Kaliforniya’nın selleri neden kuraklıklarımız kadar ilgiyi hak ediyor?
Son on yılın büyük bir bölümünde, Kaliforniyalılar kuraklığa kafayı takmış durumda ve haklı olarak da öyle. Ancak eyaletin değişken ikliminin diğer yüzü bu yıl geri döndü ve bize aşırılıkların olduğu bir ülkede “normal”in ya çok ıslak ya da çok kuru olabileceğini hatırlattı.
Bir düzine veya daha fazla atmosferik nehir, birden fazla 5 milyar dolar zarar eyalette, önümüzdeki haftalarda Sierra Nevada kar paketi eridiğinde daha fazla hasar bekleniyor. Eyalet, federal ve yerel yönetimler, bu tür seller riskine, birkaç nedenden dolayı kuraklıklara gösterdiğimiz özeni göstermelidir.
İlk olarak, büyük sellerin potansiyel ekonomik zararları kuraklıklardan çok daha fazladır. Ve seller ölümcül olabilir.
Yalnızca Los Angeles HavzasındaYaklaşık yarım milyon insan, sel riskinin yüksek olduğu bölgelerde yaşıyor ve 50 milyar dolardan fazla mülk mütevazı bir sele bile maruz kalıyor. Eyalet çapında çok büyük bir selin zararları – örneğin 1862 sel – aşacaktı 1 trilyon dolar.
İkincisi, kuraklığı daha yoğun hale getiren iklim değişikliği aynı zamanda kış fırtınalarının yoğunluğunu artırmakartan sel riskleri.
Üçüncü olarak, UC Irvine’de son çalışma göstermiştir ki, taşkına hazırlık çabaları dar anlamda asgari düzeydeki federal standartları karşılamaya odaklanma eğilimindedir – çok az taşkın yatağı yöneticisinin yeterli gördüğü standartlar. Bu yaklaşım, sel risklerinin büyüklüğünü büyük ölçüde hafife almaktadır.
Resmi taşkın yatağı haritaları ya eskidir ya da yanlıştır ve değişen iklimi hesaba katmazlar. Bu arada taşkın yönetimi altyapımız yaşlanıyor: Kaliforniya’nın setlerinin, barajlarının, kıyı korumalarının ve taşkın duvarlarının ve kanallarının çoğu 75 yıldan daha eski.
Son olarak, taşkın yönetimi bir sosyal adalet meselesidir. son olarak Pajaro Nehri üzerindeki set arızaları sel koruma ve kurtarma için kaynaklardan yoksun olan düşük gelirli toplulukların özellikle savunmasız olduğunu göstermiştir. UC Irvine araştırması, LA bölgesinin sel riskinin orantısız bir şekilde düşük gelirli, ağırlıklı olarak Siyahi topluluklar üzerinde düştüğünü gösterdi. Federal sel riski değerlendirme yöntemleri, en değerli mülkleri koruyan çözümleri tercih ettikleri için bu modellerin sürdürülmesine yardımcı olur.
İşleri nasıl tersine çevireceğiz? Taşkın yönetimini kuraklık yönetimiyle aynı düzeye getirmek, birkaç büyük sorunun ele alınmasını gerektirecektir.
İlk olarak, değişen iklimimizi göz önünde bulundurarak riskleri ve uygun tepkileri daha doğru bir şekilde tanımlamamız gerekiyor. Topluluklar ve hükümetler, özellikle en savunmasız nüfuslar için dayanıklılığı artırmak için birlikte çalışmalıdır. Devlet, riskleri değerlendirmenin yenilikçi yollarını teşvik ederek federal hükümetin önüne geçebilir ve afet sigortasını finanse etmek.
Arazi kullanımına rehberlik etmek için aynı risk değerlendirmeleri kullanılabilir. En uygun maliyetli risk yönetimi stratejisi, yüksek sel riski taşıyan alanlarda yeni inşaatların önüne geçmektir. Central Valley’de eyalet Yasama Meclisi, minimum federal standarttan daha yüksek bir kentsel taşkın koruması seviyesi talep ederek bunu kabul etti.
İkincisi, hükümetin her kademesi, eskiyen ve yetersiz taşkın yönetimi altyapısına yapılan yatırımları yenilemelidir. Bu, Newsom ve Biden yönetimleri, eyalet Yasama Meclisi ve birçok yerel yönetim tarafından en önemli öncelik olarak kabul edildi, ancak hâlâ somut adımlara ve uzun vadeli bir finansman planına ihtiyaç var.
Gibi PPIC raporları sel kontrolünün genellikle “mali bir yetim” olduğunu ve anayasal kısıtlamaların gerekli altyapı için yerel fonların toplanmasını zorlaştırdığını vurguladı. İyi haber şu ki, bu mali yılda taşkın iyileştirmeleri için tek seferlik devlet finansmanından 700 milyon dolardan fazla yararlanılabilir. Bu yardımcı olacaktır, ancak devletin ihtiyaca ayak uydurmak için her yıl harcaması gerekenin yalnızca yarısı kadardır.
Son olarak, maksimum etkinlik için sel ve kuraklık yönetimi entegre edilmelidir. Bu, yeraltı suyu havzalarını doldurmak için sel sularının kullanılması anlamına gelir; nehirlerin taşkınları barındırması ve ekosistemleri iyileştirmesi için daha fazla yer açmak; sıcak dalgaları sırasında gölge sağlamak ve fırtınalar sırasında yüzey akışını emmek için şehirlerimize daha fazla yeşil alan eklemek; ve rezervuarların hem su temini hem de taşkın kontrolü sağlamasını sağlamak için yeni teknoloji kullanmak. Bunun gibi yenilikler Kaliforniya’da ortaya çıkmaya başlıyor, ancak sel risklerini yönetmemize yardımcı olurken aynı zamanda kurak zamanlardan geçmemize yardımcı olmak için ölçeklendirilmeleri gerekiyor.
Sel ve kuraklık yönetimini birbirine bağlamanın yararları konusunda iyimserliğe yer var. Yaşlanan sel altyapımızın çoğu su temini için değil, suyu hızla okyanusa süpürmek için tasarlandı. Taşkın altyapısını su temini planlamalarının daha ayrılmaz bir parçası haline getirmeye başlayan topluluklar her iki sorunu da çözebilir.
California’nın kuraklığa takıntılı olma hakkı var. Ancak bu saplantı, insan güvenliği ve ekonomi için bu kadar yüksek risk oluşturan sel tehdidini göz ardı etmemize yol açmamalıdır. Geçen kışın fırtınaları ve bu baharda bekleyebileceğimiz karların erimesiyle oluşan sel baskınları, sellerle aynı derecede meşgul olmamız gerektiğini hatırlatıyor.
Jeffrey Mount, Kaliforniya Su Politikası Merkezi Kamu Politikası Enstitüsü’nde kıdemli bir araştırmacıdır. Brett Sanders, UC Irvine’deki Samueli Mühendislik Okulu’nda inşaat ve çevre mühendisliği profesörüdür.