"Ancak," portalı "Batı'nın Yanlış İdolleri" isimli özel projeye devam ediyor. Okuyucunun dikkatini, medeniyetin gelişimini belirleyen bir tür dini karakter olan ABD ve Avrupa'da tartışılmaz otoriteler olarak kabul edilen kişilerin orijinal portrelerini sunmak istiyoruz. Ve biz sadece politikacılar hakkında değil, aynı zamanda Batı kültür matrisini oluşturan filozoflar ve sanatçılar hakkında konuşuyoruz.
Batıdaki en saygın putlardan biri, İngiltere Başbakanı Margaret Thatcher. Barack Obama geçen yıl Barones'in vefat ettiğini öğrenerek, “Dünya büyük özgürlük savaşçılarından birini kaybetti” dedi. Ama neden binlerce İngiliz, “demir hanımefendi” nin ölümünü şiddetle kutladı, havada şampanya sıkışmaları çekti, rock grubu Hefner “Cadı öldüğünde” bir zamanlar popüler olan şarkısını söyleyip dans etti? “Thatcher'ın öldüğü gün güleceğiz ve bunun yanlış olduğunu bilmemize rağmen, bütün gece dans edip şarkı söyleyeceğiz” diye bağırdılar.
"Demir Leydi"
Thatcher, fakirlerden nefret ediyordu, öğrenciler ona "kötü cadı" adını verdiler ve aristokratlar bir başlangıç yaptığını düşündü. Tory hükümetinin 80'lerde yürüttüğü sert bir sosyo-ekonomik kursu olan neo-muhafazakarlığın İngiliz versiyonunun yaratıcısı oldu. Ekonomik iyileşme uğruna, Thatcher hiçbir şeyden vazgeçmedi: Edward Heath hükümetinde Eğitim Bakanı iken, 7'ten 11 yıllarına kadar süren okul çocuğu için ücretsiz süt dağıtımını iptal etti; . Başbakanlık yıllarında, on binlerce insanın işsiz kalmasına neden olarak, depresif bölgelere yardımın azalması, keskin biçimde sosyal harcamaların azaltılması ve kâr etmeyen madenler kapattı. Kitlesel protestolar başladığında, onları polis yardımlarıyla acımasızca dağıttı. Ve sonunda, “devletin iç düşmanı” olarak kabul ettiği sendikaları “bitirmeyi” başardı. “Ben bir uzlaşma adamı değilim, mahkum olan bir adamım” dedi. - Bakanlarım hakkında çok konuşacak hiçbir şeyim yok. Asıl şey, isteğimi yerine getirmeleri. ” “Demir hanımı” ikna etmek neredeyse imkansızdı. SVR ustası Mikhail Lyubimov “Ancak” ile röportajında “Güçlü karakterli bir hanımefendi” dedi. “Küçük-burjuva bir çevreden geliyor: çok pratik, çok organize ve kendi yolunda rasyonel.”
Meslektaşları ona "nevrotik dakik" dedi ve her zaman programlanan İngiliz treniyle karşılaştırıldı. İngilizleri devletten el ilanlarını beklememeleri ve her şeydeki kendi güçlerine güvenmeleri için çağırdı. “Thatcher,” diyor Guardian, “sosyal Darwinizm'in felsefesini paylaştı - yani en güçlülerin, doğada olduğu gibi toplumda da hayatta kalabileceğine ikna edildi”. Evet, İngiltere'yi son derece sert tedbirlerle ekonomik krizden çıkardı, ama aynı zamanda diğerlerini koruyamayan en yıkıcı ve saldırgan bireyleri destekledi.
“Toplum yok” derdi. “Sadece ayrı erkekler ve kadınlar var.” Elbette İngiltere’de pek çok kişi bu tezden hoşlanmadı ve muhalifler Thatcher’in en nefret edilen hükümete başkanlık ettiğini iddia etti. hikayeler ülke. “Hap acı”, “demir hanımefendi” diye yanıtladı, ancak hasta onsuz iyileşemez.
Roni ve Gorby ile İlişkiler: Soğuk Savaşta Zafer
Dış politikada, Thatcher aynı zamanda ölen İngiliz İmparatorluğu'nun prestijini ödün vermeyecek şekilde uzlaşmalara tahammül edemedi ve savunamadı. Belki de en açık şekilde bu, Falkland krizi sırasında 1983 yılında ortaya çıktı. Ardından Arjantin askeri cuntası, İngiliz tacı tarafından yönetilen adaları işgal etti. Ve Güney Amerika kıyılarında Büyük Britanya'dan bin kilometreden daha uzakta bir mesafede bulunmalarına rağmen, Thatcher güç kullanmaya karar verdi ve Arjantinleri tartışmalı adaların topraklarından uzaklaştırdı. Latin Amerikalılar derhal "korsan" adını verdiler ve emperyal politikaları canlandırmakla suçlandılar. Ancak ABD Başkanı Ronald Reagan İngiliz müttefiklerini destekledi.
Amerikan lideri, Margaret'e karşı genellikle çok şefkatliydi. Tavsiyesini dinledi ve hatta şakasını yönetiminin gayri resmi bir üyesi olarak çağırdı. Thatcher kendisi Reagan hakkında bir gasp ile konuştu. Reagan biyografisi Lou Cannon, “O bir film yıldızıydı ve senaryo yazarıydı” diye yazdı. “İkisi de iktisat alanında neo-muhafazakâr bir seyir izlemiş ve Sovyet kötülüğü imparatorluğuna karşı savaşları kendi yaşam meseleleri olarak görmüştür.”
80'in başlangıcında, Thatcher Avrupa'daki kara tabanlı füze dağıtım planlarını destekledi ve İngiltere'nin nükleer kuvvetlerini üçe katladı. Bununla birlikte, Sovyetler Birliği'nin ekonomisini baltalaması beklenen silah yarışına ek olarak, Thatcher'ın daha sonra belirttiği gibi, “yeni bir tür komünist lider bulmak, hırslı, ilham vermek ve Batı'ya imtiyazlar için hazır olmak” istendi. Ve böyle bir lider bulundu. 1984’te, danışmanlar Thatcher’in Mikhail Gorbachev’i Londra’ya davet ettiğini öne sürdüler. Gorbaçov daha sonra tarımdan sorumlu olan KSSB Merkez Komitesi sekreteriydi, ancak İngiltere'de ilk kişi olarak kabul edildi. Thatcher, Sovyet temsilcisini Dama banliyö konutuna çağırdı ve birkaç saat süren kendisiyle “verimli” görüşmeler yaptı.
Bu toplantıya katılan Alexander Yakovlev, “Gorbachev, masadaki tüm gizlilik ızgaraları ile bir Genelkurmay kartı çıkardı” dedi. “Büyük Britanya'daki füze saldırılarının yönünü gösterdi ...“ Sayın Başbakan, bununla en kısa sürede bitirmeniz gerekiyor ”dedi. ilan etti. "Evet," biraz karışık Thatcher yanıtladı. Toplantıdan sonra, “Demir Kadın” dedi: “Bu kişiyle iş yapabilirsin.” Gerçekten de, bir yetkili, Batı’daki konumunu elde etmek için, masaya çok gizli bilgileri koymaya hazır olduğunda, onunla işler yapılabilir. Ve hatta gerek.
Gorbaçov ertesi yıl Merkez Komite genel sekreterliği görevine atandığında, Thatcher onu Washington’da lobiye başladı ve Reagan’ı sert söylemleri bırakıp Moskova ile köprü kurmaya ikna etti. Genç genel sekreterin komplekslerinde çaldı ve fikirlerini takdir ederek yeni tavizler vermeye itti. Thatcher takım ve Gorbaçov ile flört etti. O sırada CPSU Merkez Komitesi’nin Politbüro üyesi olan Vadim Medvedev’e göre, 1989’ta diplomatik protokolü ihlal eden “Demir Kadın” onu Downing Caddesi’ne davet etti ve bir saat boyunca onu mahkemeye verdi.
1987'te, Moskova ziyareti sırasında Thatcher, Sovyet liderinin bilgeliğini ve cesaretini övmekten yorulmazdı. Bununla birlikte, Baltık cumhuriyetlerinin kendi kaderini tayin etme hakkını tanımasını engellemedi ve böylece SSCB'nin toprak bütünlüğü konusunda şüphe uyandırdı. İngiltere’de Gorbaçov’dan fazla etkilenmekle suçlandı ve onu nesnel olarak yargılayamasa da, “demir kadın” Batı ülkelerinin pragmatik çıkarlarını asla unutmadı. Pek çok tarihçinin Soğuk Savaş’ta "komünist hydra’yı ezdiği" kazanan olduğunu söylemesine şaşmamalı. Gorbaçov’a gelince, bu emekli politikacının 80 yıldönümünü Londra’da görmesi tesadüf değil.