1960'lı yıllardan belki 1970'li yıllara belki daha ötesine kadar kış mevsiminde, ilkbaharda veya sonbaharda Ergene taşkınları sonucu geniş su basmaları üzerinde ördek avcılarının yaptıkları gümeler olurdu.
Avcılar gümlere kapanırlar iki üç gün veya bir gece boyunca bu gümelerde kalırlar ve ördek avlamaya çalışırlardı.
Mühre adını verdikleri bir de ördekleri olurdu. Onu ayağından bağlarlar ve gökyüzünde uçan kaz ve ördekleri onun yere indirmesini sağlarlardı. Gümeler sazlardan, kara çalıdan veya ağaç dallarından yapılırdı. Gümelerin içinde bir veya iki tane mazgal adı verilen küçük gözetleme penceresi olurdu.
Gümeler bir metre yüksekliğinde ve ancak iki kişiyi alacak kadar büyük olurdu. Gümeye her zaman iki kişi birlikte giderdi. Bazen gümeye gitmek için kayıktan yararlanılırdı. Gümelerin bir bölümü suyun ortasında bulunan adacıklara yapılırdı ve diğer bölümü ise suyun kenarındaki kara parçasına.
Ergene Nehrinin suyla kaplı düzlüklerinde ve Karabatak'da değişik yapı ve özelliklerde, farklı büyüklüklerde gümeler olurdu.
Fabrikada çalışan avcılar gece 11:00'de gümeye girerler ertesi günü çantaları ördek dolu olarak evlerine gelirlerdi. İnternetteki hiç bir resim çocukluğiumda gördüğüm gümeleri temsil etmiyor. Benim gördüklerim hep suyun ortasında idi ve külahımsı bir kulübe şeklindeydi. Yine de İnternet'ten bir iki resim almayı tercih ettim.
---
Erdoğan Duygan anlatıyor:
Ergene'yi su bastı. Gümede olanlardan biri öldü. Ucuz kahramanlık yapıyor, "yüzer çıkarım" diyor. Başaramıyor. Sele kapılıp ölüyor. O gece Vali, Kaymakam, Garnizon Komutanı Mandıra'da toplandık. Gümeden çıkmayın sabahleyin helikopter sizi kurtaracak diyoruz. Muhtar diyor ki, "ben bir sene kaldım"... "Gece helikopter beni alsın" diyor. Komutan "gece ışıklı helikopterimiz yok" diye cevap veriyor. Dinlemiyor. Komutana "Seni nasıl aldılar" diye soruyor. "Komutanım", diyerek izah ettim. "Paniklemiş, atıyor...". Maalesef, bizi dinlemedi, kötü bir sonuçla karşılaştık.
----
.
Gümeler