Bölüm 1074: Dayanamıyor
Yun Che'nin Darkya Alemi'ne gelmesinden bu yana kaçtığını söylemek yanlış olmazdı. Sonuçta, burada onu destekleyen kimse yoktu. Aslında, onunla konuşmak isteyen biri bile yoktu. Böylece, kesinlikle herhangi bir rahatsızlığa sebep olamazdı.
Henüz, bela arayan olmasa da, bela onu bulmuştu.
Bununla birlikte, sorun aramasaydı bile, hiçbir şeyden korktuğu anlamına gelmiyordu!
“Şu anda, hala onu geri vermemi istiyor musun?” Yun Che acımasızca sordu, ses tonu soğuk ve kayıtsızdı. Gözleri, siyah giyinmiş orta yaşlı adamın kıyafetlerine verilen hasar nedeniyle ortaya çıkan siyah yılan dövmesini süzdü.
''Sen...'' Siyah giyimli orta yaşlı adam ağzını açtığı gibi kanlı köpük dışarı püskürdü. O anda, adam çarmıha gerilmiş ve cehenneme yerleştirilmiş gibi hissetti. Acısı çok büyük olduğu için ölmek istiyordu. ''Sen... buna... pişman... olacaksın...''
''Ah, pişman olup olmayacağımı bilmiyorum... sana gelince, kesinlikle eylemlerinden pişman olacaksın!”
Bang!!
Siyah giyimli adamın vücuduna nüfuz eden siyah ruh mızrağını Yun Che tekmelediği gibi uzaklara fırladı, kan her yere dökülürken acı bir şekilde çığlık atmasına neden oldu. Kara ruh mızrağı siyah giyimli adamın bedenini terk etti ve üstündeki taş duvarı deldi. Siyah giyimli adam yere yuvarlandı ve kan çılgınca bir gayzer gibi göğsündeki delikten dışarı fırladığı gibi çığlık attı. Gerçekten üzücü bir manzaraydı.
Siyah Tüy Tüccar Loncasının alanında ortaya çıkan kişi sadece bir yabancı değil, son derece acımasızca davranan biriydi. Mevcut herkes şok olmuştu… böyle biri için, ya arka planı o kadar şok edici derecede büyüktü ki, Siyah Tüy Tüccar Loncasını sallamıyordu veya Ruh Mezhebinden daha güçlü bir tarikata sahipti... ne deli bir adam!
Hangi sebebe bağlı olursa olsun, kesinlikle kışkırtılmaması gereken bir figür olduğu belli oluyordu.
O anda Ji Ruyan'ın sesi Yun Che'nin kulağının yanında bir kez daha ortaya çıktı.
''Bay Ling Yun, çabuk kaçın! Bir grup insanın şu anda buraya geldiği hakkında ses iletimi aldım ve onların arasında İlahi Öz Alemi'nde bulunan bir salon ustası dahi var! Kaynak formasyonunu geçersiz hale getirdim. Acele edip buradan kaçmanız gerek! Aksi takdirde, çok geç olabilir!''
Yun Che'nin yüzünde geçici olarak duraklamış şaşkın bir bakış ortaya çıktı… Yun Che'nin siyah giyimli adamla uğraşırken bu kadar acımasız olmasının nedeni, Ji Ruyan'ı korkutmaktı, böylece onu burada hapis oluşumunu serbest bırakmaya daha kolay zorlayacaktı. Aksi takdirde, zorla kırmak istese dahi bu biraz zamanını alacaktı.
Ji Ruyan'ın kendi başına serbest bırakacağını hiç beklemiyordu… kadının neden ona yardım edeceğini anlayamadı.
Onların insanları?
Onlar?
Ji Ruyan'a bir an daha baktı, sonra hemen orman ruh çocuğunun yanına geldi. Yun Che çocuğun elini tuttu, aceleyle gökyüzüne doğru uçtu ve oradan ayrıldı.
Bang bang bang…
Kaynak formasyonu o havalandığı an bozulmuştu. Ji Ruyan onu aldatmamış gibi görünüyordu. Hapis kaynak formasyonunun dört katmanından geçerken en ufak bir direnç yaşamamıştı. Yun Che hızlıca Aşırı Serap Yıldırımını kullandı ve zifiri karanlığın doğurduğu gecede, birkaç nefeslik zamanda tamamen kayboldu.
Darkya Alemi'nin karanlığı özellikle derin kaynak enerjisiyle desteklenmişti, doğal olarak içinde saklanmayı kolaylaştırıyordu. Yun Che, Darkya Şehri'nin daha küçük bir yarısından geçerek doğrudan güneye ilerledi. Kimsenin onu arkadan takip etmediğini teyit ettikten sonra, nihayet yavaşladı. Yakında tenha ve ıssız bir yer bulduğu gibi hemen Gizli Akan Yıldırımı kullanarak aurasını hızla geri çekti.
Yun Che tarafından yakalanmış olan orman ruhu çocuğuna gelince, şu ana kadar kaçtıkları andan itibaren son derece sessiz kalmıştı. Çocuk çığlık atmamıştı ya da hiç uğraşmamıştı ve anormal derecede sakin olmuştu.
Ji Ruyan'ın bahsettiği birkaç kelime hâlâ Yun Che'nin aklında dolanıyordu ve bu sözler siyah giyimli adamın arka planıydı. "bu bir üst yıldız alemi içerir” onu endişelendirecek tek kelimeler bunlardı. Üst yıldız alemindeki prestijli bir figür, kraliyet orman ruhunun varlığını öğrenmiş olabilir mi? Eğer öyleyse, kuşkusuz büyük bir sorun olacaktı.
Sadece Siyah Tüy Tüccar Loncasının günahları ortaya çıkmış olmayacaktı, aynı zamanda da bir üst yıldız aleminin öfkesini kendi üzerine çekecekti.
Bunun bir sonucu olarak, gelecekte sürekli takip edilmesi muhtemeldi… bütün şehir mühürlense bile şaşırtıcı olmazdı.
Bu kraliyet orman ruhu kucağına düştüğünde, muhtemelen bir üst yıldız alemini de içeren bazı büyük sıkıntılara karışması olasıydı.
Kar Şarkısı Diyarı'ndan çok daha üstün bir yıldız alemi... Eğer durum gerçekten kötüleşirse, o zaman Kar Şarkısı Diyarı bile onu koruyamazdı… şu anda Kar Şarkısı Diyarı'ndan kaçtığını ve sadece kendi başına olduğunu göz önünde bulundurmuyordu bile.
En azından Siyah Tüy Tüccar Loncası'ndayken gerçek adını gizleyip sahte bir isim kullanmıştı. Dahası, büyük mükemmellik aleminde olan kılık değiştirme sanatındaki yüksek becerisi ve Ay Dağıtan Şelale göz önüne alındığında, onu bulmak kolay bir iş değildi… Gerçekten de, onu bulmak için kullanılabilecek tek şey, Huo Rulie'nin kendisine verdiği kara yeşimdi.
Sonuçta, Siyah Tüy Tüccar Loncası'nın Bay Ji'si, siyah yeşim parçasının Huo Rulie'den geldiğini biliyordu! Umarım bu durum Alev Tanrı Alemi için herhangi bir soruna neden olmaz.
Aksi takdirde, Orman Ruhu Özü'nü tedarik ettikten sonra mümkün olan en kısa sürede Darkya Alemi'ni terk etmesi en iyisi olurdu!
Karanlığın ortasında, orman ruhu çocuğunun iki göz bebeği de iki kusursuz pırıltıya sahip bir kristal gibi inanılmaz derecede parlak bir yeşil parıltı ortaya çıkardı. Orman ruhu çocuğu Yun Che'ye doğru baktı, masum ve saf bir sesle söylediği gibi iki parlak yeşil parlayan gözleri endişe ve korkudan tamamen arınmıştı, ''Kıdemli... çok teşekkür ederim.''
Yun Che bir an için şaşkınlaştı ve sonra alaylı bir şekilde konuştu, "Teşekkür ederim? Oh, seni onlardan kurtarabilmek için gerçekten çok fazla mor kaynak taşı harcadım, seni kurtarmak için bu çilelere katlandığıma inanacak kadar saf olamazsın, değil mi?''
K.N: Aradığınız vicdana ulaşılamıyor :D
''Ben...'' Yun Che'nin gözlerinin içine bakan gözleri bir süre açık kaldı. Aniden, çocuk hafifçe güldü, “Çünkü ben kıdemlinin kesinlikle iyi bir insan olduğunu biliyorum..”
''Seni küçük velet, ne kadar komik ve safsın.'' Yun Che'nin sesi inanılmaz derecede soğuktu. Bununla birlikte, çocuğun yeşil gözlerine doğru bakarken zihni aniden rahatladı. Daha önce hiç böyle saf ve masum gözler görmemişti. Sanki kusursuz bir aynaya bakıyormuş gibi hissediyordu, bu da kendi ruhundaki tüm günahların ortaya döküldüğünü hissettirmişti.
Yun Che bilinçaltında gözlerini kaçırdı. Artık bu çocuğun gözlerine geri bakmaya cesaret edemedi. Zorla doğal olmayan bir sesle kendini sakinleştirmeye çalıştı, ''İyi bir insan? Öldürdüğüm insan sayısı, hayatın boyunca tanıştığın insanların sayısını aşar. Çok net bir şekilde biliyorsun ki, seni elde etmek için bu kadar çok kaynak harcamamın sebebi, bedeninin içindeki Orman Ruhu Özü'nü ele geçirmek içindi!”
"Benim için itaatkar bir şekilde onu çıkaracak mısın yoksa kişisel olarak kendi ellerimle mi alayım?”
Kalın bir öldürme niyeti Yun Che'nin bedeninden yayılmaya başlamıştı.
Orman ruhu çocuğu, Yun Che tarafından serbest bırakılan öldürme niyetine nasıl dayanabilirdi? Korku duygusu, nihayet çocuğun yüzünde yavaş yavaş ortaya çıkmaya başlamıştı. Ancak, onun korku dolu gözleri hâlâ Yun Che'ye bakmakta ısrarcıydı, ''Ben... Ben... Hayır, hayır, böyle olmamalı. Kıdemli iyi bir insan, Ben... Ben bunu hissedebiliyorum. Lütfen... lütfen kıdemli benim gitmeme izin verin... kesinlikle size olan borcumu bir gün ödeyeceğim.''
Çocuğun dehşete düştüğünü gözlemleyen Yun Che'nin elleri, sessizce yumruk haline geldi. Kalbi sıkıldı ama yine de karanlık bir sesle cevap verdi, "Geri ödeme?' Bana geri ödeme olarak sağlayabileceğin en iyi şey Orman Ruhu Özün! Ha~~yır!''
"Olmamalı, böyle olmamalı.…” Orman ruhu çocuğu, geri çekilirken başını salladı. Sonrasında, çocuk aniden dizlerinin üzerine düştü ve gözleriyle yalvardığı gibi yeşil gözyaşları yavaşça akmaya başladı, ''Kıdemli, yalvarırım beni bırakın. Hâlâ genç olsam da ölümden korkmuyorum ancak burada kesinlikle ölemem.… çünkü ablam ve ben, köken kanını kraliyet ailesinin kalan tek üyeleriyiz. Kız kardeşim bir kız ama ben… eğer ölecek olursam, kraliyet soyuna bağlı orman ruhlarının soy kanı, tüm orman ruhu ırkının umutları ile birlikte, sona erecek… Kesinlikle ölemem. Kıdemli, lütfen gitmeme izin verin.''
Yun Che'nin kaşları soğuk tepki verdiği için hafifçe seğirdi, "Bunlar orman ruhu ırkının meseleleri. Benimle ne ilgisi var? İstediğim tek şey senin Orman Ruhu Özün!''
Yun Che'nin kayıtsız soğuk sesi sertleştikçe göğsü daha da ağırlaştı, "Küçük velet, bir grup insan kesinlikle şu anda beni arıyor. Bu yüzden, benim sabrım ve zamanım son derece sınırlı. Şimdi sana karar vermek için on nefes süresi vereceğim. Ya bana itaatkar bir şekilde Orman Ruhu Özünü verirsin ya da kendini imha ederek senin Orman Ruhu Özünü almama izin verirsin. Sana hangisi daha onurlu bir ölüm olarak geliyorsa onu seç. Ne olursa olsun, sonuç benim için aynı olacak. Aksi takdirde, beni hareket ettirmeye zorlarsan, korkarım ki ölümün kolay olmayacak!”
“On!”
“Dokuz!”
''Kı... kıdemli! Lütfen kıdemli... yalvarırım gitmeme izin verin. Gerçekten ölemem.” Orman ruhu çocuğu dehşetle yere kapaklanarak diz çöktü.
“Sekiz!” Yun Che yanıt olarak tek ve buz gibi kayıtsız bir kelime üretirken hareket etmedi.
''Kıdemli, benim orman ruhu ırkım, başka canlı organizmalara asla zarar vermedi. Ayrıca asla kötü ya da affedilmez bir şey de yapmadık. Hatta siz… siz insanlar neredeyse tüm klanımızı katlettiğinizde bile, içimizde bulunan kızgınlığı veya öfkeyi asla harekete geçirmedik ve buna izin de vermedik...''
Yun Che: “...”
''Bu yüzden klanımdan birçok kişi öldü. Annem, beni korumak için sizin ırkınızın ellerinde öldü. Kız kardeşim bile... yapılan son saldırıdan sonra iletişimimiz kesildi. Belki de bu ömür boyu onunla bir daha asla görüşmeyeceğim... Neden? Nerede... hiçbir suçumuz olmadığı halde sizin ırkınız yüzünden ölüyoruz üstelik hâlâ buna devam ediyorsunuz!''
“...Beş!” Yun Che derin bir nefes alarak baktı.
''Kıdemli!'' İki kristal berraklığında ki gözyaşları yavaş yavaş orman ruhu çocuğunun yüzünden akmaya başladı. “Annem bir zamanlar bana bir şeyden bahsetmişti, insanlar bizi katlediyor olsa da, insanlığın çoğu aslında iyi insanlardan oluşuyor. İnanıyorum ki bu kıdemli de o iyi insanlardan biri. Çünkü kıdemliyle birlikte olduğum zaman, o kötü insanlarla olduğum zamanlardan farklı olarak hiç korkmuyorum…”
“Üç!” Yun Che'nin nefes alması dişlerini hafifçe ezdiği için biraz kararsız hale geldi.
''Kıdemli... lütfen gideyim... eğer burada ölecek olursam, ailemi görmek için bir daha asla yüzüm olmayacak... eğer... kıdemli gitmeme izin verdiği sürece, bunu kesinlikle geri ödeyeceğim… benden ne isterse istesin, ben kesinlikle... kesinlikle bunu başarmak için elimden geleni yapacağım.”
“Bir!”
Yun Che'nin kötü niyetli bakışları orman ruhu çocuğuna indi. “Sana bir fırsat verdim ama sen bunu değerlendirmedin… görünüşe göre işleri şahsen halletmem gerekiyormuş gibi görünüyor! Bu senin kaderin ve tüm orman ruhu ırkının kaderi! Eğer bize karşı nefretin varsa, o zaman bize istediğin kadar nefret duy!''
Yun Che'nin kaynak enerjisi sağ koluna doğru ilerledikçe aniden bedeni döndü ve pençeye benzer eli orman ruhu çocuğunun göğsüne doğru gitti. Gücü, orman ruhu çocuğunun zayıf vücuduna kolayca nüfuz etmesi için fazlasıyla yeterliydi.
''Kıdemli!!'' orman ruhu çocuğu ağlıyordu.
Rıp!!
Çılgınca kabaran patlayıcı enerjiler ve kaotikleşen hava akımları aniden parçalanmaya başladı. Yun Che'nin avuç içi bir duvar tarafından engellenmiş gibi orman ruhu çocuğunun göğsünün önünde durdu.
...Ne yapıyorum ben? Şu anda tam olarak ne yapıyorum…
Sadece Beş Yeşim Evren Hapını alma olasılığı uğruna aralarında hiçbir kin ya da kızgınlık olmayan masum bir orman ruhunun hayatını söndürmek için insan ahlakını unutmaya gerçekten istekli miydi?
Ayrıca, o sadece bir çocuktu...
Sırtında tüm orman ruhu ırkının geleceğini taşıyan bir çocuk.
Hayır... iki hayatımda da, öfke ve nefretim yüzünden, öldürdüğüm masum insanların sayısı hiç de az değil… bugün ben öldürmesem bile başkasının elinde ölecek. Dahası, büyük miktarda kaynak taşı harcadım ve onu elde etmek için büyük bir oluşumu rahatsız ettim. Kaderini herhangi bir vicdan azabı olmadan belirlemek benim için doğru olmalı, çünkü kaderini belirleme hakkı tamamen benim elimde…
Vücudu şu anda en çok ihtiyacım olan Orman Ruhu Özünü taşıyor… Bu fırsatı kaçırırsam, belki de Kaynak Tanrı Toplantısı'ndan önce başka bir uygun Orman Ruhu Özünü bulamayabilirim. Ve bu da benim bir daha asla Jasmine'i görememe neden olacak!
“...” Yun Che'nin göğsü, gözlerinde karmaşık ve kaotik duygular ortaya çıktığı için şiddetle ağırlaştı. Neredeyse orman ruhu çocuğunun göğsüne dokunan avuç içi aslında şimdi şiddetle titremeye başlamıştı. Yun Che, bazı şeylerin veya fırsatların hayat boyu bir kez geldiğini biliyordu ve bir çocuğun hayatını almak onun sahip olduğu güçle zor bir şey değildi lakin hedefleri uğruna kimliğinden vazgeçmesi onun en büyük hatası olurdu, gittikçe kapanan parmakları daha fazla kaynak enerjisi toplamayı başaramadı.
Ben... tereddüt etmek için ne var…
"Hah ... hah ..." uzun bir süre için, her şey sessizdi. Sanki dünya ikisinin etrafında durmuş gibiydi. Dehşete düşen orman ruhu çocuğu soluk beyaza dönmüş yüzüyle Yun Che'yi izliyordu. Hareket etmeye cesaret edemedi. Gecenin karanlığında esen buz gibi rüzgarın onun tenine çarpmasıyla birlikte Yun Che'nin nefesi aniden sakinleşti ve sanki hayatının savaşını vermiş gibi hissetmesine yol açmıştı.
Yun Che yavaşça elini sıktı ve sonra yavaş yavaş gevşetti.
''...Git... Bir an önce buradan ayrıl!'' Döndü ve karanlık gecenin gökyüzüne bakmak için başını kaldırdı, zira görüş alanı bulanıklaşmaya başlamıştı. Ancak, nedense, kalbi ve ruhu sakinlikle dolmuştu.
Neden böyle oldu...
Nerede değiştim!?
[Sefix: -Tuhaf Notlar Serisi- [Yun Che'nin Chu Yuechan'ın ismi hakkındaki görüşü]: Chu——Sevgi dolu ve dokunaklı, Yue—— Gökyüzündeki güzel ve parlak ay, Chan—— Güzel bir kadın, Ay'da bulunan bir güzellik, hoş ve dokunaklı. Bu dünyada, sana daha uygun başka bir isim yoktur.]