Santa Maria Maggiore, çoğu bilim adamı tarafından Roma’daki ikinci en güzel kilise olarak ilan edilir. Aziz Petrus Bazilikası‘nın kendisinden daha görkemli olduğu söylenir. Roma’daki dört büyük bazilikadan biri olan Meryem Ana‘ya adanmış ve zengin bir tarihe sahip ilk kilisedir. Papa Sixtus III, mevcut kiliseyi MS 431’de Meryem’i onurlandırmak için inşa etti, ancak sahada iki önemli bina vardı. İlginç bir şekilde, onlar da büyük kadınları onurlandırmak için inşa edildi. Alandaki ilk bina Roma tanrıçası Juno’nun onuruna duruyordu. M.Ö. 375 yılında inşa edilmiş, yıkılmasından önce yüzlerce yıl boyunca putperest bir ibadet yeri olarak hizmet vermiştir.
Alandaki ikinci tapınak hakkında çok daha fazlası biliniyor. MS 358’de zengin, mirassız bir patrici servetini kiliseye bağışlamaya karar verdi. Papa Liberius’u niyetinden haberdar ettikten sonra ikisi, o akşam uykusunda Meryem Ana tarafından ziyaret edildi ve onlara bir işaret vereceğini bildirdi. Ertesi sabah, 5 Ağustos, Papa Liberius Esquiline Tepesi’ne düşen karı bulmak için uyandı. Yaz mevsiminde karı vaat edilen işaret olarak alan Papa Liberius, mucizevi karda kilise için bir plan çizdi. Daha sonra bağışlanan parayı Mary’ye adanmış bir kilise inşa etmek için kullandı. 80 yıldan daha az bir süre boyunca durdu, daha sonra Papa Sixtus III’ün mevcut kilisesi ile değiştirildi.
Santa Maria Maggiore kompleks yapısı 5. ve 13. yüzyıllar arasındaki her önemli dönemi temsil eder. Bazilikaya girmeden önce öne çıkan ilk özellik çan kulesidir. 1370’lerde inşa edilen 75 metrelik yüksekliği onu Roma’nın en yüksek noktası haline getiriyor. Esquiline Tepesi‘nin üzerinde duran kule, tüm Roma’ya bakmaktadır. Cephe, 1743 yılında kiliseye önceki girişin bir parçası olan 14. yüzyıl mozaiğini kapsayan Ferdinando Fuga tarafından tasarlandı. Ayrıca kiliseye giriş yolunda Kutsal Kapı vardır, kullanımı kesinlikle kutsal günler için saklıdır.
Kilisenin girişinde, geniş orta nef izleyicinin önünde uzanır. Tavanı 1400’lerde Yeni Dünya’dan Avrupa’ya geri getirilen ilk altınla süslendi. Nefeyi astarlamak, Papa Sixtus III kiliseyi inşa ettiğinde 400’lü yıllara dayanan güzel mozaiklerdir. İsraillilerin tarihinin Eski Ahit hikayelerini tasvir ediyorlar ve kilisenin önünden arkasına kronolojik olarak düzenleniyorlar. Nefenin ön tarafına hakim olan, İsa’nın çocukluğundan sahneleri tasvir eden dört sıra halinde düzenlenmiş karmaşık mozaiklerle kaplı bir zafer kemeri. Zafer kemerinin altında, Mesih’in Beytüllahim’e döşendiği yemlikten olduğu söylenen beş odun parçasını içeren bir kalıntıdan oluşan yüksek sunak var.
Zafer kemerinin arkasında, 13. yüzyılın sonlarına ait mozaiği kesinlikle inanılmaz olan merkezi apsis vardır. Meryem ve İsa, yarım kubbenin enhron’un merkezinde birlikte otururlar. Mozaiğin altında Roma’daki gotik mimarinin en eski örnekleri olan dört sivri pencere vardır.
Orta nefin Sistine Şapeli, Pauline Şapeli ve Sforza Şapeli vardır. Sistine veya Kutsal Ayı Şapeli, 16. yüzyılda inşa edildi ve her yıl 5 Ağustos’ta kar mucizesini onurlandırmak için beyaz gül yaprakları tavandan salınıyor. Mezarı da kilisede olan Bernini tarafından Kutsal Çocuk tutan Aziz Cajetan’ı tasvir eden bir heykel içerir. Pauline Şapeli, orta nefin sol tarafında yer alır ve 1611 yılında Papa Paul V tarafından inşa edilmiştir. Papa St. Gregory tarafından 593 yılında vebaya sürmek için kentte taşındığı söylenen Meryem Ana’nın bir simgesini içerir. En son 1837’de Papa Gregory XVI’nın kolerayı şehir dışına çıkarmak için taşıdığı ölümcül bir hastalık salgınıyla savaşmak için bir geçit töreninde kullanıldı.