Meyve Fidanları
Badem fidanlarının tarlaya dikimi kış aylarında (çiçek açmadan önce) gerçekleşebilir. Badem fidanının dikiminden önce, alandaki ağaçların dikim yerlerinin belirlenmesi gerekir.
Genel olarak, badem ağaçları klasik kare dikim sistemi veya altıgen dikim sistemi ile dikilir. Badem fidanları arasındaki mesafe, 5,5 metreden daha az olması tercih edilmez, özellikle toprağın yeterince verimli olduğu alanlarda tercih edilmez. Eğer 5,5 metreden kısa mesafelerde dikilirse, birkaç yıl sonra, ağaçların aşırı yoğunluğu ve karşılıklı olarak birbirilerini gölgelendirmeleri üretim miktarını ve kalitesini düşürecek ve hasat yada budama işlemlerini zorlaştıracaktır. (Bununla birlikte, 1,2 X 1,2 metre mesafeyi öneren, ancak ağaçların çok kısa ömürlü olmasını gerektiren yeni yöntemlerde vardır). Çoğunlukla dikim mesafeleri 6 X 6 metre, 7 × 7 metre ve 5,5 X 5,5 metredir. 6 X 6 metre olan dikim mesafelerinde hektar başına 270 adet ağaç bulunur, 5,5 X 5,5 metre olan dikim mesafelerinde ise hektar başına 330 adet ağaç bulunmaktadır. (1 hektar = 10.000 metrekare). Ticari badem yetiştiricileri, meyve üretimi için gerekli olan çapraz tozlaşmayı sağlamak için ana çeşidin dikili olduğu her üç sıradan sonra bir sıra tozlayıcı çeşitleri diktiklerini unutmayın. Bu durum, aynı zamanda, her bir badem çeşidi hasadını ve hasattan elde edilen meyvenin sınıflandırılmasını kolaylaştırır, çünkü sıra hasadı yaparak her badem çeşidini toplar ve sınıflandırır.
Dikim yerlerini belirledikten sonra çukurlar açmalıyız. Bu çukurlar 45 X 45 cm boyutlarında ve derinlikleri 60 cm olmalıdır. Genç badem ağaçlarının sık sık fidanlık toprağı olmadan dikildiğini unutmayın. Fideler genellikle fidanlıkta dikili oldukları derinlikte dikilirler ve daha sonra fidelerin kök sisteminin tabanına bol miktarda toprak eklemek zorunda kalırız. Toprak eklerken, genç ve hassas kök sistemine zarar vermemek için çukurların tamamen dolmasını bekleriz ve sonra hafifçe elimizle toprağı bastırırız. Dikimden sonra sulama yapılır. Pek çok badem yetiştiricisi daha sonra fide tabanının çevresine düşük miktarda gübre ekler. Bu yabancı otların tohumlarının çimlenmesini önlemek ve yeterli toprak nemi sağlamak için yapılır.