Romeo ve Juliet Masalı Kaynağını şüphesiz bir ilkçağ anlatısından alan bu masal Efes’li Ksenophon, Massuccio da Salemo (1476) ve Boccaccio (Dekameron, IV, 10) tarafından da işlendikten sonra 1530’a doğru Vicentino Luigi da Porto’nun hikayesiyle son şeklini aldı.
Konu kısaca şöyledir: Dante Araf’ın altıncı bölümünde adlarını andığına göre gerçekte yaşadıklarından şüphe edilmemesi gereken Verona’lı Montecchi ve Cappelletti aileleri, her ikisi de ghibellini oldukları halde, efsaneye göre, aralarındaki eski bir siyasi kinden ötürü birbirlerine düşman kesilmişlerdi.
Montecchi’lerin oğlu Romeo ile Cappelletti’lerin kızı Giulietta birbirlerini sonsuz bir aşkla severek gizlice evlenirler. Ama ailelerinin durumu yeryüzünde mutlu olmalarını önlediği için sonunda kurtuluşu ölümde bulurlar.
1553’te Clizia takma (kadın) adını kullanan birinin şiir haline getirdiği bu konuyu 1554’te Bandello, 1562’de de İngiliz şairi Arthür Brooke yeniden ele aldı. Verona’daki mermer bir tabutun Juliet’in tabutu olduğu hala söylenir.