{Çevirmen:4Pollon}
{Düzenleme Ve Kontrol:Deku}
“Tsk, Qing Yun Klanında o kadar harika bir şey mi var? söz etmeye bile değmez.” Jun Wu Xie’nin yanından kayıtsızlık dolu bir ses geldi; dağınık genç sakince nefes aldı, bambu yaprağı çiğnerken elleri başının arkasına koydu. Bai Yun Xian’a hayranlıkla bakan hayran çevrelerine dikkatle baktı.
Çok yumuşak bir şekilde söyledi ama Jun Wu Xie dediğini yakaladı.
Genç Jun Wu Xie’nin bakışlarını fark ettiğinde ona bir hafif bir sırıtış gösterdi. “İksirlere ilgi duymadığımı söylemedim mi? Doğal olarak Qing Yun Klanı ile de ilgilenmiyorum. ”
Genç, Jun Wu Xie kendisinden geçmişken ona dikkat etmediğini açıklamaya çalıştı.
Çaresizce kendine güldü ve artık konuşmadı.
“Bu iki Spiritüel Mücevher ve Dokuz Doğu inci karşılığında ticaret yapmak için ne istersiniz?” Mo Xuan Fei sevgilisinin gülümsemesini gördükten sonra, onun üzerinde savurgan olmaya karar vermişti.
Geçmişte Mo Xuan Fei, Jun Wu Xie’yi Hayalet Şehir’e getirdiğinde, tek bir altın bile harcamamıştı. Yalnızca birkaç sokak yürüdüler ve geri çıktılar.
Şimdi Bai Yun Xian ile yan yana, çok daha cömert davrandı.
Yaşlı adam Mo Xuan Fei’ye baktı, piposundan duman çıkardı ve rahatlıkla “İksirler kabul ediyorum” dedi.
Mo Xuan Fei biraz ürktü.
Bir ulusun İkinci Prensi olarak, her türlü hazineyi görmüş ve onların büyük bir bölümüne de erişmişti. Bununla birlikte, tıbbî gelişmeler ve iksirler açısından, Qi Devleti o kadar gelişmiş değildi ve bu eksikliği olan bir alandı. Değerli iksirler erişemediği ayrı bir yere kilitlendi.
“Yeşim ile seninle ticaret yapacağım” Mo Xuan Fei karşı çıktı. Bai Yun Xian’ın önünde yüzünü kaybetmek istemiyordu, avuç içi kadar büyük, güzel bir yeşim taşı çıkardı. Bu yeşim gerçekten nadir bulunan bir hazinedir. Mo Xuan Fei, Bai Yun Xian’ı etkilemeye kararlıydı.
Ne yazık ki, yaşlı adam ona bir bakış bile atmadı ve piposunu tüttürmeye devam etti.
Onun ilgilenmediği açıktı. İmparatorluk Şehri’nde böyle bir şey olmuş olsaydı, Mo Xuan Fei’yi kim suçlayıp ona hiç karşı koymaya cesaret ederdi? O büyük onurlu bir prensdi ve aslında ondan bir şeyler almak istedi, bu da sizin onun gözüne girdiğinizi ve bunun en büyük onur olması gerektiğini ifade ediyordu. Buna uymazsanız, muhafızlar sizi zindana atardı.
Ama bu Hayalet Şehirdi.
İmparatorluk Şehri’nin altında açılmış olsa da, Qi Krallığı’na ait değildi. Gizemli bir köken tarafından açıldı ve yönetildi, bu gizemli kişiler, maske giyen ve düzeni piyasada tutan kahraman muhafızlara sahipti. Ana akımdan uzakta saklanan benzersiz bir yerdi, ancak bu muhafızlar ile can sıkıcı olaylar engelleniyordu. Ne satarsanız satın, kimse rahatsız etmezdi. Bununla birlikte, birisi ticarette sorun çıkarmak isterse, muhafızlar hemen o kişiyi dışarı atacaklardı.
Ayrıca kirli numaralar oynamaya çalışan insanlar ‘dışarı çıkarıldı’ ve Hayalet Şehir’e geri dönmeleri yasaklandı. Sorunlar üzerinde sıfır tolerans politikası vardı.
Bir zamanlar Başbakanın oğlu hayalet şehirden atıldı ve bütün aileyi rezil etti. Bununla birlikte, Başbakan Hayalet Şehir’de herhangi bir sorun yaratmaya cesaret edemedi ve böyle bir olayın hiç olmadığı iddiası ile sessizce acı çekti.
O zamandan beri insanlar, Hayalet Şehir arkasındaki kimliğin güçlü bir geçmişe ait olması gerektiğini ve kimsenin uğraşmaya cesaret edemeyeceğini biliyordu.
Mo Xuan Fei’ye gelince, Hayalet Şehir’in tam arkasında kim olduğunu bilmiyordu; ancak bunun, kendisinin rahatsız edemeyeceği birisi olduğunu biliyordu. Eğer bunu denerse, Başbakan’ın oğluyla aynı duruma gelebilirdi!