Bitmekte olan aşk sakinleşmiş denize benzer. Her şey durgun ve sıkıcıdır. Suyun ve yemeğin eski tadı yoktur. Zihinlerini kurtulamadıkları düşünceler doldurur. Yaşarsın ama büyük pişmanlıklarla. Sonunda yatağa uzanır ve bu iç sıkıntısının bitmesini beklersin.
İnsanların birbirini sevmesini istediğim elbette doğruydu. Onları bu amaçla yaratmıştım, dünyayı saran kötülüğe çare olsunlar diye; ama bu kötülüğe -insanların inanmakta inat ettiği gibi- insanoğlu neden olmamıştı. Kötülük dünyanın kusurlu oluşundan kaynaklanıyordu, benim kendi beceriksizliğimden. Uzun zamandır biliyordum bunu. İnsanoğlu kendini ve birbirini suçlamak yerine dünyayı daha iyi bir yer yapmaya yönelmeliydi.