200 ülkenin çalışma bakanları, Hollanda’nın Lahey kentinde çocuk işçilerle ilgili bir konferansta biraraya gelecek. Bakanlar, 2016 yılına kadar çocukların en kötü ve zor işlerde çalıştırılmasına son vermek için bir yol haritası belirlemeye çalışacak.
Uluslararası Çalışma Örgütü’ne göre, 2006’dan beri çocuk işçilerin sayısı yüzde 11 oranında azaldı. Tehlikeli işlerde çalıştırılan çocuk sayısında da yüzde 26’lık düşüş var. Bu gelişmenin büyük bölümü, 2003’te üçlü kalkınma girişimi oluşturan Hindistan, Brezilya ve Güney Afrika’da sağlandı.
Uluslararası Çocuk İşçiliği ve Eğitim Merkezi Başkanı Sudhanshu Joshi, 20 yıl önce Hindistan’da tekstil sanayiinde çocuklarının durumunu hatırlıyor:
“Hindistan’ın doğusundan, Bihar eyaletinden, Nepal’den getirilen çocukların köle gibi çalıştırıldığını görmek beni çok şaşırtmıştı.”
Şimdiyse Hindistan Hükümeti, çocukları dokumacılık sektöründe çalıştırmasını önlemek için meslek eğitim programları uyguluyor. Joshi, Hindistan’daki bu gelişmeyi, hükümetin başlattığı sosyal harekete ve toplumun konuya gösterdiği hassasiyete bağlıyor.
Joshi, “Çocukların tüm dünyada işçi olarak sömürülmesine son vermek için çok güçlü sivil topluma ihtiyacımız var.” diyor.
Joshi, uluslararası mali ve teknik yardımların en kötü durumdaki ülkelere verilmesi gerektiğini söylüyor.
Uluslararası Çalışma Örgütü’nden Philippe Egger, dış yardımın sorunu çözmeyeceği görüşünde. Egger, örgütün çocuk işçi sayısını azaltmak için birçok ülkeye doğrudan yardım teklif ettiğini, ancak Hindistan, Brezilya ve Güney Afrika’nın kendi yasalarını uygulayarak başarıya ulaştığını söylüyor:
“Güneydeki ülkelerin kuzey ülkelerden yardım aldığına değil, kendi kaynaklarını kullanarak çok önemli programlar başlattığına tanık oluyoruz. Programların bazıları kuzeydeki kaynaklardan destek görüyor ancak çocuk işçilerin sömürülmesiyle mücadelede esas kaynaklar, güneydeki ülkelerden geliyor.”
Hindistan, Brezilya ve Güney Afrika, başka ülkelere de yardım ediyor. Brezilya, hükümetin yoksul ailelere çocuklarını okula gönderdikleri sürece mali yardım yaptığı “Bolsa Familia” modeliyle Gana’ya yardım eli uzattı. Üç ülke ayrıca Afrika’da Portekizce konuşulan ülkelerdeki çocuk işçiliğiyle mücadeleye mali destek veriyor.
Joshi, “Hindistan, Brezilya ve Güney Afrika, kendi kıtalarında, yani Asya, Latin Amerika ve Afrika’da kalkınma girişimlerine öncülük eden örnek ülkeler olarak görülüyor.” Diyor.
Washington’da kısa süre önce düzenlenen çocuk işçiliği konulu panelde Hindistan, Brezilya ve Güney Afrika’nın çalışma bakanları karşılaştıkları zorlukları, aldıkları dersleri anlattı. Güney Afrika Çalışma Bakanı Membathisi Mdladlana, hükümetleri uyanık olmaya çağırdı, en başarılı programların bile bazen hatalı olabileceğini söyledi:
“Hükümetlerin çocuklu yoksul ailelere yardım elini uzatması gerektiğini söylüyoruz. Ancak bu çözümün de bazı sorunları olduğunu görüyoruz. Çalışmayan, okula da gitmeyen genç kızlar hamile kalıyor. Bu kızlar için hayat standartlarını yükseltmenin en kolay yolu, hamile kalıp çocuk sahibi olmak.”
Uzmanlar, çocuk işçiliğiyle mücadelede elde edinilen kazanımların küresel ekonomik krizle kaybedilmesinden korkuyor. Uluslararası Çalışma Örgütü’ne göre yoksulluğun bir sonucu olan çocuk işçiliğiyle mücadele ancak güçlü ülkelerin katılımı ve daha fazla mali yardımla yapılabilir.