Deprem, sel, yangın gibi doğal felaketler veya şiddet eylemleri erişkinler için olduğu gibi çocuklar için de korkutucu veya dehşet verici olabilmektedir. Bu olaylar ile ilgili çocukla konuşmak korkularını azaltabilir. Yaşananları çocukların anlayacağı dilde ve en az zarar verecek şekilde anlatmak oldukça önemlidir.
Çocukların travmatik olaylara gösterdikleri tepkiyi birçok faktör etkilemektedir. Ailelerin travmatik olayları algılama biçimi ve bunlara karşı verdikleri reaksiyon çocuklar için önemlidir. Çocuklar çoğunlukla ailelerinin yaşadıkları endişenin farkındalar ancak olay süresince çok hassas olabilirler. Aileler endişeleri ve bunlarla baş etme becerileri konusunda çocukları ile konuşmalıdırlar. Tehlike yokmuş gibi davranmak çocukların kaygısını azaltmayacaktır.
Çocukların travmatik olaylara gösterdikleri tepki bu süreçte veya sonrasında tanık oldukları ölüm veya yıkım ağırlığına bağlıdır. Aile fertlerinden birinin veya arkadaşının ölümü veya ciddi yaralanması daha çok etkilenmesine ve zorluk yaşamasına neden olabilir. Etkilenmenin şiddetini belirleyen bir diğer faktör ise çocuğun yaşıdır. Örneğin küçük çocuklar travmatik olaylara yalnız yatamama, ayrılık kaygısı, öfke krizleri, sorunlu davranış, alt ıslatma ve/veya hiperaktivite şeklinde görülebilir. Ayrıca olay ile ilgili sık sık rüya görebilir ve bu rüyalar bir süre sonra canavarlı, korkutucu kabuslara dönüşebilir. Daha büyük çocuklarda bu kaygı, üzüntü, akademik başarısında düşüş, sosyal ilişkilerde bozulma riskli davranış (alkol veya sigara kullanımı) olarak yaşanabilir.
Ağır travmatik olaylara tanık olmak veya onları bizaat yaşamak Stres Sonrası Stres Bozukluğunun gelişmesine neden olabilir. Profesyonel yardım almak özellikle ölüm, yıkım, yaralanma gibi ciddi travmatik olayları yaşayan veya tanık olan çocuklarda bu belirtileri gözlemleyen aileler ruh sağlığına olan olumsuz etkileri azaltmak için önemlidir.