Şimdiye kadar kimleri sevdin? Kimlere değer verdin? Kimlerin peşinden gidip, neleri kazanıp, neleri kaybettin? Çok mutlu olduğun anlar olmadı mı severken ya da çok mutsuz olduğun? Sevdiğine değenini bulduğun olmadı mı hiç ya da sevdiğine pişman edenini?
Her kimi sevdiysen, her kime değer verdiysen ve her ne yaşadıysan hepsini bir yana koy şimdi. Bırak gitsin. Bundan sonrasında ne yap biliyor musun?
Seni, senin kendini sevdiğin kadar sevebilecek birini sev.
Sana karmaşanın arasında sakinliği getirebilecek, sakinliğine hareket katabilecek birini sev.
İçindeki seni görebilen birini sev. Bakımlı seni, mesafeli seni, nazlı seni, kasıntı seni ya da dışarıdan gözüken her ne sen varsa hiçbirini değil, yalnızca sen olan seni seven birini sev.
Oyunlar oynamamış birini değil, yeterince oyun oynamış, oynayıp da hepsinden bıkmış, yalansızlığa dolansızlığa susamış birini sev.
Sevilmeyi hak edeni, senin sevgine değenini sev.
Seni aklıyla seveni değil, kalbiyle sevip aklını yitirenini sev.
Sevginle şımarıp yok olanını değil, şımardığı kadar seni şımartanını sev.
Kendi gibi olanı sev, kendi gibi davrananı, kendiyle çoktan barışmış olanı.
Kalbinde merhamet olanı sev ve biraz delilik. Merhametli bir deliyi sev.
Düşüneni sev, düşüncesizi değil.
Ve ruhuna dokunabilenini sev yalnızca tenine değil.
. . .
Seveceksen öyle birini sev işte.
Bundan sonra seveceksen anca öyle birini sev!