William Tecumseh Sherman, Federal Fort No. 7, Atlanta
hatıralar, William T. Sherman. Klasik askeri otobiyografilerden biri olan bu, Sherman'ın Amerikan İç Savaşı'na katılımının çok sayıda belgeyle desteklenen çok okunabilir bir açıklamasıdır. Sherman'ın savaştaki rolüyle ilgilenen herkes için büyük değer taşıyan değerli, genellikle tarafsız bir çalışma.
William T. Sherman
On bir çocuktan biri olan Sherman, seçkin bir ailede dünyaya geldi. Babası, 1829'daki ani ölümüne kadar Ohio Yüksek Mahkemesi'nde görev yapmış ve Sherman ve ailesini birkaç arkadaş ve akraba ile birlikte kalmaya bırakmıştı. Bu süre zarfında, Sherman kendini, Sherman için Birleşik Devletler Askeri Akademisi'ne atanan Senatör Thomas Ewing ile birlikte yaşarken buldu ve 1840 sınıfında altıncı olarak mezun oldu. İlk askeri kariyeri muhteşem olmaktan başka bir şey olduğunu kanıtladı. Florida'daki İkinci Seminole Savaşı sırasında bazı çatışmalar gördü, ancak birçok meslektaşının aksine, Meksika-Amerika Savaşı'nda savaşmadı, bunun yerine Kaliforniya'da görev yaptı. Sonuç olarak, 1853'te komisyondan istifa etti. 1859'da Louisiana Askeri Akademisi'nin müfettişi olmadan önce kısa bir süre bankacılık ve hukuk alanlarında çalıştı. Ancak, İç Savaşın patlak vermesiyle Sherman akademiden istifa etti ve Kuzeye yöneldi ve burada 13. Birleşik Devletler Piyade Birliği'nde albay oldu.
Sherman, savaşı ilk olarak, Tyler'ın Tümeni'nden bir tugayı komuta ettiği Birinci Manassas Savaşı'nda gördü. Birlik ordusu savaş sırasında yenilmesine rağmen, Başkan Abraham Lincoln, Sherman'ın performansından etkilendi ve 7 Ağustos 1861'de tuğgeneralliğe terfi etti ve bu sınıftaki diğer subaylar arasında yedinci sırada yer aldı. Devletin ayrılmasını önleme görevine başlamak için Kentucky'ye gönderildi. Eyaletteyken, Sherman savaşın çabuk bitmeyeceğine dair görüşlerini dile getirdi ve yerine Don Carlos Buell geçti. Sherman, Henry W. Halleck'in altında görev yaptığı ve Birlik'in Fort Donelson'ı ele geçirmesi sırasında lojistik görevlerini tamamladığı St. Louis'e taşındı. Shiloh Savaşı sırasında, Sherman bir bölünmeye komuta etti, ancak Albert Sydney Johnston yönetimindeki Konfederasyonlar tarafından savaş sırasında istila edildi. Olaya rağmen, Sherman 1 Mayıs 1862'de tümgeneralliğe terfi etti.
Shiloh savaşından sonra, Sherman Chickasaw Bluffs ve Arkansas Post muharebeleri sırasında birliklere liderlik etti ve Vicksburg'u ele geçirme kampanyası sırasında XV Kolordusuna komuta etti. Chattanooga Savaşı'nda Sherman, Missionary Ridge'deki şiddetli yarışmada Patrick Cleburne yönetimindeki Konfederasyonlara karşı karşıya geldi. Ulysses S. Grant, tüm Birleşik Devletler ordularının komutanlığına terfi ettikten sonra, Sherman Batı Tiyatrosu'ndaki tüm birliklerin komutanı oldu ve ona tarihin yıllıklarında büyük bir ün kazandıracak savaşlar vermeye başladı.
1864'e gelindiğinde Sherman, Birliğin korunmasının yalnızca Güney ordularını sahada yenmekle kalmayıp, daha da önemlisi, Konfederasyonun savaşma konusundaki maddi ve psikolojik iradesini yok etmeye bağlı olduğuna ikna olmuştu. Bu amaca ulaşmak için Gürcistan'da “modern savaş” olarak tanımlanan bir sefer başlattı ve “[ordularının] ilerleyen sütunları yolunda sivil nüfusun üzerine tam bir yıkım getirdi”. George Henry Thomas, James B. McPherson ve John M. Schofield komutasındaki üç orduya komuta ederek, üstün sayılarını Joseph E. Johnston komutasındaki Konfederasyon birliklerini sürekli olarak geride bırakmak için kullandı ve 2 Eylül 1864'te Atlanta'yı ele geçirdi. Kampanyanın başarısı sonuçta Lincoln'ün yeniden seçilmesine yardımcı oldu. Atlanta'nın düşmesinden sonra, Sherman, John Bell Hood yönetimindeki Tennessee Konfedere Ordusu'nu taciz etmeye devam etmek için Thomas ve Schofield'ın altındaki güçleri bıraktı. Bu arada, Sherman ordusuyla olan tüm iletişimi kesti ve arkasında Gürcistan'ın kalbi boyunca kırk ila altmış mil genişliğinde bir yıkım yolu bırakarak şimdi ünlü “Denize Yürüyüşü”ne başladı. Lincoln ona erken bir Noel hediyesi sunacak: Savannah şehri.
Savaştan yoruldum ve bıktım. Onun ihtişamı tamamen ay ışığıdır. Kan, intikam, ıssızlık için yüksek sesle ağlayanlar, yalnızca ne ateş eden ne de yaralıların çığlıklarını ve iniltilerini duymayanlardır. Savaş cehennemdir.
- William Tecumseh Sherman
Gürcistan üzerinden yaptığı başarılı seferin ardından, Sherman dikkatini kuzeye çevirdi ve Joseph E. Johnston komutasındaki Konfederasyonları kovalayarak Carolinas boyunca ilerlemeye başladı. Yıkım kampanyasına devam etti, özellikle de Birlikten ayrılmadaki rolleri nedeniyle Güney Carolina'yı hedef aldı. 17 Şubat 1865'te Columbia, Güney Carolina'yı ele geçirdi ve şehrin büyük bölümlerini tüketecek birçok yangın çıkardı. Bentonville Muharebesi sırasında Kuzey Carolina'daki Johnston kuvvetlerini yenmeye devam etti ve sonunda 26 Nisan 1865'te Johnston'ın ve Georgia, Florida ve Carolinas'taki tüm birliklerin teslim olmasını kabul ederek Konfederasyon birliklerinin en büyük teslimi oldu. savaş.
Savaştan sonra, Sherman orduda kaldı ve sonunda 1869'dan 1883'e kadar ordunun başkomutanı olarak görev yapan tam general rütbesine yükseldi. "Topyekün savaş" konusundaki devrimci fikirlerinden ötürü övülen William T. Sherman öldü. 1891'de.
Tümgeneral William Tecumseh Sherman
1864 Atlanta seferinde ikinci en kanlı yenilgi tam bir cephe felaketine dönüştü.
'Rivalry' Yenilendi: Bir Georgia hesaplaşması Mart'a drama katıyor.
West Point'te başlayan Kilpatrick ve Wheeler arasındaki bir düello, Sherman Georgia ve Carolinas'ı geçerken büyüleyici bir yan gösteri sağlayacaktır.
Balık Tutmaya Gitti: Her iki taraftaki birlikler balıkları yakalamak için doğaçlama takımlar kullandı.
Savaş sırasında askerler, bazen yetersiz ve iştah açıcı olmayan tayınları desteklemek için balık tutardı ve bu, her iki ordudaki birlikler arasında ortak bir faaliyetti. .
Bir Buckeye Demirci Sherman ile Güneye Gidiyor
İsim: Richard K. Hulse Tarih: 1828-1915 Bağlılık: Birlik En Yüksek Rütbesi: Üsteğmen (yüzbaşılığa terfi etti, ancak asla toplanmadı) Birim: 125. Ohio Piyade Alayı Hizmet Kaydı: 14 Ağustos 1862'de askere alındı. Chickamauga'da savaştı.
W#038A: Sherman'ın Yaşam Çizgisi
Batı ve Atlantik Demiryolu, Chattanooga ve Atlanta'yı birbirine bağlayan yılan gibi ana hat, 21 Aralık 1836'da Georgia Genel Kurulu'nun bir kararıyla oluşturuldu. Yolun baş mühendisi Albay Stephen Harriman Long.
Sherman'ın Gürcistan Üzerinden İlk Yürüyüşü
Genç bir Ordu subayının 1840'larda Derin Güney'de yaptığı seyahatler onun üzerinde kalıcı bir izlenim bırakacaktı ve 1864'teki tarihi dönüşü sırasında paha biçilmez olduğunu kanıtlayacaktı. 1844 kışında, uzun boylu, kızıl saçlı bir ABD Ordusu teğmeni.
Ebedi Övgü: Bir Uzmanın Yüreğinden Gözlerimize Tuğla Dövüşü
Sanat yapmak çocukluğumdan beri benim için bir tutkuydu. İç Savaş, özellikle 154. New York Piyade Tarihi çalışması da öyle. .
Başarı umudu yok
Atlanta Kampanyası sırasında New Hope Kilisesi'ne yapılan savurgan Federal saldırılar, orantısız bir Konfederasyon zaferiyle sonuçlandı.
Plains Kızılderilileri Sonunda Anlaştı: Black Hills Yapmazdı.
Ancak Allison Komisyonu başarısız oldu. Atlı Plains Kızılderilileri, tepenin yamacından aşağı, beyaz komisyoncuların yalnız bir pamuk ağacının yanına kurulmuş bir çadırın gölgeliğinin altında toplandığı Beyaz Nehir kıyılarına doğru gürlediler.
Hepsi ya da Hiçbiri: Bennett Place'de hazırlanan teslim Sherman ve Johnston
Bennett Place'de hazırlanan Sherman ve Johnston teslimi anıtsaldı. Neredeyse hiç olmadı. .
BENNETT PLACE TESLİM ANLAŞMALARI
General Joseph E. Johnston ve Tümgeneral William T. Sherman arasında, Durham's Station, N.C. yakınlarındaki Bennett'in evinde askeri bir toplantının şartları.
Zorla Cannon's Mouth’: Bir Ohio Alayı'nın Perryville'den Umutsuz Girişimi.
John Marshall Branum, Güney'de köleliğin kaldırılması ve köleliğin erken yaşlardan itibaren farkındaydı. Ebeveynlerinin her ikisi de, 18. yüzyılda kurulan ve Emanuel Swedenborg'un öğretilerini takip eden bir Hıristiyan mezhebinin üyeleri olan Swedenborg'du.
Savaşın En Büyük Gafı
William T. Sherman, Augusta'nın mühimmat kompleksini ele geçirmek için birçok fırsata sahipti ve denemedi bile Haziran sayısında, yazar Ted Savaş'ın Georgia'nın Augusta Arsenal'ini anlattığı, Gürcistan'ın Augusta Arsenal hesabının 1. Kısmını yayınladık.
Onların Sözleriyle Savaş: Bu Büyük Mücadele
Bir Konfederasyon Cerrahı, savaşın son günlerinde davasına olan inancını korudu. Francis Marion Robertson, İç Savaş başladığında Charleston, SC'de önde gelen bir şahsiyetti. Politik olarak aktif bir Whig ve Henry Clay'in arkadaşı.
P.G.T. A.O.T.'ye liderlik etmek mi?
Pierre Gustave Toutant Beauregard, 1864'te neredeyse Tennessee Ordusu'nun komutasını devraldı. Neredeyse. Mary Boykin Chesnut, Eylül 1864'ün başlarında günlüğüne "Atlanta gitti" diye yazmıştı. "Eh, bu ıstırap sona erdi." Bu açık sözlü ifadeyle.
22 Aralık 1864: Sherman'ın Noel Hediyesi
Sherman ve adamları, Georgia, Savannah kuşatmasıyla Denize Yürüyüşlerini tamamladılar. Kuşatmanın sonu, Korgeneral W. J. Hardee'nin garnizonunu Savannah kentinden tahliye etmesiyle iklim karşıtıydı. Sherman, Lincoln'e Savannah'ın düşüşünü duyuran bu mesajı gönderdi.
SAVANNAH, GA., 22 Aralık 1864
(Fort Monroe üzerinden 18:45, 25'i)
Ekselansları Başkan LINCOLN:
Size bir Noel hediyesi olarak Savannah şehrini 150 ağır silah ve bol miktarda mühimmat ve ayrıca yaklaşık 25.000 balya pamuk ile sunmak için yalvarıyorum.
Mesaj Noel Günü Beyaz Saray'a ulaştı. Gazetelerde yayınlandı ve savaşın sonunun yaklaştığının bir başka işareti olarak Kuzey'de büyük sevinç yarattı. Lincoln, Sherman'a telgraf çektiğinde Kuzey adına konuştu:
Noel hediyeniz, Savannah'ın yakalanması için çok, çok teşekkürler. Atlantik kıyısına gitmek üzere Atlanta'dan ayrılmak üzereyken, korkmuş olmasam da endişeliydim ama senin daha iyi bir yargıç olduğunu hissederek ve 'hiçbir şey riske girmedi, hiçbir şey kazanılmadı' olduğunu hatırlayarak, müdahale etmedim. Şimdi, girişim başarılı olduğundan, onur sizindir, çünkü hiçbirimizin boyun eğmekten daha ileri gitmediğine inanıyorum. Ve General Thomas'ın işini, olması gerektiği gibi ilçeye almak gerçekten de büyük bir başarı. Sadece bariz ve acil askeri avantajlar sağlamakla kalmaz, aynı zamanda dünyaya ordunuzun bölünebileceğini göstermek, daha güçlü kısmı önemli yeni bir hizmete vermek ve yine de bütünün eski karşı gücünü yenmek için yeterince bırakmaktır. #8212 Hood'un ordusu — karanlıkta oturanları büyük bir ışık görmeye götürür. Ama sonra ne olacak? Sanırım General Grant'i ve kararı sana bırakırsam daha güvenli olur. Lütfen tüm ordunuza, subaylarınıza ve adamlarınıza minnettarlığımı iletin. (daha fazla&hellip)
İçindekiler
Sherman, 1820'de Hocking Nehri kıyısına yakın Lancaster, Ohio'da doğdu. Ohio Yüksek Mahkemesinde oturan başarılı bir avukat olan babası Charles Robert Sherman, 1829'da beklenmedik bir şekilde öldü. Dul eşi Mary Hoyt Sherman'ı on bir çocuğu ve mirası olmadan bıraktı. Babasının ölümünden sonra, dokuz yaşındaki Sherman, bir Lancaster komşusu ve aile dostu, Whig Partisi'nin önde gelen bir üyesi, Ohio'dan senatör ve ilk İçişleri Bakanı olarak görev yapan avukat Thomas Ewing, Sr. tarafından büyütüldü. . Sherman, Amerikan kurucu babası Roger Sherman ile uzaktan akrabaydı ve ona hayran olmaya başladı. [4]
Sherman'ın ağabeyi Charles Taylor Sherman federal yargıç oldu. Küçük kardeşlerinden John Sherman, ABD senatörü ve Kabine sekreteri olarak görev yaptı. Bir diğer küçük erkek kardeş, Hoyt Sherman, başarılı bir bankacıydı. Üvey kardeşlerinden ikisi İç Savaş sırasında Birlik Ordusunda büyük generaller olarak görev yaptı: daha sonra bir büyükelçi ve yazar olan Hugh Boyle Ewing ve Lincoln komplocularının askeri davalarında savunma avukatı olarak görev yapacak Thomas Ewing, Jr.. Sherman, 30 yaşında üvey kız kardeşi Ellen Boyle Ewing ile evlenecek ve ondan sekiz çocuğu olacaktı. [5]
Sherman'ın verdiği isimler
Sherman'ın sıra dışı adı her zaman büyük ilgi gördü. [6] Sherman, göbek adının "Şevnîlerin büyük şefi 'Tecumseh' için bir fantezi yakalayan" babasından geldiğini bildirdi. [7] Sherman hakkında 1932 tarihli bir biyografide yer alan bir anlatımdan bu yana, Sherman'ın bebekken basitçe Tecumseh olarak adlandırıldığı sıklıkla rapor edilmiştir. Bu hesaplara göre, Sherman "William" adını ancak dokuz ya da on yaşında, Ewing hanesine alındıktan sonra aldı. Üvey annesi Maria Willis Boyle (Maria Ewing), İrlanda kökenli ve dindar bir Roma Katoliğiydi. Sherman, daha sonra kiliseyi terk etmesine rağmen, bir Roma Katolik evinde büyüdü, ancak İç Savaşın dini görüşleri üzerindeki etkisine atıfta bulundu. Efsane olabilecek bir hikayeye göre, Sherman, Ewing'deki evinde, ona azizler günü için William adını veren bir Dominik rahip tarafından vaftiz edildi: muhtemelen 25 Haziran, Montevergine'li Aziz William'ın bayram günü. [8] Ancak hikaye tartışmalı. Sherman'ın yazdığı anılar Babasının ona William Tecumseh Sherman adını verdiği, bir Presbiteryen papaz tarafından bebekken vaftiz edildiğini ve o sırada William adını verdiğini söyledi. [9] Bir yetişkin olarak, Sherman, karısı da dahil olmak üzere tüm yazışmalarını "W. T. Sherman" imzaladı. [10] Arkadaşları ve ailesi ona her zaman "Cump" derdi. [11]
Askeri eğitim ve hizmet
Senatör Ewing, 16 yaşındaki Sherman için West Point'teki [12] Birleşik Devletler Askeri Akademisi'nde öğrenci olarak bir randevu aldı ve burada geleceğin bir diğer önemli İç Savaş Generali George H. Thomas ile iyi arkadaş oldu ve iyi arkadaş oldu. Oradayken Sherman akademik olarak başarılı oldu, ancak ceza sistemine kayıtsız kaldı. Öğrenci arkadaşı William Rosecrans daha sonra West Point'teki Sherman'ı "en parlak ve en popüler adamlardan biri" ve "her zaman her türlü şakaya hazır olan parlak gözlü, kızıl saçlı bir adam" olarak hatırlayacaktı. [13] West Point'teki zamanı hakkında, Sherman sadece şunları söylüyor: anılar:
Akademide iyi bir asker olarak görülmedim, çünkü hiçbir zaman herhangi bir göreve seçilmedim, dört yıl boyunca özel olarak kaldım. O zaman, şimdi olduğu gibi, giyimde ve biçimde düzgünlük, kurallara sıkı sıkıya uygunluk, görev için gerekli niteliklerdi ve sanırım bunların hiçbirinde üstün olmadığım görüldü. Çalışmalarda, profesörler arasında her zaman saygın bir üne sahip oldum ve özellikle çizim, kimya, matematik ve doğa felsefesi alanlarında genellikle en iyiler arasında yer aldım. Ortalama kusurlarım, yılda, yüz elli kadardı, bu da son sınıf sıralamamı dörtten altıya indirdi. [14]
1840 yılında mezun olduktan sonra, Sherman 3. ABD Topçu Birliği'nde teğmen olarak orduya girdi ve Florida'da Seminole kabilesine karşı İkinci Seminole Savaşı'nda eylem gördü. Daha sonra Georgia ve Güney Carolina'da görev yaptı. Tanınmış bir Whig politikacısının üvey oğlu olarak, Charleston'da popüler Teğmen Sherman, Eski Güney toplumunun üst çevrelerinde yer aldı. [15]
Meslektaşlarının çoğu Meksika-Amerika Savaşı'nda eylem görürken, Sherman, ele geçirilen Kaliforniya topraklarında idari görevlere atandı. Diğer teğmenler Henry Halleck ve Edward Ord ile birlikte, Sherman, dönüştürülmüş sloop USS ile New York'tan Horn Burnu çevresinde 198 günlük bir yolculuğa çıktı. Lexington. Bu yolculuk sırasında Sherman, Halleck ve Ord'a yakınlaştı. anılar Halleck ile bir yürüyüşü Brezilya'daki Rio de Janeiro'ya bakan Corcovado zirvesiyle ilişkilendirin. Sherman ve Ord, adının San Francisco olarak değiştirilmesinden iki gün önce Kaliforniya'daki Yerba Buena kasabasına ulaştı. 1848'de Sherman, bölgede altının keşfedildiğini resmen doğrulayan ve böylece California Gold Rush'ı başlatan teftişte Kaliforniya askeri valisi Albay Richard Barnes Mason'a eşlik etti. [16] Sherman, Ord ile birlikte, kasabanın Sacramento olacak alt bölümleri için araştırmalara yardım etti.
Sherman, "değerli hizmeti" için kaptanlığa terfi etti, ancak bir savaş görevinin olmaması cesaretini kırdı ve görevinden istifa etme kararına katkıda bulunmuş olabilir. Sonunda ABD İç Savaşı'nın Meksika'da savaşmamış birkaç yüksek rütbeli subayından biri olacaktı. [17]
Evlilik ve iş kariyeri
1850'de Sherman asli kaptan rütbesine terfi etti ve o yılın 1 Mayıs'ında kendisinden dört yaş küçük olan üvey kız kardeşi Ellen Boyle Ewing ile evlendi. Georgetown Koleji Başkanı Rev. James A. Ryder, Washington D.C. törenini yönetti. Törene Başkan Zachary Taylor, Başkan Yardımcısı Millard Fillmore ve diğer siyasi aydınlar katıldı. Thomas Ewing o sırada İçişleri Bakanı olarak görev yapıyordu. [18]
Annesi gibi, Ellen Ewing Sherman da dindar bir Roma Katoliğiydi ve Sherman'ların sekiz çocuğu bu inançla yetiştirildi. 1864'te Ellen, genç ailesinin Notre Dame Üniversitesi ve St. Mary's College'da eğitim görmesi için South Bend, Indiana'da geçici olarak ikamet etti. [19] 1874'te, Sherman'ın dünyaca ünlü olmasıyla birlikte, en büyük çocukları Marie Ewing ("Minnie") Sherman'ın da, Başkan Ulysses S. Grant'in katıldığı ve Hidiv'in cömert bir hediyesi ile anıldığı, politik olarak öne çıkan bir düğünü vardı. Mısır'ın. (Sonunda, Minnie'nin kızlarından biri, Konfederasyon generali Lewis Addison Armistead'in torunu ile evlendi.) [20] Sherman kızlarından bir diğeri, Eleanor, 5 Mayıs 1880'de General Sherman'ın Washington DC'deki evinde Alexander Montgomery Thackara ile evlendi. Sherman'ın büyük hoşnutsuzluğu ve üzüntüsü için, hayatta kalan en büyük oğlu Thomas Ewing Sherman, 1878'de Cizvitlerin tarikatına katıldı ve 1889'da rahip olarak atandı.[21]
1853'te, Sherman kaptanlığından istifa etti ve St. Louis merkezli banka Lucas Turner & Co'nun San Francisco şubesinin yöneticisi oldu. Batı'da büyük bir kargaşanın yaşandığı bir zamanda San Francisco'ya döndü. İki gemi enkazından sağ kurtuldu ve bir kereste yelkenlisinin devrilmiş gövdesi üzerinde Altın Kapı'dan geçti. [22] Sherman, şehrin agresif iş kültürü nedeniyle strese bağlı astım hastasıydı. [23] Hayatının sonlarında, San Francisco'da emlak spekülasyonları çılgınlığı yaşadığı zamanıyla ilgili olarak, Sherman hatırladı: "Savaşta yüz bin adamla baş edebilirim ve Güneş Şehri'ni alabilirim, ancak bir San Francisco bataklığında çok şey var." [24] 1856'da, kanunsuz görev süresi boyunca, kısa bir süre Kaliforniya milislerinin tümgenerali olarak görev yaptı. [25]
Sherman'ın San Francisco şubesi Mayıs 1857'de kapandı ve aynı banka adına New York'a taşındı. 1857 mali Panik sırasında banka başarısız olunca New York şubesini kapattı. 1858'in başlarında, bankanın işlerini orada tamamlamak için Kaliforniya'ya döndü. Daha sonra 1858'de Kansas, Leavenworth'a taşındı ve burada hukuk pratiğinde ve diğer girişimlerde çok başarılı olamadı. [26]
Askeri kolej müfettişi
1859'da Sherman, Louisiana, Pineville'deki Louisiana Eyaleti Öğrenme ve Askeri Akademisi'nin ilk müfettişi olarak bir işi kabul etti, Binbaşı DC Buell'in önerisiyle aradığı ve General George Mason Graham sayesinde güvence altına aldığı bir pozisyon. [28] Daha sonra Louisiana Eyalet Üniversitesi (LSU) olacak olan kurumun etkili ve popüler bir lideri olduğunu kanıtladı. [29] Merhum Başkan Zachary Taylor'ın kardeşi Albay Joseph P. Taylor, "Eğer bütün orduyu bir ucundan diğer ucuna kadar avlasaydınız, içinde daha takdire şayan bir adam bulamazdınız" dedi. Sherman'dan daha her açıdan pozisyon için." [30]
Kardeşi Kongre Üyesi John Sherman, kölelik karşıtı görüşleri ile iyi bilinmesine rağmen, Kaptan Sherman kölelik karşıtı değildi ve beyaz Güneylilerin kölelik kurumu da dahil olmak üzere tarım sistemlerini savunmasına biraz sempati duyduğunu ifade etmişti. Öte yandan, Kaptan Sherman ayrılmaya kesinlikle karşıydı. Louisiana'da Virginia doğumlu ve coşkulu bir ayrılıkçı olan Profesör David F. Boyd'un yakın arkadaşı oldu. Boyd daha sonra, Ruhban Okulu'nda Güney Carolina'nın Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrıldığına dair haberler onlara ulaştığında, "Sherman ağlamaya başladı ve gergin bir şekilde, zeminde volta atmaya ve yıkım getireceğinden korktuğu adımı küçümsemeye başladı. bütün ülke." [31] Bazı yazarların, önümüzdeki dört yıl boyunca Amerika Birleşik Devletleri'ni yutacak olan çatışmanın doğru bir kehaneti olarak gördükleri şeyde, [32] Boyd, Sherman'ın şunları bildirdiğini hatırladı:
Siz Güneyliler ne yaptığınızı bilmiyorsunuz. Bu ülke kana bulanacak ve sonunun nasıl olacağını Allah bilir. Hepsi budalalık, delilik, medeniyete karşı bir suç! Siz insanlar savaş hakkında o kadar hafif konuşuyorsunuz ki ne dediğinizi bilmiyorsunuz. Savaş korkunç bir şey! Kuzeyin insanlarını da yanılıyorsunuz. Onlar barışçıl bir halktır, ancak ciddi bir halktır ve onlar da savaşacaktır. Kurtarmak için büyük bir çaba göstermeden bu ülkenin yıkılmasına izin vermeyecekler. Ayrıca, onlara karşı savaşacak adamlarınız ve savaş gereçleriniz nerede? Kuzey, bir buhar motoru, lokomotif veya vagon yapabilir, ancak bir yarda kumaş veya bir çift ayakkabı yapamazsınız. Dünyanın en güçlü, ustaca mekanik ve kararlı insanlarından biriyle kapınızın önünde savaşa giriyorsunuz. Başarısız olmaya mahkumsun. Sadece ruhunuz ve kararlılığınızla savaşa hazırsınız. Diğer her şeyde tamamen hazırlıksızsınız, başlamak için kötü bir nedeniniz var. İlk başta ilerleme kaydedeceksiniz, ancak sınırlı kaynaklarınız tükenmeye başladıkça, Avrupa pazarlarından çıkacağınız gibi, davanız azalmaya başlayacak. Halkınız durup düşünürse, sonunda kesinlikle başarısız olacağınızı görmeliler. [33]
Ocak 1861'de, daha fazla Güney eyaleti Birlikten ayrıldığında, Sherman'ın Baton Rouge'daki ABD Arsenal tarafından Louisiana Eyalet Milislerine teslim edilen silahların alınmasını kabul etmesi gerekiyordu. Buna uymak yerine, müfettişlik görevinden istifa etti ve Louisiana valisine "dünyada hiçbir şekilde Amerika Birleşik Devletleri'ne düşmanca bir davranışta bulunmayacağım veya herhangi bir düşüncede bulunmayacağımı" beyan etti. [34] Sherman daha sonra Louisiana'dan ayrıldı ve kuzeye gitti.
Louis arası
Louisiana'dan ayrıldıktan hemen sonra, Sherman muhtemelen orduda bir pozisyon elde etme umuduyla Washington DC'ye gitti ve açılış haftasında Beyaz Saray'da Abraham Lincoln ile bir araya geldi. Sherman, Kuzey'in zayıf hazırlık durumuyla ilgili endişelerini dile getirdi, ancak Lincoln'ü tepkisiz buldu. [35]
Bundan sonra, Sherman bir tramvay şirketi olan St. Louis Demiryolunun başkanı oldu ve bu pozisyonu sadece birkaç ay elinde tutacaktı. Böylece, ayrılık krizi doruğa ulaştığında, Missouri sınır eyaletinde yaşıyordu. Kendisini tartışmalardan uzak tutmaya çalışırken, daha sonra Sherman'ın altında görev yapan Kongre Üyesi Frank Blair'in Missouri'yi Birlik'te tutma çabalarını ilk elden gözlemledi. Nisan ayının başlarında, Lincoln yönetiminden, Savaş Bakanlığı'nda Savaş Bakan Yardımcısı olmasının bir başlangıcı olarak bir pozisyon alma teklifini reddetti. [36] Fort Sumter'ın bombalanmasından sonra, Sherman askerlik hizmetine girme konusunda tereddüt etti ve Lincoln'ün ayrılmayı bastırmak için 75.000 üç aylık gönüllü çağrısıyla alay etti ve bildirildiğine göre: "Neden, bir yangının alevlerini söndürmeye çalışabilirsiniz. fışkırtma tabancalı ev." [37] Bununla birlikte, Mayıs ayında düzenli orduda hizmet için kendini teklif etti ve kardeşi (Senatör John Sherman) ve diğer bağlantılar ona düzenli orduda bir komisyon almak için manevra yaptı. [38] 3 Haziran'da, "Hala uzun bir savaş olacağını düşünüyorum - çok uzun - herhangi bir Politikacının düşündüğünden çok daha uzun olduğunu" yazdı. [39] 7 Haziran'da kendisini Washington'a çağıran bir telgraf aldı. [40]
İlk komisyonlar ve Bull Run
Sherman ilk olarak 14 Mayıs 1861 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 13. ABD Piyade Alayı'nda albay olarak görevlendirildi. Bu, henüz yükseltilmemiş yeni bir alaydı ve Sherman'ın ilk komutanı aslında başında üç aylık gönüllülerden oluşan bir tugaydı [41]. 21 Temmuz 1861'de Birinci Boğa Koşusu Muharebesi'nde kendisini ayırt eden birkaç Birlik subayından biri oldu ve burada dizinden ve omzundan kurşunlarla sıyrıldı. İngiliz askeri tarihçi Brian Holden-Reid'e göre, "Sherman saldırı sırasında taktik hatalar yaptıysa, sonraki geri çekilme sırasında bunları fazlasıyla telafi etti". [42] Holden-Reid ayrıca, Sherman'ın "komuta ettiği adamlar kadar tecrübesiz olabileceği, ancak First Bull Run sahasında pek çok kişinin beslediği saf yanılsamaların kurbanı olmadığı" sonucuna vardı. [43]
Birliğin Bull Run'daki feci yenilgisi, Sherman'ın bir subay olarak kendi kararını ve gönüllü birliklerinin kapasitelerini sorgulamasına yol açtı. Başkan Lincoln, 23 Temmuz'da birlikleri ziyaret ederken Sherman'dan olumlu bir şekilde etkilendi ve onu gönüllüler tuğgeneralliğine terfi ettirdi (17 Mayıs 1861'den itibaren, müstakbel komutanı Ulysses S. Grant'e rütbe kıdemiyle). [44] Louisville, Kentucky'deki Cumberland Departmanında Robert Anderson altında hizmet etmek üzere görevlendirildi ve Ekim ayında Sherman, bölümün komutasında Anderson'ın yerini aldı. Sherman, yeni görevinin Lincoln'den kendisine bu kadar önemli bir pozisyon verilmeyeceğine dair verdiği sözü çiğnediğini düşündü. [45]
Bozulmak
Louisville'de Anderson'ın yerine geçen Sherman, artık Konfederasyon birliklerinin Columbus ve Bowling Green'i elinde tuttuğu ve Cumberland Gap yakınında bulunduğu bir sınır eyaleti olan Kentucky için başlıca askeri sorumluluğa sahipti. [46] Komutanlığının görünümü konusunda aşırı derecede karamsar hale geldi ve isyancı güçlerin gücü hakkında abartılı tahminler sunarken ve aşırı sayıda takviye talep ederken Washington, D.C.'ye sık sık eksikliklerden şikayet etti. Savaş sekreteri Simon Cameron'un Ekim ayında Louisville'e yaptığı ziyaretten sonra onun hakkında eleştirel basın raporları çıktı ve Kasım 1861'in başlarında Sherman, onun rahatlatılmasında ısrar etti. [47] Derhal Tuğgeneral Don Carlos Buell ile değiştirildi ve St. Louis, Missouri'ye transfer edildi. Aralık ayında, Missouri Departmanı komutanı Tümgeneral Henry W. Halleck tarafından göreve uygun olmadığı gerekçesiyle izne çıkarıldı. Sherman iyileşmek için Ohio, Lancaster'a gitti. O evdeyken, karısı Ellen, kardeşi Senatör John Sherman'a bir mektup yazarak tavsiye istedi. "Ailenin maruz kaldığı o melankolik delilikten" şikayet etti. [48] Özel yazışmalarında, Sherman daha sonra komuta endişelerinin "beni yıktığını" yazdı ve intiharı düşündüğünü itiraf etti. [49] Cincinnati Ticari onu "deli" olarak nitelendirdi. [50]
Aralık 1861'in ortalarında Sherman, Missouri Departmanında Halleck'in emrinde hizmete geri dönmek için yeterince iyileşti. Mart ayında, Halleck'in komutanlığı Mississippi Departmanı olarak yeniden adlandırıldı ve Batı'daki komutayı birleştirmek için genişletildi. Sherman'ın ilk atamaları, önce St. Louis yakınlarındaki bir eğitim kışlasının ve ardından Kahire Bölgesi'nin komutasındaki arka kademe komutanlıklarıydı. [51] Paducah, Kentucky'den faaliyet göstererek Brig'in operasyonlarına lojistik destek sağladı. General Ulysses S. Grant, Fort Donelson'ı ele geçirmek için (Şubat 1862). Kahire Bölgesi'nin önceki komutanı Grant, kısa süre önce Fort Henry'de (6 Şubat 1862) büyük bir zafer kazanmıştı ve kötü tanımlanmış Batı Tennessee Bölgesi'nin komutasına verildi. Sherman, teknik olarak o sırada kıdemli subay olmasına rağmen, Grant'e şöyle yazdı: "[Konfederasyonların] Nehir ve R Yolu aracılığıyla konsantrasyona sahip olduklarını bildiğim için sizin için endişeleniyorum, ancak [ben] inancım var. sende—Bana herhangi bir şekilde emir ver." [52]
Shiloh
Grant, Fort Donelson'ı ele geçirdikten sonra, Sherman 1 Mart 1862'de Batı Tennessee Ordusu'na 5. Tümen komutanı olarak atandığında Grant'in emrinde hizmet etme isteğini aldı. [53] Grant yönetimindeki ilk büyük sınavı Shiloh Savaşı'nda oldu. 6 Nisan 1862 sabahı yapılan büyük Konfederasyon saldırısı, kıdemli Birlik komutanlarının çoğunu şaşırttı. Sherman, Konfederasyon Generali Albert Sidney Johnston'ın Korint'teki üssünü terk edeceğine inanmayı reddederek milis subaylarından alınan istihbarat raporlarını reddetmişti. Gözcü hatlarını güçlendirmekten başka hiçbir önlem almadı ve yerleşmeyi, abatis inşa etmeyi veya keşif devriyelerini püskürtmeyi reddetti. Shiloh'da, Kentucky'de aldığı eleştiri türünden kaçmak için aşırı telaşlı görünmekten kaçınmak istemiş olabilir. Karısına, daha fazla önlem alırsa "bana yine deli diyeceklerini" yazmıştı. [54]
Saldırı tarafından hazırlıksız yakalanmasına rağmen, Sherman tümenini topladı ve feci bir Birlik bozgununu önlemeye yardımcı olan düzenli, savaşan bir geri çekilme gerçekleştirdi. Günün sonunda Grant'i karanlıkta bir meşe ağacının altında otururken ve bir puro içerken bulan Sherman, kendi sözleriyle, "geri çekilmekten bahsetmemek için akıllıca ve ani bir içgüdü" hissetti. Savaşın en dikkate değer konuşmalarından biri haline gelecek olan şeyde, Sherman basitçe şöyle dedi: "Eh, Grant, şeytanın kendi gününü yaşadık, değil mi?" Purosunu bir nefes çektikten sonra, Grant sakince yanıtladı: "Evet. Ama yarın yala." [55] Sherman, 7 Nisan 1862'deki başarılı Birlik karşı saldırısına aracı oldu. Shiloh'ta Sherman iki kez -elden ve omuzdan- yaralandı ve altından üç at vuruldu. Performansı Grant ve Halleck tarafından övüldü ve savaştan sonra 1 Mayıs 1862'den itibaren tümgeneralliğe terfi etti.
Nisan ayının sonundan başlayarak, 100.000 kişilik bir Birlik kuvveti, Halleck'in komutası altında Korint'e karşı yavaşça hareket etti ve Grant, ikinci komutan Sherman'a düşürüldü ve Birliğin sağ kanadının aşırı sağındaki bölünmeye komuta etti (George Henry Thomas altında). Birlik kuvvetleri 30 Mayıs'ta Korint'i işgal ettikten kısa bir süre sonra Sherman, Grant'i Halleck ile yaşadığı ciddi zorluklara rağmen komutasını bırakmamaya ikna etti. Sherman, Grant'e kendi hayatından bir örnek sundu: "Shiloh savaşından önce, sadece bir gazetenin 'çılgın' iddiasıyla yıkıldım, ama bu tek savaş bana yeni bir hayat verdi ve şimdi tüylerim diken diken oldu." Grant'e, eğer orduda kalırsa, "bazı mutlu kazalar sizi iyilik ve gerçek yerinize geri getirebilir" dedi. [56] Temmuz ayında, Halleck başkomutan olmak için Doğu'ya gittiğinde ve Sherman işgal altındaki Memphis'in askeri valisi olduğunda Grant'in durumu düzeldi. [57]
Vicksburg
Tarihçi John D. Winters'a göre Louisiana'daki İç Savaş (1963), şu anda Sherman
. liderlik için henüz belirgin bir yetenek sergilememişti. Halüsinasyonlar ve mantıksız korkular tarafından kuşatılan ve sonunda intihar etmeyi düşünen Sherman, Kentucky'deki komutandan kurtulmuştu. Daha sonra Shiloh ve Corinth'te Grant yönetiminde başarıya giden yeni bir tırmanışa başladı. Yine de, olumsuz bir şekilde başlamış olan Vicksburg görevini susturursa, daha fazla yükselemezdi. Bir erkek olarak Sherman, güç ve zayıflığın eksantrik bir karışımıydı. Sabırsız, genellikle sinirli ve depresif, huysuz, dik başlı ve mantıksız bir şekilde huysuz olmasına rağmen, sağlam asker nitelikleri vardı. Adamları onun üzerine yemin etti ve subay arkadaşlarının çoğu ona hayrandı. [58]
1862-63'te Sherman'ın askeri sicili karışıktı. Aralık 1862'de, komutası altındaki kuvvetler, Vicksburg, Mississippi'nin hemen kuzeyindeki Chickasaw Bayou Savaşı'nda şiddetli bir geri tepme yaşadı. [59] Kısa bir süre sonra, XV. Kolordusuna, Arkansas Post'a yaptığı başarılı saldırıda Tümgeneral John A. McClernand'a katılması emredildi; bu, genellikle Vicksburg'u ele geçirme çabasından siyasi olarak motive edilmiş bir dikkat dağıtma olarak kabul edildi. [60]
Sherman başlangıçta Grant'in 1863 baharındaki Vicksburg kampanyası için alışılmışın dışında stratejisinin bilgeliği hakkında çekincelerini dile getirdi; bu strateji, işgalci Birlik ordusunun tedarik treninden ayrılması ve yiyecek arama ile geçimini sağlaması çağrısında bulundu. [61] Ancak, Grant'in liderliğine tamamen boyun eğdi ve kampanya, Sherman'ın Grant ile yakın kişisel bağlarını güçlendirdi. [62] Vicksburg'a karşı uzun ve karmaşık manevralar sırasında, bir gazete "ordu, gizli danışmanı [Sherman] bir deli olan bir ayyaşın [Grant] liderliğindeki çamur kaplumbağası seferlerinde mahvolduğundan" şikayet etti. [63] Kuşatılmış Vicksburg kentinin son düşüşü Birlik için büyük bir stratejik zaferdi, çünkü Mississippi Nehri boyunca deniz ulaşımını tamamen Birlik ordusunun kontrolü altına aldı ve Teksas ile Arkansas'ı Konfederasyonun geri kalanından etkin bir şekilde kesti.
Vicksburg kuşatması sırasında Konfederasyon Generali Joseph E. Johnston, Vicksburg'da sıkışıp kalan John C. Pemberton komutasındaki garnizonu rahatlatmak amacıyla Jackson, Mississippi'de 30.000 kişilik bir kuvvet topladı. Pemberton, 4 Temmuz'da Grant'e teslim olduktan sonra, Johnston Grant'in güçlerinin arkasına doğru ilerledi. Bu tehdide yanıt olarak Grant, Sherman'a Johnston'a saldırması talimatını verdi. Sherman, 25 Temmuz'da Jackson şehrinin yeniden ele geçirilmesiyle başarıyla sonuçlanan Jackson Seferi'ni yönetti. Bu, Mississippi Nehri'nin savaşın geri kalanı için Birlik elinde kalmasını sağlamaya yardımcı oldu. Askeri tarihçi Brian Holden-Reid'e göre, Sherman sonunda Jackson Expedition ile "ordu komutanı olarak dişlerini kesmişti". [64]
Chattanooga
Vicksburg'un teslim edilmesinden ve Jackson'ın yeniden ele geçirilmesinden sonra, Sherman'a, gönüllülerin büyük bir generali olarak rütbesine ek olarak, düzenli orduda tuğgeneral rütbesi verildi. Ailesi Ohio'dan onu ziyaret etmek için Vicksburg yakınlarındaki kampa gitti. Sherman'ın dokuz yaşındaki oğlu "Küçük Çavuş" Willie, yolculuk sırasında tifodan trajik bir şekilde öldü. [65]
Cumberland Ordusu'nun Chickamauga Savaşı'nda Konfederasyon Generali Braxton Bragg'in Tennessee Ordusu tarafından yenilgiye uğratılmasının ardından, Başkan Lincoln, Batı'daki Birlik güçlerini General Grant komutasındaki Mississippi'nin Askeri Bölümü olarak yeniden düzenledi. Sherman, Tennessee Ordusu'nun başında Grant'in yerini aldı. 11 Ekim 1863'te Tennessee'nin Chattanooga şehrinde kuşatılan Birlik güçlerini rahatlatmak için emredilen Sherman, Chattanooga'ya giden bir trenle Memphis'ten ayrıldı. Sherman'ın treni Collierville'i geçtiğinde, 3.000 Konfederasyon süvarisi ve Tuğgeneral James Chalmers tarafından komuta edilen sekiz silah tarafından saldırıya uğradı. Sherman, yerel Birlik garnizonundaki piyadelerin komutasını aldı ve Konfederasyon saldırısını başarıyla püskürttü. [66]
Sherman, Grant'in kendisine Misyoner Sırtı boyunca yerleşik olan Bragg kuvvetlerinin sağ kanadına saldırması talimatını verdiği Chattanooga'ya ilerledi. 25 Kasım'da Sherman, sırtın kuzey ucundaki Billy Goat Hill hedefini aldı, ancak ana omurgadan kayalık bir dağ geçidi ile ayrıldığını bulmak için. Tünel Tepesi'ndeki ana omurgaya saldırmaya çalıştığında, birlikleri Bragg'in ordusundaki en iyi birim olan Patrick Cleburne'ün ağır tümeni tarafından defalarca püskürtüldü. Grant daha sonra George Henry Thomas'a Konfederasyon hattının ortasına saldırmasını emretti. Bu cepheden saldırı bir saptırma amaçlıydı, ancak beklenmedik bir şekilde düşmanın siperlerini ele geçirmeyi ve Tennessee Konfederasyon Ordusunu bozguna uğratmayı başardı ve Birliğin Chattanooga kampanyasını başarıyla tamamladı. [67]
Chattanooga'dan sonra Sherman, Knoxville'de tehlikede olduğu düşünülen Ambrose Burnside yönetimindeki Birlik güçlerini rahatlatmak için bir sütun açtı. Şubat 1864'te, Konfederasyon altyapısını bozmak için Meridian, Mississippi'ye bir sefer düzenledi. [68]
Atlanta
Bu karışık rekora rağmen, Sherman, Grant'in güvenini ve arkadaşlığını beğendi. Lincoln, 1864 baharında, tüm Birlik ordularının komutasını almak üzere Grant'i doğuya çağırdığında, Grant, Sherman'ı (o zamana kadar askerleri tarafından "Billy Amca" olarak bilinirdi) Mississippi'nin Askeri Bölümü'nün başına geçmesi için atadı. Savaşın Batı Tiyatrosu'ndaki Birlik birliklerinin komutanlığı. Grant, Birleşik Devletler ordularının genel komutasını üstlendiğinde, Sherman ona savaşı sona erdirme stratejisini ana hatlarıyla belirterek, "Lee'yi kırbaçlayabilirsen ve ben Atlantik'e yürüyebilirsek, sanırım yaşlı Abe Amca'nın vereceğini" sonucuna vardı. gençleri görmek için yirmi günümüz var." [69]
Sherman, Georgia eyaletini üç orduyla işgal etmeye başladı: George Henry Thomas yönetimindeki 60.000 kişilik Cumberland Ordusu, James B. McPherson yönetimindeki 25.000 kişilik Tennessee Ordusu ve John yönetimindeki 13.000 kişilik Ohio Ordusu. M. Schofield. [70] Konfederasyon Generali Joseph E. Johnston'ın Tennessee Ordusuna karşı dağlık arazide uzun bir manevra seferine komuta etti ve yalnızca Kennesaw Dağı Savaşı'nda doğrudan bir saldırı girişiminde bulundu. Temmuz ayında, temkinli Johnston'ın yerini daha agresif John Bell Hood aldı ve Sherman'ı açık zeminde savaşmaya zorlayarak onun gücünü kullandı. Bu arada, Ağustos ayında, Sherman "düzenli orduda bir tümgeneral olarak görevlendirildiğimi öğrendi, bu beklenmedik bir şeydi ve Atlanta'yı ele geçirmede başarılı olana kadar istenmiyordu". [71]
Sherman'ın Atlanta seferi, 2 Eylül 1864'te Hood'un terk etmek zorunda kaldığı şehrin ele geçirilmesiyle başarıyla sonuçlandı.Atlanta'nın düşüşünün Kuzey'de büyük bir siyasi etkisi oldu: Demokrat Parti içinde bir zamanlar güçlü olan ve Konfederasyon ile acil barış görüşmelerini savunan "Copperhead" hizipinin çöküşüne neden oldu. Sherman'ın askeri zaferi, Abraham Lincoln'ün Kasım ayında yeniden başkan seçilmesini etkili bir şekilde sağladı. [72]
Eylül ayında neredeyse tüm sivillerin şehri terk etmelerini emrettikten sonra Sherman, Atlanta'daki tüm askeri ve hükümet binalarının yakılması talimatını verdi, ancak birçok özel ev ve dükkan da yakıldı. [73] Bu, ordularının gelecekteki davranışları için bir emsal teşkil edecekti. Atlanta şehrinin ele geçirilmesi General Sherman'ı herkesin bildiği bir isim yaptı.
Denize Mart
Eylül ve Ekim aylarında, Sherman ve Hood kuzey Georgia'da (ve Alabama'da) kedi-fare oynadılar çünkü Hood, Sherman'ın kuzeydeki iletişimini tehdit etti. Sonunda, Sherman, Grant'e "Gürcistan'ı uluyabileceğini" tavsiye ederek, iletişimini kesme ve güneye yürüme planı için üstlerinden onay aldı. [74] Bu, Hood'un kuzeye Tennessee'ye taşınması tehdidini yarattı. Bu tehdidi önemsizleştiren Sherman, "benim işim güneyde" olduğu için bu yöne gitmek için "[Hood'a] tayınını vereceğini" söyledi. [75] Bununla birlikte, Sherman kuvvetleri Binbaşı Gens'in emrinde bıraktı. George H. Thomas ve John M. Schofield, Hood ile başa çıkmak için güçleri sonunda Franklin (30 Kasım) ve Nashville (15-16 Aralık) savaşlarında Hood'un ordusunu ezdi. [76] Bu arada, Kasım seçimlerinden sonra, Sherman 15 Kasım'da [77] 62.000 adamla Georgia, Savannah limanına yürüyüşe başladı, araziden geçindi ve kendi tahminine göre 100 milyon dolardan fazla maddi hasara neden oldu. . [78] Sherman, bu sert maddi savaş taktiğini, genellikle topyekûn savaşın bir türü olarak görülen "zor savaş" olarak adlandırdı. [79] Sherman'ın Denize Yürüyüşü olarak bilinen bu seferin sonunda, birlikleri 21 Aralık 1864'te Savannah'yı ele geçirdi. [80] Sherman daha sonra Lincoln'e bir mesaj göndererek ona şehri Noel hediyesi olarak teklif etti. [81]
Sherman'ın Georgia'daki başarısı, Grant'in Konfederasyon Generali Robert E. Lee'nin Kuzey Virginia Ordusu'na karşı savaşında çok az ilerleme kaydettiği bir dönemde Kuzey basınında geniş yer buldu. Kongre'de Sherman'ı Grant'in korgeneral rütbesine terfi ettirmek için, muhtemelen Grant'in Birlik Ordusu komutanı olarak yerini almasını sağlamak amacıyla bir yasa tasarısı sunuldu. Sherman, hem kardeşi Senatör John Sherman'a hem de General Grant'e böyle bir terfiyi şiddetle reddettiğini yazdı. [82] Bir savaş zamanı hesabına göre, [83] Sherman, Grant'e unutulmaz sadakat beyanını bu sıralarda yaptı:
Genel Hibe büyük bir generaldir. Onu iyi tanıyorum. Ben deliyken o benim yanımdaydı, ben de o sarhoşken onun yanındaydım ve şimdi efendim, biz her zaman birbirimizin yanındayız.
Savannah'dayken, Sherman bir gazeteden bebek oğlu Charles Celestine'in Savannah kampanyası sırasında öldüğünü öğrendi, general çocuğu hiç görmedi. [84]
Carolinas'daki son kampanyalar
Grant daha sonra Sherman'a ordusunu buharlı gemilere bindirmesini ve Virginia'da Lee'nin karşısına çıkan Birlik güçlerine katılmasını emretti, ancak Sherman bunun yerine Grant'i, Georgia'da yaptığı gibi, yol boyunca askeri değeri olan her şeyi yok ederek Carolinas üzerinden kuzeye yürümesine izin vermeye ikna etti. . Güney'in morali üzerinde yaratacağı etki nedeniyle, Birlik'ten ayrılan ilk eyalet olan Güney Carolina'yı hedeflemekle özellikle ilgileniyordu. [85] Ordusu, Konfederasyon Generali Joseph E. Johnston'ın birliklerinin hafif direnişine karşı Güney Carolina üzerinden kuzeye ilerledi. Johnston, Sherman'ın adamlarının Salkehatchie bataklıkları boyunca kadife yollarda günde bir düzine mil hızla ilerlediklerini duyunca, "Jül Sezar'ın günlerinden beri böyle bir ordunun var olmadığına karar verdi". [86]
Sherman, 17 Şubat 1865'te Güney Carolina eyaletinin başkenti Columbia'yı ele geçirdi. Yangınlar o gece başladı ve ertesi sabaha kadar merkezi şehrin çoğu yok edildi. Columbia'nın yakılması o zamandan beri tartışmalara yol açtı, bazıları yangınların tesadüfi olduğunu, diğerleri kasıtlı bir intikam eylemi olduğunu ve yine de diğerleri geri çekilen Konfederasyonların şehir dışına çıkarken pamuk balyalarını yaktığını iddia etti. [87]
Yerel Kızılderili Lumbee rehberleri, Sherman'ın ordusunun sağanak yağmurlarla dolup taşan Lumber Nehri'ni Kuzey Carolina'ya geçmesine yardım etti. Sherman'a göre, Kereste Nehri boyunca ve Robeson County'nin bataklıkları, pokosinleri ve dereleri boyunca yapılan yürüyüş "gördüğüm en lanet olası yürüyüş" idi. [88] Bundan sonra, Kuzey Carolina, güney komşusunun aksine, adamları tarafından isteksiz bir Konfederasyon devleti olarak görüldüğünden, birlikleri sivil altyapıya çok az zarar verdi, Tennessee'den önce, Birlik'ten ayrılan son eyaletten ikinci oldu . Sherman'ın son önemli askeri katılımı, 19-21 Mart'ta Bentonville Savaşı'nda Johnston'ın birliklerine karşı kazandığı bir zaferdi. Kısa süre sonra, Fort Fisher ve Wilmington'ın yakalanmasından sonra Birlik birliklerinin orada onu beklediği Goldsborough, Kuzey Carolina'da buluştu.
Mart ayının sonlarında, Sherman güçlerini kısaca terk etti ve Grant'e danışmak için Virginia, City Point'e gitti. Lincoln aynı anda City Point'teydi ve savaş sırasında Lincoln, Grant ve Sherman'ın üç yönlü toplantılarına izin verdi. [89]
Konfederasyon teslim
Lee'nin Appomattox Adliye Sarayı'nda Grant'e teslim olmasının ve Başkan Lincoln'ün suikaste uğramasının ardından Sherman, 17 Nisan 1865'te Kuzey Carolina, Durham'daki Bennett Place'de Konfederasyon teslimini müzakere etmek için Johnston ile bir araya geldi. Johnston, Konfederasyon Başkanı Jefferson Davis ve Konfederasyon Savaş Sekreteri John C. Breckinridge'in ısrarı üzerine, Sherman şartlı olarak hem askeri hem de siyasi meseleleri ele alan cömert şartları kabul etti. 20 Nisan'da Sherman, Washington DC'deki hükümete önerilen süreyi içeren bir muhtıra gönderdi [90]
Sherman, müzakere ettiği cömert şartların Lincoln'ün City Point'te ifade ettiği görüşlerle tutarlı olduğuna ve Johnston'ın adamlarına vahşi doğaya gitmesini ve yıkıcı bir gerilla kampanyası yürütmesini emretmesini engellemenin en iyi yolunun bu olduğuna inanıyordu. Ancak Sherman, General Grant'ten, yeni kurulan Başkan Andrew Johnson'dan veya Kabine'den yetki almadan hareket etmişti. Başkan Lincoln suikastı, Washington DC'deki siyasi iklimin mağlup Konfederasyonlarla hızlı bir uzlaşma olasılığına karşı dönmesine neden olmuştu ve Johnson yönetimi Sherman'ın şartlarını reddetti. General Grant, Sherman'ı yetkisini aştığı için görevden alınmasından kurtarmak için müdahale etmek zorunda kalmış olabilir. [91] ABD Savaş Bakanı Edwin M. Stanton, Sherman'ın muhtırasını ABD'ye sızdırdı. New York Times, Sherman'ın Jefferson Davis'in Birlik birlikleri tarafından yakalanmasından kaçmasına izin vermek için rüşvet verilmiş olabileceğini ima etti. [92] Bu, Sherman ve Stanton arasında derin ve uzun süreli bir düşmanlığı hızlandırdı ve Sherman'ın politikacıları küçümsemesini yoğunlaştırdı. [93]
Grant, Johnston'a, Lee ile Appomattox'ta müzakere ettiğine benzer tamamen askeri terimler önerdi. Johnston, Başkan Davis'in talimatlarını görmezden gelerek, 26 Nisan 1865'te bu şartları kabul etti. Daha sonra ordusunu ve Carolinas, Georgia ve Florida'daki tüm Konfederasyon güçlerini savaşın en büyük tek teslimiyetinde resmen teslim etti. [94] Sherman 60.000 askeriyle Washington DC'ye gitti ve 24 Mayıs 1865'te Orduların Büyük Gözden Geçirmesi'nde yürüdüler ve sonra dağıtıldılar. Birlik ordusunun en önemli ikinci generali olduktan sonra, savaş zamanı hizmetine, var olmayan bir piyade alayının albay olarak başladığı şehre tam anlamıyla gelmişti.
Sherman savaştan önce bir kölelik karşıtı değildi ve zamanının ve geçmişinin diğerleri gibi "Zenci eşitliğine" inanmıyordu. [95] [96] Savaştan önce, Sherman, köle ailelerinin parçalanmasına karşı olmasına ve kölelere okuma yazma öğretmeyi savunmasına rağmen, zaman zaman Güneyli beyazların siyah ırkın kölelikten yararlandığı görüşüne biraz sempati duyduğunu bile ifade etti. [97] İç Savaş sırasında, Sherman ordularında siyah asker çalıştırmayı reddetti. [98]
Sherman'ın 1864 ve 1865'teki askeri seferleri, onu "ikinci bir Musa veya Harun olarak" karşılayan [95] ve on binlerce kişi tarafından Georgia ve Carolinas boyunca yaptığı yürüyüşlere katılan birçok köleyi serbest bıraktı. Bu mültecilerin kaderi acil bir askeri ve siyasi mesele haline geldi. Bazı kölelik karşıtları, Sherman'ı serbest bırakılan kölelerin güvencesiz yaşam koşullarını hafifletmek için çok az şey yapmakla suçladı. [99] Bu konuyu ele almak için 12 Ocak 1865'te Sherman Savannah'da Savaş Bakanı Stanton ve yirmi yerel siyah liderle bir araya geldi. Sherman'ın ayrılmasından sonra, Baptist bir bakan olan Garrison Frazier, siyah topluluğun duyguları hakkında bir soruşturmaya yanıt olarak şunları söyledi:
General Sherman'a gelişinden önce, bu işi tamamlamak için özel olarak ayrılmış, Tanrı'nın takdirinde bir insan olarak baktık ve oybirliğiyle ona ifade edilemez bir minnettarlık duyduk, ona, onur duyması gereken bir adam olarak baktık. görevinin sadık bir şekilde yerine getirilmesi. Bazılarımız varır varmaz onu aradık ve muhtemelen [Sekreter Stanton'ı] bizimle tanıştığından daha nezaketle karşılamadı. Bize karşı tavrı ve tavrı onu bir dost ve bir beyefendi olarak nitelendiriyordu. [100]
Dört gün sonra, Sherman Özel Saha Emirlerini, No. 15'i yayınladı. Emirler, Güney Carolina, Georgia ve Florida'daki beyaz toprak sahiplerinden el konulan topraklara 40.000 özgürleştirilmiş köle ve siyah mültecinin yerleştirilmesini sağladı. Sherman Brig'i atadı. Bu planı uygulamak için daha önce siyah askerlerin işe alınmasını yöneten Massachusetts'ten bir kölelik karşıtı olan General Rufus Saxton. [101] Birlik hükümetinin serbest bırakılan kölelere "40 dönüm ve bir katır" sözü verdiği iddiasının temeli haline gelen bu emirler, o yıl Başkan Andrew Johnson tarafından iptal edildi.
Bağlam genellikle gözden kaçırılsa ve alıntı genellikle yarıda kesilse de, Sherman'ın sert savaş görüşleriyle ilgili açıklamalarından biri kısmen yukarıda özetlenen ırksal tutumlardan kaynaklandı. onun anılar, Sherman, 1864-1865'te, kısmen "güçlü kölelerin isyancıların askerlik hizmetine çağrılacağı" olasılığını önlemek için, kölelerin kaçmasını teşvik etmek için siyasi baskılara dikkat çekti. [102] Sherman, bu tür politikalar üzerinde yoğunlaşmanın savaşın "başarılı sonunu" ve "[kurtuluşu]" geciktireceğini düşündü. herşey [103] Zorlu savaş felsefesini canlı bir şekilde özetlemeye ve aslında Güney'i boyunduruk altına almak için özgürleştirilmiş kölelerin yardımını gerçekten istemediğini eklemeye devam etti:
O zaman amacım isyancıları kırbaçlamak, gururlarını alçaltmak, onları en derin köşelerine kadar takip etmek ve onları bizden korkutmak ve korkutmaktı. "Rab korkusu bilgeliğin başlangıcıdır." General Hood'un bir zamanlar Atlanta'da yaptığını, kölelerini onlara boyun eğdirmemize yardım etmeleri için çağırmak zorunda kaldığımızı dişlerimize dökmelerini istemedim. Ancak, ırka nezaket gelince. Savannah'da komuta ettiğimden daha fazlasını hiçbir ordunun bu yarış için yapmadığını iddia ediyorum. [104]
Sherman'ın ırk hakkındaki görüşleri hayatı boyunca gelişti. Kariyeri boyunca tanıştığı siyah insanlarla dostça ve etkilenmeden ilgilendi ve son yıllarında eski Konfederasyon'daki siyah vatandaşların tüm medeni haklarını savunan bir makale yazdı. [105]
Sherman'ın bir taktikçi olarak sicili karışıktı ve askeri mirası öncelikle lojistik komutanlığına ve bir stratejist olarak dehasına dayanıyor. Etkili 20. yüzyıl İngiliz askeri tarihçisi ve teorisyeni BH Liddell Hart, Sherman'ı Scipio Africanus, Belisarius, Napoleon Bonaparte, TE Lawrence ve Erwin ile birlikte "ilk modern general" ve savaş tarihinin en önemli stratejistlerinden biri olarak sıraladı. Rommel. Liddell Hart, Atlanta kampanyası sırasında Johnston'a karşı yaptığı bir dizi dönüş hareketinin gösterdiği gibi, Sherman'ı manevra savaşında ("dolaylı yaklaşım" olarak da bilinir) ustalıkla ödüllendirdi. Liddell Hart ayrıca, Sherman'ın kampanyalarını incelemenin, kendi "mekanize savaşta strateji ve taktik teorisine" önemli ölçüde katkıda bulunduğunu ve bunun da Heinz Guderian'ın doktrinini etkilediğini açıkladı. Blitzkrieg ve Rommel'in İkinci Dünya Savaşı sırasında tank kullanması. [106] Liddell Hart'ın Sherman hakkındaki yazılarının bir başka II. Dünya Savaşı dönemi öğrencisi George S. Patton'dı. '" ve daha sonra "'[cesur] planlarını süper Sherman tarzında gerçekleştirdi'". [107]
Sherman'ın savaşa en büyük katkısı olan topyekûn savaş stratejisi pek çok tartışmaya konu olmuştur. Sherman'ın kendisi, topyekûn savaşı yürütmedeki rolünü küçümsedi, çoğu zaman Lincoln ve Grant'in savaşı sona erdirmek için ana planındaki rolünü yerine getirmek için elinden gelenin en iyisini yaptığını söyledi.
Toplam savaş
Grant gibi, Sherman da Konfederasyonun daha fazla savaş yürütme konusundaki stratejik, ekonomik ve psikolojik yeteneğinin, eğer savaş sona ererse kesin olarak ezilmesi gerektiğine ikna olmuştu. Bu nedenle, Kuzey'in seferini bir fetih savaşı olarak yürütmesi ve isyanın omurgasını kırmak için kavrulmuş toprak taktikleri kullanması gerektiğine inanıyordu. Bu stratejiye "zor savaş" adını verdi.
Sherman'ın Georgia ve Güney Carolina'daki ilerlemesi, sivil malzeme ve altyapının yaygın şekilde yok edilmesiyle karakterize edildi. Yağma resmi olarak yasak olmasına rağmen, tarihçiler bu düzenlemenin ne kadar iyi uygulandığı konusunda hemfikir değiller. [108]
Sherman'ın verdiği zarar neredeyse tamamen mülkün yok edilmesiyle sınırlıydı. Kesin rakamlar bulunmamakla birlikte, sivil can kaybının çok küçük olduğu görülüyor. [109] Sarf malzemeleri tüketmek, altyapıyı yıkmak ve morali baltalamak Sherman'ın belirttiği hedeflerdi ve onun Güneyli çağdaşlarından bazıları bunu not etti ve yorumladı. Örneğin, Sherman'ın kadrosunda görev yapan Alabama doğumlu Binbaşı Henry Hitchcock, "binlerce insanın geçimini tüketip yok etmenin korkunç bir şey olduğunu", ancak kavrulmuş toprak stratejisinin "kocalarını ve babalarını felç etmeye" hizmet ettiğini söyledi. savaşanlar. sonunda rahmettir". [110]
Birlik birliklerinin yıkıcı eylemlerinin şiddeti, Güney Carolina'da Georgia veya Kuzey Carolina'dakinden önemli ölçüde daha fazlaydı. Bu, hem Birlik askerleri hem de subaylar arasında "ayrılık kokpiti" olarak gördükleri devlete karşı düşmanlığın bir sonucu gibi görünüyor. [111] Sherman'a yönelik en ciddi suçlamalardan biri, askerlerinin Columbia şehrini yakmalarına izin vermesiydi. 1867'de, Sherman'ın 15. Kolordusu'nun komutanı General O. O. Howard'ın, "Askerlerimizin Columbia'yı yaktığını inkar etmenin faydasız, çünkü onları eylemde gördüm" dedi. [112] Bununla birlikte, Sherman'ın kendisi, "[i] Columbia'yı yakmaya karar vermiş olsaydım, onu sıradan bir çayırköpeği köyünden daha fazla duygu olmadan yakardım ama yapmadım" dedi. ] Sherman'ın yakmayla ilgili resmi raporu, suçu, Sherman'ın sokaklarda pamuğun yakılmasını emrettiğini söylediği Konfederasyon Korgeneral Wade Hampton III'e yükledi. Sherman anılarında, "Bu yangınla ilgili resmi raporumda açıkça General Wade Hampton'a suçladım ve halkının ona olan inancını sarsmak için bunu açıkça yaptığımı itiraf ettim, çünkü bence o bir övünçtü ve itiraf etti. Güney Carolina'nın özel şampiyonu olmak." [114] Tarihçi James M. McPherson şu sonuca varmıştır:
Bu tartışmanın en kapsamlı ve en tarafsız çalışması, Columbia'nın tahliyesini karakterize eden, sokaklarda binlerce pamuk balyasının (bazıları yanıyor) ve büyük miktarda likörün yok edilmeden bırakılmasına neden olan düzensizlikten Konfederasyon yetkilileri de dahil olmak üzere, değişen oranlarda tüm tarafları suçluyor. . Sherman, Columbia'yı kasten yakmadı, generalin kendisi de dahil olmak üzere, Birlik askerlerinin çoğu, yangınları söndürmek için gece boyunca çalıştı. [115]
Bu genel bağlamda, Sherman ve astlarının (özellikle John A. Logan), Başkan Lincoln'ün öldürülmesinden sonra Kuzey Carolina'daki Raleigh'i intikam eylemlerinden korumak için adımlar atmaları da dikkate değerdir. [116]
Modern değerlendirme
1864'te Atlanta'nın düşmesinden sonra, Sherman şehrin tahliyesini emretti. Belediye meclisi, kadınlara, çocuklara, yaşlılara ve savaşın yürütülmesinde hiçbir sorumluluğu olmayan diğerlerine büyük zorluklara neden olacağı gerekçesiyle bu emri iptal etmesi için ona başvurduğunda, Sherman yazılı bir yanıt gönderdi. kalıcı bir barışın ancak Birliğin yeniden kurulmasıyla mümkün olabileceğine ve bu nedenle isyanı bastırmak için elinden gelen her şeyi yapmaya hazır olduğuna dair inancını dile getirmeye çalıştı:
Savaşı benden daha sert terimlerle nitelendiremezsiniz. Savaş zulümdür ve onu iyileştiremezsiniz ve ülkemize savaşı getirenler, bir halkın dökebileceği tüm lanetleri ve lanetleri hak ediyor. Bu savaşı yapmakta hiçbir parmağım olmadığını biliyorum ve bugün barışı sağlamak için hepinizden daha fazla fedakarlık yapacağımı biliyorum. Ama ülkemizin huzurunu ve bölünmesini sağlayamazsınız. Amerika Birleşik Devletleri şimdi bir bölünmeye boyun eğerse, durmayacak, ama biz sonsuz savaş olan Meksika'nın kaderini biçene kadar devam edecek. Barış istiyorum ve buna ancak birlik ve savaş yoluyla ulaşılabileceğine inanıyorum ve her zaman mükemmel ve erken başarı için savaşacağım. Ama sevgili baylar, barış geldiğinde beni her şey için arayabilirsiniz. O zaman sizinle son krakeri paylaşacağım ve evlerinizi ve ailelerinizi her yönden gelen tehlikeye karşı korumak için sizinle birlikte izleyeceğim. [117]
Edebiyat eleştirmeni Edmund Wilson, Sherman'ın kitabında bulundu. anılar "Güneyden beslendikçe büyüyen" bir "savaş iştahının" büyüleyici ve rahatsız edici bir açıklaması. [118] Eski ABD Savunma Bakanı Robert McNamara, her iki kitapta da "savaş zulümdür ve onu iyileştiremezsiniz" ifadesine muğlak bir şekilde atıfta bulunur. Wilson'ın Hayaleti [119] ve film için yaptığı röportajda Savaşın Sisi.
Ancak Sherman'ın kavrulmuş toprak kampanyalarını İkinci Boer Savaşı (1899-1902) sırasındaki İngiliz Ordusunun eylemleriyle karşılaştırırken - savaşan bir gücün sürdürülmesindeki merkezi rolleri nedeniyle sivillerin hedef alındığı başka bir savaş - Güney Afrikalı tarihçi Hermann Giliomee "Sherman, meşru ihtiyaçlarla orantılı eylemlerde bulunurken sertlik ve kısıtlama arasında İngiliz komutanlardan daha iyi bir denge kurmuş gibi görünüyor". [120] Victor Davis Hanson, B.H. Liddell Hart, Lloyd Lewis ve John F.General Sherman için Marszalek, modern silahlı çatışmanın gereklerine etkili ve ilkeli bir yaklaşım olarak gördüklerine çok şey borçludur.
Mayıs 1865'te, büyük Konfederasyon orduları teslim olduktan sonra, Sherman kişisel bir mektupta şunları yazdı:
İtiraf ediyorum, utanmadan, savaşmaktan bıktım ve yoruldum - zaferi tamamen ay ışığı, hatta en parlak olanı ölü ve parçalanmış bedenler üzerinde, uzak ailelerin ıstırabı ve ağıtlarıyla, bana oğullar, kocalar ve babalar için çekici geliyor. sadece bir kurşun sesi duymamış, yaralıların ve yaralanmışların çığlıklarını ve iniltilerini hiç duymamış olanlar. daha fazla kan, daha fazla intikam, daha fazla ıssızlık için yüksek sesle ağlayanlar. [121]
Haziran 1865'te, Robert E. Lee'nin Appomattox'ta teslim olmasından iki ay sonra, General Sherman, savaş sonrası ilk komutasını aldı. ve Rocky Dağları. Sherman'ın bu pozisyondaki çabaları, Oregon, Bozeman ve Santa Fe Trails gibi ana vagon yollarının korunmasına odaklanmıştı. [122] Sınırlı bir kuvvetle geniş bir bölgeyi korumakla görevlendirilen Sherman, bölgelerin ve yerleşim birimlerinin koruma taleplerine karşı temkinliydi. [123] 25 Temmuz 1866'da Kongre, Grant için Ordunun Generali rütbesini oluşturdu ve ardından Sherman'ı korgeneralliğe terfi ettirdi.
Hint Savaşları
Sherman'ın tümen komutanı olarak görev süresinin ilk üç yılında Kızılderililere karşı çok az geniş çaplı askeri harekat vardı, çünkü Sherman daha fazla birlik tedarik etmek için zaman kazanmak ve savaşın tamamlanmasına izin vermek için müzakere sürecinin devam etmesine izin vermeye istekliydi. Union Pacific ve Kansas Pacific Demiryolları. Bu süre zarfında Sherman, Hindistan Barış Komisyonu'nun bir üyesiydi. Komisyon, Medicine Lodge Antlaşması ve 1868 Sioux Antlaşması'nın müzakeresinden sorumlu olmasına rağmen, Sherman antlaşmaların hazırlanmasında önemli bir rol oynamadı çünkü her iki durumda da müzakereler sırasında Washington'dan uzaklaştırıldı. [124] Bir örnekte, Andrew Johnson'ın görevden alma davasında ifade vermesi için çağrıldı. Bununla birlikte, Sherman, Navajos'un Bosque Redondo'dan Batı New Mexico'daki geleneksel topraklara çıkarılması gibi diğer anlaşmaları müzakere etmede başarılı oldu. [125] 1868'de Medicine Lodge Antlaşması bozulduğunda, Sherman Missouri'deki astı Philip Sheridan'a Washita Nehri Savaşı'nın da bir parçası olduğu 1868-69 kış kampanyasını yürütmesi için yetki verdi. Sheridan, kendisinin ve Sherman'ın İç Savaşta kullandıklarına benzer sert savaş taktikleri kullandı. Sherman ayrıca Satanta ve Big Tree'nin yargılanmasına da katıldı: iki şefin, Sherman'ın kendisinin tehlikeli bir şekilde öldürülmeye yaklaştığı bir baskın olan Warren Wagon Tren Baskını'ndaki rolleri nedeniyle adi suçlular olarak yargılanmasını emretti.
Sherman'ın bellum sonrası hizmetteki ana kaygılarından biri, demiryollarının yapımını ve işletilmesini düşman Kızılderililerin saldırılarına karşı korumaktı. Sherman'ın Hint meseleleri hakkındaki görüşleri genellikle güçlü bir şekilde ifade edildi. Demiryollarını "Sınırımızın askeri çıkarlarını kolaylaştırmak için şu anda devam etmekte olan en önemli unsur" olarak görüyordu. Bu nedenle, 1867'de Grant'e "birkaç hırsız, düzensiz Kızılderili'nin [demiryollarının] ilerlemesini kontrol etmesine ve durdurmasına izin vermeyeceğiz" diye yazdı. [126] 81 ABD askerinin Kızılderili savaşçılar tarafından pusuya düşürüldüğü ve öldürüldüğü 1866 Fetterman Katliamı'ndan sonra Sherman, Grant'e "Sioux'lara karşı, hatta erkekleri, kadınları ve çocukları yok etmek için bile kinci bir ciddiyetle hareket etmeliyiz" diye yazdı. . [127]
Kızılderililerin yerinden edilmesi, demiryollarının büyümesi ve bufaloların ortadan kaldırılmasıyla kolaylaştırıldı. Sherman, Hindistan'ın asimilasyona karşı direncini zayıflatmanın bir yolu olarak bufaloların kasıtlı olarak yok edilmesinin teşvik edilmesi gerektiğine inanıyordu. 1875'te Teksas yasama meclisinin ortak oturumunda yaptığı açıklamalarda bu görüşü dile getirdi. Ancak, bufaloyu gerçekten ortadan kaldırmak için hiçbir programa girmedi. [128] [129]
Ordu Genel
ABD Grant 1869'da başkan olduğunda, Sherman Birleşik Devletler Ordusu Komutanlığına atandı ve tam general rütbesine terfi etti. John A. Rawlins'in ölümünden sonra, Sherman ayrıca bir ay boyunca geçici Savaş Sekreteri olarak görev yaptı.
Sherman'ın Başkomutan olarak erken görev süresi, çoğu Savaş Sekreterleri Rawlins ve William W. Belknap ile olan anlaşmazlıklardan kaynaklanan siyasi zorluklarla gölgelendi. [123] Sherman, Ordunun Kızılderilileri öldürmesini eleştiren ve görünüşe göre Başkan Grant'te bir müttefik bulan Doğulu insani yardım görevlileriyle de çatıştı. [123] Bu zorluklardan kurtulmak için, 1874'ten 1876'ya kadar, Sherman karargahını St. Louis, Missouri'ye taşıdı. Yeni Savaş Bakanı Alphonso Taft ona daha fazla yetki sözü verdiğinde Washington'a döndü. [130]
Sherman'ın Komutan olarak geçirdiği zamanın çoğu, üç önemli kampanyayı içeren Hint Savaşlarının devamı yoluyla Batı ve Ova eyaletlerini yerleşim için güvenli hale getirmeye ayrılmıştı: Modoc Savaşı, 1876 Büyük Sioux Savaşı ve Nez Perce Savaşı. Savaşan kabilelere karşı sert muamelesine rağmen, Sherman spekülatörlerin ve hükümet ajanlarının çekinceler dahilindeki yerlilere adil olmayan şekilde davranmasına karşı çıktı. [131] Bu süre zarfında Sherman, ABD Ordusu kalelerini değişen sınırı yansıtacak şekilde yeniden düzenledi. [132]
1875'te Sherman anılarını iki cilt halinde yayınladı. Eleştirmen Edmund Wilson, Sherman'a göre:
[H] eğitimli bir kendini ifade hediyesiydi ve Mark Twain'in dediği gibi bir anlatı ustasıydı. [onun içinde anılar] savaş öncesi faaliyetleri ve askeri operasyonlarını yürüttüğü canlı anlatım, anekdotlar ve kişisel deneyimlerle tam doğru orantıda ve doğru canlılık derecesinde çeşitlilik göstermektedir. Kampanyalarıyla yaşıyoruz. Sherman'ın kendi şirketinde. Bize ne düşündüğünü ve ne hissettiğini söyler ve asla herhangi bir tavır takınmaz veya hissetmediği bir şeyi hissediyormuş gibi yapmaz. [133]
1876 seçimleri sırasında, Wade Hampton'ı vali olarak destekleyen Güney Demokratlar, Güney Carolina, Charleston'daki Afrikalı Amerikalı seçmenlere saldırmak ve onları korkutmak için mafya şiddetini kullandılar. Cumhuriyetçi Vali Daniel Chamberlain, askeri yardım için Başkan Grant'e başvurdu. Ekim 1876'da Grant, bir bildiri yayınladıktan sonra, Sherman'a mevcut tüm Atlantik bölgesi birliklerini toplamasını ve mafya şiddetini durdurmak için onları Güney Carolina'ya göndermesini söyledi. [134]
19 Haziran 1879'da Sherman, Michigan Askeri Akademisi'nin mezun sınıfına, ünlü "Savaş Cehennemdir" ifadesini söylemiş olabileceği bir konuşma yaptı. [135] 11 Nisan 1880'de Ohio, Columbus'ta 10.000'den fazla kalabalığa hitap etti: "Bugün burada savaşa tüm ihtişamıyla bakan birçok çocuk var, ama çocuklar, hepsi cehennem." [136] 1945'te Başkan Harry S. Truman şöyle derdi: "Sherman yanılıyordu. Size söylüyorum, huzuru cehennemde buluyorum." [137]
Ordu başkanı olarak Sherman'ın önemli katkılarından biri, 1881'de Fort Leavenworth'te Komuta Okulu'nun (şimdi Komuta ve Genelkurmay Koleji) kurulmasıydı. Sherman, 1 Kasım 1883'te komutanlıktan istifa etti ve ordudan emekli oldu. 8 Şubat 1884.
Sherman hayatının geri kalanının çoğunu New York'ta geçirdi. Kendisini tiyatroya ve amatör resme adamıştı ve Shakespeare'den alıntılar yapmaktan hoşlandığı akşam yemeklerinde ve ziyafetlerde renkli bir konuşmacı olarak çok rağbet görüyordu. [138] Bu süre boyunca, savaş gazileriyle temas halinde kaldı ve onlar aracılığıyla Phi Kappa Psi kardeşliği ve Irving Edebiyat Derneği'ne fahri üyeliği kabul etti. 1888'de Theodore Roosevelt ve George Bird Grinnell tarafından kurulan bir yaban hayatı koruma organizasyonu olan Boone and Crockett Club'a katıldı. [139]
General Sherman, 1884 cumhurbaşkanlığı seçimleri için Cumhuriyetçi bir aday olarak önerildi, ancak "Aday gösterilirsem kabul etmeyeceğim ve seçilirsem görev yapmayacağım" diyerek mümkün olduğunca kesin bir dille reddetti. [140] Bir adaylığın böyle kategorik bir şekilde reddedilmesi, artık "Shermanesk açıklama" olarak anılmaktadır.
Ölüm
Sherman, 71. doğum gününden altı gün sonra 14 Şubat 1891'de saat 13:50'de New York'ta zatürreden öldü. Başkan Benjamin Harrison, General Sherman'ın ailesine bir telgraf gönderdi ve tüm ulusal bayrakların yarıya indirilmesini emretti. Harrison, Senato ve Temsilciler Meclisi'ne gönderdiği bir mesajda şunları yazdı:
İdeal bir askerdi ve her şeyi sonuna kadar paylaştı. birlik ruhu Ama o, Anayasa'ya göre teşkilatlanmış sivil kurumlara değer veriyordu ve bunların hiç eksilmeyecek bir fayda ve şerefle devam ettirilmesi için sadece bir askerdi. [141]
19 Şubat'ta evinde bir cenaze töreni yapıldı ve ardından askeri bir alay düzenlendi. Georgia ve Carolinas'ta Sherman'ın birliklerine karşı direnişi komuta eden Konfederasyon subayı General Joseph E. Johnston, New York'ta tabut taşıyıcısı olarak görev yaptı. Acı soğuk bir gündü ve Johnston'ın bir arkadaşı, generalin hastalanabileceğinden korktu ve ondan şapkasını takmasını istedi. Johnston yanıtladı: "Ben [Sherman'ın] yerinde olsaydım ve o benimkinde duruyor olsaydı, şapkasını giymezdi." Johnston ciddi bir soğuk algınlığına yakalandı ve bir ay sonra zatürreden öldü. [142]
General Sherman'ın cesedi daha sonra St. Louis'e nakledildi ve burada 21 Şubat 1891'de yerel bir Katolik kilisesinde başka bir ayin yapıldı. Bir Cizvit rahip olan oğlu Thomas Ewing Sherman, babasının cenaze törenine başkanlık etti. Sherman, St. Louis'deki Calvary Mezarlığı'na gömüldü.
Sherman'ın doğum ailesi Presbiteryen'di ve başlangıçta bu şekilde vaftiz edildi. Koruyucu ailesi, müstakbel eşi Ellen de dahil olmak üzere, dindar Katoliklerdi ve Sherman yeniden vaftiz edildi ve daha sonra Katolik ayininde evlendi. Katolik rahip olan oğlu Thomas Ewing Sherman'a göre, Sherman İç Savaş patlak verene kadar Katolik Kilisesi'ne katıldı, ancak daha sonra değil. [143] 1888'de Sherman alenen şöyle yazdı: "Yakın ailem güçlü bir şekilde Katolik. Olumsuz ve olamaz." [144] Bir anı yazarı, 1887'de Sherman'ın kendisine "ailem güçlü bir şekilde Roma Katoliği olduğunu, ama ben değilim" dediğini bildiriyor. imandan ziyade."[146]
General Sherman, hayatta kalan en büyük oğlu Thomas'a yazdığı mektuplarda, "Senin bir asker ya da rahip olmanı istemiyorum, ama iyi bir yararlı adam olmanı istiyorum" dedi ve Thomas'ın annesi Ellen'ın "dini böyle düşünmesinden" şikayet etti. önemli olan diğer her şeyin ona yol vermesidir." [148] Thomas'ın 1878'de Cizvitlere katılmak ve Katolik rahipliğe hazırlanmak için avukatlık kariyerini bırakma kararı General Sherman'ı derinden üzdü ve bunu "büyük bir felaket" olarak nitelendirdi. Ancak baba ve oğul, Thomas din eğitimi için İngiltere'ye gittikten sonra Ağustos 1880'de Amerika Birleşik Devletleri'ne döndüğünde uzlaştılar. [149]
Augustus Saint-Gaudens'in yaldızlı bronz Sherman Anıtı (1902), New York City'deki Central Park'ın ana girişinin yakınındaki Grand Army Plaza'da duruyor. Carl Rohl-Smith'in yaptığı Sherman Anıtı (1903), Washington DC'deki Başkanlık Parkı'nın yakınında duruyor [150] Michigan, Muskegon'daki Sherman Anıtı (1900), John Massey Rhind'in bronz bir heykeline ve Arlington'daki Sherman Anıtı'na (1903) sahiptir. Ulusal Mezarlık, Saint-Gaudens'in atlı heykelinin daha küçük bir versiyonuna sahiptir. Saint-Gaudens'in kopyaları William Tecumseh Sherman'ın büstü Metropolitan Sanat Müzesi'nde ve başka yerlerde. [151]
General Sherman'a ölümünden sonra yapılan diğer övgüler arasında Washington DC'nin Petworth semtindeki Sherman Circle, II. dünyadaki gövde ağacı.
Savaştan hemen sonraki yıllarda, Sherman'ın muhafazakar politikası birçok beyaz Güneyli için çekiciydi. Ancak 1880'lere gelindiğinde, Güneyli "Kayıp Neden" yazarları, "Mart"ta sivillere yönelik saldırıları nedeniyle Sherman'ı şeytanlaştırmaya başladılar. Dergi konfederasyon gazisiNashville merkezli, kısmen Batı Tiyatrosu'nun görünürlüğünü artırmak için Sherman'a diğer herhangi bir figürden daha fazla ilgi gösterdi. Sherman'ın demiryollarını ve tarlaları tahrip etmesi, Mart ayının güneyin onuruna, özellikle de korunmasız kadınlığına hakaretinden daha az önemliydi. Amerikalı tarihçi Wesley Moody, Mareşal Lord Wolseley, Tümgeneral JFC Fuller ve özellikle Yüzbaşı BH Liddell Hart gibi İngiliz yorumcuları, General Sherman'ın eylemlerini ve zorlu savaş stratejisini modern savaş hakkındaki kendi fikirleri aracılığıyla filtreledikleri için eleştirdi. yaptığı "vahşetlerin" abartılmasına katkıda bulunuyor. [153] Buna karşılık, Sherman Kuzey'de popülerdi ve kendi askerleri tarafından iyi karşılandı. Askeri tarihçiler, Atlanta kampanyasına ve March to the Sea'ye özellikle dikkat ettiler ve genellikle ona yenilikçi bir stratejist ve hızlı zekalı bir taktikçi olarak yüksek notlar verdiler. [154]
Otobiyografi ve anılar
1868 civarında, Sherman çocukları için İç Savaştan önceki hayatı hakkında "özel" bir hatıra yazmaya başladı ve şimdi yayınlanmamış "Otobiyografi, 1828-1861" olarak tanımlandı. Bu el yazması Ohio Tarih Kurumu tarafından düzenlenmektedir. İçindeki malzemenin çoğu sonunda anılarında gözden geçirilmiş biçimde dahil edilecektir.
1875'te, İç Savaşın sona ermesinden on yıl sonra, Sherman bir anı yayınlayan ilk İç Savaş generallerinden biri oldu. [155] Onun General William T. Sherman'ın Anıları. Kendi başınaD. Appleton & Co. tarafından iki cilt halinde yayınlanan , 1846 (Meksika Savaşı'nın başladığı yıl) ile başladı ve "[iç] savaşın askeri dersleri" hakkında bir bölümle sona erdi. Anılar tartışmalıydı ve birçok çevreden şikayetlere yol açtı. [156] Sherman'ın anıları ilk ortaya çıktığında ABD Başkanı olarak görev yapan Grant, daha sonra başkalarının kendisine Sherman'ın Grant'e haksızlık ettiğini söylediğini ancak "kitabı bitirdiğimde her kelimesini onayladığımı gördüm. Gerçek bir kitaptı. , onurlu bir kitap, Sherman'a, sadece arkadaşlarına - özellikle de kendime - tam da Sherman'ın yazmasını beklediğim türden bir kitap." [157]
1886'da, Grant'in anılarının yayınlanmasından sonra, Sherman, Appleton ile anılarının "gözden geçirilmiş ve düzeltilmiş ikinci bir baskısını" üretti. Yeni baskıya ikinci bir önsöz, 1846'ya kadar olan yaşamı hakkında bir bölüm, savaş sonrası döneme ilişkin bir bölüm (1884'te ordudan emekli olmasıyla biten), çeşitli ekler, portreler, geliştirilmiş haritalar ve bir dizin eklendi. Çoğunlukla, Sherman, "Tarihçi karakterini reddediyorum, ancak tarihin büyük mahkemesi önündeki kürsüde tanık olmayı kabul ediyorum" ve "benimle aynı fikirde olmayan herhangi bir tanık, bunu yapmalı" gerekçesiyle orijinal metnini gözden geçirmeyi reddetti. gerçeklerin kendi versiyonunu, ilgilendiği doğru anlatımda yayınlayın". Ancak Sherman, bazılarının görüşlerini yayınladığı ekleri ekledi. [158]
Daha sonra Sherman, Grant'in anılarının yayıncısı Charles L. Webster & Co.'nun yayınevine geçti. Yeni yayınevi 1890'da "gözden geçirilmiş ve düzeltilmiş üçüncü bir baskı" çıkardı. Bulması zor olan bu baskı, ikincisiyle büyük ölçüde aynıydı (Sherman'ın kısa 1875 ve 1886 önsözlerinin muhtemel ihmali dışında). [159]
Sherman 1891'de öldükten sonra, anılarının yeni baskıları düello edildi. İlk yayıncısı Appleton, orijinal (1875) baskısını, Sherman'ın sonraki yılları hakkında gazeteci W. Fletcher Johnson tarafından eklenen iki yeni bölümle yeniden yayınladı. Bu arada, Charles L. Webster & Co., Sherman ailesinin himayesinde hazırlanan yeni bir bölüm olan Sherman'ın ikinci baskısının metniyle birlikte "dördüncü baskı, gözden geçirilmiş, düzeltilmiş ve eksiksiz" bir yayın yayınladı. ölüm ve cenaze töreni ve Sherman'ın karısıyla akraba olan politikacı James G. Blaine'in takdiri. Ne yazık ki, bu baskı, Sherman'ın 1875 ve 1886 baskılarına önsözlerini atlıyor.
1904 ve 1913'te, Sherman'ın en küçük oğlu Philemon Tecumseh Sherman, anıları Charles L. Webster & Co. yerine Appleton ile yeniden yayınladı. Bu, "gözden geçirilmiş ve düzeltilmiş ikinci baskı" olarak belirlendi. Bu baskı, Sherman'ın iki önsözünü, 1886 metnini ve 1891 Blaine baskısında eklenen malzemeleri içerir. Bu nedenle, Sherman'ın anılarının bu neredeyse görünmez baskısı aslında en kapsamlı versiyondur.
Sherman'ın anılarının birçok modern baskısı var. Araştırma amaçları için en faydalı olan basım, Charles Royster tarafından düzenlenen 1990 Library of America versiyonudur. Ek açıklamalar, metin üzerine bir not ve Sherman'ın hayatının ayrıntılı bir kronolojisi ile birlikte Sherman'ın 1886 baskısının tüm metnini içerir. Bu baskıda eksik olan, 1891 Johnson ve Blaine baskılarında bulunan faydalı biyografik materyaldir.
Yayınlanmış yazışmalar
Sherman'ın resmi savaş zamanı mektuplarının (ve diğer öğelerinin) çoğu, İsyan Savaşının Resmi Kayıtları. Bu mektuplardan bazıları, doğrudan ordunun operasyonel faaliyetleriyle ilgili olmaktan ziyade, doğası gereği kişiseldir. Ayrıca Sherman yazışmalarının en az beş yayınlanmış koleksiyonu vardır:
- Sherman'ın İç Savaşı: William T. Sherman'ın Seçilmiş Yazışmaları, 1860–1865, Brooks D. Simpson ve Jean V. Berlin tarafından düzenlendi (Chapel Hill: The University of North Carolina Press, 1999) – savaş zamanı mektuplarından oluşan geniş bir koleksiyon (Kasım 1860 - Mayıs 1865).
- Savaşta Sherman, Joseph H. Ewing tarafından düzenlendi (Dayton, OH: Morningside, 1992) – Sherman'ın kayınpederi Thomas Ewing ve kayınbiraderlerinden biri olan Philemon B. Ewing'e yaklaşık otuz savaş zamanı mektubu. MA DeWolfe Howe tarafından düzenlendi (New York: Charles Scribner's Son, 1909) - 1837'den 1888'e kadar eşi Ellen Ewing Sherman'a yazılan mektuplar düzenlendi. Rachel Sherman Thorndike tarafından düzenlendi (New York: Charles Scribner's Son, 1894) - kardeşi Senatör John Sherman, 1837'den 1891'e kadar. Walter L. Fleming tarafından düzenlendi (Cleveland: The Arthur H. Clark Co., 1912) - Louisiana Ruhban Okulu'nun şefi olarak Sherman'ın 1859–1861 hizmetinden mektupları ve diğer belgeleri düzenledi. Öğrenim ve Harp Akademisi.
Popüler kültürde
Sherman'ın popüler kültürdeki sunumu şimdi kitap boyu tartışılıyor. Mit ve Hafızada Sherman'ın Yürüyüşü (Rowman ve Littlefield, 2008), Edward Caudill ve Paul Ashdown.Sherman'ın yürüyüşünün sanatsal uygulamalarından bazıları, Henry Clay Work'ün İç Savaş dönemi şarkısı "Georgia'dan Geçiyor" Herman Melville'in şiiri "Denize Yürüyüş" Ross McElwee'nin filmidir. Sherman'ın Martı ve E. L. Doctorow'un romanı Mart.
William Tecumseh Sherman
Vicksburg kampanyası sırasında 15. Kolordu Komutanlığı.
1820'de Ohio'da doğdu ve dokuz yaşındayken yetim kalan William Tecumseh Sherman, "en parlak ve en popüler adamlardan biri" olarak kabul edildiği West Point'e gidecekti, ancak arkadaşı Ulysses S. Grant gibi başarı onu ima edecekti. ...ta ki İç Savaş Birleşik Devletler'in üzerine çökene kadar.
Babasının arkadaşı ve komşusu Thomas Ewing, Sr. tarafından evlat edinilen eski senatör, genç Sherman'ın West Point Askeri Akademisi'ne katılması için bir randevu almasına yardımcı oldu. 1840'ta kırk iki kişiden altıncı olarak mezun olan Sherman, kaderini bir yola koymuştu. Bununla birlikte, önümüzdeki 21 yıl bol zorluklarla dolu olacak.
İç Savaş patlak verdiğinde, Sherman hemen önemli askeri görevlere atandı. Sherman'ın kariyeri Tuğgeneral Ulysses S. Grant'i desteklemeye başladığında hızlandı: önce Forts Henry ve Donelson'daki savaşlarda yardım alarak, ardından Shiloh'daki umutsuz savaşta tümen komutanı olarak.
Sherman, “Konfederasyonun Cebelitarık”ı olan Vicksburg'u ele geçirme kampanyasında önemli bir rol oynadı. Aralık 1862'de Chickasaw Bayou'daki küstah saldırıları başarısız oldu, Sherman Ocak ayında Arkansas Post'un ele geçirilmesine katılarak kendini kurtardı. Sherman'ın Vicksburg'un kuzeyindeki Konfederasyonların dikkatini dağıtmak için övgüye değer çabası, Grant'in şehrin altındaki Mississippi Nehri'ni başarılı bir şekilde geçmesine izin verdi. Sherman daha sonra nehri geçti ve şimdiye kadar denenmiş en dikkat çekici askeri kampanyalardan birine katıldı, Vicksburg'un teslim edilmesiyle ve Mississippi Nehri'nin sınırsız Birlik kontrolüyle sonuçlandı. Katılımı için Sherman, Grant ile olan dostluğunu sonsuza dek sağlamlaştırdı.
William Tecumseh Sherman, Tennessee Ordusu'na ve ardından tüm batı Birliği ordularını komutası altına alan Mississippi Askeri Bölümüne komuta etmek için yükselecekti. Komutası altındaki bu ordular güneye doğru ilerleyerek Atlanta, Savannah ve Carolinas'ı ele geçirecekti. Onun "topyekün savaş" politikaları tartışmalı olarak görülüyor, ancak tarihçiler bunların savaşa çok daha hızlı bir son verdiğini iddia ediyor.
Savaştan sonra, Sherman Korgeneralliğe terfi etti ve Ulysses S. Grant Amerika Birleşik Devletleri'nin 18. Başkanı seçildiğinde, Sherman Ordunun Generalliğine yükseldi. Kariyerinin geri kalanını ABD Ordusunda geçirdi ve 1891'de zatürreden öldüğü New York'a emekli oldu.
Vicksburg Ulusal Askeri Parkı'nda William Tecumseh Sherman'ın tableti, anıtı, işaretleyicisi veya atlı heykeli yoktur. Gaziler, park personeli ve ziyaretçiler tarafından parkın anıtlaştırılmasında ve anıtlaştırılmasında büyük bir gözetim olarak kabul edilir. Belki gelecek yıllarda, kablolu kızıl saçlı Ohioan, hak ettiği simülakrını alacak.
Genel William Tecumseh Sherman
William Tecumseh Sherman, 8 Şubat 1820'de Ohio, Lancaster'da doğdu. Babası öldüğünde, Thomas Ewing onu evlat edindi. Sherman, Amerika Birleşik Devletleri Askeri Akademisi'ne katıldı ve 1840'ta mezun oldu. Mezun olduktan sonra teğmen olarak görevlendirildi ve Florida'daki 3d Süvari'ye atandı. 1841'de üsteğmenliğe terfi etti. Meksika Savaşı sırasında, Sherman California'da Generaller Stephen W. Kearney, Persifor F. Smith ve Richard B. Mason'ın yardımcısı olarak görev yaptı.
1850'de Ellen Ewing ile evlendi, kaptan oldu ve Saint Louis'e ve ardından New Orleans'a gönderildi. Sherman, bankacılık ve hukuk alanındaki girişimleri sürdürmek için 1853'te Ordudan istifa etti. 1859'da Louisiana, Alexandria'daki bir askeri kolejin müfettişi oldu.
İç Savaş başladığında, Sherman orduya albay olarak yeniden katıldı. Kısa süre sonra gönüllülerden oluşan bir tuğgeneral oldu ve Temmuz 1861'de Bull Run'da savaştı. Daha sonra Sherman, Cumberland Departmanına komuta etmesi için batıya gönderildi. Shiloh'ta yaralandı. Tennessee ve Mississippi'deki kuvvetleri yönetti. Vicksburg'da XV Kolordusu'na komuta etti ve Düzenli Ordu'da bir tuğgeneral yapıldı. Ağustos 1864'te tümgeneralliğe terfi etti. 1864'ün sonlarında Georgia üzerinden 'Denize Yürüyüş'ünde Mississippi Tümeni'ne komuta etti. 1865'te Ohio, Tennessee ve Georgia Ordularına Güney'in son operasyonlarında komuta etti ve Güney Konfederasyon kuvvetlerini kabul etti. #8217 Nisan 1865'te teslim oldu. 1866'da korgeneralliğe terfi etti ve 1869'da tam general oldu. Sherman, 8 Mart 1869'dan 25 Ekim 1883'e kadar Birleşik Devletler Ordusu'nun komutanıydı. Büro başkanları üzerinde kıdemli subay kontrolü sağlamak ve birliklerin stratejik konumlarda konsolidasyonu çağrısında bulundu. Piyade ve süvari okulları kurdu. Sherman 1884'te ordudan emekli oldu ve 14 Şubat 1891'de New York'ta öldü.
Memphis'in askeri valisi
20 Temmuz 1862'de Sherman, Memphis'in işgalini devraldı. Birliklerini meşgul etti - kışlalarda şişman ve tembel olmalarını istemedi. Bir gazete muhabirine göre William Tecumseh Sherman halka “Memphis'in fethedilmiş bir şehir olduğunu düşündüğünü” söyledi. . . .Kapitülasyonda herhangi bir şart olduğunu duymamıştı.” Ordusu, diye ekledi, "buraya arkadaşlarını ziyarete gelmedi. Şehir halkı savaş esiriydi. Birlik olabilirler ve olmayabilirler. Bu konuda hiçbir şey bilmiyordu. Kesin olan bir şey vardı: Duyduğu kadarıyla Birlik için savaşmamışlardı. . . .Sosyal, ahlaki, siyasi meselelerle ilgisi yoktu, askerdi, emirlere itaat eder, emirlerine de uyulmasını beklerdi.”
Şimdiye kadar, William Tecumseh Sherman, ama aslında şehrin önceki katı yönetimini rahatlattı, insanlara çok daha fazla hareket özgürlüğü verdi, onlara alkol satın alma ve tüketme hakkını geri verdi, Kuzey spekülatörlerini ve tüccarları reddetti. şehri ve ticareti savaş çabalarının önüne koydu ve sivilleri yağmalayarak davalarını rezil eden Federal askerleri çökertmeye çalıştı. William Tecumseh Sherman kızlarından birine yazdığı bir mektupta şunları itiraf etti: “Kendi halkımızla savaştığımızı hissediyorum, birçoğunu daha önceki yıllarda tanıyordum.”
William Tecumseh Sherman'ın şimdi bir Birleşik Devletler senatörü olan kardeşi John, Konfederasyonlara "müsadere yoluyla -kölelerinin çalıştırılmasıyla- terörle boyun eğdirilecek - fethedilecek - acımasız düşmanlar olarak muamele edilmesini savundu. . .uzlaşma yerine.” Sherman bu noktada farklı düşündü ve özellikle kardeşinin kölelik karşıtı duygularına katılmadı. Kardeşine, "Zencilerin özgür olduğunu ve Kongre'nin basit deklarasyonuyla buna göre muamele görme hakkına sahip olduğunu söylemekle yanıldığını" söylediğini yazdı. . . . On zenciden biri kaçmak istemez. Memphis'in 20 millik bölgesinde 25.000 tane var - Hepsi buradan kaçabilir ve burada koruma alabilir, ancak yaklaşık 2.000'i var, bunların yaklaşık yarısı kamplarda subay hizmetçisi olarak asılı duruyor." Köleleri serbest bırakmanın, onlara alternatif iş sağlanmadıkça anlamsız olduğuna inanıyordu - ve kendisine kalmış olsaydı, köleliğin rahatsız edilmeyeceğini açıkça belirtti.
Tümgeneral William Tecumseh Sherman - Tarih
1864 Kasım'ında, Tümgeneral William Tecumseh Sherman, Gürcistan Konfedere Devleti boyunca 300 mil uzunluğunda, 60 mil genişliğinde bir yıkım koridoru kesti. Yoluna çıkan her şeyi yaktı. Tarlaları, köprüleri, ekinleri, fabrikaları ve değirmenleri ateşe verdi. Bu yıpratma savaşının amacı, Konfederasyonun kalbini durdurmaktı. Tüm hesaplara göre bu kampanya çok başarılı oldu.
Shermans kampanyası birçok soruyu gündeme getirdi. İlk olarak, Sherman yürüyüşü hakkında ne düşündü? Bunu haklı çıkarma olarak mı gördü, yoksa ABD'yi yeniden birleştirmek için gereksiz bir adım olarak mı gördü? Sherman, ordusunun yoluna çıkan her şeyi yok etmesi gerektiğini mi düşündü? Ayrıca, Shermans birlikleri son derece yıkıcı yürüyüş hakkında ne düşündü?
Jim Miles kitabından aşağıdaki alıntı: Denize: Shermans March'ın Tarihi ve Tur Rehberi, her iki tarafın da yürüyüş hakkında nasıl hissettiğine dair kısa bir örnek veriyor.
Kuzey halkı için bu, hakkın galip geldiği ve kötü bir isyanın ve kurumunun yok edildiği bir zafer alayıydı. Güney için bu en büyük zulümdü - masum sivillere karşı korkakça bir savaş, o kadar alçakça bir hareketti ki Gürcistan'ın ekonomik olarak toparlanması yüz yıl aldı. Güney ruhunda hala bir yara izi kalıyor. (Mil, Giriş)
Bu alıntıya dikkatlice baktığımda, her iki tarafın da yürüyüşe karşı sahip olduğu güçlü duyguları görebiliyorum. Kuzey bunu büyük bir zafer olarak görürken, Güney yürüyüşü sanki şeytan inip evlerini ve ekinlerini yakmış gibi gördü.
Sherman'ın bu konuda ne düşündüğü, David Nevins'in Shermans March kitabının girişinde ifade ediliyor. Sherman'a göre, ayrılma Güneylerin en büyük günahı ve Konfederasyonu destekleyen Güneyliler idi.
Konfederasyon, suçlular gibi muamele görmeyi hak ediyordu. Haklı otoriteye teslim olanlara, tam bir yumuşaklık ve hoşgörü ilan etti. Ancak huysuz ve ısrarcı ayrılıkçılar için ölümün neden merhamet olduğunu ve ölümden ne kadar çabuk kurtulursa o kadar iyi. (Nevin, 8)
Bu alıntı, çok sert bir adamı gösteriyor, ilk başta neden Güney plantasyonlarını yok ettiğini unutamayan biri. Sherman ve Baş Melek Loki arasında bir karşılaştırma yapılabilir. Her ikisi de daha yüksek bir güç tarafından kötülüğü ateş ve kükürtle veya Sherman'ın durumunda ateş ve top gülleleriyle yok etmek için gönderildi.
Sherman ayrıca, yürüyüşüne başlamadan hemen önce Savannah'ı işgali sırasında sivilleri tehdit etti. Cartersville Georgia'da Tuğgeneral John E. Smith'e yazdığı bir mektupta, kendisine meydan okuyan Güneyli insanlara karşı tam bir küçümseme gösterdi.
Tutuklanan altı ya da sekiz vatandaş düşman olduğunu biliyor ya da zannediyor. Bir ya da iki kişi, onlara kırk sekiz saat verdiğinizi, son iki gün içinde topladığımız tüm adamlarımızın geri gönderilmediği takdirde, Kingston, Cassville ve Cartersville'in yakılacağına dair gruba haber vermek için serbest kalsın. Tutuklanan tarafların evleri de. Sanırım gerilla çetesini tanıyorsun: ve nereye saldıracağını biliyorsun. (Simpson, 753)
Bu alıntıda, Güney'i durdurmak için ne kadar ileri gitmeye istekli olduğunu gösteriyor.
Sherman ayrıca düşmanlarını gerçek niyetleriyle yanlış yönlendirmek istedi. Savaş Bakan Yardımcısı H. C. A. Dana'ya yazdığı bir mektupta şöyle diyor:
Düşüncesiz gazete adamları gerçeğe çok yakın bilgiler yayınlarlarsa, düşmanı yanıltmak için hesaplanmış başka paragraflar yayınlayarak bunun etkisini ortadan kaldırın - örneğin Sherman'ın ordusu, özellikle süvarilerde çok takviye edilmiştir ve yakında birkaç sütunla çevrede hareket edecektir, bu yüzden Hoods ordusunu yakalamak için (Simpson, 754)
Bu tür yalanların nedeni, Konfederasyonlara, onları Konfederasyonun arkasını kırmak olan gerçek hedefinden uzaklaştıracak bir oyalanma sağlayacaktır. Muhtemelen insanların onun Georgia'yı yakma konusundaki gerçek niyetini bilmesini istemiyordu. Ayrıca General Hoods ordularının yapmak üzere olduğu şeye herhangi bir eğilimi olmasını da istemezdi. Bu, onun elindeki her şeyi akıllıca kullanan çok akıllı bir adam olduğunu gösterir.
Sherman, ordusunun askerlerini korumak için Gürcistan'da ne yaptığı konusunda sessiz kaldı. Karısına yazdığı bir mektupta,
Bugün başlıyoruz. Kolum gayet iyi. Kıyafet kutusu dün gece geldi. 3 Kasım dahil tüm mektuplarınız bende. Beni duyana kadar daha fazla yazmayın. Güle güle. (Simpson, 758)
Mektuplarının güneyden biri tarafından ele geçirilmesi ihtimaline karşı, kuzeydeki herkesle tüm bağlarını koparması gerektiğini biliyordu. Bu da onun davaya ne kadar bağlı olduğunu gösteriyor. Amacına ulaşmak için her şeyi davaya adaması ve kendini karısından ve kardeşinden ayırması gerekiyordu.
Sherman, Georgia'daki yürüyüşüne başladığında, ordusunu yeniden beslemenin zor olacağını biliyordu, bu yüzden karadan yaşamak zorunda kalacaklardı. Ancak adamları buna aldırış etmedi. Tümgeneral Halleck'e yazdığı bir mektupta, "Ordum Ocmulgee'nin taze tatlı patates tarlalarının tadını çıkarmayı tercih ediyor" dedi. Bu sadece başlangıç olurdu. Yürüyüşün geri kalanında başarılı bir şekilde karadan yaşayacaklardı. Askerlerinin yeteneklerine güçlü bir inanç gösterdi. Kendisi de onların yiyecek aradıkları yiyeceğe bağımlı olmak zorundaydı.
Sherman, Güney'in yok edilmesi için başka nedenler gördü. Özellikle biri Gürcistan'daki köleler olurdu. Sherman, onları esaretlerinden kurtarmanın gerekli olduğunu hissetti. George Ward Nichols'ın The Story of the Great March adlı kitabında, Sherman'ın bunu yaparken nasıl hissettiğini anlatan bir mektup yazdı.
General Sherman, güçlü kuvvetli tüm Zencileri (diğerleri yürüyüşe çıkamadı) sütuna katılmaya davet ediyor ve bazı durumlarda, geçit törenine katıldıklarında, özgür olduklarını, Massa Lincoln'ün onlara özgürlüklerini verdiğini söylemekten özel bir zevk alıyor. , ve istedikleri yere gidebilirler (Nichols, 61)
Bu alıntı, Sherman'ın Georgia'yı yakma nedenini daha büyük bir iyilik olarak gördüğünü gösteriyor. Kölelerin özgürlüklerini kazanmalarına yardım etmek istedi.
Nichols Sherman'ın başka bir yazısında, güneyden ayrılma biçimleri konusunda neredeyse kayıtsız görünüyor. Nichols, ordunun altmışlı yaşlarında iki yaşlı siyahla karşılaştığı bir karşılaşmadan söz ederek başlıyor. Birdenbire, Buranın yakınında birkaç fabrika yanmış, diyor. Ordunun yıkıma o kadar alıştığını fark etmek şok ediciydi ki, fabrikanın yıkılmasından daha önemli olan halk toplantısıydı.
Sherman yürüyüşünün sonucundan memnundu. Savannah'dan karısına yazdığı bir mektupta yürüyüşünün ne kadar etkili olduğundan bahseder. O kadar ileri gidiyor ki, sanırım Jeff Davis ordularını beslemek için erzak toplamak yerine Georgia Halkını beslemek zorunda kalacak.(Simpson, 767) Sherman da başarısıyla övünüyordu. Abraham Lincoln'e aşağıdaki mektup bunu göstermektedir.
150 ağır silah ve bol miktarda mühimmat ve ayrıca yaklaşık 25.000 fırın pamuk ile Savannah Şehri'nin bir Noel hediyesi olarak size sunmak için yalvarıyorum.
Trustpilot'a göre makalenizi yazmak için en iyi hizmetler
Sherman'ın aşırı güveni onun çöküşünü sağlayabilirdi ama bunun yerine Güney'in içini boşaltmasına yardımcı oldu.
Sherman ayrıca çok iyi bir askeri stratejistti. Savaşın değiştiğini ve kuzeye direnen sivillere karşı savaş yapılması gerektiğini anlayabiliyordu. Gürcistan'ı yakarak, konfederasyon ordusunun Gürcistan'ı savunamayacağını açıkça ortaya koydu. Bu, güneyin yakılması kadar moralini bozdu. Atlanta'nın kovulmasından sonra Hood'u Tennessee'ye kadar takip etmeyi de ihmal etti. Özel bir alan emriyle nedenini söyler.
General Hood, bizi Georgia'dan çıkarmak umuduyla ordusunu Mississippi'ye başarıyla götürdü. Ancak bu şekilde onun tarafından yönlendirilmemeli ve olayları kendimiz yönetmeyi ve kontrol etmeyi tercih ettik. General Thomas ve Schofield, arkamızdaki departmanlara geri döndüler ve General Hood'u ağlarına çekmeye hazırlanırken, biz orijinal yolculuğu tamamlamak için geldik. (Thorndike, 243)
Bu, Sherman'ın elindeki tüm kaynakları kullanabildiğini bir kez daha gösteriyor.
Sherman'ın tüm mektuplarında Güney'i yakmaktan pişmanlık duymadı. Eyleminin neye yol açtığını anlayamadı. Savaşın daha büyük hedefi olan Birliği yeniden birleştirmeyi göremedi. Yürüyüşünden sadece kısa bir süre için veya Gürcistan Birliğe yeniden kabul edilene kadar mutlu olabilirdi. Yürüyüşü Gürcistan ekonomisini mahvetti ve Birliğin geri kalanı bunun bedelini ödemek zorunda kaldı. Army Life of an Illinois Soldier'da Charles W. Wills, Sherman'ın yürüyüş hakkında nasıl hissettiğini anlatıyor: Eğer bu Asileri ve isyanı bastıramazsak, yapabileceğimiz bir sonraki en iyi şey hep birlikte cehenneme gitmektir. (Wills, 292)
Shermans askerleri de onu çok sever ve sayarlardı. Henry Hitchcock'un Marching With Sherman'dan bir mektubu bunu çok iyi gösteriyor. Hitchcock, General Foster'ın bugün burada olduğunu ve General'in Blairs kolordusunu incelemeye gittiğini belirtiyor. Bu neredeyse ona saygı duyduğunu gösteriyor. Komutasındaki adamlar ona sık sık Billy Amca derdi. Bu açıkça, hepsinin adama bir bağlılık hissettikleri anlamına gelir.
Sherman'ın ordusunda asker olmak zordu. Willis bunu bir günlük girişinin başında yeterince ifade ediyor. Dün korkunç bir yürüyüş günü geçirdim, tam 20 mil ve yol çok çamurlu ve kaygandı. Sams Amca Domain'de başka hiçbir yerde bulamamayı umduğum gibi Gürcüce bir ilçe. Ama bütün mektuplarında Sherman hakkında kötü bir söz söylemez. Yaşanan zor zamanlar düşünüldüğünde bu çok şaşırtıcı.
Willis, başka bir mektupta, Sherman'ın başkanlığa aday gösterilmesini umduğunu dile getirdi. Daha sonra Sherman'ın adaylığı kabul etmeyeceğini itiraf etti, ancak Willis, eğer kabul ederse Sherman gibi başka bir komutan isteyeceğini söyledi. Bu, Sherman'ın işleri yapma şeklini beğendiğini gösterir. Ayrıca, Sherman'ın işleri yapma şekline inandığını da gösteriyor. Bu, Willis'in neden her şeyi mahvettiklerini de bildiği anlamına geliyor.
Brevet Binbaşı George Ward Nichols'ın bir günlük girişinde şöyle diyor:
Savaşın başından beri İttihatçı olduğunu iddia eden pek çok kişiyle karşılaşmadığımızı sanmamalıyız. Gürcistan'ın ayrılmaya karşı oyu kuşkusuz büyük bir çoğunluk tarafından verildi ve hemen hemen her yaşlı adam, domuzlarının ve kümes hayvanlarının evinin bahçesinde öldürüldüğünü ve mısırıyla dolu vagonlara kederli gözlerle baktığında, protesto ediyor. her zaman bir Birlik adamı olduğunu. Askerlerimizin yaptığı gibi, sanatı en üst düzeyde geliştirmiş, ancak General Sherman'ın onlara sık sık söylediği gibi, bu tür adamları tüm yenilebilir yiyeceklerden arındırmak bazen zor görünüyor, Eğer İttihatçı olduğunuz doğruysa, siz Jeff'e izin vermemeliydi. Davis'in zenciler senin olduğu kadar onun kölesi olana kadar seni sürükleyecekti. (Nichols, 67)
Bu giriş, Shermans birliklerinin Güney'i yağmalamasında tamamen arkasında olduğunu gösteriyor. Nichols, çiftçinin yemek zorunda olduğu her şeyi almalarını izlemenin zor olduğunu söyledi, ancak savaş için gerekli olduğunu anlayınca üstesinden geldi ve generalin istediği de buydu.
Shermans askerleri de çok sadıktı ve ona güveniyordu. Willis kitabında şöyle diyor:
Kampanyanın ve savaşın bittiğine dair bugüne kadar yarı resmi bir bildirim aldı. Silahları temizleme emri de geldi ve çocuklar, düşmanın zarar verme gücünü hor gördüklerini göstererek, silahlarını parçaladılar ve düşman gözcülerinin gözü önünde parlak olması gereken yerleri cilalamaya koyuldular.
Bu, Sherman'ın sözünün sadece yarısıyla, birliklerini başka koşullar altında yapmayacakları şeyleri yapmaya ikna edebileceğini gösteriyor. Sherman'ın onları koruyacağını biliyorlardı ve ona güveniyorlardı, bu yüzden dediğini yaptılar.
Askerler, yaptıklarının haklı bir amaç için olduğunu bilmelerine ve bunu çok iyi yapmalarına rağmen, insanlar kendilerine karşı yalanlar yaydıklarında yine de utandılar. Bir günlük girişinde Hitchcock, bu konuda nasıl hissettiğini anlatıyor. Her yerde olduğu gibi burada da herkesi öldürdüğümüzle ilgili aynı korkunç hikayeler ve yalanlar yayılıyor, konutlar dahil bütün evleri yakıyor.(Hitchcock, 119) Durumun böyle olmadığını söyledi. Bir keresinde, Yüzbaşı Coles'un evlerini düzenli bir şekilde sürmesi, ayağı yere battı ve bir sürü çini ve çanak çömlek ve yaşlı zenci kadın tarafından gömüldü. Cole onu düzensiz bir şekilde aldırdı - bazı tabakları tuttu - ve geri kalanını ona geri verdi, evinde güvende olduğunu söyledi. Bu, askerlerin halkı önemsediğini ve halkın onlar hakkında yaydığı hikayelerin asılsız olduğunu gösteriyor.
Sherman, askerleriyle birlikte suçlamalara gülmeyi başardı. Hitchcock dedi ki,
General, yaşlı drakey Tennille'in bir sözüne güldü, Dem Yanks, bazıları buraya gelir ve önce depoyu yakar, biraz daha gelir ve demiryolunu yak, biraz daha gel ve yak, dey canımızı sıkar. gördüğüm en yıkıcı insanlar (Hitchcock, 119)
Bu, Sherman ve lehimleri arasında çok fazla güven ve güvenilirlik olduğunu gösterir. Hitchcock, askerlerin çoğunun düşmana karşı hissettiği kibiri de gösterdi.
Augusta'nın geçen Cumartesi, 26'ncı, gülünç başyazının bir kopyası var- o Sherman arkadaşı nerede zaten? Asi General'i Oconee (nehri) Shermans ölüm nehrini Ogeechee'yi geçtikten sonra ve Oconee'yi geçtikten yedi gün sonra okumak için komik hale getirmeye çağırıyor - her iki nehir de atış yapmadan geçti. (Hitchcock, 120)
Sonuç olarak, Sherman ve adamları, Güney'de yanarak ilerlerken başka hiçbir şeye benzemeyen bir yoldaşlık geliştirdiler. Sherman'ın askerleri onlara ne derse onu yaptılar ve Sherman hayatı boyunca onlara bağlıydı. Gürcistan üzerinden yürürken, Sherman yıkımından pişmanlık duymadı ve birlikleri de aynı şekilde hissetti.
Kaynakça:
Mil, Jim. Denize: Shermans March'ın Tarihi ve Tur Rehberi. Nashville:
Rutledge Hill Press, 1989.
Gibson, John M. O 163 Gün. New York: Bramhall Evi, 1961.
Anahtar, William. Atlanta Savaşı ve Georgia Kampanyası. New York:
Twayne Yayıncılar, 1958.
Nevin, David Shermans Mart. İskenderiye, Virginia: Zaman-Yaşam Kitapları, 1986.
Wills, Charles W. Army'de bir Illinois askerinin hayatı. Washington DC: Güney
Illinois Üniversitesi Yayınları, 1996.
Osborn, Thomas. Ward Ateşli iz : Bir Birlik subayının Sherman'ın sonuncusunun hesabı
Kampanyalar. Knoxville: Tennessee Press Üniversitesi, 1986.
Nichols, Brevet Binbaşı George W. Bir Kurmay Subayın Günlüğünden Büyük Yürüyüş.
Williamstown, Massachusetts: Corner House Publishers, 1984.
Thorndike, Rachel. Sherman Mektupları. New York: 1894.
Hitchcock, Henry. Sherman ile Yürüyüş. New Haven: Yale University Press, 1927.
Simpson, Brooks. Sherman İç Savaşı. Chapel Hill: Kuzey Karolina Üniversitesi
Basın, 1999.
Aile Ağaçları
Birbirine bağlı Sherman ve Ewing ailelerinin soy ağaçları.
William T. Sherman on bir çocuktan biriydi. Babası 1829'da öldü ve Sherman'ın annesini tüm çocuklarını destekleyecek finansal kaynaklardan yoksun bıraktı. Sonuç olarak, Sherman çocuklarından birkaçı diğer aile ve arkadaşların evlerine katıldı. Altıncı çocuk, William Tecumseh Sherman (aile içinde “Cump” olarak bilinir), babasının arkadaşı ve komşusu Thomas Ewing (1789-1871) tarafından gayri resmi olarak evlat edinildi ve Ewing evinde büyüdü. Sherman-Ewing aile bağı, Sherman 1850'de üvey kız kardeşi Ellen Ewing ile evlendiğinde resmileşti.
Geniş Sherman-Ewing ailesinin üyeleri yıllar içinde birbirlerine mektup yazdılar ve yazışmalarında diğer aile üyelerinden bahsettiler. Aşağıdaki Sherman ve Ewing aile ağaçları, William T. Sherman Belgeleri'ndeki yazışmalarda ve Sherman yazışmalarının yayınlanmış baskılarında bulunan aile ilişkilerini ve referansları anlamaya yardımcı olması amaçlanmıştır.
Sherman ve Ewing aileleriyle ilgilenen araştırmacıların ayrıca Kongre Kütüphanesi El Yazmaları Bölümündeki Charles Ewing Aile Belgeleri, Thomas Ewing Aile Belgeleri, Miles-Cameron Aileleri Yazışmaları ve John Sherman Belgeleri'ne başvurmaları gerekir.