Yakın geçmişe kadar ekonomi ve finans literatürünün büyük bir bölümü, bireyin rasyonel davranış sergilediklerini kabul etmiş ve yatırım kararlarında bu doğrultuda modeller geliştirmişlerdir. Fakat bu çerçevede yapılan araştırmaların azınlık bölümünde ise ısrarla bireylerin rasyonel olmadıkları tezi savunulmaktaydı. 20. yüzyıla gelindiğinde, finans piyasalarında görülmeye başlayan anomaliler, bireylerin yatırım kararlarında her zaman rasyonel davranmadığı ve yatırım kararları etki eden farklı eğilimlerin var olduğunu gerçeğini ortaya çıkarmıştır. Bu noktada fark edilen boşluk, geleneksel finansın temel varsayımlarından etkilenerek yeni bir disiplin olarak geliştirilen davranışsal finansla doldurulmaya çalışılmıştır.