Eski bir makaleyi yeniden bloglayın
Avukat: Tamam. Bay Banker, Ek A nedir?
Banker: Bu bir senet.
Avukat: Borçlu Bay Smith ve davalı arasında bir anlaşma var mı?
Bankacı: Evet.
Avukat: Anlaşmanın bir borç veren ve borçluyu içerdiğini düşünüyor musunuz?
Banker: Evet, borç veren benim ve Bay Smith borçlu.
Avukat: Anlaşmanın ne olduğunu düşünüyorsunuz?
Banker: Borçluya senetini imzalatıyoruz ve borçluya bir çek / senet veriyoruz.
Avukat: Bu anlaşma borçlu, borç veren, kredi, faiz, kredi veya para kelimelerini içeriyor mu?
Banker: Elbette var!
Avukat: Bilginize göre yazılı anlaşmaya göre krediyi kime, kime vermeli?
Banker: Borç veren, borçluya 200.000 dolarlık kredi çeki verdi, borç alan parayı ve evi aldı ve parayı geri ödemedi.
Avukat: Sıradan bir kişinin sıradan terimleri kullanabileceğini ve bu yazılı sözleşmeyi anlayabileceğini düşünüyor musunuz?
Bankacı: Evet.
Avukat: Tamam. Sizin veya şirketinizin yasal olarak senetlere sahip olduğuna ve borçludan ödeme yapmaya zorlama hakkına sahip olduğuna inanıyor musunuz?
Banker: Kesinlikle, biz ona sahibiz. Ve parayı tahsil etme yasal hakkına sahip.
Avukat: 200,000.00 $ 'lık banknotun gerçek nakit değeri 200,00.00 $' dır mı? Gerçek parasal değer, senetin olağan iş akışı içerisinde nakit olarak 200,00.00 $ 'a satılabileceği anlamına gelir.
Bankacı: Evet?
Avukat: Öyleyse, iddia edilen anlaşmaya ilişkin anlayışınıza göre, banka olarak sözleşmeyi yasal olarak yerine getirmek ve senet senedine yasal olarak sahip olmak için banka borçluya ne kadar gerçek parasal değer ödemek zorunda?
Bankacı: iki yüz bin dolar.
Avukat: Tamam. Öyleyse, eğer borçlu seneyi imzalarsa ve banka borçluya gerçek parasal değeri iki yüz bin dolar vermeyi reddederse, senet banka veya borçlunun sahibi olur mu?
Banker: Hayır, banka ona borç vermeseydi borçlu ona sahip olacaktı. Banka borçluya bir çek verdi ve böylece borçlu evin satın alınmasını finanse etti.
Avukat: Tamam. Borçlunun, daha sonra aynı borçluya 200.000,00 $ 'lık banka kredisi çekini güvence altına almak için kullanılacak olan 200.000,00 $' lık gerçek parasal değeri bankaya vermeyi kabul edeceğini ve ardından bankaya 200.000,00 $ ödemeyi kabul edeceğini düşünüyor musunuz? XNUMX artı faiz geri ödenecek mi?
Banker: Hayır, borçlu çeki güvence altına almak için 200.000 $ 'ı kullanırsa, bankadan kredi olmaz, bu nedenle banka hiç ödünç almadığı paraya faiz uygulayamaz.
Avukat: Tamam. Öyleyse eğer böyle bir şey olursa, sizce banka yasal olarak senetlere sahip olur ve Bay Smith'i bankaya anapara ve faiz ödemeleri yapmaya zorlayabilir mi?
Banker: Ben bir avukat değilim, bu yüzden yasal sorulara bununla cevap veremem.
Avukat: Bir borçlunun 200.000 dolarlık bir banka kredisi alması durumunda, bankanın borçludan iki yüz bin dolar fiili parasal değeri alacağı, bu değeri iki yüz bin dolarlık banka kredisi çekinde teminat olarak alacak ve bu çek borçluya bir kredi olarak verilecektir. Borçlunun geri ödemesi gereken banka kredisi verildi mi?
Banker: İşletme muhasebesini bilmiyorum.
Avukat: Size soruyorum bu politika mı?
Banker: Hatırlamıyorum.
Avukat: Pekala, Bay Banker, sizce Bay Smith ile banka arasındaki anlaşma, Bay Smith'in bankaya teminat olarak iki yüz bin dolarlık banka kredisi çeki olarak kullanılacak iki yüz bin dolarlık nakit değeri vereceğidir. daha sonra aynı bankaya faiz artı faizi ödemek zorunda mı?
Banker: Ben avukat değilim.
Avukat: Sıradan bir insanın sıradan terimleri kullanıp anlayabileceğini önceden söylememiş miydin, bu yazılı anlaşma hangisi?
Bankacı: Evet.
Avukat: Tamam. Tamam, Bay Banker, banka kredisini size iade edeceğim. Bu Ek B. Bu sözleşmede, borçlunun bundan haberdar olduğunu veya borçlunun bankaya kendisinden iki yüz bin dolar gerçek parasal değeri alma izni veya izni verdiğini gösteren herhangi bir şey var mı ve bu onu finanse etmek için iki yüz bin dolarlık banka kredisi çekini kullanmak, bu onu bankaya iki yüz bin dolar artı faiz ödemeye mecbur eder?
Banker: Hayır yok.
Avukat: Tamam, eğer borçlu, bankanın iki yüz bin dolarlık çeki güvence altına almak için kullandığı senet olarak iki yüz bin dolarlık gerçek parasal değeri bankaya vermiş ve çeki banka kredi çeki olarak sözde borçluya iade etseydi, fikrini almış olurdun banka borçluya iki yüz bin dolar borç verdikten sonra?
Bankacı: Bu durumda değil.
Avukat: Yani banka müşterisi bankaya iki yüz bin nakit değeri teklif ediyor ve banka aynı müşteriye iki yüz bin dolar fiili parasal değeri geri veriyor, yani iki yüz bine iki yüz binlik bir değişim mi?
Bankacı: Evet.
Avukat: Tamam, anlaşma iki yüz bin dolarlık bir takas mıydı yoksa iki yüz bin dolar daha takas edilsin mi yoksa iki yüz bin dolarlık bir kredi mi?
Bankacı: İki yüz bin dolarlık bir kredi.
Avukat: Tamam, bankanın bankaya borç verirken Federal Rezerv Bankası kurallarına ve prosedürlerine uyması gerekiyor mu?
Bankacı: Evet.
Avukat: Öyleyse, Federal Rezerv Bankası politikası ve prosedürleri kapsamında kredi almak için bankacılık işletme muhasebe politikası nedir? Ve şimdi size Banker Fed'in Modern Money Mechanics adlı yayınını veriyorum. Tagged Exhibit C.Modern Para Mekaniği Videodan Alıntı: "Elbette, mevduat olarak aldıkları parayla kredi ödemiyorlar, kredi verdiklerinde yaptıkları şey, borç alanlara krediler karşılığında senet senetleri- İşlem hesaplarını kabul etmek. "
Banker: Senet, bir banka varlığı olarak kaydedilir ve yeni bir uygun mevduat veya borç yaratılır. [Sıcak / ince havadan!] Sonra, yeni mevduatın bir çekini borçluya iade ederiz. [Havadan yarattıkları nakit!]
Avukat: Öyleyse bu, iki yüz bin dolara iki yüz bin dolarlık bir takas veya takas değil mi?
Banker: Bunu nasıl yaptığımızın standardı bu.
Avukat: Soruyu cevaplayın. İki yüz bin dolarlık gerçek parasal değerin iki yüz bin dolarlık gerçek parasal değerle değiş tokuşu veya değişimi mi? Not, çeki güvence altına almaksa, her ikisinin de aynı değere sahip olması gerekmez mi?
Banker: Üzgünüm, beşinci değişikliğe başvurmam gerekecek.
Avukat: Tamam, söyle bana banka mevduatları veya borçları artarsa, banka mevduatı nakit değeri olan bir varlığı artırır mı?
Bankacı: Evet.
Avukat: Herhangi bir istisna var mı?
Banker: Bildiğim kadarıyla değil.
Avukat: Öyleyse, banka yeni bir para yatırma işlemi yapmışsa ve gerçek parasal değeri olan bir varlığı banka defterlerine kaydetmişse, gerçek nakit değeri her zaman bankanın bir müşterisinden veya bankaya bir yatırımcıdan veya borç verenden mi gelir?
Bankacı: Evet.
Avukat: Pekala. Senet senetini tazminat olarak yeni borçları olan bir banka mevduatı olarak dahil etmek banka politikası mı?
Bankacı: Evet öyle.
Avukat: Senet, banka kredi çekinin nakit değerine ulaştı mı?
Bankacı: Evet.
Avukat: Öyleyse bu defter tutma kaydı, borçlunun banka kredi kontrolünü güvence altına almak için gerçek parasal değer sağladığını kanıtlıyor mu?
Banker: Öyle, banka başkanı bize bunu bu şekilde yapmamız için talimat verdi.
Avukat: Tamam, senet almak için banka kredisi ne kadar gerçek nakit değeri verdi?
Bankacı: Hiçbir şey.
Avukat: O halde banka borçludan ne kadar gerçek parasal değer aldı?
Bankacı: iki yüz bin dolar.
Avukat: Öyleyse doğru mu, borçlunun iki yüz bin dolarlık fiili nakit değeri artı aylık ödemeler alıyorsunuz ve sonra ilk etapta senet almak için bir kuruşluk yasal ihale veya başka bir yatırımcı parası koymadınız ve asla koymadınız mı? Borçlunun tüm işlemi finanse ettiği doğru mu?
Bankacı: Evet. [Biz bankayız!]
Avukat: Bana borçlunun bankaya iki yüz bin dolar gerçek nakit değeri ücretsiz olarak vermeyi kabul ettiğini ve bankacının gerçek nakit değerini banka kredisi ile aynı kişiye iade ettiğini mi söylüyorsunuz?
Banker: Borçlu krediyi kabul ettiğinde ben orada değildim.
Avukat: Standart Fed [eral Reserve] yayınları, bankanın borçludan bedava nakit değeri aldığını ve bankanın bunu borçluya banka kredisi olarak iade ettiğini gösteriyor mu?
Bankacı: Evet.
Avukat: Tamam. Bankanın bunu borçlunun bilgisi olmadan mı yoksa yazılı izin ve onay olmadan mı yaptığını düşünüyorsunuz?
Bankacı: Hayır.
Avukat: Bildiğimiz kadarıyla, bankanın borçlunun iki yüz bin dolarlık gerçek nakit değerini bankaya ve bankaya bedelsiz olarak saklaması için transfer etmesi için yazılı bir izin veya yetki var mı?
Bankacı: Hayır.
Avukat: Bu, bankanın bu iki yüz bin doları, çeki finanse etmek için bu iki yüz bin dolarlık banka kredisini kullanmasına, borçluya geri dönerek bankaya iki yüz bin dolar artı faiz ödemesini sağlayacak mı?
Bankacı: Evet.
Avukat: Banka borçlunun iki yüz bin dolarlık gerçek nakit değerini bankaya aktarırsa, işlemin bu bölümünde, banka borçluya değerli herhangi bir şey borç verdi mi?
Bankacı: Hayır.
Avukat: Banka politikası, ilk önce sözde borçludan alacaklıya iddia edilen kredi tutarı kadar gerçek nakit değerini transfer etmek mi?
Bankacı: Evet öyle.
Avukat: Banka, sözde borçlu tarafından bankaya gelir olarak aktarılan değerin gerçek nakit değeri üzerinden vergi ödüyor mu?
Banker: Hayır, çünkü gerçek nakit değer transferi, borçludan bankaya bir kredi veya aynı şey [!!!] olan bir depozito gibi göründüğünden vergilendirilemez. [İmzaladığınız herhangi bir banka kredisi belgesi gibi bir senet, bankaya verilen bir kredidir! Ve bu bir depozito! İmzanız nakit değeri yaratır. Bu işin tek değeri bu! Aynı şey kredi kartlarınız için de geçerli.]
Avukat: Kredi Verilirse Vergilendirilebilir mi?
Bankacı: Evet öyle.
Avukat: Banka politikası, sözde borçluya kredi olarak iade edilmediği sürece, sözde borçludan aldığınız gerçek parasal değeri iade etmiyor mu?
Bankacı: Evet. [Dolayısıyla, senet (kredi belgesi, kredi kartı sözleşmesi) imzalanırsa, anında tüm kredi tutarına değer ve anlaşma başarısız olursa ve kredi veya kredi kartını alamazsanız, parasal değeriniz yine ! Hemen 5000 $ 'lık bir kredi kartı başvurusunu aradım, imzamı aldılar ve iki gün içinde geri arayacaklardı. Parasal değerimi şirket sicilinde yazıyorlardı. Bir iki gün sonra reddedildim. 5000 doları kim aldı?]
Avukat: İddia edilen borçludan aldığınız gerçek nakit değer üzerinden asla vergi ödemez ve bunu banka malı olarak tutmaz mısınız?
Bankacı: Hayır. Vergi ödenmedi.
Avukat: Borç veren, iddia edilen borçlunun gerçek nakit değerini alırsa, banka bir kuruş yasal ihale veya diğer yatırımcıların parasını riske atmadan bankaya sahip olduğunu ve sahibi olduğunu iddia ediyor mu?
Bankacı: evet. [Sonra kredi kartı şirketine verdiğim 5000 doları, benim bilgim veya iznim olmadan bir değer haline geldi]
Avukat: Bankanın, diğer yatırımcı fonlarına veya yasal ihaleye bir sent ödünç vermeden gerçek nakit değeri olan senet senedine sahip olduğunu, sözde borçlunun fonu elinde bulundurduğunu söylüyorsunuz. Banka kredi kontrolünü finanse etmek için yatırıldı ve bankanın sözde borçludan ücretsiz olarak para alması sağlandı mı? Daha sonra para, iddia edilen borçlunun ödediği bir kredi ile aynı kişiye iade edilecek, ancak banka senet almak için asla kendi parasını kullanmayacak mı? Bunu doğru mu duyuyorum? Sana iki yüz bin dolar eşdeğerini vereceğim, parayı bana geri vereceksin ve sana iki yüz bin dolar artı faizi geri ödemem gerekecek ... aptal olduğumu mu düşünüyorsun?
Banker: Bütün bankalar bunu yapar. Hükümet bunu mümkün kılıyor. [Çoğu ülkenin hükümetleri buna izin verir. Bu nedenle Çin'in vb. Petro dolara HAYIR dediğini görüyoruz, dolandırıcılığı gören çok kişi var!]
Avukat: Hükümet, bankaların yazılı anlaşmaları ihlal etmelerine, yanlış ve yanıltıcı reklamlar kullanmalarına, yazılı izin veya yetki almadan hareket etmelerine ve borçlu olduğu iddia edilen kişinin bilgisi olmadan nakit değeri kredi olarak alacaklıdan bankaya ve sonra da kredi olarak aktarmasına izin verdi mi yeterli?
Banker: Ama borçlunun bir çek ve evi var.
Avukat: Banka kredi çekini güvence altına almak için kullanılan gerçek nakit değerinin doğrudan borçludan geldiği ve bankanın söz konusu borçludan parayı ücretsiz olarak aldığı doğru mu?
Banker: Bu doğru.
Avukat: Borçlu olduğu iddia edilen kişinin nakit değerini bankaya transfer etmek ve daha sonra bu fonları banka mülkü olarak tutmak, daha sonra sanki sanki kendi ellerinde gibi banka kredisi olarak vermek ve kendi parasını ödünç vermek bankacılık politikası mı?
Bankacı: Evet.
Avukat: Bankanın amacı, borçlunun gerçek nakit değerini elde etmek ve fonların değerini borçluya kredi olarak geri vermek miydi?
Bankacı: Evet.
Avukat: Borçlunun niyetinin kendi banka kredi kontrolünü finanse etmek olduğunu düşünüyor musunuz?
Banker: O sırada orada değildim ve borçlunun aklından neler geçtiğini bilmiyorum.
Avukat: Öyleyse, borç veren borçluya on bin dolar borç verdiyse ve borçlu parayı geri ödemeyi reddederse, borç verenin zarar gördüğünü düşünüyor musunuz?
Bankacılar: Kredinin geri ödenmemesi durumunda, borç veren zarar görür.
Avukat: Öyleyse, borçlunun gerçek nakit değerini almak, bunu banka kredi çeklerini finanse etmek için kullanmak ve gerçek nakit değerini borçluya asla iade etmek bankacılık politikası mı?
Banker: Banka fonları iade eder.
Avukat: Bankanın sözde borçludan aldığı nakit değeri, bankanın aldığı paranın iadesi olarak mı geri ödendi yoksa borçlulara banka kredisi olarak mı iade edildi?
Bankacı: Kredi olarak Avukat: Peki banka borçlunun parasını bedavaya nasıl elde etti?
Banker: İşte böyle çalışıyor.
Avukat: Başka soru yok, Sayın Yargıç.
Kaynak:
Çeviri: Klaus amacı
Ne yapalım… ?
2013'ün başlarında bankaya mektubum:
"Önyargısız" fesih
Bayanlar ve Baylar,
Bugün sizi XXX-Bank şirketinize olan güvenimin, özellikle de son zamanlarda olanlardan sonra derinden sarsıldığını ve yok edildiğini bildirmek isterim.
Bu, yalnızca Finanz "Amt" XXXX şirketi ile işbirliği içinde şahsıma karşı yürüttüğünüz yasadışı hesap kilitlerini ve son olarak (yasal bilgileri aldıktan sonra) iznim olmadan yapılan bir aktarımı değil, aynı zamanda artık burada değinmediğim bazı diğer olayları da içerir. daha fazla ayrıntıya girmek istiyorum. Gerçek sözleşme ortağınızın kim olduğunu tam olarak bilmiyorum. Her durumda, açıkça görünmüyorum!
Bugün sizi şirketinizle ve şirketinize bağlı tüm ortaklarla her türlü ilişkiyi ve sözleşmeyi haber vermeksizin feshettiğimi ve iptal ettiğimi bildiriyorum! 15.03.2013/27.02.2013/25.03.2013 ve XNUMX/XNUMX/XNUMX tarihli güncel faturalar ile size fatura ettiğim harcamalar için, ödemenizi XNUMX/XNUMX/XNUMX tarihine kadar posta yoluyla çapraz çek şeklinde bekliyorum.
O sırada bana "verilen" krediler şeklindeki "varsayılan suçluluk" konusunda, şimdi bir önlem olarak alıkoyma hakkımı kullandığımı belirtmek isterim!
Ancak bugün bildiklerimize dayanarak, talep ettiğiniz "borcun" uzun zaman önce (aslında "benim" imzamın olduğu gün) ve hatta ücretin çok üzerinde ödendiğini varsayabilirim. Farklı bir bakış açısına sahipseniz, sizden şunları bekliyorum:
Yeniden finansman maliyetlerinizin ayrıntılı bir listesi ECB veya Bundesbank raporlarından değil, kendi raporlarınızdan!
İlgili yasal dayanakların, şahsımın hala enstitünüze borçlu olduğunu şüpheye yer bırakmayacak şekilde kanıtlayabilecek geçerli yasal metinler şeklinde sunulması.
Eminim ki benim (ve bankalar tarafından soyulan diğer tüm insanlar) bu zorunluluğa bilgi verme hakkına sahip olduğumdan!
Ayrıca, 291. paragrafta aşağıdakileri daha doğru bir şekilde söyleyemeyen Ceza Kanunu'nun 1. maddesine de atıfta bulunuyorum:
"Hizmet veya komisyonculuğu için bariz bir şekilde orantısız olan bir kredinin verilmesi için kendisine veya üçüncü şahıslara maddi avantajlar vaat ederek bir başkasının çıkmazını, deneyimsizliğini, yargılama eksikliğini veya iradesinin önemli zayıflığını istismar eden herkes , üç yıla kadar hapis veya para cezası ile cezalandırılır. Dolayısıyla 1. cümle, aşırı bir mali avantaj elde etmek için kendisi veya üçüncü bir kişi için diğerinin içinde bulunduğu çıkmazdan veya diğer zayıflıktan yararlanan herkes için geçerlidir. "
25.03.2013 Mart XNUMX tarihine kadar bana açıklamayı reddederseniz, bu konuyu çözülmüş olarak göreceğim. O zaman uzun zamandır bildiğim şeyi, yani tam olarak haklı olduğumu güvenle varsayabilirim: Tutarsızlık elbette çok yüksek! - O sırada bankanız tarafından bana ne empoze edildiğinin en ufak bir önemi yok, çünkü o zamanlar benim için net olmayan bazı şeyler vardı, yani:
Bu, kredi hacmine ek olarak ve buna bağlı olarak, bankanız herhangi bir finansman maliyeti olmadan çok yüksek bir yüzde ödünç verecektir! Belki% 100 değil ama kesinlikle mütevazı bir% 95! Buna ek olarak, geri ödemenin neredeyse% 100'ünün senyoraj kârını (para yaratma maliyetinin üzerindeki fazlalık), bir borçlu olarak kendim yapıyorum! İlginç olan şu: Sizin açınızdan birkaç parmak egzersizi ve paranız birdenbire ortaya çıktı! Tabii o zaman bu borcu faizle geri ödemeliyim. - Bununla birlikte, bu faizli para genellikle bu işlemle yaratılmaz, dolayısıyla sonuç olarak hiçbir zaman tamamen geri ödenemez, çünkü dolaşımda yeterli para yoktur! Dolayısıyla, gerçekte orada olmayan faiz parası arayışında, bazı insanlar her zaman kendi yarattıkları her şeyi, yani kazandıkları maddi varlıkları tefecilere kaybetmek zorundadır. Bu para sistemi açıkça rekabetin, borçluluğun, iflasların, kıtlığın, şiddetin, suçun, yoksulluğun, savaşların vb. Başlıca nedenidir! Bu arada, zaten mümkün olmayan tüm borçları geri ödeyebilecek olsaydı, o zaman mevcut sistemde dolaşımda daha fazla para olmazdı ve ekonomi de bir değişim aracı olmadan var olmazdı.
Sonuç: Sadece bununla, para onlarca kez bankanızın kasasına akıtıldı ve sadece benim imzamla! Bu da bizi bir sonraki konuya getiriyor:
Bölüm 3 No. 3 KWG'ye (Alman Bankacılık Kanunu) göre yasaklanmış işlemler
Bugün bankalar tarafından uygulanan şey aslında tamamen yasalarla düzenlenmemiş ve şüphesiz yasa dışıdır! KWG'nin düzenlemelerinde, diğer bir deyişle “sizin” yasal dayanağınızda, para yatırma işlemlerine ilişkin hiçbir hüküm yoktur! BaFin (Federal Mali Denetleme Kurumu), yasadaki bu muazzam boşluğu ortadan kaldırmakla sorumlu olacaktı, ancak bu güne kadar pasif kaldı!
Onları yakından izlemeniz, anlaşılır bir şekilde, sözde para yaratıcılarının çıkarına değildir!
Bu konuda 20 yıldan fazla bir süredir hiçbir şey olmadı, herkes sessiz kalıyor ve insanlar tekrar ödemek zorunda! Gerçek şu ki, kanundaki bu anlaşılmaz boşluk olmasaydı, bugün böyle bir krize yakın bir yere sahip olamazdık, çünkü paranın sonu gelmeden basılması gerçeği, diğer şeylerin yanı sıra, tamamen düzensiz ve dolayısıyla aslında suç sistemine dayanmaktadır!
Aslında, sistem aslında korkunç bir dolandırıcılık modelidir. Bilindiği gibi ve daha önce de belirtildiği gibi, bankalar kredi verirken sıfırdan para yaratırlar. Aslında, bunun sadece bir kısmını nakit veya merkez bankası kredisi olarak gösterebilmelisiniz. “Çoklu kredi yaratma” yoluyla, bankalar kelimenin tam anlamıyla yüzlerce kez hiçbir yerden çekilmekte, onları reel olarak güvence altına almakta ve ardından geri ödemenin yanı sıra borçludan faiz ve bileşik faiz talep etmektedir. Altta yatan "kredi ihtiyaçları, borçluluk ve kamulaştırma" dizisi, iki bin yıllık parasal tarih boyunca, varyasyonlu bir tema gibi kırmızı bir iplik gibi ilerler, ancak borç verme araçları hiçbir yerden çekilmediğinde özellikle grotesk hale gelir. Bankaların gücü kısaca özetlenebilir: Yarattıkları parayla dünyayı satın alıyorlar!
Ceza suçu § 263 StGB'ye göre bu hileli oyun, nihayet sona erdirilmelidir, çünkü belediyeler ve sözde devlet de bu şekilde para temin eder. Dolayısıyla tüm paranın% 97'si borç parasıdır. Dolayısıyla halklar bankaların şantajına tamamen açık.
Tüm kredi anlaşmaları sahte iddialara dayanılarak yapılmıştır! Gayri meşrular ve bu nedenle geçersizler!
Alıntı: Hans Scharpf iş avukatı FFM
Avusturyalı ekonomi profesörü Franz Hörmann, Wiener Standard'a verdiği röportajda şunları söyledi: “Bugünün krizi bankalardan geliyor! Bankalar, kredi sürecinde para icat eder. Ama parayı basitçe icat edip, daha önce olmayan bir faiz oranından geçirirseniz ve aynen teminat altına alırsanız, o zaman bu bir kamulaştırma modelidir. Bu aynı zamanda bankacılık gizliliğinin de arka planıdır. Bankalar, örneğin, tasarruf hesapları üzerindeki faiz, ev kredisi ve tasarruf sözleşmeleri veya başka herhangi bir şeyin nereden geldiğini hiçbir şekilde ifşa edemez. Bunu yaparlarsa, bunların hepsinin aslında bağlantılı piramit şemaları olduğunu kabul etmek zorunda kalacaklardı. ”Para yaratma sürecindeki hukuka aykırılıktan, Prof. Hörmann bankaların geri ödeme taleplerini basitçe görmezden gelme hakkını bile elde ediyor. Bir nesne ilk etapta "ödünç verme" yoluyla yaratılırsa, o zaman iade edilmesine gerek yoktur!
Bir sivil haklar hareketi olarak AVRUPA EYLEMİ bu nedenle birleşmeyi ve kredileri geri ödememeyi önerir.
Bunu yaparken, "yasal olarak" borçlu olduğum herhangi bir mali yükümlülüğü her durumda yerine getirmeye hazır olduğumu garanti etmek isterim!
Öyleyse bunu bana “sizin” finansman maliyetlerinin ayrıntılı listesi ile “geçerli” yasaların yardımıyla ve benimle bankanız arasında “yasal olarak geçerli bir sözleşme” sunarak kanıtlayın! O zaman imzalanan kredi sözleşmelerine sözleşme olarak atıfta bulunursanız, dikkatinizi tüm ayrıntıların tam olarak açıklanması gerektiğine (ki bu yoktu!) Her iki tarafın da aynı değere sahip olduğuna dikkatinizi çekmeliyim. (ki bu olmadı!) ve sözleşmenin her iki tarafça imzalanmış olması gerektiğini (ki banka bunu yapamaz, çünkü şirketler kanunları ve anlamları olmadığı için imzalayamazlar, onlar sadece ruhsuzdurlar, yasal kurgulardır ve hiçbiri) üçüncü taraf sizin için imzalayabilir!).
Son olarak, size bir soru daha sorayım: Enstitünüz kendine “kamu hukukuna göre bir kuruluş” demiyor mu ve siz kamu yararına bağlı kalmaz mısınız?
"Sadece" 2008 yılını düşünürseniz, insanların ve tabii ki sizinki gerçekten bankaların kıçını kurtardığında, yardım edemezsiniz ama tüm dünya görüşünün tamamen çılgınca olduğunu anlarsınız!
Ayrıcalıklı selamlarla
: Monika: XXXXXX
Ek 1./2. 15.03.2013/XNUMX/XNUMX tarihli hatırlatma faturası
"İnsanlar para sistemini anlasaydı, yarın sabaha kadar bir devrim yapardık." Henry Ford
“Banka soygunu amatörlerin bir girişimidir. Gerçek profesyoneller bir banka kurar. "
Bertholt Brecht
“Sistemi anlayan çok az kişi onun kârıyla o kadar ilgilenecek ya da erdemlerine o kadar bağımlı olacak ki, saflarından asla bir muhalefet çıkmayacaktır. Bununla birlikte, zihinsel olarak anlayamayan büyük insan kitlesi, yüklerini homurdanmadan, hatta belki de sistemin kendilerine düşman olduğundan hiç şüphelenmeden taşıyacaklar! "
Rothschild Brothers, Londra, 28 Haziran 1863'te ABD'li iş ortaklarına
2012 tarihli makalem: Para sisteminin temel hukuk bilgisi:
Egemen bir devlet, egemenlik için kendi para birimine ihtiyaç duyar ve bunu kendisi verir! Tam da bu yetkinlikten yoksunsa, egemenlikten söz edilemez! Bu nedenle, para soyluluğunun çok etkili bir adamı bir keresinde şöyle demişti: "Bana bir milletin parasını kontrol et ve yasalarını kimin yaptığı umurumda değil!" Hepimizin nasıl hareket ettiğimizi, hissettiğimizi ve parayı nasıl tasarladığımızı biliyordu Düşünmek, çoğu insanın gerçekten farkında olduğundan çok daha kararlıdır.
Yasal para birimi, bir eyalette veya kamu hukukuyla meşrulaştırılan başka bir şirkette yasaya dayalı mübadele aracıdır. Böyle bir kurum yoksa, gerçekten yasal bir para birimi de yoktur. AB böyle bir yapı değil ve euro yasal bir para birimi değil!
Hala euro üzerinde banknot kelimesini bulabiliyor musunuz? HAYIR, çünkü daha önce gerçekleştirilen hizmet için değerlendirme hakkı artık yasal olarak verilmemektedir. Bu nedenle euro aynı zamanda bir “kamu ihalesi” dir ve “yasal para birimi” değildir. Avro ile kaldırıldığı için tüketim hakkı veya karşılığında başka bir şey artık mevcut değil. Buna ek olarak, para birimini çıkaran artık bir devlet değil (veya FRG işgal yapılanması durumunda, meşru kılan olarak işgalcidir) kendisi değil, Avrupa Merkez Bankası olarak bilinen bağımsız bir "özel" organdır. Yani artık herhangi bir devlet para birimi yok, sadece teminatsız özel makbuzlar var; bunun sebebi artık Almanya'da hukuka dayalı kendi ulusal halkına, kendi ulusal topraklarına, kendi egemen egemen gücüne ve halkın seçtiği kendi anayasasına sahip bir devlet olmamasıdır. !
Yani yaratılan enflasyon nedeniyle para sahiplerinin satın alma gücü gittikçe azalırsa ve bu makbuzun değeri giderek azalırsa ve yakın gelecekte üzerine basıldığı kağıdın değerinden başka bir değeri kalmazsa artık şikayet edemezsiniz. . Size herhangi bir garanti verilmedi. Sadece herkesin yeterli değer kapsamı olmaksızın bu makbuzlara inandığı için, mal ve hizmet alışverişi halen nispeten sorunsuz işlemektedir. Aynı şekilde bu tür makbuzları kendiniz basabilir ve insanların size inandırılmasını sağlayabilirsiniz. Bu bugün artık cezalandırılmayacak! Bir yandan, çünkü euro artık gerçek bir belge değil, daha çok bir tür sahte para, çünkü çoktan beri eşdeğer bir değeri garanti etmiyor ve bu nedenle artık yasal bir para birimi değil, sadece bir "kamusal ödeme aracı".
Makbuzda artık aynı şekilde yazılmaması da şaşırtıcı olmalıdır: "Banknotları taklit eden veya taklit eden veya taklit ve sahte olanları alıp dağıtan herkes iki yıldan daha az hapis cezasına çarptırılır." Bu cümle neden eksik? Kesin olarak, bir eyalette hakkı olan bir belge olmadığı için, özel, renkli kağıtlar olduğu için, bize inanmamız öğretilen sadece "özel sahte para" dır!
Her şeyi daha da netleştirmek için: euro “banknotlar” sahtedir! Ama onları kopyalarsanız, yine de cezalandırılacaksınız. Neden? Eh, çünkü o zaman telif haklarını ihlal ediyorsunuz! Telif hakkı sembolünü, Euro'nun önünde, sağ üstte, Avrupa bayrağının yanında, BCE harflerinin önünde çok çok küçük bulabilirsiniz.
Ama hepsi bu kadar değil, dolaşımdaki euro faturalarında zar zor okunaklı bir imza görebilirsiniz. Bu imza, daha yaşlı bir Hollandalı guldenden alındı ve içine kopyalandı! O zaman meşru soru soruluyor, o sırada guilder için imza atma yetkisi verilen Bay Wim Duisenberg, ECB başkanı olarak, bu “euro” dolandırıcılığına katılmak istemiyor mu? Yeni bir orijinal imzayla orijinal euro için sorumluluk almayı reddetmiş olabilir mi? Nedeni başka ne olmalı? Ya da belki sadece hastaydı, sağ elini incitmişti?
SPIEGEL bu konu hakkında daha önce haber yaptı, ancak bunu “Euro'nun uzun vadeli planlamasından” sorumlu tuttu. İnsanların her şeyi bilmesine gerek yok ve belgelerin tapusunu fark etmemeli mi? Duisenberg'in "zayıf bir saldırı" nedeniyle kendi havuzunda boğulması kesinlikle bir "tesadüf" idi. Ölüm raporu basında kutu sembolleriyle yapıldı. Başlatılan çevrelerde, ölümünün gerçek nedeninin bir göstergesi.
Euro yasal bir para birimi ve fiilen resmi bir belge olsaydı, bu açıkça belgelerde sahtecilik ve dolayısıyla cezai bir suç olurdu! Yasayı da geçersiz kılar!
Paranın bir tüketim hakkı olduğu unutulmamalıdır. Birisi bir hizmet gerçekleştirmiş, banknot şeklinde bir makbuz almış ve böylece karşılığında bir şey alma hakkı almıştır. Devlet veya kamu kurumu, yurttaşlar tarafından meşrulaştırılan yurttaşlara egemen güç ve hizmetkâr olarak, bu tüketim hakkını vermek ve güvence altına almakla yükümlüdür. Ayrıca vatandaş, bu ödeme yöntemini kabul etmekle yükümlüdür. Kanun ayrıca kabul etme yükümlülüğü de getirmektedir.
Bu nedenle bir banknot, bir hak veren bir belgedir. Daha önce gerçekleştirilen bir hizmet için eşdeğer bir değer talep etme hakkı.
Banknot kelimesi ile kendi kapasitesi dahilinde bir hakkı (bir sözleşme, bir arazi edinimi vb.) Tasdik eden "noter" kelimesi arasındaki ilişki açıkça görülebilir. Euro yasal bir para birimi ve resmi bir belge olsaydı, bu açıkça belgelerde sahtecilik ve dolayısıyla cezai bir suç olurdu! Ancak, en azından yasal geçersizliğe yol açacaktır.
Yukarıdakilerin hepsinden, tamamen izin verilebilir olduğu ve aynı zamanda yeniden "yasal" bir para birimi yaratmanın da yüksek olacağı kolayca anlaşılabilir, çünkü meşru bir yasa koyucu, yasal para birimi ve banknot yoktur. o zaman euro sahte olur.
Bunun sonucu nedir?
Böylece artık hepimizi cezalandırılma korkusu olmadan hukuken temizleyebiliriz, fakirleştirebiliriz, birikimlerimizi enflasyon yardımıyla yok edebiliriz ve eğer bir banka tarafından sıfırdan yaratılan ve geri ödenemeyen açık krediler varsa, tüm maddi varlıklar kaldırılabilir ve dahası….
Bu özel “sahte para” dolaşıma nasıl giriyor?
Cevap: Borç yoluyla! Birisi bir kredi başvurusu yapar ve daha sonra bu para basılır veya bir bilgisayarda dosya olarak oluşturulur. Bu, HİÇBİR ŞEY yaratıldığı ilk etapta ciro veya kitap parası denilen para yaratır. Yani banka insanları borca sokmak için çok az şey yapıyor. Birkaç parmak egzersizi ve "paranız" birdenbire ortaya çıktı! Elbette, bu borcu faizle geri ödemelisiniz. Bununla birlikte, bu faiz parası onunla yaratılmaz, böylece sonuç olarak hiçbir zaman tamamen geri ödenemez, çünkü dolaşımda yeterli para yoktur! Sonuç olarak, gerçekte orada olmayan faiz parası arayışında, bazı insanlar kendi yarattıkları her şeyi, yani kazandıkları maddi varlıkları tefecilere kaybetmek zorundadır. Dolayısıyla para sistemi rekabetin, borçluluğun, iflasın, kıtlığın, şiddetin, suçun, yoksulluğun, savaşların vb. Başlıca nedenidir.
Bu arada, zaten mümkün olmayan tüm borçları geri ödeyebilseydik, o zaman mevcut sistemde dolaşımda daha fazla para olmayacak ve bir değişim aracı olmadan ekonomi de olmayacaktı.
Anlamı: Dolaşımdaki tüm para borç parasıdır ve faiz ve bileşik faiz zaten sürekli, buna bağlı olarak genişleyen para miktarını yedekte enflasyonla zorlar. Ekonomi her zaman katlanarak büyüyemez. Sistemin etkileri iyi bilinmektedir.
Meşru soru ortaya çıkıyor:
Bu hileli oyunu daha ne kadar oynamak istiyorlar (§ 263 StGB'ye göre cezai suç)?
Paraya geri dönelim. Herkesin karşılığında bir şey alma hakkı olduğu için, muaf tutulmayı kabul ediyoruz. Elbette her krizin de bir şansı var.
Diğer şeylerin yanı sıra, fırsat yeni bir yasal para birimi olabilir, ancak o zaman lütfen değer kapsamı ve tüketim hakkı ile.
Tabii ki, her bir birey tarafından tamamen merkezi olmayan bir doğrudan ödeme aracı yaratımı, bir kambiyo senedine benzer şekilde mümkün olacaktır. Oldukça popüler olan ve her geçen gün daha popüler hale gelen takas işi kesinlikle bir çözüm.
Reel ekonomi, yaşamın maddi temelini güvence altına almaya hizmet eder. Finans sektörü ise paradan daha fazla para kazanmaya hizmet ediyor. Faiz, paraya ödenir ve faiz geri ödenir. Finansal varlıklar katlanarak büyüyor ve reel ekonomiden giderek daha fazla kopuyor. Uzun vadede üstel büyüme mümkün değil. Bu yüzden para sistemimiz çökmeye ve reel ekonomiyi uçuruma sürüklemeye devam ediyor. Bu, geçmişte ulusal düzeyde tekrar tekrar oldu. Küreselleşmeyle birlikte artık küresel bir çöküş riski var. Nüfusun sadece% 10'u faizden kazanıyor. Tüm fiyatlara ve vergilere dahil olan faizden insanların% 90'ı kaybediyor. Bu, aşağıdan yukarıya büyük bir yeniden dağıtım sağlar. Küçük bir azınlık lehine yapılan bu yeniden dağıtım, yalnızca Almanya'da günlük yaklaşık 600.000.000 € tutarındadır. Bankalar ve ekonomi bu sisteme alternatif görmüyor ve paranın "işe yarayacağını" iddia ediyor. Ama sadece insanlar ve makineler çalışabilir.
Hatırladığımız gibi, banknotun kendisi yalnızca gerçek para alma garantisi olan bir makbuzdu! Birisi bu makbuzları taklit edip kendisi yapsaydı, en az iki yıl hapis cezasına çarptırılırdı.
Neden? Yeterli bir hizmet sağlamadan, karşılığında kendisine bir şey temin etmiş ve böylece hakkına sahip olmadığı bir tüketim hakkını elde etmişti.
Ama dürüst olalım, merkez bankaları, ticari bankalar ve diğer kurumlar hiçbir yerde vatandaşlara borç para veren ve bunun da ötesinde, makul bir düşünmeden faiz ödeyen ne yapıyorlar? Tek seferlik% 2-3'lük bir işlem ücreti belki uygun olacaktır, çünkü bankalar değerin yalnızca% 1'ini merkez bankasına yatırmak zorundadır. Banka ve para yatırma söz konusu olduğunda, bunun sadece sahtekarlık olduğu söylenebilir, çünkü sadece Tanrı yoktan bir şey yaratabilir! Bunun ticari ceza hukukunda uzun süre dikkate alınması gerekir, ki durum böyle değildir. Sözde “borcun” (bankanın zarar görmesi) hesaplanması mümkün değildir ve bu tür krediler banka veya defter para şeklinde verildiğinde hesaplanamaz! Bu, 2BvR 1857 veya 2 BvR 2500 / 09'a göre gerçeklerin kabul edilemez bir şekilde zorlanmasıdır, çünkü yoktan yaratılan para herhangi bir “para edinme maliyetine” neden olmaz! Dolayısıyla faiz ödemeleri geri ödeme olarak görülmelidir!
Ek olarak, aşağıdaki gerçekler geçerlidir:
Ceza Kanunu'nun 291. maddesi bu suçla ilgili olarak şunları söylüyor:
StGB § 291 Tefecilik
(1) Çıkmaza, deneyimsizliğe, yargılama eksikliğine veya önemli
Kendini veya üçüncü bir kişiyi sömürerek başkasının zayıf iradesini istismar
1. yaşam veya ilgili yan hizmetler için oda kiralamak için,
2. bir kredinin verilmesi için,
3. başka bir hizmet için veya
4. yukarıda belirtilen hizmetlerden birinin arabuluculuğu için
Hizmetle veya arabuluculuğuyla bariz bir şekilde orantısız olan maddi menfaatlerin vaat edilmesi veya izin verilmesi, üç yıla kadar hapis veya para cezası ile cezalandırılacaktır.
Birkaç kişi icracı, aracı veya başka bir şekilde hareket ederse ve bu, tüm maddi avantajlar ile tüm düşünceler arasında gözle görülür bir orantısızlıkla sonuçlanırsa, 1. cümle, kendisi veya üçüncü bir kişi için aşırı bir sonuca ulaşmak için diğerinin çıkmaz veya diğer zayıflığına sahip olan herkes için geçerlidir. Mali avantajı kullanmak.
(2) Özellikle ciddi durumlarda, ceza altı aydan on yıla kadar hapis cezasıdır. Özellikle ciddi bir durum, genellikle failin
1. Kanun yoluyla diğerini ekonomik zorluğa sürükler,
2. Fiili ticari amaçla taahhüt eder,
3. Faydalı mali avantajlar, geçiş yapılarak vaat edilebilir.
Her bankanın borçlularla yaptığı tam olarak budur! Çok fazla insan fark etmedi! Yapıyorum ve bu bilgiyi daha da yayacağım!
Ama bir kez daha ve çok kolay anlaşılabilir: "Para" gerçekte nedir:
“Nakit” olarak veya defter parası olarak her euro tek ve aynı değer tarafından karşılanmaktadır: Euro bölgesindeki insanların emek ve değer yaratma gücüyle. Euro olarak adlandırılan bu daha önce ortaya çıkarılan bu değer dünyaya bir banka, vergi dairesi veya benim tarafımdan konulsa, iki özdeş sayının varlık değeri açısından hiçbir fark yaratmaz. Biri diğerini iptal eder ve hesap boş. Euro cinsinden bir faturanın kendi başına hiçbir değeri yoktur. Sağlanan bir hizmet veya mal için sağlanır ve bu hizmet veya mallara tahsis edilen ve genellikle malların servisinden veya tesliminden önce kararlaştırılan değeri sembolize eder. Muhatap veya bir başkası bu faturayı öderse, bunu ancak normalde kendi emeği veya hediye olarak elde ettikleri bir şeyle yapabilir. Fatura, zaten sağlanmış gerçek bir değere karşılık gelir, bir zanaatkarın işi diyelim. Ödeme, halihazırda sağlanan gerçek bir değere karşılık gelir, örneğin parayı başka bir yerde almış olan veya miras almış veya hediye olarak almış olan müşteriden - her halükarda bu paraya sahip olan bir kişi, müşterinin bazen nakit olarak veya transfer yoluyla ödediği herhangi bir hizmet için ve şimdi bu hizmetin değeri için bir sembol olarak ve karşılık gelen eşdeğer bir bedel için bir talep olarak dolaşıyor. Dolayısıyla bir gerçek değer (iş veya mülk) diğer gerçek değere (iş veya mülk) karşılık gelir.
Bir para faturasının düzenlenmesi ve ödenmesi, bir anlamda, değişim sürecinde, gerçek değerleri daha dönüştürülebilir hale getirmek, yani onları gerektiği ölçüde başka gerçek değerlere dönüştürülebilir hale getirmek için icat edilen, lojistik bir sorudur. Paranın kendine ait bir değeri yoktur, daha ziyade gerçek düşüncenin hala olağanüstü olduğu gerçek bir performansın değerini taşır. Bu nedenle, her euro banknotu, her euro madeni para, üzerinde “not” yazan bir kağıt parçası kadar bir kağıt paradır - somut bir nesne ve bir hizmetin miktarı için hala olağanüstü olduğunun kanıtıdır. Farklı para dünyalarına ait olmaları farkıyla: biriyle gerçek değerleri doğrudan, diğeriyle yalnızca merkez bankasının yardımıyla değiş tokuş edebilirsiniz.
Şu anda ECB'de büyük ölçekte olan budur: ECB, kullanılmış tuvalet kağıdının son parçasını hayali bir hava değeri olan kitap parası olarak, kişinin gerçek değerleri ödeyebileceği Euro'ya çevirir. Para kazanmak demek ... Tanım: Para kazanma üç farklı fenomeni ifade eder: önceden ücretsiz olarak sağlanan hizmetler için para isteme girişimi; parasal değerlerin (para eşdeğerleri) soyut değerlere atanması; borçlanma senetlerini ihraç eden devletin merkez bankası tarafından borçlanma senetlerinin satın alınması. Nihayetinde, ulusal borcun ilgili merkez bankası tarafından satın alındığında parasallaştırılmasından (veya daha yaygın olarak "para kazanılmasından") bahsedilir, yani - yankılanır - "paraya dönüştürülür", ki bu bazen çok eleştirilir. Para kazanma kalıcı ise, ilgili devletin fiili ulusal iflasını (gizli ulusal iflas) gizleyebilir. Bu, devletin yükümlülüklerini itibari olarak karşıladığı durumdur, ancak gerçekte bunu ancak değeri düşürülmüş parayla başarabilir.
Kalıcı para kazanma durumunda, merkez bankası, devlet tahvilleri satın alırken aynı zamanda senyorajı (madeni paralardan elde edilen kâr) devlet bütçesine dağıtarak genişlemeci bir para politikası izler. Aşırı durumlarda, bu prosedür, devlet bütçesini doğrudan merkez bankası tarafından para vererek (para basmak) karşılamaktan pek farklı değildir. Aslında, para arzı mevcut mal miktarına göre şişirilmiş durumda; yani yurttaşların parası enflasyonla değer kaybetti. Aşırı durumlarda, hiperenflasyon ile para kazanma ve gizli bir devlet bankası son teslim tarihini bir para reformu izler. Harekete geçen bir enflasyon sarmalı genellikle birçok vatandaş ve ekonomi için aşırı maliyetlerle ilişkilendirildiğinden, hükümetlerin merkez bankası üzerindeki etkisi ciddi şekilde kısıtlandı ve / veya para kazanma birçok ülkede yasaklandı. Açık nedenlerden dolayı, dolaşımdaki nakit miktarı veya banka bakiyeleri, mevcut gerçek varlık ve hizmetlerin miktarını aşmamalıdır. Mantıklı, değil mi? ECB'nin yönetimindeki Usta Draghi sayesinde şu anda kontrolden çıkan şey tam olarak budur.
Dolayısıyla, vergi dairesi veya GEZ bana bir bildirim gönderdiğinde, tamamen ve% XNUMX herhangi bir somut performans kapsamına girmeyen, tamamen ve% XNUMX keyfi olarak oluşturulmuş talepleriyle hayatımı, emeğimi ve malımı benden almak istiyorlar, hiçbir şeyi benim yarattığım değere dönüştürmek istiyorlar ve bu nedenle boşuna Değer elde etmek. Aslında, bu bildirim bir "takas teklifidir". Bu sadece kandırılmaya izin verirsem işe yarar çünkü sonunda hiçbir şeyim kalmaz ve sonunda değer kazanırsınız. Bu yüzden bana hiçbir şeylerine karşılık onlara değerlerimden hiçbir şey vermem gerektiğini söylemiyorlar, yani ticaret hukukuna göre bağış yapmam gerekiyor, ama sadece onlara bu miktarı kanunen borçlu olduğumu iddia ediyorlar.
Bütün sistem böyle işliyor, bankalar ve devlet bununla bizi kandırıyor. Bankalar ve eyaletler, hava numaraları ve kağıt fişlerle oynar ve onlarla birlikte insanların hayatlarını, emeğini ve mallarını emer. (Faiz sistemi bile hesaba katılmaz!) Nakit ve defter para, yalnızca merkez bankasının bir eylemi ile birbirine bağlanan tamamen farklı iki döngüdür. Merkez bankası tek başına kitap parasını nakite dönüştürebilir. Aslında bunun için var. Ama bunu yalnızca bugün kağıt ve bilgisayar dünyasında dolaşan kitap parasının bir kısmı için yapıyor. Faiz sistemi ve kısmi rezerv bankacılığı nedeniyle, bu artık hayal edilemeyecek kadar büyük sayılarda mevcut olup, gerçekte var olan değerlerin ve değer potansiyellerinin yalnızca küçük, küçük bir kısmıyla kaplıdır. Kısaca söylemek gerekirse: Asla kitap parası kadar satın alamazsınız. Gerçekten astronomik bir hiper enflasyon olmadığı sürece.
Teorik olarak herhangi bir zamanda nakde çevrilebilen nakit ve banka bakiyeleri ise yalnızca geleneksel, “somut” mal ve hizmet alışverişi için kullanılmaktadır. Doğrudan kendileriyle ödenebilecek her şeyi temsil ediyorlar. Senet mektubumla hiçbir şey ödeyemeyecekleri gibi, vergi dairesinden taleple hiçbir şey ödeyemem. Öyleyse sayılar aynıysa, iki kağıt arasındaki değer farkı nerede?
Banka kredisi ile, bankanın çok yaratıcı kitap parası dünyasında oynayabileceği, imzanızla bir güvence yaratırsınız. Uluslararası menkul kıymetler borsası kumarhanesinde bu imzalı kağıtla, gerçek değer açısından havadan daha düşük olan defter değerleri, yani hiçbir şeyle, giderek daha büyük kitap değerleri yükseltilebilir. Patlayabilecek sabun köpüğü bile yok. Değerleri, insanları olabildiğince çok ve büyük gerçek değerlerden kandırabilmeleri için farklı büyüklükteki potansiyellerinden ibarettir. Banka, merkez bankasına “kredi başvurusunda” (vulgo: karşılıksız çek) belirtilen tutarı “nakde” çevirir ve kredi veren müşterinin hesabına (!) Gerçek değerlerle takas edebilmesi için kredilendirir. Böylelikle günün sonunda müşteri imzasını gerçek değerlerle değiştirdi. İmzası banka için o kadar değerliydi ki dolaylı olarak bu gerçek değerleri elde etmesini sağladı. Bunun için bankanın yaptığı tek şey, müşterinin imzası olan “kredi başvurusu” ile oluşturulan defter paranın merkez bankası tarafından nakde çevrilmesi ve müşteriye “verilmesi” hizmetidir. Bunun için, adil ve makul olacak, sağlanan gerçek hizmet için uygun ödeme olan küçük bir ücret talep edebilirdi. Gerçekte ne oluyor? Banka, müşterinin hala borçlu olduğunu iddia ediyor. Kredi tutarını ona "geri ödemeli". Artı faiz, çoğu zaman hemen hemen aynı miktarda veya daha fazla miktarda. Ve yapamazsa, malları ondan çalınacak ve devlet mevzuatı ve adalet yardımı ile geliri haczedilecek. Uzun süre bankanın borç kölesi haline geldi ve artık mülküne ve insan gücüne sahip - önceki gerçek değerleri. Ve bu sadece bankaya bir şey borçlu olduğunu düşündüğü için. Buna ek olarak, "kredi başvurusu" ile, artık çok daha fazla insanı mallarından ve emeklerinden aldatabileceği, kısmi rezerv bankacılığı yoluyla kitap parasının tüm evrenlerini yeniden yaratabildi. Müşteri her şeyi kaybetti, banka her şeyi kazandı. Bu nedenle: Banka her zaman kazanır - eğer (den) para “borç alırsanız”. İşte tam da bu yüzden sosyal bir anayasal devletimiz değil, bankacılık devletimiz var. Modern devlet, bankaların insanları köleleştirme aracıdır.
"Batılılaşmış" devlet, bankaların beşeri sermayesinin yöneticisidir. Demokrasi ve medya kontrolü, işinde ona çok yardımcı oluyor. Ve bir insan sermayesi yöneticisinin işi, kendini adamış bir kamu kuruluşunu, özgür insanlara kendini adamış bir cumhuriyetten çok daha etkili kılar! Kredilerin fırına gittiğimde, biraz ekmek aldığımda ve sonra fırıncıdan bana fiyatı artı faizi geri ödemesini istediğimde olduğu gibi çalıştığını hatırlıyoruz, çünkü ona verdiğim borç buydu. Fırıncı ile ortalama bir borçlu arasındaki fark, yine de ciddi bir farktır. İkincisinin aksine, birincisi, müşteri malları aldığında ve fiyatı para olarak ödediğinde tam bir değer değişiminin gerçekleştiğini ve işlemin bu şekilde sonuçlandığını ve bakiyenin tam olarak sıfır olduğunu çok iyi bilir. Ortalama bir borçlu bunu bilmiyor. Müşteriden “ekmek teslimi”, yani faiz ve bileşik faizle ödemek zorunda olduğu imzası ile kredi başvurusunda bulunduğunu veya kötü adam olduğunu düşünmektedir. Ortalama bir borçlu, aldatılmayı normal bulur. Herkes “kredi başvurusu” nu imzaladığında bankanın kendisinden teminat almadığını ve “kredi tutarının” alış fiyatı olduğunu, ancak bankanın ona “parasının” bir kısmını borç verdiğini, çünkü çok güzel ve sadece bu iyilik için biraz ilgi istiyor ... Bütün devlet buna dayanıyor, değil mi? Öyleyse nasıl büyük ölçekli bir sahtekarlık olabilir? Bankalara kredilerini "geri ödemeleri" gerektiğini söyleyen yasalar var. Ödeyemezseniz, bankaya uygulanabilir unvanlar veren hakimler var. Ve bankaya borcunuzu “geri ödeyemediğinizde” sahip olduğunuz her şeyi alan icra memurları, polis ve iflas yöneticileri var. Öyleyse, bankadan “kredi verdiyseniz” ve parayı “ödediyseniz” bankaya borçlu olduğunuz doğru olmalı? Çünkü değilse, o zaman devlet, insanları kamulaştıran dolandırıcı bankalar için bir icra aygıtından başka bir şey olmazdı ... Bu olamaz. Ve ortalama bir borçlu düşündüğü ve düşünmesi gerektiği için, yerel temsilciler de belediyeleri için “kredi aldıklarında” böyle düşünüyorlar. Ne yaptıklarını ondan daha fazla bilmiyorlar. Ve tıpkı onun gibi, bunu da bilmemeliler ve bu yüzden onlara söyleyebilecek kimse söylemiyor. Ve onlara söyleyenler inanmıyorlar çünkü böylesine korkunç bir sahtekarlık sistemi olamaz, çünkü olmamalı. Yeterli yerel temsilci, bunu yapmadığınızı düşünüyor ve bu yüzden kimse, özellikle de “yetkililer” bunu yapmayacak.
Belediye kredisi
Belediyenin yetkili temsilcileri, genellikle bir kamu tasarruf bankası olan bir bankada belediyeleri için bir kredi başvurusu imzaladıklarında, bu banka için oldukça değerli bir kağıt parçası, yani diğer menkul kıymetler için bir menkul kıymet oluştururlar ve bu kağıt daha sonra bankanın kârlı bir şekilde ödediği Yatırımcılar satılıyor ve başka yerlerde bulunan avrolar bankanın kasasına akıyor - belediye kredisi. Belediye temsilcileri bu teminat için kararlaştırılan alış fiyatı olan “kredi tutarını” aynı zamanda imzalarıyla oluştururlar. Çünkü onlar sadece imzalarıyla banka için teminat oluşturmakla kalmıyor, aynı zamanda bankanın ödeyebileceği parayı da yaratıyor. Çünkü bu para daha önce yoktu. Belediye temsilcileri gibi banka temsilcileri de müzakere masasına eli boş geliyorlar. Sadece belediye temsilcilerinin imzaları, bankanın belediye için yeni bir hesap açmasına ve kararlaştırılan numarayı buraya yazmasına olanak tanır. Bankanın belediyeye verdiği tek gerçek düşünce bu. Ancak merkez bankasının yardımıyla “kredi müşterilerinin” imzasına dayanarak dünyaya yeni para koyabilir.
Bunun için belirli bir hizmet bedeli kesinlikle haklı olacaktır, ancak sonradan gelenler değil: Belediye temsilcilerinin imzalarıyla ürettikleri ve belediye lehine imzalarının karşılığı olarak aldıkları meblağın tamamı, önümüzdeki birkaç yıl içinde kredi garantili vatandaşlar tarafından ödenmek zorunda kalacak. toplamak - artı faiz ve bileşik faiz! Ya paranın belediye çalışanları tarafından üretildiği ve vatandaşlar tarafından ödendiği belediye şirketleri aracılığıyla ya da vergiler ve diğer harçlar ve belediyenin doğrudan ve dolaylı olarak vatandaşlarından tahsil ettiği iddiaları yoluyla. Ödeyemeyenlere karşı yaptırım uygulanacaktır. "Kamu hukuku" talepleri her zaman bir borçlu aleyhindeki özel taleplerden önceliklidir. Ödeyemeyen vatandaşlar mal varlığını kaybedecek ve kalan meblağ için de “alacaklılarının” borç kölesi olacak, kalan bu meblağı harcamak zorunda kalacaklar. Böylece belediye, bankaların yararına bir elektrikli süpürge olarak hizmet ediyor - ve bu sadece belediye temsilcilerinin imzalarını ve belediye temsilcilerinin yarattığı “borç parasını” avroya dönüştürdüğü için küçük bir hizmet için. Ancak Euro cinsinden neredeyse bedava olan “kredi miktarı” artı faiz ve bileşik faiz, bankanın bu anlaşmadan elde ettiği tek şey değil.
Belediye tahvilleri
Belediye kredileriyle, banka, dolandırıcılık temelinde de olsa, artık resmi olarak rehinli çalışma ve belediye vatandaşlarının mal varlığına sahip olan bir menkul kıymete sahip. Banka, bu avro iddiasını, belediye kredilerine dayalı "belediye tahvilleri" ihraç ederek ve bunları sabit bir oranda "güvenli bir şekilde yatırım yapmak" isteyen müşterilere satarak satmaktadır. Böylece banka, yerel temsilcilerin kendileri için oluşturduğu güvenlik için ek avro alır. Resmi olarak, bu belediye tahvillerinin, sanki banka kredi tutarını belediyelere gerçekten ödünç vermiş ve bu “servet kaybını” belediye tahvilleriyle kazanılan parayla “telafi etmek” zorunda kalmış gibi, verilen belediye kredilerini “yeniden finanse etmek” için kullanıldığı söyleniyor. Ancak bankanın belediye temsilcilerinin imzalarından aldığı tek şey bu bile değil.
Daha fazla kredi işlemi
Bankanın “kredi geri ödemeleri” yoluyla aldığı her euro için, yüz euro daha fazla “krediler” sağlayabilir ve bu daha sonra gerçek euro olarak veya haciz yoluyla euro'ya dönüştürülen gerçek varlıklar olarak kendisine geri akar. Bölgesel ısıtma altyapısı için 6,5 milyon avroluk bir kredi miktarı ile, bu, bankanın yıllar içinde 650 milyon avroluk potansiyel ek geliridir. Faiz ve bileşik faiz henüz buraya dahil edilmemiştir ve bu meblağı ve daha fazlasını kolayca oluşturur!
Hasta bankalar
Şimdi, bankalara zaten rehin verilmiş vatandaşların, sistematik kredi dolandırıcılığı ile böylesine muhteşem bir dolandırıcılık yapmalarına rağmen, "sıkıntıya düştükleri" için şimdi ek olarak bu bankaları "kurtarmak" zorunda kalabileceklerini merak ediyorsunuz? Eh, "kredi güvencesi" nin her avro üzerinde, yani rehin verilen vatandaş mülkiyeti ve rehinli yurttaş emeğinde, bankadan ödenecek o kadar çok "yapılandırılmış" vaat var ki, temel kredi teminatındaki bir değer kaybı veya hatta değer kaybı, bankanın bilançosundaki tüm kart evini sallayabilir. Bankaların bilançolarında, bunu karşılayabilecek insan gücü ve varlıkları olan vatandaşların sayısından çok, çok, çok, çok, çok ... daha fazla ve daha fazla rakam var. Gerçekte var olan gerçek değerlerde küçük değişiklikler bile (örneğin, bu değerlerin gerçekçi bir şekilde yeniden değerlendirilmesi), havadaki devasa "yapılandırılmış" kalelerin bir saniyeden diğerine buharlaşmasına neden olabilir.
Tüm bankacılık sistemi, yerini her zaman yeni teminatsız borçların aldığı, büyük ve sürekli artan, büyük ölçüde teminatsız borç akışından oluşmaktadır. Sadece defterlerde ve hesaplarda sayılardan ibaret olan ve hiçbir değeri bile olmayan değerlerin karşılıklı “ödünç verme” ve karıştırmanın delicesine karmaşık bir sisteminde, bankalar birbirlerini “çözücü” tutuyorlar. Merkez bankası taban oranı ne kadar düşük tutarsa tutsun, eski borçlarını yeni borçlarla ödeyebilenler çözücüdür, faiz yükü yükselip yükselir. İçinde ve içinde her şeyi olan tüm dünya, bu borcu gerçek değerle kapatmak için yeterli “servet” değildir. Genellikle bankalar, hepsinin çözücü kalmasını sağlayan hava kredisi için birbirlerini zorlar. Ancak her banka diğer bankaların da kendileri gibi her an iflas edebileceğini bildiğinden artık durum söz konusu değildir, çünkü defterlerde iddia edilen gerçek değerler (artık) değer değil, ilgili bankanın satış değerine karşılık gelen rakamlardır. Varlıkların (örneğin, değerli Yunan, Portekiz ve İspanyol devlet tahvilleri - veya ödeme aczine düşen çok sayıda vatandaşı olmayan belediyeler için belediye tahvilleri ...) kesinlikle yapacak hiçbir şey yok (artık). Yani bir banka diğerine güvenmiyor ve artık diğerlerine hava kredisi vermiyor çünkü şüphe durumunda onlardan gerçek bir değer bekleyemez. Daha sonra acilen eski kredilerini yenileriyle değiştirme ihtiyacı duyan “sıkıntılı” banka, finans piyasası tarafından reddedilen varlıklarını yeni krediler karşılığında taze avro yağdırabilecek olan merkez bankasına getirmek zorunda. Sonra merkez bankası, sürekli büyüyen bir rüzgar yumurtası gibi değersiz hava kredilerinin üzerine oturur ... delikten delik ve yine de tutar.
Ancak finans dünyasının istediği kadar kaçamayacağı doğa kanunları vardır. İster devletler, ister finansal sistemler veya tüm kültürler olsun, tüm karmaşık sistemler istikrarsızlıkları nedeniyle zorunlu olarak yok olur.
Öyleyse vatandaşların, büyük ölçekli dolandırıcı bankalar olmasına rağmen, telafi edilemeyecek derecede sıkıntılı olanların yeni borçlar ve biraz daha uzun "ödeme gücü" elde etmelerini sağlamak için hükümetleri aracılığıyla daha da fazla milyarlarca ve trilyonlarca avro ödeme sözü vermeleri ne anlam ifade ediyor?
Çok çeşitli kaynaklardan ve kendi bulgularımızdan derlenmiştir.
Monika Lehmenkühler Ekim 2012
#########################
İsterseniz emek ve harcadığınız zaman için bize bir kahve bırakabilirsiniz.
teşekkür ederim
Bir önlem olarak, editörler her makaleden uzaklaşır. Makaleler mutlaka editörlerin görüşlerini yansıtmaz, sadece fikir özgürlüğüne hizmet ederler. Hiç kimse mükemmel değildir ve hata mümkündür. Ek olarak: bu sadece bilgidir ve mutlaka editörlerin dikkatini çekmez.
Bir Amazon ortağı olarak blog operatörü, bloga eklenen Amazon bağlantıları aracılığıyla nitelikli satışlar elde eder. Bu kazancın neredeyse tamamı hayvan yemine dönüştürülüyor.
Diğer ilginç bloglar
Bizi Telegram'da takip edin