Jiang Xiaorou, ilahi kemik sunağına tırmanırken, uzak ufukta kızıl bir çizgi ortaya çıktı. Ardından, on binlerce millik kızıl bulutlar göğü kapladı. Engin arazilerin üzerinde gökyüzü kızıla boyandı.
Kızıl bulutlar havada asılı kalırken, yere her an bir yapışkan kan yağmuru yağacakmış gibi görünüyordu.
Kutsal Yaban’ın uçsuz bucaksız topraklarında, bir neslin en eşsiz kadını duruyor, bu sahneyi uzaktan izliyordu.
Bu kadının görünüşü, Jiang Xiaorou’ya benziyordu. Aralarındaki tek fark, Jiang Xiaorou’nun sahip olduğu çocuksu havadan yoksun olması, onun yerine bir olgunluğa ve çekiciliğe sahip olmasıydı.
Jiang Xiaorou’nun her hareketini, her ifadesini dikkatli bir şekilde izliyordu. Hiç rahat değilmiş gibi görünüyordu.
Metruk Irk, sayısız yıllar boyu kendi kaderini omuzlamıştı. Ancak antik çağlardan beri gelen kan bağı yavaş yavaş zayıflamıştı.
Şimdi, sahip oldukları güç, geçmişten çok değildi.
Her neslin Metruk Kral’ı, ilahi kemik sunağının tanımasını kazanarak antik kan bağını uyandırmak zorundaydı.
Ama her neslin Metruk Kral’ı bunda başarılı olamazdı. Ve başarısız olan Metruk Krallar, Metruk Irk tarihinde bir yer edinemezdi.
Dahası, kan bağı uyanmış olsa bile, uyanışın başlangıç aşaması, uyanışın derin aşaması ve mükemmel uyanış gibi farklı uyanış dereceleri vardı ve bunların aralarında da muazzam farklılıklar vardı.
Son on milyonlarca yılda, sadece birkaç Metruk Kral antik kan bağının derin aşamalarını uyandırmayı başarmıştı. Elbette bunun sebebi, ilahi kemik sunağının enerjisini kaybetmesi de olabilirdi.
Neslinin eşsiz güzellikteki kadını da birkaç bin yıl önce kan bağının derin aşamalarını uyandırmıştı. Sadece çok güçlü biri olarak değil, aynı zamanda açık fikirli ve yenilikçi biri olarak Metruk Irk’a hükmetmişti. İyi bir liderdi.
Ancak, yirmi yıl önceki hadise ağır yaralanmasına neden olmuştu. Bunun etkisiyle kan bağı zayıflamıştı.
Hâlâ gücünü korusa da, zayıflayan kan bağı, Metruk Irk’ın Kutsal Ruhu’nu kontrol etmesini zorlaştırmıştı ve bu, Metruk Irk için çok önemli bir şeydi.
Bu çalkantılı dünyada, Metruk Irk’ın Kutsal Ruhu'ndan mahrum kalırlarsa, Metruk Irk’ın mirası bir gecede yok edilebilirdi.
Jiang Xiaorou’nun yirmi yaşından önce kendi kan bağını uyandırmayı denemek için ilahi kemik sunağına tırmanması, milyonlarca yıldır hiç görülmemiş bir şeydi.
Jiang Xiaorou çok genç olduğundan, bu ritüeli tamamlaması neredeyse imkansızdı. Ama bunu yapmak zorundaydı, zira...başka yol kalmamıştı.
“Kraliçe, neden endişeleniyorsunuz?”
Kadının yanındaki mavi kıyafetli genç saygıyla konuştu. Bu genç, ordusunu Tai Ah Kutsal Şehri’ne götüren, daha sonra da Yi Yun’u kurtaran ‘Çoban’dı.
Kadın hafifçe başını salladı ve iç geçirdi. “Endişe...kalbimin sızladığını hissediyorum. Rou’er daha çocukken benden ayrıldı. Ölümlülerin sıkıntılarına katlanarak Bulut Çölü’nde tek başına büyüdü. Kavuşmamız kolay olmadı ama yine de yeterince sevgimi gösteremedim. Onu şımartmak yerine, Metruk Irkımız’ın misyonunu omuzlanması için onu ilahi kemik sunağına göndermek zorundayım…”
“Rou’er’in bedeni özel. Genç olsa da, Kutsal Ruh’un tanımasını kazanması ve gerçek bir Metruk Kraliçe olması mümkün...ama...kalbindeki acı beni de incitiyor.”
Kadının sözlerini duyduktan sonra, ‘Çoban’ biraz tereddüt etti. Söyledikleri hakkında biraz düşündükten sonra cevap verdi: “Kraliçe, Qing Kui sert sözleri için şimdiden sizden özür diliyor. Yi Yun isimli genç, Halef’in aklını kurcalamaya devam ediyor...Ayrıldıklarından beri, Halef neredeyse hiç gülümsemedi…”
“Yi Yun…” Kadının nefesi kesildi, ama ardından yavaşça başını salladı. “Onun son birkaç yıldır yaptığı şeylerin bir kısmını öğrendim. Sıradan biri olsaydı, onu Rou’er’le bir araya getirmek problem olmazdı. Ama o çocuk sıradan biri değil. Onu buraya getirsek bile Metruk Irk’ın içinde sessiz ve bizim kurallarımıza uygun şekilde kalmayacaktır. Ayrıca, kaderinde bir fırtınayı başlatmak var. Rou’er’le bir araya gelirse bir bela yaşanacağına dair bir önsezim var.”
“Geçmişte, tek başıma seyahat etmeye karar verdiğim için acı çektim. Bu da beni endişelendiren şeylerden biri. Ama onlardan kaçınmaya çalışsan bile bazı şeylerden kaçınmak zordur…”
Kadın konuşurken hafifçe iç çekti. O anda, Jiang Xiaorou ilahi kemik sunağının tepesine varmıştı.
Elleriyle kemik Totem asayı kaldırdı. Ellerini kaldırınca geniş kol yenleri aşağı sarktı ve Jiang Xiaorou’nun beyaz porselene benzer kolları açığa çıktı. Gökyüzünü kaplayan kızıl bulutlarla oluşturduğu zıtlık, göz alıcıydı.
Wu Wu…
Şiddetli bir rüzgar esmeye başladı.
Jiang Xiaorou’nun uzun saçları ve kızıl uzun cübbesi rüzgarla dalgalandı. Neredeyse aynı anda, kızıl bulutların altındaki tüm bölgede, engin, kasvetli ve ürpertici bir aura yayıldı.
Bu aura dalgalanmaya başladığında tüm metruk hayvanlar titremeye başladı. Bir şeyler olduğunu hissediyorlarmış gibi başlarını kaldırıp ilahi kemik sunağa baktılar.
Rüzgarın sesi gittikçe yoğunlaştı, ta ki gök gürültülerine benzer bir ses oluşturana kadar!
Kızıl bulutlar, bir dalganın yükselişi gibi rüzgarla yalpalamaya başladı.
Şiddetle esen rüzgarın ortasında, sunağın üzerinde tek başına duran kızın sırtındaki pelerin deli gibi çırpınmaya başladı. Asa, onu bulutlara çıkana kadar uçmasını sağlamak için rüzgara emrediyormuş gibi gökyüzünü işaret ediyordu.
Hum Hum Hum!
On binlerce millik bir alanı kaplayan kızıl bulutlar, Jiang Xiaorou’nun hareketleri sonucu ilahi kemik sunağına doğru toplanmaya başladı. Bulutlar devasa kızıl bir girdap oluşturarak içine sonsuz miktarda Metruk Gücü topladı. Şiddetli bir enerji denizi oluşturuldu!
Jiang Xiaorou’nun ifadesi çok ciddiydi. Kanı, antik bir işaretle ısınmaya başladı.
Alnındaki üç kızıl nokta parlamaya başladı. Gökyüzünün yukarısında, kızıl bulutlar birleşti ve döne döne ona doğru ilerlemeye başladı. Uzaktan bakıldığında, gökyüzünde devasa bir huni varmış gibi görünüyordu.
Jiang Xiaorou Metruk Irk’ın antik yazırlarını okumaya başladı. Yazıtın heceleri, parlak kırmızı metinsel efsunlar hâline gelip onun etrafını çevreledi. Ellerindeki kemik asanın üzerindeki Totem de canlanmış gibi görünüyordu.
Sonunda, gökyüzündeki kızıl bulutlar, Jiang Xiaorou’nun zarif bedeni üzerine düştü. Güzel ve küçük yüzünü sonsuz bir kan rengi sardı. Kasvetli ve ürpertici aura Yer’e ve Gök’e hücum etti ve daha önceki durgun havanın yerini korkunç bir atmosfer aldı.
İlahi kemik sunağının etrafındaki metruk hayvanlar, zaten yere sermiş oldukları bedenlerini daha da büzüştürmeye çalışmaktan kendilerini alamadı. Bu muazzam güçten dolayı dehşete düşmüş gibi görünüyorlardı.
Kızıl bulutlar gittikçe daha fırtınalı bir hâle geldi. Buna karşılık, Jiang Xiaorou’nun figürü güçsüz ve tüy gibi inceydi.
Etrafını sonsuz miktarda Metruk Gücü sarsa da, Jiang Xiaorou’nun gözleri hâlâ sakindi.
Şu anda ne Metruk Irk’ı düşünüyordu ne de uyandırmak üzere olduğu antik kan bağını. Aklında geçmişinden kesitler vardı.
Bulut Çölü’nde, sefil bir yaşam sürmüştü. Her gün, gecenin körüne kadar çok sıkı bir şekilde çalışmıştı. Buna rağmen açlıkla cebelleşmek zorunda kalmıştı.
O zor zamanlar dayanılmazdı. Ama hatırlarında, ufak mutluluk anları da vardı…
O zamanlar, her şeyi Yi Yun’du. Hayatını devam ettirmek istemesinin tek sebebi Yi Yun’un varlığıydı.
Yi Yun büyürken çok mutluydu. Yi Yun, Jin Long Wei’nin üyesi olduğunda çok sevinmişti.
En başta, genç kardeşinin başarılarını izleyerek sıradan ama mutlu bir hayat yaşayacağına inanmıştı. Yi Yun’a her zaman sessizce destek olmak istese de, kader daima garipti. Bugün, etrafında sonsuz metruk hayvan sürüleri varken bu ilahi sunakta duruyor ve bir görevi sırtlarken kendini buna ve kendine çok yabancı hissediyordu…
Yüce bir statü elde etmişti ama istediği şey bu değildi.
Şimdi, bu ilahi sunağın üstünde, bu garip durumun içinde, elinde bir asa, omuzlarında bir yük ve geleceğinde parlaklık varken tek hissettiği yalnızlıktı...