Nakit kar, muhasebenin nakit esasını kullanan bir işletme tarafından kaydedilen kardır. Bu yönteme göre, gelirler nakit makbuzlara, giderler ise nakit ödemelere dayanmaktadır. Sonuç olarak, nakit kar, bir raporlama dönemi boyunca bu makbuz ve ödemelerden elde edilen net nakit değişimidir.
Nakit kar, mal veya hizmetlerin satışı ile ilgili olanlar dışındaki diğer nakit giriş ve ödemeleri içermez. Dolayısıyla, bir sabit kıymetin veya şirket hisselerinin veya tahvillerinin satışından elde edilen nakit makbuz, nakit kar hesaplamasına dahil edilecek bir nakit fiş olarak kabul edilmez.
Nakit kar kavramı, bir kuruluşun bir raporlama döneminde yaşadığı nakit akışlarındaki net değişimle yakından ilgilidir. Toplam nakit akışlarındaki değişim ile nakit kâr arasındaki fark, nakit kârın yalnızca (az önce belirtildiği gibi) mal veya hizmetlerin satışı ile ilgili olmasıdır.
Tahakkuk esaslı muhasebeyi kullanan bir şirket, büyük olasılıkla, nakit kar hesaplamasından elde edilecek olan kâr miktarını kaydetmeyecektir. Bunun nedeni, tahakkuk esasının, sağlanan mal veya hizmetlere dayalı olarak geliri kaydetmesi ve nakit akışındaki herhangi bir değişikliğe bakılmaksızın tüketime dayalı harcamaları kaydetmesidir. Böylece, mal veya hizmetler krediyle satılıyorsa, hasılatın tahakkuk esasına göre tahakkuk esasına göre muhasebeleştirme zamanlaması hızlandırılırken, nakit esaslı bir kuruluş, müşteriler nakit olarak ödeme yapana kadar hasılatın muhasebeleştirilmesi için bekleyecektir. Giderlerin tahakkuk etme zamanlaması, tedarikçilerin alıcıya kredi ile mal veya hizmet vermesi durumunda tahakkuk esasına göre hızlandırılır, böylece nakit ödemeler gecikir.
Kısaca, tahakkuk esası ile muhasebenin nakit esası arasındaki farklar, net kar rakamının bir işletme tarafından bildirilen nakit kar rakamından farklı olmasını oldukça muhtemel kılar.