Sih dini 16. yüzyılda ortaya çıktı. Nanak adlı ilk Sih Guru, Hindu toplumunun hastalıklarını ortadan kaldırmak ve ‘saf’ ve lekesiz olması gereken bir din ortaya çıkarmak istedi. Buna göre, Hindu toplumunun hastalıklarını ortadan kaldırmaya çalışan Sih dini ortaya çıktı. Sih inancının kurucusu Guru Nanak, büyük bir ruhani zekaya sahip bir adamdı. Ayrıca dört sefer yaptı ve Mekke, İstanbul’dan Sri Lanka’ya dünyanın uzak bölgelerine seyahat etti. Sati, purdah ve çok eşliliğe karşı vaaz verdi.
Nanak, bunları toplumun bir sapması olarak gördü ve gitmelerini istedi. Pek çok mısrası ve ilahisi düşüncesine tanıklık ediyor. Ancak Nanak’ın ölümünden sonra, Sih bilim adamları tarafından bu uygulamaların Sihizm’de nasıl yeniden ortaya çıktığı hiçbir zaman açıklanmadı. Pek çok bilim insanı bu gerçekleri gözden kaçırıyor. Ancak Sih Guru’lardan en az dördünün çok eşliliği uyguladığına dair tarihsel kanıtlar, istenebilecek bir şey değildir. Sih Guruları o zamanlar zamansal ve dini liderlerdi ve onların bu eylemleri Sihlerin genel olarak kafasını karıştırmış olmalı. Guru’lardan birinin sekiz eşi olduğu ve en şanlı Guru Gobind Singh’in üç eşi olduğu gerçeğini nasıl haklı çıkarıyorlar?
Takipçilerinin birçoğunun aynı zamanda birden fazla eş almış olması mantıklıdır. Belki de bunun nedenlerinden biri, bu dönemde ister Müslüman ister Hindu olsun, Hindistan kültürünün çok eşlilik kavramına inanmasıdır. Guruların birden fazla karısı olması için başka bir dünyasal neden düşünemezsiniz, Nanak bunu açıkça yasaklamıştı.
Sati uygulamasına gelince, hikaye benzer. Guru Nanak, Sati’den nefret etti ve şiddetle ona karşı vaaz verdi. Yine de Sih imparatorluğu kurulduğunda bu gelenek çok yaygındı. Bu geleneğin tamamen yasaklandığı Pencap’ı ilhak ettiklerinde yalnızca İngilizlerdi. Bu karının ölmüş kocasının ateşinde yanma geleneğinin yaygınlığına kimse itiraz etmiyor. Maharajah Ranjit Singh kraliçelerinin hepsinin Ranjit Singh’in ateşinde zorla yakılması üzücü. Bu siyah bir eylemdir ve herkes tarafından ve muhtelif kişiler tarafından kınanmayı hak eder, ancak çoğu Sih bilim adamı garip bir sessizliği sürdürür. Sadece bir kraliçe ateşin bu iğrenç ucundan, Rani Jindan’dan – çocukken olduğu gibi kurtulmuştu. Böylece Sih dini, Hindu düşüncesinin şeytani kıskacına düştü. Nanak’ın dilediği şey geri alındı. Kast sistemi de başını kaldırdı ve sonuçta Nanak’ın idealleri sona erdi. Bu davranışlara kimse göz yumabilir mi?