Permiyen, Paleozoik dönemin, Carboniferous ve Triyas (Mesozoyik dönemi) arasındaki altıncı dönemiydi. Yaklaşık 48 milyon yıl boyunca uzadı ve gezegenin hem jeolojik hem de iklimsel bir geçiş zamanı olduğu söylenebilir.
Permiyen döneminde, söz konusu memeli sürüngenlerinin yanı sıra, var olan diğer canlıların çeşitlendirilmesi ve uzatılması gibi, memelilerin ilk taslakları gibi biyolojik seviyede çok sayıda aşkın değişiklik meydana gelmiştir.
Bu dönem uzmanlar tarafından, özellikle de sona ermiştir, çünkü burada gezegenin en yıkıcı ve yıkıcı kitlesel yok olma olayı (dinozorların yok olmasına neden olandan daha büyük) yaşandı.
Yaygın olarak "Büyük Ölüm" olarak bilinen bu olayda, canlı türlerinin% 90'ından fazlası ortadan kayboldu. Bu etkinlik sırasında, gezegenin koşulları, yaşamı gezegende pratik olarak olanaksız kılacak şekilde değişti.
Sadece birkaç tür hayatta kaldı, bu tarihte tarihin en ünlü hayvanlarına yol açtı: dinozorlar.
Genel özellikler
süre
Permiyen dönemi yaklaşık 48 milyon yıl sürdü. 299 milyon yıl önce başladı ve 251 milyon yıl önce sona erdi.
Değişken iklim
Bu dönemde, Dünya nispeten değişken bir iklim yaşadı, çünkü hem başında hem de sonunda buzlanmalar gözlemlendiğinden ve orta safhalarında iklim özellikle ekvator bölgesinde oldukça sıcak ve nemliydi.
Bazı hayvan türlerinin evrimi
Permiyen döneminde, bazı hayvan türleri büyük çeşitlilik göstermiştir. Fosil kayıtlarına göre, şu anki memelilerin ataları olabileceği için, mamiferoid olarak kabul edilen sürüngenler söz konusudur.
Büyük Ölüm
Permiyen döneminin sonunda ve takip eden dönemin başında, Triyas'ta meydana gelen bir kitlesel yok oluş olayıydı. Gezegeni geçen en yok edici tükenme süreci idi, çünkü gezegeni dolduran canlı türlerinin yaklaşık% 90'ı sona erdi.
Bu olayı açıklamak için düşünülen birçok sebep var. En çok kabul edilenler arasında, ortam sıcaklığının artmasına katkıda bulunan çok sayıda karbon dioksitin atmosfere atılmasına neden olan yoğun bir volkanik aktivite bulunmaktadır.
Benzer şekilde, karbonhidratların okyanusların dibinden salınımı ve bir göktaşı etkisinin sebep olduğu öne sürülmüştür.
Sebepleri ne olursa olsun, bu, Dünya gezegeninin çevresel koşullarını büyük ölçüde etkileyen çok feci bir olaydı.
jeoloji
Permiyen dönemi, Karbonifer döneminden hemen sonra başlamıştır. Carboniferous döneminin sonunda Dünya'nın bir buz çağı geçirdiğine dikkat etmek önemlidir, bu nedenle Permiyen'de hala bunun kalıntıları vardı.
Benzer şekilde, bu süre zarfında, süper kıta Pangea neredeyse tamamen birleşti, Asya kıtasının güneydoğusu gibi, dışarda sadece küçük toprak parçaları kaldı.
Bu dönemde, Pangea'nın bir kısmı, özellikle Gondwana, ayrıldı ve kuzeye gitmeye başladı. Bu parçanın adı Cimmeria.
Bu kıta şu anda Türkiye, Tibet, Afganistan ve Malezya ve Çinhindi gibi bazı Asya bölgelerinin bölgelerini içeriyordu. Cimeria'nın ayrılması ve ardından yerinden edilmesi, Paleo Tethys Okyanusunun kayboluncaya kadar kapanmasına neden oldu.
Sonunda, zaten başka bir dönemde (Jurassic), bu kıta, Cimmerian Orojenezi olarak bilinen şeye yol açarak Laurasia ile çarpışacaktı.
Aynı şekilde, deniz seviyesi de düşüktü, bu da bir önceki dönemde olan Carboniferous'da olduğu gibi. Aynı şekilde, bu dönemde Hercynian Orogeny'nin son aşaması vardı.
Orocinia Herciniana
Bilindiği gibi, bu tektonik plakaların hareketi ve çarpışmasından kaynaklanan dağların oluşum süreci idi. Yaklaşık 100 milyon yıl sürdü.
Bu östrojen esas olarak iki süper kıta arasındaki çarpışmayı içeriyordu: Gondwana ve Laurasia. Her ne kadar süper kıtasal çarpışma işlemlerinde olduğu gibi, Hercynian orojenezi, Himalayalarınkilerle aynı yükseklikte tepe noktalarına sahip olduğuna inanılan büyük dağ sıralarının oluşumunu sağladı.
Bununla birlikte, onlar sadece fosil kayıtlarına ve projeksiyonlara dayanan uzmanların spekülasyonlarıdır, çünkü bu dağlar doğal erozyon nedeniyle kaybolmuştur.
Hercynian orojenezinin Pangaea oluşumunda kilit bir rol oynadığını not etmek önemlidir.
Mevcut okyanuslar
Permiyen döneminde, dönüşüm geçirmiş olan tek toprak kitleleri değildi. Bazı su kütleleri de dönüştürüldü ve değiştirildi.
- Panthalassa Okyanusu: Mevcut Pasifik Okyanusunun öncüsü olan gezegenin büyüklüğü ve derinliği olan okyanus olmaya devam etti. Bütün kıta kitlelerini çevreliyordu.
- Paleo Okyanusu - Tethys: Bu kıta, Gondwana ve Laurasia bölgeleri arasında Pangaea'nın “O” sini işgal ediyordu. Bununla birlikte, Cimmeria Gondwana'dan ayrılıp kuzeyine doğru yavaş yer değiştirmeye başladığında, bu okyanus bir deniz kanalı haline gelene kadar yavaşça kapandı.
- Okyanus Tethys: Bu dönemde, Cimmeria'nın kuzeye doğru kaymasının ürünü olarak oluşmaya başladı. Paleo - Tetis Okyanusu kapanırken, Cimmeria'nın ardında bu okyanus oluşmaya başladı. Paleo Tethys ile aynı yeri işgal etti. Yunan deniz tanrıçası Thetis'in ismini almıştır.
hava
Permiyen döneminde iklime bazı değişiklikler yapıldı. Dikkat edilmesi gereken ilk şey, bu dönemin buzullarla başladığı ve bittiğidir. Dönemin başında, Gondwana'nın bir kısmı, özellikle güney kutbuna doğru buzla kaplıydı.
Ekvator bölgesine doğru, iklim, fosil kayıtlarını gösterdikleri gibi, çeşitli canlıların gelişmesini ve kalıcılığını kolaylaştıran daha sıcaktı.
Zaman ilerledikçe gezegenin iklimi stabilize oldu. Düşük sıcaklıklar kutuplarla sınırlıyken, ekvator bölgesinde hala sıcak ve nemli bir iklim vardı.
Bu, okyanusa yakın bölgelerde doğruydu. Pangaea içindeki kilometreler, hikaye farklıydı: İklim kurak ve kuraktı. Uzmanların görüşüne göre, bu bölgede yoğun yağışlar ve uzun süreli kuraklıklarla birlikte değişen mevsimlerin yaşanma ihtimalleri vardı.
Periyodun sonuna doğru, çevresel sıcaklıkta bir düşüş oldu; bunu, çeşitli hipotezlere göre çeşitli nedenlerle ortaya çıkaran aynı oranda önemli bir artış izledi: volkanik aktivite ve diğerleri arasında, karbonhidratlar gibi çeşitli gazların atmosferine salınım.
flora
Bu dönemde, atmosferik oksijen seviyeleri bugün mevcut olanlardan biraz daha yüksekti ve bu durum hem botanik hem de zoolojik düzeyde bir dizi yaşam formunun gelişmesine izin verdi.
Permiyen döneminde, bitki yaşamı oldukça çeşitlendi. Carboniferous sırasında baskın olan bitkilerin bazıları varlığını sürdürdü.
Özellikle bu dönemde eğrelti otları grubu belirgin bir şekilde azalmıştır. Benzer şekilde, ekvator bölgesinde bu bölgenin elverişli iklimi sayesinde geliştirilebilecek ormanlar vardı.
Aynı şekilde, Permiyen döneminde baskın olan bitki türü cimnastikçilerdi. Bu bitkilerin, tohumlarının "çıplak" olmalarının temel özelliği olan tohumlu bitki grubuna ait olduğunu hatırlamak önemlidir. Bu, tohumun bir overde (anjiyospermlerde olduğu gibi) gelişmediği anlamına gelir.
Dünya'da görünmesini sağlayan cimnastikçiler arasında ginkgolardan, kozalaklılardan ve bisikletlerden bahsedebiliriz.
ginkgolar
Bu grubun ilk örneklerinin Permiyen döneminde göründüğü düşünülmektedir. Bunlar diocious bitkilerdi, yani erkek üreme organlarına sahip bireyler ve dişi üreme organlarına sahip bitkiler vardı.
Bu tür bitkiler ağaç dikimidir. Yaprakları geniş, fan şeklinde ve 20 cm'ye kadar ulaşabilecekleri bile tahmin ediliyor.
Neredeyse tüm türlerin soyu tükendi, şu anda sadece bir tür bulundu, Ginkgo biloba .
kozalaklı ağaçlar
Adlarını tohumlarının depolandığı yapıya, konilere, borçlu olan bitkilerdir. Bu grubun ilk temsilcileri bu dönemde ortaya çıktı. Aynı bireyde, kadın ve erkek üreme yapıları olan monoecious bitkilerdi.
Bu bitkiler çok soğuk olanlar gibi zorlu ortamlara uyum sağlayabilir. Yaprakları basit, iğne şeklinde ve çok yıllıktır. Sapları odunsu.
sikas
Bu tür bitkiler günümüze kadar gelmiştir. Özellikleri arasında odunsu sap, dalsız ve bitkinin terminal ucunda bulunan pinnate yapraklarından bahsedebiliriz. Aynı zamanda dioikti; Kadın ve erkek gametlerini sundular.
yaban hayatı
Permiyen döneminde, kökeni Devoniyen veya Carboniferous gibi bazı dönemlerde kökenlerine sahip bazı hayvan türleri korunmuştur.
Bununla birlikte, bu dönemde önemli bir grup hayvan ortaya çıktı, uzmanlar tarafından günümüz memelilerinin ataları olarak kabul edilen mamiferoid sürüngenleri. Aynı şekilde, denizlerde yaşam da çeşitlidir.
omurgasızlar
Omurgasızlar grubunda, ekinodermler ve yumuşakçalar gibi bazı deniz grupları göze çarpıyordu. Brachiopod'ların yanı sıra, bivalf ve gastropodların çeşitli fosil kayıtları bulunmuştur.
Aynı şekilde, bu grup içinde ve deniz ekosistemlerinde, bariyer resiflerinin bir parçasını oluşturan porfir kenarı (süngerler) üyeleri göze çarpıyordu.
Bu dönemde fusülinler, büyük çeşitlilik ve gelişim gösteren bir çeşit protozoa vardı. Soyu tükenmiş olmalarına rağmen, fosillerde 4.000'den fazla tür tanımlanacak kadar bol fosil kaydı bulunmuştur. Ayırt edici özelliği, kireçli malzemelerin kaplanmasıyla korunmalarıydı.
Öte yandan, eklembacaklılar, özellikle de böcekler, en azından başlangıçta, Karbonifer'deki gibi tutuldu. Böceklerin boyutunun oldukça önemli olduğu belirtilmelidir.
Buna bir örnek, "dev yusufçuk" olarak adlandırılan Meganeura ve aynı zamanda diğer örümcek grubunun üyeleriydi. Ancak, zaman ilerledikçe, bu böceklerin boyutu yavaş yavaş azalır. Uzmanlar bunun atmosferik oksijen seviyelerinde bir düşüşe bağlı olabileceğini belirtmişlerdir.
Son olarak, eklembacaklılar grubu içinde, bu dönemde diptera ve coleoptera gibi birkaç yeni düzen ortaya çıktı.
omurgalılar
Omurgalılar, hem sucul hem de karasal ekosistemlerde büyük bir genişleme ve çeşitlenme yaşadılar.
balık
Bu dönemin en temsili balıkları arasında köpekbalığı ve kemikli balıklar gibi kondrichitler (kıkırdaklı balıklar) bulunur.
hybodus
Bu kondrichthyan grubuna aitti. Kretase döneminde soyu tükenmiş bir tür köpekbalığıydı. Toplanan verilere göre, farklı yiyecek türlerine uyarlanmış, farklı şekillerde dişlere sahip olduğu için karışık bir diyete sahip olabileceğine inanılıyor.
Geniş olmasına rağmen, sadece yaklaşık 2 metre uzunluğa ulaşabildiklerinden, mevcut köpek balıklarına çok benziyorlardı.
orthacanthus
Soyu tükenmiş bir tür balıktı. Köpekbalıkları grubuna ait olmasına rağmen, görünüşü oldukça farklıydı. Vücudu, yılan balığı ile aynı, uzun ve ince idi. Ayrıca, çeşitli diyetler yapabileceğini düşündüren birkaç diş türü vardı.
amfibi
Bu dönemde birkaç tetrapod vardı (dört ayaklı). Bunlar arasında en temsilcilerinden biri Temnospondyli idi. Carboniferous, Permian ve Triassic dönemlerinde zirveye ulaştı.
Bu, boyutu birkaç santimetreden yaklaşık 10 metreye kadar değişebilen oldukça çeşitli bir gruptu. Uzuvları küçüktü ve kafatasının uzatılmış bir şekli vardı. Beslenmesiyle ilgili olarak, esasen küçük böceklerin avcısı olan etoburdu.
sürüngenler
Bu, büyük çeşitlilik yaşayan bir gruptu. Bu dönemde sözde therapsitler ve ayrıca önyargılar göze çarpıyordu.
therapsid
Mevcut memelilerin ataları olduğuna inanılan bir grup hayvandır. Bu nedenle, bunlar mamiferoid sürüngenleri olarak bilinir.
Ayırt edici özellikleri arasında, her biri çeşitli işlevlere uyarlanmış çeşitli diş tipleri (bugün memeliler gibi) sundukları söylenebilir. Ayrıca dört uzuvları veya bacakları vardı ve diyetleri değişkendi. Etçil türler ve diğer otçullar vardı.
Dicinodontos
Bu tip atepsiler, güçlü ve kısa kemiklere sahip oldukça kompakt bir gövdeye sahipti. Aynı şekilde, dişleri oldukça küçüktü ve burnu doruğa dönüştü. Yemeğe gelince, açıkça otçuluydu.
cinodontos
En büyüğü 1 metre uzunluğunda olan bir grup küçük hayvandı. Mevcut memelilerin yanı sıra, yırtılma, kesme veya parçalama gibi farklı işlevler için uzmanlaşmış farklı diş türlerine sahipler.
Uzmanlar, bu hayvan türünün, memeliler grubunun ayırt edici özelliklerinden biri olan tüylerle kaplı vücuda sahip olabileceğine inanıyor.
pelikozorlar
Dört kısa ekstremite ve uzun bir kuyruk ile biraz kompakt bir gövdeye sahip bir hayvan grubuydu. Aynı şekilde dorsal yüzeylerinde, uzmanlara göre, vücut ısısını sabit tutmak için düzenlemelerini sağlayan geniş bir yüzgeç sundu.
Mesosaurus
Özel söz, bu sürüngen olarak bilinen bir yırtıcı hayvan olduğu kendi tatlı su ekosistemlerini hak ediyor. Vücudu uzun boyluydu ve uzun dişleriyle uzun bir burnu vardı. Dışarıdan, mevcut timsahlara benziyorlardı.
bölünmeler
Permiyen, üç yaşına ayrılır ve sırayla dokuz yaş arasıdır.
Cisuraliense
Bu dönemin ilk bölümü buydu. 29 milyon yıl sürdü ve ardından dört yaştan oluşuyordu:
- Güvence (299 - 295 milyon yıl)
- Sakmariense (293 - 284 milyon yıl)
- Artinskiense (284 - 275 milyon yıllık)
- Kunguriense (275 - 270 milyon yıl)
Guadalupiense
Dönemin ikinci bölümü. 5 milyon yıllık bir süre ile. Üç yaştan kuruldu:
- Roadiense (270 - 268 milyon yıl).
- Wordiense (268 - 265 milyon yıl)
- Capitaniense (265 - 260 milyon yıl)
Lopingiyen'e
Bu dönemin son bölümü oldu. 9 milyon yıl süreye ulaştı. Onu oluşturan çağlar şunlardı:
- Wuchiapingiense (260 - 253 milyon yıl)
- Changhsingiense (253 - 251 milyon yıl.