Gertrude Elion Kimdir?
Gertrude Elion Kimdir?
Doğum: 23 Ocak 1918, New York, New York, ABD
Ölüm tarihi ve yeri: 21 Şubat 1999, Chapel Hill, Kuzey Carolina, ABD
Gertrude B. Elion Biyografi
New York City’de soğuk bir Ocak gecesi, dairemizdeki su borularının donup patlamasıyla doğdu. Neyse ki annem o sırada evde değil hastanedeydi. Babam 12 yaşında Litvanya’dan Amerika Birleşik Devletleri’ne göç etti. Yüksek öğrenimini New York’ta aldı ve 1914’te New York Üniversitesi Diş Hekimliği Okulu’ndan mezun oldu. Annem 14 yaşında Rusya’nın savaştan sonra Polonya haline gelen bir bölgesinden geldi; babamla evlendiğinde henüz 19 yaşındaydı. İlk yedi yılımı Manhattan’da, babamın dişçi muayenehanesinin bulunduğu ve bizim yaşam alanlarımızın da bitişik olduğu büyük bir dairede geçirdim.
Kardeşim benden yaklaşık altı yıl sonra doğdu ve kısa bir süre sonra New York şehrinin bir banliyösü olarak kabul edilen Bronx’a taşındık. Hala çocukların oynayabileceği pek çok açık alan ve büyük parklar vardı; buna çok adandığım Bronx Hayvanat Bahçesi de dahil. Kardeşim ve ben mutlu bir çocukluk geçirdik. Evimize yürüme mesafesindeki bir devlet okuluna gittik. Sınıflarımız genel olarak oldukça kalabalıktı ama iyi bir temel eğitim aldık.
Bilgiye karşı doyumsuz bir susuzluğa sahip bir çocuktum ve tüm derslerimden neredeyse eşit derecede keyif aldığımı hatırlıyorum. Lise kariyerimin sonuna geldiğimde uzmanlaşacağım bölümü seçme zamanı geldiğinde ikilemdeydim. Bunda belirleyici faktörlerden biri, çok sevdiğim büyükbabamın ben 15 yaşımdayken kanserden ölmesi olabilir. Bu korkunç hastalığın tedavisini sağlayabilecek bir şey yapmak için çok motiveydim. 1933 yılında Hunter College’a girdiğimde bilim ve özellikle kimya alanında uzmanlaşmaya karar verdim.
O sıralarda babamın maddi durumu pek iyi değildi çünkü kendisi de diğer pek çok kişi gibi borsaya büyük yatırımlar yapmıştı ve 1929’daki krizde iflas etmişti. Neyse ki hâlâ mesleği ve sadık hastaları vardı. Hunter College ücretsiz bir kolej olmasaydı ve notlarım oraya girmemi sağlayacak kadar iyi olmasaydı, sanırım hiçbir zaman yüksek öğrenim alamayabilirdim. Ağabeyim de New York City Koleji’ne giderek fizik ve mühendislik eğitimi alarak ücretsiz yüksek öğrenimden yararlanabildi.
Okul günlerimi çok zorlu ve öğrenciler arasında iyi arkadaşlıklarla dolu olarak hatırlıyorum. Tamamı kızlardan oluşan bir okuldu ve sanırım öğretmenlerimizin çoğu, çoğumuzun gerçekten kariyerimize devam edip etmeyeceğimizden emin değildi. Aslına bakılırsa kızların çoğu öğretmen oldu, bazıları da bilimsel araştırmalara katıldı. Asistanlık ya da burs alma umuduyla birçok üniversiteye başvursam da, depresyon nedeniyle yüksek lisansa devam etmem mümkün olmadı.
İşler azdı ve laboratuvarlardaki az sayıda pozisyon da kadınlara açık değildi. New York Hastanesi Hemşirelik Okulu’nda hemşirelere biyokimya öğretmek için üç aylık bir iş buldum. Ne yazık ki trimester sistemi nedeniyle dokuz ay boyunca aynı iş tekrar yapılamayacaktı. Şans eseri laboratuvar asistanı arayan bir kimyagerle tanıştım. O dönemde bana herhangi bir maaş ödeyemese de bu deneyimin değerli olacağına karar verdim. Orada bir buçuk yıl kaldım ve sonunda haftada 20 dolar gibi muhteşem bir miktar kazanıyordum. O zamana kadar biraz para biriktirmiştim ve ailemin yardımıyla 1939 sonbaharında New York Üniversitesi’ndeki yüksek lisans okuluna girdim. Lisansüstü kimya sınıfımdaki tek kadın bendim ama kimse bunu umursamadı ve ben de bunu düşünmedim. hiç de tuhaf değil.
Bir yıllık yüksek lisans eğitimimin ardından gerekli tüm dersleri bitirmiştim ama şimdi yüksek lisans derecem için araştırma çalışması yapmam gerekiyordu. Bu süre zarfında, New York City ortaokullarında öğretmen adayı olarak ve ardından yedek öğretmen olarak iki yıl boyunca kimya, fizik ve genel bilim öğretmenliği yaptım. Bu arada New York Üniversitesi’nde gece ve hafta sonları araştırma çalışmalarımı yürüttüm ve 1941 yılında kimya alanında yüksek lisans derecemi aldım.
Bu sırada İkinci Dünya Savaşı başlamıştı ve endüstriyel laboratuvarlarda kimyager sıkıntısı vardı. Sonunda bir laboratuvarda iş bulabilmiş olsam da bu araştırma alanında değildi. Büyük bir gıda firmasında analitik kalite kontrol çalışması yaptım. Enstrümantasyon hakkında çok şey öğrendiğim bir buçuk yıldan sonra, iş çok tekrarlı olduğundan ve artık hiçbir şey öğrenemediğimden huzursuz oldum. Bir araştırma işi için iş bulma kurumlarına başvurdum ve New Jersey’deki Johnson and Johnson’daki bir laboratuvara gitmek üzere seçildim. Ne yazık ki o laboratuvar yaklaşık altı ay sonra dağıtıldı. O zamanlar bana araştırma laboratuarlarından çeşitli pozisyonlar teklif edildi ama beni en çok ilgilendiren George Hitchings’in asistanlığı pozisyonuydu . Bilgiye olan susuzluğum o laboratuvarda işime yaradı çünkü Dr. Hitchings olabildiğince hızlı öğrenmeme ve hazır olduğumda giderek daha fazla sorumluluk almama izin verdi. Yalnızca bir organik kimyager olarak mikrobiyolojiye ve sentezlediğim bileşiklerin biyolojik aktivitelerine çok geçmeden ilgi duymaya başladım. Hiçbir zaman katı bir şekilde kimyada kalma zorunluluğu hissetmedim ama ufkumu biyokimya, farmakoloji, immünoloji ve sonunda virolojiye doğru genişletmeyi başardım.
Aynı zamanda doktora diplomamı almak için can atıyordum ve geceleri Brooklyn Politeknik Enstitüsü’nde okula gitmeye başladım. Birkaç yıl süren uzun mesafeli yolculuktan sonra, artık yarı zamanlı olarak doktorama devam edemeyeceğim, işimi bırakıp tam zamanlı olarak okula gitmem gerektiği konusunda bilgilendirildim. O zamanlar hayatımda kritik bir karar olan işime devam ettim ve doktora arayışımdan vazgeçtim. Yıllar sonra George Washington Üniversitesi, Brown Üniversitesi ve Michigan Üniversitesi’nden üç fahri doktora derecesi aldığımda bu kararın belki de doğru olduğuna karar verdim. Ne yazık ki annem ve babamın hiçbiri bu takdiri görecek kadar yaşamadı.
Çalışma neredeyse en başından beri büyüleyici hale geldi. Nükleik asit biyosentezi veya bununla ilgili enzimler hakkında çok az şey bilindiği için yeni ufuklar keşfediyorduk. Oldukça erken bir zamanda pürinler üzerinde çalışmak üzere görevlendirilmiştim ve pteridinler ve diğer bazı yoğunlaşmış pirimidin sistemlerindeki birkaç sapma dışında, çalışmamın geri kalanı neredeyse tamamen pürinler üzerinde yoğunlaşmıştı. Her çalışma dizisi gizemli bir hikaye gibiydi; bize yardımcı olacak çok az biyokimyasal bilgiyle sürekli olarak mikrobiyolojik sonuçların ne anlama geldiğini çıkarmaya çalışıyorduk. Daha sonra, 1950’lerin ortasında Greenberg, Buchanan, Kornberg ve diğerlerinin pürinlerin biyosentezi ve kullanımına yönelik yolları aydınlatan çalışmaları ortaya çıktı ve bulgularımızın çoğu yerine oturmaya başladı. Çabalarımızın sonuçlarını, gerçek tıbbi ihtiyaçları karşılayan ve hastalara gözle görülür şekilde fayda sağlayan yeni ilaçlar şeklinde görmeye başladığımızda, ödül duygumuz ölçülemez hale geldi.
Yıllar geçtikçe işim hem mesleğim hem de mesleğim haline geldi. Bundan çok keyif aldığım için, dinlenmek için dışarı çıkma ihtiyacını hiçbir zaman hissetmedim. Yine de hevesli bir fotoğrafçı ve gezgin oldum. Muhtemelen seyahat tutkum, ailemin nadiren tatile çıktığı ilk yıllardan kaynaklanıyor. Böylece dünyanın geri kalanına olan merakım seyahat etmeye başlayıncaya kadar giderilmedi. Dünyanın pek çok yerini gezdim ama hala keşfetmem gereken pek çok yer var. Bir diğer ilgi alanım da müzik; müziğe yeteneğim olduğundan değil, dinlemeyi sevdiğimden. Ben bir opera aşığıyım ve 40 yılı aşkın süredir Metropolitan Opera abonesiyim. Ayrıca konserlerden, baleden ve tiyatrodan da keyif alıyorum.
Ben hiç evlenmemiş olmama rağmen, şans eseri ağabeyim evlendi ve ben de onun üç oğlunun ve kızının büyümesini izleme zevkini yaşadım. Birçoğunun artık kendi çocukları var. Çoğu zaman mesafelerle ayrılmış olsak da, birbirimize sıkı sıkıya bağlı bir aile olduk ve birbirimizin mutluluklarını, üzüntülerini ve özlemlerini paylaştık.
Profesyonel kariyerimde sık sık terfi aldım ve 1967’de Deneysel Terapi Bölüm Başkanlığı’na atandım ve 1983’te emekli olana kadar bu görevi sürdürdüm. Bu bölüm bazı meslektaşlarım tarafından bazen “mini enstitü” olarak adlandırıldı. kimya, enzimoloji, farmakoloji, immünoloji ve viroloji bölümlerinin yanı sıra doku kültürü laboratuvarını da içerdiğinden. Bu, çalışmalarımızı koordine etmemizi ve yeni ilaçların geliştirilmesinde son derece yararlı olacak şekilde işbirliği yapmamızı mümkün kıldı.
Ulusal Kanser Enstitüsü ile, 1960 yılında araştırma bölümlerinden birinde görev yaptığım andan itibaren, daha sonra bazı danışma komitelerinde ve Kanser Tedavisi Bölümü Bilimsel Danışmanlar Kurulunda görev yapmaya kadar pek çok görevde bulundum. yakın zamanda Ulusal Kanser Danışma Kurulu üyesi olarak görev yaptı. Amerikan Kanser Araştırmaları Derneği’nde aktif rol aldım, Yönetim Kurulu’nda, program komitelerinde görev aldım ve 1983-84’te Başkan olarak görev yaptım. Buna ek olarak, Amerikan Kanser Derneği, Amerika Lösemi Derneği Danışma Komitelerinde ve Dünya Sağlık Örgütü’nün Tropikal Hastalık Araştırma bölümünün bir dizi komitesinde görev yaptım ve şu anda Kemoterapi Yönlendirme Komitesi Başkanı olarak görev yapıyorum. Sıtma. American Chemical Society, Royal Society of Chemistry, Transplantasyon Society, American Society of Biological Chemists, American Society of Pharmacology and Experimental Therapeutics, American Association for Cancer Research, American Society of Hematology, the American Society of Cancer Research üyesiyim. Amerikan Bilimi İlerletme Derneği, Amerikan Eczacılık Bilim Adamları Derneği ve New York Bilim Akademisi Üyesiyim.
Burroughs Wellcome’dan Bölüm Başkanı olarak resmi olarak emekli olduktan sonra, Fahri Bilim Adamı ve Danışman olarak orada kaldım ve araştırmayla ilgili tartışmalar, seminerler ve personel toplantılarında aktif rol almaya çalıştım. Ayrıca Duke Üniversitesi’nde Tıp ve Farmakoloji alanında Araştırma Profesörü oldum ve her yıl tümör biyokimyası ve farmakoloji alanlarında araştırma yapmak isteyen üçüncü sınıftaki bir tıp öğrencisiyle çalışıyorum. Bu çok heyecan verici bir deneyim oldu ve bir süre daha devam etmesini umuyorum. Çeşitli yayın kurullarında görev yapıyorum ve ders vermeye ve yazmaya devam ediyorum. Bir bakıma kariyerim, öğretmenlik yaptığım ilk günlerden, araştırma konusundaki deneyimlerimi yeni nesil bilim insanlarıyla paylaşmaya kadar tam bir döngüye girmiş gibi görünüyor.