Çok eski zamanlarda, dağlarda eşkıyaların, ovalarda ağaların hüküm sürdüğü zamanlarda, eşkıyalar Arguvan’ın Ektir Köyünde, köyün zengin ailelerinden Teköğ’ün evini soymaya giderler. Evi kuşatırlar, ama Teköğ’de soyulmaya karşı dikkatlidir.
Teköğ, çoğu zaman gece yatmaz evi beklermiş. Bir gece sesleri duyan Teköğ siahını (Mavzer) alır eşkıyalarla çatışmaya girer. Eşkıyalar, Teköğ’den direneceğini beklemezler ve eşkıyalar hayrete düşerler.
Eşkıyalar eve o kadar yaklaşmışlar ki birinin konuştuklarını diğerleri duyuyormuş, bir ara Teköğ’ün mermisi biter, eşine seslenir, Hanım sandıktan (son kalan 5-10 mermiyi kastederek) mermileri getir der. Eşkıyalar, sandıkla mermiyi getir olarak anlarlar. Teköğ’ün sandıklarla mermisi olduğunu düşünen eşkıyalar, soygunu gerçekleştiremeyeceğine karar verirler. Eşkıyalar kuşatmayı kaldırarak, soygundan vaz geçerler.
Hayatlarını tehlikede olduğunu düşünen eşkıyalar, anlatılmak isteneni değil, duymak istediklerini anlarlar. Eşkıyalar bir yanlış anlama nedeniyle Teköğ’ün evini soymaktan vaz geçerler.