Taşlanarak, tecavüz veya hakaretle, dövülerek, bıçaklanarak, kız çocuk doğurdu diye ya da yemek yandı diye. Kadına yönelik şiddet, dünyanın her yerinde din, dil, ırk ayrımı gözetmeksizin, tüm kadınların yaşadığı ortak bir sorun. Bir insanlık ayıbı.
Bugün “25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Dayanışma ve Mücadele Günü’‘, tüm dünya ülkeleri, kadınların yaşam haklarını garanti altına almak üzere yeni eylem planları hazırlıyor.
Fakat, tüm çabalara rağmen, Kadına yönelik şiddet bir türlü bitmek bilmiyor.
İşte şiddet mağduru bir kadının tüyler ürperten sözleri:
“En son elinde bıçakla beni beni mutfakta sıkıştırdı. Ne oluyor sana diye soruyordu; aslında basit olarak şöyle artık bana köle gibi davranmasına izin vermiyordum. Televizyon izlemem bile yasaktı. Onu yıkamamı istiyordu. Ben bunları reddedince, bu sefer çocuklara emirler vermeye başladı. Onlara kendisini tıraş ettiriyor. Ayak tırnaklarını kestiriyordu.”
Kadına yönelik şiddetin bir diğer kurbanları ise masum çocuklar. Onların yaşadıkları, ruhlarında tamir edilemeyen derin izler bırakıyor. Tıpkı bu çocuk gibi:
“Okuldayken, çok korkardık çünkü evde olmadığımız için bize çok kızardı. Ama aynı zamanda okula gitmeyi çok seviyorduk, çünkü böylece ondan ayrı kalıyorduk.”
Türkiye’de 2009’un ilk yedi ayında 953 kadın, 2010 yılının ilk yedi ayında 226 kadın erkekler tarafından öldürüldü. Dünyada ise her üç kadından biri fiziksel şiddet yaşamış durumda.