Bölüm39: Tek bir kargı ile yükselen arena
Çeviri: Noblesse
Bu saldırıyla, henüz Ruh Pınarı aşamasında olmayanların öleceğine emin olunabilirdi.
Sonunda Qin Wushuang’ın yüzünde soğuk bir gülümseme belirdi. Aniden bir şey fark ettiğinde birkaç kelime söylemek üzereydi. O kaşlarını çattı, kaşlarını şimşek gibi döndü, dikkatlice sınav alanını inceliyordu.
Aniden—
Xiu!
Siyah bir kargı gökyüzüne doğru atıldı.
Şimşek gibi, siyah bir ölüm okuydu sanki.
Bu kargı çok aniden geldi.
Gümüş şişe paramparça oldu ve su saçıyordu. Süvariler saldırdığında, kuşlar uçtu! *
*Buda bir Çin deyimi büyük bir olayın güçsüz kişileri korkutması denilebilir.
İnanılmaz derecede hızlıydı.
Gelen öldürme niyeti deriyi delen iğne gibiydi. Qin Wushuang’ın tüm vücudu anında gerginleşti, figürü ucu ucuna onu sıyıran kargıdan bilinçsizce kaçtı…
Ye Qingyu kargıyı tuttu, gökyüzüne bir roket gibi atıldı ve Qin Wushuang’ın figüründen geçti.
Vücudundaki elbise kılıçlar tarafından parçalanmıştı, sadece pantolonu üstünde asılı dururken mükemmel çıplak üst bedenini açığa çıkarmıştı. O bir kargıyla yükselen ejderha gibiydi.
“Gökler, hala yaşıyor!”
“Bu patlayıcı saldırı bir ejderhanın öfkesine benziyordu. Qin Wushuang neredeyse vuruldu… ”
“Bu Ye Qingyu, gerçekten öldürülemez!”
“Yaralandı değil mi… Böyle korkunç bir yuan qi kılıç tekniğini karşılayıp, nasıl sağ kurtulabilir…”
Ölümcül sessizlikte kalan öğrenciler aniden canlandı.
“Cennetler, Ye Qingyu’nun figürünün mükemmel olduğu söylenebilir…” karasevdalı bir kadın öğrenci yüksek sesle bağırdı. Onunla aynı cinsten yoldaşlarından bir kısmı, Ye Qingyu’nun kaslı ve esnek çıplak bedenini görünce gözleri parladı.
Onun bedeni Qin Wushuang’ın ince figüründen farklıydı. Ye Qingyu’nun vücudunun her kası erkeksi bir güzellikle doluydu.
Ve bu nedenle, gökyüzüne atladığı anda, gösterdiği erkeksilik sayısız kız öğrencinin bakışlarını çekti.
Kargı, havaya saplandı.
Tüm gücünü harcayan Ye Qingyu, ağır bir patlama ile yere geri döndü.
Qin Wushuang da yavaşça yere geri süzüldü, elbisesinin omzunda görünen bir yırtık, havada çırpınıyordu. Bu onu biraz utandırdı; Zamanında tepki vermesine rağmen, kargı kıyafetini parçalamayı başarmıştı.
Dikkatsizlik!
Soğuk ter sırtında ortaya çıktı ve kalbinde aşırı bir şekilde öfkelendi.
Bu tür bir durumda, gururlu Qin Wushuang’ın kıyafetleri hiç de önemli görmediği sıradan bir çöp tarafından parçalandığı için, bu kabul edilemez bir utanç oldu.
Onu daha da kızdıran şey, Ye Qingyu’nun kendisine korku hissi veren öldürme niyetini belli belirsiz bir şekilde algılayabilmesiydi.
Sayısız savaşı deneyimlemekten doğan bir öldürme niyeti.
Bu tür öldürme niyetini, şehir liderlerinin ofisinde sadece birkaç kez görmüştü. Babasının tuttuğu erkeklerinin yalnızca küçük bir azınlığı olan kamikaze savaşçılarının grubunda yer alıyordu.
*Kamikaze grubu: intihar grubu denebilir.
Ye Qingyu çok gençti, ama dövüş konusundaki deneyimi zaten çok boldu. Fırsatları anladığı yol, yüzlerce savaştan geçmiş bir savaşçıymış gibi son derece hassastı. Bu, Qin Wushuang’ı çok şaşırttı… bunu nasıl yapabildi?
Güneşin ışığı her iki dövüşçünün de üstüne indi.
Qin Wushuang’ın kıyafetleri rüzgarda sürükleniyordu, kılıcı yatay olarak havada yüzüyordu. Aslen son derece yakışıklıydı ve şu anda zarif bir genç efendiye benziyordu.
Diğer taraftan, Ye Qingyu tamamen farklı bir atmosfer yayıyordu.
Üst vücudu tamamen çıplaktı. Vücudunun her santimetresi sanki altın orana* göre oyulmuş gibiydi. Uzun boylu bir vücudu vardı, her santimetre patlayıcı ve erkeksi bir güzelliğe sahipti. Siyah kargıyı tuhaf bir duruşta tutuyordu. Altın güneş ışığı altında, altın bir öldürücü Asura heykeli gibiydi.
*Altın oran: insan vücudu ve daha birçok şeyde bulunan en ideal orandır.
“Bu iki kişi… kesinlikle Beyaz Geyik akademisinin iki duvarı.”
“ikisi tüm ilk yılın en iyisi!”
“Çok korkutucu!”
“Yazık, bir dağ iki kaplan içeremez. Arka planlarını veya güçlerini göz önünde bulundurursak, onlar aynı tarafta olamazlar! ”
Şu anda, sayısız insan iç çekti.
Quan Yalin ve diğerleri bile, şu anda farkında olmadan Ye Qingyu’yu Qin Wushuang’e eşit bir varlık olarak gördüler. Ye Qingyu’ya karşı derin bir korku ve saygı savaş sırasında kalplerinin içinde kazınmıştı.
Düzeni korumadan sorumlu öğretmenler bile derinden etkilendi.
Bu iki fidan, son yıllarda gördükleri en olağanüstü şeydi. Beyaz Geyik akademisinde son yirmi yılda ortaya çıkan dehaları düşünmüş olsanız bile, kimse onlarla karşılaştıramazdı.
Havada.
Büyük hoca Hon Kong’un yüzünde hafif bir gülümseme vardı, başını yavaşça salladı.
Bakışları aşağıdaki kalabalıktan geçti. İzleyen öğrenciler artıyordu. Sadece birinci sınıf öğrencileri yoktu, şimdi ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencileri bile vardı, hepsi de haberleri duyduklarında buraya hızla koşmuştu.
Kalabalığın içinde Han Xiaofei ve Jiang Xiaohan’ın figürleri ortaya çıktı.
Genellikle kibirli ve gururlu üst sınıflar, yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladı…
“Bu iyi. Bu kibirli dostlar, bugün böyle bir savaşı gördükten sonra, içlerinde bir aciliyet hissi doğacak! ”
Kacha!
Ye Qingyu’nun ellerini bükmüş ve mekanizmanın sesiyle birlikte [Acımasız Kargı] bir kez daha iki parçaya ayrılmıştı. Qin Wushuang’a adım adım ilerleyerek kargının iki bölümünü sürükledi.
Ding Ding Ding!
Kargının ucu, yere doğru sürtündü ve parlak kıvılcımlar gökyüzüne yayıldı.
Ye Qingyu, Qin Wushuang’ın çok fazla yuan qi harcadığını söyleyebilirdi. [On Bin Öldür] gibi sürekli hareketler gerçekleştirdikten sonra, Qin Wushuang’da kalan yuan qi çok azdı. Artık havada kalmaya devam edemezdi.
Ne de olsa, o dantianında sadece bir Ruh Pınarını kurmuştu.
Ruh Pınarı aşamasının gerçekten güçlü uzmanları dantianlarında en az altı Ruh Pınarı kurmak zorundaydı. Pınar suları daha sonra çoşacak, sonunda su birikintilerini, akarsuları, nehirleri ve ruh göllerini oluşturacaktı. Sadece bu süreçle acı deniz aşamasına girilebilirdi.
Aynı zamanda, Ye Qingyu, bedeninde gizemli bir değişim görebiliyordu.
Qin Wushuang’ın yuan qi saldırıları altında, yuan qi’nin varlığını ve izlerini belli belirsiz bir şekilde hissedebiliyordu.
Savaşmaya devam!
Savaşmaya devam ettiği sürece kesinlikle yıkıp geçebilirdi.
Ye Qingyu’nun kalbinde, savaş yapma isteği daha da büyüdü.
O enerjisini saklıyordu.
Her adımda, bu garip enerji bir iz ile artıyordu.
Her adımda, taş ayaklarının altında paramparça oluyordu.
Mantığa göre, Cennet ve Dünya’daki yuan qi’yi kontrol edebilen dövüş sanatçıları, enerjiyi nasıl depolayacaklarını ve aurayı nasıl kullanacaklarını biliyorlardı. Ama şu anda, Ye Qingyu bu aşamayı kavramaya ve dokunmaya başlamış gibi görünüyordu. Önceki vahşi eğitim, hayat ve ölüm arasındaki sürekli savaşlar onun için büyük faydalar sağlamıştı.
Qin Wushuang’ın ifadesi değişti.
Tehdidi hissedebiliyordu.
Korkunç bir tehdit.
Üzerine gelen Ye Qingyu, yavaş olmasına rağmen, önünde çöken eski bir dağ gibiydi. Halsiz olmasına rağmen, kaçınılmaz ve engellenemezdi.
“Auranı beni bastırmak için mi kullanmak istiyorsun?” Diye sordu Qin Wushuang. Yuan qi vücudunun her tarafına taşındı, onun aurası Ye Qingyu’ya karşı herhangi bir açıdan aşağı değildi.
Ye Qingyu’nun yüzü sakindi.
Son derece gizemli bir duruma girmiş görünüyordu.
Ve bu sırada kafası boştu, zihninde zar zor görülebilen bir ışık vardı. Vücudunda her zaman gizlenmiş olan tuhaf sıcaklık, otomatik olarak harekete geçerek aktive edildi.
Bu…
“Görünüşe göre… yuan qi’yi yetiştirme yöntemi”
Ye Qingyu biraz şaşırdı, sonra anında anladı.
Birkaç gün önce, küçük loli onu vücudunun içinde bir yuan qi çırası* dikmek için ona bir mantra öğretmişti. Ve şimdi, bu mantrayı eşsiz bir şekilde anladı. Vücudundaki gizemli sıcaklık bu mantraya göre harekete geçti.
*Çıra: Ateş yakmak için kullanılan küçük yanıcı tahta parçaları diye hatırlıyorum.
Ne oluyor?
Kendi vücudum otomatik olarak zorla yıkıp geçiyor olabilir mi?
Durdurulamaz bir sel felaketi gibi görülmemiş bir savaş arzusu, onun kalbinde kaynıyordu. Şu anda, Ye Qingyu yapmak istemese bile savaşacaktı.
Kafasını kaldırdı ve Qin Wushuang’a sabit bir şekilde baktı.
“Bunu al!”
Ye Qingyu bir fırtına rüzgârı gibiydi. Her iki kargı da Qin Wushuang’a doğru saplandı.
“İyi!” Qin Wushuang öfkeyle bağırdı, kılıcını kargıyı karşılamak için salladı.
Bugün böyle bir duruma zorlanacağını asla hayal etmemişti. Bugün ne olursa olsun Ye Qingyu’yu yenmek zorundaydı aksi halde kurmak için çok çalıştığı statü ve saygının hepsi boşa gidecekti!
Hong! Hong! Hong!
Uygulama alanlarında şiddetli çatışmalar çıktı.
Bu anda, savaş zaten doruğuna ulaşmıştı.
Patlayıcı çatışmalar toz ve molozları kenara itti, görünür hava akımları tüm bölgelere yayıldı. Moloz ve çakıl, bir tatar yayından gelen oklar gibiydi, havaya fırlayarak ürpertici bir ıslık çalıyordu.
Toz ve çakılın içinde, kılıç ve kargının çatışmaları sanki tanrılar bağırıyormuşçasına sık sık ortaya çıktı.
İki figür, hızla toz içinde hafifçe görülebilir hale geldi.
Her birinci sınıf öğrencisi, akranları arasında gerçekleşen bu savaştan dolayı aptallaşmalarına engel olamadılar. Bu onların hayal güçlerinin ötesindeydi. Onlar aynı yaşta oldukları birinin gücünün böyle bir düzeye ulaşacağını asla düşünmemişlerdi!
Eğer yuan qi formasyonunubüyük hoca Hon Kong oluşturmuş olmasaydı bu çatışmaların yarattığı etkiler onları çoktan yaralamış olurdu!
Xia Houwu, kalabalığın içinde duran biri tarafından desteklendi.
Soğuk bir ürperti kalbinin içindeydi. Derin bir inançsızlığın yanı sıra çılgın bir korku tüm varlığını sardı. Doğrudan çatışırsa, hiçbir zaman bu ikiyle kıyaslayamayacağını açıkça anladı.
Quan Yalin ve diğerleri de sinirden nefes almayı bırakmışlardı.
Qin Wushuang’a olan güvenleri ilk kez sarsıldı. Bir İblis Tanrısı gibi olan Ye Qingyu’nun gücü zaten yüreklerine derinden damgalanmıştı.
Song Xiaojun, minik yumruklarını sıkıca birbirine kenetledi, kalbinde erkek kardeşi Qingyu için tezahürat etti!
Kalabalığın içinde ciddi ifadelerle ikinci, üçüncü ve hatta dördüncü yıllar vardı. Çoğunluğu yuan qi’yi kontrol edebilen Xiantian uzmanlarıydılar ama Ye Qingyu’nun korkunç gücü ile karşı karşıya kaldıklarında, ürpermelerine engel olamadılar.
“Böyle bir canavar ilk yıllarda ortaya çıktı!”
“İkisi de canavar!”
“Kim kazanacak?”
“Ben… söyleyemem!”
“Bu tür bir güç, bir ikinci sınıf öğrencisi için bile, engellemesinin hiçbir yolu yok”
“Orospu çocuğu, böyle bir canavarı her gördüğümde, derin bir haksızlık duygusu hissediyorum. Uzun yıllardır çok çalıştım, ancak hala bu genç öğrencilerin yanında yarım ay eğitim görmüş gibiyim! ”
Üst sınıflar iç çekti.
Jiang Xiaohan’ın yüzü yeşildi. Güzel gözlerinin içinde çok çılgın bir ışık parladı.
Ye Qingyu yüzünden, [Cennetin İradesi Evinde] küçük düşmüştü. Başlangıçta, Ye Qingyu’ya bir ders vermek için gizlice plan yapmıştı. Fakat bu süre zarfında kısmen çok meşgul olduğu için kısmen de iyi bir fırsat olmadığı için henüz harekete geçmemişti.
Bugün böyle bir sahne göreceğini asla hayal bile edemezdi.
Noblesse: İkinci bölüm ve bu günün son bölümü bu bölümden sonraki duyuruyu da okumanızı şiddetle tavsiye ederim.