Cournot, Bertrand, Edgeworth modellerinin ortak özelliklerinden biri firmaların aldıkları kararların yanlış çıkmasından hiç ders almamalarıdır. Safça davranış olarak nitelendirilen bu özellik, monopolcü rekabet modelinin kurucularından olan Chamberlin tarafından geliştirilen modelin hareket noktasını oluşturmuştur. Chamberlin modelinde firmalar safça davranış içinde değildirler. Çünkü bu modelde firmaların aldıkları kararların yanlış çıkmasından ders aldıkları varsayılır. Ayrıca homojen bir malın sıfır maliyetle üretilmesi şeklindeki Cournot modelinin varsayımları da geçerlidir.
Chamberlin modelinde, her firma kendisi için en iyi durumun monopol üretim düzeyini paylaşmak olduğunu anlar, dolayısıyla da her firma monopol çıktısının yarısını üretir. Paylaştırılmış monopol diye nitelendirilen bu çözüm istikrarlıdır. Üretim ve fiyat monopolcü düzeyinden yapılır.