Yediğimiz et de pandemik bir risktirBazı uzmanlar, yeni koronavirüsün Çin’in ıslak pazarlarında, tıpkı ondan önceki SARS gibi hayvanlardan insanlara atladığını varsaydı .
Bazı uzmanlar, yeni koronavirüsün Çin’in ıslak pazarlarında, tıpkı ondan önceki SARS gibi hayvanlardan insanlara atladığını varsaydı . Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, birçok insan, Çin’deki salgının hemen ardından kapatılan pazarların zaten yeniden açılmasından öfkeli . Parmağı bu “yabancı” yerlere doğrultmak ve salgın üretmek için onları suçlamak kolaydır. Ancak bunu yapmak önemli bir gerçeği göz ardı eder: ABD de dahil olmak üzere dünyanın her yerinde insanların yemek yeme şekli pandemi için de önemli bir risk faktörüdür.
Çünkü bir ton et yiyoruz ve büyük çoğunluğu fabrika çiftliklerinden geliyor. Küresel olarak etin yüzde 90’ından fazlasını – ve Amerika’nın etinin yaklaşık yüzde 99’unu – tedarik eden bu dev sanayileşmiş tesislerde hayvanlar sıkı bir şekilde paketlenmiş ve sert ve sağlıksız koşullar altında yaşıyorlar.
“Hayvanları binlerce kişi tarafından aşırı kalabalıklaştırdığımızda, sıkışık futbol sahası büyüklüklerinde gagaya ya da burnuna burnuna uzanmak için yalan söylemek ve bağışıklık sistemlerini saklayan stres var ve akciğerlerini yakan çürüyen atıklardan amonyak var. temiz hava ve güneş ışığı eksikliği – tüm bu faktörleri bir araya getirin ve hastalığın ortaya çıkması ve yayılması için mükemmel bir fırtına ortamınız var, ”dedi .
Daha da kötüsü, çiftlik hayvanlarında spesifik genler (büyük tavuk göğsü gibi arzu edilen özellikler için) seçimi, bu hayvanları neredeyse genetik olarak aynı hale getirdi. Bu, bir virüsün, izlerinde durdurabilecek herhangi bir genetik varyantla karşılaşmadan hayvandan hayvana kolayca yayılabileceği anlamına gelir. Bir sürü veya sürünün içinden geçerken, virüs daha da şiddetli büyüyebilir.
Greger bunu açıkça ortaya koyuyor: “Eğer gerçekten küresel salgın hastalıklar yaratmak istiyorsanız, o zaman fabrika çiftlikleri inşa edin.”
Dünya Sağlık Örgütü ve Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri gibi uzman kurumlar yıllardır ortaya çıkan bulaşıcı hastalıkların çoğunun hayvanlardan geldiğini ve sanayileşmiş tarım uygulamalarımızın riski artırdığını uyarmaktadır. Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü 2013 raporunda “Hayvan sağlığı küresel sağlık zincirimizdeki en zayıf halka” dedi .
Geçmiş deneyimlerden, çiftlik hayvanlarının ciddi zoonotik hastalıklara (hayvanlardan insanlara bulaşanlara) yol açabileceğini biliyoruz. H1N1 domuz gribinin Kuzey Amerika’daki domuz çiftliklerinde dolaştığı ve daha sonra insanlara atladığı 2009’a geri dönün. Bu yeni grip hızla küresel bir salgın haline geldi ve yüz binlerce insanı öldürdü .
Açıkçası, bilim adamları yeni koronavirüsün fabrika çiftliklerinden değil vahşi yarasalardan geldiğine inanıyorlar. Ama bu hepimizi bir pandeminin hayatlarımız üzerinde yaratabileceği ezici etkiye uyandırdı. Şimdi bu gerçekle yüz yüze geldiğimize göre, soru şu: Bir sonraki salgının olasılığını keskin bir şekilde azaltmak için önemli bir şey yapmak – yemek şeklimizi değiştirmek – için politik ve kültürel irademiz var mı?
Pandemi hakkında konuştuğumuzda ne hakkında konuşuyoruz?
Pandemi riski hakkında konuştuğumuzda, aslında iki farklı salgın türünden bahsediyoruz. Birincisi viral bir pandemi; örnekler arasında 1918 grip salgını ve Covid-19 sayılabilir. İkincisi bakteriyel bir salgındır; bunun en iyi örneği Avrupa’yı Orta Çağ’da saran bubonik veba, “Kara Ölüm”.
Fabrika çiftçiliği her iki kategoride de risk oluşturmaktadır.
2017 Pandemi kitabının yazarı Sonia Shah, virüsler ve bakteriler için endişeleniyor. “Kitabımı yazarken, kaynaklarıma geceleri onları uyanık tutan şeyleri sordum. Genellikle iki cevabı vardı: virülan kuş gribi ve ilaca dirençli bakteriyel patojen formları ”dedi. “Her ikisi de fabrika çiftliklerindeki kalabalıklardan kaynaklanıyor. Bunlar saatli bombalar. ”
İlişkili
Önce kuş gribine odaklanalım. Kuş gribi virüslerden kaynaklanır ve fabrika çiftliklerinden (domuz gribi gibi) çıkan büyük bir risktir. Bunun nedeni, bu çiftliklerdeki kuşların yakınlardaki binlerce kişi tarafından bir araya getirilmeleri ve genetik olarak neredeyse aynı olmaları nedeniyle yetiştirilmeleri. Bu, oldukça virülan bir virüsün hızla ortaya çıkması, yayılması ve öldürülmesi için bir reçetedir.
Minnesota, St. Paul’daki Agroecology and Rural Economics Research Corps’taki evrimsel bir biyolog olan Rob Wallace, “Fabrika çiftlikleri mümkün olan en tehlikeli patojenleri seçmenin en iyi yoludur” dedi. Nedenini açıklamak için, patojen açısından zoonotik iletimde bir çarpışma kursu sundu.
“Bir ev sahibinde patojen iseniz,” dedi Wallace, “bir sonraki ev sahibine girmeden önce ev sahibinizi çok hızlı öldürmek istemezsiniz – aksi takdirde kendi iletim hattınızı kesersiniz. Yani ne kadar badass olabileceğine dair bir sınır var. Ne kadar hızlı çoğalırsanız, bir sonraki ana bilgisayar gelmeden önce ana makinenizi öldürme olasılığınız o kadar yüksek olur. ”
Eğer vahşi doğanın derinliklerinde veya küçük bir çiftlikte iseniz, siz (patojen) düzenli olarak ev sahipleriyle karşılaşmayacaksınız, bu yüzden virülansınızı korumanız veya ev sahibine zarar vermeniz gerekir, böylece Ana bilgisayarlar bitmez. Wallace, “Ama 15.000 hindi veya 250.000 kat tavuk ile bir ahıra girerseniz, hemen yanabilirsiniz.” Dedi. “Badass olmanın sınırı yok.”
Bu, fabrika çiftliklerinin neden zoonotik salgınlar için doğal dünya veya küçük çiftliklerden daha büyük bir risk olduğunun bir parçasıdır.
Biyolog, gittikçe uluslararası sınırlarda kümes hayvanları ve hayvan ticareti yaptığımız için tehlikeyi daha da artırdığımızı da sözlerine ekledi. Dünyanın karşıt taraflarında birbirlerinden daha önce izole edilmiş suşlar artık yeniden birleşebilir.
“Grip al,” dedi Wallace. “Bölünmüş bir genomu var, bu yüzden Cumartesi gecesi kart oyuncuları gibi genomik parçalarını takas ediyor. Genellikle, çoğu el çok korkunç değildir, ancak bazı eller çok daha tehlikeli ortaya çıkar. Rekombinasyon oranındaki bir artış, gelişen patojenlerin çeşitliliği açısından bir patlama anlamına gelir. ”
Dünya zaten bunun çok korkutucu bir örneğini gördü. 1997 ve 2006 arasında, H5N1 kuş gribinin yüksek patojenik suşları Çin’deki tavuk çiftlikleri ile bağlantılandırılmıştır.
H5N1 kuş gribi virüsünün ortaya çıkmasıyla 1997’de bir pandeminin potansiyel olarak ne kadar kötü değişebileceğine dair tüm anlayışımız. Birdenbire, enfekte olduğu insanların yarısından fazlasını öldüren bir grip virüsü vardı, ”dedi Greger.
İnsanlara H5N1 bulaştığında yüzde 60’lık bir ölüm oranı vardı . Karşılaştırma için, uzmanlar tahmin bu tahminler gelişmeye devam ve gerçi Covid-19 kullanıcısının ölüm oranı, muhtemelen bir yerlerde yüzde 1 ila 3 oranında mahalle olduğunu ülkeye ve yaşa göre büyük farklılıklar . (H5N1’in neden Covid-19 kadar büyük bir anlaşma haline gelmediğini merak ediyorsanız, bunun nedeni çoğunlukla insanlardan ziyade kümes hayvanlarına bulaşmasıdır; maalesef koronavirüs gibi insanları enfekte etmekte iyi değildi.)
“Bu yeni kuş gribi virüsleri, kümes hayvanı üretimimizin sanayileşmesine – ‘Tysonizasyon’a’ bağlandı,” dedi Greger , fabrika tarım modelini Asya’ya ihraç etmenin, kuşları ve insanları enfekte eden virüslerin eşi benzeri görülmemiş bir şekilde patlamasına yol açtığına dair kanıtlar gösterdi. 1990’lar.
Endişelenmemiz gereken sadece kuşlar değil. Domuzların da virüslerin oldukça etkili taşıyıcıları olduğunu unutmayın. Domuz gribinin 2009’da vurulmasından on yıl önce, Nipah virüsü Malezya domuz çiftliklerinde ortaya çıktı. Yüzlerce insanda ensefalite (beynin iltihabı) neden oldu ve ciddi nörolojik hastalıklarla hastaneye yatırılan hastaların yaklaşık yüzde 40’ını öldürdü.
Fabrika çiftçiliği ve acil antibiyotik direnci sorunu
Fabrika çiftlikleriyle ilişkili diğer pandemik risk, Şah’ın belirttiği gibi, yani ilaca dirençli bakteriyel patojen formları ile ilgilidir – yani antibiyotik direnci.
Yeni bir antibiyotik verildiğinde, bir süre için harika, hatta hayat kurtarıcı sonuçlar elde edebilir. Ancak, insanların, mahsullerin ve hayvanların tedavisinde antibiyotikleri kullanmaya ve aşırı kullanmaya başladığımızda, bakteriler gelişir ve antibiyotiğin daha baskın hale gelmesi için mutasyona sahip olanlar gelişir. Yavaş yavaş, antibiyotik daha az etkili hale gelir ve artık tedavi edemeyeceğimiz bir hastalığa bırakılır.
CDC , geçen yıl büyük bir raporda , antibiyotik sonrası dönemin zaten burada olduğu konusunda uyardı : Antibiyotiklerimizin işe yaramayacağı ve C. difficile ve N. gonorrhoeae gibi ilaca dirençli böceklerin de olabileceği bir zamanda yaşıyoruz sağlığımızı kolayca yok eder. Her 15 dakikada bir, ABD’deki bir kişi antibiyotiklerin artık etkili bir şekilde tedavi edemediği bir enfeksiyon nedeniyle ölüyor.
Yine de, direnci artıran çok fazla antibiyotik yapmaya devam ediyoruz. Hayvan çiftçileri, bazen kötü endüstriyel tarım koşullarını telafi etmek için çiftlik hayvanları ve kümes hayvanlarında bolca antibiyotik kullanıyor.
“Hayvanları kalabalık, sağlıksız koşullarda koyduğunuzda ve hastalıkların önlenmesi için düşük doz antibiyotik kullandığınızda, bakterilerin DNA’sındaki spontan mutasyonlar için mükemmel bir kuluçka makinesi kurduğunuzu belgeleyen bol miktarda kanıtımız var,” dedi Robert Lawrence, John Hopkins Üniversitesi çevre sağlığı profesörü.
“Daha fazla kendiliğinden mutasyonla,” diye açıkladı, “bu mutasyonlardan birinin çevrede mevcut olan antibiyotiğe direnç sağlama olasılığı arttı.” Bu dirençli bakteriler tüm dünyaya yayılmış suşlar haline gelebilir. “Fabrika çiftliklerinin en büyük insan sağlığı riski bu.”
Aslında, fabrika çiftçiliği bize çift bakteriyel bir risk sunuyor. Diyelim ki tavuklar arasında bir bakteri salgını ortaya çıkıyor. Kümes hayvanları bu bakterileri insanlara geçirerek ciddi enfeksiyonlara neden olabilir. Normalde bu enfeksiyonu tedavi etmek için antibiyotik kullanmak isteriz, ancak tam olarak çiftlik hayvanlarımızda antibiyotikleri zaten aşırı kullandığımız için, bakteriler antibiyotiğe dirençli olabilir. Enfeksiyon insanlar arasında iyi bulaşan bir enfeksiyon olursa, tedavi edilemeyen bir bakteri salgını ile sonuçlanabiliriz.
Fabrika çiftliklerinin yarattığı pandemik riskleri, Çin’in canlı hayvan taşıyan ıslak pazarlarının maruz kaldığı risklerle nasıl karşılaştıracağı sorulduğunda Lawrence, “Fabrika çiftçiliği ile viral bir pandemi başlatma fırsatı daha az olabilir, ancak antibiyotiğe dirençli bakteriyel enfeksiyon daha fazladır. ”
Fabrika çiftlikleri de çalışanlarının sağlığını riske attı – koronavirüs dahil
Fabrika çiftçiliğinin bir başka üzücü gerçekliği, sadece hayvanlara değil, insan işçilere de büyük bir makinede aletler gibi davranma eğilimidir.
İşçilerin kötü muamelesi Covid-19’dan çok önce bir sorundu, ancak mevcut pandemi sorunu özellikle keskin bir rahatlamaya attı. ABD’deki et fabrikalarındaki işçiler arasındaki koronavirüs vakalarının sayısında bir sıçrama görüyoruz . Yüzlerce insan Pennsylvania’dan Güney Dakota’ya kadar eyaletlerde bulunan Cargill ve Smithfield tesislerinde pozitif yaptı . Birkaç kişi öldü.
NPR , bir durumda, bir belediye başkanının Smithfield’ı bir fabrikayı kapatmaya zorlaması gerektiğini bildirdi : “Sioux Falls fabrikasındaki çalışanlar arasındaki pozitif koronavirüs testlerinin sayısı 350’ye ulaştı. Fabrikadaki tüm çalışanların neredeyse yüzde 10’unu temsil etti ve Güney Dakota’daki tüm Covid-19 vakalarının yüzde 40’ı. ”
Et fabrikalarındaki işçiler tipik olarak işleme hatları boyunca birbirine çok yakın yerleştirilirler, bu da sosyal mesafeleri imkansız hale getirir. Bazı işçiler çalışma koşulları üzerinde grevler düzenlediler.
“Şirketlerin mevcut olmaları gerekiyor, ancak Covid-19 onları öldürüyor. Ve neden olduğu açıktır: Geri kalanlarımız birbirinden 6 metre uzaktayken iş arkadaşlarıyla omuz omuza durmak zorundalar, ”diyor Hayvanlar için Mercy başkanı Leah Garcés.
Ülke etinin kötü muamele gören işçilerin sırtında üretildiğini bilerek, şunu sormalıyız: Gerçekten buna değer mi? Garcés için cevap açıktır. “Tavuk için saçma bir fedakarlık” dedi.
Koronavirüs sonrası nasıl daha iyi bir gıda sistemi kurabiliriz?
Etin ulusal kimliğe karıştığı ve ortalama vatandaşın yılda 200 kilodan fazla et tükettiği ABD’de çoğu insan muhtemelen tamamen pes etmeyecek. Bu yüzden sormaya değer: Hayvancılık çiftçiliği yapmanın zoonotik hastalık tehdidini azaltan bir yolu var mı? Ve belki de bu süreçte, iklim değişikliği ve hayvanlara yapılan zulüm üzerindeki etki gibi endüstriyel tarım ile ilgili diğer sorunları da azaltıyor?
Cevap Evet. Fabrika çiftçiliğinden vazgeçmeye istekliysek, kesinlikle insan sağlığı, iklim ve hayvan refahı için daha iyi bir et üretim sistemimiz olabilir.
Greger, “Hayvancılık endüstrisinin yoğunlaştırılmasının salgın riskini azaltmak için uzun bir yol kat edeceğini” söyledi. “Uzun mesafeli canlı hayvan naklini azaltmak, sadece karkas ticaretine doğru ilerlemek ve daha küçük ve daha az kalabalık çiftliklere sahip olmak demek. Temel olarak, hayvanlar da biraz sosyal mesafe kullanabilirler. ”
Greger, domuzların dönemeyecek kadar küçük alanlarda tutulduğu gebelik sandıkları gibi hapsetme uygulamalarını kaldırmamız gerektiğini söyledi. “Domuzlar için saman yatakları sağlamak kadar basit önlemler bile domuz gribi bulaşma oranlarını azaltabilir” diye belirtti, “çünkü yaşamları boyunca çıplak beton üzerinde yaşamak için bağışıklık bastırıcı strese sahip değiller.”
Ayrıca çiftliklerimize daha fazla biyolojik çeşitlilik kazandırmamız gerekiyor. Wallace, genetik olarak (belirli genleri seçmek yerine) birbirinden biraz farklı olan hayvanları yetiştirmek, bulaşıcı hastalıkların yayılmasını önlemeye yardımcı olmak için immünolojik ateş ışınlarına neden olacak, Wallace şunları ekledi: “Çok pratik bir seviyede, tam tersi şimdi nasıl yaptıklarını
“Onlar” derken fabrika çiftlikleri demektir. Tarımsal rejeneratif tarım gibi diğer yöntemleri zaten tercih eden, ancak tarım işletmelerinin birçok kırsal toplulukta kilitli olduğu için bunları yürütmek için gereken desteğe sahip olmayan çok sayıda çiftçi var.
Wallace, “Sistemin nasıl çalıştığını ve ona karşı çıktığını tamamen anlayan ancak koşu bandından çıkamayan birçok çiftçi var” dedi. Salgının bu konuya yeni bir dikkat çektiğinden şüpheleniyor.
Ayrıca , ABD’nin en büyük fabrika çiftliklerine moratoryum uygulamak ve 2040 yılına kadar bunları tamamen ortadan kaldırmak için Sen. Cory Booker (D-NJ) tarafından önerilen mevzuat gibi fabrika çiftçiliğini durdurmak için mevcut planları değiştirebilir . Covid-19 salgını çekildi, muhafazakar National Review dergisi , “bu konuyu açık bir zihinle düşünürseniz, fabrika çiftliklerini sona erdirmenin iyi bir fikir olduğunu kabul edersiniz – Cory Booker bunun .”
Endüstriyel tarımdan uzaklaşmak zoonotik bir salgın olasılığını azaltabilir, ancak tehdidi gerçekten ortadan kaldırmak için Greger, bitki bazlı et, süt ve yumurta ürünlerine doğru hareketi hızlandırmamız gerektiğini söyledi.
Amerikalılar, koronavirüs gelmeden önce bitki bazlı ürünler hakkında zaten heyecanlanıyordu ve pandeminin daha fazla ilgi çekeceğini düşünmek için bir neden var, çünkü hem geleneksel et tedarik zinciri şimdi biraz zorlanıyor ve fabrika çiftçiliğinin artan bir farkındalığı nedeniyle bir pandemi riskidir.
Impossible Foods, 16 Nisan’da etsiz hamburger satışlarını ABD’deki 750 markete daha genişlettiğini açıkladı. Şirketin başkanı Dennis Woodside, e-postayla yaptığı açıklamada, “2020 için her zaman perakende sektöründe dramatik bir artış planladık – ancak daha fazla Amerikalı evde yemek yedikçe, perakendecilerden ve tüketicilerden talepler aldık” dedi. “Mevcut perakende ortaklarımız son haftalarda İmkansız Burger satış rekoru kırdı.”
Garces perspektifinden bakıldığında, fabrika çiftlikleri ve salgın hastalıklar arasındaki halkın farkındalığının artması, korkunç Covid-19 salgını için gümüş bir astardır. “Tüm kariyerim boyunca, gıda sistemimizde hayvanları kullanma şeklimizde ve ulusun ve dünyanın gözlerinin olması için bundan daha iyi bir şansımız olduğundan emin değilim. bir tür ”dedi.
“Alarm zillerini uzun süredir çalıyoruz. Benim derin umudum şimdi insanların bağlantı kuracağı – fabrika çiftçiliği türlerimiz için yıkıcı bir risktir – ve bu uzun vadede davranışımızı kalıcı olarak değiştiriyor. ”