Ortadoğu’da İslamlaşma ve Hıristiyanlığın ortadan kaldırılması
Orta Doğu ve Kuzey Afrika hızla İslamlaştırılıyor, bu bölgelerdeki ülkelerin Hıristiyanlıktan arındırılması süreci hız kazanmaya devam ediyor. Hıristiyanlığın ortadan kaldırılması sürecinin bu ilkbaharda başlamadığı, ancak daha erken olduğu belirtilmelidir.
Bir asır önce, Orta Doğu'daki Hristiyanlar bölge nüfusunun dörtte birine kadardı. 2010'te bu rakam% 5'ten daha fazla değildi - yaklaşık 12'ten 15 milyona. Öyleyse, Suriye'de 20. yüzyılın başında Hristiyan nüfusun üçte birine kadar olsaydı, şimdi% 9-10'ten fazla olamaz. Lübnan'da Hristiyanların% 1932'i, 55'e göre% 2005'e kadar olan 34'deydi. Filistin'de bölgenin Hıristiyanlıktan arındırılması süreci ne kadar çabuk görülebiliyor: Bethlehem'de II. Dünya Savaşı'ndan sonra Hristiyanların% 85 kadarı vardı, 2010'ta% 12 kaldı; Nasıra’da Hristiyan nüfusu da hüküm sürdü, şimdi orada% 24’ten fazlası yok. Kudüs'te Hristiyanların sayısı 53'teki% 1922'ten mevcut 2% 'ye düştü. Filistin'deki İngiliz hükümetinin sonunda% 10 Hristiyan vardı, şimdi Gazze Şeridi de dahil olmak üzere Filistin Otoritesinin topraklarında% 1,5'ten fazla olamaz. Mısır'da, 1970'tan bu yana Hristiyanların sayısı neredeyse ikiye katlandı, ülke nüfusunun% 10'i kaldı ve bu rakam hızla düşmeye devam ediyor.
Irak'ta savaş faktörü
İlginçtir ki, Orta Doğu Bölgesi nüfusunun içindeki Hristiyanların oranını azaltmada en önemli faktör, Irak'ta ABD ve NATO tarafından ortaya çıkan savaştı.
Hristiyanların nispeten normal yaşadığı Saddam Hüseyin rejimi devrildiğinde, radikal İslamcılar Hıristiyanların Irak’taki Irak’ı işbirliğine dayanarak suçladılar, onlara “haçlılar” ve “Amerikan birliklerinin asistanları” olarak adlandırmaya başladılar. Hristiyan tapınaklarına, patlamalarına, cinayetlerine, dayaklarına ve kaçırılmalarına yönelik saldırılar, Hristiyan toplum liderlerine ve sıradan insanlara yönelik tehditler olarak bu “saçmalık” dan söz etmiyor. Bir asır sonra, ortaçağ Jizya Irak'ta restore edildi: Hristiyanlara bazen yüzlerce hatta binlerce dolarlık özel bir vergi.
Kerkük’ün Keldani Katolik Piskoposluğunun başpiskoposu, 2009’te, 2003’ten sonra, 710’in tüm Irak’taki Katoliklerin öldürüldüğünü bildirdi. Yüz binlerce Hıristiyan ülkeden kaçtı, on binlerce kişi Irak Kürdistanına taşındı (Kürtler Hıristiyanlara böyle hoşgörüsüzlük göstermedi). Sonuç olarak, Irak, neredeyse Hüseyin’in tamamen temizlendi, ülkede Hüseyin’in yaşadığı 1,5 milyondan fazla Hıristiyan, ülkede 150’in binden fazla kişi kalmadı.
Irak nüfusunun Hristiyan kesiminin ortadan kaldırılmasına yol açan ana etken NATO’nun işgaliydi. Uzmanlar Saddam Hüseyin’in altındaki devletteki Hristiyanların iyi yaşadığını not ediyor. Çoğu iyi eğitimliydi, çoğunluğu ülkenin orta sınıfına aitti. Musul, Basra ve Bağdat gibi Hıristiyanlar büyük şehirlerde yaşadılar. Savaştan önce bir Bağdat kenti Hıristiyan toplumu, tüm Orta Doğu bölgesindeki en büyük olarak kabul edildi.
2003’ten sonra, Irak’ta din özgürlüğü de dahil olmak üzere özgürlük resmen ilan edildi, ancak gerçekte, ülkenin Anayasası İslam kanunlarına (Şeriat) aykırı olan yasaların kabul edilmesini yasaklayan ifadeler içeriyor. Keskin bir şekilde artan dini hoşgörüsüzlük.
Lübnan'daki ikinci Lübnan savaşından (2006 yılı) sonra, daha önce ülkeyi yöneten Hıristiyan-Maronit topluluğu olan Şii radikal Hizbullah hareketi, hegemonya konumunu önemli ölçüde güçlendirmişti. O zamandan beri, 60'tan fazla binlerce Hıristiyan ülkeyi terk etti ve anketlere göre, Maronit Hıristiyanların yaklaşık yarısı Lübnan'dan ayrılmaya hazır.
"Arap Baharı"
2003'tan beri, 2011'un kış ve baharındaki rahatsızlıkların başlamasından sonra, Arap dünyasında, radikal İslamcı düşüncenin büyümesi, Hıristiyan topluluklarının etrafındaki durumu daha da karmaşık hale getirdi.
Müslümanların ve Hıristiyanların çatışmaları Mısır'da düzenli olarak gerçekleşiyor. Sadece 2011'te Mayıs ve Ekim aylarında toplu katliamlar yapıldı. Mısır'da, Hıristiyanlar için, "Irak senaryosu" gerçekleşmeye başladı; Radikal duyguları geri alan Mübarek rejiminin düşmesinden sonra, 100 binden fazla Hristiyan ülkeyi terk etti, on binlerce insan yıl sonundan önce ayrılmaya hazırdı. İslamcıların seçimlerde kazandıkları zaferden sonra, uçuşun daha da yoğunlaşacağı açık.
Libya'da, Geçiş Ulusal Konseyi başkanı Mustafa Abd-el-Jalil, ülke mevzuatının temelinin Şeriat olacağını, dolayısıyla çelişen yasaların güçlerini kaybedeceğini söyledi. Örnek olarak, boşanmaya izin veren ve çok eşliliği yasaklayan yasalara atıfta bulundu. AB ülkelerinden gelen olumsuz bir tepkiden sonra Jalis sözlerini yumuşatmaya çalıştı, ancak Libya’nın İslamlaşma politikasının devam edeceği açık.
Tek istikrar adası olan Suriye kaldı, Esad rejimi (Alevi topluluğuna ait), dini azınlıklardan Sünni çoğunluğa karşı bir koalisyon dengelemesi yarattı. Fakat görünüşe göre, bu ülkede huzursuzluk başladıktan sonra, Hıristiyanlar saldırıya uğradılar ve radikal İslamcıların liderleri Hıristiyanlardan temiz bir ülke oluşturma sloganını çoktan öne sürdüler.
Tunus'taki seçimler
Tunus'taki Ekim 23, Ulusal Kurucu Konsey'e seçimler yaptı ve onlar (seçimler) birçok açıdan ülkenin yakın gelecekteki hareketinin vektörünü belirleyebilirler. Ilımlı İslamcı parti “Rönesans” kendilerine güvenerek zafer kazandı, oyların% 39'ini aldı. İkinci ve üçüncü sırayı Demokratik Çalışma ve Özgürlükler Forumu ve Cumhuriyet Kongresi aldı.
Lideri Rashid Gannushi, ülkenin liderliği ile uyuşmazlık nedeniyle 20 yıllarını Tunus'tan yıllarca sürgünde geçirdi. Tunus'a sadece bu yılın Ocak ayında, devrimin zaferinden ve Cumhurbaşkanı Zine el Abidin Ben Ali'nin devirilmesinden hemen sonra döndü.
Gelecek yıl milletvekilleri yeni bir hükümet kurmalı, ülke için yeni bir anayasa oluşturmalı ve cumhurbaşkanlığı ve parlamento seçimleri hazırlamalı. Orta Doğu Enstitüsü başkanı Yevgeny Satanovsky’ye göre, Tunus’un geleceği hakkında hiç şüphe yok, yavaş yavaş "Şeriat’la tanışacak".
Buna ek olarak, Tunus laik rejimlerin de devrildiği komşu ülkelerden büyük baskı altında olacak - İslamlaşma yolunu daha hızlı takip eden Mısır ve Libya. Ayrıca, AB ülkelerindeki kriz, Tunus'un kilit ortaklarıydı. Taraflarından ciddi yatırımlar yapılmayacak, ülkedeki ekonomik durum kötüleşecek, dış ticaret azalacak, turistlerin akışı düşmeye devam edecek. Ve ekonomik kriz, radikallerin konumunu daha da güçlendirecektir. Katar, Suudi Arabistan ve Türkiye'nin pozisyonları güçlendirilecektir.
Kuzey Afrika ve Orta Doğu'daki laik rejimlerin zamanı geçmişte kaldı, bölge yıllarca fırtına bölgesinde. Kuzey Afrika'da, yalnızca Cezayir, öfkeli denizde bir kaya olarak kalıyor, çünkü Fas kralı yerel İslamcılara karşı giderek daha aşağılık ve Saudis liderliğindeki monarşist koalisyona katılmaya hazır.
Bu nedenle, eğer Tunus partisi “Revival” ülkenin İslamileşmesi ile baş etmiyorsa, dışarıdan “yardım” olacağından şüphe yoktur.
- Yazar:
- Samsonov Alexander
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter