|TÜRKİYE SANAL EĞİTİM BİLİMLERİ KÜTÜPHANESİ Afyon Kocatepe Üniversitesi|
Eser Karakaş
6.8.1998 (Söyleşi)
Özel üniversiteler öğretim üyesi dünyasının kaymak tabakasını hızla topluyor. Son olarak Nilüfer Göle, Prof. Dr. İlter Turan, Prof. Dr. Duygun Yarsuvat ve Halil Berktay'ın da vakıf üniversitelerine geçtiği yaygın bir biçimde konuşuluyor. Bu sürecin büyüttüğü "Devlet üniversiteleri bitiyor, öğretimde fırsat eşitliği hepten yok olacak" kaygısına yanıt, Prof. Eser Karakaş'tan geldi: "Devlet üniversitesinde fırsat eşitliği yok ki!"
* Özel üniversitelerin sayısı artarken, kaliteli pekçok hoca da o tarafa kayıyor. Bu parasız eğitimin sonu mu olacak?
- Türkiye'de 70 üniversite var; 57'si devlet - i âlinin, geri kalanı da vakıfların. İstanbul Üniversitesi'nin kadrolu hocasıyım, Bilgi Üniversitesi'nde de ders veriyorum. Yapıları karşılıklı olarak biliyorum. Olaya siyasi değil, iktisatçı gibi bakıyorum. Öğrencinin bir maliyeti var ve bu özel üniversitede de devlet üniversitesinde de aynı. Devlet üniversitesi "bedava üniversite" demek değil. Sorun şu: Bu maliyeti vergi mükellefleri mi karşılayacak, öğrencinin kendisi mi? "Bedava" ya da "parasız üniversite" saçma bir laf, çünkü ortada bir maliyet var.
* Sağlık ve eğitimin parasız olması anayasal hak değil mi?
- Parasız demek, vergi mükellefi ödesin demek. Teorik bir temeli de
var: "Doktor oluyorum ve topluma yararlı oluyorum, bu yüzden maliyeti toplum
ödesin." Dünyadaki araştırmalar bu teorinin yükseköğretim için çok da doğru
olmadığını gösteriyor. Öğrenciye verilenin, yapılan yatırımın topluma geri
dönmek yerine daha çok onun üzerinde kaldığı tesbit edilmiş. Kamu kaynaklı
öğretim yapılacaksa bu iki alana odaklanmalı; ilkokulöncesi ve ilkokul
ile lisansüstü alana. Çünkü buraların topluma geri dönme oranı çok yüksek.
Oysa Türkiye'ye baktığımızda bu iki alana bir şey gitmezken, üniversitelere
ciddi denebilecek kaynak ayrılıyor. Bir terslik var.
Tam Metin