Kulp ve tsuba Japon kılıcı.
Muhtemelen en eski tsuba bitirme tekniği, yüzeyinde kaba demirciliği taklit etmektir, böylece dövme plaka üzerinde çekiçleme izleri açıkça görülebilir ve ... hepsi bu! Bir çeşit master (veya müşteri) bununla sınırlı olabilir. Gibi, içinde silah en önemlisi tsuba değil bıçak. Ancak ham demircilik, beyaz bir alaşımın küçük sakura yaprakları yanlışlıkla metale düşmüş ya da gümüş dişler, pençeler ve kesinlikle ellerinde altın bileziklerle oturabiliyormuş gibi desteklenebilir! Burada bir komplo yok, ama ... beceriye ve aynı zamanda Tsubako ustasının karakterine doğrudan imalar var: evet, ama böyleyim, bunu karşılayabilirim, ben bir ustam!
Tsuba, futi bıçak montaj bağlantısı, iki sepp ve tsuk rondela (kavrama), bıçağın yanı sıra geleneksel bir Japon kılıcının parçalarıdır.
Bir tsuba yüzeyinin süslemesinin antik örnekleri, kesilmiş bir süsdür. Örneğin, kılıç kemeri içindeyken açıkça görülebilen bir samurayın kişisel amblemi olan hiyeroglif veya mon olabilir. Aynı zamanda, bir tsuba'nın genel sadeliği sadece işlevselliğini vurguladı: İçinde kesinlikle gereksiz bir şey yoktu! Ancak efendinin fantezisi bu kadar sınırlı bir teknikte bile görülebilir. Örneğin, on küçük dairenin tsuba çevresine sığabilir ve daha sonra her birinde, örneğin çift kesimli bir süs ve her şeyi kesebilir!
Bu tür bir yarık tsuba ismini Owari eyaletinden almıştır.
Bazen bir tsuba'nın tüm yüzeyi eşit şekilde veya “parçalar halinde” çeşitli yapay veya doğal malzemelerin taklitlerini doldurur. Basit bir iş gibi gözükse de, aslında tasvir edilen malzemenin analoğuyla tam bir ilişki kurabilmek için kayda değer bir beceriye sahip olmak gerekliydi, göze çarpmayan dekor ise yalnızca ustanın ve ustanın rafine edilmiş tadını vurguladı.
Örneğin, yüzeyi sanki bir ağaç kabuğu veya eski tahtadan yapılmış gibi görünen bir tsuba olabilir. Bu etki, bir keski, yani metal üzerine gravür ile muamele edilmesiyle başarılmıştır. Aynı zamanda, kabuğun düzensizlikleri ve katmanları o kadar ustaca üretildi ki, uzaktan gerçek bir ağaçmış gibi görünüyordu ve hala metal olduğunu fark etmek mümkün oldu. Bu durumda, nakago-ana dikey ekseni belirledi, ancak sola ve sağdaki kabuğun dokusu, bu ağaç gerçek olsaydı, elbette kesinlikle imkansız olan birbirini yansıtıyordu.
Nanako tekniği (“balık pulları”) emek yoğun olanlardan biri olarak kabul edilir, ancak ürünler üzerinde çok etkileyici görünmektedir, bu yüzden zenginler arasında çok popüler olmasının nedeni budur. Özü, metal yüzeyde, 1 mm'den daha büyük olmayan küçük granüllerin uygulanmasıydı. Tüm granüller aynı çaptaydı ve sıralar halinde ya da çevresel olarak düzenlenmiştir. Klasik nanako tekniği, çeşitli granüllerden yapılmış küçük ebatlı “yamalar” dan oluşan figür kompozisyonlarında da kullanılmıştır. Bunlar gonome-nanako (keskin tanımlı kenarlara sahip granüller) ve nanakokin (yüzeye altın folyo ile doldurulmuş granüller) ve nanakotat (düz çizgiler olarak düzenlenmiş granüller) olabilir - burada tsubako fantezisi gerçekten sınırsız olabilir.
Seami tarzı bir tsuba, çok nadir görülen bir tsubadır.
Bir küp için çok popüler bir tasarım tipi dairesel bir kompozisyondu ve bu yüzden. Birincisi, Japonların, bir şekilde veya bir daire şeklinde olan her şeye özel olarak bağlanması burada önemliydi. Antik çağda bile, Haniv'in mezarlık ve kurgan etrafındaki ritüel figürleri eşmerkezli daireler halinde düzenlenmiş ve Japonya'daki herhangi bir yuvarlak delik her zaman ruh dünyasına açılan kapılar olarak kabul edilmiştir. Çember aynı zamanda sadece Güneş ve Ay'ı değil, aynı zamanda elementlerin sürekli hareketlerini, değişkenliklerini, bir tür maddenin bir başka maddeye taşmasını ve hatta varlığın sonsuzluğunu da sembolize ediyordu.
Çok basit tsuba maru gata XVIII yüzyıl.
İkincisi, tsuba'nın yuvarlak şekli de işlevselliği nedeniyle popülerdi, çünkü her şeyden önce bir vurgu olarak gerekliydi ve bu da yaratıcısını merkezden kenarlara bir kompozisyon oluşturmaya zorladı. Ne de olsa, merkezin kendisi Nakago-Ana ve Khitsu-Ana'dan bir ya da iki kişi tarafından işgal edildi. Ek olarak, bileşim kulp ve bıçak ve kılıcın diğer tüm detayları ile birleştirilmeliydi, eğer rakamlar tsuba üzerindeki dairenin kenarı boyunca yerleştirildiyse yine en kolay olan kılıçtı.
Böyle bir tsuba'nın bileşimi son derece basit olabilir. Örneğin, krizantem çiçekleri bir daire içine yerleştirilmiş veya birbiri ardına düşen bulutların kıvrımı. Hem çiçeklerin hem de bulutların aynı olması durumunda, Japon ürünlerinde beklenmeyen Japon ustasının Japon olamayacağı açıktır.
Bazen bir yarık bir tsuba çemberinin içine yazılabilir, tamamı rüzgarla şişirilmiş yelkenlerden veya rüzgarda uçan oklardan oluşur. Ya da açık pençeli bir yengeç ya da bir tanesinin yakından bakarken altından bir çekirge ya da yusufçuk heykelcik görebileceği bambu sapları olabilir. Ancak, bir tsuba'da tasvir edilenler genellikle ustanın kaprisinde yapılmazdı - ne istersem onu yaparım, ama derin bir anlam içeriyordu ve samuray valor'un önemli bir hatırlatıcısıydı. Böylece, irisin çiçeği samuray sınıfının ve bambu olan - esnekliğinin ve sebatının bir simgesiydi. Japonya'nın eski savaşçıları olan Yama-Busi'nin savaş boynuzu olan Horai'nin görüntüsü, her şeyden önce, büyük bir deniz kabuğundan yapılmış olan bu boynuzun hem savaş alanında, hem de sinyal vererek ve çeşitli dini törenlerde üflenebileceği için kutsal bir anlamı vardı.
Sanatçının bu gravüründe, Utagawa Kunisad (1786 - 1865), sağ üst köşede, genellikle ninja kılıçlarına atfedilen kare tsuba açıkça görülmektedir. Aslında, bu tsuba diğerleri ile aynı şekilde idi.
Khitsu-Ana'nın delikleri de sıklıkla ustanın dikkatini çekti ve tsube üzerindeki genel çizimde bir ya da başka kompozisyonun bağlantı linki vardı. Örneğin, bir tsuba uçağının dörtte üçü bir çizimi doldurabildi ve bu durumda Khitsu-Ana bağımsız bir öğe oldu.
“Bambu” çok popüler bir tsuba güdüsü: “Kıvrılanlar kendini düzeltir!” Japonca söyle. Metropolitan Müzesi, ABD.
İlginç bir şekilde, tsuba parselleri çok nadiren savaş benzeri bir şeyi ya da kaplan gibi yırtıcı bir canavarı tasvir ediyordu. Vakaların büyük çoğunluğunda, üzerindeki görüntü, isimlerinin bile konuştuğu gibi oldukça huzurlu, sağduyulu ve çok lirikti. “Kelebekler ve Çiçekler”, “Su Çarkı”, “Şey”, “Dört Şemsiye”, “Bulut ve Fuji”. “Crane” ve “Crab” parselleri çok popüler. İlk durumda, yayılmış kanatlı bir vinç bir daireye yazılır ve ikincisinde yayılmış pençeleri olan bir yengeç! “Tapınak Kapısı” gibi bir tsuba bile var. Ve büyük olasılıkla, kılıcın sahibi samurayın ardından Ise tapınağını ziyaret etti (Japonlar için Müslümanların Kabe'yi ziyaret etmesi ile aynı!), Ve başkalarının bunu bilmesini istedi. “Yay ve Ok” tsuba, bir yay ve iki uçan ok görüntüsü ile biraz daha militan görünüyor. Ancak, bu, başka savaş araçlarının resimlerini yerleştirmeme kuralına bir istisnadır, ancak insanlarla ve tanrılarla savaşan figürlere sahip karmaşık kompozisyonların tsuba yüzeyinde bulunduğu halde, çok çeşitli Japon silahları görülebilir.
Tsuba "Fuji ve ağaç."
Bugün, tsuba popüler bir koleksiyon haline geldi ve kılıçtan ayrı bir hayat kurtardı. Özel sergi masası ve duvar sehpaları, boyalı saklama kutuları onlar için yapılmıştır - bir deyişle bugün, ölümcül bir silahın bir parçasından ziyade uygulamalı sanatın bir nesnesidir. Tsuba'nın pahalı olması da önemlidir: binlerce ruble 5, 50 ve 75 vardır. Fiyat, kısıtlamalar ve işçilik statüsüne ve ustanın şöhret derecesine bağlıdır, bu yüzden bugün sadece boş bir eğlence değil, aynı zamanda ... bedava paranızı aktif hale getirmenin harika bir yolu!
Yaprakları ve çiçekleri olan başka bir yarık tsuba.
Yazar bilgi desteği ve verilen fotoğraflar için Japan Company Antiques'e (http://antikvariat-japan.ru/) şükranlarını sunar.