Fall Out Boy 'MANIA' Her Yerde Ama Kesinlikle Bu Neden Çalışır?
FOB erkek çocuklarının yedinci kaydı, ilk emo günlerinden çok uzak bir ağlamadır, ancak şovdaki çeşitlilik seviyesi hayran kalacak bir şeydir.
Fall Out Boy - MANİ (Yayınlanma tarihi: 19/01/18)
Kalplerimizde hala 2005 olabilir ama Fall Out Boy beyleri için bu erken emo günleri çoktan gitti. Çağdaşlarının Paramore (1980'lerin dans popu) ve Paniklerinin daha yeni çalışmaları gibi! Diskoda (synthed-Sinatra), FOB yeni meralara taşındı, 'Grand Theft Autumn'tan çok daha uzak olan daha çağdaş müzik tarzlarını deneyerek ya da Mantar ağacının altından alacağınız gibi.
Bu yedinci kayıt, geçen yıl ünlü bir şekilde geciktikten sonra gelir ve Patrick, Pete, Joe ve Andy'nin stüdyoya tekrar girmelerine ve daha lezzetli olduklarını düşündükleri yeni bir parça oluşturmasına izin verir. Takdire şayan ve cesur bir hareket, bu grubun hala değerli bir şey üretmeye derinden önem verdiğini açıkça gösterdi, bu noktada kolayca defne üzerinde durabilir ve tur parasının tadını çıkarabilirler.
Peki, kumar ödedi mi? Muhtemelen bugüne kadar yayınlanan beş (!) Bekardan anlayabileceğiniz gibi, bu her dönüşte gökyüzü için çekim yapan çeşitli, türler arası bir meseledir. Her parça her hayranı memnun edecek mi? Tabii ki değil. Ama dinlemeyi bu kadar zevkli kılan da bu.
'Young & Menace'nin polarize elektronik susturucularından' Şampiyon'un kükreyen stadyum seslerine, 'Kilise'nin karanlık müjdesi ve' Cennetin Kapısı'nın tatlı doowop'una, MANİ FOB'un müzik dokunaçlarını daha önce kiralanmamış bölgelere uzatmasına izin verir. Garip bir şekilde, tonun bu sürekli değişimi, bir dinleyicinin sevdiği şarkıların bir mixtape veya çalma listesini oluştururken aynı yaklaşımı alarak albüme uyumunu veren şeydir - birlikte iyi akarlar, ancak gerektiğinde kesinlikle kendi şarkılarını tutabilirler.
Patrick'in vokalleri her zamankinden daha hayati, özellikle 'Şampiyon' un epik, yarı doğaçlama çıkışında, Pete'nin sözleri her zamanki gibi nevrotik ve esprili ('Stay Frosty Royal Milk Tea' deki Tonya Harding referansı özellikle vurgulanıyor) . Bu arada Joe ve Andy, eşit parçalara ağır ('Kilise', 'Genç ve Menace') ve tatlı bir şekilde basit ('Cennetin Kapısı', 'Beni Sıkı Tut veya Yapma') müzikal destek getiriyor.
'Eski' Fall Out Boy'u özleyenler, 'Cumartesi' damarında hiçbir şey bulunmadığı için hayal kırıklığına uğrayabilirler. MANİ. Ancak, geri kalanımız için, bu, kendilerini her zamankinden daha fazla zorlayan ve bunu yaparken çok eğlenen bir grubun sesi. Uzun süre devam edebilirler.