Önemli bir iş yapın ya da hiç yapmayın
Ip Man, aynı adı taşıyan efsanevi dövüş sanatları öğretmeni hakkında bir Kung Fu filmi. IMDb’de 10 üzerinden şaşırtıcı bir şekilde 8 olarak derecelendirildi ve hayranlar arasında bir kült klasik olarak kabul edildi.
Film neredeyse iki saat uzunluğunda, ancak gözden geçirirseniz şunu fark edeceksiniz: Çok fazla kavga yok. Kung Fu filmlerinin konusu bu değil mi? Görünüşe göre öyle değil.
Ustanın çay içtiğini, arkadaşlarına yardım ettiğini ve günlük yaşamla mücadele ettiğini göreceksiniz. Politika, savaş ve felsefe üzerine derin derin düşündüğünü göreceksiniz. Hatta Ip Man’in ailesiyle zaman geçirdiğini ve icat ettiği bir alet olan “tahta adam” ile eğitim aldığını göreceksiniz.
Görünüşe göre sadece üç büyük dövüş sahnesi varsa insanlar bu filmi neden bu kadar seviyor? Onu seviyorlar çünkü her kavganın bir anlamı var. Kung Fu aslında bununla ilgili: Önemli olduğunda dövüş sanatlarını kullanmayı öğrenmek.
Ip Man bu ideali mükemmel bir şekilde temsil ediyor ve bu yüzden takdire şayan bir karakter. Sadece savaşmak için dövüşmez. Toplumu arasında barışı korumak istiyor. Sadece dövüş daha yüksek bir hedefe hizmet ederse yumruklarını kırar.
İlk dövüşte Ip Man, evini davetsiz misafirlere karşı savunmalıdır. İkincisinde, mesaj göndermek için bir arkadaşının intikamını alır. Üçüncüsünde, Japonların lideri olan işgal kuvvetlerinin bir örneğini yapıyor.
Aile, sadakat ve kültür. Ip Man’ın dövüşlerinin arkasındaki temalar bunlar ve kendisinden çok daha büyükler. Bu yüzden onun dövüşünü izlemek bir onurdur ve savaşırken onu desteklemesi kolaydır.
Filmde değerler, nezaket ve Kung Fu’nun gerçek felsefesi hakkında pek çok ders var, ancak asıl mesele şu olabilir: “Önemli olmadığında kavga etmeyin.” Enerjinizi en büyük engellere odaklayın, böylece ortaya çıktıklarında üstesinden gelebilirsiniz.
Filmin zaman çizelgesinde gizli, gerçek bir Kung Fu ustasından esinlenerek bunu günlük hayatınızda nasıl yapabileceğinize dair bir kural yatıyor. Sanırım buna 70/20/10 kuralı diyebiliriz. Her hafta programınızın şöyle görüneceğini hayal edin:
- Zamanın% 70’inde dinleniyorsun. 8 saat uyuyorsunuz ve her gün 9 saat daha aktif olarak dinleniyorsunuz. Sen yaratırsın. Sence. Sen dışarı çık. Arkadaşlarınızla ve ailenizle vakit geçiriyorsunuz ve sadece hayatın tadını çıkarmaya çalışıyorsunuz.
- Zamanın% 20’sinde antrenman yaparsın. Bu da günde 5 saat daha demektir. Biliyorum, değil mi? Nasıl kullanılacağını biliyorsanız bir hafta uzundur. Çalışıyorsun. Kendini eğit. Oyunda seviye atlar ve ileride olacaklara zihinsel olarak hazırlanırsınız.
- Zamanın% 10’unda kavga edersiniz. Turnuvaya katılıyorsunuz. Maratonu sen koş. Projeyi bitirmek için 8 saat masanızda oturuyorsunuz. Ne pahasına olursa olsun, cehennemi yükseltir ve başarılı olmak için sahip olduğunuz her beceriyi kullanırsınız – ve bunu her hafta 8 saatlik iki gün boyunca yaparsınız.
Bu, Ip Man’in zamanını nasıl geçirdiğinin doğru bir temsilidir. Bu aynı zamanda çoğumuzun her gün yaptığı şeyin tam tersidir: Daha fazla eğitim ve kavga için dinlenmeyi feda ederiz. Genellikle bu bir hatadır.
Önemli işin zıttı meşgul iş değildir – dinlenmektir.
Tüm geri kalanı meşgul iş için takas ettiğinizde, önemli olanı yapacak enerjiniz kalmaz. Bu mikro için geçerlidir – çok çalışan bir danışman, müşteriye sunarken ölümcül bir hata yapacaktır – ve makro: yapılacak işler toplamazsa, bir veya iki yılını çabucak boşa harcarsınız.
Sam Altman bir röportajda “On yılı inanılmaz derecede meşgul ve stresli olarak, inanılmaz derecede sıkı çalıştığınızı ve bir ton hareket yarattığınızı hissetmek – ama ilerlememek çok kolay” diyor.
Sırf her Kung Fu ustasını bir kavgaya kışkırtmak için yeni bir şehre seyahat eden ateşli bir meydan okuyucu olmak istemezsiniz. Sebepsiz dövüşürsünüz, çünkü savaşmanın özünde bir amacı yoktur.
Yalnızca hareket yaratmak için üretken olduğumuzda, biz de yel değirmenleriyle savaşıyoruz. Her görevi bir meydan okuma olarak görüyoruz ve zamanımızın% 100’ünü dövüş veya eğitim modunda geçirmeye karar veriyoruz.
Elimizden gelenin en iyisini yaparız, ancak kaçınılmaz olarak duvara çarpıp şunu fark edeceğiz: Yön duygumuzu ve bununla birlikte iç huzurumuzu kaybettik. O kadar öfkeyle fırsattan kurtulduk ki, tünel vizyonu geliştirdik ve büyük resmi kaçırdık.
Söz konusu büyük resmi iyi bir şekilde anlamak çok zaman ve huzur gerektirir ve 70/20/10 kuralının sağladığı şey budur: “Neden Yaşamın” konusunu geliştirmek için alan. Tam olarak senin hayatın.
Nadir günlerde, yapılacaklar listemi erken bitiririm. Bu olduğunda, meşgul olduğumu hissediyorum. “Haydi. Başka bir makale yaz. Başka bir e-posta gönderin. ” Reddetmek çok fazla irade gerektirir. “Hayır! Sen sadece işle meşgulsün. Değerli dinlenmemi feda etmeyeceğim. ”
Dinlenme, bir Kung Fu ustalarının gününün en önemli parçasıdır.
Pratik de önemlidir. Sonuçta, kapınızın önünde bir kavga çıktığında asla bilemezsiniz. Bu nedenle her zaman hazırlıklı olmalısınız.
Bununla birlikte, meydan okuma ortaya çıktığında, usta bunun gerekli ama istenmeyen bir sorun olduğunu hatırlar. Sırada olanı korumak için bununla hızlı bir şekilde başa çıkacak, ancak kendi çarpık savaş keyfi için gereksiz yere uzatmayacaktır.
Sadece kavga etmek için dövüşmeyin. Ruhsuz bir aksiyon filmi olmayın. Kült bir klasik olun. Gerçek bir Kung Fu ustası olun.
70/20/10 kuralını uygulayın ve önemli işin tersinin dinlenme olduğunu unutmayın. Bunu yaptığınız sürece, hangisini seçeceğinizi her zaman bileceksiniz.