İçindekiler
Otomobil ilk kez 1800’lerin sonunda Almanya ve Fransa’da icat edildi ve mükemmelleştirildi, ancak Amerikalılar 20. yüzyılın ilk yarısında otomotiv endüstrisine hızla hakim oldular. Henry Ford standart hale gelen seri üretim tekniklerini geliştirdi ve Ford, General Motors ve Chrysler 1920’lerde “Big Three” otomobil şirketi olarak ortaya çıktı. Üreticiler II. Dünya Savaşı sırasında kaynaklarını orduya yönlendirdiler ve daha sonra Avrupa ve Japonya’daki otomobil üretimi artan talebi karşılamaya başladı. Bir zamanlar Amerikan şehir merkezlerinin genişlemesi için hayati öneme sahip olan endüstri, 1980 yılına kadar Japonya’nın önde gelen otomobil üreticisi olarak yükselişi ile ortak bir küresel girişim haline geldi.
Otomobil Amerika Birleşik Devletleri’nde en büyük sosyal ve ekonomik etkiye sahip olsa da, başlangıçta Almanya ve Fransa’da 19. yüzyılın sonuna doğru Gottlieb Daimler Karl Benz , Nicolaus Otto ve Emile Levassor gibi erkekler tarafından mükemmelleştirildi.
Wilhelm Maybach tarafından Daimler Motoren Gesellschaft için tasarlanan 1901 Mercedes, tüm şartlarda ilk modern otomobil olma kredisini hak ediyor.
Otuz beş beygir gücündeki motor, beygir gücü başına sadece 14 pound ağırlığındaydı ve saatte elli üç mil azami hıza ulaştı. 1909 yılında, Avrupa’nın en entegre otomobil fabrikası olan Daimler, yılda bin arabadan daha az araba üretmek için on yedi yüz işçi çalıştırdı.
Hiçbir şey, Avrupa tasarımının üstünlüğünü bu ilk Mercedes modeli ile Ransom E arasındaki keskin kontrasttan daha iyi gösteremez. Olds ‘1901-1906 tek silindirli, üç beygir gücünde, yeke kontrollü, eğri çizgi Oldsmobile, sadece motorlu bir at arabası . Ama Yaşlılar sadece 650 dolar sattılar ve onu orta sınıf Amerikalılara ulaştıracaklardı ve 1904 Eski 5.508 adetlik üretim daha önce gerçekleştirilmiş olan otomobil üretimini geçti.
Otomotiv teknolojisinin yirminci yüzyılın ilk on yılı boyunca temel sorunu, 1901 Mercedes’in gelişmiş tasarımını Olds’ın ılımlı fiyatı ve düşük işletme giderleri ile uzlaştırmak olacaktır. Bu ezici bir çoğunlukla Amerikan başarısı olacaktı.
Massachusetts , Springfield’dan bisiklet mekaniği J. Frank ve Charles Duryea, 1893’te ilk başarılı Amerikan benzinli otomobilini tasarladı, daha sonra 1895’te ilk Amerikan araba yarışını kazandı ve Amerikan yapımı bir benzinli otomobilin ilk satışını yapmaya devam etti. gelecek yıl.
Otuz Amerikalı üretici 1899’da 2.500 motorlu taşıt üretti ve önümüzdeki 48 yıl içinde 485 şirket işe girdi. 1908’de Henry Ford Model T tanıttı ve William Durant General Motors’u kurdu.
Yeni firmalar, pahalı bir tüketim malları kalemi için eşi görülmemiş bir satıcının pazarında faaliyet gösterdiler. Geniş arazi alanı ve dağınık ve yalıtılmış yerleşimlerin bir hinterlandı ile Birleşik Devletler, otomotiv taşımacılığına Avrupa ülkelerinden çok daha fazla ihtiyaç duyuyordu. Avrupa ülkelerinden önemli ölçüde daha yüksek kişi başına gelir ve daha adil gelir dağılımı ile büyük talep sağlandı.
Amerikan imalat geleneği göz önüne alındığında, otomobillerin Avrupa’dan daha düşük fiyatlarla daha büyük hacimde üretilmesi de kaçınılmazdı.Ucuz hammaddeler ve kronik vasıflı işgücü kıtlığı, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki endüstriyel süreçlerin mekanizmasını erkenden teşvik etti.
Bu da ürünlerin standartlaştırılmasını gerektirdi ve ateşli silahlar, dikiş makineleri, bisikletler ve diğer birçok ürün gibi hacimli üretim ile sonuçlandı. 1913 yılında Amerika Birleşik Devletleri dünya genelinde yaklaşık 605.124 motorlu taşıtın 485.000’ini üretti.
Ford Motor Company, modern tasarımı makul fiyatla uzlaştırma konusunda rakiplerini geride bıraktı. Cycle ve Automobile Trade Journal dört silindirli, on beş beygir gücü, 600 $ Ford Model N (1906-1907) olarak adlandırdı. iyi yapılmış ve çok sayıda sunulan her şaft dönüşünde. ”Siparişlerle dolu Ford, gelişmiş üretim ekipmanları kurdu ve 1906’dan sonra günde yüz araba teslimatı yapabildi.
Model N’nin başarısıyla cesaretlendirilen Henry Ford, ilk olarak Ekim 1908’de sunulan dört silindirli, yirmi beygir gücünde Model T, 825 dolara satıldı. İki hızlı planet şanzıman, sürmeyi kolaylaştırdı ve çıkarılabilir silindir kafası gibi özellikler onarmayı kolaylaştırdı. Yüksek şasisi kırsal yollardaki tümsekleri temizlemek için tasarlanmıştır. Vanadyum çeliği Model T’yi daha hafif ve daha sert bir otomobil yaptı ve yeni döküm parçaları (özellikle motorun blok dökümü) fiyatın düşmesine yardımcı oldu.
Model T’nin büyük hacimli üretimine kendini adamış olan Ford , 1910 yılında açılan yeni yayla parkıMichigan’da (1913-1914’e kadar hareketli montaj hattını tanıtmamış olmasına rağmen) modern seri üretim tekniklerini geliştirdi . Model T runabout, ABD’deki ortalama yıllık ücretin altında, 1912’de 575 dolara satıldı.
Model T 1927’de üretimden çekildiğinde, coupe için fiyatı 290 dolara düşürülmüş, 15 milyon adet satılmış ve kitlesel kişisel “otomobil” bir gerçeklik haline gelmişti.
Ford’un seri üretim teknikleri diğer Amerikan otomobil üreticileri tarafından hızla benimsendi. (Avrupalı otomobil üreticileri bunları 1930’lara kadar kullanmaya başlamadı.) Bunun gerektirdiği daha ağır sermaye harcamaları ve daha büyük satış hacmi, Amerikan endüstrisindeki birçok küçük üretici arasında kolay giriş ve serbest sürüş dönemini sona erdirdi.
Aktif otomobil üreticilerinin sayısı 1908’de 253’ten 1929’da sadece 44’e düştü ve endüstrinin yaklaşık yüzde 80’i 1925 yılında Walter P. Chrysler tarafından Maxwell’den oluşturulan Ford, General Motors ve Chrysler tarafından hesaplandı.
Geri kalan bağımsızların çoğu Büyük Buhran’da silindi , Nash, Hudson, Studebaker ve Packard sadece 2. Dünya Savaşı sonrası dönemde çökmek için asılıydı .
Model T, bir çiftçi ülkesinin ulaşım ihtiyaçlarına hizmet eden “bir çiftçinin arabası” olarak tasarlandı. Ülke şehirleştikçe ve kırsal bölgeler 1916 Federal Yardım Yolu Yasası ve 1921 Federal Karayolu Yasası’nın geçişi ile çamurdan çıktıkça popülaritesi azalmak zorunda kaldı.
Dahası, Model T teknolojik olarak modası geçtikten çok sonra değişmeden kaldı. Model T sahipleri daha büyük, daha hızlı, daha yumuşak sürüş, daha şık otomobillerle ticaret yapmaya başladı. Model T’nin temel taşımacılık talebi, 1920’lerde gittikçe artan bir şekilde, pazar doygun hale geldikçe, bayilerin lotlarında biriken kullanılmış araba birikiminden dolma eğilimi gösterdi.
1927’de yeni arabalara yönelik yedek talep, ilk kez sahiplerden ve çoklu araba alıcılarından gelen talebi aştı.
Günün geliri göz önüne alındığında, otomobil üreticileri artık genişleyen bir pazara güvenemiyorlardı. Taksit satışları, Model T ile rekabet etmek için 1916’da orta fiyatlı otomobil üreticileri tarafından başlatılmış ve 1925 yılına kadar tüm yeni arabaların yaklaşık dörtte üçü kredi ile “zamanında” satın alınmıştır.
Pazar doygunluğu teknolojik durgunluğa denk geldi: Hem ürün hem de üretim teknolojisinde yenilikçilik dramatik olmaktan ziyade arttı. II.Dünya Savaşı sonrası modelleri Model T’den ayıran temel farklılıklar 1920’lerin sonunda gerçekleşti: kendinden marş motoru, kapalı tüm çelik gövde, yüksek sıkıştırma motoru, hidrolik frenler, senkromeç şanzıman ve düşük basınç balon lastikleri.
Kalan yenilikler – otomatik şanzıman ve damla çerçeve yapımı – 1930’larda geldi. Dahası, bazı istisnalar dışında, arabalar 1950’lerin başında 1920’lerde olduğu gibi yapıldı.
ilginizi çekebilir: Nikola Tesla Kimdir?