çünkü, gerçekten, köpekleri sevmemek için çok az sebep var . cidden, onun yerine bu soruyu cevaplamak çok istekli olurdu, çünkü onları sevmemizin nedenleri çok çeşitli. birincisi, hayatta kalmak için mükemmel ortaklar. farkında mısın bilmiyorum ama teknolojimizi elinden alırsan, insanlar aslında oldukça acıklı yaratıklar. bununla birlikte, köpekler genetik olarak gezegendeki en saygın apeks avcılarından bazılarından uzaklaştırılmamıştır: kurtlar.
öyleyse, insanların arkadaşlığı arzu eden sosyal yaratıklar olduğu gerçeği var. genellikle, diğer insanlarla birlikte, ama dürüst olalım - insanlar kabadir . biz , yalan hile, hırsızlık ve önümüzdeki bu dünyada almak için birbirlerini öldürür. bir dakika arkadaşınız ve bir sonraki en kötü düşmanınız olacağız. insanlar emiyor.
ama bir köpek? diyelim ki doğumdan bir köpek yavrusu yetiştirdiniz, kibarca. eğitildi, beslendi, varlığınızın her elyafı ile onu sevdi. bu köpek (tabii ki mizacılığa önem veren cins), biriniz ölene kadar yanınızda olacak. bir zamanlar incil’den duyduğum bir alıntı, isa’nın erkek kardeşinden daha yakın olan arkadaş olduğu konusunda. iyi bir köpeğin bundan daha yakın olacağına inanıyorum. köpeğin seni aldatmayacak. yarattığınız bir şey için kredi çalmayacak. seni yargılamayacak.
köpeğin seni dinleyecek. köpeğim ne zaman üzgün olduğumu ve gidip oyuncağını getirip bana getireceğini biliyor. neden? mutlaka gerekli değil çünkü ben oyuncağı istiyorum, ama onunla oynamaktan hoşlandığımı biliyor ve bu beni mutlu ediyor.
köpeğim bana bakmak için yatağımda uzanacak. onları temizleyemediğim sürece, bana tehdit oluşturabilecek herhangi birisine havlayacak.
hiçbir şey yapmadan “erkeğin en iyi arkadaşı” unvanını kazanmadılar, biliyorsunuz.