Papillomların nedenlerinin araştırılması uzmanlar için büyük endişe kaynağıdır. İnsan papilloma virüsünün (HPV) yaygın prevalansı ve onkojenik özelliklere sahip neoplazmaların artan tespit sıklığı, profesyonellerin ve insanlar arasındaki eğitim çalışmalarının yakın ilgisini gerektirir. Vücuttaki insan papilloma virüsü büyümeleri en sık genç ve orta yaşlı kişilerde tespit edilir ve bunu bir hastalık olarak tedavi etmek ve tedaviyi reddetmemek son derece önemlidir. Siğiller ve papillomlar, özellikle onkojenik riski yüksek olan bazı suşlar tehlikeli olabilir.
Ergenlik dönemindeki insan papilloma virüsü enfeksiyonu belirtileri, kadınların %15-30'unda tespit edilir. Erkek popülasyonda yaklaşık aynı miktarda HPV. Uzmanlar, aktif cinsel ilişkilerin başladığı ilk yıllarda, dokularda uzun süre herhangi bir semptom olmadan bulunan papilloma virüsünün enfekte olduğuna inanıyor. Stres faktörlerinin etkisi altında cilt ve mukoza zarları hasar gördüğünde patojen aktive olur ve papillomlar, siğiller ve kondilomlar aktif olarak ortaya çıkmaya başlar.
Papillom oluşumunun ana nedenleri
Tek bir doktor, papillomlara neyin neden olduğunu tam olarak söyleyemeyecektir. Çok fazla faktör kışkırtıcı olabilir. Ancak papillomların ana nedeni, HPV'nin insan vücuduna aktivasyonu veya birincil penetrasyonudur.
Papillomavirüs grubu, çok sayıda ilgili virüsü içerir. Kanserli tümörlere dönüşme yeteneğine sahipler, ancak yine - olumsuz faktörlerin etkisi altında:
- bağışıklıkta keskin bir azalma;
- zaten anogenital viral siğilleri olan partnerlerle seks yapmak;
- cilt ve mukoza zarlarında sık hasar;
- papillomların ultraviyole ışınlarıyla teması;
- hormonal bozuklukların oluşumu ve endokrin hastalıklarının gelişimi.
Kişi uzun yıllar vücutta papilloma virüsünün varlığından haberdar olmayabilir. Ancak papillomlar ortaya çıkarsa, virüsün türünü belirlemek, onkojenite derecesini değerlendirmek ve daha ileri tedavi taktiklerine karar vermek için kapsamlı bir muayeneden geçmek gerekir.
Papillomlar için risk faktörleri:
- cinsel partnerlerin sık değişmesi ve cinsel aktivitenin erken başlaması;
- genital papillomatoz belirtileri olan kişilerle yakın temas;
- bağırsak mikroflorasının ihlali, bağışıklık sisteminin aktivitesini baskılayan hastalıkların varlığı;
- immün yetmezlik durumlarının gelişimi;
- vitamin eksikliği;
- aşırı güneşlenme;
- hem belirli bir hastalığın seyri hem de doğal süreçlerle ilişkili hormonal bozukluklar - hamilelik ve menopoz.
HPV nasıl bulaşır?
İnsan papilloma virüsü enfeksiyonunun kutanöz formları ile enfeksiyon, esas olarak ev temasları yoluyla gerçekleşir. Bu gerçek, ortak kişisel hijyen ürünleri, ev eşyaları kullanıldığında siğil görünümü salgınlarının meydana geldiği durumlarla doğrulanır. En duyarlı olanlar okul öncesi ve okul çağındaki çocuklardır. Olgunlaşmamış bir bağışıklık sistemine sahiptirler, bu da ellerinde ve vücutlarında siğil yetiştirme olasılığını artırır.
Genital siğiller ve papillomlar yakın temas yoluyla bulaşır. İnsan papilloma virüsü enfeksiyonunun cinsel olmayan bulaşması da mümkündür. Genital siğiller, HPV'nin ağız boşluğunda yayılmasını tetikleyebilir ve solunum yolu papillomatozuna neden olabilir.
Papillomavirüsler, papillomların esas olarak epidermis ve mukoza zarları bölgesinde lokalizasyonunu açıklayan skuamöz tabakalı epiteli enfekte eder. Patolojik değişiklikler sonucunda dokular çekirdeksiz ve sitoplazmik organelsiz keratin pullarına dönüşerek büyümeye başlar.
Yavaş yavaş, virüs epidermise ve mukoza dokularına mikro hasar yoluyla bazal epitele nüfuz eder. Bir kişi, çatlaklara ve kesiklere özellikle dikkat etmeden, günlük yaşamda bu tür yaralanmaları kolayca alır. Ve bunlar tam olarak papilloma virüsünün vücuda nüfuz etmesine ve kendi kendine enfeksiyonun gelişmesine (tıraş sırasında) neden olan faktördür.
Papillomavirüsün girişinden sonra, özellikle viral DNA'nın en aktif olarak sentezlendiği dikenli tabaka için epidermisin hücrelerinde farklılaşma süreci bozulur. HPV öncelikle anogenital bölgenin derisini ve mukoza zarlarını etkiler. Daha az yaygın olarak, papilloma virüsü, gözlerin konjonktivası olan solunum yolu ve ağız boşluğunun dokularını kaplar.
Papillomun klinik belirtileri
Kuluçka süresi bir yıla kadar sürebilir, ancak ortalama olarak 3 ay sürer. Papillomlar onkojenik riski yüksek bir virüs tarafından provoke edilirse, 5 yıl veya daha uzun bir süre içinde malign displazi oluşur. Hastanın doku manyetize olmadan önce neoplazmları çıkarmak için zamanı vardır.
Çoğu durumda, papilloma virüsü enfeksiyonu kendini göstermez, ancak klinik öncesi belirtiler şeklinde kalır. Semptomlar büyük ölçüde neoplazmaların konumuna bağlıdır. Kozmetik bir kusur olan ve pratik olarak herhangi bir şikayete neden olmayan cilt papillomları, tedavisi en kolay olanıdır. Papillom büyükse, yaralanması kolaydır ve bu durumda tümör iltihaplanabilir ve kanabilir. Ancak papillomatöz büyümeler zarar görmese bile, olumsuz faktörlerin etkisi altında doku malignitesi riskini tamamen ortadan kaldırmak için bunları zamanında çıkarmak en iyisidir.
Genital papillomlar canlı klinik belirtilerle ayırt edilir. İlk olarak, mukoza zarında küçük ten rengi papiller büyümeler ortaya çıkar, ancak yavaş yavaş büyürler ve dışarıdan bir horozun tarağı veya karnabahar salkımına benzeyen oluşumlara dönüşürler. Eksüda, genital bölgedeki papillomlar arasında sürekli birikir, dokular uzun süre nemli kalır, iç çamaşırına sürtünme veya yakın temaslar sırasında kolayca zarar görürler. Ek olarak, mukoza zarının şişmesi ortaya çıkar, enflamatuar bir sızıntı oluşumu meydana gelir.
Papillomatous papilla, yukarıdan çok katmanlı epitel ile kaplanırken, bazal tabakanın hiperplazisi ifade edilir. Genital siğiller en sık cildin sürtünme yerlerinde görülür - labia frenulumu, klitoris, perine, vajina girişi. Erkeklerde genital papillomlar esas olarak sünnet derisinde lokalizedir. Üretra ve üretranın distal kısımlarında neoplazmalar ortaya çıkabilir ve üretrit semptomlarına ve idrar yaparken şiddetli ağrıya neden olabilir.
Genital papillomların aktif büyümesi, bağışıklık sisteminin aktivitesinde fizyolojik bir azalmadan muzdarip hamile kadınlarda hormonal bozukluklarla gözlenir. Doğumdan sonra, neoplazmalar genellikle kendi kendine kaybolur. Dev genital siğiller, sağlıklı dokuyu güçlü bir şekilde sıkıştırır ve yıkımlarına katkıda bulunur.
Tedavi prensipleri
HPV'yi tedavi etmek için yöntemler seçmeden önce, en azından yaklaşık olarak papillomların neden ortaya çıktığını ve hastalığın sık tekrarlanmasına neyin neden olduğunu belirlemek gerekir. Tedavi yöntemlerinin seçimine entegre bir yaklaşım teşvik edilmektedir. Uzmanlar, bağışıklık sistemini güçlendirmeye özel önem veriyorlar. Bu amaçla, immüno-düzeltici özelliklere sahip antiviral ajanlar reçete edilir.
Papillomavirüs enfeksiyonlarının tedavisi sadece tümörün kendisinin çıkarılmasını değil, aynı zamanda immün yetmezlik durumlarının düzeltilmesini ve doku hiperplazisine katkıda bulunan faktörlerin ortadan kaldırılmasını da içermelidir. Korunmasız yakın temaslar yoluyla bulaşan jinekolojik ve zührevi hastalıklarla birlikte ürogenital papillomlardan özellikle dikkat edilir.
Konservatif tedavi mutlaka immünomodülatörlerin ve antiviral ilaçların alınmasını içerir. Tedavinin etkinliğini artırmak için uzmanlar ilaçları bireysel olarak seçerler. İmmün uyarıcı özelliklere sahip antiviral ilaçlar, epitel hücrelerinde ve mukoza zarlarında papilloma virüsü ve hiperplastik süreçlerin daha fazla büyümesini engeller.
yıkıcı tedaviler
Papillomların yok edilmesi kimyasal (triklorasetik asit veya özel ilaçlar kullanılarak) ve fiziksel (lazer pıhtılaşması, elektrocerrahi, radyo dalgası yöntemleri, kriyoterapi) olabilir. Doktor, tümörün yeri, neoplazm sayısı, HPV suşu ve diğer önemli faktörleri dikkate alarak papillomatöz büyümeleri gidermek için özel bir yöntem seçer.
Papillomları çıkarmanın yıkıcı yöntemleri, antiviral ajanların kullanımı ve immüno-düzeltici tedavi ile birleştirilir. Bir neşter ile cerrahi eksizyon, sadece büyük papillomlarda ve doku malignitesi şüphesinde veya minimal invaziv cerrahi tekniklere kontrendikasyonlar varsa gerçekleştirilir.
Papillomların ortaya çıkmasının önlenmesi
Predispozan faktörlerin etkisi ortadan kaldırıldığında ve antiviral tedavinin seyri yapıldığında, papillomların çıkarıldıktan sonra yeniden ortaya çıkma riski minimumdur. Hastalığın tekrarını önlemek için cilt ve mukoza zarlarında yaralanmalardan kaçınılması ve hasar meydana gelirse derhal antiseptik tedavi ve yara iyileştirici ajanların kullanılması önerilir.
Ayrıca, genellikle insan papilloma virüsünün aktivasyonunu tetikleyen cinsel yolla bulaşan hastalıklardan ve ilişkili ürojinekolojik patolojilerden mümkün olduğunca korunmak gerekir. Sertleştirme de dahil olmak üzere mevcut yöntemlerin yardımıyla, HPV'nin aktif üremesini engelleyen bağışıklık sisteminin gerekli aktivitesini korumak mümkündür. Bağışıklık durumu büyük ölçüde diyetin kalitesine bağlı olduğundan, sağlıklı bir diyet ilkelerine uymak önemlidir.