Tecrübeli bombardıman uçağı EF-140
EF-140
İlk jet motorunun yaratılması ile uçak endüstrisinde yeni bir çağ başladı - jet uçağı dönemi. Elbette, Alman mühendisler ve tasarımcılar, uçaklara ilk turbojet motorları (TRD) yerleştiren bu umut verici yönde öncülerdi. II. Dünya Savaşı'nın sonunda, birkaç başarılı jet avcısı ve bombardıman modeli inşa ettiler. Bu uçakların örneklerinden biri zaten yetenekli Alman uçak mühendisi Hans Wocke tarafından 1943'te geliştirildi. Ağustos ayında, liderliği altında inşa edilen yılın 1944'i Ju-278V-1 adlı uçak ilk uçuş testlerinde sunuldu. Ne yazık ki, bu ve sonraki test uçuşlarının sonuçları hakkında ayrıntılı raporlar korunmamıştır, ancak bu tür uçuşların 17 tarafından yapıldığı ve saatte maksimum 550 km cinsinden maksimum hız göstergesine ulaşıldığı bilinmektedir. İlk deneysel Ju-278V-1'te, dört Jumo-004B turbojet motoru kuruldu, ikisi gövdenin yan taraflarında gövdenin önüne, ikisi de 29 açılı kanat aşağıya dikme dikmelerine monte edildi. Daha sonra G. Vokke, Ju-278V-2 ismini alan bir sonraki modelini geliştirmeye başlar. Önceki V-2 örneğinden, her biri üçe altı adet TRD takmış olması, tasarımcıların hesaplamalarına göre, saatte 850 km'ye kadar maksimum hıza ulaşmasını sağladı ve düşmanın herhangi bir pistonlu savaşçısı için neredeyse yenilmez hale getirdi. Zamanın 45'in ilkbaharında, bu prototip Ju-278V-2, SSCB'ye girdi ve ilk Ju-278V-1’in aksine, Müttefik uçağı tarafından fabrika sahasının bombalanmasıyla neredeyse imha edildi. Diğerlerine göre, Müttefiklerin ve Kızıl Ordu'nun hızla ilerleyen birimlerinin yakalanmasını önlemek için baltalandı. Daha sonra EF-131 yüksek rakımlı jet bombardıman uçağını ve ardından EF-126 ve EF-132'i ve ardından "deneyimli uçak" anlamına gelen EF-140'i (EF - Entwicklungs Flugzeug) oluşturmak için temel haline gelen ikinci modeldi.
EF-140R
Zaferden sonra, Alman tasarımcılara uçağın tasarımını değiştirmeleri ve kısa sürede yapılan (üç araba yapıldı) uçuş testlerine sunmaları, ardından 1946 sonbaharında bir araba sökülüp uçuş testleri için SSCB'ye gönderilmesi talimatı verildi. Bununla birlikte, ilk defa, EF-131, yılın Alman X8 pilotu pilot Yul Yulge tarafından pilotluğa dahil edilen sadece Mayıs 1947’inde hava aldı. Acil bir durum nedeniyle uçuşun başarısız olduğu ve sona erdiği bilinmektedir. Bunun üzerine çalışmalar bir yıl daha devam etti, daha sonra SSCB Havacılık Sanayi Bakanlığı'nın emriyle kısıtlandı ve tüm çabalar Dessau'daki Junkers uçak fabrikasında oluşturulan OKB-140'te geliştirilen EF-1 projesine yönlendirildi. Başka bir Alman mühendis olan Brunolf Baade, proje yöneticisi olarak atandı, o da uçak departmanının baş tasarımcısıydı. Eylül ayına kadar, 1948, araba inşa edildi ve uçuş için hazırlandı ve hemen test etmeye başladı. Uçuşlar sırasında, arabaya takılan RD-45 motorlarının ciddi bir şekilde iyileştirilmesi gerektiği ortaya çıktı. 1949 baharında, yeni motorlar AM-TKRD-140 EF-01 üzerine kuruldu, testlere devam edildi. Bombacının başında, son zamanlarda Luftwaffe'nin aslarından biri olan deneyimli bir Alman test pilotu Wolfgang Ziese vardı. Uçuş sırasında, araç saatte maksimum 900 km ve 2 000 km'den daha fazla bir hız gösterdi. Mühendislerin planına göre, uçağın iki döner kuleye monte edilmiş ve uzaktan kumandalı iki adet iki adet 23-mm uçak topu ile donatılması planlandı. Maksimum bomba yükü, 4 000 kg'den fazlaydı. Kokpit oldukça geniş bir görünüme sahipti ve 11 - 20 mm arasında değişen zırh plakalarıyla korunuyordu. Buna ek olarak, uçakta hava fotoğrafçılığı vardı ve izci olarak kullanılabilir.
Bununla birlikte, muhtemelen TU-14 yüksek rakımlı bombardıman uçağının başka bir projesi için yapılan başarılı çalışma nedeniyle, devlet testleri yapılmamıştır. OKB-1'ın uçağın sonlandırılması ve yaratılışı yüksek irtifa keşif uçağı bazında çalışmaya başlaması tavsiye edildi, daha sonra EF-140 (P) veya 140Р adını aldı. Keşif uçağının prototipi 1949'in sonbaharında inşa edildi, 140Р’ın ayırt edici özelliği, yakıt stokunun 14300 litreye yükselmesi nedeniyle kanatların ucunda bulunan ilave yakıt tanklarının bulunmasıydı. Uçak, uçuş testlerini geçemedi ve revizyon için geri gönderildi, ancak tespit edilen eksikliklerden, özellikle de kanadın aşırı titreşiminden kurtulmak mümkün olmadı. Sonuç olarak, 18 Temmuz 1950, SSCB Hükümeti'nin kararı, tüm çalışmalar durduruldu.
- Yazar:
- Max Belyaev
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter