Aradan sonra geri döndüm, bu yüzden bu baskı, son birkaç ayda yer imlerine eklediğim bazı bağlantıları içerecek. İyi eğlenceler ve geri döndüğüme sevindim.
Mali engeller kulağa yorucu geliyorsa, fiziksel geçiş ücretleri de vardır. Her hafta 18 saat bir sınıfın önünde ders vermek fiziksel olarak zorlayıcıdır. Derecelendirme yapmak için TA yok. Gün içinde ara yoktur (toplantılar, haftada 12 ila 15 ofis saati ve bu altı üç saatlik kursa öğrenci e-posta patlaması ekleyin) ve hayal edilecek gelecek kaçışlar yok: her ay dışarıda akşam yemeği yok. restoran, yıllık kıyı tatili yok ve araştırma yapmak veya yeni bir kurs tasarlamak için sömestr tatili yok. Tüm araştırma, notlandırma, kurs hazırlığı ve servis çalışmanız gece geç saatlerde yapılmalıdır, çünkü gün içinde bu 6-6 yükünden başka hiçbir şeye zaman yoktur.
Yardımcıların gerçekleştirdiği fiili öğretim çalışmaları, rutin olarak öğrettikleri düşük seviyelerden dolayı daha zordur. Giriş seviyesindeki öğrencilerin ana dallardan daha fazla ihtiyaçları vardır. Örneğin, beşeri bilimlerdeki NTT fakültesi, genellikle her dönem seksen giriş öğrencisine nasıl yazılacağını öğretme göreviyle görevlendirilir. Bu, on altı üst düzey ana dal ve sekiz yüksek lisans öğrencisine, üç ila dört doktora öğrencisine tavsiyede bulunurken, bir araştırma üniversitesinde görev süresi boyunca bir öğretim üyesi için tipik bir öğretim yükü sunarken, bilimsel alanınızda bir şeyler öğretmekten çok daha fazla yıpratıcıdır.
İşleriyle ilgisi olmayan bir hobiyi keşfetmek için görev süresinin ardından yavaşlatan çoğu kadrolu öğretim üyesinin aksine, yardımcılar sözleşmelerinin yenilenmesi için sürekli olarak en yüksek düzeyde performans göstermelidir. Her pozisyon yeni müfredat gerektirir. Yıldan yıla çok az yeniden kullanılabilir. Ebeveyn şikayetleri, başarısız öğretim deneyleri ve yıkıcı öğrenci ders değerlendirmeleri olamaz. Değerinizi artırmak için, programınızı daha da kısıtlayan ekstra ücretsiz ve yeterince takdir edilmeyen departman, kurumsal ve profesyonel hizmet alırsınız. Alana anlamlı bir katkı gibi hissetmesi gereken bu hizmet, her şeyden önce bilimsel yayıncılığı teşvik eden alanlarda görünmez ve değersiz kaldığında kendini bir israf gibi hisseder.
Überromanlar için ortak, şaşırtıcı derecede basit bir formül vardır: Tarihi bir roman, çağdaş bir edebi roman ve bir bilimkurgu romanı yazın ve bunları daha büyük bir romanın bölümleri haline getirin. Bu bölümlerin aynı hikayenin parçası olması gerekmez; bir dizi olayı, tamamen farklı bir ortam ve zamanda başka bir olay dizisi izleyebilir ve aralarındaki ipler ince olabilir – bazen bir tema, belki sadece bir isim veya belki de sadece romanın olaylarının gerçek olduğu gerçeği. aynı iki kapak arasına yerleştirilmiştir. (Bu romanların cazibesinin bir kısmı, ifade edilmemiş bağlantıları kehanet etme fırsatıdır.) Bireysel yaşamın gizli derinliklerini ortaya çıkarmaya çalışan otokurmacadan farklı olarak, bu kitaplar, geçmişi birbirine bağlayan batık bağları ortaya çıkarırken birçok hayatı dramatize etmeye çalışır ( veya geçmişin versiyonları) birçok olası geleceğe. Ortaya çıkan hikayeleri filme almak imkansız olmayabilir, ancak iyi bir şekilde filme almak inanılmaz derecede pahalı olurdu ve yazarları bütçeler ve oyuncu bulunabilirliği gibi gündelik kaygılarla kısıtlanmaz.
IBISWorld tarafından yapılan pazar araştırmasına göre, kendi kendine depolama, kiralar ve doluluk oranları rekor düzeyde olan Amerika Birleşik Devletleri’nde en hızlı büyüyen endüstrilerden biridir. Görünen o ki, yaygınlaşması, büyüyen konut kriziyle ve neoliberal kapitalizm altında çoğu insanın yaşamının çalkantılı doğasıyla el ele gidiyor, ancak son iki yılda arttı. Pratik olarak konuşursak, depolama birimleri geçiş zamanlarında insanlar için eşyaları tutar: farklı bir şehre taşınmak, bir ayrılık veya boşanma sonrasında ev değiştirmek, sevilen birinin ölümü.
Ancak güvercin yuvalarının bize yararsız görünmesi, güvercinlere yararsız oldukları anlamına gelmez. Kuş olmayan çoğu insan, bir yuvanın iyi mi yoksa kötü mü olduğunu değerlendirmede ilgili uzmanlığa sahip değildir. Şu anda St. Louis’deki Washington Üniversitesi’nde bulunan ve birkaç kişiden biri olan Carlen, “Güvercin ve güvercin grubunun herkesin bildiği gibi en iyi yuva yapıcı olmadığı fikri var, ancak bu, kendi insan yapılarımızı üzerine koyuyor” dedi. insanlar aslında bir güvercin yuvasını yargılamaya yetkilidir.
Bir güvercin yuvasının iyi mi yoksa kötü mü olduğunu değerlendirmek için yuvayı bir güvercin perspektifinden anlamaya çalışmalısınız. Carlen’ın gördüğü gibi, bir güvercin yuvasının tek bir nihai amacı vardır: yumurtanın yuvarlanmayacağı bir alan yaratmak.
birkaç birincil yolu vardır. New York Times tipik olarak sözde suç “uzmanlarının” görüşlerinden yararlanır.
1. Muhabirler genellikle bu kişilerin kim oldukları veya polisle bağlantıları da dahil olmak üzere hangi çıkar çatışmalarına sahip olabilecekleri konusunda okuyuculara anlamlı bir bağlam sağlamadan “uzmanlardan” alıntı yaparlar.
2. “Uzmanlar” genellikle bir grup olarak anılır ve garip bir tür açıklanamayan anonimlik yaratır ve bu aynı zamanda bir fikir birliği olmadığında bir tür fikir birliği önermeye de hizmet eder. (Örneğin, pek çok makale, aksi halde desteklenmeyen iddiaları, “uzmanlar söylüyor” veya “analistlerin söylüyor” şeklinde önlerine koyarak desteklemektedir.)
3. Muhabirler, kanıt sağlamaktan kaçınmanın bir yolu olarak, gerçekte hiçbir temeli olmayan veya yanlış olan görüşler sunmak için rutin olarak “uzmanları” kullanırlar.
4. Güvenlik ve suçla ilgili makalelerde, Zamanlar “uzman” kadrosunu rutin olarak hapishane bürokrasilerinde deneyimli uzmanlara ve halk sağlığı, eğitim, yoksulluk, barınma, şehir planlaması, çevresel adalet, tıp vb. uzmanlardan uzaklaştırıyor.
5. Daha yüzsüzce, Zamanlar ayrıca “uzman” kadrosunu hapsetme yanlısı ideolojilere sahip olanlara doğru eğiyor. Bu polis yanlısı “uzmanlar” genellikle devlet şiddetini haklı çıkarır ve normalleştirir ve neredeyse her zaman polislerin ve hapishanelerin çözemediği sosyal sorunlara yanıt olarak kârlı ceza bürokrasisi için daha fazla kaynağa ihtiyaç olduğunu öne sürerler.
Bir başka iyi bilinen, popüler Amerikalı şair Emily Dickinson hakkında ilginç bir gerçek, karşılaştırmalı olarak konuşursak, çok sayıda kuş referansına sahip olmasıydı… [she] 1800 şiirinin 220’sinde kuşlardan bahseder. “Çoğunlukla şiirin dokusuna katkı olarak, bir analog, bir benzetme, bir benzetme, bir detay veya bir listenin üyesi olarak bahseder. “Kuş” kelimesini 150 kez kullanmasının yanı sıra, kızılgerdanı 38 kez, boblink’i 12, serçeyi 9, alakargayı 7, sinek kuşlarını 5 vb. , phoebe ve çalıkuşu 3, karatavuk 2, bülbülden sadece bir söz var.”
Required Reading, her Perşembe öğleden sonra yayınlanır ve uzun biçimli makalelere, videolara, blog yazılarına veya ikinci bir göz atmaya değer fotoğraf yazılarına sanatla ilgili bağlantıların kısa bir listesinden oluşur.
Kaynak : https://hyperallergic.com/752549/required-reading-590/