-
bertrand russell'in yasam deneyimleri ve gozlemlerine dayanarak yazdigi mutluluk rehberi. ilk kez 1930 yilinda yayinlanmis.
84 sene onceki yasamin simdikine bu denli benziyor olusu cok sasirtici.
-
'mutluluk her şeyden çok, insanlara ve çevreye dostça ilgi duymaya dayanır.' der ve de çok haklıdır sayın bertrand russell.
-
bertrand russel tarafından yazılıp 1930 yılında yayımlanmış mutlu olmak hakkındaki görüşlerini-zira yazar da görüşü olduğunu belirtmiş ve sizi mutlu yapacağını iddaa etmiyor, ama mutlu yapacağına inanıyor (ikisi farklı şeyler)- içeren bir kitap. kitap öncelikle mutsuzluğun sebeplerini bölüm bölüm yazmış daha sonra da mutlu olabilmek için yapılması gerekenleri de yine bölüm bölüm yazmış. kitap anlaşılır bir şekilde yazılmış ve benim okuduğum say yayınları tarafından basılan ve yunus sağlamtürktarafından çevrilen kitabın çevirisi de güzel.
not: kitabı okuduktan sonra bölümlerden yaptığım çıkarımları yazmayı düşünüyorum.
-
bertrand russell'in orjinal ismi the conquest of happiness olan eserinin turkce adi. kişi mutluluğa başkalarını suçlayarak değil, belirlediği hedeflere erişmek için mücadele ederek ve bu mücadele sırasında eğlenerek ulaşır. üstelik kişi bu mücadeleyi iç dünyasına değil, sosyal yaşamına dönerek vermelidir.
(bkz: #70255306)
-
an itibariyle son sayfasını da okuyarak bir devri daha kapattığım güzel bir eser. özellikle ilk sayfalarına depresif bir şekilde başlamışken son sayfayı yüzümde hafif bir tebessüm ile okudum. bana kalırsa kendini mutsuz hisseden her insan, en azından neden mutsuz olduklarını öğrenmek için, mutlaka bu kitabı okumalıdır.
bertrand russell amcamız bu kitabı boşuna yazmadı elbette.
kitaptan bazı notlar:
"... istediklerimizin bazılarını elde edememek mutluluğun ayrılmaz bir koşuludur..."
"...okura şunu inandırmak istiyorum ki, ileri sürülenler ne olursa olsun, mantık, mutluluğa ambargo konulmasına karşıdır; üstelik bence üzgünlüklerinin evren hakkındaki görüşlerinden ileri geldiğini içtenlikle iddia edenler, atı arabanın arkasına koşmaktadırlar; gerçekteyse mutsuzlukları bilmedikleri bir neden dayanır ve bu, onların dünyanın daha az zevkli yönleriyle ilgilenmelerine yol açar..."
"...insanoğlu işbirliğine muhtaçtır ve doğa kendisine, biraz noksan da olsa, işbirliği için gerekli dostluk içgüdüsünü vermiştir..."
"...bir kişi, başarıyı istemekle kalmayıp, bütün benliğiyle başarının peşinde koşmanın ödev olduğuna inandığı ve böyle yapmayanı zavallı bir yaratık olarak gördüğü sürece, hayatı, mutluluk vermeyecek derecede yoğun ve tedirgin olacaktır... "
"... insanlara kazandıkları başarıyla ne yapacakları öğretilmedikçe, başarının can sıkıntısına yol açması önlenemez... "
-
bertrand russelın seneler önce yazdığı, yaşamda mutluluğu etkileyen durumlar ve öneriler içeren kitabı.
kitabın ilk yarısı mutsuzluk ve nedenleri üzerine. toplumsal ve kişisel korkular üzerinden mutsuzluğun nasıl doğduğunu açıklayarak farkındalık yaratıyor.
ikinci yarıda ise mutluluk ve sağlayıcıları üzerine eğiliyor. bu bölümde benim en dikkatimi çeken ‘aile’ kısmı oldu. o dönem aile ilişkileri ile şu anki düzen o kadar benziyor ki (hıristiyan bir toplum üstelik kitaptaki) şaşırarak okudum biraz da.
içerik çok güzel ancak ya çeviriden ya da yazarın dilinden ötürü akıp giden bir kitap değildi benim için. biraz zorlayarak bitirdim. en güzel kısmı ise son kısım ‘mutlu insan’ kitabın özeti gibi aslında. kitabı okumasanız bile o bölümü okuyun derim.
-
toplumun ortak bilinçdışına ulaşmış ve buradan birçok parçayı dönemi için gayet anlaşılır bir şekilde ifade etmiştir. bu yüzden yaşanan mutsuzluk sebepleri benzerdir. elbette eleştirilecek noktaları da mevcut, okurken dönemini de gözetirsek daha etkin bir okuma olabilir.
-
birçok yanlı, öznel ve spekülatif değerlendirme içeren, ilk kez 1930'ta yayımlanmış kitap. kişisel gelişimin ilk örneklerinden gibi.
modernist kalıplara sıkıştırılmış önyargılı değerlendirmelerin yanısıra işe yarar tavsiyeler içeren, bugünün kişisel gelişimcilerinden bir tık bile üstün olmayan kitap.
"bıraksak hayatımızın çok büyük bir bölümünü kaplayacak küçük dertler vardır ki, bazıları bunlara da katlanamaz. bir treni kaçırdıkları zaman çileden çıkarlar, yemekleri iyi pişmemişse tepeleri atar,(bu benim!) şöminenin tütmesi durumunda umutsuzluğa kapılırlar, temizleyicideki giysileri zamanında gelmeyince esnaf takımının tümünden öç alacaklarına yemin ederler. bu gibi insanların böyle önemsiz aksaklıklar için harcadıkları enerji uygun bir biçimde kullanılsaydı, imparatorluklar kurmaya ve tekrar parçalamaya yeterdi. akıllı olan, hizmetçinin almadığı tozu, aşçının iyi pişirmediği patatesi, çöpçünün süpürmediği çöpleri görmez."
"çevre budala, önyargılı ya da bilme karşıysa, onunla uyuşmamak erdemdir." bu da iyi.
-
varolmayan sanat.
(bkz: dostoyevski)
-
şimdi kalkıp sırrı verecem
herkes mutlu olacak
bunca dert tasa gam çile sıkıntı sorun problem
hayatın elinde kalacak
hayat dayanamayacak
çekip gidecek..
ee n'oldu abi
hayatsız mutluluk..
vermem tabi
dağılınız