UYUMSUZ
By melogkclk
Hayat... tarifi edilemeyen imkânsız bir maceradır insan için. Bir vampir içinse belirsizliklerle dolu birer labirent. Çıkmazlarla dolu, yıllarca dönüp duran ve bir çıkışı asla bulunamayan sonsuz bir karanlık. Sadece çok şanslı olanlar bu lanetle yaşamayı öğrenir ve "uyum" sağlardı.
Oysa ben yıllarımı adına hayat dediğim azabım boyunca, nereye ait olduğumu bilemeden geçirmiştim.
Belki bedeni onunla yaşlanmayacaktı ama yeniden atan kalbiyle doğan umutları, onunla büyüyecekti ve onunla öğrenecekti yeniden yaşamak adına bütün güzellikleri.
Aşk uğruna; insanlığından vazgeçecek kadar değerli miydi benim için?
Cevabı çok zor bir soruydu. İnsan olmak demek, dünyaya gelme amacının ta kendisiydi. Karanlığa mahkum edilen ölü bir beden olmaktansa, kuş kadar özgür olmayı tercih ederdi. En azından yaşamasının bir anlamı olurdu. Şimdiyse aşkıyla işlenmiş bir cinayetin katiliydi.
O... İnsan kalmalıydı, değil bu lanetle yaşamak, yakınında bile olmamalıydı. Hepsi benim suçum! Eninde sonunda bunun olacağını bilmeliydim!
Hayatlarını kalbinin rotasına bırakırken, mantığının gerçeğe olan çağrısını dinlemeliydi. Ama yapmadı.
Hepsi benim hatam!
"Aşkım.. bu gözyaşı neden kırmızı? " dudağından çırpınırcasına cevabından kaçındığı bu soru çıktı.