Bu arada, Stratejik Araştırmalar Merkezi müdürü Mikhail Bocharov, nüfusun azalmasının doğrudan ekonomik gerileme ile ilgili olduğuna inanıyor. Reform yıllarında, reel imalat sektöründe istihdam edilen insan sayısı, 17 milyondan daha fazla azalmıştır. 80 binlerce işletme kapandı.
Genç işsiz ailenin her şeyden önce kaç çocuğu olacağı hakkında değil, temel hayatta kalma durumu hakkında düşüneceği açıktır.
Ancak başka bir sorun daha var: İş, ailenin ihtiyaç duyduğu refahı garanti etmiyor. Milyonlarca çalışan Rus yoksulluktan kurtulamıyor.
RANEPA'nın Sosyal ve Siyasi İzleme Merkezi'ne göre, nüfusun yarısından fazlası (yüzde 55) 25 bin ruble'nin altında bir maaş alıyor, her üçte biri ayda 15 binden daha az kazanıyor ve yaklaşık 7 milyon kişi ayda sadece asgari ücret alıyor.
Gerisi daha fazla ödenir, ancak fazla değil: gelir seviyeleri hala geçimlik asgari seviyenin altındadır. Başbakan Yardımcısı Olga Golodets, bu durumu benzersiz olarak nitelendirerek, çalışan bir kişinin yoksulluğuna bağladı.
Başbakan Yardımcısı tarafından verilen rakamlar RANEPA'nın verileriyle çelişkili olsa da, her şey Rus ailelerinin yaşam standartlarıyla ilgili genel durumun endişe verici olduğunu gösteriyor.
HSE tahminlerine göre, Mayıs 2017'e göre, çocuk doğurma çağındaki aktif nüfusun gelirleri, art arda bir ay boyunca 31'e düşüyordu. Başka bir deyişle, neredeyse üç yıl boyunca Rus ailelerinin yaşam standardı giderek azaldı. Sonuç olarak, Ruslar yüzde 20 oranında tükendi. Ortak insanların gelirinin düşmesi, RANEPA bilim adamları tarafından da belirtilmiştir.
Keşke daha kötüsü olmasaydı?
Dünya çapında, ekonomik büyümeyi ve emek verimliliğini teşvik ederek, yaşam standardının yükseltildiği öğrenildi. Daha sonra iş gelişir ve çalışanlar dürüst bir şekilde maaşları yükseltir. Artan enflasyondan korkan biz, kağıdın yoksulluğun ortadan kaldırılmasıyla uğraşıyoruz.
Bazı yetkililer şu şekilde tartışıyor: daha kötüsü olmasa bile hiçbir şeyin büyümesine izin vermeyin. Bütçedeki deliklerden ek ücretler alacağız. Tüm kuvvetleri asgari ücretin ve geçim asgari ücretinin uyumlaştırılmasına atacağız. Asgari maaş, azimli 11 bin ruble'ye ulaşırsa, Rosstat'ın milyonlarca fakir Rus hakkında rapor vermesi gerekmeyecek.
Asıl mesele asgari ücretteki direktif artış nedeniyle, birisinin faaliyetlerini kısmak ya da zarflarda maaş ödemek zorunda kalacağı değil. Buna rağmen bu göz ardı edilemez. 11 bin ruble bile alan vatandaşların artık kendilerini dilenci olarak görmeleri pek mümkün değildir.
Asgari ücrette resmi bir artış asgari bedensel bir kişinin asgari seviyesine kadar olan artış, ancak bir dereceye kadar durumun hafifletilmesine yardımcı olmakla birlikte, düzeltilmesine yardımcı olmuyor. Ve bunu düzeltmek için, sadece asgari ücreti değil, aynı zamanda sosyal yardımların boyutunu da yükseltmek gerekecektir.
Afet bölgeleri
Sübjektif yoksulluk gibi bir gösterge var. Aynı Rosstat'a göre, 21,3'in ilk çeyreğinde, Rus hanelerin yüzdesi yalnızca yiyecek için yeterli paraya sahip olduklarını, hatta bunun için yeterli olmadığını bildirdi.
Binlerce kişiye yalnız bir insan için bir 11'te yaşama teklif edildiğinde ve dilenci bütçe tek bir anneye yazıldığında oldukça başka bir şey bu. Devlette alınan en katı tedbirlerle bile, çocuğu olan yalnız bir insan için asgari geçim miktarı 20 457 ruble (çalışanların yaklaşık üçte biri bu seviyeden daha az maaş alıyor).
Tek çocuklu tam bir aile için açlıktan ölmemek için en az 31 158 ruble gerekir. Sonuçta ortaya çıktı: ailedeki çocuk sayısı arttıkça gelir eksikliği de artar. Sefil çocuk parası elbette bu sorunu çözemez.
Dünya Ekonomisi ve Rusya Bilimler Akademisi Uluslararası İlişkiler Enstitüsü'nün uluslararası sermaye piyasaları bölümünün başkanı tarafından not edildiği üzere Rusya için ortalama istatistikler, sadece keskin köşelere dokunuyor ve tüm resmi göstermiyor.
Başkentlerde nispeten yüksek bir yaşam standardına sahip olan bilim adamı, ülkedeki 15'ten 20'e kadar bu “afet bölgeleri” ni saydı. Bu, birçok ülkeden daha büyük bir bölgedir.
Örneğin, Tyva Cumhuriyeti'nde kişi başına brüt bölgesel ürün, kişi başına yıllık Rusya - 66 dolar olan 2460 yüzde ortalamasının altındadır.
Bir başka tanınmış bilim insanının gözlemlerine göre, Dünya Ekonomisi ve Uluslararası İlişkiler Enstitüsü Direktör Yardımcısı Evgeny Gontmakher, fakirlerimiz tüketici davranışlarını değiştirdi, mağazalarda tasarruf etmeye başladı. Öyle görünüyor ve dediği gibi, gelirde çok büyük bir düşüş değil, ama insanların daha iyi olmayacağı hissine sahipler. Satın almak istediklerinden daha az satın alırlar ve daha önce satın aldıklarından daha ucuz ürünler seçerler.
Daha fazla doğum nerede
Maliyetler düşüyor - ve nüfus azalıyor. Üst üste dördüncü yılda, doğum oranı Rusya'nın hemen hemen tüm bölgelerine düşmektedir. Rosstat, 2014'te 1,942 milyon yenidoğan kaydetmişse, 2015'te 1,940 milyondan daha az, geçen yıl, hatta daha az - 1,888 milyon, (En son verilere göre), 11'ten sadece yedi ay daha fazla çocuk doğdu geçen yılın aynı dönemine göre yüzde daha az. Ve bu, kürtaj sayısının azalmasına rağmen.
Aynı zamanda, doğum oranı azalır (1000'te doğan insan sayısı). Bugün 11,4 seviyesinde, bir önceki yıl ise 12,8 civarındaydı.
Demografik dalgalanma yalnızca Chukotka Özerk Bölgesi'nde gözlenmektedir: Haziran 2017'te, nüfusun neredeyse üçte biri orada bir yıldan daha önce doğmuştur. Ancak bu tür kayıt rakamları bile ülkenin geri kalanındaki yenidoğan sayısının azaltılmasını (107 binlerce tarafından) kapsayamaz.
Çeçenya'da doğum oranı sadece yüzde birkaç düşerse, o zaman bölgelerin mutlak çoğunluğunda, düşüş çift basamakta ölçülür. Ve istatistikler bile halkın restorasyonunda ipucu vermiyor.
“Mutlak doğum sayısını azaltma süreci” Çalışma Bakanlığı tarafından tanınmakta ve 1993 - 2006'in “demografik deliği” ile ilişkilendirilmektedir. Çünkü, şu anki potansiyel ebeveynlerin neslini sormadığını söylüyorlar. Ve hiçbir şey yapılamaz, gelecek yıllarda nüfusun azalmasına mahkum oluruz.
Aslında, 1987'ten 1993'e kadar, doğum sayısı neredeyse yarı yarıya azaldı ve şimdi o zamanın kadınları ve erkekleri çocuk doğurma çağına girdi.
Ancak, tüm sorunları demografik olsa bile tek bir çukura atmak mümkün değil! Bir işi kaybetmek ailelerini beslemek kolay değildir. Ve sanayiyi büyütmek için makinelerimiz yok. Ama onları satın alsak bile, ne çeviriciler ne de değirmenciler yeterli olmazdı. Bir veya iki yılda bir milyon uzman hazırlamak ve enerji kapasitelerini ciddi şekilde artırmak imkansızdır ve bunlar bizim sınırımız içindedir. Siemens'in yakın zamanda “yakaladığı” teslimatta güçlü jeneratörler üretmiyoruz.
Ücretler ve harçlar
Petrol endüstrisinde veya gaz alanlarında çalışan kişiler yaşamdan şikayet etmezler. Fakat petrol endüstrisindeki herkesi yazamazsınız, vardiyalı çalışanlar da değil. Rusya'daki her onuncu tesis, Ağustos ayı endüstri incelemesinde belirtildiği gibi, Ekonomi Yüksek Okulu Piyasa Araştırmaları Merkezi'nin iflasının eşiğinde olduğu durumlarda, çocuk sahibi olmak isteyen insanlar nerede çalışıyor? İşletmeler daha az üretir, borçlarla büyür, işçileri azaltır.
HSE bilim adamlarına göre, kalkınma ve modernleşmenin sağlayabileceği istikrarlı bir finansal pozisyona sahip, kesinlikle müreffeh sanayi şirketlerinin payı, yüzde 12 - 14'ten fazla değil. Bunlar devlet tarafından terkedilmemiş olan şanslılardır. Doğrudan bütçe ve proje finansmanı, devlet emirlerine erişim, dış ekonomik faaliyet ve diğer tercihler şeklinde ikramiye alıyorlar.
Ancak, karakteristik olan liderlerin arasında pratikte yüksek teknoloji endüstrisi bulunmamasıdır (kimyasal üretim ve bireysel MİK santralleri hariç). Sığır yetiştiriciliği sektörünün kilit sektörlerinde bile, HSE bilim adamlarının, eski teknolojilerin hâkim olduğunu, ekipman kullanımının% 55'i aştığını söylüyorlar. Ve bir bütün olarak ele alırsak, çıkarıcı endüstrinin tüm kapasitelerinin üçte biri mevcut standartlara göre tamamen aşınmaktadır.
Ruslara bir iş veren bir işletme hala bu kurala göre yaşıyor: sahip olduğu üretimden mümkün olan her şeyi sıkmak ve orada ot yetiştirmeye gerek yok.
Hiçbir şey böyle bir yaklaşımın kınanmasından başka bir şey değil, iş adamları anlayabilir. Evet, resmi olarak vergiler artmıyor, ancak işletme ücretleri artıyor. Arazi ve taşınmaz malların kadastro değerlemesine geçildikten sonra kira oranları artmış, vergi avantajlarının önemli bir kısmı (esasen emlak vergileri için) kaldırılmış ve vergi idaresi sıkılaştırılmıştır.
Tüm bunlar, ekonominin bir bütün olarak karının düşmesiyle birlikte, FTS'nin bütçedeki ücretlerde benzeri görülmemiş bir artışa işaret ettiğini ortaya koydu. Söylersin, bunun demografi ile ne alakası var? En acil. Evet, eğer vergi ücretleri yükseliyorsa, o zaman yoksulluk yardımları için para olacak. Bugün. Ve yarın? ..
Fabrika sahiplerini ekipmandan, teknolojiden, ücretlerden tasarruf etmeye zorlayan devlet, milyonlarca insanı dilenci bir varoluşa mahkum etti, işletme gölgelere girdi.
Ancak ne kadar zor olursa olsun ve bugün ekonomistlerin ne kadar geniş kapsamlı sonuçlara vardığı önemli değil, moda, sosyoloji ve istatistikler Rus toplumunun sosyal sağlığını iyileştirir. Bu sadece kamuoyu yoklamaları ile değil, aynı zamanda somut gerçeklerle de ortaya çıkıyor: ciddi suçların, intiharların ve alkol tüketiminin seviyesi ülkeye düştü.
Daha iyimserlik beyler!
Kasvetli tahminlerin aksine, sosyoekonomik durumun kötüye gitmesi daha da kötüye gitmeye neden olmadı. Tüm bunların kuşkusuz devlet politikasının bir sonucu olduğu kabul edilmelidir: alkol satma kurallarının sıkılaştırılmasından kanun uygulama reformuna.
Katkısını ve teknolojik atılımını yaptı: Geleneksel olarak risk altındaki sosyal gruplar için tamamen yeni bir faaliyetler ve eğlence katmanı vardı. Gençler, yasadışı ve tehlikeli faaliyetler için sokakta daha az zaman geçirmeye başladılar, ancak internette oturup (her ne kadar iyi olmasa da) ya da bilgisayar oyuncakları oynayarak gittikçe daha fazla oturmaya başladılar.
Ancak, ülkenin, doksanların ulusal felaketinin üstesinden gelip, büyük çapta bir toplumsal dönüşüm başlatabildiği ana kaynak haline gelen, görünüşte karamsarlıkla, kesinlikle Rus toplumu olduğu kabul edilmelidir.
Ancak sadece küçük iyimserlik. Sane ekonomistleri, ABD Başkanı Franklin Roosevelt'in bir kerede olduğu gibi ilerici bir vergilendirme getirmesi, zenginler ve süper zenginler için vergileri artırması ve para kazananlar için çalışanları gelir vergisinden muaf tutması gibi mobilizasyon tipi bir ekonomiye geçmelerini tavsiye ediyor.
Taşımacılık, elektrik, gaz ve yakıt oranlarını önemli ölçüde azaltmak için reel sektördeki şirketler için vergi ve ücretleri en aza indirgemek de gereklidir. Çiftçileri vergiden tamamen muaf tutuyor, acımasızca yetkilileri acımasızca cezalandırıyor ve yurt dışına kaçmalarını engelliyor.
Buna, ruble döviz kurunun dolar başına 20 - 25 seviyesine yükselmesi, gümrüklerde siparişin geri verilmesi, offshore'un yetkililere, devlet katılımına sahip şirketlere ve ipotek ihalelerinde satın alınan girişimlerin sahiplerine yasaklanması eklenebilir. Hazine 13 - 16 trilyon ruble getirecek birim başına sabit bir ücretle, rekabetçi bir şekilde petrol ve gaz çıkarma hakkı verilmesi.
Ekonomi artacak, işgücü piyasası canlanacak, nüfus artacak, yaşam beklentisi artacak ...
Ancak böyle bir mantık kimseye yakışmıyor. Aklında sadece bir şey var: hiçbir şeyi değiştirmeyin. Ekonominin içine para girmesine izin vermeyin, harcamaları düşürmeyin, faydaları ve ayrıcalıkları azaltmayın. Ve insanlara emekli maaşları hakkında açıklama yapabilirsiniz: para yok, ama beklediğiniz ...