İlk kez, İkinci Dünya Savaşı sırasında tank karşıtı el bombası rampaları kullanıldı. Daha fazla gelişmeleri, kullanım kolaylığı ve nispeten düşük maliyetli olmasından (tank karşıtı silahlardan çok daha ucuz olmaları) ve ayrıca yüksek zırh geçirgenliğinden (yaklaşık 1000 milimetre çelik zırh) kaynaklanıyordu. Bugün, Rus ordusu tek kullanımlık ve tekrar kullanılabilir rampaları olan el tipi ve manuel olarak kullanılan tank karşıtı el bombası fırlatıcılarıyla donanmış durumda.
Anti-tank bombası rampaları geri tepmesiz düzlem rampalarıdır. Birikimli, termobarik ve parçalanma savaş başlıkları bulunan bombalar cephane olarak kullanılıyor. Yüksek patlayıcı ve parçalanma etkisine sahip bir el bombası kabul edildikten sonra, tank karşıtı kompleksler çok amaçlı oldu.
"Tank karşıtı el bombası fırlatıcı" terimi, kısa bir süre önce, bir fırlatma cihazı, bir tank karşıtı kümülatif el bombası ve bir nişan cihazı içeren bir silahı içeren tüm silah kompleksini içeriyordu. Ancak bugün “el bombası fırlatıcı kompleksi” veya “el bombası fırlatıcı kompleksi” terimi yaygınlaştı.
Sovyetler Birliği'nde yirminci yüzyılın 30-ler'inde de benzer araçlar geliştirildi, ancak hiçbir zaman hizmet için kabul edilmediler. İlk el bombası rampaları, Alman ve Amerikan ordularında göründü. Sovyet silahlı kuvvetlerinde, 40'lerin sonunda bu tür silahlar ortaya çıktı, ancak olağanüstü bir özelliği yoktu. Ve sadece 1961'te, dünyadaki en yaygın anti-tank silah türü haline gelen RPG-7 yaratıldı.
Küçük bir hikayeler. 1944'te, kümülatif bir PG-70 bombası ve bir LPG-44 bombası içeren bir tank karşıtı el bombası fırlatıcısının imalatına başlandı. Ana Topçu Müdürlüğü bünyesinde çalışmalar yürütülmüştür. G. P. Lominsky'nin çalışmalarını o denetledi. 70 kalibre milimetrelik aşırı kalibreli bir el bombası, silahın namlusundan şarj edildi. İtici mühimmat için silah siyahı tozu kullanıldı ve bir tüpe yerleştirildi. Sert dengeleyici, el bombasının yörüngesini düzledi. RPG-1, namlu uzunluğu 1000 milimetre ve 30 mm kalibreli olan reaktif yeniden kullanılabilir bir sistemdi. Tetiğe, tetikleme plakasına ve termal koruma pedlerine sahip tetik mekanizması, namluya tutturuldu.
1944-1945'te saha çalışmaları yaptıktan sonra, silah resmi ismi - RPG-1 ve el bombası - PG-1'i aldı. Kompleksin seri üretime geçmesi planlandı. Ancak, silah için mühimmatın elden geçirilmesi için çok zaman harcandığından ve iş tamamlanmadığından, el bombası fırlatıcısı servis için kabul edilmedi.
2 yılında kabul edilen RPG-1949, Vietnam ve Orta Doğu dahil olmak üzere birçok ülkede yaygın olarak kullanılmıştır. Bu silahta kullanılabilecek tek mühimmat aşırı kalibreli bir savaş başlığına sahip kümülatif PG-2В tanksavar bombasıydı. Bir karton kol içindeki siyah toz bir mermi kullanılarak bir el bombası fırlatıldı. Ayrı olarak taşındı ve silahı doldurmadan hemen önce katıldı. El bombası dinamo etkindi, yani geri tepme düzenine göre ateşlendi. Atıştan önce, yangın kontrol düğmesinin arkasındaki tetik, elle fırlatılmak zorunda kaldı.
Silahların yeni bir versiyonu GNPP "Basalt" da geliştirilmeye başlandı. O dönemde, bir PG-45 bombasının mühimmat olarak kullanıldığı bir 150 kalibreli el bombası fırlatıcı RPG-150'in geliştirilmesi geliştirildi. Testler yapıldıktan hemen sonra, kompleks RPG-4 resmi adını aldı.
Zaten bir şarj odasına sahipti, kalibrede artışla birlikte el bombasının atış menzilini ve hızını arttırmayı mümkün kıldı. Tıpkı önceki sürümde olduğu gibi tetik mekanizması kullanıldı. Amaçlı çekim mekanik bir görüş yardımı ile yapıldı. Çekim sırasında yanıkları önlemek için, gövdeye tutturulmuş kontrplak astar sağlandı. Savaş başlığı kümülatifti ve altı bıçak kanadı sayesinde bombanın uçuş sırasındaki dengelenmesi sağlandı.
1958'te askeri testler yapıldı ve 1961 - yer testleri yapıldı. Genel olarak, sonuçlar tatmin edicidir. Ancak bu zamana kadar, bu el bombası fırlatıcıdan önemli ölçüde üstün olan RPG-7'in ilk test sonuçları çoktan ortaya çıkmıştı. Bu nedenle, RPG-4 kabul edilmedi.
1958'te yeni bir el bombası fırlatıcısının gelişimi başladı ve 1961'te Sovyet birlikleri tarafından RPG-7 adı altında kabul edildi. Şimdiye kadar, yalnızca Rusya’da değil, aynı zamanda dünyanın 50 ülkelerinde de tanksavar silahların ana türü. RPG-7 üretimi Bulgaristan, Çin, Irak ve Romanya'da gerçekleştirilmektedir. Bu nedenle cephanesi çeşitli tiplerde kullanılıyor. Birikimli, termobarik veya patlayıcıya ek olarak, yüksek patlayıcı, yanıcı el bombaları da kullanılır.
RPG-7 tanksavar el bombası fırlatıcı, açık bir arka namlusu olan geri tepmesiz, tek vuruşlu düz delikli bir cihazdır. Çekim omuzdan yapıldığı için orta kısmında özel bir ısı yalıtım kabı vardır. Arkasında, toz gazlarının çıkarılması için bir nozül ve tutmak için bir tutamak bulunur. Ön kısımda, açık tetikli bir tetik mekanizması ile donatılmış bir yangın kontrol kolu vardır. El bombası fırlatıcı açık bir görüş olmasına rağmen, ayrıca bir PGO-7 optik görüş ile donatılmıştır.
Hava kuvvetlerinde kullanım için, ayrılabilir bir namlusu olan bir RPG-7 bombası fırlatıcı oluşturuldu. RPG-7B1 el bombası fırlatıcı modern versiyonları, ağır bombalar PG-7BP ve TBG-7В için ek teraziler ile donatılmış ve hafif katlanır ayakları bulunan gelişmiş manzaralara sahiptir.
RPG-7 bombaları, 70 ile 105 milimetre arasında kalibre birimine sahiptir. Arkasında kalibreli bir 40 milimetre var. Katı yakıtlı jet motoru ortadadır. Bununla beraber, ve yol boyunca el bombası ivmesini gerçekleştirdi. El bombası bir karton kılıf içinde bulunan bir dinamo reaktif mermi yardımı ile başlattı. Atış sırasında, toz gazlarının bir kısmı memeden ayrılır, böylece atıcının arkasındaki 20 metrelere kadar bir tehlikeli bölge oluşur. Roket motoru otomatik olarak atıcıya yaklaşık 15 metre mesafede başlar. El bombası hareketinin yörüngesi, el bombasının kendisinin dönmesi nedeniyle katlanabilen stabilizatörlerin yardımıyla dengelenir.
Anti-tank bombası fırlatıcı, bir kişi tarafından hem zırhlı araçlara hem de tanklara karşı ve çeşitli tahkimatlara karşı etkili bir şekilde kullanılabilir (modern bomba tiplerinin, 1 metre kalınlığa kadar duvarları delebileceği bilinmektedir).
RPG-7'in yüksek etkinliği, Afganistan, Irak ve Çeçenya'daki son askeri çatışmalarla kanıtlandı. El bombası fırlatıcısının kendisi, tasarım ve kullanımdaki sadeliğinin yanı sıra, çeşitli yüksek performanslı mühimmatların sürekli olarak yaratılmasından dolayı bu tür silahların en iyi örneklerinden biri olarak kabul edilir.
RPG-16, Sovyet birliklerinin askeri inişi için özel olarak tasarlanmış bir anti-tank roketatarı. Gelişimi, yirminci yüzyılın sonlarına ait 60-ler'de gerçekleştirildi. RPG-7'ten farklı olarak büyük kalibreli katlanabilir bir namlusu ve kümülatif bir savaş başlığına sahip olan bir kalibreli bombası olması nedeniyle farklıydı. El bombası fırlatıcı, daha güçlü bir jet motoru sayesinde daha fazla hassasiyet ve atış menzili ile ayırt edildi. Bu el bombası fırlatıcı için sadece bir el bombası kullanıldı - aktif reaktif kümülatif PG-16B bombası. RPG-16, Sovyet birliklerinin ateşleme noktalarını ve tahkimatı yok etmek için kullandığı Afganistan'da özellikle popülerdi. Daha yüksek çekim doğruluğu sağlamak için, kompleksin seti ayrıca bir bipedal katlanır iki ayaklı çubuk ve optik görüş PGO-16 içeriyordu. Buna ek olarak, el bombası fırlatıcı namlu açık katlanır manzaraları önünde vardır. Bagajın kendisi taşıma durumunda ayrılabilecek ön ve arka parçalardan oluşur. RPG-16 arkada açık bir namlusu olan, pürüzsüz delikli, başlangıçtaki tek vuruşlu geri tepme cihazıdır. Çekim omuzdan yapıldığından, arka kısım özel bir ısı yalıtım kılıfı ile donatılmıştır. Ayrıca arka kısımda toz gazlar için bir ağızlık vardır ve ön tarafında bir ateşleme mekanizması ve yangını kontrol etmek için bir tutamak vardır. Sol taraftaki USM yakınında bir manuel sigorta var. El bombası tam olarak namluya sığar.
RPG-1989 tanksavar roketatarı - 29'ta başka bir el bombası fırlatıcısı kabul edildi. Asıl hedefi, güçlü zırhı ve dinamik koruması olan en modern tank türleri. Onun için mühimmat da olağan kümülatif bombalardan farklıdır. Bu kompleks, RPG-7 ve RPG-16'un mantıksal bir devamıdır. Ancak aynı zamanda kendine has özellikleri var. Sadece boyut olarak daha büyük değil, aynı zamanda birbiri ardına yerleştirilmiş iki kümülatif dövüş ünitesi ile donatıldı. Birincisi küçüktür ve birikim önleyici ekranı veya reaktif zırhı yok etmek için tasarlanmıştır ve büyük olanı doğrudan tankın kendisini etkiler. Tıpkı RPG-16 gibi, bu el bombası fırlatıcı ayrık kalibreli bir namluya ve elektronik bir ateşleme mekanizmasına sahiptir. Aynı zamanda, PG-29B bombası, öncekilerden farklı olarak, tamamen reaktif. El bombası namlu içindeyken bir jet motorunun yükü tamamen yandı ve alınan enerji daha kesin ve daha fazla ateşleme mesafesi için yeterli. El bombası uçuşta kuyruktaki sekiz stabilizatör yardımı ile dengelenir. El bombası fırlatıcı standart bir optik görünüme sahiptir, ayrıca namlunun üzerinde ek manzaralar vardır. Ve eğilimli bir konumdan daha iyi çekim kolaylığı sağlamak için, el bombası fırlatıcısının arka kısmında katlanır bir ayak ucu bulunur.
Tüm modern RPG türleri yüksek hassasiyete sahiptir. Bunlar, tankların ve diğer zırhlı araçların ve beton, tuğla yapıların ve ateşleme noktalarının imhası için güçlü bir aracı temsil eden silahların vazgeçilmez bir bileşenidir.