Quebec'in Arctic kuzeyi kapılarını turistlere açmaya başladıkça, Phoebe Smith Kanada'nın en büyük vahşi doğasında Inuit yaşamı ve ormanlık karibu keşfetmek için Nunavik'e gidiyor ...
“Orada, bir caribou - onu görüyor musun?” Diye sordu Suzie, karşımdaki nehir kenarındaki yeşil çalılıklarda gözlerimi eğittim. Denediğim kadarıyla ağaçların geyiğini göremedim. Bu, Nunavik'e yaptığım vahşi yaşamı izlemek için iyi bir başlangıç değildi.
Aynı adı taşıyan milli park ile Québec'teki bitişik Parc ulusal Kuururjuaq arasındaki sınırda bir yerlerde Torngat Dağları'nın derinliklerinde kaldım. Gargantuan fiyortları ve buzullu vadilerden oluşuyordu, ve tepeler çok uzun ve serpiştirilmişti. Himalaya'dan ödünç aldıklarını düşünürdünüz, aralarında iki park Labrador Yarımadası'nın uzunluğuna yayılıyor.
Ama bunlar normal milli parklarınız değil. Yollar, belirlenmiş kamp alanları, işaret levhaları ya da “buradasınız” haritaları yoktur - bu parklar dışarıda gerçek bir daldırma sağlar. En yakın ziyaretçi merkezi bile Kangiqsualujjuaq topluluğuna 100 km uzaklıktadır.
Ve oraya yolculuğuma bile başlamadım; Montréal'den iki saatlik bir uçuşla erişilen bütün bölge - Kuujjuaq - ağ geçidinde başlamıştım. Şimdiye kadar, bir grup cesur Kanadalı turistin dışında, buradaki tek ziyaretçiler geçici inşaatlar ya da petrol işçileriydi, ancak değişmek üzere olan her şey: hükümet turizme para yatırmaya başladı.
Fotoğraf: Neil S Fiyat
Varışta doğumdan beri burada yaşayan bir Inuit adamı olan Allan ile tanıştım. “Pek çok çocuk liseyi bitirdiklerinde ayrılırlar,” diye açıkladı bana, memleketi etrafına sürdüğü sırada, santrali (tüm topluluğun jeneratörler üzerinde çalıştırıldı), iki genel mağazadan biri (bir lokmadan bir şey satın alabileceğinizi) bir Skidoo kar arabası veya üç parçalı bir süite ekmek) ve gençlerin atalarının nasıl yaşadığını görmek için yaz aylarında arkadaşlarıyla birlikte kalmayı sevdikleri geleneksel çadırların toplanması. “Onlar, Montréal veya Québec'teki üniversiteye Nunavik'ten uzakta yaşamak için gitmeyi severler” dedi. “Ama çoğu geri dönüyor. Kasaba her zaman büyüyor - işler değişiyor. ”
Kuujjuaq değişiyor. Şu anda şehirde iki otel var. Aslen “geçici güney” ten geçici işçilere ev sahipliği yapmak için inşa edilmiş olan talep, şimdi turistlere ikna etmeyi umarak, mobilya ve dekoru güncellemek için ikinci bir kat daha ekliyor.
Daha sonra akşam saatlerinde bu heyecanlı bir heyecan vardı. Genel mağazanın sahibi merhaba demek için geldi ve garson onu İngilizce'yi denemek için bir fırsat olarak aldı (burada okullarda önce Inuktitut öğretilir, sonra Fransızca ve İngilizce arasında seçim yapılabilir). Menüde balık ana şey olsa da, zorlu karibu da özellikli. Kasabada yemeye hazır olan hayvanı gördükten sonra, canlı çeşitlilik görmek için çaresiz bir şeydi.
Kangiqsualujjuaq'da 45 dakika süren bir uçuş merkezi, gelecek vaat eden bir başlangıç yaptı. Parc ulusal Kuururjuaq'da, kurtlardan kutup ayılarına ve altın kartallara (umarız) kariboya kadar görebileceğim etkileyici bir hayvan sergisi vardı.
Burada Torngats'ın kalbinde yaşamak için kullanılan bir Inuit yaşlı Suzie Morgan ile tanıştım. Orada ailesiyle birlikte büyüdü ve her yıl mevsimlerle doğudan batıya Koroc Nehri'ni nasıl izleyeceğini anlattı. Labrador Denizi'nde fokların üzerinde bayram yaparlardı - etlerini yiyorlardı, yemek yağları için blubber kullanıyorlardı ve kürklerini ayaklarını kuru tutmak için su geçirmez botlar üretiyorlardı. Mühürler göç ettiğinde, içlerine doğru koşarlardı, karibu sürülerini ormanlardan geçerken, bazen de gittikçe diğer Inuit aileleriyle buluşarak, sürekli hareket ediyorlardı.
Fotoğraf: Neil S Fiyat
Suzie kasabasında yaşıyor ve elektrik, ısıtma ve uydu TV ile bir evi var, ama eski torbasını görmek için Torngat'a uçarken bana eşlik etmeyi kabul etti. Zirvelerin üzerindeki termitler üzerinde sıçradıkça, nehirdeki bir büküme işaret etti. Geçtiğimiz diğerlerinden herhangi birine benziyordu, ama onun için tüm Inuit ailelerinin kutlama için yılda bir kez buluştuğu noktaya işaret etti.
Yoğun bir ormana doğru iniş yaptık. Saniyeler içinde çalılar arasında iniş yaptık ve hiçbir şeyin ortasında durduk. Burada Suzie bizi nehre götürdü ve babasını dağlara giderken karibu avlamak için hatırladı. Kendisini fark etmeden ve işaret etmeden önce - ki hala göremedim.
Dondurulmuş bir Arctic karakterini içeren bir sepet açmaya ve bunu bize sunarak dilimlemeye başladı. Burada yaşamak zor olup olmadığını sordum.
“Ama ihtiyacınız olan her şey var,” diye yanıtladı, etrafını saran bitkilere el hareketi. “Yemeklerden yiyeceğe, sudan içeceğe, giysiye ve tıbbın malzemesinden hastalanırsanız, doğa bizim için her şeyi sağlar. Sadece neye baktığını bilmelisin. ”
Ve daha çok masalını dinlerken, nehre bir kez daha baktım. Kalın ormanlık arazide bir karibanın şeklini oluşturmaya başladım. Onu veren beyaz kürk. Daha uzun baktım daha ortaya çıkmaya başladı. Birer birer dikkatlice çalılıkların arasından sıyrıldılar.İlk başta, yalnız bir vahşi doğada hiçbir şey sunmuyormuş gibi görünen bir yer, şimdi, yavaş yavaş, yaşam dolu olduğu ortaya çıktı. Yardım edemedim ama gülümse - bu sadece başlangıçtı.
Kanada Kaba Kılavuzu ile Kanada'nın daha fazlasını keşfedin.
Yolculuğunuz için hostelleri rezerve edin ve gitmeden önce seyahat sigortası almayı unutmayın.