Böylece, kişi başına yıllık GSYİH başına 639,9 dolar olan Orta Afrika Cumhuriyeti (CAR), dünyanın en fakir devleti olduğu ortaya çıktı. Ve bu ülkenin bu durumu kolayca açıklanabilir. En zengin doğal kaynaklara rağmen, CAR, Afrika kıtasındaki en az gelişmiş ülkelerden biridir. Kara ülkesi yoksulluk içinde yaşıyor ve bunun yanı sıra darbeleri, onlarca yıl süren askeri darbeler ve rakip etnopolitik gruplar arasındaki silahlı çatışmalarla sarsıldı. Son yıllarda yaşandığı gibi, dünyanın en fakir ülkesi, bu yazıda anlatacağız.
Gerçek Afrika kıtasının merkezinde bulunduğundan, Orta Afrika Cumhuriyeti adını şans eseri almadı. CAR'ların ülkesi doğal kaynaklar bakımından zengin - elmas, uranyum, altın ve petrol yatakları var. Cumhuriyetin en önemli zenginliği ormandır ve su kaynakları önemlidir. Ancak buna rağmen, ekonomik olarak, CAR bağımsız bir şekilde yarım asırdan fazla bir süredir devam etmesine rağmen, oldukça zayıf ve zayıf bir devlet olarak kalmaktadır. 19. yüzyılın sonuna kadar, Orta Afrika Cumhuriyeti topraklarında hiçbir devlet olmadı - burada tüm bilinen pigmeler de dahil olmak üzere çiftçilerin, avcıların ve toplayıcıların aşiretleri vardı. Periyodik olarak, yerel kabilelerin toprakları, Fildişi ve köleleri ele geçiren komşu Sudan saltanatlarının, çok değerli bir mal olan ve daha sonra Sudan'a ve daha sonra Mısır ve Orta Doğu'ya sevk edilen komşu Sudan saltanatlarının müfrezeleri tarafından saldırıya uğradı. 1880'in ortasından Fransız ve Belçikalı sömürgeciler, modern CAR’ın topraklarına nüfuz ediyor.
1889'te, bir Fransız keşif gezisi, Fransız sömürgecilerin gücünü daha da ileri sürmek için kilit bir merkez olan Bangui kalesini kurdu. 1894'te, Fort Bangui çevresindeki alan Ubangi-Shari olarak seçildi. Bununla birlikte, Mısır bir süredir Sudan'a ait olduğu ve Ubangi-Shari’yi kendi ataları olarak gördüğü için de bir süre iddia etti. Sadece 1903’ta, Fransız birlikleri Mısır Ekvatorları’nı yenmeyi başardı, ardından Fransız Ekvator Afrika’nın bir parçası olan Ubangi-Shari’nin Fransız sömürge bölgesi resmen ilan edildi. Yarım asırdan fazla bir süredir, Ubangi-Şerif bir Fransız kolonisi olarak varlığını sürdürdü ve Paris'in Afrika kıtasındaki diğer sömürge mülklerinin yanı sıra, denize erişimi olmayan ve ormanlarla kaplı olan Ubangi-Şeridi kolonisi periferik bir pozisyonda kaldı. Kimse gerçekten ekonomik ve kültürel kalkınması ile uğraşmak istemedi. Ancak, dünyadaki politik durumdaki bir değişiklik bağlamında, 1950'lerin sonunda. Fransa nihayet sömürge mülklerinin çoğundan, özellikle de Afrikalı'dan kurtulmaya karar verdi. 1 Aralık 1958, Ubangi-Shari kolonisine "Orta Afrika Cumhuriyeti" adı verildi ve Ağustos'ta 13 1960, Orta Afrika Cumhuriyeti'nin bağımsızlığını ilan etti.
Bununla birlikte, bağımsızlığın ilan edilmesi pratik olarak yerel halkın yaşam kalitesini etkilememiştir. Sömürge görevlileri ve sömürge birliklerinin küçük memurlarından bağımsız "krallar" a dönüşen bir anda yalnızca Orta Afrika Cumhuriyeti’nin siyasi seçkinleri kazandı. CAR'ın ilk cumhurbaşkanı, geçici hükümette çalışan ve orada tarım, orman ve hayvancılık bakanlığı, daha sonra idari işler, içişleri, ticaret ve ekonomi bakanı olarak görev yapan otuz yaşındaki bir eski öğretmen olan David Dako (1930-2003) oldu. Hükümet başkanının ölümünden sonra, geçici hükümeti yöneten Bartolome Boganda. David Daco, sadece altı yıl boyunca CAR'ların gücünün yönetiminde kalmayı başardı.
1966'te, Orta Afrika Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı David Daco'nun kuzeni olan Albay Jean Bedel Bokassa (1921-1996) liderliğinde ülkede askeri bir darbe gerçekleşti. CAR'ın bağımsızlık ilanından önce, M'Baca halkının köy müdürü oğlu Bokassa, Fransız sömürge kuvvetlerinde görev yaptı. Fransa’nın güneyindeki Hitler karşıtı koalisyon birliklerinin Ren Nehri’ndeki savaşlarında inişine katılmayı başardı. II. Dünya Savaşı, Müttefikler için zaferle sona erdiğinde, Bokassa kıdemli çavuş olarak görev yaptı. Senegal'deki bir memur okulundan mezun oldu ve teğmenlik apoletleri aldı. Yıllar geçtikçe, 15'ten önce, 1961'ten önce, Fransız ordusunda kaptan rütbesine yükseldi ve Çinhindi'nde savaşmayı başardı. David Daco, kuzeninin majör rütbesini verdi ve ona genel başkan yardımcısını atadı. Sonra, iki yıl sonra, Bokassa albüme terfi etti.
Belki de en ünlü Orta Afrika politikacısı olan Bokassa'dır. Kendisini imparator ilan edip ülkeyi Orta Afrika imparatorluğuna yeniden adlandıran bu politikacının yamyamlık söylentileri, Bokassa'nın ismini ortak bir isim yaptı. 1978'te kendini imparator ilan ederek, Bokassa tam anlamıyla lüksün içine gömüldü. Ancak imparatorluk mahkemesinin masrafları, ülkedeki gerçek yaşam standardı ile çelişiyordu ve bu da son derece düşüktü. Bu nedenle, 1977'te, CAR'ta, 1 bin nüfus için bir 43,4 doktoru ve tüm ülke için bir 1 diş hekimi vardı. Bokassa’nın beceriksizliği ve en önemlisi, Libya’ya olan düşkünlüğü ve Libya’nın lideri Muammer Kaddafi’yle olan dostluğu, dünün metropolü Fransa’dan gelen CAR’ların politikalarına karşı hoşnutsuzluğun artmasına katkıda bulundu.
20 Eylül Kamptaki 1979, David Daco'yu tekrar iktidara getiren, kansız bir darbeydi. Bununla birlikte, iki yıl sonra, 1981’te Dako, Orta Afrika Ordusu Genelkurmay Başkanı, Tuğgeneral Andre Andre Kolingba (1935-2010) tarafından, 1993’ten önce ülkeyi yöneten devrildi. başkan. Ange-Felix Patasse (1993-1937) devlet başkanlığına seçildi. Bununla birlikte, demokratik olarak seçilen ilk cumhurbaşkanının devrinde, ülkedeki siyasi nüfuz için yarışan güneyliler ve kuzeydeki gruplar arasındaki ilişkilerin CAR'ta daha da kötüleştiği görülüyordu.
2003'te, askeri darbenin bir sonucu olarak Patassa şehri devrildi. Yeni devlet başkanı, daha önce Patas'la yakın bir müttefiki olarak kabul edilen ve Orta Afrika Ordusu'nun merkezini yöneten General Francois Bozize (1946 doğumlu) idi. General Bozize’in yaptığı askeri darbe sonucunda Orta Afrika Cumhuriyeti’nde 2004’ten 2007’e kadar devam eden bir iç savaş başladı.
Hükümet birlikleri Bozize, birlik için demokratik güçler Birliği isyancılarına karşı geldi. Bu organizasyon, CARS için oldukça dikkate değer bir rakam olan Michelle Jotodiya (1949 doğumlu) tarafından yönetildi. Birincisi, Jothodiya dinler gereği Müslüman olsa da, CAR'larda Müslümanlar ülke nüfusunun azınlığını oluşturuyor. İkincisi, 10 yıldan fazla bir süredir, Jotodiya Sovyetler Birliği'nde yaşadı. Burada muhasebe kredisi okulunda ve Halkların Dostluğu Üniversitesi'nde okudu. Patrice Lumumba, Sovyet bir vatandaşla evlendi ve kızıyla evlendi. 2007’te, CAR’taki iç savaş, parti ateşkesiyle sonuçlandı. Ancak isyancılar, elmas yatakları kontrol etme mücadelesini durduramayacaktı. 24 Mart 2013 Başkanı Bozize bir darbeyle devrildi. "Müslüman" olarak kabul edilen ve Michel Jotodiya'nın başkanlığındaki isyancı grup "Sélka" (Sango diline çevrilmiş - "Koalisyon") tarafından gerçekleştirildi. İkincisi, kendini CAR'ın başkanı ilan etti.
Birçoğunun dine göre Müslüman olduğu isyancıların eylemleri, Orta Afrika Cumhuriyeti'nin diğer inançlarının temsilcileri - Hıristiyanlar ve geleneksel kültlerin taraftarları arasında büyük bir hoşnutsuzluğa neden oldu. Sélka'nın ve Michel Jotodia'nın muhalifleri Levi Yakete başkanlığında silahlı örgüt Antibalaka (Sango dilden Anti-Kılıç olarak çevrilmiş) kurdu. Grup, "Müslüman" örgüt "Séléka" nın gücünü devirme amacını ilan etti. Bu yüzden, çatışma politikayı etnik-profesyonel hale getirdi ve ülkeyi iki ana muhalif kampa böldü - geleneksel kült ve inançlara sahip Hıristiyanlar ve komşu Sahel'in Müslüman ülkeleri tarafından desteklenen Müslümanlar.
Elbette, ARAB’daki Hristiyanların ve Müslümanların muhalefetinin Nijerya veya Çad’da olduğu gibi derin kökleri yoktur, ancak İslam’ın Orta Afrika’ya aktif olarak nüfuz etmesi, Orta Afrika Cumhuriyeti’nin Hristiyan ve animistik popülasyonu arasında saldırgan İslamofobinin büyümesi gibi bir tepki yarattı. Séléka grubunun askerleri tarafından çok sayıda Hıristiyan köyünün yağmalanması ve tahrip edilmesi, Orta Afrika Cumhuriyeti’nin Hıristiyan nüfusunun radikalleşmesine katkıda bulundu. Aynı zamanda, Sélékie savaşçıları çok sayıda suç işledi - kadınlara tecavüz, soygun ve soygun ve sivillerin öldürülmesi. Kendini Séléka'nın saldırılarından koruma isteği, Hıristiyanları ve animistleri kendi milis birimlerini yaratmaya zorladı. Onlardan "Antibalaka" büyüdü.
Arazi anlaşmazlıkları, CAR'lardaki Hristiyan ve Müslüman nüfus arasındaki gerginliğin ana nedenlerinden biri haline gelmiştir. Cumhuriyetin Hıristiyan nüfusunun ezici çoğunluğunun yanı sıra geleneksel kültlerin taraftarlarının, yerleşik ve tarımla uğraştığı bilinmektedir. CAR'ların Müslüman azınlığı arasında, sığır yetiştiricileri göçebedir. Nüfusun iki grubu arasında tarımsal anlaşmazlıklar uzun zamandır öne sürülmüştü - pastoralistlerin meralar için toprağa ihtiyacı var, ancak köylüler bu toprağı ekecek ve pastoralistlerin tarlalarına izin vermeyecekler. 2013'in ilkbaharında aktif bir aşamada CAR'ın içinde etno-itiraf çatışması gelişmeden önce, Müslümanlar cumhuriyet nüfusunun% 15'ini oluşturdu. Düşmanlıkların patlamasının ardından birçok Müslüman, başta Çad ve Kamerun olmak üzere komşu devletlerin topraklarına kaçan mülteci oldu. Buna, İslam'ı uygulayan barışçıl nüfusa karşı sık sık misilleme olayları, Antibalaka örgütünün militanları tarafından zorlandılar.
CAR'lardaki şiddetin artması barışı koruma kuvvetlerinin silahlı müdahalesini gerektiriyordu. 5 Aralık 2013 Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Fransız ordusunun ve Afrika Birliği güçlerinin birimlerinin Orta Afrika Cumhuriyeti'ne girmesine izin veren bir karar aldı. CAR'larda, başkent Bangui'de düzen ve yasa sağlamakla görevli 1200 Fransız askerleri ve memurları tanıtıldı. Ancak, yabancı birliklerin tanıtılması, CAR'ların çeşitli etnik-itiraf grupları arasında ilişkilerin normalleşmesini gerektirmiyordu. Dahası, şiddet yeni bir güçle ortaya çıktı. Séléka’nın militanları, Fransa’nın barış güçleriyle veya Afrika Birliği ülkeleriyle doğrudan yüzleşmekten kaçınmaya çalışıyor, sivil giysiler giymeye ve sivilleri taklit etmeye başladı. İç savaşın bir sonucu olarak, Orta Afrika Cumhuriyeti nüfusunun% 10'i evlerinden kaçmak zorunda kaldı ve mülteci oldu. CAR'larda barışı sağlamak için, Afrika Birliği ülkelerinin orduları olan 6000 askerleri ve memurları tanıtıldı. Bununla birlikte, barışı koruma görevlilerinin varlığı, Orta Afrika askeri-politik gruplarının eylemlerini olumlu yönde etkileyebilecek tüm yönlerden uzaktır. Medya, CAR'lardaki BM barış gücünün bir parçası olarak hizmet veren Chadian ordusunun birimlerinin aslında Séléka gruplarına silahlı destek sağladığını yazdı. Aralık ayının sonunda, 2013, Balaka karşıtı müfrezeler Chadian birliklerinin pozisyonlarına saldırmaya çalıştı. Buna karşılık, "Antibalaka" Orta Afrika Cumhuriyeti hükümet güçleriyle işbirliği yapıyor. 2014'taki "Anti-Balak" sayısının, binlerce silahlı avcı uçağının yaklaşık 60-70'i olduğu tahmin edildi.
Arabalardaki Hıristiyanlar ve Müslümanlar arasındaki silahlı çatışmalar, 2014 yılı boyunca devam etti. Bu süre zarfında evlerini terk eden mültecilerin sayısı, nüfusun% 10'inden% 20'e yükselmiştir. Yamyamlığın gerçekleri hakkında bile biliniyordu. Özellikle, birileri Oundzha Magloir öldürülen bir Müslüman'ın bacağını kesti ve çiğ et yedi. Magloir, Slyka militanlarının hamile karısını, çocuğunu ve akrabasını öldürmesi gerçeğiyle eylemlerini açıkladı. 10 Mayıs Orta Afrika Cumhuriyeti topraklarında faaliyet gösteren on silahlı grubun temsilcisi 2015, ateşkes ve silahsızlanma konusunda bir anlaşma imzaladı. Kasım ayı sonunda, Papa Francis, başkent Hristiyanlar'ın önünde Bangui ile konuşan ve kentte Müslüman toplumla bir araya gelerek, şiddeti uzlaştırmaya ve şiddeti durdurmaya çağıran, ARA'daki 2015'i ziyaret etti. Ancak gerçekte, CAR'da dini gerekçelerle silahlı çatışmalar devam ediyor. Durum, karşıt gruplar arasındaki bencil ekonomik çıkarların varlığı ve Orta Afrika ekonomisinin genel felaket durumuyla daha da kötüleşiyor.