Ey Ebu Hureyre! Gücün yeterse her ne zaman yağmur yağarsa iki rekat namaz kıl ki, o anda kaç damla yağmış ise o kadar hasene sana verilmiş olsun. Bu yağmur sebebiyle çıkan otların yaprakları sayısınca da ecir kazanırsın.
Ey Ebu Hureyre! Su hayrı yap. Her abdest alanın ecrinin bir misli de sana yazılır. Onların sevaplarından da hiç bir şey eksilmez.
Ebu Hureyre! Bilmez misin; adamın biri kuru ot toplamış onu da bir hayvan gelip yemişti de mağfiret olunmuştu.
Ebu Hureyre! İnsanlara güzel söyle ki, kıyamet gününde felâha eresin.
Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz bu duayı Hz. Ebu Bekir (ra)'a öğretmişlerdir. Her kim sabah ve akşam bu duayı okursa Allah-u Teâlâ'nın her türlü kaza ve beladan hıfzedeceği buyrulmuştur.
Ey Ebu Hureyre! Kur'an-ı öğren ve onu insanlara öğret. Ölünceye kadar da böyle devam et. Böyle hareket edersen melekler senin kabrine gelip kıyamete kadar senin için Allah Teâlâ'dan rahmet ve mağfiret talep ederler. Mü'minler beytullahı ziyaret için nasıl fevc fevc gelirlerse, melekler de senin kabrine öyle gelirler.
Ey Ebu Hureyre! Müslümanlarla karşılaştığın zaman onlara güler yüz göster, selam ver, ellerini tutup musafaha et. İmkan bulursan böyle hareket etmeyi her yerde gerçekleştir. Zira seni görüp gözetmekle mükellef hafaza meleklerinin dışında seninle beraber olan melekler bu hareketin sebebiyle Allah Teâlâ'dan senin için rahmet ve mağfiret isterler. Melekler kendisine istiğfar ederken bu dünyadan ukbaya göçeni, Yüce Mevla affeder.
Cenâb-ı Hak oniki ayda bazı ayları diğer aylardan daha faziletli kılıyor. Kullar gayret etsin, daha çok ibadet etsin diye... Bu ay bolluk ve bereket ayı. Üç aylar müslümanlar için rahmettir. Cenâb-ı Hakk'ın Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem'-e merhameti sebebiyle ümmete rahmet kılınmıştır. Receb ve Şaban Ramazana hazırlıktır. Bu iki ayda çok büyük tecelliler var.
Biz meccânen ümmet olduk. En büyük peygambere Allah'ın muhabbeti çok. En büyük peygamberin ümmetine muhabbeti çok. Diğer peygamberlerde böyle bir lütuf yok.
Üç aylarda muhasebe edeceğiz. Efendimize ne kadar benziyoruz? Kendimizde Allah Rasulünden ne kadar hal var?
İmanın şartı, itaat; imanın kemâle ermesi için de Allah'a ve Peygamberine itaat şart.
Rahmeti ve bereketi bol bir aya giriyoruz. Daima kendimizi muhasebe edeceğiz. "Ben Allah ve Rasulünü ne kadar seviyorum? Seviyorsam ne kadar benziyorum?" "Kişi sevdiği ile beraberdir." Beraber olan birbirine benzer. Biz ne kadar Allah Rasulüne benzemekteyiz? Sahabe bu dertteydi...
Tefekkürde bulunalım. Müslüman olarak, ümmet olarak dünyaya geldik bunların şükrü içerisinde tefekkür...
Sokaklara baktığımız zaman diğer kavimler sanki tekrar gelmiş.. Ad kavmi, Semud kavmi, Lut kavmi... Bu üç ayları çok iyi geçirelim ki gelecek musibetlerin önlenmesine vesile olsun.
Cenâb-ı Hakk'a olan muhabbetin göstergesi, Efendimize olan muhabbet, sünnet-i seniyyeyi yaşamak ve din kardeşliğidir.
Efendimiz din kardeşliğini çok severdi. Kalp beraberliği yoksa fiziki beraberliğin bir anlamı yok.
Bugünkü iman kardeşliği, uçurumun kenarından kurtarmak. Uçurumun kenarında yalnız bırakmamak. Her yer uçurum... Herkes birbirine muhtaç...
İbadette, taatte, güzel ahlakta kristal gibi olalım. Kristal ışığı en güzel şekilde yansıtır. Biz de iç dünyamızla İslam'ın ışığını en güzel şekilde yansıtalım. Bir müslümanın her hali hayranlık ve ihtişam sergilemelidir. Bir müsüman cazibe unsuru olmalıdır. Cazibe unsuru olsun ki cezbetsin...
Okumak için dünyaya geldik. Neyi okumamız lazım? Bunu çok iyi bilmemiz gerekiyor. Dünyada okuduklarımız ahirette sunulacak. Bunun için dünyada iken neyi okuduğumuz çok önemli.
Cenâb-ı Hak üç ayların bereketini üzerimizde nâil eylesin. AMİN!
"Edeb, konuştuğun zaman dilini, yalnız kaldığın zaman kalbini, dışarıya çıktığın zaman gözünü, yediğin zaman boğazını, sofrada uzattığın zaman elini, yürüdüğün zaman ayağını muhafaza etmek ve bütün işlerinde vaktini korumaktır. Kim âzâlarını korumaz, vaktini zâyi ederse, onun uzuvları edepsizliğe gider."
Akıl iki uçlu bıçaktır. Hayra da gider, şerre de... Zalimler merhamet gemilerine kurşun sıktı. Bunu neyle yaptı? Akılla! Aklın terbiye olması lazım. İnsanın aklını vahyin içerisinde kullanması lazım. Peygamberler insanı terbiye edecek ki, insan aklını vahyin içerisinde kullanabilsin.
İnsan imtihanla dünyaya geldiğinden dolayı, nefsânî arzuların bertarâfı için peygamberler gelmiştir.
İmtihan dersanesinde tüm insanlığın müşterek problemi, kibirdir. Kibri bertarâf etmenin yolu ise, "Bütün nimetler Rabbimindir, ne geldiyse Cenâb-ı Hak'tan'dır" deyip, acziyet içerisinde şükretmektir.
Kibir, benliğe götürür. Benlikte insanı aygırlaştırır.
Akıl, mal, ilim bunlar kibre götürür. Ben "çok akıllıyım" der, kibirlenir. Malı çoktur, "zenginim" der, "hep rahat edeyim, rahat yaşayayım" der, Allah'ı unutur. Kıyâmet günü, "Ya Rabbi! Mal verdin, onunla meşgulken ölüm gelip çatıverdi" der. Akıl, mal, ilim bunlar zor şeyler. Sabır ister. Sabır sadece zorluk anındaki sabır değildir. Varlıkta sabır daha zordur.
1400 sene önce gelen hükümler kıyâmete kadar hüküm sürer. Kolaylaştırmak adına "bunlar o devre göre inmiş, bu devre göre inmemiş" deniliyor. Bu ise Allah'la cidalleşmek oluyor. Bize düşen Allah'ın her emri karşısında "işittik ve itaat ettik" demektir.
İnsan fıtratında nisyan vardır. İnsan ve nisyan kelimeleri aynı kökten geliyor. İnsan unutan bir varlıktır. Allah'ı unuttuğu için günah işler. Besmele çekerek çelme takmaz insan. Kelime-i Tevhid söyleyerek gıybete başlamaz. Bu nisyan da zikirle bertarâf edilir.Sadece dilin zikretmesi yeterli değil, zikrin kalbe inmesi lazım. Cenâb-ı Hakk'ı unutmamamız lazım.
Bir büyüğümüz böyle tasvir ediyor olayı... Merhamet gemilerini vuran vahşiler! Bu cümlesini tam beş kez tekrarlıyor ve ekliyor; "Akıl vahyin dışına çıkınca belhümedal (hayvandan daha aşağı) olur ve merhamet gemilerini bombalar."
Haber 7 yazarı Prof. Dr. Osman Özsoy'un kaleme aldığı ve ilk kez karşılaştığım bu hadis-i şerîf'i sizlerle paylaşmak istiyorum.
"Ortadoğu’daki gelişmeleri yakından izleyen, başta İsrail olmak üzere bölge ülkelerine sık sık gelip giden ve bu coğrafyanın tarihsel sürecine ilişkin çok sayıda yayını bulunan tarih profesörü bir dostum geçtiğimiz günlerde bana; “Yahudiler İsrail’de en çok hangi ağacı dikiyorlar ve bunun sebebi nedir biliyor musunuz?” diye sordu.
Kendisine, özellikle tarım konusunda İsraillilerin dünyanın en önemli araştırmalarına imza attıklarını biliyorum ama bir ağaca karşı özel ilgileri olup olmadığı konusunda bilgi sahibi değilim dedim.
Verdiği cevap çok ilginç oldu. Yahudilerin İsrail’de en çok diktikleri ağacın gargat ağacı olduğunu, bunun nedeninin ise bir hadis-i şeriften kaynaklandığını söyledi. “Yahudiler hadis-i şeriflere itibar ediyorlar mı ki” dedim. Etmiyorlar ama yine de içleri rahat değil. Tedbiren de olsa yine de bu ağacı dikmekten geri kalmıyorlar dedi. Sonra Peygamber Efendimizin konuyla ilgili bir hadis-i şerifini okudu.
Tarihçi dostumun yanından ayrıldıktan sonra sözünü ettiği hadis-i şerifi kaynaklardan araştırdım. İlginçtir, hadis-i şerif daha çok kıyamet alametlerinin zikredildiği bölümlerde geçiyor. Kaynaklarda kıyamet alametleri sıralanırken, fitnenin artması, Yahudilerin Müslümanlara yönelik taşkınlık ve zulmü inanılmaz boyutlara varınca, sabır sınırı taşıp artık bu zulme bir dur demek isteyen Müslümanların kendilerini bulup cezalandırmasından çekinen Yahudilerin bulabildikleri her yere kaçıp saklanacağından söz ediliyor.
Hadis-i Şerif’te, Yahudilerin taşların ve ağaçların bile arkasına saklanacağı, buna karşın Gargat ağacından başka bütün taş ve ağaçların: "Ey Müslüman, Ey Allahın kulu, Yahudi arkamdadır, gel onu öldür" diyeceği ifade ediliyor. (Buhârî, Tecrid, IX, 73; Tirmizî, Birr, 25; Fiten, 2; et-Tâc, I, 25).
Bahsi geçen hadis-i şerif Sahih-i Müslim’de; “Öyle ki Yahudiler taşların ve ağaçların arkasına saklanacak ama ağaç ve taş dile gelerek 'Ya Müslim! Ey Allah (c.c.) kulu! Gel, bak benim arkamda Yahudi var, buraya gizlendi, benim arkamda, gel onu cezalandır. diyecek. Sadece 'gargat' ağacı bunu söylemeyecek çünkü o Yahudi ağacıdır” buyuruluyor. (Kitab-ul Fiten H. 2239).
Bu kadar yalın bir gerçeklikle ifade edilen hadis-i şerif üzerinde ayrıca bir yorumda bulunma ihtiyacı duymuyorum. Her şey gayet açık ortada…"