bir Memlûk (Arapça: مملوك (tekil), مماليك (çoğul), "sahip olunan"; ayrıca çevrilmiş Memluklu, Memlukveya Memlûk), İslam’a dönüşen ve Orta Çağ’da Müslüman halifelerine ve Osmanlı İmparatorluğu’na hizmet eden bir köle askerdi. Zamanla güçlü bir askeri kast haline geldiler ve birden fazla kez Mısır'da 1250'den 1517'ye yaptıkları gibi kendileri için güç elde ettiler. Bu süre zarfında Abbasi halifeliğini İslam birliğinin simgesi olarak korudular. İslam dünyasının nominal liderliği.
Genel bakış
İlk Memlükler, dokuzuncu yüzyıl Bağdat'ta Abbasi halifelerine hizmet etti. Abbasiler, onları günümüz Güneybatı Rusya ve Kafkasya'nın bozkırları olan Karadeniz'in kuzeyindeki bölgelerde yakalanan Müslüman olmayan Türklerden alıyorlardı. Memlükler, sık sık yoksul bozkır aileleri tarafından köleliğe satıldı ya da köle tüccarları tarafından kaçırıldı.
Memlük sistemi, yönetici güçlere kurulu güç yapısıyla bağlantısı olmayan bir görev verdi. Yerel askerler genellikle kabile şeyhlerine, ailelerine veya sultan veya halife dışındaki soylulara daha sadıktılar. Bunlar gibi güçlü yerel ağlar, eğer bir Memluk komutanı cetvelle anlaşırsa, soyluların arasında huzursuzluk yaratmadan, onunla baş etmek genellikle imkansızdır.
Organizasyon
Memlükler İslam'a çevrildikten sonra süvari askerleri olarak eğitildiler. Memlükler dikte etmek istiyorlardı furusiyyacesaret ve cömertlik gibi değerleri içeren ancak aynı zamanda süvari taktikleri, binicilik, okçuluk ve yaraların tedavisi gibi değerleri içeren bir davranış kuralları (şövalyelerin kodlarına benzer).
Memlükler garnizonları içinde yaşadılar ve çoğunlukla zamanlarını birbirleriyle geçirdiler. Eğlenceleri okçuluk yarışmalarını ve savaş becerilerinin sunumlarını içeriyordu. Her yeni işe alım uzmanının yoğun ve titiz eğitimi, Memluk uygulamalarında büyük bir devamlılık sağlanmasına yardımcı oldu.
Teknik olarak İslam'a döndükten ve eğitimden geçtikten sonra artık köle olmadıkları halde, yine de sultana hizmet etmek zorunda kaldılar. Padişah, yerel aşiret sürtünmeleri durumunda kullanmak için doğrudan emri altında onları ayrı bir güç olarak tuttu. Alternatif olarak, padişah da onları İspanya'nın Müslüman bölgelerine gönderebilir.
Padişahlar en fazla Memlekete sahipti, ancak amirs gibi daha küçük liderlerin de kendi askerleri olabilirdi. Ordu komutanlığı da dahil olmak üzere birçok Memluk imparatorluk boyunca yüksek mevkilere yükseldi. İlk başta durumları kalıtsal kalmadı ve oğullarının babalarının adımlarını takip etmeleri kesinlikle engellendi. Zaman içinde, Mısır gibi yerlerde, Memluk kuvvetleri mevcut güç yapılarına bağlanmış ve bu güçler üzerinde önemli miktarda etki kazanmıştır.
Hindistan'daki Memlükler
1206'da Hindistan'daki Müslüman güçlerin Memluk komutanı Qutb-ud-din Aybak, kendisini ilk bağımsız Sultan-e-Hind olan sultan ilan etti. Bu hanedan 1290'a kadar sürdü.
Mısır'da Memluk gücü
KökeniKatalan Atlası'na göre Kahire'deki Memluk bayrağı, c. 1375
Mısır'ın Memluk Sultanlığı'nın kökenleri, 1174'te Saladin'in (Salah al-Din) kurduğu Ayyubid Hanedanı'nda yatıyor. Amcası Shirkuh, 1169'da Şam'ın Zengid Kralı Nur ad-Din için Mısır'ı fethetti. Kudüs'ü ele geçirdikten sonra Saladin, Kürt ailesinin Ortadoğu üzerindeki kontrolünü sağlamlaştırmıştı. Selahadin'in ölümünden sonra, oğulları imparatorluğun bölünmesi üzerinde çekişmeye düştü ve her biri daha genişlemiş olan Mamluk retineleriyle kendilerini kuşatmaya çalıştı.
1200'de Selahaddin'in kardeşi Al-Adil, sırasıyla kardeşlerini ve yeğenlerini yenerek ve öldürerek ya da hapse atarak tüm imparatorluğun kontrolünü elinde tutmayı başardı. Her zaferde Al-Adil, mağlup Memlük emekli mahallesini kendi bünyesine dahil etti. Bu süreç Al-Adil’in 1218’deki ölümünde ve oğlu Al-Kamil’in 1238’deki ölümünde tekrarlandı. Ayyubidler Memluklerin gücü ile giderek daha fazla kuşatıldı ve kısa süre sonra onları krallığın kendi iç mahkemesi politikalarına dahil etti.
Frankish saldırısı ve Memluk devralma
1249 Haziran’da, Fransa’nın Louis IX’i altındaki Yedinci Haçlı Seferi Mısır’a indi ve Damietta’yı aldı. İlk başta, Mısır birlikleri geri çekildi. Mısır sultan As-Salih Ayyub öldüğünde, iktidar kısaca oğlu Turanshah'a ve sonra en sevdiği karısı Shajar Al-Durr'a (veya Shajarat-ul-Dur) geçti. Memlük desteği ile kontrolü ele aldı ve karşı saldırı başlattı. Bahriya komutanı Baibars birlikleri Louis'in birliklerini yendi ve kral geri çekilmesini çok uzun süre erteledi. Memlükler 1250 Mart'ında onu yakaladı ve 400.000 liv fidye aldı. Bir erkek lider için politik baskı, Shajar'ın Memlük komutanı Aybak ile evlenmesine yol açtı. Aybak daha sonra hamamında öldürüldü ve müteakip iktidar mücadelesinde vali yardımcısı Qutuz devraldı. Resmen ilk Meml sulk saltanatını ve Bahri hanedanlığını kurdu.
İlk Mamluk hanedanı, alaylardan birinin, Bahriya ya da River Island alaylarının adının adını aldı. Bahri adı (بحري, “deniz”) Nil’de El-Manial Adası’nın merkezini ifade ediyordu. Alay, Kıpçak Türkleri'nden oluşuyordu.
Memlükler ve Moğollar
Hulegu Han’ın Moğol birlikleri Bağdat’ı ele geçirip 1258’de Şam’ı ele geçirdiğinde, Şam’dan kaçanlardan biri Memlük general Baibars’dı. Kahire'ye kaçtı. Hulegu, Qutuz'un Kahire'yi teslim etmesini talep ettiğinde, Qutuz, Hulegu'nun elçilerini öldürdü ve Baibarların yardımıyla birliklerini harekete geçirdi. Hulegu Han Mongke öldüğünde doğuya gitmek zorunda kalsa da, teğmen Kit Buqa'yı görevden aldı. Kutup Moğol ordusunu, Orontes Nehri yakınında bir pusuya düşürdü, onları Ain Jalut Muharebesi'ne yönlendirdi ve Kit Buqa'yı ele geçirdi ve idam etti.
Qutuz'un zaferi uzun sürmedi: Memlükler ve o Kahire'ye döndüklerinde, Baibars, Qutuz'a suikast düzenledi ve iktidarı ele geçirdi. İlerleyen yüzyıllarda, güç aynı şekilde birçok kez aktarılırdı; Bir Memluk cetvelinin ortalama saltanatı yedi yıldı.
Memlükler, Moğolları ikinci kez Suriye'de Humus'ta 1260'ta mağlup etti ve onları tekrar doğuya doğru sürmeye başladı. Bu süreçte Suriye üzerindeki güçlerini sağlamlaştırdılar, bölgeyi güçlendirdiler ve yerel prensler arasında posta yolları ve diplomatik bağlantılar kurdular. Baibars'ın askerleri de, Kutsal Topraklardaki haçlı devletlerin sonunu yendi. Bağdat'ın yıkılmasından sonra Mısır'a da sığınan Abbasi, Mısır'da hüküm sürdüğü sürece Memlukler tarafından nominal halifeler olarak korundu, böylece Osmanlılar 1517'de onları mağlup ettiğinde, son Abbasi halifesinin onları ofise soktuğunu iddia edebilirlerdi. ve onun amblemi.
Burji hanedanı
1382'de Bukri veya Burji hanedanı devraldı. Burji (برجي, “kule” anlamına gelir) Kahire Kalesi'ndeki merkezlerini ifade eder ve Çerkesler ve Gürcülerden oluşur.
Osmanlılar
Memlük sultanlığı, Osmanlı İmparatorluğu tarafından fethedildiği 1517 yılına kadar yaşayabilecekti. Memlükler kurumu, Saltanat ile aynı olmasa da, Osmanlılar altında devam edecek.
Memlükler Osmanlılardan bağımsızlık kazanıyor
1768'de Sultan Ali Bey El-Kabir Osmanlılardan bağımsızlığını ilan etti, ancak Memlükler harekatını ezdi ve yenilgisinden sonra pozisyonlarını korudular. Bu zamana kadar Kafkasya'da Gürcistan'dan yeni köle askerleri getirildi.
Napolyon, 1798’de Mısır’a saldırdığında Memluk askerlerini yendi ve onları Yukarı Mısır’a sürdü. Bu zamana kadar, Memlukler geleneksel süvari yükü taktiklerini ele geçirmek için tüfekler eklediler.
Fransız birliklerinin 1801'de ayrılmasından sonra, Memlükler bağımsızlık mücadelesini sürdürdüler, bu kez Osmanlı İmparatorluğu ve İngiltere'ye karşı. 1803 yılında, Memluk liderleri İbrahim Beg ve Usman Beg, Rus genel konsolosuna bir mektup yazdı ve ateşkes istedikleri için padişah ile arabuluculuk yapmasını ve kendi vatanları olan Gürcistan'a geri dönmelerini istedi. İstanbul’daki Rus büyükelçisi, arabuluculuk yapmayı reddetti çünkü Rus devleti, Memlük’lerin, Memlüklerin geri dönüşünün teşvik edebileceği güçlü bir ulusal kurtuluş hareketinin yükseldiği Gürcistan’a dönmesine izin vermekten korkuyordu.
1805 yılında Kahire halkı isyan etti. Bu, Memlüklere devlet otoritesini ele geçirmek için bir fırsat sundu, ancak iç gerilimleri ve ihanet davranışları onları kullanmalarına izin vermedi. 1806'da Memlükler Türk kuvvetlerini birkaç kez yendi ve Haziran ayında rakip partiler bir barış anlaşması imzaladılar. Buna göre, 26 Mart 1806'da Mısır valisi olarak atanan Muhammed Ali, kaldırıldı ve Mısır'daki devlet otoritesi Memlüklere geri döndü. Yine, klanlar arasındaki iç gerginlik ve çatışmalar, Memlüklerin bu fırsatı kullanmasına izin vermedi ve Muhammed Ali yetkisini korudu.
Mısır'daki Memlük'ün gücünün sona ermesi
Muhammed Ali, Mısır'ı kontrol etmek istese sonunda sonunda Memlüklerle ilgilenmesi gerektiğini biliyordu. Hala Mısır'ın feodal sahipleriydi ve toprakları hala hem servetin hem de gücün kaynağıydı.
1809-1810'da Muhammed Ali, Memlükleri Mısır ve Sudan arasında bölüştürmeyi başardı. 1 Mart 1811'de, Muhammed Ali, tüm önde gelen Memlükleri sarayına davet etti. Bu etkinlikte Kahire'de geçit töreninde yaklaşık altı yüz Memlük (yaklaşık yedi yüz başka bir kaynağa göre) vardı. El-Azab kapılarının yakınında, Mukatamb Tepesi'nden aşağı, Muhammed Ali'nin kuvvetleri hemen hemen herkesi tuzağa düşürdü ve katlediyordu. Geleneğe göre, Muhammed Ali'nin Türklere saldırması ve atlı bir özgürlük uçurumun üstünde bir atla atlamasına rağmen, Hasan adında yalnızca bir Memluk, Muhammed Ali'nin Türklere saldıran kuvveti olsa da, yoluna devam etti.
Sonraki hafta boyunca Mısır'da yüzlerce Memlük öldürüldü. Kahire kalesinde binden fazla (ve sokaklarda yaklaşık üç bin) Memlükler ve akrabaları öldürüldü. Bir küçük grup Sudan'a kaçtı ve Dongola adlı bir köye yerleşti. Birçoğu iki veya üç yıl içinde öldü (aralarında 1816'da ölen İbrahim Beg). 1820'de, Muhammed Ali onları affetti ve Mısır'a dönmelerine izin verdi, ancak sadece 80'i bunu yapmaya karar verdi.
Bağdat'ta Memlükler
Osmanlı Devleti'nde, Bağdat'ta Memlükler, on sekizinci yüzyılda bağımsızlıklarını ilan etmiş ve 1832'de Osmanlı'nın fethine kadar özerk kalmıştır.
Napolyon'un hizmetinde memlükler
Napolyon, on dokuzuncu yüzyılın başlarında kendi Memlük kuvvetlerini oluşturdu ve onlar bilinen son Memlük gücü oldu. İmparatorluk Muhafızlarında bile kişisel görevlilerinden biri de dahil olmak üzere Belçika kampanyası sırasında Memluk askerleri vardı. Napolyon'un ünlü koruması Roustan, aynı zamanda Mısırlı bir Memlük'dü.Mayıs 1808’de İkinci, Ayrıca şöyle bilinir Memlüklerin Ücreti, Francisco Goya tarafından (1814)
Napolyon döneminde, Fransız ordusunda özel bir Memluk ordusu vardı. 13. Şansörler tarihinde, Albay Descaves, Napolyon'un Mısır'daki Memlükleri nasıl kullandığını anlatıyor. Bonaparte'nin ayrıldıktan sonra Kleber'e verdiği "Talimatlar" adlı kitabında Napolyon, özel bir dekolman kurmayı planladığı Suriyeli tüccarlardan yaklaşık iki bin Memluk aldığını yazmıştı. 14 Eylül 1799'da General Kleber, Acre kuşatmasında yakalanan Türkler'den Memluk yardımcıları ve Suriyeli yeniçeri monte eden bir şirket kurdu.
7 Temmuz 1800'de, General Menou şirketi yeniden düzenledi, her biri yüz kişiden oluşan üç şirket kurdu ve adını "Mamluks de la Republique" olarak değiştirdi. 1801'de General Rapp, emrinde 250 Memlüklü bir filo düzenlemek için Marsilya'ya gönderildi. 7 Ocak 1802’de
Memlukler, 2 Aralık 1805'te Austerlitz Savaşı'nda iyi savaştı ve alay hem standart taşıyıcı hem de trompetçi barındıracak bir standart ve kadro artırıldı. 15 Nisan 1806 tarihli bir kararname, filonun gücünü 13 subay ve 147 kişi olarak tanımladı. 1813'te İmparatorluk Muhafızlarının Şakirleri-17 Mart kararnamesi, Genç Muhafız'a bağlı başka bir şirket kurdu. İmparatorun emrine kabul edilemeyeceğini belirten 21 Mart 1815 tarihli İmparatorluk kararnamesine rağmen, Napolyon'un o yılın 24 Nisan tarihli kararını, diğer şeylerin yanı sıra, İmparatorluk Muhafızlarının Şatosu'nun bir filosunun da içerdiğini belirtti. Belçika Kampanyası için iki memluk şirketi.
İlk Restorasyon ile Eski Muhafız Memlukları'nın şirketi, Corps Royal des Chasseurs de France'da kuruldu. Genç Muhafız Memlükleri, 7. Şansöre bir Cheval'e dahil edildi.
Dış bağlantılar
Tüm bağlantılar 9 Ağustos 2018’de alındı.
- Katolik Ansiklopedisi: Mameluco
- Memlüklerin Sanatı Esin Atil tarafından
- Chicago Üniversitesi'nde Memluk Araştırmaları Kaynakları