1992’de Turks ve Caicos Adaları, katkıda bulunanlar için emekli maaşı getiren Ulusal Sigorta Planını kurdu. C. Washington Misick liderliğindeki o zamanki İlerici Ulusal Parti (PNP) yönetimi tarafından kabul edilen bir yasa, ulusal sigortanın başlangıcından sonra kamu hizmetine katılanların “iki” emekli maaşı almaya uygun olmadıklarını ve yasayla kamu hizmeti almalarının yasaklandığını tespit etti. Emeklilik.
Bununla birlikte, 1992’den önce kamu hizmetinde çalışanlar, devlet tarafından finanse edilen tam emekli maaşlarını korudular ve NIB planı kapsamında emekliliğe hak kazandılar. 1992’den önce, devlet çalışanlarının emekli maaşlarının yüzde birini bahşiş olarak almalarına izin veriliyordu.
1992’den sonra kamu hizmetine giren ve kamu hizmetinden ayrılanlar ise valinin emekliler için sürpriz olarak hesaplanan bahşiş ödemesi konusunda isteğe bağlı yetkilerinden yararlandı. Bu, daha sonra Başsavcı Odası tarafından bu uygulamayı sürdürmek için yasal bir zorunluluğu olmadığı talimatı verilen Vali Gordon Weather’in görev süresine kadar devam etti.
Ülke teknik olarak “iflas” ederken, Sir Robin Aldin, Soruşturma Komisyonu’nun ardından kurulan geçici yönetimi ve “meşru” yolsuzluk tespitlerini kabul ederek maliyetleri düşürmeye başladı.
Kamu hizmeti harcamaları çok yüksekti ve gelirin %60’ından fazlasını oluşturuyordu (bugün TCIG’nin İngiltere ile yapılan sözleşme kapsamında personel / çalışan harcamalarının belirli bir yüzdesini geçmemesi nedeniyle).
Sonuç olarak, artışlar durduruldu (performansa dayalı artışlar yalnızca son PDM yönetimi altında toparlandı) ve gönüllü bağlantı kesme programı, kamu hizmetindeki parlak ve teknik bireylerin “doğru boyutta” terfi eğitimi altında çıktığını gördü. Kamu hizmetinin geleceği için bir “azaltma” ve talihsiz bir eylem olduğu ortaya çıktı. Birçoğumuz danışmanlık forumundaydık, eğitime meydan okudular ve yaratacağı etkiyi tahmin ettiler.
Dr. Rufus Ewing (eskiden Premier) Kamu Hizmeti Derneği Başkanı oldu ve ben mütevelli olarak hizmet etmeye davet edildim ve sorunların ne olduğu hakkında bir fikrim vardı.
Müzakerelere ve müzakerelere rağmen, geçici yönetim, o zamanki CEO’su Mark Capes aracılığıyla, kemer sıkma önlemleri kapsamında, kamu görevlilerinin emekli maaşlarının bir kısmını almaları için 1992 öncesi seçeneğinin aşamalı olarak kaldırılması kararı da dahil olmak üzere, bazı acı verici kararlar aldı. Merhametli miktar.
Kamu hizmetinden ayrılan herkesin “hiçbir şeye” ya da kısa vadeli bir değişikliğe tabi olduğu ve geçici yönetimin bu talihsiz pozisyonu aldığı yönündeki birçok kişinin talihsiz yanlış yorumunu açıklığa kavuşturmak için burada duruyorum. Kesme eylemi. Gerçeğin ötesinde hiçbir şey olamaz!
Bu kişiler, katkı payı olarak herhangi bir avans kesintisi olmadığı için tam emekli maaşlarına hak kazandılar ve evlerine daha yüksek bir aylık emekli maaşı aldılar. Bu sonuç, yüzdelerin birkaç yıl içinde yüzde sıfıra ulaşana kadar düşmeye devam ettiğini gördü. Bu geniş çapta tartışıldı ve aslında gönüllü kıdem tazminatı planı kapsamında ayrılabilecek kişiler bunu mümkün olan en üst düzeyde fayda sağlamak için yaptılar.
2014 yılında, Muhalefet Lideri olarak görev yaparken, TCI’yi çekmek ve elde tutmak için emekli maaşlarının ve ödeneklerin eski haline getirilmesi gereğini gündeme getirmek için kişisel bir üyelik önergesi hazırladım. 2015 yılında, Rufus Ewing liderliğindeki idarenin, emekli maaşlarını ve ödenekleri gözden geçirmek üzere üst düzey kamu görevlilerinden oluşan bir komite kurduğu konusunda bilgilendirildim.
PDM Aralık 2016’da iktidara geldiğinde, CSA yöneticisiyle ilk kez, endişelerini ve emekli maaşlarının, ödeneklerin ve artışların geri alınması da dahil olmak üzere diğer sorunları duymak için bir araya geldim.
Kamu Hizmeti Başkanı ile müteakip toplantılarda, atanan komitenin zorluklarla karşılaştığı konusunda bilgilendirildik ve Baş ve Maliye Bakanı olarak işi ilerletmek için bir danışmana ödeme yapmaya gönüllü oldum.
Bakanlar Kurulu toplandı ve Danışmanın raporunu değerlendirdikten sonra, önerilen seçenekleri harcamayı kabul etti. Bu seçenekler 2021 seçimlerinden önce hiçbir zaman harcanmadı ve Bakanlar Kurulu’na sunulduğundan, Bakanlar Kurulu’na veya Maliye Bakanlığı’na finansman için herhangi bir talepte bulunulmadı.
Biz istifa etmeden önce bunlar verilmedi. Herhangi bir karar verilmedi ve bu, CSA hata yaptığında bir açıklamayla kamuya açık olarak düzeltildi. Ayrıca terminal faydalarının kamu hizmetine geri çekilmesini sağlamak için 2 milyon doların bütçeye dahil edilmesi için kamuoyuna duyurulmuştur.
Öte yandan, zamanın hükümetinin, kamu sektörü emekli maaşını eski haline getirmek için ve komiteyi kurma konusundaki önceki pozisyonunu değiştirmeden, tamamlanmış gerekli tavsiyeyi kullanmasından memnunum.
TCIG’in mali durumuna bütüncül bir bakış açısına sahip olmak önemlidir ve bu, TCIG’in şarta bağlı yükümlülüklerini ve uygun fiyatını düşünmeden karar vermeniz için bir fırsat değildir. TCI hükümetinin 1992’den önce kamu görevlilerine yaptığı gibi tam teşekküllü emekli maaşlarına geri dönmemesinin nedeni bu olabilir. Şimdi kurulacak fonlar katkılardır ve bu kişiler artık bir terminal faydadan yararlanabilirler.
Ama kayıt açık olmalı; Kamu hizmeti emekli maaşları 1992’den beri kanunla askıya alınmış ve geçici yönetim tarafından devralınmıştır. Geçici yönetim sırasında durdurulan şey, 1992’den sonra valinin keyfi bahşişler kullanması ve 1992 öncesi memurların emekli olduklarında emekli maaşlarında yüzde bir avans alma seçeneğini ortadan kaldırmak için kayan bir ölçeğin başlamasıydı. Kamu hizmeti.
Yeni fonun şartlarının detaylarına bakmadan bir adım ötede kutlanması gerektiğini söyler, uzun yıllar bunun için emek veren herkese teşekkür ederim.
Tarih önemlidir, yeniden yazılamaz!
Unutmayalım diye!
* Charlene Cartwright-Robinson, eğitimli bir avukat, Turks ve Caicos Adaları eski Başbakanı ve emekli bir politikacıdır.