Konuşmacı yerleştirme
Görsel-işitsel odayı yukarıda belirtilen şartlara göre yerine koymak için çok fazla düşünce ve para harcadığınızda, eğer konuşmacı düzgün bir şekilde yerleştirilmezse, sonuç sadece 4 kelimedir: "Vazgeçmeden önce. " Görsel-işitsel bir oda kurmanın amaçlarından biri, Hi-Fi takdiriyle çok ortak olan gerçek sesi daha iyi anlamaktır. Konuşmacıların yerleştirilmesine ilişkin olarak, burada bazı önemli önlemlerden yalnızca birkaçı belirtilmiştir.
İlk olarak, görsel-işitsel odanın sol ve sağ taraflarının uzamsal akustik özellikleri mümkün olduğu kadar simetrik olmalıdır (görsel olarak simetrik olmak zorunda değildir), yani, sol ve sağ alanlarda akustik yansıma veya absorpsiyon miktarı mümkün olduğunca eşit. İki ana hoparlör arasındaki mesafe genellikle ana hoparlörler ile izleyici arasındaki açının 2,5m'nin üzerinde en az 30 ° olmasını gerektirir (saf müzik algılaması için en uygun açı 60 ° 'dir ve ev sinema sistemi ses görüntüsünü dikkate almalıdır). Daha iyi bir üç boyutlu ses alanı elde etmek için genel olarak 45 ° civarında olması gereken koordinasyon, ancak mesafe veya açı çok büyük olmamalıdır, aksi takdirde görüntü ve ses görüntüsü konumlandırma tutarsız olabilir. Ekranın sol veya sağ bölümünün ses görüntüsü ekranın çok ötesine yerleştirilmişse, işitsel etkiye ve görsel tutarsızlığa neden olacak yaklaşık makul aralığın dışındadır.
Görsel-işitsel odanın akustik özellikleri, içerideki hoparlörün konumu ile doğrudan ilgilidir. Ana konuşmacının odadaki konumu esas olarak dinleme deneyimi tarafından belirlenir. Ana hoparlörü duvarın bir köşesine, duvardan uzakta veya yan duvardan uzağa yerleştirin ve daha düzenli bir ses alanı rezonansı alabileceğiniz bir konum seçin. Ek olarak, ana hoparlörü birkaç açıya düzgün şekilde eğin ve efektin daha iyi olup olmadığını görmek için ana hoparlörleri yükseltin (bazen bu değişiklik açıkça görülebilir ve oldukça iyi sonuçlar alınabilir).
Yönlendirme gereklilikleri düşük olan çevre ses kutusunun özellikleri için, belirli yerleştirme pozisyonu çok katı değildir, genellikle izleyicinin arkasındaki sol ve sağ taraflara yerleştirilir, ancak yakın izleyici çok fazla olmamalıdır ve konuşmacı insan kulağından daha yüksek olmalıdır. İki surround hoparlör arasındaki boşluk genellikle ana hoparlörlerin mesafesinden biraz daha küçüktür. Surround ses kutusu yerine yerleştirildiğinde, genel olarak AV güç amplifikatörü surround gecikmesini ayarlamak gerekir, böylece ön ve arka hoparlörlerin ses efektleri sorunsuz bir şekilde entegre edilir ve tatmin edici bir genel etki elde etmek için mükemmel bir şekilde entegre edilir.
Orta hoparlörün konumu nispeten sabittir ve ekranın merkeziyle aynı dikey hatta olmalıdır. Ana hoparlörü, merkez konuşmacının tweeterini ve izleyicinin kulağını aynı seviyede tutmak en iyisidir. Koşullar karşılanmadığında, orta tiz ile ana hoparlör tweeter'ı arasındaki yükseklik farkı tercihen 30 cm'yi geçmemelidir. Fark çok büyükse, ana hoparlörün ve orta hoparlörün ses seviyesi açık bir şekilde tutarsız olacaktır, bu da ekrandaki hareketli nesnelerin ses görüntüsünün dağınık, doğal olmayan hale gelmesine ve görsel-işitsel etkisinin büyük ölçüde azaltılmasına neden olacaktır. Bir merkez hoparlör seçerken, tweeter'in ana hoparlörle aynı üniteyi kullanması gerektiğini de belirtmekte fayda var. Bu şekilde, merkez hoparlör ve ana hoparlör, aynı zamanda Dolby AC-3 ve THX’in temel teknik gerekliliklerine uygun olan frekans tepkisi eğrisi, yönlülük ve faz açısından da iyi bir şekilde eşleştirilebilir.
Subwoofer genellikle “subwoofer” olarak bilinir. Tekrarlama sıklığı genellikle 120-150 Hz'nin altına düştüğünden, görsel-işitsel odanın konumuna dikkat edilmelidir. İç mekanlarda birden fazla pozisyonda yerleştirilmelidir. İç mekandaki lekelenmeyi ve bozulmayı en aza indirgemek için uygun bir yer dinleyin ve seçin. Genel olarak, subwoofer duvarın yakınında veya odanın ortasına bir köşeye yerleştirilmemelidir, çünkü bu konumların kuvvetli rezonansa neden olması muhtemeldir.