By Barış Bilimi ÖzetHaziran 24, 2022
Bu analiz şu araştırmayı özetlemekte ve yansıtmaktadır: McCormack, K., & Gilbert, E. (2022). Militarizm ve insancıllığın jeopolitiği. İnsan Coğrafyasında İlerleme, 46 (1), 179 – 197. https://doi.org/10.1177/03091325211032267
Talking Points
- Militarizm ve insancıllık, özellikle Batılı insancıllık, farklı alanlarda ve yerleşik çatışma bölgelerinin veya savaş alanlarının ötesine geçen farklı ölçeklerde siyasi şiddeti üretir ve haklı çıkarır.
- “İnsani girişimler sıklıkla geleneksel askeri güçle bir arada bulunur ve bazen onu destekler” ve böylece “çatışmada tipik olarak askeri erişimin ötesinde olan yerel ve yerel alanlara” yayılarak savaş coğrafyalarını genişletir.
- Militarizm ve insancıllık, “savaş ve barış; yeniden yapılanma ve geliştirme; dahil etme ve hariç tutma; [ve] yaralanma ve koruma”
Bilgilendirme Uygulaması için önemli bilgiler
- Barış inşası ve insancıllığın yeniden tasavvuru, ırkçılık-militarizm paradigmasının parçalanmasını gerektirmelidir, aksi takdirde bu çabalar yalnızca uzun vadeli dönüştürücü amaçlarının gerisinde kalmayacak, aynı zamanda yıkıcı bir sistemi aktif olarak sürdürecektir. İleriye giden yol, sömürgelerden arındırılmış, feminist, ırkçılık karşıtı bir barış gündemidir.
Özet
İnsani krizler ve şiddetli çatışmalar birbiriyle bağlantılı, çok boyutlu bir bağlamda gerçekleşir. İnsani yardım aktörleri geleneksel olarak yardıma ihtiyacı olan insanlara lojistik ve maddi yardım sağlamakla görevlendirilir. Krizlere yanıt olarak hayat kurtarmaya ve acıları azaltmaya yönelik bu eylemler, insani tarafsızlık zorunluluğu içinde gerçekleşir. Killian McCormack ve Emily Gilbert şu fikre meydan okuyor: insancıllık tarafsız bir çabadır ve bunun yerine “militarize edilmiş insancıllık yoluyla üretilen şiddet içeren coğrafyaları” ortaya çıkarmayı amaçlar. Yazarlar, coğrafi merceği ekleyerek, militarizm ve insancıllık, özellikle Batılı insancıllık, farklı alanlarda ve yerleşik çatışma bölgelerinin veya savaş alanlarının ötesine geçen farklı ölçeklerde siyasi şiddeti üretir ve haklı çıkarır.
insancıllık “İyilik yapmak” için tarafsız bir arzu ve başkalarının acıları için apolitik bir şefkat tarafından yönlendirilen bir dizi yardım ve bakım uygulamalarına dayanan, varsayılan bir evrensel insanlık etrafında merkezlenmiştir.”
militarizm "sadece askeriyeyle ilgili değil, aynı zamanda siyasi sistemlere tecavüz eden, değerlere ve ahlaki bağlara alınan ve genellikle sivil olarak kabul edilen alanlara yayılan yollarla toplum içindeki çatışma ve savaşın normalleştirilmesi ve rutinleştirilmesidir."
Yazarlar, bu teorik makalede insancıllık ve militarizmin kesişim noktasının mekansal dinamiklerini ortaya çıkarmak için beş satırlık araştırma yürütüyor. İlk olarak, insancıllığın savaşı ve çatışmayı nasıl düzenlediğini incelerler. Örneğin Uluslararası İnsancıl Hukuk (UİH), muharip olmayanların korunmasını gerektiren evrensel ahlaki muhakeme temelinde savaşın etkilerini sınırlandırıyor gibi görünmektedir. Ancak gerçekte, eşit olmayan küresel güç ilişkileri “kimin kurtarılabileceğini ve kimin kurtarabileceğini” belirler. IHL ayrıca, savaşın nasıl yürütüldüğüne ilişkin “orantılılık” ilkelerinin veya siviller ile savaşçılar arasındaki “ayrım”ın, aslında sömürgeci ve kapitalist güç ilişkilerine dayalı olarak belirli yerlerde belirli ölümleri meşrulaştırdığı halde, savaşı daha insani kıldığını varsaymaktadır. İnsani uygulamalar daha sonra sınırlar, hapishaneler veya mülteci kampları gibi mekanlarla ilgili sosyal ve politik sorunları güvenlik sorunlarına dönüştürerek yeni şiddet biçimleri üretir.
İkinci olarak, yazarlar askeri müdahalelerin nasıl insani savaşlar olarak rasyonalize edildiğini inceliyorlar. Koruma Sorumluluğu (R2P) ilkesinde ifade edilen askeri müdahaleler, sivil nüfusu kendi hükümetlerinden korumak için haklıdır. İnsanlık adına yapılan askeri müdahaleler ve savaşlar, Batı'nın Batılı olmayan uluslar (özellikle Müslüman çoğunluklu ülkeler) üzerindeki varsayılan ahlaki ve siyasi otoritesine dayanan Batılı yapılardır. İnsani askeri müdahaleler, sivillerin yaşamı savunma kisvesi altında öldürülmesi konusunda bir tezat oluşturuyor. Şiddetin coğrafyaları, toplumsal cinsiyet ilişkilerine (örneğin, Afganistan'daki kadınları Taliban yönetiminden kurtarma fikri) veya savaşın neden olduğu insani krizlerden kaynaklanan insani yardım bağımlılığına (örneğin, Gazze'deki kuşatma) kadar genişletildi.
Üçüncüsü, yazarlar, insani krizleri ele almak için askeri güçlerin nasıl kullanıldığını ve böylece insani eylem alanlarını güvenlik alanlarına dönüştürdüğünü tartışıyorlar. Askeri güçler genellikle farklı kriz türleri için (örneğin hastalık salgınları, insanların yerinden edilmesi, çevresel felaketler) lojistik destek sağlar, bazen önceden önlem alarak yardım endüstrisinin güvenlikleştirilmesiyle sonuçlanır (ayrıca bkz. Barış Bilimi Özet göre Özel ve Askeri Güvenlik Şirketleri Barışı İnşa Etme Çabalarını Baltalıyor) ve göç yolları. Kontrol ve dışlamanın Batı kolonyal doğası, hem kurtarılması gereken hem de seyahat etmesi engellenen göçmenlerin ve mültecilerin “korunması” söz konusu olduğunda dikkate değerdir.
Dördüncüsü, ordu tarafından benimsenen insani uygulamalarla ilgili tartışmalarında yazarlar, emperyal askeri projelerin tıbbi müdahaleler, altyapı projeleri, Batı'nın ekonomik kalkınmasının teşviki ve ordunun yeşillendirilmesi gibi alanlara nasıl bağlı olduğunu gösteriyorlar. Bu, Filistin, Afganistan Guatemala ve Irak gibi yerlerde yıkım ve gelişme döngülerinde dikkate değerdi. Her durumda, "insani girişimler genellikle geleneksel askeri güçle bir arada bulunur ve bazen onu destekler" ve böylece "çatışmada tipik olarak askeri erişimin ötesinde olan yerel ve yerel alanlara" yayılarak savaş coğrafyalarını genişletir.
Beşinci olarak, yazarlar insancıllık ve silah geliştirme arasındaki bağlantıyı göstermektedir. Savaşın araçları doğası gereği insani söyleme bağlıdır. Drone gibi bazı silah teknolojileri daha insancıl kabul ediliyor. İnsancıl ve "cerrahi" olarak kabul edilirken, pala kullanımı insanlık dışı ve "barbarca" olarak kabul edilir. Aynı şekilde, insancıllık kisvesi altında öldürücü olmayan silahlar geliştirilmiştir. Bu silahlar, iç ve dış ilişkilerde şiddetin coğrafyasını genişletmek için teknolojik yenilikleri ve insani söylemi kullanır (örneğin, polis ve özel güvenlik güçleri tarafından şok tabancaları veya göz yaşartıcı gaz kullanımı).
Bu makale, Batılı insancıllık ve militarizmin iç içe geçmişliğini uzay ve ölçek mercekleri aracılığıyla göstermektedir. Militarizm ve insancıllık, “savaş ve barış; yeniden yapılanma ve geliştirme; dahil etme ve hariç tutma; [ve] yaralanma ve koruma”
Bilgilendirme Uygulaması
Bu makale, insani-militarizm bağının “hem 'kalıcı' hem de 'her yerde' olduğu gibi, savaşın zaman ve mekan boyunca kalıcılığından hiç de küçük olmayan bir şekilde sorumlu” olduğu sonucuna varıyor. Yaygın militarizm, barış inşası kuruluşları, barış ve güvenlik fon sağlayıcıları, sivil toplum kuruluşları ve uluslararası sivil toplum kuruluşları (INGO'lar) tarafından tanınmaktadır. Bununla birlikte, daha az bilinen manzara, bu aktörlerin, genellikle Batı'nın bilgisine dayanan insani ve barış inşası gündeminin bir parçası olarak kendi rolleriyle nasıl başa çıktıklarını gerektirir. yapısal beyaz ayrıcalığı ve ilerlemeler yeni sömürgecilik. Eşitsiz küresel güç ilişkileri bağlamında, insani-militarizm bağlantısı, bazı temel varsayımları incelemeden ele alınamayacak belki de rahatsız edici gerçektir.
Yapısal beyaz ayrıcalığı: “Mevcut ırk avantajlarını ve dezavantajlarını normal gösteren inanç sistemlerini yaratan ve sürdüren bir beyaz tahakküm sistemi. Sistem, beyaz ayrıcalığını ve sonuçlarını sürdürmek için güçlü teşvikler ve beyaz ayrıcalığını kesintiye uğratmaya veya sonuçlarını anlamlı yollarla azaltmaya çalışmak için güçlü olumsuz sonuçlar içerir. Sistem, bireysel, kişiler arası, kültürel ve kurumsal düzeylerde içsel ve dışsal tezahürleri içerir.”
Barış ve Güvenlik Fon Sağlayanlar Grubu (2022). “Barış ve Güvenlik Hayırseverliğini Sömürgeleştirmeden Çıkarma” Öğrenme Serisi [el notu].
Neokolonyalizm: "Bir ülkeyi etkilemek için doğrudan askeri kontrol veya dolaylı siyasi kontrol gibi önceki sömürge yöntemleri yerine ekonomi, küreselleşme, kültürel emperyalizm ve koşullu yardım kullanma pratiği.
yeni sömürgecilik. (n). 20 Haziran 2022'de alındı: https://dbpedia.org/page/Neocolonialism
Militarizmin ürettiği şiddet coğrafyalarını, insani ve barış inşası çalışmalarının gerekliliği için temel olarak nasıl kabul eder ve inceleriz? Militarizmin angajman ve başarı parametrelerini belirlemesine izin vermeden insani ve barış inşası çalışmalarına nasıl dahil olabiliriz?
Peace Direct ve ortakları, ortak bir çaba içinde, öne çıkan raporlarında bu kilit sorulardan bazılarını ele aldılar: Yardımı Sömürgeleştirme Zamanı ve Irk, Güç ve Barış İnşası. İlki, “daha geniş insani yardım, kalkınma ve barış inşası sektörlerinde sistemik ırkçılık” bulurken, ikincisi “barışı inşa etme sektörünü sömürgesizleştirme gündemini benimsemeye ve eşit olmayan küresel-yerel güç dinamiklerini ele almaya” teşvik ediyor. Raporlar, barış inşası ve yardım bağlamında Küresel Kuzey ve Küresel Güney aktörleri arasındaki eşitsiz güç dinamiklerinin ele alınmasını şiddetle tavsiye ediyor. Barış inşası sektörü için özel tavsiyeler aşağıdaki tabloda özetlenmiştir:
Barış inşası aktörleri için temel öneriler Irk, Güç ve Barış İnşası rapor
|Dünya görüşleri, normlar ve değerler||Bilgi ve tutumlar||uygulama|


Barışı inşa edenler, bağışçılar, INGO'lar vb., bu makalede tartışılan genişletilmiş savaş coğrafyalarını ciddiye alırlarsa, dönüştürücü olan mükemmel tavsiyeler daha da güçlü bir şekilde uygulanabilir. Militarizm ve ırkçılık ve Amerika Birleşik Devletleri örneğinde “emperyal genişleme, yapısal ırkçılık ve ekonomik ve askeri tahakkümün uzun bir tarihi” (Booker & Ohlbaum, 2021, s. 3) daha büyük bir paradigma olarak görülmelidir. Barış inşası ve insancıllığın yeniden tasavvuru, ırkçılık-militarizm paradigmasının parçalanmasını gerektirmelidir, aksi takdirde bu çabalar yalnızca uzun vadeli dönüştürücü amaçlarının gerisinde kalmayacak, aynı zamanda yıkıcı bir sistemi aktif olarak sürdürecektir. İleriye giden yol, sömürgelikten arındırılmış, feminist, ırkçılık karşıtı bir barış gündemidir (örneğin bkz. Feminist Barış İçin Bir Vizyon or ABD Dış Politikasında Irkçılığı ve Militarizmi Sökmek). [PH]
Sorulan Sorular
- Barış inşası ve insani yardım sektörleri, sömürgelikten arındırılmış, feminist ve ırkçılık karşıtı yörüngeler boyunca kendilerini dönüştürebilir mi, yoksa militarizm ile insancıllık arasındaki dolaşma aşılmaz bir engel mi?
Okumaya Devam
Uluslararası Politika Merkezi ve Ulusal Mevzuat Dostları Komitesi. (2021). ABD dış politikasında ırkçılığı ve militarizmi ortadan kaldırmak. Erişim tarihi: 18 Haziran 2022, https://www.fcnl.org/dismantling-racism-and-militarism-us-foreign-policy
Ohlbaum, D. (2022). ABD dış politikasında ırkçılık ve militarizmin ortadan kaldırılması. tartışma akışı. Ulusal Mevzuat Dostlar Komitesi. Erişim tarihi: 18 Haziran 2022, https://www.fcnl.org/sites/default/files/2022-05/DRM.DiscussionGuide.10.pdf
Paige, S. (2021). Yardımı sömürgeleştirme zamanı. Peace Direct, Adeso, Barışı İnşa Etme İttifakı ve Barış ve Güvenliği Geliştiren Renkli Kadınlar. Erişim tarihi: 18 Haziran 2022, https://www.peacedirect.org/wp-content/uploads/2021/05/PD-Decolonising-Aid_Second-Edition.pdf
Peace Direct, Silahlı Çatışmanın Önlenmesi için Küresel Ortaklık (GPPAC), Uluslararası Sivil Toplum Eylem Ağı (ICAN) ve Birleşmiş Genç Barış İnşa Edicileri Ağı (UNOY). (2022). Irk, güç ve barış inşası. Küresel bir istişareden içgörüler ve dersler. Erişim tarihi: 18 Haziran 2022, https://www.peacedirect.org/wp-content/uploads/2022/05/Race-Power-and-Peacebuilding-report.v5.pdf
White, T., White, A., Gueye, GB, Moges, D., & Gueye, E. (2022). Uluslararası kalkınmanın dekolonizasyonu [Renkli Kadınlardan Politika Belgeleri, 7. Baskı]. Barışı ve Güvenliği Geliştiren Renkli Kadınlar. Erişim tarihi: 18 Haziran 2022,
Organizasyonlar
Anahtar Kelimeler: askerden arındırıcı güvenlik, militarizm, ırkçılık, savaş, barış
Fotoğraf kredi: Marbury Brown