Benim için bir tutku haline gelen bahar hindisi avına nasıl bulaştığımı anlatmış mıydım?
Yapmış olsam bile, işte yine burada.
Hayatımın çoğunda avcı oldum. Bundan daha fazlasını söylüyorum çünkü ben 12 yaşındayken Pennsylvania’da yaşıyorduk ve eyaletin balık tutmana izin vermesi için 10 yaşında olman gerekiyordu.
1980’lerin sonunda, tavşanlardan pronghorn’lara kadar her şeyi hasat etmiştim, ama gerçekten bahar avına girmiyordum. Bana dürüst olmak gerekirse, başka pek kimse yoktu. Bu avlanma tarzı daha fazla tanınmaya başlıyor. Öğrenme eğrisi oluyordu.
Eylül 1986’da Rawlings’teki evimize taşındık. Ertesi bahar bahar balıkçılığını denemeye karar verdim, ancak sezonun son gününe kadar dışarı çıkmadım. Ardından, şu anda Four Sisters Golf Sahası olan yer boyunca uzanan halka açık bir yol, Dan’s Mountain Yaban Hayatı Yönetim Alanına bir rota sağladı.
Sabah sekize kadar ormana gitmedim. Kamu arazisinde 10 arabalık bir park yeri vardı ama görünürde Avcı yoktu. Toprak yoldan aşağı indim ve hala otoparkın görüş alanı içindeyken Washington eyaletinde yaşarken satın aldığım bir Roger Latham True Tone çağrısını çıkardım.
Ona bazı sesler çıkardı ve hindimi çok yüksek sesle ve çok yakından yuttu. Kot pantolon giyene kadar avlanmanın farkında değildim. Yutkunma sesini duyunca bir çalının arkasına çömeldim (o zaman dizim yapabilirdi). Kuru yapraklara yaklaşan gagalamayı duydum (bunu o zaman kulağım duyabilirdi), ama çalı kuşu görmemi engelledi. Ara sıra kemirerek ileri geri, ileri geri yürüdü.
Dondum, herhangi bir hareket için endişelendim ve aslında durumla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum. Sonunda aydın görülmeden uzaklaştı.
Böylece, 1987 bahar yemlik sezonunun son gününde, kendimi bu harika av hakkında öğrenebileceğim her şeyi öğrenmeye adadım. Yaptım ve alçakgönüllülükle konuşurum çünkü dışarıda pek çok iyi avcı var, makul bir başarı elde ettiğimi söyleyebilirim.
Sonraki yıl ilk bahar atıcımı vurdum. Açılış günüydü ve 1,25 inç çapa sahip bir güzellikti, sık sık yazdığım gibi, öğle yemeğinden sonra salamı dişlerinizden ayıracak kadar keskindi. O Thunder Chicken’ı babamın Ithaca Model 37’sini kullanarak aldım.
Bahar 2018’e hızlı ileri sar. Oyuncularımın gelecek baharın 50. baharım olacağını biliyordum. Ayrıca, ilk kez hamile kaldığımdan beri Ithaca ile bir oyuncu öldürmediğimi fark ettim. Plan ayarlandı. İster bu sezon ister yıllar sonra olsun, 50 numarayı alana kadar Ithaca ile kovalardım.
Uzun sürmedi. Batı Virginia sezonunun ikinci gününde, Morgan County’de avlanırken, açılır kapanır bir panjurdan seslendim ve bir ağaca tutundum, şimdiye kadar duyduğum en garip seslerden bazılarını çıkardım. Yutkunmuyordu. Ağlayan bir gobbler değildi. Arada bir yerde ya da türkiye vokal kutusunun dışında bir şeydi.
Kuşun havalandığını ve tekrar ona ciyakladığını hayal edene kadar bekledim. Ve yine tanıdık olmayan bir cevap geldi. Kısa bir süre sonra, savaşmak veya başka bir şey yapmak için buraya geldi, ancak 34 yarda ötede, 2,75 inçlik eski bir siyah kabuğun 6 numaralı kurşun saçmaları, 30 inçlik, tam tıkaçtan uçtu. fısıltı Kalın olan 10 inç uzunluğundadır.
Pek çoğumuz için yılın odak noktası kovalamaca olacak. Geyik avını çok seviyorum… çok. Ama hindi avını seviyorum.
Mike Sawyers, 2018’de The Cumberland Times-News’de dış editör olarak emekli oldu. Köşesi artık iki haftada bir çıkıyor. “Native Queen, A Celebration of Hunting and Fishing Life” adlı kitabını sipariş etmek için ona 15 dolarlık bir çek göndererek 16415 Lakewood Drive, Rawlings, MD 21557’ye gönderin.