“Kötülük olmasaydı, sizin iyiliğiniz ne olurdu ve gölgeler yok olsaydı dünya nasıl olurdu? Ne de olsa, gölgeler nesnelerden ve insanlardan elde edilir ... ".
"İnsan ahlaklarından arasında, korkaklığı en önemlilerinden biri olarak görüyor ..."
MA Bulgakov
"İnsan ahlaklarından arasında, korkaklığı en önemlilerinden biri olarak görüyor ..."
MA Bulgakov
15 Mayıs 1891, Mikhail olarak adlandırılan ilk doğan ve doğdu. Kiev İlahiyat Akademisi Doçenti ailesinde doğdu. Bir rahip eski oğlu olan Afanasy İvanoviç, zorunlu eski dillere ek olarak, İngilizce, Fransızca ve Almanca biliyordu, orjinalde Slav eserleri okudu ve hayatının sonunda teolojide doktora aldı. Eşi Varvara Mihaylova, katedrallerin başındaki kızının kızıydı ve neşeli ve basit bir düşünceleri vardı. Ailelerindeki çocuklar birbiri ardına ortaya çıktı - Michael'dan sonra, Vera ve Nadezhda'nın doğduğu günler, sonra Barbara, Nikolai, Ivan ve Elena.
Bulgakov'un en büyük oğlu hevesli bir kitap kurdu olarak büyüdü ve Teoloji Ustası'nın çocuklarının edebiyatı konusunda hiçbir kısıtlama yoktu - evin çocuk kitapları, Rus klasikleri ve o zamanki en popüler Ibsen, Wilde ve Nietzsche gibi yabancı eserleri vardı. 1900'te Bulgakovlar, ebeveynlerinin izniyle “kendilerinden kurtuldukları” Bucha köyünde bir yazlık ev satın aldı. En yakın ormanın içinden yalınayak koştular, Dinyeper'da kaynadılar ve farklı oyunlar oynadılar. Bu arada, Bulgakov iyi bir sporcuydu - çok güzel kayıyordu, tenis, kroket ve futboldan hoşlanıyordu. O yıllarda yetişkinlerin ve çocukların en sevdiği eğlencelerden biri ev performanslarıydı. İçlerinde Michael, bir kural olarak, yönetmen oldu ve aynı zamanda komik rollerde parlıyordu. Genel olarak, şakalar ve kahkahalar ailenin karakteristik özellikleriydi. Varvara Mihaylova, çocuklarla birlikte gülmeyi sevmesine rağmen onları çalışmaya zorladı - daha küçük çocuklar küçük çocuklara baktı, çocuklar bahçedeki çöpleri temizledi, ağaçları babayla söküp yollarını temizledi ve kız kardeşlerin kıyafetlerini onardı.
1900'te Mikhail, ilk Kiev spor salonuna alındı ve 1907'te ailesine korkunç bir talihsizlik oldu - 48 yaşındaki Afanasy Ivanovich böbrek hastalığından öldü. Varvara Mihaylova'da yedi çocuk kaldı ve ilk başta kayıpta ne yapacağını bilemedi. Daha sonra, anne çocuklara bir kereden fazla şunları söyledi: “Size sermaye veya çeyiz veremem. Ancak, size bir eğitim verebilirim - sahip olacağınız tek sermaye. ” Ve o yedi öğrenmeyi başardı. Aynı zamanda, yardım etmeye çalışan daha büyük çocuklar öğretmenler tarafından işe alınmış ve yaz tatillerinde Michael ülke trenlerinde kontrolör olarak çalışmıştır. Bir süre sonra, Bulgakovlar duyularına yeni başlamaya başladıklarında, Japonya'daki Afanasy Ivanovich’in erkek kardeşi iki oğlu Kostya ve Kohl’u onlara getirdi. Bir yıl sonra kuzenim Lilya Bulgakova, Kiev'deki Lublin eyaletinden Kiev'e geldi. Sonuç olarak, Varvara Mihaylova'nın ellerinde on çocuk vardı.
Michael, spor salonunda okurken gerçek yetişkin tiyatrosu ve operasına düşkündü. Ayrıca, doğa bilimlerine çok zaman ayırdı - gelecekteki yazarın hayatından bir mikroskop çıkmadı, genç adam yılanlarla marine etti, böcekleri parçaladı, harika bir kelebek koleksiyonu topladı. 1909'te Mikhail Afanasyevich, liseden mezun oldu ve Kiev Üniversitesi tıp fakültesinde sona erdi. Meslek seçimi tesadüfi değildi - akrabaları arasında ve babanın yanında ve annenin yanında doktorlar vardı. Evde, daha genç bir şekilde Darwin hükümlerinden büyük ölçüde etkilenen olgunlaşmış bir Michael, oruç tutmayı bıraktı - geç kalan teoloji profesörünün ailesine saçma geldi.
Aynı zamanda, Mikhail Afanasyevich, teyzesini (Bulgakov’un annesinin arkadaşları) ziyaret etmek için Sarah’a gelen bir lise öğrencisi olan Tatyana Lappa ile tanıştı. Teyzesi ve genç adamı tanıttı - der ki, size Kiev'i gösterecek. Gençler şehrin etrafında gerçekten çok yürüdüler ve her gün birbirlerini daha çok sevdiler. Bir yıl sonra, kız öğrenci, teyzesine geri döndü ve oğlunun yazlık evden Kiev'e günlük gezilerini önlemek için Varvara Mihayloviç, kızı Bucha'da yaşamaya davet etti. Noel tatili için 1911-1912, tıp öğrencisi Bulgakov'un kendisi Saratov'a gitti. 1912 yazında, Mikhail Afanasyevich, annesinin protestolarına rağmen evlenmeye kararlıydı. Ağustos ayının ortalarında Bulgakov gelini Saratov'tan getirdi ve yakında Tatyana Lappa, Kiev'deki kadın kurslarına girdi. Bulgakov’un kız kardeşlerinden biri o zaman günlüğüne şöyle yazıyordu: “İkisi de dikkatsiz doğada birbirlerine nasıl uydular?”. Nisan ayının sonunda 1913, mütevazı bir düğün gerçekleşti - cesareti kırılmayan gelinin duvarı ya da kıyafeti, sadece ipek bluzu ve keten eteği yoktu. Beklendiği gibi kilisede görüntüleri ile taçlandırılmış. Hala düğünü “delice bir adım” olarak nitelendiren Varvara Mihaylova, ertesi güne yüksek bir sıcaklıkla geldi - deneyimler yansıtıldı. Gençler, Reitarskaya Caddesi'nde ayrı bir oda kiraladılar.
Mikhail Afanasyevich özel dersler verdi, Saratov'dan karısının akrabaları tarafından bir miktar fon gönderildi. Ancak, ailedeki para göründüğü anda kalmadı, gençler taksiye bindi ve tiyatroya gitti. Bu nedenle, düzenli olarak hala gürültülü ve eğlenceli olan Andriyivskyy Descent'taki eski dairede yemek yemeleri şaşırtıcı değildir. Noel 1913'te genç karısı ailesi için ayrıldı ve Mikhail Afanasyevich, tıraş olmayı bırakacağını söyledi. Saratov'da ertelenen Tatyana, Kiev'de yeniden göründüğünde, kocası sakal bıraktı. Bu, bu arada, hayatında ilk ve son kez oldu - yazar her zaman dandy kalmayı tercih etti.
Savaş aniden başladı ve Saratov’daki Bulgakov’ları bulup yaz tatilleri için ayrıldılar. Kiev'e dönen Mikhail Afanasyevich üniversiteye gitmeye gitti ve Tatiana ve teyzesi hastanede bir iş buldu. Kiev'den sınıra olan uzaklık sadece 300 kilometre idi ve 1915 şehre 1916 sonbaharında yaklaştığında, gelecek yazar neredeyse eşini Saratov'a zorla gönderdi. Fakat iki hafta sonra, Kiev'de yeniden ortaya çıktı. Nisan ayında, XNUMX Mikhail Afanasyevich üniversite kursundan mezun oldu ve “doktor” unvanını aldı, hastanede çalıştı ve daha sonra Güney-Batı Cephesi'ne gönüllü oldu. Yaz sonunda, Tatyana da kocası için ayrıldı. Bulgakov, karısı Orsha'da, hastanenin bulunduğu Çernivtsi (şimdi Çernivtsi) yolunda bir araya geldi ve arabaları durduruldu. Bulgakov'a sahip olmadığı bir pas istendi. İki kere düşünmeden Mikhail Afanasyevich tarifini verdi ve mühürleri gördüklerinde harfleri bilmeyen askerler arabayı kaçırdılar.
Tüm deneyimli zemstvo doktorları sahra hastanelerine gönderildiğinden, genç doktorların kurslarını zorlukla tamamladılar. Kuyruk Bulgakov'a ulaştı - Eylül ayında 1916, Sychevka kasabasının 40 kilometresinde bulunan Nikolskaya Zemsky Hastanesi'nde sona erdi. Tabii ki karısı onunla gitti. Mikhail Afanasyevich, Zemstvo hastanesinde bir yıldan fazla bir süre çalıştı - uygulamasından çıkan ilk vakalar, Genç Doktorun Notlarında anlatılan gerçekten Bulgakov mizahıyla birlikte gerçek ve bazı yerlerde. Koyun ceketinin üzerine yapıştırılmış hardal sıvalar ya da rafine şeker gibi, doğum kanalına yerleştirilen bir bebeğin beyaz ışığına çıkmak istemeyenleri beslemek için neredeyse anekdotlu anlar, il doktorunun gerçekçi çalışmaları ile yan yanaydı. Yazarın lirik kahramanı şöyle bağırdı: “Ne tür yaralar diktim, ne tür bir pürülan plörezi gözlemledim, ne tür zatürree, kerevit, tifo, fıtık, sarkom, hemoroit… Şimdi ortaya çıktığım zaman, mutluydum. İstemi, vinyuzhniy, unutulmaz yıl ".
Sychevka'da, Bulgakov morfine bağımlı hale geldi - 1917 yazında ilk enjeksiyonunu yapan, kendini anti-difteri serumuna ters bir reaksiyon olan alerjilerden korumak için Mikhail Afanasyevich dikmeye devam etti. Bu bağımlılık, yazarın yılın ülkesi için dönüm noktasına transfer edildiği Vyazma şehri yerel hastanesinde ağırlaştı. Aynı zamanda kocasını takip eden Tatyana Nikolayevna, morfizmi nedeniyle kürtaj yaptırmaya zorlandı. Hastalığın seyri ile ilgili rapor, daha sonra, lirik kahramanı kendini ümitsizce vuran başka bir doktorun günlüğünü okuyan 1924'te yazılmış olan “Han'ın Ateşi” hikayesinde kaydedildi. Bununla birlikte, yazar 1918'in ilkbaharından tamamen kurtularak uyuşturucu bağımlılığının üstesinden gelmeyi başardı. Bir daha asla Bulgakov bu şeytanın kanına girmesine izin vermedi.
1918'te çift, Almanlar tarafından desteklenen süvari Skoropadsky'nin hüküm sürdüğü Kiev'e geri döndü. Andrew’un İnişindeki Bulgakov’ların eski dairesine yerleştiler. Bunlara ek olarak, evde bir anne yaşadı, Varya’nın kocasıyla kız kardeşi, bir kariyer memuru Leonid Karum, küçük kardeşler Vanya ve Kohl, ayrıca Zhytomyr’den bir başka kuzeni. Ancak, aşçıları yoktu ve aile üyeleri sırayla yiyecekleri hazırladılar. Karısının desteğiyle Mikhail Afanasyevich özel muayenehaneye dahil oldu - Vyazma ve Sychevka'da zührevi ve deri hastalıklarında iyi bir uzman oldu. Petliuristler Kiev'e yaklaştığında Almanlar, çeteyi kaderin insafına bırakıp şehirden ayrıldılar. Daha önce, Skoropadsky Rus birimlerinin oluşumunu yasaklamıştı ve Almanlar herkese el koydu. silâh. Yine de, kalan Rus memurlar şehri korumaya çalıştı, ancak güçler eşit değildi. Aralık ayında, 1918 Ukraynalı milliyetçiler Kiev'i işgal etti. Çağdaşlar, Petliuristlerin işgalinden sonraki ilk günlerde, hastanelerde birçok hastanenin tedavi edildiğini ve tüm çöp depolama alanlarının kelimenin tam anlamıyla, çoğu canavarca işkencenin izleri olan cesetlerle tıkandığını hatırlattı. Petliuristler, diğer şeylerin yanı sıra, Bulgakov'un Bucha'daki kulübesini yaktılar ve evin tam ortasına ateş açtılar. Ve Mikhail Afanasyevich, yeni gücün elden çıkarılmasıyla istendiği gibi, komutanın ofisine gitmesi gerektiğinde, seferber edildi. 1926'te “Ben öldürdüm” hikayesinde yazacak: “Bu, cesetleri sokaklarda bırakan harika bir ordu ... ve ben de bu şirkette kolunun üstünde kırmızı bir çarpı işareti var ...” Fırsat ilk gece kendini gösterdiğinde, Bulgakov kaçtı. İktidarın sürekli değiştiği Kiev'de, Mikhail Afanasyevich "kişisel olarak on darbe yaşadı".
1919’in sonbaharında Bulgakov, Rusya’nın Güney Silahlı Kuvvetleri’ne katıldı ve Üçüncü Terek Kazak Alayı’nın bir parçası olarak Denikinialılarla Vladikavkaz’a gitti. Oraya vardıktan sonra karısını telgrafladı ve onu tekrar takip etti. Yakında gelecek yazar Grozni yakınlarındaki bir sahra hastanesine transfer edildi. Tatyana Nikolaevna şöyle hatırladı: “Bir vagondaki yüksek mısır yoluyla müfrezeye ulaştık. Ben, antrenör ve Misha dizlerimin üzerinde bir tüfekle - benimle birlikte verildi ve her zaman hazır olması gerekiyordu. ” 1919'in sonbahar gecelerinden birinde, bir kerosen şişesine yerleştirilen bir mum ışığında, Bulgakov ilk kısa hikayesini yazdı. "Grozny" gazetesinde yayınlanan "Gelecek Perspektifi" adlı bu filodan Bulgakov daha sonra edebiyat etkinliğinin okunmasına öncülük etti, ancak Mikhail Afanasyevich'in Sychevka ve Kiev'deki hastaları aldıktan sonra akşamları bestelediği biliniyor.
Ekim ayında, 1919 Bulgakov, Shali-aul ve Çeçen-aul'ların ruhunda yaylalarla yapılan savaşlara katıldı. Sonra, Mikhail Afanasyevich'in eşiyle birlikte tren vagonunda yaşadığı, orada operasyonlar yaptığı ve yaralıları tedavi ettiği Beslan vardı. Tatiana Nikolaevna’nın hatıralarına göre, bazı karpuzları yediler. Aynı trende Bulgakovlar Vladikavkaz'a geri döndü. Ve 1920'in başlangıcında, Pyatigorsk'a giden Mikhail Afanasyevich, tifo ateşine yakalandı. Tatyana Nikolaevna ölmekte olan yazarı zar zor buldu. Bulgakov kırkın altındaki sıcaklıkta uzanırken beyazlar Vladikavkaz'dan ayrıldı ve kırmızı ile beyaz arasında bir “duraklamada”, şehir Çerkesler tarafından yağmalandı. İyileşmesinin ardından bir sopayla yürüyen Bulgakov karısına şöyle dedi: “Bundan sonra ilaç bitti.”
Şehri işgal eden İnatçılar, Beyaz Muhafızlar'ı inatla aradılar, Tatyana Nikolayevna şöyle yazdı: “Michael'ın o yıl nasıl hayatta kaldığını hala anlamadım - onu on kez tanıyabiliyorlar!” 1920'in baharında Bulgakov, Vladikavkaz Devrim Komitesinde edebi ve tiyatro bölümünün başına geçmesi için kendisini terfi ettiren yazar Yury Slezkin ile tanıştı. Yazar, tiyatronun ona salatalık ve bitkisel yağ maaşı verdiğini hatırladı. Tatiana Nikolaevna'nın altın zincirinde yaşadılar, ondan bir parça koparıp sattılar. Mikhail Afanasyevich'in ilk oyunları Vladikavkaz Tiyatrosu'nda sahnelendi, ancak Mayıs'ın başlarında 1921 tiyatrosu kapatıldı.
Vladikavkaz'dan Bulgakov, bir ay boyunca nikah yüzüklerinin satışından elde edilen paralarla harcadıkları Tiflis'e gitti. Alyans satmak kötü bir alâmet olarak kabul edilir, ancak yapacak bir şey yoktu - zaten altın zinciri yemişlerdi. Sonra çift Batum'daydı. Ağustos ayında, 1921 Bulgakov sonunda Tatiana Nikolaevna'yı Moskova'ya gönderdi ve sonunda: "Nerede olursam seni her zamanki gibi arayacağım" diyerek Moskova'ya gönderdi. Kederli eşe sonsuza dek ayrılacak gibiydi. Anıtlarına göre, Mikhail Afanasyevich bir gemiye binmeyi ve Rusya'dan ayrılmayı umarak kentte kaldı: “Biriyle pazarlık yaptım, beklemeye alınmasını istedim”. Bununla birlikte, Jules Vernov planları başarısız oldu ve Eylül ayında, parasız ve hiçbir eşyası olmayan yazar, Voronezh'den pistler boyunca iki yüz kilometreden fazla Moskova'ya ulaştı. Arkadaşlarına ve tanıdıklarına gülerken, Bulgakov, yardımını Bolshaya Sadovaya'daki 10 ev numarasındaki ortak dairede sihirli bir şekilde odadan alan Nadezhda Krupskaya'ya bir mektup yazdı.
Uzun bir süre, Mikhail Afanasyevich başkentte “ayaklarının altında sağlam bir zemin” hissetmedi. Leto'nun tasfiye edilmesi gibi Ana Siyaset Politikaları Edebiyat Bölümü sekreterliğini zar zor aldı. Bu çalışma hakkında yazdı: “Leto'da masa yoktu, sandalye yok, ampul yok, mürekkep yok, okuyucu yok, yazar yok, kitap yok ... Saatlerce üzgün bir bayanla oturdum. Masada, ben masadayım. Yerdeki banyoda bulduğum Dumas 'Üç Silahşör'ü okudum ... ”. Bundan sonra, yazar kronik bölüm başkanı tarafından “Ticaret ve Sanayi Bülteni” ne gitti, ancak bir ay sonra bu baskı “vefat etti”. Tüm Mart, Bulgakov İşçi gazetesi için muhabir olarak çalıştı, ancak burada da çalışmadı. Mikhail Afanasyevich Kiev'e şöyle yazdı: "Kısaca söyleyebilirim ki, burada varoluş için sert bir mücadele var." Ve Şubat ayının başlarında, 1922 aniden annesi Varvara Mihayloviç tarafından tifüsten öldü - haber Bu, Bulgakov'u salladı. Sadece nisan ayında, 1922 yazarı “istikrarlı” bir yer buldu - Gudok gazetesi.
Kader iradesiyle, o zaman Ilf, demiryolu işçilerinin baskı baskısında Petrov, Olesha, Kataev ile çalıştı - bir başka deyişle, o zamana ait edebiyatın tüm rengi. 32 yaşındaki Mihail Afanasyevich diğerlerinden neredeyse on yaş büyüktü ve kendini ayrı tutuyordu. Hudkovtsy'nin geri kalanı, onu “dikkatle bağlanmış bir kravat ve göz kamaştırıcı derecede taze, alçı-katı bir bileziğin bile yakalanamadığını” bile yazarın bluz birliklerinden izole ettiğini belirterek yaşlı bir adam olarak algılıyordu. Buna ek olarak, Bulgakov hanımların ellerini öptü, törenle eğildi ve yanında duran bir kadın varsa, tramvayda oturamadığını söylemek komikti. Mikhail Afanasyevich “Ersami” - “istediğiniz gibi” veya “nazikçe” konuşmayı tercih etti. Bu “demiryolu” gazetecisinin görünüşü ve bütün alışkanlıkları Çarşamba günü ne çıktığını hemen gösterdi.
Yaşamı boyunca, Bulgakov kendini zehirli feuilletonlar yazıp, genç Çehov gibi, “Starchic dickey” gibi komik takma adlarla imzalayarak kazandı. Usta hicivsel yazılarını sadece “Yüzükler” sayfalarında değil aynı zamanda “Kırmızı Biber” ve “Timsah” sayfalarında basmıştır. Bu arada, "bu arada" tek bir ruhla "yazdı:" Feoletonun yazısı benden on iki ila yirmi dakika süren ıslık ve sigara dahil benden aldı. " Yeni yazarın Feuilletonları Muskovitlerin dikkatini çekti, ancak zamanla gazete alışkanlıkları Bulgakov'u kızdırmaya başladı. Yazarın zevkinin "keskin bir şekilde düştüğü", "giderek daha sık yazılan aşınan karşılaştırmaları ve örnek kelimeleri kaymaya başladığı" görünüyordu. "Onun" Mikhail Afanasyevich geceleri çalıştı. 1921 sonbaharından bu yana, çalışmalarını akşam iki veya üç saat boyunca daktiloya dikte etti. Yazarın “çok fazla doğaçlama yapmadığını”, “böyle bir el yazması olmadığını”, sadece ayrı broşürler ve defterler olduğunu söyledi.
Ne yazık ki, Bulgakov’un karısı ile Moskova’ya vardıklarından sonraki ilişki daha da havalı bir hal aldı. Ortak dairedeki komşuları şöyle hatırladı: “Uzun boylu ve ince Tatyana Nikolayevna, bu kadar göze çarpmayan bir şekilde devam ediyor, bu yüzden farkedilmeden, hayatında bir yabancı olduğunu hissediyor.” İlişkilerindeki son nokta, 1924'in ilkbaharında belirlendi. Yılın başında, Alexey Tolstoy başkanlığında Berlin'den dönen “Smenovekhovtsi” ile yapılan görüşme akşamında Mikhail Afanasyevich soylu olan Belozerskaya ile soylu kadınlarla bir araya geldi. Nisan 1925'ta evlendiler. Yazar Yury Slezkin, Lyubov Evgenievna'nın çok "pratik bir kadın" olduğunu ve "geleceğini inşa etmesine yardımcı olabilecek tüm erkeklere baktığını" yazdı. İkinci evlilikten sonra, Bulgakov'un hayatı fazla değişmedi - çift arkadaşlarla buluştu, Kırım'da dinlenmeye gitti, operaya ve dramatik gösterilere gitti. Daha önce olduğu gibi, Bulgakov geceleri yazmaya devam etti. Lyubov Evgenievna, bir arkadaşıyla eşit şekilde ayak basacak şekilde, yarış pistinde bir at tuttu ve bir jokey olarak yarışmalara katıldı. Çocukları yoktu, ama kedileri, kedileri ve aynı zamanda hizmetçi Moliere Buton'un adını taşıyan kırmızı köpeği sürekli yaşadı.
1922'ten 1926'e kadar olan süre boyunca Mikhail Afanasyevich, “Şeytanın Arifesi”, “Köpeğin Kalbi”, “Ölümcül Yumurtalar”, “Kutsal Kabala”, “Alexander Pushkin” ve diğerleri gibi iyi bilinen eserler yazdı. 1923’ta yazar Beyaz Muhafız’da çalışmaya başladı - bir kız ve erkek kardeş hakkında, evi korumak ve onur hakkında, savaş ve barış için bekleyen bir roman. Eser, dilin ve biçimin yenilikçiliğini arayan “Hooter” kadrosunda bir izlenim bırakmadı, ancak yazara suluboyalarından birini sunan Maximilian Voloshin, “Rus çekişmesinin ruhunu ilk çeken kişi” üzerine yazdı. Edebiyat eleştirmeni Vincent Veresaev, "sadece Leo Tolstoy'un bizimle çok iyi başladığını" söyledi. Gerçekten de, “Beyaz Muhafız” yirminci yüzyılın bir nevi “Savaş ve Barış” haline geldi ve metnine göre ülkenin güneyindeki iç savaşı inceleyebilir.
Romanın birinci ve ikinci kısımları 1924'te yayınlandı. Zorlukla, kısmen senetlerle birlikte, roman için para alan Bulgakov, kendisine bir günlük takım elbise ve bir smokin sipariş etti. Uzun ve zor bir araştırmadan sonra, bir tek gözlük aldı. Başkentte şapkaya benzeyen bir "zevk" olduğu için artık izin verilmiyor. Sonunda, 1913 ile Milan melon şapkası olan yazarın arkadaşlarından biri bunu Mikhail Afanasyevich'e sundu. Aynı zamanda, yazar "bir çocuk gibi sevindi ve her şeyi haykırdı:" Bundan sonra etkileyebilirim! "
Beyaz Muhafız, Sanat Tiyatrosu'nda dağıtıldı ve sonuç olarak, o günlerde pratikte bulunmayan çağdaş bir tema üzerine romanı temel alan bir oyun yapmaya karar verdiler. 1925 yazarı Moskova Sanat Tiyatrosu'na davet edildi ve ona bundan bahsetti. Çocukluğundan beri tiyatroyu seven ve uzun süredir oyunun arsasını yürüten Bulgakov, reddedemezdi. Böylece (üç yıl arayla) Moskova sahnesinde 1926'tan 1941'a bin kez geçen oyun doğdu. Ana yönetmeni Konstantin Stanislavsky olan “Türbinlerin Günleri” Sanat Tiyatrosu için ikinci “Seagull” oldu. Performans son zamanlarda oyunun kahramanları ile aynı zorluklardan geçen izleyicileri etkiledi. Oditoryumda çoğu zaman "bayılma ve histeri" vardı, "insanlar ambulansa alındı."
“Türbin Günleri” nin başarısından sonra, Vakhtangov Tiyatrosu çalışanları, Bulgakov'a kendileri için bir komedi yazmak üzere yaklaştı. Yazar, kısa sürede şehirdeki olaylarla ilgili gazete sütununa bakarak, Moskova polisinin bir dikiş atölyesi kisvesi altında çalışan bir kumar Hangout'u nasıl bulduğuna dair bir notla karşılaştı. Belirli bir Zoya Buyalskaya den bir içeren. Bu yüzden Bulgakov, bugün 1926'un yıkılışında ortaya çıkan “Zoykin'in dairesi” oyununun inanılmaz derecede güncel olduğu fikrine sahipti.
1928’te Bulgakov, “Run” adlı yeni bir oyun yazdı ve bu da Rusya’ya dönen beyaz general Yakov Slaschov’un hatıralarına dayandı. Titiz yazar, savaşların gerçekleştiği tüm yerleşim yerlerine dikkat çeken ve ayrıca Beyaz ve Kırmızı ordularının hareketlerini gösteren bir harita bile çizdi. Göçmenlikteki yaşamın ayrıntıları Mikhail Afanasyevich, karısının hikayelerinden öğrendi. Rollerin yazıldığı Sanat Tiyatrosu'nun genç oyuncuları oyunu severdi. Provaya başladılar, ancak burada oyun (Kasım ayında, 1928), Maxim Gorky'nin korunmasına rağmen, yasaklandı. Sebep basitti - parçada Kızıl Ordu yoktu. Belozerskaya'ya göre, Mikhail Afanasyevich bu çalışmayı çok sevdi, “bir anne çocuğunu sevdiği gibi” ve “Koş” yasaklandığında darbe korkunçtu. Benzer şekilde, ölen kişi evde göründü ... ".
Genel olarak, Türbinlerin Günleri'nin serbest bırakılmasından sonra, tüm eleştirilerin Mikhail Afanasyevich'e karşı silahlandığını belirtmekte fayda var. Edebiyat atölyesinde yoldaşlar bir yana bırakılmadı. Oyun Beyaz Muhafız sabotajı olarak yorumlandı, prodüksiyon ihtilaflarda tartışıldı ve bazıları “Moskova Sanat Tiyatrosu'nun Sovyet hükümetinin boşuna boşa attığı bir yılan olduğunu” söyledi. Elbette, elinden geldiğince en iyi şekilde tiyatro haklı çıktı - “Bu konumlardan Üç Kızkardeşin ordu oyunu olarak çalışılması gerektiğini” söylüyorlar. Genel Repertuar Komitesi'nin başkanı olan Osaf Litovsky, Bulgakov’un Beyaz Muhafız “Cherry Orchard” adlı oyununu seslendirdi ve Halkın Eğitim Komiseri Anatoly Lunacharsky’yi “beyaz hareketin yarı özürü” olarak nitelendirdi. Ancak yazarın zulmünde bir isim yapmış olan rappovite Orlinsky özellikle yaygındı. Usta ve Margarita’da, Mikhail Afanasyevich tüm bu paketi Latunsky eleştirmeni olarak okuyucunun mahkemesine getirdi.
“Koş” provaya yeni başlıyordu ve proleter edebiyatının yanmış zincir köpekleri Bulgakov'u paramparça etmeye başladı. O zamanki dergilerde ve gazetelerde, makaleler sürekli aşağıdaki başlıklar altında yayınlandı: “Bulgakov’un bölgesini vurduk”, “Koşmak askıya alınmalı”, “Tarakany baskınları”. Bilgi sahibi yazar, tüm küfürlü konuşmaları dikkatlice kesti ve onları gözlerimizin önünde şişen özel bir albüme yapıştırdı - toplamda yaklaşık üç yüz olumsuz eleştiri ve sadece üç olumlu eleştiri vardı. Bu arada, başlangıçta stoical olarak tutulan, sonra geçmeye başlayan Mikhail Afanasyevich, irritasyona uğradı, zayıf bir şekilde uyudu, yalnız kalmaktan korkuyordu, sinirsel bir tik vardı.
Yaklaşan 1929, Bulgakov için etkinliklerle doluydu. “Koş” adlı oyunun yasaklanmasından kısa bir süre sonra, Aralık ayında Oda Tiyatrosu'ndaki 1928 “Kızıl Ada” nın prömiyerini yaptı. Ve Şubat sonunda, Mikhail Afanasyevich Elena Shilovskaya ile bir araya geldi. Böyle oldu - sanatçılar Moiseenko kardeşler Maslenitsa'da krep düzenlediler ve diğer konuklar arasında Bulgakov ve Elena Sergeevna da davet edildiler. Mihail Afanasyevich gitmek istemedi, tıpkı Shilovskaya gibi, ancak son anda her ikisi de fikrini değiştirdi. Masada yan yana olmuşlardı, Elena Sergeevna'nın kolunda bir çeşit ip vardı ve Bulgakov'dan onları bağlamasını istedi ... Sonradan, Mikhail Afanasyevich "burada bir çeşit büyücülük olduğunu" ve Elena Sergeevna'nın kim olduğunu savundu. Bu arada, onu bağlayan bir kocası ve iki çocuğu vardı. Shilovskaya, kendi tarafından “yaşam için hızlı, olağanüstü hızlı bir aşk olduğunu” söyledi. Gizlice buluşmaya başladılar - Elena Sergeevna, evlerine “sızmak” için Bulgakov’un ikinci karısıyla arkadaş bile oldu.
Aynı zamanda, Genel Repertuar Komitesinin Mikhail Afanasyevich'in repertuardan çıkardığı tüm oyunların kaldırılmasına ilişkin kararı da yayınlandı. Uzun süredir basılmamış bir yazar için ağır bir darbe olduğu ortaya çıktı. Bir noktada, Mikhail Afanasyevich, okul çocukları için bir ders kitabı yazmaya bile karar verdi. hikayeler. Muhtemelen tam bir umutsuzluk oldu. Hangi haritayı koyacağımızı bilmeyen yazar, ders kitabını oluşturduktan sonra onu farklı düşüneceklerini ve tüm bulutların sonunda dağılacağını düşündü. ” Ancak, açılan en güçlü baş ağrıları bu çalışmaya son verdi.
Onunla kalan son şeyden mahrum kalan Bulgakov, daha sonra “Moliere” olarak yeniden adlandırılan “Kutsal Kabala” adlı oyun üzerinde çalışmaya devam etti. Ancak Moskova Sanat Tiyatrosu'nda sahne almak için kabul edilen bu oyun Mart ayında Merkez Repertuar Komitesi tarafından 1930'e reddedildi. Ondan sonra, Mikhail Afanasyevich SSCB Hükümetine (Stalin, Kalinin, Kaganovich, Molotov ve Yagoda dışında alıcılar arasında) Sanat Tiyatrosu'nda laboratuar asistanı olarak çalışmak için bir fırsat sağlama isteği ya da “acilen ülkeyi terk etme emri verme” talebiyle bir mektup yazdı. Bundan üç hafta sonra Bulgakov, Joseph Vissarionovich tarafından çağrıldı. İlk başta, Mikhail Afanasyevich bunun bir şaka olduğunu düşündü ama yanıldı. Böyle bir konuşma gerçekleşti: “Mektubunuzu aldık. Arkadaşlarınla oku. Olumlu bir cevabın olacak ... Ya da belki gerçek şu ki yurtdışına çıkmana izin vermek mi? Sizden çok mu bıktık? ”-“ Son zamanlarda, bir Rus yazarın anavatan dışında olup olamayacağı hakkında çok şey düşünüyordum. Bana öyle geliyor, yapamam. " “Ben de öyle düşünüyorum.” Konuşmadan yarım saat sonra, yazar Sanat Tiyatrosu'ndan bir çağrı aldı ve çalışmaya davet edildi. Ve bir süre sonra (Şubat ayında, 1932), “Türbinlerin Günleri” adlı oyun Moskova Sanat Tiyatrosu repertuarına geri döndü. Genel olarak, Stalin'in, dönemin en iyi yazarlarından ve yazarlarından biri olduğunu düşünerek Mikhail Afanasyevich'i sevdiğine dair kanıtlar var. Örneğin, Joseph Vissarionovich onbeş kereden fazla “Türbinlerin Günleri” ni izleyerek şöyle dedi: “Bu Bulgakov! Güzel alır! Yüne karşı alır! Bunu sevdim. ” Çağdaşlara göre, politik olarak doğru toplumsal gerçekçilik ruhu içinde yazan kişiler, zihniyle değer veren lider ve yüreğiyle Bulgakov.
Bu arada, yazarın Elena Shilovskaya ile romanı devam etti. 1931'in başlangıcında kocası Evgeny Shilovsky karısının Bulgakov ile olan ilişkisini ziyaret etti. Bir görgü tanığının ifadesine göre, "Bulgakov ve Belozerskaya'nın yaşadığı Bolshaya Pirogovskaya'ya başvurdu ve yazarı tabanca ile tehdit etti." Boşanma durumunda, çocuklardan vazgeçmeyeceğini belirten Shilovsky, böylece eşini bir süre Mikhail Afanasyevich'ten ayrılmaya zorladı. Neredeyse iki yıl boyunca birbirlerini görmediler, çağrılarına cevap vermediler, mektupları kabul etmediler, biri sokağa çıkmadı, ancak dışarı çıktığında ilk önce “sensiz yaşayamam” diyen Bulgakov'u gördü. Her şeye rağmen, birleşmeye karar verdiler, evlilik Ekim 1932'te kaydedildi, Shilovskys'in çocukları ayrıldı - en büyükleri babasında kaldı, anneleri de daha gençti.
Bir düzineden fazla isim çeşidine ve birçok basımına sahip olan ana romanı Bulgakov, 1928'te tasarlandı ve hayatının sonuna kadar üzerinde çalıştı. Ateist Rusya’ya Pontius Pilate ve Yeshua Ha-Notsri’ye, Şeytan’a ve büyüleyici emekliliklerine, Moskova’yı otuzlu yıllarda, Üstat eleştirmenlerin çektiği sevgi hakkında, üzüntü ve kederden bir cadı olan Margarita hakkında bir yazı yazın saf delilik oldu. Kızıl Ordu'nun kazandığı ülkede yazılanla aynı, Beyaz Muhafız ile ilgili çalışmalar ve yayınlanacağına inanıyoruz ... Ama basıldı! Bu bir mucizeydi, daha da büyük bir mucize, ülkenin en iyi tiyatrosunda "Türbinlerin Günleri" nin yapımıydı.
"Şeytanla ilgili roman" ın ilk versiyonu yazar tarafından 1930'te yazıldı. Daha sonra, Mikhail Afanasyevich günlük ekmeğini tiyatroya sokmak için sürekli bir iş yazmaktan kaçmak zorunda kaldı. 1936'te, Pravda gazetesinde yapılan kritik bir makalenin ardından, Bulgakov'un yedi kez dolu bir ev gösterdiği Moliere performansı sahneden kaldırıldı. Bulgakov Moskova Sanat Tiyatrosu'ndan ayrıldı ve Bolşoy Tiyatrosu'nda librettist oldu. 1936'te “Karanlığın Prensi” adını taşıyan romanın üçüncü baskısı, bir yıl sonra son versiyonunu aldı - “Usta ve Margarita”. Eser, Puşkin hakkındaki oyunun kompozisyonu ile opera Peter Büyük librettosu arasında yazılmıştır. Mayıs-Haziran aylarında, 1938 el yazması bir daktiloda yeniden basıldı, ancak bitmiş romanın (yayınlardaki tutarsızlıklar son defterlerden birinin kaybı nedeniyle ortaya çıktı) yazarın hayatının son gününe kadar sürdü.
1939'te yoldaşlarının önünde komik doğaçlama sahneleri oynayan mükemmel bir hikaye anlatıcısı olan Mikhail Afanasyevich, geçen yıl yaşadığı gerçeğinden bahsetti. Ve komik bir şöhret olarak sunuldu ve karısı da dahil olmak üzere herkes tarafından algılandı. Ancak Eylül ayında, şakalar için hiç zaman yoktu - Leningrad'da tatile çıkan Mikhail Afanasyevich, aniden kötü bir görüşe sahipti ve doktorlar, babası - nefrosklerozu korkunç bir şekilde teşhis ettiler. Yazar derhal sermayeye geri döndü, tanı bilim dünyasının bir uzamı tarafından onaylandı. Doktorlardan biri hastaya üç günden fazla yaşaması gerektiğini söyledi. Doktor yanlıştı, Mihail Afanasyevich altı ay daha yaşadı ama korkunç haberler onu sakat bıraktı. Bir doktor olarak, hastalığın nasıl geliştiğini ve birbiri ardına bir semptom bulduğunu biliyordu. Hastalığın başında Bulgakov, arkadaşı senaryo yazarı Sergey Yermolinsky'ye göre “daha genç” oldu, ama ne kadar uzarsa, o kadar zorlaşıyor ... Şubat ayının ortalarında, 1940 kör olmuş, zayıflamış ve Bulgakov yataktan çıkamamış, karısının son sözlerini dikte etmişti. ve Margarita. Kısa bir süre sonra, Mikhail Afanasyevich konuşmasını yitirdi, bağlantılı olarak sadece sözcüklerin başlangıcı ya da sonuyla konuşarak. 10 Mart 1940 yazar, korkunç acıdan sonra, Elena Sergeevna'nın ellerinde öldü. Vücudu yakıldı.
Elena Sergeevna, eşine mutlaka "Usta ve Margarita" yazdıracak bir yemin etti. Mikhail Afanasyevich öldüğünde, İkinci Dünya Savaşı çoktan başlamıştı ve ardından korkunç 1941 yılı başladı. Savaşın çatışmasında, sadece kağıt el yazmaları değil, bütün köy ve şehirler öldü. Tahliyeye giden Elena Sergeevna, eserin kaderi için endişelendi ve el yazmasını güvenliğini sağlamak için Lenin Kütüphanesine teslim etti. Moskova'nın bombalanmasına rağmen, el yazması neyse ki hayatta kaldı. Savaşın sona ermesinden sonra, Bulgakov'un dul eşi yine “Ustalar ve Margarita” nın yayınlanmasında çok büyük bir girişime girişti ve yalnızca altıda biri başarı ile taçlandırıldı - roman, 1966-1967 dergisindeki “Moskova” dergisindeki notlarda göründü. Bununla birlikte, bu biçimde, eser bir yüzyıl önce, yandıktan sonra ikinci Ölü Ruhlar dirilişine benzer şekilde, bir korku yarattı. Herkes, romantizmden etkilendi - entelektüelden proletere, gençten yaşlıya.
Ancak yazarın mezarındaki on iki yıl boyunca ne bir taş, ne de bir döşeme ya da bir haç yoktu. 1952'te Elena Sergeevna mezarlıktaki derin bir delikte kocaman bir siyah kaya gördü. Yerel bakıcılar ona “Golgotha” adı verilen bu taşın daha önce Danilov Manastırı'ndaki Nikolai Gogol'un mezarında durduğunu söyledi. Elena Sergeevna bir taş aldı ve Mikhail Afanasyevich'in mezarına kuruldu. Yirminci yüzyılın büyük yazarının klasik taşralılarına hitaben şöyle yazması ilginçtir: "Öğretmen, beni dökme demir palto ile koru".
Http://www.bulgakov.ru/ ve http://to-name.ru/biography adresindeki materyallere dayanarak