Duke University Press bu hafta James Baldwin’in çocuk kitabını yeniden yayınlıyor. Küçük Adam, Küçük Adam . James Baldwin'in bir çocuk kitabı yazdığına dair hiçbir fikriniz yoksa, yalnız değilsiniz. Aslında, pek çok tanınmış edebiyat yazarı, çocukları aydınlattı. Çoğu insan, Ian Fleming gibi çocuk yazarlarının kitaplarını bilir ( Chitty Chitty Bang Bang ), Salman Rushdie ( Haroun ve Hikayeler Denizi ), T.S. Eliot ( Eski Possum’un Pratik Kediler Kitabı ), Toni Morrison (Ortalama Kitabı İnsanlar , vb) ve hatta Mark Twain ( Küçük Kızlara Tavsiye ). Ama diğerleri daha karanlık ve James Baldwin'in tek çocuk kitabının yeniden yayımlanmasının onuruna, işte bunlardan birkaçı, hepsi çocuk kitapları (gerçeğe göre sonradan yapılmış olsa bile) ve hepsi kendi yazarlar tarafından yazılmıştır. yetişkin kurgu. Bu arada, romancı Ariel S. Winter’ın sevimli ama şu anda uykuda olan blogunda daha pek çok şey bulunabilir. Biz de çocuktuk, Bay Barrie . Bunu kontrol et.
James Baldwin, Küçük Adam, Küçük Adam (1976)
Duke University Press'ten yeni çıkan James Baldwin’in tek çocuk kitabıdır. Alexandra Alter’in Zamanlar , 'Müziği ve top oynamayı seven ve silah şiddeti, polis şiddeti, alkolizm ve uyuşturucu bağımlılığının yaklaşan tehditlerin olduğu bir mahallede gezinen TJ adında meraklı, önlenemez 4 yaşındaki bir çocuğun bakış açısından ortaya çıkıyor - bir dış dünya sevgi dolu anne babalarla sıcak ev hayatı bile onu koruyamaz. ' Kitap kısmen Baldwin’in amcasını onun hakkında yazması için rahatsız eden yeğeni Tejan Karefa-Smart'tan esinlenmiştir.
Baldwin, 'Size söylemeliyim, bir çocuk hikayesi veya çocuklar için bir hikaye yazmaya çalışmaktan çok korktum, çünkü her şeyden önce, çocukların çocuk olarak adlandırılmasına itiraz ettiklerini düşünüyorum' Baldwin 1979'da bir grup çocuğa söyledi . “Bir çocuğun dayanamayacağı tek şey, küçümsenmek, himaye edilmek, bebek konuşmasında konuşulmaktır. Bu yüzden yapmaya çalıştığım şey, kendimi hikayemdeki çocukların zihnine koymak, çocukken kendimi nasıl hissettiğimi, seslerimi ve TJ'nin nasıl ses çıkardığını hatırlamaktı.
Suluboya resimleri, Baldwin'in Fransa'nın güneyinde yaşarken tanıştığı ancak Amerika'ya hiç gitmemiş olan Yoran Cazac tarafından yaratıldı. Sevimli ve kinetikler ve çok fazla görülmeye değer - artı, bilirsiniz, James Baldwin!
*
çan kancaları, Mutlu Olmaktan Mutluyum (1999)
Onu efsanevi bir yazar, feminist düşünür ve sosyal aktivist olarak tanıyor olabilirsiniz, ancak çan kancaları ayrıca küçük çocuklar için bir dizi tahta kitap (evet, tahta kitaplar, en şirin türden kitaplar!) Yazdı. Bunlar yukarıdakileri içerir Nappy olmaktan mutlu , ve ayrıca Ev yapımı aşk , Grump Groan Growl , ve diğerleri. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, bu kızlara ve saçlarına çok güzel bir övgü:
Bebek bezi olduğum için mutluyum!
Kısa ve güçlü saçlarla mutlu.
Dönen ve kıvrılan kilitlerle mutlu.
Sadece bütün kızlar mutlu!
Bebek bezi olmaktan mutluyum!
*
Langston Hughes, Cazın İlk Kitabı (1955)
1955'te, Harlem Rönesansı'nın tartışmasız en önemli şairi Langston Hughes, çocuklar için bir caz açıklayıcı kitap yayınladı! Konuyu ele alan ilk çocuk kitabıydı ve iyi bir kitaptı: 'Afrika Davulları', 'Eski New Orleans', 'İş Şarkıları', 'Jubilees' gibi başlıklara sahip bölümlerde bir sanat tarihi formu. The Blues, ”“ Ragtime ”ve“ Boogie-woogie ”- ve senkoptan rif'e kadar terimlerin bir açıklaması. Hughes, 'Amerikan müziğinin bir parçası, Güney'de doğan cazdır' diye yazıyor. “Derin Güney'de, bugün caz müziğini dünyadaki diğer müziklerden farklı kılan Afrika davullarının ritimleri ona dokunmuştu. Bizden önce kimse caz yapmadı. Caz, Amerikan müziğidir. ' NB şu Cazın İlk Kitabı aslında Hughes'un yazdığı üçüncü çocuk kitabıydı. İlki Zencilerin İlk Kitabı ve ikincisi Ritimlerin İlk Kitabı . Temayı burada görüyorsunuz.
*
Carson McCullers, Turşu kadar tatlı ve domuz kadar temiz (1964)
Carson McCullers’ın çocuklara yönelik şiir koleksiyonunun başlığını ya da kapağını yenemezsiniz. Ne yazık ki geri kalanı o kadar başarılı görünmüyor. Ariel S. Winter 'Kitap iyi karşılanmadı ve nedenini anlamak zor değil' yazdı . “Şiirler, Ana Kaz'ın damarındaki hafif saçma ayetler ile melankoli ile renklendirilmiş serbest şiir gözlemleri ve anılar arasında değişiyor. Özellikle şiirler ne komik ne de özellikle ritmik olduğu için, bu kadar farklı bir çalışmaya hangi çocuğun çekileceğini hayal etmek zor. ' 'Denizci Şarkısı' başlıklı bir şiir şu şekildedir:
Okyanusu hiç görmedim
Denizi hiç görmedim
Ama bir denizciyi sevdiğimde,
Ve bu benim için yeterince iyi.
Peki, öyle neredeyse sağ . . .
*
Gertrude Stein, Dünya Yuvarlak (1938)
Bu kitap tam olarak Gertrude Stein'ın yazmasını beklediğim çocuk kitabı: belirsiz, dokunaklı, tuhaf ve keyifli. Young Scott Books tarafından, yeni yazarlarından Margaret Wise Brown'un ( belki onu duymuşsundur ), Stein, Ernest Hemingway ve John Steinbeck'e ulaşarak onlardan çocuk kitapları yazmalarını istedi. Erkekler reddetti, ancak Stein'ın zaten bir taslağı vardı ve mutlu bir şekilde teslim etti. Biraz mücadeleden sonra (bitti, olup olmadığını duyunca şok olacaksınız. erişilebilir yeterli), kabul edildi. Ancak göre Maria popova , Stein'in bazı talepleri vardı. Sayfaların pembe olması gerekiyordu. Mürekkep mavi olmalıydı. İllüstratör Francis Rose olmalıydı. Üçten ikisini elde etti - çizimler sonunda Young Scott standby Clement Hurd tarafından yaratıldı ve aynı zamanda iyi geceler ay ve Kaçak Tavşan .
Kitap şöyle başlıyor:
Bir zamanlar dünya yuvarlaktı ve sen onun etrafında dolaşabilirdin.
Her yerde bir yerlerde ve her yerde erkek kadın, çocuk köpekler, inekler, yaban domuzları, küçük tavşanlar, kertenkeleler ve hayvanlar vardı. Bu böyleydi. Ve herkes kedi, koyun tavşanı, kertenkele ve çocuklar kedileri herkese anlatmak ve kendileri hakkında her şeyi anlatmak istediler.
Ve sonra Rose vardı.
Rose onun adıydı ve adı Rose olmasaydı gül olurdu. O düşünürdü ve sonra tekrar düşünürdü.
Devamını oku İşte .
*
Umberto Eco, Üç Astronot (1966)
Eco ve Eugenio Carmi birlikte üç çocuk kitabı yayınladı; bu ikincisi, ortanca çocuk. İçinde üç farklı ülkeden (ABD, Rusya ve Çin) üç astronot Mars'a adam gönderiyor. İşlenen konular şunları içerir: Uzay araştırması! Dünya barışı! Yabancılar! Hata payı! Herkes annesini seviyor! Harika.
*
Sylvia Plath, Yatak Defteri (1976)
Edebiyat dünyasında Sylvia Plath'ı seviyoruz. Her zaman onu düşünüyoruz. Takıntılıyız mahkum evliliği . Üzerinde tartışıyoruz kitap kapaklarında ne giymeli . Biz kişisel eşyalarını satın al . Biz sürekli yeniden değerlendirmek onun hayatı ve kişilik . Ancak trajedisine, kalp kırıklığına, intiharına ve dürüst olmak gerekirse, son derece iyi şiirlerine odaklandığımız için, iki çocuk kitabı da yazdığı gerçeğinden çok nadiren bahsediyoruz: Önemli Değildir (1966) ve Yatak Defteri (1976'da ölümünden sonra yayınlandı) ve başka bir öykü, 'Mrs. Cherry's Kitchen ”daha sonra ilk ikisi ile toplandı. İkinci olarak yayınlanmasına rağmen, Yatak Defteri önce yazılmıştır. Ariel S. Winter olarak işaret Plath, kitapla ilgili bir blog yazısında, kitabın konsepti hakkında 3 Mayıs 1959'da günlüğüne yazdı:
Dün bir kitap yazdım. Belki önümüzdeki ay bunun üzerine bir postscript yazıp sattığımı söylerim. Evet, yarım yıllık erteleme, kötü his ve felçten sonra, dün sabah buna başladım, kafamda burada ve orada çizgiler var ve Wide-Awake Will ve Stay-Uppity Sue çok gerçek ve bang. Çok süslü, zekice ve soyut bir yatak listesinden on yatak seçtim ve bir kez yatak listesinden çıktım ve yazıp postalayana kadar durmadım (yalnızca çift aralıklı 8 sayfa! ) Atlantic Press'e. Yatak Defteri Yazan, Sylvia Plath. Bunu yapmanın beni özgürleştirmesi ne tuhaf. Bu bir yarasaydı, kafamın içinde vicdan azabı çeken bir yarasa. . . Hazır iyi bir fikir ve bir editör onun fikrini kafasından çıkaramadığını söylemek için yazdı.
Bu editör, kitabı seven, ancak nihayetinde yayıncıdan geçemeyen Atlantic Monthly Press'ten Emilie McLeod'du. 1976'ya kadar hem ABD'de Emily Arnold McCully'nin illüstrasyonlarıyla hem de İngiltere'de Quentin Blake tarafından çizimler .
*
Patricia Highsmith, Miranda the Panda Veranda'da (1958)
İşte çocuk kitabı yayınladığına dair hiçbir fikrim olmayan bir yazardan gerçekten güzel bir başlık. Aslında, 1958'de romantik bir ilişki içinde olduğu metin yazarı Doris Sanders'la sadece bir tane yaptı. Şok edici bir dönüşle (en azından bu liste için), kopyayı yazan aslında Sanders'tı - başlık için kullanılana benzer bir dizi kısa saçma tekerleme - ve illüstrasyonları çizen Highsmith'ti.
*
William Faulkner, Dilek Ağacı (1927)
William Faulkner yalnızca bir çocuk kitabı yazdı. Maria Popova arıyor 'Bir tür acımasız tuhaf ahlak hikayesi, aralarında bir yerlerde Alice Harikalar Diyarında , Don Kişot , ve Bir alaycı kuş öldürmek için , doğum gününde tuhaf bir maceraya sadece birinin isteklerini özenle ve nezaketle seçmenin önemini anlamak için atılan bir kız hakkında ”- ve bu gerçekten sadece bir çocuk içindi: Victoria Franklin, çocukluğunun sevgilisi Estelle Oldham'ın kızı. Estelle hala Victoria’nın babasıyla evliydi, ancak Faulkner, onu terk edip yerine onunla yeniden evleneceğini umuyordu, ki bunu iki yıl sonra yapmıştı - belki de kısmen Faulkner'ın resmettiği ve kendisini sevgiyle bağladığı bu kitap yüzünden. İlk sayfada şöyle yazdı:
Sevgili arkadaşı için
Zafer
sekizinci doğum gününde
Bill o yaptı
bu kitap
Böyle bir beyefendiyle herkes evlenir! Bununla birlikte, Popova'nın da işaret ettiği gibi, Faulkner kitabın kopyalarını en az üç çocuk için daha yaptı. Victoria Franklin, sonunda 1964'te Random House ile yaptığı kendi kitabını yayınlamaya çalışana kadar sorun değildi.
*
James Joyce, Kedi ve Şeytan (1964)
Kedi ve Şeytan Joyce’un torunu Stephen Joyce’a bir mektup olarak başladı. 'Birkaç gün önce sana tatlılarla dolu küçük bir kedi gönderdim,' diye yazdı, 'ama belki de Beaugency'nin kedisi hakkındaki hikayeyi bilmiyorsun.' Ona, Şeytan'ın Loire üzerinden Beaugency halkı için köprüden geçen ilk ruhun sonsuza kadar kendisine ait olması koşuluyla bir köprü inşa ettiği zamanı ve Belediye Başkanı'nın bir kediyi kandırarak kandırdığını anlatmaya devam ediyor. söz konusu ruh. Hikaye ilk olarak 1957'de Joyce'un mektuplarından oluşan bir koleksiyonda yayınlandı ve daha sonra adını Richard Erdoes'un illüstrasyonlarıyla bir çocuk kitabı olarak 1964'te yayınladı. Şiir Sokaktadır followed : biri 1965'te Gerald Rose tarafından, diğeri ise 1980'de Roger Blachon tarafından resmedilmiştir. James Joyce Merkezi Şunu belirtiyor:
Hikayedeki Şeytan, Joyce'un kendisine benziyor, her zaman gazete okuyor, kendi dili 'Bellsybabble' ı konuşuyor ve ayrıca kızdığında Dublin aksanıyla kötü Fransızca konuşuyor. Joyce, Belediye Başkanı olarak o zaman Dublin'in asıl Lord Belediye Başkanı Alfred Byrne'yi (1882-1956) seçti. Byrne, 1930'dan 1939'a kadar arka arkaya dokuz kez Şaşırtıcı bir şekilde Lord Mayor'du ve Joyce, her açışında Irish Times İçinde altın belediye başkanlığı zinciriyle süslenmiş Alfie Byrne'nin bir fotoğrafı vardı.
Bu bir zevktir.