Japonya'ya karşı savaşın başlamasından bu yana Pasifik Filosu, iki Uzak Doğu cephesinin birliklerine iniş operasyonlarıyla aktif ve paha biçilmez yardımda bulundu. Ağustos ayının Yuki (Ungi) 11 ve Ağustos ayının Racin (Nachrzyn) 12 limanlarındaki denizciler, düşmandan güçlü bir muhalefetle karşılaşmadılar. Seisin iniş operasyonu, denizcilerin güçlü bir savunmanın üstesinden gelmelerini gerektiren farklı bir nitelikteydi.
Büyük şehir ve liman Seishin (Chongjin), mayın tarlaları ile güçlendirilmiş iki engel hattıyla çevriliydi. 180'e kadar sığınak ve sığınak bu yaklaşımı savundu. Garnizon yaklaşık 4000 kişiydi. Düşman savunmalarını zayıflatmak için, Pasifik Hava Kuvvetleri filo teğmen general komutası altında havacılık P. Lemeshko ve 2. sırada yer alan kaptan torpido botları N. Kuhta limana ve 9 ve 10 Ağustos'ta savunmalara etkili saldırılar yaptı.
Operasyonun planı öngörüldü: Ağustos ayındaki 13, Japon birliklerini, Seysin'deki savunma sistemini ve deniz kuvvetlerini tespit etmek için denizden keşif ve deniz kuvvetleri üssünü ele geçirdi ve 25 Ordusu'nun kara birimlerinin yaklaşmasına kadar kıyı boyunca taarruzda kaldı.
İniş kuvveti filo merkezinin keşif dekolmanının bir parçası olarak ileri bir dekolte ve bir makineli tüfek firması, ilk kademe grubunun tüm 181 adamı, 355 st. ). Maden katmanı Argun, destroyer Voikov, 13 devriye gemileri, 335 mayın tarlası, 8 torpido ve devriye botları, 7 amfibi gemileri ve 18 taşımacılığını içeren bir grup gemi, iniş alanına getirildi. İniş kuvvetleri, A. Studenichnikov rütbesinin Kaptan 12'in emri ile yönetildi ve iniş kuvvetleri, 7. Deniz Tugayı Komutanı, Baş General V. Trushin tarafından yönetildi. Filo hava grubu (1 uçağı) tarafından kapak ve hava desteği sağlandı.
Çok sınırlı bir zaman nedeniyle, her şey iki gün boyunca tahsis edildi, operasyon için hazırlık süresi kısaldı. Bununla birlikte, başarısından şüphe yoktu: denizciler ve gemiler iyi hazırlanmış.
İstihbarat savaşı başarısız oldu. Ağustos ayının 13'unu demirleme halatlarını kaybetmeden işgal ettikten sonra, iniş kuvvetinin ileriye doğru ayrılması şehre geldi. Fakat burada, düşmanın üstün güçlerinin güçlü bir muhalefetiyle tanıştım. Hava desteği olmadan (kötü hava koşulları nedeniyle) paraşütçüler, gece ve gündüz sonuna kadar ağır savaşlarda bulundu. Sabahın erken saatlerinde Ağustos 14’e inen ilk kademe, önden yaklaşık 2 km uzunluğunda ve 1 km’den daha fazla derinliğe sahip bir köprüyü ele geçirmeyi başardı, ancak ileri dekolmanı ile birlikte kendisini suya baskı yapan kritik bir konumda buldu. Gece boyunca, Pasifik Okyanusu, ana kuvvetler yaklaşana kadar sahil şeridinin dar bir şeridini tutarak 14 saldırılarını reddetti.
Ağır savaşta denizciler kahramanca davrandılar. Başkomiser I. komutasındaki bir makineli tüfek firması olan Yarotsky, 150 Japon asker ve subaylarından daha fazlasını imha etti. On üç kez Teğmen P. Puzikov başkanlığındaki keşif törenine gitti. İzciler, Seysin hapishanesinin gardiyanını imha etmeyi ve Çinli ve Korelilerin 50'ini zincirlerde serbest bırakmayı başardı. Çavuş K. Biryulya, 28 ateşinde Japon makineli bir silahı imha etti ve takım komutanlarından biri ağır yaralandığında komutasını aldı. Bir çavuşun önderliğinde, denizciler Japon askerlerini ve görevlilerini 240'e kadar engelledi.
Saldırı kuvvetinin ikinci kademesi, Seisin’de Ağustos 15’in şafağında indi. Üç saat sonra, Deniz Piyade Birliği 3 Tugayı, şehrin çoğunu ele geçirdi ve düşmanın ana tahkimatlarına ulaştı. Akşamları kurulan yaz havası, havacılığımızın üzerlerine bir dizi kuvvetli darbe indirmesine izin verdi. Bununla birlikte, denizden ve havadan etkin bir şekilde destek olsa da, iniş gücü güçlü kuvvetlendirmeyi zorlaştıramadı: Paraşütçüler arasında topçu bulunmaması. Nakliye gemileri limana girerken "Nogin" ve "Dalstroy" gemileri Amerikan madenleri tarafından havaya uçurulmuştu. Amerikan uçağının Japonların Genzan, Seisin ve Racine limanlarını 780 mayınlarından daha fazla çıkardığını ve bunun bir zorunluluk olmadığını belirtmekte fayda var. Maden ocaklarının yerleri hakkında bilgi Sovyet komutanlığı yalnızca 21 Ağustos ayında aldı. Bu zamana kadar, birliklerimiz Kuzey Kore kıyılarının tamamını işgal etmişti. Aynı günlerde, mayın tarama gemisi TSCH-279, nakliye gemileri Suchan, Kamchatneft ve Tanker No. 1, Racine'deki Amerikan madenleri tarafından battı. Her ikisi de yüzdürme özelliğini korudu, ancak boşaltma uzun zaman aldı.
Ağustos 16 sabahında, iniş gücü belirleyici bir saldırı başlattı ve Seysin'i tam olarak ustalaştı. Operasyonun son aşamasında Sovyet uçaklarının ve Pasifik Filosunun gemilerinin hava ve deniz üstünlüğü sağlandı.
Seisin’in kaybı ile Kore’deki Japon birliklerinin savunması düzensizleşti. Ellerinde 38 paralelinin kuzeyinde kalan Ethetin (Odezhin) limanı ve Genzan'ın askeri üssü, deniz bölgemiz Ağustos 19 ve 20 tarafından alındı.
Ağustos ayında 11'ten 25'e yapılan Yuzhno-Sakhalin operasyonundaki inişler önemli bir rol oynadı. İniş birlikleri Toro (Shakhtersk), Maoka (Kholmsk) ve deniz üssü Otomari (Korsakov) limanlarına indiler, düşmanın hızla yenilgiye uğramasına katkıda bulundu ve birliklerinin boşaltılmasını engelledi. Bu inişlerin ana güçlerinin inişinden önce düşman kıyısındaki keşif gruplarının gizli eylemleri yapıldı.
Kuril amfibi operasyonunda ilk etabı özellikle zordu: Güçlü bir savunmaya sahip olan (34 hap kutusu, çok sayıda hap kutusu, yeraltı galerileri ve iletişim) Kamçatka'ya en yakın olan Şumş adasında ustalaşmakla ilgiliydi.
Shumshu Adası, o dönemin belgelerinde vurgulanan gerçek bir ada kalesiydi. Kuril sırtının kuzeyindeki Japon birlikleri toplamda 23 bin kişi, 77 tanklar Kuril Adaları'nda 7 binden fazla kişi yoğunlaştı. Kamçatka'daki Sovyet grubu küçüktü ve kıyı boyunca dağılmıştı. İki güçlendirilmiş tüfek alayı ve bir deniz kuvvetleri taburu (60'den fazla adam, yaklaşık 8800 silah ve havan topu), 200 gemi ve gemi (aralarında iki devriye gemisi, bir mayın katmanı ve dört mayın tarama gemisi) hava kuvvetlerini kapladı ve 64 uçak hava kuvvetlerini kapladı. Bu kuvvetlerden, birinci ve ikinci kademelerin yanı sıra ileri bir ayrılma oluştu.
Bu operasyon için amaçlanan kuvvetlerin az olduğu dikkat çekiyor. Düşman, hem insan gücünde hem de iniş gücünün sahip olmadığı tanklarda Sovyet kara kuvvetlerinden üstündü. Biz de havacılık ve topçu sistemlerinde üstünlük sağladık. Adil olmak gerekirse, havacılıktaki üstünlüğün, Kuril Adaları'nda asılı sislerin sürekli olması ve hava limanlarının Shumsh'dan önemli ölçüde kaldırılması nedeniyle göreceli olduğu belirtilmelidir. Sovyet birlikleri, tamamlanmamış bir kıyıya inmek zorunda kaldılar. Bunun yanı sıra, tüm tarla topçu sistemleri hala taşımadaydı ve ancak kıyıya boşalttıktan sonra kullanılabiliyordu. Düşman, güçlü savunmalara dayanıyordu, topçu atış alanlarına sahip etkili bir şekilde çalışabildi.
Sovyet komutanlığı, Kataoka deniz üssünde, Şumş'un kuzey kısmına inen bir saldırı kuvvetinin kuvvetleriyle sürpriz bir saldırı yapmayı planladı. Daha sonra adayı tamamen ele geçirmek ve Japonca'yı Paramushir, Onekotan ve Kuril Adaları'nın geri kalanından kurtulmak için bir sıçrama tahtası olarak kullanmak gerekiyordu.
Operasyona hazırlanmak için zaman bir günden biraz fazla verildi. Buna rağmen, karargah, birliklerin yeniden toplanmasını ve yoğunlaşmasını, geliştirilmesi ve performans göstericilere gerekli belgelerin getirilmesini sağlamıştır.
Shumsh için savaş çok yoğundu. Adanın garnizonu, Japonca'ya özgü fanatizmle hareket ediyordu. 18 August, ana güçlere zorlukla inen gemileri sahile yaklaştığında, deniz kapilerinden gelen derin ve zor bir donanıma sahip olan sığınaktan bir kasırga topçu ateşi başlattılar. Birçok gemi mermilerden çarptı, yangınlar oldu, insanlar öldü. Bununla birlikte, paraşütçüler kendilerini suya attılar ve patlama sularından kıyıya kadar kaynar su boyunca yüzerek seyahat ettiler. Gemilerdeki ve gemilerdeki denizciler, düşmana ateş açılmadan, yangınlarla savaştılar, hasarı düzelttiler, paraşütçülere destek olmak için mümkün olan her şeyi yaptılar.
İniş gemisi DS-1 ilk önce ateşi yakaladı. Teğmen I. Permyakov, alevin kabuğa yaklaştığını gören, yanık ağrısına rağmen onları ateşten çıkarmayı başardı.
Birkaç mermi DS-2'i vurdu ve mürettebatın bir kısmı öldü. Gemideki yangın uzun süre söndürülemedi. Teğmen Komutan V. Moiseenko komutasındaki bir mayıncı Okhotsk kurtarmaya geldi. Birlikte, iki ekip yangını ortadan kaldırıldı.
Hasarlı DS-43 ateş aldı ve karaya oturdu. Japonlar gemideki yangını sığınaktan yoğunlaştırdı. Denizci I. Androschuk, gemi topçularının hedefi olarak nitelendirerek izleyici kurşunlarla ateş ederek hemen cevap verdi. Yakında düşman sığınağı imha edildi. Gemideki ateş, denizcilerin kıyafetlerini yakalaması için öfkelenmiş, ancak alevleri suyla, yangın söndürücülerle söndürmüş, asbest paspaslarıyla düşürmüş ve ateşle baş etmeyi başarmışlardır.
DS-47'teki hasar ve ateş, mürettebatın kendi mühimmat patlamasını önlemek için su basması için çok önemliydi. Ölümcül şekilde yaralanan komutan son emri verdi: sahile ulaşmak ve iniş gücüne katılmak için kurtulanlar.
Zorlu testler ayrıca DS-46, DS-5 ve DS-6'in payına düştü. Düşmanın yıkıcı ateşi altındaki kendinden tahrikli mavna (ustabaşı 1'in komutanı V. Sigov), paraşütçüler transfer edip yaralıları tahliye ederek taşımacılıktan sahile birkaç sefer yapmayı başardı. Her üç mürettebat üyesi de yaralandı, ancak iniş sonuna kadar koltuklarını bırakmadı.
Kıyıda kavga etmek de zordu. Japonlar, tahkimatlardan silah ve makineli tüfek ateşi yaktı, tanklarla saldırı düzenledi. Paraşütçüler sadece giyilebilir tüfekliydi silah (ikinci gün topçu boşaltıldı ve sürekli sis nedeniyle uçak etkin değildi). Yine de, denizciler 5 köprüsünü 6 km'de yakaladılar ve sıkıca tuttular.
Adada hüküm süren yükseklikler art arda elden ele geçti.
Öne çıkma komutanı, Binbaşı P. Shutov ve Deniz Taburu komutanı, Binbaşı T. Pocharev, bencilce tank saldırılarını kovma eyleminde bulundu. Her ikisi de yaralandı, ancak savaş alanını terk etmedi. Kıdemli Teğmen S. Savushkin, tankları bir el bombası ile birden çok kez ellerinde savaştığında şahsen el bombasıyla havaya uçurdu. Beş denizciden oluşan bir grup, M. Vlasenko, kahramanca bir Japon tank saldırısını püskürttü. A. Vodinina, P. Babich, I. Kobzar ve S. Rynda. Kaya ve bataklıklarla sınırlanmış küçük bir yol şeridi savundu. Düşman tankları tam içinden geçti ve sadece bombaları olan denizcilerin onları geri almaları kolay değildi. Bu durumda, A. Vodinin, el bombası bağladı ve baş tankın altına koştu, onu baltaladı, saldırıyı yırttı.
Ağustos ayındaki 19, Japonya'nın koşulsuz teslim edilmesinden sonra, Shumshu garnizonunun silahsızlandırılmasıyla ilgili müzakereler başladı. Akşam, tam bir anlaşmaya varıldı, ancak ertesi sabah, Japonlar İkinci Kuril Boğazı'na giren Sovyet gemilerinin bir kopmasını büyük ölçüde bombalayarak ihlal etti. Sonra iniş gücü saldırıya düştü. Japonlar güçlü yapıları kurtarmadılar, düşman adanın derinliklerine 6 km atıldı. Bu grevin garnizonun emri üzerinde ciddi bir etkisi oldu. Fr. için gergin mücadele Shumshu, 22 binden fazla Japon asker ve subayının yakalanmasıyla Ağustos 12'ta sona erdi.
Kuril Adaları'nın geri kalanı amfibi saldırı güçleri kısa sürede serbest bırakıldı - Japonların direnişiyle karşılaşmadan 1 Eylül 1945'e kadar.
Kaynaklar:
Zakharov S., Bagrov V., Bevz S., Zakharov M., Kotuhov M .. Kuril iniş operasyonu. Kızıl Bayrak Pasifik Filosu. M., Askeri Yayıncılık, 1973. C. 277-291.
Moshansky I. Kuril Adaları için savaşır. Batı - Doğu M: Veche, 2010. S.168-179.
Bagrov V. Pasifik Denizcilerinin Kahramanlık Toprakları // Deniz Koleksiyonu. 1985. №5. C. 57-59.
Vasilevski A. Yaşam Meselesi. Üçüncü baskı M.: Politizdat, 1978. S.516-518.