

Konularında Çözüm Ortağımız,


Entellektüel sermaye kavramı ile ilk olarak Kenneth Galbrait 1969 yılında bireysel entellektüel sermayeden bahsederken karşılaşıyoruz. Daha sonra 1997 yılında Annie Brooking enettelktüel sermayeyi işletmeler için, işletmenin sahip olduğu maddi olmayan varlıkların tüm ve işletmenin piyasa değeri ile maddi varlıkları yerine koyma maliyetiarasındaki olumlu fark olarak tanımlamıştır. Aynı yıl Thomas Stewart ise entellektüel sermayeyi, piyasada rekabet avantajı sağlayan, işletme çalışanlarının bildiği herşey olarak tanımlamıştır.


Brooking, entellektüel sermayenin temel unsurlarını;
1. Piyasaya ilişkin varlıklar,
2. İnsan merkezli varlıklar,
3. Entellektüel mülkiyete ilişkin varlıklar,
4. Altyapı varlıkları, olarak tanımlamaktadır.
Piyasaya ilişkin varlıklar, markalar, müşteriler ve müşteri sadakati, alınan sipariş tekrarları, oluşturulmuş dağıtım kanalları, lisans, franchising vb. sözleşmelerden oluşmaktadır. İnsan merkezli varlıklar, uzmanlık, girişimcilik, problem çözme yeteneği, yartıcılık, liderlik yeteneklerinden oluşmaktadır. Entellektüel mülkiyete ilişkin varlıklar,
ticari sırlar telif hakları, know-how, patenetler, dizayn haklarından oluşmaktadır. Altyapı varlıkları ise örgüt kültürü, yönetim felsefesi, üretim yöntem ve süreçleri, pazarlama yöntem ve süreçleri, veri tabanları, iletişim sistemleri, risk belirleme metodolojisinden oluşmaktadır.
Görüldüğü gibi çok geniş bir alanı kapsamakta olan entellektüel sermaye her geçen gün önemi artırmakta ve yönetilmesi için daha çok özen gösterilir hale gelmektedir. Bugün Apple, Microsoft, CocaCola gibi dünya devlerinin piyasa değerlerinin yaklaşık %70'nin entellektüel sermayelerinden oluşması ne demek istediğimizi daha iyi anlatacaktır.
Entellektüel sermayeyi yönetmek için neler yapılması gerektiği ile devam edeceğiz.
Volkan Şenüren