-
çok enteresandır; ama belki de değildir, nerde olursam olayım insanlar bana adrestir yoldur sorarlar. tamam herkese yol sorulur da haftada ortalama iki kere sorulmaz herhalde. hangi şehirde olduğum, neresinde bulunduğum önemli değil. otobüste, minibüste, yaya yolunda (oha kaldırım ne peki?), bakkallarda marketlerde..
universal yol danışmalardan bir bukle:
1. bir gün brüksel'de st. catherine parkına gidiyorum (ben belçika'ya gittim!), adamın biri o kadar insanın içinde direktman bana doğru gelip metro durağının nerede olduğunu sordu.
2. antalya'da yürüyorum, yürüyorum ama yola yaklaşık 10-12 metre (bilenler için: yüzüncü yıl'da, taa apartmanların altındayım) ısrarla korna çalıyor. bakmıyorum, bir daha.. e döndüm baktım ben de, adam ordan bana yol soruyor..
3. izmir'e gittim, üçkuyularda adres arıyorum, bana adres soruyorlar..
4. kahire'de (evet mısır'a da gittim! hahah!) opera binasının tam önündeyim, havuzun orda (bilenler bilir) adam tutmuş çocuğunun elinden, geldi opera binasının nerde olduğunu sordu (tekrar ediyorum binanın önünde). ama başka insan da yoktu soracak..
5. geçen dün, ego otobüsündeyim ama en arkada. hemen önümde oturan bayan sağ tarafımda açısı daha iyi olan iki kişi daha varken tam 180 derece döndü ve bana kuzgun sokağı sordu. e ama..
-
siyah giyiyorsanız, güvenilir bir haliniz kendinden emin bir duruşunuz varsa kaçınılmazdır.
ankara'da bir izmirli olsanız da sorarlar.
-
nerede olursa olsun,etrafında kaç kişi olursa olsun,uzuuuun bir sırada bekliyor olsa bile sıranın içinden gelip kendisine adres sorulan kişidir.benim o ben.
-
(bkz: esnaf olmak)
-
itf'de önlük giyiyorsanız, gideceğiniz yere geç kalmanıza bile sebep olacak sıklıkta gerçekleşen durumdur. sıklıkla sorulan yeri bilmezsiniz, bunun karşılığında size tip tip bakarlar.
-
temiz yüzlü olduğunuza işarettir.
-
yerel halktan görüldüğünüzü gösterir. dumanla haberleşmeye kalkmayın ama siz yine de, efendi olun biraz.
-
bazen çok güzel eğlence çıkarılabilen bir olay. hemen hemen her gün adres soruluyor bana. muhtar tiplimiyim neyim anlamadım. adresle birlikte daha çok burası altunizade mi?, zincirlikuyu'dan geçiyor mu?, ümraniye minibüsleri nerden geçiyor? gibi sorular daha çok geliyor. metrobüs hareket amiri miyim kardeşim ben?
edit :
entry'i girdikten sonra aklıma gelen bir anımı da anlatayım.
patronla ankara'ya gidiyoruz. gece saat 1 suları. ankara'ya hayatımda hiç gitmemişim. bir ışıkta durduk. sağımıza bir araba yanaştı ve;
- batıkent ne tarafta?
+ geride kaldı abi orası.
- geride mi kaldı? nasıl ya.
+ valla abi şu tarafta olması lazım.
daha sonrasında patronla;
- sen batıkent'i nerden biliyon, bilmediğin adresi veriyorsun?
+ gelirken levhasını gördüm ya, adama yazık gece yarısı yolda kalmış.
-
merkezi bir yerde büfe sahibi olmaktır.
-
yok arkadaş bu öyle güvenilir, saygılı, yardımsever bir tipli olmakla ya da şundan dolayı, bundan dolayı olan gibi bir tanımlamayla özetlenecek bir durum değildir ki şahsım için bu tiplerin hiç biri geçerli olmadığı gibi genel bir tipim olduğundan bile şüphe ederim kimi zaman. ama gel gör ki nerde nasıl oluyorsa bildiğim, bilmediğim yer olsun olmasın yaklaşıyorlar, yakalıyorlar, çeviriyorlar, kulağımdaki kulaklığa aldırmadan, ayaklarımdan gözümü ayırmadan yürümeme rağmen ' yok, şura nerde? buraya nerden giderim? doğru mu geldim şuraya gideceğim de?'. tamam, hani yardım edelim birbirimize biliyorsak, yapalım bunu insanlık için de canımdan bezdim arkadaş ya! bir rahat bırakın beni, sormayın bana artık! önümde yürüyen paltolu abiye sorun, hemen ilerde müşteri bekleyen taksici amcaya sorun, köşede sigarasını tüttüren simitçi dayıya, tıkır tıkır yürüyen özgüven abidesi ablaya sorun da bana sormayın artık. hayır, zaten bilmiyorum çoğu zaman 'karşısında bücürcadı ilkokulu olan adresbilmeyenler sitesini'. (bkz: yok tamam ağlamıyorum)