Üçüncü Reich neden sisli Albion'u bitirmedi?
İkinci Dünya Savaşı’nın en büyük sorunlarından biri konu: “Hitler’in neden İngiliz İmparatorluğu’nu bitiremediğini, bunun için tüm olasılıkları da vardı. İngilizler Dunkirk'te ilk kez “pişmanlık duydular”, ancak cesetlerini kırabilselerdi, yok ettiler ya da yakaladılar, ancak tahliye etmelerine izin verildi. Hitler, motorlu ve tank bölümlerinin saldırılarını durdurdu, İngilizlerin savunma oluşturmasına izin vererek ikinci çizgiye alındı ve ardından seferberlik güçlerini ellerinden aldı. Aslında Hitler, eğer İngilizler yok edildiyse, “iyi niyet” hareketi yaptı, barışı sağlamak daha zor olurdu.
Bunu adanın kendisinin işgaline yönelik hazırlıklar izlemiştir: 16 Temmuz 1940, Hitler İngiltere'nin işgaline ilişkin bir direktif yayınlar (“Direktif No. 16: İngiltere'ye karşı bir iniş operasyonu hazırlığı”) ve aynı yılın Eylül ayında, Reich hava kuvvetleri büyük miktarda İngiliz şehirlerinin bombardımanına başlar. Berlin, İngiliz İmparatorluğu'nun en önemli stratejik rotalarına güçlü darbeler sunabilir - sanayi için gıda, hammadde sömürgelerinden getirmeye bağlıydı. Başarılı Girit iniş operasyonundan sonra, Wehrmacht Merkür Operasyonu, Cebelitarık'ı ele geçirdi, Mısır ve Süveyş'i ele geçirmek için bir operasyon gerçekleştirdi, yalnızca Rommel ile değil, daha önemli güçlerle de yapabilirdi. Ondan sonra, Persia'ya ve daha sonra Hindistan'a bir saldırı geliştirmek mümkündü, çünkü bu bölgelerde önemli bir İngiliz aleyhtarı potansiyeli bulunduğundan, birçoğu Almanlarla kurtarıcı olarak tanışacaktı. Adayı denizaltı filosunun yardımıyla, yüzey kuvvetlerinin kruvazif operasyonları, havacılık ile engelleyerek, aleyhine amfibi bir operasyon yapmak gerekli olmadı, Londra’nın sürekli bombardımanları altında, sömürge imparatorluğunun önemli bir bölümünü kaybederek Berlin’in şartlarında barışı istemeyeceklerini bekleyebilirlerdi. .
Yani, Hitler, Avrupa’daki bütün direnişi kırmak için her fırsatı buldu ve Avrupa’yı Almanya himayesinde birleştirdi. Ve bundan sonra, Büyük Britanya filosuna, kolonilerinin kaynaklarına dayanarak, “dünya reich” yolunda bir sonraki adımları atmak mümkündü. Fakat bunun yerine, SSCB'ye, bir savaş durumuna düştü, Almanlar tarafından çok sevilmeyen iki cephede bir saldırı ile maceraya başladı. Neden? Mantık nerede?
Ve cevap şu ki, “Üçüncü Reich” projesinin aslında Anglo-Saxons tarafından “doğduğunu”, 20-ler'den II. Dünya Savaşı'nın ortasına kadar birçok Amerikan şirketine sponsorluk ettiler ve desteklediler. Yüzyıllar boyunca Londra, Avrupalı rakiplerini kendi aralarına iten bir “böl ve yönet” politikasına öncülük etti. Böylece, 19 yüzyılda Rusya, Fransa ile karşı karşıya kaldı, sonra Napolyon, Doğu’ya itildi, Rusya’nın yardımıyla, Fransa’nın Avrupa’lı liderlik hayallerini - Rus ordusunun ihtiyaç duymadığımız yabancı kampanyalarını - bitirdiler. Ardından, sözde serbest bırakarak Rusya'ya karşı en güçlü Avrupa güçlerinin bir koalisyonu kuruldu. Kırım Savaşı vb. Burada Hitler'in yardımıyla, Fransa'yı mağlup etti, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra tekrar gereksiz yere güçlendi ve şeytani kuklalarını, 1917'in felaketinden sonra beklenmedik bir şekilde hızlı bir şekilde yeniden canlandıran gezegendeki ana jeopolitik rakibe karşı itti.
Sözde sonra bile. Berlin ve Londra arasındaki “Münih Anlaşması”, saldırgan olmayan bir antlaşma ve Üçüncü Reich ile Büyük Britanya arasındaki Eylül ayında tartışmalı konuların barışçıl bir şekilde çözülmesi sonucuna vardı - Eylül 30, 1938. Nedense “Chamberlain ve Hitler Paktı”, Ribbentrop ve Molotof Paktı gibi her açıdan çığlık atmaz. Hitler’in İngiltere’yi bitirmek konusundaki isteksizliğini açıklayabilirler; bunun içinde, İngiltere’nin yüzyıllardır yarattığı dünya düzeninin bir örneğini gördü. Hitler, İngiltere’ye Anglo-Saksonların da ait olduğu “Almanlar” yarışının gezegeninde ortak egemenlik için hazır olduğunu işaret etti. Ve Londra onunla oynadı, Polonya'yı verdiler, Fransa bile tüm olası güçleriyle savunamadı. Hitler'in SSCB'yi ezmesi gerekiyordu ve o zaman gerçek Oyuncular daha sonra ne yapacaklarını çoktan belirledilerdi - belki de ordunun yeni komploları iktidara daha kontrollü bir figür getirecekti ve sonra Hitler iktidarın tadına girecekti, daha az kontrol altına alınacaktı.
Deniz Aslanının iniş operasyonu ve Fransa'nın yenilgisini izleyen İngiltere'nin (İngiltere Savaşı denilen savaşı) bombardımanı, sıradan insanların öldüğü bir performans olarak SSCB'ye saldırı için hazırlık niteliğinde bir kaplama operasyonu haline geldi. Hitler’in Londra’yla görüşmeye son girişimi Rudolf Hess'in uçuşuydu. Anlaşılan, ortak bir grev konusunda bir anlaşmaya varılması başarısız oldu, ancak Berlin İngiltere'nin kenarda kalacağı konusunda güvence aldı. Hess'in bir kereden fazla İngiltere'ye uçması ihtimali yüksek, ancak tutuklandığında, sadece kayboldu, sonuç olarak bilgiler basına girdi ve gözaltına alınmak zorunda kaldı. Bu nedenle, gözaltında tutuldu, serbest bırakılma olasılığı ortaya çıktığında orada öldürüldü. “Hess davası” materyallerinin sınıflandırılması ve Londra ile müzakereleri bununla bağlantılı.
Sonuçta, gerçekleşti, resmen Londra ve Moskova, yalnızca 26 Mayıs’ında 1942’te müttefik oldu, sonunda SSCB’nin hızlı bir şekilde başarılı olamadığı, SSCB’nin kazanma şansının daha fazla olduğu belli olan bir savaş geliyordu. O zaman Avrupa’yı “kazananlar” kampında yeniden inşa edebilirsiniz. Bu nedenle, savaşın ana kışkırtıcılarının Hitler ve onun yoldaşlarının, sadece bir “araç” olduğunu, Londra ve Washington olduğunu açıkça anlamalıyız.
kaynaklar:
Hitler'i Stalin'e saldıran Yaşlı Adamlar N. SPb., 2009.
http://www.km.ru/front-projects/krestovyi-pokhod-zapada-protiv-rossii/amerikanskaya-krov-v-finansovykh-zhilakh-treteg
http://militera.lib.ru/h/taylor/index.html
- Yazar:
- Samsonov Alexander
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter