Nazik bir cevap gazabı ortadan kaldırır ama sert bir kelime öfkeyi uyandırır. – Atasözleri 15: 1
İyiden kötüye ya da kötüden iyiye giden bir konuşmanın dönüm noktasını çoğu kez hatırlayabilirim. Bazen Kutsal Ruh’un beni uyardığını duyabiliyordum: “Sakin ol, sesini alçalt, nazikçe cevap ver. Söylemek istediğini söylemeyin, sessiz, küçük sesimi dinleyin ve onun yerine sözlerimi söyleyin. ” Bazen itaatkar oluyorum ve dinliyorum… Diğer zamanlarda, itaat etmeden önce bir yorum daha girmeye ve aptallığımın ne kadar maliyetli olduğunu öğrenmeye çalışıyorum.
Duyulmanın sırrını buldum. Gerçekten oldukça basit: Duyulmak istiyorsanız, duymak istediğiniz şekilde söyleyin.
Çocuklarım, kocam, çalışanlarım, köpeğim, aslında herkes ben duymak istediğim şeyleri söylediğimde daha çok dinliyor. Nazik ve saygılı bir tonda konuşulmayı tercih ettiğimi biliyorum. Bağırılmadığım zamanlarda çok daha iyi duyuyorum. Başkalarının dikkatini, saygısını ve bağlılığını çeken şey ses seviyesi veya kelimelerin tekrarı değildir. Ne konuştuğumuzun ve teslim edildiği üslubun önemi. Kriz geçiren bir kişiyi kimse ciddiye almaz. Oh, şimdilik kendi yollarını bulabilirler, ama bu onlara daha sonra mal olur. Pek çok nedenden dolayı fitler atar ve sesimizi yükseltiriz. Burda biraz var:
- Korkarız ki duyulmuyoruz.
- Bağırmak geçmişte sonuçlar üretti (yolumuza geldi).
- Başkalarını sindirmek veya kontrol etmek istiyoruz.
- Çocukken yaşadığımız şey bu.
- Hala çözülmemiş bir soruna kızıyoruz.
- Bu kötü bir alışkanlık.
Bu nedenlerin çoğu korkuya dayanıyor. Tanrı bize bir korku ruhu değil, güç, sevgi ve sağlam bir zihin vermiştir (2 Timoteos 1: 7). Kendimizi güçsüz hissettiğimizde bağırıp nöbet tutacağız. Kendimize hizmet ederken başkalarını sindirmeye ve kontrol etmeye çalışacağız. Kusursuz aşk henüz korkuyu yok etmediğinde geçmişimize geri döneceğiz. Dünün sorunlarının ağırlığını bugüne taşıdığımızda aşırı tepki vereceğiz.
Zihnimizi yeniledikçe, kötü alışkanlıklar kırılır ve korkunun tiranlığı engellenir. Uzun zaman önce, her şey nasıl görünürse görünsün, onların kontrolünde olmadığımı öğrendim. Kendimi kontrol edebilirim ama sonuçta her şeyin kontrolü Tanrı’dır.
Bu gerçeği kabul etmek, bizi duymamızı sağlayacak şekilde iletişim kurmamız için doğru ruh haline getirir.
Tanrım, kontrolü sağlamak için mücadele ettiğimde ve savaştığımda, en azından dilimi ve tonumu kontrol edebileceğimi hatırlamama yardım et. Senin lütfunla beni sakin, küçük sesine duyarlı yap ve bana rehberlik etmesine izin ver.
Ben güçlüyüm
SAKİN VE GÜÇLÜ BİR ŞEKİLDE KONUŞUYORUM.
İzniyle alıntı yapıldı kuvvetli Lisa Bevere, telif hakkı Lisa Bevere’ye aittir.
* * *
Senin sıran
İçimizdeki Kutsal Ruh ile, çatışmalarda nasıl tepki vereceğimizi kontrol etme gücüne sahibiz. Duyulmak istiyorsak, dinlemeli ve sakin bir şekilde konuşmalıyız. Kendi hayatınızda güçlü bir sakinlik ile etkileşimde bulunmanın nasıl çalıştığını gördünüz? Gelin, blogumuzda bizimle paylaşın. Senden duymak istiyoruz! ~ Günlük Adanmışlıklar