Afrika’da çalışan bir antropolog bir kabilenin çocuklarına bir oyun oynamayı önerir, ağacın altına koyduğu meyvelere ilk ulaşanın ödülü o meyveleri yemek olacaktır.Onlara, “Haydi, şimdi başlayın! Birinci olan ödülü alacak!” der.
O an bütün çocuklar el ele tutuşup koşarlar. Ağacın altına beraber varırlar ve hep beraber meyveleri yemeye başlarlar.
Antropolog neden böyle yaptıklarını sorduğunda şu cevabı verirler:
"Biz Ubuntu yaptık. Yarışmış olsaydık yarışı kazanan bir kişi olacaktı. Nasıl olur da diğerleri mutsuzken yarışı kazanan bir kişi meyveyi yiyebilir? Oysa biz ubuntu yaparak hepimiz yedik.”
O kelimenin anlamını açıklarlar:
Ubuntu: “Ben, biz olduğumuz zaman ben’im!”
İlkel dediğimiz o insanların çocuklarından dahi öğrenecek o kadar çok şeyimiz var ki..
Bir mağlup varsa, birden fazla mağlup varsa, sen galip geldiğinde diğerleri üzülüyorsa, senin galibiyetin ve zaferin mutluluk mudur?
“Değil” demiş işte bu çocuklar..
Ve buna bir isim koymuşlar, “Ubuntu”..
O halde yaşam kütüphanemizin dağarcığına eşsiz bir öğreti daha ekliyoruz!
Ubuntu!
Teşekkürler çocuklar..