Yıldıray Oğur, bugünkü yazısında Andımız'ın yazarı Reşit Galip'in faaliyetlerinden bahsetti.
"Cumhuriyetin kuruluşu üzerinden on yıl geçmişti.
23 Nisan Çocuk Bayramı kutlama töreninde Ankara'da öğrencilere konuşan Milli Eğitim Bakanı Reşit Galip
“Size bugün şu işi veriyorum. Bayramınız biter bitmez mekteplerinize döndüğünüz ilk günden başlayarak birinci derse girdiğiniz zaman sınıflarınızda hep birlikte ve her gün şu sözleri tekrarlayacaksınız” diyerek cebinden çıkardığı kağıdı okumaya başladı:
“Türküm, doğruyum, çalışkanım, yasam; küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak, yurdumu, budunumu, özümden çok sevmektir. Ülküm yükselmek, ileri gitmektir. Varlığım Türk varlığına armağan olsun.”
10 Mayıs 1933 günü Milli Talim ve Terbiye heyeti kararıyla, Reşit Galip'in yazdığı ant öğrencilere okutulmak üzere okullara gönderildi.
Ama Mersinli genç doktor Reşit Galip, o güne kadar pek de büyüklerini sayan, küçüklerini koruyan, çocuklara örnek biri olmamıştı.
Kazım Karabekir, Ali Fuat Cebesoy, Rauf Orbay, Refet Bele gibi İstiklal Harbi kahramanlarının yargılandığı İstiklal Mahkemeleri'nde kürsüde oturan üç üye hakimden biriydi.
Sadece 34 yaşındaydı ve sorgular sırasında hiç de büyüklerine saygı göstermemişti.
Ülkücü bir sendikanın geri dönmesi için Danıştay'a başvurduğu, MHP'nin genel merkezine dev poster yapıp astığı andımızın yazarı, Türk milliyetçiliğinin kalbi olan Türk Ocakları'nın tasfiyesinde de başrolü oynamıştı.
1931 yılında Türk Ocakları'nın genel kurulunda kürsüye çıkmış, Hamdullah Suphi'yi, "gençleri silahlandırarak bir Kara Gömlekliler Ordusu kurmaya çalışmakla" suçlamış, salondan hakaretler ve defol sesleri yükselmişti.
Ama kısa bir süre sonra Türk Ocakları kapatılıp, CHP'ye katılmış, yerine kurulan Halkevleri'nin başına da o gün bütün salonunun kızdığı Reşit Galip oturtulmuştu.
1947 yılında Irkçılık- Turancılık davasında Alparslan Türkeş'le birlikte yargılanan Kırım'dan gelmiş, milliyetçi Genel Türk Tarihi profesörü Zeki Velidi Togan'ın 1931 yılında Türkiye'yi terk etmesine neden olanlardan biri de Reşit Galip'ti.
Yine 1931 yılında Türk Tarih Kongresi'nde Türk Tarih Tezi'ndeki Türklerin Orta Asya'dan kuraklık yüzünden göç ettiği iddiasına bilimsel verilerle karşı çıkan duayen tarihçi Zeki Velidi'ye cevap vermek için hiçbir tarih eğitimi almamış Reşit Galip kürsüye çıkmış ve şöyle demişti:
“Arkadaşlar esefle ifade edeyim ki Zeki Velidi Bey'in Darulfünün'undaki kürsünün önünde talebe olarak bulunmadığıma çok şükrediyorum... Türkiye Cumhuriyeti Darülfunun'un kürsüsü bu kadar hafif malumat ve bu kadar sakim metotlarla işgal edilecek kıymetsiz bir mevki değildir.”
Zeki Velidi, kongreden sonra Türkiye'yi terk etmiş, ancak 1940'larda tekrar ülkeye dönebilmişti.
Herhalde Danıştay'ın Andımız kararına destek verirken “kaldırılması küstahlıktı” diyen İlber Ortaylı'nın bu sözlerini hocası Halil İnalçık'ın hocası Fuad Köprülü duysa esas küstahlığın ne olduğunu ona hatırlatırdı.
Öğrenci Andı'nın kabulünden iki ay sonra Reşit Galip, Darülfünun'un kapatılıp, hocalarının kapı dışarı edildiği tasfiyeyi yönetmiş ama bununla da yetinmemişti.
Yeni kurulan İstanbul Üniversitesi'nin kadrosunda kimler olduğunu yazan gazeteler bir kişinin adını fotoğrafıyla özel olarak duyurmuşlardı:
“Türk İnkılabı profesörlüğünü kabul eden Maarif Vekili Reşit Galip Bey.”
Tıp doktoru Reşit Galip, titrlerine bir yenisini eklemişti; Tarih profesörü.
Ama bu cüreti bardağı taşıran son damla olacaktı.
Ertesi gün Fuat Köprülü ve Neşet Ömer bu karara tepki göstererek üniversiteden istifa ettiler.
Dört gün sonra ise gazeteler Milli Eğitim Bakanı Reşit Galip'in istifa haberini verdiler. Gerekçe sağlık sorunlarıydı. Haberlerin altında ise Fuat Köprülü ve Neşet Ömer'in istifalarını geri aldığı haberi yer almıştı.
Reşit Galip, istifasının ardından köşesine çekildi, hastalığı ilerledi ve Andımız'ı yazmasının üzerinden bir yıl geçmeden 41 yaşında hayatını kaybetti."