Konnektif doku masajı, otonom sinir sisteminin sempatik ve parasempatik komponentleri arasındaki dengeyi yeniden sağlamak ve otonomik sinir uçlarını konnektif dokuya uygulanan kuvvet ile uyarmak için uygulanan refleks bir tedavi tekniğidir.
Amacı, somatik ve visseral patolojileri konnektif doku masajının lokal ya da rfleks etkilerinden yararlanarak tedavi etmektir.
Dipnot:
- Yazının burasında bazı terimleri sözlükten öğrenmeniz size oldukça yardım edecektir (Zıt İrritasyon, Hiperstimulasyon Analjezisi, Kapı Kontrol Teorisi, ..)
- Uzm. Fzt. Kağan Yücel'in konu ile alakalı sunumu
Tarihsel Gelişimi
İlk kez 1929 yılında, Alman fizyoterapist Elisabeth Dicke'nin kendi üzerinde yaptığı çalışmalar sonucu bulunmuştur. Alt ekstremitelerinden birinde periferik dolaşım bozukluğu tanısı olan Dicke için amputasyon kararı verilmişti. Aynı zamanda belinde şiddetli ağrılar vardı. Bu bölgedeki ağrılı ve gergin dokular üzerine, parmakları ile çekmeler uygulayarak yaptığı masaj sayesinde, bel ağrısı geçmiş, alt ekstremitesine ait yakınmalarından kurtulmuş ve daha önce verilen amputasyon kararından da vazgeçilmişti.
1898'de Henry Head, iç organ hastalıklarında, bu organlarla aynı segmental inervasyonu paylaşan deri sahalarında ağrıya karşı aşırı duyarlılık old. dikkati çekmiştir. Bu değişiklikler literatürde "Head Sahaları" olarak bilinmektedir.
MacKenzie (1917), hastalıklı organ ile aynı segmentten inervasyon alan kaslarda aşırı duyarlılık ve tonus artması şeklinde değişiklikler bulurken, Hansen ve Von Staa (1918), iç organlarla ilgili refleks belirtilere dikkat çekmişlerdir.
Werone (1925), Knotz (1927), Kayser-Peterson ve arkadaşları (1930) da solunum sistemi hastalıklarında, segmental inervasyonu benzer olan diğer dokulardaki değişikliklere dikkati çekmişlerdir.
Vogler ise hastalıklı iç organ ile aynı segmentten inervasyon alan periyostta lokal trofik değişiklikler bulmuştur. İç organlara ait bozukluklarda periferik değişikliklerden sorumlu olan yolun, aksi yöndeki değişikliklerden de sorumlu olabileceği düşünülmüştür.
1928'de Hartman, kalbin dermatomları içinde görülen konnektif doku değişikliklerinin kalp semptomlarına neden old. göstermiştir. Periferik konnektif dokunun tedavisinden sonra bu semptomlarda azalma kaydedilmiştir.
1937'de Kohlrausch, vücut yüzeyinin tedavi edilmesi ile organları etkileme üzerine yaptığı bir çalışmada, vibrasyon ve friksiyon tipi masaj kullanarak, hastalıklı iç organauygun segmentlerdeki kasları tedavi etmiştir. Dicke ise, vücut yüzeyi ve iç organlar arasındaki bu refleks bağlantıların, benzer şekilde iç organlar ve konnektif doku arasında da bulunabileceğini ileri sürerek, organlardaki fonksiyon bozukluklarında konnektif dokuya yerleşmiş olan gergin sahaları göstermiş ve buralara uyguladığı tedavi ile bazı semptomları ortadan kaldırmıştır. 38' yılında da bu konuda ilk kitabını yayınlamıştır.
Daha sonra Dittmar (1943) ve Rounet (1946), patolojik organ ile aynı inervasyonu alan dermatomda meydana gelen kapiller değişiklikleri mikroskobik olarak incelemiş, Opperman (1943) ise karın içi organlardaki patoloji ile birlikte, deri segmentlerinde oluşan demografik değişiklikleri göstermiştir.
Konnektif Doku Masajının Mekanizması
Şöyle özetleyebiliriz. Tedavi sonucu meydana gelen uyarılar merkezi sinir sistemine ulaşmakta, bir kısmı refleks arkları oluşturmakta, diğer bir kısmı ise daha yüksek otonomik düzeylere taşınmaktadır. Bunu sonucu olarak şu etkiler görülür:
- Lokal etkiler: Stimulasyon sahası veya yakınında kesme hissi, kızarıklık ve kabarıntı ortaya çıkar.
- Segmental etkiler: Uygun segmentteki diğer yapılar ve damarlar etkilenir.
- Genel etkiler: İmpulslar otonomik merkezlere ulaşır ve endokrin cevapları başlatır.
Konnektif Doku Masajının Otonom Sinir Sistemi Yanıtları Üzerindeki Etkisi:
KDM'nin asıl etkisi OSS üzerinedir. Behrend bu yaklaşımı, sinir sisteminin otonomik bölümü uyaran bir subdermal traksiyon, bir derin stroking şekli olarak tanımlar.. Ancak, KDM'nin OSS'nin hangi komponentini (parasempatik/sempatik) daha fazla etkilediği konusunda çalışmalar kanıta dayalı sınırlı ve sonuçlar çelişkilidir.
Bu fikir ayrılıklarına rağmen, KDM'nin otonomik aktiviteyi yeniden dengelediği, böylece bütün organizmayı etkilediği kabul edilmektedir. Sonuç olarak KDM, OSS'de refleks dengesizlik yaratan durumların tedavisinde kullanılabilmektedir.
Kaynakça:
Masaj Teknikleri - Prof. Dr. İnci Yüksel
Uzm. Fzt. Kagan Yücel - kaganyucel.com