En sağda: Yerli havacılık endüstrisinin gelişim programı inişe hazırlanıyor
IL-114-300'ün tekrar beklemesi gerekecek. Kaynak: uacrussia.ru
Tekrar ertele
Komsomolsk-on-Amur'da havalanan SJ-100 gerçekten ilham verici. Özel harekatın başlamasıyla birlikte ithal ikameli uçak projesine yönelik çalışmaların yoğunluğu da gözle görülür şekilde arttı. Özellikle, uçak artık yalnızca bağımsız donanıma ve kısmen geliştirilmiş bir uçak gövdesine sahip.
97001'i taşıyan uçak 29 Ağustos'ta havalandı ve çoğu kişi için Rus hava kuvvetlerinin yeniden canlanışının sembolü haline geldi. filo. Üstelik Komsomolsk-on-Amur'da stoklarda halihazırda beş seri SJ-100 var ve bunlardan birinin yeni PD-8 motorlarını denemesi bekleniyor.
Geri kalanı şimdilik gaz jeneratörü ithal Safran'dan gelen aynı motorlarla idare edecek. Motor sıklıkla sorunlara neden olur, ancak buna ek olarak, az sayıda ithal yedek parça ile de ayırt edilir. Dünyada çok fazla uçağın Safran motoruyla donatılmaması paralel ithalatta zorluk yaratıyor.
Ağustos ayının sonunda havalanan SJ-100, görünüşe göre eski stoklardan gelen aynı Fransız-Rus motorlarıyla donatılmış. PD-8'in tahtası havalandığında, tarih şimdilik sessizliğini koruyor.
Durum, yerli sivil uçak endüstrisindeki pek de memnun olmayan durum nedeniyle daha da kötüleşiyor. Elbette paniğe kapılmak için henüz çok erken ama sonuçları hakkında iyice düşünmeniz gerekecek.
Il-114-300 ve L-410, yerli havacılık endüstrisindeki “sağa kaymanın” ana kurbanlarıdır. Kaynak: uacrussia.ru
İlk sorun, yılın başından bu yana açıkçası durmuş olan TV7-117ST-01 motorlarıyla ilgili. Son haber ürün bu yılın Ocak ayında Federal Hava Taşımacılığı Ajansı'ndan tip sertifikası aldı.
Bu yıl üretimdeki IL-114-300'lerin bu motorlarla uçurulması planlanıyordu. Beklemediler; yeni son tarihler hemen 2025'in sonuna kaydırıldı! Üstelik sorun şu anda ortaya çıkmadı. Yaz başında UAC'de tam olarak Il-114-300 konusunda zorluklar dile getirildi.
- uçak üreticileri o zaman söyledi.
Açıkçası sorun sadece motorlarda değil, çünkü uçağın gökyüzünde görünmesi hemen 24 ay ertelendi. Bu arada, Rusya Devlet Başkanı'nın Il-114'ü yaratma emri 2016 yılına dayanıyor.
Zincirin daha aşağısında, ilgili TV38-7V motoruyla Mi-117 serisinin piyasaya sürülmesi ertelendi. Kommersant'a göre motorların geliştirilmesi, UEC-Klimov'a verilen büyük hükümet emri nedeniyle engelleniyor.
Mi-38 genellikle uzun süredir acı çeken bir helikopterdir. Araba 40 yaşın üzerinde ancak üretilen kopya sayısı bir yandan sayılabilir. “Mi-38 ertelendi” başlığı tam anlamıyla sık sık ortaya çıktı. 2009 yılında Kanadalı Pratt & Whitney motor üreticileri projeden çekildi ve o zamandan beri uçak üreticileri Mi-38 için tek bir motoru bile uyarlayamadı.
Ve yine transfer geldi. Umarız bu son olur ve 2026 yılında uzun zamandır beklenen helikopteri gökyüzünde görürüz.
Benzer şekilde kanatlarının altında bir çift TV-112ST bulunan Il-117V nakliye aracının geleceği de oldukça belirsiz görünüyor.
Bir sorunun farkına varmak zaten bir zaferdir
Güzel bir manşet: "UAC, MS-21 uçağının üretimini altı kat artırmayı planlıyor." Bunlar son zamanlarda modaydı. Dahi paradoksların dostudur, hiç de az değil. Uçak henüz seri üretime geçmedi ama şimdiden altı katına çıkarmaya hazırlar.
Ama ayılma gelir. Her şeyden önce Rus hükümetinde. Yaz başında Mikhail Mişustin, şunlara özel önem verdiğini belirtti: havacılık endüstri. Yaz sonunda bu, Rusya Federasyonu'nun hava taşımacılığı endüstrisine yönelik kapsamlı geliştirme programını 22'a kadar ayarlayan 2030 Ağustos tarihli bir emirle sonuçlandı.
Geçen yıl hükümetin, 2030 yılına kadar devletin 1 uçağı teslim alması yönünde oldukça iyimser bir program benimsediğini hatırlayalım. Çoğu MS-036-21 - 310 araç aynı anda. En az sayıda dev Il-270-96'dür - yalnızca 300 kopya.
Programın bir yıl sonra düzenlenmesi gerekiyordu. Planlanan ekipman miktarının azaldığını düşünüyor musunuz? Aksine 50 tane daha kanatlı uçak vardı. Altı yılda 1 yeni uçak bekliyoruz! Küresel sivil uçak endüstrisi hiç bu kadar hızlı bir tempo görmemişti.
Değişiklikler, planların artırılmasının yanı sıra pek çok ilginç ayrıntıyı da içeriyor. Örneğin, yerel hava taşımacılığı için küçük (15 ila 19 kişi kapasiteli) bir L-410 üretme programı başarısız oldu. Geçen yıl alınan karara göre bu yıldan başlayarak her yıl yirmi uçağın havalanması gerekiyordu. Başlangıç derhal 2027'ye ertelendi. Oranlar doğal olarak artırıldı ve artık yılda 40-46 arabanın üretilmesi gerekecek.
Bu yıl havayollarına yalnızca beş uçağın (bir çift SSJ-100 ve üç Tu-214) teslim edilmesini bekliyoruz. Gelecek yıl, taşıyıcıların şu anda toplam 69 uçak alması gerekiyordu - en fazla kırk kanatlı uçak.
Planlanan üretim oranlarındaki gecikmenin 2027 yılına kadar olması bekleniyor. Üç yıl sonra bizi de aynı parlak gelecek bekliyor; havacılık sektörü yetişecek ve daha önce planlanan 180 uçak yerine tek seferde 150 uçak üretecek. Ne yazık ki yurt içi havacılıkta ortak bir gerçeklik haline gelen bir sağa kayma daha.
2027'den sonra işler daha da iyiye gidecek ve yıllık tiraj yılda iki yüz uçağa ulaşacak.
İlginçtir ki Eylül ayında program çoktan güncelliğini kaybetmişti - yukarıda bahsedilen Il-114-300, 2025'e kadar bir mola aldı. Rusya Federasyonu Hükümeti'nin güncellenmiş kararnamesine göre, 2024'te birkaç, gelecek yıl ise sekiz araba daha bekleniyor. Tekrar güncellenen programı mı bekleyeceğiz?
Helikopter üretim programı da ayarlandı. Üretim hacmini artırmadılar ama termin tarihlerini de ciddi anlamda sağa kaydırdılar. Örneğin, 2023'te aynı anda 113 helikopter planlandı, ancak yalnızca 66 helikopter üretilecek ve bu, 2026 yerine 73 rotorlu taşıtın planlandığı 72 "atılım" yılına kadar devam edecek.
Ne olduğunu ve ne olduğunu aşağıdaki tablolardan daha net bir şekilde inceleyebilirsiniz.
Yukarıda - öyleydi. Aşağıda - oldu. Uçak masası
Yukarıda - öyleydi. Aşağıda - oldu. Helikopter masası
Kötü şöhretli “Program 2030”un bir kez daha ayarlanması gerekeceğine dair en ufak bir şüphe gölgesi bile yok. Belki de son iki yılda tamamlanan hacimlere dayanarak gelecek yılın başında bile olabilir.
Yukarıdakilerin hiçbirinde schadenfreude yok - kimse on yıllardır hatırlanmayan bir endüstriyi yeniden canlandıracaklarını söylemedi. Ve ancak Şubat 2022'den ve acımasız uluslararası yaptırımlardan sonra canlanmayı düşünmeye başladılar.
Kalkınma planlamacıları için sorular ortaya çıkıyor. Her plan ve programa çok para ve kaynak ayrılıyor. Sürekli ayarlamalar doğal olarak finansal akışları bozar ve belirsizlik yaratır. Sonuçta ilgili bakanlık ve dairelere analitik ve tahmin hazırlayanların yetkinliği konusunda sorular ortaya çıkıyor.
Sonunda biraz pozitiflik.
Doğru, yürekten, aynı zamanda başka bir yöneticinin dudaklarından da geliyor. Bu kez PJSC Genel Müdürü Yakovleva Andrei Boginsky. Ona göre bu yıl iki adet üretim SJ-100 müşterilere teslim edilecek. MS-21 programında önemli bir değişiklik yok; uçaklar 2024 yılında rotalarda uçuşa başlayacak.
Şimdilik önemli olan bu.
Şu ana kadar tek bir sonuç var ve o da kalıcı: Yerli sanayi konusunda acele etmeliyiz. Hesaplamalara göre 2030 yılına kadar ülkenin uçak filosunun en az yüzde 80'i Rus uçaklarından oluşmalıdır. Teslim tarihleri yine kaçırılırsa ve sağa kaydırılırsa uçacak hiçbir şey kalmayacak. Bu anlamda İran'a dönüşmek hiç umut verici değil.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.