"Yetki belgeni göreyim," dedi.
Öyle görünüyordu ki, Kral'ın habercisine hayatta hiçbir şey, büyücünün görmesi için Kral'ın yetki belgesini çıkarmak kadar zevk veremezdi. Ejderin eyerine asılı duran deri keseye elini daldıran haberci, bir parşömen kılıfı çıkardı İçindeki parşömen tomarını alarak büyücüye uzattı. Büyücü belgeyi ince-liyormuş gibi yaptı Yetki belgesi eksiksiz olmalıydı. Stephen
bu tür konularda hata yapan bir insan değildi. Adamın ismi yazılıydı, Usta Hugh ve Stephen'ın mührü olan Kanatlı Göz ile mühürlenmişti. Yaralanıp kanayana kadar dudaklarını çiğneyen Magicka'nın halkına, denediğini, fakat burada daha büyük güçlerin söz konusu olduğunu anlatan acı dolu bakışlar atmaktan başka yapabileceği bir şey yoktu. Kalbinin üzerine elini koyarak sessiz ve soğuk bir kabullenme ile eğildi.
"Majesteleri size teşekkürlerini sunuyor," dedi haberci gülümseyerek. "Sen, Komutan!" İşaret etti. Yüzünü ihtiyatla ifadesiz tutan ve konuşulanları olduğu kadar konuşulmayanları da izlemiş olan Gareth gelip büyücünün yanında durdu. "Bana mahkûmu getir. Ah, bir de dönüş yolculuğu için yeni bir ejdere ihtiyacım olacak. Kral'ın işleri," diye ekledi.
Bu iki sözcük - Kral'ın işleri, bir şişe şaraptan bir şatoya, bir kızarmış yabandomuzundan bir alay askere kadar herhangi bir şeye el koymak için kullanılabilirdi. Bu emre itaat etmeyenler kendilerini büyük bir tehlikeye atmış olurlardı. Gareth Magicka'ya baktı. Öfkeyle sarsılmış olan büyücü hiçbir şey söylemedi -yalnızca başını kısaca salladı- ve şövalye emri yerine getirmek üzere ayrıldı.
Haberci parşömeni aldı, ustalıkla tekrar sarıp kılıfına geri koydu. Gareth'ın mahkûmla dönüşünü beklerken boş boş çevresine göz gezdirdi. Gözü cenaze ateşi için hazırlanan yığına takıldı. Yüzünü anında derin bir üzüntü ifadesi bürüdü.
"Majesteleri Leydi Rogar'a taziyelerini yolladı. Hizmet edebileceği bir konu olursa, saygıdeğer leydinin kendilerine başvurması yeterli olacaktır."
"Saygıdeğer leydi çok müteşekkir olacak," dedi Magicka ekşi ekşi.
Tekrar gülümseyen haberci sabırsızca eldivenleriyle bacağını dövmeye başladı. Gareth mahkûmu Kraliyet Muhafızla-rı'na doğru götürmüştü, fakat yeni bir ejdere ilişkin bir iz yoktu. "Ejder konusunda..."
"Alın, lordum, bunu kullanın," diye haykırdı yaşlı seyis hevesle, lordun ejderinin dizginlerini uzatarak.
"Emin misin?" diye sordu haberci, bakışlarını cenazeden büyücüye doğru kaydırarak. Elbette, ejderin -ne kadar değerli olursa olsun- ölünün onuruna kurban edilmesi geleneğinden haberdardı.
Magicka öfkeli bir solumayla elini salladı. "Neden olmasın? Lordumun katilini en değer verdiği ejderinin üzerinde götür. KraPın işleri, değil mi?"
"Evet, öyle," dedi haberci. "Kral'ın işleri."
Kraliyet Muhafızları aniden hazrola geçti, mızraklarının ucunu dışa çevirdi ve kalkanlarını kullanarak haberci ile ya-nındakilerin çevresinde bir çember oluşturdu. V "Belki de Kral'ın işlerinin bazı yönlerini Majesteleri'nin kendisi ile tartışmak istersiniz. Lütufkâr efendimiz yokluğunuzda vilayetinizin yönetimi ile ilgilenmekten memnunluk duyacaktır, Magicka."
Dönmekte olan savaş ejderinin kanatlarının gölgesi avluya düştü.
"Hayır, hayır," diye itiraz etti büyücü aceleyle. "Kral Step-hen'ın benden daha sadık bir kulu bulunamaz! Onu bu konuda temin edebilirsiniz!"
Haberci eğildi ve Magicka'yı cana yakın bir gülümseme ile yanıtladı. Çevresindeki askerler tetikte duruşlarını bozmadılar
Deri miğferi altında terlemekte olan Gareth çelikten çemberin içine girdi. Komutan, Kraliyet Muhafızları ile savaşma
emri gelmesine ramak kaldığını biliyordu ve midesi hâlâ kasılıyordu.
"İşte adamınız," dedi Gareth sertçe, Hugh'yu öne fırlatarak.
Haberci, hızlı bir bakışla mahkûmun sırtındaki kırbaç izle rini, yüzündeki yara bereleri ve şişmiş dudağını inceledi. Ka ra, çökmüş gözleri kaşlarının altındaki gölgelerde tamamen yitmiş görünen Hugh, haberciye, umut taşımayan, yalnızca yepyeni işkencelerin beklentisi içinde olan, tarafsız bir merak la baktı.
"Kollarındaki bağları kesin. Ayaklanndaki prangaları da çözün."
"Fakat, efendim, o tehlikeli biri..."
"O şekilde ejdere binemez ve benim de harcanacak zama nım yok. Endişelenme" -haberci önemsemez görünerek elini salladı- "kanatları çıkmadığı sürece, uçmakta olan bir ejderin sırtından atlayarak kaçmaya teşebbüs edeceğini sanmıyorum."
Gareth hançerini çekti ve Hugh'nun kollarının çevresinde ki bağlan kesti. Yardımcılarını çağıran ejder seyisi, temkinli bir tavırla çelikten halkanın içine girdi, habercinin yorgun ejderi nin eyerini çözdü ve Lord Rogar'ın ejderini eyerledi. Ejderin boynunu okşayarak, sevinçle dizginleri haberciye uzattı. Yaşlı adam ejderi bir daha görmeyecekti; Kral Stephen'ın eline ge çen hiçbir şey geri dönmezdi. Fakat bu durumu, onu seven ve ona güvenen bir yaratığın boynuna bıçağı saplamaya, çoktan ölmüş bir adam uğruna yaşamının akıp gitmesini seyretmeye yeğlerdi. ''"" nr>bi"i
Haberci ejdere bindi. Elini aşağı, Hugh'ya uzattı. Katil öz gür kaldığını, kafasının taş üzerinde olmadığını, o berbat kılı cın yaşamını sona erdirmeyeceğini yeni anlamış gibi görünü yordu Katı bir şekilde ve acıyla hareket ederek elini uzattı, lıa
bercinin elini tuttu ve adamın kendisini ejderin sırtına çekmesine izin verdi.
"Ona bir pelerin getirin. Donar yukarıda," diye emretti haberci. Pek çok pelerin sunuldu. Haberci kalın, kürklü bir pelerin seçti ve Hugh'ya fırlattı. Mahkûm pelerini omuzlarına sardı, arkaya uzanıp eyerin kenarını sıkıca kavradı. Haberci emir verdi ve ejder, tiz bir çığlıkla kanatlarını açarak yükseldi.
Kraliyet Muhafizlan'nın komutanı kulak tırmalayan bir ıslık çaldı. Savaş ejderi, sırtından sarkan halatlar yere değene kadar alçaldı. Askerler hızla tırmandılar ve ejderin geniş, yayvan sırtında yerlerini aldılar. Ejder kanatlarını kaldırdı. Birkaç dakika içinde gölgesi yok olmuş, gök boşalmış, gecenin gri loşluğu geri dönmüştü.
Aşağıdaki avluda adamlar, ciddi yüzlerle, sessizlik içinde birbirlerine baktılar. Kocalarını gözleyen ve gergin havayı his seden kadınlar aceleyle çocuklarını toparladılar, payladılar ve mızmızlananları tokatladılar.
Yüzü öfkeden kaskatı kesilmiş Magicka, uzun adımlarla iç kaleye doğru yürüdü.
Gareth büyücünün ayrılmasını bekledi, sonra cenaze ateşinin yakılmasını emretti. Alevler çatırdarken kadınlar ve erkekler bir araya geldiler ve lordlarmın ruhunu atalarına göndermek üzere şarkı söylemeye başladılar. Şövalye komutanı, sevdiği ve otuz sene boyunca sadakatle hizmet ettiği lordu için bir şarkı söyledi. Bitirdiği zaman gürleyen, sıçrayan alevlerin bedeni tüketmesini izledi.
"Demek hiç büyücü öldürmedin, ha? Hugh, dostum, belki de bir fırsat yakalarsın. Seni bir daha gorüısem... Kral'ın işleri!" Gareth homurdandı. "Eğer ortaya çıkmazsan, eh, uğruna yaşayacak pek bir şeyi kalmayan yaşlı bir adamım ben " Göz leri büyücünün odasına gitti. Cüppeli bir siluetin pencereden baktığı görülebiliyordu Yerine getirilecek sorumlulukları olan komutan, bu gece her şeyin güvende olduğundan emin olmak için kapıya doğru yürüdü.
Sanatını ifşa etmekten yoksun kalmış, unutulmuş Üç Darbe Nick, kederli kederli taş üzerinde oturuyordu.
DÖRDÜNCÜ BOLUM
VOLKARAN ADASI'NDA BÎR YER ORTA ÂLEM
Haberci ejderini sıkı kontrol altında tutuyordu. Birazcık gevşek davransa küçük binek ejderi, büyük savaş ejderini rahatlıkla geçebilirdi. Fakat haberci koruma olmadan uçmaya cesaret edemezdi. Elf korsanlar genellikle bulutların içinde gizlenir, insan ejder sürücülerin üzerine saldırmak üzere beklerlerdi. Bu yüzden yavaş ilerliyorlardı. Fakat bir süre sonra Ke'lith'in meşale ışıklan altlannda yok oldu. Kısa süre sonra WitheriTin kayalık tepeleri, vilayetin düşmüş lordunun cenaze ateşinden yükselen dumanı görünmez kıldı.
Haberci ejderini Kara-rae'nin -savaş ejderinin- kuyruk tarafında tuttu. Gecenin gri loşluğunu yarıp geçen parlak, küçük bir kama gibiydi. Kendi koşumlarına kayışlarla bağlanmış olan Kraliyet Muhafızları Kara-rae'nin sırtında siyah topaklar gibi görünüyordu.
Ejderler, yalnızca alçak, kare evleri açıkça görünen küçük Hynox Köyü'nün üzerinden uçtular. Sonra Dandrak kıyısını aştılar ve göğün derinliklerine yöneldiler. Haberci, daha önce fazla uçmamış bir adam gibi aşağı, yukarı, oraya buraya bakındı -Kral'ın habercisi olduğu söylenen bin için garip bir şeydi bu Üç Mevkiyolu Adası'nın ikisini görebildiğini duşundu Hanastai
ile Bindistai açıkça görünüyordu Göğün derinliklerinde bile gece tam anlamıyla karanlık sayılmazdı -efsanelerin, Koparı-hş'tan önce eski dünyanın olduğunu söyledikleri kadar değil.
Elf astronomları, Gecenin üç Lordu olduğunu yazmışlardı. Ve batıl inançlıların, bunların, insanların dinlenmesi için Ari-anus üzerine pelerinlerini örten dev adamlar olduklarına inanmasına rağmen, eğitimli olanlar Gecenin Lordları'nın aslında üzerlerinde yüzen mercankaya adalar olduğunu, her on iki saatte bir Arianus ile güneş arasına sürüklenen bir yörüngede ilerlediklerini bilirdi.
Bu adaların altında Yüksek Âlem bulunurdu. Burada, kendi istekleri ile sürgüne giden güçlü insan büyücüler olan gize-mustalannın yaşadığı düşünülürdü. Yüksek Âlem'in altında gökkubbe veya gündüz yıldızları bulunurdu. Kimse gökkub-benin aslında ne olduğunu bilmezdi. Pek çok kişi -ve yalnızca batıl inançlılar da değil- bunun göklerde yüzen elmaslardan veya başka değerli taşlardan oluşan bir kuşak olduğuna inanırdı. Böylece, güya gökkubbenin içinden geçen gizemus-talarının muhteşem servetlerine ilişkin efsane doğdu. Hem elf-ler, hem de insanlar pek çok sefer gökkubbeye kadar uçmaya ve sırlarını keşfetmeye teşebbüs ettiler, fakat yola çıkanlar hiç geri dönmedi. Orada havanın, kanı donduracak kadar soğuk olduğu söyleniyordu.
Uçuş sırasında, haberci pek çok defa dönüp yol arkadaşına baktı. İnen baltanın altından kurtarılan bir adamın tepkilerini merak ediyordu. Rahatlama, sevinç veya zafer görmeyi bekliyorduysa, haberci hayal kırıklığına uğramış olmalıydı. Sert ve hareketsiz olan katilin yüzü, bu maskenin arkasındaki düşüncelere ilişkin hiçbir ipucu vermiyordu Bu adam, bir başkasının insanları yiyip içerken seyredebileceği sakinlik içinde,
bir adamın ölmesini izleyebilirdi. O anda yüzü haberciye dönük değildi. Hugh dikkatle uçuş rotalarını inceliyordu. Haberci bunu fark edince huzursuz oldu. Belki de onun düşüncelerini hisseden Hugh başını kaldırdı ve gözlerini habercinin gözlerine dikti.
Haberci Hugh'yu incelemesinden bir sonuç çıkaramamıştı. Fakat Hugh, haberci ile ilgili pek çok şey öğrenmiş gibiydi. Kısılmış gözleri sanki adamın derisini soyuyor, kemikleri oyuyordu. Adam bir an sonra gözlerini ejderin boynuna çevirme-seydi, habercinin beynindeki her şeyi açığa çıkaracak gibiydi. Haberci bir daha Hugh'ya bakmadı.
Tesadüf de olabilirdi, ama haberci Hugh'nun uçuş rotası ile ilgilendiğini görünce hemen bir sis perdesi oluştu ve karayı gözden gizledi. Yüksekte ve hızla uçuyorlardı ve Gecenin Lordları'nın gölgeleri altında görecek fazla bir şey yoktu. Fakat mercankayanın yaydığı hafif, mavimsi ışık, orman kümelerinin, yerin ince ışıltısının üzerinde siyah lekeler olarak görünmesine sebep oluyordu. Yerdeki nirengileri fark etmek kolaydı. Ezilmiş granitten sıva ile kaplanmamış şato ve kaleler, yumuşak bir ışıltı ile parlıyordu. Kasabaların sokaklarının oluşturduğu parlak şeritler havadan kolaylıkla görülüyordu.
Savaş sırasında, saldırgan elf gemileri göklerde dolaşırken, insanlar sokaklarını saman ve sazlarla kaplarlardı. Fakat şimdi Volkaran Adaları'nda savaş yoktu. Burada yaşayan insanların çoğu, gururla, bunun sebebinin savaştaki cesaretleri olduğunu, elf lordları arasında yarattıkları korkudan kaynaklandığını düşünürdü.
Bunu düşünen haberci, cehaletlerinden duyduğu tiksinti ile başını salladı. Orta Âlem'de gerçeği pek az kişi bilirdi -Kral Stephen ile Kraliçe Anne de bunların arasındaydı. Aristagonlu
cifler o sırada Volkaran ile Uylandia'yı gözardı ediyorlardı, çünkü uğraşmaları gereken çok daha büyük sorunları vardı -kendi halkları içinde isyan çıkmıştı.
İsyan kesinlikle ve acımasızlıkla sona erdirildiği zaman dikkatlerini insanların -bu isyanın çıkmasına sebep olan barbar hayvanların krallığına çevireceklerdi. O zaman geldiğinde ciflerin işgal ve fetihle yetinmeyeceklerini biliyordu Stephen. Bu kez dünyayı insan denen pislikten sonsuza kadar temizleyeceklerdi. Stephen sessizce ve hızla, büyük oyun tahtasındaki parçalan yerleştiriyor, nihai yarış için hazırlanıyordu.
Habercinin arkasında oturan adam bilmiyordu, ama o da bu parçalardan biri olacaktı.
Sis belirdiğinde katil, içten içe omuzlarını silkerek nereye gittiklerini çıkarmaya çalışmaktan vazgeçti. Kendisi de bir gemi kaptanı olduğundan, adalar arasında ve ötesindeki pek çok hava yolunda uçmuştu. Ters rydai' yönüne dönmüşlerdi ve Kurinandistai yönüne doğru ilerliyorlardı.
Hugh sisin kendiliğinden oluşmadığını biliyordu ve bu da kuşkulanmaya başladığı şeyi -bu genç 'habercinin' sıradan bir kral hizmetkân olmadığını- doğruluyordu. Usta rahatladı ve sisin zihnini kaplamasına izin verdi. Gelecek hakkında tahminler yapmanın bir faydası yoktu. Mevcut durumdan daha iyi olması olasılığı düşüktü, daha kötü olmasını da beklemiyordu Hugh geleceğe hazırlanmak için elinden geleni yapmıştı; kemik saplı, rünlerle süslü hançeri yanında, kemerine takılıydı -son anda Gareth vermişti onu Hugh'ya. Çıplak, yaralı omuzlarını kalın l Tıibus Standart'ında kullanılan gemicilik terimi Tüm havayollarının merkezi, Tribustaki imparatoıluk saıayı sayılır Iıkların baıış içinde yasadıklaıı eski dönemlerden bu yana tüm mesafeler binası leferans alınarak olçııluı Teıs rydaı, Trıbus'ıın mevcut pozisyonuna yaklaşmayı ifade eder Düz lyclaı, bunun .ıksı yönünü ışaıet edeı
45 ' '
kürklü pelerininin derinliklerine gizleyen Huglı, sıcak kalmak dışında hiçbir şey ile ilgilenmemeye başladı. tYine de sisin habercinin başına bela olmasını izlemekten keyif alıyordu. Uçuşlarını yavaşlatıyordu ve haberci devamlı, birden önlerinde beliren açık havaya doğru alçalıp, nerede ol duklarını kontrol ediyordu. Bir ara kaybolmayı becermiş gibi göründü. Haberci ejderi havada sabit tuttu. Ejder, sürücüsü nün komutu doğrultusunda süzülmek için kanatlarıyla havayı dövüyordu. Hugh habercinin bedeninin gerginleştiğini, bakış larının yerdeki değişik nesneler arasında dolandığını fark etti.
Kendi kendine mırıldandığı sözcüklere bakılırsa, belli bir yön de çok fazla gitmişlerdi. Yolunu değiştiren haberci, ejderin ba
şını çevirdi ve yine sisler içinde uçmaya başladılar. Haberci
Hugh'ya sinirli bir bakış fırlattı, sanki kaybolmalarının onun suçu olduğunu söylemeye çalışıyordu.
Yaşamının ilk dönemlerinde, hayatta kalabilmek için, çevresinde olup biten her şeyin farkında olmayı öğrenmişti Hugh. Şimdi, kırkıncı devrinde bu önlem, içgüdüsel bir hal almıştı, • altıncı duyu gibiydi. Rüzgârdaki ufak bir değişimi, ısının hafifçe düşmesini veya yükselmesini anında fark ediyordu. Zaman ölçen bir aracı olmamasına rağmen, belli iki zaman arasında ne kadar süre geçtiğini anlayabiliyordu. İşitme duyusu keskindi, gözleri daha da keskindi. Yanılmaz bir yön duyusu vardı. Volkaran Adalan'nda ve Uylandia kıtasında gitmediği çok az yer kalmıştı. Gençliğindeki maceraları onu büyük Arianus dünyası üzerinde uzak (ve nahoş) yerlere götürmüştü. Boş yere nefes tüketmek demek olan böbürlenme huyuna sahip olmayan Hugh -yalnızca eksikliklerinin üstesinden gelemeyen bir insan, dünyayı hiçbir eksikliği olmadığına ikna etme ihtiyacı hisseder- Arianus üzerinde nereye konarsa konsun, bir kaç dakika içinde nerede olduğunu anlayabileceği konusunda kendisine hep güvenmişti.
Ama habercinin yumuşak bir sesle komut verdiği ejder gökte alçalıp, katı toprağa konduğu zaman, Hugh çevresine bakındı ve hayatında ilk defa, kaybolduğunu itiraf etmek zorunda kaldı. Burayı daha önce hiç görmemişti.
Kral'ın habercisi ejderinden indi. Deri bir keseden bir par-layantaş çıkararak, açık avcunun içinde tuttu. Hava ile temas eden büyülü mücevher ışıldamaya başladı. Parlayantaş ısı da verirdi bu yüzden onu bir kabın içine koymak gerekirdi. Haberci tereddüt etmeden, indikleri alanı çevreleyen mercanka-ya duvarın bir köşesine yürüdü. Eğilerek parlayantaşı kaba bir demir lamba içine koydu.
Huglı çıplak avluda başka hiçbir nesne göremiyordu. Lamba, ya haberciyi bekleyen biri tarafından, ya da habercinin kendisi tarafından burayı terk ederken bırakılmıştı. Usta lambayı habercinin bıraktığını düşünüyordu, çünkü çevrede başka hiçkimseyi göremiyordu. Kara-rae'yi bile geride bırakmışlardı. Bu yüzden, habercinin yolculuğuna burada başladığını ve görünüşe göre geri dönmeyi umduğunu varsaymak mantıklıydı -bu gerçek önemli de olabilirdi, önemsiz de. Hugh ejderin sırtından aşağı kaydı.
Haberci demir lambayı kaldırdı. Ejdere dönerek gururlu boynunu okşadı. Teskin edici sözler mırıldandı, sözleri hayvanın avluda oturmasını, kanatlarını katlayarak kuyruğunu ayaklarının çevresine dolamasını sağladı. Başı göğsüne düştü, gözleri kapandı ve ejder tatmin olmuş bir şekilde içini çekti. Bir kere uyuyan ejderi uyandırmak son derece zor ve tehlikelidir, çünkü bazen uykuda, ejderlere yapılan boyun eğme ve itaat büyüleri kazayla yok olur ve kafası karışmış, hiddetli ve son
derece gürültücü bir yaratıkla kalakalırsınız. Deneyimli bir ejder sürücüsü, yakında becerikli bir büyücünün var olduğundan emin olmadan asla ejderinin uyumasına izin vermez. Hugh bu gerçeği de ilgiyle bir kenara not etti.
Hugh'nun yanına yaklaşan haberci feneri kaldırdı ve sor-gularcasına, soru sormasını veya yorum yapmasını beklercesi-ne yüzüne baktı. Usta, yanıtlanmayacağını bildiği soaılar sorarak nefesini boşa harcamasının anlamsız olduğunu görüyordu, bu yüzden sessizce habercinin bakışlanna bakışları ile karşılık verdi.
Hayrete düşen haberci, bir şey söyleyecek gibi oldu, fikrini değiştirdi ve içine çektiği nefesi yavaşça bıraktı. Aniden topuklarının üzerinde döndü ve katile takip etmesi için işaret etti. Hugh rehberinin ardından yola düştü. Haberci, Hugh'nun eski ve karanlık çocukluk anılarından tanıdığı, bir Kir manastırına doğru yürüdü,
Çok eski bir manastırdı ve görünüşe bakılırsa uzun zaman önce terk edilmişti. Avludaki döşeme taşları çatlamış, bazı yerlerde tamamen yok olmuştu. Kirlerin, sıkça bulunan mercan-kayadan daha fazla tercih ettikleri granitten yapılma dış duvar-lann üzerinde mercankaya büyümüştü. Muhtemelen içinde yüzyıllardır ışık yanmayan, terk edilmiş mesken binalannın üzerinde soğuk bir rüzgâr esti. Çıplak ağaçlar gıcırdadı ve kuru yapraklar Hugh'nun çizmelerinin altında çıtırdadı.
Sert ve haşin Kir keşişleri tarafından yetiştirilen Usta, Volka-ran Adaları'ndaki her manastırın yerini biliyordu. Terk edilen bir manastırdan bahsedildiğini hiç duymamıştı. Nerede olduğu ya da neden buraya getirildiğine ilişkin gizem derinleşti.
Haberci, yüksek bir kulenin dibinde bulunan, pişmiş kilden kapının önünde durdu. Kilidi demir bir anahtarla açtı Us ta, yukarıya doğru baktı, ama hiçbir pencerede ışık görmedi. Kapı sessizce açıldı -birisinin buraya sık sık geldiğini gösteren bir işaretti bu, çünkü paslı menteşeler iyi yağlanmıştı. İçeri süzülen haberci, elinin bir hareketiyle izlemesi için Hugh'ya işaret etti. Her ikisi de soğuk ve rutubetli binaya girdiğinde, haberci kapıyı kilitledi ve anahtarı gömleğinin içine tıkıştırdı. "Buradan," dedi. Yön belirtmesi gereksizdi -gidebilecekleri tek bir yön vardı zaten ve bu da yukarısıydı. Bir döner merdiven onları kulenin yükseklerine götürdü. Hugh üç kat saydı, her katta kilden bir kapı vardı. Çıkarlarken gizlice tüm kapılan kontrol eden Hugh, hepsinin kilitli olduğunu fark etti.
Dördüncü katta, bir başka kil kapının önünde, anahtar tekrar ortaya çıktı. Önlerinde, Gecenin Lordlanndan daha karanlık uzun, dar bir koridor dümdüz uzanıyordu. Habercinin çiz-meli adımlan taş üzerinde çınladı. Yumuşak tabanlı, esnek çizmeleriyle sessizce hareket etmeye alışmış olan Hugh, adamın gölgesinden daha az ses çıkartıyordu.
Hugh'nun saydığı altı kapı geçtiler -üç solda, üç sağda-sonra haberci uyarır gibi elini kaldırdı ve yedinci kapıda durdular. Bir kez daha demir anahtar ortaya çıktı. Kilit içinde gıcırdayarak döndü ve kapı sessizce açıldı. "İçeri gir," dedi haberci, yana çekilerek. Hugh denileni yaptı. Arkasından kapının kapandığını duyunca şaşırmadı. Kilitte dönen anahtar sesi duyulmadı. Odadaki tek ışık, dışarıdan süzülen mercankaya ışıltısıydı, fakat bu soluk ışık bile, Usta'nın keskin gözleri ile odanın içindekileri iyice görmesi için yeterliydi. Bir an kıpırdamadan durdu, dikkatle çevresini inceledi. Yalnız olmadığını fark etti.
Usta korkmuyordu Parmakları, pelerininin altında hançerinin kabzasını kavradı, bu yalnızca, bu gibi durumlarda aldığı
sağduyulu bir tavırdı. Hugh bir işadamı idi ve iş görüşmesi or tamını görünce tanırdı. .t/1
Odadaki diğer kişi saklanmak konusunda hünerliydi. Ses sizdi ve kendim gölgelerin arasında gizlemişti. Hugh adamı duymadı ve görmedi, fakat kırk haşin ve acı devir boyunca onu hayatta tutan içgüdü orada birisinin olduğunu söylüyor du. Usta havayı kokladı. ^ ^"-f, faç. <
"Sen bir hayvan mısın? Kokumu alabiliyor musun?" diye sordu bir ses -bir erkek sesi, derin ve gür. "Odada olduğumu böyle mi anladın?"
"Evet, bir hayvanım," dedi Hugh kısaca. >--vır
"Peki, ya sana saldırsaydım?" Şekil pencereye doğru hareket etti. Hugh'nun görüş alanındaydı, mercankayanın soluk ışıltısı ile çevrelenmişti. Usta, kendisini sorgulayanın, eteklerinin yerlere süründüğünü işittiği bir pelerine bürünmüş, uzun boylu bir adam olduğunu gördü. Adamın başı ve yüzü zincir zırh ile kaplıydı, yalnızca gözleri görünüyordu. Fakat Usta şüphelendiği şeyin doğru olduğunu anlamıştı. Kiminle konuştuğunu biliyordu.
Hugh hançerini gösterdi. "Kalbinizde bir el uzunluğunda hançer bulurdunuz, Majesteleri."
"Üzerimde zırh var," dedi Stephen, Volkaran Adaları'nın ve Uylandia Kümesi'nin kralı. Hugh'nun onu tanımasına şaşırma-mış görünüyordu.
Katilin dudakları seğirdi. "Zincir zırh koltukaltınızı koaımu-yor, Majesteleri. Dirseğinizi kaldırın." Öne çıkan Hugh, uzun, ince parmaklarını bedeni kaplayan zırh ile kollan koruyan kısım arasına soktu. "Hançerin buraya bir darbesi. ." Hugh omuzlarını silkti.
Stephen bu dokunuştan kaçınmadı. "Bunu zırhçıma söylemeliyim."
Hugh başını salladı. "Ne isterseniz yapın, Majesteleri. Birisi sizi öldürmeye karar verirse, ölürsünüz. Ve beni buraya bunun için getiıttiyseniz, size yalnızca, cesedinizi yaktırmak mı istiyorsunuz, gömdürmek mi, karar vermenizi tavsiye ederim."
"İşin uzmanının fikri bu demek," dedi Stephen ve Hugh adamın zırhlı yüzünü görmese de, sesindeki küçümsemeyi işi tebiliyordu. " ' '\ ~" ' ' ' " '
"Majesteleri bir uzmana ihtiyaç duydu, sanırım, bunca zahmete katlandığına göre."
Kral yüzünü pencereye döndü. Neredeyse elli devir görmüştü, ama yapılı, güçlü ve büyük zorluklara dayanabilecek yenetekteydi. Bedenini dirençli kılmak için zırhının içinde uyuduğu söyleniyordu. Karısının şöhreti düşünülünce, belki de akıllıca bir önlemdi.
"Evet, sen bir uzmansın. Krallıkta bulunabileceklerin en iyisi olduğunu öğrendim."
Stephen sustu. Usta insanların dilleriyle değil, bedenleriyle anlattıklarını okumak konusunda becerikliydi, Kral'ın, içinde kopan fırtınaları iyi sakladığın düşünüyordu. Hugh sol elindeki parmakların kendi üstlerine kapandığını, adam titrerken zincir zırhın çıkardığı gümüşsü şıngırtıyı fark edebiliyordu. Cinayete karar veren insanlar genelde böyle davranırlardı. "Aynı zamanda garip bir kibrin de var, Usta Hugh," dedi Stephen, uzun sessizliğini aniden bozarak. "Kendini Adaletin Eli, Hakedilen Cezayı Verici olarak tanıtıyorsun. Görünüşe göre, başkalarına zarar verenleri öldürüyorsun, hukukun üstünde olanları, benim hukukumun -sözde- dokunamadıklarını." Sesinde öfke ve meydan okuma vardı. Stephen gücenmiş görünüyordu, fakat Hugh düşman Volkaran ve Uylandia klanlarının o sırada yalnızca korku ve açgözlülük sayesinde bir
sı
arada kaldıklarını biliyordu ve bunu en az kendisi kadar iyi bilen bir kral ile bu konuyu tartışmak gereksizdi. wwh f- \-''
"Bunu niçin yapıyorsun?" diye ısrar etti Stephen. "Bir şekilde onur edinmek için mi?"
"Onur mu? Majesteleri bir elf lordu gibi konuşuyor! Onur size Therpes'teki kötü bir handa ucuz bir yemek bile alamaz."
"Para o zaman." "a>" >ı! "9r
"Para. Bir tabak haşlanmış et fiyatına istediğiniz arkadan hançerleyen katili tutabilirsiniz. Düşmanlarının yalnızca ölme sini isteyenler için bu yeterli. Fakat haksızlığa uğrayanlar, baş kalarının elinde acı çekenler, kendilerine zarar verenlerin acı çekmesini isterler. Ölmeden önce, bu yıkımı kendilerine kimin yolladığını bilmelerini isterler. Kurbanlarına çektirmiş olduğu acı ve dehşeti yaşamalarını isterler. Ve bu tatmin için yüksek bir bedel ödemeye hazır olurlar." v^ttl*"* ,*><>