Kelime perspektifi Latin dilinden gelir. Bu bir nesnelerin gerçekte göründükleri gibi çizildiği temsil şekli, zorluk, kağıt üzerinde üç boyutlu bir nesneyi temsil etmektir.
Bir tahta üzerindeki bir veya daha fazla ufuk noktasından derinlik etkisi yaratmak için geometriye dayalı teknikler kullanılarak çizilir, ancak el ile de yapılabilir. Perspektif, teknik resim gibi disiplinlerde ve aynı zamanda resim gibi diğer daha sanatsal disiplinlerde de yaygın olarak kullanılmaktadır.
Esastır tekniklerin kullanımıÖrneğin, nesnelerin boyutlarını değiştirmek, bazılarını üst üste bindirmek, fiziksel olarak daha yakın ve daha uzak olan nesneleri daha yükseğe yerleştirmek gibi.
Perspektif türlerinin sınıflandırılması
- Paralel perspektif: Bu teknikle, sığ bir derinlik hissi yaratmak için ufuk noktasından çalışırsınız.
- Eğik perspektif: sanatçı, ufuk çizgisinde yer alan, dikey çizgilerin sağlam kaldığı, ancak geri kalanların ufuk noktalarına katıldığı iki ufuk noktasıyla çalışır.
- Havadan perspektif: Burada üç ufuk noktası vardır ve her çizgi karşılık gelen ufuk noktasına gider. Bu noktalardan ikisi ufuk çizgisi üzerinde, geri kalanı ise yukarıda veya aşağıda olmalıdır.
- Ters perspektif: Burada derinlik yanılsaması yoktur çünkü ufuk noktası çerçevenin dışında yer alır.
- Aksonometrik perspektif: Temsil edilen elemanlar, silindirik veya paralel olarak yansıtılmış izlenimi verir. Oranları korumak için ortogonal eksenlere uyulur. Bu perspektifin iki sınıfı vardır: ortogonal ve eğik.
- Konik perspektif: Gerçeğe en yakın olduğu için mimarlar veya inşaat mühendisleri gibi profesyoneller tarafından en çok kullanılanıdır.
- Önem perspektifi: bunda, çizimdeki her nesne veya karakter, önemine göre grafiğe dökülür. Bu, en önemli karakterlerin nasıl daha büyük olacağı veya daha fazla ayrıntıya sahip olacağıdır.
- Şövalye perspektifi: Bu, nesneleri azaltmak veya deforme etmek için kullanılır. Bunun için üç düzlem kullanılır: Y, X ve Z.
- Azalan Görünüm: mesafeyi temsil etmek için uygulanır, orada en uzaktaki nesneler bulanıklaşır, netlik ve renk kaybı olur.
Perspektif geçmişi
Bu teknik, zamanında kullanılmaya başlandı. Rönesans resmi bir şekilde, ancak öncülleri, karakterlerin önemlerine göre daha büyük veya daha küçük boyutta çizildiği Mısır resimlerinde vardır. Tarihçiler bu tür hiyerarşik veya teolojik perspektif.
Sonlarına doğru devam ediyor Orta Çağlarbizde süvari perspektifi, daha uzaktaki nesnelerin veya karakterlerin çizimin üst kısmında ve en yakınlarının alt kısımda olduğu.
Rönesans’ın selefi sayılan ve perspektif kullanan sanatçı, Giotto (1267-1336), İtalya’da. Diğer sanatçılar, doğada perspektif aradılar, beklenen hissi elde ederek Konik perspektif, çizimde paralel olan çizgilerin aynı ufuk noktasına gittiği yer. Burada rakamlar da mesafeye göre azaltılır ve böylece optik illüzyon üretilir.
Yaklaşık 1416-1420 yılları arasında sanatçı ve mimar Filippo Brunelleschi Optik aletlerle çalışmalar yaptığı resminde bazı binaları yakalamaya çalıştı. Bundan konik perspektifin nasıl yönetildiğini keşfetti. Bu teknik aynı zamanda uzaklaştıkça daha yumuşak renkler kullanır, ana hatlar daha dağınık hale gelir ve kontrast azalır.
Bir 15. ve 16. yüzyılın sonları perspektif, renk perspektifini oluşturduğu Resim Üzerine İnceleme adlı eserinde büyük Pablo Picasso’nun eliyle mükemmelleştirilir. Gözlemciye olan uzaklık arttıkça renkler dağılır ve azalan perspektif uygulanır, burada temsil edilen nesneler uzaklaştıkça keskinliklerini kaybeder.
Bu içeriğe nasıl atıfta bulunulur:
Sınıflandırmalar Ansiklopedisi (2017). “Perspektif türleri”. Kurtarıldı: https://www.tiposde.org/arte/1073-tipos-de-perspectiva/