Bu, British Admiralty‘nin Çeşitli Silahlar Geliştirme Direktörlüğü (DMWD) tarafından yaratılan 2. Dünya Savaşı sırasında deneysel bir silah tasarımıydı ve patlayıcılarla dolu bir roket arabasıydı.
DMWD, Atlantik Duvarı’nı oluşturan sahil savunmasını, sahil şeridi boyunca Alman savunmasını gerçekleştirebilecek bir cihaz yaratma görevini üstlenmişti . Ayrıca, cihazın bir iniş aracından başlatılabileceğine de karar verilmişti, çünkü cihazı elle dağıtmaya yönelik herhangi bir girişim neredeyse kesin olarak ölümle sonuçlanacaktı.
Patlayıcılar için teslimat yöntemleri önemli bir problem olduğunu kanıtladı. Sonunda tartıştıkları kavramlardan birinin prototipini oluşturmaya karar verdiler, bu büyük Panjandrum prototipi olurdu.
Cihazın konsepti, çelik dişlere sahip iki büyük tahta janttan oluşuyordu; bunlar, patlayıcıların depolanacağı merkezi bir tamburla birleştirileceklerdi. Silahı itecek olan her bir tekerleğe bir dizi roket takılacaktır. Son tasarım, 4,000 pound‘luk bir yük ile konuşlandırılacak ve 100 km / s‘i aşan hızlara ulaşacaktı, bu boyut ve hızın nesnesi, yolundaki herhangi küçük bir engelin içinden geçecek ve daha sonra betona çarptığında patlayacaktı.
Sorun? İlk kez cihazı test ettikten hemen sonra, fırlatıldıktan hemen sonra roketlerin bir kısmı koptu ve test ettikleri sahildeki kontrolsüz bir şekilde uçmaya başladılar. Bir başka deneme, sağ tekerleğin başarısız olduğunu görecek ve cihaz rotadan kurtulacaktı, her denemenin roketlerin kopmasına ya da nesnenin rotasından düşmesine neden olacağı görülüyordu.
Başarısız bir testten sonra Panjandrum
Çok daha fazla hafta farklı varyasyonları test etmek için harcanıyordu, bazıları daha fazla roket içeriyordu, bazıları daha hafif yüklere sahipti, bazıları da üçüncü bir tekerleği içeriyordu, ancak her testte cihaz arızalanmaya devam ediyordu. Birkaç başarısızlıktan sonra, DMWD‘ye, silahın, sadece düşmanın genel doğrultusunda seyahat edebilmesi için bir miktar güvene ihtiyaç duyulduğu söylendi.
En yeni prototiplerinden emin olan DMWD, Ocak 1944‘te yapılacak son bir duruşmayı planladı. Son test aslında, tanıklığa şahit olan bir BBC gazetecisi tarafından iyi tanımlandı.
“İlk başta iyi gitti. Panjandrum denize döküldü ve kıyıya doğru yola koyuldu […] Sonra bir kelepçe ilkini verdi, sonra iki roket daha serbest kaldı: Panjandrum uğursuz bir şekilde oyalanmaya başladı. Kumdaki küçük kraterlerden oluşan bir çizgiye çarptı ve olayları teleskopik bir mercekle inceleyen, mesafeyi yanlış yönlendiren ve filme devam eden Klemantaski‘ye sancak kariyerine yönelmeye başladı. Yaklaşan kükreli sesi duyan Panjandrum’u görmek için vizöründen bakıp, her yöne canlı roketler dökerek, ona doğru ilerliyordu. Hayatı için koşarken, çakıllı tel örgülerin içine çakıl taşlarının arkasındaki örtü için toplanan amiralleri ve generalleri gördü. Panjandrum şimdi denize geri dönüyordu ama şiddetli patlamalarda parçalanmış olan kumlara çarptı, roketler sahile doğru hızla ilerliyordu. ”
Cihaz hiçbir zaman bir savaş senaryosunda konuşlandırılmamış olsa da, tüm tarih boyunca tüm savaş boyunca en tuhaf tasarımlardan biri olduğunu düşünüyorum. Başarısızlıktan sonra başarısızlığa rağmen, İngiliz bunu tekrar tekrar test etmeye devam etti. Cihazla ilgili asıl sorun tamamen güdümsüz olmasıydı ve tek yapması gereken bir roketin ya da küçük bir yumruğun arızalanmasıydı ve cihaz tamamen yoldan gidecekti.
D-Day İnişlerinin 65. yıl dönümünde yeterince komik olan Panjandrum’un bir kopyası yapılmış ve bir kumsala çıkarılmıştır. Bu çoğaltma havai fişeklerle donatılmıştı ve 500 metreye seyahat edip bir havai fişek gösterisi başlatması gerekiyordu. Bunun yerine önceki selefleri gibi, cihaz 50 metrede dolaştı ve daha sonra patlamamıştı.
Kaynak: https://www.quora.com/What-was-the-strangest-weapon-used-during-WWII