- Yg, 1925, No. 9 -
Bugün 1 Mart, Reich İçişleri Bakanlığı'nın emriyle ve "kilise yetkililerinin" katılımıyla, "Dünya Savaşı Kurbanlarını Anma Günü" işledi. D. Kırmızı.
Anma günleri, unutkanlığa ve düşüncesizliğe giden uzun yolun kilometre taşlarıdır. Bugün başka biri; ve hiç şüphe yok ki "layık" ve bir anlamda "moral verici" olacaktır. Çünkü "büyük olaydan" ne kadar uzaklaşırsak, vatansever retoriğin hafızayı bozma ihtimali o kadar çabuk olur.
Geriye dönüp baktığımda, bazı insanlar podyuma çıktığında, akıl hallerinin üzücü sonucu hakkında yükseltilmiş bir sesle konuşmak onurunu korumak imkansız olurdu.
Richard Müller, Aralık 1918'de Berlin'deki işçi ve asker konseyleri kongresinde yaptığı açılış konuşmasında şunları söyledi: “İşimize gitmeden önce, bu büyük, güzel ve sıkı çalışmamızın kurbanı olan mutsuz insanları hatırlamak istiyoruz. Lanet yüklü, devrilmiş sistem (cemaat yükselir), kemikleri dışarıda serin toprağın içinde durur. Ama aynı zamanda sosyalist cumhuriyet uğruna savaşan şehit düşen özgürlük savaşçılarını da hatırlamak istiyoruz. Tüm çalışan insanlar bu kahramanlara teşekkür ediyor unutulmayan sosyalist cumhuriyetin büyük ölüleri olarak yaşayacaklar mı ... "
Bu ilk anma konuşmasından bu yana ne sıklıkta ve benzer konuşmalar yapıldı? Tüm kamplardan insanlar, az ya da çok anlaşılmaz bir şekilde karmaşıklıkla yüklendi.
Konuşmacı böyle bir kutlama yapıyor ve şöyle diyor: Kahramanlarımız düştü Opfer lanetli bir sistem; fakat hatıra cevap veriyor: savaş kredisine oy vermediniz mi? Veya konuşmacı ülkeye gittiklerini söylüyor savunmak Welschen intikamına ve İngiliz açgözlülüğüne karşı; o zaman hafıza: Dünyaya ilk savaş ilanını göndermediniz mi? Savaşı önlemek için ne yaptın? Konuşmacı şöyle diyor: Hukuk ve Adalet ve haklı nedenimiz; ama bellek diyor ki: Belçika'ya gelip en baştan uluslararası hukuka girdik mi? Fransız kadınları sınır dışı ettik ve Belçikalı sivilleri aileleri dışına çıkarmadık mı? Gereksiz yere yağmalanan fabrikalar ve Fransız madenleri boğuldu mu? Konuşmacı şöyle diyor: haklı kendini savunmada kılıcı aldık, tek amacımız savunma yapmaktı; hafızasında: dünyanın yarısını eklemek istemedin mi? Neden soyulmuş koloniler hakkında bağırıyorsun?
Konuşmacı şöyle diyor: Omuz omuza Savaştık, birleşik kardeşler halkı, birlikte öldük ve acı çektik, ihtiyaç ve ölümde birleştik, Alman kardeşler olarak: birliği sevdik, birlikten nefret ettik, hepimizin tek bir düşmanı vardı ... Ama hafıza diyor ki: bundan kurtulmadın Kardeşlerinizin ölümü ve ızdırabı kâr etti mi? Çekimden ve açlık sıkıntısından uzakta oturmadınız mı? Bazıları hastalık ve halsizlik yaşamadı, varlıklarını ve birikimlerini kaybetmediler mi ve siz "harika zamanları" güvenli bir şekilde atlamadınız mı?
Konuşmacı diyor ki: zafer vatansever kılıcı elimizden attığında ve hançeri arkaya sapladığında erişilebiliyordu; sonra anı: arkadaki bıçak - bu, anavatan partisinin "ulusal topluluğu" ve son kurbandan kaçınan ve çökene kadar insanların tüm yükleri taşımasına izin veren varlıkların sınıf egoizmiydi. Konuşmacı: en benzeri görülmemiş fedakârlık tüm çevreler meyvelerinden dolayı suçlular tarafından ihanete uğradı; ama hafıza cevap veriyor: ücretsiz oyun için neye sahipsin Kriegsanleihe sürmüş? Eşyalarınızı küçültmemek için her şeyi tek bir karta koydunuz ve yaşamı ve sağlığı zaten ifade eden küçük adama bunun “en güvenli sermaye yatırımı” ve “en iyi tasarruf bankası” olduğunu söylediniz. Kendinizi hain Albion gibi mülkü ve savaşın karlarını ele geçirmek için sallamak yerine. Konuşmacı: Almanlar iyi niyetle bunda on dört puan siyasi bir haydut için düşmüş; Bunun hatırası: Wilson'un düşüncelerinin yetersiz olduğu, bu adamların zihninizle yakından ilişkili çalışmalarıdır.
Konuşmacı diyor ki: bir Alman olmayan doğa Almanya'da birinci oldu; Bellek, elbette, hiçbir zaman ve hiçbir yerde, cinayet ve adam öldürme yoluyla homofobiye karşı utanmaz ve korkakça mücadele edilmediğini ve yargının, ezilen yasayı canlandırmaya çok az ilgi göstermediğini söylüyor.
Konuşmacı sona erdi: aksine, Almanya da yeni prestij kazanmayacak Güç ve boyut eski ruh “Kasım suçlularının” ruhuna karşı zafer kazanmadan önce varır; sonra anı: son birkaç yıldan sonra tekrar kazanması mümkündür, ancak yalnızca Almanya'yı nihai kıyametine doğru sürüklemesi mümkündür.
Ancak hafızanın tüm bunları konuşmacıya gerçekten cevaplamak için ağzını açmaya çalışması gibi, konuşmacıyla "tamamen" aynı fikirde olan derinden etkilenen dinleyicilerin güçlü alkışları tarafından engellenir.
1925, 9 · Hermann Mauthe