"Küçük ve biçimli kulaklar, ağzın ve burun kanatlarının biçimi, ayak tabanının yay gibi kıvrık oluşu, hatta tukan kuşunun, gagasındaki portakalla yanık buğday arası bir renge dönüşmüş olan, insanın hatırına katran kovaları ve kandilisa halatlarını getiren işten katılaşmış, menişleşmiş eller bile; ama daha önemlisi, her davranışında, yaptığı her harekette elde olmadan dile geliveren, dışa vuran o belli birşey, o doğal rahatlık; aşk ve güzellik tanrıçası aphrodite ile onun çevresinde parlaklık, neşe ve bereket habercileri Kharit'ler tarafından besbelli kayırılmış bir anneye işaret ediyorlardı."Billy Budd, Herman Melville (Sayfa 32 - YKY(Kazım Taşkent Klasik Yapıtlar Dizisi))
Bakınız Herman Melville soylu-vahşi kahramanını yani Billy Budd'u tanımlarken, fizik olarak güzellik tanrıçası aphrodite benzetiyor, yine onun yanında koruyucu görevlileri, 3 kanatlı melekleri olan Kharit'ler tarafından da korunduğunu söylüyor. Söz gelimi; bu koruyucu güç yani Kharit'lerin koruduğu Billy Budd'un bedeni değil, ruhundaki saflığın, eskimemiş olanın sözgelimi; barbarlığın korunmasıdır. Melville'nin yüceltmek istediği öz'dür. Aslolan. Katılmamış, saf olandır. Billy Budd'u anneye benzetmesi de, onun soylu olduğunun, yani ondan doğduğumuza işaretidir. Rengine gelince yanık buğday sarısı diyor. Yani toprağa yakın olan renge işaret ediyor. Topraktan geldiğine, doğal olandan, tekrar döneceğimiz olandan geldiğine işaret ediyor. Müthiş. Müthiş. Müthiş.
Herman Melville'nin Kötülük KişiliğiBilly Budd, Herman Melville (Sayfa 72 - YKY(Kazım Taşkent Klasik Yapıtlar Dizisi)
"İçine yuva kurmuş, kökleşmiş kötülük eğilimlerini gizleyebiliyorsa da, onları ortadan kaldıracak gücü kendinde bulamıyordu. İyiliğin ne olduğunu kavrıyor, fakat iyi olamıyordu. Bu yapıda ki insanların hemen hemen hepsi gibi aşırı ölçüde enerji yüklü olan Claggart'a, kendi iç dünyasına geri çekilmekten ve yaradılışından ancak Tanrı'nın sorumlu olduğu akrep gibi, kendine verilen rolü sonuna kadar oynamaktan başka çare kalıyor muydu?"
Arka Kapak Sayı:26/ Yüreğine Boyun Eğme ! / Mustafa ÖzelBilly Budd, Herman Melville (Sayfa 6)
"Bir askerî papaz, savaş tanrısı Mars'ın hizmetinde çalışan Barış Prensi'nin elçilerinden biridir. Bu yüzden varlığı, kutsal Noel sofrası üzerine konmuş bir misket tüfeğinin varlığı kadar yakışıksızdır. Peki, bu adam neden buradadır ? Buradadır, çünkü dolaylı yollardan da olsa, geçerli esasların onayladığı amaçlara hizmet eder; çünkü kaba kuvvetten başka her şeyin kısa yoldan iptal olduğu bir dünyaya dinin tasvibini sunar."
Papaz iyi, ama papazlık berbat. İyilik prangalı, kötülük serâzat. Müesses din, dindar insan için ne büyük tezat !
Yan odadan Leonard Cohen'in içli sesi geliyor:
"Zarların hileli olduğunu
Herkes biliyor
Parmakların üçkağıt yaptığını
Savaşın bittiğini herkes biliyor
İyilerin savaşı kaybettiğini
Zaten savaşın da hileli olduğunu
Yoksulun yoksul kaldığını, zenginin zengin
Böyle gelmiş böyle gidiyor
Herkes biliyor."
"Yetmişdörtlük karakanın güvertesinde' Levent Oğlan' Billy Budd'un durumu, tıpkı taşrada ki memleketinden alınıp sarayın pek yüksek soydan gelme hatunlarıyle rekabete atılan köy güzelini andırıyordu." (Barbarlık yani saflık)Billy Budd, Herman Melville (Sayfa 32 - YKY(Kazım Taşkent Klasik Yapıtlar Dizisi))
Kıskançlık üzerine - 1Billy Budd, Herman Melville (Sayfa 71 - İş Bankası Kültür Yayınları)
Akıl çerçevesi içinde uzlaşmaz tutkular olan nefret ve kıskanma yine de Siyam'lı ikizler Chang ile Eng gibi birbirine yapışık olarak bir batında ortaya çıkabilirler. Peki, ama kıskanma duygusu bir gudubet midir? Ne acayiptir ki, mahkeme önünde hesap vermek durumuna düşmüş nice insanoğlu, cezanın hafifletilmesi umudu içinde işlediği korkunç suçları açınca kabul etmiştir; oysa kıskandığını, birine gıpta ettiğini ciddi olarak itiraf eden var mıdır?
Kıskançlık üzerine - 2Billy Budd, Herman Melville (Sayfa 71 - İş Bankası Kültür Yayınları)
Kıskanma duygusunda bütün insanlığın tanıdığı, en aşağılık suçtan bile daha utanç verici bir şey vardır. Bu duyguya yalnızca hiç kimse sahip çıkmamakla kalmaz, üstelik aklı eren, zeki birinde de görüldüğü ciddiyetle ileri sürüldüğü zaman, hali vakti yerinde beyefendilerce reddedilir. Ama bu duygu beyinde değil de yürekte yerleşmiş olduğundan, bir kimsenin akıl ya da zeka seviyesi hiç bir zaman kıskanmaya karşı güvence sayılamaz.