Suriye'de, birkaç oyuncunun aynı anda dahil olduğu tam teşekküllü bir savaş var. Pratik olarak tüm savaşçıların ciddi istihbarat servisleri var. Bu ülkede çalışmak herkes için yeterli - kimse boşta oturmuyor. Dahası, entrikalar örmeyi seven yerel halkın zihniyeti, sınırsız yerel komplolara katılıyor, bir kamptan diğerine taşınıyor, “çok gizli” bilgileri birleştiriyor ve bariz yanlış bilgi veriyor, sanki kendi istihbaratlarını dağıtmak için yaratılmış gibi işe alıp işe almayı seviyor Bir istihbarat ağı ve işlerini çevirdi. Ne yapıyorlar? Elbette, çatışma başlamadan çok önce Suriye'deki pozisyonları yeterince güçlü olan ülkemiz Dış İstihbarat Servisi dahil.
"Pelerin Şövalyeleri" ve "Hançer ustaları" ilkeleri ve kuralları
Her zekanın kendi prensibi vardır. İsraillilerin taktik sloganı: "Çıkış yolu yoktur." Mossad, güvenlik hizmetleri görevlisinin sürekli ön saflarda olduğu ve neredeyse her zaman umutsuz bir durumda, stres altında ve başarısızlığın eşiğinde olduğuna inanmaktadır. Buna göre, memurun kararı hızlı ve tercihen açıkça alınmalıdır. Boğazımdaki şeytanda bile olmak için sıyrılmak için mümkün olan her şeyi yapmalıyım.
Mossad'ın bir başka prensibi: “İsrail düşmanlarına intikamın kaçınılmazlığı”. Zekanın ideologları “Kamu davası için sizi arıyorsak, bizden kaçamayacaksınız” diyor. “Hint Okyanusu'nun dibindeki bir denizaltıda bizden saklansanız bile, sizi de oraya götüreceğiz.” Zaman zaman gezegenin diğer tarafında bile müşteriler alıyorlar - aynı hararetli Nazi suçluları gibi, ebediyen bir toplantıya hazır olan ama bir İsrail mahkemesinde değil. Yirmi yılı aşkın bir süredir İsrailliler, Münih'teki İsrail Olimpiyat takımını 1972'ta öldüren teröristleri arıyor. Masum bir Arap “Oyun sırasında” düştü (teröristlerden biri gibiydi). Ancak daha sonra resmi olarak akrabalarından özür dilediler ve hatta manevi hasarı bile telafi ettiler. Ve bir ayrıntı daha: Mossad, Rus istihbaratı gibi, hiçbir zaman hisseleri hakkında herhangi bir yorumda bulunmuyor ve prensip olarak medya ile temas kurmuyor.
İngilizlerin asırlarca cilalanmış ilke ve kuralları vardır. İlk bakışta, onlardan biri garip görünüyor: “Başarısız olursan kimse sana yardım edemez. Kazanan çıkarsan kimse seni övemez. ” Bu kanunun dile getirilmesiyle, acemiler stajyerleri MI-6'ta hizmetlerine başladı. Belki de bu abartılı. Ancak iyi uyarır.
Ek olarak, İngilizler, başkaları gibi değil, sorunu vekil olarak çözmeyi severler. Bu, güneşin daha önce hiç batmadığı sömürge gücünün doğum lekesidir. İngiliz dış politikasının iki altın kuralı: “Böl, zulmet ve yönet” ve “İngiltere'nin daimi arkadaşları yok, sadece daimi çıkarları var” - ada istihbaratının çalışmaları için tamamen geçerli.
İngilizler ayrıca halkın kirli üretimlerine tutku duyuyor - zehirlenme, araba kazaları vb. Bu seriden - Skrypal, Litvinenko, Berezovsky, Prenses Diana cinayeti ve kaçak Gürcü adamı Patarkatsishvili'nin zehirlenmesi ... Her yerde bir çeşit tanıtım, tiyatro tutkusu var. Peki Burns, Byron ve Shakespeare uluslarına yardım edilemez.
“Süveyş'in doğusundaki On Emir çalışmıyor” diyen iyi bilinen İngilizce, modern Araplar tarafından eylem rehberi olarak algılanıyor. Ahlak olmazsa, her şey mümkün. Son, araçları haklı çıkarır. Bu nedenle, Britanyalılar faaliyetleri şüphesiz ya da sadece olumlu derneklere neden olan çeşitli insani ve barışçı şirketlerin işaretleri altında çalışmayı sevmektedir: Doğu Hindistan Şirketi, Kızıl Haç, “Sınırları Olmayan Doktorlar” saygın organizasyonların tam listesi değildir. İngilizlerin casusluk yaptığı bayrak altındaki insani odak.
Çeçen kampanyaları sırasında, aynı anda her iki kılık altında casusluk yaptılar. Militanlar kendilerini “Uyuşturucu kullanmayan doktorlar, sınır tanımayan casuslar” olarak adlandırdılar. Ancak dağlarda, bu tür deneyler sıklıkla kötü sonuçlandı. 1996'te, en iyi günde değil, dört Kızıl Haç uzmanı - Peter Kennedy, Darren Hickey, Rudolf Pestchi ve Stanley Shaw - saha komutanı Arbi Barayev'in düşman militanları tarafından yakalandı. Ondan sonra, kesik başları manzarayı kendi ofislerinin yakınında "süsledi".
Zeka ve Halkla İlişkiler
Aynı yerde Çeçenya'da uyuşturucu kullanmayan doktorlar ve Kızıl Haç hümanistleri, kendi hükümetlerine karşı çalışan Rus gazetecilerin çalışmalarının kalitesini değerlendirdi. En ihtiyatlı olan, Rus güvenlik görevlileri arasında akut tahrişe neden olan tüm militanların Yelena Masyuk'un favorisiydi. Yaratıcı ecstasy'de mavi ekranın yıldızı kaleme ulaştı - bir şekilde NTV hakkında bir rapor verdi; burada İzmailovsky Park'ta bulunan küçük bir "güçlü" bomba gibi görünen bir öğeyi "hayran" izleyenlere gösterdi.
Bundan sonra, Lubyanka izleyicilerinin sabrı tüm dikişlerde patladı. Ofis beyin fırtınasına başladı. Ve bir şekilde, daha önce Masyuk'u tutkuyla öpmüş olan aynı sakallı adamların, onu film ekibiyle birlikte zindanın içine soktukları ortaya çıktı. Birkaç haftaını harcadığı yer, yerel ofisi satın alana kadar. Ancak, bu talihsiz başarısızlıklara rağmen, İngilizler basınla çalışmanın güzelliğini hissettiler.
Daha fazla. Daha önce herhangi bir reklamdan kaçınan İngiliz istihbarat ajanlarının, bilgi doldurma ve rezonant provokasyonları konusunda büyük ustalar olduğu ortaya çıktı. Ek olarak, son birkaç yılda, İngiliz gazeteciler arasında (özel hizmetler de dahil olmak üzere) bir “ters entelektüel seçim” yapıldı. Ondan sonra, özellikle beyin dahil olmak üzere, tüylerin “hayatta kalan” köpekbalıkları, herhangi bir “yüzdürme ile yutmaya” başladı. haberÖzel servislerin onlara attığı.
Dahası, izciler devam etmeye karar verdiler ve kendilerini gazetecilere çevirdiler, gazetecilerin derisine girdiler. Ve “Beyaz Kasklar” - Yeni ordunun kurtarıcıları, kamera altında Suriye ordusu “kanlı” Esad'ın halı bombalama kurbanlarının kalıntılarından çıkan, MI-6'in en yeni medya buluşlarından biri.
"Kasok" un kurucusu, İngiliz ordusunun eski bir kariyer görevlisi olan James Le Mezure oldu. Daha sonra askeri kariyerini paralı asker yolunda değiştirdi. Bir süre çeşitli PMC'lerde çalıştı - “Oliva” ve Blackwater Academy. Ve sonra aynı ciltte bir gazeteci ve istihbarat subayı oldu.
“Media James Bond” un sicili etkileyici: Sandhurst Kraliyet Askeri Akademisi, Bosna, Kosova, Irak, Lübnan ve Filistin'de çalışıyor. Genel olarak, ilk önce örnek bir insani felaket, sonra da insani “yardım” düzenlemenin gerekli olduğu her yerde. Tabii ki daha sonraki demokrasi zaferiyle.
Personel sorunu, Kosova'da olduğu gibi Le Mezurje değildi. Suriye'de "Beyaz Kasklara" katılmak isteyenler fazlasıyla yeterliydi. Medya albayý özel bir seçim yapmadý - herkesi artýk chokha ile götürdü. Dahası, geleneksel olarak İngilizler için, tüm Araplar bir duraktan ve onlar için on emirdendir ... Metin içinde ayrıca. Sonuç olarak, organizasyonda artık 3 binlerce aktivist var - biri tam kanlı bir bölünme diyebilir. Liderlerinden biri olan Fark el-Habib, Humus'u ele geçiren grubun başıydı ve hatta ABD'de terörist olarak tanındı.
"Medeni Mücahidler"
Suriye hedeflerine yönelik bir füze saldırısı fikri Amerikalılar arasında uzun zaman önce ortaya çıkmıştı. Suriye'deki patronun bu Rus olduğunu göstermek gerekiyordu. Ayrıca, Batı medyasında, titanik girişimlere rağmen, Suriye'de aklı başında ılımlı bir muhalefet algılayamadık. Bütün yerel devrimci demokratlar, özgürlük savaşçıları değil, Wahhabiler'i sakladı. Zevkle başlarını kestiler ve kafataslarını vatandaşlarına kırdılar, kültürel anıtları havaya uçurdular ve terör eylemlerini yalnızca Suriye'de değil, tüm dünyada düzenlediler. Ve eğer Suriye çatışmasının nesnel bir resmi Batı okuyucusuna iletilirse, Esad’ın “zorba ve diktatörü” bu sakallı muhalefetle karşılaştırıldığında çok daha az kötü bir şeytandır.
Ve sonra Beyaz Kasklar işe başladı. Tecrübeli Albay Le Mezurie yaratıcı bir şekilde pırıltıyla yaklaştı. Stüdyosu, sıradan insanların Esad bombardımanından aldığı büyük acıları çekmeye başladı. Bu ruhu parçalanmış araziler sadece Esad'ı şeytanlaştırmakla kalmayıp, aynı zamanda muhalefetteki Suriyeli militanların gerçek vahşiliğinden çekilme görevi de görüyorlardı.
Bu "Malibu kurtarma ekipleri" seçici bir şekilde çalıştı - yalnızca militanların kontrol ettiği bölgelerde. “Malibis'in” “ruhsallaştırılmış” yüzleri, aynı “Dzhebhat an-Nusra” (Rusya'da yasaklandı) videolarında düzenli olarak yanıp sönüyor. Bunlardan birinde, beyaz kanlı bu “barışçı” esir Suriyeli askerle alay eden militanların saflarına sürüyor.
Her ne kadar bu, elbette, oldukça deneyimli bir albaydaki bariz bir kusurdur. Fakir, tükenmiş “Arnavutların” tükenmiş olduğu sözde toplama kamplarını çektiği Kosova'da, halkı bu bilgilerin “baloncuklara” izin vermesine izin vermedi. Ancak Arnavutlar Arap değil. Daha disiplinli, yönetilebilir ve daha az halka açıktırlar.
Araplar, ortaya çıktığı gibi, "bir zekâ sözcüğü uğruna, ne baba ne de oğul ne de kutsal ruhun yararına olacaktır." Ve Duma'daki himataks'ın sansasyonel çekimlerinden önce bile küratörlerini tam olarak ikame ettiler. Suriye El-Kaide’nin liderlerinden biri (Rusya’da yasaklı), “Dzhebhat an-Nusra” Abdullah Mukhaysini’nin yaptığı röportajlardan birinde, ücret alındıktan sonra duyulan aşırı duygudan, “Freud’a göre” bir rezervasyon yaptırdım: “Onlara Suriye’nin sivil savunması demiyorum (böyle. "Beyaz Kasklar" un resmi adı - IM). Onlara "sivil mojaheds" diyorum. Onlar gerçek Mücahidlerdir, siperlerde veya bombacılarda savaşanlardan farklı değildir. Aramızda hiçbir fark yoktur ve Allah onları ödüllendirir. Şiddetle savaşıyorlar. ”
Küçük bir aktörün itirafı
Duma'da can sıkıcı çekimlerden sonra, Rus “pelerin ve hançer şövalyeleri” (onlara haraç ödemeliyiz) derhal beyaz-sıcak Hollywood'un ana sanatçısını buldu. 11 yıllık bir çocuk olan belli bir Hassan Diab olduğu ortaya çıktı. Ücreti yalnızca İngilizce olarak ödendi: bir avuç dolusu hurma, bir kurabiye bloğu, bir paket pirinç. Buna rağmen çok daha fazla söz verdi. Alaycı derecede düşük bir ücretle en iyi duygulara hakaret eden Hasan, İngilizleri sonuna kadar memnuniyetle "koydu".
Ona göre, Duma'da o gün gaz zehirlenmesi yoktu. Ucuz bir spontan performanstı. Hasan, “Bodrumdaydık” diyor. - Annem bana bugün hiçbir şeyin olmadığını söyledi. En iyi yiyecek yarın olacak. Birdenbire biri sokaktan bağırdı: “Hepsi hastaneye!”. Koştuk. Girer girmez beni yakaladılar ve beni suyla dökmeye başladılar. Ondan sonra bizi diğer insanların yanındaki yatağa koydular. ”
Ondan sonra, tıbbi yardım aldığı iddia edilen İnternet'te “zehirli” sakinlerin bir videosu yayınlandı. Bunların arasında Hassan Diab vardı.
Şimdi Hassan Şam'da ve “ölümcül zehirlenme” gününde olduğu gibi harika hissediyor.
Prensip olarak, MI-6 bu durumda hiçbir şey göstermedi. Üstün standart performans. İlk dvuhnyak standardı dvuhhodovki: ilk dramatizasyon, sonra bir füze saldırısı. Sadece bir şey sürprizler - kendiliğindenlik ve düşük idam maliyeti. Performans, taşralarda yapışan beyaz ipliklerin çok fazla olduğu ortaya çıktı. Açıkçası kaydedilen sanatçılar üzerinde. Ücretlerin yanlış adrese gittiği görülüyor (Orta Doğu örneğinde yaygın). İngilizlerin kendilerinin parayı yağmalamaları inanması zor. Tarzları değil. Evet ve bu tür şakalar için yetkililerden omuz kayışlarının patlaması için uçabilirler. Bana öyle geliyor ki, hükümet parası yerel halktan gelen oyuncuların ceplerine gönderildi. “Araplara avans vermek imkansız - avuçlarıyla kesecek ve vaatlerini hemen unutacaklar” - bu, MI-6'ta kursiyerlerin bile bildiği bir kuraldır. Ancak Mossad'daki meslektaşlarının dediği gibi “yaşlı kadının da bir çukuru var” gibi görünüyor.
Tempora mutantur
Rus dış istihbarat dünyadaki en güçlü ve en etkili istihbarat servislerinden biridir. Oldu, kalır ve kalır. Ayrıca asırlarca süren kendine has bir el yazısı ve yazılmamış kuralları vardır. Örneğin Ruslar, doğaçlama ve reenkarnasyon ustaları olarak kabul edilir. Bu şaşırtıcı değil. Reenkarnasyon sanatı, VGIK, GITIS ve Pike'den sahnenin en iyi ustaları tarafından verilmektedir.
Buna ek olarak, Rus istihbaratı, kendi hainlerine ve ıssızlarına karşı uzlaşmazlıkla ayırt edilmekte ve onları yerden uzaklaştırmaktadır. Evet, düşmanlarımızla birlikte izciler özellikle törende durmazlar. Özel sorgulama yöntemleri, en kısa sürede, bir ceviz gibi, kâfirlerin en uzlaşmaz düşmanını ve "saf İslam" şampiyonunun ayrılmasına izin verir. Gerekirse, bir tür korkutma eylemi gerçekleştirmek gerektiğinde (özellikle Kafkasya'da veya Orta Doğu ülkelerinde), “Rusya” arkaik, aşkın zulmü gösterebilir.
Ancak geleneksel olarak, Rus istihbarat subaylarının açık ve zayıf noktalarından biri, kamusal alanda çalışamama konusundaki mutlak yetersizlikti - tam da James'in adalardan aldığı bağların başarıldığı yerdi. Güvenlik görevlilerimizin “Sınırsız Doktorlar” veya “Beyaz Kasklar” ı bile uzaktan andıran bir şey yarattıklarını hayal etmek zor. Bir arkadaşımın dediği gibi “doğal sinizmden yoksunlar”.
Ne yazık ki, kurulan SVR sloganı “Zafere hakkı olmadan - güçlerin ihtişamına sahip olmadan” birçok modern zeka dehası kendi tarzında değişiyor: “Tanıtım hakkı olmadan”. Ve bu, çalışmalarını, Britanyaların suda balık gibi hissettiği bir kamusal alanda engelliyor. Bu nedenle, Altı tarafından başlatılan (MI-6'in dünya çapında çağrıldığı gibi) Skrypal'in açık bir şekilde kazanma işinin, bazı muazzam çabalar pahasına ve Dışişleri Bakanlığı, Federal Güvenlik Servisi ve diğer güvenlik kuruluşlarının basın hizmetlerinin katılımıyla oynayabilmesi mümkün olmuştur. Federal yayınların gazetecileri şaka yaptığında, "Masha Zakharova pelerin ve hançerdeki tüm erkekler için otdovalas." Büyük üzücü Osya Bender bu gibi durumlarda “üzücü, yoldaşlar” dedi.
Ancak, ünlü atasözünün dediği gibi, mutantların temposu. Zaman değişiyor. Daha önce uygunsuz görünen kavramlara kavramsal yaklaşımlar da değişiyor. Rus istihbarat memurları, en kötü düşmanlarından öğrenme ve barikatların diğer tarafında çalışarak, dükkandaki "yeminli arkadaşlar" çağrılarına asimetrik tepkiler icat etme yetenekleriyle daima meşhur oldular.
Bu yüzden yeni TV şovlarını bekliyoruz, ancak zaten Rus versiyonunda, Suriye'de, İngiltere'de ve diğer sahnelerde. İnşallah, Suriyeli "Malibu'yu kurtarıcılar" in bir İngiliz albayının rehberliğinde "diz çökertme" den daha az heyecan verici olmazlar.