Gübreler bitki gelişimini ve verimini artırmak için toprağa eklenen maddelerdir. Gübreler insanlar yetiştirmeyi keşfettikleri sürece etrafındaydılar, ancak son birkaç yüzyıldan beri, kimyasalların ya da sentetiklerin, bitki kalitesini ve miktarını iyileştirmek için sahip olduğu kimyasal ihtiyaçlar bilgisi ile geliştirildiğini gördük.
İnsanlar, en erken zamanlarda bir arsa üzerinde ilk ürünün niteliksel olarak sonraki ürünlerin oranından daha fazla olduğunu belirttiler. Böylece, aynı arsada kalırken randımanını korumanın veya hatta arttırmanın bir yolu olmalıydı. Sonunda, insanlar bunu yapmak için hayvan gübresi kullanma fikrini ortaya attı.
Zamanla doğal döllenme daha rafine oldu. Mesela, eski Mısırlılar yakılmış yabani otlardan toprağa kül kattılar. Antik çağlarda kullanılan diğer malzemeler arasında deniz kabuğu, kil ve sebze atığı sayılabilir.
17. yüzyılın başlarından itibaren insanların döllenme yöntemlerini, özellikle de kimyasal nitelikte olanları araştırdık. Örneğin, Alman-Hollandalı kimyager Johann Glauber (1604-1670), güherçile, kireç, fosforik asit, azot ve potas içeren ilk mineral gübreyi geliştirdi.
Optimum büyüme için bitkilerin nitrojen ve fosfor gibi mineral elementlere ihtiyaç duyduğunu keşfeden organik kimyager Justus von Liebig (1803 ila 1873) idi. Yaptığı iş, gübre kompozisyonlarını iyileştirmek için bitkilerin kimyasal ihtiyaçlarını keşfetme yarım yüzyıla yol açtı. Bunun için “Gübre Endüstrisinin Babası” olarak anılacaktır. Sir John Lawes (1814-1900), ilk kimyasal gübre olan süperfosfatı keşfeder.
20. yüzyılda çekirdek bitki besin maddelerinin azot, fosfor ve potasyum olduğu anlaşıldı. Azot, amino asitler, nükleik asitler ve protein montajı için gerekli bir yapı taşı olarak, en gerekli besin maddesi olarak düşünülür. Daha az azotu olan bitkiler daha küçük, daha az verimli ve daha sarımtırak bir renge sahip olma eğilimindedir. Bitki kimyasal ihtiyaçları hakkındaki bu bilgi ile, kimyasal gübre endüstrisi, özellikle I. Dünya Savaşı’ndan sonra 1918’de sona eren önemli bir büyüme yaşadı.
Organik gübreler bugün dünyada hala kullanılmasına rağmen, kimyasal gübreler daha popülerdir. Ayrıca gübre kullanımının zararlı çevresel etkilerini azaltmak ve yeni, daha az maliyetli gübre kaynakları keşfetmek için araştırma devam etmektedir.