Bölüm 1929 - Gerçek Rüya
SEFIX
“Bu hayatta, onun adı... Xiao Lingxi.”
Yun Che, Atasal Tanrıyla konuştuğunu anladığı andan beri, ona tüm evrendeki en yüksek varlık gibi davranıyordu, ki o da öyleydi. Doğal olarak başkalarına dayattığı ruhsal baskıyı serbest bırakmaya ve onu çok fazla kesmeye cesaret edememişti.
İlkel Kaosun eşsiz büyük imparatoru olabilirdi ama Atasal Tanrıya kıyasla bir karıncadan daha küçüktü.
Evren vardı çünkü Atasal Tanrı onu yarattı. Hayata dönmek için binlerce reenkarnasyon geçirmesinin nedeni, İlkel Kaosa yönelik gizli bir tehdidi ortadan kaldırmaktı. Hem varlığı hem de amacı onun en büyük saygısını hak ediyordu.
Ancak, Atasal Tanrı son yaşam döngüsü hakkında konuşmaya başladığında, konuştuğu her cümle bir deja vu duygusu uyandırmıştı. Ne kadar çok konuşursa, “Xiao Lingxi” ismi ruh denizinin içinde net bir şekilde yankılanana kadar hissettiği duygular o kadar güçlendi ki, zar zor topladığı sakinlik tamamen hiçliğe karıştı. O kadar şok oldu ki, ruh denizi duygularına tepki olarak çalkantılı hale geldi.
Xiao… Ling… Xi…
Hayatındaki en tanıdık isimdi.
Ling… Xi…
Lingxi'm... o... Atasal Tanrının reenkarnasyonu mu...?
Hayır...
O...
Atasal Tanrı mı!?
Hayatında bir daha bu denli bir şok hissetmeyebilirdi. Ruh denizi, yükselen deniz dalgalarından ve sayısız dev girdaptan oluşan bir fırtınaya dönüşmüştü. Tüm düşünme yeteneğini tamamen kaybedene kadar bilincinin bu girdaplardan birinde sürekli döndüğünü hissetti.
Xiao Lingxi ile birlikte büyümüştü. Onu daha iyi tanıyan ya da ona ondan daha yakın olan kimse yoktu.
Çelimsiz olduğu kadar tatlı huyluydu ama bu sadece onu ilgilendirmeyen konularla ilgiliydi. Öte yandan bazen sert, cesur ve hatta tamamen pervasız olabilirdi. En azından kimse onu “kudretli" kelimesiyle ilişkilendiremezdi.
Onun kaynak yeteneği son derece vasattı. Gençken onu korumak için çok çalıştı ancak kaynak damarları yeniden oluştuktan sonra devam etme motivasyonunu hızla kaybetti ve artık onun korunmasına ihtiyaç duymadığı bir noktaya ulaştı. Ne de olsa yetişimle hiç ilgilenmemişti.
Küçük bir şehirde normal bir kız olmayı tercih ederdi.
Gerçekte ise... Yun Che en çılgın rüyalarında bile hala çocukluk arkadaşı Xiao Lingxi'nin... Yaratıcı Tanrıları, İblis İmparatorlarını ve hatta İlkel Kaosun kendisini yaratan tek Tanrı olan Atasal Tanrı olduğunu hayal dahi edemezdi!
O anda, etrafına olağanüstü derecede yumuşak bir ruh enerjisi sarıldı. Yavaş yavaş ruh denizini bastırdı ve zihnine açıklık getirdi.
"Bu muhtemelen özümsemen için oldukça zor bir şaşkınlık,” Ses hafif bir tonda söyledi. “Sen onun çocukluk arkadaşıydın ve şimdi onunla evlendikten sonra resmi kocası oldun.”
“...” Yun Che hala tutarlı bir cümle kuramadı.
Zihni bir kez daha netleştiğinde, Xiao Lingxi'nin etrafındaki açıklanamayan tüm olayları hatırlamaya başladı.
Dünyaya Meydan Okuyan Göksel El Kitabını, Atasal Tanrının kendisi tarafından yaratılan dilde yazılmış bir metni, Mutlak Başlangıcın İlahi Metnini okuyabilirdi. Dünyaya Meydan Okuyan Göksel El Kitabının kendisi, Atasal Tanrı tarafından geride bırakılan İlahi Atasal Sanattı.
Onunla olan evliliğini asla gerçek anlamda tamamlayamamasının nedeni… varoluşlarının seviyesi birbirinden o kadar uzak olduğu için mi, bir birlikteliğin imkansız olduğu için mi, yoksa Atasal Tanrı, son döngüsü sırasında kimsenin onu kirletmesini engelleyen bir tür kısıtlama oluşturduğu için miydi?
Xiao Lingxi…
Atasal Tanrı...
Yun Che elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyordu ama yine de isimleri gerçekten bağdaştıramadı.
Birdenbire bir şey fark etti ve bir süre önce zihninde tamamen oluşmuş olan soruyu sordu, “Sen... Atasal Tanrının Atasal İradesisin, değil mi?”
"Bu doğru," Kadının sesi cevapadı.
“Atasal İradenin ve Anılarının, Atasal Tanrının son reenkarnasyonu sırasında uykuda olacağını söylemiştin.” Yun Che devam etmeden önce ruhunu sakinleştirmeye zorladı, "Öyleyse neden... şu anda uyanıksın? Lingxi hala mevcut, bu yüzden döngüsü hala devam ediyor. Şu anda uyuyor olman gerekmiyor mu? Neden sen—”
Sözleri birden boğazına takıldı. Ruh dünyasının içinde olmasına rağmen kalbinin çılgınca attığını açıkça duyabiliyordu.
Sesin bundan sonra ne söyleyeceği konusunda zayıf bir fikri vardı.
“Çünkü bu son döngü halihazırda başarısızlıkla sonuçlandı. Neredeyse büyük ölçüde oluşan Atasal Kutsal Bedeni tamamlanamadı. "Bunun sebebi..." Sessiz ve usulca söyledi, "cevabı çoktan tahmin ettin.”
"Sebebi... ben miyim?" Yun Che mırıldandı.
Sadece son döngüsünde başarısız olmakla kalmadı, aynı zamanda Atasal Kutsal Bedeni... tamamlanamadı mı!?
“Her şey senin evleneceğin gün oldu... o gün, seni sabahın çok erken saatlerinde uyandırdı, kendi diktiği düğün kıyafetlerini giydirdi ve sabah kendi pişirdiği yulaf lapasını içişini izledi...”
O farkına varmadan kadının sesi yumuşayıp mesafeye karıştığında artık onu duyamıyordu. Sonra, ruh denizinin içinde yeni bir sahne ortaya çıkmıştı:
"Küçük Che, uyan! Hemen yataktan kalkmalısın!”
"Mm... hala çok erken. Biraz daha uyumama izin ver.”
"Küçük Che, uyan! Bugün Bayan Situ ile evleneceğin gün ve neredeyse zamanı geldi bile! Çabuk!"
…………
"Küçük Che, bu lapayı senin için yaptım. Zayıf bir bünyen var ve uzun bir sabah olacak, o yüzden... hepsini bitirmelisin.”
"Of, pes ediyorum... merak ediyorum da evlendikten sonra hala yemeklerini yiyebilir miyim, Küçük Hala.”
"Heehe, valinin kızının ailenle evlendiğini unutma, seninle değil. İstersen yemeklerini her gün eskisi gibi hazırlayabilirim.”
“Tabii ki hayır! Dün sana Situ Xuan ile evlendikten sonra bile seni asla unutmayacağıma söz vermemiş miydim? Birbirimizle eskisi kadar zaman geçireceğiz ve ne zaman beni ararsan her zaman orada olacağım!”
"İyi çocuk! Yine de... gerçekten büyük bir çocuk oldun, değil mi Küçük Che?”
…………
"Büyük kardeş! Büyük kardeş!! Buradayım... vay canına, düğün kıyafetlerin oldukça etkileyici... Yani emm... evlenmek nasıl bir duygu? Neden heyecanlanmadığını hissediyorum?”
"Dürüst olmak gerekirse, heyecanlı değilim. Ben doğmadan önce ailemin karar verdiği bir şeydi ve Situ Xuan ile sadece birkaç kez görüştüm. Nasıl göründüğünü tam olarak hatırlamıyorum bile, bu yüzden düğünü neredeyse hiç umursamıyorum... öte yandan, benim aksime günün şu saati göz önüne alındığında alışılmadık derecede heyecanlısın. Sadece düğünüm yüzünden olamaz, değil mi?”
"Hehe... Sana söyleyecek güzel haberlerim var. Evvelsi gün babam, Yeni Ay Kaynak Sarayında öğretmen olan bir arkadaşını evine davet etti. Bir iyilik istemeyi ve beni Yeni Kaynak Ay Sarayı'na bırakmayı umuyordu. Ama arkadaşı beni görünce, benim yeteneğimdeki birinin doğrudan Mavi Rüzgâr Kaynak Sarayı'na katılmasını önerdi!"
“Oh! Bu harika! Bu tüm Yüzen Bulut Şehri'nin kutlaması gereken bir şey!"
“Hehehe! Son iki gündür gözüme uyku girmeyecek kadar heyecanlıydım. Mavi Rüzgâr Kaynak Sarayı'na katıldığımda ve öncekinden daha güçlü olduğumda, kimsenin bana zorbalık yapmayacağına eminim.
"Mavi Rüzgâr Kaynak Sarayına girişin gerçekten kutlamamız gereken bir hadise. Bahse girerim Mavi Rüzgar'a resmen girdiğin gün tüm şehir sevinecektir... Mavi Rüzgâr... Kaynak Sarayı..."
…………
Yıllar önce gördüğü “rüya” ydı. Bu “rüya” da evleneceği kişi Xia Qingyue değil, Situ Xuan idi. Dahası, Xia Yuanba'nın güçlü bir vücudu, olağanüstü yeteneği ve ilahi ışıkla parlayan bir çift gözü vardı. Ve...
Neden... neden bu görüntüler ve sesler bu kadar gerçek hissettiriyordu…
Bu anılar...
Ugh...
Aniden, ruh dünyası şiddetle titremeye başladı. Kendi içine çökebilir gibi görünüyordu.
Zihninde kaotik bir şekilde birbirine karışan sonsuz sayıda görüntü ve ses vardı ve kalbi o kadar sert ve hızlı atıyordu ki her an patlayabilirmiş gibi hissediyordu. Bilinci soluyordu ve anıları bulanıklaşıyordu. Sanki bir milyar çomak ruhunu karıştırıyormuş gibi hissettirdi.
Çığlık atıp mücadele etmek istedi ama tek bir ses bile çıkaramadı.
Lingxi…
Yuanba…
Situ Xuan…
Xia Qingyue…
……
Qing… yue…
……
Aniden, ruh denizindeki kargaşa tamamen durdu.
Sonra zihni ve anıları daha önce hiç olmadığı gibi netleşti.
Rüyaları bile dün gibi netleşmişti.
Ancak, bazı şeyler tam tersi büyüyordu. Eski anıları, onları tutmak için verdiği çılgın mücadelelere rağmen gittikçe daha fazla bulanıklaşmaya devam etti. Sonunda, sadece onların aklını ve hatta ruhunu tamamen terk etmelerini izleyebilirdi.
Önündeki gri dünyaya boş boş ve kıpırdamadan baktı.
"Hiçliğin altında saklı olan gerçek anıları.” Kadının sesi bir kez daha duyuldu. "Onları şimdi hatırlıyor musun?”
“...” Yun Che tek kelime edemedi. Birden sarsılmaz bir rüyanın içine düşmüş gibi hissetti.
"Üvey baban Xiao Ying'in kurtarmak için elinden gelen her şeyi yaptığı bebek, Xia Hongyi'nin kızı Xia Qingyue değil, Yüzen Bulut Şehri valisi Situ Xuan'ın kızıydı.”
“Aynı şekilde, Xiao Ying'e karşı minnettar olan ve kızının Xiao Ying'in oğluyla evleneceğini açıkça ilan eden adam da Xia Hongyi değildi, Situ Nan'dı... doğal olarak nişanlın da Xia Qingyue değil, Situ Xuan'dı.”
“Anılarındaki Xia Yuanba, on altı yaşındayken olağanüstü bir değişim onu ele geçirene kadar onun gerçek görünüşüydü.”
”Nngh..." Yun Che zaman zaman alçak inlemeler çıkardı. Acıdan değildi, bildiği hiçbir kelimenin doğru tanımlayamadığı bir tür karışıklık, çarpıklık, hizasızlık ve keşmekeşten muzdaripti. Söyleyebileceği tek şey, kesinlikle tatsız hissetmesiydi.
On altı yaşından önce Xia Yuanba ile ilgili tüm anıları değiştirilmişti. Anılarındaki Xia Yuanba şimdi rüyalarındaki Xia Yuanba ile mükemmel bir şekilde eşleşti: güçlü bir fiziği, olağanüstü yeteneği ve kişinin ruhunu delebilecek gibi görünen bir çift gözü vardı.
Aynı şekilde, on altı yaşından önce Xia Qingyue ile ilgili tüm anıları aklından tamamen ayrılmıştı. Halihazırda ilk etapta doğal olmayan bir şekilde sığ kalan anıları şimdi onları unutulmuş bir rüya gibi: gerçek dışı ve her an yok olmaya eğilimli anımsamalar olarak hatırladı.
Dahası, Situ Xuan'ın anıları onların yerini almıştı. Hayatının ilk on altı yılında Situ Xuan ile kaç kez görüştüğü sayılabilirdi ama her biri dün kadar aşikâr ve yürek burktu.
Söylediği her alaycı kelimeyi, her küçümseyici bakışı, yüzüne yakıştırdığı her şakacı kötülüğü bile hatırlayabiliyordu.
Xiao Lie'nin ona Xiao Ying'in bir dişi bebeği kurtarış hikayesini anlattığı her anıda, bebek her zaman valinin kızı olmuştu.
Anılarında, Xia Yuanba'nın güçlü bir yapısı olmakla birlikte aynı zamanda otoriter bir karakteri de vardı. Hiçbir şeyden ve kimseden korkmuyordu.
Ve anılarında, Xia Yuanba... Xia Hongyi'nin sahip olduğu tek çocuktu!
"Qingyue nerede... Qingyue nerede!?!” Anıları olarak adlandırdığı mutlak karmaşayı çılgınca araştırdı ama on altı yaşından önce onunla ilgili her şeyi ne kadar denemiş olursa olsun... sonunda sadece fani, unutulmamış bir rüyaydı.
"Hala anlamadın mı?”
Yun Che'nin görünüşü, Atasal İradenin sesine küçük bir nefes aldırdı. “On altı yaşından önce, tam olarak düğün gününden önce, Xia Qingyue... hiç var olmadı.”
--
SEFIX:
It’s a terrible day for rain. (⌣́_⌣̀)
What do you mean? It’s not raining. ヽ(ಠ_ಠ)ノ
Yes, it is. ಥ_ಥ
Geceye doğru bir bölüm daha gelebilir.
Epik Novel © 2017 | Tüm hakları saklıdır..