Landsverk L-5
Kendi üretimindeki ilk İsveç tankı (ancak geliştirilmemiştir), Stridsvagn L-5, GFK ve M5 olarak da bilinen Landsverk L-28 savaş aracıydı. Bu tank Almanya'da tasarlandı ve İsveç firması Landsverk projeye prototip inşaat firması olarak çekildi. Yirmili yılların ortalarında, L-5 tankı yaratıldığında, Alman makamları, askeri kuruluşların tüm projelerini gizlemeye çalıştı;
GFK projesinin (Almanya'da taşıdığı isim buydu) yirmili yılların başındaki İngiliz fikirlerinin etkisinde ortaya çıktığına inanılıyordu. En son yabancı teknolojiyi gören Alman ordusu ve tasarımcıları benzer makinelerin birkaç projesini geliştirmeye başladı. Tasarımcı O. Merker'in rehberliğinde oluşturulan prototipi test etme aşamasına sadece bir tanesinin ulaştığını belirtmek gerekir. Belli nedenlerden dolayı, GFK projesinde, birkaç orijinal fikir dışında, büyük yenilikler olmamıştır. Bu hafif tank, o zamanlar kendilerine ait tank tasarımına sahip olmayan üçüncü ülkelerin işletmelerinde ekipman üretiminin karşılaştırmalı sadeliğini sağlayabilen teknik çözümler ile tanınmış ve ustalaşan bir dizi teknik çözüm kullandı.
Belki de GFK / L-5 projesinin en ilginç özelliği orijinal şasi idi. O zamanki tırtıllar küçük bir kaynağa sahipti, bu yüzden Alman mühendisler yeni bir savaş aracını birleşik tekerlekli ve paletli bir alt takımla donatmaya karar verdiler. Ön kılavuz ve arka tahrik tekerleğine sahip çok izli bir tırtıl tahrik ünitesi, doğrudan tankın yanlarına bağlandı. Ayrıca, gövdenin yanlarında, tırtılların yanında, kaldırma sistemlerinde tekerleklerin asılması için öngörülmüşlerdir. Motor torku tekerleklere ayrı şanzıman birimleri ile iletildi. Şanzıman ve sürüş arka tekerlekleri bir zincir tahrik kullanılarak bağlandı.
Yeni tank GFK'nın tekerleklerde yollarda ve engebeli arazide savaştan önce pistlere gitmek için hareket edebileceği varsayıldı. Böyle bir fırsat, savaş koşullarında yüksek hareket kabiliyetine sahip umut verici bir tank sağlayabilir ve aynı zamanda halihazırda küçük bir parça kaynağının tüketiminin artmasına neden olmadı.
Kombine pervanenin GFK / L-5 projesinde gerçekten orijinal bir fikir olduğu söylenebilir. Yeni tankın diğer tüm bileşenleri ve montajları, zamanın bilinen teknolojilerine uygun olarak yapıldı. Kolordu göreceli olarak ince kurşun geçirmez levha tabakalarından perçinleyerek monte edildi. İç hacimlerin yerleşimi klasik şemaya göre yapıldı: binanın önüne sürücünün işyerine bir kontrol bölmesi yerleştirildi. Arkasına dövüş bölmesini döner bir kule yerleştirildi ve gövdeye benzeyen tekne motoru ve şanzımana tahsis edildi. Sürücünün rahatlığı için, işyerinde inceleme yarıkları bulunan küçük bir kabin sağlandı. Yönetim ofisi sancak yönüne kaydırıldı. Solda, MG 08 makineli tüfek 7,92 kalibre mm ile ayrı bir zırhlı kabin vardı.
GFK tankının ana silahı kule taretinde bulunuyordu. Bir adet 37 kalibre mm tabanca ve bir adet MG 08 makineli tüfekten oluşuyordu. Zamanın diğer bazı tankları gibi, yeni Alman arabanın da eşi olmadı. оружия. Top ve taret makineli tüfek ayrı desteklere monte edildi ve bu nedenle farklı işaret açıları vardı. Bu nedenle, cihaz yataydan -10 ° ila + 30 ° aralığında dikey olarak yönlendirilebilir. Makineli tüfek dikey kılavuzunun köşeleri daha büyüktü: -5 ° ile + 77 ° arası. Kulenin dönüş mekanizmaları, hedeflere herhangi bir yöne saldırmalarını sağladı. Dövüş bölmesinin içinde, 200 mm toplar için 37 mermileri ve taret makineli tüfek için 1000 kartuşları yerleştirmeyi başardık. Çantanın önündeki kurs makineli tüfek için tasarlanmış bir başka 1000 mühimmatı.
Yirmilerin diğer bazı hafif tankları gibi, GFK da iki kontrol grubu aldı. Bunlardan biri sürücü işyerinde, diğeri ise mürettebat bölümünün arkasındaydı. İkinci sürücünün daha fazla manevra kabiliyeti sağlayacağı ve gerekirse hasarlı aracı savaş alanından çıkarabileceği varsayılmıştır. Böyle bir kararın ne kadar haklı olduğunu bulmak mümkün değildi. İki sürücü yerinin kullanımının tek doğrulanan sonucu yaşanabilir hacimlerdeki sıkılıktı. Mürettebat dört kişiden oluşuyordu: iki sürücü mekaniği, bir komutan ve bir makineli tüfek. "Özgür" sürücünün, diğer mürettebat üyelerine silahı ateşlemeye hazırlama konusunda yardımcı olabileceği varsayılmıştır.
Tank GFK nispeten küçük ve hafif çıktı. Yaklaşık 5 metre uzunluğunda, yaklaşık 2 m genişliğinde ve 1,5 metre yüksekliğinde olmayan bir yüksekliğe sahip olan makine, yaklaşık 7 tonluk bir savaş kütlesine sahipti.
Tasarım tamamlandığında, Alman hafif tank yeni bir atama aldı - Räder-Raupen Kampfwagen M28. Versay Barış Antlaşması, Almanya'nın tankları inşa etmesine, test etmesine ve kullanmasına izin vermedi. Bu nedenle, Alman tank üreticileri yardım almak için yabancı kuruluşlara başvurmak zorunda kaldı. Alman ordusunun risk almak istemediği ve bu yüzden de karar almak için yeterince uzun olduğu belirtilmelidir. Sonuç olarak, altı hafif zırhlı araçtan oluşan deneysel bir parti oluşturmaya karar verildi.
M28 projesinin bir sonraki uygulaması, İsveç firması Landsverk'i çekti. Proje dokümantasyonunu aldı ve yeni tankın prototiplerini yapmak üzere görevlendirildi. Görünüşe göre, gizliliği korumak için İsveçli sanayiciler M28 projesini L-5 olarak değiştirdiler. Bu isim altında daha sonra geniş bir şekilde tanındı.
1929'te Landsverk, en deneyimli zırhlı araçlardan ilkini inşa etti. 30'te kalan beşin montajı sona erdi. Bazı tasarım özelliklerinde altı prototip tank birbirinden farklıydı. Böylece, ilk üç tank, Daimler-Benz tarafından 60 beygir gücü Xp ile üretilen dört silindirli bir karbüratör motoru aldı. Kalan üç araba, 7 beygir gücüne sahip Bussing-NAG D70 benzinli motorlarla donatıldı. Testler sırasında tankın kapasitelerinin farklı enerji santralleri ile karşılaştırılması gerekiyordu. Ayrıca, tekerlekleri kaldıran elektrikli ve hidrolik sistemlerin karşılaştırılması planlanmıştır. İlk dört prototip elektrik aldı, beşinci ve altıncı - hidrolik.
İnşaat tamamlandıktan kısa bir süre sonra altı prototip tankın testlerine başlandı. Bu aşamada, proje tekrar uluslararası işbirliğine konu oldu. Gerçek şu ki, beş L-5 tankı İsveç'te test edildi. Altıncı sırada Sovyetler Birliği'ne, o sırada Alman tank mürettebatının eğitildiği Kazan'daki Kama tank okuluna gitti. Farklı test bölgelerinde yapılan testlere rağmen, Alman test tankçılarının cevapları genel olarak benzerdi. Kabul edilebilir bir ateş gücü ve yeterli bir koruma seviyesine sahip L-5 tank belirsiz sürüş özelliklerine sahipti. Tekerlekli kaldırma sistemi çok karmaşıktı ve zırhlı tekne dışına yerleştirilmesi savaş koşullarında hayatta kalma oranını olumsuz etkiledi.
GFK / M28 / L-5 tank, Alman yapımı zırhlı araçlara göre herhangi bir avantaja sahip olmadığından, üzerindeki çalışmalar durduruldu. 1933'te Kazan'da test edilen deneyimli bir tank İsveç'e geri gönderildi. Altı deney makinesinin kaderi bilinmiyor. Büyük olasılıkla, daha sonra söküldükleri Landsverk tesisinde kaldılar. Bu hesaptaki güvenilir veriler eksik.
Landsverk L-30
M28 / L-5 tankının tasarım belgelerini aldıktan sonra, Landsverk'ten İsveçli tasarımcılar benzer bir savaş aracı için kendi projelerini oluşturmaya karar verdiler. Böyle bir teknolojiye yönelik beklentileri tartıştıktan sonra, L-5 temelinde iki tank geliştirilmesine karar verildi. Bunlardan birinin birleştirilmiş şasi ile Alman projesinin geliştirilmiş bir versiyonu olması ve ikincisinin yalnızca izlenen itiş gücünü sağlaması gerekiyordu. Bu projeler sırasıyla L-30 ve L-10 isimlerini aldı.
Alman projesinin geliştirilmesi ile ilgili çalışmalar çok zaman almadı. Tekerlekli / paletli tank L-30'in tasarımı sadece birkaç ay sürdü. 1930 için, Landsverk çalışanları teknik bir tasarım yaratmayı başardı ve ilkini ve ortaya çıktığı gibi yeni tankın tek kopyasını oluşturmayı başardı.
Temel özelliklerinde, L-30 hafif tank selefine benziyordu, ancak projeyi oluştururken İsveçli mühendisler ikincisi tarafından belirlenen eksiklikleri hesaba kattılar. Bu nedenle, makinenin tasarımı önemli değişikliklere uğramıştır. Teknenin düzeni aynı kaldı: öndeki kontrol bölmesi, ortadaki savaş bölmesi ve motor şanzıman bölmesi - arkadaki. L-30 tankındaki sürücünün çalışma alanı, L-5'in aksine, sol tarafa yerleştirildi. Ek olarak, mürettebat üç kişiye indirgendi, çünkü ikinci sürücünün işyerini terketmesine karar verildi, bu da özel bir avantaj vermedi.
Hafif tank L-30'in zırhlı gövdesinin haddelenmiş zırh plakalarından kaynaklanması gerekiyordu. Ön gövde levhasının kalınlığı 14 mm'dir, gerisi 6 mm'ye kadardır. Bir prototip tankın gövdesinin imalatında İsveçli sanayicilerin para biriktirmeye karar verdikleri ve bunu sıradan çelikten topladıklarına dikkat edilmelidir. Ancak, bu test yapılmasını engellemedi ve gerekli sonuçları çıkardı.
Gövdenin arkasına, 12 hp kapasiteli bir Maybach DSO8 150 silindirli hp benzinli motor yerleştirildi. Yanında, her iki motora da tork iletmek için tasarlanmış bir şanzıman vardı.
Alt takım, M28 / L-5 projesinin en zayıf noktasıydı. Tüm avantajlara rağmen, paletli ve tekerlekli tahriklerin kombinasyonu yeterince güvenilir değildi. Landsverk tasarımcıları, Alman meslektaşlarının tecrübelerini hesaba katarak kombine şasinin kendi versiyonlarını oluşturdular. Öncelikle, izlenen alt takımı basitleştirdiler ve böylece güvenilirliğini arttırdılar. Deponun her iki tarafında dört adet palet silindiri kalmıştır. İki ile kilitlendiler ve yaprak yaylarla donatıldılar. Ek olarak, palet alt takımı iki destek silindiri, bir ön kılavuz ve bir arka tahrik tekerleği içeriyordu.
L-30 tankının tekerlekli alt takımı, bir bütün olarak Alman gelişmelerine dayanıyordu, ancak tasarımında birçok yenilik vardı. Böylece, tekerlek tahrikinin bağlantı noktaları, tankın üzerine, destek makaralarının üstüne ve rayın üst kolunun altına yerleştirildi. Dikey yaylı bir süspansiyona sahip pnömatik lastikli dört tekerlek. Bazı kaynaklara göre tekerlekleri indirme ve kaldırma mekanizması elektrikle tahrik edildi. Tekerlekleri sürerken sadece arka aks oldu.
L-30 tankının bütün silahları kuledeydi. Prototip, 37-mm yivli Bofors topunu ve onunla eşleştirilmiş bir 7,92-mm makineli tüfek aldı. Konik taretin tasarımı daha sonra tankın silahlarının bileşimini değiştirerek, üzerine farklı bir modelden uygun bir silah ya da makineli tüfek yerleştirmeyi sağladı. Ek olarak, bazı kaynaklar, sürücünün çalışma alanının yanında, gövdenin önüne ilave bir makineli tüfek takma olasılığından da bahseder. Dövüş bölmesinin içine, top için 100 mermilerini ve makineli tüfek için 3000 kartuşlarını yerleştirmeyi başardık.
Kendi İsveç gelişimindeki tank, Alman prototipinden çok daha büyük ve ağırdı. Böylece, L-30 makinesinin savaş ağırlığı 11650 kg'ı aştı. Bazı ilgi alanları yeni savaş aracının boyutlarıdır. İsveç geliştirme tankı, Alman tankından biraz daha uzun (toplam uzunluk 5180 mm) ve çok daha yüksekti - kulenin çatısındaki yüksekliği 2200 mm'ye ulaştı. Alt takım elemanlarının çok sayıda elemanının değişmesi nedeniyle, L-30 tank, L-60'ten yaklaşık olarak daha geniş 5 cm oldu.
Deneyimli bir Landsverk L-30 tankının testleri, yılın 1930'unun sonunda başladı. Güncellenen şasi, yüksek performansını açıkça gösterdi. Paletler kullanılırken, tank karayolu üzerinde 35 km / saate kadar hızlarda hareket etmiş ve tekerleklerde 77 km / saate yükselmiştir. Seyir menzili 200 kilometreye ulaştı. Hareketliliğin benzer özellikleri otuzlu yılların başlarında yeterince yüksektü. Bununla birlikte, İsveç askeri birliğinin komisyonu yeni bir savaş aracı olduğunu iddia etti. Paletli ve tekerlekli tahrik sisteminin kullanımı tasarımı karmaşıklaştırırken, sadeliği ve kullanım kolaylığını da olumsuz etkiledi.
L-30 projesinin diğer kaderi, Alman L-5 - L-10'e dayanan başka bir tankla karşılaştırılarak belirlendi. Tekerlek izlemeli zırhlı araç, yalnızca otoyollarda sürerken yalnızca otoyoldaki hızda üstün kalıyordu. Diğer özelliklerin karşılaştırılması, L-30 tankının hiçbir avantajını göstermedi veya lehine değildi. Sonuç olarak, Strv m / 10 adlı yeni ismi alan Landsverk L-31 tankı İsveç ordusu tarafından kabul edildi.
***
L-30 projesi, kasası rayların ve tekerleklerin en iyi yanlarını birleştirebilecek hafif bir tank oluşturma girişimi olan İsveç'teki son proje olarak ortaya çıktı. İki modelden oluşan yedi zırhlı aracın testleri sadece uygulanan teknik çözümlerin avantajlarını değil aynı zamanda ciddi dezavantajlarını da gösterdi. L-5 tankının bazı sorunları L-30 projesinde düzeltildi, ancak bu pratik kullanıma uygun teknolojinin ortaya çıkmasına neden olmadı. Tekerlekli izlenen yürüyen aksamın genel mimarisi, üretimi ve kullanımı için çok karmaşıktı ve ayrıca izlenen veya tekerlekli araçlara göre herhangi bir maddi avantaj sağlamıyordu. İsveç tank binasının daha da gelişmesi, tamamen izlenen araçlar yaratma yolunu izledi ve L-10'a dayanan L-5 hafif tank, bir ölçüde, aşağıdaki zırhlı araç türlerinin birçoğunun temeli oldu.
Sitelerin malzemelerinde:
http://www2.landskrona.se/
http://aviarmor.net/
http://militaryfactory.com/
http://tanksinworldwar2.com/
http://protanki.com/