çocukluk dönemine denk gelenlerin hayal kırıklığıyla hatırladığı ama yaş kemale erince izlenip hakkı verilen film.
hayal kırıklığı diyorum, sebebi belli. şevket altuğ'u o yıllarda perihan abla'daki şakir rolüyle sevmişiz. 1988'de dizi bitmiş, 1991'deki imdat ve zarife dışında başrolü yok, o filmi de zaten anlamamışız. şener şen'in de bu filme benzer denemeleri var ama çocuk kafaların aklı kibar feyzo'da, davaro'da. bu isimleri başrolde görünce başka bir şey bekliyor insan. çocuk yaşlarınıza denk gelince anlamamanız çok abuk değil bu sebepten.
bir de o yıllarda yoğunlaşan ve biraz da farklılaşan popüler kültüre bakarsak, bu tarz film denemeleri biraz ötekileştiriliyor. özellikle anadolu'daki sinemalarda bu filmleri değil, hollywood yapımlarını izliyorsunuz cumartesi öğlen arkadaşlarla buluşup.
neyse ki yıllar sonra tekrar youtube'a koyuldu ve biz de filmin hakkını verebildik. en üzücü tarafı, bu filmden sonra şevket altuğ'un sinemaya küsmesi ve başka başrolünün bulunmaması.
son olarak, belki de şener şen'i ilk kez siyasi bir karakter canlandırması yaparken görebileceğiniz sahne de içerir: şener şen -> süleyman demirel, şevket altuğ - erdal inönü