Evdesin Hayatı gözlemlersiniz, içine girersiniz ve sonra aniden bir gün bir seçim kendini gösterir.
Her şeyi bırakma arzusu hissediyorsunuz: işinizi, arkadaşlarınızı, hayatınızı geride bırakın. Bu kaçınılmaz seçim anıdır: Aynı titiz rutini mi yoksa bilinmeyen ve sadece hayal edilen yepyeni bir rüyayı mı seçeceksiniz?
Hangisini kenara iteceksin?
Hayatımda seçimin ortaya çıktığı zamanlar vardı. Bunu özellikle hatırlıyorum: Omuzlarımı silkebilirdim ve “normal” bir yaşam rolünü oynamanın benim oynamaya seçildiğim şey olduğunu varsayabilirdim; ya da bunun yerine her şeyi bırakıp beni derinleşen bir ilgisizlik kuyusuna çağıran sorumlulukları göz ardı edebilirdim.
İki seçeneğe (onunla git ya da değiştir) tüm duyularımla baktım ve sonra onları bir kenara attım. Bu dünyadaki sınırsız olasılıkları sunan seçimi takip etmeye karar verdim.
Kalbimi ve ruhumu dinledim ve önemsiz olanı önemsemedim. Seyahat etmeyi hayal ettim. Keşif özgürlüğünü özledim. Kalbim ve ruhum, yeni bir dönüşüm hayatı arasında yurtdışındaki masalları fısıldadı.
Basitti.
İhtiyacım olduğunu düşündüğüm birkaç eşyayı topladım ve Doğu'ya esnek bir biletle ayrıldım.
Orada, ilk olarak şüphelendiğim hiçbir şeye ihtiyacım olmadığını fark ettim ve bu yüzden algılanan tüm ihtiyaçlardan oluşan çuvalımı boşaltıp kendimi yeni ortamımın ellerine teslim ettim.
Zihnim hafifledikçe ve ihtiyaçlarla ilgili endişelerim azaldığında, farkındalığım paketten omuzlarımda etrafıma doğru genişledi. Bu gözlem hemen tam bir çember haline geldi ve beni içimde yatan potansiyelin orijinal bir şekilde tanınmasına geri döndürdü.
Aniden, seyahat etmek içsel deneyime daldı.
Yaşam tarzım, doğumumla başlayan (kaçınılmaz ölümümle biten) sıradan demiryolu hattından, tamamen farklı bir şeye dönüştü.
Seyahat geçişimden önce, geleceğe olabildiğince uzağa bakmayı özledim. Hatırlayabildiğim kadar erken, günümüze kadar, toplum bana ne yapacağımı, nereye gideceğimi ve neye talip olacağımı söyledi.
Bu bağımlılık sayesinde, en yüksek eğitimin ve en saygın kariyerin bana mutluluk getireceğinden emin oldum. Gelecek ihtiyacım olan şeydi: mutluluğumun yattığı yer burasıydı ve sonrasında sonsuza dek olacaktı. İçtenlikle inandım.
Ama sonra yaşam tarzım içsel bir yolculuk oldu.
Artık uzak bir geleceğe bakmak için zorlanmadım, ancak çok kısa bir süre durdum ve nefes aldım. Şu anda nefes aldım ve tam da bu varoluş diliminde -hemen önümde başka hiçbir yerde varolmayan- mutluluğun galip geldiğini ve içimde beklediğini fark ettim.
Seyahat ve içsel bir deneyime dalmak, gitgide daha çok seyahat etmeyi başlatır. Bu bir bağımlılık değil. Bir kaçış alışkanlığı da değildir. Yaşam tarzlarının dönüşümüdür. Gerçek seyahat, kendinizi içsel yolculuk süreçlerine açma yeridir.
Sıradan hayatın kollarını bırakıyor ve tamamen kendini ve dışarıdaki dünyayı kapsayan yeni bir üslup üstleniyor. Kim olduğunuzun, nereden geldiğinizin ve küresel evrim kitlesi içinde nereye gittiğinizin tanınmasına bir geri dönüş.
Seyahat ediyordum ve bu benim hayalimdi. Kalbimi dinlemeye yönelik bu basit kararla kendi kaderimi geri kazandım. Onsuz kendim değildim ve onunla her şeyi yapabilirdim.
Hayatım manevi bir yolculuk oldu.
Cameron Karsten Brave New Traveler için yeni ruhani seyahat editörüdür. Her hafta yeni ortaya çıkan sanatı ve manevi seyahat uygulamalarını keşfedecek.
Hayatınızda hiç benzer bir seçimle karşılaştınız mı? Lütfen düşüncelerinizi yorumlarda paylaşın.