Toprak toprakları, bitkilere besin sağlayan 13 farklı mineral içerir. Bu temel minerallerin hepsi her toprakta bulunmaz, bu nedenle sağlıklı bitki büyümesini teşvik etmek için sık sık gübre, kompost ve diğer toprak türleri eklenir. Belirli toprak türlerinde doğal olarak hangi minerallerin meydana geldiğini öğrenmek, bahçıvanların kendi topraklarında değişiklik yapmalarını ve bitkilerin ihtiyaçlarını daha iyi karşılamalarını sağlar.
Kumlu topraklar şeyl, granit, kuvars ve kireçtaşı gibi kayaçlardan oluşur. Kum, tüm toprak parçacıklarının en büyüğüdür. Sonuç olarak, kumlu topraklar gevşek şekilde doludur ve çok boşaltılmış olur. Kum, suyu iyi tutmaz ve havanın içerisinden dolaşımını sağlar. Doğası gereği kum, bitkiler tarafından ihtiyaç duyulan mineral ve besin maddelerinin birçoğunu tutmaz.
Silt en verimli topraklar çeşitlerinden biridir ve bahçıvanlar tarafından çok değerlidir. Kuvars ve diğer gerekli bitki mineralleri, kumdan daha ince, ancak hala iyi drene olan, çamur içerisinde bulunurlar. Silt, hem ıslak hem de ıslak olmayan, su emici ve serbest bırakma kapasitesine sahiptir. Çamurun nemli doğası birçok farklı bitki türü için en uygunudur.
Kil, çok ince toprak parçacıklarından oluşur ve çok yoğun hale getirir. Islak kil çok yapışkan, kuru kil ise çalışmak zor ve zor. Kil toprakları sıkı bir şekilde paketlenmiştir ve çok az su drenajı veya hava akışı sağlar. Kilin yoğun doğası birçok bitki çeşidi için istenmeyen bir durum oluşturur, ancak bu toprak sıklıkla temel bitki minerallerinde bulunur. Bitkiler tarafından ihtiyaç duyulan bor, bakır, demir, manganez, klorür, çinko ve molbidenum gibi mineraller kil toprak tiplerinde mevcut olabilirler. Kil işe zor olduğundan, genellikle daha gevşek olan diğer toprak türleri ile karıştırılır.