Bugün, dünyanın her yerinde, sözde "ana akım" medya tarafından üretilen enformasyon karşısında ve özellikle de resmi iletişim karşısında, her ikisi de çoğu zaman kafa karıştırıcı olan kitlelerin özgürleşmesine tanık oluyoruz. Tabii ki, bu özgürleşmeyi mümkün kılan İnternet'tir. Ama sadece o değil. 11 Eylül olmasaydı, o olaydan çıkan onca savaş olmasaydı, her şey çok farklı olabilirdi. 11 Eylül 2001'den birkaç gün sonra, Marc-Edouard Nabe “Bir umut ışığı” başlıklı bir kitap yazdı. Bu başlığı beğendim. Gerçekten de yeni bir günün şafağı gibi bir parıltıydı. Işık yavaş yavaş, amansız bir şekilde yeryüzüne yayıldı. Yavaş yavaş, insanlık karanlıktan çıkar. Henüz yolun başındayız ama bu dinamik geri döndürülemez görünüyor. Dünya, 11 Eylül olayıyla ilgili bilgi manipülasyonunun dünya çapındaki farkındalığının kaynağında yer aldığı için Bay Thierry Meyssan'a asla ne kadar teşekkür etmeyecek. Tabii ki, o olmasaydı, er ya da geç başka biri yapacaktı. Ama Tarih şöyle yazılır: Bir adamın karşılaşması ve bir olay.
Bu yükselen şafak, yalanlara karşı mücadele eden gerçeğin doğuşudur. Karanlığa karşı ışık. Gerçeğin galip geleceğine dair umudum var çünkü ışığın olmadığı yerde gölge yoktur. Bloglar ve forumlar aracılığıyla bilgi alışverişi, bunu başarmaya yardımcı olacaktır. Bu blogun nedeni budur. Düşüncelerim, deneyimlerim ve burada burada yaptığım çeşitli kişisel alışverişler aracılığıyla bu büyük maceraya mütevazı katkımı getirmek istedim. Gösterişsiz olmak ister ve yönelim olarak sadece, eğer varsa, hakikati aramaktır.
Gerçeği aramak, elbette, nerede olursa olsun yalana karşı mücadele etmektir, ancak her şeyden önce çılgınca bir Adalet arayışıdır.
Medya önünde uluslararası ağ
Réseau International kendisini medyadan uzaklaştırmak istiyor. Bu terimi en geniş anlamıyla anlıyorum, yani bilgilendirmek amaçlanan her şey. Dolayısıyla bu hem gazeteleri hem de televizyonu ve daha az ölçüde sinemayı ve belirli kitapları ilgilendirir. Herhangi bir önemi olan herhangi bir medyanın, manipülasyonlarını kınadığım kişiler tarafından kontrol edildiği ortaya çıktı. Bu manipülasyonlar giderek daha karmaşık hale geldikçe, bazı konular bazen tartışmalı olacaktır. Kültürel, sosyolojik nedenlerle ya da sadece entelektüel rahatlık nedeniyle çoğu zaman fark edilmeyen kanıtları göstermeyi amaçlayarak, bundan olabildiğince kaçınmaya çalışacağım.
Tabii medyayı kınamak için bazen herkes gibi başka medyaya da atıfta bulunacağım. İnsanların sık sık şöyle dediğini duyuyorum: "Evet, ama sana onun haklı olduğunu kim söylüyor?" Benim için soru bu terimlerle ortaya çıkmıyor. Bu, iki olumlama arasında seçim yapma meselesi değildir. Ancak, ne kadar çok referansımız olursa, yargımızı o kadar çok şeye dayandırabileceğimize kesinlikle inanıyorum; özellikle bu referanslar çelişkili ise. "İnanıyorum" aşamasından "Düşünüyorum" aşamasına geçmeliyiz. Günlük dilde birini diğeri için kullansak bile, bunlar iki farklı kavramdır. "Düşünüyorum", mantıktan kaynaklanır ve belirli bir entelektüel çalışmayı gerektirir. Ama tek bir referansımız varsa, o tek düşünceli milyonlarca insandan biri olmaktan başka çaremiz yok. Bu nedenle kim haklı, kim haksız kavramından çok uzağız.
Klanlara karşı uluslararası ağ
Siyasi veya dini herhangi bir klana ait değilim ve kimseye boyun eğmiyorum. Yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı, "inançlarım" değişken, sürekli değişiyor. Kutsal bir referansım olmadığı için referans olmak istemiyorum ve bu nedenle, Réseau International'ın olumlu ya da olumsuz yargıyı besleyebilmek için azami unsurları vermesi için her şeyi yapacağım. Dediğim gibi, ne kadar çok bilirsek, o kadar çok düşünür ve o kadar az inanırız. Bu ilkel. Birilerinin beni bir yere sığdırmaya çalışacağının farkındayım, pro bu, anti şu. Genellikle bir yargıya varmak için hiç veya çok az unsuru olan veya saldırdıklarına karşı çıkacak hiçbir argümanı olmayanlar tarafından kullanılan bir tasavvur tarzıdır. International Network'ün ilkeleriyle bağdaşmayan bir düşünce tarzının ürettiği bu sıralamalara karşı yapabileceğim bir şey yok. Bu nedenle, onunla ilgilenmek zorunda kalacağız.