Bir sanat eserinde göründüğünden çok daha fazlası vardır ve dünyadaki en ünlü sanat eserleri incelendiğinde, yüzey resminin ardında gizli sırlar olduğu ortaya çıkar. İşte ünlü sanat eserlerinde saklanan sırlar;
Jan van Eyck, Arnolfini Portresi (Arnolfini’nin Evlenmesi)
Hollandalı ressam Jan van Eyck’in “Arnolfini’nin Evliliği” adlı tablosunun, Flaman’ın Bruges kentinde yaşayan İtalyan tüccar Giovanni di Nocolao Arnolfini ve karısını tasvir ettiği düşünülüyor. Resim, çiftin ve çevrelerinin canlı ve ayrıntılı tasviri ve odanın duvarında asılı çerçeveli yuvarlak aynadaki sahnenin karmaşık bir yansımasını içeren kompozisyonunun titiz geometrisi ile ünlüdür.
El ele tutuşan çift, küçük köpeğin anlamı, dikkatsizce yerleştirilmiş bir çift ayakkabı, avizede tek bir mumun yanması gibi detaylar, resimdeki gizli sembolizm hakkında birçok teoriye yol açtı. Sanatçı ayrıca odanın duvarına şu imzayı atmış görünüyor: “Jan van Eyck buradaydı, 1434.”
Resmin merkezine yakın duvardaki yuvarlak dışbükey ayna, sahne resmedilirken odanın karmaşık yansımasını ortaya koyuyor. Kapının yanında duran iki kişi daha görüyoruz, bunlardan biri sanatçının kendisi olabilir. Van Eyck’in bu sahneyi arkadan resmetmek için gerçek bir dışbükey ayna kullanıp kullanmadığı bilinmiyor, ancak uzmanlara göre resimdeki bozulmalar optik olarak neredeyse mükemmel.
1930’lardan kalma tartışmalı bir teori, sahnenin çiftin evliliğinin bir temsili olduğudur; Hazır bulunması gereken iki tanık da dahil olmak üzere ayna görüntüsünün ve van Eyck’in tarihli imzasının, evliliğin yasal bir kaydı olarak hizmet etmek üzere tasarlandığını savunuyor. Bununla birlikte, bu teori çoğu sanat tarihçisi ve resmin şu anda sergilendiği Londra, İngiltere’deki Ulusal Portre Galerisi yöneticileri tarafından geniş çapta desteklenmemektedir.
Bu orijinal resim “Arnolfini’nin Evliliği”, popüler kültürde, Kurbağa Kermit ve Bayan Piggy’nin yer aldığı Muppet versiyonunda olduğu gibi, sık sık başvurulmakta ve parodisi yapılmaktadır. Ridley Scott’ın 1982 tarihli bilimkurgu filmi “Blade Runner”da, ödül avcısı Rick Deckard (Harrison Ford), duvarda asılı yuvarlak, içbükey bir aynadaki bir fotoğraftaki yansımayı yakınlaştırarak peşinde olduğu androidler hakkında ipuçları bulur.
Pablo Picasso, Mavi Oda (Mavi Oda)
Mavi Oda, Pablo Picasso’nun en eski başyapıtlarından biri olarak kabul edilir. Picasso, 19 yaşında Paris’te yaşarken yaptığı bu tabloyu mavinin çeşitli tonlarının hakim olduğu melankolik sahnelerden oluşan erken “Mavi Dönem”in ilk eserlerinden biridir.
Associated Press haber ajansına göre, bilim adamları 2014 yılında “Mavi Oda”nın boyalı yüzeyinin altında, eli çenesinde papyonlu bir adamın portresini içeren gizli bir tablo bulduklarını duyurdular.
Bu gizemli adamın kim olduğu henüz bilinmiyor ama kesinlikle Picasso’nun bir otoportresi değil. Bir olasılık, Picasso’nun 1901’de Paris’teki ilk sergisine ev sahipliği yapan sanat tüccarı Ambroise Vollard olabilir.
Sanat tarihçileri, Picasso’nun “Mavi Oda”yı çizdiği sırada fakir ama çok üretken olduğunu söylüyor. Bu yüzden eski tuvalini yeni bir resim için kullanması hiç de garip değil.
Leonardo da Vinci, Mona Lisa
Fransız bilim adamı Pascal Cotte, 2017 yılının başlarında dünyanın en ünlü portresi Mona Lisa’nın altında farklı bir kadının gizli resmini bulduğunu duyurdu.
Cotte, 2004 yılında Paris’teki Louvre Müzesi’nde Mona Lisa’yı farklı frekanslardaki yoğun ışıklar altında inceleme fırsatı buldu. Daha sonra bu deneyden elde edilen verileri incelemek için 10 yıldan fazla zaman harcadı. Cotte, araştırmasının Mona Lisa tuvalindeki orijinal resmi ortaya çıkardığını, ancak bu resimde, doğrudan sanatçıya bakmak yerine yana bakan bir kadının farklı bir tasviri olduğunu söyledi.
Da Vinci, Mona Lisa’yı 1506 civarında boyadı. Tablodaki kadının, bir ipek tüccarının karısı olan Floransalı Lisa Gherardini olduğu düşünülür. Ancak Cotte, orijinal Mona Lisa’nın aynı zamanda yaşayan farklı bir kadının, Pacifica Brandano’nun portresi olduğunu düşünüyor.
Cotte’nin araştırması henüz tüm uzmanları ikna etmedi. Bir sanat tarihçisi, Cotte’nin yöntemlerinin, Leonardo’nun portreyi sonlandırırken yaptığı fırça darbeleri nedeniyle yapay bir resim oluşturmuş olabileceğini, ancak bu vuruşların farklı bir portreyi temsil etmediğini öne sürdü.
Leonardo da Vinci, Son Akşam Yemeği
Son Akşam Yemeği’nde Leonardo da Vinci’nin ünlü İsa ve havarilerini tasviri, Dan Brown’un 2003 yılında yayınlanan “Da Vinci Şifresi” adlı romanı ve Tom Hanks’in başrolde olduğu kitabın 2006 film uyarlaması bazı popüler teorilerin merkezinde yer almıştır. son yıllar. olmuştur.
Ancak sanat tarihçilerine göre da Vinci’nin “Son Akşam Yemeği” adlı eseri, o dönemde yenilikçi olarak görülen dışavurumcu kompozisyonu ve perspektif kullanımı açısından önemlidir.
Da Vinci, ıslak sıva üzerinde kurumadan hızlı bir şekilde çalışmak yerine, duvar boyutundaki bu tablo üzerinde rahat çalışabilmek için özel tempera boyası kullanmış. Manastırın başrahibi, resmin çok uzun sürdüğünden şikayet ettiğinde, öfkeli sanatçının, yüzünü hain Yahuda için bir model olarak kullanmakla tehdit ettiği söylenir. Son olarak da Vinci, soldan beşinci sırada oturan Judas’a en uygun yüzü bulmak için Milano’daki hapishaneleri ziyaret etti.
Profesyonel sanat tarihçileri, “Da Vinci Şifresi”nde ve konuyla ilgili diğer kitaplarda ortaya atılan komplo teorilerine dair hiçbir kanıt bulunmadığını söyleyerek, İsa’nın solundaki figürün Meryem adında bir kadın havari olarak tanımlanmasını reddettiler. Elçi Yuhanna yerine Magdalene.
Vincent van Gogh, Gece Kafe Terası
Bazı insanlar Vincent van Gogh’un 1888 tarihli “Kafe Terasında Bir Gece” tablosunun Leonardo da Vinci’nin “Son Akşam Yemeği” tablosunun bir temsilini içerdiğini düşünüyor.
Resim, Hollandalı sanatçının 1890’da vefat etmeden birkaç yıl önce yaşadığı Fransız Arles kasabasında parlak bir kafe gösteriyor.
Kafedeki ana figür, masada oturan insanlarla çevrili, beyaz gömlek ve önlük giyen uzun saçlı bir garson.
Bağımsız araştırmacı Jared Baxter, van Gogh’un sanatçı olarak kariyerine başlamadan önce son derece dindar olduğunu iddia etti ve bu tabloyu, çeşitli sanatçıların tablolarından oluşan “Son Akşam Yemeği” türünün bir örneği olarak görüyor. Vinci’nin orijinal tablosu.
Baxter ayrıca garsonun arkasındaki pencere çerçevesinin haç şeklini, iyi aydınlatılmış kafenin ilahi görüntüsünü (karanlık sokağın aksine) ve kapının yanında duran gölgeli figürü, hain Yahuda’yı temsil ettiği düşünülen not etti.
Michelangelo, Sistine Şapeli tavanı
Michelangelo’nun Roma’daki Sistine Şapeli’nin tavanına yaptığı ünlü freskler arasında, Tanrı’nın ilk insanı, Adem’i yarattığının ünlü bir görüntüsü vardır.
Sahnenin ayrıntılı detaylarından biri, insan beynini andıran, Tanrı ve melek figürünü çevreleyen bir bulut veya dalgalı pelerindir.
Evet yanlış okumadınız. Johns Hopkins Tıp Fakültesi’nden iki nöroanatomist tarafından 2010 yılında yayınlanan araştırma, beyin şeklindeki bulut ile insan beyni arasında birçok benzerlik olduğunu kaydetti. Bu benzerlikler, beyincik, optik sinir, hipofiz bezi ve spinal arteri yansıtan boyalı özellikleri içeriyor gibi görünüyor.
Araştırmacılar, Michelangelo’nun insan anatomisini incelediğini ve hatta resimlerini gerçekçi kılacak detayları öğrenmek için cesetleri parçaladığını, böylece beynin şekline ve temel anatomik özelliklerine aşina olabileceğini söylediler.
Bilim adamları, Michelangelo’nun Tanrı’nın Adem’e sadece yaşam değil aynı zamanda akıl ve zeka da verdiğini göstermek için kasten beyin şeklinde bir bulut veya pelerin yaptığını düşünüyorlar.
Salvador Dali, Belleğin Kalıcılığı
İspanyol sanatçı Salvador Dali’nin sürrealist eserleri, uzun zamandır zengin bir felsefi yorum kaynağı olmuştur. Dali’nin 1931’de yaptığı “Hafızanın Azmi” tablosundaki ünlü eriyen saatler, uyarıcı bir hikaye sunuyor.
O zamanlar tablonun ünlü bir yorumu, Dali’nin eriyen saatlerinin, Albert Einstein’ın görelilik teorisinde ifade edilen zaman ve uzayın akışkanlığına sembolik bir referans olduğuydu. Bir sanat tarihçisi, “Sabit bir evrensel düzen fikrimizin çöküşü üzerine sürrealist bir meditasyon” diye yazdı.
Ancak daha sonra Belçikalı bilim adamı Ilya Prigogine, Dali’ye bu teoriyi sormuş ve mektubunda Dali, masanın üzerinde çarpık ve eriyen saatleri yaparken Einstein’ın zaman ve uzay teorisi olmadığını; Güneşte eriyen Camembert peynirinden ilham aldığını söyledi. Kaynak: LiveSciense, Çeviri Gazetesi