Josef Mengele Nasıl Ölüm Meleği Oldu?diazepam 16 Şubat 2022
Dr. Josef Mengele’nin Auschwitz’deki tıbbi tesisi, belki de Nazi soykırımının ürettiği en korkunç yerdi. Peki bütün bunların arkasındaki bu adam kimdi ve onu kötü şöhretli “Ölüm Meleği” yapan neydi?
Birine yakın tarihe dair hatırladığı en kötü suçu söylemesini istediğinizde muhtemelen aklına ilk gelen şeylerden biri Nazi soykırımı (Holokost) olacaktır. Aynı kişiye Holokost’un gerçekleştiği en kötü suç mahallini söylemesini isterseniz de alacağınız cevap büyük ihtimalle Auschwitz olacaktır.
O kampı bilen bir kişiye, kampın en kötü yanının ne olduğunu sorarsanız kazanan kesinlikle Birkenau’daki ölüm merkezi olur. Birkenau’dan kurtulan birinden tüm kompleksteki en korkunç katilin adını vermesini isterseniz, size Dr. Josef Mengele’nin adını vermesi kaçınılmazdır.
6 Haziran 1985’te Brezilya polisi São Paulo’da “Wolfgang Gerhard” adlı bir adamın mezarını kazdı. Adli tıp ve daha sonraki genetik kanıtlar, kalıntıların aslında görünüşe göre bir yüzme kazasında ölen Josef Mengele’ye ait olduğunu kesin olarak kanıtladı. Bu adam kimdi ve adını modern tarihin en karanlık kabusuna nasıl yazdırdı?
Josef Mengele’nin Ayrıcalıklı Gençliği
Josef Mengele’nin, aşağılık eylemlerini açıklamaya çalışırken kanıt olarak gösterilebilecek korkunç bir geçmişi yoktur. Aslında Mengele, babası Almanya’da ulusal ekonominin sarsıldığı bir dönemde başarılı bir iş yürüten popüler ve akıllı zengin bir çocuktu.
Okuldaki herkes ondan hoşlanıyor gibiydi ve derslerinde son derece başarılıydı. Mezun olduktan sonra üniversiteye devam etmesine ve aklına koyduğu her şeyi başarmasına kesin gözüyle bakılıyordu.
Mengele, antropoloji alanındaki ilk doktorasını 1935’te Münih Üniversitesi’nden aldı. Doktora sonrası çalışmasını Frankfurt’ta, tamamen beyni yıkanmış bir Nazi soygelişimci olan Dr. Otmar Freiherr von Verschuer’in yanında yaptı. Nasyonal Sosyalizm her zaman bireylerin kalıtımlarının bir ürünü olduğunu savundu ve von Verschuer, çalışmalarıyla bu iddiayı meşrulaştırıyor gibi görünen Nazi yanlısı bilim adamlarından biriydi.
Von Verschuer’in çalışması, yarık damak gibi doğuştan gelen kusurlar üzerindeki kalıtsal etkiler etrafında dönüyordu. Mengele, von Verschuer’in hevesli bir asistanıydı ve 1938’de laboratuvardan hem parlak bir tavsiye hem de tıpta ikinci bir doktora ile ayrıldı. Mengele, tez konusu için alt çenenin oluşumu üzerindeki ırksal etkiler hakkında yazdı.
Doğu Cephesinde Şerefli Askerlik Hizmeti
Josef Mengele, 1937’de, 26 yaşındayken Frankfurt’ta akıl hocasının yanında çalışırken Nazi Partisi’ne katılmıştı. 1938’de SS’e ve Wehrmacht’ın yedek birimine katıldı. Birimi 1940’ta göreve çağrıldı ve görünüşe göre istekli bir şekilde bu görevi kabul etti ve hatta Waffen-SS sağlık hizmeti için gönüllü olarak hizmet etti.
Mengele, Fransa’nın düşüşü ile Sovyetler Birliği’nin işgali arasında Polonya vatandaşlarını potansiyel “Almanlaştırma” veya Reich’ta ırk temelli vatandaşlık açısından değerlendirerek Polonya’da öjeni uyguladı.
1941’de birliği Ukrayna’ya muharebe rolüyle konuşlandırıldı. Zengin, popüler bir çocuk ve seçkin bir öğrenci olan Josef Mengele, kahramanlığa varan cesaretiyle bir kez daha öne çıktı. Bir keresinde yanan bir tanktan yaralıları sürükleyerek çıkardığı için birkaç kez madalya aldı ve hizmete olan bağlılığı için defalarca övüldü.
Ocak 1943’te bir Alman ordusu Stalingrad’da teslim oldu. O yaz, Kursk’ta başka bir Alman ordusunun neredeyse tüm askerleri yok edildi. İki muharebe arasında, Rostov’daki “meatgrinder” saldırısı sırasında Mengele ağır yaralandı ve sahada bulunmaya elverişli statüsünden çıkarıldı.
Almanya’ya geri gönderildi, burada eski akıl hocası von Verschuer ile tekrar bağlantı kurdu ve kendisini yüzbaşılığa terfi ettiren bir yara rozeti ile birlikte hayatının görevlendirmesini aldı: Mayıs 1943’te Mengele’ye, Auschwitz’deki toplama kampında görevlendirildiği bildirildi.
Josef Mengele Auschwitz’te
Mengele, geçici süreliğine Auschwitz’e gitti. Kamp uzun süredir zorunlu çalıştırmanın uygulandığı ve esirlerin tutulduğu yerdi, ancak 1942-43 kışında kampta Birkenau yan kampı merkezli bir ölüm makinesinin yapımı hız kazanmıştı, bu Birkenau yan kampı Mengele’nin tıbbi görevli olarak atandığı yerdi.
Treblinka ve Sobibor kamplarındaki ayaklanmalar ve kapanmalar ve Doğu’daki öldürme programının artan temposu nedeniyle Auschwitz’te günlerin çok yoğun geçeceği belli olmuştu ve Mengele bütün bunların tam ortasında olacaktı.
Daha sonra hem hayatta kalanlar hem de gardiyanlar tarafından verilen bilgiler, Josef Mengele’yi, ek görevlendirmeler için gönüllü olan, teknik olarak maaş seviyesinin üzerinde yer alan operasyonları yöneten ve hemen hemen her yere yetişmeye çalışan hevesli bir personel olarak tanımlıyor.
Josef Mengele, Auschwitz’de kesinlikle kendi doğal çevresindeydi; üniforması her zaman ütülü ve düzgündü ve yüzünde her zaman hafif bir gülümseme varmış gibi görünüyordu.
Kampın kendi bölümündeki her doktorun, seçim görevlisi olarak görev alması gerekiyordu – kampa gelenleri çalışacaklar ve hemen gaz odasına gönderilecekler diye ayırmaları gerekiyordu – ve birçoğu bu işi son derece iç karartıcı buluyordu. Josef Mengele bu göreve bayıldı ve varış rampasında diğer doktorların da vardiyalarını almaya her zaman istekliydi.
Çalışmasının normal seyrinde, hastaların idam edildiği bir revir yönetti, diğer Alman doktorlara işlerinde yardımcı oldu, mahkûm sağlık personeline nezaret etti ve kendi başlattığı ve yönettiği insan deney programı için kişisel olarak seçtiği binlerce mahkûm arasında araştırmasını yaptı.
Tasarladığı deneyler inanılmayacak kadar korkunçtu. Mengele, emrine verilmiş, görünüşte dipsiz mahkûm insan havuzundan hareketle ve enerjiyle, kalıtımın çeşitli fiziksel özellikler üzerindeki etkisini inceleyerek Frankfurt’ta başladığı çalışmaya devam etti.
Tek yumurta ikizleri, elbette aynı genlere sahip oldukları için bu tür genetik araştırmalar için kullanışlıdır. Bu nedenle, aralarındaki herhangi bir farklılık, çevresel faktörlerin sonucu olmalıdır. Bu, ikiz setlerini vücutlarını ve davranışlarını karşılaştırarak genetik faktörleri izole etmek için mükemmel kılar.
Mengele yüzlerce çift ikiz topladı ve bazen vücutlarının çeşitli kısımlarını ölçmek ve dikkatli notlar almak için saatler harcadı. Sık sık ikizlere gizemli maddeler enjekte etti ve ortaya çıkan hastalığı izledi. Çocukların uzuvlarına kangren oluşturmak için ağrılı kelepçeler uyguladı, gözlerine boya enjekte etti – daha sonra bu çocuklar Almanya’daki bir patoloji laboratuvarına geri gönderildi – ve omuriliklerinden su aldı.
Denek öldüğünde, çocuğun ikizi kalbine kloroform enjeksiyonu verilerek derhal öldürülecek ve her ikisi de karşılaştırma için parçalara ayrılacaktı. Bir keresinde, Josef Mengele 14 çift ikizi bu şekilde öldürdü ve kurbanlarına otopsi yaptığı uzun ve uykusuz bir gece geçirdi.
Josef Mengele’nin İstikrarsız Mizacı
Tüm metodik çalışma alışkanlıklarına rağmen Mengele fevri davranışlar sergileyebiliyordu. Varış platformunda yapılan çalışma ve ölüm arasındaki bir seçim sırasında, çalışması için seçilen orta yaşlı bir kadın, ölüme gönderilecek 14 yaşındaki kızından ayrılmayı reddetti.
Kadın, kızıyla kendisini ayırmaya çalışan bir gardiyanın yüzünü kötü bir şekilde tırmaladı ve gardiyan geri çekilmek zorunda kaldı. Olayı hem kızı hem de annesini vurarak çözmek için devreye giren Mengele, ardından seçimi yarıda kesip herkesi gaz odasına gönderdi.
Başka bir olayda, Birkenau’daki doktorlar, bir çocuğun tüberküloz olup olmadığı konusunda tartıştılar. Mengele odadan çıktı ve bir iki saat sonra tartışma için özür dileyerek ve yanıldığını kabul ederek geri geldi. Odada olmadığı süre içerisinde çocuğu vurmuş ve teşhis edemediği hastalığın izlerini bulabilmek için çocuğu parçalarına ayırmıştı.
1944’te Mengele’nin işine duyduğu zevk ve coşku ona kampta yöneticilik pozisyonu kazandırdı. Bu sıfatla, Birkenau’daki kendi araştırmasına ek olarak kamptaki halk sağlığı önlemlerinden sorumluydu. On binlerce mahkûm adına kararlar aldığında, dürtüsel tavrı bir kez daha su yüzüne çıktı.
Örneğin, kadın koğuşları arasında tifüs patlak verdiğinde, Mengele sorunu kendine has yöntemiyle çözdü: 600 kadından oluşan bir bloğa gaz verilmesini ve koğuşların dezenfekte edilmesini emretti, ardından bir sonraki kadın bloğuna geçti ve koğuşlarını dezenfekte etti. En son kadın bloğu temiz ve yeni bir işçi sevkiyatı için hazır olana dek her kadın bloğu için bu işlemleri tekrarladı. Birkaç ay sonra bir kızıl hastalığı salgını ortaya çıktığında da aynısını yaptı.
Her şeye rağmen Mengele’nin araştırması devam etti. Mengele, çılgın Nazi ırk teorilerini kanıtlamak için anlamsız bir çabayla, ikiz çiftleri birbirine dikti, farklı renkli irisleri olan insanların gözlerini oydu ve onu nazik yaşlı “Papi Amca” olarak tanıyan çocuklar üzerinde deneyler yaptı.
Çingene kampında noma adı verilen bir kangren türü patlak verdiğinde, Mengele’nin saçma bir şekilde ırka odaklanması, onu salgının arkasında olduğundan emin olduğu genetik nedenleri araştırmaya yöneltti. Bunu incelemek için, enfekte olmuş mahkumların kafalarını kesti ve muhafaza edilmiş örnekleri çalışma için Almanya’ya gönderdi.
Macar mahkumların çoğu 1944 yazında öldürüldükten sonra, yeni mahkumların nakliyesi yavaşladı ve sonunda durdu. Kamptaki operasyonlar sonbaharda ve kış aylarında aksadı.
Ocak 1945’te, Auschwitz’deki kamp kompleksi büyük ölçüde dağıtıldı ve açlıktan ölmek üzere olan mahkumlar, (Müttefikler tarafından acımasızca bombalanmak üzere olan) Dresden’e yürümeye zorlandılar. Dr. Josef Mengele araştırma notlarını ve örneklerini topladı, onları güvenilir bir arkadaşına bıraktı ve Kızıl Ordu’dan kaçmak için batıya yöneldi.
Brezilya’ya Kaçış ve Adaletten Yakayı Kurtarma
Mengele, bir Amerikan devriyesi tarafından yakalandığı haziran ayına kadar muzaffer Müttefiklerden kaçınmayı başardı. O sırada kendi adıyla seyahat ediyordu, ancak aranan isimlerin yer aldığı suç listesi verimli bir şekilde dağıtılmadığı için Amerikalılar onun gitmesine izin verdi. Mengele, 1949’da ülkeyi terk etmeye karar vermeden önce bir süre çiftlik işçisi olarak çalıştı.
Çeşitli takma adlar ve bazen de kendi adını kullanan Mengele, onlarca yıl yakalanmaktan kaçınmayı başardı. Neredeyse kimsenin onu aramaması ve Brezilya, Arjantin ve Paraguay hükümetlerinin, oraya sığınan kaçan Nazilere oldukça sempati duyması bu kaçışında ona çok yardımcı oldu.
Sürgünde olmasına ve yakalanması halinde kaybedeceği çok şey olmasına rağmen Mengele kendini tutamadı. 1950’lerde Buenos Aires’te ruhsatsız bir tıbbi muayenehane açtı ve burada yasadışı kürtaj yapma konusunda uzmanlaştı.
Hastalarından birinin ölmesi onun tutuklanmasına neden oldu, ancak bir tanığa göre, bir arkadaşı yargıç için içi para dolu şişkin bir zarfla mahkemeye geldi ve daha sonra yargıç davayı reddetti.
1959’da Mengele, Nürnberg’de gıyabında ölüm cezasına çarptırılan ve şimdilerde mide kanserinden ölmek üzere olan Führer’in eski Sekreteri Martin Bormann’ı tedavi etmek için Paraguay’a gitti. 1956’da Batı Alman hükümeti Josef Mengele için kendi adı altında kimlik belgeleri yayınladı ve ailesinin kendisini Güney Amerika’da ziyaret etmek için ülkeyi terk etmesine izin verdi.
İsrail’in onu yakalama çabaları, önce SS yarbayı Adolf Eichmann’ı yakalama şansı bulmaları, ardından da Mossad’ın dikkatini kaçak Nazilerden tamamen uzaklaştıran Mısır’la baş gösteren savaş tehdidi sebebiyle sekteye uğradı.
Sonunda, 1979’da bir gün, 68 yaşındaki Dr. Josef Mengele Atlantik Okyanusu’nda yüzmeye gitti. Suda ani bir felç geçirdi ve boğuldu. Ölümünden sonra, arkadaşları ve ailesi yavaş yavaş onun nerede saklandığını bildiklerini ve tüm hayatı boyunca onu adaletten koruduklarını itiraf ettiler.
Mart 2016’da bir Brezilya mahkemesi Mengele’nin mezarından çıkarılan kalıntılarının kontrolünü São Paulo Üniversitesi’ne verdi. Vakada görevlendirilen doktorun yaptığı açıklamaya göre, Mengele’nin kalıntıları doktor adayı öğrenciler tarafından tıbbi araştırmalar için kullanılacak.
İlginizi çekebilecek diğer içerikler
- Nazi Araştırmaları Tıp Bilimine Gerçekten Bir Şeyler Kattı mı?
- Hitler’e Suikast Girişiminde Bulunan Nazi Generali ‘Çöl Tilkisi’ Erwin Rommel’in Karmaşık Hayatı
- Hermann Göring, Nazi Almanya’sındaki En Güçlü İkinci Adam