Gil Bieler /İsviçre
Altı ay önce, Federal Konsey İsviçre’yi tecrit altına aldı. Bugüne kadar normale dönmedik. Bize ne yapar? Bir uzmandan yapılan değerlendirmeler.
Bu daha önce hiç yaşanmamıştı: Federal Konsey 16 Mart’ta “Tüm mağazalar, restoranlar, barlar, eğlence ve eğlence tesisleri (…) kapatılacak” dedi. Yalnızca sağlık tesisleri ve marketler ve gerekli tesisler benzin istasyonları ve tren istasyonları gibi altyapılar açık kaldı. Nüfus evde kalmalıydı.
Titizlikle kapanmayla günlük yaşam minimuma indirildi.
O zamandan bu yana yarım yıl geçti – koronavirüs hala yenilmedi. Kısıtlamaların çoğu kademeli olarak gevşetilmiş olsa bile, normallikten söz edilemez. Federal Meclis Üyesi Alain Beret’in dediği gibi “yeni normalimiz”, hijyeni, yüz maskelerini, mesafenizi korumayı ve karantinayı içeriyor.
Medya sosyoloğu Linards Udris, krizin toplumumuz için uzun vadeli sonuçlarının henüz değerlendirilemediğini söylüyor – salgın hala devam ediyor. Ancak kesin olan bir şey var: “Pandemi nedeniyle, doğal kabul ettiğimiz diğer şeyler var olmaktan çıktı.” Halk ve Toplum Araştırma Merkezi araştırma başkan yardımcısı Udris, evden her an çıkabileceğiniz, özgürce hareket edebileceğiniz, seyahat edebileceğiniz gerçeği – tüm bunlar birdenbire sorgulanmaya başladı, diyor. FÖG) Zürih Üniversitesi’nde.
Belirsizlik artıyor
Son 20 yılda, bazı sözde kesinlikler sarsıldı: 11 Eylül 2001 terörist saldırıları bizi güvenliğimizden korkuttu. 2008 mali krizi, refah ve ekonomik büyümenin hafife alınamayacağını gösterdi.
Belirsizlikler artıyor. Udris, İsviçre’nin bu tür krizleri diğer ülkelere kıyasla nispeten daha hafif atlattığını vurguluyor. Aynı şey – şimdiye kadar – korona krizi için de söylenebilir. Kilitleme durumunda bile sokağa çıkma yasağı getirilmedi ve kısa süreli çalışmanın da verimli olduğu kanıtlanmıştı
Bu, Ekonomik İşler Devlet Sekreterliği’nin (Seco) tahminleriyle uyumludur: Kısa süreli çalışma aracı olmasaydı, İsviçre’deki işsizlik oranı geçici olarak yüzde 20’nin üzerine çıkardı. Seco, geçtiğimiz günlerde bunun “kaba bir tahminle” sonuçlandığını duyurdu.
Udris, “Genel olarak, korona krizinin mevcut sosyal farklılıkları şiddetlendirdiği gözlemlenebilir” diyor. “Üst ve orta sınıflar bundan nispeten daha kolay sıyrılırken, toplumun alttaki üçte birlik kesimi mücadele ediyor.
” Artık işleri için titremesi gerekenler yemek endüstrisindeki çalışanlar ve aynı zamanda sosyal ve sağlık sektöründeki çalışanların durumu düşündürücü: Düşük maaş alıyorlar, ancak aynı zamanda ortalamanın üzerinde zorluklarla karşılaşıyorlar.
Araştırmacı ayrıca ekonominin pek çok alanında güçlü bir konsantrasyon sürecinin başlamasını bekliyor: Birkaç restoran ayakta kalacak, diğerleri kapanacak. Aynısı, yalnızca birkaç destinasyonun yararlanabileceği turizm sektörü için de geçerlidir. “Bu sektörlerdeki çalışanlar durum için iyi görünmüyor.”
Bir de umut var
Tüm bunlara rağmen: Udris, İsviçreli politikacıların bu kriz kaybedenlere ihtiyaç duydukları yardımı sağlayacak çözümler bulacağına inanıyor. Destek hizmetlerinin yanı sıra yeniden eğitim programları veya benzerlerini düşünüyor.
Udris, krizi ve korona önlemlerini “yeterince alan” vatandaşların artık daha yüksek sesle konuşmasını bir sorun olarak görmüyor. “Tartışmalar ve tartışmalar bir demokrasinin parçasıdır ve krizin başlangıcında bile ihmal edildi.” Bununla birlikte, önemli olan, birbirini dinleme, iyi argümanları tartma ve prensip dışı temel muhalefeti izleme istekliliğidir.
Sosyal uyum söz konusu olduğunda, medya sosyoloğu kendinden emin: Durum orta vadede sert bir şekilde kötüleşmezse, sonunda güçlenebilir.
Kriz henüz bitmedi – ve hala çok şey var.
Ancak Udris, bir noktada birbirimizi öpücükler ve tokalaşmalarla karşılayacağımıza inanıyor. “Bu ritüeller on yıllardır oluşturulmuştur. Bir veya iki yıl ara vermek, bunu ortadan kaldırmak için yeterli değil. ”
Çeviri : Sonhaber