Eylül 13, Endonezya'daki Sultan Hasanuddin hava üssünde üç Rus mühendisin cesetlerini buldu. Doktorlara göre, her biri bir kereye mahsus kalp krizi sonucu hayatını kaybetti, bu da Rus konsolosluk temsilcilerinin trajedinin şiddetli doğası hakkındaki şüphelerini motive etti.
Hava üssünün liderliği, Rus uzmanların ölüm koşullarını araştırmaya başladı. Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'nın elektronik referans kitabına göresilâh Rusya’nın, Rusya’dan satın alınan altı Su-5SK ve Su-2010МК27 savaşçısına hizmet vermek için yılın Eylül 30’inde Endonezya’daki 2 Hava Kuvvetleri üssüne gelen Sergey Voronin, Alexander Poltorak ve Viktor Safonov.
Yerel kitle iletişim araçları, iki Rus uzmanın cesetlerinin otel odalarında bulunduğunu bildirdi. Üçüncü mühendis Viktor Safonov hastanede öldü.
İlginçtir, sadece sonuncusu hastanede tedavi edildi ve onu hangi tanıya koydukları belli değil. Ülkemiz ve Endonezya'daki elçilikler sürekli bilgi alışverişinde bulunuyor. Endonezya Savunma Bakanı Purnomo Yusgiantoro başsağlığı dileklerini ve bu olayın iki ülkenin askeri-teknik işbirliğini etkilemeyeceği umudunu dile getirdi. Rus tarafı, olayın Sukhoi’nin Endonezya ile işbirliği planlarını ihlal etmeyeceğini belirtti.
Ölü Rusların cesetleri vatanlarına teslim edildiğinde - bilinmiyor.
Mühendisler Endonezya'ya Komsomolsk-on-Amur'dan geldi. Toplam 40 insan vardı: 37 mühendisleri ve üç pilot. Görevleri, Endonezyalılara savaş araçlarının yönetimi ve bakımı konusunda yardımcı olmaktı - Su-27KM ve Su-30MK2.
“Sukhoi Company şu anda 29 bin çalışanı ile Rusya'nın en büyük havayolu şirketi. Ülkedeki en büyük tedarikçi havacılık ihracat için ekipman ve modern savaşçıların üretimi açısından dünyada üçüncü sırada yer almaktadır.
Mühendislerin ölümünün ilk versiyonları Endonezya basında çıktı.
Bu yüzden, yerel Jakarta Globe gazetesi, üçünün de votka içmiş gibi yazdığını ve
zehirlenmelerine neden olan oydu. Ancak Rus diplomatik bölümünün temsilcisi Vladimir Pronin kategorik olarak bu varsayımı reddetti. Ve yine de, yerel gazeteciler pilotların önceki gece birlikte içtiklerini ve sabahları 4 civarında geç kaldıklarını yazdı. Odalarında onlarca boş bira şişesi buldular.
Rusların içtiği versiyon Endonezya Savunma Bakanlığı temsilcisi General Wayne Midgio tarafından ortaya konuldu. Ona göre, birçok yabancı Endonezya'da votka içmekten hastalanıyor. “Rusya'da çok fazla votka içerseniz sorun değil - orada soğuk. Ancak burada Makassar'da çok sıcak ve vücut farklı davranabilir ”dedi. Olursa olsun, resmi ölüm nedeni otopsiden sonra açıklanacak.
Olanların başka versiyonları da var. Rusların hala öldürülebileceğini söylüyorlar. Muhtemelen, bu, Rusları korkutabilir: “Güçlü muhalifleri olan ülke hükümetiyle işbirliği yapmamanız gerektiğini söylüyorlar. Ancak soruşturma bu sürümü ciddi olarak düşünmüyor. Bu arada, elçiliğimizin doktoru ve Rosoboronexport temsilcisi de olayın soruşturmasına katılacak. Yerel hava üssünün liderliği de yardım sözü verdi. Her durumda, durum garip görünüyor: ölümüne kadar, üç Rus mühendislerden hiçbiri kalp sorunlarından şikayet etmedi.
“Kalp krizi” düzenindeki doğanın şüpheleri, bu ve diğer Rus-Endonezya askeri teknik sözleşmelerinin etrafında Amerikan ve Fransız şirketleri tarafından bize karşı yürütülen şiddetli bir rekabetin yaşanması nedeniyle yoğunlaşıyor.
Öykü Endonezya silah piyasasındaki çatışmalar geçen yüzyılın ortasına kadar uzanıyor. Sömürge bağımlılığından kurtulan Endonezya, SSCB ile ilişkiler geliştirmeye başladı.
1957'in başlangıcında, Amerikan keşif uçağı Endonezya'da büyük bir askeri hava sahasının inşasını keşfetti. Elde edilen istihbarat verilerine göre, Sovyet havacılığının temeli için kullanılması gerekiyordu. Endonezya'daki Sovyet varlığını ve askeri-teknik işbirliğini engellemek için Amerikalılar, bazı adalara yoğunlaşan yeni rejimin muhaliflerini aktif olarak desteklemeye başladılar. Onlar için en başarılı olanı Sumatra'daki operasyondu. 15 Şubat Bir grup lider olan 1958, Jakarta'dan bağımsız bir devlet kurulduğunu ilan etti. CIA ajanları, ABD Hava Kuvvetleri depolarındaki çeşitli tiplerde (50 B-15, C-26, C-54, C-47 ve hatta bazı raporlara göre, B-46) 29 uçağının etrafında isyancılara el koydu. Nisan ayında 1958, Endonezya Hava Kuvvetleri bu üsse başarılı bir darbe yaptı, bir asi uçağı vuruldu ve bir Amerikan Allen Pop pilotu ele geçirildi. SSCB'nin eline geçen bir skandal patlak verdi. Sonuç olarak, Endonezya Sovyet MiG-60 avcı uçağı ve MiG-17UTI avcı uçağı, IL-15 bombardıman uçağı ve çeşitli IL-40 avcı uçağı eğitimi için bir sözleşme imzaladı.
Piyasaya karşı mücadelede ABD, Endonezya'yı istila ile tehdit etmeye başladı. O zaman Endonezya liderliğinin talebi üzerine SSCB burada bir dizi Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri üssü kurdu.
1961'te Endonezya, gemi karşıtı denizcilik füzeleri KS-16 ile donanmış Sovyet Tu-1X bombardıman uçaklarını almaya başladı. 1962'in sonundan hemen önce, 25 bombardıman uçakları teslim edildi. MiG-19 ve MiG-21F-13 savaşçıları, An-12 nakliye uçağı, Mi-4 ve Mi-6 helikopterleri de SSCB'den temin edildi. Bu yıllarda, Endonezya Hava Kuvvetleri bölgedeki en güçlü hava kuvvetleri oldu. Bu, isyancıları başarıyla bastırmayı ve adalara birer birer katılmayı mümkün kıldı.
Ancak, 1965'in ortasındaki aşırı askeri harcama, ülkeyi krize soktu. Askeri darbe sonucunda Amerikan yanlısı bir General Suharto iktidara geldi. Sırasıyla SSCB ile ilişkiler kesildi ve Sovyet yapımı uçakların yedek parçaları olan silahlarımızın tedariki de durduruldu. Yakında, esas olarak Sovyet teknolojisinden oluşan Endonezya hava kuvvetleri azaldı. 1970 ile, parkın sadece% 15'i hava alabildi. Amerikan ve Fransız teçhizatı için pazar temizlendi. F-86, F-5, A-4 Skyhawk saldırı uçağı Endonezya Hava Kuvvetleri'ne tedarik edilmeye başlandı. 1986’te düzenlenen Endonezya’daki havacılık sergisinin ardından Amerikan General Dynamics ve Fransız Dassault, yeni avcı bombardıman uçaklarını bu pazara verme hakkı için sert bir yarışmaya girdi. F-16 ve Mirage 2000 bu rolü üstlendi. Yarışma Amerikalılar tarafından kazanıldı. Ancak daha sonra bölgedeki politikaları, ülkenin Endonezya liderliği ile olan bağımsızlığı için ciddi endişelere yol açtı.
27 Ağustos 2003 yılı, Madiun. Savunma Bakanlığı temsilcisi, Genel Endriartono Sutarto (Endriartono Sutarto), devredilen Su-27'in bir fotoğrafını gösterir.
Temmuz ayında, yılın 2003’i, ABD Donanması F / A-5 avcılarının X / NXX’i Endonezya hava sahasını istila etti. Endonezya Hava Kuvvetleri bu sefer onları durdurmak için bir çift F-18 uçmayı başardı, olay barışçıl bir şekilde sona erdi. Ancak, Endonezya’yı tekrar silah temini konusunda Rusya’yla yüzleşmeye zorladı. Zaten 16'te Endonezya Hava Kuvvetleri, Rusya'dan iki Su-2003 savaşçısı ve iki Su-27 uçağı aldı ve kısmen hurma yağı ile beslendikleri için ödedi.
2006’te, Endonezya Hava Kuvvetleri bir başka üç Su-27SKM savaşçısı ve üç Su-30MK2 savaşçısı sipariş etti.
Ancak Amerikalılar ülkenin siyasi seçkinlerine baskı yaptı ve aynı zamanda mevcut C-16 uçak filosunu C-130J standardına göre modernize eden altı yeni F-130C / D savaşçısı Endonezya'nın satın alınmasına ilişkin müzakereler başladı.
Matra Magic II ve MBDA MICA füzelerine sahip "kullanılmış" Mirage 2000-5 savaşçılarının iki filosunun satın alınması olasılığı da göz önüne alındı. Aynı zamanda, Fransa, Mirage 2000 avcılarının çoktan durdurulduğunu iddia ederek Rafale avcısını Endonezya pazarına sokmaya çalışıyor.
Rekabetin keskinliği, Endonezya’yı Fransız savaşçıları almaya ikna etmeye çalışırken, Fransız bankası Natixis'in bu ülkeye ihanet etmesiyle verildi.
büyük borç Bununla birlikte, Endonezyalılar beklenmedik bir şekilde Rus "Kurutucular" ı satın almak için harcadılar.
Ve bu tamamen pragmatik bir çözüm. Endonezyalı uzmanlar, Rus uçağının teknik özelliklerinin Endonezya devletinin şart ve koşullarıyla en tutarlı olduğunu defalarca dile getirdiler. Sorun şu ki, Endonezya bir ada ülkesi, bölgenin çoğu deniz alanı. Bazen dövüşçülerin havada 4-5 saat içinde ve yakıt ikmalinde olması gerekir - 10'ten daha fazla. Bu, Su savaşçılarında Endonezya'yı çeken ana özelliktir ve tüm savaş teçhizatı, Endonezya Hava Kuvvetleri'nin şartlarına tam olarak uyar. İki filonun oluşturulması için kademeli olarak bir 24 veya 32 avcısı satın alınması planlanmaktadır.
Rusya ile yapılan sözleşmede teknik personel ve pilotların eğitimi yer alıyor. İlk önce, Zhukovski'deki hava üssünde hazırlandılar. Şimdi eğitimler zaten Endonezya'da. Uzmanlarımız Endonezya ortaklarına ve yetkili uçak bakım hizmetlerini öğretiyor.
Bu pazar için keskin rekabet, şüphesiz rakiplerimizle Rusya ve Endonezya arasında askeri-teknik işbirliğinin geliştirilmesine bağlı kalma isteğimize yol açmaktadır. Tabii gidebilir ve uzmanlarımızın korku eylemleri. Bu nedenle, en azından Endonezya'daki Rus mühendislerin garip ölümlerinin soruşturulması yalnızca Sultan Hasanuddin hava üssünün liderliğine teslim edilmemelidir. Rus özel servislerini bağladığınızdan emin olun. Rus vatandaşlarının ölümünün nedenleri kesin olarak açıklığa kavuşturulmalıdır.
Dosyadan:
Uzmanlara göre, Endonezya silah pazarı çok umut verici. Ülkenin askeri bütçesi bugün 3,2 milyar dolara ulaşıyor, ancak Endonezya Savunma Bakanına göre, adalar adasını korumak için ülkenin savunma için 10 milyar dolara kadar harcaması gerekiyor.
Rus ürünlerinin Endonezya pazarına tanıtılmasında önemli bir rol oynadı, Moskova'nın Jakarta'ya tahsis ettiği ve bir şartla sınırlandırıldığı 1 milyar dolarlık bir krediyle oynadı: sadece Rusya'da silah satın al. Özellikle, Irkut Corporation, insansız hava taşıtlarının (İHA) geliştirilmesi için Endonezya programının ortak uygulaması konusunda görüşmelerde bulundu. Her şeyden önce, gerçek zamanlı veri iletimi ile televizyon ve fotoğrafçılık için tasarlanmış Irkut-10 UAV hakkında konuşuyoruz. Bu tür bir aparat, sınırların korunması ve seyrüsefer güvenliğini sağlama, uyuşturucu kaçakçılığı ve terörle mücadele ve çevre durumunu izleme görevlerini üstlenebilir. Biak Adasının hava alanından havaya uçabilecek olan An-124 uçağından bir uzay aracı fırlatma fikrinin gerçekleştirilmesi de oldukça muhtemeldir.