16 Mayıs 2011 Pazartesi
Acıtır
Öyle işte, doğrudur bu. Anlayamadığın şeyler beynine takılı kancadır. Acıtır. Can acıtır.
Önce midende bir sıkıntı hissedersin. Bu sıkıntı güne huzursuz bir başlangıçla gelir. Bu sıkıntı tüm anılarla gelir. Ve sen her ne kadar kendine telkin versen de... Acıtır işte. Öyle bu.
Acıyor. Karşımdaki adam onunla bir iş görüşmesi yaptığımı zannediyor. İçimdeki kimliklerden biri beni yönetiyor ve işimde ne kadar da iyi olduğumdan bahsediyor ona. Oysa içimde birinin canı acıyor.
Tüm kimliklerim tek vücudu paylaşıyor. Midemdeki sancıyı her biri hissediyor. Hissettikçe kovanı bozulmuş arılar gibi vızıldayarak kaçmak istiyorlar ama yine içime çarpıyorlar. Duruyorlar.
Ve acıtıyor.
Can, acıtıyor. Çünkü acıyor. Acıyor ve acıtıyor.
Her şey geçmeye başlıyor zihninden. Mesela, ben aslında âşık olmak istemedim ki! Ne müthiş bir yalan söyledim, değil mi? Burnum uzadı.
Bugün canım acıyor, beni de acıtıyor.
Öyle işte. Böyledir bu işler. Hangi işler?
Can acısı içine içine işler.
Acıtır.
tâ