Freud ne hakkında konuştuğunu biliyordu (bu durumda): İyi ya da kötü, birçok psikolog yetişkin kişiliklerimizin bilinçsizce çocukluk deneyimlerimize yerleştirildiğine inanıyor. Ve başkalarıyla ilişki kurma şeklimiz de ilk ilişkilerimizde, tipik olarak ebeveynlerimizle kurulmuş gibi görünüyor. Bakıcılarımızın erken yaşamdaki duygusal ihtiyaçlarımızı karşılama biçiminden, 'bağlanma stili' adı verilen bir şeyde toplanan sosyal başa çıkma alışkanlıkları geliştiririz - başkalarıyla ilişki kurma şeklimizde bir model. Sağlıklı bir bağlanma stili bize iyi hizmet edebilir, sağlam bir özgüven ve olumlu ilişkiler geliştirebilir, ancak istikrarsız bir stil bizi işlevsel ilişkiler kurmaktan alıkoyabilir.
Psikanalist John Bowlby tarafından 1958'de Freud’un çocuk gelişimi ve bilinçdışı zihin teorilerinin bir güncellemesi olarak varsayıldığı bağlanma teorisi, anne-çocuk ilişkilerini bir süreliğine psikoterapi araştırmalarının ön saflarına taşıdı. Bununla birlikte, yirmi birinci yüzyılda, devam eden araştırma çabalarına rağmen bağlanma teorisinden bu kadar sık bahsedilmiyor. Derinlik psikoloğu Carder Stout bağlanma tarzımızı bilmekle hepimizin öğreneceği bir şeyler olduğunu söylüyor: İlk adım, güvensiz bir bağlanma tarzınız olup olmadığını ve eğer öyleyse ne tür olduğunu bilmektir. İkincisi - ve bu zor olan kısım - onu değiştirmektir. Bilinçsiz zihne adım atmak sezgisel veya kolay değildir, ancak Stout'a göre imkansız değildir ve ileriye dönük ilişkilere yaklaşımınızı yeniden şekillendirebilir.
Bağlantı Stillerini Kırmak
Bir süredir bekar olabilirsiniz ve nedenini merak edebilirsiniz. Ya da ilişkilere ilk birkaç ayda sert düşerek giren bir seri randevu olabilirsiniz - sadece sakinleşmek ve ilgisini kaybetmek için. Aşk için can atıyor olabilirsiniz ama kendinizi evde sürekli Game of Thrones izleyerek bulabilirsiniz. Mükemmel partneri bulmuş olabilirsiniz ama aklınıza o kadar girin ki onlarla akşam yemeğinin tadını çıkarmak imkansızdır. Belki de uzun süredir bir ilişki içindesiniz ama kendinizi tatmin etmemiş hissediyorsunuz ve ne yaparlarsa yapsınlar, partnerinize güvenmiyor gibi görünüyorsunuz. Bu senaryolardan herhangi biri sizin için geçerliyse, çocuk bezi içindeyken oluşturduğunuz duyguları taklit ediyor olabilirsiniz.
Bir yetişkin olarak taklit ettiğiniz korkuların, inançların ve davranış kalıplarının çoğu, hayatın ilk birkaç yılında hissettiklerinizden kaynaklanır. Düşüncelerimiz ve eylemlerimiz, birincil bakıcılarınıza bağlanma şeklinize göre şekillenir.
Çocukken ebeveynlerimize ne kadar iyi bağlandığımızı nasıl bilebiliriz? Muhtemelen asla tam olarak bilemeyeceğiz. Ebeveynlerimizin sağlıklı ve özenli ebeveynlik olarak algıladıkları şey bize öyle hissetmemiş olabilir ve bir çocuğun mükemmel bir sevgi miktarı olarak algıladığı şey diğerine karşı küçümseyici gelebilir. Ve ne yazık ki, çoğumuzun o kadar geriye giden bir hafıza bankası yok - bu yüzden, üzerinde çalışmamız gereken bilgiler en iyi ihtimalle tehlikeli. Bununla birlikte, yetişkin davranışımıza bakabilir ve bunun üç belirli bağlanma kategorisinden birine uyup uymadığını anlayabiliriz.
Bir yetişkin olarak taklit ettiğiniz korkuların, inançların ve davranış kalıplarının çoğu, hayatın ilk birkaç yılında hissettiklerinizden kaynaklanır.
Bebekler ve ebeveynleriyle ilişkilerini inceleyen bir psikanalist olan John Bowlby'ye göre üç temel bağlanma türü vardır. Bowlby, çocuk ve bakıcılar arasında önemli ayrılık dönemleri olduğu zaman ve aynı zamanda neredeyse hiç ayrılmanın olmadığı zamanlarda ortaya çıkan dinamiklerle ilgileniyordu. Bu birincil ilişkilerin, çocuğun gelişim boyunca ve yetişkinliğe kadar başkalarıyla ilişki kurma yeteneğini etkileyecek kalıcı bir iz bırakacağını tahmin etti. Bu teoriye göre, psikolojik ve duygusal sıkıntımızın çoğu, hatırlamadığımız bir zaman ve yerden kaynaklanarak, ruhumuzun derinliklerine yerleşmiştir. Bu nedenle, işlevsiz ilişkilerden oluşan bir hamster çarkındaysanız kendinize çok kızmayın - bu tamamen sizin hatanız değil. (Oturup anne babanızı suçlamanız gerektiğinden değil, kendinizi daha iyi anlamak ve bebeklikten itibaren taşıdığınız eski yaraları iyileştirmeye yardımcı olmak için bu bilgiyi kullanmak daha yararlıdır.)
Bağlanma teorisi, özellikle genel refahımızı etkileyen güvensizlikleri ve ayrılıkları belirlemede yararlıdır ve ilgilidir. Üç ana tür vardır: endişeli, çekingen ve güvenli. Elbette birçok bireysel değişkenlik vardır, ancak çoğu insan bu türlerden biriyle özdeşleşme eğilimindedir.
Endişeli
Endişeli bir şekilde bağlı insanlar çok fazla dikkat gerektirir. Yeterince iyi olmadıklarına dair yıkıcı korkunun yol açtığı bir ihtiyaç olarak, aldıkları miktardan asla tatmin olmuyorlar ve sürekli olarak daha fazlasını istiyorlar. Sıklıkla kendilerini başkalarıyla karşılaştırırlar ve bu ulaşılamaz durumun bir şekilde onları sıradanlıktan ve harcanabilirlikten kurtaracağına inanarak mükemmellik için çabalarlar.
Endişeli bir şekilde bağlı bir kişinin herhangi birine tam olarak güvenmesi neredeyse imkansızdır ve bu yüzden romantizm ve arkadaşlıkları karmakarışık hale getirir. Genellikle şüphelidirler, ihanete uğramaktan korkarlar ve başkalarının işlerine karışmaya yatkındırlar. Onlara bir veya iki saat içinde mesaj atmazsanız, kişisel olarak bir şeylerin yanlış olduğuna inanırlar, sinirlenirler veya sizi bir şekilde kırdıkları için endişelenirler.
Endişeyle bağlı insanlar kalplerinde değil kafalarında yaşarlar.
Endişeyle bağlı insanlar kalplerinde değil, kafalarında yaşarlar, bu da alışılmadık miktarda acı ve rahatsızlık yaratır. Kendi yollarından çıkamıyor gibiler. Herkesin verebileceğinden fazlasını istiyorlar ve eğer onların zihinlerini okuyamazsanız kırılırlar. Uzun vadeli başarı olasılığı konusunda kötümser olabilirler ve öfke nöbetlerine yatkın olabilirler. Genellikle tartışmacıdırlar ve görüşlerini kabul etmek istemezler.
Kaygıyla bağlanan insanlar diğer ayakkabının düşmesini bekliyorlar. Sürekli olarak partnerlerinden veya arkadaşlarından ayrılmanın eşiğinde olabilirler, ancak yalnız kalmak istemedikleri için bunu bitiremezler. Tüm insanların neredeyse dörtte biri böyledir - size birini hatırlatıyor mu?
Kaçınan
Dünya nüfusunun diğer bir çeyreği, kaçınmacı bağlanma kategorisine giriyor. Bu insanlar çoğu zaman kayıtsız ve en çalkantılı ilişkilerden bile etkilenmemiş görünürler. Duygularını kapalı tutarlar ve aşkla çok fazla ilgilenmezler.
Kaçınanların kim olduklarını göstermeleri genellikle kendinden şüphe ve belirsizlikle uğraştıklarını hissettirir. Kendileriyle başkaları arasına mesafe koymak için çok çeşitli gereksiz görevlerle meşgul olurlar. Genellikle arkadaşlarıyla sosyalleşmek için çok az zamanları olan işkoliklerdir ve hatta eşlerini ve çocuklarını ihmal etme eğilimindedirler. Kaçınanlar, kendilerini yatıştırmada ustalardır, bu da genellikle maddeler, egzersiz ve yiyecekler etrafındaki sağlıksız takıntılı kalıplara güvenmeye yol açar.
Kaçınan insanlar, sevgi dolu bir bağın özlemini çekebilirler, ancak kendilerini taahhüt etmeleri istenen senaryolardan kaçarken bulabilirler - rüzgara dikkat edemezler ve içindeki değeri gördüklerinde bile kendiliğindenlikle mücadele ederler.
Bu tür bir kişiliğe sahip biriyle, yalnızca duygusal olarak ortaya çıkamaması nedeniyle sürekli olarak hayal kırıklığına uğraması için çıkmaya çalışmış olabilirsiniz. Kaçınan insanlar, sevgi dolu bir bağın özlemini çekebilirler, ancak kendilerini taahhüt etmeleri istenen senaryolardan kaçarken bulabilirler - rüzgara dikkat edemezler ve içindeki değeri gördüklerinde bile kendiliğindenlikle mücadele ederler. Gerçek yakınlık karşısında rahatsız olurlar ve işler ciddileştiğinde kayıp gitme eğilimindedirler.
Kaçınanlar, terk edilip reddedileceklerine dair bilinçsiz bir korkuyla çevrelenmişlerdir ve bu nedenle kendilerine çok yaklaşmalarına izin vermezler. Ne yazık ki bu, yalnızlığa, kopukluk hissine ve karamsarlığa yol açabilir.
Güvenli
Ve sonra çoğumuzun düştüğü güvenli tipler var. Güvenli bir şekilde bağlananlar, neşeyi arkadaşlıklarda ve yakın partnerlerde bulurlar ve hepsinin takılmasına izin vermekten korkmazlar. Çoğunlukla dengeli ve sağlıklı bir egoları vardır ve kendilerine ve arkadaşlığın canlılığına inanırlar. Aynı zamanda sağlıklı olan ve düşük, dengeli bir ağırlık merkezine sahip olan, başarısızlık korkusu olmadan risk almalarına izin veren ortaklar ararlar.
Teminatlar, bir dökülmeden sonra kendilerini başlarından atmaya isteklidir ve zorluklar karşısında cesareti kırılmaz. Kollarını sıvamaktan ve günlük yaşamlarına meydan okuyan karmaşık problemler için uygun çözümler aramaktan hoşlanırlar. Kızgınlıkları veya rahatsızlıkları içselleştirmek yerine kendileri adına konuşma yetenekleri var. Genellikle mantığı dinlemeye isteklidirler ve kendi bakış açılarını yan yana koyan bakış açıları tarafından tehdit edilmezler.
Güvenli bir şekilde bağlananlar, neşeyi arkadaşlıklarda ve yakın partnerlerde bulurlar ve hepsinin takılmasına izin vermekten korkmazlar.
Güvenli bir şekilde bağlanan bir kişi endişeli veya kaçınarak bağlanan bir kişiyle eşleştiğinde, bir şeyin yanlış olduğunu hemen söyleyebilir. Bu, bu gruplar arasında ilişkilerin olmadığı anlamına gelmez, ancak varsa, genellikle kısa ömürlüdürler ve yerine getirilmezler. Güvenli bir şekilde bağlanan insanlar bazen, güvensiz bağları olan insanların neyle başa çıktıklarını anlamalarını engelleyen bir kör noktaya sahiptir. Diğer grupların zihinlerine hakim olan bilişsel yoğunluğu, onlara bir anlam ifade etmediği için kavramaları zor olabilir. Kendilerine doğru miktarda sevgi gösteren ebeveynleri olan şanslı kişilerdir. Temel fark şudur: Kaçınanlar ve endişeli tipler, tamamen güvende hissetmek için ihtiyaç duydukları şeyi almadılar.
Eski Yaraları İyileştirmek
Yaşamın bu ilk yıllarının detayları sivilceli ve onları değiştirmek için geri dönemeyiz, ancak kutunun dışında düşünmeye istekliysen bu eski yaraları iyileştirmeye yardımcı olabilecek birkaç şey var.
Derinlik psikolojisinde, genellikle görüntünün gücüne atıfta bulunuruz. Bilinçsiz halimiz ile bilinçli zihnimiz arasındaki yol, güzel imgelerle kaplıdır. Niçin belli bir şekilde hissettiğimize dair bize ipuçları vermek için bilinçli olarak ruhumuzdan görüntüler ortaya çıkar. Bunlar, hangi konulara dikkat edilmesi gerektiğini ve en etkili şekilde nasıl ilerleyeceğimizi daha iyi anlamamıza yardımcı olmak için ruhumuzdan gelen iletişimlerdir. Görüntüler nasıl ruhtan sürüklenirken, bilinçli zihnimizden de psişeye kayabilirler. Buna aktif hayal gücünü uyarma denir ve rehberli meditasyon sırasında kullanılan süreçtir.
Bu meditasyonların amaçlarından biri, bize neşe getirebilecek, duyularımızı sakinleştirebilecek ve bize içgörü verebilecek görüntülerle etkileşimde bulunmaktır. Görüntülerle çalışırken muazzam iyileşme potansiyeli vardır, çünkü geçmişin, şimdinin ve geleceğin sınırları yoktur ve esasen arzu ettiğimiz gerçekliği yaratabiliriz. Meditasyon halinde yaratılan bu yeni algı, hafızamızın içeriğini yumuşatabilir ve bizi rahatlatabilir. Çocukken yaşadığımız olumsuz benlik inançları, travmalar ve korkular artık daha yaşlı, daha tecrübeli benliklerimiz tarafından ortadan kaldırılabilir. Sadece geri dönüp o genç benliği ziyaret etmeliyiz. İçimizdeki yaralı çocukla kendimizi yeniden tanımalıyız.
Rehberli Bir Meditasyon
İşte size yardımcı olacak rehberli bir meditasyon:
Evinizde veya ofisinizde rahat bir yer bulun. Yüksek trafik gürültüsü olmayan bir yer. Cep telefonunu kapat. Ayakkabılarınızı ve çoraplarınızı çıkarın. Yere oturun. Uzanın ve ayaklarınızı hafifçe ovun. Omurganız düz ve baş hizasında olacak şekilde oturun.
Şimdi gözlerinizi kapatın. Derin nefes almaya başlayın. Burnunuzdan nefes alın. Çektiğiniz tüm havanın sevgi ve şefkat dolu olduğunu hayal edin. Ağzınızdan nefes verirken, tüm stres ve endişenin vücudunuzu terk ettiğini hayal edin. Nezaketle. Yargılamaktan. Neşe içinde. Endişeyle dışarı.
Dışarıda oturduğunuzu hayal edin. Çim teninize yumuşak geliyor. Sizi çevreleyen ve esintiyle sallanan güzel morlara, portakallara ve mavilere bakıyorsunuz. Hava ılık ve ışık dolu ve kuşların başınızın üzerinde hareket etmesini izliyorsunuz.
Açık tarlada küçük bir çocuğun size doğru yürüdüğünü fark ediyorsunuz. Çocuğun nasıl yürüdüğünü tanıyorsunuz. Çocukla tanışmak için kalkarsın. Gözlerinin içine baktığınızda, genç benliğinizin gözlerine baktığınızı anlarsınız. Uzanıp genç benliğinizin elini tutup yanınıza oturması için ona rehberlik edersiniz. Kendini ihmal edildiğinde ve yalnız hissettiğinde kendini ifade edemeyen çocuk budur. Bu, korkmuş ve istenmeyen hisseden tarafınızdır. Bu genç kızı kucağınıza getirin ve ona sıkıca sarılın. Ona her şeyin yoluna gireceğini söyle. Onu birkaç dakika boyunca sımsıkı tutuyorsunuz ve onu teselli ediyor ve güven veriyorsunuz. Ona her zaman ona bakmak için orada olacağını söyle.
Bu egzersizi her sabah yapın. İçinizdeki yaralı çocuğu yatıştırırken, olduğunuz yetişkin farklı hissetmeye başlayacak - daha güvenli, daha az kaygılı ve ilişkileriniz konusunda daha kendinden emin.
Ayrıca bir terapistin yardımını aramanızı tavsiye ederim. Terapi, eski yaraları iyileştirmede, kendinize ve çevrenizdeki insanlara ilişkin algınızı değiştirmede ve kendinizi güvende hissetmenize izin vermede son derece yardımcı olabilir.
Carder Stout, Doktora ., Los Angeles merkezli bir derinlik psikoloğu ve terapistidir ve Brentwood'da müşterilerini anksiyete, depresyon, bağımlılık ve travma için tedavi eder. Bir ilişkiler uzmanı olarak, müşterilerinin kendileri ve ortakları hakkında daha dürüst olmalarına yardımcı olma konusunda ustadır.