We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Michael'a beni öpmesine karar verdiğimi söylediğim gece yemek hazırladım.
Marakeş'e, bir yanda eski medinanın kumtaşı binalarına, diğer yanda yeni şehrin parlak ışıklarına bakan bir çatı katında yemek yeriz. Uydu antenleri, dağların gölgesinde palmiye ağaçlarının görülebildiği şehrin kenarına kadar evlerin tepesinde.
Fas'ta dokuz ay yaşadı. Ona burada mutlu olup olmadığını soruyorum.
"Hayır. Mutsuz değilim ama mutlu değilim. Bunu sana daha önce söylemedim mi? "
Bunu ima etti ama bunu doğrudan doğruya söylemedi. Onu neyin daha mutlu edeceğini soruyorum.
"Bunun gibi daha çok akşam. Bu bir sapmadır. " Gerçekten iletişim kurabileceği birkaç kişi buldu ve bunun onun için ne kadar boğucu olduğunu sadece tahmin edebiliyorum.
Ayrıca bir ilişkinin onu daha mutlu edeceğini söylüyor. Geçen hafta sokaktan aldığı köpeği, ona gösterdiği ilgiyi ve onu yalnız bırakmak zorunda kaldığında onun için endişelenme şeklini düşünüyorum.
Beni öpmesini istediğimi söylüyorum ve öyle yapıyor. Ona dudaklarının güzel olduğunu söylüyorum, onları karşılaştıracak çok şeyim olduğunu değil. Çok fazla dudak gördüğümü söyledi, ama bunun önemli olduğunu sanmıyorum.
Kolumun kumaşına dokunuyor. Bu gerçekten güzel bir elbise.
Elbiseyi onun için giyip giymediğimi sorduğunda kızarıyorum ve sık sık giydiğimi söylüyorum. Ona ne giyeceğimi ve saçımı nasıl yapacağımı telaşlandırdığımı söylemiyorum, makyaj yaptığımı, gözlerimin çevresini takip ettiğimi ve elmacık kemiklerimin yolunu izlediğimi ve bunların hepsini yaptığımı söylemiyorum. Kendimi onun için daha güzel yapmak için.
Bana kişisel, söylemesi zor bir şey söyledi. Daha kolay hale getirmek için parmaklarımı onun arasından geçiriyorum. Duruyor, bana bakıyor. "Bu gerçekten iyi."
"Nedir?"
Elimi tutuyorsun.
Sıkışan ellerimize bakıyorum, dizine dayanıyor, sıcak ve güvenli.
Yatak bizim ve köpek yavrusu için yeterince büyüktür. Tabletimde bir roman okurken yanımda yatıyor. Michael, tabletinde bir ders planı üzerinde çalışırken diğer tarafıma yatarken başını bacağımın üstüne koydu. Bu gece şehir planlamasını ileri düzey İngilizce dersiyle tartışacak.
Michael oturur, sahneyi inceler. "İPad'lerimiz ve köpeğimizle, mükemmel yuppie çiftiyiz."
"Yenilikçi gözlüğünüzü takın, o zaman gerçekten yuppy olacağız."
Ailem ve arkadaşlarım, Fas'ı yalnız ziyaret etmem konusunda endişeliydi. Şu anda ne kadar güvende hissettiğimi açıklayabilseydim.
Güler. Fas'ta yarattığımız bu yuppi dünyasında sık sık ve kolayca gülüyoruz. Yorucu sıcaklık ve dışarıdaki kırmızı kumtaşı binalar olmasa, Marakeş yerine Toronto, Vancouver veya New York'ta olabilirdik.
Bu dünyayı yaratmayı başardığımız hız olağanüstü. Zaman burada bükülür, bükülür ve esneklikle hareket eder. Bize Kanada'da zamanın izin vermeyeceği yakınlık sağlıyor.
Kalabalık bir kafede tanıştığımızdan bu yana bir haftadan biraz fazla zaman geçti, ben yalnız bir gezgin, Fas'a iki haftalık dürtüsel bir ziyaretle Avrupa seyahatinden ayrılıyor ve o, evlerinden uzaktaki binlerce gurbetçiden biri. yabancı bir yerde dil.
Michael, o akşam dersinden önce bir işini halletmek zorundadır. Dairede kalacağım ve o dönene kadar köpekle takılacağım. Köpekleri severim ama bununla özel bir çaba sarf ettim çünkü Michael ona çok değer veriyordu.
Yatak odasından çıkarken ona seslendim, "Bekle, geri dön." O yapıyor ve onu iki kez öpüyorum. Gittikçe gülümsüyor.
Tekrar söyle, diye sordum.
"Es-sa-wee-ra."
"Es-saw-rea."
"Kapat. Es-sa-wee-ra. "
"Es-sa-wee-ra."
İşte gidiyorsun.
O gün Essaouira'yı ziyaret ettim. Beyaz binaları, beyaz martıları ve beyaz güneş ışığıyla Fas'ın Atlantik kıyısında güzel bir kasabadır.
Michael çalışmak zorunda olduğu için gelemedi. Orada olsaydı kendimden ne kadar çok zevk alırdım ona söylemedim.
Ona söylemediğim birçok şey var. Açıklığına ve dürüstlüğüne, ön kapıyı açtığı zaman yan girişten kayarak, tereddüt ve isteksizlikle karşılık veriyorum. Rezervimin önemli olmaması muhtemeldir. Michael muhtemelen onun orada olmasını ne kadar özlediğimi biliyordur. Onu sarsmaya çalışsalar bile düşüncelerimi takip etmekte iyidir.
Sahilden döndüğümde ve işi bittiğinde benimle otelimde buluştu. Eğildiğinde yanağından tuhaf bir öpücük alır. "Böyle yerlerde öpüşmek sorun değil," dedi. Sosyal gelenekleri anlamadığım için utanıyorum, ancak buradaki sözleşmelerin farklı olmasından sadece kısmen bunu suçlayabilirim.
Akşam yemeğinde Essaouira hakkında konuşuyorum. İşteki gününden bahsediyor. Politik teoriyi, televizyonu, ailelerimizi, Amerikan siyasetini tartışıyoruz. Tatlıyı böldük.
Restorandan çıkarken Michael bunun ne kadar güzel bir randevu olduğunu söylüyor. Yıllardır yaşadığım en güzel randevu oldu ama bunu ona söylemesem de.
Topuklu giydiğimi fark etti ve onun için giyip giymediğimi sordu. Yaptım ama sorudan kaçmak için şaka yapıyorum. Belki Essaouira'da olsun ya da ayakkabı seçerken onu düşündüğümü ona itiraf etmek istemiyorum, çünkü yakında onu hiç düşünmemeye çalışacağımı biliyorum.
Zamanlamamız iyi değil. Marakeş'ten ayrılmam uzun sürmeyecek ve ardından Toronto'ya döndüğünde beni Kanada'dan uzaklaştıracak planlarım var. Michael ve ben birbirimizi sadece Fas'ta tanıyacağız.
İlk öpücüğümüzün olduğu gece, dizlerinin üzerinde diz çökerek sıkışık ellerimize baktığım an sadece bir an. Ama bu, kalan türden bir an.
Ailem ve arkadaşlarım, Fas'ı yalnız ziyaret etmem konusunda endişeliydi. Keşke şu anda ne kadar güvende hissettiğimi ve yalnız olmaktan ne kadar uzak olduğumu açıklayabilseydim.
Çatıda geçirdiğimiz zamanda karanlık, uzaktaki palmiye ağaçlarını gizlemek için içeri girdi. Toronto, Vancouver veya New York'takilerden daha parlak görünen yıldızlara uzanıp yukarı bakarız. Burada her şey daha canlı görünüyor.
Beş gün içinde ayrılıyorum ama şu anda Michael’ın kolu etrafımda ve ben mutluyum. Bunu ona söylemiyorum ama biliyor.