İlgili ayetin meali:
“Kadınlar hakkında senden fetva isterler. De ki: Onlar hakkındaki hükmü Allah size açıklıyor: Haklarını vermeyerek nikâhlamak istediğiniz yetim kadınlarla küçük, zayıf yetim çocukların haklarına dair hükümler size bu kitapta okunup duruyor. Yetimlerin haklarını vermekte tam adaleti gözetin. Yaptığınız her iyiliği, Allah mutlaka bilir”(Nisa, 4/127).
Alimlerin bildirdiğine göre, cahiliye dönemindeki insanlar, yetim kadınlara haksızlık ediyorlardı.
Ona bakan kişi eğer onunla evlenmek isterse, başka kadınlara verdiği mehirin çok azını verir veya hiç vermezdi.
Bazen de sırf malına göz diktiği için onunla evlenir ve malını -âdeta- gasp ederdi.
Şayet onu güzel bulmayıp evlenmek istemediği zaman, malını başkasına kaptırmamak için onun başkasıyla evlenmesine engel oluyordu.
Bir de cahiliye döneminin gaddar adetlerinden biri de mirası büyükler bölüşür, küçük yaştaki çocuklara miras vermezlerdi.
Müslümanlar bu konuları peygamber efendimize sorunca bu ayet nazil oldu.
İşte bu ayette, yetim kadınlar ile zayıf/çocuk yaştaki yetimlerin haklarına dair hüküm verilmiştir. (bk. Razî, Kurtubî, Ebu’s-Suud, ilgili ayetin tefsiri)