Bugün de uyku hazırlığımız fena sayılmazdı. Damla hanım 4'te gündüz uykusundan uyandı (bu biraz geçti gerçi), yediyi on geçe akşam yemeğini yedi. Saat sekiz buçuk gibi huysuzlanıp gözlerini oğuşturunca uykusunun geldiğini anladık. Aslında geç uyandığı için daha geç yatıracaktım ki, baktım uykusu geldi, banyoya girdik. Saat dokuza doğru giyindik, sütümüzün yarısını içtik yine (100 cc) (not: bugün de sabah uyanınca süt içti ama kahvaltı kontenjanına saydım, sorun etmedim).
Birkaç kitap okuduk. Baktım ki sürekli yeni bir kitap getiriyor, bir yandan da gözlerini oğuşturuyor, artık uyku saatimizin geldiğini söyledim. Hemen itiraz etti (numara ağlaması ile). Ben de uykunun güzel birşey olduğunu anlattım.
Sonra herkese ve oyuncaklarımıza iyi geceler dedik, dokuz otuzda onu yatağına koyup odasından çıktım.
Hiç ağlamadı. Ayağa kalkmadı. Yatağın kenarından çıkmaya çalışmadı. Sadece ilk yatırdığımda 30 saniye kadar itiraz etti (numara ağlaması). Hemen uyudu. On dakikalık ilk bekleme süresinin ortasında geldiğimizde, ne yapıyor acaba diye meraktan yanına gittiğimde uyumuştu.
EDIT: Bir: Damla hanım sabaha kadar uyanmadı (artık maşallah demem gerekiyor sanırım :) )
İki: Tuvalet adaptörümüz geldi, henüz üzerine oturup "çişşş" diyor. Çişin ne olduğunu ve nasıl isteyerek yapılabildiğini bilmediğini sanıyorum. Tracy'yi okuyana dek bu konuda girişimde bulunmayı düşünmüyorum. Sadece halıları toplayıp evde altını açabilirim önümüzdeki günlerde.