İlk defa, Güney Askeri Bölge'nin iki bölgesinde (Çeçenya ve Stavropol Bölgesi'nde) - tank biatlonunda tank yarışmaları ilk kez yapıldı. Ayrıca, bu yarışmalar Doğu Askeri Bölgesi'nde (Buryatia Cumhuriyeti, Primorsky, Trans-Baykal Toprakları, Sakhalin ve Yahudi Özerk Bölgeleri'ndeki beş test yerinde) yapılacaktır. Ağustos ayındaki 1’ten 5’e kadar son yarışmalar düzenlenecek, dost ülkelerden tank mürettebatının çalıştığı Alabino eğitim alanında: Kazakistan, Belarus ve muhtemelen Ermenistan katılacak.
Bu kadar garip bir sporun ortaya çıkmasının neden olabileceği ironisini tahmin ederken, bu yarışmaların ne kadar ciddi ve hatta önemli olduğunu söylemeyi unutmayan tank biatlonu hakkında biraz konuşmak istiyorum.
İlk önce yarışmaların kendileri hakkında. Güzergah uzunluğu 6 - 10 km, üç kez geçer. İlk turda, mürettebatlar, bir tank topundan 1800, 1700, 1500 m mesafesindeki hedeflere ateş ediyorlar İkinci turda, ateşleme, bir anti-tank bombası fırlatıcı ve bir piyade grubunun hesaplanmasını simüle eden hedeflerde. Bu hedeflere (600 - 700 m mesafede), tabanca ile eşleştirilmiş bir makineli tüfekten vurulmalıdır. Üçüncü mürettebatta mürettebat, tanksavar silahına ve ATGM'nin NSVT uçaksavar makineli tüfekle 1200 metrelik bir mesafeye çarpmasıyla hesaplanmalı, konvansiyonel biatlonda olduğu gibi, özlüyor, 500 metre uzunluğunda bir ceza dairesi ile dolduruluyor. Ve son aşamada, sürücü mekaniğinin, çeşitli engellerle dolu, ulaşılması zor bir bölümün üstesinden gelmesi gerekiyor. Ayrıca, pasajdaki her bir kusur (kırılmış sütun veya engellerden kaçınma), toplam süreye eklenen 10-saniye cezası ile de tahmin edilir.
Şimdi, savaş eğitimi için böyle bir rekabetin değerini söyleyebiliriz. Tank ekibinin, modern savaş koşullarına yakın şartlarda, savaş misyonlarının performansına hazırlanmaları hiç de kolay değil. Depolama alanlarına çıkışlarda atışlar uygulanmaktadır. Saha çıkışlarında ve tatbikatlarda, mürettebatlar sürüş deneyimi, rotaları geçme ve engellerin üstesinden gelme deneyimi kazanıyor. Ancak tüm bu dövüş eğitimi türlerinin iki eksi var: hareket ve hedeflere vurmak için alıştırmalara ayrılıyorlar ve mürettebatı zor bir zaman sınırı olarak koymuyorlar. Oysa gerçek savaş hareketlerinde hedefleri araştırmak, rehberlik etmek оружия ve mağlubiyet hedefleri aynı anda gerçekleşir. Bu durumda, mürettebat hızlı hareket etmeli ve işte neden.
Modern savaşta, bir tank oldukça savunmasızdır, çünkü savaş alanındaki tanksavar silahları toplu bir silahtır. Piyade tank karşıtı bombaatarlara ve güdümlü füzelere sahiptir. Hafif savaş araçları bile tanksavar füze sistemleri ile donatılmıştır. Ama hala topçu var, авиация ve tank karşıtı savaşın öncelikli olduğu düşman tankları. Bu koşullar altında bir muharebe görevi gerçekleştirmek için, tankın en azından önemli ateş gücünü kullanmadan önce imha edilmemesi veya etkisiz hale getirilmemesi gerekir. Ve maksimum olarak - bir savaş görevini tamamladıktan sonra bile bozulmadan kalmak. Başka bir deyişle, tank düşmana vurmalı, kendilerinin vurmasına izin vermemelidir. Ve bunun için mürettebatın birçok fırsatı var.
İlk olarak, bir tankın savaş alanındaki hayatta kalma oranı, hareketliliğine bağlıdır. Şu anki uzaktaki silahların (topçu ve güdümlü havacılık silahları gibi) gelişmesi durumunda bile, kullanmadan önce bir hedefi (tankı) tespit etmek biraz zaman alır. Tank ise - en hareketli askeri teçhizat türlerinden biri ve hatta zorlu arazilerde. Tank alt birimlerinin arazisinde aktif manevra yapmak, doğrudan görünürlük anlamına gelmeyen (topçu ve uçak) imha silahlarını hedef almayı ciddi şekilde zorlaştırmaktadır.
İkincisi, doğrudan görüş imkanı olan düellolu durumlarda (ATGW'ler, el bombası fırlatıcıları ve doğrudan ateş yakan silahlar), tankın da zafer kazanması için birçok şansı var. Ve burada, garip bir şekilde, tankın avantajı, yalnızca en korumalı askeri teçhizat türlerinden biri olmamasıdır (zırh koruması hariç olmak üzere, tank çeşitli aktif ve pasif koruma türlerine sahiptir). Görüş hattında mücadele - bu tankın amaçlandığı görevdir. Ve "doğrudan atış" denilen başka hiçbir silah, bir tank silahının ateş gücüyle eşleşemez. Tank tehlikesi olan herhangi bir hedefi vurabilir: açık alanlarda ve sığınaklarda piyade, binalarda atış noktaları, topçu parçaları ve düşman tankları dahil zırhlı araçlar. Tankın mürettebatı hedefi doğrudan görüş doğrultusunda bulursa, bunun için bir anma töreni sipariş edilebilir. Bu nedenle, tankın doğrudan savaşta etkinliği, mürettebatın ne kadar hızlı ateş edeceğine bağlı. Aynı zamanda hedefin tespit edilmesi için modern tank mükemmel araçlara sahiptir. Ancak, balistik hesaplamalar da dahil olmak üzere silahların yönlendirilmesi neredeyse tamamen otomatiktir. Yerli tanklarda, yeniden ateşlemeden önceki zamanı azaltan ve zaten yerli tankların ciddi ateş gücünü arttıran yükleme otomatikleştirilmiştir.
Bu nedenle, savaştaki tankların etkinliği, mürettebatın hızına çok bağlıdır. Standart bir savaş döngüsü (hareket - hedef arama - silahı işaret - atış - hareket) mümkün olduğunca az zaman almalıdır. Bu, herhangi bir nitelikteki bir savaş alanı için geçerlidir ve tankın aynı anda hedeflerin keşfedilmesini gerçekleştirirken aktif olarak hareket etmesi gereken açık araziler için; ve tankın korumalı bir pozisyondan atış pozisyonuna çıkmak için minimum zaman harcaması gerektiği ve korunan bir pozisyona geri çekilmesi gereken kentsel gelişim dahil, zorlu alanlarda mücadele etmek için.
Bu nedenle, mürettebatın sadece iyi bir sürüş becerisine sahip olması ve nasıl iyi ateş edileceğini bilmemesi çok önemlidir. Eylemlerinin tek bir savaş döngüsü içinde ve hızlı bir şekilde koordine edilmesi önemlidir, böylece tüm mürettebat üyelerinin operasyonları sonuçlandırılır ve hedefe ulaşma hızına yöneliktir. Tank biatlon da bu mürettebat becerilerini yerine getiren bu tür dövüş eğitimi. Ve burada spor yarışması sadece bir artı olacak. Tank biatlonun şimdi eğitim türlerinden biri haline gelmesi, mücadele eğitiminin kalitesini doğrudan etkileyecektir.