Conophytum (Conophytum), sulu meyvelerin bitki dünyasında özel bir yere sahiptir. Bitki ayrıca “canlı taşlar” olarak da adlandırılır. Conophytums, çakıl taşlarına dış benzerlikleri nedeniyle böyle tuhaf bir isim aldı. Tarif edilen kültürün vahşi tarlalarının dağıtım alanı, etli kurak çöllerin sık sık misafiri olarak kabul edilen Afrika kıtasının güney köşeleridir..
Konofitin açıklaması
Bilimsel kaynaklarda konofit, zemin kısmı olarak iki etli kaynaşmış yaprağı olan Aizov ailesinin temsilcilerine aittir. Nem biriktiren yaprak bıçakları bir kalbe benziyor veya topaklı bir topa benziyor. Bazen yapraklar yuvarlatılmış kenarları olan kesik bir koni şeklini alır. Merkezi çekim düşüktür, yeraltında bulunur. Bu cinsin sulu meyveleri mavi, yeşil veya kahverengidir. Genellikle yapraklarda hafif bir beneklenme vardır. Eşsiz renk, bitkinin göze çarpmamasını sağlar ve bir bukalemun gibi taşların arasında saklanmanızı sağlar..
İncelenen Aizovların türü çok çekici. Bitkisel süreçlerin aktivasyonu ile aynı anda çiçek açar. Zengin tonlu büyük tomurcuklar, anahatta papatya çiçeği veya huniye benzer.
Conophytum bitkisinin, uykuda bir faz ve büyüme ile ilişkili belirli bir yaşam döngüsü vardır. Kural olarak çiçeğin anavatanında yağış ve kuraklık dönemine denk gelir. Yerli yetiştiriciler tarafından yetiştirilen türler biraz geç veya tersine akrabalarının gelişiminde ileride. Bölgemizde kış aylarında konofitlerde yoğun büyüme görülmektedir. Barış ilkbaharda başlar ve Eylül veya Ekim ayına kadar sürer..
“Canlı taşların” yaprakları alışılmadık şekilde düzenlenmiştir. Eski plakaların içinde sulu pullar belirir ve bu, ilk başta gençlere koruma sağlar. Zamanla, eski yapraklar yavaş yavaş kurur, duvarlar incelir..
Evde konofit bakımı
Konum ve aydınlatma
Odaya düzenli olarak temiz hava ve dağınık ışık sağlanmalıdır. Conophytum yapraklarının aşırı ısınması istenmez. Çiçekli bir saksı, doğrudan güneş ışığından korunur. Işınlar ölçeklerde yanık bırakabilir. Genç örnekler büyük tehlikede. Yeni ekilen çalıların yavaş yavaş doğal ışığa alışması ve günlük olarak tencereyi pencere kenarında birkaç saat bırakması gerekir..
Sıcaklık
Bitki, 10-18 ° C sıcaklıkta serin ve kuru bir odada yavaş ama istikrarlı bir şekilde büyür..
sulama
Conophytum alt şekilde sulanır, yani. palet aracılığıyla, nemin yaprak bıçaklarının yüzeyine girmesini önler. Aşırı sıcak dönemlerde püskürtmeye izin verilir. Ancak sinüslerde su damlacıklarının birikmemesini sağlamak önemlidir. Yapraklarda biriken fazla sıvı bitki çürümesine neden olabilir.
Toprak
Kum, yaprak humusu ve kil içeren gevşek, süzülmüş bir alt tabaka seçilir – etli dikim için en uygun karışım. Uygun bileşenleri elde etmek mümkün değilse, hazır toprak alırlar. İlavesi ile turba ve çeşitli alt tabakaların kullanılması tavsiye edilmez..
Üst giyim
Üst pansuman sadece ara sıra uygulanır. Mahsulün yılda 1-2 kez gübrelenmesi yeterlidir. Avantaj, azotun az olduğu potasyumlu gübrelere verilir. Gübreyi seyreltirken, üreticinin ambalaj üzerinde belirttiği dozun yarısını almak daha iyidir. Kısa bir nakilden kurtulan bitkilerin ek beslenmeye ihtiyacı yoktur..
Nakil özellikleri
Conophytum burcunu sadece kesinlikle gerekli olduğunda bir tencereden diğerine aktarın. Yetişkin örnekler 2-4 yılda bir ekilir ve uyku süresi bitene kadar beklenir. Sezon önemli değil. Conophytum nakledilmeden önce substrat nemlendirilmemelidir. Çıkarılan kökler, yapışan topraktan arındırılır ve su altında nazikçe yıkanır. İniş, altlarına genişletilmiş kil veya çakılların döküldüğü geniş, düşük saksılarda yapılır. Drenaj tabakasının genişliği en az 1,5 cm’dir İşlem tamamlandığında, bitki iki hafta sonra ilk kez sulanır. Çalı köklenene kadar gübre uygulanmamalıdır..
Sukulentler floranın en uzun ömürlü temsilcileri arasındadır. Uygun koşullar altında, kapalı evcil hayvanlar bile 10-15 yıla kadar yaşar. Her yıl gövde uzar ve bu da genel görünümü kötüleştirir..
uyku dönemi
Büyüyen “canlı taşlar”, kültürün yaşam döngüsünü hatırlamanız gerekir. Bitki dinlenirken sulama durdurulur. Toprağın nemlenmesi, genç bir büyümenin tepesi eski yaprağın yanında göründüğünde, sürgünlerin ve köklerin büyümesinin başlamasıyla devam eder. Paralel olarak, çiçeklenme oluşur. Farklı conophytum çeşitlerinde çiçeklenme Haziran, Temmuz veya Ağustos aylarında gerçekleşir ve Eylül ortasına kadar sürer..
Sonbaharda, konofitin sulanması azalır. Dünya haftada sadece bir kez nemlendirilir. Kışın, “çakıl taşlarının” ayda bir kez sulanması tavsiye edilir. Yeni yaprak oluşum sürecinin başladığı Şubat veya Mart aylarında uygulanan su miktarı artırılır..
Eski plakaların sarkan rengi ve kuruması, sahipler için endişe yaratmamalıdır. Bu tüm sukulentlerde olur..
Conophytum’un üreme yöntemleri
Conophytums, kesimler veya tohum ekerek çoğalır..
Kesimlerle çoğalırken, saplı bir yaprak kesilir ve kök oluşturmak için toprağa ekilir. Dikimden üç hafta sonra sulamaya başlanır. Bu zamana kadar, sap kök kazanacaktır. Çiçekçiler, bir veya iki gün kuruyana kadar kesimi dışarıda tutmayı tavsiye ediyor. Kesilen alan kolloidal kükürt ile ovulur..
Bir mahsulün tohum ekimi daha zor olarak kabul edilir. Çalılar çapraz tozlanır. Küçük tohumların olgunlaşması uzundur. Tahılların olgunlaşması neredeyse bir yıl sürecek. Kuru meyveler hasat edilir ve doğal ışığın olmadığı serin bir yere nakledilir. Ekimden önce, taneler birkaç saat suya batırılır..
Ekim faaliyetleri, aktif büyüme mevsimi başlamadan önce, sonbaharda gerçekleştirilir. Tohumlar nemli toprağa yayılır ve küçük bir kum tabakası ile damlatılır. Konteynerler nemi korumak için folyo ile kaplanmıştır. Başarılı bir şekilde genç sürgünler oluşturmak için alt tabaka nemli tutulur..
Serin bir mikro iklimde, hava sıcaklığının gündüz 17 ila 20 °C arasında olduğu ve gece 10 °C’nin altına düşmediği günlük sıcaklık farkını dikkate alarak çimlenme daha verimli ilerler..
2 hafta sonra, fidelerin bağımsız olarak daha da gelişmesi için koruyucu film çıkarılır. Havanın girdiği yerde serin tutulurlar. Bitki yıl boyunca bir çerçeve oluşturur ve 1.5-2 yıl sonra ilk kez çiçek açar..
Hastalıklar ve zararlılar
Conophytum, çeşitli hastalıklara karşı güçlü bir “bağışıklığa” sahiptir, zararlılardan korkmaz. Bazen, yapraklar bir solucan veya örümcek akarı ile enfekte olur. Aşırı sulama nedeniyle, etli ölebilir. Tersine, bir saksıda su eksikliği, havanın aşırı ısınması veya substratın zayıf yetiştirme ortamı bitki büyümesinde yavaşlamaya neden olur..