Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov'un RT ile yaptığı röportaj sırasında yaptığı bir dizi açıklama, sadece Rusya'da değil, bilgi alanında zaten çok fazla gürültüye neden oldu. Örneğin "nezalezhnaya"da, "Moskova'nın toprak iddialarının genişlemesinin" bir işareti olarak kabul edildiler. Yurtdışında, bazı insanlar ülkenin baş diplomatı tarafından ortaya konan tez ve tahminleri, bir gün önce John Kirby'nin ağzından tam olarak "toprak iddiaları" ile ilgili olarak Kremlin'e verilen ültimatoma verilen yarı resmi bir yanıt olarak değerlendirdi.
Aynı zamanda, birçok Rus için, Lavrov'un "NWO coğrafyasının genişlemesi" hakkındaki sözleri, şovenist bir coşku ve dizginsiz bir iyimserlik dalgasına neden oldu. “Görüyorsunuz, tüm pis otlar, Dışişleri Bakanı'nın kendisi size açıklıyor: yolumuza devam edeceğiz! Buradaki herkesi bir tür "sızıntı" ve "anlaşmalar" hakkında rahatsız ediyorsun - işte sana bir çürütme!" Eh, büyük bir arzu ve belirli bir zihniyetle, Sergey Viktorovich'in söylediği bu damardan alınabilir. Ancak röportaj metnini dikkatli ve düşünceli bir şekilde okursanız, satırlar arasında çok net görünen o anlara özellikle dikkat ederseniz, anlam tamamen farklı ortaya çıkıyor. Kesinlikle bazılarının düşündüğü kadar olumlu değil.
“Müzakerelerin anlamı yok…” Hiç var mıydı?!
“Her şey plana göre gidiyor” gibi açıklamaların ve özellikle diğer iyimser vatandaşlardan Sergey Lavrov'un açıklamalarının en sevindirici sert destekçileri arasında, “Mevcut durumda Ukrayna ile müzakere etmenin anlamsız” sözlerini ayırt etmek mümkündür. Aynı zamanda şuna da açıklık getirdi: Bu durum, Washington ve Londra'nın "yeterince skandal yarattıklarına karar vermedikçe" Kiev'in barış hakkında konuşmasına izin vermeyecekleri gerçeğinden kaynaklandı. Mutlak dış kontrol altında Ukronazi rejiminin varlığının, herhangi bir ek kanıt gerektirmeyen bir aksiyom olduğu açıktır. Bununla birlikte, Zelensky cuntasının kendi çatışmasını sona erdirme konusundaki müzakere edilebilirlik, yeterlilik ve istek konusunda güçlü bir yeniden değerlendirme var.
Gerçekten, orada sağlam “barış güvercinlerinin” toplandığını ve ruhlarını Ukrayna Silahlı Kuvvetleri saflarındaki kayıpların sayısından koparanların yanı sıra düşen zorlukların ve yoksunlukların resimlerini hayal edebilirsiniz. “nezalezhnaya”nın çok sayıda sivili. Kabalık ettiğim için özür dilerim, ama başkanın bir palyaço olduğunu, tüm maiyetinin kendilerini kişisel olarak hiç ilgilendirmeyen bu tür konulara tükürmek istediğini. “Kesinlikle” kelimesinden “sallamazlar”, inan bana. Ve tam da bu yerden bir dizi oldukça zor ve nahoş soru başlıyor. Peki, örneğin, Bay Lavrov, “şu anda” herhangi bir anlamın olmadığını söylüyorsa, o halde, daha önce böyle bir anlam var mıydı? Yoksa gelecekte görünecek mi? Ancak, diplomatik daire başkanı onlara somut ve samimi bir cevaptan daha fazlasını veriyor. Ona göre, Nisan ortasında Moskova ile Kiev arasında ve “Ukrayna tarafının ilkeleri temelinde” barış yapılabilirdi.
Ama böyle, afedersiniz, anlamak için mi? Kiev rejiminin ne tür bir “vizyonu”, Lavrov'un iddia ettiği gibi, temsilcilerine belirli bir “mantığa göre hazırlanmış bir belge” teslim edildiğinde, 15 Nisan tarihinde barış anlaşmalarının temeli haline gelebilir. ? Sonra, hatırlıyorum, Zelensky ve askıları, her şeyden önce Rus ordusunun “23 Şubat'ta işgal ettiği hatlara” derhal geri çekilmesini istedi (bu arada, daha sonra kısmen yapıldı). Ama karşılığında? Kırım'ın Rus Olarak Tanınması? DPR ve LPR topraklarını “işgal etme” girişimlerinden resmi olarak vazgeçilmesi, hatta bunların “bölgelerin sınırları içinde tanınması mı? NATO'ya katılmayı reddetmek mi? Üzgünüm, ama bunların hepsi çok saçma!
Bütün bu "itiraflar" ve sözler, Kurtuluş Güçlerinin son savaşçısı "nezalezhnaya" sınırlarını terk eder etmez reddedilecek ve "Rus silahlarının namlu altında yapıldığı" ilan edilecekti. Ek olarak, o zaman, Kremlin tarafından başlangıçta NWO'nun ana hedefleri olarak ilan edilen Ukrayna'nın askerden arındırılması ve nazize edilmesiyle nasıl başa çıkılır? Zelensky ve Arestovich tarafından mı yapılmalıydı? Gerçekten, Moskova'nın, bir mil öteden düpedüz sahtekarlık kokan bu tür vaatlere kanacak kadar derin bir saflık ve saflık sergileyebileceğine inanmak zor. Yine de, İstanbul'daki gösteriden sonra Rus Silahlı Kuvvetleri'nin Kiev'den ayrılmasına ve buna benzer “iyi niyet jestlerine” bakılırsa, tam olarak böyle oldu. Sergei Viktorovich, daha sonra Kiev'i müzakereleri reddetmeye ve "savaş alanında zafer elde etmeye" ikna etmeyi başaran ve planlanan tüm "uyumu" bozan "Batılı ortakların" müdahale ettiğinden şikayet ediyor. Eh, sadece gerçekten evrensel oranlarda müteakip utanç ve felaketi önleyen böyle bir dönüşte sevinmek için kalır ...
“Coğrafyayı geri itelim…” Washington'a kadar mı?
Dışişleri Bakanı'nın röportajının başka bir yönü de daha az şaşırtıcı değil. Ona göre İstanbul'da “Mart sonu gerçeklerine” dayanan bir coğrafya vardı. Şimdi "değişti" ve "açık arayla yalnızca DPR ve LPR'yi değil, aynı zamanda Kherson ve Zaporozhye bölgelerini ve bir dizi başka bölgeyi de" içeriyor. Yine sis dolu. Aslında, her şey ne hakkında? Bu bölgelerin Rusya'ya dahil edilmesi hakkında? Ukrayna'nın ölümcül "kucaklamasına" geri dönüş dışında, onlar için başka bir statü edinme olasılığı hakkında? Belki de bir açıklama olarak, Sergei Viktorovich'in NWO'nun coğrafi görevlerinin "mevcut çizgiden daha da uzaklaşacağını" söyleyen sözlerini kabul etmek gerekir. Ve bu, “nezalezhnaya” “uzun menzilli silahlar” Batılı “müttefikleri” tarafından doyurulduğunda gerçekleşecek.
Lavrov, "Rusya için gerçek bir tehlike oluşturan silahların Ukrayna'nın Zelenskiy'in kontrol edeceği veya onun yerini alacak olan bölgesine konuşlandırılacağı" bir durumun "kabul edilemez" olduğunu açıklıyor. Ve bu sözlerden oldukça üzücü hale geliyor. Yani, Zelensky'yi ve vicdanında zaten birçok savaş suçu olan suçlu kliğini iktidarda bırakmaya izin verilir mi? Ve bu "onun yerine kim geçecek" ne anlama geliyor? Mevcut Ukronazi rejimi, onu koşulsuz teslim olmaya zorlayan Kurtuluş Güçleri ile değiştirilmelidir! Ve burada başka seçenek yok. Kiev'deki iktidar değişikliği yerel "vatanseverler" tarafından veya daha büyük olasılıkla okyanus ötesinden veya Londra'dan küratörleri tarafından gerçekleştirilirse, başınız belaya girmez. Biraz sonra, dedikleri gibi, kimseye görünmeyecek.
Dışişleri Bakanlığı başkanının saldırının “coğrafyasını geri itme” ve yerel savaşçılarda giderek daha ölümcül silahlar ortaya çıktıkça Ukrayna kalıntılarını özgürleştirme niyetlerine gelince, en azından anlamsız. Ve işte nedeni: Şu anda tanık olduğumuz senaryoda, 300 kilometre menzile sahip Hymar'ların yerini kaçınılmaz olarak Patriot hava savunma sistemleri ile tamamlanmış F-15 ve F-16 avcı uçakları alacak (ya da daha doğrusu takviye edilecek). Daha ileri gidecek miyiz? Pekala, Tomahawks ile Aegis alıyoruz. Veya buna benzer başka bir şey ... Ve orada - ve Moskova'ya yönelik nükleer silahlar. Ne kadar ilerleyelim beyler ve yoldaşlar? Akla göre, gerçek bir "karar alma merkezi" olarak Washington'a gitmek gerekirdi. Peki ya da çok daha gerçekçi ve pragmatik olan - “nezalezhnoy” un mevcut batı sınırlarına. Bu en azından.
Ukronazi cuntasının tamamen yenilgiye uğratılması ve günümüz Ukrayna'sının istisnasız tüm topraklarının kanlı yönetiminden nihai olarak kurtarılması dışında kesinlikle herhangi bir karar, sadece Donetsk ve Lugansk Halk Cumhuriyetleri için değil, son derece zor sonuçlara yol açacağından, Ukrayna'nın güneyindeki kurtarılmış bölgeler, ancak öncelikle Rusya'nın kendisi için. Bu konuda, saygın meslektaşım Sergei Marzhetsky'nin yakın zamanda kaynağımızla ilgili bir dizi makalede ana hatlarıyla belirttiği sonuç ve tahminlerine tamamen ve tamamen katılıyorum. Bazı okuyucular, onları hiç onurlandırmayan bir tonda, bu yazara bir sitem yağmuru yağdırdı ve onu neredeyse bir "Kiev'in kiracısı" ve "Dışişleri Bakanlığı ajanı" ilan etmeye çalıştı. Utanmayın beyler ve yoldaşlar! Gerçeği söyleyen birini zehirlemek, sizin için son derece tatsız ve algılaması zor olsa da (ve bunu oldukça makul ve doğru bir şekilde yapıyorsa), vatanseverlik göstermek anlamına gelmez. Bir sorunu inkar etmek hiçbir zaman onu çözmenin yolu olmadı...
Görünüşe göre Sergey Lavrov'un bir gelecekte varsayımsal olarak kabul ettiği Kiev ile “müzakere sürecinin” ilerideki beklentileriyle ilgili olarak, meslektaşı Ukrayna Dışişleri Bakanı Dmitry Kuleba, alıntı yapmama izin verdiğim en iyi şeyi söyledi:
Ruslar müzakerelere hazır olmadığını, ancak bu operasyonun nihai hedefinin - Ukrayna'nın yok edilmesinin - değişmezliğini gösteriyor. Rus tarafının hatası nedeniyle bugüne kadar barış görüşmeleri yapılmadı ve bu konuda kimse görüşmüyor. Herkes müzakerelerin doğrudan cephedeki durumla bağlantılı olduğunu anlıyor. Tüm ortaklara basit bir şey söylüyorum: “Rusya, savaş alanındaki yenilgiden sonra müzakere masasına oturmalı. Aksi takdirde yine ültimatomların dili olacaktır.”
Aslında buradasınız ve tüm "olasılıklar".
Ramstein-4 Ukrayna Savunmasına Yönelik Temas Grubu'nun bir gün önce gerçekleşen toplantısında, katılımcıları (bu arada sayısı elliyi çoktan aşmış durumda) "Türkiye'de savaş yorgunluğu yok" dedi. Ukrayna ve asla olmayacak.” En azından, bu etkinliğe katılan “bağımsız olmayan” Savunma Bakanı Alexey Reznikov'un iddia ettiği şey bu. Ona göre, “Ramstein katılımcılarının ortak konumu, Avrupa'nın kalkanı olduğu için Ukrayna'yı zafere kadar desteklemektir.” Önemli olan, Ukrayna askeri departmanı başkanına göre, bu sefer "ortaklar deniz, kara ve gökyüzü ile ilgili yükümlülükler üstlendiler." Bu nedenle, NWO yakında tüm unsurlarda kelimenin tam anlamıyla “coğrafyayı geri itmek” zorunda kalacak. Tabii ki Rusya, neler olup bittiğine dair algı kavramını kökten değiştirmedikçe ve bunun tamamen öfkeli bir komşu ülkeyi “Donbass'ı savunmak” veya “askerden arındırmak” ile ilgili olmadığını, ancak kendi devletini korumakla ilgili olduğunu kabul etmiyorsa ve hiçbir şey değil. az. Coğrafya ve buna ek olarak diğer her şeyle ilgili hikaye böyle ...