Yeni bir çalışma, bir programın istihdam ve hapsetme üzerindeki etkisini inceliyor.
Olmuştur mitler ve mecazlar oluşturulduğundan beri refah hakkında. Eleştirmenlerin, refahın insanları çalışmaktan caydırdığını söylediğini sık sık duyuyoruz - ancak bu iddialar gerçekten doğru mu?
Bu tartışma genellikle teori ve anekdotlar aracılığıyla ortaya çıkar, ancak refahın gerçek etkileri hakkında iyi veriler elde etmek nadirdir. Chicago Üniversitesi ekonomisti tarafından yeni makale Manasi Deşpande sadece bunu yapar.
Yaşam boyu etkileri hakkında net bir hikaye anlatan türünün ilk örneği bir çalışma. bir tür istihdam ve suça karışma konusunda refah.
Bulgular kapsamlı, şaşırtıcı ve Deshpande, Amerika'daki refah hakkındaki tartışmayı tamamen yeniden şekillendireceklerini umuyor.
Burada, Deshpande işi ve bulguları bu kadar önemli yapan şeyi açıklıyor:
Transkript:
Paul Rand: Big Brains, University of Chicago Graham School tarafından desteklenmektedir. UChicago'nun kapılarını her yerdeki öğrencilere açıyoruz. Liberal sanatlar, kültür, bilim, toplum ve daha pek çok konuda çevrimiçi ve kişisel kurslarımız aracılığıyla üniversitenin kendine özgü sorgulama yaklaşımını deneyimleyin. Küçük etkileşimli sınıflarda [duyulmuyor 00:00:21] eğitmenler ve sıra dışı akranlarla öğrenin. Sonbahar kayıtları açıldı. graham.uchicago.edu/bigbrains adresini ziyaret edin.
Amerikan siyasetindeki bazı tartışmalar hiç bitmeyecek gibi görünüyor. Ebeveynlerimiz, büyükanne ve büyükbabalarımız ve hatta bazen onların ebeveynleri bile bugün sahip olduğumuz aynı argümanlara sahipti. Bu tartışmalardan biri refahla ilgili.
Bant: Bugün, uzun yıllara dayanan bir umut büyük ölçüde gerçekleşti.
Paul Rand: Refah, Başkan FDR'nin 1935 tarihli New Deal'i tarafından kurulduğundan beri, Amerikalılar meselenin iki tarafında yer aldılar.
E-posta ile son alın
Tape: Bugün hiçbir şey yapmadıkları için sosyal yardım alan insanlara para ödüyorlar. Bizim toplumumuza gülüyorlar.
Bant: 'Refah' kelimesiyle damgalanmamalıyız bile. Zenginler için buna sübvansiyon denir.
Bant: Çalışkan vergi mükellefine, kendisi kadar çalışabilen insanlarla ilgilenmesini sağlamak haksızlıktır.
Bant: Bu, son derece gerekli olan karmaşık bir mekanizmadır.
Paul Rand: Refah, istihdamı azaltıp rehavete yol açar mı?
Bant: Sözde 'refah kraliçesi', on yıllardır kamu yardımı alan kişileri şeytanlaştırmak için kullanıldı.
Paul Rand: Yoksa insanların daha iyi bir yola girmesine yardımcı oluyor mu?
Bant: Yarın refah kesilecek mi? Ne yapacaklar? Anlık tepkileri ne olacak? Küçük çocuklarına ne pahasına?
Paul Rand: Bu tartışma genellikle teori ve anekdot alanında gerçekleşir. Akademik araştırmaların refahın bazı gerçek etkileri hakkında bize iyi ve temiz veriler vermesi nadirdir. Yine de,
Manasi Deshpande: Bu, SGK'nın suç üzerindeki etkilerini inceleyen ilk çalışma.
Paul Rand: Bu, Chicago Üniversitesi'nde ekonomist olan ve refah ile suç önleme arasındaki ilişkiyi araştıran çığır açan yeni bir çalışmanın yazarı olan Manasi Deshpande.
Manasi Deshpande: Ek güvenlik geliri, özellikle The Children's Programı hakkında yayınlanmış bir dizi makale vardı. Bu program engelli çocuğu olan düşük gelirli ailelere gelir sağlıyor olsa da, belki de eğitim başarısını caydırmak açısından biraz zarar veriyor olabilir. Ve bu makaleleri okudum ve bu programın etkileri hakkında gerçek bir ampirik kanıt olmadığı açıktı. Ve benim için kamu politikasını temel alacak anekdotlardan ziyade gerçek ampirik kanıtlara sahip olmak önemli görünüyordu.
Paul Rand: Bir tür refah, ek güvenlik geliri veya SGK'nın yaşam boyu etkileri hakkında net bir hikaye anlatan türünün ilk örneği bir çalışma.
Manasi Deshpande: Kullandığımız varyasyonun çok inandırıcı olması çalışmamız için faydalı. SGK'nın ceza adaleti katılımı üzerindeki etkisini tespit ettiğimize dair çok az soru var, çünkü bu çok güzel doğal deneye sahibiz.
Paul Rand: Ve bulgular inanılmaz derecede şaşırtıcı.
Manasi Deshpande: Etkilerinin bu kadar büyük olması biraz sürprizle karşılandığını düşünüyorum.
Paul Rand: Chicago Üniversitesi podcast ağından bu, dünyamızı yeniden şekillendiren öncü araştırmalar ve önemli buluşlar hakkında bir podcast olan Big Brains. Bu bölümde, refah suçu önlüyor mu? Ben ev sahibinizim, Paul Rand. 'Refah' kelimesi politika tartışmalarında ortalıkta dolaşıyor. Ancak bu tek kelime, SNAP'den TANF'a ve EITC'ye kadar bir dizi farklı programı ifade eder. Bu çalışmada, Deshpande özellikle SGK'ya bakıyordu.
Manasi Deshpande: Bu doğru. SGK ek teminat geliridir.
Paul Rand: Programın geçmişi 1970'lere kadar uzanıyor.
Bant: İster yoksulların kendi ıstırabıyla, ister vergi mükelleflerinin üzerindeki büyük ölçüde artan yükle ölçülsün, mevcut refah sistemi muazzam bir başarısızlık olarak değerlendirilmelidir.
Paul Rand: Ve Nixon yönetimi tarafından tasarlandı.
Tape: Ancak bu geceki amacım geçmiş kayıtları gözden geçirmek değil, yeni bir dizi reform, yeni bir teklif dizisi, hükümetin ihtiyacı olanlara nasıl baktığı konusunda yeni ve tamamen farklı bir yaklaşım sunmak.
Manasi Deshpande: 1972'de, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki engelli kişilere nakit yardım sağlayan eyalet ve yerel düzeylerde var olan karma programların yerini almanın bir yolu olarak kuruldu.
Bant: Bu ülkede, otuzlarında ve kırklarında sosyal yardımda bulunanlar muhtemelen kayboldu, hepsi değil, ama çoğu, kabul edeceklerdi. Ve tüm sosyologlar size bunu söylüyor. Ama kurtarılabilecek olanlar, ergenliğin başlarındakiler ve daha genç olanlar, üzerinde yoğunlaşmamız gerekenler bunlar.
Manasi Deshpande: Engelli, düşük gelirli ve varlıklı kişilere nakit yardımı ve Medicaid erişimi sağlayan bir programdır.
Paul Rand: Peki bu durumda engellilik olarak kabul edilen nedir?
Manasi Deshpande: Program 1972'de kurulduğunda, uygunluk kriterleri daha kısıtlıydı. Ve zaman geçtikçe, özellikle 1980'lerde yetişkinler için kurallar, yetişkinlerin zihinsel durumları, sırt ağrısı gibi durumları içerecek şekilde değiştirildi. Ve sonra çocuklar için büyük değişiklik 1990'da Sullivan'a karşı Zebley'e karşı bir Yargıtay kararı olduğunda meydana geldi.
Konuşmacı 11: Sosyal Güvenlik Yasası, “karşılaştırılabilir şiddette” bir bozukluğu olan bir çocuk için, bir yetişkini sakat bırakacak bir duruma izin verir. Bir yetişkin, herhangi bir önemli kazançlı faaliyette bulunması engellenirse engellidir.
Manasi Deshpande: Bu, zihinsel koşulların çocukları SGK'ya uygun hale getirmesine izin verdi.
Konuşmacı 12: 1974'te, karşılaştırılabilir ciddiyetteki yasal standardın ete kemiğe büründürülmesi. Sekreter, doktorlar ve diğer uzmanların yardımıyla SGK çocuk programının ilk uygulamasında iki yıllık bir çalışmanın ardından, bir çocuğun büyümesi ve gelişmesi üzerinde etkisi olan ve bir bozukluğun çocuk üzerindeki etkisi ile karşılaştırılabilir olan bozuklukları tespit etti. bir yetişkinin çalışma yeteneği.
Manasi Deshpande: Bu, DEHB ve otizm spektrum bozukluğu gibi durumları içerir ve 1990'dan beri çocuk programlarındaki büyümenin çoğu bu tür zihinsel ve davranışsal koşullardan geldi. Ayrıca, tüm hayatınız boyunca devam eden bir engeliniz varsa, tüm hayatınız boyunca bu programda kalamayacağınız bir programdır. Oysa, özellikle refah reformundan sonra, geleneksel refah, TANF faydaları zamanla sınırlıdır.
Paul Rand: Ve bu yardımları alan birçok insan var.
Manasi Deshpande: Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık 5 milyon yetişkin ve yaklaşık 1 milyon çocuğa hizmet vermektedir.
Paul Rand: Bu, Chicago'nun tüm nüfusunun ikiye katlanmasıyla neredeyse aynı miktar.
Manasi Deshpande: Bence asıl mesele, SSI'nin oldukça sınanmış bir program olduğunu anlamak. Dolayısıyla, zihinsel veya fiziksel engeli olan alıcıların yanı sıra, bu alıcılar sosyoekonomik statü, gelir açısından da dezavantajlı durumdadır. Alıcıların gelirleri ve varlıkları düşük olmalıdır. Dolayısıyla, SGK'dan yararlanan kişiler, çoğu zaman hem engelleri hem de gelirleri ve sosyoekonomik durumları açısından iki şekilde dezavantajlı durumdadırlar.
Paul Rand: Ve eğer yapabilirseniz, SGK'nın ortalama büyüklükteki yıllık faydası nedir?
Manasi Deshpande: Şu anda maksimum SGK yardımı yılda yaklaşık 10,000 dolar.
Paul Rand: Yani kimse bundan zengin olmuyor mu?
Manasi Deshpande: Bu doğru. Şimdi, bu nüfusun kazancına göre, bu çocuklar için SGK yardımları hane gelirinin yaklaşık yarısı kadardır. Bu çocuklar 18 yaşında SGK yardımlarını kaybettiklerinde, bunun mutlak anlamda çok büyük bir miktar olmadığını, hane gelirlerine ve potansiyel olarak kendi potansiyel kazançlarına göreli olduğunu hayal edebilirsiniz. Bu çok büyük bir para.
Paul Rand: Ama bu program işe yarıyor mu? Bu soruyu cevaplamak için çalışmalar tasarlamak son derece zor olsa da, 1996'da Deshpande'nin araştırmasını mümkün kılan bir şey oldu.
Manasi Deshpande: 1996, pek çok kişinin hatırladığı gibi, Başkan Clinton'un refah reformunu yasalaştırdığı yıldı.
Konuşmacı 13: Dört yıl önce cumhurbaşkanlığına aday olduğumda, bildiğimiz şekliyle refahı sona erdirmeye söz vermiştim. Bunu yapmak için dört yıl boyunca çok çalıştım.
Manasi Deshpande: Refah reformunun daha iyi bilinen hükümleri, AFDC veya TANF'ta yapılan değişikliklerdi, ancak daha az bilinen hükümler, ek güvenlik geliri veya SGK'da yapılan değişikliklerdi.
Konuşmacı 13: Uzun zaman önce, mevcut refah sisteminin iş, sorumluluk ve aile gibi temel değerleri baltaladığı sonucuna vardım. Nesilden nesile bağımsızlığı tuzağa düşürmek ve yardım etmek için tasarlandığı insanlara zarar vermek.
Manasi Deshpande: SGK'ya olan şey, refah reformunun bir parçası, çocuk programında bir takım değişiklikler yapmasıydı.
Konuşmacı 13: Bugün, refahı olması gerektiği gibi yapmak için tarihi bir fırsatımız var, ikinci bir şans, bir yaşam biçimi değil.
Manasi Deshpande: Kongrede, SGK çocuk kayıtlarının ne kadar hızlı arttığı konusunda çok fazla endişe vardı. Ve özellikle DEHB gibi bu zihinsel ve davranışsal koşullar. DEHB gibi koşulların çocukları sakatlık yardımı almaya hak kazanmaması gerektiğini düşünen çok sayıda politika yapıcı ve politikacı olduğunu düşünüyorum. Ve böylece refah reformu, çocukları programdan çıkarmak için bir dizi önlem içeriyordu. Ayrıca bu çocuklar 18 yaşına geldiklerinde, bu çocukların yetişkin yardımlarına hak kazanmalarını zorlaştırıyor.
Paul Rand: Ve bu ara, bir çalışma için bir fırsat yarattı çünkü bir tedavi grubu ve bir kontrol grubu yarattı.
Manasi Deshpande: Refah reformunun SGK yardımlarını kısıtlamaya çalıştığı yol, sosyal güvenlikten 18 yaşında SGK alan tüm çocukların uygunluğunu gözden geçirmesini istemektir. Ve şimdi, esasen, SGK çocukları bu program için yeniden kalifiye olmak zorundaydı. yetişkin kriterlerine göre. Ve makalemiz için gerçekten güzel olan şey, bu kuralların yalnızca Başkan Clinton'ın sosyal yardım reformunu imzaladığı 18 Ağustos 22 tarihinden sonra 1996. doğum günü olan çocuklar için uygulanmasıdır. 18 Ağustos 21'da 1996. doğum günü olan SGK'lı çocukların 18 yaşına geldiklerinde bu incelemeyi almadıkları burada yaratılan güzel bir doğal deney. Sadece yetişkin programına girmelerine izin verildi. Oysa 18 Ağustos 22'da veya daha sonra 1996. doğum günü olan çocuklar bu incelemeyi almak zorunda kaldı ve birçoğu yetişkin programından çıkarıldı.
Ve böylece bu doğum günü sınırının her iki tarafındaki çocukların temelde tamamen aynı olduğu bu çok güzel doğal deneye sahipsiniz. Sonra Michigan Üniversitesi'nde suç ekonomisti olan ve Ceza Adaleti İdari Kayıtlar Sistemi veya CJARS adlı bir veri projesi kuran Michael Mueller Smith ile çalışmaya başladım. Ve birkaç yıl birlikte çalıştıktan sonra, SGK alıcılarının sosyal güvenlik kayıtlarını birkaç eyaletteki sabıka kayıtlarıyla ilişkilendirebildik.
Paul Rand: Bu kayıtları sadece bu sosyal yardımları kaybettikleri ilk birkaç yılda değil, onlarca yılda toplayabildiler.
Manasi Deshpande: Dolayısıyla, bu sosyal yardımları kaybetmenin sadece anlık etkilerine değil, aynı zamanda bu faydaları kaybetmenin uzun vadeli etkilerine de bakabiliriz.
Paul Rand: Ve buldukları şey...
Manasi Deshpande: Gençler SGK'dan çıkarıldığında, sosyal yardımları kaybettiklerinde, yetişkinlikte ceza adaletine katılımlarında çok büyük bir artış oluyor.
Paul Rand: Ve refahı caydırmak veya insanları suçtan uzak tutmak arasındaki tartışma, Deshpande artık aradığı ampirik kanıtlara sahipti.
Manasi Deshpande: SGK'nın bir dereceye kadar insanları çalışmaktan caydırdığını söylemenin doğru olduğunu gördük. Bu gençlerin SGK yardımlarını kaybettiğinde gördüğümüz için, bazıları gidip kayıtlı işgücü piyasasında bu geliri geri alıyor, ancak bu çok küçük bir kısım, %10'dan az. Bunların çok daha büyük bir kısmı, SGK yardımlarının kaybına, kayıtlı işgücü piyasasında çalışmaya göre yanıt vermektense suça karışarak yanıt veriyor.
Paul Rand: Genel olarak, yardımlarını kaybeden kişilerin cezai suçlamalarında istatistiksel olarak anlamlı %20'lik bir artış buldular. Ancak daha da aydınlatıcı olan, gelir getirici suçlarla ilgili suçlamalara baktıklarında bu sayı %60'a yükseldi.
Manasi Deshpande: Yani bunlar hırsızlık, hırsızlık, uyuşturucu dağıtımı, fuhuş, kimlik hırsızlığı gibi suçlamalar. Bunlar şiddet suçları gibi çok fazla suçlama değil, bu da bize ceza adaletinin katılımının artmasının ana nedeninin, SGK yardımlarını kaybeden bu gençlerin gelirlerini bir şekilde kurtarmaya çalışması olduğunu gösteriyor. Kayıtlı işgücü piyasasında bu geliri geri kazanma becerisine veya becerisine sahip olmayabilirler. Birçoğu bu geliri geri kazanmak için yasadışı faaliyetlere yöneliyor. Aslında, çoğu, bu geliri geri kazanmak için resmi çalışmaya yönelmekten daha fazla yasadışı faaliyete yöneliyor.
Paul Rand: Bu seni şaşırttı mı?
Manasi Deshpande: Bazı yönlerden şaşırtıcı çünkü bence şaşırtıcı olan asıl şey ceza adaletinin katılımı üzerindeki bu etkilerin büyüklüğüydü. İnsanlar önemli miktarda gelir kaybettiklerinde ceza adaleti katılımında bir miktar artış görmemizi beklemek makul olur. Sanırım beni şaşırtan şey, ceza adaletinin katılımı üzerindeki etkileri resmi çalışma üzerindeki etkilerle karşılaştırmaktı. Hem resmi işlerde hem de ceza adaleti katılımında bir miktar artış görmeyi beklerdim, ancak burada gerçekten gördüğümüz şey, resmi işlerde gördüğümüzden daha fazla sosyal yardımların kaybı nedeniyle ceza adaleti katılımında çok daha büyük artışlar. Ve bence çok şaşırtıcı olan diğer şey, etkilerin kalıcılığı. Dolayısıyla, bu reform 1996'da gerçekleştiğinden ve onları sonraki birkaç on yıl boyunca görebildiğimiz için, bunun sadece 18 yaşına geldiklerinde sosyal yardımları kaybettikten hemen sonra ceza adaleti faaliyetlerinde ani bir artış olmadığını görebiliriz.
Sosyal yardımların kaybına uyum sağlamaya çalışırken bazı suçlara bulaşabileceklerini ve daha sonra resmi işgücü piyasasında nasıl para kazanacaklarını çözebileceklerini düşünebilirsiniz ve sonra suçta bir azalma görüyoruz. o. Ama olan bu değil. Bunun yerine, ceza adaletinin katılımında ani bir artış ve sonraki 20 yıl boyunca bu etkinin devam ettiğini görüyoruz. Dolayısıyla, 20 yıl sonra bile, SGK yardımlarından çıkarılan gençler arasında hala yüksek düzeyde ceza adaleti katılımı, suçlamalar ve hapsetme görüyoruz.
Paul Rand: İlginç bir şekilde, bu etkilerin erkekler ve kadınlar arasında farklılık gösterdiğini de buldular.
Manasi Deshpande: Yani erkekler ve kadınlar üzerindeki etkiler bizim için oldukça ilginçti. Genellikle, erkekler arasındaki ceza adaleti katılımı, kadınlara göre daha yüksektir. Ancak bu çalışmada gördüğümüz şey, SGK kaybetmenin etkisinin aslında kadınlarda erkeklere göre çok daha yüksek olmasıdır. Dolayısıyla, ceza adaletine katılımın temel seviyeleri erkekler için kadınlara göre daha yüksek olsa da, SGK'yı kaybetmenin etkisi kadınlar için erkeklere göre daha yüksektir.
Paul Rand: Ama bu mantık dışı tersine dönüşe neden olan nedir?
Manasi Deshpande: Erkekler için hırsızlık, hırsızlık, uyuşturucu dağıtımı gibi şeyler görüyoruz. Kadınlar için hırsızlık görüyoruz, aynı zamanda kimlik hırsızlığı ve fuhuş da görüyoruz. Ve şunu da belirtmekte fayda var, sadece ücretlerdeki artışları görebiliyoruz. Gerçek olayları göremiyoruz. Gerçek suç olaylarını veya suç faaliyeti olarak kabul edilen davranış olaylarını göremiyoruz. Bu nedenle, özellikle fuhuş gibi bir şey için, gördüğümüz artışın, SGK'dan atılmanın bir sonucu olarak meydana gelen olay sayısındaki gerçek artışın sadece küçük bir kısmı olması çok muhtemeldir.
Paul Rand: Ve sanırım soru şu olmaya başlıyor, eğer bu suçlardan bazılarını işliyorlarsa hapse atılma ihtimalleri artıyor, durumun böyle olmadığını hayal edemiyorum.
Manasi Deshpande: Bu doğru. SGK yardımlarını kaybetmenin bir sonucu olarak birinin hapsedilme olasılığında yıllık %60'lık bir artış görüyoruz. Ve bu, belirli bir yılda veya ömürleri boyunca hapsedilme olasılıklarında oldukça büyük bir artış.
Paul Rand: Hapsedilme olasılığı açısından bahsettiğimiz %60'lık rakam erkekler için mi? Çünkü doğru okursam kadınlar için farklı bir sayı var.
Manasi Deshpande: Bu doğru. Bu genel bir sayı. Bu, hem erkekler hem de kadınlar dahil olmak üzere tüm nüfustur, ancak yüzde artış kadınlarda erkeklerden daha fazladır.
Paul Rand: Kadınlar için, yıllık hapsedilme olasılığı %220 gibi devasa bir artış gösteriyor. Bu şaşırtıcı bir sayı. Deshpande, tüm bu etkiler arasındaki güçlü bir gücün yola bağımlılık olduğunu varsayıyor.
Manasi Deshpande: Örneğin, bir suç faaliyetinde bulunmaya başladığınızda, bu yolu değiştirmek zor olabilir. Birkaç nedenden biri, bu tür faaliyetlerde biraz uzmanlık geliştirmeniz ve bunda ne kadar iyi olursanız, belki de o kadar çok yaparsınız. Diğer bir neden de, bir sabıka kaydı geliştirirseniz, bu sabıka kaydının, isteseniz bile kayıtlı işgücü piyasasına geri dönmenizi engelleyebilmesi olabilir. Bu da kayıtlı işgücü piyasasındaki fırsatları kesecek. O zaman belki de suç senin için mevcut olan tek yoldur. Yani bu ısrar fikri, sadece gençlerin menfaatlerini kaybettikten sonra suç faaliyetlerinde geçici bir artış görmemiz değil. Ama aslında ceza adaleti katılımındaki artışta çok fazla ısrar görüyoruz.
Özellikle, bir uzmanlaşma hikayesi görüyoruz, gençlerin küçük bir kısmı SGK yardımlarını kaybetmeye kayıtlı işgücü piyasasında daha fazla çalışarak tepki veriyor, çok daha büyük bir kısım SGK yardımlarını kaybetmeye suç faaliyetinde bulunarak tepki veriyor. Hemen hemen hiç kimse her ikisini birden yaparak SGK'nın faydalarına yanıt vermiyor, ya birini ya da diğerini seçiyor. İnsanların suç müdahalesinden iş müdahalesine geçtiğini görmüyoruz. Bazı insanların önce çalıştığını ve sonra suça dönüştüğünü görüyoruz. Bunu biraz görüyoruz, ancak ters yönde hiçbir şey görmüyoruz.
Paul Rand: Refah kesintisine yönelik en belirgin argümanlardan biri, vergi mükelleflerinin zor kazanılan paralarını kendi işlerini yapmayan insanlara vermeye zorlandıkları fikridir. Ancak bu hapsetmeler, vergi mükelleflerine SGK'nın kendi yararlarından daha pahalıya mal olabilir mi? Bu aradan sonra.
Merhaba, Büyük Beyin dinleyicileri. Chicago Üniversitesi podcast ağı, başlıklı yeni bir gösterinin lansmanını duyurmaktan heyecan duyuyor. Ve insan haklarıyla ilgili. Avukatlar ve yeni Chicago hukuk fakültesi profesörleri Claudia Flores ve Tom Ginsburg tarafından ortaklaşa ev sahipliği yaptı. Entitled, hakların neden önemli olduğu ve haklarla ilgili sorunun ne olduğuyla ilgili hikayeleri araştırıyor. Big Brains, University of Chicago Graham School tarafından desteklenmektedir. Hayatınızda yeni öğrenmelerin kapısını açmaya hazır mısınız? UChicago'nun güçlü keşif ve keşif geleneğine dayanan sorgulama deneyimini yaşayın. Liberal sanatlar, kültür, bilim, toplum ve daha pek çok konuda kurs ve programlardan birini seçin. UChicago Graham ile yaşam boyu öğrenme yolculuğunuzu özelleştirin, çevrimiçi ve kişisel teklifler mevcuttur. graham.uchicago.edu/bigbrains adresinde daha fazla bilgi edinin. Manasi Deshpande bir ekonomist. Bu yüzden, SGK yardımları düşerken hapsedilmelerin arttığını gördüğünde, doğal olarak bir maliyet-fayda analizi yapmaya karar verdi.
Manasi Deshpande: Amerika Birleşik Devletleri'nde hapsetme çok, çok pahalı. Ve bu nedenle, makalede yaptığımız hesaplamalar, hapsetme ve daha az bir ölçüde yaptırım için harcadığımız miktarın, temel olarak, bu nüfus için SGK yardımlarına ve Medicaid'e daha az harcama yaparak hükümetin maliyet tasarruflarını ortadan kaldırdığını gösteriyor.
Paul Rand: Değişim ne kadar dramatik olsa da?
Manasi Deshpande: Hükümetin SGK yardımları ve Medicaid yardımları sağlamamasından elde ettiği toplam tasarrufa bakarsak, önümüzdeki 50,000 yıl boyunca çıkarma başına yaklaşık 20$'dan bahsediyoruz. Bunu aynı zaman periyodundaki, önümüzdeki 20 yıldaki icra ve hapsetme maliyetleriyle karşılaştırırsak, eyalet ve yerel yönetimlerin infaz ve hapsetme için yaklaşık 40-45,000 dolar harcadığını görürüz. Yani aynı zaman diliminde, hükümet esasen başabaş gidiyor.
Paul Rand: Ve dünyadaki en yüksek hapsetme oranlarından biriyle, buradaki takasları gerçekten dikkate almaya değer.
Manasi Deshpande: Hükümet SGK ve Medicaid'den tasarruf ediyor, ancak daha sonra bu gençleri SGK'dan çıkarmanın bir sonucu olarak, infaz ve hapsetme için yaklaşık olarak harcamak zorunda.
Paul Rand: Ve sanırım, genel faydaları düşünürsek, faydaların sadece birini hapsetme maliyetinden tasarruf etmenin ötesine geçtiğini varsayıyorum. Bir SGK programı, maliyet açısından daha basit bir elma ile elma karşılaştırmasının ötesine geçen insanlara başka ne gibi faydalar sağlar?
Manasi Deshpande: Engellilik yardımlarının iflas başvurularında ve hacizde önemli azalmalara yol açtığını gösteren başka çalışmalarım var. Suçla ilgili bu çalışma dikkate değer, çünkü sadece alıcılar üzerindeki etkileri değil, aynı zamanda toplumun geneli üzerindeki etkileri de inceleyen ilk çalışmalardan biri, hesapladığımız kurban maliyeti çok büyük.
Paul Rand: Mağdur, sadece yaptırım ve hapsetmenin ötesinde suçlarda yer alan kayıplarda maliyet faktörüdür. Mağdurlar, işyerindeki üretkenliklerinde olası bir azalmayı veya toplumda artan suçun daha az tüketime yol açacak şekilde yarattığı korkuyu ödemek zorunda kalabilirler.
Manasi Deshpande: Mağdur, hapsetme ve yaptırım hükümetinin maliyetini bile cüce tutuyor.
Paul Rand: Öyleyse buna bakıp SGK yardımlarını artırmanın, sürdürmenin veya artırmanın aslında suçu azaltmanın çok etkili bir yolu olduğunu mu söylüyorsunuz? Ve bunu böyle düşünmeliyiz.
Manasi Deshpande: Dolayısıyla, bu çalışmadaki durum kesinlikle gençleri SGK'dan çıkarmanın suçu önemli ölçüde artırdığıdır. Bu da, bunun tersini yaparak, SGK'ya uygunluğun ya sınır dışı edilecek gençlere ya da diğer dezavantajlı nüfuslara ya da bu yardımların cömertliğini artırmanın suçta önemli ölçüde azalmaya yol açacağını düşündürmektedir. Bunun güvenli bir ima olacağını düşünüyorum.
Paul Rand: Refahın etkinliği konusundaki tartışma, bu ülkede uzun süredir devam eden bir tartışma. Bu makale bu tartışmayı sonlandırmayacak, ancak Deshpande tartışmayı tamamen yeniden çerçeveleyeceğini umuyor.
Manasi Deshpande: Umuyorum ki bu sonuçlarla birlikte insanlar refah programlarının tartışılma şeklini yeniden gözden geçirecekler. Refah programları hakkındaki tartışmalar genellikle çalışmayı caydırıcı unsurlar olarak çerçevelenir. Bu programların bireylere faydaları olduğunu anlıyoruz, ancak gerçekten çalışmayı caydırıyorlar. Ve bu yazıda bulduğumuz şey, bazı çalışmayı caydırıcı etkenler olsa da, çok daha büyük suç caydırıcıları da var. Umuyorum ki bu makale bu programlar hakkında düşünme şeklimizi yeniden şekillendiriyor.
Paul Rand: Ve mesajın alındığına dair herhangi bir belirtiniz var mı?
Manasi Deshpande: Bence öyle. İlerlemenin her zaman yavaş olduğunu düşünüyorum, ancak araştırmanın kuralı ve kamu politikası hakkında düşünme şeklim, bir çalışma yazacağım ve yarın bu çalışmanın sonucunda bir şeyler olacak değil. Ve yüksek lisansa gitmeden önce Beyaz Saray'daki Ulusal Ekonomik Konsey'de çalıştım ve başka bir politika deneyimim oldu. Ve bu benim deneyimimdi, akademik bir çalışmanın bir gecede kamu politikasını değiştirmesi asla böyle olmadı. Ancak bunun yerine, siyasi sistem bir noktada refah reformu veya eğitim reformu veya işgücü piyasası politikalarında reform yapmaya karar verdi. Ve siyasi sistem, araştırmanın orada olması gerektiğine karar verdiğinde, bu, akademisyenlerin ve araştırmacıların bu politikaların nasıl şekillendiğini bildirmeleri için bir fırsattır. Bu nedenle, araştırmacıların araştırmalarının ortaya çıktığından ve politika yapıcılar ve daha geniş halk tarafından erişilebilir olduğundan emin olmalarının önemli olduğunu düşünüyorum. Op-ed'ler yayınlamak, podcast'lerde görünmek gibi şeyler yapmak.
Paul Rand: Bu gerçekten iyi bir fikir. Seni bir podcast'e çıkarmalıyız.
Manasi Deshpande: Doğru.
Yazarlar Hakkında
Matthew Hodapp: Big Brains, Chicago Üniversitesi podcast ağının bir yapımıdır. Duyduklarınızı beğendiyseniz, lütfen bize bir derecelendirme ve inceleme bırakın. Gösterinin sunuculuğunu Paul M. Rand, yapımcılığını ise Matthew Hodapp ve Lea Ceasrine yapıyor. Dinlediğin için teşekkürler.
Kaynak: Chicago Üniversitesi