şimdi seller giderken, kuzeye bakan tüm ağaçlar, kaldırımlar, duvarlar yeşil ya, taşların arasından yosun fışkırıyor ya, benim için istanbul sonbaharı işte bu. sarı-kırmızı değil pek yani. daha ziyade ankara sonbaharı kırmızıdır; çünkü sonbaharda bile güneş güneştir, yapraklar kızarır. protokol caddesi boyunca tüm sarmaşıklar bordodur.
burda gördüğüm yosunlara bakınca, hollandada yosun görüp istanbulu hatırladığımı hatırladım. dik bir yokuşun kenarındaki merdivenden inerken, aşağıdaki kaldırımın ince, yeşil bir örtüyle kaplı istanbulkuzeyi halini gördüm. ondan. hollandakuzeyi de olabilirdi; ama la heyden çok, la heyde istanbulu özleyişimi hatırladım.
öyle işte. yosun güzel şey.