Gizli - Privateer
Bir privateer özel kişi veya gemi savaş bir komisyon altında deniz savaş oturuncaya söyledi. Silahlı soygun, deniz ticaretinin ortak bir yönü olduğundan, 19. yüzyılın başlarına kadar tüm ticari gemiler silah taşıyordu. Savaş sırasında egemen veya yetkilendirilmiş bir makam, aynı zamanda bir marka mektubu olarak da adlandırılan komisyonlar yayınladı . Komisyon, sahibine denizde savaş kullanımının müsaade ettiği her türlü düşmanlığı sürdürme yetkisi verdi. Bu, yabancı gemilere saldırmayı ve onları ödül olarak almayı ve ödül mürettebatını takas için mahkum olarak almayı içeriyordu. Ele geçirilen gemiler , gelirleri özel sektörün sponsorları, armatörleri, kaptanları ve mürettebatı arasında yüzde olarak bölünerek, ödül kanunu uyarınca kınama ve satışa tabi tutuldu . Yüzde bir pay genellikle komisyonu çıkarana (yani hükümdar) gitti.
Privateering, devlet iktidarını desteklemek için özel sektöre ait silahlı gemileri ve denizcileri seferber ederek egemenlerin savaş için gelir elde etmelerine izin verdi. Katılımcılar için özelleştirme, bir tüccar denizci veya balıkçı olarak elde edilebilecek olandan daha büyük bir gelir ve kâr potansiyeli sağladı. Ancak bu teşvik, savaş bittiğinde korsanların korsanlığa dönüşme riskini artırdı.
Komisyon genellikle korsanları korsanlık suçlamalarından korudu, ancak uygulamada, korsanların tarihsel yasallığı ve statüsü belirsiz olabilir. Belirli bir egemenliğe ve süreye bağlı olarak, komisyonlar aceleyle verilebilir; özel görevliler, süresi dolduktan sonra da dahil olmak üzere, komisyonda yetkilendirilenin ötesinde eylemlerde bulunabilir. Bir komisyonun sona ermesinden veya bir barış anlaşmasının imzalanmasından sonra baskın yapmaya devam eden bir korsan, korsanlıkla suçlanabilir. Korsanlık riski ve modern devlet merkezi askeri kontrol sisteminin ortaya çıkması, 19. yüzyılın sonlarına doğru özelleşmenin azalmasına neden oldu.
Korsanlıkla ilgili yasal çerçeve ve ilişki
Komisyon, korsanın korsan olmadığının kanıtıydı . Genellikle faaliyeti belirli bir süre için belirli bir gemi ve belirli görevlilerle sınırlandırdı. Tipik olarak, sahiplerin veya kaptanın bir kesin teminat vermesi gerekir . Komisyon ayrıca potansiyel ödül gemilerinin savaş şartlarına göre beklenen uyruğunu da belirledi. Denizde, özel kaptan, ödül talebinin meşruiyetinin kanıtı olarak, potansiyel bir ödül gemisinin kaptanına komisyon vermek zorunda kaldı. Bir ödülün uyruğu görevlendiren hükümdarın düşmanı değilse, korsan gemiyi ödül olarak talep edemezdi. Bunu yapmak bir korsanlık eylemi olur.
İngiliz hukukunda, 1536 Denizde Suçlar Yasası uyarınca , korsanlık bir vatana ihanet veya geçerli bir komisyon olmaksızın bir gemiye baskın yapmaktı. 17. yüzyılın sonlarında, korsanlıktan gasp edilen Kral James II'ye sadık özel şahısların yargılanması, korsanlığın yasal çerçevesini vatana ihanetten mülke karşı suça kaydırmaya başladı. Sonuç olarak, özelleştirme komisyonları ulusal bir takdir meselesi haline geldi. Geçirilmesiyle Korsanlık Yasası 1717 , İngiltere'ye özel katılımcı en bağlılık komisyon sağlayan egemen herhangi sadakat overrode. Bu, korsanın korsana dönüşmesi durumunda, korsanları kendi ülkelerinin yasal yargı yetkisi altına sokmaya yardımcı oldu. Diğer Avrupa ülkeleri de aynı şeyi yaptı. Vatana ihanetten mülke geçiş, Avrupalıların sömürgeleştirmek istedikleri insanların geleneksel deniz baskını faaliyetlerinin suç sayılmasını da haklı çıkardı.
Yetkilendirilmiş deniz baskınlarıyla ilgili yasal çerçeve, Avrupa dışında oldukça karışıktı. Yerel otorite biçimlerine aşina olmamak, kimin karada ve denizde meşru olarak egemen olduğunu, otoritelerini kabul edip etmeyeceğini veya muhalif tarafların aslında korsan olup olmadığını belirlemede güçlük yarattı. Akdeniz korsanları , Avrupalıların ve daha sonra Amerikalıların anlamakta ve kabul etmekte zorlandığı bir vatansever-dini otorite tarzı ile hareket ediyordu. Birçok Avrupalı korsanlar mutlulukla komisyon kabul ettiğini yardım etmedi deys ait Cezayir , Tangiers'e ve Tunus . Sultanları Sulu adalar (şimdi bugünkü Filipinler ) yerel boyunca yalnızca zayıf otorite düzenlenen Iranun köle akıncı toplulukları. Padişahlar, kendilerine karşı savaşı kışkırtacak izinsiz baskınları kontrol altına almak amacıyla dikkatle örülmüş bir evlilik ve siyasi ittifaklar ağı oluşturdular. Malay siyasi sistemlerinde, padişahlarının ticaret yönetiminin meşruiyeti ve gücü, kıyı halkının deniz akınları üzerinde ne ölçüde kontrol uyguladığını belirledi.
Korsanlar, bir dizi karmaşık nedenden dolayı korsanlığa karışmıştı. Sömürge yetkilileri için başarılı özel kişiler, özellikle yeni yerleşmiş sömürge karakollarında çok ihtiyaç duyulan geliri sağlayan yetenekli denizcilerdi. Bu beceriler ve faydalar, yerel makamların, bir savaş bittiğinde bir korsanın korsanlığa geçişini genellikle gözden kaçırmasına neden oldu. Fransız Petit-Goave Valisi, korsan Francois Grogniet'e boş özelleştirme komisyonları verdi ve Grogniet bunu Edward Davis'e yedek bir gemi karşılığında takas etti, böylece ikisi İspanyol şehirlerine meşruiyet kisvesi altında baskın yapmaya devam edebildi. New York Valileri Jacob Leisler ve Benjamin Fletcher , Fletcher'ın Fransızlara karşı yelken açma komisyonu verdiği, ancak bunun yerine Kızıldeniz'deki Babür gemiciliğine baskın yapma görevini görmezden gelen Thomas Tew gibi korsanlarla olan ilişkilerinden dolayı görevden alındı. .
Bazı korsanlar korsanlık nedeniyle yargılanmıştı. William Kidd , İngiltere Kralı III. William'dan korsanları avlamak için bir komisyon kabul etti, ancak daha sonra korsanlık nedeniyle asıldı . Masumiyetini kanıtlamak için ele geçirdiği ödüllerin kağıtlarını çıkaramamıştı.
Savaş sırasında özelleştirme komisyonları elde etmek kolaydı, ancak savaş sona erdiğinde ve hükümdarlar korsanları geri çağırdığında, çoğu kazançlı işten vazgeçmeyi reddetti ve korsanlığa yöneldi. Boston bakanı Cotton Mather , korsan John Quelch'in idamından sonra ağladı : "Evet, çünkü korsanlık felaketi korsanlığa çok kolay dönüştüğü ve özelleştirme ticareti genellikle Hıristiyanlığa aykırı bir öfkeyle yürütüldüğü ve bu kadar çok sefahatin girişini kanıtladığı için adaletsizlik ve kafa karışıklığı, iyi adamların, onu cesaretlendirmek için daha umutlu koşullar görünmesi dışında, artık özelleştirme uygulanmamasını dilemek konusunda benimle hemfikir olacağına inanıyorum. "
Ünlü korsanlar
Hükümetleri tarafından meşru kabul edilen özel kişiler şunları içerir:
- Francis Drake (İngiltere)
- Miguel Enríquez (Porto Riko)
- Pieter van der Does ( Hollanda İmparatorluğu )
- Amaro Pargo ( İspanyol İmparatorluğu veya Hispanik Monarşi )
- Hayreddin Barbarossa ( Osmanlı İmparatorluğu )
- Robert Surcouf (Fransa)
- Lars Gathenhielm (İsveç)
Gemiler
Girişimciler, eski savaş gemileri ve yeniden takılan ticari gemiler de dahil olmak üzere birçok farklı türdeki gemiyi özel gemilere dönüştürdü. Yatırımcılar, ele geçirdikleri ödülleri mürettebatla donatmak için gemileri silahlandıracak ve bir tüccar veya bir deniz gemisinin taşıyabileceğinden çok daha büyük mürettebat toplayacaklardı. Erler genellikle bağımsız hareket ediyorlardı, ancak filo oluşturmaları veya normal donanma ile işbirliği yapmaları bilinmiyor değildi. 1588'de İspanyol Armadası'na karşı çıkan İngiliz filosunun bir kısmı, bir takım korsanlardı. Bu tür karşılaşmalar en iyi ihtimalle kârsız olacağı için, askerler genellikle savaş gemileriyle karşılaşmaktan kaçınırlardı. Yine de böyle karşılaşmalar oldu. Örneğin, 1815'te Chasseur , kendisi de eski bir Amerikalı korsan olan HMS St Lawrence ile karşılaştı ve onu çok geç bir zamana kadar bir tüccar sanarak karıştırdı; ancak bu durumda, korsan galip geldi.
Amerika Birleşik Devletleri , Amerikan Devrim Savaşı'nda fırkateyn ve korsanlardan oluşan karışık filolar kullandı . Fransız Devrimi'nin ardından Fransız denizciler, Batı Atlantik ve Karayipler'deki İngiliz ve Amerikan gemiciliği için bir tehdit haline geldi ve Fransa ile Amerika Birleşik Devletleri arasında büyük ölçüde denizde savaşan Quasi-War ile sonuçlandı ve Kraliyet Donanması Fransız korsanlarla savaşmak için Bermuda sloopları tedarik etmek.
Genel tarih
Avrupa'da, deniz akınına izin verme uygulaması en azından 13. yüzyıla dayanıyordu, ancak 'özel' kelimesi 17. yüzyılın ortalarında bir ara ortaya çıktı. Bir donanma gemisiyle sevk eden bir denizciye maaş ödendi ve mağdurlar sağlandı, ancak bir tüccar veya korsan üzerindeki denizciye, mutabık kalınan bir pay ile ödeme yapıldı. Bu, çok daha çekici bir finansal beklenti olduğunu kanıtladı ve sonuç olarak özelleşmenin gelişmesine neden oldu. Silahlı ticaret gemileri ve özel gemilerdeki mürettebat için rekabetin artmasının nedeni, büyük ölçüde, önemli bir ödeme şansıdır.
Erler, 17. ve 18. yüzyıllarda denizdeki toplam askeri gücün büyük bir bölümünü oluşturuyordu. Gelen ilk İngiliz-Hollandalı Savaşı , İngiliz korsanlar üzerinde 1.000 Hollandalı tüccar gemi çekimi Birleşik İller tamamen bağlıydı hangi ticaret, saldırdı. İspanya ile sonraki savaş sırasında, Dunkirkers da dahil olmak üzere İspanyol Kraliyetinin hizmetindeki İspanyol ve Flaman korsanlar , 1.500 İngiliz ticaret gemisini ele geçirerek Hollanda'nın uluslararası ticaretini yeniden tesis etmeye yardımcı oldu. Kıyı, Atlantik veya Akdeniz olsun İngiliz ticareti, İkinci ve Üçüncü İngiliz-Hollanda savaşlarında Hollandalı özel kişiler ve diğerleri tarafından saldırıya uğradı. Piet Pieterszoon Hein , bir İspanyol hazine filosunu ele geçiren çok başarılı bir Hollandalı özel kişiydi. Magnus Heinason , Hollandalılara İspanyollara karşı hizmet eden başka bir korsandı . Kendilerinin ve diğerlerinin saldırıları eve büyük miktarda para getirirken, Meksika'dan İspanya'ya altın ve gümüş akışını zorlukla ezdiler.
Privateering , tüm büyük Avrupalı güçler tarafından imzalanan Paris Deklarasyonu'nun "Privateering'in yürürlükten kaldırıldığını ve kalacağını" belirttiği 1856 yılına kadar devam etti . Amerika Birleşik Devletleri, tüm özel mülkiyeti denizde ele geçirilmekten koruyan daha güçlü bir değişiklik kabul edilmediği için imzalamadı. 19. yüzyılda birçok ülke, vatandaşlarının diğer uluslar için özel görevliler olarak komisyonları kabul etmesini yasaklayan yasalar çıkardı. Privateering ile flört son büyük güçtü Prusya 1870 yılında Fransa-Prusya Savaşı Prusya gemileri özel sektöre ait ve insanlı ve para ödülü almaya hak bir 'gönüllü donanma' oluşturulmasını açıkladığında,. Bununla özelleştirme arasındaki tek fark, bu gönüllü gemilerin normal donanmanın disiplininde olmasıydı.
İngiltere / Britanya
In İngiltere ve daha sonra Birleşik Krallık , savaşlar aynı anda her yerde ve deniz ticaretine ada milletin güven büyük etkisi privateers kullanımını sağladı. İngiltere ayrıca diğer ulusların korsanlığından da çok zarar gördü. 15. yüzyılda ülke "kurumsal bir yapıdan ve koordineli bir finansmandan yoksundu". Korsanlık giderek artan bir sorun haline geldiğinde, Bristol gibi ticaret toplulukları ticareti korumak için masrafları kendilerine ait olmak üzere gemileri silahlandırmak ve donatmak için kendi kendine yardıma başvurmaya başladı. Bu özel mülkiyete ait ticari gemilerin Crown tarafından lisanslanması, korsan sayılan gemileri yasal olarak ele geçirmelerini sağladı. Bu, "deniz stratejisinde bir devrim" oluşturdu ve Kraliyetin sağlayamadığı koruma ihtiyacını karşılamaya yardımcı oldu.
Kraliçe Elizabeth'in (1533-1603) hükümdarlığı sırasında, "bu ek donanmanın gelişmesini teşvik etti". Onun yönetimi süresince, Yeni Dünya'daki keşifleriyle İspanyol refahının artması ve altının keşfi, İngiliz-İspanyol ilişkilerinin bozulmasına katkıda bulundu. Elizabeth'in Francis Drake ve Walter Raleigh gibi deniz akıncılarını ( Deniz Köpekleri olarak bilinir ) yetkilendirmesi, yağmanın faydalarından yararlanırken, baskın faaliyetlerinden uzaklaşmasına izin verdi. İngiliz gemileri, Karayipler'de ve İspanya açıklarında , İspanyol Main'den gelen hazine filolarını durdurmaya çalışıyordu .
Elizabeth, kişiselleştirmeye izin vermeyen ilk Stuart hükümdarları James I ve Charles I tarafından başarıldı . Pahalı İspanyol Veraset Savaşını finanse etmek için çaresiz kalan Kraliçe Anne , şahsiyeti yeniden başlattı ve hatta bir teşvik olarak bir hükümdar yüzdesi ihtiyacını ortadan kaldırdı. 1785 ile 1823 yılları arasında özel kişiliği sınırlayan bir dizi tek taraflı ve iki taraflı deklarasyon olmasına rağmen, hükümdarlar yüzyıl boyunca İngiliz özel kişilere lisans vermeye devam ettiler. Bu, özel şahsın kahramanca vatanseverler olarak belirlenmesine yardımcı oldu. İngiliz korsanlar son göründü topluca içinde Napolyon Savaşları .
İngiltere ve İskoçya , 1707'de Büyük Britanya Krallığı'nı oluşturmak için birleştikten sonra hem ayrı ayrı hem de birlikte özelleştirme uyguladılar . Bu, İspanyol ve Portekizlilerin kendi çevirilerine başlamadan önce Yeni Dünya'dan aldıkları servetin bir kısmını kendileri için kazanmanın bir yoluydu. Atlantik yerleşimi ve güçlü bir Kraliyet Donanması ortaya çıkmadan önce deniz gücünü sağlamanın bir yolu .
İskoçya'nın Yüksek Amirali Sir Andrew Barton , 1485'te İngiliz ve Portekiz gemilerine saldırmak için İskoçya Kralı III. James tarafından markanın mektubuyla verilen babasının örneğini izledi ; zaman içinde mektuplar oğluna yeniden verildi. Barton, 1511'de İngilizlerle bir karşılaşma sonrasında öldürüldü.
Egemenle yakın teması olan Sir Francis Drake , İspanyol gemiciliğine verilen bazı hasarlardan ve 16. yüzyılda Amerika'daki İspanyol yerleşimlerine yapılan saldırılardan sorumluydu. 1588'de İspanyol Armadasına karşı başarılı İngiliz savunmasına katıldı , ancak İngiliz Armada'nın 1589'da İspanya'ya karşı başarısızlığından da kısmen sorumluydu .
Cumberland'ın 3. Kontu Sir George Clifford, Karayipler'de İspanyol denizciliğine karşı başarılı bir gizli görevlisiydi . Ayrıca Porto Riko, San Juan'ı koruyan kale olan Fort San Felipe del Morro'nun kısa ömürlü 1598 yakalanmasıyla da ünlüdür . Porto Riko'ya 15 Haziran 1598'de geldi, ancak o yılın Kasım ayında Clifford ve adamları şiddetli sivil direniş nedeniyle adadan kaçtılar. Denizcilik faaliyetlerinden Kraliçe I. Elizabeth'in resmi Şampiyonu seçilmek için yeterli prestij kazandı . Clifford, korsanlığı nedeniyle son derece zengin oldu, ancak parasının çoğunu at yarışlarında kumar oynarken kaybetti.
Kaptan Christopher Newport , İspanyol gemiciliğine ve yerleşim yerlerine diğer herhangi bir İngiliz korsanından daha fazla saldırı düzenledi. Genç bir adam olan Newport , Cadiz'deki İspanyol filosuna düzenlenen saldırıda Sir Francis Drake ile birlikte yelken açtı ve İngiltere'nin İspanyol Armadası'nı yenilgisine katıldı. İspanya ile savaş sırasında Newport , Kraliçe Elizabeth I için bir korsan olarak Batı Hint Adaları'ndaki şiddetli deniz savaşlarında İspanyol ve Portekiz hazinesinin servetini ele geçirdi . 1590'da bir sefer sırasında bir İspanyol gemisini ele geçirirken bir kolunu kaybetti , ancak buna rağmen, o Özelleştirmeye devam ederek , ertesi yıl Batı Küba'yı başarıyla bloke etti. 1592'de Newport , 500.000 £ değerinde Portekizli Madre de Deus (Tanrı'nın Annesi) arabasını ele geçirdi .
Sir Henry Morgan başarılı bir korsandı. Jamaika dışında faaliyet göstererek, bölgedeki İspanyol çıkarlarına karşı, genellikle kurnaz taktikler kullanarak bir savaş sürdürdü. Operasyonu, ganimet hakkında bilgi edinmek için işkence ve bir durumda rahipleri canlı kalkan olarak kullanmak da dahil olmak üzere, yakaladığı kişilere karşı zulüm eğilimliydi . Aşırılıklarından bazılarına yönelik suçlamalara rağmen, genellikle Jamaika valisi Sir Thomas Modyford tarafından korunuyordu . Muazzam miktarda ganimet aldı, ayrıca korsanlarını karaya çıkardı ve sadece 1.400 mürettebatla Panama şehrinin yağmalanması da dahil olmak üzere kara tahkimatlarına saldırdı.
Diğer İngiliz korsanları arasında Fortunatus Wright , Edward Collier , Sir John Hawkins , oğlu Sir Richard Hawkins , Michael Geare ve Sir Christopher Myngs sayılabilir . Dikkat çeken İngiliz sömürge Privateers Nova Scotia dahil Alexander Godfrey brig Rover ve Joseph Barss geminin içinde Liverpool Paket . İkinci gulet , 1812 Savaşı sırasında 50'den fazla Amerikan gemisini ele geçirdi .
Bermudalılar
1609'da yanlışlıkla yerleşen İngiliz Bermuda kolonisi (veya Somers Adaları ), 1612'de Virginia Company topraklarının resmi olarak bir parçası haline geldiği andan itibaren , özellikle de Kontu'na ait gemiler tarafından, İngiliz korsanları için bir üs olarak kullanıldı . Warwick Bermuda kimin için, Warwick Parish adlı (tarafından exampled olarak Warwick ismi uzun, ticaret baskın ile ilişkili olan Newport Gemi tarafından İspanyolca alınan sanılan Warwick Kingmaker 15. yüzyılda). Pek çok Bermudalı, yüzyıl boyunca özel gemilerde mürettebat olarak istihdam edildi, ancak koloninin, 1684'te Somers Isles Company'nin (Virginia Company'nin bir yan kuruluşu) dağılmasının ardından başarısız tarım ekonomisinden denize dönene kadar esas olarak nakit mahsul yetiştirmeye adanmış olmasına rağmen koloniyi 1615'ten beri denetlemiştir). Toplam 54 kilometrekarelik (21 sq mi) bir alana sahip olan ve Bermuda sediri dışında herhangi bir doğal kaynağı olmayan kolonistler , hem ticaret hem de ticaret için çok uygun olan hızlı Bermuda sloopunu geliştirerek kendilerini tamamen deniz ticaretine uyguladılar. baskın. Bermudian ticaret gemileri, 18. yüzyılda her fırsatta özelciliğe yöneldi, 1688-1697 Dokuz Yıl Savaşı ( Kral William Savaşı ) da dahil olmak üzere bir dizi savaş sırasında İspanya, Fransa ve diğer ulusların nakliyesine saldırdı ; 1702-1713 Kraliçe Anne'nin Savaşı ; 1739 - 1748 Jenkins'in Kulağı Savaşı ; 1740 - 1748 Avusturya Veraset Savaşı ( Kral George Savaşı ); 1754 - 1763 Yedi Yıl Savaşı (Amerika Birleşik Devletleri'nde Fransız ve Hint Savaşı olarak bilinir , bu çatışma koloninin ticaret filosu için yıkıcıydı. Savaş sırasında Bermuda'dan on beş asker faaliyet gösterdi, ancak kayıplar yakalama sayısını aştı); 1775 - 1783 Amerikan Bağımsızlık Savaşı ; ve 1796-1808 İngiliz-İspanyol Savaşı . 18. yüzyılın ortalarında Bermuda, herhangi bir kıta kolonisinin iki katı kadar askerini denize gönderiyordu. Genellikle çok büyük ekiplerle Bermuda'dan ayrıldılar. İnsan gücündeki bu avantaj, kendileri de güçlü bir savunma oluşturmaya yetecek kadar mürettebattan yoksun olan daha büyük gemilerin mürettebatının güçlenmesinde hayati önem taşıyordu. Ekstra mürettebat, ele geçirilen gemileri geri döndürmek için ödül mürettebatı olarak da yararlıydı .
Yerli sakinlerinden İspanyollar tarafından yok edilen Bahamalar , İngiliz İç Savaşı sırasında Bermuda'dan sürülen muhalif Püritenlerin Eleutheran Maceracıları ile başlayarak İngiltere tarafından yerleştirildi . İspanyol ve Fransız saldırıları , 1703'te New Providence'ı yok ederek korsanlar için bir kale oluşturdu ve bu, bölgedeki İngiliz ticaret ticaretinin tarafında bir diken oldu. 1718'de İngiltere, Woodes Rogers'ı Bahamalar Valisi olarak atadı ve onu yerleşimi geri almak için bir kuvvetin başına gönderdi. Ancak, onun gelişinden önce korsanlar, Bermuda Valisi tarafından isim mektubu verilen Bermudian korsanlardan oluşan bir güç tarafından teslim olmaya zorlanmışlardı.
Bermuda, 17. yüzyılın sonlarından 19. yüzyılın başlarına kadar, karlı tuz endüstrisiyle Türk Adaları'nın fiili kontrolündeydi . Bahamalar, sürekli olarak Türklerin kendisine sahip çıkması için girişimlerde bulundu. Birkaç kez bu, Bermudalı tuz tüccarlarının gemilerine el konulmasını içeriyordu. 18. yüzyılın büyük bölümünde Bermudian ve Bahama gemileri arasında sanal bir savaş durumunun var olduğu söyleniyordu. Bermudalı Deniz Çiçeği 1701'de Bahamalılar tarafından ele geçirildiğinde, Bermuda Valisi Yüzbaşı Benjamin Bennett'in cevabı, Bermudian gemilerine işaret mektubu vermek oldu. 1706'da İspanyol ve Fransız kuvvetleri Bermudalıları devirdi, ancak üç yıl sonra Bermudalı korsan Kaptan Lewis Middleton tarafından sürüldü . Gemisi Rose , tutsak bir İngiliz gemisini tutan bir İspanyol ve bir Fransız özel gemiye saldırdı. İki düşman gemisini mağlup eden Rose , İspanyol ve Fransızların bıraktığı otuz kişilik garnizonu ortadan kaldırdı.
Özellikle erken aşamalarda isyancıları destekleyen güçlü duygulara rağmen, Bermudalı korsanlar Amerikan Bağımsızlık Savaşı sırasında Amerikan gemiciliğine agresif bir şekilde döndüler . Bermuda ekonomisi için özelleştirme önemi, yalnızca Bermuda'nın kıtasal ticaretinin çoğunun kaybedilmesiyle değil, aynı zamanda Bermuda gemilerinin Grand Banks'te balık tutmasını yasaklayan Palliser Yasası ile de artmıştı . İsyankar Amerikan kolonileriyle Bermudian ticareti aslında savaş boyunca devam etti. Bazı tarihçiler, Bermuda'da yerleşik olarak yerleşik olan ve yasadışı yollarla Amerikalılara satılan çok sayıda Bermuda sloopunu (binin üzerinde sayılır) isyancı kolonilerin bağımsızlıklarını kazanmalarını sağladıkları için kabul ediyorlar. Ayrıca, Amerikalılar Türkleri tuza bağlı olduğunu ve barut yüz varil Bermudalı dergisi çalınan ve Albay tarafından orkestra olarak gerillalara gönderildiğini Henry Tucker ve Benjamin Franklin tarafından istendiği gibi ve George Washington karşılığında, kendisi için Kıta Kongre , Amerikan ürünlerine bağlı olan Bermuda'ya malzeme satışına izin verdi. Bu karşılıklı bağımlılığın gerçekleri, Bermudalı korsanların eski vatandaşlarına yönelttikleri coşkuyu bastırmak için hiçbir şey yapmadı.
Bir Amerikan deniz kaptanı, Kraliyet Donanması tarafından kaçırılan gemileri toplayan bir çift Bermudian özel gemiyi ortadan kaldırmak için gemisini Boston Limanı'ndan çıkarma emri verdi , "Bermudalılar gemilerini her biri için iki fit yelken açtılar. bizim ". Amerikan bağımsızlığından önceki yıllarda, çoğu Amerikan kolonilerine olmak üzere yaklaşık 10.000 Bermudalı göç etti. Birçok Bermudalı, deniz ticaretini sürdürdükleri Amerikan limanlarında önemli mevkilerde bulunuyordu (Bermudalı tüccarlar , Charleston, Güney Carolina gibi limanlar aracılığıyla ticaretin çoğunu kontrol ediyordu ve Bermudian gemi yapımcıları, Chesapeake Bay yelkenli gibi Amerikan gemilerinin gelişimini etkiledi ) ve Devrimde isyancıların davası için Bermudalılar ve Bermuda ile gemileri hakkındaki bilgilerini kullandılar. 1777 Batığı Tepesi Muharebesi'nde, yerleşimden bu yana Charleston, Güney Carolina ve çevresine hâkim olan büyük bir Bermudian yerleşim bölgesinin üyeleri olan Charles ve Francis Morgan kardeşler, iki sloopu ( sırasıyla Fair American ve Experiment ) yöneterek gerçekleştirdiler. Savaş sırasında yalnızca Bermuda'ya saldırır. Hedef, çevreleyen resif hattından biraz kullanılmış geçidi koruyan bir kaleydi. Kalede görev yapan askerler onu terk etmek zorunda kaldıktan sonra, silahlarını sıktılar ve takviye gelmeden önce kaçtılar.
Amerikalılar Bermudian özel Regülatörü'nü ele geçirdiğinde, mürettebatının neredeyse tamamının siyah köle olduğunu keşfettiler. Boston'daki yetkililer bu adamlara özgürlüklerini sundular, ancak 70'in tamamı savaş esiri olarak görülmeyi seçti . Duxbury sloopuyla New York'a gönderildiler , gemiyi ele geçirdiler ve Bermuda'ya geri götürdüler.
1812 Savaşı 1790'larda sonra öldüğünü Bermudalı privateering, bir encore gördü. Bermuda özel sektörünün düşüşü, kısmen , Amiralliğin Batı Atlantik'teki özel kişilere olan bağımlılığını azaltan Bermuda'daki deniz üssünün kurulmasından ve kısmen de başarılı Amerikan hukuk davalarına ve İngiliz özel şahıslara karşı basılan tazminat taleplerinden kaynaklanıyordu. tam olarak Bermudalıları hedef alıyordu. 1812 Savaşı sırasında, Bermudian korsanları, Büyük Göller ile Batı Hint Adaları arasında İngiliz donanması ve korsan gemileri tarafından ele geçirilen 1.593 geminin yaklaşık% 19'u olan 298 gemiyi ele geçirdi.
Providence Adası kolonisi
Bermudalılar ayrıca , Nikaragua açıklarındaki Isla de Providencia'daki kısa ömürlü İngiliz kolonisinden özelleştirme işine de katılmışlardı . Bu koloni başlangıçta büyük ölçüde Bermuda yoluyla yerleşti ve 1631'de yaklaşık seksen Bermudalı Providence'a taşındı. Koloninin nakit mahsul yetiştirmek için kullanılması amaçlansa da, İspanyol kontrolündeki bölgenin kalbindeki konumu, hızla bir üs haline gelmesini sağladı. özelleştirme için.
Privateer Bermuda merkezli Daniel Elfrith Kaptan ile haydudu seferi sırasında, Sussex Camock kabuğu Somer Ilands ( "bir render Somers Isles 1625'te", Bermuda Adaları alternatif isim), Nikaragua kıyıları iki adalar keşfetti , Birbirinden 80 kilometre (50 mil) uzakta. Camock, adalardan biri olan San Andrés'i keşfetmek için 30 adamıyla birlikte kalırken, Elfrith Warwicke'i Providence Adası haberlerini getirmek için Bermuda'ya geri götürdü. Bermuda Valisi Bell, Elfrith adına , adayı kolonileştirmek için Kızılderililerin kalbinde yer alan stratejik konumuna dikkat çekerek adayı kolonileştirmek için bir teklif sunan Warwick Kontu'nun ( Warwick Parish adaşı ) bir işadamı ve kuzeni olan Sir Nathaniel Rich'e yazdı. ve İspanyolların ağzı ". Elfrith, 1631'de koloninin askeri kuvvetlerine amiral olarak atandı ve yedi yıldan fazla bir süre genel askeri komutan olarak kaldı. Bu süre zarfında Elfrith, Karayipler'e gelen diğer korsanlara ve deniz kaptanlarına rehberlik etti. Elfrith, ünlü korsan Diego el Mulato'yu adaya davet etti. Askeri liderlerden Samuel Axe, Hollandalıların özelleştirme yetkisi veren isim mektuplarını da kabul etti.
Onlar bazı İngilizleri yakaladığı zaman İspanyolca 1635 yılına kadar Providence Island koloninin duymadım Portobelo üzerinde, Kıstağı Panama . Francisco de Murga , Cartagena Valisi ve Başkomutanı , Kaptan Gregorio de Castellar y Mantilla ve mühendis Juan de Somovilla Texada'yı koloniyi yok etmeleri için görevlendirdi. İspanyollar püskürtüldü ve "telaş ve karışıklık içinde" geri çekilmeye zorlandı. Saldırıdan sonra Kral I. Charles yayınlanan korsanlık mektupları üzerine İngiliz kolonisi yıkmış bir baskın misilleme olarak Aralık 1635 21 İspanyolca üzerinde yetki baskınlar Providence Island Şirketi'ne Tortuga (daha önce 1635 yılında Tortuga koruma altına gelmişti Providence Island Company'nin 1635 yılında bir İspanyol filosu Tortuga'ya baskın düzenledi. 195 sömürgeci asıldı ve 39 mahkum ve 30 köle yakalandı). Şirket, adayı bir ücret karşılığında üs olarak kullanan taşeron özel şirketlere isim mektubu verebilir. Bu kısa sürede önemli bir kâr kaynağı haline geldi. Böylece şirket, tüccar Maurice Thompson ile, Thompson'ın ganimetin% 20'si karşılığında adayı üs olarak kullanabileceği bir anlaşma yaptı.
Mart 1636 yılında Şirket Kaptan sevk Robert Hunt üzerinde Blessing artık privateering için bir üs olarak görülen ne valiliğini varsaymak. Depredasyonlar devam etti ve teknik olarak hala barış içinde olan İngiltere ile İspanya arasında artan gerginliğe yol açtı.
11 Temmuz 1640'ta, Londra'daki İspanyol Büyükelçisi yeniden şikayet ederek
Gümüş, altın, elmas, inciler, mücevherler ve diğer birçok değerli emtia ile çok zengin yüklü bir gemi olan Kaptan James Reskinner [ James Reiskimmer ], son zamanlarda Wight Adası'na bir tarafından getirildiğini anlıyor . Katolik Majestelerinin tebaasından ... söz konusu Earl'ün [Warwick'in] Katolik Majesteleri'nin sonsuz yanlış ve onursuzluğuna, kendisini bu şekilde yaralanmış ve tecavüze uğramış bulması için bir komisyonu ve tebaası böylece şımarık, soyulmuş, yoksullaştırılmış ve öldürülmüş Majesteleri ile barış, birlik ve dostluğun en yüksek zamanında.
Daha önce Bermuda Valisi olan Nathaniel Butler , 1638'de Robert Hunt'ın yerini alarak Providence Adası'nın son tam valisiydi. Butler 1640'ta İngiltere'ye döndü, tahkimatların yeterli olduğundan emin olarak valiliği Yüzbaşı Andrew Carter'a bıraktı.
1640 yılında , Cartagena Valisi ve Başkomutanı don Melchor de Aguilera adadaki katlanılmaz korsan istilasını ortadan kaldırmaya karar verdi. Kastilya ve Portekiz'den gelen piyadelerin limanında kışlamasından yararlanarak, filo ve başkanlıktan altı yüz silahlı İspanyol ve Başçavuş Don Antonio Maldonado y Tejada önderliğinde iki yüz siyah ve melez milis gönderdi. küçük fırkateynler ve bir kalyon. Askerler adaya çıkarıldı ve şiddetli bir çatışma başladı. İspanyollar, bir fırtına patladığında ve gemilerini tehdit ettiğinde geri çekilmek zorunda kaldılar. Carter, İspanyol mahkumları idam ettirdi. Püriten liderler bu vahşeti protesto ettiğinde, Carter dördünü zincirler halinde eve gönderdi.
İspanyollar, yenilgilerinin intikamını almak için kararlı bir şekilde hareket ettiler. General Francisco Díaz Pimienta'ya İspanya Kralı IV. Philip tarafından emir verildi ve 19 Mayıs 1641'de yedi büyük gemi, dört tepe noktası , 1.400 asker ve 600 denizciyle Cartagena'dan Providence'a yelken açtı. İlk başta, Pimienta zayıf savunulanlara saldırmayı planladı. Doğu yakası ve İngilizler savunmaları doğaçlama yapmak için oraya koştu. Rüzgâr ona karşı geldiğinde, Pimienta planlarını değiştirdi ve New Westminster ana limanına gitti ve 24 Mayıs'ta saldırısını başlattı. Hasardan kaçınmak için büyük gemilerini geri çekti ve tepeleri kalelere saldırmak için kullandı. İspanyol birlikleri hızla kontrolü ele geçirdi ve kaleler, valinin evinin üzerinde İspanyol bayrağının dalgalandığını gördükten sonra teslim olma görüşmelerine başladılar.
25 Mayıs 1641'de Pimienta resmi olarak ele geçirdi ve kilisede ayini kutladı. İspanyollar altmış silah aldı ve adada kalan 350 yerleşimciyi ele geçirdi - diğerleri Sivrisinek Sahili'ne kaçmıştı. Mahkumları Cartagena'ya götürdüler. Kadınlara ve çocuklara İngiltere'ye geçiş izni verildi. İspanyollar adada altın, indigo, kırmızböceği ve altı yüz siyah köle buldular, bu da toplam 500.000 düka değerindeydi, İngiliz akınlarından biriken ganimetin bir kısmı. Pimienta, talimat verildiği gibi savunmaları yok etmek yerine, adayı tutmak ve Hollandalıların işgalini önlemek için 150 kişilik küçük bir garnizon bıraktı. Vali olarak Yüzbaşı Butler'ın yerine seçilen Yüzbaşı John Humphrey , o yılın ilerleyen saatlerinde New England'dan çok sayıda hoşnutsuz yerleşimciyle geldi. İspanyolları işgal altında buldu. Pimienta'nın adayı işgal etme kararı 1643'te onaylandı ve Santiago Düzeni'nin şövalyesi oldu .
İspanya ve kolonileri
İspanya, yabancı ülkelerin Karayip kolonilerinde ticaret yapmasını, satmasını veya satın almasını engelleyen bir kararname çıkardığında, tüm bölge deniz süper güçleri arasında bir güç mücadelesinin içine girdi. Bağımsızlığını yeni kazanan Birleşik Devletler daha sonra çatışmayı karmaşıklaştıran bu senaryoya dahil oldu. Sonuç olarak, İspanya özelleştirme sözleşmelerinin çıkarılmasını artırdı. Bu sözleşmeler, bu kolonilerin sakinlerine İspanyol fatihleriyle akraba olmayan bir gelir seçeneği sağladı. İspanyol kolonilerine onsekizinci yüzyılın en tanınmış privateer corsairs vardı Miguel Enríquez Porto Riko ve José Campuzano-Polanco bölgesinin Santo Domingo . Miguel Enríquez, bir Porto Rikolu meleziydi ve ayakkabıcı olarak işinden özel olarak çalışmak için ayrıldı. Enríquez'in başarısı öyle oldu ki, Yeni Dünya'nın en zengin adamlarından biri oldu. Filosu yakl. 35 yıllık bir kariyer boyunca 300 farklı gemi, askeri bir varlık haline geldi ve Armada de Barlovento'nun verimliliğinden daha iyi performans gösterdi . Enríquez şövalye ve unvanı alındığı Don gelen Philip V dolayı onun etnik ve sosyal arka plana, duyulmamış bir şey. İspanya'nın en ünlü korsanlarından biri Amaro Pargo'ydu .
Fransa
Korsanlar (Fransızca: corsaire), Fransız Krallığı adına Fransa ile savaşta bir ulusun nakliyesine baskınlar düzenlemeye yetkili korsanlardı. Ele geçirilen gemiler ve kargolar müzayedede satılırken, korsan kaptan gelirin bir kısmına hak kazandı. Fransız Donanması personeli olmasa da , geminin komutanının geçerli bir Marque Mektubu (fr. Lettre de Marque veya Lettre de Course ) ve subaylara sahip olması koşuluyla, korsanlar Fransa'da (ve müttefik ülkelerde) meşru savaşçılar olarak kabul edildi. ve mürettebat, çağdaş deniz kuvvetleri kanununa göre hareket etti . Fransız Krallığı adına hareket ederek, düşman tarafından ele geçirilirlerse, korsan olarak görülmek yerine savaş esiri muamelesi görebilirlerdi . Corsairs bir kazanmıştır Çünkü kabadayı itibar, kelime "korsan" da, hatta korsanlara privateers atıfta daha romantik ya gösterişli yolu olarak genel olarak kullanılmıştır. Berberi korsanlar Kuzey Afrika yanı sıra Osmanlı'dan bazen "Türk corsairs" denilmiştir.
Malta
Corsairing ( İtalyanca : corso ), uygulama daha önce başlamış olmasına rağmen, ada St. John Tarikatı tarafından yönetildiğinde Malta ekonomisinin önemli bir yönüydü . Korsanlar , Düzenin Büyük Ustası adına özel sektöre ait gemilerde yelken açtılar ve Müslüman gemilerine, genellikle Osmanlı İmparatorluğu'ndan ticari gemilere saldırmaya yetkilendirildiler . Korsanlar arasında Tarikat şövalyeleri, yerli Malta halkı ve yabancılar vardı. Bir gemiyi ele geçirdiklerinde, mallar satıldı ve mürettebat ve yolcular fidye ya da köleleştirildi ve Tarikat, ganimetin değerinin bir yüzdesini aldı. Korsanlık 18. yüzyılın sonuna kadar yaygın kaldı.
Amerika Birleşik Devletleri
Kral George'un Savaşı sırasında , yaklaşık 36.000 Amerikalı, zaman zaman özel gemilerde görev yaptı. Dokuz Yıl Savaşı sırasında Fransızlar, ünlü Jean Bart da dahil olmak üzere korsanları İngiliz ve Hollanda gemiciliğine saldırmaya şiddetle teşvik eden bir politika benimsedi . İngiltere, savaş sırasında yaklaşık 4.000 ticari gemi kaybetti. Aşağıdaki yılında İspanya Veraset Savaşı , korsan saldırıları devam etti İngiltere 3.250 tüccar gemileri kaybetme. Parlamento, 1708'de, ticareti savunmak için düzenli savaş gemileri tahsis eden güncellenmiş bir Kruvazör ve Konvoylar Yasasını kabul etti.
Ardından gelen çatışmada, Avusturya Veraset Savaşında , Kraliyet Donanması, İngiliz gemilerini savunmaya daha fazla konsantre oldu. İngiltere 3.238 tüccar kaybetti, bu ticaret denizciliğinin 3.434 olan düşman kayıplarından daha küçük bir kısmı. Fransız kayıpları orantılı olarak şiddetliyken, daha küçük ancak daha iyi korunan İspanyol ticareti en az zarar gördü ve İngiliz ticaretinin, özellikle Batı Hint Adaları'ndaki en iyi müttefik yağmalamasından büyük ölçüde yararlanan İspanyol özelcilerdi.
Amerikan İç Savaşı sırasında, özelleştirme, genel olarak hem Kuzey hem de Güney’in çıkarları doğrultusunda meydana gelirken abluka koşmak da dahil olmak üzere çeşitli biçimler aldı . Marka mektupları genellikle özel denizcilik şirketlerine ve diğer özel gemi sahiplerine verilir ve onları düzenleyen hükümete dostça olmayan gemilerle angaje etme yetkisi verirdi. Gemi mürettebatı, ele geçirilen herhangi bir gemide, Konfederasyon'a tedarik sağlamaya çalışan veya duruma göre Birliğe yardım etmeye çalışan gemileri uzak ve geniş bir alanda aramaya teşvik olarak, kargo ve diğer ödüller ile ödüllendirildi.
Amerikan Devrim Savaşı
Sırasında Amerikan Bağımsızlık Savaşı , Kıta Kongresi ve (kendi inisiyatifi) bazı devlet hükümetler, İngiliz Donanması ve ödül almak için bir çaba içinde tüccar kaptanlarına, "yasal korsanlık" yetki, lisans privateering yayınlanan Tory (Sadık) privateers . Bu, görece az sayıda görevlendirilmiş Amerikan donanma gemisi ve esir değişimi için acil ihtiyaç nedeniyle yapıldı .
Korsanlarda yaklaşık 55.000 Amerikalı denizci görev yaptı. Ödüllerini hızla sattılar, karlarını finansör (kişiler veya şirket) ve devlete (koloni) bölüştüler. Long Island Sound , New York'a ve New York'tan çoğu nakliyatın Sound aracılığıyla yapıldığı için , Amerikan Devrimi sırasında (1775–1783) bir eşek arısı yuva haline geldi . New London, Connecticut , Amerikan kolonileri için baş özelleştirme limanıydı ve İngiliz Donanması'nın 1778-1779'da onu ablukaya almasına yol açtı. Privateering Baş finansör New London Thomas & Nathaniel Shaw ve John McCurdy dahil Lyme . İngilizlerin New London ve Groton'a baskın yapmasından önceki aylarda, New Londralı bir korsan, Hannah'yı savaş sırasında herhangi bir Amerikan korsanının aldığı en büyük ödül olarak kabul etti. İntikam, muhtemelen Vali Clinton'ın (NY) Arnold'un Baskını için motivasyonunun bir parçasıydı , çünkü Hannah en değerli eşyalarının çoğunu taşımıştı. Amerikan korsanlarının savaş sırasında 300'e kadar İngiliz gemisine el koyduğu düşünülüyor. İngiliz gemisi Jack edildi yakalanan ve İngilizler tarafından sadece tekrar çekilecek, bir Amerikan privateer dönüştü Halifax kapalı deniz savaşında , Nova Scotia . Amerikalı korsanlar sadece deniz savaşlarında değil, aynı zamanda Lunenburg Baskını, Nova Scotia (1782) gibi İngiliz kolonilerindeki çok sayıda topluluğa da baskın düzenledi .
Amerika Birleşik Devletleri Anayasası yetkili ABD Kongresi korsanlık ve misilleme mektupları vermek. Devrim Savaşı'nın sonu ile 1812 Savaşı arasında, 30 yıldan kısa bir süre içinde İngiltere, Fransa, Napoli , Berberi Devletleri , İspanya ve Hollanda yaklaşık 2.500 Amerikan gemisine el koydu. Berberi eyaletlerine fidye ve haraç ödemeleri, 1800 yılında Birleşik Devletler hükümetinin yıllık gelirlerinin% 20'sine denk geliyordu ve Birleşik Devletler'i Birinci Berberi Savaşı ve İkinci Berberi Savaşlarında Berberi devletleriyle savaşmaya götürecekti .
1812 Savaşı
1812 Savaşı sırasında , hem İngiliz hem de Amerikan hükümetleri özel görevlileri kullandı ve kurulan sistem çok benzerdi. ABD Kongresi ilan edildi
bu savaşın Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı ve bunların bağımlılıkları ile Amerika Birleşik Devletleri ve Bölgeleri arasında var olduğu ilan edilir; ve Amerika Birleşik Devletleri Başkanı'nın, Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm kara ve deniz kuvvetlerini aynısını uygulamak için kullanmaya ve Amerika Birleşik Devletleri'nin özel silahlı gemilerine marque ve genel misilleme komisyonları verme yetkisine sahip olduğunu söz konusu Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı Hükümeti'nin gemilerine, mallarına ve etkilerine ve bunların konularına karşı uygun düşündüğü şekilde ve Birleşik Devletler mührü altında şekillenir.
Başkan Madison , korsanlara yetki veren 500 marka mektubu yayınladı . Toplamda yaklaşık 200 gemi ödül aldı. Büyük bir korsanın satın alma ve yerleştirme maliyeti yaklaşık 40.000 dolardı ve ödüller net 100.000 dolar olabilirdi.
Kaptan Thomas Boyle , ünlü ve başarılı Amerikan korsanlarından biriydi. Baltimore yelkenli kuyruklu yıldızına komuta etti ve daha sonra savaşta Baltimore makası Chasseur'a komuta etti . Savaş sırasında 50'den fazla İngiliz ticaret gemisini ele geçirdi. Bir kaynak, Chasseur'un 1813-1815 faaliyetlerinden Kraliyet Donanması'na bir buçuk milyon dolar zarar verdiğini tahmin ediyor . Toplamda, 122 gemiden oluşan Baltimore özel filosu, tüm savaş boyunca alınan tüm ödüllerin yaklaşık üçte birini oluşturan tahmini değeri 16 milyon dolar olan 500 İngiliz gemisini batırdı veya ele geçirdi.
8 Nisan 1814'te İngilizler Connecticut, Essex'e saldırdı ve limandaki gemileri orada bir dizi korsanın inşaatı nedeniyle yaktı . Bu, Amerikalıların çektiği 1812 Savaşı'nın en büyük mali kaybıydı. Ancak, 1812'de Amerikan hükümetinin bayrağı altında seyreden James De Wolf'un özel filosu , büyük olasılıkla savaşın deniz harekatında kilit bir faktördü. De Wolf'un gemisi Yankee , muhtemelen savaşın mali açıdan en başarılı gemisiydi. Özel görevliler, savaş sırasında alınan 1600 İngiliz ticaret gemisinin dörtte üçünü iddia ederek ABD Donanması meslektaşlarından çok daha başarılı olduklarını kanıtladılar (ancak bunların üçte biri karaya inmeden önce geri alındı). Bu gemilerin en başarılılarından biri , bir zamanlar İngiliz Kanalı'nda arka arkaya dokuz İngiliz ödülünü kazanan Prince de Neufchatel'di .
Jean Lafitte ve korsanları, önceki suçlarından tam bir af almak için İngilizlerin New Orleans Savaşı'nda yenilmesinde ABD'li General Andrew Jackson'a yardım ettiler. Jackson, Lafitte ve emrinde görev yapan adamlar için resmen merhamet talep etti ve ABD hükümeti, 6 Şubat 1815'te hepsine tam bir af verdi.
Bununla birlikte, Amerikalılar tarafından ele geçirilen gemilerin çoğu Kraliyet Donanması tarafından geri alındı. Napolyon Savaşları sırasında bilenen İngiliz konvoy sistemleri, tekli gemilere verilen kayıpları sınırladı ve Amerikan ve kıtasal limanların etkili ablukası, yakalanan gemilerin satışa çıkarılmasını engelledi. Bu, nihayetinde ABD korsanlarının ödüllerini limana getirmeye teşebbüs etmelerini yasaklayan emirlere yol açtı, bunun yerine ele geçirilen gemiler yakılmak zorunda kaldı. 200'den fazla Amerikan özel gemisi Kraliyet Donanması tarafından ele geçirildi, çoğu eski sahiplerine ihanet edildi ve İngiliz abluka kuvvetleri tarafından kullanıldı. Bununla birlikte, 1812 Savaşı sırasında, korsanlar "Amerika kıyılarını süpürüp 2.500 kadar İngiliz gemisini ele geçirip batırdılar ve İngiliz ekonomisine yaklaşık 40 milyon dolar değerinde zarar verdiler."
1856 Paris Deklarasyonu
ABD, korsanlığı yasaklayan 1856 Paris Bildirisi'nin ilk imzacılarından biri değildi ve Konfederasyon Anayasası , korsanların kullanımına izin verdi. Ancak ABD, Amerikan İç Savaşı sırasında, Konfederasyonların ana çabalarını daha etkin görevlendirilmiş akıncılara koymadan önce denize birkaç asker gönderdiği zaman , Bildirge'nin şartlarını kabul etmeyi teklif etti .
Amerikan İç Savaşı
Sırasında İç Savaşı Konfedere Başkanı Jefferson Davis nakliye veya güney limanları içine Birliği kuşatmasını acilen ihtiyaç duyulan malzemeleri getirmek ya saldırı Birlik onların gemiyi kullandı herkese korsanlık mektupları yayınladı.
Konfederasyon'a getirilen malzemelerin çoğu özel mülkiyete ait gemilerde taşınıyordu. Konfederasyonun askeri malzemeler için hemen hemen her türlü bedeli ödemeye istekli olduğu söylendiğinde, çeşitli ilgili taraflar , abluka devriyesindeki Union gemilerinden kaçmak için özel olarak tasarlanmış ve inşa edilmiş , özel olarak tasarlanmış hafif deniz vapurları, abluka koşucuları tasarlayıp inşa ettiler .
Ne Amerika Birleşik Devletleri ne de İspanya 1898'deki savaşlarında korsanlara yetki vermedi.
Latin Amerika
Savaş gemileri, İspanyol ticaretini yok etmek ve İspanyol ticaret gemilerini ele geçirmek için İspanyol Amerikan bağımsızlık savaşları sırasında isyancı hükümetler tarafından işe alındı . Özel silahlı gemiler büyük ölçüde Amerika Birleşik Devletleri'nden geldi. İngiltere, Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa'dan denizciler genellikle bu gemilerde görev yaptı.
Ayrıca bakınız
- Louis-Michel Aury
- Silahlı tüccar
- Yardımcı kruvazör
- " Barrett privateers "
- Samuel Bellamy
- Korsan
- Renato Beluche
- Paul Beneke
- Ticaret baskını
- Haydut
- Yabancı Kayıt Yasası 1870 (İngiltere)
- Tüccar akıncısı
- 1794 Tarafsızlık Yasası (ABD)
- Özel askeri şirket
- Pindari
- Misilleme
- Devlet destekli terörizm
- William Walker
- Dominique You
Referanslar
Kaynakça
- Cochran, Hamilton. Konfederasyonun Abluka Koşucuları (Alabama Press, 2005).
- Dyer, Brainerd. "Pasifik'teki Konfederasyon Denizcilik ve Özelleştirme Faaliyetleri." Pacific Historical Review 3.4 (1934): 433-443
-
Ingersoll, Charles Jared (1852). Amerika Birleşik Devletleri ile Büyük Britanya arasındaki ikinci savaşın tarihi: Kongre kararıyla 18 Haziran 1812'de ilan edildi ve 15 Şubat 1815'te barışla sonuçlandı .
Lippincott, Grambo & Co. URL
-
Ramsay, Jack C. (1996). Jean Laffite: Korsanlar Prensi .
Eakin Press. ISBN 978-1-57168-029-7.
- Wagner, Scott D. "İspanyol-Amerikan Savaşı'nda neden korsanlık yoktu." International Journal of Naval History 14.1 (2018).
daha fazla okuma
- Alberto, Edite Maria Conceição Martins. (2019) "Dindar Bir İş: Erken Modern Portekiz'de esirlerin fidyesi." Portekiz Tarihi E-Dergisi 17.2 (2019).
- Beattie, Tim. (2015). Erken Onsekizinci Yüzyılın İngiliz Özelleştirme Yolculukları (Boydell. 2015).
- Colás, A. (2016). "Uluslararası toplumun genişlemesinde Barbary Coast: Korsanlık, özelleştirme ve birincil kurumlar olarak korsanlık." Uluslararası Çalışmaların Gözden Geçirilmesi , 42 # 5: 840–857.
- Espersen, Ryan. (2019) "Ticaretin Elli Tonu: St. Thomas'ta Korsanlık ve Yasadışı Köle Ticareti, Ondokuzuncu Yüzyıl Başları." Yeni Batı Hint Rehberi / Nieuwe West-Indische Gids 93.1-2 (2019): 41–68. internet üzerinden
- Faye, Kert (1997) 1812 Savaşı'nda Atlantic Canada'da Prize and Prejudice Privateering and Naval Prize . (Denizcilik tarihi araştırması, no. 11. St. John's, Nfld: Uluslararası Denizcilik Ekonomi Tarihi Derneği).
- Haggerty, Sheryllynne. (2018) "Yedi Yıl Savaşları sırasında Liverpool'da risk, ağlar ve özelleştirme, 1756–1763." Uluslararası Denizcilik Tarihi 30.1 (2018): 30-51 çevrimiçi
- Head, David (2015) Privateers of the Americas: Erken Cumhuriyet'te Amerika Birleşik Devletleri'nden İspanyol Amerikan Özelleştirme. (Athens, GA: University of Georgia Press). 2015.
- Kert, Faye Margaret. (2017) Prize and Prejudice: Privateering and Naval Prize in Atlantic Canada in the War of 1812 (Oxford University Press, 2017).
- Krasner, Barbara. (2016) Sir Francis Drake: Privateering Sea Captain ve Circumnavigator of the Globe (Rosen, 2016).
- Lemnitzer, Ocak (2014) Power, Law and the End of Privateering .
- Nichols, A. Bryant Jr. (2007) Kaptan Christopher Newport: Virginia Amirali . (Deniz Girişimi).
- Rommelse, Gijs. "Uluslararası siyasetin dili olarak özelleştirme: Hollanda Cumhuriyeti'ne karşı İngiliz ve Fransız özelleştirme, 1655-1665." Denizcilik Araştırmaları Dergisi 17.2 (2015): 183–194.
- Ross, Nicholas (2011) "Erken Amerika Cumhuriyetinde Deniz Savunmasının Sağlanması: ABD Donanması ve Ermenlerin Karşılaştırması, 1789-1815." The Independent Review 16, no. 3 (Kış).
- Smith, Joshua M. (2011) Battle for the Bay: The Naval War of 1812. (Fredericton, NB: Goose Lane Editions).
- van Nieuwenhuize, Hielke. (2017) "Ödül hukuku, uluslararası diplomasi ve on yedinci yüzyılda yabancı ödüllerin işlenmesi: bir vaka çalışması." Karşılaştırmalı yasal tarih 5.1 (2017): 142–161.
- Wold, Atle L. (2020) "Limanlar 1799'da Kapatıldıktan Sonra." in]] Privateering and Diplomacy, 1793–1807 ;;. (Palgrave Macmillan, Cham, 2020) s. 213–228.
Birincil kaynaklar
- Andrews, KR ed. (2017). Batı Hint Adaları'na İngiliz Özel Yolculukları, 1588-1595: Armada'nın yenilgisinden Sir Francis Drake'in son yolculuğuna kadar, Irene A. Wright'ın (Taylor & Francis) katkıda bulunduğu İspanyol belgeleri de dahil olmak üzere, Batı Hint Adaları'na İngiliz seferleri ile ilgili belgeler ).
-
- Koloni Döneminde privateering ve Korsanlık: Örnek Belgeler de Project Gutenberg ed. Jameson, John Franklin tarafından.
- Andrew Sherburne'nin Devrim Savaşı Sırasında Bir Erle İlgili Deneyimleri
- Ticaret Baskını: Tarihsel Örnek Olaylar, 1755–2009 Deniz Harp Okulu
- The Gentleman's Magazine ve Historical Chronicle, Cilt 49 1779, "Weymouth" Paketinin korsan General Sullivan tarafından ele geçirildiğini anlatıyor; "Weymouth" daha sonra The Rawlinson ve Clarendon tarafından tekrar ele geçirildi, Liverpool'un Land's End açıklarında ele geçirildi; bkz. Willams, Gomer “Liverpool Privateers'ın Tarihi ve Marque Mektupları: Bir Hesapla…