Portal Hipertansiyon
ABD’de portal hipertansiyon esas olarak karaciğer sirozuna bağlı olarak gelişmektedir; dünya genelinde değerlendirildiğinde ise schis-tosomiasis daha sık rastlanan bir sebeptir. Yüksek portal basınç, portal ve sistemik venöz sistemler arasındaki rudimenter venöz kollaterallerin genişlemesine yolaçar. Bu kollaterallerden en önde geleni; azygos venlerine açılan, gastroözofageal bileşkedeki venöz pleksustur. Daha yüksek volümlerde kan transportunun gerektiği koşullarda bu kollateraller, rüptür ve masif hemorajiye eğilim gösteren büyük, frajil submukozal varislere dönüşebilirler. Portal hipertansiyonun esas komplikasyonu olan bu olgu, cerrahın da bu hastaların içerisinde rol almasını gerektiren nedendir. Klinik tabloya sıklıkla eşlik eden diğer unsurlar assit, hepatik ensefalopati ve sekonder hipersplenizmdir. Eğer cerrah portal ve sistemik venöz dolaşımlar arasında daha geniş çaplı bir anastomoz (şant) sağlayabilirse, yüksek portal basınç azalır ve varis kanaması riski elimine edilir. Ancak, portacaval santiarın karaciğer fonksiyonuna olumsuz etkisi ve ensefalopati eşiğini düşürmesi nedeniyle, bu hastalara yapılacak yaklaşım hakkında karar verilmesi kolay değildir. Ameliyat adaylarının, cerrahi girişimden iyi sonuç elde edilebilmesi açısından iyi değerlendirilmesi gerekmektedir.