Ekonomik maliyetler: Eşitsizlik bir ülke ekonomisinin refahını baltalar ve verimli ekonomik büyümeyi engeller. Küçük bir azınlığın maddi açıdan güvenip etkilenmesi, ekonomik sisteme karşı kırılganlığa da neden olur.
Sosyal maliyetler: Eşitsizlik günlük yaşam koşullarını aşındırmakta, insan sermayesini boşa harcamakta ve sosyal uyumu azaltmaktadır. Bunların her biri, gelişen, uyumlu ve güvenli bir toplum için gereklidir.
Sağlık maliyetleri: Eşitsizlik, insanların benlik algılarına zarar verir ve sağlık için gerekli koşullara erişimi engeller. Kötü sağlık, ulus için daha yüksek sağlık bakım maliyetleri ile sonuçlanır.
Öyleyse, servet ve gelir eşitsizliği Avustralya'da nasıl ortaya çıkıyor? Peki milletin sağlığına etkileri nelerdir?
Sağlık için adil bir yol mu?
Herkesin uzun, sağlıklı ve müreffeh bir yaşam sürdürmeye adil bir şekilde sahip değil. Toplumsal hiyerarşinin altındaki insanlar, ortadakilerden daha kötü sağlık eğilimindedirler;
Sağlıktaki sosyal degrade olarak bilinen bu gözlem, Avustralya dahil dünyadaki ülkelerde görülmektedir. Bir dizi için geçerlidir sağlık sonuçları depresyon, diyabet, kalp hastalığı ve kanser dahil.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
“Kim” olduğun ve nereden geldiğin, sağlığın üzerinde kayda değer bir etkiye sahip. Örneğin, Anna'nın hikayesini alın.
Anna, 44 yaşında ve ülkedeki en sosyoekonomik olarak dezavantajlı kent alanlarından birinde yaşlı annesiyle birlikte yaşıyor. Aşırı kilolu, çok fazla sigara içiyor ve depresyon geçiriyor, ancak doktorunu ziyaret etmeye meyilli değil.
Anna gibi fakirler de sürekli olarak sağlık hizmetlerinden daha iyi durumda olduklarından daha az kazanıyor ve bu da tedavi edilmeyen hastalıklara yol açıyor. Bu bilinen ters bakım yasası.
Anna okuldan çok az nitelikle ayrıldı. Ekonomik açıdan dezavantajlı akranları gibi, Anna'nın da okulda fakir olma ve daha geniş popülasyondaki öğrencilerden daha erken ayrılma olasılığı daha yüksekti. Bu gençler yetişkinlere dönüşür. düşük gelirli olmak ve kendileri ve aileleri için daha az güçlüyüz.
Yüksek gelirli ülkelerde geçici, yarı zamanlı ve kayıtdışı çalışmaların büyümesi etkilenen çalışma koşullarıazalan iş kontrolü, finansal güvenlik ve ücretli aile iznine erişim ve esnek çalışma saatleri.
Anna büyük bir telekomünikasyon şirketi için çağrı merkezinde çalışıyor. Görevi, her gün, her gün müşteri şikayetleriyle uğraşmaktır. Çağrının sesini kapatma düğmesini kullanmaktan başka, çalışmasının doğası ya da nasıl yapıldığını kontrol etmiyor.
Yukarı tarafta, Anna yılda altı hafta tatil ile kalıcı bir konuma sahiptir. Fakat maaşı son beş yılda artmadı.
Anna, tek bir ücretine maddi olarak güveniyor. Kendi evini satın almaya gücü yetmiyor, bu yüzden annesiyle birlikte evde yaşıyor.
Güvencesiz veya düşük ücretli işlerde çalışan Anna gibi insanlar, işlerine yakın alanlarda yaşamayı kolay seçemezler. Bu sosyal kopukluktan konut fiyatları kısmen suçlanıyor. arazi değeri gradyan büyümesi Son yıllarda birçok Avustralya kentinde, nesiller için gelecek seçim ve fırsatın çok güçlü bir sosyal tabakalaşmasını pekiştiriyor.
Çalışma koşullarının kalitesi ruh sağlığı ile ilgilidir. Anna gibi insanlar için, kalitesiz işler aslında olabilir sağlık için daha kötü hiç bir işe sahip olmamaktan.
Paradan daha fazlası
Ancak sağlık mutlak zenginlik tarafından belirlenmez. Aksine, çevremizdekilere ve servetin nasıl dağıldığına ve harcandığına, insanların ne yapabildiğine ve yapabileceğine bağlıdır.
Birbirine bağlı üç yol, gelir eşitsizliği ile sağlık eşitsizliği arasındaki ilişkiyi açıklayabilir.
The “Sosyal sermaye” hipotezi Bir toplumdaki yüksek gelir eşitsizliği seviyelerinin bireyler arasındaki statü farkını arttırdığını öne sürüyor. Bu, gruplar arasında sosyal karışmayı azaltır, böylece kişilerarası güven seviyelerini azaltır.
Bu, sosyal dışlanma, güvensizlik ve stres duygularının artmasına ve ayrıca yaşam beklentisinin azalmasına neden olabilir.
“Durumluk kaygı” hipotezi, eşitsizliğin, bireylerin toplumsal hiyerarşideki yeri hakkındaki algılarına zarar verdiğini savunuyor. Başka bir deyişle, daha az zengin insanlar kendilerini daha az layık görürler.
Yetersizlik algısı, bir insanın sağlığına doğrudan beyindeki süreçlerle zarar veren aynı zamanda utanç ve güvensizliğe neden olur. sosyal sermaye seviyelerini azaltarak.
“Neo-materyalist” hipotezi, daha eşitsiz toplumlarda sosyal altyapı ve hizmetlere sistematik yatırım yapıldığını gösteriyor. Sosyal altyapı bireysel finansal kaynakların seviyesini etkiler ve eğitim, sağlık hizmetleri, ulaşım ve konut gibi hizmetler sunar.
Bu yatırımın bir örneği, İngiliz hükümetinin enerji takviyesinin kaldırılmasını önermesidir. Bu, işsiz olan, günde A $ 38 ile yaşayan, haftada en az A $ 4.40 ile kaybedilen insanlar demektir. Newstart'taki insanlar için, A $ 4.40 ekmek veya süt gibi temel unsurları satın alır.
Eşitsizlikleri giderme zamanı
Başka yerlerde olduğu gibi, modern Avustralya tüm sosyal gruplara eşit olarak hizmet etmedi. Sosyal ve sağlık sonuçlarındaki sistematik farklılıklar, insanlara açık olan fırsatların başlangıçta eşit olmadığını göstermektedir.
Maddi ödüllerin başarı ve başarısızlığın ölçütü olarak kullanıldığı bir toplumda, geride kalanların gelişmesi zordur. Bir toplum olarak, insanların maddi kaynaklarındaki eşitsizlikleri, yaşamlarını etkileyen koşullar üzerindeki kontrol derecelerini ve ifade edebilecekleri politik ses miktarını azaltmamız gerekir.
Yazar hakkında
Sharon Friel, Düzenleme ve Küresel Yönetişim Okulu Direktörü (RegNet) ve Sağlık Eşitliği Profesörü, ANU, Avustralya Ulusal Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = eşitsizlik; maxResults = 1}