2.3: Polimerler
Polimer kelimesi, 'çok' anlamına gelen Yunanca 'poli' ve 'parçalar' anlamına gelen "mer" kelimelerinden türetilmiştir. Polimerler, monomerler olarak bilinen daha küçük moleküllerin yinelenen birimlerinden oluşan uzun molekül zincirleridir. Ya DNA ve proteinler gibi doğal olarak oluşurlar ya da plastikler gibi sentetik olarak inşa edilebilirler. Sergiledikleri özelliklere katkıda bulunan doğrusal zincirler, dallı zincirler veya karmaşık ağlar gibi çeşitli yapısal özelliklere sahiptirler. Ek olarak, bir polimer üzerinde bulunabilecek fonksiyonel gruplar özelliklerini daha da tanımlar. Bir polimerin tek tek birimleri, ekleme veya yoğunlaşma polimerizasyonu yoluyla meydana gelen kararlı kovalent bağlarla bir arada tutulur.
Ek Polimerizasyon
Reaksiyona katılan monomerler çift bağlara sahip olduğunda ek polimerizasyon meydana gelir. Bu reaksiyon, reaksiyonu başlatmak için eşlenmemiş bir değerlik elektronuna sahip harici bir molekülün varlığını gerektirir. Bu eşleştirilmemiş elektron oldukça reaktiftir ve bir monomerdeki çift bağlardan biriyle bir bağ oluşturur, bu da monomerin eşleştirilmemiş bir değerlik elektronuna sahip olmasına yol açar. Bu eşlenmemiş değerlik elektronu daha sonra çift bağlara sahip başka bir monomerle ilişkilendirilir ve molekülün çift bağlara sahip diğer monomerleri eklemeye devam ettiği bir zincir reaksiyonuna yol açar. Bu, monomerler zincirinin oluşumuyla sonuçlanır ve en son eklenen, eşleşmemiş bir valans elektronuna sahiptir. Bu ekleme reaksiyon, eşleşmemiş elektronlara sahip iki zincir bir bağ oluşturmak için birbirleriyle reaksiyona gelene kadar devam eder. Bu, eşleşmeyen değer elektronlarını ortadan kaldırır ve reaksiyonun sonlandırılmasına neden olur.
Kondenzasyon Polimerizasyonu
Aşamalı büyüme polimerizasyonu olarak da bilinen kondenzasyon polimerizasyonu, asit veya enzim gibi bir katalizör gerektirir ve monomerler, aminler veya karboksilik asitler gibi en az iki reaktif fonksiyonel gruba sahip olmalıdır. Fonksiyonel monomer grupları, ester veya amid bağlantıları gibi bağlantılar oluşturmak üzere birbirleriyle reaksiyona girer ve buna su gibi küçük bir molekülün kaybı eşlik eder. Kondenzasyon polimerizasyonu, ilave polimerizasyona kıyasla daha yavaş bir reaksiyondur ve çoğu durumda ısı varlığını gerektirir.
Bu metin bu kaynaktan uyarlanmıştır: Openstax, Chemistry 2e, Chapter 20.1: Hydrocarbons.