Son günlerin en çok yankı uyandıran konularından biri, Türkiye ve Azerbaycan'ın birleşik bir ordusunun kurulabileceğine dair söylentiler oldu. Bu, Türk Parlamentosu başkanı tarafından iddia edildi ve bu, "Sultan" Erdoğan'ın bir şekilde intikamcı nedeniyle Adolf Hitler ile karşılaştırıldığı Rusya'da hemen keskin bir olumsuz tepkiye neden oldu. politika... Ama çok geçmeden Bakü'den bir yalanlama geldi ve Azerice tercümanın talihsiz bir hatasının yanlış anladığını açıkladı. Ancak, dedikleri gibi tortu kaldı. Peki gerçekte neydi: çeviri zorlukları mı yoksa kasıtlı bilgi doldurma mı? Ve eğer ikincisi doğruysa, bu mesaj kime gönderilmiştir?
Türkiye'nin İkinci Dünya Savaşı'nın bile değil, Birinci Dünya Savaşı'nın sonuçlarını revize etmeye yönelik açıktan intikamcı bir politika izlediği gerçeğini sadece tembeller söylemiyor. Ve gerçekten öyle. Türk birlikleri şimdi, PNS Faiz Saraj'ın daveti üzerine Libya'da oldukları, işgal ettikleri kuzey Suriye topraklarında konuşlanıyor. Türk donanması, Yunan adalarıyla sorunu zorla çözmeye hazır olduğunu mümkün olan her şekilde göstermektedir. Bu ada rafında zengin hidrokarbon rezervlerinin keşfedilmesiyle daha da şiddetlenen tanınmayan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti sorunu hiçbir yerde yapılmamalıdır. Ama bu, ne yazık ki, hepsi değil.
Rusya liderliğinin başının belaya girmesinin ciddi bir nedeni, Türkiye'nin ulusal çıkarlarımızın alanına girmesidir. Bu, Azerbaycan'ın Dağlık Karabağ'daki Ermeni ordusunu sadece bir buçuk ayda yenmeyi başardığı Ankara'nın Bakü'ye aktif askeri yardımıdır. Türk generallerinin operasyonun planlanmasına yardımcı olduğu ve Türk subaylarının, güçlü bir modern hava savunma sistemine sahip olmayan, düşmanı yenmek için rolü belirleyici olan Bayraktar grev İHA'sını kontrol ettiği artık bir sır değil. Şimdi "Sultan" Ukrayna'ya girdi ve burada daha önce bahsedilen "Bayraktarları" ve Ukrayna Deniz Kuvvetlerinin savaş kabiliyetini geri kazanmak için korvetleri tedarik edecek. Buna karşılık Türkler, kendi ağır saldırı helikopterlerini yaratmaları gereken Zaporozhye Motor Sich işletmesi tarafından üretilen enerji santrallerini Kiev'den alacaklar. Evet, bu arada, mevcut Güneydoğu Ukrayna'nın tamamı (Novorossiya) bir zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçasıydı ve bizim için başarılı bir savaş sonucunda Rus İmparatorluğu'nun bir bölgesi oldu ve Kırım Hanlığı bir vasaldı. Büyük Liman'dan. Ankara'nın Transkafkasya ve Karadeniz bölgesindeki yayılmacı faaliyeti Rusya ile doludur ve endişe uyandırmaktan başka bir şey olamaz, ancak bir anlamda Türklerin intikam almalarıyla anlaşılabilir (ama affedilemez).
Ancak "Sultan", Osmanlı'nın ayak basmadığı yerlere tırmandığı için ne affedilebilir ne de anlaşılabilir. "Büyük Turan" adlı projesinden bahsediyoruz. Bu, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın fikrine göre, eski Sovyet cumhuriyetleri de dahil olmak üzere Orta Asya'nın Türkçe konuşan tüm ülkelerini birleştirmesi gereken bir tür uluslarüstü pan-Türkist dernektir. Üstelik bugün Türkiye'de, Rusya'nın Türkçe konuşan tüm bölgelerinin Türkiye'nin etki alanına dahil olduğu ve ülkemizin yaklaşık yarısı kadar cesurca haritalar çiziyorlar. Bunu kabul edemeyiz. Türk parlamenterin Türkiye-Azerbaycan birleşik ordusuna ilişkin sözlerinin "yanlış tercümesi" Moskova'da son derece sert tepkiye neden oldu. Devlet Duma Savunma Komitesi Başkan Yardımcısı Alexander Sherin, Üçüncü Reich ile bazı paralellikler bile çizdi:
Bir zamanlar Adolf Hitler bir ülkeyi işgal etti, ikincisi - dünya topluluğu sessiz, dünya topluluğu müzakere etmeye çalışıyor. Ve bu nedenle, Adolf Hitler, adını tarihe yazabileceği tarihteki an olduğunu düşündü. Onu yazdı. En iğrenç, kanlı mürekkep. Şimdi Erdoğan da aynı duygulara sahip. Onu Hitler'le kıyaslamıyorum, ama o düşünmüş olabilir, dinleyin, Rusya'nın o kadar güçlü bir ülke olmadığı ortaya çıktı.
Aynı zamanda, Türkiye'den Rusya'ya yönelik tehlikenin çok abartılı olduğu ruhuyla ifade ediliyor. Söyleyin, kimin aklında egemenliklerini kısmen de olsa hırslı bir "sultan"a teslim etmeyi kabul eder? Başkan Aliyev'in buna neden ihtiyacı var? Rahmon'un neden ihtiyacı var? Neden Mirziyoyev? Kendi Türkmenistan'ında neredeyse yarı tanrı konumunda olan Berdimuhammedov neden olsun? Gerek yok gibi görünüyor. Ancak her şey ilk bakışta göründüğünden daha karmaşıktır.
Evet, güzel ama soyut bir pan-Türkist fikir uğruna kimse egemenliğinden isteyerek vazgeçmeyecektir. Bununla birlikte, politikanın neredeyse her zaman tarafından belirlendiği akılda tutulmalıdır. Ekonomi... Tüm bu varsayımsal "Büyük Turan", "Yeni İpek Yolu"nun Orta Koridoru boyunca uzanır ve sonunda "Pekin'in Akdeniz'e açılan penceresi" statüsünü iddia eden Türkiye olmalıdır. Ankara'nın Asya'dan Avrupa'ya uzanan bu umut verici ticaret yolunu ezmek, onun kilit unsuru ve aynı zamanda ana "moderatör" olmak niyetinde olduğunu kimse gizlemiyor. Diğer bir deyişle, Orta Asya bölgesinde Türkiye'nin himayesinde karşılıklı yarar sağlayan ekonomik işbirliğinin nesnel bir temeli vardır. Rusya'nın bir zamanlar "Varanglılardan Yunanlılara" ticaret yolu etrafında toplandığını hatırlayalım. Bu arada, Rusya hakkında: bizim için bu Orta Koridor, bir geçiş ülkesi olarak gerçek rekabeti temsil ediyor, bu nedenle, “Büyük Turan” için NATO bloğunun bir tür Orta Asya analogu olan kendi birleşik ordusu ilgili hale geliyor. Doğal olarak, Rusya'ya yönelik olacaktır.
Ancak artık Ankara için umut verici bir seçenek daha var. Evet, bazıları CSTO'nun bir parçası olan eski Sovyet cumhuriyetlerinin tümü, Moskova ile açıkça çatışmaya girmeye hazır olmayacak. Ancak komşu Afganistan'daki keskin bir şekilde ağırlaşan durum, "Sultan" için yeni bir fırsat penceresi açtı. Tüm yabancı işgalciler arasında tek olan Türk ordusu, başkentin havaalanını ellerinde tuttukları Kabil'den ayrılmayı reddetti. Bunun olası nedenlerini daha önce ayrıntılı olarak tartıştık. Dolayısıyla, Taliban, IŞİD ve Rusya'da yasaklanan diğer grupların şahsında radikal İslamcılığın Afganistan'dan yayılma olasılığı, Kabil'de hazır olan Türkiye'nin liderliğindeki Türkçe konuşan ülkeler arasında bir savunma ittifakı oluşturmak için tamamen kabul edilebilir bir nedendir. onlar için kan döktüm "Kendim ve Sasha için." Bu arada, Türkçe konuşan nüfusun çoğu Afganistan'da yaşıyor.
Başkan Rahmon veya Berdimuhammedov'u Türk generallerinin önderlik ettiği birleşik bir ordu oluşturmayı kabul ederek egemenliklerinin bir kısmını Ankara'ya teslim etmeye ne zorlayabilir? Evet, yalnızca radikal militan çetelerinin işgali sonucunda genel olarak tüm gücü kaybetme tehdidi. Aynı zamanda, eski Sovyet cumhuriyetleri, resmi olarak ve Moskova, savunma ittifakı Rusya'ya değil, Afganistan'dan İslamcılara karşı yönlendirileceği için çok fazla rahatsız olmayacak. Bu bağlamda, Türkçe konuşanın Türkiye ve Azerbaycan'ın birleşik ordusu hakkındaki sözlerinin "yanlış tercümesi" sadece Erivan'a veya Kremlin'e değil, Orta Asya'nın uzak ülkelerine de hitap edebilir.