Crystal Regehr Westergard’ın epeyce sıra dışı bir sorunu var: Elinde 130 binden fazla Run & Butter çikolatası bulunuyor ve Haziran ayındaki son kullanma tarihi dolmadan önce onlardan kurtulmaya çalışıyor. Birkaç yıl önce isteseniz de alamayacağınız bu çikolatadan Kanadalı kadının elinde tam 133 bin adet var.
Bu ilginç hikâye geçtiğimiz günlerde yayınlanan, CBC’nin ‘As It Happens’ adlı podcast'ine konu oldu. Yayın kuruluşunun haberine göre, Westergard çikolataları başkasına vermeye hazır ancak onları çöpe atmak için para harcamak istemiyor. Podcast’in sunucusu Nil Köksal'a konuşan Regehr Westergard, “Umarım bu işin sonu Calgary çöplüğünde bitmez. Çünkü artık çöpleri atmak için bile para ödüyorsunuz” diyor.
Peki işler nasıl bu noktaya geldi?
Aslında bir fizyoterapist olan Regehr Westergard, yaşlı annesinin en sevdiği çikolata olan Cuban Lunch'ı yeniden canlandırmayı kendine görev edindi. 2018 yılında bu girişim büyük bir başarıya ulaştı ve böylelikle Canadian Candy Nostalgia adlı şirket doğdu.
Şirket, 2021 yılında alkolsüz ve rom aromalı bir çikolata olan Rum & Butter'ı piyasaya sürdü. 80'lerde popüler olan ve aynı zamanda eşinin de favorisi olan bu ürün 1996'dan beri üretilmiyordu. Westergard, “Ben de onun en sevdiği çocukluk çikolatasını geri getirmem gerektiğini düşündüm” diyor.
Rum & Butter satışları ilk etapta istikrarlı gidiyor ancak Cuban Lunches gibi raflardan uçup gitmiyor. “Yaklaşık 30 yıldır yemediğiniz bir çikolatayı gördüğünüzde ‘Vay canına’ der ve tüm kutuyu satın alırsınız, çünkü 30 yıldır görmemişsinizdir, değil mi? Ama sonra fark ediyorsunuz ki kutular nasılsa orada duruyor. İşte o zaman insanlar bütün kutuyu almıyor” diyor. “Dolayısı ile mağazalar aynı devasa miktarı sipariş etmemeye başlıyor.”
Ve ardından pandemi başlıyor. Regehr Westergard, anlaştığı denizaşırı üretim şirketinde pandemiye bağlı gecikmeler ve personel yetersizliği yaşandığını söylüyor.
Peki 133 bin çikolatayı dağıtmak ne kadar zor olabilir?
Bu hikâyeyi ilk kez aktaran Globe and Mail'den Jana G. Pruden, bu hesabı şöyle yapmış:
“Red Deer kentindeki herkese, Oilers playoff maçındaki her taraftara, Winnipeg Senfoni Orkestrası'ndaki her müzisyene, Cats’in büyük ölçekli müzikal prodüksiyonundaki her sanatçıya, Regina Esperanto Kulübü'nün her üyesine bir tane Rum & Butter çikolatası verebilirsiniz. Ve size yemek için hâlâ sekiz tane kalır.”
Enteresan mücadelenin basına ve sosyal medyaya yansımasıyla birilikte Regehr Westergard, pek çok kişinin kendisine öneride bulunduğunu ancak bunların çoğunlukla ‘ya aylar önce düşünülen ya da işe yaramayacak’ fikirler olduğunu söylüyor.
Onları okullara mı versin? Bunu denemiş ama hâlâ elinde çok fazla varmış. Alberta takımı Edmonton Oilers bunları maçlarda mı dağıtsın? Olmaz, çünkü takımın atıştırmalıklar için belirli tedarikçilerle sözleşmesi var. Yoksul insanlara mı bağışlasın? Yine de arz, yakındaki barınaklar ve bireysel gıda bankalarındaki talepten daha fazla.
“Birkaç kişi onları hayvan yemi olarak kullanacak yerler önerdi. Umarım iş o noktaya gelmez” diyor Regehr Westergard gülerek.
Peki son kullanma tarihine kadar onları veremezse ne olacak? Neyse ki gıda bankası ağı işleten bir kuruluşla temas hâlinde ve onların en azından birkaç palet (yaklaşık 22 bin bar) alabileceğini umuyor.
Şirketin Facebook sayfasında yapılan bir paylaşımda bireysel taleplerin adeta yağdığı belirtiyor. Westergard Insider'a verdiği demeçte ise gönüllü kuruluşlara dikkat çekiyor ve ekliyor:
“Sanırım yapabileceğiniz en iyi şey, insanların benimle iletişime geçmemelerini ve kendilerine ücretsiz bir kutu postalamamı isteyerek gelen kutumu tıkamamalarını sağlamak. Bunun yerine, onları alarak bize yardım eden hayır kurumlarını destekleyebilirler.”