Son tura 7 atış geri girerken, Justin Thomas’ın oranları yenme ve ikinci bir PGA Şampiyonası kazanma olasılığı oldukça düşük görünüyordu. 104. PGA Şampiyonası için arka plan olarak Southern Hills ve 50 derecenin üzerinde bir sıcaklık dalgalanması gösteren vahşi bir hafta havası ile Justin Thomas imkansızı başardı ve ikinci Wanamaker Kupasını kazandı. Babası ve PGA Koçu Mike Thomas, yolun her adımında oradaydı.
Mart ayında, o zamanın 1 numaralı babası Mike Thomas’ı yakalama zevkini yaşadım. Resmi Dünya Golf Sıralamasında 8 oyuncu, Justin Thomas. Bugünkü galibiyetiyle Justin 1 numaraya yükseldi. 5.
İkinci nesil bir PGA Üyesi olan Mike Thomas, 37 yıldır PGA Profesyonelidir. Mike’ın babası ve Justin’in büyükbabası Paul Thomas da harika bir oyuncuydu. Paul, en iyi döneminde 1962 ABD Açık’ta oynadı ve 1983 ABD Kıdemli Açık’ta 15. oldu.
“Babam da bir kulüp profesyoneliydi, bu yüzden golf her zaman yanında olduğum bir şeydi. Büyürken, ailem, kulüp üyeleri ve erkek kardeşlerimle biraz oynardım” dedi Mike.
Justin 29 Nisan 1993’te Louisville, Kentucky’de doğdu. Justin doğduğunda Mike, Kentucky, Goshen’deki Harmony Landing Country Club’da Golf Baş Profesyoneliydi. Bundan önce, Pittsburgh’da Cherrington CC’de Golf Baş Profesyoneliydi.
Mike’a Justin’in oyuna ilk kez ilgi göstermeye başladığında ne kadar genç olduğunu sordum.
“Pek çok bölüm etkinliği oynuyordum ve antrenman yapma ya da oynama zamanım akşamları, 18:00 ve sonrasıydı. Ben antrenman yaparken karım Justin’i gezmesi için dışarı çıkarırdı. Yaklaşık 18 aylıkken bazı salıncaklar yapmayı denemek istedi. Ondan kısa bir süre sonra, ben oynarken ona topa vurması için küçük bir sopa aldım. İki yaşından itibaren her gün dışarı çıkar ve top vurur, zaman geçtikçe kulüpte daha uzun süreler geçirirdi. İşle meşgul olurdum ama onu ve karımı dışarıda top vururken ve birkaç delik oynamak için dışarı çıkarken görürdüm.
Mike kesinlikle Justin’in bu işteki çalışması nedeniyle doğal olarak oyuna çekildiğini hissetti.
“Hiç şüphe yok ki, her gün kursta çok küçük yaşta diğer çocuklarla takılmak, oyuna ilgi duymasını sağladı. Harmony Landing’de çok şanslıydık, çünkü üyeler onu kulüpte olduğu kadar tam olarak destekledi. Justin’in her gün kulüpte olmasını gerçekten kolaylaştırdılar. Hiçbir kısıtlama olmaksızın kulüpte olmalarına izin verilen tüm çocuklarla, küçük çocukların golf bağımlısı olmaları için kolay bir yerdi.”
Oyunu oynayan tüm babalar gibi, Mike da golfün Justin’e önemli hayat dersleri öğretebileceğini biliyordu. Ancak, onun bir PGA Profesyoneli olması ve bu işte çalışması ve ayrıca Bölüm etkinliklerinde rekabetçi bir şekilde oynaması ile Mike, Justin’in onu bu açıdan da izleyeceğini biliyordu.
“Bölüm etkinliklerinde uzun süre rekabetçi oynadım. Adil bir oyuncuydum ve rekabeti sevdim ve bence bu Justin’e de yansıdı. Oynayarak, duyguları yönetme, kurs yönetimi vb. hakkında ilk elden bilgi sahibi oldum. ve kurstaki hatalarımdan nasıl öğreneceğimi, hepsini Justin’e aktarabildim. Sabır, ona her zaman kısa oyunla birlikte vaaz ettiğim büyük bir şeydi. Kısa oyun antremanı oyunun en sevdiğim kısmıydı, bu yüzden o şutların önemini öğrendi.”
Justin’in gençlik yıllarında, gerçekten rekabet etmeye başladığında, Mike, öğrettiği öğrencilerle yaptığı birçok şeyi ona aşılamaya baktı.
“Her zaman kontrol altında tuttuğumuz ve bugün hala yapmakta olduğumuz temel ilkelerin yanı sıra, tüm genç öğrencilerimle yaptığım gibi zamanımızın çoğunu, bir tur sırasında sabır gibi şeylere harcadık… kendi golf vuruşunuzu bilmek, bu yüzden siz anında uyum sağlayabilir ve böylece pratikte doğru şeyler üzerinde çalışabilirsiniz… ve ayrıca antrenman yapmak için “daha akıllı” yollar bulmaya odaklanıyoruz… sadece amaçsızca topa vurmak değil. Her zaman oynarken eğlenmeyi de vaaz ettim… bu bir oyun, bu yüzden her zaman iş olarak görülmemesi gerekiyor!”
Mike’tan, Justin’le yıllar boyunca birlikte yaptıkları alıştırma oyunları ve/veya rutinlerinden bazı örnekleri paylaşmasını istedim…
“Justin gençken, her zaman yontma ve yerleştirme yarışmaları yapardık ve genellikle hatta nakit para içeriyorlardı!” dedi Mike gülerken. “Bu yarışmalar sırasında şakacı bir şekilde birbirimize eziyet ederdik, oldukça rekabetçiydiler ama çok eğlenceliydiler. Aynı zamanda at gibi bir oyun da oynardık, ancak tüm hızıyla devam ederken… yüksek veya alçak şut, solma veya beraberlik gibi atışlar yapardık. Yarışmalarla ilgili bir sürü saçma sapan şey. Bu, işleri eğlenceli tuttu ama aynı zamanda bugün onda gördüğümüz rekabet gücünü de aşıladı. Bugün hala bazı kısa oyun yarışmalarımız var… ama artık çok fazla rekabet etmiyorum… artık onunla para için bahse girmek yok!”
Sohbetimizi bitirirken Mike’a şunu sordum… “Golf en büyük aile sporu olabilir” dediğimde ne düşünüyorsunuz?
“Şüphesiz! Golf, bizimki gibi bir ailenin uzun yıllardır birlikte yaptığı bir şey. Karım sık sık bizimle oynardı ve günlerce 10 saat artı çalıştıktan sonra, bu hepimizin birlikte vakit geçirmesi için iyi bir yoldu… hep birlikte yapabileceğimiz bir şeydi. Kendi ailemiz dışında, ebeveynlerinizle veya çocuklarınızla uzun süre oynamaya devam edebilirsiniz… başka pek çok aktivitenin sunmadığı bir şey. Bir aile olarak birlikte ve dışarıda olmak… Bunu yenemezsin!”