"Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Mirac gecesi cinlerden bir ifrit gördüm. Elinde ateşten bir şûle olduğu halde beni tâkip ediyordu. Nazarımı her atışımda onu görüyordum. Cibrîl (aleyhisselâm) bana: "İstersen sana bir dua öğreteyim, onu okursan, şûlesi söner ve ağzının üstüne düşer" dedi." Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): "Pekâla!" dedi. Cibrîl (aleyhisselâm) de "Şunu oku!" buyurdu:"Allah'ın kerîm olan rızası için, eksiksiz, mükemmel kelimâtullah hakkı için -ki hiç kimse muttakî olsun, fâcir olsun onu aşıp daha güzelini söyleyemez- (bela olarak) semadan inen, semaya yükselen, (ve ceza gerektiren) şerlerden, yeryüzünde yarattığı şerden, yer(in altın)dan çıkan şerden, gece ve gündüz fitnelerinden, gece ve gündüz gelen musibetlerden Allah'a sığınırıım. Ey Rahman, hayır getiren hâdiseler hâriç."
[Muvatta, Şi'r 10, (2, 950, 951).]
E-KART
ORUÇLA İLGİLİ HADİS-İ ŞERİF
GÜNÜN AYET-İ KERİME'Sİ
"Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kim bir belaya uğrayanı görünce şu duayı okursa: "Seni imtihan ettiği şeyde bana âfiyet veren ve birçok yarattığından beni üstün kılan Allah'a hamdolsun!" Artık yaşadığı müddetçe, bu bela ne olursa olsu
Göklerde ve yerde olanları, Allah'ın bildiğini görmüyor musunuz? Üç kişinin gizli konuştuğu yerde dördüncüsü mutlaka O'dur. Beş kişinin gizli konuştuğu yerde altıncısı mutlaka O'dur. Bunlardan az veya çok olsunlar ve nerede bulunurlarsa bulunsunlar mutlak O, onlarla beraberdir. Sonra kıyamet günü onlara yaptıklarını haber verecektir. Doğrusu Allah, her şeyi bilendir.
Mücadele - 7
GÜNÜN YAZISI
HASET HASTALIĞINA ÇARE
Cenab-ı Allah, Âdem(a.s)'ı yaratmadan önce meleklerine hitap ederek, "Rabb'in meleklere,Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım. Dediğinde [703]onlara yeryüzünde kendisine vekaleten iş görecek bir halife yaratacağını haber vermişti. Halife, asıl yetkili adına işleri yürüten, onun adına tasarrufta bulunan, mevcut kanun ve kuralları gerektiği şekilde tatbik ederek düzen ve asayişi sağlayan görevli demektir. Buna göre yeryüzünde Allah'ın halifesi olmak, yeryüzündeki imkânları insanların ihtiyaçları için kullanırken, bir temsilci sıfatıyla, kendisine bu yetkiyi veren Allah'ın istediği şekilde hareket etme sorumluluğunu da beraberinde getiriyordu. Dolayısıyla bütün bu işleri yapabilmesi için, yaratılacak halifenin önemli kabiliyet ve güçlerle donatılması gerekiyordu. Cenab-ı Hak, kendisine halife olarak seçtiği insana, temelini akıl, ilim ve irâde sıfatlarının teşkil ettiği kabiliyetler lütfetti. Bu özelliği sayesinde insan, Allah ve peygamberlerinin emirlerine uyduğu takdirde, yeryüzünü gerektiği şekilde imar edebilir, orada Allah'ın hükümlerini hâkim kılarak, O'nun istediği hal üzere yaşanmasını sağlayabilirdi. İnsanları eğitir ve idare eder, bu maksatla diğer bütün canlılardan istifade edebilirdi. Ancak insan, Allah'ın emir ve yasaklarını bir tarafa bırakır, kendisine verilen bu yetkiyi, kendi arzu ve menfaati istikâmetinde kullanırsa, halifelik sınırını aşmış haddini tecavüz etmiş olacaktı.
Her vekilin/halifenin şerefi, bu vekâleti verenin şerefi ve vekilliğin derecesiyle mütenâsiptir. Bunun farkında olan melekler, Allah'ın sözlerini duyunca, yaratılacak insana verilecek halifelik görevi sebebiyle hayrete düştüler. Çünkü onlar, Cenab-ı Hakk'ın, yeryüzünde halifesi kılacağı insana, kendi irâde ve kudret sıfatından bir takım kabiliyetler vereceğini ve ona diğer yaratıklar üzerinde bâzı salâhiyetler tanıyacağını anlamışlardı. Bunu tahmin etmekle birlikte melekler, hikmet ve ihtimaller açıklanmadığı için, insanın halife kılınmasının sebebini öğrenmek istediler. Kendileri devamlı bir şekilde Allah'ı teşbih ve takdis edip durdukları halde, kendilerinin değil de, yeryüzünde bozgunculuk çıkaracak ve kan dökecek bu yeni yaratığın halife kılınmasının hikmetini anlamak maksadıyla, şu soruyu sormaktan kendilerini alamadılar:
Onlar,Biz Seni teşbih edip dururken,orada fesat çıkaracak,kanlar akıtacak birini mi yaratacaksın? dediler.[704]
Cenab-ı Hakka meleklerin bu soruş biçimi, karşı çıkma cihetiyle değil,öğrenme türünden bir sorudur.
Bunun üzerine Cenab-ı Allah,Sizin bilmediğinizi ben bilirim. dedi." [705]
İşte insanoğlunun yaratılışındaki ilahi hakikat bu veçhiledir.
Allahu Teala insanoğlunu:"Gerçekten biz Ademoğullarını üstün kıldı" [706] beyanıyla övgüye mahzar olarak yaratıldığını beyan etmiştir.
Allah Teala,Meleklere hitaben,üstün olarak yaratılacak olan Ademoğluna secde etmeleri emri vermiş ve:
Rabbin meleklere demişti ki: "Ben çamurdan bir insan yaratacağım.Onu biçimlendirip ona ruhumdan üflediğim zaman derhal ona secdeye kapanın!"Meleklerin hepsi tüm olarak secde ettiler. Yalnız İblis etmedi, büyüklük tasladı ve kafirlerden oldu. (Rabbin ona) Dedi ki: "Ey İblis, iki elimle yarattığıma secde etmekten seni alıkoyan nedir? Büyüklük mü tasladın, yoksa yücelerden mi oldun?" Dedi: "Ben ondan iyiyim. Beni ateşten, onu çamurdan yarattın." [707] diye iblis emre muhalefet etmiştir.
Buradaki secde "ibadet secdesi" değil, selamlama ve saygı secdesidir.
İşte bu sözleriyle kibir ve haset eylemini ilk defa bu haliyle sergileyen şeytân, bu yüzden Allah'ın rahmetinden ebediyyen uzaklaşmıştır.
Yeryüzünde de Adem (a.s.)ın evlatlarından Kabil ile Habil arasında cereyan eden olayın ve işlenen suçun da nefsin hasedi ve cimriliğinden kaynaklandığını görülür.[708]
Hakeza geçmiş ümmetlerin halini Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: "Kitap ehlinden bir çoğu, hak kendilerine besbelli olmuşken, ruhlarında yerleşmiş olan kıskançlıktan dolayı sizi imanınızdan sonra küfre döndürmek isterler [709]
Yahudisiyle Hıristiyanıyla,dinimizin hak din olduğunu bilmelerine rağmen, İslâm'dan dönmemizi temenni ederler. Hatta daha da ileri giderek Müslümanları Allah'ın yolundan alıkoymak için tutarsız şüpheleri körüklerler. Buna sebep ise hasta kalplerinin ta içine kadar nüfuz eden kıskançlıklarıdır.
İşte bugünde bu fiili yapan müminler bilmelidirler ki,yaptıkları şeytani bir fiildir.
Peki yerilen bu fiil ne demektir?
Haset; kıskanmak, çekememek, başkasında olan sağlık, zenginlik ve benzeri nimetlerden dolayı rahatsız olarak o kişiden o nimetin gitmesini istemek. Kalpte bulunan ve insanı kötülüklere sürükleyen en önemli ve gayri ahlâkî özelliklerden, hastalıklardan birisidir. Bilgisizlik ve tamahkârlığın birleşmesinden, kaynaşmasından doğar. En çok da tanıdık ve akrabalar arasında kendisini gösterir:
Haset,bazen Türkçeye kıskançlık olarak çevrilir ki yanlıştır. Kıskançlık haset anlamına da gelebilir ama asıl anlamı haset değil, nâmûsa düşkün olmaktır. Erkeğin karısını, başka erkeklerden kıskanması, onu sevmesinden ve namusuna düşkünlüğünden ileri gelir. Ölçülü(İtidal) kaldıkça bu iyi bir meziyettir. Fakat birinin karısını, kocasını, evlâdını, malını, güzelliğini, mevkiini, ilmini çekememek kıskançlık değil, hasettir. Çünkü bu, onun elindeki nimete göz dikmek değil, nimetin ondan gitmesini istemektir.
Bununla beraber Türkçede bazen kıskançlık, haset anlamında kullanılır. Yalnız kıskanmanın özel bir anlamı bulunduğunu, bazen haset anlamında kullanılsa da her zaman haset anlamına gelmediğini bilmek gerekir.
[703]-Bakara suresi ayet-30
[704]-Bakara suresi ayet-30
[705]-Bakara suresi ayet-30
[706]-İsra suresi ayet-70
[707]-Sad suresi ayet- 71..76
[708]-Maide suresi ayet-27..30
[709]-Bakara suresi ayet-109
GÜNÜN KISA HİKAYESİ
İmam-ı Azam'ın Cevabı
İmam-ı Azam Ebu Hanife zamanında onu sevmeyen ve ona buğzeden muhaliflerinden bir tanesi, talebelerinin ve sevenlerinin huzurunda onu cevapsız bırakıp mahcup etmek için aldatıcı bir soru hazırladı. Ve büyük imamın bulunduğu meclise gelip bu aldatıcı ve karmaşık soruyu sordu.
-Bir adam var ki onun kamil bir Müslüman olduğuna herkes şehadet eder, fakat bazı sözleri var ki küfür kokuyor. Onun hakkındaki hükmünün ne olduğu öğrenmek istiyorum. Bu kimse şunları söylüyor:
"Cenneti ümid etmiyorum,
Cehennemden ve Allah'tan korkmuyorum.
Ölü etini severek yerim.
Rükusuz ve secdesiz namaz kılarım.
Hakka buğzeder, fitneyi severim.
Yahudi ve Hıristiyanları da tasdik ederim.
Görmeden şahitlik ederim."
Işte böyle bu kimse hakkındaki hükmünüz nedir?
Imamı Azam Ebu Hanife hazretleri bunu soran kimseye;
"Peki bu kimse hakkında senin bir fikrin var mı?" deyince, o; "Ben ne diyeyim, bunu sana soruyorum."dedi.
Imamı Azam talebelerine döndü ve aynı soruyu onlara sordu. Talebeleri de; "bu söylenenler küfür alameti olduğu için, söyleyen kimsenin küfrüne delalet eder." diye cevap verdiler.
Bunun üzerine Imam-ı Azam Ebu Hanife Hazretleri sözü aldı ve hafif bir tebessüm le bu söylenenlerin ne manaya geldiğini tek tek şöyle açıkladı:
"Bu adam gerçekten de kamil bir mümindir. Zira onun söylediği bu sözler hep mecazidir, tevili vardır. Şöyle ki: Bu kimse cenneti ümit etmiyor. Yani Cennetin sahibi olan Hz. Allah'ı ümit ediyor.
'Allah'tan korkmuyorum' derken, Allah'ın adaletle hükmedeceğini bildiği için, Allah'ın kendisine zulmedeceğinden korkmuyor.
'Ölü eti yerim' derken, söylemek istediği balık etidir.
'Rükusuz ve secdesiz namaz kılarım' demekle, cenaze namazını kastediyor.
'Hakka buğz ederim' sözüyle kastettiği şey, ölümdür. Herkes için Hak (ölüm) vaki olacak. Mevla Teala'ya daha fazla kulluk yapabilmek için ölümü istemiyor.
'Fitneyi severim' derken fitneden kastı ise evlatlarıdır. Çünkü Mevla Kur'an-ı Kerimde Mal ve evladı fitne olarak zikredilmiştir. (Teğabun: 15)
Yahudi ve Hıristiyanları tasdik etmesinden murat ise onların birbirleri hakkındaki sözlerini tasdik etmesidir.
Görmeden şehadet ettiği ise, Allah'a ve ahiret gününe iman etmesidir.
Bu açıklamaları dinleyen adam Imam-ı Azam'a hayran kaldı. Kendi kendine: "Bu ne ilim, bu ne feraset, bu ne zeka ... Demek ben böyle bir dahiye düşmanlık ediyormuşum." diye düşündü. Hemen Imamı Azam'ın ellerine sarıldı. Ve bu güne kadar kendisine yaptığı düşmanIıktan dolayı af etmesini istedi ve helallik diledi.
Ramazan Özel Sayfası İstatistiği
Bugün Ramazan Özel Sayfamızı Bugün ziyaret eden 2. nci kişisiniz.