Obscura kelimesi karanlık oda anlamına gelmektedir. Karanlık bir kutuya açılan delik sayesinde dışarıdan içeriye ışık düşer. Düşen ışık kutunun yüzeyine yansıyarak ters görüntü oluşturur. Bu basit sistem fotoğrafın da temelini oluşturur. Ayrıca ressamlar bu yöntemi kullanarak resimlerini doğru perspektifle
çizmişlerdir.“Karanlık kutu, iğne deliği (pinhole)” gibi isimleriyle de bilinen camera obscuranın tarihi MÖ 4. yüzyıla kadar uzanmaktadır. Fakat bu tekniğin uygulanması ilk olarak 10. yüzyılda Arap bilim adamı İbnü’l Heysem tarafından kullanılmıştır. İbnü’l Heysem bu ilkel karanlık kutuyu güneş tutulmasını izlemek amacıyla kullanmıştır. 15. yüzyıla geldiğimizde ise Filippo Brunelleschi, aynı teknikten yola çıkarak büyük bir kutu içinde, perspektifin
kullanımıyla ilgili çalışmalar yaptı.
Girolama Cardano Camera obscura konusunda yoğun çalışmalar yapmıştır. Bu çalışmaların sonucunda karanlık kutunun önüne optik koyarak bir ilki gerçekleşmiştir. Böylelikle bir dışbükey mercekle daha parlak ve net bir görüntü oluşacağını göstermiştir. Sonraki yıllarda Daniello Barbaro ise bu merceğin sayısını ikiye çıkartarak durumu bir üst seviyeye çıkartmıştır. Giovanni Battista Della Porta ise netlik sağlamak için, çift merceğin yanı sıra odanın büyüklüğünün hesaplanmasını gerektiğini söyler.
1604 yılında Johannes Kepler fotoğraf makinelerinde de kullanılan, ayna yansıması kuralını keşfeder. Kepler, aynı zamanda camera obscura kelimesini bize kazandıran kişidir.
17. yüzyılda camera obscuranın boyutunda küçülme olur. Daha sonraları taşınabilir hale getirilen camera obscura, günümüze kadar aşama aşama ilerleyerek bize fotoğraf makinesini kazandırmıştır.