Valle d'Aosta'daki ilk zeytin yetiştiricilerinden biri, “Yirmi yıl önce bizim maceramız başladı” dedi. Dario Martinelli, “Daha önce terk edilmiş olan terkedilen üzüm bağları tarafından ele geçirilen topraklarla çevrili, Donnas bölgesinde bir tepede küçük bir evim vardı” diye belirtti. “Çalılar terasları aşmaya başladı ve bir noktada, bir çok şeyi kurtarmaya yardım edecek bir zeytinlik düşüncesiyle, kendim düşündüm: Hadi deneyelim.”
İlk hasatlar için sıcak giysiler giymemiz gerekiyordu ve son olarak da t-shirtlerde yaptık.
Valle d'Aosta, Alplerin kuşattığı, üzüm yetiştirmek için ideal olan iklim ve toprak koşullarına sahip, İtalya'nın en küçüğü olan dağlık bir bölgedir. Kıtasal ikliminden dolayı, bir grup cesur çiftçinin denemeye karar vermesine dek zeytin gibi mahsul yetiştirme olasılığı düşünülemez gibi görünüyordu.
Çiftçimiz küçük bir zeytin korusu eklediğinde 1999 oldu. “Bu hava ve toprak koşulları için en iyi çeşitlerin hangisi olduğunu anlamaya çalışıyorum, on beşinci Leccino bitkisi ile başladım çünkü sert bir iklimde bile iyi sonuçlar vermesi gerekiyor” diye düşündü. “Ve aslında, bunların ilk yılların soğuk ve donlarına karşı dayanıklı oldukları kanıtlandı.”
İlk hasatlar kolay değildi çünkü zeytinlerin karda sık sık toplanması gerekiyordu. Buna rağmen, Martinelli Frantoio'nun “inatçılığım ve ikna etmeme dayanan bir amaca” sahip pek çok bitki dahil olmak üzere daha fazla toprak ve zeytin ağacı eklemeye devam etti.
Bu ilk zeytin ağaçları, deniz seviyesinden 350 metre (383 metre) üzerinde, bir heyelanın meydana gelmesinden sonra çiftçinin büyük büyükbabaları tarafından toplanan dik bir yamaçta yer almaktadır. Yolları ve duvarları yeniden yarattılar ve yıllar sonra, duvarları inşa etmeye ve terasları temizleyerek ve zemini zenginleştirmek için gübre yaymaya devam ederek terasları doldurmaya devam etti.
“O zaman, işim gereksiz ve sonuçsuz görünüyordu, ama ben o zeytin korusu yönetme ve o toprakların yeniden gelişmesini görmek arzusuyla sürüldüm” dedi ve şimdi 180 sağlıklı zeytin ağaçlarının bir arsa üzerinde dağıldığını belirtti. Neredeyse 5,000 metrekare (1 1 / 4 dönüm).
Martinelli, zeytin yetiştiriciliği ile ilgilenen diğer çiftçileri buldu. Başlangıçta, ona inanan sadece birkaç kişi vardı, ama yavaş yavaş yeni aktivitenin potansiyeli çekiş kazanıyordu. İlk üretici grubu Piemonte Olive Growers AssociationŞu anda Canavese ve Aostan Dora Baltea vadileri dahil olmak üzere bölgelerden 350 üyelerinden daha fazlasına sahip olan; Ivrea Morainic Anfitiyatrosu ve Monferrato Casalese ve Monviso vadileri.
Şimdi, Valle d'Aosta'da, meyveleri sınırın yakınındaki Piemonte'de bulunan Settimo Vittone ve Vialfrè değirmenlerine hapsedilmiş 3,000 zeytin ağaçlarından daha fazlası var.
Martinelli, “İlk hasatlar için, sıcak giysiler giymemiz gerekti ve son olarak da t-shirtlerde yaptık” diye belirtti ve giderek artan şekilde iyi hava koşulları nedeniyle hedefine ulaşmak için daha fazla motive olduğunu ortaya koydu.
Bu çiftçilerin deneyimleri, bilimin onayladığı şeyi göstermektedir: Alplerdeki sıcaklık 2 ° C tarafından 1800'lerin sonuna kadar artmıştır. twice the average increase Kuzey Yarımküre.
“Bazı çiftçiler 1990'lerin sonlarından beri aralıklı zeytin ağaçları dikmeye başladılar çünkü o zamanlar özellikle sıcak ve kurak yaz mevsiminin algılarını yaşadık” dedi. Antonino De MariaÇeşitli araştırma projelerine katılan, zeytin yetiştiren bir uzman.
“Piemonte ve Valle d'Aosta arasında 250,000-2003 mevsiminden beri dikilmiş 2004 zeytin ağaçları var,” diye gözlemledi, 2005, 2006, 2007 ve 2011'te sıcaklıkta meydana gelen problemlerin azaldığını belirtti. 2011-2012 sezonunda birçok zeytin ağacı kayboldu. Piemonte ve Valle d'Aosta iklimlerine hangi çeşitlerin en uygun olduğunu anlamak için Torino Üniversitesi Ziraat Bölümü tarafından çeşitli projeler gerçekleştirilmiştir.
“Gördüğümüz üzere, bu ortamda güçlü ve üretken olabilen Leccino ve Frantoio'ya ek olarak, Moraiolo ve Pendolino gibi tozlayıcıların bu iklim koşullarına uygun olduğunu” belirtti.
“Ayrıca, Leccio del Corno, Brisighella, Borgiona, Grignàn ve Bianchera ve Drobnica gibi kuzeydoğu İtalya ve Hırvatistan'dan gelen çeşitler ve yarımadamızın güneyinde yer alan Carolea, iyi bir şekilde ve iyi bir verimle yetiştirilebilir.”
Toplam üretim hala sınırlı olsa da, Valle d'Aosta ve Piemonte'deki son hasatlar, ideal hava koşulları sayesinde hacim ve kalite açısından çok iyi sonuçlar verdi.
“Biz harika tadı extra virgin Zeytinyağları, cazip fiyatlarla cazip fiyatlarla satılan ilginç kokularla, ”diye ekledi De Maria, 2007'ten beri Consortium for the Protection of Piemonte and Valle d’Aosta extra virgin Zeytinyağı, hala genç ama çok umut vaat eden iki bölgenin üretimini geliştirmek için çalışmıştır.