Atlantik Savaşı, İkinci Dünya Savaşı'nda çok önemli bir rol oynadı. İkinci Dünya Savaşı'nda, Dunkirk'e kaçtıktan ve İngiltere Savaşı'ndan esinlendikten sonra Atlantik Savaşı İngiltere'nin bir sonraki kabusu idi.
|Atlantik Savaşı, “beni korkutan tek şeydi”. |
Winston Churchill.
Bir ada olarak İngiltere'nin savaşa devam edebilmesi için çok miktarda yiyecek ve askeri teçhizat getirmesi gerekiyordu.
Alman denizaltı kuvveti (U-botları) savaşta hayatta kalma kabiliyetimize ciddi zarar verdi - bu yüzden Churchill'in savaştan açlıktan korkacağımızdan bahsettiği sözü.
Hammaddelerimizin büyük kısmı Amerika'dan geldi ve bu nedenle Atlantik'i geçmek zorunda kaldı. Normal zamanlarda bu yolculuk hava nedeniyle tehlikeli olabilir, ancak savaşta Amiral Raeder’in önderlik ettiği Alman denizaltıları çok ciddi bir tehdit oluşturdular. Nazi Almanyası, bizi aç bırakmak için her ay 150 ticari gemiyi batırmaları gerektiğini belirtti.
Alman denizaltıları ne deniyordu? kurt paketleri. İngiliz tedarik gemileri geçti konvoylar ve yiyeceklerimizi getiren gemiler yavaştı ve kendilerini zar zor koruyabiliyorlardı. Amerika'dan ayrıldıktan sonra, Amerikan sularında oldukça güvenliydiler ve aynı zamanda gemilere avcı uçağı örtüsü verebileceğimiz için İngiliz sularına yaklaştıklarında daha güvenliydiler. Atlantik'in ortasında en savunmasız olduğumuz yerdeydi ve U-botlarıyla nereden başlayacağımız isyanı başlatabiliyordu.
1940 baharında Fransa düştüğünde, Alman denizaltıları doğrudan Atlantik'e ulaşabiliyordu. Bordo yakınlarında büyük denizaltı kalemleri yapıldı ve bunların etkisi aşağıdaki şekillerden görülebiliyordu:
1939: 222 gemi battı (114, denizaltı tarafından)
1940: 1059 gemi battı (denizaltı tarafından 471)
1941: 1328 gemi battı (432 denizaltı tarafından)
1942: 1661 gemi battı (denizaltı tarafından 1159)
1943: 597 gemi battı (denizaltı tarafından 463)
1944: 247 gemi battı (132 denizaltı tarafından)
1945: 105 gemi battı (56 denizaltıyla)
Peki, İngiltere bu saldırıdan nasıl kurtuldu?
1) Yeni gemiler denilen geliştirildi korvet çok hafif zırhlı olan bu uçaklar onları çok daha hızlı ancak çok ağır bir şekilde derinlik yükleriyle ve aynı zamanda tüm korvetlerin denizaltılarını denizaltında duymalarını sağlayan silahlarla donattı.
2) İronik bir şekilde kötü hava koşulları, denizaltıların ağır bir kabarma olduğunda torpidoları vuramadığı ve bu nedenle ticaret gemilerinin fırtınalar sırasında daha güvenli olduğu için bize yardımcı oldu.
3) Short Sunderland gibi yeni uçakların icat edilmesi, konvoylara değerli hava örtüsü verdiğinden ve bir denizaltının torpido kullanmak için yüzeye yakın olması ve böylece bir konvoyu koruyan uçaklar için bir oturma hedefi haline gelmesine yardımcı oldu.
Bir konvoda hizmet etmek nasıldı?
“İlk kişi hamaktan çıktığında, sabah saat 7: 15'de bir karışıklık oldu. Giysilerimizde uyuduğumuz için giyinmeye gerek yoktu. Yükselen ilk çay oldu. Ekmek, bisküvi ve reçel, yardımlı bir aranjmandı. Ekmek hamamböceği kurtulmak için şiddetle çalkalandı.
Sabahları nöbetçi olanlar nöbete girdiler, diğeri dağınıklığı (oturma alanı) temizledi ve öğlen yemeği hazırladı. Büyük bir tencerenin içine konserve bonfile, bezelye, fasulye ve taze patates ve su konur. Nöbetçi olmayanlar kaybedilen uykuyu yakaladılar; çünkü nadiren dört saatten fazla gerdik. Diğerleri ses tonlarında konuşarak oturdu. Hava güzelse üst güvertede biraz temiz hava alma zamanı gelmişti. Bu aynı zamanda yıkama zamanıydı - banyo veya duş yoktu.
Akşam yemeği saat 6: 00'da alındı. Bu genellikle ringa balığı veya kuru fasulye ve ekmek oldu. ”
R.T. “Gönüllüye” hizmet eden Brown.
“Tamamen belli olmayan bir Cehennemdi (bir fırtınada olmak). Mutfaktan mutfaktan mutfağa (geminin ön tarafında) yiyecek almak bile çok büyük bir işti. Dağınık güverteleri genellikle karmakarışıktı ve vücut ve öfke üzerindeki aşınma ve yıpranma, asla unutamayacağım bir şeydi. ”
“New Westminster” de bir subay
“Narvia”, kulak kırıcı bir kükreme ile torpillendi ve güverte, ayaklarımın altında şiddetli bir şekilde çöküp çöktü. Köprünün ilerisindeki büyük siyah duman kulesi, tonlarca su ve enkaz havaya fırlatıldı.
Gemi hızla su alıyordu, güverte de yakında yıkıyordu. Gemiyi terk etme emri verildi ve filikalar fırlatıldı.
Gemiden uzaklaştık ama sonra suya sıçrayan bir filika daha gördük ve birkaç adam bundan sonra zıpladı, umutsuzca sarıldılar ve yardım için bağırdılar. Salın yavaş yavaş geminin yanından geçtiğini gördük ve korkularımıza çaresizce büyük bir su akıntısının, sal ve onun yolcularını torpido tarafından geminin yanına açılan deliğe emmesiyle izledik. Şimdi bile, gövdenin içindeki erkeklerin çığlıklarını hala duyabiliyorum. Fakat daha sonra tekrar dışarı çekildiler, bu zamana kadar daha yaklaştık ve insanları teknemizdeki güvenliğe sürükleyebilirdik. Onlardan biri, minnettar gibi, her tarafıma şiddetle hastalandı. ”
Vurulduğunda ve battığında “Narvia” da görevde olan bir memur.