1900'lerin başında, Robert Scott ve Ernest Shackleton gibi gözü pek kaşiflerin maceraları, halkın hayal gücünü ele geçirdi. Edward dönemi İngiliz kaşifleri, kameraların ve gazete medyasının ustaca kullanımı sayesinde, Norveçli rakipleri Roald Amundsen ile birlikte, kutupların kahramanca öncüleri olarak kendilerini kabul ettirdiler. Ancak bu süreçte, Amerikan öncülerinin güney kutbundaki istismarları, Charles Wilkes , büyük ölçüde unutulmuştur.
Antarktika'nın kıtasal boyutlarını ilk belirleyen, Wilkes'in -bilimsel koleksiyonu bebek Smithsonian'ın ilk hazinelerini oluşturan- dünya turuydu. Ancak 19. yüzyıl uluslararası siyasetinin bir bükülmesinde, Antarktika'ya yönelik bu iddia, kutuplara aç İngilizler tarafından Amerikalılara reddedildi. Günümüze hızlı bir şekilde ilerlerseniz, Birleşik Devletler kendisini donmuş güney kıtasından yararlanmak için başka bir milliyetçi yarışın içinde bulur. Bu sefer, fikir tartışma ortağı Çin.
satın al
Amundsen, 1911'de Güney Kutbu'na ulaşan ilk insan olabilirdi, ancakkeşifAntarktika kıtasının bir kısmı birkaç nesil önce meydana geldi. Ocak 1840'ta Wilkes, Amerika Birleşik Devletleri Keşif Seferi'nin komutanıyken, amiral gemisi U.S.S. Vincennes . Bu Amerikan keşif gezisinden önce, Antarktika'nın yalnızca küçük, kayalık çıkıntıları görülmüştü. Çoğu kaşif, açık bir kutup denizine ya da en fazla, gezegenin uzak güneyinde dağınık bir takımada olduğuna inanıyordu.
Olağanüstü bir tesadüfle, efsanevi Jules Dumont D'Urville liderliğindeki bir Fransız seferi aynı gün aynı kıyı şeridine ulaştı. Ancak D'Urville, kuzeye dönmeden önce küçük bir açık deniz adasına Fransız bayrağını dikecek kadar uzun kaldı. Bu arada Wilkes, tıbbi personelinin ve memurlarının tavsiyelerine karşı, şanını iddia etmek için soğuğa, buza ve uğuldayan katabatik rüzgarlara göğüs gerdi. Vincennes.
Charles Wilkes, İngiliz rakibi James Clark Ross (Kuzey Manyetik Kutbu'nun ünlü kaşifi) gök gürültüsünü çalmaya başlamadan önce Antarktika zaferini duyurmak için zar zor zaman buldu. Wilkes'in hatası, geciken Ross'a doğu Antarktika kıyılarının ilk tarihi çizelgesini göndermek oldu. Bir yıl sonra, Ross Wilkes'in rotasını takip ettiğinde, Amerikalıların yer yer buzul yansımaları tarafından aldatıldığını ve gerçek kıyı şeridi için yanlış buz raflarına sahip olduğunu ve bu da onu birkaç derece kuzeyde işaretlediğini buldu. Bu hatalar, durumu zayıflatmak için hiçbir şey yapmadı. madde Ancak Ross ve İngiliz Amiralliği, Amerikan iddiasına karşı büyük bir başarı ile bir kamu davası oluşturdu. 19. yüzyıl Antarktika haritalarının çoğu, Wilkes'in 1840'taki olağanüstü başarısını tanımıyor. Amerikan gazetelerindeki ölüm ilanları bile Wilkes'in kutup keşiflerinden sadece söz etti.
Teğmen Charles Wilkes, Amerika Birleşik Devletleri Keşif Seferi komutanı, 1838 - 1842(Thomas Sully, ABD Deniz Harp Okulu Müzesi)
20'sinde Yüzyılda, Wilkes sonunda hakkını alacaktı. 1912-13'te Avustralyalı kaşif Douglas Mawson, Doğu Antarktika kıyılarını yeniden ziyaret eden ilk kişi oldu. Vincennes . Mawson, Wilkes'in ahşap bir yelkenli gemide buz paketini gezinmesine o kadar hayran kaldı ki, tek bir birey için adlandırılan Dünya'daki en büyük sürekli bölge olmaya devam eden tüm sahili Wilkes Land'i vaftiz etti.
Wilkes'ın rehabilitasyonu, kutuplardaki büyük oyunun değişen güç dinamiklerini yansıtıyordu. İngilizler ve Fransızlar sonunda tartışmayı ve buna karşılık gelen bölgeyi dünyanın yükselen kutup gücü olarak ABD'ye bıraktılar. Soğuk Savaş sırasında, Amerika Birleşik Devletleri Antarktika meselelerinde liderliğini sürdürmeye devam etti, 1958 uluslararası Antarktika Antlaşması'na aracılık etti ve en son kutup araştırmalarına yatırım yaptı. Örneğin, iklim değişikliği hakkında bildiklerimizin çoğu, Amerika'nın kutup bilimine olan ilgisinin bir sonucu olan Antarktika buz çekirdeklerinin sondajında ortaya çıkan sırlardan geliyor.
Antarktika'daki McMurdo istasyonunun 2015 fotoğrafı(Mike Lucibella, NSF)
Bugün, Antarktika manzarası değişiyor ve sadece eriyen buzullardan değil. Amerika'nın Antarktika'ya olan ilgisi azalıyor gibi görünüyor ve etkisi de öyle.
2008 küresel durgunluğunu takip eden on yılda, Antarktika'daki Amerikan tesislerini ve araştırmalarını denetleyen Kutup Programları Ofisi'nin finansmanı yüzde 8 düştü. Amerika Birleşik Devletleri'nin Antarktika merkezi olan McMurdo İstasyonu'ndaki eskiyen tesislerin uzun süredir değiştirilmesi için planlar, Obama yönetimi sırasında hazırlandı, ancak 2021 bütçesinde yüzde 10'dan fazla bir kesinti yapılması, bu yeniden inşa planlarını tehlikeye atıyor. çünkü iş başlamak üzere. Büyüklüğü ve karmaşıklığı diğer ulusların uzun zamandır kıskandığı McMurdo'nun modernizasyonu olmadan, Amerika'nın Antarktika'ya olan ilgisinin azaldığı algısı büyüyecek.
Antarktika meselelerinde uzun süredir seyirci statüsüne düşen Çin, en çok kazanan taraf olmaya devam ediyor. Halihazırda dört Antarktika istasyonuyla, Çin şimdi beşinci istasyon için ileri planlama aşamasındadır - bu istasyon Antarktika şehir merkezinin kalbinde, Ross Denizi'nde McMurdo'nun bitişiğindeki bir adada yer alacaktır. Parıldayan, son teknoloji ürünü bir Çin tesisinin yanında paslanmış, modası geçmiş bir Amerikan istasyonunun görüntüsü, Çin'in buzkıranlara yaptığı yatırımların, iletişim donanımı ve istasyon altyapısı, Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere diğer uluslarınkini gölgede bırakıyor.
Çin'in 35. Antarktika seferi, Antarktika'daki Kunlun ve Taishan istasyonlarına iki iç keşif ekibinden 37 üye gönderdi. 18 Aralık 2018.(Xinhua Haber Ajansı / Getty Images)
1840'ların Fransız, İngiliz ve Amerikan seferleri, güneye doğru yola çıktı. Terra Avustralya Mineral hazineleriyle dolu, yalnızca yükselen buzulları ve ölümcül soğuğu bulmak için. Birkaç yüzyıl sonra, Antarktika'nın mineral zenginliklerini toplamaya kararlı olan Çin'dir.
Kuzeydeki buzullar erirken, Arktik Okyanusu zaten madencilik hakları için uluslararası jokeylere sahne oluyor. Ancak Çinli bilgin Anne-Marie Brady'nin yaptığı gibi kapsamlı bir şekilde belgelenmiş , Pekin Antarktika'yı son büyük ülke olarak görüyor karasal Çevredeki okyanustaki bol balık stoklarına eklenen büyük kömür, doğal gaz, değerli mineraller ve hatta Antarktika buzunda kilitli geniş tatlı su rezervlerine ev sahipliği yapan Dünya üzerindeki sınır. Çin, mevcut Antarktika Antlaşması 2048'de sona erdikten sonra kıtayı tamamen sömürmeyi planlıyor. Ülkelerin yeni petrol ve maden zenginliği kaynaklarına aç olması ve Çin'in kutupların sanayileşmesi için zemin hazırlamasıyla, Antarktika'nın riskleri bundan daha büyük olamazdı.
Bu yeni Antarktika hücumunda bariz bir ironi beliriyor. Antarktika buzulları zaten eriyorsa ve bunun sonucunda deniz seviyesindeki yükselme dünyanın dört bir yanındaki kıyı şehirlerini sular altında bırakmakla tehdit ediyorsa, neden herhangi bir hükümet Antarktika'daki fosil yakıt rezervlerinden yararlanarak küresel ısınmayı şiddetlendirme planları yapsın? 21 olacak mı Yüzyıl, buzsuz Wilkes Land'deki petrol sahaları veya şu anda buza gömülü olan ormanlık Transantarktik Dağlarda şerit madenciliği ile mi bitiyor? Tuhaf görünüyor, ancak Çin'den gelen kamu açıklamaları uluslararası işbirliğinin ve ilgisiz bilimsel araştırmanın diplomatik kutup diline uysa bile, Pekin'in planının tetikleyebileceği gelecek tam olarak bu.
Antarktika'da en büyük tarihi yatırıma sahip ülke olarak ABD, güney kutbunun korunmasına yönelik uluslararası bir yeniden taahhütte bulunmaya öncülük edecek kaynaklara ve yetkiye sahiptir. Amerika, kutuptaki liderlik rolünü yeniden teyit ederek, 21. yüzyılın büyük oyununun, dünyanın el değmemiş sınırları için savaşıldığı ve çevreye zarar verme ya da çevresel zararlar için çok az düşünülerek yağmalandığı yüzyıllar öncesinin hatalarını tekrarlamamasını sağlayabilir. Dünyadaki son vahşi doğa da eridiğinde, gelecek insan nesillerinin neler yapabileceğini.
Bu hikaye yazarın yeni kitabından uyarlanmıştır. Harika Soğuk Ülkesi: Antarktika'yı Keşfetme ve Buzunun Sırlarını Keşfetme Yarışı .