1869’te Berdan tüfeği Rus ordusu tarafından kabul edildi. Bu silah ordu tarafından birkaç yıl boyunca aktif olarak kullanıldı ve sadece sözde yol açtı. Rus üç hatlı tüfek arr. 1891 (Mosin tüfeği) Bardanka'nın ilginç bir özelliği, daha sonra silahların bileşiminde kullanılan birkaç yeni tasarımın temeli olan yeni bir iğne süngü kullanımıydı. Ayrıca, çeşitli modifikasyonlardaki Berdan tüfeklerinin farklı süngüleri vardı.
Piyade tüfeği Berdan arr. Yılın 1868'i, silahın özelliklerini ve ergonomisini değiştirmek için gelecekte tekrar tekrar rafine edilmiş bir üçgen süngü ile donatıldı. Süngü tüfeğin ağzına bir boru kılıfı ile tutturulmuştur. Bu kısımda, yan yüzeyde L-şeklindeki çentik bulunur ve süngü adı verilen yardımı ile süngeri istenen pozisyonda sabitlemek için tasarlanmıştır. süngü raf gövdeye lehimlenmiş. Buna ek olarak, kesme üstüne bir vida ile metal kelepçe tuttu. Bu cihazla, süngü tabanının namluyu kenetlemesi ve sürtünme kuvveti nedeniyle üzerinde durması gerekiyordu.
Boru şeklindeki manşonun alt yüzeyinde, bıçağın kendisi ile birlikte L şeklinde tek bir parça şeklinde yapılmış bir süngü yatak vardı. Daha fazla sağlamlık ve güvenli kullanım için, süngü uzun bıçak kenarları keskinleştirmeksizin üçgen bir şekle sahipti. Yapının sağlamlığı, süngünün yan yüzeylerindeki vadiler tarafından sağlanmıştır. Bayonetin Berdan'ın tüfeklerine özgü karakteristik bir özelliği, hem No. XXUMX hem de daha sonra No. XXUMX'tir. Noktası, süngü bir tornavida olarak kullanılmasına izin veren dar bir keskin plaka şeklinde yapıldı. Süngü bu özelliği tam veya eksik sökme ile silahların bakımını büyük ölçüde kolaylaştırmıştır.
Raporlara göre, Berdan tüfeği süngü No. 1, bıçak uzunluğunda bir 20 inç (510 mm) uzunluğunda ve 1 pound (sadece 400 g'nin üzerinde) ağırlığındaydı. Süngü, silahların bakımı için yapılan operasyonlar haricinde, her zaman tüfeğin üzerinde tutulmalıdır. Çekim kapalı bir süngü ile de yapıldı. Bıçağın nispeten büyük uzunluğu ve ağırlığından dolayı, tüfeğin ateşleme özellikleri üzerinde önemli bir etkisi olmuştur.
1870’te sözde tüfek Berdan №2. İlk modifikasyondan ve güncellenmiş bir süngüden bir takım önemli farklılıkları vardı. Süngü tasarımının ana özellikleri aynı kaldı ve bağlantı şekli değişmedi, ancak bıçağın şekli ve konumu değiştirildi. Üçgen bir şekil yerine, daha fazla sağlamlık ve sağlamlık sağlayan tetrahedral kullanmaya karar verildi. Bir merminin uçuşu sırasında meydana gelen derivasyonun telafi edilmesi için, bıçağın namlunun altından sağ tarafına hareket ettirilmesine karar verilmiştir. Böylece, desteğe sahip süngü, borusu manşonun başka bir bölümüne aktarılmıştır, bununla birlikte tasarımı değişmemiştir. Daha önce olduğu gibi, namlu namlu üzerindeki montaj vidalı bir kelepçe kullanılarak gerçekleştirilmiştir.
Güncellenen tasarımın süngüsünün boyutları, ağırlığı ve şekli, tüm değişikliklere rağmen değişmedi. Tüm bu parametreler halihazırda temel proje çerçevesinde geliştirilmiştir, bu nedenle kabul edilebilir özellikleri korurken temel yenilikleri getirmemek mümkün olmuştur. Kapalı bir süngü ile tüfeğin sürekli kullanımına ilişkin gereklilik de aynı kaldı. Bu durumda, bu şart, ateşin doğruluğunu, tüfeğin kullanılabilirliğindeki bir miktar azaltma pahasına arttırmayı mümkün kılmıştır.
“Berdanka” N2 çeşitli versiyonlarda üretildi: birlikler piyade, ejderha ve Kazak tüfeği ve ayrıca bir karabina aldı. Süngüler de dahil olmak üzere çeşitli tasarım özelliklerinde birbirlerinden ayrıldılar. Böylece, baz süngü değiştirilmiş bir bıçak pozisyonuna sahip No. XXNX tüfeğinden bir piyade tüfeğiyle tamamlandı. Ejderha tüfeği, süngü tasarımı da dahil olmak üzere, elde edilen daha küçük boyutlarda piyade olmaktan farklıydı. İkincisinin temel farkı, bıçağı ve manşonu bağlayan desteğin azaltılmış uzunluğu olmuştur. Kazak tüfek ve karabina da süngeri olmayan birliklere teslim edildi. Bu cihazın kullanımı sağlanmadı.
Bazı ordu birlikleri tarafından kullanılan alternatif bir süngü varlığı hakkında bilinmektedir. Böylelikle Berdan’ın dört taraflı iğne süngü ile donatılmayan, ancak bir balta ile donatılmış tüfekleri koruma birimlerine teslim edildi. Balta, iğne süngü ile aynı bağlantılara sahipti, ancak bıçak şekli ve uzunluğu bakımından farklıydı. Kıvrımlı tüfek iğne süngülü bir tabancaya göre yarım inç daha uzundu ve ayrıca 60 makaralarında (255 g) daha fazla makara tartıdı.
Süngü Berdan tüfekler orduda operasyon sırasında iyi kurulmuş iki değişiklik. Daha önce var olan fikirlerin daha da geliştirilmesi, pratik olarak test edilmiş ve test edilmiş olması gibi bir süngü, görevleri etkin bir şekilde çözmeyi mümkün kılmıştır. Bir iğne süngü ile donatılmış tüfek, düşmana ateş etmek ve soğuk silahlarla savaşmak için kullanmak için çok yönlü bir silahtı. İkincisi durumunda, silahın uzunluğu ve süngü, diğer silahlarla düşman üzerinde bir miktar avantaj sağlayabilir.
Süngü ejderha tüfeğinin genel görünümü. Fotoğraf Forum.guns.ru
Berdan tüfeğinin yaratılmasına paralel olarak ve hizmete alınmasından bir süre sonra, ordu komutanlığı arasında süngü için umutlarla ilgili anlaşmazlıklar vardı. Bazı askeri liderler, piyade silahlarını yabancı ülke modelinde geri dönüştürmeyi önerdi. Bu zamana kadar Prusya ordusu, iğne süngülerini terk etmeye ve seleflerine göre bazı avantajları olan süngülere geçmeye başladı. Tartışmalar zirveye ulaştığında, defalarca iğne yapısının destekçileri korumalarını savunmayı başardılar. Bununla birlikte, parçalayıcıların yapıştırıcıları, koruma birimleri için bu tür süngüleri "itmeyi" başardılar, ancak ordunun geri kalanının daha önce olduğu gibi iğne bıçakları kullanması gerekiyordu.
Ayrıca o sırada süngülerin taşınması ve bağlanması sorunu da ele alındı. Silah kullanım kılavuzlarına göre, süngü hem taşıma sırasında hem de savaş sırasında silahın namlusunda bulunmak zorundaydı. Bununla birlikte, ergonomi dikkate alınarak bu sırayı değiştirmesi önerildi. Silahı bir süngü kullanmadan taşıması, uzunluğunu azalttığı ve bunun sonucunda bıçağın savaştan hemen önce tutturduğu rahatlığı etkilediği önerildi. Bazı haberlere göre, Alexander II bile bu tür değişikliklerin destekçisi oldu. Ancak yetkililerin desteği bile bu öneriye yardımcı olmadı. Silahlarla ilgili mevcut yaklaşımın savunucuları savunmayı başardılar.
Bayonet Dağı. Fotoğraf Forum.guns.ru
Piyade ve ejderhalarda Berdan Tüfekler ve Rus ordusu tarafından kullanılan XIX. Yüzyılın sonlarına kadar çeşitli yapıların süngüleri. “Trekhlineyka” ya geçişin başlamasından sonra modası geçmiş olan “Berdanok” un atılması başladı, ancak önümüzdeki birkaç yıl içinde bu silahları kullanmaya devam etti. Görevden alınmamış tüfekler depolara gönderildi ve gerektiğinde kullanılabilecek bir yedek haline geldi.
Geçen yüzyılın seksenlerinin sonunda, piyade için umut vaat eden silahların yaratılmasıyla ilgili çalışmalar yeniden başladı. Bu bağlamda, süngülere geçme önerileri yeniden duyuldu, ancak ordunun emri, değiştirilmiş bir biçimde de olsa mevcut yapıyı terk etmeyi seçti. 1891’te, Berdan tüfeğinin ilgili birimini temel alan dört taraflı iğne süngü ile donatılmış Rus trilinear tüfek kabul edildi. Bu, iğne süngülerinin önümüzdeki birkaç on yılda piyade silahlarının isimlendirilmesindeki yerlerini korumasına izin verdi.
Sitelerin malzemelerinde:
http://kalashnikov.ru/
http://ww1.milua.org/
http://opoccuu.com/
http://forum.guns.ru/
http://zemlyanka-bayonets.ru/
http://germans-medal.com/