Kayserisopr maçında yazımın son paragrafını bağlarken bir endişeyi dile getirmiş ve demiştim ki: ‘‘Beşiktaş, Kocaeli maçında savunmasında bir saçmalık yapmazsa, onu bir finalist olarak alkışlayabilirsiniz.’’
Ve Beşiktaş, böyle bir saçmalığa oyunun hemen başında yakalanıyor ve basit bir savunma hatasıyla turu zora sokuyordu. Dobrowski'nin ortasında Tarık'a ceza sahası içinde hareket ve şut rahatlığı veren üç Beşiktaşlı savunma adamının şaşkınlığını antalacak kelimeler bulamıyorum.
Saçmalıklar bir mikrop gibi sahadan kenar yönetimine de sıçrıyor ve Toshack, her rakip atakta sallanan Ertuğrul'u ısrarla savunmada tutuyordu. Oysa, ilk 45 dakikada Kocaeli kalesine tek şut atamayan Beşiktaş'ta Ertuğrul'u forvete göndermek için Toshack'ın Amerika'yı yeniden keşfetmesine hiç gerek yoktu.
Beşiktaş'ın sıkıntılarla bir gece yaşadığı oyunda, maçı kurtaracak bir adam arıyor ama bulamıyorum. Şifo'ya bakıyorum, Mert'in markajında adım atamıyor. Amokachi'nin deparları ses getirmiyor... Sanki, soğuk havada ısınmak için koşuyor. Oktay, saçmalıklar zincirinin bir başka halkası... Tayfur, Rahim, Hikmet, Mutlu ve diğerleri, hepsi çaresiz... Tur gitti gidiyor. Ve Beşiktaş oyunu kurtaracak patlamayı bir türlü gerçekleştiremiyor.
Ve dakika 96... Sevgili Rahim, o topa kaç numara ayakkabı ile vurdun bilemiyorum. Ama şunu gayet iyi biliyorum ki, binlerce Beşiktaşlı o ayaktan çıkan ve Beşiktaş'a final yolunu açan muhteşem voleni hiç ama hiç unutamayacak.