Babam, Quo Vadis, Aida? Yı izlediğini söylediğinde şaşırdım.
Bosna Savaşı ile ilgili bir film mi izlediniz? Sormak istedim. İsteyerek?
Büyürken arada bir duyduğum bir şakaydı: savaşı sormuyorsun. Geriye doğru iyice düşünürsem, belki neşeli ve canlı aile ziyaretlerinin birdenbire kasvetli düştüğünü, normal tartışmaların sessizleştiğini hatırlıyorum. Belki de ailem kendi aralarında konuşmuştur. Ama bu ailemin benimle tartıştığı bir konu değildi.
Ben de sormadım.
Yine de, burada oturup bu düşünceleri yazarken bile, bunun benim için de olup olmadığını merak ediyorum. Kesinlikle ailemin acı çekmesini istemiyorum. Üstelik siviller olarak savaşın dehşetinden sağ kaldıklarını hayal etmek kolay değil.
Ve asla çok fazla araştırmadım. Savaşın ne hakkında olduğunu biliyordum: toprak, para, din. Her ayrıntıyı bilmem gerekiyor mu?
Quo Vadis, Aida? benim de savaşı hesaba katmamdı. Babam onu izleme deneyimini yaşadı, kaos ve korku yıllarına geri döndü. Ona şimdi sormak istiyorum, iyileşmiş bir yara mıydı? Seni kızdırdı mı? Beni kızdırdı. Beni açtı.
Henüz ailemle bunun hakkında konuşmadım, bu yüzden şimdilik, bu tarihin benim için ne olduğunu sessizce düşündüğüm için bunlar benim düşüncelerim olarak kaldı. Sonuçta ben savaş sırasında doğdum. Zar zor da olsa oradaydım. Bununla ilgili başka bir şakamız daha var: Tanrıda doğmuş, doktor olarak yaşlı adamın kör olduğu, ne tür bir bina, ne tür bir “hastane” olduğunu bilir.
Bir süreliğine, bir savaş hastanesinde doğmuş olmak, derme çatma, muhtemelen sorgulanabilir olmak benim eğlenceli gerçeğimdi. Zavallı annem için hissettim.
Ve sonra savaş sona erdi ve insanlar geri döndü. Eski ev fotoğrafları, bir evin kabuğunun enkazının yanında duran benimkiler dışında, savaşın parçaladığı bir ülkeye bakıyormuşum gibi hissettirmiyor. Küçük çocuğunuzun yıkılmış evlerin enkazı arasında oynamasını belgelemenin her zaman tuhaf bir şey olduğunu düşünmüşümdür. Bana çok hastalıklı geldi - neden bunu hatırlamak isteyesin? Ve neden bu trajedi hakkında bir film izliyorsunuz?
Neden şimdi yeniden izlemeyi düşünüyorum? Hayatımın çoğunu Amerika Birleşik Devletleri'nde büyüyerek geçirdim. Bunun için İngilizce diplomasına ve kırılmış Boşnakça'ya sahibim. Orada burada kendi kimlik duygumla boğuştum. Onunla rahat ettiğimi sanıyordum. Bana sorulduğunda Avrupalı olduğumu söyleme aşamamdan geçtim, çünkü sorulmaktan bıktım. Sonra kolejdeyken herkesin bu kadar ilginç bir geçmişe sahip olduğunu ve bu konuda sohbet etmenin ne kadar utanç verici olduğunu düşündüm, özellikle de onlara Bosna'dan önce, nerelisiniz diye sorduklarında hala onlara Amerikan şehrimi söylersem . Sonra tam zamanlı işlere girdim, farklı geçmişleri duymaya alışkın olan diğer insanlarla çalıştım ve insanlar sık sık sormayı bıraktı. Kimliğime daha çok yerleştim.
Sonra salgın vuruldu. Neredeyse bir buçuk yılda ailemi bir kereden fazla ziyaret etmedim, yaşlı büyükanne ve büyükbabama herhangi bir şey yayma ihtimaline karşı katıksız korku yüzünden. Ne de olsa bir savaştan sağ çıktılar, ülkelerinin etnik temizliğinden sağ kurtuldular. Küresel bir salgından daha iyisini hak ettiler.
Kendimi vatan hasreti içinde buldum. Ortağımla New York City'den geçene kadar ne kadar olduğunun farkında değildim. Kız kardeşim ve ben önceki bir veya iki yıl içinde birkaç kez büyük elmanın içindeydik. Ve en son oraya gittiğimizde Bosna yemekleri için arama yapmıştık. Orada Boşnaklar olmalıydı - sonuçta NYC'ydi! Ve vardı. Ve ortağım geçip onu yiyecek almak için kısa bir süre durmaya ikna edene kadar bunu aklımda tuttum.
Boşnak dilinin tanıdık ritmini duyana kadar kaçırdığımı fark etmemiştim - akrabalarımla birbirlerini abartılı, biraz alaycı, biraz yaramaz bir şekilde selamlarken ilişkilendirdiğim yukarı ve aşağı. Ton, ses tonu, kelimeler. Ailem gittiğinde Bosna'yı ziyaret etmediğim için pişman oldum, belki pandemiden iki yaz önce.
Quo Vadis'i dinleyene kadar tekrar kaçırdığımı fark etmemiştim , Aida? Tanıdık yüzler, tanıdık ifadeler. Kendi kendime, bunu farklı bir şekilde tercüme ederdim, çünkü çeviri Boşnakça'nın taşıdığı duyguyu yakalamadı. Dedim ki, bu benim amcam gibi görünüyor.
Ve ondan nefret ettim. Çünkü her şeyden önce bu, insan zulmü hakkında bir filmdi. Bu tanıdık tuhaflıkları ve esprileri görmekten aldığım rahatlığın ötesinde, bu film beni içten dışa yaktı. Bana insanların ne kadar acımasız olabileceğini hatırlattı. Kayıp, korku ve adaletsizlikti. Eve çok yaklaştı, değil mi komšija?
Savaştı ve bana görünüşte içgüdüsel olarak ondan ne kadar nefret ettiğimi hatırlattı. Srebrenitsa soykırımını düşünürken nedenini merak ettim. Neden bunu yaptın? Ülke için, din için, onur için? Bunda ne onur vardı?
Belki başkaları farklı hissediyor. Ama benim için, savaşın resmen sona ermesinden bir yıl önce, şiddeti nihayet geri itmenin eşiğindeki paramparça bir ülkede doğmuş olan bu savaşın varlığımı ne kadar şekillendirdiğini düşünmekten nefret ettim.
Bunu sembolik olarak almalı mıyım? Belki. Şu anda başka nasıl kabul edeceğimi bilmiyorum. Şu anda bir sonuç yok. Bu yazının da sonu yok, çünkü hala düşünüyorum. Dili daha iyi öğrenemediğim için, tarifleri daha iyi öğrenemediğim için hala pişman olduğumu düşünüyorum. Hala Quo Vadis'in, Aida'nın sessiz ağırlığını, bu tarihin bana ve aileme nasıl sızdığını düşünüyorum. Hala insan zulmünün yok edilmesini ve insan gücünün merakını anlıyorum. Bunları nasıl uzlaştırırsınız? Aileme bunu nasıl sorarım?
Stagflasyon, ekonomi, aşırı yüksek enflasyon ve yüksek işsizlik oranlarının eşlik ettiği durgun bir büyümeye sahip olduğunda ortaya çıkar. Şu anda dünya ekonomisi iki büyük riskle karşı karşıya: COVID 19 salgınının yarattığı muazzam bozulma ve Rusya ile Ukrayna arasındaki çatışmanın ekonomik etkisi.
Savaşların büyük ekonomik yıkıma neden olduğunu çok az kişi inkar edebilir. Savaşı kovuşturmak için kullanılan kaynakların fırsat maliyeti üzerindeki olumsuz etki ile birlikte fiziksel ve beşeri sermayenin yok edilmesi, Savaşların nadiren karlı girişimler olabileceğini göstermektedir.
26 Temmuz'da Kilise, Meryem Ana'nın ebeveynleri olan Aziz Joachim ve Anne'yi inançları ve azimleri için anıyor. İşte ailemin hikayesi - hayatlarını sadelik içinde yaşayan ve bize yedi çocuğuna yaşam boyu eğitim veren basit bir çift.
1949 Amerika'da bir dizi olay oldu; Los Angeles ilk kar yağışını kaydetti, 1.200 kiloluk bir inek Oklahoma'da bir siloya sıkıştı ve ABD'de hiçbir Afrikalı-Amerikalının linç edilmediği ilk yıldı. Aynı zamanda FBI'ın En Çok Arananlar listesi fikrinin ortaya çıktığı zamandı.
Sathya Krishnan Suresh, Shunmupapriya P Bu yazıda, stili ve içeriği iki ayrı görüntüden gelen yeni görüntüler oluşturmak için kullanılabilecek bir yöntem olan “Nöral Stil Transferi” adlı ilginç bir konuyu tartışacağız. Bu makale Leon A Gatys ve arkadaşlarının A Neural Algorithm of Artistic Style (Sanatsal Stilin Sinirsel Algoritması) temel alınarak hazırlanmıştır; burada yazar, Evrişimsel Sinir Ağı (CNN) katmanlarını kullanarak yeni bir görüntünün oluşturulması hakkında ayrıntılı bir açıklama sunar.
Güncel özet: Mevcut makro durum değişmeden kalsa da, faiz oranlarını artırma zamanı yaklaştıkça daha "öngörülü" fişler piyasadan çekilecek, ki bu normaldir. yatırımcılar üzerinde bir etki, bu etki sadece duygusal değil, aynı zamanda tüm Amerikalıları yiyecek, giyecek, barınma ve ulaşım gibi çeşitli yönlerden etkiliyor. İşte tam da bu nedenle daha fazla yatırımcı chiplerini borsalara önceden transfer ediyor veya önceden diplerde satmaya hazırlanıyor.Sadece faiz artırımından sonra trend üzerine bahse girmek istemiyorlar.Durum hala iyi, ancak sabah 6:45'te parçalandı ve şu ana kadar parçalandı. Bu, düşüşün duygusal tarafındaki panik ve iyi zamanlanmış. Ama yine de bir haftadır söyledim.Şu anda makro oyun koşulları büyük çaplı düşüş ve yükseliş trendini desteklemiyor.Faiz oranları ve GSYİH'nın tam olarak inmesi için genel şok düzenini değiştirmek zor. . Aslında her sabah Cumartesi ve Pazar günleri bu seviyede bir ezilme oluyor, daha iki gün önce yakalandı ve sonra hareket olmadı, bugün yakalanmadı ve ardından panikli bir takibi tetikledi. Bu sabah 10:00 itibariyle BTC pozisyonlarının fiyat dağılımı ve dün gece 23:00'ten bugüne veriler, bu sabahın erken saatlerinde başlayan ancak büyük bir artış görmeyen hızla yükselen ve ardından düşen düşüşü yaşadı. BTC adreslerindeki değişikliklerin sayısı Değişikliğin ölçeği, çünkü bu iniş ve çıkışların aşırı güçlü bir tepkiye neden olmayacağı, ancak borsada önceden depolanan çiplerin duygusal değişimlerinin daha fazla olacağı yargısına varılabilir. Her iki taraftaki aşırı fiyatlara bakılırsa, eskilerin elindeki BTC, hafta sonu boyunca hala normal dalgalanma aralığını izliyor, sadece 200 BTC'den fazlası bir bütün olarak piyasadan ayrılıyor, yüksek seviyede tutulan fişler büyük ölçüde dalgalanıyor, yaklaşık 51.000 $ civarında. Yaklaşık 1.900 BTC'lik BTC değişimi, ancak çapraz karşılaştırmadan sonra, en büyük olasılık hala borsaların değişiminden geliyor, bu nedenle aslında, yüksek seviyede kilitlenen fişlerin değişimi sadece 150'den az . Bu transfer dahil olsa bile, toplam kayıp yığınındaki 24.000 doların üzerindeki düşüş 4'ü geçmedi, 200 BTC Bu, ister kısa vadeli bir yükseliş, ister fiyatta düşüş olsun, en büyük oranı kaplayan kaybeden chiplerin tepki vermediği anlamına geliyor.Bu yüzden büyük ölçekli bir düşüş olmayacağına karar vermemin nedeni bu. Hafta sonları kalan düşük volatilite yerine adresler değişiyor. Üstelik, yalnızca erken dönem kâr ve zarar fişlerindeki değişiklikler azalmakla kalmıyor, mevcut anlaşmazlık fiyatı altındaki kısa vadeli işlem fişleri bile fazla yanıt vermedi ve hafta sonu genel satış baskısı hala düşük. Borsaya aktarılan BTC verisine bakılırsa, bu sabah saat 8:00 itibariyle satış baskısı gerçekten de düşmeye devam ediyor, bu da satış için güçlü bir isteklilik olmadığını gösteriyor. Ayrıntılı verilerde, 6:45'te düşmeye başlamasına rağmen, bu dönemde oluşan satış baskısının büyük olmadığı, sadece sabah 8:30'dan sonra ortaya çıkan güçlü satış baskısının olduğu da görülebiliyor. Borsaya aktarılan satış baskısı ile karşılaştırıldığında, borsadan çekilen para miktarı çok fazla değil.Genel satış baskısını karşılayabilse de, bu alım gücü seviyesi şokların durumunu değiştirmek için hala yeterli değil.Fiyat dalgalanıyor likiditenin düşük olduğu hafta sonları. Ayrıntılı verilerden, Pekin saatinden 8:00'den sonra satış baskısındaki artışla birlikte, para çekme sayısının da artmaya başladığı, ancak nispeten konuşursak, bazılarının hazırlıksız yakalandığı görülebilir. Bununla birlikte, genel oyun durumu açısından bakıldığında, satışta çok fazla fiş olmadığı ve satın alma gücü durmadığı için, aksine, aktif olarak satın alıyorlar ve karşılık gelen fişleri devre dışı bırakmaya devam ediyorlar. Bu aynı zamanda fonların reaksiyondan sonra satın alma arzusunun devam ettiğini, bu nedenle büyük ölçekli bir düşüşün gerçekleşmesinin zor olduğunu kanıtlıyor. Sarsıntı hala ana tema. Borsanın BTC hisse senedi verilerinden, hafta sonları düşük tiraj durumunda bile, borsadan kaybolmaya devam eden çok sayıda chip olduğu görülebilir, bu sadece satın alma gücünün çok daha yüksek olduğunu göstermez. satış baskısından ziyade, aynı zamanda mevcut ekonomik fraksiyonu temsil eder.Enflasyonda bir zirve ve fiyatlarda bir dip beklentileri. Hisse senedinin detaylı verilerinden sabah 8:00'den önce borsa hissesinin fiyat düşse bile sürekli düşüşte olduğu görülüyor. Saat sekizden sonra, tamamen farklıydı. Dolayısıyla fiyat düştüğünde genel satışın sabah 6:45'te başlamadığı, tam tersine şu anda daha büyük bir dalgalanma olmadığı açıkça görülüyor. Daha büyük ölçekli bir satış, ancak bu noktadan sonra duyarlılık tarafından yönlendirildi. Mevcut fon miktarının düşük olduğu ve taahhüt kapasitesinin yetersiz olduğu doğru olmakla birlikte, büyük çaplı panik satışlarını tetiklememiştir. Mevcut BTC sürekli sözleşme verilerine bakılırsa, fonlama oranı fiyat düşüşüyle düşüşe geçmedi, bunun yerine büyük ölçekli bir yükseliş hissiyatı var, bu da mevcut hissiyatın daha fazla olduğunu gösteriyor Yatırımcılar bunun sadece aşamalı bir düşüş olduğuna inanıyor. ve ABD enflasyonu zirveye ulaştığında BTC hala dibe vuracak. Aslında, bugünün düşüşü için bir neden yok ve bu sadece hissiyattaki düşüş eğiliminden kaynaklanmıyor çünkü bu Cuma BTC ve ETH opsiyonlarının aylık teslimatı olacak çünkü önceki aylar düşüşte.Durum, fiyat teslimattan önce her zaman en büyük acı noktasından uzaktır, bu nedenle opsiyon teslimatına dikkat eden çok daha az küçük ortak var, özellikle opsiyon satıcıları güçsüz ve bu ay farklı. Temmuz sonunda, BTC opsiyonlarının en büyük acı noktası 23.000 ABD doları ki bu tam olarak bu sabahki düşüşten önceki fiyat.Önceki aylardaki yaklaşık 10.000 ABD doları açıkla karşılaştırıldığında, bu ay aslında bu fırsatı yakalama fırsatı var. en büyük acı noktasına ulaşmak ve aynı zamanda en uzun-kısa oyun yoğun bir durumdur. Mevcut kısa-uzun oran 0,83 ve boğalar küçük bir aralıkta liderliğini sürdürüyor.Mevcut açık opsiyonlar 76.654 ve beklenen miktar yaklaşık 1,7 milyar ABD doları. Dolayısıyla rekabet daha yoğun olacak. ETH'nin en büyük acı noktası sadece 1400 dolar.Mevcut fiyat, son aylarda nadir görülen en büyük acı noktasından hala daha yüksek.Kısa-uzun oranı bile son aylarda 1'den 0'a düştü.