Notre Dame’da ve ardından Tennessee Üniversitesi’nde lisanslı bir üniversite koşucusu olan Dylan Jacobs, birçok takım arkadaşının vazgeçilmezi olduğunu düşündüğü bir cihazla uğraştı.
Ancak Jacobs’un akran baskısına yeni düştüğü ve GPS saatini bileğine taktığı nadir kaçakçılığı, bu ayartmaya neden direndiğini hemen hatırlıyor.
Üç kez NCAA şampiyonu olan ve kısa bir süre önce profesyonelliğe dönen 23 yaşındaki Jacobs, “Koşular çok daha uzun süre hissettirdi” dedi. “Bu benim temel sorunlardan korunuyordu. Ne eğleniyordum ne çevreme bakıyordum. Bunun yerine, ne kadar süremin kaldığını görmek için onu çeyrek ılımlı bir saate baktım.”
GPS saatleri (popüler markalar Garmin, Suunto ve Coros’tur) bir dizi fonksiyon oluşturmak için uydu teknolojisi ve kalp atış hızı monitörleriyle donatılmıştır. Ne kadar sürede ve ne kadar hızlı koştuğunuzu veya geçen haftanın sonucunu Central Park’ta kaç mililitre ter döktüğünüzü bilmek ister misiniz? ortalama adım süresiz ne durumda? Kadan mısın? Liste devam ediyor.
Soldan Sağ Luke Houser, Sam Prakel ve Kieran Lumb şu ya da bu nedenle GPS saatlerinden kaçınıyor. Kredi… New York Times David Jaewon Oh için
Çoğu kişi için GPS saatleri son derece faydalı bir eğitim aracıdır. Ancak Jacobs gibi birinci sınıf koşucular da dahil olmak üzere bu yaygarayı sürdürebilmek için başka koşucular da var. Bunlara göre bir açık büfe verisi, yardımdan çok engeldir. Ve şunu anlayın: Bazı koşucular hiç saat takmaz.
Jacobs, “Her konuda hissine daha çok odaklanmayı ve zaman konusunda çok fazla endişelenmeyi seviyorum” dedi.
Olimpiyat 1.500 metre koşucusu Heather MacLean, GPS saatinin kullanımından keyif aldığınız bir dönemi hatırlıyor. Massachusetts Üniversitesi’nde bir öğrenci olarak, bir sinirbilim laboratuvarında çalışırken uykunun değeri ve daha da önemlisi uykudan yeterince almadığını anlamaya başladı. Böylece dinlenmesini izlemesini ve programını ayarlamak için bir Garmin Forerunner kullanmaya başladı.
Daha sonra Team New Balance Boston’da birinci sınıf profesyoneli olarak MacLean, GPS saati takma konusunda çalışmaya çalıştı ancak birkaç sorun nedeniyle bu engel oldu. İlk olarak, her zaman şarj etmeyi unutuyordu.
“Her zaman ölmesine izin verirdim ve bu tür şeyler konusunda harika tembelim” dedi.
İkincisi, MacLean saatinin koşusunun eğlencesini tükettiğini fark etti. Bu, özellikle kondisyonun büyük kısmını sade bir esneme anında görülüyordu.
“Gittiğim her koşudan nefret ediyorum; hızımı, mesafemi ve diğer şeyleri kontrol etmem sürecini hissediyordum” dedi. “Bu yüzden bir süreliğine bunu bırakıp normal saate geçmemeye karar verdim.”
Asla geri dönmedi. Şu anda Walmart’tan 10 gün boyunca söylediği Armitron Dragonfly’ı takan 28 yaşındaki MacLean, tüm dönemlerde tek başına tempo koşusu yaptığı gibi GPS saatinin işe yarayacağı bazı antrenmanlar olduğunu kabul etti. (Tempo koşuları, kolay koşulardan daha hızlıdır ve genellikle belirtilen bir hızda koşuyor.) Ancak koçu Mark Coogan, uzun süreli çabaya tempodan daha fazla parlaklık veriyor ve MacLean, antrenmanını kilometreler yerine dakikalar halinde kaydediyor.
MacLean, “Artık sonuçtaki gelişmeleri biliyorum, ama bu yüzden her şey olmayacak” dedi. “Fakat bana çok fazla keyif veren şeyler olduğunda onlara yatırım yapacaklar. Ve bunlardan biri de koşularımız sırasında hızdan kaçınmadan kaçınmadır.”
MacLean, sanki onun kilometresinin hesabını vermesi gerekiyormuş gibi hissetme baskısı olmadan – ya da antrenmanlarını egzersiz izleme platformu Strava’da kamuoyunun incelemesi için yayınlamak için son iznini verin – MacLean aynı zamanda kaydını dinleme konusunda da daha iyi hale geldi. Eğer kendini yenilemiş hissediyorsa fazladan bir antrenmana devam etmeme konusunda çekinme konusunda hiçbir çekincesi yok.
MacLean, “Ben de Mark’a onun yerine yürüyüşe çıkacaklarım” dedi. “Ve o da ‘Tamam!’ dedi”
Kros takımının yardımcı koçu olan Sam Prakel, GPS saatlerinin büyüyüyle karşılaştığında Versailles, Ohio’da lisede öne çıktığı tespit edildi. Prakel bunlardan birine yatırım yaptı. Bu gittiğinden beri bir hataydı.
Prakel, “Tüm koşularımda çok hızlı koşmaya başladım ve tempoma çok odaklandığım için toparlanmam zorlaştı” dedi. Bunun benim için iyi olmadığını çok çabuk öğrendi.”
Prakel bunun yerine Oregon Üniversitesi’ndeki birinci yılda giydiği Timex Ironman’ı tercih etti. İkinci sınıftayken grup kopunca bir tane daha sipariş etti. 28 yıllık Prakel, o zamandan beri aynı gösterişsiz saati takıyor; Oregon’da kalacağı süre boyunca beş kez All-American oldu ve son yıllarda Adidas’ta profesyonel bir değirmenci olarak görev yaptı. Pilini değiştirmeye hiç ihtiyaç duymadı.
Erkekler 1.500 ve 3.000 metrede son ABD salon şampiyonu Prakel’in şifalı bir yarayan sistemi var, bu da bir anlamda geriye dönüş anlamına geliyor. GPS saatlerinin ortaya çıkmasından önce koşucular ne yaparlar? Tahmin yaptılar. Prakel’in durumunda, 65 koşu kabaca 10 mil’e eşdeğerdir ve yarım saatlik bir koşu da dört mil için iyidir. Kesin olması gerek yok.
“Her haftanın aynı gidişatını ve bunu takip ettiğim sürece önemli olan bu” dedi ve şunu ekledi: “Endişelenecek tüm veriler olmadığında daha iyi bir yerde bulaşmanın gerçekleştiği.”
Bazı koşucular için estetik de önemlidir. Geçtiğimiz kış erkekler kapalı alanda NCAA şampiyonluğunu kazanan Washington Üniversitesi’nin üçüncüsü Luke Houser, dijital ekranlı ve altın metal bantlı, vintage esintili bir Casio takıyor. Takımların ona göre ayarlanması “altın Casio” diyor.
“Sadece harika görünmediğimi düşünüyorum” dedi. “Hiçbir zaman ritmi ya da kalp atış hızıyla ilgilenmedim ki bunların hiçbir zaman bu kadar doğru olduğunu düşünüyorum. Bilmeniz gereken tek şey nasıl bilgilerinizi ve eksiklerinizi belirtin. Bu işi yapar.
Yakın zamanda erkekler 3000 metrede kendi Kanada rekorunu kıran Kieran Lumb, verinin tatlı cazibesine kapılan tipte bir insanın gelişiminin neşesini iyi biliyor.
Lumb, British Columbia Üniversitesi’nde elektrik mühendisliği alanında uzmanlaştı. Daha sonra Washington’da çalışan bilgi sistemleri alanında yüksek lisans derecesi aldı. Ve uzun bir süre boyunca, hiç kimse onun uykusunu, egzersizlerini ve “derecelendirilmiş algılanan yorgunluk” adını verdiği bir şeyi kataloglamak için bir Excel tablosunu tutmasına şaşırmadı.
“Sadece kendim üzerinde biraz veri bilimi yapmaya çalışıyorum” dedi.
İşin ilginç tarafı şu anda atletizm giyim markası On için profesyonel olarak koşan 25 yaşında Lumb, Kanada’da büyüyen bir kros kayakçısı olduğunuzdan beri GPS saati takılmamıştı. Üniversitenin birinci sınıf öğrencisiyken, koşu antrenmanları için uygun tur işlevi bile olmayan bir Casio hesap makinesi saatine geçiş yaptı.
“Böylece tüm bölünmelerimi hatırlamam gerekiyordu” dedi, “ve verebilirim.”
Lomber, birçok koşucunun değişiminin sağlanması nedeniyle sayılara takıntılı hale gelebileceğini belirtti. Ve seçkin bir koşucu olarak zirveye çıkma işi özellikle külfetli olabilir.
Sonuç olarak Lumb’ın koçu Andy Powell, işlerini basit bir şekilde çalıştırıyor. Lumb için bu, Excel hayatını bir kenara bırakmak Powell’ın eski usul yaklaşımını benimsemek için şart: koşucularının doldurduğu ve üç telli dizüstü bilgisayarlara doldurduğu haftalık antrenman maçları.
Lumb, “Yavaşlamanın ve bunu elle yazmanın neredeyse sevimli bulduğum bir yanı var” dedi. “Daha az nevrotik olmam biraz zaman aldı ama özgürleştirici.”