Meine Hamburg'dan Riva del Garda'ya bisiklet turu ve Füssen'e dönüş beni Almanya, Avusturya ve biraz da İtalya'ya götürdü. Füssen'e dönüş yolu beni ikinci kez Alpler üzerinden farklı bir rotadan geçirdi. Bu turu yapmak, bu yazın başlarında gerçekleştirebildiğim, uzun zamandır çok sevdiğim bir hayalimdi.
- yapayalnız
- Kendinden Destekli
- Sadece yarış bisikletimle taşıyabileceğim şeylerle 14 etap
Bir bisiklet turundan daha fazlası olan bir yolculuk ve tamamen sportif bir mücadeleden daha fazlası olan bir yolculuk. Bisiklete binmek neden bu kadar kolay ve neden siz de Bisiklet paketleme turu gitmeli, benim içinde öğreneceksin Bisiklete binme gezi raporu.
- Hamburg'dan Riva del Garda'ya Bisiklet Paketleme
- Aşama 1 - Güçlü rüzgar
- Aşama 2 - Engeller ve üç plaka ile
- Aşama 3 - bisiklet sağlam ama fırtına
- Aşama 4 - Şimdi gerçek eğlence başlıyor
- Aşama 5 - Alçak dağ silsilesinden ovaya
- 6. Aşama - Bavyera ovalarında devam edin
- 7. Aşama - Saf irade
- Aşama 8 - Tegernsee'ye eğlence gezisi
- 9. Aşama - Güzel ve Çirkin
- Aşama 10 - Güney Tirol, işte geliyorum 🚵
- 11. Etap - Riva del Garda işte geliyorum
- Aşama 12 - Bir sonraki aşamanın başlangıcına otobüs ve trenle
- Aşama 13 - Yolculuğumun en zor aşaması
- Aşama 14 - Alplerden son geçiş ve çıkış
- Hamburg'a eve yolculuk
- Sonuç
Hamburg'dan Riva del Garda'ya Bisiklet Paketleme
Birkaç yıl önce ailemle birlikte olduğumdan beri Garda Gölü Tatildeyken, yarış bisikletimi evden Riva del Garda'ya sürmek en büyük dileğimdi. Sadece kendi gücümle ve sadece kendimi yarış bisikletinde taşıyabileceğim şeylerle. Riva del Garda'daki dağdan yuvarlanın ve bu yolculukta tek başınıza ustalaşma hissini yaşayın.
Bu fikrin neden kafamda belirdiğini ve neden bu anı gözlerimin önünde canlandırıp durduğumu anlatamam. Görünüşe göre ne kadar çılgın olursa olsun yapman gereken şeyler var.
Eşim bu düşüncemde bana destek oldu ve şöyle dedi:
Yapmak istiyorsan, şimdi yap. Doğru anlar yoktur!
rota planı
Planlamam Ocak ayında başladı. Tatilin açıklığa kavuşturulması gerekiyordu, ben de ailemle tatildeyim ve neyse ki işverenim de planlarımı kabul etti, bu yüzden yolculuğumun önünde hiçbir şey durmadı. Dürüst olmak gerekirse, planlamak için çok fazla zaman harcamadım. Bir başlangıç noktam ve bir hedefim vardı.
Rotamı kabaca önceden planlamıştım ama hemen tekrar attım. Aslında, sadece yarış bisikletim için özel bisiklet çantaları hakkında endişelenmem gerekiyordu, burada çantaları seçtim. apidura karar verilmiş. Ekipmanım ve paketleme listem hakkında daha sonra bir yazı yazacağım. Şimdiden çok şey söyleyebilirim:
Yanıma sadece ihtiyacım olanı aldım!
Otel ile kampı karıştırmak istediğim için malzemelerim arasında çadır, uyku tulumu ve mat da vardı. Paketleme listemi burada görebilirsiniz: Bisiklet paketleme paketleme listesi
Bisiklet paketleme yarış bisikletim
İki yol bisikletim var. İlk yol bisikletim aslında bir siklokrosör arasında Yüz kişilik bölük komutanı, Tiagra ekipmanına sahip giriş seviyesi model. İkinci yol bisikletim, Ultegra Di2 ekipmanına sahip bir karbon aero yarışçısı olan SpeedX Leopard Pro. Bisiklet paketleme turum için Crosser'ımı seçtim, çünkü yolculuk sırasında viteslerimi şarj etme konusunda endişelenmeme gerek yoktu. Ek olarak, Alu Crosser biraz daha sağlamdır ve disk frenler dağlarda kesinlikle faydalıdır. 25 mm GP4000 SII ile cyclocrosser hala hareketli bir araç.
Şimdi başlamalı ve yolculuğuma seni de götüreceğim. Tüm doğru ve yanlış kararlarla, ekipmanın tüm avantajları ve dezavantajları ile ve elbette tüm deneyimlerimi sizinle paylaşmak isterim, belki yakında yarış bisikletinize biner ve başka bir macera yaşarsınız!
Aşama 1 - Güçlü rüzgar
Hamburg-Lamspringe
İlk etabım biraz daha uzun olmalı. Harz Dağları yakınlarındaki Lamppringe'deki kız kardeşime yaklaşık 210 km. Bu rotayı geçen yıl hazırlık için yaptım. MSR 300 Ayrıca daha önce de binmiştim, bu yüzden yol bisikletinde geçen uzun gün konusunda çok rahattım. Tabii ki bu sefer yanımda valizlerim vardı ve tam olarak az değildi. Sonuç olarak, yanımda yaklaşık 15 kg bagaj vardı (şişeler ve yiyecekler dahil), ancak en çok dikkatimi çeken gidon rulosu, uyku tulumu ve küçük çantaydı, bu yokuşlar rüzgarda oldukça yoğundu.
Başlar!
Pazar sabahı saat 8:30'da evde başlıyorum. Yola çıkar çıkmaz, iki haftadan fazla bir süredir bisikletle seyahate çıkacağıma inanamıyorum.
Ayrıca ne yapmak istediğimin gerçekten farkına varmam biraz zaman alacak.
tüm aşamalarım benimle komot Planlanmış ve daha sonra Wahoo Elemnt Bolt'umla senkronize edilmiş, tüm tur boyunca bunu yaptım ve Komoot'u ve Wahoo'mu seviyorum!
Ben komot %100 ilk gün rotayı takip etti. Evden eski Elbe tünelinden ve ardından Wilhelmsburg'dan geçti.
Geçen yıl aynı yere gitmeme rağmen, Komoot bu sefer beni farklı bir rotaya götürdü. Bu gün esas olarak A7 boyunca Celle üzerinden doğuya sürdüm, geçen yıl A7'nin batısına ve Hannover'den geçtim. Hanover, Celle'den önemli ölçüde daha büyük ve bu nedenle önemli ölçüde daha fazla zaman alsa da, bir dahaki sefere tekrar A7'nin batısına gideceğim. Her durumda, rota ilk yarıda çok daha güzel.
İlk molaya kadar
Bispingen'deki kahve molasına ilk 65 km, beklendiği gibi rahat ve çok keyifli geçti. Ancak ondan sonra rüzgar daha da arttı. Bugün rüzgar SSW'den beni çok güçlü bir şekilde memnun etmek istedi. Sadece bir yöne gidiyorsanız ve rüzgar her zaman önden kuvvetliyse aptalca. Yine de acelem yoktu, bu yüzden dikkatimi fazla dağıtmasına izin vermedim. Gidon rulosu ve bagajın geri kalanı kesinlikle rüzgarda çok iyi asılıydı 💨 Artık gözlerim kapalıyken arkadan bir rüzgar türbini çekebileceğime ikna oldum!
125 km sonra Celle'ye ulaşmıştım ve öğle yemeği molası vermiştim. Bir Burger King'in yanından geçtiğim için durdum ve kendime birkaç burger ısmarladım. Çantama üç çizburger koydum, ne zaman atıştırmaya ihtiyacın olacağını asla bilemezsin. Celle'de güzel fundalığımızı arkamda bıraktım ve Harz dağlarının kenarına gelene ve biraz daha güzelleşene ve yeniden bilinir hale gelene kadar sonraki 50 km boyunca oldukça düz ve sıkıcı ovalar yaşadım.
Akşam 20'den kısa bir süre sonra ablamın yanına geldim ve önce bir biranın, sonra ılık bir duşun ve sonra rahat bir yatağın tadını çıkardım.
210 km beklediğim kadar sallantılı değildi, aslında çok iyi gidiyordum. Ama bu iyi bir şeydi çünkü ertesi sabah devam etmesi gerekiyordu.
Aşama 2 - Engeller ve üç plaka ile
Lambrrange-Eschwege
Ertesi sabah kahvaltıda ekmek yedim ve gece için ihtiyacım olan her şeyi bisikletle topladım. Hala önceki günden kalan erzakım vardı ve bu yüzden tekrar yola çıktım.
Artık bilinmeyen yollara gittim, nereye gittiğimi merak ettim. komot o gün boyunca önderlik edecekti. Lamspringe kasabasından ayrıldıktan sonra bir bisiklet yoluna gittim. Almanya'da sıklıkla olduğu gibi, buradaki bisiklet yolu eski bir yoldan geçiyordu. Tren yolu. Bir gün önce geçen birçok köy yolundan sonra kendimi hemen rahat hissettim. Gözlerden uzak bir bisiklet yolunda kırsalda bisiklet sürmekten daha güzel bir şey yoktur. Biraz çiselemesi beni rahatsız etmedi, ben şekerden yapılmadım.
Yaklaşık 20 km sonra zaten ilk dik tırmanıştı, tabiri caizse, benim ilk gerçek tırmanışımdı. Bisiklet paketleme turu ve bagajla ilk tırmanışım.
Tırmanış biraz uzadı ve turun en zorlarından biri gibi göründü, kabaca 10. sıra diyebilirim.Yani kesinlikle Alplerdeki bazı tırmanışlardan daha zor, ama tabii ki oraya kadar savaşıyorsunuz, o yüzden Buradayım.
Düztabanlık Uyarısı
Bir tırmanışın sonunda iniş sizi bekliyor! İnişin sonunda, bisikletin bir şekilde süngerimsi sürdü. Geriye bir bakış ilk tahminimi doğruladı: Arka lastik düz. O kadar da kötü değil, iyi donanımlıyım. Neyse ki köşede onarımlarımı yapabileceğim bir park bankı vardı. Arka tekerleği çıkarın, lastik kollarını takın ve yola çıkın. Önce iç lastiği çıkardım ve lastiği kontrol ettim. Zaten epeyce çatlak vardı, bu yüzden aynı anda lastiği değiştirdim. Yeni bir lastik ve iç lastik takın, el pompasıyla yapabildiğiniz kadar şişirin ve devam edebilirsiniz.
Bu arada tekrar yağmur yağmaya başladı, ama bu beni gerçekten şok edemez. Böylece daha da ileri gitti Göttingen. Göttingen'e geldiğimde önce kendimi güçlendirmem gerekiyordu ve ikinci kahvaltımı ve kahvemi içerken yeni bir yedek iç lastik ve lastik alabileceğim bir bisikletçiye baktım. Yedek parça dükkânımı ikmal ettikten sonra lastiği tekrar havalandırdım ve tekrar yola çıktım. Eschwege.
Sonraki döküm
Göttingen'den ayrılmadan kısa bir süre önce bir lastiğim daha patlaktı 😳 Planlanan etabın sadece yarısını yönetebildim ve bugün ikinci kez lastiğim patladı. Görünürde bir otobüs durağı vardı ve ben de bir sonraki onarımı yapmak için oraya yöneldim. Hortum değişimi ile her şey yeniden başladı. Yine, hatanın kaynağını belirleyemedim.
Günün son talihsizliği
Biraz daha hüsrana uğradım, devam etti ve artık bunların tesadüf olamayacağını tahmin edersiniz, 20 km sonra bir sonraki arıza geldi 😩 Bu sefer bir şantiyede oturdum çünkü köy yolundaydım. Lastiği incelerken bir bey yanıma geldi ve sözlü olarak beni eğlendirdi: Lastikte yine hiçbir şey bulamadım. Ama bu sefer kırık hortumu da inceledim ve bu sefer deliği de buldum.
Artık tüm kötülüklerin kaynağını belirleyebiliyordum. O jant bandı tek bir yerden geçmişti ve boru janta sürtülmüştü. Neyse ki vardı Kendinden yapışkanlı yamalar dahil. Kenardaki noktaya bir yama yapıştırdım ve tutacağını umdum, şimdi son iç borumu takıyordum.
Her zamanki prosedürü izleyerek geri döndüm ve devam ettim. Bir şeyi tahmin edebiliyorum: O gün başka kaydım yoktu.
Karışık rota
Benim için devam etti, bazen güzel ve bazen çok hoş değil. Bir keresinde rotam beni gerçekten kötü bir federal otoyola göndermek istedi. Bu yolda araba kullanmana izin verilmiş olabilir ama ben sadece korktum. iPhone'umu çıkardım ve bölgedeki yolları kontrol ettim ve toprak yollarda birkaç kilometre sürdüm. 25 mm'lik lastiklerle ana yol yerine sahada!
Eschwege'e doğru dümdüz gitmeden önce Bad Sooden-Allendorf civarında birkaç dağ daha beni bekliyordu. Daha sonra doğrudan Eschwege'nin eteklerinde yer ayırttığım otele gittim ve akşam yemeği için kendime güzel bir şnitzel ısmarladım. Sonrasında ertesi gün hangi bisikletçiye gideceğimi öğrendim ve hak ettiğim bir uykuya daldım.
Aşama 3 - bisiklet sağlam ama fırtına
Eschwege-Heringen
Bir gece önce Eschwege'deki otelde havanın önümüzdeki günlerde nasıl gelişeceğini kontrol ettim ve rotamı biraz doğuya kaydırmaya karar verdim. Daha doğu, Nürnberg'e doğru anlamına gelmelidir. Çünkü batıda hala biraz gök gürültülü ve şiddetli yağmur olmalı. Ama günün gösterdiği gibi, fırtınadan bisikletle yeterince hızlı kaçamadım.
Ama önce otelde kahvaltı yaptıktan sonra Eschwege'deki bisikletçiye gittik.Neyse ki mağazanın bir kuralı var, oradan geçen müşterilere ayrıcalıklı muamele edilir. Yarış bisikletimi atölyede bıraktım ve önce bir kahve içmeye gittim ve eski Eschwege kasabasında biraz dolaştım. Bir gün önce, otele giderken, Eschwege bana hala oldukça kısır görünüyordu, ama eski şehir gerçekten etkileyici ve sizi oyalanmaya davet ediyor.
Yaklaşık bir saat sonra bisikletçiye geri döndüm. Yedek parça depomu doldurdum ve yola koyuldum. Dükkanın önünde diğer iki bisikletçiyle konuştum ve onlar arabayı sürdüler. Werra bisiklet yolu. Bugünkü hedefimden beri - Evet, hala bu gün için planlarım var - ayrıca Werra'daydı ve artık rotamın beni nehir boyunca götürdüğünü düşündüm.
puf kek! Yaklaşık 5 km nehirden sonra, ana yola geri döndüm ve yine üzerinde sürmek istemediğiniz bir yola çıktım. Şimdi nihayet etkili çubuk rehberliğinden bıktım ve artık Komoot'ta yarış bisikleti modunu değil, bisiklet modunu planlamaya karar verdim. Bakın, işe yarıyor.
bundan böyle benim için sadece güzel yollar vardı!İpucu: Komoot'ta "normal" bisiklet modunda bir gezi planlamak daha iyidir!
Bundan sonra güzergahlar farklı planlanacak
Artık nihayet güzel bisiklet yolları ve içinden geçtiğim küçük şık köyler vardı.
Ne yazık ki hava raporu yalan söylememişti 😩, bir şeyler demleniyordu. Hastalığa işaret eden kalın, ağır bulutlar etkileyici bir hızla yaklaşıyordu. Nadiren böyle bir fırtına gördüm. Bu tür bir yüksek sesle patlama oldukça nadirdir. Tabii ki fırtına yağmur ve bol yağmur da getirdi ama bu yeterli değildi. Şimdi o kadar şiddetli yağmaya başladı ki bisiklet yolundaki ağaçlar bana yeterince koruma sağlayamadı. Daha iyi bir barınak bulma umuduyla yarış bisikletimi biraz daha sürdüm ve yaklaşık 300 m sonra sığınacak bir yer bulduğum bir otobüs durağı vardı.
Zug otobüs durağının sığınağında yanıma aldığım her şeyi giydim, çünkü biraz soğumuştu. Neredeyse 20 km yol kat etmiştim ve yine çok zaman kaybettim. Otobüs durağında yağmur durana kadar yaklaşık 30 dakika bekledim ve tekrar yola koyuldum.
Neyse ki birkaç tırmanış vardı, bu yüzden çabucak tekrar ısındım. Yağmur da tamamen durmuştu ve yuvarlak basamağa geri döndüm. Yollarda pek çok bisiklet yolu izlendi, ta ki sonrasında neredeyse sadece çakıl kalana kadar. Ama tur yağmura ve doluya rağmen çok güzeldi ve çakıllı kısımlar gerçekten eğlenceliydi.
Çadırda ilk gece
bugünkü hedefim Heringen an der Werra, İlk defa orada kamp yapmak istedim. Hava da gitgide daha iyiye gidiyordu ve hava durumu tahmini bölge için iyileşme sözü verdi. Kamp alanına geldim ve sıcak bir şekilde karşılandım. Küçük, rahat, çok hoş patron ve yarış bisikletimin gece boyunca kulübede kalmasına izin verildi. Şehre geri döndüm ve akşam ve ertesi gün için erzak aldım.
Bir bira ve birkaç atıştırmalıkla kendimi bir bankta rahat ettirdim ve sadece sessizliğin ve zamanın tadını çıkardım. O gün gerçekten sakinleştiğim ve yolculuğun tadını çıkarmaya ve kendimi tüm kısıtlamalardan kurtarmaya başladığım ilk geceydi.
Aşama 4 - Şimdi gerçek eğlence başlıyor
Heringen - Hofheim, Aşağı Frankonya'da
Genelde kamp yaparken olduğu gibi çok erken uyandım. Daha sonra kendimi biraz daha yatmaya zorladım ama sabah 7 gibi kalkıp hazırlandım. Çadırdaki gece çok rahatlatıcı değildi. Çadır çok küçük ve o gece gerçekten soğuktu, güzel hava henüz gelmemişti. Şans eseri kamp alanında banyoların önünde sıcak bir antre vardı, bu sayede hava sıcakken kıyafetlerimi değiştirip eşyalarımı toplayabildim. Sabah 9:00'dan kısa bir süre önce nihayet ayrılmaya hazırdım ve tekrar yola koyuldum.
Son birkaç gündeki serinlik nedeniyle hava oldukça temizdi ve bu nedenle uzun uzun ve yağmurlukla sürdüm. Ben şehir dışındayken, doğruca güzel bir gün olacağına söz veren 1a bisiklet yolunun geçtiği güzel bir dereye gitti.
İlk 50 km yumuşak ama istikrarlı bir şekilde yokuş yukarı gitti. Tabii bu durum sonraki birkaç gün boyunca bana eşlik etmeye devam etti. Güneye gittiğinizde böyle olur: Yukarı nehir her zaman yokuş yukarı demektir. Etapların yükseklik profillerim gerçekten komik görünüyordu, her zaman dağa çok nazikçe!
Röhn üzerinden roller coaster
Bu gün, ilk kez sürdüğüm Rhön'de uzun bir yol kat etti. Rhön nehirleri, dağları ve ormanları ile güzeldir. Her şey çok yumuşak ve göze hoş geliyor. O gün çeşitli Alman nehir bisiklet yollarına bindim, hepsini listeleyemem. Her zaman bir nehir boyunca uzun bir yol kat ettim, bir dağın üzerinden atladım ve sonra tekrar bir nehir boyunca bisiklet yoluna indim. Gerçekten mükemmeldi ve bu şekilde seyahat etmek harika.
Arada, elbette, her zaman bir şey vardı. çakıl yolları, özellikle ormanın içinden bir dağı geçerken. Ama daha önce yazdığım gibi, sadece hoşuma gitti ve hız artık önemli değildi. Size sadece böyle bir yolculuğun tadını çıkarmak kalıyor!
Bu etabın son kısmı, ormanın içinden 20 km daha geçti. Yol bisikletimle ne yaptığımı merak eden birkaç ağaç işçisinin yanından geçtim. Patika, Aşağı Frankonya'daki Hofheim'a yokuş aşağı gitmeden önce beni küçük bir sırtın üzerinden geçirdi. Hofheim'da ertesi gün için erzakımı doldurmak için tekrar bir süpermarkete gittim. Daha sonra şimdiki konaklama yerime gittim.
İyi otel ve iyi yemek
Otelde önce bisikletimi garaja park ettikten sonra duş aldım ve ardından doğrudan otelde bir şeyler yedim. Sadece bahsetmek gerekirse, yemek harikaydı: en iyi ve en lezzetli kordon mavisiki şimdiye kadar yedim.
Süpermarketten ucuz bir şey değil, gerçek bir mutfakta gerçek bir şef tarafından yapılmış.
Çadırdaki son geceden sonra rahat yatağın tadını çıkardım ve fazladan erken uyudum.
Aşama 5 - Alçak dağ silsilesinden ovaya
Hofheim, Aşağı Frankonya - Nürnberg
benimkinin bir sonucu Rota yeniden planlama Münih rotamda biraz daha az irtifaya sahip olacağımdı. Manzara önceki günlere göre ciddi anlamda değişti, ben buna: Bavyera Ovası.
Bir otelde veya pansiyonda kalmanın en büyük avantajı, kahvaltı için endişelenmenize gerek olmamasıdır. Biliyor olmalısın, kahvaltıyı seviyorum! Kahvaltısız başıma bir şey gelmez 😂 Ben de kahvaltımı otelde keyifle yaptım ve sonra tekrar çantalarımı topladım.
Tekrar yola koyuldum ve bugünkü etap için Nürnberg'i seçmiştim, kahvaltıda bir otel rezervasyonu yaptırmıştım. İlk 15 km'de hala aralarından seçim yapabileceğiniz birkaç dağ vardı, ondan sonra düzleşti. Yanlış hatırlamıyorsam rotam beni bir kanala götürdü. Ana-Tuna Kanalı. Kanallarda sıklıkla olduğu gibi, o gün işler çok düzgün gitti.
Babalar Günü
yani 30 mayıs Yükseliş / Babalar Günü, bu yüzden Almanya'nın bisiklet yollarında çok şey oldu. Çocuklu ailelerden bisiklet yolunda sendeleyen gençlere kadar. Ancak her şey hala sınırlar içindeydi ve herhangi bir olay yaşanmadı. Bu gün, seyahatimde havanın gerçekten ısındığı ilk gündü. Güneş bütün gün parlıyordu ve karşıdan esen rüzgar nedeniyle güneş ışınlarının gerçekten farkında değildim. Ama bunu sonraya kadar hatırlamamalıydım.
Bamberg'de günün ilk gerçek molasını verdim. Bir kafe seçmiştim ve sonunda Pia'nın kafesi. Google incelemeleri sürekli olarak olumluydu ve bu kararı yalnızca ben onaylayabilirim 😋.
Bavyera Ovası
Neredeyse 50 km yol yapmıştım ve 60 km hala önümdeydi. Maalesef, sahnenin ikinci yarısında tek bir fotoğraf bile çekmediğimi söylemeliyim. Bütün gün kanal boyunca yürüdük. Beni yanlış anlamayın, ana kanallarda bisiklet yolları olması harika, ama benim için biraz sıkıcıydı ve giderek daha sıcak oluyordu. Öğleden sonra Nürnberg'deki otele geldim. Bu, bir şehirde otel aradığım son gündü.
- Şehirlerdeki oteller genellikle daha pahalıdır
- Şehirlerdeki oteller genellikle daha kötü
- Eyerde geçen bir günün ardından, sadece bir şeyler yemek için dışarı çıkıyorsunuz.
- Gezi çok popüler değil
- Dışarıdaki küçük oteller daha güzel
Çok fazla sormadan bisikletimi odama çıkardım çünkü gerçekten dışarıda bırakmak istemiyordum. hala en kötüsüne sahibim Döner hayatımın ve sonra ranzaya uzanın.
6. Aşama - Bavyera ovalarında devam edin
Nürnberg - Ingolstadt
İçinde bulunduğum otelde tadilat nedeniyle kahvaltı yoktu, avantajım gitmişti ve ben oradan çıkınca mutluydum. Google Haritalar bana en yakın fırını nerede bulabileceğimi söyledi ve tam rotamın üzerinde olduğu için ziyaretin önünde hiçbir şey yoktu. Fırında önce kendime küçük bir kahvaltı, tipik bir bisiklet paketleme hayatı ısmarladım. Benzin istasyonları ve fırınlar genellikle ihtiyacınız olan her şeye sahiptir.
Kahvaltıdan sonra Nürnberg'den ayrıldık ve yolculuk nerede devam etti? Kanalda 😂 nedense belliydi. Kanal boyunca yaklaşık 50 - 60 km idi, bir önceki günle benzer bir görüntüydü: Çakıllı yollarda çok uzun düzlükler, kulakta kulaklık olmadan gayet iyi intihara meyilli sein.
Bu ilk 60 km'de sadece bir benzin istasyonunda kısa bir su molası verdim, daha fazlasına kapılmak istemedim.
dağlar ve vadiler
Ama sonra biraz daha heyecanlı oldu. Zaman zaman sağda ve solda birkaç dağ görünüyordu ve tam o sırada öğle yemeği molası bana doğru geliyordu: Bir köyün eteklerinde küçük bir pizzacı, mükemmel! Şimdi lezzetli bir tane vardı Pizza 🍕 benim için ve tabii ki bir kapuçino daha, yoksa iki tane mi vardı? Her halükarda, iyi güçlenmiş yarış bisikletimde arkama yaslandım ve birkaç küçük vadide yalnız başıma rahatça sürdüm.
Kipfenberg adında küçük bir yere geldim, adı heyecan verici bir şey vaat ediyor. Hatta şehrin sonunda, başta gözden kaçırdığım bir ara sokağa ve oldukça dik bir yokuşa dönüştü. Birkaç dönüş ve sarp kayalar sonra zirvedeydim ve keşfettim Bavyera'nın coğrafi merkezi.
Bavyera'nın coğrafi merkezi gibi bir yer, bir araba turunda asla keşfedilemezdi. Bu, devam ederken kolaylıklardan sadece biri Bisiklet paketleme turu dır-dir. Varlığından bile haberdar olmadığınız yerleri keşfediyorsunuz!
Ingolstadt geliyorum
Kamp alanına giden son 10 kilometrelik köy yoluna giden bir bisiklet yoluna çıkmadan önce şimdi biraz ormanlardan geçti. Ingolstadt'tan önce sürekli GPS kesintileri yaşadım ve benimki Wahoo Elemnt Cıvatası navigasyonla ilgili sorunlar vardı. Bunun bölgedeki ABD askeri üslerinden kaynaklanıp kaynaklanmadığını merak ediyorum. Ama yine de iyi idare ettim. Ingolstadt'ta hızla süpermarkete ve ardından kamp alanına gittik.
Ingolstadt'taki Auwaldsee kamp alanındaydım. Kamp alanı geniş, temiz ve kalabalık değildi, ancak gecelik 18 EUR'dan oldukça pahalıydı.
7. Aşama - Saf irade
Ingolstadt-Otterloh
Şu andan itibaren Kaiserwetter oldu, 26°C'de mutlu bir Bavyera ovalarında devam ettik. Ama tabii ki iyi bir kahvaltı olmadan olmaz! Tüm eşyalarımı kamp alanında topladıktan sonra, büyük bir süpermarkete bağlı olan bir sonraki fırına gittim. Bu, böyle bir bisiklet gezisinde her zaman bir taşla iki kuş vurur. Önce lezzetli bir Mettbrot ve tabii ki büyük bir fincan kahve vardı. Üzerinde çok sayıda soğan Mettbrot, daha sonra spor için çok uygun olmadığı ortaya çıkmalı.
Daha sonra Ingolstadt'tan hızla çıktı ve korkunç Bavyera ovaları devam etti ve ben zihinsel olarak. Çok sıcaktı, düzdü ve görünürde bir gölge yoktu. Ne kadar yorgun ve hava ne kadar sıcak olursa olsun, rotanın bu kısmını bugün bitirmem gerekiyordu.
Bu yüzden önünüze açık açık tekme atmaktı. Beni yanlış anlama, manzara çirkin değildi ama Bavyera'nın büyük bir kısmı Schleswig-Holstein'dan daha düz 😂
Münih çok zaman alıyor
Ama iyi bir ilerleme kaydettim ve yaklaşık 60 km sonra Münih şehir sınırları. O zamana kadar fotoğraf yok, hatıra yok. Ciddi bir şey olmamış gibi görünüyor. Tabii ki süpermarketlerde ve benzin istasyonlarında birkaç durak yaptım. Yanlış hatırlamıyorsam o gün yaklaşık 6 litre su içmiştim.
Bu kadar büyük bir şehirde olduğu için hava esmekten çok duruyor ve daha sıcak hissettiriyordu. Büyük bir burger restoranında (fast food yok) daha uzun bir mola vermeden önce bazı ilginç yerlerden geçtim.
Hamburgercide havanın soğumasını umarak yaklaşık 2 saat ara verdim. Başarıyla! Saat 17'de tekrar güneye doğru hareket etmeye başladım. Arada, yemekten sonra, ülkede küçük bir otel rezervasyonu yaptırmıştım. Münih, bağlı tüm banliyölerde oldukça güneye uzanıyor, bu yüzden ilerleme yavaş. Yine biraz daha kırsal hale gelmeden önce trafik ışıkları ve bir sürü araba ile yaklaşık 00 km vardı ve o gün için hedefim daha da yaklaştı.
Otterloh'da Pansiyon
Otterloh'daki küçük otelime akşamın erken saatlerinde ulaştım ve duşta biraz serinleyebildiğim için mutluydum. Yepyeni ve çok güzel odalar vardı, gerçekten şans eseri. Duştan sonra aşağı indim ve otelin restoranında yiyecek bir şeyler yedim. Bugün şnitzel veya diğer ağır yiyecekler için iştahım yoktu, bir oldu tavuk göğsü salatası ve tabii ki ranzaya gitmeden önce iki büyük bisikletçi.
Bugün gerçek irade buydu, ama bundan sonra cennete gitti...
Aşama 8 - Tegernsee'ye eğlence gezisi
Otterloh-Tegernsee
İlk yedi aşamadan sonra biraz dinlenmeye ihtiyacım olan noktaya geldim. Çünkü şimdi bikepacking turumun en önemli noktasına yaklaşıyordum. Artık Alplere çok yakın olduğumu biliyordum ve ilk olmak istedim. dağ sahnesi sürüşün ve doğanın tadını çıkarabilmek için taze ve dinlenmiş olun. Daha kahvaltıda, Alpler'e girmenin keyfini gerçekten çıkarabilmek için bugün sadece 40 km yol gitmeye karar verdim. Bugün için zaten 30 ° C Wahoo'm daha sonra doğruladı.
Bu kadar kısa bir etap ile neredeyse dinlenme günü, kendinize zaman ayırabilirsiniz. Böylece kahvaltıdan sonra eşyalarımı huzur içinde toplayabildim, kontrol ettim ve bisikletimi tekrar yükledim. Piste çıkmak kolaydı ve birkaç virajdan sonra onları ilk kez görebildim: Alpler 😍
Muhtemelen şimdi deli olduğumu düşünüyorsun, ama tek başına görüntü beni mutlu etti ve iyi bir ruh hali içinde devam etmemi sağladı.
Bu bölgede hep bir tepede olan şirin küçük köylerden geçtik. Böylece küçük yollardan ve çiftlik yollarından geçer ve yokuş yukarı gittiğinde, yakında başka bir köyün geleceğini bilirsiniz. İlk 20 km'den sonra - yani yarım günlük etaptan sonra 😂 Mini bir yerde çok güzel bir pastane buldum. Çocuklarını binicilik kursuna götüren, sonra da bu güzel kafede oturan güzel ve zenginlerin evi burası gibi geldi bana. Burası çok güzel ve sessizdi, bu yüzden bir süre oyalandım.
Tekrar sürüyorum ve çeşitli manzaranın tadını çıkarıyorum. Artık daha fazla orman ve daha küçük tırmanışlar bugün rotamda giderek daha yaygın hale geliyor, buna bayılıyorum. Bir vadiye doğru büyük bir inişten sonra küçük bir nehir üzerindeki bir değirmene geliyorum, dağlardaki bu tipik binaları seviyorum. İlk başta sadece arabayla geçmek ve inişin ivmesini gerçekten elde etmek istiyorum, ama sonra düşünüyorum: Burada kimin acelesi var?
zamanımı alıyorum
Durup biraz fotoğraf çekiyorum ve şu anda yaşadığım bu harika duyguyu yakalamaya çalışıyorum. Bunu yazarken işe yaradığını söylemeliyim. Böyle anları hatırlamak bile beni mutlu ediyor.
7 km daha sonra bağlantı bana açılıyor Tegernsee. Önümde Tegernsee'yi ve gölün arkasındaki heybetli Alpleri gördüğümde hissettiğim duygu inanılmazdı. Göller, dağlar, ormanlar, nehirler ve mavi gökyüzü beni hayal kurmaya davet eden bir tablo çiziyor.
Şimdi bir bisiklet yolu Tegernsee kıyılarını takip ediyor. Kamp alanına son 10 km, yine sahilde bir bankta kısa bir mola ile bölünür. Başka bir bisikletçi bana katıldı, turu için bir çakıl bisikleti seçti. O kullanıyor Konstanz Gölü-Königsee bisiklet yolu, bu o kadar çok metre yüksekliğe sahip değil. Kısa bir sohbetin ardından kamp alanına devam ediyorum.
Kamp alanına gelip check-in yaptım, çadır çayırına gidip eşyalarımı boşaltıyorum. Frankfurt yakınlarında bir motosikletçi olan Jo, yanımda kamp yapıyor. Kendim de çok motosiklet kullandığım için sokaktaki diğer iki tekerlekli bisikletçiler de tabii ki kalbime yakın. Çadırımı kurup duş alıp kıyafetlerimi yıkıyorum.
Kamp alanlarındaki avantajlar
Kamp yerleri yıkamak için her zaman çok iyidir. Bir çamaşır makinesi mevcuttur, bir kurutma rafı ve güneş yakmaktadır. Akşamın erken saatlerinde kamp restoranına gider ve kendime biraz kalori veririm. Jo benimle oturdu ve iyi bir sohbet ettik. Kendisi uzun süre Hamburg'da yaşadı ve benim büyüdüğüm sokağın köşesinde köknar ağaçları sattı. Dünya Küçük! Yemek, bisikletçiler ve çadıra. Ertesi günü ve Alplere olan yolculuğumu o kadar sabırsızlıkla bekliyorum ki, uyuyamıyorum.
9. Aşama - Güzel ve Çirkin
Tegernsee-Innsbruck
Kamp yaparken her zaman olduğu gibi, sabah 6:00'dan hemen sonra uyanıyorum ve kendimi sabah 7:00'den hemen önce uzanmaya zorluyorum. onları biraz daha okudum Strava Dünkü yorumlar ve Martin diyor ki, şimdi gerçekten güzel olacak, adamın da tecrübesi var! Her gün olduğu gibi aynı prosedür: Dişlerini fırçala, duş al, topla, git!
Beklenti dolu, makul bir kahvaltı yapmak için bir sonraki kasabaya gidiyorum, ne yazık ki burada pek bir şey yok. En yakın fırında bir rulo ve bir kahve yapmanız gerekecek, hızlı bir şekilde yeni güneş kremi satın alın, ovalayın ve bisikletle paketleme turumun en güzel aşamalarından birine gidin.
Dünyanın en güzel noktalarından biri
Köyün hemen arkasından çakıllı bir yoldan ve doğrudan ormanın içinden geçer. İçinden geçtiğim dar bir vadi ve her şey inanılmaz derecede sakin ve huzurlu görünüyor. Profil düz, tırmanışlar henüz gelmedi. Yol bir sığır kapısından geçiyor ve aslında inekler ormanda özgürce dolaşıyor. Her şey tamamen gerçeküstü ve büyülü hale gelir. Hala kendi kendime düşünüyorum: Shire'ı siktir et, burası çok güzel! Aynen öyle eşime yazıp bir kaç fotoğraf yolluyorum sadece ne çektiğimi soruyor 😂
Her zaman olduğu gibi, fotoğraflar anın büyüsünü yakalayamıyor ama anılar bende kalıyor.
Achen Geçidi üzerinden Avusturya'ya
Birkaç kilometre sonra köy yolunda, neyse ki çok yoğun değil, her şey çok rahat. Her zaman bir rota ve onun özellikleri ile önceden çok az şey yaparım ve her zaman şaşırmayı severim. Biraz yokuş yukarı ve oldukça zorluydu. Ancak bir noktada, tepeye geldim ve sadece olduğumu gördüm. Achen geçidi sürdü, çok hoş bir sürpriz! Achenpass aynı zamanda ulusal sınırdır. Tirol / Avusturya. Benim ilk ülke sınırı ve bu bir geçişle, bir bisikletten nasıl farklı olabilir?
Geçişten sonra iniş geliyor!eski yarış bisikletçisi bilgeliği
Şimdi yokuş aşağıydı, ne yazık ki hala yolda ve sonra yolda ve yolda devam etti, ancak trafik iyiydi ve keyfimi etkilemedi. Bir sonraki tepeden sonra güzel bir göl gördüm.
Achensee
Güzergahlarınızı önceden titizlikle incelememenin güzel yanı, genellikle hoş bir şekilde şaşırmanızdır. Sokaktan bir güzeldeydim çakıl taşlı yol Akıllıca ve ağaçların arkasında güzel bir mavi-turkuaz açıldı: Achensee.
Çok hızlı bir şekilde anlatacağım: Königsee'ye benzer şekilde, sarp dağları kıyıda ve rahatsız edici plajları yok, sadece çok daha boş 😍 Gölün yanından geçen bu rota tüm bisikletçiler için bir rüya. Ayrıca Achensee'de bir mola vermek zorunda kaldım.
Achensee Gölü kıyısındaki yürüyüş parkurunda bisiklet sürmekten keyif aldım, yaklaşık 10 km ötede turkuaz mavisi suların güzel manzarasını görüyorsunuz. Gölün sonunda o kadar da küçük olmayan başka bir yer geldi. Bir restoran aradım ve kendime sahanda yumurtalı kızarmış patates ısmarladım. Sıcaktan dolayı sıcak yemek yemek istemesem bile, ilk geçişten sonra yemek için iyi bir şeye ihtiyacım vardı.
Yeniden başlar başlamaz, tüm turun en dik inişlerinden birine girdik. Dağ gölünden vadiye - Inn Vadisi'ndeki Achensee. Yani kazanda kapalıydı. Cadı kazanı çünkü giderek daha fazla ısınıyordu. Gölgede 37°C'ye kadar vadide. Neyse ki Avusturya'da birkaç dakikada bir şişelerinizi doldurabileceğiniz bir çeşme var. Inn Valley'de bisiklet yolları, mükemmel olmasa da en azından bisiklet yolları boyunca genellikle otoban boyunca uzanıyordu. Vadide neredeyse hiç gölge yoktu, bu yüzden ağacın altında birkaç mola vermek zorunda kaldım.
Innsbruck'ta yokuş yukarı
Yavaş yavaş gün için hedefime yaklaştım, Innsbruck yakınlarındaki Igls. Rezervasyonda günün pazarlığını yapmıştım, 42 EUR'dan hayır diyemedim. Öncelikle Komoot ile planladığım rota beni maceralı tek bir patikaya çıkardı. Kahkahalar tepeye çıkıp bir futbol sahasında durduğumda geldi.
Bu bisiklet yolunun yıllardır var olmadığını sonradan öğrendim. Sonra tabii ki sonunda otele varana kadar yokuş yukarı devam etti. Son 10km'nin tamamı dik tırmanışlardı ve bu tırmanışları turdaki tüm geçişlerden daha kötü buldum. Geçiş yolları en azından geçişleri geçmek için yapılır, normal yollar ve tarım yolları değildir, bunlar genellikle dümdüz yokuş yukarı gider.
Rezervasyon yapıldı Spor Oteli Igls, Yorgun bir şekilde check-in yaptım ve odama gittim, yarış bisikletim yine garajda bir yer buldu. Oda gerçekten süper rahattı ve vadi manzaralı geniş bir balkonum vardı. Akşam kendi kendime yiyecek bir şeyler aldım ve balkonumda dinlendim. Ne sahne! Bir günde çok sayıda farklı bitki örtüsü ve rota türü, önce işlenmesi gerekiyordu. Her durumda, rahat yatakta çok iyi dinlenebildim.
Aşama 10 - Güney Tirol, işte geliyorum 🚵
Innsbruck - Brixen
Büfeden aldığım doyurucu bir kahvaltının ardından tekrar yola koyuldum. Innsbruck'un banliyölerinde küçük bir süpermarkette erzak stokladım ve sonra dağ boyunca küçük yollar ve çiftlik yollarında Brenner Geçidi yönünde yürüdük. İlk 15 km'den sonra zaten vardım 400 hm Wahoo'mun üzerinde dur. İlk 15 km neredeyse bir saatimi almama rağmen, sadece bir avuç araba gördüm.
brülörü yukarı
Yavaş ama emin adımlarla tırmanışa geçtim, ara vermiş olmam çok iyi oldu. Sonraki 18 km, beklemediğim tırmanışlarla birlikte dik bir tırmanış olacaktı. Brenner'a kadar hep köy yolunda gittik. Görünüşe göre bisiklet dostu başka bir yol yoktu Brenner up veya Komoot herhangi bir alternatif bilmiyordu.
Brenner Geçidi'ne tırmanmak, bir köprünün gölgesinde bir mola da dahil olmak üzere neredeyse iki saatimi aldı. Sonunda zirveye ulaştığımda ve resmi olarak İtalyan topraklarına ayak basmama izin verildiğinde, çoktan öğlen olmuştu ve bir pizzacıda mola verdim, ki bu gerçekten hak etmiştim. Ayrıca, güneşten herhangi bir mola gerçekten bir nimettir. Güneşi ve yüksek sıcaklıkları çok seviyorum ama bu kadar uzun bir tırmanışta beni gerçekten rahatsız etti.
Vipiteno'ya hareket
Bittiğinde gerçekten İtalya'da olduğumu fark ettim. Kızaklar yokuş aşağı ve dışarı. İtalya'da çok güzel bisiklet yolları olduğunu sık sık duymuştum ama bu kanıttı. Köyün hemen arkasından tamamen yeni ve gerçekten güzel bir bisiklet yolu başladı. Bisiklet yolunu hala Komoot bilmiyordu ve orijinal rotadan farklı bir yöne gittiği için bisiklet yolunu sürmek konusunda biraz tereddüt ettim, ama kendi kendime düşündüm: Önemli değil, bir yerde kalacak yer arayabilirim .
Bisiklet yolu yine eski bir demiryolu hattından geçti, çünkü harap bir tren istasyonunun yanından geçtim. Rota, Vipiteno'ya varmadan önce ormanın ortasından 20 km geçti. 20 km'lik yolun tamamında diğer üç bisikletçiyle tanıştım ve bunun dışında bu güzel manzaradaki huzurun ve sessizliğin tadını çıkardım. Sterzing'de kendime ilk davrandım İtalyan kapuçino ve ilk şişeye girmeden önce şişelerimi yeniden doldurdum Güney Tirol vadi yönü Brixens gitti.
Vipiteno'ya yaptığım kısa ziyaretin şehrin hakkını vermediğini itiraf etmeliyim. Şehri bisikletimle turladım ve burada biraz daha kalabilirdim ama böyle bir bikepacking turunda kaldığınız hiçbir yerin hakkını vermiyorsunuz.
Güney Tirol'ün güzel vadileri
Şimdi benim için devam etti Güney Tirol Vadileri. Vipiteno'dan sonra dar ve sarp vadilere girmeden önce biraz daha geniş. Brixens gitti.
Brixen'in önündeki vadiler oldukça ıssız görünüyordu. Birçok fabrika kapandı ve çok fazla dükkan kalmadı. Bu bölge ekonomik olarak pek iyi durumda görünmüyor. Şans eseri, gidon çantamda iyi doldurulmuş şişelerim ve yiyecek bir şeyler vardı, bu yüzden rotayı kolayca geçebildim.
Öğleden sonra geç saatlerde, bugünkü etabın sonu olan Brixen'e vardım. Brixen, bir kez daha hakkını vermediğim güzel ve küçük bir kasaba. Ancak otele gitmeden önce Dom Meydanı'nda bir kapuçino içtim. burada Güney Tirol herkes Almanca konuşuyor, elbette bunu önceden biliyordum ama yine de etkileyiciydi. Daha sonra, tepeye çıkıp otele gittiğimde ve check-in yaptığımda tekrar İtalyanca konuşuldu.
Güney Tirol, etkileyici bir toprak parçasıdır. Her yerden çok farklı. İtalya'dasınız ama burada insanlar Almanca konuşuyor ve doğa o kadar vahşice bunaltıcı ki kelimelerle anlatılamaz. Bu arada: İtalya sınırından bu yana, %98'i doğanın içinden geçen 1a bisiklet yollarında bulunuyor, sadece birkaç yerde bisiklet yolu yeniden yola kavuştu. İtalya ve Güney Tirol bisiklet turizmi için bir şeyler yapıyor! Bu şekilde eğlenceli ve önümüzdeki birkaç gün içinde daha fazlasını göreceğim.
11. Etap - Riva del Garda işte geliyorum
Brixen-Riva del Garda
Zaten bir gece önce nihayet hedefimle yüzleşmeye karar verdim: Riva del Garda. Brixen'den Riva del Garda'ya 155 km. 10 gün sürekli bisiklet sürdükten sonra ilk başta 150 km'den fazla bisiklet sürmekle baş edip edemeyeceğim konusunda endişeliydim, ancak kısa sürede şüphelerim kayboldu ve motivasyonum giderek arttı. Kaldığım küçük handa hızlı bir kahvaltı yaptıktan sonra tekrar bisikletimi topladım ve turumun en uzun ikinci etabına başladım. Brixen'i pek göremedim, eski şehirden önce nehir boyunca ve vadiden aşağı bisiklet yoluna geri döndük.
Her köşede ve her küçük kasabada yeniden şaşırdınız. Görülecek o kadar çok kale ve saray vardı ve İtalyan bisiklet yollarında tekrar tekrar kurulmuş sanat objeleri vardı, tabi ki ne hakkında olduğunu veya onları hangi sanatçının yaptığını okumamış olsam da, gideceğim yere doğru sürmeye devam ettim. . Vadilerin bazıları etkileyici bir şekilde dardı ve bisiklet yolu kısmen dağın içinden geçiyordu. Bisiklet yolu ya kayaya çok yakındı ya da bir tünelden geçtiniz. Güney Tirol'de hiç bisiklet sürmemiş biri, Güney Tirol'ün ne kadar güzel olduğunu bilmiyor!
Trento biraz yorucuydu
Bolzano civarında, yaklaşık 45 km sonra vadiler yeniden biraz daha genişledi, ancak daha az çekici olmadı. Rota nehir boyunca güneye doğru devam etti. Yaklaşık her 20 km'de bir şişelerimi yeniden doldurabileceğim taze içme suyu bulunan su noktaları vardı. Elbette her su noktasında değil ama her saniyesini yanıma aldım.
özellikle etkilendim bisiklet dinlenme durakları bisiklet yollarında. Gerçekten harika! tamamen sokaklardan ve gerçekten sadece bisikletçiler için dinlenme durakları vardı. Yiyecek, içecek, gölgeli yerler, hava pompaları ve küçük bir atölye ile. Almanya'da da böyle bir şey istiyorum. Belki bu, Almanya'da patlayan bisiklet turizmini daha da artırır.
Vadilerden daha ileri gittim Trent. Trento'nun Riva del Garda'dan sadece 50 km uzakta olduğunu biliyordum. Bilmediğim şey, otoyollar ve dağın üzerinden geçen Trento'yu bypass etmem gerektiğiydi. Wahoo Elemnt Bolt'um bu noktada 37C civarında kayıt yapıyordu ve bağa çıkmak zorunda kaldım ama böyle istedim. Geriye dönüp baktığımda, tabii ki, oraya ve üzüm bağlarından geçmenin harika olduğunu düşünüyorum, ama şu anda gerçekten çok yorucuydu 😩
Trento'nun merkezine yakın bir yerde tekrar şehre doğru indik. Yağmur yağmaya başlayınca biraz Landjäger almak için bir mağazaya gittim. Trento'da kalmak istemedim, bu yüzden yağmurluğu giydim ve yola devam ettim. neredeyse bir köşe ötede yağmur bir taneye dönüştü MEGA fırtına Dolu ile, bu yüzden hızla en yakın mağazaya gittim. İnsanlar pencerelerinin önünde durmuş fırtınayı çekiyordu yani normal değilmiş gibi 😂
Sonunda girdiğim mağaza bir çeşit kiosk, kafe ya da bunların arasında bir şeydi. Ben de İngilizce ile pek anlaşamadım ama oradaki insanların hepsi çok hoştu ve ben bir kapuçino ve plastik bir paketten bir çikolatalı topuz için kaldım. Orada başka bir şey yoktu, misafirler televizyon izlediler, kahve içtiler ve kapının önünde sigara içtiler. Garip ama hepsi çok güzel!
Sonunda devam ediyor
Hava çiselemeye başlayınca tekrar yola koyuldum ve uydu navigasyonum beni nehre geri götürdü.
Hala düzgün bir şey yememiştim çünkü Trento ve yağmur çok fazla zamanımı çalmıştı. Ne kadar güneye gidersem, o kadar İtalyanlaştı ve akşam 17'e kadar olan uzun öğle yemeğine o kadar saygı duyuldu. Her restoran ve her küçük dükkan ya tamamen kapalıydı ya da mutfağı yoktu, sadece kahve vardı. Trento ve Riva del Garda arasında hiçliğin ortasında bir yerde en az bir sandviç aldığım küçük bir dükkan buldum, bu şimdilik yeterli olmalı.
rüzgar önde
Ayrıca öğleden sonra rüzgarın her zaman Garda Gölü'nden tüm vadiyi savurduğu da ünlüdür. Bilmiyordum! Dürüst olmam gerekirse, planımda hiçbir şey değişmezdi, ters rüzgar yolculuğu biraz daha zorlaştırdı, ancak hiçbir şekilde eğlencemi ve yaşadığım harika duyguyu azaltmadı. Sonlara doğru birkaç tırmanış daha oldu çünkü her zaman gölün önündeki son dağı aşmanız gerekiyor.
Ondan sonra nihayet dağdan Garda Gölü'nü gördüm. Sokakta en iyi manzaraya sahip bir restoran vardı ve orada tanıştığım bisikletçi grubunu Avusturya sınırının hemen karşısında gördüm. Onlarla oturdum ve birlikte bir bira içtik. Onun için Garda Gölü turu bitmişti, benim için biraz daha sürmesi gerekiyordu.
Şimdi benim için her şey tam anlamıyla yokuş aşağıydı elbette. Rahat bir şekilde indiğim otele daha 8 km vardı. Riva del Garda'nın eteklerinde çok küçük bir oteldi ve konuştuğum ev sahibi anahtarımı kapının dışına saklamıştı. Bisikletimi odama götürdüm, duş aldım ve bir şeyler yemeye gittim. Ondan sonra ertesi gün burada kalmaya ve bir gün izin almaya karar verdim.
Yani şimdi benim vardı St. Pauli Radpirate forması onu çok güneye taşıdı ve biraz mutluydu ve kendimle biraz gurur duyuyordu.
Aşama 12 - Bir sonraki aşamanın başlangıcına otobüs ve trenle
Merano - Malles
12. etaba başlamadan önce Riva del Garda'da dinlenme günü geçirdim. Kabul etmeliyim ki pek bir şey yapmadım. Hava yüzmek için yeterince iyi değildi ve başka bir geziye çıkmadım, dinlenme günüydü: yürüyüşe çıkmak, alışveriş yapmak, dinlenmek ve çok uyumak. Ertesi gün aynı rotayı kullanmak zorunda kalmamak için Riva del Garda'dan başka bir şekilde nasıl uzaklaşabileceğimi sordum. Meran'da bir sonraki etaba başlamak istedim ve önce otobüse sonra trene binmek zorunda kaldım.
Ertesi gün vaktinde kalktım ve lezzetli bir kahvaltı yaptım, çünkü o kadar zamanım yoktu, zaten bisikleti tekrar yüklemiştim ve kahvaltıya tam teçhizatla çıktım.
İtalya'da bir otobüs yolculuğu
Bisikletime bindim ve yaklaşık 10 dakika uzaklıktaki otobüs terminaline gittim. Orada beni trenlerin de olduğu bir tren istasyonunun bulunduğu Rovereto'ya götürmesi gereken otobüsü bekledim. Bir gün önce zaten bir otobüs bileti almıştım ve gişedeki adam bana bir otobüs vermişti. Otobüste yanımda başka bir bisikletçi bekliyordu, trene binip eve gitmek istedi. Otobüs geldi ama ne yazık ki yanına bisiklet almak istemedi 😔 Sıradakini soralım dedi, büyük yardım.
Bu arada, trene binip eve gitmek isteyen iki şoför daha onlara katılmıştı. Bir sonraki otobüs geldi ve aslında bizi de yanına almak istedi, tek sorun şuydu: Dört tekerleğin diğer yolcuların bagajlarıyla birlikte bagaj bölmesine yerleştirilmesi gerekiyordu. Ne de olsa, bisikletleri kendimiz yüklememize izin verildi, ama dürüst olmak gerekirse: gerçekten doldurduk ama gerçekten gelmek istedik.
Yani otobüsle gittik Rovereto doğruca tren istasyonuna gittim ve hala yaklaşık 30 dakikam vardı. Bir kapuçino daha içtim ve beni Meran'a götürecek treni bekledim. İtalya'da bölgesel trenler oldukça geniş ve trende çok fazla kişi olmasına rağmen bisiklette bir problem yoktu. Deutsche Bahn bundan bir örnek alabilir. İtalya'da bisikletinizi duvara asabilirsiniz, böylece bisikletler fazla yer kaplamaz.
Başlangıç noktasına geldi
In meran Geldi saat 14:00 oldu ve önce bir şeyler yemem gerekiyordu. Sadece Meran'daki pazardı, bu yüzden orada yemek yiyebildim. 14:30 ve sonunda planladığım yola çıkabildim. Her şey başladığında Merano'dan yeni ayrıldım serpantin bir dağa. O gün sıcaktı termometreye ulaştı 39 ° C ve yorucuydu. Her nasılsa inanılmaz doğa, manzara ve dağlar beni her zaman o kadar mutlu etti ve motive etti ki dağlara kızamadım.
Bu vadideki manzara, Garda Gölü yolunda geçtiğim vadiden biraz daha ılımandı. Etrafındaki vadi meran etrafta bir şey var daha hafif, benim için bu kelime vadiyi en iyi şekilde tanımlar. Vadiler biraz daha geniştir ve dağlar o kadar dik inmez.
Yine bu güzellerden birine geldim bisiklet dinlenme yerleri sona erer ve mola vermekten kendini alamaz. Bu konsepti Almanya'da da görmek isterim.
tekrar yükseliyor
Hava sıcak ve geç oluyor, şu anda zaten çok bunaltıcı ve yağmur yağmaya başlıyor. Bugünkü kamp planlarımı denize atıyorum. Muhtemelen bugün çok geç ayrıldığım için tuzağımda değilim. Dağlardan ve bitki örtüsünden yine oldukça yüksekte olduğumu söyleyebilirim. Günün sonunda yükselti profilinde her zaman yokuş yukarı gittiğini görebiliyorum. Her nasılsa söylemeye gerek yok, yine kuzeye gidiyorum.
Malles'e saat 19:00 civarında varıyorum ve gece için bir oda aramaya karar veriyorum. Küçük kasabada aradığımı çabucak buluyorum, biraz yemek yiyorum ve çok çabuk uykuya dalıyorum. Böyle bir dinlenme gününden sonra otomatik adıma geri dönmek benim için zor oldu ama yarın yeni bir gün.
Aşama 13 - Yolculuğumun en zor aşaması
Malles-Ladeck
Ertesi sabah kahvaltı sabah 8'deydi, bu yüzden tekrar zamanında başlayabildim. Kontrol ettikten sonra, hancı ile dikkat çekici bir konuşma daha yaptım. İtalya'daki seyahatim ve bisiklet altyapısı hakkında biraz övünüyorum. Hancı bana komik bir bakış atıyor, cevap vermiyor ve aramayı sonlandırıyor. Güney Tirol'ün aslında İtalya'nın bir parçası olmadığını unutmuştum, bu yüzden muhtemelen iyi niyetli yorumumu uygun bulmadı. Benim için yolculuk nihayet tekrar devam etti, yukarı yolculuğun en zor ayağım.
Bugün doğrudan Avusturya'ya gitmeliyim. hakkında ilk reschen geçişi, ile Nauderler Sonra ne kadar ileri gidebileceğimi görmek istedim. Sabah 9:30'da yola çıktım ve Reschenpass'a yaklaşık 25 km vardı. Başladığımda, sıcaklıklar zaten 30°C'ydi ve tabii ki geçide giden yolda sürekli yokuş yukarı gidiyordu.
sıcak beni rahatsız ediyor
Bir noktada kollarımda küçük kabarcıklar keşfettim. Hızlıca sıktım ve oldukça hızlı patladılar. Görünüşe göre derinin altında nem toplanmış ve ısı küçük kabarcıkların oluşmasına neden olmuş. Biraz garipti, ama acımadı ve başka bir şey olmadı. Büyük bir güçle ama daha fazla olay olmadan Reschenpass'a doğru istikrarlı bir şekilde ilerledim.
Reschen Geçidi üzerinde
sadece geçmiş Reschensee ve sonra geçmek için son bit. Fethedilen her geçiş sizi bir şekilde gururlandırıyor, bir geçişi kullanmak diğer dağ yollarından daha zor olmasa bile, hatırlanması küçük bir ganimettir.
Özellikle sahnenin ilerisini sabırsızlıkla bekliyordum: Aslında şimdi sadece yokuş aşağı gidiyor, en azından plan buydu. Sınırı geçtikten sonra bisiklet yolları ve yan yollar yokuş aşağı iniyor ve kısa bir süre sonra ulaştığım Nauders yönüne doğru ilerliyorum.
beklenmedik sapma
geçtim Nauderler Hızlıca ilerlemek için geçişte kısa bir mola vermiştim. Biri beni durdurana kadar kayalık bir çiftlik yolundaydı. Bu gün Nauders'da eski bir sokak yarışı vardı ve araba sürmesi gereken cadde akşama kadar kapatıldı. Bu yüzden önce Nauders'a geri dönmek zorunda kaldım, kayalık yolu takip ettim. İki kilometre yokuş yukarıydı ve oraya da gidemedim, bu yüzden itmek zorunda kaldım 😡
İsviçre'ye dolambaçlı yol
Nauders'a geldiğimde hüsrana uğradım ve WiFi olan bir dükkanda yiyecek bir şeyler aradım, yeni bir rota planlamak zorunda kaldım ve ne yazık ki veri hacmim tükendi. Yeni rota beni biraz İsviçre ve daha sonra planlanan rotaya geri Avusturya'ya geri dönün. Bir günde üç ülke kulağa hoş geliyor, ama dürüst olmak gerekirse, dolambaçlı yol havamda değildim.
Ne yazık ki, İsviçre turu gerekliydi ama gerçekten korkunçtu. Bisiklet yolları yoktu ve İsviçre'de sürücüler, bisikletlilerin yaşam hakları yokmuş gibi davranıyor. Konstanz Gölü'nün İsviçre kesiminde de benzer bir deneyim yaşadım.. İsviçre üzerinden dolambaçlı yol yaklaşık 20 km idi, ancak arabalar yüzünden cehennem gibiydi. Arada bir kamp alanında mola vermeyi bile düşündüm ama sonra bu korkunç bölümü bitirmeye karar verdim ve devam ettim.
Landeck'te güzel kamp alanı
Ama sonra yine çok güzel oldu ve dağların güzelliği günümü yeniden tatlılaştırdı. Birkaç tipik Avusturya vadisinden ve boğazından geçti. kara güvertesi nerede ben bir kamp alanı gidip kulübemi kurdum.
Güzel ve küçük bir kamp yeriydi ve hem komşularım hem de yönetim çok iyiydi ve ertesi günümü planlamak için WiFi kullanabilirdim. Kasabada bir döner kebabı daha yedim, ilk Döner seyahatim ve sonra uyudum. Gece iyiydi, bunu asla tam olarak hatırlamasam da mini çadır alışacak. Bir sonraki bisiklet gezim için ya sadece bir otel ya da daha büyük bir çadır 😏
Aşama 14 - Alplerden son geçiş ve çıkış
Landeck-Füssen
Yani şimdi başlamalı: son aşamam. Umarım bu makaleyi okuyup beğenmişsinizdir ve küçük hataları gözden kaçırmışsınızdır. Son sahnemde iyi eğlenceler dilerim ve benim eğlendiğim kadar eğlenin.
Sabah 6'dan kısa bir süre sonra uyanıyorum, çadırdaki gece önceki gecelere göre daha dinlendiriciydi, belki yavaş yavaş alışıyorum. Ertesi geceyi otelde mi yoksa çadırda mı geçireceğimi henüz bilmediğim için tüm şarj kablolarını ve powerbankleri yanıma alıp duşa giriyorum ve 20 dakika içinde elimden geldiğince her şeyi tekrar şarj ediyorum. .
Daha sonra tekrar yola çıkmadan önce her şey toplanır ve istiflenir. İhtiyacım olan ilk şey bir fırıncı ve ben tetikteyim. Ne yazık ki Landeck'te hiçbir şey açık değil. Bugün Pentekost ve Pazar, o aptal tatiller 😩 Hâlâ iyi bir temele ihtiyacım var, Fernpass hâlâ listemde.
kahvaltı arıyorum
Landeck'in bulunduğu dar ve şirin vadiden yavaş yavaş çıkıyorum ve kısa bir süre sonra bisiklet yolundan da ulaşılabilen bir otoyol servis alanı buluyorum. Tamam, İtalya'daki gibi bisiklet dinlenme durakları kadar güzel değil ama hey: Yiyecek almam gerekiyor 😂 Sadece birkaç küçük şey alıyorum çünkü buradaki fiyatlar maalesef dinlenme durakları için tipik.
Vadiler yeniden daralıyor ve manzara bir kez daha nefes kesici ve ilham verici. kilometreler var çakıl geçitleri, hangi benim 25 mm lastikler alışmış anlaşılan. Bu kadar günden sonra pedal çevirmek benim için zor değil pedal bir tür otomatizm devreye girmiş gibi görünüyor. Ancak, daha zor pasajlarda gücümün biraz azaldığını fark ettim. Belki stres, belki çadırdaki gece ya da sadece İtalyan kapuçino eksikliğiydi 😏: Bu gün kendimi tamamen gereksiz yere iki kez toplarım ve iki bacağımı da ayak bileklerimin etrafına sararım. Vahşi bir şey yok, sadece yoldan yana kaydı.
Fernpass'a tırmanın
Ormanda pek çok çakıllı yol vardı, geriye dönüp baktığımda o gün kesinlikle %90 çakıl sürdüm. Her zaman tekrar yapardım! Çok daha güzel, daha sessiz ve tabii ki araçsız! Ormanda ineklerin otladığı pek çok kapalı yol bölümü vardır, bu nedenle bazen bir inek yolunuza çıkabilir. Birkaç dakika bekledim, sonra gitti.
Ormanın içinden geçti ve yavaş yavaş ona yaklaştım uzaktan geçiş. Yoldaki sürücüler ve motosikletçiler için saf stres ve yavaş hız, bisikletçiler için bir rüya. Yamaçların üzerinden geçen dar çakıllı yollar ve yaya köprüleri. Zaman zaman zorlayın, çünkü bu daha çok bir yürüyüş parkuruydu, ama boşver. Yürüyüş parkurları Avusturya için çok tipikti. Annemin bizi ormanda yürüyüş yaparken kovaladığı çocukluğumdan beri böyle biliyorum.
Fernpass'ın arkasından tekrar yola çıktık ve sonrasında Komoot rotası artık gerçeğe uymadı ve birkaç kez kayboldum, ancak birkaç kilometre sonra rotanın bu bölümünü de aşmıştım.
O. Füssen'e doğru düzleşir
Son 50 km pek gösterişsizdi, iki haftadır yoldaysanız, saklı güzellikleri gözden kaçırıyorsunuz. Benim için mesele sadece Alplerden çıkmaktı çünkü biliyordum: Bugün Alpleri arkamda bırakacağım. Şimdi hızlı bir şekilde ayak, bugünkü sahne hedefim.
Füssen'e geldiğimde bir otel aramak için bir WiFi erişim noktası aradım. Daha önce de belirtildiği gibi, Pentekost günüydü ve fiyatlar önceki günlerin iki katıydı. Bu yüzden tekrar bir kamp yeri aradım. Yavaş yavaş kapanıyordu ve yağmur da yağmaya başladı. Hava durumu tahmini kötü hava tahmin etmişti. Yola çıkana kadar Füssen'in yaklaşık 8 km dışına çıkmam gerekiyordu. kamp alanı ulaşmış.
Tam bir kamp alanı
Yer çok doluydu, sadece bir tatil. Check-in yapan adam az önce çayıra bakmamı ve başka bir koltuk bulabilirsem geri gelmemi söyledi. Çayır çok doluydu ama başka seçeneğim yoktu. Birkaç kampçıya yazılarımla aralarına sıkıştırabilir miyim diye sordum ve kibarca sorarsanız, insanlar da iyidir. Yağmur daha şiddetli yağmaya başlamadan önce çadırımı kurdum ve bir şeyler yemek için restorana gittim. son gecem Bisiklet paketleme turu Çadırda mı geçireyim, asıl mesele kuru kalmam.
Es gürledi, çarptım ve parladı gecenin çoğu için deli gibi. Aslında çok derin uyuyan biri olmama rağmen birkaç kez uyandım. Ancak, geceyi oldukça iyi atlattım. En azından yağmur yağmıyordu ama tabii ki kıyafetlerim rutubetliydi ve bu yüzden yan çantalarım önceki günlere göre biraz daha ağırdı. Yediyi kısa bir süre sonra kontrol ettim ve doğru yola çıktım. ayak karşı tren istasyonu, eve yolculuk son macera olmalı!
Hamburg'a eve yolculuk
Füssen - Hamburg
Yol bisikletime geri dönerken tümsekte biraz nemli ve nemli hissettim. En azından artık yağmur yağmıyordu ve eşyalarımı kuru bir yerde toplayıp istifleyebiliyordum. Şimdi benim için yaklaşık 7 km uzağa gitti Füssen tren istasyonu, tren istasyonu elbette Hamburg'dakinden biraz daha küçük olduğu için hemen tanıyamadım ve bir şeyler aramak zorunda kaldım. Koridordaki tezgahta ilk engelle karşılaştım. Ne yazık ki, tezgahın arkasındaki bayan bana gerçekten yardımcı olamadı, diyalog şu şekildeydi:
BEN: Günaydın, trenle Hamburg'a geri dönmek istiyorum, bana yardım eder misin?
O: Maalesef şu anda yapabilirim hiçbir şeye bakma, bilgisayarımın bağlantısı yok!
BEN: Münih'e giden bir trenin ne zaman kalktığını söyleyebilir misiniz?
O: bilgisayarda hiçbir şey göremiyorum!
Bekliyorum çünkü kontrol etmek için bir kağıt çıkaracağını düşündüm....
O: Neden hala burada duruyorsun, sana yardım edemem dedim!
Meslektaşın utanmış görünüyor ve ben çekip gidiyorum...
Komik bir durumdu. Sonra hızla indim ve platforma çıktım. İstasyon tam olarak bir platforma sahipti, bu da tam olarak iki ray olduğu anlamına geliyordu. Zaman çizelgesine baktım ve bakın: Münih'e iki saatte bir tren var. Cidden, kasadaki bayan bunu bana söyleyemedi mi? Bekleme salonundaki fırına gittim ve biraz yiyecek aldım, sonra perona geri döndüm ve trenimi bekledim.
İlk aşama tamamlandı
Biraz sonra Münih trenine bindim ve yolculuk çok keyifli geçti. Güney Almanya'da birlikte bisiklet turuna çıkan Amerikalı bir çiftle konuşmuyordum. Seyahat etmesinin ana nedeni, şu anda Münih'te yaşayan kızının düğünüydü. Münih'e geldiğimde, önce aşırı kalabalık DB Reisecenter'a gittim, bir numara aldım ve kontuara gitmeme izin verilmeden önce 30 dakikadan fazla beklemek zorunda kaldım.
Hamburg'a gitmek için bir ICE'ye ihtiyacım vardı ve tezgahtaki bayan, bu sefer çok hoş, bisikletle yanınızda götürmek için en az üç gün önceden rezerve etmeniz gerektiğini söyledi. Bisiklet vagonları olan dört ICE'nin çıktısını aldı ve kondüktöre bana koltuk verip vermeyeceğini sormamı söyledi. Bu noktada kısaltacağım, arkadaş canlısı ve daha az arkadaş canlısı tren görevlileri vardı ve herkes beni reddetti.
O zaman sadece otobüsle
Hayal kırıklığına uğrayarak Münih'teki merkez otobüs terminaline gittim çünkü hala Flixbus vardı. Biliyorum, seyahat etmenin en iyi yolu değil ama tek seçeneğim. Uygulamayı kendime ve bisikletime 17:00 otobüsü için bilet almak için kullandım. Otobüs geldi ama beni de götürmedi, otobüs kısa sürede değiştirildi ve bisiklet taşıyıcısı yoktu 😩 Muhtemelen benim günüm değil. Böyle bir durumda ne yaparsınız? Yardım hattını ara! Ne de olsa, tereddüt etmeden 20:00 otobüsüne yeniden rezervasyon yaptırdım. Kalkış Münih 20:00, Hamburg'a varış 11:40! 15 saat 40 dakika, şaka değil.
Ama şimdi umurumda değildi. ZOB'daki bekleme süresini geçirmek için iki bira ve yiyecek bir şeyler daha aldım.
Bu arada, duyurulan fırtına, güney Almanya'yı geçmesi beklenen Münih'e ulaştı. Fırtına, fırtına, yağmur ve dolu başladığında artık bisiklete binmediğim için çok mutluydum. Hava raporu yalan söylememişti!
Uzun bir yolculuk, ama Hamburg'a doğru sürdüm
Otobüs geldi, bisiklet rafın arkasına yerleştirildi ve dört kişilik bir masaya oturdum. Otobüs Almanya'yı zikzak çizerek geçti, 15 saat 40 dakika böyle geldi 😂 Bozuk ama mutlu ki ertesi gün Hamburg'a zamanında varıp eve dönüş için 5 km. Tamamen yorgundum, çünkü otobüste uyumak elbette en iyisi değildi, ama yine de günü geçirebilecek kadar uyanıktım. Harika, eve döndüm ve ayrıldığım günden daha fazla inanamadım.
Muhteşem bir bikepacking turundan sonra muhteşem bir his!
Sonuç
Benim Bisiklete binme macerası Şimdi uzun zaman oldu ve hala deneyimlerden ve anılardan yararlanıyorum. Pek çok şey beni anılara götürmeye devam ediyor, özellikle müzik. Bisiklet yollarında kulaklığımı hep kulağıma takıp müzik dinledim, şimdi bir kaç şarkı duyunca tekrar gezi görüntüleri geliyor aklıma.
Biri bana tekrar yapar mıyım diye sorarsa hemen evet derim. Bunu bir kalp atışı içinde tekrar yapardım ve yaptığım gibi yapardım: tamamen bisikletle ve tek başıma! Bir dahaki sefere çadırı evde bırakırdım ya da en azından biraz daha büyük bir çadırla değiştirirdim. Tek başına yolculuk benim için çok özel bir şeydi ve asla rahatsız edici olmadı. Hatta benim için çok sarhoş ediciydi. Bu uzun yolculuklarda kendinizle ve zayıf benliğinizle uğraşmak zor ama güzel bir şey.
Ekipmanımdan memnunum
Ekipmanım, bisikletten zincir yağına kadar doğru seçimdi. Sadece çok söylenen çadır, sözde köpek kulübesi, benim için çok küçüktü uzun sefalet (194 cm). Apidura çantalarım ve Wahoo Elemnt Bolt, gelecekteki birçok macerada kullanmaya devam edeceğim güvenilir arkadaşlardı, bu yüzden yatırıma değdi.
Herkese sadece böyle bir şey yapmasını tavsiye edebilirim! Bisiklete binmek harika, saf özgürlük sadece. Bu çok kolay. Bisikletini al, çantana birkaç kıyafet koy ve yola çık. planlamak için çok fazla zaman kaybetmeyin. Bir hedef bulun ve sürmeye başlayın. İleride bikepacking hakkında daha çok yazıp malzeme ve paketleme listeleri yayınlayacağım, o zaman böyle bir yolculukta fazla bir şeye ihtiyacınız olmadığını göreceksiniz.
Sık sık bunun gibi başka bir tur planlayıp planlamadığım sorulur. Evet elbette! Henüz yönüne karar vermedim, şu anda aklımda iki farklı fikir var - henüz açıklamayacağım. Yine turumu mayıs ortası ile haziran ortası arasında planlıyorum. Henüz okul tatili yok ve bu nedenle otel fiyatları hala makul ve ayrıca kendiliğinden ücretsiz bir oda da alabilirsiniz.
Hemen tekrar gitmek istiyorum!
Yolculuğumu böyle düşünmek beni her zaman gülümsetir ve keşke tekrar tura çıkabilseydim. Yolculuğumdan sonra günlük işlerimde her şey çok önemsiz görünüyordu, eve bir parça huzur getirdim. Bu gece nerede uyuyacağım? Bir şey bulacağım! Yolculuğumda öğrendiklerim: Her şeyin bir çözümü var, hiçbir şeyi çok dar görme.
Herhangi bir sorunuz veya öneriniz varsa, lütfen bunları yorumlarda bırakın veya bana firstname.lastname@example.org adresine bir mesaj gönderin, herhangi bir geri bildirim için sabırsızlanıyorum!
10 yorumlar
Merhaba,
harika bir gezi raporu, çok teşekkür ederim.
Bir bikepacking turunda kendinizi inanılmaz özgür hissettiğiniz konusunda size ancak katılabilirim.
3 hafta önce kendim turdaydım ve her gün düşünüyorum.
Hoşçakal Thomas
Merhaba Thomas, teşekkür ederim!
Son turum olmayacak ve eminim sizin de olmayacak 😉
Merhaba! Harika bir rapor! Ayrıca Münsterland'dan Garda Gölü'ne bir bisiklet turu planlıyoruz. Ama ayakkabı konusunda kararsızız. Herhangi bir tavsiyeniz var mı: "normal" ayakkabılar ve pedallar? dağ bisikleti? yol Bisikleti?
Selamlar!
Merhaba Hanna.
Bu tur benim ilk büyük turumdu ve SPD-SL pedallarım ve ayakkabılarım olduğu için bugün bunu yapmazdım. Artık SDP sistemi (değişken pedallar) kullanıyorum ve ayakkabılar normal ayakkabılar gibi ve artık yanıma almama gerek yok. Ormanda araba sürmeyi sevdiğim için bisikletimi daha sık itmek zorunda kalıyorum ve tabanlı ayakkabılar gerçekten çok işe yarıyor.
İyi eğlenceler ve sağlıkla dönmenizi dilerim.