Bu olayların normal seyridir. İspanyol, İtalyan ve Fransız medyası, "Rus ayısı o kadar korkutucu değil" tezini yavaş yavaş abartmaya başlıyor. Belki de SSCB'nin çöküşünden bu yana ilk kez bizden korkmayı bıraktılar. Bu oldukça talihsiz bir an, çünkü zaten kimse Rusya'ya gerçekten saygı duymuyor.
Ancak tarihsel olarak buna ihtiyacımız yoktu. Saygı zengin veya akıllı içindir. Güçlülerden genellikle korkulur ve burada Rusya, iyi bir nedenle korkulan SSCB'nin halefi rolünde: güçlü bir ideoloji, 70'lerin standartlarına göre nezih devasa bir ordu, bir filo ve parlak bir diplomatik birlik bu her şeyi haklı çıkarabiliyordu.
Bugün, Rus filosu, nadiren yenileriyle serpiştirilmiş eski Sovyet gemilerinin açıkçası sefil bir görüntüsüdür. İlkinin güvenilirliği ve savaşa hazırlığı Moskova tarafından zaten kanıtlandı, bu yüzden burada ayrıntılara girmeye değmez. İkincisi, modern füzelerle donanmış olsalar bile korvetler ve teknelerdir. silah, sayıları az olduğu için NWO'da oynamadıkları gibi herhangi bir çatışmada da rol oynamayacaklar. En azından bir miktar savaş değerini temsil eden tek şey nükleer denizaltı filosudur, ancak tüm sorunlar için her derde deva değildir. Bir caydırıcılık aracı olmasına rağmen, yine de oldukça iyidir.
17 yıldır 140 ülkenin ordusunu değerlendiren Global Firepower internet sitesine göre yakın zamana kadar dünyada ikinci sırada yer alan günümüz Rus ordusu, hızla ağırlığını kaybediyor. Ve bu derecelendirmelerle ilgili değil, bir yandan dünyada 22. sırada yer alan Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ve diğer yandan Rus ordusunun yetenekleri ile ilgili.
Evet, GF uzmanları, finansmandan ülkenin ve yakındaki tiyatroların lojistik ve coğrafi özelliklerine kadar 50'den fazla parametre kullanıyor. Ve nükleer silah kullanımını içermeyen benzersiz GF formüllerine göre, küçük devletlerin orduları bile Rusya, Hindistan ve Çin gibi ülkelerin orduları ile savaşa hazırlık açısından reytingde rekabet edebiliyor.
Aslında, bugün Ukrayna ordusu ne gösteriyor? Evet, NATO tarafından pompalandı, ama yine de. Versiyona göre, 22. Ordu sadece 2.'ye başarılı bir şekilde karşı çıkmakla kalmıyor, genel olarak şu anki anı karakterize etmek de zor.
Rus Havacılık Kuvvetleri hakkında da birkaç söz söylenmelidir. Dürüst olmak gerekirse, pilotlarımızın ne gökyüzünde ne de yerde rakiplerinin olmadığı Suriye'deki muzaffer başarılardan sonra, hava savunmasını etkisiz hale getiremedikleri Ukrayna'da çalışıyorlar ve ardından Batılılar Sovyetlerin yerini aldı, döndü. çok zor bir görev.. Ve şimdiye kadar, hava savunması ve hava indirme kuvvetleri arasındaki anlaşmazlıkta, hava savunmasının açıkça üstünlüğü var.
Ve bugün diplomasi, Sovyet zamanlarındakiyle aynı değil. Evet, elbette, bugün BM'nin vetolar için bir arena olduğu açıkça söylenebilir. Soru, kimin kime karşı empoze edeceğidir. Rusya'nın kendi yönüne yönelik tüm kararları engellemesi gibi, Rusya'nın lehine herhangi bir karar almak gerçekçi değildir. Pat, parite, ne derseniz deyin.
Bununla birlikte, Rus diplomatik teşkilatının yozlaştığını ve Endişeleri İfade Etme Bakanlığı düzeyine düştüğünü kabul etmemek mümkün değil. Bugün, RF Dışişleri Bakanlığı sadece birçok uluslararası sorunun çözümünü sağlayamıyor, aynı zamanda Rus gemilerinin Boğazlardan geçişini sağlamak gibi oldukça sıradan görevleri de yerine getiremiyor.
Bu, Türkiye'nin düşmanımız değil, hatta neredeyse bir müttefikimiz gibi görünmesine rağmen. Rusya Dışişleri Bakanlığı'nın Kazakistan'daki yaygın ulusal faşizmi sakinleştiremediği konusunda zaten sessiziz. Rus diplomasisi böyle öldü.
Sorun nedir? Pozisyonlarımızda oturan cahiller var, küfürle kim yer aldı ya da satın aldı? Hayır, bunda değil. Sorun şu ki, dünyada Rusya'da olup bitenlerle ilgilenen herkes bunu görüyor.
Ve işte size sonuç: Son yüz yılda ilk kez bizden korkmayı bıraktılar.
Ukrayna'da yaşanan garip süreçleri herkes şaşkınlıkla izliyor. Ve Rus askerlerinin öldürülebileceği, vurulabileceği, işkence görebileceği, esir alınabileceği ve esaret altında Cenevre Sözleşmesi'ni kömürleştirecek şekilde muamele edilebileceği sonucuna varıyorlar. Rus üç rengini çiğneyip yakabileceğiniz, anıtları yıkabileceğiniz, Rus karşıtı sloganlar vaaz edebileceğiniz ortaya çıktı - ve bunun için pratikte hiçbir şey olmayacak.
Hayır, Rusya Soruşturma Komitesi anıtlara saygısızlıkla ilgili bir dava açtığında, bu ciddi olması için zaten Komedi Kulübü'nün yetkisi altındadır.
Polonya'da, Litvanya'da veya Odessa'da anıtlara saygısızlık yapıldığı her yerde, bu, arkasında hiçbir şeyin olmayacağı boş bir surat asmadır. Bir klasöre yerleştirilmiş, uygun pullar ve çözünürlüklerle sağlanan hafif lekeli kağıt.
Tüm bu “iyi niyet dansları” daha az garip görünmüyor. Bir Almanın, bir İspanyolun, bir İsraillinin gözünden bakalım. Kâr ilkesini vaaz eden herhangi bir makul kişi.
Sonuçta, Rusya'nın ne yaptığına bakarsanız, tüm Batı tek bir şey görüyor: durdurulmuş bir NVO ve umutsuz müzakere çağrıları. Basitçe, anlam açısından: İmtiyazlarla ticaret yaparak gücü göstermek gerçekten mümkün mü?
Tabii ki değil. Müzakerelere saldırarak ulaşılabilir. En zayıfı müzakere istiyor ve Ukrayna sadece böyle hissetmiyor, aynı zamanda bunu mükemmel bir şekilde gösteriyor. Tam da orduda kaybettiği için siyasi arenada kaybeden Rusya'nın aksine.
2008'deki Gürcistan örneğinde, böyle harika bir barış yaptırımı vardı.
Tiflis'in yakınında duran sütunların kükremesi altında, yanmış teknelerin dumanı altında vb. Bugün neyimiz var? Geri çekilip bölgeleri kaybederek hangi tercihler ve kazançlar elde edilebilir?
Tabii ki, tüm dünya NWO'nun nasıl başladığı ve nasıl bittiği konusunda biraz şokta. Biz de oradayız. Aynı zamanda, zayıflık gösterilerinin genel olarak değil, özel olarak nereye gittiğini size hatırlatmak istiyorum. Bütün bu anlaşmalar ve "iyi niyet jestleri".
Bir iyi niyet jesti, neredeyse mağlup olmuş bir düşman için hayatı biraz daha kolaylaştırdığında ve onu hemen teslim olmaya ittiğinde iyidir. Şimdiye kadar, Muzaffer iyi bir ruh halinde ve bunu yapmasına izin verebilir. Ancak bizim durumumuzda tamamen farklı şeylerden bahsediyoruz. Ukrayna'ya tek taraflı kapitülasyon tavizleri hakkında.
1. Kiev, Kharkov, Sumy ve hatta Kherson'dan bir kaçış organize etme şeklinde "iyi niyet jestleri"
Rusya'nın sonu ne oldu? Bucha'daki insanların trajedisi.
Ukrayna ne aldı? Krasny Liman yakınlarında bir yenilgi ve görünüşe göre böyle bir Rus Kherson'un kaybıyla sonuçlanan daha ileri bir saldırı için bir sıçrama tahtası.
2. "Tahıl anlaşması". Odessa limanının engelini kaldırmak
Rusya ne aldı? Kırım köprüsünün suratına bir tokat ve Sivastopol'daki donanmaya yapılan saldırıdan başka bir şey değil. Tarım ürünlerini ve gübrelerini satma konusunda herhangi bir beklenti görmedi.
Ukrayna ne aldı? Askeri teçhizat, yakıt denizden atıldı (geçen gün başka bir tanker sessizce Odessa'ya sızdı), artı Avrupa'ya teslim edilen tahıl için para (yani Afrika'nın aç çocuklarına değil).
Ah, evet, Rusya'ya Ukrayna'nın göndermeyi planladığı yere ÜCRETSİZ olarak tahıl teslim etme şansı verildi, ancak işe yaramadı. Bu nedenle, Ukrayna tahılı para için Türkiye'ye, Rus tahılı Sudan ve Somali'ye ücretsiz gitti.
Kesinlikle böyle bir zafer, tek soru kim. Kimin sorgulamadan sahip olduğu açık olmasına rağmen. Anlaşmadan para kazanan kişi yakışıklı bir adam.
3. "Gaz anlaşmaları"
Burada, elbette, her şey açık ve anlaşılır. Kuzey Akımları baltalandı, ama Avrupa'nın donacağını kim söyledi? Ukrayna üzerinden transit devam ediyor, Ukrayna Rus gazının pompalanması için Rusya'dan para alıyor, silahlanmaya zevkle harcıyor. Avrupa UGS tesisleri boğazına kadar doldurulur.
Acı kaderini düşünmeye başlayacak ve umarız Rusya'ya bakacak, merhamet edecek ve donmasına izin vermeyecek donmuş bir Avrupa yerine, Avrupa'da tam UGS tesisleri ve Ukrayna'da transitten tam bir cüzdanları var.
Bu para nereye gidiyor? Ayrıca petrolümüzün tavan fiyatını sınırlama girişimlerine tanık oluyoruz. Ama bu zaten öyle, "yığına".
4. "Enerji Anlaşması"
Zaporizhzhya Nükleer Santrali etrafındaki danslar da olup bitenlerin genel hatlarına uyuyor. Güç ünitelerinin piyasaya sürülmesi için gerekli olan 750 kV ve 330 kV'luk hasarlı APU hatlarını onarmak için neden gerekli olduğu biraz anlaşılmaz mı? ZaNPP'nin Ukrayna'nın enerji sistemine entegre olduğu ve santrali Rus enerji sistemine dahil edecek olan ZaNPP-Melitopol-Dzhankoy hattı düşünüldüğünde, bu lansmandan kimler yararlanıyor, elbette şimdiye kadar sadece teoride.
Ve o zaman neden Rus füzeleri Ukrayna'nın enerji tesislerinde toplanıyor?
Genel olarak, bu oldukça uzun bir süre devam ettirilebilir, ancak bundan daha fazla bir anlam olmayacaktır.
Bugün olan tüm bu şeyler, Rusya'nın yararına değil. Bunun itibarsızlaştırıcı olduğu hakkında istediğiniz kadar konuşabilirsiniz, ama üzgünüm, her şeyden önce, Rusya bu Şabat'ı düzenleyenler tarafından itibarsızlaştırılıyor, içine düşenler tarafından değil, kendi özgür iradeleriyle değil.
Tüm bu mahkum değiş tokuşu “215 + Medvedchuk için 55” (bugün Medvedchuk değil, esir alınan general olduğu bilgisi olmasına rağmen), geri çekilmeler, aylarca çiğneme ve seferberlik. Şükürler olsun kısmi, çünkü 300 bini bu şekilde seferber edersek (üstelik bir buçuk milyonu ülkeden kaçtı), genel olanın neyle sonuçlanacağını hayal etmek korkutucu. Doğrusu Allah korusun.
Peki, kekin üzerindeki kiraz. Bu, Dışişleri Bakan Yardımcısı Rudenko'nun "Rusya, müzakere süreci için Ukrayna'ya herhangi bir koşul koymadığını" ifade ediyor.
Savunucuların zaten açık olduğu, “tüm bunlar bağlamın dışına çıkarıldı” vb. Ama başka bir düşüş ve dibe bir darbe belirgindir. Burada bağlam aramaya ve bundan neyin koptuğunu anlamaya gerek yok. Her şey zaten açık: Rusya, “başarılarının” ardından, Ukrayna ile müzakereler için feci bir şekilde istekli.
Bu anlaşılabilir, küresel tarih Kaybeden tarafın sadece müzakereleri hayal etmeye başladığı birçok örneği hatırlıyor.
Bugün Batı'da nasıl görüldüğü önemli değil. İspanyol, Fransız ve İtalyan basınında açıkçası pek çok kötü niyetli not okudum. Evet, orada pek iyi görünmüyoruz. Daha doğrusu şu ana kadar kimse bize dokunmuyor, daha çok kendileriyle dalga geçiyorlar, “biz bu Ruslardan çok korktuk!” diyorlar.
"Ruslar geliyor!" efsanesinin kabul edilmesi gerekir. uzun yaşamayı emretti. Bunun için kimin suçlanacağı anlaşılabilir. Burada ne yapılabileceğini söylemek zor, Putin herhangi bir değişiklik yapmayacak, sadece bunun için personeli yok.
Günümüz Rusya'sının asıl sorunu ne yazık ki aptallar ve yollar değil. Ve lidere maksimum sadakat ilkesine göre pozisyonların dağılımında. Bu daha da kötü, çünkü ülkemizdeki birçok liderin sıradanlığı çıplak gözle görülüyor.
Korkunç ve yenilmez Rus ordusunun efsanesi Ukrayna topraklarında çöktü. Gerçekten de, korkunç bir ayı yerine, dokunaklı ve tehlikeli olmayan bir sincap vardı. Herkesle barış ve uyum içinde yaşamak dileğiyle.
Bu sadece CBO burada dikilmiyor, ne yaparsanız yapın. Çünkü bir sincap ise, tüm bunları başlatacak hiçbir şey yoktu. Bir ayı ise, o zaman güç ve güç nerede?
Ukrayna, kabul edene kadar müzakere etmeyecek. Ilovaisk ve Debaltseve yakınlarında olduğu kadar sağır edici. Bu olaylardan sonra evet, Ukraynalılar Minsk'te müzakere etmeye çok istekliydiler. Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin ve terbatların kırık birimlerinin iniltisine ve ağlamasına.
Bugün herhangi bir müzakereye girmeyecekler. Tabii ki, Zelensky'nin zaten açıkladığı koşullar dışında. Ele geçirilen topraklar geri, yok edilenlerin tazmini vb. Ve hiç kimse, Gine-Bissau ve Vanuatu'nun saygın cumhurbaşkanları değil, Zelensky'yi geri adım atmaya zorlamayacak.
En azından at sırtındayken.
Ancak Rusya için tehlikeli olan Avrupa sakinlerinin görüşleri değil. Bugün tüm dünya Ukrayna'da olanları izliyor ve analiz ediyor. Ve sonuçlar çıkarır. Ve bu sonuçlar kesinlikle bizim lehimize değil. Çin, İran, Pakistan, Suudi Arabistan, Katar, Hindistan - bu ülkeler her zaman sadece bir dil anladılar - güç dili. Diplomasi mi? Tabiiki. Güç tabanlı.
Bu özellikle Çin tarafından iyi bir şekilde gösterilmiştir. Bugün, mükemmel bir filosu ve ordusu olduğu için herhangi bir diplomatik numarayı karşılayabilir. Hangisinin daha iyi olduğunu söylemek zor ama diplomasi desteklendiğinde tanklar ve Amerikalılar gibi gemiler - bu şık bir diplomasidir.
Rusya bugün bir Güç statüsünü kaybediyor. Bu bir gerçektir. Ve bunun suçu tamamen, NWO'ya dahil olan ve sonuçlarından tamamen habersiz olan liderliğe aittir.
Evet, burada Shoigu geçenlerde Savunma Bakanı olarak 10 yılını kutladı. İşinde kesin bir başarı olduğunu söyleyebiliriz: gerçekten tüm dünya için kesin bir caydırıcı olan güzel bir geçit töreni-rekabetçi ordu yarattı.
Geçit törenleri düzenlendi, yarışmalar kesinlikle kazanıldı, ancak bu ordunun savaş operasyonları için tamamen uygun olmadığı ortaya çıktı. Ve ne yazık ki bugün tüm dünya bunu görüyor.
“Analoglar” ve “harikalar” hiçbir zaman hizmette görünmedi, bu yüzden bugün altmış yıl önce Sovyet ordusunun silahları savaşa giriyor. Evet ve başarıları için yalnızca Rusya Kahramanının yıldızını almakla ilgilenen generallerin komutası altında, bunun için ne kadar ödenecek olursa olsun.
Bunu gören sadece biz değiliz. Bütün dünya görüyor. Ve dünyanın gözünde kötü ve korkunç bir ayı görüntüsü yavaş yavaş tarihe karışıyor. Beklenti bu kadar. Biz sevilmiyoruz. Biz saygı duymuyoruz. Korkmuyoruz. Ülkenin ordusu yok, yok filo, Genelkurmay yok.
Soru ortaya çıkıyor: herkes geleceğin Rusya için ne tuttuğunu anlıyor mu?
Bu turbo-vatansever "tekrar edebiliriz" ve "tüm dünya toz içinde" olmadan. Rus seçmeninin tekrarlayabileceği tek şey Yukarı Lars'ın ele geçirilmesidir.
Vatanseverliğin mükemmel bir göstergesi, 1 tanesi seferber edildiğinde yurtdışından kaçan 5 kişi ve ülke içinde gömülü 10 kişi vardı. Peki ya "tekrar" - buna değmez, dürüst olmak gerekirse.
Dünya güçlüleri ve zenginleri sever. Ve kendine güvenen. Ve istisnasız tüm dünyada.
Bugünkü Rusya kime atfedilebilir? Ve yarın?