ayrılık sürecinin en zorlu geçtiği evredir. sürekli şöyle
gezer durursun.
haksızsan ve kaybetmek istemiyorsan , götüne tansiyon iğnesi vurulmuş tavuk gibi çırpınırsın.
haklıysan ve bırakılmışsan. buyrun evrenin zorluklarına.
*gece gece gibi değil. bu gecenin sabahı olmaz dediğin gecenin sabahı şöylesin
*şöyle yapsam olur muydu, böyle desem nolurdu, neden böyle oldu, niye öyle oldu, başka biri mi var , başka biri yoksa ben başka biri olmuşsam onun için? kısacası binlerce soruyla birlikte şöylesin
*yok ya bu kadar çabuk bitemez, bu kadar kolay gidemez, nasıl olduk böyle, hayır ya muhakkak bir çözümü vardır , vardır di mi umuduyla şöylesin
*sana hiç bir şey demiyorum kisvesi altında yazılan manas destanları
*alkolün verdiği yetkiye dayanarak aramalar
*arkadaşlarına aynı şeyleri 4548674541 kez anlatma
* napıcam ben ya bundan sonra ?? sorguları.
--- spoiler
---
önceden napıyodun ki aq
--- spoiler
---
geciken regl'nin pms dönemi gibi süreç.
game of thrones 'ın gelmek bilmeyen sezonları.
geçmek bilmeyen blok dersler.
yatmayan maaş.
verilmeyen prim.
kabullenişe kadar olan süreç şöyleyse
sonrası sabahattin ali'nin de dediği gibi ; sonra çıkıyorsun dışarı, bakıyorsun güneş hala tepede… yıllardır kurduğun cümleyi bilmem kaçıncı kez kuruyorsun: “napalım, kısmet değilmiş…”