Bölüm 571: Üçhayat'ın Bıraktıkları
Subhuti Ji Ning'e baktı. Birkaç saniyeliğine sessiz durduktan sonra yavaş yavaş konuştu, “Ciddi bir risk almak üzeresin. Kusursuz Yol'u zorlamak istiyorsun… Ancak onları seninle barış yapmaya zorlamak… Gururlu, yüce Kusursuz Yol'un barış yolunu seçmesi… Hiç kolay olmayacaktır. Ne tür bir yol seçtiğini anlaman gerekiyor.”
“Öğrenciniz anlıyor.” Ning tereddüt bile etmemişti.
Bu yol tehlike ve ölümle doluydu!
Taobabaları bizzat araya girmeyecek olsalar da, Kusursuz Yol'un Ning'le başa çıkmak için elinde başka çözümler de vardı. Örneğin, insan dalgası taktikleri kullanabilirlerdi! Bir malikane tipi hazineye Alem Savaşı'na katılacak kadar fazla Ölümsüz'ü ve Habistanrı'yı sokabilirlerdi; ya da Lu Dongbin'in seviyesinde birden fazla figürü çağırarak Ji Ning'i kuşatabilirlerdi! Yeterince yüksek sayıda oldukları zaman Gerçek Ölümsüzler ve Habistanrılar, Ji Ning'i bırakın Taobabaları'nı bile tehdit edebiliyorlardı.
Ning ince bir iplikte yürüyecekti! Önündeki yol başarıya çıkıyordu… Ancak düşecek olursa ölecekti!
“Tamam.” Subhuti konuştu. “Eğer kendini yeterince zorlayabilirsen, bazen bir mucize yaşanabilir. Sana yardım edebileceğim tek nokta Kusursuz Yol'a ait uygun merkez üslerin yerini söylemek. Diğer her şey sana bağlı.”
“Teşekkürler usta.” Ji Ning keyifliydi.
“Dikkatli olmalısın.” Subhuti talimat verdi. Daha demin bu öğrencisinin Yu Wei'yi Sonsuz Cehennemler'e gönderen bir karar verdiğini öğrenmişti. Subhuti iç çekmeden edemiyordu, yine de elinden hiçbir şey gelmiyordu.
“Git.” Subhuti başını salladı, ardından gözlerini kapattı.
Ning saygıyla eğildikten sonra Taoist manastırından çıktı.
Çıktıktan sonra genç adam kendi malikanesine girmiş, ardından Yıldızkavrayan Malikanesi'ndeki Sakin Oda'nın yolunu tutmuştu.
Yeşim yatağın üstüne oturdu, ardından kese ile sukabağını çıkardı.
“Önce, [Yıldızkavrayan El].”
Aniden, keseden beş ışık huzmesi fırladı ve genç adamın etrafında bir beşgen şeklinde dönmeye başladılar. Altın ışıklarla, sıcak mavi ışıklarla, enerji dolu gök mavisi ışıklarla, vahşi kızıl ışıklarla ve sarı ışıklarla parlıyorlardı. Sahip oldukları Beş Element özü o kadar yoğundu ki çıplak gözle bile görülebiliyorlardı.
Örneğin, şu suya gibi mavi ışıkla parlayan kristaller… O ufacık kristaller insana derin, sonsuz bir denizin görüntüsünü yaşatıyordu.
Vhoooosh.
Ning gözlerini kapattığında etraftaki Beş Element özleri vücuduna akın etmeye başladı.
[Yıldızkavrayan El]'de ve [Sekiz Dokuz Gizemin Sanatı]'nda çalışmak hızlı gerçekleşiyordu; iki teknik de fiziksel vücudu büyülü hazineler kadar sağlam yapmak amacıyla yaratılmış tekniklerdi. Bu yüzden, sadece iki koşul vardı: Tekniklerin nasıl işlediğini anlamak ve yeterli malzemeye sahip olmak. Aslında bir hazineyi yapmaktan pek de farklı sayılmazdı.
Bir gün sonra.
Ning Sakin Oda'dan çıktı ve ana salona girdi. Kızılkar, devasa ayı ve diğerleri onu orada bekliyorlardı.
“Tebrikler.” Devasa ası tüylü patilerini birleştirdi ve eğildi. “[Sekiz Dokuz Gizemin Sanatı]'nda Dokuzuncu Halka'ya ulaştın ve yıldızkavrayan ellerin artık Protokozmik ruh hazinelerine denk. Ji Ning, sadece bu iki heybetli hazine bile sana Üç Alem'i korkusuzca dolaşabilme imkânı tanıyor.”
“Gizemli sanatın Dokuzuncu Halka'ya ulaştığına göre, artık neredeyse dokunulmaz oldun. Tebrikler.” Kızılkar konuştu.
“Patrik Subhuti'nin öğrencisi olup [Sekiz Dokuz Gizemin Sanatı]'nı öğrenebilseydim keşke.” Çocuk formundaki Asılışık konuştu, başını iki yana sallayarak iç çekti. “Malikane Efendisi ve büyük kardeşim Kızılkar, ikisi de Subhuti'nin öğrencisi oldu. Özellikle de Kızılkar… Tamamen yaşlı olduğun ortada, ancak Malikane Efendimiz'in ‘küçük öğrenci kardeşi’ olacak kadar utanmaz. Üstelik okula katılır katılmaz hemen [Sekiz Dokuz Gizemin Sanatı]'nı öğrenmeye başladı!”
“Ben de öğrenmek istiyorum.” Cezbedici Kar Akrebi, Ning'e baktı.
“Hangi Semavi Tanrı istemez ki?” Dokuzdiş kendi kendine konuştu, “Zamanında Tanrıkral'ın emrindeki küçük askerlerden yalnızca biriydim, yapabileceğim tek şey onun derslerini dinlemekti. Şimdi bile onun yeteneklerini öğrenemiyorum.”
Herkes konuşmaya, mırıldanmaya başladı. Kızılkar ve Ning ikilisinden ise çıt çıkmıyordu.
Aslında, bu olay neredeyse bütün Üç Alem'deki Semavi Tanrılar'ın kıskandığı bir olaydı. [Sekiz Dokuz Gizem Sanatı]'nın Gerçek Tanrı seviyesinin altındaki bir numaralı ilahi yetenek olduğu kabul görmüştü! Lakin bu ilahi yeteneğe çalışmak çok pahalıydı ve özellikle de Dokuzuncu Halka'nın gereksinimleri akılalmazdı; bu halka için gerekli miktar [Yıldızkavrayan El]'in Beşinci Halkası'na çalışmak için gerekenden daha fazlaydı.
Taobabaları bile böyle bir miktarı öderken acı çekiyordu.
Ning ve yedi Semavi Tanrı Alem Savaşı'nda büyük başarılar kazanmıştı ve buna rağmen ganimetlerden fazla bir şey almış değillerdi. Zaten bu sebeple Taobabası Parlakızıl, kadim kaostan doğmuş bir Gerçek Tanrı ve Taobabası, Ning'e o Ölümsüz hapları vermenin acı dolu bedelini yutmak durumunda kalmıştı.
“Suratlarınızdaki şu ekşi ifadelere bakın. Yeter, yeter!” Devasa ayı hemen lafa girdi. “Çabuk olun da Ji Ning bir an önce efendimin bıraktığı mühürleri kırsın. Hazineleri görmeye gidelim.”
“Evet! Şu üç hazine.”
“Acaba ne tür hazineler?”
“Direkt geri gelip bize haber verin.”
Asılışık, Kar Akrebi ve diğerlerinin gözleri parlıyordu. Artık kıskançlık sözleri sarf etmiyorlar, aksine Ning'in acele etmesi için konuşuyorlardı.
“Ben de merak ediyorum. Burada bekleyin. Hemen gelip durumu anlatacağım.” Ning hemen ana salonu terk etti.
Çok geçmeden devasa ayı ve Ji Ning aynı uzay koridoruna gelmişlerdi. Koridorun sonunda o formasyon duruyordu.
“Parçalan.” Ning elini savurdu ve onu yüz metre boyutlarına çıkardı. Eli beraberinde dehşet verici bir aura taşıyordu; adeta bizzat gökler aşağıya iniyor gibiydi. Ellerinin gücü geçmişe kıyasla ciddi derecede artmıştı. Ning'in eli koruyucu formasyona çarptığında, formasyonun yüzeyinde bir ışık huzmesi belirdi ve huzme Yıldızkavrayan Dövmesi'ne benzer bir sembole dönüştü.
Ning'in Yıldızkavrayan Dövmesi ile formasyondaki sembol birleşti.
Vhoosh! Formasyon basit bir şekilde kayboldu, adeta bir rüzgâr onu alıp götürmüştü. Ning hemen önündeki ahşap kapıyı gördü.
Öne yürüdü, kapıyı açtı.
“Büyük ayı, birlikte girelim.” Ning başını çevirip devasa ayıya baktı.
“Hayır, hayır. Efendimin emirleri kesindir; sadece yeni Malikane Efendisi oraya girebilir.” Devasa ayı başını iki yana salladı. “Zaten o hazineler benim için değil. Dışarıya çıktığında, bana ne olduklarını gösterip söylersen bu kadarıyla tatmin olurum.”
Ning başını salladı, ardından odaya adım attı. İçeriye girince… Etrafı değişmişti.
“Eh?” Ning şoke oldu. Burası sıradan, ufak bir odaydı. Odanın içinde bir ibadet minderi vardı ve minderin üstünde kel, kürklere bürünmüş tek kolu bir adam oturuyordu. Ning'e doğru bulanık gözleriyle baktı. Ning bu adamı hemen tanımıştı; kendisi Taoist Üçhayat'tan başkası değildi. Ning [Yıldızkavrayan El]'i öğrenirken de Taoist Üçhayat'ın figürünü görmüştü.
“Geldin.” Adam konuştu.
Ning anında bunun öğretmeni tarafından bırakılan bir büyüye ait olduğunu anladı. Bu sözler Üçhayat tarafından yıllar önce söylenmişti.
“Buraya girdiğine göre [Yıldızkavrayan El]'in Beşinci Halkası'nı kavramayı bitirmişsin demektir. Bendeniz Üçhayat'ın, nihayet bir veliahtı var.” Taoist Üçhayat'ın gözlerinde sakin, uzak bir bakış vardı. “Hayatta olduğum zamanlarda, iyi bir veliaht bulamamıştım. Öldükten sonra bir tane bulmam bile… Yeterlidir. Senden bir isteğim yok. Sadece Yıldızkavrayan Malikanesi'ni korumaya devam edenlere nazik davran. Sanıyorum ki Kızılkar geride kalacaktır, diğerlerinden emin değildim. Sonuçta kalp dediğin öngörülmesi imkânsız bir kavramdır. Hayatta olduğum zamanlarda bana sadıklardı… Ancak öldüğümde, ne olacağını söylemek zor. Koruyucular ise… Onlara nazik davranacağını umuyorum. Eğer Hazine Salonu'nda onlara uygun bir Saf Yang hazine bulursan, lütfen onlara ver.”
“Sana gelirsek… Senin için üç üst kademe Protokozmik ruh hazinesi hazırladım. Umuyorum ki yeni bir seviyeye ulaşacak kadar yaşarsın ve bir Gerçek Tanrı ve de bir Taobabası olurdun. [Yıldızkavrayan El]'in Üç Alem'de tekrardan ortaya çıkmasını sağla.”
“[Yıldızkavrayan El]'i bazı şanslı karmik tesadüfler sonucunda geliştirmeyi başardım. Ne yazık ki, bir Gerçek Tanrı olmama rağmen bir Gökyüzü Tao'sunu kavrayamadım ve Taobabası olamadım. Aksi takdirde, [Yıldızkavrayan El] daha da güçlenebilirdi.” Taoist Üçhayat başını iki yana salladı. “Lakin tabii, bu boş bir gururdan öte değil. Gelecekte adım atacağın yola gelirsek, bu yol tamamen sana kalmış. Yıldızkavrayan Malikanesi'ni dağıtmak ve herkesi farklı yerlere yollamak istersen bile buna sesim çıkmaz. Senden sadece Yıldızkavrayan Malikanesi'ndeki koruyuculara nazik davranmanı istiyorum.”
“Kızılkar, Doğukıran, Asılışık, Ejderşarkısı… Acaba hangileri geride kaldı, merak ediyorum?”
Taoist Üçhayat başını iki yana sallayarak gülümsedi, “Unut gitsin, unut gitsin.”
Vhoosh.
Kayboldu.
Ning bir anlığına şoke oldu… Ardından hemen diz çökerek ağır ağır başını yere koydu. Üçhayat'ın kendisine Tao'yu öğretecek kadar nazik olduğu için ona eğiliyordu. Eğer Üçhayat'ın mirası olmasaydı, Ning muhtemelen şimdiki haline ulaşamazdı.
“Emrinizdeki Habistanrılar'dan ve Ölümsüzler'den çoğu gitmiş olsa da, burada hala daha Yıldızkavrayan Malikane'nizi korumaya devam edenler var. Yedisi için meraklanmayın. Onlara iyi davranacağım.” Ning ciddiyetle konuştu. Bu ciddi bir yemindi. Yıllar yılı bekleyen o yedili kimse kalmaları için zorlamamıştı. Hiçbiri ne kadar bekleyeceklerini bilmiyordu, ancak beklemeye isteklilerdi. Aslında, Ning o yedi Semavi Tanrı'ya karşı akılalmaz bir hayranlık ve saygı besliyordu.
Ning ayağa kalktı.
Parmağını salladı. Vhoosh, vhoosh, vhoosh! İbadet minderinin önündeki üç kutucuğun kapakları açıldı.
Soldaki kutuda çok sayıda boncuk vardı ve hepsi akılalmaz birer auraya sahipti.
Ortadaki kutuda ufak, biraz kırılmış gibi görünen ve el boyutlarında bir ahşap bot vardı.
Üçüncü kutuda ise ufak, altın bir pagoda duruyordu.
“Demek sen Yıldızkavrayan Malikanesi'nin yeni efendisisin?” Altın cübbelere bürünmüş ufak, kel bir rahip ufak altın pagodadan çıktı. “Nihayet gelebildin. Yıllardır burada mahkûm olmuş bekliyoruz. İçim dışım sıkıldı.”
“Acelen ne? Yavaş yavaş, sakin sakin.” Ufak ahşap bottan basit kıyafetlere bürünmüş yaşlı bir adam çıktı. Yaşlı bir çiftçiye benziyordu.
“Sonunda.” İnce, yakışıklı görünen çocuk ise sayısız boncuğun üstünde süzülüyordu ve bağdaş kurmuş durumdaydı; lakin bakışları, üçlü arasındaki en keskin ve vahşi olanıydı.
“Hadi, tanıştırın kendinizi.” Ning gülümsedi.
“Yaşlı adam, sen başla.” Yakışıklı çocuk konuştu.
Basit yaşlı adam başını salladı. “Bu yaşlı adam bu paçavraya benzeyen botun ruhudur. Botun adı Boşlukbotu'dur. Uzun zaman önce, gökyüzü ve yeryüzü kurulduğunda, yeryüzü ve gökyüzünün özlerinden bir saf enerji boncuğu doğmuştur. 84,000 yıl sonra, bu boncuk gördüğün botu doğurmuştur. Boşluğun kendisini bile delebilir. O kadar hızlıdır ki, Kadim Çağ'da hız konusunda en kadim beş hazineden biri olarak kabul görmüştür.”
“Boşlukbotu çok hızlıdır.” yakışıklı çocuk sakince konuştu. “Kadim Çağ'da, yüksek hızlı hareketlere uygun sadece iki tane Kaos hazinesi vardı. Bunlardan biri Anne Nuwa'nın ellerindeydi, diğeriyse Taoist Üç Saflık'a aitti. Koskoca Kadim Çağ'da, yalnızca bu iki Kaos hazinesi hız konusunda Boşlukbotu'nu geçebiliyordu. Üçhayat'ın söylediklerine göre, Boşlukbotu'nu senin için bir hayat kurtarıcı hazine bağlamında hazırlamış.”
“Ben de kaçmak için kullanılıyorum.” Küçük altın pagodanın üstünde duran ufak kel rahip keyifle gülümsedi. “Bu ufak pagoda kadim kaosa ait bazı özel hazinelerden yapılmıştır. Olağanüstü derecede derin ve gizemlidir, ayrıca Üçhayat tarafından ‘Dokuz Yaşam Pagodası’ olarak adlandırılmıştır. Bu ufak kuleyi bağladığında, kulenin içindeki derin enerjiye dokunarak kendine ait dokuz yapay vücut oluşturabilirsin. Bu dokuz yapay vücudunda gücü sana denk olacaktır. Son hızda ilahi yetenekler kullanabilirsin, ancak bu yapay vücutlar aynı teknikleri kullandığında, içlerindeki enerjiyi harcarlar. Enerjileri bittiğinde de kaybolurlar.”
“Gerçek Tanrılar ve Taobabaları bile dokuz yapay vücudu birbirinden ayıramaz. Lakin… bu yapay vücutların insanlarla mücadele etmesine izin vermemelisin. Çünkü bunu yaptıklarında, düşman bu yapay vücutların ilahi güç ya da Ölümsüz enerjisi kullanmadığını ve ‘gerçek’ olmadıklarını anlayacaklardır.”
“Dokuz yapay vücut aslen sana kaçmak ve rakibin dikkatini dağıtmak için veriliyor, onları savaş için kullanmazsın. Değerleri ise gayet açık, savaşmadıkları sürece hangisinin gerçek olduğunu anlamak mümkün değil. Anne Nuwa bile onları birbirinden ayıramaz.” Ufak kel rahip öz güvenle konuştu, “Taoist Üçhayat beni savaşa götürüp götürmemek konusunda tereddüt ediyordu, ancak Nuwa'dan bu savaşa oldukça dehşet verici figürlerin katılacağını ve benim gibi bir hazinenin pek işe yaramayacağını duyduğu için beni geri bıraktı.”
Ning şoke olmuştu. Demek hem Boşlukbotu hem de Dokuz Yaşam Pagodası kaçmak içindi?
Kadim Dünya'yı parçalayan o savaş boyunca, Subhuti gibi bazı büyük güçler saklanmış, arada sırada ortaya çıkarak insanları kurtarmışlardı. Üçhayat düşmanın inanılmaz derecede güçlü olduğunu biliyordu. Dokuz Yaşam Pagodası'nın bile pek işe yaramayacağı söyleniyordu… Ancak Üçhayat bütün bunlara rağmen savaşa katılmıştı. Kendisi gerçekten de cüretkâr, cesur bir adamdı.
“Peki sen?” Ning boncukların üstünde oturan yakışıklı çocuğa baktı.
Yakışıklı çocuk da Ning'e bakıyordu. “Diğer ikisi kaçmak içindir. Ancak ben… Rakiplerini öldürmek için yapıldım.”
“Kendisi üstün bir ölümcül hazinedir.” Boşlutbotu'nun üstündeki yaşlı adam onayladı.
“Vahşidir.” Ufak kel rahip başını salladı.
Yakışıklı çocuk diğer ikiliyi soğuk bakışlarıyla süzdü. Diğer ikisi de biraz aptal figürlerle na bakıyorlardı. Ardından yakışıklı çocuk Ning'e döndü. “Üçümüz de üst kademe Protokozmik ruh hazineleriyiz, ancak onları kullanmak kolaydır. Öte yandan ben… Öyle sıradan Semavi Tanrılar'ın ya da Gerçek Ölümsüzler'in kullanabileceği bir hazine değilim. Beni kontrol edemezsen, beni derhal Taoist Üç Saflık'a teslim etmeni ve karşılığında kendine uygun bir hazine almanı öneriyorum.”
“Kontrol edemezsem mi?” Ning şaşırmıştı, ardından gülümsedi. “Bana adını bile söylemedin.”
“Önce bağla.” Yakışıklı çocuk soğuktu. “Beni kontrol edebilirsen… İsmimi söylerim.”
……