Sivrisineğin vızıltısı olsun, kurbağanın vıraklaması olsun, bir başına güçlü veya güçsüz diye telâkki edilebilecek silahlar değildir. Önemli olan, her silahın, her maharetin, her marifetin, kendi misyonu ve fonksiyonu istikametinde kullanılmasında gösterilebilecek uygunluğun keşfedilebilmesindedir.
Bir Hint masalı: Fil ile Serçe… Şöyle:
Ormanın birinde bir çift serçe, yuvalarını bir ağacın dalına yapmışlar, yumurtalarını ısıtıp yavru bekliyorlarmış. Bir gün, sıcaktan bunalmış azgın bir fil, onların ağacına gelmiş. Gölgede dinlenirken kötülük olsun diye serçelerin yuva yaptığı dalı koparmış, yuvayı ve yumurtaları yere atıp ezmiş. Zavallı serçeler, koskoca file bir şey yapamamışlar. Anne serçe çok ağlamış. Sesini duyup gelen ağaçkakana olanları anlatmış. Filden öç almak için ondan yardım istemiş. Hep birlikte sivrisineğin arkadaşı kurbağaya gidip olanları ona da anlatmışlar.
Kurbağa olayı dinledikten sonra düşünüp bir plan yapmış. Sivrisineğe, gidip filin kulağına vızıldamasını, bu sesi duyan fil gözlerini kapayınca, ağaçkakanın gidip filin gözlerini oymasını söylemiş. “Kendim de bir kuyunun öbür yanına geçip vıraklayacağım, bu sesi duyan fil, suya doğru gideyim derken kuyuya düşüp ölecektir” demiş.
Sivrisinek, ağaçkakan ve kurbağa kurdukları bu düzeni uygulayıp koca fili kuyuya düşürmüşler. Fil orada can vermiş. Böylece de serçenin öcü alınmış. (Hint Masalları, İmge Kitabevi Y. 1998, s. 102).
Ben, bu meselden şu hisseyi çıkardım:
1. Düşman, kimi zaman onunla başa çıkmayı göze alamayacak denli büyük olabilir. Düşmanın kötülüğüne maruz kalmış olanlar da, güç ve kuvvetçe ona kıyaslanmayacak ölçüde zayıf ve aciz görünebilir. Buna rağmen, zulme ve zarara uğratılmış olanlar, kendilerine mahsus güçlerini ve yeteneklerini kullanmayı başarabilirlerse, öçlerini alabilirler.
Bir filin gücüne oranla ağaçkakanın, sivrisineğin, kurbağanın gücü hiç mesabesindedir. Üstelik sivrisineğin vızıltısı, ağaçkakanın gagası, kurbağanın vıraklaması, bir başına, bir fille başa çıkmaya kalkışsa, yalnızca gülünç düşmeye hükümlüdür.
Ama tek tek mazlumların gücü, teşkilatlı biçimde ve eşgüdümlü olarak kullanıldığında, onların gücünü aşan bir toplam hâsıl olur ve düşmanın gücüyle başa çıkabilecek hale gelebilir.
2. Bir başka hisse: sivrisineğin vızıltısı olsun, kurbağanın vıraklaması olsun, bir başına güçlü veya güçsüz diye telâkki edilebilecek silahlar değildir. Önemli olan, her silahın, her maharetin, her marifetin, kendi misyonu ve fonksiyonu istikametinde kullanılmasında gösterilebilecek uygunluğun keşfedilebilmesindedir.
Taş yerinde ağır, deyimi de sanırım böyle bir anlamı tazammun ediyor. Önemli olan taşın iri veya ufak olması değil, o taşın yerli yerinde kullanılma basiretinin gösterilebilmesindedir. Minicik bir taş kocaman bir gözü kör etmeye yeter.
Yeni Şafak
———————————-
Rasim Özdenören
DİĞER KÖŞE YAZILARI