Sör William Cecil, Lord Burghley, Elizabeth I saltanatının en önemli siyasi isimlerinden biriydi. Burghley, topraktaki bütün büyük siyasi mevkileri aldı ve İngiltere ve Galler'deki en güçlü kraliyet dışı niyetleri yaptı.
William Cecil 13 Eylül'de doğduinci 1520. 1485'te Bosworth Muharebesinde Henry VII için savaşmış küçük bir Galli soylu ailede doğdu. Sadakatleri için ödüllendirilen Cecil ailesi, Henry VIII ve Edward VI için çalıştı. Cecil, Grantham ve Stamford Gramer Okullarında ve Cambridge Üniversitesi St. John's College'da eğitim gördü. Cambridge'de Cecil, Hümanizm ve Protestanlıktan çok etkilendi. Cambridge’den sonra Cecil, Londra’daki Gray Inn’e gitti. 1543'te Cecil Parlamento Üyesi oldu ve kısa sürede iyi bir yönetici olarak ün kazandı.
Cecil, işyerinde görünüşte çok miktarda bilgi bulundurma kabiliyetini etkiledi. Çok uzun saatler çalıştı, incecikti ve tüm kararları sağlam kararlara dayanıyordu. Ayrıca Elizabeth'in her zaman herhangi bir tartışmada son sözü almak istediğini bilen çok sabırlı bir adamdı.
Elizabeth'i prensesken tanıyordu. 1550 yılında mülkün sorumlusu olarak atandı. Cecil, Sekreteri Elizabeth 1558'de Kraliçe olduğunda Sekreterliğine atandı. Ölümüne kadar kraliyet işinde kaldı.
Cecil'e Genel Sekreter dışında bir dizi önemli görev verildi. 1561'de Kraliyet gelirinin tahsilinde büyük sorumluluğu bulunan bir pozisyon olan Wards ve Liveries Mahkemesi'nin Üstatlığına atandı. Cecil'in kendi kişisel servetini geliştirmesine de izin veren bir görevdi. 1572 yılında, şimdi Baron Burghley, Cecil de Lord Treasurer olarak atandı.
İktidara yükselişi onu düşman etti. Norfolk gibi eski soylu aileler, Cecil'in “daha küçük” bir aileden geldiği gerçeğini beğenmedi. Leicester Earl'ü, Elizabeth'in kendisinde bir hata görmemesini istemezken, Essex Earl'ü Robert Devereux, onu iktidar için bir rakip olarak gördü. Cecil, bu adamların beğenilerini takdirine, alçakgönüllülüğe ve dokunuşa sahipti. Her şeyden önce Cecil Kraliçeyle nasıl baş edileceğini biliyordu. Elizabeth için sahip olduğu değer, kendisine verdiği pozisyonlarda ve Cecil'in 40 yıl boyunca onun için çalıştığı gerçeğinde gösterilir. Diğerleri Kraliçeye verilebilirse, Cecil değildi.
Cecil'in etkisi, Elizabeth'in hükümdarlığı döneminde ortaya çıkan politikanın tüm yönlerine değindi. Kraliyet Mahkemesinde düzen ve istikrar getirdi. Doğası gereği muhafazakar olan, kamu ofisinde bulunan herhangi birinin Kraliçeye hizmet etmek için orada olduğuna ve başkalarının bunu düşünmesini beklediğine inanıyordu. Yükseldikten sonra Lordlar Evi'ni kontrol etti. Cecil, dinin endişe duyduğu yerdeki hoşgörüye de inanıyordu. Katolikler ve Puritans Kraliçeye sadık olduğu sürece, sessizce ve gizlice ibadet etmelerine izin verilmesi gerektiğine inanıyordu. Bir anlamda Cecil bir Puritan'dı - Kilise hiyerarşisinin alt ucundaki din adamlarının amaçlanan işleve hizmet etmeleri durumunda iyileştirilmesi gerektiğinin farkındaydı. Cecil, yüksek eğitimli ve insanlara önderlik edebilecek kiliseye katılmak isteyen erkeklerden istedi. Bu konuda Püritenler hemfikirdiler. Ancak, Puritans'ın Kraliçe için potansiyel bir tehdit olduğunun farkındaydı ve onlara karşı eylemde bulunma konusunda herhangi bir özelliği yoktu. Kraliçeye olan sadakati aklında en üst düzeydeydi ve Puritans'ın bunu önerebileceğinden şüphe ediyordu.
Cecil, Katolikler’e sadık oldukları sürece hoşgörülü olma konusunda istekliydi. Ancak Kraliçeye ihanet eden herhangi bir Katolik, sonuçların en ağır olmasını beklemek zorunda kaldı. Bu sebepten ötürü Cecil, İskoç Kraliçesi Mary'nin davasında en önemli yerlerinden biriydi. Cecil, İngiltere’de bulunmasının, Mary’nin sadakatsiz Katoliklerin toplanacağı bir rakam olabileceğinden Elizabeth’e yönelik bir tehdit olduğuna inanıyordu. Cecil’in ilk önce Kraliçe’nin casus yöneticisi Sir Francis Walsingham’ı Mahkemede 1568’de kullanması tesadüf değildir. Walsingham tarafından Mary'nin ihanete uğramasına neden olan kanıtıdır.
Cecil, dış politikada da oldukça etkili oldu. Fransa ve İspanya’yı İngiltere’ye tehdit olarak görüyordu - sadece Katoliklikleri yüzünden değil. İspanya Yeni Dünya'da genişliyordu ve Cecil böyle bir koloninin sahip olduğu potansiyel değeri takdir ediyordu. Fransa, İngiltere’ye en yakın rakipti ve bu basit gerçek, onu Cecil’in gözünde bir tehdit haline getirdi. Bununla birlikte, aynı dine rağmen İspanya ve Fransa'nın da rakip olduğunu fark edecek kadar zekice davrandı. Birini diğerinin pahasına desteklemekten memnundu. Başlangıçta, bu destek İspanya'ya gitti. Cecil, Fransa hem kuzey hem de güney sınırları için tehdit altında hissederse, İngiltere için daha az tehdit oluşturacağına inanıyordu. Ancak, İspanya'yı destekleme politikası, Hollanda İsyanı başladığında değişti. Hepsinden önemlisi Cecil, İngiliz sahillerinden birkaç saat yelken açmak için binlerce İspanyol askeri istedi. İngiltere’nin isyancılara desteği açıkça İspanya’nın kırılmasına neden oldu. İskoç Kraliçesi Mary'nin yargılanması ve idam edilmesiyle kurulan eski müttefik ölümcül bir düşman oldu. Nonsuch Antlaşması ile İngiltere, Hollandalı isyancılara askeri yardım gönderdi. Cecil tüm girişimin organizasyonunu üstlendi. Leicester, İngiliz ordusunu Hollanda'da yönetirken emirlerinin ötesine geçtiğinde, Kraliçeye en sevdiği şeyi sansürlemesini öneren Cecil oldu.
Cecil, ölümüne kadar ofiste kaldı. Elizabeth siyasetinin en üstündeki olağanüstü kariyeri kırk yıl sürdü. Cecil, pozisyonlarını ve gücünü kıskananlar ile herhangi bir karışıklıktan kaçınmayı başarmıştı. Kraliçenin tam güvenine sahipti ve çok azı ona sadakatinden şüphe edebilirdi.
Cecil siyasi hayatı boyunca Kraliçe, Lord Sayman ve Genel Sekreter Baş Sekreterliği yapmış olabilirdi. Oğlu Robert, James I altında eşit derecede başarılı bir siyasi kariyere sahip olmaktı.
Sör William Cecil, 1 Baron Burghley, 4 Ağustos 1598'de öldü.
İlgili Mesajlar
Robert Cecil politikacı
Robert Cecil, Salisbury’li Earl, Elizabeth I ve James I'in krallıklarında büyük bir politik şahsiyetti. Cecil’in siyasi bir soyağacı vardı…
Robert Cecil
Robert Cecil, Salisbury'den Earl, 1605'in Barut Arsasında çok ilginç bir rol oynuyor. James Ben'in güvenilir bir hizmetkarıydı.