maalesef bir hakikattir. türkiye artık eski türkiye değil. babamızın aldığı kadar kolay araba alamayacağız. araba zaten diğer ülkelere göre daha pahalı, buna bir de devlete giden ve neredeyse 2 katı olan vergiler eklendi. ben devlete mümkün olduğunca vergi vermek istemiyorum. bir kere paranı kaptırdın mı, diğer insanlara af çıksa bile sen paranı geri alamıyorsun. vergiyi har vurup harman savuran insanlar versin, ben değil. neyse konuya dönelim. araba + kredi + faiz + kasko + trafik sigortası + muayene ücreti + bakım + benzin + tamir + lastik + geçiş ücreti + otopark ücreti masrafı ödeyeceğime ve araba çoğu zaman yerinde duracağına, gideceğim zaman veririm otobüse parasını giderim. o arabaya vereceğim servete de daha güzel, daha kalıcı, beni daha mutlu edecek bir şey alırım. bilgisayar alırım, playstation alırım, oyun alırım, internet faturamı öderim, kedilere/köpeklere mama alırım.
-
1.
-
2.
gerçekten de çok masraflıdır, özellikle de sıfır almayı düşünüyorsanız bir araba parası kadar da develete vergi ödeyeceksiniz demektir. ama yinede ülkemizde peynir ekmek gibi araba satılmaktadır.
benim gibi yapın, 6-7 yaşındayken 4 yıllık kredi çekerek alın, 4 sene kullanın, kredi bitince aracı satın, elinizdeki paraya ek olarak 4 yıllık yeni kredi çekin, 6-7 yaşında başka bir araç alın ve bu şekilde sürekli devam edin. hayatınız boyunca geberene kadar kredi borcu ödeyin.
- 3.
-
4.
1999'da bayındırlık ve iskan bakanlığından memur olarak emekli olan amcam, emeklilik tazminatı ile bursa'nın altıparmak semtinde, stadyuma yakın bir daire ve artan parayla'da 0 km renault megane araç almıştı.
yaklaşık son 20 yıl içinde alım gücünün ne denli düştüğünü ve ev-araba almanın-sahibi olmanın ne denli hayal olduğunu siz hesap edin.
şimdi yeni emekli olan bir memur hala bunları yapabiliyorsa sözümü geri alacağım.