Eric Hobsbawm'ın kalın yazı tipindeki iddiası Sermaye Çağı ilgimi çekti. Bağlam yardımcı olabilir diye paragrafın çoğunu alıntılıyorum.
Güneybatının büyük bir kısmı - California, Arizona, Utah ve Colorado ve New Mexico'nun bir kısmı - 1848-53'te feci bir savaştan sonra Meksika tarafından terk edildi. Rusya 1867'de Alaska'yı sattı: bu ve daha eski batı bölgeleri, ekonomik olarak yeterince ilginç veya erişilebilir hale geldiklerinde Birlik eyaletlerine dönüştürüldü: 1850'de Kaliforniya, 1859'da Oregon, 1864'te Nevada, Orta Batı Minnesota, Kansas, Wisconsin ve Nebraska, 1858 ve 1867 yılları arasında devlet oldular. Ancak bu noktada Amerika'nın toprak hırslarının ötesine geçmedi. Güney'in köle devletleri, köle toplumunun Karayipler'in büyük adalarına yayılmasının özlemini çektiler ve daha da geniş Latin Amerika emellerini dile getirdiler. Amerikan egemenliğinin temel modeli dolaylı kontroldü, çünkü hiçbir yabancı güç etkin bir doğrudan meydan okuyucu olarak ortaya çıkmadı: Kuzey devinin sağ tarafında kalmaları gerektiğini bilen zayıf ama sözde bağımsız hükümetler.
Hobsbawm tam olarak neyi kastediyor olabilir? Bu ifadeyi destekleyecek kanıt var mı?
Evet, Güney, Latin Amerika'daki ABD emperyalist projesiyle yakından bağlantılıydı. Köle devletleri yalnızca Kongre'de avantaj elde etmeyi ummakla kalmadılar, aynı zamanda yerli Amerikalıların ve karışık etnik kökene sahip Latin Amerikalıların Nordiklere ve Anglos'a tabi olduğu Aydınlanma öncesi, neo-feodal bir ırk modelini sıkıca desteklediler. Güneyliler tarafından yönetilen ABD'nin güneye doğru genişlemesi konusu, Hobsbawn'ın tanımladığı dönemden çok önce ortaya çıktı.
William Carrigan'a göre Unutulmuş ölüler: Amerika Birleşik Devletleri'nde Meksikalılara karşı mafya şiddeti, 1848-1928, beyaz yerleşimciler geleneksel İspanyol karşıtı Kara Efsaneyi sürdürerek Latinize Batı'ya geldi. Latin halkını küçümsedikleri aşikardı: Carey McWilliams, silahıyla öldürmeleri çentiklerle sayan bir King Fisher kaydetti: "37, Meksikalıları saymazsak." Bu ırkçılık Manifest Destiny için kullanıldı ve sonuç, daha önce İspanyollaştırılmış topraklara yayılma oldu.
Trend, Carolinas'tan Andrew Jackson ile başlamış olabilir. ABD'nin Florida'yı İspanya'dan aldığı 1819 Adams-Onís anlaşmasıyla sonuçlanan saldırıyı gerçekleştirdi. 1830'larda Teksas'taki güney yerleşimciler, on yıl sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne bağladıkları gibi, onu Meksika'dan ayırmada başarılı oldular.
ABD, Kaliforniya ve New Mexico'yu nakit olarak satın alamayınca, Meksika'yı işgal ederek onları elde etti. Bu savaş esas olarak Güneyliler tarafından desteklendi ve Kuzeyliler tarafından direnildi. Her ikisi de Massachusetts'li Henry Thoreau ve Ralph Waldo Emerson buna sesli olarak karşı çıktılar. Levinson'a göre Savaş İçinde Savaşlar: Meksika Gerillaları, Yerli Elitler ve Amerika Birleşik Devletleri, 1846-1848İstila sırasında ABD, tüm Meksika'yı veya yalnızca 26. paralele kadar olan kısmı fethetmek de dahil olmak üzere çeşitli seçenekleri tartıştı. Milyonlarca koyu tenli İspanyol konuşmacıyı entegre etme zorluğu, ABD'nin daha iddialı seçenekleri kabul etmesi için çok büyük görünüyordu. Kaliforniya'nın devlet olma süreci, daha sonra bir köle devleti olup olmayacağı sorusu nedeniyle tartışmalıydı.
Gelecekteki genişlemeler daha belirsiz hale geldi veya en azından daha az üzerinde anlaşmaya varıldı. Filibusterers, özellikle Tennessee'li William Walker, köle çıkarları için Meksika ve Orta Amerika'da daha fazla toprak ele geçirmeye çalıştı. Louisiana'lı John Slidell'in Küba'yı ele geçirme ve entegre etme girişimi gibi Orta Amerika ve Karayipler'in bazı bölgelerini ele geçirmeye yönelik daha fazla teklif, ABD'nin köleliği yasal olarak kaldırmasından sonra bile 19. yüzyıl boyunca devam etti.
Daha sonra, merkezi New Orleans'ta bulunan United Fruit Company'nin şüpheli işçi uygulamaları, Orta ve Güney Amerika'daki birçok ülkede kapsamlı şiddeti tetikledi. Zayıf bağımlı devletlerle olan yakın ve yozlaşmış ilişkileri, "muz cumhuriyeti" teriminin kökeniydi. Latin Amerika halklarının Amerika Birleşik Devletleri içindeki beyaz egemenliğini sulandırmasına izin vermek yerine, çevre ülkeler o zamana kadar çoğunlukla kol mesafesinde kontrol edildi.