Finish!
Burada karın sesi yok.. En azından ben duyamıyorum. Hem artık önemi de yok, zehrin en kuvvetlisine geldik artık. Dokunsan, tatsan, solusan bile öldürecek nasılsa seni: Bu yüzden temas noktalarını uzaklaştır benden; insanın her yeri sarhoş olmuyor ya, bazı hücrelerinde halen bir Cesar Vallejo dizesi, bir patlak Anadol lastiği, bir kalbine batan tırnak, bir ağlayan bir kadın gamzesi, bir yuvarlak izlenimi uyandıran nokta, bir aydınlık taklidindeki karanlık, bir sessizce yağan kar bulunuyor olmalı.. Yoksa bu kadar mı yalan, bu kadar mı yılan, bu kadar akrep, örümcek, denizanası, komodo ejderi, ahtapot ve kurbağasın? Söylesene bu kadar mı zehirlisin? Evet Batharotoxin tüm vücudumu ele geçirdi ve asfaltta çıplak ayak yürüyen bir yaban armuduna dönüştürdü? Senin saçların mı yanıyor, yoksa sadece adres soran birine yanardağları mı tarif ediyorsun? Hey hey, bu LSD değil eminim ve laudanum'un da bu türden bir etkisi yoktu absinthe'siz alındığında, ha?! O hâlde halüsinasyonlarımın sebebi ne? Samanyolunu tahtından indiren tutkunun ayakları mı karıncalanıyor.. Ben senden gidiyor muyum, sen bana gelirken..? Yoksa açık bir pencere önünde başlayan, sonra dar geçit yollarla sürüp de tepelere ulaşan, oradan Kasımpaşa'ya göz kırpıp Heidi'nin dağlarında analog makinesinin obtüratörü ile oynayan içimdeki tuzdan buz bu hüzün, bu patavatsız keşmekeşin merkezkaçına yakalanan bitimsiz töz'ün haracına bağlanıp, hayatı uğruna barbut mu oynayacak?
Ama dedim ya.. Artık sonunda soru işareti olmayan cümlelerin bile önemi yok.
Çünkü çoğullanan zehir, 7 ayrı etabı 7 ayrı dereceyle, Guiness'e girmeye hak kazanan 7 adet zehir ve 7 adet hançerle tamamladı ve artık bende ve bana dahil: İnan, önemi yok!
Finish!
Bardak kırıldı. Kahkaha kırıldı. Acı kırıldı. Cam kırıldı. Gece kırıldı. Saat kırıldı. Ay kırıldı.
Öyle özgürüm ki..