Makale özeti ve diğer detaylar.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra hem Türkiye hem de Almanya güvenlik gerekçeleriyle yani Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (SSCB) tehdidinden dolayı NATO ittifakı içinde yer almışlar ve Marshall yardımları yoluyla da Amerika Birleşik Devletleri'ne (ABD) daha sıkı bir şekilde bağlanmışlardır. 1945 sonrası Avrupa Ekonomik Topluluğunun (AET) itici gücü olan Almanya, Avrupa bütünleşmesinin mimarı olarak öne çıkarken, Türkiye'de 1960'ların birinci yarısından itibaren Batı politikasının bir gereği olarak AET'ye tam üyeliği kendisine net bir hedef olarak seçmiştir. Bu çalışmanın amacı Türkiye'nin ve Almanya'nın 1945'ten günümüze kadar izlemiş oldukları dış politikalarını kapsamlı olarak çözümlemek değildir. Esasen, bu çalışmada iki ülkenin Batı politikalarının temel unsurları ortaya konularak Ankara ve Berlin'in bu politikalarındaki benzerlik ve farklılıklar üzerinde durulacaktır.
After the Second World War both Turkey and Germany have taken part in the NATO alliance because of the security threat posed by Union of Soviet Socialist Republics (USSR) and through the Marshall Aid they were connected to United States of America (USA) even further. After 1945, while Germany as a driving force of European Economic Community (ECC) started to appear at the architect of the European integration, as from the early 1960s Turkey chose the full membership to the ECC as a result of her Western policy. The aim of this work is not analyse Turkey's and Germany's foreign policies comprehensively from 1945 until today. Principally, this article will present the basic elements of these two states' Western policies in terms of their similarities and differences.