Novel Günleri - Bilgilendirme!
Bölümün tamamını okumak için üye olmalısınız! Üye olmak için tıklayınız.
33. Bölüm Azim!
Roel şu anda Ascart Evi’nin eğitim sahasında durmuş, kılıcını tahta hedeflere doğru savuruyordu. Genelde 9 yaşındaki bir çocuk, keskin olmayan, metal bir alıştırma kılıcını kullanarak esnek bir ahşap hedefe karşı tekrar tekrar aynı hareketleri yapıyor olurdu.
Ama bugün bir şeyler farklıydı.
Bam! Bam! Çatırt!
Tüm gücüyle kılıcı savuran Roel, tahta hedefi sadece üç vuruşta parçaladı. Alıştırma kılıcı bile darbelerin saf gücü altında hafifçe ezilmişti. Bu kesinlikle insanüstü bir güç gösterisiydi.
Sıradan bir insanın, bu ahşap hedeflerden birini sadece üç vuruşta parçalaması imkansızdı, özellikle de keskin olmayan bir kılıçla vurarak.
“Yani bu, Sistemin E Seviyesi olan 6. Köken Seviyesi mi?”
Roel memnun bir halde kılıcını geri çekti. Vücudu, özellikle de vücudundaki mana, son birkaç gün içinde büyük bir değişim geçirmişti.
Bir hafta önce Roel, Sistem'den iki serum satın almak için çok para harcamış, ancak onları tükettikten sonra üç gün boyunca iş göremez hale gelmişti. Bilinci yerine geldikten sonra, Carter, Roel'e vücudunun düzgünce iyileşmesini sağlamak için yatakta dinlenmeye devam etmesi talimatını vermişti. Hatta Anna'ya onu yakından takip etmesini emredecek kadar ileri gitmişti.
Anna'nın dikkatli bakışları altında Roel, yatakta ancak can sıkıntısından üç gün daha bir uçtan diğerine döndükten sonra nihayet özgürlüğüne kavuşmuştu. Bu nedenle, yeni keşfettiği gücünü ilk kez test ediyordu.
Üç günlük zorunlu istirahat sırasında, Roel serumların enerjisinin yavaş yavaş vücuduna özümsendiğini hissetmişti ve bu her geçen gün daha da enerjik hale gelmesine neden olmuştu. Bazen geceleri uyuyamadığı bile oluyordu. Beş duyusu çok daha keskinleşmişti ve refleksleri her zamankinden daha hızlıydı.
Roel daha bu sabah Kullanıcı Arayüzü’ne bir göz atmış ve kademesinin E'ye yükseldiğini fark etmişti. Bu yüzden kendini denemek için hemen antrenman sahasına koşmuştu.
Yeni keşfettiği gücü gerçekten şaşırtıcıydı. Zırhsız bir düşmanı fazla sorun yaşamadan ikiye bölebileceğini hissediyordu. Şu anda bir dağ kaplanına göğüs germek zorunda kalsa bile bir şansı olabilirdi.
Roel gelişiminden memnun olsa da, rehavete kapılmamak için kendine hakim oldu. Geliştirme serumu, yapısını ve yeteneğini ancak E kademesine kadar getirebilirdi. Asimilasyon Derecesi’ni daha da yükseltip 5. Köken Seviyesi’ne ulaşmak istiyorsa daha kat etmesi gereken uzun bir yol vardı.
“Ahh, muhtemelen yakında para toplamak için başka bir yol bulmam gerekecek.”
Roel'in küçük kişisel kasasında güvenli bir şekilde sakladığı iki kutu altın vardı, ama içgüdüleri ona bunun asla yeterli olmadığını söylüyordu. Bu dünyaya geldiğinden beri ilk kez, gerçekten fakir olduğunu hissediyordu.
Bu kadar para akıttıktan sonra bile, Alicia ve Nora gibi gerçek dahilere yetişmesi onun için hala zor olacaktı. O iki kız oyunun tavlanacak kadın karakterleri olarak, sadece yarısı kadar çaba harcamalarına rağmen sıradan insanların başarabileceğinden çok daha fazlasını başarmalarını sağlayan üstün soylara sahiplerdi. Roel için tek teselli, bu tür seçkinlerin bu dünyada azınlıkta olmasıydı.
Alicia, Roel'in yanında genellikle uysal görünse de, gerçek şu ki, önceki F-Roel'den çok daha güçlüydü. Aralarında iki yaş fark olmasına rağmen, büyülerdeki becerisi Roel'inkinden çok daha üstündü.
Ancak şu da var ki, ikisinin de kendi güçlü ve zayıf yönleri vardı. Alicia iyileşme yeteneğiyle ünlüydü, ancak Roel’e kıyasla hücum gücü açısından yetersizdi. Büyük bir güce sahip olup normal bir iyileşme hızına sahip olan Roel için durum tam tersiydi.
Fiziksel becerilerini tahta hedefler üzerinde test ettikten sonra, Roel bir sonraki bölüme geçti - büyü pratiği.
Uzun zamandır elini sürmediği bir büyü kitabını alıp içindeki büyüleri incelemeye başladı.
Köken Niteliği elde etmeden önceki tüm temel büyülerin geçici büyüler olduğu herkesçe bilinen bir şeydi. 7. Köken Seviyesi’nde öğrenilebilen büyüler çoğunlukla Hayalet Eller ve Küçük Sıcak Dalgası gibi çok az saldırı gücü olan işlevsel büyülerdi. Roel’in eski dünyasındaki popüler bir oyunda, bunlar zar zor 0 seviye büyüler sayılabilirdi. Sadece eşyalara erişmek veya kıyafetleri kurutmak gibi küçük işlere yarıyorlardı.
6. Köken Seviyesi saldırı açısından gerçekten yararlı olan büyüleri öğrenmek için minimum şart olarak görülüyordu. Bu seviyedekilerin vücutları, mana hakimiyetlerinde önemli bir gelişmeye yol açan bir dizi değişiklikten geçerdi ve böylece öğrenilebilecek çok sayıda yeni büyü ortaya çıkardı.
Kıdemli bir milis askerinin elinde genellikle birkaç iyi büyü olurdu ve Roel'in öğrenmek istediği şey, ona yardımcı olacak pratik bir şeydi.
Bir saat boyunca kılı kırk yardıktan sonra, Roel sonunda öğrenmek istediği büyülerin listesini daralttı.
【Odaklı Patlama
Kişinin vücudundaki manayı seçilen bir vücut bölümüne yönlendirip hızını ve esnekliğini artırır. Hem saldırı hem de savunma için kullanılabilir.】
【Büyü Eldivenleri
Düşman saldırılarına karşı korunmak için kişinin ellerine büyü gücü aktarır. Eldivenlerin esnekliği, kullanılan mana miktarı yerine, aktarılan mananın niteliğine bağlıdır.】
【Kontrollü Solunum
Mana kullanımı gerektiren özel bir nefes alma yöntemi. Kişinin dayanıklılığının tükenmesini önemli ölçüde azaltıp uzun süreli bir savaşta güçlü kalmasını sağlayabilir.】
Bu büyülerin üçü de Roel'in büyü kitabında bulduğu 6. Köken Seviyesi’ne özgü destekleyici türde büyülerdi.
Neden destekleyici tür mü? Bu seviyedeyken tercih edilen dövüş şekli hala yakın dövüştü, dolayısıyla büyüler az çok yardımcı bir rol oynardı. Bunun nedenini anlamak pek de zor değildi zira bu seviyedeki saldırı türü büyüler oldukça etkisizdi. Mesela şu...
【Alev Silahı
Büyülü alevler yaratır. Kısa vadede verebileceği hasar sınırlıdır, ancak bir aldatmaca olarak faydalıdır.】
“...”
Bu temelde, 6. Köken Seviyesi’nde öğrenilebilecek saldırı türünden bir büyüydü. Roel, amaç et kavurmak değilse böyle bir şeyin uzun vadede yararlı olacağını düşünmüyordu. Tabii 6. Köken Seviyesi’nde çok uzun süre takılıp kalmazsa. Aksi halde böyle gösterişli ama işe yaramaz şeyleri öğrenmek için zaman harcama zahmetine giremezdi.
Roel iyileştikten kısa bir süre sonra, Carter, Kutsal Şövalye Tarikatı'na geri döndü. Roel'e bakmak için Ascart Hanedanı’nda kaldığı günlerde epeyce iş birikmişti, bu yüzden yakın zamanda geri dönmesi pek olası görünmüyordu.
Sonuçta, Roel ve Alicia ikili olarak rahat hayatlarına geri döndüler. Sonraki günler oldukça huzurluydu.
İki hayatında ilk kez gerçek üstün yetenekler kazanmış olan Roel, şimdi heyecanını neredeyse hiç dizginleyemiyordu. Büyüler hakkında bilinmesi gerekenlerin hepsini öğrenmek için canla başla çalışıyordu. Aynı zamanda, fiziksel antrenmanının yoğunluğunu da birkaç kat artırmış ve bu da kılıç ustalığında büyük bir gelişme sağlamıştı.
Bu sayede artık nihayet güçsüz biri değildi.
Alicia da bu süre zarfında çok çalışıyordu. Görünüşe göre Roel'in hastalığı içinde bir şeyleri tetiklemişti.
Roel ve Carter'ın çabaları sayesinde Ascart Hanedanı’na başarılı bir şekilde dahil olabilmiş ve eve karşı da bir sorumluluk duygusu geliştirmeye başlamıştı. Özellikle lord ağabeyinin üstün yetenekler kazanmasının neredeyse imkansız olduğunu öğrendikten sonra, evlat edinen ailesine katkıda bulunarak borcunu ödemesi gerektiğini hissediyordu.
Tabii ki ağabeyinin aslında küçük vücudundan biraz üstün yetenekler çıkarabilmek uğruna servetini dükkana bırakmış bir P2W* oyuncusu olduğundan haberi yoktu.
Sonbahar hasadı sona erdikten sonra, Roel vergi memuru olarak sorumluluklarından kurtuldu. Şu anda Sevgi Puanı Dükkanı’nda ilgisini çeken hiçbir şey yoktu, bu yüzden şimdilik bunu bir kenara bırakıp bireysel yeteneğini geliştirmeye odaklanmaya karar verdi.
Fakat şu da var ki, Alicia’dan günde üç kez Sevgi Puanı toplamaya devam ediyordu ve her seferinde oldukça kayda değer miktarda kazanç sağlayabiliyordu. Ayrıca hizmetçilerden gelen Sevgi Puanı miktarının da arttığını fark etti.
Anna da bu süre zarfında oldukça mutlu olmuştu. Genç efendi ve genç hanım arasında tomurcuklanan tatlı aşkı meslektaşlarıyla birlikte izleyebilmek, günlük mutluluk dozu haline gelmişti. İkili arasındaki sevimli etkileşimler, her zaman içinden heyecanla ciyaklamasına neden oluyordu.
Bu huzurlu günler hızla geçip gitti.
Farkına bile varılmadan çoktan sonbaharın sonuna gelinmişti ve kış gelmek üzereydi.