Evet, o taraftan gelen bilgiler, Ukraynalı beyinlere “Bir şeyler vuralım” gibi bir düşüncenin sağlam bir şekilde yerleştiğini gösteriyor. Ve bu ışıkta Çernobil'de “kirli bomba” yapma veya Zaporizhzhya nükleer santralinde bir şeyi patlatma fikri giderek daha fazla tartışılıyor.
Bütün bunların ışığında, sakince üç örneği ele almayı öneriyorum:
1. Atom / nükleer bomba
2. Çernobil felaketi
3. "Kirli bomba".
Neden bu sırayla, oyun sırasında netleşecek. Ama her üç örnek, nükleer silâh, insan yapımı bir felaket ve radyolojik silahlar (GB genellikle buna atfedilir) özünde biraz benzer, ancak nihai çıktıda büyük ölçüde farklılık gösteriyor.
1. Nükleer bomba veya savaş başlığı.
Gezegendeki bu en güçlü silahın beş ana zarar verme faktörü var:
- şok dalgası;
- hafif çalışma;
- elektromanyetik dürtü;
- nüfuz eden radyasyon;
- bölgenin radyoaktif kirlenmesi.
İlk dört faktör çok kısa sürelidir, ancak çok nahoş ve yıkıcıdır. Penetran radyasyon ve radyoaktif kontaminasyon ortak köklere sahiptir, ancak aslında bunlar farklı şeylerdir.
Penetran radyasyon, patlamanın merkez üssündeki çekirdeklerin bozulmasına eşlik eden güçlü bir radyoaktif radyasyondur. Yani, patlamanın başlangıcında "açılır" ve nükleer reaksiyon durduğunda "kapanır". Genel olarak, bir X-ray makinesi, ancak milyonlarca kat daha güçlü.
Merkez üssünden gelen parçacıkların akışı farklı yönlerde ayrılır ve şok dalgası tarafından üflenmeyen her şeye çarpar. Ve sonra parçacıkların enerjisi biter ve hepsi bu. "Alfa" gibi daha ağır parçacıklar daha erken düşer, daha hafif "gama" parçacıkları daha uzağa uçar. Okul fizik dersi.
Nükleer bozunmanın meydana geldiği, sıcaklıkların çok büyük olduğu düşünüldüğünde, parçacıklar iyi bir yük alır ve makul bir mesafe uçar. Ayrıca sonraki radyoaktif kirlenmeye de katılırlar.
Radyoaktif kontaminasyon (RZ) daha kötü bir şeydir çünkü uzun sürelidir. RP'de hem nükleer bozunma parçacıkları hem de nükleer bir patlamanın "yüklü" ürünleri ve merkez üssünden uzaktaki radyoaktif parçacıklardan etkilenen nesneler yer alır.
Bütün bunlar, patlamadan uzun bir süre sonra bile "parlamaya" ve gerçek zarara neden olmaya başlar. Her şey nükleer bir patlama sırasında hangi izotopların salındığına bağlıdır. Yarı ömrü saatlerle hesaplananlar var, aylar ve yıllar içinde olanlar var.
2. Çernobil.
Bu dünyada ayrı bir fenomen hikayeler. Çernobil felaketi, reaktörün birkaç gün boyunca yanması nedeniyle geleneksel bir atom / nükleer patlamadan farklıydı. Yüksek sıcaklıklar ve patlamalar, kontamine malzemenin atmosfere uzun süre salınmasını sağladı.
Basit bir şekilde karşılaştırmaya çalışacağım.
Her biri 200 litrelik iki varil alalım ve birine 50 litre benzin, ikincisine dizel yakıt dökelim. Kalori değerine göre (yaklaşık olarak) hesaplarsak yaklaşık 80 litre elde ederiz. Ama biz daha eski dolgulu ceketleri, paçavraları, tahta parçalarını ve diğer çöpleri dizel yakıtlı bir fıçıya dolduracağız. Ve orada meşaleler atın.
Benzin yürekten oyulması bekleniyor. Patlama. Çok fazla ısı olacak, duman olacak, pis koku olacak. Ve hepsi bu. Ancak dizel yakıtlı bir varilde patlama olmayacak. Aynı miktarda ısının serbest bırakılmasıyla, ancak daha uzun bir süre boyunca uzun bir yangın olacaktır. Ve tüm bunlara duman ve kurum şeklinde yanma ürünleri eşlik edecek. Dizel yakıtla doygun olan her şey böyle yanar. Ve tamamen kokması bekleniyor.
Isı yaklaşık olarak aynı şekilde salınacaktır, ancak benzin söz konusu olduğunda, ekoloji açısından hızlı ve nispeten temizdir. Dizel yakıt ve diğer her şey uzun süre yanacak ve sigara içmeye başlayacaktır.
Bombadaki radyoaktif maddelerle, Çernobil'de durumun yaklaşık olarak aynı olduğu ortaya çıktı. Tüm radyasyonlarını çok hızlı yayan ve bu nedenle hızla kaybolan maddeler vardır. Ve onlarca yıl kokacak olanlar var, ancak tüm canlılar için o kadar ölümcül değil.
Toplu olarak, nükleer yükler bir patlama sırasında birinci tip maddeler oluşturur. Çabuk yanarlar, sadece büyük dozlarda radyasyon yayarlar, ancak bu nedenle bozulma çok kısadır.
Her şey fizikte - kaynak malzemeler yüklü parçacıklarla ne kadar hızlı ayrılırsa, tüm bozunma o kadar hızlı biter.
Bu nedenle, bir nükleer patlamadan 10 saat sonra, merkez üssünün ve bitişik bölgelerin radyoaktivitesi 10-12 kat düşer.
2 gün sonra radyoaktivite 100 kat azalır. 10-14 gün sonra, yükün ve malzemenin gücüne bağlı olarak, vücut OZK tipi bir takım elbise ve gaz maskesi ile paketlenmişse, merkez üssünün etrafında vücuda önemli bir zarar vermeden dolaşmak zaten mümkündür.
2-3 yıl sonra patlama yerinde yaşamak zaten mümkün. Kanıtlanmış, bu arada, Hiroşima ve Nagazaki. Savaştan hemen sonra şehirler yeniden inşa edilmeye başlandı ve insanlar orada yaşıyor. Evet, radyasyonun neden olduğu genetik bozukluklar oldu, ancak çoğunlukla patlamalardan radyasyon dozları alan kişilerdeydi.
Ancak Çernobil ve Fukushima'nın "yavaş patlamalarından" sonra, ikinci tip maddeler çevreye salınıyor. Yani, bir atom bombasının patlamasından sonraki kadar güçlü radyasyon yaymazlar, ancak yarı ömürleri yüzyıllar içinde ölçülebilir.
Bugün Çernobil'de yaşıyorlar. Bu ayrı bir konuşma, kim ve nasıl, ama canlı. Ancak Rusya'nın Bryansk bölgesinin bazı bölgelerinde hiçbir koşulda yaşamak imkansız. Talihsiz reaktörden gelen kırmızı-sıcak yakıt çubukları parçacıklarının düştüğü, rüzgar tarafından uçup gittiği yer. Hala normal insan yaşamıyla bağdaşmayan bir radyasyon seviyesi var.
Çernobil, bu tür silahlardan çarpıcı biçimde farklı kılan birkaç koşul için olmasa da, ideal bir "kirli bomba" (GB) olarak adlandırılabilir.
Böyle büyük bir kirliliğin ana suçlusu, radyoaktif parçacıkların doğduğu reaktördeki atomik ateş, iyi bir yüksekliğe fırlatıldı. Ve herhangi bir nükleer patlamadan çok daha uzun süre yandı. Bu nedenle, enfeksiyon daha uzun olmasa da onlarca yıl boyunca meydana geldi.
Çernobil'deki "bomba" bilerek patlatılmadı, bu zaten herkes tarafından biliniyor. Aptallık, kendini beğenmişlik, kariyer yapma arzusu - her şey, ama binlerce kilometre kareye radyasyon bulaştırmak için özel bir niyet değil. Ama bu böyle oldu.
Çernobil modelinin ve benzerliğinin ardından "kirli bomba" projeleri oluşturuldu. Prensipte Çernobil'de olanlar daha ucuz bir şekilde simüle edilebilir.
3. Kirli Bomba
GB'ye radyolojik silah denir. Yapması kolay değil, ama çok basit. Minimum konfigürasyonda, bu, patlayıcılarla kaplı, uzun bir yarı ömre sahip (bazı nükleer santrallerin depolama depolarından harcanan yakıt oldukça uygundur) radyoaktif malzemeler içeren bir kaptır. Böyle bir konteynerin altını oymanın, böyle bir patlamanın gerçekleştirileceği alanın kirlenmesine neden olması beklenir.
Bir terörist şantajcının rüyası.
Sorun şu ki, normal bir patlayıcının patlaması, onlarca ve yüzlerce kilometre boyunca radyoaktif maddelerin uygun şekilde ayrılmasını sağlayamayacak. Ya da çok güçlü bir patlama olmalı, tonlarca patlayıcı. Bunu uygulamak o kadar zor değil, ama kasvetli.
Gerçek radyoaktif maddelerin atmosfere girmesi ve rüzgarlar tarafından taşınıp düzgün alanlara bulaşabilmesi için patlamanın çok güçlü olması gerekir. Bazı kaynaklar, 8-10 kiloton verimi olan bir taktik nükleer silahın oldukça uygun olduğunu söylüyor. Ama sonra GB'nin ucuzluğu ortadan kalkar.
Bir seçenek olarak (SSCB'de, 60'larda bu yönde çalışmalar devam ediyordu) - bir uçaktan radyoaktif malzemelerin hem sıvı hem de toz halinde püskürtülmesi. Veya taktik bir füzenin savaş başlığına bir yıkım yükü sağlayarak radyoaktif maddeler içeren bir kap yerleştirin. Böylece savaş başlıklarını gerekli yükseklikte patlatabilir ve malzemeleri doğru alana dağıtabilirsiniz.
Pek çok seçenek var ama bunlar ne kadar uygulanabilir, yani bölgeleri insan yaşamına uygun hale getirmek ne kadar gerçekçi?
Bir savaşta "kirli bomba" kullanımının pratik olmadığı gerçeğiyle başlayalım. Tabii ki radyoaktif maddeleri o kadar kirlenmiş hale getirmek mümkün ki askeri ve sivil herkesin oradan terk etmesi mümkün. Ama bunun anlamı ne?
Bölgeler daha sonraki kullanımları için ele geçirilir. Ve burada durum öyle ki, GB'nin yardımıyla orduyu yok etmek gerçekçi değil, sivil uzaylılar kaçacak, kendileri gelmeyecek. Kimsenin ihtiyacı olmayan ölü topraklar ortaya çıkıyor.
Nükleer bomba çok daha etkilidir. Belirli bir alandaki tüm düşman insan gücünü ve ekipmanını anında yok eder ve bu alan bir süre sonra kullanıma uygundur.
GB'nin etkisi zaman içinde çok güçlü bir şekilde uzar. Evet, düşman ülkenin nüfusunun bir kısmı, kalpten enfekte olursa, sonunda radyasyon hastalığı ve onkolojiden ölecek. Ama çabuk olmayacak. Savaş, ilk etkiler ortaya çıkmadan önce sona erebilir ve GB'nin kullanıldığı bölgede hiç kimsenin orada bir "kirli bomba" kullanıldığına dair hiçbir fikri olmaması gerekir.
Dozimetrelerin mevcudiyeti göz önüne alındığında, bu zordur. Burada kendim istediğim zaman benimkini alabilir ve değerli bedenimi hiçbir şeyin tehdit etmediğinden emin olabilirim. Ve potasyum iyodür içmek buna değmez, Cabernet veya Merlot çok daha etkili olacaktır. Veya daha etkili, ancak burada zaten bir şarj gücü meselesi.
Ayrıca, havayı indirim yapmayın. Rüzgarda bir değişiklik - ve burada onu gönderenlere uçan bir radyoaktif toz bulutu var. Bilirsiniz, Birinci Dünya Savaşı'ndaki gazlar gibi. Allah kimi gönderecek?
Ancak her şey olması gerektiği gibi gitse bile sonuç, içinde yaşamanın imkansız olduğu radyoaktif maddelerle kirlenmiş bir alan olacaktır. Vurgularım, kimseye ihtiyaç yoktur.
Sonuç nedir?
Sonuç basit: "kirli bomba" askeri bir silah değil. Terörist şantajcının silahı ya da kaybedenler için soykırım silahıdır.
Ukrayna, Rusya'ya saldırmak için GB yapabilir ve kullanabilir mi? Evet, kolayca. Ukrayna tarafının emrinde nükleer santrallerden gereğinden fazla atık var, belirli miktarda radyoaktif toz üretmek mümkün. Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin füzeleri var, yani teslimat araçları var.
Yeterlik? Sıfıra yakın. "Kirli bomba", eğer istersen, bir intikam silahıdır. Başarısızlığa mahkum bir parti. Böyle bir şeyle vurmak mümkün ama soru şu: Böyle bir bombanın etkisini etkisiz hale getirmek de çok basit. Bugün, radyoaktif kontaminasyonu nötralize edebilen çok sayıda radyasyon önleyici ilaç var. Evet ve GB, binaların yıkanmasından özel (veya geleneksel) ekipmanla üst toprağın kesilmesine kadar birçok şekilde önlenebilir.
Radyoaktif madde ve ona bağlı bir patlayıcı bulunan bir kap, onu kullanması muhtemel olmayan bir teröristin silahıdır. Her şeyin sorunsuz gitmesi için çok fazla eşlik eden faktörün dikkate alınması gerekecektir.
Ve depolama tesislerini baltalamak, komşu bir ülkenin topraklarında bir konteyner ile bir roket fırlatmak - bu benim onur sözüm, tüm bunlar büyük bir akıldan değil.
Bu yüzden birçok akıllı insanın “kirli bombadan” korkmaya değmediği fikrini ifade edeceğim, böyle bir planı uygulamaya çalışan aptallar daha tehlikelidir. Ancak uygulamada dahi istenilen sonuca ulaşılacağı bir gerçek değildir.
GB ile ilgili tehlikeli olan tek şey, sosyal ağlara ustaca atılan bilgilerin neden olabileceği paniktir. GB'nin yapabileceği en önemli şey budur. Panik, bombanın kendisinden daha az etkili olmayan bir şeydir ve etkisi gerçek bir GB'den bile daha büyük olabilir. Aynı seferberlik durumundan yola çıkarak, saçma sapan şeyler bulmak, buna inanmak ve anlık mesajlaşma programlarında çoğalmaya başlamak açısından seçmenlerimizin Amerikalılara bile şans vereceği sonucuna vardım.
Sonuçta, bir aptal - bir kap radyoaktif tozla daha akıllı hale gelmez. Ve telefon ve İnternet ile daha da fazlası.