Gövde üzerinde gizemli eşkenar dörtgenler bulunan Model 401 Son of Ares üzerindeki gri kaplama, ABD askeri uzmanlarının huzur içinde uyumasına izin vermiyor. Kaynak: thedrive.com
Bert Rutan'ın çocuğu
Ölçekli Kompozitler, avangart uçan makineleriyle ünlüdür. Birkaç yıl önce, ofis dünyayı kendine hiçbir zaman bir yer bulamayan dev bir iki gövdeli Model 351 Stratolaunch ile şaşırttı. Kanatlı devin başlangıçta uzay roketlerinin havadan fırlatılması için bir platform olarak kullanılması öngörülüyordu ve şimdi arabayı Amerikan hipersonik vuruş sistemlerini test etmek için değiştirmeye çalışıyorlar.
Ölçekli Kompozitlerin avangart aşılaması, dünya uçak tasarımcıları şöhretler listesine giren Bert Rutan tarafından yapıldı. tarih şirket 1982'den beri faaliyet gösteriyor. Bu süre zarfında, tasarım bürosundan birçok sıra dışı uçak çıktı. Çoğu sivildi, ancak firma birkaç kez Pentagon ihalelerine katıldı.
1990 yılında, Bert Rutan, benzer fikirlere sahip insanlarla, egzotik bir "ördek" planına göre ve yoğun karbon fiber kullanımıyla hafif bir saldırı uçağı ARES (Çevik Duyarlı Etkili Destek) inşa etti. Ordu arabayı beğendi, ancak gösteri prototipinin ötesine geçmedi. ARES'in faaliyette olduğu tek zaman, Iron Eagle 263 uzun metrajlı filminde Alman Messerschmitt Me 3'ü oynadığı zamandı. Bununla birlikte, haklı olarak bu malzemenin ana karakterinin öncülü olarak kabul edilebilecek olan ARES'tir - göze çarpmayan uçak Model 401 Son of Ares (Ares'in Oğlu). Bert Rutan'ın bu projedeki çalışmayla hiçbir ilgisi yok - emekli oldu.
Onun beyin çocuğu Scaled Composites, şimdi Northrop Grumman tarafından satın alındı ve kısmen savunma araştırmalarıyla uğraşıyor. Aslında Bert Rutan'ın ofisinin projeleri hiçbir zaman özel olarak sınıflandırılmadı, ancak "Ares'in Oğlu" hakkında çok fazla bilgi yok. Aslında, her şey kuru taktik ve teknik özelliklerle sınırlıdır. Boş bir tek kişilik uçağın kütlesi 1814 kilogram, maksimum kalkış ağırlığı 3629 kilogramdır. Kanat açıklığı ve uzunluğu 11 metredir. Santral, maksimum 15 kilogram itme gücüne sahip bir Pratt & Whitney JTD-5D-1381D baypas turbojet motorudur. "Model 401" yavaş hareket ediyor: 0,6 kilometreden yüksek rakımda Mach 9. Seyir modunda, Ares Oğlu yaklaşık 3 saat havada kalabilir.
Uçak ilk kez 11 Ekim 2017'de havalandı. En başından beri, yorumcular böyle sıra dışı bir aparatın ortaya çıkmasının gerçek nedenlerini merak ettiler. Uçağın dikkat çekici işaretlerinden biri, General Atomics'in Avenger / Predator C grev jet drone'una benzerliğiydi. Bu, motorun kanat ve hava giriş düzlemlerinin benzer düzenlemesinin yanı sıra, gizliliğin gereklilikleri dikkate alınarak oluşturulan gövdenin genel konfigürasyonu ile gösterilir. Aynı zamanda, pilotlu Model 401'in (makineler çift olarak monte edildi), Avenger'ın yeni versiyonlarını test etmek için tasarlandığı önerildi, çünkü testin ilk aşamalarında, kokpitte bir pilotun varlığı kaynakları ciddi şekilde koruyor.
Ölçekli Kompozitlerin yeni oluşumuna belirsizlik ve gizlilik eklendi: uçaklar, Kaliforniya'daki Mojave Çölü üzerinde gökyüzünde yalnızca ara sıra göründü. Son of Ares'de, atası ARES'in aksine, yüklü değil silâh ve hatta bunun için bir yer bile sağlanmadı. Bu arada, 2017 yılında inşa edilen birkaç prototip "Deimos" ve "Phobos" olarak adlandırıldı (kuyruk numaraları: N401XD Deimos ve N401XP Phobos). Mitolojiye göre, Phobos'lu Deimos tanrı Ares'in oğullarıdır. D seçeneğinin kokpit yerine opak kubbeli bir drone olduğuna dair spekülasyonlar var. Makinelerde "insanlı araç - drone" etkileşim algoritmalarının işlenmesi oldukça muhtemeldir. Şimdi gördüğümüz şey Su-57 ve Okhotnik saldırı İHA'sı örneğidir.
Hedef ara
Model 401'in ilk kez ciddi bir şekilde dikkatleri üzerine çekmesi, bu yılın ortasında tamamen ayna filmiyle kaplı havaya çıktığında oldu. Aynalı uçağın China Lake hava üssünün üzerindeki uçuşuna, Scaled Composites stüdyosunun bir başka egzotik yaratımı olan Proteus uçağının uçuşu eşlik etti. Proteus, gövdenin altında optik sistem işaretleri olan bir kap taşıyordu. Bu çifti gözlemleyenlerin mantığı çok basitti: Deneysel Ares Oğlu'nun speküler kaplaması, ışınları yansıtmak için gerekli ve açıkça güneş değiller. Çalışma hipotezi, savaş lazerlerini yansıtmak için tasarlanmış gizli bir kaplamayı test etmekti. Bu hikayedeki Proteus, lazer silahları ile konteynerin taşıyıcısı olarak hareket ediyor. Tabii ki, yayıcının gücü yapay olarak düşürüldü: sonuçta, insanlı bir uçak bir eğitim hedefi olarak hareket etti.
İkinci uçan Model 401'de, amacı yalnızca tahmin edilebilecek mat gri bir kaplama fark edilebilir. Gizli teknolojinin değerini kısmen düşürebilen kızılötesi yönlendirme sistemlerinin yaygınlığı ve gelişimi göz önüne alındığında, Ölçekli Bileşiklerin yeni bir gizleme sistemini test ettiği varsayılabilir. Bu arada, eskort Proteus, lazerlerle eşleştirilmiş termal kameralarla donatılabilir. TheDrive'dan Amerikalı analistler, lazer ışınlarını yönlendirme ve imha sistemlerini dağıtmak için uçaklarda böyle gri bir kaplamanın kullanıldığını kabul ediyorlar. Aynalı ve mat Model 401 uçaklarının bazı uçuşlarında, F-15D Eagle eskort görevi gördü. Ve gövdesinin altında da optik teçhizatlı gizemli bir kap görüldü. Tüm göstergeler, Son of Ares programının ordu tarafından Hava Kuvvetleri ve Donanma için teknolojik yenilikler için bir test alanı olarak görüldüğünü gösteriyor.
Son kez, yerleşik N401XP ile Son of Ares, kokpitin altında gizemli bir donanım ünitesiyle paparazzi lenslerinin önünde yandığında, Ekim ayı sonunda kendisini hatırlattı. Uçuşlar Mojave Çölü'nde gerçekleşti ve tamamen geleneksel bir eğitim T-39 Sabreliner eşlik etti. Eskort uçağında belirli bir ekipman görülmedi, bu yüzden gözlemciler en önemli şeyin hava girişine benzeyen bir bloğun içine gizlendiğine karar verdi. Bu durumda, Model 401, uçuşlarda lazer silahlarının taşıyıcısı olarak hareket etti, kullanım taktiklerini geliştirdiler. Bloğun karakteristik şekli, muhtemelen içinde saklı olan ekipmanın soğutulması gerektiğini gösterir. Pentagon, neredeyse balistik füzeleri düşürmek için öğretilmesi planlanan benzer SHiELD lazer modüllerini zaten test etti. Böyle bir katı hal savaş lazerinin varyantlarından biri, Son of Ares'e kurulabilir.
Gözlemciler için bir başka rahatsız edici şey, Ares'in Oğlu'nun gövdesinin altındaki bilinmeyen bir kaptır. Katı hal savaş lazeri olduğuna inanılıyor. Kaynak: naked-science.ru
Model 401 programının benzersizliği, belirsiz gizliliğinde yatmaktadır. Bir yandan Scaled Composites'in resmi internet sitesinde deneysel uçakla ilgili tek bir kelime yokken, diğer yandan tembel olmayan herkes tarafından uçağın fotoğrafı çekiliyor. Geliştirme şirketi Northrop Grumman'ın sahibi uçağı sınıflandırmaya çalışırsa, o zaman çok kötü çıkıyor. Deneyimli arabalar, fotoğraf ve video kameraların lenslerine girerken, ülke çapında oldukça yasal olarak gündüz uçuşları yapmaktadır. Ayrıca, Stealth teknolojisinin ilkelerine göre monte edilmiş, karbon fiber gövdeli bu kadar pahalı bir uçağın yaratılmasının nedeni tam olarak anlaşılmamıştır. Böyle bir uçağı yalnızca yeni teknolojileri test etmek için bir platform olarak geliştirmek çok pahalıdır - birçok başka uçağı kullanabilirsiniz. Deneysel uçağın kullanımının çifte niteliği göz ardı edilemez. Bu tür "gizli" PR, potansiyel yatırımcıların dikkatini Model 401 sivil kullanım programına çekmeye hizmet edebilir.
Bert Rutan konseptinin mirasçılarının uçaklarına karşı böyle bir tutum üzüntüden başka olamaz. Devrim niteliğindeki teknik çözümlere sahip benzersiz otomobiller, dünyadaki haklı yerini alamadı havacılık... Muhtemelen, "Ares'in Oğlu" da benzer bir kaderle karşı karşıya kalacak. Bununla birlikte, Model 401 Son of Ares kesin olarak bir şey yaptı: Abartılı mühendislerin onsuz yaşayamayacağı Ölçekli Kompozitlere dikkat çekmeye devam ediyor.