We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
MG42. 2. Dünya Savaşı sırasında yapılmış çok ikonik bir makineli tüfek. Yüksek atış hızı, üç kişilik operasyon ekibi ve ilerleyen birlikleri bastırma yeteneği ile tanınan Metall und Lackierwarenfabrik tarafından inşa edildi. Ancak bu noktaya kadar Metall und Lackierwarenfabrik sadece sacdan parçalar damgalayan bir şirketti. Daha önce silah üretme deneyimleri yoktu ve 1930'ların sonlarında Alman hükümetinin neden yeni bir makineli tüfek için bir tasarım sunmalarını istediğine dair belgeler bulmaya çalışıyorum. Bu noktaya kadar temelde evler için güzel mobilyalar inşa ettiler.
Werner Gruner'ın bir mühendis olduğunu biliyorum ve benim düşüncem onun veya şirketin baba/oğul sahiplerinin Nazi rütbe ve dosyalarının bir parçası olduğuydu, ancak buna veya nasıl olduklarına dair ipucu bile veren hiçbir şey bulamıyorum. Hatta ihale sürecinin bir parçasıydı.
Sonunda sözleşmeyi nasıl aldıklarını anlıyorum. Çalışma mekanizmaları üstündü, daha güvenilir bir makine için yapılan sıkı toleransları olmaması ve daha ucuz damgalı parçaların testlerde daha sağlam olduğu kanıtlandı. Sadece projeye nasıl teklif vermelerinin istendiği konusunda bir kaybım var.
Almanya'da silah üreten firmalardan, silah üretimi yapmayan bir firmadan yeni bir makineli tüfek tasarlaması nasıl istendi?
MG 34, 1935'te piyasaya sürüldükten sonra, Wehrmacht hemen iyileştirmeler istedi. MG 34, yavaş ve pahalı olan özel alaşımlı çelikten frezelenmiştir. Damgalı parçalar, daha düşük dereceli çelik kullanarak daha hafif, daha güvenilir, daha ucuz seri üretim tabancası yapabilir. Bununla birlikte, bir ateşli silahın toleranslarında ve gerilimlerinde çalışmak için damgalı parçalar elde etmek zordu. Alman ateşli silah endüstrisi, damgalama konusunda uzmanlığa sahip değildi, bu yüzden yapan firmaları aradılar.
Şubat 1937'de Heereswaffenamt (HWA, Alman Ordusu Yönetmeliği), MG 34'ten daha kolay ve daha yüksek atış hızına sahip deneysel damgalı Einheitsmaschinengewehr (Evrensel Makineli Tüfek) için bir talepte bulundu. Metall- und Lackwarenfabrik Johannes Großfuß (Johannes Großfuß Metal) ve Lacquerware Factory) veya basitçe "Großfuß", damgalı parçalar yapma konusunda deneyime sahip oldukları için davet edildi. Bu göreve (muhtemelen ateşli silah uzmanlarının yardımıyla) Großfuß'ta sac üretimi konusunda deneyime sahip bir mühendis olan Werner Gruner atandı.
Großfuß'un kısa geri tepme prototipi, Rheinmetall'in gazla çalışan prototipine karşı çıktı. Rheinmetall geleneksel bir silah üreticisiydi. Unutulmuş Silahlar'a göre, Nisan 1938'de Rheinmetall prototipi "Großfuß'tan canlı günışığı vurdu" (yani, prototipleri daha az arıza ile daha iyi çalıştı), ancak gazla çalışan sistemi, bazılarına dokunmak için namluda bir delik açmak anlamına geliyordu. cıvatayı çalıştırmak için genişleyen gaz. Bir namluda delik açmak o zamanlar Alman ordusu için sapkınlıktı (bunun hakkında daha fazla bilgi için Gewehr 41(M) tüfeğinin efsanesine bakın) ve kusurlarına rağmen Großfuß'un MG 39 prototipi kazandı. HWA'nın ateşli silahlar konusundaki uzmanlığı sayesinde prototiple ilgili sorunlar MG 42'ye dönüştürülecekti.
Referanslar
- Unutulmuş Silahlar - Hitler'in Fermuarı: MG-42 Evrensel Makineli Tüfek
- Unutulmuş Silahlar - MG 39 Rh, rakip Rheinmetall prototipi hakkında.
- Almanca Vikipedi - Metall- und Lackwarenfabrik Johannes Großfuß
F35 gibi onlarca yıl süren "erkekler için işler" projeleriyle günümüzde bunu anlamak zor, ancak silah yapımı, özellikle savaş zamanında, büyük ölçüde hızlandırılabilir ve küçük ekipler tarafından yürütülen kokarca projelerinden yararlanabilir. (ancak 1940 ve 2020 dolaylarında büyük bir silah sistemi - bir avcı veya tank - arasındaki karmaşıklıktaki doğal farkın çok büyük olduğunu unutmayın).
İlk olarak, temelde bir "tank dostunun hobi projesi" olan AK47'nin doğuşuna bakın.
İkincisi, wiki'ye göre, bir yarışma MG42'nin tasarımı için kazanana ödül verildi Emir. Bu sadece tüm süreci tek bir şirkete vermekle ilgili bir durum değildi.
Baş mühendis, silah dışı metal işleme deneyimini aldı ve bunu yapmak için uyguladı. daha iyi tasarım. Bunu yapmak için daha iyi, daha ucuz ve daha az zaman ve hammadde arasında, neden en iyi girişi seçmiyorsunuz?:
Dr.-Ing. Großfuß'un önde gelen tasarım mühendislerinden biri olan Werner Gruner, seri üretim teknolojisinde uzmanlaşmış olmasına rağmen, projede yer alma görevi kendisine verildiğinde makineli tüfekler hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Gruner, böyle bir silahın faydasını ve özelliklerini tanımak için bir ordu makineli tüfekçi kursuna katılacak ve ayrıca askerlerden bilgi isteyecekti. Daha sonra, Mauser tarafından geliştirilen mevcut bir işletim sistemini geri dönüştürdü ve ordu makineli tüfekleriyle edindiği deneyimlerden ve savaşın ilk aşamalarında öğrenilen dersleri bir araya getirdi.[9] Büyük ölçüde damgalanmış uygun şekilde sertleştirilmiş karbon çelik metalden yapılan yeni tasarım, önemli ölçüde daha az işleme ve II. Dünya Savaşı sırasında Almanya'da kıt hale gelen metalleri içeren daha az yüksek kaliteli çelik alaşımı gerektiriyordu. İnşası diğer makineli tüfeklerden çok daha basitti - MG 34 için 150 adam saat (%50 azalma), 27.5 kg (61 lb) hammadde yerine yeni silahın tamamlanması 75 adam saat sürdü. MG 34 için 49 kg (108 lb) (%44 azalma) - ve maliyeti 327 RM (%24 azalma) yerine 250 RM.
Yüksek vasıflı imalat firmalarının daha önce deneyime sahip olmadıkları bir alana girmesinin, bu alan için oldukça yıkıcı olabileceğini unutmayın, c.f. Apple iPhone, Tesla veya SpaceX.
Görünüşe göre MG42'de olan buydu ve kesinlikle Alman endüstriyel yelpazesinin her yerinden yeni silahlar talep eden çok sayıda Alman "çekme" talebi vardı. Ve fırsat maliyeti silahla ilgili olmayan bir metal işleme firmasından bir tasarım yarışmasına teklif vermesini istemek düşük olurdu.
Ayrıca tank tasarımı işine giren Porsche'ye de bakın.
Son olarak, soyundan gelenlerin bugün hala inşa edilmekte olduğundan bahsetmeden MG42'den bahsetmek mümkün değil.