İstiklal Marşı kapsamış olduğu ses genişliği (11’li bir aralık kapsamaktadır) bakımından profesyonel ses eğitimi almamış, özellikle sesleri değişim çağında olan gençlerimiz tarafından söylenme zorlukları içermektedir. Bu yorum, tiz ses alanında özellikle “tüten en son ocak benim’’ cümlesi üzerinde yükselen ses dizisinde ve benzeri zorlanmaları aza indirmek amacıyla marşın 1,5 ton aşağıya aktarılmış (transpoze edilmiş) şekli profesyonel ses eğitimi almamış, daha çok erkek grupları tarafından söylendiği durumlarda tercih edilmelidir.
Bu, marşın yeni bir düzenlemesi değil orijinal tonundan (sol minör) 1,5 ton aşağıya aktarılmış (mi minor) şekli olup, orkestralamada sazların ses sınırları ile ilgili birkaç küçük zorunlu değişiklik dışında, ezgisel veya armonik yapıda hiçbir değişiklik taşımamaktadır.
Ortaokul ve lise çağlarındaki gençlerin katıldığı törenler ile kalabalık gruplar halinde söylenmesi gerektiğinde tercih edilmelidir.
İstiklal Marşı’nın bestecisi Osman Zeki ÜNGÖR tarafından orijinal tonunda (sol minör) koro ve senfonik orkestra için düzenlemesidir.
Mehmet Akif ERSOY’un şiiri üzerine yazılan melodik yapı, bazı noktalarda mısraları ve hatta kelimeleri prozodik yapıyı bozacak şekilde bölmektedir. Bu yorumda koronun söyleyişinde bazı bölünen kelimeler ve heceler uzatılarak bütünleştirilmesi yoluna gidilmiş, böylelikle prozodik yapıda anlaşılırlık sağlanmaya çalışılmıştır.
Bu seslendirilişte eser şarkı düşüncesinden biraz daha marş yorumuna yaklaştırılmış olup, ulusal ve uluslararası resmi üst düzey tören etkinliklerinde tercih edilmelidir.