Harry Potter ve Sırlar Odası J. K. Rowling Farklı bir eleştiri
Tüm zamanların en çok okunan çocuk kitaplarından biri konuğumuz bugün. Harry Potter ve Sırlar Odası, Harry Potter kitapları arasında en sevdiğim kitaptır. Bunun nedeni çoğunlukla Basilisk ve Tom Riddle'ın günlüğünün uzun final sahnesi. İlk okuduktan 20 yıldan fazla bir süre sonra hala ne kadar şaşırdığımı hatırlıyorum. Şunlardan biriydi, "Hayır, oraya gitmeye cesaret edemez!" anlar. Cesaret etti ve oraya gitti. Ginni Weasley kurudu ve ölümün eşiğine geldi, Harry'nin kendisi basilisk'in zehri tarafından zehirlendi. Ve elbette, en önemli şey - Tom Riddle'ın günlüğünden bedensel bir biçimde ortaya çıkması, görünüşe göre yenilmez, ta ki Harry onu Basilisk'in dişiyle bıçaklamayı düşünene kadar. Yoğundu. Harry Potter kitaplarının sadece eğlenceli olmayı bırakıp ciddileştiği andı. Tabii ki, gelecek olan çok şeyin habercisiydi. Daha sonra günlüğün Voldemort'un hortkuluklarından biri, belki de ilki olduğunu öğreniyoruz. Hortkulukları yok etmek, serideki son kitapların ana işidir, ancak orada daha az yoğun hissediyor - daha çok bir tür montaj hattı süreci. Yakışıklı, zeki, çekici Tom Riddle bir sürprizdi, Voldemort'un yeni, daha samimi bir görüntüsüydü. Ve Harry'nin burada kurtardığı Ginni, sonunda onun aşkı ve karısı olur. Sırlar Odası'nda gerçekten kimsenin ölmediğini düşünüyorum, ama bunun gerçek bir olasılık olduğunu hissetmeye başlıyorsunuz ve elbette sonunda oluyor.