(Resim: Fmartin/Wikimedia, CC BY-SA 3.0)Dünya iklim değişikliğinin gerçekleriyle yüzleşirken, daha fazla yenilenebilir enerjiyi benimseme baskısı kaçınılmazdır. Ancak, güneş her zaman parlamaz ve rüzgar her zaman esmez. Hepsinden kötüsü, bu enerjiyi soğuk, durgun geceler için depolama becerimiz hâlâ ne yazık ki yetersiz. Bir çözüm olabilir ve bu yeni ve gösterişli bir teknoloji değil; onlarca yıllık bir şeye yeni bir yaklaşım. Uluslararası Uygulamalı Sistem Analizi Enstitüsü’nden (IIASA) bir ekip, onlarca terawatt-saatlik gücü depolayabilen süper verimli yerçekimi pillerinden oluşan bir ağ oluşturmak için bir plan geliştirdi.
İnsanlık yüzyıllardır yerçekiminden küçük miktarlarda enerji elde ediyor – teknik olarak, sarkaçlı saat ilkel bir yerçekimi pilidir. 20. yüzyılda bilim adamları, yerçekimi potansiyel enerjisini depolamak için yükseltilmiş su rezervuarlarını kullanan pompalı depolamalı hidroelektrik geliştirdiler. Bu tesislerden birkaçı şu anda dünyanın her yerinde var, ancak çoğu bölgede onu çalıştırmak için yeterli su veya doğru arazi yok. IIASA’nın Yeraltı Yerçekimi Enerji Depolaması (UGES) önerisi, zaten fazlasıyla sahip olduğumuz bir şeyi kullanır: terk edilmiş maden kuyuları.
Bir UGES bol olduğu zaman, örneğin güneş bir güneş enerjisi santralinin üzerinde parladığında enerjiyi depolar. Ağır bir kum veya kaya kabı, daha önce terk edilmiş olan maden kuyusuna bir elektrik motoruyla yukarı kaldırılarak asılırdı. Kova şaftın tepesinde kaldığı sürece enerji hiçbir yere gitmez. Güç üretimi düştüğünde, şebeke geminin tekrar aşağı düşmesine izin vererek UGES’ten güç toplayabilir. UGES, elektrikli arabaların frene bastığınızda menzillerini genişletmesine benzer şekilde, kablolarda rejeneratif frenler kullanır. Hepsi uzun süreler boyunca kendi kendine boşalarak güç kaybeden pillerin aksine, kum her zaman aynı kütleye sahiptir ve yerçekimini kaybetmeyeceğiz.
IIASA’dan Julian Hunt’a göre, madenlerin kapanması genellikle iş için onlara güvenmeye başlayan topluluklar için ekonomik zorluklarla sonuçlanıyor. Bununla birlikte, bir maden zaten bir yerçekimi bataryası olmak için gereken altyapının çoğuna sahiptir, bu nedenle IIASA planı, zorlukları hafifletmek ve enerji depolamayı hızla genişletmek için uygun maliyetli bir yol olabilir.
Dünya çapında potansiyel olarak UGES için çalışacak milyonlarca terk edilmiş mayın var ve bunların çoğu Çin, Hindistan, Rusya ve ABD’de yoğunlaşıyor (buralarda 550.000’den fazla var). IIASA, yatırım maliyetlerinin 1 ila 10 USD/kWh arasında değişeceğini ve potansiyel enerji depolamanın 70 terawatt-saat kadar yüksek olabileceğini iddia ediyor. Bu, tüm gezegene 24 saat güç sağlamaya yeter. Bu, elbette, en iyi senaryo. Tahmin edilen aralığın alt sınırı olan bunun onda biri bile, dünya yenilenebilir enerjiye geçiş yaparken büyük bir yardımcı olabilir.
Şimdi Oku:
- İsveç, Avrupa’da Şimdiye Kadarki En Büyük Nadir Toprak Metal Yatağı Buldu
- Tesla, Teksas’ta Gizlice Dev Bir Pil İnşa Ediyor
- Stanford Çalışması Geceleri EV Şarjına Karşı Uyarıda Bulundu
Kaynak : https://www.extremetech.com/extreme/342555-scientists-propose-turning-abandoned-mines-into-super-efficient-gravity-batteries