Kalın bağırsak fizyolojisini incelemek için, özellikle aşağıdakilerden oluşan sindirim sisteminin son bölümüne atıfta bulunduğumuzu hatırlamak gerekir : kör, kolon, rektum ve anal kanal. Kısacası, sindirim sisteminin en geniş ve en kısa bölümünü oluştururlar.
Kalın bağırsak, su ve elektrolitleri emme fonksiyonuna, daha proksimal yarının sorumluluğuna ve diğer taraftan dışkı maddesinin, çıkıncaya kadar distal yarı fonksiyonunun depolanmasına karşı sorumludur.
Bu fonksiyonlar, kolon tarafından önceki bölümlerde olduğu gibi gerçekleştirilen yoğun peristaltik hareketler gerektirmez. Aslında, bunlar yavaş ve yumuşak ("tembel"). Buna rağmen, kolonun hareketleri ince bağırsakların hareketlerine benzer özelliklere sahiptir.
bağırsakların yutma hareketleri
Bu terim, dışkı maddesinin anusa yer değiştirmesini sağlamak için, sindirim sisteminin kasılma hareketlerini tanımlamak için kullanılır. Başka bir deyişle, itici bağırsak hareketleridir.
Kalın bağırsak fizyolojisi: kolonun hareketleri
İnce bağırsakta olduğu gibi, kolonun hareketleri karıştırma hareketlerine ve itici hareketlere bölünebilir.
Tanışma: Kolon detoksifiye etmek için 5 çay
- Karıştırma hareketleri, dairesel kasın ve kolonun boyuna kasının kombine kasılması ile açıklanmaktadır. Bu, kolonun uyarılmayan kısmının "haustra" adı verilen bir çanta gibi dışa doğru çıkmasına neden olur.
Daha sonra, işlem yakın bir noktada tekrarlanır, böylece dışkı maddesi kalın bağırsağı "organize ediyor" gibi ilerler. Bu şekilde, bütün dışkı maddeleri bağırsak duvarına maruz bırakılarak hidroelektrik absorpsiyonu kolaylaştırılır.
- İtme hareketleri "kütle hareketlerine " bağlıdır . Kolonun bir bölümünün bir birim olarak hareket etmesine neden olan ve dışkı maddesini içine iten, değiştirilmiş bir peristalsis türüdür. Ön. Bu hareketler günde 3 defa meydana gelir ve bir seferde yaklaşık 30 dakika sürer.
Bu hareketler nasıl başlar?
Kütle hareketleri, mide ve duodenumun (gastrokolik ve duodenocolik refleks) bozulmasına cevap olarak ortaya çıkar . Diğer zamanlarda, ülseratif kolitli hastalarda olduğu gibi tahrişe cevap olarak ortaya çıkarlar.
Ayrıca okuyun: Kolit ile karşı karşıya kalırsanız, kaçınmanız gereken 4 şey
İleoçekal valfin rolü
Ileocecal valf, kolonun kolona ulaştığında kekenin, ileuma dönmesini önler. Bunun nedeni, hem ileoçekal sfinkterin kasılma derecesinin hem de ileumun peristalsisinin çekumdaki reflekslere maruz kalmasıdır.
Çekum duvarı dağıldığında sfinkterin kasılmasını artıran ve bağırsak peristalsisini önleyen sinyaller yayılır.
Bu süreçler değişirse ne olur?
Genel olarak:
- Bağırsak hareketliliğinin aşırı olması, maddelerin emiliminde ve ishal veya gevşek dışkı görünümünde bir azalmaya neden olur.
- Bağırsak hareketliliğindeki bir kusur, maddelerin emiliminin artmasına ve kabızlıktan sorumlu olan sert dışkıların ortaya çıkmasına yol açacaktır.
Kalın bağırsak fizyolojisi: dışkılama refleksleri
Dışkıların atılması, dışkılama reflekslerinden kaynaklanmaktadır:
- Rektumun enterik sinir sistemi tarafından iletilen içsel refleks (kendisi çok zayıf).
- Pelvik sinirlerin lifleri tarafından iletilen ve takviye görevi gören parasempatik refleks .
Bu nasıl olur?
Dışkıların rektuma girmesi, myenterik pleksustan afferent sinyaller gönderen duvarının bozulmasına neden olur.
Buna cevaben, peristaltik dalgalar inen kolondan rektuma girer ve dışkı maddesini anusa iletir.
Dışkıların rektuma girmesi, myenterik pleksustan afferent sinyaller gönderen duvarının bozulmasına neden olur.
Myenterik pleksus, iç anal sfinkteri rahatlatan inhibe edici sinyaller yayar, böylece peristaltik dalga anusa ulaştığında dışkı ilerlemeye devam eder.
Dış anal sfinkterin gevşemesi bilinçli olarak yapılır.
Diğer taraftan, anüsün sinir liflerini uyararak, omurilikte afferent sinyaller yayılır.
Bunlar , pelvik sinirlerin parasempatik sinir liflerinden geri döner , peristalsisi arttırır ve iç anal sfinkterin gevşemesine yardımcı olur.
Kalın bağırsak fizyolojisi: maddelerin salgılanması
Hangi maddeler gizlenir?
Kalın bağırsakta, sadece orta miktarda bikarbonat iyonları içeren bir mukus salgılanır (pH> 8).
Bu mukusun salgılanması, bağırsak duvarının mukozal hücreleri ve Lieberkühn'in (küçük bağırsakların basit tübüler bezleri) kraktlarında bulunan mukoza hücreleri tarafından gerçekleştirilir.
Bikarbonat salgısı, mukoza zarlarından başka epitel hücreler tarafından gerçekleştirilir ve mukusun alkalin pH'ından sorumludur.
Nasıl üretilir?
Mukus salgılanmasına esasen doğrudan mukoza hücrelerinin uyarılması aracılık eder, ancak bu pelvik sinirlerin uyarılmasına cevap olarak artmıştır (parasempatik inervasyon).
Amaç nedir
Bu salgılanan mukusun üç işlevi vardır:
- Bağırsak duvarını olası aşınmalardan ve dışkı asitlerinden korur (mukusun pH'ı bikarbonat iyonlarından dolayı> 8'dir).
- Dışkı maddesini bir arada tutar.
- Bağırsakları bakteri aktivitesinden korur.
Kalın bağırsak fizyolojisi: maddelerin emilimi
Kalın bağırsak için, her gün yaklaşık 1500 ml kekik geliyor.
Suyun ve içerdiği elektrolitlerin çoğu esas olarak kolonun proksimal yarısında emilir, böylece dışkılanan dışkı sadece yaklaşık 100 ml su ve 1 ila 5 mEq sodyum ve klor iyonları içerir.
Maddeler nasıl emilir?
Sodyum, Na-H değiştirici boyunca aktif taşıma tarafından emilir. Kaynaklanan pozitif yüklerin gradyanı sayesinde, bazı klor iyonları pasif olarak hücrelere çekilir.
Kalan klor iyonları bikarbonat iyonları ile değiş tokuş tarafından emilir.
Potasyum, kalsiyum veya magnezyum gibi diğer iyonlarla birlikte aktif taşıma yoluyla bağırsaklara da emilir.
Kalın bağırsak hücreleri arasındaki bağlantılar, sindirim sisteminin diğer bölümlerinden çok daha dardır, bu nedenle iyonların retrograd difüzyonunu önler ve çok daha tam bir sodyum emilimini sağlar.
Aldosteron, sodyum emilimini büyük ölçüde arttırır. Elde edilen konsantrasyon gradyanı suyun ozmoz tarafından emilmesine izin verir.