tam bir stockholm sendromu
örneğidir.
sendroma ismini veren olay 1973 yılında stockholm'de yaşanan bir banka soygununda, rehin tutulan bir kızın bir süre sonra soyguncuya bağlanması ve serbest kalması sonrasında soyguncuyu savunmasından da öte, nişanlısını terk ederek soyguncunun hapisten çıkmasını beklemesi ile sonuçlanmıştır.
işte bu filmde de emel sayın
kaçırıldıktan bir süre sonra, kaçıranlara önce empati
kurmuş, akabinde sempati
duymuş; son olarak da kaçıranların pek tabi en yakışıklısına-tarık akan
- gönlünü kaptırmıştır.
1974 yılında çekilen bu film için, bu bir tesadüf müdür yoksa uluslararası olay göz önüne alınmış mıdır? merak ederim....
ha! unutmadan bir de rivayet olunur ki; emel hanım aşık olma işini film setinde bırakmamış, filmde de seslendirdiği yeşil yeşil
adlı şarkıyı, gerçek hayatta da dilinden düşürmemiştir....