Papirüsgiller familyasından Eski Mısırlıların yazı kâğıdı yapmak için özünden yararlandıkları bitki ve aynı adı taşıyan kağıttır. Sürüngen kalın çotuklu, tepesi üçgen biçiminde çıplak saplı otsu bir bitkidir.
Eski Mısırlıların yelken, bez, hasır ve yazı kağıdı olarak kullandıkları papirüs onlardan Yunanlılara daha sonra Romalılara intikal etti ve M.S. 3. yüzyılda yerini parşömen alıncaya dek kullanılmıştır.
Eski çağlarda Fırat ve Nil ırmakları kıyılarındaki bataklıklarda yetişen papirüs, günümüzde yalnızca Nil’in ve Sicilya’nın bazı yerlerinde yetişir. Eskiden papirüs çeşitli gereksinim maddelerinin, (örneğin hasır, kayık, kulübe ve özellikle kâğıt) yapımında kullanılırdı. Ayrıca kökünden yakıt olarak yararlanılır, saplarının özü yenir ya da meşalelere fitil yapmakta kullanılırdı. Yazı kağıdı oluşturmak için papirüsün özü ince şeritler biçiminde kesilerek yan yana dizilir. Bunun üzerine dik açı oluşturacak biçimde ikinci bir şerit dizisi yerleştirilir. Tokmakla dövülerek ve presleyerek bu iki dizinin birbirine geçmesi sağlanır. Bitki, yeterince yapıştırıcılar içerdiğinden ayrıca yapışkan gerektirmez. Daha sonra yüzeydeki pürüzler giderilir ve böylece yazı yazmaya uygun bir kağıt oluşturulurdu.
Mısır, bir papirüs üretimi tekeline sahipti ve bu çok rağbet gören ürününün dışsatımını yapmaktaydı. Papirüs, Akdeniz ülkelerinin eski çağlardaki en önemli yazı aracıdır.