Peter Dizikes, MIT Haber Ofisi
Siyasi yanlış bilgilerin sosyal medyada yayılmasını durdurmak imkansız bir görev gibi görünebilir. Ancak MIT akademisyenlerinin ortak yazarı olan yeni bir çalışma , çevrimiçi olarak yanlış haber hikayeleri paylaşan çoğu insanın bunu istemeden yaptığını ve paylaşım alışkanlıklarının doğruluk hatırlatmalarıyla değiştirilebileceğini ortaya koyuyor.
Bu tür hatırlatıcılar görüntülendiğinde, araştırmacıların geliştirdiği çevrimiçi deneylerde gösterildiği gibi, insanların çevrimiçi olarak paylaştığı gerçek haber öyküleri ile yanlış haber öykülerinin yüzdesi arasındaki boşluğu artırabilir.
Sonuçları detaylandıran yeni yayınlanan bir makalenin yazarlarından MIT Profesörü David Rand, "İnsanların doğruluk hakkında düşünmelerini sağlamak, ideolojileri ne olursa olsun, paylaşımlarında onları daha anlayışlı hale getiriyor" diyor. "Ve sosyal medya platformları için ölçeklenebilir ve kolayca uygulanabilir bir müdahaleye dönüşüyor."
Çalışma ayrıca insanların neden çevrimiçi olarak yanlış bilgi paylaştığını da gösteriyor. Araştırmada kullanılan bir dizi yanlış haberi paylaşanların yaklaşık yarısı, insanların sosyal medyayı aceleyle kullanmasıyla ilgili dikkatsizlik nedeniyle bunu yaptı; yüzde 33'ü de gördükleri ve paylaştıkları haberlerin doğruluğu konusunda yanıldılar çünkü (yanlış bir şekilde) doğru olduğunu düşünüyorlardı. Sadece yaklaşık yüzde 16'sı bilerek yanlış haber manşetlerini paylaştı.
"Sonuçlarımız, ideolojik yelpazedeki insanların büyük çoğunluğunun yalnızca doğru içeriği paylaşmak istediğini gösteriyor,"
MIT Sloan Yönetim Okulu'ndan Erwin H. Schell Profesörü ve MIT Sloan'ın İnsan İşbirliği Laboratuvarı ve Uygulamalı İşbirliği Ekibi yöneticisi Rand, diyor. "Çoğu insanın sadece 'Bunun yanlış olduğunu biliyorum ve umrumda değil' demiyor. "
Dikkatsizlik, Karışıklık veya Siyasi Motive Ediyor mu?
"Dikkatin doğruluğa kaydırılması çevrimiçi yanlış bilgileri azaltabilir" başlıklı makale 17 Mart'ta Nature dergisinde yayınlandı . Rand'a ek olarak, ortak yazarlar, Regina Üniversitesi'nde yardımcı doçent olan Gordon Pennycook; MIT Media Lab'de doktora adayı olan Ziv Epstein; Exeter Business School Üniversitesi'nde öğretim görevlisi ve MIT Sloan'da araştırma üyesi olan Mohsen Mosleh; MIT Sloan'da araştırma görevlisi olan Antonio Arechar; ve Mitsubishi Kariyer Geliştirme Profesörü ve MIT Sloan'da pazarlama doçenti olan Dean Eckles.
Gözlemciler, insanların neden çevrimiçi yanlış haber içeriği yaydığını açıklamak için farklı fikirler sundular. Yorumlardan biri, insanların partizan kazanç sağlamak veya dikkat çekmek için sahte materyal paylaşmasıdır; başka bir görüş, insanların kafaları karıştığı için yanlışlıkla yanlış hikayeler paylaştıklarıdır.
Yazarlar üçüncü bir olasılık öne sürüyorlar: dikkatsizlik ve basitçe durup doğruluk hakkında düşünmekteki başarısızlık.
Çalışma, ABD'den 5.000'den fazla anket katılımcısının kullanıldığı birden fazla deneyden ve Twitter'da yapılan bir saha deneyinden oluşmaktadır. İlk anket deneyi, 1.015 katılımcıdan 36 haberin doğruluğunu (başlık, ilk cümle ve bir resme göre) derecelendirmelerini ve bu öğeleri sosyal medyada paylaşıp paylaşmayacaklarını söylemelerini istedi. Haberlerin yarısı doğru ve yarısı yanlıştı; yarısı Demokratlar için, yarısı Cumhuriyetçiler için iyiydi.
Genel olarak, katılımcılar yanlış olan ancak görüşleri ile uyumlu haberleri paylaşmayı düşündüler, ancak bu tür başlıkların yüzde 18,2'sinde doğru olduğunu düşünseler de, zamanın yüzde 37,4'ü. Yine de, anketin sonunda veya anketin sonunda, deney katılımcılarının büyük çoğunluğu, çevrimiçi haber paylaşımı söz konusu olduğunda doğruluğun çok önemli olduğunu söyledi.
Ancak insanlar doğruluğa değer verme konusunda dürüst davranıyorsa, neden bu kadar çok yanlış hikaye paylaşıyorlar? Çalışmanın kanıt dengesi, aldatmacaya değil, dikkatsizliğe ve bilgi eksikliğine işaret ediyor.
Örneğin, 1.507 katılımcıyla yapılan ikinci bir deneyde, araştırmacılar, kullanıcıların dikkatini doğruluk kavramına kaydırmanın etkisini inceledi. Siyasi haber başlıklarını paylaşıp paylaşmayacaklarına karar vermeden önce, katılımcıların yarısından rastgele bir siyasi olmayan başlığın doğruluğunu derecelendirmeleri istendi - böylece baştan itibaren doğruluk kavramını vurguladı.
İlk doğruluk derecelendirme görevini yapmayan katılımcılar, muhtemelen gerçek hikayelerin yaklaşık yüzde 33'ünü ve yanlış olanların yüzde 28'ini paylaşacaklarını söylediler. Ancak ilk doğruluk hatırlatıcısı verilenler, gerçek hikayelerin yüzde 34'ünü ve yanlış olanların yüzde 22'sini paylaşacaklarını söylediler. İki deney daha bu sonuçları diğer başlıkları ve ABD nüfusunun daha temsili bir örneğini kullanarak tekrarladı.
Yanlış Haberleri Neden Paylaşalım?
Araştırmacılar, bu sonuçların sosyal medyada uygulanıp uygulanamayacağını test etmek için Twitter'da bir saha deneyi gerçekleştirdi. Mosleh, "Bir dizi bot hesabı oluşturduk ve düzenli olarak yanlış bilgilendirme sitelerine bağlantılar paylaşan 5.379 Twitter kullanıcısına mesajlar gönderdik" diye açıklıyor Mosleh. "Tıpkı anket deneylerinde olduğu gibi, kullanıcıların doğruluk kavramı hakkında düşünmesini sağlamak için mesajda rastgele bir politik olmayan başlığın doğru olup olmadığı soruldu."
Araştırmacılar, [doğruluk] mesajını okuduktan sonra, kullanıcıların profesyonel doğruluk denetçileri tarafından değerlendirilen yüksek kaliteli haber sitelerinden haberler paylaştıklarını keşfettiler.
710 kişinin katıldığı son bir takip deneyi, insanların neden yanlış haberler paylaştığı sorusuna ışık tuttu. Sadece haber başlıklarını paylaşıp paylaşmamaya karar vermek yerine, katılımcılardan önce her bir hikayenin doğruluğunu açıkça değerlendirmeleri istendi. Bunu yaptıktan sonra, katılımcıların paylaşmaya istekli olduğu yanlış haber yüzdesi yaklaşık yüzde 30'dan yüzde 15'e düştü.
Bu rakam yarıya düştüğü için, araştırmacılar daha önce paylaşılan yanlış başlıkların yarısının doğruluk konusundaki basit dikkatsizlik nedeniyle paylaşıldığı sonucuna varabildiler. Ve paylaşılan yanlış manşetlerin yaklaşık üçte birinin katılımcılar tarafından doğru olduğuna inanılıyordu - yani yanlış bilgilerin yaklaşık yüzde 33'ü doğruluk konusundaki kafa karışıklığı nedeniyle yayılmıştı.
Bir Çözüme Doğru Hareket Etmek
Yalan haberlerin geri kalan yüzde 16'sı, yanıtlayanların yanlış olduğunu kabul etmelerine rağmen paylaşıldı. Bu küçük vaka azınlığı, yanlış bilgilerin yüksek profilli, “post-gerçek” tipi amaçlı paylaşımını temsil ediyor.
Epstein, "Sonuçlarımız, genel olarak insanların doğru bilgiyi yaymak için ellerinden gelenin en iyisini yaptığını gösteriyor" diyor.
"Ancak, etkileşimi ve kullanıcıyı elde tutmayı doğruluktan daha öncelikli hale getirebilen sosyal medya ortamlarının mevcut tasarımı, desteyi bunlara karşı istifliyor."
Yine de bilim adamları, sonuçlarının sosyal medya platformlarında bazı basit çözümlerin mevcut olduğunu gösterdiğini düşünüyor.
Rand, "Reçete, insanların beslemelerine zaman zaman doğruluk kavramını hazırlayan içerikler koymaktır" diyor.
“Umudum, bu makalenin bu tür müdahaleleri geliştirmek için platformlara ilham vermesi” diye ekliyor. “Sosyal medya şirketleri, tasarım gereği insanların dikkatini katılıma odaklıyor. Ancak yalnızca etkileşime dikkat etmeleri gerekmiyor - kullanıcıların dikkatini doğruluğa yeniden odaklamak için proaktif şeyler de yapabilirsiniz. " Ekip, bir Google birimi olan Jigsaw'daki araştırmacılarla işbirliği içinde bu fikrin potansiyel uygulamalarını araştırıyor ve aynısını sosyal medya şirketleriyle yapmayı umuyor.
Bu blog ilk olarak 17 Mart'ta burada yayınlandı .
Araştırma için destek, kısmen Miami Vakfı'nın Yapay Zekanın Etik ve Yönetişimi Girişimi, William ve Flora Hewlett Vakfı, Omidyar Ağı, John Templeton Vakfı, Kanada Sağlık Araştırmaları Enstitüleri ve Sosyal Bilimler tarafından sağlanmıştır. ve Kanada Beşeri Bilimler Araştırma Konseyi.
Yetişkin otizmi ve DEHB teşhislerimi ilk aldığımda, birçok klinisyen beni benzer düşünen insanları internette aramaya teşvik etti. Kısa süre sonra keşfettim ki, birisiyle (kendi kendine) bir teşhis paylaşıyor olabilirim, bunun ne mutlaka iyi geçineceğimiz, ne de birbirimizin kötü durumlarıyla dayanışmayı paylaşacağımız anlamına gelir.
Son birkaç yılda pek çok Bitcoin işi üzerinde çalıştım. Cüzdan altyapısından mikro ödeme odaklı API'lere, pazarlama, müzik, sosyal medya ve daha fazlası için tüketiciye dönük uygulamalara kadar her şey.
Teknoloji dünyasında, işletmeler sürekli olarak siber suçluların şeytani faaliyetlerinin tuzağına düşme riski altındadır. Endişe verici derecede sık hale gelen böyle bir taktik, kimlik bilgilerini doldurmaktır.
Doğası gereği, spor bizi rekabet etmeye zorlamak için tasarlanmıştır. Rekabetçi sporcular olarak, diğer sporculara karşı sürekli rekabet etme baskısına kapılmak kolaydır, ancak ya dış rekabete odaklanmak yerine, odak noktanızı iç rekabete kaydırsaydınız? Bu, başkalarını yenmeye çalışmak yerine kendinizle rekabet etmek ve kendi performansınızı geliştirmek için çabalamak anlamına gelir.
"En sıcak aşk, en soğuk sona sahiptir." — Yunan filozofu Sokrates “Aşk, iki bedende yaşayan tek bir ruhtan oluşur.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.