Futbol Federasyonu Başkanı Sayın Mahmut Özgener'in opera ile arası nasıl? Hangi tenorları tanıyor; hangilerini iyi takip ediyor? Devlet orkestralarını izliyor mu?
11 Ekim 2009'dan bu zamana cevaplarını merak ettiğim sorular bunlar...
NEDEN mi?
FATİH Terim'in Milli Takım'dan istifa ettiği tarih 11 Ekim... Tam 57 gün!
BAKALIM bu iki aya yaklaşan zaman diliminde Süper Lig'de neler yaşanmış?
KASIMPAŞA, Yılmaz Vural ile Türkiye Kupası da dahil olmak üzere son 7 maçının 4'ünü kazandı, 3'ü eşitlikle bitti. Üstelik galibiyetlerinden biri Fenerbahçe'ye, diğeri Trabzon'a karşı... Bu iki büyükten 6 puanı, tam 6 golle aldı.
MEHMETÖzdilek'in Antalya'sı, 9. haftada seriye başladı; 7 maçta sadece bir yenilgisi var.
AVRUPA hedefindeki Bursa, Ertuğrul Sağlam ile 10. haftada; 24 Ekim'de ikinci sıraya yükseldi.
57 günlük sürede Galatasaray'ı da devirdi.
RIZA Çalımbay'a da bakalım. Eskişehir ile son altı maçta (Kupa da dahil) 3 galibiyet, 2 beraberliği var; üstelik Fenerbahçe'yi liderlik koltuğundan eden de Rıza Hoca'nın takımı...
TOLUNAY Kafkas, Kayseri'yi baştan yarattı; uzun uğraşlarıyla kendi takımını kurdu! Halı sahada değil, Süper Lig'de kurdu! Şimdi dört haftalık galibiyet serisi ellerinde duruyor. Bu dört maçta yediği gol sayısı sadece iki... Lig tarihinde Kayseri'yi ilk defa liderlik koltuğuna oturtan isim de Tolunay Kafkas'ın ta kendisi... 15. hafta sonunda lig liderliğinden bahsediyoruz! Hem de Kayseri'nin liderliğinden... Ötesi var mı? Daha güzel bir resim çizilebilir miydi?
YOKLUK İÇİNDEKİ BAŞARI
GELELİM Abdullah Avcı'ya! Son altı resmi maçında üç galibiyeti var. Diğer ikisi beraberlik... Üstelik bir tanesi Galatasaray'a karşı.
VARLIK ve yokluk arasındaki ince çizgide savaşıyor yıllardır. Kaç paraya oynatıyor futbolcularını? '14 milyon euro'ya mı? Nasıl idare ediyor üç sezondur. Kaçımız biliyoruz o şartları? Kaçımız gerçekten anlıyoruz Abdullah Hoca ve diğerlerini?
HEM taraftarsız bir kulüpte, hem de bir istikrar anıtı Abdullah Avcı...
Galatasaray'ı nasıl etti liderlikten? Kiminle başardı bunu? Üzerine gittiği; PAF Takım'da yetiştirdiği Hasan Ali Durtuluk ile... Gençlerle Avrupa Şampiyonluğu'nu boşuna yaşamadı. Boşuna yürümedi o yollarda... Boşuna Abdullah Avcı olmadı.
BEŞİKTAŞ'IN başındaki ustaya bir bakın; Mustafa Denizli'ye! Nasıl dik duruyor; nasıl emin kendinden... Büyük hoca çünkü! Bir örneğini daha zor bulursunuz. 11. sıradan, ikinci sıraya kadar getirdi takımı... Hem de bir nefeste! İstediği zaman neyi başaramaz ki böyle bir usta? Altından kalkamayacağı zorluk var mı?
BU SAVAŞIN SONU YOK!
EVET 57 gün... İşte 57 günlük zaman diliminde yaşananlar! Okuduklarınız ne bir aşk hikayesi, ne de bir peri masalı... Hepsi, Türk antrenörlüğünün onur savaşı... Hâlâ gururla ve dimdik ayakta verilen bir savaş bu!
EĞER Mahmut Özgener'in opera ile arası gerçekten iyiyse, benden kendisine naçizane bir tavsiye: Bundan böyle hiç boşuna dinlemeyin, ilgilenmeyin Sayın Özgener!
Türk antrenörlerinin, son sekiz haftada çıkardıkları bu gür sesi; 'Başarı' isimli bu yerli orkestrayı duyamayan kulaklar, dünyaca ünlü tenorları duysa, dinlese ne olur?
YAŞANAN bu onur savaşının sonu asla gelmeyecektir. Barışı olmayan bir savaş bu... Uykudaki TÜFAD, geçmiş zamanda olduğu gibi gelecekte de yine gözlerini yumacak. Aybabalar gibi; bugün Avcılar ve Kafkaslar, yarın da Kutlular verecek bu savaşı; yılmadan, yıkılmadan...
SAYIN Özgener; gelin uzatın elinizi kendi mahallenizin çocuklarına... Koyun noktayı en isabetli bölgeye! Taçlandırın mahallenizi!
Her birinin hedefi, duruşu ve gerçekleri var. Çoktan hak ettiler böyle bir ödülü...