“Stalin” kitabını yazdıktan sonra. Beraber hatırlıyoruz. ”Lenin hakkında sık sık soru sormaya başladım.
“Argümanlar ve Gerçekler” gazetesi tarafından sorulan benzer bir soruyu içeren yeni özel projesi olan “Rusya'nın ana meselelerinin 100'i”. Vladimir Ilyich hakkında soru №68 olduğu ortaya çıktı.
İşte cevabım.
“Bir casus ya da ajan, para için başka bir devletin keşif görevini yerine getiren ve bu devlete koşulsuz bir fayda sağladığını fark eden bir kişidir. Bu anlamda Lenin hiçbir zaman bir casus değildi.
Vladimir Lenin hiçbir zaman yalnızca başka bir devlete fayda sağlaması beklenen herhangi bir bilinçli eylem gerçekleştirmedi. Yabancı istihbarat servislerinin hizmetinde değildi. Lenin'in Almanlardan en az bir miktar para aldığını doğrulayan tek bir belge yok. Bir değil! Bununla birlikte, tanınmış bir başka Rus devrimci Alexander Parvus'un Almanya'dan para aldığını doğrulayan bir belge var: 1916'te grev organize etmek için bir milyon ruble.
Fakat soruyu farklı bir şekilde formüle edelim: Vladimir Ilyich dış istihbarat servisleriyle işbirliği yaptı mı?
Tabii ki. Yalnızca bu, sosyalist devrimin fikirlerini kazanmak uğruna işbirliği yapmaktı. Almanya'ya yardım etmek için değil, anladığı gibi Rusya'ya yardım etmek için bazı destekleri kabul etti. Almanlar, İngilizler veya Geçici Hükümet’in yanı sıra, bundan yararlandı.
Bir bakıma, Lenin ve 1917'taki Almanlar, 1918'un başlangıcıydı, taktiksel müttefiklerdi. 1917'in baharında Almanlar, Lenin ve diğer siyasi göçmenlerin trenle Rusya'ya savaşta gitmelerine izin verdi, böylece vatanlarına döndüklerinde Bolşevikler orduyu parçalamaya başladılar. Ama sonra çıkarları birbirinden ayrılmaya başladı. Ve Almanya’daki devrimden hemen sonra, Kasım’da 1918’te Lenin, Brest’e göre Almanların kendisine verdiği topraklara saldırmayı emretti. Sendikalarının zamanı bitti. "
Bir süre önce “AIF”, bu konudaki fikrimi içeren başka materyaller yayınladı. Burada çok yardımcı olacağını düşünüyorum.
“Devrimin ajanları. Vladimir Lenin Almanya için casus olur mu?
Vladimir Lenin'in, sessiz ve iyi beslenen İsviçre'den Almanya'ya kadar tam bir 95 olan Xlyx'ın Alman casusu olduğu yönündeki söylentilere yol açtığı “kapalı bir trende” bir grup yoldaşla sessiz ve iyi beslenmiş İsviçre'den Almanya'ya uzanan bir yolculuğa çıkması.
Bu yolculuk dünyanın gidişatını değiştirdi hikayeler, hala pek çok soruyu gündeme getiriyor. Ve en önemlisi: Ilyich'in anavatanına geri dönmesine kim yardım etti? 1917'in ilkbaharında, Almanya Rusya ile savaşıyordu ve emperyalist savaşta hükümetlerinin yenilgisini vaaz eden düşmanın merkezine bir avuç Bolşevik fırlattı, Almanların yararınaydı. Fakat her şey o kadar basit değil; yazar, tarihçi Nikolai Starikov, “Kaos ve Devrimler - silâh dolar "," 1917. "Rus" devriminin ve diğerlerinin çözümü.
- Lenin bir Alman casusu olsaydı, derhal Almanya üzerinden Petrograd'a dönüş arayışına girecekti. Ve elbette derhal bir öneri alırdım. Ancak işler farklıydı. O sırada Ilyich'in yaşadığı küçük İsviçre'nin, ölümlü bir savaşa hapseden Fransa, İtalya, Almanya ve Avusturya-Macaristan ile çevrili olduğunu hatırlayın.
Onu terk etmek için iki seçenek vardı: ülke üzerinden - İtilaf üyesi veya muhaliflerinin toprakları aracılığıyla. Lenin başlangıçta ilkini seçer. Mart ayının Inessa Armand 5'i (18) (bundan sonra parantez içindeki tarih yeni stili gösterir. - Ed.) Ondan aşağıdaki telgrafı alır: “Sevgili arkadaşım! .. Seyahatle ilgili her şeyi düşlüyoruz… İngiltere’de size bir emir vermeyi çok isterim. sessiz ve gerçek, sürebilir miyim? Elimi sallıyorum. V. W. " 2 (15) ve 6 (19) arasında Mart 1917 ile Lenin, Stockholm’deki arkadaşı Ganetsky’yi farklı bir plan ortaya koydu: Rusya’yı, sağır-dilsiz bir İsveçli ... Ve Mart ayının 6'i, V. A. Karpinsky'ye yazdığı bir mektupta, “Fransa ve İngiltere'ye seyahat etmek için adınızdaki kağıtları alın, onlardan İngiltere (ve Hollanda) 'dan Rusya'ya geçeceğim. Bir peruk takabilirim. ”
İlk defa, bir rota olarak Almanya'dan bahsetmek, Mart ayının Ilyich Karpinsky 7'in (20) telgrafında - seçenek arayışının 4. Ancak kısa bir süre sonra I'ye bir mektupta itiraf etti. Armand: “Almanya'dan çıkmıyor”. Bunların hepsi garip değil mi? Vladimir Ilyich, “suç ortaklarına” katilamıyor -Almanya kendi bölgeleri boyunca geçişi ile ilgili ve uzun süredir geçici çözümlere yol açıyor: ya İngiltere’den “sessizce” ya da başkalarının belgelerinde olduğu gibi - Fransa’dan ya da sağır-dilsiz bir İsveçli gibi davranmaya ...
Komplo "müttefik"
O zamana kadar Lenin ile Alman makamları arasında bazı gizli anlaşmalar varsa, bunların çok belirsiz olduğuna ikna oldum. Aksi takdirde, başlangıçta Rusya'ya teslim edilmesi zor olurdu. Almanlar başarılı bir Şubat darbesi beklemiyorlardı, herhangi bir devrim beklemiyorlardı! Çünkü, görünüşe göre, herhangi bir devrim hazırlamadılar. Ve kim Şubat 1917 hazırlıyordu? Benim için cevap açıktır: İtilafta Rusya'nın Batı "müttefikleri". İşçileri ve ardından askerleri Petrograd sokaklarına getiren ajanlarıydılar ve İngiliz ve Fransız büyükelçileri bu olayları denetlediler. Her şey beklenmedik bir şekilde gerçekleşti, sadece Almanlar için değil, Bolşevikler için de. Şubat ayında, Lenin ve yoldaşları gerekli olmadı, "Müttefik" özel hizmetleri, işçilerin huzursuzluklarını ve askerlerinin ayaklanmalarını yardımları olmadan organize edebildi. Ancak, devrimci süreci sona erdirmek için (yani, tamamen Atlantik güçlerin iradesine tabi olacak olan Rusya'nın çöküşü), kazan içine taze Lenin mayası atılması gerekiyordu.
1917'in Mart ayında, Ruslarla ayrı görüşmelerde “müttefik” bir istihbarat olduğuna inanmak için her türlü sebep var, onları Rus Bolşeviklerinin (yani, savaş zamanı yasası uyarınca tutuklanıp kilitlenmesi gereken bir düşman ülkenin temsilcileri) savaşın sonuna kadar). Ve Almanlar kabul etti.
General Erich Ludendorff anılarında şöyle yazdı: “Lenin'i Rusya'ya göndererek hükümetimiz özel bir sorumluluk üstlendi. Askeri bir bakış açısıyla, Almanya'ya yaptığı yolculuk haklı çıktı: Rusya uçuruma düşmek zorunda kaldı. ” Keyifli öğrenme haberLenin sevinir. “Almanların arabayı vermeyeceğini söyleyebilirsiniz.
Ne verdiklerini korumak için oynayalım! ”19 March'ı (1 April) Inessa Armand'a yazar. Ve sonra - ona: “Seyahat için düşündüğümden daha fazla paramız var ... Stockholm'deki yoldaşlarımız bize çok yardımcı oldu.” 2 haftaları, sevilenlerin iki mesajı arasında (“Almanya üzerinden çıkmaz” ve “verecek”) geçti ve bu süre zarfında ABD, İngiltere ve Almanya, Rusya'nın kaderini belirledi. Amerikalılar tarafından Rus radikallerine gerekli para (dolaylı olarak aynı Almanlar ve İsveçliler aracılığıyla) verildi ve İngilizler Geçici Hükümetin kontrolünde müdahalede bulunmamasını sağladılar. Lenin ve arkadaşlarının Almanya'da trenle geçen uzun bir yolculuğun ardından ve ardından İsveç'e feribotla geldikleri Stockholm'de, Rusya Başkonsolosluğu'nda Rusya'ya grup vizesi aldı. Dahası, Geçici Hükümet bile onlara Stockholm'den evlerine bilet ödedi! Petrograd'daki Fin tren istasyonunda, Nisan, 3 (16), devrimciler bir onur bekçisi tarafından karşılandılar. Lenin, “Yaşasın sosyalist devrim!” Sözleriyle bittiği bir konuşma yaptı! Fakat Rusya'nın yeni hükümeti onu tutuklamayı bile düşünmedi ...
Göğsünde dolarlar
Aynı Mart günlerinde, başka bir ateşli devrimci olan Leo Trotskiy (Bronstein), anavatanında ABD'den toplandı. Vladimir Ilyich gibi Lev Davidovich de bütün belgeleri New York'taki Rus konsolosundan aldı. 14 (27) March Troçki ailesi ile birlikte “Christianiafiord” vapuru üzerine New York'tan ayrıldı. Doğru, Kanada'ya vardıklarında, o ve yoldaşlarından bazıları uçuştan kısa bir süre sonra çıkarıldı. Ancak çok geçmeden yoluna devam etmelerine izin verildi - Geçici Hükümet Dışişleri Bakanı Pavel Milyukov'un talebi üzerine. Şaşırtıcı istek? Milyukov'un, bir Rus ustası olan Jacob Schiff'in kişisel bir arkadaşı olduğu göz önüne alındığında, bazı Rus devrimlerinin "genel sponsoru" değil. Bu arada tutuklama sırasında Troçki'nin bir İngiliz transit vizesiyle seyahat eden ABD vatandaşı ve Rusya'ya giriş vizesi olduğu ortaya çıktı.
Ve keşfedildiğinde 10 bin dolar - o zamanlar için çok büyük bir meblağ, tek başına gazete makaleleri için harç alması zor olurdu. Ama eğer Rus devrimi için para olsaydı, o zaman bunun çok küçük bir kısmı. Amerikalı bankacılardan elde edilen büyük miktarlar, doğrulanmış kişilerin gerekli hesaplarına aktarıldı. Schiff ve diğer ABD finansörleri için bu yeni bir şey değildi. 1905’te Sosyal Devrimcilere ve Sosyal Demokratlara fon tahsis ettiler, ayrıca Şubat’a hazırlananlara da yardım ettiler. Şimdi en "donmuş" devrimcilere yardım etme zamanı. Bu arada, Troçki durumunda, bu yardım neredeyse bir aile meselesiydi: Lev Davidovich'in karısı, ned Sedov, zengin bankacı Zhivotovsky'nin kızıydı - bankacılar Warburg'un arkadaşıydı ve sırayla Jacob Schiff'in arkadaşları ve akrabalarıydı. ”