Şubat-Ekim arası
“İşçi milislerine dair” kararnamesi Ekim devrimi sonrasında kabul edilmesine rağmen, milislerin yaratılmasının tarihçesi 1917’in Şubat devrimi sırasında sona ermiştir.Revrim sonrası dönüşümler sürecinde, Rus İmparatorluğu’nda Şubat devrimi öncesinde var olan kanun uygulama sistemi kökten değişmiştir. Mart 3, 1917’in “Geçici Hükümet’in yapısı ve görevleri hakkındaki Deklarasyonu” na uygun olarak, polislerin halk milisleri tarafından değiştirilmesine karar verilmiştir. Halk milislerinin yerel özyönetim organlarına bağlı olacağı ve ön sıraların seçmeli olacağı varsayılmıştır. Bununla birlikte, polisteki komuta personelinin seçilmesi gerekiyor olmasına rağmen, polisin kendisi görevlendirilmiş görevli bir birim olarak kaldı. Bu nedenle, aslında, polisin polise yeniden adlandırılması, kolluk kuvvetlerinin kurulmasının yapısındaki köklü bir değişiklikle ilişkili değildi. Polis, ilgilenen tüm kişilerin veya özel olarak görevlendirilen vatandaşların katılabileceği bir “hukukun üstünlüğü militanı” olmadı. Profesyonel bir polis organı olarak kaldı, ancak devrimci değişim sürecindeki personel kayda değer bir yenileme geçirdi. 6 Mart ayı geçici hükümeti 1917, Ayrı jandarma birliklerinin tasfiyesiyle ilgili bir kararname yayınladı ve 10 Mart 1917, Polis Departmanının feshini emretti. Aynı zamanda, devrimci düşünen vatandaşların eski çar polisinin memurlarını dövdüğü ve silahsız bıraktığı Şubat Devrimi günlerinde polis karakollarına ve kurumlarına yapılan kitlesel saldırılar ciddi bir sorun haline geldi. Geçici hükümet, aslında, kolluk kuvvetleri alanındaki düzeni geri getiremedi. Mart ayından ekim ayına kadar ülkedeki güç 1917 kriz durumunda olduğundan, içişleri bakanları da dahil olmak üzere hükümetin yapısında sürekli değişiklikler oldu, yeni kolluk kuvvetlerinin kurulması durduruldu. Korgeneral Anton İvanoviç Denikin'in anılarına göre, Şubat Devrimi sürecinde, “İçişleri Bakanlığı - bir zamanlar aslında otokratik gücü elinde tutuyor ve genel nefreti doğuruyor - diğer uç noktaya çarpıyordu: özünde kendini çözüyordu. Bölümün işlevleri aslında sprey biçiminde yerel kendi ilan ettiği kuruluşlara devredildi ”(Öykü Rusya'nın Devleti ve Kanunları: Liseler İçin Bir Ders Kitabı, Ed. SA Chibiryaeva. - M., 1998). Aslında polisin yönetimi merkezsizleştirildi ve yerel Sovyetlere transfer edildi. Kolluk kuvvetleri, polis olarak adlandırılan yerel Sovyetler altındaki silahlı birimler tarafından yerine getirildi. Bununla birlikte, onların faaliyetleri, çoğunlukla, yalnızca Sovyetlerin kendilerinin korunması ile sınırlıydı. Suçla mücadeleye gelince, asgari düzeyde tutuldu ve bu da suçta benzeri görülmemiş bir artışa yol açtı. Özellikle, Şubat Devrimi günlerinde yalnızca çar rejiminin siyasi mahkumlarının Rus hapishanelerinden serbest bırakılmadığını, aynı zamanda birçoğunu serbest bırakmak amacıyla kendilerini siyasi mahk asmlar olarak sunan bir suçlu kitlesinin serbest bırakıldığını dikkate alırsak. Rus şehirlerinin sokaklarında ve kırsal kesimdeki şiddetli suç, Geçici Hükümeti bu durumdan acil bir yol almaya zorladı. Ekim Devrimi'nden kısa bir süre önce, Geçici Hükümet, ordu birimlerini kolluk kuvvetlerine çekerek durumu düzeltmeye çalıştı; bunun üzerine, Ekim 11 1917'te, en iyi subayları ve askerleri, özellikle de Gürcüler'i polise göndermek için bir emir verildi. Ancak iki hafta sonra Ekim devrimi gerçekleştiğinden Geçici Hükümetin emri hiçbir zaman uygulamaya geçmedi.
RSFSR'nin NKVD'sinin ve çalışan milislerin oluşturulması
Ekim Devrimi, Geçici Hükümeti ve onun altındaki idari yapılarını ortadan kaldırarak yeni makamlar - Sovyetler ve Sovyetler İcra Komiteleri - ni ortadan kaldırdı. Ekim 26 (Kasım 8) 1917 Rusya Sovyetler Kongresi'nin 2'i, Yürütme Kurulu - Halk Komiserler Konseyi'nin kurulmasına karar verdi. Yapısında, Halkın RSFSR İçişleri Komiserliği kuruldu. Önünde iki ana görev vardı - Sovyet inşaat sürecini sağlamak ve devrimci düzeni korumak. Diğer bir deyişle, NKVD Sovyetlerin yerinde yapılarını oluşturmaktan ve bunların oluşumlarını ve faaliyetlerini izlemekten ve yasa uygulamalarını ve suçla mücadeleyi sürdürmekten sorumluydu. Şubat Devrimi'nden sonra Narym Bölgesi'nde sürgünden serbest bırakılan ve Moskova İşçileri Konseyi Milletvekilleri Başkan Vekili seçildikten sonra, Devrim öncesi deneyime sahip eski bir Bolşevik'ten Alexey Ivanovich Rykov (1881-1938), daha sonra Petrograd İşçilerin Milletvekilleri Başkanlığı'nın bir üyesi seçildikten sonra, Petrograd İşçilerinin Başkan Vekili'nin ilk görevine girdi. Bununla birlikte, Rykov, halkın RSFSR'nin iç komiseri olarak kısa bir süre tutuldu. Ancak, NKVD'nin “Çalışan milislere” kararının yayınlandığı bölüm liderliği günlerinde yapıldı. Kararnameyi imzalayan Rykov olduğu için haklı olarak Sovyet milislerinin gerçek “kurucu babası” sayılabilir. Ancak, Halk Komiseri olarak atanmasından kısa bir süre sonra, Rykov Moskova Şehir Konseyi'nde çalışmaya başladı. Bir başka önde gelen Bolşevik lideri olan Grigory İvanoviç Petrovski (1878-1958), Yakutistan'daki ebedi yerleşimden Şubat Devrimi'ni kurtardı, yeni halkın RSFSR'nin iç komiseri oldu. Devrimi geçen aylarda Petrovsky, Donbass'taki Bolşevik örgütlerine önderlik etti ve ardından Kasım Devrimi'nden sonra 17'in Kasım Devrimi'nden sonra 30 (1917), 30'taki 1919'da Mart ayına kadar komiseri olarak kaldı. Yani, Petrovski Halk İçişleri Komiserliği'nin öncülüğünde, Sovyet milislerinin ilk örgütsel yapısının doğrudan oluştuğu, çalışanlarının görevlendirildiği ve suçla mücadelenin cephesinde ilk zaferlerin kazanıldığı bir yıl oldu.
Başlangıçta, Halkın İçişleri Komiserliği birbiriyle pek az bağlantısı olan bir dizi sosyal faaliyet alanını kapsıyordu. Bu nedenle, RSFSR'nin NKVD'sinin yetkinliğinde şunlar vardı: yerel Sovyetlerin faaliyetleri üzerinde örgütlenme, işe alım ve kontrol; Alandaki merkezi hükümetin emirlerinin yerine getirilmesi üzerinde kontrol; “devrimci düzeni” korumak ve vatandaşların güvenliğini sağlamak; polis ve itfaiyenin mali ve ekonomik sorunlarını çözmek; hizmetlerin yönetimi. NKVD'de aşağıdaki örgütler kuruldu: Halk Komiserliği Sekreterliği, Halk Komiserliği Kurulu (G. I. Petrovsky'nin kendisine ek olarak, F. Dzerzhinsky, M. Ya. Latsis, I. S. Unshlikht ve M. S. Uritsky'yi de içeriyordu. ), yerel yönetim departmanı, merkezi istatistik departmanı, kontrol ve denetim komisyonu, tıbbi parça yönetimi departmanı, veterinerlik departmanı, finans departmanı, yerel ekonomi departmanı, mülteci departmanı, dış departman ve basın bürosu. 10'in Kasım 1917'inde kurulan işçi-köylü milislerinin liderliği, yerel yönetim departmanı tarafından gerçekleştirildi. Ancak, 1918’un sonbaharında, Halk’ın İçişleri Komiserliği’nin yapısı büyük değişiklikler geçirmişti. Böylece, NKVD RSFSR Polisi'nin Ana Müdürlüğü, o zamandan beri tüm Sovyet Rusya polisinin baskın olduğu, kuruldu. Glavka'nın yaratılması pratik düşünceler tarafından dikte edildi ve Sovyet liderlerinin polis teşkilatının özelliklerine bakışındaki değişikliklerle ilişkiliydi.
Polis düzenli olur
Ekim Devrimi'nden önce, Bolşevik Parti önderliği, düzenli ve düzenli bir polis kuvveti oluşturma gereğini görmedi çünkü düzenli silahlı kuvvetlerin ve kolluk kuvvetlerinin silahlı insanlarla değiştirilmesi kavramına bağlı kaldı. Bu nedenle, NKVD'nin "Çalışan milislerde" kararı polisin düzenli yapısıyla ilgilenmedi. Sovyet liderleri milisleri gönüllü bir çalışma birimi olarak görüyorlardı ve Sovyet iktidarının ilk aylarında milis birimleri aslında net bir yapısı olmayan ve sorumlulukları olan kitlesel amatör örgütlerdi. Ancak bu tür oluşumlarla suçla mücadele görevleri zorlukla çözülebilir. Bu nedenle, bir milis kurma deneyiminin izlenmesi sürecinde, Sovyet liderliği, kolluk kuvvetlerinin tam zamanlı olarak devredilmesi gerektiği sonucuna vardı. Mayıs ayındaki 10 1918, NKVD Kurulu, polisin Kızıl Ordu'ya atanan görevlerden ayrı, net görevler yapan tam teşekküllü bir örgüt olarak oluşturulması konusunda kararname çıkardı. Mayıs ayındaki 15 1918 Bu siparişin metni ülke genelinde dağıtıldı ve Haziran 5'teki 1918 Halkın İşçilerinin ve Köylülerin Muhafızları (Polis) ile ilgili bir taslak düzenleme yayınlandı. Projenin bir hizmet talimatına göre işlenmesi, 21 tarafından Ağustos 1918’ta, RSFSR Halk Komiserleri ve İç Adalet Komiserliği’nin Halk Komiserleri tarafından Ağustos 21’te verilen emri ile başladı. Ekim 1918 1918, Halkın İçişleri Komiserliği ile Halkın Adalet Komiserliği'nin "Sovyet işçilerinin ve köylülerin milislerinin örgütlenmesi üzerine" ortak talimatı alındı. Bu talimat uyarınca, polisin liderliği Emniyet Genel Müdürlüğüne verilmiştir. Onun koordinasyonunda NKVD GUM'un bölgesel bölümleri vardı - il ve ilçe idareleri. Büyük kent merkezlerinde, kendi milis örgütleri kuruldu. Milis sisteminin en alt birimleri de oluşturuldu - ilçe başkanlığı tarafından yönetilen bölümlerin başında, burada kıdemli polisler ve polisler vardı. Aralık ayında XNUMX birkaç talimat daha onayladı - zaten Polis Genel Müdürlüğü. Bunlar: Polis memurları için genel talimatlar, Görevli kıdemli ve yerel polis memurları için talimatlar, Bölge denetçileri ve asistanları için talimatlar, Kullanım talimatları. silah. Bu zamanın prosedürlerine uygun olarak, kabul edilen talimatlar, il ve il polis teşkilatları başkanları Birinci Tüm Rusya Kongresi'nin zorunlu onayını aldı. Yavaş yavaş, polis, askeri disiplin ile katı bir şekilde yapılandırılmış bir oluşumun özelliklerini edindi. RSFSR’nin NKVD’sinin “militarizasyonu” da, yeni bir halkın içişleri komiseri atanmasında ortaya çıktı. Mart ayında 1919, Petrovsky yerine, sunumuna ihtiyaç duymayan bir politikacı olan Tüm Rusya Acil Durum Komisyonunun başkanı Felix Edmundovich Dzerzhinsky (1877-1926) olarak atandı. Liderliği altında, Sovyet milislerinin resmi, siyasi, eğitim faaliyetlerinin daha da örgütlenmesi gerçekleşti.
3 Nisan 1919 RSFSR Halk Komiserleri Konseyi, ülke polisinin faaliyetlerinde bazı düzeltmeler ve değişiklikler yapan “Sovyet İşçiler ve Köylüler Milisleri Hakkında” kararnamesi yayınladı. Dolayısıyla, bu kararnameye göre, polis memurları, askerlikten Kızıl Ordu'ya muaf tutulmuş ve Sovyetler İcra Komitelerinin sekonder memurları olarak kabul edilmiştir. Böylece devlet, savaş sünneti ile savaşan Kızıl Ordu’nun sevgili olduğu iç savaş koşullarında bile kolluk kuvvetlerinin önemini vurguladı. Milislere yönelik askeri disiplin ve zorunlu askeri eğitim tanıtıldı ve savaş alanlarında faaliyet gösteren milis birimleri Kızıl Ordu komutanlarına teslim edilip savaş görevlerinde bulundu. 1918-1919 sırasında. Polisin örgütsel yapısında ilave değişiklikler yapıldı. Böylece, genel polise ek olarak, ilçelere ve illere yoğunlaşarak ve sahada suçla mücadelenin temel işlevlerini yerine getirerek, özel polisler oluşturuldu. Temmuz 1918’in başlarında, Halk Meclis Komiserleri “Nehir polisinin kurulması hakkında” kararını kabul etti, daha sonra Şubat 1919’te, RSFSR’nin Rusya Demiryolları ve Demiryolu Muhafızlarının Örgütü’nün “Rusya Merkez İcra Komitesi Kararı” kabul edildi. Nisan ayında, 1919, Sovyet Nehir İşçileri ve Köylü Polisi'nin kurulmasına dair Tüm Rusya Merkezi Yürütme Komitesi kararını kabul etti. 1919'un sonbaharında, devlet işletmelerini korumak ve sosyalist mülkün çalınmasıyla mücadele etmek için endüstriyel bir milis oluşturmaya karar verildi. Başlangıçta demiryolu ve nehir militanları oluşturulmuş ve bölge ilkesine göre hareket etmişlerse, o zaman doğrusal iş ilkesine aktarılmışlardı ve demiryollarında ve su yollarında yaratılmışlardı.
Suçla mücadeledeki zor durum, operasyonel soruşturma faaliyetlerinde bulunan dedektif birimlerinin oluşturulmasını da gerektirmiştir. Böylece, Sovyet adli soruşturma departmanı ortaya çıktı, bu da polisin adli soruşturma departmanı ile Cheka arasında ilgili yetkilerin ayrılmasını gerektirdi. Chekistlerin zaten çok sayıda operasyonel ve soruşturma faaliyeti olduğu için, ceza soruşturması bölüm başkanları Cheka saflarından görevlendirildi. Buna karşılık, doğrusal polis departmanlarında çalışan su ve demiryolu hatları üzerindeki ceza soruşturması memurları, Cheka'nın başkanlığına devredildi. Ülkedeki belli başlı şehirlerde ve eğer gerekliyse operasyonel şartlar gerektiriyorsa küçük kasabalarda ceza soruşturması departmanının ofisleri açıldı. 1919-1920 içinde Suç soruşturma görevlileri, operasyonel soruşturma faaliyetlerine ek olarak, soruşturma ve ön soruşturmaların yürütülmesinde de görev almışlardır. Ekim Devrimi'nin önceki düzenin tamamen devrilmesini ilan etmesine ve buna bağlı olarak, kolluk kuvvetlerinin düzenlenmesi sisteminin devrime iki yıl kala ilan edilmesine rağmen, yeni hükümet, çarlık yasalarının uygulanma sisteminin deneyimini kullanma ihtiyacını fark etti. Bu deneyim olmadan, suça karşı tam teşekküllü bir mücadele ve önlenmesi mümkün değildi. Şubat ayında, 1919, NKVD Collegium tarafından adli muayene odası, bir kayıt bürosu, bir parmak izi bürosu ve bir müze oluşturmaya karar verdi. Ekim 1920’e kadar, RSFSR’nin NKVD Polis Genel Müdürlüğü’nün yapısı değiştirildi. Glavka sekiz bölümden oluşuyordu: 1) genel polisi (bölge-il), 2) sanayi polisi, 3) demiryolu polisi, 4) su polisi, 5) araştırma polisi, 6) denetim departmanı, 7) tedarik departmanı, 8 a) sekreterya. Polise, ülkede düzen ve sakinliği sağlama, merkezi ve yerel makamların kararnamelerinin ve emirlerinin uygulanmasını izleyen görevler verildi; telgraf, telefon, posta, sıhhi tesisat, fabrikalar, tesisler ve madenleri içeren sivil kurumların ve ulusal ve istisnai öneme sahip yapıların korunması; kamp görevlisi; RSFSR'nin iletişim yollarında düzen ve sakinlik sağlamak ve taşınan mal ve değerli eşyalara eşlik etmek; Tüm kurumlara görevlerinin yerine getirilmesinde yardım.
Sovyet milislerinin varlığının ilk üç yılında, onu yalnızca yeni bir kolluk kuvvetleri kurumu değil, aynı zamanda suça karşı en zor ve kanlı mücadele olarak kurmak gerekliydi. İç Savaş koşullarında ve Sovyet Rusya’nın bazı bölgelerinde sosyal ve politik hayatın karmaşasında, kriminojenik durum kötüleşti, silahlı çeteler yerel halkı terörize ederek ortaya çıktı. Çetelerin sayısı birkaç düzine, hatta yüzlerce kişiye ulaşabildi, bu yüzden polis askeri birlikleri ve onlarla savaşmak için Çeka kuvvetlerini çekti. Suç kırsal kesimde ve şehirlerde öfkeli. Çetelerle başa çıkmak zordu - birincisi, çokluklarından dolayı, ikincisi - toplam silahlanma, polislerden daha kötü değil, üçüncüsü, polisin kendisinin düşük eğitim seviyesi ve tecrübesi nedeniyle Özel yetenekleri olmayan dünün sivilleriydi. Bu nedenle, Sovyet polisinin varlığının ilk yıllarındaki saflarındaki kayıplar çok fazlaydı.
Lenin soygunu ve Moskova polisinin "namus meselesi"
Devrim sonrası ilk yıllardaki yaygın suç ölçeği, Moskova’nın Vladimir İlyiç Lenin’in arabasına yaptığı haydut gibi bilinen bir gerçek tarafından da kanıtlanıyor. 6 Ocak 1919, Noel Arifesinde, Vladimir Ilyich Lenin, 16.00 saatliğine, çalışma gününü bitirdi ve çocukları tatilde kutlamak için Orman Okuluna gitmeye karar verdi. Saat dört buçukta Kremlin Sarayı'ndan ayrıldı, şoför Stepan Gil, güvenlik görevlisi Ivan Chabanov ve kız kardeşi Maria Ulianova eşlik etti. Orman Okulunda, Nadezhda Krupskaya zaten onu bekliyordu. Yol Sokolniki'de kaldı. Kararsız zamana ve İç Savaş'a rağmen, Lenin bir eskortla birlikte hareket etmedi, ancak kendisini bir araba ve bir güvenlik görevlisi ile sınırlandırdı.
O zamanlar, Moskova'da devrim öncesi dönemin eski suçlularının yanı sıra kaçaklar, çürütülmüş unsurlar, eski kraliyet askerleri ve polis memurlarından oluşan çeteler faaliyet gösteriyordu. Bu çetelerden biri, soygunlarla uğraşan belirli bir Yakov Koshelkov grubuydu. Yakov Koshelkov'un kendisi, genç yaşına rağmen (1890'te doğdu) kalıtsal bir suçlu ve hırsız hırsız, 1917 tarafından “eski rejim” altında bile on önceki mahkumiyetine sahipti. Ekim Devrimi'nden sonra cezaevine devam ederek ev hırsızlığından hırsızlığa geçti. Sovyet Rusya'nın lideri olan araba belirlenen yere taşınırken, gangsterler Lubyanka'da bir geçit soymak üzereydiler. Bunu yapmak için bir arabaya ihtiyaçları vardı, bu yüzden dışarı çıkıp ilk arabayı ele geçirmeye karar verildi. Yakov Koshelkov çetesinin liderine ek olarak, Vasily Zaitsev (“Hare”), Fedor Alekseev (“Kurbağa”), Alexey Kirillov (“Lyonka Sapozhnik”), Ivan Volkov (“At”) ve Vasily Mikhailov arabaya saldırmaya başladı. Talihsizliğine rağmen, bu talihsiz bir zamanda ve Lenin'in kendisinin sürdüğü yanlış yerdeydi. Vladimir Ilyich Stepan Gil'in şoförü (bu arada, yüksek rütbeli insanların profesyonel şoförü - İmparatorluk garajında devrimden önce görev yaptı ve Lenin'in ölümünden sonra Mikoyan ve Vyshinsky'yi sürdükten sonra), silahlı adamları yolda görerek daha fazla talimat istediler. Red Guard devriyesiyle uğraştığını düşünen Lenin, sürücünün durmasını emretti. Cüzdan çetesinin lideri, sırayla, Lenin ve arkadaşlarının arabadan ayrılmasını istedi. Kendisini çağıran Vladimir Ilyich bir sertifika sundu ancak Lenin'i değil Levin'i duyan gangster Bolşeviklerin liderinden etkilenmedi. “NEPman burada araba kullanmıyor mu?” Düşünce Çantalar ve gangsterleri, Lenin'den ve yoldaşlarından araba, tabanca ve kimlik kartı aldı. Cüzdan kaçırılmış bir arabada kaçarken, hala seçilen kimliğe baktı ... ve Sovyet gücünün Lenin'in kurtuluşu için ne kadar para ödediğini merak ederek şaşırdı. Gangster gezginleri bulmaya çalışırken geri döndü, ama çok geçti - sahneden çıktılar. Başka bir versiyona göre, Koshelkov Butyrka'da bulunan tutuklanan suçlular için değişim amacıyla Lenin'i ele geçirecekti. En azından, yalnızca maddi karla ilgilenen tecrübeli bir suçluya siyasi nedenlerle yol gösterilmesi muhtemel değildir.
Bununla birlikte, Lenin ve yoldaşlarının maceraları bununla bitmedi - arabalarını ve belgelerini kaybeden yolcuların aceleyle gitmelerine izin vermeyen Sokolnichesky Bölge Konseyi'nin binasını koruyan nöbetçi. Lenin nöbetçi, bölge konseyinin görevli memurunu tanımıyordu. Vladimir Ilyich’i ve kendisine yaklaşan, liderle konuşmakta çok kararsız olan bölge konseyinin başkanını tanımıyordum. Sadece Lenin ve arkadaşları telefona girip Petersa'yı Cheka'yı aradıklarında, bölge konseyi başkanı tonunu değiştirdi ve karıştırmaya başladı. Silahlı Kırmızı Muhafızlara sahip iki araba ve Lenin'e yedek bir araba acilen Kremlin'den geldi. Bu arada, Lenin'in o akşam ölümün eşiğine gelmesine rağmen, Sokolniki gezisi için planı reddetmedi ve yine de çocuklara geldi.
Doğal olarak, Lenin’le bir acil durum Moskova polisini ve Cheka’yı Moskova suçuyla mücadeleyi hızlandırmaya zorladı. Hangi çetelerin Sovyet liderine saldırı başlattığını bilmeden, Moskova polisi başkentin suç dünyasının geniş çaplı bir “tahliyesine” başladı. Buna karşılık, haydutlar polise gerçek bir savaş ilan etti. 24 Ocak “Saban” olarak adlandırılan belli bir Safonov liderliğindeki çetelerden biri olan 1919, başkentte bir arabanın içinde dolaştı ve polis memurlarını bir arabadan vurdu. “Sabanovtsy” kurbanları 16 militiamen oldu. Ocak 25 gecesi, Koshelkov halkı tarafından benzer bir senaryo kullanıldı. Araba ile, polis karakollarına gittiler ve bir ıslık çaldılar ve gardiyanı çağırdılar. İkincisi, denetçinin denetimle geldiğini düşünerek çıktı ve hemen vuruldu. Bir gece, Moskova'da 22 militanları öldürüldü. Polis ve KGB patronları tarafından 24 saat içinde yaklaşık dört düzine polisin öldürülmesi Moskova'nın haydutlarını ellerinden alamadı. Chekistler, haydutların çoğunu Koshelkov grubundan bir an önce tutmayı başardılar. Öyleyse, Şubat 3 çetenin diğer üyelerine karşı tanıklık eden belirli bir Pavlov - “Kozul” u tutukladı. Yakında, Lenin'in arabasına düzenlenen saldırıya katılanlar da dahil olmak üzere beş gangster gözaltına alındı. Şubat ayında 10 vuruldu. Ancak, Cüzdan özgür kaldı ve daha fazla suç işledi. Güvenlik görevlisi Vedernikov'u, daha sonra da evine göz kulak olan güvenlik görevlileri Karavaev ve Zuster'i öldürdü ve "Efimich" olarak adlandırdığı arkadaşı Klinkin'den Novogireevo köyünde saklandı. Klinkin hesaplandı ve tutuklandı, ancak bu zamana kadar olan Cüzdanlar sığınağını bırakmayı başardı. Mayıs 1'te Mayıs Günü gösterisinin katılımcılarını soydular ve üç polisi vurdu ve Mayıs 10, bir kafede bir ziyaretçilerin kendisini tanımladığı ve güvenlik görevlileri çağırdığı bir yangın söndürme düzenledi. Konyushkovsky'deki 19 Lane onu tekrar almaya çalıştı. Üç gangster öldü, ancak Çanta tekrar polisi kandırıp kaçmayı başardı. Moskova polisinin Yakov Koshelkov'u çok uzun bir süre arayacak gibi görünüyordu - bu profesyonel suçlu çok başarılı olduğu ortaya çıktı. Fakat sonunda, servet yirmi dokuz yaşındaki bir soyguncuya gülümsemeyi bıraktı.
26 Temmuz Yılın 1919'i, Yemelyanov ve Seryozhka Barin haydutları ile birlikte, Bozhedomka Caddesi'ndeki haydutlarla doldu. Arkadaşları vuruldu ve Çanta ölümcül bir karabinadan yaralandı ve olay yerinde öldü. Öldürülen güvenlik görevlilerinin ve Browning'in kimliğini buldu - aynı, çetenin arabasının soygununda Lenin'den seçtiği ile aynı. Safonov'a gelince - “Sabana”, polis aynı zamanda grubunun çoğunu yok etmeyi veya aşırı avlamayı başardı. Fakat Cüzdan gibi lider, kaçmayı başardı. Kız kardeşinin Lebedyan kasabasındaki evinde oturdu. Kız kardeşi erkek kardeşine sığındıysa da, onu ve sekiz ailesinin tamamını öldürdü, daha sonra evi çevreleyen polise kavga etti. Her ne kadar Safonov iki tabancayla ateş etse de, polislere el bombaları attıysa da, onu canlı tutmayı başardı. Ailenin katliama uğrayan Lebedyan sakinleri, Sovyet hükümetinin temsilcileri tarafından yürütülen Safonov'un vurulmasını istedi. Vladimir Ilyich Lenin, “Komünizmde Çocukların Sol Kanatlı Hastalığı” çalışmasında başına gelen olaydan bahsetti: “Arabanızın silahlı haydutlar tarafından durdurulduğunu hayal edin. Onlara para, pasaport, tabanca, araba ver. Haydutların yaşadığı keyifli bir mahalleden kurtulursun. Uzlaşma açıktır, şüphesiz. “Yapın” (“para veriyorum, silahlar, araba,“ böylece bana ”bırakıp bana iyiyi alma fırsatı veriyorsun). Fakat sinirlenmeyen, böyle bir uzlaşma ilan eden, “temelde kabul edilemez” diyecek bir insan bulmak zor… Alman emperyalizminin haydutlarıyla olan tavrımız, böyle bir uzlaşmaya benzerdi. ” Moskova çetelerini yenmek ve Koshelkov'u yok etmek operasyonu, Moskova polisinin ve gördüğümüz gibi onurlu bir şekilde gerçekleştirdikleri KGB'nin “onuru” oldu.
Rusya bölgelerinde suçla mücadele
İç Savaş yıllarında, Sovyet polisi, Rusya genelinde suça karşı gergin bir mücadele yürüttü. Ancak, yalnızca Sovyet polisine verilen kamu düzenini korumak için suçluları aramak ve gözaltına almakla doğrudan görevlerini yerine getirmekle kalmaz. Zaman zaman düzenli ordu birimlerinin işlevlerini yerine getiren “beyazlar” ile düşmanlıklara da giriştiler. 1919 baharında, General Yudenich’in birlikleri Petrograd’da görev yaptığında, Petrograd polisi kadrosundan yedi adet toplam 1500 süngü müfrezesi kuruldu. Sovyet polis memurları, Rusya'nın diğer bölgelerinde, Kuzey Kafkasya'da, Urallar ve Volga bölgesinde İç Savaş cephesinde savaştılar. Böylece, Orenburg polisi tam olarak Nisan-Mayıs 1919'taki “beyaz” savaşlara katıldı.Polis, ülke genelinde Sovyet yetkililerinden memnun olmayan köylüler tarafından yetiştirilen Sovyet karşıtı isyanları bastırma görevlerini yerine getirdi. Bolşeviklerin kırsaldaki politikalarının adil ve haklı olup olmadığı üzerine tartışmalara girmeden, polisin, Sovyet hükümetinin kendileri için hizmet personeli olarak koyduğu görevi yerine getirdiği belirtilmelidir. Sovyet karşıtı gösterilerin bastırılması sırasında, polisin sayısız zararı oldu, her durumda, özellikle eğitimli personel pahasına, sayıları hızla düzeltilemedi. Polisin devrimden önce kolluk kuvvetlerinde hizmet verme deneyimi yoktu, bu yüzden hizmet sırasında hem operasyonel hem de soruşturma faaliyetlerini ve kamu düzeninin korunmasını öğrenmek zorunda kaldılar. Sadece silahlı çetelerin ortadan kaldırılması değil, aynı zamanda bu sıkıntılı yıllarda Rusya'nın vatandaşlarının hayatlarının ve mülklerinin korunması da yeni kolluk kuvvetlerinin temel görevi haline geldi. Bu yüzden, Nisan 4 tarihinde 1918, Moskova gangsterleri, vatandaşlarını apartmanlarından soymaya çalıştılar. Dünün çalışanları onlarla savaşa girdi ve devrimden sonra polis memuru Yegor Shvyrkov ve Semyon Pekalov girdi. Militiamen birkaç gangsteri yok etmeyi başardı, gerisi kaçtı. Polis memuru Shvyrkov bir çatışmada öldü, ikinci polis Pekalov ölümcül şekilde yaralandı. Ancak, tek bir daire soyulmamış ve içinde yaşayan siviller, ölü polislerin hayatlarının pahasına canlı ve zararsız kalmıştır. Sovyet milislerinin ilk kahramanlarından Yegor Shvyrkov ve Semyon Pekalov, Kremlin duvarının yanına gömüldü.
- haydutlarla savaşmak için ayrılma Donskoy Cheka
Çok zor koşullarda, Don Don davranmak zorunda kaldı. Yerel suç çetelerine ve beyaz ve yeşil takım kalıntılarına ek olarak, komşu Ukrayna topraklarına baskın olan çetelere yapılan saldırılar Don polisleri için gerçek bir sorun haline geldi. Böylece, Mayıs - Ekim 1921’ta, Don bölgesine saldıran çeteler daha aktif hale geldi. Arabaları yaktılar, köylüleri soydular, bebekler de dahil olmak üzere işçi topluluklarının sakinlerini öldürdüler. Mayıs ayında Rostov bölgesinin (şimdi Krasnodar Bölgesi'ndeki Kushchevsky bölgesinin ülkesi) Ilinsky ve Glebovsky'deki 1921 bölgesinde iki yüz soyguncu çetesi ortaya çıktı. Gangsterler, Ilyinka köyünde bulunan Rostov bölgesi milislerinin 8 karargahına bir saldırı hazırladıklarını rahat hissettiler. Ancak polis şefi K. Shevela, yaklaşmakta olan baskını önceden öğrenmişti. Milisler, Kızıl Ordu işçilerinin 7. Devlet Çiftliği'ne yerleştirilen tabur ile birlikte, gangsterlerle tanışmaya ve köye saldırmalarını önlemeye karar verdi. Haydutların çok daha büyük olmasına ve daha iyi silahlanmasına rağmen, polisin ve Kızıl Ordu'nun cesaret ve bağlılığı işlerini yaptı - çeteyi köyün yakınında tutmayı başardılar. Bu süre zarfında, Rostov bölgesi askeri sicil kayıt ve kayıt bürosundan takviyeler, savaşçı milislere ve Kızıl Ordu askerlerine saldırmak için saldırı çetesinin imha edilmesine yardım etmek için zamanında geldi. Eylül ayında, 1921 Rostov bölgesinin Nesvetaevköy semtinde bir çeteyle büyük bir çatışma yaşandı. Orada iki makineli tüfekle 80 atı haydutları bir grup polis istihbaratına saldırdı ve daha sonra - General Volost bölgesinde - haydutlarla mücadelede bir ayrılma. Gangsterlerle yapılan savaşta, sekiz polis öldü, ancak dekolman, gangsterleri Don bölgesi dışına atmayı başardı. Ekim ayında, Dubin biri tarafından komuta edilen beş yüz kişilik büyük bir çete olan 1921, Ilyinka köyüne saldırdı. Çetede elli makineli tüfek arabası, iki araba ve bir bomba vardı. İlyinka köyünde, haydutlar sivilleri yağmalamak ve Sovyet işçilerini öldürmek için yola koyuldular. Sadece Rostov bölgesi milislerinin çıkarılması yaklaşımı ve Birinci Süvari Ordusu'nun özel bir tugayının süvari alayından sonra Dubin gangsterlerini kuşatmayı ve yok etmeyi başardı. Yalnızca kâr arzusu temelinde değil, aynı zamanda Sovyet gücünün ideolojik olarak reddedilmesi, Don bölgesinde işlenen küçük suç grupları, soygunlardan, hırsızlıklardan ve savunmasız insanlara yapılan holigan saldırıları gibi hareket eden bu büyük çetelere ek olarak.
Bu arada, Sovyet polisinin haydutlarının varlığının ilk yıllarında direnmek çok zordu. Bazen polislerin ateşli silahları ve soğuk silahları bile yoktu ve sıradan sopalarla donanmış tehlikeli suçluları yakalamaları gerekiyordu. Üniforma ve ayakkabılarla ilgili ciddi sorunlar vardı, polislere sık sık ayakkabı ve tahta ayakkabı verildi. Ayrıca, personelin hazırlanması ile ilgili sorunları çözmek gerekliydi. Özellikle köylülerin arasından birçok polis okuma yazma bilmediğinden, 1921'te polis memurlarının okumaları, yazmaları ve hesapları için eğitim kursları düzenlenmiştir. Kurslar sayesinde Sovyet polisleri arasında cehalet ortadan kaldırıldı ve zaten 1923'ta okuma yazma bilmeyen vatandaşların polis hizmetine alınmasının yasaklanmasına karar verildi. Sadece okumayı ve yazmayı öğrenerek, diğer göstergelere layık bir vatandaş Sovyet polisinde istihdam edilmeyi bekleyebilirdi. İç Savaşın sona ermesinden sonra, milisler eski Kızıl Ordu adamlarıyla dolduruldu. Savaştan geçen ve büyük kişisel cesaret ve iyi bir askeri eğitim ile öne çıkan milislere gelen insanların Sovyet polisinin güçlendirilmesinde çok olumlu bir rolü oldu. Her şeyden önce, polis memurlarının hizmet ve mücadele eğitimlerinin kalitesi artmış ve bu durum, tehlikeli çetelerin aranmasının ve gözaltına alınmasının etkililiğini hemen etkilemiştir. Polise ve güvenlik görevlilerine transfer edildi, aynı zamanda medeni.
Don, İvan Nikitoviç Hudozhnikov'un adını hatırlıyor. Bir Lugansk vatandaşı olan, 1890'ta işçi sınıfı bir ailede doğdu ve 1905'ta dört yıllık bir okuldan mezun olduktan sonra, bir lokomotif bina fabrikasında öğrenci oldu. Sanatçılar Bolşeviklerle bir araya geldi. 1 Mayıs 1917 Bolşevik Parti saflarına genç bir adam katıldı. 1919'e kadar fabrikada çalışmaya devam etti ve sonra köylü fakirlerinin komitelerine gitti. Cheka'da görev yaptı. Rostov'un serbest bırakılmasından sonra, sanatçıya karakola gidip Rostov ve Nahçıvan Revkom'un cezai soruşturma alt bölümüne başkanlık etmesi teklif edildi. Kısa bir süre sonra, Ivan Nikitovich Rostov Bölgesi Ceza Soruşturma Dairesi'ne başkanlık etti. Sadece suç dünyasına ciddi bir darbe değil, aynı zamanda suç aramada düzen kurulmasını da gerektiren Khudozhnikov’un esasıdır. Sanatçılar bölüme gelmeden önce çalışanlarının çoğu içti, rüşvet aldı ve her şekilde Sovyet polis unvanını itibarsızlaştırdı. Parti organlarından yardım için birkaç deneyimli komünist göndermelerini isteyen Sanatçılar, Don tehdidini hızlıca sorgulanabilir kadrolardan kurtardı ve çalışmalarını başlattı. Güvenlik görevlileri ile yapılan ortak faaliyetler sayesinde, ceza soruşturması departmanı, Rostov bölgesinde faaliyet gösteren gangster ve suçluların ortadan kaldırılması konusunda aktif bir çalışma başlattı. Çoğu durumda, sanatçılar devam eden haydutların gözaltına alınmasını şahsen denetlediler. Böylece, kış sonunda Rostov-on-Don'da 1922, Vasili Govorov'un öncülüğünde “Vasi Kotelka” önderliğinde tehlikeli bir çete ortaya çıktı. Haydutlar, soygunları ve cinayetleri avladı, inanılmaz bir zulümle davrandı. Böylece, “Kotelkovites” kurbanlarının gözünü oydu. İki operatörden oluşan bir çeteyi buldular. Sonunda Hudozhnikov ve meslektaşları haydutları izlemeyi başardı. Yakındaki Novocherkassk'ta bir genelevdeydiler. Ahududu saldırısı neredeyse 12 saat sürdü. Ancak, tutukluluk hallerinde kaderlerini mükemmel bir şekilde anlayan çetelerin umutsuz direnişine rağmen, operatörler çetenin lideri - Vasya Kotelka'nın ve altı suç ortağının da canlanmasını sağladı. Hepsi ölüme mahkum edildi ve vuruldu.
Tanımlanan olaylardan bu yana neredeyse bir yüzyıl geçti, ancak hemen hemen herkesin “Polis Günü” olarak adlandırdığı Polis Günü'nde, modern kanun uygulayıcı memurlara ve sadece bir polis memurunun hayatını seçen genç insanlara uzak yıllarda meslektaşlarının sömürülerini hatırlatmaları mümkün değil. İç savaş Sonra, “Devrimin Doğuşu”, sayısız sorunla karşı karşıya kalmasına rağmen - finansal, personel ve örgütsel, ancak bu zor koşullarda bile, asıl görevi yerine getirebildi - suçun acımasız patlamasını önemli ölçüde azaltmak için. Tabii ki, yüz binlerce insan da modern Rus polisine ve cesaret ve samimiyetlerine öncekilerinin haleflerine layık kılan diğer güç yapılarında hizmet ediyor. Hukuk askerleri ve vatandaşlarını hayal kırıklığına uğratmamaları, görevlerini onurla yerine getirmeleri ve kayıpsız bir şekilde yapmaları isteniyor.