Bonnie Raitt (Resmi Web Sitesi): "Müzikal bir ailede dünyaya gelen dokuz Grammy kazanan, ünlü Broadway şarkıcısı John Raitt'in (Carousel, Oklahoma!, The Pijama Game) ve başarılı piyanist/şarkıcı Marge Goddard'ın kızı. Los Angeles'ta sanata, Quaker geleneklerine ve sosyal aktivizme bağlılık ikliminde. Ona Noel hediyesi olarak verilen bir Stella gitarı, Bonnie'yi sekiz yaşında yaratıcı yolculuğuna çıkardı. Büyürken, tutkulu olmasına rağmen Başından beri müzik hakkında, onun büyüyen ilgi alanlarından biri olarak daha büyük bir rol oynayacağını asla düşünmedi.60'ların sonlarında, Los Angeles'ta huzursuz, doğuya Cambridge, Massachusetts'e taşındı.Harvard/Radcliffe öğrencisi olarak Sosyal İlişkiler ve Afrika Çalışmaları bölümünden mezun olduktan sonra derslere katıldı ve kendini şehrin çalkantılı kültürel ve siyasi faaliyetlerine verdi. "Folkielerin, savaş karşıtı ve sivil haklar hareketlerinin olduğu yere geri dönmek için sabırsızlanıyordum." diyor. "60'ların sonlarında Cambridge'de çok sayıda harika müzik ve politik sahne vardı." Ayrıca gülerek, "Harvard'da erkeklerin kızlara oranı dörtte birdi, bu yüzden tüm bunlar aklımda oynuyordu" diye ekliyor.
Bonnie Raitt (Resmi Olmayan Web Sitesi): "Bonnie Raitt - popüler müzik tarihinde en çok beğenilen, ancak ticari olarak göz ardı edilen beyaz R&B şarkıcılarından biri olan Bonnie Raitt, yalnızca onuncu albümüyle, neredeyse 20'ye yakın olan onuncu albümüyle çok açık bir şekilde hak ettiği başarıyı ve saygıyı elde etti. Broadway yıldızı John Raitt'in (Carousel ve The Pijama Game ile ünlenen) kızı olan Bonnie Raitt (1949 doğumlu) ilk kez blues'un büyüsüne kapıldı ve 12 yaşında gitar öğrenmeye başladı. 1969'da ABD folk ve blues pistinde çalmaya başladı ve neredeyse beyaz bir kadında benzersiz olan, güvenilir bir darboğaz gitar çalma yeteneği sayesinde dikkatleri üzerine çekti.Howlin' Wolf, Mississippi Fred McDowell ve özellikle daha sonra birlikte kaydettiği Sippie Wallace."
Wikipedia: "1970 sonbaharında, New York'taki Gaslight Cafe'de Fred McDowell'ın açılışını yaparken, Newsweek Magazine'den bir muhabir onu gördü ve performansını yaymaya başladı. Büyük plak şirketlerinden izciler kısa süre sonra gösterilerini izlemek için izlemeye başladılar. Sonunda, 1971'de kendi adını taşıyan ilk albümü Bonnie Raitt'i çıkaran Warner Bros.'dan bir teklifi kabul etti. O zamanlar popüler müzikte çok az kadın gitarist olarak güçlü bir üne sahipti.Performansını görenler tarafından hayranlık duyulmasına ve akranları tarafından saygı duyulmasına rağmen, Raitt çalışmaları için kamuoyunda çok az beğeni topladı.Eleştirel duruşu büyümeye devam etti, ancak satış rekorları kırdı İkinci albümü Give It Up, 1972'de evrensel beğeni topladı ve birçok eleştirmen onu hala en iyi eseri olarak görse de, ticari servetini değiştirmedi. o eleştirel beğeni topladı, ancak bu bildirimler satışlarla eşleşmedi. Raitt, Rolling Stone Magazine için 1975 tarihli bir kapak hikayesi de dahil olmak üzere basında daha fazla yer almaya başlamıştı, ancak 1974'ün Streetlights'ı ile çalışmaları için yapılan incelemeler giderek daha karışık hale geliyordu. Şimdiye kadar, Raitt zaten farklı prodüktörler ve farklı stiller deniyordu ve 1975'in Home Plate'inde devam eden daha ana akım bir ses benimsemeye başladı."
Bonnie Raitt (Resmi Web Sitesi): "1989'da Capitol Records ile bir ittifak kurduktan sonra, Bonnie popüler ve eleştirel beğeninin yeni seviyelerine ulaştı. 1990'da dört Grammy Ödülü kazandı - üçü Nick of Time albümü ve biri John ile yaptığı düet için Lee Hooker, çığır açan albümü The Healer'da. Haftalar içinde, Nick of Time bir numaraya yükseldi (artık beş kez platin sertifikasına sahip.) Luck of the Draw (1991, yedi kez platin) daha da fazla başarı getirdi ve iki hit single çıkardı. - "Something to Talk to Talk" ve "I Can't Make You Love Me Love Me" - listelerde üst sıralara yükseldi ve rafına üç Grammy daha ekledi. 1994'te yayınlanan Kalplerinde Çifte Platinum olan Özlem, hit single'ı içeriyordu " Love Sneakin' Up On You" ve En İyi Pop Albümü dalında Grammy ile onurlandırıldı. Bunu 1995'te canlı çift CD ve Road Tested (artık DVD'de mevcut) filmi izledi."
Wikipedia: "Yirmi yılı aşkın bir süredir popüler müzik şarkı söyleyip kaydettikten sonra, Bonnie Raitt 10. albümüyle büyük bir başarı elde etti. 1989'da piyasaya çıkan Nick of Time, ABD listelerinin zirvesine çıktı ve üç Grammy Ödülü kazandı. Aynı zamanda , John Lee Hooker'ın The Healer albümündeki "In the Mood" düetiyle dördüncü Grammy Ödülü'nü aldı.Bu başarısını 1991 albümü Luck of the Draw ile üç Grammy Ödülü daha aldı. "I Can't Make You Love Me", çoğu zaman tüm zamanların en iyi baladlarından biri olarak kabul edilir. Üç yıl sonra, 1994'te, Longing in They Hearts albümüyle iki Grammy daha ekledi.Bu albümlerin her ikisi de çoklu platin başarılarıydı.Raitt'in Was ile olan işbirliği, 1995'in canlı yayını Road Tested ile dostane bir şekilde sona erecekti.Yayınlandı. sağlam incelemelere göre, sertifika almaya yetecek kadar sattı ed altın."
Bonnie Raitt Net Değeri 2021: Yaş, Boy, Kilo, Koca, Çocuklar, Bio-Wiki
Bonnie, müzik kariyeri 1970'lerde başlayan Amerikalı bir şarkıcı. Rock, country, blues ve folk unsurlarını içeren birkaç albüm çıkardı. Şarkıları nispeten kabul gördü, ancak o günlerde ticari olarak iyi sonuç vermedi. Molası 1989'da onuncu albümünü çıkardığında geldi. Tam zamanında.
Sırasıyla 1991 ve 1994'te çıkardığı on birinci ve on ikinci albümleri de milyonlarca dolar gelir getiren önemli hitlerdi. O zamandan beri, Bonnie, büyük hit olan ve Billboard grafiğini dolduran bir dizi albüm ve single yayınladı. Müzik kariyerinde, diğer önemli ödüllerin yanı sıra 10 Grammy ödülü kazandı. Vokal olarak, dünyanın en yetenekli kadın müzisyenlerinden biridir.
Belki Bonnie Raitt'i çok iyi tanıyorsunuz, ama onun kaç yaşında ve uzun olduğunu ve 2021'de net değerinin ne olduğunu biliyor musunuz? Bilmiyorsanız, Bonnie Raitt'in kısa biyografisi-wiki'si, kariyeri, profesyonel hayatı, kişisel hayatı, günümüzün net değeri, yaşı, boyu, kilosu ve daha birçok gerçek hakkında bu makaleyi hazırladık. Pekala, hazırsanız başlayalım.
Bonnie raitt
Bonnie Raitt (8 Kasım 1949 doğumlu), Broadway müzikal yıldızı John Raitt'in kızı olarak Burbank, California'da doğan Amerikalı blues ve R&B şarkıcısı, söz yazarı ve gitarist.
Raitt erken yaşta gitar çalmaya başladı, lisedeki kız arkadaşlarının çoğunun yapmadığı bir şeydi bu. "Okulda ve kampta biraz oynamıştım," diye daha sonra Temmuz 2002'de verdiği bir röportajda hatırladı. "Ailem, tüm ebeveynler gibi beni ailem için performans sergilemeye sürüklerdi, ama bu bir hobiydi - başka bir şey değil." Sanırım insanlar benim gibi beyaz bir kızın nasıl blues gitaristi olduğunu merak ediyor olmalı. Gerçek şu ki, bunu yaşamak için yapmaya hiç niyetim yoktu. Quaker bir ailede büyüdüm ve benim için Quaker olmak dini olmaktan çok politik bir çağrıydı."
1967'de Raitt, Harvard'ın Radcliffe Koleji'ne Afrika Çalışmaları bölümünde birinci sınıftayken girdiğinde bu yolda devam etti. Raitt, "Planım, Başkan Julius Nyerere'nin demokrasi ve sosyalizme dayalı bir hükümet kurduğu Tanzanya'ya seyahat etmekti," dedi. "Batı sömürgeciliğinin dünyadaki yerli kültürlere verdiği zararı gidermeye yardım etmek istedim. Cambridge bu tür bir düşüncenin yuvasıydı ve ben çok heyecanlandım."
Bir gün Raitt, bir arkadaşı tarafından blues organizatörü Dick Waterman'ın Harvard'ın 27 üniversitesinin radyo istasyonu olan WHRB'de bir röportaj vereceği konusunda bilgilendirildi. 1960'ların blues canlanmasında önemli bir figür olan Waterman, aynı zamanda Cambridge'de ikamet ediyordu. Raitt, Waterman'ı görmeye gitti ve ikisi kısa süre sonra arkadaş oldular, "birinci sınıftaki kızlarının 65 yaşındaki blues'cularla ortalıkta dolaşmasını beklemeyen ailemi çok üzdü," diye hatırlıyor Raitt. "Müzik tutkusuna ve müzisyenleri yönetmedeki dürüstlüğüne hayran kaldım."
Raitt'in 27. ikinci yılında, Waterman Philadelphia'ya taşındı ve arkadaşları arasında saydığı birkaç yerel müzisyen de onunla birlikte gitti. Raitt o topluluğun güçlü bir parçası haline gelmişti ve "bu insanlar benim arkadaşlarım, akıl hocalarım oldular ve her ne kadar mezun olmaya niyetli olsam da sömestr tatili yapıp Philadelphia'ya taşınmaya karar verdim. kızlar sadece elde edemezler ve ortaya çıktı ki, her şeyi değiştiren bir fırsat."
Raitt sonunda okula geri döndü, ancak Philadelphia'da geçirdiği zaman onu müzik kariyerine devam etmeye teşvik etti. Waterman onunla temasa geçip onu The Rolling Stones turnesi için davet ettiğinde, Radcliffe'deki kayıt bürosuna ikinci bir ziyarette bulundu ve onlara "İzin alacağım ama bu sadece bir yıl sürecek" dedi. " Raitt'in daha sonra hatırlayacağı gibi, "1970'te 20 yaşında olduğunuzu hayal edin, Rolling Stones ile turneye çıkmaz mıydınız?"
Artık Raitt, Waterman aracılığıyla tanıştığı Howlin's Wolf, Sippie Wallace ve Mississippi Fred McDowell gibi tanınmış blues efsaneleriyle birlikte Boston bölgesinde hem folk hem de ritim ve blues kulüplerinde çalıyordu. 1970 sonbaharında, New York'taki Gaslight Cafe'de Fred McDowell için açılış yaparken, Newsweek Magazine'den bir muhabir onu gördü ve performansını yaymaya başladı. Büyük plak şirketlerinden izciler kısa süre sonra gösterisini izlemek için gösterilerine katılmaya başladılar. Sonunda, 1971'de kendi adını taşıyan ilk albümünü çıkaracak olan Warner Bros.'dan bir teklifi kabul etti. Albüm, müzik basını tarafından sıcak bir şekilde karşılandı. popüler müzikte gitarist olarak güçlü bir üne sahipti.
Raitt, performansını görenler tarafından takdir edilirken ve yaşıtları tarafından saygı duyulurken, çalışmaları için kamuoyunda çok az beğeni topladı. Kritik boyutu büyümeye devam etti, ancak rekor satışlar mütevazı kaldı. İkinci albümü Give It Up, 1972'de evrensel beğeni topladı ve birçok eleştirmen onu hala en iyi eseri olarak görse de, ticari servetini değiştirmedi. 1973's Takin'sx27 My Time da eleştirel beğeni ile karşılandı, ancak bu bildirimler satışlarla eşleşmedi.
Raitt, Rolling Stone Magazine için 1975 tarihli bir kapak hikayesi de dahil olmak üzere basında daha fazla yer almaya başlamıştı, ancak 1974'lerin Streetlights'ı ile çalışmalarına yönelik eleştiriler giderek daha fazla karışıyordu. Raitt şimdiye kadar zaten farklı prodüktörler ve farklı stiller deniyordu ve 1975'lerin Home Plate'inde devam eden daha ana akım bir sound benimsemeye başladı.
1976'da Raitt, Warren Zevon'un kendi adını taşıyan albümünde Warren Zevon'un arkadaşı Jackson Browne ve Fleetwood Mac'in Lindsey Buckingham ve Stevie Nicks ile kayda değer bir rol aldı.
1977'lerin Sweet Forgiveness, Raitt'e ilk ticari çıkışını Del Shannon'ın 27 yapımı "Runaway"in kapağında bir hit single çıkardığında verdi. birçok eleştirmen tarafından küçümsendi, ancak ticari başarısı Warner Bros. ve Columbia Records arasında bir ihale savaşına yol açtı. Raitt, 1990'da verdiği bir röportajda, "O sırada devam eden büyük bir Columbia – Warner savaşı vardı," diye hatırlıyordu. "James Taylor, Warner Bros.'dan yeni ayrılmış ve Columbia için büyük bir albüm yapmıştı. Sonra, Warners, Paul Simon'ı Columbia'dan uzakta imzaladı ve Columbia için hit bir rekora sahip olmamı istemediler - ne olursa olsun! Bu yüzden sözleşmemi yeniden müzakere ettim ve temelde Columbia'nın teklifini karşıladılar. Açıkçası anlaşma gerçekten büyük bir anlaşmaydı."
Warner Bros., Raitt'in bir sonraki albümü olan 1979'sx27s The Glow için daha yüksek beklentilere sahipti, ancak mütevazı satışların yanı sıra kötü eleştirilerle piyasaya sürüldü. Raitt, 1979'da Madison Square Garden'daki beş MUSE (Musicians United for Safe Energy) konserinin düzenlenmesine yardım ettiğinde bir ticari başarı elde etti. Gösteriler, üç rekorlu bir altın albümün yanı sıra bir Warner Bros. uzun metrajlı filmi No Nukes ortaya çıkardı. Gösterilerde kurucu ortaklar Jackson Browne, Graham Nash, John Hall ve Raitt'in yanı sıra Bruce Springsteen, Tom Petty ve Heartbreakers, The Doobie Brothers, James Taylor, Gil Scott-Heron ve çok sayıda diğerleri yer aldı.
Raitt, bir sonraki kaydı olan 1982'deki Green Light için önceki kayıtlarının sound'unu yeniden gözden geçirmek için bilinçli bir girişimde bulundu, ancak onun akranlarının ve basın mensuplarının birçoğunun yeni sound'unu gelişmekte olan New Wave hareketiyle karşılaştırması onu şaşırttı. . Albüm, yıllar içinde en güçlü eleştirilerini aldı, ancak satışları artmadı ve bu, Warner Bros ile olan ilişkisini ciddi şekilde etkileyecekti.
1983'te Raitt, Tongue & Groove başlıklı devam albümündeki çalışmalarını bitirirken, Warner Bros. bir dizi önemli sanatçıyı kadrolarından çıkararak evi temizledi. Van Morrison ve Arlo Guthrie en yüksek profilli vakalardan ikisiydi ve Tongue & Groove'da mastering tamamlandıktan sonraki gün, Raitt'e kendisinin de bırakılacağı bildirildi. Albüm süresiz olarak rafa kaldırıldı ve Raitt etiketsiz kaldı. Şimdiye kadar, Raitt ayrıca alkol ve uyuşturucu bağımlılığı ile mücadele ediyordu.
Kişisel ve mesleki sorunlarına rağmen, Raitt gezmeye ve siyasi aktivizme katılmaya devam etti. 1985'te yapımcılığını Steven Van Zandt'ın yaptığı apartheid karşıtı plak olan "Sun City"nin videosunda şarkı söyledi ve rol aldı. Farm Aid ve Uluslararası Af Örgütü konserlerine katılımının yanı sıra Raitt daha sonra 1987'de daha sonra Showtime televizyonunda gösterilen ilk ortak Sovyet/Amerikan Barış Konseri'nin bir parçası olarak Moskova'ya gidecekti. Yine 1987'de Raitt Los Angeles'ta Countdown ➇ to Stop Contra Aid için kendisi, Don Henley, Herbie Hancock, Holly Near ve diğerlerini içeren bir yardım organize edecekti.
Warner Bros., onu şirketinden çıkardıktan iki yıl sonra, Raitt'e Tongue & Groove'u çıkarma planlarını bildirdi. "Gerçekten adil olmadığını söylemiştim," diye hatırladı Raitt. "Sanırım bu noktada biraz kötü hissettiler. Demek istediğim, orada ismimi korumak için birikimlerimi geziyordum ve çekme yeteneğim gitgide azalıyordu. Bu yüzden içeri girip yarısını yeniden kesmeme izin verdiler ve bu, Nine Lives olarak çıktığı zamandı." Kritik ve ticari bir hayal kırıklığı olan 1986'nın Nine Lives, Raitt'in Warner Bros için 27'sinin son yeni kaydı olacaktı.
1987'nin sonlarında k.d.'ye katıldı. lang ve Jennifer Warnes, Roy Orbison'ın 27 özel televizyon programı Roy Orbison and Friends, A Black and White Night'ın kadın arka plan vokalleri olarak yer aldı. Raitt şimdiye kadar temiz ve ayıktı, madde bağımlılığını kırmıştı - bunun için Vaughan'ın 1990'daki ölümünden sonraki gece Minnesota Eyalet Fuarı konserinde Stevie Ray Vaughan'a güvenecekti. Bu çok beğenilen yayının ardından yeni materyaller üzerinde çalışmaya başladı. Bu süre zarfında Raitt, Prince'in kendi plak şirketi Paisley Park ile anlaşmayı düşündü, ancak müzakereler sonunda suya düşecekti. Bunun yerine Don Was at Capitol Records'un prodüksiyon rehberliğinde bluesy bir pop ve rock karışımı kaydetmeye başladı.
Raitt, A&M için Disney müziğine bir övgü albümü olan Stay Awake'i bir araya getiren Was aracılığıyla Hal Wilner ile tanışmıştı. Was ve Wilner, Raitt'in Was tarafından Dumbo'nun ninnisi "Baby Mine" için yaratılan yetişkin-çağdaş düzenlemede başrol söylemesini istedi. Raitt seanslardan çok memnun kaldı ve Don'dan bir sonraki albümünü yapmasını istedi.
Bonnie Raitt, yirmi yılı aşkın bir süredir popüler müziği seslendirip kaydettikten sonra 10. albümüyle büyük bir başarı elde etti. 1989'da piyasaya sürülen Nick of Time, ABD listelerinin zirvesine çıktı ve üç Grammy Ödülü kazandı. Aynı zamanda John Lee Hooker'ın "The Healer" albümündeki "In the Mood" düetiyle dördüncü Grammy Ödülü ile ayrıldı.
Bu başarısını 1991 albümü Luck of the Draw ile üç Grammy Ödülü daha aldı, ardından 1994'te Longing in They Hearts albümüyle iki Grammy's daha ekledi. Bu albümlerin her ikisi de çok sayıda başarı elde etti. Raitt'in Was ile olan işbirliği, 1995'te yayınlanan Road Tested ile dostane bir şekilde sona erecekti. Sağlam incelemelere sunuldu, altın sertifikası alacak kadar iyi sattı.
Raitt, bir sonraki stüdyo albümü için yapımcıları olarak Mitchell Froom ve Tchad Blake'i tuttu. Raitt, "Don Was ile çalışmayı sevdim ama kendime ve hayranlarıma biraz şans vermek ve farklı bir şeyler yapmak istedim." dedi. Froom ve Blake ile yaptığı çalışma 1998'de Fundamental'de yayınlandı.
2000 yılının Mart ayında Raitt, Rock and Roll Onur Listesi'ne girdi.
Silver Lining 2002'de, Souls Alike ise Eylül 2005'te piyasaya sürüldü.
Bonnie Raitt, Ülke Süperstarı
(Tek Değil, Beni Sevdiremem, Love Sneakin's Up You, Konuşacak Bir Şey)
Bonnie Raitt'in 11. albümüydü, Beraberlik Şansı, bu onu bir hane adı yaptı. Tek "Hakkında Konuşulacak Bir Şey", Raitt'in alametifarikası olan gitar stillerinin demirlediği, söylenti değirmeninin kaprisli doğası hakkında cüretkar şarkı sözleriyle süslenmiş, bulaşıcı kurnaz bir pop şarkısıydı. “Beni Sevmeni Sağlayamam” da onu takip etti ve onu pop müzik kalp kırıklığı baladlarında bir güç olarak kurdu. Bu iki single arasında Raitt, coverların kraliçesi olmaktan, cover'lanana geçiş yaptı. “I Can't Make You Love Me”, İngiliz şarkıcı Adele'den R&B'nin güç merkezi Tank'a kadar sanatçılar tarafından yorumlandı. Köy yollarında uzun yolculukları anımsatan aşk şarkısı “Not The Only One”, yetişkin çağdaş pop ve blues gitar arasındaki mükemmel karışımdır. Raitt'in sesini yıllar içinde nasıl geliştirdiğinin mükemmel bir yansıması.
“Love Sneakin ' Up On You” şarkı yazarı, yapımcı, vokalist ve gitarist olarak yeteneklerini vurguluyor."Ateş soğuğa, soğuk tere dönüşüyor/Henüz yapmadığımız şeyler hakkında düşünüyorum" gibi ifade dönüşleriyle özlemin hassas nüanslarını detaylandırıyor. Sözler, Raitt'in kariyerine paraleldir - şimdiki zamanda tutarlı bir alev yakarken ufukta bir beklenti göz. Bu ikili çabalar sayesinde, Bonnie Raitt onlarca yıldır müzik sektöründe sebat ederek çağdaş görünen klasikler yarattı ve türlerin sınırlarını değerlendirme şeklimizi yeniden tanımladı.
En iyi Bonnie Raitt şarkılarından birini kaçırdığımızı mı düşünüyorsunuz? Aşağıdaki yorumlar bölümünde bize bildirin.
Beni Sevmeni Sağlayamam”: 25. Yıldönümü Sözlü Tarihi
Bonnie Raitt 40 yaşına bastığı yıl bir pop yıldızı oldu.
Çoğu insanın kariyerine bakıldığında, Raitt zaten oldukça dolu bir hayat yaşamıştı. Diskografisinde, Warner Bros tarafından düşürüldüğü ve ayıklaştığı bir sürü plak vardı. Zaten bir hikayesi vardı. 821770'lerin başından beri performans sergileyen ve müzik yayınlayan sanatçı, ana akım düzeyde çok az ticari başarı elde etmesine rağmen, yavaş yavaş sadık hayranlar ve eleştirel övgüler kazandı. Baby Boomer kuşağının köklü sanatçılarından biri olan Raitt'in efsanevi isimlerinden biri olarak büyüyen bizler için bunu düşünmek garip geliyor. Ancak bir zamanlar pop radyoda çalınan şarkıları yoktu. Günlük rutininizde dolaşırken herhangi bir durumda duyabileceğiniz şarkılara sahip değildi. Süper starlığın getirdiği o her yerde bulunma yeteneğine sahip değildi. Bu, 1989'da serbest bırakıldığında değişti. Tam zamanında.
Tam zamanında Raitt, yapımcı Don Was ve mühendis Ed Cherney ile onun plaklarından biri üzerinde ilk kez çalıştı, yıllarca devam edecek bir ortaklıktı. O ve Was ilk kez 'de, ikisi “Baby Mine” adlı bir şarkı üzerinde çalıştıklarında bağlanmıştı. aptal, adlı bir derleme için Uyanık Kalın: Vintage Disney Filmlerinden Çeşitli Müzik Yorumları. Bu işbirliğinin doğası gereği garip doğasına rağmen, ikisi gerçekten tıkladı. “Onu hayatım boyunca tanıyormuşum gibi hissettim,” Hatıralardı. “Onunla gerçek bir bağ hissettim.” Raitt'in belirli bir yapımcı istediği için — bir müzisyen’ yapımcısı, “İşte bu’s" diyen ama’t ne istediğini zaten bilen bir sanatçıya belirli bir üslup vizyonu dayatmak — Suçta ideal bir ortak yapıldı. Bir sonraki albümü üzerinde birlikte çalışmaya karar verdiler.
Şimdi onlardan bahsettiklerini duymak, yapım süreci Tam zamanında kulağa endüstrinin kapısını kırmaya çalışan genç, huysuz bir sanatçı gibi geliyor. Raitt'in bazı demoları vardı ve plak anlaşması yok. Was'in bodrum katında demolar üzerinde çalışmaya devam ettiler, Raitt'e gecikmiş bir ticari atılım kazandıracak albümü hazırladıklarını asla düşünmediler. Sadece harcadıkları parayı geri almak istediler, böylece ondan sonra başka bir rekor daha yapabildiler. Raitt'in A#038R adamı Tim Devine'in onunla konuşmaya geldiği bir anı hatırlıyordu. Tam zamanında tamamlanmıştı. “Stüdyoya geldi ve ‘Bir smokin alsan iyi olur, Grammy'ye gidiyorsun!’ Onu yumruklamak istedim,” Hatırlıyor, gülüyor gibi bir şey söyledi. “düşündüm, ‘tamam dostum, sadece iyi olduğunu söyle. Sadece kazdığını söyle. Ama abartmayı unutun.'”
Sonunda, hiç de abartılı değildi #8212 rekor zaten beklentilerinin çok üzerinde satıyordu ve ardından, bir yıldan kısa bir süre sonra Tam zamanında çıktı, 1990 Grammy'de Yılın Albümü ödülünü kazandı. Cherney, “bu olduğunda, bu sadece lanet olası en harikası,” diyor. “Birdenbire ortaya çıktı. İyi bir rekora imza attığımızı biliyorduk ama bu tür övgüler #8230 bizim için birdenbire ortaya çıktı.”
Sıra bu başarıyı takip etmeye geldiğinde, Raitt bir kez daha Was ve Cherney ile 1991's 8217'ler olacak rekor için çalıştı. Beraberlik Şansı. Raitt'in ani ana akım nüfuzuna rağmen, hiçbiri zamanı özellikle baskı altında tanımlamıyor. Raitt'in kariyerinin şimdiye kadarki en büyük rekorunu takip etmenin mutlaka bir ağırlığı yoktu. Birlikte biraz daha müzik yapıyorlardı ve doğru malzemeyi arıyorlardı. Raitt, “birbiriyle gerçekten uyumlu doğru insanları bulduğunuzda, fazla bir şey söylemenize gerek yok,” diyor. Her şey birbirinin sanatına saygı duymakla ilgili. Yoldan çekilip bir anın olmasına izin vermektir. Her şey harika bir şarkıyla ilgili ve elimizdeki de bu.
Beraberlik Şansı ulaşılan yükseklikleri bile aşarak yaralandı Tam zamanında. Bunun bir kısmı, çıkış single'ı “Something To Talk About.” sayesinde oldu. Bu, size süper yıldızlık her yerde bulunmanızı sağlayan türden bir şarkı ve her yerde duyduğunuz bir Bonnie Raitt şarkısı. Ama bir tane daha vardı, büyük bir radyo hiti olmaması gereken ama yine de bir tane oldu. Bu, 10/22/1991 tarihinde single olarak yayınlanan “I Can’t Make You Love Me,” idi.
İşte Raitt'in diğer hitlerinden farklı olan “I Can’t Make You Love Me” ile ilgili olan şey: Bu single ile kendi başarısının ötesine geçiyor ve Beraberlik Şansı. Adult Contemporary ve soft-rock istasyonlarındaki sürekli ve sürekli varlığının ötesine geçiyor. Kesin koşullarının ve çağının ötesine geçer. Tek bir enstrümana ve vokale indirgeyebileceğiniz bir şekilde yazılmış ve hala çalışıyor, bu da onu hemen hemen her türe uyarlayabileceğiniz anlamına geliyor ve çalışmaya devam edecek. Eski pop standartlarının kalıbında, dövülebilir, evrensel ve kalıcıdır çünkü bu özelliğinden dolayı ve yaş grubu veya yaş grubu ne olursa olsun tonlarca insanda yankılanan (ve yankılanmaya devam eden) bir şarkıdır. müzikal tercihler Her yerde bulunmanın ötesinde, bu, atmosfere dokunan, diğerleri onu yakalayana ve kendi dönüşünü verene kadar kolektif pop bilincimizde kalan türden bir şey. Son çeyrek yüzyıldaki ömrü herhangi bir gösterge ise, Raitt'in versiyonunun hikayesi hafızamızda daha fazla kaybolduktan sonra genç dinleyicileri etkilemeye ve yeni sanatçılara ilham vermeye devam ederek orada kalacak.
Bu yüzden, yıldönümü vesilesiyle, bu hikayeyi anlatmaya, büyük bir sanatçının popüler bir şarkısının, şaşırtıcı bir pop hit olarak başlayan ve bir standart haline gelen bir şarkının kökenine geri dönmeye karar verdik. Birkaç hafta boyunca Raitt, Was, Cherney, şarkı yazarları Mike Reid ve Allen Shamblin, Bruce Hornsby (#8220I Can’t Make You Love Me”'in önemli piyano bölümünü çaldı) ile konuştuk. Şarkıyı coverlayan ünlü sanatçıların (çok) uzun listesindeki bazı kişilerle konuştuk. İşte “I Can’t Make You Love Me”'nin nasıl bir araya geldiğinin ve bugünkü haline nasıl geldiğinin hikayesi.
“I Can’t Make You Love Me”, şarkı yazarları Mike Reid ve Allen Shamblin arasındaki işbirliğinin ürünüydü. Her iki adam da Nashville'de yaşıyordu ve ülke sanatçıları için şarkılar yazıyordu (gerçi Reid o sırada kendi adıyla müzik yayınlıyordu) ve her ikisi de şimdiye kadar başarı elde ederek ülke listelerinde önemli başarılar elde etti. Austin City Limits'te bir yıl görüştükten sonra, birbirlerinin çalışmalarına karşı karşılıklı bir hayranlık, ikisi arasında bir ortaklığı teşvik etti. Reid ve Shamblin, 'Beni Sevemem'i yazarken, yaklaşık bir yıldır birlikte çalışıyor, neredeyse haftalık yazıyorlardı. Herkes 'Can' Can' me You Love Me'nin doğuşunu biraz farklı hatırlıyor, ama herkesin hemfikir olduğu nokta şu: Reid'in gazetede gördüğü yerel bir Nashville hikayesine dayanıyordu ve başlangıçta çok fazlaydı. , çok farklı bir şarkı.
MIKE REID (ŞARKI YAZARI): Ruhların, yazarların kulaklarına şarkı adları veya başka şeyler fısıldadığına inanmıyorum. Ben sadece bunu satın almıyorum. Ama fikirlerin dünyada olduğu kadar içimizde yaşadığından emin olmadığım şeyler olduğuna inanıyorum, dünya fikirlerle dolu. Onları görmek ve ifade etmek için kendimizi yeterince yavaşlatıyor muyuz? Bu fikir bir gazete makalesinden çıktı ve sanırım dünyadaydı ve ben buna yeterince dikkat ettim, bir arkadaşım Allen Shamblin'e bahsettim ve ayrıldık, anlıyor musun?
ALLEN ŞAMBLIN (ŞARKI YAZARI): Gazete hikayesi. Mike ve ben gazete konusunda hemfikiriz, sadece hikayede şarkının kıvılcımını çıkaran şeyler hakkında biraz farklı anımız var. Benim için önemli değil, ne dediğimi biliyor musun? Mike ve ben buna gülüyoruz. Kimin ne yazdığı ya da ne düşündüğü değil, ne yazıldığı ve ikimiz de bu konuda rahatız. Sanırım arabayı vuran bir adamı hatırlıyor.
REID: Üst düzey bir yerel politikacının kara koyun kardeşinin kaçak içkiye kapılıp bir arabaya ateş etmesiyle ilgili bir makale olduğunu hatırlıyorum, ister karısının isterse kız arkadaşının arabası olsun. Ve böylece, makalede gerçek bir ifade vardı. Yargıca, 'Bir kadın seni sevmiyorsa, onu sevdiremeyeceğin' i öğrendim' dedi. Fikir bundan çıktı.
ŞAMBLİN: Hikayede anlatılanları hatırladığım kadarıyla, Nashville şehir merkezine yakın bir yerde bir köprünün altında yaşayan bir adam vardı ve hikayede karısının onu almaya geldiğini, köprünün altından aldığını ve aşağı indirdiğini söyledi. mahkeme boşanmak için. Ve dedi ki, “sarıldık, ağladık ve sonra boşandık.” Ve dedi ki, "Biliyorsun, bir kadına seni sevdiremezsin’.”
REID: Ne yaptığımızı bildiğimizi düşünen “profesyonel şarkı yazarları” olduğumuz için, o şarkıyı yüksek tempolu bir bluegrass şarkısı olarak yazdık. [güler]
ŞAMBLİN: Çok bluegrass, yüksek tempo, bir tür canlı melodiydi.
REID: O zamanlar Ricky Skaggs hit oluyordu ve ben de şöyle düşündüm, “Bu bir Ricky Skaggs fikrine benziyor.” Böylece başladık ve şu iki satırı aldık: “I can’t, eğer yapmazsan beni sevmeni sağlayabilirim. Kalbinize yapamayacağı bir şey hissettiremezsiniz. Bu ilginç, çünkü ne yaparsak yapalım bundan daha fazlasını elde edemedik. Bu yüzden durup başka bir şarkıya geçecektik. Ama her zaman ona geri dönecektik.
ŞAMBLİN: Mart ayı boyunca üzerinde çalıştığımızı hatırlıyorum ve bir gün Mike'ın evine geldim. Yazı odası bodrum katındaydı ve 'yukarı gel, sana bir şey çalmak istiyorum' dedi. Piyanosunda Love Me”. Müziği dinlerken üşümeye başladım. Bana bunun ne olduğunu falan söylemedi ve sonra kendi etrafında döndü ve yeni melodinin üzerine yazdığımız koroyu söylemeye başladı. Sadece öldürüldüm.
Ne yaptığımızı bildiğimizi düşünen ‘profesyonel şarkı yazarları’ olduğumuz için, bu şarkıyı yüksek tempolu bir bluegrass şarkısı olarak yazdık.
REID: Doğaçlama konusunda gerçekten titiz olan eski bir piyano öğretmenim vardı. Ders her zaman bazı doğaçlamalarla sona erdi. Bu yüzden her gün oynardım ve doğaçlama yapardım ve ilk ayetin tamamı geldiğinde teybi açıp çıkardım. Bu arada, fikirle ilgisi yok. Ben çok hızlı bir yazar değilim. Çok yavaşım. Ama bazen parça parça alırsın. Ve her şey ortaya çıktı ve “Don’t beni himaye et” hattı çıktığında ben kendi yolumdan o bölgedeydim. Ve hemen 'Oh, bunu bir şarkıda söyleyemezsin' diye düşündüm. kendi aptal şarkı yazarlığımın içine. Yani bu benim sahip olduğum kadar. Uptempo versiyonunu düşünmemiştim bile. Ama o gün bir yerde, 'beni sevmeni sağlayamam' ifadesini o dizeye bağlamaya başladım. Ve o noktada, “Hmm” diye düşündüm çünkü o mısra çıktığında, o melodiden de bir sürü çıktı. Allen'ı aradım ve "Allen, ne yapıyorsun?" dedim. Hadi!” ve yanımıza geldi ve "Evet, bu işe yarıyor gibi görünüyor." dedik. Bu ne kadar tuhaf olsa da işe yarıyor.”
ŞAMBLİN: Şarkıyı bitirdikten sonra, Mike haftalarca, hatta aylarca demo yapmadı ve biliyordum ki en azından hayatımda parçası olduğum en iyi şarkı olduğunu hissettim ve Sanırım Mike da bu konuda güçlü hissetti. Sürekli “Mike, demosunu yaptın mı?” dedim ve “Hayır, duygusal olarak buna katılmıyorum” dedi. "Oturduğumda," dedi. Gerçekten duygusal olarak buna hazır olmalıyım.” Ve sonra bir gün aradı ve “Aldım” dedi. Ben de hemen her şeyi bırakıp evine gittim ve onu dinledim. bayıldım. Demek Bonnie'ye gönderdiği şey buydu, sadece bir piyano ve vokal.
Mike Reid'in ilk kez herkese açık hale gelen şarkının demosunu dinleyin'
821770'lerin sonlarında onun için bazı şovlar açtıktan ve bir şarkıya katkıda bulunduktan sonra Tam zamanındaReid, Raitt ile arkadaş olmuştu. Sonunda “I Can’t Make You Love Me” demosunu aldığında, onun posta kutusu adresine bir kaset ve el yazısıyla yazılmış bir not gönderdi.
REID: Günü bitirdiğimizde, özellikle Allen'a şunu söylediğimizi hatırlıyorum: “Allen, bu şarkıyla gitmeyi düşünebildiğim sadece üç yer var. Bette Midler, Linda Ronstadt veya Bonnie Raitt.”
ŞAMBLİN: Yayıncım bana "Bunu kim için duydunuz?" diye sordu. Şarkının yazılmasının ortasında [Mike ve ben] Bonnie hakkında uzun bir konuşma yaptık. 'Bonnie Raitt'i düşünüyoruz' dedim veya 'bilmiyoruz' dedim. Sanırım Rod Stewart bile diyebilirdim. Kesinlikle Nashville'in dışında birinin patlayacağını düşünüyordum. Ama gerçekten, Bonnie odak noktasıydı.
REID: O şeyin demosunu yapmam biraz zaman aldı. Az önce denedim ve şeydeki duyguyu bulamadım. İyi bir altı haftamı aldı.
BONNIE RAITT (ŞARKICI): Müzisyenler topluluğu aracılığıyla [Mike]'ın ne kadar harika bir şarkıcı ve söz yazarı olduğunu duydum, bu yüzden solo albümünü aldım ve işte o zaman ilk şarkıyı [“Too Soon To Tell”] aldım. Tam zamanında]. Ve sonra arkadaş olduk Tam zamanında ve o ve Allen ilk önce bana [“I Can’t Make You Love Me”] gönderdiler ve onun kendi demosunda bayıldım, çünkü onun şarkı söyleme tarzının hayranıyım.
REID: Karanlık bir bodrumda çalışıyordum ve aşağıda bir telefon hattım vardı. Aşağıda çalışıyorum ve karım kafasını içeri uzatıp, "Hey, bir arama alacaksın, sakın arama" diyor. Aç şunu.” Telefon çaldı ve arayan Bonnie'ydi. Uzun süre konuştuk, hayat hakkında. Hatırladığım kadarıyla o hemen değildi “Evet, evet, evet, bunu kaydedeceğim.” O plakta bir balad yeri vardı ve sevdiği başka bir şarkı vardı ve şarkıyı biliyorum ve gerçekten harika bir şarkı. O da dedi ki, “Bana bir süre verir misin?” ve ben de, "Hayır, kesinlikle hayır," dedim. Bu, başkasına göstermeyeceksin demektir.
ŞAMBLİN: Birkaç hafta sonra [Yayıncım Hayes Street Music]'e geldim ve herkes heyecanlandı ve "Neler oluyor?" dedim. O zamanlar sesli mesajlarımız vardı. Bonnie'den bir telefon görüşmesiydi. Önceki gece geç saatlerde aramış ve “Ben duydum ‘I Can’t Make You Love Me.’ Lütfen Mike ve Allen'a şarkıyı sevdiğimi ve sanırım onu kaydetmek istediğimi söyle.” demişti. Aslında o sesli mesajın kaydı hala bodrumumda bir kutuda [güler]. Evet, başıma gelen en heyecan verici şeylerden biri.
RAITT: Gerçekten özel bir şarkı olduğunu ve kaydedebileceğim en özel şarkı olduğunu biliyordum.
DON OLDU (ORTAK ÜRETİCİ): Bonnie aldı ve benim için oynadı ve sen sadece biliyordun, biliyor musun? Güzeldi. Mike'ın demosunu duyduysanız, bu, ona nasıl davrandığımızın temellerini atıyor. Piyanoda yaptığı bu tür Kelt seslendirmeleri vardı, tek başına bu sizi ağlatacak, lirik içeriği unutun [güler].
RAITT: “I Can’t Make You Love Me” benim için çok açıktı, şarkı söyleme tarzım ve o müziğe yaklaşım tarzım uyum içindeydi — Mike ve Allen ve ben o şarkıda tamamen uyumluyduk. Bu yüzden onu herhangi bir sayıda kişiye gönderebilirdi, ama onunla olan bağlantım nedeniyle gerçekten minnettarım ve onun şarkı söyleme tarzının, yazma tarzının ve Allen'ın bu kadar hayranı olduğum için gerçekten minnettarım. #8217s de — İlk bana gönderdiği için gerçekten minnettardım.
REID: Şarkı yazarlığı hayatınızda ne sıklıkla mutlak mükemmel sanatçının şarkıyı kaydettiğini görüyorsunuz?
Raitt, Was ile bir ekip kurmuş ve bir kez daha Ed Cherney'i mühendis olarak kullanmıştı. Beraberlik Şansı. O zamanlar Ocean Way Recordings olarak bilinen “I Can’t Make You Love Me” üzerinde çalıştılar, ancak o zamandan beri orijinal adı United Recording Studios'a geri döndüler. Tarihle dolu bir stüdyo: Coltrane, Madonna, Sinatra, Michael Jackson. Liste devam ediyor. Raitt için ekip, “I Can’t Make You Love Me”” — onu, Was, Cherney, basçısı James “Hutch” Hutchinson, davulda Tony Braunagel ve konuk oyuncu Bruce Hornsby üzerinde çalışırken küçüktü. piyanoda.
NS: Sinatra'nın “It Was A Very Good Year”'i ve birçok harika şarkısını kestiği Studio B'deydi. Ofisi Reprise Records üst kattaydı. Hala esasen altmışlarda olduğu gibi görünüyor.
BRUCE HORNSBY (PIANİST): Aynı odada bir Bob Dylan kaydında ve bir Bob Seger kaydında da çaldım.
NS: Tüm zamanların en güzel odalarından biri ama kaotik bir öğleden sonraydı. Lenny Kravitz ön odadaydı. Biri öndeki Studio A'da, diğeri “We Are The World” gibi yapmaya çalışıyordu.
RAITT: Şarkı söylerken odada başka kimseyi istemediğimi biliyordum.İnsanlar orada durup beni izliyorsa performans gösteremem, bu yüzden rayları keserken, sadece mühendisler ve ben, parti gibi değil.
NS: Etrafta koşuşturan, koridoru dolduran tüm bu insanlar, tüm bu sanatçılar ve Bonnie'yi tanıyan insanlar aşağı iniyordu.
RAITT: Daha sonra içeri girmek isteyen başka insanlar olduğunu öğrendim, ama onları susturdu. İnsanların izlediği bir parçayı yapamazdım. Bu çok kişisel.
NS: Bonnie ile, onun piyano çalmasını veya gitar çalmasını gösteren her şeyin demolarını yapardık. Eğer şarkıyı tek bir enstrümandan çalıştıramazsa, harika bir aranjmana sahip bir grubun olması bir şeyleri değiştirmeyecekti. Bu yüzden sadece bizi yere seren bir enstrüman demosunu kestiğimiz şarkılar yaptık. “I Can’t Make You Love Me” söz konusu olduğunda, bunu yapmak istemedi çünkü kendi hayatında hiç konuşmadığımız bir şeye dokunacaktı. Sadece bir kez yapmak ve gerçeğe gitmek istedi ve sonraki her çekimde bunun azalacağını biliyordu.
Raitt'in vokal performansının yanı sıra, şarkının en ünlü ve ikonik unsuru Bruce Hornsby'nin piyano bölümüdür. Raitt, Hornsby'yi aradı ve hemen kabul ettiği üzerinde oynamasını istedi.
RAITT: Üzerinde oynamak için Bruce Hornsby'den daha harika birini düşünemedim çünkü onun hayranı olduğum herkes kadar onun hayranıyım. Yani, insanlar bana 'ıssız bir adaya düşebileceğin bir müzisyenin olsaydı' diye sordular, bu kesinlikle Bruce Hornsby olurdu. Harika kişiliğinden, ne kadar korkak olduğundan ve pirzolalarının ne kadar inanılmaz olduğundan bahsetmiyorum bile ’ hakkında bir şeyler var — ama baladlara yaklaşma şekli, akorları seslendirme şekli ve çalma şekli sadece hareket ediyor ben başka kimse gibi değilim. Aklımda hiçbir soru yoktu.
HORNSBY: Bonnie beni aradı ve üzerinde çalmamı istedi ve hafızamda kalan tek demo, Mike Reid'in söz yazarının demosuydu. Bu yüzden çok basitti. Beni aradı ve bunun bir parçası olmamı istedi. Mike kaseti gönderdi.
Yani, insanlar bana ‘Issız bir adaya düşebileceğiniz bir müzisyeniniz olsaydı…’ bu kesinlikle Bruce Hornsby olurdu diye sordular.
ED CHERNEY (MÜHENDİS): Demoyla ilgili olan şey, …, bunu böyle kesmeyeceğimizi biliyordum. Ama o piyano yalaması vardı. Bunun üzerine kuracağımızı biliyordum.
HORNSBY: Seans öncesi gece geç saatlerde karanlık olan küçük bir salon var. Orada piyanoyla oturduğumu hatırlıyorum ve odada kimse yoktu, bu yüzden şarkıyı öğrendim ve biraz değiştirdim.
CHERNY: Bruce'u kahrolası yalamayı oynamanın ne kadar zahmetli olduğu hakkında ne kadar çok şey söyleyebilirim bilmiyorum. Demoyu dinlemesini bile sağlayabileceğimizi sanmıyorum.
NS: Bruce için bir çeşit çekişme noktasıydı. Şarkıyı sevdi ama demoyu dinlemek istemedi. İçinde kendi yolunu bulmak istedi. O şarkı yazarlarının yol gösterici yazılarını istemiyordu. Ki bu çoğu zaman kusursuz bir plandır. Ama bu durumda, Mike Reid'in piyanoda yaptığı şey o kadar mükemmeldi ki, dostum. Birkaç kez üzerinden geçtik ve "Bak, saygısızlık etme ama demoyu gerçekten dinlemelisin”" dedik. Ve elbette, onu duyduğunda, neler olduğunu tam olarak anladı. Bruce buna inanılmaz bir şey ekledi. Onu yeni bir düzeye yükseltti, ancak [Reid'in] seslendirmeleri ve akorlarının temeli üzerine inşa etti.
HORNSBY: Estetiğime ya da tarzıma uyacak şekilde akorları değiştirdim sanırım. Seslendirmemi de karışıma ekledim. Armoni çalan akorlar arasında hareket etme şeklim … Bu daha çok melodinin altındaki sesleri, diğer tonları ifade eden sesleri ve sol eldeki diğer notaları hareket ettirmekle ilgilidir. Sol el, sağ elin melodisi ile uyum içinde hareket ediyor. Kayıtlarda hemen duyuluyor.
CHERNY: Sonunda, onu dinlemesini sağladığımızda, bir araya geldi. Demoyu dinledikten sonra hatırladığım kadarıyla tek seferde bir araya geldi. Bir süre diş çekmek gibiydi. Bazen stüdyoda cesur olmalısın ve bir araya gelmiyordu. Ama herkes aynı anda anladı.
HORNSBY: Hatırladığım kadarıyla, kayıttan başlayan elektrikli klavyede bas ve bateri ile canlı olarak kaydettim. Bu yüzden temel parçayı kaydettim ve sonra piyanonun üzerine dublaj yaptım. Çok hızlı bir seanstı.
CHERNY: Bruce'un vampirde oynadığı şey zamansız. Nefesimi kesti. Rolü aldığında, rahat bir nefes aldı ve her şeyi bir araya getirdi. Çok hızlı oldu.
RAITT: Üzerine kendi fikrini koyması beni heyecanlandırdı. Neredeyse demodaki gibi oynasak bile çalacağını biliyordum, ama Bruce gibi birinin gelip bir şey üzerinde oynamasını ve ondan birini kopyalamasını beklemeyin, anlıyor musunuz?
REID: Hornsby o şeyi deli gibi imzaladı ve yaptığı için sonsuza dek minnettarım. Giriş cümlesi benimdi, kesinlikle şarkının yazılmasıyla birlikte geldi. Melodi melodidir. Ama Bruce gerçekten giriş yaptı ve yazdıklarımı dile getirdi. Bunu Hornsby filtresiyle yaptı, bu da onu gerçekten başka bir seviyeye taşıdı.
ŞAMBLİN: [Bruce'un kısmı] aşkın olduğunu düşündüm. Ruhsaldı.
Hornsby'nin bölümü bir araya geldiğinde, oturumlar da bunu izledi. “I Can’t Make You Love Me”, esasen Reid’'nin orijinal demosuna benzeyen bir piyano ve vokal şarkısıdır. İnsanlar bundan bahsettiğinde — özellikle şarkının yapımında yer alan insanlar — bir şarkıcı olarak Raitt hakkında ve özellikle bu şarkıdaki performansı hakkında huşu içinde konuşuyorlar. Hikaye ilerledikçe, tek seferde kaydetti.
HORNSBY: Zamansız veya ikonik hale gelen pek çok şey gibi, oldukça hızlı bir şekilde gerçekleşti. Uzun süredir orada değildim. Üçlü ile Bonnie şarkı söylerken birkaç çekim yaptık ve piyanoda bir iki çekim yaptım.
NS: Tek çekim. Sanırım ağlamaya başladığı birkaç satır vardı, bu yüzden geri dönüp yumruklamamız gereken tek şey bunlardı. Diğer her şey olduğu gibi canlıydı.
RAITT: Birden fazla kez söylemek oldukça yıkıcı bir şarkı [güler]. Yani, belki başka insanlar baladları birden fazla söyleyebilir. Orada Bruce'la birlikte olacağımı bilmek için gerçekten bekledim ve onu birkaç kez bıçakladık ve yolunda gitmeyen şeyler de vardı. Canlı grubumda oynayan Tony Braunagel'i getirdik. İçeri girdi ve şarkıyı daha önce hiç duymamıştı ve birkaç fırça çalıp ritmi tuttu. Ben sadece Bruce'a bu güzel şarkıyı çalarken söyleyebilmek istedim. Tek seferlik olmasıyla ilgili bir kuralım yoktu, sadece o anı çok özel kılmak için o kadar çok şey koyduk ki tekrar yapmak için hiçbir neden yoktu. Ayrıca, ne kadar üzücü olduğunu atlatmam bir dakikamı aldı.
CHERNY: ağladım lanet olsun. Size söyleyeyim, kontrol odasındaydım. Don kontrol odasındaydı ve sanırım menajeri Ron Stone kontrol odasındaydı. Sanırım sadece üçümüz vardık. Ve ilk kez indirdiğimizde ve böyle canlı söylediğinde, kalbim boğazıma çıktı ve gözlerim yaşlarla doldu. Çok inandırıcıydı, çok gerçekti. Don ve Ron'un beni bu kadar salak, böyle ağlarken görmelerini istemedim.
NS: Bunu asla unutmayacağım çünkü ben, bilirsin, bunu düşünürken boğuluyorum. Sayısız düzeyde çok duygusaldı ama sesinin tonunda tarif edilmesi çok zor olan bir şeyle ilgisi var. Yani şarkı çok hızlı bir şekilde suratsızlığa gidebilir, değil mi? Ancak bir güvenlik açığı ile birleştirilmiş bir güç var. Sesinde hala bir tatlılık var. Ben de Bonnie hakkında böyle düşünüyorum.
CHERNY: Şarkı söylerken ruhunu hissedebiliyordum. Stüdyonun ortadan kaybolduğu ve tüm dünyanın kaybolduğu anlardan sadece biriydi ve orada olan her şey o şeyin duygusuydu. Bana kalırsa, harika müzik ve harika sanat budur. Sadece sizi o ana, onun hissine ve duygusuna çeker. Kalbini hissedebildiğimi hissettim.
NS: Performansı o kadar canlıydı ki ayıramadım. Bana performans değildi. Gerçekten boğuldum çünkü Bonnie'nin böyle acı çekmesini istemedim. Gerçek hayat gibiydi. Sanki sevdiğim kişinin başına bir şey geldiğini görüyor gibiydim. Gerçekten tuhaf değil mi? Bir oyuncuyu içinde bulunduğu rolden ayıramamak gibi.
CHERNY: Aşağı iniyor ve ben küçük bir bebek gibi inliyorum ve Don'un beni böyle görmesini istemedim, ama hatırlıyorum ki çekim yapıldı ve o kadar duygulandık ki üçümüz de ayrı yönlere gittik. soğukkanlılığımızı kazanmak için, çünkü bence o iki adam da aynı şekilde etkilenmişti ama birbirimizin bu kadar yumuşak olduğumuzu ya da belki bundan biraz utandığımızı görmesini istemiyorduk. olduğumu biliyorum. Biraz koridora çıkmak zorunda kaldım, sanırım sakinliğimi geri kazanmak için birkaç dakika dışarı çıktım.
RAITT: Şarkıyı söylemeyi bitirdiğimde, elimizde olduğunu düşündüğümü biliyordum. Aldığınızda, özellikle de bir işbirliği olduğunda anlarsınız. Performansın olduğu Bruce'un başına gelenler gibi. Bu sadece — I’m şarkısını çalmakla kalmıyor, aynı zamanda birbirimizi kandırıyoruz.
NS: Kazara değildi. Bir şeye rastlamış gibi değilsin. Şarkıyı nasıl yaşayacağını ve onu kendisinin yapacağını biliyordu. Şansa bırakılmış bir şey değildi, ama anıtsaldı. Tüm zamanların en iyi vokal performanslarından birini duyduğumu biliyordum. Bunu biliyordum çünkü tepkim “Sana bunu yapan adamı göster ve ben de onu mahvedeceğim” oldu. Onu korumak istedim.
REID: Aldığımda kamyonetime bindim ve [Allen'ı görmek için] aşağı indim ve onu yerleştirdik ve şaşırdık. Bonnie olduğu için çok heyecanlandık ve biliyordum Tam zamanında çıkış albümüydü. O kadına şarkı söylemenin ne demek olduğunu biliyordum, biliyor musun? Artık var olduğunu bilmiyorum. Çeşitli nesiller boyunca sizi yazar olarak onaylayan sanatçılar var. Ellilerde eminim, eğer bir Frank Sinatra ya da Tony Bennett kesimine sahipseniz, "Tanrım!" idi, Bonnie bu güce sahip bir sanatçıdır. Bonnie Raitt bir şarkı söylemeye karar verdiğinde, tek bir sürüm olsun ya da olmasın, bu sizi daha çok bir yazar gibi hissettirdi.
Temel kaydı yaptıktan sonra, şarkıya overdub'lar ve süslemeler eklemeye başladılar. (Yolda kalanlardan biri Tom Petty & The Heartbreakers’ Benmont Tench'in izniyle bir Hammond B-3 organ parçasıydı.) Şarkıyı bitirmeye çalıştıklarında bir şeylerin ters gittiğini anladılar. Sonunda, üzerine yerleştirdikleri fazla kayıtların çoğunun izini çıkarmaları gerektiğini anladılar.
REID: Allen ve ben şaşırdık çünkü kayıtlar çok seyrekti. Fahişeliğimde —, ticari yanım "8220" “Wind Beneath My Wings”” & #8230 büyük, dev bir yapım olacağını düşündüm.
CHERNY: Hemen hemen o öğleden sonra yerde duran enstrümanları karıştırmıştık. Üzerine biraz perküsyon koyduk, Was Not Was'daki adamlarla biraz arka vokal yaptık. Karıştırdığımda, Studio City'deki Conway Stüdyolarında yalnız olduğumu hatırlıyorum. Karıştırmaya çalışmıştım ve kaydettiğimiz tüm unsurları “biz bütün bunları istiyoruz” diye düşünerek saklamaya çalışmıştım. Ama asla o [ilk] seferki kadar duygusal olmamıştı. Los Angeles'taki yağmur fırtınalarından biriydi. O gece yağmur yağıyordu. Karışımı o gece başardım, elimde olduğunu biliyordum. Onunla boğuşuyordum, çünkü tüm öğeleri kullanmaya çalışıyordum ve sonunda her şeyden kurtulup o orijinal şeye geri dönüyordum. Sanırım muhtemelen sabahın dördüydü, yağmur yağıyordu ve ben yalnızdım. O gecelerden sadece biriydi. Sadece boşaldığımı hatırlıyorum. Anladığımı biliyordum çünkü o üzüntüye tekrar kapıldım. [güler]
REID: [Bu] tartışmasız daha güçlüydü. Bakın, bunun bir yakınlık şarkısı olduğu gerçeğini aşmanın bir yolu yok. Bu samimi bir şarkı ve ona bunun dışında başka bir şey yapmak için … Don bana söyledi — Bunu bana söylediğini hatırlayıp hatırlamadığını bilmiyorum — bu konuda çok daha fazla şeyleri vardı Kaydedin ve onu karıştırdıklarında, "Aman Tanrım, ne oldu?" diye düşündüler. aşağı.”
CHERNY: Üzerine üretime başladık. Tüm bu şeylerden kurtulmam bir dakikamı aldı. Artık o duyguya sahip değildi. O ruhu taşıyan birinin anı yerine yaptığımız işi duymaya başladım.
REID: O noktada, [Was] bana harika bir şey öğretti: "Biliyor musun, Bonnie gibi bir sanatçıyla, kayıtta yaptığınız her şey, bir yapımcı olarak yaptığınız her şey, kendinize sormalısınız, "dedi. bu, dinleyicinin bu sanatçıyla daha yakın bir ilişki kurmasını sağlayacak mı yoksa bu, dinleyici ile sanatçı arasına gereksiz bir şey mi koyacak?''#8221 Çok akıllıca bir gözlem. Ve o kayıtta dinleyici ile onun arasında hiçbir şey yoktu.
CHERNY: Tüm diğer doğaçlama şeyler onun önüne geçti. O duyguya geri dönmeye çalışıyordum, onun için duyduğum o tam empati duygusuna ve o derin üzüntüye, o derin kayıp duygusuna.
ŞAMBLİN: bayıldım. Bir önceki albümünü dinlerken daha prodüksiyonlu olmasını bekliyordum, anlıyor musun? Nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. Bonnie şarkıyı servis etti.
REID: Daha fazlasının daha fazla olduğunu düşünmek doğal bir dürtüdür. Ve daha fazlasının daha az olabileceğini anlamak, o insanların sahip olduğu gibi gerçek cesaret ister.
Raitt'in son günlerdeki şaşırtıcı ticari başarısına ve hatta son zamanlarda kemerinin altındaki diğer hit single'lara rağmen, “I Can’t Make You Love Me”, tam olarak 1991 pop listelerini fethetmek için yapılmış bir şarkı değildi. kariyerinde bir başka önemli pop vuruşu oldu ve dünyanın ilk 20'sine girdi. İlan panosu Sıcak 100.
RAITT: Radyoda çalınıp çalınmadıklarını görmek için kayıt yapmıyorum. Beni her zaman oynayan ve yıllar boyunca on farklı isim verdikleri bir format var, ama bu, Delbert McClinton veya John Hiatt veya John Prine veya Emmylou Harris'in artık Americana olarak adlandırıldığı, sonuncusu onbeş yıl. Köklü müzik sanatçıları, bir çoğumuz 'albüm odaklı rock' denen şeyde çalınan bir sürümüz var. Yetmişlerde FM radyo benimki gibi gruplar çalmaya başladı ve onlar sadece tekli çalmıyorlar ben de daha önce her zaman paralel bir kariyere sahipti Tam zamanında vurmak.
NS: [“I Can’t Make You Love Me”]'in güçlü olduğunu biliyordum ama aynı zamanda 1991'de bir pop kaydının ne olduğuna dair tüm geleneklere meydan okuduğunu da biliyordum. Tam zamanında, amacımız parayı geri kazanmak ve bir sonraki albüme geçebilmekti. Yani yedi sekiz milyonunu satmak o anın popüler müziğinden çok farklıydı. Modaya hiç saygı duymuyordu. Bu oldukça şok ediciydi, ama o zamanlar radyoda “I Can’t Make You Love Me” gibi kayıtlar yoktu.
RAITT: Grammy galibiyeti itti [Tam zamanında] pop listesine girdi, bu yüzden rekor Grammy'lerden önce bir milyon satmış olsa da büyük bir fark yarattı. Beraberlik Şansı takip rekoruydu ve ilk hitimizi “Something To Talk About” ile yaptık ve ardından ikinci single “I Can’t Make You Love Me” oldu. ana akım radyoya aktardı ve şarkıları nasıl kestiğimizi etkilemedi. Müziğimi bana iyi gelen ve kulağa hoş gelene göre kestim ve her zaman onu çalacak bir radyo istasyonu olmuştur.
CHERNY: Bir hit yapmaya veya radyo için bir şeyler yapmaya çalıştığımızı düşündüğümüzü hiç hatırlamıyorum. Sadece müzikal olarak harika yapmaya çalıştığımı ve başka hiçbir şey için endişelenmediğimi hatırlıyorum. Bence bu yüzden birlikte yaptığımız kayıtlar bu kadar başarılı oldu. Pandering yapmıyorduk.
RAITT: Orada birkaç yıl için sadece bir sürprizdi, aslında pop radyoda çalındı. Hiçbirimizin bu kadar büyük bir hit olacağı hakkında hiçbir fikrimiz yoktu.
NS: Dönemin popüler müziğinin tanımını değiştirecek kadar güçlü performanslardan biri. Pop radyo istasyonlarında çaldılar.
ŞAMBLİN: [#8220I Can’t Make You Love Me”'in hit olmasına] şaşırdığımı söylersem yalan söylemiş olurum çünkü şarkının insanlar üzerindeki etkisini gördüm ve Mike ve bana verilmiş gibi hissettim. insanların kalplerinde ilkel bir yere dokunan bir hediye, şarkı. Evrenseldi. Bitirdiğimizde şarkının bir parçası olmaktan ve ardından Bonnie'ye kaydettirmekten çok etkilendim. Tam orada dursaydı bugün mutlu olurdum, çünkü o doğdu. Bonnie onu doğurdu. Onu dünyaya getirdi ve ona en iyi şekilde hayat verdi. Yani bundan sonraki her şey büyük bir nimetti. Hepsi için minnettarım.
başarısından bu yana geçen yıllarda Beraberlik Şansı ve “I Can’t Make You Love Me,” şarkı farklı bir boyut kazandı. George Michael, Prince ve Boyz II Men gibi yıldızlar ve Adele, Katy Perry, Bon Iver, SOAK ve Allen Stone gibi genç sanatçılar tarafından sürekli olarak kapsanan bir tür standart haline geldi. Artık efsanevi bir sanatçının büyük bir şarkısı olmaktan farklı bir ölümsüzlükle ele alındı. Bir parçanın popüler sözlüğün bir parçası haline geldiği anlardan biri: dünyaya belirli bir grup insan tarafından getirilen ve doğası gereği her zaman onlar tarafından tanımlanan, ancak aynı zamanda yirmi beş yıl önce yaptıklarından çok daha büyük.
HORNSBY: Solo konserlerimde [oynatırım] ve işte bu yüzden.Solo konserlerim müzikal, armonik açıdan maceralı geziler ve ben düzenli olarak zavallı, şüphelenmeyen dinleyicilerime o kadar çok uyumsuzluk getiriyorum ki, bunu onların bildiği şarkılarla dengelemeye çalışıyorum, çünkü bununla ilgiliyim, çünkü kaydın bir parçasıyım.
ALLEN TAŞ (OYUNCU): İnsanı bir şarkıya çeken şeyin tam olarak ne olduğunu açıklamak zor. Belirli müzik parçalarının ağırlığına böylesine kesin bir bilim olabilir. Zaman, yer, akor dizisi, şarkıcı, tonlar. Hepsi mikroskop altına konulabilir. Bonnie'nin bu şarkıyı söylediğini her duyduğumda, doğru gibi geliyor.
SAKIN (OYUNCU): Benim için en büyük aşk şarkısı, çünkü çok şey anlatıyor ve herkes ona sempati duyabilir. Şarkının arkasındaki tüm anlam güzel, ama sadece içindeki melodiler ve şarkının yapısı, şimdiye kadarki en inanılmaz koro.
KATY PERRY (OYUNCU): Nadiren cover yaparım çünkü şarkı söylerken kişisel hayat hikayelerimi paylaşmaktan hoşlanırım. “I Can’t Make You Love Me” bir istisna çünkü bende ve onu duyan herkeste çok kişisel bir akor vuruyor.
EMMEK: Kayıt yaparken benim için asıl mesele onu benim şarkımmış gibi söylemekti. Bu en basmakalıp şey, ama onu çalarken hissedin. Kendimi o ayakkabılara koydum.
TAŞ: Sadece gerçekten sevdiğim bir şarkıyı söylemek istedim. Şimdi Bonnie seyirciler arasında olsaydı, evet, kendimi sıçardım.
EMMEK: Herhangi bir harika şarkı tek bir enstrümanda çalınabilir. Onu gitara aktarmak kolaydı. Sanırım şarkının ruhunu almak istedim. Kayıt sadece düz vokal ve gitardan oluşuyor çünkü onu başka herhangi bir enstrüman veya başka bir melodi ile karıştırmak istemedik. Buna ihtiyacı yoktu. Sadece olabildiğince dürüst ve açık olmak istedim. Bazen gösterilerin sonunda onu oynamaktan neredeyse korkuyorum. Onu çaldığımda, sözlerin hayatımda nasıl geçtiğini, çevremde böyle durumlar olduğunu düşünüyorum. İnsanlara karşı dürüst olmak gerekirse, onu oynamak ve kendinizi o pozisyona sokmak gerçekten duygusal olarak yıpratıcı ve oldukça korkutucu olabilir.
TAŞ: O şarkıda çok yer var. Vokalin parlaması için çok yer var. Bunlar her zaman söylemesi eğlenceli şarkılardır. Sesinizle dans etmek için yeriniz ve alanınız olduğunda.
HORNSBY: Bonnie, insanların “telefon defteri şarkıcısı” olarak adlandırabileceği şarkıcılardan biridir. Telefon defterini söyleyebilir ve sizi ürpertirdi. Bu yüzden şarkıyı söylerken aklımdan geçen ana düşünce 'Haydi, daha iyisini yap!' oluyor.
EMMEK: Biraz daha gençken, şarkının YouTube'daki Bon Iver kapağına rastladım. Bunu duyduğumu hatırlıyorum ve şarkının ne kadar basit ve anlaşılır olduğuna şaşırdım, ama ne kadar inanılmaz bir şarkıydı. Onun versiyonunu duyduktan sonra, Bonnie Raitt'e baktım ve onun tüm eşyalarına girdim. Şarkıyla ilk tanışmamdı.
REID: Demek istediğim, bir çocuğun o şarkıya hitap etmesinin, o şarkının nesiller boyu bir yaşam sürme eğiliminde olmasının hazzın ötesinde ya da anlamın ötesinde bir şey olduğu dışında ne söyleyeceğimi bile bilmiyorum.
TAŞ: Bon Iver'ın versiyonunu gerçekten çok seviyorum. Çağırdığı duygu çok özel. Zamanını alıyor. Şarkıyı kendi merceğinden sunar. Bir sanatçının bir şeyi alıp, ona biraz kendinden katabildiği ama aynı zamanda orijinalinden de uzaklaşmadığı zaman gerçekten kazıyorum.
RAITT: [Justin Vernon’s] tam bir sürprizdi. Biri bana gönderdi ve sonuna biraz “Nick Of Time” koydu. Hemen sonra arkadaş olduk. Birkaç gün içinde onu aradım, harikaydı. Prince'i yeni kaybettik ve onun versiyonunun çok güzel olduğunu düşündüm.
NS: Prince bunun bir versiyonunu kesiyor ve bir süre dinliyorsunuz ve o harika bir şarkıcı ve tekniğine hayran kalabiliyorsunuz ama sonra vampire gidiyor ve 'Buraya gel bebeğim, ben geliyorum' gibi bir şey söylüyor. seninle seks yapacağım,” ya da onun gibi bir şey. Şarkının ne hakkında olduğu hakkında hiçbir fikri yok. Hiç şarkı söyleyebilen bir erkek duymadım. Bir erkek şarkıyı söyleyebilir mi bilmiyorum.
REID: Biri bana George Michael'ın “I Can’t Make You Love Me” şarkısını söylediğini söyledi. fişsiz MTV'de. Bundan kısa bir süre sonra, karım ve ben burada oturuyoruz, kanalları çeviriyoruz, bir şeyler arıyoruz ve karşıya geçiyoruz. MTV Takılı Değil ve George Michael var! Ve düşündüm ki, "Vay canına, bu onun şarkı söyleyeceği şov olmalı. tüm zamanların en sevdiğim şarkılarından. Harika Bonnie Raitt tarafından kaydedildi. Ve … tarafından yazılmış, aslında, bunu kimin yazdığını bilmiyorum.” [güler] Ben güldüm ve karım kızdı, bu yüzden gerek duymadım. "Bunu bilmeli!" dedi. Bunu bilmeli!” Ben “Hayır hayır hayır dedim.” Şarkının dünyada yaşadığını ve insanların onu kimin yazdığını bilmediğini bilmek benim için iyi oldu. Bununla iyiyim. İnsanların yazdığın bir sürü şarkıyı bilmesini ve kimsenin onları hatırlamamasını tercih ederim. Ortadan kaybolursam ve kimsenin benim adım hakkında bir fikri yoksa, iyi ki bir yerlerde biri bu şarkıyı söylüyordur.
RAITT: [Michael'ın] versiyonunu duydum. Bildiğim tüm versiyonlarını duymadım ama her zaman büyülenmişimdir. Hemen söylemeliyim ki Aretha Franklin'in yaptığı canlı bir versiyon vardı. Seyirciler arasındaydım ve durdu ve 'bu gece seyircilerden biri için özel bir şarkı söylemek istiyorum' dedi ve 'Beni Sevdiremiyorum' şarkısını söylemeye devam etti. #8217s benim tüm zamanların en sevdiğim kadın şarkıcısı, yani bilirsin…
REID: Efsanevi bir caz-pop şarkıcısı Nancy Wilson, bu şarkının fantastik, muhteşem bir yorumunu yaptı. Tank adında bir R#038B şarkıcısı var, harika bir versiyon. [Shamblin]'e göre, o şeyin 550'den fazla kapağı var.
CHERNY: Pek çok harika şarkıcının bunu bir balad için bir ölçüt olarak gerçekten alıntıladığını biliyorum. Bonnie'nin yaptığına kimsenin yaklaşabileceğini sanmıyorum.
ŞAMBLİN: Bunun başkalarını küçümseyen bir şey gibi görünmesini istemiyorum, çünkü gerçekten minnettarım, minnettarım, ama aslında Bon Iver'ın … gibi versiyonları var. NS kayıt. Onlar genç, on sekiz yaşında. Demek bu onların aşina oldukları versiyon. Ben de dedim ki, 'Pekala, gidip Bonnie Raitt'in versiyonunu dinlemelisin.' 'Bu, insanlara cover yapmak istedikleri bir şekilde dokundu. Bu yüzden kapaklardan bahsetmeye başladığımda kırıntı izi her zaman Bonnie'ye geri döner.
HORNSBY: Neden kapsandığını anlayabiliyorum. Gerçekten harika bir şarkı. Bence herhangi bir tarzda popüler müzik dinleyen çoğu insan — ve bu bir genelleme — ama çoğu insan iyi söylenen harika bir şarkı arıyor. Bu, harika şarkıcılardan biri tarafından inanılmaz bir şekilde söylenen harika bir şarkı, bu yüzden bu şarkının kalıcı popülaritesini böyle tanımlayabilirim.
REID: İnsanların onu piyanoda doğradığı restoranlarda bulundum ve bundan etkilendim. Şarkı söylemeye çalışan herkesi seviyorum. İyi yapıp yapmamaları umurumda değil. [güler] Dağa bu kadar uzun, yavaş bir tırmanış olması şarkının ömrünü aşıyor, bu da sanırım nesiller boyu devam edeceği anlamına geliyor. Herhangi bir yazarın böyle bir şey planlama kapasitesine sahip olması aptallık olur. Yolculuk için yanındayım.
Şarkının 25 yaşına girdiğinde kapsamını ve erişimini düşününce, şarkının yazılması veya kaydedilmesiyle ilgilenenlerin çoğu, deneyimlerini özetlemeye geldiğinde hala yarı konuşamıyor. Hala hiçbirinin beklemediği bir şey olarak karşımıza çıkıyor, bu onları daha da minnettar ve hayrete düşürüyor ve şarkı nesiller veya türler boyunca insanlarla rezonansa girmeye devam ediyor.
PERRY: 25. yıl dönümünü kutladığımıza inanamıyorum. Bu asla modası geçmeyen zamansız şarkı yazarlığıdır.
TAŞ: İnanılmaz. Birkaç ay önce bu şarkıyı söylediğini gördüm ve bu güne kadar inanarak söylüyor. Bonnie bu şarkıyı onlarca yıldır söylüyor ve hâlâ duygu ve duyguyla söyleyebiliyor. Bu anıtsaldır, yazar ve şarkıcı bir şarkıya inanıp, yazıldıktan ve dünyaya verildikten yıllar sonra bile inanabilir ve sunabilir.
NS: Bir caz müzisyeni gibi şarkıyı yorumlaması her gece gelişiyor. Birkaç ay önce onu canlı söylerken duydum ve inanılmazdı. Nüansları bulmaya ve ifadeyi biraz değiştirmeye devam ediyor ve bir fark görüyorsunuz.
HORNSBY: Bunu [birkaç] hafta önce Berkeley Tiyatrosu'nda birlikte oynadık ve çok güzeldi. Onunla yapmayı seviyorum ve onun da aynı şeyi hissettiğini düşünüyorum.
NS: Onu plakta söyleme biçiminde bir güç var. Sanki 'Bununla başa çıkabilirim' diyormuş gibi. Kederli değil. Üzücü değil. Şarkıcıya hayran olmanızı sağlar. Acıttığını söyleyebilirsin ama onunla başa çıkacak gücü var. Gerçekten egzotik bir karışım. Şarkıyı hiç bu şekilde söylediğini sanmıyorum ama performansları karşılaştırmaya bile cesaret edemem çünkü bu yıl duyduğum, tamamen taze ve eşit derecede duygusal olan en son yorum beni çok duygulandırdı.
HORNSBY: Pekala, yıllar boyunca pek çok plak yaptım ve bunu muhtemelen en gurur duyduğum başka bir sanatçı için çaldığım plak olarak da belirtiyorum. Ve Bonnie ve ben erkek ve kız kardeş gibiyiz, ama o benim 28 yıldır ablam gibi hissediyorum.
CHERNY: Sanki başka birinin başına gelmiş gibi. Her şeyin bir araya geldiği o zamanlardan biri ve üzerinde çalıştığım en mükemmel kulağa sahip şarkılardan biri. Ve bunu 40 yılı aşkın süredir yapıyorum.
RAITT: Her röportajda, “Şarkının yarattığı etki hakkında ne hissediyorsun?” derler. Ses, veya amerikan idolü … Carrie Underwood onunla seçmelere katıldı. Sanırım ya seçmelere katıldı ya da şovda söyledi. Bu şarkı sayesinde beni bulan yirmili yaşlarının başında ve kırklı yaşlarında olan bir sürü genç var ve demek istediğim, bu kadar farklı yaş gruplarından oluşan inanılmaz bir gruba sahip olmak ne büyük bir miras ve size nasıl olduğunu anlatıyor. şarkı senin için çok şey ifade etti. Havaalanında valizimi kontrol ediyorum ve bir adam gidiyor, “Hey! ‘I Can’t Make You Love Me’ beni ağlatan tek şarkı.”
NS: Onu ben yazmadım ve ben söylemedim. Üzerinde oynamadım bile. Ama havaalanlarında yabancılar bana gelirdi. Sanki bir adam gelip “Karım şarkıyı tekrar tekrar çalmaya devam ediyor ve pencereden dışarı bakıp ağlıyormuş gibi.” [güler] Kadınlar gelip 'Hayatımda oldukça kötü gidiyor' derdi ve ben bunu nasıl bağlamlaştıracağımı bilmiyordum, ama bu şarkı mantıklı geliyor.' Bu en az on yıl sürdü. Tamamen yabancılar gibi. Asıl amacınız, insanların müzik aracılığıyla kendi hayatlarını anlamalarına yardımcı olmak. Bonnie muhtemelen dışarı çıkıp her gece izleyicilerin önünde canlı performans sergileyerek bunu deneyimledi.
RAITT: Konserde beni o şarkıyı söylerken izleyene kadar kocalarını gözyaşları içinde görmediklerini söyleyen mektuplar yazanların sayısı beni çok, çok gururlu ve minnettar hissettiriyor.
CHERNY: Bunu duyduğumda bugüne kadar, hala hareket ediyorum. Birkaç hafta önce Los Angeles'ta ses mühendisliği şovu yaptılar ve ben davet edildim. JBL bazı konuşmacılarını gösteriyordu ve beni içeri davet ettiler ve ben onu çaldım. Herkesten aynı anda nefes çıktı. Ben hala duygulandım ve odadaki herkes duygulandı ve bu hoparlörlerin sesini de harika yaptı. [güler]
Konserde beni o şarkıyı söylerken izleyene kadar kocalarını asla gözyaşları içinde görmediklerini söyleyen mektuplar yazanların sayısı beni çok, çok gururlu ve minnettar hissettiriyor.
REID: Biliyorsunuz, bu çok büyük bir minnettarlık. Üzgünüm, yaşlılığa giriyorum ve biliyorsunuz, bu konuda elimden geldiğince açık olmak istiyorum: bu minnettarlıktır ve gerçekten umduğum gerçek bir alçakgönüllülüğe ilham verir.
ŞAMBLİN: Mike ve ben bunun hakkında konuştuk. Dünyanın bir şarkısı gibi geliyor. İçimizden geldi ve gerçekten harika bir şey yapmak için büyüyen bir bebeğe veya çocuğa sahip olmak gibi. Yapabileceğiniz tek şey çocuğunuzla gurur duymak ve şükretmek.
REID: Bir şarkı yazarı olarak sürekli kendi yolumdayım. Kendi yolumdan çekilebildiğimde, söylenmek istenen şeyler, dünyadaki fikirler oradadır. O yüzden, o şarkıyı genç bir çocuğun söylediğini duyduğumda, içimden bile gelmiyor, yani, yazdığımızı ve içimizden çıktığını biliyorum, ama gerçekten, bu noktada, biz... #8217, sanki o şarkının yazarları bizmişiz gibi hissederek ortalıkta dolaşmıyoruz. Sadece kendi hayatı vardı.
CHERNY: Yaptığımız kayıtların bir parçası olmaktan büyük onur ve gurur duyuyorum, ben, Don ve Bonnie. Gerçekten özel bir zamandı. Biz daha gençtik ve bunu yaparken, ah, bunu her zaman yapabilirsin diye düşünüyorsun. Ama bunun, muhtemelen hayatınız boyunca bir daha asla olmayacak olan, zaman içinde gerçekten özel bir an olduğunu anlamamak.
NS: Sadece biliyordun, dostum. Kestikten sonra, böyle bir şey ortaya çıktığında, — on yılda bir gelirse, şanslı olduğunuzu biliyorduk. bunu biliyorduk o takip etmek zor olurdu. Takip etmekten çekindiğimizi sanmıyorum Tam zamanında. Ama o şarkıyla ilgili bir şey vardı, “I Can’t Make You Love Me”. Birisinin bu kadar iyi olan başka bir şey yazmasının biraz zaman alacağını biliyordum.
Raitt'in Kariyeri ve Profesyonel Hayatı
1971 yılında “Any Day Woman”, “Walking Blues”, “Since I Fell for You”, “Women Be Wise” gibi parçalardan oluşan ilk stüdyo albümünü çıkardı. İkinci stüdyo albümü “Give It Up”, 1972'de Warner Bros. Records tarafından yayınlandı. Sonraki üç yıl boyunca her yıl bir albüm çıkardı: Takin' My Time (1973), Streetlights (1974) ve Home Plate ( 1975).
1977'de, Del Shannon'ın hit parçası “Runaway”i coverladığı Sweet Forgiveness adlı altıncı albümünü çıkardı. “The Glow” adlı yedinci albümü 1979'da yayınlandı. “Bye Bye Baby”, “Teşekkür Ederim”, “İyi Şeyiniz (Bitmek Üzere)”, “The Boy Can't Help It” gibi parçalar içeriyor. , “Geleceklerini Alacaksın” vb.
1982 yılında “Keep This Heart in Mind”, “Baby Come Back”, “Let’s Keep It Between Us”, “Green Lights” gibi şarkılardan oluşan “Green Light” adlı sekizinci albümünü çıkardı. 1986'da dokuzuncu stüdyo albümü “Nine Lives” yayınlandı. Bu albüm beklendiği gibi başarıyı yakalayamadı ve düşük satış hacmi ve olumsuz yorumlarla karşılaştı.
21 Mart 1989'da "Thing Called Love", "Too Soon To Tell", "I Ain't Gonna Let You Break You Again Kalbimi Tekrar Kırmanıza İzin Vermeyeceğim" gibi şarkıların yer aldığı "Nick of Time" adlı onuncu stüdyo albümünü yayınladı. üzerinde. 1991 yılında “I Can't Make You Love Me” ve “Something to Talk About” gibi şarkılardan oluşan Luck of the Draw adlı on birinci albümünü çıkardı.
Diğer stüdyo albümleri arasında Longing in They Hearts (1994), Fundamental (2998), Silver Lining (2002), Souls Alike (2005) ve Slipstream (2012) yer alıyor. “Need You Tonight”, “All Alone with Bir Şey Söyleyecek”, “If You Need Somebody”, “The Ones We Couldn't Be” ve çok daha fazlasını içeren son çıkan stüdyo albümü “Dig in Deep” adını aldı. .
6. "Gitmene İzin Vermeyeceğim"
Geçen yıl Grammy ödüllü albümü “Slipstream”de yayınlanan bu yavaş yanan blues, Bonnie Bramlett (Delaney & Bonnie şöhretinden) ve NRBQ'dan Al Anderson tarafından yazılmıştır. Daha önceki çalışmalarına bir geri dönüş olan bu melodi, Raitt'in bugüne kadar çalan en iyi gitarlarından bazılarını içeriyor; Stratocaster'ı 12 barlık bir blues figürü etrafında kayıyor ve Raitt ısırma ritmi ve keskin slayt araları arasında gidip geliyor. Raitt'in sesi hiç bu kadar iyi olmamıştı, dumanlı konuşması bazı şarkıcıların yaşlandıkça notaları tutturma yeteneklerini kaybederken, Raitt'in daha önceki çalışmalarından daha güçlü olduğunu kanıtlıyor. “Slipstream” (2012) üzerinde görünür.
Mevcut Geri Sarma: Bonnie Raitt'in Minnetonka Gölü Başlangıcı
Üç siyah köşeli çift ayraç üzerindeki Current logosu ve gri büyük harflerle "Geri Sar" kelimesi. (MPR Grafiği)
Bonnie Raitt en çok "Konuşacak Bir Şey" ve "Beni Sevmeni Sağlayamam" hitleriyle tanınır. Ama 1971'de, arkadaş canlısı bir çizgi, gitar pirzolası ve ilk plak anlaşması olan 21 yaşında bir çocuktu. O yaz, ilk albümünü Lake Minnetonka'da Minneapolis müzisyenlerinden oluşan renkli bir ekiple kaydetti ve "olmaz" dediği vahşi bir kayıt deneyiminde müzik ve kargaşa yarattı. Hayvan Evi, ancak [. ] sadece bir patlama."
Mevcut Geri Sarma kısmen Minnesota Miras Değişikliği Sanat ve Kültür Mirası Fonu tarafından mümkün kılınmıştır.
5. Bölüm Transkript — Bonnie Raitt'in Lake Minnetonka Başlangıçları
[Bonnie Raitt tarafından "Ben Mavi Değilim"]
Bonnie Raitt: Büyülü Ada—evet, daha dün gibi hatırlıyorum. Her zaman Willie ve Arılar ile anıyorum.
Andrea Swensson: Bu, folk ve blues ikonu Bonnie Raitt ve bu da, söylenmemiş müzik hikayelerini haritaya yerleştiren podcast olan The Current Rewind. Ben Andrea Swensson, ilk sezonumuzun B Tarafı ile geri döndüm. Önümüzdeki birkaç hafta boyunca, sizi karanlık bir tarafı olan Great Lakes endüstri kasabasına ve vahşi bir rock karşıtı haçlı hikayesiyle 80'lere geri götüreceğiz. Ama bugün, Bonnie Raitt'in ilk yıllarına odaklanıyoruz.
["Ben Mavi Değilim" kreşendoları, ardından kayboluyor. Lazerbeak'ten "Winging It" çalmaya başladı]
Andrea Swensson: Rock'ın son elli yılı boyunca çok az sanatçı, şarkıcı ve gitarist Bonnie Raitt'ten daha çok sevildi. Folk'tan blues'a ve rock'a kadar çok çeşitli stilleri yazan ve kapsayan, Americana'nın köklere yönelik sesini herkes kadar tanımladı."Beni Sevdiremem" ve "Hakkında Konuşacak Bir Şey" hitleriyle tanınır. 1990'da Nick of Time albümü Grammy Ödüllerini süpürdü ve onu bir ev ismi yaptı. Ama Bonnie Raitt'in kayıt kariyerinin hikayesi 1971'de başladı. Ve Minnesota'da başladı.
Andrea Swensson: The Current Rewind'in bu bölümü için, Bonnie Raitt'in kendi adını taşıyan 1971 tarihli albümünde çalan birkaç müzisyenin yanı sıra birkaç yazar ve Raitt'in yetmişli yıllardaki basçısıyla konuştuk.
Ne yazık ki konuşamadığımız bir kişi, programı ona zaman tanımayan Bonnie'nin kendisiydi. Bu yüzden, biri 2012'de NPR'den Ann Powers ile, diğeri ise 2013'te The Current'tan Bill DeVille ile olan bir kaç eski röportaja güvendik.
Albümleri arasında en çok tanınanı olmasa da, Bonnie Raitt'in kendi adını taşıyan ilk albümü, yakında büyük bir sanatçı olacak olan bir sanatçının amacının net bir ifadesiydi. Henüz yirmi bir yaşındaydı ama şarkı seçimleri blues, folk, rock ve R&B müziğinin derinliklerinden besleniyordu. Şarkı söylemesi ve sahnedeki varlığı, performans göstermeye başladığından beri baş döndürdü. 1971 yazında, onun gibi şarkıcı-söz yazarlarında uzmanlaşmış Warner Bros. Records, onu dünyaya göndermeye hazırdı.
Ve Bonnie Raitt, Cedar-Riverside olarak da bilinen Minneapolis'in Batı Şeria mahallesine böyle geldi, çünkü orası, tıpkı kendisi gibi, tür kurallarını görmezden gelme ve cesaretini toplama alışkanlığı olan diğer müzisyenleri bulmak için gidebileceği yerdi. .
Bonnie Raitt şov dünyasının içinde doğdu.Babası Broadway müzikalinin önde gelen adamı John Raitt, "Oklahoma!"nın yıldızıydı. ve Büyük Beyaz Yol'dan diğer ellili şarkılar. Ancak The Current'tan Bill DeVille'e söylediği gibi, Raitt ilk albümünü yapma zamanı geldiğinde başka bir şey arıyordu.
Bonnie Raitt: Austin ve New Orleans ve Minneapolis-St. Paul, bunca zamandır müzik sahnelerinde çok ırklı olan üç şehir. Bu yüzden ilk kaydımı orada yapmak istedim.
Maurice Jacox: John Koerner ve Dave Ray, East Coast halk pistinde oynuyorlardı ve Bonnie de orada oynuyordu.
Andrea Swensson: Maurice Jacox, Bonnie Raitt'i ilk albümünde destekleyen grup Willie and the Bees'in saksofoncusuydu.
Maurice Jacox: Ve böylece bir Warner Bros. kontratı aldı ve kontratı 40.000 dolardı. Güvendiği kişilere, Koerner ve Dave Ray'e sordu ve "Bu kontratım var. Sizce ne yapmalıyım? Albüm yapmam gerekiyor. Blues albümü yapmak istiyorum. Önerileriniz var. , ve bunu yapmak için izlemem gereken yol?"
İkisi de, "Minneapolis'te, tam size göre olabilecek bazı arkadaşlarımız var. Dışarı çıkıp orada neler olup bittiğini görmelisin," dediler. Yani Bonnie gerçekten buraya uçtu ve yaklaşık bir hafta Batı Şeria'da takıldı ve bilardo oynadı, bira içti, likör içti, dört ya da beş gün langırt oynadı ve çok konuştu.
Cyn Collins: Batı Şeria'nın çeşitli noktalarında insanlarla takıldığı biliniyordu.
Andrea Swensson: Cyn Collins, Cedar-Riverside folk ve blues sahnesinin tarihi olan "West Bank Boogie"nin yazarıdır.
Cyn Collins: Palmer's Bar'da her gün Örümcek John Koerner ile New York Times'ta bulmaca çözerken Flo barda takılırdı.
Andrea Swensson: Aslında, Bonnie'nin imzalı bir fotoğrafı bugün bile Palmer'da asılı duruyor.
Cyn Collins: Willie Murphy, Batı Şeria'nın New Riverside Cafe'si, şimdi Mixed Blood Tiyatrosu olan Firehouse'un çeşitli yerlerinde düzenli olarak görüldüğünü, New Riverside Cafe ve Firehouse'da ve diğer yerlerde sahne aldığını söylerdi.
Willie Murphy: O buraya geldi ve benim evimde kaldı, aslında aynı yatakta yattık ve her sabah stüdyoyu kayıt yapmak için iyi bir yer aramaya çıktık.
Andrea Swensson: Bu, 2014'te benimle konuşan merhum Willie Murphy. Bonnie'nin ilk albümünün yapımcılığını üstlendi ve Willie ve Bumblebees'in kötü şöhretli, sert ama sevilen lideriydi. Hayranlar genellikle onlara Arılar derdi.
[Willie ve Arılar tarafından "Arıdan Gelen Bal"]
Maurice Jacox: Ondan sonra Bonnie, "Bu grup. Bunlar birlikte çalışmak istediğim adamlar" dedi.
Andrea Swensson: İlk başta, grup kırsal kesimde kayıt yapmak istedi. Ama bir engele çarptılar.
Bonnie Raitt: Kimse bize çiftlik kiralamaz çünkü biz melez hippiler ve blues adamlarından oluşan karışık bir ırktık. O sırada karısı Dave Ray ve Sylvia, iyileştirici bir okuma yaz kampı olan bu adamı buldular ve o kadar izole edildiler ki, bizim devralmamıza izin verdiler. Yani Animal House hakkında değildi, ama bir yaz kampına çok benziyordu. Sadece bir patlamaydı.
Andrea Swensson: Batı Şeria, kırklı yıllarda "çarpık" olarak kabul edilmişti ve ellili yıllarda, kısmen bölgeye giren ve onu şehir merkezinden kesen otoyol sistemi sayesinde, patinaj hattının bir parçası haline gelmişti. Bu göreceli izolasyon ve University of Minnesota kampüsüne yakınlığı, Batı Şeria'yı gelişen karşı kültürün ilk beatnik'leri için mükemmel hale getirdi, ardından hippiler bölgeye taşınmaya başladı. Yetmişlerin başında, bir hippi kalabalığına yemek servisi yapan bir plak dükkanı ve baş dükkan olan Electric Fetus 1972'de orada açılmıştı ve sözde "çıplak satış" sahneleyecekti. (Sormayın.)
Örümcek John Koerner: Sanırım ilk içkimi 1963 ya da 1964'te Palmer's Bar'da içtim, yani Batı Şeria'yı izlememin üzerinden elli yıldan fazla zaman geçti.
Andrea Swensson: Blues ve folk şarkıcısı Spider John Koerner, o zamandan beri Batı Şeria'nın en görünür müzisyenlerinden biri oldu.
Örümcek John Koerner: Batı Şeria'daki ilk seferim, bir tür çalışan insandı. Bir sürü bar vardı. Orada caddede aşağı yukarı yarım düzine kadar vardı ve orada Yedi Köşe'nin çevresinde siyah çubuklar vardı. Key Club ve South of the Border vardı ve oraya gidip Chicago'dan gelen en iyi blues sanatçılarını görebilirdiniz. İyi bir karışımdı. Sonra hippi dönemi geldi. Cüzdanınızı barda bıraktıysanız, birileri tarafından alınmak yerine, birinin onu size geri getirme olasılığı %50/50 idi.
Eugene Hoffman: Biz hippi değildik.
Andrea Swensson: Saksafoncu Eugene Hoffman, Minnesota Üniversitesi'nden ayrılmış ve altmışlı yılların ortalarında Batı Şeria'da her türden müzisyenle birlikte çalmaya başlamıştı.
Eugene Hoffman: Willie son röportajlarından birinde onun gerçekten bir hippi olduğunu söylemesine rağmen, hepimiz beatnikler ve hippiler arasındaydık. Mahalle, Minnesota'nın Haight-Ashbury'si olduğu için havaya uçmuştu. Dördüncüsü ve Cedar'ın, 'Richter Ecza Deposu'nun üstünde bir yer vardı. Bu Richter eczacısı hippilere karşı çok hoşgörülüydü ve insanlar her zaman oraya gelirdi. Köşe başında her türden insana uyuşturucu satıyorlardı. Batı Şeria'nın 66'da hızla dönüştüğü şey, sadece bir sürü üniversite öğrencisi eviydi.
Andrea Swensson: "Batı Şeria Boogie" yazarı Cyn Collins, eklektik izleyicilerin nasıl olabileceğini hatırladı.
Cyn Collins: Çok çeşitli bir kalabalıktı. İnsanlar, Triangle Bar'da herhangi bir gecede Black Panthers, AIM aktivistleri, motorcular ve hippilerin aynı yerde olacağını söylerdi. Elbette kavgalar çıkacaktı. Vahşi bir sahneydi. Çok, çok canlı, meşgul ve aktif.
Andrea Swensson: Maurice Jacox da bar sahnesinde rol aldı.
Maurice Jacox: Altmışlı yıllardaki eski günlerde, her zaman Üçgen Bar vardı. Yedi Köşede, Mikserler adında bir bar vardı ve bütün entelektüeller, sahte aydınlar ve ayak takımı uşakları Mixers'ta bir araya geldi ve konuştular, içtiler, konuştular, içtiler, politikleştiler ve komplo kurdular ve radikallerin yapması gereken her şeyi yaptılar. o günlerde.
Willie Murphy'yi liseden beri tanırdım ve ondan pek hoşlanmazdım. Birlikte çalışması zor bir adam ve tanıması zor bir adam çok karmaşık bir adam. İnanılmaz derecede düşüncesiz olabilir ve her şeyi ve herkesi aşırı derecede eleştirebilir ve mutlak bir kontrol manyağı olabilir ve yaptığı her şeyi yürütmek zorunda kalabilirdi. Seni sevdiğini ve seni kişisel olarak orada istemeseydi, orada olmayacağını anlamak senin işindi.
67'de San Francisco'ya taşındım ve buraya geri döndüm. Ben San Francisco'ya gitmişken Willie Murphy Spider John Koerner ile takım kurdu ve onların rekorları vardı, Koşmak, Zıplamak, Hareketsiz Kalmak, Elektra Records için. Harika, çığır açan bir albüm ve John Koerner'ın müziğini her zaman sevmişimdir.
İnsanlar çok eğleniyordu. İnsanların çoğu, oldukça iyi eğitimli ve iyi kalpli, müzik zevklerinde açık, farklı fikirlere ve farklı müziğe açık insanlardı. John Koerner ve Willie Murphy'nin albümü bu yüzden çok iyiydi. Koşmak, Zıplamak, Hareketsiz Kalmak Murphy'nin funk ve R&B arka planının unsurlarına sahipti ve John Koerner'ın bir tür taşra ayağı gibi şeyleri eziyor ve bunları bir araya getirmek oldukça şaşırtıcı.
Aslında, John Koerner'ın şarkılarından biri, Bonnie'nin yaptığımız "I Ain't Blue" adlı albümündeki en sevdiğim şarkılardan biri ve John'u Triangle Bar'da dinlemeye bayılırdım. kendisi.
[Spider John Koerner ve Willie Murphy tarafından "Ben Mavi Değilim"]
Andrea Swensson: başarısının ardından Koşmak, Zıplamak, Hareketsiz Kalmak, Willie Murphy'ye Elektra Records ile bir ev yapımcısı işi teklif edildi, ancak Minneapolis'te kalmak için reddetti. Hem Cedar-Riverside'da hem de 26th Street ve Nicollet Avenue yakınlarındaki evinde jam session'ları yönetmeye başlamıştı ve 1970'de bir toplantı düzenledi.
Eugene Hoffman: Willie hepimize baktı ve "Burada bir grup kuruyorum. Bununla para kazanmak istiyorsanız hemen ayrılabilirsiniz, çünkü biz sadece harika dans müziği ve orijinal şarkılar çalacağız" dedi. ve James Brown gibi."
Maurice Jacox: Özellikle karışık bir grup olmaya çalışmıyorduk. Bir gruba dahil etmek istediği insanlara ulaştı ve entegre bir grup olması onun için önemli değildi. Altmışlı yılların ortalarından sonuna kadar Minneapolis'te hiçbir siyah grubun Minneapolis'te iş bulamadığı ve Minneapolis şehir merkezindeki bir grupta hiçbir siyahın olamayacağı bir zaman vardı. Ve sonra bu durum '67 veya '68 civarında değişmeye başladı. Amazers adında bir siyahi ve beyaz davulcusu olan bir grup vardı ve onu bir albino davulcu olarak faturalandırdılar ve Sly & the Family Stone ile çalmaya devam etti ve adı Robin Trower'ın Bill Lordan'dı.
Murphy bu grupların bazılarında siyah bir gruptaki tek beyaz olan bas gitar çalıyordu. Ve bu kulüplerden bazılarına böyle girdiler, en azından grupta bir beyaz adam var.
Andrea Swensson: Müzisyenler bunu aşk için yapıyorlardı çünkü para özellikle iyi değildi.
Eugene Hoffman: Neredeyse hiçbir şey yapmıyorduk. Burada eski takvimlerim var ve ara sıra muhtemelen geceliği 12 dolardan az olan takvimlere bakıyorum. Willie asla lider ücreti almadı. Bütün bu barları açtığımızda, gecelik 12 dolar almamızın sebebi bizi bir varilden fazla tutmalarıydı. Bu bar sahipleri, "3 parça ödemeye alışığız" derdi.
Maurice Jacox: İlk günlerde, 200$'a çalan yedi veya sekiz parçalı bir grubunuz olabilir. Dönem. Tüm grup için. Ve bu onlarca yıl devam etti.
Andrea Swensson: Örümcek John Koerner ve Willie Murphy, Bonnie Raitt ile ilk tanıştıklarında doğuda oynadıklarını hatırladılar.
Örümcek John Koerner: Dave Ray'in kıyafetiyle ve dolayısıyla Willie'yle ilişki kurmasının nedeni benim önerim olabilirdi, çünkü buradaki sahneyi özellikle benimle tanışmadan önce bildiğini sanmıyorum.
Willie Murphy: Bonnie Raitt'le Koerner ve ben, 60'larda birlikte oynadığımız zaman tanıştım. Boston'da çok oynadık, orası bir nevi ikinci evimizdi. Yani okula gitmişti ya da o büyük okullardan biri olan Radcliffe'de okula gidiyordu. Yani bizim bir hayranımızdı ve kendisi de hevesli bir oyuncu ve şarkıcıydı.
Andrea Swensson: Bonnie Raitt California, Burbank'ta doğdu, ancak babası bir dizi hit müzikal arasında şarkı söylerken doğuya taşındı: "Oklahoma!," "Carousel", "Annie Get Your Gun" ve "Kiss Me Kate." Raitt ailesi Quakers uyguluyordu ve Eugene Hoffman'ın ilk elden gördüğü gibi, sosyal aktivizm Bonnie'nin hayatının temel bir parçası olarak kaldı.
Eugene Hoffman: Nereye giderse gitsin, o kasabada veya o mahallede siyasi olarak neler olup bittiğini her zaman bildiğini ve hala yaptığını çabucak gördüm. Daha kahvaltı bile etmeden New York Times'ı okurdu. Hala bunu yaptığına eminim.
Andrea Swensson: Bonnie ilk gitarını sekiz yaşında Noel hediyesi olarak aldı. On yaşında büyükbabasının slayt gitarını çalıyordu ve kırmızı bir Guild gut-string akustiğine sahipti. Ailesi turdayken, ailenin hizmetçisi ailesini ve kayıtlarını getirerek Bonnie ve erkek kardeşlerini Jimmy Reed ve Ike & Tina Turner'ın müziğine yönlendirirdi. On dört yaşında bir blues tutkunu oldu ve gençliğinde halk müziğiyle ilgilenmeye başladı. 2012 Americana Müzik Konferansı'nda Bonnie, yazar Ann Powers'a eklektik zevklerinin derinlere kök saldığını söyledi.
Bonnie Raitt: Bu benim için ikinci doğa. Bunun bir kısmı, geniş bir zevk yelpazesine sahip müzikal bir ailede yetiştiriliyor. Mahalia Jackson ve Louis Armstrong ve Art Tatum'un yanı sıra babamın tüm Broadway dünyasına maruz kaldık.
Beat müzik ve beatnik'ler ve meydana gelen karşı kültür arasında kültürel bir çalkantı vardı. Zamanın çocuğuyum, bu yüzden Lenny Welch'in Buffalo Springfield'ın "Bluebird" yanında Sippie Wallace'ın yanındaki "Since I Fell For You"yu sevmemin özellikle şaşırtıcı olduğunu düşünmüyorum. Halk müziğini severdim. Bizi yöneten ve Joan Baez'i taklit eden danışmanlarla birlikte yaz kampından çıktım. Tabii ki, ikisi gibi olmak istedim. Küçük bir çocukken aynı anda R&B ve rock and roll'a aşık oldum. Little Richard'ın versiyonu ile Pat Boone'un versiyonu arasındaki farkı anlayabiliyordum.
Andrea Swensson: Bu aradan sonra ilk albümünün yapımıyla ilgili Bonnie Raitt'ten daha çok şey alacağız.
[Müzik yavaşlıyor, sonra sönüyor]
Andrea Swensson: Buraya kadar, 60'ların sonlarında gelişen ve Bonnie Raitt'in ilk albümü için ilham ve müzikal bir omurga sağlayacak olan Batı Şeria müzik sahnesinden bahsettik.
Willie Murphy sesini Minneapolis'te bulurken, Bonnie Raitt Massachusetts'teki Radcliffe College'a Afrika Çalışmaları bölümünden kaydoldu. Ama kısa süre sonra Philadelphia'da Son House, Mississippi Fred McDowell ve Buddy Guy ve Junior Wells ikilisi gibi kariyerleri altmışlarda yeniden canlanan bir dizi bluescunun menajeri Dick Waterman ile vakit geçirmeye başladı.
Yakında 33 yaşındaki Waterman, on sekiz yaşındaki Raitt ile çıkıyordu ve onun kadrosundan oynama tüyoları alıyordu. Açılış eylemi olarak sahne almaya başladı. Ve eleştirmen Jewly Hight'ın belirttiği gibi ustalardan öğrenirken, onların dünyasına ait olduğunu da kanıtlıyordu.
Yahudi Yüksekliği: Birkaç yıl önce onu ilk yıllarında tanıyan şarkıcı/söz yazarı ve gitarist Chris Smither ile röportaj yaptım. Sadece bir gün havaya uçtuğunu söyledi. Onun bir gitarist olduğundan, çok daha az ciddi bir gitarist olduğundan haberi yoktu ve sonra onun darboğaz çaldığını duydu ve gerçekten etkilendi ve onu anında ciddiye aldı.
Andrea Swensson: 1970 yılında Bonnie, Waterman'la birlikte Buddy Guy ve Junior Wells'in açacağı bir Avrupa Rolling Stones turuna katılmak için okuldan bir sömestr tatili aldı. Bu, bir sonraki sömestr için son başvuru tarihini kaçırdığı ve Bonnie'nin ailesi onu maddi olarak kestiği anlamına geliyordu. Daha sonra, okula zamanında kaydolmuş olsaydı, tüm müzik kariyerinin gerçekleşmemiş olabileceğini söyleyecekti.
Hemen, Bonnie'nin repertuarı bir araya geldi - sahnedeki ilk gecesinde, Philadelphia's Second Fret'te, ilk albümünü yapacak neredeyse her şeyi çaldı. Şarkılardan ikisi kurnaz, seksi blueswoman Sippie Wallace'a aitti.
[Sippie Wallace tarafından "Ben Güçlü Bir Kadınım"]
[Bonnie Raitt tarafından "Mighty Tight Woman"]
Yahudi Yüksekliği: O ilk albümde birkaç Sippie Wallace şarkısı yaptı ve sonunda Sippie Wallace ile arkadaş olmaya devam edecek ve onu turneye çıkaracak ve çalışmalarına daha fazla dikkat çekecekti. Çok cinsel açıdan özgür ve çok ileri olan bu repertuarına sahip bir blues divası bulmaktan gerçekten çok heyecanlandı ve aynı zamanda çok alaycı ve yanak dili. Bu onun feminist duyarlılığına ve yapmak istediği şarkılara gerçekten çekici geldi.
Andrea Swensson: Raitt, sahnedeki varlığı özür dilemeyecek kadar şehvetli olmasına rağmen kesinlikle kontrol altındaydı. Şarkıcı-söz yazarı Jackson Browne, Bonnie'yi ilk gördüğünde, onu "genç bir Mae West" ile karşılaştırdı.
Kısa süre sonra kendisine Freebo adını veren bir basçı tutacak kadar iyi durumdaydı. Daha önce, yine Dick Waterman tarafından yönetilen Philadelphia rock'çıları Edison Electric Band ile çalmıştı.
Ücretsiz Solo akustiğini gördüğümü hatırlıyorum ve tabii ki harikaydı. Kalkıp süper sevimli olurdu ve o inanılmaz sesinin güzel bir sesi vardı. Beni aradığında bundan yaklaşık bir yıl sonraydı. Minneapolis'e gelip o rekoru kırmadan önce, Mayıs ve Haziran'da muhtemelen bir veya iki aylık konserler verdik.
Eugene Hoffman: O ilk on yıl boyunca Freebo ile arkadaş oldum. Kasabaya Bonnie ile gelirdi ve kemerinde her zaman en güçlü otlardan bir kese bulunurdu ve o ve ben bunu her zaman birkaç kişiyle yapardık.
Andrea Swensson: Yakında, Raitt kritik dikkat çekiyordu. 1971 yılının Şubat ayında, Linda Ronstadt, Eagles ve Joni Mitchell'in düzenli olarak katıldığı bir endüstri mekânı olan Troubadour'u oynamak için Los Angeles'a uçtu. Daha sonra, beş farklı plak şirketinden teklif aldı. Bonnie, Warner Bros ile gitti. Dave Ray'e söylediği gibi, sözleşme şu anlama geliyordu: "O, kurbağaların vırakladığı bir albüm kaydedebilirdi ve onlar da onu almak zorunda kalacaklardı. Ona tam sanatsal kontrol verdiler."
Bonnie Raitt: Bana bir plak anlaşması teklif ettiklerinde, "En hit single'lar yapmam ya da görünüşümü değiştirmem ya da kaydetmemi istediğiniz şeyi kaydetmem gerekmedikçe" dedim, "Bana ne zaman, kiminle, ya da neyi kaydedeceğim. Ve eğer senin için sakıncası yoksa bir yıldız olmak umurumda değil."
Ann Powers: Ve dediler?
Bonnie Raitt: Ve Warner Bros. dedi ki, "Biliyor musun? Geçimimizi Deep Purple ve Black Sabbath ile kazanıyoruz.Randy Newman, Ry Cooder, sen ve Little Feat için para ödüyorlar." Ne demek istediğimi anlıyor musun? [seyirciler güler, alkışlar]
Ann Powers:Ne günlerdi.
Bonnie Raitt: İşte bu yüzden, "Eğer gerçekten bana arabanın anahtarlarını vermek istiyorsan, avans umurumda değil. İyi para kazanacağım" dedim. İlk kayıt için bana kırk bin verdiler. Bir Volvo—whoo satın aldım! Ve geri kalanı, bilirsiniz, Snaker Dave Ray'in plak şirketine gitti ve benim yaptığım Minneapolis'teki müzisyenler arasında yayıldı.
Andrea Swensson: Dave ve Sylvia Ray, ekipmanlarını Bonnie Raitt'in şehre gelmesinden sadece birkaç ay önce satın almışlardı. Rays, 1971'de norm olan üst düzey, on altı kanallı kayıt ekipmanı yerine, dört kanallı basit bir kayıt cihazı satın aldı.
Maurice Jacox: Jane Truax'ın Sylvia'nın teyzesi Dave'e bizim kullandığımız Crown kayıt makinesini alması için borç verdi. Albümden elde ettiğimiz parayla Jane'e ödeme yaptı ve onun adını verdiği Sweet Jane Records adlı kendi plak şirketini kurdu.
Andrea Swensson: Grubun kaydedildiği yer başlı başına bir hikaye. Albüm, kayıt yerinin "Sweet Jane Ltd. Studios" olduğunu gösteriyor, ancak asıl yer Minnetonka Gölü'nün Minneapolis'in yirmi beş mil batısında, Minnerista kasabasında küçük bir arazi parçası olan Enchanted Island'daki bir garajdı. Ada, adını Dakota kutsal alanı olarak tarihinden alır. Bu günlerde özel konutlara ve bir yat kulübüne ev sahipliği yapıyor.
Ücretsiz Rustik, korkak, bir sürü ormandı. Stüdyo haline gelen şey bir ranza gibiydi. Ranzalar yoktu. Boş bir oda gibiydi ve biz onu perdeler ve mikrofonlarla yarattık ve piyanonun içinde dik piyano, amplifikatörler ve davullar tutturduk ve ondan bir stüdyo yarattık.
Eugene Hoffman: Herkes bütün arkadaşlarını getirdi. Her gece büyük bir bedavaydı. Bonnie, albümün kapağındaki odasında doğruldu. Her gece çıkmaya devam ettik. Gittikçe daha fazla arkadaş getiren uzun bir yolculuktu.
Maurice Jacox: İnsanlar o sırada kimi gördülerse getirdiler. Onları oraya getirdiler. Bir veya iki kez birini dışarı çıkardım, bu doğru. Bu kulübeler vardı. Gece için kendinize ait bir kulübe bulabilir ve loca evindeki ortak mutfakta bir sürü güzel yemek pişirebilirsiniz. 20 kilo kızarmış tavuk, bir sürü yemek. Büyük uzun masaları vardı. Gelip asmak için harika bir yerdi.
Bonnie kardeşi Steve'i getirdi ve Steve'in karısı Joyce ve Joyce tüm yemekleri yaptı. Kamptaki kulübelerde yaşıyorduk, su kayağı yapıyorduk, voleybol oynuyorduk ve harika yemekler yiyorduk.
Willie Murphy: Sanırım en az bir ay oradaydık. Sanki insanlar sabah kalkıp rıhtımdan balık tutacaklardı. Aşağı yukarı birkaç hafta ortalıkta dolaştıktan sonra, ben aslında müziği bir araya getirmeye başlamıştım ki, "Bonnie, "Sence kayda başlamamız gerekmiyor mu?" dedi. Ve yaptık. Ve bu kadardı. Bence gerçekten iyi bir albüm.
Maurice Jacox: Kayıtların çoğunu gece yarısı veya sabah 1:00 ile sabah 06:00 saatleri arasında yaptık çünkü o zamanlar göl çok sessizdi. Ve ayrıca bütün gece içki içip oyun oynayarak, insanlar gün için hareket etmeye başlamadan önce öğleden sonraya kadar bir nevi uyudular.
Garajda ve garajın dışında kayıt yaptık ve Dave Ray'in satın aldığı Crown kayıt makineleri üst kattaydı. Bir mikrofonun ayarlanması gerekiyorsa, Dave merdivenlerden aşağı inip garaja girip mikrofonu ayarlamak ve yukarı çıkıp dinlemek zorunda kalıyordu, bazen bir seansta 30 kez inip çıkıyordu. Birkaç kez "'En Sevilen Adam'," on beş tane aldı.
Eugene Hoffman: Dave Ray garaja girdi ve ardından garajdaki bir çatı katına dört raylı bir Crown koydu ve sonra kornalar park yerinde çalıyordu ve dört raylı olduğu için canlı yayındaydı. Fazla dublaj yoktu. Bir uçak geçerdi ve oynamayı bırakmak zorunda kalırdık.
Andrea Swensson: Bonnie, Willie ve Arılar bölge sakinleri üzerinde güçlü bir izlenim bıraktı.
Bonnie Raitt: Aslında gölün dışında yaşayan ve sahne arkasına gelip farklı yerlerde bana merhaba diyen birçok insan var. Geçen gece burada, San Diego County'de çaldık ve biri geldi ve dedi ki, "İlk albümünü yaptığın caddenin aşağısında yaşıyordum." Yani benim tarihimin silinmez bir parçası.
Andrea Swensson: Westonka Tarih Kurumu'nun bu sezonun başında paylaştığımız Andrews Sisters bölümündeki arkadaşlarımızla konuştuk'8212 ve bize Minnetrista sakini John Maxwell'den biraz düzenlediğimiz bu hikayenin daktilo edilmiş bir kopyasını verdiler. Meslektaşımız Jay Gabler'ın okuduğu gibi, Bonnie ve Arılar'ın bitişiğinde yaşamakla ilgili hatırladıkları:
Jay Gabler: "1971 yazıydı ve Bonnie Raitt ve birçok müzisyen, yan tarafımızdaki 4000 Enchanted Lane'de iki katlı küçük beyaz bir garaja tıkılmıştı. Hatırlarsam terk edilmiş bir yaz 'okuma' kampıydı. Babam kullanırdı. çimlerimizi o beyaz garaja çok yaklaşan, oldukça gürültülü bir John Deere sürme çim biçme makinesinde haftalık olarak biçmek.
Sonra, bir Ağustos öğleden sonra, kızıl saçlı bir kız babamın yanına geldi ve sohbet etmesi için onu işaretledi. Kendisinin ve grubunun müzik kasetine müzik kaydetmeye çalıştığını ve biçme seslerinin ses kasetine girmeye devam ettiğini açıkladı! Dostça bir diplomatik konuşma yaptılar ve gecenin bir yarısında çok yüksek sesle müzik çıkarmayarak karşılık verirse, haftanın belirli günlerinde veya saatlerinde (kesin ayrıntıları hatırlayamıyorum) biçmeyi kabul etti çünkü bu etkiliyordu. ailemiz ve uykumuz. Her sabah saat 3:30'da işe gitmek için kalkması gerekiyordu ve onlar yan tarafta şafağa kadar tıklım tıklım olurdu. Şahsen, geceleri yatak odamın duvarlarını delen bir armonikanın çığlıklarını hala hatırlıyorum."
Andrea Swensson: Grubun çaldığı şarkılardan biri, 1928'de Delta blues'cu Tommy Johnson tarafından kaydedilen ve daha sonra Coen Kardeşler'in O Brother, Where Art Thou? Johnson'ın "Big Road"unun kaydı için Freebo orijinal enstrümanı tuba'yı çaldı.
[Bonnie Raitt tarafından "Büyük Yol"]
Ücretsiz Bunun üzerine tuba çalmak onun önerisiydi ve bu yüzden, bir şekilde, tuba'nın kimde olduğunu hatırlamıyorum, ama onu birinden ödünç aldım ve ilk altı plağın her birinde tuba çalmaya başladım.
Andrea Swensson: Diğer şarkıların aranjmanları da aynı derecede deneyseldi.
Maurice Jacox: John Koerner'ın "I Ain't Blue" şarkısında perküsyon için bir şeyler bulmaya çalışıyorduk. Davul kullanmak istemedik. Congas kulağa hoş gelmiyordu. Bongolar kulağa hoş gelmiyordu. Clave'in sesi iyi çıkmadı. Biz sadece gitar ve Bonnie'nin şarkı söylemesi için bu küçük rahat şeyi istedik.
"I Ain't Blue" yapmaya çalıştık ve perküsyona uygun bir ses bulduk ve sonunda badminton oynadığımız için #8212badmintondan raketle ve 16 oz'luk bir atış yaptık. bira bardağı ve insanlar böyle sessizce [yumuşak alkışlar] gittiler ve sonra [yumuşak bir susma sesini taklit ederek] raketle bardağın etrafında gezdirip mikrofona doğru tuttular ve işte vurmalı çalgı budur.
[Bonnie Raitt tarafından "Ben Mavi Değilim"]
Andrea Swensson: Yakında, Bonnie ve Arılara şehir dışından bazı konuklar katıldı. Eugene Hoffman, birkaç klasik Chicago blues'cuyla oynadığını hatırlıyor.
Eugene Hoffman: Junior Wells, albümün arkasındaki iri yapılı adam olan şoförü Bob'u buldu, sağdaki resimde büyük Cadillac'ın orada, biz kaydı yaparken o rıhtımda oturdu, balık tuttu. bütün bir ay boyunca küçük bok ve sunnies.
A.C. Reed'in Jimmy Reed'in erkek kardeşiyle verandada oturdum. Aslında o kadar iyi tanınmıyordu ama Chicago'nun saksofoncularının vazgeçilmeziydi. Daha sonra kendi kayıtlarından bazılarını çıkardı.—blues kayıtları. Marvin Gaye'in "What's Going On" şarkısı çıktığında ön verandada oturduğumuz için herkes şaşırmıştı. Bu bir tür dönüm noktası anıydı.
Andrea Swensson:Trompetçi Voyle Harris gitti. "Women Be Wise" solosu için ekstra bir adım.
Eugene Hoffman: Bugün yaptığım kaydın arka yüzüne bakarsanız——bilinmeyen bir nedenle onun önünde çıplak çalıyordu. Bunu neden yaptığını bilmiyorum, ama burada bile yazıyor.
Andrea Swensson: Albümün kaydedilmesi dört hafta sürdü.
Maurice Jacox: Hafta boyunca orada kalırdık ve içeri girip işimizi yapardık. Cabooze'den önceki The Joint Bar'da cuma ve cumartesi günleri oynuyorduk. Korna bölümünün barda yürüdüğü ve tekme atarak oynadığı Üçgen'de oynardık. Bunun için ünlüydük. Orada ilk çaldığımızda grubun yarısı bilardo masasının üzerindeki bir örtünün üzerinde ayağa kalktı. Grubun diğer yarısı yerde durdu ve sonunda, etrafında korkuluk bulunan bir merdivene tırmanmanız gereken bir sahne inşa ettiler.
Biz de bedava içkilerimizle bu adamı işsiz bırakmaya çalıştık. Ve böylece o üç hafta boyunca Cuma ve Cumartesi günleri gelip konser verdik ve o zaman için Bonnie gitaristlerimizden biriydi. Sonra A.C. Reed ve Junior Wells'i albümde çalmaları için dışarı çıkardığımızda, hafta sonları bizimle şehre geldiler ve çaldılar.
Bonnie de bizim eşyalarımızı çalmayı çok severdi, çok iyi bir gitarist. Müziğini biliyordu ve birçok R&B melodisini de biliyordu. Yani o sadece boş boş dolaşmak ya da aylaklık etmekle kalmıyordu. Grubun ayrılmaz bir parçasıydı.
Andrea Swensson: Yine de herkes Willie ve Arıların sert parti tarzını sevmedi. Bonnie'nin menajeri Dick Waterman onlardan biriydi.
Maurice Jacox: Bonnie'yi elimizden geldiğince çabuk uzaklaştırmak istedi. Tanrı aşkına, dumanların yükseldiğini görebiliyordu. Onun üzerinde ne kadar kötü bir etkimiz olduğunu görebiliyordu. Bonnie bizimle içiyordu. Bonnie biraz likör atabilir. Neredeyse tüm Arılar gibi Bonnie de sonunda tedaviye girmek zorunda kaldı. Bonnie bizimle çok eğlendi ve bu Dick Waterman'a pek uymuyordu.
Grubun çoğu alkolü ciddi şekilde kötüye kullandı. Amerika'nın en sarhoş grubu olduğumuz söylendi ve herkes bunu biliyordu. İnsanlar, geceyi ayakta geçirip geçiremeyeceğimizi görmek için Bees konserlerine gelirdi. O zamanlar, 1971 civarında, Connie's Insider adında bir müzik dergisi vardı ve derginin kapağında karikatürleri olurdu ve Bees'in bir karikatürü bizi sahnede muhtemelen Cabooze Bar veya Joint Bar's gibi bir yerde duruyor. 8212us sahnede şişeler, bardaklar ve bira kutuları içinde ayaklarımızın dibinde duruyor. Bu oldukça doğruydu.
Andrea Swensson: Albümün arka kapağında, Chicago bluesmenlerinin şık arabalarının önünde iki boş sıra halinde oturmuş ve ayakta durmuş, toplamda on sekiz kişilik müzisyen, arkadaş ve dost grubunun bir grup fotoğrafı yer alıyor.
Maurice Jacox: Hem A.C. Reed hem de Junior Wells Chicago'dan geldiler. O bir Cadillac kullanıyor ve A.C. Reed'in kendisi sürdü ve Junior'ın bir sürücüsü vardı, Bob ve bu yüzden her kim düşündüyse, Cadillac'ları böyle bir V'ye koymak ve herkesin Cadillac'ların V'sinde durmasıydı. O pozu verdi. Çekimi tam olarak onların istediği gibi yapmak için öğleden sonranın yarısını orada geçirdik.
Ücretsiz Bir grup müzisyenle bu, kedi gütmek gibidir, bu yüzden herkesin konuşması ve bazılarının kameraya bakması, bazılarının bakmaması meselesidir. O fotoğrafın spontanlığını, lastiği çıkarmakla, tubayla ve tüm bu farklı şeylerle bir nevi aptallığı görebilirsiniz. O fotoğrafa bakıyorum ve beni o güne götürüyor.
O noktada rekoru az çok bitirmiştik ve herkes gerçekten mutluydu. Bir aileydi, kayıttan duyabilirsiniz ve her şey Bonnie'ye dönerek, "Bir parti vermek istiyorum. Bunu yaratmak istiyorum. Warner Bros'tan 40.000 dolarım var. Yapabilirim. İstediğim her yerde, istediğim şekilde herhangi bir kayıt yapmak ve yapmak istediğim şey bu."
Andrea Swensson: Yine de Warner Bros.'un ondan yapmasını istediği şey bu değildi.
Ücretsiz Beğendiklerini sanmıyorum. Bence hiç beğenmediler. Sanırım gerçekten hayal kırıklığına uğradılar. Ses kalitesi, miksajlar, her şey onları hayal kırıklığına uğrattı. Kelimenin tam anlamıyla garaj grubu ve kulağa çok tuhaf geliyor. Diğer insanlar onu dinler ve "Aman Tanrım, bu çok kötü kaydedilmiş. Neden böyle yapmadılar?" derlerdi.
Dört kanalda kayıt yaptığınızda, tüm bu küçük parçalar vardır ve hepsi aynı anda kaydedilmiştir ve bir parça kaydetmediğiniz sürece, zıplayacak hiçbir şey yoktur. Yani önceden kaydedilmiş bir şeyin üzerine kayıt yapamazsınız veya onu sileceksiniz. Yani kayıt yaparken, özellikle tüm grup olacaksa, davul, bas, akustik gitar, elektro gitar, korno, piyano, ana vokal, arka vokal var.
Herkesin aynı anda organize olması gerekir ve bu Dave'in bunu ilk kez yaptığı bir şey, yani gerçekten, kaydı dinlediğinizde, kusurlu olması güzel ve esasen Bonnie'nin yapmak istediğini yakalıyor.
Andrea Swensson: Albümün dinleyicilerini etkileyen şey, tıpkı Raitt'in kulüplerde çalmaya başladığında sahip olduğu gibi, onun ne kadar olağanüstü olgun bir sanatçı olduğuydu. Albümü değerlendiren müzik dergisi Cash Box, "onun ortalama slayt gitarına" işaret etti ve "Bu basit, kategorik bir çıkış değil. Kendisinin çok hoş, eklektik bir yansıması." Village Voice, ona "Eklektik country blues temelli repertuardan, hoş bir geri dönüşle desteklenen, kolay, yetişkin yorumları" tavsiye etti.
O Aralık ayında Raitt, Guthrie Tiyatrosu'nda Randy Newman'ın açılış sahnesi olarak Minneapolis'e döndü. Gösterinin bir incelemesinde, Minneapolis Star, "Bayan Raitt'in önerisi üzerine girip çıkan sekiz eşlikçisinden" bahsetti. Elbette onlar, saksafonda A.C. Reed'in eşlik ettiği Bombus arılarıydı.
Maurice Jacox: St. Cloud'a gittik ve Temmuz ayında spor sahasında 90 derecede bir açık hava gösterisi yaptık. Bu programda Bonnie, the Bees, Charlie Musselwhite, Big Mama Thornton ve birkaç kişi daha vardı.
Andrea Swensson: Arılar, 1973 yılının Ekim ayında Minneapolis şehir merkezindeki Nicollet Bulvarı'nda eski bir büyük grup balo salonu olan Marigold Balo Salonu'nu çaldığında Bonnie'ye tekrar eşlik edecekti. Star'ın bildirdiğine göre, "sıkışık ve terli 1,700 seyirci" idi. Ve Bonnie, Ağustos 1974'te oynadığı Cabooze'u daha da çok sevdi. Arılar da o gösteride onun için açıldı.
Sonunda, Bonnie Raitt 1989 albümü Nick of Time'ın Grammy ödüllü başarısı sayesinde bir Amerikan ikonu oldu. İlk albümünü yapmak için Twin Cities'e giderken ona eşlik eden kardeşi Steve, orayı o kadar çok sevdi ki, son teknoloji bir ses sistemi şirketi olan Pro Line'ı kurdu ve ses mühendisi olarak çalıştı. Lamont Cranston Band ve diğerleri için.
Maurice Jacox: O ve Dave Ray oldukça ciddi bir şekilde bağ kurdular ve Dave Ray Cushing'de bir arazi parçası satın aldığında, MN, Steve ve Dave o zamanlar ortaktı ve Cushing'de bir kayıt stüdyosu kurdular, MN'nin tam anlamıyla onu inşa ettiler, dökmek gibi. Kasım ayında levha.
İnsanlar bilmiyordu... Hem Bonnie hem de Steve su kayağı şampiyonuydu ve Steve o kadar motor kafalıydı ki, kendi yaptığı bir cip Hot Rod dergisinin kapağındaydı. O bir motor üreticisiydi. 350 beygir gücünde bir kontrplak kayak botu' inanılmaz, 70 mil / saat olan bir kayak teknesi vardı.
Andrea Swensson: Bonnie, erkek kardeşi ve eski meslektaşları aracılığıyla yerel bağları da sürdürdü.
Maurice Jacox: Burada mülk satın aldı. Bonnie, White Bear Lake'deki Bald Eagle Lake'de arazi satın aldı. Orada bir arsa ve arazi üzerinde bir ev satın aldı. Belki yirmi yıldır elindeydi. Eve geldiklerinde ilk yaptıkları şey Steven'ı gölde slalom kursuna sokmak, kayak teknesini dışarı çıkarmak ve sonra Ship of Fools' adında iki katlı bir yüzen teknemiz oldu. Tekneyi çektik ve gölün ortasına demirledik ve kayak teknesini Fools Gemisine çektik ve slalom parkurunda su kayağı pistlerine çıkıyorduk.
Andrea Swensson: Steve Raitt beyin kanseriyle uzun bir savaşın ardından 2009'da vefat etti. Minneapolis, Ocak 2019'da Willie Murphy'yi de kaybetti. Bonnie, Willie'nin vefatını duyduğunda, anma konserinde kalabalığa bir mesaj yazdı. Yapımcımız Cecilia Johnson, Şubat 2019'da Cabooze'deki o gösterideydi ve ev sahibi Bobby Vandell'in bu mesajı kalabalığa okumasını izledi.
Bobby Vandell: Bonnie Raitt'in yazdıklarını okuyacağıma söz verdim. Bu yüzden size okuyacağım, bu Bonnie Raitt'ten:
"Tulsa'dan merhaba, turdayız. Üzgünüm Willie'yi şahsen kutlamak için yanında olamadığım için üzgünüm, ama ruhumla oradayım. Ne inanılmaz bir kadro ve ne kadar mükemmelsin Orada, Cabooze'de. Gittiğine hala inanamıyorum. Willie hayatımı pek çok yönden gerçekten değiştirdi. 1971'de ilk albümümü yaparken bana nasıl kayıt yapılacağını, bir grupla çalışmayı ve çoğu şeyi öğretti. daha da önemlisi, sadece benim için doğru olduğunu bildiğim şeylere nasıl kesinlikle sadık kalacağım.Bütün hayatı boyunca müziğini böyle yaşadı ve çaldı.
John, Dave ve Tony ile birlikte, müzik sektörünün satacağını düşündüğü normlara uyması için herhangi bir parçamı bükmekten nefret ettiğimi de paylaştım. Onu İkiz Şehirler dışında cezai olarak yeterince takdir edilmemesine neden olan aynı şiddetli başına buyruk çizgi. Ama gerçekten bilenler tarafından etkisi ve takdiri, onun kalıcı mirası olacaktır. O bir müzik dehasıydı, söz yazarı, multi-enstrümentalist, korna aranjörü ve yapımcı olarak bir virtüöz öncüydü ve gerçekten de herhangi birimizin duyduğu için şanslı olacağı en kötü şarkıcılardan biriydi.
En sevdiğim anılarımdan bazıları her zaman Willie and the Bees'in Cabooze and the Joint'teki, ses tablasında kardeşim Steve'le ve en iyi müzisyenlerden bazılarıyla takıldığım konserleriyle ilgili olacak. Birçoğunuz bu gece oradasınız. Hala Amerika'daki en iyi, en eğlenceli müzik sahnelerinden biri. Willie'yi tanıdığım için çok minnettarım. Çaldığımız müzikte, almadığımız boklarda ve müziği gerçek olduğu kadar eğlenceli tutma vaadinde de onu kutlamaya devam edelim. Seni özleyeceğiz, Will. Bugün onun onuruna harika bir parti ver ve benim için bir tane çal. Hepinize sevgilerimi gönderiyorum."
[Lazerbeak'ten "Winging It"]
Andrea Swensson: The Current Rewind, Cecilia Johnson tarafından üretildi. Yazarımız Michaelangelo Matos, araştırma asistanımız Marisa Gonzalez Morseth ve yönetici yapımcımız Brett Baldwin. Tema müziğimiz Lazerbeak'in albümden "Winging It" Luther. Johnny Vince Evans bu bölümde ustalaştı.
Misafirlerimiz sayesinde: Eugene Hoffman, Maurice Jacox, Cyn Collins, Spider John Koerner, Jewly Hight ve Freebo. Folk Alley ve Bonnie Raitt'e arşivlenmiş röportaj seslerini kullanma izni verdikleri için ve Willie Murphy'ye tüm müzikler için teşekkürler. Blues müzisyeni Paul Metsa ve Westonka Tarih Derneği'ndeki ekip de bu bölüm için değerli bilgiler verdi.
Side B'nin her bölümünü yakalayabilmek ve hazır durumdayken podcast'i değerlendirip gözden geçirebilmek için The Current Rewind'e abone olmayı unutmayın.
Transkriptleri, geçmiş bölümleri ve bonus materyalleri bulmak için TheCurrent.org/rewind adresine gidin.
Mevcut Geri Sarma, kısmen Minnesota Miras Değişikliği Sanat ve Kültürel Miras Fonu tarafından mümkün kılınmıştır. Minnesota Public Radio'nun The Current programının bir yapımıdır.
Şarkıcı Bonnie Raitt'in kardeşi müzisyen Steve Raitt hayatını kaybetti.
Bir zamanlar yeni bir grup kuran bir Twin Cities şarkıcısı olsaydınız, arayacağınız ilk kişi ses mühendisi Steve Raitt olurdu.
1970'lerden beri önde gelen Twin Cities şarkıcısı Patty Peterson, "Bir şarkıcının seslendirmecisiydi" dedi. "Gerçekten vokalleri kadife gibi çıkarabiliyordu."
Belki de bunun nedeni Broadway yıldızı John Raitt'in oğlu ve Rock and Roll Hall of Famer Bonnie Raitt'in ağabeyi Raitt'in oldukça adil bir şarkıcı olmasıydı.
Raitt ile T.C.'de çalışan Peterson, "Gecede bir veya iki şarkı söylerdi ve insanlar neden daha fazla şarkı söylemediğini merak ederdi" dedi. Karıştırıcılar. "Yıldız olmak için egosu yoktu. Steve destekçi olmaktan rahattı."
1970'lerden 90'lara kadar Twin Cities müzik sahnesinin ayrılmaz bir parçası olan Raitt, Cumartesi günü Los Angeles'ta beyin kanserinden öldü. 61 yaşındaydı.
Bonnie Raitt Pazar günü bir e-postada, "Sekiz yıllık yiğit savaşını kaybettiği için çok üzgünüz, ancak mücadelesinin sona erdiğini ve artık gerçekten özgür olduğunu bilmek bizi rahatlatıyor." Dedi. "Geçen yazdan bu yana, sol tarafında felçle savaşıyordu ve ardından tatillerden beri körlükle savaşıyordu - hepsi geçen yaz teşhis edilen ikinci bir tümör nedeniyle.
"Steve'e hayatımdaki herkesten daha yakındım, bu yüzden nasıl hissettiğimi tahmin edebilirsiniz.
"Üzücü haberi paylaştığımızdan beri aramalar ve mesajlar yağmuruna tutulduk ve onun birçok hayat üzerindeki etkisinden inanılmaz derecede etkilendim."
2001 yılında Mayo Clinic'teki doktorlar tarafından altı ay yaşama süresi verildikten sonra Raitt, Batı tıbbından Doğu tıbbına geçti, dedi Minneapolis davulcusu Bobby Vandell, son üç haftanın çoğunu onunla geçiren en yakın arkadaşlarından biri. "Makrobiyotik bir diyet yaptı. Bonnie'nin her zaman söylediği gibi, bu adam bir yoga ustasının disiplinine sahipti. Kanser hafifledi. Rekabetçi bir su kayakçısı oldu ve bir vücut geliştiriciye benziyordu."
Van Nuys'da doğup Los Angeles'ta büyüyen Raitt, 1971'de kız kardeşinin ilk Warner Bros. albümünü Minnetonka Gölü'ndeki bir ahırda Twin Cities blues yıldızı Willie Murphy (yapımcı) ve Dave ile kaydetmesiyle Twin Cities'e taşındı. Ray (mühendis). Twin Cities'in en büyük gölüne aşık olduktan sonra Raitt, Lamont Cranston Band, Doug Maynard Band ve T.C. Jammers, diğerleri arasında.
Vandell, Cranstons'ı duyduğunda, bu özel sesi karıştıran mühendisle tanışmak istedi. Vandell, "Kendini taşıma şekli, giyinme şekli, vücut dili, karizması sarhoş ediciydi" dedi.
Raitt, T.C.'yi kurdu. Vandell, Melanie Rosales ve diğerleri ile Jammers. Vandell, "Otobüs kullandı, otobüsü tamir etti, sesi karıştırdı, yol idare etti, grup rezervasyonu yaptı, her şeyin güvenli olduğundan emin oldu ve her gece birkaç şarkı söyledi" dedi. "Her şeyi tamir edebilirdi. Bir keresinde ailesi Avrupa'ya tatile giderken, aile Jeep'ini Hot Rod dergisinde dört sayfalık bir yayın olacak şekilde yeniden inşa etti."
1990'ların başında Raitt, Minneapolis'te Proline Integrated Systems'in kurulmasına yardımcı oldu ve son teknoloji ev eğlence sistemleri tasarlama kariyerine başladı. Müşterileri arasında bisiklet kahramanı Greg LeMonde ve basketbol süperstarı Michael Jordan var. Tasarımları iki kez Audio Visual dergisine kapak oldu.
Yaklaşık üç yıl önce Raitt, California'ya, Sacramento'daki özel bir su kayağı gölüne geri taşındı. Bir buçuk hafta önce Peterson ve kardeşleri Ricky ve Paul Raitt'i ziyaret ettiler. Peterson, "Harika bir saat geçirdik çünkü bizimle şarkı söylemesini sağladık" dedi.
Küçük kız kardeşi onu şöyle özetledi: "Steve, büyük yürekli, eğlenceyi seven, yetenekli ve güçlü, hayat dolu, esprili ve benzersiz bir tarz sahibi bir adamdı. Kaymayı, tekneleri, arabaları, funk, R&B ve smooth jazz'ı severdi. Sevilen bir arkadaş ve baba, harika bir kardeş ve oğul, umutsuz romantik, korkak bir şarkıcı ve mükemmel bir ses adamıydı."
Kız kardeşi Bonnie'ye ek olarak Raitt, ortağı Catherine'in kızı, Ruby'nin oğlu, Miles'ın erkek kardeşi, David'in bir torunu, üvey babası Tyler, üvey annesi Jim Rosemary ve iki üvey kız kardeşi Dee ve Sally tarafından hayatta kaldı.
Bugün California'da özel bir ayin düzenlenecek ve Vandell Minneapolis'te bir haraç düzenliyor.
Bonnie raitt
Bonnie Lynn Raitt ( / r eɪ t / [1] 8 Kasım 1949 doğumlu) Amerikalı bir blues şarkıcısı, gitarist, söz yazarı ve aktivist.
1970'lerde Raitt, blues, rock, folk ve country unsurlarını içeren bir dizi kökten etkilenen albüm çıkardı. Ayrıca Warren Zevon, Little Feat, Jackson Browne, The Pointer Sisters, John Prine ve Leon Russell gibi diğer sanatçılarla sık sık bir oturum oyuncusu ve ortak çalışıyordu. 1989'da, birkaç yıl boyunca eleştirel beğeni toplayan ancak çok az ticari başarı elde ettikten sonra, albümle büyük bir hit oldu. Nick of Time. Aşağıdaki iki albüm, Şansın of Çelik (1991) ve Özlem in Onların Kalpleri (1994), "Something to Talk About", "Love Sneakin' Up On You" ve "I Can't Make's" şarkısı da dahil olmak üzere birçok hit single üreten milyonlarca satıcıydı. 8197You' Love Me" (piyanoda Bruce Hornsby ile).
Raitt, 10 Grammy's8197Ödülü aldı. 50 numarada listeleniyor Yuvarlanan Taş "Tüm Zamanların En İyi 100 Şarkıcısı" [2] ve derginin "Tüm Zamanların En İyi 100 Gitaristi" listesinde 89 numara. [3] Avustralyalı country müzik sanatçısı Graeme'Connors, "Bonnie Raitt, başka kimsenin yapamayacağı bir şarkı sözüyle bir şey yapıyor, onu büküyor ve kalbinize doğru büküyor." [4]