Çocuğun disipline edilmesi diye bir şey yok diyorlar, davranışın disipline edilmesi var! Ya da ben böyle düşündüğüm için konuyu hep bu yönden alıyorum. Seçicilik biraz yani!
Hep "yaramaz çocuk yoktur, ilgisiz anne-baba vardır" diyorum, anneler de bana gıcık oluyor. Ben bir tane çocuk büyütüyorum(şimdilik); gözlemim ve deneyimim bununla sınırlı fakat Ada'nın ilgi istediği ve benim keyifsiz olduğum zamanlarda neler yapabildiğini gördüğüm zaman kendime bin kez daha hak veriyorum. Benim o uslu meleğimin yerine tam anlamıyla bir canavar geliyor.
Islak cips kuralı diye bir kural okumuştum bir kitapta. Hangi kitaptı anımsamıyorum ama; denk geldiğimde mutlaka paylaşacağım... Çocuk eğer cips yoksa ıslak cipsi tercih edebiliyor. Yani; ilgi yoksa azarlanarak da olsa ilgi çekmeyi...
Davranış disiplini ise farklı bir konu... Çocuğun içgüdüleri sebebiyle engelleyemediği davranışlarını kontrol edebilmeyi öğretiyorsunuz çocuğunuza...
Tercih ettiğim disiplin şekli tam da bu işte!
Haluk Yavuzer'in kitabında da bununla ilgili bir bölüm var aktarmak istediğim;
Ceza yerine başka seçenekler;
- Çocuğun davranışını kınayın! Çocuğu değil!
Markette bir anne ve çocuk örneği;
-Vahşi bir hayvan gibi davranıyorsun! Böyle davranmaya devam edersen bu gece TV yok!
(çocuk koşmaya devam ediyor)
- Eğer biraz daha koşarsan dayağı yiyeceksin!
(çocuk devam ediyor)
- Bunu sen istedin!
(anne sabrı taştığı için çocuğa vuruyor)
----
- Bu olan bitenden hiç hoşlanmıyorum. Koridorda koşturan çocuklar alışveriş edenleri rahatsız eder!
(çocuk koşmaya devam ediyor)
- Koşmak yok! Yanımda yürüyebilir ya da alışveriş arabasında oturabilirsin!
(çocuk koşmaya devam ediyor)
- Sanırım alışveriş arabasında oturmaya karar verdin!
Farz edelim ki çocuk o kadar ağladı ki; anne alışverişini bitirmeden ayrılmak zorunda kaldı. O zaman; ertesi gün anne çocuğunu azarlamadan, ona herhangi bir ders vermeden hareketinin sonuçlarına katlanmasını sağlayabilir.
- Anne nereye gidiyorsun?;
- Alışverişe...
- Ben de gelebilir miyim?
- Sanırım hayır
-Neden?
- Sen söyle bakalım
- Markette uslu durmuyorum!
- Evet..
-Bir daha yapmayacağım ne olurr
- Bugün tek başıma gideceğim daha sonra belki tekrar deneriz..
- Duygularınızı dile getirin!
- Beklentilerinizi söyleyin!
- Çocuğa hatasını nasıl telafi edeceğini gösterin
- Seçme şansı tanıyın
- Sorun hala devam ederse sonuçlandırın!
Bir çocuk için bu tarz bir yaklaşım onu daha çok sorumluluk sahibi olmaya özendirmek için yeterli olacaktır.