ÖLDÜ, FAKAT ATINDAN DÜŞMEDİ
YAMAN TÖRÜNER
1960lı yıllarda ortaokulda okurken, ev kitaplığımızda bulunan tüm kitapları okumuştum. Bunlar arasında Hüseyin Nihal Atsızın "Bozkurtların Ölümü" ve "Bozkurtların Dirilişi" kitapları da vardı. Atsızın şiirlerinden bazılarını ezbere bilirdim.
Ankara Türkocağına sık sık gider "Cumartesi Konferansları"nı dinlerdim. Daha sonra arkadaşlarımdan bazılarının oluşturduğu "Alp Çeriler Genç Milliyetçiler Derneği" kuruldu. Daha lisede iken "Ötüken" adlı bir dergi çıkarırdık.
Alparslan Türkeşle bir lise talebesi iken tanıştım. Çok kudretli ve etkileyici bir kişiliği vardı. Ağız yapısını göremeyip, ağzını sanki özellikle kapattığını zanneden bazı arkadaşlar, onu taklit eder ağızlarını sürekli kapalı tutarlardı. Ankara Yüksel Caddesindeki iki katlı "CKMP Merkezi"ne sık sık gidilirdi. Zaman zaman Bahçelievlerdeki Gençlik Kollarına uğrardık.
Yıllar sonra Merkez Bankası Başkanı olduğumda da kendisiyle sohbet etme imkânı buldum. Bazen beni telefonla arar, ekonomik konularda bir şeyler sorardı.
Lisede olduğum yıllarda, Azerbaycandan bahsedilmesi bir hayal gibi gelirdi. Yıllar Türkeşi haklı çıkardı. Azerbaycandan Kazakistana kadar Türk Cumhuriyetleri kuruldu.
Arnavutluktan Çine kadar Türkçe konuşularak gidilebileceğinden bahsederdi. Tarih Türkeşi haklı çıkardı. Hatta Çiller, daha şimdiden Arnavutluktan Kazakistana ulaşacak İpek Demiryolundan bahsediyor.
Türkeş, tam bir vatansever ve mücâdele adamıydı.
Türkeş, uzlaşmaya, iş birliğine ve diyaloğa her zaman açık, uygar, disiplinli ve yenilikçi bir "Devlet Adamı" idi.
Görüşlerinde yanılmadı.
O öldü. Fakat, atından düşmedi.
O öldü. Fakat yenilmedi.
Mücâdelesi büyüyerek sürecek.