Anabaptizm
Anabaptizm 16. yüzyılın radikal reformcu hareketlerinden birisidir ve sözlü gelenek ve uygulamalar yerine dinde öncelikli olarak İncil’i ciddiye alır. Bu inanca göre bir Hıristiyan yetişkin yaşlarda bilinçli bir şekilde vaftiz olmalıdır. Anabaptistler asker ya da devlet memuru olarak görev almayı, şiddeti reddeder. Anabaptizm ismi bu inançta daha önce çocukluğunda vaftiz edilmiş insanların yetişkin yaşta yeniden vaftiz edilmelerinden gelmektedir.
Anabaptist hareketi Avrupa’nın 16. yüzyıldaki sosyal, politik ve dini ortamında şekillenmiştir. Buna dönemin sosyal ve ekonomik adaletsizlikleri, Alman köylü lideri Thomas Müntzer’in söylemleri, Andreas Karlstadt ve Martin Luther’in metinleri, geç Orta Çağ mistisizmi ve estetiği ve bazı manastırlardaki reform dinamikleri de dahildir.
Resmi olarak Anabaptizm 1525’te Zürih yakınlarındaki Zollikon’da ayrılıkçı bir örgütlenme ile başlamıştır.
Anabaptistler bu dönemde Täufenjager adı verilen Anabaptist avcıları tarafından yakalanarak “üçüncü vaftiz” adını verdikleri bir boğma eylemi ile öldürülmüş ya da ateşe verilmişlerdir. Anabaptist liderlerinden pek azı bu korkunç sondan kaçabilmiştir. Bugün özellikle Amerika Birleşik Devletleri’nde varlığını sürdüren bazı dışa kapalı dini cemaatlerin kökü Anabaptistlere dayanır. Bu cemaatler Avrupa’da dışlandıkları ve katledildikleri dönemde Amerika’ya kaçarak canlarını kurtarmış Anabaptistlerin devamıdır.