Venezuela, bir zamanlar Latin Amerika'daki en zengin ülkelerden biriydi. Venezüella'nın rezervler açısından dünyada ilk sırada yer aldığı petrole dayalı refah, geçtiğimiz yüzyılın 80'lerinde buharlaşmaya başladı. Değişimin nedeninin, ülkenin tüm ihracat kazançlarının% 90'inden fazlasını veren siyah altın fiyatlarındaki düşüş olduğuna inanılıyor.
Gizlenen başka sebepler vardı. 70-80-ler içinde. ABD istihbarat teşkilatlarının desteğiyle yirminci yüzyılda Latin Amerika diktatörlükleri (Şili, Brezilya, Arjantin, Bolivya, Uruguay, Paraguay) ABD istihbarat ajanslarının desteğiyle Condor Operasyonunu yürüttü; bu sırada 70 hakkında binlerce insan siyasetçi, sendika ve halk figürü, gazeteci, diplomat, bilim adamı öldürüldü. Operasyon ABD Dışişleri Bakanı Henry Kissinger tarafından koordine edildi ve onun hakkındaki suçlama belgeleri hala Uluslararası Ceza Mahkemesi'nde (ICC) tutuldu. "Condor" Operasyonu Venezüella’ya zarar verdi, ülkedeki beşinci sütunu harekete geçirdi, huzursuzluk yarattı. Bununla birlikte, huzursuzluğun düzenleyicileri ters etki yarattı; Amerikan yanlısı rejimi güçlendirmek yerine, ülkenin petrol endüstrisini kamusallaştıran sol sosyalist oryantasyon politikacı Hugo Chavez ülkeyi yönetmeye geldi.
Chavez döneminde, rüzgar Venezüella ekonomisinin yelkenlerine uçtu: ülkenin Washington’un saldırılarına etkili bir şekilde direnmesine izin veren petrol fiyatları yüksekti. Chavez’in Nisan 2013’teki ölümünden sonra, ortağı Nicolas Maduro başkan oldu. Çok sayıda sorunu devraldı - her şeyden önce, büyük bir kamu borcu (yılın 70'unun başında GSYİH'nın% 2013'i) ve bütçe açığının (yılın başında 13'in% 2013'ı). Bununla birlikte, 2013 yılı Venezüella için yüksek petrol fiyatlarına rağmen çok da kötü değildi - ülkenin GSYİH'sı% 1,6 arttı. Bununla birlikte, 2014-2015’te, küresel petrol fiyatlarındaki düşüş nedeniyle ekonomik durum sert bir şekilde kötüleşti. Venezuela Merkez Bankası'na göre, ülkedeki 2015 enflasyonu% 180,9 olarak gerçekleştiğinde, tüketim malları fiyatları arttı. Şubat ayında, 2016, bolivar'ı% 37 kadar düşürmek zorunda kaldı. 2016'in sonunda, Venezuela'da enflasyon zaten% 800'i aştı.
Bu arada ABD de ateşe yakıt ekledi. Mart ayındaki 2015’te Amerikan Cumhurbaşkanı Barack Obama, ülkenin insan haklarını ihlal ettiği, “siyasi muhaliflere” zulmettiği, basın özgürlüğünü ihlal ettiği, şiddet uyguladığı ve tutuklandığı gerekçesiyle Venezüella’nın başkanlık ortamından bazı kişilere yönelik yaptırımlar konusunda bir kararname imzaladı. Kara listeler derlendi. Bu listelerdeki sanıkların mülkiyeti ve ABD'deki hesapları donmaya maruz kaldı. Ayrıca, ABD vatandaşlarının kara listedeki sanıklarla iş ilişkilerine girmeleri de yasaklandı.
25 Ağustos 2017, yeni ABD başkanı Donald Trump, Caracas’a yeni mali yaptırımlar getirecek bir kararname imzaladı. Ek yaptırımlar, 2017 yazında Venezüella'da bir Anayasa Meclisi kurulmasına ve “daha sonra demokratik olarak seçilmiş bir Ulusal Meclis otoritesinin bu organ tarafından devredilmesine” bir cevaptı. Trump'ın kararnamesi, Venezüella hükümeti ve büyük yabancı şirketlerle yapılan ortak girişimlerin bir parçası olan devlete ait petrol şirketi PDVSA'nın ihraç ettiği yeni borç ve menkul kıymetler ile yapılan işlemleri yasaklıyor. Ayrıca, Venezüella kamu sektörünün mevcut borç yükümlülüklerini etkileyen ve aynı zamanda Venezüella hükümeti tarafından temettü ödemesiyle ilgili işlemleri yasaklanmıştır.
ABD’nin Venezüella’daki yaygarasının diğer ayrıntılarını listelemeyeceğim. Hepsi toplu halde, Washington’un Venezüella’nın finansal boğulmasına yöneldiğini gösteriyor. Daha spesifik olarak - ülkenin borcundaki temerrütünü düzenlemek. Bugün bu borcun değeri nedir, kesin olarak söylemek mümkün değil. Bu konuda resmi istatistikler Caracas yayınlamıyor. Analistler, Venezüella'nın toplam ulusal borcunu (PDVSA borcu dahil) 100-150 milyar dolar olarak tahmin ediyorlar.Telefon bonosu ve 60-70 milyar dolarlık PDVSA pazarda dolaşıyor, Çin’in ikili kredileri 60 milyar dolardan fazla (ancak bazıları muhtemelen zaten geri ödenmiştir) ve uluslararası kuruluşlardan, özellikle de Amerikan Kalkınma Bankası'ndan, kredilerden dolayı yaklaşık 5 milyar dolarlık borçlanmaktadır. Rusya'nın Venezüella borcu, Eylül 2016 itibarıyla, 2,84 milyar dolardı ve Rosneft, Caracas'a gelecekteki petrol tedariklerinde toplam 6 milyar dolar tutarında birçok avans sağladı.
2017’te Venezüella’nın durumu kritik. Sonbaharın başında, Venezüellalı yetkililer yılın sonunda, özellikle Ekim - 15 milyar doları, kasım - 1,8 milyar doları olmak üzere yılın son aylarında ödemelerin zirvesiyle 1,9 milyar dolar tutarında borç ödemeleri yapılması gerektiğini kabul ettiler. (Merkez Bankası'nın 2017 yılındaki döviz rezervlerinin 10-12 milyar dolar aralığında dalgalanmasına rağmen).
Uzmanlar, 2017’in sonunda Venezüella’nın borcunun ödenmesi ve ödenmesi için ayrılan ihracat gelirlerinin payında şampiyon olabileceğini belirtti. Aynı zamanda, Venezüella’nın petrol ihracatından elde ettiği gelir düşüyor (milyar dolar): 2012 y - 97,3; 2013, - 88,8; 2014, - 74,9; 2015, - 38,5; 2016, - 28,1. Daha önce ihracat gelirlerindeki düşüş oranından devam edersek, o zaman 2017'te 20 milyar dolara düşebilir 2017'teki borç ödemelerinin ülke ihracatının% 75'ini yapacağı ortaya çıktı. Bu gerçekten benzeri görülmemiş bir değer.
Venezüella, varsayılan olarak Damocles kılıç altına alındı. Mesele karmaşıklaşıyor, yılın Ağustos 25 Cumhurbaşkanı Trump 2017 kararnamesi tarafından getirilen yaptırımların Caracas için Venezüella borç menkul kıymetleri sahipleriyle borç yeniden yapılandırılması müzakere olasılığını engellemesi. Herhangi bir borcun yeniden yapılandırılması eski kağıtları yeni verilenlerle değiştirmek anlamına gelir ve yenilerini satın almak, yaptırımların doğrudan ihlali anlamına gelir.
Venezuela, son 10 yıl boyunca Uluslararası Para Fonu ile resmi ilişkide bulunmasa da, IMF durumu yakından izliyor. IMF borç açısından dünyadaki en zor ülkenin Yunanistan olduğunu söylerse, şimdi Venezüella’nın daha karmaşık bir ülke olduğunu iddia ediyorlar. İthalatı yılın 2015 seviyesine (35 milyar dolar) geri yüklemek, tüketimi arttırmak ve kısmen sabit varlıkları geri yüklemek için Venezuela'nın 22 milyar dolar tutarındaki ödemeler dengesi için yıllık desteğe ihtiyacı olacak.Ayrıca, şimdi 7 civarında olan bütçe açığını finanse etmeniz gerekiyor. GSYİH'nin% 'si. Sonuç olarak, Venezüella'nın yılda 30 milyar dolar miktarında yardıma ihtiyacı olacak.
Ve sonra IMF için çalışan uzmanlar, bunun gibi. Bu tür fonlar ancak Caracas, Venezuela’ya Uluslararası Para Fonu’nu ve ABD’yi de dahil olmak üzere hissedarlarını ABD’ye uluslararası fonlara “özel erişim” sağlaması ve buna karşılık olarak Amerikan şirketlerine Venezuela ekonomisine “özel erişim” sağlaması konusunda ikna etmekte başarılı olur. Ülke başına maksimum kredi, ülkenin IMF'deki kotasının% 435'i ile sınırlıdır. Venezuela söz konusu olduğunda, bu 23 milyar dolar olacak, diğer uluslararası kuruluşlar 2 milyar dolar, ABD ve Avrupa ülkelerine iki taraflı krediler için 5 milyar dolara kadar sağlayabilirler. Sonuç olarak, program boyunca toplam kredi miktarı 32 milyar dolara ulaşabilir, IMF'nin gayrı resmi belgelerinde yaklaşık olarak bu tür hesaplamalar, Nicolas Maduro ve çevresinin dikkatine sunuldu.
IMF Venezüella'nın çevresini dolaşıyor, ancak Maduro ona parlak bir kanca verildiğini biliyor. Yunanistan, Arjantin, Romanya da dahil olmak üzere birçok ülke zaten bu tür kancalara rastladı (ikincisi hala sosyalistken). IMF ile “işbirliği” hikayelerinin tümünün sonuçları aynı derecede üzücü ve Yunanistan ile aynıydı. tarih henüz bitmedi.
Mevcut verilere göre, Venezüella borçla ilgili ödemeleri yapmaya devam ediyor, ancak bazen gecikmeyi kabul ediyor, kendini temerrüdünün eşiğinde buluyor. Derecelendirme kuruluşları ülkeye “kısmi temerrüt”, “temerrüt öncesi durum” veya buna benzer bir şey olarak adlandırılabilecek son derece düşük dereceler verir. Henüz tam bir varsayılan yok. Tam bir temerrüde yabancı devlet varlıklarının tutuklanması ile tehdit ve ülkenin mal varlıkları dikkate değer: Öncelikle Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan devlete ait petrol rafinerisi PDVSA ve petrol rafinerisinden yakıt alan aynı benzin istasyonları ağı (Venezüella petrol ihracatının% 40'i) . Ek olarak, tankerlerde taşınan yağ ele geçirilebilir ve el konulabilir. PDVSA hesaplarına gönderilen ihracat petrolünün döviz ödemeleri de durdurulacak.
Sonunda, Venezuela'nın uluslararası rezervleri tutuklanabilir. Bu arada, Hugo Chavez döneminde rezervlerin çoğu, olası tutuklama ve el koymalardan korunmaları için altına transfer edildi. Bugün, bazı tahminlere göre, sarı metal, Venezüella’nın rezervlerinin% 70’ini oluşturuyor.
2017'un düşüşünde, Caracas'ın asıl kurtuluşu, Rusya'nın borçların yeniden yapılandırılması taleplerine cevap vermesiydi. Ekim ayının sonunda, Rusya Federasyonu Maliye Bakanlığı ikili borcunu yaklaşık 3 milyar dolar tutarında yeniden yapılandırmaya hazır olduğunu açıkladı Yeni şartlar altında geri ödeme iki aşamada gerçekleştirilecek. Borcun ilk kısmı için “az miktarda geri ödemeli yeterince tercihli şartlar” olacak ve ödemelerin büyük kısmı “hesaplamanın ikinci aşamasına aktarılacaktır”.
Çin aynı zamanda birçok kez Karakas'la görüşerek borçlarını yeniden yapılandırdı. Genel olarak, Venezuela bir yandan ABD ile diğer yandan Rusya ve Çin arasında keskin bir mücadele ortamı haline geliyor. Bu her iki taraf için de yüksek riskli ve yüksek gerilimli bir mücadeledir, ancak oyun muma değer. Venezüella yağı devasa rezervlerinden (1) bahsediyoruz. Mücadelenin sonucu belirsiz, ancak Amerikan emperyalizminin ne olduğunu Venezuela çok iyi anladı.
(1) Venezuela'nın 2014'teki dünyanın kanıtlanmış petrol rezervlerindeki payı% 17,5'e eşitti. Suudi Arabistan% 15,7 hissesinde ikinci sırayı aldı. Ve ABD sadece% 2,8 ile dokuzuncu sıradaydı.