Stockholm Çevre Enstitüsü’ndeki (Somerville ve Seattle, ABD) ve Earth Track, Inc.’deki (Cambridge, MA, ABD) araştırmacılar, 16 sübvansiyonu ve çevresel düzenleyici muafiyetleri inceleyerek, hükümet sübvansiyonlarının yeni yatırımlar için yatırım kararlarını nasıl etkileyeceğine dair ilk tahminlerden birini sağladı. Önümüzdeki on yılda gaz sahaları. Sonuçları bugün (29 Temmuz 2021) IOP Publishing dergisinde yayınlandı, Çevre Araştırma Mektupları.
“Verimsiz” fosil yakıt sübvansiyonlarını aşamalı olarak kaldırmak için defalarca söz vermesine rağmen, dünyanın en büyük mevcut petrol ve gaz üreticisi olan ABD, çeşitli destek önlemleri yoluyla petrol ve gaz endüstrisine her yıl milyarlarca dolar sağlamaya devam ediyor. Çalışma sadece vergi teşviklerine bakmakla kalmıyor, aynı zamanda petrol ve gaz üreticileri için tehlikeli atık ve atık su yönetimi maliyetlerini azaltan düzenleyici muafiyetlerin etkilerini de hesaba katan türünün ilk örneklerinden biri.
Gazetenin baş yazarı SEI Bilim Adamı Ploy Achakulwisut, “1916’dan beri var olan iki federal vergi teşvikinin yanı sıra, daha az yaygın olarak tanınan hükümet destek biçimlerinin de oldukça faydalı olabileceğini görünce şaşırdık” dedi. “Kamu kuyu kapatma ve tehlikeli atık bertarafı gibi hizmetlerin faturasını doğrudan vergi paralarıyla ve dolaylı olarak sağlıklarıyla öder.”
Çalışmanın yazarları analizleri için Rystad Energy’nin UCube veritabanını ve emtia fiyatlarına ilişkin kendi varsayımlarını kullanarak bir nakit akışı modeli geliştirdiler. Ardından, 16 sübvansiyon ve düzenleyici muafiyetin, 2020 ile 2030 arasında geliştirilmesi öngörülen binlerce petrol ve gaz üreten alanın beklenen yatırım getirileri üzerindeki etkilerini değerlendirdiler.
Sonuçlar, gelecekteki petrol ve gaz fiyatlarına ve gerekli minimum getiri oranlarına bağlı olarak, sübvansiyonların (muafiyetler dahil) ya ekonomik olarak uygulanabilir olandan daha fazla çıkarmayı teşvik ettiğini ya da aşırı karlara aktığını göstermektedir. İlk örnekte, sübvansiyonlar daha yüksek sera gazı emisyonlarının kilitlenmesine yardımcı olacak ve ayrıca hava ve su kirliliğini ve sağlık risklerini artıracaktı. İkinci durumda, belirtilen ekonomik amaçlarını yerine getirmeyeceklerdir.
Örneğin: 2019 petrol ve gaz fiyatlarında – veya petrol varil başına 64 $ ve mmbtu (milyon İngiliz Termal Birimi) gaz başına 2,6 $ – yeni petrol ve gaz kaynaklarının yalnızca %4’ü ve %22’si sübvansiyona bağlı olacaktır. Bu durumda, sübvansiyon değerinin %96’sından fazlası doğrudan aşırı karlara akacaktır. Bu senaryo, yatırımcıların %10’luk bir minimum getiri oranı veya “engel oranı” gerektirdiğini varsayar.
Bununla birlikte, petrol ve gaz fiyatları 2020’deki kadar düşük olursa – veya varil başına 40 dolar ve mmbtu gaz başına 2 dolar – o zaman yeni petrol ve gaz kaynaklarının %60’ından fazlası ekonomik olarak uygulanabilir sübvansiyonlara bağlı olacaktır. Bu senaryo, yatırımcıların daha yüksek %20’lik bir engel oranına ihtiyaç duyacağını varsaymaktadır ki bu, petrol ve gaz yatırımları için riskler arttıkça zaten geçerli olabilir.
Yazarlar ayrıca fosil yakıt üreticilerine verilen sübvansiyonların petrol ve gaz piyasa fiyatlarını düşürerek ve daha yüksek tüketimi teşvik ederek CO2 emisyonlarını ne ölçüde etkilediğini de inceliyorlar. %10’luk bir engel oranı altında, petrol fiyatlarındaki sübvansiyon kaynaklı düşüşün, 2030’da ilave 374 milyon varil petrolün yakılmasına ve 150 milyon ton CO2 emisyonunun eklenmesine neden olabileceğini tahmin ediyorlar.
“Olayların ardından COVID-19 Sonuçlarımız, ekonomik toparlanma ve vergi reformu konusundaki farklı seçimlerin önümüzdeki yıllarda ABD petrol ve gaz endüstrisini ve enerji altyapısını nasıl şekillendirebileceğini gösteriyor” dedi. “Ayrıca, fosil yakıt sübvansiyonlarının sembolik etkileri olabilir, çünkü devam eden varlıkları diğer ülkeler tarafından ABD’nin sübvansiyon reformu veya iklim eylemi taahhütlerini olması gerektiği kadar ciddiye almadığının bir işareti olarak okunabilir.”
Earth Track’ten ortak yazar Doug Koplow, “İyi yönetişim, kimlerin sübvansiyon aldığı konusunda şeffaflık gerektirir” diye ekledi. “Çalışmamız, sübvansiyonların ABD petrol ve gaz üreticilerinin beklenen getirileri ve yatırım kararları üzerindeki etkilerine ışık tutmaya yardımcı oluyor. Aynı yöntemler, diğer ülkelerde devam eden sübvansiyon reform çabalarını bilgilendirmek için de uygulanabilir.” G7 hükümetleri her yıl milyarlarca dolar sübvansiyon sağlamaya devam ediyor.
Referans: 29 Temmuz 2021, Çevre Araştırma Mektupları.
DOI: 10.1088 / 1748-9326 / ac0a10