Güney Kore'nin hava savunma sistemini incelemeye başlamadan önce, size bu konuda bir yayın yapma fikrinin nasıl ortaya çıktığını anlatmak istiyorum. Bir kez daha, "Askeri İnceleme" ye gelen bazı ziyaretçilerin yorumlarının tükenmez bir ilham kaynağı olduğuna ikna oldum. Geçmişte, Rus S-400 hava savunma sistemlerinin satın alınmasından önce, Türkiye'nin kendi hava savunma sistemine sahip olmadığını belirten, kardeş Belarus'un çok "vatansever" bir ikametgahının kategorik ifadelerinden sonra, hikayeler gelişme ve durum Türkiye Cumhuriyeti Hava Savunması.
Bununla birlikte, bu yoldaş, özellikle onun için bir makale yazıldığı söylendiğinde, tam anlamıyla şunları söyledi:
Teşekkür ederim - bir yazar olarak, kesinlikle sizi okumam.
Yayınlarımın "Rusfobik" olduğunu öğrendim ve kendimi Hayfa'da yaşıyorum.
Son zamanlarda "haber»Yayında "Batı'da S-350 Vityaz hava savunma sisteminin tamamen dijitalleştiğine dikkat çekiyorlar başka bir yorumcu şunu yazdı:
Kazakistan'daki Amerikan üsleri neden Almaz-Antey gelişiminin KM-SAM'ını koruyor?
Rus "vatansever" düşüncesinin böyle bir örneğinden sonra, Kore Cumhuriyeti hava savunma sistemine genel bir bakış yapmak ve bu ülkedeki Amerikan üslerinin nasıl ve neyle kaplandığını düşünmek fikri ortaya çıktı. "Vatanseverlerin" muhtemelen ikna olmayacakları açıktır, nadiren "Silahlanma" bölümüne bakarlar. Ancak, okuyucuların önemli bir kısmının Kore Cumhuriyeti hava savunma ve füze savunma sisteminin nasıl kurulduğu, hangi nesnelerin kapsadığı ve KM-SAM hava savunma sistemlerinin nereye yerleştirildiği ile ilgileneceğini umuyorum.
Geçen yüzyılın ortalarından bu yana, Seul Washington'un en yakın müttefiki oldu, Kazakistan Cumhuriyeti topraklarında büyük bir Amerikan askeri birliği konuşlandırıldı ve ülkeler arasında yakın savunma işbirliği yürütülüyor. 1980'lerin ortalarına kadar Güney Kore ordusu neredeyse tam donanımlıydı silah Amerikan yapımı veya ulusal işletmelerde Amerikan lisansları altında üretilmektedir. Yüksek teknoloji endüstrilerinin gelişimi: makine mühendisliği, uçak yapımı ve elektronik, kendi askeri ekipman ve silah modellerimizin oluşturulmasına ve üretilmesine geçmeyi mümkün kıldı. Aynı zamanda, Kazakistan Cumhuriyeti hükümeti düzenli olarak yurtdışında belirli türde savunma ürünleri satın almaktadır, ancak aynı zamanda ABD askeri-teknik işbirliğinin ana ortağı olmaya devam etmektedir. Ülkenin nispeten küçük bir alanına sahip olan Kore Cumhuriyeti, en yüksek savunma bütçesine sahip on ülke arasında yer alıyor. 2019 yılında, askeri ihtiyaçlar için yaklaşık 44 milyar dolar harcandı, bu da silahlı kuvvetlerin en modern ve yüksek teknoloji silahlarla donatılmasını mümkün kılıyor.
Güney Kore radyosu ve uçaksavar füze kuvvetleri Hava Kuvvetleri'nin bir parçasıdır. Nesne hava savunması ve füze savunması sağlamak için tasarlanan uzun ve orta menzilli hava savunma sistemlerine ek olarak, Kazakistan Cumhuriyeti'nin kara kuvvetleri kısa menzilli uçaksavar füze sistemleri ve hızlı ateşli küçük kalibreli uçaksavar topçu tesislerine sahiptir. Güney Koreli URO muhripleri, kıyı bölgelerinin hava savunmasının sağlanmasına önemli katkıda bulunur.
Kore Cumhuriyeti'nin radar hava sahası kontrolü
Şu anda, 38. paralelin güneyindeki bölge radar kontrolü ile çok sıkı bir şekilde kontrol edilmektedir. Şu anda, Güney Kore'de faaliyet gösteren 18 kalıcı radar direği bulunmaktadır. Dört sabit direk DPRK ile sınır çizgisinden 20 km'den daha kısa bir mesafede, yani Kuzey Kore uzun menzilli topçularının yakınında yer almaktadır.
Kore Cumhuriyeti'ndeki radar direklerinin yerleşimi
Sunulan diyagram, radarların yarısından fazlasının DPRK'yı çevreleyen alanlarda bulunduğunu göstermektedir. Kıyı ve adalarda bulunan radarlar da ÇHC ve Japonya topraklarının bir kısmını kontrol eder.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Pennyondo Adası'nda bir radar direği
Yüksek güçlü radarlara sahip sabit radar direklerinin çoğu doğal yüksekliklerde bulunur, mühendislik terimleriyle iyi donanımlıdır ve uzun vadeli savaş görevine uyarlanmıştır.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Jeju Adası'ndaki bir radar direği
Açık kaynaklarda yayınlanan bilgilere göre, Hava Kuvvetlerine örgütsel olarak bağlı olan Radyo Teknik Kuvvetler Komutanlığı'nın emrinde, 25'e kadar orta ve uzun menzilli radar vardır. Radyo Mühendisliği Komutanlığı, hava kuvvetlerinin ülke toprakları ve bitişik deniz alanları üzerinde sürekli kontrolünü sağlamak, aerodinamik ve balistik hedefleri tespit etmek, tanımlamak ve takip etmek, onlara savaşçıları hedeflemek veya yer tabanlı silahlara hedef atamaları yapmak için tasarlanan alt güçleri ve araçları yönlendirmekle görevlendirilmiştir. Komuta, iki kontrol ve yönetim grubu, hava sahası kontrolü için iki radyo mühendisliği tugayı ve AWACS uçaklarının ayrı bir filosudur. Güney Kore bölgesi dikkate alındığında, mevcut radarların 2 / 3'ü arızalansa bile, geri kalanlar ülkenin tüm topraklarında sürekli bir radar alanının varlığını garanti eder ve DPRK'nın güney bölgelerinin ve deniz suyu alanının 150-200 km mesafede kontrolünü sağlayacaktır.
Kazakistan Cumhuriyeti ve bitişik bölgelerinin hava sahasını sürekli olarak izleyen radarların ana kısmı, modern gereksinimleri karşılayan yeni istasyonlardır. Bununla birlikte, istisnalar vardır: yakın zamana kadar, 43'ların ortalarında inşa edilen ve Amerikan uzun menzilli hava savunma sistemleri MIM-1960 Nike-Hercules ile Güney Kore'ye teslim edilen AN / MPQ-14 radarları faaliyete geçti. Yaklaşık 15 sabit radar direği, LG Precision'ın FPS-303K radarları ile donatılmıştır. 303'den bu yana, FPS-2012K radarları, Soğuk Savaş sırasında ABD'de üretilen AN / TPS-43 radarlarının yerini almaktadır.
Radar FPS-303K'nın anten direği
AFAR'lı FPS-303K radarı, olumsuz meteorolojik faktörlere karşı koruyan radyo şeffaf bir kubbenin altına kalıcı olarak kurulur. Üreticinin web sitesinde yayınlanan bilgilere göre, üç koordinatlı radar otomatik modda çalışabilir ve hava hedefleri üzerindeki verileri doğrudan hava savunma komuta postasına iletebilir. FPS-303K radarı 2-3 GHz frekans aralığında çalışır ve bir tepe üzerinde bulunduğunda, düşük irtifada uçan 21 km mesafedeki bir MiG-100 avcısını tespit edebilir. Orta irtifa hedeflerinin maksimum tespit menzili 200 km'yi aşıyor.
Kazakistan Cumhuriyeti topraklarında dört AN / TPS-63 radarı bulunmaktadır. Bu radar 1,25-1,35 GHz frekans aralığında çalışır, enstrümantal menzili 370 km'dir.
Radar AN / TPS-63 konumunda
Sabit FPS-303K'den farklı olarak, Northrop Grumman tarafından üretilen AN / TPS-63 radarı makul bir süre içinde yeniden konumlandırılabilir ve radar alanındaki "delikleri" ortadan kaldırmak için kullanılabilir.
Kore Cumhuriyeti, uzun menzilli radar devriye uçaklarına sahip elit ülkeler kulübünün bir üyesidir. Hava Kuvvetlerinde dört Boeing 737 AEW & C (E-7A) AWACS uçağı bulunuyor. Bu uçak başlangıçta bir yolcu Boeing 737-700ER temelinde Avustralya'nın siparişi ile yaratıldı ve yetenekleri açısından E-3 Sentry (E-767) ve E-2 Hawkeye arasında bir ara seçenek. Nispeten ucuz bir Boeing 737 uçağının ve daha kompakt bir uçağın kullanılması, çok üretken ve uzun menzilli radar olmasa da, AWACS uçağını çok daha ucuz hale getirdi.
Boeing 737 AEW & C (E-737) radar sisteminin temeli, elektronik ışın taramalı AFAR radarıdır. Amerikan E-3 ve Japon E-767'den farklı olarak, uçak, Northrop Grumman tarafından IR arayıcı AN / AAQ-24 ile füzelere karşı sabit antenli çok işlevli bir MESA radarı ve bir lazer savunma sistemi kullanıyor. İletişim ekipmanı ve elektronik istihbarat İsrailli EIta Electronics şirketi tarafından geliştirildi.
Güney Kore uçağı DROLO E-737
360 ° görüş alanı sağlamak için, uçak dört ayrı anten kullanır: ikisi uçağın ekseninde büyük, ileri ve geri bakan iki küçük anten. Büyük antenler uçağın yan tarafında 130 ° 'lik bir sektörü izleyebilirken, küçük antenler burun ve kuyrukta 50 °' lik sektörleri izler. Radar sistemi 1-2 GHz frekans aralığında çalışır, 370 km menzile sahiptir ve aynı anda 180 hava hedefini takip edebilir, yer komut direklerine otomatik olarak bilgi bırakabilir ve önleyicileri onlara yönlendirebilir. Entegre elektronik keşif sistemi, radyo kaynaklarını 500 km'den daha uzak bir mesafeden tespit eder.
Meslekler operatörleri E-737
Maksimum kalkış ağırlığı 77000 kg'ın biraz üzerinde olan bir uçak maksimum 900 km / s hıza ulaşabilir ve 9 km yükseklikte 750 km / s hızda 12 saat devriye gezebilir. Mürettebat, 6 pilot dahil 10-2 kişidir.
7 Kasım 2006'da Boeing, 1,6 yılında dört E-737 uçağının teslimatı için Güney Kore ile 2012 milyar dolarlık bir sözleşme aldı. İsrail şirketi IAI Elta, Gulfstream G550 business jet tabanlı AWACS uçağı ile de yarışmaya katıldı. Bununla birlikte, Kore Cumhuriyeti'nin savunma kapasitesinin, büyük bir askeri birliği ve bu ülkede bir dizi askeri üsleri olan Amerika Birleşik Devletleri'ne çok bağlı olduğu anlaşılmalıdır. Bu şartlar altında, İsrailliler daha uygun şartlarda daha başarılı bir araç teklif etseler bile, kazanmaları çok zordu.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Gimhae hava üssünde E-737 uçağı
Güney Kore Hava Kuvvetleri için ilk uçak 13 Aralık 2011'de Busan yakınlarındaki Gimhae Hava Kuvvetleri Üssü'ne teslim edildi. Altı aylık bir test döngüsünü geçtikten ve eksiklikleri giderdikten sonra, resmen savaş görevine uygun olarak tanındı. Son dördüncü uçak 24 Ekim 2012'de teslim edildi. Böylece, modern AWACS uçaklarının tam olarak uygulanmasına ilişkin sözleşmenin tamamlanmasından bu yana 6 yıldan az bir süre geçti.
Şu anda, Güney Koreli E-737'ler DPRK ile sınırlar boyunca düzenli devriyeler yapıyor ve ayrıca hava ve yüzey hedeflerinin keşiflerini gerçekleştiriyor ve Sarı ve Doğu Çin Denizleri üzerindeki uçuşlar sırasında kara ve gemi radarlarının yerini tespit ediyor.
Güney Koreli uçak AWACS E-737, F-15K avcı uçağı eşliğinde
Neredeyse her gün en az bir uçak havalanıyor. AWACS uçağının avcı uçağı tarafından ele geçirilme riski bulunan bölgelerdeki uçuşlar sırasında havacılık potansiyel düşman, ona ağır Güney Koreli savaşçılar F-15K eşlik ediyor.
Kore Cumhuriyeti'nde konuşlandırılan orta ve uzun menzilli uçaksavar ve füze karşıtı sistemler
Uçaksavar füze pillerinin eylemleriyle doğrudan savaş kontrolü, Osan hava üssünde bulunan Hava Kuvvetleri ve Hava Savunma'nın merkezi komuta noktasından gerçekleştirilir. Hava Savunma Komutanlığı, temel olarak uçaksavar füze birimlerinin idari yönetimi ve bunların malzeme ve teknik tedariki ile görevlendirilmiştir. Şu anda, Kore Cumhuriyeti Ortak Hava Kuvvetleri ve Hava Savunma kompleksleri ile donatılmış üç uçaksavar füze tugayı vardır: MIM-104D Vatansever (PAC-2 / GEM), MIM-23В I-Şahin, Cheolmae-2 (KM-SAM). Orta ve uzun menzilli hava savunma sistemlerinin pozisyonlarını ve düşük irtifada çalışan hava saldırı silahlarından gelen radar direklerini, kısa menzilli KP-SAM Shin-Gung ve Mistral komplekslerini ve ayrıca çekili uçaksavar topçuları 20 mm KM167A3 Vulcan ve 35- mm GDF-003.
Uçaksavar füze tugaylarının ana görevi, başta sermaye bölgesini de içeren savaş uçakları ile işbirliği içinde ülkenin en önemli siyasi, idari ve askeri-sanayi merkezlerini kapsamaktır. Tugaylar karışık bir bileşime sahiptir, orta, uzun ve kısa menzilli hava savunma sistemlerinin bölümlerini içerir.
Geçmişte, uzun menzilli MIM-14 Nike-Hercules hava savunma sistemleri Güney Kore'nin hava savunmasını sağlamada önemli bir rol oynadı. "Nike-Hercules" in ilk durağan konumları, Sovyet ICBM'lerinin büyük çapta konuşlandırılmasının Kuzey Amerika kıtasının hava savunmasının bir parçası olan çok sayıda hava savunma sistemini devalüe etmesinin ardından 1960'ların sonunda Kore'de ortaya çıktı. Bununla ilgili daha fazla bilgiyi buradan edinebilirsiniz: "Sovyet ICBM'leri Amerikan Hava Savunma Sistemlerini Nasıl Ortadan Kaldırdı".
14'te MIM-1974B roketinin eğitim lansmanı
ABD yapımı Nike-Hercules hava savunma sistemi, hava hedeflerini tespit etmek ve izlemek için büyük radarlar, hidrolik asansörlü dev fırlatıcılar içeriyordu ve aslında hareketsizdi. Taşınması zor ve zaman alıcıydı. Toplamda, ülkenin neredeyse tüm bölgesini ve DPRK hava sahasının önemli bir bölümünü kontrol eden Güney Kore'de beş MIM-14 Nike-Hercules pili kullanıldı. Nike-Hercules bataryasının kendi radar tesisleri ve her birinde dört fırlatıcı bulunan iki fırlatma sahası vardı.
MIM-14 Nike-Hercules hava savunma sisteminin Güney Kore'deki düzeni ve 2009'dan etkilenen bölgeleri
Nike-Hercules hava savunma füze sisteminin bir parçası olarak, yaklaşık 4860 kg'lık bir fırlatma kütlesi ve 12 m uzunluğunda katı itici bir füze savunma sistemi kullanıldı, 130 km'ye kadar olan hava hedeflerine 30 km irtifaya ulaşan bir pasaport menziline sahipti. 800 m / s'ye varan hızlarda uçan bir hedefin minimum tahrip menzili ve yüksekliği sırasıyla 13 ve 1,5 km'dir.
Güney Kore Müzesi'nde uçaksavar füzesi MIM-14 sergileniyor
Bununla birlikte, uygulamada, organize müdahale olmadan, oldukça yüksek bir olasılıkla bir radyo komut yönlendirme sistemine sahip çok büyük bir uçaksavar füzesi, 28 km'den fazla olmayan bir mesafede ortalama bir yükseklikte subsonik hızda uçan Il-70 tipi bir hava hedefini yok edebilir. Daha uzun menzilde, Nike-Hercules, Tu-16 ve Tu-95 gibi büyük ve düşük manevra kabiliyetli uçaklarla savaşabildi. Bunun nedeni, izleme radarından büyük bir mesafe olması durumunda radyo komut rehberlik şemasının büyük bir hata vermesidir. Kompleksin alçaktan uçan hedefleri yenme yetenekleri yetersizdi.
Güney Kore 21. yüzyılda MIM-14 Nike-Hercules hava savunma sisteminin tetikte olduğu birkaç ülkeden biriydi. İlk değişikliği 1958'de hizmet ömrünün son aşamasında hizmete giren hava savunma sisteminin donanım kısmını korumak büyük zorluklarla ilişkilendirildi. "Geliştirilmiş Herkül" olarak da bilinen MIM-14B / C Nike-Hercules modifikasyonu, ilk tamamen sabit prototipe kıyasla gelişmiş operasyonel ve savaş özelliklerine sahip olsa da, Güney Kore'de konuşlanan komplekslerin donanım kısmında büyük bir vakum cihazı payı vardı ... Bu güvenilirliği, işletme maliyetlerini ve enerji tüketimini olumsuz etkiledi. Ayrıca, Nike-Hercules tek kanallıydı ve aynı anda birden fazla hedefe ateş edemedi. Gürültü bağışıklığı açısından, 1950'lerde tasarlanan hava savunma sistemi artık modern gereksinimleri karşılamıyor.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: MIM-14 Nike-Hercules hava savunma sisteminin Incheon Uluslararası Havaalanı civarındaki konumu, resim kompleksin hizmetten çıkarılmasından kısa bir süre önce Ekim 2013'te çekildi
Nike-Hercules'in Kore Cumhuriyeti'ndeki hizmeti 2013 yılına kadar devam etti. Bununla birlikte, Kuzey Kore'deki önemli sayıda kısa menzilli balistik füze göz önüne alındığında, Güney Kore ordusunun komutanlığı eski füzeleri atmamaya, onları Hyunmoo-1 (Kuzey Gökyüzünün Muhafızı olarak tercüme edildi) olarak adlandırılan operasyonel taktik füzelere dönüştürmeye karar verdi. 180 km menzilindeki ilk test lansmanı 1986'da gerçekleşti. Hizmet dışı bırakılan MIM-14 uçaksavar füzelerinin OTR'ye dönüşümü 1990'ların ortalarında başladı. Bu balistik füzenin ataletsel bir yönlendirme sistemine sahip modifiye edilmiş bir versiyonu, 500 kg ağırlığındaki bir savaş başlığını yaklaşık 200 km menzile sunabilmektedir. Balistik füzeleri fırlatmak için hem Nike-Hercules hava savunma füze sisteminin standart fırlatıcılarının yanı sıra özel olarak oluşturulmuş çekmeli fırlatıcılar kullanılabilir.
Güney Kore'de hâlâ tetikte olan Soğuk Savaş'ın bir başka "dinozoru" MIM-23В I-Hawk hava savunma sistemidir. Amerikan askeri yardımının bir parçası olarak sağlanan Hawk ailesi hava savunma sistemlerinin Kore Cumhuriyeti silahlı kuvvetlerinde operasyonu 1970'lerin başında başladı. Amerikan ordusuna ait ilk alçak irtifa hava savunma sistemleri 1960'ların ortalarında Kore Yarımadasında konuşlandırıldı.
Launcher SAM "Şahin" ABD Ordusu 38. Hava Savunma Tugayı
1980'lerde ve 1990'larda, Kore'nin güneyinde, Güney Kore ve Amerikan ordularının Hawk hava savunma sisteminin 30'dan fazla pozisyonu vardı. 1990'ların sonunda, Amerikan Gelişmiş Şahin hava savunma sistemleri hizmet dışı bırakıldı ve şu anda, Kazakistan Cumhuriyeti Hava Kuvvetleri'ne ait modern düşük irtifa MIM-23В I-Şahin sistemleri Kore'de konuşlandırıldı. 21. yüzyılın başında, Güney Kore'de 20'den fazla MIM-23V I-Hawk pili sabit pozisyondaydı. Şu anda sekiz Güney Kore pili hizmet vermektedir ve ülkenin güneyinde kullanılmaktadır.
MIM-23B I-Hawk'un 2009 yılı itibariyle düzeni ve etkilenen alanı
1990'ların başında, Güney Kore hava savunma sistemleri "Geliştirilmiş Şahin" bir modernizasyon programına tabi tutuldu ve zor bir sıkışma ortamında 1 ila 40 km arasında bir aralıkta ve 0,03 ila 18 km yükseklikte hava hedeflerinin imha edilmesini sağladı. Her akü merkezi bir otomatik hava durumu uyarı sistemine bağlıdır, ancak gerekirse bağımsız olarak çalışabilir.
MIM-23 Hawk hava savunma sisteminin fırlatıcı ve radar elemanları
Uçaksavar füze bataryası: bir kumanda direği, bir AN / MPQ-62 radarı, bir AN / MPQ-64 darbe radarı ve iki yangın platosu, taşıma şarj araçlarına ve diğer yardımcı ekipmanlara sahip bir teknik destek birimi. Yangın müfreze bir AN / MPQ-61 hedef aydınlatma radarı ve her birinde üç füze bulunan üç fırlatıcıdan oluşur.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: MIM-23В I-Hawk hava savunma sisteminin Ulsan civarındaki konumu
RK'da bugüne kadar hayatta kalan tüm MIM-23В I-Hawk hava savunma füze sistemleri, yüksek irtifalarda konuşlandırılarak düşük irtifa hava hedefleriyle daha etkili bir şekilde savaşmalarını sağlıyor. Geçmişte, tatbikatlar sırasında, Kazakistan Cumhuriyeti hava savunma birimleri düzenli olarak düşük irtifalı mobil sistemlerin rezerv pozisyonlarında transferini ve dağıtımını uyguladılar.
Google Earth anlık görüntüsü: SAM MIM-23В I-Hawk, Kengi bölgesinde acil bir konumda
Şu anda, Güney Kore kompleksleri "Geliştirilmiş Şahin" tam kaynak tükenmesine yakın ve önümüzdeki birkaç yıl içinde hizmet dışı bırakılacak.
Kuzey Kore, 1980'lerin sonunda Sovyet operasyonel-taktik füze R-17'nin kendi analoğunu oluşturduktan sonra, Kore Cumhuriyeti'nde bulunan önemli askeri ve sivil tesisleri füze saldırılarından koruma sorunu ortaya çıktı.
Güney Kore'de Amerikan hava savunma sistemi "Patriot" un konumu
1990'ların ortalarında, ABD Savunma Bakanlığı'nın liderliği, 8. Avcı Havacılık Alayı ve 51. Avcı Havacılık Alayı'nın savaş uçaklarının bulunduğu Amerikan hava üssü Osan ve Kunsan'ı kapsayacak şekilde Patriot PAC-2 hava savunma sistemini kullanmaya karar verdi. Şu anda, ABD askeri üsleri, daha yüksek füze karşıtı kabiliyetlere sahip Patriot PAC-3 kompleksleri tarafından kapsanmaktadır.
Güney Kore'deki Patriot PAC-2/3 hava savunma sisteminin Amerikan hava savunma sistemlerinin düzeni ve etkilenen bölgesi
Şu anda ABD Ordusu 35. Hava Savunma Tugayı'nın dört pili Amerikan hava üssü Osan, Gunsan ve Güney Kore Suwon hava üssünde konuşlandırıldı. Geçmişte, bir Amerikan Patriot PAC-2 pili Kore Gwangju hava üssüne yerleştirilmişti. Amerikan hava savunma sistemleri "Patriot" öncelikle Güney Kore'de bulunan ABD askeri tesislerini korumak için tasarlanmıştır.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Patriot PAC-3 hava savunma sisteminin Hosanne hava üssündeki konumu
Bir uçaksavar taburu altı adede kadar yangın piline sahip olabilir. Patriot pil şunları içerir: AN / MSQ-104 pil öğesi, AN / MPQ-53 çok fonksiyonlu radar (PAC-2 için) veya AN / MPQ-65 (PAC-3 için), sekiz adede kadar kendinden tahrikli veya çekili fırlatıcı her birinde dört adet MIM-104 C / D / E füzesi, AN / MJQ-20 güç kaynakları, iletişim ve anten direği cihazları, taşıma şarj makineleri, mobil bakım noktası, traktörler ve taşıma araçları.
Aerodinamik hedeflerin maksimum tahribatı aralığı 80 km, balistik hedefler - 20 km'yi aşıyor. Aerodinamik hedeflerin maksimum tahribat yüksekliği 25 km'ye, balistik hedeflere - 20 km'ye kadar.
1990'ların ortalarında, Kazakistan Cumhuriyeti Savunma Bakanlığı'nın liderliği, eski SAM-X Herkül'ün yerini alması beklenen kendi SAM-X hava savunma sistemini oluşturmak için bir program başlattı. Ancak, teknik ve mali zorluklar nedeniyle, Güney Kore uçaksavar füze sistemi tasarım aşamasını terk etmedi. 14 yılında bitkin MIM-2007 Nike-Hercules hava savunma sisteminin değiştirilmesi ihtiyacı ile bağlantılı olarak, Kazakistan Cumhuriyeti hükümeti sekiz MIM-104D Patriot PAC-2 / GEM pilini Almanya'dan satın almaya karar verdi. 2008 yılında, eski Alman uçaksavar füze sistemleri, Kore ekiplerinin hazırlandığı Daegu şehri yakınlarındaki bir hava savunma eğitim merkezine geldi.
Güney Kore Patriot PAC-104 / GEM kompleksinin MIM-2D uçaksavar füzesinin eğitim lansmanı
2015 yılında Amerikan şirketi Raytheon'un Güney Koreli Vatansever hava savunma sistemini PAC-769,4 seviyesine getirmek için 3 milyon dolarlık bir sözleşme aldığı biliniyordu. Almanya'da satın alınan Patriot PAC-2 GEM'in modernizasyonu sonucunda füze karşıtı yeteneklerinin önemli ölçüde artacağı bildirildi. Vatansever hava savunma sistemi, Güney Kore'de oluşturulan bir ulusal hava ve füze savunma sistemi olan Kore Hava ve Füze Savunma Sisteminin (KAMD) bir parçasıdır.
Şu anda, Patriot uçaksavar sistemleri Kore Cumhuriyeti'nin kuzey ve orta bölgelerinde konuşlandırılıyor. Balistik operasyonel-taktik füzelerin sınırlı müdahalesini dikkate alarak, hava savunma sistemleri büyük Güney Kore askeri üsleri ve önemli idari ve endüstriyel merkezlerin yakınında konuşlandırılmaktadır. Örneğin, şu anda Seul şehir merkezinin güneyinde üç pil kullanılmaktadır. Vatansever hava savunma sisteminin bir kısmı için Hawk hava savunma sisteminin eski konumları kullanıldı.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Seul yakınlarındaki MIM-104D Patriot hava savunma sisteminin konumu
Kore Cumhuriyeti'nde tetikte olan bir diğer modern uçaksavar füze sistemi de KM-SAM olarak bilinen Cheolmae-2'dir. Bu kompleksin gelişimi 2001 yılında başladı, Güney Kore şirketleri Samsung Techwin, LIG Nex1 ve Doosan DST ile işbirliği içinde Rus endişesi VKO Almaz-Antey ve Fakel mühendislik tasarım bürosu tarafından ortaklaşa gerçekleştirildi. Müşteri Güney Kore hükümetinin Savunma Kalkınma Ajansı idi.
SAM Cheolmae-2 Elemanları
Cheolmae-2 hava savunma sisteminin pili bir radar, bir mobil komut direği ve bir arazi kamyonunun şasisi üzerinde 4-6 kendinden tahrikli fırlatıcıdan oluşur. Her SPU'nun taşıma ve fırlatma konteynırlarında bulunan sekiz önleme füzesi vardır.
Mobil çok işlevli üç koordinatlı radar, düzinelerce hedefin eşzamanlı olarak izlenmesini ve birkaçının ateşlenmesini, ayrıca hedefler hakkındaki bilgilerin ve fırlatmadan hemen önce ve uçuş sırasında füzeye gerekli komutların iletilmesini sağlar.
Çok fonksiyonlu radar SAM Cheolmae-2
40 rpm'de dönen aktif fazlı anten dizisine sahip radar, X bandında çalışır ve dikey olarak 80 ° 'ye kadar bir sektördeki hava alanının bir görünümünü sağlar.
Cheolmae-2 hava savunma sisteminde kullanılan uçaksavar füzesi
Açık kaynaklarda yayınlanan bilgilere göre, Güney Kore hava savunma sistemi Cheolmae-2 için uçaksavar füzesi, Fakel ICB tarafından geliştirilen 9M96 SAM temelinde oluşturuldu. Kore yapımı füze savunma sistemi kombine bir kılavuz sistemi ile donatılmıştır: uçuş yolunun ilk ve orta kısımlarında komut eylemsiz kılavuzluk ve sonuncusunda aktif radar. 4,61 m uzunluğunda, 0,275 m çapında ve 400 kg'lık bir kütleye sahip bir roket, 50 g'a kadar aşırı yük ile manevralar yapabilir. Menzil 40 km'ye kadar, yükseklik 20 km'ye kadar. Cheolmae-2 hava savunma sisteminin füze karşıtı özelliklere sahip olduğu bildiriliyor. Ancak, balistik füzelere karşı kullanıldığında nispeten kısa bir atış menziline sahip bir kompleksin etkinliğinin, daha uzun menzilli sistemlerden çok daha düşük olacağı kesinlikle açıktır.
Cheolmae-2 hava savunma sisteminin tüm unsurları 2015'ten beri Güney Kore'de seri olarak üretilmektedir. Bu tip uçaksavar sistemlerinin büyük dağıtımı 2017 yılında başladı.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Cheolmae-2 hava savunma sisteminin Chungchon bölgesindeki konumu
2019 itibariyle, Güney Kore'de 10 Cheolmae-2 pil konuşlandırıldı. Hepsi doğal yüksekliklerde, "Geliştirilmiş Şahin" hava savunma sisteminin eski pozisyonlarında yer alıyor. Bununla birlikte, Cheolmae-2 ve MIM-23В I-Hawk hava savunma sistemlerinin elemanlarının yan yana yerleştirildiği iki pozisyon bilinmektedir.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Gimpo bölgesindeki Cheolmae-2 ve MIM-23В I-Hawk hava savunma sistemlerinin konumu
Aşağıdaki şema, yeni Cheolmae-2 uçaksavar sistemlerinin Kuzey Kore sınırındaki bölgelere konuşlandırıldığını göstermektedir. DPRK ile silahlı bir çatışma durumunda, toplu olarak umutsuzca eski olana karşı bir engel olmalılar, ancak bundan daha az tehlikeli olmayan Kuzey Kore savaş uçakları.
Kore Cumhuriyeti'nde Cheolmae-2 hava savunma sisteminin düzeni
Bazı Cheolmae-2 pilleri, DPRK ile sınırdan 30 km'den daha az bir mesafede bulunur. Bu nedenle, dağıtım noktalarının koordinatları ve atış menzili dikkate alındığında, Cheolmae-2 hava savunma sistemlerinin ülkenin orta kesiminde bulunan Amerikan üslerini kapsadığı iddiası kesinlikle doğru değildir. Kore Cumhuriyeti ile ABD arasında yakın müttefik ilişkiler sürdürülmesine rağmen, Kore Cumhuriyeti ve ABD uçaksavar sistemlerinin öncelikle kendi tesislerine yönelik aerodinamik ve balistik hedeflere karşı koyacağı açıktır.
Silahlarında orta menzilli füze bulunan Güney Koreli füze muhripleri, kıyı hava savunmasında önemli bir rol oynamaktadır. Toplamda, RK Donanması, en modernleri Kral Sejong (KDX-III) sınıfının üç gemisi olan 12 URO muhripine sahiptir.
Güney Koreli muhrip "Kral Sejong" (DDG-991)
Kral Sejong sınıfı muhripler ABD Arleigh Burke sınıfı URO muhriplerine benzer. Amerikan Aegis BIUS ve AN / SPY-1D çok fonksiyonlu radar ile donatılmıştır. İlk muhrip Aralık 2008'de, ikincisi Ağustos 2010'da ve üçüncüsü Ağustos 2012'de görevlendirildi.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Busan Deniz Üssü'nün su alanına bağlanan "Kral Sejong" u yok eden
Diğer silahlara ek olarak, her muhrip hava hedeflerini vurmak için maksimum 80 km menzil ve 41 km'den daha yüksek bir irtifaya sahip SM-2 Blok III füzeleri içeren 160 Mk 20VLS hücresine sahiptir.
Kore Cumhuriyeti'nin füze savunması
Yabancı uzmanlar, 2020'den itibaren DPRK'nın 30'dan fazla nükleer yüke sahip olabileceğine inanıyorlar. Pyongyang'ın elinde yüzlerce operasyonel taktik füze bulunuyor. Ayrıca Kuzey Kore'de MRBM, SLBM ve ICBM'yi oluşturdu ve başarıyla test etti. Bu füzeler, yüksek patlayıcı parçalanma savaş başlıklarına ek olarak, Amerikan askeri üslerinin yanı sıra sivil ve savunma Güney Kore tesislerine büyük tehlike oluşturan küme, kimyasal ve nükleer savaş başlıkları ile donatılabilir. Önemli dairesel muhtemel sapma nedeniyle, Kuzey Kore füzeleri, hedef kitleleri vurmak için uygun olmasa da, kitlesel olarak kullanılmış ve konvansiyonel olmayan savaş başlıkları ile donatılmışlarsa, Güney Kore'nin maddi ve insan kayıpları çok yüksek olabilir. Böylece, Hwaseong-6 ve Nodong-1/2 operasyonel taktik füzeleri ile Seul'e büyük bir saldırı sırasında, Soman ve VX kalıcı sinir ajanları ile donatılmış savaş başlıkları taşıyan kurbanların sayısı yüzbinlere ulaşabilir. ve maddi hasar - milyarlarca dolar.
Kazakistan Cumhuriyeti'nin askeri-politik liderliğinin böyle bir tehdidi hesaba katmaya zorlandığı açıktır. Ancak, ulusal bir füze karşıtı savunma sisteminin oluşturulması çok maliyetli bir programdır ve şimdi Güney Kore füze savunma sistemleri oluşturmak için sadece deneysel ve tasarım gelişmeleri devam etmektedir. Almanya'da satın alınan Patriot PAC-2 GEM hava savunma sistemlerinin bir kısmının PAC-3 seviyesine modernizasyonu, sadece tek OTR'leri engelleme olasılığının oldukça yüksek olmasını sağlar ve büyük kullanımları durumunda koruma sağlamaz. Durum, Patriot hava savunma füze sisteminin standart radar sistemlerinin saldıran balistik füzeleri tespit etmek için sınırlı yeteneklere sahip olmasıyla daha da ağırlaşmaktadır.
2012 yılında bir füze saldırısının zamanında bildirilmesi için Kore Cumhuriyeti İsrail'den iki EL / M-2080 Yeşil Çam radarı radarı satın aldı. Radarların kendilerine ek olarak yaklaşık 280 milyon dolarlık sözleşme, yedek parça ve sarf malzemeleri, yardımcı ekipman ve personel eğitimini de içeriyordu.
Radar EL / M-2080 Yeşil Çam'ın anten direği
AFAR ile EL / M-2080 Yeşil Çam radarı, İsrail şirketi ELTA Systems tarafından 1995 yılından beri üretilmektedir. 500 ila 2000 MHz frekans aralığında çalışan bir radar istasyonu, 500 km'ye kadar mesafedeki bir hedefi tespit edebilir ve arama, algılama, izleme ve füze yönlendirme modlarında aynı anda çalışabilir. Parazitin arka planına karşı belirli bir algılama sektöründeki bir istasyon, 30 m / s'den daha yüksek bir hızda uçan 3000'dan fazla hedefi izler.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Chindar'ın radar EL / M-2080 güneybatısında
EL / M-2080 radarları, ülkenin orta kesiminde Chinhon ve Chohan yakınlarında dağların tepesine yerleştirildi. Chinhon yakınında bulunan EL / M-2080 radarı için yeni bir site inşa edildi ve 2017 yılına kadar radar anten direği açıktı. Devreye alındıktan 5 yıl sonra anten, olumsuz meteorolojik faktörlerden korumak için radyo şeffaf bir kubbe ile kaplandı. Chohang bölgesindeki erken uyarı radar istasyonu için, daha önce sabit bir radar direğinin bulunduğu bir alan kullanıldı ve anten için koruyucu bir radom vardı.
Google Earth uydu görüntüsü: Chohang'ın doğusunda EL / M-2080 radarı
2018 yılında, iki EL / M-2080 C Blok radarının daha satın alınmasıyla ilgili bilgi sahibi oldu ve sözleşme değeri 292 milyon dolar, son uygulaması 2020'de tamamlanmalıdır. Dört Yeşil Çam istasyonunun işletmeye alınmasının, en muhtemel yönlerden bir füze saldırısının zamanında kaydedilmesine izin vereceğine inanılmaktadır.
Bununla birlikte, bir füze saldırısı hakkında derhal bilgi vermeyi mümkün kılan EL / M-2080 radarının konuşlandırılması, balistik füzelerin ele geçirilmesi sorununu çözmez. Amerikan ve Güney Kore hava savunma sistemleri "Patriot" ülkenin çoğunu kapsamayı garanti edemez. 2014 yılında Amerikalılar Güney Kore'de THAAD anti-füze sistemini kurmayı teklif ettiler.
THAAD füze savunma sistemi başlatıcısı
THAAD anti-füze sisteminin bir parçası olan AN / TPY-2 radarı, X-bandında çalışır ve 1000 km mesafede balistik bir füze savaş başlığını tespit edebilir. Fırlatma ağırlığı 900 kg olan bir füze füzesi, 200 km mesafedeki bir hedefi, 150 km'lik bir engelleme yüksekliğini yok edebilir.
Başlangıçta, Çin silahlı kuvvetlerinin komutasının operasyonel kontrolü altında olan THAAD füze sisteminin bir parçası olan AN / TPY-2 radarının Çin'den dağıtılmasına karşı olumsuz bir tepkiden korkan Güney Kore liderliği, bu teklifi reddetti. Kazakistan'ın topraklarında Amerikan füze savunma sisteminin konuşlandırılmasına ilişkin resmi Seul pozisyonundaki değişiklik için itici güç, DPRK'nın 2016'nın başlarında Tephodong-2 ICBM'nin dördüncü nükleer testi ve uçuş testi (Kuzey Kore uydusunu düşük Dünya yörüngesine fırlatma kisvesi altında) idi. 2016'nın ortalarında, Kore Cumhuriyeti'nde bir THAAD pilinin (24 anti-füzesi olan altı fırlatıcı) konuşlandırılması konusunda ABD-Kore anlaşması açıklandı.
THAAD fırlatıcı Güney Kore'de
Eylül 2017'de, THAAD füze savunma pili, Seul'ün yaklaşık 10 kilometre güneydoğusunda, Kuzey Gyeongsang Eyaleti, Soju İlçesi, Gumi'nin 300 kilometre batısında eski bir golf sahasına yerleştirildi.
Radar AN / TPY-2 Güney Kore konumunda
THAAD anti-füze kompleksi konumunun uydu görüntülerinin analizi geçici konumunu gösterir. Amerikan hava üslerinin yakınında konuşlanmış Amerikan Vatansever hava savunma sistemlerinin iyi donanımlı konumlarıyla karşılaştırıldığında, bu fırlatma sahası zayıf bir şekilde hazırlanmıştır.
Google Earth Uydu Görüntüsü: Songju İlçesinde THAAD Konumu
Songju ilçesinde bulunan THAAD bataryası öncelikle Güney Kore'deki ABD askeri üslerini kapsar ve Seul de dahil olmak üzere ülkenin birçok bölgesini “şemsiyesi” olmadan bırakır. Bu bağlamda, Kore'de sesler, metropol metropol alanını kapsayacak ikinci bir pile ihtiyaç duydukları için daha yüksek sesle ve daha yüksek sesle duyulmaya başladı. DPRK'nın yeni nükleer füze testleri yapması durumunda Seul ve Washington'un Güney Kore'deki Amerikan füze savunma sistemi sayısını artırmaya karar vereceği düşünülmüyor.
2016 yılında, bir sonraki Kuzey Kore füze testlerinden sonra, Kazakistan Cumhuriyeti'nin liderliği, Amerikan SM-3 Blok IA önleyicilerini Kral Sejong sınıfı muhriplerin mühimmat yüküne sokma niyetini açıkladı. Ancak, bu planı uygulamak için henüz pratik bir adım atılmamıştır.
Görünüşe göre, Güney Kore'nin gelecekteki liderliği, geçici olarak L-SAM olarak adlandırılan kendi uzun menzilli uçaksavar füze sistemine güvenmeye karar verdi. 2014 yılında, Kazakistan Cumhuriyeti Savunma Bakanlığı, L-SAM hava savunma sisteminde Ar-Ge için 814,3 milyon $ 'a eşdeğer bir miktar ayırdı. Savunma Araştırma Ajansı tarafından yayınlanan bilgilere göre, L-SAM hava savunma sistemi, düşman uçaklarıyla savaşmanın yanı sıra, Kore Cumhuriyeti'nin katmanlı füze savunma sisteminin üst seviyesini sağlamalıdır. Kompleks, uçuşun son ayağında 2024 km'ye kadar olan irtifalarda balistik füzeleri durdurma görevi ile görevlendirilecek. Kompleksin gelişimi ve testi programa uygun olarak tamamlanabilirse, sistem 60'de hizmete girecektir.
Devam edecek ...