Gelecek vaat eden uçaksavar kendinden itmeli silah projesinin Chaffee tankına dayalı olarak geliştirilmesi, Temmuz 22'un 1943 siparişine göre başlatıldı. Gelecek vaat eden bir makinenin, kuledeki birçok büyük kalibreli makineli tüfekten oluşan silahları olması gerekiyordu. ZSU'nun temeli olarak mevcut bir hafif tankın şasisi seçildi. M24 tank şasisi üzerine inşa edilmiş çeşitli amaçlar için zırhlı araçlar ailesi olan Light Combat Team serisinin bir parçası olarak yeni bir proje oluşturulmasına karar verildi. Maksimum birleştirmeden dolayı, seri makinelerin yapımını basitleştirmenin yanı sıra işletme ve bakımlarını kolaylaştırması planlandı. Hafif Savaş Ekibindeki aktif çalışma, T1943 dahil olmak üzere birkaç yeni proje geliştirilmesine karar verildiğinde 77'in ortasında başladı.
İlk prototip T77'in genel görünümü
Yeni projenin ilk aşaması, gelecek vaat eden bir zırhlı aracın kulesine monte edilmesi gereken bir makineli tüfek kurulumunun geliştirilmesiydi. T89 olarak adlandırılan bu birimin oluşturulması, United Shoe Machinery Corporation ve hava kuvvetleri uzmanlarına verildi. Projenin bir parçası olarak T89 bir dizi kritik problemi çözmeyi başardı. Bitmiş sistemde dört makineli tüfek M2HB kalibre 12,7 mm veya benzeri bir yükleme yeri vardı, uzaktan kumanda ile donatıldı ve çok sayıda faydalı yenilikler yaptı. Örneğin, eğer ZSU taretinin uygun şekilde tasarlanması halinde, makinenin silahlarından çıkan atışların ve dumanın yanıp sönmesi, hedefi takip eden operatörlere hedefi takip etme ve yeterli etkinlikte ateş etmeye devam etmedi.
Askeri bölüm yeni proje T89'i inceledi ve onayladı. Ekim ayında uygun siparişi alan şirket geliştiricisi, makineli tüfek tesisatı imalatına başladı. Aralık ayında, bitmiş model tekrar orduya gösterildi. Geliştirilen sistemin tasarımı askeri departman uzmanlarına tam olarak uymuyordu. Müşteri, makineli tüfek sayısını dörtten dokuza çıkarmak için her şeyden önce bir takım değişiklikler yapma talebinde bulundu. Ayrıca, öncelikle silahların güçlendirilmesiyle ilgili başka iyileştirmelere ihtiyaç duyulmuştur. 44'in ilk baharına kadar ordu uzmanları ve United Shoe Machinery Corporation proje değişikliklerine katıldılar. Değiştirilen sürümde yeni bir tanım aldı - T89E1.
Makineli tüfek taslakının güncellenmiş taslağını analiz ettikten sonra, Nisan 1944’te ordu, gelişmiş kendinden tahrikli kendinden tahrikli silahın yüksek dereceli prototiplerinin yapımını onayladı. Öngörülebilir bir gelecekte, bu tür iki makine inşa edilmesi planlandı, ancak bir araya gelmeden önce bazı birimlerden modeller yapılması gerekiyordu. Yaz başında, tam teşekküllü bir tank şasisi üzerine, makineli tüfek ile sahte bir taretle donatılmış, tam boyutlu bir ZSU modeli monte edildi. Düzeni ve bazı iyileştirmeleri kontrol ettikten sonra, makineli tüfek kurulumunun tam teşekküllü bir prototipinin montajı başlatıldı.
T77, arka görüş
Ekim ayında, 44, yakında teste giren bir makineli tüfek kurulum örneğini test etmek için hazırlandı. Önemli işleme ve arıtma tasarımı artık gerekli değildir. Kasım ayında, ordu T89E1 kurulumu ile tam teşekküllü bir savaş aracının yapımına başlanmasını onayladı. Bu zamana kadar, uçaksavar kendinden tahrikli projesi kendi atama T77 Çoklu Silah Motorlu Taşımasını güvence altına aldı. Ayrıca bazı kaynaklarda farklı bir tanım vardır - Silahların temel parametrelerini yansıtan Çoklu .50 Kalibre Gun Motorlu Taşıma.
ZSU T77’in temeli olarak hafif tank M24 Chaffee şasisi alındı. Light Combat Team ailesinin diğer birçok projesinden farklı olarak, T77 projesi temel şasinin düzenini gözle görülür biçimde değiştirmeyi teklif etmedi. Projenin yazarları tarafından planlandığı gibi, T77 durumunda, yeni silahların bulunduğu kule, mevcut omuz askısına herhangi bir değişiklik yapılmadan monte edilmelidir. Böylece, temel şasinin genel mimarisi değişmeden kaldı. Gövdenin önünde bir şanzıman bölmesi ve bir kontrol bölmesi vardı, arkalarında taretli bir dövüş bölmesi vardı ve motorlar kıç tarafına yerleştirilmişti.
Gövde değişmedi. Zırh plakalarından 25 mm'ye kadar kalınlıkta kaynak yapılması gerekiyordu, ayrıca birkaç döküm parça sağlandı. Teknenin şekli ve mürettebatın kapakları ve kulenin omuz askısı gibi çeşitli birimlerin konumu aynı kaldı. Uygulanan zırh parçaları küçük kollardan koruma sağlar оружия ve topçu kabuğu parçaları.
Ön ve arka görünümleri
Santral, daha önce olduğu gibi iki sekiz silindirli motordan oluşuyordu Cadillac 44T24 XHUMX beygir gücü. Kardan millerinin yardımı ile, dövüş bölmesinin tabanının altından geçen tork, dişli kutusuna ve ön şanzıman bölmesinin diğer birimlerine iletildi. Tahrik tekerlekleri, sırasıyla, gövdenin önüne yerleştirildi.
Şasi herhangi bir değişiklik yapılmadan kullanılır. Her iki tarafta beş adet çift yollu silindirden oluşuyordu. İki ön ve iki arka makara çiftinde ek amortisörler ile birlikte kullanılan burulma çubuğu süspansiyonu. Ayrıca birkaç destek silindiri için sağlanmıştır.
Her iki prototip T77 kendinden itmeli kendinden tahrikli tabancaların sıfırdan inşa edilmediği, ancak mevcut hafif tanklar temelinde yapıldığı belirtilmelidir. Bu nedenle, pratikte, ana şasi agregaları gerçekten gözle görülür değişiklikler alamadı.
ZSU T77 MGMC'nin yapımı sırasında gövdenin izinde, orijinal tasarımın yeni bir kulesinin kurulması önerildi. Mürettebatın ve birimlerin küçük kollardan korunmasını sağlayan 12,7 mm kalınlığında tabakalardan yapılmıştır. Çok sayıda farklı ünitenin barındırılması gerekliliği nedeniyle, kule nispeten geniş bir ön kısım ve gövde çatısının üzerine yükseltilmiş daha dar bir besleme boşluğu aldı. T89E1 makineli tüfek kulenin ön kısmına monte edilmesi önerildi, mürettebat koltukları ortada (yanlarda) yerleştirildi.
Üstten Görünüm Komutanın ve topçunun açık kuleleri açıkça görülüyor.
Yeni taretin ana elemanı, orijinal tasarımın makineli tüfek montajıydı. Ön kısmı korunmuş özel bir durumda, büyük kalibreli makineli tüfeklerin montajı için altı yer sağlandı. Vücudun orta kısmında, iki sıraya dört makineli tüfek yerleştirildi. Yanlarında üst ve alt sıra arasındaki yükseklik iki tane daha yerleştirilmiştir. Önden bakıldığında, makineli tüfeklerin namluları bir altıgen oluşturdu. Kurulumun boyutunu azaltmak için, merkezi makineli tüfekler, hafif bir çökme ile monte edildi. Tüm makineli tüfekler, uzaktan kumandalı tetik mekanizmaları ve mühimmat depolama birimleri ile ilgili gerekli bant mühimmat sistemleri ile donatıldı.
T89E1 kurulumunun arkasında, mürettebatın önünde bir makineli tüfek mühimmat sistemi vardı. Nispeten yüksek miktarda yangın ve mühimmat tüketimi nedeniyle, projenin yazarlarının oldukça büyük mühimmat depolama sistemleri kullanması gerekiyordu. Dört merkezi makineli tüfek, her biri 3600 mühimmat - 900 miktarında kullanıma hazır mühimmat kullanıyordu. Yan makineli tüfeklerin kutularında 1100 kartuşlar vardı. Gerekirse, mürettebat, 1200 kartuşlarının gövde düzenine yerleştirildiği silahı yeniden yükleyebilir.
Kulenin tasarımı, silahı yatay düzlemde herhangi bir yöne yönlendirmek için mekanik ya da manuel tahriklerin kullanılmasına izin verdi. Dikey toplama açıları -10 ° ile + 85 ° arasında değişmiştir. Kulenin ön sayfasındaki dikey rehberlik sektörünü arttırmak için karmaşık konfigürasyonların kesilmesini sağlamak zorunda kaldı. Referans şartlarına uygun olarak, taret geri dönüş mekanizmalarının ve silahlarının saniyede 65 ° 'e kadar olan rehberlik hızları sağlaması gerekiyordu. Manuel aktüatörler kullanılırken, bu parametre önemli ölçüde azalır.
Makineli tüfek kurulumu T89E1, arka görüş (taretin içinden)
Kulenin alnının ortasına yerleştirilmiş bir makineli tüfek. Arkasında, kulenin orta kısmının yanında, iki mürettebatın işyerleri vardı. Bir dizi kontrol, rehberlik ve çekim ile donatıldılar. Komutanın ve topçunun iş yerlerinin üstünde, çatıya monte edilmiş iki adet küçük parmaklı kule öngörülmüştü. Taretlerin, Mk IX ve T5E1 manzaraları için sallanan tabanları vardı; bunlar silahla senkronize olarak yükseltilip alçaltılabilirdi. Kulenin kıç nişinde SCR 528 tipi radyo istasyonu temin edilmiştir.
Hesaplamalara göre, 2 mm kalibreli altı M12,7HB makineli tüfek yüksek ateş gücü ve ateş yoğunluğu sağlayabilir. Dakikada ortalama 500 çekim sırasındaki bir yangınla T89E1 ayarı, dakikada 3 bin seviyesinde - bir saniyede 50 çekimine - kadar olan bir ateş oranı sağlamıştır. Böylece, kullanılan mühimmat tipine bağlı olarak kendinden tahrikli ikinci salvo, 700-750'e ulaştı.
ZSU T77 MGMC’nin ekibi dört kişiden oluşuyordu. Tekne kontrolünün ön bölümünde, daha önce olduğu gibi, sürücünün ve asistanının iş yerleri bulunuyordu. Kulede komutan ve topçu için koltuklar vardı. İlk ikisi makineyi kontrol etti ve komutan ve topçu silahları tutmak, hedefleri aramak ve ateş etmek zorunda kaldı. Herhangi bir otomasyon ekipmanının yokluğundan dolayı, durum izlendi ve hedeflerin sadece görsel olarak aranması gerekiyordu. Silahları bir dereceye kadar işaret etmek modern yerler tarafından kolaylaştırılmıştır.
İkinci prototip T77E1'in genel görünümü
Temmuz ayında, yeni kendinden tahrikli silahın ilk prototipinin montajı olan 1945 tamamlandı. Bunun temeli, orijinal tasarımın yeni bir kulesini monte ettikleri seri tank “Chaffee” idi. Montaj tamamlandıktan sonra, bu araç, diğer birçok yeni zırhlı araç gibi, Aberdeen Proving Ground'a gitti. Bitmiş egzoz şasisinin ve önceden test edilmiş makineli tüfek kurulumunun kullanılması, test programını kısaltmayı ve yeni proje gereksinimlerini hızlıca belirlemeyi mümkün kıldı.
Genel olarak, muhtemel ZSU orduya yakışıyor, ancak çalışmalarına devam etmek için tasarımında bazı yenilikler yapmak gerekiyordu. Bu nedenle iddialara, topçu ve çatıdaki komutanın açık kapakları, yangın kontrol sisteminin bazı unsurları vb. Neden oldu. Yakında tüm bu müşteri istekleri yeni projede T77E1 isimlendirmesiyle hayata geçirildi. 1944'te sipariş edilen ikinci prototip, güncellenmiş projeye göre inşa edildi.
İkinci prototipin performansını ve verimliliğini artırmak için, gelişmiş performansa sahip yeni manzaralar alındı. Kulenin mürettebatını ve iç birimlerini yağıştan korumak için kulelerin yüksekliği biraz arttı ve şeffaf kubbeler eklendi. Sonuncusu metal bir bağlama üzerine monte edilmiş çeşitli saydam elemanlardan oluşmuştur. Gerekirse, kubbe geri döndü ve bu konumda sabitlendi. Bu birimlerin büyüklüğü ve şekli, yuvarlanma manzarasının hareketine müdahale etmedi.
Yılın 1945'unun sonbaharında, güncellenmiş projeye göre gelişmiş ZSU'nun ikinci bir prototipi yapıldı. Yakında bu makine teste girdi ve temel fikirlerin uygulanabilirliğini tekrar doğruladı. Beklenildiği gibi, uzaktan kumandalı ve yeni yerlerdeki altı adet büyük kalibreli makineli tüfek, mevcut hava hedeflerinin saldırısıyla kolayca başa çıkabilir. Ayrıca, daha az verimlilikle, gelişmiş havacılık teknolojisi ile mücadele etmek mümkündü.
T77E1, üstten görünüm
Ancak, T77 / T77E1 projeleri iki prototip test etme aşamasından çıkmadı. Tüm olumlu özelliklere rağmen, prototip makinelerin aslında seri üretime geçmelerini engelleyen bazı karakteristik kusurları vardı. Bu uçaksavar kendinden itmeli silahların temeli, savaş sonrası dönemde umutları söz konusu olan hafif tank M24 Chaffee'nin şasisidir. Ek olarak, İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesi, diğer şeylerin yanı sıra yeni ZSU'ların oluşturulmasını etkilemesi gereken umut verici gelişmelere yönelik fonlarda keskin bir düşüşe yol açmıştır. Son olarak, savaş havacılığının hızındaki artış sürekli olarak makineli tüfek uçaksavar sistemlerinin etkinliğini azaltmıştır.
1945’un sonunda, ordu tarafından temsil edilen müşteri, T77 projesinin daha da geliştirilmesine ihtiyaç olmadığı sonucuna vardı. Bu tür makineler artık zamanın gereklerini tam olarak karşılamamış ve yürüyüş ve modern ve muhtemel savaş uçaklarına karşı pozisyonlarda tam bir koruma sağlayamamıştır. Bu nedenle, T77 Çoklu Tabanca Motorlu Taşımacılıktaki tüm çalışmalar durduruldu.
Yapılan iki prototipin başka kaderi bilinmemektedir. Muhtemelen, her iki araba da yeni kulelerini kaybetti ve ordunun ve sanayinin mevcut planlarına uygun olarak yeniden yerleştirildi. Gelecek vaat eden teknolojinin yeni prototiplerinin temeli olabilir veya hafif bir tankın orijinal konfigürasyonuna geri dönebilirler. Bu konuda kesin veri yoktur. Bununla birlikte, T77 kendinden tahrikli kendinden tahrikli ünitenin prototiplerinin zamanımıza dayanmadığı bilinmektedir.
T77 projesinin kapatılmasının, kendinden tahrikli uçaksavar kurulumları konusunda tam bir çalışma durmasına yol açmadığı belirtilmelidir. Gelecekte, daha yeni ve daha gelişmiş şasi temelinde inşa edilmiş olan benzer teknolojiden başka birkaç proje daha yaratıldı. Bazı yeni projelerde, T77 MGMC de dahil olmak üzere önceki gelişmelerden kapsamlı bir şekilde yararlanıldı.
Göre:
http://historyofwar.org/
http://panzeroperations.com/
http://libwar.ru/
http://m24chaffee.com/
Hunnicutt RT Stuart. Amerikan Hafif Tank Tarihi, Cilt 1. Navato, CA. Presidio Press, 1992