Bu Yazıda:
Kışın bir ormangülü görünce, deneyimsiz hobi bahçıvanları dökmeyen çiçekli çalı bir şeylerin yanlış olduğunu düşünürler. Yapraklar ayazken kıvrılır ve ilk bakışta kurumuş görünür. Aynı şey, bambu ve kışa tam yeşillikle giden diğer herdem yeşil bitki için de geçerlidir.
Bununla birlikte, bitki örtüsünün kıvrılması,soğuksıcaklıklara ve kuru doğu rüzgarlarına normal bir adaptasyondur: Yaprak kenarları aşağı doğru şişerek, bitki kendini aşırı su kayıplarından korur. Üzerindeki terlemenin büyük kısmının yer aldığı yaprakların altlarında yatan stomalar, kurutma rüzgârından bu konumda daha iyi korunur.
Bu arada, yapraklar, vakuollerdeki su basıncı - bitki hücrelerinin merkezi rezervuarları - battıkları anda kendiliğinden bükülürler. Ancak bunun başka bir etkisi daha vardır: su içeriği azaldığında, hücre özünde çözünen minerallerin ve şekerlerin konsantrasyonu aynı anda artar. Solüsyonun donma noktasını düşürdükleri için kış tuzu gibi davranırlar ve böylece yaprakları dona karşı daha dayanıklı hale getirirler. Sadece hücrelerdeki sıvı donup genleştiğinde yaprak dokusu zarar görür.
Rulo sacdan donma hasarı
Yaprak dökmeyen yaprakların doğal donma koruması sınırlıdır: Eğer uzun süre çok soğuksa ve güneş yaprakları aynı anda ısıtırsa, donma kurutma tehlikesi söz konusudur. Sıcak güneş ışığı buharlaşmayı uyarır, ancak aynı zamanda köklerin yanı sıra sürgünlerin yolları hala donar ve suyu taşıyamaz veya ememez. Bu durum uzun süre devam ederse, toparlanma ilk önce kahverengiye döner ve daha sonra da genç sürgünler açılır - bu, budama makası ile bahardaki çalılardan kesilmesi gereken tipik don hasarına neden olur.
Bu arada, çeşitli bambu türleri ağır donlarda, her zaman yeşil kalan çalılıklardan biraz daha esnektir: hava çok kritik hale geldiğinde yapraklarının çoğunu dökerler ve sonra ilkbaharda tekrar ortaya çıkarlar.
Fitofthora kök mantarının hasar paterni, orman gülünde sert dondaki koruyucu mekanizmaya benzer
Olampfte veya phytübenton?
Phytophthora cinsinin kök mantarları, orman gülünde tipik bir don hasarına çok benzeyen bir hasar paternine neden olur. Mantarlar yolu tıkar, böylece dallar su kaynağından kesilir. Sonuç olarak, yapraklar su eksikliği nedeniyle de yuvarlanır, ardından kahverengiye döner ve ölür. Genellikle hasar, dal veya dal parçalarının tümünü etkiler ve bu nedenle normal don hasarından çok daha belirgindir. Önemli bir farklılaştırıcı, hasarın meydana geldiği mevsimdir: Kahverengi, kıvrılmış yaprakların kışın veya ilkbahara kadar fark ederseniz, don hasarı mantar saldırısından daha olasıdır. Bununla birlikte, eğer yaza kadar hasar olmazsa, özellikle ormangülü de Phytophthora olabilir.