Tüm dünyada salgın haline dönüşen Koronavirüs hastalığı (COVID-19) sebebiyle günden güne sağlık ve güvenlik endişeleri artıyor. Birçok çocuk bu durumun ne anlama geldiğine, ne gibi sonuçlar doğuracağına ve ailelerinin endişelerine anlam veremiyorlar.
Hastalığın yayılmasını önlemek amacıyla her ülkede büyük önlemler alınıyor. Çocukların günlük yaşamını etkileyen durumlar da açığa çıkıyor nihayetinde; okul gezileri, spor turnuvaları ve aile tatilleri erteleniyor, okullar kapanıyor ve gerekli olmadıkça evden çıkılmamaya özen gösteriliyor. Çocukların endişesi çok yüksek seviyelere çıkabiliyor, bazıları el yıkama veya hastalanma konusunda fazla takıntılı hale geliyorlar. Uzmanlar, çocukların kendilerini güvende hissetmeleri için uygun şekilde bilgilendirilmelerine yardımcı olunması gerektiğini, bu korkuyu yönetmenin yolları olduğu söylüyor.
Psikiyatri kliniği Profesörü David Fassler şöyle uyarıyor: “Uzmanlar ve diğer yetişkinler, çocuklarının yaşlarına ve gelişim düzeylerine yönelik dürüst ve doğru bilgiyi vermelidir. Bununla birlikte, bazı soruların cevaplanamayacağını çocuklara bildirmek de gerekebilir.”
Yale Tıp Fakültesi Çocuk Eğitim Merkezi’nde Doç. Dr. Lebowitz,”Virüsün nasıl yayıldığı, toplulukları nasıl etkilediği, en iyi nasıl korunulacağını ve hastalanan insanlara nasıl davranılacağı hakkında daha fazla bilgi edinmeleri güvensizliklerini ortadan kaldıracaktır. ” diyor. Uzmanlar ve ebeveynler, çocuklara onları güvende tutmak için çok sıkı şekilde çalışan çok sayıda yetişkin olduğunu hatırlatmalıdır.
Lebowitz, yetişkinlerin sadece çocuklara neler söylediklerine değil, nasıl söylediklerine de dikkat etmelerinin önemli olduğunu söylüyor. Virüs hakkında endişeli bir şekilde konuşmak yerine “sakin ve gerçek bir şekilde” konuşmanın önemini vurguluyor. “Korkmuş veya gergin görünüyorsanız veya sesiniz gerçekten korktuğunuzu gösteriyorsa, çocuk bunu anlayacak ve endişeli duymaya devam edecektir. Bu tavsiye, yetişkinler sorunu kendi aralarında tartıştıklarında da geçerlidir. Çocukların dinlediğini ve endişeyi fark ettiklerini bilmeliler. Çocuklar bu virüs hakkında internetten, medyadan, arkadaşlarından, öğretmenlerden ve başka yerlerden bilgi alıyorlar. Çocuklarına, duyduklarını anlatmasını istemeli ve yanlış bilgileri düzeltmeliler.”
Yetişkinler, çocuklara arkadaşlarından veya internetten duydukları her şeyin “kesinlikle doğru” olmayacağını hatırlatmalılar. Ciddi hastalık veya kayıp yaşayan bazı çocuklar, haberlere, hastalık/ölüm görüntülerine karşı savunmasız olabilirler. Çocuklar insanların hastalandığının farkındalar, onları rahatlatmak için bunun kötü bir grip olduğunu söyleyebilirsiniz. Aynı zamanda çocuklar; güvendikleri doktorlarına, ebeveynlere veya öğretmenlerine soru sormaları için teşvik edilmelidir. Çevrelerindeki bu insanlar, onlara en doğru bilgiyi verebilecek kişilerdir.
Güven verici olmak yararlı ve doğru olmasına rağmen, Dr. Fassler gerçekçi olmayan vaatlerde bulunmamanızı tavsiye ediyor ve “Çocuklara, seyahat veya çalışma programlarını iptal etselerde bu durumla başa çıkacağınızı söylemek önemlidir, ancak yaşadığınız çevrede hiç kimsenin hastalanmayacağına söz veremezsiniz.”
Sağlıklı Alışkanlıklarını Koruyun
Doktorlar ve diğer yetişkinler çocuklara virüsün nasıl bulaştığını ve semptomların ne olduğunu yaşlarına uygun bir şekilde söyleyebilir, ancak hasta olan çoğu insanın COVID-19’a sahip olmadığı da vurgulanmalı. Hastalığı ağır olanların, sağlıklı gençlerden ziyade geçmişte de hasta olan yaşlılar olduğu vurgulanmalıdır. Eliniz yerine bir peçeteye öksürmek ve düzenli el yıkama da dahil olmak üzere tüm sağlık önlemlerine uyulması gerektiği anlatılmalı.
Çocukların sağlıklı alışkanlıklarını sürdürmeleri için yeterli uyku, fiziksel egzersiz ve nefes egzersizleri yapılmalıdır. Tüm bunlar çocukların kendilerini daha iyi hissetmeleri açısından önem taşıyor. Ayrıca endişelerini küçümsemek yerine onlara inanmalı ve bilgi sahibi olmaları için yardım edilmeli.
Fassler ve Lebowitz, koronavirüs ile ilgili yoğun endişeleri olan çocukların eğitimli, nitelikli bir ruh sağlığı uzmanı tarafından değerlendirilmesi gerektiğini söylüyorlar. Bir çocuğun yardıma ihtiyacı olduğuna dair belirtilerin arasında; uyku bozuklukları, korkutucu düşünceler veya endişeler, obsesif kompulsif davranışlar veya okula gitmeyi istememek yer alıyor.
Çocuklar oldukça dayanıklıdır. Yetişkinlerin yardımıyla hayatlarını ayarlayacak, uyarlayacak ve devam edecekler.
Kaynak;
https://www.medicinenet.com/script/main/art.asp?articlekey=229087