On yıldan fazla bir süre önce, bir uygulama geliştiricisi olan Anand Venkateswaran ve bir gazeteci olan Vignesh Sundaresan, Chennai'deki bir kantinde buluştu. 11 Mart'ta, en azından fiziksel alanda olmayan bir sanat eseri için 69.3 milyon dolar ödediler.
'Her gün: İlk 5000 Gün' başlıklı eser, üretken dijital sanatçı Beeple veya Mike Winkelmann tarafından son on üç yılda her gün yapılan dev bir dijital sanat eserleri kolajıdır. Neredeyse yarım milyar pikseli kapsayan, bir NFT veya 'değiştirilemez bir token' olarak satıldı ve böylece yaşayan bir sanatçının üçüncü en pahalı sanat eseri oldu.
NFT'ler, kripto para birimleri dünyasındaki yeni en büyük şeydir. En basit ifadeyle, bunlar temel bir görüntü veya gif'ten MP3 veya video dosyalarına kadar herhangi bir medya dosyasına eklenebilen dijital kimlik doğrulama sertifikalarıdır. NFT'ler, hacklenmesi veya taklit edilmesi neredeyse imkansız olan binlerce bilgisayarda depolanan bilginin merkezi olmayan dijital kaydı olan blok zinciri teknolojisinin aynı prensipleri üzerinde çalışır. Bu durumda, bir NFT ile bağlı, her dosya daha sonra alınıp (Bitcoin veya Ethereum gibi) cryptocurrencies kullanılarak internet üzerinden satılabilir benzersiz bir belirteç hale gelir, ancak değiştirilebilir değildir - ya da karşılanabilir - Başka bir belirteç ile.
2014 yılında, dijital sanat eserini doğrulama fikri ilk kez tasarlandığında, bu, sanatçıları desteklemek ve eserlerini korumak amacıyla yapıldı. İnternet, işlerinizi her zamankinden daha kolay sergilese de sanatçıları korsanlığa kaptırdı ve onları Spotify ve Youtube gibi devlerin insafına çaresizce bıraktı. NFT'ler bir çözüm olabilirdi, ancak bugün, diğer teknoloji dünyasındaki yenilikler gibi, inatla iktidardakiler tarafından boğuşuyor. Bu nedenle, daha az bilinen yaratıcıları desteklemek için çok az şey yapmış olsalar da , NFT'ler artık müstehcen miktarlarda karbon emisyonlarını atmosfere salmaktan da sorumludur .
Ancak Beeple, daha az tanınan bir sanatçı değildi. Zaten Apple, Louis Vuitton ve Justin Bieber ve Imagine Dragons gibi birçok yüksek profilli müzik sanatçısıyla işbirliği yapmıştı. Daha önce birkaç sanat eserini Metakovan takma adıyla giden ve Singapur merkezli kendi tanımıyla bir blok zinciri ve kripto yatırımcısı olan Vignesh'e satmıştı.
Beeple, Everdays'ini sosyal medya platformlarında yayınlıyor ve web sitesinde 'turlar' halinde organize ediyor - bir yıllık günlük çalışma için bir tur. Neon Suprematizm'den kitsch politik ve sosyal hicivlere kadar türlerle uğraşan bu görüntüler, halka sıfır maliyetle erişilebilir. Öyleyse Vignesh ve Anand (Twobadour'dan geçiyor) ne için büyük paralar ödüyor?
Uzmanlar, bir NFT için ödeme yaparken, web üzerinde geniş çapta dolaşan görüntüler denizinde özel bir yetkili sanat eserine sahip olmak için ödeme yaptığınızı gözlemleyeceklerdir. The Wall Street Journal'ın Piyasalar Muhabiri Caitlin Ostroff, "NFT'lerin fikri, bir sanat eserinin yaratıcısının imzasını taşıması gibi bu dijital imzaya sahip olmanızdır."
Bir sanat müzayedesinde insanların bir sanat eseri için ödedikleri muazzam bir bedelle azarladığı ilk şey değil. Warhol ve Lichtenstein gibi Amerikalı sanatçılar isimlerini çevreleyen bir marka yaratmayı başardılar ve özellikle koleksiyonculara hitap etmeye başladılar.
Sonraki on yılda, sanat dünyası koleksiyoner kılığında en tepedeki yüzde bir tarafından istila edildi. Sanat danışmanlarının yardımıyla, onlar için resim satın almak bir yatırım portföyü oluşturmaya benziyordu; borsada alım satım gibi açık artırmalarda teklif verme. Yüzyılın başında, sanat ve paranın sapkın ilişkisi toplumda çoktan kök salmıştı. Bununla birlikte, NFT'lerin şafağı, gerçek, fiziksel varlığı olmayan şeyler için benzer şekilde fahiş miktarlarda bombardımana yol açtı.
Bu, internette tamamen sanal bir şeye sahip olmanın ne anlama geldiği sorusunu akla getiriyor, bir sanat eserinin sahipliğinin öncülüne kadar tamamen daire içine alınabilecek bir soru. Ancak burada mülkiyet dinamikleri önemli ölçüde farklıdır, çünkü bir sanat eserine veya hatta o sanatın haklarına sahip olmak yerine, satın aldığınız şey aslında bir simgedir; Caitlin Ostroff'un dediği gibi, "şifrelenmiş bilgiler içeren, böylece özgünlüğünü ve kıtlığını sağlayan bir sayı ve harf dizisi."
Her NFT için özgünlük doğru olsa da, 'kıtlığı sağlama' kısmı, fikrin cazibesinin bir kısmını kaybettiği yerdir. NBA kısa süre önce, hayranların 'anları' takas edebilecekleri bir platform olan Top Shot'ı veya NBA oyunlarından resmi olarak lisanslı video olaylarını NFT olarak başlattı. Bu videolar, dijital kartların tam kopyaları olarak bile internette izlenebilir. Şu anda, en pahalı işlem gören an 387.600 $ 'dır. Şubat ayında, arka planda bir Japon pop şarkısıyla uzayda zıplayan çizgi film kedi olan ünlü 2011 meme gifi Nyan Cat 600.000 doların biraz altına düştü .
Bu akıllara durgunluk veren durum, büyük olasılıkla içinde bulunduğumuz zamanların bir işaretidir: mekanik yeniden üretim çağından dijital olanlara geçiş. Yirmi yılı geçmeden, bir film seyretmeniz veya bir albüm dinlemeniz gerekiyorsa, bir mağazaya gidip fiziksel medya satın almanız gerekiyordu. Bugün, internette neredeyse her şeyi yayınlayabilirsiniz. Yani hiçbirine sahip değilken, internet sayesinde hepsine erişim elde edersiniz.
Filozoflar uzun zamandır maddi şeylere sahip olmanın aurası hakkında tartışmışlardır. İmzalı bir kopyaya sahip olmak, bu aurayı büyütmenin bir yoludur. Tarihselliği veya doğrulanabilirliği bir nesneyle - bir Monet'ten meme giflerine - ilişkilendirerek, onun sosyokültürel değerini ve dolayısıyla ekonomik değerini artırıyorsunuz. The Verge'nin editör yardımcısı Elizabeth Lopatto, “Bir şeyleri sonsuz bir şekilde yeniden üretebildiğinizde aurayı kaybedersiniz” diyor. "NFT'ler, fiziksel bir nesnenin aurasını sonsuz bir şekilde yeniden üretilebilir bir dijital nesneye geri getirmenin bir yolu olabilir."
Bu sahiplenme hissini yeniden kazanmak çekici olabilir, ancak şu an itibariyle, sadece bu: bir his. Hâlâ yeni oluşma aşamasında, NFT'lerin mülkiyetini tanımlayan net kurallar veya düzenlemeler olmasa da, daha da büyük bir sorun ortaya çıkıyor: bu sahiplik hissini korumayla ilgili teknik zorluklar.
Günümüzde en popüler NFT'ler aynı temel ilkeler üzerine inşa edilmiştir: Satın aldığınız blok zinciri jetonu, ya bir sunucuda barındırılan internetteki bir URL'ye ya da daha güvenli bir şekilde, bir ağ geçidi kullanan bir IPFS karmasına işaret eder . Bunlar , gerçek dosyaya atıfta bulunan JSON meta verilerini içerir . Ancak, bu sunucular ve ağ geçitleri çoğunlukla NFT girişimleri tarafından çalıştırılır. Beeple'ın şimdiye kadarki büyük satışlarının ikisi de bu tür platformlarda gerçekleşti: İlk satışı için bir sunucu barındıran Nifty Gateway ve Christie's'deki ikinci satışı için bir IPFS ağ geçidi kullanan Makersplace.
Nifty Gateway , ' gerçekten sahip olabileceğiniz dijital ürünler için önde gelen bir pazar' olduğunu söylüyor ; Makersplace’in kendi tanımı pek de farklı değil. Bu girişimler, ancak birkaç yıl önce kuruldu ve insanların NFT ticareti için bir platforma ihtiyaç duyduğu bir zamanda sermayeye dönüştürüldü. Eğer bu girişimler işsiz kaldığında veya bittiğinde, neredeyse kesinlikle herhangi bir sunucuyu barındırmayı veya herhangi bir ağ geçidini çalıştırmayı bırakacaklar ve bunlar olmadan değerli NFT'lerin işaret ettiği meta verileri ve dijital dosyayı kaybedeceksiniz. Başka bir deyişle, Markersplace yarın iflas ederse, Metakovan ve Twobadour'un 69 milyon dolarlık yatırımı potansiyel olarak bir 404 hatasıyla sonuçlanabilir.
Bu, dijital mülkiyeti çok kaygan bir zemine indiriyor. Yazılım mühendisi Jonty Wareing , Twitter'da şöyle yazdı: "Şu anda NFT'ler, onları satan insanlar tarafından inşa edilen mutlak bir kart evi üzerine inşa ediliyor." Herhangi bir düzenleme organı olmaksızın NFT'ler için daha güvenli depolama için yeni teknolojiler geliştiriliyor olsa da, halihazırda iş dünyasında olanların gelecekte farklı bir protokole geçmeleri için çok az teşvik var ya da hiç teşvik yok ya da dahil edilebilecek bir endüstri standardı için herhangi bir kapsam yok. somut bir şeye dijital mülk sahipliği.
Bazıları NFT ve dijital sahiplik fikrini sanat piyasasında bir bozucu olarak görse de, yardım edemem ama bunun bu alan için sadece doğal bir ilerleme olduğunu düşünüyorum. Diğer tüm giflere ve basketbol olaylarına gelince, bu sadece zengin insanların çok uzun süre evlerinde sıkışıp kaldığı bir durum gibi görünüyor. 4 Mart'ta, bir blockchain firması orijinal Banksy'yi yaktı ve Twitter'da canlı yayınladı. Baskı, sanat piyasasının bir eleştirisiydi ve Christie'nin müzayedesinde yaşanan kargaşayı tasvir ediyordu. Şirket onu 95.000 dolardan satın aldı ve ardından yakma videosunu NFT olarak 380.000 dolara sattı. Sanat eserinin orijinal başlığı? "Salaklar".
2022'nin 10. haftasını yeni tamamladık ve işte ilk P2E oyunumuzun piyasaya sürülmesi, heyecan verici Metaverse haberleri ve çok daha fazlası ile güncellemeler ve haberlerle dolu başka bir toplama. Öyleyse arkamıza yaslanalım, rahatlayalım ve haftayı tamamlayalım! Manic Games Geçen hafta ilk P2E oyunumuzun bir ön gösterimini yayınladık.
Yıllık ortalama 154 bin dolar maaş ve istikrarlı iş büyümesi ile şimdi blok zinciri geliştirmeyi öğrenmek için ideal zaman. Blok zinciri teknolojilerini oluşturmak ve geliştirmek için blok zinciri geliştiricileri, bilgisayar ağı, kriptografi, algoritmalar ve veri yapıları dahil olmak üzere çeşitli beceriler kullanır.
Sathya Krishnan Suresh, Shunmupapriya P Bu yazıda, stili ve içeriği iki ayrı görüntüden gelen yeni görüntüler oluşturmak için kullanılabilecek bir yöntem olan “Nöral Stil Transferi” adlı ilginç bir konuyu tartışacağız. Bu makale Leon A Gatys ve arkadaşlarının A Neural Algorithm of Artistic Style (Sanatsal Stilin Sinirsel Algoritması) temel alınarak hazırlanmıştır; burada yazar, Evrişimsel Sinir Ağı (CNN) katmanlarını kullanarak yeni bir görüntünün oluşturulması hakkında ayrıntılı bir açıklama sunar.
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.
Amerikalı koşucu Athing Mu, profesyonel kariyerinde ilk kez 800 metrelik bir yarışı kaybedebilirmiş gibi görünüyordu. Mu, tipik olarak, az kol hareketi ve görünüşte az enerji içeren benzersiz ve zahmetsiz bir adımla yarışlarına hükmeder.
"Bozulma" terimi, nedensel mekanizma bilinmediğinde kullanılır ve bireyin altta yatan bilişinde ve nörobiyolojisinde bir işlev bozukluğunu ima eder. 1952'de, DSM 1, klinik kullanım için zihinsel bozuklukları kategorize eden APA Adlandırma ve İstatistik Komitesi tarafından yayınlandı.