Umarım beğenirsiniz arkadaşlar
BİRİNCİ İNÖNÜ SAVAŞI: (6–11 Ocak 1921)
Yunanlılar 1920 yılı yaz aylarında ilerlemelerini sürdürdükten sonra mevzilere çekilmişlerdi. Yunanlıların birinci İnönü savaşına sebep olan saldırılarını, Yunanistan da 14 Kasım 1920’de yapılan seçimleri Kral Konstantin’in kazanmasına ve onun iktidarını sağlamlaştırmak için, batılılardan da aldığı yardımla gerçekleştirdiği görüşünde olanlar bulunmakla beraber, bunda Çerkez Ethem’in isyan ederek, düzenli Milli Ordu’dan ayrılmasının payı büyüktür.
Çerkez Ethem,1920 yılı Aralık ayında kendi başına harekete geçerek, düzenli ordudan ayrılarak ayaklanmış ve yunanlılara haber göndererek, onlarla işbirliği yapmak istediğini de bildirmişti.
İnönü savunma hattı, Eskişehir’den40 km. uzaklıktaydı. Yunanlılar 6 Ocak 1921 günü, Yenişehir ve İnegöl’den iki koldan taarruza geçtiler. Çerkez Ethem ise güneyle Kütahya dolaylarında Yunan ordusunu destekliyordu. Yunanlıların amacı Eskişehir’i ele geçirmekti. 9 Ocak’ta İnönü mevkiine gelen Yunan kuvvetleri, orada bekleyen Albay İsmet Bey emrindeki Türk ordusu ile karşılaştılar. Türk ordusunun bir kısım kuvvetleri Çerkez Ethem’e karşı gönderilmişti. Ayrıca Yunan ordusu gerek sayı ve gerekse silah bakımından Türk ordusunun iki katından fazla bir güce sahipti. 9 Ocak 1921’de başlayan kanlı çarpışmalar 11 Ocak gününe kadar devam etti. Yunan ordusu Türk ordusunun saldırısına dayanamayıp, arkasında binlerce ölü bırakarak ölü bırakarak, Bursa dolaylarındaki mevzilerine kaçmak zorunda kaldı. Güney’de de Çerkez Ethem kuvvetleri dağıtıldı, Ethem Yunanlılara sığındı. Bu düzenli savaş genç Türk ordusunun zaferiyle sonuçlandı. Ve milli ordunun ve milli hâkimiyetin içte ve dışta itibarını arttırdı, milli mücadele azmini kamçıladı. 15 Ocaktan sonra da çarpışmalar sürmüş, düşmana ağır kayıplar verdirilerek, 16 Ocak yeni bir saldırıya geçilmiş ve Yenişehir ile İnegöl geri alınmıştı.
LONDRA KONFERANSI: (21 Şubat 1921)
Türk ordularının Birinci İnönü Savaşını kazanmaları batılı ülkelerde etkisini gösterdi. İtilaf devletleri, Sevr Antlaşmasının değiştirilmesini görüşmek üzere Londra da bir konferansın toplanmasına karar verdiler. Bu konferansa Yunanlılarda katılacaktı. Osmanlı hükümeti, Ankara Hükümetine 27 Ocak 1921'de bir telgraf göndererek, İtilaf devletlerinin Osmanlı hükümetinden Londra konferansına delege istediklerini, bu delegeler arasında Ankara temsilcisinin de bulunmasının şart koşulduğu bildiriliyordu. Mustafa Kemal Paşa, buna cevap olarak, Damat Ferit Paşa'nın çekilmesi üzerine o sırada yerine geçmiş olan Tevfik Paşa'ya, Türkiye'nin kaderi hakkında söz sahibi tek meşru kuvvetin T.B.M.M olduğunu, bu sebeple Londra'da toplanacak konferansa, T.B.M.M mensuplarının gitmesi gerektiğini bildirdi. Böylece, iki ayrı heyetin Konferansa katılması zorunluluğu ortaya çıktı. İstanbul Hükümeti heyetine Sadrazam Tevfik Paşa başkanlık ediyor, Ankara adına ise Dışişleri Bakanı Bekir Sami Bey katılıyordu.
21 Şubat 1921'de Konferans açıldı. Konferansta ilk olarak kendisine söz verilen Dışişleri Bakanı Bekir Sami Bey'in okuduğu beyanname de şu şartlar yer alıyordu:
1.Türk'lerle meskûn(iskân edilmiş) yerlerin istiklallerine kavuşturulması,
2.Türkiye'nin tam bir hâkimiyete sahip olması,
3.Azınlıkların haklarının korunması,
4.Boğazlar hakkında milletlerarası bir anlaşma yapılması.
Oysa İtilaf devletleri yalnızca Sevr Antlaşmasında bazı değişiklikler yapmak istiyorlardı, yeni kararlar almayı düşünmüyorlardı. Bu sebeple Bekir Sami Bey'in teklifleri müsbet karşılanmadı.
İtilaf devletleri, Sevr Antlaşmasında şu değişiklikleri teklif ediyorlardı:
1.İzmir Türk'lere geri verilecek, fakat şehirde bir Yunan kuvveti bulunacak, düzen müttefik subayların idaresinde yerli bir jandarma kuvvetiyle sağlanacak. İzmir valisi Hıristiyan olacak ve Milletler Cemiyeti tarafından tayin edilecek.
2.Savaşa son verilecek ve Türkiye Hükümetine tekrar imtiyazlar tanınacak.
3.İstanbul Türk'lere bırakılacak.
4.Boğazlar Komisyonunun Başkanlığı Türkiye'de kalacak, Türkiye bir oy yerine iki oy kullanacak.
5.Ermenilere doğu illerinde yurt verilecek.
6.Trakya'daki nüfus yeniden incelenecek.
7.Bir Maliye Komisyonu kurulacak. Bu Maliye Komisyonunun yaptığı bütçeyi Meclis değiştirebilecek.
8.Türk'ler Sevr Antlaşmasının değişikliğini kabul ederlerse, Birleşmiş Milletler Toplumuna(cemiyeti Akvam) alınacak.
Bekir Sami Bey bu konferanstan bir sonuç alınamayacağını anlayınca geri döndü. Böylece Londra Konferansında bir sonuca varılmadı. Bekir Sami Bey bu arada 11 Mart 1921 de Fransa, İtalya ve İngiltere ile birer anlaşma imzalandı. Fakat bu anlaşmalar Mustafa Kemal Paşa tarafından uygun görülmediğinden reddedildi ve Meclis'e getirilmedi.
İKİNCİ İNÖNÜ SAVAŞI: (23–31 Mart 1921)
Londra Konferansından bir sonuç alınamayınca, Türk temsilcileri daha yolda iken, Lloyd George Yunanlılara yeniden taarruz emri verdi. Yunanlılar ise, 1.İnönü Savaşındaki yenilgilerini kapatmak, ayrıca Sevr Antlaşmasının verdiği imkânlardan vazgeçmemek için zaten hazırlıklı idiler. Yunan ordusu, Türk ordusunun üç katı bir kuvvetle, 23 Mart 1921 tarihinde üç tümenle Eskişehir'e doğru ileri harekâta geçtiler. 24 Mart'ta Dumlupınar, 25 Mart'ta Bilecik'i ele geçirdiler.
Düşman, 26 Mart 1921'de bütün gücüyle hücum etti. Adapazarı, Arifiye’yi ele geçirdiler. Ertesi günü kuvvetlerimiz karşı taarruza geçti, süngü hücumu ile düşmanı geri attı. Yunanlılar Metris tepeden ileri gidemediler. 29 Martta şiddetli bir topçu ateşinden sonra Yunanlılar tekrar taarruza geçtiler, fakat kuvvetlerimiz tarafından derhal geri püskürtüldüler. Düşman daha büyük bir kuvvetle hücum edince, kuvvetlerimiz İnönü'nün doğusuna çekildiler. 30 Martta Sakarya'nın doğusundaki düşmana hücum edildi. Yunanlılar geri çekilmeğe başladılar.
31 Mart günü Türk ordusunun, düşmanın sağ kanadına yaptığı taarruz savaşın sonucunu belli etti. Düşman binlerce ölü vermişti. Kuzeydeki Yunan kuvvetlerinin yenilgisinden sonra, güney bölgelerinde düşmanın takibi devam etti. 6 Nisan'da Afyon'a çekilen Yunanlılar, 7 Nisan'da Afyon'u boşaltmak zorunda kaldılar.7–8 Nisan 1921 gecesi Türk birlikleri Afyon'u geri aldı.
İkinci İnönü Savaşının zaferle sona ermesi, milletin umutlarını arttırdı. Her iki zaferin kazanılmasında en büyük payı olan Albay İsmet Bey'in rütbesi 31 Mart 1921'de, Tuğgeneralliğe yükseltildi.