Ayşe Arman'la röportaj yapan Esmersoy annesiyle görüşmediğini ve yaşadıklarından dolayı annesini ve babasını hiç affetmediğini söyledi. Röportajın ilgili kısmı şöyle...
Olduğun kadın olmaktan memnun musun?
- Çok. Benim başıma gelenlerden sonra bu kadın olmak zor. Kendimle gurur duyuyorum.
Evet ya, çocukluğunda çok ağır şeyler yaşadın.
- Bayağı roman olacak bir hikâye... Annemle babam, ben beş yaşındayken ayrılıyor. Babamın gölge ailesi var, o hayatına gidiyor. Annem de bir başkasıyla evleniyor. Ama eşinin ailesi çok muhafazakâr. Daha önce evlenip boşandığını söylemiyor. Sanki iki kızı yokmuş gibi tanıtıyor kendini. Ve biz 12 sene boyunca annemize “Teyze” diyerek büyüyoruz.
Anneme anne demek yasaktı
İnanılmaz bir travma! Siz babaanne ve dedeyle mi büyüyorsunuz?
- Evet. Annemizi ara ara görüyoruz, insan yeğenlerini ne kadar sık görebilirse! Annemin annem olduğunu biliyorum ama “Anne” demem yasak. Şimdi sen böyle bir travmadan böyle bir Burcu Esmersoy çıktığını düşün...
Valla tebrik ediyorum, kayıp iki genç kadın olabilirdiniz. Ablan ne oldu?
- O da gayet başarılı. Garanti Bankası’nda çalışıyor, kendi hayatını kurdu. İkimiz de güçlü kadınlar olduk.
Anneyi nasıl affettin?
- Affetmedim ki!
Anne nerede?
- İstanbul’da. Baba da İstanbul’da. Görüşmüyorum.
Yangından yürüyüp çıktım
Annen görüşmek istemedi mi sonra?
- 17’den sonra tabii ki annelik yapmak istedi de biz kabul etmedik.