Altı kız kardeşin en küçüğü olan Mercy Ackerly, on üçten beri herkesin neyi öğreneceğini biliyor: Kaba Blackthorne Dükü ile evlenecek.
Sebastian, başından beri Merhamet’i garip bir şekilde koruyordu. Zevkli bir şekilde basit olan kız, dürüst ve tatlı olan her şeydir, bu yüzden en iyi arkadaşı ailede evlendiğinde onayladı ve diğer arkadaşları da aynı şeyi yaptı. Ama şimdi Mercy’nin hepsi büyüdü. Şimdi tonun kibritçi anneleri ve aldatıcı kızları ile yüzleşiyor, balo salonları ve rutubetli ya da zengin bir ezilme gibi, umutsuz olduğu bir dünyaya katılıyor.
Kalbini dolaştırmaktan başka bir şey yaparsa onu koruyacaktı. Sebastian elinden geldiği kadar kaçınılmaz olanla savaşacak. Ve sonra bunun için savaşacak. Bazı eşleşmeler planlanır, bazıları düzenlenir, bazıları ise uzun zamandan beridir.
Ya şimdi olacaktı ya da asla… Artık emin olduğuna göre bunu başka türlü yapamazdı. Kızkardeşinin konağına kesinlikle bir haber gönderemezdi. Bunu yapsaydı zaten daha önceden yapardı. Kendisinden bahsetmeden önce cesaretini toplayıp geri döndü ve “Seni seviyorum.” dedi.
Sebastian’ın gözleri genişledi. Mercy ona doğru bir adım attı ve adamın alaycı tavrının konuşmalarına engel olmaması için devam etti. “Muhtemelen biliyordunuz, bu yüzden Londra’da olduğumdan beri beni görmeye gelmediniz, artık büyüdüğüm için daha fazla beklemem gerekmiyor.
“Parmaklarını birbirine doladı ve sanki kalbinin çılgınca atan sesini bastırmak istercesine elini göğsüne koydu.. “Ben on üç yaşındayken faytonunda gözlerimi açtığımdan beri seni sevdim ve o aşk hiç bitmedi.
Biliyorum gencim ama gerçekten benden o kadar da yaşlı değilsin ve…” Mercy bir an boş konuştuğunu düşünüp sustu ve dudaklarını ısırıp kirpiklerinin altından ona baktı. Adamın altın rengi gözleri yumuşak, ifadesi ciddiydi. Ona baktı, ama ne düşündüğünü tam olarak anlayamadı.
Alt kattaki fuayede bulunan büyükbabadan kalma saat yeni bir günün habercisi gibi çınladı ama Patience Ackerly bu sese kulak vermedi. Salondan yeni doğmuş bir bebeğin açlıkla artan ağlaması kulaklarına ulaştığında bile yerinden hareket etmedi.
Marie Ackerly’nin çocuğa bakamayacağı belli olduğunda isteksiz bir hemşire köyden doktorla birlikte gelmişti. Evdeki herkes uyuyordu. Grace ve Faith paylaştıkları odada, Amity ve Charity başka bir odadaydı. Öte yandan Patience uyanık ve dehşete düşmüş bir haldeydi.