Ben büyük bir değişim çağında yaşadık hissediyorum. Eğer seyahat veya farklı coğrafi bölgelerde zaman içinde farklı dilimleri hareket nedeniyle göç, değişimin hızı hızlandırılmış görünüyor olabilir. Ben parası vardı (veya talihsizlik) birden fazla göçün. Bunun üzerine, benim ilerleyen yıllarda birleştiğinde, Ben çok gördük sanki hissediyorum. Ben gördüklerimin çoğu sıkıntı ve azap bir önseziyle beni doldurur. Belki de yersiz bir alaycı zihnin sadece karamsarlık özelliğidir, ya da belki de bizim küresel etik standartların gerçek çürüme.
Olumlu tarafta, değişimin hızı gerçekten hızlı ve öfkeli. Bu gibi değişim türüdür — Bilirsin, vinil iPod tür MP3 kaset bant biriktirmek için. Ya da uydu kara-line Twitter tür Skype hücre. Ancak, değişikliklerin bu olumlu ve bariz izi ile birlikte, bize kadar sürünen bir sinsice yavaş ve sorunlu parça var. Ben kurbağa-in-a-pot fazla kullanılan alegori yeniden kullanmak istiyorsanız, bu bağlamda n tane edilir.
Eğer sıcak suda bir kurbağa koyarsanız, Bu pot dışarı atlamak ve onun derisini kurtaracak. Ama soğuk suda kurbağa koyarsanız, ve yavaş yavaş pot ısıtır, Bu değişim hissediyorum ve ölüme kaynatın olmaz. Değişimin yavaşlığı ölümcül. Bu yüzden bana ihtişam sanrıları kurbağa olsun; Beni sağlıksız değişikliklerin çevremizdeki biriken vurgulamak için izin. Anlıyorsun, biz yaşıyoruz teknolojik mucize ile birlikte, sosyal ve siyasal varoluşun tüm yönleri üzerinde kendi tentacles yayılıyor ekonomik veya mali kabus olduğunu, onun yardımcısı gibi pençesinde yerine her şeyi transfikse. Yavaşça. Çok yavaş. Çünkü bize bu görünmez tutun, Her iPod ile biz satın almak, Biz (orta sınıf) çok kötü dolar bir çift almak ve çok zengin verin. Bazılarımız sürecinde birkaç kuruş yapmak, çünkü bu şekilde görmüyorum. Apple mağazası franchise birkaç kuruş yapar, işçi-of-the-ay belirteç zam alacak, Bir elma geliştirici güzel bir tatil keyfini olabilir, ya da üst düzey yönetici, yeni bir jet alabilirsiniz, ülke ekonomisi bir çentik yukarı gider, NASDAQ (ve böylece herkesin emeklilik) küçük bir kısmını gider — Tüm mutlu, Sağ?
Iyi, bir yerde bir ağaç parçası öldürmüş olabilir ambalaj malzemesinin bu az soru var, Brezilya, belki, yerde insanlar ağaçlar kendilerine ait olduğunu bilmiyorum. Kirlilik olabilir biraz bu kaynaklar onların yadigarı olduğunu yerlilerin fark yok hava veya Çin'deki bir nehre kaçtı. Onlar oldukça toprak mülkiyeti kavramını kavramış değil Afrika'da bir yerlerde bir depolama sona erdi bazı orta toksik önemsiz olabilir. Bu olması gerekenden daha bir saat veya iki Manila'da Bangalore bir geliştirici veya çağrı merkezi kızı mal olabilir onların zaman bir kaynak görmek veya bilmiyorum düşük aldım ve pazarlarda yüksek satılan olduğunu bilmiyorum çünkü arasında. Biz birkaç dolar almak ve eşit derecede uzak kurumsal kasasına ve hisse senedi piyasalarına geçmek bu uzak yerler ve fantom insanlar olduğunu. Biz görünmeyen oyuncuların hırsını beslemek için bilinmeyen sahiplerinden bizim değil ne almak. Ve, gibi Milo Minderbinder söyleyebilirim, herkesin bir payı var. Bu kurumsal dönemin çağdaş kapitalizmdir, Hepimiz dev bir tekerleğin minik dişlilerinden haline nerede amansızca özellikle Sürüp haddeleme, ama süreç içinde daha dolduran,.
Ekonomik ideoloji olarak kapitalizmin sorun şimdi hemen hemen itirazsız olmasıdır. Sadece bir ideoloji çatışma yoluyla bir çeşit denge ortaya çıkabilir. Her çatışma, Tanım gereği, düşmanlar gerektirir, Bunlardan en az iki. Ve böylece bir ideolojik mücadele yapar. Mücadele kapitalizm ve komünizm arasında (ya sosyalizm, Ben fark emin değilim). Eski biz piyasaları işten ve açgözlülük ve bencillik seyrini çalışmasına izin gerektiğini söylüyor. Iyi, sen sesini beğenmezseniz “açgözlülük ve bencillik,” deneyin “hırs ve sürücü.” Özgürlük ve demokrasi gibi kelimeler ile ilişkilendirmek, bu “Laissez-Faire” ideoloji a la Adam Smith kazanan bir formüldür.
Diğer köşede duran muhalif ideoloji, hangi biz para ve kaynakların akışını kontrol gerektiğini söylüyor, ve mutluluk yayıldı. Ne yazık ki bu ideoloji totalitarizm gibi iğrenç kelimelerle bağlantılı var, bürokrasi, mass murder, Kamboçya vb alanlarını öldürüyor. Kayıp Little merak ediyorum, Çin denilen bu ekonomik güç için kaydetmek. Ancak Çin'in zafer sosyalist kamp için hiçbir teselli Çin aslında kapitalizmi demek sosyalizmi veya komünizmi yeniden tanımlayarak yaptım çünkü. Yani kapitalizmin zafer, tüm niyet ve amaçlar için, Bir smaç. Galip tarihin ganimeti aittir. Ve bu yüzden, kapitalizmin sosyo-politik-ekonomik ideolojisi, özgürlük gibi güzel kelimelerin tatlı ilişkiyi sahiptir, fırsat eşitliği, demokrasi vs., komünizm için başarısız bir deney küme ise “yenilen kimse” gibi, faşizm gibi ideolojiler kategorisi, Nazizm ve diğer kötü şeyler. Yani kapitalizm ve işgal-duvar-sokak hareketleri arasındaki savaş acınacak asimetriktir.
İki iyi uyum rakipler arasındaki bir savaş izlemek güzel; demek, Djokovic ve Federer arasındaki bir maç. Diğer taraftan, Bir “maç” Federer ve bana sadece benim için heyecan verici olacak arasındaki — eğer. Eğer şiddet eğlence içine iseniz, İki ağır ağırlıklar arasında bir boks maçı izlemek için ilginç bir şey olurdu. ancak iki yaşındaki dışarı yaşayan daylights yenerek kaslı boksör sadece isyan ve nefretle doldurmak istiyorum (Ben '91 Körfez Savaşı sırasında vardı duygu benzer olan).
Üzülmeyin, Ben savunmak ya da bu blogda sosyalizmi yeniden canlandırmak için denemek için yaklaşık değilim, Ben bir merkezi kontrollü ekonomi ya da çalıştığını sanmıyorum çünkü. Beni endişelendiren kapitalizm artık bir rakip yok gerçektir. Bu da siz endişe olmamalı? Kurumsal kapitalizm bir terbiyeli ve insan diyebileceğimiz her şeyi dışarı yaşayan daylights atıyor. Biz görmezden ve biz bir pay var, sırf bizim nefretle sevmeyi öğrenmek gerekir?
Fotoğraf Byzantine_K