Depresyonu olan insanlar ruh hallerini, bilişsel işlevlerini ve fiziksel sağlıklarını etkileyen belirtiler yaşarlar. www.shutterstock.com adresinden, CC BY-ND
Depresyon, ruh hali, biliş, fizyoloji ve sosyal işlevsellikteki bozukluklarla kendini gösteren ciddi bir hastalıktır.
İnsanlar derin üzüntü ve umutsuzluk, üzüntü, boşluk ve çaresizlik duyguları yaşayabilirler. Depresyonun bu temel özellikleri; zevk, yavaş hareketler, uyku ve yeme davranışlarındaki değişiklikler, konsantre olma zorluğu ve intihar düşünceleri gibi deneyimler yapamayacak şekilde genişletildi.
İlk tanı kriterleri 1980'lerde tanıtıldı. Şimdi hafif, şiddetli, majör depresif bozukluk, kronik depresyon ve mevsimsel duygusal bozukluğa kadar depresyon tanımlamak için genişletilmiş bir kavramlar grubumuz var.
Son 50 yıllarında, depresyon anlayışımız önemli ölçüde ilerlemiştir. Ancak araştırma zenginliğine rağmen, var Bu akıl hastalığının nasıl açıklanması gerektiği konusunda net bir fikir birliği yok. Biz öneriyoruz çalılıklar boyunca yeni rota.
Zihinsel bozuklukların sınıflandırılması
Nasıl biz tanımla ve sınıflandır zihinsel bozukluklar onları açıklamak ve tedavi etmek için temel bir adımdır. Depresyonu olan insanlar üzerinde araştırma yaparken, majör depresif bozukluk gibi tanı kategorileri (MDDaçıklamalarımızı şekillendirir. Ancak açıklamaların yanlış olması durumunda açıklamalarımız bunun sonucunda zarar görecektir.
Sorun, sınıflandırma ve açıklamanın tamamen bağımsız görevler olmamasıdır. Bozuklukları nasıl sınıflandıracağımız doğrudan bunları nasıl açıkladığımızı etkiler ve bu açıklamalar da sınıflandırmalarımızı etkiler. Bu şekilde, psikiyatri dairesel bir tuzağa sıkışmış.
Tehlike - depresyon ve diğer zihinsel bozukluklar için - açıklamalarımızı mevcut sınıflandırmalara uyacak şekilde uyarlamamız ve sınıflandırmaların yetersiz kalmasıdır.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Geleneksel olarak, araştırmalar aşağıdaki gibi el kitaplarında sınıflandırıldığı gibi zihinsel bozuklukları anlamaya odaklanmıştır. Mental Bozuklukların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı. Bu bozuklukların çoğu, “psikiyatrik sendromlar” olarak adlandırdığımız şeydir - anlamlı bir şekilde bir araya gelen ve ortak bir nedeni paylaşacağı varsayılan semptom kümeleridir.
Ancak bu sendromların çoğu yetersiz tanımlanmıştır, çünkü bozukluklar farklı insanlarda farklı şekillerde ortaya çıkabilir. Bu “bozukluk heterojenliği” olarak bilinir. Örneğin, majör depresif bozukluk kriterlerini karşılayan 227 farklı semptom kombinasyonları vardır.
Hastalıkları nasıl sınıflandıracağımızı geliştirmek
Diğer bir problem ise, tanı kriterlerinin çoğu zaman çoklu hastalıklar arasında örtüşmesidir. Yaygın anksiyete bozukluğu veya majör depresif bozukluk yaşayan kişilerde huzursuzluk, yorgunluk, konsantre olma zorluğu, sinirlilik ve uyku bozukluğu belirtileri yaygın olabilir.
Bu depresyon gibi bozuklukları çalışmayı zorlaştırır. Hepimizin aynı şeyi açıkladığımızı düşünmemize rağmen, aslında bozukluğun tamamen farklı varyasyonlarını veya bazı durumlarda tamamen farklı bir bozukluğu açıklamaya çalışıyoruz.
Önemli bir zorluk, sınıflandırma sistemlerinin, açıklayıcı değerlerini ve ürettikleri on yıllık araştırmaları bırakmadan nasıl ilerletileceğidir. Peki seçeneklerimiz neler?
A kategorik bozuklukları ayrı kategoriler olarak gören yaklaşım, en belirgin sınıflandırma modeli olmuştur. Ancak birçok araştırmacı depresyon gibi bozuklukların daha iyi görüldüğünü savunuyor boyutlu. Örneğin, şiddetli depresyondan muzdarip insanlar, normal popülasyondan niteliksel olarak farklı olmaktan ziyade “depresif ruh hali” spektrumunda daha ileride.
Gibi yeni sınıflandırma yaklaşımları psikopatolojinin hiyerarşik taksonomisi ve araştırma alanı kriterleri ileri sürüldü. Bunlar, bozuklukların boyutsal doğasını daha iyi karşılayacak ve kullanımı daha az karmaşık olsa da, kavramsal olarak sınırlıdır.
İlki, mevcut teşhis kategorilerine ve bununla birlikte gelen tüm sorunlara dayanmaktadır. Sonuncusu nöro-merkezciliğe dayanıyor, bu da zihinsel bozuklukların beynin bozuklukları olarak görüldüğü ve biyolojik açıklamaların sosyal ve kültürel açıklamaların tercihinde kullanıldığı anlamına geliyor.
Denilen yeni bir yaklaşım belirti ağ modeli psikiyatrik sendromlar üzerinde durularak yola çıkmayı teklif ediyor. Zihinsel bozuklukları hastalık olarak değil, semptomlar arasındaki etkileşimin sonucu olarak görür.
Depresyonda, bir eşin kaybı gibi olumsuz bir yaşam olayı, depresif bir havayı harekete geçirebilir. Bu da uykusuzluk ve yorgunluk gibi komşu semptomlara neden olabilir. Ancak bu model sadece tanımlayıcıdır ve semptomlara neden olan işlemlerin açıklamasını sunmaz.
İleriye giden basit bir yol
Ruhsal bozuklukların anlaşılmasının ilerlemesinin bir yolunun odağımızı psikiyatrik sendromlardan klinik olaylara taşımak olduğunu öneriyoruz.
Olaylar kararlı ve genel özelliklerdir. Klinik psikolojideki örnekler düşük benlik saygısı, saldırganlık, düşük ruh hali ve ruminatif düşüncelerdir. Semptom ve fenomenler arasındaki fark, ikincisinin davranışsal gözlem, kişisel raporlama ve psikolojik test puanları gibi çoklu bilgi kaynaklarından çıkarıldığıdır.
Örneğin, zevk alamamadaki klinik olguyu destekleyen merkezi süreçleri anlamak (anhedoninin) bu semptomun hakim olduğu davalar için daha fazla içgörü sağlayacaktır.
Bu şekilde, geniş sendromlu “majör depresif bozukluk” un genel açıklamalarını kullanmak yerine bireysel vakalar için açıklamalarımızı uyarlamaya başlayabiliriz.
Diğer bir avantaj, bu fenomeni oluşturan merkezi işlemlerin de güvenilir kümeler veya kategoriler oluşturma ihtimalinin daha yüksek olmasıdır. Tabii ki, bu anlayışa ulaşmak, açıklamak istediğimiz klinik olayların daha fazla spesifikasyonunu gerektirecektir. Depresyonun özellikleri bireyler arasında önemli ölçüde değişebileceğinden, araştırma bulgularının (düşük dopamin seviyeleri gibi) sendrom depresyonu ile ilişkili olduğu sonucuna varmak yeterli değildir.
Araştırmamızda depresyonlu insanların tam olarak ne yaşadığı hakkında daha spesifik olmamız gerekiyor.
Klinik olayların tanımlarını oluşturmak, akıl hastalığının belirtileri, semptomları ve nedenleri arasındaki bağlantıları daha iyi anlamamıza yardımcı olacaktır. Depresyonu tanımlamak ve tedavi etmek için bizi daha iyi bir pozisyona getirecektir.
Yazarlar Hakkında
Samuel Clack, Doktora Adayı, Wellington Victoria Üniversitesi ve Tony Ward, Klinik Psikoloji Profesörü, Wellington Victoria Üniversitesi