Çalışmaya geri dön. Connecticut grubu, küçük, kontrollü bir geyik sürüsünü izleyebilecekleri bir yer seçti: hizmet dışı bırakılan bir elektrik santralini çevreleyen mülkün vahşi bir duruma geri döndüğü Long Island Sound’a uzanan bir yarımada. Hayvanları uyuşturmaya yetecek ama şişmanlatmaya yetmeyecek kadar az miktarda mısırı düzenli olarak dağıtan bir yemlik yerleştirdiler ve yemi, veterinerlik formülüyle gelen ikinci nesil bir ivermektin olan moksidektin ile dozladılar. Ardından, vahşi yaşam yönetimi kar amacı gütmeyen kuruluşun yardımıyla beyaz bufalo2021 ve 2022 boyunca periyodik olarak geyikleri uyuşturup yakaladılar, etiketlediler, kan örnekleri aldılar ve vücutlarındaki keneleri saydılar.
Yalnız yıldız işaretine odaklandılar, Amblyomma americanumehrlichiosis, borreliosis, Bourbon ve Heartland virüsleri ile et alerjisi olarak bilinen hastalığı bulaştırabilen alfa gal sendromu. Bu kene ak kuyruklu geyiklerle beslenmeyi tercih ederken, Lyme hastalığını yayan türü de kemirgenlerle beslenir. (Her iki tür için de insanlar fırsatçı hedeflerdir. Kenelerin gözleri iyi değildir, ancak dışarı verilen karbondioksiti algılarlar; bu nedenle, bitki örtüsüne tünediklerinde yanlarından geçtiğimizde, bizi algılar ve saldırırlar.)
Bu ilk çalışma turunda, araştırmacılar, tek bir geyik üzerinde sürünen kene sayısının ilacın kan seviyeleriyle değişmediğini buldular – bu mantıklı çünkü keneler, bir geyiğe doz verilip verilmediğini ısırmadan önce bilemezler. Bununla birlikte, ilacın seviyesi bir geyiğin kanında yükseldikçe, mandallanmış, kanla tıkanmış kenelerin miktarı azaldı. Williams, “Serum seviyesi arttıkça, kenelerin felç olup düşmeden önce tüketmeleri gerekmiyor” diyor. “Kenelerin tıkalı olduğunu ve daha yüksek serum seviyelerine sahip hayvanlarla beslendiğini göremezsiniz, çünkü bu onları çok daha hızlı etkiler.”
Çalışma, Vektör Kaynaklı Hastalıklar Bölümü’nün gruba beş yıllık hibe verdiği Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerinin ilgisini çekti. Vector-Borne Hastalıklar Bölümü’nde araştırma entomologu olan Lars Eisen, “Ön çalışma, kavram kanıtı aşamasında iyi görünüyordu” diyor. “Bu, Connecticut’ta iç bir ortamda ve Maine’de bir ada ortamında daha büyük ölçekli bir saha denemesi yapmak için ek finansman.”
Proje karmaşıklıklar içeriyor. A 1990’lar girişimi ivermectin’in orijinal formülasyonunu geyiğe beslemek, geyiklerin manzarada oynadığı çoklu rollere dayanıyordu. Onlar sadece özgür yaşayan yaban hayatı değiller ve sadece bahçenizde poz vermelerine veya bahçede yemek yemelerine bağlı olarak büyüleyici veya istilacı olan banliyö ihlalcileri değiller. Ayrıca spor avcılarının en çok arzu ettikleri hedeftirler. her yıl milyarlarca dolar onlara erişim için. Ivermectin, 48 gün içinde tedavi edilen bir hayvandan et tüketilmesini yasaklayan, geri çekilme süresi adı verilen bir düzenleyici kısıtlama taşıyordu. Avcılar için bu, teklifi başlangıçsız hale getirdi.
Bu, geyikler için mevcut en iyi kene kontrol yöntemine yol açtı, ABD Tarım Bakanlığı tarafından geliştirilen ve bu tarzdaki yataklara gevşek benzerliği nedeniyle “4-Poster” olarak adlandırılan bir cihaz. Dört direkli bir poster, işlenmiş mısırla dolu bir bidon, mısırın içine düştüğü iki entegre oluk ve -bu poster kısmıdır- her iki oluğun her iki yanında kene öldürücü kimyasallarla doyurulmuş iki dik boya silindiri tutar. Mısıra ulaşmak için geyiklerin yüzlerini silindirlerin arasına sokması gerekir. Bu, yanaklarını ve kulaklarını kimyasallarla boyar ve sonunda vücutlarının geri kalanını kaplar – köpek ve kedi sahiplerinin evcil hayvanlarının boyunlarına fışkırttığı kene öldürücü solüsyonların dağınık bir saha versiyonu.
Kaynak : https://www.wired.com/story/ticks-and-the-diseases-they-carry-are-spreading-can-this-drug-stamp-them-out/