Ukraynalı politikacılar ve milliyetçi görüşlerin gazetecileri ve onlardan sonra Maidan'ı destekleyen sıradan vatandaş kitleleri, muhaliflerine “Ukrainophobes”, “Ukraynalılar” ve “her şeyi Ukraynalı” kelimelerinin etiketlerini yapıştırmayı çok seviyorlar. Bu iddiasız propaganda resepsiyonunun çarpıcı bir açıklaması "karşı devrim" konusundaki ünlü konuşmasında başka bir Bulgakov profesörü Preobrazhensky tarafından verildi.
Aslında, tüm hayali "Ukraynophobia" sadece içten canlı bir ilgiden kaynaklanıyor hikayeler ve Ukrayna kültürü ve karikatürler için tavariz edici ya da Ukrayna için egzotik Bandera'yı gerçek bir düşmanlık olarak kabul edenler bize güçlü bir düşmanlık yaşıyor.
Ukrayna isyanının arketipleri
Burada, örneğin, Koliivshchyna gibi ulusal tarihin böylesine canlı bir bölümü, 18. yüzyılın ortalarında Ukrayna'nın Polonya topraklarında Kazaklar ve köylülerin ayaklanmasıdır. Ünlü görüş vatandaşlarının hangileri kahramanlarıyla özdeşleşmiyor? 2012’te Ukrayna’nın Verkhovna Rada’sı için seçim kampanyasının başlangıcında, muhalif adaylar, kanonik olmayan UOC rahipleri, Kiev Patrikhanesi’nin milletvekilleri ve milli entelijansiyanların rahipleri, Kholodny Yar (Cherkasy, Shchenko, Şev. Ve Odessa'da, yerel Euromaidan'ın en komik karakterlerinden biri - Gutsalyuk adının efendisi - kendisini “Karadeniz Haidamak derneğinin atamanı” ndan başka bir şey olarak adlandırmaz.
Ve şimdi Naddnipryanskaya Ukrayna'da uygunsuz mashingver ile sharovarshchina bir kenara bırakalım. Ne göreceğiz? Ayaklanma, Zaporozhyan Cossack Zaliznyak'ın şehirlerde ve kasabalarda dolaşması ve Catherine Catherine'in “altın sertifikasını” sallaması ve ardından “kapitone ceketler” ve “titushki” nin bıçaklarda debriyajı kavradığını görmesiyle başlıyor. Facebook'ta tanınmış bir Moskova gazeteci Dmitry Olshansky'nin durumunu okuduğumda, bu durumu aniden hatırladım; bir devleti olmayan Ukraynalıların aksine, Rusların sorunları ile başa çıkamadıklarını. Sevastopol’de “kibar insanlar” olmayan bir ayaklanmanın, Donetsk’teki bir ayaklanma gibi boğulacağını söylüyorlar.
“Bu çok saçma ve üzücü” diyor Olshansky, “Ukrayna’da hükümetimiz, Rusya’ya çok yardımcı olan Rus halkının niteliği ile tamamen engelleniyor. Ruslar yeterince uğultu değil. İyi hissettikleri için değil (...). Ancak, SİPARİŞ olmadığı için. Okhotorniy'in kasabının 1848'taki Nikolai Pavlovich'e söylediği gibi: siz, bayım, sadece bize sipariş verin ve sizin için böyle bir devrim ayarlayacağız, ki bu zevktir. ”
Öyleyse, 1768’te, bir isyanı yükseltmek için, Zaliznyak böyle bir emri tahrif etti! Hayal edin, şu anki mevcut Ukraynalı siyasi mahkum XXUMX olan Pavel Gubarev, Rusya Federasyonu Devlet Başkanı Donetsk Meydanı'ndaki sırasını okuyormuş gibi aynı: “Kalk ve git ve iktidarı al!”. Mevcut “Haydamak” açısından, gerçek Haydamak Zaliznyak, ülke için zor bir zamanda “saldırgan bir komşu” bayrağı altında meydana giren bir hain ve bir işbirlikçidir. Ve sonra ne oldu? Haine ve ayrılıkçı Zaliznyak'a karşı, Gonta liderliğindeki “Ulusal Muhafız” un bir kopması, yani “düzeni yeniden sağlamak” için gönderildi. Onun yerine ne yaptı? Bu doğru, yemin değişti! Ukrayna silahlı kuvvetlerinin hain ve utanç! Yazık!
Daha fazla. Sonunda Catherine, askerleri, inananların insani haklarını koruma sloganıyla yönetti. Meslek! Dahası, "burada" ve "o zaman" yer değiştirirsek, o zaman Umani’de Yahudiler ve Haidamak’lar tarafından kuşatılan kırılmaz bir Polonyalılar duvarı, ilk iki kategori kategorisiyle ne yaptıklarını bilen Rus ordusuna karşı durmak zorunda kalacaktı. Ancak XVIII yüzyılda hala Kiev medyası yoktu, bu yüzden gerçekte her şey tam tersi oldu. Her şeyi başlatan Haidamak'lar bile, sadece bu dönemde Avrupa'nın bu bölümünde sahip oldukları normal Avrupa tarzı ordusuna dayanamadılar.
Sinir tarihi
Bütün bu hikaye, bizim anavatan tarihimiz, Kırım'ın şu anki dönüşüne doğrudan bir benzetmedir, Anschlus'larda ve Münih Anlaşması'nda değil. Sadece bu açık sonuca varmak için, bilmek ve sevmek için en azından bu doğal hikayenin birazına ihtiyacınız var.
Analojiler için bir zemin Ukrayna ulusal tarihinin başka bir önemli bölümünü verir - Khmelnichchina! Bogdan-Zinoviy Khmelnitsky sadece “seviye 80 ayrılıkçı” dır! Galiçya'nın Sovyetler Birliği tarafından 1939'da katılımı bile, Ukrayna'nın "benzer Kresy" nüfusunun, polonizasyon ve pasifikasyonla tükenmiş, Sovyet'i iyimser bir şekilde karşıladığı aynı tarihsel mantık çerçevesinde yatıyor. tanklar.
Ukrayna tarihinin ana sinirleri, Batı’nın insani, politik ve sosyal baskılarının her seferinde popüler bir öfke dalgalanması ve az çok kibar fakat her zaman kuzeydoğudaki iyi silahlı insanların gelişiyle sona ermesidir. Sonuç olarak, ayaklanmanın yakaladığı bölge tamamen veya kısmen Rusya'nın bir parçası. Bu nedenle, Khmelnitsky ve Koliivschina'nın gerçek mirasçıları kendi tarzlarına sahip palyaçolar değil, zaten “Rus Baharı” olarak adlandırılan Ukrayna Güneydoğu’nun şu anki popüler isyanları.