bir hasan ali toptaş
romanıdır.
hasan ali bey gibi 1958 doğumlu ve egeli olan ziya bey'in vicdanıyla, geçmişiyle ve gerçeklerle mücadelesinin hikâyesi. zaman dilimleri arası geçişler çok iyiydi, okurken bütünden kopmadım. ve tabii hasan ali toptaş dili... daha ne söyleyebilirim ki.
--- alıntı
---
"hiç kuşkusuz insan başka yollarla da var edebilir kendini, diyelim uzun bir öpüşmenin derinliklerinde kaybolarak, bir bakışın ateşinde yanarak, bir kitabın ruhundan doğarak, bir dokunuşla sarsılarak ya da şu an hatırlayamadığım daha akıllıca yahut daha aptalca birtakım şeyler yaparak da var edebilir. çarçabuk doyan küçük karınlı bir ruha sahipse, bir köşeye oturup sadece çekirdek çitleyerek de var edebilir sözgelimi. mayasına karışan vahşi gölgelerin arasında yaşıyorsa, birtakım şeyleri kırıp dökerek de var edebilir. hatta bütün bunların ötesinde, bazı şeyleri yapmamakla da var edebilir ama babayla var olmak bu saydıklarımla kıyaslanamayacak kadar farklı bir şey bence. farklı olmasının yanı sıra, çok eski bir şey aynı zamanda; belki kuşlar, belki bulutlar, belki taşlar kadar eski bir şey."
syf.34
"ben hayatın uzak ve yorucu bir köşesinde hızla gidip gelmiş gibi oldum bir bakıma. ardından da tuttum, zaman denen büyük silginin himmetine sığındım."
syf.142
--- alıntı
---
devamını gör...