Ada tekrar Peratha'yla göz göze geldi. "Anlamıyorum. Neden böyle bakıyor? Ben ne yaptım ki?"Av Dönencesi, Büşra Toraman (Ephesus Yayınları)
"Hiçbir fikrim yok," diyen Murat içkisini yudumladı. Yalan sôylediği o kadar açıktı ki Ada'nın onu yakından tanımasına gerek yoktu. Ayrıca belli ki bu kuleden farksız yerde yeteri kadar eğlenemiyorlardı ki Peratha ve Ada arasında bir kıvılcım ateşlemişlerdi. İki kadın haricinde herkesin eğlendiği bir oyun gibiydi.
"Kahretsin," dedi Ada birden. Daha dik durup kollarını masaya yasladı... "Siyah giyindiğim için oldu. Siz gülüyorsunuz ama o sinirleniyor. Neden?"
"Peratha'nın ve diğer Azüler'in siyah giyinmesi, utanç verici bir durum olarak kabul ediliyor."
"Ne kadar boktan kural varsa hepsi sizde. Benim giymem neden sorun peki? Siyah giyen tek ben değilim." Gözleri aceleci bir hızla salonda dolaştı. Erkeklerin birçoğu siyah giymişti. Koyu renk giyinen kadınlar da vardı fakat tamamen siyah giyinen tek Ada'ydı. Bu sandığından daha büyük bir olaydı ve neye sebep verdiğini bilmiyordu bile. "Size güvenmemem gerektiğini hissetmiştim. Neden bunu giymeme izin verdiniz ki?" dedi sesini kontrol altında tutmaya çalışarak.
"Bir şey olmayacak," dedi Murat onun kulağına eğilerek. "Bir kurala karşı gelmiş ya da rezil olacağın bir duruma düşmüş değilsin."
Ada ona inanmadan geri çekildiğinde birine çarpınca, "Özür dilerim," diyerek arkasına döndü. "Kusura bakmayın. Ah, içkinizi dökmüşüm." Dudaklarını ısırarak peçete bulmaya çalıştı.
Ceketi koyu kırmızı içkiyle lekelendiği için sinirli değil de tahammülsüz görünen adam iç geçirdi. Ada'nın yüzüne bakmadan kravatını düzeltti. "Sorun yok. Sakarlık aşina olduğum bir konu değil sadece," derken cebinden çıkardığı mendille ceketini sildi.
"Ben sakar değilim."
"Ceketim sizinle aynı fikirde değil," dedi adam. Döküken içkisinden kalan iki yudumu içti ve boşalan bardağı Ada'nın eline verdi. Ada şaşkınlıkla bardağı tutup adama bakakaldı. "Partinin tadını çıkarın bayan. Aramıza katıldığınıza çok memnun oldum," dedi başını hafifçe eğerek. Ada'nın kıyafetini incelerken bakışları yukarı tırmanıyordu. "Çok hoş bir seçim." Sesi kelimelerinin aksine memnuniyetsiz çıkıyordu.
"Bir daha asla siyah giymeyeceğim," dedi Ada.
Küçük çaplı düşünen çevre size daha başka şeyler de söyler. Size, “Ne olacağı varsa olur,” diyerek, kaderinizin sizin kontrolünüzün dışında olduğunu, “alın yazısının” önceden çizilmiş olduğunu söyler. O yüzden o hayalleri unutun, o daha iyi evi unutun, çocuklarınız için o özel üniversiteyi unutun, daha iyi bir hayatı unutun. Kadere boyun eğin. Uzanın ve ölmeyi bekleyin.Büyük Düşünmenin Büyüsü, David J. Schwartz
Kendi dünyanı, küçük bir stüdyo gibi inşa etmişsin ve tüm duvarları, yıkıp onu daha büyük bir ev haline getirmek işine gelmiyor. Elinde bir kutu ve bu kutunun da belli boyutları var. İşte sen hayattan ancak bu kutunun içine sığdırabileceğin kadarını alıyorsun. Gözüne daha büyük ve daha ağır görünen her şeyin gitmesine izin veriyorsun. Ne kadar basit, değil mi? Sana önerilen hayatı yaşamayı ve ona ayak uydurmayı reddediyorsun, ancak o hayat senin kutuna sığacak hale gelirse yaşanılır sayıyorsun. 'Kutuları kırmayı' öğrenmelisin. Dediklerimi düşün: sen kutularını asla kırmadın.Babam ve Sevgilim, Fabio Volo (Sayfa 104)
Hani bazi kitaplar vardır bitmesin diye okumaya kiyamadiginiz, ama okumadan edemeyip azar azar okudugunuz, iste tam da oyle bir eser..
Kafka'nin gizli aşkı Milena.. Milena Çek asıllı bir gazetecidir ve bir ortamda Kafka ile tanışırlar. Kafka kendisinden eserlerini Çekçeye cevirmesini ister ve büyük aşkı ifşa eden mektuplasmada bu vesileyle başlar. Ilk basta dostane bir mektuplasma olsada zamanla buyuk askin iletisim araci olmustur bu mektuplar. Pek bir araya gelemeselerde mektuplasmalari iki yıl boyunca devam eder. Sonrasinda ise Kafka Milena'ya olan buyuk askinin oksuruk nobetlerinin sebebi oldugunu soyleyerek Milenadan ayrilir..
Bu edebi degeri cok buyuk olan mektuplar ise Kafkanin yakin Dostu Max Brod'un O'nun vasiyetini dinlememesi uzerine ortaya cikmislardir.
Mektuplari okudukca Kafkayla aşık oluyor, seviyor, Onunla ozluyor onunla hasta hissediyor onunla agliyor, mutlu oluyor onun kadar yanliz hissediyor gibisiniz.
Kitapta insan her ne kadar yer yer Milena'nin gonderdigi mektuplari merak etse de o mektuplarin olmayışı da bu aşka ayri bir gizem katmis.
Kitap hakkinda elbette yazilacak paylasilacak cok sey var ama bu kadarla yetinmeliyim:)
Sözün özü: okuyun daha önce okumadiginiza pisman olma ihtimaliniz yüksek:)
Bize bu sıkıntıları yükleyen kim? Bizi öbür insanlardan böyle ayrı, bizi Yahudi kılan kim? Bu ana kadar böyle sıkıntı çekmemize göz yuman kim? Bizi böyle yaratan Tanrı, bizi kurtaracak olan da Tanrı. Bütün bu sıkıntılara dayanır da bu patırtı bittikten sonra hala ortada Yahudi kalırsa, o zaman değil damgalı olmak, tersine örnek insanlar olarak parmakla gösterileceğiz. Kim bilir belki de dünya, insanlığın iyiliğin ne demek olduğunu dinimizden öğrenecek; onun içindir ki şimdi sıkıntılara katlanmasını bilmeliyiz. Hiçbir zaman Hollandalı ya da sırf İngiliz, yani belirli bir memleketin temsilcileri olamayız, biz ne olursa olsun Yahudi kalacağız, öyle de kalmak istiyoruz.Anne Frank'in Hatıra Defteri, Anne Frank (Sayfa 216 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)