SAVAŞ İÇİN AMERİKA HAZIRLAMA
George W. Bush'un gelişiyle birlikte, babasının ülkenin cumhurbaşkanı olduğu bir dönemde, yıllar önce 15'e geri döndüğü görülüyordu. Başbakanlık görevlerinin tamamı, Başkan Yardımcısı Dick Cheney, Savunma Sekreteri Donald Rumsfeld, Devlet Sekreteri Colin Powell ve hatta Ulusal Güvenlik Danışmanı Condi Rice da dahil olmak üzere eski George W. Bush'un eski arkadaşlarıydı. Yüksek bir devlet ofisine geçmeden önce Cheney, petrol endüstrisi araştırmalarıyla ilgili önde gelen küresel şirket Haliburton Incorporated şirketinin başkanlığını yaptı. Rice, Chevron Oil'in gemisindeydi. Bush’un kendisi geniş bir petrol tecrübesine sahipti, Ticaret Sekreteri Don Evans da bir petrol endüstrisi işçisiydi. Kısacası, Ocak ayında 2001'ta Beyaz Saray'a gelen Bush yönetimi, yeni yapılanlarda hiçbir yönetim gibi değil hikayeler Amerika Birleşik Devletleri, petrol ve enerji sektörüyle ilişkilendirildi. Hidrokarbonlar ve jeopolitik bir kez daha Washington’un öncelikleri haline geliyor. Doğal olarak, 43 ABD Başkanı'nın yönetiminin çıkarları, dünyanın en büyük petrol rezervine sahip olan Basra Körfezi'ne çevrildi. Bu hisse senetlerinin neredeyse% 20'una sahip olan Irak, Bush için lezzetli bir morseydi ve emrinde yeni silahları olmayan Saddam rejimi Washington için kolay bir hedefti. Kısacık savaşta kazanan olmayı reddeden Bush Jr. yapamadı.
Kasım 8 ABD ve Birleşik Krallık tarafından hazırlanan XXUMX sayılı BM Güvenlik Konseyi Kararı Kasım 2002'te kabul edildi. Irak'tan, UNMOVIC ve IAEA personelinin BM denetçilerinin çalışmaları için tüm koşulları yaratmasının yanı sıra, Bağdat'a yönelik tehditlerin ardından tüm programlarını kitle imha silahları geliştirmek için durdurmalarını istedi. Birkaç gün sonra, Kasım 1441’in 13’inde, Irak bu kararın tüm hükümlerini saklı tutmadan kabul ettiğini açıkladı. O zamandan bu yana, Kasım ayındaki 2002'ten bu yana, UNMOVIC ve IAEA personelinin Irak'taki BM müfettişleri faaliyetleri devam etti, ancak buna rağmen, Birleşik Devletler giderek Irak’a karşı askeri operasyonun “gerçek kaçınılmaz” olduğunu söylemeye başladı.
17’in Ekim ayında, ABD’nin 2002 Senatosu geçtiğimiz 20 yıllarında askeri tahsisatlardaki en büyük artışı 37,5 milyar dolar artırarak onayladı, bundan önce Bush, Hüseyin’e karşı silahlı kuvvet kullanımına izin veren bir Kongre kararı imzaladı. Birleşik bir birlik grubu oluşturma emri, 355,1 Aralık'taki ABD Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanları Komitesi tarafından Savunma Bakanı tarafından verildi. Ancak Basra Körfezi'ne güçlerin ve araçların transferi o zamanlar tam hızıyla devam ediyordu. Düşmanlıkların patlamasıyla, deniz ve hava kuvvetleri gruplarının konuşlandırılması tamamen tamamlandı.
Donanma armadası Pers ve Umman körfezlerinde konuşlandırılmıştır. Toplamda, ABD Donanması ve biri İngiliz Donanması, 81 yüzey gemileri ve 9 nükleer denizaltıları dahil üç uçak gemisi dahil olmak üzere 8 savaş gemisini; 13 flamalar Kızıldeniz'in kuzey kesiminde toplanmıştır; Akdeniz'in doğu kesiminde - iki uçak gemisi ve dört deniz füzesi füzesi (SLCM) içeren 7 savaş gemileri. Bölgede toplam 6 uçak gemisi, 278 saldırı uçağı ve 36 füzelerine kadar mühimmatlı SLCM'nin 1100 uçağı taşıyan gemide yoğunlaştı. Aynı zamanda, yaklaşık 900 füzesi doğrudan gemilere ve 200'ten önce - destek araçlarına yerleştirildi.
Konuşlanan Hava Kuvvetleri grubu, yaklaşık 700'si taktik grev uçağı olan 550'den fazla savaş uçağı içeriyordu. havacılık ABD, İngiltere ve Avustralya hava kuvvetleri, Bahreyn, Katar, Kuveyt, Umman ve Suudi Arabistan, Türkiye'nin hava üslerinin yanı sıra İngiltere, ABD ve Umman merkezli 43 ABD Hava Kuvvetleri stratejik bombardıman uçaklarına konuşlandırıldı.
Hava kuvvetleri ve koalisyon grubunun donanması kuvvetlerinin ve varlıklarının toplam havacılık kompozisyonu, 875 saldırı uçakları ve 1000 deniz tabanlı ve havada fırlatılan cruise füzelerinden fazlasıydı.
İşgal kuvvetlerinin toprak grubu toplam 112 bin kişiye (toplam - 280 bin kişi), 500'e kadar tanklar, 1200'den fazla zırhlı savaş aracı, yaklaşık 900 silah, MLRS ve harç, 900'den fazla helikopter ve 200'e kadar uçaksavar füze sistemi.
Irak'ın 389 bin birlikleri ordusu, 40 - 60 bin paramiliter ve polis teşkilatları ve 650 bin rezervinin Irak ordusuna karşı çıktılar. Irak ordusunda 2,5 bin tank vardı (çoğu eski T-55 ve T-62), 1,5 bin piyade savaş aracı BMP-1 ve BMP-2 ve 2 mm üzerindeki kalibreli 100 bin topçu silahı hakkında. Irak ordusunda 300 savaş uçakları (özellikle Mirage F-1EQ, MiG-29, MiG-25, MiG-23 ve MiG-21), 100 savaş ve 300 nakliye helikopterleri vardı.
ABD’nin Saddam Hüseyin’i devirmeye hazırlık faaliyeti, ilerlemiş bir şekilde ve hızı arttı. Faaliyetin zirvesi, askeri operasyon hazırlığının neredeyse tamamlandığı dönemde gerçekleşti. 5 Şubat ABD Dışişleri Bakanı Colin Powell, NNUMX, BM Güvenlik Konseyi'nin özel bir toplantısında konuştu ve Irak'ın uluslararası denetçilerden kitle imha silahları sakladığına dair çok sayıda kanıt sundu. Sonra, işgalden sonra, aynı Powell konuşmasında doğrulanmamış ve hatta güvenilir olmayan bilgiler kullandığını itiraf etti.
IRAK YILIN NUMARASI SAVAŞI
19 Mart 2003 ABD liderliğindeki koalisyon birlikleri, Kuveyt ve Irak sınırındaki silahsız bölgeye girdi. Aynı gün, George Bush düşmanlıkların başlatılmasını emretti. Sefer kuvvetlerine, General Tommy Franks'e komuta etti.
İki gün önce, 17 Mart 2003, Cumhurbaşkanı George W. Bush, Saddam Hüseyin ve oğullarından Uday ve Kusei'nin gönüllü olarak Irak'tan 48 saat içinde ayrılmalarının istendiği ve bu şartın gerçekleşmemesi halinde ABD ve koalisyonun askeri harekata başlayacağı bir ültimatom ortaya koydu.
2002’e göre Saddam Hüseyin’in rejimi ABD Dışişleri Bakanlığı’nın çabalarıyla tecrit edildi. Orta Doğu'da, bölgedeki hemen hemen bütün ülkeler Bağdat ile çatışıyordu. Ancak buna rağmen, Arap Birliği Irak'taki koalisyon askerlerinin işgaline karşı çıktı.
Böylece, 19'in Mart ayında 20'teki 2003 gecesinde, ABD-İngiliz birlikleri, BM yaptırımı olmadan, tek taraflı ve dünyanın çoğu ülkesinin görüşüne aykırı olarak, Irak'a karşı askeri bir operasyon başlattı. ABD kuvvetlerinin, Irak'ın başkentinin kuzeyi ve batısını sona eren güzergahlar boyunca birliklerin hareketlerinden başlamasından sonraki üç ila beş gün içinde Bağdat'ı ele geçirmesi planlandı. İlk önce operasyon “Şok ve Huşu” olarak adlandırıldı, daha sonra propaganda amaçlı olarak “Irak Özgürlüğü” olarak yeniden adlandırıldı.
Savaş Mart ayının sabahında, önemli askeri hedeflere ve Bağdat'taki bir dizi hükümet tesisine deniz saldırısı füzeleri ve yüksek hassasiyetli havacılık mühimmatı greviyle başladı. Kuveyt ve Irak sınırında koalisyon kuvvetlerinin istilasından önce en güçlü topçu hazırlıklarından önce Amerikan Amerikan denizcileri saldırıya uğradı.
Koalisyonun kara kuvvetleri, havacılığın desteğiyle, Irak'ın başkentine yakınlaşan iki yönde hızla ilerledi. Müttefikler, tam hava üstünlüğünden ve silah kalitesinde ve güçlerinin organizasyonunda bir avantaj elde ettiler. Savaş, yüksek teknolojili uzaylıların ilkel silahlarla donanmış toprakları kolayca dövdüğü harika bir filme benziyordu. Nisan ayında 5, Amerikalılar zaten Bağdat'taydı ve İngilizler Basra'yı ele geçirmeyi tamamladılar. Nisan ayındaki 8'te (operasyonun başlamasından 18 gün sonra), Irak kuvvetlerinin örgütlü direnişi durdu ve odak niteliğinde oldu.
Bağdat 9'i düşürdü Nisan, iki gün sonra işgal güçleri Kerkük ve Musul'u ele geçirdi, Nisan 14 Amerikalıları, 1 mayısındaki Tikrit'e, 2003'e düzenlenen saldırıyı, uçak gemisi Abraham Lincoln'in uçak gemisi ve Irak'ın askeri işgalinin başladığını duyurdu.
İstilacı kuvvetlerin eylemlerinde beklenmeyen bir gecikme oldu. Her şeyden önce, Ankara yüzünden. Türk birlikleri en az 10 gün içerisinde müdahaleye başladı, ancak durumla hızlı bir şekilde başa çıktı ve Kerkük ve Musul'u alarak görevlerini tamamladı. Batılı birliklerin savaşın bu kısa periyodu için kaybedilmesi, tüm 172 insanına aittir. Doğru Irak kazasında kaza verisi mevcut değil. Araştırmacıya göre Karl Konetta, Irak askerlerinin 9200'i ve 7300 sivilleri işgal sırasında öldü.
Rakiplerin olasılıklarının dikkatlice değerlendirilmesi beklenmedik bir sonuç ortaya koyuyor - bu savaşın ilk dönemi bu kadar erken bitmemeliydi ve koalisyonun saflarında bu kadar düşük kayıplarla sonuçlanmalıydı. Artık koalisyonun teknik üstünlüğü ve Bağdat'taki düşmanlıkların planlanması ve düzenlenmesi konusundaki hataların yanı sıra, Iraklı generallerin saflarında büyük bir ihanetin olduğu kesin olarak biliniyor. Yani, savaşan sadece Amerikan silahları değil, Irak Silahlı Kuvvetleri'nin en yüksek komuta personelinden bazılarına rüşvet veren Amerikan banknotlarıydı. ABD istihbaratının Irak'taki yıkıcı çalışmalarının oynadığı rol (Washington'un pelerin ve hançer şövalyelerinin ve Bağdat ordusu ve devlet görevlilerinin rüşvetine katılması için ne kadar para harcadığı bilinmemektedir).
Amerika istihbarat varlıklarını kullanarak - ajanlar, yer temelli teknik kompleksler, uyduların bir takımyıldızı ve özel havacılık - Irak ordusu hakkında her şeyi biliyordu. Aksine, Bağdat ancak elde ettiği istihbaratın asgari içeriğinden memnun olabilir. Irak'ın işgalinden önce, ABD ve Büyük Britanya’nın özel harekat kuvvetlerinin ayrılması, muzaffer sonuca katkıda bulunan Irak topraklarına atıldı.
ÇALIŞTIRMAK
Amerikan özel harekat kuvvetleri tarafından Saddam Hüseyin’in aranması neredeyse Irak’taki Özgürlük Operasyonunun başlamasından sonraki ilk dakikalarda başladı. En son Irak Devlet Başkanı Bağdat'ın yıkılışı sırasında yayınlandı 9 Nisan 2003, bundan sonra söyledikleri gibi bilinmeyen bir yöne kayboldu. Savaş sırasında Amerikan askeri yetkilileri Irak Cumhurbaşkanı'nın kaderi hakkında tartışmalı bilgiler verdiler: ya ölümünü bildirdiler, sonra onun hakkında bilgi almak için 200 bin dolar tutarında bir nakit ikramiye verdiler.
24 Temmuz 2003, Al Arabia TV kanalı Saddam Hüseyin'den yaşadığını ve mücadele etmeye devam ettiğini bildirdiği bir mesaj aldı. Eski diktatör, özel takımı "Delta" 22 Temmuz savaşçıları tarafından öldürülen oğulları Udei ve Kusey'nin ölümünü de doğruladı. Konumlarını bildiren muhasebeci Amerikalılardan 30 milyon aldı, o zamana kadar işgalcilere yönelik bir gerilla savaşı ülkenin her tarafına yayıldı, ancak eski cumhurbaşkanının anıtları yıkılmaya devam etti ve 2002 tarafından 2350 tarafından inşa edildi. Saddam’ın başı için fiyat 25 milyon dolara yükseldi.
Batı medyasında kimin Saddam Hüseyin'in varisi olabileceği sorusu tartışıldı. Özellikle, İtalyan Korierre Della Serra gazetesinde, görevden alınan cumhurbaşkanının başka bir “gizli” oğlu olduğu, adının Ali olduğunu ve yakın zamana kadar Suriye'de olduğunu söylediler. Savaşın başlamasından birkaç gün önce gizlice Irak'a taşındı. İngiliz gazetesi The Sunday Times gazetesinde yayınlanan açıklamada, Saddam Hüseyin’in her hafta eşlerinden birini aradığı bildirildi. Gazete ile yapılan bir röportajda, dört yaralı eski Iraklı diktatör Samira Shahbandar'ın ikincisi, kendisinin ve Aliyev’in Lübnan’da sahte isimler altında yaşayan 21 yaşındaki Ali’nin haftalık Irak’tan eski başkanlarından telefon veya mektup aldığını belirtti. . Kadın, Irak'taki Baas rejiminin yıkılmasının arifesinde Saddam'ın kendisine 5 milyon dolar, mücevher ve 10 kg altınla dolu bir valiz tutarında nakit para sağladığını ve ardından sahte bir pasaportla Beyrut'a taşındığı Suriye sınırına gönderildiğini söyledi. Şu anda, Samira Shahbandar, Fransa'da kalıcı bir oturma iznine sahip ve kendisine böyle bir fırsat sağlama isteğini dile getirdi.
Saddam'ın arama operasyonlarına “Kırmızı Gündoğumu” kod adı verildi ve aynı zamanda ABD istihbarat teşkilatları eski diktatörün ortaklarını tutukladılar. Washington, yalnızca ana düşmanı tutuklama uğruna, askeri istihbarat temsilcileri, CIA, seçkin özel kuvvetler birlikleri savaşçıları "Delta" ve "Seals" ın da bulunduğu özel bir takım numarası oluşturdu. Bu ekibin emrinde, ABD özel hizmetlerinin mevcut tüm teknik araçları sağlanmış, gözetleme ve ulaştırma ekipmanı olarak onlara helikopterler ve uçaklar tahsis edilmiş, çıkarlarına keşif uydusu kullanılmıştır. Ayrıca kitle imha silahlarının tespiti, üretim ve teslimat yöntemleri konusunda özenli çalışmalar yapıldı.
Washington uzmanlarını acele etti, ancak Saddam'ı yakalama süreci nesnel nedenlerle ertelendi. ABD ordusu, kitle imha silahları hakkında bilgi için, verinin değerine bağlı olarak, 2,2 bin doları, 200 bin dolar ödülünü açıkladı. İlk başta, Amerikalılar belirsiz amaçlı bazı laboratuarlar, toksik maddelerin depolanabileceği kaplar, kimyasal ve biyolojik silahların kullanımıyla ilgili belgeler bulmayı başardılar, ama daha fazlasını değil.
Hüseyin rejimi tarafından saklandığı iddia edilen kitle imha silahlarını (KİS) arayan bir Iraklı araştırma ekibi, koalisyon kuvvetlerinin askeri operasyonunun başlamasıyla Irak’ın KİS üretme kabiliyetine sahip olmadığına dikkat çekerek son raporunda 2004’te çalışmalarına son verdi.
O GOT
"Bayanlar ve baylar, yakalandı" - bu sözlerle Irak'taki geçici Amerikan yönetiminin başkanı Paul Bremer, dünyayı eski Irak liderinin tutuklanması hakkında bilgilendirmek için özel olarak toplanan basın toplantısına başladı.
Meslektaşı General Riccardo Sanchez, eski diktatörden bahsetti: "Direnmedi, konuşmayı reddetmedi, kaderiyle uzun zamandır ilgilenen yorgun bir adamdı."
Tikrit'ten 4 km uzaklıktaki yerel Al-Auja kasabasındaki 13 motorlu piyade bölüğü savaşçıları tarafından keşfedildi. Saddam arayışı içinde Amerikalılar arasında çarpıcı bir yaratıcılık eksikliği. Doğu'nun geleneklerini bilselerdi, onu daha önce tutuklarlardı. Ve böylece ABD’nin özel hizmetlerinin yöneticilerinin basitçe saygısız oldukları ve boş işlerle uğraştıkları ve arama için eğitilmemiş askerlerin eski diktatörü buldukları ve tamamen kazara oldukları ortaya çıktı. Gerçekte Saddam'ın gidecek bir yeri yoktu, kimseye güvenmedi, gidebileceği tek yer kendi köyü idi ve sadece klanından veya kabilesinden akrabalar ya da insanlar ona yardım edebildi. 13 Aralık'ta tutuklandığı sırada Saddam'da tabanca, iki AK saldırı tüfeği ve 750 bin dolarlık yüz dolarlık banknot vardı. Kendisini tutuklayan askerlere direnmedi, şehit ölümünü kabullenmeye ve kendi davalarını halkının ve Arap dünyasının efsanesi olmak için bir tribün olarak kullanmaya hazır olduğu gerçeğiyle açıklanabilir.
Amerikalılara göre Saddam Hüseyin, takipçilerinden Ramadi ve Faluja kentlerini de içeren Sünni üçgenin tepesi olarak kabul edilen Tikrit yakınlarında toplam 249 gün saklıyordu. Ordunun yenilgisinden sonra, partizan mücadelesine karar veren Iraklıların müdahalecilere en güçlü direnişi koymaları buradaydı. Aralık 14 Saddam’ın 2003’i Bağdat’a götürüldü ve ABD-Irak Araştırma Ekibi’ne teslim edildi. Muayene ve teşhis sırasında yapılan operasyonel araştırma yalnızca Amerikalılar tarafından yapıldı, bu nedenle Saddam'a herhangi bir açıklama yapmanın yararı yoktu. Yaşlı bir adam olarak, unutkanlıktan acı çekti ve zindanlara düştüğü zaman, unutkanlığı ilaçla arttırılabilirdi, bu yüzden Amerikalılar kendi açılarından açık konuşmalardan korkmuyorlardı. En ufak bir şüpheyi gidermek için Saddam'ın tanımı bir DNA testi ile doğrulandı.
YARGI SÜRECİ
Başlangıçta, eski cumhurbaşkanı ve 11 ortakları, 500 bölümlerinden daha fazla yargılanmak istedi, ardından savcılık ekibi, Amerikalı meslektaşlarının şüphesiz kanıtlanabilecek davaları ele alma önerileri konusunda karar verdi. Bu nedenle, duruşma sırasında savcıya sunulan malzemeleri değerlendirdikten sonra, tüm 12 bölümleri seçildi.
Saddam’ın tutuklanmasından önce bile, 10, Aralık 2003, işgalci idare başkanı P. Bremer’in, A. Chelyabi’nin yeğeni olan Salem Chelyabi’nin başkanlık ettiği Hüseyin’in yargılanmasıyla özel bir Irak mahkemesi kuruldu. Mahkeme üyeleri, Amerikalılar tarafından seçildi. 1 Temmuz 2004’te Saddam Hüseyin’in ve bir grup iştirakinin davası Bağdat Uluslararası Havalimanı’nın “yeşil bölgesi” bölgesinde başladı. Daha sonra, bir nedenden ötürü, duruşmanın resmi tarihi ilan edildi 10 Ekim 2005. Mahkeme salonu, yoğun bir gizem perdesiyle çevrili olan tüm süreç gibi gizli tutuldu. Hüseyin Mahkemesi'nin ilk toplantılarında, kollarına ve bacaklarına kelepçeler enjekte edildi, sonra zincirler çıkarıldı.
Saddam Hüseyin'in ilk karısı Sajid, kocasını mahkemede dürüstçe temsil etmesi için 20'in üzerinde avukatın savunma ekibini tuttu. Ürdün'deki avukat sendikası, gönüllü avukatlar arasından Hüseyin'in savunulmasıyla ilgili bir Komite toplantısı yapmaya karar verdi. Hüseyin’in ilk avukat ekibi, duruşma başlamadan önce bile dağıtılmıştı. Duruşma sırasında, onlar ve savunmaya tanıklar kaçırıldı ve öldürüldü. Batılı uluslararası hukuk uzmanları, ABD Başkanı George W. Bush’un yönetimiyle temsil edilen ABD’nin uluslararası hukuka uyma zorunluluğundan bıktığını ve hedeflerini takip ederek ve sadece adalet görünümünü yaratacağı sonucuna vardı.
Saddam Hüseyin'in yargılanması çok sayıda ihlal ile gerçekleşti. Savunmaya, savcının delil olarak gösterdiği belgeler gösterilmemiştir; sanık, mahkeme salonundan suçluları ve hakimleriyle ilgili özellikle esprili ifadeleri nedeniyle sürekli olarak kovulmuştur. Süreçteki en önemli şey, 148'taki Ed Dujail'deki 1982 Şiirleri öldürme suçlamalarıydı. Kalan bölümlerde mahkeme yavaş yavaş Saddam’ın suçunun kanıtlanamadığı sonucuna varmıştır.
Temmuz ayının başında Saddam Hüseyin’in ana avukatı Ziyad el-Khasawni’nin ana avukatı olan 2005, aynı zamanda savunma grubunun üyeleri olan ve aynı zamanda Arap meslektaşlarını “tecrit etmek isteyen” “Amerikalı avukatlar onu yönlendirmek istediği” için Hüseyin’in savunucuları ekibinden ayrıldığını söyledi. Arap kökenli Saddam Hüseyin avukatları, Al-Khasawni’ye göre, ABD’nin Irak’ın işgalinin yasadışılığından korunma amaçlıyken Amerikalı avukatlar bu çizgiyi değiştirmek istediler. Daha sonra, eski diktatörün ailesi resmi savunma grubunu önemli ölçüde azalttı.
Ekim ayında, 2005 iki avukatın, Saddam Hüseyin'in görünmemesi nedeniyle toplantılardan birini askıya almak zorunda kaldı ve daha sonra öldürüldüğü ortaya çıktı. Sadece 19 Kasım ayında devam eden duruşmada bir mola oldu. O zamana kadar, avukat Khalil ad-Duleimi, Saddam savunma ekibinin yeni üyelerine mahkemeye sundu, üç yasal “ağır ağırlık” idi - eski ABD ve Katar Adalet Bakanları Ramzi Clarke ve Najib en-Nueimi ve Ürdün avukatı Isam Gazzawi. Bundan sonra, mahkeme toplantılarında ara verilmesine, savunma ekibinin yeni üyelerine ayak uydurmak için gerekli olan 5 Aralık ayına kadar açıklandı.
Mahkeme başkanı Rizgar Amin tarafından kabul edildiği üzere mahkeme, işgal ve Irak makamlarının üzerine sürekli baskı yaparak mahkeme, doğası gereği tamamen politikti. İşlem, Irak'taki Amerikan işgal yönetimi tarafından kontrol edildi.
Yargılama süresi boyunca yetkililer tarafından Saddam Hüseyin’e atanan Doktor Shakir Jawad, bir süre sonra Saddam’ın yargılamanın ilk aşamasında ABD ordusu tarafından işkence gördüğünü açıkça belirtti. Ancak davalının vücudundaki izlerinin tespiti için yapılan bir inceleme ABD askeri doktoruna emanet edildi ve doğal olarak hiçbirinin olmadığı sonucuna vardı.
Ocak ayı ortalarında 2006, Hakim Rizgar Amin istifa etti. Yetkililerden baskı altında çalışmak istemediği, sanıkların zalimce muamele görmek istediği ve öncelikle Saddam Hüseyin’in görevinden ayrıldığını açıkladı. Mahkeme Hakim Rauf Rashid Abdel Rahman tarafından yönetildi. Eskiden başlarında Irak’ın eski liderine yönelik nefretini ve hoşgörüsüzlüğünü gizlemediği, sanıklarla ne de onların savunmalarıyla yapılan törene katılmadı, ifadeleri veya soruları hoşlanmayan şahitleri ve avukatları kabaca kırdı.
Saddam Hüseyin’in FBI ajanları tarafından Ocak ayından Haziran’a kadar 2004’in yaptığı sorguların transkripsiyonları not edildiğinde, diktatörün halka hayran olduğunu düşündüğü uluslararası bir numaralı terörist Usame bin Ladin ile bir araya gelmediğini ve Irak hükümetinin halk tarafından tanındığını kabul etti. el-qaida ile asla işbirliği yapmadım. Ayrıca, 1980 - 1988 savaşından sonra, İran tarafından yapılan bir rötuştan korktuğunu, bu yüzden dünya topluluğunu kasıtlı olarak yanlış yönlendirerek Irak'ın kitle imha silahlarına sahip olduğuna inanmaya zorladığını söyledi.
İşgalciler tarafından işgal sırasında bile kitle imha silahlarının geliştirilmesi ve üretilmesi için laboratuvar ve fabrikaların araştırılmasına başlandı. ABD ordusu tarafından yapılan yedi yıllık dikkatli çalışma sırasında, yılın 1990'inden önce üretilen kimyasal mühimmatlar keşfedildi. Laboratuar, fabrika, yeni kitle imha silahı örnekleri bulunamadı. Daha sonra, görünürdeki başarısızlığını bir şekilde açıklamak için, Pentagon ve ABD Kongresi, Yevgeny Primakov'a Irak'tan OMP üretim hatlarının ihracatını organize etmek için gayri resmi olarak kusursuz bir suçlamada bulunduğunu belirtti.
GÜVENLİK VE CEZA
5 Kasım 2006, yalnızca 45 dakika süren bir toplantıda, kökenli bir Kürt olan Hakim Rauf Rashid Abdel Rahman, Irak Genel Başsavcısı Şii D. Mousavi'nin huzurunda, mahkemenin Saddam Hüseyin'i asarak ölüme mahkum etmesine karar verdiğini açıkladı. Bu cümlenin sözde temyiz mahkemesi tarafından onaylanmasından sonra, onu uygulamak için başka bir şey gerekmedi. Saddam Hüseyin'in savunması için uluslararası savunma grubu başkanı, eski ABD Başsavcısı R. Clark, bunun bir mahkeme değil, bir adalet alaycılığı olduğunu ve açıkça politik olduğunu söyleyerek görüşlerini dile getirdi. Saddam Hüseyin, Aralık ayı başlarında sabah 30, 2006, Müslüman kurban bayramı başında, kendi içinde çok sembolik olan Arapça “Id-Ahd” dilinde idam edildi. Eski cumhurbaşkanı halkın gözünde şehit ve kutsal bir fedakarlık olarak ortaya çıktı. Bağdat El-Hayderniye'nin Şii semtinde bulunan Irak askeri istihbarat karargahına asıldı. Saddam, savaş esirlerinin işgalcisi olarak kabul edildi ve yalnızca infaza uğradı, asılarak ölüm Müslümanlar için utanç vericiydi ve bu bir aşağılama eylemiydi.
ABD Başkanı George W. Bush, Saddam’ın Irak’taki demokrasiye giden yolda önemli bir aşama olduğunu belirterek Saddam’ın adalet ve Irak halkının iradesinin bir tezahürü olarak uygulanmasını memnuniyetle karşıladı. Fakat görünüşe göre böyle bir ifadenin küfürünü ve sonuçlarını ortaya çıkardıktan sonra, ifadelerini yumuşatmaya çalıştı ve hatta bu uygulamanın “intikam için öldürme” izlenimini bıraktığını ve hatta Irak makamlarının aceleci hareketlerinin imajlarına zarar verdiğini belirtti.
NEGATİF GERÇEĞİ
Demokrasiyi ihraç etme oyunu her zaman ABD için tamamen ideolojik bir karaktere sahipti ve gerçeklikle hiçbir ilgisi yoktu, o anda Araplara değil Batı'nın sakinlerine yönelikti. Örneğin Amerika, ülkelerindeki özgürlük ve demokrasi eksikliğinden dolayı Basra Körfezi'ndeki monarşilere iddiada bulunmuyor. ABD başkanı 42, söyleminde Amerikan siyasal seçkinlerinin münzevi rolüne, iyiyle kötülük arasındaki mücadelenin “siyah ve beyaz şemasına” dayanıyordu.
Anılarında, o zaman hem yönetimi, hem ABD Kongresi hem de ABD “istihbarat topluluğu” nun Saddam’ın kitle imha silahlarına sahip olduğundan emin olduğunu ikna edici bir şekilde gösteriyor.
Ancak olan bitenin özü, Amerika’nın küresel bir imparatorluk (Pax Americana) yaratabildiği ve dünya sorunlarını tek başına çözebildiğine inanan Amerikalıların inancına indirgendi. Bu şartlar altında, Eylül 2002’te “Bush Doktrini” olarak adlandırılan yeni bir ulusal güvenlik stratejisi açıklandı.
17 Mart 2003, cumhurbaşkanı, BM Güvenlik Konseyi görevlerini yerine getiremediğinden ABD’nin kendi inisiyatifiyle hareket edeceği bilgisini verdiği ülkeyi ele aldı. İki gün sonra, Irak savaşı başladı ve hiç kimse bunun BM yaptırımı olmadan uygulandığını ve egemen bir devlete karşı doğrudan bir saldırganlık oluşturduğunu umursamadı. Bush, zafer kazanmanın kolaylığını öngörerek yeni bir askeri kampanya başlattı. Eylül 11 için kendisini Amerikalılara haklı göstermesi gerekiyordu. Düşmanın zayıflığı Bush’un kararlılığına katkıda bulundu. Hızlı bir muzaffer savaş, ikinci dönem seçimleri için gereken popülerliğe söz verdi. Birçok yönden, Amerikan başkanlarının uluslararası politikası Amerikan seçmenine yöneliktir.
Saddam Hüseyin’in devrilmesinin ekonomik nedenleri arasında Amerikan petrol lobisinin çalışmaları yer alıyor: Savaş petrol fiyatlarının yükselmesine yardımcı oldu. Sonunda, ve en önemlisi, Saddam, kutsalların üzerine çöktü - Amerikan doları. Muammar Kaddafi ile birlikte dünya petrol piyasasında hesaplamalarda ABD dolarından altın Arap dinarına geçiş fikrini destekledi.
İhracat demokrasisinin sonuçları konuşlandırılabilirdi. Amerikan’ın Ekim’deki 15 işgaline ilişkin arka planı, 2006, Irak’ta, 11 radikal İslamcı grupların birleşmesiyle, 2013’te yeni bir Al-Daulya El-İslamia formasyonu (Rusya’da yasaklandı) . Ve son olarak, işgal sırasında Amerikalıların Irak'tan çok sayıda eser çıkardığı da eklenmelidir.