kavla-(kavlar konumundan yönlendiriliyor)
kavla-(kavɫa'-)
fiil nesnesiz kavlar (kav'ɫaɾ)
être écorcé, épluché Tabağın çinkosu kavlamış. Le zinc de l'assiette s'est écaillé.
kavla-
fiil geçişli -i hâli
1. écorcer Söğüdü kavladı. Il a écorcé le saule.
2. soulever la croûte d'une plaie Çocuk kolundaki yarayı kavladı. L'enfant a soulevé la croûte de la plaie de son bras.