İlk yarının klasmanını belirleyecek en önemli müsabakada heyecan, ilgi ve taraftar vardı ama sahada futbol yoktu. İki takım da gerçek performanslarının çok altında oynadı.
G.Saray, her zamanki gibi hızlı ve tempolu başladı. Müsabaka devam ederken topu rakibe verdikten sonra kazanmada başarısızdı. Böylece F.Bahçe topa daha çok sahip oldu. Daha iyi pas yaptı, daha iyi kontratağa çıktı, oyun yönünü daha iyi değiştirdi. Böylece rakibinin temposunu ve hızını kesti. Sarı-kırmızılılar müsabakaya 3-4- 2-1 gibi çıktı ama orta sahada Ndiaye, Belhanda ve Fernando arasında hiçbir iletişim yoktu. F.Bahçe'nin orta sahası bu üç ismi etkisiz hale getirmişti. Özellikle Fernando ve Belhanda sahada çok silik kalınca G.Saray istediği pozisyonları üretemedi ve haliyle gol de bulamadı. Feghouli ve Belhanda, topu 3. bölgeye taşıyıp iyi pozisyon üretemedi ve etkisiz kaldılar. İki bek Maicon ve Latovlevici daha çok kanatlardan hücuma çıkmalıydı, daha çok orta yapmalı ve topu Gomis ile buluşturma adına daha fazla asist yapmalıydılar.
Çakır iyi değildi
Gomis'in yalnızlığı sahada verimli ve etkili olmasını engelledi. Yardımlaşabileceği kimse olmadığı için çoğu zaman iki defans arasında kalarak gol pozisyonlarından yararlanamadı.
G.Saray bu sezon en kötü performansını ortaya koydu diyebiliriz. Aslında futbol oynamak istiyordu, topa ihtiyacı vardı. F.Bahçeli oyuncular topu rakip oyunculara vermedi. Josef, Guilliano ve Valbuena çok pas yaparak oyunun kontrolünün F.Bahçe'de olmasını sağladı ve tempoyu düşürdüler. Böylece G.Saray'ı durdurmuş oldular. Sarı-lacivertli takımda bloklar arasında kopma olmayınca özellikle Belhanda, Gomis, Feghouli ve Ndiaye boş alan bulamadılar ve pozisyona giremediler.
Aykut hoca G.Saray'ı iyi analiz ederek nasıl durduracağını iyi çalışmış.
Cüneyt Çakır son dönemlerdeki en vasat yönetimini sergiledi. Hasan Ali'nin eline çarpan pozisyon net penaltıydı ama vermedi. Oyunun temposunu çok düşürdü, gereksiz kartlar çıkardı. Performansı çok daha iyi olmalıydı.