İnsanın en zor durumlarda bile yapabileceği bir şeyler mutlaka vardır. Tıpkı bu kıssada olduğu gibi:
Nebraska'da yaşayan ihtiyar bir adam vardı.
Adamın, arazisine patates ekebilmesi için bahçesini bellemesi gerekiyordu.
Yaşlı adamın tek bir oğlu vardı. Oğlu ona yardım edebilirdi. Fakat o da hapisteydi.
Yaşlı adam oğluna bir mektup yazarak durumunu izah etti:
"Sevgili oğlum! Patates bahçemi belleyemeyeceğimden dolayı, kendimi çok kötü hissediyorum.
Bahçeyi kazmak için oldukça yaşlı sayılırım. Burada olsan bütün derdim bitecekti. Biliyorum ki, sen bahçeyi benim için bellerdin."
İhtiyar adam birkaç gün sonra oğlundan bir mektup aldı:
"Babacığım! Sakın bahçeyi kazma! Bahçede hazine gömülü. Sen sahip çıkamazsın ve hazine elimizden gider."
Ertesi gün devlet yetkilileri erkenden gelip tüm bahçeyi kazarak arazinin altını üstüne getirdiler. Fakat hiçbir şeye rastlamadılar.
Devlet yetkilileri yaşlı adamdan özür dileyerek gittiler.
Birkaç gün sonra ihtiyar adam oğlundan bir mektup daha aldı:
"Sevgili babacığım! Şimdi patatesleri rahatlıkla ekebilirsin. Bu şartlarda yapabileceğimin en iyisini yaptım."