İran'da yayımlanan Şehend gazetesinin 7 Aralık 1930 tarihli sayısında şöyle bir haber çıkmıştı: “Araplar derler ki, akıllı bir adam akrebin soktuğu deliğe bir daha parmağını sokmaz. Halbuki Kürtler aynı delikte kaç defa kendilerini zehirlettiler. Kürtler 'koyun kendi kuzusunun ayağını kırmaz. Bizim ayağımızı kıranlar Türkler değildir' derler. Evet, Kürtler ağır bir felaket geçirdiler. Ve bu netice için çalışanlar da muratlarına erdiler...” Yine de isyan ancak 1932'de tümüyle bastırılabildi. Ermeni kaynaklarına göre Türk tarafı 50 bin kişi kaybetmiş, buna karşılık 500 Kürt köyünü yakmıştı. Kürt kaynaklarına göre, isyancılar 12 Türk uçağını düşürmüştü. Buna karşılık Türk birlikleri 203 köyü harap etmişti. Türk tarafına göre bu sayılar çok abartılıydı.
1933'te, Cumhuriyet'in 10. Yılı şerefine çıkarılan genel aftan, 1923'te Lozan Barış Antlaşması kapsamında yurt dışına sürülen 150'likler yararlanırken, sürgündeki Kürtlere Türkiye'ye dönme hakkı tanınmadı.
düşürelen 12 uçakdan 4 ününün pilotunun mezarı şuan Ağrı merkezde sıtkiye (tolhıldan) mahallesinin yanındaki abidede