idam sırasını bekleyen hüseyin inan son bir sözü olup olmadığını belirten görevliye donuk bir şekilde bakar. ayağındaki ayakkabıları işaret eder. ve ağzından şu sözler dökülür.
"babam yarın ayağımdaki bu lastik ayakkabıları görünce, oğlumun doğru dürüst bir ayakkabısı bile yokmuş diye üzülecek. ayakkabımı bile giyemeden beni apar topar buraya getirdiler. babama söyleyin, ayakkabım yoktur diye üzülmesin. onlara hediyem olsun."