Atina, geniş yelpazede tüketim maddeleri (zorunlu ihtiyaçlardan lüks malzemelere) üreten küçük imalathanelerin ağırlıklı olarak bulunduğu çalışkan bir şehirdi ve uzun süre bu şekilde kalmaya devam etti. 1900’lü yılların başında Ermou, Aiolou ve Athinas sokakları açıldı ve sanayi bölgesi bu eksenler üzerinde yeniden kuruldu. Ermou sokağı merkezi eksen olacak şekilde çoğunlukla doğudan batıya doğru imalathaneler ve atölyeler kuruldu, sonunda ise Monastiraki ve Adrianou sokağının batı ucu yani Psyrri mahallesi ve Ermou - Athinas - Evripidou sokaklarıyla sınırlanan üçgen (bugünkü alışveriş merkezi) arasındaki tüm bölgeyi içerisine dâhil etti.
Thisio 1900; [Hikâye]
Kuzeye ve doğuya doğru sanayi bölgesi göreceli olarak “daha üst kalitede” olan Omonoia ve Syntagma bölgeleriyle sınırlanmıştı. Sonuç olarak şehrin batı yakası, Pire’den gelen ve sayıları gittikçe artan her türlü kara taşımacılığı araçları ile at arabaları için terminal noktası olarak hizmet veren Aghion Asomaton meydanı ile birlikte sanayi bölgesi için tek muhtemel satış yeriydi; buraya 1869 yılında demiryolu istasyonunun kurulması yükleme ve boşaltma faaliyetleriyle bu düğüm noktasına daha fazla yük getirdi, böylece Thisio 1900’lü yılların Atina’sının lojistik aktarma merkezi oluyordu.
Alanın tamamı taşımacılık ihtiyaçlarına hizmet eden tesislerle dolmuştu: eski yük semeri üreticileri, hayvan yemi tüccarları vs. ve yeni at arabası üreticilerinin, marangozların ve metal üreticilerinin atölyeleri. Sanayi bölgesinin batıya doğru genişlemesine öncülük edenler bu at arabası üreticilerinin atölyeleriydi.
Devamı “100 yıldan daha yaşlı bina[Hikâye]” sayfasında