Devlet başkanları, televizyon gazetecileri, kamu aydınları ve yetki verilen diğer şahsiyetler çağdaş meseleler hakkında yazıp konuştuğunda, onların dili, farklı akıl sınırları ve bir dizi iyi ve kötü aktör ile nesnel bir yorum oluşturmaya çalışır. Bir durumun nesnel gerçekliği olarak sunulan bu yorumlar, televizyonda yapılan konuşmalar ve haberler, kitaplar ve makaleler, akademik çalışmalar gibi formatlarda yetiştirilir ve yayılır ve nihayetinde bir devletin izlediği politikaya yansıtılır.
Bu yorumların yaratılmasının kilit yollarından biri ikili karşıtlıkların kurulmasıdır. 11 Eylül'ün hemen ardından, ABD Başkanı George W Bush, İran, Irak ve Kuzey Kore devletlerini bir "şer ekseni" olarak etiketledi ve böylece ABD ve müttefiklerinin karşıtlaştırılabileceği şeytani bir "onlar" inşa etti ( McMorrow); bu karşıtlık daha sonra daha geniş halk tarafından kabul edilebilir ve aksi takdirde daha popüler muhalefet kazanabilecek dış politikaları haklı çıkarmak için kullanılabilir.
11 Eylül bağlamında toplumlarda nesnel hakikat rolünü üstlenen yorumlar, korku ve kaygıyı artırma ve basitleştirici ve ırkçı görüşleri teşvik etme çabalarında etnik ve ırksal söylemi içeriyordu; örneğin, teröristlerin “'etnik, batıl inanç ve kabile çılgınlığı' tarafından yönlendirildikleri” söylendi (Toynbee 2001) (McMorrow).
Akademide, bu yorumların incelenmesi, Postyapısalcılık adı verilen bir teorinin birincil kaygısıdır. Postyapısalcılar, Michel Foucault'nun “hakikat rejimleri” olarak adlandırdığı şeyin, seçkinler (McMorrow) adı verilen güçlü aktörler tarafından yayılan söylemler aracılığıyla nasıl üretildiğine bakarlar. Bu söylemler baskın hale geliyor çünkü seçkinlere uzman olarak etiketlenerek güvenilirlik kazandırılıyor ve söylemleri aracılığıyla belirli olasılıkları ve bakış açılarını daha baştan ortadan kaldırabiliyorlar.
Queen's University Belfast Uluslararası İlişkiler uzmanı Aishling McMorrow, “egemen söylemlerin gücünün, söylem tarafından belirlenen alanların dışında düşünmenin irrasyonel olarak görüldüğü ölçüde diğer seçenekleri veya görüşleri dışlama yeteneklerinde yattığını” yazıyor (McMorrow). Bu, Batı medyasının şiddet haberlerindeki çifte standartla gösterilmektedir – McMorrow'un yazdığı gibi, “Filistin ve Afganistan gibi ülkelerde, çoğu zaman Batılı güçlerin ellerinde çatışmalarda binlerce insan kaybediliyor ve yine de bu insanlar için yas tutulmuyor veya yas tutulmuyor. Batılı savaş raporlarında anıldı veya hatta duyuldu”. Bu, Batılı ve genellikle beyaz kurbanların kayırıldığı ve “öteki” gruplara yönelik şiddetin daha kabul edilebilir hale geldiği bir “yas hiyerarşisi” yaratır (McMorrow).
Uzun süredir İngiliz kuvvetleri tarafından işgal edilen İrlanda'nın kuzeyinde, terörle ilgili baskın söylemler açık. İngiltere Başbakanı Margaret Thatcher 1981 yılında Belfast'ta yaptığı konuşmada, “Politik cinayet, siyasi bombalama veya siyasi şiddet diye bir şey yoktur. Sadece kriminal cinayet, kriminal bombalama ve kriminal şiddet var. Bu konuda taviz vermeyeceğiz. Siyasi bir statü olmayacak” (Thatcher). Thatcher bu açıklamasında, İngiliz devletinin işgale karşı silahlı direnişin gayri meşru olduğu ve siyasi bir eylem teşkil etmediği yönündeki tutumunu, bunun yerine basitçe “suçlu” ve dolayısıyla nesnel olarak kötü olarak göz ardı edilmesi gerektiğini ortaya koydu. Siyasi şiddetin haklı olup olmadığı ve Geçici IRA'nın siyasi araç ve amaçlarının desteklenip desteklenmeyeceği konusunda tartışmalar sürerken, Thatcher'ın dile getirdiği baskın söylem, doğası gereği ve başından beri, bu tartışmayı her zaman ortadan kaldırır. Bunu yaparken, bir dizi önemli kritik soru göz ardı ediliyor: silahlı bir askeri işgalle karşı karşıya kalındığında, devlet dışı silahlı aktör direnişine hiç yer var mı? İrlanda cumhuriyetçi şiddetini cezai ve siyasi olmayan bir yardım olarak çerçevelemek, çatışmayı çözmenin amaçlarına hizmet ediyor mu? Kanlı Pazar günü olduğu gibi İngiliz kuvvetleri tarafından yapılan katliamlar da cezai şiddet olarak kabul edilecek mi? Silahlı devlet dışı aktör direnişine hiç yer var mı? İrlanda cumhuriyetçi şiddetini cezai ve siyasi olmayan bir yardım olarak çerçevelemek, çatışmayı çözmenin amaçlarına hizmet ediyor mu? Kanlı Pazar günü olduğu gibi İngiliz kuvvetleri tarafından yapılan katliamlar da cezai şiddet olarak kabul edilecek mi? Silahlı devlet dışı aktör direnişine hiç yer var mı? İrlanda cumhuriyetçi şiddetini cezai ve siyasi olmayan bir yardım olarak çerçevelemek, çatışmayı çözmenin amaçlarına hizmet ediyor mu? Kanlı Pazar günü olduğu gibi İngiliz kuvvetleri tarafından yapılan katliamlar da cezai şiddet olarak kabul edilecek mi?
İsrail'in 2021'de altı Filistinli insan hakları örgütünü terörist gruplar olarak belirleme kararı, egemen söylemlerin devletlerin baskıcı politika hedeflerine ulaşmasına yardımcı olacak yasal yolları nasıl açabileceğinin açık bir örneğidir. Bu atama, İsrail'in “grubun ofislerine baskın yapmasına, varlıklarına el koymasına, işverenleri tutuklamasına ve finansman ve destek ifadelerini suç saymasına” izin veriyor (Associated Press). Bu karar, baskın terör söylemlerinin maddiliğini ortaya koymaktadır.
Postyapısalcılık önemlidir çünkü elitlerin ve devletin gücünün kullanıldığı bazı incelikli yollara dikkat çeker. Bilimde ve kamuoyunda Postyapısalcılığın eleştirel merceği -özellikle nüansın genellikle bir kenara atılması gereken ilk şey olduğu terörizme uygulandığında- çağdaş meseleler için çok çeşitli açıklamaları, olasılıkları ve çözümleri keşfetmede faydalı olabilir. Uluslararası ilişkiler.
McMorrow, Aishling. “Uluslararası İlişkiler Kuramında Postyapısalcılığın Tanıtımı.” E , 5 Ağustos 2018,https://www.e-ir.info/2018/02/13/introducing-poststructuralism-in-international-relations-theory/.
Thatcher, Margaret. “Belfast'ta konuşma.” Margaret Thatcher Vakfı , 1981,https://www.margaretthatcher.org/document/104589.
Associated Press. “İsrail, 6 Filistinli İnsan Hakları Grubunu Terör Örgütü Olarak Belirledi.” NPR , NPR, 23 Ekim 2021,https://www.npr.org/2021/10/23/1048690050/israel-palestinian-human-right-groups.
Resim: "Thatcher, SAS Operatörleriyle Poz Veriyor." Prospect Dergisi , 2013,https://www.prospectmagazine.co.uk/politics/sas-margaret-thatcher-iranian-embassy-siege.2022'ye erişildi.
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.
26 Temmuz'da Kilise, Meryem Ana'nın ebeveynleri olan Aziz Joachim ve Anne'yi inançları ve azimleri için anıyor. İşte ailemin hikayesi - hayatlarını sadelik içinde yaşayan ve bize yedi çocuğuna yaşam boyu eğitim veren basit bir çift.
Mars, Uranüs ve Kuzey Düğümü, 1 Ağustos 2022'de 18 derecede Boğa burcunda kavuşuyor. Yataklarımız yanarken nasıl uyuruz?-Gece yarısı yağı Yılın en önemli astrolojik yönlerinden biri olan Mars ve Uranüs'ün kaderin Kuzey Düğümü ile kavuşumu, gerçek bir aciliyet hissinin eşlik ettiği büyük bir uyandırma çağrısıdır.
1.Nörogenez, sinirsel düzenleyici gibi davranabilir mi?(biorXiv) Yazar : Lina M.
2021'de hizmet verdiğiniz müşteriler ve onlara anlattığınız hikayeler hakkında bildiğiniz her şeyi yeniden düşünmenizi tavsiye ediyorum. Geri adım atmak.
AI eskiden parti hilesiydi, şimdi etkinlik organizatörü, MC ve baş çekicilik AI'nın akla gelebilecek her ürün ve emtia alanına sıkıca gömülü olduğu çağa doğru ilerlerken, tasarım daha da ön plana çıkıyor. Bu kılavuz yalnızca tasarımcılar için değil, yazılım mühendisleri, ürün yöneticileri ve AI/ML tabanlı yazılım üzerinde çalışan veya üzerinde çalışacak olan herkes için hazırlanmıştır.