The Economy of South Korea
Güney Kore son on yılda, dünyanın en güçlü ekonomilerinden biri olmuştur. 1965-1990 döneminde, kişi başına düşen GSMH (Gayri Safi Millî Hasıla) oranı dünyanın diğer ülkelerinden daha yüksekti. Ancak Kore ekonomisi her zaman böyle güçlü değildi.
Güney Kore 1945-1949 yılları arasında Amerikan Askeri Hükumeti'nin kontrolü altındaydı. 1949 sonbaharında Kore Cumhuriyeti kuruldu ve Syngman Rhee Cumhurbaşkanı oldu. 1950 yılının yazında Kore Savaşı başladı ve ülke harap oldu. Kore Savaşı'nın bitiminden 1960'lı yılların başına kadar Güney Kore, ekonomik kalkınma için ithal ikameci bir politika izledi. 1960 yılında Rhee, bir öğrenci devrimi tarafından devrildi. Chang Myon başkan seçildi, ancak 1961'de Park Chung-hee liderliğindeki bir askeri darbe tarafından devrildi. 1959'dan 1962 yılına kadar ülkede sanal bir durgunluk oldu. Park, 1963'te Cumhurbaşkanı seçildi ve ekonomik kalkınma büyük bir ekonomik sorun haline geldi.
1960'lı yıllarda ABD'nin yardımının azaltılması, Güney Kore'nin izlediği ithalat ikamesi stratejisini uygulanamaz hale getirdi. Daha sonra Kore, ihracata yönelik bir kalkınma stratejisine geçti. Hükumet bu kalkınmayı yönlendirmeye çalıştı ancak yönetimde büyük hatalar yaptı. Başlangıçta Park rejimi, ağır ve kimyasal sanayilerinin üzerinde durdu. Park'ın öldürülmesinden ve 1979 yılındaki ikinci petrol darbesinden sonra Chun Rejimi, ağır ve kimyasal sanayiler için ayrılmış projeleri durdurdu ve hafif sanayiler için kredi ayırdı. Güney Kore, Robert Wade'in yaptığı Yönetim Piyasası geliştirme çağrısına uymasına rağmen Güney Kore'de kamu sektörünün büyüklüğü nispeten küçüktü.
Güney Kore bazı önemli devlet işletmeleri yarattı; i.e., Pohang Demir ve Çelik Şirketi, Kore Telekomünikasyon Kurumu, Kore Elektrik Enerjisi Kurumu, Demiryolları Ofisi ve Kore Tekel Şirketi (tütün ve ginseng ürünleri için). Bu kamu kuruluşları, finansal hizmetlerin yüzde 80-90'ının, gazın üçte ikisinin, elektrik ve su temininin, ulaşım ve iletişimin yüzde 30'u, madenciliğin yüzde 30'u ve imalatın yüzde 15'inin ihtiyacını karşıladı.
Kamu işletmelerinin bir kısmı 1945 yılında hükumet tarafından devralınan Japon firmalarıydı. (1980'lerde hükumet bu kamu kuruluşlarının bazılarının özelleştirilmesi programını başlattı.)
1963-68 döneminde GSMH'daki büyüme oranı yüzde 9,7'ye yükseldi. Mali açıklar, hükumet harcamalarından kesilerek 1963 ve 1964'te ortadan kaldırıldı. Devlet memurlarının ücretleri donduruldu. Kore Won'u 1964 yılında 130 dolardan 255 dolara devalüe edildi. Bankalar (devlet kontrolündeki) birikimcilere daha yüksek faiz oranları sunmaya başladı. Daha önce sunulan faiz oranları, enflasyonu dengelemek için yetersiz kalmıştı. Sonuç olarak mevduat, Eylül 1965'de 9 milyar won'luk bir artışla 1966 yılı sonunda 50 milyar won'a yükseldi. Tasarruf oranı artmaya başladı ve 1990'da yüzde 30'a ulaştı.
Chaebol olarak adlandırılan büyük Konglomera şirketleri, Kore endüstrisinde önemli bir faktördür. Tek aile mülkiyeti altındaki bu çeşitlendirilmiş şirketler, 1950'lerde kıt krediyi elde etmek için siyasi nüfuz sahibi şirketler olarak ortaya çıktı.
San Jose Devlet Üniversitesi Ekonomi Bölümü
Thayer Watkins
-Kore Ekonomik Kalkınması
Yorumlayan: Paul Kuznets-
Kaynak
Çeviri: Yüsra JaeJoong
English
South Korea in recent decades has been one of the most dynamic economies in the world. Over the period 1965 to 1990 the rate of growth of per capita GNP was greater than any other country in the world. But the Korea economy was not always so dynamic.
From 1945 to 1949 South Korea was under the control of the American Military Government. In the fall of 1949 the Republic of Korea was created and Syngman Rhee was made president. In the summer of 1950 the Korean War started and devastated the country. During the period from the end of the Korean War to the early 1960's South Korea pursued a policy of import substitution for economic development. Rhee was overthrown by a student revolution in 1960. Chang Myon was elected president but overthrown in 1961 by a military coup led by Park Chung-hee. There had been virtual stagnation from 1959 to 1962. Park was elected president in 1963 and economic development was seen a the major economic issue.
The reduction of U.S. aid in the 1960's made infeasible the import-substitution strategy South Korea had pursued. Korea then shifted to an export-oriented strategy for development. The government tried to direct this development but made major mistakes in direction. The Park Regime initially emphasized heavy industry and the chemicals industry. After Park's assassination and the second oil shock in 1979 the Chun Regime stopped the projects devoted to the heavy and chemicals industries and shifted credit to light industries. Although South Korea is a case of what Robert Wade calls Governed Market development the size of the public sector in South Korea was relatively small.
South Korea did create some important government enterprises; i.e., Pohang Iron and Steel Company, Korea Telecommunications Authority, Korea Electric Power Corporation, the Office of the Railroad, and Korea Monopoly Corporation (for tobacco and ginseng products). The public sector provided 80-90 percent of the financial services, two thirds of the gas, electricity and water supplies, 30 percent of transportation and communications, 30 percent of mining, and 15 percent of manufacturing.
Some of the public enterprises were originally Japanese firms which were taken over by the government in 1945. (In the 1980's the government began a program of privatization of some of these public enterprises.)
The rate of growth in GNP soared to 9.7 percent in the period 1963-68. Fiscal deficits were eliminated by sharp cuts in government expenditures in 1963 and 1964. Wages of government employees were frozen. The Korean won was devalued in 1964 from 130 to the dollar to 255. Banks (state-controlled) began to offer higher interest rates to savers in 1965. Previously the interest rates offered were insufficient to offset inflation. As a result deposits jumped from 9 billion won in September 1965 to 50 billion won by the end of 1966. The savings ratio began to increase and by 1990 reached about 30 percent.
Large conglomerate corporations, called chaebol, are an important factor in Korean industry. These diversified companies under single family ownershipe arose in the 1950's as corporations with political influence for obtaining scarce credit.
San Jose State University Department of Economics
Thayer Watkins
Korean Economic Development:
An Interpretive Model by Paul Kuznets
Source