HBT-7 tekerlekli. Rayların bir kısmı rafların altında asılıdır
Otuzlu yıllarda, Sovyet mühendisleri kimyasal yönünü çalıştı tanklar... Kapsamlı bir programın bir parçası olarak, bu tür ekipmanların BT varyant tanklarına dayanan çeşitli varyantları geliştirilmiştir. Bu türden ilk örnekler, çeşitli sorunları çözmelerine izin veren duman ekipmanı veya alev makinesi taşıdı. Sonra hem alev atma hem de duman tahliyesi yapabilen HBT-7 tankını yarattılar.
Ortak bir platformda
BT serisi tanklar otuzlu yılların ortalarında kimyasal araçlar için temel haline geldi. Bu tür ilk projeler, bir alev makinesi veya tank dumanı ekipmanının kurulumu için sağlanmıştır. Böylece, hafif kimyasal tanklar HBT-2 ve HBT-5 yanan bir jet veya makineli tüfek ateşiyle hedeflere vurabilir. Aynı zamanda, benzer bir tabanda HBT-5 adı verilen başka bir tank oluşturuldu. Standart bir TDP-3 cihazının yardımıyla duman perdeleri ayarlayabilir ve kendini savunma için bir makineli tüfek kullanabilirdi.
BT tanklarının kimyasal araçlara dönüştürülmesi, bazı ünitelerin kaldırılması, ana silahlandırma ve mühimmat depolanması ve daha sonra yeni cihazların montajı sağlandı. Ortaya çıkan araç, temel modele olan benzerliğini korudu ve benzer taktik ve teknik özelliklere sahipti. Aynı zamanda, modernizasyon için belirli bir marj vardı.
Halihazırda uygulanmakta olan fikirlerin mantıklı bir devamı, bir şasi üzerindeki duman ve alev makinesi ekipmanlarının birleşimiydi. Böyle bir numune 1936 yılında, kimyasal zırhlı araçların ve sistemlerin geliştirilmesinde zaten geniş deneyime sahip olan Kompresör tesisinin SKB'sinde geliştirildi. Yeni tank BT-7 tasarımına dayanıyordu, bunun sonucunda HBT-7 endeksi aldı. HBT-III tanımı da bilinir ve böyle bir gelişmenin seri numarasını gösterir.
Teknik Özellikler
Yeni projenin geliştirilmesi sırasında, temel BT-7 gövdeyi, tareti, santrali ve şasiyi korudu. Aynı zamanda, 45 mm'lik top ve mühimmatın yanı sıra radyo istasyonu da ortadan kaldırıldı. Proje, yeni birimler kurmak için çamurlukların kullanımını içeriyordu. Bu nedenle, çıkarılan rayların raflarda değil altlarında taşınmaları önerildi.
Gövde ve kulenin içine ve dışına, SKB Kompressor tarafından geliştirilen KS-40 kimyasal sisteminden çeşitli cihazlar ve cihazlar monte edildi.
Taret, standart 7,62 mm DT makineli tüfeğini korudu. Tabanca montajı bir alev makinesi monte etmek için kullanıldı. Alev makinesi hortumu, zırhlı bir muhafaza maskesi ile donatılmıştır. Pnömatik olarak çalıştırılan bir Pitot kapama valfi ile donatılmıştır. Ateşleme, tank aküsü ile çalışan iki mum ile gerçekleştirildi.
Toksik bir madde, gaz giderme veya duman karışımını püskürtmek için motor bölmesinin çatısına bir çift nozul yerleştirildi. Memelere giden borular, kimyasalların ısıtılmasını sağlayan ve bunların herhangi bir ortam sıcaklığında etkili bir şekilde püskürtülmesini mümkün kılan egzoz manifoldlarının yanında konumlandırılmıştır.
Sıvı yükü 300 litre kapasiteli iki tankta taşınmıştır. 10 mm zırhtan yapılmış muhafazaların içindeki çamurluklara yerleştirilmiş ve boru hatları kullanılarak ortak bir sisteme bağlanmışlardır. Yangın hortumuna veya püskürtücülere sıvı verilmesi, bir pompa ve diğer cihazlar kullanılarak gerçekleştirildi. HBT-7, belirli bir sorunu çözmek için sadece bir tür sıvı kimyasal alabilir. Tank, düşmana bir yangın karışımı ile saldırabilir veya bölgeyi kimyasallarla tedavi edebilir.
KS-40 alev giderici, yanma karışımının 70 metreye kadar bir mesafede salınmasını sağladı Sıvı tedariki birkaç düzine çekim için yeterliydi. 600 l duman karışımı perdenin 40 dakika bekletilmesine izin verdi. Alanı kirletmek veya gazını gidermek için besleme spreyleri kullanıldı. 12-15 km / s'lik optimum hızda, tank CWA'yı 25 m genişliğe kadar bir şeritte işleyebilir, Gaz giderme 8 m'lik bir şeritte gerçekleştirilmiştir.
Standart ekipmanın bir kısmının çıkarılması, temel şasiyi hafifletmeyi mümkün kıldı, ancak yeni ekipman bu yük kapasitesini tamamen kullandı ve hatta ötesine geçti. Orijinal BT-7, 13,7 ton ağırlığındayken, kimyasal versiyonu 15 ton ağırlığındaydı. Pistlerdeki ortalama hız, tekerleklerde 16,5 km / s'ye, 21 km / s'ye düşürüldü.
Başarısız testler
1396 yılında, "Kompresör" HBT-7 deney tankı hazırladı ve test etti. Ortaya çıkan zırhlı aracın atanan görevleri çözebildiği, ancak özelliklerinin ideal olmaktan uzak olduğu bulundu. Genel potansiyeli çalıştırmayı zorlaştıran veya kötüleştiren çeşitli türlerde birçok sorun vardı.
HBT-7'nin ana sorunlarından biri aşırı ağırlığıydı. Santral hala yüklerle başa çıkabildi, ancak yerdeki hız ve kros kabiliyeti düştü. Ayrıca, şasi üzerindeki yük arttı ve bakımı ve ayarlaması artık daha zor oldu.
Kimyasal aparat da yüksek performans gösterdi. Alev makinesi, gerekli aralıklarda hedeflere ulaşmayı mümkün kıldı ve püskürtme cihazları, arazinin etkili bir şekilde işlenmesini sağladı. Bununla birlikte, mürettebatın güvenliğini tehdit eden tehlikeli sıvıların sızmasına neden olabilecek boru hatlarının sızdırmazlığının yetersiz olduğu ortaya çıktı.
Tanklar HBT-7 bir seferde sadece bir tür sıvı alabilir ve buna göre tank sadece bir savaş görevini çözebilir. Bir başkasını gerçekleştirmek için, sıvı yükün boşaltılması, tankların işlenmesi ve çok zaman alan yakıt ikmali gerekiyordu. Bu nedenle, resmi olarak evrensel kimyasal tank, özellikle kullanım esnekliği ve kullanım kolaylığı bakımından farklılık göstermemiştir.
Kendini savunma silahlarıyla ilgili sorunlar da vardı. Geri dönüşüm kulesi оружия DT makineli tüfek ateş etme yeteneğini kaybetti.
İkinci prototip
Test sonuçlarına göre, HBT-7 kimyasal tankı eleştirildi ve benimsenmesi için bir öneri almadı. Aynı zamanda, inşa edilen prototip deneme operasyonu için Kızıl Ordu'ya teslim edildi. Onun yardımı ile birlikler beklenen seri ekipmanın daha sonraki gelişimi için deneyim kazanmak zorundaydı.
Bir pompa kullanılarak inşa edilen KS-40 kimyasal ekipman şeması
Zaten 1937'de Kompressor fabrikası, KS-50 adı verilen kimyasal aparatın geliştirilmiş bir versiyonunu geliştirdi. Bu projenin ana özelliği, şimdi sıkıştırılmış bir gaz silindirine dayanan pnömatik yer değiştirme sisteminin kullanıldığı motor tahrikli bir pompanın terk edilmesiydi. Ayrıca, tanklar biraz değiştirildi. Toplam kapasiteleri 50 litre artırıldı.
Yakında KS-7 ekipmanıyla deneyimli bir HBT-50 ortaya çıktı. Yeni bir seri montaj şasisi üzerine inşa edildi - ilk prototip değiştirilmedi. Testler, KS-50 sisteminin çalıştırılmasının daha kolay olduğunu ve önceki KS-40'a göre çok daha verimli olduğunu göstermiştir. Aynı performans seviyesiyle, yükseltilmiş HBT-7 daha basit ve daha güvenilirdi. Ancak, zırhlı aracın ağırlığı ve şasi üzerindeki yüklerle ilgili sorunlar çözülmedi.
Proje terk etme
İki deneysel HBT-7'nin testleri, bir alev makinesi ve sprey ekipmanı ile kimyasal bir tank inşa etmenin temel olasılığını gösterdi. Aynı zamanda BT-7 şasisinin yetersiz özelliklerini gösterdiler. HBT-7 / HBT-III projesinin sonuçları ve diğer gelişmeler ışığında önemli sonuçlar çıkarılmıştır.
Mevcut bileşenler kullanılırken istenen sonuçların elde edilememesi nedeniyle HBT-7 projesinin gelişiminin durdurulmasına karar verilmiştir. Ayrıca, alev makinesi ve duman cihazları taşıyan evrensel bir kimyasal tank fikrinden vazgeçilmesine karar verildi. Sonuç olarak, HBT-7 türünün ilk ve son Sovyet modeli oldu. Buna ek olarak, duman söndürme ekipmanı ile özel tanklar üzerinde daha fazla çalışma bıraktılar - bu tür araçların doğrusal tanklara monte edilmesi önerildi.
KS-7 ve KS-40 ekipmanlı BT-50 bazında iki adet kimyasal tank, deneme operasyonu için Kızıl Ordu birimlerinden birine transfer edildi. Bu tekniğin ustalığı ve gerekli deneyim birikimi birkaç yıl boyunca devam etti. İki kimyasal tankın son sözü 1940'ın sonuna kadar uzanır. Deneyimli HBT-7'lerin II. Dünya Savaşı'nın başlangıcına kadar hizmette kalıp kalmaya devam edip etmedikleri bilinmemektedir. Bununla birlikte, sınırlı teknik ve operasyonel özellikler, tam potansiyellerini gerçekleştirmelerine izin vermez.