[E[Editörler Not: Bu justin M. Jacobson, Esq. Justin tarafından yazılmış bir konuk blog Jacobson Firma, P.C. New York'ta bir eğlence ve medya avukatı. 2012 yılında "Komşu Haklar: What They Are & Why They Matter"başlıklı bir makale yayınladık. Bu yeni taksit, şu anda bunları sağlayan ve olmayan ülkeler de dahil olmak üzere, bugünün komşu haklarının güncel bir keşif içerir. Ayrıca ABD vatandaşlarına "komşu hakları" genişletmek amacıyla tartışılan son Amerika Birleşik Devletleri mevzuatı nı da inceler; yanı sıra bu telif dünya çapında müzik iş var mevcut mali etkisi üzerinde bir tartışma. Sağladığı bilgileri pekiştirirken varolan malzemeyi genişletir.]
Öne çıkan sanatçılar, oturum müzisyenleri ve ana ses kayıt sahipleri, genellikle plak şirketleri, ABD'deki sanatçıların ve ses kayıt sahiplerinin şu anda almadığı ek bir telif hakkına sahiptir. Bu ek gelir akışı "komşu hakları" telif olarak adlandırılır. Son yıllarda, bu gelir akışı olmayan ABD vatandaşı sanatçılar için ek gelir değerli bir kaynak haline gelmiştir. Komşu hakların yılda 2 milyar doların üzerinde gelir ürettiği bildirilmesi.
Müzik endüstrisinde müzikte iki telif hakkı, altta yatan müzik kompozisyonu ("PA") ve ses kaydının ("SR")olduğu iyi bir şekilde belirlenmiştir. Altta yatan müzikal kompozisyon genellikle bir müzik yayıncılığı şirketi ve söz yazarları tarafından istismar edilir. ABD'deki ASCAP, BMI veya SESAC gibi bir Performans Hakları Örgütü'nden kamu performansı telif hakkı alırlar. Ses kaydı genellikle bir plak şirketine aittir ve bu plak şirketi haklarını parçadaki vokalistten alır.
"Komşu haklar", bir çalışma herkese açık olarak yayınlandığında veya yayınlandığında müzisyenlere ve ana ses kayıt sahiplerine dağıtılan paralardır. "Komşu haklar" kavramı Telif Hakkı yasasından türetilmiştir ve 1961 Roma Konvansiyonu'nun imzalanmasıyla birçok ülkeye uygulanmıştır. Roma Konvansiyonu antlaşması, özel sanatçılara ve oturum müzisyenlerine çalışmaları halka açık bir şekilde icra edildiğinde ek bir gelir akışı sağlamak amacıyla yürürlüğe girmiştir.
"Komşu hakları" telif hakkı almak için, Roma Sözleşmesi anlaşma özellikli bir sanatçı, stüdyo müzisyeni ve ana ses kayıt sahibi imza ülkelerinden birinin daimi ikamet olması gerektiğini zorunlu kılmasını zorunlu kılabilir. Bazı imza ülkeleri şunlardır: Canada , United Kingdom , Australia , Almanya, Japonya, Yunanistan, France , Macaristan, İtalya, İsveç, İsviçre, İspanya ve Polonya.
Roma Sözleşmesi imzalayan ülkelerde, komşu hak toplama toplulukları, Amerika Birleşik Devletleri 'ASCAP ve BMIbenzer, toplamak ve üyelerine "komşu hakları" telif dağıtmak. Koleksiyon toplulukları farklı ülkelerde farklılık gösterdiğinden, bir müzisyenin tam ödeme alabilmek için kendi şarkısını aldığı tüm ülkelerdeki her koleksiyon topluluğuna tek tek ana kayıtları kaydetmesi gerekir.
Örneğin, komşu hakları telif hakkı dağıtan performans hakları organizasyonu United Kingdom PPLolduğunu ; Almanya'da, bu GVLolduğunu ; İspanya'da, bu AIEolduğunu ; ve, içinde Canada Kanada Sinema, Televizyon ve Radyo Sanatçıları Birliği'nin(ACTRA)bir bölümü olan The Recording Artists' Collection Society (RACS) (RACS) adlı filmdir.
Daha önce de tartışıldığı gibi, Amerika Birleşik Devletleri Roma Sözleşmesi antlaşmasıiçin bir imza değildir. ABD imza vermeyen bir ülke olduğundan, ABD vatandaşı müzisyenler herhangi bir komşu hakları telif hakkı almazsınız. Bu bir kavram "karşılıklılık" olarak adlandırılan kaynaklanmaktadır, amerika birleşik devletleri olmayan ABD vatandaşlarına komşu hakları telif ödemez çünkü, bu ülkelerin ABD vatandaşlarına komşu hakları telif ödemeyi reddediyorum anlamına gelir.
Bu ABD müzisyenler, özellikle sadece vokalistler ve stüdyo oturum oyuncuları, bugünün pop yıldızlarının çoğu gibi özellikli olanlar, bir bağlama sadece kayıt (ki giderek azalmıştır) ve turne satış gelirlerinin çoğunu sınırlayarak koymuştur.
ABD'nin Roma Konvansiyonu'nu imzalayan ilk şirket olmamasının çeşitli nedenleri vardır. Önerilen gerekçelerden biri, radyo istasyonu lobicilerinin karasal radyo istasyonlarının daha sonra ek lisans ücretleri ödemek zorunda kalacaklarından ve aslında mevcut ücretlerini ikikatına çıkarmalarından korkmaları. Bu ek gider zaten azalan iş üzerinde ciddi bir gerginlik neden olabilir. Yayıncılar önemli bir lobi. Diğerleri radyo istasyonları ağırlıklı olarak oynadıkları müzik tarafından iş tutulur ve ana ses telif hakkı sahipleri olmadan, özellikli sanatçılar ve oturum müzisyenlerin kreasyonlar, radyo istasyonu hava hiçbir şey olurdu söyleyerek bu argüman karşı.
Amerikan yasaları şu anda geleneksel radyo istasyonları gibi karasal yayın için komşu hakları tanımasa da, "1995 Ses Kayıtları Yasası'nda Dijital Performans Hakları" çalışmalarının dijital kamusal performansı için vokalistlerin öne çıkan vokalistlerini tazmin etmek amacıyla kurulmuştur. Bu Yasa, ABD'li müzisyenlerin ve usta hak sahiplerinin çalışmalarının dijital performansları hakkında uydu radyo ve internet platformları aracılığıyla telif hakkı toplamalarına olanak tanır.
Buna Pandora ve Spotify gibi müzik akış platformlarının yanı sıra Sirius XM gibi uydu ve internet radyo istasyonları tarafından ödenen telif hakları da dahildir. Bu telif hakları, lisans kuruluşu SoundExchange aracılığıyla toplanır ve dağıtılır. Amerikalı müzisyenler artık bu eylemin kabulü ile dijital performans telif toplayabilir iken, hala karasal yayın platformlarında telif toplayamaz. Bu, sadece vokalistler olan ABD'li müzisyenlerin, diğer Amerikalı olmayan vokalistlerin sahip olduğu potansiyel gelir akışlarının sadece yarısını aldıkları anlamına gelir.
2017'ye kadar "Fair Play, Fair Pay Act" adı verilen yasa, komşu hakları sorununun çözümü amacıyla ABD Kongresi'nde tartışıldı. Ancak, bugüne kadar, hiçbir ilerleme meydana geldi ve hiçbir acil hareket ufukta görünüyor. Bu gelir akışının eksikliği ABD'li müzisyenin kazançları üzerinde yaygın etkileri vardır. Aslında, Niels Teves, Fintage HouseCo-CEO'su göre, komşu hakların dahil potansiyel olarak "[ABD] boyutunu iki katına olabilir yıllık pazar," bir sanayi ciddi bir parasal infüzyon ihtiyacı.
Komşu Haklar birçok özellikli müzisyenler ve ana ses kayıt sahipleri için kullanılmayan gelir akışları vardır. Ne yazık ki, bu gelirin çoğu imzacı ve imzacı olmayan ülkeler arasında karşılıklılık eksikliği nedeniyle sahipsiz bırakılır. Müzik işletmesinin toparlanmasını hızlandırmak için, telif hakkı sahipleri "Fair Play, Fair Pay Act" veya bunun bir çeşitlerini yürürlüğe koymak için ABD Kongresi'ne ek baskı uygulamaya çalışmalıdır. Bu umarım müzisyenler ve ses kayıt sahipleri nedeniyle telif ve tazminat ABD Anayasası altında garanti verecek.
Bu makalede yasal veya iş tavsiyesi olarak tasarlanmamıştır, bir avukat veya alanında uzmanlaşmış diğer profesyonel olarak danışılmalıdır.