Bu kez hikâyemiz "Kitabın ismi ne güzelmiş," diye bir cümleyle başladı.
Bir dosta hediye etmek üzere alındı, masanın üzerinde yeni sahibine gitmeyi beklerken ara sıra sayfaları karıştırıldı, dayanamayıp bir tane daha alındı ve okumaya başlandı.
Kitap hakkında bilgi edinmek isteyenleri şahane bir yazıya yönlendireceğim: http://frailsoul.blogspot.com/2012/04/kirpinin-zarafeti.html
Alıntılar için de: http://hazineler.blogspot.com/2012/05/kirpinin-zarafeti.html
Kitabı bitirmem epey zaman aldı. (Bir günde bitirilebilir ama ben kasıtlı olarak süreyi uzattım.) O kadar hoş bir dili, öyle güzel bir anlatımı var ki bitirmeye kıyamadım ve yavaş yavaş okudum. Bir de o karakterler, ah o karakterler! Kitabın ismindeki zarafet sözcüğü her bir sayfada vücut bulacak, şaşırmayın. Kültürlü olduğu kadar nazik de olduğu şüphe götürmeyen bir yazarın kaleminden çıkan Kirpinin Zarafeti, "Beklentim yüksek olursa hayal kırıklığı ihtimalim de artar," fikrimin yanlışlığını yüzüme vurdu. Beklentim yüksekti, daha iyisini buldum. Her sayfasını çok sevdim.
Kirpinin Zarafeti en yakın arkadaşım olarak görmek isteyeceğim insanların hikâyesini anlatıyor. Konuşurken Tolstoy'dan alıntılar yapan insanları nasıl sevmem? En sevdiğim romandan, Anna Karenina'dan alınmış bir cümleyle başlayan dostluğa ortak olmayı nasıl istemem? Her konuşmalarında kitabı kapatıp onlarla olduğumu hayal etmeden okumaya devam edebilir miyim? Eh bu durumda bu kitabı nasıl bir günde bitirmek isteyeyim :)
Bazen okuduğunuz bir kitabın karakterleri hep çevrenizde olsun istersiniz, olmayınca özlersiniz. Ben Renée'yi, Bay Ozu'yu, Paloma'yı ve hatta Manuela'yı çok özleyeceğim. Elbette Renée'nin kedisi Lev ile Bay Ozu'nun kedileri Levin ile Kitty'i de. (İsimlere dikkat!)
Sonra bir gün, kim bilir kaçıncı kez okumak üzere Anna Karenina'yı elime aldığımda ilk cümlede Bay Ozu ve Renée'yi görüp gülümseyeceğim.
Muriel Barbery-Kirpinin Zarafeti
(L'élégance du hérisson)
Turkuvaz Kitap
Çev: Işık Ergüden