Protestocular süslü Cezayir'deki Poste'nin veya postanenin gölgesinde toplanıyor - Cezayir'in merkezinde bir Fransız sömürge merkezi.
Bazıları 1962’de sömürgecilikten mahrum bırakıldığını söyleyen Cezayirlilerin bu kez nefret dolu ve sklerotik bir rejimden bağımsız oldukları için tekrar tekrar mücadele ettiklerini söylüyorlar.
Cuma günleri, göstericilerin Grand Poste dışındaki basamakları işgal ettiği ve öndeki merkezi kareye döküldüğü ana protesto günü.
Kalabalık enerjiyle ve umutla atıyor, ancak gizli polisle tehdit ediyor. Baskı, buradaki ana kayaların bir parçasıdır. Özgürlük burada kazanmak üzereyse, henüz notu almadılar.
Cezayir protestolar sonrasında Temmuz ayı seçimlerini yaptı
Cezayir ordusu iktidarı korumak için bir başkanı nasıl feda etti?
Bir kamera veya not defteri kaldırın ve birkaç dakika içinde görünürler, bazıları kibar, diğerleri ise daha az. Hükümet tarafından verilen akreditasyonunuzu görmek istiyorlar - onsuz hareket edemezsiniz. Siz protestocularla röportaj yaparken, telefonlarıyla çekim yaptıklarında kalabalık oluyorlar. Amaç, konuşanları korkutmak. Eski alışkanlıklar zor ölür, ancak bu günlerde daha az etkilidir.
Genç bir siyaset bilimi öğrencisi olan Amina Djouadi'yi çekmeye başladığımızda, birkaç sivil polis polisi de yaptı. 22 yaşında, yeşil bir başörtüsü içinde, yönlerine baktı ve konuşmaya devam etti.
“Artık korkmuyoruz” dedi bize. "Biz genciz ve cesaretle doluyuz. İnsanlar kahraman."
Resim yazısı
Cezayir nüfusunun yaklaşık yarısı 30 yaşın altında
Cezayir'in usta otokratı Abdelaziz Bouteflika'yı çoktan gördüler. Ancak Amina ve buradaki diğerleri için, cumhurbaşkanlığında yirmi yılın sonunda sadece bir başlangıç oldu. Generaller, işadamları ve iktidar partisi siyasetçilerinin katili - "Le Pouvoir" için zamanın geldiğini söylüyorlar.
Protestolardaki afişler denizi arasında, Brexit tadında bir tane var. "İzin anlamına gelir" yazıyor. Amina, rejimin geri adım atmayacağına inanıyor. “Savaşmak isteselerdi ilk başta savaşacaklardı” dedi.
Bu protesto hareketini süren gençler - sosyal medyada ve sokaklarda. Cezayir nüfusunun yaklaşık yarısı 30 yaşın altında. Nesil bir değişim istiyorlar.
Genç Cezayirliler için Bouteflika'yı dövmek yeterli değil
Bildikleri tek lidere elveda
Siyah kapüşonlu ve siyah başörtülü 19 yaşındaki bir öğrenci olan Miriam Saoud, “20 yıldır etrafta olan yüzler ayrılmak zorunda kaldı” dedi. “İnsanları bizi temsil etmeyi seçmek istiyoruz. Seslerimizin duyulmasını istiyoruz ve her şeyin değişmesini istiyoruz.”
Göstericiler için bir sonraki hedef, bir Bouteflika sadık olan yeni geçici Başkan Abdelkader Bensalah. Cezayir’e 4 Temmuz’da serbest seçimlere öncülük etme sözü verdi. Birkaç kişi o kadar dayanacağına inanıyor.
Resim telif hakkı EPA
Resim yazısı
Protestocular, "Le Pouvoir" olarak bilinen tüm yönetici seçkinlerin kaldırılmasını istiyor
O ve eski gardiyanın geri kalanı yerinde kalırsa, protestolarda düzenli olan şık giyimli genç bir girişimci olan Mehdi Feloussi'ye göre serbest ve adil bir seçim şansı olamaz. Geçmişte sahtekârlık yaptıklarını söylüyor ve bunu tekrar yapacaklarını söyledi.
“Son 20 yıldır çalıp, son 20 yıl boyunca hile yapan biri gibi, 'Lütfen bana güven, iyi olacağım ve şeffaf bir oylama yapacağım.' Herkes bir kez daha hile yapacaklarını biliyor. "
Ne kadar eminsin, sordum? "% 99.99" diye yanıtladı.
Protestocular sayıca güç bulmuş, ancak bazıları rejime kendi başlarına meydan okumaya hazırlar. Hafif, yaşlı bir kadın olan Nissa Imad ile olan durum buydu. Gösteriye katılmasını engellemeye çalışan uzun bir çevik kuvvet polisi ile karşı karşıya geldiğini gördük.
“Onlara bunun benim ülkem olduğunu söyledim” dedi. “Biz özgürleştik. Şimdi hepimiz Grande Poste'deyiz, Tanrıya şükür. Geceyi burada geçirdim. Ben yaşlı bir bayanım. Gençler için buradayım, çocuklarımız için.”
Resim yazısı
Nissa Imad, polisin yolunu tıkayan isyan ile karşı karşıya
Nissa'nın beş çocuğu, pek çok genç Cezayirli gibi, işsiz.
“Genç kuşak için hiçbir şey yok” dedi. “İş yok, ev yok. Evlenemiyorlar. Bütün sistemin gitmesini istiyoruz.”
Birçoğu bir zırh takımı gibi kırmızı, yeşil ve beyaz Cezayir bayrağını giyen protestolara geliyor. Rabia Ferroukhi bir adım daha ileri gitmişti, bayrağın renkleri yüzünde şaşırmıştı. Yurtdışında yaşayan bu Cezayirli kadın, bir aile cenazesi için eve gelmişti ve ardından toplu protestoya katıldı.
Demokrasi için yürüyüş yapmak için ailemle birlikte olduğum için çok mutluyum ”dedi ve“ bu yozlaşmış hükümeti durdurmak ve gençlere yarın için bir şans vermeye çalışmak. ”İnsanlar 20 yıl boyunca çok sabırlı davrandılar ama şimdi sabrım sona erdi ."
Bouteflika'yı kim başarabilir?
Konuşmayan başkan
Protestocuların ne kadar uzağa gitmesine izin verilecek? Cezayir'in güçlü ordusuna bağlı olabilir. Genelkurmay Başkanı Korgeneral Ahmed Gaid Salah göstericilere destek sözü verdi.
Çok uzak çok iyi. Ancak son zamanlarda "geçiş dönemini kurumlar olmadan yönetmenin mantıksız" olacağı konusunda uyardı. Bazıları için statükoyu koruma kodu.