Katil olmakla kahraman olmak arasındaki fark
Başbakan'ın Davos'taki tepkisinden, özellikle "siz adam öldürmeyi iyi bilirsiniz" sözünden hareketle, ülkede "anlamsız bir karşılaştırmacı gazetecilik alıştırması" başladı.
"Ya Peres sana 17,500 faili meçhul cinayeti sorsaydı" veya "Sen önce kendi evini temizle" tarzı "birinci tekil şahıs"ın pek revaçta olduğu bir dizi yorum ve eleştiri dolaşıyor ortalıkta.
Meseleleri ayrıştırarak ya da her meselenin farklı yönlerini kendi içinde ayırarak tartışmak, anlamanın ve demokrat tavrın temel koşullarından birisiyken, bunun tersini, üstelik liberal bir duruşu öne sürerek yapmaya ve olup biteni iyice anlaşılmaz kılmaya ne isim vermek gerekir, bilmek zor
Ama bu yapılıyor
Denebilir ki, Başbakan'ın Gazze konusundaki tavrını Güneydoğu konusundaki tavrıyla karşılaştırmak, Gazze'deki çocuklara duyduğu ilgiyi Kürt çocuklara yöneltmesini istemek, Başbakan ve hükümete yönelik "daha insancıl, daha demokratik ol" talebidir. Hatta belki daha da fazlası, siyasi iktidarın çifte standart içinde hareket ettiğinin iması
Hepsi meşrudur
Ancak bu bakış açısı Tayyip Erdoğan'ın Davos'ta Gazze konusunda Peres ve İsrail'e yaptığı çıkışı, bunun uluslararası sonuçlarını hafife almayı, insani, vicdani ve siyasi anlamını görmezden gelmeyi doğrulamaz
Anlamsız karşılaştırmacılık, garip ve zorlama paralellikler üretir.
Kandil dağlarının bombalanmasıyla Gazze'deki hastanelerin, plajların bombalanmasını aynı kefeye koymak gibi...
Gazze'de seçimle gelmiş bir iktidar bulunduğunu, Gazze'nin Filistin toprağı olduğunu unutmak gibi
Ya da Türkiye'de işlenmiş 17,500 faili meçhul cinayetin adının "cinayet", İsrail Gazze'yi vurduğu zaman öldürmenin adının "kahramanlık ya da askerlik" olduğunu akla getirmemek gibi...
Gazze'de kadın ve çocukları vurdu İsrail, hastaneleri vurdu, ambülansları vurdu
1400 civarında ölü var, bunun 450'si çocuk, 120'si kadın
Tayyip Erdoğan, kendi adına, ülkesi adına, hepimiz adına buna tepki verdi
Verdiği tepkinin bir azarlamaya konu olmasına daha çok tepki verdi
Üslubunu beğenin beğenmeyin, böyle bir çıkışın birçok açıdan haklı nedeni olduğunu görmezden gelemezsiniz
"Başbakan'ı övmek, desteklemek durumunda kalmanın yarattığı baskı"dan kurtulamıyor bazılarımız.
Eleştirmek gerektiğinde eleştirin, ama övgüyü hak ediyorsa, övün
Eleştirinin de övgünün de temel kriteri demokratik ilkelere, insan haklarına, dürüstlüğe, özgürlükler düzenine uygun ya da ters söz ve eylemler olmalıdır
O zaman övmede de yermede de kişiden daha önemli olana yönelmiş olursunuz
Bu kez bu çerçevede övgüyü hakediyor Başbakan
Meselenin özü budur.
Bu tavrın bölgede de ülkede de "doğru" istikamette, Kürt sorununu da kuşatacak biçimde sonuçları olacaktır.
Başbakan Tayyip Erdoğan'ın Davos'ta panelde yaptığı asıl konuşma, tartışmalarda ve eleştirilerde hiç dikkate alınmadı
Şöyle diyordu Erdoğan:
"Son olarak Gazze olaylarına da asla Yahudiler boyutunda ele alan bir anlayışla yaklaşmadık. Bizim bu konuda tutumumuz farklıdır. Ben anti-semitizmi insanlık suçu olarak ilan etmiş bir Başbakanım, bugün de aynı noktadayım. Yine aynı şeyleri söylüyorum. Değişen bir şey yok. Ama İsrail'in yönetimine serzenişte bulundum ve kınadım. Yaptıkları işin doğru olmadığını söyledim. Şu anda da aynı noktadayım. Aynı kanaatteyim ve bir de uluslararası camianın Gazze'ye duyarsızlığını kınadım. Bakın burada Gürcistan olayı olduğu zaman hemen ilk gün insani yardımlar Sarp Kapısı'ndaydı. Bütün ülkeler Gürcistan konusuna hemen müdahil oldular. Peki Gazze'de niçin anında müdahil olmadılar da iki hafta beklediler? Üç hafta bu sürecin devamına seyirci kaldılar? 1200'ü aşkın sivil halk öldü, 5 bini aşkın insan orada yaralandı. Farklı farklı bahanelerle de bu süreç devam ettirildi. Şimdi bir ateşkes var. Temenni ederiz ki bu ateşkes kararlı bir şekilde bundan sonra da sürsün ve Ortadoğu barışı sağlanmış olsun."
Meselenin özü gerçekten budur.
Başbakan "doğru"dur ve övgüyü haketmektedir.