Türk hamamı, Orta Doğu’da ortaya çıkan ve sıcak havaya maruz kalmayı, ardından buhar veya sıcak havaya daldırmayı, masajı ve son olarak soğuk su banyosu veya duşunu birleştiren bir tür banyoDUR. Türk hamamı tipik olarak bir odadan diğerine hareket gerektirir. Giyinme ve dinlenme odaları gibi ayrı yıkama odaları ve dalma havuzları da hamam binasına dahil edilebilir. Türk hamamı kilo verme, temizlik ve rahatlama amacıyla kullanılmıştır.
Türk hamamının başlangıçta Doğu Hint banyolarının bazı masaj ve kozmetik özelliklerini Roma tesisat teknikleriyle birleştirdiğine inanılıyor, ancak aynı zamanda farklı özgün özelliklere de sahiptir. 1699 tarihli bir tanım, çevresel bir farklılığa işaret ediyor: Türk hamamında yüksek pencereli, ışıkla dolu bir sıcak oda yerine, “renkli külçelerin parıltısıyla seyrek olarak delinmiş kubbeler veya . . . daha küçük odalarda sarkıt kubbeler. Yarı aydınlık, dinginlik, dış dünyadan soyutlanma tercih edilir.” İstanbul’daki Türk hamamlarında bir dizi kubbeli oda vardı, kubbeler pandantiflerle destekleniyordu; her oda serisinde ılık, sıcak ve buharlı alanlar vardı.
Ortadoğu’daki savaşlardan dönen Hıristiyan haçlılar, Türk hamamı konseptini Batı Avrupa’ya götürmüştür. Ancak o zamanlar Avrupalılar, bir Türk hamamı için gerekli olan büyük miktardaki sıcak suyu kolaylıkla sağlayamadılar, bu nedenle hamam, Avrupa’da çok sonralarına kadar popüler olamamıştır. Bugün Amerika Birleşik Devletleri, Batı Avrupa, Türkiye ve diğer birçok ülke ve bölgede Türk hamamı varlığını sürdürmektedir. Türkiye’dekiler de dahil olmak üzere birçok hamamın erkekler ve kadınlar için ayrı özel günleri vardır.
Kaynak: https://www.britannica.com/technology/Turkish-bath-plumbing