-
hangi sevgili var ki, ah senin kadar duyarsız ve kalpsiz?
ve hangi sevgili var ki, benim kadar çaresiz?
hangi ayrılık var ki, böyle kanasın ve böyle acısın?
ve hangi taş yürek var ki, benim kadar ağlasın?
hangi gün karar verdin, küt diye çekip gitmeye?
hangi lafım dokundu sana, böyle inceden inceye?
hangi otobüs söyle, hangi uçak, hangi tren?
seni benden götüren, beni bir kuş gibi öttüren.
hangi kırılası eller dolanır şimdi, kırılası beline?
hangi rüzgar şarkı söyler, o ay tanrıçası teninde?
hangi çirkin gerçek uğruna, tükettin güzel ütopyamızı?
hangi boşboğazlara deşifre ettin, en mahrem sırlarımızı?
hangi cama kafa atsam?
hangi kapıyı omuzlayıp kırsam?
hangi meyhanede dellenip, hangi masaları dağıtsam?
bende bu sersem başımı, karakolun duvarına vursam.
kendimi caddeye atıp, arabaların altına savursam.
hangi tercih beni en hızlı şekilde öldürür?
hangi şekil öldürmez de, ömür boyu süründürür?
kayıp ilanı mı versem, şehir şehir dolanmak yerine?
ödül mü koysam, ölü veya diri seni bulup getirene?
hangi ayrılık var ki, böyle diş ağrısı gibi durmadan zonklasın?
hangi cam kesiği var ki, böyle musluk gibi içime damlasın?
hiç sanmam! ...
hasta kalbim bunu bir süre daha kaldıramaz! .
feriştah olsa, böyle eli kolu bağlı bekleyip duramaz.
hangi mübarek dua,
hangi evliya tesir eder, seni döndürmeye?
hangi aptal mazeret ikna eder, ateşimi söndürmeye?
olur mu be! . olur mu?
bu da benim gibi adama yapılır mı?
aşk dediğin mendil mi?
buruşturup bir kenara atılır mı?
vefa bu kadar basit mi? alınır mı? satılır mı?
hangi hırsız çaldı, seni yırtık cebimden?
hangi pense kopardı bizi birbirimizden?
hangi uğursuz hamal taşıdı valizini?
hangi çöpçü süpürdü yerden bütün izini?
hangi yaldızlı otel çarşaf serip barındırdı?
hangi süslü manzara seni kolayca kandırdı?
hangi şarlatan imaj böyle çabuk ilgini çekti?
hangi pembe vaadler o saf kalbini cezbetti?
dağ gibi adamı eze eze! ...
hangi anası tipli parlak çömeze,
hangi alemlerde kahkahanı ettin meze?
hangi yamyamlara yedirdin o masum rüyamızı?
hangi mahluklar çiğnedi el değmemiş sevdamızı?
hangi bıçak keser şimdi benim biriken hıncımı?
hangi mermi dağıtır insanlara olan inancımı?
hangi bekçi, hangi polis artık zapteder beni?
ve! . hangi su bağışlatır?
hangi musalla temizler seni?
bu nasıl ayrılık.
(bkz: yusuf hayaloğlu)
-
hep kurşunlamışlar yalnızlığı çoklar sokağında
herkesler var olmuş
bir sen ben ölmüşüm
ölmüşlük ne ki yaşanmamış mutluluklarda
ölmüşlük ne ki tutkusuz yaşamlarda
ölmüşlük karınca sırtında fil
ölmüşlük karınca sırtında yalnızlık
ölmüşlük çoklar sokağının karıncası
karınca ne ki nah şu kadar bir hayvan
ama o ne yük öyle sırtındaki taşınılmaz
karınca mutsuz mu dediniz nedir o
çoklar sokağında yalnız mı kalmış
ben de yalnızım çoklar sokağında hem mutsuz
kurşunlanan ben miyim karınca mı
yalnızlık mı biziz o işte
çoklar sokağında yalnızlığı kurşunlamışlar
baksana herkesler var olmuş
bir sen ben ölmüşüm -neyiz şimdi-
karıncanın başı hep öne eğik mi
karınca hep neden korkar biri mi basar sırtına
kim ölür sonra karınca mı ya üstündeki fil
o ölür mü hiç be o kocaman hem yüksekte
karınca var altında ya ben ah ya ben
karınca dostuma selam
karınca dostuma sabırlar versin üstündeki fil
karınca dostum mudur tanıycam galiba
ben miyim ben de kim
ah tutun kurşunları dayanamıycam bak yaşarım
belki
çoklar sokağında yalnızlık yok şimdi
miyavlıyan birileri yemiş karanlıkları
hep kurşunlamışlar yalnızlığı çoklar sokağında
herkesler var olmuş
bir sen ben ölmüşüm -ne yaman filmiş öyle-
arkadaş z. özger - karınca fil
-
kemler iyi göremez
gamlanma gönül gamlanma
bin kaygu bir borç ödemez
gamlanma gönül gamlanma
koyun meler kuzu meler
sular hendeğinde dolar
ağlayanlar bir gün güler
gamlanma gönül gamlanma
yiğit yiğidin yoldaşı
at yiğidin öz kardaşı
sağlık her şeyin başı
gamlanma gönül gamlanma
naçar karac'oğlan naçar
pençe urup göğsün açar
kara gündür gelir geçer
gamlanma gönül gamlanma
(bkz: karacaoğlan)
şarkısını da bırakayım şöyle**
-
pişman mısın dedi çocuk
belki dedi şair
neden dedi çocuk
kaybettim dedi şair
yazamiyorum artık
kalemim ilerlemiyor kağıdımda
gökyüzü fısıldamiyor artık
sigara dumanim canımi yakmiyor
üzülmüyorum eskisi kadar
sevilmemek eskisi kadar incitmiyor
eskisi kadar ait değilim artık
her yerdeyim gibi ama hiçbir yerdeyim aslında
yer benim değil, zaman desen hiç..
gülemiyorum artık sanki
ama ağlamıyorum da .
daha çok özgür ama daha az mutlu
hani serbest kuş uçardı gidemiyorum
gitmemekten degil aitsizlikten yanginim .
geçecek mi dedi çocuk
işte orası koca bir soru işareti
-
-
sanmıştık ki ikimiz
yeryüzünde ancak
birbirimiz için varız
ikimiz sanmıştık ki
tek kişilik bir yalnızlığa bile
rahatça sığarız.
-
“içime işleyen acıyı size değil
bir suya bırakmayı öğrendim
dal olmaktan vazgeçeli çok oldu
bu yüzden ne bir ağacım var
bana beden
ne de çiçek açacak benden.” *
-
sana çok önceden, bir yaz sonu, bir parkta
sıkılmış yumruğumu ısırarak
buna benzer bir şeyler söylemiştim
milât yok
demiştim, milât yer almayacak hayatımızda.
-
yerin seni çektiği kadar ağırsın,
kanatların çırpındığı kadar hafif..
kalbinin attığı kadar canlısın,
gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
sevdiklerin kadar iyisin,
nefret ettiklerin kadar kötü..
ne renk olursa olsun kaşın gözün,
karşındakinin gördüğüdür rengin..
yaşadıklarını kâr sayma:
yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa,
sevdiğin kadardır ömrün..
gülebildiğin kadar mutlusun.
üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
sakın bitti sanma her şeyi,
sevdiğin kadar sevileceksin.
güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın.
bir gün yalan söyleyeceksen eğer;
bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret,
ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın.
unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın,
güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..
işte budur hayat!
işte budur yaşamak,
bunu hatırladığın kadar yaşarsın
bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
çiçek sulandığı kadar güzeldir,
kuşlar ötebildiği kadar sevimli,
bebek ağladığı kadar bebektir.
ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin,
bunu da öğren,
sevdiğin kadar sevilirsin...
(bkz: can yücel)
-
"sevmeyi özledim biliyor musunuz? kayıtsız şartsız bir gülüşü. olur olmaz yerde ağzıma bir öpücüğün konmasını. bir doğruya sevinmekten çok bir saçmalığa gülümseyebilen hoşgörüyü. ‘nerde kaldın’ ayazını değil, 'hoş geldin’ iyiliğini. hiçbir şeyle yatışmayan yürek telaşını. kapı zilleriyle telefonlar arasında tükenmeyi. geceyi bir hayal hazinesine çeviren uykusuzluğu. bir gövdenin önünde diz çökmeyi. kendimi severek yürümeyi kalabalıkta. 'göğe bakma duraklarını’ özledim. yağmuru kirpiklerinden içmeyi. yumruk kadar bir yüreğe dünyayı sığdırma hünerini. 'sana sevinç verdiğim sürece ben buradayım’ zenginliğini özledim. otel odalarının insanı bir yaprak gibi incelten kederini. başka kentlere vuran rengini güneşin. başka sokakların telaşıyla çoğalmayı. dünyayı yudum yudum aşka çeviren yalnızlığı..."
(bkz: şükrü erbaş)
(bkz: insanın acısını insan alır)