Bosna Savaşı'nın sembolü Fikret Alic: Hayallerim vardı, şimdi her gece kabus görüyorum
Ağustos 1992, Bosna savaşının en kanlı günleri... Tüm dünyanın gözü önünde, Avrupa'nın göbeğinde Boşnaklar toplama kamplarına götürülüyor, işkence ediliyor, katlediliyor... Sırpların eski lideri Radovan Karaciç "Bakın toplama kampımız yok" propagandası yapmak için bir grup İngiliz gazeteciyi bölgeye götürüyor. Ancak gazeteci merakı işte, gösterilenlere ikna olmuyorlar ve bölgede keşfe çıkınca Trnopolje toplama kampını buluyorlar. Gazetecilerden biri, Ed Vulliamy işkenceden ve açlıktan kemikleri sayılan yarı çıplak Boşnak erkekleri görünce deklanşöre basıyor. Ortaya 20. yüzyılın en çarpıcı karelerinden biri çıkıyor. Karenin kahramanı o zaman 22 yaşında olan Fikret Alic...
- 1
- 8
Fotoğraf Time'a kapak oldu ve dünyada infial yarattı. Tıpkı Fikret gibi toplama kampında tutulan bir başka Boşnak, gazeteci Admira Fazlic onun hikâyesini dünyaya duyurdu. İkili uzun yıllar üzerinde çalıştıkları kitabı "O Adam ve Fotoğraf" yayınladı.
Bosna kasabı Mladic'e müebbet hapis cezası verilmesi, Hırvat komutan Praljak'ın mahkemede zehir içerek intihar etmesi, BM'nin eski Yugoslavya Mahkemesi'nin 24 yıllık yargı maratonundan sonra kapanması... Tüm bu gelişmelerden sonra duruşmaları Lahey'de takip eden Fikret'e ulaştık. 25 yıl önce yaşadıklarını ve hayata nasıl tutunduğunu anlattı.
- Savaştan önce Yugoslavya'daki hayatınızı anlatır mısınız?
Güzel bir hayatım vardı. Annem, iki kız ve iki erkek kardeşimle yaşıyordum. Babam 86'da hayatını kaybetmişti, ondan kalan bir aile şirketimiz vardı, orada çalışıyordum. Evimize yakın taş ocağının güvenliğinden sorumluydum. Prijedor bölgesinde, Kozarac isimli bir yerde yaşıyorduk. Doğası çok güzel, dağlar, göller, nehirler... Savaş patlak verdiğinde 22 yaşındaydım. Hedeflerim, hayallerim vardı. Bir kıza âşıktım, onunla evlenmek istiyordum.