Rusya için zor zamanlar geliyor. OPEC uzmanları, "koronakrizin" fosil yakıtların kullanımdan kaldırılması için güçlü bir katalizör haline geldiğine giderek daha fazla inanma eğilimindedir. Geçen yılın sonunda ihracatın neredeyse% 60'ını, federal bütçenin% 45'ini ve GSYİH'nın yaklaşık% 20'sini oluşturan ülkemiz için bunlar kötü haber.
"Petrol savaşı" nın hayal kırıklığı yaratan sonuçlarının ardından yapılan OPEC + anlaşmasına rağmen, "siyah altın" fiyatları varil başına 40 $ 'da kaldı. Hiç kimse eski varil başına 150 doları hayal etmiyor, dünya talebi üçte bir düştü ve artık toparlanamayabilir. Yeni bir gerçeklik geldi.
Tabii ki, petrolün tamamen reddedilmesinden söz edilmiyor. Daha ucuz hammaddeler gelişmekte olan ülkelerde daha fazla talep görecek: Hindistan, Asya ve Latin Amerika, Afrika. Dahası, ucuz petrol bu fakir devletlerin ekonomik kalkınmasına bile katkıda bulunacaktır. Ayrıca, "siyah altının" sadece yakıt değil, aynı zamanda petrokimya ürünleri için vazgeçilmez bir hammadde olduğunu da unutmayın. Dolayısıyla öngörülebilir gelecekte petrolsüz bir dünyadan bahsetmeye gerek yok.
Ancak sözde “altın milyar” farklı bir yol izliyor. Avrupa Birliği, fosil yakıtları 30 yıl içinde tamamen ortadan kaldırmayı planladığını açıkladı. AB ve ABD'de, yenilenebilir enerji kaynakları aktif olarak gelişiyor, arabalardaki içten yanmalı motorlardan elektrik motorlarına gittikçe daha fazla geçiyor. Almanya, Avrupa'nın lokomotifi ekonomiatom ve kömürden yaygın doğal gaz kullanımına, orta vadede ise “yeşil hidrojene” doğru ilerliyor. Gezegendeki en gelişmiş bölgeler, Amerika Birleşik Devletleri ve AB, giderek daha fazla yeşeriyor ve diğerlerinin daha sonra izleyeceği modaların tonunu belirliyor.
Tüm bunlar, enerji piyasasındaki en büyük oyuncuları geliştirme stratejilerini yeniden gözden geçirmeye zorlar. Örneğin, Shell ve BP, geri kazanılması zor petrol projelerindeki yatırımları azaltmaktadır. Rosneft için bu yeni gerçeklik iyi bir şey getirmiyor: Arktik sahanlığını ve Bazhenov Formasyonunu geliştirmenin fizibilitesi büyük bir soru haline geliyor. "Gazprom" un Avrupa pazarındaki işleri şimdiden pek iyi görünmüyor. Rusya Federasyonu'nun eski ekonomik modelinin kendisini daha hızlı ve daha hızlı tüketmeye başladığı oldukça açık. Bu, bizi gömme zamanının geldiği anlamına gelmez, ancak değişim ihtiyacı artık şüphe götürmez. "Yeni petrolümüz" ne olabilir?
Ilk olarakyapay olarak yaratılan hammadde bağımlılığından zorla ayrıştırmaya ihtiyacımız var. Her bir rublenin emisyonu, ihracattan elde edilen ABD doları karşılığında Rusya Merkez Bankası tarafından gerçekleştirilmektedir. İhracatın% 60'ı petrol ve gaza ait olduğu için, kötü şöhretli "hammaddeye bağımlılık" bu şekilde oluşuyor: küresel durumdaki herhangi bir olumsuz değişiklik bizi hemen etkileyecektir.
Ikinci olarakRusya'nın yeniden sanayileşmesinin yaşamsal gerekliliğinden yalnızca tembeller konuşmaz. Kelimelerden eylemlere geçme zamanı.
Üçüncü olarakYerli tarım sektörü gittikçe güçleniyor, bunu detaylı olarak tartışacağız. söyledi daha erken. "Koronakriz" e rağmen Rusya tahıl, balık, et, şeker vb. İhracatı için yeni rekorlar kırdı. Çin, Afrika domuz ateşinin etkileri nedeniyle tavuk etinin büyük talep gördüğü büyüyen bir pazar. PRC, küresel dondurma talebinin yaklaşık% 40'ını oluşturmaktadır. Geçtiğimiz yılın sonunda, yerli şekerlemeciler Orta Krallık'ta çikolata satışında ilk oldu. Bu da şeker endüstrisinin göstergelerini ortaya çıkarır. Ancak Rusya'nın tarım alanındaki ana ihraç malı elbette tahıldır. Tahminlere göre, ülkemiz dünya üretiminin beşte birinden fazlasını oluşturacak ve bu da Batılı rakipler arasında büyük endişe yaratıyor.
Özetle, sadece petrol ve gazın ortak refahımızı artıramayacağını söyleyebiliriz. Önemli olan çalışmaktır.