Yeşil Kimya, öncelikli olarak açıklamak gerekirse, ayrı bir disiplin (İnorganik veya organik gibi) değildir. Yeşil Kimya bir düzine prensip üzerine oturtulmuş, mevcut kirlilik sorunlarını ortadan kaldıracak çözümleri içine alan, yeni bir akımdır.
Cevre Koruma Örgütü (EPA) tarafından tanımı ise; “Kimyasalların dizaynı, üretimi ve kullanımı sırasında ve sonrasında ortaya çıkacak kirlilikleri elimine eden veya azaltan yenilikli teknolojileri teşvik etmektir”. P. T. Anastas ve J. C. Warner ise Yeşil Kimya-Teori ve Pratik kitabında (Green Chemistry-Theory and Practice); “Kimyasal ürünlerin dizaynı, üretimi ve kullanım alanlarında insan ve çevre sağlığı için tehlike oluşturan materyallerin kullanımı ve ortaya çıkışını elimine eden veya azaltan bir düzine prensibin kullanımıdır” olarak tanımlamışlardır. 12 prensip olarak ortaya çıkan ve şuan birçok kimyasal endüstri ve araştırmada rehber olarak kullanılan bu prensipleri Yeşil Kimya-12 Prensip’te bulabilirsiniz.
Yeşil Kimya da yaygın olarak endüstri ve araştırma da kullanılan tanımları aşağıdaki şekilde sırayalabiliriz;
4. Temiz Teknolojiler Havuzu (The Clean Technology Pool)
5. Cevre-Yenilik Pusulası (Eco-Innovation Compass)
Bir reaksiyonu veya bir materyali nasıl yeşil yapabiliriz? Bu sorunun cevabini 12 Prensibi kendi prosesimize uygulamamız ile bulabiliriz. Böyle bir reaksiyonun yeşil olabilmesi için;
a) Güvenli
b) Tek bir reaksiyon basamağı içermesi
c) Atık üretmemesi
d) Yenilenebilir hammaddelerin kullanılması
e) Çevresel olarak kabul edilebilir olması
f) Ürünün basit şekilde (reaksiyon ortamından) ayrıştırılabilmesi
g) Atom etkili olması
h) % 100 verim vermesi
parametrelerinin sağlanması gerekmektedir. Birçok reaksiyonda ise tüm bu maddeleri yerine getirmek ise oldukça zordur.
Tüm bunlardan, Yeşil Kimya’nın Kimya ve Kimya Mühendisliği’nin çok iyi şekilde kaynaştırılması ile mümkün olduğu çıkarımını yapmak zor olmasa gerek.