İnsanlar konuşurken durduramaz zaman onunla baş edemez. Ben aklın ötesinde utangaç, ve ben kesinlikle mecbur olmadıkça neredeyse bir kelime bile görememesi asla. Komedi yapmak gerçekten konuşma sayılmaz. Ben zaten aracılığıyla düşündüm - Ben söylemek için gidiyorum biliyorum. Ben bilgi maksimum miktarda geçişine kelimelerin mutlak minimum tutar için gitmek deneyin. Ben kimsenin zaman harcamak istemiyorum ve ben gerekli olandan daha fazla konuşmak istemiyorum.
Ağzını açtığı kadar - ilginç görünen bir adamla tanıştım. O kapa çeneni olmaz. Ve o devam etti. Zaman yavaşladı. Saniye sürükledi. Bana duydum olmamalıdır üstelik duymak istiyorum, ve bilmediğimiz şeyleri söylüyorum - o inanılmaz uygunsuz zamanda sıkıcı ve monoton ama oldu. Aile sırları ve cinsel indiscretion benim markasıdır, ama ben diğerleri çok fazla açığa rahatsız değilim. Ben adil değil biliyorum, ama ben nasıl hissettiğimi yardımcı olamaz. Ben itiraf etmek umurumda değil şekillerde iffet taslayan duyuyorum ve ben de karşılık isterdim bir şekilde kendime saklamak.
Bu adam o içine değildi. O gülüm ver gülüm ve almak içine değildi. O söz aldı ve daha sonra durdurmak olmaz olmaz olmaz. O ve gitti ve ben, kayboluyor azalan ve tüketen, onu akort olduğunu fark görünmüyordu. Ben sürekli bir iğne deliği delinmesi ile bir iç tüp gibi, hava kaybetme sanki hissettim. Benim kalp atışı yavaşlamaya başladı ve karanlık çevrelerin gözlerimin altında ortaya çıktı. Bu sıkıntı ötesinde oldu. Bu beni çevreleyen ve bana boğucu, sürünen ölüm gibi oldu. Onun sözleri ve sesi unutulup beni bludgeoning, silah gibiydi. O ve gitti ve ben mahkum gibi hissettim.
O bunun belli belirsiz farkındaydı ve "sen sadece hee .... ... .hee ... Sus bana söyleyebilir" dedi ve tamamen benim gücü tükenmiş olmasaydı ben olurdu söylüyordu. Daha o daha az ben cevap verebilecek konuştuk. Her zaman o susmasını söyle bana, o kadar fazla konuştuk. O bütün harap ilişkiler, kötü erkek arkadaş ve akrabaları konuştu - onu sevmek gerekiyordu, ama kalbim onun sonsuz hikayeler alçakları dışarı gitti olanların tarifsiz (henüz ve üzerinde konuşulan) zulüm - ben görebiliyordum o nasıl onun küçük bir konuşma ile başkalarına istismar. Sohbet için yaptığı sürekli ihtiyacı bir kabus kısa bir şey oldu.
Sonunda beni yalnız bıraktı, ben o kadar canlı değildi hissettim, kafamda onun sesini duydum gösterileri ve filmler ve bantlar, kitaplara ve gıdalar ve moda ve heveslere ve kumaş ve festivaller ve ülkeler ve tüm şeyler hakkında musings ile benim barış bozucu o sanatçı duymak onu istediği gibi başından sonuna, şarkı asla şarkı, asla, atlama onları parça parça ama bütün değil işitme dinledi yutturmaca ve albümleri. Ben o zaman kendi sesiyle ötesinde bir şey duydum şaşırdım. Onu hala duyabiliyorum ve beni deli ediyor.