Ataerkil kültürde kadınlar, üzerinde iktidar sahibi oldukları, özgürce hükmedebildikleri gruplara erkeklerin uyguladığı kadar şiddet uygularlar. Bu gruplar çoğunlukla çocuklar ve daha güçsüz kadınlardan oluşur. Çocuklara uygulanan kadın şiddetinin çoğu, erkek muadilinin yaptığı gibi, duygusal istismar biçiminde gerçekleşir. Bu şiddet özellikle sözlü istismar ve utandırma biçimindedir; bu nedenle belgelenmesi zordur. Kadınlara yönelik yetişkin erkek şiddetinin kökenlerini anlamak için her koşulda anne sadizmi üzerinde çalışmak zorundayız. Reformcu feminist düşünürler kadınlara daha etik, daha nazik, daha kibar cins olarak yaklaştılar ve anne sadizminin, yani ataerkil bir toplumda kadınların oğlan çocuklara uyguladığı şiddetin derinlemesine araştırılmasını bir dereceye kadar engellediler.