O anki sessizlikte eğer bir iğne yere düşecek olsaydı bile herkes duyabilirdi.
Her Rüzgar Kesen Klanı üyesi soğukkanlı bir şekilde Chen Xiaolian'ı izliyordu. Sara'nın ağzının kenarları sinsice gülerken acımasızlığını açığa vuruyordu. Damon'a gelince yüzünde öldürücü bir ifade vardı.
Newton'un bakışları yavaş yavaş hayal kırıklığı hissini ortaya çıkardı.
“Yani, sen gerçekten bir Uyanmışsın…”
Chen Xiaolian'ın ifadesi sakin kaldı. Hıçkırıklar içinde olan Soo Soo’yu yanına çekti ve nazikçe başını okşadı. Sonrasında Chen Xiaolian, Newton'a bakmak için başını kaldırdı. “Doğruyu söylemek gerekirse neden bahsettiğinizi anlamıyorum.”
Bu sözlerden sonra Newton’un gözleri tamamen buz gibi oldu.
“Öldürelim gitsin.”
En az konuşkan olan Boyalı Adam palayı kavradı ve Chen Xiaolian'a doğru yöneldi.
“Bekle.”
Newton Boyalı Adam'ın bileklerini tutmak için elini uzattı.
“Newton, hala gitmesine izin vermeyi düşünüyor olamazsın değil mi? Çıldırdın mı?” Damon şiddetle tersledi.
Newton ona baktı ve yavaşça yanıtladı. “Girmeden önce kimlik taraması yapıldı. Uyanmış olup olmadığına bakılmaksızın bu örnek zindana girmiş ve kimliğini taratmıştı. Yani çoktan bu örnek zindana kabul edilmiş demektir. Bu örnek zindandaki üç koşul arasında sonuncusunun ne olduğunu hatırlıyor musun?”
Damon dişlerini sıktı ve sessiz kaldı. Sara ve Du Ya birbirlerine bakmak için döndü ancak onlar da sessiz kaldılar.
Boyalı Adam bir süre tereddüt ettikten sonra sessizliği bozdu. “Oyuncular arasında kavga yasağı; diğer oyuncuların öldürülmesine izin vermemektedir, ihlal meydana geldiğinde sistem cezalandırılmasına neden olacaktır.”
“Doğru, kendisinin Uyanmış olmasına bakılmaksızın girdiği an örnek zindan tarafından taranmıştı. Dolayısıyla, sisteme dahil olmuştur ve bu onun sistem kurallarıyla korunması anlamına gelir. Şahsen onun öldürülerek cezalandırılmasını.. bunu yapacak olan kişinin sistem tarafından cezalandırılması mümkün olsa bile, durdurmazdım.”
Newton o kelimeleri söylediğinde kimse harekete geçmeyi seçmedi.
Sara aniden tatsız bir sesle güldü. “Bu durumda, tek yapmamız gereken onu şahsen öldürmemek. Getirin. Yolda canavarlarla karşılaştıkça onu öne süreceğiz.”
Newton Sara'ya baktı ve sessizce başını salladı.
Damon genişçe sırıttı ve Chen Xiaolian'a doğru alayla güldü. Bükülmüş ayak bileği ve başı ile yüzündeki kanı gözlemleyerek Chen Xiaolian'ın yanına gitti. Şiddetle gülümseyerek aniden bacağını kaldırdı ve Chen Xiaolian'ın omuzunu tekmeledi!
Chen Xiaolian doğrudan uzağa tekmelendi ve duvara çarparak durdu. Düştüğü zaman acı nedeniyle görüşü bir anlığına karardı. Omuzlarındaki kemiklerin çıkardığı parçalanma sesini açıkça duyabiliyordu!
“Savaşma gücünü tüketmek yeterli değil.” Sara, Chen Xiaolian’ın önüne yürüdü ve gözlerinde küçümsemeyle gülümsedi.
Chen Xiaolian şaşkınlık hissederken aniden kendisi için olan bir sistem arayüzü ortaya çıktı.
[Bilgi, birileri sana karşı ‘hırsız’ becerisini kullandı. Kaybedilen item: Yok]
“Bu çocuğun item kutusu boş,” Sara şok oldu.
Ardından Chen Xiaolian'ın elindeki haç şeklindeki kutsal kılıcını alıp Newton'a attı. Newton, sisteme geri koymadan önce ona baktı.
“Devam edelim, daha fazla zaman harcayamayız.” Newton soğukça konuştu. “Görevin tamamlanması daha öncelikli.”
Daha sonra görevleri atadı, Soo Soo ve Japon uçuş görevlisi Sara ve Du Ya'ya bırakılacaktı. Chen Xiaolian’a gelince... Damon gönüllü olmak isteyecekken uzun süredir sessizliğini sürdüren Han Bi ağzını açtı. “Ona göz kulak olacağım.”
Ekibin üyeleri ona doğru baktı, Han Bi samimi bir sesle konuştu. “Ben bir acemiyim, bu yüzden savaş potansiyeli bakımından çok fazla katkıda bulunamam. İleride daha da fazla tehlikeyle karşı karşıya kalabiliriz. Güçlü olanlar savaşa odaklansa daha iyi olur. Böyle konuları bana bırakın.”
Kimse onun nedenlerinden şüphelenmedi ve Newton başını salladı.
Han Bi ilerledi ve Chen Xiaolian'ı kaba görünen bir tavırla çekti. Chen Xiaolian bir ağız dolusu kan öksürdü ve Han Bi'nin gözlerinin içinde bir anlam izi gördü.
Damon bir tarafa doğru yürüdü ve diğer taş kapıyı zorla iterek açtı.
Kapı itilerek açılırken soğuk, uğursuz bir hava dalgası içeriye girdi. Diğer taraf karanlıkla doluydu, hiç ışık izi yoktu.
Damon bedenini ileri uzattı ve etrafa baktıksan sonra dönüp konuştu. “Burada bir yol var.”
Gerçekten bir yol vardı ama arazi çok dikti.
Taş kapı yeraltındaki taş bir uçuruma açılıyordu. Aşağı doğru uzanan uçan spiral şeklinde merdivenler..
Merdivenlerin genişliği sadece iki kişinin yan yana yürümesine izin verecek kadar dardı. Bir tarafıda dağın duvarları diğer tarafında uçurum vardı... ışık eksikliği yüzünden aşağıda ne olduğunu gözlemlemek mümkün değildi.
Vücutlarına Ateşböceği Kurbağası salgılarını sürmelerine rağmen, ışıl ışıl parıltı, onlar için aydınlık sağlamakta zorluk çekiyordu. Bu sefer Newton öncü olarak Damon ile birlikte hareket etti. Damon bu komuta karşı çıkmadı ve devasa kılıcını elinde tutarak ilerledi.
Du Ya ve geri kalanı orta konumdaydılar.
Han Bi, bir eliyle Chen Xiaolian'a destek verirken gizlice ağırlığının büyük bir bölümünü desteklemeye yardım etti. Chen Xiaolian bir bacağı ile zorla ilerlemek zorunda kaldı. Sessizce, takımın arka pozisyonuna düştüler. Yolun dar olması, geri dönüşün olmaması ve Chen Xiaolian'ın uğradığı ciddi yaralanmalar nedeniyle hiç kimse onlara dikkat etmedi.
Sadece Soo Soo'nun hıçkırık sesleri duyulabiliyordu. Hatta birkaç kez “Xiaolian oppa” diye seslendi ancak Sara’dan tokat yediğinde küçük kız ağlamaya devam etmekten korktu.
Yaklaşık bir saattir uzun merdivenlerde yola devam ediyorlardı. Chen Xiaolian'ın katlanmak zorunda kaldığı acı neredeyse tüm vücudunun çökmesine neden oldu. Soğuk ter onu iç çamaşırına kadar batırmıştı ve solunumu giderek kötüleşiyordu.
Ne kadar derine inerlerse gelen rüzgar o kadar şiddetli oluyordu. Daha aşağıdaki uçurumlardan gelen ve yüzlerinde bıçak gibi patlayan soğuk rüzgar, sersemletici sesleri de beraberinde getirdi.
“Burası neden bu kadar soğuk? Cildim kurudu.”
Sara memnuniyetsizlik içinde mırıldandı.
“Saçmalamayı kes ve tetikte ol,” Newton arkaya doğru seslendi. “Radarınıza tamamen güvenmeyin. Gizli Tazı Şeytanı var olduğuna göre diğer gizlenme türü canavarlar da olabilir. Sara! Gözlerini açık tut ve uyanık ol!”
Sara bir “heng” verdi. Bir kez daha şikayet etmesine engel olamadı. “Bu örnek zindan gerçekten sinirlerime dokunuyor.”
Şikayet etmesine rağmen gözlerini genişçe açtı ve çevresini izledi -burada bulunanlar içinde tek okçu olarak en iyi görüşe sahipti.
Bir süre sonra ön taraftaki Damon aniden seslendi. “Durun! Burada bir şey var!”
Taş merdivenlerin önünde, siyah bir şey merdivenin yanına uzanıyordu. Damon ve Newton ilerledi. Vücutlarındaki hafif aydınlatmayı kullanarak,, bu şeyin ana hatlarını görebiliyorlardı. O anda yüzleri çirkinleşti.
Bu bir... dev örümcekti!
Ya da daha doğrusu, ölü bir örümceğin bedeni idi.
Küçük bir köpek gibiydi, pençeleri bir orak kadar keskindi. Artık hareket edemese de onu gören herkes zihninin boşaldığını hissederdi. Bununla birlikte başı, kısmen bir şey tarafından ısırılmış gibi görünüyordu.
Newton örümceğe biraz göz attı ve sonra yüzü aniden değişti!
Örümceğin cesedinin yanında yapışkan bir sıvı havuzu vardı, açıkça ısırılan başından akıyordu. Yapışkan sıvı daha yeni kuruyordu, yani öldürüleli çok olmamıştı!
Rüzgar Kesen Klanı üyeleri, silahlarını hazır tutup çevrelerine dikkatle baktılar ve ilerleme hızlarını azalttılar.
Yaklaşık çeyrek saat sonra taş merdivenin sonuna ulaştılar.
Şu an karanlık bir çukurdalardı. Bununla birlikte, buradaki hava sadece soğuk değil, aynı zamanda garip tatlı bir koku izi taşıyordu ama bu koku burun için hoş değildi, aksine onu koklayanların midesini bulandırıp kusmak isteyecekleri noktaya getiriyordu.
Damon öncülük ediyordu. Aniden, ayağında yumuşak bir şey hissetti. “Puchi”, sanki bir şeye basmış gibiydi.
Bacağını hızla kaldırdı ve aşağıya baktı. “Bu da ne böyle?”
Yerdeki onun üzerine bastığı şeyin… oval bir şekli vardı… yumurta gibi.
“Bu…”
“Burada bunlardan bir sürü var!”
“Çabuk, köşeye bir bak! Duvarların kenarında asılı olan daha fazlası var!”
Du Ya ve Sara aynı anda bağırdılar.
O noktada, soluk ışıltı herkesin açıkça görmesine izin verdi... Çok büyük olmayan bu çukurun duvarlarının köşeleri.. yumurta yığınlarıyla doluydu!
Soluk beyaz, yarı saydam yumurta. Her biri bir hindistan cevizi boyutunda; kremalı, beyaz bir yapışkan sıvı ile kaplı. Hepsi yoğunca bir araya yığılmıştı, kim bilir kaç tane vardı!