İnceleme: Spike Lee’nin Kanlı, Eksantrik ‘Oldboy’ Remake, ‘Inside Man’dan Bu Yana En Eğlenceli Filmi
Spike Lee'nin “Oldboy” u, Japon mangasının ve aynı adı taşıyan 2003 Park Chan-wook filminin uygun şekilde rahatsız edici ve şiddetli bir muamelesinin açılması “Bir Spike Lee Filmi” ni duyurdu. Lee'nin çalışmalarına aşina olan herkes, projeleri “Spike Lee Joint” takma adını taşır ve yokluğu ticari marka stilinin daha az örneğini gösterir. Gerçekten de, “Oldboy” Amerika'da ırkla ilgili canlı yorumlar içermese de, en iyi film yapım çabalarının canlı, agresif özelliklerini kesinlikle sunuyor - sadece bu durumda saf şok değerinin hizmetinde.
Sonuç, Park'ın daha yenilikçi orijinalinde sadece bir avuç kayda değer malzemeyi değiştiren yetenekli bir riff. Lee, malzemeyi bir yeniden şekillendirme yerine bir 'yeniden yorumlama' olarak nitelendirdi, ancak daha uygun bir şekilde bir remiks olarak tanımlanabilir - bir Spike Lee, önce Park Chan-wook olanına çarptı. Ortaya çıkan patlama tartışmasız vahşi bir yolculuktur.
Orijinalin temel kurulumu, burada Joe Doucett (Josh Brolin) olarak adlandırılan soğukkanlı bir işadamı ile sağlam kalır ve 20 yıl boyunca mülayim bir odaya uyuşturulur ve esir alınır. Tek bir televizyon setinden dış dünyadan haber almakla sınırlı olan eski karısının tecavüze uğradığını ve öldürüldüğünü öğrenir ve tek çocuğunu koruyucu ebeveynlerle büyümeye bırakır. Joe, yirmi yıl yalnızlık hissini bir gün önce dövüş sanatları şovlarını izleyerek sert içme alışkanlığını tekmelemek ve toparlamak için harcıyor, aniden serbest bırakıldı. İyi kalpli sosyal hizmet uzmanı Marie (Elizabeth Olsen) ile arkadaşlık kurduktan ve eski çocukluk arkadaşı Chucky (Michael Imperioli) ile yeniden bağlantı kurduktan sonra, sessizce susturulmuş esiri (Sharlto Copley) ile karşı karşıya gelir ve bir ültimatom alır: Önümüzdeki 48 saat içinde veya kızı anlıyor.
“Oldboy” bu düzene geldiğinde, Park'ın versiyonundan birkaç ince farkla saptı - Joe'nun serbest bırakılmasının özellikleri ve Marie ile buluşması - ancak yeni film de aynı faktörleri hızla değiştiriyor. Oldboy ”gibi çarpık bir aksiyon-drama. Joe'nun yeni edinilen dövüş becerileri, birkaç iyi yerleştirilmiş manevra ile bir avuç haydutu kolayca dağıtabileceği anlamına geliyor ve orijinalin aynı çatlak yoğunluğunu içeren birkaç dövüş sahnesinden ilkine tanık olmadan önce sadece bir dakika boyunca ücretsiz.
Mark Protosevich'in senaryosunun desteklediği Lee'nin Park'ın filminin yüksek puanlarını farklı bir intikam hikayesi inşa etmek için ödünç aldığı, onun kişisel şeytanların nihayetinde daha Hıristiyan bir kurtuluş hikayesi ile karşılaşmasını içeren benzer fikirleri geliştirdiğini bulduğu hemen belli oluyor. onun çekirdeğinde.
Bununla birlikte, ideolojik niyetlerini bir kenara bırakan “Oldboy”, özellikle Joe serbest bırakıldıktan sonra orijinalin iç organlarına yetkin bir şekilde hizmet ediyor. Güçlü adamın, eskiden bulunduğu depodaki kötü adamlarla ordularla savaştığı kapsamlı bir uzun süredir, pratikte önceki yinelemesinin kesilmiş ve yapıştırılmış bir versiyonuna benziyor, ki bu bir sorun değil: Eğlenceli, tuhaf bir bit kim yumruk atıyor.
Ancak bundan da öte, Lee ve Park'ın vizyonlarının kaynaşması için de kullanışlı bir kapı görevi görür. Ağırlıklı yönlerini kesen bir kaçış akımıyla son Lee projesi “Inside Man”, tuhaf bir şekilde eğlenceli karakterlerle oldukça rutin bir soygun dramasını yayınladı. “Oldboy”, daha önce var olan bir kalıba saygısızlık enjekte etmek için benzer bir fırsat sunuyor, bu durumda bir kaotik teğet biçimi ve onu hikayenin kökündeki öz-ciddi fikirlerden kurtaran çatışmacı bir tarzla.
Eksantrik kenarı arasında, Lee'nin 'Oldboy ''u Samuel L. Jackson'dan daha büyük bir teklif sunmuyor, kaşlarını çağıran highmouth, Joe'yu daha sonra özgürlüğün öfkesine maruz kalan tutsakta tutmak için işe yaradı ve doğal olarak ağzını sadece Jackson'ın yapabildiği gibi çalıştırıyor (birkaç giriş arasında) sürekli büyüyen “orospu çocuğu” patlamaları SLJ kanonunda, burada göze çarpan, “tanrıya yemin ederim ve sekiz lanet olası beyaz insana yemin ederim!”. Jackson’ın gülünç varlığı “Oldboy” a bazı geleneksel gelişmelerle senkronize olmayan yükseltilmiş bir tuhaflık veriyor, ancak Lee’nin duyarlılıklarının başka türlü tanıdık bir plana saldırmasını izlemek son derece keyifli.
Aslında, “Oldboy” ciddileştiğinde, öğütücü kenarını kaybeder ve bu da onu çok sert bir şekilde şiddetlendirir. Joe’nun hapsedilmesi sırasında medyada yer almanın kesilmesi zamanın geçmesini göstermek içindir, ancak 9/11 ve Katrina Kasırgası görüntülerinin kullanımı, Lee izleyicilere kaşlarını kaldırıyormuş gibi biraz açıktır. Copley’in ürkütücü kişiliği Jackson’ınkinden bile daha zordur, Olsen ve Brolin karakterlerini düz oynarlar; karikatürlük ve cesur gerçekçilik arasındaki uyumsuzluk asla kendini tam olarak çözmez.
Bununla birlikte, “Oldboy”, polemikler arka koltuğa oturduğunda bile Lee’nin virtüöz yönünü tutumla aşılama yeteneğine tam olarak tanıklık ediyor. Görüntü yönetmeni Sean Bobbit, Joe'nun acı çekmesinin nedenini amaçlamak için amaçsızca dolaştığı gölgeli şehre aynı karanlık, uğursuz kaliteyi getiriyor - sarhoş olduğu bir dizi zekice yön değiştiriyor - ve nihai kıvrımlar kasırgalarını veren canlı bir abartı içeriyor benzersiz bir şekilde dışavurumcu nitelikte. (Bir dereceye kadar, aslında Lee’nin dengesiz “Red Hook Summer” daki vahiyleri yansıtıyorlar, ancak bu durumda ani gelişleri kilter dışı malzemeye uyuyor.)
Lee o kadar uzun zamandır o kadar titiz ki eğlenceli bir iş çıkardı ki hayranların dağınıklığını mazeret göstermemesi gerekiyor. Ama hata yapmayın: Başlangıçta stüdyo Lee'yi 100 dakikaya indirmeden üç saat önce koşuyor, “Oldboy” her yerde, bazen bastırılmış bir melodram gibi oynuyor ve başka yerlerde gösterişli ve kanlı bir şekilde patlıyor. Nihai ürün, sophomoric kenara karşı savaşta olgun bir çalışma veya belki de gravitansı ile savaşta sophomoric bir çalışmadır. Lee gerçekten karar veremiyor, ancak filmin kanlı uçlarının tatmin edici niteliklerinden şüphe yok, çünkü etkileyici derecede korkunç bir doruğa doğru bakıyor. “Oldboy” bir Spike Lee eklemi olmayabilir, ama kesinlikle bir Spike Lee saldırısı.
Criticwire Notu: B +
NASIL OYNANACAK '>