2 (14) Mart Ayı 1884, Rus oryantasyonuna karşı olan rakiplerinin önemsiz bir direnişinden sonra, gen tarafından yönetilen Rus kuvvetleri, Türkmenistan'daki aynı adın vahasının merkezi olan Merv'e girdi. Komarov. Derhal kölelerin serbest bırakılmasını takip ediyor. 700 insanlar hakkında oldukları ortaya çıktı - Tekins, Persler, Buhara vatandaşları, vatanlarına geri dönme fırsatı verildi. Horasan’da kölelere yapılan baskınlar sona erdi. Çok geçmeden bir söz belirdi: “Beyaz Kral, Türkmenlere karşı korunmak için Allah tarafından gönderildi.”
Merv'in ardından Rus vatandaşlığının diğer Türkmen kabileleri tarafından tanınması takip edildi. Şimdi İngiliz Dışişleri Bakanlığı'nın "cıva" sadece yoğunlaştı. Aksine, Belçika askeri gözlemcisinin görüşlerine göre, bunun yerine Rus tehditlerinin Herat'a yönelik vizyonlarının kabusu görüldü. İngiltere’de, Rus tehdidinin İngiliz Hindistan’a yakın olması nedeniyle ülkenin kamuoyunu gözünü korkuttu. Bu broşürlerden biri olan “Merv fethedildi” dedi, ancak Alexander III asla inkar edemediğini - İngiliz halkının güvenini kaybetti. ”Parlamento, Herat'ın 240'teki Merv'den uzakta olduğunu belirtti. Quetta - 514'te Herat'ın kaderi şimdi tamamen Rusya'nın ellerinde. Şehrin bu zamandaki tahkimatı tamamen eskiydi ve modern bir kuşatmaya dayanamadı (1884 - 1887’te İngilizlerin gözetimine alınmaya başlandı). Onlara göre, bölge sakinleri basitçe şehirde kibirli ve kibirli davranan Afgan askerlerinden nefret ediyorlardı.
“Garnizon ne kadar cesurca mücadele etse de, kentin gurur duyduğu bu yüksek inançların koruması altında bulunduğunu” belirtti. Bölgedeki İngiliz uzmanlardan biri, “eğer halkın semptomlarından şüphe yok. tarih Geçmişin bir anlamı var - onu Afganların boyunduruğundan kurtarabileceklerin tarafında olacak ve bu nedenle Afganistan'ın kuzey-batı sınırındaki kabilelerin belirli durumlarda Rusların tarafını alacağını iddia etmenin yasak olduğunu ”söyledi. Türkmenistan'da, 1880 aktif demiryolu inşaatına devam etti. Ayrıca Londra'nın dikkatine geçmedi. Zaten Hazar Denizi kıyılarından Kızıl-Arvat'a kadar uzanan 217 versiyonları, İngiliz basınına göre, Rusya'ya karşı Hindistan kampanyasının hazırlandığına dair net kanıtlardı.
Yakında, bu korkular göründüğü gibi bir onay aldı. Türkmen aşiretlerinin Afganistan ile olan sınırı kesin olarak tanımlanmadığından ve Kabil, bazı Türkmen aşiretlerinin kolları aşikar olarak kabul ettiğinden, Khyber Geçidi için en uygun yol olan Herat'a giden bölgeler tartışmalı olduğu için, daha ciddi bir sorun ortaya çıktı. İngiliz Hindistan Her şeyden önce, Saryk Türkmen tarafından doldurulan Pende vahasıyla ilgiliydi. Britanya'nın konumu basit ve tutarlıydı - Londra, tamamen doğal ve tarihsel temelde olduklarını düşünerek, Emir'in iddialarını tam olarak destekledi. Daha önce İngilizlerin Afganistan'ın eteklerinde birleşmesini iddia etmede kategorik olmadığı belirtilmelidir.
“Hiç bilimsel olarak tanımlanmayan ülkelerde,” Hindistan'dan 20 Mayıs 1870 Genel Sekreteri, Hindistan'dan 70'un bu konuyla ilgili olduğunu ve sınırlarının az çok harekete maruz kaldığını bildiren sınırları kesin bir şekilde tanımlamak zor olabilir. Son ifade, İngilizlerin Afganistan'ın tarihi topraklarını mutlak bir hassasiyetle değerlendirdiği Wakhan ve Badakhshan ile ilgili değildi. 29'in başında meydana geldi. Sorunu çözmek zordu. “Orta Asya'da,” Kasım 11'i (Aralık 1872'i) XNUMX, XNUMX'teki Prens Gorchakov'a rapor verdi. Kaufman, herhangi bir coğrafi veya siyasi durumu tespit etmenin başka bir yolu yok, kişisel bir soruşturma veya olay yerinde gözlem gibi. Henüz bu çareye başvurmadım; Bu ülkelere, en azından bilimsel araştırma bahanesiyle bir Rus yetkilinin gönderilmesi, Afganistan’da alarma neden olabilir ve Doğu Hindistan Hükümeti’nde şüphe ve tutuklamalara neden olabilir. ”
Genel Vali, Badakhshan'ın Buhara ve Afganistan'dan bağımsızlığının tanınmasını ve böylece İngiltere ve Rusya'nın etki alanları arasında en iyi çözüm olarak tarafsız bir kemer yaratıldığını düşündü. İngiliz yetkililer bu yaklaşımı en başından beğenmediler. Bunun nedeni basitti - Buhara'nın Londra'daki Rus etki alanına geçişinden sonra, Hindistan'ın bölgenin en dağlık bölgesi boyunca, pratikte ve şu anda herhangi bir önemli askeri kitleye erişilememesi nedeniyle tehdit edilebileceğinden korkuyorlardı. Rusya, genel olarak, Kabil'in ötesinde bu bölgelere girme hakkını tanımayı reddetti ve bunun sonucunda birkaç yıl Londra ile St. Petersburg arasındaki durgun ve sonuçsuz yazışmalarda geçti, bu sırada Afganistan'ın kuzey-batı sınırları sorunu neredeyse hiç etkilenmedi. Sadece 1874’ta İngiliz makamları, Orta Asya hanlıklarının yenilgisinin Türkmenlerin, Amir’i zor duruma sokabilecek Herat’a göç etmelerine neden olacağından korkmaya başladı. Sonra Londra'da kontrolsüz göçebelerin sınır anlaşmazlığına neden olacağından korkuyorlardı.
15 (27) Mart ayında Berlin'deki 1884, üç yıllık Avusturya-Rusya-Alman anlaşması olan 1881 için uzatıldı, bu yakın gelecekte Rusya için çok önemliydi. Haziran ayında, 1884 Pende vahasındaki bir Rus gezgin tarafından tutuklandı. Rus makamlarından keskin bir protesto yapıldı ve mahkum serbest bırakıldı. Olay çözüldü, ancak sınırlanmayan sınır kaygı uyandırdı. Rusya-İngiliz müzakereleri, Rusya-Afganistan sınırını 400 - 450 km uzunluğundaki bir alanda tutmaya başladı. İngiltere'nin isteği üzerine bu sorunun çözümü ombudsmana devredildi. Aynı zamanda, St. Petersburg’ta sınırda kurulan komisyonun bölgenin harita araştırması yapması ve sınırlama alanını tanımlaması gerektiğine ve nihayet Rusya ile Birleşik Krallık arasında yapılacak bir anlaşmayla karara varması gereken bölünme projelerinin ana hatlarını çizmesi gerektiğine inanılıyordu. Londra, sınır meselesinin nihayet yerinde karara bağlanacağını varsaydı. Sınır komisyonunun İngiliz departmanının gözetimi altında, tüm bir işten çıkarma gönderildi - 1019 kişi. 1276 develerine ve 774 atlarına vagon treni ile. İçinde topograflar sadece 28 idi.
İngilizler desteklerinin ortaya çıkmasını sağladılar ve onu daha kuvvetli davranmaya çağırdılar; askerleri hangi tartışmalı sınır noktası olursa olsun, Rusların onlara dokunmaya cesaret edemeyeceği konusunda ısrar etti. Afgan komutanına Emir tarafından İngiliz subaylarının tavsiyesi olmadan hiçbir şey yapmama emri verildi. İngilizlerin dekolmanı sınırın tartışmalı kısmında değildi, ancak askeri danışmanlar oraya gönderildi. Varlıkları kısa sürede kendini hissettirdi. Ocak ayının başlarında 1885, Afganlar sınırında yoğunlaşan az sayıdaki görevimizden faydalandılar. Bir şeyler yapma ihtiyacı gen.-. AV Komarova, 4 ağzı ve 4 dağ kabukları üzerinde konsolide bir kopma oluşturur. Ocak ayında 22 (Şubat 1), Aşgabat'tan ayrıldı ve 4 (16) Şubat ayında Merv'e ulaştı ve burada 2 Cossack Yüzlerce ve 3 inci Türkistan Taburu ile katıldı. O zamanlar, Türkmenistan'da aktif demiryolu inşaatı devam ediyordu, ancak Merv, yalnızca Haziran 30 (Temmuz 12) 1886'inde Aşkabat'a bağlıydı.
Sınırdaki küçük çatışmalar Şubat 1885 kadar erken başladı Mart ayında, İngiliz temsilciler tarafından kışkırtılan Afganlar 1885, birliklerini Kushka Nehri'ne itmeye başladı. Bunu, Kushka'nın tasvirine ilişkin müzakerelerde provokasyonlar izledi. Gene. Komarov çarpışmaları önlemek için emir verdi. Rusçada, sol bankada her biri birkaç kişiden oluşan sadece üç Rus makamı vardı. Afganlar derhal zayıflık için kısıtlama aldı. Birkaç tekrarlama yaptılar, Rus postalarına yaklaştılar ve cezalara hakaret etmeye başladılar. Güçlü bir reaksiyonun yokluğu açıkça tetiklenir. Çatışma açıkça kaçınılmazdı ve askerler 120 mühimmatı ve 2 kraker günü dağıtıldı. 14 (27) Mart direkleri güçlendirildi, nehrin geçişi için hazırlıklar yapıldı. Afganlar çok daha etkileyici bir güç gösterisi ile cevap verdi. Binicileri, Türkmen olmadıklarını ve korkak olmadıklarını göstereceklerini söylediler. Açıkçası, bunun kanıtı olarak, Afgan nöbetleri nehrin Rus yakasında ortaya çıktı.
17 (29) Mart Komarov, Afgan komutanına Kushka'nın sol yakasından ve Murghab'ın sağ yakasından Kuşka'nın birleştiği noktaya gönderilmesini önerdiği bir mektup gönderdi. Buna karşılık, Afganlar bu gönderileri güçlendirmeye ve aktif olarak kazmaya başladılar. Aktif eylemlerden kaçınan aracıların rolü oynadığı düşünülen İngiliz misyonu, Afganlar ise, yaptırımlarının etkili olamayacağı iddia edilmeksizin İngilizlere başını salladı. Akşamları, Komarov memurları topladı ve şunları söyledi: “Egemen İmparator, Tash-Kepri'deki Kushka'ya sıkı bir şekilde durma emri verdi. Kushka'nın bu görevini görevleriyle meşgul eden Afganlar, gittikçe daha fazla ilerliyor, her iki taraftaki kopuşumuzu kucaklıyor, buna tahammül edilemez. Huzurlu bir sonuca ulaşmak istediğim görüşmeler, istenen sonuçları vermedi, neden Afganların pozisyonlarına yarın sabaha karşı saldırmaya karar verdim? ”
18 (30) Mart, bir Afgan kuvvet kuvvetine 2600 sürücüleri ve 1900 piyade adamları tartışmalı bölgelere girmeye başladı. Döndürme teklifi yoksayıldı ve 18 (30) March geni. AV Komarov Afganları parçaladı ve attı. Kayıpları harikaydı. Afganlar'ın arka tarafında, dik bankalara sahip bir nehir ve 20 uzunluğunda ve 5 genişliğinde tek köprü vardı. Murghab Nehri'nin bir kolu olan Kushka Nehri, yılın çoğu için geniş değildir (6,5 - 7 metre) ve yazın tamamen kuruduğu yerde her yerde soluyor. Ancak ilkbaharda - Şubat ayının ortasından Nisan ayının başlarına kadar - dağlardan suyla doluydu ve tehlikeli ve çalkantılı bir akış haline geldi. Afgan piyadeleri pistonlu tüfekler ile donanmıştı, ıslak zamanlarda savaş sırasında etkilenen çok sayıda yanlış ateş verdiler.
Berdan sisteminin tüfeği çok başarılı ve etkili bir şekilde kendini gösterdi. Yangın söndürmesi son derece enerjikti. Bir 122.021 atışı yapıldı, tüfeğe kabaca 85 - 95 verildi. Savunucular, ateş tarafından bastırıldı ve panik ve çarpışmaların ateş altında başladığı girişte köprüye çekildi. Rus piyade ile birlikte, Türkmen atlı milisleri cesurca savaştı. İlk başarısızlıktan sonra, başarıyla karşı çıktı ve düşmanı takip etti.
Afganlar cesurca savaştı - tüm 17 yaralı ve sağlıklı 8 askerleri esir alındı - ama yine de kaçmak zorunda kaldılar - toplarını terk ederek - 4 tarlası ve 2 dağı İngiliz ve 2 dağı Afgan silahları. Hala kaçan şiddetli bir arayış yoktu - savaştan birkaç gün önce nemli hava vardı, yağmur yağdı, öğleden sonra kar yağdı, atların toynaklarının altındaki zemin çamur haline geldi. Kushka ve nehrin sol yakası üzerindeki köprü Afgan askerlerinin cesetleri ile doluydu. Geri çekilmenin Herat'a giden yolu da korkunç bir manzaraydı. Düşen kar ve ilk donlar, Afgan dekolmanı yenilgisini tamamladı - yaklaşık 1 bin kişi kaleye ulaştı. Komarov'un ekibi, öldürülen 1 görevlisini ve 10 yetkilerini ve yaralı 3 görevlisini ve 29 yetkilerini kaybetti.
Savaştan sonraki ertesi gün, General, Savaş Bakanına bir telgraf gönderdi: “Afganların alçakgönüllülüğü, Rusya'nın onurunu ve itibarını korumak için Mart ayında 18'lerine saldırmak için Kushka Nehri'nin her iki tarafındaki pozisyonlarını kuvvetle güçlendirdi. Tam zafer, bir kez daha Orta Asya'daki Egemen İmparatorun birliklerinin ihtişamını kapsıyordu. 4000 silahlı, 8 silahlı, mağlup olmuş ve dağılmış, 500'in öldürdüğü, tüm topçu, iki bayrak, tüm kamp, nakliye ve malzeme kaybına uğrayan XNUMX insanlarında düzenli birliklerin Afgan'ın ayrılması. Afganların eylemlerine önderlik eden, ancak savaşa katılmayan İngiliz subaylar, korumamızı istedi; ne yazık ki, benim tarafımdan gönderilen konvoy onlarla yetişmedi; kaçan Afgan süvarileri tarafından Bali Murgav'a götürüldüler. Afganlar cesur, enerjik ve inatçı bir şekilde savaştılar, örtülü siperlerde kalanlar savaştan sonra bile teslim olmadılar; Tüm şefleri yaralandı veya öldürüldü. " Afganların eylemlerine ilişkin İngiliz liderliği mahkumların ve belgelerin ifadesiyle kanıtlandı.
Yerel Türkmenler - Saryks ve Tekins kabileleri - zafer kazandı. Afganlar'dan nefret ettiler ve yenilgilerinden memnun oldular. Birkaç gün ölüleri gömdü. Rout tamamlanmıştı. 1,5-bin Rus takımının 4 tüfekleri ile böylesine ezilmiş bir başarısı sadece Kabil'i etkilemedi. Daha az etkilenmedi, Komarov’un müteakip dostça hareketi. Mart 20'te (Nisan 1), Herat valisine bir mektupla hitap etti ve yaralı Afganların gerekli yardımı aldığını ve öldürülenlerin hepsinin Müslümanların cemaat ayini gözetilerek gömüldüğünü bildiren bir mektupla geldi. “Sakin olabilirsiniz” diye ekledi, “İstediğimi elde ettim ve kampımı Kushka'da bile taşımam. Afgan birlikleri ve dostça ilişkilerdeki konularla, hiçbir düşmanca amacı olmadan kalıyorum. ”Neredeyse önemsiz olan çatışma, kuvvetin tarafında olan Orta Asya'yı gösterdi. Çeşitli kabilelerin delegasyonları himaye talepleriyle Komarov'a dönmeye başladı. Çatışma beklenmedik bir şekilde geldi - Anglo-Rus sınırlandırma komisyonunun çalışması tartışmalı konuların çözümüne yol açmalıydı. Güçlü olan tepki oldu haber.
“Bu olayın haberi İngiltere'deki en büyük etkiyi yarattı. - Okurlarına "Avrupa Herald" ı söyledi. - Afganlara uygulanan darbe, İngilizler tarafından sebepsiz olarak kendi masrafları ile kabul edildi. Gerçek şu ki, Kushka çatışmasıyla eşzamanlı olarak, Emir Abdurakhman’ın Hint Vali Döfferin’le (Frederick Dufferin - A.O) bir araya gelmesi vesilesiyle, İngiltere’nin Afganistan’ı tüm dış saldırılara karşı koruma konusundaki resmi kararlılığı resmi olarak ifade edildi. ” Afganistan'ın emeği 9 - 31 March, gerçekten Hindistan Vali Yardımcısı - Raval Pindi'nin yazlık evinde kaldı. Afganistan toprakları boyunca İngiliz birliklerini geçme izni almaya çalışan vali davetine oraya geldi. İşte emir, Kushka savaşıyla ilgili haberleri aldı.
Abdurakhman Han’a göre, “Ruslara İngilizlerin bir arkadaşı olduğumu göstermek için ...” bunu yapmak için bunu yaptı. Afganistan’a maddi yardım sağlama sorununun çözüldüğü Dafferin’le yaptığı bir toplantıda, emirine fahri bir kılıç verildi. Onu elinde tutan Abdurakhman, “Bu kılıçla İngiliz hükümetinin tüm düşmanlarını yok etmeyi umuyorum.” Dedi. Bu söz daha önemliydi, çünkü Afganistan'daki İngiltere otoritesi Kushka'daki savaştan sonra ciddi şekilde sarsıldı. Londra’nın öfkesinin sınırı yoktu. Avam Kamarası'nda konuşan Gladstone, Rusya’yı Afganistan’a karşı saldırganlıkla suçladı ve hükümetten olağanüstü masraflar talep etmesine neredeyse oybirliği ile destek verdi - 1 milyon lira. 27 Nisan ayında, parlamento askeri harcamaları için zaten 11 milyon liraya oy verdi. Rus-İngiliz ilişkileri derin bir krize girdi, İngiliz basını Komarov’un görevden alınmasının iddia edilmeye hazır olduğu iddia edilen Herat’a yönelik tehdit konusunda geleneksel bir sızmaya başladı.
1884'te genin eserinin İngiltere'de yayınlanmış olması oldukça karakteristiktir. Charles MacGregor “Hindistan Savunması”, Rusya'daki saldırganlığın Hindistan'daki planlarına sert bir muhalefetin gerekliliği hakkında konuştu. MacGregor, Herat’ın ele geçirilmesinin, Rusya’nın bu en önemli İngiliz sömürgesinin fethi konusundaki ilk adımını ele aldığını düşündü ve sınırlarının tamamı boyunca ve hepsinden öte, Boğaz’da Rusya’ya sistemik bir muhalefet çağrısında bulundu. Britanya'nın Hindistan savunmasının ön cephesi Afganistan'dı ve bunun anahtarı Herat'tı. General, “Herat’ın Ruslar’ın işgali, Hindistan’daki İngiliz otoriteleri için aşırı bir tehlike oluşturuyor” dedi. MacGregor, Almanya, Türkiye ve Pers’lerle ittifak ve Rusya’nın Güney Kafkasya ve Kafkasya’daki mülklerine yönelik bir grev çağrısında bulundu. “Ciddiyetle mahkumiyetime tanıklık ediyorum” diyerek okuyucularına, “Rusya-Hindistan sorununa gerçek bir çözümün Rusya Kafkaslar ve Türkistan'dan ayrılmadan asla gerçekleşemeyeceğini” söyledi. Yayın, resmi makamları rahatsız etti, ancak Kushka’nın yaptığı açıklamada düşünceleri birçoğunun vahiymiş gibi görünüyordu.
Londra Anglo-Hint ordusunun güçlendirilmesini emretti, İngiliz askerlerinin sayısını 11 bin kadar artırdı, böylece 70 silahlarıyla 414 bine, yerli birliğini 12 bine yükselterek 128.636'e yükseltti. pers. Bu zamana kadar Anglo-Hint ordusunun toplam sayısı,% 220 olanı İngilizce olan 400 33 kişiydi. Neredeyse Sipah ayaklanmasından sonraki tüm toplar yalnızca Avrupa bölgelerinde yoğunlaşmıştı. Yerel birimlerin 1 / 3 görevlisi İngilizdi, Hintliler şirketlere ve yarı filolara komuta ettiler. Tüm İngiliz-Hint ordusu üç gruba ayrıldı: Bengal, Bombay ve Madras ordusu. Yerel prensler ordularını da korudular, ancak kural olarak, yalnızca topraklarında düzeni sağlamak için uygun olan, iyi eğitilmiş ve silahlı feodal milislerdi. 1885'in baharında, yani krizin zirvesinde, iki ordu birliği (25 bin İngiliz ve 31 bin yerlisi) ve yedek bir bölümden (6 bin İngiliz ve 13,5 bin yerli) oluşan aktif bir ordu kurmaya karar verildi. arka.