Gebelik sırasında antidepresan almak otizm ya da dikkat eksikliği / hiperaktivite bozukluğu riskini arttırmaz, iki büyük araştırmaya göre. Doğum öncesi maruz kalma yerine genetik veya çevresel etkiler bir çocuğun bu bozuklukları geliştireceği konusunda daha büyük bir etkiye sahip olabilir. Çalışmalar online 18 Nisan yayınlanmaktadır JAMA.
Klinik olarak, mesaj “uygulayıcılar ve gebelik sırasında antidepresan kullanımı konusunda bir karar vermesi gereken anneler için oldukça güven verici” diyor psikiyatrist Simone Vigod, çalışmaların birinin ortak yazarı. Geçmişteki araştırmalar, antidepresanları alan hamilelerin güvenliğini sorguladı ( SN: 6/5/10, s.22 ).
Vancouver’daki British Columbia Üniversitesi’nden bir çocuk doktoru olan Tim Oberlander, “Hamilelik sırasında bir annenin duygudurum bozukluğu büyük bir halk sağlığı sorunudur – annelerin ve çocuklarının sağlığını etkilemektedir” diyor. Yaklaşık 10 kadından birinde gebelik sırasında majör depresif bir dönem gelişir. “Tüm tedavi seçenekleri araştırılmalıdır. Deneği asla bir seçenek olamaz,”coauthored Oberlander diyor bir yorum da yayınlanan, JAMA .
Hamilelik döneminde tedavi edilmeyen depresyon çocuk için fakir fetal büyüme, preterm doğum ve gelişimsel sorunlar da dahil olmak üzere risk oluşturmaktadır. Bazı kadınlar yalnız psikoterapiden yararlanabilir. Daha ciddi bir hastalık antidepresanları gerektirebilir. Toronto’daki Kadın Hastalıkları Hastanesi’nden Vigod, “Birçoğumuz, antidepresan maruziyetle ilişkili daha uzun vadeli çocuk sonuçlarına bakmaya başladı, çünkü anneler karar verme sürecinde bunu bilmek istiyor” diyor.
Önceki çalışmalar, antidepresanların kendi gelişimsel riskleriyle birlikte geldiğini gösterdi: otizm spektrum bozukluğu, DEHB, prematüre doğum ve yetersiz fetal büyüme. Indiana Üniversitesi Bloomington’lu psikolog Brian D’Onofrio, “Temel sorun, bu risklerin fiili ilaçlardan kaynaklanıp kaynaklanmadığına bağlı” diyor. “Olumsuz sonuçların depresyonun kendisinden mi, yoksa genetik faktörlerden mi kaynaklanıyor olabilir mi?” D’Onofrio ve grubu başka çalışmayı yazdı.
Antidepresanların maruz kalmış çocuklara etkisini yalıtmak için her iki çalışma büyük örneklem büyüklüklerine ve gelişmiş istatistiksel teknikler kullandı. D’Onofrio’nun ekibi, 1996’dan 2012’ye kadar yaklaşık olarak 950.000 anneye doğan 1.5 milyondan fazla İsveçli çocuğa baktı. Bu annelerin 22.000 ‘den fazla veya yüzde 1.4’ ü ilk üç ayda antidepresan, çoğunlukla seçici serotonin geri alım inhibitörleri kullandıklarını bildirdi.
Araştırmacılar, annenin bir gebelikte antidepresanlar kullandıklarını, diğerinin gebelikte kullanmadıklarını ailelerdeki kardeşleri karşılaştırdılar. D’Onofrio, “Bu, kardeşleri benzer hale getiren faktörlerin hepsinin hesabına yardımcı oluyor – ortak genetik ve çevre” diyor.
Kardeş eşleşmelerinde , çocuklar , rahimde antidepresanlara maruz kalsalar da, otizme, DEHB’ye ve fakir fetüs büyümesine esasen aynı riski taşıyorlardı. Ortaya çıkmayan kardeşler arasında maruz kalmamış kardeşlerine kıyasla preterm doğum riski azdı.
D’Onofrio, bütün örneklemde, muhtemel diğer olası etkileri hesaba katmadan antidepresan kullanımına bakarken, annenin ilk üç aylık dönemde antidepresan ilaç kullanması durumunda, “çocukların otizme yakalanma riskinin yaklaşık iki katı var” diyor D’Onofrio. “Ancak kardeşleri karşılaştırdığınızda bu ilişki tamamen ortadan kalkıyor.” Riskli – depresyon, stres, genetik faktörler, zayıf doğum öncesi bakımın sorumluluğunun tam olarak netliği belli olmamasına rağmen – sonuçlarımız aslında bunun ilacın kendisinden kaynaklanmadığını göstermektedir ,” diyor.
Vigod ve arkadaşları, 2002 yılından 2010 yılına kadar Ontario, Kanada’da kamuya açık alanlarda ilaç temin etmeye hak kazanan annelere baktılar. Kadınlar 35.906 çocuğu doğurdu; Bu gebeliklerin 2.837’inde, yaklaşık yüzde 8’inde, kadınlar antidepresanlar, aynı zamanda öncelikle seçici serotonin geri alım inhibitörleri aldı. Ekip, maruz kalan çocukları maruz bırakılmamış kardeşleriyle karşılaştırmış ve otizm riski ile antidepresan kullanımı arasında bir ilişki bulamamıştır .
Oberlander, “Her iki çalışmada da kardeş kibritlerinin kullanılması, genetik ve ortak bir çevreyi açıklamak için çok yenilikçi bir yöntem” dedi. “Otizm ve depresyon ile ilgili genetik mekanizmaların paylaşıldığı gerçeğini göz ardı edemiyoruz. Anneyi uyuşturucu kullanmaya getiren genetik neden çocuğun otizm riski hakkında daha fazla söz sahibi olabilir. ”
Alıntılar:
H. Brown ve ark. Gebelikte serotonerjik antidepresan kullanımı ile çocuklarda otizm spektrumu bozukluğu arasındaki ilişki . JAMA . Cilt. 317, 18 Nisan 2017, s. 1544. doi: 10.1001 / jama.2017.3415.
A. Sujan ve diğ. Hamileliğin ilk üç ayında preterm doğumla, gebelik haftası için küçük olan, otizm spektrum bozukluğu ve çocuklarda dikkat eksikliği / hiperaktivite bozukluğu olan maternal antidepresan kullanımı için dernekler . JAMA . Cilt. 317, 18 Nisan 2017, s. 1553. doi: 10.1001 / jama.2017.3413.
T. Oberlander ve L. Zwaigenbaum. Hamilelikte maternal depresyon ve antidepresan kullanımı, çocuklarda otizm için risk olarak görmezden gelinir . JAMA . Cilt. 317, 18 Nisan 2017, s. 1533. doi: 10.1001 / jama.2017.3414.