Vejetaryen nedir?
İlk vejetaryen neredeyse bir asır önce Alexander Vasilievich Ivanov tarafından yapıldı ve bu buluş geçen yüzyılın altmışlı yıllarında patentlendi. Vejetaryenin etkinliği kanıtlandı ve hatta tasarımını ve kullanımının tüm avantajlarını ayrıntılı olarak anlatan bir kitap bile yayınlandı. Ancak, ülkemizde, bu, şüphesiz başarılı, proje, ne yazık ki, almamıştır.
Peki vejetaryen nedir, avantajları nelerdir, kusurları olup olmadığı ve vejetaryen bir seradan nasıl farklıdır - bu makalede size mümkün olduğunca çok şey anlatmaya çalışacağız.
Serada vejetaryenin sahip olmadığı problemler
Standart bir seranın eksilerini ve sorunlarını tartışarak başlayalım ve bu problemlerin bir sebzede nasıl çözüldüğü hakkında konuşalım. Öyleyse sıradan bir sera nedir? Doğru, bu, tabandaki toprakla cam, film veya polikarbonat ile kaplı kemerli veya üçgen bir yapıdır. Seralar ve ısıtma olsa da, genellikle bu kadar.
Seraların dezavantajları nelerdir: ana dezavantaj, özellikle yılın düşük olduğu zamanlardaki güneş enerjisinin büyük kaybıdır - bu ilkbahar, sonbahar, kış ve ayrıca sabah ve akşam saatlerinde. Şu anda, sera güneş enerjisinin% 70'ini (!) Yansıtabilir ve sadece% 20 veya 30'a izin verebilir.
İkinci büyük sorun ve aynı zamanda sebze ve sera arasındaki ikinci fark, sadece kapağı sayesinde korkunç ısı kaybı ve depolama (ısı) olasılığının neredeyse tamamen yokluğu. Bu neye yol açar? Tabii ki, gündüz ve gece sıcaklıktaki önemli değişikliklere veya sıcak güneşli bir günün aniden bulutlu ve yağmurlu olduğu zaman.
Seranın üçüncü sorunu, aşırı sıcaklığı “sıfırlamak” ve içerideki binayı temiz hava ile zenginleştirmek için yaz aylarında gerekli olan doğrudan akışlı havalandırmadır. Bu nedenle, bu tür havalandırma, ısıya ek olarak, bitki beslenmesi için gerekli olan karbondioksit ve yaprak bıçaklarının o zamana kadar buharlaştırdığı azot ve nemin önemli bir oranını, serada neden büyüyen bitkilerin sürekli sulanmasına ihtiyaç duyduğunu da yayar.
Bütün bunlar sebzede nasıl çözüldü?
Vejetaryen, benzersiz tasarımı nedeniyle ilk sorunu yönetir. Sebzeler genellikle 14-16 ila 18-19 derecelik bir dikliğe sahip bir eğime yerleştirilir ve eğim doğal kaynaklı veya yapay olarak yapılabilir. Sonuç, güney ya da güneydoğuya eğimli olmalıdır.
Dahası - çatı, bir sera gibi düz ve eğimli veya kemerli değil ve polikarbonat ile kaplanmış, çünkü ısıyı diğer malzemelerden daha iyi koruyor. Sonuç olarak, güneş ışınları neredeyse her zaman dikey olarak düşer ve yansımaları minimaldir.
Bir vejetaryen ve sıradan bir sera tasarımını karşılaştırırsak, enerjinin bir vejetaryen tarafından emilmesinin bir seradakinden daha yüksek, yaz döneminin gündüz saatlerinde en az üç kez ve sonbahar, ilkbahar ve kış aylarında en az 15 kez daha yüksek olduğu ortaya çıkar.
Buna ek olarak, bir vejetaryenlikte, bir evin duvarını duvar olarak kullanabilirsiniz, ancak bir evin duvarını duvar olarak kullanabilirsiniz, diğer duvarlar da polikarbonattan yapılmalıdır. Bir kısmı bitki örtüsünün içine yerleştirilmiş olan sermaye duvarı tercihen beyaza boyanmış veya beyazlatılmış veya yansıtıcı bir ayna filmi ile daha iyi yapıştırılmış.
Bu film (boya, badana) bir reflektör görevi görecek ve özellikle güneş gökyüzünde, yani sabah, akşam ve kışın az olduğunda etkili olacaktır. Bir önemsememek gibi görünüyor, ama bu önemsememek, şu anda toprağa yönlendirilen güneş ışığı miktarını neredeyse iki katına çıkarabilir.
İkinci ve üçüncü problemler nasıl çözüldü? Kapalı hava döngüsü ve ısı değişimi sayesinde çözülürler. Bunu yapmak için, toprağın yüzeyinin altında otuz santimetre derinlikte, birbirinden yaklaşık yarım metre derinlikte vejetaryen boyunca, sebzeler boyunca (sebzenin kuzeyinden güney tarafına) plastik tüpler koymanız gerekir. Bu tüplerin alt uçları yüzeye getirilmeli ve borulara döküntü girmeyecek şekilde plastik veya metal ağ ile kaplanmalıdır.
Boruların üst uçları (kuzey tarafı) enine yerleştirilmiş bir kolektöre bağlanmalıdır. Kolektörden dikey bir boru, yani bitki örtüsünün ana duvarına döşenebilecek bir yükselticiden geçmelidir. Bu boru, yani yükseltici, doğrudan değil, ayarlama odasından geçtikten sonra çatıya gitmelidir. Bu kamera yaklaşık bir buçuk metre yükseklikte bir serada açılmalıdır. Bu kamera yukarıda ve aşağıda bulunan panjurlarla sınırlıdır ve seraya çıkış bir fan ile sona ermektedir.
Yaz aylarında, çatıyı sıkmak için kullanılabilen sıradan tebeşir ve iki düzine watt gücünde geleneksel bir ev egzoz fanı kullanarak, on santimetreye kadar çapa sahip iki boru servis edilebilir. Sebzede daha fazla boru olduğunda, ek yükselticiler yapmak ve ayrıca fanlarla beslemek veya içine tüm bu boruların girileceği büyük bir ayar odası yapmak, ancak bir ortak üst kat getirmek gerekir.
Böyle bir bitki örtüsü, dışarıda donmuş olsa bile iç mekanda yüksek sıcaklık sağlamalıdır. Örneğin, sebzenin içindeki -10 derecelik bir dış sıcaklıkta sıcak olmalı ve sıcaklık sıfırın üstünde 17-19 dereceye ulaşmalıdır. Aynı zamanda, odanın üst damperi kapatılmalı, fan havayı borulara alacak ve yukarı ve aşağı sürecek ve hava, içinden geçen ısıyı toprağa aktaracaktır.
Aynı zamanda soğuyan hava, seraya geri çekilmeye ve tekrar ısıtılmaya başlar. Gündüz boyunca, bu tür hava sirkülasyonu nedeniyle, toprak 25 veya daha fazla dereceye kadar ısınmalıdır ve aslında, bütün gece için (planlandığı gibi) yeterli olması gereken bir ısı akümülatörünün rolünü oynayacak olan topraktır. Geceleri, fan, seradaki havayı ısıtarak toprağın ısısını sebzenin hava alanına dönecek ve üfleyecektir.
Vejetaryen tasarımı
Kelimelerle, her şey kafa karıştırıcı ve karmaşık görünebilir, ancak gerçekte her şey oldukça ilkeldir, şeyleri sıralamaya çalışalım ve sebzenin düzeni hakkında konuşalım.
Öyleyse, görünümle başlayalım. Aslında, çok sayıda olduğu sıradan bir duvara monte edilmiş seraya benziyor ve genellikle bahçe arazilerinde bulunuyorlar. Sera ve sebze arasındaki farklar içeriden başlar. Vetoryumun özel tasarımı sayesinde, bahsettiğimiz özel hava sirkülasyonu ile birlikte, pencerenin dışındaki sıcaklık sıfırın on derecesinin altına, yani bahara yakın olduğunda ek ısıtma gerektirmez.
Böyle bir sıcaklıkta, sebzenin içindeki sıcaklığın sıfırın yaklaşık on iki derece olduğu varsayılır. Buna göre, sıcaklık dışarıya, sebzenin içine düştüğünde, sıcaklık da düşecektir.
Daha sonra, alışık olduğumuz formda havalandırmayı gerçekleştirmemeye izin veren özel bir hava sirkülasyon sistemi. Bu nedenle, daha önce belirttiğimiz gibi, vejetaryen, bitkilerin büyümesi ve gelişmesi için gerekli olan nemi, azotu ve karbondioksiti kaybetmeyecek ve vejetaryenlerdeki bitkileri sulamak daha az olası olacaktır.
Bununla açıktır ki, vejetaryenlikteki yataklara geçiyoruz. Bu binada, seradan farklı olarak, kademeli olarak güneyden kuzeye doğru yükselen basamaklarda bulunurlar. Yataklar tuğla, ahşap plakalar veya metal saclardan yapılabilir. Bitkilerin birbirini örtmesine izin vermeyecek yatak düzenidir. Dışa doğru, daha sonraki her sıranın bir öncekinden daha yüksek olduğu bir sinemadaki koltuk düzenine benziyor, bu nedenle izleyiciler birbirlerini ve bitki örtüsü bitkilerini (güneş enerjisi ve ışık alıyor) engellemiyor.
Ayrıca, bir vejeteryandaki böyle bir yatak tasarımı, güneş ışınlarının yansımasını en aza indirmenize izin verir, bu nedenle kayıplar en az olacaktır. Yatak kendilerini en iyi dar yapılır, ancak aralarındaki koridor geniş bırakılır. Domates, salatalık ve benzerleri gibi uzun boylu bitkiler yetiştirirseniz, kafesleri tasarlamayı unutmayın. Bu durumda, kafeslerin gölge oluşturmaması için yataklar arasında daha büyük bir mesafe sağlanması gerekecektir, o zaman bitki örtüsünün kendisi eğimden daha büyük veya daha dik olmalıdır.
Tabii ki, sokakta soğuk bir çırpma veya don başlarsa, vejetaryen yeterli ısıyı koruyamayacak, sadece başka bir yere sahip olmayacak, bu nedenle sebzenin havalandırma sistemine sıradan bir ısıtıcı inşa edilmesi gerekecek veya sebzenin tüm yıl boyunca kullanılabilmesi mümkün olmalıdır.
Sulama sisteminden bahsettik: vejeteryanın az suya ihtiyacı var. Bitkilerin vejetaryenler için yeterli miktarda nem alması için toprak nemi ve hava nemi kullanma olasılığını sağlamak gerekir. Nem toplama, sadece bu amaç için özel olarak tasarlanmış bir sisteme yardımcı olacaktır. Yukarıda konuştuğumuz bir havalandırma boruları sistemidir. Daha önce tabana serilirler ve gelecekte topraklar üzerine serilir.
Borular altlarında (alt kısım) birbirinden yaklaşık 18-22 cm mesafede delikler bulunur. Başlangıçta sıcak olan bu borulardan akan hava, bu boruların duvarlarında yoğuşma oluşumuna yol açar. Kondens toprağa deliklerden nüfuz eder ve daha sonra bitkilerin kökleri tarafından emilir. Nemin boruların altındaki toprak üzerine mümkün olduğunca eşit olarak dağıtılması için, başlangıçta genişletilmiş bir kil tabakasının döşenmesi gerekir.
Bu nedenle, sıcak havanın dolaşımı sabitse, mucitlere göre, bir vejeteryandaki bitkilere ek sulama minimum ölçüde gerekli olacak ve bir damlalık sistemi olacaktır. Nemden ve genellikle sulama için harcanan zamandan oldukça önemli bir tasarrufun yanı sıra, bu şekilde oluşan nem de çok yüksektir. Kondens suyu, kireç içermeyen tuzlardan, yani yumuşaktır ve ayrıca organik bileşiklerin ayrışmasından oluşan amonyakla doyurulur.
Toprağın ek nemlendirilmesi ve vejetaryenlere bitkilere nem verilmesi için damla sulama kullanılması koşuluyla, damlalıkların sadece havalandırma çalıştığı dönemlerde dahil edilmesi gerekir. Bu hile aşırı hava nemlendirmesine izin vermeyecektir. Böyle bir sulama sistemi bitki organizmaları üzerinde maksimum faydalı etkiye sahiptir.
Yani, örneğin, geleneksel şekilde sulama yaparken, yani kökün altına serpme veya sulama ile, su toprak yüzeyine düştüğünde, bunun bir kısmı, genellikle büyük, çok aktif olarak buharlaşır, bu da bazen serada aşırı nem artışına ve bitki kök sisteminin aynı anda su açlığına neden olur. .
Vejetaryenlerde, nem köklere esas olarak toprağın derinliğinden gelir, bu kök sisteminin gelişimini uyarır (ve bu nedenle, yer üstü kütlesi, meyveler), buharlaşmasına izin vermez ve damla sulama, toprağa nemi küçük bir şekilde sağlayarak bir çeşit takviyedir. ve vejetaryenlerdeki hava neminde artışa neden olmadan.
Özetle, bir vejetaryenin, aynı serada, ancak kapalı tipte, belirli bir tasarıma sahip olduğunu söyleyebiliriz, bu da maksimum miktarda güneş enerjisi toplamanıza izin verir, su ve maddelerin seradan dış kesime yayılmasına izin vermeyen bir havalandırma sistemi. ve aslında, su tasarrufu sağlayan ve su basmasına katkıda bulunmayan havalandırma sistemine yerleştirilmiş bir toprak nemlendirme sistemi ile.
Tabii ki, herkes kendi sitesinde böyle bir site inşa edemez ve hatta internette böyle bir tasarımın fizibilitesi hakkında bir tartışma yoktur, ancak sebzenin tüm avantajlarında kendi deneyiminizden emin olmak ve belki de eksilerini bulmak için kontrol etmeye değer. Bahçıvanların bu konuda ne düşündükleri hakkındaki yorumlarınızda çok şey duymak isterim.