Hetman Khodkiewicz’in Ağustos 1612’ta Moskova yakınlarındaki askerlerinin yenilgisinden sonra Polonya garnizonunun durumu kritik hale geldi. Prens Dmitry Pozharsky cömertliği gösterdi ve Polonyalıların onurlu şartlarda teslim olmalarını önerdi. Herkesin gitmesine izin vermek, yaralıları sağlamak ve arabaları hasta etmek için söz verdiler. Bununla birlikte, gururlu centilmen tereddütle cevap verdi: “Moskova insanları dünyanın en nazikleri ve sıçanlar veya eşekler gibi cesaretliler ... Moskova saçmalıkları hakkında bize artık yazmıyorlar, ama daha iyisi, Pozharsky, halkınızı kabilelere bıraksın”.
Polonyalıların gücü cesaretlerinden dolayı değil, hırslarıdır. Çalınan hazineleri bırakmak istemediler, yalnızca kraliyet ve kilise mülkünü değil, özel şahıslardan soyuldular. Böylece Polonyalılar Fyodor Mstislavsky'nin evine bile girdiler (Yedi Boyar'a yöneldiler ve Polonya Çar Çarcarı Vladislav Sigismundovich'in seçiminin Rus Çar'a seçilmesine katıldılar), bütün değerler ve yiyecekler seçildi, boyar kendisi dövüldü. Sonuç olarak, açgözlülük ağır basan baskın oldu, Polonyalılar, güvenliklerini sağlamak için serbestçe Polonya'ya gitmeleri için teklif edilmelerine rağmen Kremlin'de kaldılar.
Eylül ayında, Polonya garnizonunda bir kıtlık başladı - Ağustos ayında, Moskova’ya bir gıda yükü taşınamadı, sadece Neverovsky’nin müfrezesi (300 piyade) şehre girebildi. İşgalciler bütün köpekleri, kedileri, kuşları, atları yediler. Neverovskiy'nin piyadeleri açlıktan ilk ölenlerdi - kendi stoklarına sahip değillerdi ve ayrıca başkalarından yiyecek almak için paraları da vardı. Ve Avrupalılarla paylaşmak, her insanın kendisi için alışılmış bir şey değildi. Para yok - öl, başkalarını rahatsız etme. Hepsi rekabet teorisi çerçevesinde. Ekim ayının başlarında kar düştü ve quinoa ve kökleri kapattı.
Ardından, kralın ordusunun yaklaşımını beklemek için Albay Strus ve Budila, Rus mahkumlara ve mahkumlara hapishaneden çıkarılmalarını emretti, sığırlar gibi katledildi ve yendi. Ancak, bu uzun sürmedi. Sonra cesetlerini yemeye, taze mezarları koparmaya ve zayıfları, hastaları öldürmeye başladılar. Güçlü olan zayıf olanı yendi, kumar kaybetti. Bir akrabanın birbirini öldürdüğü durumlar vardı. İnsanlar kaybolmaya başladı. Polonyalılar zamanında yürüyen kızları öldürdüler ve yediler (herhangi bir Avrupalı askeri birliğin yanında, askerlerin iyiliğe yardım etmesine yardımcı olan her türlü “iş” insanı, her zaman tedavi edildiler). Kızlardan sonra, görevlilere ayarlayın. Sokaktaki insanları yakaladı. Doğru, birkaç Rus kalede kaldı, bazıları çatışmalar ve yangınlar sırasında öldü, bazıları kaçtı, üçüncüsü Polonyalılar tarafından, yararsız yiyiciler olarak kovuldu.
“Uygar ve aydınlanmış” Avrupalılar, satın aldıkları insan etinde bile işlem yapıyorlardı. Böylece, insan kafası üç zlotiye satıldı, ayaklar - ikisi iki. Boyars, kapıdan çıkıp korkunç bir kaderden korkan mülklere oturan hizmetkarları ve hizmetçileri özlemeye başladı. Bunlar arasında gelecekteki Rus çar - Mihail Romanov ile annesi vardı.
Ancak Polonyalılar güçlerini hızla eritmelerine rağmen hala teslim olmayı reddetti: 3,5 bin askerin dışında, 1,5 bin askerden daha fazlası kalmadı. Ekim 22 (Kasım 1) 1612, Rus birlikleri Çin Mahallesini ele geçirdi. Polonya garnizonunun kalıntıları Kremlin'de yapıldı. Açlık ve belirleyici bir saldırı karşısında Polonyalılar kibirlerini ılımlılaştırdılar ve müzakerelere başladılar. Başlangıçta, hala kale eşlerinden ve boyarların çocuklarından salınan zamanlar - ekstra ağızlar, ardından boyarların kendileri. Dayanması artık mümkün değildi. Serbest geçiş konuşması yoktu, Rus komutası tam teslim olma talebini sundu.
Ekim 26 (Kasım 5) 1612, Polonya garnizonunun kalıntıları teslim oldu ve Kremlin'den ayrılmaya başladı. Yarbay Osip (Jozef) Askerleri ile birlikte Budil, Prens Pozharsky ordusuna teslim oldu ve affedildi. Hayatının son yılları Budilo Nijniy Novgorod'da hapishanede kaldı. Albay Nikolai (Mikolay) Strusus'un askerleri, Prens Trubetsköy'ün Kazaklarına teslim oldu, çok hoşgörülü olmadılar ve düşmanları öldürdüler. Strus, yılın Deulinsky ateşkes 1619'inden önce Rus esaretinde kaldı. Ekim 27 (Kasım 6) 1612, Prens Pozharsky ve Trubetskoy savaşçılarının Kremlinlerine törenle girdi. Moskova nihayet düşmandan kurtarıldı.
Polonyalı kral Sigismund Moskova'ya ulaşmaya çalıştı, ancak Volokolamsk'ı bile ele geçiremedi ve geri çekilemedi. Her ne kadar 4-5 Kasım ayı 1612’in Rusça’da önemli bir tarih olduğu belirtilmelidir. Hikayeler, ancak bu olayı fazla abartamazsınız. Çoğu, bu sıkıntılardan sonra bittiğine inanıyor. Gerçekte, Smoot yıllarca devam etti ve bir nehir gibi kan aktı. Özellikle, güneyde ataman Ivan Zarutsky, yeni yetkililere direndi (sadece 1614'in ilkbaharında, Sorunların bu merkezi bastırıldı), kuzeyde İsveçliler ile savaşa gönderilen Kazaklar Ataman Balovnya isyan etti. 1614'in ilkbahar ve yaz aylarında, Kazak ayaklanması geniş bir alanı kapsıyordu - modern Vologda, Kostroma ve Yaroslavl bölgeleri. Yılın baharı 1615 5-th. Balovnya dekolmanı beklenmedik bir şekilde Moskova'nın kendisine bir baskın düzenledi. Şehir panik içerisindeydi, çünkü esas çarlık birlikleri Rus topraklarını mahveden tilkilere karşı savaştı. Böylece, Rusya'da, Alexander Lisovsky yönetimindeki (1616 yılında ölümünden sonra) Polonya-Litvanyalı hafif süvari birimleri çağrıldı, lisovchikov birlikleri, 1608 - 1617'taki Rus krallığında Stanislav Chaplinsky ve Valentin Rogavsky tarafından yönetildi. Moskova hükümeti Balovnev ile olan müzakereleri sıkılaştırmayı ve birlikleri çıkarmayı, atamanı öldürmeyi ve “hırsızlarını” ele geçirmeyi başardı. 1618’te, Vladislav ve Hetman Sagaidachny ve Chodkiewicz liderliğindeki Polonya-Litvanyalı Kazak askerleri Moskova’ya girdi ve Moskova’yı kuşattı. Moskova'yı alamadılar, ancak atılımları hacimlerden söz ediyor. Özellikle, Moskova yolunda ataman Peter Sagaidachny'nin önderliğinde Zaporozhians Putivl, Rylsk, Kursk, Yelets, Lebedin, Skopin ve Ryazhsk'ı ele geçirdi, şehirler sadece savaşçıları değil yaktı, aynı zamanda barışçıl olmayanları da yıktı ve yaktı. ne kadınlar ne de çocuklar. Kazaklar, Vladislav ordusuna katılmadan önce, Yaroslavl, Pereyaslavl, Romanov, Kashira ve Kasimov'u da ele geçirip harap ettiler. Polonyalılarla zaten birleşmiş olan Kazaklar, Serpukhov ve Kaluga'ya ateş açtı.
Böylece, Moskova'nın Kasım 4-5-Kasım'da serbest bırakılması, nihai zafer kazanma eylemi değildi. Önümüzde uzun yıllar süren savaş, büyük kan ve Rus topraklarının imhası vardı.