İnsan şu hayatta neden yaşar?
Kendi için yaşar aslında,
Fakat sonra fark eder ki,
Kendi için yaşadığını sanmış.
Parçalanmış,
Öylece yere savrulmuş,
Bir halde olduğumu fark ettim.
Karalanmış bir kağıt gibiyim,
Öylece kenara atılmışım.
Meğersem ben, hiç yaşamamışım.
Mutluluk diye bir şey yokmuş aslında,
Bir ışığım yoksa yok olmak istiyorum Karanlıkta!
Yalnızlığımın arasında.