We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Quincy, Illinois'e gönderildiğim 3 Temmuz'a kadar alayımla Springfield'da kaldım. O zamana kadar alay iyi bir disiplin halindeydi ve subaylar ve adamlar şirket tatbikatında iyi durumdaydı. Springfield ve Quincy arasında doğrudan demiryolu iletişimi vardı, ancak birliklerin oraya yürümesi için iyi bir hazırlık olacağını düşündüm. Kamp ve garnizon teçhizatımız için ulaşım aracımız yoktu, bu nedenle bu vesileyle vagonlar kiralandı ve 3 Temmuz'da yola çıktık. Acele yoktu, ancak Illinois Nehri geçilene kadar her gün adil yürüyüşler yapıldı. Orada, alayın varış yerinin Ironton, Missouri olarak değiştirildiğini bildiren ve bulunduğum yerde durmamı ve alayı almak için Illinois Nehri'ne gönderilmiş bir vapurun gelmesini beklememi söyleyen bir sevkıyat tarafından yakalandım. Aziz Louis. Tekne geldiğinde, kampta olduğumuz yerin birkaç mil altında bir kumsalda karaya oturdu. Orada birkaç gün kaldık, teknenin bardan inmesini bekledik, ancak bu gerçekleşmeden önce, Missouri'de Palmyra'nın birkaç mil batısında, Hannibal ve St. Joe Demiryolu üzerinde bir noktada bir Illinois alayının isyancılar tarafından kuşatıldığı haberi geldi. Onların yardımına giden tüm sevkıyata devam etmem emredildi. Arabaları aldık ve birkaç saat içinde Quincy'ye ulaştık.
21. alayın komutasını almak için son kez Galena'dan ayrıldığımda, o zamanlar on bir yaşında olan en büyük oğlum Frederick D. Grant'i yanıma aldım. Quincy için trene binme emrini aldığımda, Fred'i Quincy'den nehir yoluyla eve göndereceğim için tehlikeye girecek kadar genç biri için büyük endişe duyacağını tahmin ettiğim şeyi hafifletmek için Bayan Grant'e yazdım. Teklifimi kesinlikle onaylamayan ve delikanlının bana eşlik etmesine izin verilmesi gerektiğini söyleyen hızlı bir mektup aldım. Çok geç geldi. Fred çoktan Mississippi'den, Galena'ya giden bir demiryolunun bulunduğu Dubuque, Iowa'ya gitmek üzere yola çıkmıştı.
"Savaş alanı" olabileceğini düşündüğüm yere yaklaşırken hissettiklerim hoş değildi. Meksika'da bir kişinin katılmasının mümkün olduğu tüm angajmanlarda bulundum; ama komutada değil. Başka biri albay olsaydı ve ben yarbay olsaydım, herhangi bir endişe duyacağımı sanmıyorum. Quincy'de Mississippi Nehri'ni geçmeye hazırlanmadan önce kaygım hafiflemişti; çünkü kuşatılmış alayın adamları dağınık bir şekilde kasabaya geldiler. Her iki tarafın da korktuğunu ve kaçtığını düşünmeye meyilliyim.
Alayımı Palmyra'ya götürdüm ve 19. Illinois piyadesi tarafından kurtarılana kadar birkaç gün orada kaldım. Palmira'dan, düşman tarafından yıkılmış olan demiryolu köprüsü olan Tuz Nehri'ne geçtim. O sırada Albay John M. Palmer, bu köprüyü yeniden inşa etmekle uğraşan işçilere bekçi görevi gören 13. Illinois'e komuta ediyordu. Palmer benim kıdemlimdi ve birlikte kaldığımız sürece iki alaya komuta etti. Köprü yaklaşık iki hafta içinde tamamlandı ve o sırada bulunduğumuz yerin yirmi beş mil güneyindeki küçük Florida kasabasında kamp kurduğu söylenen Albay Thomas Harris'e karşı harekete geçme emri aldım.
<-BACK | UP | NEXT->