Türk Dişhekimleri Birliği 25. Uluslararası Dişhekimliği Kongresi , İstanbul, Türkiye, 4 - 07 Eylül 2019, ss.76
Amaç: Bu araştırmada üç farklı retansiyon protokolü uygulanan bireylerde temporomandibular bozukluklarla ilişkili oklüzal risk faktörlerinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.
Materyal-Metod: Araştırmaya toplam 30 birey dahil edildi. Dahil edilen bireyler rastgele üç eşit gruba ayrıldıktan sonra Va- kuum-şekillendirici, Hawley ve Bonded pekiştirme apareyleri uygulandı. Oklüzal kayıtlarının analizinde T-Scan III kullanıldı. Ok- lüzal kuvvet dağılımı, disklüzyon süresi, oklüzyon süresi, çalışan taraf sürtünmesel kontaktlar ve çalışmayan taraf sürtünmesel kontaktlar değerlendirildi. Değerlendirmeler debondingden hemen sonra (T0) ve retansiyon fazının 3. (T1), 6. (T2) ayları ile 1. yılında (T3) yapıldı. Gruplar ve zamanların karşılaştırılmasında tekrarlanan ölçümlü varyans analizi (iki faktör) kullanıldı.
Bulgular: Oklüzal kuvvet dağılımındaki değişimin Bonded grubunda sağ-sol yarım çenelerde T0-T1, T0-T2 ve T0-T3 zaman aralıklarında, sağ anterior kadranda T0-T1 zaman aralığında ve sol posterior kadranda ise T0-T1, T0-T3 ve T2-T3 zaman aralıklarında anlamlı olduğu belirlendi. Debondingden hemen sonra genel olarak tüm gruplarda uzamış disklüzyon süresi gözlendi. Retansiyon fazı süresince, bu uzamış disklüzyon süresindeki azalmanın sadece Hawley grubunda sol bölgede T0-T2 ve T0-T3 zaman aralıklarında, sağ bölgede ise T0-T2, T1-T2 ve T1-T3 zaman aralıklarında anlamlı olduğu saptandı. Tüm gruplarda oklüzyon süresinde bir azalma gözlenmesine rağ- men bu azalmanın Vakuum-şekillendirici grupta sol bölgede T2-T3 zaman aralığında, Hawley grubunda ise sol bölgede T0-T1, T0-T2 ve T0-T3 zaman aralıklarında anlamlı olduğu bulundu. Çalışan taraf sürtünmesel kontaktlar ve çalışmayan taraf sürtünmesel kon- taktlardaki değişimin ise Vakuum-şekillendirici grupta sırasıyla sol ve sağ bölgelerde T1-T3 zaman aralığında anlamlı olduğu görüldü.
Sonuç: Retansiyon fazı süresince oklüzal kuvvet dağılımındaki değişim Bonded grubunda ilk üç ay boyunca anlamlı bulunmuş- tur. Uzamış disklüzyon ve oklüzyon sürelerinin ise tüm gruplarda azaldığı belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Temporomandibular bozukluklar, T-Scan III, Oklüzal Risk Faktörleri