Nikolai Aleksandrovich Berdyaev “Devlet, dünyevi hayatı cennete dönüştürmek için değil, sonunda cehenneme dönüşmesini engellemek için var”
“İdealin değeri, ona yaklaştıkça uzaklaşmasıdır.” Mahatma Gandhi
“İdealin değeri, ona yaklaştıkça uzaklaşmasıdır.” Mahatma Gandhi
Her zaman, normal insanlar daha iyi yaşamak, böyle bir güce ve toplumun çoğunun çıkarlarını koruyacak bir duruma sahip olmak istediler. Biraz spekülasyon yapabilirsiniz, ancak güç ve genel olarak durum nedir. Bu durumda, 80'lerin sonlarında SSCB'nin sonundan başlamayı öneriyorum. Soru ortaya çıkıyor, basit bir Sovyet insanı SSCB'deki güç hakkında tam olarak ne biliyordu? Dışsal özelliklerinin hemen hemen hiçbiri - CPSU Merkez Komitesi Politbürosu, Yüksek Kurul, CPSU bölgesel komiteleri (bölge komiteleri, şehir komiteleri) ve diğer organizasyonlar. Bütün CPSU liderlerinin Leninist ilkelerin Bolşevik komünistleri ile neredeyse aynı, sadık silahlı yoldaşlar olduğu katı bir iktidar hiyerarşisi vardı. Bu 1985'e kadar kısmen doğruydu ve sonra garip bir şekilde, biri CPSU'nun üst kısmının desteğiyle, bunlardan biri - Gorbaçov çok hızlı bir şekilde (sadece 6 yıl içinde) başını çektiği büyük gücü yok etti. Marksizm-Leninizm'in fikirlerini destekleyen, dürüst bir komünist olarak ustalıkla poz veren bu eylemi gerçekleştirebildi. Ve sonra kendisi Yeltsin liderliğindeki CPSU'nun daha eski, daha prensipsiz eski üyeleri tarafından iktidardan atıldı.
Bu iktidar mücadelesi sonucunda hepimiz büyük vatanımızı - Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'ni - kaybettik. İktidar mücadelesi bu şekilde devam ederse, torunlarımızı ve büyük Anavatan - Rusya'nın kalıntılarını mevcut sınırları içinde yoksun bırakabiliriz.
Şartlı işçiler, çalışanlar ve köylüler arasından basit bir kişiye güç neredeyse her zaman yekpare ve birleşik gibi görünür. Sonuçta, temsilcileri aynı toplantılarda oturuyor, akıllı ve anlamlı yüzler yapıyor, aynı sözleri söylüyor. El sıkışıyorlar, gülüyorlar.
Aslında, neredeyse hiçbir zaman iktidarda yekpare bir birlik yoktur. Genel kural şöyledir: darbelerin, devrimlerin, komploların ve isyanların ezici çoğunluğunda, insanlar mevcut hükümetten çeşitli derecelerden memnun olmayan insanların sosyal aktiviteleri de dahil olmak üzere herhangi bir yöntem kullanarak, sahibinden en yakın çevresinden güç alacaklardır.
Sovyetler Birliği, eğer söyleyebilirsem, CPSU'nun en üst düzey görevlilerinin bilinçli bir şekilde geleceğe terk eden belirli bir bölümünü çökertti. Dahası, devlet oluşumunun en zor ve kanlı aşamaları geçtiğinde reddettiler. Kendileri için bizzat kendileri için ABD ve diğer Batı ülkelerinde yaşam tarzını yaşama fırsatı istediler ve Batı elitlerinin onları eşit şartlarda kendi toplumlarına kabul edeceğini düşündüler. Ancak birlikte büyümedi - Anglo-Saksonlar tarafından yönetilen kapitalist bir toplumun en iyi geleneklerinde kandırıldılar. SSCB halkı kot pantolon, McDonald's, sakız, çok sayıda sosis çeşidi ve Batı şov dünyası tarafından baştan çıkarıldı. Tabii ki, Batı özel servisleri istikrarsızlaştırıcı etki olmadan yapamadı, ancak bu etki belirleyici değildi.
"Dün ve bugün iktidar mücadelesi"
Modern Rusya'da iktidar mücadelesi de devam ediyor. Mevcut siyasetçilerin hiçbirinin kapsamlı bir gücü yoktur, herkes dengelemek, müzakere etmek, uzlaşmak zorundadır. Ve sıklıkla, iktidar mücadelesinde araçlardan biri, internet de dahil olmak üzere kamuoyunun kullanılmasıdır. Tabii ki, belirleyici değil, ancak durum üzerinde belirli bir etkisi var.
Şu anda, her zaman ve devletimizin memnun olmayan tüm vatandaşları ve onlar gibi davranan (vatandaşlar) gibi davrananlar için ana tahriş ediciler, devletin Rusya Cumhurbaşkanı, Rus hükümeti ve güç yapılarından biri olan Rus Muhafızları gibi bileşenleridir. Bütün bunlar kuşkuyla NATO ülkelerinin liderliği, Batı NPO'larının propagandası ve Batı basınındaki makalelerin genel yönü ile örtüşüyor.
Söz konusu kişilerin söz konusu kişilerden bahsederek çeşitli sitelerde makaleler ortaya çıkar çıkmaz (ve makalelerin konusu o kadar önemli değildir), belirli bir yorumcu kategorisi hemen uçar. Bu karakterler çok fazla değil - siteye bağlı olarak% 10-30'dan fazla değil, ancak çok aktif ve düzenli - birer birer arka arkaya yorum yazın, rejimi “ortaya çıkarın”, “meslektaşlarına” avantaj sağlayın, eksilerini - hepsi yorumlar, doğrudan hakaretler, duyguların ve provokasyonların tırmanışını kullanmaktan çekinmezken, karşıt görüşe sahip olmaya cesaret edenler. Elbette herkesi çoğunluk olduklarına ikna etmek için çalışıyorlar (özellikle bunun için birçok hesap kullanıyorlar). M.N.'nin dediği gibi Zadornov “Daha iyi insanlar var, ama kötü insanlar daha iyi örgütlenmiş.”
Dahası, gerçek yapıcı eleştiri yerine, neyin düzeltileceği ve nasıl düzeltileceği ile ilgili önerilerle, kural olarak, kaba lanetler, hipertrofik alay, bir tür çocuk teaserları, soyadlarının, isimlerin vb. Yeniden çizilmesi ve yeniden yorumlanması. Bir şey rakiplere uymuyorsa, onları aşağılamaya ve onlara mümkün olan her şekilde hakaret etmeye çalışırlar. Ve kimden bahsediyorlarsa konuşsun - bir kadın hakkında, İkinci Dünya Savaşı gazisi. Birisi farklı bir bakış açısına "cesaret ederse", bunun ahlaki olarak ezilmesi gerektiği anlamına gelir.
Çoğu zaman, yukarıdaki kategoriden bir dizi makale ve yorumcu okurlara nüfuz eder ve açıkça tüm hakları olmadan Rusya'nın tüm insanları adına açıklamalar yapar.
Bu durumda, her durumda slop, Rusya Federasyonu başkanının ve hükümetinin farklı Runet topluluklarının isteklerini seçtiğini ve çoğunu gerçekleştirdiğini varsaysa bile - yine de yöntemlerden, zaman çizelgelerinden ve infazın diğer yönlerinden memnun olmayan birçok insan olacaktır. Genel olarak, yüzyılların derinliklerinden bir çağrı duyuldu: “Kartaca yok edilmeli” veya daha yeni bir modern slogan - “Esad (Putin ve diğer istenmeyen - herhangi bir politikacıya girebilirsin) ayrılmalı” - bu, eğitim kılavuzlarının, yeniden yazıyorlar, nadiren ve biraz.
Kendimi Putin V.V. hayranı olarak görmüyorum. - İdeal olmaktan uzaktır (diğer herhangi bir politikacı ve genel olarak - bir kişi gibi). Siyasetteki bir kişi kesinlikle önemlidir, ancak benim için asıl şey, devletin iç iktidar mücadelesi nedeniyle, son 100 yılda iki kez olduğu için vatandaşlarının kafalarına çökmediği ve bundan önce sorunlu zamanlarda başladığı yüzyıl.
En iyisi için çabalamak, haklarımız için mücadele etmek ve yolsuzlukla mücadele kesinlikle iyidir, ancak tüm bu dönüşümler sırasında ülkenizi ve parçalarını yok edebilirsiniz, o zaman birbirine yapıştıramazsınız - bu bir çay bardağı değil. “Risk asil bir nedendir” bahanesi her zaman kamu yönetimi alanına uymaz - 90'ların Ural Cumhuriyeti, İçkerya Cumhuriyeti, Sibirya Cumhuriyeti ve diğer küçük kasaba ayrılıkçı girişimleri gibi hatırlatılır. bazıları daha sonra büyük kana dönüştü.
90'lardan sonra ne kadar çok zaman geçerse, Putin V.V. Özel bir şey yapmadı - Rusya, dünya sahnesine ve iç istikrarına biraz ağırlık veren tek bir devlet olarak, sanki kendi başına korundu. SSCB hakkında benzer açıklamalar yapıldı - Sovyet halkının Hitler'i Stalin I.V. Devletimizin bu iki liderini karşılaştırmaya nasıl cesaret edebileceğime dair gereksiz eleştirilerden kaçınmak için - fikrimi veriyorum: Putin V.V. devlet başkanı olarak maalesef Stalin I.V.
Başkan Putin V.V. Mart 2018 seçimlerinden sonra, sadece bir büyük hata yaptı - bu emeklilik yaşındaki bir artış. Bunu neden yaptı, bilmiyorum ve bu konuyu sürekli tartışanlar da kesin olarak hiçbir şey bilmiyorlar, sadece kendi ve diğer insanların tahminlerini dile getiriyorlar. Genel olarak, bazı "İnternet cephesi askerleri" nin RF Silahlı Kuvvetler tarafından yeni teçhizatın benimsenmesi hakkındaki yorumunu okumak ilginçtir: "Yeni teknoloji kesinlikle iyidir, ancak Putin ayrılmalı çünkü ... .." Şahsen, bir iktidar değişikliğine karşı değilim, ancak değişimin sonuçları tam ölçekli bir iç savaşa yol açmayacak şekilde. “Maydan renkli” olaylar aracılığıyla hükümeti değiştirme girişimi olması halinde, sivil bir çatışma olasılığı çok yüksektir.
“İktidar değişikliği: seçimler ya da şiddet yoluyla”
Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı'nda değişiklik çağrısında bulunan insanların ana argümanlarından biri, yeri doldurulamaz politikacılar olmaması ve 146 milyon Rus vatandaşından çok değerli adayların olmasıdır. Bu argümana katılıyorum, ama sadece bir şartla: bu adayların Rusya'nın bölgelerinden birinin veya Rusya Federasyonu hükümetinin bakanlıklarının en azından birinin başkanlığında (lider yardımcısı) liderlik deneyimi olması gerekiyor. Ve daha sonra, seçimden sonra, aynı hükümetin çalışması için gerekli profesyonel ekibi bir araya getirebilmek ve bunun “95. Çeyrek” analogu olmaması arzu edilir.
Bazı çevrimiçi topluluklar arasında, ülkemizin iç politikasının sorunlarını tartışırken, bugün bir kişiyi Rusya Federasyonu başkanı olarak değiştirirseniz (onların görüşüne göre, herhangi birini - hatta kolektif bir çiftçi, hatta bir yazar - tarihçi, ekibi, herhangi bir yönetim deneyimi olmadan), sonra yarın veya aşırı durumlarda, yarından sonraki gün - yaşayacağız, böylece ABD ve AB ülkeleri bile bizi delice kıskanacak. Hiçbir şeye benzemiyor mu? Dahası, bir dizi yorumcuya bakılırsa - bu muhtemelen geniş bir yaşam deneyimine sahip olan insanların görüşüdür. Ama görünüşe göre yaş bir kişiye her zaman bilgelik katmaz.
En kötü şey, bazı yorumcuların biraz kamufle edilmiş bir formda olması ve hatta bazen bir kişinin Rusya Federasyonu cumhurbaşkanı tarafından değiştirilmesini, anayasaya aykırı bir şekilde koymak için açıkça çağrılmasıdır - bunun için fon seti çok büyük değil - "mayalar", "renk devrimleri" , "Onurun Devrimi", siyasi suikastlar ve geri kalanı "beyefendi." Büyük olasılıkla, kimse Irak veya Libya'ya göre gücü değiştirmemiz için savaşa gitmeyecek - çünkü korkutucu.
Böylece, ana soru kalıyor: devlet başkanını nasıl değiştirebilirim? Eğer bir devrimden sonra iç savaş gelirse, o zaman ülkemizin vatandaşlarının çoğunun böyle bir senaryoya karşı olacağını düşünüyorum. Ve başarılı olacak gücün bir öncekinden daha iyi olacağı bir gerçek değildir. Son on yıllardaki olaylara bakıldığında, "renkli devrimlerin" gerçekleştiği ülkelerin, kanlı diktatörlerin "halkın iradesi" tarafından devrildiği zamankinden daha kötü yaşamaya başladığı söylenebilir. Bir zamanlar Yanukoviç'e kanlı bir diktatör adını vermeleri özellikle komik. Onun peşinden gelenler çok daha kanlı kişiliklerdir.
“Sahte nasıl ve neden yaratır? haber»
Bir konuyu gözden düşürmenin nihai amacı, onu insancıllaştırmak ve ona, ona yönelik şiddet kullanımını haklı kılan, Goebbels ilkelerini kullanarak, gerekli hedefe götürürse herhangi bir yalanın mümkün olduğunu ifade eden, garip bir şekilde sunmaktır. Örneğin, iyi bilinen aldatmacalardan biri, Rusya'nın modern devlet bayrağının “Vlasov”, yani. kullanılan ROA. Aslında, bu böyle değil - ROA'nın bayrağı, daha iyi St. Andrew ve ROA yazıtları olarak bilinen eğik bir masmavi haç ile beyazdı, ROA'nın kol chevronu da kırmızı kenarlı Andreevsky bayrağıydı. Üç renkli bayrağın Vlasovites tarafından belgelenmiş tek kullanımı sözde. Ancak, 1 Haziran 22'te işgal edilen Pskov'daki 1943. ROA tugayının bir geçit töreni, ayrıca Hitler'in böyle bir ROA girişiminin komutasına artık izin vermiyor. Ama sonuçta, belirli bir insan kategorisi için gerçek ana şey değil, asıl mesele kitlelere provokasyon başlatmak ve yalan daha sonra ortaya çıksa bile tortu hala kalacak. Ve bu arada, Fransa'nın Vichy hükümeti, SS bölümü Charlemagne ulusal bayrağı kullandı, ancak savaştan sonra herhangi bir nedenle, onu terk etmenin gerekli olduğu kimseye olmadı, çünkü vatan hainleri tarafından kullanıldı.
Şu anda, daha önce “ulusal bağlar”, “Ortodoks insanlar”, “Ortodoks kilisesi”, “tekneyi sallamak” istemek gibi olumlu kavramlar gözden düşmektedir. Vatansever kelimesi aşağılayıcı bir “şerefe-vatansever” ya da daha saldırgan bir “salak” haline dönüşür - iki kavram aynı anda kabalaştırılabilir: Rusların savaş çığlığı ve anavatanlarını seven insanların tanımı. Şimdi, eğer bu terimler tartışmada kullanılırsa, o zaman, tuhaf bir şekilde, kendi ülkelerinin vatanseverleri gibi kendilerini konumlandıran insanlar tarafından alay edilecek ve ütülenecektir.
Bu "vatanseverlerin" inandıkları gibi sıçanları ve hamamböceklerini (hırsızlar, rüşvet alanlar ve oligarklar) tamamen yakarak evimizden çıkarmayı teklif etmeleri çok garip - ve şiddet içeren bir güç değişimi çağrılarını nasıl değerlendirebiliriz. Çok kusurlu bir mantık - çünkü Rus İmparatorluğu'nun çöküşü ve SSCB'nin oluşumu olaylarında, önceden hiçbir şey önceden belirlenmedi. Belirleyici eylemler için değilse V.I. Lenin ve SSCB I.V. Stalin (bir şans unsuru vardı - doğru zamanda doğru yerde olan bu insanlardı), sadece birileri hızlı ve dramatik değişiklikler istediği için büyük vatanımızı tamamen kaybedebiliriz.
2018 yılında, Rusya Federasyonu Başkanı Putin V.V.'nin seçiminde, büyük olasılıkla ihlaller vardı, ancak genel sonucu önemli ölçüde etkilemeleri olası değildi. Çoğu zaman, seçim usulsüzlüklerinin kanıtı olarak, fotoğrafların nerede çekildiği açık değildir. Ve bazen onları çıkarmadan önce onları dikkatsizce kontrol ediyorlar, bu da genellikle sandıklarda veya başka yerlerde, armalarda ve diğer devletlerin bayraklarında görülebilir. Ancak bu da kimseyi rahatsız etmez - asıl mesele bir şey atmaktır, ancak doğru olup olmadığı önemli değildir.
Bazı yorumcular tarafından çok garip bir oy sayımı tanımlanıyor. Mart 2018'de Rusya'da yapılan cumhurbaşkanlığı seçiminden sonra, apartman sakinleri ile akrabaları ve arkadaşlarıyla ve işteki tüm meslektaşlarıyla görüştüklerini iddia ediyorlar. Ve bu anketler sonucunda tüm katılımcıların V.V. Putin için oy kullanmadığı iddia edildi. Böyle saçmalıkların hala icat edilmesi gerekiyor. Eğer işimde ya da evimde biri koştu ve kime oy verdiğimi sordu, onu cehenneme gönderirdim. Belirli bir ahlaki yönü de vardır - bazı topluluklarda bazen iktidar için oy kullanmanın bazen “modası geçmemesi” nedeniyle birçok insan konumlarından utanır.
“Ve değilse ………, o zaman kim?”
Komünist Partinin hayranlarından, Rusya Federasyonu başkanı olarak seçilirse adaylarının özellikle sosyal adaleti ve bir bütün olarak Sovyetler Birliği'ni geri getireceklerini duyduğunuzda biraz uyumsuzluk hissedersiniz. Bu, 1996 yılında, Zyuganov Yoldaşının cumhurbaşkanlığı seçimini gerçekten kazanmasına rağmen, sonuçlarından yararlanmaktan ve o zamanki mevcut hükümetten çerezler için insanların fikirlerini değiştirmekten korkuyordu. Ve Komünist Parti üyeleri, diğer şeylerin yanı sıra, “ateşli komünistler” - dolar milyonerler, havlu kapitalistler olduğunda şimdi ne hakkında konuşabiliriz. Hala konaklarını, topraklarını ve milyarlarca ruble insanlarla paylaşma arzusu ile yanıyorlar.
Bu örneklerle Komünist Parti'nin, kendilerini komünist olarak konumlandıran diğer birçok örgütün ve bireyin gerçekten böyle olmadığını ve eylemleriyle SSCB'nin canlanmasına katkıda bulunamayacağını, ancak bugünün Rusya'nın çöküşüne katkıda bulunabileceğini söylemek istiyorum.
İnternet, insanlara gerçekte olmadıkları şey olma fırsatı verir, yani sıklıkla makaleler, onlara yorum metinleri, beğeniler veya beğenmemeler, artılar veya eksiler ülkemizin vatandaşı olmayan veya hiç insan olmayan insanlar tarafından konulur, ancak bot programları. En bariz örnekler “Kırım subayı kızı” nın vahiyidir ve Kemerovo trajedisi sırasında yerel makamlara panik ve güvensizlik girişimleri. Bugün, sözde Ukrayna'dan blogcular, ve zaten Ukrayna içinde Ukrayna provokatörlerine söz inanan ve hemen işaret ettiklerini gayretle eleştirmeye başlayan oldukça fazla insan vardı.
Ancak NATO ülkelerinin finansman eksikliği olmayan siber bölünmelerinin hiçbir şey yapmadıkları ve internette belirli ruh halleri yaratmaya çalışmadığı düşünülebilir.
Bazen bu tür anlar Rusya'nın şu anki cumhurbaşkanı üzerinde kayıyor - “korkak ve koşucu bir bakışa sahip”, “halkından korkuyor, bir sığınakta saklandı”, “güvensizlik ve panik ruh hali” vb. Bu durumda, bu incileri yazanların gerçeklik arzusunu vermek arzusudur. Birinden nefret etseniz bile, yine de minimum bir dürüstlüğü gözlemlemeniz ve en azından biraz objektif olmaya çalışmanız gerekir.