’70’lere geri dönün ve isim, medya ve kariyer olarak Amerika’nın ilk açık eşcinsel rock yıldızı olan, eksantrik ve yetenekli bir glam-rock yıldızı olan ihtişamlı Jobriath’ı hatırlayın.
“Hair” müzikalinde rol aldıktan sonra, 1973’te yeni bir Jobriath, cesurca kendi isminin bulunduğu bir albüm yayınladı.
Jobriath’ın tiyatral müziği, eşcinselliğe karşı yaptığı eşsiz bir tutumla birleştiğinde, görülmemiş miktarda bir kamusallık sergileyen Amerikan halkının dikkatini çekti. Bilboard reklamları ve muhteşem kostümlerin arasında, AIDS’le ilgili komplikasyonların sonucu, acımasız basına ve halkın ağırlıklı olarak muhafazakar görüşlerine maruz kaldı.
Jobriath, dünyanın önemli plak şirketine imza atan ilk açık eşcinsel müzisyeni oldu.
David Bowie gibi diğer glam rocklar kuir duyarlılıklarını canlandırırken, kendisinin bunu kabul etmeye henüz hazır olmayan bir dünyanın önünde “gerçek rock & roll perisi” olduğunu ilan eden gerçek bir anlaşma oldu.
Şimdi hepsi ama hepsi unutuldu, hak ettikleri takdiri vermeye çalışan birkaç kişi kaldı. Jobriath canlandırmasının öncülerinden biri, Jobriath A.D., eşcinsel ikonuyla ilgili farkındalığı artırmak isteyen Amerikalı yazar ve yönetmen Kieran Turner oldu. Ama sanatçı hakkında bu kadar karanlık ve şimdiye kadar nispeten bilinmeyen bir film yapmak için var olan ilham neydi?
“Gerçekten bir belgesel yapmak istemedim. Onları sevdim, ama bir tane yapmakla ilgilenmedim. 70’lerin, müziğin ve LGBT tarihini sevdiğim gibi, Jobriath’ı her zaman duydum ama her zaman bir şaka bağlamında ya da olumsuz bir şekilde. Müziği ve görüntüleri hiç duymadım, bunların peşinden koşmadım. 2007’de, çevrimiçi bir şey sipariş edecektim ve Morrissey tarafından kendi başına bir Jobriath derlemesi olan bir CD’yi önerdiler. Bir süredir Jobriath’ı düşünmemiştim ve ne kadar korkunç olduğunu duymak için CD’ye karar verdim. Duyduğum şey mükemmeldi, harika yetenekler barındırıyordu. Bu hikayeyi anlatmaya aşık oldum. “
Tüm heyecan ve hesaplanmış tanıtım ile beklentilerin neredeyse karşılanamayacağını görmek kolay değildir; müziğin kalitesi ne yazık ki önemli değildi. The Midnight Special’daki canlı performanslardan sonra izleyicileri onu bir parodiden biraz daha fazla izleyen ve en iyi 100 tabloya bile ulaşamayan müzikaliteden sonra, yapılacak hiç bir şey yoktu. Jobriath olan ticari proje bir başarısızlık olarak kabul edildi.
Kieran, Jobriath ile ilgili şu düşüncelerini belirtti;
“Sadece bir faktöre işaret edip ‘bunu yaptı!’ diyebileceğinizi düşünmüyorum. Çok yakında, çok da mükemmel bir fırtınaydı. Çok gay, çok fazla hype, çok tuhaf, ticari olmayan müzik, dikkat çekmeyen bir etiket… Hepsi kariyerine katkıda bulundu ve aslında hepsi onu mahvetti. Zamanının ötesindeydi.”
Jobriath belki müzik kariyerine devam edebilirdi ancak o açıldıktan sonra ismini değiştirmeyi tercih etti.
Jobriath, oteller ve restoranlarda kabare yapmaya Cole Berlin olarak başladı – Cole Porter ve Irving Berlin isimleri üzerinde bir kelime oyunu oynayarak, kendisinden önce gelen müzik endüstrisindeki önemli isimleri de yad etmeyi ihmal etmedi.
Trajik olarak, Jobriath Amerika’da AIDS’e kurban giden ilk ünlü müzisyenlerden biriydi. 1983’te geçirdiği zamanlarında 36 yaşındaydı ve öldükten sonra dairesinde yalnız başına bulundu. Hiç kimse sonunda başarıya ulaşıp ulaşamayacağını bilemez, ancak zamansız olarak bu dünyadan gidişinin onun mirasının bir parçası olduğu tartışılabilir.