Müziğin Gücü
Müzik güçlü bir kuvvettir. Ruh halini değiştirip yaratabilir ve birçokları için başka hiçbir yerde bulunamayan bir tür destek sağlar. Melissa Meade’a göre, müzik büyük üzüntü zamanlarında en büyük rahatlığıydı. Neye benzeyebilir basit metin satırları Aslında bu kullanıcı için çok fazla anlam taşıyor. Dövmelerinin beşi de çeşitli “hayatımı kurtaran ve beni hayal bile edebileceğim en iğrenç kalp atışlarından 2’sine sokan şarkılardan” geliyor. Onun için, kendi gücünün somut sembolleridir: “Onlara baktığımda, cesaretimi görüyorum ve hayatın bana verdiği her şeyin hayatta kalabileceğimi biliyorum”.
Perspektif Kazanmak
Bazen tek ihtiyacınız olan şeylerin her zaman daha kötü olabileceğini hatırlatmak için dövmelerinize bakmaktır. Jme Thomas’ın kanserle savaşan bir arkadaşı var. Bir kaplumbağa dövmesi var ilk ‘L’ tasarımıyla arkadaşının onuruna çalıştı, “bu onun en sevdiği hayvan ve hem zarif hem de güçlü, tehlikede olan – yani savunmasız… bileğimde, böylece her gün görebiliyorum günümün muhtemelen o kadar da kötü olmadığını ve her şeyi perspektiften hatırlattığını hatırlatmak isterim ”.
Jme, hayatında özel bir kişiyi onurlandırmak için ikinci bir dövmesi var, sevgili köpeği Zelda, veteriner ihmali sonucu trajik bir şekilde vefat etti, “öteki (dövme) veteriner tarafından ölümüne yakılan köpeğim için ”. Zelda rutin bir diş prosedürü yapıyordu ve çok uzun süre yanıklara neden olan bir ısıtma yastığı üzerinde uzun süre kalıyordu.
Bu korkunç deneyim, Jme’ye diğer evcil hayvan sahiplerine veteriner kliniklerinde olduğunu bildirmek üzere bir hayvan kurtarma PSA’sı yaratması için ilham verdi. Zelda, bu hareketin koruyucu azizi oldu ve Jme, dövmesini şöyle söyledi: “Sanatçının, Zelda’dan Joan of Arc’a benzemesini istedim çünkü sonunda birçok hayvan için ‘aziz’ oldu. Kaderinden kurtuldum ”.
Anlamla gelen küçük dövmeler, birini anmak için önemli bir yol olabilir, aynı zamanda sevdiğiniz birini kaybetmekten kaynaklanan kalıcı kedere de yardımcı olabilir. Elana Cohen için o kişi onun annesidir. “13 yıl önce intihar ettiğinde annemi kaybettim. Her zaman onu anmak için bir dövme istediğimi biliyordum, ama ne alacağını (hiçbir zaman) asla bilmiyordum. 6. yıldönümü onun etrafında dolaştığında sonunda bana geldi ”. Elana, bunu yapmanın en iyi yolunun, annesinin el yazısının üzerine dövme olarak izlenmesini sağlamak olduğuna karar verdi.
Öldürülmeden önce, Elana’nın annesi hem onun hem de kız kardeşinin bir notunu bıraktı ve klasik çocuk kitabı ‘Seni Sonsuza Kadar Seveceğim, Her Zaman Senin Gibi Olacağım’ kitabının bir kopyasını Robert Munsch, “İçerideki kapakta annem yazdı. Onun çok özel el yazısı ile ‘seni sonsuza dek seveceğim’. O kitabı dövme salonuna götürdüm, el yazısını takip etmelerini sağladım ve gitmeye hazırdım ”.
Elana için son ürün ezici oldu: “Bitmiş ürünü görünce gözyaşlarına boğuldum – yine de mutlu gözyaşları. Kelimenin tam anlamıyla annem derimin üzerine yazılmış gibi görünüyordu. Sonunda sonsuza dek yanımda taşıyacağım bir parça vardı ”. Şimdi, ne zaman annesini özlüyorsa, sadece mürekkebine bakar, “her zaman… dövmeye bakarım, her zaman yanımda olduğunu hatırlıyorum. Aynı zamanda başıma gelenleri de hatırlatıyor ”.
Dövmesi sadece kişisel kaybının bir hatırlatıcısı değildir, ancak küçük dövmesinin “zihinsel hastalığa karşı olumsuz damgalanmaya karşı mücadele etmesini ve artan intihar oranlarını düşürmesini” bilinçlendirmeye yardımcı olacağını umuyor.
Dini yürek
Bir dövme, üstesinden geldiğimiz zor şeylerin hatırlatıcısı olabilir ve Natasha Williams için bu, kalbinin kırılması anlamına gelir. din. Bir kültden hoşlandığı kesinlikle dini bir evde büyüdü. Yehova’nın Şahitlerinin yetiştirilmesi, çocukluğunun karanlık hafızasıdır:
… Yehova’nın Şahitleri dünyası, Şeytan’a köleleştirmeye ve nihayetinde yıkıma yol açan tuzaklarla kaplı, çok karanlık ve korkunç bir yer. Ebeveynlerime öğretildi ve bu yüzden bana, Şeytanın kötü köleleriyle dolu bir dünyada hayatta kalmak için savaşan doğru ve zulüm gören bir azınlığın parçası olduğumuzu öğretti. Bu “dünyasal” insanlar, Yehova’nın Şahitlerini “günah” ın hayatına sürüklemekten başka bir şey istemiyorlardı, böylece Armageddon’da onlarla birlikte ölecektik.
Kendisi ve etrafındaki diğer Yehova Şahitleri, iyi Hıristiyanlar olarak kabul edilmek için özel gereklilikleri yerine getirmek zorunda kaldılar. “Bu kültün arkasındaki organizasyonun bize yazdığı ve bize verdiği materyalleri gözden geçirmek için her hafta üç Yehova’nın Şahit toplantısına katılmamız gerekiyordu”. Watch Tower Bible ve Tract Society tarafından yayınlanmayan bir şeyi okumaktan caydı ve eğer öyleyse, “İncil’in ne anlama geldiğine karar verir ve takipçilerine Tanrı’nın kurallarının hangisini yapması gerektiğini söylerler. takip edilmeli ”.
Büyümeye başladığında, öğretildiği “gerçekleri” sorgulamaya başladı, “Gençlerime ulaştığımda ve beynim bu inançları sorgulamaya başladı…. Bana kimsenin kanıtlayamayacağı bir çocuk olarak toksik şeyler öğretildi. Bu şeyler hiç mantıklı gelmese bile ”.
Hatta Natasha’ya, Yehova’nın Şahitlerinin sınıfında ‘dünyasal’ çocuklar dediği, yani herhangi bir sınıf kutlamalarına katılmasına izin verilmediği veya dinin bir parçası olmasaydı sınıf arkadaşları ile etkileşime girmediği anlamına gelmediğini söylemesi bile söylendi. .
Liseden sonra devam eden eğitime, Kilise tarafından cemaatte tam zamanlı hizmetçi olma lehine cesaret kırıldı, “18 yaşına geldiğimde, koleje gitmeye, bir eğitim almaya ve kariyer yapmaya teşvik edilmedim… tam zamanlı bir üye olmak… ayda en az 90 saat boyunca kapıyı çalmak ”. Bunun Natasha için son pipet olduğu kanıtlandı: “Artık yalanı yaşayamazdım – benim için daha fazla olduğunu biliyordum”.
Natasha’nın ailesi onu terk etti ve dininden koptu. “O zamandan beri uzun ama gerekli bir yolculuğa çıktım… Olduğum gibi seyahat ettim, sevdim, incittim, yaşadım. Bir an pişman değilim ”. Organize din konusundaki tecrübesiyle yaşadığı her şeye rağmen, dindar bir insan olma kavramına geri dönmedi, “JW kalbimi kırdı… Ancak, o zamandan beri, devam etmenin bir yolunu buldum. büyümek ve ruhsal olarak öğrenmek… ve ben hala bir tanrıya inanıyorum ”.
Şimdi, 3 çocuktan oluşan bir aileye sahip ve hayattan zevk almak ve yeni deneyimlere açık olmak için attığı adımları takip etmeyi umuyor, “Hayat çok büyük, başlangıçlar ve sonlar, kırılmış kalpler ve zafer var. Bilmediğimiz birçok şey var ve yarını tahmin edemiyoruz ve bu da hayatı yaşamaya değer kılan şey. ” Dövmesi, küçük ama oldukça anlamlı, bunun bir hatırlatıcısı.
İyi Zamanların Simgesi
Dövmeler mükemmel olabilir, bazen pişman değil, güzel günleri hatırlamanın bir yolu. Bill Fish’in mürekkebi için teşekkür etmeye cesaret edemiyor, “Ben burada Cincinnati’deki Xavier Üniversitesinde kolej beyzbolu oynadım ve birinci sınıfta geçirdiğim gün kapalıydı ve biri dövme yaptırmaya cesaret etti”. Bu internet öncesi dönemdi, bu yüzden “Aklımda, Starkist Tuna’dan bir ‘Beyzbol sopası tutulan’ Balık ‘adlı bir beysbol sopası tutan’ Charlie Tuna’yı ‘kendi fikrini ortaya koymak için Bill’e kalmıştı. , Biraz mantıklı geldiğini düşündüm, bu yüzden sol omzumda tuttu ”.
Annesi ondan nefret etmesine rağmen, “beni bu dünyadan çıkarmayı düşündü”, Bill kucakladı ve pişman olduğu düşünülebilecek bir şeyi sevmeyi öğrendi, “Yaklaşık 20 yıldır beyzbol oynamama rağmen, gençliğimin ilginç bir hatırlatıcısı. Şimdiye kadar götürdüm, aslında not defterine yazdığım antetli kağıtlara tasarladım. ” Bu küçük dövme sadece eski günlerin hatırlatıcısı olarak değil, Bill’e her zaman daha hafif tarafa bakmasını hatırlatıyor ve “bazen hayatı biraz daha ciddiye alıyoruz ve o dövmeye bakmak beni geri getiriyor 1996’ya gelindiğinde her zaman bana gülümser. ”
Bir işaret arıyorum
Dannielle Boozer’ın dövmesi, aradığı tabelayı bulma ve bunun daimi bir şekilde hatırlatılmasını isteme sonucunda geldi. Dannielle’nin halası, birkaç yıl önce aşırı dozda uyuşturucudan vefat etmiş ve dindar bir kişi olarak Dannielle, halamın cennete girme fikriyle mücadele etti: “Görmeyi bekleyip beklememem gerektiğinden emin olamadığım için bir iç tartışma yaptım. onu yine bir gün cennette geçirdiği şekil yüzünden. Tanrı’dan olmayan bir şeyi yaparken öldüğü için “cennete girmesine izin verilmeyebileceğini” söyleyebilecek bazı kişiler var.
Cenazeye katıldıktan sonra Dannielle, göl kenarındaki bir iskelede oturduğunu ve Tanrı’dan bir işaret istediğini hatırlıyor: “Bazen yaptığım gibi, Ondan bir işaret istedi; özellikle de cennette onunla birlikte olduğunun doğrulaması olarak bir kayan yıldız. Yıldızlara bakarken battaniyeye uzanmak için zaman harcadığımız geceler olduğu için uygun bir istek gibiydi ve yıllardır kayan bir yıldız görmemiştim ”. Kabaca yarım saat sonra hafif bir şekilde kederli hissederek, tekrar içeri girdi, “yaklaşık yarı yarıya rağmen son bir bakışta geri döndüm. Bunu yaptığımda, gökyüzünde gördüğüm en büyük, en parlak kayan yıldız; ve hemen sevinç gözyaşları içinde parçalandım ”.
Bu, Dannielle’ye “Tanrı’nın sevgisini ve sadakatini hatırlatması olarak” kayan bir yıldız dövmesi yaptırması için ilham verdi. 5 yıl sonra belirli bir tasarım fikri için ilham aldı, bir sanatçıya götürdü ve orijinal fikrin yeniden işlenmesinden sonra, sonuç ortaya çıktı. Dannielle’nin dövmesi, bakarken beklediğinizin ötesinde bir anlam ifade eden küçük bir dövmenin mükemmel bir örneğidir. Dediği gibi, farklı insanlar dövmede farklı şeyler görüyor gibi gözüküyor, “Çok… kaç kişinin başka bir şey görmesi gerçekten harika Kayan bir yıldızdan daha. Bazıları, İsa’nın çarmıhta dökülen kanı gördüklerini söyledi, bazıları da haçların her ikisinin de bana derinden dokunan bir yol gördüklerini söylediler ”. “Bu hikayeyi tek bir tasarımda anlattığı gibi, aslında bana bir sebeple Tanrı’nın bu vizyonu verdiği sonucuna geldim” sonucuna rağmen, bu dövme fikrine ulaştığına inanmıyor.
Dövmelerin bir anlam ifade etmesine gerek yoktur, ama onlar siz olduğunuzda dövme tasarımı ile gelip Akılda belli deneyimler ile, sahip olan kişi için büyük miktarda anlam alırlar. Dövmeler neyin üstesinden geldiğinizi, neleri başarabileceğinizi ve hatırlamak istediklerinizi hatırlatan harika bir fiziksel hatırlatmadır – tek yapmanız gereken mürekkebinize bakmaktır.
Fotoğraf: sanamauricie
Büyük bir anlamı olan küçük bir dövmen var mı? Yorumlarda bize bildirin!