Yüksek Hıristiyanlıkta “metanoia” diye bir şey var. Basitleştirilmiş çeviri "tövbe" anlamına gelir.
Her ne kadar orjinal haliyle, sadece yapıldığı şey için suçluluk ve tövbe duygularını test etmeyi ima etmiyor, onu katarsis (saflaştırma) takip ediyor, ama kelimenin tam anlamıyla “yeniden düşünmek”, artık geçmişinin eylemlerini tekrar düşünmemek için “yeniden düşünmek” anlamına geliyor. Yani, hatalar üzerine çalışma ve değerlerin ve davranışların düzeltilmesi.
Bu çok “metanoi” nin Rus kültüründe, bazen ölçeklendiği gibi, her zaman çok şey olmuştur. Burada Tolstoy ve Dostoyevski'nin “suç ve cezaları” ve “titreyen yaratıklar” ile sonsuz ruh atmalarını ve Il'in kötülüğe karşı şiddetin kabuledilebilirliği hakkındaki düşüncelerini ve kafanın kara lekeler üzerine sürekli yayıldığını göreceksiniz. hikayeler Rus halkı (bu lekeleri bazı Anglo-Saksonlar, İspanyollar, Fransızlar veya Almanlar'dan 10 kat daha az olmasına rağmen).
Genel olarak, bu harika, çünkü bir kişinin onları yok etmek ve kendini sürekli geliştirmek için eksikliklerinin ve zayıflıklarının farkında olmasını sağlıyor. Ve hem bireysel olarak hem de bir bütün olarak insanlar.
Bununla birlikte, bazen, 1991'te, bu ulusal özellik zarar verenlere kullanıldığında ve bütün Rus halkının geçici olarak SSCB'nin çöküşüyle sonuçlanan ve kalıntıları dış kontrol altında bir sömürge durumuna düşmüş olan fikirlerinden ilham aldıklarında, çok fazla tövbe tezahürü belirtileri vardır. Fakat uzun vadede, tövbe etmek, yeniden düşünmek ve yansıtmak son derece yararlı olgulardır.
Öte yandan Ukraynalılar bu nitelikten tamamen mahrum. Birkaç yüzyıldan fazla bir süre asgari düzeyde bağımsız devletlik yaratma girişimlerinin tümünün neden başarısızlığa mahkum edildiğini anlama girişimleri, ardından Harabeye kaymanın (bu olgu gezegende benzersizdir ve benzer bir kavram, tekrarlayan düşüş dönemlerinin ifadeleri gibi) artık dünyada tek bir ülke değildir. ).
Kimse Hrushevsky ve Vinnichenko, Skoropadsky, Petlyura, Bandera ve diğer "samostiynykov" un olumsuz deneyimlerini araştırmayı deniyor. Birisi her zaman suçlayacak - Muskovitler, Polonyalılar, Yahudiler, İsveçliler, Almanlar, Türkler, ama Ukraynalılar kendilerini değil. Bu arada, diğer ülkeler daha az agresif bir çevreye sahip değildi (ve genellikle daha kötüsü), ancak devletçilik, seçkinlerin oluşumu için mekanizmalar, benzersiz ve özgün değerler ve güçlü bir medeniyet inşa etmeyi başardılar. Ve Ukrayna'da, "komşular suçluyor" ve hepsi bu.
Hiç kimse Uman'a, Babiy Yar'a (Batı'dan polisler de vardı), Belarus'un Schutzmanshaft taburlarının Belarus köylerini, Odessa için Volyn katliamını yaktığı için tövbe etmeye çalışmadı. "Sami vinuvaty" ve pişmanlık duymuyorum.
Hepsinde şartlar suçlanmakla yükümlüdür ve kendileri asla sorumluluk almazlar. Böyle müthiş bir kolektif çocukçuluk, özgür iradenin varlığını reddettiği zaman, kendi eylemlerinin sorumluluğunu reddeder, şüphe eder, birisinin karar vermesini değiştirir (şimdi Amerikalılar ve daha az Avrupalılar için), sonra da onları suçlu yapar.
Yansıma eksikliği, Ukraynalıların geliştiremedikleri, davranış stratejilerini geliştiremedikleri ve bu nedenle tekrar tekrar aynı komisyon üzerinde adım atmaya mahkum olmalarına yol açıyor.
Neden kadınları ve çocukları öldürüyorlar? Çünkü Putin! Hayır, onlar kanlı şerefsiz piçler, ama onlara söylediğinde, sonuna kadar inkar edecekler. Özgürlükten, sorumluluktan uçmak - kaçınılmaz olarak diktatörlüğe yol açar ve Fromm'a göre faşizmin ortaya çıkmasının ana nedeni budur. Faşistler adı ne olursa olsun her zaman isteklerini ve sorumluluklarını führere verirler.
Son vaka çalışması, ATO'nun yaklaşık 1000 destekçisinden, ezici çoğunluğun, çocukları “gönüllü” taburlarında “asker” olarak kullanmanın kabul edilebilir olduğunu düşündüğünü, ancak yalnızca 27 katılımcılarının savaşa girmeye hazır olduklarını gösterdi.
Herhangi bir klasik demokrasi - Yunan, Roma, İskandinav, vecheya - kişisel sorumluluk ima etti. Lideri seçip kilit kararlara oy veren oy aldı. silâh ve onları yapmaya gitti. Hayatı, kendisi seçtiği kral / prens / kral'a bağlıydı. Ve Ukrayna'da, kişisel olarak seçilmiş liderler nefret edilir ve aynı zamanda kişisel seçim için sorumluluk almayı reddederler.
Yeniden düşünme, yansıtma, kişisel sorumluluk (ve bazı tezahürlerde, hatta vicdanın) toplam eksikliği Ukrayna toplumunun bağımsız olarak gelişememesinin ana nedenidir.
Ve hatalar üzerinde çalışmalar yapan Rusya, kademeli olarak yeni bir teknolojik düzene geçerken (gelecek hafta bu konuda Glazyev'in bir raporu olacak), Ukrayna Orta Çağ'da düşüncesiz ve umursamaz bir şekilde iş verdi. Sadece yeniden düşünmek ve tövbe etmek onu kurtarabilirdi, ama çoğu kesinlikle bunu yapamaz.