Günah işleyen, ama Allah'a ve onun hak dinine inananlar inkarcı, kafir, münafık ve müşriklerden farklıdır. Günah işlemiş de olsa bu sınıflara girmiş olmaz. Ancak fasık olur. Günahları için cehennemde yansa da orada sonsuza kadar kalmaz. Çok günaha işlemiş bir kimseye kafir denmez. Ancak her bir günah içinde küfre gidecek bir yol vardır.
"Her bir günah içinde küfre gidecek bir yol vardır." sözü mühim bir gerçeği dile getiriyor. Şöyle ki, bir günahı işlemeye devam eden insan, zamanla o günaha alışır, terk edemez bir hale gelir. Bu alışkanlık onu gün geçtikçe daha büyük manevî tehlikelere sürükler. Günahın uhrevî bir cezasının olmayacağına inanmaya, hattâ cehennemin bile olmaması gerektiğine kadar gider. Yani kalpte yer tutan o günah tohumu zaman içinde -Allah korusun- yeşillenerek bir zakkum ağacı haline dönüşebilir.(bk. Bediüzzaman, Lem'alar, s. 7; Mesnevî-i Nuriye, s. 115)
Böyle bir tehlikeye maruz kalmamak ve şeytanın kinlerine aldanmamak için, bir an önce tövbeyi icap ettirecek günahı terk ederek, insanın kendine çeki düzen vermesi gerekir.
İlave bilgi için tıklayınız: