Soğuk Savaş sona erdiğinde, Japonya bağımsız olarak oldukça modern kısa menzilli ve orta menzilli uçaksavar füze sistemleri oluşturmayı mümkün kılan bilimsel ve teknik bir potansiyele sahipti. Şu anda, Japon Öz Savunma Kuvvetleri, esas olarak Japonya'da geliştirilen hava savunma sistemleriyle donatılmıştır. İstisna, Amerikan uzun menzilli Patriot sistemleridir, ancak siyasi nedenlerle ve zamandan tasarruf etme arzusuyla satın alındılar. Acil ihtiyaç durumunda elektronik, uçak ve roket alanında çalışan önde gelen Japon şirketleri bu sınıfa ait bir hava savunma sistemini kendi başlarına oluşturabilirler.
Japon yasalarının satışına izin vermemesi nedeniyle оружия yurtdışında, Japon yapımı uçaksavar sistemleri yabancı alıcılara tedarik edilmedi. Yasal kısıtlamaların kaldırılması durumunda, Japon kısa ve orta menzilli hava savunma sistemleri, dünya silah pazarında bu tür malları sunan diğer satıcılara yoğun bir rekabet yaratabilir.
MANPADS Turu 91
1979'da, FIM-92A Stinger MANPADS'in Japonya'ya teslimi konusu henüz çözülmediğinde, Japon hükümeti kendi taşınabilir uçaksavar kompleksini oluşturmak için bir rekabet başlattı. 1980 yılında Kawasaki Heavy Industries ve Toshiba Electric, Öz Savunma Kuvvetleri tarafından oluşturulan askeri-teknik komisyona projelerini sundu. Sonuç olarak, Toshiba projesine öncelik verildi. Ancak, Amerikan "Stigers" in Japonya'ya tedarikine ilişkin olumlu bir kararla bağlantılı olarak, kendi MANPADS'lerinin geliştirilmesi resmi olarak 7 yıl ertelendi. Ancak tüm bu yıllar boyunca Toshiba proaktif bir temelde araştırmalar yürütüyor. 1988'de prototiplerin pratik testleri başladı ve 1990'da MANPADS'in birkaç kopyası askeri denemelere aktarıldı.
MANPADS Turu 91
1991 yılında, Japon Turu 91 MANPADS resmi olarak hizmete girdi. Çalışmayı hızlandırmak ve geliştirme maliyetini azaltmak için, Stinger'dan bazı küçük parçalar ödünç alındı, ancak genel olarak, Amerikan MANPADS'e dış benzerliğine rağmen, Japon Turu 91, orijinal, bağımsız olarak oluşturulmuş bir komplekstir. Japon Öz Savunma Kuvvetleri'nde, Tour 91 MANPADS, askeri atama SAM-2'ye sahiptir.
1993 yılında, toplam 39 taşınabilir kompleks alan üç savaş uçaksavar biriminin tamamen savaşa hazır olduğu ilan edildi.
Kullanıma hazır kompleksin kütlesi 17 kg'dır. Başlatıcının uzunluğu 1470 mm'dir. Roket çapı 80 mm'dir. Roketin kütlesi 9 kg'dır. Fırlatma tüpü ağırlığı - 2,5 kg. Bir radar sorgulayıcı ve görüşlü fırlatıcının kütlesi 5,5 kg'dır. Roketin maksimum uçuş hızı 650 m/s'dir. Maksimum atış menzili 5 km'dir.
Roket, üzerine çıkarılabilir ekipmanın monte edildiği tek kullanımlık bir fiberglas fırlatma tüpüyle donatılmış birliklere ulaşır: "dost veya düşman" sisteminin bir radar sorgulayıcısı, soğutucu silindirli bir fırlatıcı ve bir görüş.
Soğutmalı Ture 91 hedef arama kafası, Öz Savunma Kuvvetlerinde kullanılan FIM-92A Stinger MANPADS'in aksine, en başından beri birleşik bir yönlendirme sistemine sahipti: kızılötesi ve fotokontrast.
2007'den bu yana, geliştirilmiş bir hedef arama kafasına ve bir optoelektronik görüşe sahip Type 91 Kai MANPADS (askeri atama SAM-2В) seri olarak üretildi. Yeni modifikasyon, termal parazitten daha iyi korunur ve zayıf görüş koşullarında kullanılabilir ve yenilginin minimum yüksekliği de azaltılır.
1991'den 2010'a kadar olan dönemde, Öz Savunma Kuvvetleri, Tour 356 ve Tour 91 Kai MANPADS için 91 set çıkarılabilir ekipman aldı. Uçaksavar füzeleri yaklaşık 1000 adet teslim etti.
Ture 93 kısa menzilli mobil hava savunma sistemi
Ture 91 MANPADS benimsenmeden önce bile, kendinden tahrikli bir versiyon geliştiriliyordu. Tour 93 (askeri isim SAM-3) olarak bilinen kompleksin seri üretimi 1993 yılında başladı. 2009 yılına kadar 113 adet kendinden tahrikli kompleks Ture 93 inşa edildi.Donanım ve füzelerin üreticisi Toshiba Electric idi.
SAM Turu 93
Toyota Mega Cruiser'ın şasisi taban olarak kullanıldı. Maksimum hız 125 km / s'dir. Güç rezervi 440 km'dir. Tour 93, kavramsal olarak benzer ve dışa doğru Amerikan kundağı motorlu kompleksi AN / TWQ-1 Avenger'a çok benzese de, Japon hava savunma sisteminde 12,7 mm uçaksavar makineli tüfek yok.
Dönen platform, her birinde dört Tip 91 füzesi için iki konteyner barındırıyor. Aralarında nişan ve arama ekipmanı olan bir blok var.
Tura 93 hava savunma sisteminde bir hava hedefi aramak ve yakalamak için, düşük ışık koşullarında çalışabilen bir termal kamera ve bir televizyon kamerası kullanılır.
Hedefi yakaladıktan sonra takibe alınır, lazer mesafe ölçer ile mesafe ölçülür. Arama ve hedef atışları operatör tarafından aracın kokpitinden gerçekleştirilir. Mürettebat şunları içerir: komutan, operatör ve sürücü.
Yükseltilmiş kısa menzilli hava savunma sistemi Ture 81 Kai
1995 yılında, Toshiba Electric tarafından geliştirilen modernize edilmiş hava savunma sistemi Tour 81 Kai'nin testleri başladı. Atış menzilini arttırma ihtiyacı ile bağlantılı olarak, komuta merkezinin radarı önemli bir modernizasyondan geçti. Japon basınında yer alan malzemelere bakılırsa, geliştirilmiş enerji performansı sayesinde radarın algılama menzili 50 km'ye ulaşıyor. Bir radar dahil olmadan hava hedeflerini tespit etmek için, geniş formatlı bir video kamera ile birleştirilmiş pasif bir termal görüntüleme görüşü, savaş kontrol noktası ve kendinden tahrikli fırlatıcıların ekipmanına dahil edildi. Maskesiz radar radyasyonunun olmaması, eylemlerin gizliliğini artırmayı ve kompleksin güvenlik açığını azaltmayı mümkün kılar.
Bilgi işlem kompleksinin güncellenmiş elektronik birimlerine, iletişim olanaklarına ve bilgi ekranına ek olarak, SPU mühimmatına kombine bir sıkışma önleyici arayıcı (IR + fotokontrast) içeren yeni Ture 81S füzeleri tanıtıldı. Roketin kütlesi 105 kg'a yükseldi. Savaş başlığı ağırlığı - 9 kg. Uzunluk - 2710 mm. 5,5 s yanma süresine sahip yeni, daha enerji yoğun jet yakıtının kullanılması sayesinde maksimum hız 780'den 800 m / s'ye yükseldi. Atış menzili - 9000 m'ye kadar İrtifa erişimi - 3000 m.
Bir diğer önemli yenilik ise aktif radar güdümlü füzeydi. Bu füzenin kütlesi 115 kg. Uzunluk - 2850 mm. Atış menzili - 13000 m İrtifa erişimi - 3500 m.
Farklı güdümlü kafalara sahip iki tip füzenin kullanılması, modernize edilmiş kendinden tahrikli kompleksin taktik esnekliğini genişletmeyi, gürültü bağışıklığını artırmayı ve menzili artırmayı mümkün kıldı. Ture 81 Kai hava savunma sisteminin seri yapımı 2014 yılında tamamlandı.
Şu anda, Kara Öz Savunma Kuvvetleri'nde, sekiz ayrı uçaksavar taburu ve dört tugay, Ture 81 ailesinin kompleksleriyle donanmış durumda. Hava Öz Savunma Kuvvetleri'nde, hava üslerini kapsayan dört uçaksavar grubu ile hizmet veriyorlar.
SAM MIM-23 Şahin
1970'lerin ilk yarısından bu yana, barış zamanında çeşitli modifikasyonların alçak irtifa hava savunma sistemleri "Hawk", büyük Japon askeri üslerinden gelen hava saldırılarına karşı koruma sağladı ve tehdit altındaki bir dönemde ve savaş zamanında, birliklerin yoğunlaştığı yerleri kapsamak zorunda kaldılar. , genel merkez, depolar ve stratejik olarak önemli nesneler ... Japon hava savunma sistemleri "Hawk" hakkında daha fazla ayrıntı açıklanmaktadır: burada.
2018 yılına kadar, sürekli olarak, Hawk Type III modifikasyon kompleksleri (Japon üretimi) ile donatılmış üç uçaksavar füzesi bölümü, Japonya'nın orta kesimindeki sabit pozisyonlarda tetikteydi.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Hawk uçaksavar füze taburunun Chiba kentindeki Shimoshizu askeri üssündeki konumu
Şu anda, Japonya'nın orta ve güney bölgelerindeki tüm Hawk kompleksleri, depolama üslerinde yoğunlaşmıştır ve alarmda değildir.
Hokkaido adasındaki Chitose hava üssünün yakınında konuşlandırılmış üç Hawk Type III bataryası tetikte kaldı. Alandaki Hawk hava savunma füze sistemi rampaları, olumsuz meteorolojik faktörlere karşı koruma sağlayan, hızlı sökülebilir kubbe şeklindeki sığınaklarla korunmaktadır.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Eniva şehrinin 4 km kuzey batısındaki "Hawk" hava savunma füze sisteminin konumu, yaklaşık. Hokkaido
Hokkaido'da yedekte bulunan ve tetikte olan Hawk Type III hava savunma sistemlerinin yakında Japon yapımı modern komplekslerle değiştirilmesi beklenmelidir.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Shimoshizu askeri üssünde depolanan "Hawk" hava savunma sisteminin unsurları
Orta menzilli hava savunma füze sistemi Tip 03
1990 yılında Mitsubishi Electronics, Japon savunma ajansının TRDI (Teknik Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü) ile birlikte, Hawk aile komplekslerinin yerini alması beklenen bir hava savunma sistemi oluşturmaya başladı. İşin başladığı andan hizmete girene kadar 10 yıldan fazla geçmeyeceği varsayılmıştır. Bununla birlikte, kompleksin ince ayar sürecinde ortaya çıkan zorluklar, 2001'den 2003'e kadar American White Sands test sahasında (New Mexico) gerçekleştirilen ek testler gerektirdi. Resmi olarak, Tip 03 (askeri atama SAM-4) olarak adlandırılan yeni orta menzilli hava savunma sistemi, 2005 yılında hizmete girdi.
Uçaksavar füzesi bataryası, üç fırlatıcı, nakliye şarj araçları, bir yangın kontrol noktası, bir iletişim noktası, çok işlevli bir radar istasyonu ve bir mobil dizel enerji santrali içerir.
Type 03 hava savunma sisteminin bir parçası olarak kullanılan kendinden tahrikli fırlatıcı, çok işlevli radar, dizel jeneratör ve TZM, dört dingilli dört tekerlekten çekişli Kato Works şasisi üzerinde bulunuyor. Komuta merkezi ve iletişim araçlarının birleşik konteyner modülleri, Toyota Mega Cruiser arazi aracına kurulur.
Komut noktası SAM Tip 03
AFAR'lı çok işlevli radar, 100'e kadar hava hedefini takip etme ve 12 tanesinin aynı anda bombardımanını sağlama yeteneğine sahiptir. Hava durumu, karmaşık unsurların teknik durumu ve fırlatılmaya hazır füzelerin varlığı hakkında bilgiler, atış kontrol noktasının ekranlarında görüntülenir. Kompleks, hedefleri farklı piller arasında hızlı bir şekilde dağıtmayı mümkün kılan Japonya'nın JADGE otomatik hava savunma kontrol sistemi ile arayüz oluşturmak için ekipmanla donatılmıştır.
Her fırlatıcının mühimmat yükü, TPK'da bulunan 6 füzedir. Ateşleme konumunda, SPU dört hidrolik kriko kullanılarak dengelenir, TPK paketi dikey olarak kurulur.
Hava hedeflerini yenmek için, Tip 03 hava savunma füzesi sistemi, AAM-4 havadan havaya füzesinden ödünç alınan aktif bir radar güdümlü kafaya sahip bir füze savunma sistemi kullanır. Uçaksavar füzesinin kütlesi 570 kg, uzunluğu 4900 mm, gövde çapı 310 mm'dir. Savaş başlığı ağırlığı - 73 kg. Maksimum hız 850 m / s'dir. Atış menzili 50 km'dir. Yükseklik erişimi - 10 km.
Bir itme vektörü kontrol sisteminin varlığı ve geliştirilmiş çok yönlü ön ve arka aerodinamik direksiyon yüzeyleri, füze savunma sistemine yüksek manevra kabiliyeti sağlar.
Roket dikey olarak fırlatılır, ardından hedefe yönlendirilir. Yörüngenin ilk aşamasında, roket, fırlatmadan önce yüklenen verilere göre bir atalet kontrol sistemi tarafından kontrol edilir. Veri hattı, hedef arayıcı tarafından yakalanana kadar yörüngenin orta bölümünde düzeltme komutlarını iletmek için kullanılır.
2003 yılında, resmi hizmete kabul edilmeden önce bile, ilk Tip 03 pil, Chiba kentindeki Shimoshizu üssünde (Tokyo merkezinin yaklaşık 40 km doğusunda) bulunan Kara Öz Savunma Kuvvetleri Hava Savunma Eğitim Merkezine teslim edildi. ).
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Shimoshizu askeri üssündeki Tip 03 hava savunma sisteminin unsurları, Kara Öz Savunma Kuvvetleri Hava Savunma Eğitim Merkezine ait
2007 yılında, Doğu Ordusunun 2. uçaksavar grubu, gerekli savaşa hazırlık seviyesine ulaştı. Bu birimin uçaksavar füzesi bataryası da Shimoshizu üssünde tetikte. Daha önce, "Hawk" hava savunma füzesi sisteminin bir uçaksavar bataryası bu pozisyonda konuşlandırıldı.
2008 yılında, Hyogo Eyaleti, Ono şehrinin 03 km kuzeyindeki Aonohara üssünde bulunan Merkez Ordu'dan 8. uçaksavar grubunun Tip 5'ündeki Hawk hava savunma sisteminden yeniden silahlanma başladı.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Tip 03 hava savunma sisteminin Aonohara askeri üssündeki konumu, SPU ve çok işlevli radar savaş konumunda
2014 yılında, Kara Öz Savunma Kuvvetleri, yükseltilmiş Tip 03 Kai kompleksini test etmeye başladı. 2015 yazında Amerika Birleşik Devletleri'ndeki White Sands eğitim sahasına 10 roket atıldı. Yükseltilmiş kompleksin gerçek özellikleri açıklanmamıştır. Daha güçlü bir radar ve yeni füzelerin kullanılması sayesinde atış menzilinin 70 km'yi aştığı ve balistik hedeflerle mücadelenin mümkün hale geldiği biliniyor. Böylece, Type 03 Kai füzesavar yetenekleri aldı. Ancak, modernize edilmiş komplekslerin toplu olarak satın alınmasına ilişkin planlar henüz kamuoyuna açıklanmadı. Açık kaynaklarda yayınlanan bilgilere göre 2020 yılı itibari ile tüm modifikasyonların 16 adet Tip 03 hava savunma sistemi piyasaya sürüldü.
Tip 11 kısa menzilli mobil hava savunma sistemi
2005 yılında, Toshiba Electric, yaşlanan Ture 81 komplekslerinin yerini alması beklenen kısa menzilli bir mobil hava savunma sistemi oluşturmaya başladı.Mevcut gelişmeler sayesinde, 2011 yılında test için bir prototip sunuldu. İnce ayardan sonra, kompleks 2014 yılında Tip 11 adı altında hizmete girdi.
Type 81 hava savunma sisteminin aksine, yeni kompleks sadece aktif radar güdümlü füzeler kullanıyor. Tip 11 hava savunma sisteminin yangın pilinin yapısının geri kalanı, Tip 81'e benzer. Hava savunma sistemi, AFAR'lı bir radarla donatılmış bir komuta direği ve dört füzeli iki kendinden tahrikli fırlatıcı içerir.
Çok fonksiyonlu radar SAM Tip 11
Tip 81 hava savunma sisteminden farklı olarak, Tip 11 kendinden tahrikli fırlatıcılarda, uçaksavar füzeleri, onları çevrenin olumsuz etkilerinden koruyan ve nakliye ve yükleme araçlarının kullanılmasına izin veren sızdırmaz taşıma ve fırlatma konteynerlerinde bulunur.
Tıpkı Type 81'de olduğu gibi, KMT'nin de komuta noktasından bağımsız olarak, gerekirse görsel olarak gözlemlenen hedeflere ateş etmesine izin veren bir uzaktan görüşü vardır.
Type 11 hava savunma sisteminin özellikleri resmi olarak açıklanmadı. Ancak SAM'ın Ture 81 Kai hava savunma sisteminde kullanılan aktif radar rehberliği ile dış benzerliği dikkate alındığında, özelliklerinin çok yakın olduğu varsayılabilir. Bununla birlikte, Tip 11 hava savunma sistemine daha güçlü bir radar ve modern bilgi işleme ve iletişim araçlarına sahip yeni bir komuta merkezi tanıtıldı.
Başlangıçta, hava savunma füzesi sistemi, üç dingilli dört tekerlekten çekişli bir kamyonun şasisine yerleştirildi. Bu değişiklik, Kara Öz Savunma Kuvvetleri tarafından kullanılır. Hava Öz Savunma Kuvvetleri'nin emriyle, esas olarak hava üslerinin, sabit radar direklerinin ve bölgesel hava savunma komutanlıklarının hava savunmasına yönelik bir Toyota Mega Cruiser şasisinde SPU'lu bir versiyon oluşturuldu.
2020 itibariyle Kara Öz Savunma Kuvvetleri, Kuzeydoğu, Orta ve Batı ordularında 12 uçaksavar taburu ile donatılmış 11 Tip 3 hava savunma sistemine sahipti.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Naha hava üssünün yakınındaki Tip 11 hava savunma sisteminin unsurları
Hava Öz Savunma Kuvvetlerinde, Nittahara, Tsuiki ve Naha hava üslerini kapsayan üç uçaksavar grubu ile altı Tip 11 hava savunma sistemi hizmet veriyor.
Japon kısa menzilli hava savunma sistemleri ile birlikte kullanılan hava hedefi tespit radarları
Askeri hava savunmasında kullanılan ve hava meydanlarını korumak için kullanılan Japon kısa menzilli hava savunma sistemlerinden bahsetmişken, mobil radarlardan bahsetmemek yanlış olur.
Japon Tip 11 ve Tour 81 hava savunma sistemlerinin ve Tour 87 ZSU'nun komutanlıklarının kendi radarları olmasına rağmen, uçaksavar füze tugayları ve bölümleri (Kara Kuvvetlerinde) ve uçaksavar grupları (Hava Kuvvetlerinde) bir araba şasisi üzerinde iletişim ve radarlarla donatılmış atanmış kontrol şirketleri. Aynı radarlar, Ture 91 MANPADS, Ture 93 mobil hava savunma sistemleri ve Ture 87 ZSU'nun hesaplamalarına ön hedef belirleme veriyor.
1971 yılında JTPS-P71 olarak da bilinen Ture 5 iki koordinatlı radar hizmete girdi. Mitsubishi Electric tarafından oluşturulan bu istasyon, iki kamyonda 2400-2600 kg ağırlığındaki konteynerlere yerleştirildi ve performans olarak Amerikan AN / TPS-43 mobil radarına benzerdi. Gerekirse, kargo şasisinden sökülen istasyonun elemanları CH-47J helikopterleri ile taşınabilir.
Desimetre frekans aralığında çalışan 60 kW darbe gücüne sahip bir istasyon, 250 km'den daha uzak bir mesafede orta irtifalarda uçan büyük hedefleri tespit edebilir. 90 km mesafede, koordinat vermenin doğruluğu 150 m idi.
İlk aşamada, JTPS-P5 radarları uçaksavar topçu birimlerine ve 1980'den beri uçaksavar füze tugaylarına ve Tour 81'in bölümlerine atandı. Şu anda, tüm JTPS-P5 radarları savaş karşıtı hizmetten kaldırıldı. -uçak birimleri ve hava üsleri civarındaki uçuşları kontrol etmek için kullanılır.
JTPS-P5 istasyonunun düşük irtifa hava hedefleri üzerinde etkili bir şekilde çalışamaması nedeniyle, iki koordinatlı radar Ture 1979 (JTPS-P79) 9'da hizmete girdi. Önceki model gibi, Mitsubishi Electric tarafından yaratıldı.
JTPS-P9 radarının ana unsurları, dört tekerlekten çekişli iki dingilli bir kamyonun şasisine yerleştirildi, otonom güç kaynağı sağlayan motor jeneratörü, çekilen bir römorkta bulunuyor. Çalışma konumunda, radar anteni, geri çekilebilir bir teleskopik direk tarafından kaldırılır.
Radar JTPS-P9 çalışma konumunda
JTPS-P9 radarı 0,5–0,7 GHz frekans aralığında çalışır. 56 km mesafede, 1 m yükseklikte uçan 30 m120 RCS'li bir hava hedefi tespit edilebilir.Maksimum tespit aralığı XNUMX km'dir.
JTPS-P5 radarı gibi, JTPS-P9 istasyonları da uçaksavar topçu ve uçaksavar füze birimlerine bağlı radar şirketlerinin bir parçasıydı. Ancak, JTPS-P5'in aksine, JTPS-P9 radarı, Japon Kara Öz Savunma Kuvvetleri tarafından hala aktif olarak kullanılmaktadır.
1988'de, aşamalı bir anten dizisine sahip ilk üç boyutlu radar JTPS-P14, deneme işletimine girdi. Üreticisi geleneksel olarak Mitsubishi Electric olmuştur.
İstasyonun uzun süredir benimsenmesine rağmen, JTPS-P14 radarının kesin özellikleri açıklanmadı. Ekipman ve anten içeren kabın kütlesinin yaklaşık 4000 kg olduğu bilinmektedir. Radar, desimetre frekans aralığında çalışır, algılama aralığı 320 km'ye kadardır.
Gerekirse radarlı konteyner kargo şasesinden sökülüp, bir CH-47J ağır nakliye helikopteri ile tekerlekli araçların erişemeyeceği bir alana derhal teslim edilebilir. Mevcut JTPS-P14 radarlarının bir kısmının Japon hava üslerinin yakınındaki tepelere kurulduğu biliniyor.
Şu anda Mitsubishi Electric, JTPS-P18 alçak irtifa istasyonunun yerini almak üzere tasarlanmış JTPS-P9 mobil iki koordinatlı radarı üretmektedir.
Radar JTPS-P18 çalışma konumunda
Bu radarın tüm unsurları Toyota Mega Cruiser arazi aracının şasisi üzerine yerleştirilmiştir. Önceki nesil JTPS-P9 radarında olduğu gibi, santimetre frekans aralığında çalışan JTPS-P18 radarının anteni, özel bir geri çekilebilir direk ile kaldırılabilir. JTPS-P18 radarının özellikleri bilinmemektedir, ancak en azından eski JTPS-P9 radarından daha kötü olmadıklarını varsaymalıyız.
Askeri hava savunmasında faaliyet gösteren en yeni Japon radarı JTPS-P25'tir. Bu istasyon resmi olarak Mitsubishi Electric tarafından 2014 yılında tanıtıldı ve JTPS-P14'ün yerini alması amaçlanıyor. Birliklere teslimatlar 2019 yılında başladı.
Radar anteni JTPS-P25
JTPS-P25 radarı, dört sabit aktif fazlı anten dizisi ile orijinal şemayı kullanır. İstasyonun tüm unsurları, Tip 03 hava savunma füze sistemi ile birleştirilmiş bir kargo şasesi üzerine yerleştirilmiştir.İstasyonun ağırlığı yaklaşık 25 tondur.
Radar JTPS-P25 çalışma konumunda
JTPS-P25 radarının temel amacı, orta ve yüksek irtifalardaki hava hedeflerini tespit etmektir. Santimetre frekans aralığında çalışan bu istasyonun, düşük RCS'li hedeflerle çalışırken yeteneklerini geliştirdiği belirtiliyor. Yüksek irtifa hedeflerinin tespit menzili yaklaşık 300 km'dir.
Uzun menzilli hava savunma füze sistemi Patriot PAC-2 / PAC-3
1990'dan 1996'ya kadar olan dönemde, eski Nike-J uzun menzilli tek kanallı uçaksavar füze sisteminin yerini alan Patriot PAC-2 hava savunma sistemi Japonya'da konuşlandırıldı.
2004 yılında, Amerika Birleşik Devletleri ile üç Patriot PAC-3 hava savunma sistemi tedariki konusunda bir anlaşmaya varıldı, ancak Kuzey Kore balistik füze testleri ile bağlantılı olarak, daha sonra 3 kompleks daha satın alındı.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Patriot PAC-3 hava savunma sisteminin Iruma hava üssündeki konumu, AN / MPQ-65 radarı görüntünün sol tarafında açıkça görülüyor
3. füze grubuna (1 PAC-4 ve PAC-2 pil içerir) ait ilk Patriot PAC-3 hava savunma sisteminin konuşlandırılması, 2007 yılında Iruma hava üssünde gerçekleşti. 3 yılına kadar iki PAC-2009 pili daha Kasuga ve Gifu üslerine yerleştirildi.
2010 yılında, Patriot PAC-2 hava savunma sisteminin bir kısmının PAC-3 seviyesine getirildiği bir modernizasyon programı başlatıldı. 2014'ten beri Patriot PAC-3, kademeli olarak PAC-3 MSE'ye yükseltildi.
Başlatıcı M902 Japon hava savunma sistemi Patriot PAC-3
Japon kaynaklarında yayınlanan bilgilere göre, altı füze grubu, 24 fırlatıcı içeren 2 PAC-3 / PAC-120 uçaksavar füzesi bataryası ile donanmış durumda.
Bununla birlikte, ateşleme konumlarında sürekli olarak 20'den fazla pil (10 PAC-2 ve 10 PAC-3) kullanılmaz. İki hava savunma sistemi onarım ve modernizasyondan geçiyor, ikisi Hamamatsu üssündeki Hava Savunma Eğitim Merkezinde (biri periyodik olarak görevde).
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Patriot hava savunma sisteminin Kumure üssündeki konumu, yaklaşık. Okinava
Kamuya açık uydu görüntüleri, Patriot hava savunma sisteminin önemli bir bölümünün kesik bir bileşimle tetikte olduğunu gösteriyor. Devletin koyduğu 5 fırlatıcı yerine, atış pozisyonlarında 3-4 fırlatıcı var.
Görünüşe göre, pozisyonlardaki anormal fırlatıcı sayısı, Hava Öz Savunma Kuvvetleri Hava Savunma Komutanlığının pahalı uçaksavar füzelerinin kaynağını korumayı ve onları depolarda tutmayı tercih etmesinden kaynaklanıyor.
Sunulan diyagramlar, Japon orta ve uzun menzilli hava savunma sistemlerinin büyük kısmının Japonya'nın orta kesiminde (12 Patriot hava savunma sistemleri ve 4 - Tip 03) ve Okinawa adasında (6 - Patriot ve 2 - 03 yazın).
Hokkaido adasında, Patriot hava savunma füze sisteminin üç pili ve Hawk hava savunma füze sistemi pillerinin saflarında kalan son üç pil, en kuzeydeki Japon hava kuvvetleri üssü Chitose'u kapsıyor.
Nispeten küçük bir alana sahip bir ülke için Japonya'nın çok gelişmiş ve çok etkili bir hava savunma sistemine sahip olduğu söylenebilir. Dünyanın en iyi otomatik kontrol sistemlerinden biri tarafından çalıştırılır ve XNUMX saat çalışan çok sayıda radar direğine dayanır ve çoklu örtüşen radar alanı sağlar. Hava hedeflerinin uzun yaklaşımlarda ele geçirilmesi, oldukça sağlam bir modern savaşçı filosuna emanet edilir ve yakın hatlar orta ve uzun menzilli hava savunma sistemleri tarafından korunur.
Kapsanan bölge dikkate alındığında, modern hava savunma sistemlerinin yerleşim yoğunluğu açısından Japonya, dünyadaki ilk yerlerden birini işgal ediyor. Bu açıdan sadece İsrail ve Güney Kore, Yükselen Güneş Ülkesi ile kıyaslanabilir.
Devam edecek ...