“Doğumdan iki gün sonra vücudumdaki bütün gözyaşlarını ağladım. Sadece korkmuştum: Kendimi Zoé ile yalnız bulmak. Bununla baş edemediğimi hissettim. "
36 yaşındaki Alegria tarafından açıklanan azaltma, bebek mavilerinden başka bir şey değil. Doğumdan sonraki üçüncü ve onuncu günlerde ortaya çıkan doğumdan kaynaklanan bir boşluk. Bu tamamen normal tezahür, diğer şeylerin yanı sıra, hamilelik hormonu progesteronunda ani bir düşüşe bağlıdır. Bir boşluk hissi de anneyi istila eder. Tüm dikkatin merkezinde ve onunla birlikte füzyon içinde yaşadığı bebek aniden koldan kola geçer. Bu ilk başta kabul etmek zor olabilir.
“Ultra tıbbi gebeliklerde alındığında, kadınlar gittikçe daha fazla tedirgin oluyor. Yardım alarak, anne olma fakülteleri de dahil olmak üzere güvenlerini kaybederler. Tüm günlük hareketlere olağanüstü baskı uyguladılar! "Konuyla ilgili bir kitabın yazarı kırk yılı aşkın bir süredir ebe olan Anne-Marie Mouton'u vurguluyor *.
Sosyal ve empatik destek, stres veya bu geçici güven kaybı için en iyi çözümdür. Ne yazık ki, hastane personelinin bu rolü oynamak için her zaman vakti yoktur. "Doğum yaptıktan sonra her şeyi özlemiş gibi hissettim. Sezaryen vardı ve emziremedim. Etrafı sarmam gerekiyordu. Ancak, “mutlu olmak için her şeyim vardı” beni ağlarken gördüğüne şaşırmış bir ebe dışında, fazla rahatlamadım! Annemden gelmesini istemediğim için pişmanlık duydum, bu bana yardımcı olurdu, "dedi, 10 aylık bir çocuğun annesi 37, Amélie.
* Ebelik sağduyu tavsiyesi, sayfayı çevirin.