Sınıflandırma, kökeni ve tanımı
Yaygın isim: Acalifa.
tür: Acalypha.
Aile: Euforbiaceae.
etimoloji: ad, Hipokrat tarafından ısırgan otunu belirtmek için kullanılan Yunanca terim olan akaléphe'den türetilmiştir ve birçok türe ait yaprakların bazı Ürtikasea'larla benzerliği nedeniyle bu cinse Linnaeus tarafından atanmıştır.
Menşei: sıcak bölge ülkeleri.
Tür açıklaması: ılık bölgelerden çıkan yaklaşık 300 tür çalı ve otsu bitki içerir. Ovat yaprakları ve farklı renkleri var. Yoğun kırmızı renkteki sarkık başak (kedicik) çiçek salkımlarında gruplandırılmış çiçekler üretirler. İlkbaharda iç mekanlara ve iyi havalarda dış mekanlara getirilebilen ılıman sera bitkileridir.
Acalypha hispida (Berlin Botanik Bahçesi) (fotoğraf web sitesi)
Türler ve çeşitleri
Acalypha godseffiana: Yeni Gine'ye özgü, büyük sarımsı veya kremsi beyaz bir bantla altı çizili, sıkı veya çentikli kenarlı, oval yapraklı, kısa yaprak saplı yaprakları olan çalı ve gür bir bitkidir. Göze çarpmayan yeşilimsi sarı çiçekler üretir. Bitki temelde yeşillik için yetiştirilir.
Acalypha hamiltoniana: bu dik çalı parlak sarı kenar boşlukları ile kadife koyu yeşil yaprakları vardır. Yaz aylarında dışarıya alınabilir.
Acalypha hispida: Hindistan ve Burma'dan geliyor, yaz aylarında 60-90 cm yüksekliğe ulaşan bu gür tür, şönil şeritler gibi görünmek için koyu kırmızı renkli ve çok uzun sarkık çiçek salkımları üretir. Yapraklar büyük, 20 cm uzunluğunda, alternatif, obovat sivri, tüylü (yoğun ve kısa saçlarla kaplı) ve çentikli kenar boşlukları ile. Çiçek salkımları yüzlerce çok yoğun ve maymun kırmızı çiçeklerden oluşur; erkeklerin tüm çiçeklenme karakteristik tüylü bir görünüm veren 16 kadar organlarındaki vardır. Bitkiyi yeni çiçek salkımları üretmeye teşvik etmek için eskilerini solmaya başladığında ortadan kaldırmak iyidir. Bazı çeşitlerin yeşil veya krem kedicikleri vardır.
Acalypha hoffmanni: Yapraklardaki diğer türlerden çok ince olan, çim biçimli, kırmızımsı-yeşil renkte gibi görünürler.
Acalypha sanderi: çalı bitki dik. Parlak yeşil yaprakları ve 50 cm uzunluğunda kırmızı çiçek salkımına sahiptir. Beyaz çiçekleri olan bir çeşit de var.
Acalypha wilkesiana: "Macrophilla" çeşidinde pembe ve turuncu ile kırmızı çizgi veya "Obovata" çeşidinde krem beyaz kenarlı zeytin yeşili olabilen yeşillik güzelliği için yetiştirilen türler.
Acalypha wilkesiana (Berlin Botanik Bahçesi) (fotoğraf web sitesi)
Çevresel gereklilikler, substrat, gübreleme ve özel önlemler
Sıcaklık: Sıcak; kışın 12-15 ° C'den az olmamalıdır.
ışık: direkt güneş olmadan ve oldukça havalandırılan bir konumda çok fazla ışık.
Sulama ve çevre nemi: büyüme mevsimi boyunca bol miktarda su; kış aylarında önemli ölçüde azalır (alt tabakayı sadece nemli tutmak için). Akarların ve unlu böceklerin (özellikle A. godseffiana için) ortaya çıkmasını önlemek için (nemlenmeden kaçınmaya dikkat ederek) çevresel nem yüksek olmalıdır.
substrat: temel olarak iki bahçe arazisi, bozkır ve turbadan oluşan asidik ve geçirgen toprak.
Özel gübreler ve püf noktaları: Vejetatif dönemde 15 günde bir döllenir. Yeşilliklerin rengini iyileştirmek için yanık riskini önlemek için camdan güneşe maruz kalmaktan kaçınarak güneşli bir pozlama gereklidir. Her baharda saksılanmaları gerekir. Genç bitkilerde, yanal sürgünleri çıkarmak ve uyumlu bir şekli korumak için ikinci yılda budamak iyidir.
Çarpma ve budama
Çarpma işlemi: İlkbahar-yaz aylarında, örtü altında 21-24 ° C sıcaklıkta ekilen bir düğüm altında kesilmiş yarı olgun ahşap kesimler kullanılarak (destekleyici daldan bir parça ağaç ve odun parçası bırakmaya özen göstererek) çarpılır. Kökten sonra (yaklaşık bir ay sonra) kademeli olarak çıkarılması gereken plastik (zaman zaman nem ve yoğuşma suyundan kaçınmak için havaya dikkat). A. hispida çelikler ertesi yıl çiçek açar.
Budama: sadece düzenli ve düzenli bir şekli korumak için gereklidir. Bitki önemli boyutlara sahipse, yeni sürgünlerin uzunluklarının yarısına kadar doldurulması yararlı olacaktır.
Hastalıklar, zararlılar ve sıkıntılar
- Kırmızı örümcek akarı: sıcak ve kuru ortamlarda gelişen küçük akar. Yeni sürgünlerde ince örümcek ağları oluşturun ve yaprakların altını istila edin. Ortam nemi yüksek tutularak önlenir. Akarisit ürünlerle savaşır.
- Ölçek böcekleri: Bitkiye sap emen parazitlerdir, bu reaksiyonla şekerli maddeler üretir, bu da mantar ve fumaggini tarafından saldırıya maruz kalır (bitki yapışkan ve isli hale gelir). Anti-coccide ürünlerle veya etkilenen kısımları su ve alkole batırılmış bir ped ile ovalayarak savaşırlar.
- Düşen yapraklar: atmosfer muhtemelen çok kuru.