Max Weber, Alman sosyolog ve politik düşünürdür. Weber, iktidarın kaynağını ve doğasını inceleyerek, meşru iktidarın çeşitli türlerini belirlemiştir. Ona göre, meşru iktidar üç türden oluşur: Geleneksel, Karizmatik ve Rasyonel-legal.
Geleneksel iktidar, geçmişteki gelenekler ve ritüeller üzerine kuruludur. Bu tür iktidarın kaynağı, geçmişteki liderlerin mirasıdır ve liderlik pozisyonu genellikle aileler arasında kalıtımsal olarak geçer. Örnek olarak, Osmanlı İmparatorluğu’ndaki padişahlık sistemi verilebilir.
Karizmatik iktidar, liderin kişisel niteliklerine dayanır. Bu tür liderler, karizmatik bir figür olarak kabul edilirler ve takipçileri tarafından hayranlıkla izlenirler. Örnek olarak, Martin Luther King Jr. veya Nelson Mandela verilebilir.
Rasyonel-legal iktidar, yasalara ve kurallara dayanır. Bu tür iktidarın kaynağı, liderin yasal olarak seçilmesi veya atanmasıdır. Yönetim, yasalar ve kurallar tarafından düzenlenir ve lider, halkın iradesini yansıtmakla görevlidir. Örnek olarak, Türkiye Cumhuriyeti’nin cumhurbaşkanlığı sistemi verilebilir.
Sonuç olarak, Max Weber’in Meşru İktidar (Otorite) Tipolojisi, liderliğin kaynağını ve niteliğini belirleyen önemli bir teoridir. Bu teori, liderlerin farklı kaynaklardan gelerek, farklı yöntemlerle yönetimlerini sürdürdüklerini ortaya koymaktadır. Türkiye’deki siyasi sistemin Rasyonel-legal iktidar türüne dayandığı düşünülür.