“Her insan biraz ölüdür, biz de biraz ölüyüz.”
Her insan biraz ölüdür çünkü her insan bir yerlerde, birilerinde ya kendinde biraz ölmüştür. İnsan yaşaması için yollandığı bu dünyada çoğu zaman yaşayamamıştır. Yaşamak, çok boyutlu bir kavramdır ve aslında birçok eylemi içinde barındırır. Nefes almaksa bu eylemlerin biyolojik olanıdır. Her nefes alan yaşıyor sanılır, bazılarımız bir yerlerde çoktan ölmüştür. Çünkü her insan biraz ölüdür.
Kimi insan bir şehirden ayrılırken biraz ölmüştür, kimi hatıralarla yüklü evinden ayrılırken. Kimi çocukluğunda ölmüştür, gençliğine hiç yetişememiştir. Zihinler her zaman bedenleri takip etmez. Bazen insan zihnini başka yerlere bırakır. Bazı insanlar mantıklarıyla yaşarlar, bazıları da daha çok duygularıyla. Mantığını başka bir çağda bırakan insan ölüdür. Duygularını öldüren insansa, ölümlerin en acısını tatmıştır.
Çoğu zaman insan duygularını bir başkasında bırakır. Duygular bırakıldığı yerde ya kendiliğinden ölür ya da bırakılan kişi tarafından öldürürler. Duyguları ölen insan aslında ölüdür.
Ve “Her insan biraz ölüdür, biz de biraz ölüyüz.”