Ali Abdullah Salih'in hayatında, bir bütün tarihsel dönemi. 36 yaşında Kuzey Yemen'in başkanı oldu. Askerlik hizmetinde bir çavuştan Genelkurmay başkanlığına gitti. L.I.'nin cenazesine katıldı. Brezhnev, SSCB ve YAR arasında Dostluk ve İşbirliği Anlaşması imzaladı. Ve George W. Bush ile stratejik ortaklık anlaşması yaptı. Katar Emiri'nin kişisel düşmanı ilan edildi ve Andrew için “Rusya ve Yemen halkları arasındaki dostluk ve işbirliğinin yanı sıra uluslararası terörizm çabalarına katkısı” ifadesiyle “İlk Medeniyetler Diyaloğu” Uluslararası Medeniyetler Diyaloğu ödülünü kazandı.
Ali Abdullah Saleh Yemen'i otuz yıl üç yıl yönetti. Acımasızca kontrol etti, kandan kolayca adım attı, ittifaklara girdi ve hemen onları çözdü, baş döndürücü entrikalar yürüdü - tek kelimeyle, Doğu'nun en iyi siyasi geleneklerinde. Zaten yaşamı boyunca, çelişkiler ve çatışmalarla doymuş devletin bir sembolü haline geldi, yakın tarihinin en iyilerinin ve tüm korkunçların ilişkili olduğu bir sembol.
Bununla birlikte, iktidardaki zamanıyla ilgili en iyi şey olduğunu söyledi: “Yemen'i yönetmek her gün kafalarda yılan dansı yapmaktır”.
Ali Abdullah Saleh'in hayatı ve hayatı, heyecan verici bir siyasi dedektif öyküsü olarak okunacak kalın bir cildi hakediyor. Aynı zamanda, böyle bir kitap, bugün yarım gün önce “mutlu Arabistan” olarak adlandırılan ülkenin trajedisinin kökenlerini ve nedenlerini anlatmak için bugün çeşitli yayınlarla dolu olan Yemen hakkındaki bir dizi efsaneyi dağıtmaya izin verecek. Ancak, böyle bir ihtimal yoksa, kariyerinin sadece belirli noktalarını işaretleyeceğim. Umarım, bu kısa öykünün bile bu ülkedeki duruma biraz daha farklı bir bakış açmasına izin vereceğini umuyorum, ne yazık ki, bugün “uluslararası bir proje” olma şansı var. Yugoslavya, Afganistan, Libya, Irak ve Suriye ile aynı.
Yemen İmamlığı'ndaki geçen yüzyılın ellili yaşlarında Sanhan kabilesi Zeidites'in fakir bir köylü ailesinden genç bir adam kariyer yapıp iyi bir sosyal statüye ulaşabildi. Zamanın tüm Arap Doğu'sunda olduğu gibi - orduda. “Nereye gideceğiniz” sorusunun genç Ali Abdullah Saleh'ten bile gelmediği çok açıktı. 1958'te, 16 yaşındaki oğlan, iki yıl sonra, zırhlı birlikler okulundaki genç komutanların yönünü elde ettiği gayreti, sebat ve bilgi arzusuyla orduya gönderildi.
O zamanın Arap ülkelerinin memur çevrelerinde, panalizm ve “Arap sosyalizmi” sloganlarıyla Gamal Abdel Nasır, düşüncelerin ve rol modelinin yöneticisi idi. Fakat Saleh, "sempatik" olmayı tercih ederek yeraltı siyasi tartışmalarına aktif olarak katılmasından kaçındı. Bununla birlikte, temkinli konumu tamamen pratik düşünceler tarafından belirlendi: Doğu’daki “devrim” hakkında konuşmak, zırhlı kuvvetlerin çavuşundan farklı olarak, bir yerde koşacak bir yere sahip, oldukça zengin ailelerin memurlarının eseridir. Ancak monarşi 1962’te devrildiğinde, Saleh’in seçimiyle tereddüt etmediği için hemen yeni cumhuriyetçi hükümete destek ilan etti.
İç savaş neredeyse hemen patlak verdi. Mısır devrimci iktidarı destekledi, Suudi Arabistan kraliyetçileri destekledi ve baş döndürücü askeri kariyeri Çavuş Salekh için başladı. 1963’te, 2 rütbesinden Teğmen’e terfi etti. 1967'te ABD, İngiltere ve Suudilerle donanmış kraliyetçiler tarafından kuşatılan Sanaa'nın ülkesinin “70 günü başkentin savunması” na aktif olarak katıldı. Genç subayın eylemleri kahramanca kabul edildi ve zirveye giden yol ondan önce açıldı. "Güneyliler" in yardımı olmadan değil, yaşamının geri kalanıyla savaşmak zorunda olduğu Güney Yemen yetkilileri.
Kuzeyliler ile güneyliler arasındaki ilişkinin ne olduğu hakkında - Yemen Arap Cumhuriyeti ve Demokratik Halklar Yemen Cumhuriyeti - bir gerçek olarak ve yorucu bir şekilde söylüyor: YHR Başkanı Ahmad Hussein Gashimi 24 Haziran 1978, elçi tarafından diplomatik resepsiyon için bir bomba tarafından öldürüldü Cumhurbaşkanlığı Yemen Demokratik Cumhuriyeti. Kelimenin tam anlamıyla ertesi gün, YAR Geçici Başkanlık Konseyi acil toplantısında, 36 yaşındaki Ali Abdullah Saleh çalışanlarına tanıtıldı ve Genelkurmay Başkanlığına atandı. Üç hafta sonra, Temmuz 17'te aynı meclisin toplantısında, çok büyük bir çoğunluk tarafından ülkenin cumhurbaşkanı seçildi ve silahlı kuvvetler komutanının görevlerini üstlendi.
Daha sonra, iki kez daha onaylandı - 1983'ta, SSCB ile YAR arasında Dostluk ve İşbirliği Anlaşması'nı imzaladığında ve 1988'te. Ancak, ne geleceğe kıyasla en zor görev değildi - Güney ve Kuzey Yemen'in tek bir devlette birleşmesi.
SSCB'de "perestroyka" nın başlamasından ve MS'i koyma sürecinden sonra Gorbaçov, Yemen Sosyalist Cumhuriyeti'nin "üçüncü dünyasında" bütün müttefikleri mahkum etti.
Cumhuriyetin yıkılmasından sonra, Yuga kanlı bir kaosla tehdit edildi. Yerel "Müslüman kardeşler" iktidara koşuyorlardı, ayrıca Afganistan’daki savaşın gazileri "Afgan Araplar" ın nasıl öldürüleceğini bilen ve "dünya cihadı" fikirleriyle zehirlenerek topluca ülkeye dönmeye başladılar. Bunların arasında, Arap Doğu’daki hiçbir ülkede olmadığı gibi, “Saf İslam’ın zaferi” için uluslararası mücadeleyi koordine eden bir örgüt olarak El Kaide’yi yaratmaya çalışan Usame bin Ladin’in güçlü etkisi de vardı. Suudilerle “işe yaramadı”, üsse ihtiyacı vardı ve Sünnilerin her zaman üstün olduğu Yemen'in güneyinde buna en uygun olanıydı.
Herhangi bir Yemenli siyasetçi ülkeyi birleştirmek istiyor. Ve herkes bunun neredeyse imkansız bir görev olduğunun farkında. Ali Abdullah Saleh bunun için gitti, çünkü alternatif - "Müslüman Kardeşler" in güneyindeki iktidara gelmek ya da daha da kötüsü, "Afgan Arapları" - "tek devlet için savaştan" daha kötüydü. Öyleyse, 22 Saleh Güney'in başkenti Aden'de yeni ülkenin bayrağını - Yemen Cumhuriyeti'ni - yükseltebilir. Bundan iki gün önce, “ulusun değerlerini işaretlemek için” genel rütbesine verildi. Ve tam olarak dört yıl sonra, 21 yılının Mayıs 1994'inde, güneyli liderlerin ayrılıklarını açıkladıkları ve Yemen Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulduğunu ilan ettiler.
Ancak, sorunlar biraz daha erken başladı. 1993’e dönersek, Başkan Yardımcısı ve aynı zamanda Yemen Sosyalist Partisi Merkez Komitesi Genel Sekreteri - YSP - Ali Salem el-Beid, eski Güney Yemen’in tek bir devlet kurma konusundaki rolüyle ilgili açıkça anlaşmaya başladı. Aynı zamanda, yeraltı da orduda faaliyet gösteriyordu, özellikle birleşmeden üç yıl sonra bile, iki eski devletin silahlı kuvvetleri tek bir ordu haline gelmedi.
Saleh'in Güney ayrılıkçılığına tepkisi yıldırım hızında ve son derece sertti. Aynı gün Yemen Demokratik Cumhuriyeti'nin kuruluşunun ilan edildiği ülkede ülkede olağanüstü hal ilan etti ve kendisine sadık birliklerin Aden'e gitmesini emretti. Her iki taraf da kendilerini kullanırken utanmadı tanklar, havacılık ancak topçuların üstünlüğü aşikardı. Ayrıca Güney'in ana siyasi güçleri sosyalistlere gerekli desteği vermedi. Sonuç olarak, 7 Temmuz'da Aden alındı. Yemen Demokratik Cumhuriyeti liderleri ülkeden göç etti. Binlerce destekçisi Umman'a kaçtı. YSP yasaklandı; eski üyeleri için ordu ve devlet aygıtında hizmet yasağı getirildi. Ayrılıkçıların bu macerası için ülke yedi bin ölü ödedi, 16 bin yaralandı, ancak en önemlisi, ülkenin kuzey ve güneyindeki geleneksel kavgada, birkaç yıl içinde patlayacak yeni bir kanlı düğüm ortaya çıktı.
Ekim ayında, 1994, iç savaşın sona ermesinden sonra, ülke parlamentosu Yemen’in Saleh başkanını seçti. Beş yıllık sürenin sonunda, Ekim 1999’te, bu kez ülkenin ilk ülke genel seçimlerinde, 96,2’in aldığı oy oranıyla tekrar seçildi.
Görünüşe göre bu dönemden beri, yılanların başlarında dans etmek neredeyse günlük bir uğraş oldu.
Ülkedeki istikrarsızlıktan faydalanan El Kaide, kendisini Yemen'de sağlam bir şekilde kurmuş ve Shabwa petrol bölgesini Arap Yarımadası'ndaki şubesi El Kaide'nin merkezi yapmıştır.
Ancak bu konuda cihadlar sakinleşmedi ve bütün Güney - “İslami komiteler” de kendi yönetim organlarının oluşumu üzerinde çalışmaya başladılar.
... Ekim 12 Yılın 2000'i, 11: 18 yerel saatinde, Aden limanında bulunan Amerikan destroyer Cole'un sol tarafında, bir patlama yaşandı. 1 milyar dolardan fazla olan bir gemi, Arabistan Yarımadası'nda El Kaide'den çıkan doğaçlama patlayıcılar ve iki intihar bombacısı yüklü bir 300 dolarlık tekne kullanılarak tamamen yetersiz kaldı. Bu patlama ABD'ye 17 öldü, 39 yaralandı ve gemiyi onarmak için 200 milyon dolara mal oldu. “Uluslararası cihadın” Yemen şubesi yeteneklerini gösterdi ve birkaç ay sonra, zaten 2001'ta bulunan Saleh, George Bush ile “terörle mücadelede ortaklık” konusunda bir anlaşma imzalamaya zorlandı. ABD’nin 70 milyon dolar tutarında yıllık yardımı karşılığında, ABD ordusu, özel hizmetler ve İHA’lar Yemen’de “özel operasyonlar” yapma hakkını aldı.
El Kaide Saleh'i "Amerika kuklası" olmakla suçladı ve bölgenin geri kalanından "Afgan Arapları" ülkeye dökülmeye başladı. Güney'deki ayrılıkçılar bir kez daha canlandılar, ancak bu kez Katar'la daha önce bağlantı kuran yerel "Müslüman Kardeşler" de olduğu gibi, sosyalistler tarafından pek yönetilmiyorlardı.
Neredeyse seksen yıldır tüm Orta Doğu’yu elinde tutan bu kuvveti etkisiz hale getirmek için, Saleh, “kardeşler” veya Katar Emirleri tarafından hoş görülmeyen Suudilerle daha yakın ilişkiler kurmaya devam etti. geleneksel olarak Yemenli kabileleri arasında muazzam bir etki yarattı.
Ancak her hareket muhalefetin doğmasına yol açar. Kuzeydeki Zeidites, Güneydeki Sünnilerin pozisyonlarının Hussite hareketinin ortaya çıkması ile güçlenmesine cevap verdi.
Ve şimdi ülkedeki "Sünni-Şii çatışması" ve "Tahran kuklaları gibi Hussitler" deme zamanı. Ali Abdullah Saleh'in kendisine ait olduğu Yemen nüfusunun üçte birinden fazlasını oluşturan Zeydiler, doğuştan Şiilik'in kollarından biri. Ancak, dogmanın inceliklerine derinlemesine girmeden, İran İslam Cumhuriyeti’nin kendisini taşıyıcı olarak kabul ettiği “klasik Şiilik” ten bir dizi konuda yeterlidir.
Houthit hareketinin manevi lideri Büyük Ayetullah Humeyni'nin örneğini takiben, 2004'taki hükümet birlikleri tarafından öldürülen Hüseyin El Hüseyin, dini "Amerika'ya Ölüm, İsrail'e ölüm!" Gibi siyasi sloganlarla birleştirdi.
Washington’un planının İslam toplumunu yıkmak olduğunu belirten ABD’nin El Kaide’ye karşı mücadele etmesi için ABD’nin önderlik ettiği küresel terörle mücadele kampanyasına dayanmayı kabul eden rejimleri kınadı ve El-Kaide’nin de bu yıkımın ana aracı olduğunu belirtti.
Ancak yarattığı hareket, dini değil politiktir. Dahası, Tahran'ın bazı Zayditesliler tarafından “manevi bir merkez” olarak algılanmasına rağmen, aynı Hussitler ülkeyi “İranlı bir koruyucu” kılmak için istekli değil, İslam Cumhuriyeti'ni bir sponsordan başka bir şey olarak görmüyor ve çok sınırlı olanaklara sahip. İran'da, elbette bir dizi politikacı farklı düşünüyor, ancak bunlar onların sorunları.
Suudilerin baskısı altında Saleh, Hussitlere karşı bir savaş başlatmak zorunda kaldı ve bu da hareket için beklenmedik bir tercih haline geldi. Dış birlik tehdidi karşısında içsel farklılıkları aşmakla birleşmekle kalmadı, aynı zamanda önemli bir askeri tecrübe kazandı ve büyük bir cephanelik kazandı оружия ve teknoloji. Riyad'ın müdahalesi, siyasi marjinal Hussitler arasında Yemeni ihtilafının ana partilerinden biri haline gelmesine neden oldu.
Suudi evinin birisine değil, Saleh'e suçlanması dikkat çekicidir. 2006 yılında, yine cumhurbaşkanlığı seçimini kazandı ve oyların yüzde 77'inden fazlasını kazandı, ancak hem Washington'da hem de Riyad'da, Tahran'da ve Doha'da olmak üzere hem yurtiçi hem de yurtdışındaki rakiplerinin sayısı makul sınırların ötesine geçti. Fakat Saleh, Arap Baharı sallandığında bile hayatta kalmayı başardı.
Birkaç yıl sonra “Arap baharı” olarak adlandırılan sona erdi, buharlaştı, çünkü kendi içinde yeni bir şey taşımadı, ”diyecek. - Genel olarak, yalnızca halkların ayrılmasını, kaos yaratılmasını ve bir ülkenin vatandaşları arasındaki çatışmaları başarmayı başardı.
Sözde "Arap Baharı" ABD-İsrail planı ve Arap halklarıyla hiçbir ilgisi yok.
Amacı, kaosun yayılması, rejimlerin ve Arap dünyasının ülkelerinin yıkılmasıydı ”dedi.
2011, Saleh'teki isyanlar sırasında bir suikast girişimi düzenlendi, uzmanlar hala arkasında duranları tartışıyor - Huseitler, Müslüman Kardeşler veya Katar özel servisleri. Bununla birlikte, Başbakan ve ülke parlamentosu Başkanı yaralandı, gardiyanlarından yedisi öldürüldü. Ancak üç ay süren tedaviden sonra, Riyad öncülüğünde "Kutsal Arap Monarşileri Birliği" nin baskısı altında, ülkedeki gücün koordine edilmesi konusunda bir anlaşma imzalamak zorunda kaldığı ülkeye geri döndü Mansur Hadi. Ocak'taki 21, resmi olarak cumhurbaşkanlığından istifa etti, televizyonda bir veda konuşmasında ülkeden "görev süresinde meydana gelen" ihlalleri "için affetmesini istedi.
Ülkeden kaçmadı, etkili bir siyasi figür olarak kalmayı başardı. Halefi, bir Saudis proteini olan Mansur Hadi, Yemen'i “tutamadı” ve günlük olarak yılanın başlarında dans ettiği tek bir devlet olan Saleh'in tüm yaşamı nihayet gitti.
Yakın tarihli bir röportajda, "Bugün Tanrı'ya, mevcut üzücü durumlar ışığında artık iktidarda olmadığım için teşekkür ediyorum" dedi. Ancak yine de, savaşçı fraksiyonlar arasındaki “dansı” devam etse de, şimdi kendisi için değil, cumhuriyet muhafızının eski komutanı oğlu Ahmed Ali için ilk rolleri belirlemeye çalışıyor. Saleh, tekrar imkansızı başarmak için otuz yıl önce başlayan işi tamamlamayı başarır mı? Söndürmeyin, ama en azından Yemen ateşinin alevi bastırılmasın, komşuları sarmasına izin vermeyin?
Yerel Müslüman Kardeşler, Arap Yarımadası'ndaki rakibi El Kaide'den nefret ediyor. Hussitler bunlara ve diğerlerine karşı savaşıyor. Birlikte, Suudi Arabistan, Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail'de düşmanı görüyorlar. Kuzey’in kabileleri güç ve kaynaklar için Güney’le şiddetle savaşıyor. Kararlı Koalisyon, İran'ı ülkeye bırakmamak için proteinlerini iktidara getirmeye çalışıyor. "Kurnaz" üzerindeki yerel klanlar, kaçak silah pazarlarını yeniden dağıtıyor, grupları Somali'den fiziksel olarak elimine etmeye çalışıyorlar. Ve diğerleri ve diğerleri.
Her şey herkese karşı, her şey her zamanki gibi: Yemen'e hoş geldin, Orta Doğu'ya hoş geldin! Tüm hızıyla yılanların başlarında dans edin.
Yemen: yılan başlarında dans
- Yazar:
- Igor Pankratenko
- Orijinal Kaynak:
- http://www.stoletie.ru/zarubejie/jemen_tanec_na_golovah_zmej_320.htm