START-3 ile durum biraz daha netleşti. Antlaşmanın metni biliniyor ve hatta protokolü biliniyor. Ve hemen bir dizi uzman belgenin o kadar da kötü olmadığını açıkladı. Aynı zamanda, çoğu kişi onun aslında hiçbir şeyden bahsetmediğinden emindir. Amerika Birleşik Devletleri'nin nükleer güçleri için önemli hiçbir şeyi azaltmadığını ve uzun vadede 800 taşıyıcı ve 1550 şarjörün “tavanını” bile “kaldırmıyoruz” diyorlar. Yani, tarafları çok az zorlayan bir uzlaşmaya varıldı.
NE DÜŞÜNMELİ
Ancak, aşağıdakilerden başlayarak sorular kalır. Rusya Devlet Başkanı Dmitry Medvedev, güvenliğimizi tehdit eden bir ABD füze savunma geliştirmesi durumunda Rusya'nın START III'ten çekilmesini göz ardı etmiyor.
Amerikalıların, 200 veya daha fazla dirençli savaş başlığını engelleyebilecek böyle bir anti-füze savunması yaratma hedeflerini uzun süredir ilan ettiklerini bir kenara bırakalım ve bu, Rusya Federasyonu dışında dünyada başka hiçbir ülke sağlayamayacağından, ABD füze savunma sisteminin Rusya karşıtı imajını açıkça tanımlamaktadır. benzer bir misilleme. Ama başka bir soru daha var.
Diyelim ki Moskova gelecekte START III'ten çekilmeyi gerekli bulacak. Muhtemelen bu, ABD'nin Rusya'ya karşı cezasız ilk saldırısını sağlamanın etkili ve ayrılmaz bir unsuru olarak tamamen savaşa hazır bir füze savunma sistemine sahip olduğu anlamına gelecektir. Değil mi?
Peki o zaman Rusya Federasyonu, START-800'ün kararlı bir şekilde uygulanması durumunda stratejik nükleer kuvvetlerinde kalacak olan 1550 dağıtım aracı ve 3 BB'ye yetecek mi? Sonuçta, antimisil savunmasının nicel doygunluğu diye bir şey var (bu arada, onu etkisiz hale getirmek için en güvenilir seçenek). Ve ABD füze savunma sistemini ölçecek hiçbir şeyimiz olmayacak. Aynı zamanda, Rusya ne kadar az etkili teslimat aracına sahipse, Amerikan nükleer "kılıcının" füze savunmasının "kalkanı" altından vuruşu o kadar gerçekçi olur. Baştan çıkarma, biliyorsun, ciddi bir şey.
Bu nedenle, Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı'nın Rusya'nın START-3'ten çekilme olasılığına ilişkin genel beyanı, uygun Ar-Ge yoluyla da dahil olmak üzere nükleer füze potansiyelimizi etkin bir şekilde geliştirme olasılığını sağlamak için somut, somut eylemlerle desteklenmelidir. Evet, bunun için para gerekiyor, ancak savaş tehdidini etkisiz hale getirmek her zaman öngörülemeyen bir savaştan daha ucuzdur.
Nedense, ABD'nin devasa getiri potansiyeli konusu START III'te parantezlerden çıkarıldı. Ve soru son derece önemli. Örneğin, Amerikan "üçlüsü" nin temel bileşeni, MIRV'li bir 3 Minuteman III ICBM'dir. Bunların hepsini nükleer olarak saymak mantıklıdır (ICBM'lerin nükleer olmayan yeniden teçhizatı aslında bir blöftür). Öyleyse, nükleer ICBM'lerin toplam sayısını 450 olarak alırsak ve hepsini monoblok olarak kabul edersek (bir MIRV'de "standart" BB sayısıyla - üç), ABD kara bileşeninin 450 taşıyıcı üzerinde 450 yükü olacaktır. Ancak tüm ICBM'ler kalırsa, Amerika Birleşik Devletleri toprak bileşeninde yalnızca ICBM'ler için 450 ücrete kadar numaralandıran bir geri dönüş potansiyeline sahip olacaktır. Ayrıca füze botlarında 1350 BB'nin üzerinde, artı ALCM ve SLCM. 2000 suçlama nedir, merhamet et!
Ve bir stratejik bombardıman uçağının tek bir hücum taşıyıcısı olarak garip bir şekilde dengelenmesi? Aslında bir havacılık ABD "üçlüsünün" bileşeni, ilke olarak birkaç bin nükleer savaş başlığını artırabilir.
Ve telemetri değişimi? Başkalarının füzelerini engellemeyecekseniz, yalnızca fırlatma zamanı ve alanı ile savaş başlığının düştüğü yer hakkında bilgilendirilmeniz gerekir. Ancak füze savunmamızı test etmek için diğer insanların fırlatmalarında ayrıntılı telemetriye ihtiyaç var. Amerikalılar, uydularını ölçüm-imza araçlarıyla tartıyor ve aktardığımız verilere göre kalibre ediyor. Sonuç olarak ABD, ICBM'leri haydut devletlerden yok etmeye odaklandığına dair güvence altında Rus BB'yi engellemek için füze savunmasını geliştiriyor.
Yukarıdakilerin tümü, profesyoneller için neredeyse retorik sorulara atıfta bulunsa da (yani, bir cevap gerektirmiyor), START-3'te yansıtılmadı. Ancak, daha önce de belirtildiği gibi, ABD füze savunma sisteminin (Rusya Federasyonu'nun nükleer gücünün azalması nedeniyle) kaçınılmaz gelişimi sorunundan, geri dönüş potansiyelinden, garip kontrol biçimlerinden - resmi olarak "karşılıklı" ama tam olarak Devletler için gerekli olan şeyden bir sapalım.
Kendimize başka bir soru soralım: ABD, Rusya ile taraflara eşit güvenlik sağlayacak bir anlaşmaya varabilecek midir?
Neredeyse komik bir “ofis talimatı” var: “§ 1. Patron her zaman haklıdır. § 2. Patron yanlışsa, § 1'e bakın. " Bizim durumumuzla ilgili olarak, Rusya'nın şu talimatla yönlendirilmesi gerektiğini söyleyebiliriz: “§ 1. Modern koşullarda, Birleşik Devletler, Rusya Federasyonu ile eşitliğini bırakın, bir uzlaşma anlaşması bile yapmayacaktır. § 2. ABD, RF ile bir uzlaşma anlaşması imzalamışsa, bkz. § 1 ".
Anlamamız gerekiyor - öncelikle bu. Ve ikincisi, START III'ün onaylanmasıyla yavaş yavaş durumdan bir çıkış yolu aramak.
ALTI ÖĞELER
START III'teki altı teze birkaç yorumla atıfta bulunacağım. Umarım onlarla tanışmak Rusya Federasyonu Federal Meclisi üyeleri için yararlı olacaktır, çünkü START-3 sorunu şimdi her şeyden önce onların sorunu haline geliyor.
Yani ...
1. Rusya'nın nükleer silahlar alanındaki herhangi bir eylemi, askeri güvenliğinin ve egemen geleceğinin, Rusya Federasyonu tarafından herhangi bir potansiyel saldırgan (lar) a karşı derin bir misilleme saldırısı olasılığının devam edip etmediğine bağlı olduğu anlayışına dayanmalıdır.
Unutulmamalıdır ki, Rusya Federasyonu ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından nükleer silahlarda yapılan büyük çaplı indirimler, savaş tehdidini azaltmaz, aksine Washington'un maceralı planlarını teşvik eder ve dünyanın güvenliğine, yani Amerika'nın güvenliğine de tehdit oluşturur.
Gelişmiş bir füze savunma sistemi bağlamında nükleer silahlarda keskin bir azalma, yalnızca potansiyel bir saldırgan için faydalıdır. İlk saldıracak kişi için, gelecekteki saldırganlık kurbanının veya saldırgan şantaj nesnesinin nükleer silahlarını en aza indirmek hayati önem taşır. Kendi indirimlerinizden bazılarını kabul etme pahasına bile en aza indirin. Ne yazık ki bu ABD hattı.
İlk darbeye darbeyle karşılık vermeyi düşünenler için, saldırganlığın kontrol altına alınmasını sağlamaya ihtiyaç duyanlar için, yabancı nükleer silahları en aza indirmeye çalışmaktan çok, kendi stratejik nükleer güçlerinin kitlesini sürdürmek daha önemlidir. Bu Rusya'nın çizgisi olmalı.
Rusya'nın nükleer silahlarındaki derin kesintiler istikrarı artırmaz, aksine azaltır. Her şey, Rusya Federasyonu'nun ilk grevine cevaben saldırgana karşı derin bir misilleme grevi olasılığı veya imkansızlığı tarafından belirlenir. Bu, nükleer caydırıcılığın özüdür.
Ve şu anda Amerika Birleşik Devletleri tarafından benimsenen jeopolitik çizgi göz önüne alındığında, Rusya'nın çevreleme ilkesini terk etmesi imkansız.
2. Stratejik silahların saldırı ve savunma olarak ayrılması yanlıştır. Nükleer silahların özü, stratejik savunmadır ya da Rusya'nın cephaneliğindeki nükleer silahların varlığına dayanan stratejik caydırıcılıktır. оружияama uygulamıyor.
Stratejik nükleer silahlar, tam anlamıyla, küresel istikrarın sağlanmasında benzersiz bir askeri-politik araçtır. Gerçek savaş operasyonlarının yürütülmesine odaklanılmaz, onu kullanan bir saldırı imkansızdır.
"Saldırı silahları" terimi Amerika Birleşik Devletleri için faydalıdır çünkü bize nükleer silah sorununa Amerikan yaklaşımını dayatmaktadır. Bununla birlikte, uluslararası anlaşmalar açısından stratejik silahlar, saldırgan ve savunma amaçlı değil, istikrar sağlayıcı ve istikrarsızlaştırıcı olarak sınıflandırılmalıdır. Nükleer silahların değerlendirmesine bu şekilde yaklaşırsak, ABD füze savunma sisteminin gerçek anlamı derhal bir savunma sistemi olarak değil, Washington'un genel saldırı kuvvetlerinin tehlikeli ve istikrarsızlaştırıcı bir unsuru olarak ortaya çıkacaktır. ABD füze savunmasının özü savunma değil, Amerika'nın ilk saldırısından sonra Rusya'nın misilleme saldırısı tehdidinin etkisiz hale getirilmesidir.
3. Başkan Medvedev'in Rusya'nın START-3'ten çekilme olasılığı konusundaki uyarısını hatırlarsak, o zaman uygun bir askeri-teknik üssün, yani Rusya'nın MIRVed ICBM'lerin ve bunların nükleer savaş ekipmanlarının geliştirilmesi ve üretilmesi için yeteneklerinin korunması ve geliştirilmesini sağlamak gerekir.
2 Temmuz 18'te Devlet Dumasında gerçekleşen START II Antlaşması'nın ilk resmi duruşmalarında, Rusya Savunma Bakanlığı'nın üst düzey temsilcileri, ABD'nin ABM Antlaşması'nı açıkça ihlal etmesi halinde Rusya'nın START II'den çekilmesi gerektiğini belirtti.
Amerika Birleşik Devletleri ABM Antlaşmasını ayaklar altına aldı, ancak neyse ki SVN-2'nin koşulları yerine getirilmedi çünkü hiçbir zaman yürürlüğe girmedi. Ve eğer girdi ve yerine getirilseydi ve sonra Birleşik Devletler ABM Antlaşması'ndan çekilecekti? O zaman elimizde ne kalır? Siloların yerine zeminde açık delikler bulunan bu karmaşık mühendislik yapıları, MIRV'li ICBM'ler olmadan.
Bugün START III için de aynısı anlatılıyor. Fakat Rusya başlangıçta füze silolarını barbarca havaya uçurursa ve MIRV'lerle ICBM'lerin tamamını veya bir kısmını fiziksel olarak imha ederse ve Amerika bir ulusal füze savunma sistemi konuşlandırırsa, o zaman START-3'ten çekilme kararı alan Rusya'ya ne kalacak?
Yani, sorumlu, ulusal odaklı politikamız, START-3 yükümlülükleri çerçevesinde silo ICBM'lerimizden birinin bile MIRV'lerle ortadan kaldırılmasını, uzatılmış hizmet ömrü tamamen bitene kadar önleme prensibinden ve MIRVed ICBM'lerin silolarının tamamen korunması veya muhafaza edilmesi prensibinden hareket etmelidir. Bu nokta o kadar önemli ki aşağıya döneceğim.
4. "Silo" MIRVed ICBM'lerimiz ve hepsinden önemlisi "ağır" R-36M2 "Voyevoda" ICBM'lerimiz, ABD ile ilişkilerde nükleer istikrarı sağlamanın tek güvenilir askeri-teknik aracıdır. Bugün Amerika, esas olarak sabit ICBM'lerimiz tarafından geride tutuluyor.
Yukarıdakiler, deniz ve havacılık nükleer kuvvetlerimizin ve Stratejik Füze Kuvvetlerinin mobil biriminin küresel istikrarını sağlamanın önemini azaltmaz. Bununla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'nin kısıtlanması, Rusya Federasyonu'ndaki R-36M2 ve UR-100N UTTH ICBM'lerin varlığı ile sağlanır.
Mobil Topoli hakkında birkaç kelime. Hareket kabiliyetleri, konumsal alanın alanıyla sınırlıdır ve özel koşullar altında yeniden dağıtımından izin verilen çıkış, amatörleri sakinleştirmek için bir argümandan başka bir şey değildir. Varsayımsal çatışmanın geçiciliği (ve hatta ICBM'lerimizin hayatta kalmasının özellikle önemli olduğu saldırganın ilk saldırısı koşullarında) böyle bir "çözümün" değerini düşürür.
Daha ileri. Amerika Birleşik Devletleri'nde, doğal nesneler (taşlar, kütükler, dallar, vb.) Bunlar sözde akıllı ağaçlar, akıllı taşlar, vb. Bu tür keşif araçlarının Topol konuşlandırma bölgesinde uyku modunda çalışacak şekilde yerleştirilmesi (keşif uydularına yalnızca ilk saldırı beklentisiyle veri iletimi ile), füze sistemlerinin konumunun gerçek zamanlı olarak izlenmesini sağlayacaktır. hareket kabiliyetlerinin değerini düşüren hassasiyet.
Bazı uzmanlar uzun zamandır maden komplekslerimizin Amerika Birleşik Devletleri tarafından ilk saldırıda neredeyse tamamen yok edildiğini ve bu nedenle, yüksek hayatta kalma kabiliyetleri nedeniyle tek başına bir misilleme grevi sağlayacak olan mobil Topol'e tamamen geçiş yapılması gerektiğini tartıştılar. Tez son derece şüphelidir. Ayrıntılı olarak çürütebilirsiniz, ancak kendimi küçükle sınırlayacağım.
ABD nükleer saldırı kuvvetlerinin doğası gereği etkinliği hakkında gerçek bir veri yoktur ve ABD dahil hiç kimse tarafından elde edilemez. Güvenilir değerlendirmelere sahip olmak için, Rusya'ya henüz yapmadığımız gerçek bir nükleer saldırıdan daha azını uygulamamak gerekiyor.
Ve olasılıkları tahmin edip sayarsanız, Amerika Birleşik Devletleri'nin Rusya'daki ICBM'lerine ve SLBM'lerine hiçbir zaman izin vermediğini ve bu nedenle jeomanyetik ve hava koşulları, Dünya'nın dönüşü, fırlatma sırasındaki arızalar ve yörünge dahil olmak üzere birçok faktörün çekim doğruluğunu etkileyebileceğini hatırlamalıyız. Yerleşik güdüm sistemindeki arızalar, ABD füzelerinin Rusya Federasyonu topraklarındaki ön deneysel fırlatmalarındaki yörünge parametrelerinin hesaplanamaması, vb. Füze rampaları, iyi çalışılmış rotalar boyunca deneysel fırlatmalar yapıyor, ancak burada her şey yabancı olacak. Binlerce kilometrelik bir mesafeden sadece XNUMX metre daha ıskalıyorsunuz ve Rus madeni çoktan hayatta kaldı. İlk vuruşta, teorik olarak ve hatta pratik olarak bile, kesinlikle tüm madenleri vurmak imkansızdır - hatta daha fazlası!
Bu nedenle, ağır "silo" ICBM'lere güvenmeye devam etmeliyiz.
5. En önemli soru, START-3'ün Rusya'nın maden ICBM'lerimizi ve silolarımızı belirsiz bir süre boyunca koruma hakkını nasıl yorumladığıydı. Sözleşmenin ilk gerçek kurbanı olacaklarına inanmak için sebepler var, ancak buna hiçbir şekilde izin verilemez. Ek olarak, belge hem R-36M2 hem de UR-100N UTTKh'nin hızlı bir şekilde imha edilmesi ve prensip olarak garanti süresinin sona ermesine kadar çalışması mümkün olacak şekilde düzenlenmiştir.
START-3 Antlaşması Protokolünün II. Bölümü, sıvı yakıtlı ICBM'lerin ve SLBM'lerin ortadan kaldırılmasına yönelik prosedürleri düzenler. Ancak bunlar yalnızca Rus stratejik nükleer kuvvetlerinde mevcuttur. Bu, fiziksel olarak yalnızca Rus ICBM'lerin ve SLBM'lerin ortadan kaldırılması gerektiği anlamına gelir.
Bu, START-3'ün en tehlikeli tuzaklarından biridir. Bazıları, anlaşmanın bizi hiçbir şeyi kesmeye zorlamadığına inanıyor, çünkü stratejik nükleer kuvvetlerimiz, onsuz bile olsa, yaşlanmaya bağlı olarak "toprak kaymasını" küçülüyor. Ancak, öyle değil - START-3, Stratejik Füze Kuvvetlerinin en ikna edici kısmını yenmenin bir yolu olabilir. Ama içlerindeki bir şeyi yok etmek kabul edilemez! Stratejik Füze Kuvvetleri komutasına göre, Voevoda'nın hizmet ömrü 30 yıla kadar uzatılabilir ve en azından 2016 yılına kadar “mayın” ICBM'lerimizin korunması gerekiyor.
Rusya Federasyonu Devlet Duması START-3'ü reddetmez ve onay sürecini başlatırsa, onaylama yasası, Rusya Federasyonu'nun "mayın" ICBM'lerini sözleşme yükümlülükleri çerçevesinde değil, yalnızca kaynağın tükenmesi durumunda imha etmesini özellikle şart koşmalıdır.
6. START-3 onaylanırsa, federal yasa, Rusya'nın START-3'ten çekilmeden ABD füze savunmasının ne ölçüde gelişebileceğini ve Amerikan füze savunma sisteminin hangi "mimarisine" ulaştıktan sonra Rusya'nın anlaşmadan çekilmesi gerektiğini belirtmelidir.
Tüm bunlar, onaylama yasasında ayrıntılı kapsam ve düzenleme bulmalıdır. Bu, deniz ve hava füze savunma unsurlarının konuşlandırılmasını, füze savunma sistemlerinin uzayda konuşlandırılmasını, füze savunma sistemlerinin özelliklerini ve benzerlerini hesaba katmayı içerir.Örneğin, Avrupa'da füze savunma sistemlerinin konuşlandırılması bir çıkış nedeni midir? Yasa düzeyinde her şey açıkça ve önceden tanımlanmalıdır.
Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere'nin çok amaçlı nükleer denizaltılarının Arktik faaliyetini durdurmayı reddetmesi, RF'nin START-3'ten çekilmesinin faktörlerine de bağlanabilir.
Ayrı olarak, ABD'nin bu potansiyeli ABD stratejik dağıtım sistemlerinin "nükleer olmayan" yeniden teçhizatının arkasına saklamaya çalıştığında, ABD'nin "geri dönme" potansiyelini terk etmesi ve Rusya'nın START-3'ten çekilme hakkını belirtmek gerekir.
ABD'nin jeopolitik faaliyetinin Rusya jeopolitik alanı içinde devam etmesi de START III'ten çekilmek için olası faktörler olarak görülmelidir.
ÇIKIŞ IS
START-3 Antlaşması imzalandı. Sonra ne yapacağız?
Cevap açıktır - Amerika Birleşik Devletleri'nin giderek kötüleşen ve aynı zamanda dünyayı yönetme konusundaki yetersiz arzusunu daha açık ve net bir şekilde ortaya koyduğunu hatırlayarak kaderine karar vermek. Aynı zamanda, Obama stratejik teslimat araçlarının azaltılması çağrısında bulunuyor ve derhal ABD nükleer kompleksi için finansmanı artırmak için fon talep ediyor. Eski Dışişleri Bakanı Kissinger ve Schultz, eski Senato Silah Komitesi Başkanı Nunn ve eski ABD Savunma Bakanı Perry yıllardır "nükleerden arınmış bir dünya" hakkında konuştular ve şimdi nükleer cephaneliğin güçlendirilmesi için daha fazla fon talep ediyorlar.
Rusya bu koşullarda ne yapmalı? Yetersiz ayrıntılandırması nedeniyle START-3'ten hemen vazgeçilsin mi? Seçenek makul, ancak tek seçenek değil. Devlet Duması, Rusya Federasyonu ve ABD'nin nükleer cephaneliklerinde karşılıklı azaltma fikrinden vazgeçmeden, Amerika'ya START-3 Antlaşması'nın bir yeniliğini önerebilir. A.N.'nin monografisinde söylenen budur. Talalaeva "Uluslararası Antlaşmalar Hukuku" (M., "Uluslararası İlişkiler", 1985, s. 236-237): "Devletler nadiren anlaşmaları iptal ederler. Daha sık olarak, eski bir antlaşmanın iptaline, aynı konuda yeni bir uluslararası antlaşma yapılması eşlik eder. Bu yeniliktir. Uluslararası bir antlaşmanın yeniliği, revizyonunun (revizyonunun) bir sonucu olarak, bir önceki antlaşma yerine yeni bir antlaşmanın aynı konudaki sonucudur. Revizyon, sözleşmeleri feshetmenin bir yolu değil, yenilemenin gerçekleştirildiği bir prosedürdür. "
İnovasyonun ilkeleri ve koşulları ayrı bir görüşmedir; şimdi sadece uluslararası hukuk tarafından sağlanan olası bir seçeneğe işaret ediyorum.
Peki ya Devlet Duması anlaşmayı onaylamaya karar verirse? Burada da seçenekler var. İlgili okuyucuyu ve Federal Meclis üyelerini, 2 Ocak 26'da kabul edilen START II Antlaşması'nın onaylanmasına ilişkin ABD Senatosunun kararına yönlendiriyorum (bkz. 1996 Ocak 27.01.96 tarihli Kongre Kayıt Senatosu, s461-S463). Senato, "(b) alt paragrafı ve (C) alt paragrafının beyanlarına bağlı olarak ... onaylama için tavsiye ve muvafakat verdi." Kararı ayrıntılı olarak aktaramayacağıma rağmen, yine de bunun ABD yönetimi için "nükleer kuvvetlerinin güvenliğini, güvenilirliğini ve işlevsel etkililiğini sağlamak için" bir dizi zor koşul içerdiğini bildireceğim. Özellikle, ABD yönetiminin "nükleer mühimmat ve üretim kapasitesini sürdürmek için" etkili bir program uygulama ve "ABD laboratuvarlarını nükleer silahlar alanında desteklemek ve bu alandaki yetkinliklerinin temellerini korumak" yükümlülüğünü şart koştu.
Devlet Dumasının soruna aynı şekilde yaklaşmasını, ancak koşulları START-3'te yukarıda formüle edilen altı noktanın ruhu içinde belirtmesini engelleyen nedir?
Dahası, onaylama koşullarından biri, Rusya Federasyonu yönetiminin, Harkov vb. Yeteneklerinin kullanımı ile Dnepropetrovsk ve Pavlograd'da Ukrayna ile R-36 tipi ICBM'lerin ve kontrol sistemlerinin çoğaltılmasında işbirliği sorununu resmen gündeme getirmesi için bir gereklilik olabilir. Bu, hiçbir şekilde maceracı bir fikir değildir.
Birincisi, Rusya Fransa'dan silah almaya hazırsa, ABD ve AB ile "küresel füze savunması" konusunda işbirliği fikrini resmen kabul etmek mümkünse, en azından Ukrayna'ya ICBM'ler konusunda işbirliği önermeyi engelleyen nedir?
İkinci olarak, eğer Devlet Duması böyle bir adım atarsa, bu sadece yüksek yasama organının on üç yıl önceki kendi fikrine dönüşü olur. 4 Nisan 1997 tarihinde, Rusya Federasyonu Federal Meclisi alt meclisi, "Rusya Federasyonu ve Ukrayna halklarına, başkanlarına ve hükümetlerine ve Ukrayna Yüksek Konseyi'ne" itirazını onaylayan 1295-II GD sayılı Kararı kabul etti. Bu mesaj doğrudan işbirliği ihtiyacından bahsetti ve "iki cumhuriyet arasında, özellikle stratejik füze sistemleri alanında bilimsel, teknik ve endüstriyel işbirliğini yeniden tesis etmeye" başlaması önerildi.
Bunun için de hatırı sayılır miktarda fon bulunabilir - en azından Mistrallere yapılan büyük harcamalardan vazgeçerek ve stratejik savunma ihtiyaçları için fonları yeniden yönlendirerek. İstikrar Fonumuz ve başka fırsatlarımız da var.