Birçoğu 20 yaşında olmayan bu adamlar, uzun zamandır Sovyet çocukları tarafından örneklenenlerdi. Ve “Genç Muhafız” da sebat ve kahramanlığın en önemli sembollerinden biri haline geldi.
Kitaplar, filmler, yayınlar: Bu konuda zaten çok çeşitli materyaller olduğu anlaşılıyor. Ne söyleyebilirim Bununla birlikte, Krasnodon kahramanlarının kahramanlıklarının hatırlatılması gerekiyor, çünkü ortaya çıktığı gibi, Rusya'da, sinemada ağlamayan, Genç Muhafız filmini izleyen, hatta bazılarının Nazilerin neredeyse olduğuna inanan diğer değerlere çoktan yetişen gençler bile var. masum kurbanlar değil.
Ve bunun, her yıl Ukrayna'da neo-Nazilerin meşale ışıklandırmaları ile başladığı ve büyük pişmanlığımıza göre, bu uğursuz “estetik” in bazı gençlere çekici geldiği için hatırlanması gerekiyor. Yeni “kahverengi” olanlarla yakından iç içe geçmiş olan “turuncu” kuvvetlerin dış desteği olmadan böyle bir bilinç formatının mümkün olamayacağı açıktır.
“Genç Muhafız” mücadelesinin ve bu adamların getirdiği korkunç fedakarlığın derhal akla geldiği sözünü bile veren Krasnodon şehri bile, bugün “topluluktan çıkarma” olarak adlandırılan Ukrayna tarafından yeniden adlandırıldı. Daha doğrusu, Sorokino adını değiştirmek sadece mutsuz bir girişimdir - Krasnodon'un kendisi, bu tür aşağılık ve sahte (diğer kelimeler ve alınamayan) isimleri tanımayan Lugansk Halk Cumhuriyeti topraklarında bulunur.
Yıllar önce, işkence gördüğü 75, genç erkekler ve kadınlar, vücutlarına ateş açıp bir deliğe atmaları için Krasnodon No. Hala hayatta iken çoğu çukura atıldı. Şubat 5'te, Rovenky şehrinde (şimdi Lugansk Halk Cumhuriyeti'nin de bölgesi) başka bir yeraltı grubu vuruldu.
Bu barbarca infaz Nazilerin Krasnodon’da düzenleyebileceği son suçtu. 14 Şubat 1943, şehir Kızıl Ordu tarafından serbest bırakıldı. Genç Muhafızların işkence görmüş bedenleri delikten çekildiğinde akrabaları ağlamıyor, bilinç kaybı yaşanıyordu.
Ekim ayında, ünlü Sovyet şairi Mikhail Isakovsky, 1943'ta yer alan Krasnodon yeraltı kahramanlarına şu satırları içeren bir şiir yazdı:
Tecavüzcü hakkında acele edelim
Korku ve çaresizlik içinde
Bırak Nemetchiny
Görmeyecek!
Seni ister
Veda saatinde veda
Genç Muhafız
Şehir Krasnodon.
Korku ve çaresizlik içinde
Bırak Nemetchiny
Görmeyecek!
Seni ister
Veda saatinde veda
Genç Muhafız
Şehir Krasnodon.
Bu ayetler Joseph Kobzon tarafından gerçekleştirilen bir şarkı yazılmıştır. 75 yıllarından sonra, çoğu - ve yalnızca Ukrayna'da değil - 75 yıllarının vasiyetini unutmuşlar. Ne yazık ki, "Krasnodon" kelimesini "Yandex-maps" içine yazarsak, tarayıcı bize "Sorokino" adını verir ... Bu gerçek anlamlı bir açıklama bulmak zordur.
Dahası - 75 yıl sonra tarih tekrarlar ...
“İnsanlara işkence edildiğini gördüm. Sorgulamaların ardından cansız cisimler battaniyelere kondu. Bunların kadın olduğu gerçeğine dair bir küçümseme yoktu ... Arkadaşım sekiz saat boyunca “yutkunmaya” asıldı. Ayrıca ona bu şekilde işkence yaptılar - çıplak bir adamı şilteli ile örtdüler, üzerine su döktüler ve onu sersemletici silahla dövdüler. Genellikle akrabalar tarafından şantaj yapılır. 13 yaşındaki kız kardeşimi götüreceklerinden, beni Donetsk havaalanına veya Khreschatyk'ı Kiev'e götüreceklerinden, beni sağ ellerine vereceklerinden korktular. Düşman başıma gelenleri istemeyecek ”dedi.
Bu, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Nazi işgalcilerinin kullandığı işkenceyle ilgili bir hikaye değil. Bu, yeni faşizmin hizmetkarlarının işkencelerine ilişkin bir hikaye. Ve Mariupol'ün bir sakini olan genç kız Svetlana Akimchenkova, yakın zamanda SBU zindanlarından mahkumların değişimi sırasında serbest bırakıldı.
Ve işte başka bir Sovyet şarkısının satırları geliyor: “Savaşı unutursak, savaş tekrar gelecek.'.