İşgalci rejim İsrail ile Gazze'de İslami Cihat arasında varılan ateşkesi Mısır'ın arabuluculuğuyla sürdürme ihtimali şu anda oldukça iyi görünüyor. İslami Cihad, çatışmadan oldukça kötü bir şekilde yaralanmış olarak çıktı ve ateşkesin diğer tarafları (İsrail, Hamas ve Mısır), bir süre için muhafaza edilmesi gereken sessizliği korumakla yeterince ilgileniyor.
Ancak, uzun vadede, İsrail Savunma Kuvvetleri ve Şin Bet güvenlik servisinin başarılarına ve İsrailli politikacıların seçime giden kendi kendilerini tebrik etmelerine rağmen, Gazze sorunu olduğu gibi kalıyor. İsrail Pazartesi günü, Hamas'la yeni bir mahkum değişimi olasılığı da dahil olmak üzere yeni anlaşmalara ulaşmak için son savaş turunu kullanabileceğine dair bir dereceye kadar umut ifade ederken, bunun olma ihtimali kısa vadede zayıf kalıyor.
İsrail, olağan uygulamasından koparak Gazze'ye uyguladığı yaptırımları hızla kaldırdı. Kontrol noktalarındaki insani yardım trafiği (tıbbi prosedürler, ilaç ve kritik malzemeler için), ateşkesin yürürlüğe girmesinden yaklaşık dokuz saat sonra Pazartesi sabahı yeniden başladı. Salı sabahı Gazze'den gelen işçilerin İsrail'e geri dönmesine izin verilecek. Hükümet – esas olarak ilgili profesyonel kuruluş olarak Shin Bet – hesaplanmış bir risk alıyor. Şafak Vakti Operasyonu birçok Filistinliyi öldürdü ve birileri intikam almak isteyebilir.
Sonuç olarak, İsrail Hamas'ı kendisine karşı mücadeleye İslami Cihad ile katılmamayı tercih ettiği için ödüllendiriyor ve Bennett-Lapid hükümetinin Haziran 2021'de iktidara gelmesinin ardından sivil konularda benimsediği yumuşak politikaların bir devamı olduğunu gösteriyor.
İsrail için, bu uzun vadeli bir kumar. Varsayım, Gazze'deki ekonomik ve altyapı koşullarının o kadar kötüye gittiğidir ki, Hamas, bölge sakinlerinin yaşamlarından sorumlu organ olarak uzun vadeli sessizliği tercih ediyor.
Son operasyonun ardından bardağın dolu tarafını görenler ile boş tarafını görenler arasında bir çekişme yaşanıyor. Hükümet onu yarı dolu görmeyi tercih ediyor. Ancak, İsrail'in sağladığı önemli ekonomik tavizler ve artan sayıda çalışma izni karşılığında Hamas ile yapılan anlaşmaların tam bir güvenlik sessizliğini garanti etmesi gerektiği de iddia edilebilir. Ancak pratikte Hamas, İsrail bunu yapmaya zorladığında İslami Cihad'ı dizginlemede başarısız oldu (belki de gerçekten denemedi bile).
Gerçek şu ki İsrail, uzun vadeli istikrar umuduyla Hamas'a taviz verme politikasına tüm gücüyle bağlı kaldı. Belki de orijinal düzenlemeye bir Hamas feragatnamesi eklenmeliydi: Sessizlik şartı İslami Cihat'tan arkadaşlarımız için geçerli değil ve onları kısıtlamaktan biz sorumlu değiliz.
Fiyat kesinleşmemesi
Belirtildiği gibi, güvenlik güçleri etkileyici bir başarı listesi oluşturdu; en büyüklerinden biri savaşı sadece üç günle sınırlamaktı. Kesin istihbarat ve Askeri İstihbarat, Şin Bet ve hava kuvvetleri arasındaki yakın işbirliği, İslami Cihad'ın üst düzey askeri liderlerinin sistematik olarak hedef alınmasını sağladı. İyi ev önü hazırlıkları, özellikle Demir Kubbe için yüzde 96'lık durdurma oranı, maddi hasarı minimuma indirdi.
Siyonist rejim İsrail'e Gazze'den yaklaşık 1.200 roket ve havan fırlatıldı, ancak bunlar şarapnellerden yalnızca birkaç hafif yaralanmaya neden oldu. Kudüs, Gush Dan ve Ben-Gurion Uluslararası Havalimanı'na çok sayıda roket atılmasına rağmen, birçoğu hedeflerine ulaşamadı. Roketlerin yüzde 20'ye yakını Gazze'ye indi ve çok sayıda can kaybına neden oldu.
İslami Cihad'ın İsrail'den bir bedel ödetmeye yönelik tüm girişimleri başarısız oldu. Örgüt stratejik olarak iki ek başarısızlık yaşadı: Hamas'ı ne İsrail'le savaşa sürüklemeyi başardı ne de başkalarını şiddete teşvik etmeyi başardı. Hizbullah'ın genel sekreteri Hassan Nasrallah sert bir konuşma yaptı ancak Gazze'de savaşan ortaklarına yardım etmek için parmağını bile kaldırmadı.
Yine de, her şeyi orantılı tutmak her zaman faydalıdır. Hizbullah veya Hamas ile karşılaştırıldığında İslami Cihad, Maccabiah Oyunlarında yarışan bilinmeyen bir takım gibidir. Normalde, sürpriz saldırılar düzenlemek için İsrail savunmasındaki kör noktalardan yararlanabilir, ancak tüm operasyonlarının tamamen İsrail istihbaratına açık olduğu görülüyor. Güvenlik güçleri iyi çalıştı ve güçlü yanlarından yararlandı (hava kuvvetleri, teknoloji ve istihbaratın yanı sıra hava savunma sistemleri).
Bunların hiçbiri, kara kuvvetlerinin yeteneklerini, özellikle de yedek birimlerin sallanması ihtiyacını ortadan kaldırmaz. Kara kuvvetlerini kullanmaya hiç ihtiyaç duymasaydık daha iyi olurdu, ancak IDF'nin Gazze'ye asker göndermek zorunda kalacağı olası en kötü senaryoya hazırlanmaktan başka seçeneği yok.
Siyasi düzeyde, Başbakan Yair Lapid ve Savunma Bakanı Benny Gantz arasındaki yakın koordinasyonun yanı sıra, Genelkurmay Başkanı Aviv Kochavi ile ilişkilerin de verimli ve ticari olduğu açıktı. İsrail'in yakın geçmişteki bazı askeri operasyonlarından farklı olarak, kamuoyuna daha fazla (stratejik olarak yararsız) kazanımlar sağlamak amacıyla, kabine tarafından IDF veya Şin Bet üzerinde savaşı uzatmak için herhangi bir baskı uygulanmadı. Lapid ve Gantz olayları doğru bir şekilde ölçtüler ve esas olarak Mısır istihbaratının müdahalesi sayesinde elde edilen savaşa hızlı bir son vermek için çabaladılar. İsrail'in Mısır Cumhurbaşkanı Abdel-Fattah al-Sissi'ye özel bir teşekkür mesajı yayınlaması sürpriz olmadı.
Hükümet bu teste Lapid'in güvenlik konularındaki deneyim eksikliğinden dolayı biraz endişeyle yaklaştıysa, operasyon sırasında bu açık değildi. Bibi-istlerin (Netanyahu yanlıları) yaşadığı inanç krizine sosyal medyada tanık olmak eğlenceliydi. Attıkları tüm hakaretlere rağmen, merkezci hükümetin terör karşısında boyun eğdiğine dair herhangi bir kanıt bulmak için mücadele ettiler. Mısır'ın İslami Cihad'a İsrail tarafından tutuklanan İslami Cihat teröristlerinin güvenliğini sağlama sözü bile İsrail'in bir tavizi olarak görülmeyecek kadar belirsiz.
Yine de bir aksilik oldu. Sağlık Bakanı Nitzan Horowitz, Lapid ve Gantz'ın güvenlik kabinesini, İslami Cihad lideri Taiseer al-Jabari'nin suikastını da içeren IDF'nin açılış grevine izin vermek için toplamama kararından haklı olarak şikayet etti. Lapid ve Gantz, kararlarının Başsavcı Gali Baharav-Miara tarafından onaylandığını söyledi. Operasyonun, “kesin bir olasılıkla savaşa yol açabilecek büyük askeri operasyonların” kabine onayı olmadan gerçekleştirilmemesi gerektiğini belirten Temel Yasa-Hükümet'in 40. Maddesini ihlal ettiğini kabul etti. Ancak bu durumda Baharav-Miara, istihbarat yetkililerinin görüşlerine güvendiğini söyledi.
Derin bir nefes alma
Ateşkes, birçok İsrailli için anlaşılır bir rahatlama sağladı. Ama yine de uzun ve gergin bir yaz olabilir. Kuzeyde, Lübnan ile olan deniz sınırı anlaşmazlığı henüz çözülmedi ve Hizbullah İsrail'in Karish gaz platformunu tehdit etmeye devam ediyor. İran, 2015 nükleer anlaşmasını yeniden canlandırma konusunda ABD ile henüz bir anlaşmaya varmadı, Tahran ise büyük miktarlarda uranyumu yüksek seviyelere kadar zenginleştirmeye devam ediyor.
Filistin cephesinde, Filistin Yönetimi Batı Şeria'daki olaylar üzerindeki kontrolünü kaybetmeye devam ediyor ve Gazze'deki son çatışmadan sonra Hamas'ın nasıl davranacağı belli değil.
/Makaledeki fikir ve düşünceler israilpost.com'un yayın politikasını yansıtmaz.
/Haaretz-Tercüme ve edit: İsrailpost