İçindekiler
1840'larda köleliğin teolojik olarak meşrulaştırılması nedeniyle Kuzey'deki ortak mezheplerden ayrılan Güneyli Baptist, Metodist ve Presbiteryen kiliseleri, 1860'lar ve 1870'lerde kendilerini yeni bir gerçeklikle uzlaştırmayı reddetti. Örneğin 1874'te Güneyli Metodistlerin Genel Konvansiyonu, tarihçi Elizabeth L. Jemison'a göre, "antebellum dönemindeki tutum ve eylemlerini" yeniden teyit ettiKurtuluştan sonra kölelik yanlısı Hıristiyanlığı araştırırken yazıyor.
Baptist ve Metodist kiliseleri vardı Ancak bu mezheplerin Güney'de hızla yayılması, "yukarı doğru hareket eden üyelerin giderek köle sahiplerini de içerdiğinin farkına varılmasıyla" bu tutumdan vazgeçilmesi anlamına geliyordu.
Jemison, "Köleliğin yayınlanmış savunmalarının çoğunu Güneyli bakanlar yazmıştı" diye hatırlatıyor. Bu bakanlar için kölelik sadece ilahi bir yaptırıma sahip değildi, aynı zamanda gerekli Bunun nedeni köleliğin evliliğe benzetilmesiydi: "köle sahiplerinin köleler üzerindeki gücü, kocaların eşleri ve ebeveynlerin çocukları üzerindeki gücüne paraleldi."Kölelik karşıtlığı güç kazandıkça, beyaz Güneyliler kendilerini köleliği gerekli bir kötülük olarak kabul etmekten, onu olumlu bir iyi olarak savunmaya doğru yeniden konumlandırdılar.
Babanın/efendinin tüm aile (ve mülk) üyelerinin yardımsever ve babacan bir gözetmeni olması gerekiyordu. Ne de olsa Yeni Ahit'te "kölelerin efendilerine itaat etmeleri için verilen emirler, kadınların kocalarına itaat etmeleri için verilen talimatların yanında yer alıyordu."
Bu hiyerarşi beyaz erkekleri (bakanlar dahil) en tepeye yerleştiriyordu, çünkü köleler (ve beyaz kadınlar ve çocuklar) kendi kendilerini düzenlemekten acizdi. Kuzeyli teologlar bile kadınların gerekli ikincilliği konusunda hemfikirdi: Princeton Teoloji Semineri'nde etkili bir konuma sahip olan Charles Hodge, "Genel iyiliğin, tüm kadın cinsiyetinikendi kendini yönetme hakkı."Ayrıca bakınız: Palmyre'nin Belle Époque Lezbiyen Barı
Bunun gibi daha fazla hikaye ister misiniz?
JSTOR Daily'nin en iyi haberlerini her Perşembe gelen kutunuza alın.
Gizlilik Politikası Bize Ulaşın
Herhangi bir pazarlama mesajında verilen bağlantıya tıklayarak istediğiniz zaman aboneliğinizi iptal edebilirsiniz.
Δ
Kölelik karşıtlığı güçlendikçe, beyaz Güneyliler kendilerini köleliği gerekli bir kötülük olarak kabul etmekten olumlu bir iyi olarak savunmaya doğru yeniden konumlandırdılar. Bakanlarının teolojik gerekçelendirmesi, "sadece Tanrı'nın köleliği onayladığına değil, aynı zamanda köleliğin destekçilerinin muhaliflerinden daha iyi Hıristiyanlar ve İncil metninin daha sadık yorumcuları olduğuna" inanmalarını sağladı.Köle sahibi sınıf küçüktü ama "kiliselerin ve bakanların ezici çoğunluğu" tarafından destekleniyordu.
Kendilerini Tanrı'nın işini yapıyor olarak gören beyaz Güneyliler, Konfederasyon'un askeri yenilgisi karşısında şok oldular. Ancak bu yenilgiyi inançları ve eylemleri hakkında ilahi bir yargı olarak görmeyi reddettiler. Bunun yerine yenilgiyi "gizemli ama her şeyi bilen bir İlahi Takdir'in eylemi ve kişisel dindarlıktaki başarısızlıkları düzeltmek için bir fırsat" olarak dönüştürdüler.Ayrıca bakınız: Örümcek İpeği ile Dokumanın Karmaşık Tarihi
Kölelik yanlısı teoloji devam etti çünkü "dini argümanlar köleliği diğer ev düzeni biçimlerinin arasına yerleştirmiş ve kölelerin haklardan mahrum bırakılmasının bir sonucu olarak kadınların tabi kılınmasına ilişkin yaygın olarak kabul gören görüşlere dayanmıştı." Güneyli Hıristiyanlar sadece "antebellum dünya görüşlerini" korumakla kalmadılar, aynı zamanda beyaz üstünlüğünün yasal ve sosyal yapılarının yeniden inşasına yardımcı olurken bunu yeniden teyit ettiler.terörizm ve Kuzey'in kayıtsızlığı Yeniden Yapılanma'yı yenilgiye uğrattı.