PRENS PHILIP ZAMAN ÇİZELGESİ
1966: Iounhanen köylüleri, Tanna'yı ziyareti sırasında İngiliz Mukim Komiseri Alexander Mair Wilkie'ye bir domuz sundu. Wilkie o yılın 13 Ağustos'unda öldü ve karşılık vermedi.
1971 (Mart): Prens Philip, Britannia'daki Malakula adası da dahil olmak üzere Yeni Hebridleri kısaca ziyaret etti.
1973-1974: Serbest gazeteci Kal Müller, ada yaşamını (kava içme, dans etme, sünnet töreni) ve John Frum ritüellerini filme aldı ve Iounhanen erkeklerini penis sargısı giyenleri canlandırmaya ve çocuklarının devam etmesi için bir özel okul kurmayı düşünmeye ikna etti.
1974 (15-17 Şubat): Prens Philip, Kraliçe Elizabeth ve Prenses Anne, kraliyet yat Britannia'da Yeni Hebridleri ziyaret etti. Tanna'yı aramadılar. Iounhanen'den Jack Naiva, Port Vila limanında Britanya'ya kanoyla çıktığını ve Prens'i beyaz bir üniforma içinde gördüğünü iddia etti.
1975 (Kasım 10): Sömürgeci Yeni Hebridlerde ilk genel seçim gerçekleşti. İngilizce konuşulan Yeni Hebridler Ulusal Partisi on yedi sandalye kazandı.
1977 (Kasım 29): Vanua'aku (Ulusal) Pati (Parti) tarafından boykot edilen ikinci genel seçim gerçekleşti. Vanua'aku Pati, kontrol ettiği bölgelerde Geçici Halk Hükümeti ilan etti.
1977 (Mart): Genel Kurul, Vanua'aku Pati boykotunun ardından askıya alındı.
1978 (Eylül 21): İngiliz Mukim Komiseri John Stuart Champion, Iounhanen köyünü ziyaret etti ve karşılıksız domuzu öğrendi. Prens Philip'in çerçeveli bir fotoğrafını ve beş kil pipoyu aldı ve bu hediyeleri sunmak için Iounhanen'e döndü.
1978: Tuk Nauau, İngiliz yetkililerin Buckingham Sarayı'na gönderdiği bir domuz öldürme kulübünü oydu. Saray, Prens Philip'in kulübü kullanırken çekilmiş ikinci bir fotoğrafını iade etti ve yeni atanan İngiliz Mukim Komiseri Andrew Stuart, bu ikinci fotoğrafı sunmak için Iounhanen'i ziyaret etti.
1979 (Kasım 14): Yeni Hebridler'de üçüncü genel seçimler. Vanua'aka Pati otuz dokuz koltuktan yirmi beşini kazandı.
1991: Hareket kurucularından Tuk Nauau 1991 belgeselinde yer aldı Fantastik İstila, arkasında asılı duran bir Prens Philip fotoğrafıyla çekildi.
2000: Buckingham Sarayı, Tanna'ya Prens Philip'in başka bir fotoğrafını gönderdi
2007 (Eylül): Posen ve Iakel köyünden diğer dört adam televizyon reality şovunda yer aldı Yerlilerle Tanışın. Prens Philip onları kameranın dışında Buckingham Sarayı'nda karşıladı ve hediyeler (başka bir fotoğraf ve bir baston dahil) değiş tokuş edildi.
2009: Diğer Iakel köylüleri Amerikan versiyonunda yer aldı. Yerlilerle tanışın.
2009: Hareketin kurucu ortağı Jack Naiva öldü.
2014 (Ekim): Prenses Anne, Port Vila'yı ziyaret etti.
2015: Penis sargıları ve ağaç kabuğu etekleri giyen Iakel köylüleri ve Iakel köyünün kendisi rol aldı Tanna, 2017 yılında En İyi Yabancı Dil Akademisi ödülüne aday gösterilen uzun metrajlı bir film.
2018 (Nisan): Prens Charles, Port Vila'yı ziyaret etti. Iounhanen'den Jimmy Joseph ona bir baston verdi.
2021 (9 Nisan): Prens Philip öldü.
KURUCU / GRUP TARİHİ
Edinburgh Dükü Prens Philip, [Sağdaki resim] 9 Nisan 2021'de öldüğünde, ölüm ilanları uzun yaşamını, karısı Elizabeth'e olan sadık desteğini, askeri kariyerini ve esprili, bazen de huysuz kişiliğini kutladı. Ayrıca onun bir “Güney Pasifik Adası Tanrısı” olduğunu (bkz. Drury 2021; Morgan 2021; diğerleri arasında) ve güney Vanuatu'daki Tanna Adası'nda bu şekilde saygı gördüğünü belirttiler. Bu tanrılaştırma, ada gerçekliğinin alışılmadık olmayan bir yanlış anlaşılması olan bir gazetecilik abartıydı. Prens bir tanrı değildi. Aksine, o bir ada kardeşiydi, adanın en yüksek dağı olan Tukusmera'nın tepesinde yaşayan güçlü bir ruh olan Kalpwapen'in oğluydu. Genç Philip bir şekilde bir kraliçeyle evlenmek için Avrupa'nın yolunu bulmuştu. Ama o adalara birkaç kez dönmüştü ve birkaç izole köyden zeki uzmanlar onunla yeniden bir ilişki (ya da yerel tabirle bir "yol") kurmaktan memnundu. Yenilenen bağlantı, Prens'ten fotoğraflar ve kil borular ve adadaki akrabalarından sopalar, bastonlar ve domuzlar dahil olmak üzere hediye alışverişleriyle kutlandı. [Bkz. Aşağıdaki Öğretiler/İnançlar]
Tanna adası hem antropologlar, dilbilimciler hem de turistler tarafından, hem 250 yıllık kültür temasından bir şekilde dönüştürülmüş olsa da, hayatta kalan zengin kültürel ve dilsel gelenekleri ve dikkate değer dini ve sosyal yenilikler için takdir edilmektedir. bunlar (Lindstrom 1993). Dük, 1970'lerin ada siyasetine faydalı bir şekilde uyuyor. Fransa ve Büyük Britanya, 1906'da, bu ada zincirini hangi gücün işgal edeceği konusunda anlaşamadıkları için New Hebrides Condominium kolonisini kurdular. 1970'lerde, Güneybatı Pasifik kolonileri, 1970'de Fiji'den başlayarak bağımsızlığını elde ediyorlardı. 1970'lerin ortalarında, Yeni Hebrid bağımsızlığının da hızla yaklaşmakta olduğu açıktı ve bu, iki yönetici güç arasında büyük bir siyasi rekabeti ateşledi. dostane bir bağımsız hükümete yetki verilmesi ve adalıların kendi aralarındaki çatışma ve tartışma.
Sömürge eğitim sistemi hiçbir zaman iyi değildi, ancak Fransız okullarına kaydolanlardan daha fazla adalı İngiliz tarafından finanse edilen okullara devam etti ve biraz İngilizce konuştu. Fransızlar özellikle birkaç ulusal seçimde yarışan francophone ve Fransız eğilimli siyasi partilere desteği artırmakla ilgilendiler: 1975'te yeni bir Genel Kurul için bir ilk; 1977'de ikinci, başarısız bir seçim; ve üçüncüsü 1979'da yeniden vaftiz edilen Vanuatu'nun ilk Parlamentosu olacak olan için. Bu yıllarda hem İngilizler hem de Fransızlar, yaklaşmakta olan bağımsızlığı tartışmak, oylama prosedürlerini açıklamak ve siyasi desteği sağlamlaştırmak için takımadaların etrafına ajanlar gönderdi (Gregory ve Gregory 1984: 79). Fransızlar, özellikle doğu Tanna'nın Sülfür Körfezi'nde bulunan John Frum hareketi destekçilerini bir dizi ayartmayla yetiştirdiler. İngilizler, buna karşılık, batıda, uygun bir şekilde, kayıp kardeşleri Edinburgh Dükü'nü yeniden keşfeden birkaç izole köyle ilişkiler kurdular. Daha sonra İngiliz Yerleşik Komisyonu Andrew Stuart, bu ilişkilerde herhangi bir gizli siyasi nedeni reddetti (Stuart 2002:497), ancak şüpheler haklı olarak devam ediyor.
Batı adası Iounhanen köyü ve sömürge yönetim merkezinden dağın yaklaşık beş km yukarısında bulunan komşu Iakel, kötü yollar ve patikalar tarafından izole edilmiş olmasına rağmen, 1970'lerin başında serbest fotoğrafçı Kal Müller'e ev sahipliği yapmıştı. Müller, köylüleri eski püskü şortlarını ve eteklerini çıkarmaya ve geleneksel erkek penis sargılarını ve kadın kabuğu eteklerini giymeye devam etmeye ikna etmeyi başardı. Köylüler ayrıca çocuklarının ada geleneklerini öğrenebilecekleri bir kastom (“töre”) okulu kurmayı tartıştılar (Baylıs 2013:36). Bu, Müller'in dergide yayınladığı bir makaleyi egzotik olarak çok geliştirdi. National Geographic (1974). Ayrıca, Tanna'ya gelen küçük ama artan sayıda turist için köylerin cazibesini artırdı. 1952'den beri Tanna'da ikamet eden Avustralyalı bir tüccar olan Bob Paul, Tanna'yı Efate Adası'ndaki ana ulusal havaalanına bağlayan küçük bir havayolunun kurulmasına yardım etmiş ve Tanna'nın ilk turist bungalovlarını inşa etmişti. Ziyaretçiler için adanın aktif yanardağı olan Iasur'a tırmanmaları, bir “vahşi at” sürüsü tarafından sürülmeleri ve John Frum hareketinin merkezi olan Sulphur Körfezi'ni gezmeleri için düzenlemeler yaptı. Bazı turistler ayrıca, penis sargıları ve ağaç kabuğu eteklerinin gösterdiği gibi, gerçek kastom köylüleriyle geleneksel dans törenine ve hobnob'a katılmak için Iounhanen'i aramaya başladılar.
Paul'ün Iounhanen ile bağlantıları iyiydi ve o ve İngiliz ada ajanı Bob Wilson, Eylül 1978'de İngiliz Yerleşik Komisyonu John Champion'un o köye yaptığı ziyareti kolaylaştırdı. Champion, John Frum destekçilerinin aksine, oradaki insanların “İngilizlere karşı temelde iyi niyetli” olduklarını yazdı. (2002:153). 1966'da köylüler, Champion'un öncüllerinden Alexander Wilkie'ye bir domuz ve biraz kava (Piper methysticum) sunmuştu. Şimdi (bu ziyaretten kısa bir süre sonra ölen) Wilkie'nin bu hediyelere asla karşılık vermediğinden şikayet ettiler. Önde gelen adamlar Jack Naiva ve Tuk Nauau, tercihen Şampiyonun Londra patronu Prens'ten bir miktar iade jetonu istedi. Naiva, Philip'i 1974'te Port Vila'ya yaptığı kraliyet ziyareti sırasında Britannia'da deniz beyazları giymiş olarak görmüş olabilir. Yatı incelemek için Vila limanına kanoyla çıktığını iddia etti (Baylis 2013:60). Tanna'daki cinsiyet ilişkileri ataerkil olmaya devam ediyor ve erkek prensler, özellikle etkileyici bir üniformalı kadın kraliçelere baskın çıkıyor. Bir iade hediyesi, İngilizler ayrıldıktan sonra, koloni 1980'de bağımsızlığa kavuştuğunda yaptıkları gibi, değiş tokuşun ve kalıcı uluslararası bağlantıların sözünü verecekti.
İngiliz Residency, Port Vila'daki Yeni Hebridler Kültür Merkezi'nin Anglo-Amerikan küratörü Kirk Huffman'a danıştı ve karşılıklı alışverişin kültürel önemini açıkladı ve erkeklerin on dokuzuncu yüzyılın popüler bir ticari ürünü olan Alman yapımı kil borulara olan düşkünlüğünü kaydetti (Baylis). 2013:56). Şampiyon, Dük'ün imzalı bir fotoğrafını sağlayan Buckingham Sarayı ile temasa geçti. Daha sonra, Naiva ve Nauau'nun “büyük bir haysiyet ve memnuniyetle aldığı bir fotoğraf ve beş kil pipoyla birlikte Iounhanen'e döndü, ancak yaşlı bir adamın HRH bizzat gelseydi daha da iyi olacağını mırıldandığı duyuldu” (Champion 2002:154). ).
Nauau da Şampiyon'a kendi yaptığı bir domuz öldürme sopası verdi ve bunun Prens'e gönderilmesini ve sopalı Prens'in bir fotoğrafının çekilmesini istedi. Bu yapıldı ve 1978'in sonunda Champion'un yerine İngiliz Yerleşik Komisyonu olarak geçen Andrew Stuart, bu ikinci fotoğrafı Iounhanan'a getirdi (Gregory ve Gregory 1978:80). İngilizler, her şeyin başından beri, bu alışverişlerin halkla ilişkiler potansiyelinin çok iyi farkındaydılar ve hediye alışverişini filme alması için BBC fotoğrafçısı Jim Biddulph'u işe aldılar. (Biddulph, değiş tokuşun kendisini kaçırdı, ancak daha sonra Naiva'nın Philip'in kulüple resmini tutan ilk, şimdi ünlü görüntüsünü aldı (Stuart 2002: 498)). [Sağdaki resim]
Adanın tropik iklimi ve geçen kasırgalar göz önüne alındığında, Tanna'da fotoğraflar, kitaplar ve diğer kağıt materyallerin ömrü kısadır ve Saray, yıllar içinde, 2000 yılında bir Union Jack bayrağının eşlik ettiği bir fotoğraf da dahil olmak üzere, eski fotoğrafların çürümesiyle birlikte yedek fotoğraflar göndermeye devam etti.
1970'lerde Iounhanen ve Iakel, kötü yollar ve dağ yamaçları tarafından uzak tutulan küçük, izole ve seyrek nüfuslu yerlerdi. 1920'lerde, Presbiteryen misyonu (Ateni köyünde (Atina) bulunan en yakın misyon istasyonu) insanları dönüştürdü; ve 1940'larda insanlar yeniden canlanan John Frum hareketine katılma misyonunu terk ettiler. Yine de bu köyler hem Hıristiyan hem de John Frum örgütlerinin sınırlarındaydı ve insanlar, geniş dünya bir yana, adadaki komşularından çok az tanınma veya saygı gördüler. Bununla birlikte, gerçek ada kastom'a bağlılıklarıyla övünebilirler ve övündüler.. Naiva'nın ve Nauau'nun şöhretlerini ve servetlerini çok yükselten, marjinalliklerini silen parlak fikri, Prens Philip'e özel bir yol yaratmaktı.
Doktrinleri / İNANÇLAR
Çoğu adalı, büyük ölçüde Hıristiyan olmasına rağmen, ruhların varlığına kesin bir inancı sürdürür ve Orta Pasifik'teki diğer Melanezyalılarla ve Polinezyalı komşularıyla zengin bir mit motifleri setini paylaşırlar. Ortak bir motif, biri evden ayrılırken diğeri geride kalan iki erkek kardeşle ilgilidir (Poignent 1967:96-97). Örneğin, Papua Yeni Gine'nin kuzey kıyısı boyunca uzanan bir efsaneler zinciri, Kilibob ve Manup'tan ayrılmış kardeşlerin hikayelerini anlatır (Pompanio, Counts ve Harding 1994). Kardeşler, insanüstü bir güçle kültürün önemli unsurlarını yenileyen veya tanıtan kültür kahramanlarıdır. Biri genellikle yerel gelenekler kurmakla, diğeri ise ufkun ötesinde kaybolan, sömürgeci Avrupalılara sahip oldukları teknolojik ve diğer güçlerle donatmakla tanınır. Uzun zamandır kayıp bir ada kardeşi olan Prens Philip, bu yaygın Melanezya mit motifine uyuyor.
Daha özel olarak, Dük 1970'lerde ada ve sömürge siyasetine Fransız eğilimli John Frum hareketine karşı bir İngiliz karşı ağırlığı ve Iounhanen'in yerel ününü yükseltebilecek iyi yerleştirilmiş bir kardeş olarak hizmet etti. Tanna, sözlü kültürüyle birbiriyle yarışan ve örtüşen hikayeler adasıdır. Kutsal metinler basılı olarak kodlanmaz. İnsanlar sürekli olarak rüyalarında aldıkları mesajlarla veya kava ile hafifçe sarhoş olduklarında, erkeklerin her akşam (malzemeler izin verdiğinde) köy dansı/kava içme alanlarında birlikte içtikleri infüzyonlardan ilham alırlar (Lebot, Merlin ve Lindstrom 1992). 1970'lerden bu yana, Tanna hakkında birçok değişken Prens Philip hikayesi dolaştı ve Dük'ün lezzetli, yanlışsa, tanrılaştırmasını anlatmaktan memnun olan uluslararası gazeteciler tarafından geniş çapta yayıldı.
Yerleşik Komisyon Şampiyonu, 1978'de bazı erken hikayeler duydu, ancak bunlar şüphesiz İngiliz kulaklarına çarpıtıldı: Dük, dağ ruhunun bir oğlu Kalpwapen; John Frum onun kardeşidir; o
beyaz bir bayanla evlendiği denizi aşmıştı ve bir gün kendi arabasıyla geri dönecekti. Nambas [penis sargısı] yanardağda yaşamak ve onlara sonsuz bir mutluluk içinde hükmetmek için—yaşlı erkeklerin kırışıklıklarını kaybettiği, yeniden genç ve güçlü olduğu ve sayısız kadının lütfunu sınırsızca yaşayabildiği zaman (2002:153-154) .
Halefi Andrew Stuart, “Bazıları beyaz donanma üniformasıyla John Frum'un uçağının pilotu olması gerektiğini söyledi” diye ekledi (2002:497). Diğer erken hikayeler, Philip'e eve Tanna'ya geldiğinde birkaç çekici genç eş vaat etti.
Bu hesaplar, John Frum hareketini bir “kargo kültü” olarak Batılıların takdir etmesiyle bağlantılıdır (Lindstrom 1993). Bunlar, Melanezya'da yaygın olan ve Pasifik Savaşı Peygamberlerinin, takipçilerine ataların ruhlarını veya Amerikan kargo uçaklarını ve gemilerini maddi zenginlik, siyasi kurtuluş ve siyasi kurtuluşla geri dönmeye davet etmek için davranışlarını iyileştirmeleri ve sosyal ilişkilerini onarma talimatı vermesinden sonra patlak veren sosyal hareketlerdi. daha iyi sağlık ve hatta ölümsüzlük.
Tuk Nauau, ada hikayeleri için daha iyi bir kaynaktır. Huffman, 1978'de fotoğraflar ilk kez paylaşıldığında, Saray'a arka plan bilgisi sağlamak için Nauau ve diğerleriyle röportaj yaptı. İçinde Fantastik İstila Nauau, Prens'te olduğu gibi barış ve refahı sağlayacak yeni yolların, yeni bağlantıların yaratılmasını övüyor. Hikayeleri Tanna'yı Prens'in temsil ettiği daha geniş dünyaya bağlar (Baylis 2013:17). Nauau, bakırla birleştirilmiş gümüş veya beyazla siyah ada gözlerinde bir bakır-nikel madeni para tutar. Madeni para, Dük gibi, aileleri karlı bir şekilde bir araya getiren mutlu ilişkileri sembolize eder (Baylis 2013:122-23).
Çoğu antropologun 1970'lerde kaçınmaya başladığı “kargo kültü” etiketi, savaş sonrası Melanezya'nın çeşitli toplumsal hareketlerini gölgeledi ve basitleştirdi. Prens Philip'in Tanna'yı takip etmesi, terim için gazetecilik tarafından bastırılamaz bir düşkünlüğe rağmen bir kargo kültü değildi. James Cook'un Pasifik seferlerini anan bir 2017 televizyon dizisi, “Prens Philip Kargo Kültü”nü sergiledi (Lewis 2018; ayrıca bkz. Davies 2021 ve diğerleri). Bunun yerine, Prens adadaki akrabalarına uzaktan bakar ve Tanna'daki yaşamlarını iyileştirir. Adalılar, eve getirebileceği hazine veya kargodan çok, gezici kardeşleriyle nihai bir yeniden bir araya gelmeyi dört gözle bekliyorlardı. Onun ölümüyle birlikte gerçekten de gerçekleşmiş olan eve dönüşünü bekliyorlardı. Philip'in ruhu Tanna'ya geri döndü.
RITUALS / UYGULAMALAR
Yenilikçi Philip öyküleri, ne Iounhanen'de ne de Iakel'de pek yeni bir ritüel başlatmadı. Bunun yerine, takipçiler Prens'in tanınmasını normal ada töreni turuna dahil ettiler. Bu, akşam kava tüketimi sırasında alkollü içkilerle günlük komünyonları ve önemli olayları (evlilik, oğul sünneti ve yıllık birinci meyve ve taro değiş tokuşu) belirleyen standart daire danslarını (nupu) içerir. Iounhanen ve Iakel 1970'lerde büyük bir bölgesel domuz öldürme festivaline (nekoviar veya nakwiari) ev sahipliği yaptılar ve gelecekte Dük'ün anısına tekrar yapabilirler.
2005 yılında Iouhanen'i bir aylığına ziyaret eden Baylis, belirli kutlama ayinlerini keşfetmediği için hayal kırıklığına uğradı. Naiva, “Prens Philip'e şarkı söylemiyoruz. Özel bir eve girmiyoruz. bizde yok . . böyle yapışır”—elleriyle haç işareti yaptı—“ya da dans eder ya da bunun gibi bir şey” (2013:235). Naiva, bu tür gösterişli ritüelin Hristiyanların ve John Frum takipçilerinin yaptığı bir şey olduğunu ve sadece “yolu kapattığını” açıkladı. Philip'in ada kardeşleri yerine,
…yavaş yürü. Bahçelerde çalışıyoruz. Kava içiyoruz. Kalbimizde saklıyoruz. Ve ne olur? Prens Philip bize fotoğraf ve mektuplar gönderiyor. Bir yol inşa ettik ve bunu kendi yolumuzla yapmaya devam ettiğimiz için Hristiyanların ve Yuhanna halkının yolu değil, kastom yolu, bir gün Tanna'dan erkekler onunla buluşacak” (2013:236).
Naiva, Philip'in iki fotoğrafını yerden yükseltilmiş, domuzların ve sel baskınlarının erişemeyeceği bir yerde sakladı (Baylis 2013:200) ve Philip mektuplarından oluşan küçük bir koleksiyonun küratörlüğünü yaptı ve evinin içinde makaleler yayınladı.
Devam eden gazetecilik ilgisi ve turist varışları (Covid19 bunları bozmadan önce) son zamanlarda, Adalılar zaman tutucular olsa da, Dük'ün 10 Haziran doğum günü de dahil olmak üzere tören olaylarının yenilenmesini teşvik etti. Iakel taraftarları, Prens Harry ve Meghan Markle'ın düğününden haberdar olduklarında İngiliz bayraklarından birini kaldırdılar, kava içtiler ve nupu dansı yaptılar (Lagan 2018). Takipçiler ayrıca, haberleri duyduklarında Philip'in ölümünün yasını tutmak için domuzları öldürmek ve paylaşmak ve kava içmek için toplandılar. Geleneksel olarak, ölü bir akrabanın erkek akrabaları sakallarını yaklaşık bir yıl uzatır ve daha sonra bunları tıraş etmek için bir morg ziyafeti düzenler. Bu tür kutlamalar geçici ve düzensizdir, büyük ölçüde dışarıdan dikkat çekilmesiyle ateşlenir.
ORGANİZASYON / LİDERLİK
Tanna'da liderlik yaygın ve bağlamsaldır (Lindstrom 2021). Erkekler, diğerleri takip etmeye istekli olduğu sürece yönetim pozisyonlarını işgal eder. Köy düzeyinde, erkeklerin sayısı iki tür geleneksel şef unvanından (ianineteta “kano sözcüsü” ve ierumanu “hükümdar”) birini veya diğerini talep etse de, pratikte kimin “şef” olarak etkin bir şekilde hizmet ettiğini yaş, deneyim ve yetenek belirlemektedir. ” Bölgesel örgütler (adada aktif olan birçok Hıristiyan mezhebi; John Frum; “Four Corner” ve çeşitli Kastom kiliseleri dahil önceki gruplar ve şimdi Prens Philip hareketi) benzer şekilde çalışır. Yetenekli, tipik olarak daha yaşlı erkekler (özellikle ruhlardan veya daha geniş dünyadan yenilikçi mesajlar alanlar) aşağıdakileri emreder.
Jack Naiva ve Tuk Nauau, bu satırlar boyunca, Prens Philip hikayelerinin iki ana yenilikçisiydi. Siyasi olarak sorunlu 1970'lerden, karşılıksız bir domuzdan, 1974'te Port Vila'ya yaptığı kraliyet ziyareti sırasında Britannia ile şanslı bir karşılaşmadan ve onun marjinalliğinden memnun olmayan bir topluluktan gizli bir prenslik bağı uyandırmak için yararlandılar. Filaryaz hastalığından muzdarip Nauau 1990'larda ve Naiva 2009'da öldü. Hareket liderliği ikinci bir kuşağa geçti, ancak Naiva ölmeden önce Dük'ün Iounhanen köyündeki takipçileri ile birkaç yüz civarında bulunan Iakel'dekiler arasında ciddi bir çatışma patlak verdi. yolun aşağısında ve Johnson Kouia, Posen ve diğerleri tarafından yönetiliyor. Bu tür mezhep çatışmaları adada tipiktir, çünkü topluluklar ve kuruluşlar kaynaklar üzerinde ihtilafa düşer ve bölünür. Bu durumda, Prens ve emrettiği küresel ilgi ve büyüyen bir turizm işletmesi, ana çatışma noktalarıydı.
SORUNLAR / ZORLUKLAR
Philip öldü. Adalılar bundan sonra ne yapabilir? Pek çok gazetecilik spekülasyonu, Prens Charles'ın Tannese'nin kalbinde babasının yerini alıp alamayacağına odaklandı (örneğin, Squires 2021). Bununla birlikte, Charles'ın Philip'in yerini alacağına dair kesin bir hikaye henüz ortaya çıkmadı. Ne de olsa Philip'in ruhu şimdi Tanna'daki evine geri döndü [sağdaki resim] ve daha geniş dünyaya giden yollar sunmaya devam ediyor.
Hareketin kayda değer başarısından daha büyük bir zorluk geliyor. Bu, Iounhanen ve Iakel arasında turizm ticaretinin çoğunu ele geçirdiğinde derinleşen bir bölünmeyi hızlandırdı. Iounhanen, 1970'lerde kendisini bir kastom köyü turistik cazibe merkezi olarak dünyaya sunan ilk kişi olmasına rağmen (ve köylüler, bir kamyonun dağ patikasını gıcırdattığı duyulduğunda penis sargılarını ve havlama eteklerini giymek için acele edebilirler), Iakel tarafından 2000'ler ticaretin çoğunu ele geçirmişti (Connell 2008). Iakel erkekleri ayrıca realite televizyon şovunun hem İngiliz (2007) hem de Amerikan (2009) versiyonlarında rol aldı. Yerlilerle tanışın. Bu, yeni arkadaşlarla tanıştıkları ve egzotik Batı sosyal koşullarıyla (örneğin evsiz insanlar) karşılaştıkları İngiltere ve ABD'ye beş köy taşıdı. İngiliz versiyonunda Dük (üçüncü bölüm, beşinci bölüm), kamera kapalı olmasına rağmen Buckingham Sarayı'ndaki beş Iakel adamını ağırladı. Philip'e başka bir baston da dahil olmak üzere birkaç hediye verdiler ve görünüşe göre ona “Pençe henüz olgunlaşmadı mı?” Diye sordular. Eğer olgunlaşırsa Tanna'ya dönüşü an meselesiydi. Kişi, kendisine atanan ada görevi gibi uluslararası ilişkileri geliştirmesine rağmen, Dük'ün takipçileriyle ilgilenmeye istekli olup olmadığını merak ediyor.
2015 yılında, Iakel köylüleri, penis sarıcıları ve ağaç kabuğu etekleriyle Avustralya yapımı bir uzun metrajlı filmde rol aldılar. Tanna (Lindström 2015). Bu film, 2017'de Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü'ne aday gösterildi ve Afro-Amerikan Film Eleştirmenleri Derneği'nden biri de dahil olmak üzere başka ödüller kazandı. Genç yıldızları, uluslararası film festivallerine geniş çapta seyahat etti. Prens de filmde, köyün yaşlıları Elizabeth ile olan görücü usulü evliliğini, hala çoğunlukla bir çiftin ebeveynleri tarafından düzenlenen ada evlilikleri için temel bir model olarak övdüğü için ortaya çıktı (Jolly 2019).
Tanna'ya turist ziyaretleri, 2000'li yıllarda, Covid-19 sınırları kapatmadan önce önemli ölçüde arttı. Vanuatu Ulusal İstatistik Ofisi, 11,000'de Tanna'ya 2018'den fazla uluslararası ziyaretçinin geldiğini bildirdi. Çoğunluğu adanın yanardağı olan Iasur'u gezmek için geldi, ancak artan sayıda kişi Iakel'de ya da ada gelenekçiliğini kovalayan birkaç rakip köyde kastom yaşamını deneyimlemek ve fotoğraflamak için para ödedi. Birkaç, özellikle geniş gözlü gazeteciler, Prens Philip'in izini takip etmeye geliyor. Uluslararası turizm yeniden başladığında, bu artan tuhaf ilgi, Philip'in takipçileri ziyaretçilerin sunduğu para ve diğer kaynaklar üzerinde çatışırken ada çatışmasını derinleştirmeyi vaat ediyor.
Philip gerçekten de kendisi gibi köylülerin Tanna'yı uzaklara seyahat etmek için terk ettikleri yol olarak hizmet etti. Artık ruhu adadaki evine döndüğüne göre, yolu bir gün aşırı büyümüş ve geçilmez hale gelebilir ve yerini adalıların can attığı yeni bağlantılar ve yeni küresel ilişkiler alabilir. Ama şimdilik, hikayeleri hala ortalıkta dolaşıyor ve Tanna'yı aydınlatan ışığı, dünyayı bu uzak ve büyüleyici adaya çekmeye devam ediyor.
Resim #1: Edinburgh Dükü Prens Philip.
Resim #2: Jack Naiva ve Philip'in fotoğrafı (1978 sonrası bir tekrar).
Resim #3: Tanna Haritası.
REFERANSLAR
Baylis, Matta. 2013. Adam Bayan Kraliçe'ye Ait: Philip Tapanlarla Maceralar. Londra: Eski Sokak Yayıncılık.
Şampiyon, John. 2002. John S. Şampiyonu CMG, OBE. kişi s.142-54, Brian J. Bresnihan ve Keith Woodward, ed. Tufala Gavman: Yeni Hebridler'in İngiliz-Fransız Kat Mülkiyetinden Hatıralar. Suva: Pasifik Araştırmaları Enstitüsü, Güney Pasifik Üniversitesi.
Connell, John. 2008. “Geleneğin Sürekliliği? Yakel Köyü, Tanna, Vanuatu'da Turistlerin Otantiklik Algıları. Turizm ve Kültürel Değişim Dergisi 5: 71-86.
Davies, Caroline. 2021. “Prens Philip: Beklenmedik ama istekli Pasifik tanrısı.” Guardian, Nisan 10. Tarafından erişildi https://www.theguardian.com/uk-news/2021/apr/10/prince-philip-south-sea-island-god-duke-of-edinburgh 1 Ağustos 2021 tarihinde.
Drury, Colin. 2021. “Prens Philip: Tanrı Olarak İbadet Eden Kabile, Ölümünü İşaretlemek İçin Ağlayacak.” Bağımsız, Nisan 10. Tarafından erişildi https://www.independent.co.uk/life-style/royal-family/prince-philip-death-island-tribe-b1829458.html 1 Ağustos 2021 tarihinde.
Gregory, Robert J. ve Janet E. Gregory. 1984. “John Frum: Misyon Kuralına ve Sömürge Düzenine Yerli Bir Tepki Stratejisi.” Pasifik Etütleri 7: 68-90.
Neşeli, Margaret. 2019. Tanna: Romantik Kastom, Egzotiklikten Kurtulmak mı? Journal de la Societe des Oceanistes 148: 97-112.
Lagan, Bernard. 2018. “Kraliyet düğünü: Duke kült adalıları bir şölenle kutluyor.” The Times, Mayıs ayı 21. Tarafından erişildi https://www.thetimes.co.uk/article/duke-cult-islanders-celebrate-with-a-feast-kmxjbkxqb 1 Ağustos 2021 tarihinde.
Lebot, Vincent, Mark Merlin ve Lamont Lindstrom. 1992. Kava: Pasifik Uyuşturucu. New Haven: Yale Üniversitesi Yayınları.
Lewis, Robert. 2018. Sam Neill ile Kaptan Cook'un ardından Pasifik. (çalışma Rehberi). St Kilda: Avustralya Medya Öğretmenleri.
Lindström, Lamont. 2021. Tanna Times: Dünyadaki Adalılar. Honolulu: Hawaii Press Üniversitesi.
Lindström, Lamont. 2015. Ödüllü film Tanna, Romeo ve Juliet'i güney Pasifik'te kuruyor.” Konuşma, Kasım 4. Tarafından erişildi http://theconversation.com/award-winning-film- tanna-sets-romeo-and-juliet-in-the-south-pacific-49874 1 Ağustos 2021 tarihinde.
Lindström, Lamont. 1993. Kargo Kültü: Melanezya ve Ötesinden Garip Arzu Hikayeleri. Honolulu: Hawaii Press Üniversitesi.
Morgan, Chloe. 2021. “Prens Philip'e bir Tanrı olarak ibadet eden Güney Pasifik Yaohnanen kabilesi, ruhunun 'dünyaya barış ve uyum' getirmek için adalarına dönmeye hazır olduğuna inanıyor ve Prens Charles'ın 'inançlarını canlı tutacağını' söylüyor.” Daily Mail, Nisan 20. Tarafından erişildi https://www.dailymail.co.uk/femail/article-9487967/Vanuata-island-tribe-worship-Prince-Philip-God-believe-spirit-ready-return-home.html 1 Ağustos 2021 tarihinde.
Müller, Kal. 1974. “Bir Pasifik Adası Mesihini Bekliyor.” National Geographic 145: 706-15.
Dokunaklı, Roslyn. 1967. Okyanus Mitolojisi: Polinezya, Mikronezya, Melanezya, Avustralya Mitleri. Londra: Paul Halin.
Pompanio, Alice, David R. Counts ve Thomas G. Harding, eds.1994. Kilibob'un Çocukları: Kuzeydoğu Yeni Gine'de Yaratılış, Kostüm ve Kültür. Pasifik Çalışmaları (özel sayı) 17:4.
Squires, Nick. 2021. “Manevi ayrılık: Prens Philip'e tanrı olarak tapan Vanuatu kabilesi şimdi Charles'ı tanrılaştıracak.” Telegraph, Nisan 9. Tarafından erişildi https://www.telegraph.co.uk/royal-family/2021/04/09/spiritual-succession-islanders-worshipped-prince-philip-god/ 1 Ağustos 2021 tarihinde.
Stuart, Andrew. 2002. “Andrew Stuart CMG BGBM.” kişi 588-506, Brian J. Bresnihan ve Keith Woodward, ed. Tufala Gavman: Yeni Hebridler'in İngiliz-Fransız Kat Mülkiyetinden Hatıralar. Suva: Pasifik Araştırmaları Enstitüsü, Güney Pasifik Üniversitesi.
Yayın tarihi:
4 Ağustos 2021