Yarın savaş olursa
İran İslam Cumhuriyeti ile Batı (özellikle ABD) arasındaki ilişkiler hiç bu kadar iyi olmamıştı. 1979 devriminin laik Şah Muhammed Reza Pehlevi'yi devirdiğini, monarşiyi ortadan kaldırdığını ve Ayetullah Humeyni'nin gücünü kurduğunu hatırlayın. ABD bir şekilde durumu etkileme, hafifçe ifade etme girişiminin hiçbir etkisi olmadı. Dahası, Iraklı lider Saddam Hüseyin'in şahsen Amerikalı müttefiki, bir noktada kendi oyununu yönetmeye başladı. Ancak uzun tarihher türlü çelişki dolu. Başka bir şey önemlidir.
İran'ın gerçek bir çatışması olan ne var (ya da görünebilir)? Binlerce tekne, tekne, ATGM ve korsanlıkla savaşmak için kullanılabilecek diğer şeyler hakkında durmadan konuşabilirsiniz (ancak gerçek bir düşmana karşı gerçek bir savaşta değil). Her şeyden önce, elbette, savaşçılardan bahsediyoruz. Mantık basit. Eğer Birleşik Devletler gökyüzünde hakimiyet kazanırsa, hava savunmasını bastırmak zaman meselesi olacaktır. Ve 1991'den sonra Irak'ta olduğu gibi, yer eşyalarının imha edilmesinden sonra. Bu nedenle İran kendi savaş uçağını yaratmaya çalıştı. Bunu nasıl yaptı?
Azarakhsh
Temel İran Hava Kuvvetleri Uzun yıllar boyunca Amerikan F-14 Tomcat ve Sovyet MiG-29 vardı (ve kalmaya devam ediyor). İranlılar teorik olarak birkaç düzine savaşa hazır araç bulabilirler, ancak uçaklar eskidir, bir şey için değiştirilmeleri gerekir. 1986'da İran kendi savaşçısını geliştirmeye başladı. İran Uçak İmalat Sanayi Şirketi (HESA) tarafından yaratılan Azarakhsh ("Şimşek"), 1997 yılının Nisan ayında test edilmeye başlandı ve aynı zamanda makine ilk uçuşunu tamamladı.
Eylül 1997'de uçağın, her biri 113 kilo ağırlığında iki napalm tankını düşürerek bombalama gerçekleştirdiği bilinmektedir. Genel olarak, savaş yükü, süspansiyonun yedi düğümünde bulunan 3200 kilogram (ancak diğer verileri belirtin) bölgesinde ilan edilir. Bir adet 20 mm'lik top var.
En önemlisi, 5'da ilk uçuşunu yapan American Northrop F-1959'in bir versiyonundan başka bir şeyle karşı karşıya değiliz. Uçağın aerodinamik düzeni çok, çok yakın: ancak, Azarakhsh denizaşırı "kardeş" ten biraz daha büyük.
Asıl sorun, yeni uçağın yetenekleri ve verilen Azarakhsh sayısı hakkında hala güvenle konuşamamamızdır (bir dizi kaynak, birkaç düzine üretilen uçağın bahsettiğinden). Daha önce medya, MiG-33'dakilerle aynı olan iki Rus RD-29'ü bu makine için enerji santralinin temeli olarak çağırdı. N019ME Topaz, MiG-29SD'deki gibi bir radar olarak yer hedeflerinde az ya da çok verimli bir şekilde çalışabildi. Yani, İranlılar fikrine göre, F-5 ve MiG-29 arasında bir şey olmalıydı: açıkçası XNUMX. yüzyıl uçaklarından beklediğiniz değil.
saeqeh
2004 yılında ilk uçuşunu tamamlayan Saeqeh, hiç şüphesiz Azarakhsh'ta yer alan fikirlerin gelişmesiydi. Geniş anlamda, bu makinenin mükemmel bir kuyruk ünitesine sahip tek kişilik bir versiyonudur. Kuyruk ucu artık Northrop F-5'e benzemiyor, ancak çok daha modern McDonnell Douglas F / A-18 Hornet'e benziyor. Ancak, tekrarlıyoruz, kendinizi aldatmayın: Bu Hornet değil, modernize edilmiş F-5. Sonraki tüm sonuçlarla. Genel olarak, “hafif avcı” tanımı “Amerikan” için çok uygundur: nispeten ekonomik, küçük bir savaş yarıçapı ve sınırlı yük ile. 50'li yıllardan itibaren kavramsal olarak çok başarılı bir uçaktı. Şimdi modernleşme potansiyeli tükendi.
Saeqeh hakkında özellikle bilinen nedir? Bu uçakların ilk filosu 2009 yılında İran Hava Kuvvetleri tarafından kabul edildi ve inşa edilen toplam uçak sayısının onlarca olduğu tahmin ediliyor (yani, Azarakhsh durumunda durum buna yakın). Saeqeh'in 7 süspansiyon düğümü olduğu varsayılmaktadır: 2 kanat uçlarında, 4 kanat altında ve 1 gövde altında. Diğer özellikler açık kaynaklarda bulunabilir (bu hem Saeqeh hem Azarakhsh için geçerlidir), ancak ne kadar doğru olduklarını söylemek zor. Aslında, birçok durumda tamamen spekülatiftirler ve onay gerektirirler.
Kössar
Çok daha az bilinen bir uçak, ancak İslam Cumhuriyeti'nin uçak endüstrisine tam teşekküllü bir bilet vermesi gerekiyordu. Kowsar'ın tamamen "ulusal" bir gelişme olarak sunulduğunu hatırlayın. Ağustos 2018'de sunuldu ve Kasım ayında zaten seri üretimin başlangıcı hakkında biliniyordu. “Yakında Savunma Bakanı Amir Khatami, gerekli sayıda uçak üretilecek ve Hava Kuvvetlerine aktarılacak” dedi.
Makine hem tekli hem de çiftli versiyonlara sahip olmalıdır. Uçağın bir "çok amaçlı radar ve bilgisayar balistik hesaplama sistemi" vardır.
Beklendiği gibi, İsrailli uzmanlar yeni ürün hakkında aynı olduğunu söyleyerek şüpheci oldular ... Northrop F-5. Batı'da daha fazla kısıtlandılar. “Bugün sunulan Kowsar, F-5F'ye benzese de, ABD'den alınanlarla (savaşçılar, Askeri İnceleme) aynı değil. Örneğin, fotoğraflar Rus K-36'ya dayanan kokpit ve fırlatma koltuklarının daha modern bir dijital görüntüsünü gösteriyor, ”diyor.
Royal United Savunma Araştırmaları Enstitüsü'nde (RUSI) araştırmacı olan Justin Bronka'ya göre, Kowsar radar yetenekleri ve savaş yarıçapı açısından çok sınırlıdır. Elbette, her ülkenin kendi kolunda gizli bir as olabilmesine rağmen, bu kararların doğruluğundan şüphe etmek için özel bir nedenimiz yok.
Kaher-313
2013 yılında tanıtılan İran “görünmez” avcı uçağı haklı olarak en tuhaf “gizli” olarak düşünülebilir (tabii ki bu ifadeler genellikle burada uygundur). Uzun zamandır hiç kimsenin küçük bir tek koltuklu araba duymadığını hatırlayın, hiçbir şeye benzemiyor. Ancak 2017 yılında, İran Havacılık Sanayi Örgütü (IAIO) tarafından geliştirilen bu uçağın taksi testleri başladı.
Savaşçı için, entegre düzeni ve aerodinamik düzeni "ördek" seçtiler. Kanat uçlarının 60-65 derece aşağıya doğru saptığı normal bir süpürme kanadı vardır ve farklı yönlerde “çökmüş” ve kısmen Saeqeh (ancak Azarakhsh değil) ile ilgili omurgalar vardır. Ancak bu ilişki, elbette, Northrop F-5'de olduğu gibi koşulludur - ancak, aynı zamanda şüpheli olan aviyoniklerin bileşimi hakkında konuşabiliriz. Bir uçağı yalnızca önceki sürümü ile karşılaştırabilirsiniz - yani 2013. Gördüğünüz gibi, bir meme yerine iki tane var. Gövde içine girintilidirler ve (teoride) IR görünürlüğünü azaltmaya hizmet edebilecek özel boruların içine yerleştirilirler.
Batı'da uçağa "kağıt" denildi, ancak teoride helikopterlerle savaşmak için kullanılabileceğini de söylemeye gerek yok. Uzmanlar, aerodinamik bakış açısından garip olan hava girişlerinin çok küçük boyutunun yanı sıra gövdenin formuna dikkat çekti. Ancak İranlılar iyimserlikle dolu görünüyor: en azından bu resmi açıklamalardan geliyor. “Bu bir Amerikan analizi. İki ila üç milyon dolar için tasarlanan ve inşa edilen Qaher'in, Basra Körfezini korumak için tasarlandığını rahatlıkla söyleyebiliriz. ”Diyor İranlı tuğgeneral Majid Bokey. 2013'te Qaher-313 Proje Yöneticisi Hassan Parvaneh, “Tabii ki, Qaher'in bir özelliği düşük irtifada uçabilme yeteneğidir ve bu dünyada benzer bir uçağın sahip olmadığı yetenektir” dedi.
Gördüğünüz gibi, İranlı savaşçıların durumu belirsiz. Aslında, ülke, uluslararası izolasyon ve yaptırımlar göz önüne alındığında mantıklı olan, artık daha da güçlenecek olan kendi uçağını yaratamadı. alım оружия yurtdışında bu gibi durumlarda, tek gerçek çıkış yolu olabilir, ama yine de bu, İran'ın sahip olamayacağı diğer ülkelerle çok fazla para ve zaman gerektirir.