İki üyeli co-ed rock gruplarının pek yaygın olmadığını söylemem gerek yok sanırım. Özellikle Japonya'da. İşe doujinde başlamışlar ama animeler için de bir şeyler yapıyorlarmış. (Doujin'in tam bir karşılığı yok, ne Türkçe'de ne İngilizce'de. Hayatınızdaki pek çok şeyi paylaştığınız bir arkadaş grubu diyelim. Ama bu bir market olmuş, normal bir arkadaş grubu da değil yani. Karışık bir şey, ben de tam anlamış değilim.)
İkili önce şimdi AZEL:C adıyla bilinen LMINA Sound Art's grubuyla tanınmışlar. 2006'da kendi gruplarını kurmuşlar "as + real" kelimelerini birleştirip biraz üzerinde oynayarak Azrael'e de benzetmişler. Telaffuzda "asriel" "as real" ve "azrael" neredeyse aynı. Yedi yıl boyunca bağımsız takıldıktan sonra bir çok ünlü ismin yer aldığı Pony Canyon'la anlaştılar. (Koreli grup ve sanatçılardan ise B1A4, BTS, Crayon Pop, Halo, Jang Geun Suk, MC Sniper, Kim Jeong Hoon da Japonya'daki faaliyetlerini bu şirketle yapıyorlar. Bir zamanlar SS501 de vardı. Pony Canyon 1966'da kurulmuş köklü bir eğlence şirket.)
Vokalimiz ve söz yazarımız leydi Kokomi hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak mümkün. Ne zaman doğmuş, hangi rengi sever, ne yapmaktan hoşlanır vesaire. Yapımcı ve gitarist Kurose Keisuke ise tam bir muamma, yüzünün tamamını bile görmüşlüğüm yok, yolda görsem tanımam, o derece. Gel gelelim bu geçen on yılda çok fazla şey yapmışlar. Diskografilerinin (Türkçe'de böyle bir kelime var mı emin değilim) tamamına hakim olmam çok zor ve zaten öyle bir niyetim de hiç olmadı. Ama vokalinin bayan olmasından mı bilinmez diğer gotik metal gruplarına oranla daha yumuşak bir müzikleri var ki benim onlarda sevdiğim şey de bu.
İlk dinlediğim şarkıları neydi hatırlamıyorum. Buna üzüldüm çünkü hatırlarım sadece Xanadu albümündendi onu biliyorum, büyük ihtimal Night of Blood'dur çünkü bilinçli bir şekilde albümü açmıştım, herhangi bir yerde duymamıştım. Şimdi her albümden favorim şu derdim ama çok üşeniyorum bir de bir albümdeki şarkılarının birbirine benzediğini düşünüyorum. Yani 2006'dan bu yana müziklerinde ufak değişmeler oldu ama bir albümde tarz hep aynı gibi. Bir de Kokomi'nin sesiyle ilgili şöyle bir şey var, bir iki şarkı güzel gidiyor ama çok da fazla dinleyemiyorum, rahatsız olmaya başlıyorum bir süre sonra. Dinlendirici bir sesi olmaması bir yana, yoruyor çünkü. Ve son olarak grubun müziğini dinledikçe seviyorsunuz, olayın püf noktası bu, aslında bütün müzik türleri gibi. Ama demek istediğim, ben şimdi yüzyıl dinlesem house sevemem ya da hiphop'ı sevmek üç yılımı aldı, bunun gibi. Ama J-Rock seven biri yarım saat dinlese Asriel'ı sever.
Evet, şimdilik bu kadar. Japonya'dan iki gotik metal grubundan daha bahsedeceğim, beklemede kalın!