Unearth - Iii In The Eyes Of Fire
Killswitch Engage, Trivium, Lamb Of God, NWOAHM'inin; Athos-Porthos-Aramisidir dersek eğer: Unearth de şüphe yok ki d'Artagnanıdır. 1998'de temelleri atılan ve "The Stings Of Conscience" adlı ilk yapıtlarını 2001'de yayınlayan elemanlar, özellikle 2004 tarihli albümleri "The Oncoming Storm" ile dikkatleri üzerlerine çekmeyi başarmışlardı.
Massachusettsli beşli iki sene aradan sonra çıkardığı üçüncü albümü "III: In The Eyes Of Fire"ı beğenimize sundu.
"This Glorious Nightmare" ile başlayan albüm hız ve tekniğin hakim olduğu yapısıyla ve brutal vokallerdeki bitirici vuruşlara daha baştan bizi etkilemeyi başarıyor. Arkadan gelen ilk single "Giles" ve "March Of The Mutes"; grubun thrash sounduna gösterdiği ilgi kadar yeni nesil metalle de haşır neşir olduğunu kanıtlıyor. "Sanctity Of Brothers", "The Devil Has Risen", "This Time Was Mine", "Unstoppable" ise elemanların death metal'e de göz kırptığı ancak Slayer, Pantera, Testament, Megadeth gibi gruplarda duymaya alıştığımız tınıları da barındıran şarkılar.
"So It Goes" başlangıçta melodik yapısıyla dikkat çekiyor, derken oldukça sağlam kesik rifflerle sizi tam bir rock'n'roll soloya hazırlıyor, parçanın finalinin ise yeme de yanında yat. Geçişler o kadar lezzetli ki dinlerken "grubun gelecekte geleceği nokta bu olsa ne güzel olur" diyor insan kendi kendine. "Imposters Kingdom" oldukça öfke dolu bir beste. "Bled Dry" ve "Big Bear And The Hour Of Chaos" ile sonlanan albümün şarkı sözlerini bir öncekiyle kıyaslarsak, politik değiller ancak günlük hayattaki terslikleri, düş kırıklıklarını dile getirmeleri açısından yine de derin anlam taşıyorlar.
Mesela "Giles" Salem Cadı Olayları'nın baş kahramanı Corey Giles hakkında. "This Glorious Nightmare" özel hayatımızdaki olası birçok bağımlılığımız (sigara, içki, kahve, uyuşturucu v.b.) ve bunların bizden götürdükleriyle ilgili. Bir diğeri "This Time Was Mine" ise ölümcül bir hastalık yüzünden aile bireyini, yakınını kaybedenlerin acısını paylaşıyor.
"III: In The Eyes Of Fire" hakkında "Tüm öfkemi ve duygularımı bu şekilde dışavurabildiğim için çok şanslıyım. Bu benim sağlıklı kalmamı sağlıyor," diyor Phipps (vokalist). Susi (gitarist) ise ekliyor: "Bu albüm emeği geçen herkesin tırnaklarını toprağa geçirip haykırdığı ve ortaya çıktığında: 'Vay canına, işte bu tam anlamıyla hayal kırıklığı, ızdırap ve acı' dediği bir yapıt," albüm bize de, içimize işleyen ızdırap ve kederi, yüreğimizde yanan ateşi dışarı çıkarabilmemiz için yardım eli uzatıyor.