Uygulamamda ebeveynlerin en yaygın şikayetlerinden biri, çocuklarının ekranlara “bağımlı” olması. Common Sense Media’ya (Rideout & Robb, 2019) göre, ara ve gençlerin ebeveynlerinin yaklaşık üçte ikisi çocuklarının mobil cihazlara “bağımlı” olduğuna inanıyor. 2-8 yaş arası çocuklar bile günde ortalama bir saat mobil cihazlar kullanıyor (Rideout, 2017).
Uygulamamda, ebeveynlerin sık sık çocuklarını gadget’larından kurtulmak için nagging çocuklarını tanımladıklarını, çocukların ne kadar süredir devam ettiklerini tartıştıklarını ve kuralları görmezden gelmeleri ve gadget’larında olmamaları için sinsice uğraştıklarını duyuyorum. Ebeveynler, çocuklarının ekranlarda çok fazla zaman geçirmeleri için “muhtemelen iyi olamaz!” Diye ısrar ediyorlar, ama aynı zamanda çocukların arkadaşlarıyla etkileşime girdikleri yerlerin de farkındalar.
Uyuşturucu ve alkol için , madde bağımlılığı bozukluğuna işaret eden geri çekilme, tolerans ve artan kullanım gibi kriterler belirledik , ancak ekranların gerçekten bağımlılık yapıp yapmadığını anlamak daha zor. Normal davranışı patolojikleştirmemeye dikkat etmeliyiz. Çevrimiçi olarak ebeveynlerinden daha fazla zaman geçirmek isteyen veya durmaları istendiğinde aceleci olan çocuklar bağımlılık sayılmaz.
Çocukların Sorunlu Medya Kullanım Tedbiri
Sarah Domoff ve meslektaşlarının (2019) yakın tarihli bir makalesinde, ebeveynlerin 4-11 yaşındaki çocuklarının ekran kullanımını değerlendirmek için kullanabilecekleri Sorunlu Medya Kullanım Tedbiri adlı bir ölçek sunulmaktadır . Maddeler , Amerikan Psikiyatri Birliği Teşhis ve İstatistik El Kitabına dahil edilmek üzere düşünülen İnternet Oyun Bozukluğu kriterlerinden uyarlanmıştır .
Ebeveynlere, beş puanlık bir ölçekte 1 = Asla 5 = Her Zaman arasında değişen dokuz öğeyi derecelendirmeleri söylenir. Öğelerin çoğu, çocuğun ekran medyası için yoğun arzusuna ve meşgul olmasına odaklanır:
- “Çocuğumun ekran medyasını kullanmayı bırakması zor.”
- “Ekran medyası çocuğumu motive eden tek şey.”
- “Ekran medyası çocuğumun düşündüğü tek şey.”
- “Çocuğum ekran medyası kullanamadığı zaman hayal kırıklığına uğruyor.”
- “Çocuğumun ekran medyası kullanmak istediği süre artmaya devam ediyor.”
- “Çocuğum kötü bir gün geçirdiğinde, ekran medyası kendisini daha iyi hissetmesine yardımcı olan tek şey gibi görünüyor.”
Ekran kullanımı nedeniyle bir çocuğun hayatında ortaya çıkan zorluklarla ilgili birkaç öğe daha vardır. Herhangi bir tanıda klinik olarak önemli bir sorun olup olmadığını belirlemek için bu önemli bir husustur. Çocukların ekran kullanımı, önemli ilişkilere zarar verdiğinde veya sağlıklı çalışmayı engellediğinde zararlı olabilir. İlgili öğeler:makale reklamdan sonra devam ediyor
- “Çocuğumun ekran medyası kullanımı aile etkinliklerini engelliyor.”
- “Çocuğumun ekran medyası kullanımı aile için sorunlara neden oluyor.”
- “Çocuğum ekran medyası kullanarak gizlice kaçıyor.”
Domoff ve meslektaşları, öğelerin birlikte asılı kalma eğiliminde olduğunu, yani bir öğedeki yanıtın diğer öğelere benzer bir tepki öngördüğünü buldular, bu da ölçeğin tek bir kavramı ölçtüğünü gösteriyor. Ayrıca ölçeğin, çocukların çalışma süresindeki zorlukları (akran ilişkileri, duygusal belirtiler ve yanlış davranışlarla ilgili sorunlar), ekran süresinin üzerinde ve üzerinde, bunun yararlı bir önlem olduğunu öneren bağımsız olarak tahmin ettiğini gözlemlediler. Daha yüksek puanlar daha büyük ebeveyn-çocuk çatışmasıyla da bağlantılıdır.
Çocukların medya kullanımının sorun olup olmadığına karar verme güçlükleri
Şu anda bu ölçeğin, çocukların ekranının sorunlu olarak “sayıldığını” ne zaman kullandığını gösteren normları veya kesintileri belirten normlar oluşturmak için yeterli araştırma yapılmamıştır. Daha yüksek puanlar ve daha fazla problemi birbirine bağlayan bazı korelasyon kanıtları vardır, ancak yazarların kabul ettiği gibi, medya kullanımının bu sorunlara neden olup olmadığı, hem daha büyük medya kullanımı hem de daha büyük sorunların başka bir faktörden kaynaklandığı açık değildir (ör. , yalnızlık , sosyal beceri sorunları, yoksulluk) veya bunların bir bileşimi.
Ayrıca, bir ebeveynin bir çocuğu yalnızca bir veya birkaç maddeye göre derecelendirdiği, ancak çocuğun ekran kullanımının hala çok sorunlu olduğu bir durumu hayal etmek kolaydır.
Ancak bu ölçekte daha temel konular olduğunu düşünüyorum. Kavramsal düzeyde, öğelerin çoğu ebeveynlerin çocuklarının ne düşündüğünü veya hissettiğini tahmin ettiğini yansıtır. Bu tahminlerin ne kadar doğru olduğunu bilmiyoruz. Yüksek puanların çocukların ekran kullanımına yönelik gerçek tepkilerinden ziyade ebeveyn öfkesini veya iletişim zorluklarını yansıtması mümkündür . Ebeveyn ve çocuk arasındaki çatışma her zaman çocuğun davranışının ana sorun olduğu anlamına gelmez. Bir ebeveynin, çocuğun iç deneyimi hakkındaki çıkarımlardan ziyade bir çocuğun ne yaptığına dair gözlemlerini vurgulayan daha objektif öğeler daha yararlı olabilir.
Başka bir konu, öğelerin odak noktasıdır. Ölçek, çocukların ekran kullanımı arzusunun yoğunluğunu vurgulamaktadır, ancak bu, çocukların medya kullanımının nasıl sorunlu olabileceğine dair sınırlı bir görüşü yansıtmaktadır. Uygulamamda yaygın olarak gördüğüm, örneğin çocuklar gibi konuları ele almıyor: 1) siber zorbalık veya diğer kaba olmayan çevrimiçi davranışlarda bulunmak veya hedef olmak, 2) özel bilgileri güvenli olmayan şekillerde veya yerlerde paylaşmak, 3) 4) uygunsuz içeriği görüntüleme veya yayınlama veya 5) uygun olmayan zamanlarda, örneğin uyuma veya çalışma zamanları gibi ortamları kullanma. makale reklamdan sonra devam ediyor
Dahası, ekran kullanımı ile ilgili zorluklarla ilgili maddeler sadece aileden bahseder, arkadaştan, okuldan veya duygusal veya fiziksel sorunlardan bahsetmez. Yazarlar ölçeği, ölçeğin yararlılığını doğrulayacak sonuç değişkenlerinden ayrı tutmak isteyebilirler, ancak bunlar çocukların ekran kullanımı ile ilgili sorunları anlamaya çalışırken tipik olarak bir aile ile değerlendireceğim alanlar.
Alt satır: bir klinisyen olarak, bu ölçek güzel ve kısa olmasına rağmen, ebeveynler için yararlı olduğuna ikna olmadım.
Peki, ebeveynler çocuklarının ekranlarla ilgili problemleri olup olmadığını nasıl anlayabilir?
Çocuğunuzun medya kullanımının sorunlu olup olmadığını merak ediyorsanız, bunun etkisine odaklanmanızı tavsiye ederim. Özellikle, ekran süresi çocuğunuzun uyku, ruh hali, okul çalışması, aktiviteler, arkadaşlıklar veya aile etkileşimlerini olumsuz etkiliyor mu? Bu soruyu cevaplarken gerçekçi olmaya çalışın. Çocuğunuz ortalama bir öğrenciyse, ekranları kesmek aniden onu düz A öğrencisine dönüştürmez. Eğer utangaç tarafta olma eğilimindeyse , birdenbire partinin hayatındaki bir dışadönük olmayacak çünkü medyada daha katı sınırlar koyuyorsunuz.
Çocuğunuzun aşırı ekran kullanımının sorunlara neden olmaktan ziyade bir belirti olabileceğini düşünmek önemlidir. Bu durumda, ekran kullanımıyla uğraşmadan önce altta yatan sorunların giderilmesi mantıklı olabilir. Örneğin, bazen çocuklar ekranlarda kaygılı ve okul çalışmasından kaçındıkları için kendilerini kaybederler ya da sürekli olarak sosyal medyayı kontrol ederler çünkü özsaygılarını arttırmaya çalışmak için dış güvence ararlar .makale reklamdan sonra devam ediyor
Ayrıca, ekran kullanımı konusunda çocuğunuzla kasıtlı veya kasıtsız olarak iletişim kurma şeklinizin zorluklara katkıda bulunup bulunmadığını düşünün. Çok sık, ebeveynlerin aniden bıktıkları, öfkeyle her şeyi kısıtladıkları, daha sonra vazgeçtikleri ve katı kuralları koruyamadıklarını veya çocuklarıyla tartışmaktan bıktıkları veya ekran kullanımı hakkında eş. Ayrıca ebeveynlerin diğer ebeveynin ekranlar hakkında çok katı veya çok yumuşak olmalarını sağlamaya çalıştıkları durumlar da gördüm. Bu asla işe yaramıyor.
Ebeveynler için çocukların ekran süresini yönetmenin en iyi yolları
Çocukların ekran zamanının nasıl yönetileceğini anlamak karmaşık bir iştir. Makul, şefkatli ebeveynler farklı çözümlere ulaşabilir. ( Şiddet içeren video oyunlarıyla ilgili ebeveynlerin seçenekleri hakkındaki yazımı görün ). Ayrıca, ebeveynlerin farklı çocuklar veya farklı yaşlar için çözümleri ayarlaması gerekebilir.
Çocuklar genellikle açık, tutarlı kurallar ve rutinler ile en iyisini yaparlar – bu yüzden ne bekleyeceklerini bilirler – ve kuralları oluştururken veya en azından kuralların arkasındaki mantığı anladıklarını hissettiklerinde büyük olasılıkla uymaları muhtemeldir. Birden fazla ebeveyn varsa, tüm yetişkinler ekran kullanımı oyun planını kabul ederse ve uygularsa çocuklar için daha az kafa karıştırıcıdır. makale reklamdan sonra devam ediyor
Ekranlar çocuklarımızın yaşamının bir parçasıdır. Hiçbir yere gitmiyorlar, bu yüzden çocuklarımızın onları nasıl yöneteceklerini öğrenmelerine yardımcı olmalıyız. Çocuğunuzun çevrimiçi dünyada sağlıklı bir şekilde gezinmesine yardımcı olmak için atabileceğiniz olumlu adımlar için bazı fikirler.
1. Çocuğunuzun ekran kullanımını anlamaya çalışın.
Çocuğunuzu size en sevdiği çevrimiçi etkinlik hakkında bilgi vermeye davet edin. Bu neden çocuğunuza hitap ediyor? Önceden kavranmış olabilecek fikirleri bir kenara koyun ve çocuğunuzu bu aktiviteye neyin çektiğini gerçekten görmeye çalışın.
Çocuğunuzun ekran kullanımının nedenini anladığınızda, bu konuda daha az endişe duyabilirsiniz veya çocuğunuzun bu etkinlikle ilgili zorlukları yönetmesine yardımcı olmak için daha donanımlı olabilirsiniz. Birlikte yapmaktan hoşlandığınız bir şey bile olabilir.
2. Çocuğunuzun sınırlarla ilgili önerilerini sorun.
Sadece yasanın ortaya konması cazip gelebilir – ve bazen de bu gereklidir – ancak çocuklara ekran zamanında makul sınırlar olduğunu düşündüklerini sormak genellikle yararlı olabilir. Yakın zamanda bir arkadaşım bunu yaptı ve çocukları çok mantıklı önerilerde bulunduğunda hoş bir sürpriz yaptı. Bu, ebeveynlerin sınır koyamadıkları anlamına gelmez (yapabilirler ve yapmalıdırlar!), Ancak çocukların bakış açılarını sorarak başlamak, anlaşmaya veya uzlaşmaya zemin hazırlayabilir ve gereksiz argümanlardan kaçınabilir.
Ayrıca, çocuğunuzun ekranlarda çok fazla zaman harcayan birini tanıyıp tanımadığı hakkında sorular sorabilirsiniz. Çocuğunuz aşırı ekran kullanımı belirtileri olabileceğini düşünüyor mu? Öz düzenleme hakkında sorular da yararlı olabilir: Çocuğunuz cihazları kapatma zamanının geldiğini nasıl bilebilir? Çocuğunuz yanlışlıkla çevrimiçi olarak aşırıya kaçtıktan sonra nasıl hissetti?
Çocuğunuz işe yaramayacağını düşündüğünüz sınırlar önerirse? Sorunlara dikkat çekebilirsiniz, ancak fikri hemen aşağı çekmek yerine, “Bir hafta boyunca bu şekilde deneyelim ve nasıl gittiğini görelim. İşe yarayıp yaramadığını nasıl bileceğiz? İşe yarayıp yaramadığını nasıl bileceğiz? ”Çocuğunuzun çözümü başarılı olursa, harika. Değilse, çocuğunuz bir şeyler öğrendi ve konuşmaya devam edip birlikte daha iyi bir çözüme doğru ilerlerken çizebileceğiniz bazı ek verileriniz var.
3. Çocuğunuza çevrimiçi etkinlik hakkında rehberlik sağlayın.
Çocuklar otomatik olarak çevrimiçi durumlarla nasıl başa çıkacaklarını bilmiyorlar. Sorunlu alanları tahmin etmeye çalışın. “… Olsaydı ne yapardın?” Sorusu boyunca sorular sormak “… olsaydı ne olabilir?” “… İçin neden önemli olduğunu düşünüyorsun?” Ders anlatmaktan daha etkilidir. Bu sorular, çocuklara sorunlara cevap vermeden önce düşünme fırsatı verir ve çocuğunuzun ne yaptığını veya henüz anlamadığını görme şansı verir. Daha küçük veya daha dürtüsel çocuklarla, çevrimiçi etkinliklerini daha yakından izlemeniz gerekir.
Çocuğunuza, yardım için size gelmekten asla belada olmayacağını ve bir hata yaparsa veya çevrimiçi olarak zor bir duruma girerse cihazlarını korkutup almayacağınızı söyleyin. Bu, çocuğunuzun yardım istemesini kolaylaştırır.
4. Ekran dışı alternatifler arayın veya oluşturun.
Şimdiye kadar, çocukların ekranlarda daha az zaman geçirmelerini sağlamak için en etkili strateji, zevk aldıkları yüz yüze etkinlikleri bulmalarına yardımcı olmaktır. Genel olarak, çocuklar için bir davranışı değiştirmek onu durdurmaktan daha kolaydır. Çocuğunuzun bilginizi, çocuğunuzun cazip bulabileceği alternatifleri bulmak için kullanın. Bunlar aile aktiviteleri, bireysel hobiler veya akranları olan aktiviteler olabilir.
5. İyi bir dijital rol modeli olun.
Örnek olarak liderlik etmek çocuğunuza ekranları sorumlu bir şekilde nasıl kullanacağınızı öğretmek için gereklidir. Her zaman telefonunuzda veya dizüstü bilgisayarınızdaysanız, çocuğunuz da olacaktır. Çocuğunuzun akşam yemeğinde, aile gezilerinde veya yatmadan önce aletlerinizi kasıtlı olarak bıraktığınızı görmesine izin verin. Çocuğunuzdan aynı şeyi yapmasını istediğinizde, daha iyi görgü ve daha az bir ceza gibi görünecektir .
Eileen Kennedy-Moore, Ph.D.
Domoff, SE, Harrison, K., Gearhardt, AN, Gentile, DA, Lumeng, JC ve Miller, AL (2019). Sorunlu Medya Kullanımı Önleminin Geliştirilmesi ve Doğrulanması Önlem: Çocuklarda ekran medyası “bağımlılığı” nın ana rapor ölçüsü. Popüler Medya Kültürü Psikolojisi, 8, 2-11. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/308732