Guadalajara Savaşı (1937)
|Guadalajara Savaşı|


Merkezin Önü - İspanya İç Savaşı İspanya İç Savaşı'nın Bir|
Parçası


Guadalajara'daki isyancı güçler
|Tarih||8-23 Mart 1937|
|Yer||Guadalajara , İspanya|
|koordinatlar||40°38′00″K 3°10′00″G / 40.6333 , -3.16667|
|Sonuç||


Hedef alamama ve yüksek İtalyan kayıplarıKararlı Cumhuriyetçi zafer
|savaşanlar|


|Komutanlar|


|muharebedeki kuvvetler|


|Düşük|


Guadalajara muharebesi ( 8 Mart - 23 Mart 1937), milliyetçi birliklerin kuzeyden İspanya'nın başkentine nüfuz etme girişiminde Guadalajara şehri çevresinde gelişen İspanyol iç savaşında bir çatışmaydı .
Halk Cumhuriyet Ordusu ve İtalyan Corpo Truppe Volontarie , isyancı Ordunun diğer birimleri, özellikle Soria Tümeni tarafından desteklenen Saldırı Tankları ve Zırhlı Araçlar Grubu'na katıldı . Bütün bunlar, farklı yazarların Madrid savaşı olarak kabul ettiği askeri operasyonlara dahildir .
Savaş, 8 Mart'ta bir İtalyan taarruzu ile başladı ve 11 Mart'ta , Halk Cumhuriyet Ordusu birliklerinin İtalyanların saldırısından önce geri çekilmek zorunda kalması ve birkaç kasaba kaybetmesiyle sona erdi. 12-14 Mart tarihleri arasında, Cumhuriyetçi güçler, Frankocu ordunun birlikleri tarafından saldırıya uğradı. Uluslararası Tugaylar'ın da dahil olduğu müteakip Cumhuriyetçi karşı saldırı, 15-18 Mart tarihleri arasında gerçekleşti ve 23 Mart'a kadar devam etti.
Geliştirme
Corpo di Truppe Volontarie'nin İtalyan liderleri tarafından tasarlanan saldırı planı, Guadalajara'nın kuzeyindeki sektörde Cumhuriyetçiler tarafından kontrol edilen cephede bir gedik açmak için piyadelerini tanklar ve hafif araçlarla birlikte fırlatmaktan, Brihuega'yı alıp savunucuları kuşatmaktan ibaretti. kuzeybatıdan Madrid , Alcalá de Henares'e kadar uzanıyor .
8 Mart günü boyunca İtalyanlar, Víctor Lacalle Seminario komutasındaki Cumhuriyet cephesini toplarıyla kitlesel olarak bombaladılar, tanklarının yardımıyla cephe hattını kırdılar, ancak sis ve yağmur gerçek hızla ilerlemelerini engelledi, cumhuriyetçi hatlarda sadece 12 km nüfuz eden noktaya kadar. Ertesi gün, 9 Mart'ta, İtalyanlar ağır tanklarla ilerlemeye devam ettiler, ancak yine de manevra kabiliyeti zayıftı ve Cumhuriyetçi 50. Tugay'ın çoğunun neredeyse hiç kayıp vermeden geri çekilmesine izin verdi.
Öğle saatlerinde İtalyan ilerleyişi , Uluslararası Tugayların üç taburu tarafından aniden durduruldu : Ernst Thälmann , Edgar André ve Commune de Paris , o gün 15 km'ye kadar ilerledi. İtalyanlar 9'u öğleden sonra Brihuega civarında dinlenmek zorunda kaldılar, bu da saldırıyı durdurdu ve saldırılarının gücünü azalttı .
10 Mart'ta İtalyanlar, XI ve XII Uluslararası Tugayları (ikincisi yakın zamanda takviye olarak geldi) ile Halk Cumhuriyet Ordusu'nun 12., 14. ve ayrıca 12., 14. Vicente Rojo'nun emriyle Saldırı Muhafızlarının 2.si. [ 1 ] İsyancı tarafın İspanyol birlikleri Brihuega'yı ele geçirme görevini üstlenirken, İtalyanlar Cumhuriyet birliklerine ve takviye tugay üyelerine karşı savaşmaya devam etti. Yine, yağmurlu ve sisli kötü hava nedeniyle İtalyan ilerlemesi yavaştı, bu da elverişli araziye rağmen tankların ve tanketlerin savaşta belirleyici bir etkiye sahip olmasını engelledi.
Ertesi gün, 11 Mart'ta İtalyanlar, N-II yoluna çıkmak için çekilen XI ve XII Tugaylarını geri püskürtebildiler, İtalyanlar ise Torija'nın 3 km güneyine kadar ilerledi , ancak öncüleri yapamadı. yolları çamura çeviren yoğun yağmur nedeniyle daha fazla ilerliyor.
Savaşın gelişmesinin ve çözümünün anahtarı, yoğun yağmur ve daha sonra asi ordusunu N-II (asfaltlı) boyunca demirlemiş halde bırakan kardaydı, çünkü araçlar (özellikle İtalyan tanketler) Denendi) yolun güvenli kaldırımından çıkarken ağır çamura saplandı. Bütün bunlar, N-II'nin tarihinde yaşayacağı ilk dolaşım çöküşüne neden oldu. Öte yandan, söz konusu ordu , Soria ilinde faaliyet gösteren sahra havaalanlarını devre dışı bırakan ve yaklaşık 220 km uzaklıkta bulunan Zaragoza'yı en yakın operasyonel havaalanı olarak bırakan aynı yağmur olduğu için hava desteğine güvenemedi . pratik olarak işe yaramaz.
12 Mart'ta Vicente Rojo'nun planına göre Cumhuriyetçiler 12. , 14. ve 2 . ve ağır silahlar, İtalyan rakipleri olan, yaygın olarak üretilen Fiat Ansaldo'dan daha fazla . Bu arada, cumhuriyet havacılığı Guadalajara , Barajas ve Cuatro Vientos'tan işletildi, nispeten yakın konumda ve betonla kaplanmış, bu da uçakların kalkışını ve inişini engellemedi.
Frankocu ordunun büyük kısmının N-II'de mahsur kalması ve hava desteğine sahip olmaması, Cumhuriyet tarafının yıpratma ve bombardıman görevlerini büyük ölçüde kolaylaştırdı, hatta cepheye yönlendirilen savaş makinesinin çoğunu imha etti. Aynı zamanda, Alcolea del Pinar Limanı yakınlarındaki bir vadiyi geçen küçük bir köprünün yıkılması , ulusal ordunun tedarik ağını kesmeyi başardı.
12 Mart'taki Cumhuriyetçi karşı saldırıda, İtalyan General Mario Roatta , Cumhuriyet tarafından kullanılan Sovyet ağır tanklarıyla yüzleşmek için savaş sırasını değiştirmeye çalıştı , ancak böyle bir görev neredeyse imkansızdı, çünkü İtalyan araçları N -II'yi terk etmesine rağmen. açık alana konuşlandırılırken, yağmurların oluşturduğu çamur bu araçları mahsur bıraktı. Cumhuriyet havacılığı böylece çok sayıda İtalyan tankını, tanketini ve kamyonunu imha etmeyi başardı.
13 Mart'ta Cumhuriyetçiler, Enrique Líster komutasındaki 11. Tümen'i tank birimleriyle, Uluslararası Tugayları merkezde 12. Cipriano Mera , Brihuega'da birleşmek için . [ 2 ] Cumhuriyetçilerin ilerlemesi başarılı oldu ve İtalyan birlikleri geri çekilmek zorunda kaldı. 14'ten 17'ye kadar cephe hareketsiz kalırken, cumhuriyet havacılığı ciddi bir direnişle karşılaşmadan düşman hedeflerini imha etti. [ 3 ]
18 Mart'ta Cumhuriyetçiler genel bir karşı saldırıda ilerlemelerine devam ettiler ve o günün öğleden sonra İtalyanların kuşatılmamak için Brihuega'dan çekilmesini sağladılar. İtalya'nın geri çekilmesi düzenli bir şekilde yürütülürken, Corpo Truppe Volontarie , 1. Taarruz Tugayı başta olmak üzere Saldırı Muhafızları Birimi'nin saldırıları nedeniyle o tarihe kadar savaş malzemelerinin çoğunu kaybetmişti . [ 1 ] 19 ve 23 Mart arasında Cumhuriyetçiler kaybedilen toprakları geri aldılar ve İtalyanlar eski konumlarına geri döndüler.
Sonuçlar
Guadalajara savaşı, isyancı birliklerin savaşın sonuna kadar Madrid'i fethetmek için sondan bir önceki girişimi temsil ediyordu. O zamandan beri, isyancı ordu çabalarını kuzey cephesine yöneltti ve İtalyanların Guadalajara'daki başarısızlığının belirginleşmesinden kısa bir süre sonra Vizcaya'daki saldırıya devam etti.
Savaşın sonucu, Cumhuriyet Halk Ordusu'nun savaş moralini geçici olarak yükseltmeye yardımcı oldu , çünkü bu onun ilk büyük savaş zaferiydi ve daha da fazlası, Madrid'in tam bir kuşatmasından kaçındı ; Cumhuriyet lehine propaganda, hükümetine sadık birliklerin etkinliğini ilan ederken; Cumhuriyetçilerin sempatizanı Amerikalı gazeteci Herbert Matthews , « İtalyanların Guadalajara'daki yenilgisinin, Bailén'in Napolyon için verdiği savaşla karşılaştırılabilir bir felaket olduğunu » ileri sürecek kadar ileri gitti. Öyle olsa bile, Guadalajara'daki zaferin orta vadede belirleyici olmadığı, Cumhuriyetçi tarafa önemli toprak kazanımları getirmediği ve Franco'nun birliklerine ciddi ve kalıcı hasarlar getirmediği çok geçmeden anlaşıldı .
İsyancılar içinde, muharebe taktiklerinin planlamasının yalnızca Francisco Franco'nun Genelkurmay Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği, Corpo di Truppe Volontarie'nin tekrar kendi başına savaş inisiyatifleri üstlenmesini önleyerek, İtalyan askerlerinin o andan itibaren faaliyet göstermesini emrettiği belirlendi. sadece isyancıların Genelkurmay Başkanlığı gerektiğinde. İtalya tarafından gönderilen Lejyoner Havacılığının kendisi , Alman Condor Lejyonu'nun merkez komutasına tabiydi ve bunların hepsi, Mussolini tarafından neredeyse hepsi (Roatta hariç) görevden alınan İtalyan askeri liderleri için bir aşağılanma anlamına geliyordu.
İtalyan yenilgisi , savaş alanında tahrip edilen veya terk edilen büyük miktarda savaş malzemesi, çok sayıda zayiat (ölüler, yaralılar ve mahkumlar arasında neredeyse 4.000 İtalyan askeri) ve görünür kötülük nedeniyle Mussolini için güçlü bir askeri prestij kaybına neden oldu. İtalyan komutanların performansı. İsyan eden taraf arasındaki asker ve malzeme kayıpları , İtalyanların uğradığı hasara kıyasla çok küçüktü ve bu da başarısızlıklarını vurguladı. Bununla birlikte, zayıf İtalyan performansı Duce'yi , Corpo Truppe Volontarie'nin bazı durumlarda yabancı kamuoyundan yenilginin hatırasını silecek güçlü bir savaş zaferi elde edeceği umuduyla İspanya savaşına müdahalesini artırmaya teşvik etti. Guadalajara.
Dönemin bazı askeri komutanları ( Fransız Ordusu Genelkurmay Başkanlığı gibi ), Guadalajara'daki İtalyan tanklarının başarısızlığının, zırhlı oluşumların derinlemesine bir topçu savunmasına karşı etkisizliğini gösterdiğini ve sonuç olarak tankların başarısız olamayacağını belirtti . modern savaşta belirleyici unsurlar olarak kabul edilmelidir.
Aksine, Franco'nun Alman danışmanları , Wehrmacht subayları, yenilgideki ana faktörün, İtalyan komutanların , daha da kötüsü, daha da kötüsü, daha önce yeterli hava desteğini sağlamadan, olumsuz havanın ortasında bir tank saldırısı başlatmaktaki ciddi hatası olduğunu değerlendirdi. Almanlar tarafından suçlanan diğer hatalar, İtalyan komutanların yalnızca basit hafif tanketler (düşman topları ve makineli tüfekler için kolay av) ile bir zırhlı kolordu oluşturmaları, İtalyan tanketlerinde onları bir bataklığa girerlerse mahsur kalmaya mahkum eden ciddi mekanik kusurlar idi. ve hepsinden önemlisi, İtalyan liderlere hızlı ve kararlı bir ilerleme yerine saldırı boyunca çok fazla duraklama emri vererek Cumhuriyetçilere tepki vermeleri için zaman tanıdı.
Kaynaklar
- THOMAS, Hugh (1967). İspanya İç Savaşı . Paris: İber yüzüğü.
- CASTELLANO RUIZ DE LA TORRE, Ricardo & RODRÍGUEZ PASCUA, Miguel Ángel (2014), Guadalajara ve İç Savaş: Yüz Yüze : Guadarrama Kolektifi, Tarihi Koruma Grubu. ISBN 978-8461702855
- GARCÍA VOLTÁ, Gabriel (1975), Guadalajara Savaşı : Bruguera SA ISBN 978-8402045737
- LARA MARTÍNEZ, Laura (2017), Alcarria'da Savaş. 1937: Guadalajara Cephesi : Aldarabán Basımları. ISBN 978-8416373161
- HARÇ PEREZ, Artemio (2007), Guadalajara'nın Üç Savaşı: Quirón Ediciones. ISBN 978-8496016767
- SAGARRA, Paul; GONZÁLEZ, Óscar & MOLINA, Lucas (2016), İç Savaşın Büyük Savaşları (20. Yüzyıl Tarihi ) : The Sphere of Books. ASIN B01BMDSND4
Referanslar
- ^ a b Coverdale, JF (1974). Guadalajara Savaşı, 8-22 Mart 1937. Çağdaş Tarih Dergisi, 9(1), 53-75. http://www.jstor.org/stable/260268
- ↑ Olaya, Vicente G. (24 Nisan 2020). "Cumhuriyet Ordusu'nun Guadalajara savaşında kullandığı haritalar bulundu" . ÜLKE . 25 Nisan 2020'de alındı .
- ↑ Thomas, 2001 , s. 580.
Dış bağlantılar
- Wikimedia Commons , Guadalajara Savaşı için bir medya kategorisine ev sahipliği yapıyor .