Atış Mezarlarının Yeri, Özellikleri ve Tipleri
çekim mezarları Nayarit, Jalisco ve Colima eyaletlerinin mevcut bölgelerinin yanı sıra Michoacán, Sinaloa ve Zacatecas eyaletlerinin bazı bölgelerinde yaşayan Meso-Amerikan halkları tarafından mezar odaları olarak kullanılan, ortalama olarak 3 ila 4 metre derinliğinde olan kuyulardır..
İnşa edilme biçimleri nedeniyle mezar mezarları denir, çünkü içlerinde her iki tarafta bir veya iki oyuk bulunan bir atış veya kuyucuktan oluşur. Tüneller aracılığıyla iletişim kuran bu tören odalarında, ölüler her türlü teklifle birlikte yatırıldı..
Bu mezarların farklı şekilleri ve boyutları vardır ve benzersizdir. Yaklaşık 200 A arasında inşa edilmişlerdir. C. ve 600 d. C. Atış mezarlar, batı Meksika'nın bu kısmının en büyük kültürel ve mimari zenginliklerini temsil eder; Diğer Meso-Amerikan bölgelerinin aksine, bu bölgede anıtsal bir mimari yoktur..
Bu mezarlarda insan kalıntıları sanatsal temsillerle birlikte bulunmuştur. Vefat edenlerin depolandığı morg odalarındaki tören, ev eşyaları ve diğerlerinin yanı sıra kadın ve erkek heykelcikleri, hayvan figürleri, tapınaklar, evlerin inşa edilmesini de içine aldı..
indeks
- 1 Konum
- 1.1 Huitzilapa'nın mezarı
- 2 özellikleri
- 3 Menşei
- 4 Çeşitleri
- 5 Kaynakça
konum
Ünlü mezarlar, Nayarit, Jalisco ve Colima eyaletlerinin arkeolojik depolarında, Michoacán eyaletinde Zamora-Jacoma bölgesinde ve Sinaloa ve Zacatecas'ın güney bölgesindedir..
Huitzilapa Türbesi
Bu mezarlık geleneğinin en önemli mezarı, 1993 yılında Jalisco'nun merkezinde Huitzilapa bölgesinde bulundu. Anıtsal atıcı mezar, o zamana kadar bulunanların aksine, sağlamdı..
Keşfedilen diğer mezarlar yağmalandı. İçlerinde onlar bağlam dışında olmaya önem vermeden sadece seramik objelerdi..
Buna karşılık, Huitzilapa'nın mezarının kazılması, inşa edildiği dönemde yeni arkeolojik veriler sağlamıştır. Erken Klasik'e doğru olduğu düşünülmektedir (100 AD-300 AD).
Bu dönemde çeşitli mimari birimler yapıldı: meydanlar, teraslar, höyükler, top oyunları, haç biçimli evler ve dairesel kompleksler.
Huitzilapa'nın ateş mezarı iki mezar odasından oluşur ve 7.6 m derinliğindedir. İçeride, mezar, her biri üç odada bulunan ve zengin eşyalarla birlikte gömülen altı ceset içeriyordu. Belirli bir soydan vefat etmiş bir aile mahzeninde olabilir..
Son zamanlarda Colima'nın merkezinde bir başka el değmemiş sağlam mezar bulundu. Ayrıca Villa de Álvarez belediyesinde bir mezar bulunmuştur. Nayarit devletinde, diğer yerlerin yanı sıra Ixtlán del Río, Compostela, Tepic ve San Pedro Lagunillas'ta mezar mezarları inşa edildi..
özellikleri
- Atıcı mezarların adı yapı türünden türetilmiştir. Bu tür bir mezar dikey bir kuyudan veya 4 m veya daha derin bir atıştan oluşur (16 m'ye kadar). İçinde 2 ila 6 m, hatta daha da fazlasını ölçen tonozlu tavana sahip bir boşluğa sahiptir..
- Mezarın uzunluğu bölgeye ve gömülü ölülerin sayısına bağlıydı. Mezarların zemini genellikle kaplıdır..
- Mezar odaları giriş şutunun kenarlarındaki tepe ya da kil kayaya oyulmuştur. Ölüler söz konusu odalarında ilgili teklifleriyle birlikte toplandı. Teklifler seramik kaplarda, ok uçlarında ve süs eşyalarında temsil edildi..
- Bulunan diğer mezarlarda heykelcikler, insan ve hayvan ve müzik aletlerinin (davul, ıslık, çıngıraklar) kil görüntüleri vardı. Cenaze odalarında biriktirilen sanat eserleri arasında kadın veya çiftlerin yanı sıra dans eden, tapınak, ev, top oyunları, toplantılar vb..
- Kadın figürleri neredeyse her zaman çıplak veya etek ve farklı süslemeler giyiyorlar. Bunun yerine, erkekler giyinir ve bazen savaş kıyafeti giyer.
- Ölen kişi mezar odasına yerleştirildiğinde, çukur içi dolu, toprakla dolu değildi. Ancak, girişin kendisi çinilerle kapatıldı ve odalara açılan dikey delik dolduruldu. Bu şekilde, hayvanların ve küfürlerin mezarı korundu.
kaynak
Mezar çekim cenaze töreninin Güney Amerika'da, Kolomb öncesi Kolombiya, Peru ve Ekvador halkları arasında olduğu düşünülmektedir. Bu yerlerden bu tür bir inşaatın Meksika'ya götürüldüğü tahmin ediliyor..
Arkeolojik bulgulardan, Peru, Ekvator (Guayas Havzası) ve batı Meksika kıyılarındaki yerli halklar arasında sanatsal nesneler ve diğer eserler arasında iletişim ve değişim olduğu düşünülmektedir..
İlk başta, mezarların kültürü, Meksikalılarla çağdaş olan Tarascanlılarla ilişkiliydi. Ancak, yirminci yüzyılın ortalarında, mezarlarda bulunan nesnelerin aslında en az bin yıl daha yaşlı olduğu keşfedildi..
Meksika Batı'sının ilk yerleşimcileri, seramik işleyen göçebe çiftçilerin oluşturduğu köylerdi; çömlek ve kil figürleri yaptılar. 500 yıldan itibaren a. C. Bu halklar farklı bir gelişme gösterdi.
Bu bölge, Meso-Amerikan medeniyetinin temeli olarak kabul edilen Olmec'in etkisi altında değildi. Atış mezarlar bu kültürün en iyi ifadesidir.
tip
Meksikalı atıcı mezarlar, ülkenin hemen hemen tüm batı bölgesinde yerel ve geçici değişkenler sunar. En önemli üç gelişme El Opeño (Michoacán) ve La Capacha'da (Colima) bulunur ve 1500 veya 1300 ila 300 a arasındadır. C.
Derinliği 2 ila 4 m arasında olan ancak yalnızca bir mezar odası olan mezarlar; diğerleri 16 m derinliğe kadar erişime sahipti. Bu mezarlarda sadece bir kişi gömüldü.
Mezar bir gruptayken - örneğin bir aile - türbe her iki taraftaki iki kameradan oluşuyordu..
referanslar
- Mezarların geleneğinde ataların kültü. 13 Nisan 2018 tarihinde arqueologiamexicana.mx adresinden alındı
- Atıcı mezarlar: coğrafi bölgemizdeki bir İspanyol öncesi pratik. Geocities.ws tarafından danışmanlık
- Colima'da mezar mezarını keşfettiler. İnah.gob.mx adresinden alınmıştır.
- Tyre'nin Mezarları. Fundacionarmella.org danışmanlığı
- Meksika tarihi Books.google.co.ve sitesinden görüntülendi
- Bir eğlence geleneği Raicesculturales-b-a-k-c.blogspot.com adresinden alınmıştır.