Aret Gıcır’ın karikatürleri arasında tam 12’den vurduğunu düşündüklerim var. “Eskiden Kürt de yokdi” diyen de, “Önce İnsan” diyen de, “Biz”in nasıl, hangi anlamlar yüklenerek kullanıldığına dikkat çeken de, meseleleri en hassas yerinden yakalıyor. Ama hangi karikatürün hangi ruh halimi yansıttığı sorusuna vereceğim cevap, kitabın 13. sayfasında. Bu kaybın yarattığı iki ihtiyaç oldu bende. Biri kendimi sokaklara atmak, isyanımı bağırmak ve adalet talep etmek, diğeri ise kendimi kanepeye atmak, gözyaşlarımı akıtmaktı, aynı karikatürdeki gibi. 19 Ocak öncesine dönmek istiyorum.