Metallica Dinlerken Ağlayan Kadın
Korku filmleridir onun sığınağı, en yakın arkadaşıdır Master of Puppets şarkısı.
Çünkü korku filmi gerer, unutturur acısını. Mop(Master of Puppets) alır götürür öfkesini.
Ses yükseldikçe bir onun içinden bir parça kopar gider. Daha da seslenir ağlaması. O ağır Metallica melodilerinin arasında kendisi duymuyordur ne de olsa sesini. Başkasının duymasının da yoktur pek bir önemi.
Şarkı hızlandıkça kalp atışı da hızlanır kadının. Şarkının verdiği heyecan der. Halbuki küçücük bünyeyle güçlü olmaya çalışmanın sonucudur o kalp hızlanması.
Diğer kadınlar üzülünce Yıldız Tilbe, Ebru Gündeş dinler; bu kadın Metallica. Diğerleri ağlar; kadın var gücüyle hayali baterisini çalar, kolları ağrıdan kopana dek.
Bu iyi midir kötü müdür bilinmez ama Metallica kadına bağırmayı da öğretir. Öfkesini attırır. Kırsa dökse hiçbir şey kalmayacaktır aslında. Ama yapabildiği tek şey parmaklarını yolmaktır. Parmaklarını bir inşaat alanına çevirmekten başka bir becerisi yoktur kadının. Parçalar, parçalar, parçalar, parçalanır.
Sonra yeni güne yine gülümsemeyle uyanır ve bir sonraki metallica gecesine dek parmaklarıyla göz teması kurmaktan kaçınır.