2 Eylül 1944'te, 20 yaşındaki bir Amerikan pilotunun Japonya'nın Bonin Adaları üzerindeki uçuşu, uçağı Japon askerleri tarafından düşürüldüğünde düşerek durdu.
Bu pilot, uçağı düşürülen diğer sekiz pilotla birlikte uçağından kaçtı. Bu pilot, diğer sekiz pilotun aksine, Japon askerleri tarafından yakalanmadı, işkence görmedi ve yerde yamyamlaştırılmadı. Bu pilot George H.W. Çalı.
O kader gününde Bush, ABD Donanması'nın Avenger uçağını kullanıyordu. 18. doğum gününden dört gün sonra Donanmaya katılan Bush ve ekibi, Central Park'ın yaklaşık iki katı büyüklüğündeki küçük Chichijima adasında bir radyo istasyonuna saldırmakla görevlendirildi.
Görevlerini tamamlarken, Chichi Jima adasındaki Japon askerleri yoğun bir uçaksavar saldırısı başlattı. Karşı saldırı başarılı oldu: Bush'un daha sonra anlattığı gibi CNN , 'Uçak yanıyordu. Kokpit dumanla dolmaya başlamıştı. Uçak - patlayacağını düşünmüştüm. '
Bush uçağı terk etmeye karar verdi - ancak koltuğunun arkasındaki zırh plakası, bunu doğrudan iki mürettebat üyesi Ted White ve John Delaney'ye söylemekten alıkoydu.
Bush, CNN'e, 'Uçağın kanadına atladım, ama olması gerektiği kadar değil,' dedi. 'Ve ipi çok erken çektim. Ve ne oldu uçağın yatay dengeleyicisinin kuyruğuna başımı vurdum. Ama suya girmem çok uzun sürmedi. '
Bush’un akranları da suya indiler, ancak kısa süre sonra korkunç bir sonla karşılaştılar. Japonlar tarafından yakalandılar, daha sonra işkence gördüler ve başları kesilerek veya bıçaklanarak idam edildi. Yarısı Japon Korgeneral Yoshio Tachibana'nın emriyle yenildi.
Konuyla ilgili 2003 tarihli kitabı olan James Bradley'e göre, Flyboys: Gerçek Bir Cesaret Hikayesi , bir film haline getirildi - Tachibana, düşen pilotlardan dördünü karaciğerleri ve kalçaları için katlettirdi. Amiral Kinizo Mori’nin daha sonraki ifadesinde de ortaya çıkacağı gibi, bir şef '[karaciğeri] bambu çubuklarıyla delip soya sosu ve sebzelerle pişirmişti.' Yemek, görünüşe göre bir incelikti ve Mori'ye göre 'mide için iyi' olduğuna inanılıyordu.
Bu tür zulümlerden sorumlu Japon subaylar sonunda eylemlerini Guam'daki savaş suçları mahkemelerinde ifşa ederken ve onlar adına idam edilirken, mağdurların aileleri asla kesin olarak bilemeyeceklerdi. Nasıl sevdikleri öldü. Şiddetin halihazırda kederli aileleri aşırı derecede strese sokacağından endişe eden ABD, askerlerin son günlerini anlatan dosyaları 'çok gizli' olarak etiketlemeye karar verdi.
Aslında, Bradley yayınlanana kadar değildi Flyboys 2003'te halkın pilotlara ne olduğunu ve Bush’un kaçışının ne kadar anlamlı olduğunu öğreneceğini söyledi.
Sonunda, Bush’un asker arkadaşlarının korkunç kaderinden kaçınmasını sağlayan şans ve hızlı düşünmekti. Bush, uçağını Chichi Jima'dan akranlarından daha uzakta terk etti ve burada bir can salı bulabildi.
Oradan gitmek sorunsuz değildi: Japon tekneleri Bush'u yakalamak için hareket halindeydi, ancak Amerikan uçaklarından çıkan yangın Japonları geri püskürttü. Bush, 'Ağlıyordum, kusuyordum ve cehennem gibi yüzüyordum' dedi. 'Olimpiyatları o gün yapabilirdim çünkü oradan çıkmak zorundaydık.'
Bir Amerikan denizaltısı sonunda Bush’u kurtarmaya geldi. Bush yaklaşmakta olan denizaltıyı görüp içeri girdiğinde sadece dört kelime söyledi: 'Gemide olmaktan mutluyum.'
Bush, on yıllar sonra Chichi Jima'ya döndü ve burada yerel halkı selamladı ve site hakkındaki düşüncelerini ve bunun anlamını bir CNN ekibine sundu. Bush, White ve Delaney'nin ölümlerinden sorumlu hissetmenin ötesinde - ikisi de saldırıdan sağ çıkamadı - 'hiçbir şey tarafından rahatsız edilmediğini' söyledi.
Yine de olay, eski başkan için bir varsayım ağı yaratıyor. Acaba farklı bir şey yapabilir miydim? Bush CNN'e söyledi. 'Neden ben? Neden kutsandım? Neden hala hayattayım? '
Chichijima olayını öğrendikten sonra, en çok korkunç savaş suçları tarih dersinde öğrenmediğiniz şeyler.