Yıldırım Bayezid, Niğbolu zaferinin şükranı olarak Bursa'daki meşhur Ulu Cami'yi yaptırmış ve bu büyük mescidin inşaatı bitince açılış merasiminden önce teftiş maksadıyla Bursa'nın manevi sultanı Emir Sultan Hazretleri ile câmiyi gezmişler. Gezip her tarafına baktıktan sonra Yıldırım Hân, bu büyük veliye sormuş:
Sultanım! Câmi nasıl olmuş? Acaba sizce bir eksiği var mı?
Hazret-i Şeyh, şöyle cevap vermiş:
Bence dört eksiği kalmış. Onları da yaptırırsan tamam olur.
Câmide hiçbir eksiklik görmeyen padişah, şaşkınlıkla bu dört eksiğin ne olduğunu sormuş:
Aman Sultanım! Lûtfediniz söyleyiniz ki hemen yaptırayım o eksikleri.
Emir Sultan Hazretleri buyurmuşlar ki :
Câmi-i Şerif'in dört kapısına, dört meyhane yaptır da, eksikleri tamam olsun.
Yıldırım Hân, Emir Sultan Hazretlerinin sözündeki nükteyi farketmeden fena
halde kızmış ve demiş ki:
Bu ne acaip bir söz. Hiç câmi-i şerifin kapılarına meyhane yapılır mı?
Hazret-i Şeyh, mübarek parmağını, padişahın kalbinin üstüne koyarak ve gözlerinin içine bakarak:
Neden olmasın? Câmi dediğin, taştan, çamurdan, tahtadan yapılan bir yapıdır. Böyle olduğu halde, kapılarına meyhane koydurmayı çirkin buluyorsun da, binayı ilâhî ve nazargâh-ı sübhânî olan şu kalbinin yanına şarap koymayı nasıl lâyık görüyorsun? Kul yapısına konulmayan şarap, Allah yapısına konulsa reva mıdır?