Alexander Khramchikhin, Rusya’nın batı komşularının silahlı kuvvetlerini analiz ediyor
Şu anda, Rusya Silahlı Kuvvetleri (VS) gerçekte toplumdaki itibarlarından biraz daha iyidir. Son beş yılda, Silahlı Kuvvetlerdeki iç durum düzeldi, savaş eğitiminin yoğunluğu, düzenli hale gelen stratejik tatbikatlar da dahil olmak üzere, önemli ölçüde arttı. En azından kaotik ve sistematik olmamakla birlikte bir çeşit silahlanma başladı, ama böyle olmamasından iyiydi.
Silahlı Kuvvetlerimizin temel sorunları şimdi Silahlı Kuvvetlerin dışında kalmaktadır. Birincisi, kalkınmaları için devlet stratejisinin olmaması. İkincisi, bilimin, eğitimin ve sanayinin bozulmasıdır. Tüm bu faktörler orta ve uzun vadede bizi kaçınılmaz ve çok güçlü bir şekilde vuracak. Bununla birlikte, şu anda, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri jeopolitik duruma göreceli olarak yeterli (BBO ve Pasifik Filosu hariç, ancak yarın yarın başlayamayacak).
Bu durumda, her şeyin karşılaştırmalı olarak bilindiğini unutmamalıyız. Sovyet sonrası uzayda Rus 14 ordularıyla aynı anda ortaya çıktı (tanınmayan devletlerin güneşi burada tartışılmayacak, çünkü bu çok özel bir konu.). Yirmi yıl sonra, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerinin eski SSCB'de en iyisi olduğu sonucuna varabiliriz. Mesele şu ki, onların en büyüğü değil (bu doğal) ve nükleer oldukları silâh (akla gelebilecek savaş ve çatışmaların büyük çoğunluğunda hala geçerli değildir). Gerçek şu ki, onlar en çok savaşa hazırlar. Ancak bu bize garanti edilmez. Dahası, 1990 ve hemen hemen tüm 2000’lerde, bunu söylemek mümkün değildi, biz en iyisi değildik. Bununla birlikte, eski vatandaşlarımız kendimizden çok daha fazlasını kaçırdılar.
Baltık sanal orduları
Baltık ülkeleri kendilerini 1991’te SSCB’nin halefleri ve buna bağlı olarak Silahlı Kuvvetleri - Sovyet ordusunun mirasçıları olarak tanımıyorlardı. Tabii ki, büyüklüklerinde ordusu Slav ve hatta Transkaucasian CIS ülkelerinin ordularıyla karşılaştırılamadı. Bununla birlikte, örneğin Finlandiya veya İsveç'in silahlı kuvvetleri gibi çok verimli ve güçlü olabilirler.
Bugün Litvanya, Letonya ve Estonya yaklaşık 10 yıldır NATO üyesi, ancak silahlı kuvvetleri hala yarı sanal bir şey. Hiçbirinin tanklar, BMP, kundağı motorlu silahlar, kundağı motorlu silahlar, MLRS, savaş uçakları ve helikopterler, hava savunma sistemleri (az sayıda portatif olanlar hariç), denizaltılar, gemiler ve en az bazı füzeleri olan tekneler. Her üç ordu da eski zırhlı personel taşıyıcıların ve çekili silahların ve havanların çöplükleri ve çok küçük miktarlarda.
Ancak bugün diğerlerinden daha güçlü olan Litvanya. Kara kuvvetleri arasında, "Demir Kurt" adında ve teknik taburu olan, mekanize bir piyade tugayı bulunmaktadır. Hizmette - iki yüzden fazla zırhlı personel taşıyıcı (çoğunlukla Amerikan M-113 “kutular”), yaklaşık iki yüz eski silah ve harç, on sekiz Javelin tanksavar sistemi ve sekiz Stinger uçaksavar sistemi. Ancak, Hava Kuvvetleri'nde yirmi bir İsveçli RBS-70 MANPAD var. İki eğitim uçağı L-39ZA ve altı hafif ve orta nakliye uçağı vardır. Donanma - sekiz devriye gemileri, tekneler ve mayın tarama gemileri.
Letonya Silahlı Kuvvetleri, bir piyade tugayı ve birkaç ayrı kara kuvvetleri topluluğundan oluşur, en fazla seksen tüfek ve harç, on iki İsrail Spike ATGM, yirmi dört RBS-70 MANPADS, yirmi iki uçaksavar silahı vardır. Bununla birlikte, Letonyalıların da üç tankı var - yarım asırlık T-55 gazileri. Onları bir grev kuvveti olarak saymak imkansız, bu yüzden eğitim amaçlı kullanılıyorlar. Hava Kuvvetleri beş hafif nakliye uçağı (dört An-2 ve bir L-410) ve altı nakliye helikopterine sahiptir. Donanma - yaklaşık yirmi devriye gemileri, tekneler ve mayın tarama gemileri.
Estonya Silahlı Kuvvetleri - yine, bir piyade tugay ve birkaç ayrı tabur, doksan altı zırhlı personel taşıyıcı, yaklaşık üç yüz otuz silah ve harç, yirmi beş Mistral hava savunma sistemi. Hava Kuvvetleri'nde - iki An-2 ve dört hafif helikopter, Deniz Kuvvetlerinde - devriye gemileri olarak kullanılan üç eski İngiliz mayın gemisi.
M-113. Fotoğraf: Fort Riley Halkla İlişkiler Ofisi April Blackmon / AP
Yukarıda listelenen birkaç silahtan yalnızca ATGM ve MANPADS nispeten moderndir, ancak bunlardan çok azı vardır ve MANPADS de ateşin yüksekliği ve menzili için çok küçüktür. Baltık ülkeleri ekipmanlarının geri kalanı, NATO ülkeleri ve ayrıca Finlandiya ve İsveç tarafından bağışlanan hurda metaldir çünkü elden çıkarmaktan daha ucuzdur. Baltıkların kendi askeri-sanayi kompleksinin geliştirilmesinden söz edilmiyor.
Tüm Baltık ordularının savaş eğitimi seviyesi, NATO’nun diğer Avrupalı üyeleri ile aynıdır, yani savaşçıları kahramanlık ve fedakarlık için bir tutku çekmez. Rus Silahlı Kuvvetlerine karşı (barış döneminde yalnızca Batı Askeri Bölge'nin gruplandırılmasını kastediyor olsak bile), var olmadığı düşünülebilir. NATO'nun bir şey olması durumunda en değerli üç üyeyi koruyacağı son derece ilginç bir sorudur. Vilnius, Riga ve Tallinn'de, bu bir süredir şiddetle kuşku duyulmaktadır. Ve söylemeliyim ki, bu şüpheler için belirli nedenleri var (bu ülkelerin liderleri aktif olarak davet etmelerine rağmen, Baltık ülkelerinde tek bir NATO üssünün ortaya çıkmaması çok gösterge niteliğindedir). Anlaşılan NATO’nun içinde olmak, ittifak hakkındaki yanılsamaları dışardan gözlemlemekten çok daha çabuk kurtarıyor. İlginçtir ki, bu şüpheler Baltık ülkelerinin liderlerinin Silahlı Kuvvetlerini güçlendirmek için ciddi bir şey yapmalarını teşvik etmemektedir. Bu ülkelerdeki yaşam standartları çok yüksek değil, bu yüzden hükümetleri savunmalarını güçlendirme uğruna daha fazla düşürmeye hazır değil.
Moldova şüpheli ordusu
Tipolojik olarak, Sovyet sonrası bir başka ordu olan Moldavya, Baltık Silahlı Kuvvetlerine çok yakın. Ayrıca neredeyse sanal. Doğru, Moldova'nın üç piyade tugayı ve bir top daha ve özel kuvvetler taburu var. Ama hizmette - sadece iki yüzden fazla BMD ve zırhlı personel taşıyıcı ve yaklaşık yüz elli topçu sistemi (ancak, onbir MLRS "Hurricane" dahil). Ayrıca yüz yirmi ATGM ve kırk adet uçaksavar topu var. Savaştan havacılık Otuz dört MiG-29 savaşçısı karşısında Moldova, bu uçakların neredeyse tamamını Romanya, Yemen ve ABD'ye satmayı reddetti. Bugün, Moldova'da depolama için sadece üç MiG-29 kaldı, Chisinau da onları bir yere satmayı umuyor. Altı tane yeri doldurulamaz “mısır bombası” An-2 ve bir başka An-26 ve dört adet Mi-8 helikopteri var. Yer tabanlı hava savunması, S-12 hava savunma sisteminin bir alayından (125 fırlatıcı) oluşur; savaş etkinliği son derece şüphelidir. Moldova'nın yeni ekipman satın almak için parası yok, genellikle kendi askeri-sanayi kompleksinin gelişimi hakkında konuşmak garip. Bükreş Kişinev'e biraz yardım sağlıyor. Romanya resmen oldukça güçlü bir askeri-sanayi kompleksine sahip, ancak nesnel olarak konuşursak, ürünlerine düşük performans özellikleri nedeniyle kendi uçakları tarafından bile gerçekten ihtiyaç duyulmuyor.
Belarus ordusu en verimli
Tabii ki, Moldova, Letonya, Litvanya ve Estonya gibi küçük ülkelerin büyük uçakları olamaz. Ancak çok önemsiz olmaları gerekmeyebilir. Bununla birlikte, Karadağ ile birlikte bu dört ülke Avrupa'daki en zayıf orduya sahip (elbette, hiç ordusu olmayan cüce ülkeleri saymıyor). Ve bu durumun bu ülkeler için en iyi yönde değişmesini beklemenin bir nedeni yok.
Bu dördün zıttı olan yakın zamana kadar Belarus oldu. Neredeyse tüm Sovyet sonrası dönem boyunca, eski SSCB topraklarında en iyi olan ordusuydu - nispeten küçük, ama çok güçlü, mükemmel düzeyde mücadele, ahlaki ve psikolojik eğitim ve toplumda çok popülerdi. Belarus, Silahlı Kuvvetlerinin eski Belarus VO SA'sı haline geldiği için şanslıydı - ikinci stratejik kademenin çok kaliteli bir şekilde bir araya getirilmesi, o sırada çok sayıda modern silahla donatılmıştı.
MIG-29. Fotoğraf: Dmitry Rogulin / ITAR-TASS
Belarus askeri sanayi kompleksi, Rusya'da ve yakın ve uzak ülkelerdeki diğer birçok ülkede çok popüler olan çeşitli elektronikler (otomatik kontrol sistemleri, iletişim ve istihbarat vb.) Üretmektedir. Belarus'taki SA'nın son dönemlerindeki tamir şirketleri, ana görevlerine ek olarak, zırhlı araçların, topçuların ve havacılığın modernizasyonunda ustalaştı. İlginç bir şekilde Kazakistan, Su-27'ini Rusya'da (bu uçağın menşe ülkesi) değil, Belarus'ta modernize etmeyi seçti. Kazakistan'ın hava savunma sistemi de açıkça görülüyor ki Belarus tarafından hava savunma sistemini modernize edecek ve ACS'yi sağlayacak. Ek olarak, Belarus eski SSCB'de kıt olan uçağı gibi bir ekipman sınıfının yapımında ustalaşmıştır.
Ancak son yıllarda eğilim değişmeye başladı. Neredeyse bütün Sovyet sonrası dönemde, Minsk Moskova'dan gelen sübvansiyonlar konusunda çok iyi yaşadı. Bilindiği gibi, Beyaz Rusya, yerel petrol fiyatlarından Rus petrolünü aldı, eski SSCB'deki en iyi rafinerilerinde işledi ve ardından rafine petrol ürünlerini AB'ye dünya fiyatlarından sattı. Bu operasyondan elde edilen gelir ve Belarus'a “ekonomik mucize” sağladı. Özellikle, iyi uçaklar için yeterli para vardı. Rusya bu uygulamayı iptal ettikten sonra “mucize” sona erdi. Ülkede yaşam standardı, memurlar dahil tüm sakinleri arasında düştü. Muharebe eğitimi ve özellikle de yeni ekipman alımı ile ilgili sorunlar vardı. Bununla birlikte, Rusya iç piyasada bir şeyler arz ediyor, ancak bunlar yalnızca kara tabanlı hava savunma sistemleri: C-300PS hava savunma sistemleri (şimdi çok yeni değil) ve Tor-М2 hava savunma sistemi (en yenileri, ancak bunlar kısa menzilli hava savunma sistemleri). Dahası, sorun mevcut teknolojinin içeriğidir. 2012'te, Su-24 ön cephe bombardıman uçakları (bu uçakların en az üçte biri zaten Sudan'a satılmıştı) ve Su-27 savaşçıları daha önce ülkenin hava kuvvetlerinden çekilmişti.
Şimdi Belarus Silahlı Kuvvetleri'nde - üç makineleşmiş, iki hareketli (hava saldırısı), bir özel kuvvet, iki füze, beş topçu, iki kara savunma teçhizatı, beş içeren iki komuta (Batı ve Kuzey-Batı) Hava Kuvvetleri ve Hava Savunması uçaksavar füzesi ve iki telsiz mühendisliği ekibi. 1400 tankları, 2100 - piyade savaş araçları ve zırhlı personel taşıyıcıları, 1300 topçu sistemleri, seksen savaş uçakları (yaklaşık olarak eşit olarak bölünmüş MiG-29 savaşçıları ve Su-25 saldırı uçağı) hakkında yirmi bir savaş helikopteri hakkında yaklaşık yüz taktiksel ve operasyonel taktik füze var Mi-24, yüz elliden fazla nakliye helikopteri. Yukarıda açıklanan sorunlara rağmen, bu ülkenin savunmasını sağlamak için fazlasıyla yeterli. Birkaç gün içinde, Belarus Silahlı Kuvvetleri Baltık ülkelerini ele geçirebilir (Rus yardımı olmasa bile), bugün NATO’nun en güçlü ordusu olan (elbette ABD ve Türkiye Silahlı Kuvvetleri’nin ardından) Büyük Britanya ve Fransa’nın nükleer cephaneleri). Bundeswehr oldukça Belarus’un omuzlarında, ancak diğer tüm Avrupa orduları hakkında söylenecek bir şey yok.
Belarus Hava Kuvvetleri'ndeki ana hatlarıyla savaş uçakları sıkıntısı, en yeni Su-30М2'in büyük olasılıkla konuşacağı ülkedeki bir Rus hava üssünün konuşlandırılması ile telafi edilecek. Belarus cumhurbaşkanı ne kadar çok hoşuna gittiğini söylemek zor. Ancak bunlar şu andaki gerçeklerdir. Rus Silahlı Kuvvetleri, Belarus meslektaşlarını, kasıtlı olarak onları bypass ederek kaliteyle yakaladı. Aynı zamanda, Belarus'un potansiyel tek muhalifi (yalnızca coğrafi sebeplerden ötürü, bu yalnızca NATO’dur), her yıl miktar ve kalite konusunda gittikçe daha fazla sorun yaşanıyor. Bu nedenle, öngörülebilir gelecekte, artan sorunlara rağmen, Belarus Silahlı Kuvvetleri jeopolitik durum için oldukça başarılı ve yeterli kabul edilebilir.