Günlük güncellememi yapmak için geçen gün günlük kaydı uygulamama giriş yaptığımda, takvim özelliğine baktığımda bir şeyin farkına vardım. O gün itibariyle , bir yıllık tutarlı özel günlüğe kaydetmeyi başarıyla tamamladım. Bir bakıma, bu kadar uzun olduğuna inanamıyorum, ama başka yönlerden, çok daha uzun sürmüş gibi geliyor.
Başladığım zaman içinde bulunduğum headspace'i ve en başta özel bir günlük isteme nedenlerimi hala hatırlayabiliyorum. O zamandan beri oradan uzun bir yol kat ettim ve geçmişe baktığımda, bu yaptığım için çok heyecanlandığım bir şey. Aylar önce bir hevesle açtığım o küçük günlük, düşünme, yaşama ve yazma biçimim üzerinde çok olumlu bir etki yarattı.
Daha gençken özel günlüğe kaydetme konusunda gerçekten iyiydim, ama o zamana dönmek de daha kolaydı. Çok utangaç ve daha çekingen davrandım, bu yüzden düşüncelerimi ve fikirlerimi kendime saklamak, onları başkalarıyla paylaşmaktan çok daha doğal geldi. O zamanlar işleri bu şekilde yapmanın gerçek faydaları olduğunun farkında değildim.
Toplum, genel olarak, sessiz, içe dönük insanları tanımak, kabul etmek ve onlara değer vermek konusunda çok daha iyi hale geliyor. Ama "kabuğundan çıkma" ve "kendini oraya koyma", hem kendiniz hem de kendiniz için yaratıcı olmaktan çok vurgulanmıştır (ve her zaman olmuştur) . Özellikle yaşlandıkça ve yazımı daha ciddiye almaya başladığımda, başkaları tarafından okunmak için yazmam gerektiğini düşündüm .
Yıllar içinde bunu yapmayı kesinlikle öğrendim ve çoğu zaman harikaydı. Ama hiçbir zaman artık kendim için sadece yazma ben de yolunu kazanılmış başkalarına onları daha lezzetli yapmak için bir filtre aracılığıyla düşüncelerimi zorlayarak için kullanılan vardı geliyordu. Kendimi o filtreli uzakta yapmak ve yazmaya geri almak için bir yer verdi ne olacağını bilmek istiyordu sadece başka bir şeye yazdıklarımı yapmak için herhangi bir baskı olmadan bazen düşüncelerimi organize etmek.
Gençliğimde ve 20'li yaşlarımın başında günlüğe kaydetmeye alıştığımda, pek çok şey hakkında oldukça duygusaldım. Ailemle hiçbir zaman çok iyi anlaşamamıştım ya da beni anladıklarını hissetmemiştim. Çok flört ettim ve arkadaşlarım vardı, ama aynı zamanda herhangi biriyle daha derin bir düzeyde bağlantı kurmakta da çok sorun yaşadım. Hayatımda ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim olmadığı konusunda beni başlatmayın bile.
Genel olarak hayattan çok hüsrana uğramıştım ve bunu yazıımda gösteriyordu. O günlerdeki günlüklerim, diğer insanlar hakkında endişeler, korkular, rantlar ve yakınmalarla dolu. Aktif olarak kendimi huzursuz ve tatminsiz biri olarak düşündüm. Ve bildiğim kadarıyla, bir süredir hayatımı yeniden değerlendirmediğim için , hala bunların hepsi bendim.
Kendimi gerçekten şaşırttım.
Elbette, sinir bozucu müşteriler, yaşlı bir ebeveyne bakmanın stresi veya beni sinirlendiren günlük saçmalıklar hakkında birkaç dağınık giriş yaptım. Ancak girdilerimin büyük çoğunluğu oldukça olumlu. Yazdığım bir çok , zevk için ileriye veya gurur hissediyorum ben şeyleri. Bunların çoğu çok basit - kahvaltıda özellikle lezzetli olan meyveler ya da bir süredir dinlemediğim favori bir grubun yeni albümü gibi.
Hayatımda neyin işe yaradığına dair minnettarlığımı ifade etme konusunda kendimi sık sık harekete geçiriyorum ve görünüşe göre bunu kendime hatırlatmak zorunda kalmadan içgüdüsel olarak yapıyorum. Bunu şikayet ettiğimden, sızlandığımdan veya kaltaktan çok daha sık yapıyorum. Ve günlüğüm özel olduğundan, bunları söylemediğimi biliyorum çünkü diğer insanlara daha iyi görünmemi sağlayacağını düşünüyorum.
Bu benim için tam bir haberdi - görünüşe göre yıllar içinde gerçekten minnettar, mutlu, dengeli bir insan haline geldim - ama işte aynı.
Artık bir insan kadar huzursuz olmayabilirim, ama zihnim bazen çok yüksek bir hızda daireler çizerek koşturuyor. Bir şeyler hakkında gerçekten nasıl hissettiğimi söylemek benim için her zaman kolay değil ve sonuç olarak kendimi çok fazla ikinci kez tahmin edebiliyorum. Ben hiç bir işlem yapılmamasının noktasına overthought şey var iyi hayatımda kereden fazla.
Bir günlüğü, doğal ve alışkanlık hissi verecek şekilde güncellemek için yeterince uzun süre tuttuğumda, bu yarışmacı, yorumlanması zor düşüncelerin bazılarını yazmak için kullanmaya başladım. Bu süreç beni onları organize etmeye ve dürüstçe düşündüğüm ya da hissettiğim şeyin en altına inmeye zorladı.
Bazı şeyler yapmak istediğimi fark ettim ama anlamadığım nedenlerden dolayı geri çekildim. Günlük tutma, bu şeylerden bazılarını aktif olarak yapmama ve başkalarıyla birlikte ilerlemek için uygulanabilir bir zaman çizelgesi geliştirmeme yardımcı oldu. Yaratıcı yazı harika bir örnektir. Sonunda, yıllarca aradan sonra ona geri dönmekle kalmadım , aynı zamanda Kasım ayında NaNoWriMo için otuz kısa öykü yazdım . Hatta birçoğu, bir noktada onları yayıncılara gönderirken kendimi rahat hissettiğim kadar iyi.
Ayrıca genel olarak daha proaktif bir insan oldum. Örneğin, geçen ay, kocam ve ben, bir tesisatçıya teslim olup çağırmadan önce, kötü bir şekilde tıkanmış mutfak lavabomuzun giderini kendimiz tamir edip edemeyeceğimizi görmeye karar verdik. Genelde bu tür şeylerde yaptığım gibi, işin çoğunu kocama bırakmayı bekliyordum. Ne aslında oldu kocam bir değişiklik için bunu anlamaya biri olmak zorunda değildir bu yüzden, yılan, hem de kendim lavabonun altında ayrı duvarın içinde çizgiler tüm boruları almaya öğrenmiş oldu.
Her zamanki kaptan köşkümün çok dışında olan şeyler söz konusu olduğunda, bu benim için oldukça karakter dışı. Ama buluyorum, bu günlerde daha sık yuvarlanıyorum. Ve onu beğendim. Neredeyse yenilmez hissediyorum - sanki her şeyi yapabilirim.
Günlüğüme başladığımdan beri, doğal olarak aşamalar halinde fikirler ürettiğimi keşfettim. Ben de bir çoğunu buldum . Birçoğu, popomu onlarla çalışmak için bir yazı sandalyesine oturtmadan önce genellikle tamamen unuttuğum rastgele düşünceler olarak başladı. Ancak günlük (veya olabildiğince yakın) günlük tutmayı alışkanlık haline getirdiğim için, bu fikirler kaydedildi, değerlendirildi ve bunun yerine detaylandırıldı.
Bazıları blogum, Medium veya - bazı durumlarda - müşterilerim için daha ciddi yazı parçalarına dönüşecek kadar ilgi çekici hale geldi. Diğerleri günlüğümde kaldı ama sonunda onları daha sonra tekrar gözden geçirmem veya diğer insanlarla sohbet ederken ilginç konular gündeme getirmem için bana ilham verdi.
Beynim sonunda bu sürece alıştı ve çok daha sık kaliteli kavramlar tükürmeye başladı. Hâlâ, bazı günler diğerlerinden çok daha üretken hisseden, oldukça değişken bir yazarım , ancak günlük tutmak, yazmayı benim için gerçekten değişmez bir alışkanlığa dönüştürmeye yardımcı oldu. Düşük enerjili günlerde yazdığım tek şey bir günlük yazısı olabilir, ancak yine de fikir kaynağının akmasını sağlamak için yeterlidir.
Kocam, bir şeye üzüldüğümde onunla konuşmama izin verme konusunda iyidir. Ama çoğu insan gibi, o da sadece diğer insanların sorunları ve endişeleri hakkında sızlandığını duymak istiyor ama çok fazla. İhtiyaç duyduğumda içine girecek bir günlüğe sahip olmak, kocamın, arkadaşlarımın ve sosyal medya beslemelerinin, bir şey hakkında elimden gelenin en iyisini hissettiğimde, tüm yükünü almak zorunda kalmamaları anlamına geliyordu.
Sonuç olarak, olumsuz zihin durumları yoluma çok daha az giriyor gibi görünüyor. Salgınla ilgili karmaşık duygularımın çoğunu, dünyanın şu anki durumunu, geçen yıl yaşadığımız korkunç iklim değişikliğiyle ilgili hava durumunu ve benzerlerini kendi başıma işleyebildim. Sonra, kocamla kaliteli zaman geçirme veya diğer insanlarla bağlantı kurma zamanı geldiğinde, enerjimi sadece Tanrı bilir ne için endişelenmek yerine güzel anılar yapmak için harcama olasılığım daha yüksektir.
Geçmişte olduğumu hatırladığımdan çok daha fazla mutlu olduğumu fark ettim. Daha çok gülüyorum. Ben daha çok anı yaşıyorum. Genellikle aklımdan geçen şeyleri fark ediyorum çünkü bir şey hakkında kafamın içinde olacaktım. Ruh halim her zaman derin, karmaşık ve değişken olmuştur, ancak artık yönetmek çok daha kolay. Bu çok büyük bir rahatlama.
Farklı türden taahhütlerle uğraşan birçok yazar gibi, tüm yazma zamanımı müşteriler için bir şeyler yaparak geçirmediğimden emin olmak için kullandığım kendi kendine empoze ettiğim bir içerik üretim programım var . Bazen ona bağlı kalmakta çok iyiyimdir. Ancak zaman zaman beklenenden daha fazla metin yazarlığı işiyle karşılaşıyorum, hastalanıyorum veya beklenmedik başka bir şey beni ideal olarak olmak istediğim yere koyuyor.
Yaratıcı çalışmam konusunda her zaman mükemmeliyetçi oldum, bu yüzden artık kendim için belirlediğim tüm kilometre taşlarına ulaşma konusunda "mükemmel" olmadığım anda, ilk içgüdülerim tam bir utanç sarmalına girmektir. Bu dürtüye teslim olursam, daha da fazla kilometre taşını kaçırır ve daha da geride kalırım, bu da doğal olarak daha fazla utançla sonuçlanır .
Günlüğüme ilk başladığımda, her gün hatasız güncelleme niyetindeydi. Yani, aklımda çok fazla şey olduğu için bir günü kaçırdığım ilk seferde ne olduğunu hayal edebilirsiniz. Neyse ki doğru olanı yaptım; "Mükemmel" sicilimi mahvettiğim için bırakmak yerine mükemmeliyetçi eğilimlerimi ve nedenlerimi incelemek için günlüğü kullandım. Çok yardımcı oldu.
Artık mükemmeliyetçi olmadığımı söylemeyeceğim çünkü bu doğru değil. Ben var gerçi “de mükemmel” “mümkün olduğunca yakın olarak” neredeyse iyi olarak olabilir öğrendik. Tamamen bırakmaktan kesinlikle ışık yılı daha iyidir, özellikle de benim için önemli bir şey olduğunda.
… Süreçten çok daha erken çıkmama yardımcı olacak birkaç önerim var.
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
Gezegendeki çoğu insan gibiyseniz, telefonunuzdaki kişiler belirli bir adlandırma kuralına uyacaktır. Telefonumdaki kişiler, ikinci ad olarak onları nasıl bildiğimi belirtmek için ilk adları ve ardından küçük bir kısaltma veya ayrıntıya sahiptir.
"Merhaba, bir kişilik masanız var mı?" Birkaç müşteriyi oturttuktan sonra hostesin hostes standına ne zaman döndüğünü sordum. "Merhaba, rezervasyon yapılmadıysa barımız var," diye cevapladı hostes, kulağının arkasından gelen başka bir hostes ile konuşmamızı böldü.
Kedi Felix'in 9. doğum gününde, yetişkin hayatımın en büyük kayıplarından birini hatırlıyorum - 2013'teki Sophie'm. Bu makaleyi yazdım ve 2013'te bu platformda kısaca paylaştım.
28 Temmuz 2022'de Güneş, Yeni Ay, Aslan'da Ceres kavuşumu Jüpiter RX'i üçgen yapacak, Merkür ise Uranüs'ü Merkür, Uranüs-Mars, Satürn'e T-karesinin bir parçası olarak veya düğümler ise sabit bir Büyük Haç ile kare yapacak. dahildir. Venüs, Kara Ay Lilith ve Yengeç burcundaki sabit yıldız Sirius ile kavuşum halindedir.
Bu ay tüm yeni abonelerimize ve yazarlarımıza sıcak bir karşılama; sürülerinizde ortaya çıkıyorsunuz ve bunun için size teşekkür ediyoruz. Burada harika bir topluluk oluşturuyoruz ve yorumlarınızı ve makalelerinizi okumak harika.