I. Dünya Savaşında savaşılan cephelerden iki tanesi; Irak ve Fillistin Cephesidir. Kısaca bunlara bakarsak;
Irak Cephesi: İngilizler tarafından açıldı. Amacı; Karadan Ruslarla birleşerek onlara yardım götürmek, Irak petrollerini ele geçirmek, Osmanlı’nın Hindistan’a ulaşmasını engellemekti.
İngilizlerin Basra Körfezi’ne asker çıkarmasıyla birlikte açılan cephedir. Savaşlar sırasıda Kut’ül Amare’de bir ingiliz tümeni esir alınmıştır. Bunun üzerine bölgeye yeniden daha kalabalık kuvvetler çıkaran İngilizler, Bağdat’ı işgal ederek ilerlemelerini sürdürmüşlerdir. Cephedeki savaş İngilizlerin üstünlüğüyle sonuçlanmıştır. Mondros Ateşkes Antlaşması imzalandığı sırada Musul dışında bütün Irak elden çıkmıştır.
Filistin-Suriye Cephesi: Bu cepheyi İngilizler açmıştır. İngilizler ilk önc Hicaz’da bir isyan çıkarmışlardır. Osmanlı bu isyanı bastıramadı ve Hicaz elden çıktı. Gazze savaşlarıyla Kudüs de İngilizlerin işgali altında kalmıştır. 1918 yılında Şeria Savaşlarıyla durdurulan İngilizler bunu izleyen Nablus Savaşları sonucu Hayfa, Akka, Şam’ı işgal ettiler.
Yıldırım ordularına bağlı 7. Ordu Komutanı Mustafa Kemal Paşa tarafından Halep’e kadar ilerleyen İngiliz birlikleri durduruldu. Fransızlar ise Beyrut ve İskenderun’a asker çıkarmışlardır.
Bu cephede: İngilizler, İngiliz sömürgelerinden gelen birlikler, Fransızlar, Araplar ve kısmen de İtalyanlar mücadale etmiştir. İngilizlerin asker ve silah yönünden üstün olması, Arapların İngilizler lehine ayaklanması ve Almanlardan gerekli yardımın sağlanamaması Osmanlıların bu cephelerde başarısız olmasına ortam hazırladı. Osmanlı: Suriye, Filistin, Lübnan, Ürdün, Yemen ve Hicaz topraklarını bu cephede kaybetti. Mondros imzalandığında Suriye Cephesinde çatışmalar devam etmekteydi. Türk kuvvetleri Yemen-Hicaz cephesinde cephende kutsal yerleri korumak amacıyla savaşın sonuna kadar ayaklanan Araplar ve İngilizlerle savaşmıştır.