Peyzaj Tasarımcısı Paolo Pejrone Happy Gardens'da yürüyün
Yarım asırdır, İtalya’nın seçkinleri ve dünyanın dört bir yanındaki zevk üreticileri, mutlu ve uyumlu bahçeler yaratmak için Paolo Pejrone’ye başvurdu. Bugün 76 yaşındaki peyzaj tasarımcısı yavaşlama belirtisi göstermiyor
Paolo Pejrone, hayatının geri dönülmez bir hal aldığı anı hatırlıyor. Tarih 8 Ocak 1970, öğleden sonra saat dört civarında idi ve o zamanlar 20'li yaşlarının sonlarında bir mimar olan Pejrone, Gianni ve Marella Agnelli'nin Torino'daki evini ziyaret ediyordu. Çift, aile tanıdıklardı ve onları kişisel olarak tanımasa da hevesli genç estetik Marella ve ev misafiri efsanevi İngiliz peyzaj tasarımcısı Russell ile tanışma umuduyla çay saati daveti Sayfa. "İkisiyle aynı anda tanıştım," diye hatırlıyor Pejrone, hâlâ en büyük patronu ve en büyük öğretmeniyle bir öğleden sonra karşılaştığı için kendini kıstırıyordu. Bu konuşma hayatımı değiştirdi.
Geçtiğimiz yarım yüzyılda Pejrone, şansını boşa harcamaktan başka her şeyi yaptı. Şu anda 76 ve kendisi de saygın bir peyzaj tasarımcısı olan Agnellis'ten Valentino'ya ve Giancarlo Giammetti'den Avrupa'ya yaklaşık 800 bahçe yarattı. Prens Sadruddin Ağa Han, hatta, "Papa Benedict'in mutluluğu için" ifşa ediyor. Yeni kitabı Private Italian Gardens (Mondadori Electa) bu şanlı geçmişi vurguluyor, ancak geleceğe dair zar zor ipucu: Pejrone her zamankinden daha yoğun, Bolonya'da Renzo Piano tasarımlı bir hastane olan Capri'de büyük bir araziye ve Piazza San Marco yakınlarındaki tarihi bir arsaya bakıyor Venedik'te.
Dario Fusaro / Özel İtalyan Bahçeleri, Paolo Pejrone, Mondadori electa, 2017
Yaban çilekleri, şimşir çitleri ve muz bitkilerinin bulunduğu Bramafam'da sulama tankları yansıtma havuzları gibi görünmektedir.
Pejrone İngiltere, İrlanda ve İtalya'da 18 ay boyunca yanında çıraklık yaptığı için Page bir mihenk taşı olmaya devam ediyor. Pejrone, Piedmont'taki Arcadian sığınağı olan Bramafam'dan telefonla "Russell beni bahçıvan yaptı," dedi. "O benim için büyük bir okuldu - en çok da basitçe. Küçük ve büyük şeylerin aynı önem seviyesinde olabileceğini öğrendim. Bitkiler nasıl düzenlenir ve yetiştirilir, alan hakkında nasıl düşünülür Farklı diller ama aynı hikaye. " Pejrone, Page altında geçirdiği zamanın ardından akıl hocasının sahip olduğu bahçeleri incelemek için seyahat etti. Alzipratu ve Villar Perosa, Korsika'daki ve dışındaki evlerinde Marella Agnelli ile hayranlık uyandırdı ve daha sonra işbirliği yaptı Turin. İkincisi, Page'in şaheseriydi. 2004'te House & Garden'a “Russell'ın sahip olduğu tek gerçek öğrenci olduğuna inanıyorum” dedi.
Müfredat Sayfası Güney Amerika'nın önünde durdu ve 1972'de Pejrone, Roberto Burle Marx'ın manzaralarını ziyaret etmek için Brezilya'ya kaçtı. Altı biçimlendirici ay boyunca Burle Marx'la çalıştı ve Rio de Janeiro’nun vizyoner ressamının / bitkicisinin ekolojik ilkelerini içti. "Russell geçmişin en iyisiydi," diye gözlemliyor, "ama Roberto gelecekti. 60 yıllık bahçecilikte Page'den Burle Marx'a taşındım. Bahçecilik artık gözlerimden veya ellerimden değil, kalbimden geliyor. "
Pejrone’nin çalışmaları, tüm çeşitliliğine rağmen, siteye karşı derin bir duyarlılıkla ayırt edilir. Bahçelerinin birçoğu, ustaca teraslama yoluyla evcilleştirdiği dik bankların kenarında geziniyor; Güneşle ıslanan alanlar genellikle zeytinlik olarak kaydediliyor çünkü açıkladığı gibi, "gereksiz olan tek başına uyum getirmeyecek." Ve tasarımcı gerçek bir gölge büyücüsüdür ve onu Güllerin yüce pergolaların üzerinde yuvarlandığı mücevher tonlu pasajlardan, aşk notaları gibi serin çimler arasında hareket eden penumbral sıralara kadar uzanan ince ve sayısız şekillerde olmak kapı.
Romantik olduğu kadar pragmatist olan Pejrone, "sıkı çalışma ve büyük çabayla ulaşılan" mutlu "manzaraların övgüsünü söyler. Çok fazla "gürültü" yapıyor. Çok ayrıntılı, çok sofistike, çok temiz bir bahçe, sonunda bir kabusa dönüşecek. " Poterler genellikle onun kalbidir Planlar ve müşteriler, Patlıcan ve çileklerinin tadını çıkarırken, Pejrone’nin çağrısı üzerine, güneş tarafından ısıtılan ılık suyun sulama için kullanıldığını bilerek onları. Kulağa biraz gümüşi gibi geliyorsa, o şekilde düşünmüyor; sadece bitkilerin neye ihtiyacı olduğunu ve neye ihtiyaç duymadığını öğrenmek için zaman harcadı. "Bahçede çok fazla turba ve çok fazla su, birinin hayal edebileceğinden daha fazla hasara yol açabilir" diye uyardı. İtalya'nın en büyük iki günlük gazetesi La Repubblica ve La'da uzun süredir bahçe köşe yazarı olarak mükemmelleştirdiği üslup, Stampa.
Ulusal popülaritesi şaşırtıcı değil. Yabani otlara tahammül ediyor, gübre kaçınıyor ve manzaraya kendisi kadar hakkı olduğu konusunda ısrar ettiği küçük yaratıklara göz yumuyor. (Belki de İtalyanlar Pietro Rabbit ile hiç tanışmamışlardır?) 1960'ların gerçek bir çocuğu olan Pejrone, kendi bahçesi için şöyle yazıyor: "Tüm bitkiler ve benim istediğim, takılmadan mutlu olmaktır."
Pejrone bu günlerde akıl hocasıdır ve her yıl Torino dışındaki bir bahçecilik okulunda sağlam eğitimli mezunlar çıkarmaktadır. Tasarımcı, "Elleri, kalpleri ve kafaları ile gerçek bahçıvanlar yapıyoruz" diye ısrar ediyor. "Rüya görmüyorum, ama gerçekten etkili. Bitkiler kalpte ve göklerde. Bahçıvanlar ortada olmalı. " Pejrone için ortası kuşkusuz büyüleyici bir yer.
Hikayenin tamamı için hemen abone olun ve dijital baskıyı hemen edinin.