kendi yağında gürültüyle pişen lezzetli balık.
iki tür somon vardır: ilki, orijinal somon da denilebilecek olan "norveç somonu", diğeri ise, "karadeniz somonu"dur.
norveç somonu, karadeniz somonundan daha lezzetlidir. çünkü kuzey sularının somona vermiş olduğu dirlik ve lezzet, karadeniz somununda bulunmaz. yani karadeniz somonu, orijinal değildir. ikisini ayırdetmek kolay değildir. fakat şöyle bir yol izlenebilir: eğer somon balığının dış yüzeyi parlaksa, balığın iriliği muadillerine oranla daha fazlaysa ve balığın üzerine bastırdığınızda daha fazla bir sertlik ve dirlik hissediyorsanız, bu balık norveç somonudur.
somon balığını pişirmek için ideal yol, genişçe bir tavaya somon parçasını yaymaktır. önemli olan, somon parçasının tavaya yapışmayacak kalınlıkta ve düz gelecek şekilde tavaya serilmesidir. turuncu iç yüzeyin sürekli üste bakacak şekilde kalması yeterlidir. ayrıca, fazlasıyla yağlı bir balık olduğu için tavadaki pişme sürecinde tavanın içerisi yağ dolacaktır. bu yağı, ara ara bir çorba kaşığı ile balığın üzerinde gezdirmek gerekiyor. böylelikle balığın, kızarmış yağı sindirmesi sağlanır.
somon balığı pişerken, balık yeni yeni kızarmaya başlarken tavadaki bir somon parçası için bir şarap bardağının çeyreği kadar beyaz şarabı balığın üzerine küçük aralıklarla serpiştirmek mümün. beyaz şarap katkısı, somonun lezzetini dayanılmaz kılar; parmakları yemenin bir deyim olmaktan çıkıp gerçeğe terfi ettiğini görürsünüz.
somon balığını yerken, özenle hazırlanmış mükellef bir salata şart. salatada ince kesilmiş turşu salatası ve ufakça doğranmış beyaz soğan parçalarının olması, salata ile somon arasında tamamlayıcı bir ahenk kurar. içecek olaraksa, rakı değil de şarap -mümkünse beyaz şarap- daha iyi gider.
şişli pasajının gerisindeki balıkçıdan, hemen her zaman taze ve diri norveç somonlarını bulmak da mümkündür.