Öğrencilik yıllarımızda, ara sıra oturup konuştuğumuz bir adam vardı.. İki lafından biri konjonktür olurdu.. Kelime adamın alameti farikası gibi olmuştu. Ayıp değil ya ben de ne anlama geldiğini çok iyi bilmiyordum. Sözlüklere mözlüklere bakıyordum işin içinden çıkamıyordum.
TDK bu kelimeyi şöyle açıklıyordu:
1. Geçerli durum.
2. Her türlü durumun ve şartın ortaya çıkardığı sonuç..
...
Sık sık gözattığım Ekşi Sözlük'te muzip bir adamın (tarifinden öyle biri olduğu anlaşılıyor) açıklamasını okuyunca "hah" dedim.. İşin aklıma yatmayan tarafı demek ki burasıymış. İç veya dış siyasetin, tarihteki kişi veya olayların tartışıldığı ortamlarda, nadiren bir hakikate tekabül etse de, genellikle her türlü tutarsızlık,
İkiyüzlülük,
Haksızlık,
Taviz ve gayrı ahlakiliğin meşrulaştırılmasında kullanılan temel malzeme.
Devlet adamı konjonktüre göre konuşsun. Hadi siyaset adamı da konuşsun bürokrat da konuşsun. İş adamını da anlayabiliyorum.. Gemisini yürütecek. Bilim adamı dediklerimize ne oluyor. Uzmanların derdi ne? Vazgeçtik kamuoyundan, ikili ilişkilerde bu kadar ölçülerek biçilerek konuşulunca.. samimiyet denilen şey nerede devreye girecek?