Canlı ve mecazi bir tanım ... Neşe, kişilik, karşılaştırma ve metafor nedir
26.02.2019, 09:11
Canlı ve mecazi bir tanım ... Neşe, kişilik, karşılaştırma ve metafor nedir?
Her okulda edebiyat derslerinde çocuklar öğretilir,bu tür epitetlerin, kişileştirmenin, karşılaştırmanın, metaforların. Bunlar edebiyatta gerçekliğin sanatsal bir resmini yaratan temel figüratif tanımlardır. Bu tanımları açıkça ayırt etme yeteneği, edebi metinlerin daha doğru anlaşılmasını garanti eder.
Figüratif tanımların doğası
Kurgu kavramı çoktan öngörüyorCanlı bir görüntü oluşturan bazı araçların varlığı, metni bir sanat eseri haline getirir. Müzikte bunlar, resimdeki sesler - renkler, bir şiir ve roman - kelimelerdir.
Bu nedenle, canlı bir figüratif tanım, kurguda etkileyici bir ifade aracıdır; bunun yardımıyla, kelimelerden canlı bir gerçeklik yaratılır.
Birkaç çeşit figüratif tanım vardır. En yaygın olanları epitet, metafor, kişilik ve karşılaştırmalardır. Ayrıca hiperboliler ve litotlar, anaforlar ve epifoslar da vardır. Ancak bunları kullanmak daha derin bir anlama sahiptir ve basit bir analiz için daha az uygundur.
Sanatsal tanım
Edebiyatta en basit ve en anlaşılabilir sanatsal araçlar epitetlerdir. Hemen hemen her işte kullanılırlar ve ona görüntü ve boyutsallık katarlar.
Epitet, görüntünün ek nitelikleri ile nitelenen canlı ve figüratif bir tanımdır. Kural olarak, sıfatların yardımıyla ifade edilir:berrak bir güneş, üzgün bir zaman, gri gözlü bir kral.
Sıfatların her zaman olmaması dikkat çekicidir.Sanatsal metinde bir epitet olarak hareket eder. Örneğin: yeşil çim ek bir görüntü özelliği vermeyen standart bir tanımdır. Çim normal şartlarda yeşildir. Ancak yakılan sonbahar çimleri zaten metinde sanat resminin genel algısına toplu olarak eklenen epitetlerdir.
Epithets kalıcı ve rastgele olabilir. Sabitler halk sanatında bulunur:siyah at, kırmızı kız.Rastgele - bu, yazarların bireysel yaratıcılığının sonucudur. Bazen başka eserlerde bu tür epitetler bir daha asla bulunmaz.
Literatürde cansızlığın canlanması
Sanatsal metinler gösterme eğilimindedircanlı tezahürleriyle cansız nesneler. Bu teknik kimliğe bürünme olarak adlandırılır. Böylesine canlı bir tanım, daha fazla ifade vermek için çevreleyen gerçekliği yeniden canlandırmanın bir yoludur:Don çatlıyor, rüzgar uluları, ağaçların şarkı söylüyor.
Cansız doğanın tanımı, sanki canlıymış gibi,Sanatsal gerçekliğin resmini daha doğru bir şekilde şekillendirmek için bir fırsat verir. Burada, aşağıdaki yöntem işe yarar: Bir kişi, onunla empati kurabiliyorsa, duygusal bir ruh halini daha iyi algılar. Bu amaçla, konulara insan nitelikleri verilir.
Metindeki kişileştirme sayısından,yazarın ne elde etmek istediği. Bütün iş bu yaratıcı tanımla doldurulursa, neler olduğuna dair gerçek olmayan bir resim izlenimi yaratır. Bu, mistik ve gerçeküstü eserlerin tipik bir örneğidir.
Masallarda, taklitler de büyük bir rol oynar. Küçük çocuklar dünyayı daha kolay öğrenirler, eğer karakterler insan değil, canlı ve cansız doğa.
Daha iyi düşünmek için karşılaştırın
Farklı benzer veya karşılaştırmalı karşılaştırmaya dayalıBenzer nesneler için bir tane daha parlak figüratif tanım oluşturulur. Karşılaştırma, bir fenomenin arka planında, ikincisinin niteliklerinin görüldüğü, dünyanın bir resminin yaratılmasıdır. İyi bilinen sözler - "Penceremin altındaki beyaz huş, gümüş gibi karla kaplı" - bu sanatsal ifade araçlarının canlı bir örneği olarak hizmet edecek. Burada güneşte parlayan taze kar, kıymetli metallerle karşılaştırılır. Bu resimden asalet ve cömert bir dokunuş alır.
Karşılaştırmalar birkaç çeşit olabilir. Nesnelerin benzerliğine dayanarak, bu canlı figüratif tanım en sık şekilde oluşturulur:çikolata gibi koyu ten rengi; kar kadar taze. Fakat daha fazla ifade ve kontrast için, benzer nesnelerin gerçek hayatta karşılaştırılması yapılabilir:şurup içinde arı gibi sıkışmış; baca temizliğinde kurum olarak beyaz. Bu teknik, daha güçlü bir duygusal yük taşıdığı için daha da ifade edilebilir.
Karşılaştırma yapmadan karşılaştırma
Edebiyat için, canlı bir figüratif tanım, gerçekliğin sanatsal dönüşümünün bir aracıdır. Bu süreçte ustalık doruğu bir metafor olarak kabul edilir.
Kısaca, bu aracın özü böyle ifade edilir.kelimeler - karşılaştırma yapmadan karşılaştırma. Onun özü gerçekliğin fenomen ismi benzerliklerine veya herhangi bitişiklik yerine "ayakkabı insanlar var" nin "sokak ayakkabıları" dayalı başka değiştirilir gerçeğinde yatmaktadır, "tabaktan tüm yemek yemeye" yerine "bir kase yemek" "Çikolata-çikolatalı" yerine "kız çikolata".
Metaforlar çeşitli biçimlerde gelirler, fakat hepsinin ortak bir yönü vardır: bir benzerlik veya benzer bir nesne ile gerçekliğe aittir.
Metaforları analiz etmede zorluk,Böyle bir karşılaştırma için güdüler her zaman şeffaf ve açık değildir. Bazen metnin karmaşık metafor haklı değil, ama aslında sadece yazarın görüntülerinin özünü ortaya çıkarmak için yeterli olgusal bilgiye sahip olmayabilir gibi görünüyor.
Metaforların içsel anlamlarını açıklama yeteneği, sanatsal metinlerin analizindeki en yüksek beceridir.
Sanatsal anlatım araçlarının rolü
Yukarıda epithetlerin ne olduğunu anladık.kişileştirme, karşılaştırma, metaforlar. Metnin kafasını karıştırmamamızın nedeni açık değildir, böylece yazarın bu tanımlarla ne söylemek istediğini analiz edebiliriz.
Aslında, derin edebi eleştirmenler ve eleştirmenler derinlemesine analizde yer almaktadır. Çalışmaları ile, çoğu durumda sıradan okuyucular tanıdık değildir.
Her gün sanatsal tanımların analizihayat sezgisel düzeyde ve metnin algılanma seviyesinde gerçekleşir. Okulda, çocuklara işlerin doğru bir şekilde nasıl okunacakları öğretilir, bu da yüzeyde görüldüğünden daha basit bir karşılaştırmanın arkasında çok daha fazla anlam olduğunu fark eder.
Deneyimli bir okuyucu iyi bir insanFantazi, kafasında resme yansıyan resmi yeniden yaratır. Daha detaylı ve duygusal hale getirmek için yazarlar bu araçları kullanırlar.
"Figüratif" kelimesi için birkaç eşanlamlı varfigüratif-dışavurumcu çağrılabilir çoğu belirlenmesi" Görev metaforlar ve yakıştırmalar demektir -. Yazar bunu gördüğü gibi gerçekliği tasvir ve okuyucu da yapılmaktadır şekilde kendisine tutumlarını ifade etmek.
Görünüm tarihi
Kurgu gelişimini bırakırgri antik çağda. Sözlüğün tam anlamıyla ifade edildiğinde söylemek zor: epitet, karşılaştırma, metafor. İnsanların her zaman güzele çizdikleri bilinmektedir, bu yüzden günlük yaşamın basit resimlerini bile süslemek istediler.
Analizin karmaşıklığı ile,Her şeyden önce, epitet ve kişileştirme gibi en basit figüratif tanımlar ortaya çıktı. Karşılaştırma, anlatıcının ve dinleyicinin belirli bir yaşam deneyimini gerektirir, bu yüzden biraz sonra ortaya çıkmış olabilir.
Elbette metafor, sanatın zirvesidir.beceri. Hem anlam hem de oluşum sürecinde oldukça karmaşık ve hacimli. Modern edebiyat için metaforiklik daha karakteristiktir. Eski zamanlarda, yerini bugün çok daha az yaygın olan bir alegori oldu.
İfadenin ifade araçlarını belirleme yöntemi
Resimli ifadelerle ilgili herhangi bir çalışma, metindeki tanımlarıyla başlar. Ardından, ne anlama geldiklerini ve neyi gösterdiklerini anlamanız gerekir.
Bir sonraki adım, yazarın amacını belirlemektir. Böyle bir ifade yaratmak, belli bir duygusal etki elde etmek istedi. Ve son olarak, bu metaforun veya epitetin yazarın söylemek istediği şeye nasıl tepki verdiğini tam olarak anlamak önemlidir.
Pratikte, parlak figüratif tanımSanatsal bir metni algılayan bir kişinin okuyucunun deneyimi kadar tamamen ortaya çıkan karmaşık bir çok seviyeli fenomen.
Canlı ve mecazi bir tanım ... Neşe, kişilik, karşılaştırma ve metafor nedir
Related news
Canlı ve mecazi bir tanım ... Neşe, kişilik, karşılaştırma ve metafor nedir