Fransız edebiyatında 1900'lerin başında Jules Romains tarafından başlatılan bir hareketti. Bir grubun üyelerinin aynı anda bir şeyler yaptığı veya düşündüğü kolektif bilinç ve kolektif duygu fikirlerine dayanan bir hareketti. Ünanimizm, bireysel yazarın bilincini aşan bu fenomenlerle sanatsal bir kaynaşma ile ilgilenir. Georges Chennevière, Henri-Martin Barzun, Alexandre Mercereau, Pierre Jean Jouve, Georges Duhamel, Luc Durtain, Charles Vildrac ve René Arcos da dahil olmak üzere, çoğu Abbaye de Créteil ile ilişkilendirilen bazı yazarlara bazen animistler deniyordu.
Amaç ve Özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Kökenlerini hayatın içine kadar ilerleten, onu tanımlayarak etkilemeye çalışan, hayatı bütünüyle ele alarak; çağdaş bir klasisizm meydana getirmek amacındadır.
Toplumsal konuları işleyerek insan kardeşliğini dile getirir. Ayrıca, insanlığın ilk adımları, uygarlığın gelişimi, aile-insan sevgisi, evrensel bir cumhuriyet gibi konuları da ele alır.