İşte ben ne yapardım. Çok popüler olmayacak. Hakaretlerle cevap vermek isteyen ama cevaplayacak akıllıca bir şeyi olmayan birçok insan var.
Sınırı kapatır ve liyakate dayalı bir göçmenlik politikam olur. Sonra tüm yasadışıları sınır dışı edin. Ardından, iş yönetmeliklerini kesinlikle gerekli olana geri döndürün. O zaman sendikaların şantaj yapmasını çok zorlaştırırdım. İnsanlar toplanabilir ve protesto edebilirler, ancak daha yeni katı haraç yasalarını ihlal etmemek için dikkatli olmaları gerekirdi. Bu, fabrikaların ve endüstrilerin yeniden açılmasına neden olur ve sonra tekrar insanlara iş imkanı olur. O zaman asgari ücreti olabildiğince düşürür ve hep birlikte kaldırmaya bakardım. Ayrıca çocuklar için onaylanmış işlere de bakın. Federalleri kapatır ve merkez bankası sistemini yasaklardım. Ve hükümet yine para basacak ve mümkün olduğunca para basmayı bırakacaktım. Eski parayı değiştirmek ve minimum enflasyona izin vermek için kimlik baskısı ve bu kadar. Bu, değerin artmasını sağlar. Sonra ithalat tarifelerine bakın ve bizim ödediğimiz tarifeyi diğer ülkelere ödettirin. Ayrıca mümkün olduğunca diğer ülkelere para göndermeyi bırakıp, mümkünse pek çok devlet sektörünü ve kurumunu özelleştirmeye bakacağız. Başka bir şey, şehir istatistiklerine göre derecelendirilen ve belirli mali eşikler aşılırsa kovulacak olan politikacılara sahip olmaktır. Örneğin, ortalama hane geliri belli bir sayıya düşerse, politikacı kovulacak ve özel seçimler yapılacak. Bu kongre için de geçerli. Ayrıca yabancı lobiciliği yasaklayacak ve yabancı hissedarları bir şekilde muhtemelen bir vergiyle bir şekilde iş ve endüstrileri manipüle eden yabancı hissedarları azaltmaya çalışacaktım. Eminim bunların hiçbiri popüler bir fikir değil, ancak bu, durumu daha da kötüleştiren daha fazla düzenleme yerine yeniden büyük sanayilere sahip olmak ve işçilerin ceplerine organik olarak zenginlik koymak için olması gereken şey.