Yeni bir makaleye göre, yeni bir model, ekipler halinde birlikte çalışan üniversite öğrencilerinin kendilerini daha fazla dahil hissetmelerine yardımcı olabilir.
Iowa State Üniversitesi Greenlee Gazetecilik ve İletişim Fakültesi profesörü Joel Geske, öğrencilerine bir takım projesinden veya sınıf tartışmasından ayrılma hissi hakkında bir soru sorduğunda, cevaplarında ortak bir tema ortaya çıktı:
- “Kişilik farkı nedeniyle dışlanmış hissettim… ve kendimi görünmez hissettim”
- “Benim fikrim o kadar değerli değildi ya da siyah bakış açısını vermem bekleniyordu.”
- “Öğretmen, insanları ilkokuldaki bir oyundaymış gibi gruplar seçtiler. Son seçilenlerden biri olmak, kendimi çok dışlanmış hissetmeme neden oldu. ”
- “Yaşımdan dolayı kendimi dışlanmış hissetmiştim, atanan gruplarda çalışırken sınıfta en yaşlı olmak, konularım hakkında çok az bir farkındalık vardı ve benimle etkileşime bile girmeye çok az ilgi duyuyordu.”
Çeşitliliği ve sınıfa dahil edilmeyi değerlendirmek için tasarlanan anket değişime ihtiyaç duyulduğunu gösteriyor. Geske, anketi Liberal Sanat ve Bilimler Fakültesi'nin çeşitlilik ve dahil etme komitesi başkanlığında yaptı.
Anket üniversiteye özel olsa da, Geske diğer üniversitelerdeki öğrencilerin ve hatta iş yerindeki çalışanların da benzer yanıtlar vereceğini söylüyor. Kendini dışlanmış hisseden veya değer vermeyen öğrencilerin tekrarlanan yorumlarını okudukça, kapsayıcı olan farklı ekipler oluşturmaya odaklanmaları gereken eğitmenler de ortaya çıktı.
Geske, “Katılım çeşitliliğin ötesine geçiyor” diyor. “Çeşitlilik çoğu zaman bir kotayı karşılamaya odaklanır ancak katılım, öğrencilerin takımın veya grubun bir parçası olduklarını ve gerçek bir katılımcı olduğunu düşünmelerini sağlar.”
Daha fazla insan getir
Takım projeleri, Geske'nin öğrencileri işyerine hazırlamayı öğrettiği reklam kurslarının ayrılmaz bir parçasıdır. Yayınlanan bir makalede Reklamcılık Eğitimi DergisiGeske, özellikle dönem boyunca reklam kampanyaları veya final projeleri üzerinde çalışan ekipler için daha kapsayıcı bir ortam yaratmak için uyarladığı modelleri belirledi.
Öğrencilere, yeteneklerini ve yetenek kümelerini tanımlamak için başvuruları özel olarak doldurmaları ve demografik bilgiler içeren isteğe bağlı bir bölümle başlamasıyla başlar. Bu, Geske'nin öğrencileri tanımanın bir yoludur; böylece sosyoekonomik geçmişleri, cinsiyetleri, ırkları ve etnik kökenleri yanı sıra çeşitli becerilere sahip ekipler oluşturabilir.
“Çeşitlilik sadece kendi başına olmaz. Kapsayıcı olmak için kasıtlı olmalısınız ”diyor.
Öğrencilerin, Geske'nin başarmaya çalıştığı şeyin amacını ve yararını anlaması önemlidir, bu yüzden iki okuma atar: a Scientific American (“Çeşitlilik Bizi Nasıl Akıllı Hale Getiriyor?”) ve Kitaptan Çeşitliliğin Dört Katmanı modeli İş Yerinde Farklı Ekipler İnsan Kaynakları Yönetimi Derneği (2003). Geske, bu süreç öğrencilerin kendi seçimlerini yapmaktan veya takımlara ayrılmaktan daha fazla zaman alıyor, ancak sonuçların ekstra çabaya değer olduğunu söylüyor.
Geske, bu modeli sınıfta kapsayıcı takımlar oluşturmak için “Çalışmadaki Farklı Ekipler” kitabından kullanıyor. (Kredi: İş Yerinde Farklı Ekipler)
Geske, “Bir takıma ne kadar çok bakış açısı getiriyorsan, çözümler o kadar yaratıcı olur” diyor. “Yüksek sesle söylediğinizde kulağa çok basit geliyor, ancak pratikte genellikle ekiplerde bu çeşitlilikten yararlanamıyoruz.”
Farklı sesler, daha iyi sonuçlar
Geske, ilk olarak 2007 Super Bowl sırasında yayınlanan ve daha sonra homofobik olduğu şikayetlerinden sonra çekilen Snickers reklam sınıfında bir örnek kullanıyor. Reklamda, iki kişiyi şekerleme çubuğunu yerken yanlışlıkla öpüştükten sonra çeşitli “erkekçe” faaliyetlerde bulunduğunu gösteriyor. Geske, reklamın şirketlerin çeşitli çalışma ekipleri oluşturmalarını sağladığını söylüyor.
“Bir kültürü veya geçmişi anlamadığında şirketler başlarını belaya sokuyor. Eğer şirketin o yaratıcı ekipte eşcinsel biri olsaydı, o reklamı asla yapmazdı ”diyor. “Karar alma sürecinin başında yer alan bakış açıları, daha sonra bazı insanlara zarar verme olasılığını azaltır.”
Geske, ekip ortamının bu farklı seslerin duyulmasına ve saygı duyulmasına izin vermesinin hayati önem taşıdığını belirtti. Ancak, bir bireyin tüm cinsiyet, ırk veya diğer demografik bilgileri için konuşması beklenmemelidir.
Geske, “Kapsayıcı bir grup, herkesin katkıda bulunacak bir şeyleri olduğunu ve mutlaka tüm bir kategoriyi temsil etmeleri gerekmediğini” söyledi. “İnsanları bireysel özelliklerine çağırmıyorsunuz, ancak arka planlarından ve kültürlerinden ne getirdiğine değer veriyorsunuz.”
Kaynak: Iowa State University
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = takım halinde çalışma; maxresults = 3}