Norrland'ın kuzeyindeki düşmanın manevra kabiliyeti savunma planlamamız için büyük ilgi çekiyordu. Savunma pozisyonlarımız alanında bu fırsatları T-80U örneğinde test etmek, en kötü korkuları teyit etti - otomobiller hem arazi hem de derin karı aştı.
benzersiz teklif
Noel 1990'ten önceki son iş gününde, Berlin Duvarı'nın yıkılmasından bir yıl sonra, Bonn'daki İsveç Büyükelçiliği'nden bir faks İsveç Savunma Servisi (Försvarets materielverk, FMV) ofisine geldi. Yaklaşık yüz sayfa hacmiyle satışa sunulan Doğu Almanya'nın silahlarının ve askeri teçhizatının bir listesiydi.
Kasım ayında, Paris'te 22 NATO ülkesi ve eski Varşova Antlaşması, Avrupa'da Konvansiyonel Silahlı Kuvvetler Antlaşması'nı (CFE) sonuçlandırdı. Antlaşma alanında (Atlantik'ten Urallara) taraflar, 1995 sonunda 10000'den fazla kişinin imha edileceği silah kısıtlamaları oluşturdular. tanklar, zırhlı personel taşıyıcıları ve topçu sistemleri. Almanya hızla eski GDR teknolojisini satışa sundu. İsveç, CFE Antlaşması'na katılmamıştır ve bu nedenle bu cephaneliğin bir kısmını satın alabilir.
Tehdit Bilgisi
FMV’de, görev başında, Noel’den önceki son gün, teknik araştırma bölümünün başkanı Teğmen Albay Karl-Gustav Svantesson. Faks, çoğunlukla, genel merkezde eğitim alırken ve ünitenin genel merkezinde istihbarat şefi olarak görev yaparken, geçen 15 yıllarında teorik olarak çalıştığını listeledi. Ana tehdidimizi inceleme fırsatını kullanmak gerekiyordu - sadece bir yıl sonra var olan Sovyetler Birliği.
Açıkçası, asıl ilgi konusu tank T-72 idi, fakat çalışmak için başka hangi zırhlı araçları seçmeli? Ordu istihbaratları, yetenekleri nispeten zayıf olarak bilinen ancak ilginç olan MT-LB'yi, zırhlı personel taşıyıcısı Norrland'ın kuzeyindeki tehdit senaryosunda önemli bir rol oynadığı için teklif etti. FMV, hükümetin talebini, yılın 1991 baharında çalışma amaçlı ihale konusunda bir karar verdiğini belirtti. İsveç uygulaması (hükümet tarafından tahsis edilen miktar), Alman Maliye Bakanlığının alt sınır olarak belirlediği miktardan önemli ölçüde azdı. Müzakereler neticesinde İsveç, ilk alım hacmini savunmayı başarırken, Alman Savunma Bakanlığı İsveç testlerinin sonuçları için ödeme şeklindeki farkı ele almak zorunda kaldı. NATO, Kuzey Kutup Dairesi etrafındaki makinelerin açıklığıyla ilgilendi.
Olağandışı alımlar
FMV yöneticileri, sıradışı satın alımlar ve o sırada Almanya'daki belirli türbülanslar göz önüne alındığında, doğaçlama yapmak zorunda kaldılar.
1991 sonbaharında, İsveç heyeti Almanya'da beş T-72 ve beş MT-LB satın aldı. Soldan sağa: Bölüm Şefi Rolf Enblom, Binbaşı Jan Fosberg, Binbaşı Albay Svanteson, Binbaşı Karl Scaremire (Karl Skaremyr, yerinde T-72), Mühendis Anders Berg, Binbaşı Albay Jan Estlund (Ocak) Östlund) ve birim yöneticisi Paul Holmberg. Karl Scaremire orduyu ve gerisini temsil etti - FMV.
Zırhlı araçlar bölümünden Binbaşı Jan Fosberg (stridsfordonsbyrån), numunelerin tesliminden, denetimlerinin ve testlerinin planlanmasından sorumluydu. Varşova Paktı askeri teçhizatında ustalaştı, akıcı bir şekilde Almanca konuştu ve bağlantı kurma ve bunları projenin hedeflerine ulaşmak için kullanma konusunda olağanüstü yetenekleri vardı.
Test ve Test Sonuçları
T-72 ve MT-LB Norrland'ın kuzeyinde tüm beklentileri (veya korkuları) aşan bir çarpı işareti gösterdi. Testler, kuzey İskandinavya tehdidini yeniden değerlendirmek için bir dönüm noktası oldu. Varşova Paktı'nın zırhlı araçları için peyzajın geçilmezliğinin hesaplanması büyük ölçüde abartıldı. Ayrıca, testler birçoklarının uzun zamandır kaydettiği şeyleri doğruladı: ordunun şu anda tamamen korunmayan piyade birimlerine koruma sağlayabilen MT-LB tipi bir zırhlı personel taşıyıcısına ihtiyacı var.
Norrland'ın kuzeyindeki açıklık testleri sırasında T-72 ve MT-LB hazırlıksız olarak Viton Nehri'nin üstesinden geldi.
Düşman zırhlı araçlar hakkında beklenmedik bilgiler
T-72 M1 tankın ekibi üç kişiden oluşuyor. Tabanca kalibresi 125 mm ayrı bir otomatik yüklemeye sahiptir. Araba yaklaşık 44 ton ağırlığında ve 12 l'de belirtilen 780-silindir motorunu kullanıyor. a. 65 km / s hıza ulaşır. Açıklık testleri, tankın derin kar ve bataklık alanlarının üstesinden gelme yeteneğinin hafife alındığını gösterdi.
T-72 tank Kalixlinjen savunma hattının yakınındaki bir bataklıkta “kendi kendine çekiyor”. Tomruklar, tırtıllar tarafından izlere bağlanır, tankın döndükçe sıkılır ve ek bir pabuç görevi görür. İstifleme konumunda, genellikle tankın kıçına kendinden çekmeli bir kütük tutturulur.
En ilginç olanı, belki de tankın güvenliğinin analiziydi. T-72М1, 1973 yılı ile hizmet veren Rus tankının modernize edilmiş bir versiyonuydu. T-72M1, 1982'ta oluşturuldu ve gelişmiş rezervasyonları vardı. Üst ön kısım 16 mm yüksek mukavemetli çelik sac ile güçlendirildi. Kule savunması, özel bir dolgu maddesiyle geliştirilmiştir. Kuvars kumu gibi bir şeyden bir alçıydı. Dayanıklılığı normal çelik zırhlarından çok daha yüksek değildi. Rezervasyonun kalınlığındaki basit bir artışa kıyasla güvenlikte etkileyici bir artış vermedi.
Geçmiş varsayımlarla karşılaştırma
T-72 tankının (Hotstrv IV kodunu alan) tankının güvenliğini ve etkinliğini değerlendirmek için, FMV zamanında, araştırmaları ve geliştirmelerini gerçekleştirdi; sonuçları, Savunma Çalışmaları Araştırma Enstitüsü (Försvarets for forstningsanstt, FOA) tarafından bilgisayar simülasyonları ve test saldırıları kullanılarak yapılan değerlendirmelere temel teşkil etti. Şimdi, gerçek verileri bu tahminlerin sonuçları ile karşılaştırmak çok ilginçti.
Hem taretin hem de gövdenin balistik korumasının hafife alındığı ortaya çıktı (eşdeğer kalınlık, 550 yerine 480 mm idi). Ayrıca, ESD elemanlarının yerleştirilmesinde ve yakıt pompasının modeline kıyasla çok daha büyük farklılıklar vardı. Güncellenen veriler bilgisayar simülasyonu ile yeniden iletildiğinde, toplam hasar olasılığındaki (utslagningssannolikheten) farklılıklar sadece yüzde birkaç olmuştur.
Ek olarak, normal zırh delici sabot mermisinin önceden düşünülenden daha büyük bir başlangıç hızına sahip olduğu ortaya çıktı. Hesaplamalar sırasında, karşılık gelen toz yükünün boyutu yanlış tahmin edildi.
Sofistike tasarım
MT-LB karda ve çamurda iyi bir yeterliliğe sahipti. Üstteki resimde MT-LB, 1992 yılı kışın test edilen orijinal versiyonundadır. En altta - MT-LBU.
T-72'in atomik, kimyasal ve biyolojik maddelere karşı iyi düşünülmüş bir koruması olduğu ortaya çıktı. оружия. Otomasyonun çoğu elektromekanikti (röle üzerinde), bu da onu radyasyona karşı duyarsız kılıyordu. Elektromanyetik darbeye karşı direnç seviyesi yüksekti (kablo korumalıydı). Zırhın iç kısmına 20-50 mm kaplama kalınlığı monte edildi, bu da gama ışınlarına karşı koruyor. Bu kaplama ayrıca, küçük ölçekli kümülatif mermilerin hasar görmesi durumunda ikincil parçalara karşı etkili bir koruma olduğunu kanıtladı. Hem toplam parça sayısı hem de koninin açısı azaldı. Tankın düşük profili, devrilme şok dalgası olasılığını azaltmıştır. İlginç bir özellik, filtreleri bir patlamanın zarar görmesini önleyen yaylı hava giriş kapaklarıydı.
Ayrıca tankın kızılötesi radyasyon ölçümleri yapıldı. Ön açıdan düşüktü, fakat sol taraftaki egzoz borusu açık bir kızılötesi sinyal verdi. Tank, motorun egzoz kanalına yakıt enjekte ederek veya duman bombası kullanarak bir duman ızgarası yerleştirebilir. Böyle bir örtü, spektrumun görünür kısmında iyi bir maskeleme sağlamıştır, ancak ısıtılan bölümlerin kızılötesi ışınımı üzerinde çok sınırlı bir etkiye sahiptir.
Gövdesinin önünde bir tankın sahte bir manyetik silueti yaratan bir elektromıknatıs içeren bir kap, İsveç'te gelen ve ön zırh levhası üzerinde gelen araçlardan birine monte edildi; bu, manyetik alana tepki gösteren mayınların erken yıkılmasına neden olabilir.
Ergonomi değerlendirmesinin sonuçları sürpriz olmamıştır. Teknenin küçük boyutu mürettebata çok sınırlı bir alan bırakmıştır (özellikle sürücü). Komutanın yakın bölgedeki gözlem cihazları çok sınırlı bir yandan görünüme sahipti, atıcının pozisyonu yakındı, ancak oldukça kabul edilebilirdi. Ek olarak, tanktaki gürültü ve titreşim seviyesi çok yüksekti. Basit bir modifikasyon yardımı ile, Ikv 91'e göre daha düşük olmayan konfor için bir sürücü koltuğuna oturmak mümkündü.
Arabanın Batı’daki itibarından daha iyi olduğu sonucuna vardık, ancak tüm Rus tanklarında olduğu gibi, savunma amaçlı olarak savaşmak için değil, saldırı yapmak için tasarlandı.
MT-LB, Pansarbandvagn 401 olur
Zaten 1992 sonbaharında, hükümet Almanya'da 800 MT-LB almaya karar verdi. Zırhlı araçlar bölümü, yeni bir tank satın alınarak, Pbv 90 Zırhlı personel taşıyıcısının onarımı ve modernizasyonu üzerine Strf 302 Muharebe Aracı'nın kurulum serisindeki çalışmalarla aşırı yüklenmiştir. Bu nedenle, teknoloji birimlerini hesaba katarsanız, bu satın alma projesini en büyüğü yapan Büyük Fosberg liderliğinde küçük bir grup kuruldu. Tüm aksesuarlara sahip otomobillerin satın alınması, otomobillerin kendileri ve yedek parçaları için çok büyük bir çaba gerektiriyordu. Bunun ışığında, grubun Doğu Almanya'daki ordu tedarik sisteminin İsveç'teki tamamen farklı bir yapıya sahip olması nedeniyle kolay olmayan bir envanter gerekliydi. Diğer şeylerin yanı sıra, İsveç güvenlik ve bakım gereksinimlerini karşılamak için araçlar, Pbv 401 zırhlı personel taşıyıcısının özelliklerine göre onarılmalı ve yükseltilmelidir. Onarımlar ve güncellemeler SIVG tarafından yapıldı (1994'te adı Neubrandenburger Fahrzeugwerk olarak değiştirildi).
Araştırma ve test teknikleri çok güvenilir olduğunu ve kütlesi için yüksek düzeyde koruma sağladığını göstermiştir. Fotoğraf, paletli taşıyıcının kurtarma versiyonunu göstermektedir.
Doğudan daha fazla teknoloji
MT-LB sayısı ordunun hafif zırhlı personel taşıyıcı ihtiyacını karşılamak için yeterli olmadığından, kara kuvvetleri liderliği BMP-1'in bu amaçla kullanılabileceğini öne sürdü. FMV, belirsizlikler nedeniyle oldukça kuşkucuydu. Silah, güvenlik nedeniyle modernizasyonu istedi. Yaş ve tasarıma bağlı olarak, mühimmat da arıtma veya modernizasyon gerektiriyordu. Ancak emir, taşıyıcılara duyulan ihtiyaçta ısrar etti ve işleyen silahı terk etmeye hazırdı.
Bunun ışığında, FMV BMP-1'i değerlendirme ve test için sipariş etme emri aldı. Beş araba satın alındı. Testleri ülkenin farklı bölgelerinde eşzamanlı olarak yapıldı. Ve Haziran ayında, 1994, Hükümet tam ölçekli tedarik konusunda karar verir. Teknoloji durumu çok farklı olduğu ortaya çıktı. Bonn, Sivil amaçlar için kullanılabilecek tüm mülkleri kapalı depolara yerleştirmek için eski GDR ordusunun komutanlarının başkanlık ettiği depoları emretti. Bu sıraya uymak için, birçok araç suya boğulduğundan ve paslandığından askeri ekipman çok sık açık havada tutulmak zorunda kaldı.
İsveç gereksinimlerinin modernizasyonu için bir rekabet ilan edildi. En iyisi, Sternberg'den Çek şirketi VOP 026'in teklifiydi. Batı gereksinimlerini neyin karşıladığını göstermeye istekliydi. Şirket, English Loyd tarafından ISO sertifikasına sahipti ve FMV tarafından uygulanan diğer gereklilikleri karşıladı. En başından itibaren araba seçimi şüpheli gözükse de, FMV'nin sözleşmeli bakımdaki iyi çalışması sayesinde, modernizasyonun sonucunun hayal edebileceğinden daha iyi olduğu ortaya çıktı.
BMP-1, Çek şirketi VOP 26 tarafından tamir edildi ve değiştirildi. Pek çok araba kötü durumdaydı, ancak sergide gururla sergilenen Pbv 501'e yüksek kaliteli bir yükseltme yapıldı. İsveç FMV temsilcisi Gert Karlson (Gert Karlsson), şirketin tercümanı Vladimir Kvapilova (Vladimira Kvapilova) ve geliştirme departmanı başkanı Jiri Teichman ile çevrilidir.
Hükümet’in BMP-1’i satın alma kararı, 32 Tank Köprüsü Katmanları BLG 60’in devralınmasını da içeriyordu. Ve bu durumda, FMV böyle bir kararı eleştirdi. Köprü döşeme makinesi, T-55 tankına dayanarak yaratıldı ve İsveç'e tamamen özgü bir servis ve yedek parça sistemi gerektiriyordu.
Köprülerin taşıma kapasiteleri ve durumları belgelenmemiştir. Stockholm'deki Kraliyet Teknoloji Enstitüsü'nde (Kungliga Tekniska Högskolan) yapılan stres testleri köprünün 85 tona dayandığını gösterdi. Bu, 122 tondan daha ağır olan Strv 60 tankı için çok küçük bir fark bıraktı. Genellikle, köprüler, amaçlandıkları ekipmanın ağırlığına göre çift bir kuvvet sınırının gereklerine tabidir. Yorulma testleri sırasında, 996 ton ağırlığındaki bir makinenin 65 driveways sonra köprü çöktü. Bu nedenle, testlerin hiçbiri tatmin edici değildi. BLG 60'i tedarik etmeye karar verilirse, kullanımları katı güvenlik gereklilikleriyle sınırlı kalmalıydı. Bu bağlamda olumlu, köprünün açılmasının çok hızlı ve basit olması ve makineyi hizmete sokma maliyetinin benzeri görülmemiş derecede düşük olmasıydı. Aslında İsveç, yalnızca Neubrandenburger Fahrzeugwerk tarafından yapılan güncelleme için ödeme yaptı. Köprü sahibi İsveç atama Brobv 971'i aldı.
Toplamda, 501 makineleri Pbv 350'e yükseltildi. Ancak İsveç ordusunda sadece iki yıl eğitim aracı olarak görev yaptılar. 2000’te, onları devre dışı bırakma emri verildi.
Yukarıda belirtilen hikayeler Silahlı kuvvetlerin komutanlarının ve 1993-1994'taki FMV'nin değişen rolü ışığında verildi. Önceden, Hükümete bağlı FMV, askeri teçhizatın satın alınmasından ve korunmasından sorumluydu ve silahlı kuvvetlerin liderliği istişarelere katılmıştı. Yukarıdaki durumlarda, roller tamamen değişti: kara kuvvetleri, hükümete, yürütme talimatı biçiminde FMV'ye devredilen bir alım için başvurdu. FMV yöneticilerine tüm sorumlulukların müşteriye (bu durumda kara kuvvetlerine) aktarılacağı bildirildi.
T-80 - İsveç tanklarına aday
Yeni İsveç tankının rolü için adaylarla yapılan çalışmalar sırasında, 1992'in baharında, siyasi liderlik, bu rol için Rus T-80'ini değerlendirme önerisi aldı. FMV'nin zırhlı araçlar bölümü bir soru hazırladı ve Rus satıcı Obronexport ile temas kurdu.
O zamanlar Rusya'da zor zamanlar vardı ve hem Rus resmi yapılarından hem de şirketlerden bilgi almak ve iletişim kurmak zordu. Moskova'daki İsveç Büyükelçiliği, Rus makamlarının yardımıyla, İsveç heyetinin ziyaretini koordine etmeyi başardı. Ancak, gündem Moskova'ya gidene kadar belirsiz kaldı.
Rusya'da ihale müzakerelerinde ilk İsveç heyeti
Sheremetyevo havaalanında delegasyon bir VIP resepsiyonu tarafından bekleniyordu ve Moskova'nın merkezine yanıp sönen ışıklı bir eskort, yabancı ülkelerle askeri teknik işbirliği konusunda Konsey kapsamında bir toplantı yapıldı. Oboronprom ve diğer bazı kuruluşların temsilcileri Konseye katıldı.
Kubinka tank test sahasındaki çekim sırasında, namludan fırlatılan güdümlü bir füze de dahil olmak üzere her tür mühimmat gösterildi.
Ertesi gün heyet, Moskova'nın batısındaki 60'te bulunan Kubinka'yı ziyaret etti ve burada tank bölümü komutanı General Zuralov (Zuralov) tarafından karşılandılar. Kubinka aralığında, Omsk'te üretilen bir gaz türbini motoruyla bir seçenek olan bir tank T-80U gösterilmiştir.
Rus ev sahipleri tamamen açıktı: Heyetler, tankın tüm detaylarını fotoğraflamalarına izin verdi, sunum sırasında ve soruları cevaplarken hiçbir şey saklamadılar. Gösteri, 4 kilometre mesafedeki güdümlü bir füze ateşiyle sona erdi. Amaç başarıyla vuruldu.
İsveçliler, T-80U’nun tüm ayrıntılarını inceleme ve fotoğraflamalarına izin veren Rusların açıklığına şaşırdı. Fotoğrafta - topçu görme. Sol alt AGABA gece görüş ekranı.
Ayrıca cephanenin detaylı olarak incelenmesine de izin verildi. Soldan sağa: fırlatma aygıtı ve namludan başlatılan bir tank karşıtı güdümlü füze 9М119, bir yük ve bir kümülatif mermi, bir zırh delici mermi ve buna karşılık gelen bir yük.
Sibirya gezisi
Heyet için büyük bir sürpriz, ertesi gün Batı Sibirya'nın güneyindeki Omsk'a uçma önerisiydi. Heyetler hükümet uçaklarına masa, kanepe ve koltuklarla donatılmış üst sınıf bir salon verdiler.
Üç saatlik bir uçuşun ardından heyet, bitkinin müdür yardımcısı, kısa boylu bir adam (1 m hakkında), ancak çok büyük bir yetkinlikle karşılandığı Omsk'e indi. Sovyet geleneğine göre, yönetmen Moskova'da bulunuyordu ve birkaç sürpriz daha bekliyorduk.
Rus VIP uçaklarında Omsk yolunda. Yukarıda: Svanteson heyet lideri. Aşağıda: Silah Uzmanı Anders Berg, Ticaret Danışmanı John O Dahlstein, Askeri Ataşesi, Birinci Aşama Albay Karl-Evert Englund, ikisi de Moskova'daki İsveç Büyükelçiliği'nden
Omsk, Sibirya'nın merkezinde kapalı bir şehirdir
Omsk, askeri sanayinin - tankların ve füzelerin üretimi için işletmelerin uzun yıllar süren yakınlıklarının ardından halka yakın bir zamanda açıldı. Bunun ışığında, şehirde çok az otel vardı ve delegasyon, bir akşam yemeği ve çok temsili bir resepsiyon düzenledikleri kapalı bir sanatoryumda yerleştirildi.
Bölgede tarım, yüksek düzeyde tarımsal üretim sağlar. Ayrıca, doğa ormanlar, petrol ve metal bakımından zengindir, bu yüzden Omsk Batı Sibirya'nın ekonomik merkezidir. Konuklar burada İsveç ile bazı şaşırtıcı bağlantılar buldu. Şehir, 18. Yüzyılın başlarında düzenlenen tekrarlar etrafında ortaya çıkmaya başladı. Tasarımları ve yapımları, 1709 yılında Poltava'daki Rus mahkumlarda yakalanan İsveçli bir Calander'lı topçu teğmen mühendisiydi. Gelecekteki Omsk ve diğer İsveç memurlarının inşasına katıldı. Devrimden önce İsveç Konsolosluğu Omsk'ta bulunuyordu ve İsveç süt işleme teknolojileri buraya ithal edildi. Şimdiye kadar, köylerde Alfa Laval'ın manuel ayırıcıları bulunabilir. Omsk Drama Tiyatrosu'nun Rus galasına Strindberg’in “Tribad Gecesi” oyununu aynı yıl (1992) göstermesi garip bir tesadüf oldu.
Teori, teftiş ve test sürüşü
Ertesi gün, çeşitli teknolojilerdeki uzmanlar ayrıntılı bir rapor hazırladı. Sunum, tankın genel misyonuyla ilgili yurtsever ifadelerle serpiştirilmiş yüksek bir teknik düzeyde yapıldı. Kondovaya Sovyet söylemleri, özellikle eski konuşmacılar arasında çarpıcıydı. Dil eğitimini GRU subayı tercümanı olarak alan genç tercüman, çok dikkatli bir şekilde tercüme etti, ancak kendisinin bu argodan hoşlanmadığını belirtti.
Sahipler, İsveçlilerin, bileşiminde tankın sürüş özelliklerini test etmek için özel bir sürücüye sahip olmaması nedeniyle şaşırdılar. Check-in ancak gerçekleşti. Nispeten pürüzsüz ve üstesinden gelmesi kolay olan fabrika sahasına gitti. Ruslar bunu zor olarak nitelendirdi ve maksimum hızı sınırladı - 60 km / s. Otomobilin kullanımı kolaydı ve çok iyi bir ivmelenme gelişti. Ancak süspansiyonun, muhtemelen belirlenen hız limitinin nedeni olarak Batı tanklarından daha sert olduğu ortaya çıktı. Ergonomi genellikle iyiydi, ama içinde Batı tanklarından daha az yer vardı.
Bir sonraki sürpriz fabrikayı ziyaret etmek oldu. Üretimin durduğu açıktı. Ancak, tüm personel işyerindeydi. Her atölye girişinde delegasyon, teknolojik bölümünden bahseden özel bir usta tarafından karşılandı. Her makine önünde imal edilmiş parçanın bir çizimiyle "mavi" yayan bir operatördü. Herkes temiz iş elbiseleri içindeydi, her şey temizlendi ve parıldıyordu, ancak mezar gibi sessizdi.
Yoğun bir günün ardından, sözleşmeleri hazırlamış olan şirketin yönetimi ile bir toplantı yapıldı - "İsveç Krallığı kaç tane tank almak istiyor?" Heyet, İsveç'te kabul edilen büyük sözleşmelerin FMV tarafından yapılması prosedürünü açıklamak zorunda kaldı. Önemli noktaları, satın alınan ekipmanın İsveç'te İsveç personeli tarafından test edilmesi gerektiği idi.
Moskova'ya döndükten sonra Oboronexport ve İşbirliği ve İşbirliği Genel Müdürlüğü (GUSK) ile bir toplantı daha yapıldı. T-80’in İsveç’te test edilmesinin yanı sıra, tanklar için aktif zırh gibi ortak geliştirmeye yönelik diğer ürünler ve teknolojiler tartışıldı.
Tank T-80 İsveç'in alternatiflerinden biri haline geldi
İsveç tank ve mekanize teçhizat için yeni tanklara ihtiyaç duyuyordu. Tank teçhizatlarının piyasada sunulan araçların en iyisini seçmeleri ve makineli teçhizatların tasarruf etmek için daha basit bir şeyler satın almaları konusunda kesin bir fikir birliği vardı.
Tank teçhizatları için bir tankın ana adayları şunlardı: Alman Leopard 2'in, Amerikan M1A2 Abrams'ın ve Fransız Leclerc'in geliştirilmiş bir versiyonu. Aynı zamanda, hem Almanlar hem de Amerikalılar, aynı tipte, ancak daha önceki tadilatlarda ve kullanılmış olanlarda bulunan makineli teçhizat makineleri için bir tank olarak teklif verebilir. Fransızların böyle bir seçeneği yoktu. Dolayısıyla eğer Leclerc ana tank olarak seçildiyse, T-80 makineleştirilmiş tugaylar için tank versiyonu olabilirdi.
Mekanize ekipler üzerindeki bütün çalışmaları koordine etmek için, önde gelen uzman Håkan Hallgren başkanlığında bir çalışma grubu kuruldu.
Proje yöneticisi, kıdemli uzman Håkan Halgren, Moskova'daki Zırhlı Kuvvetler Akademisi'ndeki bir eğitim kursunda.
1993'in baharında, Moskova'ya birkaç gezi daha yapıldı, bunun sonucu olarak FMV ile Rus makamları arasında İsveç'te test için bir T-80 tankı kiralamak üzere bir anlaşmaya imza atıldı.
Ağustos-Eylül ayındaki üç hafta boyunca 1994, tank görevlileri ve testlere liderlik etmesi gereken çalışma grubunun bazı üyeleri Moskova'da eğitildi. Soldan sağa: Tank Okulu'nda baş araştırmacı olan Karl Skaremyr (Karl Skaremyr); Hallin, FMV İletişim Uzmanı Başına (sambandsinstallation); Ove Jansson, Tank Okulu; Peder Borg, Tank Okulu; İsveç'te Oboronexport temsilcisi Rune Gustafsson; Jan Svensson, Tank Okulu; FMV Silah Uzmanı Hans Friedén; Jerry Viskary FMV; Karl-Gustav Bartol (KG Bartoll), Tank Okulu; Anders Sandmark FMV; Håkan Halgren, FMV Proje Yöneticisi; Mats Juleen (Mats Juhlin), FMV; Lars-Eric Svensson (Lars-Erik Svensson), Tank Okulu; Rolf Enblom FMV Servis Uzmanı
Düşmanın en "havalı" tankı İsveç'e ulaştı
1993'ta, İsveç'te, makineleştirilmiş tugaylar için satın alma kararından önceki testler için, ünlü Rus T-80U tankının iki kopyası geldiğinde, çoğu kişi için olağandışı bir izlenim vardı.
T-80U’nun üç kişilik bir ekibi vardı. Otomatik yükleme ve ayrı atışlarla bir 125mm silahla donatıldı. 46 ton ağırlığındaki otomobilde 12501 çıkışlı bir gaz türbinli motor bulunuyordu. a. ve 70 km / s hızını geliştirdi. T-80U, Ekim 1993'ten Ocak 1994'e, özellikle Skövde'deki Zırhlı Araç Merkezinde test edildi.
Ocak ayında 1994, Hükümet Leopard 2'in İsveç'teki ana muharebe tankı olacağına karar verdi. Almanya'da mekanize tüccarlar için, düşük bir fiyata, Leopards 2А4 kullanılmış. Bunun ışığında, T-80U'nun testleri durduruldu ve Mart ayında Rusya'ya geri gönderildiler. Testlerin askıya alınması nedeniyle tamamlanmayan testlerin çoğu, tankın balistik korumasının bombardımanı ile kontrol edilmesini, ana topun doğruluğunun kontrol edilmesini ve operasyonel analizleri içermektedir.
Sonuçlar çok faydalı ve ilginçti:
Duruşmalar uluslararası düzeyde bile önemli bir olay haline geldi. Sonuçta, Rus ağır silahlarının Batı'da ilk defa gösterilişi yapıldı.
Çoğu, makinenin tüm saldırı ve savunma yetenekleri çalışılmadan önce testlerin durdurulması gerektiğine üzüldü. Proje yöneticisi, testin durdurulmasına karşı çıkmaya çalıştı, ancak Başsavcı General Perkut Green’in FMV Kara Kuvvetleri Temin Sorumlusu, “Hokan, cevap vermeniz gereken zamanlar var” dediğinde, kararın en üst düzeyde verildiğini fark etti. General! "
Svenskt Pansar - 90 - svensk stridsfordonsutveckling
© Rickard O. Lindström, Carl-Gustaf Svantesson ve Svenskt Militärhistoriskt Biblioteks Förlag, 2009
MaxWolf 'nun Çevirisi
© Rickard O. Lindström, Carl-Gustaf Svantesson ve Svenskt Militärhistoriskt Biblioteks Förlag, 2009
MaxWolf 'nun Çevirisi