Charles Dickens’ın Yaşamı
Charles Dickens, 7 Şubat 1812'de Portsmouth'ta John ve Elizabeth Dickens'ın çocuğu olarak doğdu.
Charles, çocukken kaderin kararsız ellerini deneyimledi; Ailesinin maddi sıkıntısı nedeniyle okuldan atılmadan önce ilk olarak özel bir okulda eğitim gördü.
Aslında, babasının borçları o kadar kötüydü ki, bütün aile genç Charles haricinde borçlunun Marshalsea'daki hapishanesine gönderildi. Bu daha sonra romanlarından biri olan Little Dorrit için sahne olacaktı. Bununla birlikte, Charles borçluların hapishanesinde gözaltından kaçmasına rağmen, yerel bir çizme karartma fabrikasında günde 10 saat olmak üzere uzun süre çalıştırıldı. Zor ve tehlikeli çalışma, daha sonra yazılarına Victoria Britanya'sında yaygın olan bir sosyal adaletsizlik duygusunu katacak olan Charles Dickens üzerinde kalıcı bir izlenim bıraktı.
Charles, bir steno yazar olmak için eğitim alarak ve bir gazeteci olarak iş bularak - mahkeme davalarında rapor vererek - fabrika işlerinin eziyetinden kurtulmayı başardı.
1833'te Morning Chronicle için parlamenter gazeteci oldu. Genç Dickens, Parlamento Binalarından büyülendi, ancak çoğu zaman milletvekilleri hakkında düşük bir izlenim bıraktı. Bundan kısa bir süre sonra, Boz takma adıyla yayınlanan ilk tefrika öykülerini yazmaya başladı.
1836'da Catherine Hogarth ile evlendi ve o yıl ' The Pickwick Papers'ın ilk yayınını gördü. İlk kitabı büyük bir satıcı olduğunu kanıtladı ve bu onun tam zamanlı bir yazar olmasını sağladı.
Charles Dickens, popüler romanlar yazmanın yanı sıra, dönemin toplumsal sorunlarıyla da yakından ilgilendi. Köleliğe ve gördüğü çeşitli sosyal adaletsizliklere karşı konuşarak hem Avrupa'yı hem de Amerika Birleşik Devletleri'ni gezdi.
Charles Dickens Çalışmaları
Charles Dickens, İngilizlerin en popüler yazarlarından biridir. Özellikle romanları, kalıcı bir izlenim bırakan renkli ve eksantrik karakterlerle doludur. Bunu, hayatı boyunca tanıştığı çeşitli insanlarla ilgili canlı hafızasıyla başardı, ancak canlı betimleme tarzıyla bir fantezi ve abartı dokunuşu ekledi.
Yazıları boyunca, genellikle bir dereceye kadar otobiyografiyi yansıtan çeşitli temalar vardır. Dickens, OliverTwist ve David Copperfield tarafından örneklenen 'paçavradan zenginliğe hikayeleri' severdi. Sık sık Victoria toplumunun en kötü aşırılıklarını vurguladı ve daha özenli ve ahlaki bir toplum için tutkulu bir dava yaptı.
Sosyal adaletsizliğe yönelik saldırıları nedeniyle Dickens, zamanının “Radikal”i olarak kabul edildi. Sosyalist George Orwell'in daha sonraki bir denemesinde Orwell, alternatiflerin eksikliğini sorguladı:
"OliverTwist, Hard Times, Bleak House, Little Dorrit'te Dickens, İngiliz kurumlarına o zamandan beri hiç yaklaşılmayan bir gaddarlıkla saldırdı. Yine de bunu kendinden nefret ettirmeden başardı ve dahası kendisi ulusal bir kurum haline geldi. Dickens herkese saldırmayı ve kimseyi kızdırmamayı başarmış görünüyor. Doğal olarak bu, topluma yönelik saldırılarında gerçek dışı bir şeyler olup olmadığı konusunda insanı meraklandırıyor.”
- George Orwell, Charles Dickens 1939
Charles Dickens İleri Dönem
Charles Dickens'ın karısından on çocuğu oldu, ancak ondan uzaklaştı ve metresi Ellen Ternan ile birlikte yaşamaya son verdi. Ayrıca yaşamının sonlarına doğru, Haziran 1865'te, yaralanmadan kıl payı kurtulduğu trajik Staplehurst demiryolu kazasına karıştı.
Dickens, başkalarını Hıristiyan inancını takip etmeye teşvik ettiği İsa Mesih Efendimizin Hayatı (1849) hakkında bir kitap yazdı. Anglikan inancında (Unitarian kilisesine de ilgi duyarak) pratik bir Hıristiyan olduğunu iddia etti. Bununla birlikte, örgütlü dini eleştirebilir ve Şabat'ı yalnızca kilisenin devam etmesi için tutma fikrine karşı çıkabilirdi.
Dickens, Great Ormond Street gibi hayır kurumları için fon toplamaya yardım eden tanınmış bir hayırseverdi. Ayrıca 'düşmüş kadınlar' için bir yuva kurulmasına da yardım etti. Vurgu, yoksul kadınlara bir eğitim ve toplum gözünde kendilerini kurtarmanın bir yoluydu. Kefaret, Dicken'in felsefesinin önemli bir yönüydü ve sık sık hücre hapsi gibi sert ve cezalandırıcı cezaları eleştirdi.
Dickens, 8 Haziran 1870'de felç geçirdikten sonra öldü. "Edwin Drood" adlı bir kitap yazıyordu. Basit ve özel bir şekilde Rochester Katedrali'ne gömülmek istemişti, ancak isteklerinin aksine Westminster Abbey'deki Poet's Corner'da gömüldü.