Susan Sarandon Röportajda Oyuncuların Grevini Tartışıyor – The Hollywood Reporter
İlerici davaların açık sözlü bir savunucusu olarak uzun geçmişiyle Susan Sarandon’un devam eden aktörler grevi hakkında söyleyecek çok şeyi olması belki de sürpriz değil (kendisinin grev hattına katılmasından bahsetmiyorum bile).
Ile konuşmak THR Roma Vermont’taki evinden Zoom aracılığıyla Thelma ve Louise Star, SAG kurallarına uyacağını ve Stephen Chbosky’nin rolleri de dahil olmak üzere gelecek filmlerinin tanıtımından kaçınacağını hemen açıkça belirtti. Nonnalar, Vince Vaughn ve Tyler Perry’nin yanında Üçlü Sekiz Altı. “Hiçbir filmim hakkında konuşamam” diyor. “Şu anda oyuncular olmadan tanıtım yapmanın ne kadar zor olduğunu anlıyorum.”
Bununla birlikte 1995 yılında filmdeki rolüyle Oscar kazanan usta oyuncu Ölü Adam Yürüyorgrev, Hollywood’un mevcut durumu ve “oyunculuğun en zor kısmının hayatta kalmak” hakkında hâlâ söyleyecek çok şeyi vardı.
Hollywood’da yaşananlar sinema sektörünün geleceğini nasıl etkileyecek?
Sektörün 30 yıl önceki gibi değil, şimdiki işleyiş şeklini yansıtan daha adil ve eşitlikçi bir sözleşme üzerinde anlaşmayı umuyoruz. Özellikle daha küçük oyuncular ve yapay zeka tehdidi açısından. Bu yüzden bu şimdi ya da asla durumudur. Zaman geçtikçe her şey daha karmaşık hale gelecek ve sanatçılara tanınan haklar giderek azalacak. Müzakere aynı zamanda önemlidir çünkü her çalışanın hayatında meydana gelen bir eğilimi ilgilendirmektedir.
Nasıl yani?
Çalışanların hayatta kalması imkansız hale gelirken, CEO’lar büyük ödemeler veya ikramiyeler alıyor. Grev sadece oyuncu ve yazar sendikaları için değil, tüm sendikalar için çok önemli. Ve bu, demiryollarında, havayollarında, öğretmenlerde veya fast food zincirlerinde çalışan tüm çalışanları etkileyen bir sorunu yansıtıyor. Çünkü açgözlülük ve çıkarların insanların önüne konulması artık Amerika Birleşik Devletleri’ndeki tüm işyerlerinde görülen bir hastalıktır.
Yapay zeka sizi korkutuyor mu, yoksa sadece kullanımında bir denge bulmamız gerektiğini mi düşünüyorsunuz?
Bu, birinin imajını alıp, aktörün artık kontrol sahibi olmadığı bir filmde onu kalıcı olarak kullanmak anlamına geliyorsa bu beni korkutuyor. Bu doğrultuda ilerlerken sesimizin telif hakkını mı yoksa kendimizi mi almamız gerektiğini bilmiyorum. İnsanların ekranda algılanan insanlığı görmek istediklerini düşünüyorum. Karakterlerin neredeyse gerçek gibi göründüğü video oyunları oynayarak büyüyen nesiller var. Ve belki de üzerinde yetkilerinin olmadığı şeyleri yapan aktörlerin bilgisayarda oluşturulmuş görüntülerini görmek onlara hakaret olmayacaktır. Yapay zekanın CEO rolüne daha uygun olabileceğini düşünüyorum. Her şeyi analiz edebiliyor ve satışa göre kararlar alabiliyordu.
Uzun süredir sinema sektöründe çalışıyorsunuz. Nasıl değişti?
Bunlardan en büyüğü, artık sektörün filmlerden hoşlanmayan finansörler veya bankalar tarafından yönetilmesidir. Bette Davis’in zamanında bile pek çok sorun vardı ama en azından stüdyo yöneticileri – kadın düşmanı falan – filmlerle ilgileniyorlardı.
Peki ya olumlu yönleri?
Grev sırasında, kurumsal finansmanı olmayan küçük yapımların, aktörler sendikasının tüm taleplerini karşılayan geçici bir anlaşma imzalamasına izin verilmesi yönünde alınan bazı kararlar var. Bence bu işe yararsa, belki daha küçük bütçelerle ve daha küçük hikayeler anlatarak film yapmanın farklı bir yolunu hayal edebiliriz.
Siyasi aktivizminiz hiç kariyerinizi tehlikeye attı mı?
Riskler olduğunu düşünüyorum, ancak bana öyle geliyor ki yanan bir binadan kaçarken kaymanızın görünmesi konusunda endişelenmek gibi bir şey bu. Vatandaşlar olarak yetişkinlerin seçimlerini yapmak için ihtiyaç duyduğumuz bilgileri isteme hakkımız ve yükümlülüğümüz var. Medya dünyasına bağlı olduğum için bazen insanlar bana söylenmeyen ve söylenmesi gereken bilgilerle geliyorlar. Ve bu benim işim. Kimseye ne düşüneceğini söylemiyorum ve aday olmak istemiyorum ama yardımcı olabilirim. Duyulmayan bazı seslerin duyulma şansını artırmaya yardımcı olabilirim.
Oyunculuğa neredeyse tesadüfen başladığınızı söylemiştiniz. Peki tesadüfi bir deneyimden yola çıkarak sizinki gibi bir kariyer nasıl inşa edilir?
Oyunculuk beyin ameliyatına benzemez! Herkes oyunculuk yapabilir. Çocuklar bunu her zaman yaparlar. Aslında oyunculuğun en zor kısmı hayatta kalmaktır. Yaşlandığınızda veya şişmanladığınızda Hollywood’un kendi fikirleri olma eğilimi vardır. Ancak asıl oyunculuk eylemi sadece rol yapmaktır. Dikkat edecek ve ilginç karakterlere sahip olacak kadar şanslıysanız, giderek daha iyi olabilirsiniz. Nasıl yapılacağını anlamak için okula gitmenize gerek yok. Eğitimim tamamen iş üzerineydi. Ve bunu fazla ciddiye almadığım için minnettarım çünkü bu bana kariyerim hakkında bir bakış açısı kazandırdı. Ancak örneğin Juilliard’a gidip harika işler yapan başka insanlar da var.
Sinemanın geleceği için neler diliyorsunuz?
Umarım her şey inanılmaz derecede kontrol edilmeden, sansürlenmeden veya pahalı olmadan erişilebilecek daha fazla platform vardır. İnsanlar film yapabilmeli ve hikayeler anlatabilmeli çünkü medeniyetler bu şekilde hayatta kalır. Ve eğer değişmek, statükoya meydan okumak istiyorsanız bunu yapmanın yolu filmdir. Hikaye anlatımı aynı zamanda hiçbir ortak yanınızın olmadığını düşündüğünüz insanlarla empati kurmanızı da sağlayabilir. Bu çok güçlü bir araçtır. Ve umarım para tarafından daha az kontrol edilir ve halka daha çok açılır. Yabancı filmlerin ve küçük eserlerin gösterildiği çok sayıda bağımsız sinema vardı. Ama Bill Gates’in çiftliklere yaptığı gibi onlar da emildi. Bu ortak bir konu, çokuluslu şirketler bağımsız olan her şeye el koyuyor. Bu yüzden direnebileceğimizi umuyorum. Ayrıca hikaye anlatımı açısından da.