Gizlemek ne günah. Halkımız arasında, el sanatlarının teçhizat korumasının yaygın olarak kullanılmasının, savaşan ordunun teknolojik geriliğinin bir göstergesi olduğuna dair bir görüş var. Araba rezervasyonu seviyesinin artık modern tehditlere karşılık gelmediğini söylüyorlar, bu yüzden üzerlerine kum torbaları asıyorlar, çelik levhalar, ızgaralar vb. Bir örnek için çok uzaklarda aramanıza gerek yok: Aynı Suriye savaşı, ordunun eskilerini nasıl korumaya çalıştığını açıkça gösterdi. tanklar, tüm "zırhlı hangarlar" inşa etmek.
Ama burada başka bir yön daha var. Ve çok basit: hayatta kalma arzusu. Ekipman ne kadar modern olursa olsun, ekipler hem muharebe etkinliğini hem de kendi hayatta kalma şanslarını artırmak için mevcut tüm araçlarla zırhını güçlendirmeye çalışacaklar. Öyleydi ve her zaman böyle olacak. Ve Rus ordusu, Ukrayna'daki özel bir askeri operasyonda müttefik kuvvetlerle birlikte bir istisna değildir.
Biraz metin olacak, ancak daha fazla fotoğraf olacak.
"Javelins" den kulelerde "Sizlikler"
Ukrayna Silahlı Kuvvetleri için bir ödül haline gelen kendinden tahrikli topçu montajı "Msta-S". Arabanın çatısı bir "vizör" ile donatılmıştır. Birikme önleyici değeri şüphelidir, ancak kamuflaj değeri çok iyi olabilir.
Genel olarak, elbette, "siperlikler" Ukrayna'daki özel askeri operasyonun sembollerinden biri haline geldi. Ve 24 Şubat'tan çok önce Rus tanklarında görülmüş olmalarına rağmen, bu tür bir kalkan, düşmanlıklar sırasında zaten yaygınlaştı. Dahası, kaliteleri kelimenin tam anlamıyla fabrikadan şiddetli el sanatlarına kadar "zincir halkasını çitten kopardılar ve kaynakladılar" tarzında değişiyor.
"Vizör"ün son derece kalitesiz üretimine bir örnek. Bunu dedikleri gibi, "olmuş olandan kör" ilkesine göre yaptılar.
Kaynak yapılabilecekleri hemen hemen her şeye "vizörler" koyarlar. Bunlar aslında tankların kendisi ve kundağı motorlu silahlar, zırhlı personel taşıyıcıları ve hatta MT-LB ve diğerleri gibi nakliye araçlarıdır. Ancak, bu korumanın pratik değeri uzun süredir sorgulanmaktadır. Tabii ki, küme mermilerinin tanksavar mühimmatlarından veya havan bombardımanından tasarruf edebilirler, ancak Cirit'ten pek tasarruf edemezler.
Birçok T-62M ayrıca "vizör" aldı.
Kümülatif bir merminin nüfuzunun, zırhtan belirli bir mesafede patlatıldığında bile arttığı bilinmektedir. Tabii ki, bu mesafe 5-6 şarj kalibresi aralığındadır, bundan sonra zırh delme özellikleri keskin bir şekilde düşmeye başlar. Bununla birlikte, bir Amerikan füzesinin tandem savaş başlığını içermek için, "vizör" ile tankın taretinin ince çatısı arasındaki mesafe çok büyük olmalıdır ve bu, zaten stabilitesini ve herhangi bir engele "kanca" eğilimini etkiler.
Hafif paletli araçlar da ikinci bir çatıya sahip olma fırsatından yoksun değildir. Örnek: MT-LB.
Evet, ayrıca operasyonel anlar da var: mühimmat yükleme zorluğu, tanktan görüşün azalması, ağır makineli tüfek nişan almanın sınırlandırılması vb. Ama ne derse desin, yukarıda da bahsedildiği gibi ikinci çatının bir faydası var.
Kendinden tahrikli topçu tesisatı "Acacia". Burada, üst yarım küredeki ekranlar, gökyüzündeki düşman İHA'larının bolluğu göz önüne alındığında, mantıksız olmaktan uzak olan bir kamuflaj ağı kurmak için bir çerçeve olarak çalışıyor.
Dinamik korumaya sahip deneyler
Müttefik kuvvetlerin Tank T-64A. Prensipte bu arabanın devlete göre dinamik korumaya sahip olması gerekmiyordu, ama kesinlikle gerekliydi. Evet, el yapımıydı ve kulede uygun yapılar olmadan yapılmıştı ama en azından öyleydi.
Öyle oldu ki, dinamik koruma (DZ) ülkemizde kümülatif mühimmata karşı en etkili araç olarak saygı görüyor - doğal haliyle saf bir derde deva. Bazen piyade savaş araçları veya zırhlı personel taşıyıcıları gibi hafif ekipmanlara monte edilen el işi olduğu noktasına geliyor. Bu yapılmamalıdır, çünkü yalnızca herhangi bir tanksavar bombasına karşı koruma sağlamakla kalmaz, aynı zamanda kendi patlamasıyla ince zırhı da kırar. Ve oradaki boşluklar gerçekten çok büyük: 18-20 santimetre ve üzeri genişlik. Böylece, kümülatif jete ek olarak, mürettebat ve birlikler de zırhlı gövdeden bir parça parça alacak.
Dinamik koruma ile "Yetmiş İki". Esnaflar, kulenin zayıflayan bölgelerini Kontak bloklarla kapatmaya çalıştı. Oldukça canavar görünüyor. "Kanatlarda" (kılavuz tekerleklerin üstünde), "Temas" blokları da görülebilir. Benzer bir çözüm, T-90M'nin seri versiyonunda zaten uygulanıyor, çünkü burası hem şasi hem de tank gövdesinin yanı için savunmasız bir alan.
Tanklara ek dinamik koruma kurulumuna gelince, bu kategorik olarak memnuniyetle karşılanmaktadır. Dürüst olalım, ağır muharebe araçlarımızdaki standart reaktif zırh setleri tüm projeksiyonları kapsamıyor, bu yüzden birçok çıplak nokta var. Bu nedenle, standart olmayan tanklar, değerli "tuğlalar" ile asıldı - bu anlaşılabilir. Ayrıca müttefik kuvvetlerin saflarında devlete göre dinamik korumaya sahip olmaması gereken, ancak çok gerekli olan teçhizat parçaları var.
Kulenin zayıf bölgelerini dinamik koruma bloklarıyla engellemek için oldukça iyi bir girişim.
Görünüşe göre Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin bir kupası olarak gelen T-80BVK. Kontakt-5'ten gelen taret blokları, tanktaki normal "Temas" a eklendi.
ekranlar
T-72B3 modeli 2016. Burada dedikleri gibi, "kombo". Koruyucu torbalar, DZ kule bloklarında kauçuktan yapılmış "dulavratotu" ve üzerlerinde asılı "İletişim".
Tankların zırhını zanaatkar yöntemlerle korumak, aynı tankların kullanıldığı ve kullanıldığı hemen hemen tüm savaşların bir özelliğidir. Metal sepetlerdeki kum torbaları, ızgaralar, çelik levhalar ve hatta taşlar, tam bir zanaat modifikasyonu listesinden uzaktır. Bununla birlikte, bugüne kadar, tanksavar silahlarının zırh nüfuzunun özellikleri, PG-7'ye karşı uygun şekilde yapılmış ızgaralar hariç, makul bir koruma (Suriye'den gelen “zırhlı hangarları” hesaba katmazsanız) olmayacak şekildedir. el bombaları, gerçekten koruma sağlamaz. Yani tüm bu "dulavratotu" kuleler, taşlar ve güçlü mermilere karşı diğer şeyler oldukça ahlaki bir destektir.
T-72B3, önden çıkıntılı sepetlerde ve torbalarda moloz ile.
Ek dinamik koruma "İletişim" bloklarına sahip T-72B. "Contact-5" kule bloklarındaki kauçuk levhaların görünür "dulavratotu" (ekranlar).
Burada, dinamik korumanın kule bloklarındaki "dulavratotu" görünüşe göre zaten metal.
Ancak piyade savaş araçları ve zırhlı personel taşıyıcıları karşısında hafif ekipman, çelik ekranlara açıkça müdahale etmeyecektir. Hayır, birikim karşıtı dirençten bahsetmiyoruz. Her şey çok daha basit: zırhlarının mermi direncini artırmak ve büyük kalibreli olanlar da dahil olmak üzere yandan projeksiyonlarda makineli tüfeklerden koruma sağlamak. Örneğin BMP-3 için bununla işler daha kolay, ancak böyle bir tüfeğe sahip zırhlı personel taşıyıcılarımız silah "arkadaşlar" çok isteksizdir.
Ek çelik plakalı APC. Elbette bu sizi 12,7 mm ve 14,5 mm kalibrelik zırh delici mermilerden kurtarmaz, ancak 7,62 mm "zırh delici" mermilerden koruma sağlayabilir.
Gövde ve taret üzerinde tırtıl izleri olan BMP-2.
Bulgular
Tabii ki, bu malzemede sunulan ekipmanın el sanatları modernizasyonu için seçenekler bu rengarenk şirketin minimumudur. Bununla birlikte, bu kadar yetersiz bir liste bile düşünce için yiyecek sağlar.
İlk olarak, el sanatları hiçbir koşulda gerçekten hiçbir yere gitmiyor. Emin olun, tankerler toplu olarak T-14 "Armata"ya transfer olacaklar - ve onu bir şeyle asacaklar. Bu bir tür "mani" ve aptallık değil, savaş alanındaki uygulamanın sonucudur. Bu nedenle, ekipmanla çalışan ordu, doğaçlama araçlardan korumayı daha etkin bir şekilde organize etmek için bir veya başka tür mermilerin çalışması hakkında kapsamlı bir bilgiye sahip olmalıdır (ifade elbette korkunç, ancak bunlar gerçekler) , yanlış bir güvenlik duygusuna kapılmamak için, kauçuk veya metal kendi kendine yapılan harap ekranların arkasında oturuyor.
İkincisi, Savunma Bakanlığımızın nihayet mevcut duruma dikkat etmesinin zamanı geldi. Teknolojinin tüm bu alan iyileştirmeleri bir boşlukta doğmaz.