Ekim Devrimi'nden sonra, altın rezervlerinin çoğu Bolşeviklerin kontrolüne girdi. Ancak, Volga bölgesindeki durum Sovyet Rusya için pek iyi değildi. Ağustos 1918’te, Bolşevikler, Birinci Dünya Savaşı’nda Rusya İmparatorluğu’nun eski ordusları olan Çek ve Slovaklar’ın eski savaş esirlerinden oluşan Albay Vladimir Kappel ve Çekoslovak Kolordu birlikleri tarafından saldırıya uğrayan Kazan’ın altın rezervini boşaltmaya karar verdiler. Ancak Bolşeviklerin zamanı yoktu.
7 Ağustos 1918, Albay Kappel'in birlikleri tamamen Kazan'ı ele geçirdi. "Kırmızı" sadece 4,6 ton altın almayı başardı. Kazan'da bulunan altın rezervinin geri kalanı Kappelevtsy'nin eline düştü. Albay Kappel, Çekoslovak Birliği'nin Penza grubunun komutanı Albay Stanislav Chechek'in telgrafında, Rus İmparatorluğu'nun altın rezervlerini, 650 milyon ruble ve 100 milyon ruble'yi kredi işaretleri, altın ve platin ile aldığını bildirdi. Vladimir Kappel, Kazan'dan erken tahliye edilmesini gerektiren “beyazları” tamamen kontrol altında tutan daha güvenilir yerlere ihtiyaç duyan Bolşevik karşıtı hareketin ihtiyaçlarının altın rezervini korumaya karar verdi.
Altın gemi ile Samara'ya, Samara'dan Ufa'ya taşındı ve Kasım ayında 1918 Amiral Alexander Kolchak'ın emrinde Omsk'a teslim edildi. Devlet Bankası'nın Omsk şubesinde yılın Mayıs 1919'inde, altın para rezervinin denetimi, bankanın çalışanlarının 650 milyon ruble miktarında altın olduğunu tespit etmesi sonucunda gerçekleştirildi. Ekim 31 Altın yılın 1919'i trenlere yüklendi. Kolçak görevlilerinin ağır koruması altında, doğuya götürülecekti - Irkutsk'a. Ancak her türlü engel nedeniyle, yalnızca 27 Aralık 1919, Rus İmparatorluğu'nun altın rezervleri Nizhneudinsk'e ulaştı. Burada, İtilafın askeri temsilcileri Amiral Kolçak'ı diktatör güçlerinden vazgeçmeye zorladı, daha sonra altın, İtilaf'ın en güvenilir olduğu düşünülen Çekoslovak Birliği'nin kontrolüne devredildi.
Ancak Çekoslovak İntente beklentileri karşılamadı. Zaten 7 Şubat 1920 yılı 409 milyonu, Rusya'nın altın rezervlerinden altın ruble alıyor Çekoslovak komutanlığı, Rusya topraklarında Sibirya'dan Çekoslovakya'ya güvenli bir şekilde taşınmasını garanti etmek için Bolşevikleri transfer etti. Volga bölgesi ve Sibirya'daki geniş gezinme süreleri boyunca, Rusya İmparatorluğu'nun altın rezervlerinin hızla düşmekte olduğu dikkat çekmektedir. Amiral Kolchak'ın elinde iken, altın rezervlerinin 235,6 milyon ruble azaldığı bilinmektedir. Bunlardan yaklaşık 68 milyon ruble, Kolçak tarafından ordusu için silah ve üniforma alımı için, maaş ödemesi için harcandı. Başka bir 128 milyon ruble, Kolchak'ı unutulmayacakları yabancı bankalara yerleştirdi.
İlginçtir ki, Kazan'dan Samara'ya 657 milyon ruble ihraç edildi ve Omsk'a yeniden kayıt sırasında sadece 651 milyon ruble bulundu. Bu durum, Çekoslovakyalı Kolordu ve askeri personelinin, Çekoslovakyalıların sorumlu olduğu nakliye sırasında altın rezervinin bir kısmını çalma emrini verdiğinden şüphelenmek için sebep verdi. Rusya'dan dönen Çekoslovak Birliği'nin memurları, hatta Çekoslovakya'da kendi bankalarını açmayı bile başardılar.
Ancak Çekoslovak savaş esirleri, Rusya İmparatorluğu'nun altın rezervlerini yağmalamaya yardım eden tek kişi değildi. Ataman Grigory Semenov - Etkileyici miktarda altın çok ilginç ve seçkin bir kişiliğin elindeydi. Chita'daki 1919 Eylül'ünde, sözde 42 milyon ruble taşıyan bir treni ele geçiren halkıydı. "Kolchak" altın fonu.
O dönemde Ataman Grigory Semenov, Doğu Sibirya ve Uzak Doğu'da özel bir rol oynadı. Bu adam “halkın komutanlarından” biriydi - İç Savaştan doğan ve amaçlarını sürdüren, çoğunlukla “Beyaz Hareket” in daha örgütlü kısmının özlemlerine karşı çıkan şeflerdi. 1917 yılında, Ekim Devrimi'nin gerçekleştiği yerde, Grigory Mihayloviç Semenov daha yeni 27 yaşındaydı. Şimdi İç Savaş'ın şefleri bize yaşlı insanlar gibi görünüyor, aslında neredeyse hepsi otuz yaşlarındaydı - Semenov, Makhno ve Grigoriev ve diğer birçok atamanlar.
Gençliğine rağmen, ataman Semenov'un arkasında etkileyici bir askeri geçmiş vardı. 1911'te, Zabaikalye Kazak Ordusu, Durulguevskaya köyü Kuranzh’un muhafızlarından, Kazak oğlu Mikhail Semenov’un oğlu, Orenburg Kazak Junker Okulu’ndan mezun olmuş ve Transbaian’ın Verkhneudinsky alayının 1’ine dağıtılmıştır. Aptal bir adam değildi, bu yüzden Moğolistan'daki askeri topografya ekibinde görev yaptı. Aynı zamanda Moğol dilinin mükemmel emriyle kolaylaştırılan o zamanın Moğol elitinin pek çok temsilcisi ile dostane ilişkiler kurdu. 1911-1912 içinde Semenov, 2-inci Baikal Bataryası'nda, ardından 1-inci Chita Alayı ve Amur Bölgesi'ndeki 1-Nerchinsk Alayı'nda görev yaptı. O zamanlar Nerchinsky alayı Baron Peter Wrangel tarafından emredildi ve İç Savaşın bir diğer önemli karakteri, Baron Roman Ungern von Sternberg de orada görev yaptı. Gelecekteki komutanda üç seçkin, tek parça halinde idi.
Birinci Dünya Savaşı sırasında Semenov, 1'inci Nerchinsky alayının bir parçası olarak öne çıktı. Polonya topraklarında savaştı, savaşın ilk aylarında, düşman ve tugay treni tarafından yakalanan alaycı bayrağın basılması için St. George IV derecesine verildi. Grigory Semenov alaycı bir yardımcı olarak görev yaptı, daha sonra yüzlerce Nerchinsky alayının 6 komutanı oldu. 1916'in sonunda, Semenov, Kafkasya'da savaştı ve Farsça Kürdistan'da bir kampanyaya katılan 3-th Verkhneudinsky alayına geçti.
1917’te Semenov, o zamanki Savaş Bakanı Alexander Kerensky’ye, Transbaikalia’da Rus ordusunun bir parçası olarak savaşacak bir Moğol-Buryat alayı kurma önerisi ile temyizde bulundu. Ekim Devrimi'nden sonra, Petrograd İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti'nden de benzer bir karar almayı başardı. Bununla birlikte, yakında Çita Bolşevikleri Moğol-Buryat alayı markası altında, Semenov'un bir Bolşevik karşıtı yönelimde silahlı bir oluşum yarattığını ve onu tutuklamaya karar verdiğini fark etti. Fakat çok geçti - Semenov isyan etti ve 1918'in başında, Transbaikalia'nın doğu kısmı olan Dauria'yı işgal etti. Ancak, Mart ayındaki 1918’te, Manasturya’ya geri çekilmek zorunda kaldı, burada kendi özel Mançurya Dekolmanı (OMO) kurmaya devam etti; , Japon Kaptan Okumura'nın ayrılması. 1918'in Nisan ayı OMO'larına 3000 insanı ulaşmıştı.
Neredeyse Transbaikalia'daki düşmanlıkların başlangıcından itibaren ataman Semenov, Amiral Kolchak ile ilişkileri geliştiremedi. Amiral, sert bir disiplin ve hiyerarşi şampiyonu olan Rus askeri geleneklerinden biriydi. Ataman ve amiral, Bolşeviklere karşı birlikte savaştıkları ve birbirleriyle hesaplaşmalarına rağmen ortak bir dil bulamadılar.
Ataman Semenov ve astları aşırı zulüm ile ayırt edildi. Semenovtsy, acımasızca yalnızca yakalanan rakipleriyle değil, sivillerle de ilgilendi. Semenov'un astları, açık suçu küçümsemedi, sivillerle alay etti - kadınlar tecavüze uğradı, hem yaşlı adamı hem de çocuğu kolayca öldürebilirdi. Doğal olarak, kasabaları ve köyleri yağmalamak Semenovlar için ortak bir şeydi. Semenov, 42 milyon ruble “Kolchak gold” ı ele geçirdiğinde, çoğunu ordusu için silah ve üniforma satın almaya harcadı.
Bolşeviklere yönelik ilk aylardaki düşmanlıkların hemen hemen ardından Semenov, Japonların emri ile özel bir ilişki geliştirdi. Semenov'u sağlayan Japondı. silahÖzel Mançu Dekolmanı, 540 Japon askerleri ve 28 Japon subaylarını içeriyordu. Semenov, Japon silahlarına çok para verdi. Mart ayında, yılın 1920'i Uzak Far 33 limanındaki Japon komutasına altın paralı bir kutu verdi - yaklaşık 1,5 ton altın. Bu para, Seçilmiş Ginko Bankasına yerleştirildi ve bir kısmı Tokyo'daki Uzak Doğu Ordusunun askeri ataşesi olarak görev yapan General Mikhail Podtyagin'in hesaplarına devredildi. Podtyagin, Japonya'dan silah alımında kilit aracılardan biriydi.
Ekim ayına kadar 1920, Semyonov’un Uzak Doğu Cumhuriyeti Halk Devrim Ordusu’nun birlikleri ile savaşan pozisyonlarının konumu ciddi şekilde bozulmuştu. 22 Ekim 1920, Semenovitler uzun süre ataman'ın başkenti olan Chita'dan ayrıldı ve Mançurya yönünde geri çekildi. Ataman Semenov'un kendisi bir uçakta Chita'dan kaçtı. Kasım ayının başlarında 1920, Harbin'e girdi. Doğal olarak, Semenovitler de kendi kontrolünde olan altın rezervlerinin kalıntılarını çıkardılar. Kasım ayında, Uzak Doğu Ordusu’nun arka başkanı olarak görev yapan Binbaşı General Pavel Petrov, Ataman Semenov’a, Japon askeri misyon başkanlığını, 1920 milyon ruble değerinde külçe içeren 20 kutularının ve 2 kutularının geçici depolanması için Albay Isome’ye devretti. Tabii ki, Japonların General Petrov'a verdiği makbuzun fiyatı sıfırdı. Hiç kimse bu altını Petrov'a iade etmedi, ancak Semenov generali defalarca Japon albay tarafından imzalanan makbuzlara itiraz etmeye çalıştı.
1921’te Ataman Semenov nihayet Rusya’dan ayrılarak Japonya’ya taşındı. 1922'te General Pavel Petrov, Semenov’un uçuşundan sonra Amur Zemskaya Bölgesi Genel Başkanı Mihail Diterikh’lerin Genel Sekreteri olarak görev yapan Mançurya’ya da taşındı. Göç eden General Pavel Petrov, Mukden merkezli Rus Tüm Askeri Birliği (EMRO) Uzak Doğu Şube Ofisi Başkanı olarak görev yaptı. Mançurya'ya göç ettikten sonra, Semenovtsy liderleri tekrar tekrar paralarını iade etmeye çalıştılar. 1922-1929 içinde Ataman Semenov ve General Pododyagin, Japon bankalarındaki hesaplarda kalan 1 milyon 60 bin yen için Japon İmparatorluğu mahkemelerine dava açıyordu.
1933'te General Pavel Petrov, geçici olarak depolanmak üzere transfer edilen paranın Albay Isome'ye iade edilmesini sağlamaya çalışan Genel Mikhail Diterikhs'in talimatlarıyla Japonya'ya geldi. General Petrov'un başlattığı dava, İkinci Dünya Savaşı'na kadar önemli ölçüde ertelendi ve sürdü. Petrov, Japonya'daki Rusya Birlik Birliği başkanlığı görevini üstlendikten sonra Japonya'da bile kaldı. Ancak paranın geri dönüşünü sağlamak için başarılı olamadı. Zaten II. Dünya Savaşı sırasında, General Petrov, Japon makamlarının uzun yıllar süren yasal işlemlerde, Japon makamları tarafından tüm yasal masrafların ödenmesi karşılığında tazminat taleplerinden vazgeçme önerisi ile anlaştı.
Ataman Semenov, göçten sonra nihayet uzun zamandır ustalarının hizmetine geçti - Japonca. Japon liderliği, Semenov'un Dairen'deki evini (şu anda Çin Halk Cumhuriyeti'ndeki Liaoning Eyaletindeki Dalian) ve aylık bir 1000 altın yen emekli maaşı sağladı. Semenov, Uzak Doğu Kazak Birliği'ne önderlik etti ve 1934'ten, Beyaz emirler ve Rus gençliğinden gelen sabotajların eğitimi ve ardından Sovyetler Birliği topraklarına geçişi yapan Mançurya İmparatorluğu'ndaki Rus Göçmen İşleri Bürosu (BREM) ile aktif olarak işbirliğine başladı. Japon istihbaratı ataman Semenov'a kapsamlı yardım, İkinci Dünya Savaşı'nın tamamını sağladı.
Ağustos ayında 1945, Grigory Semenov, Mançurya bölgesindeki Sovyet birlikleri tarafından tutuklandı. 26 Ağustos 1946, Mançurya’da yakalanan Rus Japon göçmenlerin yargılanmasına başlandı. Semenov ayrıca, 30 yılının Ağustos ayındaki 1946'ine asılarak ölüm cezasına çarptırılan ve aynı gün 23'teki hapishaneye asılan iskelede bulunuyordu. General Pavel Petrov daha şanslıydı - Japonya'da yaşadığından, Sovyet yetkilileri tarafından tutuklanmadı. 1947'te Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı ve yeni ustalara, Amerikalılara Monterey'deki bir askeri okulda Rusça öğretmeni olarak hizmet etmeye başladı. Yaşına kadar yaşadı ve 1967 yılında 85 yaşında öldü.