Dolunay yükselirken, Kuzey kara hızlısı da (Cypseloides niger borealis) yükselir. Araştırmacılar, bu küçük kuşun Rocky Dağları'ndan Amazon yağmur ormanlarına göç ettiğinde, enerjisini geri kazanmak için ay ışığını kullandığını keşfetti.
Dolunay çevresindeki dönemlerde, Kuzey kaymalarına bağlı küçük izleyiciler ve sensörler, bunların düzenli olarak aşırı yüksekliklere, bazen de deniz seviyesinden 5.000 metreye kadar yükseldiklerini gösteriyor.
Araştırmacılar, yükselen kuşların ay ışığında avlanması daha kolay olan hava böcekleri ile beslendiğinden şüpheleniyorlar.
Sekiz aylık göç sırasında bir gece, sensörler, tam bir ay tutulması sırasında kuşların hızla irtifa kaybettiklerini gördü ve bu da uçuşları üzerinde ay ışığının ani bir etkisi olduğunu gösterdi.
Önceki çalışmalar, uçan böceklerin Ay ile benzer bir yükseliş ve düşüş gösterdiğini gösterse de bu, ay döngüsünün bir kuşun yüksekliğine bağlı olduğunun netleştiği ilk seferdir.
İsveç'teki Lund Üniversitesi'nden biyolog Anders Hedenström, "Ayın farklı evreleriyle ilişkili olarak yüksek irtifa uçuşunun dinamikleri bizim için tam bir sürpriz oldu" diyor. "Siyah çeviklerin sekiz buçuk aylık göçleri sırasında tek bir yere inmediklerini, bu yüzden tüm zaman boyunca havada kaldıklarını keşfettik."
Araştırmacılar, irtifalarını yükseltmesine neden olan şeyin ay ışığı mı yoksa başka bir faktör mü olduğu konusunda hala emin değiller. Bildikleri şey, geceler karardıkça siyah kaymaların gökyüzünden alçaldığı ve aktivite seviyelerini düşürdüğü.
Kuşların, gece daha parlak olduğunda, yırtıcılardan kaçınmak, yemek yemekten kaçınmak için her zaman daha yüksekten uçma şansı vardır, ancak yazarlar, deniz seviyesinden ortalama 2.000 metre yüksekliğe uçmanın, "gereksiz yere geniş bir güvenlik marjı" gibi göründüğünü belirtiyorlar.
Yeni ayın etrafındakiler gibi daha karanlık gecelerde, kuşlar deniz seviyesinden ortalama 700 metre yüksekte uçtu.
Yazarlar, "Bu nedenle, yırtıcılardan kaçınmanın, aya bağlı periyodik irtifa kaymaları için beklenmedik bir itici güç olduğunu iddia ediyoruz. Hızlanmaları ve uçuşları çırparak manevra yapmayı içeren av yakalama, muhtemelen çok sensörlü veri kaydediciler tarafından tanınan aktivite seviyesini artırıyor" diyorlar.
Ay döngüsünün hayvan davranışları üzerindeki etkisi "ay etkisi" olarak bilinir ve istiridyeler, mercanlar, zooplanktonlar, köpekbalıkları, deniz kuşları ve aslanlar dahil olmak üzere çok çeşitli canlıları etkiler.
Davranışlarının çoğu Ay'ın ışığına, bazıları ise gelgitlere bağlıdır. Ama diğerleri tam bir gizem.
Örneğin, köpekbalığı saldırıları dolunay civarında artıyor gibi görünüyor ve yine de bu saldırıların çoğu, insanlar genellikle yüzerken güpegündüz oluyor.
Dünyanın en yakın komşusunun gezegenimizdeki yaşamı nasıl etkilediği hakkında hala bilmediğimiz çok şey var.
Kuş göçü daha önce ay döngüsüne bağlıydı, ancak yükseklik açısından asla. Örneğin Avrupa'daki bazı tür kuşlar, göçlerine başlarken Ay'dan ipuçları alırlar.
Bu kuşlar, ay ışığının aydınlattığı gecelerde böcek avlarken göç ettiklerinde iki kat daha aktiftir.
Şimdi, Kuzey siyah hızlısı da benzer bir şey yapabilir gibi görünüyor. Bildiğimiz kadarıyla, bu nispeten yaygın bir ay etkisi olabilir.
Çalışma Current Biology'de yayınlandı.