Kara film, dedektif kahramanları, keyifsiz ortamlar, gölgeli ışıklandırma ve kaderci bir tonla karakterize edilen 1940'lar ve 50'lerden bir Amerikan film yapım tarzıdır. Bu tür, film yapımcılarını bugüne kadar etkileyen unutulmaz sinema unsurları ve mecazları oluşturdu.
Temel Çıkarımlar: Kara Film
- Kara film, esas olarak 1940'lar ve 1950'lerde yapılan bir kara dedektif filmi türüdür.
- Bu türün, özellikle ışıklandırmayla ilgili çarpıcı görsel efektler yaratmak için düşük bütçeli film yapım hilelerini kullandığı biliniyor.
- Kara filmin dikkate değer örnekleri arasında The Maltese Falcon, Double Indemnity, Sweet Smell of Success ve Touch of Evil sayılabilir.
Kara filmin kökenleri
Diğer stilistik türlerin aksine kara film, klasik Hollywood döneminin film yapımcılarının yapmak için yola çıktıkları bir tür değildi. Aslında, sözde kara film tarzındaki filmler, Fransız film eleştirmeni Nino Frank'in 1946'da bu terimi icat etmesinden önce altı yıl boyunca popülerdi.
Frank terimi, Hollywood stüdyoları tarafından yayınlanan düşük bütçeli "karanlık film" suç dramalarını tanımlamak için kullandı. "Gangster filmi", en azından DW Griffith'in 1912 tarihli kısa filmi The Musketeers of Pig Alley'den beri var olmasına rağmen, kara filmin kendine özgü tarzı ve sunumu yeniydi. Kara film, 1930'larda popüler olan düşük maliyetli, eğlenceli ciltsiz kitaplar olan Amerikan sert kaynatılmış polisiye romanların popülaritesinden ortaya çıktı. Raymond Chandler gibi yazarlar tarafından yazılan bu kitapların popülaritesi Hollywood'un dikkatini çekti. Aslında, Chandler ve diğer polisiye romancıları, 1940'larda film senaryosu yazan çalışmalar buldular.
Kara film özellikleri
Kategori birçok kara film filmi oluşturulduktan sonra ortaya çıktığı için, kara film tanımı üzerinde evrensel olarak mutabık kalınan bir şey yoktur. Bununla birlikte, türün çoğu örneğinde bulunabilecek bazı temel unsurlar vardır.
Karakterler
Standart kara film kahramanı, kişiliği genellikle karanlık bir geçmiş veya ahlaki belirsizlik gibi gri tonlara sahip özel bir göz veya dedektiftir. Diğer bir standart karakter ise femme fatale: Şüpheli veya belirsiz sadakatleri olan arzu edilen, saldırgan bir kadın. Kara film filmleri genellikle gangsterler, kumarbazlar, boksörler ve gece kulübü sanatçıları gibi toplumun ahlaki sınırlarında var olan destekleyici karakterlerle doldurulur.
Lokasyon
Kara film filmlerinin çoğu New York'ta veya Los Angeles'ta geçer. Şehir, hem göz alıcı bir yüzeye hem de çirkin bir bele sahip olarak sunuluyor. Los Angeles'ta çekilen birkaç kara film filmi, bir stüdyo alanında çekim yapmak yerine yerinde çekimden yararlandı.
Aydınlatma
Düşük bütçeleri karşılamak için kara film, yoğun gölge kullanımıyla keskin bir aydınlatma özelliği gösterme eğilimindedir. Özellikle şüpheli gölgeler oluşturmak için düşük anahtarlı aydınlatma tekniği olmak üzere, gölgelendirme tarafından gizlenen karakterlerin çekimleri yaygındır.
Anlatı tonu
Soğuk Savaş dönemindeki tavırları yansıtan birçok kara film filmi, alaycı veya kaderci tonlara sahiptir ve kahramanlar kendi kontrolleri dışındaki koşullar nedeniyle çaresiz durumlara girerler. Kara filmde yaygın olan diğer hikaye anlatma araçları, hikayeyi birinci şahıs bakış açısıyla anlatmak için geri dönüşler ve seslendirmelerdir.
En iyi kara film filmleri
Özellikle, Yurttaş Kane ve Kazablanka gibi klasikler de dahil olmak üzere 1940'ların ve 1950'lerin birçok Hollywood filmi, kara film ile stilistik ve anlatı benzerliklerine sahiptir, ancak bilim adamları ve eleştirmenler bunları genellikle kara filmin dışında görürler. Aşağıdaki liste kara film türündeki en tanınmış filmlerden bazılarını içermektedir.
Malta şahini (1941)
Warner Bros
Dedektif romancı Dashiell Hammett'in The Maltese Falcon'un önceki iki uyarlaması bu uyarlamadan önce yapılmış olsa da, John Huston'ın 1941 versiyonu bir kara film klasiği olmaya devam ediyor. Humphrey Bogart, bir cinayet ve çok sayıda gölgeli birey tarafından imrenilen bir kuş heykelinin yer aldığı karmaşık bir davaya karışan özel gözlerden Sam Spade'i oynuyor. The Maltese Falcon'un hikayesi, sonraki düzinelerce filmin takip ettiği bir prototip oluşturdu.
Çifte tazminat (1944)
Paramount Pictures
James M. Cain'in polisiye romanından uyarlanan Double Indemnity, senaryoyu ünlü polisiye yazarı Raymond Chandler ile birlikte yazan Billy Wilder tarafından yönetildi. Sigorta satıcısı Walter Neff (Fred MacMurray), güzel Phyllis Dietrichson (Barbara Stanwyck) tarafından kocasını öldürmesine ve bunun bir kaza gibi görünmesine yardımcı olması ve böylece sigorta ödemesinin iki katını alması için baştan çıkarılır. Plan, Neff'in meslektaşı Barton Keyes (Edward G. Robinson) şüphelenmeye başlayınca çözülmeye başlar ve Neff, Phyllis'in onu aptal yerine koyduğundan şüphelenir. Stanwyck performansıyla Oscar'a aday gösterildi ve karakteri femme fatales filmlerinin arketiplerinden biri oldu. Filmde kullanılan "jaluzi" aydınlatması, kara filmin alameti farikası oldu.
Sunset blvd. (1950)
Paramount Pictures
Billy Wilder's Sunset Blvd. Kara filmin ortak anlatı unsurlarının çoğundan kaçınır, tartışmasız türün en önemli eserlerinden biridir. Film, Hollywood'un karanlık yüzünü anlatıyor; mahvolmuş senaryo yazarı Joe Gillis (William Holden), geçmiş şöhretine takıntılı, yaşlanan sessiz film yıldızı Norma Desmond (Gloria Swanson) ile ilgileniyor. Sunset Blvd. gangsterler için kısa olabilir, ancak toplumun karanlık kenarlarını diğer kara film filmleri kadar etkili bir şekilde dramatize eder.
Başarının tatlı kokusu (1957)
United Artists
Yönetmen Alexander Mackendrick'in Sweet Smell of Success, ünlü bir gazete köşe yazarı (Burt Lancaster) tarafından uyuşturucu bulundurmaktan bir caz müzisyeni kadrosuna girmesi için şantaj yapılan New York basın ajanı Sidney Falco'yu (Tony Curtis) izliyor. Çarpıcı anlatı, Falco'nun keyifsiz gece kulübü sahnesinde itibarını sağlam tutmaya çalışırken köşe yazarının etkisiyle tartışmasını konu alıyor. İlk çıkışında bir gişe başarısızlığı olan Sweet Smell of Success, daha sonra eleştirmenler ve izleyiciler tarafından 1950'lerin kara filminin klasik bir örneği olarak kabul edildi.
Kötülük Dokunuşu (1958)
Universal Pictures
Kara film tarzının çoğunu Citizen Kane (1941) ile tanımladıktan ve kara film klasiği The Third Man'de (1949) başrol oynadıktan sonra Orson Welles, birçok eleştirmen tarafından son kara film filmlerinden biri olarak kabul edilen Touch of Evil'i yazıp yönetti. Şimdiye kadar yapılmış. Charlton Heston, bir arabaya yönelik bombaya tanık olan ve soruşturmaya dahil olan Meksikalı bir uyuşturucu uygulama ajanı olarak rol alır.
Universal tarafından kesilen orijinal versiyon, Amerika Birleşik Devletleri'nde başarısız oldu. Welles'in düzenleme notlarını takip eden 1998 restorasyonu daha büyük beğeni topladı.
Kara film mirası
Kara film tarzı özellikle belirli bir döneme bağlı olduğundan, türün 1950'lerde resmen sona erdiği kabul edilir. Bununla birlikte, o zamandan beri yüzlerce film kara film unsurlarını benimsemiştir. Kara filmden etkilenen daha yeni filmler arasında Blade Runner (1982), LA Confidential (1997), The Big Lewbowski (1998), Sin City (2005) ve Blade Runner 2049 (2017) bulunmaktadır. Bu filmler, kara film tarzının temel unsurlarını yeniden üretmek için genellikle "neo-noir" olarak adlandırılır.