Hamile olduğumu söylediğimden beri, insanlar bana oturup dinlenmemi söylüyor ve günlük işleri yapmak konusunda kendimi kötü hissetmeme sebep oluyorlar. Anlıyorum, hamile bir kadın görünce, onu rahat ettirmek ve fiziksel yükünü azaltmak istiyorsunuz, çünkü iyi bir insan olmak bunu gerektirir. Sonuçta kim bir pislik gibi davranıp hamile bir kadına yer vermemeyi seçer ki?
Hamile kadınlara yapılan teklifler bebek bekleyen annelere kendilerini daha iyi ve değerli hissettirmek için yapılıyor ama bazen en iyi niyetli insanlar bile işi biraz abartabiliyorlar. Bu da annelere kendilerini işe yaramaz hissettirmeye başlıyor. Mesela sürekli onun için neyin güvenli olup olmadığına dikkat çekmek, ne kadar süre ayakta kalacağı, yürüyeceği, neyi kaldırıp kaldıramayacağı konusundaki kararını sorgulamak uygunsuz olabiliyor.
Şimdi durum şu: Hamile bir kadın olarak, sizden nazikçe hangi fiziksel işleri yapıp yapamayacağım konusuna fazlasıyla hakim olduğuma inanmanızı rica edebilir miyim? 23 haftalık halimle, 50 kiloluk ağırlıkları tek tek dizip, biramı tutmanızı isteyip onları kaldırmayı denemeyeceğim kesin.
Fakat bunun yerine bir iş toplantısında ayakta durmayı tercih edebilirim, çünkü siyatiğim beni öldürüyor ve üç saat boyunca aynı sandalyede oturamıyorum. Bacaklarımı esnetmem gerekiyor. Ya da evdeki merdivenden elimde yarım kiloluk katlanmış çamaşırlarla çıkabilirim, sizce mahzuru yoksa?
Bazen ben bile taytlarımı giyip, bir hamilelik egzersiz DVD’si takıp ter içinde salonda spor yapacağımdan korkuyorum. Orada bile çocuklarım karışır: “Anne, göbeğini öyle sallama! Bebeğin başı döner ve kusar!”
Mesele şu ki, bebek bekleyen bir bedenle hareket etmek ve hatta spor yapmak bebek için de benim için iyi ve sağlıklı. Uzmanlar diyor ki: Düzenli egzersiz, hamileliğin vücutta sebep olduğu değişimlerle başa çıkmaya yardımcı oluyor ve gelecekteki zorluklar için direncinizi arttırıyor. Şimdiye kadar düzenli olarak spor yapmadıysanız, hamilelik sizin için iyi bir motivasyon olabilir.
Beni -ve daha bir sürü hamile kadını- en çok rahatlatacak şeylerden biri; iyi niyetli olsun olmasın, diğer insanların, benim kendi bedenimle ilgili daha yetkin olduğumu kabul etmeleri olurdu. Davranışlarımla ilgili gerçekten endişelendiklerinde de -bir toplantıda ayakta kalmak çok riskli ya!-, mümkünse bana özel ve nazik bir şekilde sormaları iyi olabilir, ne dersiniz?
4 tur 15’er squat yapmak bu çocuğu doğurmakta bana yardımcı olacak. Yürüyüş yaparsam kan akışım düzenlenecek ve sağlıklı hissettiğim için stresli olmayacağım. Sağlığıma dair seçimlerimi -jinekoloğum ve kocam dışında- kimse karışmadan kendim yaparsam ve bu noktada eleştirilmeden, sorgulanmadan saygı görürsem, bana oturmamı söyleyen bir sonraki insani yumruklama isteğimin azalacağını düşünüyorum. Hamilelik kadınlar için zaten yeterince zor arkadaşlar. Lütfen büyüyen, terleyen ya da ışık saçan bir hamile gördüğünüzde, bunun, o kadının sağlığına dair çok değerli fikirlerini saçmak için bir davetiye olduğunu düşünmeyin.
***