Bilim adamları ve araştırmacılar bir sonraki en büyük tüketici ürününü yaratmayı ya da yeni bir memeli türünü tanımlamayı ya da kanser için bir tedavi yaratmayı umuyorlar. Benzer şekilde, arkeologlar geçmişten gelen sırların kilidini açmak için sürekli etrafta dolaşıyorlar. Düşündüğünüzden daha sık, tüm bu zor iş, bazı garip keşiflerle sonuçlanır.
Bu keşifler elbette bilim adamlarının eline geçmez. Çok sayıda düzenli vatandaş en çılgın şeylere karıştı. Peki 2012'de neler keşfedildi? Her yıl olduğu gibi tuhaflıklar var. İşte onlardan.
Çürüyen proteinlerden gelen üre, gübrenin yaygın bir bileşenidir. Pelodiscus sinensisbir Çin yumuşak kabuklu kaplumbağa, üre geçmek için ağzından idrar. iStockphoto / Thinkstock
Ağzından çiş yapabilmen ne kadar güzel olurdu? Aslında, hiç de çekici gelmiyor. Ancak bilim adamları, bunu yapabilecek bir Çin yumuşak kabuklu kaplumbağa keşfettiler. Onun adı Pelodiscus sinensis ve ağzında [kaynak: Choi] olağandışı solungaç benzeri çıkıntılarla donatılmış olarak geliyor.
Kaplumbağalar tipik olarak tuzlu bataklıklarda ve bataklıklarda yaşarlar. Tuhaf bir şekilde, kuru arazide olduklarında, genellikle kafalarını su birikintilerine sokarlar. Aslında, araştırmacılar bu kaplumbağaların kafalarını 100 dakika kadar su altında bırakabileceklerini keşfettiler. Aynı zamanda kaplumbağaların ağızlarından yaklaşık 50 kat daha fazla üreyebildiklerini gördüler [kaynak: Choi].
Peki neden bunu yapıyorlar? İnsanlar gibi, kaplumbağaların vücutlarını ürettikleri üre yıkamak gerekir. Üre, vücutlarımızda ayrışan proteinlerin bir sonucudur. İnsanlar bunu tatlı su içerek yapmak için idrar oluştururlar. Ancak yumuşak kabuklu kaplumbağalar sadece su içmezler, çünkü tuzlu bir ortamda yaşarlar ve tuzlu su içmek iyi değildir. Bilim adamları, bu sorunu çözmek için kaplumbağaların başlarını tatlı suya yapıştırarak üründen kurtulduklarını ve su birikintilerinde ürenin durmasını sağladıklarını ileri sürüyorlar [kaynak: Choi].
Balçık kalıplarının beyinleri yoktur, ancak ortaya çıktıkça, nerede olduklarını hatırlama yolları vardır. iStockphoto / Thinkstock
Olarak bilinen goopy su birikintileri balçık kalıpları protistler olarak adlandırılan bir grup mikroptur. Bu tek hücreli organizmaların beyinleri yoktur, ancak araştırmacılar anılarının olduğunu keşfettiler.
Balçık kalıpları hareket ettiklerinde kalın, yarı saydam bir sümük salgılarlar. Sonra, nerede olduklarını kaydetmek için koydukları balçık yolunu kullanıyorlar - ki bu da onların engelleri aşmasına ve bir şeyler bulmasına yardımcı oluyor. Araştırmalarda, araştırmacılar U şeklindeki bir bariyerin arkasında şekerli bir yemek sakladılar ve balçık kalıp, daha önce nerede olduğunu ve dolayısıyla bir sonraki [kaynak: Choi] 'nin nereye bakılacağını bulmak için izini kullanarak buldu.
Bu tür bir hafıza elbette insan hafızasıyla aynı değildir. Balçık kalıpları, örneğin hafızaları saklayamaz. Yine de bulgular, erken organizmaların problemleri ve bulmacaları nasıl anladığını anlamamıza yardımcı oluyor. Ve keşif, beyinsiz bir organizmada [kaynak: Choi] mekansal bir bellek sisteminin ilk gösterisini işaret ediyor.
Mavi ve yeşil bal mı? Mon dieu! Eğlenceli, pazarlanabilir bir ürün gibi görünüyor. Ancak kuzeydoğu Fransa'da Ribeauville kasabasında arıcılık yapmamak. Fransa bal üretimi için zor standartlara sahiptir. Fransız balı, standart renklenmeye sahip olmalı (koyu kahverengiden neredeyse renksiz) ve bitkilerin nektarından gelmelidir. Böylece Ribeauville arıları tatlandırıcılarının renkli versiyonlarını üretmeye başladıklarında, arıcılar mutlu değildi [kaynak: Andries].
Bir soruşturma başlatıldı ve arıcılar suçluyu keşfettiler: komşu bir biyogaz fabrikası. Tesis, renkli M & Ms'yi işliyordu ve tatlı atık malzemenin dışarıda ve kaplanmamış konteynerlerde saklanıyordu. Ribeauville arıları kovanlarından 2,5 mil uzakta (4 kilometre) uzağa fırlattılar ve derhal şekerli kalıntıların üzerine çıkmaya başladılar. Bildiğiniz sonraki şey, mavi ve yeşil bal [kaynak: Andries].
Atık işleme tesisindeki çalışanlar açık ve kapalı konteynerleri temizlediler, daha sonra tüm kalıntıları kapalı bir salonda [kaynak: Andries] taşıdılar. Büyük ihtimalle arılar için bir serseri.
Bilim adamları, 2012 yılında, kendi kendini bileyen makas gibi çalışan dişleri olan yeni bir bitki yiyen dinozor türünü tanımladılar. iStockphoto / Thinkstock
Tüm dinozorlar çok büyük yaratıklar değildi. Araştırmacılar, 200 milyon yıl önce, etrafı ormanlık nehirler boyunca yaşayan 2 metrelik (0.6 metrelik) bir heterodontoza, P. africanus'u tanımladılar. Yarım büyüklüğündeki yaratık, tüyler ürpertiyor ve kuş gagasıyla kuşa benzeyen bir görünüm kazandırıyordu. Ayrıca dişleri vardı. Yine de bu küçük çocuklar avını öldürmek için dışarı çıkmadı. Kendilerini savunma ve yiyecek aramaları için avcılarını rezerve ettiler [kaynak: Dell'Amore].
İlginç bir şekilde, yeni bir heterodontosaur türünün bulunması olağandışı olarak görülmemiştir. Daha da şaşırtıcı olanı, P. africanus'un, üst ve alt çenelerin kendi kendini bileyen makas gibi çalıştıklarından, kesicilerin bitkileri düzgün bir şekilde kesmelerine olanak tanıyan gelişmiş bir çene yapısına sahip olduğunun keşfedilmesiydi.Yeni dino türleri, Güney Afrika'da 1960'larda toplanmış olan bazı fosillerden tespit edilmişti, fakat Harvard Üniversitesi'nde toz [source: Dell'Amore] toplandı.
Tulsa Üniversitesi araştırmacıları doğum yapan bakire dişi pamuk ve yılan başlı yılanları keşfetti. eşeysiz üreme. Bu evrimsel azınlık, daha önce hiç kadın erkek bulunmadığı için, eskrimci kadın yılanları, Komodo ejderhaları, kuşları ve köpek balıklarında üreme için başka seçeneği olmadığında daha önce gözlemlenmişti. Ancak garip bir şekilde, pamuklu ve bakırbaşlı yılanlar, [kaynak: daha] etrafında bol miktarda sağlıklı erkek olmasına rağmen, bakire olarak doğum yapmışlardı.
Bilim adamları, bakirelerin neden kendi başlarına ilerlediklerini bilmiyorlar. Bir teori, normalden daha küçük olan yılanların, erkeklerin talihsiz olduğu ve dolayısıyla başka seçeneklerin bulunmadığıdır. Başka bir fikir, onların partenogenezinin basitçe rastgele bir biyolojik hata olması ya da yılanların kutsanmış olayları tetikleyen bir çeşit bakteri ya da virüse maruz kalmasıdır [kaynak:].
Partenogenez, yumurta ile birlikte bir hücre üretildiğinde ve hücre yumurtayı döllemek için bir sperm gibi hareket ettiğinde meydana gelir. Ortaya çıkan yavru, daha sonra, parça klon ve bireysel [kaynak: daha].
Çoğu zaman iğrenç görünmelerine rağmen, hamamböceği bazı sibernetik implantlardan küçük bir yardımla çok yardımcı olabilir. iStockphoto / Thinkstock
"Hamamböceği getirin!" Yakında yıkıcı bir deprem olduğunda ilk ağlama olabilir. North Carolina State Üniversitesi'nin iBionics Lab'deki bilim adamları, çok kötü huylu hamamböceğini bir “biobot” ya da biyolojik bir robot haline getirmenin ve bunu uzaktan yönlendirmenin bir yolunu bulmuşlardır. Umarız bu kandırılmış böcekler, ulaşılması zor bölgelerdeki (kaynak: Fiegl) hayatta kalanları aramak için deprem bölgelerine gönderilebilir.
O nasıl çalışır? Bilim adamları, hamam böceklerini alıp elektrotları antenlerine ve arka sensörleri olan cerci'ye, kablosuz kumanda sistemleri, konum belirleyici lambaları ve mikrofonlarla küçük sırt çantalarına sardılar. Bu dişli ile, araştırmacılar, hayatta kalanları ararken moloz etrafında gezinmek için gereken becerileri durdurmak, gitmek ve açmak için hataları yönlendirebildiler. Mikrofonlar yardım için çığlıkları kaldırmak için kullanılacaktır [kaynak: Fiegl].
Hamamböceği biobotlarının oluşturulması, robotlar oluşturmaya kıyasla daha iyi bir bahis olarak kabul edilir. Hamamböcekleri zaten kendi başlarına dolaşmakla kalmaz, tehlikeyi algılarlarsa, içten içe doğru kaçarlar, bu nedenle molozda bir robot [kaynak: Fiegl] 'den daha az tuzağa düştüler veya öldürülürler.
2012'de yayınlanan bir araştırmanın sonuçlarına göre, alt sesleri olan erkeklerin spermlerinde yanlış bir şey olmadığını göstermektedir. Fakat bu adamların, yüksek sesle çalışan meslektaşlarından daha az spermi olması muhtemeldir. iStockphoto / Thinkstock
Yeni bir çalışma, derin sesleri olan erkeklerin, yüksek perdeli meslektaşlarına göre daha düşük sperm sayılarına sahip olduklarını göstermektedir. Sperm, doğurgan ve hareketlidir, ancak daha azı etrafında yüzer.
Bu şaşırtıcı bir keşif. Birçok çalışma, kadınların erkekleri çok sayıda kas ve derin ses gibi erkeklik özelliklerini tercih ettiğini göstermiştir. Ve bu özelliklerin başlıca erkek örneklerinde mevcut olduğu düşünüldü - diğer şeyler arasında bol miktarda sperm bulunanlar [kaynak: Dell'Amore].
Araştırmacılar, ses perdesini azaltan bir erkek hormonu olan testosteronun da sperm üretimini azaltabileceğini biliyorlardı. Şimdi, bu yeni bulgunun, biyolojik olarak kadınları çekmek için daha fazla çaba sarf etmek için programlanmış olan erkeklerin, daha düşük sesler, güçlü çeneler ve benzerleri geliştirerek, sperm üretiminin maliyetinde olduğu anlamına geldiğini düşünüyorlar. Bu ticaret, sonuçların kadınları alması ve daha fazla statü ve hakimiyete sahip olması durumunda (kaynak: Dell'Amore) evrimsel bir bakış açısından anlam ifade eder.
SpeechJammer, kendi sözlerinizi duymanızı sağlar, hafif bir gecikme ile oynanır - sizi rahatsız edecek kadar ve konuşmayı bırakmanıza yetecek kadar. Fotoğraf nezaket Kazutaka Kurihara
İnsanlar ders çalışırken ya da bir filmle sohbet ederken kütüphanede konuşurken nefret etmiyor musunuz? Ya da bir toplantıda konuşmaya başlayan ve bir başkasının zemine ne zaman izin vereceğini bilmeyen meslektaşları? Belki bir gün, bu sorunları bir suçluyu bir SpeechJammer silahıyla çekerek çözebileceksiniz.
İki Japon araştırmacı, acısız bir şekilde, insanların kendi sözlü sözlerini hafif bir gecikmeyle dinlemeye zorlayarak yammerleşmeyi durduran bir makine icat etti. Cihaz, bir toplantı odasına yerleştirilebilen, yöne duyarlı bir mikrofon ve yöne duyarlı bir hoparlörden oluşur. Aynı teknoloji, taşınabilir, silah benzeri bir cihaza da yerleştirilebilir [kaynak: Kurihara].
Birisi konuşmayı bırakmazsa, cihaz açık, onlara yönelik ve aktif hale getirilir. Kişinin söylediği her şey kişiden birkaç yüz milisaniye gecikme ile duyulabilir, ki bu da konuşmayı bıraktıkları insanları rahatsız eder. Sadece hoparlör etkilenir. Bu yaratıcı buluş 2012 Ig Noble Akustik Ödülü'nü aldı. Ig Noble ödülleri bilimsel araştırmaları teşvik etmek ve sıra dışı [kaynakları Kurihara, Sinha] ödüllendirmek için verilir.
Ketçaptan hoşlanıyorsanız, ancak çeşni akıtmak için şişenin üzerine atmaktan nefret ediyorsanız, MIT mühendislerinin yeni LiquiGlide şişe kaplaması sizi çok mutlu edebilir. iStockphoto / Thinkstock
Ketçapı çıkarmak için cam ketçap şişelerinin altını kestirmek zorunda kaldığın zamanı hatırlıyor musun? Çok sinir bozucu oldu. Ketçap ya birdenbire büyük bir küreye püskürür, ya da beklemekten yorulursun ve tereyağlı bir bıçağıyla dışarı atmak zorunda kaldın, ki bu gerçekten dağınıktı. Ama sonra plastik sıkma şişesi geldi - cennet! Ketçap çok kolay ve pürüzsüz bir şekilde ortaya çıktı, her ne kadar hepsini alamıyor olsanız da, birkaç burgerin ketçap değerinde bıraktığı şişeyi atmak zorunda kalacaktı. Yakında, bu yenilikçi yenilikçi şişeler tuhaf görünebilir. Çünkü şimdi LiquiGlide var.
Massachusetts Institute of Technology'nin makine mühendisleri ve nanoteknologlarından oluşan bir ekip, ketçap ve mayonezden tatsız ve hardalıya kadar her tür çeşninin şişelerinden zahmetsizce süzülmesine yardım eden yeni, yapışmaz kaplamayı yarattı. Gıda güvenli malzemelerin kullanılmasında bazı zorluklara rağmen, ekip bunları buldu ve projelerinin tamamlanması sadece iki ay sürdü. Şimdi geliştirme ekibi LiquiGlide'i şişe şirketlerine satmak için çok çalışıyor. Umarız başarılı olduklarını [kaynak: Rogell].
UCLA araştırmacıları, bir seri katilin sonraki kurbanın sayısının ne zaman olduğunu tahmin etmenin matematik temelli bir yolu olabileceğini keşfetti. iStockphoto / Thinkstock
İster inanın ister inanmayın, Los Angeles'taki California Üniversitesi'ndeki iki araştırmacının bulgularına göre, seri katillerin çılgınlığının arkasında bir yöntem olabilir. Araştırmacılar, "Rostov Ripper" (bir seri katil) tarafından işlenen cinayetlerin zamanlaması ile bir güç yasası olarak adlandırılan matematiksel bir dağılım arasında güçlü bir korelasyon buldular.
Güç yasaları Deprem ve borsa çöküşleri gibi sporadik olayları öngörmek için kullanılır. Seri katiller sporadik olarak hareket ederler, sıklıkla insanları arka arkaya öldürürler, sonra tekrar vurmadan aylar ya da yıllar beklerler. Bilim adamları nedenini merak ettiler.
Araştırmacılar, Rostov Ripper'in cinayetleri arasındaki gün sayısını, gün sayısının kaç gün beklediğine işaret etti. Sonuç? Üzerinde neredeyse düz bir çizgi log-log arsa grafiğiBilim adamları, belli bir alandaki depremlerin büyüklüğünü, her bir büyüklüğün meydana gelme sayısına karşı çizdiklerinde elde ettikleri sonuçlarla örtüşür.
Bu ne öneriyor? Bir seri katil, beynindeki nöronların ateşlenmesinden sonra öldürülür. Beynimiz, binlerce kişinin ateş etmesini tetikleyen nöronları ateşliyor. Bu hızlı atış genellikle kısa süreli bir olaydır. Ancak seri katillerde, ateşleme zaman zaman bir eşikten geçerek öldürmek için karşı konulmaz bir dürtü ile sonuçlanır. Güç kanunu, bir katilin nöron ateşlemesinin ne zaman bu eşiği geçeceğini tahmin edebilir [kaynak: Wolchover].
Sonic the Hedgehog, süpersonik hızları gerçekçi bir şekilde ele alabilir mi? WordsSideKick.com, Sonic'in hızından kurtulmak için neye ihtiyaç duyabileceğini araştırıyor.
Hayır, 2012'nin en çılgın keşiflerinden biri Elvis'in hala hayatta olmadığıydı. Ama yapışmaz ketçap şişesi? Şimdi bu delilik!