Kız arkadaş, sevgili ve iki cins arasındaki ilişki üzerine hiçbir yorum veya yazı yazmadım şimdiye kadar. Şimdiden sonra da yazacağımı zannetmiyorum. Nasıl olsa hepinizin etrafında bu konuların ‘uzmanı’ olan bir sürü kişi vardır, benden duyacağınız yeni bir şey yok.
Ama bir mühendis olarak yetişmiş ve günlük hayatının bir kısmını da bu mantalite ile geçiren birisi olarak bu durumlara bakış açımı anlatabilecek bir fıkra anlatasım geldi:
Mühendisin biri bir gün yürüyüş yaparken bir kurbağa ona seslenir “Eğer beni öpersen, güzel bir prensese dönüşeceğim.”
Mühendis kurbağayı alır ve cebine koyar.
Kurbağa tekrar konuşur ve şöyle der, “Eğer beni öpüp güzel bir prensese dönüştürürsen, kız arkadaşın olacağım.”
Mühendis kurbağayı cebinden çıkarır, gülümser ve tekrar cebine koyar.
Kurbağa tekrar konuşur ve şöyle der, “Eğer beni öpüp güzel prenses halime geri getirirsen, karın olacağım.”
Mühendis kurbağayı cebinden çıkarır, ona gülümser ve tekrar cebine koyar.
En sonunda kurbağa şöyle der, “Sorun nedir? Ben güzel bir prensesim. Neden beni öpmüyorsun?”
Mühendis şöyle der, “Bak, ben meşgul bir mühendisim. Bir kız arkadaşa veya eşe ayıracak vaktim yok, ama konuşan bir kurbağa, işte bu harika.”
Kendini prenses zanneden kurbağa hanım kızlarımıza bir gönderme yapmadığım gibi, prenses olan hanım kızlarımızı da kurbağa zanneden efendi çocuklarımıza gönderme yapmadım.