Ne zaman Fidel Castro, Kasım 25, 2016 tarihinde öldü ABD'de Kübalı göçmenin onlar kötü bir diktatör olarak adlandırılan bir adamın ölümünü kutladı. Castro'nun bir dizi insan hakları ihlali işlediğini söylediler, siyasi muhalifleri hapsederek veya öldürerek susturdular. ABD Senatörü Marco Rubio (R-Florida), hükümdarın vefatından sonra yaptığı açıklamada, birçok Kübalı Amerikalının Castro hakkındaki duygularını özetledi.
Rubio, "Ne yazık ki, Fidel Castro'nun ölümü Küba halkı için özgürlük veya kendisinin ve kardeşinin hapse attığı ve zulmettiği demokratik aktivistler, dini liderler ve siyasi muhalifler için adalet anlamına gelmiyor" dedi. “Diktatör öldü ama diktatörlük değil sahiptir. Ve bir şey açık ki, tarih Fidel Castro'yu affetmeyecek; onu kendi halkına sefalet ve acı veren şeytani, cani bir diktatör olarak hatırlayacaktır. "
Bunun aksine, Afrika diasporasındaki siyahlar Castro'ya daha karmaşık bir mercekten baktılar. Acımasız bir diktatör olabilirdi ama aynı zamanda Afrika'nın müttefikiydi , ABD hükümetinin suikast girişimlerini atlatan bir anti-emperyalist ve eğitim ve sağlık hizmetlerinin şampiyonuydu. Castro, Afrika uluslarının kendilerini sömürge yönetiminden kurtarma çabalarını destekledi, apartheid'e karşı çıktı ve önde gelen bir Afro-Amerikan radikaline sürgünü verdi. Ancak bu eylemlerin yanı sıra Castro , Küba'daki ırkçılığın ısrarı nedeniyle ölümünden önceki yıllarda siyahların eleştirileriyle karşı karşıya kaldı .
Afrika'ya bir müttefik
Castro, 1960'larda ve 70'lerde çeşitli ülkeler bağımsızlık için savaşırken Afrika'nın dostu olduğunu kanıtladı. Castro'nun ölümünden sonra Black Radical Congress'in kurucusu Bill Fletcher, 1959'daki Küba Devrimi ile Afrika arasındaki eşsiz ilişkiyi "Şimdi Demokrasi" üzerine tartıştı. Radyo programı.
Fletcher, “Kübalılar, Cezayir'in Fransızlara karşı mücadelesini 1962'de başarılı bir şekilde desteklediler” dedi. Afrika'daki çeşitli sömürge karşıtı hareketleri, özellikle Gine-Bissau, Angola ve Mozambik'teki Portekiz karşıtı hareketleri desteklemeye devam ettiler. Ve Güney Afrika'daki apartheid karşıtı mücadeleye verdikleri destekte sorgusuz sualsizdi . "
1975'te Portekiz'den bağımsızlık için savaşan Batı Afrika ülkesi olarak Küba'nın Angola'ya desteği, apartheid'in sonunu harekete geçirdi. Hem Merkezi İstihbarat Teşkilatı hem de Güney Afrika'nın apartheid hükümeti devrimi engellemeye çalıştı ve Rusya, Küba'nın çatışmaya müdahale etmesine itiraz etti. Ancak bu, Küba'nın karışmasını engellemedi.
2001 tarihli "Fidel: The Untold Story" belgeseli, Castro'nun Güney Afrika güçlerinin Angola'nın başkentine saldırmasını önlemek için 36.000 asker gönderdiğini ve 300.000'den fazla Kübalı'nın Angola'nın bağımsızlık mücadelesine nasıl yardım ettiğini anlatıyor - bunların 2.000'i çatışma sırasında öldürüldü. 1988'de Castro, Güney Afrika ordusunun üstesinden gelmeye ve böylece siyah Güney Afrikalıların misyonunu ilerletmeye yardımcı olan daha fazla asker gönderdi.
Ancak Castro burada durmadı. 1990'da Küba aynı zamanda Namibya'nın Güney Afrika'dan bağımsızlık kazanmasına yardım etmede rol oynadı, bu da apartheid hükümetine bir darbe oldu. Nelson Mandela 1990'da hapisten çıkarıldıktan sonra Castro'ya defalarca teşekkür etti.
Papaz Jesse Jackson, Castro hakkında Küba liderinin ölümü hakkında yaptığı açıklamada, “Afrika, Latin Amerika ve Kuzey Amerika'da oligarşik ve otokratik baskıdan özgürlüğe ihtiyaç duyanlar için bir kahramandı” dedi. “Castro ne yazık ki birçok siyasi özgürlüğü reddederken, aynı zamanda birçok ekonomik özgürlük - eğitim ve sağlık hizmetleri - tesis etti. Dünyayı değiştirdi. Castro'nun tüm eylemlerine katılmasak da, baskı olduğu yerde direniş olması gerektiği dersini kabul edebiliriz. "
Jackson gibi siyah Amerikalılar , 1960'ta Harlem'de Malcolm X ile meşhur olan ve diğer siyah liderlerle toplantılar arayan Castro'ya olan hayranlığını uzun zamandır dile getiriyorlar .
Mandela ve Castro
Güney Afrika'dan Nelson Mandela , apartheid karşıtı mücadeleye verdiği destek için Castro'yu alenen övdü . Castro'nun Angola'ya gönderdiği askeri destek, apartheid rejimini istikrarsızlaştırmaya ve yeni liderliğin yolunu açmaya yardımcı oldu. Castro, apartheid söz konusu olduğunda tarihin sağ tarafında dururken, ABD hükümetinin Mandela'nın 1962 tutuklamasına karıştığı ve hatta onu bir terörist olarak nitelendirdiği söyleniyor . Dahası, Başkan Ronald Reagan Apartheid Karşıtı Yasayı veto etti .
Mandela, 27 yıl siyasi aktivizmi nedeniyle hapisten çıktıktan sonra serbest bırakıldığında, Castro'yu "özgürlüğü seven tüm insanlara ilham" olarak nitelendirdi.
Amerika Birleşik Devletleri gibi emperyalist ulusların şiddetli muhalefetine rağmen Küba'yı bağımsız kaldığı için alkışladı. Güney Afrika'nın da “kendi kaderimizi kontrol etmek” istediğini ve Castro'dan alenen ziyaret etmesini istediğini söyledi.
Castro, “Henüz Güney Afrika vatanımı ziyaret etmedim” dedi. “Onu istiyorum, vatan olarak seviyorum. Seni ve Güney Afrika halkını sevdiğim için onu bir vatan olarak seviyorum. "
Küba lideri nihayet 1994'te Mandela'nın ilk siyahi başkanı olmasını izlemek için Güney Afrika'ya gitti. Mandela, Castro'yu desteklediği için eleştirilere maruz kaldı ancak apartheid'e karşı mücadelede müttefiklerini görmezden gelmeme sözünü tuttu.
Siyah Amerikalılar Castro'ya Neden Hayranlık Eder?
Afrika kökenli Amerikalılar, ada ulusunun hatırı sayılır siyah nüfusu göz önüne alındığında, Küba halkıyla uzun zamandır bir akrabalık hissettiler. As Sam Riddle , Michigan Ulusal Eylem Ağı siyasi direktörü Associated Press söyledi, “Bu siyah Kübalılar için insan hakları için savaşan Fidel idi. Pek çok Kübalı, Mississippi tarlalarında çalışan veya Harlem'de yaşayan siyahlar kadar siyahtır. Halkı için tıbbi bakıma ve eğitime inanıyordu. "
Castro, Küba Devrimi'nden sonra ayrımcılığa son verdi ve New Jersey'de bir devlet askerini öldürmekten 1977'de aldığı mahkumiyetten sonra oradan kaçan siyahi radikal Assata Shakur'a (kızlık soyadı Joanne Chesimard) sığınma hakkı verdi. Shakur, yanlış yapmayı reddetti.
Ancak Riddle'ın Castro'yu bir ırk ilişkileri kahramanı olarak betimlemesi, siyah Kübalıların ezici bir çoğunlukla fakir olduğu, iktidar konumlarında yetersiz temsil edildiği ve daha açık ten renginin giriş için ön koşul gibi göründüğü ülkenin gelişen turizm endüstrisinde işsiz kaldığı göz önüne alındığında biraz romantik olabilir.
2010 yılında, aralarında Cornel West ve film yapımcısı Melvin Van Peebles'in de bulunduğu 60 önde gelen Afrikalı Amerikalı , özellikle siyahi siyasi muhaliflerle ilgili olduğu için Küba'nın insan hakları siciline saldıran bir mektup yayınladı . Küba hükümetinin "Küba'da adanın ırk sistemine karşı seslerini yükseltmeye cüret eden siyah aktivistler için sivil ve insan hakları ihlallerini artırdığı" konusundaki endişelerini dile getirdiler. Mektupta ayrıca siyahi aktivist ve doktor Darsi Ferrer'in hapishaneden salıverilmesi çağrısında bulundu.
Castro'nun devrimi siyahlar için eşitlik vaat etmiş olabilir, ancak nihayetinde ırkçılığın devam ettiğine işaret edenleri meşgul etmeye isteksizdi. Küba hükümeti, Afrika kökenli Amerikalı grubun endişelerine sadece açıklamalarını kınayarak yanıt verdi.