Izhevsk Makine İmalat Fabrikası'nın deneysel ve prototip silahları
1959'te, SA tarafından modernleştirilmiş bir Kalaşnikofov saldırı tüfeği kabul edildi. Aynı yıl, yeni bir arama araştırması projesi başlatıldı - daha basit otomasyon, düşük ağırlık ve güvenilirlikle basit bir tasarıma sahip silah örnekleri elde etmeyi sağlayan otomasyonun daha gelişmiş ilkelerini aramaya dayalı düzenli kartuşlar için yeni küçük silah şemalarının geliştirilmesi. Büro başkanı I.Ye.Semenov başkanlığında, tesisin genç uzmanları, Izhevsk Mekanik Enstitüsü mezunu - A.I.Nesterov, B.M.Zorin, R.S.Povarenkin ve Leningrad Askeri-Mekanik Enstitüsü Yu.K. .Aleksandrov. Sonuç olarak, LA ve AL otomatik makineleri (hafif otomatik) geliştirilmiştir.
Otomatik LA-2. Örnek, AKM makineli tüfek ustalığını kolaylaştırmak için fabrika rekabetinin etkisi altında, 1961'taki Izhevsk Makine İmalat Fabrikası A.I.Nesterov tasarımcısı tarafından geliştirilmiştir. Tasarımı sırasında, geliştirilen SVD tüfeğinin tasarımı için teknik çözümler kullanılmıştır. Örnekte, çerçeve strok sınırı, alıcının ön astarındaki aşırı arka konumda uygulanır. Bu, duvarların esnekliği nedeniyle, hareketli parçaların uç pozisyondaki etkisinin silahın ucuna etkisini azaltmaya izin verdi. Makine, tek bir yangında atış doğruluğunu arttırdı. Geri tepme yayının kayar çerçevenin sol tarafındaki konumu, bir bütün olarak silahın yüksekliğini ve yüksekliğini azaltmaya izin verdi. Sinek bir gaz haznesiyle birleştirilir, diyoptri görüşü tamamen alıcı kapağın üzerine yerleştirilir. Gaz odasının üst kısmında, gaz çıkışını temizlemek için, savaş konumunda bir vinç tarafından bloke edilen bir delik vardır. Makine ağırlığı 2,15 kg'a düşürüldü
Otomatik LA-3. Örnek, tasarımcı B.Zorin tarafından 1962 yılında geliştirilmiştir. Özelliği, bagajın ilerleyişine bağlı olarak otomasyon çalışmasıdır. Makinenin mekanizmaları sadeliği ile ayırt edilir. Numunenin testleri, namlu ileri doğru hareket ettiğinde ilave darbelerin ortaya çıkması nedeniyle patlama sırasında artan dağılım gösterdiğini ortaya koydu.
Otomatik LA-4, tasarımcı A.I. Nesterov, 1964 year. Otomasyonun çalışma prensibi - uzun süre boyunca bagajın geri tepme enerjisinin kullanılması. Bu otomasyon ilkesinin kullanılması, ateş edildiğinde silahın geri tepmesini önemli ölçüde azaltmıştır. Namlu ve cıvata taşıyıcısının geri tepme yayları, bir kılavuz çubuk üzerinde eşmerkezli olarak düzenlenmiştir (iç kısımda bir hazne yayı, dışta cıvata çerçevesi yayı bulunur). Tetikleyici dahil tüm parçalar USM, kağıdın damgalanmasıyla yapılır. Yangın modları ve güvenlik cihazı tercümanı ayrı ayrı yapılır, görüş silah taşımak için tutamağa yerleştirilir. Silahın kullanım kolaylığını arttırmak için kontrol kolu sağa eğilir.
Otomatik AL-2. Tasarımcılar Yu.K.Aleksandrov ve R.S.Povarenkin, 1960-70-ies. Orijinal olarak 7,62x39 kartuşu için ve daha sonra 5,45x39 kartuşu için geliştirilen yeni bir otomata serisi örneği. Boğa güreşinin düzeninde yer alan yan gaz motorlu klasik bir otomasyon şemasına sahiptir. Makinenin tasarımında, çerçevenin sınırlandırılması alıcının ön astarında en arka konumda uygulanmıştır. Bu, (duvarlarının esnekliği nedeniyle), hareketli parçaların aşırı arka pozisyondaki etkisinin silahın ucu üzerindeki etkisini bir miktar azaltmasına izin verdi. Geri tepme yayının cıvata taşıyıcısının sağ tarafına yerleştirilmesi, alıcının yüksekliğinde bir azalma sağlamıştır. Otomatın gaz odası (iki konumlu bir gaz regülatörüyle donatılmış kapalı tip) görüş tabanı olarak aynı anda hizmet eder. Ateşleme mekanizmasının detayları tamamen bir tabakadan damgalanarak yapılır. Daha sonra, 1970-lerde, AL serisi makinelerde yapılan çalışmalarda, aşamalı bir tetikleyici ve dengeli otomasyona sahip bir çalışma şeması kullanımı test edildi.
Genelde, bazen en beklenmedik otomasyon programları ile ayırt edilen deneysel ışık otomata serileri üzerinde yapılan çalışmalar, çeşitli teknik çözümlerin uygulamasının güçlü ve zayıf yönlerini analiz etmeyi mümkün kılmıştır.
AI Nesterov tarafından tasarlanan 7,62-mm LA-2 otomatiği, deneysel örnek 1961.XXUMX Kartuş magazin kapasitesi, hedef aralık 30 m
7,62'un deneysel bir örneği olan BM Zorin tarafından tasarlanan 3-mm LA-1962 makineli tüfek, Kartuş magazin kapasitesi 30, hedef aralık 1000 m
AI Nesterov tarafından tasarlanan 7,62-mm LA-4 otomatiği, deneysel örnek 1964.XXUMX Kartuş magazin kapasitesi, hedef aralık 30 m
Yu.K.Aleksandrov ve R.S.Povarenkina tarafından tasarlanan 5,45-mm otomat AL-2, deneysel örnek 1960-70-x 30 magazin kapasitesi, mühimmat menzili, 1000 m
Küçük boyutlu makinelerin geliştirilmesine ilişkin bilimsel araştırmalar
Devlet rekabeti "Modern"
1973'te Savunma Bakanlığı, askeri teçhizat ekiplerine yönelik küçük çaplı bir makineli tüfek oluşturulması için Modern yarışmasını duyurdu. Izhevsk Makine İmalat Fabrikası, kısaltılmış makinelerin birkaç versiyonunu geliştirdi. Otomatı küçültme girişimi, PPL hafif makineli tüfek içindeki Yevgeny Antonovich Popovich tarafından gerçekleştirildi. Bu modelde, besleme mekanizmaları, ateşleme mekanizması ve gaz motorunun yeniden düzenlenmesi ve parçaların minyatürleştirilmesiyle silahın boyutunda ve ağırlığında önemli bir azalma sağlandı. Makinenin gaz odası ön görüş ile birleştirilmiştir. İki mesafe için geri çevrilebilir arka görüş şeklindeki görüş, alıcının kapağında bulunur ve özel bir mandalla sabitlenir. Alın makinesi - metal çerçeve, orijinal şekli, sol tarafta katlanmış. Silahın namlu namlu cihazı (kompansatör) ile donatılmıştır.
Gelecekte, E.A. Popovich, tam zamanlı AK74’a dayanan küçük boyutlu bir makinenin geliştirilmesi için M.T. Kalaşnikof’a devredildi ve AKS74U’nun geliştirilmesinde yer aldı. Tesis tarafından devlet rekabetine sunulan bu makineydi ve 1979'te, AK74 makineli tüfeklerinin çok büyük olduğu savaş araçları, silahlar ve diğer ordu personelinin ekiplerini sağlamak için kabul edildi. AKS74U’nun avantajları arasında, sıkışık koşullarda (içeride, arabanın içinde) yüksek hareket kabiliyeti, gizli yıpranma olasılığı, kartuşun penetrasyon kabiliyeti oldukça yüksektir. Dezavantajları, merminin düşük durma etkisi olan nispeten küçük bir nişan ateş aralığı (büyük bir kesim aralığı ile) içerir.
Ayrıca “Modern” araştırma çalışması çerçevesinde, TsNIITOCHMASH'in talimatı üzerine, MA küçük boyutlu bir makineli tüfek (EF Dragunov tarafından tasarlanan) bir yapı malzemesi olarak geniş bir plastik kullanımıyla geliştirilmiştir. Maksimum parça (alıcı, dergi ve kol dahil) yüksek mukavemetli poliamidden yapılmıştır. Tasarım özelliği, makinenin hareketli parçalarının, kutunun içinde değil, düşük hedef çizgisine, ergonomiye değil, alıcının kapağına yerleştirilmesidir.
Yu.K.Aleksandrov ve E.A. Popovich, prototip 5,45-1973 tarafından tasarlanan 76-mm otomatik makine PPL 30 magazin kapasitesi, mühimmat menzili, 500 m
EF Dragunov tarafından tasarlanan 5,45-mm otomat MA, deneysel örnek 1977-78. 30 magazin kapasitesi, mühimmat menzili, 500 m
Küçük boyutlu 1970'in otomatalarını oluştururken teknik çözümler ve pratik deneyim. 1990-2000'lerde İçişleri Bakanlığı ve FSB için "Bizon" ve "Vityaz" makineli tüfekler oluşturulması konusundaki çalışmalarını sürdürdüler.
Alternatif mühimmat kullanımı araştırması
Alt kalibreli ateş mermi kalibreli kartuş 4,5 / 10 mm. SSCB. 1970-ler.
SSCB ve ABD'deki silahlanma yarışı koşullarındaki 1970'lerde, yeni otomasyon çalışma modellerinin aranmasına dayanan mücadele etkinliğini artırmak ve yeni mühimmat kullanmanın etkinliğini belirlemek için çalışmalar neredeyse paraleldi. TsNIITOCHMASH - 4,5 mm kalibreli ok şeklinde mermi, 7,62 mm kalibreli kartuşlu okuyuculu kartuş olan TsNIITOCHMASH'de geliştirilen yeni mühimmat kullanılarak, İzhevsk Makine İmalat Fabrikası OGK'sinde bir dizi araştırma yapılmıştır.
Ok şeklindeki mühimmat altında bir keskin nişancı tüfeğinin yaratılması üzerine araştırma "Finval" kod adını aldı. Dragunov keskin nişancı tüfeğine dayanarak, N.S Lukin tarafından 15 kartuş kapasiteli bir dergi ile tasarlanan bir keskin nişancı tüfeğinin deneysel bir örneği geliştirilmiştir. Tüfek tasarımının bir özelliği, kanalda tüfek yapmadan düz bir namlu kullanılmasıdır. Cephanenin özelliği, bomun uçuşunun yüksek hızı (1100-1200 m / s) ve yörüngenin yüksek düzlüğüdür (doğrudan atış menzili). Tıkama için, namlu deliğinden geçerken, bom, ateşlendiğinde özel bir namlu cihazı tarafından tahrip edilen özel bir plastik (alüminyum) tavadaydı. Böyle bir programın ana dezavantajları, atıcının veya palet parçalarını çevreleyenlerin yanı sıra bomun düşük durma etkisinin ve düşük hassasiyetin yaralanma tehlikesiydi. NIR kapatıldı.
Temiz bir mermi ile 4,5-mm kartuş için deneysel bir örnek N.S. Lukin tarafından tasarlanan "Finwap" konulu bir keskin nişancı tüfeği. 1970-ler. 15 dergi kapasitesi
Kartuşsuz kartuşun uygulanması ile ilgili çalışmalar, SSCB Savunma Sanayii Bakanlığı tarafından 1972 yılında ilan edilen disiplinlerarası rekabet bağlamında başladı. Izhevsk Makine İmalat Fabrikası'nda geliştirilen kolsuz 5,6-mm kartuşun altındaki deneysel bir otomat serisi AB olarak adlandırıldı. Bu şemanın bir özelliği, kartuştaki kartuş kabının olmamasıdır, mermi, ateşlendiğinde neredeyse tamamen yanan sıkıştırılmış barutun içine yerleştirilmiştir ve bu nedenle, kartuş muhafazasını atmak ve yansıtmak için gerekli mekanizmaları bir araya getirmeye gerek kalmadan, mühimmatın kütlesini kolaylaştırmak mümkündür. Bununla birlikte, araştırmalar kolsuz kartuşun depolanmasının yetersiz güvenilirliğini, sıkıştırılmış barutun düşük ve yüksek sıcaklıklarda (toz parçalandığında veya parçalandığında) yetersiz güvenilirliğini ortaya çıkarmıştır ki bu da varil içindeki basıncın kararsızlığına neden olmaktadır. Kovanın klasik kartuş düzeninde sağladığı, ateşlendiğinde de tıkanma ile ilgili sorunlar vardı.
5,6-mm otomat AB-3, BM Zorin ve PN Korolev tarafından tasarlandı, kartuşsuz kartuş için deneysel örnek, 1970-s.
Savaş etkinliğini arttırmak için araştırma çalışmaları
Yeni mühimmat şemalarının kullanımı için umutların bulunmaması nedeniyle, standart bir düşük darbeli kartuş 5,45xXUMUM kullanımıyla küçük silahların mücadele etkinliğini arttırma çalışmaları sürdürüldü. 39-lerin sonunda, Ar-Ge, "Onay Kutusu" kod adını alan 1970-1,5 süreleri (standart AK2 ile karşılaştırıldığında) ile savaş etkinliğini artırmaya izin veren bir program aramaya başladı. Izhevsk Makine İmalat Fabrikası'nda, EF Dragunov tarafından tasarlanan bir AF makinesi de dahil olmak üzere birkaç model ve deneysel otomat örneği geliştirildi ve üretildi. Numunenin bir özelliği, keskin nişancı tüfeğinin, 74x5,45 için odaya yerleştirilmiş otomatik bir silaha teknik çözümlerinin kullanılmasıdır;
5,45'lerin deneysel bir örneği olan EF Dragunov tarafından tasarlanan “Checkbox” konulu 1970-mm otomat “AF”. 45 magazin kapasitesi, mühimmat menzili, 1000 m
Hafif makineli tüfeklerin savaş etkinliğini artırmak için de çalışmalar yapıldı. 5,45x39 için haznelenmiş bir dizi deneysel PU makineli tüfek geliştirilmiştir. Makineli tüfek deney örneklerinin geliştirilmesi ve denenmesi için ana oyuncular - Yu.K.Aleksandrov, M.E. Dragunov, V.M. Kalaşnikof.
Makineli tüfekler, normal makineli tüfek ve makineli tüfek depolarını kullanarak ateş açmanın mümkün olduğu, şerit destekli bir silahtı. Makineli tüfekler, TsNIITOCHMASH'da ve Leningrad'daki test sahasında oldukça kapsamlı bir şekilde test edildi, ancak askeri uzmanlar, düzenli PKK ve RPK74 makineli tüfeklerin yerine ikna edici argümanlar görmediler. Askere göre, tasarımın karmaşıklığına sahip yeni modelin mücadele etkinliğinde bir artış olmadı. Bununla birlikte, ilginç bir gerçek, Minimi makineli tüfek düzenlemesinin daha sonra, M249 sembolü altında ABD Ordusu da dahil olmak üzere birçok ordu tarafından benimsenen Belçika şirketi FN tarafından ortaya konmasıdır.
5,45-mm hafif makineli tüfek PU-2, M. Ye Dragunov ve V.M. Kalashnikov tarafından tasarlanan deneysel örnek 1972-77. 45 dergisi magazin kapasitesi, 200 kartuş kartuş kapasitesi, hedef aralık 1000 m
Hareketli parçaların orijinal düzeni, G.N. Nikonov tarafından tasarlanan, yüksek sıcaklıkta çift namlulu makineli tüfek olan Izhevsk Makine İmalat Fabrikasının bir başka gelişimidir. Özelliği, her biri komşu bir varilin bir gaz çıkışı tarafından tahrik edilen iki hareketli varildir, varillerin çalışması, bir raf ve pinyon dişlisi ile senkronize edilir. İki varilin varlığı ve her birinin vuruşunun asgari olası büyüklüğü, 3000 atış / dakikadan daha fazla ateş oranının sağlanmasına izin verdi. Bu çalışma inisiyatif esasında gerçekleştirildi ve bu düğüm düzeninin otomasyon çalışmasının değerlendirilmesi amaçlandı.
G.N. Nikonov tarafından tasarlanan 5,45-mm yüksek dereceli hafif makineli tüfek, deneysel örnek 1977-78. 3000 çekim / dakika üzerinde atış hızı, Nighting 1000 m
Geliştirme çalışması (Ar-Ge), “Bayrak” araştırmasının mantıklı bir devamı haline geldi; ancak zaten, “Abakan” kod atamasıyla disiplinlerarası bir devlet rekabeti şartı altında, 27 Ağustos 1981’in askeri sanayi meseleleri hakkındaki komisyon kararı ile ilan edildi. Makine, düzenli AK74 1,5-2 kez mücadele etkinliğini aşan. Ana şart, otomatik ateşlemenin kesinliğinde önemli bir gelişme oldu. Görevin zorluğu, kartuşu değiştirmeden sadece makinenin pahasına çözülmesi gerektiğiydi. Boyutlarındaki yeni makinenin, en iyi mücadele ve operasyonel niteliklerini korurken AK74'e benzer olması gerekiyordu (Kalashnikov makineli tüfek şartsız olarak güvenilirliğin dünya standardı olarak kabul edildi).
"Abakan" eyalet yarışmasında artan bir mücadele etkinliği olan bir otomatiğin geliştirilmesi
Yeni bir makine 12 geliştirme yarışması, OGK Izhevsk Makine İmalat Fabrikası'nın çeşitli tasarım ofisleri de dahil olmak üzere ülkenin en iyi uzman tasarım ekiplerinde yer aldı. Önceki çalışmaların deneyimi, bir çözümün yalnızca silah tasarımındaki radikal bir değişiklikle bulunabileceğini kanıtladı. A.N.Nesterov bürosunda (GNNikonov'un çalıştığı), TsNIITOCHMASH'ın teorik öngörüleri ve Batı Alman tüfek G11 hakkındaki bilgilere dayanarak, geri tepme momentum yanlılığı şeması lehine (en umut verici olanı) seçim yapıldı. Aynı zamanda, bunun AK74 makineli tüfekle geniş bir birleşmeye yer bırakmayacağı açıktı.
Mecazi anlamda, yerinden edilmiş bir geri tepme darbesi olan şemanın anlamı geri tepmeyi atıştan "aldatmak", yani, iki ya da üç kurşun namluyu terk ettikten sonra gerçekleşmesini sağlamaktır - bu durumda geri tepme, etkinin doğruluğunu etkilemeyecektir. GNNikonov, yeni makinenin lider geliştiricisi olarak atandı. Yerinden edilmiş bir geri tepme itişine sahip ilk düzen, aynı anda düzende yüksek ateşleme oranı ve üç atış kesme çizgisi (tetikleyiciye bir kez basıldığında bir kerede üç atış tetikler) sağlarken, kısa patlamalarda otomatik ateşleme yapılırken son derece iyimser sonuçlar verdi. Tesis çalışmasının yönetimi özel kontrol altına alınmıştır. "Boğa güreşi" düzeninde yapılan ON-2 ve ON-4 isimlerini alan deneysel örnekler geliştirildi (geri dönüş mekanizması ve makine dergisi önünde değil, tetik bekçi ve kolun arkasında, yani kıçta bulunan).
1983-86’te, GNNikonov bürosunda klasik düzende otomatik hoparlör sistemleri geliştirildi, ancak mağazanın yandan düzenlenmesiyle. Bu şema, bu tip otomasyonun özelliklerine dayanarak uygulandı - makinenin içinde, namlu, alıcı, hareketli parçalar ve dergi içeren hareketli bir ateşleme ünitesi var. Tasarımın ana dezavantajı, ateş ederken, açık bir şekilde yerleştirilmiş bir derginin kasaya göre yüksek hızda hareket etmesi ve bu da çekim, bozulma ve yaralanmalarda gecikme ile çevreleyen nesnelere karşı grevlere yol açmasıydı.
5,45-mm makineli tüfek ON-4 tarafından tasarlanan G.N. Nikonov, deneysel örnek 1981 30 magazin mühimmatı miktarı, hedef aralık 1000 m, kütle 3,83 kg, çarpma oranı 600 / 1800 rds / min.
G.N. Nikonov tarafından tasarlanan 5,45-mm makineli tüfek, prototip 1984.Telefon kapasitesi 30, mühimmat menzili 1000 m, ağırlık 3,18 kg, atış hızı 600 / 1800 rds / dak.
Izakevsk Makine İmalat Fabrikası'nın V.M. Kalaşnikof yönetimindeki bir başka tasarım grubu Abakan yarışmasına katıldı. Sunduğu AKB-1 ve AKB makinelerinde dengeli otomasyonlu bir şema uygulandı. Ateşlendiğinde, cıvata taşıyıcı bir cıvata ile geriye doğru hareket etmeye başladığında, özel bir detay - ray - ileri doğru hareket etmeye başlar ve aşırı arka konumda cıvata taşıyıcı alıcı ile değil hareketli ray ile çarpışır. Hareketlerinin enerjisi, makinenin dengesini ve buna bağlı olarak yangının kesinliğini ve doğruluğunu artırarak karşılıklı olarak telafi edilir.
5,45x39 için odaya yerleştirilmiş otomatik makinelerin geliştirilmesindeki rekabet sonuçları, dengesiz konumlardan ateşleme verimliliğinde dengeli otomatiği olan otomatik tüfeklerin, normal standart düzende otomatik tüfekler kadar 1,2 kez olduğunu gösterdi. İlk örnekler AL-6 otomata (Yu.K.Aleksandrov tarafından tasarlanan) temelinde geliştirilmiştir. 1984’te, dengeleyici olarak hareketli bir namlunun kullanıldığı dengeleme bataryası AKB-1 bataryalı otomatik makine tanıtıldı.
1984-85 Testleri sunulan örneklerden hiçbirinin, kısa aralıklarla çekim yaparken etkinlik için Abakan teknik şartname şartlarını yerine getirmediğini göstermiştir. 1985'te V.Kalashnikov grubu, otomatik bataryalı bir otomatik makineyi test etmek için geliştirdi ve sundu. Makineli tüfek üç atış moduna sahipti:
- tek ateş;
- 2 çekiminde sabit bir patlama ile çekim yapılması;
- otomatik ateş
Bununla birlikte, ileriki testler G.N. Nikonov tarafından kullanılan, yerinden edilmiş bir geri tepme darbesine sahip bir devre kullanma olasılığını ortaya koydu ve ana çabalar otomatik sistemlerin revizyonuna yönlendirildi.
5,45-mm otomatik pil AKB-1, V.M. Kalashnikov tarafından tasarlandı, prototip 1984 30 mühimmatın kartuş kapasitesi, hedef aralık 1000 m
V.M. Kalashnikov tarafından tasarlanan 5,45 mm otomatik pil, prototip 1985 30 kartuş dergisi kapasitesi, hedef aralık 1000 m, çekim hızı 1000 / 2000 çekim / dak.
1986'in ilkbahar ve yaz aylarında, bir AS makineli tüfeğin TsNIITOCHMASH'sinde yapılan ön testlerde, ilk kez Abakan konusundaki taktik ve teknik atamanın gerekliliklerine ve doğruluğuna uygun olduğunu gösterdi. Bu makine klasik bir düzen ve mağazanın dikey bir konuma sahip, mobil mağaza özel bir katlama standı ile ön pozisyonda kaplıdır. Aynı zamanda, sabit magazinli bir AFM makinesi, test alanında, sabit bir 2 çekim patlamasıyla test edildi. Daha sonraki uygulama için önerildi.
Yarışmanın her yeni aşamasında, Nikonov tasarımda kesinlikle yeni olan otomata örneklerini getirdi, bu da AU ve daha sonra CAM atamasını aldı. Prototipler üzerindeki yangının doğruluğunu önemli ölçüde iyileştirmenin yollarını bulma sürecinde, çeşitli parça ve mekanizma tasarımları, çeşitli düzenler test edilmiştir. Hafif makineli tüfek, çekim sırasında konfor ve uygulama ile ilgili bir takım değişikliklerden geçti, çeşitli namlu ağızlarının kullanımı test edildi.
G.Nikonov tarafından tasarlanan 5,45-mm makineli tüfek, prototip 1986.F kartuş kapasitesi 30, mühimmat aralığı 1000 m, ağırlık 4,07 kg, hız X XUMUM / 600 strad./min.
5,45-mm otomat AFM, G.N. Nikonov tarafından tasarlanan, prototip 1986-87. 30 magazin kapasitesi, mühimmat menzili 1000 m, ateş oranı 600 / 1800 çekim / dak.
5,45-mm otomat AFM, G.N. Nikonov tarafından tasarlanan, prototip 1986-87.
5,45-mm otomat AFM, G.N. Nikonov tarafından tasarlanan, prototip 1986-87.
AFM'nin yarışmanın son aşamalarında (1980-lerin sonunda - 90-lerin başlangıcında) iyileştirilmesi, işin ilk aşamasında ikincil olarak görülen özellikleri ile ilgilidir. Ergonomiyi geliştirmek, daha teknolojik enjeksiyonlu polimer yapı malzemelerinin tanıtılması, seri üretim için teknolojilerin adaptasyonu, standart aletlerin (manzaralar, süngüler, el bombası rampaları, vb.) Takılması olasılığı için otomaton ünitelerinin daha kompakt bir düzenlemesi gerekiyordu.
Sonuç olarak, test siteleri ve daha önce yarışmadan alınmış numunelerin bireysel kararlar için izin verildiği bir dizi kontrol testinden sonra, komisyon aşağıdaki sonucu verdi. Sunulan tüm örneklerden en tatmin edici olan ASM makineli tüfek, ana savaş özellikleri için teknik özelliklerin gerekliliklerini karşılar: otomatik ateşlemenin doğruluğu, çeşitli koşullarda sorunsuz çalışma, parçaların dayanıklılığı ve ateşlemenin etkinliği, diğer otomatlara kıyasla en iyi sonuçları göstermiştir. askeri denemeler için.
Askeri denemeler için önceki aşamalarda olduğu gibi iki veya üç otomatik tüfek değil, bir grup 120 ünitesinin üretilmesi gerekiyordu. Zorluk, makinenin testler sırasında yapılan yorumları ortadan kaldırmak için yapılan revizyonun, partinin üretimi ile aynı anda yapılmasıydı. Numune geliştirmenin önceki aşamalarında önemsiz sayılan konularla ilgili yorumlar, ana göreve kıyasla - doğruluğun sağlanması. Özellikle bunlar, makinenin askeri teçhizatta kullanılmasını sağlama şartıydı; bu, makinenin, bir zamanlar AK74'in yapılandırılması ve boyutlandırılması için kullanılan askeri teçhizatın (zırhlı personel taşıyıcıları, piyade savaş araçları, helikopterler) aynı bağlantı yerlerine kurulmasını sağlama ihtiyacı anlamına geliyordu. Bu nedenle, görünüm ve boyutlarda, makine normal bir AK74 gibi daha fazla hale geldi. Devletin son testine göre, yılın 1994'i test edildi ve Rusya Federasyonu Hükümeti tarafından 5,45'te kabul edilen “Nikonov'un 94-mm otomatı” AN-1997 resmi adını alan bir otomaton oluştu.
AN-94 makineli tüfek içerisinde, 1,5-2 süreleri ile mücadele etkinliğinde bir artış ve standart olarak AK7 ile karşılaştırıldığında 13-74 sürelerinde yangın hassasiyetinde bir artış elde etmek mümkündü. Otomatik makine AN-94'in boyutları AK74'in boyutlarına daha yakındı.
5,45-mm otomat AFM G.N. Nikonov tarafından tasarlanır, prototipler 1988-90. 30 magazin kapasitesi, mühimmat menzili 1000 m, ateş oranı 600 / 1800 çekim / dak.
Devlet yarışmasında orduya kendiliğinden yüklenen bir keskin nişancı tüfeği oluşturma çalışmaları
1958’te, devlet rekabeti çerçevesinde, mühendislik tesisine ordu için kendinden yüklemeli bir keskin nişancı tüfeği geliştirme görevi verildi. İşler, silah yükleme uygulamalarında kendiliğinden yüklenen bir keskin nişancı tüfeği oluşturma konusundaki örneklerin bulunmamasından dolayı çok zordu (bir ıskalama sırasında hızlı otomatik yeniden yükleme ve yüksek doğruluk oranlarını korurken bir sonraki atışta ateşleme olasılığı ile). Yarı otomatik bir tüfeğin geliştirilmesi EF Dragunov'a verildi. Rakipleri, Dragunov'un sahip olmadığı otomatik ve otomatik yükleme silahlarının geliştirilmesinde geniş deneyime sahip olan SG Simonov ve AS Konstantinov'du. Ancak Yevgeny Fyodorovich, aksine, hedef silahlarla çalışma konusunda deneyime sahipti.
Yarışma birkaç aşamada gerçekleştirildi. Moskova yakınlarındaki Shchurovo eğitim sahasındaki ilk testlerde, kendinden yüklemeli keskin nişancı tüfeğinin bir prototipi olan CER-58, rakiplerini önemli ölçüde aşan çok yüksek hassasiyetli sonuçlar gösterdi. Ancak, tüfeğin güvenilirliği tatmin edici değildi - her 500-600 çekiminden sonra tüfek başarısız oldu. Her üç numunenin de, 1960'teki yeni yer testlerinin geçişi için revizyonu önerildi, ardından Simonov tüfeği rekabetten çıktı. İki örnek kaldı - Dragunov ve Konstantinov, revizyon için önerildi.
Son testler Aralık ayında yapıldı 1961-th - Ocak 1962 g Dragunov örneğinde, kartuşların tedariki iyileştirildi. Konstantinov tüfek doğruluğu en kötü sonucu gösterdi. Askeri sınav için bir Yevgeny Dragunov örneği önerildi. 1962 yazında, ilk deney grubu, 40 birimlerinin miktarlarında üretildi (askeri denemeler için CER-58 varyantı). Bir sonraki modifikasyon ve namlu deliğinin krom kaplamasının tanıtılmasından sonra, numunenin benimsenmesi önerildi, seri üretime 1964 ile başladı. Keskin nişancı nitelikleri sağlayan Dragunov tüfeğinin ayırt edici özellikleri şunlardır:
1. Şimdi yüksek hassasiyetli silahların vazgeçilmez bir unsuru haline gelen üç pabuç için kilitleme şeması;
2. ön kolun tasarımı, namlu uzun süreli çekimlerden ısıtıldığında orta darbe noktasının dengesini sağlar;
3. popo tasarımı üretim kolaylığı sağlar (spor poposunun daha da gelişmesidir);
4. stabilite sağlayan gaz pistonunun ve cıvatanın ayrı ayrı kullanımı;
5. güvenilir bir şekilde çalışan dükkan bir jant ile kaplandı.
Bazı yabancı silah basımları, SVD'ye 20. yüzyılın en iyi ordu keskin nişancı tüfeği ünvanını vermiştir, çünkü dünyada bu kadar yüksek doğruluk oranlarına sahip, kendiliğinden yüklenen bir keskin nişancı tüfeği geliştiren ilk kişi olmuştur.
EF Dragunov tarafından tasarlanan 7,62-mm keskin nişancı tüfeği CER-58, prototip 1958, dergi kapasitesi 20 mühimmat, hedef aralığı 1200 m
7,62-mm keskin nişancı tüfeği, 58-x'in bir prototipi olan EF Dragunov tarafından tasarlanan CER-1960. 20 magazin kapasitesi, mühimmat menzili, 1200 m
SVD'nin gizlice boyunsuz olarak kabul edilmesine rağmen, dış basında güvenilir bilgi ancak Afgan savaşı sırasında ortaya çıktı. Düşmanlıkların patlamasıyla birlikte, BMP ve BTR'nin sınırlı alanına iyi uymadığından SVD'yi daha kompakt hale getirmek gerekli hale geldi. 1980-lerde, SSCB Savunma Bakanlığı'nın isteği üzerine, üretiminin üretilebilirliğini artırmak amacıyla Izhevsk Makine İmalat Fabrikası'nda tüfeğin yeni kısaltılmış versiyonları geliştirilmiştir.
Damgalı bir alıcıya sahip prototip SVD, 1981'taki Evgeny Fedorovich Mikhail Dragunov'un oğlu tarafından tasarlandı. Bununla birlikte, bu çalışmalar, alıcının sertliği düşük olduğundan, yangının doğruluğunu olumsuz yönde etkilediği için başarılı olamadı.
Dragunov, prototip 7,62 dergisinin 1981 dergi kapasitesi, hedef aralığı 20 m tarafından tasarlanan 1200-mm keskin nişancı tüfeği SVD
Kıvrımlı bir popo ile SVD'nin kısaltılmış modeli, 1980'in emekli olmadan önce (en son gelişmelerinden biri) Yevgeny Fedorovich tarafından da geliştirildi. Kıvrımlı popo tüfeği çalışmaları Azariy İvanoviç Nesterov başkanlığındaki bir ekip tarafından tamamlandı. SVD'nin katlanan bir kıçı olan iki çalışma sürümü vardı - 620 mm namlu (SIDS-A endeksi, yani ordu) ve 590 mm namlu (SIDS-D amfibi) ile. 26 Ağustos 1995 model yılı, SIDS endeksini aldı ve hizmete girdi.
7,62-mm, 1980-s'nin bir prototipi olan EF Dragunov tarafından tasarlanan katlanan bir popo ile kısaltılmış SVD keskin nişancı tüfeği. 20 magazin kapasitesi, mühimmat menzili, 1200 m