Genetiği Değiştirilmiş Yiyecekler (GDY), 1996 yılından beri besi hayvanlarını beslemek için kullanılıyor ve şu anda sadece ABD'de, tüm hayvanların besinlerinin %90'ını oluşturuyor. Bu besinlerin ilk kullanılmaya başlamasından beri bu uygulamanın güvenliği ile ilgili çok hararetli tartışmalar süregeldi. Ne yazık ki GDY'nin kanser gibi bazı hastalıklara yol açtığına yönelik karşıtlık, her zaman anektodal anlatılara (bireysel deneyimlere) ve bilimsel olmayan dergilerdeki "araştırmalara" dayanarak sürdürüldü.
Ancak Davis'te bulunan Kaliforniya Üniversitesi'nden Alison van Eeennaam, 1983 yılı (GDY'nin başlamasından 13 yıl öncesinden) ile 2011 yılı arasında besi hayvanlarının sağlığına yönelik çok kapsamlı bir analize imza attı. Öyle ki, bu zaman aralığında ele alınan hayvanların sayısı 100 milyar civarında ve bu yıllar arasında bu hayvanlar trilyonlarca kez genetiği değiştirilmiş yiyeceklerle beslendiler. Nihai olarak araştırma, GDY'nin hayvan sağlığı üzerinde hiçbir olumsuz etkisi olmadığı sonucuna vardı. Dahası, GDY ile beslenen hayvanların sağlığı ile GDY'siz besinlerle beslenen hayvanların sağlığı arasında hiçbir fark olmadığını gösterdi. Araştırma Journal of Animal Science (IF: 2.46) dergisinde yayımlandı ve 1 Ekim 2014'te paylaşıma açılacak.
Bu araştırma, bu sonuca varmak konusunda türünün tek örneği değil; ancak bugüne kadar yapılan en kapsayıcı araştırma. İtalya'da bulunan Perugia Üniversitesi'nden Alessandro Nicolia, 2013 senesi içerisinde bugüne kadar GDY kullanımının çevreye olan etkisine yönelik son 10 yılda yazılmış 1.783 farklı makaleyi inceleyen bir makale yazmıştı. Bu araştırma da, GDY'nin çevreye dikkate değer hiçbir zararı olmadığı sonucuna varmıştı.
Bu araştırma olmaksızın bile, GDY'nin tümör oluşumuna neden olduğuna yönelik anektodal anlatımların abartılı olduğu sonucuna varmak zor değildir. Eğer ki çiftçiler ekonomik açıdan kar etmek için GDY kullanıyorsa ve bu kullanım hayvanlara zarar veriyorsa, onların tedavilerinin ve yeniden satın almanın çok daha masraflı olduğu düşünüldüğünde, neden böyle bir şey yapsınlar ki? Zaten Dünya'nın birçok gelişmiş ülkesinde hasta hayvanlardan elde edilen etlerin satılması yasaktır ve sıkı bir şekilde denetlenir.
Peki bu durum, ortalama bir besi hayvanının kusursuz ve incelemeye kapalı olması gerektiği anlamına mı gelir? Elbette hayır! Hayvan hakları savunucuları hayvanların yaşam koşullarıyla, hayvanların yedikleri yiyeceklerle (çim mi, yoksa tahıl mı gibi), hayvanların kesiminde kullanılan yöntemlerle ilgili sözlerini sert bir şekilde söylemeyi sürdürmesi gerekmektedir. Aynı zamanda biyologlar da, var olan tüm antibiyotiklerin %80'inin besi hayvanlarına harcanmasının, yıkıcı bir bakteri direncini tetikliyor olmasından ötürü endişelerini dile getirmektedirler. Çevreciler, hem suyumuzu temiz tutmak, hem metan salımını azaltmak, hem enerji sarfiyatını önlemek için daha az et yememiz gerektiğini önemle vurgulamaya devam etmelidir.
Besi hayvanlarının nasıl en iyi şekilde yetiştirileceğine yönelik tartışmalar henüz bitmekten çok uzak olsa da, bu araştırmalar GDY'nin bu hayvanlar üzerindeki sözde "olumsuz" etkileriyle ilgili tartışmalarda söyleyecek pek söz bırakmamaktadır. Besinlerin ve hayvanların güvenliğine yönelik araştırmalar elbette devam etmektedir; ancak şimdilik, elde bulunan bilimsel verilere göre hareket etmekte ve kafamıza göre uydurduğumuz temelsiz fikirleri gerçeklerin yerine koymamaya dikkat etmekte fayda vardır.
Kaynaklar ve İleri Okuma: