Faşizm, Avrupa’da yirminci yüzyılda büyük bir önemi olan çok milliyetçi ve otoriter bir hükümet rejimidir.
İtalya'da faşist rejim, 1922'den 1943'e hükmeden Benito Mussolini'nin emri altında Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra kuruldu. Aynı zamanda, faşist idealler, Almanya'da Nazizmin ortaya çıkışının temelini oluşturuyordu.
Liberalizme, Marksizme ve anarşizme karşı çıkan fikirlerle faşizm, diktatörce ve militarize olmuş bir hükümet tarafından işaretlenmiş, çok haklı bir rejim olarak sınıflandırılıyor .
Bu tür hükümeti tanımlayan 8 ana özelliğe bakın.
1. Milliyetçiliğe değer verir
Faşist rejimler, milliyetçilik duygusuna yoğun bir şekilde değer veriyor. Bu nedenle faşist hükümetlerin sloganlar, semboller, müzik ve bayraklarla milliyetçi propagandayı abartmaları yaygındır.
Faşist hükümetler, milliyetçilik adına, medya, din ve hatta şiddet yoluyla, nüfusun olası tüm manipülasyon biçimlerini kullanıyorlar. Dahası, İtalya ve Almanya'da kurulan faşist rejimler bölgelerinin genişlemesini sürekli olarak istiyorlardı.
2. Totalitercilik ve Kurumculuk
Faşizm, siyasi, kültürel veya ekonomik bağlamda olsun, vatandaş haklarının mutlak kontrolünü uygulayan totaliter bir hükümet kurar. Ek olarak, hükümet "Organik Devlet" oluşturmak amacıyla toplumun tüm kesimleri arasında kurumculuğu teşvik ediyor.
Faşist korporatizmin en büyük örneği, Mussolini'nin egemenliği sırasında İtalya'da gerçekleşti. O zaman, her meslek için işçi ve işveren sendikaları kuruldu. Bu sendikalar, her alanda, tüm alanların her zaman devletin idealleriyle uyumlu olmasını sağlayan Ulusal Faşist Partinin denetimine tabi tutulmuştur.
3. Militarizme vurgu
Faşizm, hedeflerine ulaşmak için kuvvet ve şiddet kullanımına inanan bir rejimdir. Bu nedenle hükümet, sağlık ve eğitim gibi diğer alanları ihmal ederek, silah ve savaşların finansmanına orantısız miktarda kaynak ayırıyor. Bu tür bir hükümette, askerler ve askeri kitleler tarafından desteklenmektedir.
Faşist rejimlerde polis, militarize edildi ve normalde askeri katılımı gerektirmeyen iç ve iç sorunlarla başa çıkmak için geniş bir özerkliğe sahip.
4. Ulusal güvenlik ile takıntı
Faşist rejimlerin milleti silahlı çatışmalara hazırlamaya sürekli ihtiyacı var. Bu amaçla, terör konuşmaları, aynı sebeple savaşmak için birleşmek isteyen bir güvensizlik ve paranoya duygusuna neden olacak şekilde yayılmaktadır. Dolayısıyla faşizm, bir motivasyon aracı olarak korku kullanır.
5. İnsan haklarına aldırış etmemek
Yüksek derecede militarize olmuş ve sürekli çatışan bir toplumda, hükümetin idealleri sürekli olarak uygulanmakta ve vatandaşları insan haklarının öncelik olmadığına ikna etmektedir. Bu nedenle faşizmde özgürlük, fiziksel bütünlük, eşitlik ve hatta hayat hakkında bir takdir yoktur.
Faşist rejimlerde insan haklarına saygısızlık, infaz, işkence, keyfi tutuklama vb.
6. Entelektüeller ve sanatçılar için hor
Faşist hükümetler halkın desteğine sahipken, ulusun ideallerine uymayanlar açıkça düşmanca davranıyor.
Bu nedenle, rejimi sorgulama ve insanları aynı şekilde etkileme yeteneğine sahip entelektüeller ve sanatçılar zulmedilmekte ve devlete karşı her türlü isyanın şiddetle reddedilmektedir.
7. Medya Kontrolü ve Sansür
Sistemin bütünlüğünü korumak için faşist rejimler medyayı kontrol etme eğilimindedir. Kontrol bazen doğrudan hükümet tarafından gerçekleştirilir ve diğerlerinde medya dolaylı düzenlemelere tabi tutulur. Her durumda, rejime karşı fikirlerin sansürlenmesi yaygındır.
8. Dini bir manipülasyon biçimi olarak kullanır
Hem Almanya hem de İtalya faşizminin ilk yıllarında, insanların kiliseye olan bağlılığı tartışılmaz. Bununla birlikte, her iki hükümet de nüfusun ideallerini aynı çizgide tutmak ve daha fazla takipçi toplamak için dini lehine kullanmaya karar vermiştir. Bu şekilde faşistler insanları yönlendirmek için dini ilkeler ve siyasi ideolojiler arasında paralellikler çizmeye başladılar.
İtalya'da, Mussolini, ateist olmanın yanı sıra, konuşmalarına dini söylemleri dahil etmeye karar verene kadar kilise mallarına el koymayı planlamıştı.