Efsanevi Sovyet kendinden tahrikli bölümsel obüs neredeyse bir mucize olarak doğdu ve şimdi istifa etmek için acelesi yok
1981’te ABD Savunma Bakanlığı, doğrudan silahlı çatışma durumunda en büyük tehlikeyi ortaya çıkaran Sovyet Ordusu Kara Kuvvetleri’nin yedi tür silahının sunulduğu bir poster yayınladı. Yedi “Sovyet tehdidinden” beşi, efsanevi modellerin doğal olarak yer aldığı izlenen savaş araçlarıdır: T-72 tankı, BMP-2 tankı, Shilka kendinden tahrikli uçaksavar silahı ve iki “çiçek” kendinden itmeli silah - “Karanfil” (122 mm) ve "Akasya" (152 mm).
Tatbikatlar sırasında uçaksavar kendinden tahrikli birim "Shilka". Fotoğraf: Anatoly Kuzyarin / TASS
Potansiyel bir rakip tarafından böyle bir tanıma çok değer. O zamana kadar, ABD benzer bir 109 mm kalibreli M1X155 kendiliğinden hareket eden obüsüne sahipti, ancak Sovyet'in kendiliğinden çalışan tabancasının pek çok bakımdan daha düşüktü. Buna ek olarak, toplayıcılarımız, Amerikalı meslektaşlarının aksine, savaşta obüsleri test etmeyi çoktan başarmıştı: Afganistan'da savaşan 40 Ordusunun motorlu tüfekçisine asıl topçu desteği kaynağıydı. Ama sonuçta tarih "Akasya" bu efsanevi makinenin bile doğamadığı şekilde kuruldu ...
Füzelerden silahlara dönüş
Savaş sonrası Sovyet ordusunda kapalı konumlardan klasik ateşleme ve karşı pil ile mücadele için kullanılabilecek ciddi bir kundağı motorlu top yoktu. Savaştan kalan Su-100, ISU-122 ve ISU-152 tipi kendinden tahrikli silahlar ya saldırı ya da tanksavardı ve teorik olarak savaş oluşumlarında kullanılmalıydı. tanklar. Bu arada, Kuzey Atlantik İttifakı'nın birlikleri ve başta ABD olmak üzere, topçu topçusundan kendi yürürlerine aktif olarak geçiyorlardı.
SSCB'de bu yöndeki çekingen hareketler üstlenildi, ancak çok geçmeden bir çarpı işareti kurdular. Hata, Sovyet liderliğinin roket teknolojisine olan dikkatsiz hayranlığı ve her yerdeki inancına sınırsız inanç oldu. Füzelerin tüm ağır saha silahlarının yerini alamayacağı netleştiğinde ve küresel nükleer savaş açıkça bir dizi yerel çatışma ile ertelendi, kendiliğinden tahrik alan topçu fikrine geri döndüler. Başka bir ordu görmek istemeyen Nikita Kruşçev'in destekçileri de taraftarlarının eline geçti. оружияRoket hariç
4 Temmuz 1967, Sovyet kendinden tahrikli topçuların NATO ülkelerinin topçularından toplanmasını ortadan kaldırmak için CPSU Merkez Komitesi ve SSCB Bakanlar Konseyi'nin ortak kararıydı. 152-milimetre kendinden tahrikli obüs 2C3 "Acacia" nın tarihinin başlangıç noktasıydı. Ural Ulaştırma Mühendisliği Fabrikası'nın tasarımı yenilikleri tasarladı.
İş sıfırdan değil yapıldı. Birkaç yıl önce, Birleşmiş Milletler Ulaştırma Mühendisliği Araştırma Enstitüsü (aka VNII-100 - paletli savaş araçlarıyla ilgilenen ana araştırma enstitüsü) uzmanları “Akasya” konusunda büyük bir çalışma yaptı. Yeni kendinden tahrikli tabancanın, conning kulesi öne yerleştirildiğinde ve motor şanzıman bölmesi arkada olduğunda, olağan desene göre yapılmaması gerektiği ortaya çıktı. O sırada dizel motorunun kendinden tahrikli silahın tüm ihtiyaçlarını karşılayamadığı ve yenisine ihtiyaç duyduğu açıktı. En kolay silahıydı: İhtiyaç duyulan tek şey, kulenin kurulumunda kanıtlanmış çekme 152-mm obüs D-20'i yeniden yapmaktı. Sandığı, gelecekteki Acacia'nın efsanevi öncüllerinde duran Sverdlovsk OKB-9'ten gelen yaratıcıları bu görevi üstlendi.
Ordunun da istekleri vardı: yalnızca kendi gücüyle değil, aynı zamanda uçak ve iniş gemilerinde konuşlandırılabilecek, böylelikle, böylelikle, oldukça hafif ve hareketli, kendinden tahrikli bir obüslere ihtiyaç duyuyorlardı. Ek olarak, topçular, tasarımcıların, askeri dönemin kendinden tahrikli silahlarında olduğu gibi, sabit kesmeyi terk etmelerini ve yenilikçiliği dairesel ateş ve namlunun büyük bir yükselme açısı sağlayan hareketli bir kule ile donatmalarını istedi. Tüm bu gereklilikleri yerine getirmek ve yeni SPG'ye aşırı yük getirmeksizin tek bir yol mümkündü: karşı zırhı terk etmek ve kurşuna karşı dağıtmak. Ne yapıldı Ancak, o zamanlar sadece ana savaş tankları karşı zırhla donatılmıştı ve savaşın takip ettiği araçların geri kalanı yoktu, en kalın zırhın bile yeni neslin tanksavar füzelerini kurtaramayacağına inanıyordu. Evet, aynı savaş alanına tanklarla devam edin, yeni arabalar da gitmiyor, bu da zırhın çok fazla ağırlık kazanabileceği anlamına geliyor.
Kendinden tahrikli kıdemli
Yeni kendinden tahrikli howitzer'in ilk iki prototipi 1968'in sonuna kadar hazırdı ve teste gitti. Kısa bir süre sonra, dört örnek daha katıldılar, ancak altı kişiden biri ordu tarafından savaş bölümünün aşırı gaz içeriği yüzünden acımasızca eleştirildi. Ancak, temelde Krug hava savunma sisteminin kasası olan yeni kendinden tahrikli silahın şasesi, her şeyden öte övgüyle sonuçlandı. Bu şaşırtıcı değil, çünkü o zamana kadar beş yıl boyunca çeşitli alanlarda koşuyordu ve “çocukluk hastalıklarının” çoğundan kurtuldu.
Howitzers yükleme şemasını değiştirerek ve cıvatayı sonlandırarak gaz kirliliği sorununu çözmeye çalıştılar, ancak sonunda havalandırma sistemini rafine etmeyi ve çok fazla zorlamamaya karar verdiler ve havalandırma sistemini daha da geliştirmeye, namluya daha güçlü bir ejektör kurmaya ve yeni manşonlar kullanmaya karar verdiler. Bir yıl sonra, 1970'te, kendinden tahrikli yeni obüsün rafine edilmiş numuneleri durum testlerine girdi ve en yüksek puanları aldı. Sonuç olarak, 1971'te, 152 kalibreli mm 2C3 “Acacia” nın kendinden tahrikli bölücü obüsü Sovyet ordusu tarafından kabul edildi. O yıllarda devam eden taktik nükleer grev kavramına göre (ve elbette, kendi aracına sahip olan ABD'ye uyduğundan emin olmak için M109 kendinden tahrikli obüs) taktik nükleer mermileri de Acacia mühimmat terminolojisine sokuldu. Fakat onları pratikte çekmek için, ACS 2C3, neyse ki mümkün değildi.
Ama aralarında klasik yüksek patlayıcı parçalanma ve kümelenme, aktif reaktif ve zırh delici ve ışıklandırma olan olağan mühimmat, önümüzdeki kırk garip yıl boyunca "Acacia" yı vurdular. Yeni oburların ilk savaşta kullanımı, 40 Ordusunun, 50'te kendinden tahrikli tabancalara sahip en az üç kendinden tahrikli bölüm aldığı Afganistan'da yapıldı. “Acacias” hem saldırı operasyonlarına katılan motorlu tüfekleri desteklemek hem de Salang Geçidi'nden geçen yol konvoylarını desteklemek için kullanıldı. Daha sonra SAU mürettebatını DShK veya KPVT gibi büyük kalibreli makineli tüfeklerin ateşinden korumak için kurşun karşıtı zırhın yeterli olmadığı anlaşıldı. Ancak arabayı yeniden yapmadılar ve topçular durumdan çıktılar ve kendiliğinden kullanılan silahları cephanenin altından kumla doldurulmuş kullanılmış kamyonlar ve kutularla kapladılar.
Aynı zamanda, Sovyet kendi kendini tahrik eden howitzers, İran-Irak savaşının cephelerinde, daha güneyde bile bir savaş vaftizini aldı. Sovyet silahlarıyla donanmış olan Irak kuvvetleri, 2’te hizmete giren modernize edilmiş 3C1975’i kudretli ve ana olarak kullanıyorlardı. Yeni "Acacia", 122-milimetre regüler kendinden tahrikli kankalar 2C1 "Gvozdika" ile birlikte Irak topçu gruplarının temelini oluşturdu. Irak ordusunda, Çöl Fırtınası Operasyonuna kadar kullanıldı, ancak Sovyet'teki olaydan çok daha az verimli: Mürettebat eğitimi ve komuta ve kontrol becerilerindeki fark etkilendi.
Kendinden tahrikli topçu sütunu (ACS), Kızıl Meydan'daki Zafer Geçit Töreninin son provası sırasında "Msta-S" bağlar. Fotoğraf: Alexey Dityakin / TASS
Hem Çeçenistan’daki terörle mücadele kampanyaları hem de Gürcistan’ı barışa zorlama ve Ukrayna ile Novorossia arasındaki silahlı çatışmayla sona erdirme operasyonu dahil olmak üzere, Transnistria ve Abhazya’dan başlayarak Sovyet sonrası alanda yaşanan tüm çatışmalarda akasya olduğu belirtildi. Ve Ukrayna ordusu, en az etkili, kendiliğinden tahrikli Howitzer'ı kullandı - görünüşe göre, savaş tecrübesi eksikliği ve savaşma isteği yüzünden. Bununla birlikte, Donetsk ve Luhansk'in yerleşim bölgelerini bombalamak için kullanılan Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nde görev yapan, kendini tahrik eden howitzers 2C3 idi.
Güvenilirlik, mobilite, güç
Kırk yıldan fazla bir süredir "Akasya" tarihi için bu kendinden tahrikli üç kez modernize edildi. İlk kez - 1975 yılında, 2C3M modifikasyonu, yeni bir mekanize davul tipi mühimmat istiflemesi ile ortaya çıktığında, bu, 46 atışlarına mühimmatın arttırılmasını ve daha iyi bir dövüş kompartımanının yapılmasını mümkün kıldı. Bir sonraki değişiklik, 2C3М1, 1987 yılında göründü ve yeni bir radyo istasyonu ve nişancının görüşünün yanı sıra, kıdemli bir batarya görevlisinin makinesinden komut bilgileri almak için kullanılan ekipmanla ayırt edildi. Buna ek olarak, bu modifikasyon 35 km / s'e kadar hızlarda hedeflere ulaşmayı mümkün kılan güdümlü füzeler "Krasnopol" u ateşleyebildi.
2C3М2 endeksini alan üçüncü değişiklik, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra ortaya çıktı. Rus ordusunun komutası o kadar iyi kanıtlanmış kendiliğinden kullanılan obüsünü terk etmeyecekti, ancak önceki değişiklikleri kullanmak mantıklı gelmiyordu: çok çabuk yaşlanıyorlardı. Sonuç olarak, 2006'in Rus versiyonunda, otomatik bir rehberlik ve yangın kontrol sistemi “Mekhanizator-M”, duman koruma sistemleri ve savaş bölümünün gelişmiş yaşam alanı ortaya çıktı.
Fakat genel olarak, Acacia'nın yerleşimi ve inşası o kadar başarılı oldu ki, dört yılda da büyük değişiklikler gerektirmedi. Tüm değişikliklerde - Bu süre zarfında 4000 üniteleri serbest bırakıldı - sürücünün bulunduğu kontrol bölümünün önünde solda bir yer ve sağında 59 beygir gücüne sahip bir B-520 dizel motor bulunuyor. (ACS'nin 27,5 ton cinsinden ağırlığı ile birlikte, ton başına 19 "atlarında" güç yoğunluğunu verir). Bu taşıma kapasitesi, Acacia'nın 60 km / s hızında karayolu boyunca hareket etmesine ve 25 derecelerine ve üç metre hendeklere kadar olan gradyanların yanı sıra bir metreye kadar derinlikte üst kısımların üstesinden gelmek için engebeli arazide - 30 - 30 km / s hızla ilerlemesini sağlar.
Kendinden itmeli silahın geri kalanı - merkezi ve arka bölmeler ile kulenin yanı sıra - D-22 obüsüne ve üç mürettebat üyesine ev sahipliği yapan savaşçı tarafından işgal edilir: topçu, yükleyici ve komutan. Üçü, yarı otomatik dikey kama kapısı ve davul kazık kullanarak, dakikada 3,5'e kadar atış hızı sağlıyor. Bununla birlikte, böyle bir yangın ısıl sınırlamalar nedeniyle uzun süre mümkün olmayacaktır: ara vermeden, 2 - 3 ACS, 30 dakika içinde 10 kabukları açabilir veya bir saat içinde 75 çekimlerini yapabilir, bunun ardından varilin soğuması gerekir. “Acacia” doğrudan ateşe (4 km'ye kadar bir mesafede) ve kapalı konumlardan (aktif bir mermi ateşlerken 24 km'ye kadar) ateş edebildiğinden, kendinden tahrikli tabanca, 20 - 30 dakika içinde bir topçu siperini hazırlamasına izin veren kendinden kazma sistemi ile donatılmıştır. .
Bugün, 40 yaşındaki Akaciy servisi yavaş yavaş sona eriyor. Savunma Bakanlığı'nın 1990'lerinin başlangıcında, daha modern kendinden itmeli silahlar 2C19 "Msta-S" ile kademeli olarak yer değiştirmelerine başladılar ve şimdi kendinden tahrikli topçuları yeni tip kendinden itmeli iticiler ile - Coalition-SV. İlk defa bu yıl Zafer Geçit Töreninde halka gösterildi.