Editöre:
Hamline Üniversitesi hakkındaki 3 Ocak tarihli makalenizin “Müslüman öğrencilerin haklarına karşı akademik özgürlük” şeklinde çerçevelenmesi, dindar Müslümanların akılcılığını ve zekasını küçük düşürmekte ve Müslüman öğrencilere saygı gösterilmesi için gereken üniversite uygulamalarını azaltmaktadır.
Bir zamanlar, inancıma meydan okuyan kurs içeriği karşısında şaşkına dönen muhafazakar dindar bir Hıristiyan öğrenciydim. Bir inanç krizi asla “güvenli” hissettirmeyecektir. Bununla birlikte, aksi takdirde beni kuşatan ve aidiyetimi olumlu bir şekilde onaylayan bir bağlamda zorlu ders materyalleriyle mücadele ettim: profesörlerimin çoğu benim ırkımı ve Hıristiyan dini geçmişimi paylaştı. Manevi tavsiye için yaklaşmaktan çekinmediğimi hissettiğim birden fazla kampüs kaynak kişisi vardı. Tamamı tam zamanlı ve kadrolu olan hocalarım da öğrencileriyle güvene dayalı ilişkiler kurmaya hazırdı. Okulumun mimarisi ve akademik ritüelleri, inanç geleneğime saygı gösteriyordu. Beyaz Hıristiyanların portreleri, üniversitemin koridorlarında sıralanmıştı.
Destek ve kapsayıcılık benim için böyle görünüyordu.
İnanç krizimde bana varoluşsal bir yastık sağlayan çevre, ağırlıklı olarak beyaz Hıristiyanlara bağlı üniversitelerdeki Müslümanlara ve özellikle Beyaz olmayan Müslümanlara çok farklı bir şey aktarıyor.
Bir dakikalığına, kolejlerimizin ve üniversitelerimizin bağlamlarının, Müslüman öğrencilere güçlü ve olumlu bir aidiyet tasdiki sağlamak için nasıl değişmesi gerektiğini hayal edin.
Bu hikayenin merkezindeki sorunlar, bu kritik çevreleyen faktörleri atlayarak, sorunun rahatsız edici içeriğin potansiyel varlığı olduğu bağlamından koparılmış sınıfa odaklanır. “Güvenlik”, rahatsız edici olarak algılanan içeriği, diğer bir deyişle rahatsızlığa neden olan içeriği, genellikle vaka bazında şikayet süreci aracılığıyla kaldırmak için köstebeği patlatma çabalarıyla sağlanır. Çoğu kurumdaki bu süreç, önyargı deneyimlerini bildirme sorumluluğunu marjinal öğrencilere yükler.
Ayrıca, öğrencilerin potansiyel rahatsızlıklarını yönetmek için eğitmenleri zor durumda bırakır. “Akademik özgürlük” denen bu efsanevi şeyin yokluğuna üzülebiliriz; ama önce kaç yardımcı fakültenin öğrencilerle yüz yüze görüşmek için ofisi olmadığı hakkında konuşmalıyız. Ek sözleşmeler, zor konuların öğretilmesi için gerekli olan uyum ve güven inşasını kapsamaz.
“Akademik özgürlük” ile “Müslüman öğrencilerin hakları” arasında seçim yapamayız çünkü burada her iki seçenek de mevcut değil.
–Melanj Beyazı
Misafir Yardımcı Doçent, Toplumsal Cinsiyet ve Queer Çalışmaları Programı
Puget Sound Üniversitesi
Kaynak : https://www.insidehighered.com/views/2023/01/19/academic-freedom-or-muslim-students%E2%80%99-rights-neither