SOVYETLER'E KARŞI BÜYÜK KOMPLO
ON DÖRDÜNCÜ BÖLÜM BİR DEVRİN KAPANIŞI
Nazizmi iktidara getiren propaganda miti, "Bolşevizm tehlikesi" olmuştu.
Adolf Hitler, Almanya'yı komünizmden kurtarma bahane¬siyle, adı sanı duyulmamış
Avusturyalı onbaşılık ve Reichswehr ca¬susluğundan Alman Reich'ı Şansölyeliğine
yükselmişti. 27 Şubat 1933'de Hitler üst düzeyde bir provokasyon eylemi
sayesinde daha da yükseldi. Alman Reichstag'ının yakılması. Hitler, Naziler
tarafından tezgahlanan yangının, Almanya Hükümeti'ne karşı bir komünist
ayak¬lanma işareti olduğunu ilan etti. Naziler bu bahaneyle olağanüstü hal ilan
ettiler, önde gelen anti-faşistleri tutukladılar, ya da katlettiler ve
sendikaları ezdiler. Reichstag'm kömür haline gelmiş harabelerinden, Üçüncü
Reichin Der Fuehrer'i olarak Hitler doğdu.
Üçüncü Reich, dünya gericiliği ve anti-demokrasisinin kalesi olarak Çarlık Beyaz
karşı devriminin yerini aldı. Nazizm, karşı devrimin, ye¬niden dirilen Alman
emperyalizminin dev askeri ve sınai kaynaklarıyla tahkim edüen kalesiydi.
Siyasal inancı, Çarlığın karanlık nefretinin ve fanatik'önyargılannm yeniden
hortlatılmasıydı. Yıldırım Tugayları ise, eski Kara Yüzlerin yeniden doğuşu ve
düzenli bir askeri aygıt statüsüne yükseltilmiş haliydi. Kitlesel katliamlar ve
bütün halkların yokedilmesi, Üçüncü Reich Hükümetinin resmi programının bir .
parçasıydı. Nazi ideolojisini Siyon Tutanakları besliyordu. Nazi lider¬lerinin
kendileri de Rusya'daki Beyaz Terörün Baron Wrangellerinin ve Ungernlerinin
manevi evlatlarıydılar.
On beş yıl boyunca "anti-Bolşevizm" sloganı altında dünya demok¬rasisi ve
ilericiliğine karşı sürdürülen gizli savaş ve sahte barış, kaçınılmaz ürününü
vermişti. Reichstagi yakan alevler, kısa sürede yayılacak ve tüm dünyayı
tehlikeye sokacak kadar çoğalarak büyüyecekti.
Hitler Kavgam'da, "Altı yüz yıl önce bıraktığımız yerden yeniden başlıyoruz,"
diyordu. "Avrupa'nın Güneyine ve Batısına doğru olan ezeli ve ebedi Germen
gücünü tersine çeviriyor ve Doğuya dönüyoruz. Bu şekilde, savaş öncesi dönemin
sömürge ve ticaret politikalarına son veriyor ve geleceğin teritoryal
politikasına geçiyoruz. Yeni,topraklar¬dan söz ederken öncelikle Rusya,ve ona
tabi sınır devletlerini gözönüne almalıyız,"
"Anti-Bolşevizm", dünya gericiliğinin ve emperyalizminin kuv¬vetlerini Adolf
Hitler'i desteklemeleri için güçlü bir mıknatıs gibi çekiyordu.
Daha önceleri Sovyet Rusya'ya karşı her Beyaz entrika ve komp¬loyu desteklemiş
olan aynı devlet adamları ve militaristler, şimdi de Nazizmin savunucusu ve
taraftarları olarak ortaya çıkmışlardı. Fran¬sa'da, Mareşal Foch ve onun eski
yardımcıları Petain ve Weygandin etrafındaki anti-Bolşevik çevreler, bütün
anti-Bolşevik hareketlerin bu en yeni ve en güçlüsü ile birleşmek
istediklerinden, Nazizmin kendi ülkeleri için oluşturduğu tehlikeyi görmezlikten
geliyorlardı. Finlan¬diya'da Mannerheim, Macaristan'da Horthy, Çekoslovakya'da
Sirovy ve gizli anti-Sovyet savaşın Avrupa'daki öteki kuklaları, bir gecede
Nazi¬lerin doğuya yönelik saldırganlığının öncülerine dönüştüler.
1933 Mayısında, Hitler Almanya'da iktidarı ele* geçirdikten yalnızca birkaç ay
sonra, Alfred Rosenberg, Sir Henri Deterding'le görüşmek üzere İngiltere'ye
gitti. Nazi "filozofu", petrol kralının Windsor Kalesi yakınındaki Buckhurst
Parkında bulunan kır malikane¬sine konuk oldu. Daha o zamandan, anti-Bolşevik
haçlı seferin İngiliz Muhafazakar taraftarları arasında güçlü ve büyüyen bir
Nazi yanlısı grup vardı.
28 Kasım 1933'de, Lord Rothermere'in Daily Mail'i, kısa bir süre sonra İngiliz
dış politikasına hakim olacak anlayışı dile getiriyordu:--
Almanya'nın azimli genç Nazileri, komünizm tehlikesine karşı Avrupa'nın
muhafızlarıdır... Almanya rahatça hareket edebil¬melidir... Almanya'nın enerji
kaynaklarının ve örgütleme ye¬teneğinin Bolşevik Rusya'ya yönelmesi, Rus halkına
uygar bir hayatı geri verecek ve belki de dünya ticareti dalgasını bir kez daha
refaha doğru çevirecektir.
Dünya anti-Bolşevizminin, anti-demokrasisinin ve Beyaz karşı devriminin bütün
güçleri, Nazi önderliğinde, Avrupa demokrasisinin ezilmesi, Sovyet Rusya'nın
işgali ve sonunda da dünyaya hakim olma girişimi için tek bir uluslaıarası güç
halinde Seferber olacaklardı.
. Fakat Batı demokrasilerinde, Hitler'in anti-Bolşevizmini, bütün Nazi cinayet
ve komplolarının hafifletici sebebi olarak kabul etmeyi reddeden ileri görüşlü
devlet adamları da vardı. İngiltere'de ve Birleşik
Devletler'de, ta baştan beri, Almanya'da Nazizmin zaferiyle dünya tari¬hinde bir
devrin sona ermiş olduğunu gören iki önemli lider vardı. Sovyet Rusya'ya karşı
onbeş yıllık gizli savaş, Avrupa'nın ortasında bir Frankeştayn, tüm özgür
ulusların banş ve güvenliğini tehdit eden militarize bir canavar beslemişti.
Hitler'in Yıldırım Tugayları Almanya caddelerinde sopalannı sal¬layarak ve
"Bugün Almanya Bizim, Yarın Bütün Dünya!" şarkısını söylerken, bir İngilizin
uyarı ve kehanet dolu korkulu sesi yükseldi. Bu beklenmedik ses, Muhafazakar
anti-Bolşevizmin eski lideri Wins¬ton Churchill'e aitti.
1933 Aralık'ında, Churchill, Muhafazakar meslektaşlanyla drama¬tik bir biçimde
ayrı düştü ve Nazizmi İngiliz İmparatorluğu için teh¬like oluşturmakla suçladı.
Churchill, Lord Rothermere'in "Alman¬ya'nın azimli genç Nazileri, komünizm
tehlikesine karşı Avrupa'nın muhafızlarıdır" açıklamasına doğrudan yanıt vererek
şöyle dedi:~
Almanya sokaklarında ve yollannda yürüyen bütün bu azim¬li Toton genci grupları
...silah peşinde ve silahları olduğunda, inanın bana, kaybettikleri toprak ve
sömürgeleri geri isteyecekler ve bu istek yerine getirildiğinde ise her bir
ülkeyi sarsmaktan ve muhtemelen yıkmaktan geri kalmayacaklar.
Churchill, Nazi Almanyasına karşı Fransa ve hatta Sovyetler Bir-liği'yle anlaşma
çağrısında bulundu. Daha önce kendisini anti-Bolşevizm davasının kahramanı
olarak selamlayanlarca hain ve savaş kışkırtıcısı olmakla suçlandı...
Atlantik'in öteki yakasında, dünya tarihinde bir devrin kapandığını gören biri
daha vardı. Kısa bir süre önce seçilen Birleşik Devletler Başkanı Franklin
Delano Roosevelt, kendisinden önceki Başkan Her¬bert Hoover'ın izlemiş olduğu
anti-Sovyet politikayı aniden tersine çevirdi. 16 Kasım İ933'de Birleşik
Devletler ve Sovyetler Birliği arasında diplomatik ilişkiler yeniden kuruldu.
Aynı gün Başkan Roose¬velt, Maksim Litvinov'a gönderdiği mektupta şöyle
yazıyordu: -
Halklarımız arasında şu anda kurulmuş bulunan ilişkilerin, ebediyen normal ve
dostça kalacağına ve uluslarımızın bundan sonra karşılıklı çıkarları ve dünya
barışının korunması için işbirliği yapabileceklerine inanıyorum.1
Nazi Almanyası bir yıl sonra Milletler Cemiyeti'nden çekilmişti. Uluslar ortak
konseyindeki yerini Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Bir¬liği almıştı.
Yeni bir devir başlamıştı. Bu, tarihteki en tuhaf ve büyük ihanet devri; terör,
cinayet, komplo, coup d'etat, tarihte görülmemiş bir sah¬tekarlık ve hilekarlık
devri olacaktı.
1 Aynı yıl Albay Raymond Robins, Sovyet sosyal ve ekonomik kurumlarını üç
aylığına gözlemlemek için Sovyetler Birliği'ni tekrar ziyaret etmişti. Bu
yolcu¬luk sırasında Robins sekizbin mil yol kaletti ye ülkenin devriminden
sonraki ilerlemesine ilişkin değerli veriler topladı. Robins Moskova'dan
ayrılmadan önce, Stalin'le uzun bir görüşme yaparak Amerikan-Sovyet ilişkilerini
tartıştı. Robins, Birleşik Devletler'e döndüğünde Beyaz Saray'a davet edildi ve
Başkan Roosevelt'e şahsen rapor verdi; Roosevelt bundan kısa bir süre sonra
Ameri¬ka'nın Sovyet rejimini tanıdığını açıkladı.
Bu devir İkinci Dünya Savaşı'yla en yüksek noktasına varacaktı.
NDEVAMI