Eğitim ve bilimin bozulmasının bir meyvesi olarak Sovyet medyumları
Giriş
Sovyet eğitimi konusunda bir Marksist ve çeşitli anti-komünistler arasında bir tartışma çıktığında, ikincisi için, sağlıklı bir argüman olarak, perestroyka döneminde eğitimli Sovyet vatandaşlarının "suyu doldurduğu ve Kashpirovsky'yi dinlediği" gerçeği. Gerçekten de durum bu.
Ancak burada toplumsal bilincin (toplumsal varlıkla birlikte) yozlaşması ve (bilimsel temeller üzerinde yetiştirilmiş ve dünyada olup bitenlere ilişkin materyalist bir anlayışa sahip) bir Sovyet insanının yozlaşması gibi çok önemli anlar vardır. burjuva toplumunun adamı. Yani, (kapitalist toplumun hayvan rekabeti koşullarında, yaşam ve iş için sürekli mücadele koşullarında) yalnızca çeşitli alkolik ve uyuşturucu kaçışlarına değil, aynı zamanda gerçeklerden kaçmaya da eğilimi olan idealist fikirlerle yetiştirildi. konuşmak, manevi (her türlü dini mezhep (resmi ve gayri resmi), şamanlar, kahinler, şifacılar ve diğer müstehcenler). İlki gibi herhangi bir fayda sağlamaz, ancak kısa bir süreliğine kendi kendine yatıştırıcı etki verir.
Geçmişte bir an için
Sovyet medyumları hakkında konuşmadan önce, gelişimlerinde biraz medyumları düşünmeye değer olduğunu düşünüyorum.
Medyumlar hemen hemen dinle birlikte ortaya çıktı ve çok uzun bir süre (öncelikle paganizm döneminde) onunla el ele, düşmanlık olmadan ve bazen tamamlayıcı olarak var oldu.
Eski Mısır'ın her türlü rahipleri, Eski Mezopotamya ve Pers şamanları, Antik Yunanistan ve Roma'nın sihirbazları ve kahinleri - hepsi (çoğunlukla doğrudan) Antik dünyanın yönetici sınıflarının temsilcilerine hizmet etti ve bir ücret karşılığında, onlar, tabiri caizse, “mesleki faaliyetlerde bulundu”, Özgür insanlara (kasaba halkı, tüccarlar, askeri liderler vb.) Çoğu zaman, bu medyumlardan bazıları çok önemli destek aldı.
Bununla birlikte, tüm bunlar, çeşitli tanrı ve tanrıçaların çokluğunun yerini monoteizm alana kadar devam etti ve bir dereceye kadar heterojen dini kurumların yerini birlik ve tek adam yönetimi aldı. Feodalizm çağının başlamasıyla birlikte medyumlara karşı tutum değişti.
Bu, hem halkların aklı ve vicdanı olma hakkı için rekabete müsamaha göstermeyen kilise feodal beylerinin ekonomik ve güç temellerini koruma mücadelesinin ve hem de tarihi faktörler (yalnızca Roma İmparatorluğu'nun pagan bayramları (yeni kilisenin kendisi için değiştirdiği) değil, aynı zamanda Romalı köle sahipleri tarafından çok saygı duyulan psişikler, çeşitli ülkelerde yarı köle durumunun "güzel" zamanlarının acı verici anılarına neden oldu. daha önce Roma'nın topuğu altında olan halklar).
Bu, medyumların yeraltına inmesine, şehirlerin eteklerinde köylerde saklanmalarına neden oldu. Çeşitli mitlerde, efsanelerde, masallarda (ve korku, fantezi ve bilim kurgu türlerinin diğer kurucularında) cadıların, büyücülerin, büyücülerin ortaya çıkmasının nedenlerinden biri haline geldi (sonuçta bu, her benzetmenin yapıldığı materyalizmdir). , kehanet, mit ve kültürel üst yapının diğer unsurları her zaman belirli bir ekonomik temelden ve sosyal hayattan meydana gelir ve ayrıca bunlara özel olarak atıfta bulunur).
Bununla birlikte, kölelik döneminde ve feodal dönemde dünya hakkında her türlü idealist fikrin insanların zihninde hüküm sürmesi ve ayrıca laik ve kilise feodal beylerinin büyük bir mülkiyete sahip olma mücadelesi sayesinde. üretim araçlarının sayısı, bazı medyumlar krallardan, prenslerden, grafiklerden destek almayı başardı.
Örneğin Nostradamus, Fransa Kraliçesi Catherine de Medici'ye tanıdığı ve fiili hizmeti sayesinde bir kahin statüsüne yükseldi. Mirabilis Liber'in Nostradamus'un kehanetlerinin ilham kaynağı olduğuna dair akademik bir gerçek de var. Çeşitli Hıristiyan azizler ve ilahiyatçılar tarafından kısmen Orta Çağ'da 1000 civarında yazılmış olan bu anonim ve daha önce çok popüler olan tahminler koleksiyonuna eklenmiş ve ilk olarak 1522'de Fransa'da yayınlanmıştır. Sözde Metodius, Flores'li Joachim, Savonarola'nın kehanetlerinin yanı sıra neredeyse tam anlamıyla Richard Russ'ın incelemesinden ödünç alınan gezegen dönemleri teorisini içeriyordu.
Yavaş yavaş, bilimin ve hümanizmin gelişmesiyle, hem kilise adamlarına (şimdi yönetici sınıf olmayı bırakan, ancak bir dereceye kadar yeni egemen sınıfın ideolojik yardımcıları haline gelen) ilk burjuva devrimler - burjuvazi) ve psişikler somut bir darbe vurdu.
Doğru, bu darbenin sonuçları kapitalizmin gelişmesiyle birlikte yavaş yavaş kaybolmaya başladı. Gerçekten de, belirli bir tür kapitalizm altında bile, materyalist dünya görüşleri kısa sürede çeşitli idealizm türlerine yol açtı. Gerçekten de, kapitalizm altında bile, yeni yönetici sınıf, yalnızca din adamlarının değil, aynı zamanda yeni sömürülen sınıfın - proletaryanın - kandırma, aptallaştırma ve kendini beğenmiş temsilcilerinde rakiplerinin de çalışmasına ihtiyaç duyuyordu.
Ayrıca, başkasının emeğiyle yaşayan, dünyayı düşünen kapitalistler, özel bir eğlence türü olarak, ruhlar hakkında, paralel dünyalar hakkında, Lemurya ile Atlantis hakkında konuşmak gibi insanlara ihtiyaç duyuyorlardı. Kapitalistlerin kendileri bile bazen bu tür Handelflerin derisini denediler.
Bu nedenle çeşitli salonların ve gizli okült, mistik cemiyetlerin açılmış olması şaşırtıcı değildir. Hem burjuvazi tarafından hem de burjuva entelijansiyası (Gippius, Jung ...) ve kitlelerden kopuk diğer insanlar tarafından okült ve diğer müstehcenliğe olan ilgi tesadüfi değildir: onlar da bir tür kaçışa ihtiyaç duyarlar. ancak, cehennem emeğinden değil, diğer güdülerden kaynaklanır ...
Tabii ki, kapitalizmin kendisinin gelişmesiyle birlikte bilim, teknoloji, medyumlar da ilerledi. Bunların yeni türleri ve biçimleri ortaya çıktı (neo-şifacılar artık çeşitli otlar, danslar, şarkılar kullanmıyorlar, onun yerine "enerji" koydular; her türlü şeytan çıkarıcı ortaya çıktı, vb.). Bununla birlikte, temelleri aynı kaldı - idealizme saplanmış kitlelerin, iyileşmeyecek ve aslında mutlu olmayacak, ancak sakinleşecek bir “müşterinin” gönül rahatlığı ve kendi kendine hipnoz yardımıyla para elde etmek için kullanılması ve iyileşme ve mutluluk gerçeğini kendi kendine hipnotize et (kısa bir süre için de olsa) ...
Sovyet toplumunun diyalektiği ve Sovyet medyumları
Bununla birlikte, medyumlar tarihinin analizine kendimizi kaptırdığımız bir şey var.
SSCB'deki bu "uhrevi emek" işçilerinin durumunu daha iyi incelemeye geçelim.
Bildiğiniz gibi Sovyet toplumu ve devletinin temel ideolojik ve bilimsel temeli Marksizmdi. Bu üstyapı sayesinde, giderek artan sosyalist temelin (sosyalist üstyapının güçlendirilmesi) ve SSCB vatandaşlarının çoğunun sosyo-ekonomik gelişmeleriyle bağlantılı olarak, idealizm neredeyse tüm cephelerde materyalizme zemin kaybediyordu.
Dini ve diğer müstehcenlik yavaş yavaş ortadan kayboldu. Doğru, savaş sırasında, hem SSCB vatandaşlarının yeterli bir bölümünün henüz materyalist normlarda tam olarak yetiştirilmemiş olması hem de belirli bir dindarlığa sahip olması nedeniyle kiliseye bazı tavizler vermek gerekiyordu. (Alman burjuvazisinin ve müttefiklerinin kullanımıyla birlikte, din adamları çok tehlikeliydi) ve ordu için ek fonlar elde etmekle bağlantılı olarak. Yine de bu tavizler dine ve idealizme karşı verilen mücadeleyi iptal etmedi.
Sovyet insanının sosyal hayatı, Sovyet kamu bilincinin güçlendirilmesiyle birlikte gelişti.
Ancak bu, Sovyet toplumu içinde çeşitli “ideolojik kabuk böcekleri”nin olmadığı anlamına gelmez. Bazı komünistlerin iki uca gitme yeteneği vardır: ya SSCB'yi tanrılaştırmak (ki bu onları dogmatistler, Stalinistler, Kızıl Muhafızlar kategorisine çevirir) ya da ayrım gözetmeksizin SSCB'yi eleştirmek (aslında bu onları Troçkistlerin kampına götürür) , reformistler veya genel olarak doğru kampa ) ki bu iyi değil. Öyleydiler: sadece bir tarihsel aralıkta savaştılar ve onlara karşı baskı yaptılar ve başka bir zamanda onlara özgürlük verdiler.
Diyalektik materyalizm, bir nesnenin gelişiminde ve verilen nesnenin çevresinin gelişiminde bilindiği gerçeğine dayanır. Bunu dikkate alarak, "Sovyet" medyumlarının dünyaya nasıl çıkabildiğini ve ardından popülerlik kazandığını anlatmaya değer.
Kökenleri Sovyet devletinin ve ekonomisinin bozulmasında aranmalıdır. Bu bozulmaya hem nesnel nedenler hem de öznel (çoğunlukla iç içe geçmiş) nedenler yol açmıştır. Onları kısaca düşünmeyi öneriyorum.
Nesnel nedenler
Nesnel nedenler şunları içerir:
- Rusya İmparatorluğu'nda tarım sektörünün ekonomideki baskınlığı, güçlü feodal kalıntılar ve bunun bir sonucu olarak - küçük-burjuva köylülüğünün işçiler üzerindeki egemenliği nedeniyle kapitalizmin azgelişmişliği.
- İç Savaş ve ardından Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında partinin bilinçli Marksist kadrolarında büyük kayıplar.
sübjektif nedenler
Bozulmanın sübjektif nedenleri şunları içerir:
- varlığı ve belirli bir dönemde (özellikle Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan sonra, parti kadrolarının eksikliğini hızla aşmak gerektiğinde) ve Marksist bilime bilinci ve bağlılığı çok şüpheli olan partideki kadrolarda bir artış:
- sosyalizmin inşasına yönelik Leninist-Stalinist yaklaşımın kademeli olarak reddedilmesi (sonrasında sosyalizmin kendisinin reddi ve ortadan kaldırılmasıyla birlikte); Marksizmin (diyalektik gelişme yerine) tedrici revizyonu (Komünist Partinin Marksizmin kalesinden tasfiyecisine dönüştürülmesi); komünist partinin "proleter sınıfın öncü partisi" partisinden "ülke çapında" bir partiye (fiili oportünist ve yarı-burjuva) tedrici dönüşümü;
- Stalin döneminin çok değerli bilimsel, ekonomik, mimari gelişmelerinin reddedilmesi. Hem SSCB içindeki hem de dışındaki sosyo-ekonomik durumu kötüleştiren yanlış ve bazen tamamen yıkıcı ekonomik politika.
Bu nedenler, yavaş yavaş hem Sovyet üst yapısının hem de temelin bozulmasına yol açmaya başladı ve bu da elbette hem sosyal hayata hem de kamu bilincine yansıdı.
Kitleler yavaş yavaş partiye inanmayı bıraktı. Ve parti Marksizm, materyalizm ve komünizmden, ardından Marksist bilimden, materyalist dünya görüşünden bahsettiğinden, komünizmin fikirleri ve hedefleri de ilk başta tarafsız bir şeye dönüşmeye başladı (peki, Marksizm ve Marksizm: ne olmuş yani) ve o zaman tamamen düşmanca (bütün bu Marksizm olmasaydı, şimdi tereyağlı peynir gibi yaşardık).
Ve diyalektik yasalarına göre, materyalist bir dünya anlayışıyla yetiştirilen insanlar, idealizme (karşıtların birliğine ve mücadelesine) doğru ilerlemeye başladılar, böylece Sovyet halkından burjuva toplumunun ortalama temsilcilerine (olumsuzlanmanın reddi) dönüştüler. Ve sosyo-ekonomik durumun bozulmasıyla, bu tür insanlar giderek daha fazla oldu (niteliğin niceliğe ve niceliğin niteliğe karşılıklı geçişi).
Bununla bağlantılı olarak, dini ve diğer müstehcenlik yeni renklerle oynamaya başladı. Gittikçe daha fazla mezhep, şifacı, kahin, büyücü (Vanga, Juna, Kashpirovsky, Chumak) ortaya çıkmaya başladı. Her şeyi ve herkesi "iyileştirdiler", "tahmin ettiler", "suçladılar". Para için tabii.
Önce partiye, sonra onun varsaydığı her şeye, onunla bağlantılı olan her şeye inanmayı bırakan Sovyet halkı, kısa süre sonra Sovyet eğitimine ve bilimine (perestroyka'nın başlangıcında diyalektik yasalarını da hissetti) inanmaya başladı. Ve kısa sürede bu inançsızlık önce antipatiye, sonra da nefrete dönüştü.
Perestroyka zamanında, "Sovyet halkı Sovyet olmaktan neredeyse tamamen vazgeçmişti." Marksizmden nefret ederek çeşitli burjuva bilimlerinin pençesine düştü. Ve komünizm fikirlerinden nefret etmek - anti-komünist hareketlerin ve örgütlerin pençesinde. Materyalizmden nefret etmek - idealistlerin, din adamlarının, medyumların ve diğer şarlatanların pençelerine.
sonuç
Genel olarak, kısaca ifade etmek gerekirse, Sovyet halkının “su şarjı” argümanı abartılı bir argümandır. Hem anti-Marksist, anti-Sovyet, anti-komünist fikirlere hem de bir kişinin gelişiminde ve yaşamında değişmezliğini öne süren dünya hakkında idealist fikirlere dayanır.
- Vladimir Zyryanov
- https://ibaka.ru/images/626d3da1b5858f7912aed95c3dd8d098_full?.jpg
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.