Trump'ın ilk 100 günü boyunca gündeminin pek azını veya bir kısmını gerçekleştirememesi, bu kısa sürede hükümet başkanlığımıza, özellikle de cumhurbaşkanlığının bozulmasına yol açtığı büyük zararı bizi kör etmemelidir.
Cumhuriyetin başından itibaren, cumhurbaşkanlığı makamına ulusun değerleri için odak noktası olarak baktık. Washington, Jefferson, Lincoln ve iki Roosevelts, Amerikalılar nesillerindeki topraklardaki en yüksek makamın ahlaki otoritesi için örneklendi. Sadece bu adamların başardığı şey değil, Nasıl Onlar yaptı; Sadece politikaları değil, demokratik yönetişim kurumları üzerindeki olumlu etkileri de var.
Doğru, başkanlarımızın çoğu bu ideallerin gerisinde kaldı. Ancak bu kişilerdeki hayal kırıklıklarımız, o ofise sahip olanlar için sahip olduğumuz yüksek beklentileri yansıtıyordu.
Oysa Trump’ın altında, cumhurbaşkanlığının ahlaki otoritesi tamamen ortadan kalktı.
John F. Kennedy, dünyanın büyük sanatçılarını, yazarlarını ve filozoflarını Beyaz Saray'da yemek yemeye davet ettiğinde hatırlamak için yeterince yaşlıyım. Millet güçlenmiş hissetti.
Donald Trump, bir zamanlar Başkan Obama'yı “melez” olarak adlandıran Sarah Palin ve Ted Nugent'i davet ediyor ve kendimizi kederli hissediyoruz.
Ama bu sadece Trump'ın kaba tarafı değildi.
Ayrıca Trump'ın yalanları da vardı - sürekli olarak kanıtlanmış ve kanıt eksikliği defalarca belirtildikten sonra bile doğrulanmamış.
Bunlar sadece herhangi bir yalan değil, Amerikalıların birbirlerine olan şüphelerini derinleştiren ve hükümet seçimimize olan güvenimizi baltalayan ya da “üç ila beş milyon” insanın son seçimde yasadışı olarak oy kullandığı ya da Obama’nın kampanya sırasında ona casusluk yaptı.
Önceki başkanlar gerçeği süslediler ve zaman zaman Irak'ta kitle imha silahlarının varlığı gibi belirli bir önemli konuda yalan söylediler. Fakat Trump'tan önce, ilk 100 günlerinde bile, başkanlığının ayrılmaz bir parçası olan, kronik yalan söyleyen bir başkanımız olmadı.
Ayrıca, Trump’ın, aldığı kararlar, kazandığı sonuçları etkilemesine rağmen, yararına devam ettiği geniş aile şirketi ve yabancı hükümetler tarafından kendilerine faydalar sağlayarak, onunla iyilik yapmak için neredeyse kesin kararlar alıyor.
Trump, bu tür ihtilafları siliniyor - hatta vergi iadelerini serbest bırakmayı reddediyor, hatta kızını ve kayınvalidesini, her biri kendi işletmeleri ve çıkar çatışmalarıyla, Beyaz Saray'ın en yüksek seviyelerinde kendisine katılmaya davet ediyor.
Bazı cumhurbaşkanları, büyük konuşma ücretleri ve kitap sözleşmeleriyle görevden ayrıldıktan sonra başkanlıklarından kâr elde ettiler. Ancak Trump'tan önce, başkanlığı sırasında mali çıkar çatışması çekişmesinin henüz göz ardı edildiği bir cumhurbaşkanımız olmadı.
İlk 100 günü, Trump'ın bölücülüğü ile de kutlandı - Amerikalıları birbirine karşı çevirerek, Meksikalı-Amerikalılara ve Müslüman-Amerikalılara ve Afrikalı-Amerikalılara karşı nefreti meşrulaştırdı, destekçileri ve rakipleri arasında şiddete yol açtı.
Daha önce bölücü seçimler yaptık. Ancak onlardan sonra diğer başkanlar yaraları iyileştirmeye çalıştı. İç Savaşın korkularından sonra bile, Lincoln ünlüden kötülük olmadan biraraya gelmemizi istedi.
Buna karşılık Trump, savaşçı kamplara yayıldı - rakiplerine “düşman” diyor, yönetimine karşı komplo kurduklarını ve ana kaya destekçilerini teşvik etmek ve teşvik etmek için mitingler düzenliyorlardı.
Ayrıca Trump'ın zulmünü gördük - mültecilere, belgesiz göçmenlere ve aramızdaki fakirlere karşı. En az avantajlı Amerikalılara derinden zarar verecek bir bütçe çıkardı ve En İhtiyacı Olanlara zarar verecek Ekonomik Bakım Yasası'nın yürürlükten kaldırılmasını destekledi.
II. Dünya Savaşı'ndan bu yana dünyanın en büyük mülteci kriziyle karşı karşıya kaldığı bir zamanda mültecilere sığınma vermeyi reddetti ve birçoğu yıllardır topluluklarının üretken üyesi olan ABD'nin 11 milyon sakinleri üzerindeki göçmenleri serbest bıraktı. Çocukluğundan beri burada olan ve başka millet tanımayan insanları bile sınır dışı etti.
Diğer başkanlar zaman zaman acımasızdı. Fakat Trump'ın zulmü, aklın bir nedeni oldu. Tamamen gereksiz.
Ayrıca, Trump'ın dünyanın geri kalanı üzerindeki etkisi oldu - kaba milliyetçiliği ve nefret dolu yabancı düşmanlığını meşrulaştırmak. Fransa'nın Marine Le Pen'i tanıttı ve Türkiye'nin Tayyip Erdoğan'ı gibi otoriterleri teşvik ederken, aynı zamanda demokratik müttefiklerimizle dostlarımızı da karıştırdı.
Son olarak, Donald Trump'ın kendisi var - başkan olarak ilk 100 günlerinde narsisistik, yabancı düşmanlığı, paranoyak, haklı ve zayıf tenli olduğunu gösteren; başkalarının çalışmaları için kredi alır ve kendi başarısızlıkları için başkalarını suçlar; onu eleştirdiğinde basın mensuplarına ve gazetecilere dokunan ve kendisine katılmayan hakimleri şeytan eden.
Daha önce kişilik bozukluğu başkanlıklarına zarar veren ve Richard Nixon gibi cumhurbaşkanlığı makamını görevlendiren başkanlarımız vardı. Ancak Donald Trump, tamamen farklı bir ligde. Okul odalarımızda, belediye salonlarında ve kiliselerde şimdiye kadar teşvik edilen her sivil erdemin tam tersini sergiliyor.
İlk 100 gün başkanlar için yapay bir dönüm noktasıdır. Ancak yaptıklarını duraklatmak ve değerlendirmek için bir fırsat sunuyor. Çok sık olsa da, politika ve mevzuatın dar ölçüsünde olduğunu düşünüyoruz.
Trump ile daha geniş düşünmek önemlidir. İlk 100 gününün en önemli miraslarından biri, cumhurbaşkanlığı ve dolayısıyla Amerika’nın ofisinin ahlaki otoritesini küçümsemesidir.
Yazar Hakkında
ROBERT B. REICH, Berkeley'deki Kaliforniya Üniversitesi Şansölye Kamu Politikası Profesörü, Clinton yönetiminde Çalışma Sekreteri idi. Time Magazine onu geçen yüzyılın en etkili on kabine sekreterinden biri olarak seçti. En çok satanlar da dahil olmak üzere on üç kitap yazdı.Aftershock" ve "Milletlerin Çalışmaları"Onun sonuncusu"Outrage Ötesinde, "şimdi ciltsiz çıktı. Ayrıca Amerikan Prospect dergisinin kurucu editörü ve Common Cause'un başkanı.
Robert Reich tarafından Kitaplar
Kapitalizmi Kurtarmak: Birçoğuna, Çok Değil - Robert B. Reich tarafından
Amerika bir zamanlar büyük ve müreffeh orta sınıfı tarafından kutlandı ve tanımlandı. Şimdi, bu orta sınıf küçülüyor, yeni bir oligarşi yükseliyor ve ülke seksen yıldaki en büyük servet eşitsizliği ile karşı karşıya. Neden Amerika'yı aniden güçsüzleştiren ekonomik sistem bizi başarısızlığa uğratıyor ve nasıl düzeltilebilir?
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için.
Öfkenin Ötesinde: Ekonomimizde ve demokrasimizde neyin yanlış gittiğini ve nasıl düzeltileceğini -- Robert B. Reich tarafından
Bu zamanında kitabında, Robert B. Reich, vatandaşlara enerji verilmeden ve Washington’un kamu yararı için harekete geçmesini sağlamak için örgütlenmedikçe, Washington’da hiçbir şeyin iyi olmadığını savunuyor. İlk adım, büyük resmi görmektir. Öfkenin Ötesinde, gelir ve servetin artan oranının zirveye çıkmasının neden herkes için iş ve büyüme yarattığını, demokrasimizi baltaladığını; Amerikalıların halk yaşamı hakkında giderek daha alaycı olmalarına neden oldu; ve birçok Amerikalıyı birbirine karşı çevirdi. Ayrıca “gerileme hakkının” önerilerinin neden yanlış olduğunu açıklıyor ve bunun yerine yapılması gerekenler konusunda net bir yol haritası sunuyor. İşte Amerika'nın geleceğini önemseyen herkes için bir eylem planı.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için.