John Miksad'ın yazdığı, World BEYOND War, Eylül 28, 2022
21 Eylül, Birleşmiş Milletler tarafından Uluslararası Barış Günü olarak belirlendi. Haber savaş odaklı olduğu için kaçırdığınız için suçlanamazdınız. Barış için sembolik bir günün ötesine geçerek adil ve sürdürülebilir bir barışa umutsuzca ihtiyacımız var.
Militarizmin yüksek maliyetleri her zaman korkunç olmuştur; şimdi yasaklıyorlar. Askerlerin, denizcilerin, el ilanlarının ve sivillerin ölümü acı veriyor. Sadece savaşa hazırlanmak için bile devasa mali harcamalar vurguncuları zenginleştirir ve diğer herkesi yoksullaştırır ve gerçek insan ihtiyaçları için çok az şey bırakır. Dünyadaki orduların karbon ayak izi ve zehirli mirası, gezegeni ve tüm yaşamı, özellikle de dünyadaki en büyük petrol ürünleri tüketicisi olan ABD ordusuyla birlikte eziyor.
Tüm ulusların tüm insanları bugün üç varoluşsal tehditle karşı karşıyadır.
-Pandemiler- COVID pandemisi ABD'de bir milyondan fazla ve dünya çapında 6.5 milyondan fazla can aldı. Uzmanlar, gelecekteki pandemilerin artan sıklıkta geleceğini söylüyor. Pandemiler artık Yüz Yıl olayları değil ve buna göre hareket etmeliyiz.
-İklim değişikliği daha sık ve daha yoğun fırtınalar, seller, kuraklıklar, yangınlar ve öldürücü sıcak hava dalgalarına neden oldu. Her gün bizi insanlar ve tüm türler üzerindeki olumsuz etkileri hızlandıracak küresel kırılma noktalarına yaklaştırıyor.
-Nükleer imha- Bir zamanlar savaş, savaş alanıyla sınırlıydı. ABD ile Rusya arasında tam bir nükleer mübadelenin beş milyar insanı öldüreceği tahmin ediliyor. Hindistan ve Pakistan arasındaki daha küçük bir savaş bile iki milyar ölüyle sonuçlanabilir. Atom Bilimcileri Bülteni'ne göre, Kıyamet Saati, yaklaşık 70 yıl önce yaratılmasından bu yana gece yarısına en yakın saattir.
Bir tetiğin üzerinde birbirimize işaret eden nükleer silahlarımız ve seçim, hatalı teknoloji veya yanlış hesaplama ile tırmanabilecek çatışmalar olduğu sürece, büyük tehlike altındayız. Uzmanlar, bu silahlar var olduğu sürece, sadece ne zaman kullanılacağının değil, ne zaman kullanılacağının meselesi olduğu konusunda hemfikir. Bu, Demokles'in hepimizin başının üzerinde sallanan nükleer bir kılıcı. Artık çatışmaya karışan ulusların kanları dökülmüyor. Şimdi dünya savaşın çılgınlığından etkileniyor. Dünyanın 200 ulusunun tamamı iki ulusun eylemleriyle yok edilebilir. BM demokratikleşmiş bir kurum olsaydı, bu durumun devam etmesine izin verilmezdi.
Sıradan bir gözlemci bile toprak, kaynaklar veya ideoloji yüzünden birbirini tehdit etmenin ve öldürmenin adil ve kalıcı bir barış yaratmayacağını görebilir. Yaptığımız şeyin sürdürülebilir olmadığını ve nihayetinde insan ıstırabında büyük bir artışa yol açacağını herkes görebilir. Bu yolda devam edersek karanlık bir gelecekle karşı karşıyayız. Şimdi rotayı değiştirme zamanı.
Bu tehditler, 200,000 yıllık insanlık içinde nispeten yenidir. Bu nedenle yeni çözümlere ihtiyaç duyulmaktadır. Şimdiye kadar savaşı sürdürdüğümüzden daha amansız bir şekilde barışı sürdürmemiz gerekiyor. Avrupa, Ortadoğu ve Afrika'daki savaşları sona erdirmenin bir yolunu bulmalıyız. Bu da ancak diplomasi yoluyla yapılabilir.
Militarizm, kölelik, çocuk işçiliği ve kadına mal muamelesi ile birlikte tarihin çöplüğüne gitmesi gereken bir paradigmadır.
Karşı karşıya olduğumuz tehditleri çözebilmemizin tek yolu, uluslararası bir topluluk olarak birlikte olmaktır.
Uluslararası bir topluluk oluşturabilmemizin tek yolu güven inşa etmektir.
Güven inşa etmemizin tek yolu, tüm ulusların güvenlik endişelerini ele almaktır.
Tüm ulusların güvenlik kaygılarını ele almanın tek yolu, güçlü uluslararası örgütler, doğrulanabilir uluslararası anlaşmalar, gerilimlerin tırmanması, silahsızlanma, nükleer silahların ortadan kaldırılması ve amansız diplomasi yoluyladır.
İlk adım, hepimizin bu işte birlikte olduğumuzu ve artık toprak, kaynaklar ve ideoloji yüzünden birbirimizi tehdit etmeyi ve öldürmeyi göze alamayacağımızı kabul etmektir. Bu, gemi yanarken ve batarken, şezlonglar için tartışmaya benzer. Dr. King'in “Ya kardeşçe yaşamayı öğreneceğiz ya da aptallar gibi birlikte yok olacağız” sözlerindeki gerçeği anlamamız gerekiyor. Adil ve sürdürülebilir bir barışa giden yolu bulacağız… yoksa!