Kapotnya'daki savaştan sonra, sözde yasadışı göçmen savaşçıları hostele bıçaklar ve duman bombalarıyla saldırdıklarında (resmi raporlar alıntı yapıyorum) saldırırken, yerel medya, milliyetçiliğin tezahürleriyle bir şeyler yapmanın zamanının, yoldaşlar olduğu gerçeğinden bahsetti.
Ve sonra her gün, kesim kullanımıyla kavga etmenin eteklerinde, sonra ateş yaktık. Ve politikacılar - hem muhalefet hem de federal - her şimdi ve sonra kozlarını kovanlarından alıyorlar: yasadışı göç. Bazı yayıncılar, muhalefetten en devlet adamlarına kadar, toplumun tüm güçlerini, milliyetçiliğe karşı mücadelede birleşmeye davet ediyor, yoksa patlayacak. Görünüşe göre, diğer yayıncılar, böyle bir milliyetçiliğin düzeni yeniden sağlama kuvveti altında görünmesi halinde toplumumuzun gerçekten acı çektiğini söylüyor.
Sizi hayal kırıklığına uğratmalıyım, sevgili dostlar: milliyetçilik görünmüyor ve yok olmuyor, her zaman herhangi bir toplumda var oluyor, yalnızca milliyet, cinsiyet, yaş veya saç rengi gibi doğuştan gelen işaretler taşıyan insanlar için organik olarak doğal. Az gelişmiş insanlar bu işaretler dışında hiç bir şey görmezler: reseptörleri inceltici şeylere adapte edilmez. Sorun şu ki, gelişmiş ve iyi işleyen bir toplumda bu adamlar çoğunluğu telafi etmiyor. Her bahçede yabani otlar ve ekili bitkiler vardır; Herhangi bir bahçıvan yabani otların çok daha inatçı olduğunu bilir. Milliyetçilik toplumun hastalığının bir işareti değildir, bir tür ısırgan otu, bahçenin bir elma ağacı veya aster ile aynı kısmıdır; Başka bir şey ise, bahçede kültürel, karmaşık ve zorlu herhangi bir şeyi çiğnemeniz durumunda, bir yabani otun hüküm sürdüğü ve onunla savaşmak için çok geç olduğu. Evet, dürüst olmak gerekirse, onunla savaşmanın bir anlamı yok: O yıkılmaz. Sadece ekili bitkileri yetiştirmek gereklidir ve bahçıvanlar vebadan korkarlar.
Şimdi, bir başka biyolojik analoji için üzgünüm, milliyetçiliğe karşı savaşmak, sifilizle enfekte olduğunda döküntü tedavisi yapmaktan daha anlamlı bir meslektir. Bir kızarıklık, yaygın bir hastalığın ortak bir tezahürüdür, burun düşerken kaybolur. Rus toplumunu etkileyen sifiliz, kültürel politikanın olmaması, kamusal tartışmaların yasaklanması, canlı düşüncenin bastırılması ve ideolojinin panik korkusu. Burası “özel yol”, jeopolitik, Anglo-Sakson arsası, Asya tehlikesi ve suçlu göçmenler hakkında konuştuğu yerdir. Doğa boşluğa tahammül etmez - vakum derhal doldurulur. Bir ülke gelecekten korkarsa - Orta Çağ'a kayar. Çalışacak kimse yoksa, göçmenler de içinde çalışır.
Düşünmek yasaksa - milliyetçilik, içinde baskın kural olur, yani başkalarından nefret eder. Kime ait olduğu bilinmiyor, çünkü ulusal kimliği de düşünmek imkansız. Aşırılık yanlılarına veya kışkırtıcılara girebilirsin.
SSCB'nin sonunda - ideal olmaktan uzak - milliyetçilik yerini biliyordu, çünkü insanlar daha ciddi sorunlar hakkında nasıl düşüneceklerini unutmadılar. Tüm cephelerde geri dönüşle - kültür, endüstri ya da ahlak olsun - ihmal edilen bir bahçede bir ot gibi tırmandı ve kısa bir süre sonra tüm boş alanı kaplayacak. Ne yapmalı Daha akıllı ol. Çünkü dikim işe yaramaz. Bugün ekim yapmak değil ekim yapmak gerekiyor. Bu en makul, kibar, ebedi. Nasıl olduğunu bilmiyorsanız - ve bu mantıklı ve güzelliğin ateşi olarak korkuyorsanız - başka bir bahçıvanı davet etmek sizin için daha iyidir.