Fenerbahçe'de en iyi ilk 3 adamı say deseniz, sırasıyla Altay, Gustavo ve Pelkas derim. Ve bu 3 önemli isimden dün akşam sadece bir isim vardı sahada. O da kaleci Altay'dı. Ve az top gelmesine rağmen yine diğer arkadaşlarına göre vazifesini en iyi yapandı.
Ne enteresan ki ilk yarı boyunca futbolun olmazsa olmazlarını en fazla sahada bizlere gösteren Galatasaray'dı. Ama oyunun hemen başında ve sonrasında fırsatları bulan Fenerbahçe oldu. Samatta ve Samuel'in iki tane net fırsatta öyle vuruşları vardı ki, Samatyasporlu futbolcular bile yapmazdı.
İkinci yarıda futbol anlayışı olarak Galatasaray istediği gibi, Belhanda ve Taylan'la oyuna ağırlığını koymuş, istediği gibi maçı yönlendiren taraf oluyordu. Onyekuru'nun gollük pozisyonunu çıkartan Altay'ın, rakip takımın yeni transferi Mostafa Mohamed'in akıl dolu plasesinde yapacak bir şeyi yoktu. Ancak şunu da söyleyeyim ki kenar ortalardan gelen toplarda Mostafa'ya kafa vurduran Serdar'ın daha dikkatli olması gerekirdi. Öyle iki kafa şutu var ki, kaleyi tutsa Altay hiçbir şey yapamazdı.
75. dakikada Fenerbahçe'nin çiçeği burnundaki yeni transferi Mesut Özil'in ortasında Ozan'ın aşırttığı topta fi lelere giden vuruş ofsayt olmasaydı belki maçın gidişatı da değişirdi.
Sangare ve Caner'in diğer maçlardaki ofansif futboldan uzak durmasını, herhalde Onyekuru'nun çabukluğunu önlemek için fazla çıkmamasına bağlamak gerekir.
Erol Bulut'un değişiklikleri yerinde oldu diyebiliriz ancak Mert'i bu kadar oyunda tutması ve hazır olmayan Mesut'u bu maçta oynatması Fenerbahçe için değil, Galatasaray için bir avantajdı diyebiliriz. Oysa ben Erol Bulut'tan ezeli rekabetteki psikolojik üstünlüğü kullanmasını ve daha ofansif bir anlayışla başlamasını beklerdim. Maçın başındaki beraberliğe razı görüntü Galatasaray'ı daha da cesaretlendirdi. Bu tür maçlar her zaman bize "Korkunun ecele faydası yok" sözünün doğruluğunu göstermiştir.
Galatasaray maçtan önce favori takımdı ve Erol Bulut'un da kamuoyunun baskısı altında aşırı tedbirli davrandığını düşünüyorum.
Galatasaray'ın Kadıköy'de üst üste ikinci sezon kazanması, Fenerbahçe'nin şampiyonluk yolundaki motivasyonunu da ciddi şekilde bozarken, Galatasaray'ı bu anlamda yüreklendirecektir