Fotoğraf gönder: Heykel | © Oleg Mityukhin, Pixabay'da
İçindekiler
Günün Sorusu
Bu kez SPD, profesyonel politikacılara duyulan ihtiyaç temel sorusunu gündeme getiriyor. Çünkü Federal İçişleri Bakanımız Nancy Faser bakanlık görevine ek olarak Hessen'de bir eyalet seçim kampanyasına liderlik edip kazandığını pekâlâ hayal edebiliyor.
Ve Hessian'ların tek doğru kararı vermesi ve bu profesyonel politikacıyı Berlin'de görmeye devam etmeyi tercih etmesi durumunda Nancy Faser tabii ki profesyonel bir politikacı olarak bunun için hiçbir şey yapmanıza gerek olmayan mevcut ofislerine bağlı kalın.
Ancak, Hessen başbakanı olmayı tercih ederdi, burada kendisinden şöyle alıntı yapılır: "Kalbim Hessen'de." Hessen'de başbakan olarak daha azını ya da en azından yapmanız gerektiğini varsaydığından şüpheleniyorum. hareketsizlik için daha da iyisi ödenecektir.
Nasıl daha iyi yapılacağını daha yeni öğretti bize Teresa Bauer Alliance 90/Yeşiller'den Heidelberg'de göreve aday olmadan önce bakanlıklardan istifa eden ve şimdi seçimi kaybettikten sonra, şu an için milletvekillerinin maaşıyla hayatını sürdüren Show.
gerçeklik
Gerçekler onları yakaladığında bazı vatandaşların nasıl tamamen şaşırdığına tanık olmak komik. Hepimiz yaşlanıyoruz ama genel olarak gittikçe daha az yaşlanıyoruz. Ayrıca devletten ve toplumdan taleplerimiz ölçülemez bir şekilde artıyor. Bu, yalnızca hepimizin daha az ve daha az çabayla çalışmak istememiz gerçeğiyle aşılır. Tabii ki, biz de giderek daha az vergi ödemek ve başkaları için mümkün olduğunca az şey yapmak istiyoruz.
Ve aniden kendi aile doktorunuzun XNUMX saat müsait olmadığına veya hastane randevusu için haftalarca beklemeniz gerektiğine şaşırırsınız. Esnaf bile ertesi gün kapıda olmak istemiyor. Ve alışır alışmaz bazı dükkanların daha erken kapandığını ya da kuaförün bir gün daha açılmadığını fark ediyorsunuz.
O zaman otobüsler ve trenler artık istediğiniz gibi çalışmayacak ve anaokulları istediğinizden daha erken kapanacak. Kendi çocukları, öğretmenlerini gitgide daha az ve geç gördüklerini, hatta devletin hayallerindeki okulu ya da işi doğrudan kendi oturma odalarına kurmadığını söylüyorlar.
Bir vatandaş olarak, bunun neden böyle olduğunu kendine sorabilir.
referandum
Doğrudan demokrasiden ödünç alınan bu karar verme süreci Baden-Württemberg'de de var ve aslında en başından beri oradaydı. Ancak bu prosedürü İsviçreli komşularımızın yaptığı referandumlardan daha iyi tanıyoruz. Son zamanlarda, bir kez daha böyle bir referandum yaşadığımızı Heilbronn'un ağzından okuyabilirsiniz.
1 Aralık 2015'ten bu yana Baden-Württemberg'de bu karar verme süreci için muhtemelen referandumları vatandaşlar için daha çekici hale getirmek için yeni düzenlemeler yapıldı. En küçük oğlumla bu konuda yaptığımız tartışmaları hala hatırlıyorum.
Ancak prensip olarak Almanya temsili bir demokrasidir ve temsili organlarımız parlamentolardan oluştuğu için buna parlamenter demokrasi de denir. Bununla birlikte, doğrudan demokrasiden de kaynaklanan farklı karar alma süreçlerimiz var. Böyle bir prosedür, bizim durumumuzda referandumdan önce gelmesi gereken referandumdur.
Bu nedenle devlet kurumları vatandaşların dilekçelerinden ve referandumlarından da bahsediyor. Bunun doğrudan demokrasi olduğunu da açıkça belirtiyorlar.
"Bir topluluğun tüm üyelerini ilgilendiren ve topluluğun karar verme alanına giren meseleler söz konusu olduğunda, ilgili olan sadece topluluk konseyi değildir. Vatandaşlar ayrıca kendi inisiyatifleriyle veya sözde referandumla belediye meclisinin inisiyatifiyle oy kullanabilirler. Vatandaşın referandumu alabilmesi için önce referanduma ihtiyacı var.”Yatırım portalı BAden-Württemberg (Durum: 30.1.2023/XNUMX/XNUMX)
Devletin katılım portalı, referandumun gerekliliklerini ve özelliklerini çok iyi açıklıyor; bu yüzden burada onlar hakkında ayrıntıya girmeyeceğim.
Daha da ilginç olanı, referandumun ön koşullarının karşılanması için "vatandaşları sobanın arkasından çıkaran" sorudur. Daha da ilginci, yeterince vatandaşın referanduma katılmaya nasıl motive edileceği sorusudur.
"Kurucu babalarımız" muhtemelen bu soruna zaten aşinaydı ve bu nedenle hemen temsili bir demokrasi modelini seçtiler. Ve yasadaki birkaç değişiklik referandumun önündeki engelleri azaltmış olsa da, o zamandan bu yana koşullar kesinlikle iyileşmedi. Ve çoğu vatandaşı doğrudan demokrasi süreçlerine dahil olmaktan alıkoyan şeyin yasal engeller olmadığını öne sürecek çok şey var.
Daha da kötüsü, pek çok vatandaş ve muhtemelen giderek daha fazla sayıda vatandaş, parlamenter demokrasimize giderek daha az dahil oluyor. Nedenlerin her ikisi için de aynı olduğu varsayılabilir.
Ve kendi deneyimlerime dayanarak, profesyonel siyaset adına "vatandaş dayağı" fikrini şiddetle reddediyorum. Aksine, bu sorunun çözümünün ancak tüm demokrasilerimizi yeniden profesyonellikten çıkarmakta bulunabileceğini varsayıyorum.
Biz vatandaşlar yeniden daha sorumlu hale getirilmeli ve bunu daha çok kendimiz yapmak istiyoruz! Demokrasi kolay değildir ve kesinlikle rahat değildir. Ancak bu görevi başkalarına devretmek hiçbir şeye yol açmaz ve bunu şu anda oldukça net bir şekilde görebiliriz.
Şimdiye kadar, her on yılda bir, her biri kendi gerçeklik çarpıtmasına sahip bir nesil üretti. Herhangi bir benzerlik olup olmadığı merak ediliyor. Muhtemelen pozitif olan yok 😉