Karialı Hecatomnus'un üç oğlu ve iki kızı vardı. Büyük iki oğul birer kızla evlendi ve beş çocuğun hepsi sırayla babalarının kurduğu devleti yönetecekti.
Buna neden izin verildi? Krallığın soyluları, askerleri, tüccarları ve sıradan vatandaşları -herhangi bir tacın iyiliği kendisine bağlı- kurumsal enseste neden itiraz etmedi? Bu dönemde Karia kültürü, anladığım kadarıyla tamamen Yunandı. Yunan mitolojisinde yüksek profilli bir ensest ilişki olduğunu biliyorum, ancak yine de enseste karşı güçlü bir tiksinme akımı var gibi görünüyor: örneğin bkz. Oedipus rex.
Bildiğim tek karşılaştırılabilir kraliyet ensest örneği, Ptolemaios Hanedanlığı'dır. Buradaki açıklama açıktır: Sıradan insanlar Yunanlı değil Mısırlıydı ve Ptolemaios kralları kız kardeşleriyle evlenme konusunda çok eski bir Mısır pratiğini geri getiriyorlardı.
Hekatomnidlerin bağlılık yemini ettiği Ahameniş krallarının uyguladığı din olan Zerdüştlüğün, tarihinin belirli noktaları olarak ensesti onayladığını duydum. Ancak bu oldukça belirsiz bir konu gibi görünüyor ve bazı şeyleri anladığım kadarıyla Ahameniş Hanedanlığı'nın kendisi asla ensest uygulamadı. (Bu son noktayla çeliştiğim için gerçekten mutluyum.)
Kısa cevap
Hekatomnos Hanedanı (MÖ 395 - 334) kardeşlerin neden birbirleriyle evlendiğine ya da buna neden 'izin verildiğine' dair net bir birincil kaynak kanıtı yok (bundan, vatandaşların kardeşleri neden dışarı atmadıklarını kastediyorum) kasaba), ancak önceki soru ED Carney tarafından ayrıntılı olarak tartışılmıştır. Karya'da Kadınlar ve Dunasteia. Hecatomnid kardeş evliliğine gösterilen bilimsel ilginin eksikliğine dikkat çekerken, şunu savunuyor:
Hekatomnoslar, statülerini yükseltmek ve yeni hanedanları için bir kimlik oluşturmak için muhtemelen erkek kardeş evliliğine yöneldiler.
Buna neden 'izin verildi', kaynakların hiçbiri doğrudan bununla ilgilenmiyor gibi görünüyor. NS Cevap, basitçe istikrarın siyasi ve ekonomik yararlarında ve halkın İranlı değil yerel bir satrapı tutma arzusunda yatabilir.. Söz konusu çocukların babası, satrap olarak Pers Tissaphernes'in halefi olan Hecatomnus (yaklaşık MÖ 395-377), Ahamenişler döneminde Pers olmayan ilk satraptı.
Karyalılar, Yunan kültüründen büyük ölçüde etkilenmelerine rağmen, yine de 'barbarlar' olarak kabul edildiler. Yunanlılar tarafından. Hecatomnid hanedanı iktidara geldiğinde, İran'ın sıkı kontrolü altında olan, seçkinler siyasi görüşlerinde doğal olarak daha çok doğuya yöneldiler ve doğuda bu tür evlilikler zaten kanıtlandı (Karya'nın uzun süredir bağlantılarının olduğu Mısır'da olduğu gibi). Bununla birlikte, bu faktörlerin yerel nüfusun görüşlerini ne ölçüde etkilediğini (eğer varsa) herhangi bir kesinlik derecesinde belirlemek mümkün değildir.
Ayrıca, Mark C. Wallace yukarıdaki yorumunda dikkat çekiyor "soylular, askerler, tüccarlar ve sıradan vatandaşlar" onaylamasa bile, dışarıdan (Farsça) atanan bir otokrattan bahsediyoruz., demokratik olarak seçilmiş bir lider değil; birincisini ortadan kaldırmak için gereken çaba, ikincisi için gerekenden çok daha fazladır.
Pers kralları, öncelikle satrapların vergilerini zamanında göndermeleri, barışı korumaları ve ara sıra sorunlu komşulara karşı yürüyüş taleplerine yanıt vermeleriyle ilgileniyorlardı. Bu yükümlülükler (en azından genel olarak) yerine getirildiyse, Büyük Kral muhtemelen kölelerinin yerel düzenlemeleriyle ilgilenmiyordu.
Detaylar
İlk olarak, Hecatomnids'in (baba ve çocuklar) bir taslağı sırayla görünüyor:
- Hekatomnos, Karya dolaylarında satrap. MÖ 395 ila 377 ve aşağıdakilerin babası:
- türbe, en büyük oğul, MÖ 377'den 353'e kadar satrap. Kız kardeşinin kocası
- Artemisia II353'ten 351'e kadar kendi başına satrap, ancak kocasının saltanatı sırasında muhtemelen genç eş hükümdar statüsüne sahipti. Kardeşinin yerine geçti
- İdrieus351'den 344'e kadar satrap ve küçük kız kardeşi ve halefinin kocası
- Ada344'ten 340'a kadar kendi başına satrap, ancak kocasının saltanatı sırasında muhtemelen genç yardımcı hükümdar statüsüne sahipti. MÖ 334 yılında küçük kardeşi tarafından gasp edildikten sonra Büyük İskender tarafından restore edilmiştir.
- Pixodarus, satrap 340'dan MÖ 335'te ölümüne kadar.
Dünyanın Yedi Antik Harikasından biri olan Halikarnas Mozolesi, Mausolus ve II. Artemesia için inşa edilmiştir.
Hekatomnid evliliklerine (kimin kiminle evli olduğu dışında) dair kanıt bulunmadığından, Carney diğer hanedanlardaki kardeş evlilikleri üzerine tartışmalara döner ve şunları bulur:
Kardeş evliliği hakkında diğer hanedanlar açısından yapılan en ikna edici argüman, kraliyet ailesini bir bütün olarak nüfustan farklı kıldığı ve aynı zamanda tanrıların evliliklerini taklit ettiği için sıklıkla izlenen bir strateji olduğudur.
Carney, bunu Hecatomnids'e uygulayarak şunları detaylandırıyor:
Hecatomnidler, görünüşe göre, herhangi bir zorlayıcı emsal olmaksızın, aniden bu nispeten olağandışı uygulamaya döndüler? Onlar yeni bir hanedandı (tüm Karia'nın yönetimi açısından) ve bu evlilikler onları hemen ayırt edici kıldı, tıpkı yeni firavun hanedanlarının kardeş evliliklerinin yaptığı gibi. Her iki kardeş evliliği de Hecatomnus tarafından aynı zamanda düzenlenmiş olsaydı, etki daha da yoğun olurdu. Mausoleum'un Mausolos ve hanedanının kahramanca, belki de yarı tanrısal olduğunu ima etmesi gibi, Hekatomnidlerin olağandışı evlilik alışkanlıkları da öyle olabilir. Ayrıca, ara sıra Ahameniş uygulamalarını taklit ederek otorite satın almaya çalışıyor olabilirler, ancak bunun önemli bir faktör olması muhtemel değildir.
Carney, 'Ahameniş uygulamasını' bir etki olarak küçümsemekte neredeyse kesinlikle haklı çünkü bu süre zarfında (ancak daha sonraki Sasani döneminden farklı olarak),
Belki de kökeninde bir Zerdüşt geleneği olmayan akraba evliliğinin kanıtı, yalnızca Greko-Romen dünyası tarafından sağlanmaktadır. Bu yüzyıllar için İran kanıtı yoktur.
Kaynak: Joan M. Bigwood, Ahameniş İran'ında ''Ensest' Evlilik: Mitler ve Gerçekler'. 'Klio' 91(2):311-341, Aralık 2009'da.
Hecatomnid'in tebaasının bu evlilik düzenlemeleri hakkında ne düşündüğüne gelince, elimizde hiçbir kanıt yok. Yine de, bu 'aile girişiminin' babaları Hecatomnus tarafından planlandığını ve onun otoritesinin en azından -bildiğimiz kadarıyla- herhangi bir anlamlı muhalefetin cesaretini kırmaya yardımcı olduğunu makul bir şekilde tahmin edebiliriz. Görünüşe göre Sparta kralı II. Agesilaos'un zahmetli askeri faaliyetlerine karşı savaşmak için Karya satrapı olarak atandı ve görünüşe göre hem efendisini (Pers kralı) hem de Karyalıları memnun edecek şekilde yaklaşık 18 yıl yönetildi.
Hecatomnus Mylasa'lıydı ve bu nedenle bir yabancı (yani Pers) değil, yerel bir hükümdardı. Böylece Karyalılar, bir Pers tarafından değil, 'kendilerinden biri' tarafından yönetilen tek satraplık oldukları dönemde eşsiz bir konumdaydılar. Hecatomnus'un halefiyet planlarına (gerçekten de onun olsaydı) itiraz etmek, ne Büyük Kral'ın ne de yerel halkın ekonomik veya politik olarak çıkarına olmazdı.
Yunan etkisi ve "ensete karşı tiksinti" konusunda Karyalıların başka etkileri de vardı. Kısacası, karmaşık ve Karyalılar büyük olasılıkla Yunan yerleşimcilerin ve yerli Anadoluluların bir karışımıydı:
Karia'nın bu mekansal algısının bir Karia kimliği duygusuyla ne ölçüde eşitlenebileceği karmaşıktır. Gerçekten de, tutarlı ve birleşik bir 'Karyalılar' anlayışı tasavvur edilmemelidir…
Kaynak: N. C. Unwell, 'Antik Çağda Karya ve Girit: Anadolu ve Ege Arasındaki Kültürel Etkileşim' (Cambridge University Press, 2017)
Homeros'tan Strabo'ya (ve aralarındaki pek çok kişi) onlar hakkında eleştirel yazılar yazan Yunanlılar tarafından pek itibar görmediler. Aslında, birkaç atasözünün ve ağır olumsuz klişelerin hedefiydiler:
Karyalıların bu tür olumsuz klişeleri, Helen olmayanlar olarak algılanan aşağılıklarına dayanmaktadır... Diogenianus tarafından korunan (MS 2. yüzyılda aktif olan) bir başka söz, Yunan küçümseme kavramını pekiştirmiştir: 'Lidyalılar kötüdür, Mısırlılar ikinci sıradadır, Karyalılar, içlerinde üçüncü ve en tiksindirici olanlardır'.
Kaynak: Hasta
Böylece, Yunan kültürel etkisine rağmen, Karyalılar Yunanlı olarak algılanmadı. Açıkçası, bu Yunan etkisinin bir sınırı vardı, yoksa Yunanlılar, özellikle de İyonyalılar tarafından bu kadar düşük itibara sahip olmaları pek olası görünmüyor.
Peki, Karyalıların kardeş evliliklerine yönelik tutumlarını başka kim etkilemiş olabilir? Simon Hornblow, Mausolos (1982), Baktriya, Pontos ve Parthia'da (diğer "Alt-İran kültürleri" arasında) kardeş evliliklerinin "doğrulanmış" örneklerinin bulunduğunu not eder. ve Piramitlerin Halikarnas Mozolesi üzerindeki etkisi Ne var ki, bu faktörlerin hepsinin veya hatta herhangi birinin Karyalıların kardeş evlilikleri hakkında ne düşündüklerini etkilediğini söylemek mümkün değildir.
Son olarak, diğer kültürlerde kraliyet kardeş evliliklerine yönelik tutumları dikkate almaya değer:
Tarihçi Joanne Carando, kraliyet ensestinin Hawaii'de özel bir kraliyet ayrıcalığı olarak "yalnızca kabul edilmekle kalmayıp, hatta teşvik edildiğini" belirtiyor.
Aslında, kayıtlı tarihteki hemen hemen her kültür, kardeş veya ebeveyn-çocuk çiftleşmelerini tabu olarak kabul ederken, eski Mısır, İnka Peru ve zaman zaman Orta Afrika, Meksika ve Tayland dahil olmak üzere birçok toplumda telif hakkı muaf tutulmuştur.
Kayda değer diğer üç nokta:
- Hecatomnid kardeş evliliklerinin sadece o nesilde gerçekleştiği görülüyor. Bu nedenle muhtemelen özel durumlar olarak görülmelidirler.
- Bu kardeş evliliklerinin hiçbirinin çocuk doğurmadığı bilinmektedir (oysa üçüncü oğlu Pixodarus'un bir kızı vardı - Pers kocası Orontobates, Büyük Kral tarafından Pixodarus'un halefi olarak atandı). Kardeş evliliklerinden çocuk eksikliğinin kasıtlı mı yoksa sadece genç yaşta ölen çocukları olduğu için mi, yani tüm izlerinin kaybolduğu bilinmiyor.
- Kardeşlerin anneleri aynı mı, yoksa farklı anneleri mi vardı, bunun bir ilgisi var mıydı, bilmiyoruz.