Dil,ağzın içinde tat alma duyumunu sağlayan, çiğneme, yutma ve konuşmaya yardımcı olan, kastan yapılmış bir organdır.Bağ dokusuyla yutak duvarlarına veboyundaki dil kemiğine sıkıca perçinlenmiş olan dilin, “gövde” adı verilen üçte ikilik bölümü, “kök” adı verilen üçte birlik bölümünden V biçiminde bir sınırla ayrılmıştır. Dil gövdesinin üst yüzeyinde “papilla” adı verilen çok sayıda uzantı yeralır. Dil kökünün iki yanının üst yüzeylerinde bademcikler adı verilen düzensiz çıkıntılar görülür.
Erişkin insanın dilinde üç çeşit papilla göze çarpar. Yapraklı papilla adı verilen dördüncü papilla çeşidiyse, insanda gelişmemiş durumdadır; buna karşılık birçok hayvanda, dilin arka bölümünün arka-yan yüzleri boyunca çok iyi gelişmiştir. İnsandaki papillalar arasında salgı bakımından en yüksek olan ipliksi papillalar, mikroskop altında tersine dönmüş V biçimli yapılar biçiminde görünürler; bunlarda tat alma tomurcukları bu lunmaz; temel işlevleri, besinin hareketine yardımcı olacak biçimde sürtünme sağlamaktır. Bunların arasına serpili durumda bulunan mantarsı papillalar, düğümleri andırır, dilin üst orta bölgesinde bulunur ve tat alma tomurcukları içerirler. Sayıca en az olan üçüncü papilla çeşidi, “kenarları çevrili papillalar” diye adlandırılır; bunlar en büyük papillalardır ve mantarsı papillalar gibi tat tomurcukları içerirler; sayıları 13 kadardır; dilin kökünü gövdesinden ayıran V biçiminde bir sıra biçiminde dizilmişlerdir.