Ağustos ayının fırtınalı günlerinde, Ukrayna senaryosuna göre Belarus halkı kendilerini Batı tarafından çöküşün ve emilmenin eşiğinde buldu. Bir sırada durana kadar, geri dönüşü olmayacaktı. Bunun neden olduğu ayrı bir tartışma konusudur, şimdi asıl mesele bu zor durumda ne yapılacağını, sonra nereye gideceğini anlamaktır.
Belarus toplumunun bölünmesi
Lukashenko protesto hareketini durdurmadı, sadece darbe girişimini engelledi. Son yıllardaki yetersiz eylemleriyle onlarca yıldır yarattıklarını yok etti, sosyal desteğinin temelini yok etti ve taraftarlarını yabancılaştırdı. Protestolar yalnızca milliyetçileri ve Batı yanlısı entelijansiyayı değil, aynı zamanda mevcut düzenden memnun olmayan geniş nüfus kitlelerini de kapsıyor.
Seçimler sırasında, toplum Lukashenka taraftarları ve muhalifleri olarak bölündü. Aynı zamanda, çeşitli nedenlerle, nüfusun önemli bir kısmı Lukashenka'nın görevinden ayrılmasını istiyor; Sadece protestoların ana sloganı "Defol git!" Halkın öfkesi, Batılı istihbarat servislerinin milliyetçileri ve yandaşları tarafından, gösterileri ihtiyaç duydukları yöne ustaca yönlendiren ve yönlendiren - Belarus'un Rusya'dan ayrılması - ezildi ve ezildi. Ülkeyi felakete doğru itiyorlar.
Lukashenka'nın çabalarıyla bir sendika devleti yaratma mekanizmaları dondu ve çalışmıyor. Lukashenko'nun kendisi Rusya ile bütünleşme fikrini sorgulamaya başladı ve milliyetçiler makamların desteğiyle kasıtlı olarak Batı'ya entegrasyon fikirlerini yönlendirdiler. Kafası karışan Belarus toplumunun büyük bir kısmı Batı yanlısı milliyetçilerin liderliğini takip etti ve onların liderliği altında Lukashenka'yı devirmeye çalışıyor. Lukashenko dışında toplumun Rusya'nın birliğine dönük kesimine başkanlık edecek kimse yok ve çok vektörlü bir yaklaşımla oynamaya çalışıyor ve nereye gideceğine hiçbir şekilde karar veremiyor. Bir sivil çatışma ve temel meselelerde toplumda bir bölünme var: hangi devletin inşa edileceği ve kiminle entegre edileceği.
Artık seçimlerden önce Belarus'un bulunduğu duruma dönmek mümkün değil. Böyle bir çatışma zorla çözülemez, toplumdaki farklılıklar çok temeldir; Krizden çıkış yollarını bulma konusunda sivil bir diyalog olmadan, her zaman için yanacak ve yenilenmiş bir güçle tutuşacaktır. Bu bağlamda, sorular ortaya çıkıyor: Böyle bir diyaloğu kim başlatabilir, amacını, formatını, katılımcılarını ve hangi belgelerin benimsenmesini sona erdirmeli? Başkan, tek gücüne gerçekten önem vermiyorsa, ancak onlarca yıldır yarattığı ülkeyi korumak istiyorsa bir diyalog başlatabilir.
Cumhurbaşkanı ile diyalog yapılmamalıdır, görevi böyle bir forumu başlatmak ve düzenlenmesi için bir form önermektir. Lukashenka, son açıklamaları ve eylemleriyle itibarını zedeledi, toplumun önemli bir kısmının güvenini kaybetti ve bir darbe sonucu değil, hazırlanması ve tartışılması gereken bir anayasa reformu sonucunda ayrılmak zorunda kaldı. Geçici bir önlem olarak, artık basitçe gerekli, ülkeyi kaostan koruyacak başka kimse yok. Başkan, görevinin iktidarda kalmak değil, onu güvenilir ellere devretmek olduğunu kamuoyuna açıklamalıdır.
Zemsky Sobor'a duyulan ihtiyaç
Bu aşamada, Batı veya Rusya ile entegrasyonun artıları ve eksilerinin objektif bir değerlendirmesi ile Belarus'un daha da gelişmesi için toplumun çoğunluğunun bir fikir birliğine ihtiyaç vardır. Bir fikir birliği geliştirmek için, meşruiyeti Belarus toplumu tarafından tanınan bir platforma veya organa ihtiyaç vardır. Bugün böyle bir yapı yok, oluşturulmalı ve Rusya'da eski zamanlardan beri bilinen sıkıntı zamanlarında kamuoyunu işlemenin en etkili ve kabul edilebilir yolu, en etkili olanı olabilir. Bu bir Zemsky Sobor, anayasa toplantısının bir benzeri. Toplumu sakinleştirmek için fikir birliği oluşturma süreci derhal başlamalıdır.
Burada en önemli soru şudur: konseyi kimin oluşturduğu ve kimin tarafından temsil edilmesi gerektiğidir. Mevcut hükümet ve gürültülü muhalefet onu şekillendiremez ve toplum ne birine ne de diğerine güvenmez. Görünüşe göre, Belarus parlamentosu bir konsey oluşturmak için bir prosedür önermeli ve halka danışmalar ve tartışmalardan sonra bunu onaylamalıdır.
Konsey, mevcut seçkinler tarafından değil, iktidarın dikeyleri tarafından değil, komprador muhalefeti tarafından ve sokak bağırışlarıyla değil, toplumun tüm kesimlerinin (sivil, profesyonel, siyasi, kamusal, bölgesel, günah çıkarma ve yaş grupları) kendilerine yetki veren vatandaşlar adına konuşmaya yetkili temsilciler tarafından temsil edilmelidir. ve gelecekteki birlikte yaşama koşullarının belirlenmesi. Yetkililer, konseyin çalışması için koşullar yaratmalı ve konsey tarafından değerlendirilen ve kabul edilen kararların kamuoyunda tartışılmasını sağlamalıdır.
Konseyin amacı, Beyaz Rusya'nın gelişimi ve uygulama aşamaları için bir strateji, bir taslak anayasa, geçiş döneminde ülkenin yönetim organlarının seçimi ve atanması için bir prosedür hazırlamaktır. Konseyin kararları halk referandumuyla onaylanmalı ve ne mevcut ne de gelecekteki yetkililer bunları iptal etme hakkına sahip olmamalıdır.
Rusya'nın rolü
Rusya, birlik devletinin taraflarından biri ve Sovyet sonrası alanda belirleyici bir etkiye sahip olan Rus medeniyetinin merkezi olarak bu süreçlerden uzak duramaz. Beyaz Rusya'nın siyasi yaşamına müdahale edilmeyen devekuşundan ve sadece petrol ve gaza dayalı ekonomik entegrasyon sorunlarının çözümünden, Rus süper etnosunun medeniyet değerlerini savunan Sovyet sonrası alanın lideri rolüne geçmenin tam zamanı.
Rusya'nın rolü, yalnızca hidrokarbon fiyatları temelinde siyasi spekülasyonlarda değil, Rusya'nın geleceği, Sovyet sonrası alanın tamamı ve Beyaz Rusya'nın sonuncu olmaktan çok uzak olduğu Rusya'nın dış mahallelerinin entegrasyonuna katkıda bulunan Rus uygarlık değerlerinin tanıtılmasıyla ilgili çekici bir imaj oluşmasında yatmaktadır. Birçok yönden kişi Batı'dan öğrenmeli ve onun teknolojilerine ve yöntemlerine müdahale etmelidir. Beyaz Rusya'nın ekonomisini finanse etmek yerine Batı, Belarus halkının ideolojik telkinine yatırım yapmak ve ona Rus karşıtı görüşler aşılamak için cimri değil. Lukashenko'nun ekibiyle çalışma deneyimi, Belarus halkını sadece ekonomik tercihlerle etkisi alanında tutmanın oldukça zor olduğunu göstermiştir; Batı, Belarusluların zihinlerini etkileyerek çok daha büyük başarılar elde etmiştir.
Gazprom'un çıkarları için çalışan ve Lukashenko'ya alternatif olarak Batı yanlısı iş adamı Babariko'yu Belarus toplumuna empoze etmeye çalışan Rus seçkinlerinin bir kısmının uygunsuz eylemleri yerine, ülkelerimizin siyasi ve ekonomik birliğinin inkar edilemez avantajlarını her düzeyde sunmak ve kanıtlamak gerekiyor. Entegrasyonu zorlamamaya çalışın, ancak karşılıklı fayda sağlayan koşulları arayın, Belarus'un başarılarının korunmasını (nüfusun sosyal koruması, işsizliğin olmaması ve toplumun sosyal tabakalaşması, stratejik endüstrilerin devlet koruması, kabul edilebilir bir yaşam standardı) ilan edin ve bunları sendika devletinin mekanizmaları aracılığıyla uygulayın.
Bütün bunlar, yalnızca Belarus seçkinlerinin sağlıklı bir bölümü ile toplumun, Rusya'nın anlaşılır ve dengeli bir ideolojik ve ekonomik politikası ile ülkenin geleceği hakkında kamuya açık bir diyalogun, Belarus'un batılı komşuları tarafından bozulmasını ve absorbe edilmesini önlemek için belirli adımların geliştirilmesine yol açabileceğini göstermektedir. sakinleşmeyecek ve hedeflerine ulaşana kadar Sovyetler Birliği'nin parçasına eziyet edecekler.