Robert Plant ve Grubu Honeydrippers 1981
Robert Plant ve grubu Honeydrippers, İngiltere’nin West Midlands kentindeki Stourbridge’deki Stourbridge Wine Bar’da 9 Mart 1981’de bugün çıkış yapmıştı.
Altın tanrılar bile yaşlanır. Rolling Stone’un ‘the heaviest band of all time’ olarak adlandırdığı grubun eski solisti Robert Plant, gitarist Jimmy Page, basçı John Paul Jones ve davulcu John Bonham ile Led Zeppelin’i kurmak için ilk kez bir araya geldiğinde henüz ergenlik çağındaydılar.
Plant elbette, devasa dörtlü grubuyla silinmez bir şekilde ilişkilendirilecek olsa da, hayranları ona ABD’deki en büyük hitini kazandıran grubu genellikle unutuyorlar: The Honeydrippers.
Robert Plant, ikonik albümleri olan Led Zeppelin ile müziği sonsuza dek değiştirmişti. Grubun söz yazarıydı ve “Stairway to Heaven”, “Immigrant Song” ve “Kashmir” gibi klasikler yazmıştı. 1968’den 1980’e kadar Led Zeppelin dokuz stüdyo albümü çıkardı ve ‘the biggest band in the world’ statüsünü kazandı.
Ancak davulcuları Bonham’ın 1980’de ölümünden sonra, grup dağılmıştır. İlk olarak, Plant’in Page ve progresif rock grubu Yes’in eski üyelerinden oluşan kısa ömürlü bir süper grup olan XYZ ile işbirliği yapabileceğine dair söylentiler vardır. Ancak şarkıcının başka fikirleri de vardır.
Geç Led Zeppelin’in stadyum doldurucuları daha deneysel hale gelirken, Plant 50’li ve 60’lı yıllara hakim olan blues ve R&B seslerine geri dönmek ister; yakın bir arkadaşının ölümüyle sarsılan bir adam için rahatlatıcı şarkılar.
Plant, benzer sonik hırsları olan başkalarıyla tanışmaya çalışarak Midlands’ın blues kulüplerinde takılmaya karar verir. Bunların arasında blues gitaristleri Chicken Shack grubundan Andy Silvester, Bronco ve Silverhead’den Robbie Blunt vardır. Onları Plant’in evinde çalmaya davet ettikten sonra, kısa süre sonra üçlüye basçı Jim Hickman, saksafoncu Keith Evans, davulcu Kevin O’Neill ve mızıkacı Ricky Cool katılır. Birlikte The Honeydrippers’ın ilk kadrosunu oluştururlar.
Adlarını The Honeydripper lakaplı bir blues müzisyeni Roosevelt Sykes’tan alan bu yeni kurulan grup, 1981’de Muddy Waters’ın ‘I Can’t Be Satisfied’, Elvis Presley’nin ‘Little Sister’ ve ‘Little Sister’ şarkılarının da dahil olduğu bir cover kataloğuyla turneye çıkmaya karar verir. Londra’yı görmezden gelerek, Kuzey İngiltere çevresinde habersiz küçük mekanlarda çalarlar. Grup, Led Zeppelin ile şaşırtıcı bir tezat oluşturuyordur; 10 dakikalık gitar soloları gitmiştir, yerini hızlı tempolu rockabilly alır. Plant’in saçı bile biraz dağınıktır.
Gösterilerin ardından, Plant solo kariyer yapmaya karar verdiği için grup arka planda kalır. 1982’deki ilk albümü ‘Pictures of Eleven’, yine rock’tan ipuçları alacak ve Plant’in sesini bir kez daha kayıtta duymak için çaresiz kalan hayranları yatıştıracaktır.
‘Bir gün Eddie Cochran şarkılarını sonsuza kadar söyleyemeyeceğime karar verdim. Geri dönüp yeniden yazmaya başlamanın zamanı gelmişti. Bir şekilde salıvermem gereken birçok his ve duygum vardı. Müzik yazmak, tüm bunları serbest bırakma yöntemimdi.’ – Robert Plant
Yine de Honeydrippers unutulmaz.
Atlantic Records’un kurucu ortağı ve başkanı Ahmet Ertegün, bir süredir 50’lerden en sevdiği blues parçalarından oluşan bir cover albüm yapmak istiyordur. Orijinal Honeydrippers turunu gören Ertegün, eski Zeppeliner’ın proje için ideal olacağını düşünür.
Plant mutlu bir şekilde mecbur kalır. Ancak, aynı turne kadrosuyla kayıt yapmak yerine, stüdyoya yıldızlardan oluşan bir müzisyenler ve arkadaşlar topluluğu getirilmiştir. En önemlisi, eski Zeppelin üyesi Jimmy Page, gitarist Jeff Beck ve Chic solisti Nile Rodgers.. Müzisyenler birlikte, ‘I Got A Woman’, ‘Rockin’ At Midnight’ ve ‘Young Boy Blues’ dahil olmak üzere beş blues cover’ı kaydedilir.
The Honeydrippers: Vol 1 adlı kayıt, Phil Phillips’in ABD müzik listelerinde üç numaraya kadar yükselir. (Zeppelin’in “Whole Lotta Love” şarkısı daha önce billboard listelerinde dördüncü sıraya yükseldikten sonra bu unvanı elinde tutuyordu). Plant, başlangıçta ‘Rockin’ at Midnight’ı A tarafı olarak yayınlamak istediğinden (şarkı ABD listelerinde 25’e ulaşmayı başardı) ve şarkının Zeppelin dışı hayranların onu bir şarkıcı olarak düşünmesine yol açacağından korktuğu için başarı karşısında şok olmuştur.
Yine de Plant, The Honeydrippers’ı başka bir yeni kadroyla yeniden turneye çıkararak sebat etti, grup 1984’ün sonlarında Saturday Night Live’da performans sergiler.
Plant daha sonra ‘Sadece eğleniyorduk, turlar veya ticari başarı veya buna benzer bir şey düşünmüyorduk’ diye söyler.
Daha fazla gösteri için İngiltere’ye gidilir ancak Plant sonunda üçüncü solo albümü ‘Shaken ‘N’ Stirred’ odaklanmaya karar verir.
O zamandan beri, The Honeydrippers’ın geri döndüğü bir olay yaşanır. 2006’da Plant, Boston’da beyin tümörü tedavisi gören arkadaşı Jackie Jennings’e para toplamak için Worcestershire’da bir Belediye Binasında sahneye çıkar. Konser başarılıdır, hayranlar başka bir Honeydrippers EP’si gelip gelmeyeceğini sorarlar, ancak bu Ertegün’ün ölümünden sonra muhtemelen asla gerçekleşmeyecek bir şey gibidir.
Ancak Plant 27 Eylül 2019’da ‘Vol II’yi yayınlar.
- I Get a Thrill (Robert Plant & the Honeydrippers)
- Sea of Love (Robert Plant & the Honeydrippers)
- I Got a Woman (Robert Plant & the Honeydrippers)
- Young Boy Blues (Robert Plant & the Honeydrippers)
- Rockin’ at Midnight (Robert Plant & the Honeydrippers)
- Santa Claus Is Back in Town (Robert Plant & the Honeydrippers)
- Philadelphia Baby (Robert Plant)
- Git It (Robert Plant)
- [Everytime I Hear] That Mellow Saxophone (Robert Plant)
- Honey Hush (Robert Plant)
- She Walks Right In (Robert Plant)
- Come On (Robert Plant)
- Mess O’ Blues (Robert Plant & Fairport Convention)