Prezervatif gibi doğum kontrol yöntemlerinin yüzyıllar öncesine uzanan uzun ve büyüleyici bir geçmişi vardır. Zaman içinde geliştirilen pek çok yöntem arasında prezervatifin özel bir yeri vardır. Bu makalede, dünyanın en eski doğum kontrol yöntemlerinden biri olan prezervatifin kökenlerine ve gelişimine bir göz atıyoruz.
Antik başlangıçlar
Prezervatiflerin tarihi antik çağlara kadar uzanmaktadır; örneğin eski Mısır'daki bazı heykellerde "giyinik" penisler açıkça görülmektedir. Fransa'da Les Combarelles'deki yüksek rakımlı resimlerde kaplanmış penislerin keşfedildiği daha eski kayıtlar bile vardır. Resimler yaklaşık 14.000 yıllıktır. Ancak o zamanın prezervatifleri bugün bildiğimiz gibi lateks ya da kauçuktan değil, bağırsak ya da kumaş gibi hayvan ya da bitki materyallerinden yapılıyordu. Bu ilk formlar mutlaka doğum kontrol hapı olarak kullanılmıyordu, ancak genellikle ritüel veya tıbbi bir amacı vardı, hastalıklara karşı veya savaşta korunmak için tasarlanmışlardı ya da sadece mücevher veya statü sembolleriydiler.
Kral Minos - prezervatifin varsayılan ilk kullanıcısı mı?
Girit Kralı Minos genellikle prezervatifin belgelenmiş ilk kullanıcılarından biri olarak kabul edilir. Yunan efsanesine göre, karısı Pasiphae'yi bir keçi mesanesinden yapılmış bir tür prezervatif kullanarak korumuştur, çünkü geleneğe göre ilk emisyonu ölümcül olmuştur.
Hayvan mesanelerinin eski zamanlarda doğum kontrolü için, en azından cinsel yolla bulaşan hastalıklara karşı koruma olarak kullanıldığı varsayılmaktadır. Erkeğin dayanıklılığını artırmak için deri, metal, yaprak ve saman gibi çeşitli malzemelerden yapılmış kılıflar kullanılmıştır.
Ancak bu yöntemlerin doğum kontrol yöntemi olarak etkinliği sınırlıydı ve dağıtımları kesinlikle belirli bölgelerle sınırlıydı. Aynı zamanda bitkisel maddeler, yapraklar, yağlar ve hatta timsah dışkısı gibi alışılmadık maddeler de kadınlar için doğum kontrol yöntemi olarak önerilmekteydi.
Geç Orta Çağ ve Rönesans dönemindeki gelişmeler
Orta Çağ boyunca Avrupa'da prezervatif kullanımı sadece istenmeyen gebeliklere karşı değil, aynı zamanda cinsel yolla bulaşan hastalıklara karşı da bir koruma olarak görülmüştür. Bu dönemde prezervatifler hayvan bağırsağı, keten veya ipek gibi çeşitli malzemelerden yapılıyor ve etkinliklerini artırmak için çeşitli maddelerle işleniyordu.
Özellikle frengi 16. yüzyılda korkunç bir hastalıktı ve İtalyan doktor Falloppio'ya hastalığa karşı korunmak için cinsel ilişki sırasında penisin üzerinde sıvıya batırılmış keten torbalar kullanma fikrini verdi.
Hatta 17. yüzyılda, tarihe "Dr Condom" olarak geçen bir İngiliz saray doktoru, koyun eti kılıfı kullanma fikrinden dolayı şövalye ilan edilmiştir.
Kondom kelimesinin kökeni
Dilbilimciler bile kelimenin (güncel Almanca yazımına göre "K" ile) nasıl ortaya çıktığı konusunda hemfikir değil. Olası kökenlerden biri, 17. yüzyılda İngiliz Kralı Charles II'nin sarayında çalışan ve hastalıkların önlenmesi ve doğum kontrolü için koyun eti kılıflarını önerdiği söylenen bir doktora kadar uzanmaktadır. Bununla birlikte, tam adı, gerçekten "Dr Condom" mu yoksa muhtemelen "Dr Conton" mu olduğu belirsizliğini korumaktadır ve şüpheye yer bırakmayacak şekilde kanıtlanmamıştır.
Alternatif bir teori, terimin oluşumuyla bağlantılı olabilecek güneybatı Fransa'daki Condom kasabasına atıfta bulunmaktadır. Diğer uzmanlar ise bu terimi Latince "cum" (ile) ve "domus" (ev, kubbe, çatı) kelimelerinden türetmektedir. Yoğun araştırmalara rağmen, ilgili sözlüklerde "condom" maddesi altında belirtildiği gibi, terimin kökeni belirsizliğini korumaktadır.
18. yüzyıl ve Casanova
Ünlü Giacomo Casanova 18. yüzyılda tutkulu bir prezervatif kullanıcısıydı. Muhtemelen hayvan bağırsağından yapılmış aşk kılıflarını hovarda zevkleri için kullanarak kendine bir isim yaptı. Prezervatifler o dönemde zaten yaygın olmasına rağmen, hala elle yapılıyordu ve buna bağlı olarak pahalıydı.
Prezervatifleri kullandıktan sonra çöpe atma fikri o zamanlar düşünülemezdi! Bunun yerine, kılıflar birkaç kez kullanılıyor, arada temizleniyor, kurutuluyor ve yağ ve kepekle yumuşatılıyordu. Hatta gerekirse kemik tutkalı ve hayvan bağırsağı gibi dayanıklı malzemelerle onarılırdı.
O dönemde prezervatifin lüks versiyonu kadife ve ipekle astarlıydı.
19. yüzyıldaki atılım
Prezervatifin çığır açtığı an, 19. yüzyılın ortalarında Charles Goodyear'ın bitki özsuyu kauçuğu için vulkanizasyon tekniğini geliştirmesiyle geldi. Bu yenilik, kauçuk lateksin (kauçuk) elastik ve su geçirmez bir malzeme olarak kullanılmasını mümkün kıldı - sadece araba lastikleri için değil, aynı zamanda prezervatifler için de. Goodyear 1855 yılında dünyaya ilk kauçuk prezervatifi sundu ve bu prezervatif 1870 yılında piyasaya sürüldü. Vulkanizasyon sayesinde prezervatiflerin fabrikalarda seri üretimine başlanabildi ve böylece prezervatifler daha kaliteli ve eskisinden çok daha ucuz hale geldi.
Ünlü yazar George Bernard Shaw bu kauçuk prezervatifi 19. yüzyılın en önemli buluşu olarak nitelendirmiştir. Goodyear'ın prezervatifinin duvar kalınlığı 1-2 mm'ydi (günümüz standardı olan 0,06 mm'ye kıyasla) ve uzunlamasına bir dikişi vardı.
20. yüzyıl ve Julius Fromm - günümüz prezervatifinin temel taşı
1912 yılında Julius Fromm, prezervatif üretiminin tarihi üzerinde kalıcı bir etkisi olan öncü bir buluşla ortaya çıktı. Bir cam ampulü lateks solüsyonuna daldırarak prezervatif üretimi için yenilikçi bir yöntem geliştirdi. Bu işlemin sonucunda, kullanım sırasında güvenliği ve konforu artıran bir hazneye sahip, tahriş edici dikişler içermeyen, gofret inceliğinde prezervatifler ortaya çıktı.
Julius Fromm bir adım daha ileri gitti ve kısa bir süre sonra prezervatiflerin otomatik üretimini başlattı. Bu otomasyon sadece üretim hızında devrim yaratmakla kalmadı, aynı zamanda üretilen prezervatiflerin tutarlılığına ve kalitesine de katkıda bulundu. Makine üretimi, prezervatiflerin daha büyük ölçekte ve hassas bir şekilde tekrarlanabilir olarak üretilmesini mümkün kılarak bu önemli doğum kontrol yönteminin genel nüfus için kullanılabilirliğini artırdı.
21. yüzyıl - kondom gelişiminin mevcut durumu ve kondom boyutlarının tanıtımı
Günümüzde prezervatifler hala Julius Fromm tarafından icat edildiği gibi cam ampuller üzerinde üretilmektedir. Ancak bu arada çok sayıda şekil, renk, aromalı prezervatifler, farklı duvar kalınlıkları ve ayrıca farklı prezervatif boyutları bulunmaktadır. Prezervatifler aynı zamanda yerleşik bir doğum kontrol yöntemi haline gelmiştir. 2000 yılında sadece Almanya'da 200 milyondan fazla prezervatif satılmıştır. 2023 yılına kadar prezervatif, en azından Almanya'da, bir numaralı yöntem olarak diğer tüm doğum kontrol yöntemlerinin yerini almış olacaktır.
Mükemmel uyum sağlayan prezervatif fikri 2001 yılından itibaren, MISTER SIZE prezervatiflerinin mucidi Jan Vinzenz Krause'nin de önemli ölçüde etkisiyle gelişti, hikayenin tamamını burada bulabilirsiniz: MISTER SIZE Hikayesi - Mükemmel prezervatif deneyimi vizyonu
Doğru boyut ve doğru uygulama kullanıldığında prezervatiflerin güvenliği de artık çok yüksektir. Bu kesinlikle prezervatiflerin artık sıkı kalite kontrollerine tabi olması ve resmi olarak onaylanmış bir tıbbi ürün olmasından da kaynaklanmaktadır. Bu nedenle cinsel yolla bulaşan hastalıklara ve istenmeyen gebeliklere karşı güvenilir koruma sağlarlar.
Sonuç
Prezervatiflerin tarihi sürekli gelişim ve iyileştirme ile karakterize edilir. Antik kökenlerinden modern, yüksek teknolojili versiyonlarına kadar prezervatifler uzun bir yol kat etmiştir. Günümüzde, sadece etkili bir doğum kontrol yöntemi değil, aynı zamanda cinsel yolla bulaşan hastalıklarla mücadelede de önemli bir araçtır. Prezervatiflerin tarihi, zaman içinde insan toplumlarının cinsel sağlıklarını korurken üremelerini kontrol altına almak için nasıl çözümler aradıklarını göstermektedir.