Köpek eğitimini ilk kez şiddet kavramı ile ilişkilendirdiğimi hatırlıyorum. Hindistan'da yoga eğitimi alıyordum ve bir süredir köpekleri eğitmiyordum. Bir gün sonraki kapı komşuları Raju adında yeni bir köpek yavrusu kabul ettiler. Onu havlamaya ve durmadan sızlanmaya başladığı arka bahçeye koydular. Periyodik olarak karı veya koca arka kapıdan bir kafa sokar ve çenesini kapatmak için çığlık atardı. Havlama ve sızlanma devam edince, kapıyı şarj eder ve tasmasını boşaltırlar. Raju sonunda duracaktı ve içeri girip arkalarındaki düş kırıklığıyla kapıyı çarparak geri döneceklerdi. Kısa bir süre sonra bütün gürültülü havlama, bağırma, tasma sarsma ve evin içine girip çıkma, hem köpek hem de insan duyguları yoğunlaşarak yükselmeye başladı.
Birkaç gün geçti ve sonunda yeterli olduğuna karar verdim. Zavallı köpeğin havlaması hızlı bir şekilde mahalle gürültü sıkıntısı haline geliyordu. Hayvana olduğu kadar insanlara da şefkat duydum. Deneyimlerimi bir köpek eğitmeni olarak kullanmamın zamanı geldi. Ayrıca, yoga çalışmalarımın birçok yönünün bu durumda yardımcı olabileceği aklıma geldi. Sonuçta, insanlar için çalışan öğrenme ilkeleri ile köpekler için çalışanlar arasında birçok benzerlik vardır.
Ben de yan tarafa gittim ve ailemle konuştum. Yavruların havladığını, çünkü yapacak başka bir şeyin olmadığını ve köpeklerin sosyal hayvanlar olduğu için arkadaşlıklara ihtiyaç duyduklarını belirtti. Ailenin yanında olabilmesi için onu eve getirmelerini önerdim. Bunu yaptılar ve birkaç sosyalleşme alıştırması ve eğitim ipucunun eklenmesiyle havlama tolere edilebilir bir düzeye düştü. Ve elbette, hem yavru hem de insan, tomurcuklanan aile bağından yararlandı.
Bu nispeten kolay bir işlemdi. Şefkatli, şiddet içermeyen bir yaklaşım, bazı bütünsel bakış açılarının bütünleşmesinin yanı sıra, yavru köpeğe, ailesine ve aslında tüm mahalleye fayda sağlamıştır. Bu bölümün, uzun zaman önce, bir köpeğin havlamayı bırakması için öğrettikleri yöntemlerden ne kadar farklı olduğunu fark ettim - bağırmak ve tehdit etmek, kafese vurmak ve tasmayı sarsmak gibi. Geçmişe bakıldığında, bana öğretilen bazı yöntemler, şimdi düpedüz şiddetli görünüyordu.
Amerika Birleşik Devletleri'ne döndüğümde, kardeşim Tom bir sığınaktan küçük bir köpeği evlat edindi ve onu eğitmek için yardımımı istedi. Adı Thunder'dı. Thunder ile ilk seansta dikkatini çekmek için tasmasını sarstım. Ciddi bir şey değildi - sadece tasmalı bir çeşit “dikkat” pop. Bu tatlı, hassas hayvan kulaklarını geri koydu, başını çevirdi, dudaklarını yaladı ve söyleyebileceği her şeyi yaptı. Lütfen bunu bir daha yapma. ”Bir anda vücudumdan bir şok geçti ve bir farkındalık bana çarptı. Hindistan'daki deneyimimi ne kadar çabuk unutmuştum. Düşünmeden, her zaman bir köpeği “düzeltmek” için kullandığım birincil yöntemi otomatik olarak kullanmıştım.
Ne yapıyordum? Birdenbire sarsılırken bir hayvanın zarar görebileceğini biliyordum, ama aynı zamanda daha az açık bir şekilde bu süreçte kendime zarar verebileceğimi de biliyordum. Bir pencere açıldı ve sağduyum, “Duh - davranışını şekillendirmek için tasma yapmak zorunda değildi, Paul.” Binlerce köpeği eğitmiş olmasına ve rekabetçi itaatte sayısız ödüller kazanmasına rağmen, o andan itibaren, her zaman kullandığım eğitim yöntemlerinin benim için yanlış olduğunu geri dönülmez şekilde biliyordum.
Bu bölüm yeni bir yolculuğa başladı. O zamandan beri binlerce insan derslerime girdi. Birçok durumda, köpeklerinin kendilerinden istediklerini yapmalarını sağlamak için başka bir yolun (şiddet içermeyen bir yol) olduğunu bilmek için hissettiğim rahatlamayı dile getirdiler.
İyi haber şu ki, rahatsız edici olmayan köpek eğitimi daha popüler hale geliyor. Bununla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki profesyonel köpek eğitmenlerinin yalnızca yüzde yirmisinin kesinlikle rahatsız edici olmayan köpek eğitimi yöntemleri öğrettiği tahmin edilmektedir. Çoğu eğitmen, hem aversive yöntemlerin hem de ödül tabanlı yöntemlerin bir kombinasyonunu kullanır. Bu, ülkede hala eğitim sürecinin bir parçası olarak insan şiddetine maruz kalan yaklaşık kırk milyon köpek olduğu anlamına geliyor. Mesele şu ki, nüfusun çoğunluğu şiddet içermeyen eğitim yöntemlerinin mevcut olduğunu bilmiyor.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Lideri Nazik ve Güçlendirici Bir Şekilde Almak
Şiddet içermeyen köpek eğitimi, nezaket, saygı ve merhamete dayanan hafif bir ikna kullanarak köpeğinizle bir ortaklık oluşturmanıza olanak sağlar. Bu nazik ikna, şiddet içermeyen köpek eğitiminin ne olduğuyla ilgilidir. Bu yöntemde, yumuşak ancak ödün vermeyen bir tavırla yumuşaklık kullanırsınız. Konuşulan kelime aslında güçle doludur - ve bu gücün bir kısmı konuşulan kelimelerden önceki, sonraki ve arasındaki sessizliğe dayanır.
Tarih boyunca, Assisi'nin Aziz Francis'i, Mahatma Gandhi ve Martin Luther King, Jr.'ı içeren nazik ikna gücünü açıkça dile getiren birçok kişi var. En sevdiğim örneklerden biri bitki dünyasından geliyor. Ünlü botanikçi Luther Burbank, dikenli olmayan bir kaktüs geliştiren ilk kişi oldu. Büyük yogi Paramahansa Yogananda'ya nasıl yaptığını anlattı: “Sevgi titreşimi yaratmak için sık sık bitkilerle konuştum. 'Korkacak hiçbir şeyin yok' onlara söylerdim. Savunma dikenlerine ihtiyacın yok. Seni koruyacağım. ”” [Yogananda, Paramahansa, Bir Yoganın Otobiyografisi, Kendini Gerçekleştirme Bursu, 1946, sayfa 411.]
Şiddetsizlik yeni bir kavram değildir, ancak şimdi her zamankinden daha derin bir düzeyde kök salmaktadır. Tıpkı bir çok çocuğa şaplak atmakla bir çocuğu cezalandırmanın artık kabul edilemez olması nedeniyle, biz de diğer alanlarda şiddeti ortadan kaldırmak için bir tür olarak gelişiyoruz. Uzun yıllar boyunca, hayvansal ürünler içermeyen veya hayvan testlerini içeren kozmetikler gibi şiddet içermeyen, “zulümsüz” ürünlerin kullanımına yönelik bir hareket olmuştur. Şimdi köpeklerin ve diğer hayvanların eğitimindeki şiddeti tamamen ortadan kaldırma zamanı.
Günümüzde birçok insan şiddetsiz hayvan eğitimi kavramını kitabın başarısından dolayı tanıyor. Atları Dinleyen Adam, Monty Roberts'ın en çok satan biyografisi. Roberts, on dokuzuncu yüzyılın ortalarında “at fısıltısı” John Rarey'e geri dönen bir hayvan yetiştiricileri soyuna ait. Vahşi atları “kırmak” yerine, bu eğitmenler atların gönüllü olarak onlarla çalışmaya karar verdikleri yaklaşımları kullanır.
Aynı zamanda birkaç yıl boyunca yunusları, katil balinaları, filleri ve diğer hayvanları eğitmek için kibar, kinder ve daha az baskın hayvan eğitimi yöntemleri de kullanılmıştır. Karen Pyror, deniz memelileri eğitiminde öncülerden biriydi. Daha sonra, çığır açan kitabında ayrıntılarıyla anlattığı köpekler de dahil diğer hayvanların eğitimine şiddet içermeyen yaklaşımlar ekledi. Köpeği Vurmayın.
Pryor, köpek davranışlarını şekillendirmek için bize yeni yollar gösteren bir dizi davranışçıdan biridir. Bir tedavi, oyuncak veya kulakların arkasındaki çizik, sabır ve tutarlılıkla birleştiğinde ve - işte - davranışsal başarıda. Kitabımın amacı Köpek FısıldayanDavranışsal vermede ve denklem almada insanların eşit bir role sahip olduğumuz anlamına gelir. Bir köpeği istediğimizde oturup dinlenebileceği gerçeği, resmin tamamı değil. Kesinlikle yeni olmayan bu felsefede, onunla nasıl başa çıkacağımız eşit derecede önemlidir. Neyin doğru, yanlış veya basitçe uygun olduğu konusundaki sınırlı görüşümüze karşılık gelen davranışsal tepkiler ortaya koyma arzumuz şiddetli metodolojiyi haklı çıkarmaz. Sonu asla araçları haklı çıkarmaz. Ve doğru yapamayabilir.
Köpeğinize Tepki Verme Karşı Cevap Verme
Bazen, eğitim sırasında terazileri şiddetsizliğe doğru eğmek için gerekli olan tek şey açıkça görülebilmek. Birkaç yıl önce bir çift, agresif davranış sergileyen bir köpek için konsültasyon yapmamı istedi. Eve geldiğimde, Lucky bodrumda kilitliydi. Karımın psikiyatrist olduğunu ve kocasının psikolog olduğunu öğrendim. Bu çift operant ve klasik koşullanma hakkında bu hayatta öğrenmeyi umduğumdan daha fazla şey biliyordu. Yine de, onlar için ve onların köpeği için prensipte, insanlar için haftanın her günü tasarladıkları ve uyguladıkları ile aynı olan bir davranış değiştirme programı hazırlıyordum! Neyse ki, ampul kafalarında patladı ve uzmanlıklarını kendi köpekleriyle kullanmadıklarını hemen fark ettiler. Önerilerimi harika sonuçlarla uygulayabildiler. Birkaç hafta sonra tekrar kontrol ettiğimde, Lucky iyi niyetli bir toplum üyesi olma yolunda ilerliyordu.
Bu çift gibi, hepimizin farkındalığımızın önünde engeller var. Sanki bazen “noktaları birleştirmeyi” unutmuş gibiyiz. Genellikle, bildiklerimizi salıvermek ve hatırlamak için sadece tetiği bulma meselesidir. Bunu yapmak için, harekete geçmeden önce duraklatmalı ve tepki vermekten çok yanıt vermeyi öğrenmeliyiz. “Tepki vermek”, duygusal olarak diz çökmüş bir davranışı belirli bir duruma işaret eder. Öte yandan, bir “yanıt”, tüm bilgeliğimizi, yaratıcılığımızı, sezgimizi ve duygularımızı duruma getirdiğimiz anlamına gelir. Neden tepki vermek yerine cevap vermeyi öğreniyorsun? Birincisi, durup köpeğinizle ne yapmak üzere olduğunuzu düşündüğünüzde, belirti yerine problemle nasıl başa çıkacağınıza odaklanabilirsiniz.
Diyelim ki bir köpeğin eve doğru yürüyen posta gemisinde havlıyor. Diz gerginliği reaksiyonu neden olmaktan ziyade havlayan semptomlara cevap vermektir. Çoğu insan köpeğin havlamasına neden olan şeyi asla düşünmez; heyecanlı olabilir, korkmuş olabilir, sadece merhaba diyor olabilir. Özünde, işini yaptığını algılıyor. Çoğu durumda, insanlar havlamaya başlayarak köpeğe bağırarak, bir gazete ile vurarak ya da durmasını sağlamak için tasma ile mastürbasyon yaparlar.
Köpeğin başlangıçta havlamasının sebebi ne olursa olsun, şimdi, o kişiye havladığında başına gelen kötü şeyler yüzünden kendisine doğru yürüyen posta taşıyıcısını bir tehlike olarak ilişkilendirmektedir. Şimdi köpeğin eve doğru yürüyen üniformalı insanlara yönelik artan bir saldırganlık sorunu var. Öte yandan, posta taşıyıcısının her ortaya çıkması ve köpek havlamaya başladığı zaman, onu “Kim o” gibi bir cümle ile böldüğünüzden ve tedavi ettikten sonra hayal edin. Havlamayı bitireceksin ve köpek posta taşıyıcısını pozitif bir şeyle ilişkilendirmiş olacak. Böylece, bu şiddetsiz, pozitif yaklaşımı kullanarak havlamayı durdurdunuz ve bu sırada köpeği daha sosyal hale getirdiniz.
Her köpek saygıyı hak eder. Ve bu saygı, saygılı olmayı da içerir. Bir köpeğin neden cevap vermeden önce ne yaptığını öğrenmek için elinizden geleni yapmalısınız. Aksi takdirde, istemeden saptan uçmak kolaydır ve köpeğe zarar verebilecek ve aslında davranışsal sorunu birleştirecek şekilde tepki verebilir. Bloklara saygı göstermek; yanıt veren, saygı uyandırıcıdır.
Dikkate alınması, ayrıca her köpeğin kendi oranında öğrendiğini kabul etmeyi de içerir. İnsanlar bana bir köpeği yetiştirmenin ne kadar süreceğini soruyorlar. Cevap - sürdüğü sürece sürer. Birçok yönden, bir köpek yetiştirmek çocuk yetiştirmek gibidir. Hiçbir ebeveyn bir çocuğun üç ay, altı ay ve hatta üç yıl içerisinde mükemmel davranmayı öğrenmesini beklemiyordu. Yine de birçok kişi bir köpeğin yanlarında oturmayı ya da yanlarında oturmayı ya da sadece birkaç günlük bir seanstan sonra güvenilir bir şekilde oturmayı öğrenmesini bekliyor. Sadece bu şekilde olmaz.
Şiddet Nedir?
Herkes dünyaya farklı bakıyor. Ve köpeklere farklı bakarız. Birçoğumuz için bir köpek, kendine özgü kişiliğiyle sevilen, değer veren bir varlıktır. Köpeklerimiz, ailemizin üyeleri ve yaşamdaki ortaklarımızdır. Bize sabır ve sevgi öğretiyorlar ve onlara baktığımızda bu nitelikleri yansıttığını görmemize izin veriyorlar. Evet, bazılarına göre, köpekler en örnek insan özelliklerimizin aynasıdır. Varlıkları, öz-değer duygularımızı arttırır ve bizi duygusal ve fiziksel olarak iyileştirmeye yardımcı olur. Hizmet köpekleri rollerinde, hem mecazi hem de kelimenin tam anlamıyla durmamıza ve görmemize yardımcı olurlar. Telefonun ne zaman çaldığını ya da kapının yanında olduğunu söylüyorlar. Epileptik nöbetleri öngörürler ve hatta hastalıkları koklayabilirler - ve çok daha fazlası.
Diğerleri için, köpek machismo bir uzantısıdır; Bir köpek büyük, sert ve kaba ise, köpeğin de bu şekilde olduğu anlamına gelmelidir. Son olarak, bazı insanların gözünde, köpekler tek kullanımlık olan basit mülklerdir. Birçok insan köpekleri evden çıkarmama veya aşırı havlama gibi davranış sorunları olan pes etmekten ve sığınağa bırakmaktan kurtarır. Yalnızca ABD'de duyarsızlaştırma, cehalet ve batıl inanç, dört milyondan fazla köpeğin yıllık ölümüne neden olan önemli nedenlerdir - zulüm ve sayısız başkalarının acı çekmesinden bahsetmek değil.
İnsanlar derslerimden çekildi çünkü bir erkeklerin dediği gibi, “daha 'uygulamalı' bir yaklaşımla çalışmam gerekiyor.” Bu yorumda “mastürbasyon ve sallama” konusunu okuyun. “O bir rottweiler”, dedi başka bir adam köpeğini suratına yumrukladıktan sonra. “Alabilir.” Bu suistimal için adamı rapor ettim. Zavallı köpek için üzüldüm.
Şiddet, duygusal, fiziksel ve zihinsel olarak zararlı ve büyümeyi durduran herhangi bir davranış veya düşüncedir. Şiddetsizlik tam tersidir - bu alanlarda kişisel farkındalığı, sağlığı, büyümeyi ve güvenliği teşvik eden ve teşvik eden herhangi bir davranış veya düşünce. Tüm köpekler, tıpkı bizim gibi, kendine özgü kişilikleri olan bireylerdir. Ve ikimizin etkileşime girdiği her durum o zaman ve mekan için eşsizdir. O anda o anda neyin şiddetli olduğunu ve neyin olmadığını belirlemek her birimizin sorumluluğudur. Bu, hayvanlara, çevreye ve sağduyunun belirttiği gibi kendimize yönelik davranışlar için de geçerlidir. Çok fazla pratik gerektirir.
Farklılıkları netleştirmek ve şiddet içermeyen / şiddet çizgisini kuma çekmenize yardımcı olacak bazı örnekler, zihin çerçevesi. Yemek masasına tırmanan veya elektrik kordonu çiğneyen bir köpeği kesmek için, onu ses ve hareketle rahatsız edebilir ve başka bir şey yapmasını isteyebilirsiniz. Onu durdurmakla korkutmak arasındaki farkı görebiliyor musun? Aynı şekilde, köpeğinizi oturması için teşvik edebilir veya sarsıntı yaparak, vurarak, şok ederek veya titreyerek onu zorlayabilir ve korkutabilirsiniz. Köpeğinizin başarılarından haberdar olması için bir ortam yaratabilir ya da onu cezalandırabilirsiniz. Bu, köpeklerin eğitiminde hiçbir öfke olmadığı anlamına mı geliyor? Kabul edelim, biz insanız ve öfke bir insan duygusudur. Her zaman ve sonra, biz insanlar sinirleniriz.
Ancak etik öfke ile şiddetli öfke arasında bir fark var. Etik öfke, duyguların uygun bir şekilde ifade edildiği ve bu ifadenin sonuçları hakkında tam bir farkındalıkla ifade edilen öfkedir. Zarar vermeden kendini ifade etmek demektir. En iyi ifadesinde, öfke olumlu değişimin bir ürünüdür. Şiddetli öfkenin sonuçla ilgisi yok. Kendinizi öfkeli bulduğunuz bu nadir zamanlarda, ödül tabanlı köpek eğitimi bu öfkeden şiddeti alır. Bu, hiçbir durumda hiçbir zaman köpeğinize zarar vermeyeceğiniz anlamına gelir. Ve bu farkındalık ister.
Şiddet içermeyen bir yaklaşım mağdur olmaz. Şiddetin içinde sevgi, saygı ve merhamet ilkelerinin aklınızda en önemlisi olduğu proaktif bir yaklaşımdır. Şiddet içermeyen bir yaklaşım aynı zamanda mağdur rolünü üstlenmemek anlamına da gelir; ancak, kendimizi sevilen bir kimseye veya daha büyük bir iyiliğe karşı korumak veya bakım yapmak için kendimize zarar vermemiz gereken zamanlar vardır. Örneğin, Gandhi Hindistan'ın bağımsızlık mücadelesinde barışçıl direniş dediği şeyi uyguladı. Mesele şu ki, şiddet içermeyen bir taahhüt eski iyi sağduyumuzun yanı sıra, bilgelik, mizah ve diğer sakıncalı olmayan çatışma çözme yöntemlerini kullanmayı da engellemez. Biz zeki, şefkatli, sezgisel, yaratıcı türüz, değil mi? Elbette, bir köpeğin davranışını nasıl önleyici yöntemler kullanmadan nasıl şekillendireceğimizi bulabiliriz.
Zorlayıcı eğitim yöntemleri sadece hayvanlara zarar vermez; Hayvanların bazen insanlara karşı şiddetli davranış sergilemesinin sebeplerinden biri olduğuna inanıyorum. Son istatistiklere göre, geçen yıl ABD'de 4.5 milyon köpek ısırığı vardı ve mağdurların yüzde 75'i çocuktu. Aslında köpek ısırması, çocukların hastaneye götürülmesinin önde gelen nedenidir.
Şiddet Döngüsü
Peki neden insanlar hala köpeklerine zarar vermeye veya zarar vermeye devam ediyor? Üç ana neden vardır: 1) her zaman bu şekilde yapılır, 2) kişinin bir durumun fiziksel kontrolü altında olması hissi veya ihtiyacı veya 3) köpeği cezalandırmak ister. Eğer bir kişi “her zaman bu şekilde yapılır” diye köpeğiyle olumsuz yöntemler kullanıyorsa, alışkanlık ve tanıdıklık ortaya çıkmıştır. Bir şeyleri değiştirmek statükon için bir tehdit olabilir. Bireyleri daha az güvenceye almak için, geçmişte şiddetli olduklarını kabul etmek zorunda kalacakları anlamına da gelebilir. Bu, aynaya bakmak ve kendilerini düşündüklerinden farklı olarak görmek gibi bir şey. Korkunç! İnsanların zararlı eğitim yöntemlerini kullanmaya devam etmesinin diğer nedenleri - fiziksel kontrol altında olmaları ve köpeği cezalandırmak istemeleri - genellikle öfke ve hayal kırıklığı ile ilişkilidir. Daha önce de söylediğim gibi, öfkeyle köpek eğitiminde yeri yoktur. Kapatır ve bilgeliği, yaratıcılığı ve sezgiyi kısıtlar. Hem kişi hem de köpek acı çekiyor. Bhagavad Gita'dan alıntı yapmak için: “Doldurulmamış arzulardan hayal kırıklığı geliyor; hayal kırıklığı, öfke ile; öfkeden, harabe. ”
Hakimiyet tekniklerini kullanma eğilimi - şiddet içeren kuvvet veya kuvvet tehdidi - yaşamın erken döneminde kökleşmiş. Örneğin, ne zaman bir çocuk egemen davranış gösteren bir kişiyi gördüğünde, daha büyük, daha güçlü ve daha sert olarak “kazandığımızı” öğrenir. Şiddet içermeyen köpek eğitiminde “kazanma” yoktur, çünkü rekabet yoktur.
Şiddet içermeyen alternatifler yerine önleyici eğitim yöntemleri kullandığımızda, köpeklerimizi ve kendimizi aşağılık bir saldırganlık sarmalına sokma riskini alıyoruz ve kendimizi insanlar olarak kim olduğumuzun yüksek yönlerine duyarsızlaştırıyoruz. Gazetede, spor için geyik öldüren on dört yaşında bir kızın hakkında son bir makale vardı. Eşlik eden bir fotoğrafta ölü hayvanın babasının arabanın kaputuna bağlı olduğunu gösterdi. Kıza “Geyiği öldürdüğünde nasıl hissettin?” Diye sordu, “Geçen yıl ilkini öldürdüğümde kendimi kötü hissettim. Şimdi daha kolay ve hiç düşünmüyorum. ”Eğitim farkındalık yaratmanın anahtarıdır.
Araştırmalar, hayvanlara karşı şiddet uygulayan insanların genellikle bu davranışı genişlettiğini ve diğer insanlara karşı şiddet kullandığını göstermiştir. Son on yılda, bazı haber başlıkları hikayeden sonra hikayedeki aynı trajik olayları tekrarladı - hayvanlara yönelik şiddet gösteren bir çocuk insanları öldürmeye başladı.
Ödül temelli köpek eğitimi, şiddet içermeyen yaklaşımıyla şefkat sağlar ve gerçek doğamızı hassas, empatik, sevgi dolu varlıklar olarak teşvik eder. Bir köprü görevi görür ve insandan hayvana ve insandan insana şiddetsizliği teşvik eder.
Yazar hakkında
Paul Owens, köpekleri 1972'te eğitmeye başladı ve rekabetçi itaatte birçok ödül kazandı. Delta Society'nin Hayvan Destekli Terapi Programının sertifikalı bir değerlendirme uzmanı ve Ulusal Köpek İnsanı Eğitmenleri Birliği (NADOI) ve Evcil Hayvan Eğiticileri Derneği üyesidir.
(APDT). Uzmanlık alanı agresif köpeklerin değerlendirilmesi ve davranış modifikasyonu. Paul, ABD ve Hindistan'da 25 yıldan fazla bir süredir yoga ve stres yönetimi (insanlar için) okudu, uyguladı ve öğretti. 1991'te, kar amacı gütmeyen bir eğitim kurumu olan Raise, Inc ile kurdu. Paul, köpek-insan ilişkisini geliştirmek için çalışan binlerce aile ve kişiye öğretti ve danışmanlık yaptı. Daha fazla bilgi için adresindeki web sitesini ziyaret edin. www.raisewithpraise.com.