Bugün 1 Ağustos ve yarın Hava Kuvvetlerinin günüdür. Zaten, ağlayan av. Yarın Khankala'daki yoldaşlarımız sarhoş olacaklar ve iyi beslenecekler, votka içecekler, mangal yapacaklar, roket fırlatacaklar ve "Sinevu" hakkında şarkılar söyleyecekler. Bağlantıdaki yoldaşlarım bir gruplandırma yurdunda ve demonte edilmiş eşyalara oturdu. Ve ana melankolik ofiste oturuyor ve bilgisayarda bir porno izliyor.
- Yoldaş Albay! Ben gittim - Yarı açık kapıda bulanık çıktım.
Albay hızlıca ellerini masanın altından çıkardı ve bana el salladı: - "Git, diyorlar, kültürlenmemiş kaba bir şey" ...
Dışarı çıktı, bir sigara yaktı, sıcak Ağustos güneşine çarptı ve bir pansiyona girdi. Ve tam burada, çok tanıdık bir fiziğe sahip bir asker karşımda. Boşaltma, makineli tüfek ve tabanca ile asılı açık gri saçlı genç binbaşı. Ölü durdu, ağzını açtı ve bağırdı:
- Komaandir !!! - ve açık kollarla koştu.
Sarılma, erkek gözyaşlarını silerek. İlk savaşın eski müfreze komutanım olduğu ortaya çıktı: Bir şirketi sürüyordum ve ilk müfredatı taksiye götürüyordu.
Bilindiği gibi, toprak bavul şeklindedir ve ordunun bütün köşeleri Çeçenya'dadır ve bu tür toplantılar nadir değildir.
Eski astım yakınlarda bir tepede duran bölücü zeka taburuna keşif yapan bir şirkete komuta etmişti. Sigara içtiler, görevlerini değiştirdiler ve yoldaşım bizi Havadaki Kuvvetler günü için bir tepede almayı teklif etti. Sabahki binadan sonra, gruplardan birinin komutanı ile birlikte bir APC alacağımız ve bizi yerimize götüreceğine karar verildi. Hoşçakal dedik ve tekrar bölüme taşındım: Harika bir bahane bulmak zorunda kaldım, böylece şef bizi üç gün boyunca unuturdu. Kafamda bir sürü neden dönüyordu ama bir nedenden ötürü: "Yoldaş Albay, bırak gidelim ve içelim!" - Kafama hiçbir şey gelmedi.
Bu sefer dikkatle çalışma kapısını çaldım. Yetkililer içeri girebildiler. Albay bu kez bir kartın üzerinde eğilmeyi ve bir kalem üzerinde çiğnemeyi sürdürdü. Yüzü, düşünceler albayın kafasından geçti. Beni görünce haritayı aradı. Haritaya baktığımda çok şaşırdım: bin metre uzaklıktaki işaretlerle, albay boyalı tank kama saldırısı ...
- İşte, bak! - Beni omzuna tokatladı. - Burada özel bir işlem yapacağız !!!
- Evet! - Coşkulu bir surat yaptım. - Peki neye benzeyecek?
Albay, burada tank taburunun kuvvetlerinin yüksekliğini engellediğini, buraya özel kuvvet grupları koyacağını ve ardından bir bombalama saldırısı düzenleyeceğini açıklamaya başladı. Ve yine de motorize tüfek alayını bir kez daha engeller.
- Yoldaş Albay! Ve burada tanklar geçmeyecek - ben de kırılmaya cüret ettim.
- Geçmeyecekleri nedir? - Albay çok kızdı.
Burada mecazi olarak konuşursak, albaydan gelen "yanan kavramalar ve fren hidroliği sızdırılmış" kokusunu "kokladım".
Ona, tankların bu tür gökdelenlere tırmanmayacağını açıklamaya başladım: dağ yamaçları, uçurumlar, vb.
Albay, haritada bir kurşun kalemi olduğu için neden yerdeki tankların gitmediğini söyledi.
Sonra nihayet duyularıma geldim ve sordum:
- Özel kuvvet tankların ne olacak?
Ben poplohelo bile. Belki de sigara içmeye giderken - özel kuvvet devletlerine ve bazı özel olanlara da tanklar enjekte edildi?
Yaklaşık on dakika boyunca şefe tank veya silahımız olmadığını açıkladım. Şef hrenovatoyu aldı. Güçlü bir tank saldırısı, başlamadan önce durdu.
- Kısacası, git. Bir şeyler geliştir, akşamları kontrol edeyim.
Ofiste oturdum, bölgedeki tüm bilgileri kontrol ettim. Hiçbir bok yok Militanların hiçbir belirtisi yok. Neden bütün bu özel operasyon?
Şefe gitti ve aşağıdaki seçeneği sundu. Komutan şirketin yapısından üç keşif grubu seçtik: bölgeyi çizmelerine izin verin. Bölümden bir keşif şirketi (tepe üzerinde bir şirket) rezerv olacaktır. Tüm bu girişimlerden biz sorumlu olacağız (kardeşlerle birlikte oturan: askeri istihbarat subayları). Şef kükredi, ancak prensipte anlaştılar. Kartı boyadım, açıklayıcı bir not bastım: her türlü güç ve araç hesaplamaları imzayı verdi ve - odama koştu.
Meslektaşlarım Slava ve Zhenya, “Moo-Hrew” adlı ulusal özel kuvvetlerin alkol ve limonlardan içtikleri uyuşturucuyla mücadele etmeye çalışıyorlardı.
- Çocuklar, dökün !!! - Kapıdan çığlık attım. - Yarın özel bir operasyona gidiyoruz !!!
- Uuu! - meslektaşları tek sesle uludular. - Ağustos ayında üç kez kutlandı. Bu her zaman ...
Komşu oldum, sonra onlara güven verdim, tüm koşullara ihanet ettim.
Akşamları, tartışmalı bir şef geldi ve operasyon planının komutanlar tarafından onaylanmasından memnun oldu ve boşanmadan sonra yarın başlayacağız.
Bardağa bir bardak doldurduk.
Birini şüphe ile ele geçirdi, sonra bir on beş ve sert bir deniz yürüyüşüyle kendine yürüdü.
Sabah binası bizi normalden daha çok memnun etti.
Gruplandırma kurmay başkanı (bir asırlık ve her zaman bir boorish general gibi davranan) dün, inşaatçılara bayrağını ciddi bir şekilde büyütmek için bayrak direği kurma emri verdi. Warriors-inşaatçılar bayrak direği bir şekilde bir şey kazdık: onlar somut bile zahmet etmediler.
Bu nedenle, sabah yükselişinde bayrak direği tehlikeli bir şekilde eğildi ve sırada duran insanlar bekliyordu ve neler olup bittiğini tartışmaya başladı.
- Konuş !!! - serseri generalini kükredi.
Flagstaff bürokratik kükreme dayanamadı ve hattın tam ortasına vicdanı sıkıca saptı.
Personel dağılmaya koştu, gıcırtı, paspas ve takım sesleri geldi. Gözetleme noktasında hizmeti taşıyan komutanlar, gruplandırma kalesine yapılan saldırının başlamasına karar verdi. Bu nedenle, büyük kalibreli makineli tüfeklerin yakındaki topraklarını sulamaya başladılar. Genelkurmay Başkanı, üstüne düşen ve çığlık atan üç rengi çıkardı:
- Savaşmak için !!!
Tüm sandıklar almak için bir silah içine koştu.
Bir ezilme oldu ...
Kırk dakika sonra, ilke olarak, terör eylemi olmadığı ve hiç kimsenin kaleye saldırı yapmadığı ortaya çıktı.
Yapının ciddi kısmı başladı.
Hava Kuvvetlerinin yıldönümünü ve "Kafkasya'da hizmet için" etiketini onuruna herkese sertifika verdiler.
Ödüllendirilenlerin arasında tek bir paraşütçü yoktu: polisler ve iç birliklerin temsilcileri vardı.
Ayağa kalktık ve ağzını açtık, özel bir operasyona gittiğimiz için sevindi.
Plana göre - istihbarat taburunun şirketine bir tepeye gittik ve daha sonra bölgeye gelecek olan komutan şirketin keşifleriyle temas halinde olduk.
Beş dakika sonra, tepelere çıktıktan ve boşalttıktan sonra - bir zırhlı personel taşıyıcı ve grup komutanı bizden sonra sürdü.
Zarar görmemiş bir şekilde bize verilen işaretçiyi yakaladık, zırhın üzerine atladık ve köyün içinden koştuk.
Güzel köy, şimdi bile savaş tarafından tahrip edildiğinde.
Kazandı - Bir Basayev cipi: Sarhoş polisler zaten sabahın Hava Kuvvetleri Günü'nü kutlamaya başlayan fotoğraflarını çekiyorlar.
Ama restoran "Vedeno": onun yanında ve içinde "piliç" ve "mares" otlatıyor, yıkılan beton zeminlerden kırılan yorgun otları yiyor.
Güzel, tek kelimeyle: gözlerini ayırma.
Tepede, şirketin bulunduğu yerde zaten bekliyorduk.
Eski meslektaşım ilk başta herkese bir bardak votka döktü, sonra da çiftliği görmeye gittik.
Çadırlardan birinin yakınında iştah açıcı beyaz bir kuzu bağlandı, bakışları bir tutamla yabani otları çiğnedi ve hepimizi kundakladı.
Ardından bir avuç radyo istasyonunda boşça bakan sinyalci yaşam belirtileri gösterdi.
Sözleşme askeri, derhal köye geri gönderilmesini istedi.
Genel olarak, bir işaretçi değil, maddi destek ekibinden bir aşçı olarak ortaya çıkıyor: işaretçi evlatının yanında duruyordu.
Gerekli olanı terk ederken istasyonu tutmasını istedi - sonra uçtuk, zırhlı bir taşıyıcıya doldurduk ve götürdük.
Askere, masayı hazırlayan askerlere yardım etmek için şirketin mutfağına gönderilen bir incir gösterildi ve istasyon kendileri tarafından kuruldu ve kuruldu: iyi, hepsi bu konuda eğitildi.
Burada, bağlantıda, bir ses camedecha: yaklaşıyorlardı.
Yaklaşmakta oldukları gerçeği, istasyonda bir mesaj olmadan duydum.
Çok uzak olmayan, neşeli sohbetler ve kahkahalar duyuldu.
Yiğit izciler yaklaştığında, şunu bulmaya çalıştım: istihbarat bölümünü onlardan ve özellikle de gruplar halinde kimin sürdüğünü.
Öyle olduğumuz ortaya çıktı.
Şef, her zamanki gibi, herşeyi karıştırdı ve dahası, keşifcilerden de haberi gördü - zaten çok sarhoştu.
Ben uzun ve güzel bir şekilde yemin ettim.
Ağızlarını sokan sokağa çıkma yasağı, bana bakıyordu ve korkuyordu.
Bununla birlikte, çapraz inceleme yöntemiyle, gelenler arasında iki teğmen ve bir ensign olduğunu bulmayı başardım.
Onları gruplara böldüm ve komutanlar atadım.
Tanrıya şükür, kartları vardı.
Komendachi'nin hiçbiri bölgedeki mayın durumunu bilmiyordu, arama alanını kabaca biliyorlardı ve verilen görev hakkında net bir fikirleri yoktu.
Herkesle konuştuktan sonra, her şeyi basitçe ve telaşsız bir şekilde yapmaya karar verdiler: özel kuvvetler kampın yakınında pusuya binmek için komandoları alıyor ve seğirmeden üç gün boyunca orada oturuyorlar.
Bağlantıyı kontrol ettim ve komendachi baş gösteriye gitti.
Öyleyse, Tanrı’nın gönderdiğinden daha ikinci bir bardak alıp bir şeyler atmanın zamanı geldi.
İçtiler, yediler ve koyun kesmeye gittiler.
Bir an önce fedakarlık yerine ulaştınız, haberci nasıl içeri girdi:
- İşte radyo bip sesi !!!
Bağlantıya rastladım.
Komendachi'nin müfrezelerinden biri paralel bir süreçte yanlarında hareket eden bir grup ruh keşfetti.
İşte gözleme! Çiftlik sabahı başladı ...
Burada, başka bir istasyonda, başka bir komendachi takımı tarafından çağrıldım.
- llayayayaya !!!!!!!!!! Peki bu gerekli !!! Bu rakamlar aynı zamanda onlarla paralel bir seyir boyunca ilerleyen bir grup ruh keşfetti.
Tüm gruplara "Durdur" komutunu veriyorum.
Olmuş.
Ayaktalar ve militanların da durduğunu bildiriyorlar.
Neredeyse bir bağırmanın tanjantını önce bir grupla, daha sonra bir başkasıyla kırmak:
- Bir kalemle yıka !!!!
- Ah! Ve el sallıyorlar !!! - neredeyse eşzamanlı rapor.
- Skotyyyyyyyyyy !!! Bir frekansa git ve birbirlerinin kıçını gagalayabilirsin ...
Sonunda adamlar kendilerinin izlediklerini anladı: istihbarat subayları.
Bir frekansa geçtik ve güvenle pusuya vardık.
Sahte keşifçilerin düzenlediği pusuları doğrudan şirketin gözlem merkezinden izleyebildim.
Şöminenin bulunduğu yere ihanet eden hiç bir şey yoktu, nuuu ... o kadar önemsiz şeyler hariç: şöminenin dumanı, ağaçların üzerinde asılı olan çorapların kuruması ve ısıtılmış yahninin kokusu.
Bütün bu girişime tükürdüm ve kuzu kesimine katıldım.
Zhenya ve Slava, koçun kafasını okşadı, onunla fotoğraf çekti ve olabildiğince yatıştırdı.
Fakat koç hala gergindeydi ve tasmadan kurtulmaya çalışıyordu.
Şirket komutanı, hayvanı kendi elleriyle öldürdü ve özel eğitimli savaşçıları yapmaya başladı.
Personel çadırının yanındaki açıklıkta masalar döşenmişti, barbeküler tutuşturulmuştu, aşçılar salata yapmıştı ve “kesinlikle bir işaret” olmadığı ortaya çıkan sözleşmeli askerdi.
Çocuk işini münhasıran biliyordu, bu yüzden her şey dönüyor, dönüyor, kızartıyor ve pişiriyordu.
Masalara yaklaşır ulaşmaz, şirketin ustabaşı bir yerden geldi ve elinde bir şişe Gzhelka taşıyordu.
Hemen bir tepsi üzerinde "iletişimci değil" gözlükleri ve bir tepsi üzerinde bir tabak sandviç vardı.
Ustabaşı döküldü, bardakları sıktık, içtik ve yedik.
Sonra Zhenya, grup komutanlarından birinin önderliğinde iki dövüşçünün, Kalashnikov makineli tüfek için izleyici kartuşlarla doldurulmuş çeşitli roketler, tabelalar ve kurdeleler bıraktığı bir masa gördü.
“Ben gidip göreceğim” dedi ve tavsiye vermeye gitti.
Bu alanda mükemmel bir uzman olduğu ve tek tohumlu “aydınlatıcı” sayesinde bile harika havai fişekler yapabileceği söylenmelidir.
Slavik, bizi en kolay olan ve bu nedenle - şarap buharlarının etkilerine daha dayanıklı olan, yayılan bir kayın ağacının altında bir uyku tulumu üzerine serildi.
Bu doğru. Bırak uyusun. Ana kutlama için tam zamanında formda olacak.
Dürbünlü, radyo istasyonlu bir şirketi aldık ve araziyi gözlemlemeye ve yiğit komutan izcilerinden durumu bulmaya gittik.
Uzun süre temas kurmadılar.
Bu nedenle, makineyi mağazayla birlikte aldık ve onlara gittik: iyi, bütün pusular görülebiliyordu.
Yirmi dakikalık yürüyüşten sonra ilk pusulanın bulunduğu yere ulaştık.
"Çip" (yan saat), huzurla horlanan üç kişiden oluşuyor.
Yakınlarda bir şişe votka ve yeşil rasyon dinlendirildi.
Görülebilir, çocuklar yorgun ...
Tamamen gizlenmeden aldık. silâh ve - haydi gerisini arayalım.
Sadece takım komutanı uyuyamadı.
Bir esneme ile acı içinde mücadele etti, güneşe çarptı ve haritada bir şeyler çizmeye çalıştı.
Arkasından yukarı çıktım, ağzını sıktım ve özel kuvvetlerin komutanı makineli tüfeği elinden çekti.
Letyokha cesaretlendi, ama nefesini aldı ve hala öyleydi.
- Ve Bile, rehberiniz Guilde Kamandyr? - korkunç bir aksanı ile kulağına fısıldadım.
- Atvachay, sadece sessiz ve sonra bir koç gibi dışarı çıkmak!
Ağzımı ona açtım ve fısıldadı:
- Özel bir şey bilmiyorum. Enstitüden yeni aradım. Ama tepede bazı özel kuvvetler var ve bizi yönetiyorlar ...
Burada buna dayanamadık ve komşu olmaya başladık.
Etraftaki izciler uyumaya başladı ve hareket etmeye başladı.
Uyuyan biri ağaca çarptı, biri ateş açmaya çalıştı ama çabucak hayata geçirildi.
Bütün kabuklardaki tatsız letheha'yı bıraktılar, temas kurdular ve başka bir gruba taşındılar.
Resim tam olarak en küçük ayrıntıya kadar tekrarlandı.
Ancak bu grupta, "cips" bile yoktu ve bütün çalışanlar yanan ateş çukuru tarafından yanaşıyordu.
Ancak, “esaret” içinde yakaladığımız aynı enstitü yılları farklı davrandı: Ağzını açtığımızda, çığlık attı:
- Kaygı! Uyarı! GERMANS !!!!!!!!!!!
Biz şaşırdık ve uyku tulumları üzerinde "boğulan" izciler isteksizce yataklarla baltalanmaya başladı.
Ve grup komutanı aniden şarkı söylemeye başladı:
- Cesur "Varyağ" düşmana teslim olmaz, kimse merhamet istemez ...
Biz, yapabildiğimiz gibi, izcilere güvence verdik.
Herkesi tamamen bastırdık ve üçüncü gruba geçtik: orada bir emir subayı komutanı olarak atadım.
Üçüncü grup ilk ikisinin tam karşıtıydı.
İlk önce devriyeleri tespit edemedik.
Ama yakında saat, iyi gizlenmiş - bizi buldu.
Hâlâ kamptayken bahsettiğimiz tiksinme ve kimliklendirme jestleri bize çağrıldı.
Grubun özüne sızdık.
Tüm pozisyonlar iyi gizlenmiş.
Yangın, rasyon altından paket yok.
Sessizlik ve koku yok.
Ensign, sessiz bir gölgeyle bize yaklaştı ve pusu nasıl düzenlediği konusunda çok hassas ve titizlikle rapor etti: pozisyonları nerede, çatlakları nerede, çeşitli durumlarda eylemlerin sırası.
Bağlantı ile ilgili olarak, bataryaların "zayıf" olduğunu ve bu nedenle zorunlu oturumlarla zamanında çalışacağını açıkladı.
Görünüşe göre, Afganistan'da "Lozhkarevsky" özel kuvvetlerinde görev yaptı ve ilk savaşan olmaktan çok uzaktı.
Paraşütçü Günü'nü tebrik ettik, bazı soruları tartıştık ve bize doğru yöneldik.
Tablolar çoktan atıldı, insanlar sefahat için toplandı.
Tatili kutlamaya başlamadan önce merkez ile temasa geçiniz: durum ve çalışma gruplarının koordinatlarını rapor etmek.
Karargahta bir şey belirsizce mırıldandı ve bağlantısı kesildi.
Hadi uyuyan Slavik'i uyan ve masalarda otur.
Eğlence başladı. Bir sürü tost, sulu kebap, gitarla şarkı vardı.
Hava karardı.
Roket çiçekleri, iz bırakan vuruşlar havada açılmaya başladı, her yerde “Hava Kuvvetleri İÇİN !!!” diye bağırdı.
Eski meslektaşım kendi yurdu selam ekibini kurdu.
Savaşçılar hazır.
- Dikkat !!! Ateş !!!
Roscher izleyici, roketlerin ateşli kuyrukları, uluyan sinyaller.
Güzellik !!!
"PC" yi kapan şirket komutanı, izleyicinin kalçadan iki numaralı kısmını yazmaya başladı.
Garip bir şekilde, militanların genellikle döndüğü köyün yanından roketler de ıslık çaldı ve izleyiciler uçtu.
Sigara içmek için bir şirketle gittik.
- Kahretsin! Ruhlar da Havadan Günü'nü kutluyor mu? - şaşırdı. - Yine de neden şaşırdın? Sonuçta, onlar da Birlik'te görev yaptı, belki biri Hava Kuvvetleri'nde, bazıları da Afganistan'daydı. Ve şimdi?
Acı çekti: - Blah! Politikacıların hepsi nafig poherili ...
Omuz silkti ve cevap verdim:
- Şu anda bu çocuk oyunculuk filmlerinin piyasaya sürüleceği konusunda hemfikir olacaksınız: Kafkasyalılar hile yapmaya başlayacak ...
İkimiz de çığlık attık ve masalara geri döndük.
Ameliyat grupları her şeyin normal olduğunu bildirdi.
Sabah beş gibi bir yere yürüdük.
Sonra Slava beni şaşırttı: Bir ağacın altında bir taburede oturuyordu ve bir noktaya bakıyordu.
- Eh, kardeşim! Senin derdin ne? - Ona sordum: - Kahretsin, ya da ne?
Slava bir yandan öne uzattı ve işaret etti:
- İşte!
- Bu nedir? - Kendime Slava'nın “sincap” tarafından ziyaret edildiğini ve bainki'ye gitme zamanının geleceğini düşündüğümü düşündüm.
Sonra gözlerim alnıma geçti: yakınlarda, çimlerde beyaz bir nokta vardı, zıpladı ve ekseni etrafında dönüyordu.
Gözlerimi ovaladım: hayır, vizyon. Kaybolmadı.
Zhenka'yı aradı ve aynı yöne gösterdi.
Ayrıca gizemli yeri gördü ve ağzını açtı.
Şirket müdürü elinde bir şişe ile geldi ve ilk başta da lekenin üzerine çıktı, ama sonra çılgınca sızlanmaya başladı:
- Aah! Çocuklar! Evet, bu Vaska, tavşanım !!!
Tavşan adı verilen yer, çavuşun sesine atladı ve etrafımıza atladı.
Aslında, bir burun, çok şişman ve sevimli bir tavşan olduğu ortaya çıktı.
Hepimiz ellerini tutup sıkmaya, kulaklarını çekmeye başladık.
- Ne şişman! - Hayran oldum. - Besi için yemek pişiriyor musunuz?
- O adamlar. Onu eve götüreceğim - kızıma hediye olarak!
Tavşan Vaska'ya hayran olduk, onun üzerine bir yelek kol çektik (ona uyan), yüzüne votka döktük ve koşmasına izin verdik.
Sabaha yaklaştığımızda uyuyakaldık.
Bir rüyamda sessiz bir tabancadan ve bir çeşit mattan gelen atışların sesini duydum.
Sabahları kasvetli bir ustabaşı tarafından uyandırıldım.
- Hadi, sarhoş olalım ... Şimdiden masaları yattım ve svezhaninki'den kebap yiyeceğiz.
- Peki neden mangal? Koç dün yenmişti ...
“Tavşandan,” dedi kasvetli ustabaşı.
Dün, suyla içilen ve ona kızan votkaların, ustabaşı tarafından vurulduğu bir ensign için iddialarda bulunmaya başladığı ortaya çıktı.
Düzeltilmiş sağlık durumu ile temasa geçtik.
Gruplarda her şey yolunda gitti, ancak işlem için benden bir tür “Yıldız” belirdi.
Ben merkeze gittim.
"Yıldız" hakkında kimse bir şey bilmiyordu.
Sonra eter çılgına döndü: Patron, Bumblebee ve diğer bilinmeyen yoldaşlar belirdi.
Vedeno'daki grubun merkezini çığlık attı.
Şimdi bir bomba saldırısının gerçekleştirileceği ortaya çıktı, ama kimse nerede olduğunu bilmiyor ...
Ardından, Hankala'daki grubun da bölgede özel bir operasyon geliştirdiği ve kendi özel kuvvetlerimizin inişinin çoktan başladığı ortaya çıktı.
Özel bir operasyonun katlanmasında “Hoşgeldiniz” aldım.
Gruplardan geri dönmek için köyden bir zırhlı araç kolonu geldi.
Net bir vicdanla, toplama noktasına çıkma emrini verdim.
Her şey güvenli bir şekilde bitiyor gibiydi ama ...
Sütun tepeden aşağı inip yavaşça hareketsiz bir köye sürdüğünde, üzerinde oturduğumuz MT-LB'de, harabelerin bir kısmından, birkaç otomatik patlama patladı.
Yanında oturan izci askeri çığlık attı ve bacağını tuttu.
- Bombardıman !!! - Sütun boyunca koşuşturuyordu.
Bu zamanda, herkes ve her şey çok net davranıyordu, sürücüler gaz verdiler, otomobiller tam hızda arabaları süpürdüler.
Ön MT-LB öldü ve tüm sütun yükseldi.
- Makinelere !!! - Bağırdım.
Tüm kişi hızla atladı ve savunmayı işgal etmeye başladı.
Zırhtan atladığımda, davulun üzerine çıkan melankolik uyuyan Slavik'in omzuna yaslandım.
Slavik bir manken gibi görünüyordu.
Başının (özellikle ön kısmının) kapak örtüsüne dokunduğu sonucu topallayarak yere düşmüştür.
Sulu matlar duyuldu ve kıvılcımlar Vyacheslav’ın gözlerinden uçtu.
Üç saniye içinde ben ve şirket istihbarat memuru yangının nereden geldiğine karar verdim.
İnsanlar "arka açı" yı gerdiler ve - kısa sürede harabelere doğru ilerlediler.
Başların üzerinden birkaç kuyruk daha ıslık çaldı, dalları dövdü, ama izcilere kesinlikle zarar vermedi.
“Ruh” her ihtimalde biriydi. Bu nedenle, çok gergindi ve beyaz bir ışığa, güzel bir kuruş gibi ateş etmeye başladı.
Daha sonra o ve keskin nişancı izcileri "vurdu" oldu.
Onu hala sahtekarlardan serinletmediyse geri döndük.
Kolonumuzun sitesinde ciddi bir çekim yapıldı: VOGi açıldı, birisi PC'den Spartak-Champion'u vurdu, paspasların sesleri ve hedef gösterge verisi duyuldu.
Boşaltma için cesedi sürükleyerek, sonunda sütuna gittik.
Resim renkliydi: Slavik önderliğinde, yüzünün sağ yarısında tutan personelin geri kalanı bombardımanın tam tersi yönde ateş etti.
- Sola! Sola! - Slavik makineli tüfek ustası. - VOGI Dawaaai !!! - takvimlere bağırdı.
Ve düzenli olarak çeşitli yeşilliklerle büyümüş bir tepeye ateş ettiler.
Kendimi aştım, Slavik'in tam büyümesinde durdu.
Bizim yönümüzde kesinlikle hiç kimse !!!!
Yetersiz arkadaşımı omzuna yapıştırdım ve sakinleşmesini istedim.
- Nifiga kolay! - Glory çığlık attı. - Evet, beni reddettiler !!! Ben zırhı havaya uçurdum !!! Bak !!! - ve bana renkli fiziğini gösterdi.
Sağ gözün altında bulanık, muhteşem, mor-mor bir çürük ...
- Oh, hayır ... kendim - Hayranlık duydum ve iniş emrini vermeye gittim.
"Spetsuha" başarısız oldu.
Sonuç bile oldu.
Hiç kimse Slavik'e bir "patlama" sonucu "fener" aldığına inanmadı.
Zhenya bu kavga sırasında uyanmadı bile.
Bizden sonra bölgeye gelenler, rasyon paketleri dışında hiçbir şey bulamadılar.
İstihbarat şefi gururlu ve önemli yürüdü.
Grubun kurmay başkanı, kendisine bir ödül verdi ...