Pavement, ilk EP'si "Slay Tracks"i 1989 yılında çıkardı. 800 dolar maliyetle Gary Young'a ait olan yerel bir stüdyoda kaydedilen ve ikilinin kendi plak şirketi olan Treble Kicker'dan piyasaya çıkan çalışmadan sadace bir kaç yüz kopya basılmış olsa da, aralarında DJ John Peel da olmak üzere underground camiasının önemli isimlerinin dikkatini çekmeyi başardı. Bu önemli bir adımdı, çünkü EP'den az sayıda üretilmiş olmasının yanı sıra, yazılı ve görsel basın da grubun veya albümün tanıtımını yapmamıştı.
1990 yılında piyasaya çıkan "Demolition Plot J-7" ile birlikte grup, kendisine ait olan bu tarzı daha da güçlendirdi. Bu arada Pavement, Dreg City Records'la anlaşma imzaladı ve "Demolition Plot J-7"ın kayıtları sırasında kadroya Gary Young da dahil oldu. Grup, 1991 yılında piyasaya çıkan "Perfect Sound Forever"a kadar hiç konser vermedi. O yıl sergilenen sahne performansının hazırlığı sırasında, aralarına; bas gitarist Mark Ibold, ve Malkmus'un üniversiteden arkadaşı olan baterist Bob Nastanovich de katıldı. Bu yeni kadro, grubun "Slanted and Enchanted" albümünde ilk kez Pavement dinleyicilerinin karşısına çıktı. Topluluk daha önce hiç bir albümünü tam kadro olarak kaydetmemiş, sadece iki eleman, Malkmus ve Kannberg'in birlikte yaptıkları çalışmalar sonucu ortaya çıkmıştı.
Pavement, olumlu eleştiriler sayesinde iyice tanındı ve önemli bir dinleyici kitlesine ulaşma başarısını gösterdi. 1992 yılında çıkan "Slanted and Enchanted"ın başarısı bir turneyle devam etti. Konserler sırasında Young'ın davranışları dillere dolandı çünkü Young konsere gelen dinleyicileri kapıda karşılayıp, ellerini sıkıyor ve onlarla tanışıyordu. Fakat 1993 yılında gruptan ayrılmak durumunda kaldı. Young'ın grupla birlikte olan son çalışması ise yine 1992'de piyasaya çıkan "Watery Domestic" EP'si oldu.
Kadroda boşalan yere Bob Nastanovich'in bir arkadaşı olan Steve West alındı. Kısa süre sonra grubun EP'leri, Drag City'nin 1993 yılı koleksiyonunda "Westing (By Musket and Sextant)" adı altında derlendi. Grubun "Slanted and Enchanted" albümünden sonra piyasaya çıkan 1994 tarihli "Crooked Raind, Crooked Rain" albümü, Amerikan listelerinde 10 numaraya kadar yükseldi. Bu dönemde grup, MTV tarafından da ciddi anlamda desteklenerek güç kazandı.
"Crooked Rain"in ardından Pavement yeni kayıtlara zaman ayırmaya çalıştı. Malkmus ve Nastanovich aynı zamanda Starlie Walker'a ve Silver Jews'ın projelerine de katkıda bulundu.
Pavement 1995 yılında piyasaya sürülen "Wowee Zowee" ile geri döndü. Daha geniş ve eklektik bir düzen üzerinde oturtulmuş olan bu albümle birlikte Pavement bir kez daha underground kültürün içinde yer aldığını ve buradan kopmasının mümkün olamayacağını ispatlamış oldu. "Wowee Zowee" ile birlikte grup yine eleştirmenler ve hayranlardan tam not aldı. Aynı zamanda düzenlenen beşinci Lollapalooza'da da Beck ve Sonic Youth gibi isimlerle sahne alma şansı buldu. Fakat grubun beklediği bir izleyici potansiyeli bu festivalde bulunmuyordu.
Pavement 1996 yılına "Pacific Trim" EP'lerini piyasaya sürerek başladı, senenin geri kalan bölümünü ise bir sonraki albümlerinin kayıtlarına ayırdılar. Yapımcılığını Mitch Easter'ın üstlendiği "Brighten The Corners" 1997 yılında piyasaya çıktı. Albüm, Amerika MüzikListeleri'ne 70 numaradan giriş yaptı. Çıktıkları dünya turunun ardından 1998 yılının ikinci yarısında dinlenmeyi tercih ettiler. Bu sırada Malkmus ve Kannberg solo çalışmalara ağırlık verdi. Malkmus yeni Silver Jews ve Pavement parçalarını Scarnella'yla birlikte Los Angeles'da verdiği iki konserde tanıttı. Kannberg ise "One Night Stand" adındaki yardım konserinde "Half Five Quarter to Six"de bateri çaldı. Bu arada Kannberg daha sonra adı "Amazing Grease" olacak ve aralarında psych-pop gruplarından Oranger'ın da bulunduğu "Pray For Mojo" adındaki kendi plak şirketini kurdu.
Aynı yılın sonbaharında Pavement tekrar bir araya geldi ve yapımcı Nigel Godrich'le birlikte "Terror Twilight"ı kaydetti. Bu arada Jonny Greenwood albüm kayıtları sırasında gruba armonikasıyla eşlik etti. 1999 yılında piyasaya çıkan "Terror Twilight" yine olumlu eleştiriler aldı fakat Kannberg, albümün bir Pavement çalışmasındançok Stephen Malkmus eseri olduğu kanısındaydı. "Major Leagues" EP'sinde Kannberg'in "Louder Than You Think"in yanısıra Gary Young'la birlikte kaydettiği parçalar da yer alıyordu.
Bu arada Kannberg, Malkmus'un solo çalışmalarının gruba hakim olmasından rahatsızdı. Diğer grup elemanlarının dışlandığı yönündeki görüşünü, Pavement macerasının 20 Kasım 1999 tarihinde Londra Brixton Akademisi'nde verdikleri konserle bitmiş olduğu düşüncesiyle ifade etti. Bu konserde Malkmus, seyircilere, bunca senedir onlarla birlikte oldukları için teşekkür ediyordu. Fakat grubun plak şirketi olan Matador, Pavement'ın sadece bir boşluk içinde olduğunu belirtmekteydi ki 2000 yılının baharında Malkmus'un ve Kannberg'in ayrı ayrı solo projeleriyle ilgilendikleri açıklandı.
Kannberg'in Gary Young'la birlikte gerçekleştirdiği projesi "Preston School Of Industry", Malkmus'un projesinin adı ise önce "The Jicks" daha sonra da "Stephen Malkmus and The Jicks" oldu. Bu projede Malkmus'la birlikte "Dharma Bums" ve "Fastbacks"den baterist John Moen ve daha önce "Minders"la da birlikte çalışmış olan bas gitarist Joanna Bolme da bulunuyordu.
Malkmus'un 2000 yılında Spin'e verdiği röportajda grubun dağıldığı bir kez daha onaylanıyordu. Bu arada Ibold ve Nastanovich de grubun yaşadığı bu boşluk sırasında yan projelerle ilgilendiler. Ibold kendi plak şirketini kurdu; West yine yan projesi olan "Marble Valley"le birlikte bir albüm kaydedip turneye çıktı. 2000 yılının sonlarına doğru Stephen Malkmus'un "Swedish Reggea" albümü piyasaya sürüldü. Ve Stephen Malkmus ile Kannberg 2001 yılında konserler vermeye başladı.