Son 30 yıllarından beri, üniversitelerdeki yaratıcı yazma programlarının yükselişi, tüm mahallelerdeki görünüşte mütevazi bir iniş çıkışlarıyla karşılandı. Hanif Kureishi, roman yazarı, senarist - ve Kingston Üniversitesi'nde yaratıcı yazma profesörü - onları bir "zaman kaybı". Ancak, dünyadaki üniversiteler, artan ders ve öğrenci sayısının belirttiği gibi farklılık göstermektedir.
Son Sunday Times lig üniversiteleri için tablolar Bolton Üniversitesi'ndeki yaratıcı yazma öğretiminin kalitesini ülkenin en iyileri olarak gördü. Buradaki program aynı zamanda öğrenci deneyimi açısından en yüksek dereceye sahiptir.
Bolton'daki yaratıcı yazarlıktaki tam zamanlı tek öğretim görevlisi olduğum ve aynı zamanda programın son rakamların kapsadığı üç yıldan ikisi için programa önderlik ettiğim için, başarımızı ve öğrencilerimizin neden bu şekilde ders verdiğini açıklayabilmeliyim. büyük ölçüde. “Olmalı” diyorum, çünkü cevaptan emin değilim.
Öğrencileri yüksek oranda öğretme oranı almanın kolay yolları vardır. Sınıfları kişisel ihtiyaç ve isteklerine göre uyarlayabilir ve onlara yüksek not verebiliriz. Ya da onlara daha iyi bir başarı hissetmeleri için gerekenden daha düşük bir seviyede öğretebiliriz. Ama Bolton'da bunların hiçbirini yapmıyoruz. Öyleyse sır nedir?
Bir işaretin ölçüsü
Aslında öğretimin kalitesini değerlendirmekle ilgili - özellikle yaratıcı yazarlık gibi bir konuda - çok zordur. Üniversitelerin kullanmasının normal yolları vardır: akran değerlendirme, öğrenci geribildirimi, öğretim ve öğrenme yöntemleri konusunda uzmanlaşmış profesyonellerin personel değerlendirmesi ve personel geliştirme programları. Bolton yoğun bir öğreti olduğu için araştırmalar, üniversiteyi bilgilendiren bir çok şey yaptığımızı ve bence onları çok iyi yaptığımızı düşünüyorum.
Ancak bu değerlendirmelerde neyin ölçülüp değerlendirilmediğini merak ediyorum içerikten ziyade öğretmenin tarzıdır. Çoğu değerlendirme uzmanı öğretim yöntem ve uygulamalarında uzmandır - ve her konuda ayrıntılı bilgi sahibi olmalarını beklemek makul değildir.
Uzman olmayanlar olarak, öğrencilerin katılımı, akademik zorluğun, üniversitenin yaratıcı yazmada veba salgıladığı “öğrenme çıktılarının” karşılanıp karşılanmadığını ölçebiliyorlar. Ve bunu bu şekilde ölçerseniz, Kureishi gibi hakaretlerin haklı olması muhtemeldir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Oynamak için bir yer
Bunun dışında, yaratıcı yazmanın öğretilmesi, iyi yapıldığında, bunlar kadar önemli olan becerilerden, zanaat ve teknikten daha fazlasıdır. Ve yazar ve öğretim görevlisi Liam Murray Bell'in anlattığı gibi, yazarlar bulmalı ve kullanmalı ton, stil ve sesin tutarlılığı.
Aynı zamanda öğrencileri oynamaya teşvik etme, normal stil ve yazı konularının ötesine geçme, geleneksel yapısal, anlatı ve şiirsel formları kullanmanın ötesine geçme ve onlardan ne olduğunu görmelerini isteme hakkında da. Bu manada üniversite oyun yeri. Öğretmen ve oyun tasarımcısı Eric Zimmerman oyun tanımladı olarak:
Daha katı bir yapı içinde serbest hareket alanı. Bir sistemin daha katı yapılarına rağmen hem oyun hem de oyun nedeniyle var.
Öğrencilerin aktif olarak oynamaları teşvik edilmiyorsa, onları sadece “eğitici” beceri ve teknikleri kullanma konusunda daha usta olsalar bile, yüksek öğrenime girdiklerinde olduğu kadar durağan olmaları için teşvik ediyoruz.
Başarının sırrı
Bana göre iyi öğretimin “sırrı” yok gibi görünüyor. Temelleri yaparsınız ve mümkün olduğu kadar iyi yaparsınız. Sınıf numaralarını sınırlarsın. Öğrenci yazarlara istedikleri özeni gösterirsiniz. Öğretmenlerinizin iyi yazarlar olduğundan ve yazarlarınızın iyi öğretmenler olduğundan emin olun, böylece uzmanlık etkin bir şekilde paylaşılabilir.
Ve öğrencileri geniş bir şekilde okutuyorsun. Sanırım klasikleri okumalılar, sanırım ama onlar da klasik olmayanları okumalı - birçok akademisyenin çöp kurgusu olarak gördüğü. Ve akranlarını ve çağdaşlarını da okumalılar.
Daha da önemlisi, reklam panoları ve sokak levhaları, binaların şekilleri, kaldırımların rengi, hava durumu, insanların yüzlerindeki görünüş gibi şeyler okumalılar. Yazarların kendi bireysel tepkilerini ve tepkilerini soluyabilmeleri için nefes almaları gerekir. Bolton'da zaman okumak ve nefes almak için zaman harcıyoruz ve bu da öğrencilerin kendileri için bir anlam ifade eden iş üretmek için yazma sanatı ile karışabilecek sesleri ve etkileşimleri bulmalarına yardımcı oluyor.
Çok az öğrenci yazar olarak geçimini sağlayacak. Ancak yazmak bundan daha fazlasıdır ve etkili bir şekilde iletişim kurabilmek nadir ve değerli bir şeydir. İyi öğretme, öğrencilerin ürettikleri metinlerde ölçülmemeli, ancak sonsuza dek süren yazma - bilginin hareketleriyle edindiği bilgilerde ölçülmelidir.
Sonunda, öğrenciler çalışmalarından hoşlanıyorsa ve işyerinde transfer edilebilecek becerileri kazandıklarına ve üniversitelerin ötesine geçeceklerine inanıyorlarsa, o zaman belki de 'iyi öğretim' olarak gördükleri budur. Belki de onlar yargılayacak en iyisidir.
Yazar hakkında
Simon Holloway, Yaratıcı Yazarlık Öğretmeni, Bolton Üniversitesi
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = yaratıcı yazma; maxresults = 3}