Bu analiz, Inkstick Media’nın haftalık dış politika bülteni olan Critical State’de yer aldı. Abone olun.
Bir devlette isyan patlak verdiğinde, nasıl işlediği ve dayandığı, büyük ölçüde nerede tehdit edildiğini hissettiğine bağlıdır. 20. yüzyıldaki isyanın tarihi, kırsal bir isyanın tarihi gibi okunur. Mao’nun komünistleri veya Kenya’daki Mau Mau gibi isyancı güçlerin uzun süre faaliyet gösterebildikleri yer burasıdır. Ancak Anthony King, “21. yüzyılda kentsel isyan: daha küçük ordular ve şehirlerde artan çatışmalar”, 20. yüzyıl savaşları büyük kentsel kampanyalara sahipti. Bunun yerine, isyancılar için yenilgiyle sonuçlandılar çünkü devlet güvenlik güçleri kentsel isyanları bastırmak için üstün sayıları ve koordinasyonu kullanabilirdi.
İlişkili: İç savaş gemisi: Bölüm I
King’in çalışması, isyan ve karşı direnişe bir tür vahşetin aritmetiği olarak bakar. Yerel bir hükümeti devirmek isteyen isyancılar için, hükümetin bulunduğu şehirlerde, özellikle de başkentlerde faaliyet göstermek, zafere giden bir yoldur. Ayaklanmanın bunun yerine yabancı bir işgalciyi kovmaya çalıştığını varsayalım. Bu durumda, şehirlerdeki üslerine saldırma ve şiddeti daha uzaktan tehdit etme yeteneği, işgale devam etmenin maliyetlerini artırmalarına izin verebilir. Bir dereceye kadar, tüm bunlar kırsal operasyonlar yoluyla tehdit edilebilir. Ancak şehirleri veya en azından şehirlerin bir kısmını işgal edebilmek, tutabilmek ve kontrol edebilmek, isyancılara daha gelişmiş silahlar elde etmek, sürdürmek ve kullanmak için güçlü bir operasyon üssü sağlıyor.
İlişkili: Demokrasi, kesintiye uğradı: Kısım I
Buna karşı koymak için King, özellikle itiraz edilen şehrin büyüklüğüne bağlı olarak, güvenlik güçlerinin kitlesel konuşlandırılmasının başarısına işaret ediyor. Örneğin, 1957’de Cezayir’de, 900.000 kişilik bir nüfusta güvenlik güçlerinin düşük tahmini 14.000 veya 64’e 1 oranındaydı (Cezayir’in iki katı güvenlik gücü olabilir, bunu yarıya indirmiş olabilir). Buna karşılık, 2013’te Suriye hükümetinin Halep’in 1,5 milyonluk nüfusuna, yani 214’e 1 olan nüfusu için yalnızca 7.000 güvenlik gücü vardı. King, bunun Suriye’nin kuşatma yıllarında aldığı yavaş ve acımasız yolu açıklamak için uzun bir yol olduğunu savunuyor. .
İlişkili: Demokrasi, kesintiye uğradı: Kısım II
Yeni isyanlar karşısında birçok modern devletin zorunlu askerlik ağırlıklı modellere geri dönmesi pek olası olmasa da, devriye gezen ve savaşan cesetlerin sayısını artırmanın bir alternatifi var: vekil kuvvetler.
“Yerel devlet, milis veya düzensiz güçlerle ortaklıklar, kentsel çatışmalarda giderek daha önemli bir rol oynadı…”
King, “Yerel devlet, milis veya düzensiz güçlerle ortaklıklar, kentsel çatışmalarda giderek daha önemli bir rol oynayarak ek kitle sağladı” diye yazıyor. Irak, Suriye ve Ukrayna gibi egemenlikleri için savaşan daha zayıf devletler, giderek daha fazla düzensiz birlikleri harekete geçirmek zorunda kalıyor” dedi.
Askeri çabaların işgücü ihtiyaçlarını anlamak, sayılarını ve savaşma güçlerini artırmak için diğer “silahlı dostlar” gruplarına nasıl ve neden ulaştıklarını anlamayı kolaylaştırır. Kentsel savaş tehlikelidir ve gelecekteki çatışmaların şeklini arttırır. Silahlı milisler veya devriye gezen yerel polis gibi güvenlik güçleri, profesyonel askerlerle aynı şekilde kendilerine zarar verme riskini göze almak istemeyebilirler, ancak algılanan düşmanlara karşı şiddet uygulama fırsatı doğduğunda, sayılarda güç ve koruyucu anonimlik olabilir. .
Kritik Durum, Inkstick Media’daki personelden haftalık dış politika analizi çözümünüzdür. Abone olun.
Kaynak : https://theworld.org/stories/2022-06-01/civil-warcraft-part-ii