2022'de Afrika, tahmin edilenden daha belirgin bir toparlanma yaşadı, ancak aynı zamanda ekonomilerinin yapısal zayıflıkları da arttı.
Afrika, bazı gelişmekte olan ekonomiler de dahil olmak üzere diğer bölgesel ekonomilerden daha hızlı bir şekilde pandemi öncesine benzer bir büyüme hızına dönmeyi başardı. Ancak, yüksek düzeyde kamu ve özel borç başta olmak üzere pek çok zorluk devam etmektedir. Dış finansman ihtiyaçları önemli olmaya devam etmektedir.
İyileşme yayları
2020'deki benzeri görülmemiş bir durgunluğun (% -1,3) ardından, 2021 için gerçek büyüme nihayet +%4,3 olarak değerlendirildi ve bu, ilk tahminlere kıyasla belirgin bir yukarı yönlü revizyon. 2021'deki büyümenin bir kısmı, mekanik olarak, küresel salgın (teknik toparlanma) bağlamında 2020'de kaydedilen durgunluğun yakalanmasıyla açıklanıyor.
Bu toparlanma etkisinin dışında, 2021'de Afrika'nın büyümesi aslında pandemi öncesi ortalamaya çok yakın (3,0-3,2 dönemi için +%2015 ortalama yıllık büyüme oranına karşılık +%2019). 2022'de hızlanarak %4,0'a ulaşacak. IMF tahminleri (bu yazıda açıklanan 2022 ve 2023 rakamlarının tahminlere dayandığını ve bu nedenle revizyona tabi olduğunu unutmayın).
Emtia fiyatlarındaki keskin artış, Afrika madencilik ekonomileri için olumlu oldu: özellikle Çin'den gelen enerji talebindeki artışın teşvik ettiği petrol fiyatları ve ana metal fiyatları, 2021'de zaten önemli bir artış yaşamıştı; 2022'de güçlendi Ukrayna'daki çatışma ve bunun enflasyonist sonuçları bağlamında.
Daha yapısal olarak, kıtanın en çeşitlendirilmiş ekonomileri, küresel talepteki artışın ardından pandeminin sonunda daha canlı bir uluslararası ortamdan faydalandı.
Yüzünden nüfus artışıKıtada hızlı olmaya devam eden (2,5 ile 2015 arasında küresel olarak +%2020'e kıyasla +%1,1 ortalama yıllık büyüme), kişi başına GSYİH açısından yetişmek çok daha yavaş. Bu nedenle Afrika, diğer bölgelerin çoğunun 2023 gibi erken bir tarihte toparlayabildiği 2 yılına kadar (Grafik 2021) pandemi öncesi kişi başına GSYİH düzeyine geri dönmeyecek.
Daha dayanıklı çeşitlendirilmiş ekonomiler
Kıta içinde, 2021'den itibaren toparlanma, esas olarak, dış şoklar durumunda yapısal olarak daha fazla toparlanma yeteneğine sahip, en çeşitlendirilmiş ekonomiler tarafından yönlendirildi.
Mal piyasalarındaki veya turist akışlarındaki dalgalanmalara daha az maruz kaldıkları için, daha uzmanlaşmış ekonomilerden daha uzun bir süre boyunca daha yüksek ve daha istikrarlı büyüme oranları gösterirler. Bu ekonomiler, diğer her yerde kaydedilen durgunluğun aksine, pandeminin zirvesinde (1,8'de +%2020 reel büyüme) belirli bir dinamizmi korumayı da başardılar.
2021'de oldukça istikrarlı bir büyüme oranıyla (+%4,4) yeniden başladılar ve bu oran 2022'de artmaya devam edecek. +%5,1 olarak tahmin edilen çeşitlendirilmiş Afrika ekonomilerinin büyümesi, 2022'de neredeyse kriz öncesi ortalama seviyesine dönecek ve 4,8'te +%2023 olarak açıklandı. Dolayısıyla, bu çeşitlendirilmiş ekonomilerden altısı, son dönemde Afrika'nın en dinamik on ekonomisi arasında yer alıyor: Senegal, Nijer, Ruanda, Fildişi Sahili, Benin ve Togo.
2015 ile 2019 arasında, maden kaynakları ihraç eden ülkelerin büyümesi nispeten yavaş ve artık nüfus artışını bile karşılayamıyor. Küresel toparlanma bağlamında emtia fiyatlarındaki artıştan yararlanan Afrika petrol üreticisi ülkeler için ortalama büyüme 3,1'de +%2021 olarak gerçekleşti ve 2022'de biraz hızlanacak.
Son olarak, başka yerlerde olduğu gibi Afrika'da da, ekonomik faaliyetleri büyük ölçüde turizme bağlı olan ülkeler, Sağlık krizinden daha fazla etkilenen, yoğunluk (7,7'de -%2020) ve süre olarak: 2021'deki teknik toparlanmanın ardından, büyüme 2022'de +%1,4 ile zayıf kaldı, mevcut IMF tahminlerine göre 2023'te yalnızca +%3,4 ile hızlanması gerekiyor.
Kötüleşen borç durumları ve genellikle Devletler için azalan manevra alanı
Afrika'da 2021'den bu yana gözlemlenen toparlanma hızı, birçok ülkede kişi başına düşen gelirin düşmesi, gelir artışı gibi geçmişte kaydedilen krizlerin derin sonuçlarını silmeye yetecek kadar belirgin değil. yoksulluk ve işsizlik, vb.
Kıtayı derinden etkileyen yapısal zayıflıklar önceden vardı, ancak son dönemde daha da arttı. Bölgenin halen yaşamakta olduğu önemli demografik dinamizm göz önüne alındığında, büyüme oranı, gıda maddelerine ve temel hizmetlere erişimi önemli ölçüde iyileştirmek, gerekli kamu altyapısını finanse etmek ve bölgeye gelen işgücünü emmek için istihdam yaratmak için yetersiz kalıyor. işgücü piyasası. Bu bağlamda not ettiğimiz bir insani gelişme endeksinde düşüş (İGE) 2020'de ve yine 2021'de ve büyük olasılıkla okulların kapanması ve okulsuzlaştırma Pandemi sırasında gözlemlenen çok sayıda çocuğun, önümüzdeki yıllarda İGE'nin “eğitim” bileşeni üzerinde ek bir etkisi olacaktır.
İyi tanımlanmış bu sorunlarla karşı karşıya kalan hükümetlerin harekete geçme kabiliyeti, hızla artan borçluluk ve dış finansmana erişimi olan ülkeler için önemli ölçüde sıkılaştırılan mali koşullar nedeniyle artık kısmen zorlanmaktadır. kapsamındaki 36 Afrika ülkesinden hiçbiri borç sürdürülebilirlik analizi (IMF ve Dünya Bankası tarafından yürütülen bu analizler, yoksulluğu azaltma ve büyüme fonu için uygun olan düşük gelirli gelişmekte olan ülkeleri kapsamaktadır) artık düşük riskli olarak sınıflandırılmamaktadır.
Ayrıca borç yapısı, borçların yeniden yapılandırılmasını çok daha zorlaştıran bir yönde evrildi: 2022'de kamu borcunun yarısından fazlası iç borç olacak, dış yükümlülükler öncesinde, ikili ve çok taraflı alacaklıların payı beşte birden az olacak. kamu borcundan.
Yüksek finansman ihtiyaçları
Enflasyonun damgasını vurduğu ve uluslararası piyasalarda finansman koşullarının sıkılaştığı bir ortamda, kıtanın finansman ihtiyacı önemli olmaya devam ediyor.
2021'de IMF, 400-2021 dönemi için 2025 milyar dolardan fazla Afrika kıtasının finansman ihtiyacı tahmininde bulundu. büyük ölçüde hafife alınmış enflasyon devam ettikçe ve gıda güvensizliğinin etkilerini sınırlamayı amaçlayanlar gibi 'acil durum' harcamaları o zamandan beri arttı. İklim değişikliğine uyum sağlamanın artan maliyetleri Bu tahminlere eklenecek (Yılda en az 50 milyar dolara kadar gerekli olacaktır).
IMF ayrıca, Sahra altı Afrika'daki birçok ülkenin, uluslararası mali yardımda önemli bir artışa güvenemezlerse, nüfuslarının temel ihtiyaçlarını karşılamak için mücadele edeceklerine de dikkat çekiyor. Yine de, OECD'ye göre resmi kalkınma yardımı (ODA) ödemeleri, alıcı ülkelerin GSYİH'lerinin yüzdesi olarak 4,5'larda %1990 seviyesinden son zamanlarda %3'ün altına düşmüştür.
Bu sorunların daha ayrıntılı bir analizi için, okuyun “Afrika Ekonomisi 2023”, Ocak 2023'te La Découverte tarafından yayınlandı.
Françoise Riviere, Ekonomi ve Strateji Birimi Başkanı, Afrika Dairesi, AFD, Agence française de développement (AFD) ve Matthew Morando, Ekonomist, Agence française de développement (AFD)
Bu makale şuradan yeniden yayınlandı: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumakorijinal makale.
YORUM BIRAKIN