Page 4 of 36Malkara ilçesinin kuzeyinde, ilçeye 10 km. uzaklıkta, 192 nüfuslu bir mahalledir. Az meyilli bir arazi üzerine kurulmuştur. Mahallenin batısında kuzeyden gelen Çayırlar deresi vardır. Mahallenin ilçesi olan Malkara ile arasında doğal sınır olan Ana dere adıyla bilinen bir deresi daha vardır. Bu dere Çayırlar deresinin suyunu da alarak Karaiğdemir Barajına ulaşır.
Mahallenin kuruluşu ve adının kaynağı ile ilgili olarak bir kaynaktan alınan bilgi; Mahalle toprakları, Osmanlı Devleti padişahlarından 1. Murat zamanında Osmanlı ülkesine katılıyor. 1360'lı yıllarda alınan mahalle ve çevresinde yaklaşık 100 yıl insan yerleşmesine rastlanmıyor. 1962 yılında mahalle muhtarı olan Hüseyin CAN, Ankara'ya giderek Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünde mahallenin kayıtlarım inceletiyor. Bu incelemeler sonunda mahallenin kurucusu olarak Doğancı İbrahim adına rastlanıyor. Anılan kayıtlarda : " ...Ma değer doğancı İbrahim adıyla andan, şimdiki adı İbrice Mahalle olarak kayıda geçen, Gelibolu defterlerinde şu tarihe rastlanmıştır. 894. (Miladi 1478) " Aynı kayıtlarda ibrahim Bey'in Karaca Bey köyünden 12 baplık vergi aldığı tespit edilmiştir. (Karacabey mahallesi : Malkara'nın Gürgenbayırı mevkiinde, Mahmut Çavuş'un Bahçesi olarak anılan yerin üst kısmında kurulmuş ve tarihi devrini tamamlamış bir yerleşme merkezi adıdır). Diğer bir kaynağa göre ise mahallenin kuruluşu şöyledir; Doğancı ibrahim Bey, Malkara'nın bugünkü İbribey adı ile anılan mahallesinde çiftlik kurar. Daha sonra tahmini 1450' li yıllarda İbrice köyünün bulunduğu bu yere gelerek, burada bir çiftlik daha kurar. Zamanla, esas çiftliğini kurduğu yere "İbribey", ikinci ve daha küçük olan çiftliğini bulunduğu bu yere "İbrice" denir.
M.Ö. ki tarihlerde mahallenin bulunduğu bu bölgede Traklar'ın yaşadığı, anıt mezar niteliğindeki Höyüklerden anlaşılmaktadır. Kospınar, Kartalbayırı, Söğütlük ve Örenler mevkiilerinde bulunan Bizans'ın ilk dönemlerine ait pişmiş tuğla ve çömlek kalıntılarından buraların daha önceleri birer yerleşim merkezi oldukları anlaşılmaktadır. Osmanlı döneminde mahallede ilk yerleşim XV. yüzyılda da Doğancı İbrahim'in çiftlik kurması ile başlamıştır. 1978 Osmanlı - Rus Savaşı sırasında 9, Savaştan sonrada 4 Türk ailesi gelerek buraya yerleşmiştir. Cumhuriyet dönemine 20 hane olarak giren mahalle, 1928 yılında gelen 15 hanelik göçmen ailesi ile 35'e yükselmiştir.
Cumhuriyetten önce mahallede eğitim ve öğretim çalışmaları yokmuş. Cumhuriyetten sonra açılan Mektep Okulları ile mahalleye eğitim gelmiştir. Daha sonra mahalleye yapılan İlkokulda taşımalı eğitime geçilinceye kadar eğitim verilmeye devam etmiştir. Taşımalı eğitime geçilince mahalle öğrencileri Batkın İlköğretim okuluna taşınmışlar ve bu okulda eğitimlerine halen devam etmektedirler. Mahallede okuma yazma oranı %99'dur.
Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Ekilen ürünlerin başlıcaları buğday, ayçiçeği, mısır, şeker pancarı ve kabaktır. Hayvancılıkta küçükbaş hayvan olarak, koyun, keçi ve kurbanlık koç beslenmektedir. Bunların yanında küçük çaplı olarak kümes hayvanı da bakılmaktadır. Büyükbaş hayvancılıkta süt inekçiliği ve besicilik yaygındır. Mahallenin günlük süt üretimi 3 ton civarındadır.