Bölüm 1376: Sakinlik
Zaman sessizce geçti. Yun Che Hayali Şeytan Ülkesi'ne döndüğünden beri dört aydan fazla olmuştu.
Yarım yıl çok kısa bir zamandı ancak Tanrı Alemi'ndeki deneyimleri, yönetebileceği sakin ve rahat yaşam nedeniyle kendisine uzak bir geçmiş gibi hissetmesini sağlıyordu.
Neredeyse uzun bir rüyadan uyanmış gibi hissetti.
Yun Che zamanının çoğunu Şeytan İmparatorluk Şehri'nde geçirmişti, ancak ara sıra Kaynak Gökyüzü Kıtası'nı da ziyaret ediyordu. Kaynak enerjisi olmadan gidebileceği çok yer vardı; İblis İmparatorluk Şehri, Mavi Rüzgar İmparatorluk şehri, Yüzen Bulut Şehri, Donmuş Bulut Sarayı ve İlahi Anka Tarikatı.
Artık koşturup gittiği her yerde ölümle kur yapmayan Yun Che, ailesi ve kadınları ile fazlasıyla zaman geçiriyordu. Şu anda liderliğindeki hayat, daha öncesinde olduğuna göre farklıydı.
Ancak... Sadece mevcut fiziksel durumuna ve yaşam tarzına gerçekten adapte olup olmadığını biliyordu.
Hayali Şeytan Ülkesi, Şeytan İmparatorluk Şehri...
Güneş bugün son derece parlak ve güzeldi. Yun Che, rattan sandalyesinde rahatça uzanıyordu, avluda yarım kapalı gözlerle güneş ışığının tadını çıkarıyordu.
Zihniyet değişikliği ve Su Ling'er'in dikkatli hemşireliği sayesinde Yun Che'nin sağlığı daha öncesine kıyasla çok daha iyi bir haldeydi. Lüks kıyafetler giymiş ve her zaman güzel bir hizmetçi tarafından takip ediliyordu... Normal bir aristokrat oğlunun standart yaşamı gibi bir şeydi.
Feng Xian'er şu anda Yun Che'nin yanında duruyordu ancak alışılmadık derecede sessiz ve itaatkar davranıyordu. Bazen çekinerek Yun Che'ye bir iki bakış atmayı da unutmuyordu.
Geçmişte, Anka Ruhu'nun isteğine kesinlikle itaat ederdi ve her zaman Yun Che'nin yanında kalırdı. "Lord Anka Tanrısı'nın" talimatlarının ardındaki niyeti anlamasa da bu emri reddedemezdi. Ancak onu günlük olarak görebilmekten ve yanında kalmaktan çok memnundu.
Elbette bu memnun günler geçirdiği gecelerin dışındaydı... Bazı günler odasından dışarıya çıkan garip sesler onun yüzünü kırmızıya boyamaya yetiyordu.
Feng Xian'er, son on yıl boyunca Yun Che'ye bakarken büyümüştü. Ona o gün "dünyasının gökyüzü" olduğunu söylediğinde, onu teselli etmeye çalışmamıştı. Gerçekten ruhtan gelen bir inançtı. Kıtada onun hakkında sayısız efsane duymuştu ve birisi ona övgü ya da ibadet ettiğinde onun için tarif edilemez bir sevinç hissi hissetmemeyi asla başaramamıştı.
Yun Che güçsüz bir sakat olduktan sonra bile, onun için özlemi hala bir parça solmamıştı. Kendine neden diyemiyordu.
Yun Che orada dinlenmeye devam ederken Feng Xian'er'in zihninde düşünceler geçmeye başlamıştı: 'Tek olabildiğim onun basit bir hizmetçisi olsa bile tatmin olurdum.'
''Büyük Kardeş!''
"Büyük Kardeş Yun!"
Yun Che sandalyesinden kalktı, tembel bir esneme bıraktı. "Ohh... Buradasınız! Küçük Yongan da buradaymış!”
Gelenler Göklerin Altında Yedi Numara ve Xiao Yun'du. Yun Che'ye doğru yürürken genç bir çocukla el ele tutuşuyorlardı.
Xiao Yongan neredeyse altı yaşındaydı ama biraz cömertlik zaten özelliklerinden göz atmaya başlamıştı. Genç çocuk Yun Che'nin önüne adım attı, dizlerinin üzerine çöktü ve ona ciddi bir şekilde boyun eğdi. "Yongan Yun amcasını saygıyla selamlıyor.”
"Aiyo!” Yun Che aceleyle yeğenini ayağa kaldırdı ve güldü. "Küçük Yongan, sana bana boyun eğmene gerek olmadığını söylemiştim. Burada olman benim için büyük bir sevinç.”
Ama Xiao Yongan ciddiyetle söyledi: "Babam ve annem Amca Yun'un Yongan'ın kurtarıcısı ve bağışlayıcısı olduğunu söylemişti. Bu nedenle, sadece Amca Yun için diz çökmem gerekir.”
“Hahaha.” Yun Che başını salladı ve onun sevimli küçük yüzünü dürttü. “Böyle sevimli ve düşünceli bir çocuk. Kesinlikle benim yeğenimsin.”
(FN: Senin neren sevimli ve düşünceli Allah'ın cezası.)
''Büyük Kardeş Yun...'' Göklerin Altında Yedi Numara gülümsedi. ''Cildin gittikçe daha da iyi görünüyor. Aslında, hmm... Sanırım biraz kilo almışsın.”
“Ne!? Kilo mu!?” Yun Che neredeyse şok olarak oturduğu yerden zıplamıştı. Sonrasında hızlıca Xian'er'e emretti: ''Xian'er bir sonraki yemekten başlayarak benim gıdamın yüzde otuzunu kestiğinden emin ol! Gücümü kaybedebilirim ama yakışıklı vücudumu asla!''
Feng Xian’er: “...”
"Yedinci kız kardeş sadece şaka yapıyor abi, hiç kilo almamışsın.”
"Oh... Şükürler olsun." Xiao Yun asla yalan söylemez, bu yüzden Yun Che ona inandığı gibi rahatça iç çekmişti. Rahatladıktan sonra, “Bugün buraya geyik yapmak için mi geldiniz yoksa bana ihtiyacınız olan bir şey mi var?” dedi.
"Er, bu konuda..." Xiao Yun, Göklerin Altında Yedi Numaraya baktığı gibi her iki tarafta kızardı. Sonrasında Göklerin Altında Yedi Numara kasıtlı olarak Xiao Yun'a baktı ve Yun Che ile herkesin içinde bunu konuşamayacağının sinyalini veriyordu.
''Er... Ben... Er..." Xiao Yun nihayet Yun Che'ye sormak için yeterli kararlılığı toplayıp konuştu, "Abi, benim sorum... Gerçekten Tanrı Alemi'nde İlahi Kaynak Alemi'nde bulunan kaynak gelişimcileri var mı?”
Göklerin Altında Yedi Numara konuştuğu gibi kocasının ayaklarına vurdu. Xiao Yun aniden arkasından tokatlandığını hissetti.
Tepkileri Yun Che'nin gözlerinden kaçmadı ve soruyu uzatmadan cevapladı: “Eh, o kadar ileri gitmezdim ama ilahi yola ulaşmanın bir Tanrı Alemi gelişimcisi için sadece bir başlangıç olduğu doğrudur.”
''Sadece... Başlangıç?'' Xiao Yun şok olmuştu ama Yun Che'den ilk İlahi Köken Alemi hakkında bir şeyler duyduğunda bu şaşkınlığı gittikçe hayranlığa dönmüştü.
Açıklamaya devam etti: ''Tanrı Alemi'nin yetişim sistemi Temel Kaynak Alemi'nden Egemen Kaynak Alemine dokuz ölümlü alem olarak bilinir ve onların asıl yetişim başlangıcı da ilahi yolla başlar. İlahi Kaynak Alemi'nden başlayarak İlahi Usta Alemine kadar yedi kaynak alemi vardır.''
"Bu durumda, Anka Tanrıçası ilahi yolun içinde hangi aşamadadır… Oh, üzgünüm yani Yenge Feng demek istemiştim.'' Xiao Yun'un gözleri hafifçe yandı. "O İlahi Kaynak Alemi içerisinde çok yüksek bir konumdadır, değil mi?”
''O şu anda İlahi Köken Aleminde ve bunun anlamı onun ilahi yolun en başında olduğunu gösterir ama yine de o İlahi Köken Alemi'nin orta aşamalarına kadar ulaşmayı başarabilmiş.''
“...Ha!?” Xiao Yun yüzünde büyük bir şaşkınlıkla delik deşik olmuş bir halde konuştu: ''Ama o... Kaynak Gökyüzü Kıtası'nın ve Hayali Şeytan Ülkesi'nin bir numaralı kaynak gelişimcisi. O zamanlar senden daha güçlüydü… Abi... Bu nasıl mümkün olabilir…”
“Onları böyle karşılaştırmamalısın. Onların dünyasıyla bizim dünyamız farklı iki düzlemde yer alıyor. Bir gün Tanrı Alemi'ne seyahat etme şansınız varsa, ne demek istediğimi anlayacaksınız... Aslında biliyor musunuz, oraya asla gitmezseniz sizin için daha iyi olurdu. İyi bir yer değil.”
Huo Poyun bir orta yıldız aleminde doğduğu ve Altın Karga ruhunun soyunu elde edecek kadar şanslı olduğu için Kutsal Tanrı Savaşına katılmayı başarmıştı. Ortada korkunç bir şekilde kaybetmesine rağmen şüphesiz Alev Tanrı Alemi için tarih yazmıştı... Eğer Yun Che olmasaydı, orta yıldız alemlerinin kahramanı ve efsanesi olacaktı.
Feng Xue'er'in durumu Huo Poyun ile aynıydı. Eğer Alev Tanrı Aleminde doğmuş olsaydı, başarıları Huo Poyun'un başarılarından daha düşük olmazdı... Aslında eğer şu anda Alev Tanrısı Alemi'ne yönelseydi, Yan Juehai onu almak için önünde diz çökebilirdi. Onun kaynak gücü etkileyici bir şey olmayabilirdi ama sahip olduğu Anka'nın kan soyu o kadar saftı ki Yun Che bile onunla karşılaşamazdı.
''O zaman... Büyük Kardeş hangi yüksekliğe ulaştı?'' Xiao Yun başka bir soru sormuştu. ''İlahi Köken Alemi'nin sonuna ulaşabilmiş miydin... Belki de bundan daha fazla?''
“...” Yun Che gülümseyip başını salladı. ''Bunun bir önemi yok, değil mi? Hepsi geçmişte kaldı. Neden işiniz hakkında konuşmuyoruz... Cidden, ne için buradasınız? Bence sizin konunuz çarptırdığınız konudan daha önemli olmalı, değil mi?"
''Er.. bunun hakkında...'' Xiao Yun hızla ne için geldiğini anlatmaya çalıştı: ''Ben er... Ben... Ben bilmek istiyordum da... Eğer...''
Gözleri Göklerin Altında Yedi Numara'ya kaymıştı. Sesi en az iki kat daha yumuşak olmuştu. Ama inanılmaz bir süre için kekelemesine rağmen tam ağzından o cümleyi çıkartacaktı ki başarısız olmuştu.
O anda havada inanılmaz bir ses duyulmuştu:
"Baba!”
Yun Wuxin bir kuş gibi gökyüzünde Yun Che'nin üstünde ortaya çıktı. "Baba, yakala beni.”
Kızını görünce Yun Che hemen hareketlendi. Xiao Yun arkasını döndü ve bu başarısız girişimden sonra derin bir nefes alıp gülümsedi. Sonrasında havaya atladı ve...
... Kıçını ağır bir şekilde yere çarpmadan önce beş metrelik bir mesafe vardı.
“Ah?” Yun Wuxin babasına kucağına düşmeden önce bir tüy gibi indi. ''İyi misin baba? Neden birden bire düştün?”
"Ben iyiyim, ben iyiyim," Yun Che hızla fark edilmeden kıçındaki tozu kaldırmadan önce ayağa kalktı. “Sadece dikkatsizdim ve ayaklarımın üzerinde takıldım. Hmm? Bugün neden yalnız geldin? Ustan ve annen nerede?”
Yun Wuxin heyecanla cevap verdi: “Ustam bugünkü çalışmamı çok beğendiği için bana hediye olarak babamın yanına daha öncesinde gideceğimi söyledi. Annem birkaç gün Donmuş Bulut Sarayı'nda kalacağını ve bağımsız olmayı öğrenmeye başlamamın zamanı geldiğini söyledi. Ona her zaman yapışmamam gerektiğini söyledi.”
''Sorun yok, babana yapışıp kalabilirsin.'' Yun Che bir gülümseme ile söyledi.
Yun Wuxin kollarını uzattı. ''Yakala beni babaa.''
Yun Che eğildi ve omuzlarına kadar gelen onun narin vücudunu yakaladı ve gülümsedi. "Son zamanlarda neden bu kadar çok taşınmayı seviyorsun sen bakalım?”
Yun Wuxin babasının boynuna sarıldı ve başını omuzlarına yasladı ve kıkırdayarak, "Çünkü on bir yıl boyunca senin tarafından taşınmayı kaçırdım, baba. Hepsini yakalamalıyım, değil mi? Heehee…” dedi.
[Sefix: Ne söyleyebilirsin ki buna.]
(FN: Hiç sorma gardaşçım.)
“Sorun değil, seni bugün bütün gün taşıyacağım.”
"Em... Ama annem babamın vücudunun şu anda zayıf olduğunu söyledi. Beni uzun süre taşırsan yorulursun.”
"~！@ # ￥%... Annenin saçmalıklarını dinleme! Baban çok güçlü!”
Xiao Yun ve Göklerin Altında Yedi Numara birbirleriyle oyun oynayan baba kız ikilisini izlerken gözleri pusla doldu. Kalpleri eriyebilecek kadar iç açıcı bir sahneydi. Aynı anda mırıldandılar:
“Ben de bir kız istiyorum…”
"Bir kızımın olması çok güzel olurdu…”
Konuştuklarından sonra birbirlerine baktılar ve Göklerin Altında Yedi Numara, Xiao Yun'un belini şiddetle çimdikledi. “O zaman neden şimdiye kadar bir şey söylemedin!”
''Ben... Ben hemen şimdi söyleyeceğim!'' Xiao Yun gagalanan bir kedi gibi başını salladı.
Bugün Yun Che'yi aramalarının nedeni aslında oldukça basitti...
İkinci bir çocuk istiyorlardı!!
İkisi de ilk başta ikinci bir çocuk sahibi olmayı düşünmemişti ama Yun Wuxin, Yun Che ile Yun Ailesi'ne geri döndüğünde gıpta ile doldular ve bir kıza sahip olma arzuları her geçen gün büyümüştü. O zamanlar Yun Che'nin hapı sayesinde Xiao Yongan'a sahiplerdi, bu yüzden tekrar aynı şeyi sormaya gelmişlerdi.
Ancak Xiao Yun kolayca utanan bir kişilikti ve Feng Xian'er sessizce Yun Che'nın yanında duruyordu. Sonuç olarak uzun bir süre denemesine rağmen başarısız olmuştu.
''Baba, Donmuş Bulut Sarayı'na gitmek istiyorum. Teyzemi özlemeye başlıyorum.”
Doğal olarak Yun Wuxin'in dediği Teyze Chu Yueli'den başkası değildi.
“Sorun değil, hemen oraya gidiyoruz. Aslına bakarsan bende onları senin kadar özlüyorum.''
''Cough, Büyük Kardeş...'' Xiao Yun sonunda konuşma cesaretini toplayabilmişti.
''Oh... Xiao Yun, gördüğün gibi birisi tarafından tutsak tutuluyorum, bunu başka bir sefer konuşalım, tamam mı?'' Sonrasında Yun Che ona veda etti ve omzunda kızıyla ışınlanma formasyonuna doğru koştu.
"Ah? Büyük Kardeş...'' Xiao Yun uzanmış eliyle bulunduğu yerde aptal gibi görünüyordu.
Feng Xian'er'in figürü bulanıklaştı ve hemen Yun Che'nin önünde ortaya çıktı. Onun koruması olmadan Yun Che, Aşırı Buzun Kar Bölgesi'ne adım attığı anda bir köpek gibi donardı.
Bang!
Göklerin Altında Yedi Numara, Xiao Yun'un ayağına şiddetle bastı ve onun korkunç bir çığlık atmasını sağladı. Öfkeyle, ''Siz erkekler, hepiniz işe yaramazsınız. Gidip Kız Kardeş Ling'er ile kendim konuşacağım, hmph!” dedi.
(FN: Ben ne yaptım ya, yatmış edit yapıyorum sabahın bu saatinde.)