"Tanrı Apollon, kırların, çayırların, çobanların tanrısı Pan ile bir müzik yarışmasına katılmıştı. Bakalım iyi flüt çalmada kim daha başarılı olacaktı! Pan'ın flütü kamıştan basit bir çalgıydı. Apollon'un elinde ise gümüş bir lir bulunuyordu ki çaldığında güzel sanatların bütün perileri durup zevk içinde onu dinlerlerdi.
Dağ tanrısı Tmolos, yargıçlık yaptığı bu yarışmada oyunu Apollon'a verdi. Ama Kral Midas tam aksini yaptı ve o basit flütüyle yine de güzel melodiler çalan Pan'ı ödüllendirdi. Tabii, Tanrı Apollon buna çok kızdı ve Midas'ın kulaklarını "eşek kulağı"na dönüştürdü. Koskoca Kral Midas, bundan böyle artık bu "komik ve büyük kulaklarıyla" gezecekti. Çaresiz şekilde kulaklarını bir başlık içinde saklamaya çalışan Midas, bir süre sonra saray berberine tıraş olurken, kulaklarının o berber tarafından görülmesini engelleyemedi. Sinirlenen Midas, bu gördüklerini kimseye söylemeyeceğine dair berberine yemin ettirdi. Berber de o günden sonra bu acayip durumu kimselerle anlatamadı. Ama beri taraftan da anlatsam mı acaba diye içi içini yiyordu.
Sonunda dayanamadı ve sazlık bir arazide bir çukur kazdı. Kuyunun ağzına yaklaştı ve içeriye doğru, başkalarının duyabileceğinden çekinerek fısıltı şeklinde, "Midas'ın kulakları eşek kulakları, Midas'ın kulakları eşek kulakları" diye konuşmaya başladı. Oh, rahatlamıştı berber, sırrını doğa ile paylaşmıştı. Ama sazlar, bu şahane haberi rüzgarın esintisiyle birbirlerine, sonra da dalga dalga başka yerlere ulaştırdılar. Böylece tüm insanlar Kral Midas'ın kulaklarının komik şeklini öğrenmiş oldular.
Tabii bu durum Midas'a büyük bir ders oldu. O günden sonra artık, "taraftarı olduğu birinin değil, gerçekten iyi olanın yanında durması gerektiğini" öğrendi!.."