Düzenleyen: İnşaat Mühendisi Ahmet ŞEN
Notre Dame de Paris, Paris’teki Eyfel Kulesi’ne çok benzeyen Fransız Gotik mimarisinin en büyük harikalarından biridir. İnşaatı MS 1163’te başlamış ve iki kulesinin tamamlanmasıyla MS 1250’de hizmete girmiştir.
Katedral, Gotik heykellerinin doğallığı, Romanesk heykel ve mimarlığın geçişini ve evrimini gösteren cam sanatıyla tanınmaktadır.
Katedral, Fransız devrimi sırasında önemli ölçüde hasar gördüğünde ve daha sonra restore edildiğinde zor zamanlar geçirdi. 1991 yılında UNESCO, kültürel olarak önemli alanların dünya mirası listesine ekledi.
Notre Dame hakkında gerçekler:
- Mimar: Maurice de Sully
- Bina tipi: Kilise, katedral
- Yapı sistemi: Taş duvarcılık, kesme taş
- Katedralin yüksekliği: 128 metre (420ft)
- Genişlik: 12 metre (39ft)
Dikkat etmeniz gereken Notre dame’ın beş istisnai özelliği:
1) Fransız Gotik Mimarisi
Gotik mimari, tanrıya yaklaşma arzusunu temsil ediyor ve bu da cennete uzanan kulelerin inşası ile ifade ediliyor. Din, dikeylik, gargoyles, sivri kemerler ve Latin haçı gibi Gotik mimarinin tipik özellikleri bu binanın yapısına bir şekilde veya diğerine dahil edilir. Bütün bu özellikler arasında dini unsurlar en önemlisi gibi görünüyor.
2) Uçan Payandalar
Uçan payandalar Gotik mimarisinin ortak bir özelliğidir ve Notre Dame tarafından hem nefeste hem de koroda kullanılır. Uçan payandalar, bir yapının duvarlarından çatının, kubbenin veya kasanın ağırlığını ve yatay kuvvetini destekleyen bir iskeleye uzanan bir yarım kemer tarafından desteklenen eğimli bir kirişten oluşan duvar elemanlarıdır. Bu payandalar el ilanları taşıyabiliyordu. Koro payandaları, şapeller eklendiğinde yaklaşık 1.5 m uzatıldı.
3) Cam Sanatı
Notre-Dame’in vitray pencereleri, özellikle üç gül penceresi, katedralin en ünlü özellikleri arasındadır. Portalların üstündeki batı gülü penceresi Notre-Dame’deki güllerin ilk ve en küçük olanıydı. Çapı 9.6 metredir ve 1225 yılında kalın bir yuvarlak taş çerçeveye yerleştirilmiş cam parçalarıyla yapılmıştır. Orijinal camın hiçbiri bu pencerede kalmaz; 19. yüzyılda yeniden yapıldı.
4) Sivri Kuleler
İki kule altmış dokuz metre yüksekliğinde ve Eyfel kulesinin tamamlanmasına kadar Paris’teki en yüksek yapılardı. Kuleler, katedralin inşa edilecek son ana unsuru idi.
Sivri kuleler, belli bir mesafedeki Gotik kilisenin varlığını ilan etti ve cennete olan bağlantısını ilan etti. Pitoresk eklektizm ile yakın bir ilişki kurduğu düşünülüyordu.
5) Yaratık Şeklindeki Heykeller
Mimariye ihtişam katmanın yanı sıra, çok sayıdaki çirkin yaratık, katedralden ince su akıntıları yaymanın bir yolunu sağlamıştır. Yağmurdan sonra çatıdan dökülen suyun akışını bölerler ve taşa bağlanan harcı yıpratabilecekleri payandalardan, duvarlardan ve pencerelerden mümkün olduğunca dışarıya çıkarırlar.
inşaport.com ücretsiz aboneliği
Haftalık bültenimize abone olun, yeni içerikleri kaçırmayın.
Abonelik işleminiz tamamlandı.
Bir hata meydana geldi, lütfen daha sonra tekrar deneyiniz.