devlet dairelerindeki evrak dolaplarının üzerinde görüyorum bu uyarıyı: devletin sürekliliği karşısında bireyin olmasa da olur niteliği, evrakların sembolik düzendeki yeri (halbuki çok da bakılmaz dolaplardaki kağıt yığınlarına, çoğu eski tarihli önemsiz yazılar bütünüdür), bürokrasinin canlılığını gösteren bir uyarı gibi.
yangının gerçekten çıktığını ve idealist bir memurun kaçmak yerine can havliyle dosyaları pencerelerden güvenli bölgeye atmaya çalıştığını düşünelim bir an; uyarıyı ciddiye almıştır ama "biraz fazla". aşağıdan kendi idealist hareketlerine tanık olan insanların vereceği tepkileri hayal edelim; "manyak mısın?"dan "kaç kurtar kendini, bırak yansınlar"a kadar uzanan, tehlike can kaybıyla sonuçlanmadıysa idealist memur hakkında dalga geçmeye kadar varabilecek pek çok "idealist olmayan" yanıt.
kim ödüllendirecektir bu adamı? ölmediği sürece hiç kimse tabiki. üstelik hepsi yansa hiç sorun oluşturmayacak dosyaların neden yalnızca bir kısmını kurtarabildiği, niye diğerlerini seçmediği, bu evrakların kendi kişisel çıkarlarıyla bir ilgisi olup olmadığı gibi sorularla bile karşılaşabilir.
uyarı orda durmaktadır ve kendisini ciddiye alacak bir idealisti beklemektedir. kişi buna yanıt verdiğinde ise ideolojik ağın tamamen içindedir artık; "interpellation" denilen şey işte.