Natalia Stilson
psikiyatrist
Sınırda kişilik bozukluğu olan bir kişinin yanında okuyan, okuyan, çalışan ve sadece yaşayan pek çok insan neden olduğunu merak ediyor. Peki, içte duran bu, bir insanın sorumsuzca ve kendi kendini yıkıcı bir şekilde davranmasını sağlıyor mu?
Bu bağlamda pek çok araştırma yapıldı. Tam olarak "sınır muhafızı" nın ne hissettiğini ve kendini nasıl hissettiğini belirlemek için çalıştı. Bu konuda birçok şey Otto Kernberg tarafından yazılmıştır. Sınır çizgisi kişiliğinin kendini sürekli hissetmediğine dikkat çeken kişiydi.
Dahası, kişi kendini yaygın ve oldukça çelişkili hisseder. yani Başka bir deyişle, bir kişi kim olduğunu açıkça hissetmez ve farklı durumlarda kendisini tamamen farklı değerlendirebilir.
Yani, bu bulanık benlik yüzünden, sınırdaki kişilik kendini savunmak zorundadır. Eğer varlığınızdan emin değilseniz, o zaman doğal süreç durumu açıklığa kavuşturmaktır. Ortam, kim bunlar?
Bu senin parçan mı, değil mi? Ve ne istiyorlar? Yani bir insanın kendi bir parçası olduğunu düşünüyorsun, onunla yaşıyorsun, duşa gidiyorsun … ve birdenbire aniden birinin birisinin ruhunda olduğunu anlıyorsun. korku!
Şimdi kendiniz başka birinin amcası veya teyzesinin yanında kendinizi bulursanız kendiniz tepki verirsiniz. Ve sonra daha fazlası var. Şey, burası, siyah çubuğu başladığında sınır muhafızı tepki veriyor.
Aniden, yabancıların kalabalığında keşfeder. Şey, belki de yabancı ve iyi dilekler, ama sen onları tanıyorsun!
Sınır çizgisi kişiliğinin savunması çok ilkeldir. Çok çocukça. Bir şeker vermedi – kötü.
Kerberg'den sonra, Mac Intiri anlatı kimliği teorisini geliştirdi. Kısacası, geçmişte devletlerimiz ve deneyimlerimizle, şu anda hissettiklerimizle ve geleceğimizde deneyimlemeyi ve görmeyi planladığımızla ilgili olarak kendimizi hissediyoruz.
yani i-konseptimiz yaşam tarihimizin sonucudur. Sınırda kişilik kişilikleri ile ilgili olarak, geçmiş-ben-şimdiki ve ben-gelecekleri arasında hiçbir bağlantılarının olmadığı gösterilmiştir. Ben orada yok değilim ve onlar için bir şeyler olduğunu hatırlamıyorlar ve gelecekte plan yapmıyorlar. Onlar ayrı.
Sınır ötesi kişilik, öfke saldırısı sırasında birisi için sevgiyi tamamen yitirebilmesinin nedeni budur. Geçmiş deneyimlerle bağlantı kaybolur.
Ayrıca, özellikle kendi düşünceleriyle ilgili olarak çok fazla büyülü düşünceye sahipler: "Düşündüm, ve oldu." Önceki olayların günümüzle hiçbir bağlantısı yoktur ve ortaya çıkmayı açıklayan tek şey, önceki düşüncedir.
Muhtemelen, bozukluğun ciddiyeti, bu geçici benliklerin ne kadar sıkı sıkıya bağlı oldukları ve i-mevcut tarafından dar zaman şeridinin ne kadar meşgul olduğu ile belirlenir. Bunu birkaç ay diyelim, o zaman bu iyi bir hayat olabilir, ama eğer 5 dakika sonra, tepkilerinizi planlamak ve onları yönetmek, muhtemel olanın ötesine geçer.
Her ne olursa olsun, sınırdaki kişinin kim olduğu konusunda güçlü şüpheleri var. Eğer sadece I-varlığından başlayacak olursanız, o zaman oldukça zordur.
Çoğu zaman sınırda bir kişi kendini tanımlamakta zorluk çeker:
- öz değerlendirme
- cinsel yönelim (seks ve düşüncemin güzel bir yaratılışını gördüm, belki de heteroseksüel değilim)
- uzun vadeli planlar (kim olmak istediğim, kiminle yaşamak istediğim sorusu ve m, tüm hayatım boyunca ses çıkarmaya devam ediyorum)
- ilişkiler (arzuların sürekli değişmesi – arkadaş edeceği kimle, arkadaş olmamak, aşık olup olmamak)
- değerler (manevi olacağım, zengin olacağım)
Bu değişiklikler için ilham kaynağını nereden alıyorlar? Çoğu zaman, başkalarının kendi çıkarları ve görüşlerini alırlar. Sonra aniden bu bölümü onları olmadığını bulmak ve karşısında tiksinti onu atmak "donör kimliğinin."
Sınır muhafızları çok çalışırsa, o zaman uzun bir süre duş gibi görünebilir ve herkes sever. Başkalarının kişilik parçalarını ele geçirdikten sonra, “yabancıların ruha yollarını bulduklarını” algılayana kadar, normal olarak işlev görür. Sonra bir duygu ve saldırganlık dalgası.
Genel olarak, bütün bu insanın mutlu olduğunu söylemeyin. Her ne çünkü o çok net birilerini suçlamak olmalı sanki o … damarlar kesilir ve mutfak eşyaları dayak var sınır muhafız zaman kendisi bir serseri çoğunu hisseder, çünkü, skandalına ve benzeri alır olduğunu hatırlamıyor zaman arasındaki boşluk.
İlk olarak, başkaları olmadan yapamaz çünkü net bir "Ben" yoktur. O, diğer kişinin yakınında ihtiyacı vardı ve eğer değil – ağır yalnızlık, hayal kırıklığı ve boşluk hissi.
İkincisi, hayat gelişmez gerçeği – bazen geri kalanı arasında bir lider yer işgal utanç ve suçluluk duygusu vardır.
Üçüncüsü, sınır muhafızları kendilerini damgalamakta ve diğer herhangi bir bozukluğa sahip olanlardan daha umutsuz bir şekilde yapmaktadırlar. Her zaman bunu başkalarına söylemezler, fakat her şey piç olsa bile, hala hep mutsuzumdur.