Namibya’da, Marsel van Oosten öğleden sonra ışığında bir su birikintisinde su içmek için duraklayan bir Springbok’un ayna görüntüsünü yakalar. Kawaguchiko Gölü’nde karlı bir sabah, Loic Lagarde Fuji Dağı’nın durgun sudaki mükemmel yansımasını yakalar. Ve Almanya’nın Rakotzbrücke Şeytan Köprüsü’nde, Kilian Schönberger çiçek açmış bir peri masalı ortamını fotoğraflıyor.
Fotoğraftaki yansımalar hakkında konuştuğumuzda, bu tartışmalardan bazıları, dikkat dağıtıcı parlama korkusuyla onlardan kaçınmakla ilgilidir (sonuçta parasoleyler ve polarize filtreler bunun içindir). Ancak gerçek şu ki, yansımalar aynı zamanda yaratıcı bir fotoğrafçılık aracıdır ve akıllıca kullanıldığında yarattıkları efekt gibisi yoktur.
#reflectionphotography, #reflection_shotz, #reflection_perfection gibi trend olan hashtag’ler için sosyal medyada gezinin ve dünya çapında yapılmış yüz binlerce fotoğraf bulacaksınız. Yansımalar, hem doğal (sessiz göller, göletler, hatta su birikintileri) hem de insan yapımı (aynalar, metaller ve hatta ıslak kaldırımlar) birçok yüzeyde bulunabilir. Bu nedenle, yansımalar türleri aşar; onları klasik manzara fotoğraflarında bulacaksınız, ancak onları sokak fotoğraflarında ve deneysel portrelerde de bulacaksınız.
Ayna efektini kullanarak fotoğrafçılığınızı nasıl geliştirebileceğinize bir göz atalım.
Manzara ve şehirlerdeki yansımalar
Manzaralar ve deniz manzaraları “ayna görüntüleri” için birçok fırsat sunar, ancak öngörülemeyen bir konuyla uğraştığınız için planlama çok önemlidir. Tomas Havel sabah ışığında Oregon’daki Sparks Gölü’nü keşfederken bu sakin anı yakaladı. Genel olarak, bu durgun sular için en iyi zaman sabahın erken saatleridir; güneş göründükten sonra, su genellikle o sakin, mermer yüzeyi kaybeder.
Tabii ki, hava durumunu da kontrol etmeniz ve herhangi bir rüzgar, yağmur, sis, buz veya kar etrafında plan yapmanız gerekecek. Çekiminizin zamanını, ışığın rengini ve gökyüzündeki bulutları düşünün, çünkü bunların hepsi sonucu etkileyecektir. Gün ortası güneş ışığı çok sert olabilir ve çekici olmayan parlamalara neden olabilir, bu nedenle altın saat, mavi saat veya alacakaranlık için plan yapın. Prag’da, Martin Rak Gece parlayan bulutlar olarak da bilinen, yalnızca alacakaranlık saatlerinde görülebilen bir fenomen olan noctilucent bulutların bu ayna görüntüsünü yakaladı.
Şehirde çekim yapıyorsanız, su yansımaları için en iyi zaman, yağmurdan hemen sonra, hala su birikintileri ve ıslak sokakların olduğu, ancak her şeyin sakin olduğu zamandır. Sokak lambaları ve neon tabelalar da dahil olmak üzere şehrin yansıyan ışıklarını yakalamak istiyorsanız, mavi saate veya akşama kadar bekleyin ve ardından dışarı çıkın. ryan millier New York şehrinin sokaklarını aynalardan oluşan bir labirente dönüştüren yağmurlu gün tekniğinin ustasıdır.
Portrelerdeki yansımalar
1955’te Elliott Erwitt, bir araba aynasına yansıyan ikonik bir öpücüğü fotoğrafladı. Vivian Maier, hayatı boyunca kendi yansımasını kullanarak cam ve aynalarda çekilmiş birkaç fotoğraf yarattı. Francesca Woodman, vücudunu kendi portrelerinde kopyalamak ve parçalamak için aynalar kullandı.
Son zamanlarda, Felicia Simion fotoğraf makinesinde bir tür çift pozlama efekti oluşturmak ve gerçeküstü “yüzsüz” portreler oluşturmak için yansımaları kullandı. Denise Kwong insan yüzünü çarpıtmak için aynalar kullanır, tekinsiz soyutlamalar ve imkansız senaryolar yaratır. Portreler, güzel sanatlar dokunuşuyla deneysel yansımalar için mükemmeldir.
Kompozisyon
Ne tür bir yansıma çekiyor olursanız olun, kompozisyonunuz tüm farkı yaratacaktır. Burada “kurallar” yoktur; Normalde bize “üçler kuralı”nı izlememiz söylenirken, manzara fotoğrafçıları genellikle bir simetri oluşturmak için yansıtıcı yüzeyler çekerken ufuk çizgisini çerçevenin ortasına yerleştirmeyi tercih ederler.
Daha fazla kontrole sahip olduğunuz bir stüdyoda çalışıyorsanız, kutunun dışında da düşünebilirsiniz. Bu portrede (yukarıda), Karen Khachaturov tekinsiz veya gerçeküstü hissini artırarak aynayı çerçevenin üçte birlik orta kısmına yerleştirdi. Öte yandan aşağıdaki fotoğrafta, Rıza Rasa modelinin dudaklarını (hem gerçek dudaklarını hem de yansıyan dudaklarını) üstteki üçte birlik çizgiye yerleştirerek gözümüzü o kırmızı poposuna çekti.
En önemlisi, çerçeve içinde ne kadar yansıma istediğinizi düşünün. Yarı yansıma, yarı gerçek olabilir; yansıma köşede bir göz açıp kapayıncaya kadar bir ayrıntı olabilir veya daha soyut bir bükülme için tüm fotoğrafa yansıma hakim olabilir. Portekiz sokaklarında bu resmi oluşturmak için, Daniel Antunes Ufuk çizgisini beklediğinizden daha yükseğe yerleştirdi, yansımayı daha da güçlü hale getirdi ve başka bir dünyaya bir portal açtı. Düşük almaktan çekinmeyin.
Son bir not: basit genellikle en iyisidir. Konunuz ve onun yansıması sahne hırsızlarıdır, bu yüzden bir izlenim bırakmak için daha fazlasına ihtiyacınız yoktur. İsterseniz, çekiminize bolca negatif alan verin ve göze biraz nefes alma alanı bırakın.
Lensler ve kamera ayarları
Lens seçiminiz, istediğiniz kompozisyona göre belirlenecektir. Bir manzara çekiyorsanız ve sahnenin çoğunu görmek istiyorsanız, geniş açıyı seçin. Aşağıdaki fotoğraf için, Yasuhiko Yarımu şafak vakti Fuji Dağı’nın tam görüntüsünü yakalamak için ultra geniş 14 mm kullandı. Öte yandan, uzaktaki bir ayrıntıya odaklanmak istiyorsanız, daha uzun bir lens daha iyi bir bahis olacaktır. Ne kadar uzun giderseniz, alan derinliğinizin o kadar dar olacağını unutmayın.
Manzaralar için, bu alan derinliğini genişletmek ve hem manzarayı (arka planda) hem de yansımayı (ön planda) odakta tutmak için açıklığı kapatmanız gerekir. Portreler ve sokak fotoğrafçılığında ise biraz esnekliğe sahipsiniz.
Deklanşör hızı da benzer şekilde özneldir; daha keskin ayna görüntüleri için daha hızlı gidin veya daha pürüzsüz, bulanık bir estetik için yavaşlatın. Ne kadar yavaş giderseniz, yansıma o kadar az gevrek ve daha kremsi olacaktır. Ayrıca, dalgalanma riskiyle karşı karşıya kalırsınız – ancak özellikle o bulanık/dokulu/empresyonist bir görünüm için gidiyorsanız, dalgalanmalar iyi bir şey olabilir. Ole Henrik Skjelstad olarak Norveç’teki Tromøya adası üzerinde ilk ışığı çekerken muhteşem efekt için 30 saniyelik bir pozlama kullandı.
Son olarak, maruz kalmanızı izleyin. Su birikintileri ve su kütleleriyle uğraşırken, yansıma gerçek sahneden daha karanlık olma eğilimindedir, bu nedenle gölgelerde ayrıntıları kaybetmediğinizden emin olmak istersiniz. El ile gösterin ve histogramınıza göz kulak olun. Dikkate alınması gereken başka bir araç da dereceli bir ND filtresidir; bunlar gökyüzündeki ışığın bir kısmını engeller, böylece vurgularınız patlamaz ve aynı zamanda çerçevenizin alt kısmına yeterli ışığın girmesine izin verir.
Tüm bunlara rağmen, kamerada mükemmel bir yansıma fotoğrafı elde etmek zordur, bu nedenle düzenleme için zaman ayırın. Mükemmel kompozisyon için resimlerinizi kırpın ve kontrast, gölgeler, vurgular, doygunluk veya keskinlik gibi (ince!) ince ayarların bir fark yaratıp yaratmadığına bakın. Daha iyi bir dinamik aralık için, aldatıcı ışıkta, pozlamalarınızı parantez içine almayı ve bunları katman maskeleri kullanarak birleştirmeyi seçebilirsiniz.
Başlangıçta, yansımaları aramak ve bu fotoğrafçılık ipuçlarını uygulamaya koymak, genellikle gözden kaçırdığımız bir şeyi gözlemleme alıştırmasıdır: bir vitrin camı, bir araba aynası, sokakta bir su birikintisi veya ormanda gizli bir dere. Ancak zamanla, günlük işe gidip gelmenizden, öğleden sonraları dağlarda yürüyüşe kadar gittiğiniz her yerde kendinizi fark edip yansımalarla oynarken bulabilirsiniz. Kendilerini sunarken bu anlardan yararlanın.
Henüz 500px’de değil misiniz? buradan kaydolun daha etkili fotoğrafçılığı keşfetmek için.