Bitkiler zombilere karşı bahçe savaşı şarkısı yarışma
Bir blogcu olarak günlerimde zombi kıyametine çok fazla referans gördüm, ancak orijinal bir "zombi kıyameti" şarkısı gördüğümü sanmıyorum. Hepimiz şarkı sözlerinin biraz bayat olduğunu düşündük ama birinin, insan bitkilerinin bizi yemeye çalıştığı kıyamet hakkında bir şarkı söyleyebileceği hiç aklımıza gelmedi.
Ama bir araya gelip ortak bir konu hakkında şarkı söylemek isteyen farklı türlerden bir sürü insanınız olduğunda ne yaparsınız? Kökleri folktronica'da olan bir grup zombi kıyameti hakkında bir rock şarkısı yapmak istediğinde ne olur? Veya bir grup bağımsız çocuk, insanlarla beslenmeye çalışan bir grup bitki hakkında şarkı söylemek mi istiyor?
Hepimizin bir şeylerin ters gittiğini bildiğimizi düşünmeyi seviyorum. Bir şarkının nakaratını dinlerken, genellikle şarkı sözlerinde "ha, bu şarkıdan biraz daha fazlası" diye düşündüren bir tür bozulma olduğunu biliyorum. Sonra farklı bir gruptan biri gelir ve her şeyi değiştirir. Bazen çalışıyor, bazen çalışmıyor.
"Plants Versus Zombies Garden Warfare" şarkısını yapmak için bir araya gelen bitki-zombi savaşı dünyasından bazı insanlar.
Bunun harika yeni bir oyun hakkında çok havalı bir blog olacağını düşünen kişi bendim. Her neyse, bu konuda duyduğum şey buydu. Ama iki dakika oynadıktan sonra, neyle ilgili olduğunu görmek zorunda kaldım. Ve eğer oyunu oynarsan, neden bahsettiğimi anlayacaksın. Gamestop'ta oyun oynayan birini gördüm ve onlara olayın ne olduğunu anlattım. "Sadece oynamak istiyorum, tek yapmak istediğim bu" dedim.
Ama sonra etrafıma baktım ve tüm bu insanların, yüz kişi gibi bana bakıp gülümsediğini gördüm. Sanki hepsi ne olduğunu biliyormuş gibi.
Pekala, tamam, oyunu oynayacak ilk kişi ben olacaktım. Ve duyurulmadan önce bu konuda kesinlikle hiçbir şey bilmediğimi itiraf eden ilk kişi benim.
Bakmak için dev bir ekran olacağını düşündüm ve tüm bu insanlarla birlikte olacağım. Bunun için tamamen hazırlandım. Sadece orada duracağımı, tüm insanların oyununu izleyeceğimi ve sonra oyunun ne hakkında olduğunu öğreneceğimi düşündüm.
Ama oraya vardığımda tamamen farklı bir şey buldum. Gösteriyi yürüten adam yapımcıydı ve önünde bu dizüstü bilgisayar vardı ve yazı yazıyordu. Ve yazdığı şey bu oyundu. O denilen bu oyunu yazıyordu…
Bekle… oyunun adı neydi?
Başlık ekranında her şey yazıyordu. Büyük harflerle yazılmıştı ve klavyesinin hemen üstündeydi. İlk başta şaka olduğunu düşündüm.
Kendi kendime dedim ki, “Bu büyük bir oyun olmalı, bu iyi bir oyun. Bir süredir bunun üzerinde çalışıyor.”
Sonra yazmaya başladı. Ve düşünüyorum da, beklediğim oyun bu olacak, beklediğim oyun, çok merak ettiğim, yapacağımı bildiğim oyun Orada oturup iki üç saat hiçbir şey yapmıyorum ama buna kesinlikle değecek.
Orada durup adamın bana bu şeyi açıklamasını dinlerken, orada durmuş, hakkında her şeyi bildiğim bir şeyin tam açıklamasını dinlerken aklıma bile gelmemişti.
Muhteşemdi. Çok sıradışı bir andı. Aslında bu oyunun nasıl ortaya çıktığını hala anlamış değilim. Ben o kadar iyi hatırlamıyorum.
Sadece orada, yazan adamın önünde durduğumu hatırlıyorum ve birinin bunu yazacak kadar önemsediği, o şeyi benim oynamam ve eğlenmem için bir dosyaya koyması aklımı başımdan aldı.
Sanırım iki yıl önce orada durmuş, birinin o oyunu önünüze dizüstü bilgisayarına koymasını izlemiş ve nasıl açacağını ya da nereden başlayacağını bilmeden izleyecek türden biriyseniz, gerçekten nasıl olduğunu merak ediyorsunuzdur. o yaptı.
Anlayabilirim, ben de şok olurum, "Vay canına, bu adam bunu yapabilir. Bu adamın o dosyaya bunu yazabileceğine inanamıyorum." Ama benim için, “Bu şimdi olan bir şey” gibiydi. Oynayabildiğimi ve zevk aldığımı hatırladığım, gelecekte hatırlayacağım ve gelecekte gerçekten zevk alacağım ilk oyun buydu.
Ben, "Ah, buna inanamıyorum. Aslında oluyor. Çıktı." O şeyin ilk versiyonunu oynadım ve o gece eve gidip bir parça kağıda bununla ilgili bir şeyler yazmak zorunda kaldım.
O gece eve geldim ve mutfak masasına oturdum. Ne diyeceğim hakkında hiçbir fikrim yoktu. Sadece yazmam gerektiğini hissettim.
“Bu oyuna aşığım” yazdım.
O zamanlar, oyunu kimsenin benim bildiğimi bile bilemeyeceği küçük bir şey olarak düşünüyordum. Amacım asla bu değildi. Ben sadece üzerime düşeni yapmak istedim. İnsanların gerçekten zevk aldığı şeylere biraz destek vermek istedim.
Büyük bir risk aldığını biliyordun. Garip bir zaman olduğunu biliyordun.
Bu kesinlikle doğru. Bu yüzden şimdi yaptığım şeyi yapıyorum. Şimdi diyebileceğim noktaya kadar, “Ne hakkında konuşuyorsun? Bu belirsiz bir fikir ya da ilginç bir şey değil." Dışarıda olduğu için söyleyebilirim. Çok fazla başarı elde ettim ve oyundan zevk alan, oynayan ve zevk alan birçok insanla tanıştım.
Ama o büyük riskin vardı. Bu benim aldığım bir riskti ve senin de aldığın bir risk. Hiçbir yere gitmeyen bazı şeyler var. California'da bir ofiste oturup "Merhaba millet, ben Terraria'nın yaratıcısıyım" yazıp ardından, bum! Birdenbire binlerce e-posta ve binlerce insandan oyunu kendi makinelerine koymanızı rica ediyor.
“Oyunu neden seviyorsun?”
[Gülüşmeler] İnsanların oyunu neden sevdiğine dair hiçbir fikrim yok. Sadece öyle görünüyor. Oyunu eğlenceli olduğu için yaptım. Zevk aldım ve oynamanın eğlenceli olabileceğini gördüm. Ve bu, yarattığınız ve kalbinizi ve ruhunuzu döktüğünüz bir şeyin kendi başına bir hayata sahip olması ve büyük bir şey olması garip bir deneyim.
“Eğer oynayan daha fazla insan varsa, neden daha fazla insan para ödemiyor?”
Sağ. Garip, değil mi? Bilmiyorum. Onun