Yazarların alışkanlığıdır, bayram öncesi yazılarında okuyucularının bayramını kutlar, birlik, beraberlik dileklerinde bulunurlar. Bu dileklerimi bayramdan sonra kaleme almayı bırakmamın nedeni, bayramı gerçekten olması gibi kutlayıp kutlayamadığımızı da ele almaktır. Bir dostum, yeni bayram kutlamalarını değerlendirirken "Bayramlarda İstanbul boşalıyor, İzmir doluyor" demişti. Kuşkusuz, bu değerlendirme İzmir'in içi değil, yazlık bölgeleri için doğru olmaktadır. Birinci günü Çeşmealtı'ndaki yazlığımdan İzmir'e inmem gerekti. Çeşme otoyolundaki trafik bayram kutlayanların yollarının ne tarafa yöneldiğini gösteriyordu. Benimki gibi yolu İzmir'e dönük olan tek- tük sürücülerin yanında Çeşme ve öteki yerler yönünde yoğun bir trafik vardı. Otoyolda hızım 90-95 kilometre arasından şaşmazken öteki sürücülerin yıldırım gibi geçişlerinde plakalarını okumakta bile güçlük çekerdim. Ankara'dan İzmir'e beni ziyarete gelen oğlum da hızlı kullanıcılardan olduğundan "Baba indir de yürüyerek gideyim" diye takılırdı. Ben de yoldaki koyu fren izlerini ve parçalanmış bariyerleri göstererek "Bunlar senin gibi düşünenlerin marifeti " diye cevaplardım. Bir zamanlar Selanik'ten İpsala yolu ile Türkiye'ye dönerken yol kenarındaki bir dükkândan yaptığım alışveriş sırasında satıcıya "Teyze, İpsala'ya çok yol var mı?" diye sorduğumda bana "Yavrum, yavaş giden, tez varır" nasihatında bulunmuştu. 1966 yılından bu yana, önce ABD'den başlamak üzere araç kullanırım. Kazaların çoğunun sabırsızlıktan olduğu kanaatini taşımaktayım. Bayram sonrası bütün gazeteleri inceleyin, haberleri dinleyin. İlk okuyacağınız veya duyacağınız haberlerde, kaç trafik kazasının olduğu, kaç kişinin hayatını kaybettiği, kaç ocağın söndüğü ve kaç kişinin yer aldığı yer alacaktır. Basit bir hesapla 80 Kilometrelik Çeşme- İzmir yolunu 90 kilometre hızla yaklaşık 45-50 dakikada, 150 kilometre hızla da 30-35 dakikada alırsınız. Yani kazancınız 15 dakika dolaylarındadır. Ama, 150 kilometre hızla giderken direksiyonu 2 santimetre oynatmanız çok kısa sürede orta şeritten bariyeri parçalamanızın gerekçesidir.
HIZ TUTKUNLARI ANLATSIN
Çeşme'de bayramlaşmaya giderken 15 dakika kazanacağım diye ambulansla yolu hastaneye çevirmenin nasıl bir bayramlaşma olduğunu anlayamamışımdır. Hız tutkunlarından birisi bana anlatabilirse mutlu olacağım. Umarım, sabırsız sürücüler ve hız meraklıları da bu bayramı, bayram gibi kutlamışlardır. Söz otoyoldan açılmışken, geçen dönem il genel meclisinde bir arkadaşımın "Çeşme'de son bulan bir yol için bunca yatırım isabetsizdir" sözü bana çok ters gelmişti. Bu yol yapılmadan önce, eski yoldan özellikle hafta sonları İzmir'e dönüşte, çoğu zaman ikinci vitese bile geçemeden iki saatte evime ulaşabildiğimi hatırlarım. Kaybolan zaman, boşa yakılan benzin. Otoyolun yapılmasına karar verenlerin, yapanların ömrüne bereket.
MEZARLIKLARI TEMİZLEYİN
Şimdi soranlarınız olacaktır; "Otoyoldaki hız yüzünden yapılan kazaları anlattın, eski yolda kaza olmaz mıydı?" Olmaz olur mu, o zamanda da 3-5 metrede bir dur-kalk'ta arabalar birbirine girip zaten yetersiz yolu bir de kaza sebebiyle tıkarlardı. Bir çok yazarların kaleme aldığı gibi eski bayramların farklı bir tadı vardı. Ankara'dayken Hacı Bekir'e yaptırdığımız şeker kutuları ile akşama kadar otobüs, dolmuş ancak 5-6 büyüğümüzün elini öper, şekerlerimizi verirdik. Şimdi o tür ziyaretler çok azaldı, ama cep telefonları ve e-mail ile bir günde pek çok dostumuza ulaşmakta, seslerini işitmekte, görüntülerini görmekteyiz. Teknolojik bayramların da farklı bir tadı var. Kim bilir 25-30 yıl sonra torunlarımız bayramlarını nasıl kutlayacaklar? Son olarak, belediyelerimize de iki çift sözüm var: SMS ile tebriklerinize teşekkürler. Bir zahmet, temizlik elemanlarınız birkaç gün öncesinden mezarlıkların temizliği ile görevlendirilirse, o ziyaretlerimiz de bayram kıvamında olacaktır. Daha nice bayramları, birlik, beraberlik, sağlık, afiyet ve mutluluklarla ve sevdiklerinizle birlikte kutlamanız dileği ile.