Petersburg'daki Obukhovsky fabrikası, kuruluşunun 150 yıldönümünü sessizce kutladı. Bu vesileyle büyük bir kutlama yapılmadı, gazeteciler herhangi bir "Rus pop yıldızının" yirminci yıldönümüne değil, tarihe çok fazla dikkat etmediler. Bu arada, yenilenen girişim kısa süre sonra sadece kuzey başkentinin gururu olamaz.
Yılın Mayıs ayındaki 1863’i, Ortaklıktaki hisse senetleri arasında “P.M. Obukhov, N.I. Putilov, S.G. Kudryavtsev ”ve Denizcilik Bakanlığı, Aleksandrovsky kasabasındaki Shlisselburg karayolunda St. Petersburg'dan çelik ve silah fabrikası 12 versts çelik konstrüksiyonu için bir sözleşme imzaladı. Daha yakın zamanlarda, dünyaya yalnızca Rus askerlerinin kahramanlığını değil aynı zamanda Rusya ile İngiltere ve Fransa arasında da önemli bir teknik fark olduğunu gösteren Kırım Savaşı sona erdi. Çarlık hükümeti düşünürken, ülkede ne yapılacağını ve nasıl yapılacağını bilen gerçek adanmışlar vardı. Çok fakir sanayiyi niteliksel olarak yeni bir seviyeye acilen yükseltmek gerekiyordu. Fabrikaları Batı Avrupa’dan daha iyi yapmak zorunda kaldık. Sözleşmede de belirtildiği gibi taahhütte bulunanların kim olduğunu hatırlamaya değer: “Bir çelik fabrikası inşa etmek ve üzerine çelik yapmak, tamamen kesilmiş tüfek topçuları, namludan şarj etmek, sadece bir milyon ruble.
Pavel Matveyevich Obukhov yetenekli bir metalurji mühendisidir. Her biri İngiliz ve Alman meslektaşlarını aşan yirmi orijinal çelik sınıfı geliştirildi.
Nikolay İvanoviç Putilov - kolej danışmanı, Deniz Bakanlığı özel görevlilerinin resmi görevlisi. Modern dilde konuşan, çeşitli endüstrilerin organizasyonunda rol alan bir devlet müdürüydü.
Sergei Galaktionovich Kudryavtsev - tüccar ben lonca, ticaret danışmanı. Aslında, parası için, tesis kuruldu ve neredeyse tamamen inşa edildi.
Şimdi oligarşlerle dolu bir ülke olan Rusya'nın yeniden sanayileşmesi hakkında çok konuşuyoruz: bunlara kıyasla Kudryavtsev sadece bir dilenci. Mühendislik ve örgütsel yetenek konusunda Obukhov ve Putilov'a benzer insanlarla hala karşılaşılıyorsa, Kudryavtsev gibi insanlar görülebilecek bir yer değil. Bununla birlikte, zengin Rus halkı arasında, Rusya'nın sanayi ihtişamının canlanmasına milyonlarca, hatta milyarlarca yatırım yapmaya istekli olanlar var. Ancak, ilk olarak, isimleri inatla sessiz tutulur ve ikincisi, mevcut yasalar tam anlamıyla ortaya çıkmalarına ve en iddialı projelerini uygulamalarına izin vermez.
Ne yazık ki, o da “kaybettiğimiz” Rusya'da her şey yolunda gitmedi. Hem Kudryavtsev hem de Obukhov şantiyede, ek para arayışında patladı ve tesis tamamen faaliyete geçmeden önce öldü. Obukhov’un 1869’teki ölümünden sonra, Ortaklıktaki ortaklarla olan ilişkileri de üzülen Putilov, Obukhov’un yerli metalurjinin geliştirilmesine katkısını takdir ederek fabrikayı kendi adına almayı başardı.
Tesisin hiçbir kurucusu olmayan 1 Şubat 1886, canlı bırakılmadığında, İmparator Alexander III, yüksek kararnamesiyle, tüm hisselerin o zaman sahiplerinden geri satın alınmasını ve Obukhov Çelik Fabrikası'nın yönetiminin hazineye devredilmesini emretti. O günden ve yirminci yüzyıl boyunca, dünyanın en büyük metalurji ve mühendislik işletmelerinden biri devlete aitti. Fabrikada, yüz yirmi yıldan daha uzun bir süre önce, Rus Donanması'nın savaş gemileri için en büyük kalibresi ve kılıflarının kullanıldığı zırh plakalarını içeren mükemmel topçu parçaları üretmeye başladılar.
Obukhov çeliği İngiltere ve Almanya’ya bile tedarik edilmişti, burada yüksek kalitesi için çok takdir edilmişti.
Ayrıca, fabrikada üretilen siklopik askeri ürünlerin ince cerrahi, çekme ve sıhhi tesisat araçları olduğu söylenebilir. Ve 1905 ile karmaşık optik sistemlerin yapımında ustalaştık.
1908'de, İmparator II. filo Rusya Obukhov fabrikası, diğer üçü ile birlikte kendi standartlarına layık görüldü. Merkezinde büyük beyaz harflerle mavi bir arka plan üzerinde okuduğu beyaz-mavi-kırmızı bir afişi temsil etti: "O. Z. " 1913'e gelindiğinde, şirket Alman Krupp ve İngiliz fabrikalarının ana rakibi Armstrong olan dünyanın en büyüklerinden biri oldu. Obukhov Çelik Fabrikası, Donanma için silahların yüzde 90'ından fazlasını ve kara kuvvetleri için yüzde 50'sini üretti. On binden fazla yüksek vasıflı işçi, mühendis ve tasarımcı orada çalıştı. Konumu son derece başarılı oldu - liman tesislerine, demiryollarına ve otoyollara iyi çıkışlar vardı. St.Petersburg'un uzak eteklerinde bulunan büyük bir girişim, o zaman imparatorluğun başkentinin ayırt edici yüzünü bozmadı.
Devrim ve iç savaş fabrika üzerinde en iyi etkiye sahip değildi. Birinci Dünya yıllarında, teknolojik hatlar tam kapasiteyle işletildi ve sırayla giyildi. 1918 ve sonraki yıllarda, birçok değerli uzman ya öldü ya da göç etti. Üç yıl bitki hiç işe yaramadı. Bununla birlikte, halihazırda istikrarlı bir Sovyet gücü kurarken, en büyük yerli şirkete özel önem verildi. “Bolşevik” olarak yeniden adlandırıldı ve üretimin yeniden kurulmasına ve tam modernleşmesine çok büyük yatırımlar yaptı.
Geçen yüzyılın sekizinci yıllarına kadar, bitki en geniş ürün yelpazesini üretti. En iyi ve en hassas aletlerden, en güçlü gemi silahlarına ve stratejik füzelerin fırlatıcılarına, uzay roketi sistemlerini, nükleer reaktör ekipmanlarını ve daha fazlasını piyasaya sürün.
Otuz binden fazla insanı barındıran onlarca hektarlık bir işletmede çalıştı. Büyük bir konut inşaatı vardı. Harika bir yaz kampı, dinlenme evleri ve sanatoryumlar, büyük bir kültür evi, bir fabrika kliniği ve kendi hastanesi vardı. Sonra yeni bir devrim gerçekleşti, Demokratlar iktidara geldi ...
İmparatorluk standardı müzeden çıkarıldı ve “totaliteryanizmin kalıntıları ve CPSU'nun gücüne” karşı mücadelede Anatoly Sobchak ve ekibini aktif olarak destekleyen takıma büyük bir hayranlıkla verildi. "Bolşevik" adı anatematize edildi ve geri döndü tarihi adlandırın. 1992'de, fantezinin sesleri altında, eski ve yeni adı “Devlet Obukhov Fabrikası” ortaya çıktı - GOZ. Büyük devlet savunma düzeninin kesinlikle oluşumu daha sonra her köşede kırılan yeni Rus Devletinin endüstriyel direği olacağı tuhaf şeyden özellikle bahsedilmedi. Evet, ne hakkında konuşmalıyız? 1992'de kamu düzenine devlet siparişleri iptal edildi. Bir şekilde sessiz ve göze çarpmayan bir şekilde, kendi sağlık kurumları, bir kültür evi, dinlenme evleri, sanatoryumlar, dispanserler ve öncü kamplar gibi çekirdek olmayan varlıklar, şehir lehine veya daha sonra o zamanki yetkililer lehine bir tazminat olmaksızın ele geçirildi. Bütün bunlar şimdi nerede? Kimse bilmiyor. Doğal olarak, konut yapımı durdu. Aslında, maaşların ödenmesi durdu. Sonra şirket şirketleşti.
Fakat aynı zamanda "Devlet Obukhov Fabrikası" adı verilen sahte saçma adıyla ve II. Nicholas tarafından belirlenen kendi standartlarına sahip OJSC, Rusya Devletinde gereksiz olduğu ortaya çıktı. Emperyal Rusya ve Sovyetler Birliği'nin gururu olan girişim, Rusya'da daha demokratik hale geldi. Eski sanayi ihtişamından sadece eski duvarlar, eski teknolojiler vardı. Çalışan sayısı on kat azaldı, üç binden az kişi kaldı - esas olarak yaşlılar için. Paralar için çalıştılar, ancak nominal bir standartta.
Anonim şirket, kaçınılmaz olarak, tek ve bir kez güçlü Obukhovsky Zavod olarak var olmaktan vazgeçmiş, kaçınılmaz olarak bir dizi özel firmaya ve firmaya düşecek gibi göründüğü zaman, Almaz-Antey hava savunma endişesine dahil edildi.
Denizcilik Bakanlığı’nın çıkarları doğrultusunda oluşturulan ve geçmiş yıllarda siparişlerin neredeyse yüzde yüzünün Deniz Kuvvetleri’nden geçirdiği emrin, uçaksavar savunma teçhizatının yaratılması ve üretiminde uzmanlaşmış bir kaygının yaygın olduğu anlaşılıyor. Ancak Obukhov fabrikasının özünün bir tür kutsal reenkarnasyonu vardı. 19. yüzyılda, okyanus ve kıyı savunma hatlarındaki gemiler için yangından korunma ekipmanı üretmek için gerçekten tasarlanmış ve inşa edilmiştir. Ve 21. yüzyılda, su alanlarını değil, Rusya üzerindeki hava okyanusunu, daha doğrusu havayı korumak için savaş araçları üretecek. Yani, kalitatif bir geçiş, yalnızca üretilen ürünlerin değil, aynı zamanda üretim araçlarının da yeni bir seviyesine başladı.
Ancak, değişimler ne kadar kutsal veya mistik olursa olsun, sihirle gerçekleştirilemedi. Birkaç yıl sonra Moskova’da bulunan kaygının öncülüğünü St Petersburg’da devralınan mirasla uğraşmak ve daha sonra ne yapılması gerektiğine karar vermekle geçti.
Ne yazık ki, kayıpları iade etmek mümkün değildi. Bazı sosyal tesisler dışındaki tüm sosyal yardım kuruluşları tamamen kayboldu. Ve üzerlerinde bulunan eski tuğla binaların bulunduğu devasa alanlar çok ağır bir yüke dönüştü ve bu da yalnızca mevcut durumlarını korumak için büyük yatırımlara ihtiyaç duyuyordu. Radikal bir karar alındı: Almaz-Antey Hava Savunma Endişesi'nin Kuzey-Batı Bölgesel Merkezini bölgenin bir parçası haline getirmek. Bölgenin kendisi önemli ölçüde azalır, eski binalar yıkılır. Buradaki endişe, özellikle şehir içinde bulundukları ve fabrika fiyatları çok yüksek olduğu için fabrika arazilerini satmaya başlamak zorunda. Toplam en az kırk hektarı satmayı planlıyordu. Ne yazık ki, binalara gelince, eski duvarlara yeni teknolojik ekipman yerleştirmek fiziksel olarak imkansız. Bunları yıkmak ve yeni üretim alanları inşa etmek daha kolaydır - iç hacimler açısından daha küçük fakat en modern makinelere daha doygun. Elbette, tarihsel açıdan en değerli şeyler kalacak, ancak çoğunlukla XIX ve XX. Yüzyılın başlarında inşa edilen fabrika binaları ortadan kalkacak.
Güncellenmiş “GOZ Obukhovsky Zavod” un pratik olarak yaratılması üzerine çalışmalar ancak 2010 yılında başladı, ancak çok şey yapıldı.
Endişe, yurtdışındaki en modern teknolojik ekipmanlardan herhangi birinin alımı için milyarlarca dolarlık kredi ve carte blanke aldı.
Kuzey-Batı Bölge Merkezi askeri bir sır değildir - bunlar şunları içerecektir: Rus Radyo Navigasyon ve Zaman Enstitüsü, Tüm-Rus Radyo Ekipmanları Enstitüsü, Özel Mühendislik KB'si, radyo mühendisliği ekipmanları fabrikası ve Obukhov fabrikasının kendisi.
Şimdi yeni binaların inşası tüm hızıyla devam ediyor. Telsiz ekipman tesisinin çevirisi neredeyse tamamlandı. C-300, C-400 sistemleri için karmaşık anten sistemleri üretir ve C-500 için çeşitli antenler ve radarlar üretecektir. Yirmi yıldan fazla bir süredir tesiste çalışan uzmanlara göre, önceden olan ve şimdi olanlar dünya ve gökyüzü. İş fiziksel olarak daha kolay ve daha ilginç hale geldi ve maaş oldukça iyi hale geldi. Yenilenen "GOZ Obukhov Fabrikası" nın ana faaliyeti, uçaksavar füzesi sistemlerinin bileşenlerinin üretimi, hava savunma sistemleri ve yeni bir kuşağın yer önleme savunması olacak. Ayrıca Deniz Kuvvetleri, Stratejik Füze Kuvvetleri, uzay ve nükleer endüstrilerin çıkarlarına yönelik çalışmalar yapılacak. Sivil üretimi önemli bir pay alacaktır.
Zaten 2015 tarafından “GOZ Obukhovsky Zavod” neredeyse tamamen güncellenmeli ve yeni bir modda çalışmalıdır.
Toplam çalışan sayısı ve yaklaşık yedi bin kişilik çalışanı ile daha kompakt, iyi kontrol edilen bir üretim haline gelecektir. Pavel Matveyevich Obukhov, Nikolai İvanoviç Putilov ve Sergei Galaktionovich Kudryavtsev, 19. yüzyılın sonunda başlamış ve 20. yüzyılın sonlarında hayatlarının nedeninin kesintiye uğramamasından ve 21. yüzyılın başında yeni içerikler almasından memnuniyet duyacaktır. Büyük olasılıkla, mirasçılarının karşılaştıkları zorlukları takdir edeceklerdir. Yüzyıllar geçti, fakat çok az şey değişti ...
XIX yüzyılın altmışlı yıllarında, o günlerde benzersiz olan yeni bir tesisin inşasına başlanan Ortaklık çok yakında fon sıkıntısı çekiyordu. Şirket özel olduğundan, neredeyse iflasa yol açan çeşitli krediler biçiminde para aramak gerekiyordu. Akut finansal problemler Kudryavtsev ve Obukhov'un erken ölümünün doğrudan nedeni idi ve Putilov’un sağlığı üzerinde olumsuz etkileri oldu.
21. yüzyılın başında, “Obukhov Devlet Fabrikası” nı korumakla meşgul olan devlet, bu fonlar için hazineden önemli bir miktar tahsis etmedi. Ancak cömertçe, yeni sahiplerin yıllık "tercihli" yüzde 10 altında bir milyar dolarlık kredi almasına izin verdiler. Elbette, resmi olarak hissedarların kendileri de gelişmeleri için fon aramalıdır. Ancak sonuçta, hisselerin yüzde 100'i devlet mülkiyetindedir. Yenilenen tesis ritmik bir moda girdiğinde ve kârlı hale geldiğinde ve cömertçe bankalara milyarlarca verirken, devletin kendisinin ilk başta kar etmeye başlamak istemediği ortaya çıktı.
Mali durumu ve profesyonellik kaybını Savunma Bakanlığının gücünün en yüksek kademelerinde karmaşıklaştırır. Daha önce SSCB'de ve şimdi tüm dünyada, silahlı kuvvetler için yeni bir neslin ürünlerini piyasaya sürerken, müşterinin parası için deneme operasyonu için gönderilen bir toplu iş yapılır. Ve sadece bakanlığın bütçesinden ödenen tüm askeri testler yapıldıktan sonra, yeni ürün seri üretime geçti. Ve şimdi ordu bunun parasını ödemek istemiyor. Genellikle çok yüzeysel olarak tek bir kopyasını deneyimledikten sonra, büyük miktarlarda sipariş vermeye hazırlar, ancak bu şekilde kendilerine verilen tüm ekipmanlar İsviçre saati gibi ve sahada çalışıyor. Ve tüm sorunlar cezalarla tehdit ediyor.
Ne yazık ki, askeri departmanda gerçekte yeni teknolojiyi gerçek askeri operasyona sokmanın ne demek olduğunu bilen bir general kalmamış gibi görünüyor.
Savunma işletmelerinde işlerinden sorumlu çok az sayıda uzman uzman var - Obukhovsky Zavod istisna değildir. Nesillerin devamlılığı bozuldu ve yeni personelin hemen hemen her zaman çok fazla hırsı ve talebi var, ancak gerçekten hiçbir şey yapamıyorlar. Bu da bir problem.
Son yolsuzluk zamanının da sorunları var. Bir pazar satıcısı olarak Obukhivsky fabrikasının müdürü, zorlu bir teftiş kabuğuna sahip olan herkesin hemen önünde durmalı. “Obukhov Devlet Fabrikası” nın otuz gün boyunca denetim için kırk talep aldığı - savcının makamından Rybnadzor'a kadar bir durum vardı. Bu, kredinin ilk katı dilimini bankadan aldıktan hemen sonra oldu. İşletmenin yöneticileri - ve bu şaka değil - girişim bölgesinin bir parçası Neva'ya gittiği için ... balık yumurtlama girişiminde bulunmaya gayret göstermeye çalıştım.
Bu kolay bir iş değil - Rusya'nın teknolojik gücünü niteliksel olarak yeni bir düzeye çıkarmak, yeniden sanayileşmesine öncülük etmek. Ama zor hareket eder, ama gider. Ve bugün St. Petersburg’daki Obukhovsky fabrikasının topraklarında olan bitenler bunun grafiksel bir onayıdır.