3 Eylül'de "Analytics" bölümünde E. Damantsev'in bir makalesi yayınlandı "ABD Donanması'nın Kuzey Deniz Yolu'nun kapılarında keskin sonar keşif anları. Seawolf sınıfı ultra düşük gürültülü denizaltının Barents Denizi yakınlarında konuşlandırılması... Bu materyalin hemen hemen tüm hükümlerine katılamazsınız.
E. Damantsev'in makalesindeki ifadelerinin gerçeğe nasıl karşılık geldiğini inceleyelim.
ABD Donanmasının üç ultra düşük gürültülü, çok amaçlı nükleer güçle çalışan denizaltı sınıfı "Seawolf" 'un Norveç Denizi'nin kuzeydoğu kesimine gelişi ve konuşlandırılmasıyla ilgili bilgiler, çok sayıda yerli gözlemcinin telaşlı yorum ve tartışmalarıyla karşılandı. Kuzey Atlantik'in yukarıda belirtilen bölgesinde savaş görevini üstlenen bu sınıftaki tek bir denizaltı bile, Kuzey'in su altı bileşeninin hem akustik gizliliğinin hem de savaş istikrarının korunmasını sorgulayabilir. filo ... böyle gizli ve teknik olarak mükemmel bir davetsiz su altı misafirinin ortaya çıkması, ne Rus Donanması Kuzey Filosunun karargahındaki uzmanlar arasında veya bu denizaltının taktik ve teknik parametrelerinin farkında olan sıradan gözlemciler arasında belirli bir endişeye neden olamaz.
Buradaki en önemli şey yüksek bir manşettir. Nükleer denizaltılar için (denizaltılar, kruvazörler değil) sürekli olarak Barents Denizi'nde, gerekirse ABD ve İngiliz donanmalarından 3-4 denizaltıya kadar kuvvet biriktiriyor. Bu, Seawolf sınıfı bir denizaltının katılımı da dahil olmak üzere günlük yaşamdır (Kuzey Filosunun denizaltı karşıtı güçlerinin onlarla tekrar tekrar temas kurmasıyla). Seawolf'un "ultra düşük gürültüsü" ile ilgili ifadeler de olağandır, çünkü bir dizi modern ABD Donanması Virginia sınıfı denizaltının su altı gürültü seviyesi gereksinimleri Seawolf'a benzer.
Denizaltılar hakkında
Bay Damantsev'in tüm asılsız teknik açıklamaları üzerine yorum yapmak gereksiz, ancak bazıları üzerinde durmak gerekiyor.
Ana turbo dişli üniteleri (GTZA), buhar üretim üniteleri (PPU), buhar türbin tesisleri (STU) ve S6W nükleer reaktörleri gibi enerji santrallerinin bağlantı noktalarında çok katmanlı amortisman platformları, Seawolf sınıfı denizaltılar ...
Bay Damantsev'in teknik olarak nasıl "çok katmanlı bir platformda nükleer reaktör" (görünüşe göre bir biyolojik koruma tankı ile) tasavvur ettiğini görmek isterim, ama bu, dedikleri gibi, "Crocodil" için. Gerçekte, ülkemizde amortisman "kademelerini oluşturma" yarışı, denizaltıların gürültüsünü azaltmada ciddi hatalara ve sorunlara yol açtı (tüm amortisman kademesini "delen" tasarım dışı rezonansların tezahürü nedeniyle). Konunun önde gelen uzmanlarından biri olan Pakhomin V.N., üçüncü nesil nükleer enerjili gemilerimizle ilgili olarak böyle bir tekniğin yanlışlığı hakkında çok şey yazdı.
Ve ABD Donanması'nda böyle bir hata yoktu, buna göre, ABD Donanması denizaltıları üzerindeki "çok kademeli amortisman platformları", beceriksiz yerli yazarların bir "kanardından" başka bir şey değildir.
İki aşamalı amortisman - evet ve bu, 1959'da EthanAllen SSBN'de tekrar tanıtıldı. Ama daha fazlası değil.
E. Damantsev:
Emekli Tuğamiral tarafından sağlanan teknik bilgilere dayanarak ... Vladimir Yamkov analitik materyalde "Fikirlerin değil insanların mücadelesi" nde, bu tür nesnelerin nazal küresel çok elemanlı GAS MGK-600 "Irtysh- aracılığıyla izlenebileceği sonucuna varmak kolaydır. Amphora-Ash / Borey "(MAPL pr. 855 Yasen / -M ve SSBN pr. 955A / B" Borey / -B "nin hidroakustik mimarisine dahildir) yaklaşık 35-45 km mesafede (birinci ve / veya ikinci uzun menzilde Normal hidrolojik koşullarda akustik aydınlatma / yakınsama bölgeleri), daha önceki MGK-540 "Skat-3" çok amaçlı nükleer denizaltılar pr. 971U "Schuka-B", daha az hassas hidrofonlar ve akustik bilgileri işlemek için basitleştirilmiş algoritmalara sahip yerleşik bilgisayarlar " 25-35 km mesafedeki "Seawolf" sondası.
Hidroakustik kategorisindeki herhangi bir denizci, saatin memuru, navigatör veya sadece ana komuta noktasının hesaplanmasından biri, Bay Damantsev tarafından açıklanan rakamların kesinlikle güvenilmez olduğunu söyleyecektir. LA-Improoved tipi (ve çok önemli mesafelerde) ABD Donanması denizaltılarıyla gerçek hidroakustik temas deneyimi olan yazar, LA-Improoved tipi için gerçek MGK-540 rakamlarının belirtilenden önemli ölçüde daha az olduğunu ve gerçek Seawolf menzillerinin olacağını iddia etmek için iyi bir neden olabilir. E. Damantsev tarafından belirtilenlerden daha küçük bir büyüklük sırasından daha fazla değerler oluşturur - son derece küçük mesafelere kadar.
Ayrıca ağ, Norveç Denizi'nde ikinci seri Seawolf sınıfı denizaltı SSN-22 Connecticut ile temas kuran bir deniz gemisinin komutanının anılarını içeriyor. Kısacası: temas çok kısa sürdü, Connecticut çok çabuk ayrıldı. Temas sağlama aracı olan SJSC "Centaur", esnek bir çekili antene (GPBA), "denizaltı" SJSC MGK-1 "Skat-540" cihazından bir 3P cihazına sahipti, ancak daha modern sinyal işleme. "Centaur" un geliştiricisinin Kiev Hidropribor Araştırma Enstitüsü olduğu gerçeğini hesaba katarsak, tüm bunlar uzun süredir bir sır değil. Bu gerçeklik.
Tuğamiral Yamkov V.Ya'nın makalesine bakarsanız. "Fikirlerin değil insanların mücadelesi" E. Damantsev, o halde Yamkov'un Damantsev tarafından açıklanan “sonuçlara” sahip olmadığını görmek şaşırtıcıdır. Ayrı bir yayında analizi tavsiye edilen, tamamen farklı durumlar vardır (göre hikayeler ön ek "Ritsa").
E. Damantsev:
Sea Wulf'lara monte edilen entegre nazal aktif-pasif AN / BQQ-10 SJC'ler ... ve geniş açıklıklı havadan pasif SAS'lara dayalı olarak ... onların AN / BSY-2 sistemleri, düşük gürültülü MAPL'leri pr 855 / M tespit edebilir (su jeti pervanelerine sahip değildir ve yaklaşık 60-80 km, Borei - yaklaşık 60 km ve son olarak daha gürültülü Shchuk-B - 100-130 km mesafede akustik imzayı artıran büyük bir su altı yer değiştirmesine sahip. Rakamlar hayal kırıklığı yaratıyor ... Bu arada dramatize etmeye gerek yok.
Ama bu numaralar nereden geliyor? Yazar E. Damantsev bunları doğrulamaya nasıl “hazır ve muktedir”?
Görünüşe göre hiçbir şey. Ben sadece istiyorum (istedim). Ne yazık ki, sadece E. Damantsev'in değil, aynı zamanda bir dizi başka yazarın da (pozisyonları ve omuz askılı "mezun" dahil) sayıları ve katsayıları icat etmeye başladığını, en hafif deyimiyle, gerçekle hiçbir ilgisi olmadığını kabul etmeliyiz.
E. Damantsev'in yer değiştirmedeki artışın gürültüdeki artışa eşit olduğu görüşünün gerçeklikle hiçbir ilgisi yoktur.
Sonraki:
Norveç Denizi sularında çalışan Seawolf ve VirginiaBlock I / II / III sınıflarının çok amaçlı nükleer denizaltılarının sonar komplekslerinin oldukça yüksek teknolojik parametrelerine rağmen, Kuzey Atlantik'in bu bölgesindeki hidrolojik durum her zaman bilgilendirici sonar keşiflerinin başarılı bir şekilde uygulanmasını desteklemiyor.
Coğrafya hakkında bir kez daha. Norveç Denizi Arktik Okyanusu'na aittir (Bay Damantsev'in düşündüğü gibi Atlantik'e değil) ve oldukça elverişli bir hidroloji vardır - derinliklerin ve derin su altı ses kanalının varlığının bir sonucu. Barents Denizi'nde evet, hidroloji çok daha kötü. Ancak Rus Donanması için, operasyonel oşinografi konularındaki neredeyse tamamen cehaletimizle ilişkili çok tatsız bir nüans var.
Operasyonel oşinografiye normal ve mantıklı yaklaşım (ABD Donanması tarafından uygulandı)
Yatay düzlemde çevresel faktörleri (ses yayılma koşulları) hesaba katmak, kuvvetlerin hem denizaltı arama hem de gizliliğini sağlama yeteneklerini keskin bir şekilde artırır, ancak etkili bir sistem, sensörlerin, çevresel modellerin ve tüketicilerin konularının kapsamlı bir şekilde değerlendirilmesini gerektirir. Sorun şu ki, tüm çalışmalarımız kesinlikle tüketici sorunlarından (sonuçların pratik uygulaması) ayrılmış durumda.
Buna göre bazı çalışmalar devam ediyor, ancak Donanma için onlardan tam anlamıyla sıfır bir anlam var. Operasyonel oşinografinin etkili denizaltı karşıtı savaşın temellerinden biri olduğu ABD Donanmasının aksine.
İşte ABD Donanması denizaltılarının kendi başlarına değil, bir harekat tiyatrosunda konuşlandırılmış bir denizaltı karşıtı savaş sisteminin bir unsuru olarak hareket etmelerinin faktörü (bu, etkinliklerini önemli ölçüde artırıyor). Örneğin, harici bir düşük frekanslı hidroakustik "aydınlatma" kullanırlar, bu da düşman denizaltılarını en az gürültüyle bile güvenle tespit etmelerini sağlar.
Pasif arama sırasında ve düşük frekanslı "aydınlatma" koşullarında Sovyet ve Rus Donanması denizaltılarının "görünürlüğündeki" değişiklik
Coğrafi faktör dikkate alındığında denizaltılarımızın çok ciddi sorunları var. Ve çözümleri için beklentiler özellikle görünür değil.
Kuzey Filosunun NSNF konuşlandırmasının "dar cepheleri"
Denizaltı karşıtı uçak
E. Damantsev şöyle yazıyor:
Denizaltı karşıtı varlığı havacılık Rus Donanması ve zorlu hidrolojik durum, ABD Donanması'nın Norveç Denizi'ndeki su altı bileşeninin emelleri lehine oynamayacak ... Kuzey Atlantik'in bu bölgesinde ve Norveç ve Barents Denizlerinin nötr sularında sürekli devriye gezmesi ışığında ABD Donanması'nın su altı bileşeninin olağanüstü akustik gizliliği söz konusu olamaz. Rusya Donanması deniz havacılığının IL-38N denizaltı karşıtı uçağı, benzersiz Novella-P-38 havadan arama ve nişan sistemleri ile donatılmış, 64 aktif ve pasif radyo akustik şamandıralardan taktik sualtı durumu hakkında bilgi alabilen РГБ-41, РГБ-48, yakından aralıklı yukarıdaki denizlerin en tahmin edilemeyen keşif alanlarında.
Önce coğrafyaya tekrar karar vermelisin. En azından okul. "Kuzey Atlantik" e ait Il-38 (N) uçağının "devriye gezmesi", uçağın teknik kapasitesinin ötesinde, yakıt ikmal sisteminin bulunmaması ve hava üslerimizin konumu.
Modernize edilmiş Il-38N bile, Novella arama ve hedefleme sisteminin performans özellikleri açısından sınırlı yeteneklere sahiptir ve menzili, kıyılarımızdan çok uzakta kullanılmasına izin vermeyecektir.
Norveç Denizi? Ama Kuzey Kutbu Okyanusu'na atıfta bulunuyor ve oradaki denizaltı karşıtı havacılık operasyonlarımız yalnızca NATO'nun izni ile ve hatta günlük koşullarda gerçekleştirilebilir. Aynı zamanda, görev elektronik harp (son derece düşük gürültü bağışıklığına sahip olan "şamandıra-uçak" radyo bağlantısının bastırılması) kullanılarak çözüldüğünden (ve onlar tarafından defalarca çözüldüğünden) "uçakları düşürmek" için "sözde ortaklara" gerek yoktur.
Ancak, bu bile asıl mesele değildir. Denizaltı karşıtı havacılık komplekslerinin aranması ve hedeflenmesi için Rusya Federasyonu'ndaki baş kuruluşun, JSC "Radar-MMS" adlı sisteminin reklamıyla birlikte bir reklam videosunu izliyoruz. "Katil balina".
RSL-16M şamandıralarının düşme aralığı (RSL-41'in analogu) algılama menzilini birkaç yüz metre seviyesinde verir! Dahası - yine coğrafyaya bakarsak, arama alanının büyüklüğüne bakarız.
RSAB'mizin maliyeti ve onlar için toplam sözleşmeler için, isteyenler kamu alımları web sitesine dönebilirken, etkilenebilir olanlar için geçerliliği kaldırmamak daha iyidir.
E. Damantsev tarafından bahsedilen "aktif" RSL-48 şamandıraları aslında pasif yönlü RGAB'dır (katlanır hidrofon antenli) ve aktif olanlar RSL-58'dir. Bununla birlikte, kamu alımları web sitesinde (RSL-48 "Dalzavod" dan farklı olarak) RSL-58 veya RSL-16'e atıflar bulmak mümkün olmayacak, bu da bariz sonuçlara yol açmaktadır ...
E. Damantsev'e sormak istiyorum: belki, "analitik makaleler" yazmadan önce, konuyu en azından asgari düzeyde incelemeye değer mi? Yarı okuryazar makalelerin yazarlarının, ülkenin savunma kabiliyetinin gerçekten akut ve önemli meseleleriyle ilgili hikayeleriyle halkı yanıltmaya çalışması kötü!
Gerçekte, Kuzey Kutbu'ndaki durum hiç de bizim lehimize değil ve gerçek bir dövüş eğitimi yerine, orada sık sık bir şiddet eylemi taklidi yapıyoruz. Örneğin, Rus Donanmasının torpido ile ne gibi sorunları olduğu biliniyor. silah... Teknelerimiz neredeyse buzun altında savaşamaz. Malzemeye bakın "Kutup torpido skandalı"... Şimdiye kadar (09.09.2020) Rus Donanması (ve SSCB), torpido güdümlü sistemler açıkken tek bir buz altı torpido ateşlemesi gerçekleştiremedi.
Ve bu bizim tek ciddi sorunumuzdan uzak. Bu gibi durumlarda, şekilkozakidatelskie makaleler ihanetin eşiğinde eylemlerdir.