Bir New York Times soruşturması, Mısır’ın binlerce insanı süresiz olarak uzatılabilen bir duruşma öncesi gözaltı sisteminde tuttuğunu, bu tür gözaltıları sınırlayan Mısır yasalarını esnettiğini ve hükümetin davasını bir davada kanıtlamak zorunda kalmadan insanları hapse atmasına izin verdiğini buldu.
Bu sistemde kaç kişinin tutulduğuna dair bir kamu muhasebesi yoktur. Analizimiz, ilk kez bu sistemde mahsur kalan tutuklulara bir sayı verdi.
Eylül 2020’den Şubat 2021’e kadar, en az beş aydır orada olan en az 4.500 kişi duruşma öncesi gözaltında tutuluyordu.
Bu sayı tam bir hesap değil.
Beş aylık süre dolmadan tutuklanıp serbest bırakılan Mısırlıları dışarıda bırakıyor, ilk kez mahkemeye çıkmak gerekiyor. Başkent dışında yargılananları değil, yalnızca Kahire mahkeme sistemindeki tutukluları içerir. Ve karakollarda veya askeri kamplarda tutulan mahkumları veya basitçe ortadan kaybolanları içermez.
Sistemin nasıl kullanıldığını, cezaevlerinin koşullarını ve içinde kaç kişinin sıkışıp kaldığını rapor etmek için bir yılın daha iyi bir bölümünü sistemi kazmakla geçirdik.
Bir grup gönüllü savunma avukatının Mısır’ın özel terör mahkemelerinden geçen tüm davaların el yazısıyla yazılmış günlüklerini tuttuğunu gördük. Tutuklular genellikle beş aylık gözaltından sonra mahkemede dinlenir.
Her dava açıklandığında, avukatlar tutukluların isimlerini, dava numaralarını ve mahkemeye çıktıkları tarihleri kaydetti. Bazı günlerde mahkeme yetkilileri, belgelerin fotoğraflarını çekmelerine izin verdi.
Mısırlı bir insan hakları grubu, Mısır İnsan Hakları Cephesi, avukatların notlarının kopyalarını topluyor ve bunları The Times’a veriyordu.
Tutukluların her 45 günde bir mahkemeye çıktığı bir döner kapı sisteminin içini ve dışını takip etmek için bize yeterli veri sağlayan altı aylık bir süreye odaklandık.
İlk görevimiz isimleri ve vaka numaralarını eşleştirmeye çalışmaktı. Bu göründüğü kadar basit değildi.
Listelerdeki el yazısıyla yazılan her ismi bir veri tabanına kopyaladık ve onları Arapça’dan İngilizce’ye çevirdik.
Bazı el yazılarını anlamak zordu. Diğer durumlarda, avukatlar, Mısırlıların geleneksel olarak sahip oldukları birden fazla aile adının bazılarını çıkarmış, bazı günlerde bir soyadını, diğerlerine iki veya üç soyadını yazmışlardı.
Tutuklular belirli aralıklarla tekrar mahkemeye çıktıkları için, mahkemeye çıkanların toplam sayısını değil, insan sayısını saydığımızdan emin olmak zorundaydık.
Duruşma öncesi gözaltında göründükleri farklı tarihlerde aynı dava numarasına sahip benzer isimlerle eşleşen özel yazılımlar yazdık. Her ismin fonetik sesini karşılaştırarak, farklı işitmeler için alternatif yazımlar kullanılsa bile bireyleri eşleştirebildik. Her eşleşmeyi manuel olarak kontrol ettikten sonra, her bir kişinin sistemdeki yolunu izleyebilecek bir dizi veriye sahip olduk.
Tutukluların, uzmanların, savunma avukatlarının, mahkumların ve eski mahkumların aileleriyle yapılan görüşmeler de dahil olmak üzere diğer raporlarımız, verilerimizde boşluklar olacağını açıkça ortaya koydu.
Aileler, güvenlik görevlileri tarafından tutuklanan ve daha sonra ortadan kaybolan, hiçbir zaman savcı veya hakim önüne çıkmayan sevdiklerinden bahsetti. Bazı eski mahkumlar, aylarca gözaltıları resmen uzatılmadan karakollarda veya güvenlik hizmeti ofislerinde tutulan diğer tutuklularla görüştüklerini söyledi.
Bu insanların hiçbiri listemizde olmayacaktı.
Duruşma öncesi gözaltında tutulanların tam sayısına sahip olsak bile, çoğu yargılanmış ve hüküm giymiş olan Mısır’daki siyasi mahkumların yalnızca bir kısmını temsil ediyor. İnsan hakları grupları ve araştırmacılar, Mısır’ın şu anda en az 60.000 siyasi mahkumu, tek suçları hükümeti eleştirmek olan ve aynı zamanda terörist faaliyetlerle suçlananları elinde tuttuğunu tahmin ediyor.
Mısır’da siyasi gerekçelerle gözaltına alınan kişilerin sayısını hiçbir zaman tam olarak hesaplayamayabiliriz. Ama şimdi gölgelerde var olan resmin bir parçası gün ışığına çıktı.
Kaynak : https://www.nytimes.com/2022/07/16/world/middleeast/egypt-detainees-methodology.html