Dün Beşiktaş'lı bir abim vardı maç izlerken, maç bitti Cüneyt düdüğü çaldı, direk bana "bak bak Demirören'e bak ağlayacak adam, nasıl üzüldü şerefsiz" dedi. Tek fark eden biz değiliz yani.
Önce takımla görüştü, sonra Albayrak'la, sonra Dürüst'le..En son bir umut Ünal Aysal'la teke tek bir odada görüşmüş. Bizden tek bir çatlak ses bile çıkmadı, herkes sahada alınmasında ısrarcı oldu, bu da çok iyi oldu.