Yeni hesaplamalara göre bu hız sınırı, saniyede 36 kilometre. Bu rakam, elmastan geçen sesin yaklaşık iki katı hızda.
Hem ses hem de ışık dalgalar halinde yolculuk ediyor fakat birbirlerinden biraz farklı davranıyorlar. Görünür ışık, bir çeşit elektromanyetik radyasyondan (ışınım) oluşuyor. Böyle adlandırılmasının nedeni ise elektriksel ve manyetik alanların salınımından oluşuyor. Bu alanlar, bir boşluk içerisinde yolculuk edebilen ve kendi kendini sürdürebilen elektromanyetik bir dalga meydana getiriyor; bunun ulaştığı en yüksek hız ise saniyede 300 bin kilometre. Su veya atmosfer gibi bir ortamdan geçerken de yavaşlıyor.
Ses ise bir ortamdaki titreşimden kaynaklanan mekanik bir dalga. Bu dalga ortamdan geçtiğinde, ortamdaki moleküller birbiriyle çarpışıyor ve enerji aktarıyorlar.
Bu sebeple ortam ne kadar katı olursa (sıkıştırmak ne kadar zor olursa), ses dalgaları o kadar hızlı gidiyor. Örneğin sudaki moleküller, havaya göre daha sıkışık duruyor. Balinaların, okyanusta çok büyük uzaklıklardan iletişim kurabilmesinin sebeplerinden biri de bu.
Elmas gibi şekli değişmeyen bir maddede ise ses çok daha hızlı gidebiliyor. Bu özellikten faydalanılarak, depremlerin oluşturduğu ses dalgaları Dünya’nın içerisinden geçtiği sırada araştırma yapılıyor. Hatta bunu kullanarak yıldızların iç kısımlarını bile anlayabiliyoruz.
Kaynak: popsci.com