26.08.2009 - 01:00 | Son Güncelleme: 26.08.2009 - 01:00
Ekmek elden su gölden...
Nermin hızlı adımlarla caddede yürümeye devam ederken arkasından seslenen kadını duymuyordu. Kadın koşarak yaklaştı ve omzuna dokundu:
Nermin hızlı adımlarla caddede yürümeye devam ederken arkasından seslenen kadını duymuyordu. Kadın koşarak yaklaştı ve omzuna dokundu: - Ay, Nermin sen değil misin? Nermin hızla geri döndü ve gözlerini kısarak baktı. Neden sonra tanımıştı karşısındaki yuvarlak yüzlü kadını: - Hay Allah Gülten! Nasıl da tanımadım. Ay çok şişmanlamışsın ama! Kadın bir an durakladı. Bozulmuştu duyduğu sözlere. Omuzlarını silkti: - Aman, iyi yaptım, keyfim değil mi istediğim gibi yiyip içiyorum. Biraz da itiraz kokan bu cümlenin ardından gözlerini açtı: - Sen nerelerdesin ayol? Boşanmışsın duyduğuma göre... Nermin omuzlarını silkti: - Boş ver, boşandım. Yürümedi. Bana göre değilmiş. Çok sıkıntılı günler geçirdim. Şimdi babamlarla beraberim. Ekmek elden su gölden yaşıyorum işte. Oğlumu büyütüyorum. Gülten etrafına bakındı: - Vaktin var mı? Şu pastanede oturalım biraz... Nermin olur anlamında bir hareket yaparak kadının gösterdiği tarafa doğru yürümeye başladı. Nişantaşındaki lüks pastanelerinden birine girdiler. İki kadın birbirleriyle âdeta yarış halinde hayatlarından bahsetmeye başladılar. Nermin hızlı konuşuyor boşandığı kocasından sürekli şikâyet ediyordu. Sanki olaylarda kendisini haklı göstermeye çabalama gibi bir sıkıntısı var gibiydi. İki kadın okul arkadaşıydı. Lise yıllarında birlikte aynı sınıfta okumuşlardı. Gülten garsonun getirdiği İtalyan kahvesinden bir yudum aldıktan sonra öne doğru eğildi: - O yakışıklı kardeşin ne yapıyor? Nermin omuzlarını silkti: - Ne yapacak, bir kenar mahalle dilberinin peşinden gidip evi terk etti. Evlendi geçen hafta. Babam reddedecek onu. O kadar sinirli ki adam... Gülten hayretle gözlerini açtı: - İnanmıyorum... Sahi mi söylüyorsun? Nermin bilmiş bir tavırla dudak büktü: - Biz de şaşırdık kaldık. Bu kızlara inanmak mümkün değil. Ayol düşünebiliyor musun, babamın gece bekçisinin kızı. Hiç yakışır mı? Ne oldu işte, babam öfkeden çıldıracak. Bütün mal varlığını benim üzerime yapacak. Her şey benim ve oğlumun olacak. Gülten alaycı bir tavırla güldü: - Eh, sen de memnun olmuşa benziyorsun bu işe... Doğru söylüyordu arkadaşı. Günlerdir sevinçten gözüne uyku girmiyordu... > DEVAMI YARIN