Standart Model, maddenin yapıtaşları hakkındaki deneylerin sonuçlarını güzelce tahmin etti. Ama fizikçiler modeli tamamlanmamış olarak görüyor. Süpersimetri de Standart Model‘in eksiklerini tamamlamaya yönelik bir eklenti işlevi görüyor. Standart Model’deki her parçacık için eş parçacıklar olması gerektiğini öngörüyor. Bu yeni parçacıklar da Standart Model’deki büyük bir sorunu çözüyor — Higgs bozonunun kütlesi. Eğer teori doğruysa, süpersimetrik parçacıklar Büyük Hadron Çarpıştırıcısı’ndaki (BHÇ) çarpışmalarda gözlemlenmeli.
İlk bakışta, Standart Model tüm parçacıkların kütlesiz olmasını öngörüyor. Kuramcılar Higgs bozonu denilen yeni bir parçacığın da varlığına gerektiren ve parçacıklara kütle kazandıran bir mekanizma buldular. Fakat, Higgs bozonunun neden hafif olması gerektiği bir bilmece; çünkü Standart Model’le etkileşimi onu daha ağırlaştırıyor olmalı. Süpersimetrinin ekstra parçacıkları Higgs kütlesine Standart Model‘deki eşleri tarafından yapılan kütle katkılarını iptal ediyor ve hafif Higgs bozonunu mümkün kılıyor.
Yeni parçacıklar da Standart Model‘deki güçlerle aynı şekilde etkileşiyorlar fakat kütleleri farklı. Eğer süpersimetri parçacıkları Standart Model’e dahil olsaydı, üç kuvvetin -elektromanyetik, zayıf ve güçlü nükleer kuvvet- etkileşimi evrenin erken zamanları gibi çok yüksek enerjili durumlarda da aynı güce sahip olurdu. Kuvvetleri matematiksel olarak birleştiren ve Einstein dahil olmak üzere birçok fizikçinin rüyası olan teoriye Büyük Birleşik Teorisi deniyor. Süpersimetri ayrıca fermiyon ve bozon olarak bilinen iki farklı parçacık sınıfını da birbirine bağlıyor. Standart Model‘deki parçacıklar spin olarak bilinen özelliklere dayanılarak fermiyon ya da bozon olarak sınıflandırılıyorlar. Tüm fermiyonların yarım spini varken, bozonların 0, 1 veya 2 birim spini olabilir. Süper simetri Standart Model‘deki her parçacığın yarım birime kadar farklılaşan spinli eşlerinin olmasını öngörüyor. Yani fermiyonlar ve bozonlar birbirlerine eşlik ediyorlar.