dünya iktisat dünyası, dünya çıkar dünyası.
millet çıkarını düşünerek işini görüyor, köprüden geçene kadar ayıya dayı diyor. bu devirde dürüst insan bulmak zor.
yine klişe laflar, yine klişe benzetmeler. nefret ediyorum klişe lafından ve klişe olan herşeyden. farkımın farkı mıdır bu yoksa klişe miyim ben de diğerleri gibi?
"feministin kraliçesi" sıfatını büyük sevgiyle göğsüme bastım. özellikle kara çerçeveli gözlüklerimle daha da feminist görünüyormuşum. istediğim (evlenmek için) erkek tipini de söyleyince arkadaşlarım şöyle bir baktılar :
"sen bizim köydeki eşekle evlensene? ya da böyle bir herif bulursan bana da haber ver olur mu?"
dediler.
desinler.
ne var sanki isteklerimde?
-beni çıkarsız sevecek (her akşam isteme benden buz gibi soğurum senden)
-kendi maaşımı bana bırakıp, evi kendi maaşıyla çekip çevirecek (allah sizi inandırsın cilt bakım ürünlerine, parfümlere para dayandıramıyorum. e lazım ama?!)
-haftasonu istediğim yerlere gitmeme karışmayacak.
-haftaiçi ağır işlere yardım edecek. mesela ben bulaşık makinesini doldurduysam o boşaltsın. ne var yani?
-ne annemlere ne annesine bir aydan sık aralıklarla gidilmeyecek.
-her türlü önemli gün ve haftalar hatırlanacak. akabinde hediyesiz kutlanmayacak.
-sigara içilmeyecek.
-ayda bir kere şarap gecesi yapılacak.
-arabasını gerektiği zaman bana verecek.
-ayda bir gelecek olan temizlikçi kadın parası kendisi tarafından karşılanacak. (cam silemem, halı süpüremem)
-ben kilo alırsam beraber diyet yapılacak. o kilo alırsa patates haşlaması yesin.
-çok gerekirse thunderbolt'a aile terapisine gidilecek. (onsuz bir hayat düşünemiyorum)
-tüm bunların sonucu olarak bana zengin, hali vakti yerinde bir koca adayı öngörülüyor farkındaysanız.
çıkar dünyası olm, ben ne yapayım?
ama yok ya, böyle iyi birini bulursam geyşası olur çıkarım. ayaklarını yıkarım, ağzına yemeğini ellerimle koyarım.
bir dakika, düşününce erkeklere her yapılan iyilik çok çok fazla. en azından en çoğuna kadar. basacan köteği oturacaklar popolarının üstüne!
benim hem feministlikten hem de komünistlikten vazgeçmem için bir arap ya da bill gates'in akrabalarından biriylen evlenmem gerek. malum, prens william da gidiyor, evleniyor gül gibi çocuk. gerçi kraliçe ii. elizabeth beni istemezdi, yok dinimiz aynı değil, yok aynı soydan gelmiyoruz falan filan..
bu tür saçmalıklarla uğraştırmasınlar beni!!!
pisi pisi not : şalom gazetesi'nin öykü yarışması var. öykü yazmaya hevesli gencolara duyurulur :)
http://www.salom.com.tr/news/detail/16937-Gila-Kohen-Oyku-Yarismasi.aspx
eğer öykü yazabilseydim kesin katılırdım. yine de deneyeceğim.