Herkesin okul hayatı değişik geçer fakat trans bireylerin okul hayatı daha da değişik geçer. Büyüdükçe duygular artar ve depresyonlar yaşanır. Çünkü ruh elbet bedene yansır ve bu çok zorluk çıkarır. Hareketlerinizi, davranışlarınızı, duygularınızı en fazla ne kadar gizleyebilirsiniz ki, bu yüzden Transların oyunculuğu diğer insanlara göre daha gelişmiştir,çünkü hayatlarınızı erkeklik maskesi takarak geçiriyorsunuz.
Çocuklar açık sözlülük konusunda acımasızdır. En küçük kusurunu senin yüzüne çarparlar veya bununla dalga geçerler. Sana en çok takılan lakaplar top, ibne vb. olur. Ve bunlar seni çok yaralar. Şu an bile duysan sana o günleri hatırlattığı için istemsizce üzülürsün.
Her trans hayatında bir kere olsun ellerini yukarı açıp "Allah'ım sabah uyandığımda ya kız ya da erkek yap, ya da al canımı" demiştir. Farklı şekillerde, sabah uyanır uyanmaz aynanın karşına koşup aynada yine sen olmayan bir erkek... Ve sonu: Hüsran! Kimi suçlayacağını bilemezdin, sıkışıp kalırdın. Soruların, sorunların, üzüntünün içinde... İçindeki kızın çığlığını kimse duymazdı.