nasıl mutlu olacağını hatırlamıyorum
ben kıskancım. Seni kıskanıyorum, sanki bir şey size gerçekten neşe getiren sanki çok mutlu ve gülüyor. Seni gerçekten kıskanıyorum, kim ne yaptığını ve hangi amaçla olduğunu biliyor. Herhangi bir sıkıntıya katlanıp sadece sevdiğiniz için şaşırtıcı şeyler yapmayı başaran siz olmak istedim. Hayatını maksimum kapasitede yaşayan sen olmak istedim.
Kendime sürekli yalan söylüyormuşum gibi hissediyorum. sadece kendime bunları tamamlamak için çok şey yapmam gerektiğini söylüyordum. ama görevi tamamlayarak kendime ne alacağımı sormadım. her zaman meşgulüm ve aynı anda birkaç şey yapıyorum gibi görünebilirim, ama neden kendimi meşgul tuttuğum hakkında hiçbir fikrim yok. Bir prensibim var, her zaman bir şeyler olmalı, yoksa hepsi parçalanacak ve aslında beni öldürecek.
nasıl gülümseyeceğini, nasıl gülüleceğini, nasıl rahatladığını biliyorum. ama nasıl 'mutlu' olursun? sanki neredeyse her şeyi hissetmeme yer yokmuş gibi. öfke ve yorgunluk hissettim, ama tekerlek ne zaman dönecek? Artık burada olmak istemiyorum.
neden hayatta olmalıyız? bir amacı olmalı. Tanrı'nın bize bu yoktan bir ruha sahip olma ayrıcalığını verdiğinden şüpheliyim. bu cehenneme benzeyen yerde depresyondan başka bir şey yapmalıyız.
Onlara güvenebileceğimi bilsem bile neden birisiyle gerçekten hiç güvenmediğimi bilmiyorum. ama bunu yapmak zor.
neden hala hayatta olduğumu gerçekten bilmiyorum.
biri bana 'hayaliniz nedir?' 'tekrar bir şeyler hissetmek' için cidden cevap verirdim.
şu anda meydana gelen pandemi dışında, kendimize bir yer verildiği için mutluyum. lütfen güvende ol.