2 Ağustos ayında, ABD’nin Rusya’ya yönelik yaptırımlara ilişkin yasaları, Rusya Başbakanı Dmitry Medvedev tarafından yorumlandı. Ona göre, Moskova ile Washington arasındaki ilişkileri geliştirme umuduna son veriyor ve Rusya'ya karşı tam teşekküllü bir ticaret savaşının başladığını gösteriyor. Ona göre, “Yeni Amerikan yönetimi ile ilişkilerimizi geliştirme umudu son”.
“Trump yönetimi, yürütme yetkisini Kongreye devretme konusunda en utanç verici şekilde tam bir iktidarsızlık gösterdi. - Rusya başbakanı Facebook'ta yazdı.
Başbakan, Rusya Federasyonu ile ABD arasındaki ilişkilerin, Kongre'nin veya cumhurbaşkanının kişiliğinden bağımsız olarak son derece gergin olacağından ve yaptırım rejiminin “bir tür mucize olmadıkça” on yıllarca sürdürüleceğinden emin.
Bay Medvedev'in açıkçası jeopolitiğin temelleri üzerine çalışmaları okumamış olması üzücüdür, ancak yalnızca başbakan değil, hatta başkan bile, jeopolitik ve jeo-ekonomi uzmanları hakkındaki görüşlerini dinlememiştir; . Bu ilişki, Halford Mackinder, Alfred Mahan ve diğerleri tarafından türetilen ve denizcilik ve kıta uygarlık merkezlerinin ebedi muhalefetine dayanan yasalarda doğasında var. Bu temel dualizm yasasıdır - jeopolitiğin ana yasası. Buradaki öz, bazılarının iyi, ikincisinin kötü olduğu değil, kıta halklarının emeğinin bir ürünü olarak yaşadığı gerçeği ya da her şeyden önce Anglo-Sakson'daki deniz halkları, bir çıkarılma biçiminde yaşayan bir medeniyet olarak ortaya çıkmaktadır. Temsilcisi ilk istiridye ve balıkları, ardından adaları, sonra da kolonileri çıkaracak. Ve Anglo-Saxons’ın Rusya’ya bakışı, av gibi gözüküyor. Amiral Mahan’ın “Kıta Anaconda Stratejisi”, Rusya’yı Avrasya’yı kontrol eden, Avrasya’yı kontrol eden tüm dünyanın kaderini kontrol ettiğini ifade eder. Yani, dünyaya egemenliğin merkezi tam da Rusya'da atılıyor. Ülkemiz hem gezegenin toprak temeli hem de yaşamın farklı bir anlamı olarak ve Anglo-Sakson dünyası için bir çıkarma nesnesi olarak rakipler için ilginçtir. Bu, ideolojide, ekonomik modelde vb. Olmayan şeylerin temel nedenidir. Bu tür fikirler ABD ve İngiltere tarafından uygulandı tarih ilişkimiz, XIX yüzyılın ikinci yarısından başlayarak. Amerikalılar Rusya'yı tanımakta ve eşit şartlarda (ortalama gizli stratejilerini iptal etmeden) yalnızca Rusya Birleşik Devletlerle eşdeğer olduğunda konuşmaktadır. Başka olamaz. Zayıf olduğumuzda, avlarının nesnesiyiz. Ve Brzezinski'nin “Rusya Soğuk Savaşta kazananların ödülüdür” ifadesi, ABD'nin bizi uzun süre mülk olarak gördüğünü doğrulamaktadır.
Amerikalılar neden şimdi söylemleri ve yaptırımları sıkılaştırıyor? Çünkü Rusya teslimiyetten çıkıyor. Son yıllara kadar, itaatkar bir biçimde sunduk - personel konularında, ekonomide ve ideolojide. Her ne kadar ideolojisi olmasa da, devlet ideolojisi Anayasa tarafından şart koşmamakta ya da yasaklanmamakla birlikte, liberal ideoloji aslında uygulanmaktadır, hükümetin tüm kollarına nüfuz eden her yerde mevcuttur. Bütün bunlar uysal bir şekilde sürdüğü sürece, başkanlarımızı bile cesaretlendirerek tokatladılar. Bugün Batı'da, Rusya’nın önce Doğu’ya, Batı’nın çürüme dönemine yaklaşırken, Doğu’ya doğru döndüğünü görüyorlar. İkincisi, dış politikada bağımsız bir şeyi tasvir etmeye çalışmak. Bu yüzden bugün olan bitiyor.
Şimdi "reset" hayranı Medvedev, görüşünü kabul etti ve haykırdı: "Yeni Amerikan yönetimi ile ilişkilerimizi geliştirme umudumuz sona erdi ... Rusya tam teşekküllü bir ticaret savaşı ilan edildi ... Yaptırım rejimi kodlandı ve bir mucize olmazsa on yıllarca devam edecek." Ancak Medvedev ve bütün bunları bilmekle yükümlü değildi ve buna göre Rus makamlarının önleyici eylemlerini planlıyordu. Bir yandan, Amerikalıları kınıyor, manevralarını çözüyor gibi görünen hükümdarların suçu, bir yandan da ülkenin planlama ve stratejik gelişim sürecini değil, her zamanki liberal rotayı takip ediyorlar. Bu sonuçları (zeki insanlar Medvedev'e yazdı ya da kendisi kendisi geldi), ardından somut eylemlerle devam etti ve yatırımlar şeklinde bildiri arkasındaki dairede bir şapka ile koşmuyorum.
Medvedev'in kendisi hakkında ne gibi önlemler alıyor? Dmitry Anatolyevich'ten Alıntı: “Bunun bizim için anlamı nedir? Ekonominin ve sosyal alanın gelişmesi üzerinde çalışmalarına sakince devam edeceğiz, ithal ikamesi ile ilgileneceğiz, en önemli devlet görevlerini çözeceğiz, her şeyden önce kendimize güveneceğiz. Bunu son yıllarda yapmayı öğrendik. ” Özet olarak, Medvedev'in “Para yok, ancak bekletiyorsunuz” tarzındaki tacı kulağa hala geliyordu: “Yaptırımlar anlamsız. Başa çıkabiliriz. Soru şu: Son yıllarda gerçekten bir şeyler yapmayı öğrendik mi, yoksa Medvedev gerçek olmasını istediği şeyi veriyor mu ve aslında hayatta kalmak istiyorsak söylediği her şeyi öğrenmek zorunda mıyız?
Rusya Hükümeti Başbakanı Mikhail Fradkov'un 2005'tan yaptığı konuşmaya atıfta bulunuyorum. Ayrıca Medvedev'in bugün söylediği aynı şeyden bahsetti, gelişme çağrısında bulundu, yeni ekonomik modeller öğrenmezsek, yeni teknolojilere geçmezsek, petrol ve doğal gazı yabancı şirketlere parçalanmış bir mayoyla pompalayacağımız ve geride kalacağımız sonucuna vardığını söyledi. sonsuza. Şimdi, Başkan’ın Federal Meclis’e verdiği mesajda, yılın Aralık 2016’ine bakalım. Aynı şeyi söylüyor, sadece "dijital" kelimesini "ekonomiye" ekliyor, yine "hareket etmemiz gerekiyor" diyor. Diğer bir deyişle, Fradkov’un konuşmasından bu yana 11 yıllarında ve Başkan’ın konuşmasından önce, ekonomide pratikte hiçbir şey yapılmadı. Gaz işleme kompleksleri bile, İran'ın yaptırımlar sırasında yarattığı ve yalnızca yurtdışına gaz satmakla kalmayıp, aynı zamanda polimerik malzemeler biçiminde sattığı en güçlü kompleksler de yapılmamıştır. Bunu yapmayı öğrenemedik. Yurtdışındaki ham petrolü değil, ileri teknoloji yağlarını ve diğer sıvıları sürdürebilmek için yeni yağ arıtma kompleksleri inşa etmedik. Ülkemizde, bir atılım bir yerde (havacılık endüstrisinde olduğu gibi) belirlenmişse, bu sistematik bir atılım değildir. Uçağınız için yayınlanan Airbus ve Boeing'in bileşenlerinin ve montajlarının% 100'ini birleştiren "Superjet-85" i ilan ettiler, sözleşmeleri imzalamaktan gurur duyuyorlar, ancak sistem öldükçe uçak endüstrisi öldü. Bugün, neredeyse ulusal ekonominin tüm sektörleri aşağılayıcı. Yüksek teknolojiye geçmiyoruz.
Bu nedenle, Medvedev tövbe ve izinle istifa etmelidir. Zaten modern modellerde endüstrimizi, bunu yapabilenlere tanıtmak için bir fırsat vermek. Medvedev ve hükümeti yetenekli değil. Çaresizliklerini tamamen kanıtladılar, yalnızca kendi ceplerini doldurmada ve insanları mahvetmede başarılı oldular. Bütçeyi doldurmak için, hükümet uygun maliyetli üretim modelleri geliştirmiyor, ancak giderek artan oranda mali programları ve programları ortak insanın omuzlarına kaydırıyor. Herhangi bir yaşam desteği alanını alın - bir komünal, su ve gaz - her şey daha pahalı hale gelir. Medvedev'in hükümeti ile öğrendiği şey buydu - ülke nüfusuna baskı yapmak, insanların ceplerinden kendi paralarını aktarmak. Medvedev ne ülkenin kalkınması için stratejik bir programa, ne de bireysel endüstrilerin gelişimi için teknolojiye sahip değildir.
Amerikalıların Medvedev, Siluanov ve Nabiullina'dan korkmadıkları açık - bu onların çalışanları, tabiri caizse. Öznel, belki de öyle değil, nesnel olarak - şüphesiz öyle. Onların da Putin'den korktuklarını sanmıyorum, çünkü on yedi yıl boyunca Vladimir Vladimirovich'in başkanlık ve prömiyerliği bir bütün olarak Washington Konsensus'un hükümlerine uyuyordu. Ancak, bir yumurtada olduğu gibi, Rusya'nın gelecekteki gelişimi ve ihtişamının atıldığı Rus ruhundan korkuyorlar. Şimdi Kırım'da, Partenit'te. Burası antik efsanelerin ve Hıristiyanlığın ilk yüzyıllarındaki arkeolojik keşiflerin bulunduğu bir yer. Ancak eski zamanlarda orada Tauroskifler vardı, o zaman Batı’nın savaşçılarını dövdüler. Burada korkuyorlar - bizim eski Hıristiyan münzevi ve Hıristiyan öncesi savaşçılarımız. Partenit'ten yukarı çıkıp biraz batıya doğru hareket ederseniz, Leo Tolstoy ve Maxim Gorky'nin yaşadığı Gaspra olacak. Russophobes'ları da korkuyor. Doğuya doğru hareket ederseniz, 20. yüzyılın en büyük edebiyatının yaratıcılarından biri olan Maximilian Voloshin'in yaşadığı Koktebel'e ulaşacaksınız. Yakınlarda, Eski Kırım'da ve Feodosia'da, rüyalar söyleyerek ve zenginlerle alay eden bir atölyede “medeniyetler” için tehlikeli olan Alexander Green'i yaşadı. Klementieva Dağı'ndaki Koktebel'de kozmonotiğimizin babası Sergey Korolev çalışmaya başladı. Kırım'da, küçük bir alanda yoğunlaştığı için Rus dehasının büyüklüğünü açıkça görebilirsiniz. Bu dahi ve korku. Ve Batı’nın avangardı olarak aynı ABD’nin tüm çabaları bilimsel, sanatsal ve diğer dehamızı bastırmayı amaçlayacaktır. Rus kozmizminden, Rus özleminden, böyle bir gelişme fikri geliştirildiğinde başarmaya değer olduğu güçlü bir adımdan korkuyorlar. Neden yaşayacağımızı bilmeliyiz - sosyalizm yıllarında olduğu gibi, kozmik yüksekliğe ilk ulaşan dünyayı yeniden inşa etmek için. Tüm insanlık için ilginç, önemli ve yararlı bir şey yapmak. İnsani gelişme yönünü bile belirtiniz. Elbette bizim bu Rus boyutu, Batı'da endişe verici.
Bir yıl boyunca 1999'i ve ABD Savunma Sekreteri görevinden yeni ayrılan William Perry ile bir toplantıyı hatırlıyorum. Onu reddettim: “Siz buna öyle demelerine rağmen rasyonalist değilsiniz. Rusya bugün zayıf. Ve NATO’yu sınırlarımıza çekiyorsunuz, çok hassas bir program başlatıyorsunuz. оружия. Bu ne anlama geliyor? Ne de olsa, Rusya’nın şimdi size rakip olmadığını anlıyorsunuz. ” Ve aniden şu cümleyi söyledi: “Kendimi Sovyet tarihinin en iyi uzmanı olarak görmüyorum, sadece tüm bilimsel hayatımı yapıyorum, ancak tarihinizde de kara delikler var. 1921-th ila 1941 yıl arasındaki süreyi anlamıyorum. Ülken, insanlık tarihindeki diğer insanlar gibi, böyle bir atılım yaptı. ” Korktukları şey bu.
Ve elbette, bugün orta vadede taktiksel düzeyde, Washington ve özellikle de New York'ta Bay Medvedev'in görevinden alınmasından çok korkuyorlar. Bu Putin de taşındı ve insanlar kalplerinde gerçekten Rus kozmizmiyle gelecekler. Bu nedenle Medvedev'in makalesinin tam olarak Amerika Birleşik Devletleri'nden yazılmış veya başlatıldığını hariç tutmuyorum, böylece uzun süre hükümet başkanlığı yapacak, ülkeyi mahvedecek ve ABD'nin çıkarlarına kendi çıkarlarıyla hizmet edecek.
Özetlemek gerekirse, Medvedev'in iç kullanım için bir mesajı var: “Amerika bize düşman dedi, bütün bunları görüyoruz, her şeyi anlıyoruz, gözlerimizi kapatmıyoruz, harekete geçiyoruz”. Ve dış kullanım için, anahtar ifade: “Ekonomi ve sosyal alanın geliştirilmesi konusundaki çalışmalarına sakince devam edeceğiz (okuma: bozulma - L. I.). Bu sözler, Medvedev'in ve ilkinin korkusunu gerçek değişikliklerden önce ihanet eder. Yurtdışında beyler olun, sakin olun. Sert sözler söyleyeceğiz, ancak dilediğiniz gibi, istediğiniz gibi davranacağız.