“Ah, ah, ah…”
Sun Long yerde yuvarlanıyordu. Savaşçının güçlü zihni bayılmasını engellese de bayılmaktan çok uzak değildi.
Sol eli ve sol ayağı kurbağa uzuvlarından farksız bir hâldeydi. Dümdüz olmuşlardı.
Böyle metal bir tuğla ile parçalanması, bir pençeyle kesilmesinden daha fazla acı veriyordu. Ayrıca yaraları da Xiao Zhen’inkilerden on kat daha ağırdı. Çeşitli ilaçlarla iyileştirilse bile, elindeki ve ayağındaki Yuan Qi’yi geri kazanması en az yarım yıl alacaktı.
Genç dahiler için yarım yıl çok önemliydi. Bu durum, belli bir ölçüye kadar Sun Long’un geleceğini de etkileyecekti.
“Ölüm yasalarına çalıştığını söylemeye cesaret etmiştin. Bu, Büyük Dao’ya hakarettir!” Yi Yun alaylı bir şekilde gülümsedi.
Ölüm Daosu, Büyük Daolar’dan biriydi ve üç bin Büyük Dao arasında önde gelenlerdendi. Beş Element Daosu’nun üstünde yer alıyordu ve Saf Yang Daosu’ndan çok da zayıf değildi.
Sun Long, sadece biraz Ölüm Qi’si kazanmıştı ve bunun, en iyi ihtimalle ölümcül bir aura olduğu söylenebilirdi. Ölüm Daosu’ndan çok uzaktı!
Yi Yun’un arkasındaki Wen Yu, Xiao Zhen ve diğerlerinin dilleri tutulmuştu. Az önce olan şey, sadece birkaç saniye sürmüştü. O güçlü Sun Long birkaç saniyede ölü bir köpek gibi yere yapıştırılmıştı ve bu yüzden tepki verecek zaman bile bulamamıştı.
“Bu…”
Xiao Zhen yutkundu. Kendi bedeninin acısını bile unutmuştu.
Yi Yun, Sun Long’un ona yaptığı her şeyi iki misliyle geri ödetmişti. Ve bunları kolayca ve temiz bir şekilde yapmıştı.
“Kıdemli Yi… Çok güçlü!” dedi bir genç Yi Yun’a hayran bir suratla.
Yi Yun bir yıl önce çaylak sıralama yarışmasının birincisi olmuş ve ortadan kaybolmuştu. On ay sonra geri döndüğünde ise, kimse onun gücü hâlâ aynı seviyede mi yoksa arttı mı bilmiyordu.
Uzun süredir savaşıp kendini göstermediği için insanların şüphelenmesi normaldi. Ama şimdi bu iddiaların asılsız, endişelerin yersiz olduğunu anlamışlardı.
“Sadece güçlü değil, aynı zamanda acımasız!” dedi başka birisi. Bir savaşçının masumları öldürmesi doğru değildi ama bir düşmana karşı acımasız olmak zorundaydı, yoksa başka biri acı çekebilirdi.
“Kıdemli Wen, Kıdemli Yi’nin savaşı sayesinde öfkemizden kurtulduk!” dedi bir genç Wen Yu’ya. Wen Yu ne diyeceğini bilemedi.
Wen Yu’nun yanındaki Xiao Zhen sağlam olan sol yumruğunu sıkmıştı, gözleri parlıyordu.
İnsanlar en zayıf ve en savunmasız durumlarındayken gerileme yaşamaları kolaydı, ama aynı zamanda toparlamaları da kolaydı. Bu kısa savaş, onun kalbinde unutulmayacak bir etki bırakmıştı.
Xiao Zhen böyle bir durumdaydı. Hayatının en kötü anında Yi Yun’un Sun Long’u acımasızca dövmesi Xiao Zhen’in kalbinde kalıcı bir iz bırakmıştı.
Xiao Zhen dişlerini sıktı ve kendi kendine bir karar aldı.
“Teşekkür ederim Kıdemli Yi. Sıkı çalışacağım ve bir gün kendi emeğimle senin gibi biri olacağım. Benim üzerimden geçmek isteyenlerin canına okuyacağım!”
Ama hâlâ sahnede duran Yi Yun, Xiao Zhen’in yaşadığı bu psikolojik değişikliklere dikkat etmedi.
Tuğlasındaki kanları soğukkanlı bir şekilde silerken Engerek’e bakıyordu. Bu dünyaya geldikten sonra savaşçıların dünyasının kurallarına alışıklığı gitgide artıyordu.
Engerek’in yüzünde son derece çirkin bir ifade vardı. Kehribar gözleri öldürme niyetiyle doluydu.
“Çok cesursun! Sözlerimi görmezden gelmenin bedelini sana öğreteceğim!”
Az önce Yi Yun’a “Kes şunu!” diye bağırmasına rağmen Yi Yun onu sallamamıştı ve Sun Long’u yendikten sonra hiçbir şey olmamış gibi ona bakmaya başlamıştı.
Attığı bakışla Engerek’i kışkırtıyordu!
Birilerinden, vereceği hizmet karşılığı metruk kemik kalıntıları almamış olsa da Yi Yun’u sakatlamak, hatta öldürmek için elinden geleni yapardı.
“Ne saçmalıyorsun? Gelip dövüşecek misin? Yoksa yiyeceğin dayağı biraz erteleyip önce yalakalarını mı dövdüreceksin?”
Yi Yun hâlâ sahnede duruyor küçümsemeyle Engerek’e bakıyordu. Engerek’in arkasında duran tüm Yun Long Yetmiş İki Tapınak yetişimcileri sinirlenmişti. Hepsi çabucak sahneye çıkmak ve onu doğramak istiyordu.
Ama sadece görünüşleri öfkeliydi. Sahneye çıkarlarsa iki hamlede ezici bir yenilgi alacaklarını biliyorlardı.
Yi Yun çok güçlüydü!
Tai Ah Kutsal Şehri’nin tüm yetişimcilerini küçümsemiş olsalar da bunun doğru olmadığını kabul etmek zorundaydılar.
Engerek’in göz bebekleri daraldı. Vücuduna sarılı yılan dilini çıkarıp tısladı.
“İlginç!” Engerek sırıtarak sahneye doğru yürümeye başladı.
Sekizinci sahnenin etrafındaki seyirciler afalladılar.
Sekizinci sahnenin karşılaşmaları çok abartılıydı. Diğer sahnelerde daha ilk maçlar veya ikinci maçlar bitmemişti ama sekizinci sahnede iki karşılaşma bitmiş, liderler birbirlerine karşı savaşmak için hazırlanmaya başlamıştı!
Çok hızlıydı bu!
Yi Yun’un az önceki performansı olağanüstü olsa da Wen Yu ve diğerleri, karşısında Engerek dikilince Yi Yun için biraz endişelenmişlerdi.
Bunun sebebi de, yetişim seviyeleri arasındaki farktı!
Yarışma kurallarına göre, yaş farkı bir yıldan çoksa, büyük olan yetişim seviyesini bastırmalıydı; yaş farkı ikiden çoksa, büyük olan yetişim seviyesini daha çok bastırmalıydı.
Her yıl farkı için yetişim seviyesinin bir derece bastırılması gerekiyordu. Anca o zaman sağlıklı bir rekabet sağlanabilirdi.
Yi Yun on dördünü geçeli çok olmamıştı, Engerek de on beşine yeni girmişti. Yaşları arasındaki fark, on bir aydı.
Bu nedenle Engerek, yetişim seviyesini bastırmak zorunda kalmayacaktı. Ama ikisi arasında koca bir âlem vardı ve bu da durumu adaletsiz yapıyordu.
Zirve Mor Kan bir savaşçı için, Yuan Tesisi Âlemi bir savaşçı ile savaşmak, karşı taraf vasat üstü değilse, pek sorun değildi. Tai Ah Kutsal Şehri yetişimcilerinin çoğu böyle bir durumda savaşabilirdi
Ama rakip, Engerek idi!
Sadece bir dahi değildi o, aynı zamanda çok acımasız biriydi! Az önceki tartışmadan dolayı Yi Yun’a ölümcül saldırılar yapacağı kesindi!
Bu yüzden Wen Yu ve diğerlerinin kalpleri güm güm atıyordu.
“Kıdemli Yi, dikkatli olun!” dedi sessizce sahnenin kenarındaki Wen Yu. Ellerini birbirine kenetlemişti, bu da ne kadar gergin olduğunu gösteriyordu.
Yakındaki insanlar sekizinci sahneye dikkat etmeye başlamışlardı.
“Ne oluyor? Öylece başlayacaklar mı…?”
Cang Yan bir masada oturup şarap içiyordu ama Yi Yun ile Engerek’in sahneye çıktıklarını görünce şarap kadehini masaya koydu.
Yi Yun’un şok edici bir yeteneği vardı ama çalışacak yeterince zamanı yoktu. Bu yüzden Cang Yan da bu karşılaşma hakkında çok kaygılıydı. Koltuğundan kalktı ve sekizinci sahneye doğru yürümeye başladı.
Yi Yun’un savaşının nasıl sona ereceğini bilmiyordu. Sonuçta, rakibi Yuan Tesisi’nde bir dahiydi. Sekizinci arenaya yaklaşmasının sebebi de Yi Yun’un başına bir iş gelirse onu hemen kurtarmak istemesiydi.
Karışmamasına dair kurallar olsa da İhtiyar Cang böyle zamanlarda kuralları takmazdı. En önemli şey, Yi Yun’un kurtulmasıydı.
ÇN: Bu ihtiyar, adam! Adam!
Sadece Cang Yan değil, çok uzakta olmayan Li Hong, Yang Haoran ve diğerleri de sekizinci arenadaki bu karşılaşmayı fark etmişler ve özel ilgi göstermeye başlamışlardı. Liderlerin düellosu başlıyordu.
“Başladı! Yi Yun, Engerek’e karşı!” Li Hong, Yang Haoran’a ses iletimi ile haber verdi. Yang Haoran uzun zamandır bu anı beklemekte olduğundan sırıtmaya başladı.
Dün, Engerek’in gücünü ve acımasızlığını satın almak için onu arayarak büyük bir risk almışlardı.
Engerek, Yi Yun’a karşı savaşırken kuralları dolanabilirdi, bu yüzden aradıkları adam oydu.
“Yi Yun bir dahiyse ne olmuş? Kendini geliştirecek zaman bulamazsa bir anlamı yok! Engerek, kesinlikle Yi Yun üzerinde unutulmaz bir iz bırakacak!”