Ebeveynler için, çocukların bazen söylediği küçük beyaz yalanlar bile – örneğin, açıkça izinsiz aldıkları bir muameleyi yememiş veya yememiş olduklarında ödevlerini tamamladıklarını iddia etmek – endişe verici ve sinir bozucu olabilir. Sonuçta ebeveynler, iyi gelişmiş ahlaklı çocuk yetiştirme korkutucu sorumluluğuna sahiptir, bu nedenle küçük sahtekârlık ipuçları bile potansiyel olarak ciddi bir sorunun göstergesi olabilir. Neyse ki, çocukların neden yalan söylediklerini ve yaptıklarında etkili bir şekilde onlarla nasıl iletişim kurabileceklerini anlayarak, ebeveynler bu küçük aksiliklerin bir aldatma düzeninde birleşmesini önleyebilirler.
Toronto Üniversitesi profesörü ve Çocuk Çalışması Enstitüsü yöneticisi Kang Lee gibi çocuk gelişimi uzmanlarının yürüttüğü araştırmalara göre, küçük çocukların söylediği ilk yalanlar genellikle çocuğun zihninin işlenmeyi ve örgütlenmeyi öğrenmesinden başka bir şey ifade etmiyor. bilgi daha etkili. Lee’nin araştırması aynı zamanda küçük çocuklarda yatmanın oldukça yaygın olduğunu ve birçok okul çağındaki çocuğun yeterli bir yalancı olduğunu da keşfetti – ama bunun mutlaka olacağı tür yetişkinler üzerinde fazla bir etkisi olması gerekmez. Gerçekte, 17 yaşındayken, çocuklar daha yetişkin bir sorumluluk düzeyi almaya başladıkça, genellikle kendiliğinden yatma eğilimi azalmaya başlar.
Çocukluk çağı ile liflenme eğilimi arasındaki bu ilişkinin kesin nedenleri tam olarak anlaşılmasa da, ortalama bir çocuğun sert yankı korkusu ve aradığı yetişkinleri hayal kırıklığına uğratması ile ilgisi çok fazla. Tüm adalette, yetişkinlerin çoğunun, sevdiklerini de hayal kırıklığına uğrattığını, cezalandırıldığını ya da yargılanacağını bilmeleri halinde, tamamen dürüst olmak konusunda tereddüt etmesi muhtemeldir.
Ne yazık ki, çok az ebeveyn , çocuklar yalan söylerken nasıl tepki vereceğini biliyor ; kaygılarında, çocuklarını “bir daha yapmayacakları için” cezalandırırlar. Elbette çoğu çocuk, cezanın tekrarlanmasını önlemek için tekrar yapar ve yavaş yavaş daha yetenekli yalancılar olurlar. Bu nedenle, farklı bir yaklaşım gereklidir; Çocuğunuzun yalan söyleme isteğini sınırlandırmak için şunları yapmalısınız:
Yalandan Kurtulmak İçin Yapılması Gerekenler
- Sakin olun . Bu konuda yalan söylemek istediği kadar ciddi bir hata yapmış bir çocuk zaten kendini kötü hissediyordur. Gerçeği öğrendikten sonra öfkeyle tepki verirseniz, yalnızca kendisi için daha kötü hissetmekle kalmaz, dileği olsa bile geleceğe yönelik iletişimi durduracak olan gerçek olamayacağı bir kişi olduğunuzu bilecektir. Çocuğunuzun davranışlarından memnun olmadığınızı fark etmene rağmen (adil ve düşünülmüş) sonuçlar doğuracak, konuyu sakince tartışın ve “çözüm odaklı” bir şekilde yapın. Ayrıca çocuğunuza, kötü davranışını tekrar etmekten kaçınmasına yardımcı olacağını düşündüğü bir şey önerme şansı verin.
- Retorik sorulardan kaçının . Çocuğunuza henüz odasını temizleyip temizlemediğini sormadıysanız, henüz bilmediğiniz bir şey varsa, ona sinirlendiğiniz açıkça anlaşılıyorsa, aslında onu yalan ile yatıştırmaya teşvik eder. Bunun yerine, durumu ele almak için kabul edilebilir bir cevabın bulunduğu soruları kullanın, örneğin “Odanızı ne zaman temizlemeyi bitirmeyi planlıyorsunuz?” Çocuğunuz daha sonra utanç ve cezadan kaçınmak yerine, eldeki sorunu çözmeye odaklanacaktır.
- Çocuğunuzu tanımak için yalanları bir fırsat olarak kullanın . Çocuğunuzu yalan söylediğinde derhal suçlamak yerine, iletişim hatlarını açık tutun ve neden ilk başta yalan söylediğini anlamaya çalışın. Neden sana karşı dürüst olamayacağını düşünüyor? Bunu değiştirmek ve gelecekte daha doğru olması için onu teşvik etmek için ne yapabilirsiniz? Aynı şekilde, korkudan dolayı yalan söylediğini anladığınızdan emin olun; Eğer onun duygularını doğrularsanız, “duyulduğunu” ve anlayacağını hissedecek ve gelecekte size güvenme ihtimalini arttıracaktır.
- Çocuğunuzu hataları konusunda dürüst olduklarında övün . Çocuğunuz size gelirse ve tuvaleti su bastığını veya ekmek kızartma makinesini kırdığını itiraf ederse, derin bir nefes alın, durumun düzeltilebileceğini hatırlatın ve size gelmesi ve gerçeği söylemesi için cesaretlendirdiği için övün. “Geldiğiniz ve bana hemen bahsettiğiniz için gerçekten teşekkür ederim, bu, bir şey zarar görmeden banyoyu temizleyebileceğimiz anlamına geliyor” gibi bir şey söyleyerek çocuğunuza dürüstlüğünün hem kişisel olarak hem de pratik değeri olduğunu gösterecektir.
- Hataların ders olduğunu unutmayın . Çocukların daha iyi seçimler yapmayı öğrenmesinin tek yolu zaman zaman kötü seçimler yapmaktır, bu nedenle çocuğunuzu yakaladığınızda daha büyük bir resim hissi elde edin. Doğru yaklaşımı uygular ve onu nazikçe düzeltirseniz, sinir bozucu bir anı büyüme fırsatı olarak değerlendirirsiniz. Durumu tekrar yaşama şansı olsaydı, ona farklı bir şekilde ne yapabileceğini sormaya çalışın ve bir dahaki sefere alternatif bir yaklaşım deneyeceği ihtimalleri iyidir. Ek olarak, belki de başkalarının neden olduğu yalanlarını gidermek için yapabileceği bir şey vardır.
- Davranışı çocuktan ayırın . Çocuğunuzun onu daha az sevmediğinizi bildiğinden emin olun çünkü yalan söyledi – onun ne yaptığını beğenmediniz ama kim olduğunu. Çocuğunuzu etiketlemekten kaçının, örneğin onu “sahtekâr” olarak adlandırın.
- Örnek olarak kurşun . Çocuğunuzun önünde kaç tane beyaz yalan söylüyorsunuz? Toplumsal angajmandan çıkmak için “hasta olduğunuzu” söylemek gibi şeyleri yapmak, küçük çocuklar hakkında sizi duyurlarsa, onlara yalan söylemenin “tamam” olduğunu göstererek büyük bir etki yaratabilir. Kendi yaşamınızda sahtekârlıktan kaçınmak için güçlü bir çaba gösterin ve bir nedenden ötürü diplomatik olarak yalan söylemeniz gerekirse, bunu çocuklarınızdan uzak tutun.
Son bir not olarak, çoğu kötü alışkanlık gibi sahtekârlığın gece boyunca iyileştirilemeyeceğini hatırlamak önemlidir; Çocuğunuzla güvene açık, açık bir ilişki kurmak zaman, sabır ve bağlılık harcar. Çabalarınızın en iyi şekilde yapılmasına rağmen, çocuğunuzun yalanı zararlı veya patolojik hale gelirse, onu kendiniz tedavi etmeye çalışmayın; Çocuğunuzu bir akıl sağlığı profesyoneline götürün, böylece altta yatan sorunlara değinilecektir.