Bugün 30 yıl önce, Avrupa Nükleer Araştırma Örgütü'nden bir araştırmacı (daha iyi CERN olarak bilinir, Fransızca'daki kısaltmasıyla), o kurumda gerçekleştirilen deneylerle ilgili bilgilerin erişimini ve korunmasını geliştirmeye yardımcı olacak bir sistem çizdi., zamanın telekomünikasyon kaynaklarına (özellikle İnternet olarak bilinen ağ), mevcut hesaplama teknolojisine ve özellikle de 60'lı yıllarda oluşturulan ve yerlerinde bulunan belgelerin bağlanmasına olanak tanıyan “köprü metni” kaynağına dayanarak farklı (diğer özellikler arasında). 1989 yılının Mart ayında, Tim Berners-Lee adlı araştırmacı, şu programı önerdi:
Bundan sonra hiç kimse bu girişimin önümüzdeki yıllarda ve daha da fazla yaşadığımız süre boyunca sahip olacağı tepkilerini bilmiyordu. Akademik ve araştırma kullanımı için başlamak üzere tasarlanan bir bilgi sistemi, o zamanlar televizyon ve radyo gibi önemli olduğu kadar, dünyadaki bilgilere erişimin en önemli araçlarından biri oldu. Johannes Gutenberg'in icat ettiği matbaanın 1450'de yaptığı baskıyla karşılaştırılabilir bir insan kültürü.
World Wide Web ("küresel bilgisayar ağı", en doğru adı) bugün dünyamızın iyi bir bölümünü yönetmektedir. Bilgi işlem ve bilgi işlem dünyasındaki teknolojik yeniliklerin elinde, varlığı birkaç yıl içinde insan faaliyetinin hemen hemen her alanını ve anını kapsıyordu.
Aslında, Tim Berners-Lee kısa süre sonra, icadının CERN'in ihtiyaçlarını aşan bir potansiyeli olduğunu fark etti. Oldukça medeni bir ruhla, bundan faydalanmak yerine (tarihin diğer zamanlarında olduğu gibi), Berners-Lee başka bir girişimi destekledi: Web'in orijinal ilkelerini mümkün olduğu kadar korumaktan sorumlu bir kuruluş oluşturmak, serbest erişim veya belirli programlama standartlarının ve dillerin kullanımının standardizasyonu gibi.
İlk yıllarından günümüze kadar, Web pek fazla dönüşümden geçmedi. En önemlilerinden biri, Web 2.0 adı verilen ve kabaca kullanıcılara çok daha fazla işlem alanı sağlayan an oldu. Web kullanıcısı başlangıçta, Web 2.0 çerçevesinde gerçekleşen değişikliklerin uygulanmasından, ağ üzerinden geçenlerin “alıcı” (iletişimsel anlamda) üzerindeyse, Web kullanıcılarının birkaç alanda gittikçe daha fazla katılım: içeriğin üretimi (bloglar gibi araçların açılmasıyla), işbirlikçi projeler (Wikipedia gibi) ve hatta (sosyal ağlarda olduğu gibi) kişisel düşüncenin ifadesi. Web'e bu şekilde girmenin yolu o kadar başarılıydı ki, bugüne kadar pratik olarak ağı tasarladığımız tek yoldu ve bu konudaki değişikliklerin yaklaşık olarak 2000 yılında başlamasına rağmen.
Web’in 30 yılını kutlayan "Doodle" (Google)
Bununla birlikte, eleştirel bir bakış açısı getirmek istiyorsak, bu zamanda ağın, üretimin bir avuç işletme tarafından kontrol edildiği bir temel emisyon ve tüketim aracı haline gelip gelmediğini sormaya değer. 21. yüzyılın ilk yıllarında bile, merak ve sezgi, şans ve şansa bağlı olarak Web’de gezinmek yaygındı; sürpriz, risk ve yenilik için oda vardı. Ancak şimdi, milyonlarca insan için Web'e açılan kapı sadece iki veya üç sitedir: Facebook, YouTube ve başka bir kullanımla, mevcut içeriği çok iyi belirlenmiş kriterlere göre sunan Google. Web'in olacağına inanılan bilgi cenneti, böylece, her zaman aynı manzarayı sunsa bile, her an bakmak için yerleşmiş dar bir pencereye, yavaş yavaş azaldı. Web’in, eğitim ve dikkat dağıtmanın hakim olduğu bir bölgeye dönüştürülmesi, bir dereceye kadar, bu dönüşümün sonucudur.
Bir bakış açısı ile bakıldığında, bir baş döndürücü bir hızda tüm bu olduğunu düşünülmüş olabilir. Hiçbir teknolojik yenilik, tarihte, bu kadar farklı bir alanda, bu kadar kısa sürede çok fazla değişikliğe neden olmamıştır. Geri kalanı için, günlük hayatlarımıza yerleştiği bariz doğallık, Web'i varlığımız üzerindeki etkilerini yansıtmayacak kadar fazla durmadan, daha hızlı bir şekilde benimsediğimiz teknolojilerden biri haline getirmiştir.
Günümüzde bazı işaretler, başlangıçtaki çılgınlıktan sonra Web'in, insanlığın normal işleyişinin bir sosyal grup olarak bütünleştirilmesi olarak tanımlanabilecek bir aşamaya girdiğini ortaya koyuyor gibi görünüyor. Şimdi ağda gerçekleşen her şey, günlük etkileşim ve ilişki biçimlerimizin geniş anlamda bir ifadesinden başka bir şey değildir.
Ağı bekleyen yollar nelerdir? Ufukta en acil olanı “Internet” olarak adlandırılan “nesnelerin” veya “şeylerin” denilen Web’dir, ki burada İnternet’te üretilen veriler arasındaki etkileşimin neredeyse tamamı insan katılımı olmadan makineler tarafından ele alınacaktır. yazın. Örneğin, son dakika haberlerinin içeriğinin en az% 50'sinde yapay zeka ile üretildiği günden çok uzak değiliz ve muhtemelen birkaç yıl içinde tüketeceğimiz içeriğin iyi bir kısmı etkileşimin ürünü olacak farklı robot türleri arasında.
Gelecek 30 yılda bugün başlayacak olan Web’e ne olacak? Zaten televizyonun sona ermesiyle evcilleşmiş bir bölge mi? Devrimci potansiyel bir zamanlar size atfediliyor mu? Çok daha çekici ve verimli olan yeni bir icattan dolayı unutulmayacak kadar ölecek mi? Günlük işlemlerimizle istediğimiz Web türünü oluşturabilen kullanıcılar olabilir miyiz?
Ayrıca Pajama Sörfünde: Neden Instagram, İnternet’in sahip olduğu en iyi ölümü temsil ediyor
Kapak resmi: 1989'da Tim Berners-Lee, CERN