Neden Taciz Ediliriz?
Neden Taciz Ediliriz?
Amerikalılar arasında, ülkenin yasal sistemi, ünlü kişilere karşı da dahil olmak üzere, daha çok kadın suçlamayla öne çıkarken muhtemelen getirilecek taciz davalarını ele alacak donanıma sahipler. Ülke, işyerinde tacizden ve bu yasaların yürürlüğe konulacağı mahkemelerden insanları korumak için kanunlara sahiptir.
Fakat bu düşünce yanıltıcıdır. Aslında mahkemeler, yöneticilerinin onlara önermiş olduklarını iddia eden, öpüşen veya göğüslerini tutan olayları düzenli olarak reddetmektedir. Hakimler, bu davranışın yasal bir anlamda taciz olmadığını ve davaların yargılanmasına izin vermediklerini beyan eterler. Buraya nasıl geldik?
1986 Yüksek Mahkeme, Sivil Haklar Yasası’nın cinsiyete, ırk, renk, din veya ulusal köken temelli işyerinde taciz yasağı getirdiğini ileri sürdü. Bugün Meritor, cinsel tacizi resmen tanınmış bir ayrımcılık biçimi olarak tanıyan önemli bir dava olarak görülüyor.
Ancak Yargıtay, kararını verirken, tacizin yasal tanımını yapmadan önce davranışın ulaşması gereken ciddiyet düzeyini tanımlamak için ” ağır ve yaygın ” sözcüklerini kullandı. Bunun yerine, tüzüğün adli bir yorumudur – ve kalıcı sonuçlar doğurmuştur.
Yargılama öncesi bir dava açılıp açılamayacağına karar verirken, hakimin mağdurun yaptıklarını iddia ettiği gibi söz konusu olayların açılıp açılmadığını belirlemesi beklenmiyor. Davacı, iddiayı desteklemek için kanıt sunduğu sürece, hakim, gerçekleri çözmek olan işi jüriye bırakmasına izin vermelidir.
Bazı davranışlar açıkça o kadar ciddidir ki daima taciz sayılır. Örneğin, bir çalışana tecavüz eden bir süpervizör, barı karşılamak için sürekli olarak “ciddi” olarak görülmüştür.
İşçileri cinsel tacizlere maruz bırakan ve her gün çok uzun süre rahatsız eden denetçiler “yaygın” standardını karşılıyorlar. Aksine, diğer davranışlar eşiği karşılamayacak – bir denetçi bir çalışanın bir reddedildikten sonra ona farklı davranmaz.
Bununla birlikte, ortada bazı hakimler belirsizlik alanını görüyorlar. Ve bu gibi durumlarda, mahkemeler işten çıkarılma yönünde sıklıkla yanılıyor.
Geçmiş yarım yüzyılda istihdam ayrımcılığı iddiaları, temelde farklı yasal evrende başka tür iddialarla çalışmaya başlamıştır. Bu evrende, yasal sistem, işverenleri, bir dizi usule dayalı, kanıtsız ve maddi mekanizma yoluyla çalışanların üstünde tutmaktadır. Cinsel taciz davaları bu sistematik yanlılığın görüldüğü bir alan; Irk ayrımcılığı başka.
Cinsel taciz söz konusu olduğunda bu sorunu çözmeye başlamanın kolay yolu vardır. Mahkemelerin kendi dilini geniş ölçüde yorumlamasını sağlar. Ayrıca, taciz yasasını ortadan kaldıran mahkeme tarafından yaratılan doktrinleri kanunen yapabilir. Ve hâkimlerin, yanlış karar verilen davalardan türetilen “ağır veya yaygın” yorumları reddetmesi gerekir.
İşyeri ayrımcılığının sona erdirilmesinde yasal kurumlarımızın önemli bir rolü vardır. Ancak, bulunduğumuz yasaların aslında işçileri amaçladıkları şekilde koruduğundan emin olmalıyız.