• POKE-NEWS GAZETESİ’NDEN
“Birçok kıtadan aynı haberler gelmeye başladı. Pokemon ligi şampiyonları gizemli bir şekilde ortadan kayboldu. Kaçırıldıkları ya da öldürüldükleri yönünde bir haber yok fakat aynı anda ortadan kaybolmaları tüm dünyayı düşündürüyor.”
• DAILY-BALL GAZETESİ’NDEN
“Polis soruşturmaya devam ediyor fakat şampiyonlardan herhangi bir iz yok. Ortadan kaybolan şampiyonların kimlikleri basına sunuldu. Buna göre Johto Kıtası’ndan Neil Fleaner, Kalos Kıtası’ndan Ted Freegan, Sinnoh Kıtası’ndan Simon Castellano, Hoenn Kıtası’ndan Billy Went, Kanto Kıtası’ndan Lauro Azcona(kendisi aranan bir internet suçlusu), Portakal Adaları’ndan Laura Flynn, Unova Kıtası’ndan Chris May ve Olympia Kıtası’ndan Roy Lewis kaybolan şampiyonların isimleri.”
• GOLDENROD CITY RADIO TOWER – DJ MARY
“Sevgili dinleyiciler, müzik yayınımızı çok önemli bir haber için kesmek zorundayız. Dünya’nın birçok yerinde ilginç doğa olayları ardı ardına ortaya çıkmaya başladı. Birçok kıtada şiddetli yağışlar, kasırgalar ve zamansız kar yağışları görüldü. Ayrıca güneydeki bölgelerde ölümcül hastalıkların baş gösterdiği gelen bilgiler arasında. Ve maalesef ölüm rakamları korku verici…”
- I -
-UZUN ZAMAN ÖNCE-
Adam: Bu büyük bir risk… Bunu göze alabilir miyiz?
Xerneas: Sen de böyle seçilmedin mi?
Adam: Ama bu durum çok farklı… Ben görevi devraldığımda Yaşam Adası bu tehditle karşılaşmamıştı.
Xerneas: Başka çaremiz yok.
Adam: Tam olarak ne yapmam gerekiyor?
Xerneas: Sadece küçük bir tetikleme… Gerisi kendiliğinden olacaktır.
Adam: Tetikleme mi? Bu kadar basit mi bu olay?
Xerneas: Basit olduğunu göreceksin.
Adam: Peki, ya seçimi nasıl yapacağım?
Xerneas: Riburia sana söyleyecektir.
-GÜNÜMÜZ-
Xerneas heykelinin göz bölümünde bulunan Adam, Xerneas ile bağlantıya geçmeye çalışıyordu. Artık beklenen an gelmişti. Xerneas büyük savaş için ortaya çıkmalıydı.
Adam: Onları koruman gerekiyor… Xerneas… Sana söylüyorum…
Xerneas: Onların korunmaya ihtiyacı yok.
Adam: İçlerinden biri öldü. Diğerleri de ölebilir.
Xerneas: Tek vücut olabilirlerse böyle bir şey olmayacak. Onların neden burada olduğunu biliyorsun.
Adam: Yveltal kapıyı açmak üzere değil mi?
Xerneas: Yveltal kıyameti erken getirmeye çalışıyor ama kıyametin kendi sonu da olacağının farkında değil. Biz aynı zamanda ölümü korumak için de savaşacağız.
Adam: Dünyada olanlar… Yveltal yüzünden mi?
Xerneas: Yveltal dengeyi bozmaya çalışıyor ve bunu başarmaya başladı. Tabi ki dünyaya bir etkisi olacaktır.
Adam: Onlara gerçeği söyleyecek miyim?
Xerneas: Bilmeye ihtiyaçları olduğunu düşünüyorsan evet. Ama gerçeği duyduklarında bu, hoşlarına gitmeyebilir.
- II -
Neil: Şimdi ne yapacağız?
Laura: Xerneas’ın gelmesi gerek…
Ted: Ortalıkta görünmüyor.
Gökyüzünde açılan delikten simsiyah bir duman yere doğru inmeye başladı. Bu simsiyah dumanın arasında kırmızı toz bulutları görünüyordu. Geçen gece ormandaki sis bulutunun içindeki rengarenk toz tanelerine benziyordu.
Castellano: Sakin olun. Yveltal gelirse savaşmak zorundayız.
Azcona: Gücümüzün yeteceğini sanmıyorum.
Castellano: Başka bir fikrin var mı peki?
Azcona sessizliğe gömüldü ve yeniden gökyüzünü izlemeye başladı. Yveltal’ın Ada – X’e geçişi çok da kısa sürmeyebilirdi.
Ormandaki pokemonlar dört bir tarafa saçılmaya başlamışlardı. Uçan pokemonlar içgüdüsel olarak gökyüzüne havalandılar fakat o anda şampiyonların ağızlarını açık bırakan korkunç manzara ortaya çıktı. Gökyüzündeki siyah dumana temas eden pokemonlar anında yanarak yere çakıldı. Kömür gibi olan pokemonlar geride kara bir kütle bıraktılar. Gökyüzünde yanıp küle dönen kuş pokemonların yağmuru başlamıştı.
Laura: Bu… Bu olamaz…
Roy: Bir şeyler yapmalıyız.
Ted: Lanet olsun, burada eli kolu bağlı beklemek çok kötü hissettiriyor.
Billy: Peki, ya duman bu şekilde devam ederse ne olacak?
Herkes o anda siyah dumanın yere doğru hareket ettiğini gördü. Dumanın yere ulaşması ormanı ve içindeki tüm pokemonları yok edebilirdi.
Roy: Lanet olsun Yveltal, bunu neden yapıyorsun?
Gökyüzündeki boşlukta kıpkırmızı bir ışık belirdi ve dev bir halka oluşturdu.
Castellano: Bu kadar yeter. Hydregion, Karanlık Vuruş (Dark Pulse)!!
Hydregion’ın saldırısı kırmızı halkaya doğru olmuştu. Saldırı halkada kısa süreli bir parlamaya yol açtı ve kayboldu. Daha sonra aniden geri teperek Hydregion’ı vurdu. Hydregion birkaç metre sürüklenerek yere çakıldı.
Castellano: Hydregion, iyi misin dostum?
Hydregion: Hyd… (Evet, anlamında kafasını salladı)
Azcona: Sanırım bu işe yaramayacak.
Laura: Hep birlikte saldırmayı deneyelim.
Neil: O zaman daha güçlü bir geri tepme yaşanabilir.
Laura: Kahretsin! Adam’ın yanına gitmeliyiz. O bize ne yapacağımızı söyler.
Azcona: O kadar vaktimizin olduğunu sanmıyorum.
Neil: Şuraya bakın!!
Siyah duman ormandaki en büyük ağaçların tepesine ulaşmış ve yakmaya başlamıştı. Yeşil yapraklar ve dallar önce kıpkırmızı parlıyor sonra da kapkara kömüre dönüşüyordu.
- III -
-UZUN ZAMAN ÖNCE-
Adam: Kim olduklarını tespit ettim.
Xerneas: Söylemek istediğin başka bir şey var sanırım.
Adam: Doğru kişileri seçtiğimizden emin misin? Bu insanlar arasında 12 yaşındaki bir kızdan bir kaçağa kadar herkes var.
Xerneas: Riburia asla hata yapmaz. O insanlar seçilmişse, mutlaka bir nedeni vardır.
Adam: Peki, onları nasıl ikna edeceğim? Gelmek istemeyebilirler.
Xerneas: Öyle bir şey yapmayacaksın. Söylediğimi unutma, sadece tetikleme…
-GÜNÜMÜZ-
Ormandaki ağaçlar yukarıdan aşağı doğru küle dönüşmeye başlamıştı. Kara bir bulut gibi çöken siyah duman yakın zamanda yere inecek ve pokemonları ve ağaçları kızarttığı gibi şampiyonları da yok edecekti.
Laura: Biraz çabuk karar versek iyi olacak. Bir şeyler yapmalıyız.
Castellano: Yveltal’ı durdurabileceğimizi sanmıyorum. Bu dumanı durdurabilecek bir şeyler olmalı.
Neil: Olamaz…
Ted: Ne oldu dostum?
Neil’ın gözleri uzakta bir yere dikilmişti. Çok şaşkın bir yüz ifadesi vardı.
Laura: Yine bayılmayacaksın değil mi?
Neil: Yine o adamı görüyorum. Raichu’lu adam.
Diğerleri aynı yöne baktıklarında kimseyi göremediler.
Ted: Orada kimse yok dostum.
Neil aniden ormana doğru yürümeye başladı.
Billy: Hey, nereye gidiyorsun?
Neil: Takip etmemizi istiyor…
Billy: Anlamadım…
Neil: Raichu’lu adam kendisini takip etmemizi istiyor.
Ted: Emin misin dostum?
Neil yoluna devam ederken diğerleri bir süre düşündü ve Neil’in peşinden yürümeye başladılar. Siyah duman ormanı sarmaya başlarken onlar cehennemin ortasına gidiyorlardı.
Neil, ormana girdikten sonra hızını artırmıştı. Gözlerini ilerdeki ağaçlardan ayırmadan düşe kalka ilerliyordu. Diğerleri onun hemen arkasındaydı fakat müdahale etmiyorlardı. Neil, ormanın derinliklerine daldıkça ormandaki ağaçların kömürleşmesi devam ediyordu. Bazen yanan parçalar üzerilerine doğru düşüyor ve parçalardan kaçmak her geçen az zorlaşıyordu.
Roy: Nereye gittiğimiz hakkında bir fikri olan var mı?
Castellano: Yaşam Ağacı’na gidiyoruz sanırım.
Castellano yanılmıştı. Neil, ormanın ortasındaki göle geldiğinde gölün kenarına yürüyüp orada durdu. Diğerleri öylece Neil’i izliyorlardı.
Neil: Buraya gelmemizi istedi.
Laura: Göle mi yani? Peki, ama neden?
Castellano: Bu bir işaret olabilir mi?
Ted: Ne yapabiliriz ki?
Castellano: Bilmiyorum… Ama Neil’i buraya getiren her kimse bize yardım etmek istedi.
Azcona: Gölü kullanmalıyız.
Laura: Nasıl?
Azcona: Ormanda geçirdiğimiz o geceyi hatırlıyor musunuz? Göldeki pokemonlar kutlama yapıyordu. Daha sonra göl suyunu yağmur olarak kullanmışlardı.
Laura: Evet.
Azcona: Bu gölün suyu çok özel. Bunu hissetmiştik. Sanırım bu gölün suyu siyah dumanı durduracak.
Billy: Bundan emin misin?
Azcona: Hayır ama… işe yarayacağını hissediyorum.
Ted: Nasıl yapacağız peki? Psişik pokemona sahip tek kişi Billy. Bir de Chris’in Munna’sı var.
Azcona: Ormandaki diğer pokemonları unutuyorsun.
Şampiyonlar gölün etrafını sarmaya başlayan pokemonları o an fark ettiler.
Neil: Xerneas’ın dediklerini hatırlayın. Birlik olursak bizi kimse yenemez. Aynı şeye odaklanmalıyız.
Bu sırada siyah duman ağaçların birçoğunu yok etmişti. Yaşam Adası ölümün karanlık örtüsü ile sarılmak üzereydi.
Azcona: Unown ve Munna, bize yardım eder misiniz?
İki pokemon da yardım etmeyi kabul edip gölün ortasına doğru uçtu.
Azcona: Göl suyunu olabildiğinde yukarı taşımaya çalışın. (Ormandaki diğer pokemonlara dönerek) Yardımınıza ihtiyacımız var.
Ağaçların arasından koşarak çıkan psişik pokemonlar gölün kenarında büyükçe bir daire oluşturdu.
Azcona: Şimdi!!!
Unown ve Munna psişik güçleri ile göldeki suyu dalgalandırmaya başladılar. Hemen arkalarından gölün çevresini saran psişik pokemonlar el ele tutuşup göl suyunu göğe doğru kaldırmaya başladılar. Su gökyüzüne yükseldi yükseldi ve siyah duman ile temas ettiği anda etrafa iğrenç bir koku ve buhar yayılmaya başladı.
Azcona: Yağmur zamanı!!
Psişik pokemonlar tüm güçleri ile suyu gökyüzünde savurup adada yağmur yağmasını sağladılar. Yağmurun yağması ile birlikte siyah duman kırmızı halkadan geldiği yere doğru çekilmeye başladı. Ağaçları yakan bulut dağıldıktan sonra adada göz alıcı bir gök kuşağı oluştu.
Aynı anda şampiyonların bellerindeki kemerler de parlamaya başladı.
Laura: Hey, kemerlere bakın!
Neil elini uzatıp diğerlerini bekledi. Önce diğerleri ne olduğunu anlamadı fakat Ted gülümseyerek elini uzattı ve Neil ile birleştirdi. Bundan sonra diğerleri de sırayla gelip ellerini birleştirdiler. Sadece Azcona kalmıştı. O da elini uzatıp diğerlerinin eliyle birleştirdiğinde kemerleri ışık saçmaya başladı. Göğe doğru yükselen bembeyaz ışık ormana yayıldı ve ağaçları sardı. Işık yok olduğunda ağaçların tepelerinde yem yeşil dallar uzamaya başladı.
Laura: İnanılmaz…
Ağaçlarının yanan yerlerinden yeni dallar çıkıp yapraklanırken şampiyonlar bu mucizevî anı şaşkınlıkla izlediler. Hepsi o an aynı şeyi düşünüyordu. Bir olduklarında kim bilir daha neler yapabileceklerdi…
- IV -
-UZUN ZAMAN ÖNCE-
Adam, Riburia tezgâhının önünde bekleyip büyük yolculuğa başlamadan önce çok düşündüğü planlarını bir kez daha gözden geçirmişti. Her şey yolunda gitmeliydi. Birinde dahi başarısız olması tüm planı yok ederdi. Tabii Ada – X ve dünyanın geleceğini de…
Ellerinde tutmuş olduğu 8 farklı renkteki ipliklere baktı ve tezgâhın iplik girişi yapılan mandalını açtı.
Adam: Mavi… Cesaret…
İpliği tezgâha yerleştirdi.
Adam: Yeşil… İyilik… Sarı… İyi Niyet… Beyaz… Dürüstlük… Pembe… Sevgi… Turuncu… Alçakgönüllülük… Mor… Soğukkanlılık ve Kahverengi… Akıl.
İplikler tezgâha yerleştikten sonra Riburia’dan rengârenk toz zerrecikleri yükselmeye başladı. Ardından da rengarenk desenler oluşmaya başladı. Adam’ın görevi başlamıştı…
-GÜNÜMÜZ-
Gölde yaşananlardan sonra hala hayretler içinde gökyüzünü izleyen şampiyonlar, gökyüzündeki kızıl halka şeklindeki karanlık boşluğun orada olduğunu da görüyorlardı.
Ted: Sizce başardık mı?
Azcona: İlk roundu kazandık denebilir.
Castellano: Yveltal’ın bu kadar çabuk pes edeceğini sanmıyorum.
Laura: Onu kızdırdık.
Neil: Umrumda değil.
Diğerleri Neil’ın bu çıkışını hayretle karşıladı.
Neil: Siz de benim hissettiklerimi hissediyorsunuz değil mi? Bir araya geldiğimizde neler oldu gördünüz. Xerneas haklı… Birbirimize inanmamız gerek.
Ted: Dostum o kadar da kendine güvenme. Henüz Yveltal saldırıya geçmedi.
Ted’in cümlesi biter bitmez gökyüzünde müthiş bir parlama oldu. Kıpkırmızı bir ışıktı bu. Hemen arkasından yayılan ses kulakları sağır edecek kadar şiddetliydi.
Ted: Koca ağzımı açtım yine…
Kırmızı çember büyüdü ve şampiyonların daha önce hiç görmedikleri dev bir pokemon gökyüzünde belirmeye başladı.
Neil: Aman Tanrım çok büyük…
Laura: Korkunç…
Yveltal, kimsenin sayamayacağı yıl boyunca hayal ettiği Ada – X’e geçmeyi başarmıştı. Gökyüzünde kızıl siyah kanatlarını açtı ve tüm gücüyle zafer çığlığı attı. Bulutlar bu etkiyle savruldular. Yveltal mavi gözlerini şampiyonlara doğru dikmişti. Hedefi onlardı. Kanatları o kadar büyüktü ki her çırpışında şiddetli rüzgârlar oluşturuyordu.
Ted: Arkadaşlar bundan hoşnut olmayacaksınız ama sanırım bize saldıracak.
Neil: Hazır olun!!
Yveltal kanatlarını çırptı ve büyük bir hızla dalışa geçti. Şampiyonların üzerinden geçerek tekrar havalandı. Şampiyonlar rüzgârın etkisiyle savruldu. Uçarken arkasında ağaçları kanser eden o iğrenç maddeyi savuruyordu.
Azcona: Dikkatli olun!!
Yveltal dönüp tekrar şampiyonlara saldırmaya hazırlandı. Bu defa gökyüzünde dev bir Y harfi çizdi.
Billy: Ne yapıyor bu?
Ted: Galiba saldırı yapmaya hazırlanıyor.
Yveltal’ın bedeninde kırmızı bir ışık dolaşmaya başladı. Bu ışık bir damar ağı gibi bedeninde parlıyordu.
Castellano: Pokemonlarınızı hazırlayın.
Şampiyonlar pokemonlarına saldırmaları yönünde emir verdi. Yveltal o anda kırmızı ışığı bir top gibi bedeninde topladı ve kanatlarını çırparak şampiyonların üzerine doğru fırlattı.
Ted: Lanet olsun bu da ne böyle?
Yveltal’ın saldırısı pokemonların ve şampiyonların üzerine gelirken ormandan gelen ses ağaçların arasında gök kuşağı renginde bir ışığın yayılmasını sağladı.
Yveltal’ın saldırısı şampiyonlara ve pokemonlarına isabet etmeden önce başka bir saldırı onu karşıladı ve adada müthiş bir patlama oldu.
Şampiyonlar ve pokemonları dört bir yana savruldu. Herkes kendine geldiğinde gökyüzünde rengârenk dev boynuzları olan ve masmavi bir ışık gibi parlayan Xerneas’ı gördüler. Xerneas yardım için gelmişti.
Yveltal ve Xerneas bir süre birbirlerine baktılar. Xerneas, Yveltal’a bir şeyler anlatmaya çalıştı fakat Yveltal onu dinlemedi. Xerneas’a saldırdı. Xerneas saldırıdan kaçarak göğe yükseldi.
Dev pokemonların savaşı böylece başlamış oldu…