Jeotermalin Endonezya’nın sürdürülebilir kalkınmasının bir parçası olması için taahhüt gerekiyor
Son Dijital Endonezya Uluslararası Jeotermal Konvansiyonu’nun ardından George Barber, Endonezya'da, jeotermal konusunda devam eden bazı zorlukları paylaştı.
George Barber, MudRock Media için kaleme aldığı “JEOTERMAL ÜLKE Gelecek Şimdi: Endonezya’nın Sürdürülebilir Kalkınması için Jeotermal Enerjiyi Taahhüt Etmek” başlıklı harika makalesinde, son Dijital Endonezya Uluslararası Jeotermal Konvansiyonu’nun (DIIGC) harika bir özetini sundu.
Barber, makalesinde, yatırım, Endonezya’nın bilgi birikimi, deneyimi ve daha fazlası gibi konferansın belirli konularını ele alıyor.
Daha kararlı bir bakış açısıyla, Endonezya hükümetinin önemli bir vurgusunu, yani planlanan sondaj keşif programını ele alıyor. Aşağıda, “Sondaj Arama programının sorunu çözmeyeceğini veya kuru kuyu açma riskini azaltmayacağını” anlatarak, Endonezya Hükümeti’nin keşif sondajı yaparak keşif riskinden kurtulma planını sorguluyor. Makalenin özetini aşağıda sizlerle paylaşıyoruz:
“Herhangi bir jeotermal gelişimin ilk aşamalarındaki ana risk, kaynağı bilmek ve jeotermal sistem hakkında olabildiğince çok bilgi sahibi olmaktır. Bu ne sadece yüzey tezahürleriyle, ne de volkanik sistemler ve sıcaklıklarla ilgilidir. Aynı zamanda volkanik olmayan alanları da kapsar, gizli rezervuarlarla, soğuk, orta ve sıcak ısı ile, ayrıca potansiyel elektrik çıktısının tahmin edilebilmesi için rezervuarın geçirgenliği, kırıkları, büyüklüğü ile ilgilidir. Ek olarak sıvıların uzak bölgelere ulaştırılması zor olduğu için mevcut sıvılarla ilgilidir. Ve son olarak düşük, orta ve yüksek sıcaklık jeotermal sistemlerle ilgilidir, (talebe ve maliyete bağlı olarak) teknoloji bunları geliştirmek için vardır.
Bu nedenle sorum basit, keşif riski nasıl azaltılıyor? Benim görüşüme ve aslında diğer görüşlere göre öyle değil. Risk, keşiflerin ilk aşamalarında hala oradadır, DIIGC sırasında yeni bir şey yapılmamaktadır ve hatta önerilmemiştir. Bir konuşmacı, hükümetin yanlış yolda olduğunu, altyapı ve arazi sorunlarını riske atmaları gerektiğini, ancak bence bu riskin çözülebileceğini veya çözülmesi gerektiğini belirtti. Herhangi bir alanın tam potansiyelini bilmiyorsanız, ne yazık ki bunu geleneksel keşif yöntemleriyle yapmak için, jeotermal sistem gereksinimlerinin çoğunun yanıtlanabilmesi adına önce sondaj yapmanız gereken arazi sorunlarını çözmeye çalışın.
Yirmi jeotermal çalışma alanında arama sondajı planlaması (2 ince kuyu, bir standart kuyu) pahalıdır. Bu riskin, sondajdan, yolların inşasından ve lisanslar verilmeden önce azaltılması gerekir. Keşfedilecek alan elli Sq değil en az dört yüz km2 olmalıdır. Yüzey tezahürünü çevreleyen km, alanın tam potansiyelini, gizli rezervuarları anlamanızı gerektirir. Bu bilindikten sonra, talep arttığında tekrar keşfetmeye başlamayın, bu zamandan ve maliyetten tasarruf sağlayacaktır.”
Barber, yazısının sonunda, teknolojiyi temel bir unsur olarak tanımlıyor, petrol ve gaz sektörü kitabından bir sayfa alarak, sondaj teknolojilerini keşfetmeye, keşif çözümlerine vb. değiniyor.
Ne yazık ki, “Endonezya’nın farklı bir şey yapmadıkça hedeflerine nasıl ulaşacağını ve hatta sondaj araştırma programı ile büyük bir para kaybı riski aldığı anlamına geliyor.
GOI’nin yatırımcılar için veri sağlama girişimi iyi bir fikir, yazarın birkaç yıldır savunduğu bir şey. Yine de genel sıkıntılar devam ediyor gibi görünüyor ki, hiç kimsenin, gerçekten ülkenin büyük hırslarını karşılayacak bir dereceye kadar toparlanacağı anlamına gelebilecek bir fikir veya plana sahip olmadığı düşünülüyor.
Kaynak: ThinkGeoEnergy