9 Ocak 2012 Pazartesi
Hem bitmesini istemiyorsunuz hem de çılgın gibi günün her anında okumak istiyorsunuz. Su gibi akıyor adeta. Kitabın son sayfalarını okuyup, yüzümde bir gülümsemeyle kapattığım bir uçak yolculuğunda yanımda oturan yaklaşık 70 yaşlarında bir teyzenin kitaba uzanıp " bakabilir miyim kızım" dedikten 10 dakika sonra kitabın yaklaşık 4'te 1'ini okumuş olması ve "ay çok güzelmiş bu, ben de alayım bari" diyerek yolculuğun sonunda iade etmesi de hem kitabın enerjisinin hem de 7'den 70'e her kadının kendinden bir şeyler bulduğunun kanıtıdır diye düşünüyorum. Kitabı okuduğunuzda (ya da okuduysanız) daha iyi anlayacaksınız ki teyze kitabı eline aldığında bir an paniklemiş ve utanıp sıkılmışta olsam, kitabı beğenmesi bir de üstüne devamını okumak istemesi kitapla ilgili olumlu düşüncelerimi pekiştirdi ve kitap beni dolaylı bir yoldan da olsa bir kez daha güldürdü.
PuCCA ile eş zamanlı çıkan bu kitabın hemen ardından PuCCa'ya da merak salıp okumaya başladım. Henüz başlardayım ancak şu aşamada Pinkfreud'u daha başarılı bulduğumu belirtmek isterim. Gönül rahatlığıyla söylüyorum, aldığınıza "asla" pişman olmayacaksınız.
Ufak bir not : Mümkün olduğunca public mekanlarda okumaktan kaçının, çünkü gerçekten kahkahalarınıza hakim olamayacaksınız. Gülmemek için kendini zor tutan görüntünüz, etraftan tuhaf karşılanıyor. Tecrübeyle sabitlenmiştir.
Bilginize.