Hayatımda hiçbir kitabı okurken bu kadar zorlanmadım sanırım. Oturup da kitaba hakaret etmeyeceğim ama okuduğum her sayfada kitaba verdiğim şanslar geçen her dakikada resmen azap gibi bir şeydi. Çok üzgünüm, kitabı yarısında bıraktım ve aklımda koca bir soru işareti var: "Bir insan neden böyle bir kitabı piyasaya sürer ki?"
Olay şu: Tecavüz gibi aşağılık bir suç işleniyor ve tecavüzü edene kimse suç bulmazken tecavüze uğrayanın üstüne gidiliyor. Tamam, bu Türkiye'nin bazı bölgelerinde, bazı insanlarında olan bir durum. Maalesef ki var ama yazarın tumumunda sanki bunun yanlış olduğuyla ilgili bir anlatım yok. Hatta hikaye bazen o adamın ağzından anlatılıyor ve adam her seferinde 'pişmanım, acı çekiyorum, kendimi kaybettim, çevremdekiler beni buna zorladı' tarzında cümleler kurup kendini okuyucuya affettirmeye çalışıyormuş gibi. Üzgünüm ama kitapta 'kız' da dahil bir kişi bile çıkıp "Olum sen beynini kullanamıyor musun da bir sürü insanın dediğini yapıyorsun?" demiyor. Tamam, kitapta herkes 'gerizekalı' olsun, ona da tamam. Ama madem bu adam pişman, neden bu kızın etrafında durmaya devam ediyor o zaman? Neden bu kız 'çaresizlikten' karnındaki çocuğuyla bu adama 'ben seninle evleneceğim' dediğinde hatasını başka bir şekilde örtmeye çalışmıyor o zaman? Ulan madem pişmansın, o kadar iyi adamsın niye çıkıp gitmiyorsun kızın hayatından?
Yazar da dahil herkes sorunun 'iki tarafın evlenip mutlu olacağında' çözüleceğini sanıyor. Ya hu bu durumda midesi bulanan bir ben miyim?
Bakın, bu kitaba çok fazla şans verdim, dedim biraz daha ilerleyeyim belki olay toparlanır, olur ya bir şeyler değişir, kitap kendini toparlar ama yok. Dayanamadım.
Beni en çok sinirlendiren şeylerden birisi de adamın annesinin sanki 'normal bir evlilik' oluyormuş gibi düğün hazırlığı yapması ve kızın da bu kadına karşı sempati beslemesiydi. Ya hu, bu kadının çocuğu sana tecavüz etti, nasıl yanlarında nefes alabiliyorsun sen, nasıl sevebiliyorsun o adamın kanından olan insanları?
Bu ve bunun gibi bir çok psikolojik mantıksızlığın yanında yazar bütün bunların hepsini 'töreye' bağlıyor. İkinci 'töre' konulu kitabım bu benim ve dayanamıyorum artık. Biri bile çıkıp biz Türkiye Cumhuriyeti'nde yaşıyoruz, yasamız var, ne bileyim davacı olalım, yazık değil mi bu kıza, elinden tutalım, bir şeyler yapalım, demiyor.
Evet, tekrar söylüyorum: 'Türkiye Cumhuriyeti'nde ne yazık ki hala böyle yobazlıklar ama böyle bir kitap yazmanın amacı, bütün bunların kötü olarak gösterilmesi olmalı, değil mi?
Kitabın konusuna kızmıyorum, karakterlerin davranışlarına, olayın akışına kızmıyorum sadece kitapta verilmek istenen şeyin yokluğuna kızıyorum ben. Bu kitabın yazılmaktaki amacı ne? Bu sorunun cevapsızlığı üzüyor beni.
Bütün sitemimi yazara da yüklemiyorum ben. Tamam bir hata olmuş, böyle bir kitap yazılmış ama Allah aşkına, yazar yazdığı kitabı, oluşturduğu kurguyu etrafındaki birkaç kişiye göstermedi mi? Biri bile çıkıp da şunun şurası şöyle olmalı, burası böyle olmamalı, demedi mi yani?
Peki ya yayınevi? Editör? Son okunma? Kitabın 9. Baskıya gelmesine neden olan insanlar?
Bu kitabı elime almamın sebebi, hakkında yapılan eleştirilerdi. Bir kısım kitabı olabildiğince yererken diğer bir kısmınsa sadece 'Oscarlık' demediği kalmıştı.
Hiçbir mantığın olmadığı bu kitapta ilerleyen tek şey hayal gücü.
Bu kurgudan bir şeyler olur, olmaz diyemem ama bu şekilde değil, böyle bir anlatımla değil.