Bu hikmet, bir Hak yolcusunun yitiğidir. Onu bulduğu yerde hemen almalı. O hikmetin bulunduğu kap ne olursa, konuşan kim olursa olsun, mühim değildir. Hak yolcusu, hangi dilden işitirse almalı ve hangi duvara yazılı ise okumalıdır.
Hak yolcusu hikmeti okumalı, dinlemeli, isterse bir fakirin dilinden çıkmış olsun.
* * *
Şöyle anlatılmıştır:
Allahü Teala bir kimseyi hocasız ve talimsiz iman ve ilim sahibi etmek isterse, eder... Ancak buna nail olmak isteyen dünyalık arzuları kalbinden çıkarmış olmalıdır.
Hikmeti bulmak için, ona ehil olmak ve zeminin müsait olması şarttır. Halbuki, onun zemini şu zamanda hazır değil, gibidir. Hikmet ehlinin çoğu ise, yolcu olup gitmişlerdir. Bize kalan ise, ancak musibet örnekleridir. Bu durumda bize, şu ayeti kerimedeki derin manayı düşünmek düşer:
"Biz, Allah için varız; dönüşümüz O'nadır" (2/156).
İrfan sahiplerinin sözlerindeki aydınlığı arayın, onları kaybolmuş görmeden birşeyler almay bakın. Onların varlığını bir nimet bilin ve şereflerini takdir edin. Onların fazilet ve kemali karşısında saygı ile durun. Ve daima hikmeti elde etmeye çalışın. Zira hikmetin getireceği şeref büyüktür...