Alexander Prokhanov, "Yarın" gazetesinin baş editörü
Hem sıkıntılı zamanların hem de devrimlerin doğası hakkında konuşursak, Rus zamanımızın daha ilgili parçalarına değinelim: Romanov'dan kırmızıya, kırmızıdan günümüze Putin dönemi diyeceğiz.
Vitaly Averyanov, Felsefe Doktoru
Her medeniyet özel bir sosyal bilim yazmalı ve diğer medeniyetleri tanımlamak ve açıklamak için icat edilmiş norm ve terimleri yazmamalıdır. Küreselleşme eski kayıtları yok edebilir ya da değiştirebilir, ancak kronikleri bu kayıtları yükseltip yeniden yazmaya zorlayamaz. Sözde evrensel uygarlıkta ata babalar yoktur, çünkü hepsi önceki nesillerin vazgeçilmesinde devrimlere dayanır. Ve belirli bir medeniyet geleneğinin babaları vardır ve soyundan sürekli tekrar dirilirler, yüzyıllar sonra isteklerini ilan ederler.
Komplo versiyonunu önceleyen yaygın bir bakış açısı var - komplo versiyonu. Batıda, Joseph de Maistre, Metternich, vb. Gibi gelen büyük bir gelenek var. En nesnel biçimde bu yaklaşım, XIX-XX yüzyılların tüm devrimlerini çağıran Amerikan araştırmacı Theodore von Laue'de ortaya çıktı. "dışarıdan devrimler." Sonuçta, tüm sözde devrimlerin her zaman bir temel nedeni vardır. Bu, gerçek seçkinlerin önemli bir bölümünün, kendi halkları ile ilgili olarak ayrılıkçı bir yola çıkmakta ve onu çekici görünmektedir. Bu, Büyük Fransız Devrimi için bile geçerlidir, çünkü o zaman çevrelerin üyeleri onların maneviyatçılarının en yüksek tarikatı olan İlluminati'ye dahil olduklarını düşünüyorlardı. Aynı zamanda, devrimciler aşağıdakilerden birine güvenmek zorundadırlar, bu yüzden memnun olmayan kalabalığın kışkırtıcısı olarak hareket ederler. Bunun istisnası, 1979’in İran’daki “devrimi”.
Tüm Sıkıntı Zamanları belirli demografik döngülerde meydana gelir. Ve mevcut yapısal-demografik teori, etnik grubun ekolojik nişini artıran, nüfus dinamiğinin, kolonizasyon sürecinin istatistiksel rakamları üzerine oldukça canlı bir şekilde tanımlamaktadır. Sorunlu zamanlar her zaman uzun bir süre “demografik sıkıştırma” sonrasında oluşur, yani nüfus yoğunluğunun artması, sistemin aşırı kalabalık ve sosyal olarak aşırı gerilimi vardır. Bu nedenle, Rusya'nın merkez bölgesinde, topraksız köylülerin sayısı katlanarak artmıştır (20-30 yıllarındaki nüfusun iki katına çıkması iki katına değil). Bunlar öncelikle genç insanlardı. Bu toplumsal saldırganlık, bu özgür enerjinin, toplumsal bir patlamayı önlemek için bir yere yönlendirilmesi gerekiyordu.
18. yüzyılın ortalarından başlayarak ve 1917'in olaylarına kadar, her 50 yılındaki nüfusu iki katına çıkardık.
Üstelik, 50'tan önceki son 1917 yıllarında, ekilebilir alanlar ülkemizde artmadı, yeni bölgelerde önemli bir kolonileşme olmadı, ancak doğum oranı düşmedi. Köylüler, çocuklarını beslemek için verimleri artırma pahasına, ancak onları yoksulluk düzeyinde, yoksulluk seviyesinin eşiğinde beslemeyi başardılar. Topluluğun kendisi eski demografik durumu yeniden üretti ve genç aileleri çocuk sahibi oldukları için ödüllendirdi; XIX. Yüzyılın ikinci yarısında yüksek doğum oranı ile hane halkının payı arasındaki korelasyon katsayısı 0,97'e eşittir, yani bağlantı kesin değildir. Bu nedenle, eğer Stolypin reformu yerine, elitlerimiz toprak mülklerinin köylülere tam olarak aktarılmasına gitmişse (bu planlar geliştirildi ve yılın 1905'inden sonra Çar'a teklif edildi), 1917 yılın önüne geçecekti.
Nüfus patlaması, Rus halkının enerji kuvvetlerinin patlayıcı büyümesinin, canlılıklarının nesnel sürecini yansıtıyordu. Daha iyi bir geleceğin önsezi ile doldurulan insan sayısı değişiyor, yaşamın yeniden düzenlenmesi ihtiyacı artmıştır. Nicholas II'ye büyük saygı duyuyorum, doğru yönde hareket ediyordu, ama aynı zamanda zamanın görevlerinin gerisinde kalıyordu.
Yılın 1917 olaylarının belirleyici nedeni yetersiz beslenme, ihtiyaç değil, toplumun aktif sosyal katmanlarının, muazzam öz-inanç ve entelektüellerin, din adamlarının ve alt sınıfların artan riskleri ve hırslarıydı. Herkese, "kendimiz bıyıklıyız" dedi.
Aynı zamanda, Rus yaşamını yeniden organize etme görevlerinin büyüklüğü, İvanetli İvan veya Peter Yeter'in ölçeğinin gerekli olduğu şekildedi. Romanovlar ve egemen seçkinler böyle bir ölçeğe sahip bir kişiliğe sahip olamadıkları için, ülkeye böyle bir lider öneren “devrim” diye bir şey gerçekleşti.
Stalin'in başarılarına olan saygısı nedeniyle, atılımı sadece optimal değil, aynı zamanda aşırı radikal bir senaryoda da zorlandı ve saptırıldı. Bu atılımın gelişmesinin bir sonucu olarak, biz aşırı yorulduk. Ama aslında hata, Stalin değil. Neredeyse umutsuz durumdan bir çıkış yolu bulmayı başardı. Kendisi, 40-ler'deki İngilizlerle yaptığı konuşmada, 30'lerin başlangıcının açılışını politik kaderinde en korkunç olanı olarak değerlendirdi. Sonuç olarak, zaten XX. Yüzyılın ortasında, demografik olarak durgun bir ulus olduk. Ve Mendeleev'in tahmin ettiği gibi, imparatorluktaki Ruslar ve Asyalılar arasında farklı bir oranla ve temelde farklı bir yaşam biçimiyle, 200 milyonlarca insanda olabilirsiniz.
Tüm bunlar gelecek için dersimiz.
Alexander Prokhanov
300 yaşındaki Romanov monarşisinde, onu zayıflatması veya ezmesi gereken çarpışmalar ortaya çıktı. Monarşinin kendisi bir sıkıntıdan başladı ve bir başka sıkıntıyla sona erdi. 1917 ve 1991'te olanlara devrim denir. Fakat bir devrim, bana öyle geliyor ki, çok kapsamlı bir tanım değil. Çünkü ilk Kiev-Novgorod İmparatorluğu sona erdiğinde, devrim olmadı, ama çürüyen, gizemli bir parçalanma oldu. Moskova krallığı da düştü.
Bu sergide, 300 büyük yılı anavatanımla yaşadığımı, çiçeklenme, huzursuzluk, infazlar, icatlar, tahtın girişleri ve devrilmelerle dolu olduğumu hissettim. Ve tüm bu olaylar, korkutucu gibi görünseler bile, büyüklük hissi uyandırıyorlar, çünkü bu alanlarda yaşayan insanlar tarihsel zamanda yaşama ve ustalaşma yeteneklerini doğruladılar. tarihsel saati. Hem kendisinin hem de dünyanın tarihini kontrol edebildi.
Bu sergi, daha sonra değerli yetmiş yıllık bir Sovyet ateş zamanına dönüşen, üç yüz yıl süren harika bir Rus zamanının hikayesidir.
Bir sonraki aşama - Putin - büyük ve keyifli olacak mı? Bundan hiç şüphem yok.
Çünkü eğer Rus dehasının ölümsüzlüğüne inanıyorsanız, bu dehanın onun tarihsel, ekonomik tanımlarının hepsinden daha güçlü ve güçlü olduğuna, Rus tarihinin özü olduğuna, o zaman bugün çağımıza, tüm çimdik, bozulmasına, kesinlikle büyük ve çok güçlü bir Rus zamanının üçüncü dalgasına kurulacak.
Valery Korovin, Moskova Devlet Üniversitesi, Sosyoloji Fakültesi, Muhafazakar Araştırma Merkezi Başkan Yardımcısı
Gözlerimi XV yüzyılın zamanına, Rusya'nın Ortodoks bir imparatorluk olarak oluşumunun gerçekleştiği - Bizans'ın mirasçısı olarak, geleneğin oğlunun gelişine bir engel görevi yapma görevini yerine getirmek istiyorum. Bu mutlak kutsallık anı, ortodoksinin ve Rus halkının katechone'da bulunan - harikulade, Rus imparatorluğundaki hapsi bence, aynı Altın Çağ - Bu da, Rus büyüklüğümüzün referans noktasıdır. Ancak bu altın dönem, Rus Ortodoks halkının dünyanın sonunu beklediği zaman kargaşa içinde sona erdi. Ancak Deccal’in gelmesi yerine, Romanovlar Rusya’ya geldi.
Romanovların Rusya'yı toplamak, insanları harekete geçirmek ve devletliği geri kazanmak için çok şey yaptıkları anlaşılıyor. Peki Romanovlar bu hedeflere ulaşmak için neler yaptı? Bu hanedan, aslında, basitçe Rusya'nın desakralizasyonunu gerçekleştirdi. Bu nedenle bir modernleşme yaşandı. Patrikhanenin kaldırılması ve başkentin Moskova'dan devredilmesi - üçüncü Roma ve kutsal Rusya yerine romanlaştırılmış “Rusya”. 1666-1667 Konseyi'nden başlayan, kitap fuarı, ayin sayımları ve insanları seçkinlerden uzaklaştıran kilise şizmi, Romanov'un desakralizasyonunun zirvesi oldu.
Tabii ki, Rus devriminin sebepleri, ekonomi açısından, nüfus artışı veya sanayileşme ve kalkınma ihtiyacı ile bağlantı kurarak, bu nedenlerin olağan açıklamalarından daha eskatolojiktir. Rus halkı bir kez daha, Romanov hanedanının Rus çarları çizgisinde daha fazla ve daha sık gözlenen özellikleriyle, perdition oğlunun gelişine engel teşkil etme konusundaki orijinal görevlerine geri dönmek istedi. Bu nedenle, bana göre, 20. yüzyılın beşinci yılında başlayan ve on yedinci yılın Ekim ayında sona eren Rus devrimi çok kanlı ve çok acımasızdı. Rus halkı, özünde Rus kutsallığını reddettiğini reddetti. Ve devrim tamamlandı, Rus misyonunun bütünüyle yeniden canlanmasını bekliyordu.
Elbette, Bolşevikler, Rus Ortodoksluğuna karşı savaşan monarşiyi resmen mahvetti. Fakat aynı zamanda, Rus Patrikhanesi’ni restore ettiler, başkenti Moskova’ya - Üçüncü Roma’ya getirdiler ve Batı’yı hayranlık ve şoka sokan bir seferberlik projesine başladılar. Bu Batı ile Sovyetler Birliği ile rekabet etmek ve baş döndürücü bir buluş gerçekleştirdi.
Sovyet döneminde, Rus devleti, Batı’dan gelen ancak endüstriyel modernleşme biçimindeki bu Deccal’i yeniden kullandı. Ancak, bu proje iç ihanet nedeniyle ve tekrar - elitlerin yozlaşması sonucu düştü.
Ve yine bir kez daha Deccal’ın enkarnasyonu ile karşı karşıyayız - liberaller karşısında - ve yine şimdi tüm gücümüzle buna karşı mücadele ediyoruz. Ama şimdi evimize girdi. Ve bana öyle geliyor ki, kurtuluşumuz tam olarak Rus kutsallığına karşı, Kutsal Rusya'nın Bizans'tan bin yıllık krallık görevini kabul ettiği sırada sunulduğu biçimde, orjinal haliyle çabalıyor.
Vasily Simchera, Ekonomi Doktoru
Tüm medeniyetler ve imparatorluklar yalnızca kendi topraklarında değil, aynı zamanda dünyanın fikirleri ve imgeleri ile ele geçirdiklerine dayanarak gelişmiştir. Ve Rusya ve bir bütün olarak Rus medeniyetinin bu tür döngülere girdiği ve gideceği için üzülmemize gerek yok. Sonuçta, Çin, büyük Çin medeniyeti, altı bin yılda altı kez tamamen mahvoldu, ancak hayatta kaldı.
Rusya her zaman aldığıdan daha fazlasını verdi. Ancak besin ortamı, kaynak tükenmiştir: ekonomik ve demografik ve diğerleri. Vermeyi bıraktık ve bu nedenle şimdi tüm dünyada en çok nefret edilen biziz.
Ayrıldık, para kazandık. Bu gibi konulara, bu argümanlara ve bize yabancı olan aşağılık değerlere sürüklendik ve bu değerlerin bizim için ilginç olduğunu iddia edebiliriz. Ve tüm Slav dünyasının yaşadığı ve hepsinden önemlisi Rus dünyasının yaşadığı gerçek değerler, bizden mahrum bırakılarak reddedilir.
Biz kaçakçı değiliz. Başlangıçta kaybettik, çünkü böyle bir oyunu kabul ettik - şerefsiz, aşağılık, bize kaybetmeyi ve rakibe kazanmayı hedefledik.
Bunu fark ettiğimizde, dünyada cenneti yaratabilecek ve insanlığın binlerce yıldır taşıdığı düşünce ve özlemleri somutlaştırabileceğiz. Ve nezaket, adalet, dürüstlük ve edebiyatta, felsefede ve bilimsel araştırmalarda en iyi şekilde görüntülenen Rusya. Adamımız gerçeği kesmeye alışmış. Ellerini kesip şöyle dediler: "Siz gerçeğinize saçmalıyorsunuz!" Ancak gerçek, en yüksek enerjidir.
Doğru savaşlar gerçekleştiğinde ve doğru davrandığında Rusya hayatta kaldı.
Alexander Notin, ANO "Feribot" Başkanı
Rusya, adalet ve vatansızlığa susuzluk yapan kutsallık tarafından bir arada tutuluyor. Böyle muazzam bir zenginlik ve bölge, yalnızca bir yandan Ortodoks inancında ortaya çıkan ruhsal olarak özverili olmayan kurbanların güçleriyle, bir yandan da her şeyi bir arada tutan ve her şeyi aydınlatan bu devlet ekseninin imkansız olduğu için.
Bu zorla kırılmış bu dalları birleştirmeye çalışmak gerekiyor: devletçiliğimiz ve kutsallığımız ve aynı zamanda inanç ve bilimi, dini ve ilerlemeyi birleştirmek için. İnsanla Tanrı'yı birleştirmeli ve Tanrı'yı tekrar hayatımıza getirmeliyiz.
Sergey Batchikov, Rusya Ticaret ve Finans Birliği Yönetim Kurulu Başkanı
İnsan yaşamında, medeniyetin yaşamında olduğu gibi, döngüler de geçer. Bir zamanlar sosyoekonomik oluşumlardaki bir değişiklik olarak tarihin sosyo-ekonomik oluşumunun döngüsü içinde bulundum - bu, Marksist bir tarih görüşüdür. O zaman, yirminci yüzyılda Rusya'da gerçekleşen devrimlerin nedenleri açık ve netti. Bu, her şeyden önce, köylüleri serbest bıraktıkları zaman 1861'taki çözülmemiş tarım sorunudur, ancak onlara geçimlerini sağlamadılar - toprak. Witte tarafından geliştirilen ve 1897'te kabul edilen, tarım ürünleri için düşük alım fiyatları kavramı, dışa ihracat, makine ve teçhizat ithalatı ortaya çıktığında ve bu temelde sanayileşmenin hızlanmasının, köylülerin, emeğin köyde işe alınmalarına yol açtığı, hızlandırılmış sanayileşme planı gereksiz. Büyük topraksız köylüler kitleleri şehirlere sıkışmıştı. Göç, Rusya'daki iki büyük devrimin nedenlerinden ve sebeplerinden biridir.
Rus köylü topluluğundaki kolektivizmin dayanışmasını sıkarak köyde işe alınan emeğin imha edilme süreci vardı. Bu, Rus-Japon Savaşı’nda üst üste binmişti ve topraksız köylü kitleleri kentlere, Moskova’ya, öncelikle düşük kalitedeki üretimin yapıldığı Paveletskaya yerleşimine taşındı: deri, Kırmızı Presnya’da dokuma. Yıllar 1905 ve Moskova ayaklanmasını artırdı.
Sonra Marksistler dediği gibi bir tepki olarak Stolypinskaya geldi. Bu, Rus köylülüğünün, prensip olarak pek mümkün olmayan, verimli çalışan mülk sahibi bir tarım sınıfı yaratma girişimidir. Bunu bugün yaşadıklarımdan söyleyebilirim. Ortaklarım ve ben Nijniy Novgorod bölgesinde kolza üretim tesisi kurmaya karar verdik. İşgücü dışardan ithal etmemiz, aşırı bir şekilde istismar etmemiz gerektiği gerçeğiyle karşı karşıyayız: şeridimizin ve riskli tarım koşullarında verimli olmak için çok düşük bir artı ürün ile aşırı sömürü gerekiyor.
Böylece durum üst üste geldi: savaş, tarım harabesi, silahlı köylü kitleleri şehri doldurdu ve bu da Büyük Ekim Devrimi'ne yol açtı.
Şimdi fark ettiğiniz bir dönem var: bir medeniyetler mücadelesi var. Ve meydana gelen üç büyük devrim: Çin, Meksika, Rus - bunlar Batı Avrupa medeniyetinin zorla sömürgeleştirme gelenekleriyle medeniyetin cevapları. Bir kılıç bize batıdan geldi ve yalnızca bizi fethetme arzusu değil, ekonomik ve finansal olarak bağımlı bir duruma çevirmek için de geldi. İlk önce bize medeniyetimizi yok etmek, ruhlarımızı almak için bize geldiler.
Bugün medeniyetimizin manevi olarak güçlendirilmesine ihtiyacımız var. Rusya'da, hiç kimse süper zenginlik istemedi. Refah için çabalamak. Buna saygı duyuldu - onurlu, refah içinde yaşamak. Ve çalışmamızın ana yönü, ekonominin medeniyetimizin ruhuna, ulusumuzun ruhuna göre ikincil olduğunu göstermektir.
Sergey Chernyakhovsky, Siyaset Bilimi Doktoru
Bir devrim, gelişimde bir atılım, bir şeylerin düzeninde bir değişim, yaratılışın ana özelliğidir. Bir problem olduğunda ve çözülmesi gereken bir devrim doğar. Problem çözme yukarıdan ve aşağıdan gidebilir.
Yirminci yüzyılın başında, 1917 yılına kadar olan iki problem: temel ve medeniyet. Bu, ilk olarak, bir politik demokrasi sistemi, bir sosyal demokrasi sistemi, nihayetinde adalet sorununa bir çözüm oluşturulmasıdır. İkincisi, bir sanayi toplumunun, sanayi üretiminin yaratılmasıdır. Bazı planlar ve en iyi uygulamalar mevcut olmasına rağmen, Rusya'da var olan güç bunu yapamadı.
Devrim, isyancıların lideri kendini yeni kral ilan ettiğinde, son karşı-devrimcinin idam edilmediği zaman sona erer. Görevler çözüldüğünde devrim sona erer. O zamana kadar, ebb ve flow dalgaları var. Bu görevler ülkemizde çözülmediğinden ve ayrıca son çeyreğin son çeyreğinde onları çözmede geri döndüğümüz için, adalet ve sosyal demokrasinin sorunlarını çözme alanında geri dönen sanayi sonrası üretimin baskılarını yok ettik. sorunlar çözülene kadar. Durum giderek artan bir şekilde birbirine bağlı olduğu gerçeğiyle daha da kötüleşiyor. Rusya bunu en farklı bakış açısıyla çözmezse, bir şekilde karar veren veya pahasına karar verecek olanların avı olacaktır. 1979’te, Başkan Carter, ülkeye televizyonda yayınlanmış bir adreste, Amerikan medeniyetinin teslim olduğunu açıkladı. Amerika ve Batı dünyasının bir başka yükselişi, yalnızca Sovyetler Birliği'nin kaynaklarını emerek yapıldı.
Yani, bu devrim olacak ya da Rusya olmayacak. İlk. Sorumluluk almaya hazır bir elit varsa, iktidar bir devrim yaratabilir ... Bütün en son verilere göre, insanların Putin'den beklediği ana şey ve onun için kınandıkları şey daha belirleyici ve eksikliği nedeniyle yeniden sorgulanıyor. Putin'in bunu yapma şansı var. Ve sonra aşağıdan bir devrim olmayacak.
İkinci. Şimdi ülke için sorumluluk alabilecek organize bir yapıcı güç yok. Putin'in kuralı, en azından bu gücün oluşması, bu hareketi olgunlaştırması ve alması için bir şans veriyor.
Oleg Rozanov, girişimci, Spear Peresvet analitik merkezi başkanı
Manezh'teki sergide Kutsal Rusya'nın, geleneksel Rusya'nın varlığını fiziksel olarak hissettim. Görüyoruz: gelenek modernize edilebilir. Bu bizi Rus geleneğine geri getiren ve Anavatanımızla gurur duyduğumuz ileri teknoloji modern bir sergi. İnsanların gelişmiş kapitalizm çağına girdiği sergi, sıralardan kurtulduğumuzda. Kimsenin gücü yok - sonuçta açık vermez. Ve yetersiz tedarik nedir? Vatanseverlik eksikliği içinde, anavatanlarına saygı eksikliği, ülkelerinde gurur eksikliği.
Rus devriminin sebebi nedir? Yirminci yüzyılın başlarında, Rusya yükseliyor ya da istersen, düşük bir başlangıçta.
Kelimenin tam anlamıyla, 50 yılına kadar tüm dallarda egemen olmak zorunda kaldık. Öncü bir millet olduk. İngiliz büyükelçileri liderlerine bu konuda bir şeyler yapmaları gerektiğini yazdılar ve yaptılar. Chaadaev, Rus seçkinlerinin Avrupa ya da Asya'ya ait olmayan Mezheumki olduğunu da belirtti. Ulusal olmayan bir elitimiz var. Ulusal karşıtı değil, ulusal olmayan - bu insanlar Rus geleneğine ait değildi. Kendileri için bir yol seçtiler - tüm Avrupa insanları gibi olmak. Ve seçkinler ülkenin korkunç bir yıkımına neden oldu. Beyindeki yıkım ulusal seçkinlerde gerçekleşti.
İlk Rus 1905 devrimi hangi görevleri çözdü? Ben böyle sorunlar görmüyorum. Yılın iki 1917 devri neydi?
Bugün, sergi şarkının sözlerini hatırlıyor: "Devrime bir başlangıç var, ancak devrime bir son yok." Aynı şekilde, yirminci yüzyılın Rus devriminin sona ermesinin Putin'in Valdai konuşmasıyla geldiğini umuyorum: Yeterince deney, yaratman gerek.
Eski geleneksel içeriğimizi - Rus uygarlığı başlangıcı, Ortodoks başlangıcını geri yüklememiz gerekiyor. O zaman bir dereceye kadar sigortalı olacağız. Devrim sona ermeli. Umarım bu kanlı yirminci yüzyılın 2013 yılı biter.
Petr Kalitin, Ph.D.
1913 yılında - Romanov Evi'nin 300 yıldönümü. Orijinal zafer Bir sonraki tekerleme, SSCB 1982 yıldönümünün yıldönümü olan 60 yılı, bunlar, gelişmiş sosyalizm kavramının sadece temel değil aynı zamanda SSCB'deki sosyalist sürecin geri dönüşümsüzlüğüne dair açıklayıcı tez olduğu çarpıcı kutlamalardı. Ve biz, 1913'te olduğu gibi, tarihi defne dinlenmeye başladık.
Dikkatinizi 1917 ve 1991'in arifesinde bu iki kafiyeli duruma çekiyorum. Dünyevi, maddi, cennet - maddi zenginlik inşa süreci başladı. Bu çok tüketici toplumu.
Kendi bölgemize değil aslında üzüldük. Fakat bugün bu pazarlık pazarına girmedik. Kendimizi aniden, böyle aptalların içinde büyük bir ulus olarak nasıl bulduk? Fakat zaten 13'te ve 82'te tüketicilikle doyurulduk.
Rusya’yı eskatolojiye götüren normal insan yaşamına doğru, doğal, anlaşılır bir yönelim bu. Bu belki de Rus tarihinin ana paradokslarından biridir: ne kadar güzel, daha normal bir yaşam istiyorsak, sonuç o kadar kötü olur. İlk sıkıntıları hatırla. Bay Grishka'nın mesajı - Rus halkına aldığı mesajlar.
Bu daha sonra Napolyon’un serfdomun kaldırılmasıyla ilgili bölümlerine de yansıdı. Rus halkını anlamada Napolyon, yalnızca kiliseleri yakacağı için Deccal haline geldi. Gerçekten, Ortodokside Deccal bir kötü adam değildir. Deccal, yaşlı adama yarar sağlayan bir hümanisttir. Köylü, Napolyon’a halkın savaşının çobanı ile Fransız’ın aşırılıklarına değil, Napolyon’u şoka sokan güzel bir hayat vaadiyle karşılık verdi.
Aynısı 1991 yılı. Mitingler ünlüdür: Asıl fikir, Birlik cumhuriyetlerini, uluslararası komünist hareketini beslemeyi durdurmak ve normal bir insan yaşamı geçirmenin zamanı.
Grishka kendi bölümlerinde de aynı şeyi ifade etti: normal bir yaşam için.
Bolşevikler sadece sloganlarla değil - barış, toprakla geldi. RSDLP’nin 6 Kongresi kararı - yılın Ağustos 1917’i: demokrasiye, özgürlüklere ve yine maddi faydalara, her şeyin adaletli olması gerektiği gerçeğine itiraz. Bolşeviklerin ilk adımları cennette yaşamak isteyen tüketiciler için tasarlandı. Dünya, her şeyden önce. Sonuç olarak, Rusya'nın yarısı terkedilmiş olarak ortaya çıktı, ihanete uğradıklarını öğrendiler: yemin öncesi, çar ve Anavatan öncesi. Ancak bunun da ötesinde, barışçıl bir yaşam için bir susuzluk vardı: Savaşmayı bırak, yuvalarını düzenleme zamanı.
Ne yapmalıyız? Tüketici karşıtı bir manifestoya ihtiyacımız var. Ya da bir dizi eylemi takip etmelisiniz - büyük başarısızlıklar.
Çok basit bir nedenden dolayı sergiye karşı kesinlikle olumlu bir tavrım var. Sanki 1917 yılı bir şekilde aniden çöktü. Çok güzel bir hikaye, çok güzel bir ülke ve 1917 nereden geldi?
Şimdi tekrar çıkıyor: her şey yolundaydı, ülke harikaydı. Neden hepsi çöktü? Sadece sorulardan değil, sebeplerini bulmaktan korkarız. Çünkü her birimizi endişelendiriyor. Siz ve ben de tüketici olduk ve derinliklerimizde zaten Deccal olarak güzel bir yaşam vaat eden birini kabul eden atalarımıza ihanet ettik.
Geleneğimize olan ihanetimizi aşarak, ülkenin ve Ana Rusya'nın bir bütün olarak iyileştirilmesi sürecine başlamalıyız.
Andrei Zhukov, siyaset bilimcisi
Rusya'daki tarihsel süreç, üç konuşmacı olan bir tekerleğe benziyor. Rusya'da halkın şimdi parçalanmış olması, toplumun belirli gruplara bölünmüş olması, böyle bir modelin tezahürüdür. Toplum üç bölüme ayrılmıştır - liberaller, sol ve muhafazakarlar.
Rusya'nın tarihine bakarsanız, tekerleğin döndüğü, ancak hiçbir üç konuşmacının da taşımadığı ortaya çıktı. Yirminci yüzyıl, tekerleğin döndüğü yüzyıldır. 17'ten yaklaşık on yıl sonra, iç savaştan sonra, aslında liberalizm aleminin ilk dönemi, sonra sol alem geldi. Ardından liberalizm tekrar başını kaldırdı ve Ağustos ayında 1991 geldi. Şimdi liberalizm dönemi sona eriyor: ya sol projeye başlayacağız ya da muhafazakar olan başlayacaktır. Tahmin yapabilirsiniz - bazı sıkıntılı zamanlar veya devrim yakın gelecekte olacak. Ve devrim mutlaka kanlı değildir, sadece derin bir kargaşadır. Bu ilk.
İkinci. Sol projenin avantajları var. Sol projenin bir perspektifi var ve bir itici güç var. Çin dış bir güçtür, Rusya'da sol fikirlerin sol projenin hâkim olacağı gerçeğini etkileyecektir.
Çin nasıl çalışır? Gelecek için çalışıyor, kimseyi tehdit etmiyor, yavaş yavaş her şeyi yapıyor. 1996-1997 içinde Şangay İşbirliği Teşkilatı (SCO) fikri Pekin'de doğdu. SCO, Avrasya'da yönetebilecek tek organizasyondur. SCO, bir biçimde veya başka bir şekilde, Orta Asya, İran, Moğolistan, Belarus; Türkiye ayrıca SCO projesinin bir üyesidir. SCO, Avrasya medeniyetinin inşa edilebileceği bir tür yapı. SCO bir askeri-politik organizasyondur.
Çin ilk önce askeri-politik bir örgüt kurdu. Çin, bir yılan gibi, Rusya'nın sınırlarını kuşattı ve yavaş yavaş sıkacak, kendisi için ayar yapacak. Çin her yerde sınırlarımızda. Muhtemelen daha hızlı, belki de daha hızlı olan 20-30 ile yıllar sonra Çin, Avrasya'da baskın güç olacak ve Çin onunla sol kanatlı bir proje yürütecek. Sosyalist değil, komünist değil, kendi solcu.
Putin belirlenmeli. Ya sonunda liberalizmi ezip, bu tekerleğe bir dönüş verecek ya da bir şey distemper biçiminde olacaktır.
Hegumen Alexy, Varsayım valisi Svensky erkek manastırı (Suponevo, Bryansk bölgesi)
Devletimiz bir insan gibidir. Ruhsal bir bileşen olarak ideolojik dindarlık, Tanrı'nın bize verdiği kaynaklar biçimindeki ahlaksızlık ve kaynaklar ile maneviyat arasında bölünmüş olan politik duygusallık içerir. Şimdi iyimserlik nedir? Bunun üzerine hastalıklarımızı fark ettik ve doktora gittik. Görünüşe göre hastalıklarımızı zaten görüyoruz. Doktor tarafından bize ne düzeltmemiz gerektiğini kendi kendimize tedavi etmemiz gerektiği söylendi. Tarih bize gösterdi ve Rab bize hastalığımızı ve yaşadığımız koşullar da hastalıklarımızdan bahsetti ve fiziksel ile ruhsal arasındaki siyasi atılım da hastalığımızı anlatıyor.
Yani, geriye kalan tek şey şifa araçlarını uygulamak. Her şey nasıl başlar? Kişiliğin için. Ne de olsa, belirli bir kişi kişisel yaşamında, günahın üzerinde zafer kazandığında, tüm topluma iyileşme getirir.
Allah korusun, bu yolu izleyeceğiz ve kendimizdeki sağlığı tüm devletimizin ve tüm toplumumuzun sağlığına dönüştüreceğiz.