Ey Hayat!
Hala beni şaşırtabiliyorsun, "Yok canımm?!" dedirtebiliyorsun ya...demek ki yaşıyorum!
Artık "senden bunu beklemezdim" demiyorum, herkesten herşey beklenir.
Artık "üzgünüm" ya da "haklısın" diyen oldu mu, biliyorum ki aslında "yanlışsın ama şimdilik susacağım, yarın öbür gün ben bu konuyu ısıtır üste çıkmaya çalışırım" demek istiyor.
Sen elinden geldiğince insanların ayağının altına dünyaları sersen, geceli gündüzlü onları düşünsen anlamı yokmuş; onlar için onların istediği bir şeyi, onlar istediğinde yapman önemliymiş ve ancak o zaman yaparsan "cici" oluyormuşsun. Geneli kim takarmış şekerim?
Karşındakini dinleyebilmek en sinirli olduğun anda bile geçmişi düşünerek kendini kontrol edebilmek önemli değilmiş, Açıp ağzını yumacakmışsın gözünü...olsun bitsin!
Belki karşındaki olay büyüyüp geri dönüşsüz hale gelmesin diye terbiyesinden susuyorsa, sen bunu "bak ağzını açıp cevap bile veremedi" gibisinden yorumlayacakmışsın.
Ve en önemlisi, dostlarını bu zamana kadar yaptıkları ile değil son dakika ne yapmadıklarına bakıp değerlendirecekmişsin.
Sanmayın ki birilerine gönül koydum. Benim bu tür tepkilerle kaybedecek zamanım yok. Demiştim, sildim mi silerim geri dönüşü olmaz.
Ben sadece tecrübelerimi paylaştım. Derseniz ki, sen bundan sonra böyle mi yapacaksın? Hayır. Ben bu şekilde davranamam, bu davrananların ayıbıdır. Ben hayata şaşırmaya devam edeceğim. Kimbilir daha kaç kez... :)
Hepinize güzel ve keyifli haftasonları dilerim.