Kazakistan'da Bir Konuşma
“Amerikalılar Kazakistan hakkında çok şey biliyor mu?”
Yeni ve Avrupa tarzı bir hostelde kaldım (ne kadar iyi donanımlı olduğu düşünüldüğünde çok iyi bir fiyata) ve 18 yaşındaki resepsiyonist, Damira, benimle hostelin yemek alanında (resepsiyon masası, TV) konuşuyordu. oda ve mutfak ve yemek alanı bir alandaydı ama yine de açıkça ayrılmıştı). Pansiyon sadece Haziran ayının sonunda orada kalmak için gelmeden önce bir ay açıldı. Sessizdi ve pansiyonun yeterince tanınmaması muhtemeldi, özellikle pansiyonun ana işyerinin arkasında gizli bir şekilde yer alması nedeniyle, potansiyel olarak pek çok potansiyel misafirin bilmesi gerekiyordu. sokak.
Damira, hostelde çalışan üç genç resepsiyonistten biriydi. İlk yılına Eylül ayında Almatı'da İngiliz merkezli bir üniversitede başlayacaktı (başkenti dışında, Astana, Almatı Kazakistan'daki diğer büyük şehir ve aslında başkentti). Akşam yemeğim için biraz makarna pişirdiğimi görünce İngilizce pratik yapma fırsatı buldu. Spagetti'nin tamamen pişmesini ve akşam yemeğimi yemesini beklerken, Damira ve ben bir süre konuştuk. Yerel bir kişiyle konuşmaktan hoşlandım ve yeni insanlarla tanışmak istiyordu.
Sadece duyduğum, ama izlememiş olduğum Borat filmini düşündüm (çünkü izlememi asla bulamam). Borat’ın Kazakistan’ı nasıl adil bir şekilde temsil etmediğine dair uzun zaman önce bazı makaleleri okudum ve bundan önce Kazakistan’dan, diğer Orta Asya ülkelerinden de söz etmedim: Tacikistan, Kırgızistan, Türkmenistan ve Özbekistan (Afganistan hariç) Bu, fena halde yanlış anlaşılan bir ülkedir), ne yazık ki, Sacha Baron Cohen'in Borat'ından önce.
Kardeşim, “hiç kimsenin sıkça konuşulmadığı bir bölgeyi önemsemediğini” işaret etti (hey, erkek kardeşim, kendimin izin verebileceğimden daha gerçekçi olan son derece düz tip biri) neden dünyanın bu kadar çok konuşulmadığı hakkında. Ağabeyimin diğer noktası, “Çoğu Amerikalı sorar, en güzel şekilde değil,“ Kazakistan hangi cehennemde? Ve Kırgızistan'ı hiç kim duydu? ”, Bana pek çok Amerikalı'nın kendilerini iyi yetişmiş insanlar olarak iyi eğitimli insanlar olarak adlandırmasının ancak kendi sınırlarının ötesindeki herhangi bir kimseyi umursamadığı ya da başkaları hakkında daha fazla konuşma ve düşünce olacağı konusunda ne kadar utanç verici olduğunu düşündüm. diğer milletler ve bir kez daha olumlu bir ışık altında.
Diğer ülkeler diğer gezegenlerden değildir.
Özellikle oradan olduğum gibi Amerikalılardan bahsediyorum ve ülke hakkında çok güçlü hislerim var.
Damira, Amerikan televizyon dizisi, pop starları, filmleri ve ünlüleri (diğer ülkelerde tanıştığım insanlar gibi) yaptığı bilgileri gözden geçirdi ve Bay Nazarbayev (onyıllar hariç) bir ünlü Kazak kişiyi düşünemedim. Sovyetler Birliği'nin yıkılmasından bu yana Kazakistan'ın uzun hükümdarı).
Amerikan pop kültürü ve fast-food zincirlerinin, bugünlerde hemen hemen her yerin kıyısında bulundukları doğrudur ve diğer ülkelerin markaları ve franchise'ları, Amerikanlar kadar çok sayıda varlığa sahip değildir, ancak hala orada olduğunu düşünüyorum. Amerikalılar için oda (ve elbette, herkes için de geçerlidir) (başkalarının neye değer verdiğini bilmek ve diğer ülkeleri evrenin uzağında başka bir yerde görmekten vazgeçmeyi bilmek (Amerikan medyası bana hep yurtdışındaki insanların hatalı imajlarını neredeyse uzaylılar gibi gösteriyor) sonuçlarıma geldim).
Damira’nın yüzüne baktım ve Astana havaalanına indiğimden beri Kazaklar pansiyonumu bulmama nasıl yardımcı oldu ve sokakta ne kadar kibar olduklarını düşündüm. Amerikalıların Kazakistan hakkında ne kadar şey bildiği hakkındaki sorusuna cevap vermek istemedim ama cidden ona gerçeği söyledim.
Filmden hiç haber almadı, Borat, ve onu izlemekten dolayı uyardım, çünkü ona karşı gelebilirdi.
Kazakistan yaşamak için iyi ve normal bir yer gibiydi. Orada yaşadığımı hayal ettim.
Damira dışında, bazı İngilizce bilen ve aynı zamanda pansiyonda çalışan ve çalışan diğer Kazaklarla da konuştum. Birlikte bir ya da iki kahkaha paylaştık. Herkes gibi ilgi ve hayalleri olan akıllı insanlardı.
İngilizce ve eğitim noktalarımdan İstanbul ve Moskova'da birçok harika ve akılda kalıcı Kazak ile tanışma fırsatı buldum. Gürcistan'da ders verdiğimde ilk olarak 2010'da Kazakistan'a daha fazla dikkat ettim çünkü eski Sovyet cumhuriyetlerinin tümünün nerede olduğunu daha fazla fark ettim. (Gürcistan onlardan biriydi) ve Kazakistan sıkışıp kaldı çünkü Rusya'nın altında ve Orta Asya'nın geri kalan kısmında büyük bir toprak parçasıydı ve insanların dünya haritalarına baktıklarında onu görmeyi nasıl özleyebileceklerini merak ediyordum. Gürcistan'dan beri Orta Asya bölgesi hakkında bilgi edinmekle daha fazla ilgilenmeye başladım. Büyüyen haritalara bakmayı çok sevdim ve odamda etrafımda döndüğüm bir küre vardı ama oraya gittiğimde Rusya'da bir sürü Orta Asyalı ile tanıştığımda Orta Asya benim için daha fazla gerçekleşti. 2013 sonbaharında. Fakirlerdi ama bazı Ruslar tarafından klişeleştirilmiş oldukları için gözlerimde sorun çıkaranlar değildi.
30 Ekim 2017'de, New York'ta sekiz kişiyi öldüren bir terör eylemi yapmakla suçlanan Özbekli bir adamın haberi ortaya çıktı. Korkarım ki birçok Amerikalı, Özbeklerin ne tür insanları ve ne tür bir ülke olduğunu yanlış anlayacaktır. Orta Asya’nın sıkça konuşulan bir bölge olmadığını tekrarlıyorum. Çok utangaç ve yumuşak konuşulan Özbekler olduğunu belirtmek isterim. Tanıştığım, dile getirdiğim birçok insan var. Bazen dersler arasında öğlen yemeğimi yediğim ve çalışanların çoğu Özbekistan'dan gelen bir makarna mekanı var. Bana makarna servis eden bir adam çok iyi konuştu. Orada çalışan kadınların yüzlerinde yumuşak gülüşler vardı. Uzbeks'in kadrosu olan diğer restoranlara gittim ve hiçbir şekilde tehlike arz eden insanlar değiller. Karşılaştığım Uzbekslerin ve diğer Orta Asyalıların çoğu, kendimi tehdit altında hissetmediğim insanlar değil. Anavatanlarına İstanbul’daki bir postanede Western Union aracılığıyla para gönderen Türkmenleri hatırlıyorum.
Evet, her ülkede kötü elmalar var ve benim gibi Uzbeks hakkında hemen yanlış karar vermeyecek pek çok Amerikalı var ama Orta Asya çoğu Amerikalıya bu kadar aşina olmadığı için, Uzbeks ve diğerlerini savunmaya yardım etmem makul. Orta Asyalılar. Onlarla o kadar sık iletişim kurdum ki, medyadan kolayca etkilenen ve Orta Asyalıların pek çok Amerikalıdan daha iyi oldukları insanlarla tanışmak için dışarı çıkmayan birçok Amerikalıya güvence vermek istiyorum.
Damira’nın Amerikalıların Kazaklar hakkında çok şey bilip bilmediğine dair sorusuna geri dönersek: çoğu Amerikalı, Dünya’nın en büyük ulusunda yaşamaktan gurur duyuyor. diğer ülkeler hakkında daha fazla bilgi edinmek için. ABD bir süper güçtür, bu yüzden her ülkedeki insanlar ABD hakkında oldukça fazla bilgi sahibi olmaya gittim. Evet, diğer ülkelerdeki insanlar ABD dışındaki milletler hakkında fazla bir şey bilmemekle birlikte, yine de ABD muhtemelen dünyadaki en güçlü ülkedir, bu da ABD vatandaşının Amerika dışındakiler hakkında daha fazla bilgi sahibi olması gerektiği anlamına gelir. Amerikalılar, başkalarıyla daha kişisel ilişkileri olmadıkça veya dünyadaki coğrafi yerler ve kültürler hakkında daha fazla çalışmadıkça, hiçbir milletten söz edemezler.
Cehaleti kabul etmek uygun değil, ancak onlarla herhangi bir deneyime sahip olmadan veya en azından dikkatli, titiz bir araştırma yapmadan, herhangi bir ülke, din veya insan hakkında korku veya kötü düşünmek asla doğru değildir.
Evet, Sayfullo Saipov (birlikte geçirmeyen sekiz masum insanı öldürmenin affedilmez eylemini yapan adam) cezalandırılmalı, ama demek istediğim, insanların bir bireyin acımasız eylemine dayanan bir millet hakkında genelleme yapmasını istemem. .
Damira ile olan bu özel konuşma, Damira ile sona erdi ve dünya çapında daha fazla insanın ülkesini bildiğini umuyordu. Kazakistan'ın öğrenmesi gereken birçok tarihi ve öğrenmesi gereken birçok aydın var. Damira'ya ülkesini bildiğini bildiğim birilerine kesinlikle söylemeyi planladığımı söyledim. Tüm Orta Asya’ya gelince, yalnızca o bölgeyi konuşmalara sokarak o bölge nihayet dünyaya açılabilir. Dünyadaki hiçbir ülkenin kimseye gizemli olmaması zamanı gelmiştir.