Bir halk tarafından başka bir dinin benimsenmesi aynı anda gerçekleşmez - eski inançların yenileri ile organik olarak özümsendiği on yıllardır. Böylece ülkemiz topraklarında gerçekleşti, yeryüzüne kaçınılmaz olarak putperestlikle karışan Hristiyanlık ve ikincisinin yankıları her yıl kutladığımız birçok kilise tatilinde açıkça görülebilir.
Paganizm ve Noel
Bütün millet, putperestliğe bağlı kalarak, güneşe düşmüş büyük bir rol. Onlar için önemli tatiller, bir mevsimin bir başkasıyla değiştirildiği dönemler gibi, kış ve yaz gündönümü günleriydi. 4. yüzyılda kilise, İsa'nın Doğuşunun kutlama tarihini belirlerken pagan “kolovratov” gününde düştü. Yunanistan'da, bu dönemde, Dionysos onurlandırıldı, Roma İmparatorluğu'nda - güneş tanrısı Mithra ve Mısır'da - Osiris.
Noel tatilinin beraberinde getirdiği fikri, Slav Kolovrat kışı geleneklerine başarıyla uyar. Bu andan itibaren, yeni bir yaşamın doğuşunu ve doğanın uyanışını yaklaştırarak gün gelmeye başlar. Aynı şekilde, Kurtarıcı insanlığı uyandırdı ve ona ışık tuttu.
Kolovrata'dan sonra Slavlar Noel'in tüm haftasını kutladı. İnsanlar eğlendiler, yürüdüler, kızlar tahmin etti ve gençler "kendinden kurtuldu" ve eve dönmeye başladı. Gördüğümüz gibi, bu gelenekler yüzyıllar geçmiştir ve yalnızca 20. yüzyılın sonunda kaybolmuştur.
karnaval
Belirgin pagan kökleriyle bir diğer önemli tatil Maslenitsa. Paganlar bütün haftayı sonunda ciddiyetle yakılan Meryem (Kış tanrıçası) vedası için harcadılar. Tatil, baharın gelişine ve doğanın uyanışına adanmış ve 21 Mart - bahar ekinoksunda Slavlar tarafından her zaman kutlanmıştı. Mary’nin ayrılması, yaşam ve doğurganlık tanrılarına yer açtı, bu nedenle festival haftası sonunda çiftçiler “çalışma günlerine” başladı.
Uzmanların, Mary'nin yeterliliğinin eski günlerde gerçekten yakılıp yakılmadığına dair bazı şüpheleri var. Kabileler, insanlar tanrıları kızdırmaktan korktuğu için tüm putlara ve doğaya karşı saygılı bir tavır sergilediler. Idolatry izlerini Hıristiyanların geleneklerinden uzaklaştırmayı amaçlayan kilisenin etkisiyle şölene “yakma” işleminin “eklendiğine” inanılıyor. Zamanla, kilise adamları kutlama tarihini “çaldı”, şimdi sabit değil, Paskalya gününe bağlı.
Fakat Slav tatilinin ortak özellikleri yüzyıllar boyunca günümüze ulaşmıştır: gençlik eğlenceleri, yuvarlak danslar, ateşin üzerinden atlamak ve sürekli krep. Maslenitsa halk için orijinal kutsal anlamını yitirdi, ancak bunu her yıl tutarlı bir şekilde kutluyoruz.
Paskalya
4. yüzyılın ortalarındaki Ekümenik Konseyi'nde, bütün ünlü tarihleri kutlamanın ve Paskalya dahil Hristiyanlar için önemli bayramların kutlanmasının kaderine karar verildi.
Paskalya tarihi şartlı olarak vernal ekinoksun gününe bağlıdır, dolunaydan sonra Pazar günü kutlanır. Bu dönemde, dünya “yeniden dirilir”, bu yüzden Paskalya fikri Slavlara yabancı görünmedi. Tatilin ana sembollerinden biri olan yumurta da putperestliğin belirli kökenlerine sahiptir. Slavlar için, yeni bir yaşamın doğuşunun açık bir sembolü idi.
Radonitsa
Slav tatil takviminde Radonitsa'ya önemli bir yer verildi. Dikim sonunda 1 Mayıs'ta kaydedildi. Önemli bahar işlerini tamamlayan çiftçiler biraz dinlenebilir ve ölen akrabalara hürmet edebilir.
Genel olarak, Slavlar için ölü ataların önemi büyüktü. Sürekli okumaya ve konuşmaya götürülmüşlerdi, aksi takdirde, putperestlerin inanışlarına göre ruhları kızabilirdi. “Ölen akrabalar” belirli bir düzende “meraklı” idi:
- Sabahları çalışması gerekiyordu ve çok çaba sarf ediyordu. Sıkı çalışma, insanların yeni nesiller yetiştirmek için güçlerini ne kadar yakın kullandıklarının yaşamını ve hafızasını sembolize ediyordu.
- Öğle yemeğinde, ataların ve sevdiklerin mezarlarını ziyaret etmeli, kiliseyi temizlemeli, "muamele" bırakmalı ve yaşayanlarla olduğu gibi ayrılanlarla konuşmalısınız. Radonitsa'da ölülerin bizi duyabildiğine ve tavsiyelerde bulunabileceğine inanılıyordu.
- Akşamları danslar ve ziyafetlerle halk festivalleri düzenlendi. "Rada", "tavsiye" anlamına gelir ve bu gece bayram ve yaşayanlar için toplananlar. Ölüler için masaya boş tabaklar kondu ve kaplar pencerelerin altında suyla dolu. Ölülerin kaybolmaması için mumlar yakıldı.
Radonitsa'da her zaman bir banyo ısıtıldı ve temiz çarşaflar hazırlandı, ancak gün içerisinde canlı olarak odaya girmesi yasaklandı. Sadece ertesi gün biri içeriye bakabilir ve ölen kişinin bir buhar banyosuna katıldığını doğrulayan izler arayabilir.
Slavlar için Radonitsa sevinç dolu, son derece parlak bir tatildi. Onlar için ölüm, korkunç bir şey gibi görünmüyordu, ruhlarının daima canlılarla birlikte olacağını biliyorlardı. Radonitsa sabit bir sıcaklık sonra ve gerçek yaz geldi meyve ve hasat getirerek.
Ivan Kupala ve Perunov günü
Slav yaz tatilleri de Hıristiyan takviminde ertelenmişti. Ana Kupa Ivan Kupala idi: atalarımız ziyafetler düzenledi, nehir kıyısında dans etmeye başladılar ve ateşin üstüne atladılar. Ortodoks ideologların çabaları başarı ile taçlandırılmadı, bu yüzden kiliseye kalan tek şey onu yeni inançlara kabul etmek ve hafifçe uyarlamaktı. İvan Kupala "başarıyla" günün koruyucusu olan Vaftizci Yahya'nın doğum günü ile aynı zamana denk geldi.
Perun'un Ilin olan günü ile bir başka değişiklik daha gerçekleşti. Halkın anısına, nesiller boyunca kilisenin elimine etmeye çalıştığı geleneklerin bir kısmı korunmuştur.
Bal ve Elma Kurtarıldı
Gerçek Ortodoks tatilleri - Bal ve Elma Kurtarıcı - Slav köklerine sahip görünüyor. Yaz sonunda atalarımız bal topladılar ve peteklerin bir kısmı kesinlikle tanrılara kurban edildi, böylece onların lehine “satın aldılar”. Slavlar ilk arılarını “hasatlarını” ölü ebeveynleriyle paylaştı. Kilise geleneği biraz değiştirdi: şimdi toplanan bal yakıldı ve kutsandı.
5 gün içinde kutlanan Apple Savior, sebze ve meyvelerin hasatını işaret ediyor. O güne kadar örnek almak kesinlikle yasaktı, çünkü Slavlar bu durumda ölen çocukların ruhlarının açlık çekeceğine inanıyordu. Hristiyan kültüründe, hasat festivali başkalaşım günü ile birleştirildi.
Slav gelenekleri ve Hıristiyan bayramları üzerindeki etkileri hakkında ilginç bir videodan daha fazlasını öğreneceksiniz:
Sonuç
Hristiyan kültürü halkımız üzerinde önemli bir etkiye sahipti, ancak Slav gelenekleri, gelenekleri ve ritüelleri çoğunlukla hayatta kaldı. Kilise takviminin tüm baskın tatillerinde pagan "ekolar" var:
- Eski tarz Noeller, Kolovrat kışı ile aynı zamana denk geldi;
- Maslenitsa doğrudan bizi kış tanrıçası Mara'ya veda eder;
- Kutlama tarihine göre Paskalya, vernal ekinoksuna karşılık gelir ve doğanın dirilişini sembolize eder;
- Radonitsa bir çeşit "Ölülerin Paskalya'sı" oldu ve ölen ataların onurlandırılması için Slav geleneklerine geri dönüyor;
- Yaz tatillerinin ana dönemleri - Ivan Kupala ve Perunov Günü - yeni imanlara biraz uyum sağladı;
- Bal ve Elma Kaplıcaları, Slav kabilelerinin hasat tatillerinin izlerini taşıyor.
Kültürlerin böylesine ilginç bir özümsenmesi çok değerlidir ve bizi diğer uluslardan ayırır. Köklerimizi unutmamak ve atalarımızın geleneklerini nesiller boyunca taşımaya devam etmek önemlidir.