Daha iyi bir takıma kaybetmenin utanılacak bir tarafı yok ve takımların en iyi yedi ilk tur playoff serisinin 4. maçında United Center’da 119-95’lik bir yenilginin ardından Bucks’ın Bulls’tan daha iyi olduğu konusunda hepimiz hemfikiriz. .
NBA’in son şampiyonları – şimdi ikinci turdan bir galibiyet, Çarşamba günü Milwaukee’de oynanacak 5. maçla birlikte – güneşte uzanmanın bir çığda boğulmaktan, sıcak bir kucaklamadan daha iyi olduğu gibi Bulls’tan daha iyi. kasıklara diz çökmekten iyidir ve pizza hiç pizza olmamasından iyidir.
Yani yakın bile değil.
Ama bunu zaten hepimiz bilmiyor muyduk? Bucks’ın Bulls’a kafa attığını ve 2017’den beri onları bir dolaba tıktığını düşünürsek, yapmalıydık ama sonra 2. Oyun geldi. Bu oyunda, Bulls aslında – bunu almayı – bir kez bile kaybetmemeyi başardı ve çoğumuzun umuda benzer bir şey hissetmesine neden oldu.
Bulls, Oyun 3 ve 4’te – kendi sahasında – toplamda 54 puan kaybettikten sonra, UC otoparkında bu umudun törenle yakılması da olabilirdi. Daha iyi bir takıma kaybetmek utanılacak bir şey değil, ancak Bucks’ın Bulls’un seviyesinden daha aşağısındaymış gibi davranmak da var; sadece daha iyi değil, farklı bir ligde. Bu takımlar en iyi yedi seriyi üç kez, beş kez, 10 kez geri alabilir ve daha iyi yetenek, boyut, deneyim, derinlik, disiplin ve birlikteliğe sahip kadro kazanmaya devam edebilirdi.
Bu Oyun 5 işinin bir anlamı var mı?
DeMar DeRozan, “Sadece pozitif kalın,” dedi. “Her şeyden önce panik gösteremezsiniz. Özellikle kıdemli adamlar, panik gösteremezsiniz. Bir vasiyetin olduğu yerde bir yol olduğunu anlamalısın.”
Üzgünüm ama hayır. Tekrar edebilen bir şampiyon ile All-Star arasından bu yana “yukarı” ile ilgili ilk şeyi bilmeyen bir başlangıç arasında bir seri varsa, bunun yolu yoktur.
Ve bir şey daha: Zach LaVine’in Şubat ayında yaptığı gibi, kendisinin ve DeRozan’ın “NBA’deki en iyi ikili” olduğunu söylemesinde utanılacak bir şey yok. Kendine ve takım arkadaşlarına böyle inanmak harika ve o zamanlar – Bulls gerçekten ligdeki en iyi rekora sahipken – o kadar inandırıcı olmasa da kulağa çok iyi geliyordu.
Ancak Arturas Karnisovas liderliğindeki Bulls ön ofisinin, o anın gerçekliğini tam olarak benimsemeden geleceğe ilerlemesi affedilemez olurdu – ki bu DeRozan’ın bu zorlu seride yıprandığı ve LaVine’ın sınır çizgisine daha da yakın olduğu. – Süperstar olmak için olduğundan daha yıldız. DeRozan ve LaVine’i mi yoksa genç, çok yönlü ve önlerine çıkan her şeyi frenleyen Celtics’ten Jayson Tatum ve Jaylen Brown’ı mı tercih edersiniz? Tek bir cevap var. Giannis Antetokounmpo ve diyelim ki bir Bucks sosyal medya stajyeri olmasını mı tercih ederdiniz? Lütfen, ihtiyacınız olan tüm zamanı ayırın.
Bu arada, Grayson Allen’ı yuhalamakta utanılacak bir şey yok – doğduğu güne lanet okumak biraz abartılı olabilir – ama onun bu serideki her iki takım için de yedek kulübesinden gelen en iyi oyuncu olduğunu ve Bulls’un bunu kabul edememesi var. tıpkı onun gibi bir ya da iki adama sahip olmak inanılmaz derecede şanslı olurdu.
Dürüst olun: Alex Caruso’nun üçlü vuruşlar yaptığını, atletik sürüşleri bitirdiğini ve Allen gibi rakibin derisinin altına girdiğini görüyor musunuz? Yine de Caruso, bir Bulls takım lideri ve taraftarların favorisi, bu iki takım arasındaki farkın bir başka göstergesi.
Bulls koçu Billy Donovan’ın ekibi çok küçük olduğunda, fiziksel olarak yeterince güçlü olmadığında, yedek kulübesinden yeterince yetenekli olmadığında ve henüz yeni gelen (Ayo Dosunmu) ya da belki de asla gelmemesi gereken kilit oyuncularla birlikte cevaplar için nereye döneceğini bilememekte utanılacak bir şey yok. Geldim (Tristan Thompson) ya da muhtemelen burada daha fazla kalmanın bir anlamı yok (Coby White). Bulls’un ‘başlangıçta olmayanlar arasında, Bucks’ rotasyonunda herhangi iki adamı devralacağınız bir ikili var mı? Her şey bir uyumsuzluk.
Ancak Donovan’dan daha iyisini talep etmemek de çok yanlış olur. Ne de olsa Oklahoma City’deki ilk yılından beri playoffların ilk turundan çıkamadı. Bu, neredeyse kesinlikle ilk turda nakavtla üst üste beşinci kaybı olacak. Bu kayıpların ikisi, yanında Russell Westbrook ve Paul George ile geldi.
LaVine, “Bence sadece savaşmamız ve onunla kalmamız gerekiyor,” dedi. “Bir kez yumruk attıklarında, sadece bir veya iki kez değil, her seferinde yanıt vermeliyiz.”
Giannis’in kardeşi ve takım arkadaşı Thanasis Antetokounmpo sahaya çıktığında son yumruklar atıldı ve geride kalan takım için minderden inmek mümkün olmayacak. Thanasis basketbol denen şeyde özellikle iyi olduğundan değil. Bucks’ın normal rotasyonunda değil. Hayır, oyuna girer – sonunda Oyun 3 ve 4’te yaptığı gibi – ancak tam bir dayak yedikten sonra.
Bucks her şeye sahip, hatta diğer takım için yarı kardeş, yarı maskot, yarı ölüm çanı olan dünyanın en iyi oyuncusunun bir aile üyesi bile. Boğalar? Kaybedecekleri bir maç daha var. Ve sonra belki şampiyonlar kendi boylarında birini seçebilirler.
window.fbAsyncInit = function() { FB.init({
appId : '425672421661236',
xfbml : true, version : 'v2.9' }); };
(function(d, s, id){ var js, fjs = d.getElementsByTagName(s)[0]; if (d.getElementById(id)) {return;} js = d.createElement(s); js.id = id; js.src = "https://connect.facebook.net/en_US/sdk.js"; fjs.parentNode.insertBefore(js, fjs); }(document, 'script', 'facebook-jssdk'));