Macquarie Üniversitesi'nin yeni araştırmasına göre, çiftlik pitonları gıda güvenliğini artırmak için sürdürülebilir ve verimli yeni bir hayvancılık türü sunabilir.
Doğa Bilimleri Fakültesi'nden Onursal Araştırma Görevlisi Dr. Daniel Natusch liderliğinde Güneydoğu Asya'daki iki ticari piton çiftliğinde yapılan bir çalışma, pitonların tavuk ve sığır gibi geleneksel çiftlik hayvanlarına kıyasla yemi oldukça verimli bir şekilde kilo alımına dönüştürdüğünü ortaya koydu.
Dr. Natusch, "Besin ve protein dönüşüm oranları açısından pitonlar, bugüne kadar incelenen tüm ana akım tarımsal türlerden daha iyi performans gösteriyor" diyor.
"Pitonların yumurtadan çıktıktan sonraki ilk yıl içinde hızla büyüyerek 'kesim ağırlığına' ulaştığını gördük."
Dr. Natusch, yılan etinin beyaz ve protein açısından çok yüksek olduğunu söylüyor.
Çok kurumlu araştırma ekibinde Macquarie Üniversitesi, İngiltere Oxford Üniversitesi, Adelaide Üniversitesi, Johannesburg Witwatersrand Üniversitesi ve Hanoi'deki Vietnam Bilim ve Teknoloji Akademisi'nden bilim insanları yer aldı. Araştırma Scientific Reports dergisinde yayımlandı.
Araştırmacılar, Tayland ve Vietnam'daki ticari piton çiftliklerinde yetiştirilen ağsı pitonlar (Malayopython reticulatus) ile Birmanya pitonlarını (Python bivittatus) karşılaştırarak farklı gıda rejimlerinin etkilerini test etti.
Gıda Güvensizliği İçin Esnek Çözüm
Dr. Natusch, "İklim değişikliği, hastalıklar ve azalan doğal kaynaklar, geleneksel hayvancılık ve bitkisel ürünler üzerindeki baskıyı artırıyor ve düşük gelirli ülkelerde zaten akut protein eksikliği çeken birçok insan üzerinde korkunç etkileri oluyor" diyor.
Geleneksel tarımsal gıda sistemlerindeki başarısızlıkların yaygın gıda güvensizliğine yol açması, alternatif gıda kaynaklarına olan ilgiyi artırıyor" diyor.
Yılan eti, Güney Doğu Asya ve Çin'de halihazırda yaygın olarak tüketilen sürdürülebilir, yüksek proteinli, düşük doymuş yağlı bir gıda kaynağıdır.
Dr. Natusch, "Bununla birlikte, Asya'da büyük ölçekli piton yetiştiriciliği iyi bir şekilde kurulmuş olsa da ana akım tarım bilimcileri tarafından çok az ilgi görmüştür" diyor.
"Yılanlar asgari düzeyde suya ihtiyaç duyar ve hatta sabahları pullarının üzerine çöken çiy ile yaşayabilirler. Çok az yiyeceğe ihtiyaç duyarlar ve gıda ürünlerine saldıran kemirgenleri ve diğer zararlıları yerler. Ve tarihsel olarak pek çok yerde lezzetli bir yiyecektir.
"Çalışmamız, mevcut hayvancılık sistemlerini tamamlayan piton yetiştiriciliğinin küresel gıda güvensizliğine karşı esnek ve etkili bir yanıt sunabileceğini gösteriyor."
Maliyetler ve Faydalar
Macquarie Üniversitesi Doğa Bilimleri Fakültesi'nden eş yazar Profesör Rick Shine, bunun ticari yılan çiftliklerinin girdi ve çıktılarını, maliyet ve faydalarını derinlemesine inceleyen ilk çalışma olduğunu söylüyor.
Profesör Shine, "Domuz yetiştirmek yerine piton yetiştiren çiftçiler için açık ekonomik ve adaptasyon faydaları var" diyor.
Profesör Shine, "Kuşlar ve memeliler, yedikleri yiyeceklerden elde ettikleri enerjinin yaklaşık %90'ını sadece vücut sıcaklıklarını sabit tutmak için harcarlar" diyor.
"Ancak sürüngenler gibi soğukkanlı hayvanlar ısınmak için güneşte bir yer bulurlar. Yedikleri gıdayı daha fazla ete ve vücut dokusuna dönüştürme konusunda sıcakkanlı herhangi bir canlının yapabileceğinden çok daha etkilidirler."
Brokoliyi Saklamak
Araştırma ekibi, piton gruplarını et ve balık kesimlerinden elde edilen atık proteinlerden oluşan farklı "sosislerle" denedi ve yavruların yoğun bir şekilde beslenmesinin, belirgin bir refah etkisi olmaksızın hızlı büyüme oranlarına yol açtığını gördü.
Pitonlar vahşi doğada yalnızca etçil olmalarına rağmen soya ve diğer bitkisel proteinleri sindirebilmektedir ve bazı sosisler etin arasına gizlenmiş yaklaşık %10 bitkisel protein içermektedir.
Dr. Natusch, "Bu biraz çocuklarınıza sebzelerini yedirmek için köftenin içine brokoli saklamaya benziyor" diyor.
"Yılan çiftliklerinin kendi atıklarını nispeten az üretirken çok sayıda tarımsal atığı etkili bir şekilde proteine dönüştürebileceğini gösterdik."
İşlendiğinde, bir pitonun canlı ağırlığının yaklaşık %82'si, et için yüksek proteinli giydirilmiş karkas, deri için değerli deri ve her ikisi de tıbbi kullanıma sahip olan yağ (yılan yağı) ve safra kesesi (yılan safrası) dahil olmak üzere kullanılabilir ürünler verir.
Sürüngenler, memelilere kıyasla kilo başına çok daha az sera gazı üretir. Kemiği bile parçalayabilen güçlü sindirim sistemleri, memelilere göre neredeyse hiç su atığı ve çok daha az katı atık üretir.
Pitonlar fazla kilo kaybetmeden dört aydan fazla aç kalabilir ve beslenmeye yeniden başlar başlamaz hızla büyümeye devam edebilir, böylece yiyecek kıt olduğunda bile istikrarlı üretim devam edebilir" diyor Dr. Natusch.
"Ayrıca bazı çiftliklerin yavru pitonları yerel köylülere, genellikle de onları yerel kemirgenler ve artıklarla besleyip bir yıl sonra çiftliğe geri satarak ek gelir elde eden emekli insanlara verdiğini tespit ettik."
Profesör Shine, bu çalışmanın sürüngenlerin atıkları kullanılabilir ürünlere dönüştürmedeki olağanüstü verimliliğini gösterdiğini ve yılan eti için kültürel bir emsalin olduğu ülkelerde büyük fırsatların altını çizdiğini söylüyor.
Ancak Avustralya ya da Avrupa'nın piton yetiştiriciliğini benimsemesinin pek olası olmadığını söylüyor.
"Bence buradaki favori yerel restoranınızda piton burgerlerinin servis edildiğini görmeniz uzun zaman alacak."
Bu yazı PHYSORG’ da yayınlanmıştır.