Piyospermi, ejakülattaki irin, yani büyük miktarlarda lökositlerin varlığıdır. Çıplak gözle bazen bu durumun tespit edilebilmesine rağmen, çoğu zaman spermogramlar sırasında piyospermi tespit edilir. Ejakülattaki lökositlerin ortaya çıkışı spermin hareketliliğini ve işlevini etkiler, bu da infertiliteye neden olabilir, diğer sperm göstergeleri ise normaldir.
Genel görünüm
Patoloji 1 ml ejakülatta 1 milyondan fazla (1x106) lökosit içeriğidir. Bu durum alt üriner sistemdeki enflamatuar süreci gösterir. Çoğu zaman posterior üretra, prostat bezi, epididim, seminal veziküllerdir.
Doğru ve yanlış pyospermiyi tahsis et:
- gerçek piyospermide, pus, yeşilimsi sarı bir renk ve hoş olmayan bir koku alan ejakülat ile eşit olarak karıştırılır.
- Sahte piyospermi ile lökositler idrar yolundan geçerken spermi birleştirir, çoğu zaman ejakülatın görünümü değişmez.
Mikroskopi sırasında, lökositlere ek olarak, bakteriler ve desquamated epitel hücreleri sıklıkla ejakülatta tespit edilir. Sıklıkla, pospermi hemospermi , asthenoteratozoospermi ile kombine edilir.
Aktif inflamasyon sırasında ortaya çıkan lökositler ve maddeler spermatozoanın işlevini bozar. Negatif bir post-oksidatif test sıklıkla tespit edilir - yani, sperm hücreleri servikal mukusta hayatta kalma yeteneklerini kaybeder. Hareketlilik de azalır. Bütün bunlar birlikte infertiliteye yol açabilir. Ortalama olarak infertilite taraması yapılan erkeklerin% 23'ü piyospermi gösterdi.
nedenleri
İnflamasyon, piyospermiyi kışkırtır, çeşitli faktörlerden kaynaklanabilir:
- varikosel ;
- enfeksiyöz ajanlar: klamidya, ureoplazma, gardnerella, gonore ve diğer cinsel yolla bulaşan etken madde, tüberküloz;
- toksik etkiler: sigara, alkol, ilaçlar, mesleki tehlikeler, partner tarafından kimyasal intravajinal kontraseptif kullanımı;
- klomifen ile tedavi (östrojen antagonisti, erkeklerde azospermi , oligozoospermi, androjen eksikliği için kullanılır) - piyospermi, hastaların ortalama% 14'ünde görülür;
- plastik üretra;
- İmmün yetmezlik aşamasında HIV;
- üretral darlıklar;
- yabancı cisimler;
- urelıtıyazıs.
Enfeksiyöz ajanın tespit edilmediği durumlarda subklinik bir enfeksiyon olarak kabul edilir.
Patoloji geliştirme mekanizması
Enfeksiyonla savaşmak için lökositler, reaktif oksijen türleri (ROS) salgılarlar - peroksitler ve agresif sitotoksik (öldürücü hücreler) aksiyonu olan serbest radikaller. RFK esas olarak fosfolipitler ve çoklu doymamış yağ asitlerinden oluşan spermatozoanın hücre zarlarına zarar verir. Bir oksidatif stres söz konusudur: lipit peroksidasyonunun kimyasal reaksiyonları gelişir (yaklaşık olarak aynı radyasyona maruz kaldığında aynı reaksiyonlar oluşur). Hücre çeperini oluşturan fosfolipitlerin özellikleri değişir: hücre zarı RFK'ye karşı geçirgen hale gelir. Hücrenin içine nüfuz ederek, reaktif oksijen formları, hücreler için enerji üreten mitokondriyaya zarar verir. Enerjiden yoksun olan sperm hücresi motilitesini kaybeder ve yaşayabilirliği azalır .