Bekliyordum uzun zamandır bu ani çıkışı,
Sis perdelerinin aralanmasını ve göğe yükselişini.
İzlemek istiyordum çok zaman önce benden gidişini beni bitirişini.
Aniden olsun istiyordum herşeyin bitmesini, ve tekrar başlamamasını.
Uçurum çiçeği gibiydi herşey, mor menekşe buketlerinin,
Sırıtmasından ibaret geliyordu herşey biz farkına varamadık.
Geceleri Galata'da gülerken bacaklarımız uzamış alıştık artık ölüme.
Diyeceğim şu İvan Milinski: ölüm için ayırdık geceleri gülerken Galata'da
''Şair: " Uzatmadan anlat! " dedi. (anlat!)
Anlat kimlerin yüreğinde kız kulesi gibi grev çivileri var.''
Ece Ayhan'ın Mübeccel Şiirinden ilham alınmıştır.
Sessizliğin Kıyısında
Bekliyordum uzun zamandır bu ani çıkışı,