KİRA BEDELİNİN AŞIRI İFA GÜÇLÜĞÜ TALEBİ İLE UYARLANMASI TALEBİ
Daha önceki yazılarımızda da belirtmiş olduğumuz gibi, kira sözleşmeleri 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’muzun 299. Maddesi ve devamında düzenlenmiş olup, sözleşmenin her iki tarafına da belirli borçlar yüklemektedir. Buna göre, sözleşmenin iki tarafı olan “kiraya veren” ve “kiracı”, kira sözleşmesinden doğan birtakım borçlara sahip olmaktadırlar.
Kiraya veren, kira sözleşmesinde “kiralanan” olarak gösterilen şeyi, usulüne uygun olarak ve kullanım için elverişli biçimde, kiracıya teslim etmekle borçludur. Kiracı
ise, sözleşmede kararlaştırılan KİRA BEDELİNİ usulüne ve zamanına uygun olarak ödemekle sorumludur. Sözleşme, ilk aşamada taraflara bu borçları yükler.
Kural olarak, taraflar kira sözleşmesinin hükümlerini serbestçe belirler. Bu bağlamda, kira bedelinin ne olacağı da herhangi bir sınırlamaya tabi olmaksızın, taraflarca serbestçe belirlenir. Fakat kanun, sözleşmede kararlaştırılmış kira bedelinin daha sonradan artırılması için birtakım sınırlayıcı ve kiracı bakımından koruyucu tedbirler içeren hükümler ihdas etmiştir. Buna göre, kira sözleşmesinde kararlaştırılan kira bedeli, ancak belirli şartlar ve sınırlamalar ile artırılabilir.