Virginia Woolf, erkek görüşünün egemen olduğu bir dünya düzeni içinde cinsiyeti nedeniyle değersizleştirilen kadının özellikle edebiyatta var olma mücadelesine özgün katkılarda bulunmuş bir isim. Kendine Ait Bir Oda, kendi dünyası ve ekonomik bağımsızlığı olan kadınların üstesinden gelemeyeceği hiçbir şey olamayacağını söylüyor. Çok şey istemiyor Woolf, kadınlar adına eşit ve adil bir düzenden başka.
İşte bu sembol kitaptan okuyana ilham veren ve onu harekete geçirebilecek 10 alıntıyı sizler için derledik.
Bir kadın eğer kurmaca yazacaksa, parası ve kendine ait bir odası olmalıdır. (Sayfa 6)
Cinsiyet ve doğası doktorlara ve biyologlara cazip gelebilirdi; ama şaşırtıcı ve açıklaması güç olan, cinsiyetin-yani kadınların- aynı zamanda sevimli deneme yazarlarına, çalakalem yazanlara, lisansüstü eğitim almış genç adamlara; eğitimsiz erkeklere; kadın olmaları dışında görünürde hiçbir niteliği olmayan erkeklere de çekici gelmesiydi. (Sayfa 31)
Bütün bu yüzyıllar boyunca kadınlar, erkeği olduğundan iki kat büyük gösteren bir ayna görevi gördüler, büyülü bir aynaydı bu ve müthiş bir yansıtma gücü vardı. Böyle bir güç olmasaydı dünya hâlâ bataklık ve balta girmemiş ormanlardan ibaret olurdu. Savaşlarda zafer kazanıldığı duyulmazdı. (Sayfa 40)
Erkeklerden nefret etmeme gerek yok, bana zarar veremezler. Hiçbir erkeğe yaltaklık etmeme de gerek yok; bana verecek bir şeyi yok onların. (Sayfa 43)
Kadınlık, himaye edilen bir meşguliyet olmaktan çıkınca her şey olabilir, diye düşündüm evimin kapısını açarken. (Sayfa 45)
On altıncı yüzyılda büyük bir yetenekle doğan her kadın mutlaka delirirdi, kendini vururdu ya da köyün dışındaki ıssız bir kulübede geçirirdi hayatının son günlerini, yarı cadı yarı büyücü sanılır, korkulur ve alay edilirdi. Yeteneğini şiirde kullanmayı denemiş olan üstün yetenekli bir kızın başkaları tarafından kösteklenip engellenince, acı çektirilince, kendi çelişkili dürtülerinin arasında kalınca, ruh ve beden sağlığını mutlaka kaybedeceğine emin olmak için psikoloji konusunda uzman olmak gerekmez. (Sayfa 55)
On altıncı yüzyılda Londra’da serbest bir hayat sürmek, şair ve oyun yazarı olan bir kadını ölüme götürebilecek bir baskı ve çıkmaz anlamına gelirdi. Hayatta kalsa bile, ne yazdıysa hastalıklı bir zihinden çıkmışçasına çarpıtılır, biçimi bozulurdu. (Sayfa 56)
Dünya kadına, erkeklere dediği gibi ‘İstersen yaz, umurumda değil’, demiyordu. Dünya kaba kaba gülerek, ‘Yazmak mı?’ diyordu. ‘Yazman ne işe yarıyor?’ (Sayfa 59)
Kadının özgürlüğüne erkeklerin karşı çıkmasının hikâyesi belki de o özgürlüğün kendi hikâyesinden daha ilginç. (Sayfa 62)
Kısaca ve basit sözcüklerle, insanın kendisi olması her şeyden daha önemlidir derken buluyorum kendimi. Başkalarını etkilemeyi hayal etmeyin, derdim, sizleri coşturacak biçimde söylemesini bilseydim. (Sayfa 119)
Kendine Ait Bir Oda kitabından yapılan alıntılarda İlknur Özdemir’in çevirisi ve Kırmızı Kedi Yayınevi baskısı esas alınmıştır.
Peki siz Virginia Woolf imzalı Kendine Ait Bir Oda kitabını okuma fırsatı bulmuş muydunuz? Görüşlerinizi ve altını çizdiğiniz satırları Kayıp Rıhtım Forum’da bizimle paylaşmayı unutmayın.
* * *