Zhang Qiuhua’nın Gu Ning’e çıkma teklif ettiğini görünce herkes ona bakıyordu. Bazıları şaşkındı ve bazıları, özellikle Shao Feifei ve arkadaşları, memnundu. Shao Feifei, müdürün dünkü yokluğu için Gu Ning’i suçlayacağına inanıyordu.
Sadece Gu Ning sakin kaldı ve baş öğretmeninin gerçek niyetini biliyordu.
“Gu Ning…”
Yu Mixi endişeyle onu aradı.
“Bu iyi.” Gu Ning, onu rahatlatmak için ona bir bakış attı.
Gu Ning, Zhang Qiuhua’yı kibarca “Profesör Zhang, sizi tekrar görmek güzel,” diye selamladı.
“Gu Ning, annen bana bir araba kazası geçirdiğini ve ameliyat olman gerektiğini söyledi. Nasıl birdenbire iyi olabilirsin?” Zhang Qiuhua şüpheyle sordu.
Dünden önceki gün, Gu Man az önce Zhang Qiuhua’yı aradı ve ona Gu Ning’in bir araba kazası geçirdiğini söyledi, ancak Gu Ning her zamanki gibi bugün okula geldi, herkes gerçekte ne olduğunu soracaktı.
Gu Ning bunu anladı ve şöyle açıkladı, “Bir araba kazası geçirdim. Beynim hasar gördü ve bilincimi kaybettim. Doktor beynimde kan birikmesi olduğunu ve ameliyatla temizlenmesi gerektiğini söyledi. Ancak uyandım. Ertesi gün ayağa kalktım ve kan tıkanıklığı gitmişti. Yani şimdi iyiyim.”
Zhang Qiuhua bunun inanılmaz olduğunu düşündü ama daha fazla sormadı. Mucizeler olabilir.
“İyi olmana sevindim ama kendine dikkat etmen gerekiyor. Kendini rahatsız hissedersen bana haber vermen yeterli. Şimdi geri dönebilirsin.” dedi Zhang Qiuhua. Öğrencisini önemsiyordu, özellikle de bir araba kazasından yeni kurtulmuştu.
Gu Ning, “Çok teşekkür ederim,” öğretmenine teşekkür etti ve ardından sınıfa geri döndü.
Gu Ning geri döner dönmez herkesin gözü yine ona çevrildi. Hepsi, Zhang Qiuhua’nın onu eleştirip eleştirmediğini öğrenmek istedi.
Ancak Gu Ning her zamanki gibi görünüyordu. Hiçbir şey farklı değildi.
Shao Feifei ve arkadaşları üzüldü. Zhang Qiuhua, Gu Ning’i eleştirmemiş miydi?
Ya da Gu Ning sadece her şey yolundaymış gibi davranıyordu.
Kesinlikle, rol yapıyor olmalı. Zhang Qiuhua onu şiddetle eleştirmiş olmalı!
Ancak Shao Feifei, Gu Ning’in üzgün bir yüz ifadesi taşımadığını görmekten hâlâ rahatsızlık duyuyordu.
“Gu Ning, iyi misin?” Yu Mixi, Gu Ning oturduğunda hemen sordu.
“Ben iyiyim,” Gu Ning gülümsedi.
Yu Mixi, Gu Ning’in gerçekten iyi olduğunu görünce rahatladı. Zhang Qiuhua içeri girdiğinde okumaya devam etti.
Bir süre sonra Yu Mixi nihayet Gu Ning’in farklı olduğunu anladı ama nerede ve neden olduğunu bilmiyordu.
Öte yandan Gu Ning, kitaplarına odaklandı. Okudu ve bağlamı zihninde taşıyarak hızla çevirdi.
Shao Feifei arada bir dikkatini Gu Ning’e veriyordu. Gu Ning’in bir kitabı ne kadar hızlı okuduğunu gördü. “Gu Ning’e bak, rol yapmakta çok iyi. Bir kelimeyi bu kadar hızlı çevirerek nasıl okuyabiliyor! Ve hatta iyi bir öğrenci gibi davranıyor.” Shao Feifei, Yang Yulu’ya dedi.
“Kesinlikle, iyi bir öğrenci gibi davranıyor.” Yang Yulu kabul etti.
Shao Feifei, ders bittiğinde sorun çıkarmaya niyetliydi.
“Yulu, Qingya, size bir şey söyleyeyim.” Shao Feifei, Yang Yulu ve Wu Qingya’yı aradı ama sesi sınıftaki herkesin net bir şekilde duymasına izin verecek kadar yüksekti.
Herkes bundan sonra ne olacağını anında biliyordu ve tüm kulakları üzerlerinde.
“Lütfen bize söyle!” Yang Yulu ve Wu Qingya aktif olarak işbirliği yaptı.
“Dün kuyumcuda yemek yiyemeyecek kadar fakir biriyle tanıştım. Çok parası olmadığı için beğenilmedi. Hatta başka birinin mücevherlerinin sahte olduğunu bile söyledi. Onu çok kıskanmıyor muydu? zengin?” Shao Feifei, sürekli olarak Gu Ning’i izlerken Yang Yulu ve Wu Qingya ile konuştu. Hikayesindeki “birisinin” tam olarak Gu Ning olduğu açıktı.
Kimse Shao Feifei’den şüphe duymadı ama Gu Ning’e küçümseyerek baktı.
Birçoğu zengin bir aileden gelmese de Gu Ning’den çok daha iyi bir hayat yaşadılar. Üstelik hiçbiri zenginlerin yeri olan kuyumcu dükkanına girmeye cesaret edemiyordu.
“Elbette zenginleri kıskanıyordu.” Yang Yulu ve Wu Qingya mükemmel bir uyum içinde karşılık verdiler.
Yu Mixi endişeyle Gu Ning’e baktı. Gu Ning’in öyle olmadığını biliyordu ve diğerinin davranışlarına kızmıştı.
Özellikle Shao Feifei ve arkadaşları, hepsi kabadayıydı.
Kuyumcu kimseye açık değil miydi? Fakirlerin kuyumcuya giremeyeceğini kim söyledi? Ve neden birisi bir kuyumcu dükkanına girdikten sonra bir şey satın almak zorunda kaldı?
Ancak Yu Mixi karşı çıkamayacak kadar zayıftı. Öfkesini sadece kendine sakladı.
“Eh, bence birinin iyi bir görünümü var. Kendi başına satın alamazsa, kendine bir şeker baba bulabilir. Şeker babası memnun olduğu sürece, o zaman bir tane alabilir.” Shao Feifei ekledi.
Bunu duyan herkes, Gu Ning’e tuhaf bir şekilde baktı, sanki o çoktan şeker bir baba bulmuştu.
Gu Ning bile artık hoşnutsuzdu. Shao Feifei’ye soğuk bir bakış attı. İkincisi hemen tehdit altında hissetti.
Ancak birkaç saniye sonra, Shao Feifei küçük düşürüldüğünü hissetti ve sinirlendi. Gu Ning’e bağırdı, “Sen kendini ne sanıyorsun? Senin hakkında konuşmuyorum. Kabul etmek istiyorsan, konuğum ol!”
“Ah, benim hakkımda konuştuğunu kabul ettim mi? Hikayeyi anlatırken neden bana bakıp durduğunu merak ediyorum. Bana aşık mısın? Söylediğim için üzgünüm, sadece hoşuma gidiyor. çocuklar.” Gu Ning şaka yaparken ciddi bir yüz ifadesi takındı.
“Ha-ha.”
“Ha-ha, ha-ha.”
Herkes yüksek sesle güldü, bu da Shao Feifei’nin utanmasına neden oldu. Sert bir sesle masaya vurdu ve Gu Ning’e bağırdı, “Gu Ning, kapa çeneni! Kelimenin tam anlamıyla utanmazsın! Senden hoşlanmıyorum. Bir daha söylemeye cüret edersen, ağzını yırtarım. !”
Bunu söylerken, Shao Feifei savaşmaya hazır görünüyordu.
“Gu Ning, sen utanmaz bir kızsın ve Feifei’den uzak dur!” Yang Yulu, Shao Feifei’ye yardım etti ve Gu Ning’e dik dik baktı.
“Kesinlikle, Gu Ning, nasıl bu kadar utanmaz olabilirsin!” Wu Qingya kötü bir yüzle onu takip etti.
“Gu Ning…” Yu Mixi, Shao Feifei’ye karşı durmasını engellemeye çalışarak endişeyle ona seslendi.
Ama daha söyleyemeden, Gu Ning onu bir bakışla durdurdu.
Gu Ning, Yu Mixi’nin kendisi için endişelendiğini biliyordu ama o artık farklıydı. Artık Shao Feifei’den korkmuyordu.
Ve sorunlarıyla tek başına ilgilenmek istiyordu.