Yıldızlı gecede.
Yıldızlı gökyüzünün altında, siyah şimşeğe benzeyen bir gölge harap olmuş kırsal seviye şehre ilerledi. Kimi zaman caddede koşarken kimi zaman da konutların üzerine zıplıyordu… O anlarda, Ateş Çekici takımının dinlendiği altı katlı apartmana ulaşmıştı.
“Luo Feng burada.”
“Evet, yaralanmamış görünüyor.”
Ateş Çekici takımının üyeleri Luo Feng’i konut apartmanlarının merdivenlerine girerken dürbünleriyle izlediler. Luo Feng kısa süre sonra çatıya varmıştı.
“Kaptan, Kardeş Chen” Luo Feng bağırırken gülüyordu.
“Hiç yaran yok, hmm, fena değil. Peki, nasıl gitti? Gümüş ay kurdunu öldürebildin mi?” kaptan Gao Feng’in ne kadar sakin olduğu önemli değildi, sadece kendisini bu soruyu sormaktan alamamıştı. Chen Gu, Wei Jia kardeşler ve yerde uzanan Zhang Ke bile umutla Luo Feng’e baktı. Chen Gu neşeyle söyledi: “Luo Feng’in sırt çantası biraz kabarmış görünüyor. “
Luo Feng güldü: “Kardeş Chen, gözlerin zehir gibi. Evet, gümüş ay kurdunu öldürdüm! Onu parçaladım ve eşyaları çantama koydum”
“Gerçekten öldürdün mü?” Ateş Çekici takımının üyelerinin gözleri şaşkınlıkla açılmıştı.
Bir gümüş ay kurdu!
Kurtların kralı! Normal kurt türü canavarların yeterince nadir olmasıyla beraber bu birinci sıradaydı.
“Bu sefer de oldukça şanslıydım” Luo Feng elinde olmadan söyledi, “Gümüş ay kurdunun hızının ses hızına ulaşacağından korkuyordum! Saldırı gücü de anormaldi ve kürkü korkunç derecede sertti. Ağır olarak yaralanmış olmasaydı ve karnında büyük bir yara olmasaydı onu öldürebilmem çok zor olurdu!”
“Hızı ses hızına mı ulaştı?” Chen Gu dik dik baktı.
“Bu normal değil. Kurtların kralından başka ne beklenirdi ki, düşük seviye bir domuz türü sürü liderine eşit olabilir.” dedi Wei Tie şaşkınlıkla.
“Bu iyi değil” Gao Feng’in ifadesi dramatik bir şekilde değişmişti.
Luo Feng kaptana şaşırmıştı.
“Kaptan, yanlış olan ne? Ne oldu?” diyerek sorguladı Luo Feng.
“Gümüş ay kurdu çoktan ağır yaralıydı, bu yüzden önceden bir dövüşçü takımıyla dövüştüğüne eminim.” dedi Gao Feng telaşla, “Dövüşçü takımı kürkü üzerine takip cihazı bırakmış olabilir. Eğer onu takip ederlerse bizi bulacaklardır, büyük sıkıntıya düşeceğiz!”
Chen Gu duydu ve o da şok oldu: “Evet, Gümüş ay kurdunu ağır yaralayan dövüşçü takımla kapışamayız. Orada savaş tanrısı seviyesinde bir dövüşçü bile olabilir!”
Luo Feng bunu duyduğunda, elinde olmadan rahatlamıştı.
“Kaptan endişelenme. Tecrübem olmayabilir fakat doğal olarak vahşi doğaya ilk kez gireceğimden ötürü çok fazla bilgi araştırması yaptım. gümüş ay kurdunu öldürdükten sonra, onu kontrol ettim ve üzerinde bir takip sinyali cihazı buldum. Onun bulunduğu bölümü kürkten kestim” dedi Luo Feng.
Sadece bunu duyduktan sonra Chen Gu ve Gao Feng rahatlayabilmişti.
Luo Feng’in tecrübesiz bir çaylak olduğundan endişe etmişlerdi. Başka birisinin ağır yaralı bir canavarını çaldıklarından dolayı onu kovaladıklarında, bu sorun olabilirdi.
“Zhang Ke ağır yaralı bu yüzden takımımız vahşi doğada çok uzun kalamaz. Herkes burada dinlensin. Yarın hava aydınlandığında yeniden ikmal üssüne döneceğiz.” dedi Gao Feng.
“Evet, Kaptan.”
Grup neşeyle cevap verdi.
İkinci günün şafağında, Ateş Çekici takımı sessizce #0201 kırsal seviye şehirden ayrıldı ve yeniden ikmal üssüne giden eski kara yoluna çıktılar.
*****
Askeri bölgede olan yeniden ikmal üssünde.
"Kardeş Hei"
Zhang Ze Hu sigara içiyordu ve ikmal üssünde iri yarı bıyıklı bir adamla köşede konuşuyordu, “Ateş Çekici takımından hiçbir üyenin geri döndüğünü gördün mü? Kahretsin, küçük cüce Luo Feng bana 100 milyona patladı. Onunla uğraşamazsam asla tatmin olmayacağım.”
“Henüz değil. Kayıtlara göre Ateş Çekici takımından birinin döndüğüne dair bir haber yok.” iri bıyıklı adam güldü, “Kaplan, Luo Feng seninle uğraştıysa, ona vahşi doğada bir ders vermelisin. Yeniden ikmal üssünde bir şey yapmak yasaktır.”
“Tabii ki bunu biliyorum, henüz ölmesini istemiyorum.” diyerek güldü Zhang Ze Hu.
Hükümetin ordusu şehirlerdeki karargahları ve askeri sektörleri perde arkasından yönetiyordu. Ne kadar dövüşçünün birbirinden nefret ettiği önemli değildi, askeri sektörde dövüşmeye cüret edemezlerdi. Eğer yaparlarsa, bunun trajik sonuçları oluyordu. Aslında yeniden ikmal üsleri askeriyenin dışına yapılmış küçük bölgelerdi bu yüzden güvenliği ve oradaki her şeyi yönetiyorlardı.
“Kardeş Hei , Luo Feng dönecek olursa bana haber ver.” diyerek güldü Zhang Ze Hu.
“Tabii, sorun değil” diyerek güldü iri bıyıklı adam.
Zhang Ze Hu sigara izmaritini yere atarak üzerine bastı ve güldü: “Pekala kardeş, ben kaçtım. Sonra görüşürüz.” Zhang Ze Hu ondan sonra ikmal üssünün içlerine doğru yürüdü. Üs olarak anılıyordu fakat konut sektörü atmosferi vardı. Zhang Ze Hu çabucak ikmal üssünün kapısı yanındaki büyük ağacın altında bekleyen diğer iki takım üyesiyle buluştu.
“Durum ne Kaplann?” tek gözlü orta yaşlı adam kısık sesle.
“Henüz dönmemiş, yeni bir haber yok.” diye gülümsedi Zhang Ze Hu.
Kel orta yaşlı adam kenardan hafifçe güldü: “Onlardan biri bile dönmediyse, o zaman hepsi canavar sürüsünde ölmüşlerdir. Hepsi öldüyse bu iyi, hiçbir sıkıntı olmayacak.” Kaplann Dişi takımı Ateş Çekici takımından tamamen korkmuyorlardı fakat Ateş Çekici takımından herhangi bir üye hayatta kalırsa, biraz sıkıntı olabilirdi.
“Ateş Çekici takımı, hmph, birini suçlamak istiyorsan, Luo Feng’i suçla” Zhang Ze Hu soğukça güldü, “Bana para harcatmaya cüret etmek. Ah evet, siz çocuklar avcıyı kimin çaldığını buldunuz mu?”
“Hayır” orta yaşlı tek adam somurtarak başını salladı, “Yeni haber yok. Kaptan odasında öfkeyle içiyor.”
“Düşüncem şu ki, geri dönerken onlarla karşılaşmadığımıza göre, muhtemelen avcımızı kimin çaldığını bulmak için hiç şansımız yok.” dedi kel adam başını sallayarak. Yeniden ikmal üssünün kapısının uzağına bakarken yüzünün rengi dramatik bir şekilde değişti. Diğer ikisi durumu anladı ve başlarını o yöne çevirdiler, onların yüzü de tamamen değişmişti!
Gao Feng, Chen Gu, Wei Qing , Wei Tie , Luo Feng ve Zhang Ke hepsi yeniden ikmal üssünün kapısındaydı.
“A9, Yaşlı Gao, bu sefer bazı sıkıntılara düşmüş gibi görünüyorsun.” gardiyan Zhang Ke’nin koptuktan sonra sarılmış kolunu fark etmişti.
“Kahretsin, hatırlatma. Canavarlar bize zarar vermedi fakat şu siktiğim Kaplann takımı üyeleri yaptı!” diyerek sövdü Gao Feng.
“Kaptan Kaplann Dişi takımı orada” Chen Gu aniden vahşice kükredi.
Bu sırada Ateş Çekici takımının tüm üyeleri kafasını çevirerek fazla uzakta olmayan ağacın soğuk gölgesinin altındaki üç kişiye baktı. Bu üçünü gördükten sonra, Ateş Çekici takımı üyelerinin tümünün yüzleri öfkeyle yanmaya başladı. Sırtlarında taşıdıkları hala solgun olan Zhang Ke bile bağırdı: “Olduğunuz yerde kalın!”
Zhang Ze Hu ve diğer ikisi Ateş Çekici takımının altı üyesini gördüklerinde şok oldu ve bu yüzden yürüyerek uzaklaşmaya başladılar.
Bu durumda, onlar suçluydu!
Fakat Chen Gu’nun onları göreceğini düşünmemişlerdi.
“Hala kaçmaya çalışmak mı?” diye bağırdı Gao Feng.
Ateş Çekici takımının altı üyesi hücum etti ve bağırma ikmal üssündeki diğer bazı dövüşçülerin dikkatlerini çekti. Bu sırada, Zhang Ze Hu ve diğer ikisi koşmayı bıraktı. Oradan kaçmaya çalışırlarsa bu onların hatalı olduğunu göstermez miydi? Onlar yapmış olsa da, bunu itiraf edemezlerdi!
“Gao Feng, neden bağırıyorsun?” orta yaşlı tek gözlü adam arkasını döndüğü gibi bağırdı, “Nerede olduğunu sanıyorsun? Bu bir askeri bölge, dövüşçüler için bir yeniden ikmal üssü. Burası vahşice davranabileceğin türden bir yere mi benziyor?”
“Vahşice davranmak istiyorsan, önce spotlara bak.” diyerek soğukça güldü yaşlı adam.
Ne olursa olsun, geri çekilemezsin.
“Hala kibirli mi davranıyorsun?” Gao Feng’in iki eli de çekiçlerine gitti. Acımasızca çekiçlerini çekti ve kırmızı gözlerle onlara hücum etti, “Dayak istiyorsunuz!”
Tek gözlü orta yaşlı adamın, kel adamın ve Zhang Ze Hu’nun ifadeleri tamamen değişti.
Hatalı olduklarından hiçbir şey söylemediler.
“BİİİP!” “BİİİP!” “BİİİP!” kulak parçalayan bir ıslık çalındı ve on iki üniformalı adam ayrıldı ve uzaktan koşmaya başladılar. Takım kaptanı bağırdı: “Silahlarınızı bırakın, yeniden ikmal üssünde dövüş olmayacak yoksa muhafızlarımızın sizi öldürme hakkı var!”