Bizi, "ümmetçilik" adına eleştirenlerin söze "Siz faşistler var ya" diye başlayanları da var, "Siz ırkçılar var ya" diye? En efendisi, "Siz milliyetçiler var ya?" diye söze giriyor ve Sünnet-i Seniye'ye isyan ediyorsunuz diyerek bizi sigaya çekiyor.Milliyetçiler gerçekten Sünnet-i Seniye'ye aykırı mı davranıyor? Biz, böyle suçlamalara genellikle, Cenab-ı Allah'ın Hucurat suresi 13. Ayet-i Kerimesi ile cevap veririz:"Biz insanları kavim kavim yarattık ki birbirlerini tanısınlar diye. Muhakkak Allah katında üstünlük takva iledir." Başka âyetlerde de kavim gerçeğinden bahsedilir. Hucurat 13'te Allah'ın yaratma kudretinin sonsuz tecellilerinden sadece biri olan "kavim" gerçeği hatırlatılır. Bu gerçek, "birbirlerini tanısınlar" diyedir. Eğer bir kavim sırf o kavme mensubiyetinden dolayı üstünlük iddiası güdüyorsa, bu cahiliye âdetidir ve Allah(c.c.) "Üstünlük takva iledir" haberiniz olsun, bu gerçeği kabul edin, helak olmayın uyarısında bulunur.Oysa milliyetçiliğin Kur'an'daki referansı, "Allah'a ibadet edin ve O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın. Ana-babaya, akrabaya, yetimlere, yoksullara, yakın komşuya, uzak komşuya, yakın arkadaşa, yolcuya, ellerinizin altında bulunanlara (köle, cariye, hizmetçi ve benzerlerine) iyi davranın; Allah kendini beğenen ve daima böbürlenip duran kimseyi sevmez." Buyuran Nisa Suresi'nin 6'ıncı âyetidir.Evet?Allah(c.c.)"Anaya?""Babaya?""Akrabaya?"İyi davranmamızı emrediyor?Anne-baba ve akraba ile ilgilenmez, onlara iyi davranmaz isek Allah(c.c.)'ın bir ayetini yok saymış ve bir emrini yerine getirmemiş oluruz. Milliyetçilerin yaptığı da zaten budur. Diyelim ki, bir annesiniz ve bir yudum sütünüz var. Siz o sütü ihtiyaç bakımından müsavi olan kendi çocuğunuza mı verirsiniz, bir Fransız'ın, bir Suudi'nin, bir İngiliz'in çocuğuna mı?Akrabaya iyilik, akraba Müslüman olmasa bile, Peygamber sünnetidir.Nitekim?Ümmü Habibe Vâlidemizin Babası Ebû Süfyan, Hudeybiye Anlaşması'nın süresini uzatmak için Medine'ye gelir, haksız bir talepte bulunacağı için de, "Belki kızım bana aracılık yapar da O'nunla (s.a.s.) görüşmemi sağlar" düşüncesiyle kızının evine gider. Eve girince Resûlullah'ın (s.a.s.) üzerinde yattığı yatağın üzerine oturmak ister. Ancak hemen Ümmü Habibe Vâlidemiz yatağı toplar. Ebû Süfyan, "Kızım yatağı mı babana yoksa babanı mı yatağa layık görmedin?" diye sorar.Ümmü Habibe (r. anha) şu cevabı verir:"-Bu yatak Resûlullah'ın (s.a.s.) yatağıdır. Sen ise müşrik bir insan olduğundan necissin!" Annemizin davranışı müthiş ve soyludur amma Resûlullah Ümmü Habibe (r.anha) validemizin bu davranışını onaylamaz ve ne olursa olsun onun babası olduğunu ve iyi davranması gerektiğini söyler?Milliyetçiler tam da işte böyle kavim kavim yaratılan insanlar arasında kendi kavminden yani yakın ve uzak akrabalarından olanlara iyi davranır, mü'minlerin kardeşliğini de bir bedenin canı gibi içlerine sindirir. Onların malları, canları ve imânları için şehit olmayı şereflerin ve nîmetlerin en büyüğü olarak bilir. Bu hususta fırsat kollar, can atarlar?Türkler millet olarak işte böyle bir millettir. Onun için "kadim"dirler. Bu halden uzaklaşmış olsalardı aşağıdaki âyet Türk milleti için de tecelli ederdi:"Sizden önceki Nûh, Âd ve Semûd kavimlerinin ve onlardan sonrakilerin -ki onları(n) (sayılarını)Allah'tan başkası bilmez (İbrâhîm-9)"?Demek ki Nûh, Âd ve Semûd kavminden sonra sayılarını ancak Allah'ın bildiği nice milletler, kavimler tarih sahnesinden silinmiştir?Tarih sahnesinde kalma nîmeti ile nîmetlenen Türk milleti bu ihsanı yitirmemek için kılı kırk yarmak zorundadır? Bunun yolu da düşmanlarla işbirliğinden vazgeçip gerçekten Millî olmaktır. Düşmanın aklı ve düşmanın imkânları ile düşmanla mücadele mümkün olur mu?Olmaz tabi?Nitekim olmuyor işte?