Duvarlardan içeri sızan hikayeler hep ilgi çeker. Bir odada durursunuz mesela, bir ekran açıktır önünüzde. Bir magazin kupürü gibi bir yaşantı sızar önce gözlerinize girer sonra içerilere doğru ilerlemeye başlar.
Yıldızın parladığı, söndüğü ve bir daha yandığı farklı anlar var işte hayatta. Bir kırpışta yanıp sönen bir hayat. Bir anda yanıp sönen bir gönül. Anların hepsi bir hayatın tümü.
Ekran açık kalmaya devam eder de, magazin kupürlerinden içeri ne girer; bir boşluğu hangisi doldurur?
Bir sorgulama gelir yeniden: “Ne zaman, ne zaman?”
Zihin geçmişe kurarken anı unutur bir an ve ekran akmaya devam eder. Yeni boşlukları yaratmak için.
Foto: Mart 2010, Bologna, ÖM