'Dört hanımın faziletleri, dünyadaki bütün kadınların faziletlerinden daha üstündür' buyrulmuş. O kadınlar; Meryem Bint-i İmran, Firavun'un karısı Asiye, Hatice bint-i Huveyled ve Fatma bint-i Muhammed"
Hz. Hatice, etraflıca bir araştırma daha yapar. Kendilerinde evlenme arzusu baş gösterince Nefise isminde cariyesi ile haber gönderip, isteğini iletir. Alınan cevap üzerine haberi amcası Amr İbn-i Esed'e ulaştırır. Babası Ficar savaşında ölmüş bulunan Hz. Hatice'nin velisi bu amcasıydı ve onun işlerini de o görürdü. Resul-i Ekrem (sav) amcası Ebu Talib ve Amr İbni-i Esed her iki ailenin ileri gelenlerindendi. Aileler o zamanın örf ve adetleri gereğince Hz. Hatice'nin evinde toplanır. Nikâhı Ebu Talib kıyar. Mehir olarak 500 altın mehir tespit edilir ve nikâh kıyılır. Nikâh kıyıldığında Hz. Hatice 40, Resulullah 25 yaşındadır.
Allah Resulüne ilk vahiy nazil olduğu zaman, Efendimiz korku ve titremeyle gelip durumu Hz. Hatice'ye anlatır. Hz. Hatice: "Sen doğru konuşursun, sılayı rahmi gözeten kimsesin, emanete dikkat edersin, misafirperversin, halkın sıkıntılı ve üzüntülü zamanlarında yardıma koşarsın, Hak Teâlâ seni yalnız bırakmayacaktır" der.
Hz. Hatice (ra), amcası Veraka İbn-i Nevfel'e gider, meseleyi anlatır. Devrin meşhur Hıristiyan âlimlerinden olan Veraka anlatılanları dinledikten sonra şöyle der:
"İşte bu Musa'ya görünen husustur ki, şimdi de bunda zuhur etmiştir.
Keşke benim kudretim ve imkânım olsa da O kavminin arasında ortaya çıktığı zaman kendisinin yardımına yetişebilsem. Keşke imkân olsa da sizin kavminiz onu yerinden ettikleri zaman kendisine yardım edebilsem"
Veraka bu sözleri söyledikten kısa bir zaman süre sonra vefat eder. Resulullah'ın uzun bir müddet yardımcısı Hz. Hatice (ra) olur. Derdini yalnız o dinler. Birlikte gizli gizli ibadet ederler. Bütün imkânını ona sunar, eline koluna kuvvet olur.
Böyle bir bağlılıkla kocasına yönelen bir kadın elbette ki onun rızasını alıp, ona itaat eder, onun rahat etmesini, huzura kavuşmasını düşünür. Bu bir yana Hz. Hatice (ra) öyle bir kadındı ki, dirayeti, zekâsı ve aklı ile kocasına karşı yönelen her türlü fenalığın önüne geçmesini bilmiş, kocasına muhalif bulunan müşriklere hadlerini bildirip, Efendimizi onların şerrinden korumayı başarmıştı. Vefatından sonra bile Resulullah daima onu övgüyle anardı. Bu konuda Hz. Aişe (ra) şöyle der: "Hz. Hatice'ye ne kadar gıpta ederim. Başka hiç bir kadına gıpta etmem. Bir gün Resulullah'ın yanında Hz. Hatice'den bahis geçmişti. Bu benim damarıma dokundu. Döndüm dedim ki, o yaşlı bir kadındı. Şimdi Hak Teâlâ sana daha iyisini ve daha güzelini vermiştir. Resulullah bu sözü duyunca kederlendi hatta kızdı. Kızgınlıktan tüylerinin diken diken olduğunu hissettim. Şöyle buyurdular: 'Yemin ederim ki böyle değil. Ben ondan daha iyi bir kadına kavuşmadım. O iman biri idi. Onun iman getirdiği zaman halk bütün bütün kâfirdi. O beni kabul etti, beni teşvik etti, kendi malı ve serveti ile bana yardım etti. Diğer karılarımdan çocuğum olmadığı halde Hak Teâlâ bana ondan evlat verdi"
Peygamberimiz Hz. Hatice hayatta iken bir başka hanım ile evlenmemişti.
Hz. Hatice, Kureyş kavminden Huveylid isimli babanın kızı idi. Annesinin adı ise Fatıma idi. Baba ve anne tarafından soyu Peygamberin soyu ile birleşmektedir
Hz. Hatice, önceki eşlerinin ölümü üzerine dul kalmış, ticaretle uğraşan, zengin, haysiyetli ve şerefli bir kadındı. Ücretle tuttuğu adamlarla Şam'a ticaret kervanları düzenlerdi. Bu adamlar onun işlerini idare eder ve ticaretini yürütürlerdi. Kendisine bol dünya malı verilmişti ancak yaşadığı sıkıntılar, onu hayattan fazlasıyla soğutmuştu. O sıralar, Efendimiz (sav)'e peygamberlik vazifesi verilmiş değil idi. Efendimizin temiz ahlakı, namus ve haysiyeti herkesin dilinde idi. Kendisine 'Emin' lakabı verilmişti. Hz. Hatice, bütün bu özelliklerini hesaba katarak, kendi ticari işlerini yürütmesi için Efendimize haber gönderir.
Peygamberimiz (sav), Hz. Hatice'nin teklifini kabul eder. Kervanı kurup, Basra tarafına doğru yola çıkar. Kısa zamanda mallarını çok iyi fiyata satar. Mekke'ye dönüp hesabı verdiğinde, Hz. Hatice memnun olur ve söz verdiğinin iki katı ücret verir. Bir dönem, Efendimiz (sav), Hz. Hatice validemizin için ticari işlerini yürütür.
Hazret-i Hatice birbiri ardına üç kere evlenmek zorunda kalmış. Resul-i Ekrem dördüncü beyleri olmuştu. Bu evliliklerinden aşağıdaki çocukları doğmuştu:
1. Ebu Hale'den Hind isimli erkek çocuğu.
2. Atik'den yine Hind isimli kız çocuğu
3. Sayfi'den Muhammed isimli erkek çocuğu.
Hz. Hatice'nin iki çocuğunun isminin de Hind olmasına binaen künyesi de Ümm-i Hind olmuştur. Resul-i Ekrem (sav)'dan da Kasım ve Abdullah isimli iki oğulları olmuştur. Lakapları Tahir ve Tayyib idi ikisi de İslam devrinde dünyaya gelmişlerdi. Dört kızının isimleri de; Zeyneb, Rukayye, Ümm-ü Gülsüm ve Fatıma (ra)'dır. Kızların hepsi de İslamiyet'ten önce doğmuşlardır. Erkek evladı Kasım emekleme devrinden kurtulmuş yürürken vefat etmiştir. Abdullah ise daha küçük yaşında vefat etti.
Vefatı:
Hz. Hatice Resulullah (sav) ile nikâhlandıktan sonra 24 sene bir arada yaşadı. Nübüvvetin sekizinci senesi, Hicretten üç sen önce, Ramazan ayının başında vefat etti. O zaman daha namaz farz olmamıştı. Kendisine Cenaze namazı kılınmamıştır. Kabri, Haccun mezarlığındadır.
Evlatlarına karşı çok şefkatli idi. Ev işlerini de hakkiyle bilen bir hanımdı. Peygamberimize karşı büyük hürmeti ve sevgisi vardı. Hem peygamberliğinden önce hem sonrasında Resulullah ne buyurursa itiraz etmeden kabul ederdi.
Hz. Ebu Hureyre (ra) rivayetiyle, Allah Resulü buyurdu ki: "Dört hatunun faziletleri bütün dünya hatunlarının faziletlerinden üstündür. Meryem Bint-i İmran, Firavun'un karısı Asiye, Hatice bint-i Huveyled ve Fatma bint-i Muhammed"
|İmsak||03:05|
|Güneş||04:55|
|Öğle||12:32|
|İkindi||16:27|
|Akşam||19:59|
|Yatsı||21:41|