95 yıl önce, Kazakların soykırımı hakkındaki Sverdlov yönergesi yayınlandı. Başlangıçta kışın olmasına rağmen 1918 - 1919. çoğu, Bolşeviklerin günlerinin sayılı olduğuna inanıyordu. Dünya Savaşı sona erdi, İtilaf ordusu serbest bırakıldı. Filosu Kara ve Baltık Denizi'ne girdi, Fransızlar Odessa'ya ve Sevastopol'a, İngilizler Bakü ve Batum'a girdi. İtilaf Temsilcileri Denikin ve Krasnov'a askerlerin yakında geleceklerini söylediler. silâh, Ekipmanları. Ama ... aslında, bunların hiçbiri takip etmedi.
Batı hükümetleri Rusya'yı kurtarmak niyetinde değildi. Lloyd George, İngiliz Parlamentosu'nda açıkça şunları söyledi: “Amiral Kolchak ve General Denikin'e yardım etmenin uygunluğu, tartışmalı çünkü Birleşik bir Rusya için savaşıyorlar. Bu sloganın Büyük Britanya politikası ile tutarlı olup olmadığını belirtmek benim için değil. ” Hayır, iç savaşı pervaneye koymak ve ülkemizi parçalamak daha uygun görünüyordu. İtilaf gücü Ukrayna, Polonya, Baltık, Kafkas milliyetçileri ile flört etti. Müdahale liman kentleriyle sınırlıydı. Rusya'nın derinliklerinde, İngiliz ve Fransız birlikleri hareket etmedi.
Sovyet liderliği güçlerini Beyaz Muhafızlara karşı özgürce konsantre edebildi. Durum özellikle Don konusunda endişe verici. Almanların Ukrayna'dan ayrılması, batıdan Kazak topraklarını açtı. Ön cephe 600 km arttı. Don ordusu dört kırmızı orduyu toplamda 124 bin süngü ve çeşitli yönlerden kılıçlarla kapladı. Kazaklar oluşumunda 38 bine sahipti, şimdi önünü germek zorunda kaldılar. Kışlar sert geçti, kar fırtınası sığ açmalarla doluydu. Typhus eklendi, Kazaklar mermilerden ve mermilerden daha kötü biçildi. Son güçlerini uzattılar. Birçoğu zaten yılın 1914'iyle savaştı. Çok yorgunlar. Tekrar tekrar Sovyet taarruzunu yansıtıyordu. Ancak Bolşevikler Don'a yeni bölümler koymuşlar ve atmışlardı ve Kazakları değiştirecek kimse yoktu.
Başgösteren felaketi. Ataman Krasnov Denikin'e döndü, Romanya'ya büyükelçilik gönderdi - İtilaf merkezinin merkezine yardım istedi. Gönüllüler birlikleri Denikin'den geldi, ancak küçük olanlar - Kızıllar da Kuzey Kafkasya'da bir saldırı başlattı. General Poult, İngilizlerden Don'a geldi, Fransızlardan Fuke ve Bertello'yu kaptan etti. Krasnov silah ve askeri birlikler göndermek için dua etti. Cepheye bile değil - ama onları arka şehirlere yerleştirmek, Donbass tarafındaki Don'u kapatmak için.
Daha önce Arkhangelsk'teki sefer ordusuna komuta eden ve Rus işlerini anlayan Poole, acil yardımın gerekli olduğu konusunda hemfikirdi. Batum'da bulunan İngiliz tugayına acilen Don'a taşınması için bir emir gönderdi. Silahlı taşıma gönderimini hızlandırmak isteyen Londra'ya gitmiştim. Ve Don'un desteğini şahsen rahatsız etmek için İngiltere'ye gitti. Sırasıyla Fuke ve Bertello, Odessa’nın Fransız birliklerinin Harkov’a yürüyüp Kırmızıları rahatsız edeceklerine söz verdi.
Ancak Londra'daki Pull, görevinden alındı. Açıkçası İngiltere’nin Rusya’ya değil İngiltere’nin arkadaşlarına ihtiyacı olduğu açıktı. Batum tugayının gemilere batma vakti bile olmadı, sipariş iptal edildi. Bu arada Krasnov Kazakları biraz daha fazla tutmaya ikna etti. Cesaretli hızlı yardım. Bir grup Fransız ve İngiliz subay Taganrog'a geldiğinde - sadece meraktan çıktığında, ataman onları misafir olmaya davet etti, köylere doğru yürüdü: işte burada, müttefikleri zaten burada! Ziyafetlerde, sarhoş yabancılar vaatler konusunda utangaç değildi. Kazaklar inandı, ilham verdi.
Fakat ... Don'a yardım etmek yerine, Fransız kaptan Fuke, başkomutan Franchet d'Esprey'den “olağanüstü güçler” ile tekrar geldi ve Kazak Ordusunun Fransa'nın “üstün gücünü” askeri, siyasi, idari ve içsel olarak tanımasını talep etmeye başladı. . Ataman'a göre, bundan sonra, sadece “Kaptan Fuke bilgisiyle” hareket etti. Krasnov ve Don hükümeti sersemletildi. Nasıl Fransa'nın kendi üzerindeki gücünü tanıyıp bir tür kaptana teslim etmek? Bu şartları kabul edemediklerini söylediler. Bununla birlikte, Fransızlardan yardım bile gelmiyordu.
Ve Kazaklar soğuktu, berbattı ve pozisyonlarında öldü. Söylentiler yayıldı - aldatma ... ihanet ... Krasnov artık inanılmıyordu. İlk başta, Almanların yardım edeceği, himayeye gireceği ve ardından Fransızlarla İngilizlerin nasıl koruyacağı konusunda boyadığı konusunda ikna etti. O çıktı - bir yalan. Bolşevikler avantaj sağladı. Karıştırıcıları şunları yaptı: “Sizinkine dokunmuyoruz, ve siz bize dokunmuyorsunuz. Eve gitmek. Sen kendi başınasın, biz kendi başımızayız. ” “Kırmızı Muhafız Don tarafından öfkelenmişti, ama şimdi her şey tamamen farklı. Şimdi Kızıl Ordu'da disipline sahip. ”
Noel'de, Üst Don'un 28'inin kuzey kesiminde, Kazan ve Migulinsky alayları cepheden attı ve eve gitti. Tatil ile tanışın. Ve bayramın kendisinde, Troçki’nin ajanları “Nikolaev” para demeti olan köylerde göründü, votka kovalara maruz kaldı (baskı makineleri Bolşeviklerin elindeki Nane’de kullanıldı, ancak “beyaz” topraklarda çarlık parası “gerçek” olarak kabul edildi). 15'in köylülerine muamele etmek için sadece Veshenskaya bin ruble borç vermişti. Toplantılarda Kazaklar Razuzhlyavshis, Sovyet gücünü tanıdı. Bunu takiben komşu Khopersky bölgesinde, alaylar görevden ayrılmaya başladı. İşte Kazak Kolordu Mironov, Kızıllardan hareket etti. Donörler için “onun” idi, çoğu silahı ona teslim oldu. Önünde Sovyet birliklerinin hareket ettiği bir boşluk vardı. Kazaklar onlara ekmek ve tuzla buluştu ...
Ancak, uzun zamandır beklenen uzlaşma yerine, bir kabus vurdu. Tüm veriler önceden hazırlandığını öne sürüyor. Ekim ayında, Halkın Askeri ve Denizcilik Komiseri, 1918, Troçki, özel birimler yarattı, Revvoentribunaly. Herhangi bir yasal işlem yapmadılar, basitleştirilmiş olanları bile. Şahsen Troçki'ye bağımlı olan cezai iftiralardı. Önceden Don'a odaklandılar. Ancak Kazaklar cepheyi açtıkları anı bekliyorlardı. Aksi takdirde, Bolşeviklerin topraklarına girmesine izin verirler mi?
Şimdi “mümkün” oldu. Kazak kırmızı komutanı Mironov Troçki aniden Batı Cephesi'ne, Belarus'a transfer oldu. Müdahale etmemek için. Ve Kızılların tarafına geçen Kazak alayları, kargaşaya sürüldü ve Urallara gönderildi. Ocak ayının ortalarında, cephelerin siyasi liderlerinin liderlerinin toplantısı Moskova'da yapıldı. Sverdlov harcadı. Açıkçası, sadece bu toplantıda yaklaşmakta olan eylemin detayları açıklığa kavuşturuldu. Ve Ocak 24'te, 1919, Sverdlov tarafından imzalanan Merkez Komite Teşkilat Bürosunun dairesel bir talimatını yayınladı. Belirtti:
“Çeşitli cephelerdeki ve Kazak bölgelerindeki son olaylar, Kazak birliklerinin derinliğindeki ilerlememiz, parti işçilerini bu alanlardaki çalışmalarının doğası hakkında talimatlar vermeye zorluyor. Kazaklarla iç savaşın deneyimini göz önünde bulundurarak, Kazakların tüm liderleriyle toplam imha yoluyla en amansız mücadelenin tek hak olduğunu kabul etmek gerekir.
1. Zengin Kazaklara karşı kitle terörünü uygulamak, istisnasız bir şekilde onları yok etmek, genel olarak tüm Kazaklara, Sovyet gücüne karşı mücadelede doğrudan veya dolaylı olarak yer alan acımasız bir kitle terörünü uygulamak. Tüm önlemleri, Sovyet iktidarına karşı yeni gösterilere yönelik girişimlerine karşı bir garanti veren ortalama Kazaklara uygulamak gerekmektedir.
2. Ekmeğe el koyma ve tüm artığı belirtilen noktalara dökülmeye zorlama, bu hem ekmek hem de diğer tüm tarımsal ürünler için geçerlidir ... ”Aynı zamanda“ aceleci bir şekilde ... yoksul toprakların Cossack topraklarına toplu taşınması için fiili önlemler ”yapılması öngörülmüştür.
Birkaç özelliğe önem veriyoruz. O zamanlar Merkez Komitesinin Organizasyon Bürosu yoktu! Bu, Sekretarya'nın ikinci adı, Merkez Komitesine bağlı personel ve büro organıydı. Haklı olmadığı politik sorunları çöz. Ancak Sekretarya Direktifi (yani Sverdlov) tüm Merkez Komite adına yayınlandı! Dedi ki: “Merkez Komitesi karar verir ...”! Bolşevik “yasallık” bakış açısıyla bile, belge şüpheli idi. Ancak, kampanya zaten hazırlandı, direktif bir başlangıç yaptı.
Cumhuriyet Silahlı Kuvvetleri Baş Komutanı Vatsetis Kazaklar hakkında şunları yazdı: “Bu bir tür zoolojik çevre, daha fazlası değil. Yüz milyon Rus proletaryası, ahlâk bakış açısıyla bile, burada hiçbir cömertlik hakkına sahip değil. Temizleyici alev bütün Don'un içinden geçmeli ve hepsi korku ve neredeyse dini korku getirmeli. Eski Kazaklar, toplumsal bir devrimin alevlerinde yakılmalı ... Sonunda kalanları, Evanjel Domuzlar gibi, Karadeniz'e atılsın ... ”Troçki, Kazaklar için“ Kartaca düzenlemek ”terimini kullandı.
Donrevkoma Reinhold’un bir üyesi Lenin’e şunları söyledi: “Kazaklara meydan okuduk, toplu imhalarını başlattık. Buna indirim denir; bununla Don'u iyileştirmeyi, Sovyet olmasa da, Sovyet gücüne itaatkâr ve itaatkar hale getirmeyi umduk ... Kuşkusuz, ilkeleri Kazaklara karşı komünizme ve Sovyet fikrine yabancı bir unsur olarak görüyoruz. Kazaklar, en azından büyük bir kısmı, er ya da geç yok edilecek, sadece fiziksel olarak yok edilecek… ”
Geleneksel forma sahip "Kazak" kelimesi yasaktı. İhlal için - çekim. Köydeki köy, çiftliklerdeki köyler yeniden adlandırıldı. Don topraklarının bir kısmı köylülerce uzlaşmaya tabi olarak Voronej ve Saratov illerine bölündü. Köylerin başında, genellikle “yabancılardan” - Yahudiler, Almanlar, Macarlar olan komisyoncular vardı. Kazaklar herhangi bir silahı ele geçirdi, büyük bir katkı eklediler. İnsanları aç bırakmaya mahkum ederek yiyecek ve hayvancılık yaptılar.
Hemen haddelenmiş ve misillemeler. Sovyet hükümetine karşı mücadeleye katılan Kazaklara terör mü? Ve Don'un 19'tan 52 yıllarına kadar genel bir seferberlik olup olmadığını kim kabul etmedi? Birisi beyazlarla birlikte kayboldu veya geri çekilirse, aileyi idam ettiler. Jandarma “Kaldır” mı? Kralla birlikte hizmet veren yaşlı insanları 1905'te yakaladılar, bir yerlerde göçmen köylüler için toprağı serbest bırakmaya başladılar. Kazaklar kışlık bozkırda sürdü. Mahvetmek için.
Mihail Aleksandroviç Sholokhov, Don'da romanda neler olup bittiğinden bahsetti. 1931'te Gorky'ye şöyle yazdı: “Renkleri abartmıyor, ayaklanmanın önündeki sert gerçekliği çizdim ve mızrak görmenin gerçek sebebi olan kasıtlı olarak ıskaladı ve mesela Kazanç ve Şilino'daki Shilino ve Şilino'daki şerefsizlerin şut yargısız infazının doğrudan sebebi olarak hizmet etti. 62 gününe, 6 kişiden fazla insan ulaştı. ”
Görgü tanıkları şöyle dedi: “Ölüm cümleleri toplu halde düştü. İnfazlar genellikle gün boyu tüm 30 - 40 halkının hemen önünde yapıldı ve boğulma ve bağırarak alay ile mahkum olanlar infaz yerine getirildi. İnfaz yerinde mahkumlar çıplak olarak sıyrıldı ve tüm bunlar sakinlerin önünde yapıldı. Çıplaklıklarını elleriyle kapatan kadınlar zorbalık ve yasaklandı. ” “Yasasız talepler ve el koymaların yüz binlerce kişide saklanması gerekiyor. Nüfus şiddet ve tacizden kaçtı. Kızıl Terör kurbanlarının onlarca ve yüzlerce olduğunu düşünmeyecek bir çiftlik ve köy yoktur. Don korku içinde uyuşuktu ... ”
Uryupinskaya'da 60 tarafından yürütülen - günde 80 kişi. Veshensky Katedrali'nde, kısraklı bir 80 yaşındaki rahipten utanç verici bir "düğün" yapıldı. Bokovski'de, komiser eğlence uğruna dikkatini çekenleri öldürdü. Morozovski'de, Komisyon Üyesi Boguslavsky de insanları öldürdü. Daha sonra 50 bahçesine gömülü ceset buldu ve 150 - erkekler, kadınlar, çocuklar - köyün arkasında. Birçoğu katledildi, işkence izleri taşıdı, tecavüz etti. Yakir, katliamlarda doğrudan yer aldı, 530 Chinese'in (tahrip edilmiş 8 bin Kişi) kendi cezai tasfiyesini içeriyordu. İdamlarda bulunan bir başka siyasi işçi olan Rosalia Zalkind (Zemlyachka), sadizm için ün kazandı.
Ancak tüm Kazakları öldürmek zordu ve infazlarla birlikte başka önlemler de öngörülmüştü. RVS üyesi Sokolnikov (Brilliant), Kazakların ağır çalışmaya gönderilmesini istedi ve “derhal toplama kampları inşa etmeye ve donatmaya başlamalarını” emretti. Meslektaşı Syrtsov, Veshenskaya'ya telgraf verdi: “Voronezh gubernia, Pavlovsk ve tüm erkek nüfusunun diğer yerlerinde sizi 18'ten 55'a kadar her yaştan beş kişiyi vurmak için sizi zorla çalışmaya göndermek için adım adım hazırlayın”.
Fakat eğer Don'daki soykırım “Sessiz Don” sayfalarıyla bizim için daha az biliniyorsa, o zaman dikkate almalıyız - tüm Kazak bölgelerinde gerçekleştirildi. Terek'te daha önce bir katliam yapıldı, Ekim-Kasım aylarında “Kazakları” kesmek için “devrimci” yaylalar tarafından 1918 kışkırtıldı. Sverdlov'un bir arkadaşı olan Shaya Goloshchekin, Urallarda satıldı. Daha sonra, Moskova’dan gelen kamu denetçisi, özellikle “aşırıların” düzeltilmesi için Uralsk’e gelen Ruzheinikov, 2 hapishanelerindeki masum tutuklamalar sonucu binlerce Kazak serbest bıraktı. Ve kaç tanesi serbest bırakılmadı, yasal olarak tutuklandı? Ve zaten yerde ne kadar yatıyordu? Ne de olsa hapishanelerde uzun süre kalmıyorlardı, ölüm konveyörleri kesintisiz olarak çalışıyordu. Soykırım Orenburg ve Astrakhan Kazaklarına düştü. Kızılların yanında savaşan Kazak birliklerinde bile! Denikin, kış savaşlarında 11 Sovyet ordusunu mağlup ettiğinde, sırasına giren tek savaşa hazır ünite Kochubey'nin Kuban tugaydı. Astrakhan'da, “anarşi” bahanesiyle silahsızlandı, birçoğu tutuklandı. Kochubey ateş etmek istedi, bozkırına kaçtı ve öldü.
Sıradan bir mantık (hatta “sınıf mücadelesinin” mantığı) bağlamında soykırım kampanyası mantıksızdı. Tıpkı 1918'un sonbaharında "kızıl terör" ününün kıyısındaki Rus entelijensiyasyonunun imha edilmesi kadar, cinayet kadar akılsız, rakipleri cezalandırmak değil, direnişi bastırmakla ilgili değildi! Aksine, katliam, Sovyet gücünü zaten tanıyan Kazaklara düştü. Denikin ve Kolçak'a karşı savaşan kırmızı birimlere lojistik destek sağlayabilirler. Ve Kazaklardan biri Kızıllar tarafında savaşmaya hazırdı ... Hangi nedenle ve hangi sebepten dolayı onları yok etmeye karar verdi? Bunu açıklamaya çalışan bazı saldırılar bile bir efsaneyle karşı karşıya geldi - diyorlar ki, 1905'taki genç Yasha Sverdlov Kazaklar tarafından yakalandı ve asılmak istedi, bu yüzden Sverdlov ve onlar için nefret duyuyorlardı. Her ne kadar böyle bir durum hiç olmadı. Ve aslında, sadece Yakov Mihayloviç'in nefreti yetmezdi. Soykırım birçok arkadaşı ve yardımcısı tarafından düzenlendi.
Hayır, arka plan daha derindi. Projelerin “parlak bir gelecek” inşa etmesi için Kazaklar uygunsuz materyaller gibi görünüyordu. Onlar geleneği sıkı ve dikkatli bir şekilde sürdürdüler. Bir zamanlar Rusya'yı kurdular ve Sınırlardaki Kazak Birlikleri kemeri devletimizi sağlamlaştırıyor gibiydi. Ancak Sverdlov ve Troçki'ye göre, Rus halkının kişiliksiz ve aptal olması gerekiyordu. Tarım “komünleri” ve “işçi orduları” nda sözsüz kölelere dönüşmek. Evet, Rusya’nın kendisi de “dünya devrimi” nin alevleriyle tutuşmaya başlamalı. Bu tür şemalardaki Kazaklar uymuyordu. Kaçınılmaz olarak, bu planların yolunda tökezleyen bir blok olacaktır.
Bunun üzerine Kazaklar geleneksel olarak kendilerini “Mesih askerleri” olarak adlandırdılar ve tanıdılar. Seferberlikle değil, Rab'bin kendisiyle. Bir Kazak, gerçek, rezerv veya sivil üzerinde olup olmadığına bakılmaksızın her zaman bir savaşçıdır. Onun hizmeti doğumdan ölüme kadar. Anavatana hizmet. Kızılların tarafını tutan Kazaklar bile kendileri için özel bir "Kazak Bolşevizmi" icat etti. Alışılmış yaşam biçimini (dünyanın yeniden dağıtılması dışında) kurtarmayı umdular, Tanrı'ya olan inancından vazgeçmediler. Genel olarak, nereye bakarsanız bakın, sadece Lev Davidovich ve Yakov Mihayloviç için değil aynı zamanda yabancı ustaları için de düşman oldukları ortaya çıktı. Uluslararası finansal ve politik "sahne arkası" çevreleri için Rusya'nın yıkılmasını örgütledi ve destekledi. Operasyonun heterojen kısımlarını birleştiren hedef buydu - kralın öldürülmesi, kilisenin atılması, ulusal Rus kültürünün yıkılması. Kazakların imha edilmesinin tam olarak uyuştuğu bu mantık budur. Tamamlayıcı yıkıcı süreçler.
Ancak bu durumda, yazarlar yanlış hesapladı. Çıldırmış aydınları koyun gibi mezbahalara sürdüler. Köylülerin kendiliğinden isyanı ve işçilerin açlık ayaklanmaları oldukça kolay bir şekilde bastırıldı. Ancak Kazaklar doğmuş ve savaşçı deneyimlemiştir. Başak tanıdık, hızlı organize edebiliyoruz. Sabırları, yalnızca bir ay boyunca yeterliydi, ancak kökte kireçlenmeye niyetli olduklarını anlayana kadar. Yangın birkaç yerde aynı anda başladı. Yelanskaya köyünde, 20 cezalandırıcılar başka bir kurban grubunu ele geçirdiğinde, Krasnoyarsk çiftliği kuruldu. Cossack Atlanov, iki tüfekle bir 15 adamı topladı - kılıç ve kamçı ile tutuklananlarla savaşmaya gittiler. Kazan'da, “Carthage” yapacak bir makineli tüfekle çalışan 25 mahkemeleri çiftliklerden birine ulaştığında da isyan ettiler. Gitti zincir reaksiyonu. Yüzyıl Yegorov, Kazak öfkeyle 2 bin kişiyi büyüttü ...
Propaganda malzemesi olarak isyancılar, öldürülen komiserler tarafından bulunan direktifin yerine getirilmesi için Güney Cephesinin Devrim Askeri Askeri Birliğine üye olan Kolevaev'in bir telgrafını aynı Sverdlovsk soykırım yönergesini ve bir telgrafını dağıttı. İsyan hızlı bir şekilde yayıldı, Kazan, Elan, Veshenskaya, Migulinskaya, Shumilinskaya, Meshkovskaya, Ust-Khoperskaya, Karginskaya, Bokovskaya'nın stanitsalarını süpürdü. Kazaklar bağımsız olarak yüzlerce alay oluşturdu, komutanları seçti. "Sovyet iktidarı için, ancak komiteye, infaz ve soygunlara karşı" sloganını geliştirdiler. Asilerin silahları, cephaneleri yoktu - neredeyse hepsi teslim oldu. Fakat dedelerinin damalarını çıkardılar, pikleri taktılar ve soğuk silahlarla saldırılara koştular. Teneke tabaklardan kurşun elek dökülmesinden gelen teneke kutu ve mermiler dökülür. Yakalanan birkaç top için, bir torna üzerinde meşe kabukları bardağı açıldı. Onlar zulmedildi, uygulayıcıları ezdiler.
Aynı zamanda, Ural Kazaklar isyan etti. Tabii ki, Donskoy ile aynı fikirde değil. Ancak aynı yasalar yürüdü, aynı sonuca yol açtılar. Orenburg Kazakları da yükseldi. Terek gül, aktif olarak desteklenen Denikin. Sonuç olarak, soykırım kampanyası yalnızca Sovyet gücüne zarar verdi. Tüm cephelerde zaferler kırıldı. Beyaz Muhafızları bitirmek yerine, askerler isyancı Kazaklara karşı döndü. Kolçak, Denikin yenilgilerden kurtuldu ve saldırıya geçti ... Ancak, Sverdlov ve Troçki'nin arkasındaki uluslararası sahne arkası da bu sırayı aldı. Rusya’daki iç savaşı sona erdirmek yerine, yeni turu gevşemeye başladı. Yeni kan denizleri döktü. Büyük güç kaosa düştü ve Batılı rakipleri tehdit edemedi. Aksine, lezzetli bir av oldu.