Eski Mezopotamya'nın üst sınıfları arasında krallar ve aileleri, rahipler ve rahibeler, askeri subaylar, rütbeler ve zengin tüccarlar ve tüccarlar vardı. Kalıtsal asil sınıf krallar, toprak sahibi aileler ve rahipler ve rahibeler ve aileleriydi. Eski Mezopotamya'nın tarihinin 3000 yıldan fazla sürdüğünü ve birçok kültür içerdiğini unutmayın: Sümerler, Akkadiyenler, Babiller ve Asurlar. Bu grupları Mezopotamya dediğimiz ve çok benzer oldukları topraklarda yaşadıkları gibi genel bir kültür olarak tartışabiliriz.
Eski Mezopotamya'daki sosyal tabakalaşma, çevre gerekliliklerinden kaynaklanmıştır. Güney Mezopotamya'da topraklar bereketliydi, ancak iki nehir, Fırat ve Dicle sık sık sular altında kaldı ve mahsulleri mahvetti. Bazı Mezopotamyalılar, bitkileri taşkınlardan korumak için su kaynağının nasıl kontrol edileceğini bulmaya başladı. Hem suları kontrol altına almak hem de bitkileri daha kurak mevsimlerde sulamak için kanal kazmaya ve barajlar yapmaya başladılar. Su kontrol projelerinde toplumsal emeği yönlendirme ve koordine etme konusundaki uzmanlık bilgisi ve yetenekleri ile güç ve prestij kazandılar.
Karmaşık toplumlar, bazılarının diğerlerinden daha fazla ayrıcalık ve faydaları olduğu için eşit olmayan toplumlardır. Bununla birlikte, bu büyük ayrıcalıklar daha büyük sorumluluklara da bağlıdır; soyluların ortaklarından daha fazla olması gerekir.
Kral, kentin kendi tanrısını temsil eden neredeyse ilahi bir şahsiyet olan Mezopotamya toplumunun tepesinde hüküm sürüyor. Kral kanun yapar, orduya başkanlık eder ve şehrin altyapısını inşa etmeyi sağlar. Şehrin savunmasını ve tapınak inşa etmek, kuyu kazmak ve surları korumak gibi kamu işlerini finanse etmek için halka vergi harcıyor.
Neredeyse eşit öneme sahip olan, birçok tanrı ve halk arasında arabuluculuk yapan rahip ve rahibelerdir. Tüm Mezopotamya kültürlerinde, rahipler ve rahibeler, temel dini gözlemler yaptılar, fedakarlıklar yaptılar, takvimleri tuttular ve omens ve işaretleri yorumladılar. Rahipler ve rahibeler okur yazardı ve şifacılardı. İlk doktorlar ve diş hekimleri hastaları önemseyen tapınak rahibeleriydi.
Soylu olmamakla birlikte, kendi ticaret şirketine sahip olan askerler, karalamalar ve tüccarlar üst sınıftaydı. Onların imtiyazları soylulardan daha azdı, ama o zamanki ortaklardan daha büyüktü. Ne kuzey ne de güney Mezopotamya doğal kaynaklar açısından zengindi, bu yüzden tüccarlar ve ticaret ağları gerekli malları elde etmek için gerekliydi. Örneğin, tüccarlar, güneyden üretilen mallar karşılığında kuzeyden bakır cevheri elde etmişlerdir.
Endemik değilse, Mezopotamya şehirleri arasındaki savaş yaygındı. Şehirler rakip ve rakiptiler ve siyasi tartışmalar hayatın bir parçasıydı. Bir kentin savunması için veya komşu bir şehirle aktif olarak savaşmak için güçlü militanlar gerekliydi. Yüksek rütbeli askeri subaylar zaferleriyle büyük ödüllendirildi.
Yazılar bilgisi nedeniyle onurlandırıldılar. Çivi yazısı yazmayı öğrenmek 12 yıl aldı. Scribes tapınaklar, krallar ve diğer soylu aileler ve ticaret yollarını tutmak isteyen tüccarlar için çalıştı. Scribes ayrıca soyluların oğullarına okuma ve yazma öğretmek için okullar yazdı.
Bu makale Mezopotamya kültürü, toplum, ekonomi ve savaş konusundaki daha büyük kaynağımızın bir parçasıdır. Antik Mezopotamya ile ilgili kapsamlı makalemiz için buraya tıklayın.