bir tatil günü evde vakit geçiriliyorsa şayet ;
-sıkıca giyinmek. (özellikle ayak kısmı önemli. kalın bir çorap ve sağlam bir bot olsa tadından yenmez)
-müzik oynatıcı bir cihaz, kulaklık, eldiven bulundurmak.
-çok kaliteli olmasa da bir yağmurluk giymek (entry'nin selameti için halihazırda bir adet yağmurluk bulunduğunu varsayıyorum. yoksa da bir tane alıverin öyle çok da pahalı olmayanlarından yahu*
)
-evden dışarı çıkmak.
-güvenli, huzurlu, sakin bir yer bulmak. insan patırtısından uzak, park gibi bir yerde.
-bir banka oturmak.
-kulaklığı cihaza takıp, istenilen müziği açmak.
-müziğin sesini kısmak. (veya en azından yağmurluğun kapüşonuna düşen damlaların tıkırtısını duyabilecek seviyede olmasına dikkat etmek)
-öylece, sabit bir şekilde oturmak. yağmurun ve müziğin sesini aynı zamanda dinlemek.
-dakikaların takibini bırakmak. soğuğun ilk rahatsız ediciliğini atlattıktan sonra gelen hissizliği fark etmek.
-soğuk yeniden (bu sefer daha ciddi) rahatsız etmeye başlayana kadar düşüncelere dalmak. etrafta gelen geçen varsa onları izlemek.
-sonra kalkıp eve gelmek.
-soğuktan üşümüş burun ve biraz sızlayan yüz kaslarına rağmen mis gibi yağmur havasının verdiği dinçlikle mutlu mutlu sırıtmak.