Her ebeveyn için “senden nefret ediyorum” cümlesini duymak zor bir durumdur.
Dokuz yaşındaki çocuğunun “Senden nefret ediyorum.” diye bağırmasını işitmek her ebeveyn için zor bir durumdur. Bu cümleyi işiten ebeveynler genellikle kalbi kırılmış, reddedilmiş ve kızgın hisseder. Fakat ebeveynlerin çocuklarının davranışlarına verdikleri tepkiyi karmaşık hale getiren başka bir unsur daha vardır. Her bir ebeveyn, çocukluğunda yaşadığı kendi bireysel deneyimlerini çocuğuyla sahip olduğu ilişkiye yansıtır. Yani, eğer ebeveyn kendi çocukluk yıllarında sevildiğini hissetmek yerine reddedildiğini deneyimlediyse çok incinmiş hissetmiş olabilir ve kendi çocuğuna da kolay bir şekilde aşırı tepki verebilir. Çocukluk yıllarında istenmeyen çocuk veya kardeş gibi davranılan ebeveynler, bilinçsiz bir şekilde, çocuklarına öfkeyle davranabilir ve çocuklarının sevilmediklerini düşünmelerine neden olabilir. Aynı şekilde, evde hiçbir zaman dinlenmemiş olan ebeveyn, kendi çocuğu onu önemsemediğinde büyük bir hüsran ve kızgınlık duygusunu yeniden yaşayabilir. Ebeveyn kendi çocuğunu, çocukluğunda ona karşı sert ve kızgın olan kendi ebeveynleri olarak görebilir. Ebeveynler bu tepkilerinin farkına daha fazla vardıkça, kendi çocuklarına olan tepkileri ve geri dönütleri daha olumlu olacaktır.
Ebeveynler genellikle kendi ailelerinden farklı şekilde davranarak, kendi çocukluklarında yaşadıkları hasar ve kırgınlıkları telafi etmeye çalışırlar. Kendilerini kendi ebeveynleri gibi davranırken bulduklarında çok üzülürler. Bu ebeveynlerin stresli olduklarında yetiştirildikleri şekilde davranmaya meyilli olduklarının farkında olmak çok önemlidir. Örneğin, ebeveynleriniz herhangi bir kuralı çiğnediğinizde size vurduysa, her ne kadar sert disipline karşı olsanız da kendi çocuğunuzla olan problem durumlarını çözmede bu metodu kullanabilirsiniz. Bir ebeveyn için bu süreci su yüzüne çıkarmak çok yardımcı olacaktır. Böylece ebeveyn kendi tepkilerinin daha fazla kendi kontrolü altında olduğunu hissedecektir.
Ebeveynlik deneyimi üzerinde güçlü bir etkiye sahip olan diğer bir geçmişten gelen faktör ise çiftlerden her birinin kendi bireysel çocukluk deneyimlerine sahip olmasıdır. Ebeveynler arasındaki bu farklar aile içinde süregiden bir çok çatışmaya sebep olmaktadır. Örneğin, ebeveynlerden biri sıkı otoriteye sahip bir evde yetiştirildiyse ve diğer ebeveyn de çocukluğunda hiç kısıtlanmadıysa, bu ebeveynler sürekli olarak çocuğa bir oyunca alıp almama konusu üzerinde bile anlaşmazlık yaşayabilirler ve tartışabilirler. Her bir ebeveynin kendi reaksiyonlarını analiz etmesi ve geçmişten gelen davranışlarını belirlemesi çok önemlidir. Ebeveynler bu konular hakkında daha bilinçli oldukça, daha uyumlu bir çift olabilirler ve uyumlu davranışlar sergileyebilirler. Kendi özfarkındalığınızı geliştirebileceğiniz bazı adımlar aşağıdadır:
Geçmiş ve şimdiki zaman arasında bağ kurma süreci aile içi ilişkiler açısından çok önemlidir. Aile içi ilişkilerinizin iyi olması, dürtülerinizi kontrol etmede kendinizi özgür hissetmenizi ve daha sevecen, daha sakin tepkiler vermenizi sağlar.
Kaynak: Meri Wallace LCSW, “Your Childhood And Your Child”, https://www.psychologytoday.com/blog/how-raise-happy-cooperative-child/201503/your-childhood-and-your-child
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.
Cok guzel bir yazi. Boyle yayinlarin ebeveynler tarafindan daha cok okunmasinin cocuk yetistirmede cok onemli oldugunu dusunuyorum. Yazilarin devamini bekliyorum.