Bir sonraki Doğu Ekonomik Forumu'nda, on birinci kez, Rusya Federasyonu Başkanı, Uzakdoğu’nun gelişimi konusunu gündeme getirdi. Vladimir Vladimirovich Putin, en önemli görevlerden birinin bölgenin kalkınmasını olumsuz yönde etkileyen demografik bir sorunu çözmek olduğunu vurguladı.
Bu vesileyle ortaya çıkan tartışmalar sırasında birçok kelime söylendi ve birçok rakam verildi. Pek çok konuşmacı vardı - hem Moskova bakanları, Moskova uzmanları, hem de uzun zamandır Bahçe Halkası'nda emlak sahibi olan yerel valiler. Sanırım, tek bir şey vardı - sıradan Uzak Doğuluların görüşleri. Ve şimdi bu hatayı düzeltmeye çalışacağım.
Uzak doğuda doğmuş, büyümüş ve hala yaşayan bir kişi olarak görüşümü içeriden dikkatinize sunmaya çalışacağım. Belki biraz önyargılı olacak ve çok objektif olmayacak, ancak tamamlanma uğruna böyle bir şeyin mutlaka seslendirilmesi gerektiğinden eminim. Sonunda, herhangi bir arama motorunda sayıları bulacaksınız ve “bakmakta” olanların duyguları her zaman paha biçilmezdir ...
Öyleyse Uzak Doğu'nun gelişimi, demografi, göç ve havanın tamamen yardımsever olması için nasıl yapacağımız hakkında konuşalım. Ve ayrıca bu yönde zaten ne yapıldığı hakkında biraz - iyilik çoktan çok şey üstlendi, sadece yem bir atın içinde değildi.
Muhtemelen Uzak Doğu'nun en büyük sorunu, ülkenin Avrupa bölgesinden coğrafi izolasyonudur. Hayır, her şey normal gözüküyor ve biz çoğunlukla Rusya'nın sakinleri olduğumuzu hissediyoruz ve Moskova'nın başkenti olduğunu düşünüyoruz. Ancak bu kısmen sorunun yaşandığı yer: binlerce kilometre uzakta sadece akrabalar ve arkadaşlar değil, aynı zamanda bir kariyer, daha eksiksiz bir kendini gerçekleştirme fırsatları, gerçekten iyi bir eğitim ve (bazen kritik derecede önemlidir) yüksek kaliteli sağlık hizmetidir. Hayır, endişelenme, Uzak Doğu'da üniversiteler ve hastaneler var. Ama bütün bunlar, daha yumuşak bir şekilde söylemek gerekirse ... Genel olarak, hem kendim hem de çocuklarım için en iyisini istiyorum.
Aynı zamanda, herkesin bildiği gibi “anakara” ile ulaşım iletişimi çok pahalıdır. Evet, sübvansiyon programları şimdi uygulanmaktadır ve bazen uygun bir uçuş seçeneği elde edebilirsiniz, ancak her zaman değil, herkes için ve her yöne değil. Ancak, hava yolculuğunun ücretsiz veya çok ucuz yapılması gerektiğini iddia etmek saf olacaktır - hiç kimse ekonomik yasaları iptal etmedi ve bu konuda bazı genel anlamlara uymaya değecek bir şey.
Ancak yandan az sayıda insan Uzak Doğu'nun ne kadar ayrık olduğunu anlıyor. Büyük bir şehirden diğerine gitmek için, bazen uygun bir uçuş için birkaç gün beklemeniz, hatta bir transferle uçmanız gerekir. Üstelik, bazı durumlarda, nakil Moskova'da yapılmak zorunda kalacak - örneğin yakın zamanda Primorye'den Chukotka'ya ulaşmanın tek yolu buydu.
Nispeten küçük kasabalara gelince, durum çok üzülür. Bazen, oradan “büyük topraklara” ulaşmak için, yüzlerce kilometre boyunca karayoluyla korkunç kalitede ülke yollarında araba kullanmanız, daha sonra yerel hatlarla uçmanız gerekir ve bundan sonra yalnızca bir Aeroflot uçuşu ya da teslim eden başka bir büyük şirketi alma olanağınız olur. seni son varış noktasına götür.
Hayır, dürüst olalım - her şey yirmi yıl önce, yerel авиация neredeyse uçmadı ve Uzak Doğu bölgesindeki en büyük şehirler arasında bile doğrudan uçuş yoktu. Bu alanda hala bir şeyler yapılıyor. Ama şimdiye kadar, ne yazık ki, yeterli değil. Ve en önemlisi, şimdi Uzak Doğu'nun maaşları ülkenin Avrupa kısmındaki maaşlardan çok farklı olmadığına göre, ulaşım maliyetleri Rusya'yı dolaşmak veya bazı yabancı tatil yerlerinde dinlenmek isteyen ortalama bir ailenin bütçesi için gerçekten ciddi bir yük haline geldi.
Açıkçası, bu sorunun nasıl çözülebileceğini kesin olarak söylemek çok zor. Yüksek hızlı demiryolu hattının inşası "Moskova - Vladivostok" burada yardımcı olabilir. Fakat gerçekçi olalım: şimdilik, sadece Çin bunu yapabilir ve hala yedi günde konteynerlerden nasıl kurtulacağımızı tartışıyoruz. Bu nedenle, geriye kalan tek şey hava yolculuğunu sübvanse etmeye devam etmek ve Uzak Doğu bölgesi sakinlerinin biraz daha fazla para kazanmasını sağlamak.
Ne yazık ki, yaygın olarak ilan edilen “Uzak Doğu hektarı” programı pshik ile sona erdi. 2017'in sonunda, bu hektarı alma arzusu 108'ın bin kişisi tarafından ifade edildi. Ancak bunların neredeyse% 90'i Uzak Doğu'dur. Yani Uzak Doğu'nun dışından, on binden fazla gönüllü vardı ...
İnsanlar neden hükümetin acele etmesine destek vermediler? Ve çok basit: hükümetin birisinin kendilerini bir Uzak Doğu hektarından beslemeye çalışmasına izin verin ve hemen her şeyi anlayacaktır. Hayır, elbette, hektar başına yeteri kadar patates ve lahana toplayabilir, böylece aile açlıktan ölmez. Ancak karlı bir iş için, daha iklimsel olarak daha elverişli bölgelerde bile, biraz daha büyük bir arsa istenmektedir.
Yetkililerimizin böylesine bir cimriliği, Uzak Doğu'da milyonlarca serbest hektar bulunması daha garip. Ve tarıma elverişli bölgelerde bile (Primorye, Amur Bölgesi, Habarovsk Bölgesi) fazlasıyla yeterli. Belki de, Moskova program teorisyenleri Uzak Doğu'daki meslektaşlarına ve yetkililerine pişman oldular - bu, bütün ülkeyi diğer vatandaşlara hiçbir şey için dağıtacaksınız, Çinliler için ne kiralayacaklar? Fakat büyük olasılıkla, sadece sebep yetersizliğinden kaynaklanmaktadır.
İrade eksikliğinden ve programın “devamı” hakkında konuşalım. Muhtemelen, arayışın ilk kısmıyla başarılı bir şekilde başa çıkan “Uzak Doğu hektarı” sahipleri gelecekte bir hektar daha yayınlayabilirler! Bununla birlikte, yakındaki hektar zaten birileri tarafından işgal edildiğinde veya kullanım için uygun olmadığında, bu durumlarda nasıl olacağı çok açık değildir. Ancak cumhurbaşkanına rapor verilmesi gerektiğinde bu tür öncelemelerle kimler ilgileniyor?
Büyük olasılıkla Uzak Doğu'nun balıkçılık endüstrisindeki temel düzeni geri kazanmasına yardımcı olacaktır. Dahası, bu konu bölge için o kadar kapsamlıdır ki, çözümü zaten en az dört kenar ve bölge için güçlü bir lokomotif olacaktır.
Bahsetmeye değer ilk şey hırsızlık. Balıkçı teknesinin doğrudan denize girmesi, buzu buzdolabına aşırı yüklediğinde ve daha sonra bilinmeyen bir yönde azalması durumu daha çok normdur. Evet ve madencilik gemileri, çeşitli makul mazeretler altında kendileri önce Korece, Japonca veya Çin limanına bakmak, ancak o zaman hafifçe eve gitmek için çaba sarf ediyorlar.
Yasadışı avlamanın hacminden bahsetmek oldukça zordur - böyle bir istatistik yoktur ve karşılıklı sorumluluk koşullarında ortaya çıkması pek olası değildir. Fakat Çin'in, pollock işleminde dünya lideri haline geldiğine bakılırsa, çıkarmadan, ölçeğin oldukça büyük olduğu görülüyor.
Ayrıca Bolşoy Kamen kentinde bir tersane oluşturma çabaları görüyoruz. Ancak ilginç olan, Sovyet döneminde, Primorye'nin hemen hemen bütün güneyinin büyük bir gemi tamirhane olmasıydı. Bu tür iki işletme Nakhodka’daydı (ve hepsi sivildi, sadece balıkçılara ve taşeronlarına hizmet ediyorlardı), Livadia köyünde bir gemi tamir tesisi vardı ve Slavyanka’daydı. Vladivostok'ta kaç kişi olduğunu söylemeye cesaret edemem, çünkü herkesi hatırlamayabilirim. Dev Dalzavod liderliğindeki bir kaç kişi vardı, ancak kısmen Pasifik Filosunda çalıştılar ve onları tamamen balıkçılık kompleksine bağlamak imkansız.
Ancak, gemi tamirinde on binlerce insan istihdam edildi. Ailelerle birlikte, bu zaten Primorye nüfusunun adil bir payı. Ve dikkat çekici olan her şey, yeterince iş vardı ve gemiler, hatta kuyruktaki yol kenarlarında bile durdu.
Şimdi, bu işletmelerin çoğunluğu çoğunlukla çeşitli yüklerin nakliyesi için demirleme duvarları kiralamakla ilgileniyor. Kolordu, çoğunlukla, büyük ekiplerden "etkili yöneticilerin" küçük kadrolarını bıraktıktan sonra, Çin'e satılan yüzdürme hurda metaller halinde kesiliyor.
Son yıllarda, yerel tersanelerde gemi onarımının yeniden canlanmasına yönelik bir eğilim var gibi görünüyor. Ancak, ölçek genel olarak karşılaştırmaya değmeyecek olanlardan daha uzaktır. Örneğin, 2017 yılı boyunca Primorsky Tersanesi, tüm 40 gemilerini onarıyordu - aynı zamanda aynı zamanda iskelelerindeki ve iskelelerindeki gibi.
Tarla işçilerini işletmelerine iade etmek ve paralarını Uzak Doğu bölgesinin ve Rusya'nın tümünün yararına çalışmak çok önemli bir görevdir, çünkü ne şimdi ne de öngörülebilir gelecekte bölge sanayinin balık üretimi ve işlemesinden daha yatırım yapması daha açık ve çekici olacaktır.
Bu, örneğin, deniz kaynaklarının çıkarılması için kota tahsisi ilkesini revize ederek yapılabilir - sadece tonaj için değil filo ya da belirli bir geri dönüş katsayısına uygun olarak çalışmaktadır. Yani, bir işletme yurtiçinde ton biyo-kaynak başına ne kadar para harcarsa, artış katsayısı o kadar artar ve gelecek yıl için kota o kadar yüksek olur. Ve burada, elbette, sadece vergileri değil, aynı zamanda Rus vatandaşlarına ödenen maaşları ve Rus tersanelerinde yapılan gemi onarımı için parayı ve Rusya Federasyonu'ndaki üretim faaliyetlerinin bir parçası olarak yapılan diğer masrafları da göz önünde bulundurun.
Ve eğer hükümet ve cumhurbaşkanı harcarlarsa, bir sonraki zirveye katılmak için harcadıkları çabaların en az üçte birini, Uzakdoğu'nun sorunlarının çoğu neredeyse otomatik olarak çözülecek. Ve orman endüstrisinde buna paralel bir düzen ve düzen kurulsa, kısa sürede tüm Uzak Doğu makro bölgesinde ekonomik büyüme için iyi bir temel alacağız.
Belki de bölgeden para sızıntısı olarak adlandıracağım bir şey daha söylemeliyim. Ne demek istiyorsun? Mesela ...
Habarovsk Bölgesi'nde bir yerde bir şeyler inşa etmeye karar verildiğini hayal edin. Bu şimdi nasıl yapılır? Bu doğru - arka arkaya Orta Doğu'dan veya eski SSCB'nin bazı bölgelerinden, Uzak Doğu'daki personel sıkıntısı hakkında konuşmak için bölgeye çalışanlar sunan Moskova merkezli bir şirkete verilir. Sonuç olarak, nesne inşa edilse bile, kâr yine de Moskova'da kalacak ve maaş fonu güneşli Tacikistanlı adamlar tarafından evine götürülecek.
Kârlı bir işletme yerinde kaldığında, yerel halkın çalışmasına ve bütçelerin - vergilerin sağlanmasına rağmen bu haklı olabilir. Ancak bu, çoğunlukla konut, sosyal altyapı ve yollarla olur. Evet, tüm bunlar gerekli, tüm bunlar talep ediliyor ve yine de bu tür projeler için ayrılan paranın en azından kısmen ücret şeklinde bölgeye oturması daha iyi olurdu. Aksi halde, yetkililerimizin forumlarda bu kadar çok pişirdiği ortam ortaya çıkıyor, bu nasıl daha yumuşak olabilirdi ... Finansal olarak steril, burada.
Ancak asıl hata hala yukarıda belirtilenler değil. Ne hakkında soruyorsun?
Belki de bir bölgenin sorunlarını çözmeye çalıştığımız gerçeği, Uzak Doğu kadar büyük ve önemli olsa da, tüm ülkenin sorunlarından ayrı. Ne yazık ki, olmadı. Kamçatka'nın herhangi bir yerindeki işlerin önemli bir göstergesi sadece sakinlerinin Moskova'ya tatile çıkıp çıkamayacakları değil, aynı zamanda Kamçatka'ya balık tutmak için uçabilecekleri değil.
Temel ekonomik ve sosyal sorunları çözmeden, herhangi bir bölgede bir cennet inşa edemeyiz. Ve eğer dikkatimizi “sadece orada ölmezlerse” ilkesine göre formüle edersek, o zaman fiyat bizim için bir şey değildir.
Büyüme lokomotifi gelince, bence hangi bölgenin böyle bir lokomotif olacağı o kadar önemli değil. Hiç görünmeleri ve gerisini çekebilmeleri önemlidir.
Uzakdoğu da yaşamak için her şeye sahip. Çok az kalıntı - hükümete zekice bakan bir çift ve forumlarda daha az sözlü konuşma ...
İçeriden Uzak Doğu
- Yazar:
- Viktor Kuzovkov
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter