On yıllarca süren geri çekilme yukarıdan görülebiliyor, ancak su hattının altında görülmesi daha zor olan değişiklikler de bu ikonik buzulun yapısını etkileyebilir. gelecek.
Petermann Buzulu, Grönland’ın denizleri yok eden en büyük buzullarından biridir. Okyanusa buzu boşaltan çoğu buzul gibi, Petermann da periyodik olarak büyük buzdağları tutuyor. Ancak denizle temas, aynı zamanda, ısınan suların buzulun buzunu aşağıdan erittiği ve bunun da deniz seviyesinin yükselmesi anlamına geldiği anlamına gelir.
NASA’nın Terra uydusunda Orta Çözünürlüklü Görüntüleme Spektroradyometresi (MODIS) ile elde edilen bu görüntü çifti, buzulun geri çekildiğini gösteriyor yüzen buz dili. Üstteki resim buzulu Ağustos 2002’de gösteriyor; alttaki resim aynı bölgeyi yirmi yıl sonra, Ağustos 2022’de gösteriyor.
Petermann genel olarak inceliyor, geriliyor ve akışı hızlanıyor. İvme buzulu gerer ve inceltir, bu da onu kırılıp bir buzdağı oluşturabilen kırılmalara veya yarıklara daha yatkın hale getirir. 2010’da 251 kilometrekarelik bir buzdağı ve 2012’de 32 kilometrekarelik bir dağ da dahil olmak üzere, bu görüntülerin yayıldığı yıllar boyunca Petermann’dan birçok büyük buzdağı koptu. Yarıklaşma ve periyodik buzdağı buzdağı, kuzeybatı Grönland’da bile bir çıkış buzulunun yaşam döngüsünün normal parçalarıdır. Yine de bu iki olay buz dilini üçte bir oranında azalttı.
2017’de, buzulun yüzeyi boyunca uzunlamasına uzanan bir akış kanalının yakınında bir yarık oluştu. O zamandan beri, “yeni” yarık eski bir yarıkla birleşti. Birleştirilmiş yarıklar, Landsat 8 üzerindeki Operasyonel Arazi Görüntüleyici (OLI) ile 14 Mayıs 2023’te alınan yüzen buz dilinin bu ayrıntılı görüntüsünde görülebilir. buzul ve başka bir büyük buzdağını serbest bırakın.
Petermann’ın fiyorta akan daha küçük buzulların buzunun daha büyük Petermann tarafından ezildiği doğu ucunda başka hareket işaretleri görülebilir. Sonuç olarak, ana buzulun doğu tarafında nispeten küçük, ince buzdağlarının bir karışımı sıralanıyor.
Bu arada, ısınan okyanus suları, yüzen buz dilini aşağıdan eritmeye yardımcı oluyor. Bu erime, özellikle buzulun ana kayayla temasını kaybettiği ve yüzmeye başladığı topraklama hattı boyunca önemli olabilir.
Son araştırmalar, en yüksek erime oranlarının Petermann’ın yüzen buzunun altında olduğunu buldu. dil – yılda 80 metre kadar – topraklama bölgesi içinde meydana geldi. Gelgitler, daha sıcak deniz suyunun karaya oturma bölgesinin daha önce düşünülenden daha uzağa ulaşmasına yardımcı olabilir ve burada iç kısımdaki buzları aşağıdan eritebilir. Halihazırda yüzmekte olan buzdağlarından gelen eriyik suyundan veya bir buz dilinden farklı olarak, iç buzdan gelen eriyik su deniz seviyesinin yükselmesine katkıda bulunur.
NASA EOSDIS LANCE ve GIBS/Worldview’den alınan MODIS verilerini kullanan Allison Nussbaum’un NASA Dünya Gözlemevi görüntüleri ve U.S. Geological Survey’den Landsat verileri. Christopher Shuman/UMBC/NASA’dan alınan bilgilerle Kathryn Hansen’ın hikayesi.