Stephanie Cahill lisede kulüp voleybolu oynadı. Pediatri alanında 2019 yılında yapılan bir araştırma, 20 lise sporunda lise kızları için sarsıntı oranlarının erkeklere göre daha yüksek olduğunu ortaya koydu.
Stephanie Cahill, birçoğu kulüpte voleybol oynarken yaşadığı beş sarsıntının daha sonra depresyon ve anksiyete gibi zihinsel sağlık sorunlarına katkıda bulunduğuna inanıyor.
Sporla ilgili sarsıntılarla ilgili araştırmalar futbol yaralanmalarıyla başladı, ancak o zamandan beri hokey, futbol ve amigo gibi vuruşların ve düşmelerin rutin olduğu diğer etkinliklere yayıldı.
Bununla birlikte, sarsıntıların uzun vadeli etkileri hala araştırılmaktadır.
Araştırmalar, Cahill’in hissettiği şekilde haklı olduğunu göstermiştir.
Cognitive FX tarafından 2019’da yapılan bir araştırma, beyin sarsıntısı sonrası hastaların% 30’una kadarının, zamanla ve dinlenmeyle geçmeyen, kalıcı, uzun vadeli semptomlara sahip olduğunu gösteriyor. Çalışma, uzun süreli semptomlar olmadan sarsıntı geçirmekten uzaklaşacak kadar şanslı olanların, özellikle ilk yıl içinde başka bir sarsıntı geçirmeye her zaman daha duyarlı olacağını söyleyerek devam ediyor.
Kadın sporcularla ilgili araştırmalar, bazı araştırmalar kadın ve kızların erkek sporculardan daha yüksek oranlarda sarsıntı geçirdiğini gösterse de gecikmiştir. Pediatri alanında 2019 yılında yapılan bir araştırma, sarsıntı oranlarının liseli kızlarda 20 lise sporunda erkeklerden daha yüksek olduğunu ortaya koydu.
Cahill, sarsıntıların duygusal, zihinsel ve fiziksel sağlığını etkilediğini söyledi. Depresyon nöbetleri vardı. İyileşmek için çok mücadele etti.
Baharda Arizona Eyalet Üniversitesi’nden mezun olan ancak voleybol oynamayan Cahill, “Bununla daha iyi başa çıkmanın yollarını buldum, ancak hala varlar” dedi. “Bu sayede sporcuların yaşadığı tüm akıl sağlığı sorunlarını beyin travmasıyla ilişkilendiren daha fazla araştırma ortaya çıktı.”
İlk iki sarsıntı bir yıl arayla aynı kulüp turnuvasındaydı. Cahill, koçlarının sahaya geri dönmeyi kendi takdirine bıraktığını söyledi.
Sadece son yıllarda gençlerin yaşadığı sarsıntılar dikkat çekti. 2011 yılında Arizona Okullar Arası Derneği, Barrow Neurological Arizona ile birlikte, tüm lise sporcularının spor için onaylanmadan önce resmi bir sarsıntı testini geçmesini gerektiren Brainbook olarak bilinen türünün ilk örneği bir sarsıntı eğitim programını başlattı.
Bununla birlikte, kulüp sporları sahnesi çok daha az düzenlenmiştir ve şu anda bile sporun yönetim organı olan ABD Voleybolu, bireysel eyalet yasalarına uygun bir politika geliştirme zorluğu nedeniyle resmi bir sarsıntı protokolüne sahip değildir.
Kulüp sporları son derece rekabetçidir. Cahill, oyundan ayrılmaya karar verirse takımdaki başlangıç noktasını kaybedeceğini hissettiği için her iki oyuna da hemen tekrar girdiğini söyledi.
Tepkisi, The Concussion Legacy Foundation’ın kurucu ortağı ve CEO’su Chris Nowinski’yi şaşırtmadı. Spor dünyası kafa yaralanmalarına bakış açısından tutarlı değil.
Nowinski, “Sarkaç sarsıntılar üzerinde uzun süredir ileri geri sallanıyor,” dedi. “Yüz yıl önce, sporcuları daha da uzun süre dışarıda tuttuk. 100 yıl öncesine giderseniz, beyin sarsıntısı konusunda çok ciddiydiler. Yol boyunca bir yerlerde, yolumuzu kaybettik ve sporun büyük paraya dönüştüğü zaman bununla ilgisi olduğunu düşünüyorum.
“Bugün bakıp bunun uygunsuz olduğunu söyleyeceğimizde, birçok atlet uzun bir süre çok hızlı bir şekilde oynamaya geri döndü. … Beyin hasarının diğer yaralanmalardan çok daha ciddi olduğu gerçeği karşısında bunu daha fazla düşünmediğimiz için hala biraz utanıyorum. ”
Cahill’in Ocak 2013’teki ilk beyin sarsıntısından sonra 48 saat boyunca sağ kulağı duymadı. İkincisinden sonra, sadece bir yıl sonra, 12 saat boyunca tünel görüşü geliştirdi. İkinci sarsıntıdan sadece üç ay sonra gerçekleşen üçüncü sarsıntı en aşırı olanıydı. Dengesini etkiledi ve duvarlara çarpmasına neden oldu. Bugüne kadar, bunu yapmamak için çevresindekileri hissetmek için elini uzatıyor.
Cahill, “İlk iki sarsıntı, semptomlar kısa vadeli olduğunu düşündüğüm şeydi” dedi. “Bir yandan işitme zorluğu yaşadım ve biraz da tünel görüşüne sahiptim. Ancak, iki hafta sonra hepsi kayboldu ve çoğu insan beyin sarsıntısını kısa vadeli bir yaralanma olarak algılıyor. Ancak farkına vardığım şey, daha önce gerçekten fark etmediğim birçok bilişsel etkinin meydana geldiği ve sonrasında hala devam ettiğiydi. ”
“Yeniden eğitmek zorunda kaldığım en zor şey nasıl öğreneceğimdi” dedi. “Lise birinci sınıfa giden bir ikinci sınıf öğrencisiydim ve beyin sarsıntısından sonra okulu bırakmak zorunda kaldım. Okula geri dönemedim. Doktorlar bunu hiçbir şekilde önermedi. İyi yapamayacağımı, temelde geri dönersem kendime başarısız olma fırsatı vereceğimi ve bunun duygularımda ve akıl sağlığımda daha da fazla sıkıntıya neden olacağını söylediler. ”
Doktorların tavsiyesine karşı okula geri döndü. ASU’ya gittiğinde, çok kötü olmuştu.
Cahill, neyin yanlış olduğunu anlamanın yıllar aldığını söyledi.
Cahill, “Okula geri dönemeyecek olmamdan dolayı depresyon ve endişe olduğunu düşündüm,” dedi. “Aynı sorunları yaşıyordum ve bugün hala yaşıyorum.”
Cahill, ASU’da geçirdiği süre boyunca, zihinsel sağlık sorunlarını çevreleyen damgalanmayı azaltmayı amaçlayan, öğrenci tarafından yönetilen bir grup olan Active Minds’ın başkanlığını yaptı. Şimdi iletişim departmanında kriz metin hattıyla çalışıyor.
Cahill, “Tüm bu sarsıntıları geçirdikten sonra dünya hakkındaki algımın değiştiğini biliyorum” dedi. “Ruh sağlığı camiasında daha önce fark etmediğim tüm ihtiyaçları fark ettim. Tüm o topluluğa girdim ve daha yapılacak çok şey olduğunu fark ettim ve bu tutkumu besledi. ”
Cahill, pek çok kişinin sarsıntının uzun vadeli duygusal ve bilişsel etkilerinin farkında olmadığına inanıyor. Hikayesinin başkalarını eğitebileceğini umuyor.
“Yaptığım en önemli şey, hikayemi anlatmam ve her yönüyle% 100 tamamen dürüst olduğumu düşünüyorum, muhtemelen bir hataya,” dedi. “Bununla birlikte, bunun bazı akıl sağlığı yönleri olduğunu fark eden sarsıntı geçirmiş olabilecek diğer kişileri göstereceğini umuyorum. Ayrıca onlara hikayemin henüz bitmediğini söyledim. Hala birçok sorunla uğraşıyorum ve tamamen iyileştiğimi ve iyileştiğimi iddia etmiyorum.
“Bugün bile akıl sağlığı sorunlarım var ve her adımda onlarla başa çıkmayı öğreniyorum. Ve diğer insanlara, onlarınkini anladıklarında onlarla birlikte olacağımı söylemeyi umuyorum. ”
Jordan ROGERS