Sözler var, zindanları saray yapar, ölümü sevgili, kabri gül bahçesi gibi sevdirir, darağacında asılmayı bekleyen bir çaresiz ebedi idamdan kurtarır, fani ve fakir bir adama dünya kadar ebedi bir mülkü kazandırır, ebedi hayatın levazımatını buldurur. Yeterki insan kulağını tıkamasın, gönül kapılarındaki kilitleri kırsın, ölüden daha ölü olanları dirilten, maddesiyle manasıyla iflas etmiş zavallıları sultan yapan sözler var.
Nerede o sözler, hani? diyorsanız, gözlerinizi yüreğinizle birlikte açın, basiretinizde yanınızda bulunsan ve elinizdeki kitabın sayfalarını çevirmeye başlayın.