Hıçkırık, diyafram ve interkostal kasların (göğüs duvarını oluşturan ve nefes almaya yardımcı kaslar) istemsiz kasılmalarıdır. Her spazm, havanın akciğerlere dolmasına neden olur, bu da ses tellerinin keskin bir şekilde kapanmasına ve karakteristik boğuk bir ses üretmesine neden olur. Çoğu zaman, hıçkırıklar beklenmedik bir şekilde ortaya çıkar ve uzun süre devam edebilir. İletişim kurmayı, işe konsantre olmayı, yemek yemeyi ve uykuya dalmayı engeller. İlk hıçkırık nöbetleri anne karnında, hamileliğin 25. haftası civarında başlar. Ayrıca yetişkinlerde, çocuklara göre çok daha az sıklıkta görülürler. Hıçkırıklar genellikle 20-30 dakika içinde geçer. Ama istisnalar da vardır. Guinness Rekorlar Kitabı’na göre, tarihteki en uzun hıçkırık, Amerikalı Charles Osborne’da kaydedilmiştir. 1922’de hıçkırmaya başlayan Osborne’un hıçkırığı 1990 yılına kadar devam etmiştir. Uzmanlara göre, dakikada 20-40 kez hıçkıran Osborne, 430 milyondan fazla kez hıçkırmıştır. Her insan kendi tarzında hıçkırır, hıçkırık sıklığı ise dakikada 4 ila 60 kez arasında değişebilir. Tüm insanlar zaman zaman hıçkırık yaşasa da, bu durumun nedenleri henüz tam olarak anlaşılamamıştır. Ancak diyaframın ani kasılmalarına yol açabilecek ve kısa süreli hıçkırıkları tetikleyebilecek birkaç faktör vardır: – Gazlı içeceklerin tüketilmesi, – Tütün ürünlerinin kullanımı, – Gülerken hava yutmak, – Çok sıcak veya baharatlı yiyecekler yemek, – Stres, – Rahatsız bir pozisyonda uzun süre oturmak, – Sıcaklıktaki ani değişiklikler, – Yiyecekleri hızlı bir şekilde yutmak, – Aşırı alkol tüketimi, – Uyku eksikliği, – Çok fazla yemek. Hıçkırıkların kendiliğinden durmasını beklemek her zaman mümkün değildir. Örneğin, bir tiyatrodaysanız veya acil bir arama yapmanız gerekiyorsa hemen kurtulmak isteyebilirsiniz. Bu nedenle, bu nahoş durumdan hızlı bir şekilde kurtulmanızı sağlayan şiddetli korku ve bir kese kağıdından nefes almaya kadar onlarca farklı yöntem geliştirilmiştir. Bu tekniklerin gerçekten işe yaradığına dair ikna edici bir bilimsel kanıt olmamasına rağmen, fizyologlara göre, öncelikle kandaki karbondioksit seviyesini yapay olarak artırmaya yardımcı olurlar ve bu, beyindeki solunum merkezini normalleştirir, diyafram daha derinden kasılmaya başlar ve spazmlar yavaş yavaş kaybolur ve ikinci olarak vagus sinirini uyarmak için beyin ve karın boşluğunu birbirine bağlar ve nefes alma ve yutma süreçlerini düzenler. Hıçkırık yaşamaya başladığınızda, aşağıdaki yöntemlerden herhangi birini deneyebilirsiniz. Biri işe yaramazsa, diğerini deneyin. Bu teknikler basit ve güvenli kabul edilir, ancak çocuklar için değildir. 1. Nefesinizi tutun Her yerde ve her zaman kullanabileceğiniz en kolay yol budur. Daha fazla hava soluyun ve mümkün olduğunca nefes almamaya çalışın. İdeal olarak, yaklaşık 10-20 saniye nefesinizi tutun. Sonra yavaşça nefes verin. Hıçkırıklar geçene kadar tekrarlayın. 2. Bir kese kağıdınan nefes alın Bu yöntem, nefesinizi tutmakla aynı prensipte çalışır. Kandaki karbondioksit konsantrasyonunu artırmanıza izin verir. Ve en önemlisi, nefes alma ritmini geri kazanmaya yardımcı olur. Bir kağıt torbaya ihtiyacınız olacak. Dudaklarınıza ve burnunuza sıkıca bastırın ve yavaş yavaş nefes almaya başlayın. Torba şişirilmeli ve söndürülmelidir. Baş dönmesi hissetmeye başlarsanız veya başka hoş olmayan hisler yaşarsanız, durmalısınız. Asla kağıt poşet yerine plastik poşet kullanmayın, havasızlıktan boğulabilirsiniz. Elinizde uygun bir torba yoksa, bunu denemeyin. 3. Cenin pozisyonu alın Hıçkırıklarınız sırasında diyaframınızı sakinleştirmek için yere veya başka bir düz yüzeye oturun ve dizlerinizi göğüs kafesine getirin. Ardından yavaşça öne eğilin ve ellerinizi dizlerinizin etrafına sarın. 2-3 dakika bu pozisyonda kalın. Oturmak mümkün değilse, gövdeyi öne ve aşağı doğru eğin. Bu diyaframa baskı yapacak ve normalleşmesine yardımcı olacaktır. 4. Gargara yapın Bir bardak kaynamış suya birkaç buz küpü koyun ve tamamen eriyene kadar bekleyin. Başınızı geriye doğru eğin ve 30 saniye boyunca gargara yapın. Bu prosedür dikkatlice yapılmalıdır; boğulabilirsiniz. Bu yöntem geniz hastalıkları olan kişiler için uygun değildir. 5. “Valsalva manevrasını” kullanın Bu teknik genellikle kulaklardaki basıncı eşitlemek için kullanılır. Örneğin, su altında dalış yaparken veya bir uçak inerken idealdir. Ayrıca vagus sinirini geçici olarak düzenlemeye yardımcı olarak hıçkırıklara karşı etkili olur. Valsalva manevrası yatarak veya oturarak yapılır. Derin bir nefes alın, baş ve işaret parmağınızla burnunuzu sıkıştırın, ağzınızı ve gözlerinizi kapatın. Şimdi kapalı burun deliklerinden yavaşça nefes vermeye başlayın. Ana şey, nazikçe ve dikkatlice yapmaktır. Çok sert ve kuvvetli bir şekilde nefes vermek kulaklarınıza zarar verebilir. Bu yöntem soğuk algınlığında önerilmez, enfeksiyon orta kulak boşluğuna nüfuz edebilir ve iltihaplanmaya neden olabilir. Ayrıca kan basıncını yükselttiği ve kalbe ek yük bindirdiği için kardiyovasküler hastalığı olan kişilere de önerilmemektedir. 6. Dilinizi gösterin Vagus sinirini uyarmanın başka bir yolu da budur. Dilinizi mümkün olduğunca öne doğru çekin ve gücünüz ve sabrınız olduğu sürece bu pozisyonda kalın. Albert Einstein’ın ünlü fotoğrafını hatırlayabilir ve onu canlandırmaya çalışabilirsiniz. Dilinizin ucunu parmaklarınızla tutup birkaç kez hafifçe çekerseniz hıçkırık daha da hızlı geçecektir. Bunu yapmadan önce ellerinizi yıkamayı unutmayın. Ek olarak, dilin köküne hafifçe bastırabilirsiniz, bundan da vagus siniri sorumludur. 7. Şah damarına masaj yapın Boynun her iki tarafında da bulunan ve beyne kan akışını sağlayan şah damarına masaj yaparak da hıçkırıktan kurtulabilirsiniz. Düz bir yüzeye uzanın ve rahatlayın. Ardından başınızı sola çevirin ve şah damarını sağ tarafta hissedin (nabzınızı hissederek şah damarını kolayca bulabilirsiniz). 5-10 saniye boyunca hafif dairesel hareketlerle masaj yapın. Gerekirse, bir dakika sonra aynısını tekrar yapın. Bu masaj vagus sinirini düzenlemeye ve solunum spazmlarını durdurmaya yardımcı olacaktır. Bu yöntem hamilelik, kalp hastalığı ve beyne kan akışının bozulması sırasında kullanılmamalıdır. 8. Bir bardak soğuk su için Durmadan veya dinlenmeden küçük yudumlarda için. En önemli şey hızlı bir şekilde yapmaktır. Yemek borusunun ritmik kasılmaları beynin dikkatini kendine çevirecektir. Suyu bir pipetle, avuç içlerinizle kulaklarınızı sıkıca kapatarak veya öne eğilerek içerseniz, etki daha da iyi olacaktır. Bunu yapmak için, gövdeniz zemine paralel olacak şekilde sırtınızı bükün. 9. Yumruk yapın Bazen hıçkırıklardan kurtulmak için parmaklarınızı sıkıca yumruk yapmak yeterlidir. Veya bir elin başparmağını diğerinin avucuna bastırın. Ne kadar güçlü olursa o kadar iyidir. Ortaya çıkan rahatsızlık, sinir sisteminizin dikkatini dağıtacaktır. 10. Bir tutam şeker yiyin Hıçkırık için popüler bir çaredir. Dilinizin köküne biraz toz şeker koyun ve yutmadan önce hafifçe erimesine izin verin. Şeker yerine, bir çay kaşığı bal veya fıstık ezmesi de kullanabilirsiniz. Bu teknik tükürük salgısını arttırır ve yemek borusunu harekete geçirir, böylece nefes alma ritmini değiştirir ve sinirleri düzenlemeye zorlar. Hıçkırık kendi başına zararsızdır, ancak sağlık sorunlarına işaret edebilir. Uzmanlar fizyolojik ve patolojik hıçkırıkları ayırt eder. Birincisi, dış uyaranların etkisi altında ortaya çıkar ve 20-30 dakika içinde kaybolur. İkincisi ciddi hastalıklar tarafından tetiklenebilir. Bunlar arasında diyabet, gastrit, böbrek fonksiyon bozukluğu, zatürre, menenjit, bronşit, metabolik bozukluklar bulunmaktadır. Bu durumlarda, hıçkırık atakları sıklıkla tekrarlanır ve birkaç saat hatta günlerce devam eder. Ya hıçkırıklar geçmezse ve hiçbir şey yardımcı olmazsa? Çoğu durumda, uzun süreli hıçkırıklara fizyolojik bir refleks değil, çeşitli hastalıklar neden olur. Bu durumda kendi kendine tedavi uygun değildir. Başlangıç olarak, ilk muayeneyi yapacak ve hıçkırıklara neden olan şeyi belirlemeye yardımcı olacak bir uzmanla iletişime geçmelisiniz. Çoğu zaman, sorun, altta yatan hastalığın tedavisi ile kendi kendine gider. Ancak bazı durumlarda, hıçkırıkları düzeltmek için uzmanlar ayrıca ilaçlar da önerebilir. Sadece bir uzman uzun süreli hıçkırıkların kesin nedenini belirleyebilir, ilaçları reçete edebilir ve gerekli dozajları belirleyebilir. Hamileliğin ikinci veya üçüncü trimesterinde, birçok anne kısa ritmik seğirmeler hissetmeye başlar, bir bebek bu şekilde hıçkırır. Bu tamamen normaldir. Hıçkırıkların akciğerlerin olgunlaşmasında rol oynadığına ve önemli ve gerekli bir refleks olduğuna dair bir teori vardır. Bununla savaşmaya gerek yoktur. Bu durum anneyi rahatsız ediyorsa pozisyonunu değiştirmeyi, karnını okşamayı veya bir şeyler yemeyi deneyebilir. Belki önerilen yöntemlerden biri işe yarayacaktır. Çocuk özellikle üçüncü trimesterde çok uzun süre ve sıklıkla hıçkırırsa, bir kadın doğum uzmanına başvurmak en iyi yoldur. Yenidoğanlar genellikle sık hıçkırır. Bir çalışma, hıçkırıkların serebral korteksin gelişimine faydalı bir katkı sağlayabileceğini bulmuştur. Aynı zamanda, yenidoğanların kendilerini neredeyse hiç rahatsız etmez, sağlıklı bir şekilde uyumaya devam ederler. Hıçkırıkların kesin nedenleri hala bilinmemektedir. Yenidoğanlarda, tetikleyici, beslenme veya şişkinlik sırasında sıkışan hava olabilir. Çocuğun fazla havayı geri çıkarmasına yardımcı olmak gerekir. Birikmiş gazın çıkarılmasını kolaylaştırmak için çeşitli egzersizler kullanılabilir. Daha büyük çocuklar hıçkırıktan kurtulmak için soğuk bir içecek içebilir, dondurma yiyebilir veya vücut pozisyonlarını değiştirebilirler. Ana şey güvenli yöntemler seçmektir. Yani, çocukları korkutmamalı, dillerini çekmemeli ve hıçkırıklarla mücadele etmek için diğer karmaşık yolları kullanmamalısınız. Hıçkırık 48 saatten uzun sürerse veya sıklıkla çocuğunuzu uzun süre rahatsız ediyorsa, olası nedenler için mutlaka bir doktora başvurun.