2009'u 8 geçe dökülüyor parmaklarım bir yazı yazmak üzere. diyelim mi 2009'un ilk yazısı. 2009'un ilk günleri gibi parlak olmayan bir yazı.
b5'in deyimiyle film gibi savaş izlemek haberlerden... ve hiç bir şey gelmemesi elden. bireysel, burjuvazi anarşistlikler:"artık nescafe almayacağım" gibi...
durağanlıklarsa dökülüyor yüzümden. değişen hiç bir şey yok. kargalar ve martılar en değerli misafirlerim penceremin kenarında; solmaya başlayan pembe sümbül ise oda arkadaşım. onun haricindeki gündelikler muteber muteber yaylanmakta. içimde durağan durağan esen ferhangi bir rüzgar.
bandırma'yı soruyorum kendime. neresindeyim, içinde miyim diye. ses soluk çıkmıyor, ya da benim işime gelmeyen cevaplar veriyor.
beyoğlu;
-artık terket beni!
diyor ruhuma... burada büyüdüm, hayatım burada geçti... şimdi sanki;
-siktir git!
diyor bana beyoğlu.
(Karagöz İle Boşverinbeni, sf. 313)