Tankı bir amfibiye dönüştüren ilk teknoloji, bir Macar mühendis Nikolai Strausler tarafından 1940 kadar erken önerildi. Onun fikrine göre, kaldırma kabiliyeti vermek için tanklara Duplex Drive adlı bir sistem kuruluyordu.
Sistem, tankın gövdesine monte edilmiş ve katlanmamış formda, tankın havada kalmasını sağlamak için yeterli bir yer değiştirmeyi yaratan katlanır bir su geçirmez ekrandan oluşuyordu. Tankın üzerine motordan güç çıkışı olan bir pervane de monte edildi.
Bir set ekipman DD ("Sherman" DD Mk I) ile Tank МХNUMXА4 "Sherman".
Duplex Drive ile donatılmış Amerikan ve Kanada tankları Normandiya operasyonuna bile katıldı, ancak kısa sürede bu sistemi terk etmeye karar verdiler, çünkü ekran aracın taşması riskini artıran düşman ateşi, şarapnel ve engellere karşı savunmasızdı.
Amerika Birleşik Devletleri “yüzen tank” fikrinden vazgeçmemeye karar verdi ve 1945 yılında yeni bir sistem geliştirdi - bir duba teknenin gövdesi olan T-6.
Başlangıçta, T-6 donanımlı bir tankın üç metrelik dalgaların üstesinden gelmesi planlanırken, sistem makineli tüfek ateşini engellemeyecekti.
Gerçekte, T-6, Duplex Drive'dan bile daha hızlı terk edildi. Sistem tankın büyüklüğünü arttırdı ve su üzerinde bir T-6 donanımlı bir makine saatte sekiz kilometreden fazla olmayan hızlara ulaşırken, T-6'in kendisi de 15 tondu.
Sonuç olarak, yazar ABD Ordusunun 1950 in sonuna kadar “yüzen bir tank” yaratma girişimlerini sürdürdüğünü, ancak sonunda bu fikirden vazgeçtiğini ve hepsinin küçük özel deneyler yapmaya başladığını belirtti.
Amfibi tanklar hakkında daha fazla bilgi için, aşağıdaki linkleri takip ederek "IN" materyallerini okuyabilirsiniz: chast1 и chast2