

||Bu maddedeki bazı bilgilerin kaynağı belirtilmemiştir.


Şâzelî (Arapça: الشاذلي) (1197, Sebte - 1258, Humeysera), Şâzeliyye tarikatının kurucusu olan Kuzey Afrika'lı İslam alimi ve sufi.
Fas'ın kuzeyinde Ceuta yakınlarında Ğomara kabilisi kraliyet ailesinde bir ticaret adamına doğdu. Dini talimini memleketinde tamamladı. Dünyanın en kadim üniversitelerinden sayılan Sidi Ukba Ulu Camisindeki Kayrevan Medresesinde tasavvuf derslerine katıldı. Irak'ta Şeyh el-Vasiti ile tanıştı ve Fas'taki meşhur Veli Abdusselam ibn Meşiş'e yönlendirildi. İlk tekkesini 1227'de Tunus'da kurdu. 1244'te İskenderiye'ye taşındı ve 1258'de Hac yolunda Humeysera, Mısır'da vefat etti.
Yerine halifesi Ebü’l-Abbas el-Mürsî geçti ve 1288'de vefatına kadar orada kaldı.