Bu makale bir dizi incelemenin parçasıdır sorumlu modave moda endüstrisinin karşılaştığı sorunları ele almak için yenilikçi çabalar.
Mükemmel tasarruflu tişörtü yapan nedir?
Tasarımcı Erin Beatty için, genellikle dokudadır – ne çok sert ne de çok yumuşak ve rengin sönük olmasına rağmen solmaması için yeterince aşınmıştır. Metin veya logo varsa, ne kadar belli belirsiz tanınırsa o kadar iyidir. Nasılsa onu kesecek.
Üzerinde “Wilmington Friends Quakers” yazan bir donanma gömleği, Ms. Beatty’nin yakın zamanda Brooklyn’in East Williamsburg bölümünde küçük sarı bir denizaltı tabelası olan büyük bir mağaza olan Urban Jungle’a yaptığı tasarruflu bir geziye ihtiyacı var. Ama birden fazla mükemmel tişörte ihtiyacı vardı.
Hanım. 43 yaşındaki Beatty, 2019 yılında kurduğu ve adını Fransızca onarmak anlamına gelen bir kelimeden alan, geleceği parlak bir marka olan Rentrayage’ın kreatif direktörlüğünü yapıyor. Rentrayage’ın her parçası, eski ve ölü malzemeler de dahil olmak üzere önceden var olan öğelerden el işçiliğiyle yenilendi.
İleri dönüşüm son yıllarda modada daha yaygın bir uygulama haline gelse de, tamamen buna adanmış bir marka görmek daha az yaygın. Hanım. Beatty, uygulamayı yalnızca bir “sanat projesi”ne değil, uzun ömürlü, uygulanabilir bir işe dönüştürmeyi umuyor. “Bunun amacı: Bunu gerçekten nasıl çalıştırırız?” dedi.
Bu da Ms. Beatty, esasen profesyonel bir tasarruf sahibi. Connecticut’ta, kocası ve iki çocuğuyla birlikte yaşadığı yerin yakınında, New Milford bit pazarı Elephant’s Trunk’ı sık sık ziyaret eder. (Piyasa büyük ölçüde ev dekoruyla ilgilenir; Rentrayage ayrıca renkli geri dönüştürülmüş cam eşyalar gibi ev eşyaları da satar.)
Yaklaşımı moda endüstrisinde coşkuyla karşılandı: Markanın üç farklı çiçekli elbiseden oluşan ilk koleksiyonundan bir elbise, Metropolitan Museum of Art’s Costume’de “In America: A Lexicon of Fashion”ın parçası olmak üzere seçildi. enstitü. Bu yıldan itibaren hat, Neiman Marcus ve Nordstrom gibi perakendeciler tarafından taşınacak. Hanım. Beatty ayrıca eski kıyafetlerini yeni tasarımlara dönüştürmek için Madewell ile bir işbirliği üzerinde çalışıyor.
Rentrayage’ın en popüler parçalarından biri, önceden sahip olunan iki tişörtten yapılmış, yapısı bozulmuş ve daha sonra ortadan dikey olarak dikilmiş bir tişört. Etki bir moda Frankenstein: yeni ve daha ilginç bir şey yapmak için iki günlük öğe birleştirildi.
“Bu gerçekten harika görünecek,” dedi Mrs. Beatty, gömlekleri gözden geçirdikten bir süre sonra, metal askıları kısa, gıcırtılı patlamalarla metal rafta kaydırdığını söyledi.
Kimsenin istemediği kıyafetlere “güzel ve benzersiz ve yeniden yaratması imkansız” diyerek bakmasında romantik bir şey vardı. “Wilmington” tişörtünün ikinci yarısını oluşturma potansiyeline sahip bir gömlek bulmuştu. Başlangıçta beyazdı, ilkel olarak asit sarısı, mor, deniz mavisi ve ara sıra kahverengi lekelerden oluşan bir girdap ile batik boyanmıştı.
Her iki tişörtün fiyatı 6 dolar. Yeniden yapılandırılmış görünüm, dik bir prim olan 125 dolar civarında fiyatlandırılacak, ancak Mrs. Giysilerin yapımında kullanılan her şey göz önüne alındığında, Beatty adil olduğunu düşünüyor: gömleklerin tedarik edilmesi ve temizlenmesi, görünümün belirlenmesi (gömleğin renk tonu, beden ve dokuya göre eşleştirilmesi), giysinin kesilmesi ve dikilmesi.
“New York’ta çalışıyoruz ve adil fiyatlar ödüyoruz,” dedi Bayan. Beatty, kanalizasyon ve diğerlerine ödediği ücretlere atıfta bulunarak söyledi.
Son parça, geri dönüşümün evrensel sembolüne benzeyen bir tür geometrik küre oluşturan karelerle çevrili sekiz köşeli bir yıldız olan Rentrayage’ın logosunu içerecek.
Yine de Mrs. Beatty, yüksek fiyatlı gömleği görüp çok daha ucuza kendin yapabileceğini düşünen insanlar olacağını söyledi. Onları buna teşvik ediyor. Ama gömleği satın almak isteyenler için duygusal bir değeri de var.
“Bu sembolik – tüm bu düşünceler ve seçimler o parçaya girdi” dedi. “Zaten var olan bir şeyden moda yaratıyor. Atılan bir şeyin değeri olduğunu söylüyor.”
Rentrayage’ın yaratıcı ama sıradan olan estetiğinin hilesi, Mrs. Beatty’nin belirttiği gibi, mash-up’larının karmaşık bir yapı gerektirmesidir. Özellikle ceketler son derece teknik – “bir tüketicinin yapamayacağı şeyler” dedi Bayan. Gap’te ürün müdürü olarak çalıştıktan sonra Parsons Tasarım Okulu’nda eğitim gören Beatty.
Marka için en çok satanlar olan bu ceketler, tığ işi dantel kuyrukları (795 $) verilen bir kot ceket ve Ordu yeşili kapitone astardan büstiyer panellerle dikilmiş bir erkek blazerini (925 $) içeriyor.
Bayan iken Beatty en çok remikslenmiş vintage parçalarıyla tanınıyor, yavaş yavaş seriye daha fazla ölü kumaş ekliyor, fazla kumaşlarını satmak için üst düzey markalarla çalışan depolardan satın almak için İtalya’ya seyahat ediyor. Örneğin, İtalya’dan gelen kaygan kapitone çiçekli kumaş, kırpılmış bir cekete dönüştürülmüştü. Kumaşın önceki sahibi mi? Balenciaga, onu fırfırlı bir elbise için kullanmıştı.
Kiralamadan önce, Ms. Beatty, 2008 yılında Max Osterweis ile birlikte kurduğu Suno adlı bir markanın yaratıcı yönetmeni olarak sekiz yıl geçirdi. Küçük seri üretimi ve toplumsal açıdan bilinçli değerleri kadar cesur baskılarıyla da biliniyordu – bu uygulamaların genellikle bir beklentiden çok bir bonus olarak görüldüğü bir zamanda.
Suno mütevazı bir şekilde başarılı oldu. Büyük perakendeciler tarafından satıldı ve Michelle Obama ve Beyoncé gibi ünlüler tarafından giyildi ve Keds ve Uniqlo ile ortak çalışmalar yayınladı. Ayrıca, LVMH Ödülü ve CFDA/Vogue Moda Fonu da dahil olmak üzere, gelişmekte olan tasarımcılar için birçok yarışmada finalist oldu. Ancak marka, büyüme ve dış yatırım bulma konusundaki sıkıntıları gerekçe göstererek 2016’da kapandı.
“Suno kapandıktan sonra, sadece suçluluk duygusuyla tüketildim. şey,” Hanım. dedi Beatty. İkinci çocuğunu daha yeni doğurmuştu ve çocuk yetiştirmenin doğasında var olan saf atık (tüm bu plastik ambalajlar dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere) karşısında bunaldığını hissetti. “Bu süre zarfında sadece vintage satın aldım ve doğru şekilde uydurmak için her zaman değiştirmek zorunda kaldım.”
Bu ona Rentrayage fikrini verdi: yeniden işlenmiş vintagee ve “dünyayı atılan şeylere yeniden bakmak için eğitmeye” odaklanan bir marka. Ancak israfı en aza indirmeye odaklanan bir çizgi ne kadar büyüyebilir? “Bazen yolu görmek için bazı şeylere başlaman gerektiğini düşünüyorum,” dedi.
Mrs. dedi Beatty. “Bir tane yok. İster sentetik boyaları doğal boyalarla değiştirmek, isterse daha çevre dostu nakliye yöntemleri bulmak olsun, her şey mümkün olan her şekilde ilerlemekle ilgilidir”.
İnsanları yalnızca serbest olarak istihdam edebileceği küçük SoHo stüdyosu, bir sonraki koleksiyonunda ikinci yaşamları için yeni yıkanmış vintage giysilerle dolu büyük mavi Ikea çantalarıyla dolu.
Rentrayage’ın, israfla yüzleşme konusundaki isteksizliği nedeniyle eleştirilen diğer büyük markalardan yüksek kaliteli ölü kumaşlara daha fazla erişime sahip olmasını diler.
“Zaten var olan şeyleri daha havalı gösterebileceğime tamamen güveniyorum” dedi. “Ama bu, o şeyleri bulmak ve o şeylere erişmekle ilgili – çünkü şu anda olan şey, insanlar kendi israflarından o kadar utanıyorlar ki, bunu kabul etmek istemiyorlar.”
“Kumaşın her gramını kullandığımız gibi değil. Geri satmamız gereken kumaşlar var. Ama yaptığımız her seçimde sadece deneriz.”