Yirmi paralı askerin tamamı yurtdışından Xu Zhihong tarafından ülkeye getirilmişti. Her ne kadar onlar yüksek kaliteli veya birinci sınıf olmasalar da, orduda doğmuştular ve uluslararası sularda ve toprak anlaşmazlıklarında sık sık görev yapan cesur suçlulardı. Yang Chen'in oldukça güçlü olduğunu gördükleri anda, korkunun en ufak bir tutamını göstermediler.
Herkes yıllardır sahip oldukları tip 56 yarı otomatik saldırı tüfeğine sahipti. Çizikler ve savaş hasarlarıyla dolu olsalar da, tereddüt etmeden ölümcül kıvılcımlarını saçtılar!
Bang! Bang! Bang!
300 metreye yakın bir atış menziline sahip yirmi silah, Yang Chen'in vücudunun her bir parçasını hedefleyerek birlikte saçıldı ve ateş gücü inanılmaz derecede yoğundu.
Makineli tüfeklerin ateşleme sesi, tüm araziyi sallayacak kadar yüksek sesle gökyüzünde yankılandı.
Zeng Xinlin ve Xu Zhihong'un yüzleri vahşi ve çılgın bir gülümsemeye sahipti çünkü Yang Chen'in kesinlikle kısa bir süre sonra parçalarına ayrılacağından emindiler.
Yang Chen'in ölmek üzere olduğunu gördüğünde, yerde sert bir şekilde duran Lin Ruoxi aniden farkındalığını geri kazandı.
O anda, panik ve belirsizliği anında ortadan kayboldu, geride sadece inanılmaz derecede soğuk kalp çarpıntısı bıraktı!
Ancak, beklediği kanlı sahne gelmedi. Yirmi paralı asker nişan aldıktan ve ateş ettikten sonra, bir kan izi bile sıçramadı!
Mevcut herkes görüşlerinin bulanık olduğunu hissetti. Yang Chen'in arkasındaki salondaki siyah renkli lüks su sebili korkunç bir şekilde bombalanırken, Yang Chen'in daha önce durduğu orijinal konumda kimse yoktu.
Paralı askerler aniden sersemlemiş hissettiler. Çok geçmeden, ezici bir öldürme aurası, sayısız savaştan geçtikleri zamankinden bile daha boğucu bir halde kalplerine nüfuz etti!
Şak!
Tokat sesi yankılandı ve herkesin sesin geldiği yere bakmasına neden oldu.
Yang Chen'in ne zaman sol taraflarına geçtiğini bilmiyorlardı. En soldaki paralı askerin yanında duran Yang Chen, yavaş görünen ama aslında inanılmaz derecede hızlı olan ve güçlü paralı askerin kafatasına çarpan bir tokat attı!
Asker kendini savunma şansı dahi bulamadı. Kafatası darbeden doğrudan etkilendi.
Tıpkı büyük bir demir tabakasına çarpan gevrek bir karpuz gibi, anında parçalara ayrıldı!
Et ve kafa organlarının çeşitli kısımlarına bağlı kırmızı ve beyaz nesneler, çevreye dağıldıklarında, paralı askerlerin yüzlerine sıçrayan ve yeşil çimlerin üzerine düşen kan yağmuru gibi görünüyordu…
Herkes şokla gözlerini genişletti. Öldürüldüklerinde hiçbir şey hissetmeyen paralı askerler olsalar bile, birinin hayatını sona erdirmek için bu kadar doğrudan ama son derece şiddetli bir yol hayal edemezlerdi.
Kafatası artık var olmayan paralı asker yavaşça düştüğünde, Yang Chen'in hafifçe kızarık gözleri, dudaklarının köşelerinde acımasız bir gülümseme izi ortaya çıkmadan önce diğerlerini süzdü.
“Bu şekilde ölmeyi seviyor musunuz...”
Cehennemvari bir derinlikteki uçurumun kenarındaymış gibi hissettiren bu soru, herkesin omurgasını titretti.
Evin içinde, son zamanlarda rahatlamış olan Lin Ruoxi, yüksek sesle çığlık atmamaya zorladığı için ağzını ellerinden biriyle kapattı. Tıpkı bir korku filminden bir sahne izliyormuş gibi, nefes almayı unuttu ve hatta ona tanıdık görünen adama bakmaya dahi cesaret edemedi!
Yang Chen'in kanlı ve zalim hareketlerine tanık olduktan sonra herkes hayrete düştü, bir an sonra Yang Chen'in figürü tekrar hareket etti.
Yang Chen'in hareket yörüngesini kavramak çok zordu. O kadar hızlı hareket etti ki, daha önce durduğu yerde bir ardıl görüntü bıraktı. Ancak, her hareket etmeyi bıraktığında, ona en yakın paralı askerin yanına geldi. Engellenemeyen bir açı kullanarak, kafataslarını sadece bir darbe ile ezdi!
Darbenin sesleri bir ritim yarattı. Bir göz açıp kapayıncaya kadar, yedi ila sekiz savaşçı Yang Chen tarafından kolayca başsız cesetlere dönüştü!
Şeytan... şeytan! Herkesin kalbinde sadece bu kelime vardı. Karşılarındaki adamın hızı hepsinin kaçma cesaretini ortadan kaldırdı ve bacakları gittikçe uyuşmaya başladı.
Mutlak çaresizlik ve zayıflık, korkularını ifade etmeyi unutmalarına neden oldu!
Bang! Bang! Bang!
Oldukça yetkin bir asker Yang Chen'in ardıl görüntüsüne ateş açtı. Beklenmedik bir şekilde, takım arkadaşının vücudundan birinde yüzlerce delik açtı!
Bir sonraki an, Yang Chen arkasında ortaya çıktığı gibi sol avucunu tekrar salladı ve başka bir insanın daha hayatını hasat etti!
Oldukça geniş çim, şiddetli bir savaş alanına döndü. Cesetler ve kanlı etler her yerdeydi. Kırmızı kan suyu sarımsı çimleri suladı ve olağanüstü derecede göz alıcı hale getirdi!
Yarım dakikadan daha kısa bir sürede, daha önce çimlerin üzerinde duran onlarca insan arasında sadece Yang Chen kaldı. Kırmızımsı gömleğiyle birlikte yavaşça kan damlayan kırmızı avuçlarını çıkararak, Zeng Xinlin ve Xu Zhihong'un önünde belirsiz bir gülümsemeyle durdu.
Zeng Xinlin sonunda önündeki iki korumanın da Yang Chen tarafından karpuz gibi ezildiğini fark etti. Tepki verme fırsatı bile bulamadılar. Yüzünde, sıçraması nedeniyle kan kokusu bile vardı.
“Siz çocuklar geri gelmemeliydiniz. Aksi takdirde başka birinden sizi öldürmesini isterdim. Bu şekilde, kafalarınız gidene kadar ölmeyeceksiniz.”
Yang Chen'in yüzünde hafif bir sempati vardı. Gözlerindeki kırmızılık giderek daha yoğun hale geldi.
Nispeten yavaş ayak izlerini kullanarak, Zeng Xinlin ve Xu Zhihong'a doğru yürüdü.
Zeng Xinlin özel bir ajan olmasına rağmen hiç böyle bir süper kahraman tipi birini görmemişti. Bacakları zayıf hissetti. Yardım için bağırmak istedi ama bunun için cesareti bile yoktu.
Xu Zhihong, düşünme yeteneğini kaybettiği için göz bebekleri sonuna kadar genişledi. Aslında, Kıl Yumağı öldüğü an, inanılmaz derecede endişeli hissetti. Şu anda, toprağa saplanmış bir kazık gibiydi.
Tüm sahneyi izlerken, Lin Ruoxi zihninde gözyaşları döktü. İlk başta korkmuş hissetti ancak bilinmeyen bir nedenden dolayı hava güçlü bir kan kokusuyla dolu olsa bile, çok fazla tiksinti hissetmedi ve artık daha fazla korkmadı.
Bu adamın arka görünümü soğuk ve onurlu görünüyordu, karanlık bir sahnede figürünün üzerine soluk ışıklar parlıyordu. Bu, bir tür acınası yabancılık uyandıracak bir histi.
“Yang Chen! Kes şunu!”
Bir kadının aceleci sesi çok uzak olmayan bir yerden yankılandı. Mesafede eve saatte 150 ila 160 kilometre hızla yaklaşan siyah bir BMW 5 Serisi görülebilirdi. Hızlı bir duraklamadan sonra üç telaşlı insan arabadan aşağı koştu.
Mesafede Gökyüzü Ejderhası Cai Ning ve yabancı yüzlü başka bir sıska ve uzun boylu adamı keşfettiğinde Yang Chen kayıtsızca onlara baktı.
“Yang Chen, ben Pekin'in Sekizliği'nden Mo Feng!” Sıska adam bağırdı. “Zeng Xinlin'i öldüremezsin. Zeng klanına karşı çıkmak sana sadece daha ciddi bir sorun getirecek!”
Kaşlarını çatan Gökyüzü Ejderhası konuştu, “Yang Chen, bir süreliğine sakinleş. Bu, öldürerek tamamen halledilebilecek bir şey değil.”
Yang Chen ilgisiz görünüyordu. Gözlerindeki kırmızı renk henüz kaybolmamıştı.
Daha önce öleceğini hisseden Zeng Xinlin aniden şaşkınlıkla bağırdı, “Kuzen Mo Feng, sonunda buradasın! Çabuk, kurtar beni!”
Mo Feng ciddiyetle başını salladı. Dedi ki, “Yang Chen, bu kadar insanı öldürmek, halihazırda memnuniyetini yeterince dürtmüştür. Şimdi geri çekil, General seni Zeng Xinlin'i öldürmekten alıkoymak için bizi Pekin'den gönderdi. Kendi iyiliğin için. Zeng klanı efendisinin en saygın torunu. Onu öldürürsen gitmene izin vermezler.”
“Memnuniyet...” Yang Chen Mo Feng'e bakarken aniden bir kahkaha patlattı. “Sen Zeng Xinlin'in kuzenisin, değil mi...”
“Bu doğru ama benim önerim senin yararın için. Onu öldürdükten sonra, Zeng klanındaki herkesi de öldürebilir misin?” Mo Feng sordu.
Yang Chen bir şeyi fark etmiş gibi görünüyordu. Soğuk bir sesle, “Herkesi öldürüp öldürmeyeceğim seni ilgilendirmez. Ancak, onun kuzeni olduğundan ve kendin geldiğin için, beni durdurmaya cesaret edersen onu öldürmeden önce seni öldürürüm.”
“Sen! Bu kadar küstah olmamalısın!”
Mo Feng o kadar sinirlendi ki yüzü kırmızıya döndü. Kibirinden dolayı hemen Yang Chen'e saldırmak istedi.
Bununla birlikte Göksel Ejderha Yang Chen'in ne kadar korkunç olduğunu düşündüğünde ve öldürme aurasının yükselişini hissettiğinde Mo Feng'i anında yakaladı. Hızla bağırdı, “Hayatını sona erdiremezsin!”
Göksel Ejderha Sekiz Grubu'nun en güçlüsü olduğu için, Mo Feng istese bile ondan kurtulamazdı.
Yang Chen artık Mo Feng ile ilgilenmiyordu. Vücudu Zeng Xinlin ve Xu Zhihong'un önünde görünmeden önce tekrar kayboldu.
“Sizler birlikte intikam almak için bana geldiğinize göre, birlikte de ölebilirsiniz.”
Konuşmayı bitirir bitirmez, sol ve sağ kolları aynı anda iki kafatasına doğru ilerledi. Tıpkı daha önce ölen ve son umutsuzluk görünümlerini sergileyen diğerleri gibi, iki gururlu bireyin kafatası Yang Chen'in avuçlarının altında iki grup kan sisi haline geldi!
Cai Ning başını çevirirken gözlerini kapattı, bu sahneye tanık olmaya cesaret edemedi.
Göksel Ejderha, tamamen hayrete düşmüş olan Mo Feng'i serbest bıraktı. Mo Feng'in gözleri gözyaşlarını döktü ve vücudu sertleştikçe kırmızıya döndü sanki önünde olanlara inanmaya cesaret edemedi.
Yang Chen döndü ve Mo Feng'e baktı, “Ne düşünüyorsun? Onu çoktan öldürdüm. Onu arkasından takip etmek istiyorsan, sana yardım edebilirim.”
Mo Feng'in dudakları şiddetle titredi. Kısır ve alçak bir sesle, “Sen bir hayvansın, bir hayvan...”
“Ben bir hayvanım, bu yüzden diğer hayvanları öldürürüm,” Yang Chen konuşurken gülümsedi. “Benimle dövüşmek istiyorsan, hızlı ol. Beni azarlamak istiyorsan, daha fazla sana eşlik etmeyeceğim. Eğer bu ikinizle olan dostluğum yüzünden olmasaydı, sizi çoktan öldürmüştüm. Dolayısıyla eğer hala yaşamak istiyorsanız, buradan bir an önce hızlı bir şekilde ortadan kaybolursunuz.”
Göksel Ejderha Yang Chen'e çaresiz ve karmaşık bir görünüm verdi. Mo Feng'i çekerek, şöyle dedi, “Gidelim, bundan sonraki hiçbir şey kuzenini geri getirmeyecektir. General harekete geçmenizi emretmedi. Şimdi geri dönemeyiz.”
Mo Feng şiddetle yumruklarını sıktı. Yang Chen'e son kez baktıktan sonra, Göksel Ejderha ile birlikte arabaya geri döndü.
Cai Ning dikkatsiz ve ruhsuz görünen Lin Ruoxi'ye bakarken iç çekti. Dedi ki, “Bu bölgeyi geçici olarak kapattık. Kimse buraya gelmeyecek ve insanlardan buradaki savaş izlerini örtmelerini isteyeceğim. Ancak Zeng klanı kesinlikle bunun öylece kapanmasına izin vermeyecektir. Hazırlık yapsan iyi olur. Eğer çok büyük bir kargaşaya neden olursan, bunu yapmak istemesek bile, kesinlikle seni durdurmak için ortaya çıkacağız.”
Yang Chen sessizliğini korudu.
Cai Ning bir süre düşündü ve şöyle dedi, “Bunu kabul etmesi zor olmalı. Onu teselli etmelisin.”
Konuşmayı bitirdikten sonra, Cai Ning sessizce arabaya girdi ve o yeri terk etti.
Yang Chen küçük bir ilaç kabı çıkardı ve sessizce yutmadan önce iki hap döktü. Bir süre gözlerini acı bir şekilde kapattıktan sonra, gözlerindeki kızıllık yavaşça dağılmadan önce gözlerini tekrar açtı.
Derin bir nefes alarak, Yang Chen döndü ve eve geri yürüdü. Daha önce öldürdüğünden daha ağır hissetti.