5 Aralık’ta saat 12:00’de Berlin’de bir yas yürüyüşü yapıldı. Yası tutulanlar ise kaybedilen mekanlar, komşular, geçim kaynakları ve hayatlardı.
Warschauer Brücke’de başlayıp Rummelsburger Bucht’ta biten yürüyüşün organizasyonunu bir protesto operası olan Lauratibor yaptı. Yası tutulanlar ise kaybedilen mekanlar, komşular, geçim kanakları ve hayatlardı. “Friedelstrasse 54”, “Potse”, “Meuterei”, “Syndikat”, “Bizim Bakkal”, “Kamil Moda” levhalarda taşınan bu kayıplardan bazılarıydı.
Laurotibor Kollektif şehrin satılışına karşı çıkan, şehrin herkes için olduğunu savunan ve bu direnişini bir protesto operasıyla duyurmaya çalışan aktivist bir topluluk. Lauratibor Kollektif’in ifadesiyle yaralarımız ve kayıplarımız çok büyük. İnsanlar evlerini kaybetti, komşularını, insanlar hayatlarını kaybetti. Çadırlar temizlendi, kendi kendini organize eden ve ticari olmayan projeler ortadan kaldırıldı, yapılar yıkıldı, geçim kaynakları yok edildi.
Bu kayıpları daha da acı yapan şey, çoğunun önlenebilir olmasıydı. Temel barınma hakkı, bürokratik yönetimden uzak kendi kaderini tayin hakkı bu kayıpları önleyebilirdi.
Lauratibor, birlikte yas tutmanın da insanları birbirine bağlayıp, güç vereceğine inandığından bu acıyı görünür kılmak istedi ve bu yas yürüyüşünü organize etti. Kaybedilen projelerde aktif olan veya yaşayan kişiler, tahliyenin kendileri için ne anlama geldiğini kısa konuşmalarla anlattılar.