Mackie’nin Hata Teorisi: Objektif Ahlak Var mı? Uzun zamandan beri davranış için düzenleyici bir referans olarak var olan ahlak, bir topluluk veya toplum tarafından barış içinde yaşamak için beslenirken, geleneklerin, kültürün, normların ve yasaların bir parçası olan temel direklerden biridir.
Onun sayesinde, insan türünün koruma içgüdüsü, varsayıldığı gibi, eşit koşullarda toplumsal kolektiviteye uyarlanmıştır. Ama yine de, J. Mackie’nin hata teorisi, ahlakın herkes tarafından pasif bir şekilde kabul edilen öznel bir icat olduğunu öne sürer. böylece ahlaki, yanlış ve yanıltıcı bir gerçekçilik yaratır.
Daha sonra, karakteristik özelliklerini belirleyerek size tam olarak Mackie’nin hata teorisini sunuyoruz.
Hata teorisi: nelerden oluşur?
JL Mackie’nin konumu şüpheciliğe veya ahlaki nihilizm, ahlaki yargıların yanlış olduğunu belirterek. Mackie, ahlaki tutumun kısmen yerleşik davranış kalıplarından oluşan sosyal bir kökene sahip olduğunu düşünür. bazılarının onları diğerlerinden talep etmek için içselleştirdiği, yabancı öznellikler üzerinde baskı uyguladığı. Böylece, normal kurallar toplumda bir arada var olmak için “önemli” bir gereklilik haline gelir.
Ahlakın bir toplumun insanları arasındaki ilişkileri düzenlediğini düşünmenin yanı sıra, toplum (kişilerarası ilişkiler), yazar, toplumların birbirleriyle nasıl ilişki kurduğunu anlamak için de bir referans görevi gördüğünü belirtir.
Dolayısıyla evrensel ahlak yanılsamalarının geçerliliğini sağlamak için birey üzerinde sadece bu anlamda bir baskı olmamalı – bunlara uymanın bir ödülü veya uymamanın bir cezası olmalıdır -, ayrıca bir otorite veya referans olarak kabul edilmelidir.
ahlaki nesnelcilik
Mackie, “ahlaki yaşam”da uygulanacak geçerli referanslar olarak anlaşılan değerler açısından herhangi bir nesnelliği reddeder. Onun ahlaki şüphecilik Muhalefet, evrensel doğruluk yargılarının (nesnel yargılar) olmadığını onayladığı için olumsuz bir doktrindir. yanılsama ve yanılgıya dayanan yalnızca “gerçek” ilkeler.
Yazar, nesnel ahlaki ilkelere başvurmanın ve bunlara başvurmanın onların nesnel varlıklarını göstermeyeceğini doğrularken hata teorisini savunmaya devam eder; yani, ahlakçıların argümantasyonunun ürünü ve desteği olan (herhangi bir ontolojik destekleri olmamasına rağmen) bunların kendi başlarına haklı olduklarını düşünmek, argümantasyondaki büyük bir hatayı vurgulamaktan başka bir şey yapmaz; başka bir deyişle, eylemlerimize evrensel ahlaki özellikler vermek safça olduğu kadar yanlış olur..
görelilik argümanı
Ahlak, her bir toplumun bağlamına, zamanına ve ilişki biçimlerine bağlıdır. Bu nedenle, farklılıkları uzlaştırmaya gelince karmaşıklık, temelde farklı geleneklere bağlı olan farklı gelenekler olduğu gerçeğiyle ilgili olacaktır.
Mackie, bu fenomenin Ahlaki yargıların, oluştuğu ekosistemdeki sosyal yaşam tarzına yabancılaşmayı ve katılımı gerektirmesinden kaynaklanmaktadır. -kendi değer skalasını benimsemek için referans olarak kullandığı-.
Mackie, iki toplumu karşılaştırırken, birinin diğerinden üstün olduğu ortak gerçeğini, her birinin ahlaki standartlarına göre karşılaştırır. Örneğin, birinde yasa aynı cinsiyetten insanlar arasında evliliğe izin verirken, diğerinde dini inançlarına göre günah işleyecekleri için yasaklanmıştır. Bu durumda, her biri gelenek ve inançlarına bağlı oldukları için kendi özel yasalarını uygulamaya gelseydi, hangi toplum en ahlaklı olurdu?
Mackie ahlakın göreceli olduğunu göstermek istiyor, çünkü önceki örnekte toplumlar gelenek ve inançları açısından farklı bir yol izlemiş olsaydı, muhtemelen ahlaki standartları da farklı olurdu.
Nadirlikten Argüman
Nadirlik argümanı, metafizik ve epistemolojiden gelen fikirlere dayanmaktadır. Mackie, nesnel değerlerin olduğu metafizik fikrinden yola çıkarsak, bu dünyada garip, bilinmeyen niteliklere sahip tamamen farklı varlıkların olması gerektiğini savunuyor; bunun yerine epistemoloji, bu varlıkların haberlerine sahip olmak için sahip olduklarımızdan (duyulardan) farklı algısal, benzersiz, ahlaki ve sezgisel yetilere sahip olmanın gerekli olacağını iddia edecektir.
Mackie’nin önerdiği şey, eğer bu ahlaki ilkeler varsa, bunun nedeni “nesnel reçeteler” olmasıdır. Bu, evrenin, sanki doğada varlarmış gibi, onlara uymamızı talep ettiğini söylemekle eşdeğer olacaktır.. Bu buyrukları yerine getirmek, yalnızca Tanrı varsa mümkündür, çünkü bunları yerine getirmek için bir talepte bulunmak gerekir, ancak Mackie, onlara uymamızı gerektiren kişinin kişisel olmayan evrenin kendisi olduğuna şaşırır.
Sonuç olarak, sadece bir pozisyon seçmeliyiz: ahlakı reddetmek veya Tanrı’nın var olduğunu iddia etmek.
saf gerçekçilik
Kant sayesinde, nesnellik epistemolojinin incelenmesinin nesnesidir; yani dünyayı nasıl bildiğimizi inceler. Eleştirel felsefe, numenal dış dünyadan bilgi almak zorunda olduğumuz sınırlamalar ile dış dünya hakkında nesnel bir bilgiye sahip olamayacağımızı göstererek naif gerçekçiliğin hatalarını açığa çıkarır.
Mackie iddia ediyor Deneyimimizi nesnel bir şey olarak düşünme eğilimindeyiz, gerçekte olan şey deneyim çeşitliliğinin eyleme geçirilmesi olduğunda. öznel olanın. İnsan, gerçekliğin nesnel kurallara tâbi olduğuna, sanki dünyanın unsurlarının yakın bir ilişkisi varmış ve bizim için düzenlenmiş bir bütün oluşturmuş gibi, kesin olarak inanır.
Ahlakın evrensel olduğunu ve bu nedenle, görev veya zorunluluktan dolayı onun kurallarına veya emirlerine tam olarak uymamız gerektiğini düşündüren saf gerçekçilik budur.
Ahlaki lisansı nasıl kullanırız?
Ahlaki ehliyet, hepimizin biriktirdiği ve en hafif tabirle genellikle şaşırtıcı bir şekilde kullandığımız bir tür kredidir. Daha fazla oku “