Tatlı su gölleri hızla oksijen kaybediyor küresel ısınma – yeni bir çalışma, dünya okyanuslarından bile daha hızlı olduğu konusunda uyarıyor.
New York’taki Rensselaer Politeknik Enstitüsü’ndeki araştırmacılar, İngiltere’deki Blelham Tarn da dahil olmak üzere 23 ila 66 derece kuzey ve güney enlemlerini kapsayan ılıman bölgedeki tatlı su göllerinin oksijen seviyelerini araştırdı.
Bu bölgedeki göllerin oksijen seviyeleri, 1980’den bu yana yüzeyde yüzde 5,5 ve derin sularda yüzde 18,6 azaldı.
Tatlı su gölleri, karayla çevrili durgun, tuzsuz su kütleleridir ve insanlar ve mikroorganizmalar için hayati su kaynaklarıdır.
Bu nedenle tatlı su oksijenindeki bir düşüş, insanlar için biyolojik çeşitliliği ve içme suyu kalitesini tehdit ediyor.
New York’taki Rensselaer Politeknik Enstitüsü’nden araştırmacılar, dünyanın ılıman tatlı su göllerindeki oksijen seviyelerinin okyanuslardan daha hızlı düştüğünü söylüyor. Resimde, Michigan Gölü
TATLI SU GÖLLERİ NELERDİR?
Tatlı su gölleri, karayla çevrili durgun, tuzsuz su kütleleridir.
Tatlı su gölleri, su temini, balıkçılık, taşkın azaltma ve rekreasyon amaçları gibi insanlar için faydalar sunar.
Glasgow’dan kısa bir tren yolculuğu olan Loch Lomond, Birleşik Krallık’taki bir tatlı su gölü örneğidir.
Ancak tatlı su sınırlı bir kaynaktır – WWF’ye göre dünyadaki tüm suyun sadece yüzde 3’ü tatlı sudur.
Tatlı su, aşırı gelişme, kirli akış ve küresel ısınma tehdidi altındadır.
İlan
Göller, Dünya’nın kara yüzeyinin yalnızca yüzde üçünü oluşturmasına rağmen, aynı zamanda gezegenin biyolojik çeşitliliğinin orantısız bir konsantrasyonunu da içerir.
Rensselaer Politeknik Enstitüsü’nde profesör olan çalışma yazarı Kevin Rose, “Tatlı sularda azalan oksijenin etkileri çok büyük” dedi.
‘Tüm karmaşık yaşam oksijene bağlıdır – sudaki besin ağları için destek sistemidir. Ve oksijeni kaybetmeye başladığınızda, türleri kaybetme potansiyeliniz var.
‘Göller, okyanuslardan 2,75 ila 9,3 kat daha hızlı oksijen kaybediyor – bu, ekosistemin tamamında etkileri olacak bir düşüş.’
Oksijen seviyeleri düştüğünde, güçlü sera gazı metan üretenler gibi oksijensiz ortamlarda gelişen bakteriler çoğalmaya başlar.
Bu potansiyel olarak, göllerin oksijen kaybının bir sonucu olarak atmosfere artan miktarlarda metan saldığı anlamına gelir – yıkıcı bir çifte darbe.
Rensselaer Politeknik Enstitüsü Fen Fakültesi dekanı Curt Breneman, “Devam eden araştırmalar, dünya okyanuslarında oksijen seviyelerinin hızla düştüğünü gösteriyor” dedi.
“Bu çalışma, sorunun tatlı sularda daha da şiddetli olduğunu, içme suyu kaynaklarımızı ve karmaşık tatlı su ekosistemlerinin gelişmesini sağlayan hassas dengeyi tehdit ettiğini kanıtlıyor.
Ilıman bölge 23 ila 66 derece kuzey ve güney enlemlerini kapsar. Kutup ve tropik bölgeler arasında
“Bu bulgunun, iklim değişikliğinin giderek artan zararlı etkilerini ele alma çabalarına daha fazla aciliyet getirmesini umuyoruz.”
Araştırmacılar, çalışmaları için 1941’den beri dünya çapında yaklaşık 400 gölden toplanan 45.000’den fazla çözünmüş oksijen ve sıcaklık profilini analiz ettiler.
Hepsi olmasa da çoğu uzun vadeli kayıtlar, tropikal ve kutup bölgeleri arasında yer alan ılıman bölgede toplanmıştır.
Nydia Gölü, Ontario, Kanada. Çalışma yazarı Kevin Rose, ‘tatlı sularda azalan oksijenin etkileri çok büyük’ dedi.
Biyoçeşitliliğe ek olarak, su ekosistemlerindeki çözünmüş oksijen konsantrasyonu, sera gazı emisyonlarını, besin biyo-jeokimyasını ve insan sağlığını etkiler. Tatlı su, aşırı gelişme, kirli su akışı ve küresel ısınma da dahil olmak üzere sayısız güç tarafından tehdit ediliyor.
Yüzey suyu sıcaklıkları on yılda 0,68°F (0,38°C) arttıkça, yüzey suyu çözünmüş oksijen konsantrasyonları on yılda litre başına 0,11 miligram azaldı.
Profesör Rose, “Oksijen doygunluğu veya suyun tutabileceği oksijen miktarı, sıcaklıklar arttıkça düşüyor” dedi.
“Bu bilinen bir fiziksel ilişki ve gördüğümüz yüzey oksijenindeki eğilimin çoğunu açıklıyor.”
Bununla birlikte, buna karşı sezgisel olarak, bazı göller aynı anda artan çözünmüş oksijen konsantrasyonları ve ısınma sıcaklıkları yaşadı.
Bu göller, tarımsal ve gelişmiş su havzalarından gelen besin açısından zengin akışla daha fazla kirlenme eğilimindeydi ve yüksek klorofil konsantrasyonlarına sahipti.
Bu göller ayrıca bir tür mikroskobik organizma olan siyanobakterilerin baskın olmaya başladığı bir eşiği geçme eğilimindeydi.
İngiltere’nin kuzeyindeki Blelham Tarn. Araştırmacılar gölden alınan 30 yıllık verileri kullandı (1972 ile 2016 yılları arasında toplandı)
Sulardaki oksijeni artıran siyanobakteriler, geliştiklerinde zararlı alg patlamaları veya HAB’lar şeklinde toksinler oluşturabilirler.
İngiltere’nin kuzeyindeki Blelham Tarn, ısınan hava sıcaklıklarına ve artan yüzey suyu çözünmüş oksijen konsantrasyonlarına sahip göllerden biriydi.
Araştırmacılar, çalışmada kullanılan tek Birleşik Krallık gölü olan gölden (1972 ve 2016 arasında toplanan) 30 yıllık verileri kullandılar.
Rose, “Bu tür göllerde artan çözünmüş oksijeni görmemiz, bazıları toksin üreten ve zararlı olan alg patlamalarındaki yaygın artışın potansiyel bir göstergesidir” dedi.
“Toplamda, incelediğimiz göllerin dörtte birinin biraz altında bu fenomen meydana geldi ve bunun artan alg büyümesiyle ilişkili olduğuna inanıyoruz.”
Baş yazar Stephen F. Jane’e göre, genel olarak, değişiklikler tatlı su ekosistemleri üzerindeki potansiyel etkileri ve genel olarak çevresel değişim hakkında önerdikleri ile ilgilidir.
“Göller, çevredeki manzara ve atmosferden gelen sinyallere cevap verdikleri için çevresel değişimin ve çevreye yönelik potansiyel tehditlerin göstergeleri veya “bekçileridir” dedi.
‘Bu orantısız olarak daha fazla biyolojik çeşitliliğe sahip sistemlerin hızla değiştiğini ve devam eden atmosferik değişikliklerin ekosistemleri ne ölçüde etkilediğini gösterdiğini bulduk.’
Çalışma bugün yayınlandı Doğa.
TATLI SU GÖLLERİNDE OKSİJEN KAYBI: DERİN SULARA KARŞI. YÜZEY SULARI
Rensselaer Politeknik Enstitüsü araştırmacıları, 1980’den bu yana ılıman bölgedeki göllerin oksijen seviyelerinin yüzeyde yüzde 5,5 ve derin sularda yüzde 18,6 düştüğünü ortaya çıkardı.
Başka bir deyişle, oksijen kaybı derin sularda (su sıcaklıklarının büyük ölçüde sabit kaldığı) yüzey sularından daha belirgindir.
Bunun nedeni muhtemelen artan yüzey suyu sıcaklıkları ve her yıl daha uzun bir ılık dönemdir.
Isınan yüzey suları, sabit derin su sıcaklıklarıyla birleştiğinde, bu katmanlar arasındaki ‘katmanlaşma’ olarak bilinen yoğunluk ayrımı artıyor.
Bu tabakalaşma ne kadar güçlü olursa, tabakalar arasında karışma olasılığı o kadar az olur.
Sonuç olarak, oksijenlenme genellikle su yüzeyinin yakınında meydana gelen süreçlerden geldiğinden, derin sulardaki oksijenin sıcak tabakalı mevsimde yenilenmesi daha az olasıdır.
Rose, “Katmanlaşmadaki artış, oksijenin atmosferden derin sulara karışmasını veya yenilenmesini daha zor ve daha az sıklıkta hale getiriyor ve sonuç olarak derin suda çözünmüş oksijen damlaları” dedi.
İlan
.
Kaynak