ACI ALİZARİN
By mervalici
Efkar, kor kızılı kehribar gözlü bir adamın rakı bardaklarında mesken tutarken kimsesiz bir kız o bardakları her gece gönlünde kırdı. Akan kanı mürekkebi oldu, kalemi sevdası, kağıdı ağıdı. Bir adamı mürekkebine batırdı boğdu, bir adamı kaleminden sarkıtıp dar ağacında sallandırdı, bir adamı kağıdında ateşe verip cayır cayır yaktı. O, kolpa bir adam uğruna vicdanından vicdanını söktü...
Sevdiği adamın kor kızılı kehribar gözlerinin ilk kalbine düşüşü on yedisini, o gözleri ilk kaleme alışı on sekizini çaldı ondan. Kor kızıl kehribar gözlerin sahibi olduğu satırlar bir yabancı tarafından kitaplaştırılmak istediğinde, toprağa verilen ruhlar yalanları gebe düşürdüğünde, uyuşturucu batağı ihaneti ve kıyameti peşi sıra beraberinde getirdiğinde yalnız bardaklar kırılmadı.
Bir rengin vicdanından vicdanı söküldü.
Acı bir alizarin,
Kemikte kaynadı,
Nabızda kuvvetle çarptı,
Damarda pıhtılaştı,
Ruhu neşter altına yatırdı,
Sedyede ölü bir döl dünyaya getirdi.
O döl, iki bedeni rahime sığdırıp ruhun zarında parçaladığında, parçalanan kimdi?
"Merza'sın sen. Meleklerin kraliçesi, ölümlülerin görmek istediği, ama göremediği."