Sabah kalkıyorum, mutsuz bir şekilde hazırlanıyorum.
Bir kadın olduğum için giyeceğim kıyafeti en küçük ayrıntısına kadar inceleyerek bakıyorum geceden. Ola ki üstüme giydiğim gömlek içimi gösteriyor mu? Dekoltem fazlaca açık mı? Giydiğim eteğin yırtmacı çok mu derin?
Binlerce kere böyle şeylere dikkat etmeyeceğim yarın diye söz veriyorum kendime, ne de olsa özgürüm ya. Ama bir sonraki gün yine laf yememek ve başıma iş almamak için bıkmış olarak aynı şekilde hazırlanacağımı biliyorum.
Durağa çıkıyorum, otobüs bekliyorum. Allah'tan gün aymış, hava aydınlık. Biniyorum otobüse kendime kadınlara yakın bir yer seçiyorum. Kazasız belasız 1-2 bakışa maruz kalarak sadece bir "oh" çekerek ayrılıyorum.
İş yerine geliyorum, daha önceden bir yöneticinin akrabasını reddettiğim için neredeyse atılma tehlikesi yaşadığım iş yerine. Her gün o bakışlara maruz kalıyorum. Bu arada diğer bir kadın iş arkadaşım da "çok sesli güldüğü ve çok renkli giyindiği için" uyarı aldı.
Aynı şekilde eve geri döndüm. Bir arkadaşımla oturdum ve dönerken karanlıktı o nedenle tedirgindim.
Arkadaşımla evde görüşemedim çünkü erkek, tek yaşıyorum, apartmandakiler laf edebilir.
Bu İstanbul'da yaşayan bir arkadaşımın ya da benim ya da herhangi bir kadının genellikle yaşadığı 1 gün ya da 1 günün bir parçası. Ayrıntılara da fazla girmedim.
Nasıl şeyler yaşadığımızı anlatmak istedim sadece.