Balık tutma - Fishing
Balıkçılık , balık yakalamaya çalışma faaliyetidir . Balıklar genellikle vahşi doğada yakalanır , ancak stoklanmış su kütlelerinden de yakalanabilir . Balık yakalama teknikleri arasında elle toplama , zıpkınlama , ağ , olta balıkçılığı ve tuzak bulunur . "Balıkçılık", yumuşakçalar , kafadanbacaklılar , kabuklular ve derisidikenliler gibi balık dışındaki suda yaşayan hayvanları yakalamayı içerebilir . Terim normal olarak çiftlik balıklarını yakalamak veyabalina avcılığı teriminin daha uygun olduğu balinalar gibi suda yaşayan memeliler . Edilecek yakalanmaktan yanı sıra yemiş , balık olarak yakalanır eğlence meşgaleleri . Balık tutma turnuvaları düzenlenir ve yakalanan balıklar bazen korunmuş veya yaşayan kupalar olarak tutulur . Ne zaman bioblitzes meydana, balık tipik yakalandı tespit ve sonra serbest bırakılır.
Birleşmiş Milletler FAO istatistiklerine göre, ticari balıkçıların ve balık çiftçilerinin toplam sayısının 38 milyon olduğu tahmin ediliyor. Balıkçılık ve su ürünleri yetiştiriciliği , gelişmekte olan ülkelerde 500 milyondan fazla kişiye doğrudan ve dolaylı istihdam sağlamaktadır. 2005 yılında, vahşi balıkçılıktan yakalanan dünya çapında kişi başına balık tüketimi 14,4 kilogram (32 lb) idi ve balık çiftliklerinden hasat edilen ek 7,4 kilogram (16 lb) idi.
Tarih
Balıkçılık, en azından yaklaşık 40.000 yıl önce Üst Paleolitik dönemin başlangıcına kadar uzanan eski bir uygulamadır . Doğu Asya'dan 40.000 yaşındaki modern bir insan olan Tianyuan insanının kalıntılarının izotopik analizi, düzenli olarak tatlı su balığı tükettiğini göstermiştir. Deniz kabukluları , atılan balık kemikleri ve mağara resimleri gibi arkeolojik özellikler , deniz ürünlerinin hayatta kalmak için önemli olduğunu ve önemli miktarlarda tüketildiğini göstermektedir. Afrika'da balıkçılık, insanlık tarihinin çok erken dönemlerinde belirgindir. Neandertaller MÖ 200.000 civarında balık tutuyorlardı. İnsanlar balık tuzakları için sepetçilik, daha fazla balık yakalayabilmek için balık ağları yapmak için eğirme ve erken örgü biçimleri geliştirebilirlerdi.
Bu dönemde çoğu insan avcı-toplayıcı bir yaşam tarzı yaşadı ve zorunlu olarak sürekli hareket halindeydi. Bununla birlikte, Lepenski Vir'dekiler gibi kalıcı yerleşim yerlerinin erken örneklerinin (mutlaka kalıcı olarak işgal edilmemesine rağmen) olduğu yerlerde , bunlar neredeyse her zaman ana gıda kaynağı olarak balıkçılıkla ilişkilendirilir.
trol
İngiliz dogger yelken çok erken tip oldu trol 17. yüzyıl, ama modern balıkçı teknesi İngilizce balıkçı limanında, 19. yüzyılda geliştirilmiştir Brixham . 19. yüzyılın başlarında, Brixham'daki balıkçıların, Güney Devon'un aşırı avlanan sularında meydana gelen stokların tükenmesi nedeniyle balıkçılık alanlarını her zamankinden daha fazla genişletmeleri gerekiyordu . Brixham trol orada gelişti şık yapılı ve uzun boylu vardı randa teçhizat uzun mesafe okyanusta balık gerekçesiyle gezileri dışında yapmak damar yeterli hıza verdi. Ayrıca derin sularda büyük trolleri çekebilecek kadar sağlamdılar. Brixham'da kurulan büyük trol filosu, köye 'Derin Deniz Balıkçılığının Anası' unvanını kazandırdı.
Bu devrim niteliğindeki tasarım, okyanusta ilk kez büyük ölçekli trol balıkçılığını mümkün kıldı ve balıkçıların Güney İngiltere'deki limanlardan daha kuzeydeki köylere, Scarborough , Hull , Grimsby , Harwich ve Yarmouth gibi büyük bir göç etmesine neden oldu . Atlantik Okyanusu'ndaki geniş balıkçılık alanlarına erişim noktalarıydı.
Küçük Grimsby köyü, 19. yüzyılın ortalarında dünyanın en büyük balıkçı limanı haline geldi. Bir Parlamento Yasası ilk yeni iskele inşaatı yetkili ve Haven dip tarama derin bunu yapmak için 1796, elde edilmiştir. Bu muazzam genişleme ile, sadece 1846 yılında oldu balıkçılık sektörü olduğunu, Grimsby dock Şirketi kuruldu. Kraliyet Dock'un için temel taşı tarafından atılmıştır Albert Prens eşi rıhtım 25 dönümlük (10 ha) kapalı ve resmen tarafından açıldı 1849'da Kraliçe Victoria ilk modern balıkçı limanı olarak 1854 yılında.
Zarif Brixham trol teknesi dünyaya yayıldı ve her yerdeki balıkçı filolarını etkiledi. 19. yüzyılın sonunda, Britanya'da yaklaşık 1.000'i Grimsby'de olmak üzere 3.000'den fazla balıkçı trol teknesi görevdeydi. Bu troller, Hollanda ve İskandinavya da dahil olmak üzere Avrupa'daki balıkçılara satıldı . On iki trol, Alman balıkçı filosunun çekirdeğini oluşturmaya devam etti.
En eski buharla çalışan balıkçı tekneleri ilk olarak 1870'lerde ortaya çıktı ve olta ve sürüklenme ağlarının yanı sıra trol balıkçılığı sistemini kullandı . Bunlar, genellikle 80-90 fit (24-27 m) uzunluğunda ve yaklaşık 20 fit (6,1 m) genişliğinde büyük teknelerdi. 40-50 ton ağırlığında ve 9-11 knot (17-20 km/sa; 10-13 mph) hızla seyahat ettiler. Amaca yönelik en eski balıkçı tekneleri, Mart 1875'te İskoçya'nın Leith kentinde David Allan tarafından bir serseriyi buhar gücüne dönüştürdüğü zaman tasarlanmış ve yapılmıştır . 1877'de dünyanın ilk vidalı buharlı trolünü yaptı .
Buharlı troller , 1880'lerde Grimsby ve Hull'da tanıtıldı . 1890'da Kuzey Denizi'nde 20.000 erkek olduğu tahmin ediliyordu. Buharlı trol, ringa balıkçılığında 1897'ye kadar kullanılmadı. Son yelkenli balıkçı trolü 1925'te Grimsby'de inşa edildi. Trol onlar tarafından kömürle çalışan buhar yelken değiştirildi güç verildiğinden yolu olarak uyarlanmış tasarımları Dünya Savaşı için dizel ve türbinlerin sonuna kadar İkinci Dünya Savaşı .
1931'de ilk motorlu tambur Laurie Jarelainen tarafından yaratıldı. Tambur, teknenin yanına yerleştirilmiş ve ağları çekecek dairesel bir cihazdı. Dünya Savaşı'ndan bu yana , radyo seyrüsefer yardımcıları ve balık bulucular yaygın olarak kullanılmaktadır. İlk balıkçı tekneleri kıçtan ziyade yandan avlanırdı . İlk amaca yönelik kıç trol gemisi, 1953 yılında İskoçya'nın Aberdeen kentinde yerleşik Fairtry idi . Gemi, o sırada faaliyette olan diğer trol teknelerinden çok daha büyüktü ve 'süper trol' çağını başlattı. Gemi ağlarını kıç tarafına çektiği için 60 tona varan çok daha büyük bir yükü kaldırabiliyordu. Gemi, sonraki yıllarda 'süper trollerin' dünya çapında yayılması için bir temel olarak hizmet etti.
eğlence balıkçılığı
Balıkçılığın rekreasyon olarak erken evrimi net değildir. Örneğin, Japonya'da sinek balıkçılığı için anekdotsal kanıtlar vardır , ancak sinek avcılığının eğlenceden ziyade hayatta kalmanın bir yolu olması muhtemeldir. Eğlence amaçlı balıkçılıkla ilgili en eski İngilizce makale 1496'da Benedictine Sopwell Manastırı'nın başrahibesi Dame Juliana Berners tarafından yayınlandı . Deneme başlıklı bir Açı wyth Fysshynge ait Treatyse , ve ayrıntılı avlandığısulara hakkında bilgi inşasını dahil çubuklar ve çizgilerin ve doğal yemler ve yapay sinekler kullanımını.
Eğlence amaçlı balıkçılık, İngiliz İç Savaşı'ndan sonra büyük bir sıçrama yaptı ve bu aktiviteye yeni bir ilgi, o sırada konuyla ilgili yazılmış birçok kitap ve incelemeye damgasını vurdu. Leonard Mascall, 1589'da, o sırada İngiltere'de oyun ve vahşi yaşam üzerine hayatında ürettiği birçok kişiyle birlikte Hooke ve Line ile Balık Tutma kitabını yazdı . Compleat Angler , 1653'te Izaak Walton tarafından yazılmıştır (Walton, çeyrek yüzyıl boyunca eklemeye devam etse de) ve Derbyshire Wye'daki balıkçılığı tanımlamıştır . Nesir ve manzum olarak balık tutma sanatının ve ruhunun bir kutlamasıydı. Kitaba ikinci bir bölüm Walton'un arkadaşı Charles Cotton tarafından eklendi .
Charles Kirby, 1655'te bugüne kadar nispeten değişmeden kalan gelişmiş bir olta kancası tasarladı. Bugün hala yaygın olarak kullanılan, ofset noktasına sahip ayırt edici bir kanca olan Kirby bendini icat etmeye devam etti.
18. yüzyıl, esas olarak, önceki yüzyılda geliştirilen tekniklerin pekiştirildiği bir dönemdi. Oltalar boyunca koşu halkaları görünmeye başladı ve bu da olta balıkçılarına döküm hattı üzerinde daha fazla kontrol sağladı. Çubukların kendileri de giderek daha karmaşık hale geliyor ve farklı roller için özelleşiyordu. Yüzyılın ortalarından itibaren eklemli çubuklar yaygınlaştı ve çubuğun üst kısmı için bambu kullanılmaya başlandı, bu da ona çok daha fazla güç ve esneklik kazandırdı.
Endüstri de ticarileşti - tuhafiyeciler mağazasında çubuklar ve olta takımı satıldı . 1666'daki Büyük Londra Yangınından sonra , zanaatkarlar , 1730'lardan itibaren balıkçılıkla ilgili ürünlerin üretim merkezi haline gelen Redditch'e taşındı . Onesimus Ustonson dükkânını 1761'de kurdu ve kuruluşu sonraki yüzyılda pazar lideri olarak kaldı. Kral George IV ile başlayan üç ardışık hükümdardan Kraliyet Emri aldı . Ayrıca çarpma vincini icat etti . Endüstrinin ticarileşmesi, aristokrasinin üyeleri için bir eğlence hobisi olarak balıkçılığa olan ilginin arttığı bir zamanda geldi .
Etkisi Sanayi Devrimi ilk sinek hatlarının üretiminde hissedildi. Zahmetli ve zaman alıcı bir süreç olan olta balıkçılarının hatlarını bükmesi yerine, yeni tekstil eğirme makineleri, çeşitli konik hatların kolayca üretilmesine ve pazarlanmasına izin verdi.
İngiliz sinek balıkçılığı, sinek bağlama ve sinek avlama teknikleri konusunda birkaç kitabın ortaya çıkmasıyla birlikte, sinek balıkçı kulüplerinin ortaya çıkmasıyla birlikte 19. yüzyılda gelişmeye devam etti.
19. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar , orta ve alt sınıflar için genişleyen boş zaman fırsatları, kitlesel çekiciliği giderek artan sinek balıkçılığı üzerinde etkisini göstermeye başladı. İngiltere'deki demiryolu ağının genişlemesi, daha az varlıklıların ilk kez hafta sonu balık tutmak için deniz kıyılarına veya nehirlere seyahat etmelerine izin verdi. Daha zengin hobiler yurtdışına daha fazla cesaret etti. Norveç'in büyük somon stoklarıyla dolu büyük nehirleri , yüzyılın ortalarında çok sayıda İngiltere'den balıkçıyı çekmeye başladı - Jones'un Norveç rehberi ve 1848'de yayınlanan somon balıkçısının cep arkadaşı Frederic Tolfrey tarafından yazıldı ve ülke için popüler bir rehber.
Modern makara tasarımı, 18. yüzyılın ikinci yarısında İngiltere'de başlamıştı ve kullanımda olan baskın model ' Nottingham makarası' olarak biliniyordu . Makara, serbestçe sarkan geniş bir tamburdu ve yemi akıntıyla birlikte uzun bir süre sürüklenmesine izin vermek için idealdi. Dişli çarparak makaraları başarıyla İngiltere'de yakalandı, ancak benzer modeller tarafından modifiye edildi ABD'de, daha başarılı olmadı George Snyder arasında Kentucky onun yem döküm makara, 1810 yılında ilk Amerikan yapımı tasarımına.
Çubuğun kendisi için kullanılan malzeme, İngiltere'ye özgü ağır ağaçlardan, özellikle Güney Amerika ve Batı Hint Adaları'ndan yurt dışından ithal edilen daha hafif ve daha elastik çeşitlere dönüştü . Bambu çubuklar, 19. yüzyılın ortalarından itibaren genel olarak tercih edilen seçenek haline geldi ve birkaç malzeme şeridi kamıştan kesildi, öğütüldü ve daha sonra katı bir çekirdeğe sahip hafif, güçlü, altıgen çubuklar oluşturmak için birbirine yapıştırıldı. onlardan önce gelen herhangi bir şey. George Cotton ve selefleri, sineklerini uzun çubuklarla ve sineği balığa götürme işinin çoğunu rüzgarın yapmasına izin veren hafif çizgilerle avladılar.
Takım tasarımı 1880'lerden itibaren gelişmeye başladı. Sinek çubuklarının imalatına yeni ağaçların girmesi, sineklerin at kılı yerine ipek ipler üzerinde rüzgara atılmasını mümkün kıldı . Bu çizgiler çok daha büyük bir döküm mesafesine izin verdi. Bununla birlikte, bu erken uçuş hatları, yüzmelerini sağlamak için çeşitli sargılarla kaplanmaları gerektiğinden ve su birikmesini önlemek için makaradan çıkarılıp dört saatte bir kurutulmaları gerektiğinden zahmetli oldu. Bir başka olumsuz sonuç da, çok daha uzun olan hattın bir karışıklığa girmesinin kolaylaşmasıydı - buna İngiltere'de 'karmaşa' ve ABD'de 'geri tepme' deniyordu. Bu sorun, regülatörün icadını, hattı eşit olarak dışarı sarmak ve karışıklığı önlemek için teşvik etti.
Amerikalı Charles F. Orvis, 1874'te makara tarihçisi Jim Brown tarafından "Amerikan makara tasarımının ölçütü" ve tamamen modern ilk makaralı makara olarak tanımlanan yeni bir makara ve sinek tasarımı tasarladı ve dağıttı.
Bir tekstil patronu olan 1. Baron Illingworth , 1905'te modern sabit makaralı eğirme makarası formunun patentini aldı. Illingworth'ün makara tasarımını dökerken, makara makaranın ön kenarından çekildi, ancak bir halat alıcısı tarafından tutuldu ve geri sarıldı, sabit makara etrafında dönen bir cihaz. İpin dönen bir makaraya karşı çekilmesi gerekmediğinden, geleneksel makaralardan çok daha hafif yemler dökülebilir.
1950'lerin başlarında ucuz fiberglas çubukların, sentetik sinek hatlarının ve monofilament liderlerinin geliştirilmesi, sinek balıkçılığının popülaritesini yeniden canlandırdı.
teknikler
Balık yakalamak için birçok balık tutma tekniği ve taktiği vardır. Terim ayrıca yumuşakçalar ( kabuklu deniz ürünleri , kalamar , ahtapot) ve yenilebilir deniz omurgasızları gibi diğer suda yaşayan hayvanları yakalama yöntemlerine de uygulanabilir .
Balık tutma teknikleri arasında elle toplama , zıpkınla balık avı , ağ , olta balıkçılığı ve tuzak bulunur . Rekreasyonel , ticari ve zanaatkar balıkçılar farklı teknikleri ve bazen de aynı teknikleri kullanırlar. Eğlence amaçlı balıkçılar zevk, spor veya kendilerine yiyecek sağlamak için balık tutarken, ticari balıkçılar kâr için balık tutar. Zanaatkar balıkçılar, üçüncü dünya ülkelerinde hayatta kalmak için ve diğer ülkelerde kültürel miras olarak geleneksel, düşük teknolojili yöntemler kullanırlar. Genellikle eğlence amaçlı balıkçılar olta balıkçılığı yöntemlerini, ticari balıkçılar ise ağ oluşturma yöntemlerini kullanır. Modern bir gelişme, bir drone yardımıyla balık tutmaktır.
Bir balığın yemlik bir kancayı veya yemi neden ısırdığı, balığın duyusal fizyolojisi, davranışı, beslenme ekolojisi ve biyolojisi ile yem/kanca/yem ortamı ve özellikleri ile ilgili çeşitli faktörleri içerir. Çeşitli avlanma teknikleri ile balıklar ve göç , yiyecek arama ve habitat dahil olmak üzere davranışları hakkında bilgi arasında karmaşık bir bağlantı vardır . Balık tutma tekniklerinin etkin kullanımı genellikle bu ek bilgiye bağlıdır. Bazı balıkçılar , balık besleme düzenlerinin güneşin ve ayın konumundan etkilendiğini iddia eden balıkçılık folklorunu takip eder.
Mücadele etmek
Olta takımı, balıkçıların balık tutarken kullandıkları ekipmanlardır . Balık tutmak için kullanılan hemen hemen her ekipman veya teçhizata olta takımı denilebilir. Bazı örnekler şunlardır kancalar , çizgiler , platinler , yüzer , çubuklar , makaraları , yemler , lures , mızraklar , ağlar , gaffs , tuzaklar , kuşlardırlar ve mücadele kutuları.
Bir olta ucunun ucuna takılan takıma terminal takımı denir . Buna kancalar , platinler , şamandıralar , liderler, fırdöndüler , ayrık halkalar ve teller, çıtçıtlar, boncuklar, kaşıklar, bıçaklar, eğiriciler ve olta bıçaklarını balıkçılık yemlerine takmak için çatallar dahildir. İnsanlar ayrıca ölü veya canlı balıkları başka bir yem olarak kullanma eğilimindedir.
balıkçı gemileri
FAO'ya göre , 2004 yılında dört milyon ticari balıkçı gemisi vardı. Bunların yaklaşık 1,3 milyonu kapalı alanları olan güverteli gemilerdir. Bu güverteli gemilerin tamamına yakını mekanize olup 40.000 adedi 100 tonun üzerindedir. Diğer uçta, güvertesiz teknelerin üçte ikisi (1,8 milyon), yalnızca yelken ve kürekle çalışan çeşitli türlerde geleneksel teknelerdir. Bu tekneler esnaf balıkçılar tarafından kullanılmaktadır .
Sayı yüksek olmasına rağmen, kaç tane eğlence amaçlı balıkçı teknesi olduğunu tahmin etmek zor . Terim akıcıdır, çünkü bazı eğlence tekneleri zaman zaman balık tutmak için de kullanılabilir. Çoğu ticari balıkçı teknesinin aksine, eğlence amaçlı balıkçı tekneleri genellikle sadece balık tutmaya adanmaz. Bir balıkçı periyodik olarak bir balık yakalamak amacıyla gemiye çıktığı sürece, su üstünde kalacak her şeye eğlence balıkçı teknesi denilebilir . Balık arasında değişen teknelerden eğlence amaçlı yakalanır sığınağın Kano , şamandıra tüpleri , kayak , sallar , paddleboards, ayağa duba tekneler ve küçük dingileri için üstü açık otomobil , kabin kruvazör büyük, yüksek teknoloji ve lüks ve gezen yatlar büyük bir oyun kulesi. Büyük tekneler, amaca akılda rekreasyon balıkçılık ile, genellikle büyük, açık olan kokpitleri de kıç uygun balıkçılık için tasarlanmış.
Geleneksel balıkçılık
Geleneksel balıkçılık, olta ve olta takımı , oklar ve zıpkınlar , atma ağları ve sürükleme ağları vb. gibi geleneksel teknikleri kullanan her türlü küçük ölçekli, ticari veya geçimlik balıkçılık uygulamalarıdır .
eğlence balıkçılığı
Rekreasyonel ve spor balıkçılığı, öncelikle zevk veya rekabet için balıkçılıktır . Eğlence amaçlı balıkçılığın, balıkların nasıl yakalanabileceğini sınırlayan sözleşmeleri, kuralları, lisans kısıtlamaları ve yasaları vardır; Bunlar tipik olarak ağ kullanımını ve ağızda olmayan kancalarla balıkların yakalanmasını yasaklar. Rekreasyonel balıkçılık en yaygın biçimi, bir ile yapılır çubuk , makara , çizgi , kanca ve geniş bir yelpazede herhangi birinde yemler veya lures gibi yapay sinekler . Olta ile balık yakalama veya yakalamaya teşebbüs etme uygulaması genellikle olta balıkçılığı olarak bilinir . Olta balıkçılığında bazen balığın suya iade edilmesi ( yakala ve bırak ) beklenir veya istenir . Eğlence veya spor balıkçıları, avlarını kaydedebilir veya balıkçılık yarışmalarına katılabilir.
Tahmini küresel eğlence amaçlı balıkçı sayısı, dünya çapında 220 milyondan maksimum 700 milyon balıkçıya kadar değişmektedir ve bunun ticari balıkçı olarak çalışan bireylerin iki katı olduğu düşünülmektedir. Sadece Amerika Birleşik Devletlerinde bu 50100000 kişi hem balıkçılık faaliyetlerinde tahmin edilmiştir tuzlu ve tatlı su ortamlarında.
Büyük oyun balıkçılığı , ton balığı , köpekbalıkları ve marlin gibi büyük açık su türlerini yakalamak için teknelerden balık tutmaktır . Sportif balıkçılık (bazen av balıkçılığı), birincil ödülün balık etinin mutfak veya finansal değerinden ziyade balığı bulma ve yakalama zorluğu olduğu eğlence amaçlı balıkçılıktır . Aranan balıklar arasında tarpon , yelken balığı , uskumru ve diğerleri bulunur.
Balıkçılık endüstrisi
Balıkçılık endüstrisi, balık veya balık ürünlerinin alınması, yetiştirilmesi, işlenmesi, korunması, depolanması, taşınması, pazarlanması veya satışı ile ilgili herhangi bir endüstriyi veya faaliyeti içerir. Bu tanımlanır FAO dahil olarak eğlence , geçim ve ticari balıkçılık , ve hasat işleme ve pazarlama sektörleri. Ticari faaliyet, balık ve diğer deniz ürünlerinin insan tüketimine veya diğer endüstriyel işlemlerde hammadde olarak kullanılmasına yöneliktir .
Üç ana sanayi sektörü vardır:
- Ticari sektör vahşi av veya su ürünleri kaynakları ve satışa sunulan ürünleri içine bu kaynakların çeşitli dönüşümler ile ilişkili işletme ve bireyi içerir.
- Geleneksel sektör içerir işletmeler ve balıkçılık kaynakları ile ilişkili bireyler hangi yerli nüfus, gelenek aşağıdaki ürünleri türetmek.
- Eğlence sektörü satılık değil ürünler türetildiği balıkçılık kaynakları ile rekreasyon, spor veya rızık amacıyla ilişkili işletme ve bireyi içerir.
ticari balıkçılık
Ticari balıkçılık, ticari amaçlarla balıkların yakalanmasıdır. Bunu uygulayanlar, genellikle olumsuz koşullar altında karadan uzaktaki balıkları takip etmelidir. Ticari balıkçılar gelen, neredeyse tüm sucul türler hasat ton balığı , morina ve somon için karides , krill , ıstakoz , istiridye , kalamar ve yengeç çeşitli içinde, balıkçılık Bu türler için. Ticari balıkçılık yöntemleri, büyük ağlar ve açık deniz işleme fabrikaları kullanılarak çok verimli hale geldi. Bireysel balıkçılık kotaları ve uluslararası anlaşmalar, yakalanan türleri ve miktarları kontrol etmeye çalışır.
Ticari bir balıkçılık işletmesi, elle dökülen ağları veya birkaç pota kapanı olan küçük bir tekneye sahip bir adamdan, her gün tonlarca balık işleyen devasa bir trol filosuna kadar değişebilir .
Ticari olta takımı, ağırlıkları, ağları (örneğin gırgır ), ağları (örneğin sahil gırgırları), trolleri (örneğin dip trolü ), taramaları, kancaları ve misinaları (örneğin uzun halat ve tutamak ), kaldırma ağlarını, solungaç ağlarını , dolama ağlarını ve tuzakları içerir. .
Göre Gıda ve Tarım Örgütü Birleşmiş Milletler, dünya toplam balıkçılığına 2000 yılında üretim (2002 FAO) 86 milyon ton oldu. En çok üreten ülkeler sırasıyla Çin Halk Cumhuriyeti (Hong Kong ve Tayvan hariç), Peru, Japonya, Amerika Birleşik Devletleri, Şili, Endonezya, Rusya, Hindistan, Tayland, Norveç ve İzlanda oldu. Bu ülkeler dünya üretiminin yarısından fazlasını oluşturuyordu; Çin tek başına dünya üretiminin üçte birini oluşturuyordu. Bu üretimin %90'ından fazlası denizde ve %10'dan azı karadaydı.
Az sayıda tür, dünya balıkçılığının çoğunluğunu desteklemektedir. Bu türlerden bazıları ringa , morina , hamsi , ton balığı , pisi balığı , kefal , kalamar , karides , somon , yengeç, ıstakoz , istiridye ve deniz tarağıdır . Bu son dördü hariç tümü , 1999'da dünya çapında bir milyon tonun üzerinde bir avlanma sağladı , ringa ve sardalya birlikte 1999'da 22 milyon metrik tonun üzerinde bir avlanma sağladı. Diğer birçok tür de daha az sayıda avlanıyor.
Balık çiftlikleri
Balık yetiştiriciliği, su ürünleri yetiştiriciliğinin başlıca biçimidir, diğer yöntemler ise deniz ürünleri yetiştiriciliği kapsamına girebilir . Genellikle yiyecek için tanklarda veya muhafazalarda ticari olarak balık yetiştirmeyi içerir. Rekreasyonel balıkçılık için veya bir türün doğal popülasyonunu desteklemek için yavru balıkları vahşi doğaya bırakan bir tesise genellikle balık kuluçkahanesi denir . Balık çiftlikleri tarafından yetiştirilen balık türleri arasında somon , sazan , tilapia , yayın balığı ve alabalık bulunur .
Balık ürünleri
Balık ve balık ürünleri tüm dünyada gıda olarak tüketilmektedir . Diğer deniz ürünleri ile birlikte , dünyanın başlıca yüksek kaliteli protein kaynağını sağlar : dünya çapında tüketilen hayvansal proteinin yüzde 14-16'sı. Bir milyardan fazla insan, birincil hayvansal protein kaynağı olarak balıklara güveniyor.
Balık ve diğer akuatik organizmalar, örneğin köpek balığı derisi deri, mürekkep salgıları yapılan pigmentler gibi çeşitli gıda ve gıda dışı ürünlerin içine işlenir Sübye , isinglass için kullanılan açıklama , şarap ve bira, balık emülsiyon bir şekilde kullanılan gübre , balık tutkal , balık yağı ve balık unu .
Balıklar ayrıca araştırma ve akvaryum ticareti için canlı olarak toplanır .
Balık pazarlaması
balıkçılık yönetimi
Balıkçılık yönetimi, sürdürülebilir sömürünün mümkün olması için balıkçılık kaynaklarını korumanın yollarını bulmak için balıkçılık biliminden yararlanır . Modern balıkçılık yönetimine genellikle, tanımlanmış hedeflere dayanan (umarım uygun olan) bir yönetim kuralları sistemi ve bir izleme kontrol ve gözetim sistemi tarafından uygulamaya konulan kuralları uygulamak için yönetim araçlarının bir karışımı olarak anılır .
Balıkçılık bilimi, balıkçılığı yönetme ve anlamanın akademik disiplinidir. Balıkçılığın bütünleşik bir resmini sağlamak amacıyla oşinografi , deniz biyolojisi , deniz koruma , ekoloji, nüfus dinamikleri , ekonomi ve yönetim disiplinlerinden yararlanan çok disiplinli bir bilimdir . Bazı durumlarda biyoekonomi gibi yeni disiplinler ortaya çıkmıştır .
Sürdürülebilirlik
Balıkçılığın uzun vadeli sürdürülebilirliği ile ilgili konular arasında aşırı avlanma , yan avlanma , deniz kirliliği , balıkçılığın çevresel etkileri , iklim değişikliği ve balık yetiştiriciliği yer almaktadır .
Koruma konuları deniz korumanın bir parçasıdır ve balıkçılık bilim programlarında ele alınmaktadır . Yakalanacak balık sayısı ile insanlığın onları yakalama arzusu arasında büyüyen bir uçurum var, dünya nüfusu arttıkça daha da kötüleşen bir sorun .
Diğer çevresel sorunlara benzer şekilde , geçim kaynakları balıkçılığa bağlı olan balıkçılar ile gelecekteki balık popülasyonlarının sürdürülebilir olması için bazı balıkçılığın balıkçılığı sınırlaması veya faaliyetlerini durdurması gerektiğini fark eden balıkçılık bilim adamları arasında çatışma olabilir .
Hayvan refahı endişeleri
Tarihsel olarak, bazıları balıkların acı çekebileceğinden şüphelendi. Laboratuvar deneyleri, balıkların ağrılı uyaranlara (örneğin, arı zehiri enjeksiyonları ) memelilere benzer şekilde tepki verdiğini göstermiştir . Bu tartışmalıdır ve tartışılmıştır. Balık yetiştiriciliğinin yaygınlaşması ve toplumdaki hayvan refahı endişeleri, balıkları öldürmenin daha insancıl ve daha hızlı yollarının araştırılmasına yol açmıştır.
Balık çiftlikleri gibi büyük ölçekli operasyonlarda, balıkları elektrikle bayıltmak veya nefes alamamaları için nitrojenle doymuş suya koymak, onları sudan çıkarmaktan daha hızlı ölümle sonuçlanır. İçin sportif balıkçılık , balık yakında takip kafasına vurmak sureti onları yakalamak sonra öldürüldü önerilir kanaması veya keskin bir nesne ile beyin bıçaklama (denilen pithing veya Jime ike Japonca). Bazıları, avı yakalandığı yere bırakmanın acımasız olmadığına inanıyor, ancak 2018'de yapılan bir araştırma, kancanın, balığın yemi emdiği beslenme mekanizmasının önemli bir bölümüne zarar verdiğini ve ağrı konusunu göz ardı ettiğini söylüyor.
kültürel etki
- Toplum
- Balıkçı köyleri gibi topluluklar için balıkçılık sadece bir yiyecek ve iş kaynağı değil, aynı zamanda bir topluluk ve kültürel kimlik de sağlar.
- Ekonomik
- Bazı yerler, balıkçıların tatilde veya yarışmalarda ziyaret ettiği balık tutma yerleri olarak kabul edilebilir. Balıkçılığın ziyaretçiler tarafından ekonomik etkisi, bazı destinasyonlar için turizm gelirinin önemli, hatta birincil itici gücü olabilir.
- anlamsal
- Bir " balık avı gezisi ", bir görüşmecinin, hedefini ortaya çıkarmak istediklerinden daha fazla bilgiyi ifşa etmesi için kandırmak için bildiklerinden daha fazlasını bildiklerini ima ettiği bir durumdur. Olumsuz bir çağrışım taşıyan balıkçı açısından diğer örnekleri şunlardır: "İltifat balıkçılık", "aptal için kanca, çizgi ve ağ kurşunu " ( "yem alarak" sadece ötesinde aptal için) ve internet dolandırıcılığı phishing , hangi üçüncü bir taraf, kullanıcının hassas bilgileri (banka kodları gibi) gireceği bir web sitesini kopyalayacaktır.
- Din
- Balıkçılık, Hıristiyanlık, Hinduizm ve çeşitli yeni çağ dinleri de dahil olmak üzere büyük dinler üzerinde bir etkiye sahipti . İsa'nın balık avlama gezilerine katıldığı söylendi ve Mukaddes Kitapta bildirilen bir dizi mucize ve birçok mesel ve hikaye balık veya balık tutmayı içeriyor. Yana Havari Peter balıkçı olduğunu, Katolik Kilisesi kullanımını benimsemiş balıkçı halka Papa'nın geleneksel içine vestments .
Ayrıca bakınız
Notlar
Referanslar
daha fazla okuma
- Schultz, Ken (1999). Balıkçılık Ansiklopedisi: Dünya Çapında Olta ile Balık Tutma Rehberi . John Wiley ve Oğulları. ISBN'si 978-0-02-862057-2.
- Gabriel, Otto; Andres von Brandt (2005). Dünyanın balık tutma yöntemleri . Blackwell. ISBN'si 978-0-85238-280-6.
- Sahhage, Dietrich; Johannes Lundbeck (1992). Balıkçılık Tarihi . Springer-Verlag . ISBN'si 978-0-387-55332-0.
- " Balıksız deniz, gerçek! " . Pauly, Daniel (2009) . British Columbia Üniversitesi . Arşivlenmiş orijinal 7 Ocak 2013 tarihinde..
- Dünya okyanus balıkçılığı faaliyeti haritası, 2016