Tiroid Hormonu + Büyüme Hormonu
Aşağıdaki farmasötik maddelerin tartışılması sadece bilgilendirme amacıyla sunulmuştur. Burada hiçbir şey lisanslı bir sağlık görevlisi yada danışmanın yerini aldığı anlamına gelmez. Herhangi bir ilaç almadan önce lütfen bir doktora danışın.
Tiroid beziniz, Tiroid / GH etkileşimini anlamada birincil önemi olacak olan iki hormonu salgılar. İlki tiroksin (T4), ikincisi triiyodotironin (T3). T3 sıklıkla fizyolojik açıdan aktif hormon olarak düşünülür ve dolayısıyla çoğu sporcu ve vücut geliştiricisi enerjilerini yoğunlaştırır. Öte yandan, T4, deiyodinaz grubundaki enzimlerle çevresel dokuda T3’e dönüştürülür; bu üç tip vardır: üç iyodotironin deiyodinaz ya tiroid hormonunun başlatılmasını (D1, D2) ya da sonlandırmayı (D3) katalize eder . Vücudun T3’ünün çoğunluğu (yaklaşık% 80) ilk iki tip deiyodinaz yoluyla bu dönüşümden gelirken, inaktif bir duruma dönüştürme üçüncü tip ile gerçekleştirilir.
Ancak, vücut’ta tümü T3’e dönüştürülmediğini, ancak bazılarının dönüştürüldüğünü unutmamak önemlidir. T4 salgısı, hipofiz bezi tarafından üretilen Tiroid Uyarıcı Hormonu (TSH) kontrolü altındadır. TSH salgısı, hipotalamusta üretilen Thirotropin Salınım Hormonunun salınması yoluyla kontrol edilir. Böylece, T3 seviyeleri yükseldiğinde, TSH salgısı vücudun “negatif geribildirim döngüsü” olarak bilinen kendi kendine düzenleyici sistemi nedeniyle bastırılır. Bu, aynı zamanda, dış kaynaklı tiroid hormonunun doğal tiroid hormon üretimini baskılayan mekanizmadır. Bununla birlikte, tiroid uyarıcı hormonun (diğer tüm hormonlar gibi) vakum içinde çalışamayacağına dikkat edilmelidir. TSH ayrıca tiroid fonksiyonunu stimüle etmek için insülin veya insülin benzeri Büyüme Faktörü varlığını gerektirir (1) Tiroid hormonu insülin veya IGF-1 olmadan mevcut olduğunda fizyolojik bir etkisi yoktur.
T3 fizyolojik olarak aktif bir hormondur ve vücut ısısı ayarlamasını düzenler ve bazı küçük anabolik etkilere sahiptir, ancak bazı durumlarda çocuklarda geciken büyümede T3 aslında çok düşüktür, ancak GH seviyeleri normaldir ve bu durum Birkaç dokuda büyümeyi sınırlayan bir etki (2) Bu, T3’in birçok dokuda IGF-1 mRNA’sının proliferasyonunu stimüle etme yeteneğinden (tabii ki anabolik olunca) kaynaklanabilir veya T3 sinerjik etkisinden kaynaklanabilir GH üzerinde, özellikle de büyüme hormonu geninin düzenlenmesine ilişkindir. Performans arttıran dünyada büyük ölçüde göz ardı edilmesine rağmen, büyüme hormonu tepkisinin düzenlenmesi ağırlıklı olarak büyüme hormonu geni transkripsiyonunun pozitif kontrolü ile saptanır ve bu tiroit hormonu-reseptör komplekslerinin konsantrasyonu ile orantılıdır ve bunlar, T3 seviyeleri. (3)
Bu noktada, size sadece neler olup bittiğini daha iyi anlamak için Büyüme Hormonunun (GH) kısa bir açıklaması da yapmak akıllıca olacaktır.
Vücudunuzun GH’sı hormonlar ve enzimler gibi pek çok iç faktör tarafından düzenlenir. Hormonlar, Hormotalamusta somatostatin (SS) ve büyüme hormonu salan hormon (GHRH) ile vücudunuzun GH seviyesinde bir değişiklik başlar. Somatostatin, GH çıktısını düşürmek için hipofizdeki etkisini gösterirken, GHRH, GH üretimini artırmak için hipofizde etki eder. Birlikte bu hormonlar vücudunuzdaki GH seviyesini düzenler. Çoğu durumda, GH eksikliği düşük T3 seviyesi ve normal T4 ile ortaya çıkar (4). Tabii ki bu, T4-T3’ün dönüşümünün kısmen GH’ye (ve bir dereceye kadar GH tarafından uyarılan IGF-1’e) bağımlı olması ve T4’ün bu T3 dönüşüm sürecini T3’e uyarma yeteneğidir.
İlginç bir şekilde, SS’nin bulunduğu tek yer hipotalamus değildir; Tiroid bezinde ayrıca Somatostatin üreten hücreler bulunur. Bu bizim için ilginçtir, çünkü tiroid durumunda, daha önce sadece GH sekresyonunu yönettiği düşünülen bazı hormonların tiroit hormonu çıktısını da etkileyebileceği belirtilmektedir. SS, TSH sekresyonunu doğrudan inhibe edebilir veya hipotalamusta TRH sekresyonunu inhibe edebilmektedir. Dolayısıyla, dış bir kaynaktan vücudunuza GH eklediğinizde, vücudunuz SS’nin serbest bırakılmasına neden oluyorsunuz, çünkü vücudunuz artık kendi GH tedarikini üretmeye ihtiyaç duymaz … ve maalesef SS’nin serbest bırakılması da TSH’yi inhibe edebilir ve bu nedenle Vücudunuzun ürettiği T4 miktarını sınırlayın.
Ancak tiroid ile Büyüme Hormonu arasında görülen tek etkileşim bu değil.
Lise biyolojisi dersinde öğrendiğimiz gibi, vücut homeostazı veya “normal” çalışma koşullarını korumayı sever. Bu, statükonun vücudun versiyonudur ve statüko konforunu korumak için güçlü bir şekilde savaşır . Tiroid / GH karşılıklı etkileşimiyle gördüğümüz, dolaşımdaki tiroid hormonlarının fizyolojik düzeylerinin doğrudan uyarıcı eylemlerinden dolayı normal hipofiz GH sekresyonunu korumak için gerekli olmasıdır. Bununla birlikte, tiroid hormonunun serum konsantrasyonları normal aralığın üstünde arttığında, hipotalamik somatostatin eyleminde bir artış görülmektedir; bu, hipofiz GH sekresyonunu baskılamakta ve tiroid hormonunun GH üzerinde olabileceği her uyarıcı etkiyi geçersiz kılmaktadır. Tiroid hormonları tarafından GH sekresyonunun bastırılması muhtemelen hipotalamik seviyede GHRH salımında bir azalmayla aracılık edilmektedir (5).
Buna ek olarak, T3 uygulanmasından sonra hipotalamusta İGF-I üretimi artar ve T3 artmış somatostatin tonu tetikleyerek veya GHRH üretimini düşürerek IGF-1 aracılı GH negatif geribildirimine katılabilir (6). İlginçtir ki, IGF, T3 etkilerinin bir kısmını GH’dan bağımsız olarak aracılık edebilme yeteneğine sahiptir, ancak GH ile aynı derecede değildir (7.) Aslında, IGF-I üretimi, T3 sonrasında hipotalamusta artar, uygulama makul bir şekilde buna katılabilir Artmış somatostatin tonu ve / veya azalmış GHRH üretimini tetikleyerek negatif geri besleme. Böylece GH’nin T4 değerini düşürdüğünü biliyoruz (bir saniyede daha fazla), fakat T3’teki bir artış GH reseptörlerini (8) ve IGF-1 reseptörlerini (9,10) upregüle eder (9,10).
Daha önce belirtildiği gibi ve GH’nın inaktif T4’ü aktif T3’e dönüştürme kabiliyeti nedeniyle, sağlıklı sporcuların GH uygulaması, ortalama serbest T3 (fT3) ‘de tamamen tahmin edilen bir artış ve ortalama serbest T4 (fT4) Düzeylerinde olur. (11)
GH, IGF-I, T3 ve GC arasındaki etkileşim. GH hepatik IGF-I sekresyonunu ve lokal büyüme plakası IGF-I üretimini uyarır ve büyüme plakasında doğrudan eylemler uygular. Dolaşımdaki T3, tiroid bezinden ve karaciğer ve böbrekte T4’ün enzimatik deiyodinasyonundan türemiştir. Düzenleyici 5’-DI ve 11βHSD tip 2 enzimleri, hücre içi T3 ve GC’nin yerel tedariklerini kontrol etmek için kondrositlerde eksprese edilebilir. Her bir hormona (GHR, IGF-IR, TR, GR) ait reseptörler büyüme plakası kondrositlerinde eksprese edilir.
Dolayısıyla, GH’nin kullanımı ile, gördüğümüz, T4-T3’ün artan bir dönüşümü ve muhtemelen Somatostatin tarafından Tiroid Releasing Hormonunun inhibisyonudur ve bu nedenle T3 seviyeleri yükselebilir, ancak T4’de bir artış yoktur (mantıken, görüyoruz bir düşüş). Şimdi, gördüğümüz gibi, GH vücutta T3 ile oldukça sinerjiktir ve aslında bu noktaya kadar herhangi bir dikkat gösteriyorsanız, GH’nin GH’nin yeteneğini sınırlayıcı faktör olduğunu belirtmiş olursunuz. Etkilerinin çoğunu uygularsanız, vücudun T3’ünün miktarından aracılık edilir.
Daha önce belirtildiği gibi, T3, (ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere), IGF-1 düzeylerini, IGF-1 mRNA düzeylerini arttırmayı ve nihayet görülen büyüme hormonu geni transkripsiyon işleminin kontrolünü arabuluculuk yoluyla çeşitli mekanizmalarla GH’nın birçok etkisini arttırır altında:
L-T3-reseptör bağlanma bolluğunun kinetiklerinin GH geninin transkripsiyon hızındaki değişimlerle karşılaştırılması. (3)
Gördüğünüz gibi, T3 seviyeleri doğrudan GH gen transkripsiyonu ile korelasyon gösterir. Yukarıdaki grafiği sağlayan çalışmayı yürüten bilim insanları, mevcut T3 miktarının aslında ne kadar GH gen transkripsiyonunun oluştuğu üzerine düzenleyici bir faktör olduğu sonucuna vardı. Ve gen transkripsiyon aslında bize GH’nin etkilerini verir. Bu son gerçek, suphe-fizyolojik GH düzeylerini kullanacaksak, suprafizyolojik olabilmemiz için T3 seviyelerine neden ihtiyaç duyulduğumuza ışık tutuyor gibi görünüyor? Aksi takdirde, kullandığımız GH, vücudumuzun ürettiği T3 miktarı ile sınırlı kalacaktır. Bununla birlikte, GH’yı kullandığımız ve T4’ü daha fazla T3’e dönüştürmekte olduğumuzdan, T4 seviyeleri önemli ölçüde düşürülmüştür ve bu GH için sorun oluşturmaktadır. Ve gerçekte GH üzerindeki sınırlayıcı faktör olabilir … eğer GH’nin etkilerinin en azından bir kısmının tiroid hormonu ve özellikle T3 tarafından arttırıldığını varsayarsak, baktığımız şey, enjekte edilen GH’nin eksikliği nedeniyle sınırlandırılmasıdır T3. Fakat bu mantıklı değil, çünkü T3 + GH kullanırsak, GH’nın anabolik etkisinde bir düşüş olur.
Görüyorsunuz ki, GH’nin anabolik etkisini sınırlayan GH ile birlikte yeterli T3’ün gerçek varlığı olamayacağını bilinir çünkü basitçe bir GH döngüsüne T3 eklenmesi, GH’nın (12) anabolik etkisini azaltacaktır. .
Başlangıçta, T3’ün GH ile sinerjik olduğunu söyleniyordu, T3’in aslında GH’nin anabolik etkilerini azalttığını anladık – şimdi ikisinin de doğru olduğunun farkındayız. Mantıken bu, biraz çözülebileceğine inandığımız bir sorun ortaya koyuyor. Büyüme Hormonu tedavisi kullanıldığında bile, doğal büyüme hormonu eksikliğinden kaynaklanan çeşitli koşulları tedavi etmek için T3 seviyelerinin yükselmesi gerektiğiydi. Ve hasta GH’de olsa bile, T3 seviyelerinin yükselmesi gerekiyordu. Ve fark ettik ki, bu seviyelerin ek T4 ancak T3 kullanılarak başarıyla yükseltildi.
İşte bizce bunun nedeni:
Burada ek T3 gerekenler değil. Gerekli olan, T4-T3’ün gerçek dönüşüm süreci ve içerdiği deodinaz varlığı ve aktivitesidir. Bunun nedeni, l-tiroksin (T4) ‘ün aktif olarak tiroid hormonu 3,3′, 5-tri-iyodotironin (T3) 5′-deiyodinasyonunun, iki 5′-deiyodinaz enzimi (D1 ve D2) tarafından katalize edilmesidir. Bu enzimler T4’ten sadece T3’ü yaratmakla kalmayıp, aslında ön hipofiz ve karaciğer gibi birçok dokuda çeşitli T (3) bağımlı işlevleri düzenler. Vücuttaki T3 fazlalığı olduğu halde T4 normal seviyeleri olduğunda, vücudun tiroid ekseni negatif bir geribildirim sinyali gönderir ve daha az (D1 ve D2) deiyodinaz üretir, ancak durdurmayı işaret eden D3 türünün daha fazlasını üretir T4-T3 dönüştürme sürecinin% 50’sini engeller ve T3’in sahip olduğu sinerjik etkilerin çoğunun engellenmesi demektir!
Unutmayın, Tip 3 iyodotironin deiyodinaz (D3) tiroit hormonlarının fizyolojik AKTİF DEĞİŞİMİ ve etkileri (13) olduğunu ve büyüme faktörleri ile bağımsız etkileşimde bulunduğu iyi bilinmektedir (GH ve IGF-1’in değeri budur). Çünkü yeterli T4 ve fazla T3, (D1 ve D2) deodinaz, T4’ün T3’e dönüşümü için artık gerekli değildir, ancak D3 deiyodinaz seviyeleri yükseltilecektir. İlk iki türde deidinaz daha az olduğu zaman T4’e dönüştürülen T3’ün, proteinin koruyucu (anabolik etkileri) uygulayamayacağı düşünülür, çünkü ilk iki tür T3’in etkilerinin çoğunun aracılığından sorumludur Vücutta. Bu, deodinazın diğer hormonların varlığında anabolizmaya katkıda bulunduğu yollardan biri gibi gözüküyor.
Bütün bunlar, T3’ü kullanan vücut geliştiricilerinin, neden anabolik kullanmadıkları taktirde ani bir şekilde kas kaybettiklerini, T3’ün protein sentezini uyarabilme yeteneğini düzenleyen enzimi kullanmadıklarını açıklardı. Aynı anda vücuda inhibitör bir enzim (D3) üretmeye işaret ediyor. Unutmayın, bir yarışma için diyet yapmış olan vücut geliştiricileri yıllardır T4 kullanımıyla daha az kas kaybettiğine ikna oldular, ancak T3’e kıyasla yağ kaybetmek için daha az etkili olduğunu hatırlayın. Görüldüğü gibi, dönüştürme sürecine yardımcı olacak bir şey olmadan (bu durumda GH), açıkça daha az etkili olurdu! Deiodinaz enzimi de karaciğerde bulunduğu için ve hepatik azot temizlenmesinde GH + T3 azaldığını görüyoruz, bu D3 enziminin inhibe edici etkileri olduğunu düşünüyoruz, ancak ilk iki deiyodinaz enziminin etkisinin yokluğunda, Kontrolsüz kalır ve bu nedenle sadece GH’nin azot tutma kabiliyetini sınırlamaz.
Başka bir deyimle, T4’ün T3’e suprafizyolojik olarak dönüştürülmesinde vücudumuzun yardımında GH’yeye yeterince sahip olsaydık, fakat zaten çok fazla (dışsal) T3’e sahibiz, GH herhangi bir aşırı T4’ü belli bir sonra T3’e dönüştürmeyecektir Bu, D3 enziminin gerekli olan T3 / GH sinerjisini inhibe etmesine izin verdiyse de, GH anabolik etkilerinde sınırlayıcı bir faktör olurdu.
Daha fazla delil olarak, bazı hücresel büyüme türlerine (bu durumda kıkırdak hücresi) baktığımızda, GH’nin indüklediğini, IGF-I’in çoğalmasını stimüle ettiğini, buna karşılık T3’in hipertrofik farklılaşmadan sorumlu olduğunu görüyoruz. Bazı dokularda IGF-1, yeni hücrelerin sentezini uyarırken, T3 onları daha büyük hale getirir. Bu özel durumda, T4 ve (D1) deiyodinaz’ın bu sistemde aktif bileşen olduğu gerçeği yazarlar tarafından belirtilmiştir. “T4, periferik dokularda deiyodinaz (5’-DI tipi 1) ile T3’e dönüştürülür … [ayrıca] GH, T4’ün T3’e dönüşümünü uyarır ve GH’nın bazı etkilerinin bu yolağı içerebileceğini düşündürürler. Dikkat etmenizi istediğim şu ki bu yazının yazarları, PATHWAY dönüşümünün büyük olasılıkla T3’ün varlığı değil, yalnızca PATHWAY dönüşümüne dahil olduğunu belirtmektedir. (15)
Aynı çalışma, T3’ün IGF-I’i uyarabilme yeteneğine sahip olduğunu ve dokularda ekspresyon yapabildiğini, buna karşılık GH’nin böyle bir etkisinin bulunmadığını belirtmektedir .
Peki G3’e T3 eklediğimizde ne yapıyoruz? GH etkilerinin bir kısmından sorumlu dönüşüm yolunu etkin bir şekilde kapatıyoruz! Ve T3 yerine T4 eklersek ne yapacağız? Anladın, yolumuzu arttırmak için kullandığımız GH’nin T3’e dönüştürülmesini sağlayarak T3’e geçmesini sağlayarak, bize aldığımız GH’den daha fazla etki sağlıyor olacağız. T4’ü GH döngülerimize eklemek aslında GH’nin daha etkin bir şekilde kullanılmasına izin verecektir!
Unutmayın, dönüştürme sürecini katalize eden şey deodinaz enzimidir. Düşük T3 miktarının, protein sentezini hafifçe artırabilecek ve anabolik bir etkiye sahip olabilecekleri (yine de vücut geliştiricilerinde anekdot olarak), vücuduna proteinin üretimini durdurmasını veya yavaşlatmasını söylemek için yeterli görünmüyor görünmesi de budur Deiodinaz enzimi ve dolayısıyla. Bu benzetme mükemmel değilse de, GH’yi arabanıza taktığınız bir süper şarj aleti olarak düşünün … artan çıkış seviyesinde yanması için yeterli yakıt sunmazsanız, gitmiyorsunuz demektir Tam efektleri elde etmek için.
Tiroid durumu ayrıca karaciğer dışındaki dokulardaki IGF-I ekspresyonunu da etkileyebilir. Dolayısıyla burada sahip olduğumuz bir problemdir. GH’yı aldığımızda T3 seviyelerini düşürür … fakat GH reseptör düzeylerimizi optimum düzeye getirmek için T3’e ihtiyaç duyarız. Buna ek olarak, GH’nin anabolik etkilerinin birçoğunun IGF-1’in üretilmesinin bir sonucu olarak oluştuğundan şüphelenilmektedir, bu nedenle IGF reseptörlerini yeterli seviyede T3 koruyarak yukarı doğru tutmak ihtiyatlı görünmektedir. Ancak daha önce de gördüğümüz gibi, T3’ü GH ile takviye etme, Büyüme Hormonunun fonksiyonel karaciğer azot temizlemesini, muhtemelen insülin benzeri büyüme faktörü-I’in (12) biyoyararlanımını azaltarak ortadan kaldıracaktır.
Bu nedenle, GH’yi aldığımızda yüksek T3 seviyeleri isteriz, veya enjekte GH’nizin yeterli T3 olmadan tam anabolik etkisine yakın bir yerde hiçbir yere ulaşamayacağız. Ve şimdi sadece ek T3’e ihtiyaç duymakla kalmıyor, aslında T4’ün DÖNÜŞÜM sürecini T3’e dönüştürmesini istiyoruz, çünkü T3’ün GH ile sinerjik olmasına izin verecek olan arabulucu enzimlerin varlığı var. T3 basitçe bir GH döngüsüne eklendiğinde görüldüğü gibi inhibisyona girmektedir. Unutmayın, yalnızca T3 seviyelerini yüksek tutmakla kalmıyor, bizi oraya sokmak için 1 ve 2 türde deodinazlar istiyoruz – ve ek T3 aldığımızda, bu gerçekleşmiyor … Bu gerçekleşen tek şey, tip 3 deiyodinaz enzim gösterileri Up ve T3’ün yararlı etkilerini GH ile birleştirdiğimiz zaman reddeder.
GH’yi T4 kullanmadan kullandıysanız, paranızın yarısını harcıyorsunuz – ve bunu T3 ile kullandıysanız, zamanınızı boşa harcıyorsunuz demektir. GH’nizle T4’ü kullanmaya başlayın; sonunda yatırımınızdan tam sonuç alacaksınız.
Referanslar:
- Growth Factors. 1990;2(2-3):99-109.Interaction of TSH, insulin and insulin-like growth factors in regulating thyroid growth and function. Eggo MC, Bachrach LK, Burrow GN.
- F, Rumpler M, Klaushofer K 1994 Thyroid hormones increase insulin-like growth factor mRNA levels in the clonal osteoblastic cell line MC3T3- E1. FEBS Lett 345: 67–70
- Relationship of the rate of transcription to the level of nuclear thyroid hormone-receptor complexes.J Biol Chem. 1984 May 25;259(10):6284-91. Yaffe BM, Samuels HH.
- Thyroid morphology and function in adults with untreated isolated growth hormone deficiency. J Clin Endocrinol Metab. 2006 Mar;91(3):860-4. Epub 2006 Jan 4.
- Eur J Endocrinol.1995 Dec;133(6):646-53.Influence of thyroid hormones on the regulation of growth hormone secretion. Giustina A, Wehrenberg WB.
- Binoux M, Faivre-Bauman A, Lassarre C, Tixier-Vidal A 1985 Triiodothyronine stimulates the production of insulin-like growth factor I (IGF-I) by fetal hypothalamus cells cultured in serum free medium. Dev Brain Res 21:319–323
- Eur J Endocrinol. 1996 May;134(5):563-7.Insulin-like growth factor I alters peripheral thyroid hormone metabolism in humans: comparison with growth hormone.Hussain MA, Schmitz O, Jorgensen JO, Christiansen JS, Weeke J, Schmid C, Froesch ER
- Harakawa S, Yamashita S, Tobinaga T, Matsuo K, Hirayu H, Izumi M, Nagataki S, Melmed S. In vivo regulation of hepatic insulin-like growth factor-1 messenger ribonucleic acids with thyroid hormone. Endocrinol Jpn 37(2):205-11, 1990
- Hochberg Z, Bick T, Harel Z Alterations of human growth hormone binding by rat liver membranes during hypo- and hyperthyroidism. Endocrinology 126(1):325-9, 1990
- Matsuo K, Yamashita S, Niwa M, Kurihara M, Harakawa S, Izumi M, Nagataki S, Melmed S Thyroid hormone regulates rat pituitary insulin-like growth factor-I receptors. Endocrinology 126(1):550-4, 1990
- The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism Vol. 88, No. 11 5221-5226, 2003. High Dose Growth Hormone Exerts an Anabolic Effect at Rest and during Exercise in Endurance-Trained Athletes M. L. Healy, J. Gibney, D. L. Russell-Jones, C. Pentecost, P. Croos, P. H. Sönksen and A. M. Umpleby
- J Hepatol. 1996 Mar;24(3):313-9. Effects of long-term growth hormone (GH) and triiodothyronine (T3) administration on functional hepatic nitrogen clearance in normal man.Wolthers T, Grofte T, Moller N, Vilstrup H, Jorgensen JO
- Huang, SA. Physiology and pathophysiology of type 3 deiodinase in humans. Thyroid. 2005 Aug;15(8):875-81. Review.
- Hernandez. A. Structure and function of the type 3 deiodinase gene.Thyroid. 2005 Aug;15(8):865-74. Review.
- F, Rumpler M, Klaushofer K 1994 Thyroid hormones increase insulin-like growth factor mRNA levels in the clonal osteoblastic cell line MC3T3- E1. FEBS Lett 345: 67–70