II. Dünya savaşının ilk yıllarında Almanya yeni nesil süper silahlar geliştirme konusunda zaman lüksüne sahip gibi gözükmekteydi. Naziler gelişigüzel bir atom bombası geliştirilmesinde Birleşik Devletler ile de rekabet halindeydi. Buna karşın savaşın getirdiği şartlar ve Batılı müttefiklerin sabotajları birleştiğinde bu çalışmalar sekteye uğradı ve savaşın sonuna kadar temel araştırma aşamasında kaldı. Fakat ya Almanlar bu programa kendilerini daha iyi adamış olsalardı ve bu konuda daha önemli atılımlar yapmış olsalardı? Naziler atomik güçlere sahip bir silahla neler yapabilirlerdi?
Amerikan atomik silahlar programı çok büyük miktarda parasal harcamaya sebep oldu ve çok sayıda insanı diğer projelerde çalışmaktan alıkoydu. Fakat bu konuda, II. Dünya Savaşı'nın diğer önemli güçlerine nazaran Birleşik Devletler benzersizdi ve aynı zamanda savaşın böyle karmaşık projeleri bitirmek için yeterince uzun süreceğine inanıyordu.
Almanya böyle bir lükse sahip değildi, özellikle de 1941 yılında Sovyetler'in çökmeyeceği anlaşıldıktan sonra. Almanya için atomik silahlar konusu, ciddi bir riski göze almaktı zira bu tarz uzun vadeli projeleri hayata geçirmek için olumlu savaş şartlarına ihtiyaç vardı. Bunun olması durumunda jetler, denizaltılar ve füzeler Nazi Almanya’sının sınırlı mühendislik kaynaklarının büyük bir bölümünü meşgul edecekti.
Almanya’nın programı başka engellerle de karşılaştı. Batılı müttefikler Almanya’yı savaş dışına itemeseler dahi ekonomisine saldırılarda bulundular. Örneğin Norveç’te ki ağır su işleme tesisine yapılan sabotaj gibi, amaçlanan Alman ilerlemesini durdurmaktı. Nazi rejiminin doğası da bilimsel ilerlemeyi zorlaştırdı. Birçok nükleer bilimci Nazileri sevmiyordu ve kaçarak soluğu Avrupa da aldılar. Buna karşın Nazi rejimi mühendislik sınırlarını zorlayan bir dizi önemli gelişmelerde bulundu ve zaman içersinde bir silah geliştirmiş olabilirlerdi. Fakat yinede temel teorik ve mühendislik sorunlarını aniden çözmek Almanya’yı büyük nükleer bir güç haline getiremezdi. Almanya’nın programı uranyum zenginleştirme üzerine yoğunlaştı, bu program ABD’nin karşılaştığı bazı daha zor sorunları ortadan kaldıracak basit bir projeydi. Ancak ihtiyaç duyulan uranyumu (bir kısmı Belçika’dan alındı) zenginleştirmek için gelişmiş endüstriyel tesislere ihtiyaç vardı ve bunca aleti üretmek Almanlar için zor olurdu.
Bir Alman V-2 Roketi, 1943
Silahların Taşınması:
Her şeye rağmen Almanlar atomik silahı geliştirmiş olsalardı bile nükleer silahların taşınması, sevkiyatı bir sorun haline gelirdi. Alman Silahlı Kuvvetleri'NİN (Wehrmacht) bu aletleri taşıması uzun mesafelerde her şey çok zor bir mücadeleye dönerdi. Alman Hava Kuvvetleri (Luftwaffe) İngiltere ve Rusya’daki hedefleri gelişmiş ve ağır bombalar ile vurmakta eksik kalıyordu, ABD’nin ise çok gerisindeydi. Savaş yaklaşırken 1930’lu yıllarda kara kuvvetlerine destek için tasarlanan Alman Hava Kuvvetleri'nde, ağır bombardıman uçakları fikri önemsenmiyordu bunun yerine daha küçük ve hafif uçaklara yoğunlaşılıyordu. Şüphesiz yeterli zaman verildiğinde Almanlar stratejik bir bombardıman uçağı geliştirebilirlerdi ve Junkers, Heinkel ve Focke Wulf savaş boyunca bu proje üzerinde çalıştılar. Ama böyle uçaklar çok karmaşık ve pahalıydı üstelik uğraşması uzun zaman alıyordu. B-29 programı nükleer bir bomba yapmaktan bile daha pahalıydı ve bir B-29’a nükleer bir bomba taşıtmak için tekrar bir modifiyeye ihtiyaç vardı. Alman Hava Kuvvetleri için üretilecek en iyi aday bir He-77 olabilirdi, bu uçak Hiroshima’ya atılan ‘Little Boy’ isimli bombadan daha küçüklerini taşımak için yeterliydi.
Peki ya, denizaltılar bu cihazları taşıyıp sevkiyatını yapabilirler miydi? Evet, muhtemelen. Nükleer bir torpido hedefine yeterince yakın bir denizaltı ve küçük bir bot aracılığı ile teslim edilebilirdi. Fakat bu da oldukça riskli bir durum, 1943 yılında müttefiklerin anti denizaltı ekibi Almanların denizaltı filosunu tahrip etmişti. Sadece XXI tipli denizaltılar başarılı bir şekilde hedeflerine yaklaştılar fakat bunlarda savaşın sonlarına doğru kullanıldılar denebilir.
V-2 balistik füzeleri teslimat açısından başarılı bir potansiyele sahiplerdi. Bu füzeler savaş başlığına sahip yüklerini yüksek başarı oranları ile teslim etmek üzere yapılmışlardı. Fakat V-2’lerin şaşırtıcı bir başarısızlığı oldu ve bu durum onları atomik malzeme taşıma konusunda eksik bıraktı. Bu füzeler ayrıca ağır malzeme taşıma konusunda da başarılı olamadılar.
Alman uçaklarının Londra'yı bombalaması sonrası itfaiye yangını söndürmeye çalışıyor
Silahların Kullanımı:
Eğer Almanlar nükleer silahı geliştirmiş olsalardı onu nasıl kullanırlardı? Bu durum tabi ki de Almanya’nın silahı geliştirdiği zamandaki taktik durumuna ve sahip oldukları silahı dağıtım, yerine ulaştırma yeteneklerine bağlı olurdu. Açıkça biliyoruz ki stratejik hedefler Londra ve Moskova olurdu, üstelik Alman Hava Kuvvetleri buralarda görevi başarılı bir şekilde yapabilirdi. Yapılacak bir saldırı son derece yıkıcı olurdu. Moskova’ya yapılacak bir saldırı durumunda şüphesiz Kızıl Ordu savaşmaya devam ederdi ancak bu saldırı Sovyet liderliğini çok ciddi sorunlarla yüz yüze getirirdi. Batıda ise V-2 seferberliği İngilizler üzerinde bir baskı yaratıp moraller üzerinde etkili olmuştu ve Almanya’nın sahip olacağı olası bir nükleer silah burada yıkıcı bir etkiye sebep olabilirdi. 1943 yılında Nazilere karşı ABD, İngiltere, Kanada ve Polonya tarafından kurulan Ofansif Koalisyon yıkım etkisini azaltıyordu ama Almanya’yı teslim olmaya zorlamaya yetmiyordu. Fakat her durumda, Batılı müttefiklerin ağırlık merkezi Atlantik'in öbür kıyısı olan ABD’ye doğru kaymaktaydı ve ABD, Almanların olası yıkıcı etkisine karşı ulaşılmaz görünüyordu. Öte yandan Almanya bu silahlara sahip olsa Kızıl Ordu’nun sert müdahalesi durumunda taktik olarak bunları kullanırdı. Eğer sahip olsalardı nükleer savaş başlıkları az olacaktı ve Almanlar bunları kullanma konusunda seçici olacaklardı ama buna rağmen nükleer silahın kullanımı askeri konaklama ve komuta merkezleri üzerinde yıkıcı ve yok edici bir etkiye sebep olabilirdi. Böyle bir saldırı karşısında devasa Kızıl Ordu bile ciddi bir şekilde etkilenirdi.
Sonuç Olarak:
Nazi Almanya’sı savaşı kazansaydı nükleer silaha sahip olabilirdi. Savaş sırasında nükleer teknolojinin o zamanki sınırlılıklarından dolayı ve de bu projenin gerektirdiği şartlar sağlanamadığından nükleer silahlar Naziler için savaş kazanan silahlar olamazdı. Sadece Amerika Birleşik Devletleri ekonomik kaynaklarını ve uzun vadeli program yatırımı olarak ele aldığı nükleer silah konusunda başarılı oldu ve bunu yaparken eş zamanlı olarak silahların kullanılacağı hava kuvvetlerini geliştirmeyi de ihmal etmedi.
The National Interest'te Robert Farley imzasıyla yayımlanan bu analiz, Sezgin Balaban tarafından Mepa News okurları için tercüme edildi.