Esin'i, Esin'in tarzını seviyorum. Bana daima kendimi iyi hissettiriyor. Yine konuştuktan sonra kendimi daha iyi hissettim. Koray'ı anlattım biraz. Koray'ı size de anlatmadım değil mi? Sapığı olduğum bir internet arkadaşı. Manyak gibi taktım
oğlana ya. Aşk deseniz aşk değil, hoşlantı deseniz hoşlantı değil ama bayağı etkilendim. Bayağı. Harbiden. Oradan Mert'e geldi konu, "Senin erkek arkadaşın yok muydu zaten?" dedi. "Onunla ayrı gibiyiz." dedim. Sebepleri üzerine falan konuştuk biraz. Bu konuyu henüz Mert'le çok açık konuşmadığımız için burada da çok detaylı yazmayayım. Esin şöyle dedi, ilişki her zaman için insan hayatında artı bir şeymiş. Kişiyi negatife çekmeye başladığında, uzatmanın da anlamı yokmuş. "Olabilir." dedim.
İdeal erkek arkadaşımın profilini çıkardı Esin: Girişken olacakmış, cesur olacakmış, kesinlikle ama kesinlikle zeki biri olacakmış. Çünkü ben çekingen ve ürkeğim.
Esin depresif insanların, hayattan keyif alamayan insanların çoğunlukla pasif, tembel, korkak insanlar olduklarından bahsetti. "Evet!" dedim "O benim!" Ve ona eski ben ile yeni benden bahsettim. "Eskiden" dedim "çok girişken bir tiptim ben aslında. Her şeyi yapmak istiyordum, her taşın altından çıkıyordum. Derslerimde de başarılıydım. Böyle utangaç da değildim. Sonra liseye başlarkan silik bir tip olmaya karar verdim ve kendimi öyle bir şeye dönüştürdüm. Sonra da hiçbir şeyi toparlayamadım zaten." "Yanlış karar vermişsin" dedi. "Tam tersini yapmalısın."
Artık gerçekten utandığımı söylesem de, yenmem gerektiğini söyledi. Hayat konusundaki tecrübemi arttıracakmışım, ben Bulantı'yı okurken bunu fark etmiştim zaten. Cesur gibi davranacakmışım, utanmıyormuş gibi davranacakmışım. Ölüm konusundaki farkındalıktan bahsettik, bu insanın hayata bakışını gerçekten etkileyen bir hadiseymiş. Bana yine güzel kitaplar önerdi.
Dün ona mesaj attım "Esin, sanırım ben bu güne dek hiç var olmamışım!" diye. Düşününce bana, bu yolu hep Bülent Hoca açtı gibi geliyor. Yani iki senedir bir kavrayışlar, bir arayışlar, kendimize gelemedik. Domino taşları gibi her şey devrilmeyi bekliyormuş meğersem. İnsanın bu güne dek var olmadığını idrak etmesi korkunç, korkunç, korkunç bir şey. Bu idrakler küçük anlarla sınırlı neyse ki, etkilerini de kısa tutmaya çalışıyorum. Bazen gün içinde durup dururken heyecanlanıyorum, bir bir şeyler... Bana yine güzel kitaplar önerdi.
O gece uyumadım, ertesi gün de erkenden yola düştüm. Annem yine biraz ağlayacak gibi oldu... Bu kadınla ne yapacaksam hiç bilmiyorum gerçekten. Neyse çok aldırış etmedim. Burcu da gece yola çıkmıştı, ikimiz de salı günü gelmiş olduk. Odaya girdiğimde Burcu yerleşmeye başlamıştı.
Hemen birbirimizin kollarına atladık tabii ki. Odamı çok özlemişim! Burcu'yu çok özlemişim! Anında dedikodu yapmaya başladık. Ankara'ya ilk gelişimi hatırlıyor musunuz? Ne kadar gergindim, ne kadar endişeliydim. Sonra oda arkadaşları... Ama şimdi bir düzen oturttuk, Burcu'yla zaten kız kardeş gibiyiz. Zaman zaman sorunlarımız oldu tabii ama üstesinden geldik. Zaten insan karşısındakini anladığında, ona çok da kızamıyor :)
Sonra odaya dönüp biraz daha uyudum.
Ertesi gün, yani çarşamba günü erkenden kalkıp kahvaltı ettik. Sonra çıktık öğrenci işlerine gittik, transkript çıktısı aldık dooğru Antropoloji bölümüne. Oradan da çeşitli belgeler alıp bizim bölüme gittik, doldurduk, hocaları bulup imzalattık ve götürüp teslim ettik. Kabul edilip edilmediğimizi bilmiyoruz ama Ali Metin hoca kabul edilmişsiniz gibi başlayın derslere dedi. Pazartesi açılışı antropolojiyle yapıyoruz yani.
Sonra Kızılay yollarına düştük, Burcu da bizim gittiğimiz yerde kurs için kayıt yaptıracaktı. O esnada Summer'la da konuştuk, Kızılay'da buluşmak için sözleştik. Hava yağmurluydu, biz şemsiyesizdik. Nahoş şeyler bunlar ama benim enerjimi düşürmedi.
Önce Amerikan Kültür'e gittik, orada Summer biraz bizi beklemek zorunda kaldı. Sonra oraya en yakın olan, yemek yiyebileceğimiz yere, Burger'a attık kendimizi çünkü yağmur çok hızlanmıştı. Biraz konuştuk, vidyo çektik.
Sonra yağmur durdu, kalktık Dost'a gittik. Peyniraltı Edebiyatı'nı bir aldım bakıp bakıştırmak için. Camus'nün iki kitabını aldım. Summer bir Garcia Marquez aldı sanırım, Burcu Süskind'in Koku'sunu. Eheh canavar gibiyim valla kim ne aldı kontrol ettim. Her neyse, sonra sağda solda sifteledik, en sonunda çay içmek için bir yere oturduk ve biraz daha konuştuk.
Benim sarhoş olma isteğime herkes kulak tıkadı her zaman olduğu gibi -.- Daha hevesimi alamadım evet. Neyse iyi de oldu, hiçbir şey içemezdim o koca hamburgerin üzerine zaten.
Summer çok tatlı biri, onu çok sevdik. Ya, ben zaten öyle olduğunu biliyordum. Kitapsever'den ses seda çıkmadığından bir de sanırım Ankara'da olmadığından bize katılamadı ama o gelince bir buluşma daha yaparız. Hatta gelin tüm Ankara'daki bloggerlar buluşak.
Çok güzel bir gün geçirdik, feci yorulduk, ayakkabılarımızın gazabına uğradık ama gerçekten güzeldi. Tiyatro sözü aldık Summer'dan, böyle şeyler işte. Videoyu ifşa etme konusunda izin aldım, hemen alta iliştiriyorum.
ya, çok tatlıyız
fjkjsd