"Güneşlik" başlığı altında her güne bir fıkra yazmayı hedefledim. Bu fıkraların bir kısmı ilk defa tarafımdan derlenmiştir. Bazıları daha önceden yazdığım ve değişik yayın organlarında yayınlanan fıkralardır. Hayata dair yeni fıkralar yazmayı ve Türk mizah litaratürüne katmayı hedefliyorum. Kaynak gösterilmek suretiyle alıntı yapılabilir.
Durdu GÜNEŞ
7 Şubat 2011 Pazartesi
BİZİ İTE KÖPEĞE MUHTAÇ ETME
Memurların merkezi sınavla alınmadığı dönemlerde kurumlar usulü sınavlar yapar ve genelde iktidar partisinin listesinde yer alanlar sınavı kazanırdı.
Durum böyle olunca, milletvekili odaları iş bulma bürosu gibiydi. Milletvekili işsizler için umut kapısıydı.
Yine mutad olduğu üzere bir milletvekilin odası iş için gelenlerle doluydu.
Milletvekili sırasıyla dertleri dinliyor “hamili kart yakınımdır” kartvizitleri dağıtıyordu.
Sıra yaşlı birine gelmişti. Yaşlı adam, işsiz oğlunu alıp getirmişti. Milletvekili yaşlı adama derdini sorunca, adam dertli dertli konuştu.
-Sorma efendim bu oğlan çok haylaz çıktı. Oğlum oku adam ol, bizi ite köpeğe muhtaç etme dedim, dinlemedi. İşsiz kaldı, artık himmetini bekliyoruz.