Zaman yazarı, eski ülkücülerden Mümtaz’er Türköne bugünkü köşesinde çok tahrik dolu bir yazı kaleme aldı. Akil Adamlar’ın içinin rahat olması gerektiğini belirten Mümtaz’er Türköne, “Birinin "indirin!" talimatını vermesi lâzım; aksi takdirde Bahçeli'nin Akil Adamlar'ı boy hedefi haline getirmesi, sadece "psikolojik baskı" olarak kalır.” dedi.
Ve…
Bir itirafta bulundu. Buna göre; 70'li yıllarda çok sık tekrarlanan "sesimizin ulaşamadığı yere kurşunlarımız ulaşır" şeklindeki ülkücülerin sözünün fikir babasının kendisi olduğunu belirtti.
İşte “İndirin!” başlıklı Mümtaz’er Türköne’nin o yazısı:
“Birinin "indirin!" talimatını vermesi lâzım; aksi takdirde Bahçeli'nin Akil Adamlar'ı boy hedefi haline getirmesi, sadece "psikolojik baskı" olarak kalır.
Ali Bayramoğlu'ndan İzmit'te İP'li ve MHP'li protestocu karşılaştırmasını dinlerken eksik parçanın bu olduğunu düşünmüştüm. İP'liler profesyonel, mekanik bir şekilde standartlara uyuyorlar; parazit yapmakla yetiniyorlar. MHP'liler ise daha öfkeli ve "patlamaya hazır" görünüyorlar. Ama sadece o kadar. Bahçeli'nin "63 Aklı Karışık, bu sesten ürkmelidir" sözünü, tiyatro sahnesindeki gibi bu öfkenin arkasındaki sufle olarak görmek daha doğru. Fizikî şiddetin olması için mutlaka örgütsel hiyerarşi içinde ve usule uygun biçimde "indirin" talimatı gerekir. Bu talimatı kim verebilir? Verebilecek tek kişi var; o da Bahçeli değil. MHP legal bir parti; öfkenin kabarması işine gelir ama fizikî şiddet bir anda her şeyini kaybettirir. "İndirin" talimatı, ancak bir iç hesaplaşma ve disiplin uygulaması olarak ve sadece provokatörleri durdurmak için verilir. Bu yüzden Akil Adamlar'ın içi rahat olmalı.
"Nasıl bu kadar emin olabilirsin?" diye sorabilirsiniz. Türkiye ve dünya değişse de teşkilat metotları aynı kalıyor. Teşkilat terbiyesinden geçmiş biri olarak, MHP tabanında kontrol dışı bir şiddetin ortaya çıkmayacağını gayet iyi biliyorum. 70'li yıllarda çok sık tekrarlanan "sesimizin ulaşamadığı yere kurşunlarımız ulaşır" şeklinde Ülkü Ocakları bildirisinde yer alan bir cümleyi hatırlıyorum. Yeni kuşaklara karşı dürüst olmak adına itiraf ediyorum: Müellifi galiba bendim. Rahmetli Muhsin Başkan pek hoşlanmamıştı, ama cümle Ülkücüler arasında hemen tutmuştu. Her iki ifade aslında farklı tonlarda aynı uyarıyı yapıyor: "Bu sese kulak verin"; tabii peşinen şiddet yüklü bir "yoksa" tehdidi çağrıştırıyor. Kafaları kırmak yerine saymaya, kurşun yerine oy atmaya demokrasi dediğimize göre, bu tehdide verilecek tek karşılık var: Buyrun sizi dinliyoruz.(…)”
Odatv.com