30 Ekim 1941
Ekim 1941
|> Kasım|
Doğu Cephesi
Sivastopol kuşatmasının başlaması (4 Temmuz 1942'ye kadar)
Bock Moskova'ya kuzeybatıdan saldırıyor
Rumble in the Jungle'ı Muhammed Ali kazandı
30 Ekim 1974'te 32 yaşındaki Muhammed Ali, 'Ormandaki Çöküş'ün sekizinci raundunda 25 yaşındaki George Foreman'ı nakavt ederek ikinci kez dünya ağır sıklet şampiyonu oldu. #x201D Kinşasa, Zaire'de bir maç. Yedi yıl önce, hükümet onu askere almaktan kaçmakla suçladığında ve boks komisyonu lisansını elinden aldığında Ali unvanını kaybetmişti. Zaire'deki zaferi, onu tarihte kemerini geri kazanan yalnızca tahttan indirilen ikinci şampiyon yaptı.
Jungle'daki CRumble (adını, başlangıçta Köle Gemisinden Şampiyonaya!' diye etiketleyen organizatör Don King, Zaire'nin başkanı bu fikirden haberdar olana ve tüm siparişleri sipariş edene kadar. posterler yakıldı) Afrika'nın ilk ağır sıklet şampiyonluk maçıydı. Batı Afrika cumhuriyeti hükümeti, etkinliğin başkanı Mobutu Sese Seko, dünyanın 2019'un dikkatini ülkenin muazzam güzelliğine ve 2019'un muazzam güzelliğine çekeceğini umarak, dövüşçülerin her birine kişisel olarak 5 milyon dolar ödedi. büyük doğal kaynak rezervleri. Ali kabul etti. Amerikalı siyahlar ve Afrikalılar arasında bir ilişki kurmak istediğini yazdı. Kavga ırksal sorunlarla ilgiliydi, Vietnam. Bütün bunlar.
Osmanlı İmparatorluğu Müttefiklerle anlaşma imzaladı
30 Ekim 1918'de İngiliz savaş gemisinde AgamemnonEge'nin Limni adasındaki Mondros limanına demirleyen Büyük Britanya ve Osmanlı İmparatorluğu temsilcileri, Osmanlı'nın Birinci Dünya Savaşı'na katılımının sona erdiğini gösteren bir ateşkes anlaşması imzaladılar.
16. yüzyılın sonlarından itibaren görece bir gerileme döneminde olan Osmanlı İmparatorluğu, I. Türkler, 1915-1916'da büyük bir Müttefik işgaline karşı Gelibolu Yarımadası'nı şiddetle ve başarılı bir şekilde savundular, ancak 1918'de işgalci İngiliz ve Rus kuvvetleri tarafından yenilgiye uğratıldı ve bir Arap isyanı, Osmanlı ekonomisini yok etmek ve topraklarını harap etmek için bir araya geldi ve yaklaşık altı milyon kişi kaldı. insan öldü ve milyonlarcası daha açlıktan ölüyor.
Ekim 1918'in ilk haftası gibi erken bir tarihte, hem Osmanlı hükümeti hem de birkaç Türk lideri, barış olanaklarını keşfetmek için Müttefiklerle temasa geçti. Güçleri o sırada Osmanlı topraklarının çoğunu işgal eden İngiltere, müttefikleri için, özellikle de 1916'da imzalanan bir anlaşmaya göre Suriye kıyılarının ve günümüz Lübnan'ının çoğunu kontrol altına alacak olan Fransa için kenara çekilmeye isteksizdi. Fransız mevkidaşı Georges Clemenceau'yu kızdıran bir hareketle, Başbakan David Lloyd George ve kabinesi, İngiltere'nin Ege Denizi'ndeki deniz komutanı Amiral Arthur Calthorpe'a, Fransa'ya danışmadan Türkiye ile acil bir ateşkes görüşmesi yapması için yetki verdi. Osmanlı'nın savaştan çıkışını tek başına İngiltere sağlayacak olsa da, iki güçlü Müttefik, Paris Barış Konferansı'nda ve daha sonraki yıllarda bölgedeki kontrol üzerinde boğuşmaya devam edecekti.
Calthorpe'un ekibi ile Osmanlı Deniz İşleri Bakanı Rauf Bey başkanlığındaki Konstantinopolis heyeti arasındaki görüşmeler, 30 Ekim 1918 sabahı saat 9:30'da gemide başladı. Agamemnon. O akşam imzalanan Mondros Antlaşması, düşmanlıkların ertesi gün öğlen sona ereceğini belirtiyordu. Türkiye, şartlarına göre Çanakkale ve İstanbul boğazlarını Müttefik savaş gemilerine ve kalelerini askeri işgale açmak zorundaydı, ayrıca ordusunu terhis etmek, tüm savaş esirlerini serbest bırakmak ve çoğunluğu zaten Müttefiklerin kontrolü altında olan Arap eyaletlerini tahliye etmek zorundaydı. . Bey ve diğer delegeler, anlaşmayı Türkiye'nin 2014 sonrası için bir teslimiyet eylemi olarak resmetmeyi reddettiler ve bu durum Konstantinopolis'in 2014 yılında hayal kırıklığına ve öfkeye neden oldu ama gerçekte olan buydu. Mondros Antlaşması, Osmanlı'nın I. Dünya Savaşı'na katılımını sona erdirdi ve yasal olarak değilse de fiilen bir zamanların güçlü imparatorluğunun dağılmasına işaret etti. Birinci Dünya Savaşı'nın galipleri, yıkıntılarından yeni, daha öngörülemez bir varlık yaratmak için savaş sonrası barış müzakerelerini kullanmaya çalıştı: modern Ortadoğu.
30 Ekim 1941 - Tarih
2. DÜNYA SAVAŞI KAMPANYA ÖZETLERİ
RUS KONVOYU 1941-45
ayrıca daha detaylı bakın "Rus Konvoyları", Doğu Cephesi ve Rus Konvoyları ile başlayarak, Haziran 1941-Ekim 1942
Her Özet kendi içinde tamamlanmıştır. Aynı bilgiler bu nedenle bir dizi ilgili özette bulunabilir.
(daha fazla gemi bilgisi için Donanma Tarihi Ana Sayfasına gidin ve Site Aramasına adı yazın)
1941
HAZİRAN 1941
Rusya'nın işgali, kısa süre içinde korkunç koşullarıyla Rus veya Arktik konvoylarının gelmesine yol açtı ve aradan birkaç ay geçtikten sonra, insan ve gemilerde büyük kayıplar yaşandı. Bununla birlikte, Kraliyet Donanmasının Kuzey Kutbu'ndaki varlığı, denizaltıların çalışmaya başladığı Ağustos ayında, Norveç'ten Murmansk'a doğru Eksen saldırısını destekleyen Alman gemilerine karşı bir miktar başarı ile duyuruldu. Liman asla ele geçirilmedi. Bu konvoylarla koşullar en azından zordu. Hem yaz hem de kış rotaları, U-botların, uçakların ve yüzey gemilerinin çalışabileceği Norveç'teki iyi Alman üslerine yakındı. Uzun kış aylarında korkunç hava ve yoğun soğuk, yazın ise sürekli gün ışığı vardı. Birçoğu hiçbir geminin geçemeyeceğini düşündü. İlk konvoy Ağustos ayında yola çıktı ve yıl sonuna kadar 100'den fazla tüccar her iki yönde de yola çıktı. Sadece bir U-botuna kayboldu. 1942'de resim önemli ölçüde değişti.
AĞUSTOS 1941
İlk Rus konvoyu 'Derviş' İzlanda'dan yedi gemiyle yola çıktı ve sağ salim ulaştı. Taşıyıcı "Argus", Kola için Kasırgalardan uçmak için onlara eşlik etti.
Rus konvoyu PQ1 ve dönüş QP1 ikisi de Eylül'de yola çıktı. Ekim ayı başına kadar toplam 24 gemi kayıpsız geçti
Rus konvoyunun altı ticaret gemisi PQ2 Archangel'e kayıpsız geçti.
Kasım ayında Rusya bir konvoy PQ3, 4 ve 5 ve dönüş konvoyları QP2 ve 3 toplam 45 gemi ile yola çıktı. Üç tüccar geri döndü, ancak geri kalanı kayıpsız geçti.
Üç dış konvoy, PQ6, PQ7 ve PQ7B ve bir dönüş, QP4 Aralık ayında toplam 31 gemi ile yola çıktı. PQ6 hariç tümü, Ocak ayında varış noktalarına ulaştı, iki gemi geri döndü ve biri denizaltılara yenildi.
İzlanda/Rusya konvoyuna eşlik eden De stroyer "MATABELE" PQ8 Murmansk açıklarında batırıldı 17. "U-454" tarafından. Sadece iki adam hayatta kaldı. Konvoydaki sekiz tüccardan hiçbiri kaybolmadı, ancak biri denizaltı torpidosu tarafından hasar gördü. Ayda iki dönüş konvoyunda - QP5 ve QP6 - 10 gemi yola çıktı ve sağ salim ulaştı.
Dört konvoy halinde PQ9, PQ10, PQ11 ve dönüş QP731 tüccar kayıpsız bir şekilde varış noktalarına ulaştı.
1-12. - Konvoy PQ12 ve Dönüş QP8 - Şimdiye kadar, kuzey sularında Kraliyet Donanması politikalarını belirleyen gemi olan Alman zırhlısı "Tirpitz", cep zırhlısı "Amiral Scheer" ile Norveç'e katılmıştı. Bu nedenle, Rusya'ya giden bir sonraki ve dönüş konvoyları aynı gün yola çıktı. 1 inci, böylece Ana Filo tarafından "Duke of York", "Renown", "King George V" ve uçak gemisi "Victorious" ile korunabilirler. Üzerinde 4., "Sheffield" kruvazörü, siper kuvvetlerine katılmak için yelken açarken İzlanda açıklarında bir mayında hasar gördü. PQ12 ve QP8 konvoyları Bear Island'ın güneybatısından geçti ve denizde "Tirpitz"in bildirilmesiyle, Ana Filo kendisini onunla konvoylar arasına yerleştirmeye çalıştı. Yüzey gemileri arasında temas yoktu, ancak 9., "Victorious" uçakları saldırdı, ancak Lofoten Adaları açıklarında "Tirpitz"i vuramadı. İki konvoydaki 31 tüccardan, QP8'den yalnızca bir geri kalan Alman kuvvetine yenildi.
20 Mart-3 Nisan - Konvoy PQ13 ve Dönüş QP9 - Sonraki iki konvoy, 20., yine Ana Filo kapsamında. Kuzey Cape açıklarında 24. "U-655", QP9'a eşlik eden mayın tarama gemisi "Sharpshooter" tarafından çarpıldı ve batırıldı. Bu konvoydaki 19 tüccarın tamamı İzlanda'ya güvenli bir şekilde ulaştı. PQ13 ve eskortu, "Trinidad" kruvazörü ve "Eclipse" ve "Fury" muhripleri de dahil olmak üzere şiddetli fırtınalar tarafından dağıldı ve ağır saldırıya uğradı. Üzerinde 29. üç Alman muhripi Murmansk'ın kuzeyinde eskortla karşılaştı. "Z-26" batırıldı, ancak eylemde "Trinidad" kendi torpidolarından biri tarafından vuruldu ve etkisiz hale getirildi. Kruvazör topallayarak Kola Girişi'ne doğru ilerlerken, "U-585" tarafından yapılan bir saldırı başarısız oldu ve "Fury" tarafından batırıldı. PQ13'e sahip 19 gemiden beşi kayboldu - ikisi denizaltılara, ikisi uçaklara ve biri de muhripler tarafından. "Trinidad" Rusya'ya ulaştı.
Ay boyunca, Rus konvoyu PQ14 24 gemi ile İzlanda'dan yola çıktı. Sadece yedi geldi. Biri denizaltı tarafından batırıldı ve diğer 16'sı hava nedeniyle geri dönmek zorunda kaldı. dönüş konvoyu QP10 16 gemisinden dördünü aynı anda kaybetti, ikisi de U-botlara ve uçaklara. Ay sonuna doğru konvoylar PQ15 ve QP11 yelken açtı. Her ikisinin de yakın destek kruvazörleri vardı ve PQ15, "King George V" ve Amerikan "Washington" savaş gemileri de dahil olmak üzere Ana Filo birimleri tarafından korunuyordu. Üzerinde 30. QP11 kruvazörü "Edinburgh", "U-456" tarafından iki kez torpidolandı ve Murmansk'a geri dönmek zorunda kaldı. PQ15 ve QP11 konvoylarının hikayesi Mayıs ayında ele alındı
26 Nisan-7 Mayıs - Konvoy PQ15 ve Dönüş QP11 - P Q15 Rusya'ya giden gemi iki kez talihsizlik yaşadı, 1'inde, "King George V" zırhlısı, eşlik eden muhriplerinden birine "PUNJABI" çarptı ve ardından ağır can kaybıyla batarken ikincisinin derinlik hücumları tarafından hasar gördü. 2'sinde, mayın tarama gemisi "Seagull" ve Norveçli destroyer "St Albans", Polonya denizaltısı "JASTRZAB"ı yanlışlıkla batırdı. Konvoyun ticari gemilerinden üçü torpido uçakları tarafından kaybedildi, ancak kalan 22'si Murmansk'a 5. sırada ulaştı. QP11 28 Nisan'da Rusya'dan ayrıldı ve 30. kruvazör "Edinburgh" U-bot tarafından iki kez torpidolandı. Yine Rusya'ya geri dönerken, üç Alman muhripi QP11'e saldırdı, ancak yalnızca geride kalan bir gemiyi batırmayı başardı. 2'sinde kruvazörü buldular. Kar yağışı ve sis perdeleri arasında bir dizi karışık kavgada, "Edinburgh", "Hermann Schoemann"ı silah sesiyle devre dışı bıraktı, ancak daha sonra "Z-24" veya "Z-25" tarafından üçüncü kez torpido edildi. Refakatçi muhripler "Forester" ve "Foresight" da hasar gördü. 2'sinde, hem "EDINBURGH" hem de "HERMANN SCHOEMANN" kesildi. QP11'in hayatta kalan 12 tüccarı, 7'sinde İzlanda'nın Reykjavik kentine ulaştı.
14/15 - Kruvazör "Trinidad" (yukarıda - Donanma Fotoğrafları) Mart ayında PQ13'e eşlik ederken hasar gördü ve eve dönüş yolculuğu için Murmansk'ta onarıldı. Eskort artık dört muhrip tarafından sağlanıyordu ve daha fazla kruvazör tarafından korunuyordu, ancak 14. havadan ağır bir saldırıya uğradı ve bir Ju88 bombacısı tarafından vuruldu. Yangınlar kontrolden çıktı ve "TRINIDAD" ertesi gün Norveç'in Kuzey Burnu'nun kuzeyindeki soğuk sularda kesildi.
Alman Yüzey Savaş Gemileri - Uçak ve U-botlara ek olarak, Almanların artık Narvik ve Trondheim'da "Tirpitz", "Amiral Scheer", "Lutzow", "Hipper" ve neredeyse bir düzine büyük muhrip vardı. Yolculuk boyunca sürekli gün ışığı alan Amirallik, günler kısalıncaya kadar konvoyların durdurulması için baskı yaptı. Siyasi nedenlerden dolayı devam ettiler.
konvoylar PQ16 ve QP12 Mayıs ayında geçti. PQ16, 35 gemiyle Rusya için yola çıktı, ancak bir tanesi geri döndü, altısı ağır uçak saldırısında ve biri denizaltılarda kaybedildi. QP12'nin bir dönüşü vardı, ancak diğer 14'ü İzlanda'ya ulaştı.
Rus konvoyları PQ17 ve QP13 ayın sonuna doğru yola çıkın.
27 Haziran-28 Temmuz - Konvoy PQ17'nin İmhası - Dönş. oylar PQ17 ve dönüş QP13 ikisi de 27 Haziran'da yola çıktı. PQ17 36 gemiyle Reykjavik, İzlanda'dan ayrıldı, bunlardan ikisi geri döndü. Komutan J. E. Broome komutasındaki yakın eskort, altı muhrip ve dört korvet içeriyordu. Muhriplere sahip iki İngiliz ve iki ABD kruvazörü desteklendi (Rear-Adm LHK Hamilton) ve Home Fleet (Adm Tovey) tarafından "Duke of York" ve ABD "Washington", taşıyıcı "Victorious" ile uzak koruma sağlandı. , kruvazörler ve muhripler. İngiliz Amiralliği, Almanların ağır gemilerini kuzey Norveç'te yoğunlaştırdığına inanıyordu. Aslında cep zırhlısı "Lutzow" Narvik açıklarında karaya oturmuştu, ancak bu yine de "Tirpitz" zırhlısını, cep zırhlısını "Amiral Scheer" ve ağır kruvazör "Amiral Hipper"ı geride bıraktı - hepsi de 3'ünde Altenfiord'a ulaşan zorlu rakipler. Bu sırada PQ17, Ayı Adası'nın kuzeyine yeni geçmişti, ardından Alman uçakları üç tüccarı batırdı. Alman gemilerinin saldırı korkusu, Londra'da çok uzaklarda bulunan Birinci Deniz Lordu Adm Pound'u konvoyun kaderini belirlemeye yöneltti. 4. ayın akşamı, destek kruvazörlerine geri çekilmeleri ve konvoyun dağılması emredildi. Ne yazık ki Adm Hamilton, eşlik eden altı muhripi yanına aldı. Tüccarlar artık North Cape'in kuzeyindeydi. Otuz bir kişi güneye, Rus limanlarına gitmeden önce izole edilmiş Novaya Zemlya adalarına ulaşmaya çalışıyor. 5 ve 10 Temmuz arasında, 20 tanesi kayboldu, her birinin yarısı, onları avlamak için gönderilen uçaklara ve denizaltılara gönderildi. Bazıları günlerce Novaya Zemlya'nın kasvetli kıyılarında saklandı. Sonunda hayatta kalan 11 kişi ve iki kurtarma gemisi, 9. ve 28. aylar arasında Başmelek'e ve yakındaki limanlara ulaştı. Aslında "Tirpitz" ve diğer gemiler, "konvoy dağılacaktı" emrinin ardından, 5'i sabahına kadar Altenfiord'dan ayrılmadı. Aynı gün sortiyi terk ettiler. Tarih, PQ17'nin geleceğine ilişkin hayati kararın, anında komutanlara bırakılması gerektiğini gösteriyor. ABD, görünüşe göre tüccarlarını kaderlerine terk ederek Kraliyet Donanmasına sert tepki verdi. bu arada her şey yolunda gitti QP13Murmansk'tan 5'e kadar 35 gemi. Danimarka Boğazı üzerinden İzlanda'ya yaklaşırken bir İngiliz mayın tarlasına rastladılar. Refakatçi mayın tarama gemisi "NIGER" ve beş ticaret gemisi kayboldu. Geri kalanlar içeri girdi. Eylül ayına kadar daha fazla Rus konvoyu koşmak yok..
2.-26. - Konvoy PQ18 ve Dönüş QP14 - PQ18 İskoçya'da Loch Ewe'den ayrıldı 2. 40'tan fazla tüccarla. PQ17 ve önceki konvoyların zor öğrenilen dersleri unutulmadı. Yakın eskort, 17 savaş gemisi artı eskort gemisi "Avenger" ve iki muhrip tarafından sağlandı. İki ayrı kuvvet destek veriyordu - AA kruvazörü "Scylla" ve Arka Adm RL Burnett komutasındaki 16 filo muhrip ve üç ağır kruvazör tarafından yakın koruma. Daha uzaktaki koruma, İzlanda'nın kuzeydoğusundaki hafif bir kruvazör ve muhripler olan "Anson" ve "Duke of York" savaş gemileriyle Amiral Yardımcısı Sir Bruce Fraser tarafından yapıldı. Denizaltılar, Norveç Lofoten Adaları ve kuzey Norveç açıklarında devriye gezdi. 40'tan fazla büyük savaş gemisi katıldı. Alman ağır gemileri Altenfiord'a hareket etti ancak sorti yapmadı. Bunun yerine saldırılar, bombardıman uçakları ve torpido uçaklarının yanı sıra U-botlar tarafından yapıldı. Üzerinde 13., uçak dokuz gemiyi torpido etti, ancak ertesi gün "Yenilmez'in" Kasırgaları hava saldırısında yalnızca bir geminin daha kaybolmasını sağladı. Toplamda 40'tan fazla Alman uçağı konvoyun savunması tarafından düşürüldü. U-botlar üç tüccarı batırdı, ancak sayılarının üçünü Adm Burnett'in kuvvetlerine kaybetti. Muhripler "Faulknor", "Onslow" ve "Impulsive" sırasıyla "U-88", "U-589" ve "U-457" arasında battı. 12. ve 16. Grönland ve Barents Denizlerinde. (Bazı kaynaklar "U-88" ve "U-589" kimliklerini tersine çevirir). 825 Squadron'dan eskort taşıyıcı "Avenger's" Swordfish, "Onslow'un" U-botunun denizdeki imhasına yardımcı oldu. 14. Orijinal 40 gemiden 27'si Archangel'e ulaştı. 17. Bu arada dönüş konvoyu QP14 15 gemi ile denize açıldı 13. "Yenilmez" ve Adm Burnett'in uçaksavar kruvazörü ve muhrip kuvvetinin korumasını kazanmak için. Üzerinde 20.Ayı Adası'nın batısında, "LEDA" mayın tarama gemisi "U-435" tarafından batırıldı ve destek grubu muhripi "SOMALI", "U-703" tarafından torpidolandı. İzlanda'ya doğru yedekte dört gün boyunca mücadele ettikten sonra bir fırtına patladı ve kuzeye doğru battı. Üç ticari gemi U-botlara kapıldı ve hayatta kalanlar denizde Loch Ewe'ye ulaştı. 26. 1941'in sonlarında, eskort gemisi "Audacity" ilk kez Cebelitarık hava boşluğunu kapattı. "Avenger" şimdi aynı şeyi Rus rotası için yapmıştı. Ancak, gemiler Kuzey Afrika çıkarmalarına hazırlık olarak transfer edildiğinden, daha fazla konvoy ertelenmek zorunda kaldı.
Archan jeli, İskoçya konvoyu Loch Ewe'ye QP15 28 gemi ile U-bot saldırısına iki kaybetti.
31'inci - Barents Denizi Savaşı ve JW51A ve JW51B Konvoyları - Üç aylık bir aradan sonra JW konvoylarının ilki yola çıktı. JW51 iki bölüm halinde denize açıldı. Bölüm A Loch Ewe, İskoçya'dan ayrıldı 15. Kola Girişine bağlı 16 gemi ile. Hepsi Noel Günü'nde güvenli bir şekilde geldi, 25. "Jamaika" ve "Sheffield" kruvazörlerini destekleyerek eşlik etti. JW51B (14 gemi) gemide kaldı 22. Onslow'da Kaptan St. V. Sherbrooke komutasındaki altı muhrip, bir mayın tarama gemisi ve dört küçük gemi eşlik ediyor. "Jamaika" ve "Sheffield" ile Adm Burnett, Ayı Adası'nın güney batısındaki konvoya katıldı. 29. Barents Denizi boyunca yakın koruma sağlamak için. Şimdiye kadar "Tirpitz", cep zırhlısı "Lutzow", ağır kruvazör "Amiral Hipper", hafif kruvazör "Koln" ve "Nurnberg" ve bir dizi 5 inç ve 5,9 inç silahlı avcı Norveç sularındaydı. Amirallik, Rus konvoylarına saldırı için olduklarını varsayıyordu. Aslında, Hitler işgalden korktuğu için Norveç'teydiler. konvoy JW51B bildirildi bir 30. ve 8'i "Hipper" (Adm Kummetz), 11'i "Lutzow" ve altı muhrip Altenfiord'dan North Cape'in kuzeyini kesmek için denize açıldı. erken 31., Yılbaşı Gecesi, İngiliz gemileri dört grupta (1-4) idi. ana konvoy (1) kalan beş adet "Achates", "Onslow", "Obdurate", "Obedient" ve "Orwell" muhripleri doğuya yöneldi. (Eskort ve tüccarlardan bazıları fırtınalar tarafından dağılmıştı ve bir daha asla konvoyu geri alamadılar). Konvoyun kuzeydoğusu, müstakil mayın tarama gemisi "Bramble" (2) kayıp gemileri arıyordu. Adm Burnett'in iki 6 inçlik kruvazörü (3) kuzeye örtülüdür. Daha kuzeyde hala başıboş bir ticaret gemisi ve eşlik eden bir trol gemisi (4) konvoya ulaşmaya çalıştı. Kaptan Sherbrooke, İkinci Sirte Savaşı'nda Adm Vian ile aynı taktikleri kullanmayı ve konvoy dumanlar altında dönerken düşmana yönelmeyi planladı. Maalesef Adm Kummetz gücünü ikiye böldü. [1-2] ve her iki taraftan da arkadan saldırmayı planladı - "Hipper" [1] ve kuzeyde üç muhrip ve "Lutzow" [2] diğer üçü güneyde.
Üzerinde 31. etrafında 09.30, eylem "Hipper'ın" üç muhripiyle başladı [1] konvoyun arkasından kuzeye doğru ilerliyor (1) ve "Obdurate" üzerine ateş açıyor. Konvoy daha sonra planlandığı gibi döndü, ancak güneye "Lutzow" a doğru gitti. [2]. Sonra "Onslow", Orwell" ve Obedient" Hipper'ı gördü" [1] ve onu o zamana kadar tuttu 10.20, "Onslow" vuruldu ve Kaptan Sherbrooke ağır yaralandı (Yüzbaşı Rupert St. V. Sherbrooke RN, kahramanlığı nedeniyle Victoria Haçı'na layık görüldü). Bu arada Adm Burnett'in kruvazörleri (3), bir radar temasını takiben kuzeye, başıboş gemiye ve eskort gemisine yönelmişti. (4) . Sadece eyleme yöneldiler 10.00. Hala konvoyun kuzeyinde, "Hipper" [1] ve onun muhripleri talihsiz "BRAMBLE" ile karşılaştı (2) ve onu dibe yolladı 10.40. Güneye yöneldiler ve 40 dakika sonra 8 inçlik kruvazör [1] JW51B'ye (1) yanaştı, ateş açtı ve savaş bittikten sonra batan "ACHATES"i vurdu. Lutzow [2] güneyden konvoya çoktan gelmişti ama savaşa katılmamıştı. 11.45. Kalan muhripler tarafından sürüldü. Artık "Jamaika" ve "Sheffield" (3) olay yerine gelmişti. Hızlıca "Hipper" a vurdular [1] ve "FRIEDRICH ECKOLDT" muhripini batırdı. "Hipper" konvoya geri dönmeye çalıştı ama yine muhripler onu ustaca uzak tuttu. Tarafından öğlen Alman gemileri iki kruvazörle birlikte geri çekiliyordu. İletişim kısa süre sonra kesildi. Tüccarların hiçbiri hafif hasar görmedi ve 14'ü de Kola'ya ulaştı. 3 Ocak. dönüş konvoyu RA51 Kola'yı bıraktı 30 Aralık. "Jamaika" ve "Sheffield" tarafından kısmen desteklendikten sonra, 14 ticari gemi güvenli bir şekilde Loch Ewe'ye teslim edildi. 11 Ocak. Hitler, büyük gemilerin hafif kruvazörler ve muhripler tarafından püskürtüldüğünü öğrendiğinde öfkeye kapıldı ve hepsinin ödenmesini emretti. Grand-Adm Raeder protesto için istifa etti ve Ocak ayında Alman Donanması'nın C-in-C'si olarak Adm Doenitz'e geçti. Ödeme emri iptal edildi.
HMS Britomart, Cezayir mayın tarama gemisi ve
bunalmış "Bramble" ile aynı sınıf
Rus konvoyu JW52 ve dönüş RA52 her ikisi de Ocak ayında yola çıktı. İki konvoydaki 25 gemiden biri limana dönmek için JW52'den ayrıldı ve RA52'li bir tüccar denizaltı saldırılarında kaybedildi.
Rusya'ya giden konvoy JW53 28 tüccarla denize açıldı. Altısı hava nedeniyle geri döndü, ancak geri kalanı 27'sinde Kola Inlet'e ulaştı. 30 gemi ile dönüş konvoyu RA53, Mart ayında üç denizaltıya kaybetti. Bunlar, Kasım 1943'e kadar Rusya'ya giden veya Rusya'dan gelen son konvoylardı - Kuzey Atlantik'teki olayların baskısı nedeniyle dokuz ay daha
22. - Tirpitz'e Cüce Denizaltı Saldırısı - Savaş gemisi "Tirpitz" Rus konvoyları için öyle bir tehdit oluşturuyordu ve Ana Filo'nun gücünü o kadar fazla bastırıyordu ki, onu hareketsiz kılmak için neredeyse her türlü önlem haklıydı. Ekim 1942'de, küçük bir Norveç balıkçı gemisi "Arthur" Trondheimfiord'daki savaş gemisinin birkaç mil yakınına Chariot insan torpidoları asılmış halde girdiğinde cesurca bir girişimde bulunuldu. Hedefin hemen altında ayrıldılar ve tüm çabalar boşa çıktı. Şimdi sıra cüce denizaltılara gelmişti - her biri iki adet 2 tonluk eyer yüküne sahip X-craft. 'S' veya 'T' sınıfı denizaltılar tarafından çekilen kuzey Norveç'e altı kişi kaldı. Geçişte iki kişi kayboldu, ancak 20. Altenfiord açıklarında, "X-5", "X-6" ve "X-7", Scharnhorst için "Tirpitz" ve "X-10"a saldırmak üzere yola çıktı. "X-5" kaybedildi ve "X-10" saldıramadı, ancak "X-6" (Lt Cameron) ve "X-7" (Lt Place) savunmayı geçerek Kaafiord'da bulunan "Tirpitz"e ulaştı. Altenfiord'un uzak ucu. Her ikisi de batmadan ve mürettebatlarından bazıları kaçmadan önce savaş gemisinin altına veya yakınına hücumlarını bıraktı. "Tirpitz" pozisyonunu hafifçe değiştirmeyi başardı, ancak suçlamalar arttığında hasarı önlemek için yeterli değildi. Altı aydır sahalardan uzaktı. Lt Donald Cameron RNR ve Lt Basil Place RN, Victoria Haçı ile ödüllendirildi.
Mart 1943'ten bu yana ilk kez, Rus konvoyları yola çıktı - ay sonunda ve Aralık başında yola çıktı ve ulaştı. konvoylar JW54A ve JW54B Kola Girişi'ne ve dönüş RA54A ve RA54B toplam 54 gemiden kayıpsız geçti.
26. - Kuzey Burnu ve Konvoy JW55B Savaşı - Russi ve konvoyları hala iki bölüm halinde seyrediyordu. JW55A sol Loch Ewe, İskoçya 12. ve 19 ticari geminin tamamı ile güvenli bir şekilde ulaştı 20.. "Duke of York" ile Adm Fraser, İzlanda'ya dönmeden önce ilk kez Rusya'ya gitti.
konvoy JW55Byine 19 gemi ile Rusya'ya doğru yola çıktı. 20.. >>>
<<< Üç gün sonra dönüş konvoyu RA55A (22 gemi) yola çıkar.
Barents Denizi'nden geçen her iki konvoy için koruma, RA55A ile aynı gün Kola Inlet'ten ayrılan "Belfast", "Norfolk" ve "Sheffield" (1) kruvazörleri ile Amiral Yardımcısı R. L. Burnett tarafından sağlanacaktı. 23.. Amirallik, 11 silahlı muharebe kruvazörü "Scharnhorst"un konvoylara saldırmasını ve "York Dükü" ve "Jamaika" kruvazörü (2) ile Adm Fraser'ın İzlanda'dan ayrılıp Ayı Adası bölgesine yönelmesini bekliyordu. "Scharnhorst" (Arka-Adm Bey) ve beş muhrip [1], Altenfiord'dan geç saatlerde kalkmıştı. 25., Noel günü. ertesi sabah erken JW55B Ayı Adası'nın 50 mil güneyindeydi, hava fırtınalıydı, Almanlar kuzeye doğru yol aldı. Bu arada Adm Fraser (2) güneybatıda 200 mil uzaktaydı ve Adm Burnett'in kruvazörleri (1) konvoya doğudan yaklaşıyorlardı. NS 07.30 üzerinde 26. Alman muhripleri konvoyu aramak için ayrıldılar, temas kuramadılar ve daha sonra eve dönmeleri emredildi. Savaşta hiçbir rol oynamadılar.
İlk temas (1. grup tarafından) hemen önce 09.00 Ayın 26'sında, "Belfast" radarla "Scharnhorst"u güneye ve konvoyun sadece 30 mil doğusunda ilerlerken tespit ettiğinde. "Norfolk" devreye girdi ve JW55B'ye yaklaşmak için kuzeye ve uzağa dönen muharebe kruvazörüne çarptı. Adm Burnett bu hareketi öngördü ve gölgelenmek yerine konvoya doğru ilerledi. "Belfast" teması yeniden sağladı öğle vakti ve üç kruvazör (1) Ateş açtı. Sonraki 20 dakikada "Scharnhorst" vuruldu ve "Norfolk" 11 inçlik mermilerle ağır hasar gördü. Alman gemisi şimdi Adm Burnett radar tarafından gölgelenirken konvoydan güneye doğru yöneldi. Şu anda, Adm Fraser (2) şimdi güney-güneybatıdaydı ve geri çekilmesini kesebilecek bir konumdaydı. Kısa süre sonra radar teması kurdu 16.00 22 mil mesafede ve kapandı. Elli dakika sonra 1650, "Belfast" (1) yıldız kabuğu ve Adm Burnett'in kruvazörleri ile aydınlatılmış "Scharnhorst" (1) bir taraftan nişanlı ve "York Dükü" ve "Jamaika" (2) diğerinden. Özellikle zırhlının 14 inçlik mermileriyle sert bir darbe alan Alman gemisinin ana silahı sonunda susturuldu. Sonunda kruvazörler ve beraberindeki muhripler, 10 veya 11'i eve isabet eden torpidoları ateşledi ve kısa bir süre sonra 19.30 "SCHARNHORST" düştü. Sadece 36 kişi kurtarılabildi. Artık sadece "Tirpitz", Rus konvoyları için potansiyel bir büyük gemi tehdidi olarak kaldı. Üzerinde 29. JW55B, Kola'ya güvenli bir şekilde ulaştı. Dönüş konvoyu RA55A, muharebe başladığında ve Loch Ewe'ye ulaştığında, Ayı Adası'ndan oldukça uzaktaydı. 1 Ocak. İkinci dönüş yarısı - RA55B sekiz gemiden - yılın son günü Rusya'dan ayrıldı ve 8 Ocak'ta girdi.
1944
OCAK 1944
E puanlı Rus konvoyu JW56B, muhrip "HARDY (2)", Ayı Adası'nın güneyindeki "U-278" tarafından yeniden yönlendirilecekti. 30. ve boğmak zorunda kaldı. Aynı gün muhripler "Whitehall" ve "Meteor" eskort "U-314" battı. JW56B'nin 16 gemisinin tamamı Kola Girişine ulaştı. JW56A ayın başlarında bu kadar şanslı olmamıştı - 20 tüccardan beşi hava nedeniyle geri döndü ve üçü denizaltılara kayboldu.
Rus konvoyunun 4 2 tüccarı JW57 hepsi 28'inde Kola'ya ulaştı, ancak bir eskort ve iki U-bot onları çevreleyen savaşlarda battı: 24. - Norveç'in kuzeybatısında, "U-713", eskort "Keppel" muhrip tarafından indirildi. 25. - Ertesi gün "MAHRATTA" muhripi "U-956" veya "U-990"dan gelen akustik bir torpidoya kapılarak ağır can kaybıyla battı. Aşırı mesafeden uçan No 210 Squadron'dan bir RAF Catalina "U-601" i batırmayı başardı. dönüş konvoyu RA56 ayın başlarında 37 gemisiyle Loch Ewe yaptı.
Rusya'dan bir sonraki dönüş konvoyu RA57, eskort taşıyıcı "Chaser" ve 816 Squadron'dan roket atan Swordfish dahil olmak üzere Şubat JW57'nin eskortu ile yola çıktı. Üzerinde 4., Norveç'in kuzey batısında, "Onslaught" muhrip tarafından bitirilen "U-472" ye zarar verdiler. Sonraki iki gün içinde, kötü havaya rağmen "U-366" ve "U-973" imha edildi. 2. EG, Rus konvoyunu desteklemek için Atlantik konvoylarından hareket etti JW58. Loch Ewe'den ayrıldıktan iki gün sonra ve şu anda İzlanda açıklarında, "Starling" 29'unda "U-961" battı. Konvoy Nisan ayının başlarında Rusya'ya ulaşmadan önce daha fazla denizaltı kaybedildi.
2. EG "U-961"i İzlanda açıklarında batırdıktan üç gün sonra Rusya'ya bağlı JW58 Norveç'in kuzeybatısındaydı ve saldıran denizaltılar sayılarının üçünü kaybetti. Üzerinde 1 inci eskort taşıyıcı "Tracker" dan bir 846 Filosu Avenger, roketler ve "Beagle" destroyeriyle "U-355" e zarar verdi. Ertesi gün - 2. - muhrip "Keppel", "U-360"ı ileri fırlatan Kirpi havanı ile batırdı. Üzerinde 3 üncü "U-288" sırasıydı. "Tracker's" 846 ve "Activity's" 819 Squadron'dan bir Swordfish, Wildcat ve Avenger onu dibe gönderdi. Geri dönmek zorunda kalan bir tüccar dışında, JW58'in kalan 48 gemisinin tümü 5 Nisan'da Kola'ya ulaştı. dönüş konvoyu RA58 36 tüccardan ay ortasına kadar kayıpsız geçti.
3. - "Tirpitz"e Hava Kuvvetleri Komutanlığı Saldırısı, "Tungsten" Operasyonu - Eylül 1943'te "Tirpitz" üzerinde cüce denizaltıların verdiği hasar neredeyse onarıldı ve Amirallik bir Filo Hava Kolu saldırısı başlatmaya karar verdi. Üzerinde 30 Mart, Adm Fraser, "Duke of York" ve "Anson" zırhlıları, filo gemileri "Victorious" ve eski "Furious", eskort gemileri "İmparator", "Fencer", "Pursuer" ve "Searcher", kruvazörler ve muhripler, iki kuvvete ayrıldı ve kuzeye yöneldi, kısmen JW58. tarafından 2. iki kuvvet Altenfiord'un 120 mil açığında ve ertesi sabah erken saatlerde 3 üncü, her biri 20 Barracuda bombardıman uçağının avcı örtüsüne sahip iki dalga demirinde "Tirpitz" şaşırttı. Toplam 14 vuruş yapıldı, ancak hasar ciddi değildi. Ancak, savaş gemisi üç ay daha hareketsiz kaldı. Ana Filo, Scapa'ya geri döndü. 6.. Benzer bir operasyon ayın ilerleyen saatlerinde denendi, ancak kötü hava koşulları herhangi bir saldırıyı engelledi. Bunun yerine bölgede bir Alman konvoyu bulundu ve üç gemi battı. Mayıs 1944'te hava Tirpitz'i tekrar iki sortiden kurtardı, ancak filo ve eskort uçakları ay boyunca bu ve diğer zamanlarda birkaç ticari gemiyi daha batırmayı başardı.
Rus konvoyunu geri getir RA59 (45 gemi) Norveç'in kuzeybatısında denizaltıların saldırısına uğradı. Bir gemi kayboldu, ancak karşılığında "Fencer" dan gelen 842 Filosunun Kılıç Balığı, üç derinlik suçlamasıyla battı - 1 inci, "U-277" ve ertesi gün "U-674" ve "U-959". Konvoy, 44 geminin geri kalanıyla birlikte 6 Mayıs'ta Loch Ewe'ye ulaştı.
6 Haziran - Normandiya işgali ve 1942'nin başlarından beri Rusya'nın sık sık saldırgan bir tavırla talep ettiği "İkinci Cephe" açıldı.
17. - "Tirpitz"e FAA Saldırısı - Home Fleet uçak gemilerinden "Formidable", "Indefatigable" ve "Furious" bar racuda torpido bombardıman uçakları, Altenfiord'da "Tirpitz"i vurmaya çalıştı. 17., ancak kısmen savunma sis perdeleri nedeniyle başarısız oldu. U-botlar, taşıyıcı kuvvete saldırmak için gönderildi, ancak dört günlük bir süre içinde, RAF Kıyı Komutanlığı Kuzey Transit Alanında üç tane battı.
15-29 - Tirpitz ve Konvoy JW59'a Saldırılar - Rus konvoyu JW59 (33 gemi) Loch Ewe'den ayrıldı 15. "Striker" ve "Vindex" eskort gemileri ve 20. ve 22. Eskort Grupları dahil olmak üzere ağır bir eskort ile. Adm Moore komutasındaki Ana Filo, kısmen konvoyu korumak için, ancak esas olarak FAA saldırılarını başlatmak için iki grup halinde yola çıktı. "Tirpitz" Altenfiord'da. Gruplardan biri "Formidable", "Indefatigable" ve "Furious" ve "Duke of York" zırhlısı, ikincisi eskort gemileri "Trumpeter" ve Kanadalı insanlı "Nabob" ile birlikte 5. EG (Cdr Macintyre) idi. 22'si ve 29'u arasında üç saldırı yapıldı, ancak ikisinde Alman gemisi duman tarafından gizlendi ve 24'ünde bir isabet alınmasına rağmen bomba patlamadı. Bu manevralar sırasında eskort gemisi grubu iki kayıp verdi: 22. - "U-354" onlarla Kuzey Kap'ın kuzeybatısında karşılaştı ve saldırdı. Fırkateyn "BICKERTON" (aşağıda - ön planda) 5. EG'nin bir kısmı torpidolandı, ağır hasar gördü ve "Vigilant" muhrip (eski bir "V" ve "W" değil, bir savaş programı gemisi) tarafından tamamlandı. Eskort taşıyıcı "NABOB", torpido isabeti nedeniyle tamir edilemeyecek kadar ağır hasar gördü. U-bot kısa süre içinde battı.
Konvoy, JW59 da U-bot saldırısına maruz kaldı ve her iki taraf da kayıplar verdi: 21 inci - 22. EG'nin Sloop "KITE", Grönland Denizi'nde Norveç'in kuzeybatısında "U-344" tarafından torpido edildi ve düştü. Birkaç kurtulan vardı, ancak "U-354" gibi saldırgan da kısa sürede batırıldı. 24. - "U-344", Kuzey Cape'in kuzeyindeki konvoya yaklaşmaya çalışırken, "Keppel" muhrip, "Loch Dunvegan" fırkateyn ve 20. EG'nin "Denizkızı" ve "Peacock" slopları tarafından batırıldı (her ikisi de kız kardeş- "U-344" saldırısına yenilen "Kite" gemileri) 25. - "U-354" şimdi dönüş konvoyu RA59A'nın Ayı Adası bölgesine gelmesi için hazırlandı ve "Vindex"ten gelen 825 Filosuna ait roket atan bir Kılıç Balığı tarafından yok edildi. (Not: Bazı kaynaklar, "U-344" ve "U-354"ün kayıp nedenini tersine çevirir, ancak "U-344" 22'de ve "U-354" 24'te batmıştır.) JW59, Kola Girişine ulaştı. 33 ticaret gemisinin tamamı ile 25'inde.
Rus konvoyu dönüş RA59A (dokuz gemi) şimdi kuzeybatı Norveç açıklarında "U-394" 825 Filosu'nun Kılıçbalığı tarafından hasara uğrayıp battığında 2. "Keppel" ve "Whitehall" muhripleri ve "Denizkızı" ve "Tavus Kuşu" sloops tarafından. Konvoy, 6'sında güvenli bir şekilde Loch Ewe'ye ulaştı. Dokuz gün sonra, Rusya'ya giden bir sonraki konvoy, JW60 30 tüccarla yola çıktı. Onlar da daha ay dolmadan gidecekleri yere kayıpsız ulaştılar. Rusya'dan dönen bir sonraki konvoy, RA60 left Kola on the 28th with 30 ships, but by the time it arrived at Loch Ewe in early October had lost two merchantmen to U-boat attack. While still to the northwest of Norway on the 30., Swordfish of 813 Squadron from escort carrier "Campania" sank "U-921".
Convo y JW61 arrived safely at Kola by the end of the month with all 29 ships. On the 30th October, JW61A with just two liners carrying Russian POWs for repatriation, left Liverpool and reached Kola Inlet by 6th November.
For the first time since September 1939, no merchant ships were lost throughout the length and breadth of the North and South Atlantic, including the Arctic, in October 1944
UK-bound con voys RA61 ve RA61A left Kola and passed through a total of 35 ships in the month without loss. Russian-bound JW62 set out at the end of the month and reached Kola in early December with all 30 merchant ships.
Return R ussian convoy RA62 (28 ships) prepared to leave Kola Inlet on the 10th with the escort of JW62. Beforehand on the 9., Royal Navy and Russian warships drove off the waiting U-boats, and corvette "Bamborough Castle" serving with the 8th and 20th EGs sank "U-387". As the convoy passed Jan Mayen Island on the 13., "U-365" was sent to the bottom by Swordfish of 813 Squadron flying from escort carrier "Campania" (better known for her association with the 1951 Festival of Britain in London). All merchantmen reached Loch Ewe on the 19th.
Convoys JW63 and return RA63 passed through a total of 65 ships in the month without loss.
There was still no let up for the Russian convoys. Rağmen JW64 reached Kola Inlet safely on the 13. with all 26 merchantmen, the arriving corvette "DENBIGH CASTLE" was torpe doed by "U-992" and became a total loss. Four days later on the 17. dönüş RA64 was ready to set out. Just off Kola Inlet "U-425" was su nk by sloop "Lark" and corvette "Alnwick Castle", but later that day "LARK" was damaged by "U-963" and also became a total loss. Corvette "BLUEBELL" was th en torpedoed by "U-711" and blew up with only one man surviving. Of the 34 ships with the convoy, one returned, one went down to U-boats and on the 23., straggler "Henry Bacon" was sunk by Ju88 torpedo bombers, the last ship of the war by German aircraft. The rest of the convoy arrived at Loch Ewe on the 28th after a voyage made even more difficult by violent storms typical of northern waters.
As R ussian convoy JW65 approached Kola Inlet with 24 merchant ships on the 20., waiting U-boats sank two and "U-716" sank sloop "LAPWING" of the escort. Return RA65 set out on the 23rd and all 25 ships got through to the Orkney Islands on the last day of the month.
29th - Russia/UK Convoy RA66, the Last Convoy Battle of the War - K ola Inlet bound convoy JW66 (22 ships) arrived safely on the 25. with escort carriers "Premier" and "Vindex", cruiser "Diadem", Home Fleet destroyers and the 8th and 19th EGs all under the command of Rear-Adm A. E. Cunninghame-Graham. Return convoy RA66 (24 ships) set out on the 29. with JW66s escort, some of which went ahead to clear the 14 U-boats waiting off the Inlet. Frigates "Anguilla", "Cotton", "Loch lnsh" and "Loch Shin" of the 19th EG accounted for "U-307" followed by "U-286" , the last U-boats sunk by warships of the Royal Navy. In the action, frigate "GOODALL" of the 19th EG was torpedoed by "U-968" and went down with heavy loss of life. She was the last major warship of the Royal and Dominion Navies lost in the war against Germany. RA66 arrived safely in the Clyde on 8th May
Bir last Russian convoy sailed each way soon after the German surrender. JW67 left the Clyde on the 12th with 23 merchantmen and reached Kola on the 20th. Three days later return RA67, again with 23 ships, set out and on the last day of the month sailed up the Firth of Clyde, Scotland.
In Conclusion . Since August 1941, 78 convoys had sailed in both directions and passed through nearly 1,400 merchant ships for the loss of 85 - a loss rate of 6 percent. Millions of tons of vital cargo and thousands of tanks and aircraft were delivered to the Russians. The cost to the Royal Navy included one escort carrier severely damaged, two cruisers, six destroyers ans eight other escorts sunk in the cold and often stormy waters of the Arctic. The Germans lost "Scharnhorst" and indirectly "Tirpitz", three big destroyers, over 30 U-boats.
REED Genealogy
WikiTree, herkes için sonsuza kadar %100 ücretsiz olan, giderek daha doğru bir işbirliğine dayalı aile ağacı yetiştiren bir soy bilimci topluluğudur. Lütfen bize katıl.
Please join us in collaborating on REED family trees. Yetiştirmek için iyi soybilimcilerin yardımına ihtiyacımız var. Tamamen bedava hepimizi birbirine bağlamak için paylaşılan aile ağacı.
ÖNEMLİ GİZLİLİK BİLDİRİMİ VE SORUMLULUK REDDİ: ÖZEL BİLGİLERİ DAĞITIRKEN DİKKATLİ KULLANMA SORUMLULUĞUNUZ VARDIR. WIKITREE EN HASSAS BİLGİLERİ, AMA SADECE BÖLÜMDE BELİRTİLEN ÖLÇÜDE KORUR. KULLANIM ŞARTLARI VE GİZLİLİK POLİTİKASI.
The discovery of the vitamins
The discovery of the vitamins was a major scientific achievement in our understanding of health and disease. In 1912, Casimir Funk originally coined the term "vitamine". The major period of discovery began in the early nineteenth century and ended at the mid-twentieth century. The puzzle of each vitamin was solved through the work and contributions of epidemiologists, physicians, physiologists, and chemists. Rather than a mythical story of crowning scientific breakthroughs, the reality was a slow, stepwise progress that included setbacks, contradictions, refutations, and some chicanery. Research on the vitamins that are related to major deficiency syndromes began when the germ theory of disease was dominant and dogma held that only four nutritional factors were essential: proteins, carbohydrates, fats, and minerals. Clinicians soon recognized scurvy, beriberi, rickets, pellagra, and xerophthalmia as specific vitamin deficiencies, rather than diseases due to infections or toxins. Experimental physiology with animal models played a fundamental role in nutrition research and greatly shortened the period of human suffering from vitamin deficiencies. Ultimately it was the chemists who isolated the various vitamins, deduced their chemical structure, and developed methods for synthesis of vitamins. Our understanding of the vitamins continues to evolve from the initial period of discovery.
30 October 1941 - History
Japanese Occupation of the Philippines
On December 8, 1941, Japan invaded the Philippines. Clark Air Base in Pampanga was first attacked and also Nichols Field outside Manila was attacked, then on December 22, The Japanese forces landed at the Lingayen Gulf and continued on to Manila. General Douglas MacArthur declared Manila an open city on the advice of commonwealth President Manuel L. Quezon to avoid its destruction. Manila was occupied by the Japanese on January 2, 1942. MacArthur retreated with his troops to Bataan while the commonwealth government withdrew to Corregidor island before proceeding to the United States. The joint American and Filipino soldiers in Bataan finally surrendered on April 9, 1942. MacArthur escaped to Corregidor then proceeded to Australia. The 76,000 captured soldiers were forced to embark on the infamous "Death March" to a prison camp more than 100 kilometers north. An estimated 10,000 prisoners died due to thirst, hunger and exhaustion.
In the midst of fear and chaos, some farmers of Pampanga banded together and created local brigades for their protection. Luis Taruc, Juan Feleo, Castro Alejandrino, and other leaders of organized farmers held a meeting in February 1942 in Cabiao, Nueva Ecija. In that meeting, they agreed to fight the Japanese as a unified guerrilla army. Another meeting was held the following month, where in representatives from Tarlac, Pampanga and Nueva Ecija threshed out various details regarding their organization, which they agreed to call "Hukbo ng Bayan Laban sa mga Hapon" or HUKBALAHAP. Taruc was chosen to be the Leader of the group, with Alejandrino as his right hand man. The members were simply known as Huks!
The Philippine Executive Commission
In accordance the instructions of President Manuel Quezon to Jorge Vargas, the Filipino officials in Manila were told to enter into agreements and compromises with the Japanese to mitigate the sufferings of the people under the iron-clad rule of the Japanese. On January 23, 1942 the Philippine Executive Commission was established, with Vargas as chairman. the following was appointed as department heads: Benigno Aquino, Sr., interior Antonio de las Alas, finance Jose P. Laurel, justice Claro M. Recto, education, health, and public welfare and Quintin Paredes, public works and communication Jose Yulo was named Chief Justice of the Supreme court.
The following month, an election was held for members of The Preparatory Commission for Philippine Independence (PCPI). The purpose of PCPI is to draw up a constitution for a free Philippines. Jose Laurel became its head. Against the will of the PCPI delegates the new Constitution was finalized on July 10, 1943. Two months later it was ratified by the KALIBAPI, which was the only political party allowed to exist at that time. KALIBAPI is the acronym for "Kapisanan sa Paglilingkod sa Bagong Pilipinas".
The new constitution, which noticeably lacked a bill of rights contained 12 articles lifted from the 1935 constitution that fitted the wishes of the Japanese. It was meant to be in effect only temporarily, while the Philippines still in chaos. After the war, a new constitution would again be drafted for the new Philippine Republic.
The Second Republic
On September 20 1943, the KALIBAPI- under the leadership of its director general, Benigno Aquino Sr. held a party convention to elect 54 members of the National Assembly. The Assembly was actually made up of 108 members but half of this number was composed of incumbent governors and city mayors. Jose P. Laurel was elected as president of the second republic (the first republic was Aguinldo's Malolos Republic) and both Benigno Aquino Sr. & Ramon Avancena as a vice-presidents. The new republic was inaugurated on October 14 1943 on the front steps of the legislative building in Manila. The Philippine flag was hoisted as the national anthem was played. Meanwhile, the Japanese started using propaganda to gain the trust and confidence of Filipinos who refused to cooperate with them. They hung giant posters and distribute their materials that contains such slogans as "the Philippines belong to the Filipinos." they also used newspapers, movies, and others to publicize the same idea. Promoting Japanese propaganda was one of the main objectives of the KALIBAPI, but still Japanese failed to gain the trust of the Filipinos.
Gen. Douglas MacArthur Returns
From Australia, Allied forces slowly advanced toward the Philippines, bombing several Japanese strongholds until they regained control of areas previously occupied by the enemy. The bombings began on September 21 1944, and barely a month later, on October 20, 1944, the Americans landed triumphantly in Leyte. Once a shore, General Douglas MacArthur said "I have Returned."
Sergio Osme a was Part of MacArthur s group. He had taken over Manuel L. Quezon as president after the latter past way at Saranac Lake, New York on August 1944. From October 23 to October 26, 1944 the Americans engaged Japanese forces in the Battle of Leyte Gulf. Consider as the biggest naval battle in World History, this historic encounter almost destroyed the entire Japanese fleet and rendered in incapable of further attack. The US victory in the battle of Leyte Gulf is said to have signaled the beginning of Philippine liberation from the Japanese.
By mid-December, the American soldiers had reached Mindoro. The Japanese, meanwhile, secured other area where their thought other American units would land. Nevertheless, US liberation forces successfully docked at Lingayen Gulf on January 9, 1945. The news alarmed the Japanese. Lt. Gen. Tomoyuki Yamashita, supreme commander of the Japanese troops in Manila, mobilize his kamikazes (Japanese suicide pilots) but they failed to stop Americans. The Japanese also deployed MAKAPILI units to defend Manila but neither succeeds.
On December 8, 1944, President Laurel and his cabinet moved to Baguio upon orders of Yamashita, who is also known as the tiger of Malaya. The Japanese forces retreated to Yamashita line a jungle battlefront stretching along the Sierra Madre Mountains from Antipolo, Rizal to Appari Cagayan.
The Japanese in Manila would not give up easily. In fact, it took 3 weeks of intense fighting before they finally surrendered on February 23. Gen. MacArthur continued to liberate other parts of the country. And finally proclaim general freedom from the Japanese on July 4, 1945. Continue to Philippine Independence from the Americans.
Happy National Checklist Day — Learn the History and Importance of October 30, 1935
On October 30, 1935, a deadly airplane crash would forever change the future of aviation. Boeing was set to revolutionize the US Military, and the entire airline industry, by introducing the brand new Model 299, also known as the Boeing B-17 Flying Fortress. This flying marvel of technology was in development for 5 years. It had 4 engines, a central bomb bay, and gunner stations throughout the fuselage.
It was the most sophisticated airplane in aviation history.
Boeing spared no expense putting on an elaborate show the for U.S. Army Air Corps. After all, they were competing for a multi-million dollar bid that would help launch them into the multi-billion dollar aviation conglomerate Boeing is today.
Boeing and the U.S. Army Air Corps met at Wright Field, just northeast of Dayton, Ohio.
The Model 299 was piloted by Major Ployer P. Hill, U.S. Army Air Corps, and co-piloted by Lieutenant Donald Leander Putt.
Taking no chances, Beoing’s Chief Test Pilot Leslie R. Tower and Beoing mechanic C.W. Benton were also aboard the doomed plane.
Upon take off, the U.S. Army Air Corps and members of the Boeing corporation looked on with excitement and pride for the future of American aviation.
The aircraft sped down the runway, achieved perfect lift, began to climb, and within seconds, stalled, banked, and crashed into the field, as onlookers watched in horror.
Two people were killed onboard, including the pilot, Major Ployer P. Hill. The co-pilot and two others onboard were pulled from the burning wreckage, thus saving their lives.
Ne oldu?
An investigation found the airplane to be in perfect condition. No mechanical failure could be found that would have resulted in the deadly crash. Upon deeper investigation and eye witness reports, including the surviving co-pilot, it was determined that the flight crew had simply forgot to release the flight control gust locks. Thus causing the plane to nose dive into the ground, immediately after takeoff.
How could something so trivial be forgotten?
It was further determined that the airplane was “too complex” for man to fly. Technology, and the sheer amount of tasks required to safely takeoff in a modern day airplane had surpassed the limitations of the human memory.
In simpler terms, there were too many things to remember, even for the best pilots in world.
The Solution
After the crash of the Model 299 on October 30, 1935, the Checklist was introduced by Boeing, as a permanent and mandatory tool, to be used by all pilots in the Boeing fleet.
After the checklist was introduced, Boeing was able to eventually sell the Model 299 to the U.S. Army Air Corps, where it flew for years without incident.
Today, you can’t takeoff or land in a commercial airplane without a mandatory checklists being used by your pilots. It doesn’t stop there from the creation of each plane, to maintenance checks, to the flight attendants who assist with your inservice flight, checklists are mandatory through the airpline industry.
Countless lives saved by the most important plugin of the mind, the checklist.
The checklist has expended beyond aviation and are now mandatory tools used by surgeons, nurses, architects, educators, software, marketing, psychology and every other industry you can think off.
Çözüm
The power of this story and many others just like it, where the inspiration behind checkli.com, my startup that helps anyone discover and use the best checklists in the world.
Checklists have provided me, and many others, an alternative solution to medications like Ritalin and Adderall. They help stay us focused, as we are inundated with endless distractions, thoughts and technology.
Whether you’re using a pen and paper, or your favorite app, the checklist is the ultimate plugin of the mind.
This should have gone with last month’s:
1997: Gilman City celebrated its Centennial with a 3 day celebration July 4-6. There was a historical re-enactment, music, parade, museum, games, fireworks, community church service and distribution of the “History of the Gilman City Area” centennial book. The Bethany sheriff’s office estimated the crowd on Saturday at between 4-5000. The weather was unseasonably cool for the weekend.
2002: Gilman City celebrated the ‘Centennial Plus 5’.
1901: The annual Gilman City Picnic was described as ‘a hummer’. It included hot air balloon rides.
Perry Buckner’s store at Bancroft was destroyed in a fire. It had been the first store building built there, around 1860.
1903: The picnic was the ‘biggest in Gilman City history’, also included balloon ascensions and ‘only one arrest was made all day’.
1904: The picnic included speeches from the ‘Anti-Saloon League’. A speaker from Bethany said “Gilman has the reputation of being the worst town in the county” for alcohol. Evidence cited included that there were 4 drug stores and that was twice the amount that a town this size could support if those drug stores were not conducting illegal activities.
Special trains were used to bring the crowds to the Gilman City Picnic to make it ‘the biggest crowd ever assembled in Gilman City’.
A ‘coach excursion’ to the World’s Fair in St. Louis would set you back $5.50—round trip.
1905: This picnic was also dubbed ‘the best and biggest ever’. It was during this picnic that Loren Reid, author of ‘Hurry Home Wednesday’ was born.
1906: An editorial from the ‘Gilman City Guide’ stated “Gilman City is afflicted with a few large boys with very small ways. They are smart alex, intrenching themselves on street corners near private residences or business houses. They swagger and strut, smoke and chew tobacco, spit with a Niagra gurgle, swear big volcanic cuss words, bully and torment small boys, shock ladies, annoy citizens and make a public eyesore and shameless nuisance of themselves generally” (all spellings original). It was suggested that the fathers of these ruffians invite them out behind the smokehouse.
1907: Carrie Nation, nationally known hatchet wielding prohibition speaker, was the featured speaker at the picnic, which I’m sure was the biggest and best ever.
1908: The Post Office was moved from west of the Gilman Hotel to the Noll Building. Unsure of where either of these were, but the PO was on the southwest corner of Main and Broadway around this time.
The 10th Annual Gilman City Picnic was—you guessed it—the biggest and best ever.
1909: Otis Claycomb shot and killed John W. Ward in Bancroft. Two little boys were witnesses. Reportedly, there had been domestic trouble in the Claycomb household, and Ward was implicated.
I missed this from last month’s information:
1909 (June): Floods were reported to be 6 feet deep on Main Street in Pattonsburg. Several from Gilman set out to walk there on the railroad tracks, but only made it as far as Coffey before returning. The group reported that they were glad Gilman City was on higher ground.
1910: “Largest crowd ever known to assemble in the history of North Missouri picnics”, reported at around 6000.
1914: In one of the city’s greatest tragedies, 4 year old Hugh Charles Burrell and 7 year old Lewis Dunn were killed in a barn fire. The barn belonged to P.F. Honan, just one block south of Main Street near Cook Street. Smoke was seen, and an alarm went out through the town for fear that the boys might be inside. Jake Tedlock ran in to the barn to look for them, and felt the arm of one boy. A frightened mule charged past at that moment, and Tedlock lost his grip on the boy. He was overcome by smoke and had to leave the barn. After the flames died down, the remains of the boys were found huddled in a far corner of the barn. It was speculation that the boys had been playing with matches and the fire started.
1920: The Gilman City Picnic was…indefinitely postponed. No reason was recorded. The headline read “Tew Dang Bad!”
The 1920 Gilman City School Annual was mentioned—I have never seen one. Anybody have a copy?
1921: The Gilman City Methodist Church was struck by lightning and burned to the ground.
The week-long ‘Chatauqua’ was deemed a success, if not the biggest and best ever.
School enrollment was 220 pupils in the 8 room school building on south Cook Street.
1922: A picnic was held in the ‘Neff Timber’ north of town. Anyone know the location?
1923: Thomas Fitzsimmons was injured and later died from a broken back, suffered when a 200 pound rock fell on him in a Melbourne coal mine. He was described as ‘an Englishman who had only been here a few years’.
1925: The ‘annual picnic’ was held in the Neff grove. “It grows each year and will no doubt become a permanent affair.”
1927: The Melbourne School may offer one year of high school this fall. There are 10-15 students ready to enter high school—before, they went to neighboring high schools or considered their education complete.
1929: Construction of ‘farm to market’ roads in the area continued. From Gilman City north to Route 4 (today’s Highway 136) and along the west side of the town, south to the Daviess county line and east, past Melbourne to the Grundy County line.
1930: New record high temperature: 111*
1932: The State Education Commission issued its recommendation for consolidation of all schools in Harrison County as follows: three high schools in the county, one each at Eagleville, Bethany and Gilman City junior high schools at Hatfield, Martinsville, New Hampton, Ridgeway, Cainsville and Mt. Moriah. This never came to pass.
Current enrollment at Gilman City School: 274.
1934: Melbourne, the ‘only coal mining town in Harrison County’ was to get a second mine, the Greenall, north of the old Appleby Mine.
Average July temperature was 100*, with only .4” of rain. Cattle were being shipped by the thousands since there was no pasture. A new record was set in August with a high temperature of 112*.
Later in August, it was reported that ‘good rains’ had been received. Still, farmers were turning to garden crops like turnips, cabbage, lettuce for livestock. It was reported that crop losses were unequaled back to 1840 .
Bones were discovered in a well, along with an old time .45 caliber Colt on the Charles Moulin farm, just east of the city limits. This was in the vicinity of old reports of Jesse James’ gang coming through the area (no validation of this was ever found). Further examination revealed the bones to be rabbit and beef.
1936: William L. Rice, 47, was shot and killed by his nephew, Charles Rice of Oklahoma, when he stood up in a wagon just as the nephew fired at a rabbit.
1937: Eugene Fair died August 9. He was born in 1877, north of what would become Gilman City, and was one of our best known former citizens. He had been president of the Kirksville State Teachers’ College, now Truman University and started the tradition of passing the ‘Hickory Stick’ between that college and Maryville—whichever school won the annual football game got to keep the stick for a year.
1939: It was official: the last run of the QO & KC Railroad would be August 26.
Jack Herrin, 30, south of Melbourne, was killed by lightning under a tree where he had taken shelter when it started raining.
Oil speculation continued and a small pocket was found north of Gilman City at 95 feet. (It never produced).
1941: A strip of road was to be improved connecting Route H (Hwy 146) in Grundy County to Route K in Harrison County.
1945: Victory in WW II was celebrated with a Thanksgiving Celebration at the Baptist Church. Bro. W.A. Pollock was the main speaker with others being Laverne Gutshall, Floyd Pollock, I.O. Oliphant and Charlie Hurst.
1946: Farmers Bank voluntarily liquidates, with balances transferred to the First National Bank.
John Clayton Ward, the 2 year old son of Dan and Jessie Ward, was killed on Main Street when struck by a car driven by Ben Severe. Young John darted into the street from between parked cars. At that time, cars were parked in the center of the street, with traffic traveling on the north and south sides.
1948: The state education commission again issued a directive to consolidate most rural schools into central districts. This would be completed by the 1951-52 school year.
1949: Mr. and Mrs. Cecil Misner have purchased the Stroup Grocery and will put in a complete line of furniture in the new store.
1950: W.J. Noll, 84, died. He was the operator of the brick yard east of town and built or sold the brick for nearly every business building in the town.
A county census from 1852 was cited in the local paper. It shows 110 school aged children in Sugar Creek township and 34 in Adams. This was before there was a Gilman City or even a Blue Ridge. Only Butler, Cypress and Bethany townships had more than Sugar Creek at that time.
1951: In a desperate attempt to meet the state education commission requirements, the Harrison County Board of Education came up with 5 districts for the county: 1 composed of Hatfield, Blythedale and Eagleville 1 composed of Bethany and New Hampton 1 of Gilman City and Melbourne 1 with just Martinsville and 1 composed of Ridgeway, Cainsville and Mt. Moriah. All but the last one were approved by voters.
50,000 people was the estimated attendance at a National Plowing Match south of Bethany.
Wm. Haines sold the funeral home and mausoleum business in Gilman City to Williamson, Davis and Blackmore of Trenton. Mr. Haines had been in business here since 1900.
1952: Rex Murphy, 52, north of Melbourne, was killed when a tractor overturned on him. He was able to free himself and walked a mile to his home. He was taken to the hospital in Trenton where he later died.
1955: Isaac Twist, 78, of Melbourne was killed in a car crash on Hwy 146 3 ½ miles southeast of Brimson in a vehicle driven by Billy Metz Ward, home on leave from the Air Force. Ward hit the shoulder and skidded across the road before overturning three times.
Gilman City voters rejected, for the 5th time, bonds to build an addition to the school. There were 499 votes for, 289 against, but the required percentage wasn’t reached. There was great overcrowding expected in the coming school year since more Melbourne students would be attending here.
1956: School opening will be delayed due to state mandates. The auditorium must be divided into classrooms (today’s library, business room and English room). One of the grade school rooms would serve as the cafeteria instead of putting up tables and chairs on the old gym floor. Graduations and programs would be moved to local churches.
1957: A bond issue was finally passed and construction was slated to begin on the school addition immediately.
Searing heat killed over 1500 turkeys on the Ralph Archer farm near Blue Ridge.
Mrs. Willard Streett will conduct a subscription kindergarten in her home. Her first class included 6 pupils. (Any one of you?)
1961: A grain elevator, for private use, was being built in the south end of town by L.L. Cook.
1965: Nancy Payne, 8 year old daughter of Lloyd and Carole Payne, became seriously ill and was admitted to Trenton Hospital. She was later transferred to Kansas City where she underwent major surgery. She died in October.
1966: Lewis Junior Holcomb, 17, suffocated in an avalanche of ground corn at the MFA plant in Bethany where he worked.
1973: The Gilman City Branch of the Home Exchange Bank in Jamesport opened across the county line road in Daviess County.
1975: Gilman City girls softball continued their winning ways, with 2 age level county champions.
1977: Gary Conover was the new city marshal.
1978: Loren Reid published his autobiographical history of Gilman City “Hurry Home Wednesday”.
1980: Heavy winds in the south and east sections of town, possibly a tornado, struck the school. The Vocational Agriculture Building was destroyed, and sections of the roof and some windows in the main building were destroyed.
“T & S Hardware” closed. Dewitt’s were keeping the laundry at the back of the building open.
Vickie Cotton Turner, 19, died from injuries sustained in a car/truck accident north of Savannah, MO.
1986: A group in Gilman City was collecting donations for street signs to be installed.
1990: The first ever ‘Gilman City Festival’ was to be held, with a carnival and other attractions. This was a tradition for the next few years.
1993: A tornado struck the Jim Crump farm south of Gilman City, with damage to grain bins, trees and roofs.
GoldPrice
30 Year Gold Price History in US Dollars per Ounce
30 Year Gold Price History in Australian Dollars per Ounce
30 Year Gold Price History in Chinese Yuan per Ounce
30 Year Gold Price History in Canadian Dollars per Ounce
30 Year Gold Price History in Hong Kong Dollars per Ounce
30 Year Gold Price History in Japanese Yen per Ounce
30 Year Gold Price History in UK Pounds per Ounce
30 Year Gold Price History in South African Rand per Ounce
30 Year Gold Price History in Swiss Swiss Francs per Ounce
30 Year Gold Price History in Indian Rupees per Ounce
30 Year Gold Price History in Singaporean Dollars per Ounce
Why October 31st Matters in Rock History
It’s October 31st and here are some reasons why this day matters in rock history:
In 1992, ABC aired a special called Halloween Jam at Universal Studios, which featured performances from AC/DC, Ozzy Osbourne, Slaughter and The Black Crowes.
In 1996, Slash announced he was no longer in Guns N’ Roses. He was quoted as saying that Axl Rose and he had only spoken to each other on two occasions since 1994.
In 1993, Red Hot Chili Peppers bassist Flea spent the night at The Viper Room with his friend actor River Phoenix. While the rocker was performing with Johnny Depp inside, River collapsed outside. Flea found out and left the stage to be with Phoenix, riding with him to the hospital where River died due to drugs.
In 1970, Led Zeppelin started a four-week run on top of the album charts with Led Zeppelin III.
In 1990, during a Seattle gig Billy Idol dumped 600 dead fish in supporting band Faith No More’s dressing room. They responded by walking onstage naked during his set.
And in 1998, Kiss kicked off their Psycho-Circus Tour with a Halloween extravaganza in LA.