12 Avrupa ülkesinden biraraya gelen işçiler, militan ve gençler daha iyi bir iş ve daha iyi bir demokratik Avrupa istiyoruz dediler.
11 mayıs cumartesi Strasburg da, Ren nehrinin hemen yanıbaşında, birkaç adım Almanya sınırında ve birkaç adım Avrupa Parlamentosu’nda bir araya gelen 12 ayrı Avrupa ülkesinden gelen yüzlerce işçiler, sendikacı militanlar ve gençler bu Avrupa bizim değil diye haykırdılar.
Romanyadan, İrlandanan gelmiş sendika pankartları ve Katalanyadan ispabyolca el ilanlarında politik tutukluları serbes bırakın talepleri yer alıyordu. Liverpol dan (Büyük Biritanya) Margaret Thatcher döneminden poll tax’a karşı “Better to break the law, than to break the poor” (Yasayı çiğnemek, fakirleri ezmekten iyidir) ilanlar da yer alıyordu. Emekli maaşı reformunun geri çekilmesi ve kemer sıkma politikasına hayır devizleri ve pankartları alanda yer almıştı.
Aynı gün konuşmacıların kararlaştırdığı özelleştirme, kuralsızlaştırma ve güvencesizliğe karşı Avrupa İrtibat Komitesi anayasası, konuşmacıların bu sabah aldıkları karar, Avrupa işçi ve demokrasi mücadelesinde yeni bir aşama başlatmaktadır denildi.
Fransa delegasionundan Christel Keiser
Fransa’da herkes Avrupa seçimlerinde büyük çekimserlikten endişeleniyor. Gençler ve varoşlarda % 60 ve daha fazlası bir rakamdır (yaklaşık% 80).
Herkesin bildiği gibi, bu soyutlama, tüm karşı reformların kaynağı olarak algılanan Avrupa Birliğinin büyük ve derin bir reddedilmesini ifade ediyor: özelleştirme, kuralsızlaştırma ve işçi haklarının imhası. Fransa’da ve ayrıca her Avrupa ülkesinde, hükümetlerin politik rengi ne olursa olsun uygulanan yöntemler aynıdır.
Genel grev için, işçi sınıfının örgütlerinin, kurumlarının ve öncülerinin savunulması için, işçi hükümeti için, Avrupa antlaşmalarına ara vermek, egemen Kurucu Meclis için, işçi sınıfının ihtiyaç duyduğu işçi partisini bir araya getirelim, diyerek konuşmasını sonuçlandırdı.
Ve elbette, işçi ve enternasyonalistlerin bu toplanmasına son veren, tüm dillerde enternasyonalin şarkısı oldu.
Diğer Avrupa ülkelerinden katılan konuşmacı delegeler:
Christel Keiser Fransa, Demokratik Bağımsız İşçi partisi POID Ulusal Sekreteri; Thomas Bruchez İsviçre, Cenevre genç sosyalistler üyesi; Ciaran Campbell İrlanda, Mandate Sendikası adına; Gaétan Coucke Belçika, öğretmen ve sendikacı; Constantin Cretan Romanya, enerji sektöründe sendikacı, önceki yıllarda sendikal faaliyetlerinden dolayı hapis yatmıştır; Andreas Gangl Almanya, Amazon firmasında sendika temsilcisi; Daniel Gluckstein Fransa, Nambiath Vasudevan Hindistan Savaşa ve Sömürüye Karşı Bir İşçi Enternasyonali için Uluslararası İşçi Komitesi IWC ile koordinasyon; Monica Grilli İtalya, öğretmen ve sendikacı; Doreen McNally İngiltere, sendikacı ve önceki yıllarda Rıhtımın Kadınları sözcüsü Liverpool’da grev yapan liman işçileri ile dayanışma örgütü, 1995-8; Paul Fransa, Paris 8 Üniversitesinde öğrenci; Sékou Fransa, genç işçi; Judit Somi Macaristan, emek mücadelecisi; Gauthier Tacchella Fransa, demiryolu işçisi; Manuel Teiga Portekiz, emek mücadelecisi; Cemal Bilgin Türkiye, sendikacı ve İşçinin Kendi Partisi yöneticisi İKEP; Dimitris Vasiliou Yunanistan, Halkın Birliği LAE üyesi, Argolis bölgesi.
Ali Korkmaz/11 mayıs 2019 Strasbourg. e-mail firstname.lastname@example.org