"Savaş otobüsleri." BTR-50P zırhlı personel taşıyıcı büyük ölçüde eşsiz bir savaş aracı haline geldi. Bunun ilk yerli paletli zırhlı personel taşıyıcısı olmasının yanı sıra BTR-50 de yüzüyordu. Burada soyağacı tamamen etkilendi. Bu model hafif yüzen temel üzerine oluşturulmuştur tanka PT-76. Paraşütçülere ek olarak, APC, 85 mm'ye kadar olan bir kalibreli havan topu ve topçu montajı da dahil olmak üzere iki tona kadar kargoyu su ile güvenli bir şekilde taşıyabilir ve nakliye sırasında doğrudan düşmana ateş edebilir.
Paletli yüzer zırhlı personel taşıyıcı BTR-50P'nin yaratılmasının tarihçesi
GBTU tarafından yayınlanan taktik ve teknik görev hemen iki yeni savaş aracının oluşturulmasını sağladı - hafif amfibi bir tank ve tasarım üniteleri ve montajlarının mümkün olan en fazla birleştirilmesine dayanan bir zırhlı personel taşıyıcısı. Yeni Sovyet zırhlı personel taşıyıcı VNII-100 (Leningrad), Chelyabinsk Kirov Fabrikası (ChKZ) ve Krasnoye Sormovo Fabrikası tasarımcıları ve tanınmış Sovyet tank tasarımcısı Zh. Ya. Kotin tarafından ortaklaşa yaratıldı. Ağustos 15 Yılın 1949'u SSCB'de yeni savaş araçlarının yaratılması üzerine çalışmaya başladı ve yeni zırhlı personel taşıyıcısının teknik tasarımı Eylül ayındaki 1'in 1949'inde hazırdı. Aynı yıl, hafif amfibi tank ve paletli zırhlı personel taşıyıcı oluşturmak için tasarım çalışmaları, projelerin “Object 740” (gelecekteki PT-76) ve “Object 750” (gelecekteki zırhlı personel taşıyıcısı-50P) tasarımlarını aldığı Chelyabinsk'e devredildi.
Çalışmanın başlangıcından itibaren, Sovyet tasarımcıları, muhtemel bir düşmana karşı muhtemel bir yangına dayanıklılık koşullarında, Sovyet Ordusu'nun motorlu tüfek birimlerinin personellerini ve topçu parçaları ve hafif tekerlekli taşıtlar da dahil olmak üzere çeşitli askeri yükleri taşımak için tasarlanmış paletli yüzer bir zırhlı personel taşıyıcısı oluşturma göreviyle karşı karşıya kaldılar. Tank ve zırhlı personel taşıyıcısı üzerindeki çalışmalar paralel olarak gerçekleştirildi, ancak zırhlı personel taşıyıcısı programın gerisinde kalırken oluşturuldu. Bu gecikme, ilk önce hafif kayan bir tank olan PT-76 üzerinde çok sayıda tasarım çözümü, örneğin bir su jeti tahrikinin geliştirilmesi ile doğrulanmıştır. Tasarımcılara, zırhlı personel taşıyıcılarının yaratılması konusundaki çalışmaların aynı şekilde tamamlanacağına dair güvenini veren, PT-76'in başarılı testleriydi.
BTR-50P
Yeni bir muharebe aracı yaratırken teknik şartnamelerin gerekliliklerinden biri, iki ton farklı yükün bölme toplarına ve GAZ-69 SUV'a taşınmasıydı. Bu soruna bir çözüm üzerinde çalışırken, tasarımcılar yükleme aygıtı seçiminde zorluklarla karşılaştılar. İki ana seçenek göz önünde bulunduruldu: bir zırhlı personel taşıyıcısının ana motorundan katlanan rampalara yüklenen bir elektrikli tahrik ve bir vinç ile vinç kurulumu. Çalışma sırasında, bu çözümün aşırı tasarımı ve işletme karmaşıklığı nedeniyle vinçli seçenek iptal edildi.
İlginç bir gerçek şu ki, yeni izlenen zırhlı personel taşıyıcısının testi sırasında, kendi inisiyatifleriyle tasarımcıların karada ve taşınan topçu sistemlerinden uzak durması: tank karşıtı 57-mm tabancaları ZIS-2 ve hatta 85-mm silah D-44. Askerden teknik görevlerle bu tür testlerin yapılması sağlanmadı, tek şart, bölünme topçuluğunun nakliyesiydi. Birçoğunun sürprizine göre, bu ateşleme başarılı oldu ve zırhlı personel taşıyıcısının şasisinde ve herhangi bir olayda arızalara yol açmadı. Dahası, aracın yüzdürme marjı, yeni araçların sadece yüksek amfibi yeteneklerini doğrulayan bir zırhlı personel taşıyıcısını su basmadan ya da sınırlamadan taşınan bir silahtan ateşlemek için oldukça yeterli olduğu ortaya çıktı.
Hafif amfibi tank PT-76
İlk prototip izlenen zırhlı personel taşıyıcısı, yılın nisan 1950'unun sonuna kadar hazırdı, aynı yılın nisan 26'inden Haziran 11'ına kadar, APC fabrika testine tabi tutuldu. Yapılan testler yeni muharebe aracı için teknik belgeleri ayarlamamıza izin verdi, Temmuz ayında 750 yılının ikinci yarısında devlet testleri yapılan iki yeni “1950 Object” prototipi hazırdı. Devlet testlerinin sonuçlarına dayanarak, otomobil bir kez daha sonlandırıldı ve 1951'in üçüncü çeyreğinde ChKZ, ertesi yıl askeri test aşamasını geçen test için iki prototip daha sundu. Ordu, dalga yansıtıcı kalkanın yetersiz tasarım gücüne, düzenli silah savaşının yetersiz doğruluğuna - büyük kalibreli 12,7-mm DShK makineli tüfekine ve ayrıca kendiliğinden yangın söndürme ekipmanının çalışması durumlarına dikkat çekti. Asker tarafından belirtilen tüm eksiklikleri ortadan kaldırıp APC’leri tamamladıktan sonra, 1953’in sonbaharında kontrol testlerinden geçerek binlerce kilometre 1,5’i tamamen kırdılar. Ertesi yılın nisan ayında, yeni zırhlı personel gemisi, Sovyet Ordusu tarafından resmen SSCB Savunma Bakanı BTR-50P adı altında kabul edildi.
Yeni Sovyet savaş aracı, özelliklerinin birçoğunda benzersizdi ve bu tür ekipmanların yabancı modelleri gözetilmeksizin yaratılan tamamen yerli bir gelişme idi. Dahası, şasi üzerinde BTR-76P'nin yaratıldığı güçlü topçu silahlarına sahip amfibi tank PT-50, türünün tek aracıydı. Birçok yönden, bu tür bir ekipmanın oluşturulmasına, İkinci Dünya Savaşı'ndan önce SSCB'de biriken hafif amfibi tankların geliştirilmesindeki geniş deneyimlerden yardım edildi.
Zırhlı personel taşıyıcısı BTR-50P'nin teknik özellikleri
İlk Sovyet paletli zırhlı personel taşıyıcı, kurşun geçirmez zırhlı yüzer bir savaş aracıydı. Zırhlı personel taşıyıcısının yer değiştirme gövdesi, 4 ila 10 mm kalınlığındaki zırhlı plakalardan kaynaklanarak yapılmıştır. BTR-50'in savaş ağırlığı 14,2 tonunu geçmedi. Savaş aracının belirgin bir özelliği, dizel motorun gövdenin boyuna ekseni boyunca konumlanmasıydı. Yeni bir zırhlı araç modeli için Sovyet tasarımcıları aşağıdaki yerleşim planını seçti. APC'nin ön tarafında kontrol bölmesi, orta kısmında - hava bölmesinde, kıçında - motor şanzıman bölmesi vardı. Zırhlı personel taşıyıcısının mürettebatı iki kişiden oluşuyordu: sürücü ve komutan. Komutanın işyeri sağdaydı, sürücünün şoförü soldaydı. Ayrıca, iniş bölmesindeki gövdenin içinde 12 savaşçıları kalabilir. Zırhlı bir personel taşıyıcısı mümkün olduğu kadar, personel veya 20'a kadar iki ton askeri yük taşıyan kişiyi, örneğin bir mürettebat ile birlikte bir topçu silahı gibi bir su bariyeri üzerinden taşıyabilir. Zırhlı personel taşıyıcısının çatısız versiyonları, inişi yağışların etkilerinden koruyan çıkarılabilir bir tenteyle donatılmıştır.
BTR-50P bir topçu silahı taşıyor
BTR-50P şasi, şanzıman ve elektrik santralini PT-76 tankından değiştirmeden aldı. Savaş aracının kalbi, maksimum 6 beygir gücü geliştiren V-240PVG dizel motordu. Bu güç, karayolu üzerinde ve 45 km / s hıza kadar sürerken, izlenen araca maksimum 10,2 km / s hıza ulaşması için yeterliydi. Seyir mesafesi 240-260 km (karayolu üzerinde) olarak hesaplanmıştır. Hafif tank PT-76 gibi yeni zırhlı personel taşıyıcı, yüksek hareket kabiliyeti ve kros kabiliyetine sahipti, yüzdürme marjı, iyi manevra kabiliyeti ve stabiliteye sahipti. Bu nedenle, yeni ekipmanın sadece motorlu tüfek üniteleri değil, aynı zamanda deniz piyadeleri birimleri de hizmete girmiştir. Su kütlelerine ek olarak, BTR-50, 2,8 metre genişliğinde ve dikey 1,1 metre yüksekliğinde dikey duvarlar ve hendekler şeklindeki engelleri kolayca aşar.
Otomobilin arka kısmına, motor şanzıman bölmesinin çatısına, tasarımcılar topçu tabancaları ve harçları yüklemek için katlanır rampalar yerleştirdiler (BTR-50P, 120-mm harç, 57-mm, 76-mm veya 85-mm topçu) GAZ-67 veya GAZ-69. Silahların taşınması için, BTR özel olarak bir yükleme cihazı ile donatılmıştı. katlama rampalarına ek olarak, 1500 kgf seviyesinde çekme kuvveti olan güçlü bir vinçten.
Testler sırasında prototiplere büyük kalibreli bir makineli tüfek DShK takılmış olmasına rağmen, zırhlı personel taşıyıcıları ya tam zamanlı silahsızlanma olmadan ya da SG-7,62 makineli tüfek temelinde oluşturulan 43 mm SGMB makineli tüfekle seriye girmiştir. Savaş makinesini büyük kalibreli bir silahla kuran ikinci girişim silah Zaten 1956 yılında yapıldı. Prototip BTR-50PA, daha önce olduğu gibi BTR komutanının kapağında zırhlı bir taret üzerine monte edilmeye çalışılmış bir 14,5-mm KPVT makineli tüfek ile donatıldı. Tasarımcıların çabalarına rağmen, BTR-50'un ateş gücü arttırılmış bu versiyonu benimseme aşamasına gelmedi.
Yükseltme Seçenekleri
Zaten 1959'te, BTR-50PK ismini alan paletli zırhlı personel taşıyıcısının seri üretimi seri üretime geçti. Bu modelin temel farkı, tüm iniş bölümünü kapsayan bir çatının varlığıydı. Çatıya iniş ve iniş için üç ayrı kapak tasarlanmıştır. 1959'teki çatının mevcut tüm Sovyet zırhlı personel taşıyıcıları ile donatıldığını belirtmek gerekir, bu aynı zamanda tekerlekli taşıtlara da uygulanır - BTR-40 ve BTR-152. Sovyet ordusu, 1956 yılında Macaristan'da kentsel savaşların yaşandığını, paraşütçülerin binaların üst katlarından ateş etmeye savunmasız kaldıklarını hesaba katarak ek olarak, yakıt şişelerini veya el bombalarını vücuda atmak kolaydı. Koruyucu fonksiyonuna ek olarak, havadaki bölmenin üzerindeki tavan, zırhlı personel taşıyıcısının çok iyi amfibi özelliklerini geliştirdi, hafif bir heyecanla yüzmeye bile izin verdi, su makinenin içine girmedi.
BTR-50PC Polonya Halk Ordusu
BTR-50PU ve BTR-50PN komuta ve personel araçları da oldukça yaygınlaştı, Volgograd'daki ilk modelin üretimi 1958'te başlatıldı. Böyle bir makine 10'e kadar insanı taşıyabilir ve merkezde kart ve belgelerle çalışmak için bir masa kuruldu. Ayrıca komuta sonrası aracın ayırt edici bir özelliği, üç radyo istasyonundan oluşan bir P-112, P-113 ve P-105 kompleksinin bulunmasıydı. Üç adet dört metre anten, bir adet 10-tee ve bir adet 11 metre anten, savaş aracının standart ekipmanı oldu. Makinelerin modernizasyonu sürecinde, içinde yer alan ekipman ve iletişim kompozisyonu değişiyordu.
Zaten 1970-lerde, ilk seri BTR-50P'nin bazıları teknik yardım araçlarına (MTP) dönüştürüldü. Bu tür zırhlı araçlar, yeni BMP-1 piyade savaş araçları alan motorlu tüfek birimleri tarafından kullanıldı. Modernize zırhlı personel taşıyıcılarında, havadan iniş yerine, zırhlı bir tavana sahip endüstriyel bir bölme vardı. Tamircinin tam yükseklikte çalışmasını sağlayan bölmenin yüksekliği arttırıldı. Üretim bölümünde çalışma aletleri taşındı, BMP-1'in tamir ve bakımına yönelik ekipman ve cihazlar kuruldu ve piyade savaş aracını tahliye etmek için fonlar vardı. BMP-1 BMP'de çeşitli bileşenlerin ve montajların montajı ve montajı için, MTP'ye bir pergel vinç monte edildi.
MTP Modeli
Toplamda, 1954'tan 1970'e seri üretim sırasında, SSCB'de bir yıl, çeşitli değişikliklerden 6500 zırhlı personel taşıyıcılarına kadar BTR-50 montajı yapmak mümkün oldu. Bu teknik Sovyet Ordusu ile SSCB'nin sonuna kadar hizmette kaldı. Bu zırhlı personel taşıyıcılarının bazıları hala depolanabilir. Aynı zamanda, şimdi bu tür makinelere de ilgi var. Örneğin, Malyshev ismini taşıyan Kharkov fabrikası, bu yeni zırhlı personel taşıyıcısının modernizasyonu için yeni 400 beygir gücü motorları, ağır makineli tüfekler, yeni bir şanzıman ve modifiye şasi bileşenlerinin kurulumu için seçenekler sunuyor. Ukraynalı şirket, iyileştirilmiş BTR-50’in Afrika ve Asya’dan potansiyel müşterilere ilgi gösterebileceğini umuyor.