Eylül 1’ten itibaren, Rusya’da 528 yerleştirilmiş nükleer taşıyıcı var оружия; Başka bir 383 taşıyıcısı depoda. ABD'nin stratejik caydırıcılığında, 794 dağıtılmış operatörleri yer alır ve 118 taşıyıcıları depodadır. Bu nedenle, Rusya stratejik nükleer kuvvetlerinde ABD - 911'te toplam 912 taşıyıcısı var. Bu, kontrolsüz taşıyıcı sayısındaki ve türlerindeki büyük farklılık nedeniyle, niteliksel nitelikte ciddi bir tutarsızlık olmasına rağmen, niceliksel paritenin ortaya çıktığı anlamına gelir.
Sonbaharın başlarında, Rusya'da 1643 konuşlandırılmış nükleer savaş başlığı vardı. Amerika Birleşik Devletleri'nin istatistik toplama sırasındaki stratejik nükleer kuvvetleri yalnızca bir savaş birimine daha az sahipti - 1642. Bu nedenle, Rusya ve ABD'nin eşit sayıda nükleer silah taşıyıcıları ve konuşlandırılmış askeri birimleri vardır. Bu parite son birkaç yılda ilk kez gerçekleştirildi. Doksanların olayları ve eski Sovyetler Birliği'nin nükleer cephanelerinin azaltılması, ABD lehine dengede ciddi bir değişikliğe yol açtı. Rusya ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki müteakip anlaşmalar ve bir dizi ilgili süreç, en azından niceliksel olarak paritenin restorasyonuna yol açtı.
Mevcut Stratejik Saldırı Silahlarının Azaltılması ve Sınırlandırılması Antlaşması'na (START-3) uygun olarak, Rusya ve Amerika Birleşik Devletleri stratejik nükleer güçlerini kademeli olarak azaltmalıdır. Antlaşma, 700 nükleer silah taşıyıcılarının konuşlandırılmasına izin veriyor. Daha fazla 100 taşıyıcısı yedek olabilir. En fazla konuşlandırılmış nükleer savaş başlığı sayısı, 1550 birimleri ile sınırlıdır. Şu anda, iki ülke mevcut nicel kısıtlamalar altında maksimum verimliliklerini sağlamak için nükleer triadlarını dönüştürmek için çalışıyor.
Moskova ve Washington tarafından alınan tedbirler, 2013 ve 2014 istatistiklerine örnek olarak mükemmel bir şekilde görülüyor. Geçen Eylül ve son yayınlanan 1 verilerinin karşılaştırılması, Rusya’nın nükleer kuvvetlerini artırdığını ve ABD’nin onları azaltmaya zorlandığını açıkça gösteriyor. Bu yılki benzer süreçler, iki ülkenin toplam taşıyıcı sayısının ve nükleer savaş başlığının eşit kalmasına neden oldu.
1 Eylül itibariyle, 2013, Rusya'nın 894 nükleer silah taşıyıcıları vardı: 473 konuşlandırıldı ve 421 yedekleri. ABD'de, şu anda 809 taşıyıcıları dağıtıldı ve 206, toplam 1015 birimi için yedeklendi. Bir yıl önce, 1400 nükleer savaş başlıkları Rusya'da ve 1688 ABD'de konuşlandırıldı. Böylece, geçen yıl boyunca, Rusya elliden fazla kişi konuşlandırılmış taşıyıcı sayısını arttırdı ve ayrıca rezervi de düşürdü. Aynı zamanda, toplam taşıyıcı sayısı artmıştır. ABD, buna karşılık yüzdeki taşıyıcı sayısını azaltmaya zorlandı. Konuşlandırılmış nükleer savaş başlıkları ile durum benzer görünüyor. Yıl boyunca, Rusya 243 birimlerini artırdı ve ABD depoya 46 başlıkları gönderdi.
Aynı sayıda taşıyıcı ve konuşlandırılmış nükleer savaş başlığının iki ülkenin stratejik nükleer kuvvetlerinin benzer yeteneklerini göstermediği belirtilmelidir. Asıl kaygı, nükleer üçlünün ve ekipmanının kompozisyonunun özgüllüğüdür. Yayınlanan verilere göre, Rusya’da ABD’de 528’in 794’e karşı dağıtıcıları bulunuyor. Sonuç olarak, mevcut nükleer silahların olası kullanımı stratejisiyle ilgili bazı sorunlar ortaya çıkabilir.
ABD ve Rusya nükleer güçlerinin şu andaki durumunun ilginç bir özelliği, START-3 anlaşmasının gerekliliklerine uymalarıdır. İki ülkedeki konuşlandırılmış nükleer savaş başlığı sayısı zaten izin verilen seviyeyi aştı, çünkü anlaşmanın şartlarının daha da yerine getirilmesi ancak süreleri dolmuş depolama süreleri ile savaş birimlerinin azaltılmasıyla gerçekleştirilebilir. Aynı şekilde, Amerika Birleşik Devletleri konuşlandırılmış ve yedek medya sayısını azaltabilir. Kaynak ilerledikçe, 700 dağıtılana ve 100 yedekleme ortamı kalana kadar eski ekipman atılmalıdır.
Rus nükleer silah taşıyıcılarının toplam sayısı, START-3 anlaşmasının izin verdiğinden hala oldukça fazla. Ancak, bu sözleşmenin şartlarının yerine getirilmesi bazı zorluklarla ilişkilendirilebilir. Geçmiş yılların ekonomik ve politik zorlukları nedeniyle, Rus nükleer güçleri bir süredir gerekli hızda güncellenmedi. Bu nedenle, ekipman eski hale gelir ve değiştirilmesi gerekir. Sonuç olarak, şimdi ordunun ve sanayinin aynı anda iki görevi çözmesi gerekiyor: eski ekipmanların ve silahların zamanında değiştirilmesini sağlamak ve ayrıca konuşlandırılmış taşıyıcı sayısını artırmak.
Konuşlandırılmış ve yedek taşıyıcıların sayısının kabul edilemez bir düzeye düştüğü için geçmişin zorluklarının, Rus nükleer üçlüsünün modernizasyonunu bir miktar kolaylaştırdığı belirtilmelidir. START-3 sözleşmesinin şartlarını ancak yeni füzeler, denizaltılar ve diğer gemiler inşa ederek yapmak mümkündür. Bu durumda, savunma sanayinin potansiyeli ve çeşitli taşıyıcılar üretme kabiliyeti, nükleer güçlerin yenilenmesi yolundaki temel sorun haline geliyor.
Bu konunun ilginç bir özelliği, ABD'nin ve Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin yapısıdır. Ülkeler farklı savunma doktrinlerine ve sonuç olarak nükleer üçlünün farklı bir bileşimine sahiptir. Rusya'nın stratejik nükleer kuvvetlerinin ana bileşeni karaya dayalı balistik füzelerdir. Çeşitli kaynaklara göre, 300 savaş başlıkları ile çeşitli tipteki 1000 füzelerine dağıtılan Stratejik Füze Kuvvetlerinde. Nükleer üçlünün deniz ve hava bileşenleri, göze çarpan bir şekilde daha küçük bir sayıya sahiptir, ancak özel görevleri de vardır.
ABD'nin nükleer silahlarının ana taşıyıcıları denizaltılardır. Ohio tipi denizaltılar, her biri 24 W133 savaş başlıkları ile donatılmış 8 UGM-88A Trident II füze taşıyor. Böylece, bu türdeki her denizaltı, düşmanın bölgesinde iki yüz hedefi hedefleyebilir. Bu tür fırsatlar Ohio denizaltısını Amerikan nükleer silahlarının ana taşıyıcısı haline getirdi. Karaya dayalı balistik füzelerin ve bombardıman uçaklarının sayısı, denizaltı füzelerinin sayısından önemli ölçüde daha azdır.
Halen, ABD ve Rusya’nın stratejik nükleer kuvvetlerinin nicel yönleri, START-3 sözleşmesinin şartları ile sınırlıdır. Mevcut durum, Rus ordusunun nükleer silahları ve bunların teslimat yollarını yükseltmesine olanak sağlarken, sözleşmeye bağlı yükümlülüklerini yerine getirmeye devam ediyor. Bu düşüşün başlangıcında, iki ülke taşıyıcı sayısı ve nükleer savaş başlığı açısından eşitti. Gelecekte, ülkelerin START-3 koşullarını yerine getirerek toplam nükleer şarj sayısını ve bunların dağıtım yöntemlerini azaltmaya başlaması muhtemeldir.
Sitelerin malzemelerinde:
http://rg.ru/
http://nvo.ng.ru/
http://vedomosti.ru/
http://ria.ru/