Fabio Borella Borella itibaren 598 93 Fjälster, İsveç
Bu, Hıristiyanlar için Hıristiyan yaşamını üç temel aşka sadeleştirme hakkında bir kitaptır: Tanrı sevgisi, diğer Hıristiyanlara sevgisi ve Hıristiyan olmayanlara sevgisi. Kreider ve Seibert, daha çok hikayeler ve tanıklıklar yoluyla dikkat çekerek, gerçek örneklerin yapılandırılmış listelerin başarısız olacağı şekilde ders olmasına izin verir. Mesajları güçlü ve etkilidir ve herhangi bir Hıristiyan için ilham verici olmalıdır. Bir okuyucu, bu kitabın zaten İsa'ya inanmayanlar için yazılmadığını bilmelidir - amaçlanan hikayeler nereden gelirse gelsin, "İşte bu yüzden Tanrı'nın seni sevdiğine inanmalısın". başka bir şeyde. Zaten Hıristiyan olan biri için bu kitap zengin ve dürüstlük ve sevgi dolu. İki yazar kendilerini çok sık tanımlamamaktadır ve şu anda dünyanın farklı bölgelerinde farklı geçmişlere sahip olmalarına ve çalışmasına rağmen, kitabın çoğu seslerin hoş bir uyumudur. Kişisel hikayeler söz konusu olduğunda, yazarlar parantez içinde hikayeyi anlatanları belirteceklerdir, ancak çoğunlukla kitap her iki yazar tarafından da tam olarak görünmektedir. Kitap hakkında gerçekten takdir ettiğim bir şey, sadeliğe olan bağlılığı. Kitabın ana metninde çok az doğrudan Kutsal Kitap referansı veya doktriner ifade bulunmaktadır. 2 Selaniklinin kehaneti veya yazarlığı hakkında derinlemesine bir tartışma yoktur. Bunun yerine, kitabın çoğu, bir Hıristiyan yaşamını yaşama örneğine bağlı olarak hem büyük hem de samimi ölçekte mekanikle ilgilidir. Kesinlikle Kutsal Kitap referansları ve özel detaylar vardır, ancak bunların çoğu ekler için kaydedilir ve ana kitap neşeli bir basitlikle akar, çünkü yazarlar aile üyelerini teşvik eden bir Şükran Günü yemek masasında kalplerini patrikler gibi paylaşırlar. Kitap olumlu ve ilham verici ve bence Hıristiyanlar bundan gerçekten keyif alacaklar. (daha kapsamlı bir açıklama için, ağda Jimmy Seibert liderliğindeki bir kilisenin üyesiydim ve yıllardır birbirimizi tanıyoruz. Jimmy'yi seviyorum ve bir kitabı beğenmediysem asla sert bir inceleme yayınlamayacağım Aynı zamanda, beş yıl önce Boston'dan ayrıldığımdan beri ağın dışındaydım ve kitabı beğenmediysem sosyal gariplik korkusu olmadan gözden geçirmemeyi seçebilirdim. Kitapla kişisel bir bağlantım olmasına rağmen gerçek görüşlerimi paylaştığım konusunda güvenebilirsiniz.)
Bu komik bir olayla hafif bir okuma oldu. Ne olursa olsun, anlamıyorum. Belki Bush / Cheney yıllarında göçü eleştirmem gerekiyor. Lula, ana karakter sevimli ama çok fazla saygı duyacağım biri değil. Sonunda, Amerika'da hayatta kalmaya ve kendisi için bir hayat yapmaya çalışan herkes gibi.
I read "we didn't" when I was 16 and it was the most illusionary of short stories. The story of what didn't happen--and how that could be more fulfilling and powerful than the story of what did...