Karl Marx ve Friedrich Engels bir şekilde günümüze taşınıp bir gazete verilseydi, sınıf çatışmasının bariz eksikliği muhtemelen devrimcileri kazandıklarını düşündürürdü. Kimlik siyasetinden doğru COVID-19 stratejisine kadar her türlü konuda bölünmüş bir toplum görecekler, ancak emek ve sermaye, ezenler ve sömürülenler arasındaki sonsuz mücadele konusunda neredeyse sessiz kalacaklardı.
Sadece 10 yıl önce Occupy hareketi tüm hızıyla devam ederken, dost canlısı kapitalizmi, kurumsal açgözlülüğü ve pervasız, kontrolden çıkmış bir finans sektörünü protesto etmek için çadır kentlerin ortaya çıktığı bir zamanda geri dönselerdi ne kadar farklı olurdu. On yıl sonra, aynı sorunlar devam ediyor, ancak şiddetli, şiddetli kültür savaşlarının ortasında zorlukla fark edilebilen bir arka plan uğultusu haline geldiler.
%1’lik kesim bugünlerde daha rahat uyuyabilir, ancak hissettikleri herhangi bir rahatlık son derece yersizdir. Öfke hiçbir zaman dinmedi ve eşitsizlik daha da belirginleştikçe, kapitalizmin hoşnutsuzlukları artık Sol ile sınırlı değil. En önemlisi, bu proto-devrimciler artık sıradan vatandaşların sahip olduğu en güçlü ekonomik silaha erişime sahipler.
İlişkili: Dünyanın bankalara, politika yapıcılara veya STK’lara ihtiyacı yok – DeFi’ye ihtiyacı var
Zenginler için refah
Devrim neden demleniyor? Çünkü insanlar aptal değil. Fakirler maaştan maaşa mücadele etmeye devam ederken, hükümetlerin batamayacak kadar büyükleri desteklemek için trilyonlarca dolar harcadığını görüyorlar. Ancak çoğu kişinin anlamadığı şey, hükümetlerin bilmek zenginlerin refahı en çok fakirleri vuruyor. Gerçekten de, 300 yıldan beri bunu biliyorlardı.
İlk olarak 18. yüzyılın başlarında tanımlanan Cantillon Etkisi, para basmanın nasıl zengini daha zengin, fakiri daha fakir yaptığını anlatıyor. Bir ekonomiye önemli miktarda yeni para pompalandığında, ilk alıcılar, fiyatlar yükselmeden önce parayı harcarlar. Sağduyulularsa -zenginlerin eğiliminde olduğu gibi- gayrimenkul, değerli metaller, sanat eseri veya kaliteli şarap gibi varlıklara yatırım yapacaklardır.
Bu para yoksullara “damladığında” (eğer geçerse), ilk etapta onu basmanın enflasyonist etkileriyle büyük ölçüde devalüe olur. Fiyatlar yükseldikçe, zenginler varlıklarının değerinin arttığını gördükleri için kazançlarını ikiye katlarken, yoksullar hayat pahalılığı arttıkça iki kat kaybederler.
Toplumdaki en yoksullar için hayatı zorlaştıran ve pervasız kurumsal davranışları ödüllendiren bir ekonomik makineye öfkelenmek için sosyalist olmanıza gerek yok. Ancak nadiren anlaşılan şey, bunun sözde kapitalist ekonomik sistemimizin bir hatası olmadığıdır – bu bir özelliktir.
İlişkili: Üçüncü dünya ülkeleri Bitcoin kullanarak enflasyona nasıl karşı koyabilir?
Dost kapitalizmi ve “yumuşak sosyalizm”
Dünyanın bugün karşı karşıya olduğu ekonomik ve toplumsal sorunlar için “kapitalizmi” suçlamak yaygındır. Aslında, Marx bugün hayatta olsaydı, finansal sistemimiz hakkında sevecek çok şey bulurdu – doğrudan doğruya ortaya çıkan kavramlar da dahil olmak üzere. Komünist Manifesto. Örneğin, Marx’ın komünizmin beşinci ilkesi, “Devlet sermayesi ve münhasır bir tekel ile bir ulusal banka aracılığıyla, devletin elinde kredinin merkezileştirilmesini” savunur. Tanıdık geliyor mu?
Gerçek şu ki, birçok yönden, düzenlemelerin, sübvansiyonların ve diğer devlet müdahalelerinin kurumsal devleri ve servetleri tasarruf hesaplarından ziyade varlıklarda bulunanları korumaya yönelik olduğu “yumuşak sosyalist” bir ütopyada yaşıyoruz. Sola doğru daha fazla kaymanın, zaten para basmayı her sorunun çözümü olarak gören bir ekonomik sistemin yapısal başarısızlıklarını nasıl çözeceğini görmek zor. Sonra tekrar, kanlı ve gök gürültülü bir devrimin dışında, ne yaptığımızı görmek zor. olabilmek böyle güçlü çıkarlara ve onların siyasi destekçilerine karşı yapın. Vladimir Lenin’in favori bir sözünü ödünç almak gerekirse: Ne yapılmalı?
İlişkili: Bir kripto devrimi Roma İmparatorluğunu nasıl kurtarabilirdi?
İster Solda ister Sağda olun, cevap zenginlerle savaşmaktan kaçınmaktır. kendi şartlarında. Toplumdaki en yoksulların iktidarı %1’in elinden almasının tek bir yolu var, o da fiat para birimini manipüle etme yeteneklerini ortadan kaldırmaktır.
Kansız bir devrim
Bitcoin (BTC), varlık sahibi sınıfın bin yıllık hegemonyasına (ve hiç kan dökmeden) gerçekten meydan okuyabilir mi? Benim bir hayalperest olduğumu söyleyebilirsin ama ben yalnız değilim. Sadece Salvadorlulara sorun.
Bitcoin’den önce, yurt dışından havale alan Salvadorlular, Western Union veya MoneyGram gibi para transferi şirketlerine oldukça büyük bir ücret ödemek zorundaydı – bu, gıda veya ilaca harcanması çok daha iyi olurdu. Bitcoin’in artık yasal ihale olarak kabul edilmesiyle, bu işletmelerin yılda 400 milyon dolar kaybedeceği tahmin ediliyor. Bu, doğrudan dünyanın en yoksullarının cebine giren paradır.
Devrim böyle olacak – şiddet yoluyla değil, seçim yoluyla. İnsanlara itibari para sisteminin onları nasıl daha fakir hale getirdiğini gösterin, onlara servetlerini şişirilemez Bitcoin ile büyütme yeteneği verin ve ayaklarıyla oy verecekler. Bir yıldırım darbesiyle devrilmek yerine, daha fazla insan Bitcoin’i kendilerini enflasyondan aşılamak için kullandığından fiat paranın önemi basitçe azalacaktır. Tarih, devrimlerin ancak orta sınıflar ve politik ılımlılar devrimin radikal fikirlerini kucakladığında gerçekleştiğine dair sayısız kanıt sunarken, “sıkılmış orta kesim” kendilerini daha çok vurdukça bu hız kazanacak.
İlişkili: Blockchain, elektrik kadar devrim niteliğinde: Jason Potts ile Büyük Fikirler
Aynı isyan kokusu bugün havada. İnsanlar uzun zaman önce politikacılarına olan inancını kaybettiler, ancak şimdi köklü ekonomik ve parasal anlatıları sorgulamaya başlıyorlar. Bitcoin hakkında bu kadar çekici olan şey, kendi müjdesini vaaz etmesi veya karşı tarafa saldırması gerekmemesidir: Bitcoin hakkında ne kadar çok insan öğrenirse, mevcut sistemde nasıl kandırıldıklarını o kadar çok anlarlar.
Bitcoin eleştirmenleri, kitlesel kabul için çok karmaşık olduğunu iddia etmeyi seviyor. Ancak hangisini kavramak daha zor, 21 milyon jetonluk sert kapaklı bir dijital para birimi mi yoksa zenginleri ödüllendirirken fakirlere zarar veren enflasyonist politikaları gizlemek için merkez bankaları ve maliye bakanları tarafından kullanılan şaşırtıcı el çabukluğu mu?
Devrimci Fransa’da giyotine ve Sovyet Rusya’da gulag’a sahipken, bizim sağlam olmayan paranın zulmüne karşı savaşmak için terörü kullanmamıza gerek yok. Bizimkisi gerçek bir Kadife Devrim: Tek silahımız şişirilemeyen, sansürlenemeyen veya başka türlü manipüle edilemeyen alternatif bir para birimidir ve tek “kurbanlar”, herkese zarar veren bir sistemden öldürme yapanlardır.
Bu yazı yatırım tavsiyesi veya tavsiyesi içermemektedir. Her yatırım ve ticaret hamlesi risk içerir ve okuyucular bir karar verirken kendi araştırmalarını yapmalıdır.
Burada ifade edilen görüş, düşünce ve görüşler yalnızca yazara aittir ve Cointelegraph’ın görüş ve görüşlerini yansıtmak veya temsil etmek zorunda değildir.
Nik Oraevskiy Bitcoin Reserve’in kurucu ortağıdır. Nik, 2012’den beri Bitcoin’de ve Kuzey Amerika’daki cüzdan ve borsa girişimleriyle çalışarak stratejik vizyonlarını geliştirmeye ve yönetmeye yardımcı oldu. Ayrıca, tüm Avrupa’ya akıllı Bitcoin alımını getirmek amacıyla Bitcoin Reserve ile aracılık yoluna başlamadan önce Lihtenştayn’da uluslararası finans ve fon yönetimi ile ilgilendi.