Muhammed Zekeriya, Myanmar keşişleri ve polisleri köyüne saldırdığı zaman bacağına aldığı kurşun yaralarıyla Balukhali mülteci kampında gıda yardımı için beklerken, 17 Eylül.
İki gün sonra sahil yakınlarında yürürken Abdul Kerim’i ve Alima Hatun’u gördüm. Fotoğraflarını çekmek için durdum ve sonrasında Abdul’la bir süre konuştum. Bana nasıl diğerleriyle beraber köyünden kaçtıklarını, gecenin karanlığında nasıl tekneyle yolculuk yaptıklarını ve bu kaçışın nasıl onların hayatta kalmak için son umutları olduğunu anlattı. Birkaç dakika sonra yeniden annesini kucağına aldı ve yollarımızı ayırdık. O, diğerlerinin izlediği uzun yolu takip ederek mülteci kamplarına doğru yürümeye başladı. Onu o zamandan beri görmedim.
Aşırı fazla sayıda gelen mülteciler belirli bir insan veya bir ailenin yaşantısını takip etmeyi zorlaştırıyor. Onlara daha sonra ne olacağını görmek için kamplara kadar çaresizce takip etmek istediğiniz insanlar buluyordunuz, ama kampa geri dönerken bile izlerini kaybediyordunuz.