Isiac Kültü Roma Duvar Resmi - Tarih
Snowden Frank M. Etiyopyalılar ve Isiac İbadetleri. İçinde: L'antiquité klasiği, Cilt 25, fasc. 1, 1956. s. 112-116.
ETİYOPYALAR VE ISIAK İBADET Frank M. Snowden, Jr.
. vesperaque. sacrosanctam ístam civitatem accedo. Nee ullum tarn praecipuum mihi exinde studium fuit, quam cotidie supplicare summo numini reginae Isidis, quae. saygılar sunarım. Eram cultor denique assiduus, fani quidem advena, regionis autem indígena (>). Lucius, Roma'ya vardığında, bu sözlerle, İsis ve onun uzak Etiyopya'dan İtalya veya Yunanistan'a seyahat eden Isiac kültistleriyle olan birlik duygusu, görünüşe göre benzer bir deneyime sahipti. Çünkü Etiyopya'dan Mısır'a ya da kendi ülkesi dışındaki diğer bölgelere ayrılmadan çok önce, Etiyopyalılar Isiac kültüne kabul edilmişlerdi (2).
İsis, Meroe civarındaki Etiyopyalıların bu özel tanrıların insan ırkının velinimeti olduğuna inandıkları için taptıkları dört tanrıdan biriydi (3). Meroe'deki bir İsis tapınağında bir Etiyopyalı kral ve kraliçenin iki büyük sütunlu heykeli bulunmuştur (4). Kazılar da getirdi
(2) ΑΙΘίοψ veya Aethiops'un Yunan ve Roma kullanımıyla ilgili bir tartışma için, yazarın çalışmalarına bakınız, The Negro in Classical Italy, AJP, 68 (1947), s. 266-292 ve The Negro in Ancient Greece, Amerika'da Antropolog, 50 (1948), s. 31-44. Bu makalede, antik metinlerin hem Αίθίοψ hem de Aethiops'u, zaman zaman bu terimlerin modern antropolojik zenci anlamında kullanıldığı ve diğer zamanlarda daha fazla olamaz diğer koyu veya siyah Afrika halklarına uygulandığı bilgisi ile Etiyopyalı olarak çevrilmiştir. sınıflandırılmış. Negro veya Negroid, modern bilim adamlarının Negroid olarak tanımladıkları veya yazarın incelediği nesneler söz konusu olduğunda, Negroid'deki antropologlar tarafından kullanılan iki veya daha fazla fiziksel özelliğe sahip bir ırk tipini betimleyen ilgili sanat nesnelerinde kullanılır. tip. Mısır'daki Isiac ibadeti ile Etiyopya'daki bu kült arasındaki ilişkinin ayrıntılı bir açıklaması için bkz. A. Erman, Die Religion der Aegypter (Berlin ve Leipzig, 1934), s. 353-357.
(3) Diod., 3, 9, 2 cf. Cad., 17, 2, 3.
(4) H. Garstang, A.H. Sayce ve F. LI. Griffith, Meroe: The City of the Etiyopyalılar (Oxford, 191Î), bkz. s. 19 ve levha XVIII, no. 2-3, Etiyopya kral ve kraliçesi için, ilki kırmızıya, ikincisi siyaha boyanmıştır. Var-
Isiac Kültü Roma Duvar Resmi - Tarih
İskenderiye ve üreme alanı kültler
Eski Mısır'da dini füzyon
Horus, askeri pelerin ve göğüs zırhıyla Romalılaştırılmış.
Tanrılar karışıma girer
Apis, Memphis'in tanrısıydı.
Vücudundaki ayırt edici işaretler için bir boğa seçildi ve doğduğu kabul edildi. tarafından a yerel yaratıcı tanrı Ptah tarafından hamile bırakılmış bakire inek.
Yerel üçlü Ptah-Sokar-Osiris'ti.
Osiris
Osiris, önemli bir Mısır tanrısı ve Yeraltı dünyasının kralıydı.
Uzun kariyerine 5. hanedanlık döneminde (MÖ 2465 - 2323) tarım ve doğa tanrısı olarak başladı.
Dionysos
Yunan tarım ve şarap tanrısı
Doğu etkilerini gösteren Yunan tanrısı Hermes (Petra).
Trajan'ın Akabe'den gelen yolu, baharatların yanı sıra Hint dini fikirlerini de getirdi.
Büyük ayaklar
2. yüzyılda İskenderiye'den devasa mermer ayak – muhtemelen M.Ö. Serapis (İngiliz müzesi)
"Kutsal Aile" mi? Tüm Doğuş Dizisi, Luksor MÖ 1700 !
Antinous: 'Ölümden Sonra Ortaya Çıktı'.
Dikilitaş'tan Antinous'a (2. yüzyıl, Roma), anılıyor 'Osiris-Antinous Adil'
Kitabe, Antinous'un "rüyalarda öldükten sonra ortaya çıktı".
Roma dönemi &ndash 1. - 4. yy
Ölü Yakma!
Mumyalarına yapıştırılan portre Roma kıyafetler ve mücevherler ama stilistik olarak Yunan.
Mısır mumyası, Roma/Yunan cesedi.
Faiyum, Mısır (MS 3. yüzyıl)
Cenaze plaketi onurlandırıldı ikisi birden Yunan ve Mısır efsanesi:
Yukarıda, saf firavun – Anubis, Isis, Nephthys öbür dünya için bir ceset hazırlıyor.
Aşağıda, saf Yunanca – Hades Persephone'yi, Artemis'i yayla, Athena'yı mızrakla, Afrodit'i kaçırır.
Kom el-Shoqafa (Kırık Höyük) Yeraltı Mezarları MS 1. yüzyıl.
Şüpheci şarlatanları not ediyor
3. yüzyıl Neo-Platoncu filozofu Plotinus, özellikle dini uygulamaları gözlemleyerek Yunanistan, Suriye, Mısır ve Hindistan'ı dolaştı. Sayısız rahibin sahtekarlığa, sahte 'mucizelere' ve gerçeğin değişikliklerine ne kadar kolayca sürüklendiğini kaydetti.
İlk bakışta, Mısır panteonu, Hıristiyan tanrı-insanıyla çok az ortak noktası olan şaşırtıcı bir dizi tanrı sunar. Ancak doğru bir şekilde anlaşılan birçok Mısır tanrısı, insan gücü mücadeleleri ve hanedan değişiminin sonucu olarak talihleri yükselen veya düşen tanrılar olan şehir veya bölgesel "bir temadaki "değişiklikler" idi. Muzaffer rahipler, düşmüş bir rakibin tanrısının faydalı yönlerini kendi tercih ettikleri tanrılarıyla birleştirdiler.
Bu özümseme, asimilasyon ve adaptasyon süreci, Yunan, Roma ve Romalılar boyunca devam etti. Hıristiyan çağlar. Temel Mesih efsanesi, fetheden bir mesih beklentileriyle mürted Yahudiler ve ölen/yeniden doğan güneş tanrıları masallarıyla putperest Yahudiler tarafından formüle edilmiş olsa da, Mısır Hristiyanlığa Eski Ahit'te bulunmayan fikirleri sağladı: ruh yargısının ölümsüzlüğü ölülerin ödül ve cezasının üçlü bir tanrısı. Mısır'ın eski dini, inancının büyük bir kısmını Mesih'in yeni doğmakta olan inancına aşıladı.
Hıristiyanlığı canlandırmak
Büyük İskender imparatorluğunun dağılmasının ardından generali Ptolemy (MÖ 323-282) Mısır, Filistin ve Kıbrıs'ı ele geçirdi. Mareotis Gölü ile Akdeniz arasındaki Nil taşkınlarından etkilenmeyen bir toprak parçası üzerine kurulmuş olan başkenti İskenderiye, kuzeyde ve doğuda Mısır'ın zenginliğini Yunan dünyasıyla takas etti. Büyük liman, Avrupa, Asya, Hindistan ve ötesi arasındaki ticaretin merkezi haline geldi. Yerleşimciler daha eski Yunan şehirlerinden geldiler ve onlarla birlikte Helen kültürünü getirdiler. Ptolemy, tüm uluslardan sanatçıları ve bilginleri kozmopolit şehrinde çalışmalarına devam etmeye teşvik etti ve kraliyet himayesiyle İskenderiye antik dünyanın entelektüel başkenti oldu. Yeni bir senkretik kültür ortaya çıktı. İskenderiye'ye ticari mallarla birlikte dünyanın o bölgesinde bilinen her felsefe ve inanç akıyordu. Bu en kozmopolit şehirlere dinler karıştı, karıştı ve Mısır'ın eski inancından özgürce ödünç aldı. Bugün bile erişilebilir olan İskenderiye yer altı mezarları, Roma döneminin kültürel kaynaşmasını grafiksel olarak gösteriyor ve Mısır tanrıları tarafından korunan Roma askeri üniformalı ndash Yunan lahitleri!
Yunanlılar evrensel bir Tanrı yaratırlar:
Yunan general Ptolemy, kendisini bir Mısır firavunu olarak nitelendirdi ve "Soter" ("Kurtarıcı") unvanını aldı. Zeki bir hükümdar olarak resmi bir dinin siyasi değerini anladı. Tek, birleşik bir tanrı, tek bir tanrı, her şeyi kapsayan tek bir inanç sistemi, onun çok dilli imparatorluğunun çeşitli, çoğu zaman düşmanca olan halklarını birleştirebilir ve onların tanrının dünyevi temsilcisine olan bağlılıklarını güçlendirebilirdi.
İlk Yunan firavunu, farklı tebaalarını bir araya getirmek için tek, birleşik bir tanrı istedi. Senkretizm sürecinin 'klasik' bir örneğinde, daha önceki birkaç tanrının karakteri ve özellikleri tek bir tanrıya, tanrıya yuvarlandı. Serapis.
Tüm Firavun ve Yunan tanrıları arasında Serapis, Roma dönemine kadar en uzun süre hayatta kaldı.
Daha önceki pek çok tanrının karakterini Serapispratik sanal monoteizm İskenderiye'de birkaç yüz yıl içinde kurulmuştur.
Yeni tanrı, Mısır tanrısı da dahil olmak üzere daha önceki birçok tanrının özelliklerini somutlaştırdı. Osiris ve Apis ve Yunan Dionysos ve cehennem, yeraltı dünyasının yunan tanrısı. Ptolemaioslar, yeni tanrının giderek kozmopolitleşen bir ülkede evrensel bir çekiciliğe sahip olmasını amaçladılar. Sonuç olarak, Serapis'in 200'den fazla yerelleştirilmiş adı vardı, dahil (İmparator Hadrian'ın yazışmalarına göre) İsa!
MÖ 3. yüzyılda, Serapis'e tapınma, Mısır'da devlet destekli bir kült haline geldi. Roma fethi ile kült İmparatorluğun her tarafına yayıldı.
Böyle bir tanrı, evrensel kabul ve bağlılığın tadını çıkarmak için, daha öncekilerin tüm güçlerine ve yönlerine zorunlu olarak sahip olacaktır. Bu büyük sentezi birkaç yüzyıl sonra Roma İmparatoru Konstantin'in eylemlerini öngören bir süreçte yaratmak için, Ptolemy devletin tüm kaynaklarını resmi bir tarikatın teşviki ve sponsorluğunun arkasına koydu. Tanrının büyük tapınakları İskenderiye ve Memphis'te inşa edildi. İskenderiye'deki Serapeum, Mısır devliğini Helen stilinin zarafet ve güzelliğiyle harmanladı. NS serapeum pagan uygarlığının en büyük anıtlarından biri olan geniş bir komplekse dönüştü.
Serapis Petra'da
Serapis - Greko-Mısırlı bir "Zeus"
"Bu şanslı gaspçı Osiris'in tahtına ve yatağına getirildi." (Gibbon)
Bileşik bir tanrı olan Serapis, Osiris, Yeraltı dünyasının kralı ve Apis, Memphis için kutsal olan inek tanrısı. Tanrının başındaki sepet (veya 'Bushel') bol bir hasat olduğunu gösteriyordu.
"Vespasian . Mısır'ın anahtarlarını kontrol edebilmek için İskenderiye'ye geçti. Orada bütün maiyetini dağıttı ve içeri girdi. Serapis Tapınağıtek başına, himayesine danışmak ve saltanatının ne kadar süreceğini öğrenmek için. Orada ona bir vizyon verildi. "
"Vespasian mahkemede iki işçiyle otururken, bir kör, diğer sakatlamak, birlikte yaklaştı, iyileşmek için yalvardı. Görünüşe göre, tanrı Serapis onlara bir rüyada Vespasian'ın kabul etmesi halinde söz vermişti. kör adamın gözlerine tükürmek, ve topal adamın bacağına dokun topuğuyla her ikisi de iyi olacaktı. Vespasian'ın iyileştirici güçlerine o kadar az inancı vardı ki, kendisinden isteneni yapmakta büyük isteksiz davrandı, ama arkadaşları onu büyük bir dinleyici kitlesinin önünde denemeye ikna ettiler. çekicilik işe yaradı.&alıntı
Senkretik bir cenaze geleneği
Syncretism – Mısır Yunanlıları Yerli Olur
4. yüzyılda ilk Ptolemy saltanatından itibaren Yunanlılar Mısır'da Helen kültürünü yerleştirdiler. Ancak bu eski toprakları Helenleştirmek şöyle dursun, Yunanlılar fethedilenler tarafından büyük ölçüde Mısırlaştırıldı. Bu süreç, Roma'nın ele geçirmesinden sonra Yunanlıların hakim durumlarını kaybetmesiyle hızlandı.
Gaz lambası
Lambanın içinde Yunan tanrıçası Afrodit banyo yapıyor. Portalı korumak, Yunan sütunları ancak kobralar ve Horus başlı başkentler!
(İskenderiye, MÖ 2. yy).
Lahit
(ön plan) Mısır fonu (Anubis, Horus ve Thoth) olan bir Yunan lahiti (Dionysos'un asmaları ve satirleri).
(Kom el-Shoqafa Yeraltı Mezarı, İskenderiye)
"Gizli karakterlerinde Mısırlıların gizemleri Yahudilerinkine çok benziyordu."
– İskenderiyeli Clement , Stromata, v7 iii s56.
İlk iki yüzyılda, Mesih'in takipçileri, tanrılarının belirli bir imgesine sahip değildi. Yahudilikten çıktıkları gibi, "tidol ibadetini" küçümsediler. Hatta ateist olmakla suçlandılar. Ancak Yahudilikten kopuş tamamlandıktan sonra, Mesih'e tapanlar, Hıristiyan kullanımına uyum sağlayarak eksikliği hızla telafi ettiler. pagan imgeler, ritüeller, kutsal yerler, ve semboller.
Bu süreç en enerjik biçimde, dini ikonografiyle dolu bir ülke olan Mısır'da meydana geldi. MS 3. yüzyıldan itibaren Mısırlı Hristiyan – 'Kıpti' – sanat, bağnazca ve kaynaşmış bir gelenek sergiledi – Roma, Yunan ve Firavun – ve Hıristiyan cilasıyla. Böyle bir sanat, daha derin bir gerçeği sadık bir şekilde yansıtıyordu: eski dini inancın yeni 'Hıristiyanlık' kisvesi altında kudurması.
"Hıristiyanlık döneminin ilk dört yüzyılının sanat eserleri, fikirleri, ifadeleri ve sapkınlıkları, Horus mitinin doğası ve etkisi doğru bir şekilde anlaşılmadan iyi incelenemez."
– W. R. Cooper , (Hıristiyanlıkla İlişkisinde Horus Miti, s49)
IŞİD kutsal bir üçlünün parçasıydı. Mısırlılar, en yüksek, bilinemez tanrının sözde 'yayılmalarını' tanrılaştırdılar ve tipik olarak onları üçlemeler (aslında, bütün bir üçlemeler hiyerarşisi) halinde gruplandırdılar. Böylece Isis-Osiris-Horus, Amun-Re-Mut-Khons, Atum-Shu-Tefnut-Mahet, vb., vb., kırk yüzyıl boyunca hüküm sürdü, ebedi, gelişen bir tanrı. En önemlisi, Mısırlı rahipler tanrıları doğrudan yönetici krallarına bağladı:
4000 yıllık Mısır tarihi boyunca her Firavun, genç Horus'un enkarnasyonuydu ve bu nedenle onu emziren ve yetiştiren Tanrıça Anne İsis'in oğluydu. Ölümde. Osiris olarak ölülerin gölgeli krallığında 'Yönderler' üzerinde hüküm sürdü.'
– R. E. Witt (Antik Dünyada İsis, s.15)
Böylece 'Baba' ve 'Oğul' birbirinden ayrılamazlardı. 'tek öz' sürekli metamorfozda aynı şeyler. Firavunlar Dünya'daki üçlüye adım attılar (olduğu gibi) Horus) ve göksel unsur haline geldi ( Osiris) ölümden sonra. Sonsuz döngü içinde İsis kız kardeş, eş ve anne, bir tür 'kutsal ruh' olarak işlev gördü ve her şeyi devam ettirdi.
Fikirlerini Nereden Aldılar?
Harpakhrad Harika çocuk Horus parmağını emiyor
Horus, başlangıçta bir gök tanrısı (dolayısıyla şahinin başı) Mısır tanrılarının en önemlilerinden biri haline geldi. Zamanla Horus, diğer birçok tanrının özelliklerini özümsedi.
Kültü Yukarı Mısır'dan kuzeye yayılırken Horus, çok sayıda yerel isim. Olarak haroeri olarak Işık Tanrısı oldu Harmakhiler Şafak Tanrısı oldu Harpakhrad o 'Horus çocuğu' idi. liderliğini başardı Tekrar birleşme yoluyla, olma yeniden Horakhty.
Horus, yeni kimlikleriyle birlikte daha eksiksiz hale geldi. insanlaşmışDünya'da önce firavun, sonra da Hıristiyan efsanesinin kahramanı.
Genç, insansı bir Horus (saçın yan kilidine dikkat edin) iki timsahı ezer (fenalık) ayak altında.
Heykelciğin üzerine yılan, akrep vs. gibi büyülerle oyularak su dökülür. kutsal su.
Efsanede Horus, Anubis tarafından suyla vaftiz edildi.
Horus, geleneksel olarak, bir kafalı bir erkek vücuduna sahip olarak tasvir edilmiştir. Şahin veya Şahin. Bununla birlikte, Greko-Romen döneminde bağdaştırıcılık (ve hayvanlara tapınmaya karşı duyulan hoşnutsuzluk), tanrının tamamen insansı olduğu anlamına geliyordu. Erkek çocuk, gerçekten, IŞİD için – Mary olarak da bilinir.
Burada Horus, timsah olarak temsil edilen babası Osiris'in katili Seth'i ezer.
(Mısır, 7. yüzyıl duvar halısı)
Resmi At sırtında Horus Yunan döneminden önce Mısır'da bilinmiyordu. Ama efsane eskiydi: İyilik, Kötülüğü yener.
'Kıpti' Hıristiyanlıkta, sanat yozlaşmış olsa da, hikaye aynı kaldı. "Horus" artık bir Hıristiyan ve kötü adamlar paganlar.
Sonraki yüzyıllarda tamamen Hıristiyanlaştırılan timsah bir 'ejderha', tanrı ise bir Hıristiyan şövalyesi oldu.
Kusurlu masallar, yeniden kullanılmış semboller, geri dönüştürülmüş kutsal alan
"Annesi İsis olmadan Horus çocuğu var olamazdı.
Bunun ışığında Mısır mitolojisinin gerçeği dikkate almamız gereken ortaya çıkan Hıristiyanlığın mücadelesi, İskenderiye'de o zamanlar en inatçı ve sinsi düşmanına karşı çok amansız bir şekilde savaştı.
– R. E. Witt , Antik Dünyada İsis , s279.
9 Pompeii Genelevi Resimleri
Pompeii kozmopolit bir limandı. Kasabanın harabelerinde bulunan grafitilerden, ziyaretçilerin Latince'den Yunanca'ya, Oscan'a ve belki de İbranice'ye kadar çeşitli diller konuştuklarını biliyoruz. Potansiyel dil engelleri ortaya çıkarken, bir fahişe hayatını kazanmak için nasıl oldu?
Vezüv patladığında Pompeii'yi hem yok etti hem de korudu. Kazılar, Roma şehirlerinin tam olarak nasıl olduğunu ortaya çıkardı ve Pompeii'de sunulan eğlencelerden biri de bir genelev gezisiydi. Pompeii'nin eğlence evlerinden biri olan Lupinare'de, çiftleri çeşitli cinsel pozisyonlarda gösteren bir dizi duvar resmi vardı. Bu görüntülerin, bir hamburger resminin yabancı bir turistin bir restoranda sipariş vermesine yardımcı olması gibi, bahisçilere tam olarak ne teklif edildiğini anlatan bir tür cinsel menü olarak kullanıldığı düşünülüyor.
Saturnalia Noel'e Nasıl Yol Açtı?
2. yüzyıldan itibaren Roma İmparatorluğu'nun Britanya'daki ve Avrupa'nın geri kalanındaki fetihleri sayesinde. dördüncü yüzyıla ve Keltler ve diğer grupların bugünün Batı kültürleri tarafından uygulanan daha eski mevsimsel ayinleri bastırmaları, geleneksel kış ortası kutlamalarının çoğunu Satürnya'dan alır.
Noel'in Hıristiyan bayramı, özellikle Noel'in kutlandığı zaman da dahil olmak üzere, geleneklerinin çoğunu eski Roma festivaline borçludur. İncil aslında İsa'nın 2019 doğum tarihini vermiyor, bazı ilahiyatçılar İsa'nın Doğuş hikayesindeki çoban ve koyunlara yapılan atıflardan da anlaşılacağı gibi muhtemelen ilkbaharda doğduğu sonucuna varmışlardır.
Ancak MS dördüncü yüzyılda, Batı Hıristiyan kiliseleri 25 Aralık'ta Noel'i kutlamaya karar verdiler ve bu da tatili Saturnalia ve diğer popüler pagan kış ortası gelenekleriyle birleştirmelerine izin verdi.
Notre Dame'ın Gizli Sırları ve IŞİD'in Parisi'si
MÖ 250 civarında Keltler, antik Lutetia kenti (Lutetia Parisiorum, “Parisli Lutetia”) olacak ve bugün Paris şehri olarak bilinen yere yerleştiler. 1. ve 4. yüzyıllar arasındaki Roma döneminde Parisii olarak bilinen bir Kelt kabilesinin adını almıştır. Parislilerin (Parisliler), Greko-Mısır imparatorluğunun baş tanrıçası olarak bilinen İsis'in takipçileri olduğu söylenmişti. Bu nedenle, Kelt Parisii Doğu'dan geldi ve sonunda Galya'ya yerleşti.
Onlardan ilk olarak Seine Nehri kıyısındaki Lutetia kasabasındaki bir bölgede yaşayan Julius Caesar'ın Yorumlarında bahsedilir. Yunan coğrafyacı Strabon, Augustus Caesar döneminde Parisilerin Seine çevresinde yaşadıklarını, nehirdeki bir adada Lucotocia (Λουκοτοκία) adlı bir şehre sahip olduklarını yazmıştı.
Bu Lutetia kentinin adı daha sonra MS 360'ta Roma İmparatoru Julian'ın yönetimi altında yeniden adlandırılacaktı. Burası Parisilerin yerleştiği ve onlarla birlikte Doğu'dan dinlerini ve Tanrıça'nın gizli ayinlerini getirdikleri ve içinde İsis heykelini bulabileceğiniz bir İsis tapınağı inşa ettikleri yerdi.
1163 yılında, İsis Tapınağı'nın yeri, Notre-Dame de Paris'in (IPA: [nɔtʁə dam də paʁi] Fransızca 'Paris'in Leydisi' anlamına gelir) inşa edileceği yer olacaktı ve 'Paris'in Leydisi' olacaktı. 8220 Avrupa krallarının Paris kilisesi.” Isis'in orijinal heykeli, Meaux Başpiskoposu tarafından 1514 yılına kadar St. Germain Manastırı'nda korunmuştur.
Günümüz arkeologları, bu konumun, Roma imparatoru Augustus (MÖ 27-14) döneminde keşfedilen ilk yer olduğunu, onu esasen Roma İmparatorluğu ve Pax Romana altında kurulmuş bir yer haline getirdiğini ve neredeyse her zaman bir elçi tarafından yönetilen Pax Romana olduğunu doğrulamaktadır. Sezar. Roma'nın Galya'yı fethi sırasında Parisiler, MÖ 52'de Vercingetorix tarafından organize edilen Sezar'a karşı Suessiones direniş hareketine katıldılar, ancak daha sonra Roma ile birleşeceklerdi. Bu nedenle Paris'in tek kardeş şehri Roma olarak kabul edilir ve bunun tersi de geçerlidir.
Kelt Parisii sonunda Augustus Caesar zamanından beri Roma'nın güçlü müttefikleriydi. Roma Kanununa göre özel hür ayrıcalıkları vardı ve Augustus'u halkları için bir tür kurtarıcı veya mesih olarak görüyorlardı. Bugün bile onurlandırdıkları bir unvan.
Bu nedenle, Paris'in sloganı “Sadece Paris Roma'ya layıktır, sadece Roma Paris'e layıktır”.
Ancak Augustus Caesar'ın tanrıça İsis'e veya herhangi bir Yunan-Mısır kültüne tapınılmasına göz yummadığını buldum. Augustus ve Tiberius'un saltanatları sırasında Roma İmparatorluğu'nda basitçe yasaklandılar. Aslında, tarikatın taraftarlarına cinsel perhiz dönemlerini yasakladığı bilinmesine rağmen, o tarikatı 'pornografik' buldu. Tiberius, tarikatla ilgili bir cinsel skandalı duyunca, suçluları çarmıha gerdi ve İsis'in görüntüleri Tiber'e atıldı.
Ancak bu politika, MS 38'de, Mars Tarlası'ndaki büyük Roma tapınağını Isis Campensis'e kutsayan Caligula'nın saltanatı altında değişecekti. Bu noktadan sonra, Roma, Galya, Britanya, Almanya gibi Roma Kartalı ile fethetmeye gittiği her yerde ve hatta burada Amerika'da, tanrıça İsis kültü diğer tüm tanrıların ve dinlerin yerini alacaktı.
Antik Paris'in en ünlü anıtlarından biri, Vulcan, Pan ve kurbanlık Minos (Jüpiter) boğası gibi birçok tanrı ile süslenmiş Pilier des nautes ('kayıkçıların direği')'dir.
Yazıt Pilier des nautes üzerinde okur
TIBERİO CAESARE
AVGvsto IOVI OPTVMO
MAXSVMO
NAVTAE PARISIACI
PVBLICE POSIERVNT
Tiberius Sezar'ın saltanatı sırasında
Augustus, Jüpiter'e En İyi ve En Büyük,
Parisli kayıkçılar bunu kamu parasıyla diktiler.
Bu kayıkçılar Girit adasına bağladığım Giritliler veya Fenikeliler olarak adlandırılabilir, aşağıda ve sonraki makalelerde daha fazla ayrıntıya gireceğim.
PARİS'İN KÖKENLERİ VE PARİS HALKLARI
Kelt Parissi'nin kökenleri, Arcadia halkı olan Parrhasians olarak bilinen bir kabilenin soyundan gelmiş olabilir. 15. yüzyıl İtalyan hümanist ve şairi John Baptist Mantuanus, Herkül'ün Arcadia'nın bir köşesinden önderlik ettiği Parrhas'lıların Fransa'ya geldiklerini ve burada yerleştiklerini ve millete Parisliler adını verdiklerini söylemişti.
Parislilerin kökenlerini anlamanın anahtarı, Girit ve Yunanistan'daki tarihlerinin mitoloji, epik şiirler ve bu insanların gerçek kökenlerini ve gerçek evlerini örten efsanevi isimlerle örtülmüş olmasıdır. Arcadia ve daha birçok isimle de bilinen Girit adasına kadar izini sürdüğüm bir halk.
Parrhasia kasabasından Homeros söz eder ve antikliği Lycaon veya Pelasgus tarafından kurulduğu söylenmesinden çıkarılabilir. Apollodorus, Pelasgus'un Oceanus'un kızı Melibea ile evlendiğini söyler. Ovid'e göre, oğulları Lycaon, Arcadia'nın kralıydı ve onun aşırı kötülüğü, tufanın felaketinin başlıca nedenlerinden biriydi. Lycaon, Titanas'ın ve oğlu Argonautların atası olan ünlü Minyas olan Orchomenusd'un babasıydı.
Kral Lycaon, sakinleri Idomeneus'a Truva savaşına eşlik eden Lycastus adlı antik Girit kasabasına bağlanabilir. İdomensus'un çocukları, Homeros'un kraliyet ve savaşçı 'İdomen' olarak adlandırdığı ve bugün Yahudalılar (İdalılar, Yahuda Kabilesi) olarak tanıyacağımız kişilerdi.
MS 2. yüzyılın Yunan gezgini ve coğrafyacısı Pausanias, Hanım'ın kutsal alanının "Olimpos" olarak da adlandırdıkları Lycaeus Dağı olduğunu söylerken, Arkadyalıların diğerleri buna Kutsal Tepe adını verir. Zeus'un bu dağda büyüdüğünü söylüyorlar. Lycaeus'ta Girit adında bir yer var: Parrhasian Apollon korusunun solunda ve Arkadyalılar, Girit efsanesine göre Zeus'un yetiştirildiği Girit'in Girit adası değil, burası olduğunu iddia ediyorlar. .”
Yukarıda bahsettiğim gibi, antik adı Arcadia olduğunu bulduğum kutsal Girit adası, blogumda defalarca yazdım ve halkı Giritliler, Arkadyalılar, Minoslular gibi çok çeşitli isimlerle anıldı. Tarih boyunca Filistinler, Fenikeliler, Gnostikler, Yahudiler ve Yahudiler. Burası, Tanrıların Kralı Zeus'un (Jüpiter), intikamcı babası Kronos'tan (Veya Satürn) uzakta, bazen Rhea (Venüs) veya Cybelle olarak adlandırılan annesi tarafından İda Dağı'ndaki bir mağarada doğup saklandığı adadır.
Kibele'nin sembolleri, siyah küp taşı, meteor, Venüs'ün hilali, bereket, duvar tacı, savaş arabası ve aslanlardır.
Aynı zamanda aslanlar tarafından çizilen bir savaş arabasında duasını çeviriyormuş gibi tasvir edilen “Büyük Dağ Anası (Mater Idaea veya Idaean Anne)” olarak da bilinir. Virgil, Kral Aeneas'ın Kibele için kutsal gemileri olduğunu ve gemisinin pruvasını kutsal İda Dağı ve bir çift aslanı temsilen süslediğini söylemişti. Roma'da Kibele, Magna Mater olarak biliniyordu.
Kibele (Rhea, Dağ Ana ve Magna Mater) ve İsis ile olan bağlantı, Hilal Venüs ve aslan sembollerinde görülebilir. İsis'in sanatta ve aslanlı sikkelerde tasvir edildiği de biliniyordu.
Şair Virgil, Augustus Caesars'ın ünlü savaş seferi sırasında "Cömert İda tanrıçası, sen, Tanrıların Annesi, Dindyma'dan ve kuleli kasabalardan ve çiftler halinde boyunduruk altına alınmış aslanlardan zevk alan, şimdi bu yaklaşan savaş tanrıçasında bana rehberlik et" yazmıştı. , bu işareti olumlu kıl, zarif adımınla Frig filolarının yanından geç.
Frigya ve Frigler hakkında “Mason'un Anlamı” adlı makalemde yazmıştım. mitoloji ve tarih kitaplarında Frigya olarak anılırdı ve bugün Akdeniz adası Girit olarak bilinir. Bir kölenin özgürlüğünü elde edeceği Roma törenlerinin bir parçası olarak, başını traş ettirdi ve ardından başına, Özgürlük Şapkası olarak da bilinen Frig Şapkasını yerleştirdi. Frig şapkası, 18. yüzyılda Mason Fransız Devrimi sırasında devrimciler tarafından giyildi.
Girit adasında artık yılan tanrıça olarak bilinen bir tanrıçaya taptıkları bilinmektedir. Knossos şehrinde, Sir Arthur Evans, göğüsleri açıkta, elinde yılan tutan "yılan tanrıça"nın ünlü on inç yüksekliğindeki heykelciği bulmuştu. Girit'in bu yılan tanrıçası, daha sonra İsis olduğuna inanıyorum ve bu tanrıçanın takipçileri olan Parrhasians, Girit'ten Paris'e göç etti ve daha sonra Parisii olarak tanındı.
Heykelciğin tarihi yaklaşık 1600 M.Ö. ve Mısır'ın İsis ve Typhon Masalları gibi diğer mitlere benzeyen yılana boyun eğdiren bir tanrıçayı gösterir. Osiris'i yok etti ve kırık kalıntılarını bir sandığa ya da sandığa gömdü." Bu nedenle, Giritliler için Arkadyalıların mitolojik adının adı.
Yunanlıların İsis'i on bin isimle tanrıça veya İsis Panthea ("Tüm Tanrıça İsis") olarak adlandırdıklarını belirtmek önemlidir.
Tanrıça İsis'in yılanlarla birlikte görüldüğü de iyi bilinmektedir. İşte şimdi Metternich steli olarak adlandırılan İsis'in bir görüntüsü ve İsis'i Girit'in yılan tanrıçası gibi yılanlarla açıkça gösteriyor. 380-342 civarında Mısır'ın otuzuncu hanedanına tarihlenmektedir. Nectanebo II döneminde. Bu nedenle, bu, Girit'in yılan tanrıçasından çok sonra yapılmış olurdu ve neden Giritlerin bu tanrıçayı daha sonra İsis olarak bilineceği Mısır'a ithal ettiğine ve bunun tersi olmadığına inanıyorum.
Kelt Parisii, Paris tarafından kaçırılması Truva Savaşı'na neden olan Sparta kralı Menelaus'un karısı Helen mitolojisinden de kaynaklanmış olabilir. Helen nereye kaçırıldı? Helen, daha sonra Greko-Mısır imparatorluğunda İsis olarak tanınacak olan Giritli Kibele ile bağlantılı olabilir mi ve kültleri Batı'ya, Seine'ye yerleşecekleri Galya'ya (Fransa) taşınmış olabilir mi? Şimdi Kelt Parisii olarak bilinen ve Batı'daki en güçlü Roma müttefiklerinden biri olan dünyanın en ünlü şehirlerinden biri olan Paris'i ortaya çıkaran Girit'ten savaşçı bir halk mı?
Artık tarih, delil ve bilimin bunu bir gerçek olarak ispatlayacağını söyleyebiliriz diye düşünüyorum.
TANRILARIN VE MASONLARIN TAŞI
Parisliler ve Giritliler arasındaki bir diğer bağlantı, kireçtaşı olarak bilinen özel bir taş türü olacaktır. Tüm Girit adasının dev bir kireçtaşı dağı olduğu söylenir ve benim teorim, bu Girit halkının sadece herhangi bir yere değil, yalnızca bol miktarda kireçtaşının bulunduğu yerlere yerleşeceğidir. Bunlar, binalarını inşa etmek için esas olarak kireçtaşı kullanan ilk gerçek Masonlardı ve hatta kralın Knossos'ta bulunan Girit'teki ünlü tahtı bile kireçtaşından yapılmıştı.
Paris şehri, Paris kireçtaşı veya Parisli Lutetian kireçtaşı olarak bilinen kireçtaşı ocaklarının üzerine inşa edilmiştir. Paris'in hemen hemen tüm eski binaları da kireçtaşından yapılmıştır.
Kireçtaşı, sadece binalar için değil, aynı zamanda kireçtaşının iyileştirici özellikleri için de bu insanlar için en değerli ürünlerden biriydi. Batılı gerçekler, Paris gibi fazla kireçtaşına sahip pek çok bölge olmadığı ve yerleşmek için bu yeri seçmelerinin nedeni tam da bu.
İlginç bir son not, Amerika Birleşik Devletleri Başkanı'nın beyaz saray olarak bilinen resmi ikametgahı ve ana işyerinin de Hırvatistan'dan ithal edilmesi gereken kireçtaşından yapılmış olmasıdır. Notre Dame'ı kireçtaşından ve Paris'in büyük bir kısmından inşa eden Fransız Masonlarının ya da IŞİD'in Parisileri diyebileceğimiz kişilerin, Washington DC'nin çoğunu tasarlama ve inşa etmede Amerikalılara yardım ettikleri iyi bilinir. Özgürlük Anıtı'nın temelinin kireçtaşından yapıldığı ABD'ye bir hediye olarak özgürlük.
PARİS'İN DNA BİLİMİ VE YUNAN KUZEYLERİ
Bahsetmek istediğim son bağlantılardan biri, artık Kelt Parisii'nin kökenleri hakkındaki teorimi destekleyebilecek DNA bilimine sahip olduğumuzdur. Şimdi hem Fransa'da hem de Paris'te bulabileceğimiz DNA'nın, Girit, Yunanistan, Mısır ve diğer birçok ülke gibi Doğu'daki yerlerden Fransa'ya nasıl geldiğini izleyebiliriz. Bahsettiğim DNA Haplogrupları bugün E1b1b1b2a E-M123 ve E-M34 Haplogrupları olarak biliniyor.
Yukarıda bahsettiğim gibi, Parisii Roma'nın güçlü müttefikleriydi. E1b1b1b2a E-M123 ve E-M34 Haplogruplarının izini, batıda kuzey Fransa'ya ve doğuda güneybatı Rusya'ya kadar yayılmış olarak tüm dünyaya yaydım. Bu Haplogroup'u DAİMA Romalıların cesaret ettiği ve/veya fethettiği yerlerde bulacaksınız. Bunun tek açıklaması, bu DNA'nın ya Roma kökenli olması ya da bu insanların Romalılar ya da onların halefleri tarafından çalıştırıldığı ve/veya köleleştirildiği olabilir.
Bu DNA'nın, tüm erkek soyunun %10'undan fazlasını oluşturan birçok Semitik ve Sefarad Yahudisinin kurucu soyu olduğu söylenir. Etiyopyalı Yahudiler ve Araplar gibi bireylerde de bulunur.
Avrupa'da E-M123 yalnızca güney İtalya'da, İspanya bölgesi Extremadura'da (%4) ve İbiza ve Minorka'nın Balear adalarında (ortalama %10) %2,5'in üzerindeki frekanslarda gözlenir. E-M123, Fenikeliler tarafından Avrupa'nın Akdeniz kıyılarına, Etrüskler tarafından (Anadolu'dan) İtalya'ya getirilmiş olabilir. Romalılar, düşük frekanslarda onun imparatorluklarına yayılmasına katkıda bulunmuş olabilirler.(eupedia)
Fransız İmparatoru Napolyon Bonapart, bu DNA Haplogruplarına ve ayrıca Şansölye Almanya gibi Adolph Hitler ile ve burada ABD'de 33. derece Mason ve Başkan Lyndon Baines Johnson gibi insanlarla birlikte güçlü insanlara aitti.
I’m sure these historical, DNA and Masonic connections are by no means a coincidence. Quite possibly someday soon they may be accepted as historical facts based on science and not mythology.
Fertility Cults of Canaan
Only recently have scholars begun to unravel the complex religious rituals of Israel's Canaanite neighbors. Much of our knowledge of the origins and character of these fertility cults remains tentative and widely debated. What we do know reveals dark, seductive practices that continued to entice the people God had chosen to be his witnesses.THE ORIGINS OF JUDAISM
The people of Israel developed their faith in the wilderness. Abraham lived in the Negev desert, where God made his covenant of blood with him and sealed it with circumcision. Moses met God in a burning bush in the desert, where he learned the greatness of God's name and received his commission to bring the Hebrews out of Egypt. God spoke to his people on Mount Sinai and reestablished his covenant with them in the Ten Commandments. Throughout the Israelites? 40-year journey in the wilderness, their Lord accompanied them, protected them, fed them, and guided them to the Promised Land. There was no doubt that Yahweh was God of the wilderness.
YAHWEH OR BAAL?
When the Israelites entered Canaan, they found a land of farmers, not shepherds, as they had been in the wilderness. The land was fertile beyond anything the Hebrew nomads had ever seen. The Canaanites attributed this fertility to their god Baal,and that is where the Israelites problems began. Could the God who had led them out of Egypt and through the wilderness also provide fertile farms in the Promised Land? Or would the fertility god of Canaan have to be honored? Maybe, to be safe, they should worship bothYahweh and Baal.
An intense battle began for the minds and hearts of God's people. The book of Judges records the ongoing struggle: the Israelites attraction to, and worship of, the Canaanite gods God's disciplinary response the people's repentance and God's merciful forgiveness until the next time the Israelites reached for Baal instead of Yahweh.
Under the kings, this spiritual battle continued. By the time of Ahab and Jezebel, the fertility cults appeared to have the official sanction of Israel's leaders. Ahab, with his wife's encouragement, built a temple to Baal at his capital, Samaria. All the while, prophets like Elijah (which means ? Yahweh is God?), Hosea, Isaiah, and Jeremiah thundered that Yahweh alone deserved the people?s allegiance. It took the Assyrian destruction of Israel and the Babylonian Captivity of Judah to convince the Israelites that there is only one omnipotent God.
This struggle to be totally committed to God is of vital importance to us today as well. We don't think of ourselves as idol worshipers, yet we struggle to serve God alone in every part of our lives. It is easy (and seductive) to honor possessions, fun, relationships, fame, money, and a host of other potential "gods."
We need to learn from Israel's experience and respond to Jesus' command for total allegiance. One way we can accomplish this is to study the gods that attracted Yahweh's people 3,000 years ago.
CANAAN'S GODS
The earliest deity recognized by the peoples of the ancient Near East was the creator god El. His mistress, the fertility goddess Asherah, gave birth to many gods, including a powerful god named Baal ("Lord"). There appears to have been only one Baal, who was manifested in lesser Baals at different places and times. Over the years, Baal became the dominant deity, and the worship of El faded.
Baal won his dominance by defeating the other deities, including the god of the sea, the god of storms (also of rain, thunder, and lightning), and the god of death. Baal's victory over death was thought to be repeated each year when he returned from the land of death (underworld), bringing rain to renew the earth's fertility. Hebrew culture viewed the sea as evil and destructive, so Baal?s promise to prevent storms and control the sea, as well as his ability to produce abundant harvests, made him attractive to the Israelites. It's hard to know why Yahweh's people failed to see that he alone had power over these things. Possibly, their desert origins led them to question God's sovereignty over fertile land. Or maybe it was simply the sinful pagan practices that attracted them to Baal.
Baal is portrayed as a man with the head and horns of a bull, an image similar to that in biblical accounts. His right hand (sometimes both hands) is raised, and he holds a lightning bolt, signifying both destruction and fertility. Baal has also been portrayed seated on a throne, possibly as the king or lord of the gods.
Asherah was honored as the fertility goddess in various forms and with varying names (Judg. 3:7). The Bible does not actually describe the goddess, but archaeologists have discovered figurines believed to be representations of her. She is portrayed as a nude female, sometimes pregnant, with exaggerated breasts that she holds out, apparently as symbols of the fertility she promises her followers. The Bible indicates that she was worshiped near trees and poles, called Asherah poles (Deut. 7:5, 12:2-3 2 Kings 16:4, 17:10 Jer. 3:6,13 Ezek. 6:13).
CULTIC PRACTICES
Baal's worshipers appeased him by offering sacrifices, usually animals such as sheep or bulls (1 Kings 18:23). Some scholars believe that the Canaanites also sacrificed pigs and that God prohibited his people from eating pork in part to prevent this horrible cult from being established among them. (See Isa. 65:1-5 for an example of Israel's participating in the pagan practices of the Canaanites.) At times of crisis, Baal's followers sacrificed their children, apparently the firstborn of the community, to gain personal prosperity. The Bible called this practice "detestable" (Deut. 12:31, 18:9-10). God specifically appointed the tribe of Levi as his special servants, in place of the firstborn of the Israelites, so they had no excuse for offering their children (Num. 3:11-13). The Bible's repeated condemnation of child sacrifice shows God's hated of it, especially among his people.
Asherah was worshiped in various ways, including through ritual sex. Although she was believed to be Baal's mother, she was also his mistress. Pagans practiced "sympathetic magic", that is, they believed they could influence the gods' actions by performing the behavior they wished the gods to demonstrate. Believing the sexual union of Baal and Asherah produced fertility, their worshipers engaged in immoral sex to cause the gods to join together, ensuring good harvests. This practice became the basis for religious prostitution (1 Kings 14:23-24). The priest or a male member of the community represented Baal. The priestess or a female members of the community represented Asherah. In this way, God's incredible gift of sexuality was perverted to the most obscene public prostitution. No wonder God's anger burned against his people and their leaders.
PAGAN RELIGIONS IN THE NEW TESTAMENT
Many, if not all, of the Old Testament gods had disappeared, at least in name, by the time of Jesus. Beelzebub, based on the Philistine god Baalzebul, had become a synonym for the prince of demons, Satan. Many of the ancient pagan deities lived on, however, now identified with the gods of the Greeks and Romans, the nations who controlled the people of Israel before and during New Testament times. It is not appropriate here to discuss all the gods and goddesses of the Greco-Roman pantheon however, a few of them were significant in the first century, and some are even mentioned by name in the Bible.
The leader of the gods, Zeus (Jupiter to the Romans), took on the role of Baal, the god of weather or storms. Artemis, the goddess of childbirth and fertility, and Aphrodite, the goddess of love, continued the Asherah cults under a new name (Acts 19:35), but with worship practices that were as immoral as ever. It is said that in Corinth alone, there were more than 1,000 prostitutes in Aphrodite's temple. Hades, the Greek god of the underworld, became the namesake for the place of the dead and even for hell itself. In Matthew 16:18, Jesus referred to the gates of Hades, or the underworld, believed by some to be the grotto at Caesarea Philippi, from which one of the sources of the Jordan River came. The grotto itself was part of a temple complex used in the worship of the Greek god Pan.
Pan was depicted as an ugly man with the horns, legs, and ears of a goat. Most stories about him refer to sexual affairs. The worship practices of his followers were no different. Pan was associated with Dionysus, the Greek god of wine and orgies, whose worshipers continued many of the sexual rites of the Old Testament gods of the Baal cult. Dionysus was worshiped in the pagan Decapolis across the Sea of Galilee from the center of Jesus' ministry. Clearly, though the names of the gods had changed, the people?s worship practices had not. Only the child sacrifice of the Baal cult came to an end with the Greeks and Romans.
MAGIC AND THE OCCULT'
Many ancient peoples practiced magic. They foretold the future by examining animal entrails or by watching flights of birds. The Greeks had oracles, shrines where gods supposedly communicated the future to priests and priestesses. Demon possession was a topic of much fascination. Many sorcerers claimed to have the ability to cast out demons (Acts 8:9-24, 13:6-12), as did some Pharisees. Because the Bible, in both the Old Testament and the New Testament, recognized the reality of the demonic world and condemned all of its practices (Deut. 18:10-12,20 Micah 5:2 1 Cor. 10:20-21), we can be sure these practices continued and were a temptation to many.
Jesus provided the ultimate solution to resisting the seductiveness of pagan idol worship. He showed that he alone held power over the demons, sending them into the Abyss (Luke 8:31). He promised his disciples that his church would overcome all evil, even the gates of Hades itself.
CONCLUSION' Though today our gods'such as money, power, and possessions, are less "personalized" than in ancient times, the temptations for us are no less enticing. We would do well to remember the complete powerlessness of the pagan gods, from Baal, Canaan's bloodthirsty fertility god, to Hades, Greek god of the underworld, to prevail against the one true God and his Son, Jesus Christ.
The Many Versions Of “Caligula”!
This is one of the most notorious films ever released for many reasons, like the fact that an all-star cast of Oscar winners finds themselves in a xxx-rated film!
First, let’s look at the trailer for the 1979 film, which is for the R-rated version – just one of several cuts that were ultimately created, and we will discuss them all…
Now, the story behind one of the most notorious films in movie history!
“The rise and fall of the notorious Roman Emperor Caligula, showing the violent methods that he employs to gain the throne, and the subsequent insanity of his reign – he gives his horse political office and humiliates and executes anyone who even slightly displeases him. He also sleeps with his sister, organises elaborate orgies and embarks on a fruitless invasion of England before meeting an appropriate end.”
Malcolm McDowell chews up the scenery in the film, which also starred such legendary Actors as Peter O’ Toole and Sir John Gielgud!
Helen Mirren also starred in the film, which was the first mainstream movie produced by the Publisher of Penthouse magazine…
The Many Cuts Of “Caligula!”
Here is where the story of “Caligula” gets even more fascinating: there are various versions of the film, ranging from the “R”-rated version which was heavily edited to remove a lot of sex and graphic violence…
There is also the legendary 160-minute “hardcore” version of the film, where xxx-rated sex scenes were added to the movie long after production had finished!
ROMAN ORGY SCENE IN THE FILM – CALIGULA (1979)
01/05/1979
CTD11873…Scarborough…North Yorkshire…England…Group Shot
The film was always intended to be a graphic look at this controversial leader, and the film’s original Director Tinto Brass had a long history making “softcore” erotica – but this went even too far for him!
What happened was this: Penthouse publisher Bob Guccione added hardcore sex scenes into the movie – long after the original cast had finished filming – so those very big name Actors had no idea the film was being turned XXX-rated!
Acclaimed writer Gore Vidal did not want credit for his work on the screenplay, and legendary Actors Peter O’Toole and John Gielgud claimed to have been unaware hardcore sex footage was being shot for the film.
So, Was The Film “Disowned” By The Creators?
Even though the Actors had no idea what was happening behind-the-scenes, apparently the film’s creative team wasn’t upset because of the sex.
Here is great trivia courtesy of IMDB:
“Despite popular beliefs, Gore Vidal and Tinto Brass did not disown this film because Bob Guccione inserted hardcore sex and graphic violence sequences and changed the point of the film.”
In reality, only five or six minutes of the 156-minute version of the film was part of Guccione’s reshoot – that five or six minutes consists of the lesbian tryst in the secret room, and several inserts in the imperial bordello scene.
Everything else was shot by original Director Tinto Brass.
So Why DID They Disown It?
So, if not for the added sex scenes, what upset the creative team so much?
“Gore Vidal disowned the film because Brass and lead actor Malcolm McDowell changed the point of view of his screenplay. Brass disowned it because Guccione locked him out of the editing room (some in the industry suspect it was because Brass didn’t want to use Guccione’s hardcore inserts) after assembling the first 40 minutes of the film. Guccione then proceeded to edit the film himself, but he often chose shots that were never meant to be included (the many zooms, out-of-focus shots, etc.), and also cut up certain scenes and put them in the wrong order.”
Guccione then proceeded to edit the film himself, but he often chose shots that were never meant to be included (the many zooms, out-of-focus shots, etc.), and also cut up certain scenes and put them in the wrong order.”
Hear The Inside Story!
Now you can hear exactly what happened here, by some of the stars involved!
In 2007, Image Entertainment released a 3-disc special edition known as the Imperial Edition. It features two cuts of the film, the 156-minute print and a new edit created from an alternate pre-release version which re-arranges some scenes and does not include most of the explicit sexual inserts added by Guccione (a few shots were left in by mistake and various outtakes from Brass’ shoot and a handful of 16 mm behind-the-scenes footage were used to fill in for the deleted material).
Both Malcolm McDowell and Helen Mirren take part in a full-length audio commentary, discussing the non-hardcore, pre-release version of the film – the film they THOUGHT they were making…the DVD also includes interviews with Tinto Brass, who discusses the film’s hectic production and botched editing and Penthouse Pet Lori Wagner, who discusses the addition of the hardcore footage, including the lesbian sex scene in which she participated.
There is also a booklet included with the 3-disc set includes a discussion of the many different versions of the film, and states that a significant amount of footage remains unaccounted for – this movie should be studied in film school as a classic example of “crazy gone wild” – and with so much behind-the-scenes information and commentary, here is a ton to study!
Helen Mirren has gone on to Oscar glory, but she has other, very provocative films on her resume as well – see them all by clicking on my story here:
If you like this story, go to my website’s front page and sign on to follow me – there are NUMARA ads at all, just lots of stories to come about the wild world of exploitation and cult films!
Click here and see the “follow” button on the upper right!
Let me know if you’ve seen any or all of the various versions of “Caligula!”
Roman Mural of Isiac Cult - History
Text and Images by James W. Jackson
In the first century the Roman Empire contains many cities, but none in a more beautiful setting than the cities and towns lining the Bay of Naples. On the 24th of August, 79 A.D., volcanic ash spews from Mt. Vesuvius. Pompeii and nearby Herculaneum disappear from the face of the earth. Gradually grass and vines cover the land where the towns stood. The local people eventually forget even the name of the buried towns.
Herculaneum was rediscovered in 1738 and Pompeii in 1748. By the mid-eighteenth century, when scholars made the journey to Naples and reported on the findings, the imagination of Europe was ignited. Suddenly, the classical world was in vogue. Philosophy, art, architecture, literature, and even fashion drew upon the discoveries of Pompeii and Herculaneum for inspiration the Neoclassical movement was under way.
This villa, built around a central peristyle court and surrounded by terraces, is much like other large villas of Pompeii. However, it contains one very unusual feature a room decorated with beautiful and strange scenes. This room, known to us as "The Initiation Chamber," measures 15 by 25 feet and is located in the front right portion of the villa.
The term "mysteries" refers to secret initiation rites of the Classical world. The Greek word for "rite" means "to grow up". Initiation rites, then, were originally ceremonies to help individuals achieve adulthood. The rites are not celebrations for having passed certain milestones, such as our high school graduation, but promote psychological advancement through the stages of life. Often a drama was enacted in which the initiates performed a role. The drama may include a simulated death and rebirth i.e ., the dying of the old self and the birth of the new self. Occasionally the initiate was guided through the ritual by a priest or priestess and at the end of the ceremony the initiate was welcomed into the group.
Interpreting the Frescoes
At the center of the frescoes are the figures of Dionysus, the one certain identification agreed upon by scholars, and his mother Semele (other interpretations have the figure as Ariadne).
The action of the rite begins (below) with the initiate or bride crossing the threshold as the preparations for the rites to begin. Her wrist is cocked against her hip. Is she removing her scarf? Is she listening to the boy read from the scroll? Is she pregnant?
The nudity of the boy may signify that he is divine. Is he reading rules of the rite? He wears actor's boots, perhaps indicating the dramatic aspect of the rites. The officiating priestess (behind the boy) holds another scroll in her left hand and a stylus in her right hand. Is she prepared to add the initiate's name to a list of successful initiates?
Entry and first wall (above). Magnification of scene one (right).
(above and to the right) The initiate, now more lightly clad, carries an offering tray of sacramental cake. She wears a myrtle wreath. In her right hand she holds a laurel sprig.
A priestess (center), wearing a head covering and a wreath of myrtle removes a covering from a ceremonial basket held by a female attendant. Speculations about the contents of the basket include: more laurel, a snake, or flower petals. A second female attendant wearing a wreath, pours purifying water into a basin in which the priestess is about to dip a sprig of laurel.
(Above right) Mythological characters and music are introduced into the narrative. An aging Silenus plays a ten-string lyre resting on a column.
This scene is at the center of both the room and the ritual. Dionysus sprawls in the arms of his mother Semele. Dionysus wears a wreath of ivy, his thyrsus tied with a yellow ribbon lies across his body, and one sandal is off his foot. Even though the fresco is badly damaged, we can see that Semele sits on a throne with Dionysus leaning on her. Semele, the queen, the great mother is supreme.
To the right is a winged divinity, perhaps Aidos. Her raised hand is rejecting or warding off something. She is looking to the left and is prepared to strike with a whip.
Standing behind the initiate are two figures of women, unfortunately badly damaged. One woman (far left) holds a plate with what appear to be pine needles above the initiate's head. The apprehensive second figure is drawing back.
The two themes of this scene are torture and transfiguration, the evocative climax of the rite. Notice the complete abandonment to agony on the face of the initiate and the lash across her back. She is consoled by a woman identified as a nurse. To the right a nude women clashes celebratory cymbals and another woman is about to give to the initiate a thyrsus, symbolizing the successful completion of the rite.
This scene represents an event after the completion of the ritual drama. The transformed initiate or bride prepares, with the help of an attendant, for marriage. A young Eros figure holds a mirror which reflects the image of the bride. Both the bride and her reflected image stare out inquiringly at us, the observers.
Eros, a son of Chronos or Saturn, god of Love, is the final figure in the narrative.
About the author
Dr Neil Faulkner is an honorary lecturer at the Institute of Archaeology, University College London. He is editor of the popular magazines Current Archaeology ve Current World Archaeology, and has written four books, including The Decline and Fall of Roman Britain ve Apocalypse: The Great Jewish Revolt against Rome. His TV appearances include Channel Four’s Zaman Takımı, BBC TWO's Timewatch, and Channel Five's Revealed.List of site sources >>>