- Tombul olmak bir zamanlar ABD’de ayakta duran bir imaj olarak görülüyordu, bu yüzden erkekler yüksek sosyete golf ekipmanlarını çoğunlukla ağırlıklarına göre şekillendiriyordu.
- Fats Males’in golf ekipmanı, 1900’lerin başlarında ABD’de ortaya çıktı ve bir New England üyeliği zirvede 10.000 üyeye ulaştı.
- Üyelik konferansları, ter atmak için dokuz çeşit yemek ve atletik yarışmalardan oluşuyordu.
On dokuzuncu yüzyılda ve yirminci yüzyılın başlarında, dolgunluk yaygındı, öyle ki, en az 200 pound ağırlığa sahip yüksek sosyete golf ekipmanları, büyük karınlarından memnun erkekler tarafından şekillendirilmişti.
NPR’nin bir raporuna göre, Nevada, Utah ve Tennessee’den Vermont ve Massachusetts’e kadar ABD’de daha fazlasını kutlayan golf ekipmanları ortaya çıktı.
Kendi türünün en karlı golf ekipmanlarından biri olan New England Fats Males’s Üyeliği, Upper Valley Life Magazine’de yazılan üyelik geçmişine uygun olarak, zirvede yaklaşık 10.000 üyeye sahipti. Hak kazanabilmek için erkeklerin en az 200 kilo olması ve 1 dolarlık üyelik ücreti ödemesi gerekiyordu (şu anda yaklaşık 35 dolar).
New England Fats Males Üyeliği, Vermont, Wells River’daki bir bölge tavernasında yılda iki kez konferanslar düzenledi ve şu mantrayı söyledi: “Şişmanız ve bundan en iyi şekilde yararlanıyoruz!”
1904’te Boston Globe’da basılan bir makalede, yılda iki kez Vermont mahallesi “bu gece şişkin ve sarkık karınlar ve çift çenelerle doluydu, çünkü New England Fat Men’s Club Hale’s Tavern’de oturumda.”
NPR’den alıntı yapılan makaleye göre, “Çoğunlukla kemikli ve köşeli olan yerliler, her trende gelen iri yapılı formlara ve kırmızı yüzlere kıskançlıkla baktılar.”
NPR tarafından alıntılanan bir Higher Valley Life Journal alıntısına uygun olarak, çocuklar yılda iki kez düzenlenen üyelik toplantılarında, çok çeşitli yemeklerinin arasında birdirbir yarışmalarından oluşan atletik yarışmalar, geniş atlamalar ve yarışlarla şafaktan gün batımına kadar yemek yiyorlardı.
“Dokuz servisli bir menüde istiridye kokteyli, kremalı tavuk çorbası, haşlanmış balığı, mantarlı dana filetosu, kızarmış tavuk, süt domuzu kızartması, karides salatası, brendi soslu buğulanmış meyve pudingi, çeşitli kekler, peynir ve dondurma ve ardından kahve ve purolar,” yaratıcısı Polly Tafrate, Higher Valley Life Journal için yazdı. “Akşam, büyük oranda espriler, alaylar ve gürleyen kahkahalarla doluydu.”
Tombul erkekler için Cent Kilo üyeliğinin bir üyesi olan Jean Jumel, 160 kilo ağırlığında ve beli 64 inç.
BIPS/Getty Fotoğrafları
Bununla birlikte, üyelikte dokuz çeşit yemek ve keyifli yarışmacılardan daha fazlası vardı – üyeler ayrıca New England Tarih Derneği uyarınca yetkililer ve işletme liderlerini içeren ağ oluşturma etkinliklerine katıldı.
Bir noktada 340 kilo olan eski Başkan William Howard Taft bile, birçok Şişman Erkek Üyelik konferansından birine katıldı ve üyeliğe üyelik teklif edildi, ancak reddedildi.
New England Fats Males Üyeliğinin başarısından önce, ilk kez 1869’da bir araya gelen ve üyeleri arasında metropol memurları, avukatlar, müteahhitler ve New York Polis Birimi, HuffPost’tan çavuşlar ve kaptanlar bulunan Fats Males’s Affiliation of New York Metropolis vardı. bildirildi.
New England üyeliğine çok benzer şekilde, grup toplantılarında aşırı yemeklere ev sahipliği yapacaktı ve üyeliğin başkanı Philetus Dorion’un Ağustos 1884’te üyelik tarafından düzenlenen bir midyeden 8 kilo aldığı bildirildi.
Jolly Fats Males’s Üyeliği, Heavy Weights ve Fats Males’s Useful Üyeliği gibi çok daha yaratıcı isimlere sahip golf ekipmanları yazmaya başladı. Amerikan golf ekipmanı, 1897’de “Le Club des Cents Kilos” veya “The Hundred Kilos Club” adlı Fransa’da kurulan bir tanesi de dahil olmak üzere denizaşırı meslektaşlarını teşvik etti, ancak grup aşırı başarı seviyelerine ulaşmadı.
Üyelik tartıları son derece beklenen bir olaydı, bazıları o zamanlar modern bir boks maçında olduğu kadar agresifti, hatta artık öyle değil. Texas Monthly’ye göre, Weatherford, Teksas’taki şişman bir erkek kulübünde, erkekler 1920’deki bir beyzbol maçından önce bir tartıya çıkmadan önce ceplerine ağırlık doldurarak aldattı. Şişman bir erkeğin Ohio’daki üyeliği, çoğunlukla demokratik sistemlerini boyutlara dayandırıyordu ve üyeliğin başkanını çoğunlukla ağırlığa göre bulmak için her üyeyi tartıyordu.
Fats Mans Baseball Affiliation’ı temsil eden beyzbol personeli, 1910 dolaylarında bir basketbol sahasında poz veriyor.
Transandantal Grafikler/Getty Fotoğrafları
Günümüzde bu tür bir üyeliğin var olması pek olası olmasa da, Birleşik Krallık’taki Swansea Koleji’nde tarihçi ve araştırmacı olan Daryl Leeworthy, NPR’ye şişman erkeklerin golf ekipmanlarının şu konsepte göre inşa edildiğini söyledi: şişman olmak “zenginlik ve statü ile yakından ilişkiliydi.”
Leeworthy, “Atalarımızın çoğu için, ne kadar fakirlerse, o kadar az yemek yemeleri gerekiyordu ve o kadar ince ve kısa olma eğilimindeydiler” dedi. “Ve güç, zenginlik ve statü çekici özelliklerdir: Bir kişinin bedeni onun tapınağıysa, o zaman bir katedralin büyüklüğü diğerlerine senin önemli biri olduğunu söylerdi.”
On dokuzuncu yüzyılın sonlarında Sanayi Devrimi’nin başlangıcında, “giderek artan sayıda insanın fiziksel olarak zorlayıcı olmayan işlere sahip olması” ve diğer insanların kilo konusunda çok daha az endişelenmeye başlamasıyla, sabit bir imaj olarak kullanılan ağırlığa yönelik tutumlar değişmeye başladı. George Mason College’da eski bir tarih profesörü olan Peter Stearns’e göre yemeklere giriş.
Stearns, “Şişman Tarih: Modern Batı’da Bedenler ve Güzellik” adlı kılavuzunda “Genel olarak, 1910 civarında başlayan bir trendle, doktorlar ve sigorta aktüerleri sağlık ve uzun ömür açısından zayıf kilonun fazla kiloya tercih edilmesini sağlamaya başladılar” diye yazdı. ”
Yüzyılı aşkın bir süredir kükreyen tanınırlığına rağmen, sağlık profesyonellerinin kilo sorunlarının zararlı istenmeyen etkilerini bilmeye ve onu caydırmaya başlamasıyla, şişman adamın dünyası 1920’lerde biraz küçülmeye başladı. New England Fats Males’in Üyeliği bile 1924’te yalnızca 38 üye onaylandığında dağıldı – ve hiçbiri 200 poundluk minimum seviyeye ulaşmamıştı.