Modern zeytinyağı çiftliklerinden daha yüksek maliyetler ve daha düşük verim ile, hızla değişen uluslararası bir pazarda İtalya'nın küçük üreticilerini korumak için tek başına kalite yeterli olmayabilir.
Elli yıl. Çoğu İtalyan zeytinliklerinin asgari yaşı budur. İtalya'nın zeytin ağacı ekili arazisinin yüzde altmış üçünün eski zeytinliklere ev sahipliği yapması ve yüzde 42'sinin hektar başına 140 ağaçtan daha azı (2.5 dönüm) var - teknolojinin ve pazarın hızla değiştiği uluslararası pazarlarda rekabet edebilmek için yeterli ağaç yoğunluğu ve verimi yok Yoğun tarım sektörü yeniden şekillendiriyor.
İspanya'nın ana zeytinyağı üreticisi olarak yükselişi, yüksek kaliteli İtalyan zeytinyağı markalarının tablolarını değiştirdi. Ama sonra görüyoruz ki fiyatlar yere düştü. Ve bu kimse için iyi değil.
Süper yoğun bir çiftlikte, her hektar, kolayca yönetilebilir düz sıralar halinde dikilmiş 600 ila 1,600 ağaç barındırabilir. Bu maliyet anlamına gelir budama üretkenlik önemli ölçüde artarken, hasat için azalır. Bazı İtalyan çiftçilerin ve derneklerin değişme zamanı geldi.
Eski bahçelerin kültürel ve tarihsel önemi ve küçük aile çiftçiliğinin geleneksel iş organizasyonu göz önüne alındığında, tarım birliği olan Cia-Agricoltori Italiani çiftçileri, yenilenmek, yeni işleme teknolojilerini tanıtmak ve üretim ve bakımı yükseltmek kolay olmayacak.Ayrıca bakınız: İtalya'dan En İyi Zeytinyağları
"En büyük zorluklardan biri, ağaçtan zeytinyağı tüketicisine kadar tüm üretim zinciriyle başa çıkabilmek için teşvikler sağlayan yetiştiricilerin toplanmasını zorlamaktır ”diyor CIA başkanı Dino Scanavino.
CIA, bugün tüm İtalyan zeytin tarım arazilerinin sadece yüzde beşinin yoğun çiftçiliğe adanmış olduğunu ve sadece yüzde birinin beş yaş ve altındaki bahçelerden oluştuğunu belirtti.
Avrupa Birliği 2014 yılında EAFRD'yi (Avrupa kırsal kalkınma için tarım fonu) tanıttığında ve 100 milyar € (109 milyar $) finanse ettiğinde, fikir, kırsal dünyayı yaparken Avrupa çiftçiliğinin genel bir yenilenmesini ve yeni teknolojilerin kullanılmasını sağlamaktı. küresel pazarda gerçek bir rakip olmak için beceriler ve üretim araçları geliştirmek.
Başta İspanya ve Portekiz olmak üzere pek çok üretici liderliği izledi. Yine de tüm üreticiler aynı taahhüdü paylaşmazlar.
"Orta İtalya'da bir çiftçi ve zeytin yetiştiricisi olan Angelo DalCima, İspanya kendi başarısına ayak uyduruyor. Olive Oil Times. "İspanya'nın ana zeytinyağı üreticisi olarak yükselmesi, yoğun ve yoğun tarım ve budama ve hasat maliyetlerinin azalması ile tabloları değiştirdi yüksek kaliteli İtalyan zeytinyağı markaları. Ama sonra görüyoruz ki fiyatlar yere düştü. Ve bu kimse için iyi değil. ”
Birçok küçük İtalyan yetiştirici, yoğun tarıma her zaman uygun olmayan alanlardadır. Sebepler, tepelerdeki coğrafi konumdan tarihi ve peyzaj bağlamlarına kadar değişir. İtalya'daki zeytinyağı üretiminin çoğu Puglia bölgesinden geliyor ancak büyük bir pay, zeytinyağı kalitesinin ve geleneksel çiftçiliğin sıklıkla bir araya geldiği bir bölge olan Toskana'dan geliyor.
"Geleneksel zeytinyağı yetiştiriciliğinin daha iyi zeytinyağı kalitesi anlamına geldiğine inanıyoruz ”dedi. Ve daha yüksek kalite, birçok İtalyan üreticisinin değişen pazarlara sunmaya istekli olduğu cevaptır.
Bu nedenle dernekler ve tarım konfederasyonları Avrupa'dan neyi yeniden tanımlamasını istiyor? sızma zeytinyağı anlamına geliyor. Asitlik sınırlarının yüzde 0.4'e düşürülmesini istiyorlar.
"Adil, yüksek kaliteyi korumalıyız, ”dedi DalCima. Değişim İtalyan zeytinliklerine gelecek, ama zaman alacak. "Bütün bir kültüre meydan okundu ve yüksek kalitenin onu korumak için yeterli olup olmayacağını kim bilebilir? ”