Nöroloji - Neurology
|sistem||Gergin sistem|
|önemli hastalıklar||Nöropati , demans , felç , ensefalopati , Parkinson hastalığı , epilepsi , menenjit , kas distrofisi , migren , dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu|
|önemli testler||Bilgisayarlı aksiyel tomografi , MRI taraması , lomber ponksiyon , elektroensefalografi|
|uzman||Nörolog|
|Sözlük||tıp sözlüğü|
Nöroloji ( Yunanca : νεῦρον (neûron) , "sicim, sinir" ve -logia , "çalışma" eki ) sinir sistemi bozukluklarıyla ilgilenen bir tıp dalıdır . Nöroloji , kaplamaları, kan damarları ve kas gibi tüm efektör dokular dahil olmak üzere merkezi ve periferik sinir sistemlerini (ve bunların alt bölümlerini, otonom ve somatik sinir sistemlerini ) içeren tüm durum ve hastalık kategorilerinin tanı ve tedavisi ile ilgilenir . Nörolojik uygulama, büyük ölçüde sinir sisteminin bilimsel çalışması olan sinirbilim alanına dayanır .
Bir nörolog , nörolojide uzmanlaşmış ve nörolojik bozuklukları araştırmak veya teşhis etmek ve tedavi etmek için eğitilmiş bir doktordur . Nörologlar ayrıca klinik araştırmalara , klinik deneylere ve temel veya çeviri araştırmalarına dahil olabilirler . Nöroloji cerrahi olmayan bir uzmanlık olsa da, buna karşılık gelen cerrahi uzmanlık beyin cerrahisidir .
Nöroloji ve psikiyatri alanları arasında, iki disiplin arasındaki sınır ve tedavi ettikleri koşullar biraz belirsiz olmakla birlikte, önemli bir örtüşme meydana gelir .
Dürbün
Tarih
Akademik disiplin gibi birçok nörolog çalışma ve araştırma ile 15. ve 16. yüzyıllar arasında başlayan Thomas Willis , Robert Whytt , Matthew Baillie , Charles Bell , Moritz Heinrich Romberg , Duchenne de Boulogne , William A. Hammond , Jean-Martin Charcot , ve John Hughlings Jackson . Neo-Latin nörolojisi , 1610'dan itibaren sinirler (değişken olarak damarlar olarak anlaşılır) üzerinde anatomik bir odaklanmayı ifade eden çeşitli metinlerde ortaya çıktı ve en önemlisi, Yunanca νευρολογία'yı tercih eden Willis tarafından kullanıldı.
Eğitim
|Meslek|
|İsimler||Hekim, Pratisyen Hekim|


Meslek türü
|Meslek|


Faaliyet sektörleri
|İlaç|
|Açıklama|


Eğitim gerekli
|MD veya DO (ABD), MBBS (İngiltere), DM (Tıp Doktorası) (Hindistan), MBBCh. BAO (İrlanda Cumhuriyeti)|


İstihdam alanları
|Hastaneler, Klinikler|
Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da nörologlar, tıp fakültesinden mezun olduktan sonra nöroloji alanında lisansüstü eğitim almış doktorlardır . Nörologlar, ortalama olarak yaklaşık 8 yıllık tıp fakültesi eğitimini ve dört yıllık bir lisans derecesi, bir tıp derecesi ( DO veya MD ) almayı içeren klinik eğitimini tamamlar ve bu da dört yıllık ek bir çalışmayı içerir ve ardından bir yıllık eğitimini tamamlar. temel klinik eğitim ve dört yıllık ikamet . Dört yıllık ihtisas, bir yıllık dahiliye staj eğitimini ve ardından üç yıllık nöroloji eğitiminden oluşur.
Bazı nörologlar, alanların belirli bir alanına odaklanan ek alt uzmanlık eğitimi alırlar. Bu eğitim programlarına burs denir ve süreleri bir ila iki yıldır. Alt uzmanlıklar arasında beyin hasarı tıbbı, klinik nörofizyoloji , epilepsi , darülaceze ve palyatif tıp , nörogelişimsel yetersizlikler, nöromüsküler tıp , ağrı tıbbı , uyku tıbbı , nörokritik bakım, vasküler nöroloji (inme), davranışsal nöroloji , çocuk nörolojisi, baş ağrısı, multipl skleroz, beyin görüntüleme, nörorehabilitasyon.
Almanya'da, nöroloji ihtisasını tamamlamak için zorunlu bir psikiyatri yılı yapılmalıdır.
Birleşik Krallık ve İrlanda'da nöroloji, genel (dahili) tıbbın bir alt uzmanlığıdır. Beş yıllık tıp fakültesi ve iki yıllık bir Vakıf Stajyeri olarak, hevesli bir nörolog , Royal College of Physicians (veya İrlanda eşdeğeri) Üyelik sınavını geçmeli ve nörolojide uzmanlık eğitimine başlamadan önce iki yıllık temel tıp eğitimini tamamlamalıdır. 1960'lara kadar, nörolog olmak isteyenler, psikolojik tıp diploması almadan önce psikiyatri birimlerinde iki yıl çalışacaklardı. Ancak, bu alışılmadık bir durumdu ve artık MRCPsych'in elde edilmesi üç yıl sürdüğü için artık pratik olmayacaktı. Bir araştırma dönemi önemlidir ve daha yüksek bir derece elde etmek kariyer gelişimine yardımcı olur. Birçoğu , Londra'daki Queen Square'deki Nöroloji Enstitüsü'ne bağlandıktan sonra hafiflediğini buldu . Bazı nörologlar , inme tıbbının yanı sıra beyin yaralanmalarını da içerebilen nörolojik rehabilitasyonda uzmanlaşmak için rehabilitasyon tıbbı ( ABD'de fiziatri olarak bilinir) alanına girerler .
Fiziksel Muayene
Nörolojik muayene sırasında , nörolog hastanın sağlık geçmişini mevcut duruma özellikle dikkat ederek gözden geçirir. Hasta daha sonra nörolojik muayeneye girer. Tipik olarak, sınav zihinsel durumu, kraniyal sinirlerin işlevini (görme dahil), gücü, koordinasyonu, refleksleri ve hissi test eder. Bu bilgi, nöroloğun sorunun sinir sisteminde olup olmadığını ve klinik lokalizasyonu belirlemesine yardımcı olur. Patolojinin lokalizasyonu, nörologların ayırıcı tanılarını geliştirdikleri anahtar süreçtir. Bir tanıyı doğrulamak ve nihayetinde tedaviyi ve uygun yönetimi yönlendirmek için daha fazla test gerekebilir.
Klinik görevler
Nörologlar hem diğer hekimler tarafından kendilerine intikal eden hastaları muayene yatarak ve ayakta tedavi ayarlarında. Nörologlar, kapsamlı bir tıbbi öykü alarak ve ardından sinir sistemini değerlendirmeye odaklanan bir fizik muayene yaparak hastalarla etkileşimlerine başlar . Nörolojik muayenenin bileşenleri , hastanın bilişsel işlevinin , kraniyal sinirlerin , motor gücün, duyuların , reflekslerin , koordinasyonun ve yürüyüşünün değerlendirilmesini içerir .
Bazı durumlarda, nörologlar değerlendirmenin bir parçası olarak ek tanı testleri isteyebilir . Nörolojide yaygın olarak kullanılan testler, bilgisayarlı aksiyal tomografi (CAT) taramaları, manyetik rezonans görüntüleme (MRI) ve baş ve boyundaki ana kan damarlarının ultrasonu gibi görüntüleme çalışmalarını içerir . Elektroensefalografi (EEG), iğne elektromiyografisi (EMG), sinir iletim çalışmaları (NCS'ler) ve uyarılmış potansiyeller dahil olmak üzere nörofizyolojik çalışmalar da yaygın olarak sıralanır. Nörologlar , bir hastanın beyin omurilik sıvısının özelliklerini değerlendirmek için sıklıkla lomber ponksiyon yaparlar . Genetik testlerdeki gelişmeler, genetik testleri kalıtsal nöromüsküler hastalıkların sınıflandırılmasında ve diğer birçok nörogenetik hastalığın teşhisinde önemli bir araç haline getirmiştir. Edinsel nörolojik hastalıkların gelişiminde genetik etkilerin rolü aktif bir araştırma alanıdır.
Nörologlar tarafından tedavi edilen yaygın durumlardan bazıları, baş ağrıları, radikülopati , nöropati , felç, demans , nöbetler ve epilepsi , Alzheimer hastalığı , dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu , Parkinson hastalığı , Tourette sendromu , multipl skleroz , kafa travması , uyku bozuklukları , nöromüsküler hastalıkları içerir. ve sinir sisteminin çeşitli enfeksiyonları ve tümörleri. Nörologlardan ayrıca beyin ölümünü doğrulamak için yaşam desteğine yanıt vermeyen hastaları değerlendirmeleri istenir .
Tedavi seçenekleri nörolojik probleme göre değişir. Hastayı bir fizyoterapiste sevk etmeyi , ilaç reçete etmeyi veya cerrahi bir prosedür önermeyi içerebilirler .
Bazı nörologlar, sinir sisteminin belirli bölümlerinde veya belirli prosedürlerde uzmanlaşmıştır. Örneğin, klinik nörofizyologlar, belirli nörolojik bozuklukları teşhis etmek için EEG kullanımı ve intraoperatif izleme konusunda uzmanlaşmıştır . Diğer nörologlar, elektrodiagnostik tıp çalışmalarının kullanımında uzmanlaşmıştır - iğne EMG ve NCS'ler. ABD'de doktorlar tipik olarak klinik nörofizyolojinin tüm yönlerinde – yani uyku, EEG, EMG ve NCS'lerde uzmanlaşmazlar. Amerikan Klinik Nörofizyoloji Kurulu, ABD'li doktorları genel klinik nörofizyoloji, epilepsi ve intraoperatif izleme konularında sertifikalandırmaktadır. American Board of Electrodiagnostic Medicine, ABD'li doktorları elektrodiagnostik tıpta ve teknoloji uzmanlarını sinir iletim çalışmalarında sertifikalandırır. Uyku tıbbı, ABD'de anesteziyoloji , dahiliye , aile hekimliği ve nöroloji dahil olmak üzere çeşitli tıbbi uzmanlıkların altında bir yan uzmanlık alanıdır . Nöroşirürji, farklı bir eğitim yolunu içeren ve nörolojik bozuklukların cerrahi tedavisini vurgulayan ayrı bir uzmanlık alanıdır.
Ayrıca, biyoloji ve kimya gibi konularda doktora derecesine (genellikle doktora) sahip olan birçok tıp dışı doktor, sinir sistemini inceler ve araştırır. Üniversiteler, hastaneler ve özel şirketlerdeki laboratuvarlarda çalışan bu sinirbilimciler, sinir sistemi hakkında daha fazla bilgi edinmek ve hastalık ve rahatsızlıklar için tedaviler veya yeni tedaviler bulmak için klinik ve laboratuvar deneyleri ve testler yaparlar.
Nörobilim ve nöroloji arasında çok fazla örtüşme meydana gelir . Birçok nörolog, hastaları tedavi etmenin ve tıp öğrencilerine nöroloji öğretmeye ek olarak, nörobilimci olarak araştırma yürüttükleri akademik eğitim hastanelerinde çalışır .
Genel vaka yükü
Nörologlar, yukarıda belirtilen tüm durumların teşhis, tedavi ve yönetiminden sorumludur. Cerrahi veya endovasküler müdahale gerektiğinde, nörolog hastayı bir beyin cerrahına veya girişimsel bir nöroradyologa yönlendirebilir . Bazı ülkelerde, bir nöroloğun ek yasal sorumlulukları, bir hastanın öldüğünden şüphelenildiğinde beyin ölümü bulgusu elde etmeyi içerebilir. Nörologlar, sıklıkla olduğu gibi, başlıca belirtiler nörolojik olduğunda, kalıtsal ( genetik ) hastalıkları olan kişilerle ilgilenirler . Lomber ponksiyonlar sıklıkla nörologlar tarafından yapılır . Bazı nörologlar inme, bunama , hareket bozuklukları , nöroyoğun bakım , baş ağrıları, epilepsi , uyku bozuklukları , kronik ağrı yönetimi, multipl skleroz veya nöromüsküler hastalıklar gibi belirli alt alanlara ilgi gösterebilir .
örtüşen alanlar
Bazı örtüşmeler, ülkeden ülkeye ve hatta yerel bir coğrafi alan içinde değişen diğer uzmanlıklarla da ortaya çıkar. Akut kafa travması çoğunlukla beyin cerrahları tarafından tedavi edilirken , kafa travmasının sekelleri nörologlar veya rehabilitasyon tıbbı uzmanları tarafından tedavi edilebilir . İnme vakaları geleneksel olarak dahiliye veya hastane uzmanları tarafından yönetilse de , vasküler nöroloji ve girişimsel nöroradyolojinin ortaya çıkması inme uzmanlarına talep yaratmıştır. Joint Commission onaylı inme merkezlerinin kurulması, birçok birincil ve aynı zamanda üçüncü basamak hastanelerde inme bakımında nörologların rolünü artırdı. Bazı sinir sistemi enfeksiyon hastalıkları vakaları enfeksiyon hastalıkları uzmanları tarafından tedavi edilmektedir. Çoğu baş ağrısı vakası , en azından daha az şiddetli vakalar olmak üzere, öncelikle pratisyen hekimler tarafından teşhis edilir ve tedavi edilir . Benzer şekilde, çoğu siyatik vakası genel pratisyenler tarafından tedavi edilir, ancak bunlar nörologlara veya cerrahlara (beyin cerrahları veya ortopedi cerrahları ) sevk edilebilir . Uyku bozuklukları da göğüs hastalıkları uzmanları ve psikiyatristler tarafından tedavi edilmektedir . Serebral palsi başlangıçta çocuk doktorları tarafından tedavi edilir , ancak hasta belirli bir yaşa ulaştıktan sonra bakım yetişkin bir nöroloğa devredilebilir. Fiziksel tıp ve rehabilitasyon hekimleri nöromüsküler hastalığı olan hastaları elektrodiagnostik çalışmalar (iğne EMG ve sinir iletim çalışmaları) ve diğer tanı araçları ile tedavi edebilirler. Birleşik Krallık'ta ve diğer ülkelerde, Parkinson hastalığı, felç, bunama veya yürüme bozuklukları dahil olmak üzere hareket bozuklukları gibi yaşlı hastaların karşılaştığı durumların çoğu ağırlıklı olarak geriatrik tıp uzmanları tarafından yönetilmektedir .
Klinik nöropsikologlar genellikle ayırıcı tanıya yardımcı olmak , rehabilitasyon stratejilerini planlamak , bilişsel güçlü ve zayıf yönleri belgelemek ve zaman içindeki değişimi ölçmek (örneğin, anormal yaşlanmayı belirlemek veya bir demansın ilerlemesini izlemek için) beyin- davranış ilişkilerini değerlendirmeye çağrılır . )
Klinik nörofizyoloji ile ilişkisi
Amerika Birleşik Devletleri ve Almanya gibi bazı ülkelerde, nöroloji içinde subspecialize edebilir klinik nörofizyoloji , EEG ve sorumlu alanını intraoperatif izleme veya elektrodiagnostik tıp içinde sinir iletim çalışmaları , EMG ve uyarılmış potansiyeller . Diğer ülkelerde, bu özerk bir uzmanlık alanıdır (örneğin, Birleşik Krallık, İsveç, İspanya).
Psikiyatri ile örtüşme
Her ne kadar akıl hastalıkları , merkezi sinir sistemini etkileyen nörolojik bozukluklar birçok kişi tarafından inanılmaktadır, geleneksel olarak ayrı ayrı sınıflandırılmış ve tedavi edilir psikiyatristler . American Journal of Psychiatry'deki 2002 tarihli bir gözden geçirme makalesinde , Harvard Tıp Fakültesi Dekanı ve eğitim almış bir nörolog olan Profesör Joseph B. Martin , "iki kategorinin ayrılması keyfidir, genellikle kanıtlanmış bilimsel gözlemlerden ziyade inançlardan etkilenir. . Ve beynin ve zihnin bir olması, ayrılığı zaten yapay kılıyor".
Nörolojik bozuklukların sıklıkla inme sonrası depresyon, Parkinson hastalığı ile ilişkili depresyon ve demans , Alzheimer hastalığında duygudurum ve bilişsel işlev bozuklukları ve Huntington hastalığı gibi psikiyatrik belirtileri vardır . Bu nedenle, nöroloji ve psikiyatri arasındaki keskin ayrım her zaman biyolojik bir temelde değildir. 20. yüzyılın ilk üç çeyreğinde psikanalitik teorinin egemenliği , o zamandan beri büyük ölçüde farmakolojiye odaklanma ile değiştirildi. Tıbbi bir modele geçişe rağmen , beyin bilimi, bilim insanlarının veya klinisyenlerin , belirli bir zihinsel bozukluğun güvenilir veya tahmin edici biyobelirteçleri olarak kendi başlarına hizmet eden kolayca ayırt edilebilen patolojik lezyonları veya genetik anormallikleri gösterebilecekleri bir noktaya ilerlemedi .
nörolojik geliştirme
Ortaya çıkan nörolojik güçlendirme alanı, terapilerin işyeri etkinliği, okulda dikkat ve kişisel yaşamda genel mutluluk gibi şeyleri iyileştirme potansiyelini vurgular. Ancak, bu alan aynı zamanda ilgili sorulara ortaya çıkmasını sağladı Nöroetik ve psikofarmakolojinin ait yaşam tarzı ilaçların ilaçların farklı türleri insanlar ve yaşamlarının [Cheyanne l.dorsey] bağlı olabilir çünkü nöroloji üzerine negatif ve pozitif etkileri olabilir