Top Arabacıları Ocağı veya Toparabacılar, Osmanlı Devleti, Kapıkulu Ocağı‘nda Topçu Ocağı’nın yaptığı topları savaş alanına götürmekle görevli olan teşkilat. Top Arabacıları, Osmanlı ordusunda Kapıkulu ocaklarının piyade kısmındandırlar.At, katır ve deve gibi hayvanların sırtlarında taşınamayacak büyüklükte topların yapılmasına başlandıktan sonra, büyük topların taşınması işini üzerine alan bu sınıfın Fatih Sultan Mehmed devrinde kurulduğu sanılıyor. XVIII. Yüzyılda top arabacıları ocağı 63 bölükten kuruluyordu. Her bölüğün mevcudu değişikti; en kalabalık olanı 52 kişiydi . Bu bölüklerden 1. bölük, Ağa bölüğü; ikinci bölük Kethüda Yeri bölüğü; 60. bölük, Dülger (Neccar) bölüğüydü. Bunlardan başka, 30 mevcutlu Tulumbacılar cemaati de vardı. Top Arabacıları ocağı, araba kullananlar ve araba yapanlar olmak üzere iki bölümdü. Bu ocağa, Acemi ocağından er alınırdı. XVII. yy.dan sonra ocak arabacılarının çocuklarından ve “kul kardeşi” adıyla dışardan er alınmaya başlandı. Top arabacılarının yapım yerleri Tophane’de deniz kenarında, kışlaları Şebremini’de, hayvanların ahırları da Ahırkapı’daydı.
Kavramlar
Top arabacıları, Osmanlı devletinde topların çekilmesinde kullanılan at, katır, öküz· ve manda gibi koşum hayvanlarını kullanan ve yöneten kimselere verilen ad.
Top arabacıları başı, Top Arabacıları ocağının kumandanlarına verilen ad. (Bunlar XVI. yy.da Istablı Amire kethüdalarından tayin edilirdi. Sefere çıkarken ihtiyaç duyulan top arabalarının cins ve sayısı, top arabacıları başına bildirilir; bu görevli de bunları hazırlardı. Bazı durumlarda top arabacıbaşının topçu başına verildiği de olurdu.)
Top Arabacıları ocağı, Osmanlı Devleti‘nde büyük topların taşınması için kurulmuş olan ocaklara verilen ad.
Top otu, eskiden toplarda kullanılan sevk barutuna verilen ad. (Bunlar torbalar içinde veya kartuş [kovan] içinde namluya, barut haznesi denilen yere konulurdu. Bugün merminin dibine basınç yaparak ona ilk hız veren baruta, sevk barutu denir.)
Son güncelleme :