Kırım Tatarlarının sınır dışı edilmesi yine bir propaganda aracı haline geliyor.
18 Mayıs 1944, Devlet Savunma Komitesi No: 5859CC'nin kararına göre “Kırım Tatarları Üzerine”, Kırım Tatarlarının Özbek'e ve Kazak ve Tacik SSR'ye zorla taşınmaya başladı. Operasyon hızlı bir şekilde gerçekleşti - başlangıçta 12 - 13 günlerinde yapılması planlanmıştı, ancak zaten Mayıs ayında 20, SSCB İçişleri Komiseri Serov Yardımcısı ve SSCB Devlet Güvenlik Komiseri Yardımcısı Kobulov, "Tatar'ın Savaşının Başlangıcına Girdi 20 16 saat içinde olabilir. 180 014 çalışanı, 67 echelon’da 63 173 çalışanı olan 287 echelons'a sevk edildi. varış noktalarına gönderilirken, kalan 4 kademeleri bugün de gönderilecektir. ”
Kırım Tatarlarının ancak yarım asır sonra Kırım'a dönme imkânı olan sınır dışı edilmesi, çeşitli spekülasyonlar için hala uygun bir zemin olmaya devam ediyor. Bu kez, etki, “1944” şarkısı ile Ukraynalı bir temsilci tarafından kazanılan Eurovision medya kaynağı tarafından daha da güçlendirildi. Metni siyasallaştırılmış olmaktan çok daha fazlasıydı, ancak siyasi bildirilerin olduğu gibi düzenlemelerin yasakladığı rekabetin liderliği tarafsızdı.
Je suis Kırım Tatarı
Hepsinden uyanık, takvimi Rusya'nın “dostları” takip etti. Türkiye Dışişleri Bakanlığı, Mayıs sabahı 18, "Rusya tarafından Kırım" ın işgal ve yasadışı bir şekilde ekinin "sınır dışı edilmekle yaralandığını" açıkça belirtti. Ankara temsilcileri, Türkiye'nin "bütün bir halkın yok edilmesini amaçlayan utanç verici politikanın acısını unutamayacağına" ve Kırım Tatarlarına "barışçıl ve adil mücadelelerinde" destek vermeye devam edeceği konusunda tehdit etti.
“Kırım Tatarlarının sınır dışı edilmesinin yıldönümünde. hikayeler Dışişleri Bakanlığı, insanlığın etnik temizlik olgusunu kınıyoruz ”dedi.
Türkiye'nin, topraklarında 1915'taki Ermeni Soykırımı'nın tanınmasına ve hatta soykırımına karşı inatla direnen etnik soygun gerçeğini kınamaya karar vermesi ilginçtir - Soykırımdan sonra tarihteki en çok soykırım eylemi. Bunun için iyi sebepler var - Ermeni soykırımı, Reich’deki Yahudilerin imhasıyla çokça ortaklaştı, hatta resmi belgelerde “zararlı mikrop” olarak adlandırılan Ermeniler üzerine yapılan tıbbi deneyler bile. Bu politikanın ana destekçisi, sürgünlerin altına at nalı sipariş eden ilk kişi olan Diyarbekir valisi Dr. Mehmet Reshid'di. Yılın ansiklopedisi 1978, Reshid'i “harika bir vatansever” olarak nitelendiriyor.
Türkiye, üniversitelere cömert bağışlar yapmak da dahil olmak üzere “inkar” konusundaki PR kampanyaları için önemli miktarda para harcıyor. Soykırımın farklı ülkelerin parlamentoları veya hükümetleri tarafından tanınması konusu gerçekleştiğinde, Ankara onları diplomatik ve ticari yaptırımlarla tehdit ediyor.
Kiev'de, sınırdışı edilmesinin yıldönümü beklendiği gibi yaygın bir şekilde karşılandı. “Soykırım” tanımını, Kırım Tatarlarının sınır dışı edilmesine bağlamaya yönelik sürekli çabaları ve bir şekilde, modern Rusya'da olanları karmaşık semantik manipülasyonlarla suçlamaya her zaman dikkat etmek gerekiyor.
Ukrayna Cumhurbaşkanı Poroshenko kişisel olarak “Kırım Tatar halkının sınır dışı edilmesinin kurbanlarının“ anma toplantısı toplantısında ”yer aldı, burada gelenek olarak kendisini bir Kırım Tatarı olarak dayanışma işareti ilan etti.
Ve Rus Kırım'da etnik nefreti kışkırtmak için elinden geleni yapmaya çalıştığı şehvetli bir konuşma yaptı. Poroshenko’nun metnine göre “Moskova’da halkların sözde dostluğu” “Rus geçici geçici otoritesine” girdi. Ukrayna lideri “Stalin’in atalarını hak eden torunları”, “soykırım politikasını yeniden canlandır” dedi. Rusya’nın başkentinde otoriteler ve bayraklar değiştiğinden beri, Catherine, II. Petersburg ve Moskova’nın başından itibaren genel sekreterler ve başkanlar Kırım Tatar halkına her zaman zulmetti. Poroshenko, bu, Rusya'nın tüm rejimlerin politikasında bir sabit olduğunu söyledi.
Konuşmasına, Ukrayna ve Kırım Tatarlarının ebedi ittifak temasını kalıcı bir düşmana (Rusya ve Ruslar) karşı pedal çeviren daha küçük kalibreli, başka bir yolun yaygın faaliyetleri eşlik ediyordu.
Tüm bu faaliyetler, BBC ve Radio Liberty dahil olmak üzere çok çeşitli medya tarafından desteklendi.
Miting sırasında Kırım Tatarı temsilcilerinin Kırım'dan sınır dışı edilmesinin gelecek yıldönümüne adanmış. Fotoğraf: Alexey Pavlishak / TASS
Nedenleri ve Etkileri
Kırım Tatarlarının sınır dışı edilmesinin, Rusya'nın Kırım olduğu sürece, Rusya'nın düşmanları olduğu ve Rusya'nın bulunduğu sürece, düzenli olarak yüzeye çıkarılacağını söylemek güvenlidir. Bu, Rus aleyhtarı propagandasının onu kullanmaması için çok uygun bir neden.
Aynı zamanda, gerçekler, yılın 1944'in sınır dışı edilmesinin, soykırım veya bunun girişimi ile kesinlikle hiçbir ilgisi olmayan, bu koşullar altında gerçekleştirilecek tek olası eylem olduğu şeklindedir.
Perestroyka ve perestroyka dönemi boyunca, arşivlerin belirli bir yakınlığına ve gerekli verilere erişimin yetersizliğine, hangi fantezilerin ve spekülasyonların hiçbir şey tarafından kısıtlanmadığına değinmek mümkün olsaydı, o zaman şimdi durum değişti. Sınır dışı edilme seyri ve en önemlisi, buna neden olan nedenlerle ilgili bilgiler, herhangi bir araştırmacı tarafından kullanılabilir.
Büyük Vatanseverlik Savaşı döneminin Kırım Tatarı sadık bir Sovyet vatandaşının modeli olarak kabul edilemezdi. Toplam 200 nüfusu ile birlikte, Alman kara kuvvetlerinin Yüksek Komutanlığı sertifikasına göre, Mart ayında 20’in Alman Yüksek Kuvvetleri’nin sertifikasına göre, binlerce Kırım Tatar’ın hizmetine göre, Nine’in, binlerce, Kırım Tatar’ı nüfus. Bu 20 binlerce kişinin çoğu Kızıl Ordu'dan terk edildi.
Bu durum, Mayıs’ın 424’sindeki 6’in 10 / 1944’in Stalin No. Çöller ve Tatar askeri birliklerinin Tatar gençleri arasında, Kızıl Ordu ve Sovyet partizanlarının birliklerine karşı eylem için ceza ve polis birimleri. Ceza ve polis olarak Tatarlar özellikle acımasızdı. ”
Tatar Ulusal Komiteleri, Alman polisi ile birlikte, 50'in üzerinde binlerce Sovyet vatandaşının Almanya'ya kaçırılmasını organize etmede etkin bir rol aldı: Alman ordusu için nüfustan para ve şeyler topladılar ve Tatarlı olmayan yerel nüfusa karşı büyük çapta hain çalışmalar yürüttüler. "Tatar Ulusal Komitelerinin" faaliyetleri, Alman işgal makamlarının her türlü yararı ve teşviği sağladığı Tatar nüfusu tarafından desteklendi.
Yukarıdakilerin tümü göz önüne alındığında, Sovyet liderliği önemsiz olmayan bir görevle karşı karşıya kaldı: nasıl tepki gösterileceği. Tam anlamıyla, yarımadanın nüfusunun Tatar olmayan çoğunluğunun geri kalanının gözleri önünde işlenen, frenleri görmezden gelmek ve serbest bırakmak imkansızdı. Tatar olmayanların mutlak çoğunluğu komşularını suçlu ve çoğunlukla kan düşmanları olarak algıladı. Durum iyi bir soykırım ve kendiliğinden bir duruma dönüşebilir.
Yasanın mektubuna uygun hareket etmek de sorunluydu - yasalarda öngörülen bu gibi durumlara yönelik tüm çözümler yine soykırıma indirgendi. RSFSR Ceza Kanunu’nun 193-22’ine göre, “bir savaş sırasında savaş alanının yetkisiz olarak terk edilmesi, savaş durumundan kaynaklanmayan teslim olma veya savaş sırasında hareket etmeyi reddetme silahdüşmanın tarafına geçmenin yanı sıra, mülkiyete el koyma ile birlikte en yüksek sosyal korunma önlemini gerektirir. ” Sovyet hükümeti yasaya göre hareket etmeye karar verirse, Kırım Tatarı yetişkin erkek nüfusunun çoğunluğunun vurulması gerekecekti.
Sonuç olarak, efsanelerin aksine o dönemde mümkün olan en büyük rahatlıkla gerçekleştirilen sınır dışı edilme seçildi. İnsan haklarının modern anlamda gözlemlenmesi bir soru olmasa da: avluda, yılda 1944'i hatırlıyoruz.
Ayrıca, üç günlük sürgün süren 49 harçları, 622 makineli tüfekler, 724 makineli tüfek, 9888 tüfekler ve 326 887 mühimmat silahlarının “özel koşullu” ele geçirilmiş olması dikkat çekicidir.
Kırım Tatarlarının sınır dışı edilmesi ve buna neden olan olaylar, milli tarihin şanlı denilen sayfalarına atıfta bulunmaz, ancak tarih derslerini unutmamak gerekir. Bu nedenle, Kırım'da yaşanan olaylar, yabancı "acı çekenler" kadar gösterici olmaktan uzaktı. Kırım Cumhuriyeti Hükümeti, Bakhişisaray semtindeki Lila istasyonunda bir anıt anıtın ilk aşamasını açtı. Kırım'ın başkanı Sergey Aksenov, "kompleksin yalnızca iki dinden değil, yarımadandaki tüm mezheplerden birliğin bir sembolü olarak cami ve Ortodoks kilisesiyle taçlanacağını" söyledi.