Polio sonrası sendrom nedir?
Polio sonrası sendrom (PPS), poliomyelit virüsünün ilk akut atağının ardından yıllar sonra poliodan kurtulanları etkileyen bir durumdur. Post-polio sendromu, esas olarak, daha önce çocuk felci enfeksiyonundan etkilenen kaslarda ve görünüşte etkilenmemiş olan kaslarda yeni zayıflama ile karakterizedir.
Polio sonrası sendromun belirtileri nelerdir?
Belirtiler arasında yavaş ilerleyen kas güçsüzlüğü, alışılmamış yorgunluk (hem yaygın hem de kaslı) bulunur ve, bazen, kas atrofisi. Eklem dejenerasyonundan kaynaklanan ağrı ve skolyoz gibi artan iskelet deformiteleri yaygındır. Bazı hastalar sadece küçük semptomlar yaşarlar. Daha az yaygın olmakla birlikte, diğerlerinde gözle görülür kas atrofisi veya zayıflama gelişebilir.
Post-polio sendromu nadiren yaşamı tehdit eder. Bununla birlikte, tedavi edilmeyen solunum kas zayıflığı, yetersiz solunum ile sonuçlanabilir ve yutma kaslarındaki zayıflık, aspirasyon pnömonisine neden olabilir.
Akut poliomyelitten sonra kalan güçsüzlük ve sakatlığın şiddeti, çocuk felci sonrası sendromun gelişimini öngörme eğilimindedir. Orijinal hastalıktan minimal semptomları olan hastalar, büyük olasılıkla sadece hafif polio sendromu semptomları yaşayacaklardır. Başlangıçta çocuk felci virüsünden çok etkilenen ve daha iyi bir iyileşme elde eden kişiler, daha fazla kas fonksiyonu kaybı ve daha şiddetli yorgunluk ile daha ciddi bir çocuk felci sonrası sendromu vakası geliştirebilirler. Çocuk felcinden kurtulan birçok kişinin, orijinal hastalıklarının ciddiyetini hatırlayamayacak kadar genç olduğu ve bu doğru hafızanın zamanla kaybolduğu belirtilmelidir.
Ulusal Sağlık İstatistikleri Merkezi tarafından yapılan tahminlere göre, Amerika Birleşik Devletleri'nde 440.000'den fazla çocuk felci mağduru, çocuk felci sonrası sendrom için risk altında olabilir. Araştırmacılar kesin bir yaygınlık oranı belirleyemiyorlar, ancak rahatsızlığın nasıl tanımlandığına ve hangi çalışmanın alıntılandığına bağlı olarak, durumun bu hayatta kalanların yüzde 25 ila yüzde 50'sini veya muhtemelen yüzde 60'ını etkilediğini tahmin ediyorlar.
Polio sonrası sendrom tanısı alan hastalar bazen tekrar polio olduklarından ve başkalarına bulaştırıcı olduğundan endişe duyarlar. Araştırmalar bunun gerçekleşmediğini göstermiştir.
Polio sonrası sendromun nedeni nedir?
Nedeni bilinmiyor. Bununla birlikte, post-polio sendromunun yeni zayıflığı, ilk hastalıktan sonra kalan motor ünitelerdeki bireysel sinir terminallerinin dejenerasyonu ile ilgili görünmektedir. Bir motor ünite, bir sinir hücresi (veya nöron) ve aktive ettiği kas lifleridir. Çocuk felci virüsü, beyin sapındaki belirli nöronlara ve omuriliğin ön boynuz hücrelerine saldırır. Bu nöronların kaybını telafi etmek için, hayatta kalanlar yetim kas liflerine yeni sinir terminalleri filizler. Sonuç, hareketin ve genişlemiş motor birimlerin bir miktar geri kazanılmasıdır.
Bu genişlemiş motor birimlerin yıllarca yüksek oranda kullanılması, nöronal hücre gövdesine stres katar ve bu da daha sonra korunamayabilir. tüm yeni filizlerin metabolik talepleri, motor ünitelerin yavaş bozulmasına neden olur. Bazı liflerde ikinci kez sinir fonksiyonunun restorasyonu olabilir, ancak sonunda sinir terminalleri arızalanır ve kalıcı güçsüzlük oluşur. Bu hipotez, çocuk felci sonrası sendromun yavaş, kademeli, öngörülemeyen seyriyle tutarlıdır.
Ulusal Nörolojik Bozukluklar ve İnme Enstitüsü'ndeki ve diğer kurumlardaki bilim adamları, yıllarca süren araştırmalar sonucunda, polio sonrası sendromun zayıflığının çok yavaş ilerleyen bir durum olduğunu göstermiştir. istikrar dönemleri ve ardından olağan günlük aktiviteleri gerçekleştirme yeteneğinde yeni düşüşler.
Polio sonrası sendrom nasıl teşhis edilir?
Doktorlar kapsamlı bir tıbbi öykü ve nöromüsküler muayeneyi tamamlayarak polio sonrası sendrom tanısına ulaşır ve semptomları açıklayabilecek diğer bozuklukları dışlayarak. Araştırmacılar ve doktorlar tipik olarak bir tanı koymak için aşağıdaki kriterleri kullanırlar:
Poz-polio sendromu tanısı için kriterler*
- Akut paralitik hastalık öyküsü, nöromüsküler muayenede kaslarda kalıntı güçsüzlük ve atrofi ve elektromiyografide (EMG) sinir hasarı belirtileri ile doğrulandığı üzere motor nöron kaybı kanıtı olan önceki paralitik poliomyelit . Nadiren, kişilerde akut polio sırasında motor nöron kaybı olarak tanımlanan, ancak belirgin bir eksiklik olmayan subklinik paralitik çocuk felci vardır. Bu önceki çocuk felcinin şimdi bir EMG ile onaylanması gerekiyor. Ayrıca, rapor edilen bir nonparalitik çocuk felci öyküsü yanlış olabilir.
- Genel yorgunluk, kas atrofisi veya kas ve eklem olsun veya olmasın, ilerleyici ve kalıcı yeni kas zayıflığının veya anormal kas yorgunluğunun (azalmış dayanıklılık) kademeli başlangıcı ağrı. Başlangıç bazen travmayı, ameliyatı veya bir hareketsizlik dönemini takip edebilir ve ani görünebilir. Daha az yaygın olarak, post-polio sendromuna atfedilen semptomlar arasında nefes alma veya yutma ile ilgili yeni sorunlar yer alır.
- hariç tutulacak belirli kas grupları ve
Akut paralitik poliomyelitten sonra kısmi veya tam fonksiyonel iyileşme dönemi, ardından bir aralık (genellikle 15 yıl veya daha fazla) stabil nöromüsküler fonksiyon.
Semptomlar en az bir yıl sürer.
Semptom nedeni olarak diğer nöromüsküler, tıbbi ve ortopedik problemlerin dışlanması.
*Değiştirildi: Polio Sonrası Sendrom: Tanıda En İyi Uygulamaların Belirlenmesi
& Bakım. March of Dimes, 2001.
Post-polio sendromunun bazı kişilerde teşhis edilmesi zor olabilir çünkü diğer tıbbi durumlar değerlendirmeyi zorlaştırabilir. Örneğin depresyon, yorgunlukla da ilişkilidir ve çocuk felci sonrası sendromu olarak yanlış yorumlanabilir veya bunun tersi de olabilir. Bu nedenle, bazı klinisyenler daha az kısıtlayıcı tanı kriterleri kullanırken, diğerleri yeni sorunları çocuk felcinin geç etkileri olarak sınıflandırmayı tercih eder; örneğin, koltuk değnekleriyle yürümekten kaynaklanan omuz osteoartriti, ağrıya ve kullanım güçlüğüne yol açan kronik bir rotator manşet yırtığı veya nefes alma ilerleyici skolyoz nedeniyle yetersizlik.
Polio sonrası sendrom semptomları olan çocuk felci mağdurlarının, güç azalmasının potansiyel nedenlerini açıkça belirlemek ve diğer sağlık sorunlarıyla açıklanmayan zayıflığın ilerlemesini değerlendirmek için nöromüsküler rahatsızlıklar konusunda eğitimli bir doktora gitmeleri gerekir. .
Doktorlar manyetik rezonans görüntüleme (MRI), bilgisayarlı tomografi (BT), beyin görüntüleme ve elektrofizyolojik çalışmaları kas gücündeki düşüşün seyrini araştırmak için araç olarak kullanabilirler. Daha seyrek olarak, kas biyopsisi veya omurilik sıvısı analizi yapacaklardır. Bu testler aynı zamanda post-polio sendromunu taklit eden diğer, muhtemelen tedavi edilebilir durumları dışlamak için de önemlidir, ancak testler, kas güçsüzlüğünün yeni ilerlemesi için en büyük risk altında olan hayatta kalanları belirlemez.
Çocuk felci mağdurlarının başka hastalıklara da yakalanabileceğini ve her zaman düzenli kontrolleri ve mamogram, pap smear ve kolorektal muayene gibi önleyici tanı testlerini yaptırmaları gerektiğini unutmamak önemlidir.
SORU
Beyin sarsıntısı travmatik bir beyin hasarıdır. .
Bakınız Cevap
Polio sonrası sendrom nasıl tedavi edilir?
Şu anda sendromun kendisi için etkili farmasötik veya spesifik tedaviler bulunmamaktadır. Bununla birlikte, bir dizi kontrollü çalışma, yorucu olmayan egzersizlerin kas gücünü artırabileceğini göstermiştir.
Ulusal Sağlık Enstitüleri'ndeki (NIH) araştırmacılar, polio sonrası sendromlu hastaları alfa-2 rekombinant interferon ile tedavi etmeyi denedi, ancak tedavinin etkisiz olduğu kanıtlandı. Polio sonrası sendromlu hastaların yüksek dozda prednizon aldığı başka bir çalışma, durumlarında hafif bir iyileşme gösterdi, ancak sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı değildi. Bu, ilacın yan etkilerine ek olarak, araştırmacıları prednizonun polio sonrası sendromu tedavi etmek için kullanılmamasını önermeye yöneltti.
Yorgunluğu azaltmak, gücü artırmak ve Polio sendromu sonrası hastalarda yaşam kalitesini iyileştirmek için bilim adamları, düşük dozlarda ilaç piridostigmin (Mestinon) kullanarak iki kontrollü çalışma yürüttüler. Bu çalışmalar piridostigminin polio sonrası sendromlu hastalar için yararlı olmadığını göstermiştir.
Başka bir kontrollü çalışmada bilim adamları, amantadin (Symmetrel) ilacının yorgunluğu azaltmada yardımcı olmadığı sonucuna varmışlardır. Ve diğer araştırmacılar yakın zamanda modafinil'in (Provigil) yorgunluğu azaltmadaki etkinliğini değerlendirdiler ve hiçbir fayda görmediler.
Ön çalışmalar, intravenöz immünoglobinin ağrıyı azaltabileceğini, yaşam kalitesini artırabileceğini ve iyileştirebileceğini gösteriyor. kuvvet. Kullanımına yönelik araştırmalar devam etmektedir.
Polio sendromu sonrası tedavinin geleceği sinir büyüme faktörlerine odaklanabilir. Post-polio sendromu, sinir filizlerinin dejenerasyonundan kaynaklanabileceğinden, büyüme faktörleri bunları hedef alabilir ve yenilerinin oluşmasına yardımcı olabilir. Ne yazık ki, NINDS bilim adamlarının katıldığı küçük bir çalışma, motor nöronların yeni dallar oluşturma ve mevcut dalları koruma yeteneğini artırabilen insülin benzeri büyüme faktörünün (IGF-1) yardımcı olmadığını gösterdi.
Tedavisi olmamasına rağmen önerilen yönetim stratejileri vardır. Nöromüsküler bozuklukların tedavisinde deneyimli bir doktordan tıbbi yardım alın. Tüm belirti ve semptomları önceki çocuk felcine bağlamayın. Tercihen deneyimli bir profesyonelin gözetimi altında makul bir egzersiz yapın. Önerilen hareketlilik yardımcılarını, solunum ekipmanını ve revize edilmiş günlük yaşam aktivitelerini kullanın. 10 dakikadan fazla süren ağrı veya yorgunluğa neden olan aktivitelerden kaçının. Hızlı kas yorgunluğunu ve tüm vücut yorgunluğunu önlemek için günlük aktiviteleri hızlandırın.
Polio sonrası sendromu öğrenmek, poliodan kurtulanlar ve aileleri için önemlidir. Polio sonrası sendromun yönetimi yaşam tarzı değişikliklerini içerebilir. Kendi kendine yardımı, grup katılımını ve olumlu eylemi teşvik eden destek grupları yardımcı olabilir. Bazıları için, çocuk felcinin geç etkilerine uyum sağlamak için bireysel veya aile danışmanlığına ihtiyaç duyulabilir, çünkü yeni semptomlar yaşamak ve yardımcı cihazlar kullanmak, orijinal hastalığın üzücü anılarını geri getirebilir.
Polio sonrası sendromun tedavisinde egzersizin rolü nedir?
Ağrı, halsizlik ve yorgunluk belirtileri aşağıdakilerden kaynaklanabilir: kasların ve eklemlerin aşırı kullanımı ve yanlış kullanımı. Aynı semptomlar kas ve eklemlerin kullanılmamasından da kaynaklanabilir. Bu gerçek, çocuk felci mağdurları veya zaten çocuk felci sonrası sendromu olan bireyler için egzersizi teşvik edip etmeme konusunda bir yanlış anlamaya neden oldu.
Egzersiz, dikkatli bir şekilde reçete edildiğinde ve deneyimli sağlık profesyonelleri tarafından izlendiğinde güvenli ve etkilidir. Egzersizin çocuk felcinden en az etkilenen kas gruplarına fayda sağlama olasılığı daha yüksektir. Kardiyopulmoner dayanıklılık eğitimi genellikle güçlendirme egzersizlerinden daha etkilidir. Ağır veya yoğun dirençli egzersiz ve çocuk felcinden etkilenen kasları kullanarak ağırlık kaldırma, bu kasları güçlendirmek yerine daha da zayıflatabilecekleri için ters etki yapabilir.
Egzersiz reçeteleri
dahil edilecek belirli kas gruplarını içermelidir,
egzersiz türü , sıklık ve süre ile birlikte.
Egzersiz ek zayıflık, aşırı yorgunluk veya aşırı derecede uzamış iyileşme süresi, herhangi biri tarafından not edilirse, egzersiz azaltılmalı veya durdurulmalıdır. polio sonrası sendromu olan kişi veya egzersizi izleyen profesyonel.
Polio sonrası sendromu önlenebilir mi?
Polio mağdurları sıklıkla post-polio sendromunu önlemenin bir yolu olup olmadığını sorarlar. Şu anda, hayatta kalan nöronların bozulmasını durduracak herhangi bir müdahale bulunamadı. Ancak doktorlar, çocuk felcinden kurtulanların uygun miktarda uyumasını, dengeli beslenmesini, sigara ve aşırı yemek yeme gibi sağlıksız alışkanlıklardan kaçınmasını ve yukarıda tartışıldığı gibi bir egzersiz programı izlemesini tavsiye ediyor. Uygun yaşam tarzı değişiklikleri, yardımcı cihazların kullanımı ve belirli iltihap önleyici ilaçların alınması, çocuk felci sonrası sendromun bazı semptomlarına yardımcı olabilir.
GÖRÜNTÜLER
Polio Sonrası Sendrom
Alzheimer ve bunama türlerinin beyin tarama resimlerine bakın
Resimlere Bakın
Polio sonrası sendrom hakkında hangi araştırmalar yapılıyor?
Bilim adamları çeşitli araştırmalar üzerinde çalışıyorlar bu, bir gün polio sonrası sendromu olan bireylere yardımcı olabilir. Bazı temel araştırmacılar, bir çocuk felci saldırısından yıllar sonra motor nöronların davranışlarını inceliyorlar. Diğerleri yorgunluğun mekanizmalarına bakıyor ve beynin oynadığı rolü keşfetmeye çalışıyor. pinal kord, periferik sinirler, nöromüsküler kavşak (sinir hücresinin aktive olmasına yardımcı olduğu kas hücresiyle buluştuğu yer) ve kaslar.
Polio sonrası sendromda immünolojik bir bağlantı olup olmadığının belirlenmesi de yoğun bir ilgi alanıdır. Motor nöronlar veya kaslar çevresinde iltihabı keşfeden araştırmacılar, bunun bir immünolojik yanıttan mı kaynaklandığını bulmaya çalışıyorlar.
Diğer araştırmacılar, poliovirüsün parçalarının veya mutasyona uğramış versiyonlarının olduğunu keşfettiler. bazı hayatta kalanların omurilik sıvısında bulunur. Bu bulgunun önemi bilinmemektedir ve daha fazla araştırma yapılmaktadır.
Daha fazla bilgiyi nereden alabilirim?
Nörolojik bozukluklar veya Ulusal Nörolojik Bozukluklar ve İnme Enstitüsü tarafından finanse edilen araştırma programları hakkında daha fazla bilgi için Enstitünün Beyin Kaynakları ve Bilgi Ağı (BRAIN):
BRAIN
PO Box 5801
Bethesda, MD 20824
(800) 352-9424
http://www.ninds.nih.gov
Ayrıca aşağıdaki kuruluşlardan bilgi alınabilir:
Polio Health International/
4207 Lindell Bulvarı.
#110
St. Louis, MO 63108-2930
http://www.post-polio.org
Tel: 314-534-0475
Faks: 314-534-5070
Dimes Vakfı Mart
1275 Mamaroneck Caddesi
White Plains, NY 10605
http://www.marchofdimes.com
Tel: 914-428-7100 888-MODIMES (663-4637)
Faks : 914-428-8203
MedicineNet'in Genel Sağlık Bültenine Abone Ol
Gönder'e tıklayarak, MedicineNet'in Hüküm ve Koşullarını ve Gizlilik Politikasını ve MedicineNet'in aboneliklerinden istediğim zaman vazgeçebileceğimi biliyorum.
Referanslar
Tıbbi olarak Jon Glass, MD tarafından gözden geçirildi; Amerikan Psikiyatri ve Nöroloji Kurulu
Son güncelleme: 29/10/2008
KAYNAK: Ulusal Nörolojik Bozukluklar ve İnme Enstitüsü, Ulusal Sağlık Enstitüleri