NERON (37 – 68)
Roma imparatoru. Acımasızlığı yanında sanatçıları korumasıyla tanınmıştır.
Neron (Nero) 15 Aralık 37’de Antium’da (Anzio) doğdu, 9 Haziran 68’de Roma’da öldü. Asıl adı Lucius Domitius Ahenobarbus’tur. Romanın soylu ailelerinden birine mensup olan Gnaeus Domitius Ahenobarbus ile Augustus soyundan gelen Julia Agrippina’nın oğludur. Filozof Seneca tarafından eğitildi. Yunanca öğrendi. Annesi 49’da imparator Claudius’la evlendi. Neron’un da Ekim 49’da Claudius’un kızı Octavia ile evlenmesi kararlaştırıldı. Agrippina, Claudius’un oğlu Britannicus’un ileride Roma tahtına geçmesini önlemek amacındaydı. Neron, 24 Şubat 50’de Claudius tarafından evlat edinildi ve Claudius’un mirasçısı oldu. Claudius’un 13 Ekim 54’te kuşkulu bir biçimde ölümü üzerine Roma imparatoru ilan edildi. Öğretmeni Seneca ile Roma’ daki muhafız birliklerinin komutanı Afronius Burrus, Agrippina’nm Neron’u denetimi altında tutmasını önlemeye çalıştılar. Agrippina’nın Britannicus’u desteklemeye başlaması üzerine, Neron 55’te Britannicus’u zehirleterek öldürttü. Agrippina da saraydan uzaklaştırıldı. Aralarındaki anlaşmazlığın sürmesi üzerine, Agrippina, Mart 59’da vatan hainliği ile suçlanarak öldürüldü. Neron, devlet işlerini Seneca ve Burrus’a bıraktı. Spor ve müzik ile ilgilenmeye başladı. 62’de Burrus ölünce Seneca da köşesine çekildi.
19 Temmuz 64’te Roma’da yangın çıktı. 29 Temmuz’a dek süren yangın büyük yıkıma yol açtı. Neron, yangının etkilerini gidermek için, evsiz kalan vatandaşlara barınak sağladı, başka kentlerden tahıl getirterek ucuz fiyatla dağıttı. Yağmacılığı önlemek için askerleri görevlendirdi. Bütün bunlara karşın, yangının Neron tarafından çıkartıldığı görüşü halk arasında yayılmaktaydı. Suçlamalardan kurtulmak isteyen Neron, yangının Hıristiyanlar’ca çıkartıldığını ileri sürerek onlara karşı kıyım uygulamaya girişti.
Neron, 64 sonbaharında Roma’nın yanan binalarım yeniden yaptırmaya başladı. Yapım kampanyasına ve harcamalara karşı çıkan Roma aristokrasisi Neron’u tahttan indirmeye karar verdi. Neron, Nisan 65’te, senatör Gaius Calpurnius Piso’nun önderlik ettiği ve aralarında hocası Seneca ve şair Lucan’ın da bulunduğu darbecilerin varlığını öğrendi. Roma gelenekleri uyarınca darbecilerin kendilerini öldürmelerine izin verdi.