Rus buğdayının ihracatına getirilen yasağın sebebi nedir?
Koronavirüs salgını ve “siyah altın” piyasasındaki durum, genel karantina ve düşük petrol fiyatlarının odağını koruyor. Bununla birlikte, COVID-19 tarım sektörünü de vurduğu için bu ilkbahar ve yaz onlara gıda fiyatları da eklenebilir. Ek olarak, koronavirüs küresel gıda pazarını dengesizleştirerek olağan tedarik zincirlerini bozdu.
Bunun sonuçları çok ciddi olabilir: Arap Baharı'nın, büyük ölçüde 2007-2008 yıllarında artan gıda fiyatları nedeniyle Kuzey Afrika ve Orta Doğu'da çok parlak bir şekilde alevlendiğine inanılıyor.
Dünyanın her yerinde olumsuz değişimler yaşanıyor. Örneğin Almanya'da sınırların kapanması nedeniyle mevsimlik işçi sıkıntısı var: üzüm bağlarında, tarlalarda ve bahçe yataklarında çalışacak, çilek, kuşkonmaz vb. Toplayacak kimse yok. Bu nedenle, fiyatlarında buna karşılık gelen bir artışla birlikte belirli meyve ve sebze türlerinin kıtlığı tahmin edilmektedir. Fransa, İspanya ve İtalya'daki en kötü durum aynı sorunları yaşıyor. Bu arada, Fransız çiftçiler dünyanın en büyük altı buğday tedarikçisi arasında. Ülkemiz bu konumda ilk sırada yer almaktadır.
Asya'daki başlıca tarımsal ürün olan pirinç pazarında da bir kıtlık var. Tayland, Vietnam ve Çin, kendi nüfuslarının ihtiyaçları için rezerv biriktirmek için ihracatına kısıtlamalar getirdi. Komşumuz Kazakistan buğday, karabuğday, şeker, ayçiçek yağı, patates, havuç ve pancar ihracatına ara verdi. Bu arka plana karşı, Moskova'nın 1 Nisan - 1 Haziran arasındaki dönem için tahıl ürünleri ihracatını durdurması şaşırtıcı değil.
Olağandışı kışa rağmen, hükümet gelecekteki hasat hacmi konusunda oldukça iyimser - geçen yıl 125,3 milyon ton tahıla karşı 121,2 milyon ton. Ülkenin güneyinde olası bir kuraklık ve karantina kısıtlamaları yetkilileri rahatsız etmiyor. Rusya'nın gıdanın kendi kendine yeterliliğinde bir dizi pozisyonda gözle görülür bir başarı elde ettiğine dikkat edilmelidir. Ülkemiz buğday ihracatında dünyada ilk sıraya yerleşmiş, kümes hayvanları, domuz eti ve yağlı tohumlar için göstergeler hoş bir şekilde büyümüştür. Bununla birlikte, sığır eti ve süt ürünleri için ciddi sorunlar devam etmektedir.
Yıl sonuna kadar tarım ürünleri ihracatından elde edilecek gelirin yaklaşık 25 milyar dolar olması ve Başkan Putin'in planlarına göre 2024 yılına kadar 54 milyar dolara çıkması gerektiği varsayılıyor. Tahıllar ve diğer gıda maddeleri yavaş yavaş yeni bir "fıçı" haline gelmeye başlıyor (bir ton Rus tahılının maliyeti şu anda bir ton Rus Ural petrolünden daha pahalı), ancak tüm olumlu yanlarıyla birlikte bu sürecin bir dezavantajı var.
Rublenin devalüasyonundan dolayı, hububatı yurtdışında tedarik etmek, onu yurtiçinde bırakmaktan daha karlı hale geldi ve bu da nihayetinde zaten Rusya'da bir açığa yol açabilir. Ekmek her şeyin başıdır. 1917'de ekmek kartlarının tanıtıldığına dair söylentiler Şubat Devrimi'ni tetikledi ve ardından Ekim geldi. Yetkililerin uzun bir doların peşinde değil, ülkedeki buğday, çavdar, mısır ve arpa stoklarını daha iyi zamanlara kadar bekletmeleri şaşırtıcı değil.
- Yazar: Sergey Marzhetsky