Tanrıça tapınımı
Tanrıça tapınımı dişi Tanrıçaya veya tanrıçalara tapınmakta kullanılan genel bir tanımdır. Pek çok New Age Tanrıça izdeşleri, hiyerarşik bir inançtan uzak olmayan "kulluk" teriminden kaçınarak tanrıça ruhsallığı (goddess spirituality) terimini kullanmayı tercih etmektedir.
Tanrıçaya ibadet, erkek hakimiyetini, devlet kontrolünü ve imparatorluk kurmayı desteklemekle konservatif de, bu geleneklere karşı durarak radikal de olabilir, kadının otoritesini de destekleyebilir. Batı toplumunda tanrıça tapınımı 19. yüzyılın ortalarındandan bu yana farklı bir kültüre doğru yönelmiştir. Tanrıça tapınımı batı toplumlarında en sık feminist versiyonu telaffuz edilse de feminist olmak zorunda değildir.
Aralarında en öne çıkanlarından biri olan Marija Gimbutas gibi bazı yazarlar tanrıça tapınımının tarihöncesi zamanlarda başladığına inanmaktadırlar. Willendorf Venüsü gibi bazı sanat eserlerinin bereket tanrıçasını temsil edebildiğine inanılsa da Peter Ucko gibi bilginler de söz konusu figürlerin tanrıçalardan ziyade oyuncaklar, eğitim modelleri ve rahibe imajları olduğunu öne sürmüşlerdir.
Tanrıça tapınımına bazı örnekler[değiştir | kaynağı değiştir]
- Sümer mitolojisindeki İnanna bilinen en eski tanrıçalardan biridir.
- Mısır mitolojisinde İsis bereket tanrıçasıdır.
- Kuzey mitolojisinde Freya'ya bereket tanrıçası olarak tapınılmıştır.
- Kelt mitolojisinde Morrigan savaş tanrıçasıydı.
- Yaşayan en eski dinlerden biri olan Hinduizm'de tanrıça tapınımı da yer almaktadır.
- Collyridianlar gibi bazı ilk dönem Hristiyan sektleri Bakire Meryem'e tanrıça olarak saygı göstermişlerdir. Günümüzde bazı baskı grupları Papa'ya Meryem'i Hristiyan Tanrısının (Godhead) bir parçası olarak tanınması için dilekçe göndermektedirler.
- Britanya'da 1951 yılında kurulan ve Batı Paganizmi içindeki büyük geleneklerden biri olan Craft (whitchcraft) Tanrıça ve Tanrı'ya Tantra'nın dinamik kutupları içinde saygı göstermektedirler............