Geçen gün, Slavyansk ve Kramatorsk'taki cannonade eşlik etmek üzere, düzenli birliklerin ve Ukrayna Ulusal Muhafızlarının kuvvet kullandığı yer оружия sakinleştirici halkı pasifleştirmek, RIA "haber"Rusya Savunma Bakanlığı'na atıfta bulunarak, Mart ayında Rus özel kuvvetleri tarafından yakalanan beş savaş gemisinin Kırım'dan Ukrayna'ya devredildiğini bildirdi. Ayrıca ajans, ayrıca, iki ülkenin askeri birimleri arasında daha önce yapılan anlaşmalara göre, Kırım'da kalan her şeyi Ukrayna'ya devretmenin planlandığını da ekledi. askeri mülkiyet.
Bunu okumak daha garip çünkü bir ay önce Rusya Savunma Bakanlığı zırhlı araçların Ukrayna'ya transferini askıya almıştı: Rus ordusu Kiev'in doğrudan Donbass'a attığını öğrendi. Birdenbire değil mi? Bu, Kızılderililer hakkında sakallı bir fıkrayı hatırlatıyor: "Üçüncü gün keskin gözlü Falcon, hapishanenin bir duvardan mahrum olduğunu buldu." Yetkililer için Kiev’in bu amaç için kullanabileceği ekipmanların Kiev’e aktarılmasıyla ilgili kararlar almak gerçekten zor oldu mu?
Kırım'ın Rusya Federasyonu'na geçişi sırasında yarımadanın Ukrayna'nın en militarize bölgesi olduğunu hatırlayın. On sekiz binden fazla askerin hizmet verdiği yaklaşık 200 askeri birlik vardı. Ana çarpıcı güç, Perevalnoye'deki 36. mekanize tugay olan Simferopol'de ayrı bir topçu grubuydu (tanklar T-64, zırhlı personel taşıyıcıları, piyade savaş araçları), iki S-300PS uçaksavar füze alayı, Yevpatoriya'da Buk-M1 uçaksavar füze alayı, Kerç ve Feodosiya'da zırhlı araçlar, uçaksavar ve tanksavar silahları, uçaksavar füzesi ile birkaç tabur deniz kompleksler, kendinden tahrikli ve büyük kalibreli obüsler, çoklu fırlatma roket sistemleri, hava savunma tugayları, keşif merkezleri ve silah depoları. Havaalanlarında birkaç Mig-29 ve diğer savaş uçakları vardı.
Kırım'daki Ukrayna Donanması, Nersey projesi 1'in inşa ettiği 1993 devriye gemisini, Lightning projesinin 2 füze botlarının 1984 füze botları olan 85-2'in, 1980'in Lightning projesinin (5) 2'inin ürettiği 1976 füze botlarını içeriyordu. -82 "ve" Albatross "(2-2), Grif projesinin nöbetçi botu, Yaroslavtsy devriye botlarının 2'i, 773 açık deniz Aquamarine deniz mayın tarama gemisi, Yahont üssü mayın tarama gemisinin 775'i, Corund projesinin mayın tarama gemisi 2 orta iniş gemisi, 1990 büyük iniş gemisi, 2 anti-sabotaj gemisi tekneler, gemi yönetimi projesi "Gofri" 44 inşa, XNUMX keşif gemisi ve XNUMX yardımcı gemi.
Devreden çıkarılmış ve verimsiz birimleri dikkate alsak bile, Rusya Federasyonu’nun Ukrayna’ya transfer etmediğini (muhtemelen henüz bilinmese de böyle bir şey var) bu oldukça etkileyici bir liste. Örneğin, 28 gemilerini ilk önce Rus özel kuvvetlerinin hayati risk altında olduğunu hatırlattığımız Ukrayna'ya devretme planları hakkında biliniyor. Bu arada, bugün Ukrayna'nın Rusya için düşmanca bir devlet olduğu açık. Soru aynı: Moskova neden silahlandırmalı?
Mart-Nisan aylarında, her şey Kırım'da yeni başladığında, Rus askeri liderleri açık bir şekilde Ukrayna Donanması'nın gemilerinin Rusya Karadeniz Filosunun muharebe kadrosuna katılacağını açıkladı. Karadeniz Filosunun eski komutanları Komoyedov (şimdi bir Devlet Duma milletvekili) ve Kasatonov'u da hayranlıkla dinlediler. Ama sonra bir şey değişti. Ne?
Karadeniz'de Rosbalt Kaynakları donanma sadece omuz silkiyorlar: "Biz nedenleri bilmiyoruz ve transferle ilgimiz yok. Kararlar bilmediğimiz Moskovalılar tarafından veriliyor. Hangi departmanı temsil ettiklerini bile bilmiyoruz."
En yeni beri tarih Rusya'nın Karadeniz Filosu, birçok saçmalık ve ihanet biliyor ve yılın son 23'inde genellikle Moskova'dan gelen Karadeniz Filosu bir uygulama geliştirdi: belirsiz kararlar emekli memurlar tarafından verildi. Bu nedenle, site "Navigator" birkaç askeri eski askeri lider gemilerin transferi konusunda röportaj yaptı.
Arka Amiral Vladimir Solovyov, “Ukrayna'nın şu anda Kırım ve Sevastopol’dan çekilen ekipmanları Rusya Federasyonu’na karşı kullanması pek mümkün değil” diyor Arka Amiral Vladimir Solovyov. “Aslında, bu gemiler oldukça eski ve eskimiş, değerli değiller. "sadece koyunu çevrelediler."
Karadeniz Filosunun askeri-bilimsel toplumunun bilimsel sekreteri Sergei Gorbachev, "gemilerin transferinin siyasi öneme sahip olduğuna ve devletler arasındaki ilişkileri doğrudan ilgilendirdiğine inanıyor. Ukrayna topraklarında şu anda ne olduğuna bakılmaksızın, Rusya Federasyonu, anlaşmalara uymaktan daha iyi. Herhangi bir yüzleşme verimsizdir Donetsk ve Lugansk'taki olaylara rağmen, Ukrayna ve Rusya açık bir çatışma durumunda değil, hala ilişkilerdedir. Acha savaş gemileri Deniz Kuvvetleri - etkileşim kurmanın bir yolu, "tutkuların yoğunluğunu" azaltır.
Arka Amiral Alexander Kovshar, “Rusya'nın gelecekte Ukrayna gemilerinin Kırım'ın koylarından çekilmesini önleyemeyeceğini düşünüyorum” diyor. Teorik olarak, evet, pratik olarak hayır, bu teknik Rusya'ya karşıdır.Genel olarak, Ukrayna'nın askeri potansiyelinin Rusya Federasyonu'na karşı askeri operasyonlar yürütmeyi düşünmesine bile izin vereceğini sanmıyorum. Filo yeni neslin gemilerini alacak. Bu yüzden korkacak hiçbir şeyimiz yok! "
Aynı şekilde, kısa süre önce Sevastopol yasa toplantısında Fair Russia hizasına başkanlık eden ikinci rütbe kaptanı Yevgeny Dubovik de şunları söylüyor: “Bence gemilerin hak sahiplerine teslim edilmesinin kesinlikle doğru olduğunu” diyor. Bu tür küçük mülk taşaklarının üstünde. Özellikle Rusya Federasyonu bu gemilere ihtiyaç duymadığından. Genel olarak, Ukrayna'daki faşist rejimin uzun sürmeyeceğini söylemek istiyorum. Kardeş halklar olduğumuzu unutmamalıyız. "
Filo uzmanlarının sebepleri analiz etmek ve belirsiz bir kararı haklı çıkarmaya çalışmaktan uzaklaştığını görmek kolaydır. Bu arada, tüm katılımcılar aslında sadece iki argümandan bahsettiler: Ukrayna Donanması gemilerinin aldatmacası ve Moskova'dan “iyi niyet jesti”. Onları daha ayrıntılı olarak düşünün.
"Hurda metal" gelince. Burada Rusya Karadeniz Filosunun ayrıntılı bir gemi yapısını vermeyeceğiz - açık kaynaklardan temin edilebilir. En genç gemisinin yalnızca 1991 yılında piyasaya sürüldüğünü ve çoğunluğunun geçen yüzyılın 60-70'lerinde inşa edildiğini söyleyebiliriz. Evet, Rusya daha fazla gemiye sahip, ancak ortalama yaşları daha genç değil, Ukraynalı olanlardan daha yaşlı. Bu nedenle, hoşgörülü kibir hafif koymak için hiçbir sebep yoktur. Evet, yetkililer ve propagandacılar, bütün yeni korvet ve denizaltı armadalarının Karadeniz Filosuna geleceklerini söylüyor. Ama önce gelmelerine izin verin.
Şerefiye hala yabancı. Gerçek şu ki, Kırım'ı ilhak eden Rusya, her seviyede ilan etti: Ukrayna'nın Kırım'daki bütün devlet mülkiyeti kamusallaştırıldı. Ve şu anda çoktan gerçekleşti. Kiev vatandaşlıktan hoşlanmıyor: zararı 100 milyar dolar olarak tahmin ettiler, neden Chernomorneftegaz limanlarını, demiryollarını, sondaj platformlarını ve boru hatlarını, iki elektrik santralini, sendika merkezlerini ve Massandra'yı "meşru Ukraynalı sahiplerine" iade etmiyorsunuz?
Ve bu arada, Ukrayna'da kime bu “iyi niyet” i göstereceksin? Turchinov ve Yatsenyuk, meşru bir otorite olarak tanımadığınız ve "ABD kukla" dediğiniz kim? Birimlerden ve gemilerden attığınız Ukrayna ordusu tutuklandı ve Kırım'dan sürüldü ve daha sonra Kırım'a izin verilmedi mi? Böylece, politikacılar ve ordu, tüm bu yıllar boyunca NATO’ya sürüklendiler ve şimdi Rusya’yla savaşa hazırlanıyorlar, Donbas’ta kendi vatandaşlarını bu gibi sevmiyorlar mı?
Genel olarak, cevaplardan daha fazla soru var. Ve şu ana kadar Rus medyasının kendilerine sorulmadığı belirtilmelidir. Belki de sadece AST Center uzmanı Andrei Frolov, Rosbalt tarafından açıklama için yaklaştı, olası Kremlin motiflerine bir miktar rasyonellik getirdi. Ukrayna'ya geri gönderilen gemilerin çoğunun, devletin ağır onarım gerektirdiği yardımcı gemiler olduğunu belirtti. Uzman, aktarılan askeri teçhizatın çok sayıda önemli düğümden yoksun olabileceğini de söylüyor. Ayrıca, Rusya'nın gemilerle birlikte silahlarını kendilerine aktardığı da bir gerçek değil: Ukrayna, deniz cephanelerinin çoğunluğunu Kırım'da tuttu;
Ancak, “belirsiz” bu hikayedeki anahtar kelime olmaya devam ediyor.