Ali Kemal Temizer ile Sözlü Tarih Görüşmesi
(1953, Mardin)
"Okuma serüvenimde Diyarbakır'ın tabi çok büyük etkisi oldu, aynı zamanda yazmanın da başlangıcı yine o yıllarda oldu. O dönemde Ali Nar hoca bana bir bloknot ya hatıra defteri gibi bir şey vermişti ve buraya aklıma gelen şeyleri yazmamı, hatıralarımı yazmamı istemişti. Muhtemelen bir nisan ayıydı onu hatırlıyorum, elimde defterim ne yazayım diye dolaşırken Diyarbakır'da o mevsimin çok güzel nisan yağmurları olur, hava günlük güneşliktir, bir süre sonra bulutlar bir araya gelir yağmur yağar, bir on, on beş dakika sonra tekrar açılır hava. O nisan yağmurlarının olduğu bir dönem olmalı. Ben de böyle bir ortamda yürürken hakikaten bir süre sonra yağmur yağdı sonra güneşler açtı, şöyle bir şey yazdığımı hatırlıyorum o deftere ilk defa, işte olayı tasvir ettim böyle gökyüzünün önce küçücük parçalı bulutlardan oluştuğunu, daha sonra bu bulutların bir araya gelerek yağmur yağdırdığını, dolayısıyla buradan hareketle tek tek insanların herhangi bir etkisinin olmadığını ya da olamayacağını ama bunlar bir araya gelirlerse yağmurların bulutların yağmur yağdırması gibi bu insanlar bir grup olurlarsa bir araya gelip bir cemaat olurlarsa muhtemelen bir etkileri olur bir karşılığı olur diye bir şey yazdığımı hatırlıyorum. Yine o dönemde Ali Nar hoca, mahalli gazeteler vardı Diyarbakır'da ismini çok hatırlamıyorum mesela Şark Postası falan gibi bir şey olabilir, orada ramazan sayfası hazırlatmaya başladı okuldaki bu konuyla ilgilenen ya da yetenekli olduğunu düşündüğü arkadaşlarla. Bana da bir şeyler yazmamı istedi, ben de herhalde ortaokul yani birinci ikinci sınıf öğrencisi olmalıyım aklıma pek fazla bir şey gelmiyor. Hani anekdotlar, fıkralar ramazan şeyleri olur ya öyle bir şey yazmamı istedi. Ben de yani çok yazıp yazmamamdan emin olmamama rağmen o gazeteyi aldığımda bir gün kendi ismimi gördüm. Muhtemeldir ki hoca benim adıma bir şey yazdı oraya ama altına benim adımı koydu ya da ben bir şey gönderdim ama onu geliştirerek oraya koydu. O gazetede ilk defa bir yazının altında kendi adımı görmenin oluşturduğu o heyecanı bugün bile hatırlıyorum..."