Bu kitap on kişilik bir yazar kadrosuyla yazılmıştır. Yazarların hepsi kadınlardan oluşmuştur.
Kristin Hannah, Jenna Blum, Sarah McCoy, Melanie Benjamin, Sarah Jio, Erika Robuck, Kristina McMorris, Amanda Hodgkinson, Pam Jenoff ve Karen White.
Ayrıca aşk doktoru ve yazar olarak tanıdığımız Mehmet Coşkundeniz'de bu projeye baskı öncesinde yardımcı olmuş ve hikâyeler hakkındaki düşünce ve yorumlarını paylaşmıştır.
İkinci Dünya Savaşı sonrasında Grand Central Terminali isimli bir tren garında yolları kesişen insanların bir günü on farklı hikâye ve hayat üzerinden yazılmış.
Bazı karakterler büyük kayıplar yaşamanın ardından yeni hayatlar buluyor, bazıları ise savaşın kendilerinde açtığı yarayı sarmaya çalışırken daha iyi bir gelecek umuyorlar. Hepsinde de İkinci Dünya Savaşı sonrasında hayatta kalmak ve yeni bir sayfa açmak için gerekli olan değişimleri görüyoruz.
Biraz da eleştirisel olarak bakarsak, farklı yazarların diline hakim kalabilmek biraz sıkıntılıydı. Konudan konuya geçişlerde yeni isim ve hikayeler kafamı yordu. Beğendiğim hikayeleri özetledim. Kitapla kalın...
*Yazan: Kristin Hannah - Burçak
Terminalde keman çalan Gregori'nin "Dvorak’ın Yeni Dünya Senfonisi" parçası ile Liesel'i etkilemesinin hikayesi.
*Yazan: Sarah Jio - Yitik kalpler istasyonu
Savaştan önce New York'a hemşirelik yapmaya giden Rose, savaştan bittikten sonra ülkesine gitmek için trene biner.
Savaştan üç yıl öncesi ve savaştan üç yıl sonrasında Rose'un yaşadığı olaylar anlatılmıştır.
Savaş öncesi, savaşa gidecek olan bir asker olan Louis ile tanışan ve onunla bir gün geçirip hemen evlenen Rose ülkesine giderek ondan boşanmayı düşünüyordur. Çünkü New York'ta tanıştığı Sam ile evlilik kararı almışlardır. Ancak trende tanıştığı yaşlı kadın Grace ile yaptıkları sohbette kadının ona söylediği sözler aklını karıştırmıştır. Bu sözler onu iki erkek arasında seçim yapmaya zorlamıştır. Trenden indiğinde Louis ile yeniden başlamayı umarken, onun en yakın arkadaşı Mary ile nişanlandığını öğrenerek boşanma kağıtlarını imzalar. Tekrar trene binmek aslında Sam'i sevdiğini, ona gitmek istediğini düşünürken Sam'in kardeşinden bir telgraf alır ve onun bir kazada öldüğünü öğrenir. Bir sene ülkesinde kalıp olayları atlattıktan sonra New York'a dönmek için trene biner. Bu son yolculuk ona asıl gerçek aşkı Graham'ı vermiştir. Bu güzel öyküyü şu alıntı ile bitirmek istiyorum.
“Gerçek aşkın detayları bazen o kadar belirsizdir ki göremeyiz. Ta ki durup daha yakından bakana kadar.”
Yazan: Erika Robuck - Yalnız yürüyeceğim
Yıllarca kocasından şiddet görmüş Josie tren garında oğluyla birlikte savaştan dönecek olan kocasını beklemektedir.
Josie'nin yüzündeki acıyı farkeden yaşlı bir kadın ise onda kendi kızını görmüş gibi olur. Onun kızı da kocasının şiddeti yüzünden hayatını kaybetmiştir. Josie'nin sonunun da kızının ki gibi olmaması için ona yardım eder. Josie oğluyla birlikte kocasından çok uzaklara kaçar.
Yazan: Kristina McMorris - Kavuşma
Virginia ve Millie iki iyi arkadaştır. İkisi de savaş döneminde kadın pilotudurlar. Virginia'nın teğmen nişanlısı iki ay için başka bölgeye gönderilecektir. Virginia onunla biraz daha zaman geçirebilmek için, hasta olduğunu uydurmuş ve o gün uçurması gereken uçağı uçurma görevini onun yerine Millie üstlenmiştir. Uçak düşünce Millie yanarak can vermiş. Virginia ise bu vicdan azabıyla içine kapanmıştır. Arkadaşının doğduğu topraklara gidip, onun evini, mezarını ve ailesini ziyaret ettikten sonra kendine gelebilmiştir.