Novel Günleri - Bilgilendirme!
Bölümün tamamını okumak için üye olmalısınız! Üye olmak için tıklayınız.
46. Bölüm Alicia Bir Hazinedir
Hiç başka biri için hayatını tehlikeye attın mı?
Roel önceki hayatında bu soruyu bir sosyal medya platformunda ilk gördüğünde dili tutulmuştu.
Dostum, gözlerini aç ve içinde yaşadığımız çağa bak! Kiminle kapışacaksın ki?
Kalemin kılıçtan çok daha keskin olduğu modern çağda, bırakın ölüm kalım savaşlarını, fiziksel kavgalar bile son derece ender hale gelmişti. Bu durum birinci dünya ülkelerinde daha da geçerliydi. Sadece elinde bıçakla dolaşsan bile üniformalı amcalar tarafından durdurulabilirdin!
Roel en azından şimdiye kadar, asla başka biri için canını ortaya koymak zorunda kalmayacağını düşünerek soruyu tiye almıştı.
Orijinal hikayede Alicia'nın Bron’un elinden çektikleri, Alicia ve Roel arasındaki ilişkileri bozmuş ve Roel kaderindeki ölüme bir adım daha yaklaşmıştı. Ancak bu sefer müdahale ettiği için durum öncekinden farklı olmalıydı.
Ancak müdahale için ödenen bedel gerçekten küçümsenecek bir şey değildi.
12 rakibini nakavt ettikten sonra, Roel'in sol eli yanmış ve sağ eli derin bir kesik almıştı. Kolları ve dizleri ezilmişti ve kaburgalarından birkaçı kırılmıştı. Karnındaki yara ölümcül olmasa da oldukça derindi. Bu büyük yaralanmaların yanı sıra, vücudu da kesikler ve sıyrıklarla kaplıydı. Çok kan da kaybedilmişti.
Sonunda, vücudu daha fazla dayanamayan Roel bayılmıştı. Bu dünyada üstün yetenekler olmasaydı, çok uzun bir süre yatalak kalırdı.
“Ah, ah. Ah ah ah ah...”
Bir yatağın üstünde baygın siyah saçlı bir çocuk, vücudundan gelen tüm ağrılarla kaba bir şekilde uyandı. Daha gözlerini bile açmadan acıyla inliyordu. Istırabına karşılık vücudu içgüdüsel olarak hareket etti ve sarsıldığında yaralarından biri acı verince Roel bir anda irkilerek tamamen uyandı.
Sıktığı dişlerinin arasından keskin bir nefes alan Roel gözlerini açtı. Hemen çevresine göz gezdirmeye başladı. Tavanda kutsal bir bakireyi tasvir eden oldukça güzel bir duvar resmi vardı, bu yüzyıl önceki bir moda akımıydı. Ayrıca duvarlarda çok sayıda dekoratif süs ve sanat eseri asılıydı. Odadaki kırmızı halı ve canlı renkli mobilyalar oldukça şatafatlı görünüyordu.
Bu, Labirent Villa'nın içindeki bir odaydı.
Tanıdık ortam Roel'in içini rahatlattı. O sırada yanında oturan bir kızı fark etti.
Kızın gümüş saçları omuzlarından aşağı dökülüyordu. Yaklaşılmaz olduğu izlenimini veren güzel ama soğuk bir yüzü vardı. Şu anda yatağın yanında bir sandalyede usulca uyuyordu. Uyuyan sakin yüzü, yüz hatlarının soğukluğunu yumuşatıp yerine ona sevimli bir hava vermişti. Bu manzara karşısında Roel'in kalbi küt küt attı.
Bu kız gerçekten gün geçtikçe daha da güzelleşiyor.
Bir süre kızın güzelliğine hayran hayran bakmaktan kendini alamayan Roel derin bir iç çekti.
Alicia gelecekte daha da güzelleşmeye devam edecek. Ne de olsa Gümüşkül Soyu, en yüksek mükemmellik seviyesinin peşinden gider. Tsk, içimden bir ses diyor ki gelecekte etrafına bir sürü böcek üşüşecek...
Roel derin düşüncelere dalarak dalgın dalgın alt çenesini okşadı.
Roel, Bron ile yaşanan olay sayesinde, tavlanacak kadın karakterlerden biri olan Alicia'nın gelecekte daha da fazla sorunla karşı karşıya kalacağını fark etmişti. Can sıkıcı olacaktı ama çözüm çok basit olduğu için korkulacak bir şey yoktu.
Tüm o aşağılıkları adalet adına öldürmesi gerekecekti.
Tabii ki, eğer herhangi birinin boynu hanedanlarını utandırdığı için kendi babası tarafından kırılırsa, Roel sorumluluk almayacaktı. Bu onların kendi aile işleri olurdu; bunun için suçu üstlenmeyecekti.
O zaman Roel aniden o gün tanıştığı altın saçlı adamı hatırladı ve kalbi biraz sıkıştı.
Bryan Elric.
O gerçekten korkunç bir adamdı.
Eskilerin dediği gibi, ‘en vahşi kaplanlar bile yavrularını avlamazdı.’
Bron'un kabahatlerinin açığa çıkması, onun artık hanedanın başına geçmesini imkansız hale getirecek şekilde kamuoyunda infial yaratmış olsa da, yine de bu Elric Hanedanı'nın bir çocuğu olduğu gerçeğini değiştirmiyordu. Beş Seçkin Soylu Hanedanı’nın ayrıcalıkları göstermelik değildi. Aslını söylemek gerekirse, Xeclydeler bile Bron'u doğrudan yargılayamazdı; Teokrasinin mahkemelerinden geçmek zorundaydılar.
Mahkeme salonunda nüfuz ve güç kullanmak mümkündü. Elric Hanedanı 200 yıl önceki kadar müreffeh olmayabilirdi, ancak son yıllarda hızla yükseliyordu. Cinayet işlememiş bir çocuğun hayatını kurtarmak onlar için çok zor olmamalıydı.
Yine de, halkın öfkesini çabucak yatıştırmak ve hanedanını bu işe bulaştırmaktan kaçınmak için, Kont Bryan kararlı davranıp kimse onu engel olamadan hızlı bir şekilde oğlunun canını almıştı. Kendi nesline karşı duygusuzluğu gerçekten korkutucuydu ve o zamanki tavrı...
Bron kanunları hiçe sayan küçük bir serseriydi. Son on yılda Elric Hanedanı’nın nüfuzunun hızla artması nedeniyle, çocuğun otoriter kişiliği rahatlığın ürünü olabilirdi. Yine de, onun karakteriyle babasınınki arasında hala çok büyük bir fark vardı.
Roel’in içinde, Bron'a halef olarak değer verilmediğine, daha önce kimsenin onu disipline etmeye ve eğitmeye çalışmadığına dair bir his vardı.
Her halükarda, Roel, Bryan'dan sadece negatif enerji alıyordu. Başka bir seçeneği olsaydı, bu gaddar adamın düşmanı olmak istemezdi. Ancak Bryan'ın o zaman ona attığı bakışa bakılırsa ok yaydan çıkmıştı.
Ama ne olmuş yani? Alicia, tanrılardan gelen bir hazine. Onu incitmeye çalışan herkes ölümü hak ediyor! Herhangi bir istisna olamaz!
Duygularını dışa vurduktan sonra Roel biraz daha sakinleşti.
Şimdi Ascart Hanedanı açısından düşününce, bu tür gelişmeler o kadar da kötü değildi.
Ascartlar ve Xeclydeler, Mart Kargaşası'ndan beri birbirleriyle iyi ilişkiler içindeydiler, ancak Beş Seçkin Soylu Hanedan'dan diğer dördünün konumları sallantıdaydı. Halk bile Elric Hanedanı ile kraliyet ailesinin arasının kötü olduğundan haberdardı.
Bu olay, Xeclydelere birkaç kuşaklık gevşek yönetimin aralarında zehirli sineklerin üremesine yol açtığını hatırlatacaktı. Bu zehirli sinekler, Teokrasinin başlangıçta temsil ettiği şeyi devirmekle tehdit ediyordu ve Elric Hanedanı olarak bilinen bok yığınının etrafında toplanmaya başlamışlardı bile.
Rakip bir hizip hatırı sayılır bir güç elde etmeyi başardığında, ikincil konumda olmaktan memnuniyetsiz hale gelirdi ve bu da sonunda Xeclydelerin otoritesine meydan okumalarına yol açardı. Bu, bir çıkar çatışmasının neden olduğu kaçınılmaz bir gelişmeydi ve Prens Kane ile diğerleri bunu bu mesele aracılığıyla anlamış olmalıydı.
İşler orijinal hikayeye göre gitseydi, Bron’un astları kendi hanedanlarını devralıp güçlü konumlara geçtikçe Bron'un hizbi nüfuzunu artırmaya devam ederdi. Bu Teokrasi için bir felaket olurdu.
“Bir dakika, şimdi aklıma geldi de, oyundaki Nora bir keresinde Teokrasi'de bir isyan çıktığını söylemişti. Bu isyan Bron ve hizbinden kaynaklanmış olabilir mi?”
Bir darbe miydi? Yoksa Xeclydeleri tahttan çekilmeye zorlamak için siyasi baskı mı uygulamaya çalışmışlardı?
Roel kaşlarını çatarak uzun uzadıya düşündü. Eylemlerinin gelecek üzerinde ne kadar büyük bir etki yarattığını yeni yeni anlamaya başlıyordu. Xeclydeler artık uykularından uyandıklarından, soylular arasındaki çürüyen ve kurumuş yaprakları budamak için kesinlikle ellerinden geleni yapacaklardı.
Ne de olsa kraliyet ailesinin işi buydu.
Xeclydeler, Elric Hanedanı ile de ilgilenecekti ama Bron öldüğünden, yetkilerini hemen esnetmek için meşru bir sebep bulmaları zor olacaktı.
Roel derin düşüncelere dalmışken, yakında uyuklayan gümüş saçlı kız şekerlemesinden uyandı.
Hafif bir esnemeyle gözlerini yavaşça açtı ve Roel'in artık uyanık olduğunu gördü. Gözleri anında kocaman açılırken ayağa fırladı.
“Roel ağabey!”
“Hm? Uyanmışsın, Alicia. Uyuduğunu gördüm, o yüzden seni uyandırmak isteme... Ahhh? Neden ağlıyorsun?”
Alicia'nın yanaklarından süzülen gözyaşlarını gören Roel, biraz paniklemeye başladı. Kızın gözyaşları nasılsa içini biraz huzursuz yapacak gücü taşıyordu.
“Ben iyiyim, Roel ağabey. Sadece duygularımı tutmakta zorlanıyorum.”
Alicia gözyaşlarını silip duygularını kontrol altında tutmaya çalıştı. Sonra yatağa atladı ve kollarını Roel'in boynuna doladı.
“Seni seviyorum, Roel ağabey!”
(Sevgi Puanı +50.000!)