Bir el sanatı olarak halıcılık Uşak’a Orta Asya’dan göçüp gelen yörükler tarafından getirilmiştir. Uşak halılarının önem kazanması ilerleyen zamanlara 16. ve 17. yüzyıllara dayanıyor..
Uşak halılarının en tanınmış tipleri; kitap ciltlerinden esinlenen “madalyonlu”, geometrik bir yerleşime sahip “yıldızlı”, kuş biçimini çağrıştıran yaprak kompozisyonundan ötürü “kuşlu” olarak adlandırılır. Selçuklu halılarından sonra Türk halı sanatının ikinci parlak devri XVI. yüzyılda Uşak ve çevresinde yapılan halılarla başlar. Türk halıları içinde en büyük ve tanınmış grup olan Uşak halıları, Avrupalı ressamların tablolarında sık sık tasvir edilip XVIII. yüzyıl sonuna kadar çok tutulduğu hâlde envanter kayıtlarında Uşak adı geçmez ve bunlar Türk halıları diye bilinir..
Madalyonlu Uşak halıları daha önemli bir grup olarak XVIII. yüzyıl içinde de gelişmiş, 10 metreye kadar uzun olanları yapılmıştır. Orta eksende yuvarlak, yanlarda sivri dilimli madalyonların sıralanmasından ibaret ve sonsuzluğa işaret eden kompozisyon kullanılmıştır. Sonsuz örnek hâlinde sıralanmış madalyonlardan kesilmiş bu kompozisyon düzeninde madalyonlar bazen oval bazen yuvarlak olarak değişmiş, sıralanışta zeminin boyutları farklı da olsa bir değişme olmamıştır.