Ordan çıkıp yürürken bu çiçekli kırlenti gördüm, kırlent yazana kadar da bayağı içsel mücadele verdim yalnız, bu değil mi kırlent? Yastık yani? Neyse, ben buna göz dikmiş bakınırken arkamdan "Ayy ne güzel!" diye sesler geldi, yabani bir tip olduğum için hemen pençelerimi daha da sıkı geçirdim yastığa, aniden koşup dükkana girersem parasını verir çıkarım diye hesapladım. Hafif yan dönünce arkamdaki iki kadının bez çantamdan bahsettiklerini farkettim. Çantanın üzerinde "Yunanistan'ın bütün kedileri" mealinde bir şey yazıyor, kedi çizimleri var.
Ben Exorcist'teki kız gibi arkama döndüm, kadınlardan biri "Siz de mi kedicisiniz?" diye sordu, kedi medi mevzu bahis olunca hemen pelteye dönüşüyorum, ayaküstü sohbet ettik, evdeki iki öküzden bahsettim, onların da Van kedisi varmış, eminim peri gibidir, elf gibidir. En azından çiçekli kırlentleri çalmıyordur. Eveth.
Neyse kadınlarla vedalaştık, iyi seneler falan diledik birbirimize, kedilerine selam ve yanak makası yolladım. Kırlenti aldım geldim ama Koko'dan alamıyorum, ne yastık meraklısı muhallebi çocuğu çıktın yarabbi.
Kudi'ye de gene el koydum. Klimayı kökleyince aptallaştılar, bir saattir sesleri çıkmıyor, paralel vaziyette uyukluyorlar. Şu anda bir tanesi horlamaya başladı. En iyi köpenk uyuyan köpenktir diyerek satırlarıma son veriyorum, kırlentli geceler diliyorum.