Pleistosen, Kuaterner döneminin ilk jeolojik bölümüdür. Gezegeni kaplayan düşük sıcaklıklar ve mamut gibi büyük memelilerin ortaya çıkmasıyla karakterize edildi. Aynı şekilde, bu kez insan türünün evrimini incelerken zorunlu bir referans söz konusudur, çünkü modern insanın atalarının ortaya çıktığı Pleistosen sırasındaydı.
Pleistosen, fosil kayıtları ile en çok çalışılan jeolojik bölümlerden biridir, böylece mevcut bilgiler oldukça geniş ve güvenilirdir.
Genel özellikler
süre
Pleistosen, yaklaşık 2.6 milyon yıl önce başlamış ve MÖ 10.000 civarında son buzul çağı sonunda sona ermiştir.
Kıtaların çok az yer değiştirmesi
Bu süre zarfında kıta kayması çok azdı ve o zamandan beri de böyle kaldı. Zaten o zamanlar kıtalar bugün sahip oldukları pozisyonları işgal ettiler, böylece Dünya'nın dağılımı büyük değişikliklere uğramadı.
Düşük sıcaklıkların baskınlığı
Pleistosen iklimi, buzul çevrimlerinin art arda gelmesiydi, bu da buzul dönemlerinin yaşandığı, ardından da buzulların dönemleri olarak bilinen sıcaklıkların arttığı diğerleri oldu. Bu, Pleistosen boyunca, Würn olarak bilinen son buz çağına kadar olan durumdu.
Gezegenin çoğu buzla kaplıydı
Uzmanlar tarafından toplanan bilgilere göre, gezegenin yaklaşık% 30'u bu süre zarfında çok yıllık bir şekilde buzla kaplıydı. Bu şekilde kalan alanlar çoğunlukla kutuplardı.
Güney Kutbu'ndaki Antarktika, bugün olduğu gibi tamamen buzla kaplıydı ve Kuzey Kutbu'ndaki Kuzey Kutup Bölgesi toprakları da kaplandı.
megafauna
Pleistosen dönemi sırasında, gezegenin peyzajlarına pratik olarak hâkim olan mamut, mastodonlar ve megatherium gibi büyük memeliler azami ihtişamlarıyla yaşadılar. Başlıca özelliği büyüklüğü idi.
İnsan gelişimi
Pleistosen'de, Homo erectus, Homo habilis ve Homo neanderthalensis gibi modern insanın ataları ( Homo sapiens ) geliştirilmiştir.
jeoloji
Pleistosen dönemi sırasında, jeolojik açıdan pek bir aktivite yoktu. Kıta kayması, önceki zamanlara göre yavaşlamış gibi görünüyor. Uzmanlara göre, kıtaların oturduğu tektonik levhalar birbirlerinden 100 km'den daha fazla hareket etmediler.
Kıtalar neredeyse bugün işgal ettikleri pozisyondaydı. Hatta bugün denizin altında kalan alanlar, kıtalar arasında köprüler oluşturan yüzeydeydi.
Bugün Bering Boğazı olarak bilinen bölgenin durumu böyle. Bugün, Pasifik Okyanusunu Arktik Okyanusu ile birleştiren bir su kanalıdır. Bununla birlikte, Pleistosen sırasında, Kuzey Amerika'nın en batı ucunu Asya'nın en doğu ucuna bağlayan bir toprak şeridi idi.
Pleistosen, gezegenin sıcaklığının büyük ölçüde düştüğü ve kıtaların topraklarının çoğunun buzla kaplı olduğu, buzullar olarak bilinen fenomenin bolluğu ile de karakterize edildi.
Uzmanlar, bu süre zarfında Antarktika’nın şu anda olduğu gibi tamamen polar bir başlıkla kaplı olduğunu doğruladı.
Ayrıca, kıtaların belirli bölgelerinde oluşan buz tabakasının, 3 ila 4 km arasında birkaç kilometrelik bir kalınlığa ulaşabileceği bilinmektedir.
Buzulların jeolojik etkileri
Gezegenin bu dönemde yaşadığı birçok buzulların sonucu olarak kıtaların yüzeyi aşındırıcı bir süreçten etkilenmiştir. Aynı şekilde, kıtaların iç kısımlarında bulunan su kütleleri de değiştirildi, hatta her bir buzlanmanın sona ermesiyle birlikte yenileri ortaya çıktı.
Deniz seviyesinde azalma
Pleistosen'de deniz seviyesi kötü bir şekilde düşmüştür (yaklaşık 100 metre). Bunun ana nedeni buzulların oluşumu oldu.
Bu süre zarfında çok fazla buzlanmanın olduğunu belirtmek önemlidir, bu nedenle buzulların oluşumunun oldukça yaygın olduğu söylenebilir. Bu buzullar, deniz seviyelerinde bu düşüşe neden olmuş, bu da denizlerarası dönemlerde geri dönecektir.
Beklendiği gibi, bir buzul çağı olduğunda, deniz seviyesi düştü. Remitlendiğinde ve interglasyal bir dönem yaşandığında, deniz seviyesi yükseldi.
Bu, sahillerde basamak görünümünde olan deniz terasları gibi uzmanların çağırdığı yapıların oluşmasıyla sonuçlandı.
Bu deniz teraslarının incelenmesi, jeoloji alanında uzmanların önemini göstermiştir çünkü uzmanların diğer şeylerin yanı sıra, meydana gelen buzulların miktarını çıkarmasına izin vermiştir.
Pleistosen Sırasında Su Oluşumları
Dünya gezegeninin konfigürasyonu bugünküyle çok benzerdi. Öyle ki okyanuslar ve denizler neredeyse aynıydı.
Amerika kıtası ile Asya ve Okyanusya arasındaki boşluğu kaplayan, Pasifik Okyanusu'nun gezegendeki en büyük su kütlesiydi. Atlantik Okyanusu, Amerika ile Afrika ve Avrupa kıtaları arasında bulunan ikinci en büyük okyanus idi.
Güney Kutbu'na doğru Antarktika Okyanusu ve Kuzey Kutbu'nda Arktik Okyanusu bulunur. Her ikisinde de sıcaklıklar çok düşüktür ve aynı zamanda buzulların ve buzdağlarının varlığı ile de karakterize edilir.
Hint Okyanusu, Afrika'nın doğu kıyıları ile Malay yarımadası ve Avustralya arasındaki alanda yer almaktadır. Güneye Antarktika Okyanusu ile bağlanır.
Pleistosen sırasında bazı değişikliklere uğrayan su kütleleri, kıtaların içindekilerdi, çünkü buzullar ve kıtaların belli alanlarını, gölleri ve gölleri kaplayan buz tabakalarının erimesi sayesinde nehirler ciddi şekilde değiştirilebilir. Bütün bunlar, konunun uzmanları tarafından toplanan kanıtlara göre.
hava
Pleistosen, bazı uzmanlar için Buz Çağı olarak bilinmesi gereken jeolojik bir çağdı. Diğerleri için, bu mezhep yanlıştır, çünkü Pleistosen'de, birbiri ardına gelen bir dizi buzullaşma vardır; bunlar arasında, çevresel sıcaklıkların birbiri ile eşlendiği bilinen periyotların yükseldiği dönemler vardır.
Bu anlamda, iklim ve çevresel sıcaklıklar her zaman dalgalanıyordu, ancak sıcaklıklar karasal jeolojik geçmişin diğer dönemlerinde olduğu gibi fazla yükselmedi.
Pleistosende gözlemlenen iklim koşulları, daha önceki gezegenin sıcaklıklarının önemli ölçüde azaldığı Pliyosen’in ikliminin bir devamıdır.
Bu anlamda, Pleistosen ikliminin temel özelliği, meydana gelen buzulların yanı sıra kıtaların yüzeyinde kalın buz tabakaları oluşumu olmuştur.
İkincisi, temel olarak kutuplara daha yakın olan toprak şeritlerinde gözlenmiştir. Antarktika hemen hemen her zaman buzla kaplıyken, Amerika ve Avrupa kıtalarının kuzey uçları buzullarda buzla kaplıydı.
Pleistosen sırasında, birbirlerinden birbiri ile geçen dönemler ile ayrılmış dört buzlanma meydana gelmiştir. Buzullar, Avrupa kıtasında ve Amerika kıtasında farklı bir ad alır. Bunlar şunlardı:
- Günz: Bu adla Avrupa'da bilinen, Amerika'da Nebraska buzullaşması olarak bilinir. Pleistosen'e kaydedilen ilk buzullamaydı. 600.000 yıl önce sona erdi.
- Mindel: Amerika kıtasında Kansas'ın buzullaşması olarak bilinir. 20, 000 yıllık bir interglasyal dönemden sonra gerçekleşti. 190.000 yıl sürdü.
- Riss: bu zamanın üçüncü sırları. Amerika'da Illinois buzulları olarak bilinir. 140.000 yıl önce sona ermişti.
- Würm: Buz Çağı olarak bilinir. Amerika kıtasında Wisconsin buzulları denir. 110.000 yıl önce başlamış ve yaklaşık olarak MÖ 10.000 yılında sona ermiştir.
Son buz çağının sonunda, günümüze kadar uzayan bir post-buzul dönemi başladı. Pek çok bilim insanı gezegenin şu anda ülkeler arası bir süreç içerisinde olduğuna ve bir milyon yıl sonra başka bir buzlanmanın ortaya çıkmasının muhtemel olduğuna inanıyor.
flora
Bu süre zarfında yaşam, buzullarla gözlenen iklimsel sınırlamalara rağmen oldukça çeşitliydi.
Gezegendeki Pleistosen sırasında belli bölgelere sınırlı birkaç çeşit biyom vardı. Böylece, gelişen bitkiler her bir biyominkininkilerdi. Bu bitki türlerinin çoğunun bu güne kadar hayatta kaldığına dikkat etmek önemlidir.
Gezegenin kuzey yarım küresine doğru, kutup dairesi içinde büyüyen bitkilerin küçük olması nedeniyle karakterize olan tundra biyomunu geliştirdi. Büyük, yapraklı ağaçlar yoktur. Likenler, bu tip bir biyomun karakteristik bir bitki örtüsü türüdür.
Pleistosen'de gözlenen ve hala devam eden bir diğer biyom ise, baskın bitkisel formu, bazen yükseklere ulaşan iğne yapraklı ağaçlar olan taygadır. Fosil kayıtlarına göre, liken, yosun ve bazı eğrelti otlarının varlığı da takdir edilmiştir.
Aynı şekilde, biyom, çimler gibi bitkilerin gözlendiği ılıman çayırlar gibi göründü.
Kıtaların içlerinde, sıcaklıkların çok düşük olmadığı yerlerde, daha sonra büyük ormanlar oluşturan büyük ağaçlar gibi bitkisel formlar gelişti.
Termofilik tipte bitkilerin ortaya çıkması dikkat çekicidir. Bunlar sadece aşırı sıcaklık seviyelerine dayanacak gerekli adaptasyonlara sahip olan bitkilerdir. Beklendiği gibi, adapte olmaları gereken sıcaklıklar sıfırın çok altında soğuktu.
Aynı fikir sırasına göre, bu süre zarfında, özellikle soğuk mevsimlerde, belli zaman aralıklarında yapraklarını kaybeden yaprak döken ağaçlar da ortaya çıktı.
Meydana gelen her buzulda peyzajın biraz değiştiğini ve galaksiler arası dönemde yeni bitki formlarının ortaya çıktığını not etmek önemlidir.
yaban hayatı
Pleistosen sırasında, memeliler egemen grup olmaya devam etmiş, bu şekilde hegemonya daha erken zamanlarda başlamıştır. Pleistosen'deki faunanın en göze çarpan yönlerinden biri, sözde megafauna'nın ortaya çıkmasıydı. Bunlar, şu anda geçerli olan düşük sıcaklıklara dayanabilecek büyük hayvanlardan daha fazlası değildi.
Aynı şekilde, bu süre zarfında çeşitliliğini sürdüren diğer gruplar, çoğu günümüze kalmış kuşlar, amfibiler ve sürüngenlerdir. Bununla birlikte, yukarıda açıklandığı gibi, memeliler bu dönemin krallarıydı.
megafauna
Büyük hayvanlardan oluşuyordu. Bu grubun en iyi bilinen temsilcileri arasında mamut, megatherium, smilodon ve elasmotherium yer alıyor.
Mammut
Mammuthus cinsine aitlerdi. Görünüşe göre bugün varolan fillere çok benziyorlardı. Proboscidea sırasına ait olduğunda, en temsil edici özelliği, konuşmacı olarak boynuz olarak adlandırılan ve uygun adı hortum olan büyük burun uzamasıydı. Aynı şekilde, mamutların, onları yukarı doğru yönlendiren karakteristik bir eğriliği olan uzun keskin dişleri vardı.
Düşük sıcaklığa sahip alanlara yakın mı yoksa uzak mı olduklarına bağlı olarak, vücutları kalın kürkle kaplıydı. Yeme alışkanlıkları otçuldu.
Mamutlar, bir sonraki çağda, Holosen'de soyu tükendi. Ancak, bol fosil kayıtları bu tür hakkında çok şey bilmeye izin vermiştir.
megatherium
Pilose düzenine ait olan Megatherium, şu anki durumlarla ilgiliydi.
Dünyayı dolduran en büyük hayvanlardan biriydi. Ortalama 2, 5 - 3 ton ağırlığa sahipler ve yaklaşık 6 metre uzunluğunda ölçtüler. Toplanan fosiller, kemiklerinin oldukça sağlam olduğunu doğrular.
Mevcut tembeller gibi, yiyecek arayışı içinde kazabilecekleri çok uzun pençeleri vardı. Otçullardı ve yalnız olduklarına inanılıyordu.
Vücudu onu yoğun soğuktan koruyan kalın bir kat ile kaplıydı. Güney Amerika'da yaşadı.
Smilodon
Onlar Felidae ailesine ait olduğu için mevcut kedigillerin akrabaları olarak kabul edilirler. En büyük özelliği, büyük boyutları dışında, üst çenesinden inen iki uzun diş idi. Bunlar sayesinde, smilodon dünya çapında "kılıç dişli kaplan" olarak biliniyor.
Toplanan fosillere göre, bu türün erkeklerinin ağırlıkça 300 kg'a kadar ulaşabileceğine inanılmaktadır. Yaşam alanlarına gelince, çoğunlukla Kuzey Amerika ve Güney Amerika'da yaşadılar. En büyük miktarda smilodon fosilinin bulunduğu alan, Amerika Birleşik Devletleri, Kaliforniya'daki Rancho La Brea'dadır.
Elasmotherium
Mevcut gergedanlarla ilgili Rhinocerotidae familyasına ait büyük bir memeliydi. Karakteristik unsuru, kafatasından çıkıntı yapan ve bazen 2 metreden fazlaya ulaşabilen büyük bir kornaydı.
Otçultu ve çoğunlukla ot besleniyordu. Zamanın diğer memelileri gibi, muazzam vücudu da kalın kürkle kaplıydı. Orta Asya ve Rus bozkırlarında yaşadı.
İnsanın evrimi
Pleistosen sırasında insan türleri modern insan olarak gelişmeye başladı. İnsanın doğrudan ataları Homo habilis, Homo erectus ve Homo neanderthalensis idi.
Homo habilis, muhtemelen taş ve metalden yapılmış basit aletleri üretmeye ve kullanmaya başlamasıyla karakterize edildi. Aynı şekilde kulübe inşa etti ve yerleşim birimleri kurdu. Alışkanlıkları hareketsizdi.
Daha sonra Homo erectus ortaya çıktı. Bu, Homo habilis'inkinden daha geniş bir dağılıma sahipti. Fosiller sadece Afrika'da değil, Avrupa, Okyanusya ve Asya'da da bulundu. Sosyal bir arada yaşama duygusunu ilk geliştiren onlardı. Toplumda yaşamak için gruplar kurdular.
Homo neandertalizmi, mevcut insandan biraz daha büyük bir beyne sahipti. Vücudu soğuğa belirli adaptasyonlar geliştirdi. Bununla birlikte, kendini korumak için hayvan derileri ile dava açan ustalığına başvurdu. Bilinenlere göre, Homo neandertalizinin belli bir sosyal organizasyonunun yanı sıra basit bir sözel iletişim vardı.
Sonunda modern insan görünüşünü yaptı, Homo sapiens . Başlıca özelliği beynine ulaşan geniş gelişmedir. Bu onun resim ve heykel gibi etkinlikler geliştirmesine izin verdi. Aynı şekilde, içinde belirgin bir sosyal hiyerarşi olduğu bir toplum kurdu.
bölünmeler
Pleistosen dört yaşına ayrılır:
- Gelasiense: 2, 5 milyon yıl önce başladı ve 1, 8 milyon yıl önce sonuçlandı.
- Calabrian: 1.8 milyon yıl önce 0.7 milyon yıl öncesine kadar başladı.
- İyonyalı: 0, 7 milyon yıl önce 0, 12 milyon yıl önce başlıyor.
- Tarantiense: 0.12 yıl önce başladı ve MÖ 10.000 yılına kadar uzatıldı