Ekonomik krizden en çok etkilenenlerin başında iktisatçıların “çalışan yoksullar” şeklinde tanımladıkları kesim geliyor. Çalışan yoksullar tam zamanlı işleri olmasına rağmen maddi sıkıntı çeken gruba deniyor. Uzun yıllar mortgage sektöründe çalışan Californialı Heather Scharf da işten atıldıktan sonra kendisini çalışan yoksullar grubunun içinde bulmuş.
37 yaşında, bekar bir anne olan Heather Scharf maddi durumunun iyiye gittiğini sandığı bir anda ekonomik durgunluktan nasibini alanlardan biri. Heather Scharf, 20 yaşındayken üniversiteyi bırakıp mortgage sektöründe işe girmiş. California eyaletindeki Antioch kentinde dünyaya gelen Scharf hala burada ailesine ait evde yaşıyor. Scharf’ın çalıştığı şirket, kızı Christina 4 yaşına basmadan önce eleman sayısında kesintiye başlamış. Scharf şöyle konuşuyor: “Bir gün yöneticiler bizimle toplantı yaptı ve elimize mavi bir zarf tutuşturdu. Zarfta sadece iki aylık maaştan oluşan tazminatımız vardı.”
Bu durum sadece Scharf’ın başına gelmiyor. Sosyal yardım kurumları, işlerini kaybeden ve yardıma muhtaç duruma düşenlerle dolup taşıyor. İş aramaya devam edip de bulamamak, Heather Scharf’ın depresyona girmesine neden olmuş. Genç kadın, “Kızım durumu farketmeye başlayınca bana niye üzgün olduğumu soruyor, ben de kendimi kötü hissediyordum çünkü bir zamanlar iyi para kazanırken birden işsiz kalmıştım,” diye konuşuyor.
Heather Scharf işsiz kaldıktan sonra “Opportunity Junction,” “Fırsat Kavşağı” adlı yardım örgütünü keşfetmiş. Kadınları iş dünyasına hazırlayan örgütün yetkililerinden Alissa Friedman, son zamanlarda kendilerine başvuran kişilerin değiştiğini söylüyor. Friedman, “Ev sahibi olan orta sınıftan kişilerin bize başvurduğunu görüyoruz. Bu kişiler, işlerini kaybedince orta sınıf statüsünü de kaybediyor,” diyor. Heather Scharf da Opportunity Junction’da edindiği becerilerle geçici bir iş bulmuş. Şimdi ayda sadece 1.800 Dolar kazanıyor, bir başka deyişle, eski maaşının yarısını alıyor. Scharf’ın maaşının 800 Dolar’ı kızı Christina’nın okuluna gidiyor.
Alissa Friedman, Antioch civarında yaşayan ve çalışan ailelerin yüzde 36’sının zor geçindiğini söylüyor. Friedman’a göre haftada en az 40 saat çalışan hatta ikinci işleri olan bu insanlar yine de geçinmekte zorlanıyor, kendi kendilerine yetemiyorlar. Scharf gibi birçok kişi için süpermarkete gidip alışveriş yapmak, adeta ucuz ürün avına çıkmaya benziyor. Çünkü bu kişiler işleri olmasına, çalışmalarına rağmen en temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanıyor.