Yeniden adlandırılan deniz alanı, SCS’nin güney ucundaki Natuna Adaları’nın kuzeyinde, ancak Çin’in “dokuz çizgili çizgisi” içinde yer almaktadır.
“Dokuz çizgili çizgi”, Pekin’in kaynak açısından zengin SCS’nin neredeyse tamamı üzerinde kapsamlı hak iddia etmek için savurduğu uluslararası düzeyde tartışmalı bir sınırdır: Tahminlere göre, bunun %80’den fazlası.
Çin’in Cakarta’nın hamlesine tepkisi sert oldu.
Dönemin Çin dışişleri bakanlığı sözcüsü Geng Shuang, Pekin’de, “Sözde isim değişikliği hiçbir anlam ifade etmiyor ve yer adlarının uluslararası standartlaştırılması çabalarına elverişli değil” diyerek, değişikliğin etkileyebileceğini belirtti. “SCS’de zor kazanılan mevcut ses durumu”.
“…hiç mantıklı değil..” Gerçekten mi?
Üç ay önce, alevler içindeki Çin, Tibet’in ruhani lideri Dalai Lama’nın ziyaretini tamamlamasından bir gün sonra, Arunaçal Pradeş’teki (AP) – Pekin’in Güney Tibet veya Çince’de “Zangnan” olduğunu iddia ettiği – birkaç yerin adını haritasında yeniden değiştirmişti. kuzeydoğu Hindistan eyaleti.
Duyuru, Dalai Lama’nın AP’ye yaptığı dokuz günlük yüksek profilli ziyaretin ardından 13 Nisan 2017’de yapıldı.
O zamandan beri Pekin, Hindistan eyaletinde aynı şeyi iki kez daha yaptı: Bir kez Aralık 2021’de ve son olarak bu ayın başlarında.
2017 duyurusu altı Arunaçal lokasyonunu içerirken, 2021’deki ikinci grup 15 lokasyondan oluşuyordu.
Bu kez, Çin Sivil İşler Bakanlığı, Nisan ayının başlarında 11 yerin değişen isimlerinin yanı sıra kesin coğrafi koordinatlarını yayınladı.
Devlet tarafından işletilen tabloid Global Times’ın 3 Nisan’da bildirdiğine göre, AP’de iki yerleşim bölgesi, beş dağ zirvesi ve iki nehir içeriyordu ve ayrıca idari bölgeleri de listeliyordu.
“11 yerin listesine bakıldığında çoğu bilinmeyen ya da uzak bölgeler. Üçü Fiili Kontrol Hattına (LAC) yakın – yani, Çin ile 1962 sınır savaşı sırasında tarihi bir geçmişe sahip olan Zimithang Çemberindeki bir köy olan Pangchen; sonra Yukarı Subansiri’de Taksing yakınlarındaki Chakmutse Gangri ve son olarak Lohit nehri üzerinde Kaho yakınlarında küçük bir düzlük olan Goyul Thang, ”diyor Hindistan merkezli Tibet uzmanı Claude Arpi, blogunda paylaştı HT.
Arpi, “Pangchen köyü dışında, bu yerler küçüktür ve çoğu Arunachalis tarafından bile bilinmez,” diye yazdı Arpi.
11 yeni ismin Çince karakterler, Tibetçe ve Pinyin harf çevirisi ile bir tablosu, Çin bakanlar kurulu “Devlet Konseyi tarafından coğrafi isimlerle ilgili olarak yayınlanan yönetmelik uyarınca” yayınlandı.
Dışişleri bakanlığı sözcüsü Arindam Bagchi Yeni Delhi’de “Çin’in böyle bir girişimi ilk kez yapmıyor. Bunu kesinlikle reddediyoruz.”
“AP, Hindistan’ın ayrılmaz, devredilemez bir parçasıdır. Uydurma isimler verme çabaları da bu gerçeği değiştirmeyecektir” dedi.
Çin’i bu kez AP’deki yerleri yeniden adlandırmaya iten neydi? Pekin’in tartışmalı bölgelerde sürekli olarak egemenlik iddia etme girişimlerinin yanı sıra en az iki acil neden muhtemel görünüyor.
Birincisi, duyuru, içişleri bakanı Amit Shah’ın “Canlı Köyler Programı”nın (VVP) açılışını yapmak üzere eyaleti ziyaretinden günler önce yapıldı.
VVP, mali tahsisi ile ₹2022-23’ten 2025-26’ya kadar 4.800 crore, “…19 Bölgede ve 46 Sınır bloğunda (içinde) 4 eyalette ve 1 UT’de (birlik bölgesi) temel altyapının geliştirilmesi ve geçim fırsatları yaratılması için fon sağlayacak. ülke, ”dedi Basın Bilgi Bürosu (PIB) daha sonra yaptığı açıklamada.
İlk aşamada 663 köy programın parçasıydı.
Çin’in kararı, Yeni Delhi’nin sınır boyunca köyleri modernize etmeye yönelik “Xiaokang” (orta derecede müreffeh) planı kapsamında Pekin’in köylerindeki hızlı gelişimini eşleştirme çabası olan VVP ile doğrudan bağlantılı görünüyordu.
İkinci sebep, Pekin’in, Washington’ın McMahon Hattını Hindistan ile Çin arasındaki uluslararası sınır olarak tanımasına – Pekin’in asla kabul etmediği bir sınır – – ve ayrıca AP’nin Mart ayında Hindistan’ın ayrılmaz bir parçası olduğunu kayda geçirmesine öfkeli tepkisi olabilir. .
“Bu iki partili karar, (ABD) Senatosunun Arunaçal Pradeş eyaletini tartışmasız bir şekilde Hindistan’ın ayrılmaz bir parçası olarak tanımaya verdiği desteği ifade ediyor, Çin’in Fiili Kontrol Hattı boyunca statükoyu değiştirmeye yönelik askeri saldırganlığını mahkûm ediyor ve ABD-Hindistan stratejik işbirliğini daha da güçlendiriyor. Ortaklık ve Quad, Özgür ve Açık Hint-Pasifik’i desteklemek için, ”dedi Mart ayında Senato’da Senatör Jeff Merkley ile birlikte kararı sunan Senatör Bill Hagerty.
Haikou direktörü Nian Peng, isim değişikliklerinin “ABD’nin McMahon Hattını Çin ile Hindistan arasındaki uluslararası sınır olarak tanımasına karşı zamanında bir önlem ve Hindistan’ın ‘Güney Tibet’ üzerindeki yasadışı toprak iddialarını baltalamak için büyük bir eylem” olduğunu söyledi. merkezli Asya Çalışmaları Araştırma Merkezi (RCAS), dedi.
“Ulusal egemenliği pekiştirebilir ve Çin tarafından kontrol edilen tartışmalı bölgelerin idari yargı yetkisini geliştirebilir. Nian, PLA’nın (Çin Halk Kurtuluş Ordusu) Fiili Kontrol Hattı boyunca askeri konuşlandırmasını da güçlendirebilir” dedi.
Üçüncü bir ülkeye karşı bir “karşı önlem” olarak başka bir ülkedeki yerlerin isimlerini değiştirmek veya tartışmalı bir bölgedeki yerlerin isimlerini değiştirmenin “ulusal egemenliği pekiştireceğini” varsaymak anlamsız görünebilir.
O halde Çin, ister Arunaçal’da, ister SCS’de, hatta son zamanlarda Vladivostok adı da dahil olmak üzere sekiz şehrin adını Çince olarak standartlaştırdığı Rusya’da neden yapıyor?
Chatham House Asya-Pasifik programının yardımcı üyesi ve Çin ve Vietnam üzerine kitapların yazarı Bill Hayton, tartışmalı bölgelerdeki yerlerin yeniden adlandırılmasının “bölge kaybı algısı konusunda bir endişe duygusu aşılamak” için bir çaba olduğunu söyledi.
“Bu, en azından 1920’lere kadar uzanıyor. Bu iddiaların çoğu yanıltıcıdır ve Doğu Asya tarihinin bazı yanlış anlaşılmalarını göstermektedir. Bu yanlış anlamalar, modern çağda tehlikeli bir miras bıraktı” dedi.
Hayton, şimdi Çin’in ellerinden geldiğince bölgesel iddialarda bulunmaya çalıştığını belirterek, “Tartışmalı bölgeleri yeniden adlandırmak veya tartışmalı alanlarda isimsiz özellikleri adlandırmak, SCS’de yaygın hale geldi” dedi.
Çin, SCS’nin neredeyse tamamı üzerinde hak iddia ediyor ancak Filipinler, Brunei, Malezya ve Endonezya’nın yanı sıra Vietnam ve Tayvan’ın (Pekin’in ayrılık bölgesi olduğunu söylediği) dahil olduğu birkaç deniz komşusuyla adaların ve resiflerin mülkiyeti konusunda bir anlaşmazlığa kilitlenmiş durumda.
Örneğin 2020’de Çin, tartışmalı SCS’de Paracel ve Spratly adalarındaki özellikler dahil 80 coğrafi özelliğe isim verdi; bunlara 25 ada, sığlık ve resif ile 55 okyanus dağları ve sırtları dahildir.
Bu tür son tatbikat, Çin’in bölgedeki 287 özelliği adlandırdığı 1983 yılında gerçekleştirildi.
“Çinli yetkililerin Çin’in toprak iddialarını desteklemek için bir şeyler yapıyor gibi görünmesinin bir yolu gibi görünüyor. Gerçekte bu anlamsız bir jest ama kendilerini iyi hissettiriyor” dedi Hayton.
Bu arada Endonezya’nın Kuzey Natuna Denizi’nde hayat her zamanki gibi devam ediyor.
Endonezya donanma şefi Laksamana Madya Muhammed Ali, Reuters’e verdiği demeçte, bu yılın Ocak ayında Jakarta’nın bölgedeki bir Çin sahil güvenlik gemisini izlemek için bir savaş gemisi, deniz devriye uçağı ve insansız hava aracı konuşlandırdığını söyledi.
Herhangi bir sahil güvenlik gemisi değil, dünyanın en büyük sahil güvenlik gemisi olan CCG 5901, raporlara göre “canavar” olarak adlandırılıyor.
Yeniden adlandırma biraz anlamsızdı, Jakarta fark etmiş olmalı.
HT’nin deneyimli Çin temsilcisi Sutirtho Patranobis, Pekin’den HT Premium okuyucularına özel haftalık bir köşe yazısı yazıyor. Daha önce iç savaşın son aşamasını ve sonrasını anlattığı Colombo, Sri Lanka’da görevlendirilmişti ve bundan önce birkaç yıl Delhi’de bulunuyordu.
İfade edilen görüşler kişiseldir