Doğum yılı 70'ler ve belki 80'lerin başları olanlar kabarık saçlarıyla, 15 dakkada imza atar edasıyla yüzünde devamlı 'bakın ben ne kadar kolaycanak yapıyorum' ifadesiyle, 'hiç zor değil, şunu da yaparsak köpüklü dalgalar, gri, kapalı gökyüzü, rüzgarda dalgalanan dalları elde etmiş oluruz' sözleriyle size sanki elinize bir fırça, palet ve tuval verseler hemen şaheserler yaratacakmışsınız gibi hissettiren yüce ressam Bob Ross'u bilirler. İsmini bilmeseler de bonus kafasını, gülümseyişini hatırlarlar eminim. TRT'de bu programa rastladığımda televizyona çakılır kalırdım. Ne acıdır ki Bob Ross şimdi aramızda değil. Ama resimdeki efsane tekniği hala geçerliliğini sürdürüyor. Hafta sonu Palladium'da Bob Ross'un wet on wet tekniğiyle resim yapmayı öğreten bir workshop vardı.Çocuklarıyla tuvallerin önünde anneler çok özenilesi göründüler gözüme. Yağmur'un babasıyla hemen hayaller kurduk. Yağmur büyüdüğünde annesiyle böyle bir etkinliğe katılacaktı, hangi rengi kullanmak istediğini söyleyecek, 'mor ağaç olmaz ki' derlerse de 'benim resmimde olur' diyecekti. Babası da bir cafe veya restaurantta gazete dergi ile kafasını dinleyecekti. Bu bölüm anlaşıldığı üzere özellikle babasının hayali. Ay sabretmesi zor olacak. Ama bu geçen 4 aya bakacak olursak çabuk da geçecek gibi görünüyor.
*** Bu arada bu etkinlik haftaya (23-24 Mayıs) da var meraklılara duyurulur.