Gerilimler yine artıyor Rusya ile Ukrayna arasında. Şüphe uyandıran provokasyon iddia, Rusya, Ukrayna sınırında 40,000 birliklerini görevlendirdi. Rusya cumhurbaşkanı Vladimir Putin uyardı tam ölçekli bir istila.
Bu şahin Rus dış politikası yeni değil. Çatışmanın Rusya'nın başka bir sınır ülkesiyle olan kısa 2008 savaşı, Gürcistan. Rusya da Ukrayna'dan Kırım'ı devraldı destekledikten sonra Mart ayında bir iç savaş Doğu Ukrayna’da etnik Ruslar ile Ukrayna hükümeti arasında.
Ruslar hükümetlerinin saldırgan dış politikası hakkında ne düşünüyor? Hükümetimizin Rus halkının bakış açısını etkilemek için yapabileceği bir şey var mı? Bu odak noktası son çalışmamız Uluslararası Kamuoyu Araştırmaları Dergisi'nde yayımlandı.
Demokratik ülkelerde, kamuoyu genellikle seçkin liderlerin askeri maceracılığa girmelerini önleyen bir kısıtlama olarak görülmektedir. Bu bakış açısı denir “Demokratik Barış” hipotezi. Bir çatışmanın her iki tarafındaki vatandaşların, olası yüksek çatışma maliyetleri hakkında doğru bir şekilde bilgilendirildiği varsayımına dayanmaktadır.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Fakat bu doğru olmadığı zaman ne olur - Rusya'daki gibi?
Rus görüşünü değiştirmek
Rusya poster çocuğu olarak adlandırılan bir yönetişim türü için seçimya da rekabetotoriterlik. Bu otokratik hükümetler, çok partili seçim yanılsaması ve kısıtlı sivil ve politik özgürlükler. Bununla birlikte, bu otokratik rejimler hala kamuoyuna duyarlı görünmek gerekiyor sırayla meşruiyeti korumak.
Rusya gibi otokratik rejimler kamuoyu ve meşruiyetin gücü korumak için önemli olduğunun farkında. Bu nedenle vatandaşlarının hangi bilgilere erişebileceğini kontrol etmeye çalışırlar. presin sıkıca kontrol edilmesi ve internet. Bu manipülasyon, Rusya'nın Ukrayna ile devam eden ihtilafında sergilenmektedir.
Örneğin, Rus medyası Kırım çatışması çerçeveli as Rusya borç verme koruması Ukrayna'da yaşayan etnik Ruslara. Rusların Batı kuklalarından kovuşturma ile karşı karşıya olduklarını iddia ettiler. Aynı zamanda, silahlı çatışma ile ilgili olası ekonomik, siyasi ve askeri maliyetleri de görmezden geldi. Bu manada, Rus hükümeti medyayı “silahlandırdı” yurtiçinde ve yurtdışında dezenformasyon kaynakları olarak.
Ruslar ne düşünüyor?
Rusya'da, kamuoyu yoklamaları kadar önemli, veya muhtemelen, demokrasilerde. Hükümetin müdahalesinden büyük ölçüde engellenmemişlerdir. Bu görüşlerde, anketler Rus hükümetinin yarattığı bilgi balonunu yansıtıyor.
Örneğin, tarafından yapılan bir anket Rusya Kamuoyu Merkezi 2014 içinde bulundu Rusların yüzde 80'i Rusya'nın savaşa girmesini destekledi Kırım'ın Ukrayna yerine Rusya'nın bir parçası olmasını sağlamak. İki yıl sonra, Rusların yüzde 96'i hemfikirdi “Kırım Rusya.”
Kırım'ın devralınmasından bu yana Cumhurbaşkanı Putin'e ve dış politikasına kamu desteği yüksek kaldı. Göre Levada Merkezi, Putin'in onay derecesi Mart ayından bu yana 80 ile 90 arasında değişiyor. Başka bir ankette, 64’in Rus’ların yüzde Rusya'nın çatışmacı dış politikasını onayladı 2014’tan beri Ukrayna’ya
Hükümet tarafından kontrol edilen medya tarafından teşvik edilen Rus etnik milliyetçiliği, Rus halkı arasında da büyüdü son 15 yılda. VCIOM tarafından yapılan son bir ankette, beş Rus’tan neredeyse ikisi hükümetin birincil dış politika hedefinin geri getirilmesi gerektiğine inanıyor süper güç durumu SSCB Aynı ankette, Rusya'nın dünyadaki lider ülkelerden biri olmasının önlenmesinde en sık belirtilen (yüzde 29) engel, ABD ve Avrupa Birliği'nin direnişi oldu.
Ancak Rus medyasının etkisi, Rus halkının dış politika tercihlerini açıklayan denklemin sadece yarısı. Diğer yarısı denilen doğal bir psikolojik süreçtir. “Motive edilmiş akıl yürütme” bu yaygın Amerikalılar arasında da ortaya çıkar. Güçlü inançlara sahip olduğumuzda, bu inançlara bir şekilde karşı gelebilecek bilgileri iskonto etme veya kullanma eğilimindeyiz.
Birçok Rus için hükümet yanlısı veya güçlü milliyetçi duygu, Rus medyasının ikna gücünü artıran ve diğer bakış açılarına karşı direnci artıran zihinsel ekranlar olarak hareket edebilir. Bu ekranlar tarafından oluşturulan limitleri tanırken, çalışmamız Halkın maliyetleri hakkında bağımsız bilgiye maruz kalması durumunda, Rusya’nın dış politikası hakkındaki görüşünün farklı olup olmayacağını sordu.
Doğruluk önemli mi?
Çalışmamız Mart 1,349’ta 2014 Rus internet kullanıcısını işe aldı. Bu Kırım ihtilafının doruğundaydı. Katılımcılar rastgele iki gruba atandılar.
Bir grup, katılımcıların Rus medyasında yaygın olarak bulunan şahsi dış politika hususları hakkında düşünmelerine yol açan bir dizi soruya maruz kaldı. Diğer grup, katılımcıları, bağımsız Batı medyasında yaygın olarak bulunan, Kırım'a müdahaleye ilişkin ekonomik, askeri ve diplomatik maliyetleri göz önünde bulunduran bir dizi soruya maruz kaldı.
Bu şahin veya maliyete maruz kaldıktan sonra “Asal” Katılımcılara, Rusya'nın Kırım'a müdahalesine verdiği destekle ilgili aynı soru seti soruldu. Ayrıca katılımcılara Putin hükümetine ne kadar destek verdiklerini ve Rus kimliğinin önemini sorduk. Katılımcılar ayrıca bize hem Rus hem de Batı medya kullanımının sıklığını anlattı.
Rusya'nın dış politikasının maliyetlerini göz önünde bulundurması için önde gelen Rusların Rusya'nın Ukrayna'ya müdahalesine verdiği desteği önemli ölçüde azalttığını öğrendik. Bununla birlikte, bu etki, düşük ila orta düzeyde milliyetçi kimliğe ya da Putin'e partizan desteğine sahip olanlarla sınırlı kalmıştır.
Ayrıca katılımcıların medya tüketiminin Ukrayna'nın devralınması için Rus desteği ile ilişkili olduğunu gördük. Batılı haber medyasının tüketilmesi, Rusya medya tüketimine kıyasla küçük miktarlarda bile, Rusya dış politikasına verilen desteğin önemli ölçüde korele olduğunu gösterdi. Buna karşılık, Rus haber medyasının daha sık kullanılması, Rusya dış politikasına daha fazla destek verilmesiyle önemli ölçüde korele idi.
Rus dezenformasyonunu engellemek
Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa Birliği ve NATO’nun Rusya’daki dezenformasyonunu engellemede kamu diplomasisinin etkileri nelerdir? Psikoloji edebiyatı ve bulgularımız Rus inançlarını düzeltmek için iki mesaj stratejisi önerir.
Bir yaklaşım, Rus milliyetçi kimliğini doğrulamak için tasarlanmış mesajları teşvik etmek ve aynı zamanda bölgedeki Rusya'nın saldırgan müdahalesinin maliyetleri hakkında bilgi sağlamak olacaktır. Örneğin, Donald Trump'ın milliyetçi “Amerika'yı Tekrar Büyük Yap” kampanyasının bir Rus versiyonu, bunun yerine kaynakları yurt içinde tahsis etmeyi savunarak yabancı askeri katılımın maliyetlerini eleştiriyor.
İkinci bir strateji, şahin Rus mesajlarına, ulusal kimliğe veya politik bağa yakından bağlı olmayan yeni bilgilerle karşı koymak olacaktır. Araştırmalar bireylerin daha muhtemel olduğunu göstermektedir inançlarını değiştir Çekirdek değerleri reddetmeden bunu yapabilirlerse. Bununla birlikte, Rusya'nın dış politikasının hükümet ve Rus medyası tarafından etno-milliyetçi açıdan giderek daha fazla çerçeveye alındığı göz önüne alındığında bu stratejinin uygulanması zor olabilir.
Kaçınılması gereken bir strateji, milliyetçi Rus izleyicilerin Rus dış politikasının yararları ve maliyetleri hakkında düşünmeye teşvik etmektir. İronik olarak, araştırmalar böyle olduğunu gösteriyor müzakere daha motive edici bir muhakeme yol açar, Az değil. Aslında, bu tür bir strateji “Bumerang etkisi” Rusya'nın şahin gündemine daha da fazla kamuoyu desteği yaratmak.
Otoriter ülkelerde halkın katılımını demokratik bir barışa teşvik etmek zor olabilir, ancak imkansız olamaz. Sağlam bir sosyal bilime dayalı kamu diplomasisi çabaları Rus kamuoyunu etkileyebilir ve Putin hükümetinin manipülasyonuna karşı direncini artırabilir. Rusya gibi bir otokraside bile, kamuoyu saldırgan dış politika gündemlerini sertleştirme potansiyeline sahip. Kamuoyunun çatışmanın maliyetini vurgulayan mesajlarla şekillendirilmesi önemli bir ilk adımdır.
Yazarlar Hakkında
Erik C. Nisbet, İletişim Profesörü, Siyaset Bilimi ve Çevre Politikası Profesörü ve Mershon Uluslararası Güvenlik Araştırmaları Merkezi ile ortak olarak, Ohio State University
Elizabeth Stoycheff, Siyasal İletişim Profesörü, Wayne State Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Putin's Russia; maxresults = 3}