Bir bakışta eklem
FAO ve Türkiye, 1948’de ülkeye katıldığından ve 1981’de ülke ofisini kurduğundan beri istikrarlı bir federasyona sahip oldu. 2006 yılında, FAO ile Türkiye arasında bir ev sahibi ülke anlaşması imzalandı ve organizasyonun oluşumu ile organizasyonun varlığını daha da genişletti. FAO’nun ulusal ihtiyaçlara ve bölgesel önceliklere yanıt verme becerisini artıran SEC, Ankara.
Türkiye, FAO Ülke Programlama Çerçevesi (CPF) tarafından tasarlanan FAO ve diğer ortaklardan gelen kapsamlı yardımlardan yararlanmıştır. 2016-2020 dönemini kapsayan en son CPF, gıda ve beslenme güvenliği ve gıda güvenliği dahil olmak üzere üç temel önceliğe odaklanıyor; Balıkçılık dahil sürdürülebilir orman ve doğal kaynak yönetimi; Ve kamu ve özel sektörde örgütsel kapasite geliştirme. Dahası, FAO, 2017’den beri Türkiye’de Suriyeli Mülteci Geri Çekilme Programı’nı uyguluyor. FAO, 2017 ve 2020 yılları arasında Japonya ve BMMYK’nin sağladığı finansmanla, FAO’nun normal bütçesinden finanse edilen Türk şirketleriyle altı proje üstlendi. Türk yetkililerle yakın bir şekilde çalışarak, projenin en son 2019-2020 aşaması, Suriye Arap Cumhuriyeti’ndeki krizden etkilenen 60.000’den fazla GKÖS ve ev sahibi topluluk ailesinin dayanıklılığını artırmayı hedefliyor. Ayrıca, Suriye krizine cevaben AB Bölgesel Güven Fonu tarafından finanse edilen büyük ölçekli bir müdahale 2019’un sonlarında başladı. FAO, ülkenin biyolojik çeşitliliğini teşvik etmek ve toprak kaymalarını hafifletmek için Küresel Çevre Fonu (GEF) ile birlikte çalışmaktadır. İklim değişikliğinin etkileri.
Yıllar geçtikçe, Türkiye, özellikle Orta Asya alt bölümünde kuruluşun operasyonlarına hayati teknik ve mali yardım sağlayan aktif bir kaynak ortağı haline geldi. Türkiye, 2009-2020 * yıllarında kuruluşun çalışmalarına 75 milyon dolardan fazla katkıda bulunmuştur. Bu katkıların çoğu tarımı, ormancılığı ve balıkçılığı daha üretken ve sürdürülebilir hale getirmeyi (yüzde 49), ardından kapsayıcı ve verimli tarım ve gıda sistemlerini (yüzde 24) uygulama çabalarını hedefliyordu. Ayrıca, Türkiye tarafından finanse edilen projelerin çoğu, Avrupa ve Orta Asya’daki savunmasız nüfusu (yüzde 71), ardından ara programları (yüzde 29) destekledi.