Yaprak
Yaprak botanikte, bir bitkinin gövdesinden genellikle düzleştirilmiş herhangi bir yeşil büyüme vasküler bitki . Fotosentezin birincil yerleri olan yapraklar, sonunda tüm kara hayvanlarını besleyen ve besleyen bitkiler için besin üretir. Botanik olarak, yapraklar bir integral kök sisteminin bir parçasıdır. Besinlerin, suyun ve fotosentezin son ürünlerinin (özellikle oksijen ve karbonhidratların) serbest değişimi bitkinin çeşitli kısımlarına taşınabilmesi için sürekli bir damar sistemi ile bitkinin geri kalanına bağlanırlar. Yapraklar, gövdenin dokuları ile birlikte apikal tomurcukta (bir sapın büyüyen ucu) başlatılır. Her zamanki yeşil yapraktan yüzeysel olarak çok farklı olan bazı organlar aynı şekilde oluşur ve aslında değiştirilmiş yapraklardır; Bunlar arasında kaktüslerin keskin dikenleri, çam iğneleri ve diğer iğne yapraklılar ve kuşkonmaz sapı veya zambak pulları ampul .
yapraklar; kayın ağacının yapraklarında güneş ışığı ( Fagus ). ivan kmit/Fotolia
yaprak fonksiyonu
Bir yaprağın koruyucu hücrelerinin, stomaların, epidermisin ve mezofilin terlemeyi nasıl düzenlediğini anlayın Yaprak yapısının işlevlerini nasıl etkilediğini öğrenin. Ansiklopedi Britannica, Inc. Bu makale için tüm videoları görün
Yaprağın temel işlevi, fotosentez yoluyla bitkiye besin üretmektir. Klorofil Bitkilere karakteristik yeşil rengini veren madde, hafif enerji . Yaprağın iç yapısı, gövde epidermisi ile sürekli olan yaprak epidermisi tarafından korunur. Merkezi yaprak veya mezofil, parankim olarak bilinen tipte yumuşak duvarlı, özelleşmemiş hücrelerden oluşur. Mezofilin beşte biri kadarı klorofil içeren kloroplastlar güneş ışığını emen ve belirli maddelerle bağlantılı olarak enzimler , radyan enerjiyi suyu elementlerine ayrıştırmak için kullanın, hidrojen ve oksijen . Yeşil yapraklardan salınan oksijen, bitki ve hayvan solunumu ve yanma yoluyla atmosferden uzaklaştırılan oksijenin yerini alır. Sudan elde edilen hidrojen ile birleştirilir. karbon dioksit Hem bitki hem de hayvan yaşamının temeli olan şekerleri oluşturmak için fotosentezin enzimatik süreçlerinde. Oksijen, yaprak yüzeyindeki stomalar yani gözenekler yoluyla atmosfere geçer.
fotosentez Ağaçlar gibi yeşil bitkiler şeker oluşturmak için karbondioksit, güneş ışığı ve su kullanır. Şekerler, bitkilerin büyümesini sağlayan enerjiyi sağlar. Süreç, insanların ve diğer hayvanların soluduğu oksijeni yaratır. Ansiklopedi Britannica, Inc.
yaprak morfolojisi
Tipik olarak, bir yaprak, bitki sapına sap benzeri bir yaprak sapı ile tutturulmuş geniş ve geniş bir bıçaktan (lamina) oluşur. Angiospermlerde yapraklar genellikle yaprak tabanının her iki yanında yer alan ve pullara, dikenlere, salgı bezlerine veya yaprak benzeri yapılara benzeyen stipüller olarak bilinen bir çift yapıya sahiptir. Ancak yapraklar oldukça çeşitli boyut, şekil ve bıçak kenarının doğası ve damarlanma türü (damarların düzenlenmesi) dahil olmak üzere çeşitli diğer özelliklerde. Yaprak sapına sadece tek bir bıçak doğrudan yerleştirildiğinde, yaprağa basit denir. Basit yaprakların kenarları tam ve pürüzsüz olabilir veya çeşitli şekillerde loblu olabilir. Tırtıklı kenar boşluklarının kaba dişleri dik açılarda çıkıntı yaparken, tırtıklı kenar boşluklarınınkiler yaprak apeksine işaret eder. Crenulate kenar boşlukları yuvarlak dişlere veya taraklı kenarlara sahiptir. Basit yaprakların yaprak kenarları, pinnate veya palmate olmak üzere iki desenden birinde loblu olabilir. Pinnately loblu kenarlarda yaprak kanadı (lamina) orta damarın her iki yanında eşit derinlikte girintilidir (beyaz meşede olduğu gibi, Quercus alba ) ve avuç içi loblu kenarlarda lamina birkaç ana damar boyunca girintilidir ( Kırmızı akçaağaç , Acer ). Çok çeşitli taban ve tepe şekilleri de bulunur. Yaprak ayrıca bir omurgaya veya ölçeğe indirgenebilir.
ağrı çalısı Ağrı çalısı veya Afrika zehirli sarmaşığı ( Smodingium'u tartıştık ). Tür, yaydığı özsu nedeniyle zehirlidir. JMK
yaprak tipleri Ortak yaprak morfolojileri. Ansiklopedi Britannica, Inc.
Laminayı destekleyen ve yaprak dokularına ve yaprak dokularından malzeme taşıyan damarlar, yaprak sapından lamina boyunca yayılır. Venasyon türleri, farklı bitki türlerinin karakteristiğidir: örneğin, dikotiledonlar, örneğin kavaklar ve marul ağ benzeri damarlara ve genellikle serbest damar sonlarına sahiptir; monokotiledonlar sevmek zambaklar ve bambu paralel damarlıdır ve nadiren serbest damar sonlarına sahiptir.
yaprak: damarlar Bir yapraktaki damarların yakından görünümü. Corbis
Yaprak modifikasyonları
Bütün yapraklar veya yaprakların parçaları, genellikle tırmanma ve alt tabaka ekleme, depolama, yırtıcı veya iklim koşullarına karşı koruma veya yakalama ve sindirme gibi özel işlevler için değiştirilir. böcek Av. Ilıman ağaçlarda yapraklar sadece koruyucu tomurcuk pullarıdır; ilkbaharda sürgün büyümesi yeniden başladığında, genellikle tomurcuk pullarından tam gelişmiş yapraklara kadar tam bir büyüme serisi sergilerler.
Dikenler de değiştirilmiş yapraklardır. Kaktüslerde dikenler, bitkiyi otçullardan koruyan, gün boyunca gövdeden ısı yayan ve daha soğuk gecelerde yoğunlaşmış su buharını toplayıp damlatan tamamen dönüştürülmüş yapraklardır. Sütleğen ailesinin birçok türünde (Euphorbiaceae), stipüller eşleştirilmiş stipüler dikenlere dönüştürülür ve bıçak tamamen gelişir. ocotillo'da ( Fouquieria splendens ), bıçak düşer ve yaprak sapı bir omurga olarak kalır.
olta kaktüs olta kaktüs ( Mammillaria ). Gary M. Stolz/ABD Balık ve Yaban Hayatı Hizmeti
gibi birçok çöl bitkisi Litoplar ve aloe, su depolamak için etli yapraklar geliştirir. Depolama yapraklarının en yaygın biçimi, yeraltı soğanlarının sulu yaprak tabanlarıdır (örn. lale ve Çiğdem ) su veya gıda depolama organları veya her ikisi olarak işlev görür. Bazı bromeliadlar gibi diğer bitkilerin (epifitler) yüzeylerinde yetişen birçok parazitik olmayan bitki, yapraklarının yüzeylerindeki özel tüyler yoluyla suyu emer. Su sümbülünde ( Eichhornia crassipes ), şişmiş yaprak sapları bitkinin ayakta kalmasını sağlar.
aloe Aloe yapraklarının jelatinli iç kısmı ( Aloe Vera ), sulu bir bitkidir. Raul654
Destek sağlamak için yapraklar veya yaprak kısımları değiştirilebilir. Tendrils ve kancalar bu modifikasyonların en yaygın olanlarıdır. Alev zambakında ( şanlı süperba ), bıçağın yaprak ucu bir dal şeklinde uzar ve destek için diğer bitkilerin etrafına sarılır. İçinde bahçe bezelyesi ( pisum sativum ), terminal broşürü bileşik yaprak bir dal olarak gelişir. Nasturtium'da ( Tropaeolum majus ) ve Yabanasması , yaprak sapları destek için diğer bitkilerin etrafına sarılır. kedigillerde ( Smilax ), stipules dallar olarak işlev görür. Birçok monokotiledon, eşmerkezli olarak düzenlenmiş ve bir yalancı gövde oluşturan, kılıflı yaprak tabanlarına sahiptir. muz ( İlham perisi ). Birçok epifitik bromeliad'da, pseudotrunk aynı zamanda bir su deposu olarak da işlev görür.
dallar Kediotu dalları ( Smilax rotundifolia ). Stipüller uzar ve destek için diğer bitkilerin etrafına sarılır. Runk/Schoenberger—Grant Heilman Photography, Inc.
Etçil bitkiler böcekleri çekmek ve tuzağa düşürmek için oldukça değiştirilmiş yapraklarını kullanırlar. Yapraklardaki bezler, yakalanan böcekleri sindiren enzimler salgılar ve yapraklar daha sonra azotlu maddeleri emer. Bileşikler (amino asitler) ve diğer sindirim ürünleri. Azot kaynağı olarak böcekleri kullanan bitkiler, azot eksikliği olan topraklarda büyüme eğilimindedir.
ince sürahi bitkisi Etçil ince sürahi bitkisinin sürahi şeklindeki yaprakları ( Nepenthes gracilis ). çok mutlu/Fotolia
yaşlılık
Yapraklar esasen kısa ömürlü yapılardır. İğne yapraklı ve geniş yapraklı yaprak dökmeyenlerde olduğu gibi iki veya üç yıl ısrar etseler bile ilk yıldan sonra bitkiye çok az katkı sağlarlar. Yaprakların düşmesi, ilkinde olsun sonbahar yaprak döken ağaçların çoğunda veya birkaç yıl sonra yaprak dökmeyenlerde, yaprak sapının tabanında zayıf bir bölge olan absisyon tabakasının oluşmasından kaynaklanır. Yapraklar böcekler, hastalıklar veya kuraklık nedeniyle ciddi şekilde hasar gördüğünde de absisyon katmanları oluşabilir. Sonuç olarak, yaprak sapı boyunca bir hücre bölgesi yaprak düşene kadar yumuşar. Daha sonra sap üzerinde iyileştirici bir tabaka oluşur ve yarayı kapatarak, birçok kış dalında belirgin bir özellik olan ve tanımlamaya yardımcı olan yaprak izini bırakır.
sonbahar yaprakları Klorofil dışındaki pigmentler bu akçaağaç yaprağına sonbahar renklerini verir. Corbis
Yaprakların sonbaharda neden renk değiştirdiğini anlayın Yaprak döken ağaçların yapraklarının sonbaharda neden renk değiştirdiğini öğrenin. Contunico ZDF Enterprises GmbH, Mainz Bu makale için tüm videoları görün
İçinde çok yıllık bitkilerde, yaprak dökümü genellikle yaklaşan kış uyku hali ile ilişkilidir. Birçok ağaçta yaprak yaşlanması, gün uzunluğunun azalması ve büyüme mevsiminin sonuna doğru sıcaklığın düşmesiyle sağlanır. Yaprak döken bitkilerde günlerin kısalması ve soğuması ile klorofil üretimi yavaşlar ve sonunda pigment tamamen parçalanır. Karotenoid adı verilen sarı ve turuncu pigmentler daha fazla göze çarpan ve bazı türlerde antosiyanin pigmentleri birikir. Tanenler meşe yapraklarına ve diğer bazı bitkilere donuk kahverengi renklerini verir. Yaprak pigmentlerindeki bu değişiklikler, yaprakların sonbahar renklerinden sorumludur. Gün uzunluğunun, hormon metabolizması üzerindeki etkisiyle yaprak döken ağaçlarda yaprak yaşlanmasını kontrol edebileceğine dair bazı göstergeler vardır; hem giberellinlerin hem de oksinlerin yaprak dökümünü geciktirdiği ve sonbaharın kısa gün koşulları altında yaprakların yeşilliğini koruduğu gösterilmiştir.