Kaynak laneti - Resource curse
Kaynak laneti olarak da bilinen, bolluk paradoksu veya yoksulluk paradoks , bir zenginliği ile ülkelerin olgudur doğal kaynakların (örneğin fosil yakıtların ve bazı minerallerin az olan) ekonomik büyümeyi , daha az demokrasi , ya da daha kötüsü geliştirme ülkelerden daha çıktıları daha az doğal kaynakla. Bu olumsuz sonuçların nedenleri ve istisnaları hakkında birçok teori ve çok sayıda akademik tartışma vardır. Çoğu uzman, kaynak lanetinin evrensel veya kaçınılmaz olmadığına, ancak belirli koşullar altında belirli türdeki ülkeleri veya bölgeleri etkilediğine inanıyor.
Kaynak laneti tezi
Kaynakların bir nimetten çok ekonomik bir lanet olabileceği fikri, 1950'lerde ve 1960'larda düşük ve orta gelirli ülkelerin ekonomik sorunları hakkındaki tartışmalarda ortaya çıkmaya başladı. Ancak 1711'de The Spectator , "Genel olarak, en bol olan ülkelerde en yoksulların yaşadığı gözlemlenir" diye yazdı, bu nedenle bu tamamen yeni bir gözlem değildi. Kaynak laneti terimi ilk kez 1993'te Richard Auty tarafından maden kaynakları bakımından zengin ülkelerin bu zenginliği ekonomilerini desteklemek için nasıl kullanamadıklarını ve bu ülkelerin, sezgisel olarak, doğal kaynakları bol olmayan ülkelere göre daha düşük ekonomik büyüme gösterdiklerini açıklamak için kullanıldı. Kaynaklar. Jeffrey Sachs ve Andrew Warner tarafından yapılan etkili bir araştırma, doğal kaynak bolluğu ile zayıf ekonomik büyüme arasında güçlü bir ilişki buldu . Yüzlerce araştırma, kaynak zenginliğinin çok çeşitli ekonomik sonuçlar üzerindeki etkilerini değerlendirdi ve bir kaynak lanetinin nasıl, neden ve ne zaman meydana gelebileceğine dair birçok açıklama sundu. "Piyango benzetmesinin değeri var ama aynı zamanda eksiklikleri de var" olsa da, birçok gözlemci kaynak lanetini , yeni keşfedilen servetin karmaşık yan etkilerini yönetmek için mücadele eden piyango kazananlarının başına gelen zorluklara benzetti .
Kaynak laneti üzerine yapılan araştırmalar, yalnızca kaynakların ortalama ekonomik etkilerini araştırmak yerine, kaynak bakımından zengin bazı ülkelerin neden başarılı olduğunu ve diğerlerinin neden başarısız olduğunu açıklamaya doğru giderek daha fazla kaymıştır. Araştırmalar, kaynak gelirinin harcanma şeklinin, bir hükümet sisteminin, kurumsal kalitenin, kaynakların türünün ve erken ve geç sanayileşmenin hepsinin başarıları ve başarısızlıkları açıklamak için kullanıldığını göstermektedir.
2018'den itibaren, yenilenebilir enerji için kritik malzemelerle ilgili bir kaynak laneti potansiyeli hakkında yeni bir tartışma ortaya çıktı. Bu, güneş ışığı gibi yenilenebilir enerji kaynakları bol olan ülkeleri veya neodimyum, kobalt veya lityum gibi yenilenebilir enerji teknolojileri için kritik malzemeleri olan ülkeleri ilgilendirebilir.
Ekonomik etkiler
IMF, 51 ülkeyi “kaynak zengini” olarak sınıflandırıyor. Bunlar, ihracatın en az %20'sini veya mali gelirinin %20'sini yenilenemeyen doğal kaynaklardan elde eden ülkelerdir. Bu ülkelerden 29'u düşük ve düşük orta gelirlidir. Bu 29 ülkenin ortak özellikleri arasında (i) mali gelirler, ihracat satışları veya her ikisi için kaynak zenginliğine aşırı bağımlılık; (ii) düşük tasarruf oranları; (iii) zayıf büyüme performansı; ve (iv) oldukça değişken kaynak gelirleri.
2016 yılındaki bir meta-çalışma, kaynak zenginliğinin uzun vadeli ekonomik büyümeyi olumsuz etkilediği tezi için zayıf destek buluyor. Yazarlar, "deneysel makalelerin yaklaşık %40'ının olumsuz bir etki bulduğunu, %40'ının etki olmadığını ve %20'sinin olumlu bir etki bulduğunu" ancak "potansiyel yayın yanlılığı ve yöntem heterojenliği alındığında kaynak laneti hipotezi için genel desteğin zayıf olduğunu belirtiyor. dikkate alın." 46 doğal deneyden oluşan 2021 tarihli bir meta-analiz, petrol ve yağmalanabilir minerallerdeki fiyat artışlarının çatışma olasılığını artırdığını ortaya koyuyor. Comparative Political Studies dergisinde 2011 yılında yayınlanan bir araştırma , "doğal kaynak zenginliğinin bir "lanet" ya da "kutsama" olabileceğini ve bu ayrımın, her ikisi de kamu politikası yoluyla değişebilen yerel ve uluslararası faktörler tarafından şartlandırıldığını, yani insan sermaye oluşumu ve ekonomik açıklık."
Hollandalı hastalığı
Hollanda hastalığı ilk olarak 1959'da Hollanda'nın Groningen'de devasa bir doğal gaz sahası keşfetmesinden sonra ortaya çıktı. Hollanda , gazı kâr amacıyla ihraç etmek amacıyla bu kaynaktan yararlanmaya çalıştı. Ancak gaz ülke dışına akmaya başlayınca diğer ülkelerin ihracatıyla rekabet etme gücü azaldı. Hollanda'nın öncelikle yeni gaz ihracatına odaklanmasıyla, Hollanda para birimi değer kazanmaya başladı ve bu da ülkenin diğer ürünleri ihraç etme kabiliyetine zarar verdi. Büyüyen gaz piyasası ve küçülen ihracat ekonomisi ile Hollanda bir durgunluk yaşamaya başladı. Bu sürece Venezüella ( petrol ), Angola ( elmas , petrol ), Kongo Demokratik Cumhuriyeti ( elmas ) ve diğer çeşitli milletler dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere dünyanın birçok ülkesinde tanık olunmuştur . Bu ülkelerin tümü "kaynak lanetli" olarak kabul edilir.
Hollanda hastalığı, ticarete konu olan malları dünya pazarlarında daha az rekabetçi hale getiriyor . Yok para manipülasyon veya para kazığı , para biriminin değer kazanması bir telafi olumsuz yol açan diğer sektörleri zarar verebilir ticaret dengesi . İthalat tüm sektörlerde ucuzladıkça, iç istihdam ve bununla birlikte ülkenin beceri altyapısı ve üretim kapasiteleri zarar görmektedir. Bu sorun, MÖ 509'da Cumhuriyete geçişi sırasında Roma ve sömürge imparatorluğunun zirvesi sırasında Birleşik Krallık dahil olmak üzere büyük imparatorlukların iç ekonomisini tarihsel olarak etkilemiştir . Yerel istihdam fırsatlarının kaybını telafi etmek için, yapay olarak istihdam yaratmak için hükümet kaynakları kullanılır. Artan ulusal gelir, genellikle sağlık, refah, askeri ve kamu altyapısına daha yüksek hükümet harcamaları ile sonuçlanacaktır ve bu, yozlaşmış veya verimsiz bir şekilde yapılırsa ekonomi üzerinde bir yük olabilir. Uluslararası rekabet ve doğal kaynak fiyat değişimlerine ekonomisi savunmasız doğal kaynak gelir yapraklar üzerinde sonuç olarak daha büyük bağımlılık maruz sektörlerde düşüş bu gibi korunma aracı aktif ve etkin kullanımı ile yönetilebilir iken ileri , futures , seçenekler ve takaslar ; ancak, verimsiz veya yoz bir şekilde yönetilirse, bu feci sonuçlara yol açabilir. Ayrıca, üretkenlik genellikle imalat sektöründe hükümete göre daha hızlı arttığından, ekonomi eskisinden daha düşük verimlilik kazanımlarına sahip olacaktır.
2020 yılında yapılan bir araştırmaya göre, dev kaynak keşifleri, reel döviz kurunun önemli ölçüde değerlenmesine yol açıyor.
Gelir oynaklığı
Bazı doğal kaynakların fiyatları geniş dalgalanmalara tabidir: örneğin, ham petrol fiyatları 1973 petrol krizini takiben 1974'te varil başına 3 $'dan 12$/varil'e yükseldi ve 1986 bolluğu sırasında 27$/varilden 10 $/ varilin altına düştü . 1998'den 2008'e kadar olan on yılda, birkaç ay içinde yarıdan fazla düşüşle 60 $/varil'e düşmeden önce 10$/varilden 145$/varil'e yükseldi . Devlet gelirlerine doğal kaynaklardan gelen girişler hakim olduğunda (örneğin, Angola'nın ihracatının %99,3'ü 2005'te sadece petrol ve elmaslardan geliyordu), bu oynaklık hükümet planlaması ve borç servisini alt üst edebilir . Bunun sonucunda ekonomik gerçeklerde meydana gelen ani değişiklikler, genellikle sözleşmelerin yaygın olarak feshedilmesine veya sosyal programların kısıtlanmasına neden olarak hukukun üstünlüğünü ve halk desteğini aşındırır. Finansal korumaların sorumlu kullanımı bu riski bir dereceye kadar azaltabilir.
Bu oynaklığa karşı duyarlılık, hükümetlerin ağırlıklı olarak yabancı para cinsinden borçlanmayı tercih ettiği durumlarda artabilir. Sermaye girişleri veya "Hollanda hastalığı" yoluyla reel döviz kuru artışları, dış borç faiz ödemelerinin maliyetini düşürerek bunu cazip bir seçenek haline getirebilir ve doğal kaynakların varlığı nedeniyle daha kredibilitesi olarak değerlendirilebilir. Ancak kaynak fiyatları düşerse, hükümetlerin borç geri ödemelerini karşılama kapasitesi azalacaktır. Örneğin, Nijerya ve Venezüella gibi birçok petrol zengini ülke , 1970'lerdeki petrol patlaması sırasında borç yüklerinde hızlı bir genişleme gördü; ancak, 1980'lerde petrol fiyatları düştüğünde, bankacılar onlara borç vermeyi bıraktı ve birçoğu borçlarını ödeyemedi ve borçlarını daha da artıran ceza faizlerini tetikledi. Venezuela petrol bakanı ve OPEC kurucu ortağı Juan Pablo Pérez Alfonzo'nun 1976'da ileri görüşlü bir şekilde uyardığı gibi: "Bundan on yıl sonra, bundan yirmi yıl sonra, göreceksiniz, petrol bizi mahvedecek... Bu şeytanın dışkısı."
Ekonomi ve İstatistik İncelemesinde 2011 yılında yapılan bir araştırma , emtiaların tarihsel olarak her zaman imal edilen mallardan daha fazla fiyat oynaklığı gösterdiğini ve küreselleşmenin bu oynaklığı azalttığını buldu. Emtialar, yoksul ülkelerin zengin ülkelerden daha değişken olmasının temel nedenidir.
yerleşim efektleri
"Petrol üretimi genellikle ekonomik bir yerleşim bölgesinde gerçekleşir, yani ekonominin geri kalanı üzerinde çok az doğrudan etkisi vardır." Michael Ross, ekonomideki diğer endüstrilerle nasıl sınırlı ekonomik bağlantıların olduğunu anlatıyor. Sonuç olarak, sınırlı doğal kaynaklardan elde edilebilecek yüksek kazançlar ışığında , ekonomik çeşitlendirme otoriteler tarafından geciktirilebilmekte veya ihmal edilebilmektedir. Gerçekleşen çeşitlendirme girişimleri, genellikle yanlış yönlendirilebilecek veya yanlış yönetilebilecek beyaz fil [kamu işleri] projeleridir. Bununla birlikte, otoriteler ekonomide çeşitlendirme girişiminde bulunsalar bile, kaynak çıkarma çok daha kârlı olduğundan ve en iyi insan sermayesi ve sermaye yatırımı için diğer endüstrilerle rekabet ettiğinden, bu zorlaştırılır . Başarılı doğal kaynak ihraç eden ülkeler genellikle zaman içinde madencilik sektörlerine giderek daha fazla bağımlı hale gelirler ve devletlerinin mali durumunu korumak için gerekli olduğu için bu sektördeki yatırım seviyelerini daha da artırırlar. Ekonominin diğer sektörlerinde, emtia fiyatlarındaki düşüşlerle daha da kötüleşen yatırım eksikliği var . Kaynak sektörleri büyük finansal gelirler üretme eğilimindeyken, genellikle ekonomiye çok az iş ekler ve ekonominin geri kalanıyla birkaç ileri ve geri bağlantısı olan yerleşim bölgeleri olarak faaliyet gösterme eğilimindedir .
insan sermayesi
Kaynak lanetinin bir başka olası etkisi de insan sermayesinin dışlanmasıdır ; doğal kaynak ihracatına dayanan ülkeler, acil bir ihtiyaç görmedikleri için eğitimi ihmal etme eğiliminde olabilirler. Singapur , Tayvan ya da Güney Kore gibi kaynakları fakir ekonomiler , aksine, eğitime çok büyük çaba harcadılar ve bu, kısmen ekonomik başarılarına katkıda bulundu (bkz. Doğu Asya Kaplanları ). Ancak diğer araştırmacılar bu sonuca itiraz ediyor; doğal kaynakların, eğitim harcamalarının artmasına neden olabilecek kolayca vergilendirilebilir rantlar ürettiğini savunuyorlar. Bununla birlikte, artan bu harcamaların daha iyi eğitim sonuçları anlamına gelip gelmediğine dair kanıtlar karışıktır. Brezilya üzerine yapılan bir araştırma, petrol gelirlerinin eğitim harcamalarındaki büyük artışlarla, ancak eğitim tedarikinde yalnızca küçük iyileştirmelerle ilişkili olduğunu buldu. Benzer şekilde, 20. yüzyılın başlarından kalma bir analiz petrol bom içinde Texas ve komşu devletler öğrenci öğretmen oranları veya okula devam konusunda petrol keşifleri herhangi bir etkisi bulunmamıştır. Ancak, petrol zengini bölgeler Rosenwald okul inşa programına daha yoğun bir şekilde katıldı . 2021 yılında yapılan bir araştırma, kömür madenciliği geçmişi olan Avrupa bölgelerinin karşılaştırılabilir bölgelere göre %10 daha küçük kişi başına GSYİH'ya sahip olduğunu buldu. Yazarlar bunu insan sermayesine yapılan daha düşük yatırımlara bağlamaktadır.
Doğal kaynakların beşeri sermaye oluşumu üzerindeki olumsuz etkileri birkaç kanaldan gelebilir. Kaynak çıkarma endüstrisindeki yüksek ücretler, genç işçilerin iş bulmak için okulu daha erken bırakmalarına neden olabilir. Bunun kanıtı, kömür ya da kırma patlamaları için bulundu. Ek olarak, kaynak patlamaları öğretmenlerin ücretlerini diğer çalışanlara göre düşürebilir, ciroyu artırabilir ve öğrencilerin öğrenmesini bozabilir.
Gelirler ve istihdam
Appalachia'daki kömür madenciliği üzerine yapılan bir araştırma, "Appalachian bölgesindeki kömürün varlığı, ekonomik kalkınmanın yavaş ilerlemesinde önemli bir rol oynadı. En iyi tahminlerimiz, kömür gelirlerinin kişisel gelire oranında 0,5 birimlik bir artışın olduğunu gösteriyor. bir ilçede, gelir artış oranlarında 0,7 puanlık bir düşüşle ilişkilidir.Kömür madenciliği, bölgede nispeten yüksek ücretli istihdam için fırsatlar sunuyor, ancak refah üzerindeki etkisi uzun vadede olumsuz görünüyor."
Diğer bir örnek, on altıncı yüzyılda Güney Amerika'daki kaynak zengini kolonilerinden muazzam bir servet elde eden İspanyol İmparatorluğu'ydu. Gümüşten gelen büyük nakit girişleri, İspanya'da endüstriyel gelişme için teşvikleri azalttı. Eğitimde yenilik ve yatırım bu nedenle ihmal edildi, böylece gelecekteki başarılı kalkınmanın ön koşullarından vazgeçildi. Böylece İspanya, diğer Batılı ülkelere kıyasla ekonomik gücünü kısa sürede kaybetti.
ABD petrol patlamaları üzerine yapılan bir araştırma, patlamalar sırasında yerel istihdam ve gelir üzerinde olumlu etkiler buluyor, ancak patlamadan sonra "kişi başına düşen gelir" düşerken, "canlanma olmasaydı işsizlik tazminatı ödemeleri, artmasaydı ne olacaklarına göre arttı."
Ticarete konu sektörler
2019 yılında yapılan bir araştırma, aktif madencilik faaliyetinin ticarete konu olan sektörlerdeki firmaların büyümesi üzerinde olumsuz bir etkisi olduğunu, ancak ticarete konu olmayan sektörlerdeki firmaların büyümesi üzerinde olumlu bir etkisi olduğunu buldu.
Diğer efektler
Doğal kaynaklar, siyasi istikrar ve daha geniş ekonomik büyümenin yokluğunda bile onları kontrol edenler için büyük gelirler yaratabilen bir ekonomik rant kaynağıdır . Varlıkları, kaynakların üretildiği bölgelerde silahlı ayrılıkçı çatışmalar veya farklı hükümet bakanlıkları veya departmanları arasında bütçe tahsislerine erişim için iç çatışmalar şeklinde olabilen, gelirden pay almak için savaşan gruplar arasında potansiyel bir çatışma kaynağıdır . Bu, hükümetlerin etkili bir şekilde işlev görme yeteneklerini aşındırma eğilimindedir.
Politik olarak istikrarlı olsalar bile, ekonomilerine kaynak çıkarma endüstrilerinin hakim olduğu ülkeler daha az demokratik ve daha yozlaşmış olma eğilimindedir.
Şiddet ve çatışma
69 çalışmanın 2019 meta-analizi, "doğal kaynaklar ve çatışma arasında toplu bir ilişki olmadığını" buldu. 2017 tarihli bir inceleme çalışmasına göre, "bazı çalışmalar kaynak kıtlığı/bolluğu ve silahlı çatışma arasındaki bağlantıyı desteklerken, diğerleri hiç ya da yalnızca zayıf bağlantı bulamıyor." Bir akademik araştırmaya göre, aksi halde tipik olan ancak GSYİH'nın %5'i civarında birincil emtia ihracatına sahip olan bir ülkenin %6'lık bir çatışma riski vardır, ancak ihracat GSYİH'nın %25'i olduğunda çatışma olasılığı %33'e yükselir. "Etno-politik grupların, petrol açısından zengin bölgeleri temsil ederken şiddet içermeyen araçlar kullanmak veya terörist olmak yerine isyana başvurmaları daha olasıdır."
Doğal kaynaklar ve silahlı çatışmalar arasındaki ilişkinin arkasında birkaç faktör vardır. Kaynak zenginliği, yönetişim kalitesini ve ekonomik performansı zayıflatarak ("kaynak laneti" argümanı) ülkelerin çatışmalara karşı savunmasızlığını artırabilir. İkinci olarak, kaynakların kontrolü ve kullanımı ve gelirlerinin tahsisi konusunda çatışmalar meydana gelebilir (" kaynak savaşı " argümanı). Üçüncüsü, savaşan tarafların kaynak gelirlerine erişimi çatışmaları uzatabilir (" kaynak çatışması " argümanı). Journal of Conflict Resolution'da 2018'de yayınlanan bir araştırma , isyancıların kaçakçılığa uğrayabilecekleri doğal kaynaklara erişimleri olduğunda özellikle iç savaşlara katılımlarını uzatabileceklerini ortaya koydu.
2004 tarihli bir literatür taraması, petrolün savaşın başlamasını daha olası hale getirdiğini ve yağmalanabilir kaynakların mevcut çatışmaları uzattığını ortaya koyuyor. Bir çalışma, petrol kaynaklarının (sadece sömürülmesinin aksine) yalnızca keşfinin çatışma riskini artırdığını, çünkü petrol gelirlerinin rejimler ve muhalifleri arasındaki güç dengesini değiştirme potansiyeline sahip olduğunu ve mevcut pazarlıkları gelecekte geçersiz hale getirdiğini ortaya koyuyor. . Bir çalışma, 1997-2010 döneminde maden fiyatlarındaki artışın Afrika'daki ortalama ülke düzeyindeki şiddetin yüzde 21'ine kadar katkıda bulunduğunu ileri sürüyor. Araştırmalar, düşen petrol fiyatlarının petrol zengini devletleri daha az kavgacı hale getirdiğini gösteriyor. Jeff Colgan, petrol zengini devletlerin " petro saldırganlık " olarak adlandırdığı uluslararası çatışmaları kışkırtma ve bu çatışmaların hedefi olma eğiliminde olduğunu gözlemledi . Tartışmalı örnekler arasında Irak'ın İran ve Kuveyt'i işgalleri; Libya'nın 1970'lerde ve 1980'lerde Çad'a tekrarlanan saldırıları; İran'ın Batılı güçlere karşı uzun süredir devam eden şüphesi; ABD'nin Irak ve İran ile ilişkileri. Petrol zengini ülkelerde bulunan petro-saldırganlık modelinin petrolün yanı sıra diğer doğal kaynaklar için de geçerli olup olmadığı açık değildir. 2016'da yapılan bir araştırma, "petrol üretimi, petrol rezervleri, petrol bağımlılığı ve petrol ihracatının daha yüksek bir çatışma başlatma riskiyle ilişkili olduğunu, büyük petrol rezervlerine sahip ülkelerin ise daha sık askeri eylemlerin hedefi olduğunu" ortaya koyuyor. 2016 itibariyle, askeri harcamaları GSYİH'nın yüzde 6'sını aşan altı ülke önemli petrol üreticileriydi: Umman, Güney Sudan, Suudi Arabistan, Irak, Libya, Cezayir. (Suriye ve Kuzey Kore için veriler mevcut değildi.) American Economic Review'de 2017'de yayınlanan bir araştırma, 1997-2010 döneminde madencilik çıkarmanın yerel düzeyde Afrika'daki çatışmalara katkıda bulunduğunu ortaya koydu. Security Studies'de 2017 yılında yapılan bir araştırma, petrol zenginliği ile etnik savaş arasında istatistiksel bir ilişki olmasına rağmen, nitel yöntemlerin kullanılmasının "petrolün nadiren etnik savaşın derin bir nedeni olduğunu" ortaya koyduğunu ortaya koydu.
Sicilya Mafyasının ortaya çıkışı, kaynak lanetine bağlandı. Erken Mafya faaliyetleri, Sicilya'nın en değerli ihraç ürünü olan kükürt bakımından zengin olan Sicilya belediyeleriyle güçlü bir şekilde bağlantılıdır. Journal of Economic History'de 2017 yılında yayınlanan bir araştırma, aynı zamanda, 18. yüzyılın sonlarında turunçgillerin iskorbüt hastalığını iyileştirdiği keşfinin ardından, artan portakal ve limon talebiyle Sicilya Mafyasının ortaya çıkışı arasında bağlantı kuruyor.
Bir 2016 çalışma savunuyor petrostates nedeniyle petrostate cezalandırmak için ittifak büyük güçlerin yetersizlik daha agresif davranmaya cesaretlendirmiş olabilir. Büyük güçler, hem stratejik hem de ekonomik nedenlerle, müşterisi petrostat müttefiki ile olan ilişkisini bozmamak için güçlü teşviklere sahiptir.
Bir 2017 araştırması, 19. yüzyılda Batı Amerika Birleşik Devletleri'nin Amerikan sınır döneminde ( Vahşi Batı ) kaynak lanetinin kanıtlarını buldu . Çalışmada, "Maden keşiflerinin resmi kurumlar kurulmadan önce gerçekleştiği yerlerde, tarihsel olarak kişi başına düşen cinayetlerin daha fazla olduğu ve etkisinin bu güne kadar devam ettiği tespit edildi. Günümüzde maden keşiflerinin tarihsel koşullarıyla açıklanan cinayet ve saldırıların payı, eğitim veya gelirin etkisiyle karşılaştırılabilir."
Economic Journal'da 2018'de yayınlanan bir araştırma , "petrol fiyat şoklarının karada yoğun petrol bulunan ülkelerde darbeleri teşvik ederken, açık denizde yoğun petrol ülkelerinde darbeleri önlediğini" ortaya koydu. Çalışma, karada petrol zenginliğine sahip olan devletlerin petrolü korumak için ordularını oluşturma eğilimindeyken, devletlerin bunu açık deniz petrol zenginliği için yapmadığını savunuyor.
Demokrasi ve insan hakları
Araştırmalar, petrol zenginliğinin demokrasi seviyelerini düşürdüğünü ve otokratik yönetimi güçlendirdiğini gösteriyor. Michael Ross'a göre, "sadece bir tür kaynak, daha az demokrasi ve daha kötü kurumlarla tutarlı bir şekilde ilişkilendirildi: bir tür laneti tanımlayan çalışmaların büyük çoğunluğunda anahtar değişken olan petrol." 2014 yılında yapılan bir meta-analiz, petrol zenginliğinin demokratikleşme üzerindeki olumsuz etkisini doğrulamaktadır. 2016 yılında yapılan bir araştırma, petrol ve otoriterlik arasındaki ilişkiye dair geleneksel akademik bilgeliğe meydan okuyor. Diğer kaynak zenginliği biçimlerinin de otokratik yönetimi güçlendirdiği bulunmuştur. 2016'da yapılan bir araştırma, beklenmedik kaynakların demokrasiler ve köklü otoriter rejimler üzerinde hiçbir siyasi etkisinin olmadığını, ancak orta derecede otoriter rejimlerin otokratik doğasını önemli ölçüde şiddetlendirdiğini ortaya koyuyor. Üçüncü bir 2016 araştırması, kaynak zenginliğinin demokrasi beklentileri üzerinde olumsuz bir etkisi olduğu doğru olsa da, bu ilişkinin yalnızca 1970'lerden beri devam ettiğini ortaya koyuyor. 2017'de yapılan bir araştırma, çok uluslu petrol şirketlerinin varlığının devlet baskısı olasılığını artırdığını buldu. Bir başka 2017 araştırması, petrolün varlığının, otoriter bir rejimin yıkılmasından sonra bir demokrasinin kurulma olasılığını azalttığını buldu. 2018'de yapılan bir araştırma, petrol ve otoriterlik arasındaki ilişkinin öncelikle Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra geçerli olduğunu buldu; Çalışma, Amerikan veya Sovyet desteği olmadan, kaynakları kısıtlı otoriter rejimlerin demokratikleşmek zorunda olduğunu, kaynaklar açısından zengin otoriter rejimlerin ise demokratikleşmek için iç baskılara direnebildiğini savunuyor. 1970'lerden önce, petrol üreten ülkeler diğer ülkelerden farklı demokratikleşme düzeylerine sahip değildi.
Stephen Haber ve Victor Menaldo tarafından yapılan araştırma, doğal kaynak bağımlılığındaki artışların otoriterliği teşvik etmediğini, bunun yerine demokratikleşmeyi teşvik edebileceğini buldu. Yazarlar, yöntemlerinin, rastgele etkiler etrafında dönen daha önceki çalışmaların metodolojik önyargılarını düzelttiğini söylüyorlar : "Çok sayıda önyargı kaynağı, [kaynak laneti üzerine daha önceki çalışmaların] sonuçlarını yönlendiriyor olabilir; bunların en ciddisi, gözlemlenmeyen ülkeye özgü ve zamanla değişmeyen heterojenlik." Başka bir deyişle, bu, ülkelerin modelin dışında bırakılan ve argümanın açıklama gücünü artırabilecek belirli, kalıcı özelliklere sahip olabileceği anlamına gelir. Yazarlar, rastgele etkiler varsayıldığında bunun olma şansının daha büyük olduğunu iddia ediyor; bu, yazarların "gözlemlenmemiş ülkeye özgü heterojenlik" dediği şeye izin vermeyen bir varsayım. Bu eleştirilerin kendileri de eleştiri konusu olmuştur. Bir çalışma, Haber ve Menaldo'nun kendi verilerini ve istatistiksel modellerini kullanarak Haber-Menaldo analizini yeniden inceledi. Sonuçlarının yalnızca 1970'lerden önceki dönem için geçerli olduğunu, ancak yaklaşık 1980'den beri belirgin bir kaynak laneti olduğunu bildiriyor. Yazarlar Andersen ve Ross, petrol zenginliğinin ancak 1970'lerin dönüştürücü olaylarından sonra demokratik geçişler için bir engel haline geldiğini ve gelişmekte olan ülke hükümetlerinin daha önce yabancı sermayeli firmalar tarafından sifonlanan petrol rantlarını ele geçirmesini sağladığını öne sürüyorlar.
Petrol zenginliğinin demokratikleşmeyi olumsuz etkilemesinin iki yolu vardır. Birincisi, petrolün otoriter rejimleri güçlendirmesi ve demokrasiye geçişi daha az olası hale getirmesidir. İkincisi, petrol zenginliğinin demokrasileri zayıflatmasıdır. Araştırma genellikle ilk teoriyi destekler, ancak ikincisinde karışıktır. 2019'da yapılan bir araştırma, petrol zenginliğinin diktatörlüklerdeki kişiselleştirme düzeyindeki artışlarla ilişkili olduğunu buldu.
Her iki yol da petrol zengini devletlerin vatandaşlara cömert faydalar ve düşük vergilerin bir kombinasyonunu sağlama yeteneğinden kaynaklanabilir. Kaynağa bağımlı olmayan birçok ekonomide hükümetler , karşılığında verimli ve duyarlı hükümet talep eden vatandaşlara vergi verir . Bu pazarlık, yöneticiler ve tebaa arasında siyasi bir ilişki kurar. Ekonomileri doğal kaynakların hakim olduğu ülkelerde ise, yöneticilerin, doğal kaynaklardan garantili bir gelir kaynağına sahip oldukları için vatandaşlarından vergi almasına gerek yoktur. Ülkenin vatandaşları vergilendirilmediğinden, hükümetin parasını nasıl harcadığı konusunda daha az teşviğe sahip oluyorlar. Ayrıca, maden kaynak zenginliğinden yararlananlar, etkin ve dikkatli bir kamu hizmetini ve sivil toplumu, yararlandıkları faydalar için bir tehdit olarak algılayabilir ve bunları engellemek için adımlar atabilirler. Sonuç olarak, vatandaşlara yöneticileri tarafından genellikle yetersiz hizmet verilir ve vatandaşlar şikayet ederse, doğal kaynaklardan gelen para, hükümetlerin vatandaşları kontrol altında tutmak için silahlı kuvvetler için ödeme yapmasını sağlar. Petrol fiyatlarındaki artış ve düşüşlerin , başlıca petrol üreticisi ülkelerde insan haklarının uygulanmasındaki artış ve düşüşlerle ilişkili olduğu ileri sürülmüştür .
Ulusal hükümetlerin yozlaşmış üyeleri, kendi yasalarını geçersiz kılmak ve yerli halk tarafından yapılan itirazları görmezden gelmek için kaynak çıkarma şirketleri ile işbirliği yapabilir. ABD Senatosu Dış İlişkiler Komitesi "Petrol ve Yoksulluk Paradox" devletleri başlıklı raporda, zengin çantasını bir ulusun fakir uçlarına gitmeli, yoksa büyük saraylar ve büyük vitrinde çarçur edilebilir "çok sık petrol parası üretken bir şekilde yatırım yapmak yerine projelere yatırım yapın". 2016'da yapılan bir araştırma, Afrika'daki madenciliğin yolsuzluğu önemli ölçüde artırdığını ortaya koyuyor; Yakın zamanda açılmış bir madenin 50 kilometre (31 mil) yakınında bulunan bir kişinin , gelecekte açılacak olan madenlerin 50 kilometre yakınında yaşayan bir kişiye göre geçen yıl rüşvet verme olasılığı %33 daha fazladır . Eskiler ayrıca izinler için daha sık rüşvet ödüyor ve yerel meclis üyelerinin daha fazla yolsuz olduğunu düşünüyorlar. Madenciliğin Afrika'daki yerel topluluklar üzerindeki etkilerini inceleyen bir çalışmada araştırmacılar, aktif madencilik alanlarının daha fazla rüşvet ödemesi, özellikle de polis rüşvetiyle ilişkili olduğu sonucuna vardılar. Bulguları, madenciliğin yolsuzluğu artırdığı hipotezi ile tutarlıydı.
Küresel Kalkınma Merkezi kaynak zengini devletlerinde yönetim vatandaşlara petrol gelirlerinin, evrensel, şeffaf ve düzenli ödeme yapmak ve sonra da kamu talep yakıt iddia vergi sistemi, içinden geri girişiminde hükümet tarafından geliştirilmiş olacağını savunuyor hükümetin doğal kaynak gelirlerinin yönetiminde ve kamu hizmetlerinin sunumunda şeffaf ve hesap verebilir olması.
Bir çalışma, "ABD'ye ihracata bağımlı petrol üreten devletlerin, Çin'e ihracat yapanlardan daha düşük insan hakları performansı sergilediğini" ortaya koyuyor. Yazarlar bunun, ABD'nin petrol üreticileriyle ilişkilerinin, insan hakları dış politika gündeminin bir parçası haline gelmeden on yıllar önce kurulmuş olmasından kaynaklandığını savunuyorlar.
Bir çalışma, otoriter devletlerdeki kaynak zenginliğinin Bilgi Edinme Özgürlüğü (FOI) yasalarını benimseme olasılığını azalttığını ortaya koyuyor . Bununla birlikte, kaynak bakımından zengin demokrasilerin, FOI yasalarını benimsemeleri, kaynakları bakımından fakir demokrasilerden daha olasıdır.
Kolombiya'daki petrol zenginliğini inceleyen bir araştırma, "petrol fiyatı yükseldiğinde, sağcı paramiliter gruplara bağlı yasa koyucuların petrol üreten belediyelerde daha fazla görev aldığını buldu. Güç kazanmak için güç kullanımıyla tutarlı olarak, pozitif fiyat şokları da paramiliter şiddette artış ve seçim rekabetinde azalma: daha az aday göreve gidiyor ve kazananlar daha geniş bir oy marjıyla seçiliyor. Sonuç olarak, daha az merkezci yasa koyucu göreve seçiliyor ve merkezde temsil azalıyor."
International Studies Quarterly'de 2018 yılında yapılan bir araştırma , petrol zenginliğinin daha zayıf özel özgürlüklerle (hareket özgürlüğü, din özgürlüğü, mülkiyet hakkı ve zorla çalıştırma özgürlüğü) ilişkili olduğunu buldu.
Nathan Jensen tarafından yapılan araştırma, kaynak zenginliğine sahip ülkelerin doğrudan yabancı yatırımcılar için daha büyük siyasi riske sahip olduğu düşünüldüğünü gösteriyor. Bunun, kaynak zengini ülkelerdeki liderlerin, yabancı yatırımcıları olumsuz etkileyen eylemlerde bulunurlarsa, seçimlerde cezalandırılmaya daha az duyarlı olmaları nedeniyle olduğunu savunuyor.
Dağıtım
2017 tarihli bir araştırmaya göre, "toplumsal güçler, petrol zengini ulusların nüfusa hayati önem taşıyan kamu hizmetleri sağlama derecesini koşullandırıyor. Çoğu zaman petrol zenginliğinin, petrol zengini alanlarda cömertçe hizmet sunan bir dağıtımcı devletin oluşumuna yol açtığı varsayılsa da, su, sanitasyon, eğitim, sağlık veya altyapı... nicel testler, gösteriler veya isyanlar yaşayan petrol zengini ulusların, bu tür muhalefet yaşamayan petrol zengini ülkelere göre daha iyi su ve sanitasyon hizmetleri sağladığını ortaya koyuyor. Şiddet içermeyen, kitle temelli hareketler yaşayan zengin ülkeler, şiddet içeren, kitle temelli hareketler yaşayanlardan daha iyi su ve sanitasyon hizmetleri sağlıyor.”
Cinsiyet eşitsizliği
Araştırmalar, doğal kaynakların bol olduğu ülkelerin ücretler, işgücüne katılım, şiddet ve eğitim alanlarında daha yüksek düzeyde cinsiyet eşitsizliği içerdiğini göstermektedir. Araştırma, Orta Doğu'daki cinsiyet eşitsizliği ile kaynak zenginliği arasında bağlantı kuruyor. Michael Ross'a göre,
Petrol üretimi, kadınların işgücündeki varlığını azaltarak cinsiyet ilişkilerini etkiler. Kadınların tarım dışı işgücüne katılamamasının derin sosyal sonuçları vardır: daha yüksek doğurganlık oranlarına, kızlar için daha az eğitime ve aile içinde daha az kadın etkisine yol açar. Aynı zamanda geniş kapsamlı siyasi sonuçları vardır: ev dışında daha az kadın çalıştığında, bilgi alışverişinde bulunma ve toplu eylem sorunlarının üstesinden gelme olasılıkları daha düşüktür; siyasi olarak harekete geçme ve genişletilmiş haklar için lobi yapma olasılığı daha düşük; ve hükümette temsil edilme olasılığı daha düşüktür. Bu, petrol üreten devletleri atipik olarak güçlü ataerkil kültürlere ve siyasi kurumlara sahip bırakır.
Ross, Ortadoğu, Afrika, Latin Amerika ve Asya'daki petrol zengini ülkelerde, ihracata yönelik ve kadın egemen üretimin Hollanda hastalığının etkileriyle ortadan kalkmasıyla kadın işgücüne duyulan ihtiyacın azaldığını savunuyor. Bu hipotez, Afrika'daki madencilik patlamalarının analiziyle daha fazla destek aldı. Amerika Birleşik Devletleri için kanıtlar karışık. Devlet düzeyinde karşılaştırmalar, kaynak zenginliğinin kadınların işgücüne katılımının daha düşük seviyelerine, daha düşük katılım oranına ve kadınların yasama organlarında daha az sandalyeye sahip olmasına yol açtığını göstermektedir. Öte yandan, 20. yüzyılın başlarındaki kaynak patlamalarının ilçe düzeyinde bir analizi, kaynak zenginliğinin bekar kadınların işgücüne katılımı üzerinde genel bir olumlu etkisi olduğunu buldu.
Araştırma ayrıca kaynak zenginliğini daha fazla aile içi şiddete ve eğitimde cinsiyet eşitsizliğine bağladı.
Uluslararası işbirliği
Araştırmalar, devletlerin petrol ihracatına ne kadar bağımlı olursa, o kadar az işbirlikçi hale geldiklerini ortaya koyuyor: hükümetler arası kuruluşlara katılma, uluslararası yargı organlarının zorunlu yargı yetkisini kabul etme ve yatırım anlaşmazlıkları için bağlayıcı tahkimi kabul etme olasılıkları azalıyor.
Dış yardım
Politik ekonomide, dış yardımın, kalkınmaya yönelik uzun vadede kaynak laneti durumunda olduğu gibi aynı olumsuz etkilere sahip olabileceğine dair bir argüman var. Sözde "yardım laneti", zayıf bir devlet memuru grubuna sapkın siyasi teşvikler verilmesinden, politikacıların vatandaşlara karşı hesap verebilirliğinin azaltılmasından ve ekonomik krizi hafifletmek için kazanılmamış bir kaynağın geliri sayesinde ekonomik baskının azalmasından kaynaklanmaktadır. Dış yardım, hükümet için önemli bir gelir kaynağı oluşturduğunda ve özellikle düşük gelirli ülkelerde, devlet inşa kapasitesi, vergi mükelleflerine karşı duyarlılığı zayıflatarak veya hükümetin farklı gelir kaynakları arama teşvikini veya vergilendirmedeki artışı azaltarak engeller.
Suç
2018'de yapılan bir araştırma, "petrol rezervlerinin değerindeki %1'lik bir artışın cinayeti %0,16, hırsızlığı %0,55 ve hırsızlığı %0,18 artırdığını" buldu.
Biyoloji ve ekolojiden örnekler
Mikrobiyal ekoloji çalışmaları, kaynak mevcudiyetinin bakteri popülasyonlarında işbirlikçi veya rekabetçi davranışı modüle edip etmediğini de ele almıştır. Kaynak mevcudiyeti yüksek olduğunda, bakteri popülasyonları birbirleriyle rekabetçi ve saldırgan hale gelir, ancak çevresel kaynaklar düşük olduğunda, işbirliğine ve karşılıklılığa eğilimlidirler .
Ekolojik araştırmalar , doğal kaynakların bolluğu nedeniyle biyolojik çeşitliliğin daha yüksek olduğu yüksek taşıma kapasiteli bölgelerde (yani Ekvator'a yakın) hayvanlar arasındaki rekabet güçlerinin önemli olduğunu varsaymıştır . Kaynakların bu bolluğu veya fazlalığı, hayvan popülasyonlarının R üreme stratejilerine (çok sayıda yavru, kısa gebelik, daha az ebeveyn bakımı ve cinsel olgunluğa kadar kısa bir süre) sahip olmasına neden olur , bu nedenle rekabet popülasyonlar için karşılanabilir. Ayrıca rekabet, pozitif bir geri besleme düzenlemesinde R davranışına sahip popülasyonları seçebilir .
Aksine, çevresel koşulların sert olduğu düşük taşıma kapasiteli bölgelerde (yani ekvatordan uzak) K stratejileri yaygındır (daha uzun yaşam beklentisi, nispeten daha az yavru üretir ve altrial olma eğilimindedir, gençken ebeveynler tarafından kapsamlı bakım gerektirir) ve popülasyonlar genellikle işbirlikçi veya karşılıklı davranışlara sahip olmak . Popülasyonlar, düşmanca çevresel koşullarda rekabetçi bir davranışa sahipse, çoğunlukla çevresel seçim yoluyla filtrelenir (öldürülür), dolayısıyla düşmanca koşullardaki popülasyonlar işbirlikçi olarak seçilir.
Karşılıklılık hipotezi ilk olarak Kropotkin , çevresel koşulların sert olduğu Sibirya bozkırının faunasını incelerken , hayvanların hayatta kalmak için işbirliği yapma eğiliminde olduğunu keşfetti. Yaşamın kaynak bulmak için düşük enerjiye (yani bitkiler için güneş ışığına) ihtiyaç duyduğu Amazon ormanlarında aşırı rekabet gözlenir, bu nedenle yaşam, abiyotik faktörler yerine biyotik faktörler (yani rekabet) tarafından seçilmeyi karşılayabilir.
eleştiriler
2008'de yapılan bir araştırma, kaynak ihracatının ekonomideki göreli önemine değil, farklı bir ölçüye bakıldığında lanetin ortadan kalktığını savunuyor: yerdeki doğal kaynakların göreceli bolluğu. Ülkeleri karşılaştırmak için bu değişkeni kullanarak, zemindeki kaynak zenginliğinin biraz daha yüksek ekonomik büyüme ve biraz daha az silahlı çatışma ile ilişkili olduğunu bildiriyor. Kaynak ihracatına yüksek bağımlılığın kötü politikalarla ilişkili olması ve etkileri, büyük ölçüde kaynak ihracatından kaynaklanmaz. Nedensellik tam tersi yönde ilerliyor: çatışmalar ve kötü politikalar, doğal kaynakların ihracatına büyük bir bağımlılık yarattı. Bir ülkenin kaosu ve ekonomik politikaları yabancı yatırımcıları korkutup yerel girişimcileri daha iyi fırsatlar aramak için yurtdışına gönderdiğinde, ekonomi çarpık hale gelir. Fabrikalar kapanabilir ve işletmeler kaçabilir, ancak petrol ve değerli metaller alınmak üzere kalır. Kaynak çıkarma, diğer endüstriler durduktan sonra hala işleyen "varsayılan sektör" haline gelir.
Thad Dunning'in 2008 tarihli bir makalesi, kaynak gelirlerinin otoriter rejimleri destekleyip güçlendirebildiğini, ancak bazı durumlarda demokrasiyi de destekleyebileceğini savunuyor. Doğal kaynak rantlarının genel ekonominin nispeten küçük bir parçası olduğu ve kaynak dışı ekonominin eşit olmadığı ülkelerde, sosyal refah politikaları kaynak rantlarıyla değil kaynak rantlarıyla finanse edilebildiğinden, kaynak rantları ekonomik elitlerin iktidardan vazgeçme korkusunu azaltarak demokrasiyi güçlendirebilir. yeniden dağıtım. Dunning, 1970'lerin petrol patlaması sırasında Venezuela'nın demokratik konsolidasyonunu bu olgunun önemli bir örneği olarak öneriyor.
2011 yılında yapılan bir araştırma, petrol bolluğunun bir lanet olduğuna dair önceki varsayımların, ülkeler arası farklılıkları ve teknolojideki değişiklikler ve petrol fiyatları gibi küresel şoklardan kaynaklanan bağımlılıkları hesaba katmayan metodolojilere dayandığını iddia ediyor. Araştırmacılar, Dünya GSYİH'sının %85'ini ve dünya kanıtlanmış petrol rezervlerinin %81'ini kapsayan, 1980-2006 döneminde 53 ülke için Dünya Bankası'ndan alınan verileri incelediler. Petrol bolluğunun hem kısa vadeli büyümeyi hem de uzun vadeli gelir seviyelerini olumlu etkilediğini buldular. 1970-2007 dönemi boyunca 118 ülkeye ilişkin verileri kullanan bir tamamlayıcı makalede, kaynak laneti paradoksunu yönlendiren şeyin, başlı başına bolluktan ziyade emtia fiyatlarındaki oynaklık olduğunu gösteriyorlar.
Indra Overland'ın 2019 tarihli bir makalesi, yenilenebilir enerji kaynakları fosil yakıt kaynaklarına göre dünya çapında daha eşit bir şekilde dağıldığından, yenilenebilir enerjiyle ilgili yeni bir kaynak laneti biçimiyle ilgili endişelerin abartıldığını savunuyor. Bazı ülkeler, yenilenebilir enerji teknolojileri için kritik malzemelerden hala beklenmedik kazançlar yaşayabilir, ancak bu, teknolojilerin nasıl geliştiğine ve hangi malzemeleri gerektirdiğine bağlıdır.
karbon laneti
2013'te Oxford araştırmacıları benzer bir etki üzerinde çalıştılar: Fosil yakıt kaynaklarında önemli kaynaklara sahip ülkeler, aynı miktarda ekonomik çıktı üretmek için fosil yakıtların kıt olduğu ülkelere göre daha fazla karbondioksit yayarlar. Bu etkinin araştırmacıları karbon laneti terimini türettiler ve Birleşik Krallık ve Norveç'in bundan büyük ölçüde kaçınmayı başaran tek iki fosil yakıt üreticisi ülke olduğunu öne sürdüler. Yakıt zengini ülkelerin karbon lanetine yenik düşmesinin nedenleri, karbon yoğun bir yakıt üretim sektörünün sıklıkla gaz yakma, petrol devletlerinin hükümetlerine vatandaşlara ve işletmelere yakıt sübvansiyonu sağlama baskısı gibi savurgan uygulamalarla musallat olmasıdır. yanı sıra enerji verimliliğine yatırım yapma ihtiyacının olmaması. Ortaya çıkan bol yakıtın kömür olduğu ülkelerde, kömürün ülke üzerindeki etkisinin Güney Afrika gibi en yüksekler arasında olması muhtemeldir. Örneğin Almanya, Alman topraklarından kolayca çıkarılabildiği için büyük miktarlarda linyit (alt bitümlü kömür) yakmaktadır.
Ayrıca bakınız
- Muz cumhuriyeti
- Hollandalı hastalığı
- Sömürü sömürgeciliği
- Hindistan'da yük dengeleme politikası
- Üst düzey denge tuzağı
- Pasif gelir
- Petrostat
- siyasi yolsuzluk
- Kamu tercihi teorisi
- Kaynak monotonluğu
Referanslar
daha fazla okuma
- Arezki, Rabah, Raouf Boucekkine, Jeffrey Frankel, Mohammed Laksaci ve Rick van der Ploeg. 2018. Kaynak Zengini Ülkelerin Makroekonomisini Yeniden Düşünmek.
- Ali, Saleem H. (2009). Dünyanın Hazineleri: İhtiyaç, Açgözlülük ve Sürdürülebilir Bir Gelecek . New Haven: Yale University Press. ISBN'si 978-0-300-14161-0.
- Brunnschweiler, CN; Bulte, EH (2008). "Doğal Kaynakları Yavaş Büyümeye ve Daha Fazla Çatışmaya Bağlamak" . Bilim . 320 (5876): 616-617. doi : 10.1126/science.1154539 . PMID 18451286 . S2CID 153387158 .
- Bulte, EH; Damania, R.; Deacon, RT (2005). "Kaynak yoğunluğu, kurumlar ve gelişme". Dünya Gelişimi . 33 (7): 1029-1044. doi : 10.1016/j.worlddev.2005.04.004 .
- Costantini, V.; Monni, S. (2008). "Çevre, İnsani Gelişme ve Ekonomik Büyüme" (PDF) . Ekolojik Ekonomi . 64 (4): 867-880. doi : 10.1016/j.ecolecon.2007.05.011 . hdl : 10419/73989 .
- Dauderstädt, Michael; Schildberg, Arne, ed. (2006). Geçişin Çıkmazları. Kiracı Ekonomileri ve Koruyucular . Frankfurt: Kampüs Verlag. ISBN'si 978-3-593-38154-1.
- Hodges, Tony (2004). Angola: Bir Petrol Devletinin Anatomisi . Oxford: James Currey. ISBN'si 978-0-85255-875-1.
- Humphreys, Macartan; Sachs, Jeffrey D.; Stiglitz, Joseph E. , ed. (2007). Kaynak Lanetinden Kurtulmak . New York: Columbia University Press. ISBN'si 978-0-231-14196-3.
- Kaldor, Mary; Karl, Terry Lynn; Said, Yahia, ed. (2007). Petrol Savaşları . Londra: Plüton Basını. ISBN'si 978-0-7453-2479-1.
- Karl, Terry Lynn (1997). Bolluk Paradoksu . Berkeley: Kaliforniya Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 978-0-520-07168-1.
- Mehlum, Halvor; Moene, Karl; Torvik, Ragnar (2006). "Kurumlar ve Kaynak Laneti" . Ekonomi Dergisi . 116 (508): 1–20. doi : 10.1111/j.1468-0297.2006.01045.x . Arşivlenmiş orijinal 2019-08-28 tarihinde.
- Ross, Michael L. (2006). "Petrol, Elmas ve İç Savaşa Yakından Bakış" . Siyaset Biliminin Yıllık İncelemesi . 9 : 265–300. doi : 10.1146/annurev.polisci.9.081304.161338 . S2CID 56143526 .
- Ross, Michael L. (2012). Petrolün, petrol zenginliğinin ulusların gelişimini nasıl şekillendirdiği laneti . Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN'si 9781400841929.
- Sachs, J.; Warner, A. (2001). "Doğal kaynakların laneti". Avrupa Ekonomik İncelemesi . 45 (4–6): 827–838. doi : 10.1016/S0014-2921(01)00125-8 .
- Shaxson, Nicholas (2007). Zehirli Kuyular: Afrika Petrolünün Kirli Politikası . New York: Palgrave MacMillan. ISBN'si 978-1-4039-7194-4.
- Stevens, P. (2003). "Kaynak etkisi: lanet mi nimet mi? Bir literatür araştırması". Enerji Edebiyatı Dergisi . 9 (1): 3-42. INIS 34070454 .
- Vuong, Quan Hoang; Napier, Nancy K (2014). "Geçişte kaynak laneti veya yıkıcı yaratım: Vietnam'ın kurumsal sektöründen kanıtlar" . Yönetim Araştırması İncelemesi . 37 (7): 642-657. doi : 10.1108/mrr-12-2012-0265 .
- Wenar, Leif (2008). "Mülkiyet Hakları ve Kaynak Laneti" . Felsefe ve Halkla İlişkiler . 36 (1): 2-32. doi : 10.1111/j.1088-4963.2008.00122.x . S2CID 143002065 .
- Ruhr-Üniversitesi Bochum Ekonomisti Elkhan-Richard Zada
- UCLA Siyaset Bilimcisi Michael Ross, kaynak laneti üzerine makaleler ve videolar
- Oxford ekonomisti Paul Collier, D+C Development and Cooperation dergisinde kaynak zengini ülkeleri yağmalamak için bir alternatif gösteriyor
- Dunning, Thad. 2008. Ham Demokrasi: Doğal Kaynak Zenginliği ve Siyasi Rejimler (Karşılaştırmalı Siyasette Cambridge Çalışmaları)
- 'Bir Bakışta Siyasi Şiddet' sempozyumu: Petrol ve Uluslararası Politika.