Bilinmeyen bir sürenin ardından, sıcak kaynak suyunun içinde derin uykuda olan Lin Xintong’un göz kapakları hafifçe hareket etmeye başladı.
Rüyalarında, tamamen farklı bir sahne yaşıyordu…
Kemik donduran rüzgar altında, durmaksızın yürüyordu. Önünde, onu çeken inatçı bir figür vardı. Lin Xintong’un meridyenlerindeki Donmuş Qi, daha fazla bastırılamayacak durumdaydı. Ona yük olmamak için elini bırakmaya çalıştığı anda figürün avucundan bir sıcaklık geldi. Sıcaklık, vücudunun titremesine neden oldu. Çok acı vericiydi.
O sıcaklık tarafından ölümüne yakılıyormuş gibi hissetti ama bir sonraki anda, figür döndü ve onu kucakladı.
Kolları sağlam ve güçlüydü. Vücudunu onunkiyle birleştirmek istiyormuş gibi sıkıca sarılıyordu.
Lin Xintong, o anda ne yapacağını bilemez hâle geldi. Çocukluğundan beri hiçbir erkeğe bu şekilde sarılmamıştı.
Figür, Lin Xintong’u kucakladığı anda ısı aniden nazikleşti. Lin Xintong’un bedenine girdi ve meridyenleri boyunca akarak bedenine yayıldı…
Bu ısı, meridyenleri boyunca sıcak bir bahar esintisi gibi hareket ederek donmuş bedeninin bir kez daha canlanmasını sağladı…
Bu şekilde, yaşam gücü yavaş yavaş iyileşti. Canlılığın alevleri, bir kez daha yanmaya başladı…
Daha sıcak bir hâl alırken onu çevreleyen kar dağılmış gibi görünüyordu…
Lin Xintong gözlerini açmaya çalıştı. Bu sefer, figürün görünüşünü seçti. Ve gördüğü, Lin Xintong’u kuşkucu hissettirdi. Görüşündeki kişinin görünüşü kademeli olarak netleşti.
Sonunda açıkça onu gördü…
…
…
Lin Xintong, kirpikleri hafifçe titrerken gözlerini açtı.
Mavi kıyafetli gencin figürü yavaş yavaş netleşti.
O tanıdık his, o tanıdık sırt…
Yi Yun…
Lin Xintong’un kalbi, her tür duyguyla doluydu. Uyandığı an hâlâ karlı düzlüklerde olduğunu biliyordu. Bir figür tarafından çekildiği sahne, sadece ölüme yakın bir deneyim yaşadığı için gördüğü bir halüsinasyondu…
Ve rüyasında ona eşlik eden figür, sonuna kadar ondan vazgeçmemişti. O figürün yanan kızıl-altın alevlerle birlikte ortaya çıkışı ve bilincini kaybetmeden önce gördüğü o kılıç saldırısı, önünde duran Yi Yun’la birleşti.
Hâlâ karlı düzlüklerdeydi ve kar fırtınası hâlâ devam ediyordu, ama şimdi, Yi Yun tarafından sımsıkı kucaklanmış durumda, sıcak kaynak suyunun içindeydi.
Daha önce bir erkeğe hiç bu kadar yakın olmamıştı. Kıyafetlerinin parçalandığını ve suyun içinde ıslandığını, yarı şeffaf bir hâle gelerek mükemmel vücudunu gözler önüne serdiğini gördü…
Her zaman soğukkanlı olan Lin Xintong, yanaklarının kızardığını hissetti. Kalp atışı da kan akışı da hızlandı.
Bu yakınlığı hemen kabul edemedi.
Refleks olarak Yi Yun’u itmek istedi, tam pürüzsüz kollarını kaldırmıştı ki, onları nazikçe geri indirdi. Onu, Cehennem’in Kapısı’ndan iki kez geri çekenin Yi Yun olduğunu biliyordu.
Tükenen canlılığı, Yi Yun’un Yuan Qi’si tarafından iyileştirilmişti. Onun kurumuş ve donmuş meridyenlerine Saf Yang Yuan Qi’yi aktarabilmek için onu kucaklamıştı.
Yi Yun’un kucaklayışını ve nefes alışverişini hissedince, anlaşılmaz bir sakinlik hissetti. Yi Yun’un bedeninden durmaksızın onun bedenine akan Saf Yang enerji, Lin Xintong’a çok cazip geldi.
Lin Xintong bundan dolayı sessiz kaldı. Sonsuz kar fırtınasının içinde bu sıcaklıktan ve huzurdan keyif alırken tek bir kelime bile etmedi.
Yi Yun’a baktı ve gülümsedi. Kaynak suyuyla yıkanmış yüzü hâlâ kıpkırmızıydı.Güzel ve zarifti.
Ama… Gülümsüyorken gözlerinin köşesinden de gözyaşları aktı. Sessizce yere düştü, sıvı ve gaz arasında kayboldu.
Neden ağladığını bilmiyordu. Anılarında, çok, çok uzun zamandır ağlamamıştı…
Yi Yun ortaya çıkmadan önce, gerçek ve rüyalar birbirine karışarak onun hangisinin rüya, hangisinin gerçek olduğunu ayırt edememesine yol açmıştı.
Ama kar fırtınasına direnmiş olan bu figür, burada, ölümün eşiğindeyken ne onu terk etmişti ne de vazgeçmişti.
Ayrıca o el, burada ona sıcaklığını vermiş ve onu buz cehenneminden yavaş yavaş dışarı çekmişti.
Lin Xintong, çok uzun zamandır kendi dövüş sanatları yolunda yalnız başına yürümüştü.
Sırtına binen Yin meridyenlerinin yükü, çocukluğundan beri diğerleri tarafından ötekileştirilip dışlanmasına sebep olmuştu. Ama umutları çok zayıf olsa bile, kaderini tersine çevirme fırsatı aramaktan hiç vazgeçmemişti.
Gururuyla birlikte kararlılıkla direndi. Güçlü kararlılığı, dış görünüşüyle hiç uyuşmadı ve başkalarının yardımını neredeyse hiç kabul etmedi.
Ama sonuçta o bir insandı. Hiçbir zaman başka birini kendi iç dünyasına sokmamıştı. Ama şimdi, Yi Yun’un kollarında açıklanamaz bir şey hissediyordu. Birisinin ona eşlik etmesini ve umudunu kaybettiğinde ona yardım etmesini hiç beklemediğinden, şimdi çok mutluydu.
“Uyanmışsın…”
Yi Yun, Lin Xintong’un uyanmasını dört gözle beklemekteydi. Ama şimdi, Lin Xintong uyandığında çok büyük bir utanç hissetti. Her şeyin ortada olduğu bu sahneyi, ona nasıl açıklayacağını bilmiyordu.
Lin Xintong, Yi Yun’un tepkisini görünce kibarca gülümsedi.
Yi Yun’un bedeninden çıkan Saf Yang enerjinin, onun bedenindeki Saf Yin enerjiyle belli belirsiz bir şekilde yankıladığını hissetti. Bu bütünleyici denge, Yi Yun’dan ayrılmak konusunda gönülsüz hissetmesine neden oluyordu.
Saf Yin ve Saf Yang, evrenin yasaları içinde tamamlayıcı mefhumlardı.
Yalnız Yin yaratımı, yalnız Yang gelişimi sağlayamazdı. Yin ve Yang’ın bütünleşmesi doğal bir şeydi.
Bu, Yi Yun ile Lin Xintong’un da birbirlerine doğal bir çekim hissetmesine neden oluyordu. Bir olabilirlerse, Yin ve Yang Yuan Qi de yankılanır ve ikisine de sayısız fayda sağlardı.
Cinsel ilişki yoluyla yetişimi geç, aralarındaki tensel temas bile birbirlerinin Yuan Qi’siyle beslendiklerini hissettiriyordu. Lin Xintong’un Yin meridyenlerine bir sıcaklık yayılıyor, bedenindeki Donmuş Qi’yi dağıtıyordu. Yi Yun ise, Parlak Güneş Qi’sinin daha yoğun bir hâle geldiğini hissediyordu. Hatta arkasında, belli belirsiz bir şekilde Altın Karga hayalî görüntüsü ortaya çıkmıştı.
Birbirlerinin gözlerine baktılar. Lin Xintong’un bakışları gittikçe uysallaştı.
Yi Yun’la karşılaştığı zamanları ve yaşadığı deneyimleri düşününce, gözleri duygu dolu oldu.
Bulut Çölü’nde karşılaştığı gencin adım adım ilerleyerek bugünkü sahneyi yaratacağını kim bilirdi ki?
Bulut Çölü’ndeki ilk karşılaşmadan Lin Ailesi’ndeki yeniden karşılaşmaya, ‘Metruk Gök Tekniği’ çay partisine, o geceki şölene ve kalıntı denemesine…
Sonunda, Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesine…
Lin Xintong, Yi Yun’a karşı olan duygularının sessiz bir şekilde değiştiğini fark etti…
Bu değişikliği fark ettiğinde ilk önce paniklese de ardından yavaşça sakinleşti.
Fazlasıyla başına buyruk ve dik kafalı bir kızdı. İlgisiz olsa da, bir kez sağlam bir inanca sahip olursa, karşısına çıkan engellerle yüzleşmekten sakınmazdı.
Aklına koyduğu şeylerden asla pişman olmamıştı.
İkisi de pek fazla konuşmadı. Ama bu yalnız ve soğuk dünyada, birbirlerini sıkıca kucaklayıp ısıtmaya devam ettiler.
Dövüş sanatları yolu yalnızdı. Yolda birini bulmak, büyük bir mutluluk kaynağıydı.