Buluta geri dönüş ile yanlış iş yüklerinin taşındığını veya yönetildiğini iddia etmek kolaydır, ancak beceriler, güvenlik ve maliyetler gibi gereksinimler her zaman öngörülebilir değildir.
Bazı geri dönüşler kaçınılmazdır – sağlayıcılar her zaman başarısız olabilir veya düzenlemeler değişebilir, daha düşük gecikme süresi gerekebilir ve elbette kitin şirket içinde bir yerde olması gerekir.
Kamu sektörü odaklı Stone Group’ta çözüm satış direktörü Paul Flack, özellikle müşteriler “fiziksel” kontrolü kaybetmekten de endişe duyduğunda, birçok kişi için genel olarak hibrit bir modelin en iyi seçenek olduğunu söylüyor. Aynı zamanda, kısmen sağlayıcıya bağlı olarak buluttaki risk de değişir.
Stone, tipik olarak maliyetler, güvenlik veya beceri sorunları nedeniyle bazı geri dönüşler görüyor.
Flack, “Buluttaki her şeyi almaya çalışıyorlar ve bu onların beklentilerini tam olarak karşılamıyor ve sonunda her şeyi tekrar buluta çekiyorlar” diyor. “Pahalı olduğu zaman, ilk yaptıkları şey, ‘yardım edin, bunu sahaya geri götürmemiz gerekiyor’ oluyor.”
Görünürlük eksikliği endişe verici olabilir ve ekipler bulut iş yüklerini nasıl yöneteceklerini bilemeyebilir. Ancak bulut mühendislerini ve mimarları işe almak pahalıdır ve maliyeti artırır.
Flack, “O kişinin ve ekibin maliyeti ve aynı zamanda bir yatırım harcaması modeline kıyasla tüketim bazında yönettiğiniz potansiyel olarak farklı maliyet türleri de bununla birlikte artar” diyor.
Güvenlik tedarikçisi Trend Micro’nun teknik direktörü Bharat Mistry, bazı müşterilerin siber güvenliğin tamamının bulut sağlayıcısı tarafından halledileceğini varsaydığına dikkat çekerek aynı fikirde.
Mistry, “Gerçek şu ki, birçok şeye ve sorumluluk alma iştahınıza bağlı,” diyor. “Çoğu zaman ayrım çizgisi net bir şekilde anlaşılmaz.”
İnsanlar altyapıyı bir hizmet olarak alırlarsa (IaaS), her şeyin korunduğunu varsayabilirler, ancak genellikle bir sınır vardır, örneğin yama ve veri sorumlulukları söz konusu olduğunda.
Mistry, “Sağlayıcı, kullanabileceğiniz güvenlik duvarı hizmetleri gibi şeylere sahip olabilir – ancak bunlar, şirket içi sahip olabileceğiniz güvenlik duvarına eşdeğer mi?” “Oldukça sık, ilkel.
“Durum tespiti ve ödevinizi düzgün bir şekilde yapmadıysanız, üstüne başka bir şeyle desteklemeniz gerekir.”
Geleneksel olarak, kuruluşlar tam risk değerlendirmesi ve sızma testi yapar ya da kontrol ve dengeleri keşfetmek için sahaya giderdi. Ancak Microsoft Azure veya Amazon Web Services (AWS) veri merkezlerinin içinde kolayca dolaşamazsınız.
Büyük maliyet tasarruflarıyla satılır
Depolama tedarikçisi Vast Data’nın kurucu ortağı Jeff Denworth, yöneticilerin büyük maliyet tasarrufları fikrine kolayca satılabileceğini belirtiyor. Bu tamamen onların hatası değil – son 10 yıldaki büyük pazarlama çabaları, bulutun maliyet avantajlarını ön plana çıkardı.
“C seviyesindeki herkes, ‘Ah, trilyonlarca doları kurtarmak istiyoruz’ gibi bir fikre bayılıyor. Bizi kurtardığın için teşekkürler Amazon, filan, filan, falan,” diyor Denworth. “Ardından BT ekibi bunun nasıl yürütülebileceğini rasyonelleştirmeye başlar ve gidip tüm kodlarını yeniden düzenlemesi gerekir.”
Sanal makinelerin, depolamanın, ağ oluşturmanın ve benzerlerinin genel buluta genel bir “kaldırma ve kaydırması” daha önce “harcadıklarının yaklaşık beş katı” olabilirken, Basecamp gibi şirketler şirket içi Kubernetes gibi şeyler olmadan önce bulutta yerel hale geldi. bir seçenek, diyor Denworth.
Bugün, müşterilerin bir hizmetten sürekli yararlanmaya ihtiyaçları varsa, muhtemelen kapasiteyi planlayabilir ve kendileri için daha uygun bir maliyetle bir şeyler inşa edebilirler, diye ekliyor.
“Amazon’dan, Google’dan veya Microsoft’tan iyi bir indirim almak için onlarla gidip kapasite planlaması yapmanız gerekebilir, bu da bunu şirket içinde yapmakla aynı şeydir” diyor. “Sadece bunun için senden daha fazla ücret alıyorlar. Ancak bir hizmet olarak GPU’lar istiyorsanız, herhangi bir bölgede bunlardan beş ila 10’dan fazlasını tahsis etmek neredeyse imkansızdır. Neredeyse hiç esneklik olmadığı için planlayamayacağınız bu esnek hizmet haline geliyor.”
IDC’nin (donanım tedarikçisi Supermicro sponsorluğunda) Haziran 2022’de yaptığı bir anket, yanıt verenlerin %71’inin genel buluttaki iş yüklerini önümüzdeki iki yıl içinde kısmen veya tamamen özel bir BT ortamına geçirmeyi beklediğini bildirdi – bu oran 2019’da yaklaşık %85’ti.
%10’luk bir kesim de hibrit bir ortama geçtiklerini söylerken, yalnızca %13’ü genel bulutta “tam olarak çalışacaklarını” belirtti. Rakamlar, IDC’lerde toplam 7.487 iş yükü olan 2.325 katılımcıya dayanmaktadır. 1H21 Sunucular ve depolama iş yükleri araştırması.
Jeff Denworth, Geniş Veri
Danışmanlık şirketi BML Digital’in baş teknoloji sorumlusu Jaco Vermeulen, buluttan ülkesine geri dönüşlerin düzenli bir şekilde arttığını doğruluyor. “Bazı istisnalar olsa da, kafalarını bulutlara sarmak için mücadele edebilirler” diyor. “Dirençliliği sağlamalarının tek yolunun, direnci kendilerinin iki katına çıkarmak olduğuna inanabilirler.”
Güvenlik ve kontrolün (veya otoritenin) kaybıyla ilgili endişeler hakim olabilir. C düzeyindeki yöneticiler, etraflarına insan “serserileri” yerleştiren bir ekibin yeniden kurulmasını da destekleyebilir – bir tür sunumculuk ve hatta isterseniz imparatorluk kurma.
Göremediğiniz şeyi yönetemeyeceğinizi düşünürler ve Vermeulen bunun bazen “her ihtimale karşı” gerçekten ihtiyaç duymadıkları veri depolama alanını da maksimize ettikleri anlamına geldiğini söyler.
Bazıları, müşterilerin bunu beklediğini savunarak, kendi veri merkezlerinin daha iyi izlenmesini sağlayabileceklerini, çalışma süresini ve yük devretmeye aktif geçiş sağlayabileceklerini düşünüyor. Ancak Vermeulen, bazı ABD askeri kuruluşlarının bulutta faaliyet gösterdiğini ve bu görünürlüğe ihtiyaçları yoksa neden gerçek zamanlı olmayan bir tüketici işi olsun ki?
“Ve bir veri merkezi inşa etmeyi haklı gösterebilirlerse, bu, zaman içinde yazılacak bir işlemdir” diyor. “Ancak, genellikle bir rejim değişikliği olduğunda, bu gerçekten bir ‘bulut’a güvenmiyorum’ meselesidir – yine de kesinlikle bir miktar bulut maliyeti yanılsaması vardır.”
Vermeulen ayrıca birkaç M&A işlemiyle de çalışıyor ve bazılarının BT konusunda önceden durum tespiti yapmayı düşünmediğini fark ediyor – firmalar BT’nin kolaylıkla birleştirilebileceğini varsayıyor. Ancak birleşme sonrasında, işlerin birlikte iyi gitmediğini ve niyetlerini gerçekleştiremediklerini keşfederler.
Depolama tedarikçisi NetApp’ın çözüm mühendisliği direktörü Chris Roberts, hizmetlerde bir miktar aksama süresinin kabul edilmesi gerektiğini ve bunu kabullenmezlerse genel bulutun onlara göre olmadığını söylüyor.
Buluttaki çalışma süresi hizmet düzeyi anlaşmaları (SLA’lar), şirketlerin görev açısından kritik iş yükleri için beklediklerinin “yakınlarında” olmayabilir, gerekli kesinti süresi şirket içinde olduğundan daha az kontrollerindedir, diyor.
Farklı yaklaşım gerekli
Bulut çevik ve faydalı olabilir, iş yüklerinin hızlandırılması daha kolay olduğunda performansı daha düşük maliyetle artırabilir. Bununla birlikte, müşteriler uygulamaları, verileri ve çözümleri yönetmek söz konusu olduğunda şirket içinde farklı bir yaklaşıma ihtiyaç duyduklarının her zaman farkında değiller, diyor Roberts ve bir otomasyon katmanının bu iş yüklerini bulutta kaydetmeye ve çalıştırmaya yardımcı olabileceğini ekliyor.
“İş yüküne bağlı olarak bilgisayarları açıp kapatmıyorsanız veya depolamayı yukarı veya aşağı döndürmüyorsanız, maliyetleriniz kontrolden çıkacaktır” diyor. “Müşteriler, iş yüklerini daha ayrıntılı bir şekilde analiz etmeye başlıyor ve ‘Bunun yaşanması için doğru yer neresi?’ diye soruyor.”
Uygulama geliştirici ve danışmanlık şirketi xDesign’da mühendislik – DevOps ve bulut başkanı Tim Allen, veri mevzuatının diğer maliyet ve uyumluluk faktörlerinin yanı sıra kafa karışıklığı ve endişe için sürekli bir güç olduğunu belirterek aynı fikirde.
“Verilerinize yasal olarak kimin erişebileceğini bulmak oldukça karmaşık ve bunları incelemek için para harcamak zorunda kalmaya devam ederseniz, asıl işinize odaklanmıyorsunuz” diyor.
Allen, zayıf kapsamlı veya mimarili geçişlerin yalnızca verimlilik veya süreç iyileştirme sağlamada başarısız olmakla kalmayıp, “kaldır ve değiştir” geçişine rağmen hala personele ihtiyaç duyulacağı ve bu nedenle maaş ödeneceği gerçeğini hesaba katmayabileceğini söylüyor. Ayrıca bazı kuruluşlar, yalnızca bir kez yapmak zorunda kalacaklarını varsayarak bulut geçişine giriyor.
Hizmet sağlayıcı CSI’ın CTO’su Nick Westall, şimdiye kadar biraz daha yüksek ters göç oranlarıyla ABD’nin İngiltere’nin bir şekilde önünde olabileceğini öne sürüyor. Şirket içi ile karşılaştırıldığında maliyetler ve performans genellikle sorunlardır.
Westall, “Birdenbire aylık faturalarının sonunda çok sayıda fazladan sıfır var” diyor.
Birleşik Krallık merkezli bir müşteri şirket içinde bir gecede büyük bir finansal hizmetler toplu analiz programı yürüttü ve “önce bulut” politikası bir “kaldırma ve geçiş” ile sonuçlandı. Performans, eskisinin “bir kısmına” küçüldü. Westall, gerekli performans ayarlama süreci sona erdiğinde, iş hacmini yönetmek için bulut içinde aşırı tedarik yapmaları gerekeceğini fark ettiler, diyor.
“Kapasitenin yaklaşık yarısını tüketiyorlardı ve iş hacmi kovasının %100’ünü kullanıyorlardı” diyor. “Daha sonra RAM ile benzer sorunlar yaşadılar.”
Westall, şirketin şirket içi iş yüklerini buluta taşımak için ne kadar çalışma gerektiğini anlamadığına inanıyor.
İlk %10-20’lik bir kesim bulut için ideal olabilir; iş yükleri bilgi işlemde çok ağırdır, %10-20 daha, genellikle kısıtlı pencereler ve birinci sınıf bir bulut fiyatlandırma modeliyle – ortada yeniden çalışma gerektiren %60-80 kalır.
“Şirket içindeyken çok daha rafine ayarlamalar elde edebilirsiniz,” diyor. “Müşteriler de normalde her şeyi kaldırabilecekleri ve değiştirebilecekleri tek bir büyük parça olarak görüyorlar.”
Ağrılı göçler
Başka hiç kimsenin sahip olamayacağı, ancak gerekli olan eski ve ısmarlama uygulamaların etkisi, artık bulut hizmetlerinde mevcut olan artan ayrıntı düzeyine rağmen geçişleri çok daha sancılı hale getirebilir.
Bu nedenle kuruluşlar, uçtan uca bulut için plan yaptıklarından ve ihtiyaçlarını anlayan ve maliyeti gerçekten tahmin edebilen ve ardından önceliklendirme yapabilen üçüncü taraflarla çalıştıklarından emin olmalıdır. Westall, bunu yapan sistemler olduğunu söylüyor.
Bulut sağlayıcı Zadara’nın çözüm mimarisi direktörü Jacob Lee, bulutun vaat edilen esnekliğinin sonsuz olmadığını ve dezavantajların güvenlik ve maliyeti içerebileceğini belirtiyor.
Lee, “Çoğu kullanıcı başka birinin sistemine kilitlendi” diyor. “Çevrenin uygun olduğunu nereden biliyorsun? Belirli bir miktarda veri kullanımı taahhüt eder veya ayırırsanız, gerçekte bu en büyük israf haline gelebilir – ‘bulut ruhunun’ tersi.”
Ancak bulut hiçbir yere gitmiyor. IDC’nin Kasım ayına göre Siyah kitapAvrupa’da bulutla ilgili genel harcamaların 2022’de toplam teknoloji harcamalarının neredeyse üçte birini oluşturacağı ve payının önümüzdeki beş yıl içinde artmaya devam edeceği tahmin ediliyor.