Somali, kendi halkının seçimi olmaksızın Afrika’daki gazeteciler için en tehlikeli ülke olduğunu iddia edebilir. Uluslararası Gazeteciler Federasyonu (IFJ) tarafından toplanan veriler ve yerel gazetecilerin ifadeleri, medya haklarının her gün açıkça ihlal edildiğini göstermektedir. Medya uygulayıcılarını terörize etmeyi amaçlayan tehditler ve şiddet eylemleri rutindir. Fikir basit: onları susturmak.
2 Kasım’da dünya, Birleşmiş Milletler tarafından tanınan bir etkinlik olan Gazetecilere Karşı Suçlarda Cezasızlıkla Mücadele Uluslararası Günü’nü kutluyor. Bu konunun Somali’dekiyle aynı ürkütücü öneme sahip olduğu birkaç ülke daha var.
Ulusal Somali Gazeteciler Birliği (NUSOJ) tarafından derlenen verilere göre, son on yılda 54 gazeteci öldürüldü. En son kurban olan TV gazetecisi Mohamed Isse Hassan, 29 Ekim’de başkent Mogadişu’da başka bir patlamayı takip ederken, bombalı araçla öldürüldü. İkiz bombalamalar toplamda 100’den fazla insanı öldürdü.
Ancak, bu yılın başlarında bir mahkumiyet dışında, bu cinayetlerin sorumluları hiçbir zaman adalete teslim edilmedi. Suikast emrini verenler de yok. Bu terör kampanyasının sonu hala görünürde değil.
Bazı Somalili gazeteciler kurşun yağmuru altında öldü, bazıları intihar bombalı saldırılarda hayatını kaybetti, bazıları ise 29 Ekim’de olduğu gibi görev başında öldürüldü. Bazıları ölüm tehditleri aldı ve ölümlerine kadar korku içinde yaşadılar. katiller sonunda onları takip etti. Diğerleri uyarı yapılmadan saldırıya uğradı.
Korkunç ölü sayısına ek olarak, 2012’den bu yana 50 gazeteci ağır yaralandı. Buna 29 Ekim’de yaralanan iki gazeteci de dahil.
Hem erkek hem de kadın olan pek çok kişi tutuklamalar, tehditler ve tacizlerle karşı karşıya kaldı. Bir gazetecinin tutuklandığında adil yargılanacağı beklentisi yoktur. Çoğu durumda, kötü şöhretli “suçlu olarak mahkum edildi” kelimeleri telaffuz edilir.
Ülkede farklı silahlı gruplar ve hükümet arasındaki öfke devam ederken, gazetecilere yönelik bu ölümcül şiddeti sona erdirmek için herhangi bir önemli aktörden siyasi irade eksikliği var. Her siyasi taraf, haberleri ve bilgileri kontrol etmek ve manipüle etmek ister ve bağımsız ve eleştirel gazetecilik misilleme yapar. Siyasi güçler arasında, bu tür suçlar için herhangi bir hesap verebilirlik korkusu olmaması gerektiğine dair belirtilmemiş bir anlaşma vardır.
Bu risklere rağmen, çoğunlukla genç yetişkinlerden oluşan gazeteciler hem devlet kontrolündeki hem de özel medyaya katılıyor. Haber kuruluşları çoğalıyor ve büyüyen bir bağımsız medya ortamı var. Daha iyi bir gelecek için umudu temsil ederler ve iyimserlikleri sönmemelidir.
Özellikle kadın gazeteciler ayrıca toplumsal cinsiyete dayalı şiddet ve taciz tehdidiyle karşı karşıyadır. Sosyal medyada kadın gazeteciler, belirli bir habercilik çizgisini takip ederlerse öldürülecekleri veya tecavüze uğrayacakları konusunda düzenli olarak uyarı mesajları alıyorlar.
Gazetecilerin psikolojik sağlığı da bir diğer kritik güvenlik sorunudur. Birçok Somalili gazeteci, yüksek riskli, düşmanca ortamlarda haber yapmanın yanı sıra sürekli tehditler ve tacizlerle travma yaşıyor. Herhangi bir zamanda kasıtlı olarak hedef alınabilecekleri korkusu, huzursuzluk hissine katkıda bulunur.
Somali’de gazetecilere saldıranların cezasız kalması büyük bir endişe kaynağı. Bu arada hükümet, gazetecileri takip edenleri değil, onları yasal olarak kovuşturmak için – BM uzmanlarının da eleştirdiği ülkenin eski 1964 ceza kanunu ( PDF ) gibi eski, baskıcı yasaları kullanıyor.
Bu da, Mogadişu’dan uzak iller de dahil olmak üzere, yargı sistemi içindeki bireyleri ve devlet dışı aktörleri, herhangi bir olumsuz sonuç olmaksızın gazetecileri taciz edebileceklerine ve saldırabileceklerine inanmaya teşvik ediyor.
Sağlam bir siyasi irade olmadan, bu şiddetin azalması olası değildir.
Eylül ayında Somalili gazeteciler, Afrika Birliği, UNESCO, Uluslararası Çalışma Örgütü ve NUSOJ tarafından desteklenen Gazetecilerin Güvenliğine İlişkin Ulusal Eylem Planını kabul etti. Somali liderliğindeki, Somali’ye ait, gazeteci merkezli bir plan olan plan, acil iş güvenliği ve güvenliği konularını ele alıyor. Gazeteciler için güvenlik becerileri ve medya profesyonellerinin yasal ve fiziksel savunması için ortaklıklardan, kadın gazetecilere karşı toplumsal cinsiyete dayalı şiddeti üstlenme stratejilerine ve saldırıların devam ettiği daha geniş cezasızlık kültürüne kadar her şeyi kapsar.
Şimdi gerekli olan, bu planın sadece gazeteciler tarafından değil, toplumun tüm kesimleri tarafından güçlü bir şekilde uygulanmasıdır. Federal hükümet, eyalet hükümetleri ve yargı da planı benimsemeli. Sadece keder ve taziye zamanı bitti. Harekete geçme zamanı.