Winifred M. Kirkland'dan bir Noel hikayesi
Küçük Kız Kardeşin Tatili
- Winifred M. Kirkland
Doctor Brower'da muhteşem bir Noel olacaktı. Tüm 'çocuklar' - küçük Peggy ve annesi her zaman yetişkinlerden 'çocuklar' olarak söz ederdi - eve geliyorlardı. Mabel Ohio'dan büyük kocası ve iki bebeği Minna ve küçük Robin'le geliyordu, ev ailesinin Hazen'i hiç görmediği bir yaşındaki torunu Johns Hopkins Tıp Fakültesi'nden geliyordu ve Arna eve geliyordu. New York'taki öğretmenliği. Peggy için tatilin Noel'den önceki güne kadar başlamadığı ve ardından sadece bir hafta boyunca devam ettiği bir denemeydi. Okul saatlerinden sonra, annesine her gün Noel hazırlıklarında, geceleri ağrıyan kollar ve yorgun ayaklarla yatağa girene kadar, yorgunluktan ya da bilmediği sevinçten heyecanla oradan oraya uzanmasına yardım etmişti.
O kadar zor değil kızım, dedi doktor bir keresinde.
'Ah, baba,' diye itiraz etti annesi, 'biz çok meşgulken ve Peggy çok kullanışlı olduğunda!'
Gözlerini on beş yaşındaki Peggy'nin narin yüzüne çevirerek, `` O kadar da zor değil, '' diye tekrarladı, saç örgüleriyle kafasına tutturulmuş ve ayak parmaklarına kadar bir önlükle, kuru üzümleri ve bademleri sararken, ekmek kırıntıları yumurtaları çırpın, toz haline getirin ve cilalayın ve çocuklar için hazırlayın.
Sonunda, uçup gittiği, son şeylere yardım ettiği bir günün ardından, Peggy örgüsünü bıraktı ve yeni kızıl gömleğini giydi ve annesiyle birlikte ön kapıda durdu, çünkü sonunda Noel arifesiydi ve istasyon. Otobüs ilk eve gelenler Arna ve Hazen'le çıngırdıyordu.
Sonra karanlık sokakta çınlayan sesler vardı ve annenin gözlerinde mutlu gözyaşları vardı ve Arna iki yumuşak eldivenli eliyle Peggy'nin yüzünü kaldırıp öptü ve Hazen küçük kız kardeşini salladı. tıpkı eskiden olduğu gibi havada. Peggy'nin yorgun ayakları neşe için dans ediyordu. Arna'nın eşyalarını çıkarmasına yardım ediyordu, çantasını üst katta taşıyordu - Hazen'in ağır tutuşunu da taşıyacaktı, sadece babası ondan aldı.
'Çaydanlığı kaynatın, Peggy,' annesine yönlendirdi 'sonra yukarı koş ve Arna bir şey isteyip istemediğine bak. Gerisi gelene kadar akşam yemeği bekleyeceğiz. '
Gerisi saat dokuz treni ile geldi, öyle bir sürü - büyük, blöf kayınbiraderi, Mabel, her zamanki gibi dolgun ve gülen Minna, elfin ve parlak gözlü ve uykulu Bebek Robin. Böyle bir sarılma, böyle bir bebek konuşması kargaşası! O değerli bebekler için hemen yapılması gereken kaç şey varmış!
Peggy burada burada ve her yerdeydi. Her şey şaşkınlık içindeydi. Akşam yemeği de ayarlanacaktı. Geri kalanlar yemek yerken Peggy yanına oturdu, küçük yeğeni Robin'i kucakladı ve aynı zamanda geç saatte Minna'nın fırlattığı şeyleri - peçete, bıçak, kaşık, ekmek - almayı başardı. onun mama sandalyesi.
Sanki hepsi gece boyunca istiflenmeyecekmiş gibi görünüyordu. Bazıları ılık su, bazıları soğuk su sürahi istedi ve geceleri bebeğin sütünün ısıtılması için alkollü soba getirilmesi gerekiyordu. Ev de kalabalıktı. Peggy odasını Hazen'e bırakmış ve Minna ile dikiş odasında bir karyola üzerinde yatmıştı.
Karyola, yan yana dizilmiş yastıklarla dizilmiş üç sandalye ile büyütülmüştür. Ama Minna karyolanın ortasında ya da onun karşısında uyumayı tercih etti, huzursuz küçük ayakları Peggy'nin kaburgalarına vuruyordu ve Peggy hiçbir yatak arkadaşına alışık değildi.
Uzun boylu ağabey Hazen'in çocuklarını gururla düşünerek uzun zamandır uyanık uzanmıştı, parıldayan gözleri, sarhoşları, çok nazik giyinen, çok zekice konuşan ve üniversiteye giden zarif Arna ile alay etmesi. Arna da Peggy'yi üniversiteye gönderecekti - bu Arna için çok iyiydi! Ancak Peggy'nin Arna'ya olan hayranlığına karşın, daha cana yakın olan en büyük kız kardeş Mabel'di. Mabel, Peggy'nin mutlu-şanslı ve tatlı huylu olduğunu düşündüğü kadar çok şey öğreniyormuş gibi davranmadı. O zaman kocası, utangaç olmanın imkansız olduğu harika neşeli bir adamdı ve bebekler - asla bu kadar kurnaz bebekler olmadı, diye düşündü Peggy. Tam burada yeğeni ona özellikle kısır bir tekme attı ve Peggy hayranlık dolu düşünceler zincirine karşı çıktı, 'Ama çok yorgunum.'
Peggy, göğsünde şiddetli bir darbe ve kulağında tiz bir sesle uyandığında hiç uyuyormuş gibi görünmüyordu:
'Ch'is'mus, Ch'is'mus, Ch'is'mus! Sabah oldu! Bu Ch'is'mus! '
Ah, hayır, öyle değil, Minna! uykululukla mücadele eden Peggy'ye yalvardı. Hâlâ karanlık.
'Ch'is'mus, Ch'is'mus, Ch'is'mus!' Minna vurmaya devam ettiğini yineledi.
'Sus canım! Sen Arna Teyze'yi uyandıracaksın ve bütün gün chou-chou arabalarında kaldıktan sonra besleniyor. ''
'Mutlu Ch'is'mus, Arna Teyze!' önlenemez Minna diye bağırdı.
'Ah canım, sessiz ol! Küçük domuz markete gidip oynayacağız. Sana bir hikaye anlatacağım, sadece biraz sessiz ol.
Küçük serseriyi beşten altıya bir saat boyunca hareketsiz tutmak Peggy'nin en büyük çabasını aldı. Ama sonra, tiz sesi, 'Mutlu Ch'is'mus!' hane halkını uyandırdı. Protestolar işe yaramadı. Minna tek torunuydu. Karanlık olduğu için insanlar kalkmalı.
Peggy, Minna'yı giydirmeli ve sonra kahvaltıya yardım etmek için acele etmeli - Minna'nın peşinde koştuğu bir görev bu kadar kolay değildir. Hızlı hareket eden sprite her yerde görünüyordu - şekerlik, pişirme kavanozu, dumanı tüten çaydanlığın içine - biri daha geri dönmeden önce. Sabırsız küçük kızın teşvikiyle yetişkinler kısa bir kahvaltı işi yaptılar.
Yemekten sonra, geleneksel Brower geleneğine göre, alayda, tek sıra, önce Minna, sonra Baby Robin ile Ben oluşturdular. Her biri bir çoban dalını havada tuttu ve yemek odasından ofise yürürken, 'Tanrı sizi dinlendirsin, mutlu beyler' şarkısını söylerken zaman tuttu. Ve orada ağacın etrafında çember oluşturmalı ve tek bir hediyeye dokunmadan önce üç kez dans ederek 'Noel ağacı herdem yeşildir' şarkısını söylemelidirler.
Hediyeler geleneklere göre hazırlanır, her şekil ve boyutta paketler, ancak hepsi beyaz kağıtta ve kırmızı kurdele ile bağlanmış ve tümü başkasının en iyi aşkına sahip biri için işaretlenmiştir. Hepsi açılmaya düşüyor ve duyulacak tek ses bebeklerin çığlıkları değil.
Yoldan geçenler rakete hoşgörülü bir şekilde gülümsedi, tüm Tarayıcıların Noel için evde olduğunu ve Browers'ın her zaman neşeli bir şirket olduğunu hatırladı.
Peggy hediyelerine sessizce ama parlayan gözlerle bakıyor - Hazen'den küçük altın kelepçeler, tıpkı Arna'nın Mabel ve Ben'in kürkleri gibi, ama Arna'nın hediyesini en çok seviyor, en sevdiği yazarın eksiksiz bir seti.
Ancak Noel ağacında oyalanmak isteseler de, en azından Peggy ve annesi, bulaşıkların yıkanması ve yatakların yapılması gerektiğini ve ailenin kiliseye hazır olması gerektiğini hatırlamalıdır. Peggy kiliseye gitmez ve kimse onun ne kadar gitmek istediğini hayal etmez. Noel müziğini çok seviyor. İlahi çalmaz, bu kadar sevinçle:
Kudüs galip gelir, Mesih kraldır.
Koro bunu yılda yalnızca bir kez Noel sabahı söylüyor. Ayrıca, arkadaşı Esther kilisede olacak ve Peggy, tatil için yatılı okuldan eve geldiğinden beri onu görmeye gitmek için çok meşgul. Ama biri evde kalmalı ve Peggy'den başka biri? Biri hindiyi yemeli, sebzeleri hazırlamalı ve bebeklere bakmalı.
Peggy, akşam yemeğini bebek bakımı ile birleştirmenin ne kadar zor olduğunu görünce şaşırır. Fırın kapısını açtığında, Minna'nın başını kolunun altına soktu, meraklı küçük burnu et suyunun püskürmesi nedeniyle büyük tehlike altındadır.
'Minna,' diye itiraz ediyor Peggy, 'bir parça şeker daha yememelisin!' ve Minna uzun bir uğultu ile ağzını açar ama gözyaşı ve rengi değişmeden. Robin katılır, nedenini bilmiyor. Peggy çok düşkün bir teyzedir ama dürüst biridir. Mabel'in bebeklerinin ne yazık ki şımarık olduğuna dair artan bir inançla sinirleniyor. Peggy, Minna ve Robin ile oynamaktan son derece mutlu olması gerektiğinden kesinlikle utanıyor. Bunun yerine, şu anda yapmaktan en çok istediği şeyin, kiliseye gitmenin yanında babasının koltuğunda tek başına kitap okumak olduğunu fark eder.
Akşam yemeği, Peggy ve annesi için lezzetli bir zaferdir. Sos ve patates püresi tamamen Peggy'nin işçiliğidir ve annenin gururla söylediği gibi Peggy diğer yemeklerin çoğunda da parmağı vardır. O neşeli parti nasıl yiyebilir! Peggy bir garsondur ve geçiş bitmeden çok önce ve kendi yerine oturabilir. Sıra dışı Noel güzel şeylerine diğerleri kadar düşkündür, ancak bir şekilde hindisine iyi bir başlangıç yapmadan önce, tatlı için tabak değiştirme zamanıdır ve o fındık ve kuru üzümleri tatmadan önce bebekler yenilmiştir. uykulu olmaya ve onları kestirmek için yukarı taşıması gereken Peggy'dir - Hazen'in en komik hikayelerinden birinin de tam ortasında.
Ve her zaman küçük kız kardeş o kadar hazır, o kadar çabuk hizmete hazır ki, bir şekilde kimse fark etmiyor - doktor dışında kimse. Peggy'yi yarım saat sonra mutfakta tek başına bulan odur. Anne ve büyük kızları oturma odasındaki ocağın etrafında toplanırlar, sevgiliyle meşgul olurlar, her zaman harflerin dışında bırakılan küçük şeyler hakkında lezzetli konuşmalar.
Doktor onları rahatsız ediyor.
'Peggy yapayalnız,' diyor.
Anne, 'Ama çok güzel bir konuşma yapıyoruz,' diye yalvarıyor ve Peggy hiçbir zaman bitmeyecek! Peggy çok kullanışlı! '
Peki kızlar? doktorun söylediği tek şey, gözlerinde sessiz bir komutla ve Peggy, Noel yemeklerini tek başına yıkamak zorunda değil. Gülümsediği ve yanakları parlak olduğu için kız kardeşleri gözlerinin ıslak olduğunu fark etmez, çünkü Peggy aşağıya çekemeyeceği bazı düşünce ve duygulardan çok utanıyor. Onları bir süre unutur, ancak şöminenin üzerine oturarak Noel alacakaranlığında babasının dizine yaslanır.
Yine de akşamleyin, Peggy Minna ile karanlıkta üst kata oturduğunda, heyecanlı küçük kızı boşuna uyutmaya çalışırken, aşağıdaki aileden gelen neşe patlamaları her zaman onların ikisine girip çıkıyordu. sürgün.
Küçük yeğenle yine huzursuz bir gece daha yaşandı ve yine çok erken uyanmaktaydı. Minna hariç herkes yeterince uykuluydu ve kahvaltı uzun süren bir yemekti ve 'çocuklar' yavaş yavaş aşağıya iniyordu. Arna hiç görünmedi ve Peggy, kendi hazırladığı en zarif tepsileri ona taşıdı. Arna'nın teşekkür öpücüğü büyük bir ödüldü. Peggy bunu fark etmeden önce akşam yemeği vaktiydi ve Latince'si için sakin bir saat bulmayı ummuştu.
Korkunç naipin muayenesi önümüzdeki hafta gelecekti ve Peggy bunun için çalışmak istedi. Bir keresinde Arna'dan ona yardım etmesini istemeyi düşünmüştü ama Arna çok yorgun görünüyordu.
Öğleden sonra Esther arkadaşını görmeye ve geceyi geçirmek için onu eve götürmeye geldi. Peggy, o akşam dışarı çıkamayacağını açıklarken, Noel sonrası huysuzluğa kapılan bebekler, teyzelerinin üzerine yuvarlanıyor ve üzülerek sırlarını bozuyorlardı. Bütün aile sosyal olarak kiliseye gidiyordu ve bebekleri yatağına yatırması gerekiyordu.
Sanırım bu, 'Esther zorla girdi' demek. Onlarınki kadar senin de tatilin değil mi? O çocuğu saçını çekmeyi bırak! '
Ester'in sözleri sadece Peggy'nin kafasında o gece olduğu gibi yankılanmamış olsaydı! 'Ama kendi tatilimi istemek benim için çok kaba, benim için çok acımasız!' Karanlıkta Peggy ağladı. 'Hepsinin evde olduğuna sevinmeliyim.'
Kendini suçlaması onu ertesi sabah onları beklemeye her zamankinden daha hazır hale getirdi. Kimse Bayan Brower kadar karabuğday kekleri yapamazdı, kimse onları Peggy kadar çeviremezdi. New York, Baltimore ve Ohio'dan yemeye gelmeye değerdi. Peggy yarım saat, bir saat, iki saat kalburda durdu. Başı ağrıyordu. En son yükselen Hazen neşeyle daha fazlasını istiyordu.
Saat on birde Peggy, kendi kahvaltı etmediğini ve annesinin onu kasabın geç kalmasını araştırmak için acele ettiğini fark etti. Başı gittikçe ağrıyordu ve yemek yerken ve bulaşık yıkarken garip bir şekilde yavaş görünüyordu. Babası uzaktaydı ve açıklığa yardım edecek kimse yoktu. Bitirmeden önce üçtü.
Kızak çanlarının dışında cazip geliyordu. Sezonun ilk kızağıydı. Mabel ve Ben, Arna ve Hazen de bir gezintiye çıkmıştı. Peggy mutfakta bıçakları tek başına cilalamak yerine kar üzerinde kaymayı çok isterdi. Sue Cummings o öğleden sonra Peggy'yi Esther'in onuruna verilen partisine davet etmek için geldi. Sue, Esther'in evini ziyareti şerefine o hafta düzenlenen diğer altı toplantıyı saydı. Sue konu üzerinde çok durmuş gibiydi. Az sonra ateşli yanakları olan Peggy nedenini anladı. Peggy dışında herkes Esther'e bir parti veriyordu. Esther'in arkadaşı ve diğer tüm kızlar bundan bahsediyordu.
Peggy, Sue'nun dışarı çıkmasını görmek için kapıda durdu ve kızakların uçup gitmesini izledi. Oturma odasında annesinin 'Evet, tabii ki akşam yemeği için waffle yiyebiliriz. Peggy nerede? Sonra Peggy kaçtı.
Kış alacakaranlığında doktor, ayılarından karı sallayarak içeri girdi. Her zamanki gibi, 'Peggy nerede?' onun ilk sorusuydu.
Peggy'nin bulunamayacağını söylediler ona. Evin her yerinde onu arıyorlardı. Sue ile çıkmış olabileceğini düşündüler. Doktor bundan şüphe ediyor gibiydi. Üst kattaki odalardan geçerek ona usulca seslendi. Ama Peggy hiçbir yatak odasında ya da dolapların hiçbirinde değildi. Hâlâ denenecek bir mutfak tavan arası vardı.
'Kızım!' Diye fısıldarken, derinliklerinden boğuk, küçük bir inilti geldi. El yordamıyla ona doğru ilerledi ve bir sandığın üzerine oturarak onu ayı derisi paltosunun içine katladı.
Şimdi babama her şeyi anlat, dedi. Ve her şey pek çok hıçkırıkla ortaya çıktı - Latince'yle geceler ve şafaklar, kızak, Esther'in partisi, kahvaltı, yorgunluk, baş ağrısı ve son olarak dayanılmaz bir şeyi harekete geçiren waffle'lar.
'Ve bu benim için çok acımasız, benim için çok acımasız!' Peggy ağladı. 'Ama, oh, baba, tatil istiyorum!'
Ve bir tane alacaksın, diye yanıtladı.
Onu doğruca kendi odasına taşıdı, kendi yatağına yatırdı ve Hazen'in eşyalarını salona yuvarladı. Sonra aşağı indi ve ailesiyle konuştu.
Az sonra anne, doktor-babanın gönderdiği bir bardak ilaçla içeri hırsızlık yaptı. Sonra Peggy'yi soydu ve bebekmiş gibi yatağına yatırdı ve uyuyana kadar saçlarını düzleştirerek oturdu.
Peggy'ye çok uzun zamandır uyumuş gibi geldi. Güneş pırıl pırıl parlıyordu. Kapısı bir aralık açtı ve Arna içeri baktı ve onun uyandığını görünce yatağa geldi ve günaydın öpücüğü verdi.
Çok üzgünüm küçük kardeş! dedi.
'Ne için üzgün?' diye sordu meraklı Peggy.
Çünkü görmedim, dedi Arna. Ama şimdi kahvaltını getireceğim.
'Oh hayır!' diye bağırdı Peggy, oturarak.
'Oh evet!' dedi Arna sessiz bir otoriteyle. Peggy'ninki kadar zarif bir yemek pişiriyordu ve Arna onun yemek yemesini izlemek için yanına oturdu.
Benim için çok iyisin, Arna! dedi Peggy.
'Pek değil,' diye kuru bir şekilde yanıtladı Arna. 'Bunu bitirdiğinde burada çocuklardan uzakta uzanmalı ve okumalısın.'
Ama Minna ile kim ilgilenecek? Peggy'yi sorguladı.
Mabel'in yastıklara vurduğu yan odadan gelen bir ses, 'Minna'nın annesi,' diye yanıtladı. Portakal marmelatı, okumak için Noel kitapları ve onu beklemek için Arna lüksüyle Peggy'ye bakmak için kapıya geldi.
Bence bebeklere bakacak olan anneler, teyze değil, dedi Mabel. Çok üzgünüm canım!
'Ah, siz ikiniz böyle konuşmasaydınız!' diye ağladı Peggy. Çok utanıyorum.
Pekala, konuşmayı bırakacağız dedi Mabel hemen, ama hatırlayacağız.
Peggy'nin o gün hiçbir işe elini kaldırmasına izin vermediler. Mabel bebekleri ustaca idare etti. Arna harikalar yaratarak sessizce dolaştı.
Ama yorgun değil misin, Arna? Peggy'i sorguladı.
Biraz değil ve Sezar'ına yardım etmek için daha önce zamanım olacak ...
'Önce ne?' diye sordu Peggy, ama cevap alamadı. Öğleden sonra geç saatlerde kapı zili çaldığında çok ünlü bir çeviri yapıyorlardı. Peggy, Hazen'ı eğilirken ve 'Hanım Peggy'nin şirketi' ni özlüyor buldu. Kapıda bir kızak ve zıplayan iki at duruyordu.
Muhteşem bir yolculuktu. Peggy'nin gözleri dans etti ve kahkahası, Hazen'ın drollerinde çınladı. Dünya etraflarında bembeyaz gerildi ve atları rüzgar gibi uçup gitti. Karanlık basana kadar sürdüler, sonra ışıklarla parlayarak köye döndüler.
Brower'ın evi her pencerede yanıyordu ve salondan birçok ses geliyordu. Kapı, gülen erkek ve kız kalabalığının üzerine uçarak açıldı. Rüzgarla parıldayan ve pembe olan Peggy, Esther ileri atılıp kucaklanıp onu sallayana kadar şaşkınlık içinde kaldı.
'Bu bir parti!' haykırdı. 'Annenin waffle akşam yemeklerinden biri! Hepimiz buradayız! Harika değil mi?
'Ama, ama, ama ...' diye kekeledi Peggy.
'Ama, ama, ama,' diye taklit etti Esther. Ama bu senin tatilin, görmüyor musun?
*Bu hikaye ilk olarak Youth's Companion, cilt. 77.
Çin yeni Yılı
Sevgililer Günü
Whatsapp, Facebook ve Pinterest için Resimli Sevgi ve Bakım Alıntıları
Flört Tanımı
İlişki Sorunları ve Çözümleri
- Ev
- Noel Evi
- Yeni yıl
- Bize Ulaşın