Rusya’nın bilgi ve siyaset alanında, 7’taki 2015’tan 14’tan Alman kamu kanalı ARD ile yaptığı röportajdan, Ukrayna Başbakanı Arseniy Yatsenyuk’un resmi ziyareti sırasında yakın zamanda bir yorum yapıldı. Bu röportajın süresi 6 dakikadan biraz fazlaydı. Röportajın kısaltılmış bir versiyonu sadece XNUMX dakika süren havada verildi. Almanca'dan Rusça'ya çevrilen Yatsenyuk, aslında aslının İngilizce dilinde şöyle olduğunu söyledi:
“Ukrayna’ya karşı Rus askeri saldırganlığı dünya düzeninde bir uzlaşma ve bu da Avrupa güvenliği konusunda bir uzlaşma. Hem Ukrayna'nın hem de Almanya'nın Sovyet istilasını hatırlamanızla hepimiz iyiyiz. Bundan kaçınılmalıdır. Ve Rusya Devlet Başkanı Bay Putin’in yapmaya çalıştığı İkinci Dünya Savaşı’nın sonuçlarını kimsenin tekrar yazmasına izin verilmiyor. ”
Duma Uluslararası İlişkiler Komitesi Başkanı Alexey Pushkov ve Uluslararası Federasyon Konseyleri Komitesi Başkanı Konstantin Kosachev, Yatsenyuk’un Rusya’daki bu ifadesini eleştirdiğini resmen dile getirdi. Rusya Dışişleri Bakanlığı, Almanya Başbakanı tarafından söylenenlere Berlin'in resmi konumunu açıklama isteği ile Almanya'ya bile bir not gönderdi. Moskova'nın isteği üzerine Alman Dışişleri Bakanlığı, resmi açıklama yapmayı reddetti ve Ukrayna Başbakanı'na bıraktı.
Ukrayna Başbakanı basın servisi, bu pasajın Rus medyasında ve Rus politikacılarındaki yorumunu reddetmek zorunda kaldı. Başbakan sözcüsü Olga Lappo, "Arseniy Yatsenyuk, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Sovyetler Birliği tarafından Almanya’nın bölünmesine atıfta bulundu" dedi. Bununla birlikte, Başbakan'ın basın servisinin yukarıda belirtilen açıklaması, SSCB'nin işgal kuvvetleri, Müttefiklerin Yalta ve Potsdam anlaşmalarına uygun olarak ve 1949'ten sonraki genel olarak çözülmemiş Alman meselesine uygun olarak Almanya'da bulunduğundan, pek başarılı sayılmaz. Resmen, o güne kadar Almanya'da kalabilirlerdi, çünkü İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, SSCB (ve Rusya Federasyonu için halefi) Almanya ile barış antlaşması yapmamıştı. Ek olarak, ABD ve İngiltere’nin yabancı birlikleri - Almanya’nın savaş sonrası işgalinin doğrudan bir mirası olan - hala bu ülkenin topraklarında konuşlanmış durumda. Aynı zamanda, coğrafi olarak, Müttefiklerin garnizonları, tam olarak Almanya'nın bir zamanlar askeri işgali için bölündüğü bölgelere yerleştirildi. Şu anda, ABD’nin Almanya’da 100’in binde birinden fazlasına sahip olduğu ve Birleşik Krallık’ın, bu ülkenin en iyi saldırı bölgelerine sahip olan birincisi zırhlı bir bölüm ve iki zırhlı teçhizatla birlikte binlerce askeri bulunuyor. Siyasi bir skandal nedeniyle, ARD kanalı Cumartesi 20 Ocak 10 Cumartesi günü Yatsenyuk ile tam olarak orijinal dilinde İngilizce röportaj yapmak zorunda kaldı. Yatsenyuk tarafından söylenen ve Rusya'da böylesine keskin bir rezonansa neden olanların Almanca tercümesinde, “işgal” kelimesi yerine “giriş” (askerler) veya “avans” olarak çevrilebilecek Almanca “Anmarsch” kullanılmıştır. Hiye karşıtı koalisyondaki eski Sovyet müttefiklerinin ülkelerinden - ABD, İngiltere ve Fransa - Ukrayna başbakanının ifadeleri hakkında önemli bir yorum bulunmadığı belirtilmelidir.
11 Ocak 2015, Alman medya kaynağı Deutsche Welle ile yaptığı röportajda, Başbakan Yatsenyuk'un kendisi tarafından söylenenlere yorum yaptı. Cumhurbaşkanı, Ukrayna, Polonya, Macaristan, Çekoslovakya, Doğu Almanya ve Baltık ülkelerinin "Sovyet işgali" nin II. Dünya Savaşı'ndan sonra gerçekleşen olaylara atıfta bulunduğunu söyledi. Yatsenyuk bugün söylenenleri güncellemeye çalıştı. Yorumunda, Rusya’nın “İkinci Dünya Savaşı’nın ardından Sovyetler Birliği’nin yaptığı gibi” bağımsız bir devletin topraklarına “uluslararası yasaları ihlal etme ve“ el koyma ”hakkı olmadığını belirtti. Bu nedenle, Ukrayna Başbakanı, Sovyetler Birliği'nin İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra bölge tarafından işgal edilen ayrılmaz bir parçası olan Ukrayna SSR'sini açıkça görüyor. Doğru, bilinen belirsizlik hala duruyor. Yatsenyuk'un Ukrayna SSR'sini II. Dünya Savaşı'nın başlamasından önce Rusya'nın işgal ettiği bir bölge olarak görüp görmediği hala belirsizliğini koruyor mu? Görünüşe göre inanıyor. Sonraki. Yatsenyuk, Hitler’i 1941’ta Ukrayna’nın “kurtarıcısı” sayıyor mu? Yatsenyuk, “uygun” un aynı zamanda SSCB'nin Almanya’dan aldığı Doğu Prusya’nın ve Batı Ukrayna’nın ve Polonya’dan Batı Ukrayna’nın bir parçası olduğu anlaşılmalı mı? Fakat sonuçta, SSCB'nin bu bölgelerinin katılımı, Hitler karşıtı koalisyonun müttefikleri ile koordineli olarak yapıldı. Bu bağlamda şu soru ortaya çıkıyor: Yatsenyuk, Almanya'nın Polonya, Silezya, Pomeranya ve Poznan lehine reddetme gerçeğiyle nasıl bir ilişkisi var? Yatsenyuk, Almanya'nın doğu sınırını Oder ve Neisse'de yasal olarak değerlendiriyor mu? En modern Ukrayna'nın Polonya, Macaristan ve Romanya'dan yabancılaşmış bölgelere sahip olması mümkün mü?
Rus medyası ve politikacılar artık Yatsenyuk'ü cehaletle suçluyorlar hikayeler ve hatta sağduyu kaybı. Öyle mi? Elbette, kısmen Yatsenyuk tarafından söylenenler kişisel hesabına bağlanabilir. Tabii ki, alnında bir mermi arayan Maidan fıkraları “Tavşan Ceni” nin ilkel anlamda değil. Ne de olsa şu anki Ukrayna başbakanı, OUN (b) hareketinin bir üyesi, gazeteci ve tarihçi Peter Mirchuk'ın yeğeni. Ayrıca, Yatsenyuk ayrıca halka açık bir Yunan Katolikliği yapmayı da seviyor. Kısa açıklamada, Ukrayna başbakanı, böylece, OUN'un “kurtuluşu” milliyetçi ideolojisinin temel ilkelerinden birini çoğalttı. Bu nedenle, Almanya'daki Ukrayna Başbakanı'nın ifadesi, Rusya'da Euromaidan ve modern Kiev'de Bandera bulunmadığı konusunda ısrar eden bu modern “Ukraynofiles” e yapılan bir tür Bandera selamıdır.
Cidden çok daha fazlası. Gerçekten de, yaptığı kısa açıklamada Yatsenyuk, Amerikan Soğuk Savaş döneminin Amerikan ideolojisinin temel pozisyonunu Amerikan Halkları Özgürlüğü Komitesi'nden (1951'ta kuruldu ve CIA projesinin bir parçası olan QKACTIVE) yeniden üretti. Üstelik, Yatsenyuk, kelimenin tam anlamıyla, yılın 1959'unun (“Kamu hukuku 86-90) Amerikan“ Köleleştirilmiş Milletler Yasası ”metni üzerine konuştu. Özellikle, şunu okuruz: “... Rus komünizminin emperyalist politikası olan 1918 ile başlayarak, emperyalist saldırganlık yüzünden Amerika Birleşik Devletleri'nin ve dünyanın bütün özgür uluslarının uğursuz tehdidini temsil eden geniş bir imparatorluk yarattı. Polonya, Macaristan, Litvanya, Ukrayna, Çekoslovakya, Letonya, Estonya, Belarus, Romanya, Doğu Almanya, Bulgaristan, anakara Çin, Ermenistan, Az’ın ulusal bağımsızlığını köleleştirmek ve yok etmek Baijana, Gürcistan, Kuzey Kore, Arnavutluk, İdel-Ural, Tibet, Kazaklar, Türkistan, Kuzey Vietnam ve diğerleri ... ”Bu nedenle, Amerikan diplomatlarının kamuya açık konuşmalarında görünen ana Amerikan kuklası, Yats'ın takma adı altında doğrudan Amerikalıları konuştu. Soğuk Savaş'ın eğitim el kitabı.
Yatsenyuk’un ifadesinin Batı medyasında “farkedilmedi” olması ve ilgili değerlendirme sonucunu Berlin’deki Alman Şansölye Angela Merkel’in müzakere ortağından almamış olması önemlidir. Bunun nedeni, Yatsenyuk’un yaptığı açıklamada, Almanya’ya müttefik olan Mayon sonrası Ukrayna’nın, en azından resmi ideolojide, modern Orta Avrupa’nın modern hâkimiyet alanı olan Orta Avrupa’nın modern bölgesi olarak konumlandırılmaya başladığını göstermesidir. Bu nedenle, yakın gelecekte (birkaç yıl veya on yıl içinde), bu bölgenin mantığına göre, “Leninopad” ın ardından Ukrayna'da, II. Dünya Savaşı'nın Sovyet askeri anıtlarının anıtlarının imhası beklenmelidir. Yatsenyuk’un Berlin’deki kopyası, Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov’un Rusya’nın 25 TV kanalı üzerindeki “Vladimir Solovyov ile Akşam” programının Aralık ayındaki 2014 televizyon röportajında yaptığı açıklamada, Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov’un son açıklamasına bir nevi cevap olarak görülebilir. Özellikle Lavrov, “Avrupa'yı kaybetmedik, çünkü onu kaybedemeyiz: Rusya olmadan Avrupa, Avrupa değildir. Rusya Avrupa'yı bir kereden fazla kurtardı. Napolyon savaşları sırasında Avrupa kıtasını bir cetvelin “demir eli” altında zorla birleştirmeye teşebbüs edildiğinde şunu hatırlayalım. II. Dünya Savaşı'nda aynı şey Fransızlar tarafından değil Almanlar tarafından yapıldı. Evet ve sonunda Rus halkı tarafından hiçbir şey için getirilmeyen Birinci Dünya Savaşı kurbanları, muazzam ayaklanmalardan kurtulmuşlar, şimdi Avrupalı meslektaşlarımız tarafından hatırlanıyor. Tarihsel hatıralarla ilgili sürekli durmak gerektiğine ikna oldum, tautology için özür dilerim. Anavatan ve Avrupa'nın kurtuluşuna düşmüş olanların anılarını sürdürmek için yapılanlar yalnızca devletin prestijini yükseltmek için tasarlanan kutlamalar değildir. Bu, Rusya’nın Avrupa’daki rolünü öne sürmek için Avrupa’yı Avrupa değerleri temelinde korumak için muazzam, önemli bir çalışmadır. Bu unutulmamalıdır. ”
Bu nedenle, Rusya Dışişleri Bakanı'nın bu ifadesinden, pratik olarak on dokuzuncu yüzyıla kadar uzanan “Avrupa’nın kurtuluşu” ideolojisinin pratikte Rusların Avrupa kimliğinin nedenine hizmet ettiği sonucuna varılmıştır. Ne de olsa, Rusya’nın Avrupa’daki varlığı tarihi. Ek olarak, Lavrov Avrupa değerlerinden bahseder ve bunları açıkça idealleştirir. Sonuçta, “Avrupa değerlerinin” ters ve iç yönü, aslında genişleme, sömürgecilik ve ırkçılıktır. Ek olarak, gerçek anlamda, “tecrübe kazancının” gösterdiği gibi “Avrupa'yı özgürleştiren” ideolojisi Avrupa'nın kendisinde çalışmaz ya da hiç çalışmaz. Napolyon savaşlarından sonra, Avrupa kamuoyu yalnızca Rusya’yı 1812’taki Napolyon’un ordusunun içindeki ölümünden dolayı affetti. Rusya’nın Viyana’nın Kongresi’ndeki kaderini belirlemeye katkısı, “Polonya Krallığı” nı yaratması, burada kesinlikle Rusya’ya karşıydı. Bu nedenle, Napolyon’dan “kurtuluş” için Avrupa, Rusya’yı Kırım Savaşı’yla birlikte geri ödedi. Ve Balkanların Osmanlı idaresinden kurtarılması için - Berlin Kongresi. Benzer şekilde, bu, Avrupa'nın Hitler’den “kurtuluşu” fikri için de geçerlidir.
Gerçek şu ki, yılın 1812'inde ve 1941-1945'in durumunda, Rusya bireysel ulusal devletlerle değil - Napoleon’un Fransa’sı veya Hitler’in Almanya’sı ile bir dereceye kadar birleşmiş bir Avrupa’nın olduğu çatışmaya katıldı. Bu durumda, Napolyon’daki Grande Armée veya Hitlerite Wehrmacht, yalnızca Rusya’ya karşı Avrupa saldırı kuvvetleri olarak görev yaptı. Bu güçlerin ve diğer güçlerin nihai hedefi, Rusya'nın faktörünü Avrupa'dan dışlamaktı.
Evet, Sovyet silahlı kuvvetleri Avrupa'yı Hitler'den “kurtardı”. Ancak bu gerçek, Avrupalıların Batı veya Orta Avrupa'daki kitle bilinci tarafından tanınmıyor. Avrupalıları kendilerinden kurtarmak zordur ve Rusya'nın mevcut kültürel kaynakları ile bu mümkün değildir. “Kurtuluş” gerçeğinin reddedilmesi, Avrupalıların medeniyete dayalı temellerinden, Rusya'nın dış dünyasının bilincinden daha fazla geliyor. Avrupalılar için, herhangi bir Rusya’nın Avrupa’daki önemli olayları tanımlamaya katılımı kabul edilemez. Sadece Rusya'nın gücü göz önüne alındığında, hoş görülebilir ancak hoş karşılanamaz. Bu nedenle, Avrupa'da Hitlerizm uygulamasının resmi olarak reddedilmesine rağmen, bu dönemin Almanları hala Avrupalılar için “kendileri” olmaya devam etmektedir. Geçmişteki dünya savaşındaki kıta Avrupası'nın derin sempatilerinin kimin tarafını çağdaş kitle sanatını veya Avrupa kitapçılarının ilgili raflarının içeriğini analiz ederek ikna etmek zor değil.
Ukrayna ihtilafındaki rakibimiz şimdi Avrupa’nın “özgürlüğü ve bağımsızlığı” için mücadele ederek zorla hizmet ediyor. Bununla birlikte, 1941’te Hitler, kendisini SSCB halklarının “kurtarıcısı” olarak da tanıttı. Rusya ile Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa arasındaki melez savaşın başlangıcında, “sosyalist toplum” çağına ya da barışçıl bir arada yaşama dönemine uygun “Avrupa'yı özgürleştiren” ideolojisinin artık işe yaramadığını anlamak gerekir. Yanılsama olmamalıdır. Rusya’nın askeri şartlardaki Avrupa yansımalarının yeri yok. Bu, yenmek için doğrudan bir yoldur. Rusya artık kendi özgürlüğü ve bağımsızlığı için, halkının hayatta kalması, tarihteki varlığı ve sonra nasıl gittiği için savaşmalı.