Bilardo konusunda kötüyüm ama dinlemede iyiyim.
Üniversitedeyken, Hoboken, New Jersey'deki erkek arkadaşımı ziyaret etmek için trene binerdim. Beni paslı beyaz Toyota Tercel'iyle alırdı ve Wynton Marsalis CD'lerini, beni ağartıcı ve ot gibi kokan iki yatak odalı dairesine götürürken dinlerdik.
Çamaşır suyu ve ot, erkek arkadaşımın oda arkadaşı Rick'e aitti. Rick, J.Crew kataloğundaki bir modele benziyordu. Günde birkaç kez duş alıyordu ve her zaman saçındaki jelleşmiş sivri uçları düzeltmek için çalışıyordu. Erkek arkadaşıma karşı iyiydi, ama arkadaş değildiler .
Rick'in yanındayken - ki bu daire küçük olduğu için çok fazlaydı - her zaman biraz heyecanlı ve biraz tedirgin hissettim. Şakalar söylediğinde komik oldukları için gülmedim ama gülmedim çünkü yapmazsam nasıl tepki vereceğinden korktum. Rick, güç, seks ve sporla ilgili önemsiz şeyleri sızdıran türden bir adamdı. Erkek arkadaşımı seviyordum ama Rick beni büyüledi.
Rick'in ayrıca birbirini tanımayan iki kız arkadaşı vardı.
Birincil kız arkadaşı Melissa yirmili yaşlarındaydı ve reklamcılıkta yetişkin bir işi vardı. Ailesinin bildiği kişi oydu, ama etrafta olmadığında, 'küçük göğüsleri' ve 'kötü tavrı' hakkında şikayet etti.
Rick'in diğer kız arkadaşının adı Sonya idi ve yakındaki bir Hoboken striptiz kulübünde striptizci olarak çalıştı. Sonya'nın kahverengi kıvırcık saçları vardı ve büyük halka küpeler takmıştı. Kesinlikle 'küçük göğüsleri' yoktu.
Ziyaret ettiğimde, kız arkadaşların birbirlerinden haberi olmadığını anladım ve herkes bu şekilde kalmayı kabul etti. Rick'in benden hoşlandığını sanmıyorum, ama kız arkadaşlarından biri dairede başıboş bir küpe veya tırnak törpüsü bıraktığında benim olduğunu söyleyebildiği için beni tolere etti.
Bir Cuma gecesi, Rick ve Melissa ile Trivial Pursuit oynadık. Cumartesi gecesi Sonya oynamak istedi, bu yüzden tekrar oynadık. Sonya ne kadar zeki göründüğüme şaşırmıştı, ama gerçekten, önceki geceki cevapları hatırlıyordum.
Sonra bir hafta sonu, Sonya'nın içinde binlerce dolarlık 'kostüm' olan 'Dans Çantası' arabasından çalındı. Elbette üzgündü, bu yüzden Rick o gece kulüpte dansını izlemesi için ben de dahil olmak üzere bir grup insanı getirerek onu neşelendirmek istedi.
Onun gibiler asla iyi olmayacak. Ama asla yalnız kalmayacaklar.
Ben (ve) her zaman yeni şeyler denemeye hazırdım, bu yüzden Rick's Acura'nın arkasına sıkışıp gezintiye çıktım. Asics koşan spor ayakkabı, Gap'ten geniş kot pantolon ve yulaf ezmesi renkli balıkçı yaka bir kazak giyiyordum. Savunmam için, bir striptiz kulübünü ziyaret edeceğimizi bildiğim için hafta sonunu hazırlamadım.
Fedai'yi geçtik ve kulübe girdik. Hemen rahatsız oldum. Striptizciler, flaş ışıklar ya da büyük müzik değildi. Sıcaklıktı - bir milyon derece gibiydi ve kazağımın altında kaşınmaya başladığımı hissedebiliyordum.
Sahne de kesinlikle tuhaftı. Rick, ikincil kız arkadaşının tangasına sokmak için arkadaşlarına dolar faturalarını uzattı. Sonra yüzünde bir surat asarak geri çekildi ve onları dikkatle gururlandırdı. Erkek arkadaşım bana rahatsızlıkla baktı ve omuz silktim. Tüysüz vücudu ve ışıltılı yüzü ile Sonya, bana başka bir dünya gibi hissetti. İlişkime kesinlikle herhangi bir tehdit oluşturmadı.
Bu yüzden yürüyüşe çıkmaya ve sakinleşmeye karar verdim. Kulübün arka tarafına yakın bir kapı açıktı ve bir kadın bir bilardo işaretiyle tek başına duruyordu. Küçüktü ama büyük yüz hatları vardı - büyük dudaklar, büyük saçlar, büyük göğüsler. Bilardo oynamak isteyip istemediğimi sorduğunda, yüzündeki çizgiler ve sesindeki çakıllar sırrını açığa çıkardı: yaşlıydı.
Küçük bir bilardo oynadık ama çoğunlukla konuştuk.
Emekli bir striptizciydi. Neredeyse her eyalette çalışmış ve birkaç mülke sahip olacak kadar para kazanmıştı. Kayıtlarında birkaç kocası, bir oğlu ve birkaç tutuklaması vardı. Çoğunlukla dirsek ovuşturduğum insanlar, hangi tıp fakültesine başvuracağıma veya hangi blazerin sipariş edileceğine karar vermekte zorlanan üniversite öğrencileri olduğu için büyülenmiştim.
Benden etkilendiğinden şüpheliyim, ama orada ne yaptığımı sordu. Şahsen almadım. Kütüphane kitaplarımı iade etmeye gidiyormuş gibi giyinmiştim ve kütüphanede bir striptizci gibi sıkışmıştım.
Rick, Melissa ve Sonya arasındaki karmaşık durumu açıkladığımda, sanki daha önce binlerce kez duyduğu bir şeymiş gibi başını salladı. Rick'in manyetik kişiliğini ve her iki kız arkadaşın da ona ne kadar aşık olduğunu anlattım .
"Onun gibi adamlar asla iyi olmayacak," diye içini çekti, "ama aynı zamanda asla yalnız olmayacaklar."
Ayrılma zamanı geldiğinde, sarıldık ve eve dönmek için Rick'in arabasına bindim.
O geceden önce Rick bana her zaman hayattan daha büyük görünmüştü. Onun yanındayken kendimi küçük ve soğuk hissettim. Ama emekli striptizcinin onu ne kadar küçümsediğini gördükten sonra bakış açım değişti. Onda özel bir şey yoktu. Cesareti bir oyuncuydu. Daha çok erkek olduğu için iki kız arkadaşı yoktu. Onlara sahipti çünkü birini diğerine tercih edemeyecek kadar korkaktı.
Artık onun şakalarına gülmem ya da yemeklerini seviyormuşum gibi davranmam gerektiğini düşünmedim. Onu saç jölesinin arkasına saklanan ve kimsenin fark etmemesini ümit eden bir sahte olarak gördüm. Zincir sigara içen eski bir Cumartesi Gecesi Özel dansçısını etkilemediyse, beni etkilemedi.
Daha sonra Rick, Sonya ile birlikte olmak için Melissa'dan ayrıldı. Sonya, Melissa'yı öğrendi ve Rick'ten ayrıldı. Rick, Melissa ile tekrar bir araya gelmeye çalıştığında, zaten başka bir erkek arkadaşı vardı.
Emekli striptizci ile gecem 2003'te oldu. O zamandan beri çok şey değişti ama bahse girerim Rick değişmedi.
Ders?
Ot ve çamaşır suyu gibi kokan yakışıklı erkeklere karşı dikkatli olun.
Dört yıldır İngilizce öğretiyorum. Bu dört yıl içinde insanlar bana çalışmalarını düzeltmekten konuşma ve makale yazmaya kadar her türlü taleple geldiler.
“The Fault in Our Stars”ı yaklaşık 11 yıl önce bu ay ön sipariş verdim ve okudum. Doğru zamanda doğru yerde bulduğum için hayatımı değiştiren üç kitaptan biri.
Bir zamanlar… 19 yaşında bas gitar için alışverişe gittim. Büyük markalı bir mağazadan alacağınız bir şeyden daha fazlasını istedim.
ve hayatlarımız paramparça oldu. Alıntı.
Dün - çok sevindim - Jane Brody'nin New York Times için "Kişisel Sağlık" sütununda "Yabancılarla Konuşmanın Yararı" başlıklı yazısı. Aslında, önemli yabancılarla ilgili.
Tiyatro kostüm sihirbazlığı bize bir hikaye anlatıyor Times Meydanı bilet acentesi Nisan 1968'de kötü haberi paylaştı. Kendi Şeyiniz satıldı.