İki Şehrin Hikâyesi
Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü; akıl çağıydı, akılsızlık çağıydı; inanç devriydi, inançsızlık devriydi; aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi; ümidin baharıydı, ümitsizliğin kışıydı; önümüzde her şey vardı, önümüzde hiç bir şey yoktu; hepimiz ya dosdoğru cennete gidecektik ya da başka yollara... Kısacası, çağ şimdiki çağa o kadar benziyordu ki, bazı gürültücüler yetkililer, iyi ya da kötü sıfatlarının sadece en üstünlük dereceleriyle kabul edilmesinde ısrarlıydılar.
(Tanıtım bülteninden)