7 Temmuz 2005’te İngiltere, tarihinin en kanlı saldırısına sahne oldu. Londra metrosunu vuran saldırılarda 52 kişi hayatını kaybederken 700 kişi yaralandı. Saldırılarda ölen ya da yaralananların yakınlarıysa soruşturma açılması için mahkemeye başvurdu. Hukuki sürecin acil yardım ekiplerine ve istihbarat servislerine yöneltilen suçlamalara açıklık getirmesi umuluyordu.
Soruşturma sırasında saldırılarda hayatını
kaybeden David Foulkes’ın babasının aklında tek bir soru vardı:
‘‘Bombaları yerleştirenler hakkında ellerinde bilgi olmadığını belirterek yalan söyleyen ve beni hayal kırıklığına uğratan istihbarat teşkilatı memurlarıyla görüşmek isterdim. Neden bana yalan söylediler? Neden evime kadar gelip bu olayı engelleyemeyeceklerini söylediler?
Graham Foulkes’un da dediği gibi aslında 4 bombacı hakkında teşkilatın elinde yeterli bilgi bulunuyordu. Grubun ele başı Muhammed Sıddık Han uzun süre izlenmiş fakat daha sonra kadro eksikliğinden dolayı takibe son verilmişti.
Açılan soruşturmaysa saldırının ardından teşkilatın zamana ve yeterli kaynağa sahip olması durumunda Han’a ulaşmasının teknik olarak mümkün olduğunu ortaya çıkardı.
Fakat bu şartlara sahip olmayan teşkilattan mahkeme izlemeye alınacak kişilere karar verme sürecini iyileştirmesini istedi. Mahkeme ayrıca Londra metrosunun acil yardım servisleriyle daha yakın bir şekilde çalışmasını zorunlu kıldı. Kurtarma ekiplerinin yaralı sayısının fazla olduğu kazalara karşı daha fazla eğitim almasına karar verdi.