Uygur restoran sahibi Abdullacan: Aldığım yardımları topluma geri vermek isterim
Editörün notu: Çin'in iç kısmına Xinjiang'dan gelip yerleşen büyük bir kitle var. Bu büyük kitle kendi eliyle çalışıp iş kuruyor. Jiangxi Halk Günlüğü gazetesinde yer alan bir yazı onların yaşamından bir kesit sunuyor.
Abdullacan Urayim'in Nanchang ile bağlantısı 17 yıl önce başladı.
"Annem, ben Jiangxi milli dayanışma ödülünü aldım." Abdullacan bulunduğu Jiangxi eyaleti Nanchang şehrine 3 bin 600 km uzakta Karakaş ilçesindeki annesine ellerindeki ödül belgesini göstererek sevincini paylaştı. Abdullacan şu an Nanchang'da tanınmış bir Uygur Restoran zincirinin sahibi. Restoranın ismi Izgara Kralı. Abdullacan "2019 yılı Xiangxi Milli Dayanışma ve Gelişmiş Birey" unvanını yeni aldı.
Xinjiang Uygur Özerk Bölgesi Karakaş ilçesinden Abdullacan 17 yılda yol kenarında seyyar satış yapan birinden, 44 restoranın sahibi bir patrona dönüştü. Nanchang'a yerleşen Abdullacan, bulunduğu yerde dayanışmacı ve yardımsever bir örnek kişi olarak tanınıyor.
Abdullacan çifti 2002 yılında cebindeki 40 yuan ile Nanchang'a iş bulmaya geldi. İlk yardımı Lv Tingyang'dan aldı. Emlakçılık yapan Lv Tingyang karı kocaya uygun fiyatla bir ev buldu ve iş bulana kadar kira bedeli almadı. Lv Tingyang'ın yardımıyla Abdullacan çifti Nanchang'da konakladı ve tren garı etrafında üzüm ve gözleme satmakla iş başlattı.
2010 yılında Abdullacan gara yakın bir yer tutup restoran açtı.
"Üzüm iyi satılmazken, Shandonglu bir abla bana bedava gözleme yapmayı öğretti. Faaliyet lisansı almak için başvuru sürecinde hep yeşil ışıklar bana yakıldı. Restoran işiyle meşgul ederken komşum Luo Guolian çocuk bakımında bana çok yardımcı oldu."
Abdulla kendi parmağını sayarak, "Son yıllarda çevremden çok büyük yardım aldım. Dolayısıyla ben de diğerlerine yardım etmek isterim." diyor.
Biraz para biriktirdikten sonra Abdullacan harekete geçti. Garda zorluk çeken yolculara bilet alıyor, annesi ameliyat geçiren arkadaşı Wang Lei'ye 20 bin yuan verdi. Komşu Liu Fenglin'i "annesi" olarak görerek sıkça ona bakmaya gidiyor. Xinjiang'dan gelen çalışanların iş bulmalarına yardım sağlamak için dil eğitim merkezi açtı. Bunun dışında geliri düşük olan aile ile akrabalık kurmuş ve her yıl 100 bin yuanı hayır çalışmasına adamıştır.
Abdullacan kendi ismiyle gönüllü bir "hizmet ekibi" kurdu. "Her dükkanımı milli dayanışmanın bir penceresi yapmak isterim. Her personelimin milli dayanışmanın katkı sağlayıcısı olmasını isterim" dedi. Abbdullacan "Dükkanıma her gün yüzlerce misafir gelip Xinjiang yemeğinin tadına bakıyor. Biz burada her zaman 'dayanışmanın tohumu'nu ekiyoruz." diyor.