Japon militarizmi, katı Japon milliyetçiliği ve gelenekçilikten oluşan militarizm çeşididir. Faşizmin doğuşu sonrası bu görüşe kanalize olmuştur.
Ordunun Meiji Restorasyonu'ndan sonra Japon toplumu üzerinde güçlü bir etkisi vardı. Neredeyse Japon toplumundaki bütün liderler Meiji döneminde (asker, siyasetçi veya iş insanı) ya samuray soyundan geldi ya da samuray ve değerlerine sahip bakış açısına sahipti. Meiji hükümeti, Japonya'yı Batı emperyalizminin tehdidi altında görüyordu ve Fukoku Kyohei politikasının temel ilkelerinden biri olarak Japonya'nın ekonomik ve sınai temellerini güçlendirmeyi amaçladı. Böylece Japonya'yı dış güçlere karşı savunmak için güçlü bir ordu inşa edilebilecekti.
Ancak 1943'ten sonra Japonlar yenilmeye başladı ve işgal ettikleri adaları bir bir kaybetmeye başladılar. 1945'e gelindiğinde Japonya'nın elinde günümüzdeki Japonya topraklarından başka bir şey kalmamıştı. Ancak Japonlar hâlâ direnmekteydi. Bunun üzerine ABD savaşı çabuk bitirmek için Hiroşima ve Nagazaki'ye atom bombası attı. Alınan bu büyük darbeden sonra İmparator Hirohito, 15 Ağustos 1945'te radyodan yayınladığı bir bildiriyle Japonya'nın Müttefiklere kayıtsız şartsız teslim olduğunu açıkladı.
Savaştan sonra Japon siyasetinde değişmeler yaşandı. Aşırı milliyetçi ve militarist yönetimin yerine daha ılımlı bir yönetim geldi. Günümüzde Japonya'da hiçbir militarist akım bulunmamaktadır.