DEDİKODU HAKKINDA İBRETLİK BİR HİKAYE…
Dedikoducu kadın daha sonra söylediklerinden dolayı pişman oldu. Hatasını nasıl ta‘mîr edebileceğini danışmak için bir âlime gitti.
“Pazara git” dedi âlim. “Bir tavuk al ve onu kestir. Eve dönerken tüylerini yol ve yol boyunca yere at.”
Nasihatin garipliğine şaşırsa da, denileni yaptı kadın.
Ertesi gün âlim şu tavsiyede bulundu kadına:
“Şimdi git ve dün attığın o tüyleri topla bana getir.”
Kadın yine i‘tirâz etmeden denileni yapmaya gitti. Aynı yolu izleyerek tavuk tüylerini aradı. Ancak umutsuzluk ve korku içinde fark etti ki bütün tüyler rüzgârın etkisiyle uçup gitmiştir. Saatler süren arayışın sonunda elinde, bulabildiği üç beş tüyle dönebildi âlimin yanına.
“Görüyorsun” dedi yaşlı bilge. “Tüyleri yere atmak çok kolay ama geri toplamak imkânsız. Dedikodu da öyledir. Dedikodu yapmamız ne kadar kolaysa, dedikoduyla işlediğimiz hatayı telâfî etmek de o kadar zordur.”