Kendileri için konuşamayan susturulmuşlar: kadınlar, çocuklar, anneler, babalar, kız kardeşler, erkek kardeşler, teyzeler, yeğenler... "bu kadarı yeter - yeter artık" deme gücünden yoksun bırakılmış tüm insanlar.
Bizim sessizliğimiz kuşlara, çekirgelere, sincaplara, kertenkelelere, kendilerini ifade etme ve onların barış dolu seslerini ve müziklerini bize duyurma fırsatı sağlar. Sessizliğimiz, her gün tahrip ettiğimiz güzelliği bize göstermelerini sağlar.
Sessizliğimiz, dünyanın kendi sesini duymamızı sağlar - insanlar olarak yaptığımız bütün gürültülerin, aç gözlülükle yol açtığımız tahribatin üstünü örterek dikkatimizi başka tarafa çevirdiğinin daha fazla farkına varırız. Herkese zarar veren bir dikkatsizliktir bu. Zihnimizin böylesine dağılması, unutulanları ihmal etmemize yol açar.
Sessizliği, gezegenimizin yanlış yoldaki bütün liderlerine yöneltilmiş yüksek bir ses olarak kullanıyoruz.