Her ne kadar bilimsel keşif daha fazla açıklamaya başlasa da, çok sayıda insanın daha az dindar olmasına neden olmadı.
Hatta çoğu – muhtemelen çoğu – bilim insanının hala evrende Tanrı için bir yeri vardı. En azından, her şeyi devam ettirmeye başlamıştı ve evreninin uyması gereken kuralları oluşturmuştu.
Din ve bilim arasındaki bu yarı ev hala inançlı için sorun yaşamıştır, çünkü Tanrı’nın evrende araya girmesi için fazla yer bırakmamış gibi görünüyordu – ve kesinlikle işlerin ilerlemesini sağlamak için Tanrı’ya ihtiyacı yoktu.
Ancak yarı yolda kalanlar da sadıklara destek verdi. Evrene bakabilir ve ne kadar güzelliğin yapıldığını görebilirlerdi ve Tanrı’nın böyle harika bir yer yaratarak varlığını gösterdiğine emin olabilirlerdi.
Ve bilim, 18. ve 19. yüzyılların sonlarına kadar, işlerin nasıl başladığına dair herhangi bir açıklama yapmamıştı, dinin dünyanın nasıl olduğu konusunda açık bir şekilde önemli bir yeri vardı.
Tanrı’nın işlerin nasıl yapıldığına dair bir açıklama olarak rolü, jeoloji ve evrim bilimlerinden ciddi bir şekilde etkilendi.
Jeologlar, dünyanın yüz milyonlarca yıllık olduğunu ve o zamana inanılanların yalnızca 6.000 yıl olmadığını keşfetti.
Dünyayı oluşturan kayaların farklı zamanlarda katmanlara bırakıldığını; daha derin bir tabaka (büyük ya da büyük), sığ bir kattan daha önceki bir zamandan gelmiştir.
Her katmanda, farklı çağlarda farklı hayvan türlerinin yaşadığını gösteren fosiller vardı. Artık sadece varoluşları pek kalmadı, bazıları nispeten yakın zamana kadar ortaya çıkmadı.
Bu, Tanrı’nın 6 gün içinde dünyayı tamamen yarattığı ve bu nedenle inancı olan bilim adamlarının başka bir uzlaşmaya vardığı fikriyle uyuşmuyordu; Kutsal Kitap Yaratılışının 6 günü ve üzerinde çalıştığı milyonlarca yılı anlatmanın şiirsel bir yoluydu. Dünya.
Darwin, entelektüel olarak gerçekleştirilen bir ateist olmayı mümkün kıldı.
Richard Dawkins, Kör Saatçi
Evrim teorisi, yeryüzündeki yaşam formlarının çeşitliliğini Tanrı’ya referans vermeden açıklar.
Çok basit başlangıçlardan itibaren, yüz milyonlarca yıldır çalışan, genetik çeşitlilik ve seleksiyon süreçlerinin (yani yeni yaşam formları görünmeye devam eder ve bazı yaşam formları hayatta kalamaz ve yok olmaz) diyor ve bugün var olan hayvanları.
Bu süreçler herhangi bir varlık tarafından yönlendirilmez, onlar sadece dünyanın işleyiş şeklidir; Tanrı gereksizdir.
Bunun Tanrı için sonucu, Stephen Jay Gould tarafından açıklanmıştır:
Araya giren hiçbir ruh, doğanın işlerini sevgiyle izlemiyor (Newton’un saat sarması tanrısı, makineyi zamanın başında kurup çalıştırmasına izin vermiş olsa da). Hiçbir hayati güç evrimsel değişimi teşvik etmiyor. Ve Tanrı hakkında ne düşünüyorsak, onun varlığı doğanın ürünlerinde tezahür etmiyor.