bugün batı dünyasında süregiden "sanat nedir?" tartışmaları aslında immanuel kant
ve georg wilhelm friedrich hegel
tartışmalarından/karşılaştırmalarından kaynaklanır ve günün sonunda sanat eserinin bir ustalık eseri, belli bir teknik ya da piyasada mal olarak görülemeyeceği savlanır. beri yandan da sanat eserinin yaratılan yeni ölçütlerde bir dehanın sergilendiği ya da eserin yaratıldığı dönemin ruhunu yansıttığı altı çizilen noktalardır.
bununla beraber yüzyıllardır sanat eserleri piyasada alınıp satılmaktadır ve dolayısıyla sanat eserleri son tahlilde birer metadır ancak sanat eserlerini diğer meta ve meta gruplarından ayıran temel üç özellik göze çarpmaktadır: *
1. sanat eserleri bireyler tarafından yaratılır ve her sanat eseri bir diğerinden tamamen farklıdır fakat bu durum sanat eserinin tek olduğu anlamına gelmez. mesela vincent van gogh
'un her bir eseri muhteşemdir ama eninde sonunda belli bir dönemin ve okulun yaratığı olduklarından belli bir noktaya kadar kendi içlerinde ya da dönemin bir başka ressamının eserleriyle ikame edilebilirler.
2. sanat eserleri temelde tüketim mallarıdır ama aynı zamanda birincil ya da ikincil piyasalarda alınıp satılabilirler. bu sebeple sanat eserleri aynı zamanda birer spekülasyon aracıdırlar.
3. sanat eserlerinin özellikle müzeler ya da galeriler tarafından satın alındıklarında kamu malı olarak değerlendirilmeleri gerekir. bu bağlamda sanat eserlerinin kültürel sermaye
** olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır.
sanat eserlerinin bu kadar iktisadi bir gözle incelenmesine birçok akademisyen tepkiyle yaklaşmaktadır. ekonomistlerin sanat eserlerinin değerlendirilmesinde nasıl bir rolü olduğu konusunda bruno frey
'in "arts and economics" adlı kitabına bakılabilir.
*: gérard-varet, l.-a. (1995) on the pricing the priceless: comments on the economics of the visual art market. european economic review, 39, 509-518.
**: burada sözü geçen "kültürel sermaye", pierre bourdie
'nun sosyolojik kültürel sermayesinden daha çok david throsby
'nin iktisadi kültürel sermayesidir.