Devasa Uzay Fırlatma Sistemi roketiyle fırlatıldıktan sonra NASA’nın Orion kapsülü, yörüngeye girmeye hazırlanırken ay yüzeyinin 130 kilometre yakınında uçtu.
Uzay
21 Kasım 2022
NASA’nın Artemis I misyonu, 21 Kasım’da ay yüzeyinin uzak tarafının 130 kilometre yukarısında uçarak aya yakından yaklaştı.
Orion kapsülü, 16 Kasım’da şimdiye kadar fırlatılan en güçlü roket olan devasa Uzay Fırlatma Sistemi (SLS) roketinin üzerinde patladı. Yıllarca süren gecikmeler ve bu yıl hidrojen sızıntıları, teknik sorunlar ve en son SLS’nin Florida’daki Cape Canaveral’daki fırlatma rampasında atlattığı bir kasırga nedeniyle engellenen birçok fırlatma fırsatının kaçırılmasından sonra, kalkış şaşırtıcı derecede sorunsuz geçti.
Uzay analisti Laura Forczyk, “Her şeyin sorunsuz gitmesi benim için şaşırtıcıydı” diyor. “Yani ufak tefek aksaklıklar oldu ama patlamadı!” Bu aksamaların en büyüğü, bir ekibin fırlatmadan kısa bir süre önce sıkmak için fırlatma rampasına gönderdiği bir dizi gevşek cıvataydı – roket donanımı üzerinde çalışan birinin kalkışa bu kadar yakın olduğunu görmek olağanüstü nadirdir.
Orion’un 25 Kasım’da Ay yörüngesine girmesi bekleniyor. Ardından, yörüngede altı gün geçirdikten sonra, görevin en az fırlatmanın kendisi kadar önemli olan bir parçası olarak geri dönmesi gerekiyor. 11 Aralık’ta Dünya’ya dönmesi bekleniyor.
NASA yardımcı yöneticisi Thomas Zurbuchen, “Orion’u geri getirmek, Dünya’dan çıkmak kadar büyük bir zorluk olacak” dedi. Yeni Bilim İnsanı. “Riskler artıyor… Görev ancak Orion sağ salim buraya indiğinde sona erer.” Ancak o zaman, şu anda 2024 için planlanan Artemis II görevinin amacı olan gemiye insan yerleştirmek için yeterince güvenli kabul edilebilir.
Bu görev için NASA’nın daha da dikkatli olması gerekecek. NASA’nın Virginia’daki Langley Araştırma Merkezi’nden Emily Judd, “İnsanlar muhtaç yaratıklardır” diyor. “Soluyacak oksijene, yiyeceğe, gerekli tüm yaşam destek sistemlerine ihtiyacımız var – Artemis I’in bir parçası, bu sistemleri test ediyor ve mürettebat Artemis’e çıktıklarında her şeyin hazır olduğundan emin oluyor. II.”
Artemis I’in ana amacı, SLS ve Orion uzay aracını, mürettebatlı bir Orion’un Ay’da bir uçuş gerçekleştirdiğini görecek olan Artemis II’nin önünde test etmek olsa da, başka bazı bilimsel hedefler de var. SLS, her biri yalnızca yaklaşık 11 kilogram ağırlığındaki küçük uydular olan 10 küp uydu taşıdı ve bunları fırlatmadan saatler sonra uzaya gönderdi.
Küp uydulardan dördü, ayın yüzeyine yumuşak bir iniş gerçekleştirmeyi amaçlayan Omotenashi adlı bir Japon deneyi de dahil olmak üzere ayı incelemek için tasarlandı. Bu, Japonya’yı şimdiye kadarki en küçük aya iniş yapan dördüncü ülke yapacak. Bununla birlikte, Omotenashi uzayda yuvarlanıyor gibi görünüyor ve bu da inişini engelleyebilir.
Küp uydulardan üçü uzaydaki radyasyonu incelemeyi amaçlıyor. NEA Scout adlı bir diğeri, güneş yelkeniyle yakındaki bir asteroide uçacak, geri kalan ikisi ise derin uzay itme yöntemlerinin geliştirilmiş yöntemleri için teknoloji gösterileri olacak. 18 Kasım’da bir NASA basın toplantısına göre, 10 küp uydudan beşi şu anda beklendiği gibi çalışıyor, diğer beşi ise ya teknik sorunlar yaşıyor ya da Dünya’daki operatörleriyle iletişim kuramıyor.
Artemis I, 1972’de Apollo 17’den bu yana ilk kez astronotları ay yüzeyine götürmeyi ve gelecekteki bilimsel çalışmaları bilgilendirmeyi amaçlayan Artemis III misyonunu geliştiriyor. Forczyk, “Evet, ay hakkında, ama aynı zamanda Dünya ve Mars’ta nasıl hayatta kalabileceğimiz hakkında da öğrenebileceğimiz şeylerin yüzeyine zar zor dokunduk” diyor. “Ay, güneş sistemine giden basamaktır.”
Her Cuma, galakside ve ötesinde bir yolculuk için ücretsiz Launchpad bültenimize kaydolun
Bu konularda daha fazlası:
Kaynak : https://www.newscientist.com/article/2347840-nasas-flagship-artemis-i-mission-has-flown-past-the-moon/?utm_campaign=RSS%7CNSNS&utm_source=NSNS&utm_medium=RSS&utm_content=home