Döşeme zaman içinde nasıl değişti? Artık döşememiz için egzotik ahşabı ithal edebiliyor olsak da, eskiden insanlar döşemeleri için kullanabilecekleri şeyler konusunda çok daha sınırlıydı. Döşemeler için hasat edilen odun, bölgedeki mevcudiyetine ve yönetilebilir fiyata bağlıydı.
Gelin, evimizin en önemli özelliklerinden biri konusunda ne kadar yol kat ettiğimize bir göz atalım!
1700’lerde döşeme,
Barok döneminde, parke döşeme yalnızca kraliyet zeminleri ve daha sonra daha zengin Amerikan evleri için tasarlandı. Sömürge Amerika’sında, en eski evlerde yerel sıkı damarlı sert ağaçlardan veya eski ve yavaş büyüyen çamlardan yapılmış temel döşeme kalasları vardı. Bu ahşaplar daha sert ve daha dayanıklı zeminlere katkıda bulundu ve ayrıca daha geniş kalaslar sağladı. Bu sade, pratik ve basit zeminler zamanla çıplak bırakılmış ve yıpranmıştır. Zeminleri parlak hale getirmek ve onlara sıcak bir görünüm vermek için kullanılan lekeler ve vernikler ancak 20. yüzyılın sonlarında popüler hale gelecekti ve 18. yüzyıl ahşabındaki budaklar ve diğer kusurlar yaygın bir olaydı.
Kesilmiş keresteyi döşeme için esnek keresteye dönüştürme süreci zorluydu ve insanlar genellikle kaba biçilmiş kalasları kare kenarlarla bitiriyordu. Destek kirişlerine ve kirişlere alınları çivilenmiş geniş döşeme tahtaları arasında genellikle boşluklar oluşuyordu.
Sanayi Devrimi Dönemi Döşeme
Sanayi Devrimi, tahtaların birbirine birleştirilmesine ve açıkta çivi bırakmadan çivilenmesine izin veren buharla çalışan makinelerin ve dil ve oluk kalıplamanın ortaya çıkışına tanık oldu. Yeni üretim ekipman ve tekniklerinin bir sonucu olarak, bir zamanlar üretimi emek yoğun olan kilimler, zeminler ve karolar artık çok daha erişilebilir ve uygun fiyatlıydı. İşçiler aynı zamanda, büyüyen ülkede çok daha fazla sayıda seçeneğe izin veren çok daha büyük ölçekte mamul kereste üretebiliyorlardı.
Bu süre zarfında döşeme tasarımı, ağırlıklı olarak rokoko, oryantal ve rönesans stillerinin daha dekoratif ve dekoratif estetiğinden ödünç aldı. Parke döşeme, evler için çok daha temiz ve çekici bir seçenek haline geldi ve gerçek şerit döşemeler yeniden popüler oldu. Bu daha dar zeminler 2 ila 4 inç genişliğindeydi ve Sanayi Devrimi’nin bir ürünü olarak 1880’lerde yaygın olarak uygun fiyatlı ve güvenilir hale geldi.
Buharla çalışan makineler, meşe ve akçaağaç gibi yoğun sert ağaçların öğütülmesini de kolaylaştırdı. Bu frezeleme, insanların her bir levhanın kenarlarını yararlı bir zıvana ve yivli birleştirme sistemiyle kenar eşleştirmesine izin verdi . Şerit zeminler için genellikle sert çam ve köknar kullanılırken, dişbudak, karaağaç ve kestane gibi sert ağaçlar ve çam gibi yumuşak ağaçlar geniş tahta zeminler için popüler seçeneklerdi. Erken şerit zeminler, resmi salonlar ve yemek alanları gibi evin daha iyi odaları için ayrılmışken, 20. yüzyılda çoğu evde neredeyse evrensel hale geleceklerdi.
1840’lar ayrıca çini yapımının doğuşuna ve ayrıntılı, dekoratif çini kakmalar yapmak için yeni tekniklere tanık oldu.
Viktorya Dönemi Döşeme Stilleri
1800’li yıllarda döşenen parke zeminler, yürek çamı, meşe veya kestane gibi olgun ağaçlardan yapılmıştır. Bu ahşap zeminler çıplak, donuk ve rustik olma eğilimindeydi ve esas olarak 2 ve 3 inç genişliğindeki tahtalarda organize edildi. Tersine, eski ahşap zeminler yaklaşık 8 inç genişliğinde tahtalar kullandı. Bu daha geniş panolar, daha kırsal alanlardaki evlerde veya mutfak ve yatak odası gibi ikincil alanlarda hala kullanılıyordu.
Yavaş yavaş, parke döşeme, çeşitli karmaşık desenlere sahip parke zeminlere dönüştü. Döşemeye karmaşık bir desenle işlenmiş ahşap geometrik mozaik veya parke, 1600’lerde zengin Fransız mülk sahiplerine kadar uzanır. 1800’lilerde Amerika’daki insanlar evlerine merak katmak için parke zeminler kullanıyordu. Bununla birlikte, bu döşeme dönemi aynı zamanda yapay malzeme yaratmanın ilk aşamalarına da tanık oldu. 1860’larda pamuk ince bezi, oksitlenmiş keten tohumu yağı ve mantar tozu karışımından muşamba oluşturulmasıyla birlikte, sentetik olarak bilinen yeni bir döşeme türü ortaya çıktı.
1900’lerde Sentetik Döşeme
Yenilikçiler doğal ve imal edilmiş malzemeleri birleştirdikçe, döşeme yeni seçeneklerle kullanılabilir hale geldi. Sentetiklerin yükselişi sırasında, doğal ahşap ve taş görünümünü taklit edebildikleri için yeni lüks vinil karo , laminat ve muşamba zeminlerin popülaritesi hızla arttı. Amerikalılar her zamankinden daha fazla döşeme stiline erişebildi.
1920’lerde polivinil klorür vinilin (PVC) icadı, vinil döşemede sınırsız tasarım potansiyeli anlamına geliyordu. Vinil, 2. Dünya Savaşı’ndan sonra yüzyılın en iyi yapı malzemelerinden biri olarak önemli ölçüde büyüdü. 1970’lerde laminat parkenin piyasaya sürülmesi, Amerikalılar için döşeme seçeneklerinin çeşitlendirilmesine de yardımcı oldu. Laminat parke, çok katmanlı sentetik ürünlerden oluşur ve çok daha uygun bir fiyata gerçekçi bir ahşap görünümü sunar.
Orta ve Geç 20. Yüzyıl Döşeme
Linolyum karolar, özellikle banyo ve mutfaklarda, 1900’lerin ortalarına kadar son derece popülerliğini korudu. Bu döşeme dönemi, beyaz ve siyah kareli karoların popülaritesindeki artışı da gördü. Tam duvardan duvara halı, 1960’lardan 1980’lere kadar bir patlama yaşadı ve orta sınıf Amerikalılar için daha erişilebilir hale geldi. Bu dönem ayrıca çok çeşitli ikonik renk kombinasyonlarını, benzersiz karo tasarımlarını ve dekoratif desenli döşemeleri tanıttı.
1900’lerin başındaki zeminler esas olarak kauçuk, mantar, keçe ve asbestten yapılmıştır, ancak 1900’ler ilerledikçe insanlar parke zeminleri için daha fazla varyasyona ve daha fazla cilaya erişim sağladılar . 20. yüzyılın ortalarına gelindiğinde ahşap döşeme, geleneksel, tamamlanmamış meşe veya akçaağaçtan ceviz, ceviz, maun ve kiraz gibi çok çeşitli ağaç türlerinden yapılan çok daha zengin bir kaplamaya dönüştü. Yüzyılın ortalarından kalma parke zeminlerin çoğunda orijinal kakmalar ve dekoratif desenler de bulunuyordu.
Ek olarak, 1960’lar, daha fazla dayanıklılık için kompozit veya tasarlanmış bileşenlerle birleştirilmiş doğal ahşap konstrüksiyon olan mühendislik ürünü ahşap döşemenin icadına tanık oldu. Tasarlanmış ahşap döşemenin önemli bir faydası, aşırı hava koşullarına uyum sağlaması ve şiddetli ısıya, neme ve neme dayanabilmesidir.
Yavaş yavaş, daha sık değiştirilmeleri ve güncellenmeleri gerektiğinden halıların modası geçti ve parke, popüler bir döşeme olarak konumunu bir kez daha geri kazandı. İnsanlar eski halıyı kaldırdığında, genellikle eski parke zeminleri ortaya çıkardılar ve daha sonra yenileyip orijinal hallerine geri yükleyebildiler.
21. Yüzyılda Döşeme
2000’li yılların başında insanlar, farklı ahşap boyama tonlarına ek olarak eskitilmiş ve dokulu parke zeminlere yeni bir bakış atıyorlardı. Mat, gri ve geniş kalaslar bir kez daha şık hale geldi ve insanlar lüks vinil karonun uygun fiyatını ve sert ahşabı taklit etme yeteneğini takdir etti.
Sert yüzeyli zeminler gelişmeye devam etti ve parke zeminlerin popülaritesi arttı. Bu katlar, birçok eski ev için önemli bir satış noktasıdır. Yenilemeciler, bir evin mülk değerini büyük ölçüde artırabileceklerinden, evlerdeki orijinal parke zeminlerin kalitesini korumak için büyük özen gösterirler.
Modern zamanlarda aralarından seçim yapabileceğiniz sayısız döşeme stili var. Doğal taştan sert ahşaba ve sentetik malzemeye kadar seçenekleriniz sınırsız!
Comments are closed.