Image Efes Kitap
Bilinçli olarak tanımak ve kişisel olarak deneyimlemek
fiziksel olmayan doğa, bireysel evrimimizde önemli bir adımdır.
~ William Buhlman Vücudun Ötesinde Maceralar
Şamanik kültürlerde şamanın görevi, vücuttan diğer dünyalara seyahat etmek, yeni gerçekleri deneyimlemek ve daha sonra dengeyi iyileştirmek ve eski haline getirmek için kabileye geri getirmektir. Sadece eğlence amaçlı bir heyecan arayan bir yolculuk, küfürle sınırlanan sorumsuzluğun yüksekliğidir. Farklı bir gerçekliği deneyimlemek ve bu konuda sessiz kalmak sadece bir seçenek değil.
Bu, 21. yüzyıl halkının çoğunluğunun normal deneyiminden çok farklı bir gerçekliği algıladığını iddia eden herkes için kişisel bir sorunu vurgular. Bu bilgi ile ne yapmalı? Paylaşıyor ve alay konusu oluyor mu yoksa sessiz mi kalıyoruz ve isimsiz mi kalıyoruz?
Bir yandan, bu tür deneyimlere sahip olmak ve bunları kazanmak ya da ego memnuniyeti uğruna yayınlamak, binlerce yıl öncesine dayanan zengin bir geleneği önemsizleştirmektir. Öte yandan, ruhsal dayanağın umutsuz ihtiyacı olan ve sonra sessiz kalan bir insan ırkı için faydalı olabilecek içgörü kazanmak daha da kötü olabilir. Şamanik geleneğe göre, vücuttan seyahat etmenin tüm amacı yararlı bilgilerle geri dönmektir.
Müzisyenlerin görkemli melodiler yazmasını ve sonra onları bir çekmecede gizlemesini bekler miyiz? Bilim adamlarından yaşamı değiştiren deneyler yapmasını ve ardından sonuçları atmasını istiyor muyuz? Sanatçılar göstererek kendilerine dikkat çekmemek için çalışmalarını gizlemeli mi?
Bunlar, geleneksel yaşam beklentilerinin dışında kalan deneyimleri tartışmadan önce cevaplanması gereken sorulardır. Ama bu yüzden kendi algılarıma bağlı kalmayı planlıyorum. Bildiklerim hakkında yazacağım. Kabul etmediğiniz her şeyi göz ardı etmekte özgürsünüz. Bu, bunun gibi olmalı. Ama benden önce gitmiş olanların, deneyimleri ve tanıklıkları hayatımın yolculuğunda bana yardımcı olanların omuzlarında durduğum gibi, belki de deneyimlerim size küçük bir yardımcı olabilir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Yine de tavsiye olun. Ben “Bunu yapmanın yolu - gerçekliğin işleyişi bu!” Demiyorum. Algılarım şüphesiz kusurlu ve insanın yanlış yorumlanmasına maruz kalıyor. “Gerçeği” bildiğini iddia etmiyorum.
Ama diğer tarafa bakmaya ve faydalı bir şeyler öğrenmeye başladığımı düşünüyorum.
Ormanda Manevi İnziva
Emekli olduktan sonra ormana taşındım. Şimdiye kadar on harika yıl süren ruhsal bir geri çekilmeye başladım. Bence paylaşmaya değer bir şey üretti.
Bu kitabın amacı bu. Bunu yazmamın nedeni bu. Hayatımın çoğu için, çoğumuz gibi, günlük varoluşun teknik gereklilikleri, bilinçaltımın derinliklerinde, belki de DNA'mda bile derin bir yerden gelen antik sesleri boğulsun. Bu yoğun medyaya maruz kalma ve çoklu görev günlerinde neredeyse kaçınılmazdır.
Kırk yıldan uzun süredir din adamlarının üyesiyim. ben ... idim sözde zengin bir ruhsal deneyime sahip olmak. İş tanımımın bir parçasıydı. Ancak hayat karmaşıktır. Bakanlar için bile günlük yaşamak, hayatın en huzurlu anlarına bile rahatsız edici soruların cevaplarını aramak kolaydır.
Yasak ve Beklenmedik Deneyim
Ancak arada bir, bizi yasaklarımızdan çıkarmak için tamamen yasak ve beklenmedik bir şey olur. Örneğin, dergimdeki şu girişi düşünün:
Ağustos 24, 2012
Sabah saat 6 ve bu kelimeleri yazarken bile, olanların gerçekten olduğundan şüphe etmeye başlıyorum. Ama bunun olacağını biliyordum. Hatta devam ederken kendime “duyularıma döndüğümde” deneyimi sorgulamaya başlayacağımı hatırlattığımda bile güldüm. Ancak görüntüler solmaya başladığında ve kelimelerin yetersiz kalacağı konusunda tam bilgi ile:
Sabah 3: 15'te uyanıyorum, bir kez kalkmadan gece boyunca uyudum. Oturma odasına girmeye, sandalyemde yaslanmaya ve biraz meditasyon müziği açmaya karar veriyorum. Gerçekten sessiz bir zaman dışında hiçbir şey beklemiyorum. Rocky, köpeğimiz içeri giriyor ve oldukça rahatsız edici olabilen yalama rutinine başlıyor. Sonra yarım saat geçtiğini anlıyorum. Bunu biliyorum çünkü CD başlıyor ve 25 dakika sürüyor. Başlangıçta biraz atlıyor ve üzerinde bir çizik olup olmadığını merak ediyorum. Ama sonra zihinsel imajım aniden değişiyor.
Bir örgü, ip tipi hamak, çok rahat yatarken kendime bir vizyon var. Vücudum butterfat'a benzeyen bir şeye dönüştü ve halat ağından sızıyor. Geriliyor, diyebilirsiniz ya da elenmiş.
Vücut ağdan eridiğinde, hamakta kalan küçük ışık noktalarıdır. Konuşacak bir formları yoktur, ancak birlikte toplanırlar. Sanırım yaklaşan tek görüntü, hepsi birlikte yüzen bir balık okulunu resmediyor - bireyler, ama toplu olarak bütün. Okulun dışında olduğumu, onu izlediğimin farkındayım, ama bir şekilde ışıklar gerçekten benim - manevi özüm - gerçekliğim. Bu düşünce ile zihnimi dışarıdan ışıklar ile birleştirmeye karar verdim. Gerçekten ait olduğu gibi hissediyorum.
Aniden ışıklar birer canlanır. Hamaktan uzaklaşıyoruz ve hareket etmeye başlıyoruz. Şok veya endişe olmadan, bedenimden çıktığımı fark ettim. Rastgele düşünceler ve dikkat dağıtıcı şeyler yaşamıyorum. Ama aynı zamanda biraz eğleniyorum. Yakında bedenime geri döneceğimin ve kendimi hipnozdan veya böyle bir şeyden başka bir şey olmadığına ikna etmeye çalışacağımın farkındayım.
Tüm egzersizi, sanki bu gerçeklik gibi, hafifçe ironik bir şekilde görüyorum, ama sandalyedeki zavallı, cahil adam yakında onun gerçek olduğunu düşünecek. İç çekerek, tıpkı bir ebeveyni, bir çocuğu düzeltmenin imkansızlığı hakkında hissettiği gibi, devam ediyorum.
İlk durak, birkaç yıl önce inşa ettiğim çardak. O zamanlar meditasyon için kullanmayı amaçladım. Lakota ve Hindu dini düşüncesinin sembolik unsurlarını birleştiren manevi bir yer olan Tıp Çarkımıza bakmaktadır. Anında oradayım ve kasırga benzeri bir enerji girdabı ile çevrili olduğunun farkındayım. Sörfçülere “tüp” veya kıvrılma dalgası dediklerinde binerken yaptıkları gibi, uzanıp kenarlara dokunabilirim.
Ancak bu deneyim kadar güçlü, sadece bir tür yakıt ikmali durağı. Ana olay, Tıp Çarkının kendisinde gerçekleşecek ve düşündüğüm anda oradayım. Girdabı hayal ettiğimden biraz farklı şekilleniyor. Biraz chimenea'ya benziyor. Yere yakın yuvarlak, soğanlı bir alan var ve daha sonra Rus kiliselerindeki kuleler gibi üstte bir tür bacaya giriyor.
Orada tarif edilmesi çok zor olan biriyle ya da başka bir şeyle tanışıyorum. Bu bir “varlık” değildir. Daha çok ışık direği veya tüpü gibidir. Parlak görünüyor ve aksine karanlık görünüyor. (Sanırım bu ışığın yanında bir şey karanlık görünecektir.)
Şimdi dışarıdan izliyor gibi görünsem de, aynı zamanda yer alıyor. Aydınlık ve karanlık, varlık ve ben, birlikte girdap gibi karışırız. Yakında girdabın tepesini birlikte vuracağımızı merak ediyorum - ama yapmıyoruz. Gerçekten gitmek istiyorum. Dışarıda ne var? Ne göreceğim?
Ancak, Tıp Çarkı girdabının sınırları içinde kalıyoruz. Deniyorum ama boşuna. Sonra eve döndüm. Sandalyedeki bedenimin farkındayım ve birkaç kez tekrar girmeye çalışıyorum, ama her seferinde oyalanmak için bir bahane buluyorum. Gerçekten geri dönmek istemiyorum ve dürtü ile savaşıyorum.
Beni dışarıda tutan şeylerden biri, yakında tüm bu deneyim için mükemmel bir Freudyen açıklama bulacağım kesin ve kesin bilgidir. Yapabileceğim tek şey kafamı sallamak ve ikna etmek çok zor olacak sandalyedeki fakir adam için üzülmek.
Sonunda sandalyede vücuduma yarı yolda giriyorum, ama bir şekilde kendimi gevşek hissediyorum. Merkezimin nerede olduğunu sorduğumda, sağda iki metre dışında bir şey söylemeliydim. Sanki bir tarafa dökülen suyla doluymuşum gibi. Sandalyeden kalkmayı başardım, ama yeniden ayarlanması biraz zaman alıyor.
Kaybolmadan önce bunu hızlı bir şekilde yazmaya karar verdim. Sonuçta, muhtemelen sadece bir kendi kendine hipnoz vakası, değil mi?
Bu Gerçek mi yoksa Kafamda mı?
Bu noktada Dumbledore, Harry'nin son kitaptaki ölüme yakın deneyiminden sonra Harry Potter'a söylediği harika çizgiyi hatırlattı. Harry, başına gelenlerin gerçek olup olmadığını veya sadece kafasında olup olmadığını bilmek istiyor. Eski büyücü, “Tabii ki sadece kafanızda oluyor ... ama neden dünyadaki gerçek olmadığı anlamına gelsin?”
Bu deneyim hakkındaki genel izlenimlerim neler?
Çoğu zaman bedenimde olduğunun bilincindeydim, ama aynı zamanda. Bu nasıl mümkün olabilir? Gerçekten bilmiyorum. Bu garip.
O kadar uzun bir süredir dikkatiniz dağılmadan böyle meditatif bir odaklanma yaşamadım. Deneyim neredeyse yarım saat sürdü. Bunu biliyorum çünkü CD ikinci kez başladı ve bitti. Zamanın geçtiğinin farkında değildim.
Sanki tatil bitmiş gibi geri dönmek için bir ihtiyaç hissettim izlenimi var ama bitmesini istemiyordu. Hem eve dönme ihtiyacı hem de dışarıda kalmak isteme duygusu çok gerçektir.
Bir yandan, fiziksel bedenimi hiçbir zaman dışarıdan açıkça “görmedim”, ama bunun farkındaydım. Neredeyse aynı anda iki yerde gibiydim. Öte yandan, Tıp Çarkı'nda sadece spiritüel veya astral bedenime ne diyebileceğimi kesinlikle ışık varlığı ile “gördüm”. Dışarıdaki bir izleyiciydim ama sanki oradaymışım gibi hissettim.
Sanırım biri bana gelip “Ben” in nerede olduğunu sorarsa, “Tam burada sandalyemde” derdim. Ama kesinlikle Tıp Çarkındaymışım gibi hissettim.
Genel his barıştan biriydi, ama aynı zamanda heyecan vericiydi - keşfedilecek bir kararlılık.
Her nasılsa, bu hayatımda bir dönüm noktasıydı. Geçmişte bunlardan birkaçı vardı, ama onları eklemleyemedim, hatta bazı durumlarda onları tanıyamadım, daha sonraya kadar. Bununla, biliyordum. Ama nasıl bildiğimi bilmiyorum.
Earth'e geri dön
Yıllar önce o gün gerçekte ne oldu? Sadece bir rüya mıydı? Her şeyi hayal ettim mi? Ayrıntılı bir halüsinasyon muydu - hayal gücümün bir ürünü mü?
Benim bir parçam, beni (çoğunlukla) beladan uzak tutan ve son yirmi yılda hayatta yaşadığım başarılardan sorumlu olan rasyonel kısım, tüm deneyimi görmezden gelmek istiyor. Ama başka bir bölüm daha var, göremediğim bir şey var, bu açıklamaların hiçbirini kabul etmeyecek. Gerçekten de, o parçam aslında birisinin, bir yerlerde, bundan faydalanacağı umuduyla dünyaya bunu anlatmak istiyor.
2012'den bu yana, o zamanlar benzersiz bir deneyim olduğunu düşündüğüm şeyi araştırmak için bolca zamanım oldu. Ayrıca, hayatımın çoğu boyunca ne kadar kör olduğumu keşfetmeye yetecek kadar OBE'nin emektarıyım.
Konuyu araştırmaya başladığımda, şu anda yaşayan binlerce kişinin benzer Vücut Dışı Deneyimleri yaşadığını keşfetmek uzun sürmedi. Tarihsel belgeleri incelerseniz, yakında milyonlarca insanın bunlara sahip olduğunu öğreneceksiniz. Bazı kültürlerde OBE'ler beklenen, kasıtlı olarak aranan ve hem insani hem de kabile gelişiminin önemli bir parçası olarak kabul edilmiştir.
Çağdaş bilim topluluğunun bazı üyeleri şimdi gemiye girmeye başladı. Kuantum fiziğinin karmaşık matematiksel denklemlerinden çıkan diğer alemleri düşünmeye başladığımızda, yakında şaşırtıcı bir gerçeği keşfettiğimizi öğrendiler: Normalde yaşadığımız gibi yaşam bir yanılsamadır.
Hiçbir şey göründüğü gibi değil. Gerçekten de, artan sıklıkta, peygamberin sesi, küspe ve ibadet yerlerinden değil, akademinin konferans salonlarından ve bilim laboratuvarlarından geliyor.
© 2019 Jim Willis tarafından. Tüm hakları Saklıdır.
Kitaptan alıntı: Kuantum Akaşik Alanı.
Yayınevi: Findhorn Press, bir divn. İç Gelenekler Uluslararası
Makale Kaynağı
Kuantum Akaşik Alan: Astral Gezgini için Vücut Dışı Deneyimler Rehberi
ile Jim Willis
Güvenli, basit meditatif tekniklere dayanan adım adım bir süreci detaylandıran Willis, tamamen uyanık ve farkındayken beş duyunuzun filtrelerini nasıl atlayacağınızı ve ekstra, vücut dışı seyahatlere nasıl girileceğini gösterir. Evrensel bilinçle bağlantı kurma ve Akaşik Alanın kuantum manzarasında gezinme yolculuğunu paylaşarak, bilinçli OBE'lerin normal uyanma algısının ötesine kuantum algısı alanına nasıl girmenize izin verdiğini ortaya koyuyor.
Daha fazla bilgi için veya bu kitabı sipariş etmek için, buraya Tıkla. (Sesli Kitap ve Kindle sürümü olarak da mevcuttur.)
Yazar Hakkında
Jim Willis, 10. yüzyılda din ve maneviyat üzerine 21'dan fazla kitabın yazarıdır. Doğaüstü Tanrılardünya enerjilerinden eski uygarlıklara kadar birçok dergi makalesi ile birlikte. Kırk yılı aşkın bir süredir görevlendirilmiş bir bakan olarak, dünya çapında dinler ve enstrümantal müzik alanlarında marangoz, müzisyen, radyo sunucusu, sanat konseyi direktörü ve yardımcı üniversite profesörü olarak görev yapıyor. Adresindeki web sitesini ziyaret edin JimWillis.net/