Strateji ve jeopolitik bilimin teorileri, coğrafi görüşlere dayanır. Tarihteki savaşlarda da ilk hedefler hep stratejik coğrafi konuma sahip yerler olmuştur. Bu gibi yerlerin savunulması,askeri taktik ve savaş alanlarının hazırlanması için bölgenin iklim şartlarını arazinin engebe durumunu, matematik ve özel konumunu iyi bilmek gerekmektedir. Bunların yapılabilmesi içinde jeomorfoloji, kartografya, klimatoloji gibi coğrafi bilgilere ihtiyaç vardır.
Sözgelimi Napolyon 420 bin kişilik ordusuyla, 24 Haziran 1812 de Moskova'ya sefere çıktığında sefil bir şekilde 50 bin kişiyle Fransa'ya geri dönmek zorunda kalmıştı. Bu ağır yenilginin sebebi şiddetli kış şartlarıydı. Hatta Napolyon bu seferde "Rus ordularına değil, ağır kış şartlarına yenildik."; demişti. Gerçektende Napolyon bu sefere çıkarken, Doğu Avrupa'nın Kasım ve Aralık aylarındaki çetin kış şartlarını dikkate almamıştı. Coğrafi şartlar bakımından sefere çıkış zamanlamasını, bu ünlü Devlet adamı ve komutanı bile yanlış yapmış , büyük bir hezimete uğramıştı.
Benzer hataları II. Dünya savaşı yıllarında Rusya'ya saldıran Hittlerin yaptığı taktik yanlışı ve Enver Paşanın Sarıkamış Harekatında görmekteyiz.
1991 deki Körfez Savaşında Irak'a Güneyden saldırıya geçen ABD kuvvetleri, Irak'ta hakim rüzgarların Kuzeyden esmesi yüzünden Kimyasal silahlardan çıkan zehirli gazlara maruz kaldı. Bu askerler Körfez Savaşı Sendromu adı verilen hastalığa yakalanmışlardı.
ABD tankları, operasyonun başlamasından 4 gün sonra yağan yağmur nedeniyle Suudi Arabistan çöllerinde yarım metre çamura batmıştı.
Görüldüğü gibi Milletler arası ilişkilerde, harp sanatında,ülke yönetiminde özellikle devlet adamlarının ve yöneticilerinin hem ülkelerinin coğrafyasını, hem de Dünya coğrafyasını çok iyi bilmeleri gerekmektedir.
Atatürk ; "Ben askeri meseleleri olduğu gibi, siyasi meseleleri de haritadan mütalaa ederim "; derken bu bilimin önemini vurgulamıştır.