(Arion ater veya belki başka bir Arion türü)
Eve girmişti, bir kürekle dışarı koyana kadar salgıladığı mukusun ne kadar arttığına bir bakın. Tehdit algıladıklarında tadı ve kokusu rahatsız edici bir sümük salgılayarak kendilerini koruyorlar.
Çoğunlukla organik materyali ayrıştırsalar da aynı zamanda hepçiller. Mantarlar, leş, solucanlar, yapraklar, saplar, ölü bitki ve gübre yiyerek besleniyorlar. Olur da dokunaçlarını kaybederlerse yeniden oluşturmaları 1-2 ay sürüyormuş.
Hermafroditler ancak üremenin başarılı olması için bir ortağa ihtiyaç duyuyorlar. Gençlerin olgunluğa erişmesi bir yıl kadar sürerken yetişkinler yaklaşık iki yıl yaşıyormuş. Eşleşmek veya yiyecek bulabilmek için diğerlerinin sümük izlerini takip ediyorlar. Sümüklü böceklerin köpeklere bulaştırdığı düşünülen bir çeşit parazit üzerine araştırma yapan Exeter Üniversitesi’nden Dr. Dave Hodgson, hayvanların böylelikle enerji tasarruf ettiklerini söylüyor. “Enerjilerinin %40’ını üzerinde hareket ettikleri sümüksü maddeyi oluşturmaya harcadıklarını biliyoruz. Fırsatını yakaladığında bir sümüklü böcek tabi ki bir diğerinin bıraktığı sümüksü izin üstünde ilerleyecektir. Bunu başka bir geminin rüzgârı ve akıntısıyla yelken açmaya benzetebiliriz.”
Burada da mantar aramaya çıkan köylüler kendilerinden önce mantar arayanların izlerini takip ediyor. Ocak bulma yöntemleri bu. Gelecek sene için aynı bölgeyi ziyaret etmek üzere kafalarında işaretliyorlar haritayı. Peşlerine takıldığımda önceki ziyaretçinin ezmiş olduğu mantarları görebiliyorum bazen. Veya bir domuz izi pekâlâ bir trüf mantarına çıkarabilir yolumu. Hiç buldum mu, hayır. Ama neden olmasın?
Her bir canlının katettiği yolu ve onu izleyenleri ve izleyenleri de izleyenleri görebileceğimiz bir harita çizebilsek nasıl bir yumak çıkardı ortaya acaba? Biz de bizden önce yola çıkanların rüzgârında yol alıyoruz, bu kara böcek gibi.
Ama onu izleyenler ne şaşıracak şimdi, gökten inmiş gibi bıraktım toprağın üzerine. Öncesi yok bir iz bırakıyor, kendi yolunu kendi açanlar gibi.