Bir Alp Senfonisi, Op. 64 , Alman Eine Alpensinfonie , Alman besteci Richard Strauss'un Bavyera Alpleri'nde bir günlük dağ tırmanışını müzikal olarak yeniden yaratan senfonik şiiri. 28 Ekim 1915'te gösterime girdi.Quiz High Art in Song A chanson büyük olasılıkla şu şekilde yazılacaktır:
Bu parçayı bestelediği sırada Strauss, Almanya'nın en yüksek zirvesi olan Zugspitze'nin eteğinde, güney Bavyera kasabası Garmisch'te (şimdi Garmisch-Partenkirchen) yaşıyordu. Genç bir gençken, o ve bir grup arkadaşı bir dağa tırmanmak için şafaktan önce yola çıktılar, beş saat sonra zirveye ulaştılar ve muazzam bir fırtına ile dağdan aşağı geri sürüldüler. Strauss bir mektupta bu deneyimi anlattı ve bir piyanonun yanındayken deneyimin müzikal bir versiyonunu doğaçlama yaptığını belirtti. Strauss, olgun çalışması için, bol miktarda pirinç ve perküsyonun yanı sıra org, rüzgar makinesi, celesta ve iki set timpani gibi enstrümanlar da dahil olmak üzere 100'den fazla sanatçıdan oluşan bir topluluk belirledi.
Strauss eserini senfoni olarak adlandırsa da, bu formun hiçbir özelliğini taşımaz. Standart dört hareket yerine, An Alpine Symphonykesintisiz bir müzik akışıyla yazılmıştır (performans uzunluğunda kabaca 45 dakika) ve tırmanıştaki farklı bölümleri tasvir eder. Karanlık ve kasvetli tonlarda boyanmış olan gün doğumundan önceki saatlerde başlar. Güneş'in pirinç gibi doğuşundan sonra dağcılar ritmik, yükselen bir temaya giriştiler; bu temanın cümleleri çalışma boyunca tekrarlanır. Belki de avcıları ve kuşları temsil eden boynuzlar ve klarnetler onları bir dere ve bir şelalenin yanından geçtikleri ormana taşır. Bu çağlayandan yükselen sisler, Alp perilerinin görüntülerini çağrıştırıyor. Ormandan ayrılan dağcılar, güneşli çiçeklerle dolu bir Alp çayırına ve oradan da çobanların birbirlerini çağırdığı bir dağ çayırına çıkarlar. Çıngırakların gürültüsü duyuluyor.
Dağcılar bir çalılıkta kaybolduğunda macera uğursuz bir hal alır ve zirveye ulaşmadan önce bir buzul ve tehlikeli bir uçurumdan geçmek zorunda kalır. Burada büyük bir trombon şenliği ve zengin orkestra pasajları, ortaya çıkan muhteşem bir panoramanın etkisini yaratıyor. Ancak bulutlar Güneş'i kaplar ve tepede muazzam bir fırtına koparken karanlık ve kargaşa hüküm sürer.
Maceracılar dağdan aşağıya doğru hızla ilerliyorlar, inişleri azalan aralıklarla temsil ediliyor, yükseliş sırasında duyulan yükselen temanın tersine dönmesi. Dağcılar yamaçlardan aşağı inerken önceki manzaraların her biri - buzul, otlak, şelale - ters sırada geçer. Dağın eteğine vardıklarında Güneş batıyor. Fırtına geçti, gece geldi ve karanlıkta sarıldılar. Strauss, müzikal ve dramatik olarak dinleyiciye tam bir daire getiriyor.