Mimar Robert M. Gurney Washington, D.C.'de Sakin Bir Daireyi Yeniledi
Bu makale ilk olarak Architectural Digest'in Ekim 2008 sayısında yayınlandı.
Robert M. Gurney'nin müşterisi, kanepede bir gün geçirdikten sonra eve huzur içinde gelmek isteyen bir psikiyatr. Geçen yüzyılın başından kalma bir binada 1.800 metrekarelik iki yatak odalı bir daire satın almıştı. Washington, D.C., ancak odalar, resmi kat planlarıyla, kutsuydu ve geleneksel pervazlarıyla, biraz telaşlı. Farklı bir döneme ve uzun zaman önceki bir zihniyete aitti. Mimar, "Temelde, her faaliyetin ayrı bir odada bölümlere ayrıldığı bir savaş öncesi apartmanıydı - giriş, çalışma, mutfak, yemek odası, oturma odası," diyor mimar. "Bugünün yaşam tarzına daha uygun, açık bir şey istedi. Tamamen düzenli ve minimal olan, her şeyin bir yeri olduğu ve her şeyin yerinde olduğu süper temiz bir ortamı tercih etti. "
Washington, D.C. bölgesinde bir mimarı olan Gurney ile temasa geçtiğinde, keskin ve net modernizmiyle tanınan psikiyatrist, gerçekten mimari karakterde bir değişiklik yaptırıyordu. Tamir etmek işe yaramaz. Kat planını gevşetmek, formaliteyi ortadan kaldırmak ve apartman için tamamen farklı bir kişi oluşturmak için mimar onu kabuğa indirdi. "Daha büyük bir alan yaratmak için, bir dizi ayrı oda olarak daire fikrinden uzaklaşmalıydık" diyor.
Bağırsak yenilemeleri özgürleştirici görünse de, listeyi gerçekten temizlemiyorlar, çünkü her zaman bunlar var sinir bozucu temel bilgiler - hayatta kalan ve yeni zeminin haritalanmasında hüküm süren su tesisatı ve kolonlar ve hatta borular planları. Yeni mekânın planlanmasında yatak odaları, hamamlar, mutfak ve şömine esasen bulundukları yerde kaldı. Ancak temel yapı ve altyapının ötesinde, diğer her şey tartışılabilirdi ve Gurney, kapsamlı bir estetik stratejiye karşılık gelen birkaç mimari taktik izledi.
İlk prensip, daireyi kutularından çıkarmaktı. Mimar duvarları kaldırırken, 11 fit yüksekliğindeki odaların dik duruşu farklı oranlara ve yatay akışa yol açtı. Kalan duvarları, kapalı kutuların kenarları yerine bir dizi bağımsız düzlem olarak tasarladı. Döşeme, tavan ve duvarları birleşim yerlerinde birbirine bağlamak yerine, her bir düzlemi diğerinden bir köşeleri ayıran gölge şeridi: Açı, her düzlemin gözü çevreleyen bir hacim oluşturmasını durdurur - ve zihin.
Gurney, "Fikir, tüm mimari unsurları yüzdürmektir" diyor. Göz artık üç boyutlu bir alanda düzlemden düzleme kayar, böylece boşlukları durmadan dolaşır. Jackson Pollock'u minimalist olarak düşünün. Mimar, "Yapmaya çalıştığımız şey veri hatlarından kaçınmak" diye açıklıyor. "Tüm kapılarımızı tavana götürürsek, pervazları ortadan kaldırır ve sürekli döşeme malzemesi kullanırsak, gözün iç kısımda hareket etmesini sağlarız, böylece tek bir şeye kilitlenmezsiniz." Hatta Eski ile aynı konumda bulunan şöminenin şöminesi yoktur, bunun yerine oturma alanından geriye doğru uzanan bir koridora kayan daha büyük bir düzlemin içinde alüminyumdan yapılmış bir çevresi vardır. yatak odası.
Mimar Robert M. Gurney ve eşi, iç mimar Thérèse Baron Gurney, bir psikiyatristin Washington, D.C. dairesini sakin, minimalist bir alana dönüştürdü. Robert Gurney, oturma / yemek odası "Zen benzeri, yatıştırıcı bir atmosfere sahip" diyor. B&B Italia kanepe ve iç içe geçme masaları.
Doktor, uygun bir Edward dönemi girişine adım atmak yerine, şimdi büyük ve aydınlık bir oturma / yemek yeme alanına giriyor. eski yemek ve oturma odalarından konsolide edilmiş oda, içinde alçak, yüzer bir bölümlü kanepe ile orta. Dar boşluklarla ayrılan tam yükseklikte, yarı saydam cam paneller, mutfağın ötesindeki bir bakışa izin verir: Oturma / yemek odası, mutfaktan görsel olarak alan ödünç alır. Odanın diğer ucunda, buzlu camdan bir küp parlıyor ve içinde Zen benzeri bir banyo ve bozulmamış yumurta şeklindeki küvet ve bir sütun üzerine yerleştirilmiş bağımsız bir duş (arta kalan su tesisatlarından biri) yığınlar). Yarı saydamlık, oturma / yemek odasına ek alan yanılsaması verirken bir huzur duygusu verir. Duştan gelen su bir tik güverteden akar.
Gurney, görsel bir süreklilikte birleşen renkler ve dokularla açık, akışkan alan kavramını güçlendirir. Kireçtaşı zemin hafif bir deve gölgesidir; Wenge paneller halıyı ve kanepeyi tamamlar; ve hepsi alüminyum ve paslanmaz çelik yüzeyler ve kirli beyaz duvarlarla uyumludur. Malzemeler bir kolajı ima edecek kadar farklıdır, ancak ani kontrastlar yoktur.
Gurney, sık sık kendi pratiği olan bir iç mimar olan eşi Thérèse Baron Gurney ile işbirliği yapıyor ve buradaki çalışmaları dairenin mimari ilkelerini somutlaştırıyor. Daha önce duvarlara doğru itilen mobilyalar artık boşlukta serbestçe yüzüyor ve renkler ve dokular genel paleti genişletiyor. Gurney, "Büyük ölçekten küçüğe kusursuz bir kompozisyon," diyor. "Mobilya mimari için çalışıyor."
Flaubert, bir yazıdaki gerçekten affedilmez günahın tonda bir boşluk olduğunu söyledi. İç mekanları gözlemliyor olabilirdi ve burada Gurney ve karısı, mutfaktan yatak odasına kadar tonal bir sakinliği sürdürürken tutarlı bir ortam yaratıyor.
Kemer sıkma sadeliğini değil, sükunet lüksünü ve belki de bir ruh hali sunuyorlar. İçinden düşünceli bir sessizlik geçer.