Doğu Avrupa'da kısa bir refah sevinci
Bu sorunun cevabı, krizin kökeninde, yani, bu yüzyılın başında, Avrupa Birliği'nin bir zamanlar “sosyalist kamptan” veya Sovyetler Birliği'nden düştüğü bir düzine gelişmekte olan ülkeye katılmasıyla ortaya çıkmalı. Kısa süre sonra, bu şirkete, sonunda “Genç Avrupalılar” den oluşan bir düzineden oluşan bir başka üç ülke daha eklendi.
O zamandan beri, Avrupa Birliği'nin yeni üyelerinin iyimserliği, topluluğun önde gelen kurucu ülkelerinin pragmatik hesaplamaları ile uyumlu bir şekilde uyum sağlamıştır; bu, ürünleri için satış pazarını zorlaştırmadan ve Doğu Avrupa ülkelerinden emek kaynakları ile güçlendirilmiştir. Bu uyumun sonu olmayacak gibi görünüyordu.
Yatırımlar ve altyapının geliştirilmesi için sadece maddi yardım ve sosyal açıdan önemli projeler Batı'dan Doğu Avrupa ülkelerine geldi. Başta Alman şirketler yatırım yaptı. Örneğin, Macaristan'ın Gyor şehrinde, otomobil endişesi Audi, sekiz milyar Euro karşılığında bir motor üretim tesisi kurdu.
Bu girişimin ölçeği yalnızca harcanan parayla görünmez. Şimdi Audi otomobilleri için motorların yaklaşık% 90'ini üretiyorlar, ayrıca Volkswagen endişesi için motorlar üretiyorlar. Tesiste, 12 binlerce Macar işçi istihdam edildi. Budapeşte buna işletme için vergi indirimi ile cevap verdi ve devlet sübvansiyonlarına erişim sağladı.
Bir diğer Alman endişesi Daimler, Macaristan'ın merkezinde Kechkermet'te Mercedes-Benz B sınıfı bir otomobil montaj tesisi kurdu. Daimler, tesisi kurmak için 800 milyon euro harcadı. Sadece yeni tesise yapılan yatırımlar, ilgili endüstrilerdeki istihdam hariç, 2500 çalışanlarına iş sağlamıştır.
Komşu Çek Cumhuriyeti'nde Volkswagen endişesi Çek otomobil üreticisi Škoda'yı satın aldı. Üretim üssünü yükseltti, nitelikli personel için eğitim sağladı. Bütün bu çalışmalar, Çek Cumhuriyeti’nin AB’ye katılmaya hazırlığıyla aynı zamana denk geldi. Škoda, 26'a binlerce personele büyüdü ve halihazırda AB'ye girmenin ilk yılında 6,48 milyar Euro'ya ürün ihraç etti.
Alman fabrikalarının sadece otomobil montajı ile gittiği Polonya'da da benzer örnekler bulunabilir. Burada, E.ON, Siemens, Deutsche Telekom, Allianz, Volkswagen, Bayer gibi güçlü Alman endişeleri, üretimini ticari bir şekilde düzenledi. Polonya ekonomisine yapılan Alman yatırımları yaklaşık 30 milyar Euro tutarındaydı.
Almanya'ya ek olarak, Hollanda, Fransa ve İsveç aktif olarak Genç Avrupalılara yatırım yapıyorlardı. Bu yatırımlar doğu ülkelerinde göze çarpan bir ekonomik büyüme sağladı ve genel yaşam standardını önemli ölçüde artırdı. Ancak, eski Avrupa'daki yaşam standardına eşit olması o kadar da değil.
"İkinci sınıf ekonomiler" saflarında hiçbir dönüş yok
Bugün genç Avrupalılar “yaşam standardı diğer AB üye ülkelerinde olduğu gibi değil” diye şikayet ediyorlar. Almanya'da, dört kat daha fazla alırsınız. Fakat eğer bu Avrupa Birliği ise, aynı olmalı ”dedi. Slovak Hava Kuvvetleri gazeteci Tibor Matsak, İngiliz Hava Kuvvetleri'ne şikayette bulundu.
İlişkinin aynı olmadığı gerçeği, yeterince hızlı bir şekilde ortaya çıktı. Avrupa topluluğuna entegrasyon söz konusuysa, AB'nin kurucu ülkelerinden sermaye topluluğun yeni üyelerinin ekonomisini ele geçirdi ve merkez ofisine kazanılan parayı geri göndermeye başladı.
Dahası, Avrupa şirketlerinde emeğin dağılımı, bitmiş ürünler için bileşen parçalarının ve bileşenlerinin kıtanın doğusunda üretildiği ve Batı ana şirketlerinin nihai ürününde katma değerle doldurulduğu şekilde oldu.
Bu aynı Polonya örneği ile iyi gösterilmiştir. Almanya ile olan ticaretinde 6 milyar Euro'yu aşan pozitif bir dengesi var. Dışarıdan, muhteşem görünüyor. Aslında, bugün Polonya işgücünün üçte biri, ülkenin ihracatının üçte ikisini sağlayan yabancı şirketlerde istihdam edilmektedir. Çoğunlukla, ihracat Alman montaj hatlarının maliyeti ile dolu yarı mamul haline gelir.
Ekonomik ilişkiler tablosu, Batı Avrupa ülkelerinin finans piyasasında Batı bankalarının hakimiyetini tamamlamaktadır. Uzman tahminlerine göre, yabancıların Polonya'daki bankacılık sistemi varlıklarının% 60'inden, Macaristan'da% 80, Slovakya'daki% 98'tan daha fazla sahibi bulunuyor.
Eşitsizlik sadece ekonomide gelişmedi. Örneğin, Polonya nüfusa göre Danimarka'yı altı kereden fazla aşıyor. Ancak, Avrupa Konseyi'nde, Danimarka temsilciliğinin kotası Polonya kotasının dört katıdır. Genç Avrupalılar dost canlısı Avrupa masasından kimin sorumlu olduğunu anlamak için yapılmıştır.
Bütün bunlar toplumun yeni üyelerinin kesin bir direnişine neden oldu. En açık şekilde, Visegrad Grubunun (Polonya, Macaristan, Çek Cumhuriyeti, Slovakya) üyeleri mültecilerin bölgelerine yerleşmesine aktif olarak karşı çıktıklarında, 2015'un göç krizinde açıkça ortaya çıktı.
Aslında, Doğu Avrupalıların AB'de artan eşitsizliğe karşı bir protesto oldu. Sonuçta, örneğin, neredeyse 40-milyon Polonya için, sekiz bin göçmeni ağırlamak zor değildi. Macarlar, genel olarak, gürültülü protesto söylemleri altında, sessizce kendilerini bir kotaya dayanan mültecilere bağladılar, ancak Brüksel ile olan anlaşmazlığı sürdürdüler.
Bu arada, AB liderleri durumu değerlendirdi ve daha fazla uzatmadan, Birlik'teki fiili eşitsizliği pekiştirdi, onu “iki gelişme hızı” ülkesine ayırdı. Böylece kurumsal kriz yeni bir gelişme gösterdi. Başbakan, Macaristan'ı demokratik normlardan sapma suçlamalarıyla ve Polonya'da - "yargı reformu sırasında AB'nin değerlerini baltalamak" için disiplin tedbirleri aldığını açıkladı.
Uzmanlar, Avrupa Birliği’nin çatışmaya girdiğini ve dikiş yerlerinden kırıldığını söylediler. Avrupalı politikacılar daha sakin alıyorlar. Sorunun toplumdaki disiplinle ilgili olduğunu, yeni üyelerin yerlerini tam olarak kavraması ve daha fazla hak talep etmemesi gerektiğini anlıyorlar.
Öyle olsun. Hiç kimse, bir gün Doğu Avrupalıların öfkeyle dolup taşacaklarını, Avrupa Birliğinin saflarından çıkaracaklarını ciddiye almıyor. Bunun birkaç nedeni var ve hepsi ekonomik. Birincisi, emeğin serbest dolaşımının reddedilmesi, AB'den ayrılan ülkelerin bütçelerine zarar verecek. Sonuçta, örneğin, “Polonyalı tesisatçılar” olarak bilinen, dünyadan Polonya'dan gelen ekonomik göçmenler, ülkelerinin hazinelerini yüzde 5-8 ile dolduruyor. "Schengen" denilen bölge Doğu Avrupa ülkeleri için pahalıdır.
İkinci sebep daha ciddi. Eski Avrupa ile ekonomik bağların kopması, milyonlarca insanda tahmin edildiği gibi toplu işsizliğe yol açacak. Bir felaket olacak. Göreceli refahın taşınması, bir çocuk masalında olduğu gibi, çabucak balkabağına dönüşecektir. AB'ye katılım ve topluma entegrasyon için hazırlık yılı boşuna boşa harcanacak.
Böylece, eski Avrupa’nın, ortaklarına önerilen kurallara göre oynamaları için baskı uyguladığı ortaya çıktı. Ve bu kuralları ve kapsamlı ekonomi politikasını değiştirmeye bile çalışmamaktadır. Brüksel'de geçen gün Balkan ülkelerinin 2025 yılında AB'ye katılabileceğini açıkladı. Ekonomilerin saflarında "ikinci aşama" nın yenilenmesi bekleniyor ...