Blog yazımı okuyanlar hatırlarlar; erkek türleri ve geçinmenin yollarını yazmıştım... Oysa öyle anlar gelir ki geçim mümkün olmaz, kavgadan başka çıkış görünmez. Hani hep sakin olun diyoruz ama her insanın belli bir sınırı vardır... Ve kavga başlar... Ben başımdan geçeni anlatayım. Benim kocam 3.tür erkek grubuna girer. O yüzden bana hiç saldırmaz, üzerime yürümez. Zaten çabuk da sinirlenmez. Odaya girer-çıkar söylenirim (aslında uysalımdır ama herkesin ters bir günü olur muhakkak). Çok kızarsa bir şeyler kırar. En son bir bağırır, yeri göğü inletir. Benim de Allah vergisi (yalanım varsa madonna bacağını kırsın :roflol:) bir durumum var: O bağırınca yüzüme bakar, ne tepki vereceğim diye. Ben de dolu dolu gözlerimle odadan ayrılırken ona öyle bir bakış atarım ki -hayııırrr ödü patlamaz- sanki zavalallı savunmasız bir tavşancık vurmuş gibi... mafoldumben . Sonra gurur yapmaz -haklı da olsa- gelir sarılır, çok beklemeden. Sanırım ona "kalbimi kırdın, işte al gurur duy kendinle" diyormuş gibi bakıyorum. :hulya: Merak ettiğim, kadın olmak kavgada sizin hanenize (+) mı getir di? Yoksa (-) mi?