İtalyan liderliğinin Afrika'nın kolonizasyonu için büyük planları vardı. Bu, sömürge polisinde görev yapacak olan zırhlı araçlar da dahil olmak üzere çeşitli ekipmanlar gerektiriyordu. Ek olarak ordunun, mevcut makineleri zaten sağlam bir yaşı olan ve kendilerine verilen görevleri etkin bir şekilde çözemedikleri ekipmana ihtiyacı vardı. 1938’te, Ansaldo’nın, savaş işlerinde farklı özelliklere sahip çeşitli birimlerde kullanılabilecek umut verici bir zırhlı aracın geliştirilmesi ve inşası için bir emir aldı.
Müşterinin gereksinimlerini analiz eden geliştirme şirketinin uzmanları hem ordu hem de sömürge polisi için bir zırhlı araç yapmaya karar verdi. Bazı teknik çözümler nedeniyle, belirli görevlerden bağımsız olarak maksimum uygulama verimliliği sağlaması gerekiyordu. Yeni proje basit ve mantıklı bir isim aldı - Autoblindo (“Armored Car”) veya kısaltılmış AB. Ayrıca, modifikasyonları ayırt etmek için ismin iki harfine rakamlar eklendi.
Zırhlı araç AB.40 piyadelere eşlik ediyor. Fotoğraf Warwheels.net
Yeni zırhlı araçların üretimini kolaylaştırmak için hazır bir şasi kullanmaya karar verildi. Daha önce İtalya yapımı zırhlı araçların hareketlilik ve manevra kabiliyeti özellikleri vardı, bu yüzden AB projesinin yazarları doğru şasiyi bulmak için özel dikkat göstermek zorunda kaldılar. Sonunda, yeni zırhlı arabanın temeli olarak, topçu traktörü FIAT-SPA TM40'un şasisi seçildi ve bu teste kısa bir süre önce teste tabi tutulmuştu. Bu sayede, gelişmiş zırhlı araç kasası tam adını aldı: FIAT-Ansaldo Autoblindo. Seri AB zırhlı araçlarının orduya TM40 traktöründen belirgin şekilde erken gelmeye başlaması dikkat çekicidir.
İlk Zırhlı araç tipi AB, 1939 yılında yapıldı. Daha sonra, hizmetin başladığı yıl için AB.40 adı altında hizmete girdi. Daha sonra ailenin başka bir tekniğinin indeksleri de benzer şekilde belirlendi. Temel yapı modernize edildiğinde ordu, AB.41 ve AB.43 makinelerini satın aldı.
Genel mimarisindeki zırhlı araç AB.40, o zamanlar yaratılan bu sınıftaki diğer araçlardan çok da farklı değildi. Temel şaside, üzerine zırh levhalarının monte edildiği bir metal çerçeve kurulması önerildi. Kolordu iki cilde bölündü: Savaş bölmesi, kontrol bölmesiyle birlikte ve motor bölmesi. İkincisi, makinenin arka kısmında bulunuyordu: zırhlı aracın gelişimi sırasında, taban şasisi geriye doğru “çevrildi”.
AB.40'in zırhlı gövdesi, çok sayıda farklı boyutta düz tabakadan birleştirildi. Vücudun ön kısmı, dikine farklı açılarda yerleştirilmiş birkaç tabakadan oluşuyordu. Vücudun bu bölümünün arkasında, daha geniş ve yüksekliğe sahip ana yaşanabilir hacim bulunuyordu. Tüm ekibin işlerini barındırıyordu. Teknenin kıç kısmı daha düşük bir yüksekliğe sahipti ve santralin ana birimlerini içeriyordu. Projede ilginç bir yol, gövde ve şasi elemanlarının eşleştirilmesi sorununu çözdü. Böylece, ön tekerleklerin kemerleri kısmen vücudun ana hacminin girintisine yerleştirilmiş ve ön kısmı vücudun ön gövdesinin yanlarına yerleştirilmiştir. Benzer şekilde yerleştirilmiş ve arka tekerlekler. Ayrıca, levhaların alt kısmında, iki yedek tekerlek için nispeten büyük oyuklar öngörülmüştür.
Şasi TM40, zırhlı araç AB.40 için temel olarak kullanılmak üzere değiştirildi. Fotoğraf Warwheels.net
AB.40 zırhlı araçta 1 beygir gücüne sahip SPA ABM78 benzinli motor bulunuyordu. Birkaç orijinal teknik çözüm temelinde şanzıman, dört tekerleğe de motor torku iletti. Beş vitesli şanzımanın önemli bir özelliği, ileriye giderken ve geriye doğru sürerken tüm hızları kullanabilmesiydi. Bu tür şasi yeteneklerinin, zırhlı aracın hareket kabiliyetini önemli ölçüde artıracağı varsayılmıştır. Temel şasi dört tekerlekte bağımsız süspansiyona sahipti.
Önerilen stepne kullanımının açıklığını artırmak için. Dönmelerine izin veren özel montajlarla taşındılar ve ayrıca gövdenin altındaki seviyenin biraz ötesine geçtiler. Bu nedenle, araba, altta "oturmak" yerine, tekerleklerin bulunduğu engele yaslanabiliyordu.
AB.40 zırhlı aracının mürettebatı dört kişiden oluşuyordu. Sürücü, gövdenin önündeydi ve zırhlı bir kapakla ön erişim kapağındaki yolu izledi. Arabayı tersine süren ikinci sürücü, savaş bölümünün kıçındaydı ve tüm kontrollere sahipti. Dövüş bölümünün orta kısmında atıcı ve komutan vardı.
İlk modelin FIAT-Ansaldo Autoblindo zırhlı aracı, 38 mm kalibreli üç Breda Mod.8 makineli tüfek ile silahlandırıldı. İki makineli tüfek, döner bir taret içinde ikiz bir montajda yerleştirildi. Bu sayede, tetikçi herhangi bir yöne ateş edebilir ve oldukça geniş dikey bir sektördeki hedeflere ateş edebilir. Üçüncü makineli tüfek, dövüş bölümünün kıç levhasının kılığına yerleştirildi.
AB.40'in toplam uzunluğu 5,2 m, 1,9 m mertebesinde bir genişlik ve 2,5 m yüksekliğe sahipti Zırhlı arabanın savaş ağırlığı 7,5 t'ye ulaştı, görece güçlü motor nedeniyle, karayolundaki yeni zırhlı araç 78 km / s hıza ulaşabiliyor. Engebeli arazide sürüş sırasında, maksimum hız 35-38 km / s'ye düştü. Yakıt depoları, 400 km'de bir elektrik rezervi sağladı.
Zırhlı araç AB ilk versiyonu, adına yansıyan 1940 yılında kabul edildi. FIAT birkaç ay boyunca, yakında yeni zırhlı araçların inşa edildiği 24 ana şasisini tedarik etti. Tüm bu ekipmanlar müşteriye devredildi ve birkaç birime dağıtıldı.
AB.40 makinelerinin ana operatörü, Kuzey Afrika'da faaliyet gösteren sömürge polisidir. Mermi koruması ve makineli tüfek silahı bulunan zırhlı araç, verilen görevlerle iyi başa çıktı, ancak yakında komut bu teknolojinin modernize edilmesi gerektiğine karar verdi. Güncellenen projenin gelişimi biraz zaman aldı, bu yüzden yükseltilmiş zırhlı araç testler için çıktı ve sadece 1941 yılında kabul edildi. Sonuç olarak, yeni arabaya AB.41 adı verildi.
Modernizasyon sırasında, zırhlı araç tüm ana bileşenleri ve montajları korudu, ancak yeni bir motor ve farklı bir taret aldı. Motor bölmesine yerleştirilmiş benzinli motor SPA ABM2 güç 88 hp Güncellenmiş arabanın ağırlığındaki bazı değişikliklere rağmen, sürüş performansını aynı seviyede tutabilmek için daha güçlü bir motor kullanıldı.
Kuzey Afrika'da zırhlı AB.41. Wikimedia Commons Fotoğrafları
Zırhlı araç AB.40’in ilk kullanım ayları, üç makineli tüfek silahlanmasının bazı sorunları çözmek için yeterli olmayabileceğini gösterdi. Ek olarak, benzer silâh süvari ve piyadeleri desteklemek için zırhlı araçlar kullanmayı amaçlayan ordunun gereksinimlerini tam olarak karşılamadı. Bu nedenle, AB.41 projesinin gerekliliklerinde, silahların kompozisyonunun değiştirilmesiyle ilgili bir hüküm vardı.
Modern zırhlı araçların üretimini basitleştirmek için mevcut kuleyi kullanmaya karar verildi. Vücudun çatısındaki doğal ünite yerine, bir ışık kulesi monte edilmesini önerdiler tanka FIAT L6 / 40 uygun silahlarla. Böyle bir yeniden silahlandırmadan sonra, AB.41 zırhlı araç, 20 mm kalibrelik bir Breda 65/35 Mod.20 otomatik top ve onunla eşleştirilmiş 8 mm Breda Mod.38 makineli tüfek taşıdı. Gövde, büyük makineli tüfek yerinde kaldığı için büyük değişikliklere uğramadı.
İyileştirilmiş zırhlı araç 1941 yılında hizmete girdi ve kısa sürede seri haline geldi. Mevcut hafif tankla birleşmenin yanı sıra mobilite, yangın özellikleri ve diğer parametrelerin başarılı bir şekilde birleşimi AB.41'in ailesinin en başarılı ve en büyük temsilcisi olmasını sağladı. Autoblindo modelinin üretimi 1941 y 1943 yılına kadar sürdü. Bu süre zarfında, süvari ile sömürge polisi arasında dağıtılan 600 makineleri yapıldı.
Operasyon sırasında, yeni model silahlı zırhlı araçların kendilerini iyi kanıtladıkları. Sonuçta, AB zırhlı otomobilinde arttırılmış savaş silahlarıyla yeni bir değişiklik yapılması planlarının ortaya çıkması ortaya çıktı. Projelerden birinin indeksine de yansıyan 1942 yılında yeni teknoloji yaratma çalışmaları başladı.
Balkanlar'da zırhlı AB.41. Wikimedia Commons Fotoğrafları
Zaten 1942'ta, geleneksel olarak AB.42 olarak adlandırılan bir proje ortaya çıktı. Başlıca yeniliği güncellenmiş savaş bölmesiydi. Kule yerine, bir tanksavar silahının kurulumuyla birlikte bir tanksavar silahının monte edilmesi önerildi. Düşmanın zırhlı araçlarına saldırmak için, yeni zırhlı aracın 47 mm 32 / 35 Mod.47 silahını kullanması gerekiyordu. Dövüş bölmesinin içine silah için en az 60 mermi yerleştirilebilir. Yardımcı bir silah olarak sert bir makineli tüfek sağlandı.
42-mm tabancalı AB.47 zırhlı prototipin yapımı ve test edilmesi hakkında bilgi bulunmaktadır. Ancak, kendi türündeki tek makine oydu. Önerilen proje yetersiz mücadele performansı ve mürettebatın yetersiz korunması nedeniyle orduya uygun değildi. Ordunun başarısızlığının sonucu, AB.43 isimli yeni bir projenin ortaya çıkmasıydı.
Zırhlı araç AB.43, bir L6 / 40 tankın taretine veya bir AB.41 zırhlı aracın taretine benzer bir taret aldı. Yükseltilmiş taret, 47 / 25 Mod.35 topunu ve Breda makineli tüfek 8-mm çiftini barındırıyordu. Dövüş bölümünün kıç plakasında, daha önce olduğu gibi, başka bir makineli tüfek için bir örtü vardı. Dövüş bölümünün içine, 63 mermi toplarını yerleştirmeyi başardık.
Daha güçlü silahlara sahip yeni bir kule kurduktan sonra, zırhlı aracın tahmini ağırlığı 8'e yaklaştı, Kabul edilebilir performansı korumak için, aracı yeni bir motorla donatmaya karar verildi. Bu sefer SPA ABM ailesinin motorunu HP 108 gücüyle kullandı. Böyle bir enerji santrali makinenin güç yoğunluğunu önemli ölçüde arttırmıştır. Zırhlı araç AB.43'te bu parametre 13,5 HP'ye ulaştı. ağırlık ton başına. Karşılaştırma için, AB.40 ve AB.41 makinelerinin güç yoğunluğu, 10,4 ve 11,7 HP idi. sırasıyla, ton başına. Ancak, performanstaki artış önemsizdi. Karayolu üzerindeki maksimum hız sadece 80 km / s'ye yükseldi, aksine güç rezervi düştü. Bir benzin istasyonunda yeni bir silahlı zırhlı araç 350 km'den daha fazla geçemezdi.
Prototip, 42-mm tabanca ile AB.47'i zırhlandırdı. Wikimedia Commons Fotoğrafları
İlk zırhlı araç AB.43 modeli Mayıs 1943'ta teste girdi. İlk testler sırasında, ortadan kaldırılması birkaç ay süren bazı problemler tespit edildi. Başlatılması ve test edilmesi Ağustos ayına kadar ertelendi. Sadece yaz sonunda 1943-th. Yeni zırhlı araç kabul edildi. Bu zamana kadar, FIAT ve Ansaldo şirketi ilk birkaç seri makineyi toplamayı başardı.
Eylül ayı başlarında 1943, İtalya Krallığı teslim oldu. Zırhlı araçların saflarında bir kısmı Hitler karşıtı koalisyonun birliklerine gitti. Ancak, FIAT-Ansaldo Autoblindo'nun yapımı durmadı. İtalya'nın kuzey bölgelerini ele geçiren Nazi Almanyası, zırhlı AB.43 dahil olmak üzere bazı ekipman türlerinin üretimini geri kazandı.
Bu tür yeni arabalar çeşitli Alman yapıları için üretildi ve Panzerspähwagen (PzSpWg) AB.43 203 (I) olarak belirlendi. Alman zırhlı arabaları, temel versiyondan 38 mm kalibreli PaK 50 aleti, makineli tüfekler (MG34 veya MG42) ve diğer bazı üniteler ve montajlarla farklılık gösteriyordu. Özellikle, silahlı ve açık bir tekerlek yuvası bulunan, kulesiz, zırhlı araçların yapımı hakkında bilgi vardır.
Ağustos 1943'ten 1944'in sonuna kadar, Alman PzSpWg AB.70 43 (I) dahil olmak üzere toplam AB.43 zırhlı araç, 203'e kadar üretildi. Bu teknolojiden sadece birkaçı İtalya ordusuna girmeyi başardı, diğerleri Alman birlikleri tarafından sömürüldü.
Çok sayıda (neredeyse 700 birimi) nedeniyle, FIAT-Ansaldo AB ailesinin zırhlı araçları, İtalya'nın savaş olduğu tüm cephelerde savaşlarda yer almayı başardı. Aynı zamanda, böyle bir tekniğin kullanılmasının sonuçları, arazide, düşmanın hazırlık ve silahlanma seviyesine bağlı olarak bir dizi etkene bağlıydı. Bu nedenle, Afrika'da “düzen kurulması” oldukça başarılı bir şekilde gerçekleştirildi ve iyi silahlanmış bir düşmanla savaşlarda zırhlı araçları kullanma girişimleri çoğu zaman ekipman kaybına neden oldu.
Kurşun geçirmez rezervasyon, tüm modellerin AB makinelerinin kullanım kapsamını ciddi şekilde sınırlandırdı. Ek olarak, bazı durumlarda makineli tüfek veya hatta silah silahlandırması kendisine verilen görevlerle baş edemedi. Sonuç olarak, zırhlı araçlar önden uzak durmaya çalıştı ve polis operasyonlarında kabul edilebilecek performans gösterebilecekleri yerlerde kullanıldı.
Bazı zırhlı araçlar demiryolları devriyesine karışmıştı. Bu teknolojinin bir kısmı, bir zırhlı aracı bir zırhlı kauçuğa dönüştüren özel bir donanıma sahipti. Otomobilin önünde, raylardan engelleri kaldırmak için özel bir darbe takıldı ve lastikli jantlar raylarla değiştirildi. Böyle bir revizyon, zırhlı aracın, korunan kısım boyunca uygun bir yol bulamadan, doğrudan demiryolu rayları boyunca hareket etmesine izin verdi.
Demiryolu konfigürasyonunda zırhlı araç AB.40
AB.40, AB.41 ve AB.43 zırhlı araçları, İtalya'nın işgal ettiği tüm bölgelerde Etiyopya'dan Balkanlara kadar vardı. Bazı haberlere göre, bu ailenin birçok aracı Sovyetler Birliği topraklarında savaşan İtalyan birimleri tarafından kullanıldı. 1943'un düşmesinden sonra inşa edilen “Alman” araçları esas olarak arka devriye gezmek için kullanılmış ve savaşta kullanılmamıştır.
Avrupa'daki savaşın sonunda, İtalyan FIAT-Ansaldo zırhlı araçları ciddi kayıplara uğradı. Baskınlar sırasında düşmanla doğrudan çarpışmalarda havacılık ve partizanların eylemleri nedeniyle bu tür ekipmanların büyük bir kısmı kaybedildi. Kalan arabalar sonunda müttefiklerin kupası oldu. Hitler karşıtı koalisyonun ülkeleri yakalanan ekipmana belli bir ilgi gösterdi ve mümkün olan en kısa sürede onu incelemeye başladı.
Savaşın sonuna kadar hayatta kalan zırhlı araçların neredeyse tamamı yeni İtalyan makamlarına devredildikten sonra restore edildi ve hizmete alındı. Savaş sonrası ilk yıllarda, silahlı kuvvetlerde ve polis yapılarında benzer donanımlar kullanıldı. Ancak, zamanla, AB ailesinin tüm zırhlı araçları, kaynak tüketildikten sonra kapatıldı.
FIAT-Ansaldo Autoblindo zırhlı araçlarının ezici çoğunluğu servis ömründen sonra veya tamiratı önleyen hasar nedeniyle bertaraf edildi. Bu makinelerin birçoğu zamanımızda hayatta kaldı ve şimdi müze sergiler.
Sitelerin malzemelerinde:
http://comandosupremo.com/
http://corazzati.it/
http://wwiivehicles.com/
http://militaryfactory.com/
http://warwheels.net/