Formüler > M.S.S > Parkinsonizm > Dopaminerjik İlaçlar > Levodopa
Etken Madde(ler): Levodopa, Benserazid
Piyasa Şekilleri:


100 mg/25 mg: 30 tablet


200 mg/50 mg: 30 tablet
Kullanım Şekli: Parkinsonizmin erken evrelerinde, günde 3-4 kez yarım tablet Madopar <125> ile tedaviye başlamak önerilir. Başlangıçtaki doz programının tolere edilebilirliği onaylandığı zaman, hastanın cevabına göre doz yavaş yavaş artırılmalıdır. Optimal etkiye, genellikle 300-800 mg levodopa+75-200 mg benserazide karşılık gelen günlük Madopar dozu ile ulaşılır ve bu doz, 3 veya daha fazla doza bölünebilir. Optimal etki elde etmek için 4-6 haftaya ihtiyaç vardır. Eğer günlük dozun daha da artırılması gerekirse, bu ayda bir yapılmalıdır. İdame tedavisi: Ortalama idame dozu, günde 3-6 kez 1 adet Madopar 125 mg tablettir. Bireysel dozların sayısı (üçten az olmamak şartıyla) ve bunların gün içinde dağılımları, optimal etki için titre edilmelidir. Optimal etki sağlamak için Madopar HBS, Madopar tabletin yerini alabilir. Yaşlılarda doz dikkatle ayarlanmalıdır. Diğer antiparkinson ilaçları kullanan hastalar, Madopar alabilirler. Bununla beraber, Madopar ile tedavi ilerledikçe ve terapötik etki belirginleştikçe, diğer ilaçların dozajları azaltılmalı veya bu ilaçlar kademeli olarak bırakılmalıdır. Gün boyunca ilacın etkisinde büyük dalgalanmalar ('on-off' fenomeni) olan hastalar, düşük ve daha sık tek dozlar almalı veya Madopar HBS'ye geçmelidirler. Madopar tabletten Madopar HBS'ye geçiş, tercihen sabah dozu ile başlayarak bir günden diğerine yapılır. Günlük doz ve dozlama aralıkları başlangıçta Madopar tablet ile aynı olmalıdır. 2-3 gün sonra, doz kademeli olarak yaklaşık %50 artırılmalıdır. Madopar HBS'nin farmakokinetik özelliklerine bağlı olarak, etkinin başlaması gecikir. Madopar HBS, Madopar tablet ile birlikte kullanıldığında, klinik etki daha hızlı elde edilir. Bu özellikle sonraki günlük dozlardan daha yüksek olan ilk sabah dozu için yararlıdır. Madopar HBS'nin bireylere göre titrasyonu yavaş ve dikkatlice, doz değişiklikleri arasında en az 2-3 gün ara verilerek yürütülmelidir. Nokturnal immobilitesi olan hastalarda, yatmadan önce Madopar HBS'in son akşam dozunun kademeli olarak 250 mg'a yükseltilmesinin pozitif etkilerinin olduğu bildirilmiştir. Madopar HBS'ye karşı aşırı yanıt (diskinezi), tek dozların azaltılması yerine dozlar arasındaki sürenin artırılması ile kontrol altına alınabilir. Madopar HBS'ye yanıt yetersiz ise, Madopar tablet ile tedaviye devam edilmelidir. Hastalar istenmeyen muhtemel psikiyatrik semptomlar için dikkatle gözlenmelidir. Madopar mümkün olduğunca yemekten en az 30 dakika önce veya 1 saat sonra alınmalıdır.
Endikasyonları: Parkinson hastalarının tedavisinde endikedir.
Kontrendikasyonları: Levodopa, benserazid veya ilacın içerdiği diğer yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılığı olduğu bilinen hastalara verilmemelidir. Selektif olmayan MAO inhibitörleri ile birlikte verilmemelidir. Selegilin veya moklobemid gibi selektif MAO inhibitörleri ile kontrendike değildir. MAO-A ve MAO-B inhibitörleri kombinasyonunun etkisi non-selektif MAO inhibisyonuna eşittir bu nedenle bu kombinasyon ile birlikte verilmemelidir. Ciddi dekompanse endokrin, renal, hepatik veya kardiyak bozukluklarda, psikotik komponenti olan psikiyatrik hastalıklarda veya dar açılı glokomda uygulanmamalıdır. 25 yaşın altındaki hastalara verilmemelidir (iskelet oluşumu tam olmalıdır). Yeterli doğum kontrolü uygulamayan, çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlar veya gebelere verilmemelidir.
Uyarılar: Hassas bireylerde aşırı duyarlılık reaksiyonları gelişebilir. Teorik olarak levodopanın intraoküler (göz içi) basıncı yükseltme potansiyeli olduğundan glokomlu hastalarda intraoküler basıncın düzenli olarak ölçülmesi önerilir. Hastalarda depresyon oluşabilir ancak bu, altta yatan bir hastalığın etkisi de olabilir. Tedavi sırasında karaciğer fonksiyon ve kan sayımlarının kontrolü yapılmalıdır. Diyabetli hastalarda sık sık kan şekeri testleri yapılmalı ve antidiyabetik ajanların dozu buna göre düzenlenmelidir. Halotan anestezisi uygulanan hastalarda aritmi veya kan basıncı oynamaları olabileceğinden, acil vakalar dışında, genel anestezi gerektiren cerrahi müdahalelerden 12-48 saat önce ilaç kesilmelidir. Ameliyattan sonra tedaviye tekrar başlanabilir; doz operasyon öncesi düzeyine kademeli olarak artırılmalıdır. İlaç aniden kesilmemelidir. Ani yoksunluklar hayatı tehdit eden nöroleptik malign-benzeri sendrom (hiperpireksi, adale rijiditesi, muhtemel psikolojik değişiklikler, yüksek serum kreatinin fosfokinaz) ile sonuçlanabilir. Bu semptom ve bulguların kombinasyonu halinde, hasta tıbbi denetim altında tutulmalıdır ve gerekirse hastaneye yatırılmalı, hızlı ve uygun semptomatik tedavi uygulanmalıdır. Bu, uygun bir değerlendirmeden sonra levodopa/benserazid tedavisinin yeniden başlamasını da içerir. Gebelikte ve uygun doğum kontrol metodu uygulamayan, çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlarda fötal iskelet gelişimini zedeleyeceğinden, kesinlikle kontrendikedir. Benserazidin anne sütüne geçip geçmediği bilinmediğinden, anneler bebeklerini emzirmemelidir zira yenidoğanda iskelet malformasyonları oluşumu bertaraf edilemez.
Yan Etkileri: Anoreksi, bulantı, iştahsızlık, kusma ve diyare bildirilmiştir. Tad kaybı veya değişikliğinin gözlendiği izole vakalar bildirilmiştir. Sindirim sistemine ait istenmeyen etkiler, ilaç yemek sırasında alındığında ve doz kademeli olarak artırıldığında kontrol altına alınabilir. Pruritus ve döküntü gibi alerjik cilt reaksiyonları nadiren olabilir. Kardiyak aritmiler veya ortostatik hipotansiyon nadir görülebilir. Ortostatik şikayetler dozun azaltılmasından sonra genellikle düzelir. Birkaç nadir vakada hemolitik anemi, geçici lökopeni ve trombositopeni bildirilmiştir. Böylece her uzun süreli levodopa içeren tedavide olduğu gibi, periyodik kan sayımları, karaciğer ve böbrek fonksiyon testleri yapılmalıdır. Tedavinin daha geç dönemlerinde istem dışı (koreiform veya ateotik) hareketler olabilir. Bunlar genellikle doz düşürülmesi ile ortadan kaldırılabilir veya tolere edilebilir hale getirilebilir. Uzun tedavilerle terapötik yanıtta dalgalanmalara rastlanabilir. Bunlar donma olayları, doz sonu kötüleşme ve on-off etkilerini kapsar. Bunlar dozu ayarlayarak ve sık olarak daha düşük tek dozlar vererek elimine edilebilir veya tolere edilebilir hale getirilebilir. Terapötik etkiyi artırmak için, daha sonra yeniden doz artırma denenebilir. Ajitasyon, anksiyete, uykusuzluk, halüsinasyonlar, hezeyanlar ve temporal dezoryantasyon yaşlılarda ve bu gibi rahatsızlık hikayesi olan hastalarda görülebilir. Tedavi edilen hastalarda depresyon görülebilir ancak bu altta yatan hastalığın etkisi de olabilir. Karaciğer transaminazlarında ve alkalen fosfatazda geçici artışlar görülebilir. Kan üre azotunda artışlar bildirilmiştir. İdrar renk değiştirebilir genellikle beklemekle koyulaşan kırmızı renktedir.
İlaç Etkileşimleri: Triheksifenidil ile birlikte verilmesi levodopa emiliminin hızını azaltır fakat miktarını değiştirmez. Antasitlerin birlikte verilmesi levodopa emilimini %32 azaltır. Ferrus sülfat, levodopanın maksimum plazma konsantrasyonunu ve AUC'sini %30-50 yükseltir. Ferrus sülfat ile yardımcı tedavi sırasında hastaların tümünde değil ama bazılarında klinik olarak anlamlı farmakokinetik değişiklikler gözlenmiştir. Metoklopramid levodopa absorbsiyon oranını yükseltir. Nöroleptikler, opioidler ve rezerpin içeren antihipertansif ajanlar levodopa/benserazid etkisini inhibe ederler. İrreversibl selektif olmayan MAO inhibitörleri alan hastalara verilirse MAO inhibitörlerinin kesilmesi ve ilaca başlanması arasında en az iki haftalık bir ara olmalıdır. Aksi takdirde hipertansif kriz gibi istenmeyen etkiler meydana gelebilir. Selegilin gibi selektif MAO-B inhibitörleri ve moklobemid gibi MAO-A inhibitörleri verilen hastalarda etkinlik ve tolerans gözönüne alınarak, hastanın bireysel ihtiyacına göre levodopa dozunun yeniden ayarlanması önerilir. MAO-A ve MAO-B inhibitörleri kombinasyonu etkisi non-selektif MAO inhibisyonuna eşittir bu nedenle bu kombinasyon ile birlikte verilmemelidir. Sempatomimetiklerle (adrenalin, noradrenalin, isoproterenol veya amfetamin gibi sempatik sinir sistemini uyaran ilaçlar) birlikte uygulanmamalıdır zira levodopa bunların etkilerini potansiyalize edebilir. Birlikte uygulamanın zorunlu olduğu durumlarda kardiyovasküler sistem yakından takip edilmelidir. Sempatomimetik ilaçların dozlarının azaltılması gerekebilir. Diğer antiparkinson ilaçlarla (antikolinerjikler, amantadin, dopamin agonistleri) kombinasyon yapılabilir, ancak bu hem istenen, hem de istenmeyen etkilerin yoğunluğunu artırabilir. Doz azaltmak gerekebilir. Bir COMT inhibitörü ile adjuvan tedaviye başlandığında dozun azaltılması gerekli olabilir. Levodopa/benserazid tedavisi başladığında antikolinerjikler aniden bırakılmamalıdır çünkü levodopanın etkisi bir süre başlamayabilir. Levodopa katekolamin, kreatinin, ürik asit, glikoz laboratuar test sonuçlarını etkiler. Coombs testleri hatalı pozitif sonuç verebilir. İlaç proteinden zengin bir diyetle alınmış ise etkide azalma gözlenmiştir.