Bilimin iklim değişikliğini durdurmak için gerekli olduğunu gösterdiği ve buna bağlı olarak tanımlayıcı küresel anlaşmanın kalbine gömülü olan bir kavramın yararlarını tartışan iklim eyleminin destekçileri bulmak tuhaf görünebilir.
Yine de, kendimizi “net sıfır” kavramı ile bulduğumuz yer – kalan sera gazı emisyonlarının soğurma ile dengelendiği ve iklimin daha fazla ısınmasını durdurduğu nokta.
Küresel olarak net sıfır emisyona ulaşmanın gerekliliği bilimde bolca kanıtlanmıştır ve hükümetler, küresel ısınmayı 1.5’te tutma peşinde, yüzyılın ortalarında “kaynaklardan gelen insan kaynaklı emisyonlar ve yutaklar yoluyla uzaklaştırma arasında bir denge” sağlama taahhüdünde bulundular 2015 Paris Anlaşması ° C.
Bu dil, Paris Anlaşması’na yalnızca aktivistler ve savunmasız ülkelerin kararlı bir baskısı nedeniyle dahil edildi. Ve eylemcilerin fikirlerinin tartışma koşullarını değiştiren daha başarılı yeni bir örneğini düşünmek zor.
İki yıl içinde, net sıfır hedefleri belirleyen ulusların, alt-ulusal hükümetlerin ve şirketlerin sayısı, Haziran 2019’daki küresel GSYİH’nın yüzde 16’sından şu anda üçte ikisine sıçradı. Net sıfırın artık birçok hükümetin, işletmenin, STK’ların ve diğer varlık türlerinin karbondan arındırmayı gördüğü tanımlayıcı mercek olduğunu söylemek abartı olmaz.
Ancak aktivistler evrensel olarak kutlama yapmıyor. Birçoğu, bazı net sıfır hedeflerindeki kusurlara dikkat çekerek tepki gösterdi, özellikle yangın, ürünlerini yakmanın neden olduğu emisyonlarla uğraşmak yerine dengelemeleri ödemeyi planlayan petrol ve gaz şirketlerine yöneldi.
Bazı durumlarda, net sıfır hedeflerin uygulanmasına ilişkin endişeler, kavramın kendisine yönelik eleştiriye dönüşür. Son zamanlarda, eski IPCC başkanı Bob Watson da dahil olmak üzere üç iklim değişikliği akademisyeni net sıfırı bir “fantezi” ve “tuzak” olarak tanımlarken, Greta Thunberg dedi ki “bu uzak hedefler”, “değişmek zorunda kalmadan hareket ediyormuşuz gibi görünmek” ile ilgilidir.
Net sıfır taahhütler: karışık bir resim
İnandırıcı olmak için, net sıfır hedefi ilan eden bir kuruluşun yerinde sağlamlık ölçütlerine sahip olması gerekir: en azından, yüksek düzeyde bir taahhüt, yayınlanmış bir plan, acil emisyon azaltma önlemleri ve yıllık bir raporlama mekanizması. Tüm atfedilebilir emisyonlarının kapsanmasını ve herhangi bir “ağın” yüksek kaliteli, doğrulanmış ve kalıcı kaldırmalar kullanmasını sağlamalıdır.
Mart 2021’de, küresel emisyonların yüzde 80’ini oluşturan 4.000’den fazla ulusal ve yerel hükümet ve şirkette verilen net sıfır taahhütlerin sağlamlığının ilk analizini yayınlayan araştırmacılar arasındaydık.
Resmin karışık olduğunu gördük: net sıfır hedefi olan çoğu kuruluş, ara hedefler (yüzde 60) ve bir raporlama mekanizması (yüzde 62) gibi bazı sağlamlık ölçütlerine sahipken, diğerleri yok. Dengelemelerle ilgili tablo (başka yerlerdeki eylemlerden kaynaklanan karbon kredileri için ödeme yapma) özellikle endişe vericidir, varlıkların yalnızca yüzde 23’ü bunları reddetmekte veya kullanımlarına kısıtlamalar getirmektedir.
Bu, karbondan arındırma için tanımlayıcı bir çerçeve olarak net sıfır kavramının kendi başına bir fantezi olduğu anlamına mı gelir? Kesinlikle olmadığını iddia ederiz.
Hızla büyüyen net sıfır taahhütler paketi, tutarlı bir değişim teorisiyle birlikte gelir. Birincisi, bir işletme ciddiyse, emisyonları azaltmaya yönelik acil önlemlerden başlayarak, sağlam tedbirler koyarak taahhüdünü yerine getirecektir: Bunu yapmamak, söz konusu kuruluşu hızlı bir şekilde ciddi olmadığı suçlamalarına açacaktır.
İkinci olarak, bir hedef vaat etmek, kuruluşun seçmenler, hissedarlar veya müşteriler tarafından hesap sorulabileceği anlamına gelir. Üçüncüsü, güvenilirliğini kanıtlamak için, planının gerçekçi olup olmadığını doğrulayabilen bilime dayalı hedefler girişimi gibi tarafsız bir mekanizmadan akreditasyon için başvurması gerekebilir.
Dördüncü olarak, bu tür akreditasyon mekanizmaları zamanla bilimi takip edecek şekilde gelişir. Örneğin, BM destekli Zero to Zero yakın zamanda yayınlanan yükseltilmiş kriterler (bizim de dahil olduğumuz); daha fazla yıllık güçlendirmeler beklemektedir.
Bu dört adımın her biri taahhüdü daha somut hale getiriyor ve ciddi değilse bunu açıkça ortaya koyuyor.
Net sıfır hedeflerin daha güçlü eyleme yol açtığını gösteren işaretler
Bunun bir teoriden daha fazlası olduğuna dair erken göstergeler var. Birleşik Krallık, AB ve ABD kısa süre önce 2050 net sıfır hedefi belirledikten sonra 2030 hedeflerini orantılı hale getirmek için yükseltti.
Almanya’da anayasa mahkemesi, hükümete, net sıfırı karşılamanın maliyetlerinin orantısız bir şekilde gelecek nesillere düşmemesini sağlamak için kısa vadeli eylemlerini artırma emri verdi.
Anket Ülkelerin bir sonraki BM iklim zirvesi olan COP26’dan önce sunmaları gereken yeni Ulusal Olarak Belirlenmiş Katkılar (NDC’ler), net sıfır hedefi olan 101 ülkeden 32’sinin, net sıfır olmayan 90 ülkeden 11’ine kıyasla NDC’lerini geliştirdiğini gösteriyor. hedef.
İklim savunucuları, özellikle fosil yakıt şirketlerinden gelen bazı taahhütlerin gevşek yapısını vurgulamakta haklıdır. Bilimi yeşil yıkamadan korumak için böyle bir inceleme gereklidir. Thunberg olarak sonradan tweet attı, “Sorun elbette net sıfır hedeflerin kendileri değil, gerçek eylemi ertelemek için bahane olarak kullanılmalarıdır”.
Eğer “net sıfır hedefler” riskinin bunlara yol açtığını göremiyorsanız, ya sorunu anlamıyorsunuzdur ya da çok net bir gündeminiz var demektir.
Sorun elbette “net sıfır hedeflerin” kendileri değil, gerçek eylemi ertelemek için bahane olarak kullanılmalarıdır.
– Greta Thunberg (@GretaThunberg) 27 Nisan 2021
Bu gerçek bir tehlikedir. Bir bütün olarak kavramı gözden düşürmek için net sıfırın samimiyetsiz kullanımına izin verirsek, 2015’te Paris’teki aktivistler ve savunmasız ülkeler tarafından güvence altına alınan zor kazanılmış kazanımlardan vazgeçme riskiyle karşı karşıya kalırız.
Aynı kritik fırçayla tüm net sıfır taahhütlerini daraltmak yerine, ciddi hedefleri yeşil yıkama için belirlenenlerden ayırmayı savunuruz. Tüm kuruluşlar, tam anlamıyla bir planla net sıfıra doğru yolculuğuna çıkmayacaktır, ancak hedeflerine nasıl ulaşacaklarını hızlı bir şekilde netleştirmeleri gerekir: bunu yapanlar, planları sağlam ve uygulanabilirse takdiri hak ederlerken, planları olmayanlar veya olmayanlar eleştiriyi hak ediyor.
Kusurlara rağmen, özellikle önümüzdeki on yılda keskin emisyon kesintileri yaratmak için net sıfır hedeflerinin yaygın bir şekilde güçlendirilmesi, Paris Anlaşması’nın uygulanması ve böylece iklim değişikliğinin en tehlikeli etkilerinin önlenmesi için en uygun yolu sunuyor. Net sıfırı doğru almalıyız – kurtulmamalıyız.
Richard Black, Onursal Araştırma Görevlisi, Grantham Enstitüsü, Imperial College London; Steve Smith, İcra Direktörü, Oxford Net Zero, Oxford Üniversitesi ve Oxford Üniversitesi Kamu Politikası Doçenti Thomas Hale.
Bu makale The Conversation’dan Creative Commons lisansı altında yeniden yayınlanmıştır. Orijinal makaleyi okuyun.
.