varoluşçuluk akımından türetilmiş bir kavramdır. tek kayda değer varlığın insan olduğunu ve insanla dünyanın uyumsuz olduğunu savunur. insanın hayatı boyunca maruz kaldığı uyumsuzlukların sonuncusu da ölümdür. başlangıcın ve bitişin varlığı eylemi ihmal edilebilir kılar ve boşa çıkarır, ölüm de bununla ilintilidir ve hayatı boşa çıkarır. bu durumda iki yol görünür; biri evrenin ötesini umud etmek, öbürü de kendini öldürmektir. albert camus
'ye göre bunların ikisi de saçmadır ve yapılabilecek en iyi şey kalınabildiği kadar hayatta kalınıp evrene karşı koymak ve onun saçmalıklarına karşı saçmalamaktır. yapılan işte anlam aranmaz ve evren olduğu saçmalıkla kabul edilir.