“Topçu sadece değil
kaza, aynı zamanda bilim!
Peter I
kaza, aynı zamanda bilim!
Peter I
İkinci Dünya Savaşı ve ardından dünyanın dört bir yanındaki silahlı çatışmalar, kundağı motorlu topçuların savaş alanlarında muzaffer bir yürüyüşün başlangıcı oldu. Bu, birçok uzmanın, bir tür silah olarak çekilen topçuların yakın zamanda ortadan kalkacağını tahmin etmeye başlamasına neden oldu. Uzmanlar, çekilen topçuların savaş alanında çok savunmasız olduğu gerçeğine dayanıyor, bir nakliye pozisyonundan bir savaş pozisyonuna veya bunun tersine geçmek çok zaman alıyor ve bunun herhangi bir hareketi savunmasız traktörlere bağlı. Ancak, tüm eksikliklerle birlikte, cephanelik Uzman Eric H. Bayass ve Terry J. Gander, çekilen topçu pek çok nedenden ötürü uzun süre hizmette kalacak. İlk ve en önemli avantajı, çekilen topçuları kendinden tahrikli olanlardan olumlu bir şekilde ayıran uzun mesafelerde nakliye kolaylığıdır. Bu, birimleri hızlı bir şekilde konuşlandırmanız ve yerel bir operasyon yürütmeniz gerektiğinde özellikle önemlidir.
Hareketliliğe ek olarak, bu tür topçuların uzun süre talep göreceği sonucuna varmamızı sağlayan birkaç faktör daha var. Ana avantaj maliyettir. Çoğu durumda, çeşitli türlerdeki çekili topçuların üretimi ve bakımı daha pahalı ve karmaşık kendinden tahrikli platformlara göre daha ucuzdur. Bu tür topçu silahlarının taşınması kolaydır ve kendinden tahrikli tipler gibi nakliye ağını yüklemez (bazı kendinden tahrikli silahların kütlesinin ana silahın kütlesine yaklaştığını hatırlayın. tanklar). Buna ek olarak, dağlarda veya deniz çıkarma operasyonları sırasında, kendinden tahrikli topçu kullanımı neredeyse imkansızdır. Çekili topçuların ana modellerinin de hava yoluyla kolayca taşınabileceğini ve örneğin helikopterler veya askeri nakliye uçakları tarafından hızlı aktarıma izin verildiğini eklemek önemlidir.
Çekilmiş topçu dünya çapında yaygınlaştı, bu yüzden önemi ve daha da geliştirilmesi meselesi hala geçerli olmaya devam ediyor. Çekilmiş ve kendinden tahrikli topçuları karşılaştıran yabancı askeri uzmanlar, öncelikle bu silahların modern tipleri için temel gereklilikleri dikkate almaktadır. Herhangi bir modern silahın askeriye uygunluğunu garanti eden temel şart, mümkün olan maksimum atış menzilidir.
Ek olarak, topçu sisteminin genel ağırlığının en aza indirilmesi, modern silah ustalarının gelişimi için önemli bir yön olmaya devam etmektedir. Bu önemlidir, çünkü aşırı durumlarda, çekilen topçu, ağır bir şekilde hesaplamanın fiziksel gücüne dayanır. Gördüğünüz gibi, atış menzili ve ağırlık modern tasarımcıların şaşkınlık duyduğu temel özelliklerdir. Çalışmalarında belirli bir dengeyi gözlemlemeleri gerekir. Bu nedenle, daha uzun namlu ve güçlendirilmiş yüklerin kullanılması, daha fazla ateş menziline sahip bir silah sağlar. Ancak, bu silahın kütlesini arttırır. Namlu ve tabanca taşımacılığındaki rahatlama yapısal güç kaybına yol açar.
Çekme dahil olmak üzere modern topçu, 75'tan 155 mm'ye kadar geniş bir kalibre yelpazesine sahiptir. Halen, 155 mm'den daha büyük veya daha az 105 mm'den büyük göstergeler nadiren kullanılmaktadır. Bunlar esas olarak geçen yüzyılın savaş alanlarında kullanılan ve herhangi bir özel görevi yerine getirme saflarında kalan araçlardır. Ancak, bunları kullanma ihtiyacı çok nadirdir. Böylece bugün üç ana kalibre aralığını ayırt edebiliriz. Birincisi 105 mm, ikincisi 122 ile 130 mm ve üçüncüsü 152 ile 155 mm arasında.
Calibre 105 mm, basit bir nedenden ötürü geniş çapta dağıtılmıştır: makul bir mesafeden oldukça etkili bir mermi verebilir. Bu çaptaki silahlar dünyanın birçok ülkesinde hizmette. Bununla birlikte, birçok örnek, 1939 - 1945 dönemine atıfta bulunur. Ayrıca 105 kalibre tabancalarının biraz ağır olması önemlidir. Işık parçalarının zor veya uzak bölgelerde çalışması gereken sayısız işlem sırasında, 105 mm toplar bu koşullarda kullanılabilecek olanların en ağırlarıydı. Bu yüzden 105 mm topçusu hala dünyanın önde gelen birçok ordusunun cephaneliğinde bulunuyor. Gelişmekte olan ülkelerin orduları için, 105 kalibre mm - karşılayabilecekleri maksimum. Bu faktörler, İngiliz 105 mm Hafif Silahın ticari başarısının ana nedeni idi.
Modern silah üretiminde, 122 ve 130 mm kalibreleri artık bir öncelik değil. Hizmette bulunan ana örnekler birkaç on yıl önce oluşturulmuştur. Bununla birlikte, Sovyet tasarımının X-NUMX-mm obüs M-122'i (yılın modeli 30'i) yaygındır. Ek olarak, 1938-lerin başında SSCB'de oluşturulan 130-mm M-46 saha silahı dünyadaki birçok ülkede kullanılmaktadır.
Bugün dünyanın tüm ülkelerinin tasarımcılarının ana dikkatleri 152 ve 155 mm kalibre sistemlerine odaklanmıştır. Bu silahlar, batarya ile çekilen topçuların ana bileşenidir. Bununla birlikte, Doğu'daki 152 mm kalibreli sistemler ile Batı'daki 155 mm arasındaki ayrım yakın gelecekte yürürlükte kalacaktır. Bu arada Doğu Avrupa ülkeleri, 152-mm silahları NATO tarzı 155-mm silahlarla değiştirmeye başladı. Bununla birlikte, 155 mm kalibreye tam geçiş pek mümkün değildir.
105 mm
105-mm sistemlerinin ana avantajı, yalnızca silahın değil, aynı zamanda mühimmatın da oldukça düşük ağırlık ve boyut özellikleridir. Silahın kütlesi ve 105-mm atışının itici yükü 155-mm örneklerinkinden daha az olduğu için, 105-mm silahları çok daha düşük geri tepme kuvveti ve daha yüksek ateş oranı ile karakterize edilir.
Bugün, Amerikan 105 mm obüs М101, çekilen en yaygın topçu modeli olmaya devam ediyor. Dünya topçu sistemlerinin gazilerinden biridir: ilk defa, 1919 yaratmak üzereydi. Resmi olarak, 60'ten fazla ülkeyle hizmet vermektedir. Hizmete sunulan bu test edilmiş silahların çoğu, 1940 - 1945 sürüm yılındadır. Bununla birlikte, dayanıklı ve güvenilir tasarımları zaten kaynağının gelişimine yaklaşmaktadır. Gelecekte bu tür, atış menzili arttırmak için daha uzun namluların ve uygun geri tepme mekanizmalarının kurulumunu içeren modernizasyona tabi tutulacaktır. Yükseltme için başka bir seçenek direk geliştirmektir. Üreticiler genellikle yerel olarak monte edilen özel güçlendirme kitleri üretir.
105 mm obüs M101
Bu pazardaki lider oyuncu, Alman Bundeswehr'in M101'ini daha uzun namluları monte ederek hizmete geçiren Rheinmetall DeTec olmaya devam ediyor. Böylece, 11.270'ten 14.100 metrelere maksimum standart mermi aralığı arttırıldı.
Bugün pazara hakim olan iki adet 105 mm topçu örneği daha var. RO Defense, 105-mm Hafif Silahını üretmeye devam ederken, Giat LG1'i sunuyor.
En az 17 ülkesinde binden fazla İngiliz Hafif Silahın hizmette olduğunu eklemeye değer. En büyük kullanıcı ABD Ordusu'dur ve silahların yarısından fazlası ABD'de lisans altında üretilen МХNUMXА119 adı altında kullanılmaktadır. Light Gun 1 yılı ile birlikte geliyor, ancak gelişmiş tasarım ve üretilebilirlik sayesinde sahneden geçmeyecek. Hafif Silah için, en son dijital yangın kontrol sistemleri dahil olmak üzere çeşitli yükseltme seçenekleri sunulmaktadır. Indian Ordnance Factory Board, 1973 / 105 Light Field Gun E37 olarak bilinen bir Hafif Silah klonu sunar.
M119A1
İtalyan yapımı 105-mm “pack” obüs Modeli Otobreda tarafından üretilen 56, dünyadaki birçok orduyla hizmet veriyor. Hafif ve kullanımı kolay olan Model 56, topçu tasarım düşüncesinin bir başyapıtı olarak kalmaya devam ediyor, ancak 10.575 metreden fazla olmayan küçük atış menzili nedeniyle kullanılmaya başlandı. Paket hayvanların (özellikle dağlık arazilerde uygun olan) yardımı ile monte edilmeden taşınabilecek hafif ve taşınabilir bir obüs için ödemeniz gereken fiyat budur.
122 mm ve 130 mm
122 mm ve 130 mm ölçerler - eski Varşova Paktı ülkelerinin mirası - Rusya'da köklü.
122-mm silahları değerlendirirken, her şeyden önce obüs D-30 (2А18) 'dan bahsetmeye değer.
D-30, 22 kg'ı 15.300 metreye kadar değişen yüksek patlayıcı parçalanma mermileri sunar. Bunlar, 122 tondan biraz daha ağır olan 3-mm howitzers için çok iyi sonuçlar. D-30'in son derece uyarlanabilir olduğunu kanıtladı, en son versiyonu olan 2-18M, daha yüksek hızda çekmeye izin veren değişiklikler ve hizmetteki bazı iyileştirmeler içeriyor.
Neredeyse her yerde bulunabilen bir başka 122-mm obüs de Rusya'da üretiliyor. Bu yapıcı anlamda М1938 (М-30) daha gelenekseldir. Bu obüsün birkaç yaşında olmasına rağmen henüz sahneden ayrılmayacak. М1938 uzun süredir Rusya'da üretilmiyor, ancak yine de Çinli firma Norinco tarafından 122-mm olarak sunuluyor. Tip 54-1.
122 kalibresindeki tıkırtılara ek olarak, 74-lerin sonunda 1940-mm M-130'e alternatif olarak geliştirilen bir tarla silahı D-46 de vardır. Zamanla, M-46 daha fazla tanıma kazandı, ancak D-74 hala kayda değer miktarlarda üretildi. Artık Rus ordusunun gelişmiş birimleri ile hizmette değil, Norinco tarafından 60 Tipi adı altında üretildi ve Nijerya, Küba, Peru ve diğer bazı ülkelere ihraç edildi.
152 mm
152 mm kalibreli SSCB'de uzun süredir standart ve Rusya'da da kaldı. Silahlı çekme numuneleri, önceki numuneden yapılan taşıma, yeni gövdeyi monte etmek için kullanılacak şekilde tasarlanmıştır. X-NUMX-mm M-152'in yerini almak üzere tasarlanmış bir 2-mm 36-130 top oluşturulurken bu uygulamadan bir ayrılma gerçekleştirildi. Bugün 46A2 BDT ülkelerinde de kullanılıyor, ancak çok sınırlı miktarlarda. 36А2’in ana ayırt edici özellikleri, uzun bir namlu (36 ölçerler), tabancanın yanlarında iki tekerlek bulunan ve yaklaşık 49 tonluk bir yük taşıyan bir 10 metre 43 metre menziline sahip olan bir 27.000 ton yükü taşıyor. Aktif bir füze mermisi kullanıldığında, atış menzili 40.000 m'ye çıkar.
Rus topçuğundaki mevcut eğilimler, daha iyi "MSTA-B" olarak bilinen 152-mm top-obüs 2А65 ile daha iyi temsil edilmektedir. 1980'in ortasında, kayar yataklı bu geleneksel taşıma tasarımı oluşturuldu. 43,5 kg ağırlığındaki yüksek patlayıcı parçalanma mermisi aralığı 24.700 metredir. Savaş ağırlığı 2А65 - yaklaşık 7 ton. Bu, 152 ton ağırlığındaki 2 mm 61A4,35 kütlesinden çok daha fazla.
Ayrıca, Çin'de 152 Tipi adı altında üretilen X-NUMX-mm D-20 obüs topunun görülmesi de önemlidir. 66'lerin sonunda D-20'i oluşturan tasarımcılar, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında kazanılan deneyimi kullandı. Bu nedenle D-1940, yapının gücünü arttırmayı amaçlayan kanıtlanmış birçok çözüm kullandı. Bugün, D-20, Vietnam'dan Cezayir'e kadar birçok ülkede hizmet veriyor.
155 mm
Küçük kalibreden kalibre 155 mm'ye ana geçiş 1970-s ile başladı. Uzun 39 kalibreli millerin tanıtılmasıyla ağır mermileri daha uzun mesafelerde vurma arzusu somutlaştırıldı. Bu çözüm Amerikan M198, İngiliz-Fransız-Alman-İtalyan FH-70, Fransız Giat 155 TR, İspanyol Santa Barbara SB 155 / 39 (prototip aşamasında kaldı) ve İsveç Bofors FH-77B (gerekli bir FH-77A örneği için gerekli) mühimmat NATO standartlarıyla uyumlu değil). Aynı zamanda, o zamanlar Belçika'da yerleşik olan Çinli SRC şirketi, isteğe bağlı bir alt gaz jeneratörü ile 45 uzun kalibreli varil ve ultra uzun menzilli mermileri sunarak piyasayı ciddi şekilde sarstı. Bu yenilikler, 40.000 kalibreli uzunluğundaki varillerde 30.000 metrelere kıyasla 39 metreye kadar ateş menzilini önemli ölçüde artırmıştır. Namlu uzunluğu 45 kalibratörlerinin bariz avantajları, diğer firmaları yarışa bağlamaya zorladı. Bu, 45 uzunluğundaki kalibre varillerinin gerçekten tarla topçularının standardı haline gelmesine neden oldu. Potansiyel müşteriler dilerse, namlunun 52 kalibratörlerine daha fazla uzatılması ve daha güçlü şarjların getirilmesi, bu tür silahların kullanılması açısından birçok yeni olasılık ortaya çıkarmıştır. G5 obüs, kalibre edilmiş bir 52 namlusu ile donatılmış ilk çekilen topçu örneklerinden biriydi. Bu silah G5-2000 olarak belirlenmiştir. Yüksek hızda uzun menzilli mermiler kullanıldığında (aktif mermi teknolojisinin bir kombinasyonu ve bir alt gaz jeneratörü kullanımı), 53.000 metre üzerinde atış menzili elde edilir. G5-2000 dijital yangın ve servis yönetim sistemi kullanır.
Amerikan 155 mm obüs M114
Bugün modernize edilmiş eski ve hak edilmiş Amerikan 155-mm obüs М114 geniş uygulama almıştır. Mevcut 23 kalibreli gövdesini 39 kalibreli ile değiştirmenin yanı sıra, çeşitli yerlerde vagonu güçlendirmek, bu "kıdemli" nin hizmet ömrünü uzatmamıza olanak sağlar. Modernizasyonun önemli bir kısmı, üreticiden uygun kitler kullanılarak yerel seviyede gerçekleştirilir.
Geleceğin cephanesi
Topçu bilimi, obüsü karelere ateş etme amaçlı bir silah olarak görüyor. Bununla birlikte, tasarımcılar son zamanlarda araştırma ve geliştirme yaparken topçu gelişiminde iki önemli yöne dikkat ettiler. Bunlardan ilki ve en önemlisi, mermi yörüngesinin uçuş sırasında düzeltilmesidir. Bu gereklilik saf gereklilikten doğdu. Daha uzun varillerin, daha etkili itici patlayıcıların ve yeni mermilerin (aktif reaktif veya alt gaz jeneratörlü) kullanılması, atış menzilinde önemli bir artışa neden oldu. Bu durumda, uçuş sırasındaki yörüngeyi düzelten mermiler, bir hava ya da jet fren sistemine sahiptir. Ya bir radyo sinyali (sırayla, yörüngeyi izlemek için bir radar tarafından gönderilen) ya da mermi içine yerleştirilmiş bir GPS alıcısı tarafından açılırlar. Ana fikir, bir mermiyi hedefe olan mesafeyi biraz aşan bir mesafeden göndermek, ardından merminin hafifçe frenlenmesi ve yörüngesinin ayarlanması.
Topçu sistemlerinin geliştirilmesindeki ikinci yön, bir obüsün bir anti-tank silahına dönüştürülmesiydi. Batı'da iki sistem geliştirildi: Smart, Giws tarafından temsil edildi ve Giat ve Bofors tarafından geliştirilen Bonus. Hem Akıllı hem de Bonus aynı prensipte çalışır. Kabuk-konteyner iki akıllı alt kabuk taşır. Öngörülen hedefin üzerinde önceden belirlenmiş bir yükseklikte, konteyner alt mermileri açar ve serbest bırakır. Sırayla asimetrik aerodinamik yüzeylerini ortaya çıkarırlar (Smart paraşüt kullanır, Bonus küçük metal kanatlar kullanır), inişi yavaşlatan ve mermi dönme hareketi veren. Alt mermi düşerken, iç radarı sivrilen bir spiralde dünyayı “denetler”. Algoritmasına gömülü desene tekabül eden bir nesne radarın görüş alanına getirildiğinde, “çekirdek” şoklu savaş başlığı patlayıcı bir yük kullanarak hedefe vurulur. Hem Akıllı hem de Bonus üretimdedir ve kullanım için mevcut howitzer'larda herhangi bir değişiklik yapılmasını gerektirmez.
Bu nedenle, çekilen topçu silahlarının geliştirilmesinde iki ana eğilim izlenebilir: birincisi, sistem kütlesindeki azalma, ikincisi de ateşleme hassasiyetindeki artış ile ilgilidir. Savaş ağırlığının, uzun mesafeler de dahil olmak üzere silahları hızlı bir şekilde taşıma yeteneği üzerinde doğrudan bir etkisi vardır. Artan atış hassasiyeti, cephane ihtiyacını azaltır. Mühimmat tüketiminin azaltılması, arka destek kurumlarındaki yükü azaltır ve operasyon sırasında topçu birimlerinin, ana kuvvetlerden önemli bir mesafedeki konuşlanma hızını arttırır.