Bölüm 1234: İlahi Kral Luo Changsheng
Üzerlerindeki uzak gökyüzünde yan yana üç kişi belirdi. Çok çok uzaklarda olsalar da, toplanmış olan güçler şok içerisinde bu grubun Kutsal Saçak Alemi'nin üç çekirdek üyesinden oluştuğunu fark ettiler. Luo Shangchen, Luo Guxie ve Luo Changsheng.
Düello zamanı hızlıca yaklaşıyor olsa da, bu üç insan acelesiz bir şekilde uçtular. Dahası, hiç gergin görünmüyorlardı. Doğrusu, sanki savaşmaya değil de izlemeye gelmişler gibi rahat görünüyorlardı.
Ancak görünüşleri Sunulmuş Tanrı Sahnesi'e indikleri anda ani bir sessizliğe sebep olmuştu. Güçlü İlahi Egemen ve İlahi Ustaların suratlarındaki ifadeler hızlıca değişti ve orada bulunan bütün İlahi Kralların suratında muazzam bir şok ifadesi vardı.
"Luo Changsheng'in aurasına neler oluyor?" Havada garip bir değişiklik oldu ve Mu Bingyun'un fısıldadığı kelimeler Yun Che'nin kalbinde muazzam bir rahatsızlığın doğmasına sebep oldu.
"İlahi... Kral..." Onların karşısında, Huo Rulie'nin sesi havada yankılandı. Sadece iki basit kelimeydi ama bu o kelimeler inanılmaz derece ağırdı ve orada toplanmış olan Kış Şarkısı ve Alev Tanrısı öğrencilerini, sanki az önce duyduklarına inanamıyorlarmış gibi, tamamen sersemletti.
Yun Che, "!!?"
"İlahi Kral... Bu ne anlama geliyor?" Huo Poyun bilinçsiz bir şekilde Huo Rulie'nin kolunu tutmak için elini uzattı, "Usta, sen... Bunu kastetmiş olamazsın... Luo Changsheng, o... O..."
Her şey bu korkunç sonuca işaret ediyordu, Ama Huo Poyun ne buna inanabiliyor ne de kabul edebiliyordu.
"Luo Changsheng'in kaynak enerjisi çoktan İlahi Kral Alemi'nde." Huo Rulie bu dayanılamaz seviyede acımasız gerçekliği telaffuz ederken gözlerini hafifçe kapadı.
Bu kelimeler, orada olan bütün genç öğrencilerin kulağında beklenmedik bir top gibi patladı.
Şimdi İlahi Kral Alemi tam olarak neye sebep oldu? Kişi İlahi Musibet Alemi ve İlahi Öz Alemi arasındaki uçsuz bucaksız boşluğu körfez olarak hayal edecek olsaydı, İlahi Öz Alemi ile İlahi Kral Alemi arasındaki mesafe kesinlikle aşılamaz bir boşluk olarak tarif edilebilirdi.
Sadece alemler arasındaki boşluk olarak aşılamaz değildi, aynı zamanda güç ve statü olarak da aşılamaz bir boşluktu! Birisi bu aleme ayak attığı zaman bu, tamamiyle başka bir seviyeye yükseldiği ve tamamen başka bir dünyaya giriş yaptığı anlamına gelirdi.
Bütün Tanrılar Alemi'nin milyonlarca yıllık tarihi boyunca, var olan dahilerin sayısı gökteki yıldızlardan fazlaydı. Bu dahilerin çoğunluğu sadece birkaç on yıl içinde İlahi Öz Alemi'ne ulaşmayı başarmıştı. Ancak bu dahilerin çok büyük bir kısmı uzun süre boyunca İlahi Öz Alemi'nin zirvesinde takılı kalmıştı. Bazıları orada birkaç yüz yıl takılı kaldı, bazıları birkaç bin yıl, hatta bazıları on binlerce yıldan bile fazla süre takılı kaldılar ve sonuç olarak bazıları hayatları boyunca asla bu dar boğazdan çıkamadılar.
Dahiler bile böyle alçaltılmışken, sıradan kaynak gelişimciler hakkında bir şey söylemeye gerek bile yoktu.
Şimdilerde, bütün Doğu İlahi Bölge'nin genç nesli arasında, altmış yaşının altında İlahi Öz Alemi'nde onuncu seviyeye ulaşmış dört kişi vardı. Ancak kimse bu dört kişiden birinin bile bir altmış yıl daha geçtikten sonra İlahi Kral olamamış olmasını garip bulmazdı.
İlahi Öz Alemi genç nesiller için bütün alemlerin en üst olanı olarak görülüyordu. Ama kişi bir kere İlahi Kral olunca, Tanrılar Alemi'nde güçlü statüsü kazanmış sayılırdı. Daha alçak yıldız alemleri arasında, bir İlahi Kral bütün bir alemin yöneticisi olabilirdi ve o alemde yaşayan bütün canlılar bu hükümdara boyun eğmek zorundalardı. Orta yıldız alemleri arasında, bir İlahi Kral olağanüstü bir varlık olarak görülürdü. Ve en yüce üst alemler arasında bile, bir bölgenin derebeyi olabilecek kadar güçlülerdi.
Bu iki kelime, "İlahi Kral" basitçe bu kişinin Tanrı Alemlerinde kral olabilecek niteliğe sahip olduğu anlamına geliyordu.
Ve eğer İlahi Kral seviyesinde birisi genç nesiller arasından çıksaydı, bu cennetleri bile şok edecek bir "mucize" olarak görülürdü.
Her nasılsa, bu "mucize" şimdi bu anda herkesin gözleri önünde belirmişti ve orada olan herkesin gözleri ve zihnine şiddetle saldırıyordu.
"İlahi Kral Alemi... Bu... Bu..."
"Otuz yaşında bir ilahi Kral, nasıl... Bu nasıl mümkün olabilir?” Bir alt Alem Kralı, boşluğa hayret içerisinde bakarken, sanki uyuyakalmış gibi geveledi. Sonunda İlahi Kral olana kadar altı bin yıl boyunca kendini zorlayarak geliştirmesi gerekmişti ve kendi yıldız alemindeki tek İlahi Kral oydu, kendi dünyasında rakibi olmayan ve herkesin biat ettiği tek kişiydi. Ama şimdi baktığı adam, daha yeni otuz yaşına girmişti...
Luo Changsheng yavaşça yaklaşırken İlahi Kral Alemi'ne ait bir aura da peşinden geldi ve kıyaslanamaz biçimde ortadaydı...
Bu Kutsal Tanrı Savaşı sırasında tekrar tekrar derinden sarsılmışlardı. Bu özellikle Yun Che ve Luo Changsheng'in kendilerini inanılmaz uçlara ittikleri mücadele için geçerliydi. Bu neslin en büyük Doğu İlahi Bölge'nin Tanrı Çocuklarının yeteneklerinin sonuna kadar sergilendiği bir mücadeleydi. Sonuç olarak, mücadelenin etkisi tanık olan herkesi hayrete düşürmüştü ve bugün burada olan kişilerin kalplerinde ve akıllarında hâlâ güçlü şekilde hatırlanıyordu. Ancak hiç kimse bu Kutsal Tanrı Savaşı'nın sonunda daha da büyük bir sürpriz ile karşılaşacaklarını hayal etmemişti.
"Otuz yaşında bir İlahi Kral... Bizim Doğu İlahi Bölge'de daha önce hiç böyle bir kişi var mıydı?"
"Kral Diyarları boyunca aktarılmış benzersiz "miraslar" haricinde, kesinlikle bir kişi bile bulamazsınız. İtina ile bütün Doğu İlahi Bölge tarihini incelesen bile sonuç değişmezdi."
"Luo Changsheng... Ah, bu hakikaten eskiyi aşan ve yeniyi hayrete düşüren bir mucize yarattı. Bu artık savaşılmasına gerek olmayan bir savaş." Dedi, bir Orta Alem Kralı, derince iç çekerek.
Luo Changsheng gelmişti ancak Kutsal Saçak Alemi'nin oturması gereken yere gitmedi. Bunun yerine, nazikçe aşağı yüzülüp doğrudan Sunulmuş Tanrı Sahnesi'ne varmadan önce gökyüzü boyunca yavaşça gezindi.
Herkesin bakışların onun figürüne odaklandı ve bu bakışlar hayret, takdir, tutku, şok ve kuşku doluydu. Bu bakışların bir kısmı aynı zamanda sanki korku ve huşu içinde ilahi bir figüre bakıyorlarmış gibi küçük ve alçak hissediyordu... Çünkü karşılarında sadece otuz yaşında bir İlahi Kral duruyordu!
Luo Changsheng kafasını kaldırmış şekilde orada dururken, ellerini arkasında birleştirdi. Bütün izleyicilerin yoğun bakışları altında, aurası su gibi berraktı. Yakışıklı suratında çarpık bir gülümseme vardı ve gözleri tamamen bulutsuzdu... Doğrusu, bugün rakibi olacak adama bir kere bile dönüp bakmamıştı.
İlahi Kral Aurası altında, kafasının üzerinde zaten belirsiz olan ışık halkası hızlıca kıyaslanamaz biçimde sönük hale geldi. Doğrusu, orada bulunanların çoğu bu olaylar tarafından öylesine sarsılmış ve şok olmuşlardı ki neredeyse Yun Che'nin varlığını unutmuşlardı.
"İlahi Kral... Düşünmesi bile... Bir İlahi Kral..." Shui Yingyue'nin güzel göz bebekleri, gözleri hafifçe titremeye devam ederken, sertçe daraldı.
Shui Meiyin'in dudakları hafifçe sarktı ve çok uzun bir süre hiç ses çıkarmadı.
Bu kısa süre içerisinde, Kutsal Saçak Alemi, Luo Changsheng'in zorla darboğazını aşmasını sağlayan özel bir tür öz ilacı kullanmış olabilir miydi? Kutsal Saçak Alemi kaybetmekten hiç haz etmiyor, değil mi? Shui Yinghen haykırdı. Kişinin yetişimini zorla hızlandıracak bir şey dış güçlerin kullanımıyla mümkündü ancak bu aynı zamanda kişinin gelişme yeteneğine de zarar verirdi. Yani bu durum, yumurtalarını almak amacıyla bir tavuğu öldürmeye benzetilebilirdi.
“Hayır.” Dedi, Shui Qianhang, yavaşça kafasını sallayak, "Kutsal Saçak Alemi'nin Luo Changsheng'e böyle bir şey yapmış olması mümkün değil. Dahası, Luo Changsheng'den yayılan İlahi Kral aurasında bir parça bile dengesizlik ya da sığlık yok. Tam tersine aurası o kadar dengeliydi ki, hayranlık uyandırıcıydı. Bu yalnızca doğal bir buluş değil, aynı zamanda yalnızca uzun süre hazırlık ve birikim yapıldıktan sonra yapılabilecek bir buluştu. Bunun kusursuz bilgi ve hazırlık sayesinde ulaşılmış mükemmel bir atılım olduğu söylenebilir."
"Eğer tahminim doğruysa." Dedi, Shui Qianhang, gözleri hafifçe ışıldı, "Luo Changsheng uzun süre önce İlahi Kral olmuş olmalı ancak ustası Luo Guxie onu zorla bastırıp, yükselişine izin vermemiş."
“Ne?” Shui Yingyue kafası hızlıca yukarı dönerken ürkmüş bir ses çıkardı.
"Luo Guxie garip ve eksantrik bir mizaça sahip olsa bile, onun kaynak yolu konusunda sahip olduğu anlayış çok az kişinin sahip olabileceği bir şey. Luo Changsheng'in mevcut başarılarının çoğunun, Luo Guxie sayesinde olduğu söylenebilirdi. Bu son savaş, artık savaşılmasına gerek olmayan bir savaşa dönüştü." Kalbi pişmanlık dolu olan Shui Qianhang, "Yun Che tamamen iyileşmiş olsa da, aurasında hiçbir belirgin değişiklik görülmedi." dedi. Luo Changsheng ise cesur yeni bir dünyaya doğrudan giriş yaptı. İlahi Öz Alemi'nin zirvesi ile İlahi Kral Alemi arasındaki fark sadece yarım adım olsa da, bu yarım adım sayısız kaynak gelişimcisinin geçmekte başarısız olduğu devasa bir uçurumdur. Bu iki insan arasındaki fark hepinizin o yüksekliklere çıkınca doğal olarak anlayacağınız bir şey."
"İkisi aslında eşit seviyelerdeydi ancak şimdi ikisinin arasında dünyalar kadar fark olduğunu söylemek gayet makul. Şimdi İlahi Kral olmuş Luo Changsheng Yun Che'yi yenmek istiyorsa... Bu onun için parmaklarını şıklatmak kadar kolay olurdu! Yun Che daha çok garip ve muazzam tekniklere sahip olsa da, oyunun bu aşamasına kazanma şansı hiç yok."
Bunlar bir İlahi Usta'nın sözleriydi, tartışılmaz bir kesinlik ile söylenmişlerdi ve yoruma açık değillerdi.
"Hmph, bir önemi yok!" Mutsuzca burun çeken Shui Meiyin burnunu yukarı döndürdü, "Büyük Kardeş Yun Che şimdi Luo Changsheng'i yenemiyor olsa bile bu sadece geçici bir şey. Gelecekte kesinlikle Luo Changsheng'den daha güçlü olacak... Hatta çok çok daha güçlü olacak."
Shui Yinghen kendi kendisi mırıldanırken kafası aşağı düştü, "Eğer durumun öyle olacağını bilseydim o Mutlak... Oh!"
Elleri hızlıca ağzını kapatırken Shui Yinghen'in bütün vücudu titredi. Bütün alnı ter kaplandı... Ama şanslıydı ki Shui Qianhang tamamiyle Luo Changsheng'e odaklanmıştı ve kalbi hengane içindeydi, bu yüzden Shui Yinghen'in ağzından kaçırdığı kelimeleri duymadı.
"Otuz yaşında bir İlahi Kral ve bunu "miras" yoluyla değil, doğal olarak elde etti hem de." Ejderha Hükümdar takdir ile iç çekti, "İnsan ırkının potansiyeli gerçekten de şok edici."
“Heh heh.” Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru kıkırdadı, "Böyle genç bir yaşta İlahi Kral olmayı başarmak, bu benim Doğu İlahi Bölge'mde daha önce hiç olmamış bir şey. Kutsal Saçak Alemi bu sefer bize gerçekten de hayret edici ancak hoş bir sürpriz armağan etti."
"Hmmm, o zaman gerçekten de tebrik etmek zorundayım." Dedi, Tanrı İmparator Shitian, sinirli bir şekilde. Sesinden açıkca memnuniyetsizlik ve kıskançlık duyulabiliyordu. Çünkü Doğu İlahi Bölge şimdiye kadar hiç otuz yaşında İlahi Kral çıkarmamış tek bölge değildi. Onun Güney İlahi Bölge'si de şimdiye kadar hiç böyle bir yetenek üretmemişti.
“Heh heh.” Ancak, Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru bu kelimelere hiç sinirlenmemişti. Garip bir ışık gözlerinde parlarken yüzüne bir gülümseme geldi. Otuz yaşında bir İlahi Kral'ın karşısında onun gibi bir varlık bile tamamen sakin kalamıyordu.
"Görünen o ki daha önce sahip olduğum his yanlış değilmiş." Ejderha Hükümdar aniden homurdandı, "Çok daha önce İlahi Kral olabilirdi ancak kaynak damarlarına bir kısıtlama yerleştirilmiş. Sonuç olarak, yükselmesine izin verilmemiş, belki de bu nihai yükselişine doğru şekilde hazırlanması içindi. Belki de bu kısıtlamayı yerleştiren kişi, ışığının fazla parlak olmasından dolayı gereksiz bela getirmesinden korkmuştur."
Ejderha Hükümdar'ın sözlerinin arkasındaki anlam yeterince açıktı. Orada bulunan herkes "gereksiz bela" kelimelerinin ne anlama geldiğinin gayet farkındaydı.
Luo Changsheng Doğu Bölgesi'nin Dört Tanrı Çocuğu'nun başı ve kendi neslinin bir numaralı insanı olsa da, sonuçta onunla kıyaslanabilecek Jun Xilei, Shui Yingyue gibi kişiler de vardı. Ancak daha da erken bir yaşta İlahi Kral olsaydı... O zaman kesinlikle başka insanlarda derin bir kıskançlık uyandırmış olurdu.
Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru başını hafifçe salladı.
"Ah, bu çok kötü." Ejderha Hükümdar hafifçe iç çekti ve bu iç çekiş orada bulunanların kalbinde de yankılandı... Ve hepsinin kalplerinde Yun Che için derin bir acıma duygusu belirdi. Aynı zamanda heyecan verici ve muazzam olması gereken bir son düello için pişmanlık hissettiler.
Seyircilerin atmosferi tamamen değişmişti. Önceden var olan hararetli beklenti şimdi tamamen yok olmuş ve yerini derin bir şok ve pişmanlık hissine bırakmıştı. Bu Kutsal Tanrı Savaşı'nın son düellosuydu, aynı zamanda Kaynak Tanrı Toplantısı'nın sonunun yaklaştığını işaret eden savaştı ancak bu kavga daha başlamadan, oradaki herkes sonunun nasıl olacağını görebiliyordu.
Mücadelenin yaşannıp yaşanmamasının artık bir önemi yoktu.
Saygıdeğer Qu Hui Sunulmuş Tanrı Sahnesi'nin üzerinde havada durdu, bakışları bütün mekanı kesiyordu, "Bugün Kutsal Tanrı Büyük Finali'nin ikinci mücadelesi gerçekleşecek, bu mücadele aynı zamanda bu etkinliğin sonu olacak! Bugünün galibi bu seferki Kaynak Tanrı Toplantısı'nın birincisi olacak ve buradaki bütün Tanrı Çocukların başı olarak atanacak. Kaybeden kişi ikinci olacak ve benim Doğu İlahi Bölge'min genç neslinin gururu olarak görülecek."
"Dahası, bugün tacı kazanan kişi, katılan kral diyarlarından bir yetişim sanatı seçebilecek, bu daha önce hiç verilmemiş bir ödül! Bunu kaçırmak istemiyorsanız, elinizden gelenin en iyisini yapın!"
Saygıdeğer Qu Hui'nin bakışları yana döndü ve Kar Şarkısı Diyarı'nın oturduğu yere dönüp, "Vakit geldi." dedi. "Yun Che, Sunulmuş Tanrı Sahnesi'ne girebilirsin."
Saygıdeğer Qu Hui'nin ses tonu son derece düzdü. Yun Che basitçe pes etse kesinlikle hayal kırıklığına uğramış hissederdi ama aynı zamanda bu karar onu hiç şaşırtmazdı.
Bütün izleyicilerin bakışları bu anda Yun Che'ye döndü, aynı zamanda çok fazla hafif iç çekişler ve sessiz mırıldanmalar duyulabiliyordu.
"İlahi Kral Alemi" kelimelerini duyduğundan beri Yun Che ağzını açmamıştı ve gergin kaşları da bir saniyeliğine olsun rahatlamamıştı.
Şimdi, Luo Changsheng'in aurasının kaçıncı seviye olduğunu bile sezemiyordu, çünkü Luo Changsheng'in vücudundan bir parça bile kudret yayıldığını hissedemiyordu. Doğrusu, orada duran kişi Yun Che için bir gram kaynak enerjisine bile sahip olmayan çelimsiz bir alim gibi görünüyordu, sanki bir tavuğu bile yolamayacak kadar zayıf gibiydi.
Sonuç olarak, Yun Che kalbine muazzam bir ağırlık binmişçesine nefes almakta zorlanıyordu.
Bütün süreç boyunca Luo Changsheng ona bir kere bile bakmamıştı ve bunun bir çeşit küçümseme olduğu gayet açıktı... Ama Yun Che ona kitlenince baskın şeytani bir alanın varlığını hafif bir şekilde hissetmeye başladı.
Sayısız yıldızın altında, Yun Che yavaşla kalkmaya başladı.
"Yun Che!" Diye haykırdı Mu Bingyun aciliyetle.
Yun Che'nin vücudu hafifçe titredi ama yine de Sunulmuş Tanrı Sahnesi'ne inmek için gökyüzüne yükseldi.
Mu Bingyun, Yun Che'yi pes etmeye ikna etmeyi denemedi bile, çünkü böyle bir şeyin asla gerçekleşmeyeceğini biliyordu. Tam da bu yüzden, kalbinde derin bir endişe hissi birikmeye başlamıştı.
Burada, Yun Che'nin Kaynak Tanrı Toplantısı'na neden katıldığını bilen tek kişi oydu ve sadece o Yun Che'nin bu aşamaya ulaşabilmek için ne kadar acı ve zorluk çektiğinden haberdardı...
Ama şimdi sona gelmişken, hedefinden sadece bir adım uzaktayken, kader ona çok acımasız, kaprisli, çaresiz bırakacak şakayı oynamıştı.
O zaman Yun Che nasıl mevcut durumundan nasıl memnun olabilirdi... Şimdi Yun Che'nin kalbinde dönen henganeyi ve böyle acımasız ve insafsız baskıya nasıl dayandığını hayal bile edemiyordu.
"Ah, neler oluyor böyle. Bu velet Luo Changsheng... Ah, bu gerçekten sinir bozucu!" Dedi, Huo Rulie ağzını açarak.
"Saray Ustası Bingyun.” Konuştuğu sırada Yan Juehai'nin kaşları sıkıca çatıldı, "Düellonun hâlâ başlamamış olmasından faydalanmalıyız ve derhal Yun Che'ye mağlubiyetini kabul etmesini öneren bir ses iletmeliyiz. Luo Changsheng çoktan İlahi Kral oldu, bu yüzden Yun Che kazanmak için hiçbir şansı olmadığının farkında olmalı. Bu durumda mağlubiyetini itiraf etmesinde utanç verici bir durum yok ama eğer ısrar ederse... Korkarım ki Luo Changsheng bu fırsatı intikam almak için kullanacak."
Mu Bingyun:
"Bu... Bu olamaz değil mi?" Huo Poyun belirtti, "Luo Changsheng muazzam güçlü olsa da, aynı zamanda kültürlü ve ılımlı doğasıyla bilinen biri. Kesinlikle abisi Luo Changan gibi birisi değil, o yüzden böyle bir şey yapmak... Dahası şu an burada toplanmış herkesin önünde."
"Hayır, Yun'er, anlamıyorsun." Dedi Huo Rulie, kaşları derince çökmüşken, "Eğer daha önce hiç mağlubiyet almamış birisi kaybederse, bu mağlubiyetin üzerindeki etkisi inanılmaz derecede büyük olur. Dahası, normalde su gibi sakin ve kibar olan birisi gerçekten başkasına karşı kin beslerse, o kişi çıldırmış vahşi bir hayvandan bile daha korkutucu bir şeye dönüşmüş olur."
"Dahası, bugün Luo Changsheng'in bana verdiği his... Garip hissettiriyor."
"Ah..." Huo Poyun'un ağzı açıldı ve suratına sersemlemiş bir ifade hakim oldu.
Mu Bingyun'un göğsü yükseldi ve buz gibi gözlerinde donuk bir endişe ifadesi oturdu. Ancak, yumuşak ve ince bir sesle konuşup Yun Che'ye sesli iletişim göndermemeye karar verdi, "O bunun gayet farkında. Ama o... Dinlemeyecek."