

Seyfo'nun kafası kaç zamandır dumanlı gibi, habire Ayşe'nin Garanti Bankası'nın önünden geçişini düşünüyor. Nasıl adım atmış. Nasıl o hizaya gelmiş. Elleri o sırada ne yapıyormuş. Hani Seyfo'yu dinleseniz, koca Garanti Bankası'nı hiç edecek, bir tek Ayşe'yi göreceksiniz o güzergahta.
Seyfo'nun karşısına çıkan çok olmuş. Kimi duygularını kontol edememiş, budist rahibe dönüştürmüş onu. Kimi anaç tavuk kesilmiş başına, söndürmüş şevkini. İki uçta da aradığını bulamamış anlayacağınız. Zira nasıl bir şey istediğini bilmiyormuş.
Son bir haftadır biliyor ama. Nasıl birşey istediğimi biliyorum artık diyor. Kızla tek laf etmişliği yok ama. Garanti Bankası'nın önünden o geçişe vurulmuş. Ben Ayşe'yi istiyorum diyor. Başka birşey demiyor. Yıllardır onu beklemiş. En son gidip bir Cin Ali kitabı bile aldı. Ali topu at, Ayşe tut. Bir tek elyazısı diye arada bir zorlanıyor ama, Ayşe'nin adı sürekli geçsin diye tekrarlayıp tekrarlayıp duruyor.
Tekrarlıyor tekrarlamasına adını ama gidip gelip zamana takılıyor. Zaman için..bazen çok yavaş, bazen çok hızlı akıyor diyor. Pazarları ise geçmek bilmiyor. Ya bir simitçiye takılıyor, ya zerzavatçıya yada börekçiye. Pazartesi iş günü ya, banka açılacak, Ayşe saat 8:30'da oradan geçecek.
Bugün biraz ürküttü gerçi beni, kölesi olmaya hazırım dedi ilk defa Ayşe'nin. Seyfo, bir yürüyüş ile sahiplik, kölelik ilişkisine girdiyse eğer, kızın şimdiden adımlarına bir isim takması gerekecek.
Elleri iki başının arasında hayaller de geminin rotasında; Önce sağ adım..yavaş ama itinalı..ayakkabıları siyah rugan. Eteğinin pileleri bile var..