Jeff Campbell, 20 yıl boyunca bir suç araştırmacısı olarak çalıştı.devlet için timsah New Mexico'da. Soğuk vakalarda uzmanlaştı. Bu günlerde, sleuthing becerilerini o kadar soğuk bir vakaya uyguluyor ki, bir buçuk asırdır rüzgarla savrulan çayırların altına gömülüyor.
Campbell, bir dere yatağını ve kilometrelerce boş merayı incelerken, suç mahalli burası, diyor. Sıska, bilinçli bir dedektif, devam etmeden önce, bir mısır koçanı borusunu alıp, kar yağarken yakıyor. Saldırı şafak öncesi ışıkta başladı, ancak ses bu ortamda taşınır. Böylece kurbanlar, daha ne olduğunu göremeden toynakların kendilerine doğru çarptığını duyabilirlerdi.
Campbell, 1864'te doğu Colorado'da kesintili bir akarsu olan Sand Creek boyunca meydana gelen bir toplu cinayeti yeniden inşa ediyor. Bugün, bu kurak bölgede mil kare başına bir kişiden daha az insan yaşıyor. Ancak 1864 sonbaharının sonlarında, yaklaşık 1000 Cheyenne ve Arapaho burada, o zaman rezervasyon arazisi olanın kenarı. Şefleri yakın zamanda barış istemişti Beyaz yetkililerle görüştüler ve izole kamplarında taciz edilmeyeceklerine inanıyorlardı.
Yüzlerce mavi giyimli süvari, 29 Kasım'da şafakta aniden ortaya çıktığında, bir Cheyenne şefi Yıldızları kaldırdı ve Kulübesinin üzerinde çizgiler var. Köydeki diğerleri beyaz bayrak salladı. Birlikler karabina ve topla ateş açarak karşılık verdi ve çoğu kadın, çocuk ve yaşlı en az 150 Hintliyi öldürdü. Ayrılmadan önce, birlikler köyü yaktı ve ölüleri sakatladı, vücut parçalarını kupa olarak taşıdı.
Baskını Albay John Chivington yönetti.(Kongre Kütüphanesi, Baskılar ve Fotoğraflar bölümü)
Baskın daha sonra sanatçı Howling Wolf tarafından tasvir edildi.(Allen Memorial Sanat Müzesi / Oberlin Koleji)
Bugün sitenin ziyaretçileri, Big Sandy Creek'in kendisine bakan bir anıt alanına bir mil uzunluğundaki patika boyunca yürüyüş yapabilir.(Joanna B. Pinneo)
Bugün sitenin ziyaretçileri, Big Sandy Creek'in kendisine bakan bir anıt alanına bir mil uzunluğundaki patika boyunca yürüyüş yapabilir.(Joanna B. Pinneo)
Plains Kızılderili sanatçısı Howling Wolf, Sand Creek katliamının bu ayrıntılı çizimlerini, gerçekleştikten yaklaşık on yıl sonra yarattı.(Allen Memorial Sanat Müzesi / Oberlin Koleji)
Park Servisi ve kabile liderleri trajedinin tam yeri konusunda çatıştığında, Campbell her ikisinin de haklı olduğu sonucuna vardı: katliam 12.500 dönümlük bir alana yayıldı.(Joanna B. Pinneo)
Plains Kızılderili sanatçısı Howling Wolf, Sand Creek katliamının bu ayrıntılı çizimlerini, gerçekleştikten yaklaşık on yıl sonra yarattı.(Allen Memorial Sanat Müzesi / Oberlin Koleji)
Plains Kızılderili sanatçısı Howling Wolf, Sand Creek katliamının bu ayrıntılı çizimlerini, gerçekleştikten yaklaşık on yıl sonra yarattı.(Allen Memorial Sanat Müzesi / Oberlin Koleji)
Batı Amerika'da buna benzer birçok vahşet yaşandı. Ancak Sand Creek'teki katliam, o sırada yarattığı etki ve hatırlanma şekli nedeniyle öne çıkıyor. Ya da daha doğrusu, kayboldu ve sonra yeniden keşfedildi. Sand Creek, askerler tarafından ifşa edilen ve ABD hükümeti tarafından kınanan bir savaş suçu olan zamanının My Lai'siydi. Büyük Ovalarda onlarca yıl süren savaşı körükledi. Ve yine de, zamanla, katliam beyazların hafızasından, yerlilerin bile kendi arka bahçelerinde olanlardan habersiz olduğu bir noktaya çekildi.
Sand Creek Katliamı Ulusal Tarihi Bölgesi'nin açılmasıyla bu artık değişti. Sitenin müfettişi Alexa Roberts, Ulusal Park Servisi'nde adında 'katliam' olan tek birimin biz olduğumuzu söylüyor. Genellikle, ulusal tarihi yerler için işaretlerin bir başkanlık doğum yerine veya vatansever anıta yol açtığını belirtiyor. Bu yüzden birçok insan burada buldukları karşısında şaşkına dönüyor.
Ziyaretçiler ayrıca, katliamın, çoğu Amerikalı'nın Batı ovalarında Kızılderilileri öldüren süvarilerle değil, mavi ve gri arasındaki Doğu savaşlarıyla ilişkilendirdiği İç Savaş sırasında meydana geldiğini öğrenince şaşırıyorlar. Ancak Penn State Üniversitesi'nde tarihçi ve kitabın yazarı Ari Kelman, iki çatışmanın yakından ilişkili olduğunu söylüyor. Yanlış Yerleştirilmiş Bir Katliam , Sand Creek hakkında Bancroft Ödüllü bir kitap.
Gözlemlediğine göre İç Savaş, batıya doğru genişleme ve yeni bölgelerin ulusa özgür devletler mi yoksa köle devletler olarak mı katılacağı konusundaki çekişmelere dayanıyordu. Ancak kölelik, Batı'nın özgür beyaz yerleşiminin önündeki tek engel değildi; bir diğeri, birçoğu topraklarına tecavüze kararlı bir şekilde direnen Plains Kızılderilileriydi.
Park Servisi ve kabile liderleri trajedinin tam yeri konusunda çatıştığında, Campbell her ikisinin de haklı olduğu sonucuna vardı: katliam 12.500 dönümlük bir alana yayıldı.(Jami Simon)
Kelman, İç Savaşı dört milyon köleyi özgürleştiren bir kurtuluş savaşı olarak hatırlıyoruz. Ama aynı zamanda Yerli Amerikalıları yok etmek ve mülklerinden etmek için bir fetih savaşı haline geldi. Sand Creek, İç Savaş ile Appomattox'tan sonra 25 yıl boyunca devam eden Plains Kızılderili Savaşları arasında kanlı ve çoğunlukla unutulmuş bir bağlantıdır.
Sand Creek'in az bilinmesinin bir nedeni coğrafi uzaklığıdır. Site, Denver'ın 170 mil güneydoğusunda, Dust Bowl'dan asla kurtarılmayan bir çiftlik ilçesinde yer almaktadır. En yakın kasaba olan Eads, yalnızca altı kişilik bir lise futbol takımıyla sahaya çıkabilen yaklaşık 600 kişilik azalan bir topluluktur. Sand Creek'e giden asfaltsız, sekiz millik yol, Kansas'ta birkaç büyükbaş hayvan ve 30 mil uzaktaki bir tahıl silosu dışında neredeyse hiçbir özelliği olmayan, açık günlerde görülebilen kısa otlu çayırları geçiyor.
Tarihi alan aynı zamanda birkaç simge sunuyor: şimdilik bir karavanda yer alan bir ziyaretçi merkezi, bir Kızılderili mezarlığı ve söğüt ve pamuk ağaçlarıyla çevrili dar bir dere olan Sand Creek'in yanında alçak bir uçurumun tepesinde bir anıt. 1864'te burası ağaçsızdı ve şu anda bölgede mevsimlik bir korucu olan ceza müfettişi Campbell, derenin Kasım ayı sonlarında büyük ölçüde kuruduğunu söylüyor. Arkeologlar tarafından onlarca yıldır rüzgarla savrulan topraktan çıkarılan mermiler, topçu parçaları ve diğer kalıntılar dışında köy alanından veya katliamdan hiçbir iz kalmadı.
Suçun görünür kanıtı az olsa da, Campbell'ın dediği gibi tanık havuzu alışılmadık derecede büyüktür. Hintli hayatta kalanlar saldırının haritalarını çizdiler, onu geyik derisine boyadılar ve katliamı torunlarına anlattılar. Ancak o sırada beyaz Amerikalılar için en can alıcı ifade, yalnızca katliamı anlatmakla kalmayıp aynı zamanda o zamana kadar bir savaş kahramanı ve yükselen bir yıldız olarak görülen, yaşamdan daha büyük bir figür olan komutanlarına parmak basan askerlerden geldi.
John Chivington 6 metre boyundaydı, 200 poundun üzerindeydi ve İç Savaştan önce bir bakan ve ateşli kölelik karşıtı olarak gürleyen sesini iyi bir etki için kullandı. Savaş patlak verdiğinde, vaaz vermek yerine savaşmaya gönüllü oldu ve Birlik birliklerini New Mexico'daki Glorieta Geçidi'nde ticaret yollarını bozmaya ve Colorado altın alanlarını işgal etmeye çalışan bir Konfederasyon gücüne karşı zafere götürdü.
Bu 1862 savaşı -daha sonra Batı'nın Gettysburg'u olarak selamlandı- Asi tehdidine son verdi ve Chivington'ı albay yaptı. Ancak Colorado birlikleri doğuya, daha aktif kampanyalara yerleştikçe, az yerleşmiş topraklarda Kızılderililerle çatışmalar arttı. 1864 yazında, Denver yakınlarında beyaz bir ailenin öldürülmesinin ardından, o zamanlar Cheyenne veya Arapaho'ya baskın yapılmasına atfedilen bir suçtan sonra gerilim zirveye ulaştı. Bölge valisi John Evans, vatandaşları düşman yerlileri öldürmeye ve yok etmeye çağırdı ve Chivington liderliğindeki yeni bir alayı kurdu. Evans ayrıca dost Kızılderililere ABD kaleleri gibi güvenli yerler aramalarını emretti.
Cheyenne şefi Black Kettle bu çağrıya kulak verdi. Bir arabulucu olarak bilinen o ve müttefik şefleri, sonuncusu bir kale komutanı olan ve Kızılderililere komutan daha fazla emir alana kadar Sand Creek'teki kamplarında kalmalarını söyleyen beyaz yetkililerle görüşmeler başlattı.
Ancak Vali Evans, bölgedeki tüm Kızılderilileri cezalandırmaya niyetliydi ve Chivington'da, daha fazla askeri zaferin kendisini Kongre'ye toplayacağını umduğu istekli bir sopası vardı. Aylardır, yeni alayı hiçbir hareket görmemişti ve alaycı bir şekilde Kansız Üçüncü olarak tanındı. Ardından, birimin 100 günlük askerlik süresi dolmadan kısa bir süre önce, Chivington yaklaşık 700 adamı Sand Creek'e bir gece yolculuğuna çıkardı.
Bu sabah gün ışığında 900 ila 1.000 savaşçıdan oluşan 130 locadan oluşan Cheyenne köyüne saldırdı. : 400 ila 500 diğer Kızılderili arasında birkaç şefin ölümü ve neredeyse tüm kabilenin yok edilmesi.
Bu haber, Denver'a dönen ve Kızılderililerden kestikleri kafa derilerini sergileyen Chivington'ın askerleri gibi alkışlarla karşılandı (bazıları yerel kutlama oyunlarında sahne oldu). Ancak bu korkunç cümbüş, çok farklı bir hikayenin ortaya çıkmasıyla kesintiye uğradı. Birincil yazarı, Chivington gibi militan bir kölelik karşıtı ve hevesli bir savaşçı olan Yüzbaşı Silas Soule idi. Ancak Soule, barışçıl Kızılderililere ihanet olarak gördüğü Sand Creek'e yapılan saldırı karşısında dehşete düştü. Ateş etmeyi veya adamlarına harekete geçme emri vermeyi reddetti, bunun yerine katliama tanık oldu ve tüyler ürpertici ayrıntılarla kaydetti.
Yüzlerce kadın ve çocuk bize doğru geliyordu ve merhamet için dizlerinin üstüne çöküyordu, diye yazdı, sadece medeni olduğunu iddia eden erkekler tarafından vurulup beyinleri dövülmek için. Chivington'ın iddia ettiği gibi Kızılderililer siperlerden savaşmadılar; dereden yukarı kaçtılar ve korunmak için umutsuzca kum yığınlarını kazdılar. Oradan, bazı genç adamlar, karabinalar ve obüsler tarafından ezilene kadar birkaç tüfek ve yay ile ellerinden geldiğince kendilerini savundular. Diğerleri, Plains'den kaçarken kovalandı ve öldürüldü.
Soule, 60'ı kadın ve çocuk olan Kızılderililerin ölü sayısının 200 olduğunu tahmin ediyor. Ayrıca askerlerin sadece ölülerin kafalarını yüzdüklerini değil, şeflerin Kulaklarını ve Erlerini de nasıl kestiklerini anlattı. Kupalar için squaws koparıldı. Soule, Chivington'ın liderliği hakkında şunları söyledi: Birliklerimiz arasında hiçbir örgüt yoktu, onlar mükemmel bir mafyaydı - her adam kendi kancasına takılmıştı. Bu kaos göz önüne alındığında, Sand Creek'te öldürülen bir düzine kadar askerin bir kısmı muhtemelen dost ateşiyle vuruldu.
Soule, mesajını anlayışlı bir binbaşıya gönderdi. Olay yerindeki bir teğmen de benzer bir rapor gönderdi. Bu hesaplar 1865'in başlarında Washington'a ulaştığında, Kongre ve ordu soruşturma başlattı. Chivington, düşman yerlilerden barışçıl olduğunu söylemenin imkansız olduğunu ifade etti ve sivilleri katletmek yerine savaşçılarla savaştığı konusunda ısrar etti. Ancak bir Kongre komitesi, albayın, [ABD] koruması altında olduklarına inanmak için her türlü nedeni olan soğukkanlı Kızılderilileri kasten faul ve korkak bir katliam planlayıp uyguladığına ve şaşırttığına ve öldürdüğüne karar verdi.
Washington'daki yetkililerin uzaklardaki Sand Creek'e dikkat etmesi, özellikle de iç savaşın Doğu'da hâlâ şiddetle devam ettiği bir dönemde çarpıcıydı. Kızılderililere karşı askeri bir vahşetin federal olarak kınanması da aynı şekilde olağanüstüydü. O yılın ilerleyen saatlerinde yapılan bir anlaşmada, ABD hükümeti Sand Creek'te işlenen büyük ve ahlaksız saldırılar için tazminat sözü verdi.
Chivington askeri mahkemeden kaçtı çünkü zaten ordudan istifa etmişti. Ancak bir zamanlar umut vaat eden kariyeri sona ermişti. Kongre üyesi olmaktansa göçebe ve başarısız bir girişimci oldu. Baş suçlayıcısı Soule, bu ilişkideki rolünün bedelini de ödedi. Tanıklık ettikten kısa bir süre sonra, Chivington'ın ortakları olduğuna inanılan saldırganlar tarafından Denver caddesinde vurularak öldürüldü.
Sand Creek'in bir başka zayiatı da Plains'de kalan barış umuduydu. Boş bir dostluk jesti ile ABD bayrağını kaldıran Cheyenne şefi Black Kettle, ağır yaralı karısını sahadan taşıyarak ve kışlık ovalarda doğuya doğru savrularak katliamdan sağ çıktı. Ertesi yıl, barışı sağlamak için devam eden çabalarında, bir anlaşma imzaladı ve grubunu Oklahoma'daki rezervasyon arazisine yerleştirdi. 1868'de orada, George Armstrong Custer tarafından yönetilen bir başka katliamda öldürüldü.
Bu arada diğer birçok Kızılderili, Sand Creek'i beyazlarla barışın imkansız olduğunun ve koruma vaatlerinin hiçbir şey ifade etmediğinin son kanıtı olarak almıştı. Köpek Askerleri olarak adlandırılan genç Cheyenne savaşçıları, çok sayıda yerleşimciyi öldüren ve ulaşımı felç eden baskınlar düzenleyen diğer Plains kabile üyelerine katıldı. Sonuç olarak, diyor tarihçi Ari Kelman, Sand Creek'teki katliam Chivington ve müttefiklerinin aradıklarının tam tersini başardı. Kızılderililerin ortadan kaldırılmasını ve Ovaların beyazlara açılmasını hızlandırmak yerine, önceden bölünmüş kabileleri genişlemenin önünde zorlu bir engelde birleştirdi.
Sand Creek ve sonrası, Güney'in teslim olmasından çok sonra ulusu savaşta tuttu. Birlik askerleri ve Sherman ve Sheridan gibi generaller, Plains Kızılderililerini bastırmak için batıya yeniden yerleştirildi. Bu kampanya, 1890'da Wounded Knee'deki rezil katliama kadar, İç Savaş'tan beş kat daha uzun sürdü ve direnişi neredeyse tamamen söndürdü.
Kelman, Sand Creek ve Wounded Knee'nin, İç Savaşın son üzücü bölümü olan Plains Indian Wars'ın kitap ayraçları olduğunu söylüyor.