Bölüm 1764 - Ölümsüzleştirilmiş Changsheng (2)
Luo Changsheng’in sözleri sayısız Doğu Bölgesi kaynak gelişimcisinin kalbini harekete geçirdi. Luo Shangchen, Luo Changsheng'e bakmak için başını salladı ve bağırdı, “Defol! Acele et... Ve git!"
Dünyanın gözünde, hiç şüphesiz Luo Shangchen, Luo Changsheng'i herhangi bir aşağılanmaya dayanmaktan korumaya çalışıyordu.
Sadece Kutsal Saçak Alemi'nden insanlar onun sesindeki üzüntü ve öfkeyi anlamıştı.
"Hahahaha.” Yun Che büyük bir kahkaha attı ve konuştu, “Kraliyet baban nezaketini takdir etmiyor gibi görünüyor. Ama bunu takdir edip etmemesi kendi meselesi, çünkü evlada saygı gösterini boşa harcamana nasıl katlanabilirim?"
"Onun yerini alamazsan, onunla birlikte yapabilirsin. Sonuçta, ikiniz 'baba ve oğul'sunuz!"
“Baba ve oğul” kelimelerine yoğun bir vurgu yaptı, gülümsemesi alaylıydı.
Şu anda, Kutsal Saçak Alemi'ndeki herkes Yun Che'nin, “baba ve oğul” ilişkilerinin ardındaki tüm gerçeği bildiği hissine kapılmıştı.
“Pekala.” Luo Changsheng, daha fazla iyilik için savaşmaya çalışmadı. Bunun yerine Yun Che'ye saygılı bir şekilde eğildi, "Nezaketiniz için teşekkür ederim, İblis Efendisi."
Konuşmayı bitirdikten sonra sessizce Luo Shangchen'in yan tarafına geçti ve diz çöküp ellerini dizinin üstüne koydu.
"Kaybol!" Luo Shangchen şiddetle bir elini Luo Changsheng'e doğru itti.
Luo Changsheng kendini savunmaya çalışmadı ama Chi Wuyao aniden elini kaldırdı. Neşeli bir sesle konuşurken Luo Shangchen'in gücünü kapattı, "Kutsal Saçak Alemi Kralı, oğlunuzun böyle bir saygı gösterisi yapması nadirdir. Tüm ihtişamını ve utancını seninle paylaşmaya hazır. Onu bu şekilde reddetmek oldukça çirkin.”
Kuzey İlahi Bölgesi içinde, Chi Wuyao’nun yetkisi Yun Che’nin ardından ikinci geliyordu. Şu anda Luo Shangchen’in kalbinde binlerce dalga çarpışırken, yine de dudağını ısırdı ve sıktı… Zaten çok fazla aşağılanmaya maruz kalmıştı, tarikatının güvenliğini bir kırgınlık yüzünden nasıl riske atabilirdi ki?
Sessiz kaldı, basitçe başını öne eğdi ve Yun Che'ye doğru sürünmeye bir kez daha devam etti.
Doğu İlahi Bölgesi'nin bir numaralı alem kralı olarak, savaşta görkemli bir şekilde ölmeyi hayal etmişti. İblis İmparatoru dünyaya döndüğünde, körü körüne hayatını bir kenara atmayı bile düşünmüştü. Ancak, böyle bir aşağılamaya gerçekten katlanmak isteyeceğini hiç hayal etmemişti... Çünkü Yun Che, bunun kendisi için ölümden çok daha zor olduğunu biliyordu.
Dolayısıyla Yun Che’nin eylemleri yüzeysel olarak cömert olsa da, bu eylemlerin ardındaki niyetler çok acımasızdı. Bu, Luo Shangchen'den intikam almasının en acımasız yoluydu.
Ama şu anki durumundan tam olarak kim suçluydu? Doğu İlahi Bölgesi'ndeki diğer iki büyük yıldız alemi, Sırlanmış Işık Alemi ve Gizlenen Gökyüzü Alemi bedenleri ve haysiyetleri bozulmadan bırakılmıştı. Aslında, bundan böyle Doğu İlahi Bölgesi'ndeki statüleri her zamankinden çok daha büyük olacaktı.
Ancak bundan daha trajik ve ironik bir şey daha vardı. Ayağa kalkıp Yun Che'yi ölüme mahkum eden ilk kişi olmasının ana nedeni, bugün aşağılanmasının sebebi, Yun Che'nin şu anda en çok nefret ettiği iki kişi olan Luo Changsheng ve Luo Guxie ile olan çatışmalarıydı.
Ne kadar ironik ve gülünçtü.
Luo Changsheng, arkasında sürünürken onu takip etti.
İki kişi aynı anda utanırken, aşağılanma hissiyatları da azaldı. Attığı her adım ve nefeste, Luo Changsheng’in aurasını açıkça hissedebiliyordu.
Son birkaç günün olayları hiç yaşanmamış olsaydı, son derece aşağılayıcı deneyim Luo Changsheng’in gönüllü katılımıyla onun için en değerli anı haline gelebilirdi. Asla unutamayacağı bir şey olurdu.
Ancak… Dünyadaki en acımasız şeylerin hepsi aynı anda başının üzerine yağarken, bu acımasız bir kabusa hapsolmuş gibi hissetmesine neden oluyordu.
Chi Wuyao'nun gözleri, bakışlarını rastgele ondan uzaklaştırmadan önce birkaç saniye için Luo Changsheng'in üzerinde gezindi. Ancak, Yun Che'yi de uyarmaya zahmet etmedi.
Çünkü gerek yoktu.
Sonunda Yun Che'nin oturduğu yere sürünerek geri döndüğünde, Luo Shangchen ona doğru eğildi ve şöyle dedi, "O zamanlar işlediğim suçun affedilemez olduğunun farkındayım, bu yüzden Kutsal Saçak Alemi'mizdeki herkes kesinlikle İblis Efendisi'nin hayatımızı bağışlama nezaketini kalbimize kazıyacak. Sadakatimiz asla değişmeyecek.”
Tam o sadakat yemini etmeyi bitirdiğinde, aniden arkasında bir kaynak enerjisinin patladığını hissetti. Bir sonraki anda, ölümcül bir soğuk ışık huzmesi Yun Che'yi hedef alırken havada yoğunlaştı.
Luo Shangchen tamamen hazırlıksız yakalandı, bu yüzden enerji dalgası tarafından anında bir kenara fırlatıldı. Soğuk ışık huzmesi, Yun Che’nin boğazında bir çizgi oluştururken uzayı parçaladı... Aç bir kurdunkine benzeyen bir çift kısır göz, ona saldırının arkasından baktı.
Yun Che’nin uzun saçları havada dalgalanıyordu ama vücudu bir santim bile hareket etmemişti.
Luo Changsheng ileri atlarken ve donmuş Yun Che'ye kısa bir kılıç fırlatırken havada boğuk bir ses çaldı. Ama Yan Bir'in solmuş eli parlayarak kılıcın kabzasını kaptı. Yan Bir'in kolundan kan damlamadı, Luo Changsheng sanki dünyadaki tüm dağlar kısa kılıca baskı yapıyormuş gibi hissetti. Tek bir milimetre kıpırdatamadı ve kılıcın içindeki güç, uzaklaşan bir dalga gibi yok olmaya başladı.
Ne şaka ama. Eğer Üç Yama atası, Yun Che'nin kafasındaki bir saçın bile varlığında zarar görmesine izin verseydi, yaşayamazlardı.
Yun Che dişlerini öfkeyle sıkan Luo Changsheng'e bakmak için yavaşça başını kaldırdı. Konuşurken gözlerinde biraz hayal kırıklığı vardı, "Bu kadar mı?"
Bang!
Yan İki'nin hayalet pençesi Luo Changsheng'in göğsüne çarptı. Kısa kılıç elinden uçarken donuk bir homurtu çıkardı. Anında fırlatıldı ancak Yan Üç'ün vücudu, acımasız bir güçle üzerine basarken, tuhaf bir şekilde üstündeki havada ortaya çıktı.
BOOM——
Çarpma sırasında yer kırılırken ve Luo Changsheng’in ağzından büyük bir bidon dolusu kan fışkırırken, havada patlama oldu.
Bu ani değişim tüm Doğu İlahi Bölgesi'ni şok etti.
Birisi yedinci seviye İlahi Usta'nın yetişimine erişirse, herhangi btir ilahi bölgedeki insanlar arasında tanrı olarak görülürdü.
Ancak, Yun Che’nin çevresindeki koruyucu bir çember, Üç Yama Ata'sından, İblis Kraliçesi'nden, Yama İmparatoru'ndan ve Cadılardan, Ay Yiyicilerinden ve Yama İblislerinden oluşuyordu. Bir zamanlar kıyaslanamayacak kadar parlak olan Luo Changsheng, bu tür kişilerin varlığıyla tüm göz kamaştırmasını yitirmişti.
Yun Che bile tek eliyle Onurlu Tai Yu'yu yakacak kadar güçlenmişti.
Luo Changsheng onu öldürmeyi nasıl umabilirdi!?
Aklını kaçırmış olmalıydı!?
"UG... AAAAHH!!” Luo Changsheng'in gözleri kırmızıya döndü. Herhangi bir Tanrı İmparatoru'nu bastıracak kadar güçlü olan Üç Yama Atası ile yüzleşmesine rağmen, hiçbir şekilde korku göstermedi. Nihai saldırısını başlatmak için kan özünün her parçasını yakarken öfkeyle kükredi. Boyutları bile parçalayabilen bir fırtına, vücudundan şiddetli bir şekilde patladı.
Luo Changsheng'i çevreleyen dünya ve uzay yavaş yavaş parçalanmaya başladı. Yan Üç'ün baskısından zorla kaçarken arkasında uzun bir kan izi bırakıyordu. Ancak, kaçmak için bu fırsatı kullanmadı. Bunun yerine, başka bir hançer çekti ve çılgınca tüm enerjisini ona dökmeye başladı.
Fırtınanın içinde kısa kılıç, Yun Che'ye doğru yükselirken umutsuz bir kayan yıldız gibi belirdi.
Ancak, Yan Bir, bir sonraki anda o kayan yıldızı tek bir tokatla paramparça etti ve geride, sönmekte olan ışık közlerini ve kontrol dışı bir fırtınayı bıraktı.
Bang! Bang!
Yan İki ve Yan Üç'ün hayalet pençeleri aynı anda Luo Changsheng’in vücuduna çarparken iki büyük patlamanın sesi birbiriyle karıştı.
Yetişimi göz önüne alındığında, Luo Changsheng hala Yama Atalarına karşı mücadele edebilirdi.
Tüm gücü ve odak noktası Yun Che'ye odaklanmıştı, bu yüzden en temel savunmayı ortaya koyma zahmetine bile girmemişti.
Luo Changsheng’in yüzü, iki Yama Atası'nın kıyaslanamayacak kadar korkunç Yama İblis güçleri altında anında tüm rengini kaybetmişti. Yüzündeki tüm deliklerden kan akıyor ve vücudundan bir düzineden fazla yerden kan fışkırıyordu. Düşen bir kaya gibi yere çarptı.
"Changsheng!” Bu anda Luo Shangchen nihayet kendine geldi. İlerlemeye çalışırken boğuk bir sesle kükredi ama biri ona sıkıca kolunu dolamıştı.
Kutsal Saçak Ulu Büyük onu sıkıca kavradı, şiddetle başını salladı.
Luo Changsheng acı bir şekilde ağız dolusu kan öksürürken yere yattı. İlk başta ağzından akan kan parlak kırmızıydı ama yavaş yavaş koyu siyaha dönmeye başlamıştı, yüzünün rengiyle uyumlu bir renk almıştı.
Enerjisini ve kanını düzenlemeye çalışmadı, merhamet dilemedi. Başını gururla havaya kaldırdı ve büyük yansıma oluşumuna baktı. Doğu İlahi Bölgesi'ndeki tüm kaynak gelişimcileriyle yüzleşirken, boğuk bir sesle kükredi, "Siz korkaklar... Neden Hiçbiriniz... Karşılık vermediniz..."
"Alem krallarınız... Bu iblisler tarafından köpekler gibi aşağılanıyor... Bu, hepinizin katlandığı bir utanç... Neden karşılık vermiyorsunuz, neden gerçekten rahat hissediyorsunuz!?"
"Doğu İlahi Bölgesi'nin kaynak gelişimcileri, savaşan ruhunuzun ve bağırsak metanetinizin son parçalarını bile mi kaybettiniz!!?"
Öfke ve nefretle dolu o gözler, o kan dolu çığlıklar Doğu İlahi Bölgesi'nin her köşesini salladı.
"Changsheng... Kapa çeneni! KAPA ÇENENİ!” Luo Shangchen titreyen bir sesle kükredi. İleri atıldı ve Yun Che'nin önünde ağır bir şekilde dizlerinin üzerine düştü. Korkmuş bir sesle konuştu, “İblis Efendisi, oğluma iyi öğretmedim. Changsheng son zamanlarda büyük bir aksilik yaşadı ve aklını kaybetti. Az önce işlediği büyük suç için, ben… Onun yetişimine kişisel olarak zarar vereceğim ve onu hayatının geri kalanı boyunca Kutsal Saçak Alemi'nde hapsedeceğim. Ölene kadar Kutsal Saçak Tarikatı'ndan asla yarım adım bile atmayacağına söz veriyorum."
"Lütfen merhamet gösterin ve canını bağışlayın, lütfen."
Bu sözleri söylerken gözyaşları yüzüne aktı ve sarımsak ezmeye çalışıyormuş gibi başını yere vurdu. Göz açıp kapayıncaya kadar alnı kana bulanmıştı.
"Heh... Hayatım için yalvarmana... İhtiyacım yok!" Luo Changsheng boğuk bir sesle bağırdı. "Ben, Luo Changsheng, sizin gibi boyun eğmektense... Ölmeyi tercih ederim... Omurgasız korkaklar!”
"Aiyah.” Chi Wuyao, yüzünde küçük bir gülümseme belirmeden önce içini çekti. Kendi kendine mırıldandı, "Doğu İlahi Bölgesi'nde yaşayan herkesin kalbinde isyan ateşlerini uyandırmak için kendi ölümünü kullanmaya mı çalışıyor? Bu kötü bir fikir değil ama hala çok saf olman... Bu o kadar kötü ki. "
“Heeheehee.” Luo Changsheng’in gururlu ve inatçı sözleri Yan İki'nin kıkırdamasına neden oldu. "Ah, konuşması çok dokunaklı. Benim gibi yaşlı bir hayalet bile aniden ağlayayazdı.”
Bang!
Aniden havada siyah bir gölge belirdi ve Yan İki'nin hayalet pençesi, sanki çürümüş bir tahta gibi Luo Changsheng’in göğsünü deldi. Tanrı Alemi'nde defalarca tarih yazmış olan, eşi benzeri olmayan gerçek bir dehaya son ve ölümcül bir darbe indirmişti.
Luo Changsheng'in gözleri, yavaşça yere düştüğünde genişledi.
"Changsheng!!!" Luo Shangchen'in tiz sefalet çığlığı herkesin kulaklarını deldi.
Yan İki, Luo Changsheng’in göğsünden hayalet pençesini rastgele çıkardı. Tam vücudunu parçalara ayırmak üzereyken, Chi Wuyao’nun şeytani silüeti birden Luo Changsheng’in tarafına geçti. Yan İki, Chi Wuyao, Luo Changsheng'i kaldırırken tek bir avuçla kenara fırladı, iblis ruhu çökmekte olan ruhunu doğrudan istila etti.
Yan İki büyük bir öfke içinde uçtu. Onu kenara itenin İblis Kraliçe olduğunu anlamadan önce saldırmak üzereydi. Aceleyle hem gücünü hem de boynunu geri çekti.
Yama Atalarının ilk hayatta kalma kuralı:
Eğer İblis Efendisi'nin adamlarından herhangi birini acayip bir şekilde dövselerdi hiçbir sorun çıkmazdı ama yanındaki kadına dokunamaz, hatta bağıramazlardı.
Chi Wuyao, Luo Changsheng'i kasıtsız bir şekilde fırlatıp attığı anda iblis ruhunu geri çekti. Luo Shangchen'in yanına indi.
Yun Che, tüm süreci soğuk gözlerle izlemiş, baştan sona tek bir kelime bile etmemişti.
"Changsheng... Changsheng!” Luo Shangchen, kanlı vücuduna sarılırken Luo Changsheng'e atıldı. Hayatının kayıp gittiğini hissettiğinde, yüzünden kanlı gözyaşları akmaya başladı.
Onunla Luo Changsheng arasında derin bir bağ olmasaydı, gerçeği öğrendiğinde neden kendini kaybederdi ki?
Luo Changsheng açıkça bir piçti, Luo Guxie'nin ondan intikamını almak için kullandığı bir piçti ama Luo Shangchen onun bu ölümcül darbeyi aldığını görünce bu hem kalbini hem de ruhunu kırmış ve onu hayal edilemez bir acıyla yıkmıştı.
Luo Changsheng'in kolu hareket ediyordu. Bir karıncanın cıvıltısı kadar yumuşak ve zayıf bir sesle fısıldarken, kalan tüm gücünü kolunu Luo Shangchen'e doğru uzatmak için kullanıyordu, "Kraliyet babası... Ben... Önden gideceğim..."
“...” Luo Shangchen'in tüm vücudu titredi ve hıçkırıklarını bastırırken konuşmakta güçlük çekti.
"Ben, Luo Changsheng'im..." diye mırıldandı. "Ben kraliyet babasının oğluyum... Kutsal Saçak Genç Ustası'yım... Ben... Piç değilim..."
Luo Shangchen gözlerini kapadı ve nazikçe fısıldadı, "Bu doğru... Sen kesinlikle Changsheng'sin. Sen Kutsal Saçak Alemi'nin gururusun oğlum. Ne olursa olsun, her zaman... En çok gurur duyduğum oğul olacaksın."
Gözlerindeki ışık sönmeye başlarken Luo Changsheng gülümsüyor gibiydi. Gökyüzündeki büyük yansıma formasyonuna baktı, kendisine bakan sayısız gözü görebiliyormuş gibi hissetti. Fısıldarken dudaklarını küçük bir gülümseme haline geldi, "Böylece... herkes... Beni bu şekilde hatırlayacak... Luo Changsheng..."
"Bunu hatırlayacaklar… Ben… Luo… Chang… sheng'im…”
Bu soluk gülümseme yüzünde kaldı ve gri gökyüzü gözlerine yansıdı.
Herkes teslim olmayı seçerken, en büyük yeteneğe ve en göz kamaştırıcı geleceğe sahip olan, hayatına her şeyden çok değer vermesi gereken Luo Changsheng, boyun eğmektense ölmeyi seçmişti.
Ölümünden önce yaptığı her şey, her boğuk ağlama, Doğu İlahi Bölgesi'nin tüm kaynak gelişimcilerinin anılarına derinden kazınacaktı. Onun Luo Changsheng olduğunu herkes hatırlayacaktı... Sonsuza dek hatırlayacaklardı.
Luo Changsheng’in hayatının son izlerinin kayıp gittiğini açıkça hissettiği gibi, Luo Shangchen’in vücudundaki her bir kas bükülmeye ve kasılmaya başladı, ruhu sarsılıyordu. Bazen tamamen çukurlaştığını hissediyordu… Ama o derin boşluğa bile daha önce hiç hissetmediği şiddetli bir acı eşlik ediyordu.
Luo Changsheng'in cesedini aldı, gözleri boş ve soluktu, yavaşça uzaklaştı. Ayak sesleri, zayıf ve eski bir adamınki kadar ağırdı...Ve Yun Che'nin karanlık işaretini almadığını tamamen unutmuş gibiydi. Hatta, ayrılmak için izin istemeyi bile unutmuştu.
Yun Che onu durdurmak için herhangi bir emir vermedi ve kimse onu durdurmak için öne çıkmadı.
Yun Che arkasını döndü ve Chi Wuyao'ya ses iletimi gönderdi. "Anılarını aradın mı?”
”Evet," dedi Chi Wuyao. "Başlangıçta Luo Guxie’nin nerede olduğunun farkında olacağını düşünmüştüm ama beni şaşırttı. Bu çılgın kadın görmezden gelinemeyecek bir tehdit olmaya devam ediyor."
Luo Guxie'den herhangi bir haber almamış olmasına rağmen, başka bilgiler edinmişti.
Yun Che konuyu daha fazla zorlamadı.
"Ah, ne yazık." Chi Wuyao, Luo Shangchen'in çıktığı yöne baktı. İki isme usulca seslenmeden önce kasvetli bir iç geçirdi. “Jie Xin, Jie Ling."
Jie Xin ve Jie Ling, ona boyun eğip emirlerini beklerken aynı anda onun arkasında belirdiler.
"Kutsal Saçak Tarikatı'nı ortadan kaldırın," Chi Wuyao kayıtsızca dedi.
“Evet.” Jie Xin ve Jie Ling emirlerini aldılar ve gittiler.