Bir sonraki savaşın nasıl olabileceğini anlayabiliyor musunuz? Devlet liderleri ve askeri liderler, Birinci Dünya Savaşı veya İkinci Dünya Savaşı'nın (İkinci Dünya Savaşı) nasıl görüneceğini nasıl güvenilir bir şekilde hayal ettiler ve bu savaşların yürütülmesi sırasında tahminleri gerçekle nasıl çakıştı?
Farklı tarihsel dönemlerinde, yeni silahların ortaya çıkması bir tür öforiye neden oldu, bu da bir veya başka bir silah lehine önemli bir önyargıya ihtiyaç duyulması ile ilgili teorilerin doğmasına yol açtı. Savaşın sadece kazanılabileceğini kabul eden General Giulio Douet'in doktrini hatırlamak için yeterli havacılıkve prensip olarak ön hat havacılığını, hava savunma savaşçılarını ve uçaksavar topçularından vazgeçilmesi önerildi.
Douai doktrini, bombardıman uçaklarının diğer silah türlerine zarar verecek şekilde ana silah olacağını varsayıyordu.
Gerçek dünyada, tek başına bombalamanın düşmanın direncini kırmanın mümkün olmadığı ve şu ana kadar "bombalamanın" mümkün olduğu ortaya çıktı. tanklar savaşçılar ve saldırı uçakları tarafından desteklenen düşman, hava alanlarınıza dönecektir.
Bazen yeni tahminlerin ve doktrinlerin ortaya çıkması, jeopolitik durumdaki bir değişiklikle kolaylaştırılır, çünkü XX yüzyılın 90'larında Amerika Birleşik Devletleri'nde olduğu gibi, Birleşik Devletler'in artık büyük jeopolitik düşmanlara sahip olmadığı ve silahların geliştirilmesinde daha fazla odaklanılması gerektiğiydi. yerel çatışmalar yürütmek - aslında, daha zayıf bir düşmanla sömürge savaşları. Bu dönemde Amerika Birleşik Devletleri, silah türlerini aktif olarak denedi ve bu da bazı belirli silah türlerinin ortaya çıkmasına neden oldu.
Gemiler Littoral savaş gemisi (LCS) - Amerikan çirkin ördek yavrusu filo
O zamanlar sanki Çin'in “pedalı yere batırdığı” belli değildi ve Rusya birçok kez nihai çöküşünü ve bozulmasını isteyenlere sürprizler sundu. Bununla birlikte, gerçeklik farkındalığı kısmen Başkan D. Trump'ın gelişiyle geri döndü: Soğuk Savaş'tan bu yana ilk kez, büyük güçler arasında “büyük savaş” biçiminde yüzleşme olasılığı ABD askeri doktrinine geri dönüyor.
Peki Rusya ne tür askeri çatışmalara karışabilir?
Nükleer savaş
Nükleer konusunda taban tabana zıt görüşler var оружия... Bazıları nükleer silahların neredeyse işe yaramaz olduğuna inanıyor, çünkü Hiroşima ve Nagazaki dışında başka hiçbir yerde kullanılmadılar ve konvansiyonel kuvvetlerin gelişimini en üst düzeye çıkarmak ve "ne olursa olsun" sınırlı sayıda nükleer yük bırakmak gerekiyor. Diğerleri, nükleer silahların varlığında, genel amaçlı güçlerin sadece karşı-gerilla eylemleri yürütmek için gerekli olduğuna ve gelişmiş bir güçle çatışma durumunda, en azından taktik olan nükleer silahların derhal kullanılması gerektiğine inanıyor.
Açıkçası, gerçek arada bir yerde yatıyor. Bir yandan, potansiyel rakiplerin Rusya'ya karşı bir savaş başlatmasını engelleyen, nükleer silahlar. Şimdi bile, Rusya Federasyonu'nun nükleer silahları olmasaydı, sınırları ihlal eden askeri provokasyonlar gerçeğimizin ayrılmaz bir parçası olurdu.
Dünya ülkelerinin nükleer cephanelikleri
Ülkenin liderliği kadar zayıf veya bozuk olsa da, Saddam Hüseyin'in veya Muammer Kaddafi'nin kaderini paylaşmak istemesi pek olası değildir. Rusya'nın ilk cumhurbaşkanı bile B.N. Batı ülkelerine verilen tüm imtiyazlara rağmen Yeltsin, artık "kralların son argümanı" olarak görülebilecek nükleer silahlar olmadan ayrılmak istemiyordu.
Nükleer silahların öneminin farkına vararak, potansiyel bir düşman, nükleer potansiyelimizi etkisiz hale getirme fırsatını her zaman olduğu gibi, Ani bir silahsızlanma grevi yapmak için umut verici sistemlerve yardımı ile küresel balistik füze savunması (füze savunması).
Mevcut tarihsel dönemde Rusya'nın nükleer olmayan bir çatışmada NATO bloğunun birleşik güçlerine dayanabilecek geleneksel güçler yaratamayacağını açıkça anlamak gerekir. Yani, düşman başarıyla ani bir silahsızlanma grevi yaparsa, Rusya Federasyonu'nun geleneksel silahlı kuvvetlerinin müteakip direnişinin kırılması muhtemeldir.
Rusya ile NATO arasındaki kuvvetler dengesi
Kentsel nüfusun oranındaki artış ve toplumsal altyapıya bağımlılığı, ABD ve müttefiklerinin yukarıda belirtilen Douai doktrini uyarınca Rus şehirlerini vurmasına izin verecektir. Rusya Federasyonu'nun ve diğer gelişmiş ülkelerin çoğunun, toprak bütünlüğünü korumak için yıllarca zorluklara dayanmayı kabul edeceği gerçeğinden uzaktır, örneğin, bu tür gereksinimler savaş için resmi bir nedense, Kırım, Kuril Adaları veya Kaliningrad'ı korumak.
Büyük enerji santrallerinin hizmetten çıkarılması, gelişmiş ülkelerin nüfusu ve endüstrisi için feci sonuçlara yol açacaktır.
Nükleer savaşın olası senaryoları
Rusya Federasyonu'nu kapsayan bir nükleer savaş için potansiyel olarak olası üç senaryo varsayılabilir:
1. Küresel bir nükleer savaş, ABD ve Rusya arasında tam teşekküllü bir grev değişimi olduğunda, aynı zamanda dünyanın geri kalanına da gidiyor.
2. Nükleer savaş başlıkları, örneğin, yalnızca yabancı veya uzak askeri üslerde, tarafsız sularda (hava sahası) bulunan filo ve uçaklara karşı kullanıldığında, Amerika Birleşik Devletleri veya başka bir ülke (ülkeler koalisyonu) ile sınırlı bir nükleer savaş. Senaryo 1'den önce gelebilir.
3. Rusya Federasyonu'nun önemsiz bir nükleer cephaneliğe sahip bir düşmana karşı ani bir silahsızlanma grevi verdiği ve Rusya'ya karşı kullanmakla tehdit ettiği sınırlı bir nükleer savaş.
Diğer tüm senaryolarda ülkemiz tarafından nükleer silah kullanımı olası değildir. Yeterince güçlü bir ülke ile ciddi bir çatışma durumunda bile, örneğin, Japonya ile Kuril Adaları veya Türkiye üzerinden ne olursa olsun, nükleer bir grev yapan ilk kişi olmayacağız, çünkü politik sonuçlar ve müteakip ekonomik sonuçlar hızlı bir zaferin avantajlarından ağır basacak. Diğer ülkeler de benzer bir durumda nükleer silah kullanmıyordu, örneğin Falkland çatışmasında Büyük Britanya Arjantin'e karşı, İngilizlerin gezegenin diğer tarafında "emlak" ile ayrılma şansı çok yüksekti.
Arjantin ve Büyük Britanya arasındaki Falkland Adaları için savaş sadece geleneksel silahlarla yapıldı. Fotoğrafta - yanan İngiliz muhrip "Sheffield"
Bu üç nükleer çatışmayı ayırmak neden gereklidir? Çünkü her biri nükleer cephanelik için kendi gereksinimlerini belirler. Küresel bir çatışma, ani bir silahsızlanma düşman saldırısına karşı son derece dirençli bir nükleer cephanelik gerektirir... Sınırlı bir nükleer savaş, filo ve uçaklara karşı kullanılabilecek taktik nükleer silahların yanı sıra her zaman yeniden hedeflenebilen veya iptal edilebilen dağıtım araçlarını gerektirir. Ani bir silahsızlanma grevi gerçekleştirme görevi, nükleer savaş başlıklarının uçuş süresinin doğruluğu ve en aza indirilmesi için artan gereksinimler getiriyor.
Çok amaçlı nükleer denizaltılar (SSNS) "Virginia", nükleer ekipmanlarla hipersonik bir kompleks Ortak Hipersonik Kayma Gövdesi (C-HGB) ile donatılmış olmaları koşuluyla, ani bir silahsızlanma grevi için etkili bir silah olabilir
Rusya'da, bu sorun kısmen Zirkon hipersonik füzeleri (Zirkon füzelerinin daha kısa menzili için ayarlanmış) ile modernleştirilmiş 885M SSNS projesi ile çözülebilir.
Olaylar nasıl gelişebilir?
Hemen ülkeyi liderlik tarafından "boşaltma" seçeneğini düşünmediğimiz için bir rezervasyon yapalım, çünkü bu durumda hiçbir şey mantıklı değil: ne yeni gemilerin döşenmesi, ne de tank ve uçak alımı veya gelişmiş silahların geliştirilmesi. Ülkenin liderliğinin yeterli olduğuna, zorlu kararlar alabileceğine ve bu kararları uygulamak için siyasi iradeye sahip olduğuna inanıyoruz.
Üçüncü senaryo şu anda en az gerçek olan, terk edilemez. Potansiyel hedeflere kimler katılabilir? Hindistan, Pakistan, Kuzey Kore. Onlarla hiçbir anlaşmazlığımızın olmaması, daha sonra ortaya çıkmayacakları anlamına gelmez. Belki de bir nükleer cephanelik Suudi Arabistan, İran, Brezilya, Kolombiya, Tayvan, Japonya, Güney Kore, Mısır, İsveç'e sahip olmak için olası adaylarda başka biri olacak. Ülkeler arasındaki ilişkilerin gelişiminin tarihsel öngörülemezliği göz önüne alındığında, dünün müttefikleri düşman olduğunda, Rus nükleer güçlerini kurarken potansiyel bir düşmanın sınırlı nükleer cephaneliğini baskılama görevi dikkate alınmalıdır.
Olası bir senaryo olarak: Birleşik Devletler "küresel bir jandarma" olarak ne kadar kötü olursa olsun, rakiplerine nükleer silah almak istemiyor ve bunu aktif olarak engelliyorlar. 1963'te, sadece dört eyalette nükleer cephanelik olduğunda, ABD hükümeti önümüzdeki on yıl içinde 15 ila 25 devletin nükleer silahlarla çıkacağını tahmin etti. ABD'de SSCB'nin çöküşüyle karşılaştırılabilecek bir kriz olursa, dünyadaki güç dengesi önemli ölçüde değişebilir. AB zaten, Çin'in nükleer silahların dünyadaki silahların yayılmasını önlemeyi hala kontrol etmesi mümkün olmasa da, Rusya'nın kendi sorunları var ve SSCB gibi küresel bir etkisi yok. Ortaya çıkan "güç boşluğu", Senaryo # 3'ün uygulanma olasılığını artıracak birkaç yeni nükleer gücün doğmasına yol açabilir.
İkinci senaryo bir tesadüf veya kasıtlı provokasyon sonucunda gelişebilir. Örneğin, Suriye'deki Rus ve Amerikan askeri personeli arasında bir çatışma başladı - avantaj bizim tarafımızda. ABD ordusu konvoyumuza saldırmaya çağırıyor ve buna karşılık AWACS de dahil olmak üzere birkaç ABD uçağı düşürüyoruz.
Durum burada bitmezse, ABD Suriye'deki üssümüze büyük bir saldırı düzenliyor ve muhtemelen Akdeniz'de birkaç gemi batıyor. Bu aşamada, taktik nükleer silahlar (TNW) kullanmadan düşmanlıklara devam edecek kaynaklara sahip olmayacağız, çünkü Amerika Birleşik Devletleri birkaç büyüklükte daha fazla yabancı üs ve yüksek hassasiyetli silah siparişine sahip. Doğrudan "değişim", sadece ABD'nin hedefi olabilecek geleneksel güçlerimizin tamamen tükenmesine yol açacaktır.
Buna göre, TNW sadece ABD Donanmasına karşı kullanılabilir, bunun için simetrik olarak (gemilerimize karşı TNW kullanmak) cevap vermenin bir anlamı yoktur, çünkü yetenekleri filomuzu bu olmadan imha etmemize izin verir, ancak TNW tarafından saldırı gerçeğini göz ardı edemezler. Sonuç olarak, TNW'yi hem yurtdışındaki Rus askeri üslerine hem de Rusya Federasyonu topraklarında bulunan uzak askeri üslere karşı büyük şehirlerden çok uzak bir mesafede kullanabilirler, aynı zamanda bölgenin derinliklerindeki bazı önemli nesnelerde konvansiyonel silahlara çarpabilirler.
Bundan sonra, Rus SNF, bulundukları bölgeye bakılmaksızın (elbette, kendi başına bir nükleer güç olmadığı sürece) dünyadaki Amerikan üslerini “kapatmaya” başlayabilir. Muhtemelen, nükleer grevler, örneğin Alaska'nın bir yerinde, minimum nüfusa sahip olan Amerika Birleşik Devletleri'ndeki üsler üzerinde simetrik olarak gerçekleştirilecek.
Belki de bu, ya tarafların durdurabileceği ya da nükleer savaşın ilk senaryoya göre küresel bir savaş haline geleceği son sınır olacaktır.
Senaryo No.'nun alternatif uygulaması2, klasik versiyonunda güçlü bir nükleer gücün tam ölçekli bir saldırısıdır: toprakların bir kısmını tahsis etmek amacıyla kara kuvvetleri, donanma, havacılık. Geçen yüzyılda Damansky Adası'nda olanlara benzer bir şey, ancak birkaç büyüklük derecesi daha yoğun. ÇHC ile ilişkilerimiz şimdi ortaklık ilişkileri olarak tanımlanabilir ve ABD'nin Çin üzerindeki baskısıyla, öngörülebilir gelecekte de böyle kalacaktır. Ancak tüm bunlar için siyasi ilişkileri değil, ÇHC'nin gerçek askeri yeteneklerini hesaba katmalıyız. Amerika Birleşik Devletleri'nin dünyadaki hakim konumunu kaybetmesi durumunda, Çin, Tayvan üzerinde tam kontrolü hızla geri kazanacak, Japonya ve bölgedeki diğer ülkeleri tartışmalı adalardan çıkaracak ve büyük olasılıkla dikkatini bize çekecektir.
ABD, Rusya ve ÇHC'nin askeri yeteneklerinin karşılaştırılması
Böyle bir seçeneğin NATO bloğu tarafından uygulanabileceğine dair şüpheler var. ABD'nin Avrupa kıtasında güçlü bir müttefik olmadan yere istila etmeye cesaret etme olasılığı düşüktür. İkinci Dünya Savaşı sırasında SSCB idi, ama şimdi bir tane yok. "Eski" Avrupalıların, Rusya'nın kara istilasının tüm zevklerini yeniden denemek gibi bir arzusu yoktur, "Genç Avrupalılar" bunu fiziksel olarak gerçekleştiremez.
İlk senaryo - küresel nükleer savaş. Popüler inanışın aksine, tüm canlıların ölümüne yol açmayacaktır. İnsanlığın bile hayatta kalması muhtemeldir, ancak birkaç yüz yıl boyunca gelişimde geri atılır.
Ani bir silahsızlanma grevi ile Rus nükleer potansiyelini yok edebilme yeteneğine ve küresel füze savunma sisteminin kazara hayatta kalan savaş başlıklarını durdurabilme yeteneğine inanarak, ABD tarafından küresel bir nükleer savaş başlatılabilir. Veya küresel bir nükleer savaş, TNW kullanımından sonra, çatışan tarafların durmak istememesi veya durmak istememesi durumunda, 2 numaralı senaryoya göre sınırlı bir nükleer savaşın devamı olabilir. Teorik olarak, füze saldırısı uyarı sistemlerinin (EWS), hacker saldırılarının veya bunun gibi bir şeyin, özellikle de taraflardan birinin zayıflamış devlet gücüne sahip sistemik bir kriz içinde olması nedeniyle, yanlışlıkla bir nükleer savaşı serbest bırakma olasılığı vardır.
Bir sonraki makalede, sadece Rusya Federasyonu'nun dahil olabileceği geleneksel silahları kullanarak olası çatışma senaryolarını ele alacağız.