Belki de "rock en Espanol" türüne giriş yapan en başarılı ve tanınan Latin gruplarından biri, Meksika dışında Maná adlı bir gruptu; baş vokalist olarak Fher Olvera, bas gitarda Juan Diego Calleros, baş gitarda Sergio Vallin ve Davulda Alex Gonzalez.
1980'lerde dünya rock dinlerken ve icra ederken, Latin gruplar hâlâ türe geçici olarak yaklaşıyorlardı; Latince konuşulan dünyanın her yerinde çok sayıda rock sever olmasına rağmen, Latin grupları, esas olarak İngilizce popüler şarkıların cover'larını yaparken hala müzikte yollarını buluyorlardı.
'Rock en Espanol' olarak bilinen müzik, Latin rock'çıların kendi deneyimlerinden bahseden sözlerle İspanyolca icra edilen orijinal şarkılar bestelemeye başlamasıyla kuluçkaya yatıyordu ve Maná, bu türden büyük yapan ilk grup oldu.
İlk günler: fötr şapka verde'den manaya
Rock ve ergen erkeklerin yanı sıra bir araya gelen herhangi bir şeyi düşünmek zor. Guadalajara, Meksika bu varsayımda dünyanın geri kalanından farklı değildi çünkü Guadalajara'nın yeraltı rock hareketinden esinlenen bu genç adamlardan üçü bir grup oluşturmak için bir araya geldi. Müzikal açıdan benzer düşünen arkadaşlar, şarkıcı Ferdinand "Fher" Olvera ve kendilerine İngilizce "Sombrero Verde" veya "Green Hat" adını veren Juan Diego Calleros (bas) ve Ulises Calleros (gitar) kardeşlerdi.
Sombrero Verde birçok benzer gruptan daha şanslıydı; bir plak anlaşması imzaladılar ve 2 albüm çıkardılar: 1981'de "Sombrero Verde" ve 1983'te "A Ritmo de Rock", ancak albümlerin hiçbiri çok fazla ilgi görmediğinden ve rekor satışları eve yazılacak bir şey olmadığı için şansları azaldı .
1985'te Olvera ve şirket, davulcu Alex Gonzales ve Polinezya'da "pozitif enerji" anlamına gelen Maná adlı yeni bir isimle yeniden bir araya geldi. Dört yıl sonra, Warner Music ile sözleşme imzaladılar ve 1989'da "Falta Amor" u çıkardılar. Albümü yakalamak yavaştı ancak "Rayando El Sol" adlı parçanın yardımıyla albüm halk arasında ilgi görmeye başladı.
1990'larda popülerlik bulmak
1992'de, orijinal grup üyesi Ulises Calleros kadrodan ayrıldı ve sonunda grubun yöneticisi oldu. Bir sonraki albümleri "Donde Jugaran Los Ninos?" ("Çocuklar Nerede Oynayacak?"), Maná, klavyeci Ivan Gonzalez ve gitarist Cesar Lopez'i ekledi. Albüm, bir milyonun üzerinde satış ve 97 hafta Billboard'un Latin albüm listelerinde Mana'nın atılımıydı.
Gonzalez ve Lopez grupta uzun süre kalmadılar ve Maná, orijinal müzisyenlerden oluşan bir üçlü olarak yola çıktı. 1995'te grup gitarda Sergio Vallin'in eklenmesiyle dörtlü olarak performans sergilemeye başladı. Vallin, Meksika'nın Aguascalientes kentinde Vallin'in keşfiyle sona eren büyük bir yetenek araştırmasının ardından rol için seçildi.
Yeni dörtlü 1996'da "Cuando Los Angeles Lloran" ı ("When the Angels Cry") yayınladı ve onlara ilk Grammy Ödülleri adaylığını kazandırdı. Albüm aynı zamanda hit single'lar “Dejame Entrar”, “No Ha Parado de Llover” ve “Hundido En Un Rincon” u da çıkardı.
Selva Negra Vakfı
Maná, artan popülariteleri ve başarılarıyla yüreklerine çok değer veren bir konuyu ele aldı: çevre. 1995 yılında Selva Negra Vakfı'nı kurdular ve çevreyi korumaya yönelik önemli projeleri finanse ettiler ve desteklediler.
Temayı koruyarak grup 1998'de "Suenos Liquidos" ("Liquid Dreams") albümünü yayınladı. İlham olarak Puerto Vallarta çevresindeki denizden "Suenos Liquidos", bossa nova'dan flamenko'ya kadar çeşitli Latin ritimleriyle karışık rock.
Maná bununla yeni bir popülerlik seviyesine ulaştı; albüm 36 ülkede dünya çapında eşzamanlı olarak piyasaya sürüldü ve gruba ilk Grammy Ödülleri galibiyetini verdi. Aynı zamanda 1999'da özel bir "MTV Unplugged" programında seslendirdikleri "El Muelle de San Blas", "Hechicera" ve "Clavade en un Bar" single'larını da içeriyordu.
Son on yılda Mana'nın popülaritesi artmaya devam etti. 2006'da "Amar Es Combatir" ve 2008'de "Ardo El Cielo "'nun piyasaya sürülmesiyle - ikisi de Billboard Latin listelerinde neredeyse 1 numaraya yükseldi - Guadalajara'da yirmi yıl önce mütevazı bir şekilde başlayan grup, artık kolayca bir İspanyolca konuşulan dünyadaki en popüler pop-rock gruplarından.