Doğum kontrolü yasağı esas olarak erkekleri muhatap alıyordu. Dolayısıyla, bu yasağın “etrafından dolaşma” yolları genellikle erkeklerin “yaratıcılığına” kalmış oldu, onlar tarafından geliştirildi ve uygulandı. Erkekler bir yolla prezervatif edinerek ya da dışarıda boşalarak doğum kontrolü yasağından kaçabiliyorlardı. Peki, ama kadınlar ne yapsın? Erkeğin canı çektiğinde (mirasçı filan gerektiğinde, ya da kadını eve bağlamak için mesela) kadınlar hamile kalıyorlardı.
Kasıtlı düşük yapmak ve kürtajın ilk ve çok tehlikeli biçimleri icat edilmişti tabii, ama çok sınırlı sayıda kadına faydası oluyordu bunun, önemli bir kısmını ise öldürüyor ya da sakat bırakıyordu. Gene de kadınlar bu konuda teslim bayrağını çekmediler. Ortaçağ Avrupa’sında esas olarak ebelikle uğraşan şifacı kadınlar, bu konuda hep bir şeyler yaptılar. Ta ki hepsi birden “cadı” oldukları iddiasıyla Kilisenin topyekûn saldırısına uğrayana kadar. Cadı avları, bu şifacı kadınların sayısını çok azalttı; şifacılık kırdan şehre, kadından erkeğe, doğaldan (şifalı otlardan) yapaya (ilaçlara) doğru el değiştirdi. Doğum kontrolü yeniden erkeklerin eline geçti.
2846 genel görüntüleme, 1 today