Mutlaka Kazanmalıyım Düşüncesini Yenin
Josef Kirschner
"Kazanmak için mutlaka bir kaybedene ihtiyaç duyan kişi asla gerçek bir
muzaffer olamaz". İş böyle olunca kişinin tek rakibi kendisi olur. Ancak
kişi kendisiyle giriştiği savaşta, bir konuda daha galip gelmek zorundadır.
İşte bu da insanın doğasından gelen "kayıtsız şartsız, durum ne olursa olsun
kazanmak arzusu"dur.
Efsaneleşmiş bir sigara tiryakisi olan 194045 dönemi
İngiltere Başbakanı Sir. Winston Leonard Churchill şöyle demiş: "Gelecek yıl
gerçekleştirilmesi uygun düşen bir işi bugün yapmaya kalkışır, şansınızı
zorlarsanız, normalin iki kat üstünde enerji harcar, masrafa ve maalesef
hedeflenen başarının da en fazla yarısını elde edebilirsiniz. İyisi mi, siz
uygun zamanı ve uygun koşulları büyük bir sabırla bekleyin, kendinizi de
hazır hissettiğiniz an eyleme girişin. Göreceksiniz, başarı kendiliğinden
gelip sizi bulacaktır."
Eğer Sir Winston tüm bunları gerçekten dediyse, hiç
şüphesiz o, savaşmadan kazananlar sınıfına dahildi. Çünkü onun farkına
vardığı bir gerçek vardı: "Hiçbir güç" mutlak ve çabucak "başarı elde etme
arzusu" kadar başarıyı engelleyemez. Bize düşen ise bu tehlikeli baskıya
karşı savaşmaktır. Unutulmamalıdır ki bir çok savaş sabırsızlık içinde
bekleşen ve yeterince hazırlanmamış olmalarına rağmen zafere koşmak için
yanıp tutuşan insanlar yüzünden kaybedilmiştir.
Elbetteki güçlü, cesur ve atak olmak pek çok şeye
muktedir kılar bizleri. Ama bunlar zafer elde etmek için yeterli değildir.
Sıkı bir yumruk darbesiyle düşmanınızı yere
serebilirsiniz. Fakat böyle davrandığınızda düşmanınızı onunla mücadele
ederek mi yenmiş oluyorsunuz?
Yere serilen düşmanınızın toparlanır toparlanmaz ilk
aklına gelecek düşünce bunu size nasıl ödeteceğidir.
Belki hiddetli bir şekilde yumruklarını sıkar ve hemen
üzerinize yürümeye başlar. Ama daha tehlikeli tipler de vardır ki, onlar
öyle hemen saldırıya geçmezler. Sizin zayıf bir anınızı kollarlar ya da tam
siz arkanızı dönüp rahat bir şekilde yürümeye başlamışken sizi arkadan
vururlar.
Nasıl, muzaffer zaferinizin sonucunu beğendiniz mi?
Maalesef bu, başı ve sonu belli olmadığı gibi, ne kadar süreceği de meçhul
bir savaştan başka bir şey değildir. Neden mi? Ne de olsa siz zaferi sadece
kendinize layık gördüğünüz için asla yenilgiyi kabullenmeyecek ve savaşıp
duracaksınız. Bu da gösteriyor ki; "ille de ben kazanayım" düşüncesi size
hükmediyor, size galip geliyor. Kazanmanıza imkan ihtimal olmayan hallerde
dahi yenilgiyi kabullenmiyor, bu düşüncenizin altında eziliyorsunuz.
"Savaşmadan kazanmak" sanatını kavramak ve yaşamınıza
adapte etmek istiyorsanız, mutlaka "ille de ben kazanırım türü
düşüncelerinizi yenmeniz gerekiyor. Ve şunu da kendinize prensip edinin:
"Doğru zaman geldiğinde, hak edilen zafer de kendiliğinden gelecektir."
Bu prensibe sadık kaldığımızı farz edelim ve doğru
zamanı kollayalım. Ama buna rağmen başarısız olmamız da mümkün. Neden mi?
Aşağıda sayacağımız üç durumdan birinin sizin için geçerli olması yeterli
bir neden.
Birinci durum:
Kendimizi olduğumuzdan daha değerli zannetmemiz,
dünyanın kendi etrafımızda döndüğünü düşünmemiz.
İkinci durum:
Koskoca kainatın içinde küçücük, değersiz bir nokta
olduğumuzu düşünmemiz.
Üçüncü durum:
Ne istediğimizi, hangi yolda olduğumuz bilmeyip,
amaçsızca, kararsızca bir karmaşa içinde yaşamamız.
"İlle de ben kazanayım" türündeki dürtü ve
düşüncelerinizi yenmenizin bir tek yolu var; kendimizi kainatın büyük
düzeniyle uyum içinde tutmak.
Yoksa bu karmaşık görünen iddiamız sizlere, aslında
neden bahsettiğini bilmeyip de karışık laflar, zor cümlelerle bunu gizlemeye
çalışan bir üniversite profesörünü mü çağrıştırdı?
Kısaca belirtelim: Yolunuz amacınızdır. Bu demek oluyor
ki; eğer doğru yoldaysanız amacınıza da kendiliğinden ulaşacaksınız. Yani
baskı ve zora koşma yok. Peki doğru yolu nasıl bulursunuz?
Ne yazık ki bu sorunun bir tek ve sıradan bir cevabı
var:
"Ulaşmak istediğimiz amaca tamamıyla uyum gösteren yol,
doğru yoldur."
İşte size bir örnek:
5 Ekim 1936 tarihli bir pazar gününde Paris'te
alışılmışın dışında bir boks müsabakası gerçekleşmiştir. AvusturyalI Ernst
Weiss, rakibi İspanyol Fortunato Ortega'nın elinden hafif siklet boks
şampiyonluğu ünvanını almayı amaçlıyordu.
Tam sekiz raund boyunca nefesleri kesilerek bu amansız
mücadeleyi seyretti izleyiciler. Hiçbiri böylesine bir karşılaşmaya daha
evvel tanık olmamıştı. Kimsenin fazla tanımadığı Weiss ringde sanki transa
geçmişti, öylesine ilerliyordu amacına. Rakibi, büyük Ortega aralıksız bir
şekilde yumruklarım savuruyordu ama sürekli bir oraya bir buraya hareket
ederek kendisini kışkırtan Weiss'e bir türlü isabet ettiremiyordu
yumruklarını. Weiss Ortega'ya adeta meydan okuyordu.
Birdenbire olay öyle bir boyuta geldi ki, sağ elini
arkasına saklayan Weiss, tek bir vuruşla ve sol eliyle, 210 maç görmüş
profesyonel Ortega'yı yere seriverdi.
Halk sonunda rahat bir nefes alabilmişti. Yeni Avrupa
Şampiyonu Avusturyalı Weiss'di. Daha sonra Weiss bu ünvanını iki ayrı
siklette daha elde etti.
"Savaşmadan kazanmak"ı sanat diliyle ifade edecek
olursak, Avusturyalı boksör bu müsabakada kendisiyle ve diğer tüm
faktörlerle tam bir uyum içindeydi. Rahattı, öfkesizdi, rakibinin
yumruklarına hedef olmamak için ustaca hareket etti ve sonunda rakibini
yordu. İşte rakibinin bu zayıf anını yakalayan Weiss onu böylece mağlup
etmiş oldu. En önemlisi, Avrupa Şampiyonu olmak gibi bir amacı vardı ve
amacına tam anlamıyla konsantre olmuştu. Sonunda zafer de kendiliğinden onu
buldu.
Bu müsabakaya kadar Avrupa Şampiyonluğu ünvanını
korumuş olan Ortega ise "mutlaka ben kazanmalıyım" düşüncesinin baskısı
altında ezildi. Bu zaafından yararlanan Weiss ise Ortega'yı mağlup etti.
Eğer bir takım basit formül ve iddialar ya da boks
sporu sizi hiç mi hiç ilgilendirmediyse de ancak yine de "savaşmadan
kazanmak" becerisini öğrenmede kararlıysanız, kafanızda bazı noktaların boş
kalmaması için birkaç değişik açıklama daha sunmak istiyorum sizlere.
"Mutlaka kazanmalıyım, ben kazanmalıyım" gibi baskı
altına alan düşüncelerle mücadele edip, onları yenmenin bir tek şartı var, o
da, kendinizle, amacınızla, amacınıza ulaştıracak yolla ve kainatın büyük
düzeniyle tam bir ahenk içinde bulunmaktır.
Sizlerin de bildiği gibi "savaşmadan kazanmak" becerisi
iç disiplin ister. Bu iç disiplin anlayışı içerisinde, her oyuncu kendi
şahsına uyum gösterecek doğru zaman, doğru yer, doğru koşulları yakalamalı
ve ondan sonra faaliyete geçmelidir. Ancak bu sağlanırsa hakiki bir
başarıdan söz etmek mümkün olur.