Beş yıldan kısa bir süre önce eski bir tutkuma, yazı yazmaya döndüğümde, yazı dünyasıyla ilgili hemen hemen her şey hakkında umutsuzca bilgisizdim . Tek bildiğim, kelimeleri boş bir sayfaya koymayı, yoktan bir şeyler yaratmayı sevdiğimdi. Bunun işin zor kısmı olduğunu düşündüm .
Ah, cehaletin mutluluğu.
Her zaman yazdım ama asla yayınlama amacıyla yazmadım. Ancak ilk çevrimiçi dersimi - çocuklar için yazı yazmayı - aldıktan ve ailemin ve arkadaşlarımın hoşuna giden birkaç hikaye yazdıktan sonra, çalışmamı teslim etme fikri ile oynamaya başladım.
Birkaç ders daha aldım, birkaç kitap okudum ve birkaç derken iki demek istiyorum. Yazan Stephen King ve Writing Irresistible Kidlit , Mary Kole. Biraz kısa kurgu ve birkaç kurgusal olmayan öykü ile oynadım, oldukça gurur duyduğum bir tane yazdım ve her şeyi çözdüğüme karar verdim.
Gönderme zamanı.
İç çekmek. Yayıncılık dünyası hakkında hala anlamadığım pek çok şey var. O kadar çok şeyi yanlış yaptım ve keşke zamanda geri dönüp yeniden yapabilseydim.
Ve bu yüzden, değerli sözlerinizi dünyaya göndermenin eşiğine gelmiş olabilecek yeni yazarlarınızdan herhangi birine yardım etmek için (bu arada, inanılmaz derecede cesur ve savunmasız bir hareket) işte, keşke yapmam gereken birkaç şey var. Ben o adımı atmadan önce biliyordum.
Sözlerinizi tekrar gözden geçirmeden ve gözden geçirme / düzenleme sürecinden geçmeden önce oturmasına izin vermenin ne kadar önemli olduğunu zor yoldan öğrendim. Ve gözden geçirmeyi bitirdiğinizde, tekrar bekleyin ve sonra bir kez daha bakın.
Göndermeye çok erken basmak, reddedilmeyi garantilemek için kesin bir yangın yoludur.
Değerli sözlerinizden uzaklaşmak sakin bir tarafsızlık getirebilir ve yarattığınız şeye biraz daha tarafsız bir gözle bakmanıza olanak tanır. Düzenlemeler yapmak için geri döndüğünüzde, bu değişiklikleri yapmak, kelimeleri kesmek ve sevgililerinizi öldürmek neredeyse acı verici olmayacak.
Ve bitmiş proje daha temiz ve daha gösterişli olacak ve sizi kabul etme olasılığı çok daha yüksek olacaktır.
Başlangıçta, projeleri bitirdiğim gün, genellikle gece geç saatlerde gönderdim - LÜTFEN, BUNU ASLA YAPMA - onların edebi dehadan başka bir şey olmadığına ikna oldum. Sadece ertesi sabah onları tekrar okumak ve yazım hatalarını, boşlukları çizmek, tekrarlanan kelimeleri ve bu gönderimi geri çekmek için bilgisayarımın içinde ulaşmak istediğim diğer birçok sorunu keşfetmek için.
Bu da beni bir sonraki ve son derece önemli noktaya getiriyor:
Yazmaya ilk başladığımda, revizyonun yanlış yerleştirilmiş virgüller, tekrarlanan kelimeler ve eksik noktalama işaretlerini aramak anlamına geldiğini düşündüm. Revizyon ve redaksiyon arasındaki farkın ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu. Bu yüzden birisi bana çalışmamı revize edip etmeyeceğimi sorduğunda gülümserim ve "Elbette" derdim.
Hayır, hayır yapmadım. Birkaç virgül hareket ettirdim, ancak çok sayıda arsa deliği ile birlikte vahşi tutarsızlıkları yerinde bıraktım.
Revizyonun büyüsünü keşfetmem bir yıl daha ve bir sürü reddetme sürecini alacaktı.
Şimdi, bu yazma sürecinin en sevdiğim kısmı. Muhtemelen benim zararıma. Obsesif Kompulsif Düzenleme Bozukluğundan muzdarip bile olabilirim . Son zamanlarda, her göndermeye hazır olduğumda, parçayı bir kez daha okudum ve sonunda değişiklikler yapıyorum. Tekrar, tekrar ve sonsuza kadar.
Bunu da yapma.
Bu son derece faydalı tavsiyeyi, yetenekli bir spekülatif yazar olan ve kısa öyküleriyle çok başarılı olan bir arkadaşımdan öğrendim.
Twitter'da bir korku dergisinin beni takip etmeye başlamasıyla bir hevesle yazdığım ilk kısa hikaye yayına kabul edildi. İlk sunumum. Doğal olarak "Bu çok kolay" diye düşündüm.
Evet, o kadar değil. Şansım yaver gitti. Ama bana yazdığım bir hikaye hemen kabul edilmediyse, hikayenin berbat olduğu anlamına geleceği fikrini bıraktı. Ne de olsa, o ilk hemen alındı.
Bu yüzden bir hikaye yazar, gönderir, reddedilir ve sonra bu hikayeyi "Başarısızlıklar" dosyamın içine koyardım.
Bunu arkadaşıma birçok reddedilene kadar söylemedim. Bana baktı ve dedi ki, “Oh, yapma! Sadece çekin, biraz gözden geçirin ve tekrar gönderin. Hikayelerimden bazıları bir yuva bulmadan on, yirmi veya daha fazla kez reddediliyor. "
Şaşırdım. Bu kadar reddedildikten sonra onları tekrar gönderecek güveni nasıl buldu? Ona sorduğumda, “Çünkü hikayenin iyi olduğunu biliyorum. Henüz doğru evi bulamadı. " Sonra sanki büyük bir sır veriyormuş gibi yaklaştı ve “Bu işin çok öznel olduğunun farkındasın değil mi? Unutma, bir kişinin çöpü, başka birinin hazinesidir. "
Sözlerini ciddiye aldım. Bir edebiyat dergisinin editörü tarafından reddedilmiş olan, yazdığım ilk kurgu olmayan parçayı çıkardım, para getirmeyen bir pazar. * Gelecek ödenmemiş pazarlara teslim etme hakkında daha fazla bilgi.
Reddedilmesine rağmen bu parçayı hala gerçekten sevdiğimi fark ettim. Ben de tekrar denedim.
Ve yeniden.
Ve yine.
Tüm retler ve hepsi ödeme yapmayan piyasalardan.
Bir kez daha denedim. Bu sefer kabul edildi. Ödeme yapan bir piyasa tarafından, daha az değil! Kendimi cesaretlendirerek ulusal bir yarışmaya katıldım ve altıncı sırada yer aldığımda - o yıl 9 kategoride 6000'den fazla katılım vardı - hem övünme hakkı hem de para kazandırdı!
O zamandan beri, bir ev bulmadan önce birçok parçam defalarca reddedildi. Bir gün sunduğum bir parça sabah reddedildi ve öğleden sonra bir yarışma kazandı!
Bu yıl, Tüm Canavarlar Değil adlı harika bir antolojide çıkan bir hikayem olacak . Editör Sara Tantlinger bize 300'den fazla makalesi olduğunu söyledi.
Bu kitap korku içindeki kadınlardan 21 öykü içeriyor ve üç farklı biçimde çıkacak: tam resimli ciltli versiyon, resimli ciltsiz versiyon ve bir e-kitap. Bu kadar tanıtım aldığı için çok heyecanlıyım.
Yine de, bu aynı hikaye yuvasını bulmadan önce YEDİ farklı kez reddedildi .
Bu galibiyetlerden önce ve sonra defalarca reddedilen öykülerle büyük ulusal yazı yarışmalarında iki ayrı durumda birinciliği kazandım.
En iyi haliyle öznellik.
Bu, keyif aldıkları yazı türü hakkında bir fikir edinmek için yalnızca bir veya iki sayıyı okumak değil, aynı zamanda editörün kim olduğunu da öğrenmek anlamına gelir. Kapak mektubunuzu gönderirken isimlerini bulun ve doğru heceleyin.
Yapma, Tanrı korusun, benim yaptığımı yap ve Sevgili Bay XXX'e mektubunu sadece editörün bir kadın olduğunu keşfetmek için söyle. Doğru zamirlerini adlarına göre belirleyemiyorsanız, daha derine inin. Muhtemelen öğrenebileceksiniz. Yapamıyorsanız, basit bir: Sayın Editör kabul edilebilir.
Belirli biçimlendirme yönergeleri varsa, bunları uygulayın! Belirli bir şeyi listelemezlerse, standart Shunn biçimlendirmesini kullanarak yanlış gitmezsiniz .
Aradıklarını ve kesinlikle görmek istemediklerini listelerlerse, dinlediğinizden emin olun. Hikayenizde küçük bir romantik unsur var diye zombi dehşetini bir romantizm olarak gizlemeye çalışmayın. Editör korku hikayeleri istemediğini açıkça belirtirse, göndermeyin!
Tabii ki, en iyi yayınlardan birine gönderip hemen kabul edilen şanslı kişilerden biri olma şansınız var, ancak daha yüksek olasılık, reddedilme olasılığınızdır.
Oldukça geniş bir okuyucu kitlesine sahip kurgu ve kurgusal olmayan parçalar arayan, ancak ödeme teklif etmeyen birçok harika pazar var. İlk gönderirken çalışmanızı bunlara göndermeyi düşünün. Sektördeki birisinin size çalışmanızı sevdiklerini ve yayınlamak istediklerini söylemesinden daha tatmin edici bir şey olamaz. Çalışmanızın basılı veya çevrimiçi olarak yayınlanmasını sağlamak, güveninizi artıracak ve yazma platformunuzu oluşturmanıza yardımcı olacaktır.
Ve ücretsiz antoloji çağrılarını düşünün. Hikayeniz kesintiye uğrarsa, genellikle ücretsiz bir katılımcı kopyası alırsınız. Çok fazla görünmeyebilir, ama size söyleyeyim, içinde sözleriniz olan bir kitabın bir kopyasını ilk aldığınızda, size bir milyon dolar ödendiğini hissedeceksiniz.
Birkaç başarı elde ettiğinizde, daha büyük ve ücretli yayınlar için bastırarak dallara ayrılın. Sonunda profesyonel pazarlar için deneyin. Her kabullenmenizle birlikte güveniniz artacaktır.
Yayınlanmak üzere kabul ettiğim ilk birkaç eser, ödeme yapmayan edebiyat dergilerindeydi ve bu başarılar beni daha zorlu pazarları denemeye yöneltti.
Beş yıl sonra, en zorlu pazarlardan bazıları tarafından reddedildiğimi söylemekten mutluluk duyuyorum.
Ama benim de birkaç kabulüm oldu.
Ve bu büyük pazarlarla başlasaydım ve defalarca reddedilseydim, bu kadar ezilmiş olsaydım, göndermeyi bırakacaktım.
Başlangıçta, benim gibi, "Oh, bunu nereye gönderdiğimi hatırlayacağım" diye düşünebileceğiniz çok az şey gönderiyor olabilirsiniz. Ama orada daha fazla işiniz olduğunda ve defalarca gönderdiğiniz birçok parçayı bir kez daha uyarmama izin verin, "HATIRLAMAYACAKSINIZ"
Bir editörden basitçe şunu söyleyen bir red mektubu almak için bir makale göndermekten daha korkunç bir şey olamaz: "Bunu bana son gönderdiğiniz yanıtın aynısı. Hayır."
Bilgisayarınızda, bir not defterinde veya planlayıcıda yalnızca hikaye sunumları için sakladığınız bir elektronik tablo kullanın veya Duotrope veya Submittable gibi çevrimiçi hizmetlerden birini kullanın, ancak bir şekilde takip ettiğinizden emin olun.
Dediğim gibi, çalışmalarımı yazmaya ve göndermeye ilk başladığımda ne yaptığım hakkında hiçbir fikrim yoktu. Keşke biri bana o zaman nereden başlayacağımı gösteren bir liste verseydi.
Ve böylece, karşılaştığım mücadelelerin aynısını size kurtarmak için işte size böyle bir liste:
Şimdi git yaz.
Bu kadar eğilimliysen beni Instagram , Twitter ve Facebook'ta bulabilirsin .
Bu parçayı beğendiyseniz, şunlarda da yararlı bir şeyler bulabilirsiniz:
Empati, bir başkasının durumu, zihni (düşünceleri) ve hissi (duyguları) hakkında farkındalık eylemi/sürecidir. Başkalarının bakış açısını anlama kapasitesidir.
Igala topraklarının bugün hala var olduğuna inanıldığını biliyor muydunuz, çünkü Prenses İnikpi, Igala topraklarının kendisine zulmedenlerden kurtulabilmesi için canlı canlı gömülmeyi kabul ederek en büyük fedakarlığı yaptı. Moremi'nin oğlu Oluorogbo'yu Oduduwa'ya kurban ettiğini ve ayrıca Ile-Ife'deki halkını terörize eden Igbo teröristi tarafından yakalanmasına izin verdiğini biliyor muydunuz? ? Kraliçe Daura'yı ve oğlu Bawo aracılığıyla Hausa eyaletlerini bir araya getirmedeki başarılarını duydunuz mu? Kitap, farklı dönemlerde Nijerya'daki kadınların yaşamı, yaşam tarzı, işi, etkisi ve istismarına dair kısa öykülerin harika bir koleksiyonudur. özellikle,
Son zamanlarda, sıkılmış yazarlar tarafından halk arasında dolaşan muazzam miktarda kötü yazı tavsiyesi görmek büyük talihsizlik yaşadı. İnanın bana, günümde pek çok aptal, yanlış yönlendirilmiş, saf ya da sadece saçma yazım tavsiyeleri verdim.
Geçtiğimiz yıl, yazar arkadaşlarımdan tavsiye kitaplarını yutuyordum. Bulduğum en iyi tavsiye kaynaklarından biri Anne Lamott.
Son zamanlarda Tim Ferriss Show'u çok dinliyorum. Bu, Ferriss'in dinleyicilerin kullanabileceği araçları ve püf noktaları bulmak için dünya çapındaki sanatçıları “yapılarını bozduğu harika bir podcast.
Yazmakla aşk-nefret ilişkim var. Evet biliyorum.