“Çok egzotiksin!”
“Çok sıra dışı görünüyorsun.”
“Ama gerçekte sen kimsin?”
Siyahi bir babaya ve beyaz bir anneye sahip olan Isabella aslında ne demek istediklerini biliyor:
“Ebeveynlerin gibi gözükmüyorsun.”
“Farklısın.”
“Hangi ırktansın?”
Anne ve babası boşanan on bir yaşındaki Isabella her hafta farklı bir hayata geçmek zorunda. Annesi ile babası arasında bölünmüş olmak onun için sadece ev değiştirmek, farklı takma isimler kullanmak değil aynı zamanda kimliğini değiştirmek demek.Yarı beyaz yarı siyah olmak nasıl hissettirmeli? Yarının babana ait olması diğer yarının ise annene ait olması… Sürekli yarım olarak görüldüğünde nasıl bir tam olmayı başarabilirsin ki?
İki ailenin bir araya gelmesi imkânsız gibi gözükürken beklenmedikırkçı bir saldırıIsabella’nın hayatını tamamen değiştirecek.
Karışık (Karton Kapak)
“Artık bir değil, üç ayrı parçaydık. Bir anne. Bir baba. İkiye bölünmüş bir çocuk. Aslında, bu durumda dört parça oluyoruz çünkü benim iki kişi olmam gerekiyor: Annemin Izzy’si, babamın Isabella’sı.”
“Acaba diğer insanlar bizi izliyor mu merak ediyorum, sanki bir tür reality show’muşuz gibi. Altyazıda şöyle yazıyor: “Çikolata ailesi vanilya ailesiyle yapay gerçeklikte, yani alışveriş merkezinde buluşuyor. Karamel kız çaresiz bir biçimde ikisinin arasında kalmış durumda.”
“Yeni yıl için aldığım yeni takvimi yatağımın üstündeki duvara astım. Takvimi hafta hafta işaretledim. Annemin haftalarını yeşil fosforlu kalemle renklendirdim. Babamdakileriyse fosforlu turuncuyla. Her biri için yirmi altı hafta. Eşit biçimde ikiye bölünmüş.
Üzücü olan ne biliyor musunuz? Peki ya benim haftalarım?”