Kirli Otuz - Hayatımda ne halt ediyorum?
Herkes senin kirli otuzun hakkında beceriyor, öfkeli yirmiliğini geride bırakıp hayatın bir sonraki evresine çıktığında hayatındaki en önemli an.
Gelenek, bildiğim kadarıyla, aileniz ve sevdiklerinizle tanışmak ve kim olduğunuz hakkında güçlü ve utanç verici konuşmalar yapmaktır.
Elbette, yaklaşan bu dalga için hala oturamıyordum.
Şu anda Manchester’da yaşıyorum, ki bu Avustralya’da çoğu aile ve arkadaşlarımın çoğundan yaklaşık 10537.01 mil veya 16957.21 kilometre uzaklıktadır.
Bu yüzden, kesin olarak Tenerife, Kanarya Adaları gezisini planlamayı seçtim.
Kanarya Adaları, kuzeybatı Afrika kıyılarındaki bir İspanyol takımadadır.
Kuşkusuz, bu finansal olarak sorumsuz bir seçimdi. Avustralya pasaportumu planlı, çok pahalı bir yolculuktan önce kaybettikten sonra, küçük kız kardeşimle yılın başlarında Brüksel, Hırvatistan ve Amsterdam'a seyahat ettim. Birlikte biriktirdiğimiz bir festivali yapmak için birikimlerimi temizledim ve kendimi borçlandırdım.
Ablan senin hayatın.
Bunu kız kardeşin için yap.
Bununla ilgili soru yok.
Gerçek Vahşi Çiçek modasında yine kendimi oldukça iyi bir durumda buldum.
Avustralya'dan dünyanın dört bir yanına olan yolculuğumu izleyenler kendimi içinde bulduğum zor durumlara aşina.
Aka çoğunlukla bok gibi.
Yani işte gidiyor.
Amacım uçuştan önceki gece bir şekilde (bu hala hiçbir yerde ortaya çıkmadı, birçok seyahatlerimde her türlü şeyi kaybettim, ama her zaman buna tutmayı başardım) pasaportumu yanlış yerleştirdi.
Aşağıdaki gibi durum:
- Avustralya pasaportunun değiştirilmesi £ 310
- Londra'ya yapılan son dakika tren bileti için pasaport başvurusunda bulunmak üzere £ 45
- Satın alınan bir uçuşun kaybedilmesi 100 £
- 100 £ 'luk stresi atlatmak için içki içer.
- Brüksel'e festivali yapmak için son dakika tren bileti £ 260
Resmi aldın.
Çok pahalı bir hata.
Yine de hatalar hakkındayım.
Sorumsuz olduğumu biliyorum.
Ben de en iyisini yaptım. Gelecek birkaç ay boyunca mümkün olduğunca fazla mesai yapabilmek için her saat çalışarak geçirdim, bu yüzden otuzun tsunamisi çarptığında başka bir yerde olabilirdim.
Otuzlu yaşlarınıza giriş genellikle son gecede karşılanır, bununla kendimi aptal bir şekilde içmek veya uyuşturmak ve oh ah otuz ve çok fazla takılıyorum ”gibi ertesi gün uyanmak demek istiyorum.
İnkar etmeyeceğim, bir hafta boyunca kanarya adalarında geçirdim, en az iki gece (ve akşamdan kalkarsanız günleri) bol miktarda sangria, dans hareketlerini utandırıcı hareketler, İspanyol dilinde kötü denemeler ve bazı ciddi partileri içerdi. .
Son birkaç yılda tüm boktan olaylarla şahsen mücadele ettim. Hayatımı bildiğim gibi alıp, dünyanın öbür tarafına atmak zorluğa katılıyor. Fakat genellikle yirmi sekiz ila otuz kişinin pek çok cephede inanılmaz derecede zorlayıcı olduğunu hissettim.
Ayrılmaya başladığımda kalpleri kasten değil sağdan ve merkezden kırmıştım, ama hiçbirini daha az yapmadım.
Hala çekirdeğimde oturan bir şey.
“İyi ödeme” işimi, rahat evimi ve hayatımı bildiğim gibi bıraktım.
Dünyayı kurtaracağımı sanıyordum.
Kulağa hoş gelen kutsal bok geriye bakıyor.
Bütün bunlar, doğum günüme kadar çıkan iç kısımlarımı karıştırıyor gibiydi. Her şeyin altında çok üzüldüm.
En iyi arkadaşım, ortağım VE Kanarya Adaları'ndaydım!
“Nasıl bu kadar üzgün olabilirim?”
Kendime saklamak için zorla denedim.
Avustralya’dan ayrıldığından beri on kilo aldığım gerçek miydi? Kendimden memnun değil misin? Hayatımdan memnun değil misin?
Ayrıcalık benden sızıyor ve bana alay eden boşluklar var.
Ailem o kadar uzaktaydı ve onların varlıklarını özlemiş miydim?
En iyi arkadaşım ve eşim, doğum günümü ellerinden gelenin en iyisini yapmakta harika bir iş çıkardılar. Ruhlarını kutsa, sonsuza dek minnettardım.
Kanarya Adaları, San Isidro kasabasında bir villa kiraladık. Beşimiz maddi olarak katkıda bulunduğumuz ve villamızın turistik etkin nokta yerine yerel olmasıyla, gerçekten iyi bir anlaşma yapmak için inanılmaz şanslıydık.
Son derece geniş ve inanılmaz derecede İspanyol bir yerdi. Manchester'daki çok küçük bir daireye adapte olduktan sonra bu benim için gerçekleşen bir rüyaydı.
Tipik İspanyol özellikleri ve güneşi yakalamak konusunda tembellik etmek için ilahi bir havuz.
Yerel manzara çok çeşitli! Her yerde tek bir açıdan çöl, yarı bitmiş binalar ve sert manzaralar ortaya çıktı. Sonra on beş dakika uzaklaşıp denizle ve kumla çevrili olabilirsiniz.
Bu ne kadar inanılmaz?
En iyi arkadaşım ailemle işbirliği yaptı ve herkesin eve döndüğü mesajlarla ilgili kısa bir video düzenledi.
Kesinlikle kutsanmış.
Asıl doğum günümden önceki gün, kendim ve eşim dağların derinliklerine gizlenmiş eski bir kasaba olan Masca Vadisi'ne bir günlük gezi yapmaya karar verdim. Gerçekten onun işi değil, kesinlikle benim. Keşfe çıkmak için birlikte yalnız zaman.
Aynı zamanda, dolambaçlı dağlardan geçen yol (yolun yanlış tarafında) korkutucu ve güzeldi. Çok sayıda kaktüs ve kuru toprak okyanus manzarası eşliğinde.
Bu gezinin en sevdiğim yanı.
Dikenli armut meyvesi yedik ve gün boyunca köyün çevresinde dolaştık. Doğa tarafından öpülmüş ve en inanılmaz manzaralarla çevrili, her şey kayboluyor gibiydi.
Kariyerim, yaşam seçimlerim, tasarruf eksikliğim veya akademik girişimlerim hakkında sürekli kendimi yargılamak açık mavi gökyüzüne geçti.
Ahhh kendimden bir mola.
Eve döndüğümde yağmurlu Manchester'a yavaşça ama kesin bir şekilde derin üzüntü solmaya başladı. Anksiyete üzerimden süzüldü ve eve dönüş yoluna başladı.
Otuzun güvenlik olduğunu düşündüm, otuzunun bir ev, kariyer, kendi ailem ve sonunda korkularımı ve endişelerimi aştığını düşündüm.
Ben de bu düşüncelerden kaçtım, çok, çok uzakta, sonra onları dolaba yerleştirdim.
Bir daha asla görülemedi.
Ama hepimizin bildiği gibi, bu gerçekçi değil.
Bu dolaplar bizi takip ediyor ve korkutucu kapılarını, içeriye doğru bakmanız gerektiğinde açarlar.
Evet, yaşlı korkunç jumperlar da çirkin ve yıpranmış, ancak yine de orada bir yerde bir askı tahsis ettiler.
TOZLU.
Maalesef, bu korkuların ortaya çıktığı zamanlar üzerinde hiçbir kontrolümüz yok, yalnızca onlara nasıl tepki vereceğimizi kontrol edebiliriz.
İçeri girmelerine izin mi veriyoruz? Kendimizi dövüyor muyuz?
Peki millet?
Benimki benim.
Selam,
Benim adım Jessica, şimdi otuz yaşındayım.
Banka hesabımda şu anda 4.00 £ var.
Maddi değere sahip hiçbir derecem ya da kendime sahip değilim.
Kalpleri kırdım, bencil seçimler yaptım ve hayatımdaki birçok duruma kötü tepki gösterdim.
On iki yaşından önce yaşamlarında çoğundan daha fazla travma geçirdim ve hala ayrıcalığım var.
Yaşam deneyiminde oluşturduğum maddi şeylerde sahip olmadığım şeyler.
Korktuğum için beni önemseyen insanlardan kaçtım.
İki yıldan az bir sürede on ülkeye çok küçük bir bütçeyle seyahat ettim.
Ben kendimin en büyük düşmanıyım ve bunu tanıyorum.
Bunun üzerinde değilim ya da bunun - bu benim bir parçam olsa ve buna sahibim.
Şiir yazmayı özlüyorum ve ailemi özlüyorum.
Dilbilgim her zaman doğru değildir ve doğum günlerini hatırlamak için hatırlatmalara ihtiyacım var.
Üzgünüm, asla üzgünüm demedim.
Yavaş yavaş değişiyorum, yavaş büyüyorum ve bundan korkmamaya çalışıyorum.
Şu an hayatımda ne halt ettiğim hakkında hiçbir fikrim yok
VE bu konuda iyiyim.