Modern çağın sistemli düşünürlerindendir. Matematik, mantık ve metafizik alanlarında yaptığı çalışmaları önemlidir. 1 Temmuz 1646 senesinde Leipzig’de dünyaya geldi ve 14 Kasım 1716 yılında terk edilmiş olarak Hannover’de öldü. Babası Leipzig’de felsefe profesörü idi. Babası ölünce kendi kendisini yetiştirmeye başladı. Tarihe karşı ilgisi fazla olduğundan Latince ve Yunancayı öğrendi. Mantıkla ilgilenmeye başladı.
Leibniz 15 yaşında iken Leipzig Üniversitesinde hukuk öğrencisi idi. Hazırladığı bir tez konusunda Fransa’nın Mısır’da Türklerle çarpışacaklarını savunuyordu. Napolyon bu tez konusunu Mısır’a asker çıkarmadan önce incelemediğine çok pişman olduğunu ifade etmiştir.
Leibniz teoloji, hukuk ve politika alanında olduğu kadar tabii ilimlerde de çalışmalar yaptı. Matematik, optik, mekanik, pnömatik üzerinde çalışmaları yanında toplama, çıkarma, bölme, karekök işlemleri yapan makineyi yapmayı başardı. Bu makine, 1673 senesinde Paris İlimler Akademisi ile Londra’da sergilendi.
1700 yılında bir davet üzerine Berlin’e gitti. Berlin Üniversitesinin kurulmasını sağladı ve oraya müdür oldu. 1711 yılında bu görevinden ayrıldı.
Leibniz, kozmoloji ilmini Allah’ın varlığını ispat etmek için kullanmıştır. Kozmolojik izahlar “Yeterli sebepler prensibi” olarak isimlendirilmiştir. “Yeterli sebepler prensibi” ile “tezat kanununu” gerçeği bulmakta kaide olarak kullanmıştır. Leibniz’in savunduğu düşünce şekli özetle şöyle idi:
Gerçek dünyanın varlığı için yeterli sebep Allah’tır. 1840 senesinde basılan De Rerum Originatione Radicali adlı kitabında Allah’ın varlığını ispata çalışmıştır. Leibniz Katolik, Protestan mezheplerini birleştirmek için çok gayret sarfetti. 1712-1714 seneleri arasında Viyana’da kalan Leibniz’e baron payesi verildi. Daha sonra Hannover’e yerleşen Leibniz orada öldü.