edith piaf fransanın en sevilen sanatçılarından biriydi ve ulusal bir simge haline gelmişti. yürek burkan bir sesle dokunaklı şarkılar söylemedeki özel yeteneği, onun trajik hayatının bir yansıması gibiydi. la vie en rose (1946), hymne alamour (1949), milord (1959), non, je ne regrette rien (1960) en ünlü parçalarından bazılarıdır.kaldırım serçesi olarak bilinir kendileri .
(alinti: edith piaf
edith giovanna gassion, 19 aralık 1915 te, paris'te doğdu. tüm efsane kişilerin başına gelen onun da başına geldi, yaşamı hakkındaki gerçeklerle sonradan uydurulmuş öyküler iç içe geçti. gerçek yaşamı da zaten masal gibi olan biri için buna ne gerek vardı bilinmez ama mitos, rue belleville'de bir sokak lambasının altında doğmuş olmasını daha uygun görse de, doğum kayıtlarında yerel bir hastanenin adı yazılıydı. yalnız bir çocukluk dönemi oldu. babası louis alphonse gassion, eve arada sırada uğrayan bir sokak akrobatıydı. annesi anita maillard ise, küçük bir kabarede line marsa adıyla şarkıcılık yapıyordu. ıkisinin de çocukla ilgilenecek vakti yoktu. küçük kız, cezayir'li babaanne ayşa'nın ellerinde büyüdü. dünya savaşı çıkınca baba alphonse cepheye gitti. anne anita ise, geçinecek parayı kazanmak için sokak şarkıcılığı yapmaya başladı.
savaş bitip baba geri dönünce, bir süre baba - kız sokaklarda birlikte çalıştılar. baba akrobasi yapıyor, edith seyircilar arasında şapkayı dolaştırıyordu. 15 yaşına geldiğinde kendi başına şarkı söylemeye karar verip babasından ayrıldı. artık edith şarkı söylüyor, arkadaşı momone ise parayı topluyordu. 17 yaşındayken, belleville sokaklarının p'tit louis'si, louis dupont'a aşık oldu. bir yıl sonra marcelle ismini verdikleri bir kızları oldu. marcelle, 2 yaşını doldurduktan birkaç gün sonra menenjitten ölünce, kızını büyütmek için eve kapanmış olan edith sokak şarkıcılığına geri döndü.
champs elysée'nin ünlü kabaresi le gerny's yöneticisi louis leplée yolda yürürken işittiği sesin sahibini merak edip, kalabalığın arasından kendisine yol açtığında edith, pigalle'de bir sokak köşesinde şarkı söylüyordu. champs elysée'de sahneye çıkma teklifi orada, o sokak köşesinde yapıldı. olağanüstü küçük bir bedenden (boyu sadece 147 cm. idi) çıkan gene olağanütü büyük ses için leplée "la môme piaf" sahne adını uygun buldu.
la môme piaf'ın bütün paris eliti tarafından tanınması sadece birkaç hafta aldı. 1936'da ilk 78'liğini doldurduktan kısa süre sonra leplée öldürüldü. Ölenin pigalle'deki "yeraltı" bağlantıları arasında edith'te bu cinayet nedeni ile sorgulandı. piaf'ı bu karabasandan çekip çıkartan, sahne tekniğinin gelişmesinde de büyük emeği geçecek olan, eski lejyoner raymond asso oldu. asso ile geçen 4 yıl piaf'ı ülke çapında bir yıldız yaptı. 1940 da iki yıl birlikte yaşayacağı aktör paul meurisse ile tanıştı. beraberlikleri tam bir pygmalion oldu. ıki yılın sonunda edith artık fransız kültüründen haberli, kibar insanlar arasında nasıl davranacağını bilen biri olmuştu.
ardından, şarkılarının birçoğunu besteleyecek olan henri contet; elinden tutup yol gösterecek olduğu yves montand; new york turnesinde tanışıp aşık olacağı, sonradan bir uçak kazasında ölecek olan boksör marcel cerdan; yardımcısı ve sırdaşı olacak charles aznavour; fransa'da ün kazanmasını sağlayacak olduğu amerikalı aktör ve şarkıcı eddie constantine ile 1951 yilinda geçireceği iki büyük otomobil kazası geldi. piaf kazalardan sağ kurtuldu ama, hastanede "ağrı kesici" olarak verilen morfinden ve "eski tanıdık" alkolden bir daha kurtulamadı.
11 ekim 1963'te uzun bir komanın ardından öldüğünde sadece 48 yaşındaydı.