Jean François Millet Hakkında Bilgi
Jean François Millet
Sanat bir kavgadır. Kişinin canıyla kanıyla, etiyle kemiğiyle girişeceği bir kavga
Çalışarak sürdüreceği bir kavga. Bir şeyi kötü ya da eksik söylemektense suskunluğu yeğlerim
Fransız ressamı Millet yukarıdaki cümleleri yazdıktan birkaç yıl sonra öldü.Yıl, 1875di. Van Gogh o sıralarda 22 yaşındaydı. Ve kardeşi Theoya yazdığı mektupta işte düşiincelerimi yansıtan bir ressam diyerek Milletnin sözlerini alkışlıyordu. Van Gogh, Milletden ne ilk ne de son kez söz ediyordu.
Araştırmacılar, Von Goghun kardeşi Theoya yazdığı mektuplarda tam 214 kez Millet adının geçtiğini saptamışlar. Milletnin adını ağzından düşürmeyenlerin Van Gogh gibi değer bilir sanatçılar olduğunu sanmak da yanlış.
Baudelaire gibi ünlü şairler, Jean J.Rousseau, Saint-Victor gibi yazarlar ve bir sürü politikacı yalnız yaşamı boyunca değil,ölümünden sonra da Milletyi rahat bırakmamış. Sağcılar yerden yere vurmuş solcu diye.Solcular hakkını verememiş, yeterince solcu değil diye. Bugün Milletnin tabloları Kübada, Moskovada takvimleri süslerken, Fransız sosyalistleri hâlâ sanatçının doğrularını tartışıyor. Din adamları Millet nin dinsizliğinden, sanatçılar ise dindarlığından yakınırken bir de bakıyorsunuz, Millet nin bir tablosu bir yerde bir kilisenin baş duvarında. Başka bir yerde en pahalı, en lüks çikolata kutularını süslüyor.
Millet ne yapmış bunca öfkeyi, bunca tartışmayı hak etmek için? Yalnızca resim yapmış. Yukarıdaki cümleler de nasılsa çıkmış bir kez kaleminden. Çünkü özel yaşamında hiç de o sözleri benimser gibi değil. Tam tersine, içine kapanık, suskun, kendi halinde, herkesten kaçan, gizlenen biri. Milletye hak ettiği yeri verebilmek için ,ölümünün üzerinden tam 100 yıl geçmesi gerekti. Ve bugün başta Fransızlar olmak üzere çeşitli ülkeler onu geniş kitlelere tanıtmak , değerini açıklamak için birbiriyle yarışa girdiler. 100. yıl, vicdan borcunu ödemek isteyenler için iyi bir fırsat oluyor genellikle. Millet için de durum farksız değil.
Jean François Millet 1814 yılında doğdu. Cotentinli köylü bir ailenin oğluydu. Bütün tanıdıklarının portrelerini yapıp bitirince babası oğlunun elinden tutup kente götürdü. Biraz da bilerek resim yapsın diye
Kent, Cherbourg, Milletnin yaşı onsekiz. Öğretmeni ise zamanın ünlü ressamlarından Langlois. İki yıl sonra bu yürekli öğretmen, Ne benim, ne de bu kentin bu çocuğa verebileceği bir şey kalmadı, diyerek kentin belediyesinden sağladığı olanaklarla bu köylü çocuğun Paris e gitmesini sağlar.
Yirmi yaşında Paris
Paris karanlıktır, sislidir, gürültülüdür, kalabalıktır, tek kelimeyle ürkütücüdür.Ve dağlara bayırlara , gökyüzünün mavisine, insan sıcaklığına alışık olan Millet ürker, korkar
Pariste insanlar acımasızdır, birbirlerine bakmadan konuşurlar, birbirlerinden habersiz oraya buraya saldırırlar. İşte o günden sonra Millet içine kapanacak önceleri korku diye nitelediği duygular, çok geçmeden utangaçlığa dönüşecek. Daha sonraları eleştirmenlerin sakalının altına gizlenen ressam dedikleri Millet işte bu sıralarda doğdu.
Jean François Millet,1837-1848 yılları arasında Pariste kaldı. Sonra kısa süre için Cherbourga gitti ve tekrar Parise döndü. Evlendi. Karısı öldü. Evinin temizlik işlerine bakan bir kadınla ilişki kurdu. l853de onunla evlendi ve 1861 yılına dek dokuz çocuğu oldu.
1848 yılı, dünya için olduğu kadar, Milletnin yaşamı ve sanatı için de önemli bir tarihtir.
Devrimler birbirini izlemiştir; Fransız Komünü ayaktadır.Romantizm ise pek çok yara almıştır, can çekişmektedir. Natüralizmle realizmin çatışması başlamıştır. Millet iki yıl Parisin kavgalı gürültülü yaşamını paylaştıktan sonra l850de Barbizona dönerek gerçek kimliğine, köylü kişiliğine bürünür.Artık kırlarla,bayırla, sıcak insanlarla kaynaşmıştır. Ama bütün gümbürtü bundan sonra kopacaktır. Bundan böyle Milletnin adı tartışmalardan, kavgalardan eksik olmayacaktır.Bu gümbürtüyü daha iyi anlayabilmek için sanatçının 1848 den önceki resim çalışmalarına bakmak gerek.
Alıntı