Bu yılın Mart ayında, laktik adı "Nükleer Denizaltı" olan RU 2494004 numarası altında bir patent yayınlandı. Başlığın basitliğine rağmen, belge nükleer su altında kullanım için önerilen birkaç cesur fikir içeriyor donanma. Mucitler M.N. Bolotina, E.N. Nefedova, M.L. Nefedova ve N.B. Bolotin, bazı özelliklerde belirgin bir artış sağlayacak ve aynı zamanda modern denizaltılar için henüz mevcut olmayan bir dizi yeni özellik verecek olan denizaltının orijinal tasarımını sunmaktadır.
Patentte açıklanan önerilen denizaltı, "trimaran" tipinde standart olmayan bir düzendedir. Teknenin ana elemanı geleneksel iki parçalı tasarımın merkezi modülüdür. Mürettebatın ve birimlerin su basıncından korunması, üzerine hafif bir gövde yerleştirilen dayanıklı bir tekne ile sağlanır. İki tekne arasındaki boşluğun balast tanklarıyla doldurulması önerildi. Ek olarak, sağlam bir gövde, bir pop-up kurtarma odası tutabilen sağlam bir tekerlekli ev ile donatılmalıdır. Genel yerleşim ve amaç bakımından, merkezi bina neredeyse modern denizaltılarda kullanılan birimlerle aynıdır. Bununla birlikte, yeni proje bir dizi yeni standart dışı çözüm sunmaktadır.
Önerilen denizaltının genel şeması, üstten görünüm
Merkez modülün yanlarında, sözde iki tane monte edilmesi önerilmektedir. Torpil modülü düzene şekil verdi. Yazarlara göre, torpido modülleri çeşitli karakteristik değişikliklere sahip bir tür merkezi üniteyi temsil eder. Yan modüllere ilave enerji santralleri ve pervaneler yerleştirilmelidir. Son olarak, merkezi modülün üzerine büyük bir aerodinamik jet motor kapağı yerleştirilmelidir. Yanal "torpido modülleri" gibi, bir denizaltının performansını arttırmak için bir jet motoru kullanılmalıdır.
Mevcut denizaltı yapılarının bazı özellikleri dikkate alındığında, patentin yazarları sağlam bir gövde için orijinal bir düzen önermektedir. Modern denizaltılar, tek bölmeli kapalı bölmelere bölünmüş sağlam bir gövdeye sahiptir. Bununla birlikte, buluş sahipleri tarafından belirtildiği gibi, bu ayırma, bölme ayrılması sorununu çözmez, çünkü bölmelerde boru hatları, kablolar, vb. İçin birçok delik vardır. Böylece, acil bir durumda, mevcut teknolojik açıklıklar yoluyla onu bitişik bölümlere yaymak mümkündür.
Bu sorunu çözmek için, bir elektrik santrali, silahlar, kontrol sistemleri, konut kompartmanları, vb. İçeren standart olmayan sağlam bir kasa yerleşimi önerilmiştir. Gelecek vaat eden bir denizaltının dayanıklı bir gövdesinin ana elemanı, üzerine başka birimlerin monte edilmesi gereken özel bir omurga treni olmalıdır. Tek bir güçlü durum yerine, buluş sahipleri, nispeten küçük birkaç kapsül kullanılmasını önermektedir. Bu tür bir ünitede, bu veya o ekipmanın bulunması gerekir: bir elektrik santrali, insan hacmi, silahlar, vb. Bu tür bir sağlam gövde düzenlemesinin, dış basınca karşı korunma için gerekli özelliklerin korunmasına ve ayrıca bölmeleri birbirinden ayırmaya, özellikle de nükleer reaktörün mürettebatını ve tehlikeli kısımlarını ayırmasına izin vereceği varsayılmaktadır. Bu durumda, kapsüllerin tamamen ayrılmaması gerekir. Aralarındaki iletişim için, kapalı kapaklar ve kilitlerin kullanılması önerilmektedir.
Önerilen denizaltı kapsüllerinden biri, denizaltının kontrolünü ve mürettebatın kurtarılmasını sağlamayı amaçlayan birkaç işlevi yerine getirmelidir. Merkezi posta ve tüm ekipman yönetim sistemlerinin yerleştirilmesi önerilir. Merkezi direkli kapsül ayrıca bir kurtarma odasının fonksiyonlarını da yerine getirmelidir. Gerekirse, tüm mürettebatı koruyarak ayrılmalıdır. İnsanları kurtarma görevini daha etkili bir şekilde yerine getirmek için, kamera tam teşekküllü bir mini denizaltı şeklinde yapılmalıdır.
Bir başka orijinal öneri, denizaltının güç kaynağı yöntemleriyle ilgilidir. Bu nedenle, bir dizi dizel jeneratör ve büyük bir yüksek kapasiteli pil yerine, termoelektrik jeneratörlerin kullanılması önerilmektedir. Mucitlere göre, bir nükleer reaktör ile ilişkili bu birimlerin gücü, ana motor ve diğer yerleşik sistemlerin parametrelerine uygun olarak seçilmelidir.
Merkezi modül diyagramı, yandan görünüm
Potansiyel denizaltı gemideki sistemlerin kontrolü, uzaktan kontrol sistemleri kullanılarak yapılmalıdır. Özellikle projenin bu özelliği, mürettebatın boyutunu önemli ölçüde azaltabilir. Buluşun yazarlarının hesaplamalarına göre, üç vardiyalı bir izleme sağlamak için mürettebatta 15'tan fazla kişi bulunmamalıdır. Görevleri, sistemlerin çalışmasını izlemek ve otomatik araçlar kullanarak onları kontrol etmektir. Yiyecek, temizlik, tıbbi yardım vb. Yardımcı görevler shift vardiya altında yapılmalıdır. Bu yaklaşımın etkinliğinin kanıtı olarak mucitler astronotların deneyiminden söz eder.
Pervane ve direksiyon ünitelerinin daha fazla korunması ve bir dizi mevcut sorunun çözülmesi için, buluş sahipleri, pervane şaftının ve enerji santralinin diğer birimlerinin orijinal tasarımını önermektedir. Denizaltıların mevcut projelerinde, gövdenin kıçı daralır ve bu da çeşitli ekipmanların montajı için mevcut hacimleri azaltır. RU 2494004 patentinde, gövdenin sivrilmeyi gerektirmeyen standart dışı bir pervane göbeği tasarımı kullanılması önerilmiştir.
Bu amaç için, vida göbeğinin bulunduğu hafif gövdenin arka kısmında bir boşluk bırakılmıştır. İkincisi, sırasıyla, dayanıklı bir kasanın tasarımına dayanır ve sürtünme önleyici bir kaplama ile özel destek yüzeyleri boyunca hareket etmelidir. Böyle bir ünitenin deniz suyu kullanılarak soğutulması önerilmektedir.
Göbek çapındaki artıştan dolayı, yeni bir pervane tasarımı gereklidir. Düşük sayıda yüksek sayıda bıçağın donatılması önerilmektedir. Mucitler inandığı gibi, bu tasarım süper düşük devirlerde bile gerekli özlemi sağlayacaktır.
Sağlam gövdenin içine radyal olarak yerleştirilmiş birkaç elektrik motoru nedeniyle pervanenin dönmesinin gerçekleştirilmesi önerilmektedir. Motorların çıkış şaftlarında, pervane göbeğinin içine dişli çarkla oturan dişlilerin yerleştirilmesi önerilmektedir.
Merkezi modül diyagramının bir başka çeşidi
Yan torpido modülleri kendi nükleer reaktörlerine ve elektrik santralinin diğer elemanlarına sahip çift gövdeli birimlerdir. Ek olarak, modüller denizaltının merkezi modülünde olduğu gibi aynı tasarımdaki kendi pervaneleri ile donatılmıştır. Torpido modüllerinin pruvada, silahlı otomatik bölmeler bulunur. Yan modüllerin kendi silahlandırması, bir torpido stoğu bulunan birkaç torpido borusundan oluşmalıdır. Diğer sistemlerde olduğu gibi, silahlar merkezi bir konumdan uzaktan kontrol edilmelidir.
Mucitlere göre, torpido modülleri, çabuk açılan bağlantı elemanları kullanılarak merkezi denizaltı modülüne bağlanmalıdır. Özellikle, bunun için pyrobolts kullanılabilir. Gerekirse, mürettebat modülleri sıfırlayabilmeli ve onlarsız göreve devam edebilmelidir.
Mucitlerin en ilginç önerilerinden biri, ek bir enerji santrali ile ilgilidir. Yazar ekibi, gelecek vaat eden bir nükleer denizaltısını sadece elektrik motorlu üç pervaneyle değil, aynı zamanda bir sıvı roket motoruyla donatmayı teklif ediyor. Eski, modern veya potansiyel denizaltıların hiçbirinde tipik olmayan böyle bir ünitenin denizaltının özellikleri üzerinde olumlu bir etkisi olması gerekir.
Merkezi binanın kıç tarafının üst kısmında, roket santralinin büyük bir muhafazasına sahip bir pilonun monte edilmesi önerilmiştir. Üniteleri korumak için, nozül bir damla başlık ile kapatılabilir. Kasanın içinde bir güç çerçevesi, yanma odasına sahip bir motor ve bir nozül, bir gaz jeneratörü, bir turbo pompa ünitesi ve akışkan motorunun diğer bileşenleri bulunmalıdır. Ek olarak, proje, itme vektör kontrol sistemlerinin iki düzlemde kullanılmasını sağlar.
İtme vektörünü kontrol etmek için motor yatay ve dikey düzlemlerde sallanmalı, yön ve trim kontrolü sağlamalıdır. Motor tasarımında hiçbir rulo kontrol sistemi sağlanmaz. Görünüşe göre, böyle bir yönetimin tekne gövdesindeki dümenlerin kullanılmasıyla gerçekleştirilmesi önerildi.
Pervanenin orijinal düzeni
Patent RU 2494004, motora yakıt sağlamak için orijinal bir yöntem sunar. Yakıt ve oksitleyici taşınması için depoları terk etmek için, çalışan bir hidrojen ve oksijen karışımı üzerinde çalışan motoru kullanabilirsiniz. Bu yakıt deniz suyundan elektrolizle elde edilebilir. Bir denizaltıda bir nükleer reaktörün varlığı göz önüne alındığında, bu yakıt çıkarma yöntemi optimal olarak kabul edilir. Sonuç olarak, yazarlar tarafından tasarlandığı gibi denizaltı, gerekirse bağımsız olarak üretilen yakıtla çalışan bir roket motoru kullanarak uzun süre su altında kalabilir.
Bir roket motoru ile umut verici bir nükleer denizaltı torpido ve roket silahları taşıyabilir. Torpido tüpleri ve cephanelerinin yan torpido modüllerine yerleştirilmesi planlanmaktadır. Füze rampaları, sırayla, merkezi modülün sağlam mahfazasının burun kapsüllerinden birine yerleştirilmelidir. Mucitler, benzer bir denizaltının, hem gemi karşıtı olan hem de 3-5 bin km mesafeye kadar hedeflere saldırmak için tasarlanan çeşitli füzeler taşıyabileceğine inanıyor.
Denizaltıya özel tasarım, uygun savaş kullanım taktiklerini içermelidir. Gerçekten de, RU 2494004 patenti olağanüstü bir saldırı yönetimi yöntemi önermektedir. Buluşun yazarlarına göre, gelecek vaat eden bir denizaltı yüksek hızlara kadar hızlanabilmelidir. Bu nedenle, yüzeye yükselirken ve bir jet motorunu çalıştırırken, M = 0,5 ... 1. Bu durumda, denizaltı, düşman saldırılarına neredeyse tamamen zarar görmez.
Yüksek hıza yükselen denizaltı, torpil veya roket kullanarak bir saldırı yapmalıdır. Başlatma sırasındaki teknenin yüksek hızı nedeniyle, fırlatma torpillerine karşı çıkmanın imkansız hale geldiği belirtildi. Ayrıca, denizaltı yüksek hızda iken roket fırlatabilir. Çeşitli silahların kullanılması nedeniyle operasyonel taktiksel ya da stratejik görevleri çözmek mümkündür. Saldırıyı tamamladıktan sonra denizaltı derinliğe dönmelidir.
İlave bir roket motorunun kullanılması, ani geçici saldırılar gerçekleştirmenin yanı sıra, hedefin bulunduğu alanı terk etmenizi sağlar. Özellikle, böyle bir denizaltının keşfedilmesi durumunda, mümkün olan en kısa sürede düşmandan önemli bir mesafeyi hareket ettirmek ve daha sonra su altına girmek mümkün olacaktır. Bu nedenle, anti-denizaltı gemilerinin veya düşman uçaklarının tespiti alanında vardıklarında, gelecek vaat eden denizaltı ondan güvenli bir mesafede olacaktır.
Santral, pervane ve jet motoru
Mucitler, önerilen projede bir dizi önemli görevi başarıyla çözebildiklerine inanmaktadır. İlk olarak: M = 0,5 ... 1 dolum hızında kısa süreli önemli bir artış sağlanması. Bir torpido veya roket saldırısı sırasında bu fırsatı kullanırken, hedefi etkili bir şekilde yenmek mümkündür; teknenin kendisi neredeyse tamamen savunmalara karşı savunmasızdır.
İkinci görev: itme vektör kontrolü. Birkaç orijinal fikir nedeniyle, önerilen sıvı roket motoru kontrol için iki düzlemde kullanılabilir. Yanma odasının ve memenin sallanmasından dolayı trim ve yönü kontrol etmek için önerilmektedir.
Buluş sahiplerine göre üçüncü başarı mürettebatın güvenliği ile ilgilidir. Ayrı bir kapsülde olmak ve tüm sistemleri uzaktan kontrol etmek, denizaltılar hiçbir şeyi riske atmazlar. Ek olarak, acil durumlarda mürettebatın kurtarılması, merkezi direk görevlerini düzenli olarak yerine getiren, ayrılabilir bir oda tarafından sağlanmaktadır. Ek olarak, yaşanabilir kapsülde mürettebatın güvenliğini artıracak yakıt tankları yoktur.
Önerilen denizaltı santralinin bir parçası olarak, üç bağımsız modül vardır. Her birinin kendi nükleer reaktörü ve bir dizi başka teçhizatı var. Ek olarak, denizaltının üç ana modülünün tümü, bir dizi elektrik motoruna bağlı orijinal tasarım pervaneleri ile donatılmıştır. Bütün bunlar, buluş sahiplerine göre, uzun süreli özerk navigasyon imkanı sağlamalıdır.
Bu aynı tasarım özelliği, projenin beşinci görevine bir çözümdür. Üç özerk enerji santrali, tasarımın yüksek güvenilirliğini elde etmeyi mümkün kılar. Tesislerden birinin arızalanması durumunda, denizaltı ilerlemeyi sürdürür ve verilen mücadele görevini yerine getirmeye devam edebilir.
Son olarak, yapının modüler yapısı, gerekirse askeri olmayan amaçlar için ümit verici bir denizaltı kullanılmasına izin verir. Bunu yapmak için, yan torpido modüllerini sökmeli ve askeri amaçla kullanılan bazı kapsüllerin donanımını değiştirmelisiniz.
***
Mucitler, M.N. Bolotina, E.N. Nefedova, M.L. Nefedova ve NB Bolot, en azından meraklı bir teknik merak olarak ilgi çekiyor. Buluşları o kadar sıradışı ve zordur ki, ayrıntılı bir çalışma olmadan bile umutlarını değerlendirmek mümkün olur. Ayrıca, yüzeysel bir incelemeyle bile, önerilen projenin teknik, operasyonel ve taktiksel problemleri olduğu belirtilebilir. Sonuç olarak, orta vadede veya uzak gelecekte bile kullanım bulabileceği muhtemel değildir.
Bir jet motorlu şema ek enerji santrali
Bununla birlikte, bazı cümlelerin mantıklı göründüğü ve uygulamada bir biçimde veya başka şekilde kullanılmakta olduğu belirtilmelidir. Bu nedenle, yerli tasarımcılar zaten tek bir silindirik katı bölmeyi farklı bir şekle sahip birkaç ayrı birime bölme fikrini çoktan kullandılar. Bu nedenle, bazı verilere göre, 12 projesinin “Losharik” projesinin özel denizaltı (nükleer derin su istasyonu) АС-210, çeşitli küresel bölmelerden toplanmış sağlam bir gövdeye sahiptir. Böyle bir düzenleme, gövdenin kuvvetini ve bunun sonucunda da maksimum daldırma derinliğini arttırmayı mümkün kılmıştır.
Diğer fikirler pratik kullanım için gerçekleştirilebilir veya uygun olarak kabul edilemez. Örneğin, tüm sistemlerin merkezi bir konumdan kontrol edilmesi fikri, ümit verici ve çekici görünse de, birçok zorluk ile ilişkilidir. Bu, çok sayıda otomatik sistem gerektirir, ancak bu durumda, insan katılımını istenen seviyeye düşürmenin veya denizaltıların belirlenen yaşanabilir bölümün dışında kalma ihtiyacını ortadan kaldırmasının mümkün olması muhtemel değildir.
Ayrıca, teklifin eksi merkezi bir modül ve kendisine bağlı iki torpido tüpü ile özel bir düzen olarak kabul edilebilir. Böyle bir tasarım hidrodinamik bakış açısıyla en uygun sayılmaz. Özellikle hız ve güç tüketimi gibi bazı temel özellikleri olumsuz yönde etkileyecek olan artan su direnci ile karşı karşıya kalacaktır.
Bu tür tasarım özellikleri, özellikle planlanan hız özelliklerine ulaşılmasını zorlaştırabilir hatta imkansızlaştırabilir. Mucitler tarafından tasarlandığı gibi, yüzey pozisyonunda gelecek vaat eden bir denizaltı, ses hızında bir hıza ulaşmalıdır (muhtemelen suda değil, havada da bir ses hızı vardır). Bununla birlikte, ıslanan yüzeyin geniş alanı nedeniyle, denizaltının tasarımı, daha yüksek hızlardan bahsetmeksizin, 50-100 km / s hızına bile ivmelenme ihtimalini sorgulayacak olan yüksek su direnciyle karşı karşıya kalmalıdır.
Patent, denizaltının ek bir jet motoru ile donatılmasını önermektedir. Bu tür bir fikir, çeşitli nedenlerden dolayı, roket motorlarının, denizaltı filosunda, denizaltılar için ana itici güç olarak henüz uygulama bulamamış olmasından dolayı, çok makul görünmemektedir. Ayrıca, bu alanda genellikle kullanılacağından şüphe etmek için bir neden vardır. Böylece, jet denizaltıları sadece bilim kurguda kalır. Bu nedenle, G. Adamov'un "İki Okyanusun Gizemi" adlı kitabındaki denizaltı "Öncü", hidrojen ve oksijen karışımı üzerinde çalışan bir jet motoru ile donatıldı.
Roket motorunun ve kontrol sistemlerinin şeması
Biri denizaltının gerçekten bir jet motoruyla donatılabileceğini hayal etse bile, bu tür ekipmanlar kesinlikle bir dizi ciddi sorunla karşı karşıya kalacaktır. Merkez gövdenin yukarısında bulunan bu tür bir elektrik santralinin büyük bir muhafazasının mutlaka en iyi durumda olmayanların bozulmasına yol açacağını tahmin etmek zor değildir. Bu nedenle, motor yalnızca yüksek hızlı bir saldırı sırasında faydalı olabilir, diğer zamanlarda ise sadece performansı etkileyebilir ve bozabilir.
Hedefe hızlanma ile maksimum hıza ulaşma hedeflerine saldırı önerisi de şüpheli görünüyor. Denizaltıların ana “koz kartı” gizliliklerini korur ve bu da torpidolara veya füzelere saldırmak ve ateş etmek için sessizce avantajlı bir konum almalarını sağlar. Yüzeye tırmanma ve ses altı hızına hızlanma, denizaltıları kullanma klasik yöntemine uymuyor. Dahası, bu tür teklifler doğrudan ona aykırı.
Ek olarak, bu durumda adil bir soru ortaya çıkar: eğer önerilen denizaltı düşmana yüzey pozisyonunda saldıracaksa, neden derinlemesine hareket etme kabiliyetine ihtiyacı var? İkinci bir soru da sorabilirsiniz: derinliklere saldırarak bir hedefi yok etmek için neden yüzeye yükselip hızlanıyor? Bu soruların, çeşitli sınıfların denizaltılarını kullanma klasik taktiklerine karşılık gelen normal cevapları yoktur. Ayrıca, genel olarak bu soruların mantıklı ve anlaşılır cevapları olabileceği şüphelidir.
Gördüğünüz gibi, RU 2494004 patentinin konusu olan orijinal nükleer denizaltı, dikkat çeken, ancak projeyi hayata geçirme yoluna yakınlaştıran pek çok orijinal ve sıra dışı özelliğe sahip. Daha yakından incelendiğinde, mucitler M.N. Bolotina, E.N. Nefedova, M.L. Nefedova ve NB Bolotin, net bir potansiyeli olmayan gelecek vaat eden bir arama projesi haline geldi.
Bu tür buluşlar kıskanılacak bir düzenlilik ile ortaya çıkar ve sıklıkla patentlerin konusu olur. Ancak, pratik uygulama aşamasına asla ulaşmazlar. Karmaşıklık, düşünce eksikliği ve diğer olumsuz özellikler nihayetinde, tekliflerin gelecekteki kaderini etkilemektedir, çünkü bunlar kağıt üzerinde kalmaktadır ve yaratıcının onuruna sebep olmaktan başka bir şey olamaz. Öte yandan, şüpheli umutlara rağmen, bu tür şeyler özellikle ilgi çekicidir. İnsan zihninin yeni fikirler üretme yeteneğine sahip olduğu püf noktalarını mükemmel bir şekilde gösteriyorlar.
Sitelerin malzemelerinde:
http://findpatent.ru/
http://russianpatents.com/
http://raigap.livejournal.com/
Patent RU 2494004:
http://findpatent.ru/patent/249/2494004.html