NOT: Filmin Orjinal adı ile prodüksiyon notlarındaki mecazların sıkı bir ilişkisi olduğu için aşağıdaki metinde Layer Cake ismini “Kat Kat Pasta” olarak çevirdik, ancak filmin Türkçe adı “Bir Dilim Suç”tur. Bu şekilde dikkate almanızı rica ederiz.
Dragan DRAGAN MICANOVIC
105 dk. İngiltere, Renkli, 35mm. Bu Bir Cinemascope Filmdir.
"KAT KAT PASTA" NOTLAR "Doğarsın, ananı bellerler. Dünyaya açılırsın, ananı bellerler. Tepelere tırmandıkça, ananı belleyen daha az olur. Ne zaman ki kaliteli bir ortama girersin, ananın bellenmesi nasıl bir şeydir unutursun. Kat kat kremalı pasta böyle bir şeydir işte."
Havalı, şık ve terbiyeli kahramanımız (Daniel Craig) herhangi bir işadamı gibi görünür. Kokain ve ekstaziyi diğer mallardan farksız gördüğünden, hiç ellerini kirletmeden veya adını ön plana çıkarmadan bir servet kazanmıştır. Kötü yollardan kazandığı paraların sefasını sürecek kadar gençken, emekli olmayı tasarlamaktadır.
Birkaç gün içinde bu işlerden temiz bir şekilde elini eteğini çekeceğini hesap etmektedir. Daha doğrusu planı budur. Ama her zamanki gibi, evdeki hesap çarşıya uymaz.
Patronu Jimmy Price (Kenneth Cranham) ondan iki iyilik yapmasını ister. Suç dünyasında güçlü bir isim olan Eddie Temple'ın (Michael Gambon) uyuşturucu bağımlısı kızı kaybolmuştur ve Price onun izinin bulunmasını istemektedir. Basit bir iş gibidir. Keza Price'ın ikinci ricası da öyledir: Ele avuca sığmayan bir dolandırıcı olan Dük (Jamie Foreman) yüklü miktarda ekstazi hapı getirtmiştir. Price, uyuşturucuların satış anlaşmasını ayarlayacak bir arabulucu istemektedir.
"Şu iki işi de yapayım, sonra özgürüm" diye düşünür kahramanımız. Ama hiçbir şey o kadar basit değildir. Firari bir Sırp askeri de işin içine karışınca ve bir sürü tehlikeli serseri ona kâh destek, kâh köstek olunca, çok geçmeden uyuşturucu piyasasından çekilmenin ona çok şeye mal olabileceğini anlar. Buna hayatı da dahildir.
Columbia Pictures, MARV Films ile birlikte, bir Matthew Vaughn filmi olan ve Daniel Craig, Colm Meaney, Kenneth Cranham, George Harris, Jamie Foreman, Sienna Miller ve Michael Gambon'un oynadığı "Kat kat Pasta"yı sunar."Kat Kat Pasta", uluslararası başarı kazanmış "Lock, Stock and Two Smoking Barrels" ve "Snatch"in yapımcısı Matthew Vaughn'un yönettiği ilk film. Senaryosunu aynı adlı kendi romanından yazar J. J. Connolly'nin uyarladığı filmin yapımcılığını Vaughn'un yanı sıra David Reid ve Adam Bohling üstlenmiş. İdari yapımcı Stephen Marks, görüntü yönetmeni Ben Davis, kurgu Jon Davis, sanat yönetmeni de Kave Quinn.
BİRİNCİ KAT "'Kat Kat Pasta', suçluların dünyası olsun olmasın, İngiliz toplumunun farklı katmanlarına yönelik bir mecaz" diyor yönetmen Matthew Vaughn. "Film, uyuşturucuların her yere yayılmış olduğunu, kim olursanız olun, nerede olursanız olun, uyuşturucudan, mal satın almaktan ya da suçlularla haşır neşir olmaktan sadece bir adım ötede olduğunuzu gösteriyor. Filmin sonunda bir sahne var. Orada bir karakter kat kat kremalı pastayı hayatla ilgili bir simge olarak kullanıyor ve nasıl sürekli pastanın bir katından öbür katına tırmanıldığını ifade ediyor."
Matthew Vaughn "Kat Kat Pasta"nın yazarı J. J. Connolly'yle Belçika'ya giden bir trende tanışmış. "Dört yıl önce Euro 2000'de İngiltere-Almanya maçını seyredecektim" diye anlatıyor. "Yanımda bir adam oturuyordu. Ne iş yaptığını sordum, 'Yazarım' dedi."
Vaughn İngiltere'ye döner dönmez Connolly'nin kitabını almış. "Çok zekice yazılmış bir kitaptı, elimden bırakamadım bir türlü" diyor. "John'la (Connolly) kafa kafaya verdik, 'Bu çok iyi bir kitap, aman başkası bunu film yapmasın' dedik."
Connolly yaptığı gözlemler sonucunda bu kitabı yazmaya karar vermiş: "Bakıyordum ki pek çok insan her şeyi çok yanlış anlıyordu. Kirli işlere karışmış işadamlarına tam anlamıyla aptallarmış gibi davranıyorlardı, oysa ancak aptal insanlar suç işleyenlerin aptal olduğunu düşünür.
İsimsiz ana karakterle ilgili kısa bir öykü yazdım, o da zamanla 'Kat Kat Pasta'ya dönüştü. Böyle bir şey yazdığımı söylediğimde, herkes bana çeşitli hikayeler anlatıp meseleyi doğru kavrayıp kavramadığımı soruyordu.
İlk başta 400 sayfalık bir senaryo yazıp neredeyse kitabın bir suretini çıkardım, ondan yedi saatlik film çıkardı" diyor Connolly. "Çok zor ve çetin bir süreç oldu, ama o 400 sayfalık başlangıç noktasından ben, Matt, yapımcılar Dave Reid ve Adam Bohling ihtiyacımız olan senaryoyu 'yontmayı' başardık.
Her bir olayı filme sokma meraklısı değilim. Bir yazar sinemacıların yapıtıyla oynamasını istemiyorsa, o yüklü paraları hiç almasın. İşte bu kadar basit."
"Kitabı okursanız, kitapla senaryo arasında çok büyük farklar olduğunu göreceksiniz" diyor Reid. "Koca koca bölümler atıp bir sürü malzemeyi birbiriyle harmanladık, çünkü ileri doğru bir adım atmamız, daha önce yaptığımız iki filmden bariz şekilde uzaklaşmamız gerekiyordu."
Elbette atılan en büyük adım, Matthew Vaughn'un yapımcılıktan yönetmenliğe geçişiydi. Aslında ilk başta böyle bir sıçrama yapmaya niyeti yoktu.
"Kitabı yönetmen değil, yapımcı gözüyle okudum" diye kabulleniyor. "Kitabı Guy Ritchie filme çeker diye okudum. Sonra Guy filmi çekmek istemediğine karar verdi.
Romanın üstünde o kadar uzun zaman çalışmıştım ki, kalkıp yeni bir yönetmen aramakla, sonra onu bu filmi yapmaya ikna etmekle, sonra da oturup 'Niye bu işi beceremiyor yahu?' diye yazıklanmakla uğraşacak halim kalmamıştı."
"Bir kuramım var, ben Matt'in 'Kat Kat Pasta'yı kendisinin çekeceğini daha ta başından beri biliyordum" diyor J. J. Connolly. "Düşünüş tarzının her sahnede yapımcılıktan yönetmenliğe doğru evrildiğini görebiliyordum. Matt senaryoyu görselleştiriyor, parçalara ayırıyordu, sonunda onu bir başka yönetmene emanet etmek imkansız hale geldi. Matt sahiden de kitabın verdiği hissi kavradı ve buna kendi imzasını attı."
Tabii Matthew Vaughn da bir yönetmenin hayatına çok yabancı değil. "Teknik bakımdan ne yaptığımı biliyordum" diyor. "Ne de olsa sinemanın bulaşmadığım ya da bilgi sahibi olmadığım alanı kalmadı, çok da sağlam bir ekibim vardı. Tabii biraz tuhaftı, çünkü daha önce hiç kamera vizöründen bakmamıştım, ama bu işi becerebileceğimi biliyordum. Çok aptalca geliyor, ama hiç korkum yoktu, hiç şüphesiz doğru olanı yapıyordum."
Herkes bu karardan memnun kalmış.
"Üstesinden geldi" diyor Adam Bohling. "Lock, Stock and Two Smoking Barrels” ve Snatch'in ardından, iyi bir ekip oluşturduk, teknik adamlarımız da müthiş. Bu da kafasındaki filmi çekmesinde yardımcı oldu. Tabii Matthew senaryo üstünde çalışmaya çok erken başlamıştı, sonra yapım aşamasına yaklaşıldıkça, görüntü yönetmeni Ben Davis ve kameraman Pete Wignall da işe dahil oldu, böylece çoğu sahneyi çizime döktüler. Filmi çekmeye başladığımızda, Matthew çok sıkı hazırlanmıştı, bunun da semeresini aldık."
Dave Reid de onaylıyor. "Neleri anlatmak, neleri başarmak zorunda olduğuna dair çok sağlam fikirleri vardı, hem oyuncularla çalışmayı da önemsiyor."
İKİNCİ KAT Başrolü oynayacak bir oyuncu bulmak hep zor bir iş olmuştur. Hele karakterin ne ismi, ne de yaslanacak bir geçmişi yoksa.
"İsmini hiç öğrenemiyoruz" diyor Adam Bohling. "Ona XXXX diyoruz, çünkü senaryoda da böyle tanımlanıyor. Paravan olarak bir emlak şirketi işletiyor, dolayısıyla her şey elinin altında, ayrıca sürekli hareket halinde. İsimsiz biri, ama aynı zamanda sizi çeken bir tarafı da var. Gayet zeki ve karizmatik, ama film sona erdiğinde, adının bir kez olsun ağza alınmadığını fark etmiyorsunuz bile."
"Bir oyuncu için canlandırması zor bir karakter" diyor Vaughn. "XXXX'in en önemli yanı, bir poker oyuncusu gibi olması. Etrafında ne olup bittiği önemli değil, ne düşündüğü hiç belli olmuyor, bu da demektir ki bu karakteri canlandırmak için çok iyi, çok incelikli bir oyuncu olmanız lazım."
"Adı olmayan ana karakteri canlandıracak oyuncuyu bulmak bizi zorlayacaktı" diyor J. J. Connolly. "Pek çok iyi oyuncu bu role talip oldu, ama Daniel Craig önerildiğinde, bu iş bitmişti. Gülmeceden ve şakalardan, film boyunca kasılan ve istifini bozmamaya çalışan adamlardan olabildiğince kaçınmak istiyorduk. Bize hiç sakınmadan duyguların derinliklerine dalmaya hazır, öyle karizması bozulmasın diye kazık gibi durmayan bir oyuncu lazımdı. İkilemler ve zor kararlar verme zorunluluğu hakkında bir film bu."
Ciddi İngiliz filmleri ("Sylvia", "Mother") ve büyük Hollywood yapımlarındaki ("Road to Perdition", "Tomb Raider") etkileyici yardımcı rollerle tanınan, Liverpool'lu oyuncu Daniel Craig, bu role karizmayla zekanın ideal karışımını katmış.
"Daniel'le tanıştım" diyor Matthew Vaughn. "İkimizin de filmle ilgili hayalleri örtüşüyordu. Onun bu filmde oynamakla ilgili tereddütleriyle benim filmi çekmek konusundaki tereddütlerim aynıydı. Bir "Lock, Stock and Two Smoking Barrels" ya da "Snatch" çekmek istemiyordum. Aynı damarda olsa da, tamamen farklı bir film yapmaya çalışacaktım, o da benimle aynı fikirdeydi."
"Daniel, bu karakteri neredeyse bir Clint Eastwood filmindeki bir adam gibi oynadı" diyor J. J. Connolly. "Ne ismi var, ne geçmiş hikayesi, ne bir ipucu, ne de nereden geldiğine dair bir gösterge. Bu da bir oyuncu için büyük cesaret gerektirir, çünkü genelde bir karakter hakkında en ufak ayrıntıları bile bilmek ister onlar. Daniel karakterini gürültü patırtı çıkarmadan oynuyor."
"Bana öyle geldi ki" diyor Daniel Craig, "gayet anormal bir iş yapan gayet normal bir adamdı bu. Suçlular ve uyuşturucu kaçakçılarıyla ilgili köhnemiş fikirler, bu insanların günümüzdeki çalışma biçimlerini yansıtmıyor. Onlar da normal işadamları nasıl iş yaparsa öyle yapıyor işlerini. Aynı borsacılar gibi görünüyorlar. Onlarla aynı şekilde konuşuyorlar. Sattıkları mal tesadüfen kokain, ama benim karakterimin bakış açısına göre, kent borsasında hisse satmaktan daha kötü bir iş değil bu."
"Bu, gangster filminden çok suç dünyasıyla ilgili bir film" diye devam ediyor Craig. "Hakikaten de gangster filmlerinin zıttına gidiyor. Bazı İngiliz gangster filmlerinin senaryoları önerilmişti bana ve hiçbiri çekici gelmemişti, çünkü sonuçta tek yaptığınız jilet gibi kıyafetler içinde tüfekleri konuşturmak: 'Hadi bakalım adi yaratıklar!' Bu filmde de birkaç tane böyle sahne var, ama bu sadece büyük tablonun bir parçası.
Matthew'la tanıştığımda, çok ilgimi çekti. Beni cezbetti, filmle ilgili fikirleri hoşuma gitti, filmi yönlendirme biçimi hoşuma gitti. Fikirlerimiz uyuşuverdi. Matthew çok deneyimli, yönetmenlik deneyimi yok gerçi, ama sinema deneyimi çok fazla. Filmi çekerken bütün sorunları çözdü, her şeyi becerdi, hem de en doğru şekilde."
XXXX'in patronu Jimmy Price'ı kıdemli İngiliz oyuncu Kenneth Cranham canlandırıyor. "XXXX'in karakteri Jimmy'nin büyükbaş, büyük lokma olduğunu düşünüyor" diyor Cranham. "Ama film ilerledikçe, Jimmy'nin aslında listenin epey aşağılarında olduğu görülüyor."
Cranham'ı bu rolde cezbeden şeylerden biri de, Jimmy'nin gıpta ettiği başarılı çete başı Eddie Temple'ı oynayan Michael Gambon'la çalışma fırsatı olmuş. "Mike Gambon'la ben filmdeki iki gangsteriz. 60'ların ortasından beri tanışıyoruz, ama ilk kez birlikte çalışıyoruz. Filmde oynayacağımız kesinleşince, ikimiz için özgün senaryoda bulunmayan kısa bir sahne yazdılar, bence çok eğlenceli oldu."
Gambon'u Eddie Temple rolü için razı etmek yapımcılar için biraz zorlu olmuş. "Şu sırada 'Harry Potter'da oynuyor, o yüzden birkaç günlüğüne onu o setten çıkarmamız gerekti" diye gülüyor Adam Bohling.
Ama Eddie Temple, "Harry Potter"ın sevimli Dumbledore'undan bu kadar uzak olabilir. "Eddie çok hoş bir dolandırıcı" diyor Gambon. "Medeni, camiada yükselmiş. Operaya gidiyor, eskisinden biraz daha güzel konuşuyor, modayı yakından takip eden bir hanımla evli ve Londra'da büyük ve görkemli bir evde oturuyor. İşinde başarılı olmuş, parasını aklamış ve çok zengin, ama gerçekte bir katil."
Eddie Temple içindeki katili saklıyor olabilir, ama Jamie Foreman'ın oynadığı Dük kendi içindeki katili utanmadan sergiliyor. "Bence Dük'ü Jamie Foreman'dan daha iyi kimse oynayamazdı" diyor Dave Reid. "Serseri mermi o. Amsterdam'a gidip hapları Sırp Slavo'dan çalıyor.
XXXX'in altın kuralı şamatacı, gürültülü, aceleci, cafcaflı ve gösterişçi insanlardan daima uzak durmak, yoksa bunlar yüzünden yakayı ele verirsin. İşte Dük de böyle biri."
"XXXX'in karakterinin tam zıttı" diyor Adam Bohling. "XXXX bunca ketum ve ihtiyatlıyken, Dük ortalıkta fink atıyor, herkes ne işler karıştırdığını, yerini yurdunu hep biliyor, çünkü o bir alçak olmakla gurur duyuyor."
XXXX'in diğer destekçi ve köstekçileri de Gene'le Morty. "Suç dünyasında, Gene bir nevi orta düzey idareci" diyor oyuncu Colm Meaney. "Alt tabakadaki adamlarla muhatap oluyor, ama aslında fazla karışık işlere de bizzat bulaşmıyor. İstihbaratı sağlıyor, bir şeyleri bir araya getirip bir şeyleri dağıtıyor.
XXXX onun hemen altındaki tabakadan, üstteki adam da Jimmy Price. Onlar çok uzun zamandır tanışıyor, o yüzden konuşmadan anlaşıyorlar: Bir baş sallama, bir göz kırpma, bir dürtmeyle... Birbirlerinin tam olarak ne düşündüğünü biliyorlar. Bu şekilde oynamak ve her şeyi bariz biçimde yapmak zorunda olmamak çok güzel."
"Morty çok hoş, çok kültürlü bir tip, içten içe bir işadamı" diye tanımlıyor karakterini George Harris. "XXXX'i bu işlere sokan aslında o, çünkü toplumun farklı katmanlarına girip çıkabiliyor. Morty arka planda kalıyor.
Her şey anlaşmalarla belirleniyor. Hangi katmandasın, oraya nasıl gelmişsin, nasıl kazanıyorsun, oyunu nasıl yönlendiriyorsun, oyunu nasıl oynuyorsun ve pastanın hangi parçasına sahipsin..."
Filmin sınırlı sayıdaki kadın karakterlerini canlandırmak da Sally Hawkins'le Sienna Miller'a düşmüş. "Sally, Dük'ün sevgilisini oynuyor. Adının Sasha olduğunu söylüyor, ama herkes ona Slasher diyor" diye yorumluyor Dave Reid. "Bir de Sienna Miller var. O da Tammy rolünde. Dük'ün genç yeğeni Sidney'le bir kulüpteyken, XXXX'le karşılaşıyor. Aralarında anında bir elektriklenme oluyor ve sonunda birlikte oluyorlar."
"Çok eğlenceli bir kız" diyor Sienna Miller karakteri için. "Bu kadar bariz biçimde seksi, hatta hafiften fingirdek birini oynamak beni kısmen geriyordu, ama sete adım atar atmaz, bütün bu endişeler yok olup gitti, çünkü çok eğlenceliydi."
"Bu filmde günün birinde büyük yıldız olacak iki genç oyuncu var" diyor Matthew Vaughn. "Biri Sienna, diğeri de Dük'ün yeğenini oynayan Ben Whishaw. Daha yeni Hamlet rolünde oynadı ve Gielgud'dan aşağı kalır yanı yoktu. Olabildiğince çok sayıda ilginç genç oyuncuyla çalışmayı denedim. Genç, taze yüzlerle İngiliz halkının hemen tanıyacağı simaların bir arada olmasını istiyordum. Bence inanılmaz bir denge kuruldu."
ÜÇÜNCÜ KAT İç mekanların Twickenham Stüdyoları'nda, dış mekanların ise Hollanda ve Londra'da çekildiği "Kat Kat Pasta"nın çok sıkışık ve zorlayıcı bir çekim süreci olmuş.
"Çok zor oldu. Dış mekanlarda 6,5 hafta, stüdyodaysa 3,5 hafta geçirdik" diyor Adam Bohling. "Hava görüntülerinden dış mekanlara kadar her şeyde, sınırları zorladık. Bu kısmen ekibimizi tanımamızdan ve herkesi çok zorlayıp gersek de onlara verdiğimiz görevleri zamanında bitirebileceklerini bilmemizden kaynaklanıyordu. Üstünden geleceklerini biliyoruz."
Matthew gibi ilk filmini çeken bir yönetmenle çalışmak, Daniel Craig'i endişelendirmemiş. "Galiba küstahça şöyle bir düşünceye kapıldım: Çuvallarsak, bu işten paçamı sıyırabilirim. Ama çuvallamadık.
Bence Matthew öğrenmeye susamıştı ve etrafını çok iyi teknik adamlarla, çok iyi bir ekiple ve ne yaptığını bilen bir avuç iyi oyuncuyla kuşattı. Bu, iyi yönetmenliğin işaretlerinden biridir. İşlerini halletmeleri için insanlara güç vermek, yönetmenlerin asıl yeteneğidir. Matthew bunu çok iyi beceriyor, ama herhalde iyi bir yapımcı olduğu için böyle. Bazı zor anlarımız oldu, ama hepsini atlattık."
"İlk gün provada Daniel'la bazı sorunlar yaşadım" diye itiraf ediyor Matthew Vaughn. "Guy'ı çok izlemiştim. Guy repliklerin nasıl okunması gerektiği konusunda çok bilgiçlik taslar. O derece ki oyunculara nerede es vereceklerini filan söyler. Daniel da bu ayıbımı suratıma vurdu. Aslında repliklerin okunmasında normal olan da buydu. Attığım tek yanlış adım bu oldu."
Daniel Craig de buna katılıyor. "Bana aklına takılan şeyleri soruyordu. Kendi bildiğini okuyan bir yapısı yoktu. Bazı sorular yöneltiyordu. Ben de bir oyuncuyla konuşurken hatalı olduğunu düşündüğümde, gidip bunu ona söylüyordum. O da 'Çok iyi! Hep böyle söyle bana!' diyordu. Kendi egosu hiç de o kadar kıymetli değildi."
"İnsanlarla birlikte çalışmak zorundasınız" diyor Matthew Vaughn. "Bir film yaparken insanlarla uzun zaman geçiriyor, yoğun saatler boyunca birlikte oluyorsunuz. Ben de mümkün olduğunca dostlarımı topladım etrafıma. Ama bu filme eklenen yeni bir kişi vardı, o da mükemmel çalışan görüntü yönetmenimiz Ben Davis. Şu anda İngiltere'de çalışan en iyi görüntü yönetmenlerinden biri olduğunu rahatça söyleyebilirim.
Cidden bana çok yardımcı oldu. Görüntü yönetmenlerinin çoğu 'şunu yapmanız lazım, bunu yapmak lazım' diye bir şeyler söyleyerek projeyi bir gizem halesiyle çevirmekle başlıyor işe, ama o bana bunu hiç yapmadı. Bir soru sordum mu hep anlayabileceğim şekilde cevap verdi. Biraz tuhaf bir fikrim olduğu zamanlarda da, hiç sorgulamaksızın istediğimi yapıverdi. Onunla çalışmak büyük zevk, çok çalışkan ve çok yetenekli."
DÖRDÜNCÜ KAT Çekim süreci onları bir Canary Wharf gökdeleninin tepesinden Thames kıyılarına sürüklese de, en zorlu anlar stüdyoda yaşandı.
"Çok komik, dış mekanlarda işimizi bitirdiğimizde her şeyin kolaylandığını düşünmüştük, ne de olsa dışarıda epey büyük mekanlarda çalışıyorduk" diyor Bohling. "Stüdyoya 'Oh be! Bundan sonrası kolay' diyerek girdik. Ondan sonra havalandırması olmayan bir sahnede İngiltere'nin gördüğü en sıcak iklim bizi vuruverdi. Birkaç gün boyunca makyaj işi bir kabusa döndü."
Hem stüdyoda bir iki dekorda çekim yapmakla yetinmeyeceklerdi. İki haftalık bir süreçte, "Kat Kat Pasta" ekibi 20 farklı dekorda çekim yapmayı başardı.
"Twickenham'daki sanat yönetmeni bu işten alnının akıyla çıktı" diyor Adam Bohling. "Dekorları sürekli indirip yenilerini kuruyorduk. Tam üç ekip birden aynı anda çalışıyordu, tımarhaneden farksızdı. Colm her şeyi zamanında bitirebilmek için bir sahneden diğerine koşturuyordu."
"Ufacık mekanlar da olsa, hepsini inşa etmeye karar vermiştik" diyor Dave Reid. "Böylece sanat yönetmenine ve görüntü yönetmenine tam kontrol şansı vermiş olduk. Öbür türlü onlara bir mekan sunacak ve 'İşte mekanınız bu, ama duvar kağıdını değiştirmenize izin vermiyorlar, şunu yapamazsınız, bunu yapamazsınız, burada karartma olacak' falan diyecektik. Bu da bazen görüntü yönetmenleri ve sanat yönetmenleri için çok kısıtlayıcı ve can sıkıcı olabiliyor."
"Onlara kendi hayallerindeki dünyayı yaratmaları için alabildiğine özgürlük tanımak istedik. 'Trainspotting' ve 'A Life Less Ordinary'nin sanat yönetmeni olan Kave Quinn işe çok erken başladı. Filmin genel havasını kurup tasarlayacak herkesi işe erken başlattık" diyor Adam Bohling. "Emeğimize değdi."
"Filmin görsel havası çok hoşuma gitti" diyor yazar J. J. Connolly. Çok büyük ve engin görünüyor. Londra da bir karakter haline gelmiş. Kuytu köşelerle çatlaklar, sosyetik hayatla düşük hayat, özel otelle köhne iskele, Kings Cross'da işgal edilen boş evle özel kütüphane, gözde gece kulübüyle salaş kahve, kaldırımla çatı katı - hiçbiri birbirinden o kadar kopuk değil."
Bu arada Matthew Vaughn bir yönetmen olarak yeni projesini düşünmeye başlamış bile. "Bir film daha çekmek için sabırsızlanıyorum" diye gülüyor. "Yapımcılığa devam edeceğim, ama eskisi gibi değil. Anlaşmayı kotarıp sermaye sorununu çözecek, senaryoyu bulacak, bir yönetmeni görevlendireceğim, ama eskiden olduğu gibi her işe karışmayacağım, çünkü artık o enerjiyi film yönetmek için kullanmak istiyorum."
Daniel Craig işin özünü basitçe dile getiriyor: "Hastalık ona da bulaştı."
OYUNCULAR Daniel Craig (XXXX) Şimdiden bağımsız İngiliz sinemasının vazgeçilmez bir unsuru haline gelen Daniel Craig, en yeni iki filmininin galalarını geçen yılki Londra Film Festivali'nde yaptı. Craig BBC'nin desteğiyle çekilen ve Ted Hughes'la Sylvia Plath'ın hayatını konu alan biyografik "Sylvia"da Gwyneth Paltrow'la karşı karşıya oynuyordu. Bu film İngiltere'de 2004 ocağında gösterime girdi.
Yine 2003'te Londra Film Festivali'nde galası yapılan bir diğer film de, 65 yaşında bir kadınla kızının sevgilisi olan, yarı yaşındaki (Craig'in oynadığı) bir erkeğin arasındaki ilişkiyi anlatan "Mother"dı. Hanif Kureishi'nin senaryosuna dayanan "Mother"ın yönetmeni Roger Michell'dı. Film geçen yılki Cannes Film Festivali'nde büyük övgü topladı ve 2003 kasımında gösterime girdi.
Bu yılsa, Samantha Morton ve Rhys Ifans'la birlikte yine Roger Michell'ın, Ian McEwan'ın büyük başarı kazanan romanından uyarladığı "Enduring Love"da oynayacak. Filmin 2004 kasımında gösterime girmesi planlanıyor. Gelecek yılsa, Steven Soderbergh'le George Clooney'nin yapımcılığını üstlendiği ve bahtsız sevgilisini aramak için zamanda yolculuğa çıktığına inanmış, akıl hastanesine kapatılmış bir Körfez Savaşı gazisini konu alan "The Jacket"ta, Adrien Brody ve Keira Knightly'yle birlikte oynayacak.
1968'de Chester'da doğup Liverpool'da büyüyen Craig, sanata yabancı değil. Annesi Liverpool Sanat Okulu'ndan mezun, üvey babası da sanatçı Max Blond. Küçükken Craig, Liverpool Everyman Tiyatrosu'nda tiyatroyla tanışmış. Daha 20 yaşına gelmeden, Londra'ya taşınıp Ulusal Gençlik Tiyatrosu'na girmiş ve o zamandan beri de başkentte yaşıyor.
2000'de Craig, "Some Voices"daki performansıyla İngiliz Bağımsız Film Ödülleri'nde en iyi erkek oyuncu ödülünü aldı. Daha önceden de "The Trench"teki rolüyle yine aynı kategoride aday olmuştu. Craig ayrıca 1998 Edinburgh Film Festivali'nde "Love is the Devil"daki rolüyle İngiliz Oyunculuk Ödülü'nü de almıştı.
2002'de Sam Mendes'in yönettiği "The Road to Perdition"da Tom Hanks'in karşısında canlandırdığı yardımcı rolle büyük övgü topladı. Bu filmde, Paul Newman'ın oynadığı bir çete patronunun intikam ateşiyle yanan oğlu Connor Rooney'yi canlandırıyordu.
Oldukça başarılı bir sahne oyuncusu olan Craig, tiyatroda da Old Vic'te Peter Hall'un topluluğunda sahnelenen "Hurlyburly"de ve Devlet Tiyatrosu'nda "Angels in America"da başrolde oynadı.
Ayrıca 2002'de de onu Kraliyet Tiyatrosu'nda, Stephen Daldry'nin ("Billy Elliot") yönetiminde, Caryl Churchill'in yeni bir oyunu olan "A Number"da, Michael Gambon'la birlikte izledik.
Hem İngiltere'de, hem de ABD'de gösterilen pek çok televizyon projesinde de oynadı. Craig BBC'nin Michael Frayn'ın ödül kazanmış oyunu "Copenhagen"dan uyarladığı yapımda Stephen Rea ve Francesca Annis'le oynadı. Rol aldığı diğer yapımlar arasında BBC'nin mini dizileri "Our Friends in the North", "Sword of Honour", "The Ice House", "The Fortunes and Misfortunes of Moll Flanders", "Kiss and Tell" ve "Sharpe's Eagle" yer alıyor.
Craig'in rol aldığı diğer filmler arasında ise Angelina Jolie'yle birlikte oynadığı 2002 tarihli Hollywood üstün yapımı "Lara Croft: Tomb Raider", Oscar'a aday olan "Elizabeth", ayrıca "Hotel Splendid", "I Dreamed of Africa", "Love and Rag", "Obsession" ve "The Power of One" yer alıyor.
Colm Meaney (Gene) İrlanda doğumlu Colm belki de en çok televizyon dizisi "Star Trek: Deep Space Nine" ve "Star Trek: The Next Generation"daki Miles O'Brien rolüyle tanınır. İlk filmi 1987'de oynadığı "The Dead"di (yöneten John Huston), diğer filmleri arasında da "The Commitments" (yöneten Alan Parker), "Come See the Paradise (yöneten Alan Parker), "The Road to Welville" (yöneten Alan Parker) ve iki Stephen Frears projesi, "The Van" ile "The Snapper" yer almakta. Bu son filmdeki oyunuyla Altın Küre'ye aday oldu. On yılın ardından, yakınlarda sahneye geri dönüp New York'ta Atlantic Theatre'da çok beğenilen "The Cider House Rules"da (bu oyunla Obie Ödülü'nü aldı) ve Londra'da Donmar Tiyatrosu'nda yine övgü toplayan "Juno and the Paycock"ta oynadı. 2003'te Colm, Newport Beach Film Festivali'nde "How Harry Became A Tree" filmiyle en iyi erkek oyuncu ödülünü aldı. Aynı filmle, İrlanda Film Ödülleri'nde de aynı kategoride aday oldu. Son filmleri arasında John Irvin'in "The Boys from the County Clare"i ve John Crowley'nin eleştirmenlerce beğenilen "Intermission"u yer alıyor.
Kenneth Cranham (Jimmy Price) Kenneth Cranham'ın sanat kariyeri sinema, televizyon ve tiyatrodaki işleriyle 30 yıla yayılıyor. Onu en son Paul Kaye ve Vince Vaughn'la birlikte Mel Smith'in "Blackball"unda izledik. Eylülde de Colin Firth'le birlikte Marc Evans'ın "Trauma"sında oynayacak. Yakınlarda BBC'nin televizyon filmi "The Genius of Mozart"ta da başrolü oynadı.
Kenneth'ın meslek hayatı, klasik film "Oliver"da Noah Claypole'u oynaması için seçildiğinde başladı. O zamandan beri Claire Denis'nin "Chocolat"sından Paul McGuigan'ın "Gangster No 1"ine kadar pek çok film projesinde yer aldı. Ayrıca David Kane'in "Born Romantic"inde, John Irving'in "Shiner"ında ve Jim Sheridan'ın "The Boxer"ında da önemli roller üstlendi.
Televizyonda çeşitli projelerde çalıştı, ama muhtemelen en çok BBC dizisi "Harvey Moon"daki başrolüyle hatırlanıyor. Diğer önemli rolleri arasında "Lady Audley's Secret", "The Tenant of Wildfell Hall" ve "The Murder of Stephen Lawrence" sayılabilir.
Tiyatro kariyeri de bir o kadar başarılı oldu. Sir Richard Eyre'in yönettiği "The Novice"de başrolü üstlendi. Devlet Tiyatrosu'nda oynadığı oyunlardan başlıcaları ise "School for Scandal", Cardiff East" ve Stephen Daldry'nin yönettiği ve West End ve Broadway'e taşınan "An Inspector Calls"dur. Ayrıca The Royal Shakespeare Company ve The Royal Court'ta da pek çok oyunda rol almıştır.
George Harris (Morty) Oyunculuğa 1970'te Londra'da West End'de, Full Circle'da başladı. O zamandan beri de "Jesus Christ Superstar" gibi müzikallerde ve "Raiders of the Lost Ark" gibi pek çok filmde rol aldı. Ayrıca bir dedektif dizisi olan "Wolcott"un başrolünde oynadı. The Royal National Theatre'da DeFlores rolünü oynadığı "The Changeling" gibi klasikleri ve dünyaca bilinen Royal Court'ta August Wilson'un "Ma Rainy's Balck Bottom"u ve David Mamet"ın "Edmund"u gibi daha çağdaş oyunları kapsayan pek çok başarılı yapımda yer aldı. George ayrıca Londra'da Goldsmith College'da yaz sezonunda National Theater için çalışan önemli bir eğitmendir.
Jamie Foreman (Dük) Jamie Foreman'ın oynadığı pek çok film arasında "I'll Sleep When I'm Dead" (Mike Hodges), "The Football Factory" ve "Goodbye Charlie Bright" (Nick Love), "Gangster No 1" (Paul Mc Guigan), "Saving Grace" (Nigel Cole), "Sleepy Hollow" (Tim Burton), "Elizabeth" (Shekhar Kapur), "This Year's Love" (David Kane) ve "Nil By Mouth" (Gary Oldman) sayılabilir. Yer aldığı yakın tarihli televizyon yapımlarından bazıları ise "Family Business" (BBC), "Out of Control" (BBC), "Danielle Cable" (Granada), "Without Motive" (United) ve "Micawber"dir (YTV). Jamie şu anda Roman Polanski'yle "Oliver Twist"te çalışıyor.
Sienna Miller (Tammy) New York'ta Lee Strasberg Enstitüsü'nde eğitim gören 22 yaşındaki Sienna Miller şimdiden sinema, tiyatro ve televizyonda geniş bir yelpazeye yayılan etkileyici roller canlandırmayı başardı. En son olarak, Lasse Hallström'ün "Casanova"sında Heath Ledger'ın karşısındaki baş kadın rolü olan Francesca'yı kapmak için dişe diş bir rekabete girdi. Film, 2004 yazında Venedik'te çekilmeye başlayacak.
Sienna BBC komedisi "Bedtime"da ve daha yakınlarda da ABD'de "prime time" dizisi "Keen Eddie"de Fiona rolüyle müthiş eleştiriler aldığında göze çarpar oldu. Beyaz camda kazandığı başarılarla yetinmeyen Sienna, 60'ların klasiği "Alfie"nin yeni uyarlaması "What's it all about Alfie?"de, Jude Law ve Susan Sarandon'la birlikte Nikki rolünde oynadı.
Michael Gambon (Eddie Temple) Michael kariyerine Dublin'de Edwards/MacLiammoir Gate Theatre'da başladı. 1963'te, Old Vic'te Laurence Olivier'nin yönetimindeki The National Theatre Company'nin ilk üyelerinden biriydi ve orada pek çok oyunda rol aldıktan sonra ayrılarak, Birmingham Rep'e katıldı ve "Othello"yu oynadı. Ayrıca "Macbeth"te, "Coriolanus"da ve yine "Othello"da (bu sefer Scarborough'da Stephen Joseph Theatre'da) başrolleri oynadı. West End'de, Simon Gray'in "Otherwise Engaged"inde, Alan Ayckbourn'un üç oyununun ("The Norman Conquests", "Just Between Ourselves" ve "Man of the Moment") Londra prömiyerlerinde; "Alice's Boys"da (Ralph Richardson'la birlikte); Harold Pinter'ın "Old Times"ında; "Vanya Dayı"da başrolde ve "Veterans Day"de Jack Lemmon'la birlikte rol aldı. The Royal National Theatre'da, Harold Pinter'ın "Betrayal" ve "Mountain Language" oyunlarının prömiyerlerinde, Simon Gray'in "Close of Play"inde, Christopher Hampton'ın "Tales from Hollywood"unda, Alan Ayckbourn'un üç oyununda daha ("Sisterly Feelings", "A Chorus of Disapproval" -bununla Olivier Ödülü'nü aldı- ve "A Small Family Business"), ayrıca Hare'in "Skylight"ında hep başrollerde oynadı. Aynı yerde "Richard III"te, "Othello"da, "Tons of Money"de, "A View from the Bridge"de (Bu oyun Aldwych'e taşındı ve buradaki rolüyle 1987'de bütün önemli oyunculuk ödüllerini sildi süpürdü) ve "The Life of Galileo" ve "Volpone"da (bununla da 1995'te Evening Standard En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü aldı) başrollerde oynadı. Yasmina Reza’nın "Unexpected Man"ini de Barbican'dan West End'e taşıdı. Yakınlarda, Nicholas Hytner’ın Almeida'daki "Cressida" sahnelemesinde ve Patrick Marber’ın West End'deki "Caretaker" sahnelemesinde ve Stephen Daldry’nin The Royal Court'taki "A Number" sahnelemesinde başrollerde oynadı.
Televizyondaki çeşitli işleri arasında Dennis Potter dizisi "The Singing Detective"deki başrolü anılabilir. Bununla BAFTA'dan, Broadcasting Press Guild'den ve Royal Television Society'den ödüller aldı. BBC’deki "Wives and Daughters"da ortaya koyduğu ödüllük performansın ardından, çok tutulan "Longitude" ve daha yakınlarda da Stephen Poliakoff’un "A Family Tree"si geldi.
Oynadığı pek çok film arasında Peter Greenaway'in "The Cook, The Thief, his Wife and Her Lover"ı, daha yakınlarda da "The Gambler", "Dancing At Lughnasa Plunket And McLeane", "The Last September", Tim Burton’un "Sleepy Hollow"u, "The Insider", "High Heels", "Charlotte Gray", Robert Altman’ın "Gosford Park"ı, John Frankenheimer’ın "Path To War"u, Conor McPherson’un "The Actors"ı, Mike Nichol’un "Angels in America"sı, Kevin Costner’ın "Open Range"i, "Sky Captain and the World of Tomorrow" ve "Sylvia" var. En son olarak, "Harry Potter and the Prisoner of Azkabahn"da Profesör Dumbledore'u canlandırdı, bir de Wes Anderson’un "The Life Aquatic"inde rol aldı.
Marcel Iures (Slavo) Marcel Iures, Romanya'nın pek çok ödül almış, en büyük oyuncularından biridir. Oynadığı filmler arasında "Mission Impossible", "Interview With a Vampire" ve Bruce Willis ve Colin Farrell'la birlikte "Hart’s War" sayılabilir.
Tom Hardy (Clarkie) Çok kısa bir süre zarfında, Tom Hardy çok çeşitli ve saygın sinema, televizyon ve tiyatro projelerinde yer aldı. En son olarak, Prag'da "Colditz"in çekimlerini tamamladı.
Tom’un kariyeri, Steven Spielberg ve Tom Hanks'in işbirliği olan "Band Of Brothers"da oynaması için tiyatro okulundan seçildiği zaman başladı. Bu dizide Damien Lewis ve David Schwimmer'ın da bulunduğu uluslararası bir kadroyla birlikte çalıştı. Ardından Ridley Scott'un yönettiği "Black Hawk Down"da, Willem Dafoe ve Paul Bettany'yle "The Reckoning"de (yöneten Paul McGuigan) ve yeni yazar/yönetmen Matthew Parkhill'in "Dot The I"ında rol adı. Patrick Stewart'ın da dahil olduğu orijinal oyuncu kadrosuyla birlikte rol aldığı kült klasiği "Star Trek Nemesis"te de başroldeki kötü adam Shinzon'u canlandırdı.
Tom ayrıca West End'de pek çok oyunda da rol aldı. Bunların arasında "In Arabia We’d All Be Kings" ve "Blood" da sayılabilir (2003). Tom 2003'te Evening Standard Tiyatro Ödülleri'nde Gelecek Vaat Eden Yeni Oyuncu ödülünü aldı. Aynı yıl Olivier Ödülü'ne de aday gösterilmişti.. Tom The Almeida'da Johnny Lee Miller'la birlikte rol aldığı "Festen"i yeni bitirdi.
Tamer Hassan (Terry) Tamer altı ay içinde altıncı filmini yeni bitirdi. "Batman"da Christian Bale'e; Working Title’ın "The Calcium Kid"inde Orlando Bloom'a; Luc Besson’un "Danny The Dog"unda Morgan Freeman, Jet Li ve Bob Hoskins'e ve "Spivs"de Ken Stott, Jack Dee ve Nick Moran'a eşlik etti. Tamer'in John King’in romanından uyarlanan ve bu yılın başlarında İngiltere'de gişe rekorları kıran "The Football Factory"de de bir başrolü vardı. Danny Dyer ve Frank Harper'ın yanında, Tamer adı çıkmış Millwall Bushwackers'ın liderini oynadı. Tamer’in yeni projesi, AV Pictures'ın merakla beklenen filmi, Julian Gilby'nin yazıp yönettiği "The Film Maker" olacak. Ayrıca Nick Love’ın son projesi "The Business and Seven Seconds"da da Wesley Snipes'la oynayacak.
Ben Whishaw (Sidney)
Ben Whishaw Royal Academy of Dramatic Art'ta eğitim görüp 2003 baharında mezun oldu. 1999'da, daha tiyatro okuluna girmeden önce, Ben iki filmde önemli yardımcı rollerde oynamıştı: "The Trench" (Arts Council/Studio Canal Yön. William Boyd) ve "Mauvaise Passé" (Pathe/Studio Canal Yön. Michel Blanc). Ayrıca "My Brother Tom"da da (Film Four Yön. Dom Rotheroe) başrolü üstlendi. Mezun olduktan sonra, Ian McEwan'ın romanından Roger Michel'in uyarladığı "Enduring Love"da oynadı. 2003'te, ITV'de sevilen komedi-dram "The Booze Cruise"da oynadı. Bunun ardından Ben West End açılışını yaparak, National Theatre sahnesinde Phillip Pullman'ın "His Dark Materials" uyarlamasında oynadı, şimdi de Old Vic'te Trevor Nunn'ın "Hamlet"ten yaptığı elektronik "gençlik" versiyonunda başrolde ve bu rolle müthiş olumlu eleştiriler aldı. Sahneye çıkmadığı zamanlarda, Ben bir yandan da Chris Morris'in TalkBack Productions için çektiği yeni bir dizi olan "Box Of Slice"da oynuyor. 2004 kasımında, Roma'da çekilecek HBO dizisinde, geleceğin Augustus Sezar'ı olan Octavianus'u canlandırmaya başlayacak.
Burn Gorman (Gazza)
Burn Goreman Manchester Polytechnic Tiyatro Okulu'nda eğitim gördü ve Manchester Evening News tarafından en iyi yeni oyuncu adayı olarak gösterildi. Pek çok oyunda rol aldı, bunların arasında Royal Court'ta sahnelenen "Ladybird"de başarılı bir performans da var. Burn çeşitli televizyon dizilerinde de oynadı. Bunların başlıcaları "Casualty" ve "Coronation Street"tir. Çok yakında da BBC için çekilen "Inspector Lynley Mysteries"de boy gösterecek.
Sally Hawkins (Slasher)
Rada'da eğitim gören Sally’nin sinema kariyeri Mike Leigh’nin "All or Nothing"inde (2001) Sam Cope rolündeki başarılı performansıyla başladı. Yakınlarda Leigh’nin son filmi "Vera Drake"i de tamamladı. Televizyon rolleri arasında "The Young Visiters"da Rosalind, "Little Britain"da Kathy, "Byron"da Mary Shelley ve "Tipping The Velvet"ta Blake rolleri (tümü de BBC için) sayılabilir. ITV'de de "Promoted to Glory"de oynadı. Sally’nin tiyatroda canlandırdığı roller arasında da "Much Ado About Nothing"de (Regent’s Park Theatre) Hero ve "Romeo ve Jülyet"te (Theatre Royal York) Jülyet sayılabilir.
TEKNİK EKİP
Matthew Vaughn (Yönetmen/Yapımcı) Matthew kariyerine 1996'da yapımcı olarak, başrollerinde Michael Gambon'la Rupert Graves'in oynadığı bir gerilim filmi olan "The Innocent Sleep"le başladı.
1997'de yönetmen Guy Ritchie'yle birlikte Ska Films'i kurdu ve ertesi yıl "Lock Stock and Two Smoking Barrels"ı yaptılar. Film, sadece İngiltere'de 11 milyon sterlinden fazla hasılat getirdi ve son on yılın en başarılı İngiliz filmlerinden biri oldu.
Bunun ardından elmas hırsızlığını konu alan ve başrollerini Brad Pitt, Benicio Del Toro ve Jason Statham'ın paylaştığı "Snatch" (2000) geldi. "Snatch" çok tutuldu ve gösterime girdiği hafta sonu İngiltere'de 3 milyon sterlin getirdi, ayrıca İngiltere'de toplam 12 milyon sterlin hasılat yaptı. Film dünya çapında 100 milyon dolar kazandırdı.
2002'de Vaughn Burt Reynolds'un 1974 tarihli klasiği "The Longest Yard"ın yeniden uyarlaması olan "Mean Machine"in yapımcılığını üstlendi. Bu filmin başrollerini Vinnie Jones ve Jason Statham paylaşıyordu. Ardından Guy Ritchie'nin Madonna ve Adrianno Giannini'yi yönettiği "Swept Away" geldi.
"Kat Kat Pasta" yönetmenliğini yaptığı ilk film.
Adam Bohling (Yapımcı) Adam Bohling 10 yıldır bu piyasada. "Lock, Stock and Two Smoking Barrels"da, "Snatch"te ve "Best"te idari yapımcıydı. Bohling "Mean Machine"de de yapımcılık yaptı. Ekvador'da "Proof of Life"ta 6 ay çalıştı.
David Reid (Yapımcı) David Reid 14 yıldır sinema camiasında. "Lock, Stock and Two Smoking Barrels"da, "Snatch"te, "Best"te, "Born Romantic"de ve 20 filmde daha çalıştı. Reid ayrıca olumlu eleştiriler alan, düşük bütçeli bir İkinci Dünya Savaşı korku filmi olan "The Bunker"ın da yapımcılığını üstlendi.
J. J. Connolly (Yazar) J. J. Connolly’nin ilk romanı "Kat Kat Pasta", eleştirmenlerin övgüsünü topladı. "Mean Machine"in senaryosunu yazdı ve "Kat Kat Pasta"yı perdeye uyarladı. Şu anda bir devam romanı üstünde çalışmakta. Londra'da yaşıyor ve yazıyor.
Stephen Marks (İdari Yapımcı) Stephen Marks "Lock Stock and Two Smoking Barrels"da ve "Snatch"te idari yapımcıydı. 1984'te halka açılan ve başarılı bir perakende ve toptan giyim şirketi olan French Connection Group PLC'nin kurucusu ve genel müdürüdür.
Ben Davis (Görüntü Yönetmeni) Ben sinema kariyerine başrolünde Monica Belluci'nin oynadığı "The Certain Something" ve Rhys Ifans'ın oynadığı "Macbeth" gibi kısa filmlerde çalışarak başladı. Uzun metrajlı filmlere ilk geçişi, John Hurt, Christina Ricci ve John Simm'in oynadığı "Miranda" ile oldu. Sinemaya geçmeden önce, Ben Ford, Coca Cola, Audi ve BMW gibi saygın markalar için çekilen reklamlarda başarılı bir görüntü yönetmeni olarak kendini kanıtlamıştı.
Jon Harris (Kurgu)
Pek çok kısa filmi kurguladıktan sonra, Jon Harris’in kurgucu olarak çalıştığı ilk uzun metrajlı film "Snatch"ti. Ayrıca başrolünde John Malkovich'in oynadığı "Ripley’s Game"in ve Gael Garcia Bernal'in oynadığı "Dot the I"ın da kurgularını yaptı.
Kave Quinn (Sanat Yönetmeni) Kave Quinn İngiltere'nin son on yılda gerçekleştirdiği en akılda kalıcı filmlerin bazılarının sanat yönetmenliğini yaptı. Danny Boyle’un "Shallow Grave", "Trainspotting" ve "A Life Less Ordinary" filmleri de bunların arasında. Yakınlarda Patrick Harkin’in "The Final Curtain"ında da çalıştı. Filmlerin sanat yönetmenliğini yapmanın yanı sıra, Kave çok aranan bir reklam tasarımcısı ve Walkers, Carlsberg, Sony ve VW için düzenlenen kampanyalarda çalıştı.
"Yeni bir suçlu 'ırkı'... Diyaloglar havalı, konu örgüsü bol şaşırtmacalı, karakterler de eksantrik."
Nately, AINT IT COOL NEWS
"Colm Meaney bir kez daha hem sevilesi, hem de nefret edilesi karakterleri canlandırmaktaki huzursuz edici yeteneğini sergiliyor."
Roger Ebert, CHICAGO SUN-TIMES
"Ritchie'nin şimdiye dek yaptıklarından çok daha iyi bir film. Craig, kazancını alıp bu işten çekilmek niyetindeki bir uyuşturucu satıcısı rolünde, en hafif tabirle sarhoş edici. Runyon'dan esinlenmişe benzer lakapları olan pek çok karakterden biri olarak Colm Meaney'nin başı çektiği yardımcı oyuncu kadrosu da müthiş."
Roger Friedman, Foxnews.com
"Daniel Craig bu rolle yıldız oluyor. 'The Sopranos' haricinde pek ender gördüğünüz bir şeye, yani kan dökerek yaşayanların endişesine değinen, yoğun, çılgın ve hareketli bir İngiliz gangster-gerilim filmi. Hızlı, gergin ve müthiş sürükleyici. 'Layer Cake’i kaçırmayın. Sizi hop oturtup hop kaldıracak kadar zaman sıçramalarıyla dolu, gündüz ışığında geçen, dolambaçlı bir kara film. Ayrıca bu yıl gördüğüm en eğlenceli film. Vaughn bir gergin sahneyi bir diğerine bağlıyor. İngiliz yeraltı dünyasına karmaşık, canlı ve müthiş bir bakış. BİRİNCİ SINIF."
Owen Gleiberman, ENTERTAINMENT WEEKLY
"İngiltere'den gelen son zeka ürünü suç macerası. Süratli, zekice, eğlenceli, üstelik müthiş havalı."
Karen Durbin, ELLE
"Suçun manik heyecanına çok yaklaşıyor. Çok matrak ve gerçekten müthiş." (Bu filmdeki belli bir sahneye gönderme yapıyor.)
Glen Kenny, PREMIERE
"Son yıllarda suç dünyasını konu alan İngiliz filmleri arasından klasikler çıkıyor. Bu listeye Matthew Vaughn'un 'Layer Cake'ini de ekleyin. Bu filmde iğrenç kabadayılar, soğukkanlı patronlar, sarışın ve seksi bir kadın ve hiç düşmeyen bir gerilim var! Daniel Craig bir harika!"
"LAYER CAKE biçime ve karaktere yönelik tarzların lezzetli bir harmanı. Bize açlığını duyduğumuz o dinamik, gergin ve müthiş öykü yapısını veren, alışılmadık bir suç gerilimi. Görsel bakımdan çarpıcı.
'Layer Cake’ kayda değer bir sinemasal verimle birlikte çiğ ve taze bir yaklaşımı bir arada sergiliyor. Bu da herhalde Matthew Vaughn'un sinema tarzı olsa gerek. Layer Cake dediğiniz böyle olur işte!"
Melissa McGibbon, FILM THREAT
"Özgürlüğün bedeliyle ilgili acı bir kara film. Yönetmen, kara filmlerdeki kaderci ruha aşina görünüyor."
Nick Schager, SLANT MAGAZINE
‘Layer Cake’, 'Get Carter' ve 'The Long Good Friday' gibi parlak İngiliz gangster filmlerinin izinden gidiyor ve o denli küstahça, vahşi ve zeki. Craig kontrol altındaki bir panik havasını başarıyla iletiyor. Gerilim, hiciv ve keskin bir mizahın oluşturduğu zengin kıvamlı tabakalar, bu pastayı iyice kabartmış."
Ken Tucker, NEW YORK MAGAZINE
"Çok havalı. Şık bir kara film. İleri doğru ivmesini hiç kaybetmiyor ve son sahneye dek şaşırtmayı başarıyor."
"Daniel Craig fiziksel varlığının ham gücüyle dikkat çekiyor. Eğlenceli bir gangster filmi. Matthew Vaughn yapımcılıktan yönetmenliğe güvenli ve yumuşak bir geçiş yapıyor. İngiliz haydutlar aleminin eğlence dünyasına yansımasında en son perde. Ne zamandır böyle lezzetlisini izlememiştik."
Manohla Dargis, NEW YORK TIMES
"Zekice yapılmış, canlı ve heyecanlandırıcı derecede sahici bir gangster filmi! Sımsıkı yumruk gibi bir film, görmezden gelmek imkansız."
Kyle Smith, NEW YORK POST
"Çok şık. Daniel Craig soğukkanlı bir aşırı güvenle oynuyor. Craig'in insanı çarpan hoşlukta performansı, üst düzey yardımcı oyuncular ve yapımcı Matthew Vaughn'un dinamik yönetmenlik denemesi. Tazeliğiyle insanı çarpan, parlak, etkili bir eğlencelik."
Kevin Crust, LA TIMES
"Çok şık."
Glenn Whipp, LOS ANGELES DAILY NEWS
"Vahşi, dolambaçlı ve fena halde bağımlılık yaratıcı."
Craig Outhier, ORANGE COUNTY REGISTER
"Havalı, hızlı ilerleyen bir film. ‘Layer Cake’ tam ağzınıza layık."