Her şeyden önce, kedi koronavirüsünün insan koronavirüslerinden farklı bir hastalık olduğu açıklığa kavuşturulmalıdır. Hong Kong'da bir enfekte köpek vakası olmasına rağmen, bugüne kadar bir köpeğin, kedinin veya herhangi bir evcil hayvanın COVID-19'u insanlara iletebileceğine dair bir kanıt yoktur.
Kedi koronavirüsü FCoV, kedileri etkileyen bir RNA virüsüdür ve bu hastalığın iki çeşidi vardır: sindirim sistemi FECV'sini istila eden enterik bir tip ve kedi enfeksiyonlu peritonit FIPV'ye neden olan başka bir tip.
Bu virüsün iletimi oro-fekaldir, yani virüsün taşıyıcısı olan sağlıklı hayvanların dışkısına atılır. Kediler bu koronavirüsü içeren dışkıyı dışarı atar ve başka bir hayvanla temas, çok sık ve çok yüksek oranda bulaşmayı teşvik eder.
Kediler genellikle etkili bir tedavisi olmayan bu hastalığın kendisini, bu virüsün mutasyona uğrama kabiliyetine sahip olduğu komplikasyonla tedavi ederler. Evcil kedilerin 25 ila 40% arasında enfekte olduğu ve aynı evde veya kedide çok sayıda yaşadığı durumlarda bu yüzdeyi 80-100%'ye çıkardığı tahmin edilmektedir.
Kedi enterik koronavirüsünün en yaygın semptomları hafif ve kronik gastroenterittir. Esas olarak çok küçük kediler ve yaşlı kediler gibi hafif bağışıklığa sahip kedileri etkiler. Virüsün kuru formu durumunda, koşullar birkaç organda meydana gelir, bu nedenle semptomlar çok değişebilir. Islak formda, sıvılar periton ve plevra gibi vücut boşluklarında üretilir. Hem ıslak hem de kuru formlarda paylaşılan semptomlar ateş, iştahsızlık ve uyuşukluktur.
Tedavi edilemez bir hastalık olduğundan, tedavi anti-enflamatuar ve iştah uyarıcıları ile semptomatiktir. Şimdiye kadar, bu hastalığı tedavi etmek için etkili antivirallerin olduğuna dair bilimsel bir kanıt yoktur.
Bu hastalığın yayılmasını önlemek için aşılama gibi önleyici tedaviler ve kum tepsisi kullanımı gibi çeşitli hijyenik önlemler vardır.