hayatım boyunca sevinçten 2 kere ağladım ve ikisi de fener maçıydı.
1incisi tarihler 22.08.2001'i gösterirken istanbul'da glasgow rangers'a karşı oynadığımız maçta revivo'nun golünden hemen sonra süzülen yaşlar,
2ncisi ise tarihler 04.03.2008'i gösterirken ispanya'da sevilla deplasmanında penaltılar sonucu bir üst tura çıkmamızı sağlayan maçın sonucuyla süzülen yaşlardır.
anlatamayız, anlatabilsekte anlamazlar.. içimizde yaşamak, koşulsuz ve şartsız sevmek bu renklerin en büyük tutkusu. yaşa var ol fenerbahçem!