Düzleştirilmiş kenarlı daha teknolojik bir kanadın yerini almak için büyük ölçekli üretim gerekir. Non-111V7'a ek olarak, 111G dışı yolcu uçakları aynı düzlemi ve askeriyede 111FF olmayan varyantı aldı. Üretim öncesi 111F-0-211 3-1100 motorlar (10100 hp), maksimum kalkış ağırlığı 1820 kg ve gövde menzilindeki ilave tanklar nedeniyle XNUMX km'ye ulaştı.
Seçenek "F", Türk Hava Kuvvetlerini devraldı. 24’in ilki Non 111F-1’in siparişi Ekim 1937-th’de Oranienburg’daki hava alanından kalktı. 1938'in tam ortasında, 12'inci hava alayı tamamen 111'e geçişsiz kaldı ve 1944'te ise bunların yerine Martin bombardımanları Baltimore verildi.
Luftwaffe, 40 Non-111F-4'e sipariş verdi, ardından tesis DB 111 motorlu 600J olmayan torpido bombalarının üretimine geçti. Birkaç ön seri olmayan Non-111J-0, LT F 90 B torpidoları için iki ön havalandırma süspansiyonu bulunan 111 Non-1J-5'in piyasaya sürülmesi ile karşılaştı. оружия Eckenfiord'da ve Pomerania'daki Loeb üssünde yapıldı.
Eylül ayına kadar, 1938, Non-111, Luftwaffe için ana bombacı olarak kabul edildi. 570 uçağından 272 - 111 olmayan, 171 olmayan, 111, 39 olmayan, 111F ve 88 olmayan, 111J.
Bir bombardıman uçağının yeni kanadının arkasında, görünürlüğü artırmak için tamamen sırlanmış yeni bir burun bölümü tanıtıldı.
Yeni bir "burun" ilk olarak Ocak 111'te çıkan Non-8V111 (Non-0В-1938 temelinde inşa edildi) üzerine çıktı. Gezginin büyük feneri, sağa kaydırılan bir yay makineli tüfeği ile asimetrik bir şekle sahipti. Sandalyesi önünde ve pilotun sağında durdu. Aynı burun, Non-111V7’te yeni bir kanatla göründü. Yakında, bu örnek motorları DВ 601А (1175 hp) aldı ve seri olmayan 111Р için prototip oldu. Opsiyonel "P" geri çekilebilir gondol camlı ateşleme noktası yerine. Üst makineli tüfek uzun bir pleksiglas vizörle kapatıldı ve yaklaşan akıştan korundu.
Fabrika testlerinden sonra V7, Rechlin'deki uçuş test merkezine uçtu. Bazı eleştiriler yeni camdan kaynaklandı, çünkü güneş ışığı arkadan düştüğünde, parlamaları görünümü büyük ölçüde engelledi. Ancak hala dezavantajlardan daha fazla avantajı olduğu düşünülürse, hiçbir şey değiştirmediler. 1938 sonbaharında, son seri He-111J'ler Marienekh tesisinde fırlatıldı ve He-111P'nin montajına hazırlanmaya başladı. Buna paralel olarak, tasarımcılar Jumo 111 motoruyla He-211H'nin değiştirilmesini önerdiler, ancak 1938'in sonunda DV 601'in tedarikiyle ilgili durum oldukça olumluydu, bakanlık havacılık sürümüne He-111P'nin versiyonuna odaklanmaya karar verdi. Gelecek vaat eden bir bombacının montajı için Arado fabrikası mevcut atölyelere tahsis edildi.
İlk seri olmayan Non-111Р-1, 1939 yayının ön kısmına ulaşmaya başladı ve yavaş yavaş eski Non-111® yerini aldı. 2000 kg cinsinden maksimum bomba yüküyle, Non-111P-1, 5000 m ila 400 km / sa rakımda hızlandı. Bombalar şimdi dikey değil ama yatay olarak askıya alındı. Mürettebat ve savunma silahları aynı kaldı. DB 601А-1 motorlar değişken aralıklı üç bıçaklı pervane döndürdüler ve kanatta 34641 içeren dört tank için bir yer buldular.
Mayıs ayında, Non-1939P-111 yılın 1'i, konveyördeki geliştirilmiş P-2'in yerini aldı. Aynı ayda, Jumo 111 motorlu ilk seri 1H-211, Oranienburg'daki atölyeden çıkarıldı. Almanya büyük bir savaşa hazırlanmakta zorlandı ve yakında Dessau'daki Junkers fabrikası Non-111Р üretimine katıldı.
111P-4 dışı makinelere pilot zırh plakaları, telsiz operatörü ve topçu takıldı ve savunma silahları güçlendirildi. Burunda şimdi iki tane MG 15 vardı. Gövdedeki yan camlardan, mürettebata başka bir topçu sokulan MG 15 makineli tüfeklerden ateş etmek mümkündü. Bazı uçaklarda, MG 17 (7,9 mm) de monte edildi, arka ünite sabit olarak monte edildi. Makineli tüfek arka "ölü bölgeyi" savundu ve uzaktan kontrol edildi. 111P-4’in, bomba bölmesinin sol yarısında fazladan yakıt (835 L) ve yağ depoları (118 L) vardı. Neredeyse bombalara yer olmadığı için dışarıya iki bomba yerleştirildi.
"P" versiyonunun sürümü, DВ 1940N (111 hp) motorları ile karakterize edilen, 6Р-601'un bir modifikasyonuyla, 1275'un başında sona erdi. Bomba bölmesinden tanklar çıkarıldı ve üst makineli tüfek pleksiglas kaputun açık kısmından bir kasa ile kapatıldı. 1942’te, Luftwaffe’deki 10 Non-111 P-6, Macar Hava Kuvvetleri’ne devredildi.
DВ 601 motorların tedarikindeki zorluklar Heinkel'i "JUMO" motorlarını durdurmaya zorladı. Büyük miktarlarda 111H olmayan her şey konveyörden çıkmaya başladı ve İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasından önce Luftwaffe'de "P" ve "H" versiyonlarının 389 ve 400 makineleri vardı.
Polonya'ya saldırıdan önce 111Р ve 111Н olmayanlar nihayet modası geçmiş erken değişikliklerle değiştirildi. 789 uçağı, farklı filolardan oluşan bir 21 grubu ve bir ayrı filo arasında dağıtıldı. 1 Eylül 1939 - havaya çekilme emri, "yüz onbirinci" birinci ve dördüncü hava filolarının mürettebatı tarafından alındı.
Savaşın ilk sabahında, KG111’in 1’li olmayan filosu, Baltık Denizi’nde Polonya gemilerini ve kıyı topçu bataryalarını bombaladı. Ekipler KG27 Varşova'yı bombaladı ve Polonya'nın başkenti 756'e geçti. Şehre ikinci bir darbe oldu ve ilk sabahın erken saatlerinde LG1 Heinkelleri tarafından vuruldu. Filo KS 4'ten "yüz onbirinci" hedefleri Krakow ve Lviv idi. Polonya kampanyasında Heinkel bombacısı çok iyi çalıştı, ancak 78 araçları savaşçılar ve uçaksavar silahlarıyla vuruldu. Bu başarısızlıkların ana nedeni uçağın zayıf savunma silahı olarak adlandırılıyordu.
KG26 filosu Polonya'da uzun süre kalmadı ve Eylül ortalarında Almanya'ya taşındı ve İngilizlerle savaşmak için yeniden hedeflendi filo. Ekim ayında Ne-111, Scapa Flow'daki ana üsse ilk baskını yaptı. İngilizler Goering'in aslarını Eylül ayında geri çekmeye başladı, ancak Ekim ayında ilk kez Luftwaffe uçağı İngiliz toprağına düştü - bu, KG111 filosunun merkezinden He-26R idi.
Polonya'daki olaylardan sonra, konveyörde Jumo 111А-2 motorlu (211 hp) ve 3 inci makineli tüfekler ile birlikte 1100H-6 çıktı. Kasım ayında, yılın ilk 15'i, alt gondolun altına inen ve aşağıya ateşleyen bir 1939-mm MG FF topuyla donatılmış anti-gemi olmayan 111H-3'i havalandırdı. Doğru, küçük ateş açıları ve düşük ateş oranı nedeniyle silahın etkinliği düşüktü. Her zamanki bombardıman için beş kişilik mürettebat kaldı ve uçaktan yer kaplayarak uçaktaki gemilere saldırmak için ilave bir nişancı geldi. Ağır vasıta için, Jumo 20D-211 motorlar (1 hp) seçildi ve maksimum bomba yükü, 1200 kg idi.
111 dışı silüetler yakında Danimarka ve Norveç sakinleri tarafından görüldü, Nisan ayında 9 1940 onları yakalamak için bir operasyon başlattı. Heinkels, Alman birliklerinin Norveç'e inişini destekledi. Yani basitçe, Vikinglerin soyundan gelmek niyetinde değildi ve Oslo gökyüzünde "Heinkel" Norveçli "Gladyatörler" tarafından saldırıya uğradı ve Holmenhollen üzerinden yoğun uçaksavar ateşi ile karşılandılar.
Norveç, Norveç’in ana müttefikiydi ve KG10’tan 41 olmayan 111 ve KG1’ten 26 Ju-47, Bergen’deki Nisan ayındaki 88 saldırısına çekildi. Bombacılar, "Devonshire", "Glasgow" ve "Southampton" kruvazörlerine zarar verdiler ve "Gurka" destroyerini batırdılar. Aynı gün, KG30 filosunun Heinkel mürettebatı Norveç havalimanlarına uçtu ve buradan “Britanya Savaşı” na katılarak İngiliz Adalarına yönelik savaş misyonları için ayrıldılar.
10 Mayıs 1940-st Alman birlikleri Fransa, Belçika ve Hollanda sınırını geçti. Paris'e hücumlarında Wehrmacht birimleri, Non-111'i de destekledi.
15 Ağustos 1940 72 Non-111, Stavanger'deki hava alanından yola çıktı ve Dishforte, Alovort ve Linton'daki İngiliz deniz üslerine yöneldi. Heinkels'e çift motorlu Bf / 110C eşlik ediyordu, fakat navigasyon hatası nedeniyle bombardıman uçaklarının hiçbiri hedefe ulaşmadı. Bazı arabalar kayboldu ve sadece 63 111 olmayan kıyı şeridini geçti ve sekiz tanesi İngilizler tarafından vuruldu.
111 olmayan gündüz baskınları, ağır kayıplara rağmen devam etti, ancak eylül ayının ortasından itibaren, uçaklar radyo menzilli sistemleri kullanarak gece gittikçe daha fazla göreve başladı.
Ekim ayının sonunda sona eren İngiltere Savaşı'nda Luftwaffe, 1940 Not-395'i kaybetti. Kayıplar etkileyiciydi ve giderek artan Alman havacılığının yüksek dereceleri yaşlanan uçakları eleştirdi. Ordu, hız, menzil, bomba yükü ve 111 harici savunma silahını yerine getirmekten vazgeçti.
Doğu Cephesinde, “yüz ve onbir” in eksiklikleri, özellikle SSCB ile savaşın ilk aylarında daha az dikkat çekiciydi. "Barbarossa" planındaki Alman mürettebatlarla birlikte, 22 Haziran, 111'a ve 1-AK Romanya Hava Kuvvetlerinin pilotlarına uçtu. 35 Non-111H-5 tedarik anlaşması, 1940'in sonbaharında imzalandı. Romenler uçağı sevdiler ve Bükreş'teki fabrikada, lisanslı montajını yaptılar ve yılın 1942'inden önce 30 makineleri piyasaya sürdüler.
Pazar günü, 22 Haziran Sovyet havacılık için trajik bir şekilde başladı - Naziler 800 uçaklarını yeryüzünde imha etmeyi başardı ve He111 bunun için çok fazla para kazandı. Wehrmacht'ın ana saldırısı batı yönünde uygulandı - Moskova'ya. Burada Ordu Grubu "Merkez", Mareşal Kesselring'in 2'inci hava filosu tarafından desteklendi. Filonun vurucu kuvveti, yaklaşık yarısı 344H olmayan, 111 ikiz motorlu bir bombacıdan oluşuyordu. Her Sovyet havaalanının saldırısına üç bombardıman atandı. Hesaplamalara göre, Luftwaffe uçaklarının, sabahları, ilk topçu voleybolu eşzamanlı olarak eşzamanlı olarak 3.15 üzerinde hedeflerinin üzerinde görünmesi gerekiyordu. Nazi stratejistlerine haraç ödemeliyiz - sürprizleri temel alan planları haklı çıktı.
Savaşın ilk gününden itibaren, Sovyet pilotları, tüm markaların Alman uçaklarını başarıyla vurdu, istisna ve 111 değildi. Avcı pilotlarımızın birçoğunda, gövdedeki ilk yıldızlar Heinkel ile hava savaşlarından sonra ortaya çıktı.
Polonya ve Fransa’daki “Blitzkrieg” in aksine, SSCB’de, Goering gardiyanları için olanlar kolay bir yürüyüş olmadı. Moskova göklerinde bulunan Luftwaffe pilotlarını ciddi bir savaş bekliyordu. Naziler, 300 111 Dışı XUUMX, Ju-88 ve Do-215'ten Hava Kuvvetleri'nin SSCB'nin başkentini harabeye çevirmesini bekliyorlardı. Ancak savaşçılarımızın bu konuda kendi fikirleri vardı ve Ağustos ayında 16 1941, Rus hava limanlarındaki dört Luftwaffe filosunda yalnızca 128 savaşa hazır 111Н kalmadı.
111H-3 Olmayan'ın montajı, 1940H-111 olmayan varyantına paralel olarak tüm 4 boyunca devam etti. İlk H-4'te, Jumo 211D-1 motorlar vardı ve son araçlara 211 hp kalkış gücü olan Jumo 1F-1340 verildi. Non-111Н-4 ve bir çift torpil LT F5 için çelik ventral tutucular arasındaki temel fark. Hemen hemen H-111 ile aynı olmayan bir 5H-4, iki torpidoyu da yükseltebilir. Ancak bomba bölmesine yeni gaz tankları yerleştirdiler ve bomba yükü dışarıya asıldı. Bu modifikasyonun maksimum kalkış ağırlığı, 14'in bombaları ve torpidoları oluşturduğu 2,5 t'ye ulaştı.
Kısa süre sonra Jumo 111F-6 (211 hp) motorlarıyla, altı gondolda altı MG 1 makineli tüfek ve bir XFUMX-mm MG FF topuyla 1340H-15 olmayan bir torpido bombacısı ortaya çıktı. Ayrı makinelerde kuyruk tertibatının arkasına sabit bir MG 20 veya el bombası fırlatıcı monte edildi. Doğru, son silahın etkisiz olduğu ortaya çıktı ve uçaktan neredeyse anında çıkarıldı.
111H-olmayan 6, büyük miktarlarda üretildi ve kısa sürede tüm cephelerde ortaya çıktı. Mürettebat, uçarken bile tam yükte bile mükemmel bir denge ve kullanım kaydetti. Plana göre, Non-111H-6, Non-111'in son seri sürümü olmalıydı. En yeni bombardıman uçaklarının değiştirilmesi planlandı - Non-177A ve Ju-288. Ancak bu uçakların çeşitli problemlerinden dolayı seri serilerinde beklemedi ve 111 dışı bırakılmaya devam edildi.
“Sixes”, bazen Almanya'dan çok uzak olan çeşitli coğrafi bölgelerde görülebilir. Böylece, Mayıs ayında, 1941 - yedi 111H olmayan - Irak'a gönderildi. Grup Atina'dan uçtu ve Beyrut'tan Şam'a ulaştı. Burada Irak kimlik işaretli uçaklar, ülkenin başbakanı tarafından gündeme getirilen Alman yanlısı isyanı destekledi. Yedek parça eksikliğinden dolayı, Heinkels sık sık boştaydı, ancak hesaplarında hala savaş çeşitleri vardı ve beş 111 vuruldu. Kısa kampanya İngilizler için zaferle sona erdi ve hayatta kalan araçlar Luftwaffe'ye geri döndü.
111 olmayan H-6, 111Z Dışı ("Zwilling") - Me-321 "Dev" planörünü çeken planörün temelini oluşturdu. İki "Heinkel", beşinci motoru kuran kanadın genel bölümünü birbirine bağladı. Mürettebat komutanı, tamirci ve telsiz operatörü sol gövdede ve yardımcı pilot, topçu ve ikinci tamirci - sağda bulunuyordu. 1941 sonbaharında, 111Z Dışı iki prototip ilk uçuşlarını yaptı. Toplam 10 makine üretildi.
Me-321, Malta'yı ele geçirmek için operasyonda kullanılmasını planladı. Ancak bu bölgedeki Almanlar için elverişsiz güç dengesi nedeniyle, operasyon terk edildi. Ayrıca Bakü petrol sahalarının ele geçirilmesinde ve Astrakhan yakınındaki birliklerin inişlerinde "Devlerin" kullanılması planlanmamıştır. Fakat yine de, beş motorlu “Zwillings” Rusya'da savaşmayı başardı.
Ocak ayında, Paulus’un ordusunun Stalingrad’da arzını sağlamak için Me-1943’in 321Z’li olmayan X-NUMX’i kullanmaya çalışıldı. 111 "Zwillingami" için iplerle ilgili "Devler" Makeyevka yönünde uçtu. Kötü hava koşulları ve iniş pistlerinin hazırlıksızlığı, çevrelenmiş Paulus birliklerinin kaderine karar verildiğinde Makeyevka'da sadece 11 olmayan ilk iki Me-321'in Makeyevka'da kalmasına yol açtı. Çekme ekipmanlı Me-1112, kırımların Kuban köprüsünden taşınması ve boşaltılması için Kırım'a gönderildi. Her planör 28 sedye siparişini taşıdı ve 321'ten önce bir adam ikiz Heinkel aldı.
Bombalama ve mayın torpido silahlanmasına ek olarak, Non-111Н-6 üzerinde daha sofistike ve teknik olarak sofistike silahlar da test edildi. Foggia’nın Güney İtalya’nın ilk baharında 1942, birkaç bombacı mürettebatı radyo kontrollü bir Fritz X bomba bırakarak BV 246 bomba ve kanatlı bir L10 torpido planladı, testler birkaç ay sürdü, ancak bu silahların herhangi birinin savaşa girmemesi yüzünden kayıtlı değil.
Deniz savaşlarına "yüz onbir" katılımı, özellikle savaşın ilk yıllarında oldukça başarılı oldu. Torpido bombardıman uçağı bombalarının asıl kısmı 111H-4 ve H-6 KG26 filosu Norveç'te bulunuyordu. Alman mürettebatın ana hedefleri Murmansk ve Arkhangelsk'e giden Müttefik konvoylardı. PQ-1942 konvoyu ilk kez yılın Şubat 13'inde saldırıya uğradı. Aynı yılın mayıs ayında, Ju-88 ve Non-111H, mağdur olarak РQ-16'i seçti ve 35'tan yedi gemi batırdı. Ancak en üzücü kader, РQ-17 endeksine sahip bir konvoyu bekliyordu.
İngiliz filosunun komutası PQ-17'in kapağını kaldırdı ve Goering'in asları ve denizaltıları Doenitz ile düşük hızlı taşıma neredeyse tek başına kaldı. 111 olmayan, Ju-88 ve 115 olmayan torpido bombardıman uçakları, eğitim sırasında neredeyse silahsız gemilere girdi, neredeyse tamamen konvoyu tahrip etti - sadece 36 gemilerinden kurtuldu. Bir sonraki PQ-12 konvoyuna, Eylül ayındaki 18-13 saldırısına, Luftwaffe pilotları, 14'in 13Н olmayan torpidolara kurban gittiği 10 taşımalarını batırmayı başardı.
Heinkellerin çoğu, Stalingrad savunucularının yoğun bombalamanın tam dehşetini yaşadığı Doğu Cephesine geldi. Şehrin en acımasız saldırılarından biri 23 Ağustos 1942. Hava izleme ve uyarı direkleri bugünlerde 2000 olmayan 111 ve Ju-88 uçan uçaktan daha fazla sayıldı. Ancak, Almanlar şehri ele geçirmeyi başaramamışlardı ve kısa süre sonra Paulus'un 6 Ordusu, 111 olmayanlar da dahil olmak üzere havacılık kullandıkları için halkadaydı.
Kasım ayındaki 24'ten 1942 Ocak'taki 31'teki 1943'e kadar, Luftwaffe, Heinkel operasyonuna katılanların yarısından fazlasını oluşturan 165'i Not-111'e kaybetti. Stalingrad yakınlarındaki birçok 111, bozulmamış Sovyet birliklerinin eline geçti. Mart ayında, Hava Kuvvetleri Bilimsel Araştırma Enstitüsü'nden 1943-th, 111Н-6 ve Н-11'e ulaştı. H-6 çöktü ve H-11 testleri başarıyla tamamladı. Önde gelen otomobil mühendisi G. Gribakin ve pilot G. Ashitkov'du. Havacılık uzmanlarımız temel uçuş verilerinin (azami hız, tırmanma hızı, tavan ve menzil) düşük olduğunu belirtti. Ancak, tek bir sesle "yüz on birinci" pilotların olumlu yönlerinden, güçlü savunma silahlarının, ekiplerin zırh korumasını ve en önemlisi makinenin basit ve kolay kontrolünü kaydetti.
Bütün bunlar, mükemmel bir genel bakış ve modern havacılık ve telsiz haberleşme cihazları ile birlikte, Non-111'in gece bombardıman bile olsa gökyüzünde zorlu bir rakip olduğunu belirtti.
Alman liderliği, savaşın gidişatını mucize silahlar yaratarak değiştirmeyi umuyordu. 1943'in başlangıcında, iki adet 293H-111 taşıyıcısı havada iki Hs-12А füzesi fırlatması için uyarlandı. Gövdenin altına asılan ve altındaki tüfek gondolunu çıkardıkları iki roket. Mart ayında, HN-1942G füzeleri, 111H olmayan 6 dışı 293 tarafından fırlatıldı. İki 111H-12, Peenemünde'ye transfer edildi, burada HS-293D'nin bir sonraki modifikasyonunun tamamlanmasına katıldılar. Non-111H-12'in birinde, Şubat ayında, 1945-th Peenemünde M. Devyatayev'deki bir toplama kampından kaçtı.
Non-111H-20 / R1'in askeri nakliye versiyonunda, 16 paraşütçüler için üç kişilik bir mürettebat, bir alt kapak ve 800 kg ağırlığındaki askıya alınmış damlalık konteynerleri için iki düğüm bulunmaktadır. H-20 / R2 - Koruyucu silahların üzerinde bir MG 131 makineli tüfekle yalnızca üst taret bıraktığı nakliye ve paraşüt çekme sistemi. Burunda, üst ve alt çekim noktalarında üç MG 20 makineli tüfeği olan N-131 / RЗ gece bombardıman uçağının yanı sıra, gövdenin yan taraflarındaki iki MG 812 kıvılcımı, 2000 dış ünitelerine bir bomba yükünü kaldırabilir. Ve H-20 / R4 piyade ateşi desteğine yönelikti ve 20 kg'da gövde altındaki 50 bombalarını uçurdu.
H-1 ile H-20 arasındaki bütün uçaklarda Jumo 211 motor vardı. 1944'te, 213Н-111 / РЗ olmayan donanıma sahip olmayan hemen hemen kullanılan 21Н-111'te daha güçlü Jumo 20'ler ortaya çıktı. Doğru, "Junkers" motorunun, gerekli sayıda Jumo 213 ve eski Jumo 22F ile birlikte sunulan ilk X-NUMX H-21'i, ancak turboşarjlarla teslim etmek için zamanı yoktu. Jumo 211-213 (1 güç, s) Heinkels, bombalar olmadan 1750 km / s hıza çıktı. Non-480 H-111'in maksimum kalkış ağırlığı 21'e ve bomba yükü 16 kg'a ulaştı.
1943, yüksek rakımlı bombardıman uçağı olmayan 111R'yi geliştirdi. Turboşarjlı Jumo 111F motorlar, Non-213R için tasarlanmıştır. 111R-2 ürünü olmayan versiyonunda DB 603U motorlar bulunuyordu. Ancak elde edilen veriler orduyu tatmin etmedi ve serideki araba da gitmedi.
O zamana kadar, “Luftwaffe” deki modası geçmiş “Heinkels” ikincil rolleri giderek daha fazla alıyordu ve daha az sıklıkta ve çoğunlukla gece uçtu. İlk hatta çekilen araçların bir kısmı taşıma gruplarına transfer edildi, bir kısmı da Got Go-242 planörleri ile yedekte çekildi. Ancak 111 olmayan bir bombardıman olarak tamamen kaldırılmadı. 22 Haziran 1944 200'in yakınında X -UMUMX, Poltava'da bir hava alanına saldırdı. Almanya'yı bombalayan, eve geri dönmeye hazırlanan Amerikan uçakları vardı. Saldırı beklenmiyordu ve P-111 Mustang'ın 43 "uçan kale" B-17 ve 15 eskort savaşçıları yanık kaldı.
FAA-1 için taşıyıcı gerektiğinde, seçim 111 Dışı'na düştü. İlk deney lansmanları, 1943-1944'in kışın Peenemünde'de yapıldı. Ve Oshac’daki üssünde FAU-1’in toplu savaşta kullanılması için, birkaç düzine H-16 ve H-20 acilen taşıyıcılara iade edildi. Ek olarak, halen stoklarında bulunan Heinkel fabrikaları, H-21'in bir kısmını H-22'in füze versiyonuna dönüştürecek zamana sahipti. Tek roket motorla gövde arasında sol düzlemin altına monte edildi.
İlk savaş, 1944 yazında gerçekleştirilen gizli silahları başlattı. “Heinkels” Hollanda'daki Venlo Havaalanı'ndan havalandı ve Ağustos ayının sonunda Londra'da 300 V-1, Southampton'da 90 ve Gloukester'da 20'i başlattılar. Tasarım kusurları nedeniyle, roketler Non-111 patladığında ya da fırlatma anında patladı. Bu nedenle, KG 53 filosunun sadece II. Grubu iki günde 12 uçaklarını kaybetti. Sonuçta, Luftwaffe, Ocak ayında 14 taşıyıcılarını kaybeden 1945 X-NUMX V-1200 1'i piyasaya sürdü.
1944 sonbaharında, son değişiklik konveyörden - sekiz paraşütçü için Jumo 111А-23 motorlu (kalkış gücü 213 hp) amfibi Non-1H-1776'ten çıktı. Ancak Luftwaffe birimlerine teslim edildikten sonra, tüm 111Н-23 bombardıman uçaklarına dönüştürüldü.
Nisan ayına kadar, hayatta kalan 1945 dışındaki tüm bombardıman uçaklarının neredeyse tamamı (yüzlerce savaşa hazır halde kaldı) Nisan ayına kadar nakliye birimlerine nakledildi. Rerik merkezli 111 "Heinkel" den ayrı bir grup için bir istisna yapıldı. Demiryolları kavşaklarının bombardımanı nedeniyle Almanya'nın teslim olduğu bölgelere kadar bu uçaklar gece havaya uçtu. Böylece, savaşın sonu bile kullanılmayan Non-27, tam teşekküllü bir savaş aracıyla karşılaştı. Alman fabrikalarının tamamı, tüm değişikliklerden 111 Non-7300 üretmiştir.
70'ten daha fazla modifikasyona sahip olan Non-111 bombardıman uçağı, Luftwaffe ile savaşın ilk gününden son gününe hizmet ediyordu. Bu uçaklar, tüm uçuş modlarında mükemmel görünürlük, güvenilirlik, mükemmel denge ve kontrol edilebilirlik özellikleri nedeniyle Alman pilotlar arasında popülerliğin devam etmesini sağladı. Bununla birlikte, zaman hala durmadı ve bu bombardıman uçaklarının savaş kullanımının etkinliği giderek azaldı. Eğer İkinci Dünya Savaşı'nın arifesinde ve ilk döneminde, 111 Dışı'nın özellikleri, dünyanın önde gelen havacılık güçlerinin benzer makinelerinin özellikleriyle karşılaştırılabilirdi. Uçuş verilerinde Sovyet Il-4 (DB-3F) ve İngiliz "Wellington" ile yaklaşık olarak eşit olan bu araç, iletişim ve navigasyon ekipmanlarının bileşiminde aracımızı aştı ve "İngiliz", savunma silahlarının yükü ve etkinliği konusunda yetersiz kaldı.
Ancak, savaşın ortasından bu yana, kurulu motorların gittikçe artan gücüne rağmen, performansta neredeyse hiç bir gelişme olmadı. İki sebebi vardı. Bunlardan ilki, motor gücündeki artışın sürekli yenilen savunma silahlanmasını ve rezervasyonu arttırmasıydı. İkinci sorun, bombacının tasarım özelliklerinin tezahürü oldu - bir yolcu uçağı için yaratılmış büyük bir kanat alanı, çok fazla aerodinamik sürükleme yarattı. Askeri kariyeri İspanya'da 1937'te başlayan bombardıman, kıskanılacak bir uzun ömür gösterdi ve Luftwaffe ile Mayıs 1945'a kadar hizmette kaldı. İlk uçuştan bu yana geçen 10 yıllarına ait uçak, neredeyse tüm rezervleri tükettiğinde önemli değişiklikler geçirdi. 111 Dışı dizinin yılın 1945'unun başlangıcına kadar olan dizisinde tutulması, Luftwaffe'nin yeni bir üretime geçerken kaçınılmaz olan savaş araçlarının üretimindeki düşüşü önleme arzusundan kaynaklandı.
Kaynaklar:
Kotelnikov V. "Henkel" He-111 - Blitzkrieg bombacısı. M: Yauza, Eksmo, 2011. C. 46-50, 86-105.
Kolov S. Classic "Heinkel" // Anavatanın Kanatları. 2004. №6. C. 9-14.
Ivanov S. Heinkel He-111 // Havada Savaş. №1. C. 9-13, 47-51.
William Green. Luftwaffe'nin Kanatları (Üçüncü Reich'in savaş uçakları). 3’in bir parçası. M.: Yayıncılık Bölümü TsAGI, 1995. C. 26-35.