Rajput - Rajput
|Rajput|
|Dinler||Hinduizm , İslam , Hıristiyanlık ve Sihizm|
|Diller||Hintçe , Haryanvi , Marwari , Mewari , Bhojpuri , Gujarati , Maithili , Sindhi , Urduca , Pencapça , Odia , Dogri ve Pahari|
|Bölge||Rajasthan , Haryana , Gujarat , Uttar Pradesh , Doğu Pencap , Batı Pencap , Himaşal Pradeş , Uttarkand , Jammu ve Keşmir , Azad Keşmir , Bihar , Odisha , Jharkhand , Madhya Pradesh , Maharashtra ve Sindh|
Rajput ( Sanskritçe raja-putra'dan , "bir kralın oğlu"), Hindistan alt kıtasından gelen soy ağacı soyunun sosyal statüsünü ve ideolojisini paylaşan çok bileşenli kastlar, akraba bedenleri ve yerel gruplardan oluşan çok bileşenli bir kümedir . Terimi Rajput çeşitli kaplar babasoylu tarihsel ilişkili klanlar warriorhood : Tüm iddialar evrensel olarak kabul edilir olmasa da birkaç klanlar, Rajput durumu iddia. Modern bilim adamlarına göre Rajputs klanlarının neredeyse tamamı köylü veya kırsal topluluklardan geliyordu.
"Rajput" terimi , altıncı yüzyıldan itibaren kuzey Hindistan'da ortaya çıkan daha önceki soyları tanımlamak için anakronik olarak kullanılmasına rağmen, şimdiki anlamını ancak 16. yüzyılda kazanmıştır . 11. yüzyılda, " rajaputra " terimi kraliyet görevlileri için kalıtsal olmayan bir isim olarak ortaya çıktı. Yavaş yavaş Rajputlar, çeşitli etnik ve coğrafi geçmişlere sahip insanlardan oluşan bir sosyal sınıf olarak ortaya çıktı. 16. ve 17. yüzyıllarda, bu sınıfın üyeliği büyük ölçüde kalıtsal hale geldi, ancak sonraki yüzyıllarda Rajput statüsüne yeni iddialarda bulunulmaya devam edildi. Rajput tarafından yönetilen birkaç krallık , 20. yüzyıla kadar orta ve kuzey Hindistan'ın birçok bölgesinde önemli bir rol oynadı .
Rajput nüfusu ve eski Rajput eyaletleri kuzey, batı, orta ve doğu Hindistan'ın yanı sıra güney ve doğu Pakistan'da bulunur. Bu alanlar Rajasthan , Haryana , Gujarat , Doğu Pencap , Batı Pencap , Uttar Pradesh , Himachal Pradesh , Jammu , Uttarakhand , Bihar , Madhya Pradesh ve Sindh'dir .
Hindistan'daki Rajput nüfusu 1982 itibariyle 120 milyondan fazlaydı.
Tarih
Kökenleri
Rajputs'un kökeni tarihçiler arasında çok tartışılan bir konu olmuştur. Modern tarihçiler Rajputs'un Shudralar ve kabileler de dahil olmak üzere çeşitli farklı sosyal grupların karışımından oluştuğunu kabul ederler .
Koloni dönemi yazarları gibi yabancı işgalcilere torunları olarak karakterize İskitlerin veya Hun ve inanıyordu Agnikula mit onların yabancı kökenli gizlemek için icat edildi. Bu teoriye göre Rajputs , Gupta İmparatorluğu'nun çöküşünün ardından 6. veya 7. yüzyılda bu işgalciler Kshatriya kategorisine asimile edildiğinde ortaya çıktı . Bu sömürge yazarlarının çoğu, sömürge yönetimini meşrulaştırmak için bu yabancı kökenli teoriyi yayarken, teori DR Bhandarkar gibi bazı Hintli bilim adamları tarafından da desteklendi . CV Vaidya gibi Hintli milliyetçi tarihçiler, güneş ve ay ırkının Hindistan'ı sömürgeleştiren "iki işgalci ordusu" olduğunu açıklamak için "Aryan İstilası teorisini" kabul etmesine rağmen, Rajputların eski Vedik Aryan Kshatriyas'ın torunları olduğuna inanıyordu . farklı zamanlar. Jai Narayan ASOPA içeren tarihçilerin Üçüncü grup, Rajputs olduğunu teorize Brahmin'ler cetveller haline geldi.
Bununla birlikte, son araştırmalar Rajput'ların çeşitli etnik ve coğrafi kökenlerden ve Shudralar dahil varnalardan geldiğini gösteriyor. " Rajaputra " (kelimenin tam anlamıyla "bir kralın oğlu") kök sözcüğü ilk olarak 11. yüzyıl Sanskrit yazıtlarında kraliyet görevlilerinin adı olarak görünür . Bazı bilginlere göre, bir kralın yakın akrabaları için ayrılmıştı; diğerleri bunun daha büyük bir grup yüksek rütbeli adam tarafından kullanıldığına inanıyor. Türemiş kelime "rajput", 15. yüzyıldan önce "atlı asker", "asker", "köy muhtarı" veya "ikincil şef" anlamına geliyordu. 15. yüzyıldan önce "rajput" kelimesinin ilişkilendirildiği bireyler varna-samkara ("karışık kast kökenli") ve Kshatriya'dan aşağı olarak kabul edildi. Zamanla, "Rajput" terimi, çok yüksek olması gerekmeyen, kalıtsal bir siyasi statüyü ifade etmeye başladı: terim, bir kralın gerçek bir oğlundan en düşük dereceli toprak sahibine kadar geniş bir rütbe sahiplerini ifade edebilirdi.
Bilim adamlarına göre, orta çağda "Hindistan'ın siyasi birimleri muhtemelen en sık olarak çok düşük doğumlu erkekler tarafından yönetiliyordu" ve bu, "kuzey Hindistan'daki birçok" Rajputs "klanı için aynı ölçüde geçerli olabilir. Burton Stein , Hindu Varna sisteminde sosyal hareketlilik yoluyla genellikle düşük sosyal kökene sahip yöneticilere "temiz" bir rütbe verme sürecinin, eşsiz Hint medeniyetinin uzun ömürlülüğünün açıklamalarından biri olarak hizmet ettiğini açıklıyor .
Yavaş yavaş, Rajput terimi , çeşitli kabile ve göçebe grupların toprak aristokratları haline gelmesiyle oluşan ve yönetici sınıfa dönüşen bir sosyal sınıfı ifade etmeye başladı. Bu gruplar, daha yüksek sosyal konumlar ve rütbeler iddialarının bir parçası olarak "Rajput" unvanını aldılar. Erken ortaçağ literatürü, bu yeni oluşturulan Rajput sınıfının birden fazla kasttan insanlardan oluştuğunu öne sürüyor . Bu nedenle Rajput kimliği, paylaşılan bir soyun sonucu değildir. Daha ziyade, ortaçağ Hindistan'ının farklı sosyal grupları, Kshatriya statüsünü talep ederek yeni edindikleri siyasi gücü meşrulaştırmaya çalıştığında ortaya çıktı. Bu gruplar farklı zamanlarda Rajput olarak farklı şekillerde tanımlanmaya başladı. Bu nedenle, modern bilim adamları Rajputs'un sekizinci yüzyıldan beri "açık statü grubu" olduğunu, çoğunlukla eski Hint Kshatriya'larının reenkarne olduklarını iddia eden okuma yazma bilmeyen savaşçılar olduğunu özetliyorlar - bu, tarihsel temeli olmayan bir iddia. Dahası, bu temelsiz Kshatriya statüsü iddiası, Kshatriya'nın eğitimli ve şehirli bir klan olarak tasvir edildiği Hindu edebiyatında tasvir edilen Kshatriya'nın klasik varnasına keskin bir tezatlık gösterdi.
Babür imparatorluğu döneminde, devlet ordusundaki hizmetin birleşimiyle "Eşsiz evlilik" bir kabile ailesinin Rajput'a dönüşmesinin başka bir yoluydu. Bu süreç, geleneklerde, giyinmede, yeniden evlenmeyi sona erdirmede vb. Bir değişiklik gerektiriyordu. Kabile ailesinin kabul edilmiş ancak muhtemelen fakir bir Rajput ailesiyle bu şekilde evlenmesi, nihayetinde Rajput olmayan ailenin Rajput olmasını sağlayacaktı. Bu evlilik modeli, Rajput'un Babürlere hizmet edenlere açık bir "açık kast kategorisi" olduğu gerçeğini de destekliyor.
Rajput oluşumu sömürge döneminde de devam etti. 19. yüzyılda bile, "köy sahibi" den "yeni varlıklı alt kast Shudra " ya kadar herkes, Brahminleri geriye dönük olarak bir şecere uydurmak için kullanabilirdi ve birkaç nesil içinde Hindu Rajputs olarak kabul görürlerdi. Bu süreç, kuzey Hindistan'daki topluluklar tarafından yansıtılacaktır. Bilim adamları bunu " Rajputization " olarak adlandırır ve Sanskritleştirme ile benzer olduğunu düşünür . Rajput topluluğunun bu kökeni süreci, Hindu Rajput klanlarında yaygın olan hipergaminin yanı sıra Kadın bebek katliamıyla sonuçlandı . Alman tarihçi Hermann Kulke, bir kabilenin üyelerinin kendilerini Rajputization yoluyla zaten Rajput'lara dönüştüren ve böylece Rajputs haline gelen eski kabile reisleriyle yeniden ilişkilendirmeye çalışan üyelerinin sürecini açıklamak için "İkincil Rajputization" terimini icat etti.
Topluluk olarak ortaya çıkma
Rajput teriminin kalıtsal çağrışımları edindiği ve klan temelli bir topluluğu ifade ettiği zaman akademik görüşler farklılık gösterir. Tarihçi Brajadulal Chattopadhyaya (esas olarak Rajasthan'dan) yazıtlar üzerine yaptığı analizlere dayanarak, 12. yüzyılda " rajaputra " teriminin müstahkem yerleşimler, akraba temelli arazi tutma ve daha sonra Rajput statüsünün göstergesi haline gelen diğer özelliklerle ilişkili olduğuna inanıyordu. . Chattopadhyaya'ya göre, başlık c'den "bir kalıtım unsuru" edinmiştir. 1300. Michael B. Bednar tarafından batı ve orta Hindistan'dan 11–14. Yüzyıl yazıtları üzerinde yapılan daha sonraki bir çalışma, " rajaputra ", " thakkura " ve " rauta " gibi isimlerin bu dönemde mutlaka kalıtsal olmadığı sonucuna varıyor .
Rajput sınıfı, biçimlendirici aşamalarında oldukça özümseyiciydi ve çok çeşitli soylardan insanları emdi. Bununla birlikte, 16. yüzyılın sonlarında, kan saflığı fikirlerine dayalı olarak soy ağacı açısından katı hale geldi. Rajput sınıfının üyeliği artık askeri başarılarla elde edilmek yerine büyük ölçüde miras kalmıştır. Bu gelişmenin arkasındaki en önemli faktör , yöneticilerin soyağacına büyük ilgi duyduğu Babür İmparatorluğu'nun sağlamlaşmasıydı . Çeşitli Rajput şefleri Babür feduatları haline geldikçe, artık birbirleriyle büyük çatışmalara girmiyorlardı. Bu, askeri harekat yoluyla prestij kazanma olasılığını azalttı ve kalıtsal saygınlığı daha önemli hale getirdi.
Rajput kelimesi böylelikle 16. yüzyılda bugünkü anlamını kazanmıştır. 16. ve 17. yüzyıllar boyunca Rajput yöneticileri ve onların ozanları ( charans ), Rajput'un sosyo-politik statüsünü soy ve akrabalık temelinde meşrulaştırmaya çalıştı. Rajput ailelerini eski hanedanlara bağlayan şecere uydurdular ve onları Kshatriya statülerini belirleyen köken efsaneleriyle ilişkilendirdiler. Bu, Indolog Dirk Kolff'un sadece Rajput kimliğine ilişkin kalıtsal iddiaları kabul eden ve elitlik ve ayrıcalık kavramını besleyen "Rajput Büyük Geleneği" olarak adlandırdığı şeyin ortaya çıkmasına yol açtı. Birkaç farklı Rajput klanından savaşçıları Prithviraj Chauhan'ın ortakları olarak tasvir eden efsanevi epik şiir Prithviraj Raso , bu klanlar arasında bir birlik duygusu geliştirdi. Metin böylelikle bu klanlara paylaşılan bir tarih sunarak Rajput kimliğinin pekiştirilmesine katkıda bulundu.
Bu gelişmelere rağmen, göçmen askerler Rajput statüsü için 19. yüzyılın sonlarına kadar yeni iddialarda bulundular. 19. yüzyılda, Hindistan'ın sömürge yöneticileri Rajputları Anglo-Sakson şövalyelerine benzer şekilde yeniden hayal ettiler . Arazi anlaşmazlıklarını çözme, kastları ve kabileleri inceleme ve tarih yazma sürecinde Rajput şecerelerini derlediler. Bu şecere, "gerçek" ve "sahte" Rajput klanları arasında ayrım yapmanın temeli oldu.
Rajput krallıkları
Rajput krallıklar farklı idi: Bir klan sadakat bir klan başka savaşmak olduğu anlamına gelen, geniş Rajput sosyal gruplamaya bağlılık daha önemliydi. Bu ve bir klan lideri (raja) öldüğünde meydana gelen pozisyon için internecine jostling, Rajput siyasetinin akıcı olduğu ve tutarlı bir Rajput imparatorluğunun oluşumunu engellediği anlamına geliyordu.
İlk büyük Rajput krallığı, Sisodia tarafından reddedilen Mewar krallığıydı . Bununla birlikte, "Rajput" da olarak kullanılmıştır çağdışı karşı karşıya 11. ve 12. yüzyılların savaş soyları lider için atama Gazneli ve Ghurid gibi istilacıları Pratiharas (arasında Chahamanas Shakambhari , Nadol ve Jalor ,) Tomara , Chaulukyas , Paramaras , Gahadavalas ve Chandelas vardır.Her ne kadar şu anda var olmayan Rajput kimliği, bu soyların sonraki zamanlarda aristokrat Rajput klan olarak sınıflandırıldı.
15. yüzyılda, Malwa ve Gujarat'ın Müslüman sultanları , Mewar hükümdarı Rana Kumbha'yı alt etmek için ortak bir çaba sarf ettiler, ancak her iki padişah da yenildi. Daha sonra, 1518'de Rajput Mewar Krallık altında Rana Sanga Sultan üzerinde büyük bir zafer elde İbrahim Lodhi Delhi Sultanlığı'nın ve sonrasında Rana'nın etkisi de Pilia Khar çarpıcı mesafe kadar uzatıldı Agra . Buna göre, Rana Sanga üstünlük için en seçkin yerli yarışmacı olmak için geldi ama yenildim Moğol işgalci Babür de Khanwa Savaşı'nda 1527 yılında.
Efsanevi kaynaklar, MS 1200'den itibaren birçok Rajput grubunun doğuya , kendi şeflerini oluşturan Doğu Gangetik ovalarına doğru hareket ettiğini belirtir . Bu küçük Rajput krallıkları, günümüz Uttar Pradesh ve Bihar'daki Gangetic ovalarının her yerinde noktalıydı . Bu süreçte yerel halkla küçük çatışmalar yaşandı ve bazı durumlarda ittifaklar kuruldu. Bu Rajput şefleri arasında Bhojpur zamindarları ve Awadh talukları da vardı .
Rajput klan şeflerinin Gangetic ovalarının bu kısımlarına göç etmesi, özellikle Güney Bihar'da daha önce ormanlık alanların tarımsal tahsisatına da katkıda bulundu. Bazıları bu doğuya doğru genişlemeyi Batı'daki Ghurid istilasının başlamasıyla ilişkilendirdi .
Babür dönemi
Akbar'ın politikası
16. yüzyılın ortalarından sonra birçok Rajput hükümdarı, Babür imparatorlarıyla yakın ilişkiler kurdu ve onlara farklı görevlerde hizmet etti. Ekber Şah'ın Hindistan'daki Babür imparatorluğunun temellerini atabilmesi Rajput'ların desteğinden kaynaklanıyordu. Bazı Rajput soyluları, kızlarını siyasi nedenlerle Babür imparatorları ve prensleriyle evlendirdi. Örneğin, Ekber kendisi, oğulları ve torunları için 17'si Rajput-Babür ittifakı olmak üzere 40 evlilik gerçekleştirdi. Ekber Şah'ın Babür imparatorları olarak halefleri, oğlu Jahangir ve torunu Şah Cihan'ın Rajput anneleri vardı. İktidardaki Sisodia ait Rajput ailesi Mewar Mughals ile evlilik ilişkilerine girme ve böylece so.Once Mewar sunmuş ve Rajputs ittifakı, evlilik istikrar tedbiri ulaştı yaptığı bu Rajput klanların uzak durmak iddia etmek değil bunu onur bir noktaya yapılan önde gelen Rajput eyaletleri ve Babürler arasında nadir hale geldi. Akbar'ın Rajput'larla yakın ilişkisi, 1561'de Agra'nın batısındaki Sikri'deki Chisti Sufi Şeyhi'ne hac ziyaretinden döndüğünde başlamıştı. Birçok Rajput prensesi, Akbar ile evliydi, ancak yine de Rajput prensesinin dinlerini korumasına izin verildi.
Aurangzeb'in politikası
Akbar'ın Rajput'larla ilgili diplomatik politikası daha sonra torununun torunu Aurangzeb tarafından getirilen hoşgörüsüz kurallardan zarar gördü . Bu kuralların önemli bir örneği, Akbar tarafından kaldırılan Jaziya'nın yeniden empoze edilmesini içeriyordu . Ancak, Jaziya Aurangzeb'in ordusunun dayatmasına rağmen, imparatorluk ordusunun üst kademelerinde yüksek oranda Rajput subayları vardı ve hepsi Ceziya ödemekten muaf tutuldu. Rajputs daha sonra Babür imparatorluğuna karşı ayaklandı. Aurangzeb'in Rajputs ile 1680'lerin başında başlayan çatışmaları, bundan böyle Babür imparatorluğunun çöküşüne katkıda bulunan bir faktör haline geldi.
18. yüzyılda Rajputlar, Maratha imparatorluğunun etkisi altına girdi . 18. yüzyılın sonlarında Rajput yöneticileri Doğu Hindistan Şirketi ile müzakerelere başladılar ve 1818'de tüm Rajput eyaletleri şirketle bir ittifak kurdular .
İngiliz sömürge dönemi
Ortaçağ bardic rivayet ( kavya ve mesnevidir ) Rajput ideallerin olarak warriorhood ve onur sunma, Rajput geçmiş yüceltti. Bu daha sonra Rajput tarihinin İngiliz yeniden inşasının ve Rajputs'un Müslüman işgalcilerle mücadelesinin milliyetçi yorumlarının temeli oldu. İngiliz bir sömürge memuru olan James Tod , Rajputların askeri niteliklerinden etkilendi, ancak bugün alışılmadık bir şekilde onlara hayran olduğu düşünülüyor. Grup ona bugüne kadar saygı duysa da, on dokuzuncu yüzyılın sonlarından beri pek çok tarihçi tarafından pek de güvenilir olmayan bir yorumcu olarak görülüyor. Tek önemli biyografisini yazan Jason Freitag, Tod'un "açıkça önyargılı" olduğunu söyledi.
İngiliz bayrağı altında görev yapan Rajput askerlerinin rolüyle ilgili olarak, Yüzbaşı AH Bingley şunları yazdı:
Rajputlar, Plassey'den günümüze (1899) kadar saflarımızda görev yaptı . Hint orduları tarafından gerçekleştirilen hemen hemen her seferinde yer aldılar. Forde altında Condore'da Fransızları yendiler. Buxar'da Monro komutasında Nawab of Oudh'un güçlerini bozguna uğrattılar. Gölün altında, Marathaların gücünü yok eden parlak zaferler serisine katıldılar.
Arasında Rajput uygulamaları kız bebeklerin ve sati (dul immolation) İngiliz ilgilendiren diğer konular idi. Rajput'ların bu uygulamaların birincil destekçileri olduğuna inanılıyordu; bu, İngiliz Raj'ın vahşi olduğunu düşündü ve alt kıtanın İngiliz etnografik çalışmaları için ilk itici gücü sağladı ve sonunda kendini sosyal mühendislikte çok daha geniş bir uygulama olarak gösterdi .
Bağımsız Hindistan
On Hindistan'ın bağımsızlığı 1947 yılında, Rajput de dahil soylu devletler, üç seçenek verildi: Hindistan veya Pakistan ya katılmak, ya da bağımsız kalır. Rajputana'nın 22 prens eyaletinin Rajput hükümdarları, yeni bağımsız Hindistan'a katıldılar ve 1949–1950'de yeni Rajasthan eyaletinde birleştiler . Başlangıçta maharajalara rıza göstermeleri karşılığında Privy cüzdanından fon sağlandı , ancak sonraki on yıllar boyunca bir dizi toprak reformu güçlerini zayıflattı ve 1971 Anayasası 26. Değişiklik Yasası uyarınca Indira Gandhi'nin yönetimi sırasında özel cüzdanları kesildi . Eski Rajput yöneticilerinin mülkleri, hazineleri ve uygulamaları şimdi Rajasthan'ın turizm ticaretinin ve kültürel belleğinin önemli bir bölümünü oluşturuyor.
Hindistan'da 1943'ten 1987'ye kadar birkaç Sati (bir dul kadını diri diri yakmak) vakası olmuştur. Hintli bir akademisyene göre, 1947'den beri 28 vaka var. Dullar birkaç farklı topluluktan olmasına rağmen, Rajput dulları 19 vakayı açıkladı. Bu vakalardan en ünlüsü, Roop Kanwar adında bir Rajput kadındır . Ekim 1987'de 40.000 Rajput, Sati'sini desteklemek için Jaipur caddesinde toplandı. O gün dağıtılan bir broşür, Sati uygulamasının gösterdiği gibi, bir kadının kocasına tapınma görevine karşı çıkan bağımsız ve batılılaşmış kadınlara saldırdı. Bu olay, Rajput topluluğundaki kadınların düşük statüsünü ve bu sati yanlısı hareketin liderlerinin siyasi açıdan kazandığını bir kez daha teyit etti.
Madhya Pradesh gibi eyaletlerdeki Rajputlar, bugün Hindistan'ın pozitif ayrımcılık sisteminde bir İleri Kast olarak kabul ediliyor . Bu, buradaki rezervasyonlara erişimlerinin olmadığı anlamına gelir. Ancak Karnataka eyaletindeki Ulusal Geri Sınıflar Komisyonu tarafından Diğer Geri Sınıf olarak sınıflandırılırlar . Bununla birlikte, bazı Rajputlar, diğer tarım kastlarında olduğu gibi, Hükümet işlerinde çekinceler talep etmektedir.
Alt bölümler
"Rajput" terimi, bir kast, klan ve soy kümesini ifade eder. Bu belirsiz bir şekilde tanımlanmış bir terimdir ve Rajput topluluğunu hangi klanların oluşturduğu konusunda evrensel bir fikir birliği yoktur. Ortaçağ Rajasthan'da (tarihi Rajputana ) ve komşu bölgelerinde Rajput kelimesi, babasoylu köken ve evlilikler temelinde belirli belirli klanlarla sınırlı hale geldi. Öte yandan Rajasthan'ın doğusundaki bölgede yaşayan Rajput toplulukları akışkan ve kapsayıcı bir yapıya sahipti. Rajasthan'ın Rajputs'u nihayetinde Bundelas gibi doğudaki meslektaşları tarafından talep edilen Rajput kimliğini kabul etmeyi reddetti . Rajputlar, Kshatriyas veya Kshatriya'nın torunları olduklarını iddia ediyorlar , ancak gerçek statüleri, ilkel soylardan ortak uygulayıcılara kadar büyük ölçüde değişiyor.
Rajputs'un vansh veya vamsha olarak bilinen birkaç ana alt bölümü vardır , süper bölüm jāti'nin altındaki adım Bu vansh , çeşitli kaynaklardan gelen iddia edilen soyları tasvir eder ve Rajput genellikle üç ana vansh'a bölünmüş olarak kabul edilir: Suryavanshi , güneş tanrısı Surya , Chandravanshi ( Somavanshi ay ilah itibaren) Chandra ve Agnivanshi yangın ilah gelen Agni . Agnivanshi klanları arasında Parmar , Chaulukya ( Solanki ), Parihar ve Chauhan bulunur .
Daha az bilinen vansh , Udayvanshi, Rajvanshi ve Rishivanshi'dir . Çeşitli vanların tarihleri daha sonra vamshāavalīis olarak bilinen belgelere kaydedildi ; André Wink, bunları "statü meşrulaştıran metinler" arasında sayıyor.
Vansh bölümünün altında daha küçük ve daha küçük alt bölümler vardır: kul , shakh ("branch"), khamp veya khanp (" twig ") ve nak (" twig tip"). Bir kuledeki evliliklere genellikle izin verilmez (farklı gotra soylarının kul-arkadaşları için biraz esneklikle ). Kul Rajput klanların birçoğu için birincil kimlik olarak hizmet verir ve her kul bir aile tanrıçası tarafından korunan kuldevi . Bazı durumlarda, bu Lindsey Harlan notlar shakh ler işlevsel olması yeterince güçlü hale gelmiştir kul kendi başlarına s.
Kültür ve ethos
Doğu Hindistan Şirketi'nin Bengal ordusu, ağırlıklı olarak Brahmins ve Rajputs gibi üst kastlardan askere alındı. Bununla birlikte, Bengal sepoylarının 1857 isyanından sonra, İngiliz Hint ordusu asker alımını Pencap'a kaydırdı. Rajputs , İngiliz Raj döneminde bir Dövüş Yarışı olarak belirlendi . Bu, her etnik grubu "askeri" veya "savaş dışı" olarak sınıflandıran yöneticiler tarafından oluşturulan bir atamaydı: "dövüş yarışı" tipik olarak cesur ve savaşmak için iyi inşa edilmişti, geri kalanı ise İngilizlerin olduğuna inandıklarıydı. yerleşik yaşam tarzları nedeniyle savaşa uygun değil.
Rajput yaşam tarzı
Bihar'lı Rajputlar, Kılıç ve Kalkanların yoğun kullanımını içeren Pari Khanda dövüş sanatının mucidiydi.Bu egzersiz daha sonra Chhau dansında olduğu gibi Bihar ve Jharkhand halk danslarına dahil edildi . Özel durumlarda, bir birincil şef, vasal reislerinin hançer ve hindistancevizi dağıtımı olan khanda nariyal ile yaptığı toplantıyı bölerdi . Rajput'un kılıcına olan saygısının bir başka doğrulaması da, her yıl düzenlenen Navaratri festivalinde gerçekleştirilen Karga Shapna ("kılıca hayranlık") ritüeliydi ve ardından Rajput, "tecavüz ve intikam tutkusunu şımartmakta özgür" olarak kabul ediliyordu. Rajasthan'lı Rajput, Navaratri sırasında aile tanrıçasına ( Kuldevta ) manda veya keçi kurban sunar . Ayin, hayvanın tek bir vuruşla öldürülmesini gerektirir. Geçmişte bu ritüel genç Rajput erkekleri için bir geçit töreni olarak kabul edildi.
Rajputlar genellikle purdah geleneğini (kadınların inzivaya çekilmesi) benimsemiştir .
Rajput kadınları Babür Harem'e dahil edilebilir ve bu, Babürleri Rajput klanlarının efendileri olarak tanımladı . Mewar'ın Sisodia klanı, kadınlarını Babür Harem'e göndermeyi reddettikleri için bir istisnaydı, bu da Chittor'da kuşatma ve toplu intiharla sonuçlandı.
Tarihsel olarak, Rajasthan'ın Rajput yönetici klanlarından üyeler de çok eşliliği uyguladılar ve ayrıca köleleştirdikleri birçok kadını kazandıkları savaşlardan cariye olarak aldılar. Hindistan'daki çok sayıda silahlı çatışma sırasında kadınlar esir alındı, köleleştirildi ve hatta satıldı, örneğin, Jaipur'un güçleri tarafından Jaipur eyaleti ile Jodhpur eyaleti arasında 1807'de yapılan savaşta Marwar'ın kadınlarının yakalanması ve satılması. Köleleştirilmiş kadınlar farklı kişiler tarafından anılıyordu. onlara dayatılan şartlara göre, örneğin, bir "yerli köle" davri olarak adlandırıldı ; bir dansçı patar olarak adlandırıldı ; "kadınlar mahallesindeki kıdemli bir kadın köle-hizmetli" badaran veya vadaran olarak adlandırıldı ; bir cariye khavasin olarak adlandırıldı ; Rajput kraliçeleri gibi "peçe takmasına izin verilen" bir kadına pardayat deniyordu .
Çakar terimi " üstünlerine " hizmet eden kişi için kullanılıyordu ve çakralar , Brahman kadınları, aşçılar, hemşireler, terziler, çamaşırcı kadınlar gibi belirli "meslek gruplarından" eksiksiz aileleri içeriyordu . Rajputs ve onların "aşağıları" nın "gayri meşru birliğinden" doğan çocuklar için, kadınlar için goli ve darogi , erkekler için gola ve daroga gibi terimler kullanıldı. "Sarhoş vakayinameler", "daha yüksek sosyal sınıfta" olarak algılanan kadınların "evlilik olsun veya olmasın fatihlerinin haremlerine" atandığını söylüyor. Rajput mahkemelerinin kronikleri, Rajput topluluğundan kadınların da bir savaşın kazanan tarafından Rajputlar tarafından bu tür muameleye maruz kaldıklarını kaydetti. Rajput'ların 16. yüzyılın sonları ile 19. yüzyılın ortaları arasında kralın kraliçelerini, hizmetkarlarını ve kölelerini ölümü üzerine ateşe veren kayıtlar da vardır. Ramya Sreenivasan ayrıca hizmetkarlıktan Paswan adında üstün bir cariye olan bir Jain cariye örneğini verir.
Priyanka Khanna göre, birlikte Marwar 'ın kraliyet Rajput hane, hastaya cariyelik da kadınları dahil kadınlara Gujar , Ahir , Jat , Mali , Kayastha ve Darji o bölgenin toplulukları. Marwar'ın bu kastları, "Marwar, 1861 nüfus sayımı verilerine" dayanarak Rajput soyundan geldiğini iddia ettiler. Bununla birlikte, 16. ve 19. yüzyıl başlarında Rajasthan'ın Rajput'larının yönetici klanlarının yakalanan kadınlara dayattığı "kölelik ve kulluk" biçimleri üzerine modern bilim adamları tarafından yapılan araştırmalar, "seyrek bilgi", "düzensiz kayıt tutma" nedeniyle engellerle karşılaşmaktadır. "ve" tarihsel kayıtların önyargılı doğası ". Bugünün Ravana Rajput topluluğu böyle bir köle topluluğuydu
Bu tür birliklerin erkek çocukları babalarının isimleriyle ve bazı durumlarda 'dhaibhai' (üvey kardeşler) olarak tanımlandı ve haneye dahil edildi. Savaş kampanyalarında üvey kardeşlerine yardım ettikleri yerde örnekler verilmiştir. Cariyelerin ve kölelerin kız çocukları para karşılığında Rajput erkekleriyle evlendi ya da sonunda dans eden kız oldular. Kız çocuklarının öldürülmesi nedeniyle mevcut gelinlerin kıtlığı, üst klan Rajputs ile evlenmek üzere satılan düşük kastlı kadınların kaçırılmasına yol açtı. Bu "satışlar" gerçekten evlilik amaçlı olduğu için yasal kabul edildi. Alt klanlar ayrıca gelin kıtlığı ile karşı karşıya kaldılar, bu durumda Gujar ve Jat topluluklarından kadınlar gibi kadınlarla evlendiler. Yarı göçebe topluluklar da kızlarını bazı durumlarda para için Rajput damatlarla evlendirdi.
Kadın bebek katliamı
Yavru Dişi Öldürme ritüel statüsü düşük Rajputs tarafından yukarı doğru hareketliliği deneyen ve yüksek ritüel statüsüne sahip Rajputs tarafından uygulandı. Ancak uygulamanın yapılmadığı durumlar ve annenin kız bebeğin hayatını kurtarmaya çalıştığı durumlar vardı. Erken Raj döneminde yetkililerine göre, içinde Etawah (Uttar Pradesh), gahlot , Bamungors ve Bais onlar zengin ama fakir olursa, onları almak kar evlensem kızlarını öldürür.
Kız bebek öldürme kullanılan yöntemler edildi boğulma , boğma "zehirlenme, asfiksi çizerek göbek bağını solunum önlemek için bebeğin yüzüne". Diğer yollar ise bebeği yiyeceksiz ölüme terk etmekti ve eğer doğumdan sonraki ilk birkaç saat hayatta kalırsa ona zehir verildi. Emzirme sırasında bebeği zehirlemenin yaygın bir yolu , annenin göğsüne Datura , Madar veya Poppy gibi zehirli bitkilerden bir müstahzar uygulamaktı .
"bir kadını öldürmek yüz brahmine eşittir, bir çocuğu öldürmek yüz kadına eşittir, yüz çocuğu öldürmek ise kıyaslanamayacak kadar iğrenç bir suçtur".
Bebek öldürmenin istenmeyen sonuçları vardır. Daha düşük ritüel statüsüne sahip Rajput klanları, kızlarını, bebek öldürme nedeniyle kadınlarını kaybeden daha yüksek ritüel statüsüne sahip Rajput erkekleriyle evlendirdi. Bu nedenle, daha düşük ritüel statüsüne sahip Rajputlar evli kalmamalı veya dullarla evlenmek, dolaylı evlilikler (erkek kardeşin dul eşiyle evlenmek) ve Jats ve Gujars veya göçebeler gibi düşük kastlı kadınlarla evlenmek gibi diğer uygulamalara başvurmak zorunda kaldı . Bu, düşük ritüel statüsündeki Rajputs ile yüksek ritüel statüsüne sahip Rajputs arasındaki boşluğun genişlemesiyle sonuçlandı.
19. yüzyılın sonlarında, uygulamayı durdurmak için 1870 VIII. Bir yargıç önerdi:
"Her Rajput, büyüdüğü zaman onu öldürürse asılacak kadar emin olarak, öldürdüğü her bebek kız için on yıl hapse gireceğine tamamen ikna olsun ve suç damgalanır. çok etkili bir şekilde çıktı; ama Hükümet suçlularla titizlikle uğraşmakta tereddüt gösterdiği sürece, Rajpoot o kadar uzun süre cezasız kalacağını düşünecek ve eskisi gibi kızları öldürmeye devam edecek. "
Bununla birlikte, kanunun pratik uygulaması engellerle karşılaştı. Suçlu olduğunu kanıtlamak zordu, çünkü bazı durumlarda Rajput erkekleri belli bir mesafeden çalıştırılıyordu, ancak kız bebekleri göz yummaları sırasında öldürülebiliyorlardı. Çoğu durumda Rajput adamları sadece kısa bir süre hapse atıldı. 1888 ile 1889 arasında kız çocuklarının oranı% 40'a yükseldi. Ancak, cezalar bebek öldürmeyi durduramadığı için eylem 1912'de kaldırıldı. Bir tarihçi, "sorunun yalnızca yüzeyini kazıyan eylemin medenileşemediği veya kültürel bir dünyada kız çocuklarının değerini düşüren sosyal bir değişime neden olamadığı" sonucuna varıyor. Rajputs'a ek olarak, Jats ve Ahirs'in de bebek öldürme uygulamaları yaptığı görülmüştür.
Brideprice düğünleri
Pennsylvania Kutztown Üniversitesi'nden bir antropolog olan Allen Fanger, 20. yüzyılın sonlarında Uttar pradesh'deki (şimdi Uttarkhand'da) bir bölgedeki belirli Rajput grupları üzerinde araştırma yaptı. Kadınlarını bu Rajputlar arasında bir "gelin fiyatı" karşılığında evlilik için satma geleneğini inceledi. "Gelin Ücreti", damadın ailesi tarafından gelinin ailesine (Gelinin kendisine değil) satın alınması için ödenen bedeldir. Joshi, bu Rajputlar arasında "gelin fiyatı" bağlamında şu sözlerden alıntı yapıyor: "Bir kadın, ailenin babası tarafından oğullarından biri için satın alınan bir menkul kıymettir. İşlemin doğası, daha çok değerli bir makalenin satın alınmasıdır. bir erkek ve bir kadın arasındaki sözleşme ilişkisinden çok aile ". 1815'teki İngiliz yönetiminden önce, koca karısı üzerinde tam kontrole sahipti ve mirasçılarının yanı sıra, çocuklarını köle olarak satabiliyordu.
1790-1815 yılları arasında bu kadın ve dul satışı vergilendirildi ve ihracatına bir vergi uygulandı. Fanger şöyle yazar: "Bir karı, dul kadını veya çocuklarını satma hakkı nihayetinde İngilizler tarafından sona erdirildi, ancak gelenek tamamen ortadan kalkmadı . Berremen , yakınlardaki Garhwal semtinde bu tür" kadın trafiği " ni bildirdi . kültürel olarak benzer Garhwali Rajputs (1963: 74-75) ve 1960'larda bu uygulamanın Pakhura yakınlarındaki bir köyde hala devam ettiğini buldum. " Thul-Jat, Rajput erkekleri de Rajput kadınlarını cariye olarak alabilirdi, bir Rajput için evlilik olan şey Thul-Jat için bir cariye almaktı. "Brideprice" için satılan bir Rajput kadının, orijinal kocası geri ödendiği sürece başka bir erkekle evlenmesine izin verildi ve ayrıca "başka bir erkekle kaçabilir" ve orijinal kocasına geri ödeme yaparak sevgilisiyle birliği meşrulaştırabilirdi. Ancak 20. yüzyılın başından itibaren çeyiz trendleri "bridemoney" in yerini almaya başladı.
Bugün Uttarkhanda'nın bu Rajput grupları resmi olarak Shudra olarak sınıflandırıldı, ancak Chand Rajas'ın (1790'da sona eren) yönetimi sırasında başarılı bir şekilde Rajput statüsüne geçtiler. Benzer şekilde, Gharwal'ın Rajputları başlangıçta düşük ritüel statüsüne sahipti ve 20. yüzyıla kadar kutsal ipliği takmamışlardı. Bununla birlikte, daha önce Rajput kimliğini başarılı bir şekilde elde ettikleri için, Fanger , Sanskritleşmenin , gelin fiyatından çeyizliğe geçiş eğilimindeki değişimi açıklamadığı sonucuna varır . Ona göre, geleneksel gelenekleri gözlemleme fırsatları, geleneklerdeki bu değişikliği beraberinde getirdi. İkincisi, Rajput kadınının tarım işçiliğine katkısı, daha fazla erkek istihdamı nedeniyle azaldı, dolayısıyla başlık parası gerekli değildi. Bu nedenle, geleneksel olan ve herhangi bir Brahmanik ritüele çok az ilgi gösteren gelin fiyatı evlilikleri, daha fakir Rajputlar dışında, 20. yüzyılda yavaş yavaş çeyizlik evliliklere dönüştü. Bir Rajput erkeği, Fanger'a, üç karısını da evlendirdiği halde kızına "kanyadan" olarak satın almış olmasına rağmen, parayı kabul etmediği için onu sattığı anlamına geleceği için "kanyadan" olarak kabul etti ve "artık bunu yapmıyoruz" dedi.
Diyet
Rajasthan'ın Rajput topluluğunda alkolizm bir sorun olarak kabul edilir ve bu nedenle Rajput kadınları erkeklerinin alkol içmesini sevmez. Hindistan'da 1983'te yapılan bir alkolizm çalışmasında, Hindistan'ın kuzeyindeki Rajput erkeklerinin (hepsi değil) gruplar halinde içmelerinin geleneksel olduğu bildirildi. Kadınlar bazen içkiden eve döndükten sonra dayak gibi aile içi şiddete maruz kalacaktı.
İngiliz yönetimi sırasında domuz etine, yani yaban domuzuna olan sevgileri de iyi biliniyordu ve İngilizler onları buna göre bir grup olarak tanımladılar.
Afyon kullanımı
Hintli Rajputlar, Babürler için birkaç kez savaştı, ancak ruhlarını geliştirmek için ilaçlara ihtiyaçları vardı. Savaşmadan önce iki doz afyon alırlardı . Müslüman askerler de afyon alırdı. Babürler, 17. yüzyılda Rajput askerlerine düzenli olarak afyon verirdi. İngiliz yönetimi sırasında, Afyon bağımlılığı Rajput topluluğunun moral bozucu ciddi bir yardımcısı olarak görülüyordu. Araplar 9. yüzyılda Hindistan'a afyon getirdiler. Tıbbi Araştırma Konseyi Hint "Hindistan'da Desen ve Süreç İlaç ve alkol kullanımı" konulu, devletler afyon bir kişinin geliştirilmiş fiziksel güç ve kapasitesini verir. KKGanguly, K. Sharma ve Krishnamachari'nin afyon kullanımı üzerine çalışmaları, Rajput'ların afyonu önemli törenler için, duygusal sıkıntıdan kurtulmak, uzun ömürlülüğü artırmak ve cinsel zevki artırmak için kullanacaklarından da bahsediyor .
Çeşitli
19. yüzyılın sonlarında, Rajputlar arasında odak noktası siyasetten akrabalık kaygısına doğru bir kayma oldu. Rajasthan'lı birçok Rajput, geçmişleri hakkında nostaljik ve soylarının keskin bir şekilde bilincinde olup, soyları ve geleneklerinden şiddetli bir gururla, ruhta savaşan bir Rajput ahlakını vurgulamaktadır.
Rajput siyaseti
Rajput siyaseti, Rajput topluluğunun Hindistan'ın seçim siyasetinde oynadığı rolü ifade eder. Rajasthan, Uttar Pradesh, Madhya Pradesh, Bihar, Uttrakhand, Jammu, Himachal Pradesh ve Gujarat gibi eyaletlerde, Rajputs'un büyük popülasyonları onlara belirleyici bir rol verir.
Sanat
Terimi Rajput boyama Rajasthan ait Rajput yönetimindeki mahkemelerde oluşturulan sanat eserleri atıfta Orta Hindistan ve Pencap Hills . Bu terim aynı zamanda Babür resim tarzından farklı olarak bu resimlerin stilini tanımlamak için de kullanılır .
Ananda Coomaraswamy'ye göre Rajput resmi, Babür yönetimi sırasında Müslümanlar ve Hindular arasındaki bölünmeyi sembolize ediyordu . Babür ve Rajput resimlerinin stilleri karakter olarak muhaliftir. Rajput resmini "popüler, evrensel ve mistik" olarak nitelendirdi.
Ayrıca bakınız
Referanslar
Kaynakça
Wikimedia Commons'ta Rajput kişileriyle ilgili medya
|Vikisözün şunlarla ilgili alıntıları vardır: Rajput|