Atatürk, yaptığı bir işi bitirmeden rahat etmezdi. Zorunluluk yoksa o işi sonraya bırakma alışkanlığı yoktu. Çok zaman hiç durmadan kitap okuduğu, kırk sekiz saat hiç durma dan çalıştığı çok görülmüştür. Ata’nın bu durumuna örnek olan bir anıyı Genel Sekreteri Hasan Rıza Soyak şöyle anlatıyor:
Bir Istanbul gezisinden sonra Ankara’ya döndüm ve hemen köşke gittim. Görevlilere Atatürk’ün ne durumda olduğunu sordum. “Iki gün iki gecedir sürekli okuyor, bir kaç kez banyo yaptı ve şezlongda dinlendi.” dediler… Hemen yatak odasına girdim baktım ki Atatürk koltuğa bağdaş kurmuş, oturuyor. O genellikle böyle otururdu. Elinde bir tarih kitabı vardı ve onu okuyup bitirmeye çalışıyordu. Bana:
– Hoş geldin, dedikten sonra konuşmasına devam etti: Elime bir kitap geçti, bilmem ne zamandan beri okuyorum. Ben de:
– Yorulmadınız mı Paşam? Diye sordum.
– Hayır, yalnız gözlerim yaşarıyor. Ama onun da çaresini buldum. Biraz tülbent ayırttım ve parça parça kestirdim. Bu parçalarla gözlerimi siliyorum…