Sabah usul usul kar yağmaya başladı. Bilge sevinçle okula gitti. Heryer buz tutmuştu. Gözümün önünde önce yaşlı tahminimce torununu okula getiren bir adam kayıp düştü, çabucak kalktı ayağa. Çocuklar başına toplandı "iyi misin amca" diye, sonra okullu bir kız poposunun üstüne düştü. Bir an sessiz kalıp, sonra bastı çığlıkla beraber ağlamayı, çocuklar onu da kaldırdılar. Benim içim buruk, dün kötü bir haber aldım. Malesef Tülin Abla'nın sevgili annesi Nur Sultan aramızdan ayrıldı. Hemen Tülin Abla'yı aradım, he rzamanki içten samimi ve güçlü sesini duydum, o kadar fena oldum ki. Nurlar içinde yatsın Nur Sultanımız, ölüme karşı ne diyebilirim ki?
Bu çerçeveler bir kenarda duruyordu, geçen hafta ebruyla birşeyler denerken atıverdim teknenin içine.
Elimde mdf vardı onu da attım, boyutu büyük olunca (ya da ben beceremeyince) bunda da hava kabarcıkları oldu, kelebekler kondu bu sebepten onada. Denemelerim devam ediyor, bakalım neler çıkacak.
"Bu kar tutar" dedi Kocam, tutsun bakalım, ne de olsa kış değil mi, sonunda bahar olan?