Fakat Karabekir Paşa'nın Armağan tarafından asla paylaşılmayacağını tahmin ettiğimiz ifadeleri bunlarla sınırlı değildir. Yine Vahdettin için 42. sayfada şu ifadeler Karabekir'den aktarılmaktadır:
"Millete 'baği', yani Sultan ve devlete başkaldırmış diyen, bizi 'asi' diye fetva çıkararak idama mahkûm eden, düşmanlarımızla birleşerek milli hükümetimize karşı Halife Ordusunu gönderen bir adamı tutmak, millete olduğu kadar tarihe karşı da bizi küçük düşürür"
64. sayfada ise Karabekir Paşa, Atatürk'e sunduğu yenilik önerileri arasında şunları saymaktadır:
"3. Eğitim ve öğretimde birlik sağlanmalıdır 7. Dilimiz Arapça ve Farsçanın etkisinden kurtarılmalı, Türkçesi var olan kelimelerin başka dillerdeki karşılıkları kullanılmamalıdır".
73. sayfada ise Paşa, Atatürk'e şunları söylediğini iddia etmektedir:
"Paşam, görüyorum ki siz din ve Hilafet kuvvetlerine çok önem veriyorsunuz! Şu halde muhafazakârlara dayanmak istiyorsunuz. Size bu vesileyle bir daha o eski teklifimi arz edeyim: Yanımda bir kopyası var. (Cep cüzdanımı çıkarıp verdim.) Lütfen bir daha okuyunuz. Türk milleti yeniliğe muhtaçtır. Bunu da uzmanlarımızla başarabiliriz, asla camilerle ve muhafazakârlarla değil"
Bu örnekler çok uzatılabilir, bizim tarafımızdan tespit edilenlerin sadece bir kısmıdır. Fakat bunlar bile Karabekir Paşa'nın Mustafa Armağan'ın aradığı şahsiyet olamayacağını kanıtlamaktadır.
Karabekir'in tutarlı bir tezi var mı?
Karabekir Paşa'nın tutarlı bir tezi olmadığını da rahatlıkla söyleyebiliriz. Paşa önce Atatürk'ün kendisini Halife ve Sultan ilan edeceğini iddia etmektedir. Ardından da Atatürk'ü neredeyse din karşıtı bir noktada göstermeye çalışmaktadır. Bu iddialarına paralel olarak da Karabekir Paşa önce laik ve Cumhuriyetçi; ardından da muhafazakâr ve hilafetçi bir muhalefet ,
yürütmektedir! Bu önemli tezadın dışında Atatürk, Karabekir Paşa'nın kaleminde tam bir diktatör olarak tanımlanmaktadır. Fakat bu nasıl bir diktatörlüktür ki Ali Şükrü Bey olayı üzerine Karabekir Paşa'nın anlattığı şu olay gerçekleşebilmektedir:
"Muhalif milletvekilleri bu olayı doğrudan doğruya Gazi'den biliyor ve ona tutuklama müzekkeresi çıkartmaya kadar işi götürüyorlardı".
Yine Karabekir Paşa, Atatürk'ün kendisine uymayan herkesi tasfiye etmeye çalıştığını iddia etmektedir fakat gerçek tasfiyenin aslında Atatürk'e karşı bizzat kendisi tarafından nasıl planlandığını da şöyle anlatmaktadır:
"Ben kendimce buna bir çare bulmuştum. Önce Saltanatı kaldırmak ve Hilafeti Osmanlı hanedanına bıraktıktan sonra barışı imzalamak, ardından da Cumhuriyeti ilan etmek ve Cumhurbaşkanlığına 'sırf tarihi bir nam almak suretiyle' ödüllendirilmek üzere Mustafa Kemal Paşa'yı seçmek. Ancak bir şartla: Mustafa Kemal Paşa seçildikten sonra Cumhurbaşkanlığından istifa edecekti".
Karabekir Paşa'nın tezlerindeki esas tutarsızlıklar Atatürk'e İngilizcilik, Amerikan mandacılığı isnat edecek kadar uç noktalara vardığı ve bugün tüm Şeriatçı "tarihçiler" tarafından önümüze temcit pilavı misali ısıtılıp ısıtılıp getirilen yerlerdedir. Bu konularda bir tartışmaya girmeyi gereksiz buluyoruz çünkü bu daha 1933'te kapamış bir tartışmadır.
1933 yılı Mayıs ayında 17. sayısı çıkan Kadro'da Şevket Süreyya o günlerde çok tartışılan Karabekir Paşa'nın iddialarına şöyle cevap vermiştir:
"Dün olduğu kadar bugün de Wilson'cu olan Kazım Karabekir Pş. nın, İnkılâba ne vakit karıştığı ve ondan ne vakit uzaklaştığını, bahse mevzu etmemelidir. Çünkü onun filvaki maddesi Milli İnkılâbımızın bir safhasına sürüklenmiş, fakat ruhu ve zihniyeti, esasen o inkılâbın her zaman ardında ve haricinde kalmıştır Bu mücadelenin daha ilk adımında, Erzurum'daki İngiliz nöbetçilerinin elinden cephane kaçırmak için bir takım haysiyet kırıcı kombinezonlara girişen, bütün idrak ufkunu Erzurum topraklarının yaylaları ile hapsedip 'Aman! Mücadele etrafa taşmasın! Aman! Sivas'a varmıyalım! Kızılırmağ'ı aşmıyalım!' 'Aman İstanbul'daki Meclisi Milli'ye her şeyi bırakıp mukadderata tevdii nefs edelim' diyen, her zaman sürüklenen ve her zaman arkadan koşan bir Kazım Karabekir Pş.da, milli idare hiçbir zaman merkezleşmemiş, fakat her zaman parçalanmıştır Eğer meydanda Büyük Nutuk olmasa idi, o zaman bu ihtimali hatta artık bizi saran kati bir tehlike gibi iylan etmekte ve bütün inkılâp neslini, Milli İnkılâbımızın mahiyet ve asaletini müdafaaya biran bile tereddüt etmezdik".
O zaman da cevap Büyük Nutuk'tu, şimdi de öyledir Onun yanında bizim yazacağımız her satır aciz kalacaktır.
Bir kitap neden yazılır?
Her kitabın yazılmasının ardında bir neden vardır. Yazar bize bir şeyler anlatmak ister. Bizim açımızdan da okurlarımız açısından da Karabekir Paşa'nın neden bunları kaleme aldığının cevabı zannederiz ki açıktır. Fakat üzerinde durulması gereken şey Mustafa Armağan'ın neden bu kitabı bugün derlediği, TİMAŞ'ın bu kitabı neden bu kadar reklamla, şaşaayla piyasaya sunduğudur
Mustafa Armağan, dikkatleri Karabekir Paşa'nın "Kızıl Pençe" adını verdiği bir hayali örgütlenmeye çekmeye çalışmaktadır. Güya bu örgüt doğrudan Atatürk'e bağlı olarak kurulmuş Türkiye'nin ilk derin devletidir. Armağan,
açıkça yazmasa da bunun "Ergenekon"un ilk hali olduğunu ima etmektedir aslında
Türkiye'nin bizzat Armağan'ın da dâhil olduğu Cemaat'in de büyük,
katkılarıyla sokulduğu süreç hepimizin bildiği gibi Türk Ordusu'nun tasfiyesi ve Atatürk'ün Türk milletinin kalbinden silinmeye çalışılması operasyonunun yaşandığı süreçtir. En baştan beri vurguladığımız gibi bu iş Atatürk'e kadar geri götürülecektir. İşte Mustafa Armağan'ın "Kızıl Pençe"yi yayınlamasının tek nedeni de budur.
Armağan, 1923'te kahraman olan Karabekir Paşa'nın nasıl olup da üç yıl sonra İstiklal Mahkemesi'nde yargılandığını sorgularken; en azından vicdan açısından PKK terörüne karşı savaşan günümüzün kahraman paşalarının nasıl olup da bugün "terör örgütü" kurmaktan yargılandığını ve hapis yattığını da sorgulamalıdır bizce.