Gençlik ve beceri
(Bir Anglo-Sakson atasözü)
Tecrübe ve ihanet her zaman gençlik ve beceri kazanır
(atasözü Anglo-Saxons)
(Bir Anglo-Sakson atasözü)
Tecrübe ve ihanet her zaman gençlik ve beceri kazanır
(atasözü Anglo-Saxons)
Kerkük’ü Bağdat’ın kontrolü altına alma operasyonunda Irak ordusunun ve Şii milislerinin "Haşd El Şaabi" nin tanıtımı (kaynak: https://pbs.twimg.com/media/DMSFLLxWkAgbNpB.jpg)
Kerkük'ün, Kürdistan Yurtseverler Birliği (KYB) silahlı kuvvetlerinin savaş alanından çekilmesinin bir sonucu olarak ortaya çıkan Irak birliklerine teslim edilmesi, Irak Kürdistanı'ndaki güç dengesini kökten değiştirdi. Bu nedenle, bölgenin bir bütün olarak istikrara kavuşturulması Rakka'nın ele geçirilmesinden sonra bile söz konusu olmaya devam etmektedir. IŞİD'e karşı savaşın asıl sonu ve bu örgütün yenilgisi (Rusya'da yasaklandı). Bölgede kendi çıkarları olan ülkemiz (Suriye'deki VKS'mizin askeri operasyonunun tüm dünyaya gösterdiği gibi) Orta Doğu'da barışın hızla restorasyonu ile ilgilenmektedir. Bu bağlamda, Kürt ayrılıkçılığı, bölgenin dengesizleşmesinde yeni bir faktör olarak düşünülebilir - tüm konuların çıkarlarının çelişkilerinin siyasi bir çözümü için yol ve mekanizmaların bulunmaması durumunda.
Irak Kürdistanı'nın Gorran partisi üyesi tarafından yayınlanan belgeden anlaşıldığı gibi, “savaş” ın sonucu, Şii örgütü Haşd El Şaabi'nin resmi temsilcileri ve KYB arasında önceki gün yapılan ayrı görüşmelerde önceden belirlendi. KYK’dan liderleri Hadi Ameri, bu Kürt partisinin yakın zamanda ölen lideri Jalal Talabani’nin oğlu Pavel Talabani, Irak Şii milislerinin imzacısı oldu.
PSK'nın kurucusu Jalia Talabani'nin oğlu Pavel Talabani (kaynak: http://kurdistan.ru/2017/10/17/news-30821_Pavel_Talabani_podpi.html)
Daha önceleri, Ortadoğu’da tanınan, İslam Devrim Muhafızları’nın özel biriminin başı olan Baş General General Kasem Süleyman’in Irak’a (“Şii milislerin askeri danışmanı olarak”) “bölge müzakerelerinde arabuluculuk yapmak için geldiği anlaşıldı. aksesuarları Kerkük. Misyonu boyunca, yalnızca kuzey Irak'ta değil, Suriye'de de toplulukları geleneksel olarak Türk menfaatlerinin iletkenlerini temsil eden Türkmenlerle temas kurması mümkündür. Kasım Süleymani’nin ISIL’le savaşa başlamadan ve Suriye’deki liderliği “yere” desteklemesinden önce asıl işgalinin, İran’ın İslam Cumhuriyeti’nin liderliği ile Irak’ın ve Lübnan’ın Şii toplulukları arasında sözde "Şii yay" - İran'ın ana düşmanı olarak Amerika Birleşik Devletleri'ne (ve Amerika'nın önemli bölgesel müttefikleri - Suudi Arabistan ve İsrail) potansiyel tehlikeyi temsil eden bir tür "Şii Uluslararası".
IRGC Kasim Süleyman Kerkük eteklerinde bulunan İran Büyük Başhekimi
(источник: https://vk.com/kurdistananurani?z=photo-26399191_456259057%2Falbum-26399191_00%2Frev)
Türkmen (muhtemelen Kerkük) Türkiye'ye sadakatini gösteriyor
(источник: https://pp.userapi.com/c837328/v837328943/76aa3/NPzZU3VyunI.jpg)
PSK Peshmerga’nın dokuz noktasına göre ayrı bir anlaşma (“Talabanistler” olarak adlandırılan) tüm ihtilaflı bölgelere geri dönmeyi ve ayrıca Kerkük’ün tüm petrol üreten ve petrol arıtma endüstrisini (“stratejik nesneler”), tüm petrol alanlarını ve Bağdat hükümetine devretmeyi taahhüt ediyor. havaalanı ve askeri üs. Bağdat da Peşmerge Talabani'ye ve Kerkük ve Süleymaniye (Talaban kalesi) yetkililerine maaş ödemeyi taahhüt ediyor. Bu antlaşma, KYB'nin fiili önderliğinin, aslında, büyük ölçüde Kürdistan Demokrat Partisi (KDP) biçiminde politik olarak tasarlanan, farklı bir Kürt klanı olan Barzani'nin girişimi olan Irak Kürdistanı'nın ilan edilmiş bağımsızlığını reddettiği anlamına geliyor. Halen Irak Kürdistanı Başkanı olan Masud Barzani'nin başkanlığını, bu yılın Kasım ayında 1'e kadar sürdürüyor (bir sonraki seçime koşmayacağına söz vermesine rağmen). Böylece, Bağdat hükümetiyle “bloke” yapan Talabani klanı, kirayı doğal kaynakların çıkarılmasından yeniden dağıtmayı, bağımsız bir devletin temsilcisi olarak değil, tek bir Irak içinde yeniden konumlandırmayı iddia ederek kendi konumunu güçlendirdi. Başka bir deyişle, bu eğilimlerin korunması durumunda, çok geçmeden iki "Irak Kürdistanı" nın paralel varlığına şahit olabiliriz. İlk “Talabanist” Irak'ta olacak, Bağdat'a (ve dolayısıyla Tahran'a) az ya da çok sadık kalarak. İkincisi, “barzanist”, aşağıdakiler de dahil olmak üzere bağımsızlığını savunacak: silah ellerde: mümkün ve gerekli olduğu sürece - Türkiye topraklarındaki Kürdistan İşçi Partisi'nden (PKK) Türk kardeşlerinin, Kurmanji’nin uzun süre zulmettiği ve PKK’nın yasaklandığı (ve kaldığı) Türkiye topraklarındaki kardeşleriyle yaptığı gibi terör örgütüne eşit olmak.
Kerkük'ün çöküşünün gösterdiği gibi, önemli Kürt klanlarının çıkarları ve tutkuları o kadar uyuşmuyor ki, Iraklılara ve Şiilere ortak muhalefet temelinde hiçbir işbirliği mümkün değil. Dahası, Ortadoğu'nun etnik ve kültürel özellikleri bağlamında da önemli olan farklı Sufi tarikatlara, İslami dini düzenlere (Barzani-nakshbandi, Talabani-Kadiri) ait olmak üzere ideolojik, “ideolojik” açıdan da dahil olmak üzere bu klanlar arasındaki farkı not etmek gerekir. bölgesi. Elbette bütün bu faktörler, klanların kendi aralarındaki ilişkileri üzerindeki izlerini bırakarak, sonuçta, “tüm Kürt dayanışması” ndaki düşüncelere hakim oldu.
Bu durumda, referandum sonucunda, bölgedeki tüm ilişkilerin sistemi dengesini kaybettiğinde, daha ileri gelişmelerin çeşitli senaryoları mümkün olabiliyor. Irak ordusunun Erbil'i (Barzani klanının kalesi) hedef aldığını ve Kerkük gibi fırtınaya kadar durmayacağını söyleyerek kuşkucu sesleri çoktan duyuldu. Her durumda, şu anda Irak medyası bu tür bir gündemi yayıyor; Aynı zamanda, dün, hükümet güçleri doğudan Erbil'e doğru hareket etmeye başladı. Ezidi Press’e göre, Yezidi şehri Shangal da Peşmerge tarafından kavga etmeden teslim edildi (ancak Yezidilerin sempati duydukları kadarıyla gelene kadar Iraklıların tarafındaydı). Bununla birlikte, aynı zamanda, bunun politik hedef belirleme kadar askeri olmayan taktiksel bir işçilikten başka bir şey olamayacağının farkına varmak gerekir; Barzani'yi korkutmak ve destekçilerinin havasını soğutmak için tasarladı, onu Bağdat hükümetinin kurallarına göre anlamsız kan dökülmesini önleme bahanesiyle oynamaya zorladı.
Irak Kürdistan Haritası (kaynak: https://vk.com/kurdistananurani?z=photo-26399191_456259375%2Falbum-26399191_00%2Frev)
“Uygulanan” bakış açısına göre, Iraklılar ve Türkler, Kürtlerin güçlerinin zayıflamasını ve hepsinden önemlisi, ayrılıklarını (yol ve geçitleri engelleyerek) sınırlandırmayı amaçlayan çabalarını koordine ettikleri zaman daha gerçekçi bir senaryo gibi görünüyor. Özellikle, Suriye’nin kuzeybatısındaki İdlib’in yakınında bulunan Türk silahlı kuvvetlerinin şu anki askeri operasyonu bu amaca yöneliktir. Eğer bu Kürt karşıtı güçler çabalarını birleştirmeyi başarırlarsa, hem PKK hem de KDP, tüm bölgesel güçler kendilerine karşı birleştiğinde ve onlarla birlikte dünya toplumunun “sessiz çoğunluğu” karşısında kendilerini savunmasız bir konumda bulacaklar. Bununla birlikte, bu durumda bile, Kürtlerin Suriye’nin (ve muhtemelen Irak’ın) savaş sonrası yapısı hakkında kararlar alırken ulusal çıkarları açısından yararsız olduğunu düşünürlerse ve onlarla birlikte bölgesel güvenlik sistemi ile ilgili karar vermeleri halinde, ABD’nin ani müdahalesi göz ardı edilemez. genel olarak. Bu nedenle, özellikle ABD uzun süre Suriye Suriyeli Kürtleri destekledi (Demokratik Birlik tarafından temsil edildi), Türkiye bu işbirliğine şiddetle karşı çıktı, ancak bunu engelleyemedi.
Dolayısıyla taktiksel açıdan bölgedeki durum Kürtler lehine değil. Bundan sonra, projelerinin fiili olarak bağımsız bir devlet inşa etmedeki başarısızlığına bağlı olarak “stratejik” bir sonuç çıkarmak mümkündür. Elbette, istisnai derecede karmaşık dış politika durumunu azaltmak imkansızdır. Bununla birlikte, içsel ayrılma faktörü de azaltılmamalıdır. KDP Peshmerga ve PSC'nin birleşik kuvvetlerinin Kerkük'ü tutabileceği ve en azından Irak kuvvetlerini geri tutabileceği ve saldırılarını zaten özerklik içinde koordine bir şekilde koordine edebileceği (Iraklıların hala arzu ve gücü varsa) göz ardı edilemez. istila etmek için). Şimdi Kürtler (öncelikle KDP ile ilgili) evde bile azınlıkta olacaklar ... KYB'ye gelince, taktiksel olarak, stratejik olarak kazanmışlar, şimdiye kadar yürüttükleri politikaları nedeniyle daha ileri hamlelerinin menzilini daraltdılar. tüm Kürt gruplar arasında tek başına. Bu da, aynı Irak hükümetinin herhangi bir müzakerede “pazarlık pozisyonunu” düşürmesinin ve fiziksel olarak da gerekliyse basitçe bastırmasının artık daha kolay olacağı anlamına geliyor.
Irak Başbakanı Haider Al-Abadi (kaynak: https://vk.com/kurdistananurani?z=photo-26399191_456258945%2Falbum-26399191_00%2Frev)
Ancak bu anlamda Kürtler, halk olarak hala kurtulmayı başaramadıkları (veya belki de istemedikleri) feodal, patrimonial sosyal ilişkiler sisteminin kurbanlarıdır. Bu nedenle "ortak Kürt bağımsızlığı" kazanma konusundaki fikirleri ütopya olmaya devam ediyor, dar klan çıkarlarına bölünüyor, klanlarının çıkarlarının tüm Kürtlerin toplamından daha değerli olduğu fikri (bir çeşit "ülke çapında birlik" olarak). Bu, kelimenin tam anlamıyla bilimsel anlamda Kürt ulusunun mevcut olmaması anlamında anlaşılabilir bir durumdur, çünkü uluslar yalnızca, oldukça uzun bir süre boyunca, her bir toplumsal birimin - toplumun karakteristik izolasyonu ile bir önceki feodal sistemi yok eden kapitalist ilişkilerin yeniden üretildiği yerlerde ortaya çıkar. Görünüşe göre, bu nedenle şu an komünal sosyalizm ruhu içinde çeşitli sosyal deneyler şu anda Suriye Kürdistanı Rojava'da (belki de çok geçmeden doğrudan Türk-Irak müdahalesiyle tehdit edilecek) yürütülüyor. Buna karşılık, Irak Kürdistanı'ndaki tüm siyasi güçlerin çıkarlarını uzlaştırabilen siyasi bir platformun olmayışının nedeni, Barzani ve Talabani klanlarının ekonomik bağlarının onları sırasıyla Türkiye ve İran'la daha güçlü bir şekilde birbirine bağlamasıdır - ki bu da, Kürtlerin (çeşitli seçkin gruplarının) takip ettiği dış politikayı (daha kesin olarak dış politikayı) belirler - öncelikle birbirleriyle ilişkili olarak. Bu nedenle tek bir Kürdistan fikri büyük olasılıkla kağıt üzerinde kalacaktır. Her neyse, şimdiki zamanda tarihsel Ortaya çıkması için nesnel bir önkoşul yoktur.
Çıkarlarımıza gelince, bölgedeki durumun istikrara kavuşturulmasından ibarettir - ve Kürtler şu anki durumlarına uygun bir alternatif yaratamazlarsa, Ortadoğu’da Arap’tan önce var olan statükoyu tam olarak desteklemek gerekir. yay. Kürtlerin Suriye’nin savaş sonrası yapısı hakkında ABD, Türkiye ve İran’la yapılacak görüşmelerde bize önemli yardımlar sağlayabilecekleri bir başka konudur, bu nedenle kendi çıkarları hakkındaki fikirlerini göz ardı etmemeliyiz.
Ayrıca, Kerkük’ün Bağdat hükümet ordusu tarafından yakalanmasına ilişkin olarak, devlete ait olan ulus ötesi şirketimiz Rosneft’in şu anda belirsiz bir konumda olduğu, çünkü Kerkük’ten Türkiye’ye petrol boru hattından geçen petrol boru hattından geçen petrol alımına ilişkin bir anlaşma imzaladığını belirtmek gerekir. bununla birlikte, resmi Bağdat’ı (ve bu petrol boru hattını Rosneft’in yönetme anlaşmasını atlamak için) bir anlaşmaya varıldı. Bu nedenle şimdi, Türkiye'ye (ve ayrıca Avrupa'ya) planlanan gaz boru hattının uygulanmasının Bağdat liderliği ile koordine edileceği kesin bir güven ile tartışılabilir. Her ne kadar, kim bilirse - belki de, Talabani klanının şahıslarında Kürtlerin arabuluculuğu olmadan, bu yeterli olmayacak.