Bir adam, seyahati esnasında bir beldeye uğrar ve orada bir cenaze kalabalığı görür. Biraz yaklaşınca tabutun içindeki adamın kafasını dışarı çıkarıp "Yahu ben ölmedim, ne yapıyorsunuz? Bırakın beni!" diye feryad ettiğini ancak taşıyanların "Sen öldün üstelik müftü de senin hakkında fetva verdi" diyerek adamın feryadına hiç aldırış etmeden yola devam ettiklerini görür ve buna çok şaşırır. Sonra mescide gelir, bir de ne görsün! Herkes oturmuş tavla, satranç gibi oyunlar oynuyor. Adam bu acâib manzarayı görünce "Allah Allah, fesübhânallah!" demiş ve buna da hiç akıl erdirememiş. Sonra ezan okunmuş ama müezzin "eşhedü enne muhammede'r-resûlullah" dedikten sonra "Müslümanlar derler" diyormuş. Adam buna da çok hayret etmiş.
Merakını gidermek için o beldenin müftüsünü ziyarete giden adam, gördüklerini birer birer müftüye anlatınca müftü, bunlara birer birer şöyle cevap vermiş:
Tabuttaki adam, yıllar önce ortadan kayboldu, hiçbir haber de göndermedi. Senelerce ortaya çıkmayınca, biz de onun öldüğüne hükmederek, malını mirasçılara taksim ettik. Karısı da başka bir adamla evlendi. Adam yıllar sonra ortaya çıkınca her şey karmakarışık oldu. Biz onu öldürünce mesele kalmıyor.
Mescitteki oyunlara gelince. O mescide hiç cemaat gelmediği için içeriye bu oyunları koyduk ki insanlar orada toplansınlar da belki kâmet getirilince bazıları namaza dururlar diye düşündük.
Ezandaki "Müslümanlar derler" lafına gelince. Ezan okumaya hiçbir Müslüman talip olmayınca, biz de mecburen ezan okuması için bir gayr-i müslime maaş bağladık. O da ezan okurken kendi itikadına halel gelmesin diye "eşhedü enne muhammede'r-resûlullah" dedikten sonra böyle söylüyor.