toprak bükücünün yeğeni avatar yağmur 5.5 yaşında. su bükücü oylum ablası ona süper mi süper bir defter hediye etti. yağmur'un deftere yazmaktan tek anladığı karalamak olduğu için ve resim konusunda ultra yetenekli olduğu için defterin yazık olacağını fark ettik. onun ilgisini çok çeken başka bir kırtasiye malzemesi vardı. ablam da biraz gaddarca ama oldukça yerinde bir şekilde yağmura şu teklifle gitti: eğer iki sene sonra geri almak üzere defteri bırakırsa ona ilgisini çeken şeyi alacak. bu durumda her akılllı çocuk gibi yağmur da yaygara çıkardı ve ikisini de istedi. baktı ki bu yöntem tutmuyor ağlayarak defteri su bükücüye teslim etti. sonra odasına geçip ağladı. yanına gittik. "canım bu kadar ağlıyorsan defteri bırakma" dedim. o ise ağlamaya devam ederek şöyle cevap verdi: "ben kararımı çok iyi verdim. rahatlamak için ağlıyorum." o anda aha dedim. benim önerim şu anlama geliyor: "üzülmek çok kötü birşeydir. acayip kaçınmak gerekir." yeğenim ise bana bir ders verdi. dedi ki iki istek arasında kaldığında birini seçersin ve seçmeyerek kaybettiğin şey icin üzülürsün. bu doğaldır. ağlamak ise etkili bir rahatlama aracıdır. demek 5.5 yaşında olan yeğenimden öğreneceklerim varmış. ben mi onu çok sevdiğimden abartıyorum yoksa bu olay gerçekten de onemli bir olay mı?