bana denk gelenler hep dürüsttü. aynı yolun yolcusu olduğumuzu yüzümden mi anlıyorlar bilmiyorum ama aleni gelip istiyorlar şarap parasını. "bir ekmek parası" diye dilenen dilenciye ekmek alıp veren ben, "abla bir şarap parası" dediğinde sakınmadan uzatıyorum cebimdeki parayı. bir gün oturup dinleyin derim, içtikçe konuşuyorlar, konuştukça açılıyorlar. birlikte oturduğunuz banktan kalktığınızda "benim derdimde dert miymiş be" diyorsunuz.