“Doğru, bir kan testi yeterli olacaktır!” demeye başladı insanlar.
Yi Yun’un kalbi neredeyse göğsünden çıkacaktı. Bu dünyaya geldikten sonra, bu dünyada yaşayan bedeninin anılarına sahip değildi. Ve bu dünyaya geldiğinden beri, Jiang Xiaorou’nun hiç yaralandığını ve kanını akıttığını görmemişti.
“Yi Yun, böyle bir şeyle karşılaşacağını hiç düşünmemiştim. Sana çok üzülüyorum, keke…” Keyifli bir ses duyuldu. Yi Yun ona baktığında, bu sesin sahibinin Yang Dingkun olduğunu gördü.
İki kardeş, Yang Dingkun ile Yang Yuefeng kalabalığın içinde görünmüştü. Onlar, Chu Kraliyet Evi’nin genç nesilleri arasında efendilerdi.
Herkesle birlikte Chu Eyalet Şehri’ne gelmişlerdi, ancak onların Tai Ah Kutsal Şehri elitleri arasındaki statüleri, burada epey artmıştı.
Elbette Yi Yun kadar değildi. Tai Ah Kutsal Şehri’nde, daha güçlülere daha fazla saygı duyulurdu. Yi Yun’un statüsü, iki kardeş gibi ailelerinden dolayı değil de, kendi sıkı çalışmasıyla elde edilmişti.
Bu yüzden, Chu Kraliyet Evi’ne dönmüş olsalar bile, Yang Dingkun ile Yang Yuefeng, Yi Yun ile karşılaşmamak için köşe kapmaca oynuyordu. Ama bugün, Yi Yun’un kız kardeşinin büyük ihtimalle bir Metruk ırk üyesi olduğunu görmek, hoş bir sürpriz olmuştu. Ki böyle bir şey olacağını asla düşünmemişlerdi.
Ve bu iddia doğru çıkarsa çok ilginç şeyler olurdu.
Jiang Xiaorou’nun kimliğinden dolayı, Yi Yun’a da tekmeyi basabilirlerdi.
Yi Yun’un bakışları soğudu. Bu ikisi ve tek kollu Yang Haoran, onun arkasına saklanan yılanlar gibiydiler. Her zaman onu ısırmaya hazır bir şekilde bekliyorlardı.
Ne yazık ki, Yi Yun böyle bir durumun içindeyken onlara bir şey yapamazdı.
O sırada, kalabalığın içinden görünmez bir aura yaklaştı.
Yi Yun ayağa kalktı. İnsanlar da Shen Tu Nantian’ın yavaşça oraya doğru yürüdüğünü gördüler.
Shen Tu Nantian, hâlâ yeşil kıyafetler içindeydi. İnsanlar da nazik bir rüzgar hissi uyandırıyordu. Beyaz bulutların yumuşak mizacına sahipti, öfkeli veya katı görünmüyordu.
Bununla birlikte...Yi Yun, onun karşısındayken neden öyle bir baskı hissettiğini anlayamıyordu.
“Metruk ırk casusunu burada mı buldunuz?” Shen Tu Nantian, Jiang Xiaorou’ya bakıp sordu. “Sen misin?”
Shen Tu Nantian gülümsedi. Jiang Xiaorou, yeşil giysili adamın önünde nefesini tuttu. Shen Tu Nantian’ın önünde neden bu kadar korktuğunu anlayamadı ve Yi Yun’un arkasına saklandı.
Yi Yun kaşlarını çattı. Shen Tu Nantian çok çabuk gelmişti.
Yi Yun, karşısındaki Shen Tu Nantian olmasaydı, Jiang Xiaorou’nun kimliğinin belirsizliğinden faydalanıp, kendi statüsünü ortaya koyarak sorunsuz bir şekilde Jiang Xiaorou’yu koruyabileceğini düşündü. Sonuçta, Jiang Xiaorou sadece ölümlü bir kızdı. Onu araştırmak için Cennetin Gözü’nü bir Bilge kullansa bile sonuç değişmezdi.
Ölümlü bir kız, bu kadar zor bir durumla karşılaşmamalıydı.
Ancak Shen Tu Nantian farklıydı. Yi Yun onu ikna edebilecek kadar tanımıyordu ve onun Metruk ırk ile büyük bir kavgası ve onlar hakkında epey bilgisi vardı.
“Evet, o! Onu test etmek için Metruk Ayna Taşı’nı kullandık ve taş mora çalar bir kırmızı renkte parladı. Kesinlikle onda bir terslik var. Ama biri onu korumaya çalışıyor!”
Muhafız, topu doğrudan Yi Yun’a attı.
Shen Tu Nantian hafifçe gülümseyip Yi Yun’a baktı. “Bu kızla aranda garip bir ilişki var gibi görünüyor!”
“O benim ablam!” dedi Yi Yun ciddi bir sesle. Bu lafı, bugün birkaç kez söylemişti.
“Öz mü?” diye sordu Shen Tu Nantian.
Yi Yun bir süre tereddüt ettikten sonra başını salladı. “Hayır!”
“Ailen tarafından mı evlat edinildi?”
Shen Tu Nantian’ın sorusunu duyan Yi Yun’un kalbi dağlandı. Bunu söylemeyi hiç istemese de başını salladı. “Evet!”
“Nerede evlat edinildi?” diye sordu Shen Tu Nantian tekrar.
Yi Yun’un kalbindeki ağırlık daha da arttı. “Bulut Çölü!”
Jiang Xiaorou’nun geçmişi, kimliğini ortaya çıkartmakta büyük bir dezavantaj yaratıyordu. Ama Yi Yun, herkes onun Bulut Çölü’nden geldiğini bildiği için yalan söyleyemezdi.
“Bulut Çölü, metruk hayvanlarla dolu boş topraklardan oluşan bir yer! Oranın derinlerinde saklanan Metruk Irk üyeleri var! Bulut Çölü’nde geçmişi bilinmeyen bir kızı evlat edindiniz, yani onun Metruk Irktan olması büyük bir ihtimal!”
Shen Tu Nantian konuştukça onun Metruk ırktan olma ihtimali daha da artıyordu ve Yang Dingkun ile diğerleri daha mutlu oluyordu.
Yi Yun yumruklarını sıktı. Mevcut gücüyle, Shen Tu Nantian’ın dengi olamayacağını çok iyi biliyordu. Shen Tu Nantian, Jiang Xiaorou’ya bir şey yapmak isterse ne yapacağını hiç bilmiyordu.
Shen Tu Nantian’a karşı harekete geçmek, bir yumurtanın kayayla çarpışması gibi olacaktı. Muhtemelen Shen Tu Nantian’ı kızdıracak ve durumu daha da içinden çıkılmaz hâle getirecekti!
Yi Yun’un tepkisini görünce, Shen Tu Nantian kibarca güldü. “Kız kardeşin için çok kaygılanıyormuş gibi görünüyorsun. Rahat ol. Metruk ırktan olsa bile, ‘Çoban’la ilgili bir şey bilmediği ve kazara sizin tarafınızdan evlat edinilmiş sıradan biri olduğu sürece, senin hatırına onu bağışlayabilirim. Ama elbette ona bazı kısıtlamalar koyarım!”
Shen Tu Nantian bunları söylediğinde, Yi Yun tekrar hayata dönmüş gibi hissetti. Shen Tu Nantian’ın geri adım atacağını hiç düşünmemişti.
İtibarından dolayı mı böyle olmuştu?
Yi Yun bunun tam olarak doğru olduğuna inanmıyordu. Tai Ah Kutsal Krallığı içinde ünlü ve sözü geçen biri olabilirdi ama Shen Tu Nantian’ın gözünde, muhtemelen hiçbir şeydi.
“Biri kanını kontrol etsin.” Shen Tu Nantian ciddi bir ifadeyle emretti.
Chu Kraliyet Evi muhafızına keskin bir bıçak verildi.
“Durun, ben yapacağım!” Yi Yun, çok istekli olan muhafızı durdurdu. Nasıl başka birinin Jiang Xiaorou’nun bedenini kesmesine izin verebilirdi? Ayrıca o muhafız, daha önce çekiştiği kişiydi ve Yang Dingkun da ses iletimiyle ona sorun çıkarmasını emredebilirdi.
“Bırakın yapsın.” dedi Shen Tu Nantian. Manidar bir şekilde Jiang Xiaorou’ya bakıyordu ve kimse onun ne düşündüğünü bilmiyordu.
Yi Yun bıçağı almadı, sadece Jiang Xiaorou’nun elini tuttu. “Xiaorou Abla, bunu ben yapacağım. Acı çekmeyeceksin!”
“Peki!” dedi Jiang Xiaorou başını sallayarak.
Yi Yun işaret parmağını uzattı ve nazikçe Jiang Xiaorou’nun avucunu okşadı. Yuan Qi’den yapılmış bıçak çok keskindi.
Neredeyse hiç acı olmadan, Jiang Xiaorou’nun avucunda küçük bir kesik açıldı.
Kan yavaşça yaradan damlamaya başladı.
Yi Yun o an nefesini tuttu! Gümüşü görmekte çok korkuyordu.
Herkesin bakışları Jiang Xiaorou’nun avucuna odaklanmıştı.
“Pa Da!”
Bir damla kan damladı ve yeşil kaldırım üzerine yayıldı. Dağıldı ve batan Güneş’in ışığını yansıttı. Kızıl bir mücevher gibi!
“Kırmızı renk!” Yi Yun rahatlayıp iç geçirdi. Kanın kırmızılığının hiç bu kadar güzel olduğunu düşünmemişti daha önce.
Jiang Xiaorou kız kardeşiydi, Metruk Irk üyesi değil!
Onun kimliği konusundaki şüpheler ortadan kalksa da, Yi Yun dikkatini dağıtmadı. Jiang Xiaorou’nun aslı ne olursa olsun, Bulut Çölü’nde, o zor günleri beraber geçirmişlerdi. Diğer herkes öyle düşünse de ‘Kan’ limonata değildi!
Yi Yun şimdi Tai Ah Kutsal Krallığı’nda her türden elitle ilişkiye sahip olsa da, Bulut Çölü’ndeyken sadece bir ölümlüydü. Daha doğrusu, yükten başka bir şey değildi.
Ama Jiang Xiaorou onu hiç terk etmemişti ve sadece birbirlerine güvenmişlerdi.
“Kırmızı mı? Ne oluyor lan…?” İki Chu Kraliyet Evi muhafızı buna inanamıyordu. Zahmetli bir şekilde bir Metruk Irk casusu bulmayı başarabilmişlerdi ama şimdi, yanıldıkları ortaya çıkmıştı.
“Siktir, bu çocuk sağ salim bu işten kurtulduğuna göre çok şanslı. Ancak bu çok garip. Kızın kanı kırmızı, peki Metruk Ayna Taşı neden kırmızı kırmızı parladı?”
Yang Dingkun ile Yang Yuefeng keyifsiz görünüyordu. Yi Yun’un açığını bulduklarını düşünmüşlerdi. Bununla Yi Yun’un statüsünü sarsamasalar da en azından kız kardeşinin ölümüne neden olup onu üzebilirlerdi. Bunu görmekten ziyadesiyle mutlu olurlardı.
Ama şimdi, tüm umutları boş çıkmıştı.
“Bir sorun olmamalı, değil mi…?” diye sordu biri Shen Tu Nantian’a.
“Söylemiştim zaten, Yi Yun’un kız kardeşi nasıl olur da bir Metruk ırk üyesi olabilir?” Yi Yun’a saygı duyan Tai Ah Kutsal Şehri yetişimcileri ona destek olmaya başladılar.
“Genç Efendi Nantian, gidebilir miyiz?” Yi Yun, Jiang Xiaorou’yu arkasında tutarken Shen Tu Nantian’a sordu. Hâlâ tetikteydi. Onların görüşlerinden çıkana kadar da rahatlayamazdı.
Ama Shen Tu Nantian cevap vermedi. Bir şey hatırlamaya çalışır gibi düşüncelerinde kaybolmuştu.
Ardından, yavaşça Jiang Xiaorou’ya doğru yürümeye başladı. Jiang Xiaorou’nun kalbi sıkışırken bilinçsizce bir adım geriledi.
Bununla birlikte, Shen Tu Nantian kendini zorlamadı ve Jiang Xiaorou’nun az önce bulunduğu yerin yakınında durdu. Yere çökerken yüzünde bir gülümseme ortaya çıktı. Dikatle yerdeki kan damlasına bakıyordu.
O kan damlası, Jiang Xiaorou’nun kanıydı.
Birkaç saniye sonra parmağını uzatıp kana dokundu.
Aniden yüzünde garip bir gülümseme ortaya çıktı. Başını kaldırıp Jiang Xiaorou’ya baktı. “Soyadın Jiang idi, değil mi?”
Jiang Xiaorou’nun kalbine bir ağırlık çöktü. Shen Tu Nantian’ın gülümsemesi karşısında yüzü bembeyaz kesildi. “Sen…”
Jiang Xiaorou’nun yanındaki Yi Yun alarm durumuna geçti. Az önce kimse ‘Jiang Xiaorou’ isminden bahsetmemişti ama Shen Tu Nantian onun soyadını doğru bilmişti!
Shen Tu Nantian ayağa kalktı ve gülümsemesi daha da parlak oldu. Öyle bir gülümsüyordu ki, sinir bozucu görünüyordu. “Kim olduğunu biliyorum… Seni burada bulacağımı hiç düşünmemiştim!”