kokoreç iyidir, hoştur, mutluluk hormonları salgılanması gibi faydaları olduğu kimi tıpçılarca bildirilmiştir, fakat varoluşsal problemleri dindirecek kadar da bir şifa kaynağı olduğunu düşüncesi abartıldır.
olasıdır.
entelektüel bir arkadaşınla kokoreççide yemeği götürürken boş boş konuşacak değilsin ya.
hem karnını hem de beynini doyurmaya devam edersin.
entelektüeller de acıkır...
bunalımın çıkışını, kuzunun çıkışında aramaktır.
umutsuz vaka belirtisi olabilir. Madalyon Psikiyatri Merkezi
revaçta, yönlendirelim sevabına.
+bana benliğimi hatırlatacak içten birşeyler verin.
-al abi kokoreç. koyunun en içinden.
neden varız? niçin buradayız? yapıp ettiklerimizin manası nedir? hayatımızın manası nedir? diye sorgularken bir koku duyup hayatı değişen kahramanımızın içindeki o büyük boşluğun midesine ait olduğunu hissetmesinden kaynaklanır.
size vereceği bir kavanoz biberiye turşusu, 2 yarım ve ayrandan sonra problem falan kalmayacaktır.
satırın ritmik bir şekilde kokoreçi parçalara ayırması ve satırın her tahtayla öpüştüğünde çıkardığındaki tık tık tıkı tık tıkı tık sesinin, izleyenlerin içsel alemlerindeki yolculuğu tetiklemesiyle açılan çakralara hücum eden enerjinin, dışa vurumudur. mavi hap mı kırmızı hap mı? şeytanlar mı melekler mi? veya babamın irmik helvasını bu kadar güzel yapmayı nereden öğrendiği? haaa huuuu yeaaaaah!
git