I. Cuntanın diğer eylemleri: senaryolar
II. Ukrayna'nın federalleşmesi bizim için kabul edilebilir mi?
III. Tamamen Ukrayna "almak" denemek gerekir mi?
IV. Yeni Rusya'nın bağımsızlığına kim ihtiyaç duyuyor?
I. Cunta davranışının senaryoları
Cuntanın Donetsk ve Lugansk bölgeleri üzerindeki kontrolünü tekrar kazanamayacağı gerçeği, hiç kimse tarafından kuşku duyulmuyor. İsyancı bölgenin iadesini şu anki görevli Kiev’in kontrolünde veya sadece mevcut rejimin büyük bir Ukrayna’da uzun süre tutulması senaryosunu hayal edemiyorum.
1. Cuntanın varsayımsal olarak zararları en aza indirmek için yapabileceği en barışçıl ve acısız eylem süreci, Rusya ve “ayrılıkçıların” talepleriyle uzlaşmaktı: iki alanda veya Güneydoğu'da referanduma katılmayı ve federalleşmeyi kabul etmeyi kabul etmekteydi. kalan bölge. Prensip olarak, bu seçenek tamamen göz ardı edilemez - Ukrayna'yı Donbass olmadan kurtarabilirdi - ama politik olarak cunta için ölümcül. Uzlaşmaya varacak olursak, Kiev makamları federalleşme, Rus dili için devlet statüsü, bölgeler arası transferlerin azaltılması, devlet karşıtı histerileri ve rejimlerini kontrollü alanlarda sürdüren tüm psikolojik yoğunluğu azaltma zorunluluklarının meşruiyetini kabul ediyorlar. Büyük olasılıkla, bu senaryodaki cunta, onu iktidara getiren radikal devrimciler tarafından devredilmekte ya da halihazırda Rus karşıtı histeriyi caydırmaksızın tüm yeni alanların hayal kırıklığına uğramış nüfusu, Ukrayna'nın Galiçya'nın küçülmesine kadar Donetsk ve Luhansk yolunu izleyecektir.
Muhtemelen bu, cuntanın üyelerinin sağkalımı ve güvenliği açısından en umut verici seçenektir, ancak yabancı sahiplerinin buna izin vermesi muhtemel değildir. “Çok Vektörlü” Ukrayna ile oynamaya devam etmek için yapılandırılmadıkları için, seçkinlerin tümüne tabi tutuldukları az gelişmiş devletten elde edilen faydaları hızla toplamak, Rusya'ya teşvik etmek istiyorlar.
2. Kiev'in eylemin reddedilmesine dayanan başka bir yolu var. Cuntanın “ılımlı” kısmının ve patronlarının çatışmanın “yakılmasını” ümit etmesi ve radikal isyancıların kontrol noktalarında pozisyon almaktan, kontrollü bölgeleri genişletmekten, referandum hazırlamak, “bataklığı” ikna etmek ve sıkılaştırmak için sıkıcı çalışmalar yapmaktan yorulduğunu ummak mümkündür. Benim düşünceme göre, bu umutlar göz ardı ederek ve küçük tavizlerle Maidan'ı sakinleştirmek için “Yanukoviç'in kurnaz planına” benziyor. Junta'nın Rus halkına verdiği hakaret, baskılar ve silahlı saldırılar çoktan unutulmayacak ve etkiyi geri alma ve yumuşatma teşebbüsü zayıflığın bir tezahürü olarak algılanacak. Dahası, isyancılar kendileri için geri dönüş olmayacağına karar verdiler. Her gün fethedilmemiş cumhuriyetlerin varlığı Ukrayna devletini serbest bırakmakta, daha fazla insanı Kiev'e teslim etmek zorunda olmadığına ikna etmekte, geçici karakteriyle Ukrayna'ya sadık vatandaşları sarstı. Bu nedenle, büyük olasılıkla, iki bölgedeki “ayrılıkçılar” daha az olmayacak ve “birleşik Ukrayna” nın destekçileri, dışlama korkusuzluğu da dahil olmak üzere, giderek daha az marjinalleşecek ve yeraltına inecektir. Dahası, durgun konumsal çatışma, devam etmekte olan iç savaşın neden olduğu artan ekonomik çöküşün arka planına ve Rusya ile ilişkilerin kopmasına, askeri seferberliğin ve yönetim yetersizliğinin planlanmamış maliyetlerine karşı çıkacaktır. Cuntanın mali iflası ve ekonominin çöküşü koşullarında fiili yaşam standardındaki düşüş ve ödemenin yapılmamasından kaynaklanan toplu öfkeler, yalnızca en azından Güneydoğu'nun tüm yeni bölgelerini ele geçirerek artacaktır. Böylece, bu şekilde cunta için bir çıkmaz yol vardır.
Cunta'daki “vejeteryan” hizasının tonu belirlemediği için, Kiev'in fiili eylemlerinde ılımlı bir “hiçbir şey yapmama” planının geçerli olması muhtemel değildir. Belki de tam teşekküllü bir savaşın başlangıcını torpido ediyor, ancak yine de Kiev'deki bilgi arka planı, Rus direnişini daha da kızdıran ve konumlarını teslim etmelerini imkansız kılan radikallerden oluşuyor. Ve cuntadaki "vejeteryan" fraksiyonu üstünlük kazansa bile, muhalifleri kanlı bir bağımsız eylemle olası bir ateşkes kararını bozacak. Bu nedenle, ikinci değişkene göre olayların gelişimi de olası görünmemektedir.
3. Şu anda uygulanmakta olan üçüncü senaryo, aktif ve şiddet içermeyen arasında bir melez. Bunlar isimsiz gruplardan ayrı provokasyonlar, Slavyansk kontrol noktasına yapılan Paskalya saldırısı gibi, cumhuriyetin yayılmasını engellemek için savunma kuvveti eylemleri, aklıma getirilen isyancılara zarar vermeye yönelik sporadik saldırılar. Ancak bu yol ikinci seçenek kadar savunmasız. Sadece direnişi ve yerel nüfusu canlandıracak, Donbass'ın Rusya halkından tam desteğini artıracak. Junta'daki bir kişi, televizyon resmi için almak istediği Güneydoğu'daki destekçilerinin sakral fedakarlıklarının daha sonra askeri güç kullanımını haklı çıkaracağını umuyor. Fakat Güneydoğu'da kim ve ne zaman bu tekniği tekrar tekrar kullandıktan ve bu teknolojiyi Maidan'a maruz bıraktıktan sonra, kendini savunma kontrol noktalarındaki kurbanlardan sonra ikna edecek?
Evet, bazen bu tür fikirler sosyal ağlarda ortaya çıkar (bazıları için - diğerleri için, korkular - öneri ve umutlar için): Ukrayna hükümeti Güneydoğu’ya düzensiz oluşumlar gönderir ve yerel halk tanımlanamayan gruplarla kanlı çatışmalarla terörize edildikten sonra , dedi ki, Ukrayna ordusunu memnuniyetle kabul edecektir. Bu tür hesapların yanlış olduğunu düşünüyorum çünkü Ukrayna ordusunu beklemek yerine yerel halk Ukrayna ile daha çabuk hayal kırıklığına uğrayacak ve sınır muhafızları ile başarısız bir devletten ayrılmayı güvenilir bir şekilde kabul edecek.
4. Dördüncü senaryo - yoğun ağır kullanımı ile toplam güç baskısı оружия - Tam bir askeri kampanya izleyecek olan Rusya'nın müdahalesinden dolayı, bu tür emirlerin karşı karşıya kalacağı sabotaj ve bunun yanı sıra çürüyen Kiev rejimindeki tutarsızlıklar nedeniyle gerçekçi değil. Gerçek bir zorla bastırma teşebbüsüne yapılan girişimin o kadar örgütlenmemiş ve değersiz olacağı bile, Rus makamlarının doğrudan müdahaleyi erteleyip Güneydoğu milislerine büyük zararlarla olsa da saldırıları kendilerine itmeleri için verilemez. Bu senaryoda, cunta da mahkumdur.
5. Son olarak, cunta için beşinci seçenek, Ukrayna'nın iki kısmı arasında kesinlikle uzlaşmaz bir nefrete dayanan tam ölçekli bir iç savaşın başlatılmasıdır. Elbette, bu savaştaki Ukrayna ve Ukraynalılar, Rusya'nın doğrudan veya dolaylı olarak müdahale etmesine rağmen, tamamen askeri bir yenilgiyle karşı karşıya kalacaklar, ancak bu, yabancı patronlarının “Rusya’nın totaliter Ukrayna’yı totaliter Rusya’nın köleleştirmesi” etrafında yeni bir mitoloji yaratmalarına izin verecek. Yeni mitlerin temeli, Rus halkının parçalanma programına devam etmek.
Bugüne kadar, bu senaryo açıkça Ukrayna Ukrayna güvenlik güçleri tarafından savunulan sabotaj ve isteksizlik nedeniyle ve hatta savunmasız aleyhte cezai işlemler yapmayı tercih eden, ancak düzenli savaş operasyonlarını gerçekleştiremeyen Sağ Sektör nedeniyle açıkça engelleniyor. Ancak cuntanın sponsorları için faydalıdır. Varolan nefret uyandırma teknolojileri diğer ülkelerde işlenmiştir ve birkaç hafta içinde istenen sonucu verebilir, bu nedenle bu senaryo tamamen göz ardı edilemez.
Bununla birlikte, Kiev rejiminde hüküm süren bariz “düzensizlik ve boşalma” kaçınılmaz bir şekilde, üçüncü seçeneğin muhtemelen orta olduğu sonucuna varılarak, herhangi bir aşırı seçeneğin uygun olmayan şekilde yürütülmesine veya doğrudan sabote edilmesine yol açacaktır. Yabancı sahiplerin baskısı altında, cunta beş yoldan herhangi birini izlemeye karar verebilir, ancak sonuçta her şey üçüncü tarafa kayacak. Aşırı yollardan farklı olarak, Ukrayna devletinin bakış açısından en az anlamlı olmasına rağmen, kendiliğinden gelişen kişidir. Jiletin kenarı boyunca doğrulanmış bir geçiş şeklinde değil, bir uçtan diğerine atma yoluyla ve plana göre tutarlı bir şekilde gerçekleştirilmez.
Genel olarak, yalnızca intihar yöntemi ve hızı Kiev rejimine ve Ukrayna'ya bağlıdır. İsyancı Donbass'ın pozisyonları oldukça sağlam görünüyor ve Ukrayna'nın daha da kurtarılması için bir strateji olan uzun vadeli hedefleri düşünmenin zamanı geldi.
Cuntaya yönelik daha fazla saldırının ana sorusu, Ukrayna’nın olgun bölgelerinin Rusya’ya aşamalı bir şekilde katılması sürecinin “Kırım” senaryosuna mı yoksa tüm Ukrayna’nın Rusya ile işbirliğine dönüşmesinin ve Rusya Federasyonu ile daha da evrimsel yakınlaşma senaryosuna mı odaklanılması gerektiğidir.
İlk seçeneğe uygun olarak, Donetsk ve Lugansk isyancılarının eylemleri ve aynı zamanda onları destekleyen ve federasyona izin vermiş olsalar bile, nefret edilen Ukrayna devleti hakkında artık bir şey duymak istemeyen halkları harekete geçiriyor. İkinci seçenekle uyumlu olarak, Rusya Federasyonu resmi makamlarının önerileri ve Güneydoğu’nun diğer bölgelerindeki protestocuların talepleri hala cunta tarafından kontrol ediliyor.
Ana soruyu cevaplamak için aşağıdaki konularla ilgilenmeniz gerekir.
II. Federalleşme Ukrayna sorununu çözecek mi?
Federalleşme gerekliliği, Rusya Dışişleri Bakanlığı'nın Ukrayna makamlarına hala kabul edilemez bir gereklilikle uluslararası hukuka uygun olarak baskı yapmalarına ve Zaporozhye, Odessa ve Kharkov aktivistlerine - federalleşme sloganının Rusya’ya geçişte sloganı ile karşı karşıya kalmaları olasılığını azaltmak için baskı yapmalarına izin veren bir durumdur. . Ancak Ukrayna federalleşmesi, Rusya Federasyonu veya Güneydoğu için hiçbir şey yapmayacak.
Rusya'nın çıkarları açısından, bir kısmının Rusya ve diğerinin Batı ile bütünleşeceği bir federal Ukrayna, 23’te mevcut duruma ulaşan “çoklu vektör” Ukrayna’dan daha iyi değildir. Konfederatif bir biçimde de olsa, federal de olsa Rusya karşıtı bir proje olarak kalacak. “Ukrayna Rusya değil” serisinin kültürel tesisleri çok güçlü, ideolojik Ukraynalaşma, Güneydoğu'da bile çok ileri gitti, bu yüzden Kiev diktası zayıflatıldıktan sonra tüm projeyi tamamen kapatmayarak geliştirilebilir.
Buradaki kültürel yön en önemli. Ukrayna Güvenlik Servisi Harkov bölümünün yardım hattı, şehir entelijansiyasının çağrılarıyla bozulursa, arkadaşlarına Rus yanlısı toplantılarda hazır olduklarını bildirmek, o zaman federal Ukrayna'da bu Smerdyakov'lar artık kökenlerinden nefret eden ve kendilerini en azından hayal etmekten nefret eden erkek kemerleri yetiştirmeyecekler. batı? Zaten Güneydoğu'nun eğitim sisteminde tonu belirliyorlar. Ukrayna'nın varsayımsal Güneydoğu özerkliğinin kültürel politikasını kendisi belirlemesine rağmen, Rusya SSCB'nin 70 yıllarında olduğu gibi Rusları da Ukraynalılar olarak yeniden arayacak. Teknik olmayan Ukraynalı üniversiteler, üretken bir şey yapmayı bilmeyen, post-endüstriyel bir toplumda nişleri işgal etmek için bir nesil mezun hazırladılar, ancak ekonomik nişlerinde, “Avrupacılığın” yaratıcısı olan Ukraynalıların işlevini ve “Rus barbarizminin reddini” mucizevi bir şekilde gerçekleştirdiler. Ukrayna eğilimine direnebilecek Rus entelijansiyası, İç Savaş sırasında sürüldü, 20'lerin ve 30'lerin Ukraynalılaştırılması sırasında dağıldı ve işgal sırasında 1941-44'i bitirdi. Kalan ve Rusya'ya sadık kalanlar sadece yeterli güce sahip değiller.
Rusya Federasyonu'na Novorossia'yı dahil etmezseniz, Moskova'daki eğitim programlarının onaylanması ve personelin bölgeler arası rotasyonu ile Rusya'dan kültürel mesafe devam edecektir. Ve bu nedenle, sadece Rus devleti açısından değil, aynı zamanda Novorossia isyancıları açısından da, Rusya ile olan mesafeye uymayanlar, Ukrayna'nın federalleşmesi, birliktelik kadar kabul edilemez. Ve ülkedeki bütün profesyonel Ukraynalıların desteğiyle, Kiev'den sonra ne tür bir Ukrayna meselesi hakkında konuşulabilir ki, Kharv ve Donetsk halkını öldürmek için Dnipropetrovsk ve Zaporozhan'ı korkutmak için Pravosek'i yollamak için herhangi bir direnişi acımasızca bastırmaya yöneldi?
Ancak bu sadece eğitim ve yetiştirme ile bağlantılı olan federalleşmenin kültürel tarafıdır. Ancak Ukrayna kurtarılırsa, Ukrayna ulusunun yaratılması siyasi açıdan devam edecektir. Rusya'dan ayrı olarak seçkinler kendi çıkarlarına göre yaşayacaklar ve sonuç olarak, Novorossia hükümeti, kendi bölgelerinin refahıyla değil, Rusya'dan ayrı olarak devletlerini devam ettirmekle ilgilenen Bölgeler Partisi'nin belirli bir reenkarnasyonu ile oluşturulacak.
Darbeyi uzlaşmaya ikna etmeye çalışan Ukrayna'nın federalleşmesinin destekçileri bu tür argümanları dile getirdi: herkes kendi araçları dahilinde yaşayacak, üretici bölgelerde daha fazla para kalacak, Ukrayna'nın her bir parçası kahramanlarını onurlandıracak. Bu argümanlar gergin görünüyor. Ne de olsa, Doğu’nun parası hala “ülke çapında” ihtiyaçlara cevap verecek: Rus-Türk Kültür ve Eğitim Bakanlığı’nın sürdürülmesi, Rusya’nın karşıtı Dışişleri Bakanlığı’nın, Savunma Bakanlığı’nın NATO’ya entegrasyon programlarının ve Rusya’nın savaşa hazırlanmasının Holodomor’u “kutlamak”. Bir ülkede, onu öldüren General Vatutin ve Bandera'yı resmen yüceltmeleri nasıl bir şey olacak? Yarısı AB'ye, diğeri Gümrük Birliği'ne entegre olmaya çalışan ülke ekonomisi nasıl işleyecektir?
Federalleşmenin taraftarları bütün bu sorulara cevap vermez ve vermezler. En iyi ihtimalle dürüstçe, federalleşmeyi yumuşak bir bölünme yolu olarak gördüklerini söyleyecekler. Kırım'da Ukraynalı olmayan bir kimliğe sahip ayrı bir cumhuriyet olduğunu ve kolayca ayrıldığını söylüyorlar, biz de aynısını yapacağız. Aynı zamanda, Kırım'ın bir zamanlar olan eşsiz bir fırsatı beklediği de göz ardı edilmektedir. hikayelerve Donbass'ın özerk Kırım'dan çok daha ileri gittiği göz ardı edilmektedir. Ukraynalılığı çoktan aştı ve Rusluğunu fark eden, neden nefret dolu bir devletin işgali altına girip ayaklanma için uygun bir mazeret beklesin ki?
Bu nedenle, federalleşme sloganı Güneydoğu’nun henüz yükselmemiş bölgeleri ve Rusya Dışişleri Bakanlığı için resmi bir koruma sağlasa da, bizler bu temyiz başvurusunda yanıltılmamalıyız. Yalnızca Ukrayna'nın parçalanması ve Yeni Rusya'nın çıkışı, Rusya karşıtı projenin geri çekilmesine izin verecek ve değerli bir hedef olacaktır. Federalleşme çağrısında, Rus makamları ve direniş liderleri, bu çağrıların bir konuşma figüründen başka bir şey olmadığını diğer kanallardan Güneydoğu'ya iki kat daha fazla açıklamalıdır. Kabaca konuşursak, Rusya Bugün TV kanalı, her zamanki gibi Lavrov’un Ukrayna’nın bütünlüğüyle ilgili açıklamalarını yayınlamalı ve diğer Rus TV kanalları da Sergey Viktorovich’in bu sözlerle ellerini arkasına nasıl döndüğünü ve parmaklarını ağzına çevirdiğini göstermelidir. Aksi takdirde, ilgisiz taviz vermenin direniş üzerindeki moral bozucu etkisi muazzam olacaktır. Bir ya da başka bölge bir ayaklanma aşamasına geçtikten sonra, federalleşme sloganının hemen Ukrayna'dan ayrılma çağrısı ve bu durumun yanlış anlaşılmasının tamamen durması ile değiştirilmesi gerekir.
Bu yolda sadece iki engel var. Birincisi, hala birleşik bir Ukrayna çerçevesinde uzlaşmayı uman ve sahte bir federalizasyon yolu öneren makamlara inanan Güneydoğu nüfusunun ataletidir. Ancak hayatın kendisi tarafından üstesinden gelinecektir. İkinci engel, Rusya’nın birçok kesiminin konumudur; açıkçası Güneydoğu’ya bırakılmayan Ukrayna’nın yeni bir Baltık’a dönüşeceğinden korkuyor. Bu soru ayrı ayrı ele alınmalıdır.
III. Ukrayna'yı tamamen mi yoksa kısmen mi almam gerekiyor?
Rus analistler genellikle böyle bir “aritmetik” tartışmaya sahipler: Ukrayna'dan Kırım'ı, ardından Donbass'ı ve ardından yeni bölgeleri alarak, kalan Ukrayna'daki Rus yanlısı nüfusun yüzdesini azaltıyoruz ve böylece Ukrayna'nın dostça bir Rusya'ya ve yeniden birleşmeye yönelik evrim şansını azaltıyoruz. Bu fikir muhtemelen “küçük-burjuva köylülüğü proletarya ile seyreltmek” için Ukrayna'nın Bolşevik Novorossia üyeliğinden ve Ukrayna milliyetçi entelektüellerinden kaynaklanıyor. Bazı nedenlerden dolayı, ders devam etmedi: sonuçta, o zaman bile tam tersi oldu. Ukrayna'da küçük ve iddiasız, küçük bir Ukrayna yerine, Kharkov ve Donetsk entelijansiyanlarının bile Rus aleyhine olduğu Ukrayna SSR'sinde büyük bir Ukrayna ortaya çıktı. Sorun ne
Fakat gerçek şu ki, mevcut sınırlardaki “melez” Ukrayna, garip bir şekilde, Rusya karşıtı özünde Küçük Rusya ve batı bölgeleri sınırları içindeki küçük bir Ukrayna'dan daha istikrarlı bir yapıdır. Bazı yemler, diğerleri “uyku pisni”; bazıları iş ve finans, bazıları ise yaşamayı, Rusya'dan nefret etmeyi ve Avrupa'ya entegre olmayı öğretiyor. Ukraynalıların istikrarının sırrı, Rusların aritmetik çoğunluğunun bile milliyetçilerin etkisini güçlendirmeyeceği yönünde. İyi bir Rus insan için Ukrayna sistem politikasına katılmak ve hükümet pozisyonlarına başvurmak utanç verici olacaktır - Güneydoğu'nun diğer savunucuları Bölgeler Partisi dışında Verkhovna Rada'da nerede ortaya çıkıyor? Devletin kendisi, Rusya olmamayı amaçlayan bir projede bile, Rusya ile yakınlaşma tutkunu olan herkesi öğütecek - sonuçta varlığını sürdürebilmesinin tek yolu bu.
Ve Ukrayna bütün kalmaya devam ettiği sürece, en iyi ihtimalle, Rus yanlısı çoğunluk, pratikte Ukrayna’yı Rusya’dan uzaklaştıracak olan Kuchma, Yanukoviç ve diğer insan gruplarını seçecek. Bu, bütün büyük Ukrayna’dan nefreti Rusya’ya ve aralarındaki savaşa teşvik etmenin yoludur.
Aynı zamanda, Novorossia'nın ayrılmasından sonra gelecek olan Ukrayna ve Batı Ukrayna'ya yapılan oylama sonuçlarını şimdiden tahmin etmek mümkün değil. İnsanlar değişiyor, bakış açılarını değiştiriyor ve Ukrayna halkı, Novorossia'sız kaldı. İlk olarak, azaltılmış Ukrayna, Ukrayna'yı yaşamayı ve sevmeyi öğretenleri beslemek zorunda kalacak ve bu nedenle Küçük Rus köylülerini ve küçük girişimcileri seçmeye başlayacak; ikincisi mutsuz olacak. İkincisi, Ukrayna'yı bölmenin şokunun kendisi birileri tarafından öngörülen bir süreci tetikleyebilir. Milliyetçi partilere oy veren Ukrayna vatandaşları, bütün sıkıntılarının Rusya'yı yutmak isteyen Rusya'dan geldiği küçük dünyalarında kendilerini kilitlediler. Bu psiko-duygusal yapı o kadar esnek bir hale geldi ki, ne seçimlerde yenilgiye uğradı ne de ne de Rusya'nın askeri eylemlerinin yokluğu mevcut resmi yok etmeyecek. Yalnızca yetersiz iç dünyalarını yok eden bir dizi derin şok bir tedaviyi tetikleyebilir. Sonunda, Almanlar ve Japonlar, 20. yüzyılın ortalarında, toplam bir askeri yoldan sonra iyileştirildi! Bakış açısı yanlıştır ki, ucuz milliyetle Ukrayna milliyetçiliğini yatırarak ve Ukraynalılara saygılı davranmaya düşkünüz, Rusya karşıtı yoğunluğunu azaltıyoruz. Aksine: Rusya ve Ukrayna'lıları daha fazla şımarttığında, Ukraynalılar daha fazla Rus olmadıkları için kendine değer ve gurur duydukları bir patlama ile patladı! Buna göre, bir dizi hayal kırıklığı ve hayal kırıklığı, en azından sağduyu geri dönüşü için bazı şanslar yaratır.
Bu bağlamda, bazı Rus sakinlerinin kibirli olanları, cuntaya direnme, tüm cumhuriyet üzerinde kontrol kurma ve arkadaş canlısı bir Rusya'ya doğru evrimini sağlama yönünde tüm cumhuriyet üzerinde kontrol sağlama konusunda Ukrayna'nın Güney-Doğu'ya itiraz ediyor. Birincisi, bu temyizler, Ukrayna'nın Güney-Doğu'sunun, Küçük Rusya'nın nüfusuna Rusya Federasyonu'nun Rus nüfusundan daha yakın olan ve bu nedenle, Rusya'nın Küçük Rusya'yla birlikte ayrı bir durumda kalması gereken Ukraynalılar tarafından iskan edildiği sahte bir önermeden geliyor. Gerçekte, şu anda Rusluğunu gerçekleştirmiş olan Rus halkının bir araya gelmesi gerekliyse de, göreceğiz. Bu arada, aile birleşimi fikri Rusya için işe yarayacak, çünkü Küçük Rusya'nın sakinleri Kharkov veya Dnepropetrovsk'ta kalan akrabalarıyla aynı ülkede olmak isteyecekler. İkincisi, bu itirazların sadece Rus halkının tüm şubelerinin yeniden birleşmesi ihtimalini ortadan kaldırması garantilidir. Zorla şirin olmayacaksın; Şimdi Küçük Rusya'yı, özellikle de Galiçya'yı istila etme ve onlara “Donetsk” rejimi getirme girişimi, topraklarının işgali olarak algılanacak ve şimdi Donbass'ta gördüğümüzle aynı güçlü halk direnişine yol açacak. Kiev'de, şimdi kış devrimini gerçekleştirenler dışında iktidara gelip hiçbir güç tutamayacaklar. Ukrayna'nın orta ve batı bölgelerinde yaşayan milyonlarca insan gerçekten çılgına döndü ve çılgınlıklarında yanmalarını sağlamak için tekrar düşünmek en iyisidir. Neyse ki, çoğu radikal bile Güney-Doğu’yu fethetmeye istekli değil ve eve gitmesine izin vermeye hazır değil. En iyisi, ayırmanın, dağıtmanın, duygularınızı serinletmenin ve yeniden tövbe etmenin zamanının gelmesi en iyisidir.
Başka bir şey ise, Batı Ukrayna’da gerçek bir iç imha savaşı salıvermeyi başarırsa. Bu senaryoda, Rusya Güneydoğu’yu saldırganlıktan korumayı başarsa bile, Rusya’nın kaçınılmaz nefreti, Rusya’nın ve barışçıl ayrı bir arada yaşamayacağı Batı Ukrayna’da yetiştirilecektir. Acil bir şekilde Rusya karşıtı bir ıslah zemini ile acilen sonlandırılması gerekecek, bu da tam bir savaş durumunda, tüm Ukrayna'nın zorunlu bir denazifikasyonunu düzenleyen Bug ve Tisza'ya ulaşmanın gerekli olacağı anlamına geliyor.
Ancak yine de Batı’nın imha için bir iç savaş başlatmayı başaramayacağını, Rusya’nın büyük askeri müdahaleye ihtiyaç duymayacağını ve Ukrayna’nın Novorossia’yı az çok barış içinde serbest bırakacağını umuyoruz. Ne yapmalı o zaman?
IV. Novorossia'nın bağımsızlığa ihtiyacı var mı?
Son olarak, başka bir şüpheli temyiz dizisi de anlaşılmalıdır: Ukrayna'nın bölünmesinden sonra, Rusya Federasyonu'nu genişletmek değil, Abhazya ve Güney Osetya gibi bağımsız bir sendika devleti olarak uzun süre Novorossia'dan ayrılmak. Bu durumda, Rusya’nın uluslararası kınamasının daha az olacağı saçma fikri dışında, aklı başında tartışmaların bile ileri olmadığı söylenmelidir. Görünüşe göre, buradaki tek gerçek sebep, Rusların Novorossia'yı Rusya Federasyonu seviyesine “çekmek” için mevcut gelirlerini geçici olarak feda etmelerinin yasaklı olması. Rusya Federasyonu seçkinleri tarafında, yeni sorumluluk almaktan ve yeni bölgelerden “taze kan” akışına hazır olmaktan korkuyorlar.
Ve eğer federalleşme ve Ukrayna'nın yukarıda sökülmüş olduğu fikirleri söz konusu olduğunda, karşı tarafların radikalizmi ve karşılıklı nefreti yüzünden gerçekleşmemiş olmaları umulursa, Rusya’nın bağımsız bir Yeni Rusya oluşturma olasılığı çoktan daha yüksektir, çünkü Rusya’nın bağımsız bir Yeni Rusya yaratma olasılığı çoktan daha yüksektir; Bu seçenek Dahası, Ukrayna'yı korumanın imkansızlığını gören Batı, Rusya'ya bir tür kısa vadeli zencefilli kurabiye koymaya çalışacak ve böylece Novorossia'ya tam olarak katılmayacak. Şimdiye kadar, sadece Donbas’taki isyancıların yalnızca radikal liderleri olan Rus’u, bu bağımsızlığa hiçbir şeye ihtiyaç duymayacaklarını söylüyorlar.
Bana göre belirsiz bir süre için bağımsız bir Novorossia fikrinin önceki iki kadar zarar verici olduğu (Ukrayna'nın federalleşmesi veya hepsini bir kerede almak hakkında) olduğu anlaşılıyor. Rus halkının birliği açısından bakıldığında, birçok Rus devletinde anlam yoktur. Ukrayna örneğinde de gördüğümüz gibi, ayrı devletler ulusal bir oluşum başlattı. Ve insanlar neden yeterliyse iki devlete, ayrı dışişleri bakanlarına, orduya ve ekonomik düzenleyicilere para harcamalılar? Novorossia için, kendi tam teşekküllü devletleri, kalkınmanın erken Rusya Federasyonu ile uyumlaştırılmasına yöneltilebilecek kaynakları tahrip edebilecek kaynakları ağırlaştıracak. Mesele sadece finansal kaynaklarda değil: En kötüsü, kendi devletliğine sahip olmayan yirmi milyonuncu bölgenin bu yolda olacak tüm sorunların en uygun çözümü için kültürel hazırlığa sahip olmamasıdır. Örneğin, ayrı bir Novorossia'nın ekonomik politikası kesinlikle Belarus deneyimini yeniden üretme konusunda yetersiz bir girişim haline gelecektir, ancak borçlanmaya ve düşük fiyatları desteklemeye çalışmak veya çok değerli yerel para birimini de dahil olmak üzere, kötü şeylerden öğrenmek mümkün olacaktır. Eğitim sistemi “Svidomo” entelijensiyanının elinde kalacak ve Bölgeler Partisi'nden yeniden boyanmış alaycılar, alışkanlık ile Rusya'nın “çıkarlarına” paralel olarak Batı'nın çıkarlarına hizmet edecek gücü dolduracak.
Elbette, Novorossia’nın Rusya Federasyonu’na katılması, mevzuatın uyumlaştırılması, teknik standartların yakınlaştırılması, eğitim programlarının uyumlaştırılması, bağımsız bir Ukrayna’nın belgelerinin tanınması, bir bankacılık sisteminin kurulması için bir geçiş dönemi gerektirecek, ancak tüm bu konular çalışma düzeninde çözülebilir. Rusya'da, özel bir devletlerarası anlaşması olmasa bile et işleme tesisinin, Ukrayna TU'suna göre üretimin uyarlanması ve modernizasyonu için gerekli birkaç yıl boyunca sosis üretmesine olanak tanıyan, mantıklı ve yurtsever davranan bir devlet aygıtı. Bu gibi sözler yüzünden ertelenmek, bir devlette resmi bir birleşme bir anlam ifade etmiyor. Novorossia'nın sekiz ya da dokuz bölgeye göre değil, bir ya da iki büyük bölgeye girmesini düşünebilirsiniz; bu, ekonomilerini Rusya’ya adapte etmeyi kolaylaştıracak, örneğin Rusya pazarında yeni bir işbirliği kurmadan önce bölgedeki tek bir maden ve metalürji endüstrisi kompleksini yönetecek, ancak Bunların hepsi, Rusya’ya eklenmiş toprakların idari-bölgesel örgütlenmesi ve ayrı devlet gerektirmeyen geçici yönetim sorunlarıdır.
Aynı zamanda, Rusya Federasyonu'ndaki Novorossia'nın, Ukrayna'nın geri kalanıyla olan ekonomik farkın yol açtığı olumsuz etkilerin hızla üstesinden gelmelerini sağlayacak olan oldukça tamamen yeniden bütünleşmesidir. Elbette, Novorossia'ya katılım yolunda, sürecin ekonomik fiyatını ve ahlaki maliyetlerini artıracak bir dizi hata yapılabilir, ancak Novorussia'yı ikinci bir Beyaz Rusya yapmak, ilk olarak, yine de işe yaramayacak ve ikinci olarak, böyle bir girişim daha da pahalıya mal olacak. Ancak, en uygun siyasi ve ekonomik katılım yolları bir şekilde başka bir zaman tartışılmalıdır.
Genel olarak, stratejik hedefler belirlemede ilkelerimizi koruyacağız - ve her şey yoluna girecek.