Bir hayvanın beyninin büyüklüğü zekasını mı belirler? Yoksa beynin vücut büyüklüğüne oranı mı önemli? Yeni bir araştırma, gerçeğin bu faktörlerin her ikisinin de ortasında bir yerde olduğunu söylüyor.
Zeki olarak adlandırdığımız davranış, vahşi yaşam arasında şaşırtıcı bir şekilde yaygındır. Aletler kullanılarak çeşitli kuşlar, en az bir ahtapot ve primatlar gözlemlenmiştir. Çavdar kuşları, ahtapotlar ve filler oldukça etkileyici bir sanatsal duygu sergilerler.
Kendi deneyimlerimizden, bu tür davranışları desteklemek için boyutun iyi bir vekil olduğu belirli bir beyin karmaşıklığının gerekli olduğu sezgisel ve aşikar görünüyor . Bununla birlikte, sahadaki gözlemler, bazı türlerin yakın akrabalarından bazılarının göstermediği halde neden zeka sergilediğini anlamanın aslında oldukça zor olduğunu göstermiştir. Başka bir deyişle, neden bazı beyinlerin zeki davranışları besleyebildiğinden ve diğerlerinin beceremediğinden tam olarak emin değiliz.
Beyin ve zeka arasındaki ilişkiye biraz ışık tutmak amacıyla, yakın zamanda yapılan bir araştırma, hayvanın büyüklüğünün önemli olmakla birlikte, bir hayvanın beyin büyüklüğü ile vücutları arasındaki oranın da önemli olduğunu bildiriyor. Araştırmacılar ayrıca, beyin gelişimine özel bir yaklaşımın zekayı geliştirdiğini açıklıyor.
Zeka..
Mevcut çalışma, farklı kuş türlerinde görülen zihinsel verilere odaklandı. Ekip, zekayı yenilik yapma yeteneği veya yeni davranışlar sergileme eğilimi olarak tanımladı. Ekip, baykuşların bu çalışmanın dışında tutulduğunu, çünkü davranışlarının vahşi doğada bozulmadan gözlemlenmesinin zor olduğunu açıklıyor. Veri noktaları olarak ekip, kuşlarda bu tür davranışlarla ilgili daha önce yayınlanmış çalışmaları kullandı. Bunlar, her kuş türündeki bu tür davranışları açıklayan makalelerin sayısı türdeki herhangi bir davranışı tanımlayan toplam makale sayısına bölünerek normalleştirildi; bu, bazı türlerin diğerlerinden daha yoğun bir şekilde çalışıldığı gerçeğini açıklamak için yapıldı.
Bundan sonra araştırmacılar, bu türlerin bilinen beyin mimarisi ile birlikte ilk adımın sonuçlarına üç yaklaşımla baktılar. Araştırmacılar daha sonra bunu akıllarında üç soru ile beyin özellikleriyle karşılaştırdılar.
İlk olarak, zekanın belirli beyin bölgeleriyle, özellikle de insanlarda neokorteks ile aynı işlevlerin çoğunu yerine getiriyor gibi görünen kuşlarda palyum adı verilen bir alanla ilişkili olup olmadığını incelediler. Bu alan, diğer şeylerin yanı sıra, beynin duyusal bilgileri bütünleştirdiği ve aktiviteleri planladığı yerdir.
İkincisi, zekanın beynin boyutuyla mı yoksa beyin-vücut oranıyla mı ilişkili olduğunu test etmek için beynin belirli bir bölgesindeki nöronların sayısını saymalarına izin veren teknolojiyi kullandılar.
Son olarak, burada herhangi bir korelasyon bulunup bulunmadığını görmek için zeki türlerde beynin gelişim tarihine baktılar.
Uzun lafın kısası, ekip genel olarak daha büyük beyinlerin daha karmaşık davranışlara izin verdiğini bildiriyor. Bununla birlikte, vücut boyutunu kontrol ederken, beynin göreceli boyutunun hala bir etkisi olduğunu buldular; Bir türün vücut boyutlarına göre başlangıçtan daha fazla nöronu varsa, karmaşık davranışlarda bulunma olasılıkları daha yüksekti.
Beynin tamamındaki nöronların sayısı, davranışsal yenilik eğilimi ile pozitif olarak ilişkilidir
Bağımsız beyin yapıları söz konusu olduğunda, palyum, karmaşık kuş davranışlarıyla ilişkili en önemli bölgeydi; beyincik de katkıda bulundu, ancak daha küçük bir ölçüde. Ancak ekip, bu konuyu bir ya da bir durum olarak görme eğiliminde olduğumuz sonucuna varıyor – önemli olan ya toplam beyin boyutu ya da beyin-vücut oranıdır – ve bu verimsiz bir yaklaşım olmuştur. Araştırmaları, ikisinin aynı anda doğru olduğunu ve bu şekilde analiz edilmesi gerektiğini güçlü bir şekilde gösteriyor.
Yazarlar, genel olarak, her türün paliumunda görülen nöron sayısının hem mutlak beyin boyutu hem de beyin-vücut oranı ile arttığını bildirdi. Beyincikteki nöronların sayısı, büyük ölçüde mutlak beyin boyutunun bir fonksiyonu olarak arttı. Beyin sapındaki nöron sayısı bu iki özellik açısından net bir model göstermedi.
Tüm kuş ailelerinden, kargalar ve papağanların , kuşlar arasında en karmaşık davranışlardan bazılarına sahip oldukları kaydedildi. Ekip, ayrı olarak analiz edildiğinde, bu familyalardaki türler için nöronların sayısının vücut büyüklüğüne göre hızla ölçeklendiğini buldu – diğer gruplardan çok daha hızlı. Sırları, yumurtadan çıktıktan sonra daha uzun bir gelişim periyodu gibi görünüyor, bu da palyumlarına nöron üretmeye devam etmeleri için daha uzun bir süre ve onlara olgunlaşmaları için daha uzun bir zaman veriyor.
Nature Ecology and Evolution dergisinde “Nöron sayıları yenilikçiliği kuşlarda hem mutlak hem de göreceli beyin büyüklüğü ile ilişkilendiriyor” makalesi yayınlandı .