Bay J, İtalyan ama en az senin benim kadar Türk hem de sokak çocuğu Türk!
Bunca yıl nerede saklandın?
Saklanmadım, sakladılar.
Nasıl yani?
Dokuz yıl Power FM’de çalıştım. Orada,
radyoculuğun büyülü bir havası olduğuna
inanılır. Kimse senin kim olduğunu
bilmez, sesini duyar ve herkes kafasında
bir resim çizer…
Canına tak mı etti?
Hayır ama bir kutunun içinde
yaşamaktan sıkıldım. Değişiklik istedim.
Daha fazla özgürlük vadeden bir
radyodan teklif gelince de kabul ettim.
Korkmuyor musun?
Niye korkacağım? Hayat, sen kendini
özgür hissettiğinde güzel.
“Ben artık oldum” diyorsun…
Oldum hatta bitiyorum artık!
Öykün nedir? Nerelisin, nerede
büyüdün?
Şişli’nin arka sokaklarında büyüdüm.
Annem Türk vatandaşı, Musevi. Babam,
İtalyan. Türk vatandaşı değilim ama bir
Türk’ten daha çok Türk hissediyorum.
Bu ülkeyi delicesine seviyorum ve
dünyanın herhangi yerinde yaşamayı
aklımın ucundan bile geçirmiyorum.
İnsan Musevi bir anneden neler öğrenir?
Bağlılığı, sevgiyi, Musevi kültürünü,
yemeklerini. Çok iyi yemek pişiririm…