ABD ekonomisi, 2.7’e 2015 milyon iş ekledi, En iyi iki yıllık uzatma '90'lerin sonundan bu yana istihdamdaki artış, işsizlik oranını yüzde beşe düşürüyor.
Ama dinlemek doomsayersBu, teknolojinin hızlı ilerlemesinin günümüz işçilerinin çoğunu modası geçmiş hale getirmesi sadece bir zaman meselesidir - öğretmenleri, sürücüleri, seyahat acentelerini, tercümanları ve diğer meslekleri değiştiren daha akıllı makinelerle.
ABD’de şu anda istihdam edilenlerin neredeyse yarısı, önümüzdeki on yıl veya iki yıl içinde otomasyonla işten atılma riski altında. 2013 Oxford Üniversitesi çalışmasıTaşımacılık, lojistik ve idari işleri en savunmasız olarak belirledi.
Bu eskiden istihdam edilen işçilerin gidecek hiçbir yeri olmayacağı anlamına mı geliyor? Son iş büyümesi, makineler devralınmadan önce son bir adım atıyor mu, yoksa robotlar ve işçiler bir arada yaşayabilir mi?
Yakın tarihin yanı sıra yapılan araştırmalar, bu endişelerin abartıldığını ve ne makine dünyasının yükselişine ne de artık kimsenin çalışmadığı bir ütopyaya yönelmediğimizi gösteriyor. Ne yapacağımızı tahmin edemesek bile, insanlar gelecekteki ekonomisinde hala gerekli olacaktır.
Luddites'in Yükselişi
Günümüzün teknolojinin işgücü üzerindeki etkisine ilişkin tutumu yeni bir şey değil.
Endişe, 1800'ların başlarında, daha sonra Luddites olarak bilinen tekstil işçilerinin, emek ihtiyacını azaltan makineleri imha etmeleriyle başladı. Bugün birilerini Luddite olarak adlandırmanın hakaret sayılması gerçeği, bu endişelerin büyük ölçüde temelsiz olduğunun kanıtı. Aslında, emek, 19th ve 20. Yüzyıllar boyunca üretkenliğin yanı sıra tam da fayda sağlamıştır.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bazıları bu dinamiğin değiştiğinden endişe ediyor. Eskiden Harvard’ın başkanı ve Beyaz Saray’ın Ulusal Ekonomik Konseyi’nin direktörü Larry Summers, örneğin, son zamanlarda ayarını değiştirdi teknolojinin işlenmemiş faydaları hakkında.
Birkaç yıl öncesine kadar, bunun çok karmaşık bir konu olduğunu düşünmedim; Luddites yanlıştı ve teknoloji ve teknolojik ilerlemeye inananlar haklıydı. Şimdi tam olarak emin değilim.
The Atlantic’in kıdemli editörü Derek Thomson, bu sefer otomasyonun neden emeğin kalıcı olarak yerini alacağı konusundaki argümanları özetliyor. İşsiz Bir Dünya.
Birincisi, emeğe ödenen ekonomik çıktının payı düşüyor. İkincisi, makineler artık yalnızca insan işini arttırmıyor; Günümüzde sadece insanlar tarafından yapılabilecek olan işlere hızla yaklaşıyorlar. Son olarak, işgücünde asal yaştaki erkeklerin (25-54 yaşında) işsizliği, işe daha kalıcı bir son verdiğini göstermektedir.
Ağlayan kurt
Verilere kendi göz atmam, tıpkı geçmişin eleştirmenlerinin “kurt” gibi ağladığını, bugünün karamsarlarının da olduğunu gösteriyor.
Evet, 1980’ten 2014’e, işçilerin üretim paylarının neredeyse yüzde 58’ten 52’in yaklaşık yüzde ’in altına düştüğü doğrudur - Thompson’un emeğin öneminin yavaş bir düşüş içinde olduğuna inandığına dair kanıtlar.
Bununla birlikte, son iş Ekonomik Analiz Bürosunda bir ekonomist olan Benjamin Bridgman, amortisman ve üretim vergileri dikkate alındığında, ABD'li işçilerin hikayesinin karamsar görünmediğini gösterdi. En yeni veriler ABD net emek payının zaman içinde düştüğünü gösteriyor olsa da, en son 2008 kadar, bu oran 1975 ile aynıydı.
Teknolojik gelişmelerin hızlı olması nedeniyle, sermaye daha hızlı bir şekilde değer kaybeder. Bu nedenle şirketler veya sermayenin sahipleri, teknolojiyi onarmak veya eski teknolojiyi değiştirmek için daha büyük miktarda kar harcamak zorundadır. Sonuç olarak, emeğin azalan çıktı payı, teknolojiye harcanan çıktı payının artmasıyla doğrudan ilişkilidir. 1970'ten bu yana, ülkemizin teknoloji değişimine harcadığı üretimin payı yüzde 13'in hemen hemen yüzde 15'in üzerine çıktı.
Ayrıca, üretim vergilerinde (örneğin, mülk, tüketim vergisi ve satış vergileri) herhangi bir değişiklik olduğunda, işgücüne ödenen çıktının payı düşecektir. Sonuç olarak, gelirin brüt emek payı azalırken, bunun çoğu teknolojik gelişmeler ve hükümet politikasındaki değişiklikler ile açıklanabilir.
Değiştir veya tamamla?
Makineler gerçekten insanları değiştiriyor - ve benzersiz bir şekilde insan becerisi olduğunu düşündüğümüzü kopyalıyor - çoğumuzun yakın zamana kadar mümkün olduğunu düşündüğümüzden daha hızlı bir oranda.
Örneğin, 21. Yüzyılın başında, birkaç kişi bir bilgisayarın Jeopardy'deki dünyadaki en iyi insanı yenebileceğini düşünebilirdi. Ve yine de, 2011'te IBM'in süper bilgisayarı Watson, iki eski Jeopardy süperstarını, Ken Jennings ve Brad Rutter'i yenerek yaptı.
Ancak, teknolojinin ikame edici (veya ikame) rolüne odaklanma, bunun nasıl tamamlayıcı olabileceğini takdir edememektedir. Bazı mesleklerde iş kaybı kesinlikle devam edecek, ancak geçmişte olduğu gibi farklı alanlarda kazançlar eşlik edecek.
Watson bu konuda bir örnek. Watson'ın Jeopardy zaferinden bir yıl sonra 2012’te IBM ortaklık doktorlara yardımcı olmak ve tıbbi teşhis ve tedavilerin hızını ve doğruluğunu artırmak için Cleveland Clinic ile. Bu durumda, Watson doktorların becerilerini arttırır ve süper bilgisayara erişimi olan doktorlar için daha fazla talep yaratır.
En büyük risk, işçilerin talebi eğitim açısından hem yüksek hem de düşük uçlarda büyüdükçe, işgücü piyasasını kutuplaştıracak olmasıdır. Bu ekonomist David Autor bir eğilim belgelendi 1979’ten beri. Yönetsel, profesyonel ve teknik mesleklerde yüksek vasıflara sahip bireyler, eğitim düzeyi düşük olan (kısmen kuaförlerin veya kapıcıların çalışmalarını otomatikleştirmek zor olduğu için) hizmet işleri olduğu için, tüm iyileşmeler görmüştür.
İşlerin bu kutuplaşmasının dağılımın ortasında kısa vadeli olumsuz etkileri olabilirken, uzun vadeli sonuçların üzerinde durmak bir hatadır.
Bütün erkeklere gerçekten neler oluyor
Son olarak, 1967'ten bu yana, 25 - 54 yaşlı erkeklerin işsiz olan paylarının yüzde üçten yüzde 16'e üç kattan fazla olduğu doğrudur.
Ancak çalışmadıkları nedenlerin, makinelerin yükselişi ile bizim inanmamız gerekenlerden daha az ilgisi var. Göre New York Times / CBS Haberleri / Kaiser Family Foundation anketi Amerikalı olmayanların oranı, yüzde 44 ankete katılan erkekler kendi alanlarında öğrenebileceklerini düşündükleri ancak almak istemediklerini belirten işler olduğunu söyledi. Ayrıca, ankete katılanların yaklaşık üçte biri (kadınlar dahil), bir eşin, gıda damgalarının veya maluliyet haklarının başka bir gelir kaynağı sağladığını belirtti.
Coğrafi olarak yerini değiştirmek istememesi de işgücüne katılımdaki düşüşü açıklamaya yardımcı olabilir. İçinde 2014 anketi işsiz kişilerin% 60'i, başka bir ülkeye geçmek için “hiç istekli olmadıklarını” söyledi.
Bu bulgular ABD’nin öte yandan çoğu iş fırsatları Hükümet onları ülke çapında izlemeye başladığından beri (5.6 milyon), işi olmayanların çoğu bir nedenden dolayı başvurmak istemiyor.
Henüz makineye karşı insan değil
Bu rakamlar ve anketler asıl sorunun çok farklı bir resmini çiziyor. Coğrafya kısıtlamalarına ek olarak, eş ve hükümet gelirlerinin yanı sıra, çalışmak isteyen daha az kişiye katkı sağlayan desteklerin yanı sıra, bir beceri boşluğuna da sahibiz. Neyse ki bu, kendimizi bir insan gerektiren işlerin payındaki geri dönüşü olmayan bir düşüşe istifa etmek yerine, daha iyi bir eğitim ve öğretim ile üstesinden gelebileceğimiz bir sorundur.
En son durgunluk döneminde, genellikle daha düşük düzeyde eğitim gerektiren inşaat ve imalat işlerinde bir düşüş ve genellikle ileri derece gerektiren sağlık ve profesyonel hizmet işlerinde bir artış oldu.
Ellerimizi sıkmak ve teknolojiyi suçlamak yerine, işlerini teknolojiye kaybeden kişilerin yeniden eğitilmesini sağlamak için kolları sıyırmalıyız. Bu aynı zamanda sabır gerektirir - bu işçilerin yüksek vasıflı işlerde işe alınmasının zaman alacağını kabul etmek.
İş açılışlarının sayısı azalıncaya ve sürekli düşük kalana kadar, insanı makineye karşı vurmak konusunda dikkatli olunmalıdır.
Yazar hakkında
İlgili Kitap:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = robotlar ve işler; maxresults = 3}