Modern Yoganın Kısa Tarihi
Modern yoga küresel bir fenomendir.Birçokları için yoga bir yaşam biçimidir; dünya çapında milyonlarca insana fiziksel uygunluk, refah ve vücut sağlığı konusunda yardımcı olan dönüştürücü bir uygulama. Bununla birlikte, yoga tarihi en azını söylemek ilginçtir. Yoganın kökenleri eski kuzey Hindistan'a kadar izlenebilir. Bununla birlikte, yoga tarihini doğru bir şekilde anlamak için sömürge Hindistan'ın, Batı okültizminin ve Avrupa fiziksel kültür hareketinin iç içe geçmiş tarihlerine bakmalıyız. Yoganın gizli tarihini keşfetmek için sizi aşağıya doğru almak istiyorum.
Yoganın Tarihi
Bir anlamda, yoganın kökleri, ortaçağ Hindistan'ında sömürge öncesi hathayoga uygulamasında izlenebilir. Bununla birlikte, modern yoganın kökleri bugün bildiğimiz ve anladığımız gibi Hindistan'ın İngiliz sömürgeciliği deneyimine kadar daha doğru bir şekilde izlenebilir. Bu bağlamda, hikaye Bengal'de başlıyor. İngiliz sömürgeciliğinin algılanan kültürel üstünlüğü ile karşı karşıya kalan Hintli seçkinler, uzun bir ruh arayışı dönemine katlandı. Hıristiyanlığı tüm cinsiyetlere ve sınıflara açık olarak gördüler ve Hıristiyan misyonerlerin mesajlarını yaymak için Yeni Ahit'ten başarıyla yararlandıklarını gördüler. Öte yandan, Hint kast sisteminin yalnızca üst kasttaki Hinduların Vedik dine katılmasına izin verdiğini gördüler. Ayrıca, Vedik literatürün geniş gövdesi basit bir mesaja damıtılamazdı. Hıristiyanlık zemin kazanıyordu ve Hinduizm'in geriye gittiği ortaya çıktı. Bir şeyler yapılması gerekiyordu. 1828'de Brahmo Samaj, İngiliz yönetiminin merkezi olan Kalküta şehrinde kuruldu. Görevleri, reforme edilmiş bir Hinduizm içinde evrensel bir “Tanrı” vizyonunu ortaya çıkarmaktı. Bhagavadgita onların kutsal kitabı olacaktı ve onun teslimi için araç yoga olacaktı.
Onlarca yıl sonra, belki de en ünlü üyeleri Swami Vivekananda, 1893'te Şikago Dinler Parlamentosu'nda dünyaya reforme edilmiş bir Hinduizm vizyonunu sunmaya devam edecekti. Her şeyden önce, Vivekananda, Hinduizmi yoga bayrağı altında teşvik ederek, Hindu dinini Batılı orta sınıflar için saygın bir kişisel ilgi alanı olarak tanıtmayı başardı. Sömürge yönetiminin aşağılayıcı deneyimine tepki olarak Swami Vivekananda, yogayı kitlelere sunmak ve Hinduizmi bir dünya dini olarak kurmak için Amerika'ya gitti.
Batı Okültizminin Etkisi
İlginç bir şekilde, yoga tarihi aynı zamanda Batı ezoterizminin popülaritesi ve geç sömürge dünyasındaki okült ile de bağlantılıdır. Zamanın en popüler okült topluluğu olan Teosofi Cemiyeti, yoganın popülerleşmesinde kilit rol oynadı. Teosofi Cemiyeti, 1875'te Batı'da Hıristiyanlığa popüler bir ezoterik alternatif olarak kuruldu. Kurucuları Teozofi'nin bir din olmadığını iddia etti. Ama daha ziyade, bir “temel hakikat” sistemi. Teosofi Cemiyeti'nin kamu kültürüne en büyük katkısı Hinduizm, Budizm ve diğer "Doğu" felsefeleri üzerine bilimsel çalışmaların güçlü bir şekilde üretilmesiydi.
Teosofi Cemiyeti'nin birincil amacı, okült olanı aydınlatmaktı. Birincisi, Helena Petrovna Blavatsky (toplumun kurucu ortağı), kendisine öğretilerini dünyaya yayması talimatını veren manevi “ustalardan” gelen bir astral iletişim yuvası olduğunu iddia etti. Tipik olarak, Teosofistler profesyonel orta sınıflardan seçilmiştir; onlar doktorlar, avukatlar, eğitimciler ve kamu aydınlarıydı. Bu bağlamda, toplumun yayıncılık faaliyetleri ve astral fenomenlerden ezoterik dine kadar okült konularda konferansların sponsorluğu, okültizmi profesyonel bilgi olarak etkili bir şekilde normalleştirdi. Teosofi Cemiyeti böylece Batı'nın Hinduizm ve yogaya ilgi duymasında önemli bir rol oynadı. Blavatsky 1881'de "ne modern Avrupa ne de Amerika, Teosofistler konuşmaya ve yazmaya başlayana kadar [yogayı] bu kadar duymamıştı" bile yazmıştı.
Avrupa Fiziksel Kültürünün Etkisi
Yoga, bugün bildiğimiz şekliyle, on dokuzuncu yüzyıl Avrupa fiziksel kültür hareketiyle yakından iç içe geçmiş durumda. Avrupa fiziksel kültürünün kendisi, ulusun on dokuzuncu yüzyıl vizyonlarına yakından bağlıydı. Hintli erkeklere yönelik yaygın bir İngiliz eğilimi, onların kadınsı, aşağı ve zayıf olmalarıydı. İngiliz Hindistan'da sömürge yönetimine direnişin önemli bir yönü, Avrupa beden kültürü ve jimnastik fikirlerini Hintli bir bükülme ile harmanlamaktı. Sonuç, “yerli” egzersiz ve fiziksel kültür sistemleriydi. Ortaya çıkan Hint milliyetçisi fiziksel kültürü, birçok kişi tarafından “Yoga” olarak bilinmeye başladı.
1890'lara gelindiğinde, Avrupa'nın milliyetçi “insan yapımı” fikirleri, baş döndürücü bir dizi sağlık ve fitness dergisi tarafından popüler hale getirildi. Bu dergiler, jimnastik ve vücut geliştirme yoluyla vücut geliştirmenin faydalarını savundu. Alman, Danimarkalı ve İsveçli insan yapımı tatbikatları öncülük etti. Hint fiziksel kültür dergisi Vyayam inanılmaz derecede popülerdi. Ve 1890'da modern Olimpiyatların icadı bir yana, Hint YMCA gibi kuruluşlar aracılığıyla, güçlü bir Hint ulusuyla sağlık ve zindelik arasındaki ilişki doğdu. Her şeyden önce, öncü yoga bilgini Mark Singleton'ın gösterdiği gibi, PH Ling (1766-1839) tarafından yaratılan İsveç jimnastik sistemi, genel olarak Batı fiziksel kültürünün ve özel olarak modern postural yoganın gelişimini derinden etkiledi.
Hint Yoga Rönesansı
Hindistan'daki yoga rönesansı, sömürge deneyiminden doğdu. Hindu kadınsılığının kolonyal miti karşısında yoga, ulusal fiziksel kültürün gelişimi için önemli bir araç haline geldi. Buna göre, Hint fiziksel gücü ve zindeliği motifleri, kültürel siyasetin önemli ifadeleri haline geldi. Yunanlıların güç ve canlılık ideallerini temsil eden imgeler, Hindistan'ın sömürgecilik karşıtı mücadelesinde sembolik olarak önemli hale geldikçe, yoga milliyetçi seçkinler arasında popülerlik kazanmaya başladı. Bu süreçteki en önemli figürlerden biri Bombay'daki Yoga Enstitüsü'nün kurucusu Shri Yogendra'dır.
Manibhai Desai, gençliğinde bir vücut geliştirmeci ve güreşçi olmasının yanı sıra, seçkin Bombay koleji St Xaviers'de eğitim gördü. Zamanın adamı, çağdaş bilim, sağlık ve zindelik fikirlerinin, insanlığın ilerlemesinin anahtarları olarak çekilmesi onu derinden etkiledi. Yogendra'nın yazılarına hızlı bir bakış, fiziksel kültürdeki Avrupa eğilimlerinden büyük ölçüde etkilendiğini gösterir. Yogası, iyileştirici terapi, tıp, fiziksel uygunluk ve modern psikoloji ile ilişkili olarak tanımlandı. Yogendra, uygulamasının eski yoga geleneklerinin korunmasına dayandığını iddia etmekten muaf değildi. Ancak amacının yogayı ritmik egzersize dayalı iyileştirici bir terapiye dönüştürmek olduğu açıktı. 1919'da Yogendra, New York'ta Amerika Yoga Enstitüsü'nü kurdu.
Yoganın tarihi, Hindistan'ın sömürge-modernite ile karşılaşmasından kaynaklanan radikal deneylerin ve çapraz döllenmenin tarihidir. Hint yoga rönesansı, zihinsel ve ahlaki güç, sağlık ve fiziksel bedenin ekimi ile ilgili sömürge kaygıları tarafından yönlendirildi. En önemlisi, Hint yoga rönesansının hikayesi, modern yoga dediğimiz spiritüel jimnastiğin kökten yeni bir gelenek olduğunu gösteriyor. Bu bağlamda, yoga kuşkusuz Hint kökenli olsa da, bu hikayenin tamamından çok uzaktır.