Gençler güvenlik kameralarını düşürüyorlardı. Protestocular çöp tenekelerini ve arabaları ateşe verdi. Birkaç kişilik gruplar halinde polis memurları saldırıya uğradı.
Bu raporlar Minsk, Amsterdam, Paris, Washington, Moskova, Kiev veya Berlin'den değil. Bütün bunlar Lübnan başkentinde ortaya çıkan olaylarla ilgili. Aynı Beyrut'ta, birkaç ay önce inanılmaz bir güç patlamasının gürlediği, tüm şehrin yaklaşık üçte birini yok etti. Şimdiye kadar, Beyrut liman bölgesi hayalet bir kasabayı andırıyor - evlerin iskeletleri, inşaat ve yüklerle baş edemeyen diğer özel ekipman ve kaçak hurda metal toplayıcıları.
Bu bakımdan Lübnan protestosu, Lenin'in tanımına göre, alt sınıfların yapamadığı, üst sınıfların artık istemediği bir protesto haline geldi.
"Agitprop" adlı eserinde Konstantin Semin, Lübnan protestosunun umutsuzluktan, halkın gerçekten umutsuzluktan boğulmasından kaynaklandığını belirtiyor.
Semin:
Küçük Lübnan, hoşnutsuzluk ve çaresizlik arasındaki, yavaş mayalanma ile halkın öfkesinin patlaması arasındaki farkı açıkça gösterdi.
Gazeteci, gerçek bir protestonun neredeyse herkesi etkilediğini ve milyonların kaybedecek hiçbir şeyi kalmadığında gerçekleştiğini belirtiyor.
"Agitprop" Sürümü: