Hollandalı usta Vincent Van Gogh, yukarıda gördüğünüz resmi 1886’da yaptı. Bence Ayçiçekleri Serisi kadar romantik, Yeşil Papağan kadar detaylı ve Sigara İçen İskelet kadar tuhaftır. Ressam, 1887’nin sonuna kadar bu pabucun pek çok resmini yaptı. Ben en bilinen dördünden söz etmeye çalışacağım.
1853 senesinde Hollanda’da dünyaya gelen Vincent Van Gogh, 33 yaşında, yani ölmeden 4 yıl evvel uzunca bir süre Paris’te yaşadı. Bu dönemde yaptığı resimleri “Paris Periyodu” olarak ayrıştırıldı ve bu pabuç resimleri de o zaman diliminde ortaya çıktı. Van Gogh bu pabuçları, bizim ‘bit pazarı’ dediğimiz kullanılmış eşyaların ucuz fiyattan satıldığı bir pazardan satın almış. Montmarte’deki atölyesine götürdüğü pabuçların kullanılmış olması, ressam için bir avantajdı. Çünkü pabuçlar, uzun ve güç bir yolda yürümüş izlenimi veriyordu. Bu durum da Van Gogh‘un kafasında tasarladığı tablo için çok uygundu.
Bu yukarıda gördüğünüz bir çift bot, çok fazla giyilmiş ve eskimiş. Peki bot niçin eskir? Elbette ki çok giyildiği için. Botlar, taşralı bir işçinin olabilir? Taşrada yalnız kışın değil; çevresel yahut çalışma koşulları zorlu olan bir işçi, giydiği botları kısa sürede bu kadar eskitebilir. Bu eskilik, “ekmek – emek” ikilisini akla getirir. Paragrafın sonu sosyalizme çıkmayacak, çünkü Van Gogh‘un detaylarını kusursuz biçimde resmettiği bu botlar, hiçbir siyasal kavgaya alet olamayacak kadar romantik görünüyor. Van Gogh Müzesi‘ndeki tablo, 37,5 x 45 cm‘dir.
Bu yukarıda gördüğünüz 33 x 41 cm‘lik tablo, serinin bağcıksızları. Dikkat ederseniz botlar ters duruyor. Ön taraftaki pabuç, sağ ayağın; arkadaki ise solun. Öndekinin diğerine yaslanıp tabanının bir kısmının görünmesi, Van Gogh‘un ressamlığına olan güveninin ifadesi. Sarı arka planın sağ üst tarafı Van Gogh Sarısı‘yla boyanmış. Van Gogh Müzesi‘nde sergileniyor.
49 x 72 cm‘lik bu resim ise üç çift botu birden barındırıyor. En sondaki çift, bağcıksız; diğer iki çiftse bağcıklı. Botlar o kadar eskimiş ki renklerinin siyah mı, kahverengi mi olduğu dahi belirsiz. Arka plana baktığımızda Van Gogh‘un, bu pabuçları beyaz örtülü bir zemin üzerine koyup resmettiğini açıkça görebiliriz. Bu aynı zamanda çalışan işçilerin dinlendiği, paydos ettiği zamanı da anlatıyor olabilir. Fogg Sanat Müzesi‘nde.