Beyond Eternity - Kitap 1, Bölüm 63: Şeytan Lordu Az'goth
Başka bir asil ile konuşma sırasında garsonlardan biri yanımıza gelip içki servisi yaptı. Kanlı şarap kadehini elime alıp yarısına kadar içtiğimde camın dış tarafına küçük bir not bırakıldığını gördüm.
'İçerideyiz. Fırsat bulduğunda balkona gel. -F'
Not Frimold'dan geliyordu. Kimse görmeden kağıdı söktüm. Buruşturup elbisemin içine attım. 2 kadehi hızlıca içtikten sonra sarhoş taklidi yapmaya başladım.
Lordu şımarık bir kız çocuğu gibi balkona doğru çekiştiriyordum.
'Hehe… Hava cok sicak degil miii?'
'Ah D'haene, içkiyle aran cidden yok tatlım.' Balkonda kimse yoktu. Kahve ceketinin yakalarına yapıştım ve lordu kendime çektim. Yüzlerimiz birbirine çok yakındı. Öpüşmemizi engelleyen tek şey maskelerimizdi. Sıcak nefesime karıştırdığım ölüm enerjisini yüzüne üfledim.
Şarap ve kan kokulu cezbedici enerjim lordu deliye çevirmek üzereydi. Belime doladığı ellerinin arzuyla titreyişini hissedebiliyordum. Elinin birini tutup kalbime bastırdım.
'Kalpimin atisini duyabiliyor musunuzzz?' Eli maskeme doğru gitti. Tam çıkarmak üzereydi ki onu bileğinden yakaladım. 'Ahaa… Geceyi beklemelisinizzz…'
'Lordum, asıl konuklar sizi odanızda bekliyorlar.'
'Ha? Anladım, geliyorum.' Bir büyünün etkisinden çıkmış gibi afallayan Az'goth, yaverin gelişiyle kendine geldi.
'Burada bekle tatlım. Hemen geri geleceğim.' İki elimi birden tuttu ve ikisine de ikişer öpücük kondurdu.
'Kus olub ucamam ya?' Dediğime gülüp gözden kayboldu. Lord gittikten sonra elinde kadehleri taşıyan kaplan maskeli garsonlardan biri yanıma geldi.
'Biraz abartmadın mı?' Bu Rochel'dı.Şarap kadehlerinden birini aldım. Kadehi eliyle biraz salladım ve olduğu gibi aşağı döktüm.
'Bu daha başlangıç. Asıl ızdırap gece başlayacak.'
'Zalim bir kadınsın Deana ama seni muhteşem yapanda bu zalimliğin.'
Onur beraberinde şöhret getirir. Zalimlik ise şöhretle beraber korkuyu. Bu hayatı bir kez onurlu yaşadım. O yolu beğenmedim. İkinci yol çok daha eğlenceliydi. Bana kötü olana zulmederim. Damarlarını çatlayana kadar sıkarım. Gözyaşları kuruyana kadar ağlatırım. Tırnaklarını kökünden söküp aralarına kızgın demir döküp geri takarım.
Hiddetle dokunduğum taş balkon sundurmasının yüzeyi karardı. Eldiven hiddetime karşı koyamamıştı. Öfkeme hakim oldum. Dikkat etmezsem değer verdiğim kişilere zarar verebilirdim. Tek istediğim bir an önce bu lanetten kurtulmaktı.
'Biliyorum. Onur bu dünyada arayacağım son duygu. Sadece hiddet ve zulüm benim yoldaşım.'
'Bu düşüncelerini ustana hiç anlattın mı? Güç beraberinde sorumluluk getirir derler. Güç uğruna ustalarına ihanet eden çok fazla öğrenci efsanesi var.'
'Ustam Azyl beni benden daha iyi tanır. Sorumluluğa gelecek olursak, şu anda varolan karmaşanın arkasında yatan asıl sebep sorumsuzluk. Tanrılar ölümlülere sırtlarını çevirmiş durumda. Kibirleri gözlerini kör ediyor.'
Rochel sesini çıkarmadan öylece bekledi. Yüzündeki maskeden nasıl bir ifade verdiğini kestiremiyordum. Salona doğru kaçamak bir bakış attı.
'Tanrılara olan öfken seni güçlendiriyor olmalı... Geri dönsem iyi olur. Lordun düzenlediği küçük toplantıyı Gregor'un adamları dinleyeceklermiş. Gece lordun odasına yakın olacağız.'
Hızla uzaklaştı. Gecenin uzak karanlığına gözlerimi diktim. Şehir ışıklarının uzanamadığı siyah dağlara baktım.
Bu hayatı düzgün yaşamanın bir yolu var mıydı? Normal bir hayatım olsaydı mutlu olacak mıydım? Şu an mutlu muydum? Değilsem ne zaman olacaktım?
Karanlığı izlerken vaktin nasıl geçtiğini anlamadım. Omuzlarıma konan paltonun sıcaklığı beni derin düşüncelerimden çıkardı. Belime dolanan bir çift el karnımda birleşti. Omzumda küçük bir öpücük hissettim.
Lord geri gelmişti. Çenesini omzuma koydu. Hiç olmadığım kadar rahatsızdım. Planımı bozmamam gerekiyordu.
'Üşümüşsündür diye düşündüm.'
'Çok ince düşüncelisiniz.'
'Gidelim mi?'
Başımı salladım. Konuklara son kez selam verdikten sonra üst katların merdivenlerini çıktık. Çok fazla basamak vardı ve topuklu denilen bir illet giymiştim. Düşüp boynumu kırmazsam uzun bir ömür yaşabilirdim.
Kaza geçirmeden merdivenleri çıktım. Lord tek elimden tutarak bana büyük yardımcı oldu. Düşmanımın gerçek bir beyefendi olması içimde toplu iğne başı kadar bir hüzne yol açtı. Ardından hemen yok oldu.
Üst katların muhafız sayısındaki azlık dikkatimden kaçmadı. Kendi topraklarında olmalarının getirdiği bir özgüven ile güvenlikleri çok gevşekti.
Bulunduğumuz kattan bir kat daha yukarı çıkmamız gerekiyordu. Orada lordun dairesi vardı. Farklı bir merdiven kullanacağımızdan misafir odalarının önünden geçtik. Lordun özel misafirlerinden bazıları biz geçerken selam verdi.
Son işkence veren merdivenleri çıktıktan sonra uzun bir koridor bizi karşıladı. Koridorun sonunda tek bir kapı vardı. Kapıyı 2 muhafız korumaktaydı.
Lordlarını gördüklerinde esas duruşa geçtiler. İnce zincir zırh giymiş askerlerin bellerinde siyah kabzalı kılıçlar vardı. İkiside mavi renkte ve uzun dişlere sahipti. Asker kapıyı efendisine açtı. Az'goth'un hemen arkasından içeri girdim. Kapı arkamızdan ses çıkarmadan kapandı.
Karanlık odanın kapısı açık balkonundan içeri serin meltem esiyordu. Havada bahar çiçeklerinin kokusu vardı. Bu çorak topraklarda bahar çiçeklerini taze haliyle nasıl bulmuşlardı?
Loş odanın girişinde beklerken lord parmaklarını şaklattı. 4 köşede duran şamdandaki mumlar yandı. Oda artık rahat görünüyordu. Hayatımda gördüğüm en büyük yatakla karşılaştım.
Üzerinde iki atın yan yana durabileceği genişlikteki yatağa dokundum. Yumuşaklığı pamuğu dahi kıskandırabilirdi. İşlemeli ve varaklı mobilyalar odaya asil bir hava katmıştı.
Parmaklarını kollarımda gezdiren lord son derece nazikti. Elleri adım adım öne yaklaştı ve göğüslerimde buluştu. Arkamı döndüm kollarım ceketini geriye iterken maskesini çıkarmak için uzandım.
Şeytan formu dışında Az'goth'u görmemiştim. Siyah uzun saçları alnına dökülürken sarı gözleri karanlıkta parlıyordu, süt beyazı teni pürüzsüzdü. Öldürmek zorunda kalacağım en yakışıklı adamdı.
Yanaklarını avuçlarımın içine aldım. Bakışlarımız birbirine kenetlenmişti. Onu yatağa ittiğimde bile gözlerini benimkilerden ayırmamıştı. Bedenimin tamamını saran elbisemi ve elbivenlerimi çıkardım. Maskem hala yüzümdeydi.
Parmaklarımı bacaklarından yukarıya doğru gezdirerek Az'goth'a ilerledim. Dokunduğum yerler yavaşça çürümeye başladı. Şeytan lordu kendini tamamen bana kaptırmıştı. Vücudunun çürümeye başladığından haberi dahi yoktu.
'Gözlerinizi kapatır mısınız lordum?' Başını salladı. Artık farklı bir alemde gibiydi. Kucağına oturdum. Maskemi çıkardım ve bileklerinden tutup lordu geriye yatırdım.
Veda ve ölüm öpücüğünü dudaklarına kondurduğum da inlemeye başladı. Kavrularak çürüyen dudaklarının acısı tüm bedenine yayıldı. Bağırmasını engellemek için öpmeyi sürdürdüm. Yatakta kurtulmak için çırpınıyordu. Ellerim birer demir pençe gibi bileklerine yapışmıştı.
Çırpınışı sürmeye devam etti. Bileklerini tutan ellerim gevşedi. Az'goth'a sımsıkı sarıldım. Kaçmasına izin veremezdim. Pençelerini çıplak sırtıma sapladı. Soluğumu kesen acı gözlerimi bir anlığına kararttı ama dudaklarımı onunkilerden çekmedim.
Bütün bedeni çürürken titreyip sarsılan bedenini bırakmadım. İnsan bedeni normal haline döndü. Kırmızı teni ve 3 kafasından biri kesilmiş Az'goth kollarımın arasında ölü yatıyordu.
Dudaklarımız birbirinden ayrıldığında Az'goth'un olanlar sırasında gözlerini hiç açmadığını gördüm. Şeytan Lordu olmasına rağmen iyi bir adama benziyordu.
Dudaklarımda iğrenç şeytanın kan tadı kalmıştı. Sırtımdan aşağı süzülen kan sıcaktı. Kendimi sırt üstü yatağa bıraktım. Acıdan nefret ediyordum. Lanetten nefret ediyordum. Her şeyden nefret ediyordum.
Kendimi iyileştirmem lazımdı. Geçen 3 yılda yüzükteki bütün zehirleri kullanmıştım ve yenilerini yapmak için gereken bitkilerden çok uzaktaydım. İyileşmek için tek bir yol vardı. Acıyla doğruldum ve zümrüt kılıcımı çıkardım. Bedenimde 3 yara açarken neredeyse çığlık atacaktım. Yaralarım kapanırken kendimi tekrar yatağa attım.
İnsanlar şeytanlardan beter olabilir miydi? Bir insan ne kadar kötü olabilirdi?'
Ölen bir şeytan olsada hayatımda ilk kez tanımadığım birisi için üzülmüştüm. Kendime geldiğimde yataktan kalktım. Elbisemi tekrar giydim. Yaralarım iyileşse de sızlıyorlardı. Gerilmiş sırt kaslarımın ağrısı canımı sıktı. Canımı sıkan ikinci şey ise içimdeki sesin "Yazık oldu. Çok yazık." diye bağırışıydı.