Fiziksel tanım
Filleri takip eden en büyük ikinci kara memelileri olan beyaz gergedanlar, erkeklerin 5, 070 pound (2, 300 kilogram) ağırlığındaki 5 ila 6 fit (1, 5 ila 1, 8 metre) yükseklikte durmaktadır. Kadınlar oldukça küçük olsalar da, hala oldukça büyüktürler ve sıklıkla kendi başına 4.000 kilograma ulaşırlar. Bir perissodaktil olarak, beyaz gergedanlar, artiodaktilinin aksine zürafalar, koyunlar ve geyikler gibi türlerin hepsinin bile ayak parmağı bulunan türlerinde tuhaf bir sayıya sahiptir. Ancak beyaz gergedanın en ünlü özelliği, belirgin boynuzlarıdır. Ön boynuzları, ortalama olarak, genel olarak 24 inç (60 santimetre) veya daha uzağa ulaşacak olsa da, bazılarının uzunluğu 60 inç (150 santimetre) olan şaşırtıcı bir şekilde büyüdüğü bilinmektedir.
Diyet
Otçullar olarak, beyaz gergedanlar Afrika otlaklarında ve savanlarında kısa otlarla beslenmeyi tercih eder. Onlar otlatma için uzmanlaşmış kare üst dudak var. Kuru ortamlarına adapte olmuş beyaz gergedanlar susuz birkaç gün yaşayabilir. Tek parmaklı parmaklar gibi beyaz gergedanlar atlar, zebralar ve diğer birçok büyük otlayan hayvanlarla aynı sıradadır. Mideleri, artiodaktillerin çok odacıklılarına kıyasla çok basit olarak kabul edilir. Bununla birlikte, bunlar hindgut fermentörleridir, yani midelerinde bakteri varlığı, midelerinin sadeliğini oluşturan, besinsel bir enerji kaynağı olarak fermantasyon yoluyla fibröz maddeyi parçalayabilir. Küçük ve kalın bağırsaklarını birbirine bağlayan alanlar olan Hindgut fermente edicileri "ceca" genişlemiş ve bunlar, beyaz gergedanları mideleri boyunca geçtiklerinde besledikleri otlardan sindirmeye muktedir olan bakterileri taşımaktadır.
Habitat ve Menzil
Tropikal ve subtropikal çayırlarda ve savanlarda yaşayan kuzey beyaz gergedan, orta-orta Afrika'da bulunurken, güney beyaz gergedan, Güney Afrika'nın çoğunu kapsayan geniş bir alana yayılmıştır. Kuzey beyaz gergedan, IUCN'in Kırmızı Listesi tarafından "Kritik Olarak Tehlike Altında" olarak listelenmiştir ve 2006'dan beri son dört vahşi gergedanın görülmediği için muhtemelen vahşi yaşamda nesli tükenmiştir. Ayrıca, sadece üç kuzey beyazı vardır. gergedan esir kaldı. Bu arada, güney beyaz gergedan, toplam sayısı 20.000'den fazla olan "Tehdit Etkili" bir tür olarak sınıflandırılmıştır. Beyaz gergedanlar kentleşme ve habitat tahribatından muzdariptir, ancak bu hayvanlara yönelik en büyük tehdit, boynuzlarının karaborsadan getirebilecekleri yüksek fiyatların yol açtığı avlanmadır. Boynuzlar doğal mücevherlerde ve maneviyat tıbbında kullanılmaktadır. Güneyli beyaz gergedanlar aynı zamanda dünyanın dört bir yanındaki hayvanat bahçelerinde ve parklarda bulunur.
davranış
Beyaz gergedanlar siyah gergedanlardan daha sosyaldir ve dişiler ve gençleri genellikle gruplar halinde birlikte yaşarlar. Bununla birlikte, olgun erkek beyaz gergedanlar genellikle yalnız canlılardır ve genellikle diğer boğalara karşı çok bölgesel davranışlar sergilerler. Kadınların ve genç erkeklerin kendi bölgelerine girmelerine izin verebilirken, boğalar idrar ve dışkı yayacak ve boynuzlarıyla bitkilere zarar verecek, diğer boğaların aşınmasını engellemek için sınırlarını işaretleyecektir. Kendi türlerinin diğer üyelerine karşı bu tür tavırlara rağmen, beyaz gergedanların diğer türlere karşı saldırgan olduğu bilinmemektedir. Bu, ne yazık ki, onları kaçak avcılara karşı daha savunmasız hale getiriyor. Beyaz gergedanlar, çoğunlukla boğucu Afrika savan sıcağını önlemek için sabahın erken saatlerinde ve öğleden sonraları ve akşamları aktiftir. Isı dayanılmaz hale geldiğinde, kendilerini serinletecekler ve kendilerini çamurla kaplayarak dış parazitleri engelleyecekler.
üreme
Dişi beyaz gergedanlar yıl boyunca üreyebilir ve doğum yapabilir, ancak yoğun üreme mevsimi yaz ve sonbaharda görülür. Beyaz gergedan kurumu, erkeklerin, üç haftaya kadar arzulanan bir dişi tarafından kalmalarını, kopyalanması bitene kadar devam etmelerini içerir. Çiftleşme tamamlandığında, dişi boğanın bölgesini terk edecektir. Beyaz bir rhino'nun gebelik süresi yaklaşık 16 aydır ve genellikle tek bir buzağı doğurur. Bir yavru, annesi onu kovalamadan önce iki ila üç yıl boyunca annesiyle birlikte kalır, bu sırada anne tekrar eşleşir. Cinsel olarak olgun kadınlar 6-7 yaşlarında çiftleşmeye başlarken, erkekler 10 ila 12 yaşları arasında çiftleşmeye başlamazlar.