Sıkarken bu kaburgalar sıkıştırılır. Avı yutmak da kaburgaları sınırlarına kadar genişletir. Boaların kasılırken veya yutarken tam olarak nasıl nefes aldığı bir sır olarak kaldı.
“Büyük öğünler yiyen bu uzun, küçük kafalı hayvanlara dönüşmeleri için akciğer havalandırma sistemlerinin evriminde bir şeylerin olması gerekiyordu” dedi Dr. Brainerd.
Bu alandaki önceki gözlemlere dayanarak, bilim adamları, yılanların avlarını daraltırken ve yutarken, büyük olasılıkla genişleyen göğüs kafesinin belirli bölgesini değiştirdiğini teorileştirdiler. Ancak başka bir seçenek de, akciğerlerine hava çekmek için göğüs kafesinin sıkıştırılmamış herhangi bir alanını kullanmalarıdır.
Bu hipotezleri test etmek için araştırma grubu, 3-D X-ray teknolojisini kullanarak daralma sırasında bir boa yılanının göğüs kafesini görselleştirdi. Yılanlar anestezi altındayken ekip, görüntülemek istedikleri kaburgalara ve omurlara yarım milimetreden büyük olmayan metal işaretleyiciler yerleştirdi. Daha sonra bu bölgeleri X-ray görüntü ile filme aldılar ve tansiyon aleti kullanarak belirli bölgelerdeki kaburga hareketlerini kısıtladılar ve bu yılanlar avlarını daralttığında doğada neler olduğunu simüle ettiler.
Boa yılanları dinlenirken akciğerlerinin üst üçte birlik kısmına yakın kaburgalarını kullanarak nefes alır. Ancak kan basıncı manşeti bu kaburgaların etrafına sarıldığında, yılanın vücudunun daha aşağısındaki belirli bir dizi kaburga havayı çekmek için genişlemeye başladı. Dr. Capano, “Yılan sadece göğüs kafesinin bir bölümünü kapatıyor ve sonra başka bir bölümü açıyor” dedi.
Ekip, kaburga birleşmesini modüle etme yeteneğinin, yılanların büzülme yeteneğini geliştirdiğinde veya ondan önce ortaya çıktığına ve belki de bir yılanın büyük av yeme yeteneğinden önce geldiğine inanıyor. Bu nefes alma adaptasyonu olmadan, yılanların dünyaya yayılmış bu kadar çeşitli bir sürüngen sınıfı olamayacağını söylüyorlar.