Biraz da eskilerden…
Lise ikinci sınıf talebesiydi, bıyıkları yeni terlemiş bir delikanlı, ansızın soruverdi.
Arkadaşları demişler ki, “Hristiyanlar cennete girmeyecekler, çünkü onlar kâfir. Öyle mi Atila amca?.. Sonra, erkekler dört kadınla birden evleniyorlarmış, olur mu öyle şey?.. Dört tane peygamber gelmiş, hepsinin de kitapları varmış. Neden Yahudiler, Hristiyanlar cennete girmeyeceklermiş”, gibi..
Kendisine “hocaefendi” olmadığımı söyleyerek başladık..
•
Cumhuriyetten bu yana, tane hesabıyla, dört-beş anayasa yapıldı. Evvela birincisi. O eskiyince ikincisi ve sıra ile bozulanı atıldı ve yenisi yapıldı. Her devletin kullanımda bir tane anayasası bulunuyor. Tıpkı her mahallenin bir tane muhtarı olduğu gibi. Muhtar ölünce yenisini seçiyorlar ve öleni de mezarına koyup gidiyorlar. Artık o, eskiden bir zamanlar mahallemizin muhtarıydı. Şimdi, borusu ötmüyor..
Anayasalar da böyle. Eskiyip işe yaramayanı bir kenara koyup zurnayı yenisinin eline veriyorlar. Artık her eskiyen anayasayı müzeye koyup padişahın zurnasını da bir başkasına, üflesin diye. Bunu usul ediniyorlar. Anayasalar eskidikçe müzeye, zurnalar da sıradan gelen bir başkasının eline. Usuldendir, daima en sonraki padişahın zurnasıdır, öttürülen..
Muhtarlıkta da bu böyledir. Kim en sonra gelmiş, mührünü o basar ve parsayı da o toplar. Muhtarlar isterler ki, mühür basan hep kendisi olsun… Muhalefetin erken seçim istemesi de bundandır..
Eski anayasaların sesi soluğu çıkmasa da, kimlikleri hep kutsaldır. Emekli paşa, emekli anayasa veya emekli vali ve emekli din gibi, eskide kalmış hizmetlerinden ötürü kendilerine saygıda kusur edilmez.,
Mesela, 12 Eylül’ün padişahı milletten sevgi ve saygı görmese de, memlekete hizmetlerinden ötürü, küfredeni içeri tıkarlar..
Musevilik de öyle. Hz. Musa Peygamberimizin günlerindeki Musevilik, öpülür ve başa konulur. Günümüzdekine gelince, şerrinden Allah’ın gölgesine sığınılır..
•
Delikanlı bir şeyler anlar gibi olunca, Hıristiyanlara geldik.
Allah’ımız tarafından başlangıçta bir insan yaratılmış, aynı zamanda peygamberlik de verilmiş, Hazreti Adem’e. Onun yanına bir de hanım arkadaşı Havva annemiz. Yavaş yavaş insanlar çoğalmışlar. Gel velakin çoğaldıkça, Adem Peygamberimizin gösterdiği yoldan çıkmaya başlamışlar. Bunun üzerine Allah’ımız Adem Peygamberimizi değiştirmiş ve yeni gelen peygambere de, insanlara tebliğ etmesi için din olarak bir takım emir ve tavsiyelerde bulunmuş.. İlk ağızda akıllanan insanlar bir süre sonra yine yollarını şaşırınca, bir başka peygamber gelmiş...
Bu şekilde insanlar bozuldukça yeni peygamberler Allah’ın emir ve tavsiyeleriyle birlikte geliyorlar.
•
Sonra insanlar biraz akıllanarak yeniden çoğalmışlar, bunlara da Allah’ımız, Hz. Musa Peygamberimizi göndermiş ve bir de Tevrat dediğimiz kitap. Bunların dini de Musevilik. Museviler bayağı zengin olmuşlar. Amma, eskiler gibi bunlar da Hz Musa Peygamberi dinlememeye ve Allah’ın yerine altın paraya ibadet etmeye koyulmuşlar. Hz. Musa’yı dinleyen Museviler cennetlik olurken, dinlemeyenler de denizde boğulmuşlar..
Kurtularak yaşayanlar yeniden çoğalıp da ahlaksızlığa kapılınca, bunların terbiye görmeleri için bu kez Hz. İsa peygamberimiz gelmiş. Hz. İsa’nın getirdiği Hıristiyanlığın kurallarını inanarak kabullenenlere de Hıristiyan denilmiş ve cennetlik olmuşlar. Reddedenler de kâfir kimliğiyle yaşamaya devam etmişler.
Bunlar Hıristiyan kimliğiyle yaşarken son peygamber olarak Muhammed Mustafa Aleyhisselam Efendimiz gelmiş. Ona indirilen kitaba da Kur’an-ı Kerim ve disiplinine de İslam.
Kısacası, H. Adem’den günümüze bütün peygamberler, özü itibariyle ortak bir din ve yine ortak bir kitapla gelmişler, o da İslam dini ve Kur’an-ı Kerim. Bunların ilk gelişlerinde isimleri farklıymış. Ne cehalet ve ihtiras ki, insanlar, bu ortak kitapların özünü kendilerine göre değiştirmişler. Şimdi bunlara Tevrat ve İncil diyorlarsa da, aslında yürürlükten kaldırılmış.
Aynen 12 Eylül anayasasının yürürlükten kaldırıldığı gibi..
•
Gelelim Müslümanlıkta dört kadınla birden evlenmeye.. Aslı fesli yok olan bir yalan, bir karalama. Müslümanları ve Müslümanlığı kötülemek isteyen dinsiz takımının uyduruğu. Bunlara bakarsan domuz etinin bile, sığır eti, bıldırcın eti gibi helalinden yenilebilir et olduğunu söylerler.
Harp olacak, yokluk ve kıtlık baş gösterecek. Yiyip içeceğin bir damlacık su bile bulunamayacak. Açlıktan ölüyorsun, susuzluktan da kavruluyorsun. Ancak böyle bir hale düşeceksin de, su niyetine bir yudum şarap içebileceksin, o da suya doymamak şartıyla.
Evlenme de işte aynen böyle. Kalbini de dört eşit parçaya bölüp her birini bir bayana vereceksin. Yine her birine aynı öpücüğü kondurup aynı duygularda sevip okşayacaksın, dondurma almaya kalkınca da, her birine aynı külahla aynı dondurmayı alacaksın. Bu ne mümkün!..
Onun için, evlenmenin en güzeli ve temizi, Allah’ımızın da isteyip tavsiye ettiği bir tek hanımla evlilik.. Aksi halde, “Ben dört hanım alacağım, dördünü de birbirleriyle eşitleyeceğim” gibisinden dangalaklık edersen, dört karınla birlikte cehennemde yanarsın..
•
Delikanlı bir şeyler aldı ve anladı gibiydi amma, haliyle tortulu ve çepekli. Yine bir gün gelir de, “Atila amca ne haber” diyerek takılırsa, kirini akıtır ve çapaklarını da temizleriz, inşaallah..