.
Solomon Attaquin
A fascinating story of determination, Solomon Attaquin defied all stereotypes. Born in 1810, Attaquin was literate, an unusual accomplishment for Natives in the era. He was a sea cook at age 12 and a whaler when he turned 14. Attaquin lobbied the Massachusetts Legislature on behalf of Mashpee and was elected one of the districts first selectman. When Mashpee became a town, he was also the first postmaster. An entrepreneur as well, Attaquin built a hotel that was his namesake across from the Mill pond and that hosted many famous politicians, actors and sportsmen. The Attaquin was a proud fixture in Mashpee as was its owner and his family.
Ambrose Pells
Mr. Ambrose was what many called, the backbone of the Mashpee Tribe during his life. He was a fisherman, and natural Indian man, proud of his heritage. Always busy, caring for the Old Indian Church, with coats and white paint that probably was responsible for its survival since the 1600's. He made wood markers for graves of those in need and kept the grounds neat. Ambrose had a little black car which he kept running, skilled in the art of making do with what he had. Whenever a Mashpee family needed help, the little car would appear with something of substance to get us over the hard times. He was also very involved in the politics of Mashpee as a member of the elder men's council and deeply loved.
Eben Queppish
The handsome Wampanoag is credited with reviving tribal culture and the Confederacy in the 1920's along with Nelson Simon, a Carlisle Indian School graduate. Under his leadership, The People of the First Light returned to wearing regalia, participated in Pau Wau, and the use of herbs. Queppish brought renewed focus to the Indian Town of Mashpee in the New Bedford Times and the Boston Post. Queppish was used to the publicity after all, he was the original Native American in Bill Cody's "Wild West Show." When he died in 1933, hundreds of Wampanoag attended his funeral at the Old Indian Meeting House to pay final tribute to their leader.
Clara Louise 'Dancing Pony' Peters Keliinui
Young Clara would continue the tradition of drawing attention to the "Little Indian Town" on Cape Cod. Because she would be labeled a "first" in many political and athletic genres during the '50's and '60's, Clara would serve was the first woman selectman in Mashpee and Chief of Police, which were posts her father held. Sophisticated and fashionable, she was often featured in national magazines and periodicals. She was considered a professional golfer and beat most men she played. The Clara Louise Keliinui Memorial Golf Classic was established by her daughter Trish, in her memory as a testament to extraordinary talent, political prowess, and good old Mashpee savvy.
Earl 'Flying Eagle' Mills, Sr., Chief
A traditionalist but also a modern chief with a diverse background, the gregarious Mills brought education, and a variety of outside experiences to his leadership role. A historian and expert on "all things Wampanoag", Mills epitomized the vast diversity of the Mashpee Wampanoag whose survival skills required an adeptness and balance between walking in the outside world while protecting and preserving unique tribal traditions. A renowned chef of traditional foods, a teacher, and entrepreneur, Mills continues to educate tribal members and friends about the significance of Native tradition in today's world.
Curtis Frye
As long as there was a Police Department in Mashpee, it was run by Natives. In the "Old Indian Town", the inhabitants governed themselves. But when the Wampanoag lost political control in the mid 1970's, the Natives lost governing authority. That occurred everywhere but in the Mashpee Police Department where the former Deputy Chief, Curtis Frye took the reigns and held on from 1981-1994. In true Mashpee form, Curtis did not fit the mold. The Frye clan is known for being attractive, charming, and friendly. "The nicest guy in the world", as Curtis Frye is known, led to the town's last bastion of authority for the Mashpee Wampanoag. To this day when you see Curt, it"s hard to believe he was Mashpee's last Native Top Cop.
Vernon 'Sly Fox' Pocknett, Chief
Always at the center of the storm, Vernon Pocknett partnered with Tribal Chairman to keep the pressure on for the fledging Mashpee Wampanoag. Whether the land suit, fishing rights, or the quest for recognition, "Sly Fox" was in the mix. Outspoken and unabashed, Vernon was a sharp contrast to many Mashpee leaders who would sooner ignore you than confront you. He would set you straight in a hurry. A master fisherman and hunter in the Pocknett tradition, the Chief would take tribal children on camping trips and excursions to remind each generation of their unique heritage and valued place in the world.
Hazel 'Silver Fox' Peters Oakley
Hazel was a very accurate symbol of Mashpee Wampanoag women. A beauty that was self-depreciating, smart, and sassy, she possessed a very candid, dry humor that would repeatedly catch you off-guard. She was the Tribe's faithful diplomat. As one of the original land suit petitioners, Hazel Oakley fought hard for what belonged to her people. She continued the battle as the Tribe's historian in the quest for recognition. Respected in Indian Country, and loved by Mashpeeians, Hazel is smiling at us now, remarking in her Mashpee drawl, "Welllllllsah, it's about time!
Ellsworth Oakley, "Drifting Goose"Supreme Sachem of the Wampanoag Nation
Ellsworth Oakley Jr., holds the distinction of being the Wampanoag Nation's longest serving traditional leader as Supreme Sachem. "Drifting Goose" took the helm of leadership in 1975 and continues preside in that capacity today. Oakley has an intriguing life story. He served in the Army as a paratrooper and even joined the circus. But most importantly he was a traditionalist. Oakley engaged in the sweats used in ancient times and taught Tribal members these and other important rituals. On the modern front he was an active member of the American Indian Movement. He was the first President of the Boston Indian Council and a well known Indian activist who fought for Indian rights across the country. "Drifting Goose" is a Mashpee Wampanoag phenomenon and we are proud of his continued service to our people.
Great Warriors Path
The Wampanoag were one of the first tribes to make contact with Whites, even before the Pilgrims landed in 1620, and they were to suffer heavily for it.
Decades before the founding of the colony at Plymouth (Plimouth), fishermen from Europe had discovered the rich fishing beds of the North American coast, particularly the abundance of cod, herring and other fish that could be salted down, pickled or otherwise easily preserved for food. They often landed on the coast and traded or interacted with Natives whom they met, such as the Abenaki in a previous post, and the Wampanoag, who inhabited what is now Massachusetts and Rhode Island. This contact exposed the Natives to two dangers. Unscrupulous captains short on cash could capture them and sell them in the Caribbean or Spain as slaves, which happened to Squanto, whom we've also met. Or, Natives could catch diseases for which they had no natural immunity. The Wampanoag numbered in the thousands just prior to the Pilgrim landing. However, between 1615-1619, they fell victim to a disease once thought to be smallpox but now leptospirosis, a dangerous fever that is usually fatal without modern medical treatment. Whole tribes were wiped out, such as Squanto's Patuxet people, a member tribe of the greater Wampanoag Confederacy.
The Wampanoag whom the English encountered depended on agriculture to supplement hunting and gathering. Because of their rich farmlands, they were a prosperous tribe. The culture was matrilineal, with women controlling property, assets and inheritance. Women chose the Sachems and participated in major decisions of the tribe. Ousemaquin was Sachem of the Wampanoag and Massassoit or Great Sachem of the Wampanoag Confederacy. He was the Great Sachem with whom the Pilgrims and later Colonists most often dealt, and is known to history today by his title and not his personal name. At first, Massassoit was suspicious and cautious of these strangers, but did permit Squanto to interact with them and teach them to farm and hunt, though he later became suspicious of how close Squanto seem to be to them. Later, when Massassoit died, his sons, to whom he had allowed the Settlers to give English names, inherited his title and authority. As they sought to assert their dominance over their own people and prevent the Settlers from acquiring anymore land, relations soured with the Colonists. First King Alexander (Wamsutta) and King Phillip (Metacomet), both of whom met their death either at the hands of White people or through instigation of the Settlers. King Philip's War, begun in 1675, decimated the Wampanoag, particularly the aftermath, where men were sold into slavery in the Caribbean and women were enslaved in New England.
There are always survivors and, for centuries small pockets of Wampanoag survived in Massachusetts as bets they could, either assimilating with the local population, or keeping to themselves as best they could. Remnants of their language survived until nearly one hundred years ago, when it died out naturally. Wampanoag Natives in Massachusetts today are attempting to revive its use. They are represented by two federally-recognized tribes, the Mashpee Wampanoag Tribe and the Wampanoag Tribe of Gay Head, plus four state recognized bands.
Wampanoag Indian Tribe from Wampanoag Confederacy to First Light Casino
Recently, the Wampanoag Indians have been in the headlines because of casino projects in Massachusetts. This has drummed up some interest in these First Peoples – who are they? How many are left and living in the state? Where do they live? Do they have their own towns or are they spread out?
Since I was a child I was also interested in Anthropology and History, and Amerindians always fascinated me. They had a mystery about them that captivated my attention and interest. I devoured book after book, watched every documentary I could. This was an era before the information age, so I got most of my information from the local libraries and school teachers.
Map of the Wampanoag Indian territories late 16th to early 17th century. (Nikater)
With the advent of the information age, I had to no longer rely on the one sided versions written by Europeans and Americans in the history books, but could read about Amerindians by and from Amerindians – getting two sides of the “story” and bringing things more to the center.
Currently the Mashpee Wampanoag Tribe –known as the “People of the First Light”– have been in talks with developers and investors about building a proposed gaming and entertainment venue on their tribal owned lands in Taunton. So, I thought it fitting to narrow down, what is a massive topic, to one specific tribe.
From Wampanoag Nation of 69 Tribes to Two Federally Recognized Tribes and 3 Bands
Many Wampanoag names are familiar to even those with a minimal knowledge of local history, Metacom[et] or King Phillip, Wamsutta, Squanto, Massasoit, the first man to be killed in the Revolutionary War, Crispus Attucks, are a few.
The Wampanoags, also called the Massasoit, were spread throughout southeastern Massachusetts and Rhode Island at the time of the arrival of the first Europeans in the 16th century and best estimates placed the Wampanoag Nation or Confederacy at 69 tribes consisting of approximately 65,000 people.
Between skirmishes with settlers, actual war, Yellow Fever and other diseases, the Nation began to suffer tremendous losses. Sadly, by the early 17th century they were said to number about 6,000 strong, but by the advent of King Phillip’s War in the late 1670s, there were barely 400 remaining. Fortunately, they began to bounce back and by a 2010 census there were counted 2,756. Many live near the Watuppa Wampanoag Reservation in Aquinnah (Gay Head) on Martha’s Vineyard.
While only the Aquinnah and Mashpee tribes are federally recognized, there are three “bands” that are recognized by the state: the Nemasket Band, the Pocassets, and an old praying town, the Herring Pond tribe. The Pocassets are formally recognized, but not federally.
The Mashpee Wampanoag Tribe formed in 1660
The Mashpees, were neutral throughout King Phillip’s war, so were spared the extreme losses from violence. Many were forced to settle into Praying Towns throughout Barnstable County with the Nauset tribes, or with the Sekkonets in Rhode Island.
Jon Eliot praying with the Wampanoag Indians. (baas.ac.uk) In 1660, colonists set aside 50 square miles in Mashpee, for the Wampanoags and that is how this particular tribe got its name. Within 5 years they were self-governing utilizing an English-style court of law and trials.
In 1763, the British Crown still had a grip on the nation and if colonists were not happy with the way they were being treated, one can only imagine how the Amerindians were mistreated. Disregarding the presence of the Wampanoags and that the Mashpee area was a reservation, the British Crown went ahead and designated Mashpee as a plantation and one within the Mashpee District, and thus, subjects of the crown and laws. This placed them at the whim of colonial settlers who would subsequently encroach on the land set aside for the Wampanoags.
This would have an adverse affect on their population in Mashpee – their numbers would dwindle as they would rather strike out on their own than live under such conditions – treated worse than second class citizens.
Things wouldn’t improve when the Americans won the Revolutionary war and took over. Adding insult to injury, the new government decided to revoke the tribe’s self-governance and place a committee made up of five Europeans. The tribe’s peaceful protest was met with the threat of military action.
By the 1830s the State Government had hoped that the Mashpee Wampanoag “problem” would go away through assimilation with the European locals. When that didn’t happen, or happen fast enough, over the course of the next decade, the state started taking the Mashpee’s land and parceling out 60 acres at a time to European farmers who were already gaming and fishing on the rich Indian lands, as well as harvesting trees.
Settlers and farmers would continue to drain the reservation’s resources and encroach on the land where the Wamponoags lived. They would deforest, trap, hunt, and even plant on land that they didn’t own. Three decades later, the state would deal a major blow to the tribe by incorporating Mashpee as a town, in 1870. This took all control and governance away from the Mashpees.
Mashpee Wampanoag from 1924 through today
In spite of centuries of poor treatment and disrespect, many Wampanoags did remain and retained as much as their customs and ways of life as possible. Since 1924 they have had an annual Powwow in July a gathering where there is eating, dancing, singing, music, and socializing among tribe members defined by any person who has lineage, is actively involved in the community and lives within 20 miles of Mashpee.
The future of the Wampanoag’s looks bright! (Mashpee Wampanoag Facebook)
In 1972, the tribe would establish a Council and designate Russell “Fast Turtle” Peters as its first president. This council was the first step in legitimizing the tribe in the eyes of the U.S. Government and begin the process of being federally recognized and begin to lay claim to the land that had been theirs for centuries.
In 1974, the Council would stand before the Bureau of Indian Affairs and apply to have the claim approved and the tribe recognized. They were denied, yet again. Showing their characteristic tenacity, doggedness, and patience they stuck together and continued to fight. Later that same year they decided to take serious action and tried to sue the town of Mashpee.
As would be expected, all claims by the Mashpee were denied by the state and they lost the case. They would then spend the next 30 years, never giving up and fighting for what they felt was rightfully theirs. The persistence paid off and the tribe was officially recognized by the federal government in 2007 while under the direction of chairman and controversial figure, Glenn Marshall.
When Marshall was arrested for a variety of crimes, he was replaced by council vice-chair Shawn Hendricks – a man who actively pursued gaming-related interests. In 2009, the tribe elected Cedric Cromwell to be council chair and president who continued to push the tribe into a gaming related direction. He is the Gaming Authority President today.
Originally the tribe wished to build a casino on land that they had purchased in Middleborough, but for reasons I couldn’t uncover, they moved their plans to Taunton in spite of the fact that the Pocasset Wampanoags challenged their territorial rights there.
First Light Resort & Casino
Financing for the casino comes from the Malaysian Genting Group and support came and comes from such high profile figures like Senator John Kerry, past Governor Deval Patrick, and former Congressman Bill Delahunt. In 2011, a law was passed by the Massachusetts legislature which allowed for three gaming resort sites within the state and one more location for a slots-based site.
It would be redundant to cover what happened here in New Bedford as a proposed site, since it was so recent in memory. On Tuesday, April 3rd, ground was broken on the 151 acre industrial park in Taunton and the $1 billion dollar Las Vegas style casino, hotel, entertainment complex, came one step closer to becoming a reality.
Artist’s sketch of the completed First Light Resort & Casino. (mashpeewampanoagtribe.com)
The First Light Resort & Casino is expected to open its doors in phases, with the first phase expected some time in 2017. This phase will encompass 150,000 sq.ft. 3,000 slots, 150 table games, and 40 poker tables. A food court containing 7-10 restaurants, including an international buffet, and a central bar will also be included along with just shy of a dozen retail outlets. A parking garage with approximately 3,000 spots and a lot with 2,000 spots will support this phase.
The 12 story 300 room, high-end hotel, more restaurants and gaming, spa, pool, roof terrace, and event rooms are planned for Phase 2 which is expected to take 2-2 1/2 years to complete. A more modest 300 room hotel and massive 24 hour cafe restaurant will complete Phase 3, taking 3-5 years. The final phase will include a 24,000 seat event arena, 25,000 sq.f.t indoor/outdoor water park with a 300 room hotel and more parking and expected to take at least 5 years.
The entire project is expected to create almost 1,000 well paying, union jobs for the state generating approximately $80 million dollars in salaries and $120 million in economic impact. Once up and running it will continue to generate tax revenue for the town and state, create jobs, and stimulate the region.
Ironic considering how much has been taken from the Wampanoag Indian’ through the centuries.
If you would like to find out more about the Mashpee Wampanoag or the First Light Resort & Casino project, including its environmental and economic impact, visit these sites:
Religious Conversions
After 1650, John Eliot and other Puritan missionaries sought to convert Indians to Christianity, and the converted Indians settled in 14 “praying towns” and were often referred to as the “Praying Indians.”
Eliot and his colleagues hoped that the Indians would adopt practices such as monogamous marriage, agriculture, and jurisprudence. The high levels of epidemics among the Indians may have motivated some conversions.
Salisbury suggested that the survivors suffered a type of spiritual crisis because their medical and religious leaders had been unable to prevent the epidemic losses.
By the latter half of the seventeenth century, alcoholism had become rampant among Indian men. Many turned for help to Christianity and Christian discipline systems.
Christianity also became a refuge for women from drunkenness, with its insistence upon temperance and systems of retribution for drunkenness.
'It's been there all the time'
The events that started with the English settlers' arrival 400 years ago aren't told in the story most people have heard over the years, but the true account isn't a bid to rewrite history books. It's an attempt to correct the record.
"It’s a shameful story," said Peters. "But who wants to look back at a period of time when there was such incredible intolerance for Indigenous people who were at least initially, nothing but kind of welcoming when those people came?"
When those people realized they'd been duped and fought for their lands and rights, she said, they were demonized.
Peters said although some people call the Wampanoag’s work to raise awareness of the true story revisionist history, "It’s been there the whole time." Recognizing what happens when a community was forced to sacrifice to benefit another community is important, she said.
There also is some movement from non-Native groups to support the Wampanoag’s efforts to raise awareness of the complete story of the interactions between them and the colonists, and later, the commonwealth of Massachusetts and the United States.
Michele Pecoraro, executive director of Plymouth 400, the nonprofit group that is organizing the Plymouth commemoration, said her board made it a priority to include the Native peoples in the event. Plymouth 400 has had a member of one of the Wampanoag tribes on the board since about 2009, she said. Peters was one of the Native people included on the board, Pecoraro said.
The group also created an advisory committee from representatives of the Wampanoag communities.
"Any question I have, I run by my board member and the Wampanoag and the advisory committee so that we're not doing the wrong thing," she said. "I find that sometimes there's differing opinions on what the right thing is, but we are having those conversations."
Plymouth 400 and its British counterpart, Plymouth 400 UK, also host an ongoing virtual exhibit called "'Our'" Story: 400 Years of Wampanoag History" which features both videos and live webcasts spotlighting the often turbulent history of the Wampanoag and the European nations that disrupted their nation.
On Thursday, one of the best-known Thanksgiving Day events will pay homage to the Wampanoag and other Indigenous peoples of the East Coast and New England.
Macy's Thanksgiving Day Parade has invited representatives of the Mashpee Wampanoag Tribe, along with Lenape, Métis, Tsalagi (Cherokee), Ojibwe, Oneida and Shinnecock tribal members, to offer a land acknowledgement with hand drum accompaniment, a blessing of thanks in the Wampanoag language, and a traditional rattle song during the first hour of the parade.
"We're blessed to have the show move forward, and we wanted to celebrate Indigenous voices this year," said Wesley Whatley, the parade's creative producer for performances. "With the history of Thanksgiving and given that the Wampanoag were the first people in contact with settlers, it felt right to program something that's authentic and honest and special for this parade."
In 1970, on the 350th anniversary of the Pilgrims’ landing, Aquinnah Wampanoag elder Frank "Wamsutta" James was invited to speak at the commemoration. But when the organizers read James' speech, they canceled the invitation. James instead gave his speech on Cole's Hill in Plymouth on what is now an annual event called the "Day of Mourning" on Thanksgiving Day.
"What has happened cannot be changed, but today we must work towards a more humane America, a more Indian America, where men and nature once again are important," James said, "where the Indian values of honor, truth, and brotherhood prevail. You the white man are celebrating an anniversary. We the Wampanoags will help you celebrate in the concept of a beginning. It was the beginning of a new life for the Pilgrims. Now, 350 years later it is a beginning of a new determination for the original American: the American Indian."
Debra Krol covers issues related to Indigenous communities in Arizona and the intermountain West. Reach the reporter at [email protected] or at 602-444-8490. Follow her on Twitter at @debkrol.
Coverage of Indigenous issues at the intersection of climate, culture and commerce is supported by the Catena Foundation and the Water Funder Initiative.
Montaup: A Search for Common Ground in the Native Northeast
The Wampanoags were led by Massasoit. (Image: Logan Bush/Shutterstock)
The Wampanoag Confederacy
Montaup was a Pokanoket village located in the heart of the Wampanoag Confederacy in present-day Rhode Island.
The Wampanoags had constituted themselves as a loose confederacy, and were led by a Pokanoket man named Massasoit.
First Contact with the Pilgrims
By the time a small group of radical Puritan dissidents, known as Pilgrims, established a presence at Plymouth late in 1620, the Native peoples of New England had been hammered by epidemics that may have wiped out 90% of the population.
In 1621, Massasoit entered into a treaty of friendship, mutual defense, and economic interdependency with the Pilgrims. The Puritans gained protection, influence, and a vitally important trade partner. Meanwhile, the Wampanoags secured an ally against their rivals.
Massasoit and the Wampanoag Confederacy prospered in the years that followed. Driving its wealth was an influx of European trade items.
This is a transcript from the video series Native Peoples of North America. Watch it now, Wondrium.
A ‘Wampum Revolution’Wampum beads were made from whelk and quahog shells. (Image: Pierre/ CC BY-SA/4.0/ /Public domain)
Perhaps, the most important trade item was wampum.
Indians along the Atlantic coast fashioned disc-shaped white and purple wampum beads from whelk and quahog shells. Before contact with Europe, this beaded artistry was highly prized throughout Northeastern America, and used in the context of trade, diplomacy, ceremony, and personal adornment.
After contact, the volume of trade increased the amount of wampum that was produced and circulated. The introduction of European tools also made it possible for Indian artisans to drill fine channels through the tubular beads, contributing to what historian Neal Salisbury refers to as a ‘wampum revolution’.
Although already deeply woven into the fabric of Native lives, wampum took on new meanings as a form of currency, eventually with European-defined exchange rate, no less.
The Natives as Evil
Massasoit expertly positioned his people as participants in the expanding colonial trade network. In combining trade with diplomacy, he maintained Wampanoag sovereignty as well.
However, to Massasoit and other Native people, the most challenging influence was the Pilgrims’ conception of God. Puritans believed that the world Native people lived in was evil—which, by extension, meant that Native people themselves were evil, too.
They also believed that it was their mission to redeem this fallen land by constructing what Massachusetts Bay Governor John Winthrop called a city upon a hill. If world salvation required the dispossession and death of Indian people, so be it.
Massasoit probably understood that the Puritans defined Indians as a menace. But what was he to do?
The Pequot War and the Treaty of Hartford
The Pequot War, which erupted in the Connecticut River Valley in 1636 and quickly spread eastward, suggested how unenviable the situation had become.
Hundreds of Natives were killed and sold to slavery after the Pequot War. (Image: Library of Congress/Public domain)
The fighting climaxed in 1637, when the English—along with Mohegan and Narragansett allies—marched on a Pequot village along the Mystic River. Upon surrounding and setting fire to the palisaded village, the contest swiftly devolved into slaughter.
In the wake of the bloodbath, Pequot women and children were sold into slavery or dispersed to the victors. At the Treaty of Hartford the following year, the Europeans took from the Pequot not only their land and sovereignty but also the name Pequot, the use of which was outlawed.
Situation Worsens for Wampanoag Confederacy
By the time Massasoit’s son Wamsutta became sachem in 1661, the wampum revolution had run its course. As Wamsutta began selling land to pacify the colonists, rumors swirled that he intended to wage war. Plymouth authorities responded by sending an armed party to escort Wamsutta to a meeting to berate him. Two of Wamsutta’s sons were kept as prisoners, and he died suddenly on his return trip.
This brought to the fore a younger brother, Metacom. Amid continuing settler encroachment, Plymouth Colony authorized the purchase of additional lands from any individual Indian willing to sell.
At the same time, the English extended their legal authority over the Wampanoag. In 1671, Metacom was forced to relinquish some of his people’s guns, and was expected also to submit to colonial authority.
War Breaks Out in 1675
War broke out in the summer of 1675. It was triggered by a complicated series of events.
Over the previous winter, a Christian Indian named John Sassamon—who served as an aide to Metacom—seems to have conveyed to the colonial governors the Wampanoag sachem’s plan to launch an intertribal assault. Sassamon, in turn, was found dead shortly afterward. Colonial authorities apprehended three Wampanoags, charged them with murder, and executed them. And then all hell broke loose.
Metacom’s forces launched a devastating attack against 52 English towns. They killed as much as one-third of the English settler population—some 2,500 people.
In retaliation, the English and their Indian allies burned Wampanoag villages. These campaigns, and disease, claimed upwards of 5,000 lives. Ultimately, Metacom’s alliance fell apart.
Wampanoag Confederacy Falls Apart
In August 1676, a force consisting of colonists and their Indian allies captured Metacom in the woods near the Pokanoket village of Montaup. Reminding us once more of Puritan views of God and Indians, Increase Mather, a Puritan minister, wrote this of Metacom’s death in his history of the war published in 1676:
He was taken and destroyed, and there was he cut into four quarters, and is now hanged up as a monument of revenging Justice, his head being cut off and carried away to Plymouth, his Hands were brought to Boston. So let all thine Enemies perish, O Lord!
Metacom’s death effectively brought an end to military resistance in New England, and it dealt a tremendous blow to tribal sovereignty throughout the region.
The Native–English Clash Persists
While war was endemic in the Northeast during the 17th century, the views from Montaup and other regions suggest that it wasn’t inevitable.
The lives of the Native people tell stories of a search for common ground, of mutual incorporation and transformation. The Europeans attempted to do the same, but as it turned out, they were much less tolerant. There really wasn’t a future for Native people in the Puritans’ city upon a hill.
Common Questions about the European Arrival in Montaup
Montaup was located in the heart of the Wampanoag Confederacy in present-day Rhode Island.
Indians along the Atlantic coast fashioned white and purple discs from whelk and quahog shells which were called wampum beads.
The Pequot War erupted in the Connecticut River Valley in 1636 and climaxed in 1637, when the English—along with Mohegan and Narragansett allies—marched on a Pequot village along the Mystic River, devolving into slaughter.
Kültür
Traditionally Wampanoag people have been semi-sedentary, with seasonal movements between fixed sites in present-day southern New England, although men often traveled far north and south along the Eastern seaboard for seasonal fishing expeditions, and sometimes stayed in those distant locations for weeks and months at a time. [4] The women cultivated varieties of the "three sisters," corn (maize), beans and squash as the staples of their diet, supplemented by fish and game caught by the men. Each community had authority over a well-defined territory from which the people derived their livelihood through a seasonal round of fishing, planting, harvesting, and hunting. Because southern New England was thickly populated, hunting grounds had strictly defined boundaries.
The Wampanoag, like many indigenous peoples of the Northeastern Woodlands, have a matrilineal system, in which women controlled property (in this case, the home and its belongings, as well as some rights to plots within communal land), and hereditary status was passed through the maternal line. They were also matrifocal: when a young couple married, they lived with the woman's family. Women elders could approve selection of chiefs or sachems, although men had most of the political roles for relations with other bands and tribes, as well as warfare. Women with claims to specific plots of land used for farming or hunting passed those claims to their female descendants, regardless of their marital status. [5]
The work of making a living was organized on a family level. Families gathered together in spring to fish, in early winter to hunt, and in the summer they separated to cultivate individual planting fields. Boys were schooled in the way of the woods, where a man's skill at hunting and ability to survive under all conditions were vital to his family's well-being. Women were trained from their earliest years to work diligently in the fields and around the family wetu, a round or oval house that was designed to be easily dismantled and moved in just a few hours. They also learned to gather and process natural fruits and nuts and other produce from the habitat.
The production of food among the Wampanoag was similar to that of many Native American societies. Food habits were divided along gendered lines. Men and women had specific tasks. Native women played an active role in many of the stages of food production. Since the Wampanoag relied primarily on goods garnered from this kind of work, women had important socio-political, economic, and spiritual roles in their communities. [6] Wampanoag men were mainly responsible for hunting and fishing, while women took care of farming and the gathering of wild fruits, nuts, berries, shellfish, etc. [7] Women were responsible for up to seventy-five percent of all food production in Wampanoag societies. [8]
The Wampanoag were organized into a confederation, where a head sachem, or political leader, presided over a number of other sachems. The English often referred to the sachem as "king," a title that misled more than it clarified, since the position of a sachem differed in many ways from that of a king. Sachems were bound to consult not only their own councilors within their tribe but also any of the "petty sachems," or people of influence, in the region. [9] They were also responsible for arranging trade privileges as well as protecting their allies in exchange for material tribute. [10] Both women and men could hold the position of sachem, and women were sometimes chosen over close male relatives. [11] Two Martha's Vineyard and Nantucket Wampanoag female sachems, Wunnatuckquannumou ve Askamaboo, presided despite the competition of male contenders, including near relatives, for their power. These women gained power because their matrilineal clans held control over large plots of land and they had accrued enough status and power—not because they were the widows of former sachems.
Pre-marital sexual experimentation was accepted, although once couples opted to marry, the Wampanoag expected fidelity within unions. Roger Williams (1603–1683), stated that "single fornication they count no sin, but after Marriage, (which they solemnize by consent of Parents and publique approbation. ) then they count it heinous for either of them to be false." [12] In addition, polygamy was practiced among the Wampanoag, although monogamy was the norm. Although status was constituted within a matrilineal, matrifocal society, some elite men could take several wives for political or social reasons. Multiple wives were also a path to and symbol of wealth because women were the producers and distributors of corn and other food products. As within most Native American societies, marriage and conjugal unions were not as important as ties of clan and kinship. Marriages could be and were dissolved relatively easily, but family and clan relations were of extreme and lasting importance, constituting the ties that bound individuals to one another and their tribal territories as a whole. [13]
Key Facts & Information
Wampanoag Native American Facts
- Wampanoag is pronounced as Wawm-pah-naw-ahg, which means Easterners or People of the Dawn. They were semi-sedentary people with fixed sites and seasonal movements. They spoke Wopanaak, that belongs to the Algonquian language.
- In 16th century, Wampanoags had early contacts with the Europeans in terms of trading through fishing boats. In 1620, Protestant Separatists from England took the Mayflower voyage and established the first English settlement in New England known as the Plymouth.
- Group of Saints and Strangers now known as Pilgrims were taught by the Wampanoags how to cultivate squash, beans, and corn.
- In addition, the Wampanoag people guided the Pilgrims in how to catch and process fish and other seafood. These skills enabled the Pilgrims to survive their first winter.
- After 1630, expansion of the Puritan population near Boston threatened the Pilgrims and local inhabitants. Unlike the Pilgrims, Puritans were less likely to cooperate and be friends with the Native Americans. Until the mid-1600s, the Indian population continued to decline due to epidemics and new infectious diseases brought by the colonists. Some of them hid in the swamps.
- The Wampanoag people were part of a loose confederacy composed of several nations such as the Aquinnah (Gay Head), Mashpee, Nauset, Natick, Pokanoket, Chappaquiddick, Patuxet, and Nantuckets. All these groups shared a common language, history, and culture but their villages had autonomous governments.
- They lived in small, round houses called wetus or wigwams. Wampanoag men were hunters, fishermen, and sometimes warriors. Women in the community managed the childcare, cooking, and farming. Only men could be chiefs.
- Both Wampanoag men and women wore deerskin mantles during winter. Women wore knee-length skirts while men used breechcloths with leggings. Moccasins were worn as footwear for both sexes. Unlike the Sioux, they did not wear long headdresses, instead they used a beaded headband with a feather or two.
- Cultural tattoos and face paint identified a warrior. Men usually wore their hair in a mohawk style or scalplock.
- Dugout wooden canoes were used for transportation and sea fishing. Hunters were equipped with bows and arrows, and heavy wooden clubs. Nets and bone hooks were useful for fishermen.
- Arts and crafts were important in Wampanoag cultural life. Their basket weaving, wood carving, and beadwork became famous. Crafting wampum (white and purple shell beads) were Wampanoag artists’ specialty. Wampum beads were traded as a form currency and an art material.
- Using wampum beads, Wampanoags traded with other Native American nations such as the Mohicans, Mohegans, and the Delaware.
- The Wampanoag nation has their own reservation in Martha’s Vineyard. They practice their own law, rules, government, and practices but they also obey American law since they are U.S. citizens.
- Today, the Wampanoag community of Gay Head (Aquinnah) and Mashpee Wampanoag group are the two federally recognized nations.
Wampanoag Native Americans Worksheets
This is a fantastic bundle which includes everything you need to know about Wampanoag Native Americans across 20 in-depth pages. Bunlar ready-to-use Wampanoag Native Americans worksheets that are perfect for teaching students about the Wampanoag Native Americans who were the original inhabitants of the territory of Massachusetts and Rhode Island. They befriended the Pilgrims who established the settlement of Plymouth in New England. The first three-day thanksgiving feast was celebrated with them.
Complete List Of Included Worksheets
- Wampanoag Native American Facts
- Mapping Native American Nations
- Famous Wampanoag People
- The Pilgrims and Thanksgiving
- To Martha’s Vineyard
- Wampanoag Nation
- The Three Sisters
- Wampanoag Life
- Gay Head and Mashpee Wampanoag
- Wuneekeesuq!
- Songs of Gratitude
Link/cite this page
If you reference any of the content on this page on your own website, please use the code below to cite this page as the original source.
Use With Any Curriculum
These worksheets have been specifically designed for use with any international curriculum. You can use these worksheets as-is, or edit them using Google Slides to make them more specific to your own student ability levels and curriculum standards.