“Human life for us is sacred, but we say if any life is to be sacrificed it shall be ours; we won’t do it ourselves, but we will put the enemy in the position where they will have to choose between giving us freedom or giving us death.”
– Emmeline Pankhurst, from Freedom or Death (1913)
Emmeline Goulden 14 Temmuz 1858’de Manchester, Moss Side’da dünyaya geldi. Ailesi radikal bir politika geleneğine sahipti, kendisi de bu çehreden alevlenerek kadınların oy kullanması için tutkulu bir savaşın öncüsü oldu. 1878’de, ondan 24 yaş büyük lider bir avukat olan Richard Pankhurst ile evlendi. Richard Pankhurst aynı zamanda kadınların oy hakkı hareketinin de destekçisi oldu. Kadınların evlilik öncesi ve sonrasında kazandıkları veya mülk elde etmelerine izin veren 1870 ve 1882 tarihli ‘’Evli Kadınların Mülkiyet Yasaları’’nın yazarıydı. 1898’deki ölümü Emmeline için büyük bir şok oldu. Radikal feminist bir aktivist olan Emmeline yola yalnız devam edecekti.
Eşinin ölümünden sonra 1889’da Emmeline, evli kadınların yerel seçimlerde oy kullanmasına izin vermek için mücadele eden Kadınlar Franchise Birliği‘ni kurdu. 1903’te daha militan Kadın Sosyal ve Siyasi Birliği’ni (WSPU) kurdu. WSPU’nun siyasi eylemi sayesinde, kadınların boğuşma hareketi terimi yaratıldı. Kendisini parmaklıklara bağlamak, camları kırmak ve gösterileri başlatmak gibi sert eylemlere katılmaya istekli tutkulu bir kadın grubunu yönetti. Kendisi dışında ölen kocası da dâhil olmakla birlikte kızları Christabel ve Sylvia da ‘’Votes for Women’’ davasında etkindi. Pankhurst, militan taktiklerini şu sebeplerle savundu:
“Cinsiyetimizin durumu o kadar iç karartıcı ki, yaptığımız nedenlere dikkat çekmek için kanunları çiğnemek bizim görevimiz” dedi.
1912’de Emily Pankhurst pencereleri kırmaktan suçlu bulundu ve Holloway Hapishanesi’ne yollandı. Hapishanede, mahkûmların içinde bulunduğu korkunç durumları protesto etmek için açlık grevine başladı. Hapishanede geçirdiği zamanı “vahşi bir canavara dönüşme sürecinde olan bir insan” olarak nitelendirdi. 1913’te Emmeline’nin kızlarından olan Christabel, WPSU’nun liderliğini aldı ve taktikleriyle giderek daha da militan biri oldu. Bununla birlikte, WPSU’daki kutuplaşmış görüşler meydana geldi. Bu durum geriye birçok zıt düşüncede olan üye bıraktı. Bunun en temel nedeni olarak ise şiddetin üretken olmasına katkıda bulunup şiddeti nedenselleştirmek gösterildi. İngiliz oy hakkı hareketinin artan militanlığı nedeniyle, kamuoyu günden güne daha fazla kutuplaşmaya başladı. Askeri kuvvetli eleştiriler çoğunlukla fanatik olarak tanımlandı. 1913 yılında Emily Davison kendini Kralın atının altına attıktan sonra öldürüldü. (Emily Davison hakkında ayrıntılı bilgi için bir önceki yazıma göz gezdirebilirsiniz.)
Bununla birlikte, 1914’teki savaşın başlangıcında Emmeline Pankhurst, kampanya çabalarını savaş çabalarını desteklemek için kullandı ve kadınların oy hakkı kampanyasında geçici bir ateşkes ilan etti. Alman saldırganlığının tehlikesini daha büyük bir tehdit olarak görüyordu. O sırada söylediği gibi:
“Oy verecek bir ülkemiz yoksa, oy için savaşmanın anlamı nedir?”
Hükümet ve oy taraftarları arasında ateşkes ilan edildi. Siyasi mahkumlar serbest bırakıldı. Savaş çabası boyunca kadınlar fabrikalara alındı ve daha önce otobüs şoförleri ve postacılar gibi erkeklerin koruması olan birçok işi üstlendiler. Birinci Dünya Savaşı’nın radikal toplumsal değişmesi, oy kullanan kadınların muhalefetini azaltmaya yardımcı oldu. 1918’de Halk Yasası Temsilciliği ise 30 yaş üstü kadınlara oy hakkı verdi. 1926’da Pankhurst Muhafazakar partiye katılarak çok şaşırttı ve iki yıl sonra Parlamento’ya Muhafazakar adayı olarak aday gösterildi. Bu, daha önceki siyasi deneyimleriyle ve fakirlerle olan sempatileriyle tam bir çelişki içindeydi. Ancak, Rus devriminden sonra, Komünizm tarafından giderek daha fazla endişe duyuyordu ve siyasi görüşlerinde daha tutucu oldu.
1928’de kadınlara erkeklerle eşit oy hakkı verildi. Ancak, Emmeline hastalanarak 14 Haziran 1928’de öldü.
Günümüzde de kadınların daha iyi koşullarda yaşama hakkı olduğunu savunan kişi ve kurumlar bu refahın sürdürülmesi için aktif bir şekilde çalışmaktadır. Topluma yön veren kadınlar unutulmamalı ve her daim kadınlara karanlık yolu reva görenlere karşılık istediklerinde kadınların yeni bir dünya yaratmak uğruna ölümü göze aldıkları tarihten örneklerle hatırlanmalıdır. Dilerim ki yolumuz hep ışık olsun…
“Özgürlük ve özgürlükle ilgili tüm ince ifadelerin tamamen erkek tüketimi için olduğunu ve hiçbir şekilde kadınlar için geçerli olmadığını gördük. Temsilsiz vergi uygulamasının tiranlık olduğu söylendiğinde, “Temsilsiz erkeklerin vergilendirilmesi tiranlık” derken, herkes sakince, kadınların vergi ödemek zorunda kaldıklarını ve hatta ödeyemediklerinde cezaevine gönderildiklerini kabul etti – oldukça doğru . Aynı zamanda onurlandırılmış bir Liberal ilke olan “halkın, halkın ve halkın hükümeti” nin yine sadece erkek tüketimi için olduğunu; halkın yarısı tamamen göz ardı edildi; kadınların vergilerini ödemeleri, yasalara uymaları ve şartlar altında olabildiğince hoş görünmeleri kadınların görevidir. Aslında, çok az istisna dışında, herhangi bir medeni ülkede yer alan her özgürlük prensibi,
“Kadınların ne olduğunu çok az biliyorlar. Kadınlar uyandırmak için çok yavaşlar, ancak bir kez uyandırıldıklarında, bir kez belirlendiklerinde, dünyadaki hiçbir şey ve cennetteki hiçbir şey kadınların yol açmasına neden olmayacak; bu imkansız. ”
“Şimdi o zaman, neyin yol açtığı hakkında bir şey söylememe izin verin, çünkü yalnızca en güçlü motivasyonların kadınları yaptığımız şeyi yapmaya yönlendireceğini fark etmelisiniz. Hayat hepimiz için tatlı. Her insan hayatı sever ve iyi şeylerin ve hayatın verdiği mutluluğun tadını çıkarmaya bayılır: ve yine de İngiltere’de iki ya da üç kadını değil, binlerce kadını bu korkunç durumlarla yüzleşmeye oldukça hazırlıklı kılan bir durumumuz var. Sizden önce yatmak için herhangi bir tutku ya da abartma olmadan çalışıyordum. ”
-Emmeline Pankhurst, from Freedom or Death (1913)