ÇOCUKLARIMIZLA KORONAVİRÜS HAKKINDA NASIL KONUŞULUR
Çocuğunuzla zorlu koşullar hakkında konuşmalar önemlidir. Bu konuşmalar, çocuğunuzun gördükleri, duydukları ve hissettikleri şeyler ile başa çıkmalarına, hazırlanmalarına ve anlamlandırmalarına yardımcı olabilir. Çocuğunuz durumu anlamadığında, endişelenebilir, yalnız hissedebilir ve olanları yanlış anlayabilir. Çocuklarınızla salgını hakkında konuşmaktan korkmayın. Çünkü çocukların da haber almaları gerekiyor. Çocuklarınız kesinlikle coronavirüs hakkında bir şeyler duymuşlardır. Bunlar hakkındaki bilgileri sizden duymaları en iyisidir.
Çocuklarımızla konuşmanın en iyi yolu nedir?
Çocuğunuza koronavirüs hakkında ne söyleyeceğini bilmek zor olabilir. Ne söyleyeceğini bilmek, çocuğunuz zaten bir 'endişe' ise sizin için, veya endişeli ve endişeli olma eğilimindeyseniz daha da zordur. Böyle bir zamanda, normalden daha fazla belirsizlik olduğunda ve sağlığımız için gerçek, artan bir risk olduğunda, daha endişeli hissetmek normaldir.
Çocuklarımızın endişesini azaltmak için yapabileceğimiz en faydalı şeylerden biri kendimizi sakinleştirmektir. Çocuğunuz nasıl tepki vereceğiniz konusunda sizden ipuçları alır ve söylediklerinizi izleyerek ve dinleyerek zorlu durumlarla nasıl başa çıkacağını öğrenir.
Koronavirüs dünyamız ve ülkemiz için ilk felaket değil son felakette olmayacak muhtemelen. Ama hepimiz için yeni bir durum. Bunda dolayı çok fazla söylentiler ve yanlış bilgilendirmenin yanı sıra çok fazla panik ve belirsizlik oldu. Bunun yerine, çocuğunuzun şu anda duyması gereken sakin ve gerçekçi ses olun.
Virüs ve onu çevreleyen belirsizlik hakkındaki endişelerini düzenlemekte zorlanacak bazı çocuklar ve gençler olabilir. Bu çocuklar ebeveynlerinden daha fazla bilgi almaya ihtiyaç duyabilirler.
Bu olumlu düşünme değil, gerçekçi düşünmedir. Gerçeklere bağlı kalmak, çocuğunuzun orantısız bir şekilde endişelenmemesine yardımcı olur.
Yüksek düzeyde anksiyete yaşayan çocuklar bir durumun en kötüsünü düşünme eğilimindedir ve sonuç olarak düşünmelerinde daha gerçekçi olmalarına yardımcı olacak stratejiler öğrenmek faydalıdır.
Okul çağındaki çocuklara yardım etmek için kullandığımız bir strateji, düşüncelerinde dedektif ya da bilim adamı gibi davranmaya teşvik etmektir. Çocukları durumla ilgili gerçekleri öğrenmeye ve kendilerine şu soruları sormaya teşvik ediyoruz: Ne kadar olası? Büyük olasılıkla ne olacak?
Okul çağındaki çocuklar için çok fazla güvence vermemenin yararlı olduğu ve çocuğun cevapları kendileri bulması için rehberlik etmek daha iyi sonuç verebilir.
“ Endişelenme” gibi aşırı güvence ifadeleri vermemeye çalışın “ Endişelenecek bir şey yok.” "İyi olacaksın." “Kötü bir şey olmayacak.” Bu yararlı değildir ve kötü bir şeyin olmayacağını garanti edemezsiniz.
Bazen ebeveynler güven verdiğinde çocukları daha endişeli hale getirdiğine dair araştırma kanıtları var. Ayrıca, çocuğunuzun rasyonel düşünme ve sakin kalma ve iyi olacağını öğrenme konusunda kendi becerilerini geliştirmesini önleyebilir.
Belirsizlikle yaşamayı öğrenmek ve sonucu gerçekten bilmemek gerçekten zor olabilir. Gerçek şu ki, ne olacağını bilmiyoruz. Yetişkinler için de belirsizliği hoş görebilmek zordur ve aynı zamanda çocukların kavraması da zordur.
Ancak hayat hakkında hiçbir şeyi yüzde 100 garanti edemeyeceğimiz göz önüne alındığında bu iyi bir uygulamadır. Bu durumu bir öğrenme fırsatı olarak kullanın. Bu, çocuğunuzun gelecekte başka yeni veya belirsiz durumlarla karşılaştıklarında öğrenmesine yardımcı olacaktır.
Haberlerden kaçınmalı mıyız?
Çocukların medyadan aldıkları bilgileri sınırlayın. Medyada koronavirüs hakkında çok fazla bilgi var ve muhtemelen çocuklarınız bunu TV, radyo ve network ağlarından görüyor ve duyuyor. Çocuğunuzun sosyal medya da dahil olmak üzere haberlerde ne kadar izlediğini, duyduğunu ve okuduğunu sınırlamaya çalışın. Grafik görüntüleri görmek veya artan sayıda koronavirüs vakası hakkında okumak, kaygı verici ve üzücü olabilir. Çocuğunuzun haberlerde veya çevrimiçi ortamda korkutucu materyallere maruz kalmasını sınırlamaya çalışmak özellikle önemlidir.
Kaygıyı arttıran ve korkutucu haberlerden kaçının, ancak gerçekleri sağlayan haberlere bağlı kalın. Çünkü çocukları gerçeklerden korumak istemiyoruz. Çocuğunuzu doğru bir şekilde bilgilendirmek, durumlara gerçekçi bir yaklaşım geliştirmelerine yardımcı olur.
Durumun sakin bir rasyonel perspektifi olmayan haberleri izlemek, kaygılarını daha da güçlendirecek ve gerçekçi düşünmenin gelişmesini engelleyecektir. Bununla birlikte, önemli olan, çocukları potansiyel olarak kötü haberlerden korumak da uzun vadede kaygılarını arttıracaktır.
Çünkü zor ya da kaygı uyandıran durumlardan kaçınmak, aynı zamanda çocuğun durumun gerçekleri hakkında bilgi edinmesini ve zorlu durumlar olsa bile bunu başarabileceklerini öğrenmesini engeller.
Koronavirüs konuşması için mükemmel bir zaman var mı?
Çocuğunuza endişeleri hakkında konuşma yapma zamanı, tercihen her ikiniz de yorgun ve yatmadan hemen önceki zaman değil, dinlenmiş olduğunuzdan emin olduğunuz bir zaman diliminde olmalıdır.
Endişelerini dinleyin ve ne hissettiklerini kabul edin: “Sanki gerçekten ne olabileceğinden endişe duyuyorsun.” Çoğu çocuk için ihtiyaç duydukları her şey bu olabilir, korkularını ve endişelerini dinleyecek biri.
Çocukların yanında market raflarının boşalmış olma konuları gibi şeyler hakkında konuşmaktan kaçınmalı mıyız?
Bazı çocuklar için, süpermarkette boş raflar görmek alarm yaratabilir ve “Yemeğimiz bitecek mi?” Gibi sorular sormaya başlayabilir. Yine, bu bir öğrenme fırsatı sağlar.
Aşırı endişeli çocuklar birçok soru sormaya ve tekrar tekrar sormaya başlayacaktır.
Onları çok fazla korumak ve var olan durumdan ondan uzak tutmak yerine, gerçekçi düşünce geliştirmelerine yardımcı olmalıyız. Bu, eksiklikler hakkında konuşurken, durumun ne kadar kötü olduğuna dair aşırı dramatik yorumlar yerine sakin bir rasyonel yanıt sağladığınız konuşmalar anlamlı olur.
Çocuğunuzun etkilediğini, ya da iyi olduklarını nasıl anlarsınız?
Aşırı endişeli çocuklar birçok soru sormaya ve tekrar tekrar sormaya başlayacaktır. Bu onların endişelerinin yüksek olduğunun bir işarettir. Ruh halindeki değişiklikleri takip edin. Normalden daha sinirli veya üzgün mü? Baş ağrılarından veya kas ağrılarından normalden fazla mı şikayet ediyorlar? Uyumakta zorlanıyor mu? Tavsiyelerin bir parçası olmayan herhangi bir durumdan kaçınıyorlar mı (örneğin, internet ortamındaki arkadaşlarıyla bile konuşmuyor olmak gibi)?
Bazı çocuklar için bazı reaksiyonlarında aşırılıklar olabilir; çok fazla yıkama, çok fazla kontrol etme, herhangi bir temastan kaçınma gibi, bu çok endişe ettiklerinin bir göstergesi olabilir.
Yine, şu anda biraz daha fazla endişe yaşamak normaldir. Kaygı, rahatsız edici olmasına rağmen, kötü bir şey değildir. Bir ebeveyn olarak, kaygıyı kabul ederek, çocuğunuzu durumunu ele almaya teşvik etmeye ve sosyal mesafe ve izolasyon önerilerine veya kendi kendine izolasyon önerilerine uymaya teşvik ederek bir sorun haline gelmesini önlemeye yardımcı olabilirsiniz.
Çocuklar evde yalnızlarsa, onlar için ne yapabiliriz?
Tüm aile için sürdürülebilir bir rutin oluşturmak için çocuğunuzla birlikte çalışın. Günü nasıl ayarlamak istediklerine dair beklentilerini öğrenin (örneğin, ne zaman mola vereceğiniz, ne zaman okunacağı, ne zaman oynanacağı). Gün boyunca kontrol sahibi olmak stresi azaltmaya yardımcı olabilir. Güne eğlenceli şeyler de programlayın.
Karantina ya da sosyal izolasyonun risklerinden biri arkadaşlardan ve aileden kopuk hissetmek. Ailenizi sosyal ağınızdaki insanlarla hala bağlantıda kalabileceğiniz yolları düşünmeye teşvik edin (örneğin, video aramaları ve telefon görüşmeleri yoluyla).
Rutinler ve amaçlar önemlidir, bu nedenle bir dizi rutini programınızda tutun (örneğin, ders saatleri, ara ve öğle yemeği, oyun süresi, uyku). Belirli etkinlikleri haftanın bazı günlerine koyarak haftayı daha iyi düzenleyebilirsiniz (pazartesi egzersiz günü çarşamba evde film günü gibi).
Okullar kapalıysa çocuklarımızı ekranlarından nasıl koruyacağız?
İzolasyon dönemlerinde risk, çocukların cihazları aşırı derecede kullanabilme durumlarıdır. Doğal olarak, eğitim gününün bir parçası olacağı için evde daha fazla ekran zamanı olacak. Ancak okul dışı amaçlarla ekran sürelerini sınırlama konusunda bir şeyler yapabiliriz.
Ebeveynlerin, cihazsız zamanı içeren rutinleri ortaklaşa oluşturmalarını öneriyorum. Net olmalıyız. Sınırların belirlenmesi son derece önemlidir.
Bununla birlikte tıpkı çocukların her gün abur cubur yemelerine izin vermeyeceğimiz gibi, genel olarak önerilen sürelerden daha fazla ekran önünde kalmaları da sağlıksızdır. Bu konuda kesin sınırlar koymak uygundur ve aslında ebeveyn olarak bizim sorumluluğumuzdur. Ancak, bu gibi zamanlarda, normal ekran saati kurallarınızı gevşetmek ve normalden daha fazla izin vermek sorun değil.
Çocuğunuzun, büyükanne ve büyükbaba ile kucaklaşma, öpüşme ve sarılmalara geri dönebileceğimiz bir zaman olacağını bilmesi önemlidir.
Çocuklar ne tür sorular sorabilirler?
Çocuklar, “Koronavirüs nedir ve nasıl yakalanırım?” Gibi bilgi arayan sorularla birlikte her türlü soruyu sorabilirler. "Ölecek miyim anne?"
Bilgi arayan sorular için öncelikle bilgi vermeden önce neler bildiklerini öğrenin ve bilgilerini eleştirmeden, açık ve doğru bilgilerle çocuğun bilgilerini düzenleyin. Bu bilgileri sağlayan birçok sağlık sitesi bulunmaktadır.
Çocuğun endişeli olduğunu gösteren sorular için, endişeyi kabul edin ve gerçekçi kanıtlar bulmalarına yardımcı olun.
Yaşlara göre iletişim kurmanın farklı yolları var mı?
Verdiğiniz bilgilerin çocuğunuzun yaşına ve algı düzeyine uyumlu olması gerekir.
Doğru adım attığınızdan emin olmanın bir yolu, önce çocuğunuzdan zaten bildiklerini öğrenmek ve daha sonra çocuğunuzun kullandığı kelimeleri kullanarak size ilettiklerini çocuğun anlama düzeyine uygun onunla konuşmaktır.
Önemli olan, bilgiler doğru olmalı ve felaketleştirmeye yol açabilecek yanlış varsayımlardan kaçınılmalıdır. Herhangi bir soruyu çocuğun yaşına uygun bir şekilde dürüst ve olabildiğince basit bir şekilde cevaplamaya çalışın. Abartmayın, ancak aynı zamanda el yıkama ve yakın aile dışındaki insanlarla sarılmaktan kaçınmanın önemi gibi önemli bilgileri kaçırmayın.
Çocuğunuza bu kısıtlamaların sonsuza kadar devam etmeyeceği ve büyükanne ve büyükbaba ile sarılmalara ve kucaklaşmaya geri dönebileceğimiz bir zaman olacağını bildirmek de önemlidir. ‘Ama şimdilik, bizi güvende tutmak için işleri farklı yapmamız gerekiyor’ açıklamaları çocuk için iyi birer yol haritasıdır.
Büyükanne ve büyükbabayı görmeme stresi oluşur ise ?
Bu, büyükanne ve büyükbabasına çok bağlı olan ve düzenli olarak gören çocuklar için zor olabilecek şeylerden biri olacaktır. Uzak durmanın neden gerekli olduğunu, yani onları güvende tutmaya yardımcı olduğunu açıklamak stresi azaltabilir.
Aynı zamanda, çocuğun hayatındaki büyükanne ve büyükbaba veya diğer özel insanlarla hala temas halinde olmanın önemini vurgulayın. Çocuğunuzdan hala büyükanne ve büyükbabalarla nasıl iletişim halinde kalabilecekleri hakkında fikirleri düşünmelerini isteyin, ancak aynı zamanda virüsün yayılmasını engelleyin.