Leroy Street Studio, Genç Bir Aile İçin 19. Yüzyıl Manhattan Şehir Evini Güncelliyor
Beğenilen mimari stüdyo ve dekoratör Christine Markatos Lowe, 19. yüzyıldan kalma bir New York City konutunu modern bir aile evine uyarladı.
Bu makale ilk olarak Architectural Digest'in Aralık 2012 sayısında yayınlandı.
Modern fikirli ev sahipleri, onlarca yıldır bir tasarım problemiyle boğuşuyorlar: Biri nasıl ortaya çıkıyor? tarihini gözden kaçırmadan veya ödün vermeden çağdaş yaşam için eski bir ev karakter? En iyi cevap genellikle en basit olanıdır — onu soyun, temel unsurları güncelleyin ve güzel mobilyalara ve canlı sanata yatırım yapın.
Manhattan mimarlık firmasının yaklaşımı buydu Leroy Sokak Stüdyosu ve Los Angeles iç mimar Christine Markatos Lowe Greenwich Village konağını güncel hale getirmek için seçildiklerinde. Yunan Revival yapısı, 1842'de ünlü inşaatçı Andrew Lockwood tarafından dikilen bir mücevherdir. Çok cömert, mahalle normundan birkaç fit daha geniş, özellikle hoş oranları dikey bir şehirde nadir görülen bir yataylık hissi veren dört katlı bir eve izin veriyor.
Ancak yeni sahipler, dört genç erkek çocuğu (ve üç köpek) olan bir çift burayı satın aldığında, konutun zarif niteliklerinden birkaçı açıktı. Orada onlarca yıldır tek bir adam yaşıyordu ve görünüşe göre onu niyetten çok varsayılan olarak süslüyordu. Kalıplar kestane rengi ve hardal boyalarının altına gömülmüştü, mutfak küçüktü ve çatı katı stüdyosu 1970'lerden kalma egzersiz ekipmanları için üzücü bir depoydu. Koca, "Açıkçası, potansiyeli görmek zordu" diyor. "Bekâr eviydi."
SoHo'daki güneşli bir çatı katından gelen ve daha resmi bir çevreye taşınmak konusunda biraz endişeli olan çift, şehir merkezindeki yaşam tarzlarından bir şeyler korumak istedi. Markatos Lowe, "eski apartmanlarındaki bazı mobilyaları saklayarak ve bunları yeni ortama karıştırarak" bu geçişi kolaylaştırmaya yardımcı oldu, diyor. Yeni başlayanlar için, salon katındaki oturma odasını müşterilerin en sevdiği eşyalardan birinin etrafına, Londralı dekoratör Veere Grenney imzalı devasa kare bir osmanlıya yerleştirdi. Eski evlerinde, çocukların mükemmel bir trambolin yaptığını gördükleri bir merkez olmuştu. Burada, yıpranmış keçi derisi döşemesi, büyük alanı anında rahatlatıcı bir çentik altına alıyor. David Roth'un geometrik serigrafi baskıları atmosferi daha da deforme ederken, aynı zamanda sinirli 20. yüzyıl mobilyaları arasında bir köprü görevi görür (bir Yumurta sandalye Arne Jacobsen, koltuklar Paul McCobb) ve ayrıntılı mimari detaylar (özellikle fiyonklu ve yapraklı Adam tarzı bir şömine rafı) swags).
Bir Veere Grenney Assoc. goatskin osmanlı, mimarlık firması Leroy Street Studio tarafından yenilenen ve Christine Markatos Design tarafından dekore edilen 1840'lardan kalma bir Manhattan şehir evinin oturma odasını sabitliyor. Donghia kumaşıyla kaplı kanepenin arkasında Jesse Pasca soyut bir manzara asılı; bir R&Y Augousti tabure, Claremont kumaş kaplı C.J. Peters'ın Paul McCobb koltukları ile çevrilidir.
Özellikle çatı katı gibi, akıllıca yenilenmiş İngiliz bodrum katı, bir zamanlar ayrı bir daire olarak kiralanan bir oda. Leroy Street Studio tavana destekleyici çelik kirişler yerleştirdikten sonra, seviye oluk açıldı. Bugün, yemyeşil bir bahçeye erişen, zemini aşan bir aile yerleşim bölgesi. Engelsiz alanın bahçe girişinin hemen içinde, önceleri şömineli, okuma köşesi olan bir oturma alanı, sokağa bakan tarafta ise deri kapitone bir bank ve çizgili bir tik masa ile rahat bir yemek alanı bulunur. kanepe. İki bölümün arasında 18 fit uzunluğundaki beton bir ada (eski Salon katındaki yemek odasının bitişiğinde yer alan mini mutfak yenilenmiş ve eğlenceli). Adadan, ebeveynler akşam yemeğini hazırlarken çocukları denetleyebilir. Leroy Street Studio'nun ortaklarından Marc Turkel, "Altı kişilik bir aileyi ağırlamak, tasarımın büyük bir kısmını belirledi" diyor. "Eğlenmeye kararlılar."
Erkekler için bu eğlencenin çoğu, tavan seviyesinin çoğunu kaplayan 21x24 metrelik bir yatak odası olan ranza odalarında yaşanıyor. Mimarlar, gün boyunca ışık sağlamak için beş derin pencereye güvenerek odanın üç uzun tavan penceresini kapattılar. Sonuç, gemiye benzer rahatlıktır, ancak çok az sayıda okyanus gemisinde genişleyen bir Calder-esque avize veya geniş raf üniteleriyle donatılmış zarif katalpa-ahşap ranzalar vardı. Odanın ortasında, özel yapım Vladimir Kagan bölmeli kanepe - alçak, bloklu Ultrasuede kaplı formu entegre sandalyeleri ve yığınları bir araya getiren - oynamak, okumak veya sadece asmak için bir manzara yaratır dışarı. Bunun karşısında, dört yedek masa iyimser bir şekilde pencerelerin altına dizilmiş; gerçekte, herhangi bir okul ödevinin yapılabilmesi için ebeveynler genellikle serseri çocukları birbirinden uzakta, çeşitli katlara yerleştirmek zorundadır.
Anneleri gülümseyerek, "Birini buraya bir tane koydum, sonra onlara yardım etmek için her yere koştum," dedi. Tüm bu annelikle bir araya gelip gidip gelme ödülü verildiğinde ödenmesi gereken küçük bir bedeldir - ruhu kararlı bir şekilde modern olan ancak geçmişi muhteşem bir şekilde bozulmadan kalan bir evin her köşesinin günlük keyfi.