Aylardır, Donald Trump'ın görev süresinin sonuna yaklaşırken, tarihçiler ve gazeteciler bir spekülasyon oyunu oynuyorlar: Donald Trump'ın başkanlık kütüphanesi nasıl olacak?
"Bir tapınağı onun egosu, ”Washington Post 'de bir tarihçi öngördü. Diğerleri, başkanlığını yeniden markalaştırmada bir tema parkı veya " tam MAGA " egzersizi hayal ediyor. Bir rapor, onu inşa etmek için şaşırtıcı bir şekilde 2 milyar $ toplamaya çalıştığını söyledi.
İşte başka, daha olası bir olasılık: Olmayacak.
Kitap okumadığı için değil (başkanlık kütüphaneleri bu tür bir kütüphane değildir) ve başkanlığının ABD Kongre Binası'nda Trump tarafından teşvik edilen ve ikinci bir suçlama ile sonuçlanan şok edici bir ayaklanmayla sona ermesinden dolayı değil. Diğer başkanlar sınırda bir rezaletle istifa ettiler – Richard Nixon istifa etti; Herbert Hoover bir heyelan içinde kayboldu, Büyük Buhran için suçlandı – ve hala kütüphanelerini aldı.
Trump muhtemelen başaramayacak bile. Nixon'un nihayet kendisi için yarattığı gibi özel bir kütüphane inşa et. Ya da Barack Obama'nın temellerini atmakta bile büyük zorluk çektiği "merkez", bir hükümet varlığı, bir araştırma tesisi veya arşivden yoksun olacak.
Başkanlık kütüphaneleri karmaşıktır. Ve nasıl çalıştıklarını ve Trump'ın kendisinin nasıl çalıştığını anlarsanız, onu gerçekten başardığını hayal etmek neredeyse imkansızdır. Bu başarısızlığın Trump ve destekçileri için sonuçları sadece bir binanın ötesine geçecek: Bir kütüphane, bir merkez veya itibarını güçlendirecek bir tür enstitü olmadan, bir başkan olarak mirası ve tarihteki yeri muhtemelen düşecektir.
Bir Trump Kitaplığı beklememenin ilk ve en önemli nedeni bir Trump Kitaplığı inşa etmenin pahalı olmasıdır. Hükümet ömür boyu Gizli Servis koruması için ödeme yapabilir, ancak bir kütüphane için parayı önlemez: Bir başkanlık kütüphanesi inşa etmek veya donatmak için hiçbir federal fon kullanılamaz ve hiçbir federal mülk kullanılamaz. Eski başkanların yüz milyonlarca doları toplayacak bir kar amacı gütmeyen kuruluş yaratması gerekiyor. Bunu, dünyanın herhangi bir yerinde, herhangi bir kaynaktan, neredeyse hiç açıklama yapmadan sınırsız meblağlarla yapsalar da, bunu görevdeyken yapmak çok daha kolaydır.
Federal kütüphaneleri olan çoğu başkan, planlamaya, hatta para toplamaya bile başlamadan önce şartlar sona erdi. Franklin D. Roosevelt, üçüncü dönemine yaklaşık beş ay kala kütüphanesini açtı. Hatta Eisenhower, Lyndon B. Johnson ve Ronald Reagan, ofisten ayrılmadan önce çığır açtı. Ve başlangıçta görevdeyken aktif fon toplamayacağını açıklayan Obama, 2014 gibi erken bir tarihte milyonları pasif olarak kabul etti. Beyaz Saray'dan erken ayrılmalarının ani ve çoğu zaman beklenmedik doğası düşünüldüğünde, bir dönem başkan için bu çok daha zor. Söylemeye gerek yok, hala kaybettiğini itiraf etmeyen Trump böyle bir çabası varsa, bunu kamuoyuna açıklamadı.
Doğru, Trump bir tekerlekli satıcıdır, ancak para gereksinimi ondan daha serttir. Bir başkan federal bir tesis haline gelen bir kütüphane inşa etmek isterse, onun için olağan yol, onun tamamını veya bir kısmını hükümete bağışlamaktır. Ve bu durumda, yasa, Ulusal Arşivlere, tüm projenin maliyetinin yüzde 60'ı oranında ek operasyon ve bakım yardımı yapılmasını zorunlu kılıyor.
Onlarca yıldır olgun bir sebat göstermiş ve en iyi bağışçılarına ilgi göstermiş olan başkanlar için bile, bu tür bir parayı toplamak zor olabilir. Para toplama, bir başkanın görevden ayrıldığı her yıl daha da zorlaşıyor. O öldükten sonra daha da zorlaşıyor. Bu önemli bağıştan kaçınmak için kütüphaneyi hükümete bağışlamayı atlamak kısa vadede daha ucuz görünebilir. Ancak uzun vadede bu daha pahalıdır: Bağış, hükümetin gelecekteki işletme maliyetlerini karşılamasına yasal olarak izin veren şeydir. Devlet finansmanı, personeli ve kaynakları olmadan, bir başkan vakfının tesisi sonsuza dek işletmek için yılda milyonlarca dolar ödemesi gerekecektir. Para bittiğinde kütüphane kapanır ya da en iyi ihtimalle Washington'un insafına kalır. Nixon’un vakfı 16 yıl boyunca nihayet pes ederek hükümete kütüphaneyi federal kata kabul etmesi için yalvardı (2007'de yaptı).
Hemen hemen tüm başkanlar “yer seçimi” konusunda sorun yaşadı. FDR'nin annesi, aile malikanesinin bir kısmını tapu altına almak istemedi. Harry Truman’ın akrabaları onun aile çiftliğini kullanmasını istemiyordu. Massachusetts, Cambridge'deki insanlar Kennedy Kütüphanesi'nin yüz binlerce turisti küçücük sokaklarına getirmesini istemediler; Vakıf, protestolar ve inşaat gecikmeleriyle yıllarca takılıp kaldı ve sonunda John F. Kennedy’nin özenle seçtiği siteden vazgeçti. Nixon, kütüphanesini 4.000 dönümlük arazinin ortasında inşa etmek için gizli planını tamamlayamadan istifa etti Deniz Piyadeleri Merkez Kampı Pendleton başkanı iken yasadışı bir şekilde ele geçirdi.
Trump onu nereye koyabilirdi? Bazen üniversiteler, Austin kampüsünde LBJ için 30 dönümlük alan sağlayan Texas Üniversitesi gibi yerel başkanlara ev sağlamaya yardımcı olur. Ancak Trump’ın kolejlerinden Fordham veya Penn'in kendi kütüphanesine isteyerek ev sahipliği yaptığını hayal etmek zor. Daha az tartışmalı başkanlar bile bu tür planlarla sürtüşme yaşadı. Duke Üniversitesi, orada hukuk diplomasını alan Nixon'u reddetti. Stanford, Reagan Kütüphanesini reddetti. Southern Methodist Üniversitesi öğretim üyeleri ve öğrencileri George W. Bush Kütüphanesi'ni protesto ettiler, ancak kütüphane sonunda Üniversite Park kampüsünde açıldı. Bu başkanların her birinin kendi tartışmaları varken, hiçbiri ülkenin geniş ve çeşitli bir kesimi tarafından bu kadar geniş çapta kınanmadı.
Ancak muhalefet biçimleri, en sabırlı ve bağlantılı eski başkanlar için bile ısrar etmek ve üstesinden gelmek zor olabilir. . Obama Merkezi, siyasi kariyerini başlatan şehir olan Chicago'daki topluluk muhalefeti tarafından yıllarca ertelendi.
Trump'ın da kendine özgü bazı zorlukları var. Bu yazı itibariyle, 2024'te tekrar koşup koşmayacağını bilmiyoruz. Fox News, OAN ve Newsmax için bir rakip çıkaracak mı bilmiyoruz. Yeni bir parti mi kurmaya çalışacağını yoksa partisinin ondan kopmaya çalışıp çalışmayacağını bilmiyoruz (ancak ikincisi şu anda pek olası görünmüyor). Bir başkanlık kütüphanesinin, merkezinin ya da her ne isimle adlandırılırsa adlandırılsın, bir siyasi kariyerin sona erdiğinin bir işareti olduğunu biliyoruz. Bir kapak taşı. Gerçekte, bir emeklilik bildirimi – en azından görev almaktan. Ve Trump, kamuoyunun gözünden kararlı bir şekilde çıkmak için çok az eğilim gösterdi.
Yapsa bile, Trump o zaman meşru bir şekilde ve vakfını oluşturduğu devletin yasalarına göre yükseltmek zorunda kalacaktı. bir müze, arşivler ve halka açık etkinlikler için bir alan, vakfın ofisleri ve böylesine sınırlı bir yasal ve mali ortamda denemek istediği diğer faaliyetler için geleneksel bir başkanlık kütüphanesi inşa etmek için yüz milyonlarca dolar.
En azından, Trump meşru bir kar amacı gütmeyen vakıf işletmek için çok az yetenek gösterdi, bir bağış oluşturmaya aldırmayın. Memleketi New York'ta bunu yapmakta önemli ölçüde zorluk çekecektir. 2019 mahkeme emri uyarınca, "Trump Vakfı'ndaki fonları kişisel olarak kötüye kullandığını kabul ettikten" sonra, Trump – herhangi birini kendisine parayı vermeye ikna etmeyi başarırsa – son derece kısa süren bir anlaşmayı kabul etti. Bu eyalette başlatabileceği herhangi bir kar amacı gütmeyen kuruluşa bel bağlayacak.
Bir kütüphane kurarsa, Trump, hikâyesinin bir "onay mührü" olarak söylediği gibi, federal hükümetin meşruiyetini ve yetkisini isteyecektir. Amerika'yı ne kadar “harika” yaptığına (tekrar) ve belki de ikinci döneminin “hırsızlığının” ne kadar büyük olduğuna dair sergilerine Ulusal Arşivler tarafından ev sahipliği yapmak isteyebilir. Ancak bunlardan herhangi birini yapabilmek için yasa, parayı sadece arazide ve binada harcamasını değil, yüz milyonlarca ek dolar toplamasını ve neredeyse düşünülemeyecek şekilde hükümete vermesini gerektirecektir. .
Trump gibi kurallara aykırı bir yabancı için bir model varsa, bu – ironik bir şekilde – Obama kitaplığı olabilir. Ama bir şey olursa, Obama'nın deneyimi odaklanma ya da ısrarla bilinmeyen bir karakter için ne kadar zor olacağını gösteriyor.
Obama, 2020 yılına kadar en çok oyu kazanan ve tarihteki herhangi bir başkanın en çok parasını toplayan popüler, iki dönemlik eski bir başkan. 70 yıldan fazla bir süredir üçüncü en yüksek onay derecesi için Dwight Eisenhower ile bağlı olarak ofisten ayrıldı. Yine de Obama, resmi federal kütüphanelerin Ulusal Arşivler sistemi dışında bir Obama Merkezi planlayarak geleneksel başkanlık kütüphanesini atlamaya karar verdi. Bir araştırma merkezi olmayacak, resmi kayıtlarını saklamayacak ve federal hükümet için hiçbir rolü olmayacak. Obama'nın neden bu yola gittiği açık değil, ancak federal katılımın olmaması onu bağış ihtiyacından kurtarıyor ve ona başkanlığını canlandırması ve tesisi istediği gibi kullanması için daha fazla serbestlik veriyor.
Obama Vakfı bu molayı duyurduktan sonra, Ulusal Arşivler sessizce, gelecekteki başkanların bu yeni modeli takip edeceğini umduğunu açıkladı, belki de ajans artık olmadığı için. propaganda işi yapmak istiyor. (Ara, zaten yerinin tükenmekte olan bir ajansın depolama yükünü artırmış olsa da) Arşivlerin bağışlanan bir kitaplığı almama tercihi göz önüne alındığında, Donald Trump, Joe Biden ve onlardan sonra gelenler için zor olacak.
Elbette, dışarıda bir olasılık daha var: Asla normlara boyun eğmeyen Trump, kendi modelini tamamen oluşturabilir. Bir yardım derneğini yürütmekle ilgili hukuki endişeleri ve bağış toplamayı ve hükümetin katılımıyla ilgili çetrefilli (ve maliyetli) sorunları atlayabilir ve kendisi için bir anıt inşa edemez, hatta işletemez, ancak yine de bir tane alabilir. Ve böyle bir model, tek kelimeyle, Trumpçı olurdu.
Trump, adını emlak geliştirme alanında yaptı, ancak üzerinde kendi isminin yazılı olduğu binaların birkaçı, kendi inşa ettiği, hatta sahip olduğu binalar. Gerçekte inşa ettiği şey, ismini kulelerini ve otellerini gerçekten inşa eden ve işleten diğerlerine lisanslayan markasıdır. Teoride, Donald Trump adını kâr amacı gütmeyen bir işletmeye –belki de bir kumarhane, bir golf sahası ya da ekli bir otel olan biletli bir müze– lisanslayarak, kendisi için bir anıt olarak kullanabilir. MAGA'lar ve (hastalıklı) meraklılar için turistik cazibe.
Diğer modellerin zorlukları göz önüne alındığında, çoğu gözlemcinin tahmin ettiği türden bir Trumpian tapınağına sahip olmaya yaklaşmasının tek yolu bu olabilir. Hatta eski başkanlar kulübünden düşmemek için onu bir "kütüphane" olarak da damgalayabilirdi – ama bu onu bir "kütüphane" yapmaz.
Trump neredeyse kesinlikle geleneksel bir başkanlık kütüphanesine sahip olmayacak ve muhtemelen Birinin özel bir versiyonuna sahip olacağım, çekme – özellikle kurtuluş, hatta sadece onay isteyen biri için – güçlüdür. Nixon itibarını iyileştirmek için pek çok çaba sarf etti, ancak istifa ettikten 16 yıl sonra kütüphanesinin binası onu tarih için kurtarmıştı: İki eski başkan ve üç eski birinci hanım, ona ve eşi Pat'in özel Richard'ı adamasına şevkle yardım etti. Nixon Başkanlık Kütüphanesi ve Yorba Linda, Kaliforniya'daki Doğum Yeri. On binlerce taraftar katıldı ve George H.W. Bush'un Nixon'un "hayatını herhangi bir başkana sundu – uluslar arasında barışı sağlayan en büyük davaya adadığı için" hatırlanacağı yönündeki öngörüsü.
Dört yıl sonra, yaşayan beş ABD başkanının ilk kez bir araya gelmesini 4000 yaslı izledi. , Nixon'a haraç ödüyor ve onu kütüphanenin Gül Bahçesi'nde Pat ile birlikte dinlenmeye bırakıyor. Bill Clinton, bizi adamı "tüm hayatı ve kariyeri" dışında yargılamaya teşvik ederek ona veda etti.
Gelecekteki bu tür törenler ve bunların üstü kapalı rehabilitasyonları 45. başkan için hazır olabilir mi?
Değil başkanlık kütüphanesi olmadan. Sahip olmayacağı.