bazıları gerizekalılığın sınırlarını zorlamaktadır. örnekle açıklayayım:
kendisi biyokimyada yardımcı doçent olan bayan bir hocayla muhabbet edilmektedir. konuşacak bir şey bulmakta zorlanılır ve ortak muhabbet olarak güzellikten konu açılır ve burun yaptırmaktan bahsedilir. derken bu yrd. doç.umuz:
"yaa burunla dalga geçmek, burnu beğenmemek çok günah. (evet bunu çoğumuz biliyoruz zaten.) çünkü allah burnu en son yaratırmış. (bunu da çeşitli rivayetler üzerinden bilenlerimiz mevcut. ama sonrası bomba.) insan her şeyi bitince allah'ın karşısına geçermiş. allah da otururmuş
böyle bir koltukta ve yanındaki poşet
ten bir parça et alır ve insanın suratına fırlatırmış. nasıl fırlattıysa öyle kalırmış. " der.
e be kadın?! bilim adamı olmuşsun. inanma demiyorum yine inan ama beynin hala allah'ı elleri olan yanında poşet taşıyan biri olarak algılıyor. tövbe zinkar. hayır onu geçtim, poşet kaç yılında icat edildi kim bilir? ilk insanlara neyin içinden fırlatıyordu eti? bunu da mı düşünmedin?
şimdi sakin ol ve yavaşça o ünvanı yere bırak.
edit: yanlış anlaşılma olmasın. ben kadının inancında değil, salaklığındayım. sanki "inanmak salakça bir şey" demişim gibi olmuş.