Ameliyat bittikten sonra hastalar odalarına götürülmeden önce ayılma odasına alınır ve burada anestezinin etkilerini atana kadar yakından takip edilirler.
Hastaların ayılma odasında ne kadar kalmaları gerektiğine, normal koşullarda, ayılma odasında görev yapan konusunda yetkin hekimler karar verir.
Normal koşullarda diye özellikle yazdım, çünkü artık günümüzde örneğin ABD'de, ayılma odasında ne kadar kalacağınıza hekim değil, sağlıkla ilgili sigortanız karar veriyor.
Bugünlerde, ABD'de, hastaneler arasında değişmekle birlikte, ayılma odasında her bir dakika kalmanın fatura bedeli yaklaşık 16 Amerikan Doları.
Sigortanız örneğin yalnızca on dakikasını karşılıyorsa ayılma odasında kalma bedelinin, önünüzde iki seçenek var: Ya on dakika içinde ayılma odasını terk edeceksiniz, ya da tutarın geri kalanını cepten ödeyeceksiniz, sağlık sigortanız olduğu halde.
Bir saat kalmanız gerekiyorsa, sekiz yüz dolar cepten ödemeniz gerekecek yani. Paranız yoksa? Ödeme gücünüz yoksa?
Canınız sağ olsun diyeceğim ama emin değilim, canınızın sağ olup olamayacağından...
Hastalar içeride yaşam mücadelesi verirken, yakınları dışarıda ayılma odasında az kalması için dua ediyor; işte burası Amerika!
Bizimle ne ilgisi var diye sorabilirsiniz bu durumun.
Sağlık sistemimiz git gide "Küçük Amerika" olmak üzere dönüşüm geçiriyor.
Artık her şey para. Alacağınız hizmet sigortanızın temel teminat paketinde yer aldığı kadar ve ancak katkı payı ödenerek sağlanabiliyor.
Aslına bakarsanız, bunu siz istediniz.
Bizdeki sosyalleştirilmiş sağlık sistemini yıkıp, yerine kar odaklı ve her şeyin ticaretinin yapılabildiği bir sağlık sistemini getirirlerken; itiraz etmeyenler için yazmak istedim.
Bir gün ayılma odasına gereksiniminiz olursa sizin ya da yakınlarınızın; nasıl bir açmazla karşılaşabileceğinizi paylaşmak istedim.
Sağlık alanında sigorta sistemi açmazlarla dolu. Finansman yöntemi olarak sigorta sistemine geçilirken, dilimiz döndüğünce anlatmaya çalıştık ama anlatamadık.
Sağlık sistemimizi özelleştiriyorlar dedik, kulak vermediniz.
Katkı payı vermeksizin, sigortanız olsa bile sağlık hizmetine erişemeyeceksiniz dedik, dinlemediniz.
Daha fazla kar etmenin amaçlandığı bir sistemde, gereksiz bir sürü tetkik ve girişimle karşılaşabilirsiniz dedik, inanmadınız.
Ne zaman ki, bu sistemden sağlık hizmeti almak zorunda kaldınız; hakkımızı teslim etmeye de başladınız ama iş işten büyük ölçüde geçmişti.
Çoktan daha fazla doktora gitmenin "kalite göstergesi" sayıldığı, daha genç nüfus yapısına karşın Avrupa ülkelerine göre çok daha fazla ilaç tüketildiği bir ülke olmuştuk bile.
Bu arada ufak tefek aksilikler de çıkmaya başlamıştı ama neyse...
Prim borçlusu olanlar provizyon alamadı, yoğun bakıma gereksinim duyanlar yatak bulamadı, kent merkezindeki kolay ulaştığınız hastaneler bir bir kapanmaya başladı.
Acil olmadığınız halde, başka çıkar yol bulamayınca, soluğu acil servislerde aldınız; aldığınız hizmet beklentilerinizi karşılamayınca da homurdandınız.
İlaç katılım bedeli üzerine, sağlık kuruluşlarından aldığınız hizmet için katkı paylarını da isteyince eczacınız, kızdınız.
"Her şey çok güzel olacak" demişlerdi ama hastane/ eczane kapısına gelince, bazı şeylerin söylendiği kadar güzel olmadığı bir bir yaşanmaya başlamıştı.
Üzeri şeker kaplı acı bir ilaç gibiydi sağlık sistemimiz. Şekeri eriyince, bırakın yutmayı tadılması bile çok zor olan acı bir ilaç.
Bitmedi.
Araç sahiplerinin zorunlu trafik sigortasının yanında kasko yaptırmaya zorlanması gibi, şimdi de insanlar için kasko geliyor; Genel Sağlık Sigortasının yanında bir de özel sigorta yaptırmanızı isteyecek Hükümet.
Ne olacak canım, Genel Sağlık Sigortası primlerinizin üzerine ayda kişi başına 30-40 TL daha ödeyiverirsiniz olur biter. Şimdilik. Ancak dikkat edin, yaptıracağınız kaskonun ayılma odası kapsamına bakın.
Nasıl bir tepki gösterecekseniz bilmiyorum; ancak artık tepkinizi sağlık çalışanlarına değil, bu etkiyi ortaya çıkaran kişilere göstermenin zamanıdır.
Ayılma odasında kalma süreniz uzadıkça, unutmayın, ödemeniz gereken fatura kabaracak...