SSCB'ye ve savaşın ilk aylarında saldırıdan önce, Alman komutanı mayın ve kara mayınlarının sadece patlayıcı olmayan bariyerleri güçlendirmek için kullanılabileceğine inanıyordu. Bununla birlikte, güçlerimizin faşistlere 1941'in sonunda ve 1942'in sonunda ayrı stratejik yönlerde liderlik etmeye zorladıkları savunma savaşları döneminde, Wehrmacht komutanlığı yeni tip mayın patlayıcıları geliştirmeye yönelik bir dizi önlem aldı. Daha sonra, Sovyet birlikleri savunmalarının istikrarını arttırmak için cephesinde bir saldırı başlattığında, Almanlar savunma hatlarında toplu maden üretimi ve mayın patlaması engelleri (MVZ) yarattı. 1943’te Alman ordusu, altı tip tank karşıtı mayın (PTM) ve üç tür personel karşıtı mayın (APM) ile silahlandırıldı. Düşman bariyer sisteminin inşası iyileştirildi, yapısı karmaşıktı. Savaşın ilk döneminde mayın tarlalarının yoğunluğu 1 lineer metre başına 2-1 mayın ise, o zaman 1943'tan bu yana önemli ölçüde artmıştır. Aynı zamanda, mayın tarlalarının şekli ve derinliği de değişti, 100 m'ye ulaştı, ağırlıklı olarak dikdörtgen bir şekle sahipti ve birinci, ikinci ve bazen de ana Alman savunma hattının ilk pozisyonunun üçüncü açmasından önce yaratıldılar.
Gördüğünüz gibi, Alman ordusunda savaşın ilk döneminde, mayınlar esas olarak “ikinci sınıf” ın bordrosu olarak kabul edildilerse, o zaman, birliklerimiz de dahil olmak üzere, savaşların tecrübesi göz önüne alınarak, bunların kullanımı büyük miktarlarda gerçekleştirildi. Düşmanın yarattığı bariyer sisteminin üstesinden gelmek, teknik, teknik ve örgütsel açıdan taarruz yapan askerlerin çok çaba harcadı. Maden patlayıcı engellerdeki geçitlerin düzenlenmesi için mevcut araç ve yöntemleri geliştirmek ve savaşın gerekliliklerini en iyi şekilde karşılayan yenilerini oluşturmak gerekliydi. Aynı zamanda, komutanlar (komutanlar), kombine teçhizat personeli ve mühendislik birliklerinin şefleri için üstesinden gelebilecek engelleri düzenlemek için daha etkili yöntemler kullanıldı.
Savaş öncesi yıllarda RKKA, maliyet merkezlerinin üstesinden gelmek için bireysel yöntemler, yöntemler ve organizasyonun kendisini inceledi ve pratik olarak geliştirdi. Savaşın başlangıcında, VIM-210 mayın dedektörleri, doğaçlama sondaları ve çeşitli patlama cihazları, mühendislik birliklerimizde keşif ve mayın tarlasının kaldırılması için kullanıldı. Uygulamada, maliyet merkezinde geçiş yapma yöntemi problar, mayın dedektörleri ve bazen de patlayıcıları kullanarak manueldi. Masraf merkezinde geçiş yapmak için diğer, daha gelişmiş yöntemler geliştirmek için araştırmalar ve deneyler yaptı: topçu ateşi, tekerlekli troller, palet köprüleri. Ancak, savaşın başlangıcında, yeterince gelişmemişlerdi.
Savaşın başındaki Kızıl Ordu, ağır savunma savaşlarına yol açtı; bu nedenle, mühendislik birliklerinin bilimsel düşüncesinin ve rasyonalizatörlerinin odağı, üstesinden gelmek yerine, çeşitli engelleri en etkin şekilde kullanmanın yollarını geliştirmeye ve bulmaya odaklandı. Ek olarak, azaltma araçlarının ve yöntemlerinin yetersiz gelişimi, düşmanın savunma eylemleri gerçekleştirirken nispeten az sayıda mayın patlatma engeli kullanmasından kaynaklanmıştır.
Savaşın ikinci döneminde, askerlerimiz büyük çaplı saldırı operasyonları yapmaya başladığında ve düşman savunma hatlarında maliyet merkezinin yaygın kullanımına geçmek zorunda kaldığında, atılım ve saldırı için mühendislik desteğinin ana görevlerinden biri mayın tarlalarında geçişler sağlamaktı. 1943 sonbaharında, mühendislik birlikleri daha gelişmiş mayın dedektörleri (VIM-203, VIM-203M) aldı ve pasaj oluşturmanın patlayıcı yöntemi daha sık kullanıldı. PT-3 mayın karşıtı trol oluşturuldu. Tasarımcı teğmen Albay P.M.'nin önerisi üzerine. Mugalev ilk önce deneysel bir mühendislik kurdutank maden süpürmeleri ile donatılmış mühendis-tank alaylarının oluşturulması için temel oluşturan birim.
Savaşın son dönemindeki mühendislik güçleri zaten bir dizi keşif aracına sahipti ve maliyet merkezlerinin üstesinden geldi. Madenciler VIM-625, VIM-625В, genişleyen patlayıcı şarj UZ-1, anti-mayın trolü ПТ-3, yavaş hareket eden mayınların keşfedilmesi için bir cihaz ve cihaz seti (SLM), Vladimirov sondası ve hareketlerini izlemek için bir cihaz Maden sahasının kontrol kontrolü için özel olarak eğitilmiş maden tespit köpekleri kullanıldı.
Örgütsel ve personel ilişkilerinde çok önemli değişiklikler meydana geldi. En büyük görevi, maliyet merkezlerine geçişler sağlamak ve düşman savunma hatları kırıldığında doğrudan ateşleme tesislerinin saldırılarına katılmaktı. Ülkenin kurtarılmış bölgelerinin topraklarını ayırmak için, Yüksek Komutanlık Kararı emriyle, Şubat 1943’te, her biri beş ila yedi mühendislik taburundan oluşan beş arka koruma teçhizatı kuruldu ve Mart ayında, mayın tespit köpeklerinin taburlarının oluşumu başladı.
Maliyet merkezlerinin üstesinden gelmek için yeni mayın temizleme araçlarının varlığı ve askerlerin kapsamlı bir savaş deneyimi olması, geçiş yapma yönteminin manuel olarak iyileştirilmesini, pratik olarak patlayıcı ve mekanik (trolleme) yöntemlerinin kullanılmasını ve geliştirilmesinin yanı sıra geçiş düzenlemeleri için başka yollar aramayı mümkün kılmıştır.
Savaş yıllarında en sık manuel yöntem kullanılır. Mühendislik ve sapper ünitelerinden özel bir gruplandırma oluşturdu. Engellerin niteliğine ve gerekli geçiş genişliğine (piyade için 5-6 m'den 10 - 12 m'ye ve zırhlı araçlar için 20 - 30 m'ye) bağlı olarak, gruba en fazla bir veya iki mühendis bölümü atandı. Donanımlı gruplar hemen hemen tüm 1944-1945 işlemlerinde aynıdır. Böylece, hizmet Puławy köprü düşmanın savunma hattını kırma grubu razgrazhdeniya 37-inci Mühendisleri 69-inci Ordusu Mühendislik Tugayı görsel dakika göstermek üzere ayarlanır tel kesme 1-2 maden dedektörü, 3-4 probu, 1-2 makas vardı geçişi işaretlemek için işaretçi bandı, mayınları çekmek için "kedi" olan 2-3 kablosu, sigortalara bir takım çek, giyilebilir toplama araçları. Bazen iki yüz gram tolovye cereyanı ve yanıcı tüpler vardı.
Savaşın ikinci ve üçüncü periyodlarının sonunda, cihaz çoğu zaman mayın tarlalarından patlayıcı şekilde geçiyor ve manuelden çok daha ilerici ve güvenilir. Kombine mayın tarlalarında, tanksavarlık önleyici madenlerde ya da zor hava koşullarında (kar örtüsü, buzlanma vb.) Durgunluk önleyici unsurların varlığında geçişler yapmak için kullanıldı. Geçişlerin kaldırılması, tepe üzerinde yoğunlaştırılmış, asılı ve yoğunlaştırılmış, uzatılmış ve hatta ölçülmüş patlayıcı yükleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Patlayıcı yöntemle, her bir madenin yerini belirlemek gerekli değildi (yüzey yükleriyle patlayan mayınlar hariç), yalnızca mayın tarlasının sınırlarını bilmek önemliydi. Genel giderlerin rolü ağırlıklı olarak kamuflaj tabakası mayınlarının yüzeyinde koydu, dvuhsotgramovye TNT dama kullanılır. Bazen grup şarjı oluşturmak için patlayıcı bir kablo ile birbirine bağlandılar. Savaş sırasında, maliyet merkezlerinde geçişe hazırlanmak için daha az zaman gerektiren, yoğunlaştırılmış askıya alınmış patlayıcı yüklerinin kullanıldığı bulundu. Leningrad cephesindeki abluka atılımına hazırlık aşamasında, 1943'in başlangıcında, saldırıdan önceki gece, 1000'ten daha fazla, mayın tarlalarının üzerine askıya alınan suçlamalar yüklendi. Topçu hazırlıklarının başlamasıyla birlikte havaya uçuruldu. Sonuç olarak, tam bir sızma meydana geldi.
Bazı cephelerde, el kitabını ve diğer yöntemleri geliştirmek için deneysel çalışmalar yapıldı. Yılın 1944'unun sonunda, Belorussian Cephesi'nin 2'inde, 100 karesi sırasına sahip bir alanda, bir arazi aracı için, keşfedilmiş arazide bir geçiş cihazı olduğu tespit edildi. m, doldurma ünitesinin 60-80 kg BB ve 3-4 çalışma saatlerini gerektirir. Ukrayna Cephesi 1'inin birliklerinde, Vistula-Oder operasyonunu yürütürken, mobil (tek akslı bojilerde) 60-80 kg patlayıcılarla yoğunlaştırılmış şarjlar kullanıldı. Tekerlek desteklerinin desteklediği bir çubuğun yardımı ile yük, 70-80 m'ye ileri beslenmiştir, Deney, böyle bir yükün patlamasının, mayın tarlasında 20-25 m'ye kadar derinlik ve genişlikte bir geçiş oluşturduğunu göstermiştir.
Bununla birlikte, deneyimin gösterdiği gibi, uzun süredir patlayıcı madde yükü (ABD) yardımı ile geçiş yapmak daha mükemmeldi. Savaşın ilk iki döneminde, UZ, en sık bir direğe (bara) bağlı 400 gram TNT çubukları kullanılarak alt bölümlerde hazırlandı. Masrafların uzunluğu - bir metre veya daha fazla. İlk olarak, ultrason kullanımı ile geçiş, sırayla gerçekleştirildi, yani bir yükü şişirmiş, bir sonraki yere bırakmış ve baltalamıştır. Bu durumda mayın tarlasındaki geçidin genişliği yaklaşık 2 m idi.
Daha sonra, bir metreye kadar olan tripodlarda askıya alınmış ultrason, koridor genişliğini 8 metreye kadar arttırmayı mümkün kılmaya başladı, ancak sahaya bir ultrason yerleştirmenin her iki metodu da sakıncalıydı: patlamanın hazırlanma süresi uzadı ve düşmanların gözetlemenin gizemleri ihlal edildi.
Savaşın sonunda, servis uzamış ücretler (USN-1) mühendislik birliklerinde göründüğünde, mayın tarlasına teslimatları arabalara yapılmaya başlandı. Bu, dünya yüzeyinin nispeten düz ve sağlam olmasını gerektiriyordu. Birkaç uzun yükün paralel döşenmesi ve baltalanmasıyla büyük bir geçiş genişliği elde edildi.
Seyyar UZ'yi kullanma ilkesinin savaştan sonra yabancı ordularda geliştirildiği belirtilmelidir. Sahaya jet motorları kullanılarak verilen ücretler geliştirilmiştir. Savaş sırasında ultrasonlar kullanıldı (tanklarla kaydırarak) tanklara bağlı palet mayınlı trollerinin yardımı ile yapılan koridorları genişletmek için kullanıldı. Maliyet merkezinde PT-3 trolleri ile troller yaparak pasaj yapma mücadelesi ilk kez Kiev'deki operasyonda yılın 1943 kasım ayında elde edildi. Topçu hazırlıklarının ardından, Ukrayna Cephesi 1'in şok grubunun bir parçası olan 166 Mühendis Tank Alayı, başlangıç çizgisinden Alman savunmasının ön kenarına doğru ilerlemeye başladı. Trollerin izinde ve tankların izinde, doğrusal tanklar ve tüfek alt birimleri taşındı. İlerleyen birimlerin engeller üzerinden durmaksızın hareketi düşmana tam bir sürpriz oldu.
Bu deneyim, eğer saldıran tanklar koridorlar boyunca aynı anda hareket ederse, yeni yöntemin çok etkili olabileceğini göstermiştir. Bununla birlikte, kullanımı, trol kullanan tankların büyük miktarda kullanılmasını gerektiriyordu. Bu nedenle, zaten 1944 yazında, bu tür beş alay, 6 inci Muhafızları, 5 inci, 11 inci Muhafızları, 3 inci ve 28 inci ordularının çığır açan bölgelerindeki Belorussian operasyonunda eşzamanlı davrandı. Bu birimler temelde görevi yerine getirmiş olsa da, ormanlık ve bataklık alanlardaki kullanım deneyimlerinin, eylemlerin etkinliğini azaltan ve bazı durumlarda kayıplarla mücadeleye yol açan bazı eksiklikleri ortaya çıkardığı görülmüştür. En sık bu durum, trollere sahip tankların, sıcak savaş bölgelerinde küçük gruplar halinde, lineer savaş araçlarıyla yeterli etkileşim organizasyonunun olmadığı yerlerde gözlemlenmiştir. Tersine, eğer kitlesel olarak kullanılmışlarsa, doğrusal tanklarla, topçu ve piyade ile yakından etkileşime girmiş, yollarda veya nispeten sağlam bir yüzeyde hareket etmişlerse, başarı açıktı.
Savaşın sonunda, tank-mühendis alaylarının eylem yöntemleri esas olarak geçiş sırasında gerçekleştirildi. Üç şirket (PT-20 trolleri bulunan toplam 3 tank) ile, alay genellikle önden 2-3 km'ye kadar çalışmaktadır. Bir sapper müfreze ile mayın tarlası şirketi bir tank alayı koridoru üzerinden erişim sağladı. Saldırının başlangıcından bu yana, trol tankları, kural olarak, amaçlanan yönlerde çiftler halinde hareket etti ve 4,8'te genişlikte bir şerit oluşturdu. Aynı zamanda, trollere sahip tanklar, 15-25 mesafesinde birbiri ardına bir çıkıntı izlediler. Piyade için, daha sonra UZ kullanılarak atıcılar tarafından genişletilebilecek olan rut geçişleri (bir trol içeren bir tank) yapıldı.
Tank alaylarının maliyet merkezlerinde geçişlerin düzenlenmesi ve lineer tankların geçişinin sağlanması görevlerinin kapsamı aşağıdaki örnekten görülmektedir. Beyaz Rusya Cephesi 1'inin Vistula-Oder operasyonunun başlangıcında, 166 Motor ve Tank Alayı, 4,8 m ve altı hat çizgisinden dört geçiş yaptı; 92 Mühendis Tankı Alayı sırasıyla altı ve dörttür. Onlar için, kayıp merkezlerinde, maliyet merkezleri iki tank tüccarını, dört ağır tank alayını ve üç SAU alayını aştı.
Bu nedenle, savaş yıllarında maliyet merkezinde (tank ve trollerle trol atma) pasajlar düzenlemek için yeni bir yöntem oldukça etkiliydi ve savaş sonrası dönemde daha da geliştirildi. Silindir trollerine ek olarak, her savaş tankının bireysel aracı olarak kullanılan bıçaklar vardı. Bu durumda, asıl görevi başarıyla çözebilirsiniz - mayın patlayıcı engellerle doyurulmuş düşman savunma sistemlerini kırmak için tankların yoğun şekilde kullanılmasını sağlamak.
Savaş sırasında, maliyet merkezinde geçiş yapmak için yangın kullanımı konusunda sürekli deneyler yapıldı. Farklı cephelerde deneysel kontroller yapıldı. Örneğin, Kırım'daki 2'in baharında faaliyet gösteren Muhafız Ordusunun 1944 bandında, bir mayın tarlası (100 anti-anti-PMD-6 tipi mayın ve 50 anti-tank mayınları, T-55 tipindeki 120-mm harçlardan) ateşlendi. 128 mayın tarlasına giren mayın patlamaları yalnızca 7 tanksavar mayınları patladı ve anti-personel mayınları 30'in şarapnel tarafından delinmesine rağmen çalışmaya devam etti. 1944'teki bu tür birçok deney, bu maliyet merkezine pasaj yapma yönteminin makul olmadığını, özellikle de alanın kazılmasından sonra mayınların toprak tarafından atılmasından ve bunların bir mayın detektörü kullanarak parçaların arasında bulunmasının neredeyse imkansız olduğunu gösterdi.
Diğer yöntemler, örneğin, patlayıcı bir kordon ızgarası kullanılarak piyade geçişi için köprüler kullanılarak da test edilmiştir. Bununla birlikte, maden patlayıcılarının gelişmesiyle birlikte, bariyer sisteminin kendi gelişimi, bu tür yöntemlerin o zaman etkisiz olduğu ortaya çıktı ve kullanma hakkını almadı.
Maliyet merkezlerinin aşılmasının organize edilmesinde, komutanların, birleşik silah birimlerinin ve oluşumlarının, operasyon birimlerinin ve her derecedeki mühendislik komutanlarının ortak çalışması önemlidir. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın tecrübesi, komutanların (birleşik silah komutanlarının) kişisel olarak yöntem seçimini ele aldığını, atılım bölgelerinde geçiş yapmak için gerekli sayı ve zamanı belirlediğini, askerlere saldırarak engelleri aşma prosedürünü ve etkileşimi organize ettiğini gösterdi. Bu sorunları çözmenin temeli, kararın geliştirilmesi sırasında veya komutanın gerçekleştirdiği keşif sırasında bildirilen mühendislik birliklerinin önerileriydi. Ayrıca, özel direktifler, birlikler için emir ve talimatlar da geliştirilmiştir. Örneğin, Ocak ayındaki 1944’te, düşman savunma girişimlerinin doğru bir şekilde organize edilmesini sağlamak için, komutan tarafından imzalanan bir yönerge, askeri konsey üyesi ve 4 Ukrayna Cephesi genelkurmay başkanı, çeşitli engellerdeki geçişlerin sayısı, genişlikleri, düzenleri ve içerikleri hakkında talimatlar verdi.
Uygulamada, bariyerlerinde pasajlar saldırıdan iki veya üç gün önce ve saldırıdan önceki gece düşman bariyerlerinde düzenlenmiş ve topçu hazırlıklarında sona ermiştir. Çoğu zaman, çığır açan bölgelerde, bariyerlerimiz tamamen kaldırıldı ve ekipmanın ve personelin baltalanmasını engellemek için derinlikte bulunanlar çitle çevrildi veya kaldırıldı. Aşağıdaki veriler, geçişlerin düzenlenmesi için gerçekleştirilen görevlerin ölçeğinden bahseder. Vistula-Oder operasyonunda, Beyaz Rusya Cephesinin 1'inde, bizde 1170 ve Alman mayın tarlalarında 872 geçişleri yapıldı. Toplamda, 42407 PTM ve 17955 APM sırasıyla mayın tarlalarında ve Almanca - 19483 ve 14201'de vuruldu.
Modern koşullarda, yerel savaşların deneyimini inceleyen uzmanlar olarak mayın patlayıcı engeller daha da geliştirildi, sistemleri daha karmaşık ve etkili hale geldi. Bölgesel madencilik yaygın. Uzaktan kurulan mayın tarlalarının varlığında başarılı bir şekilde üstesinden gelmek, yalnızca koridorları düzenlemek için geleneksel yöntemler geliştirmekle kalmayıp, aynı zamanda tüm birliklerin daha aktif katılımının yanı sıra, modern gereksinimlere daha uygun yeni teknikler aramayı da gerektirir.
Kaynaklar:
Kharchenko V. ... Özel Amaç. M.: Voenizdat, 1973. C. 3-31, 147-156.
Tsirlin A., Biryukov P. Istomin V., Fedoseyev E. Sovyet vatanı için yapılan savaşlarda mühendisler. M.: Voenizdat, 1970. C. 152-157.
Soskov, A., Savaş Sırasında Mayın Patlayıcı Bariyerler İçinde Pasaj Yapmanın Araç ve Yöntemlerinin Geliştirilmesi / / VIZH. 1984. №4. C. 14-19.
Biryukov P. Mühendislik birlikleri. M.: Voenizdat, 1982. C. 48-54.