Müslüman şehirlerinde bulunan birçok imkân, Hristiyan Avrupa'sının en gelişmiş kentlerinden 7 asır öndeydi.
Medeniyetin beşiği haline gelen Sevilla ve Kurtuba gibi Müslüman şehirlerine kıyasla Paris, "Çamurlu Paris" olarak anılıyordu. Dört ana hususu temel alarak şekillenen Müslüman şehirleri, nüfusun ihtiyaçlarına uygun olarak tasarlanıyordu. Camiye açılan sokaklarıyla, her sosyal gruba ait farklı mahalleleriyle İslam beldelerinde toplumsal birlik nasıl korunuyor, idare ve güvenlik nasıl sağlanıyordu? Çarşıdaki dükkânlar hangi düzene göre sıralanıyor, çöp ve kanalizasyon sorunu nasıl çözülüyordu?
Müslüman şehirleri, dört ana kıstas dikkate alınarak yerel nüfusun ihtiyaçlarına uygun biçimde tasarlanıyordu: İklim ve coğrafi yapı, dini inançlar ve kültür, şer'i hukuk ve sosyo-etnik gruplar.
Bu şehirlerin çoğu, aşırı sıcak iklimlerde bulunduğundan, mümkün olduğunca fazla gölgeliğe ihtiyaç duyuluyordu. Bu ihtiyacı karşılamak amacıyla cadde ve sokaklar, dar ve üzeri kapalı şekilde planlanıyor;bunların arasına iç avlular, teraslar ve bahçeler serpiştiriliyordu.
Devamı: https://www.fikriyat.com/galeri/tarih/islam-beldelerinde-sehir-planlamasi-nasil-yapilirdi/2