Birlik donanması - özellikle de kahverengi su (nehir) filosu - İç Savaşın kovuşturulmasında çok önemli bir unsur olmasına rağmen, bundan sonra uzun yıllar ihmal edildi. Denizdeki durgunluğa rağmen, ABD Deniz Enstitüsü 1873'te profesyonel, edebi ve bilimsel bilginin ilerletilmesi için kuruldu. Donanma. Kongre, 1883'te İç Savaş'tan bu yana ilk olmak üzere dört yeni savaş gemisinin inşasını sağladı ve donanma bunların yerli olmasını istedi. çelik, böylece daha kaliteli ABD çeliği üretimini teşvik ediyor. Deniz Harp Okulu, Commodore tarafından kurulmuştur. Stephen B. Luce de Newport, Rhode Island, 1884'te ve personelinin bir üyesi olan Yüzbaşı. Alfred Thayer Mahan, 1890'da yayınlandı Deniz Gücünün Tarih Üzerindeki Etkisi, 1660-1783. Mahan'ın yazıları ona yurtiçinde ve yurtdışında akademik onur ve 1902'de Amerikan Tarih Derneği başkanlığını getirdi. Deniz kuvvetleri projeksiyonu üzerine teorileri de Avrupa'daki planlamacılar arasında geniş bir izleyici kitlesi buldu ve deniz kuvvetlerini teşvik etmede küçük bir rol oynamadılar. silâhlanma yarışı önceki birinci Dünya Savaşı.
ABD Donanması, ciddi biçimde uyumsuz bir düşmana karşı kolay zaferler kazandı. İspanyol Amerikan Savaşı (1898). Adm. George Deweyyok edilmiş İspanyol Pasifik filosu Manila Körfezi Savaşı (1 Mayıs 1898) ve altındaki ABD Atlantik filosu William Sampson yerlebir edilmiş İspanya Karayipler'deki deniz varlığı Santiago de Cuba Savaşı (3 Temmuz 1898). Sonraki yirmi yıl boyunca ABD Donanması istikrarlı bir şekilde güçlendi ve verimlilik. Basın. Theodore Roosevelt çoğunu sağladı itici güç büyümesi için ve hizmetin ulusal popülaritesine yardımcı oldu. 16 emretti savaş gemileri Atlantik Filosu'nun 1907-09'da dünya çapında bir gezi sırasında. Savaş gemilerinin gövdeleri beyaza boyanmıştı, bu onlara “Büyük Beyaz Filo” takma adını kazandırmıştı ve küresel tur mürettebat verimliliğini artırdı ve değerli diplomatik etkiler yarattı. Deniz havacılığı, 1910'da sivil bir pilotun, Eugene Ely, bir uçaktan uçtu kruvazör de Hampton Yolları, Virjinya. Ertesi yıl bir kruvazöre indi ve havalandı. San francisco bay.
1915'te Deniz Harekat Başkanlığı kuruldu ve 1916'da büyük ölçüde Japon eylemlerinden etkilenen önemli bir gemi inşa programı başlatıldı. Sırasında birinci Dünya Savaşı ABD donanma gemileri hiçbir deniz savaşına katılmadı, ancak donanma sekiz kat genişletildi ve birçok önemli görev yaptı. Muazzam bir denizaltı karşıtı koydu mayın tarlası içinde Kuzey Denizi ve İngiliz Büyük Filosuna katılmak için bir savaş gemisi tümeni ve ikinci bir tümen gönderdi. Bantry Körfezi ağır akıncılara karşı korunmak için. Ayrıca Fransa'ya bir deniz hava bombalama filosu gönderdi, Batı Cephesi için vagonlarda bir dizi ağır silah sağladı ve Fransa'ya 2.000.000'den fazla asker taşıdı. Savaşlar arası yıllarda, ilk ABD uçak gemisi, USS Langley, başlatıldı (1922), Atlantik'e bir deniz devriyesi yerleştirildi (1939) ve eskort Müttefik konvoylar başladı (1941).
Dünya Savaşı II
başlangıcından sonra Dünya Savaşı II 1939'da ABD Donanması, uçaklar, savaş gemileri, ticari gemiler, çıkarma gemisi, ve çeşitli özel gemi türleri. 1941'in ortalarında yaklaşık 300.000 subay ve erkekten oluşan bir kuvvetten savaşın sonunda 3.000.000'den fazlaya genişledi. 1939'da Atlantik'te bir devriye kuruldu. İzlanda 1941'de işgal edildi ve eskort konvoylar da o yıl başladı. felaketten sonra Pearl Harbor saldırısı 7 Aralık 1941'de ABD Donanması, Kasım 1942'de Fransız Fas'ını ele geçirmeye yardım etti ve ABD birliklerini karaya çıkardı. Fas ve Cezayir. ele geçirilmesi için deniz ve deniz hava gücü sağladı. Sicilya, Salerno, Anzio, ve güney Fransa. Atlantik'teki Alman denizaltı savaşıyla savaşırken, donanma konvoy eskortları ve uçak gemileri, uçaklar, muhripler ve denizaltı karşıtı gemiler de dahil olmak üzere özel arama grupları sağladı. İçinde Normandiya çıkarmaları Haziran 1944'te donanma, birliklere ateş desteği sağlamak için çok sayıda amfibi gemi ve çıkarma gemisinin yanı sıra savaş gemileri tedarik etti.
olarak Pasifik Savaşı Japon amfibi kuvvetleri Malaya, Filipinler, Güney Pasifik adalarına çıkarma yaptı. Yeni Gine, ve Hollanda Doğu Hint Adaları. 1942'nin başlarında Japonlar Rabaul büyük bir üs olarak ve 8 Mayıs 1942'de Mercan Denizi Savaşı, Arka Adm tarafından komuta edilen bir görev gücü olan taşıyıcı uçaklar tarafından savaştı. Frank J. Fletcher, Japonları güneydoğuya doğru genişlemelerinde kontrol etti, 4 Haziran 1942'de belirleyici olan Midway Savaşı Savaşıldı. Hemen hemen her sınıftan savaş gemileri harekete geçti, ancak ağır darbeler uçak gemisi tarafından vuruldu. Japonya, tüm uçakları ve neredeyse tüm pilotlarıyla birlikte en iyi dört taşıyıcısını kaybetti. ABD Donanması uçak gemisi pilotları arasında ağır kayıplar verdi ve mevcut üç uçak gemisinden birini kaybetti, ancak Japonlar için sonuç yıkıcı oldu.
15 Haziran 1944'te Ad. Raymond Spruance iniş yaparak Japon savunmasının iç halkasını vurdu denizciler üzerinde Saipan ve 19 Haziran'da savaştı Filipin Denizi SavaşıBu, Japon uçak gemisi pilotlarının ve uçaklarının yanı sıra denizaltılar tarafından batırılan iki Japon gemisinde daha ağır kayıplara neden oldu. Leyte Körfezi Savaşı (25 Ekim 1944), savaşın kesin deniz zaferlerinden biriydi, ancak bu ancak eskort gemi görev gücü Taffy 3'ün subay ve denizcilerinin olağanüstü cesareti ile mümkün oldu. Üçüncü Filo komutanı Adm. William Halsey kalan Japon gemilerini takip etmek için kuvvetlerini kuzeye kaydırmıştı, ancak bunu yaparken Amerikan amfibi kuvvetlerini açıkta bıraktı. Leyte Adası ne yazık ki korumasız. Taffy 3'ün gemileri - Arka Adm komutasındaki altı refakat gemisi, üç muhrip ve dört muhrip refakatçisi. Clifton Sprague - çıkarma kumsalları ile Amiral Yardımcısı arasında duran tek şeydi. Kurita Takeo'nun dört zırhlıdan oluşan Merkez Gücü—devasa süper zırhlı dahil yamato—sekiz kruvazör ve neredeyse bir düzine muhrip. Taffy 3'ün umutsuzca silahsız adamları, ABD Donanması tarihinin en çok katlı çatışmalarından biriyle savaşmaya devam etti ve üç kişiyi nakavt etti. Japon kruvazörleri ve bir muhrip ve Kurita'nın görev gücünü iki eskort gemisi, iki muhrip ve bir muhrip pahasına emekli olmaya zorluyor eskort. Taffy 3'ün tüm adamlarına Başkanlık Birimi Alıntısı verildi ve Yüzbaşı. USS muhripinden Ernest Evans Johnston ölümünden sonra ödüllendirildi Onur madalyası. Eylem sonrası raporunda Sprague, “düşman ana gövdesinin ve etrafını saran hafif kuvvetlerin tüm gemilerini tamamen yok edememesinin başarısız olduğunu belirtti. Bu Görev Birimi, başarılı sis perdemize, torpido karşı saldırımıza, bomba, torpido ve hava saldırıları, zamanında manevralar ve Yüce Tanrı'nın kesin yanlılığı. ” Deniz gücü Pasifik'te merkezi bir öneme sahipti ve deniz gücünü yok etti. Japonca ticaret denizi vasıtasıyla denizaltı savaş, filosunu felce uğratmak ve Rabaul ve Truk gibi üsleri büyük garnizonlarla asmada ölüme terk etmek.