LTE Advanced veya LTE+ bir mobil iletişim standardıdır ve LTE standardının önemli bir geliştirmesidir.[1] IMT-Advanced standardının gereksinimlerini karşıladığı için 2009'un sonlarında ITU-T'ye aday 4G olarak sunuldu ve Mart 2011'de 3. Nesil Ortaklık Projesi (3GPP) tarafından 3GPP Sürüm 10 olarak standartlaştırıldı.[2] Daha sonra LTE Advanced Pro da sunuldu.
LTE + formatı ilk olarak NTT DoCoMo tarafından önerilmiş ve uluslararası standart olarak benimsenmiştir. LTE standardizasyonu, spesifikasyondaki değişikliklerin düzeltmeler ve hata düzeltmeleriyle sınırlı olduğu bir duruma geldi.[3] İlk ticari hizmetler Aralık 2009'da İsveç ve Norveç'te, ardından 2010'da Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya'da piyasaya sürüldü. Mobil cihazlar için Global sistem (GSM) dahil olmak üzere birkaç 2G ve 3G sisteminin doğal bir evrimi olarak 2010'da daha fazla LTE ağı küresel olarak dağıtıldı.
3GPP'nin 4G radyo arayüzü teknolojisini tanımlama çalışması, Sürüm 9'da LTE-Advanced için çalışma aşamasıyla başladı. 3,9G (3G'nin ötesinde ancak 4G öncesi) olarak tanımlanan LTE'nin ilk sürümü, 1 Gb / s idi.[4]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
- ^ https://www.itu.int/net/ITU-R/information/promotion/e-flash/2/article4.html
- ^ https://www.3gpp.org/technologies/keywords-acronyms/97-lte-advanced
- ^ https://www.electronics-notes.com/articles/connectivity/4g-lte-long-term-evolution/what-is-lte-advanced.php
- ^ https://halberdbastion.com/technology/cellular/4g-lte/lte-evolutions/lte-advanced-lte