Son 15 yılda, ultrason ve özel bir kontrast madde kullanılarak sistoüreteral reflü hastalığı (CRR) için radyasyon içermeyen bir tanı yöntemi olan ultrason sistografi geliştirilmiştir. Voiding Ürosonografi (VUS) birçok vakada klasik yöntemlerin, yani yukarı doğru floroskopik sistografi ve radyoizotopik sistografinin yerini almıştır.
Stabilize mikro kabarcıklar içeren eko-artırıcı kontrast maddelerin üretimi, ultrason ile KUS tanısına büyük bir ivme kazandırmıştır. Levovist (Bayer-Schering, Berlin, Almanya) uzun yıllar boyunca bu amaç için tercih edilen kontrast madde olmuştur. Son on yılda, fosfolipid bir kabukla stabilize edilmiş sülfür heksaflorid mikro kabarcıklar içeren ikinci nesil bir ultrason kontrast maddesi olan SonoVue (Bracco, Milano, İtalya) kullanıma sunulmuştur.
Klinik çalışmalarda bu kontrast maddelerin her ikisinin de tamamen güvenli olduğu gösterilmiş ve intravezikal kullanımları sırasında önemli bir yan etki bildirilmemiştir. <%3 oranında görülen dizürik semptomlar (çoğunlukla batma), basit mesane kateterizasyonu sonrasındakilere benzerdir ve muhtemelen buna atfedilebilir.
Ultrason sistografi de klasik yöntemlerde olduğu gibi mesanenin kateterize edilmesini ve ultrason kontrast maddesinin verilmesini gerektirir. Muayene ön standart böbrek-üreter-sistis testi ile başlayacaktır. Bunu mesanenin kateterizasyonu ve salin ile kontrast maddenin verilmesi takip eder. Mesane dolumu sırasında, mesane ve üreterler sırtüstü pozisyonda ultrasonografik olarak incelenir. Böbrekler hem dolum hem de idrar yapma sırasında yüzüstü veya sırtüstü pozisyonda incelenmelidir.
İdrar yapma sırasında üretra yatar pozisyonda da kontrol edilir. CFS tanısı, üreterlerde veya pelvik tabanda kontrast madde mikro kabarcıklarının görüntülenmesine dayanır. Klasik sistografideki uluslararası beş dereceli regresyon sınıflandırma sistemine benzer bir şekilde sınıflandırılır. Ultrason sistografinin diğer iki yönteme göre başlıca avantajı iyonize radyasyon içermemesidir; oysa hem radyoizotop hem de özellikle floroskopi mesaneye komşu yumurtalık ve testislerin ışınlanması riskini içerir.
Mevcut uluslararası eğilim, özellikle çocukluk çağında mümkün olan en yüksek radyasyon korumasının uygulanması yönündedir. Radyasyondan korunmanın en etkili ve eksiksiz yolu, ultrason gibi radyasyon içermeyen yöntemleri tercih ederek radyasyondan kaçınmaktır. Ayrıca, ultrason sistografi reflüyü saptamada radyoizotop ve floroskopik sistografiye kıyasla daha yüksek bir tanısal duyarlılığa sahiptir. Aslında, düşük mekanik indekse sahip ikinci nesil kontrasta özel yazılımlarla ultrason tekniklerinin son zamanlarda geliştirilmesinin ardından, yöntemin güvenilirliği daha da artmış ve sistoüreteral reflüyü ultrasonla göstermek teknik olarak daha kolay hale gelmiştir.
Sonovue ultrason sistografi sonrası herhangi bir advers reaksiyon açısından sistematik olarak izlenen 1010 çocuk üzerinde yakın zamanda yayınlanan prospektif bir çalışmada, herhangi bir alerjik veya diğer reaksiyon bildirilmemiştir. Buna ek olarak, yöntemin kullanıldığı çeşitli Avrupa ülkelerinden pediatrik radyologlar arasında yakın zamanda yapılan bir anket çalışması, ultrason sistografisi yapılan yaklaşık 5000 çocukta kontrast maddeye karşı herhangi bir advers reaksiyon gözlenmediğini göstermiştir. Buna ek olarak, aynı araştırma grubu tarafından yayınlanan ultrason sistografinin tanısal doğruluğuna ilişkin mevcut literatürün bir başka meta-analizi, floroskopik veya radyoizotopik sistografi ile aynı anda karşılaştırmalı inceleme yapılan 2500’den fazla çocuğu içermiştir, ultrason sistografinin KUP ve üretral anatominin gösterilmesi için güvenilir ve güvenli bir yöntem olduğunu ve radyasyonun tamamen yokluğunun maksimum avantajı ile klasik yöntemlerin yerini alabileceğini göstermiştir.