Bizans ve Türk ordusu 26 Ağustos 1071 tarihinde, Malazgirt Ovası’nda karşı karşıya geldiğinde, beyaz kıyafetler içinde beyaz atının üstündeki Alparslan, ordusunu dört gruba ayırmıştı. Merkez, yani orta kısımdaki kuvvetlerin başında Alparslan vardı. Esas kuvvetlerse sağ ve sol yanda bulunuyordu. Bunlar savaş sahasının yanlarındaki tepelerde mevzilenmişlerdi. Dördüncü grup kuvvetlerse zamanı gelince kuşatma harekâtına girişerek düşmanı arkadan çevireceklerdi. Günlerden Cuma günüydü ve Alparslan’ın bütün ordusu 50.000 kişiydi.
Sultan Alparslan’ın Askerlere Hitabı
Alparslan savaş öncesi ordusuna şu şekilde seslendi:
“Askerlerim! Kâfirlerin sayısı hesap edilemeyecek kadar çoktur. Onların yanında mancınıklar ve pek çok savaş aletleri vardır. Muvaffak ve muzaffer olmak istiyorsak, düşmanın içine girmemiz, onlarla göğüs göğüse savaşmamız, mancınıkları kurmalarına, savaş aletlerini kullanmalarına müsaade etmememiz gerekir. Sayımız az olsa da, ben minberlerde hem bize hem de Müslümanlara dua edilen bu vakitte düşmana saldırmak istiyorum. Bu vakit bütün minberlerde İslam orduları için dua edilen bir vakittir. Halk da bu dualara âmin diyecektir. Belki de Allah onlardan birinin duasını kabul eder. Ya Allah’ın yardımıyla zafere ulaşır, ya da şehit olarak Cennet’e giderim.