Tek başına seyahat etmenin olası bir aptallığı, işinizi tekrar kontrol edecek kimsenin olmamasıdır ve bu sorunu sabah saat 4’te hostelimde yaşadım, ortaya çıktığında ertesi akşam için rezervasyon yaptırdım ve benim için yatak yoktu. (Vietnam’da yalnız seyahat etmeyi denemek isteyen insanların, benim gibi kalacak yer aramak için etrafta dolaşmak yerine grup gezilerini tercih etmelerinin nedenleri var).
Neyse ki, sahibi ertesi sabaha hazırlanırken inanılmaz rahat bir kanepe olan şeyde uyumama izin verecek kadar kibardı. Lezzetli bir kahvaltının ardından (Vietnam genelindeki pansiyonlar inanılmaz ücretsiz kahvaltılar sunma eğilimindedir) yaklaşık yirmi beş özenti bisikletçiden oluşan grubumuz rotayı hızlı bir şekilde tamamladı. Daha sonra bize kendi yarı otomatik bisikletimizi kiralama veya araba kullanırken bir pansiyon çalışanının bisikletinin arkasına tüneme anlamına gelen ‘kolay sürücü’ hizmetini kullanma seçeneği verildi. Gezime kadar geçen haftalarda, normal otomatik skuterler üzerinde (döngüdeki yükseklik değişiklikleri için uygun değil) bol bol pratik yapmıştım, bu yüzden biraz yabancı makinede bile tek başıma binecek kadar kendime güveniyordum. Aracın dayanıklılığının bir kısmını üstlenebileceğimi umarak, önceden var olan bazı savaş izleri olan bir Honda Wave seçtim. Birkaç dakika yarı otomatik mekanizmaya alıştıktan sonra, hepimiz hostele geri getirildik ve duraklar arasındaki mesafe oldukça uzun olabileceğinden ve büyük bir kalabalıkta olabileceğinden, dört veya beş kişilik daha küçük gruplara ayrılmamız tavsiye edildi. her zaman mümkün değildi.
Kaynak : https://www.contiki.com/six-two/solo-travel-in-vietnam/