Chicago Reader yeni bir hikayesi Chicago Reader dört bir yanında ve şehrin dışında, en saygın tiyatrolarından Profiles Theatre Company'nin sanatsal direktörlüğünün on yıllar boyunca gerçekleştirdikleri iddia edilen kötüye kullanım derinlemesine incelenmesi dalgaları yaratıyor.
Aimee Levitt ve Christopher Piatt tarafından yazılan bu eser, AD Darrell W. Cox'un başarısını anlatırken, sendikalaşmanın bazı yollarla yargılanmış aktörleri nasıl sağlayabileceğine de dikkat çekiyor. Levitt ve Piatt, "esasen bedensel ve psikolojik istismar olmak üzere, tiyatroda çalışırken karşılaştıkları ya da şahit oldukları rahatsız edici benzer terimleri anlatan 90'lı yıllardan beri oralarda çalışan Profiles topluluğunun 30'dan fazla üyesine seslendi. Özetle:
Tiyatrodaki kilit rollerdeki diğerleri, durduracak herhangi bir şey yapmadı ya da tamamen gözlerini çevirdi. Profiles'ın tercih ettiği kaynak malzeme sıklıkla şiddet ve kadın düşmanıydı, şovlarının kalitesi ve tiyatro içinde gelişen korku ve sessizlik kültürüne eşlik eden eleştirmenlerin beğenisi - sahnelerin arkasında, izleyiciler tarafından fark edilmeden kötü davranışlara izin verdi. veya medya.
Reader , Cox'ın eski arkadaşlarının yaptığı ve küfürbaz olduğunu söyleyen ortak yıldızların yanı sıra, Profiles'ın sanatsal sınırları zorlama girişiminde bulunulan sıklıkla şiddet içeren bir konunun gerçekleştirilmesinde çok fazla ilerlediğini söyledi. Şirketin, sanatsal yönetmenlik ekiplerinde kendilerini daha iyi görünmeleri için kadın sahibi olmaya yalan söylediğini ve çalışanlarının çok uzun saatlerce çalıştıklarını iddia ediyorlar. Olumlu tarafta parça, ayrıca Evimizde Değil adlı savunuculuk grubu tarafından yapılan çalışmayı ortaya koyuyor; bu evde kadınların bulunduğu evde olduğu gibi Chicago'nun komedi sahnesi Bu yılın başlarında karşılaştıkları sıkıntılarla ilgili konuşmaya başlayan Şahin, özel bir Facebook grubu olarak başladı.
Bu hikayeyle ilgili özellikle ilginç olan şey, bu hikayelerin topluluk içinde sessiz bir şekilde sızdırma süreleri ve ne kadar sürede daha geniş bir izleyici kitlesine damlatması gerektiğidir. Ancak zamanlama kazara görünmüyor; giderek artan sayıda kadın, hikayelerinin internet üzerinden çok çeşitli insanlarla paylaşılabileceğini ve faillerine bir şeylerin gelebileceği noktaya kadar genişleyebileceğini söyleyerek, son birkaç yıldır konuşmaya başladılar. Yeni atmosfer eylem gerektiriyor ve bu duruma neden oluyor ve Profiles ve Cox'da atılan suçlamaların sayısı, tiyatronun durumunun inkar edilmesini neredeyse gülünç biçimde etkileyici hale getiriyor. Reader , "Personel sorunlarını çok ciddiye almaktayız, fakat esaslı iddialar üzerine yorum yapmayacağız" (Ayrıca, Facebook sayfalarında olumsuz yorumları sildiği de görünüyor ).
Chicago'nun tiyatro ve komedi sahnesi kent için büyük bir beraberliktir. Turist gelirini arttırıyor ve sonunda bu parçada keşfedildiği gibi, Profiles (yıllardır Neil LaBute gibi tanınmış oyun yazarları ile çalışmış olan) gibi küçük şirketlerde yapılan prodüksiyonlar, Chicago'daki daha büyük tiyatrolara, daha sonra da Broadway dışındaki tiyatrolara doğru ilerliyor. New York ve bazen sonunda Broadway'e. Başka bir deyişle, Profiles hikayesi, ister bilseler de bilmesinler, birçok kişiye dokundu; aynı zamanda pek çok yinelemede muhtemelen git gide daha çok şey göreceğiz. Yapmamız gerektiği gibi. Buradaki yazının tamamını okuyun .
Screenshot via Profiles.
Screenshot via Profiles.