Kitap Tiryakileri ile Blog Turu olarak pazartesi günü başladığımız 4.blog turumuza yarın son noktayı koyuyoruz. Bugünde sizlere Olimpos Yayınları sponsorluğu ile gelen "Manastır" kitabını yorumluyoruz ve bugünde sizlere Manastır adlı eserimizin yazarını kendi kalemiyle sizin için çevirdik. Keyifli okumalar.
Ben Tulsa, Oklohoma’da doğdum ama doğumum hakkında çok şey hatırlamıyorum. Annem o anın dayanılmaz olduğunu söylüyor ve ben ona güveniyorum. Ben şimdiye kadar bu an içi beni affettimi bilmiyorum.
Biz Chickasaw, Oklahoma’ya taşındığımızda bir süre için Tulsa’da yaşadım. Chickasaw anılarım biraz bulanık ama hoş. Bunların arasında, ben kilise korosunda atlama uygulamalarını ve papazın kızı ile asansörde oynadığımı hatırlıyorum. Belki de en önemli anım bana okumayı öğreten Bayan York adındaki harika birinci sınıf öğretmenimdi. Ona çok teşekkür ediyorum. O olmasaydı ben asla okumayı öğrenemezdim.
Ben yedi yaşındayken ailem Newburg, Güney indiana Ohio Nehri boyunca küçük bir kasabaya taşındı. Ben, korunaklı, sessiz, rahat bir çocukluk geçirdim. Ben bir çocukken yazar olmak istiyordum.
İlkokulda benim en sevdiğim yazar J.R.R. Tolkien ve Stephen King’di. YA kitap pazarı şimdi olduğu gibi güçlü değildi. Çok ilginç, yaşına uygun malzeme bulmak zor oldu.
Öğretmenler konuştuğu zaman masamın altında gizlice kitap okurdum. Ben okulu hiç sevmedim, her zaman bir zaman israfı olarak gördüm. Bu nedenle çok ödev yapmadım.
Ben beşinci ve altıncı sınıfta bizim aylık kitap raporları için bir istisna yaptım. Cadılar Bayramı, bir yıl boyunca beşinci sınıfta korkunç bir şeyler okumak ve sınıfa raporlamak için gerekti. Ben Michael Crichton tarafından yazılan Anromed Nesli okudum ve Biyolojik Savaş Dehşeti hakkında konuştum.
Bu aşamadan sonra ben okulu bıraktım ve Örgün eğitime başlayarak burada eşim ile tanıştım, Honaver adlı küçük bir Liberal Sanatlar okulunda okula gittim, felsefe okudum. Hukuk Fakültesine gittim ama avukat olmak istemediğime karar verdim. Bundan sonra ben felsefe alanında doktora programına kayıtlıydım ancak Arkansas’da küçük bir üniversitede kendi öğretim eşim bir pozisyon teklifinde bulunduğu zaman bıraktım.
Benim bir doktoram yoktu ama beni normalde karşılaşması imkânsız insanlarla etkileşim fırsatı veren etik dersleri, din felsefesi, din dersi oldu. Ben Güney İndiana’da orta sınıf bir evde büyüdüm ama benim öğrencilerimin çoğu tamamen farklı bir dünyadan geldi. Diğerleri benim duyduğuma göre herhangi bir kaba kentsel alanlardan geldi. Birçok kırma, çok yoksul nesiller sadece hayatın bir parçası oldu, kırsal kesimden geldi.
Öğretim benim sadece ilk dönemlerimdeydi ve onlarda da sadece ceza davalarında tanık olarak ifade vermek zorunda kaldım.
Arkansas da ilk Ash Rashid romanımı yazdım ve dileğimi bu tür ile yerine getirdiğimi varsaydım. Ben öğrencilerim olmadan bir yazar olamazdım çünkü, bu öğrenciler ile Ash Rashid’i yarattım. Belki de bilinçaltında düşünüyordum.
Karakter benim fikrim ve onun hiçbir özel gücü ve yetenekleri yok ama doğru olanı yapmak için çok çalışıyor. O gerçek bir kişi değil ama ben onun gibi insanların olduğunu umuyorum. Dünyanın böyle insanlara ihtiyacı var.