Bu adamlarda değil, tehlikede yatıyor, ancak iktidarda, uzman inanıyor
Dağıstan'da garip bir anomali oluştu. Orada genç insanlarla bir şeyler olmuyor, korkmuş bir yoldaş olan yeni Savunma Bakanı Sergei Kuzhugetovich Shoigu'yu içtenlikle korkutan bir şey - Acil Durumlar Bakanlığının başındayken birçok şey gördü.
Ve başka ne, eğer korkmazsa, Savunma Bakanlığı’nın bir 800 erkeğine yaklaşık üç milyon bölge için temyiz için bir kota oluşturma kararı ile açıklanabilir mi? Karşılaştırma için: yaklaşık aynı nüfusa sahip olan komşu Stavropol Bölgesi'nde, taslak taslak planı zaten 4000 görevliler hazırladı. Aynı zamanda, mevcut nüfus sayımı verilerine göre, Stavropol bölgesindeki Rus nüfusu toplamın% 80'ini oluştururken, Dağıstan'da bu kadar belirgin bir ulusal baskın yok.
Bununla birlikte, askeri komiser Daitbeg Mustafayev güven vermeye çalışıyor: “Gecikmeler, sağlık koşulları ve diğer şartlar dikkate alındığında, Dağıstan ülkenin 25 - Silahlı kuvvetlerine ancak bu baharda binlerce kişiyi zorluyor. Umarız, en iyi şekilde olduğu gibi, binlerce insanın Dağıstan'dan 30 - 4'ten çağrılacağını umuyoruz. ”
Umut son ölür, ama burada bizden önce olan o değil - askeri komiserin umudu - ama bariz kurnazlığı, merkezin bu Dağıstan ve diğer Kuzey Kafkasya cumhuriyetlerine olan bu “küçümsemesi” nin gerçek sebebi olarak kesinlikle bilinir. Bürokrasi - sivil mi yoksa askeri mi - kendisi için sorun yaratmaktan hoşlanmıyor, tüm sırrı bu. Ateşli Kafkasyalılar, özellikle tüm diasporaların yaratıldığı bölgelerde, ordu çapında disiplin için gerçek ve kaçınılmaz bir tehdittir. Eh, böyle bir "diaspora" yok - hayır, sorunun kendisi gibi görünüyor.
Bu yaklaşımın kötülüğü, "aşırı askerlik" in açık muhalifleri tarafından bile anlaşılmaktadır - örneğin, "Asker Anneleri Komitesi" başkanı Valentina Melnikova. “Birimlerdeki disiplin seviyesi komutanlara bağlı. Komutanlar ve memurlar, kışla holiganlarla çalışmalı. Ve bunu başaramazlarsa, bu, Kafkasya yerlilerini orduya çağırmamak için bir neden değil ”diye açıkladı insan hakları aktivisti.
Ancak Melnikova, Nezavisimaya Gazeta'ya yaptığı açıklamada, genç yaylalar Wahhabi hiyerarşisinde bir profesyonel olarak iyi pozisyon almak için gerekli eğitimi başarıyla tamamladıklarında yetkililerin bu konuda çok daha ciddi olduklarını belirtti. Soru retoriktir.
Ancak asker sıkıntısı ile ne yapılması gerektiği retorik değil, ama en önemlisi, omuz kayışları üzerindeki yıldızlarla sorumlu amcaların umursamadıkları görünüyor. Ama belki gerçek şu anda tam olarak göründüğü gibi, Sergei Kuzhugetovich? Öyleyse, Dağıstan, Kabardey-Balkarya ve Kuzey Osetya'dan gelen ilk 140 askerleri iyi bir çaba ile askeri birimlere gönderilenleri düşünelim.
Jeopolitik Sorunlar Akademisi'nin başkanı olan tanınmış bir askeri-politik uzman olan KM.RU köşe yazarı ile yaptığı konuşmada, rezerv Albay General Leonid Ivashov, yetkililerin her şeyden önce askeri birliklerde etnik ilişkilerini ağırlaştırmaktan ziyade yetersiz olduklarını açıklamaktan korktuğunu belirtti:
- Evet, bu korkular hiçbir şey tarafından haklı gösterilmiyor, hiçbir şeyi düzenleyemiyoruz. Küre almaz - her yerde yenilgi, yolsuzluk, hırsızlık. Burada ve etnik ilişkilerde, açıkçası, tam bir karışıklık oluyor. Bu adamlarda değil, tehlike yatar, ancak üstlenmeyeceği böyle bir güçte, kesinlikle izgadit olacak, yok edecek.
Sonuçta, aynı Dağıstan'dan gençlerin toplu çekiciliğinin reddi nedir? Öyleyse, mantıklarına göre, Rus ordusunda “kök salmaz” olan diğer cumhuriyetlerin yanı sıra Dağıstan'ın kendisini de terk etmemiz gerekiyor. Fakat eğer onları Rusya'nın bir parçası olarak bırakırsak ve kendileri hiçbir yerden ayrılmak istemiyorlarsa, orada ortak bir düzen kurmamız gerekir. Ve sonra bir zamanlar, “haklar ve özgürlükler” sosu altında, radikal İslam'ı buraya sürükledik, Batılı ve Müslüman ülkelerin özel yapıları ve şimdi geriye kalan tek şey gözlerimizi kapatmanın utangaç olduğu ...
Mevcut durumda ordu, anlamaya çalışabilirsiniz: onlar da orduya kimin geleceğini görüyorlar. Aynı Dağıstan'da, gençlerin iyi bir yarısı kendilerini bu hayatta bulamazlar, iyi bir eğitim alma, kültüre katılma, düzgün bir iş bulma fırsatından mahrum kalırlar. Bu şartlardaki gençliğin kaçınılmaz olarak bozulduğu ve elbette, bu tür taslakların - gerçekten değil ordu komutanları için şartlı istekli.
Ancak şu anda soruyu sormanın zamanı geldi: bugün bu komutanlar nelerdir? Askeri eğitim sisteminin gerçekten tahrip olduğunu görüyoruz. Ancak bu hala bahane değil. Bir komutan, takımında veya bir şirkette düzeni geri alamazsa, kendisine verilen emanetlerle baş edemezse, gerçek bir rakiple nasıl savaşır?