Hayatımın En İyi Yılı
2017 iyi insanlar ve muhteşem maceralar yılıydı.
Ocak
Pekin'deki havaalanında uyuyan bir güvenlik görevlisini uyandırdım ve ona Hong Kong'a 12 saat içinde uçarken benim kapıma ulaşmam gerektiğini söyledim. O şaşırdı ve bana Hainan havayollarının ücretsiz bir otel vereceğini söyledi. Pekin havaalanından ayrılmak için vize almam gerektiğini düşündüğüm için kafam karıştı, ancak akışa yeni başladım.
Göçmenlikten geçtikten sonra, göçmenlik memurunun kamera sahibi ne kadar uzun olduğumdan düştü. Bir açının bu ucunda kullanılmak üzere tasarlanmamıştır. Pasaportumu damgaladı ve yoldaydım.
Bir Hainan havayolu çalışanına Google çeviri ile çevrilmiş bir soru sordum (geleneksel Çince… O zamanlar aptaldım), burada Hainan havayolu şirketleri için gitmem gerekiyor. Bana İngilizce olarak cevap verdi.
Gitmem gereken bir gümrük memuruna sordum, tipik bir Teksas aksanıyla cevap verdi. Biraz kafam karıştı ama bu otele nasıl gideceğimi bulmaya çalıştığım için endişelendiğimden fazla düşünmedim.
Çinli bir kadın hayatımı kurtardı ve aynı zamanda oraya giderken Hainan havayolu servisine onu takip etmemi söyledi. Oğlu Şikago'daki Northwestern Üniversitesi'nden yeni mezun olmuştu ve o da benim gibi aynı uçaktaydı.
Otelde uyuduktan sonra, İngilizce konuşan Waterloo Üniversitesi'nden Çinli bir yüksek lisans öğrencisi, mekiğin geldiğini söyleyene kadar havaalanına geri dönen servisi kaçırmak üzereydim.
Hong Kong'a vardığımda bir bankta oturdum. Yaşlı bir kadın benimle Kantonca'da konuşmaya devam etti. Onu anlamadım, ben de gülümsedim. Bana yanına oturmamı söyleyip durdu. Sonunda yaptım. O zaman fark ettim ki gölgede oturmamı ve güneşi gözlerimin içine sokmamamı söylüyordu.
Hong Kong'daki ilk hostelimde kaldığımda dünyanın her yerinden insanlar tarafından karşılandım. İngiltere'de yaşayan, milliyetçiliği eleştiren hızlı bir Rus erkeğiyle tanıştım. Kendi ülkelerine geri dönmek yerine hostelde kalan uluslararası lise öğrencileri ile harika sohbetler yaptım çünkü daha ekonomik olacaktı. Dünyayı gezerken Seattle'da bir şirkette uzaktan iş yapan Amerikalı bir kadınla tanıştım. (Bu ne kadar şaşırtıcı ?!)
İnanılmaz derecede güzel şeyler gördüm ve çılgın maceralar yaşadım.
Bir hafta sonra başka bir hostelde kaldım. Burada, yakın zamanda Hong Kong'a geri dönen bir Fransız adamla tanıştım. Check-in daha sonra değildi ve ikimiz de hostelin lounge alanında bekliyorduk. Bana daha önce dim sum olup olmadığını sordu. Asla yapmadım. Bu yüzden öğle yemeği için biraz almanın iyi olacağına karar verdik. Hayatımda sahip olduğum en lezzetli dim sumu o gün aldım. Amerikalı kadını sırada beklerken, küçük dünyada gördüm, değil mi? Aynı odada kalan çok havalı bir Alman adam olan Erkan ile tanıştım. Turist olmak yerine, orada yaşamanın nasıl bir şey olduğunu deneyimlemek için Hong Kong’un süper yoksul bölgelerine gittik. Ayrıca Lamma Adası denilen bu süper harika adaya gittik ve arabaları yoktu. Hatta benimle aynı üniversiteye giden bir adamla tanıştım, bir kez daha, küçük dünya, değil mi? O zamanlar da arkadaşım Lishu ile tanıştım. Görünüşe göre New York'ta 1 saat uzaklıktaki bir üniversiteye gidiyor!
Tai Tam Park'a gittiğim, her iki su şişemi de içtiğim ve medeniyete geri dönme imkânım olmadığından temelde kaybolduğum çılgın bir macera yaşadım. Nefes kesici manzaralara bakmak için durdum ama karanlıktan önce bir otobüs durağına sahip bir yere geri dönme konusunda gerçekten endişelendim. Amerikalı bir adam beni Stanley'e götürecek bir iz bırakmamı söyledi. Bu benim asıl varış noktamdı, ancak iki dağa tırmanmak zorunda kaldım ve bunu yapamadım. Bu iz, yine de dağlardan kaçınırdı. O ize gitmeyi denedim ama “Tehlike, su baskını selleri” yazan bir tabela gördüm. Üzerinde bir kafatasıyla ilerlemeyin ”. Bunun muhtemelen iyi bir fikir olmadığına karar verdim. Adamı gördüğüm yere geri döndüğümde gitmişti. Ben 3 yoldan gittim ve rezervuarların kesinlikle çarpıcı manzaralarını gördüm. Fransız bir adama yol tarifini soruncaya kadar devam ettim. İngilizce bilmiyordu ama birbirimizi yeterince iyi anlayabiliyorduk. Nereye gitmem gerektiğini ve yolda olduğumu söyledi. Otobüs durağına gittim ve “eve” geri döndüm.
Hong Kong'daki zamanımın çoğunu, gezginlerle sohbet ederken hosteldeki salonlarda vakit geçirmek olmasaydı, tek başıma tuhaf yerlere yürümekle geçti. Şehrin sunduğu her şeyi keşfetmek. Hong Kong hakkındaki şaşırtıcı şey, dünyanın en bougie alışveriş merkezinde olabileceğiniz ve dağlardaki en güzel yürüyüşe kısa bir otobüs yolculuğu yapabilmenizdi.
Hong Kong'da yaşayan inanılmaz arkadaşım Basy ile tanıştım. Yine de kısa sürdü. Onunla daha fazla takılmak istediğim için çok üzülmüştüm ama kulağım gerçekten çok acıtıyordu. Pansiyonuma geri dönmek zorunda kaldım çünkü acıyı alamadım. Ertesi gün eczaneye gittim ve onlar da bana antibiyotik verdiler. Bu Amerika Birleşik Devletleri'nde göreceğiniz bir şey değil. Antibiyotiklerin alındığı ilk bir saatten sonra acım kayboldu.
Ertesi gün Tokyo'ya, Japonya'ya gittim.
Gümrük memuru, kulak tıkacı konteynerimden şüpheliydi. Kulaklarıma işaret ettikten sonra gitmeme izin verdi.
Narita Havaalanından şehre giden trenin yanında bira içen bazı Avustralyalılarla tanıştım. Onlar Japon toplum normlarının antitezi idi. İçiyorlardı, bağırıyorlardı, trenin etrafında koşuyorlardı ve neredeyse panik yapıyorlardı. Bu iki kültürün bu kadar ani bir çatışmaya girmesi gerçekten inanılmaz derecede komikti. Kalacağım kapsül oteli bulmayı başardım. Ginza adında Tokyo'nun süper bir bougie bölgesinde bulunuyordu.
Kapsül otel deneyimimde kimseyle tanışmadım. Pansiyonların yabancılarla konuşmaya istekli ve birlikte daha büyük şeyler yapmaktan daha büyük bir kültürü olan insanları cezbetme ihtimalinin yüksek olduğunu hissediyorum.
İlk gece otelde antibiyotik kullandım. Ancak, bu antibiyotikleri boş bir mideye alırsanız, şiddetli mide krampları alabileceğinizi öğrendim. Bu beni endişelendiriyor, bu yüzden rastgele 7-11'e gittim ve önceden pişirilmiş sosisler aldım. Veya doğu Asya’da “sosis” olarak adlandırıldıkları gibi.
Her gün biraz ramen zincirine ya da başka bir restorana gider ve Japon yemeklerini denerdim. Daha önce hiç Japon yemeği yemedim, bu yüzden tüm yutturmaca neyle ilgili olduğunu görmek istedim. En sevdiğim yemek “American Sandwiches” satan bir yerdi.
Japonya'dayken yaşadığım iki inanılmaz ilginç deneyimler vardı.
Bazı işleri yapmak için kafeye gitmek istedim. Son derece Foursquare'de derecelendirilen ve yakındaki gibi orada yürümeye karar veren gerçekten şık görünümlü bir kahve dükkanı buldum. Hayatımın en büyük hatası. Bir kahve dükkanı seni oturduğunda çok süslü olduğunu biliyorsun. Bodruma girdim ve pahalı bir tatlı sipariş ettim. Başlangıçta Castile üzerinde çalışıyordum ve yakın bir mağazada aldığım bir defterden UX akışının nasıl olacağını yazıyordum. Görünüşe göre dağılmış ya da derin aşık bir kadın ve erkeğin yanına oturdum. Bir şey söylemeden birbirlerinin gözlerine bakmaya devam ettiler. Tanık olması en tuhaf deneyimdi. Görmezden gelmeye çalıştım ama görmezden gelmek çok garipti.
Tokyo'da yürüyordum ve oldukça iyi fiyatlara sahip bir restoranın işaretini gördüm. Bodrumdaydı. Oraya gittim ve bir tane için masa istediğimi söyledim. Bir sigara dumanı duvarı çarptı. Bana göre, içeride sigara içmek saat 18'den sonra Japonya'da yasal. Oturdum ve biraz tavuk derisi ve iyiliği için ısmarladım. Orada yemek inanılmaz derecede garipti. Burası işten sonra arkadaşlarınla gidebileceğin bir yerdi. Herkes içiyor, arkadaşları ile gülüyordu, vs. Ben oradayken ürkütüyordum ve iyiliğimi içiyordum. Yanımda oturan adam bana çok uzun bir Japonca cümle söylediğinde her şey değişti. “Konichiwa! Watashi wa Stefan ”ve aniden hem erkek hem de arkadaşı“ ahhhh, stefan-san, watashi wa… ”dedi. Bundan sonra iki saat konuştuk. İngilizce konuşmuyorlardı ve Japonca da bilmiyordum ama çalışmasını sağladık. Onlara DragonBall Z'yi gösteriyordum, bana Arkadaşlar gösteriyorlardı. Onlara Piccolo gösteriyordum, onlar bana Joey'i gösteriyorlardı. Şimdiye kadar havalı kültürel değişim oldu.
Japonya, ortaokul ve lisedeyken izlemeyi sevdiğim bir şey olan anime'nin doğduğu yer. Çocukluğumun çoğunu şekillendirdi ve yakın zamanda yeniden keşfettim. Tokyo'da tamamen anime ile ilgili bir bölge olduğunu duymuştum. Oraya gitmek zorunda kaldım. Akihabara kesinlikle harikaydı. Atari salonu dolu 10 katlı binalar vardı. Hizmetçi gibi giyinmiş kızlar vardı (ki bence gerçekten berbat ve sömürücüdür), her yerde anime vardı ve inanılmaz derecede renkliydi.
Tokyo Kulesi hakkında çok fazla yutturmaca duydum, görmeye karar verdim. Gerçekten yaptığım için mutluyum. Tokyo'nun güzel manzaralarını böyle yüksek bir noktadan görmek çok güzeldi. En iyi yanı, aşağı bakarken gerçekten harika bir tapınak tespit etmemdi. Tokyo Kulesi'nden ayrıldıktan sonra, o tapınağı keşfetmek ve hepsini almak için gerçekten harika bir zaman geçirdim.
Asakusa'da dolaşırken Foursquare'de çok iyi derecelendirilmiş bir ramen yeri buldum. Kontrol etmeye karar verdim. Hayatımda sahip olduğum en iyi ramene sahip oldum. Hiçbir şey o yemeğin ne kadar lezzetli olduğunu kıyaslayamaz. San Francisco'da çok farklı ramen yerleri denedim ama o yerin ne kadar iyi olduğunu eşleştiremedim.
Japonya'yı söyleyebileceğim tek şey, tuvaletlerdeki oyunda bir adım önde. Ciddiyim, hayatımda banyoda bu kadar ileri teknoloji kullanıldığını hiç görmedim. Tuvaletin en kötü yanı, her şeyin Japonca olmasıydı. Hangi… bazı sorunların en az söylemesine neden oldu.
Tokyo'dayken bazı imparatorluk bahçelerine gittim. Güzellerdi ancak Hong Kong'daki Nan Lian Bahçesine bile yakın değildiler. Yine de havalı olan, ortada bir Japon Çay Evi olmasıydı. Geleneksel Japon Matcha çayına girdim ve çay aldım! Daha önce hiç kırmızı fasülye yememiştim ve sadece süper Amerikanlaştırılmış yeşil çayları kullanmam çok ilginçti.
Hong Kong'a geri döndüm ve orada bulunduğum 3 gün boyunca özel bir Airbnb odasında kaldı. Biraz rahatlamak ve birkaç gün iyi geceler uyuyarak geçirmek istedim. Hong Konglu arkadaşım Mei ile tanıştım! Zirveye gittik ve harika manzaralar gördük, en iyi #insta yerlerinde harika Instagram resimleri çektik:
Bütün bunlardan sonra Asya seyahatim bitti. Chicago'ya dönüyordum. Gümrük memurları, Çin'den geldikten sonra sadece bir sırt çantam ve başka bir bagajım olmadığı için kafam karıştı, ama muhtemelen sadece biraz garip olduğumu sanıyordum.
Kelimenin tam anlamıyla, Asya kıtası boyunca kimseyi tanımıyordum. Geri dönüş destek sistemimin tamamen parçalandığını hissettim. Bütün bunlar beni çok daha esnek bir insan yaptı. Bu yolculuk yüzünden kendime insan olarak çok daha fazla güveniyorum.
Kardeşimi ve kardeşimi çok iyi hissettim. Onlara Asya’dayken aldığım tüm hediyeleri verdim ve okula gittiğim Rochester trenini kullanmaya gittim. Trene binmek istedim çünkü hem daha ucuzdu hem de gerçekten harika bir macera gibi hissettirdi! 5 dakika treni kaçırdım. Biletimi ertesi güne transfer ettim ve tekrar denedim. Trende biraz ilginç olan birkaç amish insan gördüm.
Arkadaşım Ian beni tren istasyonundan aldı. Onunla jet gecikmeli durumumda bir süre konuştum ve RIT'e gittim. Odama gittim ve düştüm. Çok yorgundum.
Öylesine jet-lanetliydi ki, okulun ilk haftası için 18: 30'a kadar dersime giremedim. Profesöre birçok özür dileme e-postası gönderdim. Arkadaşım Jack'le bir doğum günü yemeğini bile kaçırıyordum. Alarmı kurmadan çok çabuk kestiğimi düşünerek uyuyakaldım. Beni aramaya devam etti ama telefonum sessiz kaldı. Sonra evime girdi, ikinci kata çıktı ve kapımı çaldı. O kadar kötü hissediyordum ki neredeyse akşam yemeğini kaçırıyordum ve kapımı çaldığı için çok mutlu oldum, aksi halde daha da kötü hissederdim. Akşam yemeği harikaydı.
Bunu söylemek, hayatımın en iyi Ocak ayıydı.
Şubat
Brickhack # 3 oluyordu. Remy ve Zach ile gerçekten inanılmaz bir etkileşim yaşadım ve sabah 4'e kadar sürdü.
Okul yılı için bir hedef belirledim - Yaptığım her bir ödevden bir gün önce başladım. Bu yapabileceğim en stresli şeylerden biri olduğu ortaya çıktı. Bir veri iletişim projesi için yaklaşık 2000 kod satırı yazdım ve bir gecede bitirdim. 10 saniye gecikti ve% 0 aldım. Ama anlatmak güzel bir hikaye, sanırım: p
Arkadaşım Velizar ve ben bir podcast başlangıcı olan Castile'yi inşa eden bir girişimcilik sınıfı yapıyorduk. Şu anda her hafta toplantılar yapardık. Sınıfın o kadar iyi olmadığını düşündüm ama bu sırada eğlendim!
O zamanlar Alexis Ohanian üniversitemize geldi. O şimdiye kadar ki en havalı adam, ben de onunla ve bazı arkadaşlarla akşam yemeği yemek istedim. Her şeyi denedik. E-postayla gönderme, Snapchating, Facebook mesajı, Facebook durumu ve hatta ona Tweet yapma. O gerçekten iyi bir adamdı ve mesajlarımızı görmezden gelmedi. Maalesef o gün New York'ta bir gün daha gerçekleşti, bu yüzden bize katılamadı.
Mart
DP Dough'den çok fazla calzones sipariş ettim.
Kendimi çalışırken canlı izledim.
Code Golf'u öğrendim. Scala'da bir golf dili olmayan pek çok şey yaptım ama kod boyutunu azaltmak için bazı harika teknikler oluşturdum. Ayrıca ilk sincadimi Scala'da da yazdım.
Büyük dostlarım Luba ve Josh ile takılmaya başladı. Hayvan barınaklarına gittik, rastgele bir bahçede gönüllü olduk ve diğer bin yıllık yüksek pisliklere katıldık.
Daha fazla codeRIT toplantısı yaptık, ancak aktif olan kulübün yarısı bir kooperatife gittiğinden beri biraz daha zordu: P
Nisan
Maryland’e, Bitcamp’a olan inanılmaz arkadaşlarımla gittim. Korkunç bir deneyim oldu, bu yüzden ilk saatten sonra bir otel odasına gidip Washington DC'yi keşfetmeye karar verdik. Aldığımız en iyi karardı. DC'de Luba ve Josh'la birlikte bir Sih geçit törenine düştü.
Dijital kameranın yaratıcısı arkadaşım Velizar ile buluştum. Bölgede yaşadığından beri girişimcilik sınıfımızın patentleri hakkında ders veriyordu. % 70'ini kaybettim, çünkü arkadaşım Kevin'i kız arkadaşı Anh ile birlikte koridorda gördüm. Onu bir yıldır görmedim ve çok iyi bir sohbetimiz oldu.
Okulda arkadaşlarım Tori ve Manny ile birlikte bir Malezya dans / hikaye anlatma etkinliğine gittim! Müzik hepsinin en sevdiğim yanıydı.
Uber'den Fall stajı için teklif aldım. Bu, tüm yılımın en güzel günlerinden biriydi.
Gerçekten sıkıldım, bu yüzden sahte bir başlangıç için sahte bir web sitesi yapmaya karar verdim. MHacks V'de DataWave adlı bir şey yaptım. Arkadaşım, aslında bir Dalga Tarihi, Sörfçüler için Tinder olduğunu şaka yaptı. Bu yüzden bu fikri uygulamaya karar verdim: p http://dateawave.com
Benim için ertelemenin bir başka yolu da tüm web sitemi yeniden yazmaktı. Daha havalı görünmesini istediğime ve hayatımda ilk defa Javascript kullanmaya karar verdim. Bu ilginçti.
Arkadaşlarım Luba ve Josh ile birlikte Record Store Day'e gittim. Her çeşit harika müzik hakkında ve İsa Sabunu'nı keşfetmeye başladı.
Mayıs ayı
Okulum Austin Texas’ta OS Con’a gitmek için benim ve bazı harika arkadaşlarımın gezisine sponsorluk yaptı. İnanılmaz derecede şaşırtıcıydı. Akanksha, Solomon ve Allison ile takıldım. 6. caddeye gittim, bazı internet arkadaşlarıyla tanıştım ve harika bir deneyim yaşadım.
Doğum günümü Buffalo Wild Wings'de iyi arkadaşlarımla geçirdim. Arkadaşlarım grubumda, 21. doğum gününü Buffalo Wild Wings'e giderek kutlamak için bir gelenek var: D
San Francisco'ya uçuşum özel bir şeydi. Yanımda oturan kadın ile bir konuşma başlattım. Charlotte, Güney Carolina'dan, yakınlarda konuşlanmış olan kızını görmek için San Francisco'ya gitti. Tanıştığım en iyi insanlardan biriydi.
San Francisco'ya zor bir dönem geçirdikten sonra geldim. Twilio'da üçüncü yaz stajıma başlamıştım. Daha önce hiç yapmadığım Javascript ve Frontend çalışmalarını yapardım!
Twilio Signal şaşırtıcıydı. Bu benim ilk teknoloji konferansımdı. Ben bir şaşırtıcı olduğunu düşündüm rick roll yardım hattını bir kişi demo görmeliyim. Dönüşte, Embarcadero boyunca yürümeye karar verdim. Kesinlikle çok etkileyiciydi. SOMA'da geçtiğimiz 2 yaz için yaşadıktan sonra, orada olmak çok güzeldi.
Sadece internetten tanıdığım veya bir süredir görmediğim birçok insanla tanıştım. Her gün farklı biriyle akşam yemeği yedim.
Amip Müzik'te Lil Yachty'yi gördüm.
Arkadaşlarım Orens ve Patrick San Francisco'dan San Francisco'ya gidip takılmak için geldiler. Gerçekten harikaydı! Facebook'ta çalışan arkadaşım Dan bize bir ofis gezisi verdi. O zaman orada çalışmak istediğimi biliyordum.
Haziran
Arkadaşlarım Kyle ve Jeremy (daha sonra birlikte olacağım) ile yürüyüşe çıktı. Bir araba kiraladık ve Point Reyes'e gittik. Gerçekten harikaydı. Tekrar kalp atışı yapardım.
San Francisco'da çok takılmadan önce sadece Facebook Gruplarından tanıdığım büyük arkadaşım Payal ile bir Corgi Con'a gittim.
Gerçekleştirici olmayan işe alım uzmanlarıyla dolu, gerçekten brüt olan bazı rastgele ağ kurma olaylarına gittim. Benim yaşımda bir erkekle tanıştım ve anlaşıldı ki ortak arkadaşlarımız oldu. Yakındaki bir Hacker Noon partisine gideceğini söyledi. Ben etiketledim. Orada Robert Scoble'ı gördüm. Bu, ortaya çıkan herhangi bir cinsel taciz olayından önceydi. Onunla bir fotoğraf çekmek için süper pompalandım. Ancak şimdi, onunla konuştuğum gerçeği yüzünden gerçekten iğrenç oldum.
Kyle ve ben, Market St'deki Bay Tipples adındaki evinin yakınındaki bu inanılmaz caz barını bulduk. Orada birkaç kez gittik. Çok şaşırtıcıydı!
Arkadaşım Daniel’in eve taşınma partisine gittim ve gerçekten harika insanlarla tanışmaya başladım. En sonunda arkadaşlarım Luba, Kyle ve Adam'la birlikte Tahoe Gölü'ne gittiğim arkadaşım Simon'la tanıştım. Kesinlikle harika bir yolculuktu. Çok kalabalıktı ve stresliydim ama bu konuda hiçbir şeyi değiştirmedim!
Aksine Başkent'ten bazı insanlarla birlikte Lands End'i gezdim. Gerçekten harika bir yürüyüş oldu. Orayı seviyorum. Gerçekten ilginç bir araba görmem bile gerekiyor!
Temmuz
Muir Woods'u arkadaşlarım Adam, Max ve Payal'la birlikte eğittim. Neredeyse büyük bir tepeden aşağı düştü ancak Max hayatımı kurtardı. Sağol Max.
Her gün yeni bir insanla akşam yemeği yemeye devam ettim. Gao'yla stajyer Slack kanalında, o sırada Lyft'te staj yaparken! Periyodik olarak birlikte brunch yapardık! Harika ve lezzetli!
Eylül - Aralık ayları arasında bir oda arkadaşı bulmak için mücadele ediyor. Sonunda o zaman pek iyi tanımadığım arkadaşım Dan tarafından mesajlaştım. Programıma mükemmel şekilde uyan bir açıklığı olduğunu söyledi. Hemen kabul ettim. Şimdiye kadarki en iyi karar!
Oda arkadaşım ve arkadaşım Sanket ile Manchester United maçına gittim! Kesinlikle muhteşemdi. Hayatımda gördüğüm ilk futbol oyunuydu. En iyisi, Manchester United kazandı: D
Gerçekten harika arkadaşlarla Napa Vadisi'ne gittim. Şarap tadımı ilk kez yaptım. Güzel manzaraları görmek ve şarap hakkında öğrenmek çok şaşırtıcıydı.
Arkadaşım Changbai ile inanılmaz Çin yemeği yedim. Bu yemek öylesine Çinliydi ki İngilizce menüleri bile yoktu: p
Gerçekten hastalanmaya başladım. 24/7 öksürüyor olurdum. Sebebini bilmiyordum. Ne olduğunu hala bilmiyorum. Ama çok kötüydü. Sonunda alerji olabilir diye bir yüz maskesi aldım. Çok sayıda doktora danıştım ama cevapları yoktu. Neyse ki, Eylül ayında gitti.
Ağustos
Her Sırp Ortodoks ailesinin bir aile azizi vardır. Her azizin onları kutlamak için yılın kendi günü vardır. Bizim aile azizi Saint Elijah. Aziz günü 2 Ağustos. Ailemi görmeye gidip aziz gününü onlarla kutlamak için bir süre izin istedim. Lezzetli Sırp yemekleri yedim ve daha da önemlisi ailemi uzun süre göremedikten sonra görmeye başladım.
URL kısaltıcı hizmetlerinde her türlü veriyi saklayabileceğiniz bir uygulama oluşturdum. Bu, üzerinde çalıştığım en sevdiğim projelerden biri.
SF'den Berber'de Ken'den inanılmaz bir saç kesimi var. Bu adam sahip olduğum en iyi berber. Arkadaşım Daniel ondan tweet attı ve onun hakkında nasıl bir şey öğrendim.
Twilio'daki stajım sona ermişti. Bu inanılmaz bir deneyimdi. Ön uç hakkında çok şey öğrenmiştim ve kendimi mümkün olduğunca zorladım. Bu konuda en iyi yanı kesinlikle edindiğim rehberlik ve muhteşem iş arkadaşlarımdı.
Twilio'daki stajım bittikten sonra Honolulu'ya gittim. Uçakta yolculuk kendi içinde bir maceraydı. Yanımda oturan iki kişi bir ikilik sundu. Biri Fransa'dan emekli ve hevesli bir gezgindi. Dünya gezisine devam etmeden önce biraz dinlenmek için Honolulu'ya gidiyordu. Diğeri ise daha önce hayatında hiç uçmamış Virginia Charlottesville'den bir çocuktu. Emekli ve ben, birbirimize gösterdiğimiz resimlere göre, Tokyo'da aynı yerlerde bulunduk.
Honolulu kesinlikle harika bir deneyimdi. En havalı insanların şimdiye kadar hostelimde kaldığını öğrendim. Portekizli bir adamla tanıştım, hepimiz şaka yaptığımız Goncalo, sabahları hazırlanmada “en hızlımızdı”: P Bankacı olarak çalışan ve 4 aylık bir ABD gezisi yapmaya karar veren İsviçreli bir adam Marco ile tanıştım. Bu ne kadar şaşırtıcı? “Çok benzersiz bir kişi” lakabını taktığımız Veronique ile tanıştım. İsveçli süper cana yakın ve muhteşem bir adam olan Kristian ile tanıştım. Aşçılık öğretmeni olmak istiyordu ve sevdiği şeyi yaptığında buna çok saygı duyuyorum. Basshunter'ı ülkesinden utanç olarak gördü: P Amerika'dan Au Pair’i yapan Alissa ile Almanya’dan tanıştım. Daha sonra yüksekliğinden korkmadığını öğrendim, hah. Sonunda, Honolulu'da tatil yapan Sırp bir adam olan Mika ile tanıştım! Başka bir Sırp kişiyle bu kadar rastgele bir yerde buluşmak gerçekten harikaydı!
Bu insanlarla Honolulu'da yaptığım her şey hakkında konuşsaydım, bütün gece uyuyamazdım. Sadece en akılda kalıcı şeylerden bahsedeceğim.
Pali Puka yürüyüşü. Bu korkuluk olmadan inanılmaz derecede tehlikeli bir yürüyüşdü ve bir dağa sarılıyordu. Bütün yol boyunca çok korktum. Daha da kötüsü, Dizel ayakkabılarımı giyiyordum. Bunlar kesinlikle yürüyüş ayakkabısı değildi. Bir kere kaydım ama neyse ki bir ağaç gövdesine sarılarak kendimi yakaladım. Bu gerçekten kötü bir şekilde sona erebilirdi. Ama şimdiye kadar yaptığım en iyi yürüyüş oldu.
Koko Başkanı. Bu şimdiye kadar yaptığım fiziksel olarak en zor zammıydı. Tüm zam tam anlamıyla sadece bir dağa kadar demiryolu rayları tırmanıyor. Demiryolu raylarının köprü görevi gördüğü bir bölüm bile var, bu yüzden süper dikkatli olmalısınız, aksi takdirde yaklaşık 15-20 ft düşebilir.
Arkadaşım Marco ile deniz kaplumbağası turu yapıyorum. Nefes kesen manzarasına sahip kesinlikle şaşırtıcıydı. Daha önce hiç deniz kaplumbağası görmemiştim, 7 kadar görmeyi başardık!
Eylül
Güzel bir yere taşındım. Oda arkadaşlarım Dan, Jeremy ve Jorie, gelmiş geçmiş en havalı insanlardı! Bir yerde gerçekten iyi koymak ve böyle iyi bir alanda oldu!
Sahip olduğum en iyi stajlardan birine Uber'de başladım. Kimlik doğrulama ve kimlik yönetimi güvenlik ekibi üzerinde çalıştım.
CTF'de ilk SQL enjeksiyonumu arkadaşım Paul ile yaptım!
İlk makine öğrenme modelimi yetiştirdiğim bir atölyeye gittim!
Arkadaşım Max ile ilk React bileşenimi yayımladım.
Bir şeyler teslim ederken, insanların telefonumu aramasını sağlamak yerine, dairemin kapı kilitleme mekanizmasını bir web sitesi ile kontrol edebildiğim bir Twilio uygulaması uygulandı.
Arkadaşlarım Changbai ve Max ile birlikte, oturma odamın rengini TV'nin ortalama rengiyle eşleştireceğimiz bir Hue ışık programı uyguladı.
Tenderloin'de arkadaşım Changbai ile gerçekten harika bir grafiti görmeye gittim. Gerçekten şaşırtıcı bir deneyimdi.
Ekim
İlk Golden State Warriors oyunuma diğer stajyerlerle oynadım. Oyunun sonunda, mikserini sokakta satan bir adamla tanıştım. Mixtape almaya ve eve geldiğimde dinlemeye karar verdim. Sonra CD çalacak hiçbir şeyim olmadığını farkettim.
IDA kullanarak hayatımda ilk defa bir program tasarladım. Seri numarasını bulmanız gereken bir CrackMe programıydı. Bir sürü düşünce ve büyük endian ile küçük endian arasında, seri numarasının ne olduğunu bulmayı başardım!
O zamanlar anime Berserk'i izliyordum. Bana büyük bir güven artışı ve bilmesi gereken önemli şeyleri neden yaptığımı anlamada büyük bir destek veren kodlamayı sevdiğim gerçek nedeni anladım. Bu, sonunda beni işe alan bir Facebook stajı görüşmemde şaşırtıcı olmamı sağladı.
Uzun zamandır bir hackathon'a gitmediğimden beri tuhaf olan CalHacks'e gittim ve teknik olarak bir mentordum. Bu öğrenci grubuna yardım etmeye çalıştım ama onlarla yardım etmekten çok onlarla konuşuyordum. Bir süredir konuşmadığım bir sürü arkadaşla buluştuktan sonra hackathondan ayrıldım.
Kasım
Oda arkadaşlarım ve arkadaşım olan arkadaşları ile “Arkadaşlık” geçirdim! Çok güzel bir zamandı.
Gelecek yaz Facebook'ta staj teklifimi kabul ettim. Benim için mutlak mükemmel bir uyum oldu. Katıldığım için çok heyecanlıyım.
Canlı yayın ve DAT protokolünün ve IPFS'nin üstüne ademi merkeziyetçi bir görüntü barındırma web sitesi kurdu. Bu konuda arkadaşım Louis ile çalıştı ve web'deki gelecekteki tüm uygulamalarımız için genel bir çerçeve uyguladık.
Gelecek dönem için derslerimi seçtim. 6 ders almam gerekecek, bu oldukça ilginç olmalı!
Cadılar bayramını arkadaşlarımla ve oda arkadaşımın şaşırtıcı kedisi, Pikachu olarak giyinmiş olduğumuz Kuş'la kutladı!
Aralık
Arkadaşım Jeron takılmak için San Francisco'ya geldi ve çok havalıydı! San Francisco'daki ünlü zig-zaggy caddesini görmeye gittik. Sonra ülkemden yiyecek almak için arkadaşım Changbai ile Santa Clara'ya kadar gittik! Euro Grill ve Euro Market'in sahibi ile tanıştım. Kartvizitini bana verdi ve istediğim zaman geri gelmemi ve açık olmasalar bile aramasını söyledi.
Santa Clara'ya giderken, Santana Row'a uğradık. Aniden, hatıralar sürünmeye başladı. Santana Row'a daha önce bir kere gelmiştim - 3 yıl önce. PayPal’ın BattleHack World Finals’inde yarışıyordum ve Santana Row’da benim için bir otel aldılar. Geri döndüm ve ne kadar ileri gittiğime ve o zamandan bu yana kaç hedef elde ettiğime inanamadım. Nerede olduğumu göstermek için arkadaşım Tony'i aradım ve ikimiz de güldük.
Stajımı başarıyla bitirdim! Tüm iş arkadaşlarımla çalışmayı ve onlarla gerçekten harika sohbet etmeyi özleyeceğim. Şimdiye kadar havalı insanlarla çalıştığım için çok şanslıydım!
Kendime zaman harcamak. Rahatlamak ve zaman geçirmek. Uzun süredir görmek istediğim bir sürü şov ve anime izliyorum.
Arkadaşlarım Ian ve Changbai ile ürpertici, San Francisco'ya gitmeden önce, elimden geldiğince çok yemek seçeneği denedim.
Kuşkusuz bunun hayatımın en iyi yılı olduğunu söyleyebilirim. Bu yıl, özellikle yılın başlarında, çok stresli anlar yaşandı, ama artık çoğunu bile hatırlamıyorum. Bu ne kadar önemsiz olduklarını gösterir. Bugün nerede olduğumla karşılaştırıldığında bugün nerede olduğumla inanılmaz derecede gurur duyuyorum. Bu son 365 gün boyunca bir insan kadar büyüdüm.
2017'deki tüm bu deneyimlerden dolayı dramatik bir şekilde değiştim. Umarım çok çalışmaya ve bu muhteşem maceralara devam etmeyi sürdürebilirim!
: wq