L'
WORD
KASIM, 1912.
|Telif Hakkı, 1912, HW PERCIVAL tarafından.|
ARKADAŞLARLA ANLAR.
Kış uykusundaki hayvanlar, uzun süren kış uykusunda, yiyeceksiz ve havasız olarak nasıl yaşarlar?
Hiçbir hayvan organizması yiyecek olmadan yaşayamaz. Organizmanın ihtiyacı ve işlevleri, ihtiyaç duyulan gıda türünü belirler. Kış uykusundaki hayvanlar yiyeceksiz ya da genellikle havasız yaşamaya devam ederler, ancak kış uykusuzluk döneminde hayatta kalmak için yiyecekleri sindirim organlarına almaları gerekli değildir. Akciğerleri olan kış uykusundaki hayvanlar genellikle nefes alır, ancak solunumları, bedenlerinin, hiç nefes almıyor gibi göründüğü kadar düşük bir ebb olan yaşam akımları ile temasta kalmalarını sağlamak için yeterli değildir.
Hayvan türleri ve alışkanlıkları doğanın yaratıklarının korunması için doğanın bazı ekonomik yasalarına göre düzenlenir. Her bedensel yapının bakımı için yiyecek gereklidir ve insanın medeniyeti, kendisine yiyeceklerin alındığı aralığın kısa sürmesi gerektiğini zorunlu kılmıştır. Günde üç veya daha fazla öğününe alışkın olan bir insan, hayvanların günler veya haftalar boyunca yemeksiz gidebildiğini ve bazılarının yemek yemeden kışın yaşayabileceğini anlamıyor veya takdir etmiyor. Vahşi hallerinde bulunan hayvanlar insandan orantılı olarak daha az gıda gerektirir. Doğal hayvanların yediği yiyecekler onların ihtiyaçlarını karşılar ve böylece yiyecek insanın bedensel ihtiyaçlarını karşılaması gerekir.
Ancak insanın yiyeceği de beyninin ve onun isteklerinin faaliyeti için gerekli enerjiyi sağlamalıdır. Doğa ekonomisine göre yediği yiyecek insan enerji deposunu artıracak ve gücüne katkı sağlayacaktır. Genellikle enerjilerini zevklerden fazla tüketir. Hayvanın mevcut ihtiyaçlarını karşılamak için ne kadar yediği, vücudunda fazla enerji kadar depolanır ve gıda arzı ihtiyaçları için yeterli olmadığı zamandan yararlanır.
Kış yaklaşırken, kış uykusuna yayan hayvanlar yağda artar ve kış uykusuna başlamaya hazırlar. Soğuk yiyeceklerini keser, zemini dondurur ve onları yoğunluğuna sürükler. Sonra kendilerini ısılarını en iyi koruyan ve soğuktan koruyan bir pozisyona sarılırlar veya katlanırlar. Solunum yavaşlar, solunumların sayısı ve uzunlukları, yaşam alevlerini aktif tutmak için gereken yakıt miktarına göre ayarlanır. Kullanılan yiyecekler kas aktiviteleri için değil, organizmaya uzun süre uyku ve uyku süresi boyunca sağlam kalmaları için gereken enerjiyi sağlamaktır. Bu yiyecek veya yakıt, vücudunda yağ şeklinde biriktirdiği ve kış uykusu sırasında vücudun gereksinimlerine göre çektiği fazla enerjidir.
Dünya güneşe meyilliyken, güneş, dünyanın yüzeyini kışın olduğu gibi görmek yerine, artık doğrudan toprağa çarpıyor, manyetik akımları artırıyor ve ağaçlarda yaşamın akışını ve akışını başlatıyor. Güneşin etkisi ayrıca kış uykusuna yatmakta olan hayvanları, her biri doğasına göre uykularından uyandırır ve besin kaynağı güneş tarafından hazırlanır.
Kanın dolaşımı, kanın ihtiyaç duyduğu ve akciğerlerden aldığı oksijen nedeniyle solunumun gerekli olmasını sağlar. Artan solunum, dolaşımın artmasına neden olur. Dolaşım, solunumun hızlı ve derin olması kadar etkindir. Bedensel aktivite kanı aktif hale getirir ve aktif dolaşım, tümü gıda tarafından sağlanan enerjiyi kullanan solunum sayısını artırır. Hayvanın hareketsizliği dolaşımını azaltır. Kış uykusunda bulunan hayvanda dolaşım minimum seviyeye yavaşlar ve eğer algılanabiliyorsa solunum zorlaşır. Ancak dolaşım ve solunumun durduğu ve organların işlevlerini askıya alan hayvanlar var.
Akciğerli bir hayvan nefes almadan yaşayabilir mi? Eğer öyleyse, nasıl yaşıyor?
Akciğerli bazı hayvanlar nefes almadan yaşar. Bu tür hayvanlar, bir gıda arzı gerektiren organların işlevlerini askıya alarak ve fiziksel olanın manyetik koordinasyon biçimlendirici ilkesi aracılığıyla, doğanın yaşam prensibi, yaşamın görünmez ve maddi olmayan okyanusu dahilindeki canlandırma ilkesini temasa geçirerek hayatta kalmaya devam eder. vücut. Yıllar geçtikçe nadiren olsa, gazeteler nefes alma imkânı olmadan çok uzun bir süredir yaşamış olan bir hayvanın keşfi ile ilgili bazı bilgiler vermezler. Sıklıkla, makalenin yazarı, ilk defa yazdığı gibi bir gerçeği duyandır ve makaleyi türünün ilk örneği olarak tanımlaması muhtemeldir. Nitekim saygın bilimsel dergilerde kayıt altına alınmış çok sayıda onaylanmış durum vardır. Birkaç ay önce sabah gazetelerinden biri böyle olağanüstü bir keşif hesabını verdi. Araştırmacılar bir parti bilime yönelik bazı örnekleri araştırıyordu. Bir kayanın bir bölümünü kesmek için zaman geçirdiler. Kesimlerinden birinde katı kaya açıldı ve bu katı kütleye gömülmüş bir kurbağa açtı. Derhal kurbağa, ilgilenilen başlıca nesne haline geldi. Yüzlerce yıldır kaldığı küçük taş odasına yaslanıp yaslanıp bakarken, partiden biri taşlaşmış olup olmadığını görmek için onu dürttü ve kurbağa onları mezarından çıkarak şaşırttı. Keşiflerini bildiren üye, bu tür olayları duyduğunu ve okuduğunu ancak olaya tanık olana kadar olasılıklarından her zaman şüphe ettiğini söyledi. Raporun sırasında kurbağa canlı ve iyiydi. Başka bir olayda, eski bir su yolunun kenarındaki bazı kaya tabakalarını keserken, kayaların bir kertenkele açtığı ve tembel olarak sürünmeye başladığında yakalandığı söylenen kişiler tarafından bildirildi.
Kaya çıkıntıları arasında canlı olarak bağlanmış ya da sağlam kayaya gömülmüş ya da ağaçlara doğru büyüyen ya da toprağa gömülen hayvanlar, kış uykusuna yayan ama aynı zamanda tüm organik işlevleri askıya alan hayvanlardır. ve aynı zamanda, belirli sinir merkezleriyle fiziksel bağlantıyı kesip eterik temasa sokarlar. Bu, dili boğaza geri döndürmek ve hava geçişini dille doldurmak suretiyle yapılır. Bu şekilde geri sarılmış dil, gırtlak içine bastırır ve nefes borusunu veya trakeanın üst ucunda durmasını sağlar. Böylece dil iki amaca hizmet eder. Ön boruyu tıkar ve havanın ciğerlere geçişini önler ve böylece yerleştirilen, devre kapalı tutulduğu sürece yaşam akımının vücuda aktığı bir batarya oluşturur. Hava beslemesi akciğerlerden kesildiğinde, kan havalandırılamaz; kanın oksijenlenmesi durur; Kan desteği olmadan organlar işlevlerini yerine getiremezler. Normalde bu şartlar altında ölüm takip eder, çünkü nefesin akımı kesilir, oysa nefesin yaşamın fiziksel makinelerinin çalışmaya devam etmesi için sallanmaya devam etmesi gerekir. Ancak hava beslemesi akciğerlerden kesildiğinde, fiziksel beden ile yaşam okyanusu arasında nefes almaktan daha ince bir bağlantı varsa, fiziksel beden yaşamla bağlantı kurulduğu ve vücut kaldığı sürece canlı kalabilir sessiz.
Dil açıklanan konumda tutulduğu sürece, hayvan yaşayacak; fakat hareket edemez, çünkü fiziksel aktivite için hava solumak gereklidir ve dili hava geçişini durdurarak nefes alamaz. Dil çıkarıldığında ince yaşam akışıyla bağlantı kopar, ancak fiziksel yaşam akımı nefesin salınmasıyla başlar.
Kurbağaların ve kertenkelelerin sağlam taşta canlı olarak bulunmasının yanı sıra, oraya nasıl geldiklerini de incitmek için birçok spekülasyon yapılmıştır. Bir kurbağanın veya bir kertenkelenin taşla nasıl örtülmüş olabileceğine ilişkin olarak, aşağıdaki birkaç olası yoldan iki tanesi önerilebilir.
Bir nehir kıyısı tarafından bir sulu oluşum taşında bir canlı bulunduğunda, fiziksel olarak hareketsizlik süresi boyunca, suyun yükselip örtülmüş olması ve yaratığın vücudunun etrafına yerleşmiş sudan birikintiler olması mümkündür. hapse attı. Bir hayvan magmatik kökenli bir taşta bulunduğunda, fiziksel olarak sakin durumdayken, bir yanardağdan akan bir erimiş kaya soğutma akışının önünde durması ve üzerini örtmesi mümkündür. Hiçbir kurbağanın veya kertenkelenin suda yeterince uzun kalmayacağı ve bu konuda bir taş kütlesinde birikmesi için çökeltilere maruz kalmayacağı ve erimiş kayanın sıcaklığına ve ağırlığına dayanamayacaklarına itiraz edilebilir. Bu itirazlar, kurbağaların ve kertenkelelerin alışkanlıklarına dikkat eden, zevk aldıkları yoğun sıcağı hatırladığında ve fiziksel olarak uykuda ve inceltici akımla temas halinde iken anlaşıldığı zaman, öneminin çoğunu kaybedecektir. yaşamın fiziksel koşullarına ve sansasyonuna duyarsızdırlar.
Bilim, insanın yiyecek ve havasız yaşayabileceği herhangi bir yasayı tanıyor mu; öyleyse, erkekler bu kadar yaşadı mı ve yasa nedir?
Modern bilime göre böyle bir yasa yoktur, çünkü modern bilimle ilgili hiçbir yasa bilinmemektedir. Bir erkeğin uzun süre yiyecek ve havasız yaşayabileceği resmi bilim tarafından kabul edilmez. Bilime göre, bir insanın yiyecek ve havasız yaşayabilmesine izin veren herhangi bir yasa olamaz, buna rağmen, bilim yasayı formüle edip resmi olarak onaylayana kadar hiçbir delil olamaz. Bununla birlikte, erkekler, güvenilir tanıklara göre ve kamu kayıtlarında kronikleşerek uzun süre yaşadılar, yiyeceksiz ve havadan kesildiler. Hindistan'da modern zamanlarda sayısız kayıt var ve yüzyıllar öncesine dayanan hesaplar ve efsaneler, bazı uygulamalar nedeniyle bedensel işlevleri askıya alan ve uzun süre boyunca havasız kalan yogiler. Neredeyse herhangi bir Hindu böyle bir performansı duymuş veya tanık olmuştur. Bu hesaplardan biri açıklamaya hizmet edecektir.
İnsanın genellikle imkansız olduğu düşünülen olağanüstü güçler elde edebileceğini kanıtlamak için, belirli bir Hindu yogi, bazı İngiliz subaylarına, yiyecek ve havasız uzun bir süre yaşayabileceklerini kanıtlamayı teklif etti. İngilizler, kabul edilen, yogi'nin chelas'larından başka hiçbir öğrencinin çile için hazırlanmadığı ve ondan sonra ona özen göstermediği anlaşıldığı gibi, test koşulları önerdi. O dönemde atanacak olan harikete tanık olmak için toplanan çok sayıda insan toplandı. Geniş izleyicileriyle çevrili olan yogi, kendisine katılan öğrencileri, üzerinde belli bir değişiklik olduğunu görene kadar meditasyonda oturdu. Sonra onu uzun ve üstü kapalı bir tabutun içine yerleştirdiler ve ardından da bir tabutun içine yerleştirdiler. Tabutun kapağı takıldı ve hava geçirmez şekilde kapatıldı ve altı ayağın üzerine zemine indirildi. Dünya daha sonra tabutun üzerine atıldı ve üzerine çim tohumu ekildi. Askerler olay yerinde sürekli koruma sağladılar; bu aynı zamanda ziyaretçilerin de cazibe merkezi oldu. Aylar geçtikçe, çim ağır bir sod haline geldi. Anlaşmaya varılan tarihte ilgili taraflar hazırdı ve merak haberi uzağa yayıldığı için seyirciler büyüktü. Çim memnuniyetle dikkatlice incelendi. Sod kesildi ve çıkarıldı, zemin açıldı, kurşun tabut kaldırıldı, contalar kırıldı ve kapak çıkarıldı ve Yogi, yerleştirildiği gibi uzanırken görüldü. O saygıyla kaldırıldı. Öğrencileri uzuvlarını ovuşturdu, gözlerini ve tapınaklarını manipüle etti, çekti ve dilini yıkadı. Kısa süre sonra solunum başladı, nabız atışı, Yogi'nin boğazından çıkan bir ses, gözleri yuvarlandı ve açıldı, oturdu ve konuştu. Yogi'deki tek fark, araya girme ve gömülme zamanından daha fazla zayıflamış görünmesiydi. Bu dava devlet raporlarından birinde kaydedilmiştir.
Böyle trans koşullarına girmek için gerekli uygulamalardan haberdar olduklarını iddia edenler, Yogilerin kendilerini belli nefes egzersizleriyle ve dil ve boğazın belli bir tedavisi ile hazırladığını belirtiyorlar. Onlar tarafından söylenir ve ayrıca “Yoga” konusu ile ilgili kitaplarda, meditasyon ve nefes verme, nefes alıp verme ve nefes tutmada alıştırmalar yaparak fiziksel organların çalışmasının askıya alınabileceği ve vücudun hayatta kalmaya devam edebileceği belirtilir. . Dilini boğazına geri döndürmek için uzun bir transa girecek birinin gerekli olduğu söylenir. Bunu fiziksel olarak mümkün kılmak için, alt çene ve dil arasındaki bağlantının kesilmesi veya aşınması gerektiği iddia edilmektedir. O zaman, Yogi, çalışması için gereken gerekli uzunluğa germek için onun dilini çekmesi gerekiyordu - ya da “süt” denilen şeyi. Öğretmeni ona nasıl olduğunu gösterir.
Bu tür Yogiler, kış uykusundaki hayvanları taklit etmeyi ve bazı hayvanların doğal trans koşullarını biçimlendirmeyi öğrenmiş olsun veya olmasın, yine de, Yogi, pratikte elde ettiği doğal donanıma sahip olmadığı veya yapay araçları da olsa, koşullar ve süreçler benzerdir. Kurbağa ya da kertenkelenin dili, onu uzatmak için hiçbir işlem yapmayı gerektirmez, ya da bu hayvanlar, onları iç yaşam akışına bağlamak için nefes alıp verme egzersizleri gerektirmez. Mevsim ve yer ne zaman giriş yapacaklarını belirleyecektir. Bir hayvan doğal bağışla neler yapabilir, insan da yapmayı öğrenebilir. Aradaki fark, insanın doğası gereği neye sahip olmadığı konusunda zihin sağlaması gerektiğidir.
İnsanın nefes almadan hayatta kalması için psişik nefesi ile bağlantı kurması gerekir. Psişik nefesi akarken fiziksel nefesi durur. Psişik nefes bazen kasıtsız olarak zihinsel bir tutum ya da rahatsızlık ile indüklenir ya da derin manyetik veya hipnotik translarda olduğu gibi, manyetizma veya başka birinin zihni tarafından indüklenebilir. Bir insan kendi isteğiyle, nefes almaksızın yaşadığı bir duruma geçer, bunu tarif edildiği gibi bazı fiziksel ve solunum egzersizleriyle veya doğal solunum dışında, herhangi bir fiziksel hareket olmadan yapar. İlk durumda psişik nefesi ile aşağıda fiziksel bedeninden temas eder. İkinci durumda, psişik nefesini yukarıdaki zihninden fiziki ile ilişkilendirir. İlk yöntem duyularla, ikincisi de akılla yapılır. İlk yöntem içsel duyuların gelişmesini gerektirir, ikinci yöntem ise zihninin zihninden, duyularından bağımsız olarak nasıl kullanıldığını öğrendiğinde başarılır.
Pek çok madde sınıfı ve birden fazla vücut insanın yapısına girer. Vücudunun her biri veya madde sınıfı ait olduğu dünyadan tedarik edilir. Ancak asıl yaşam arzı, yaşamı diğerlerine aktaran organlardan biridir. Yaşam arzı fiziksel yoluyla alındığında kullanılır ve psişiklere aktarılır. Ana arz psişikten geldiğinde fiziksel olarak transfer olur ve hayatta kalır. Yasa, insanın verebileceği nefesiyle vücudunu canlı tutabileceğidir.
HW Percival