Bu öyküler fabrikalardan, evlerden, nice yollardan geçip bir araya geldi. Yollarda
kuş sesleri vardı.
“Kuşlar o sesleri insanlar dinlesin ve huzur bulsun diye çıkarmıyordu.
Beslenme uğraşlarının, çiftleşme çabalarının, yuva yapma hazırlıklarının
sesleriydi onlar. Dünyanın en güzel sesleri, hayat mücadelesi içinde
üretiliyordu.”
Hayatın cıvıltısı satır aralarındaki hüzünle, öfkeyle birlikte size ulaşsın diye. Bir
de sevgiyle. En çok da umut olsun diye satır aralarında.
“Edebiyatın işi, bu sesleri iletmek, daha doğrusu, bu seslerin gerçekliğini
yeniden yaratmak olmalıydı. Güzel olan sadece buydu. Hayat mücadelesiyle
bağlantısı koparsa, hikâye tıkanıp kalırdı.”