New York City, Amerikan Soyut Dışavurumculuğunun evi olabilir, ancak hareketin en önemli kadın sanatçılarından bazıları için Teksas, Amarillo da önemli bir merkezdi. Yakın tarihli bir kitap, Üç Kadın Sanatçı: Batı Amerika’da Soyut Ekspresyonizmi Genişletmek (Texas A&M University Press, 2022) tarafından Amy Von Lintel ve Bonnie Roos, Elaine de Kooning, Jeanne Reynal ve Louise Nevelson’ın bölgedeki ve özellikle Texas Panhandle’daki profesyonel ve yaratıcı kazançlarının az bilinen hikayelerini ortaya çıkarıyor. Von Lintel ve Roos, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Soyut Dışavurumculuğun genellikle erkek merkezli, Doğu Kıyısı temelli tarihine dair kapsamlı bir şekilde araştırılmış, ilgi çekici ve alternatif bir görüş sunuyor. Amarillo’nun 1950’lerden 1980’lere kadar avangart sanata olan hevesli takdirine ilişkin açıklamaları, yenilikçi sanatın periferik yerlere ulaşamayacağı iddiasını çürütüyor.
De Kooning, Reynal ve Nevelson, Teksas’ta karizmatik ve renkli bir sanat satıcısı ve eğitimci olan Dord Fitz tarafından High Plains bölgesine tanıtıldı. Iowa’da Grant Wood ve Philip Guston ile çalıştıktan sonra Fitz, Ab Ex çevreleriyle karıştığı New York’a taşındı. 1953’te Amarillo’da Dord Fitz Gallery’yi kurdu ve sonraki otuz yılda galeriyi kurdu. beklenmedik bir büyük modern sanat etkinliği merkezi haline geldi. Fitz, önde gelen New York sanatçılarından çalışmalarını Texas Panhandle’da sergilemelerini istemekle kalmadı, onları manzaraları görmeye ve müşterileri ve öğrencileriyle kaynaşmaya davet etti. Fitz’in sponsor olduğu geziler sayesinde, Doğu Kıyısı sanatçıları Teksas manzarasını ve eğlencesini deneyimlediler – De Kooning çiftliklerde acılı yemek pişirme gezilerine ve inek yongası atma yarışmalarına katıldı – ve yerel halk sanatçı sunumlarına ve derslerine katıldı – Nevelson bölge öğrencilerine kendi ahşap topluluklarını yaratmayı öğretti.
Fitz’in teşvik ettiği Kuzey Teksas patronları ve New Yorklu sanatçılar arasında uzun süredir devam eden kişisel ve profesyonel alışveriş, özellikle çalışmaları genellikle hafife alınan ve marjlara itilen kadınlar için çok önemliydi. De Kooning, 1957 ile 1989’daki ölümü arasında en az 16 kez Amarillo’ya sergiler ve etkinlikler için gitti. Fitz’in 23 şovunda yer aldı ve yerel satışlarından 60.000 dolardan fazla kar elde etti. Nevelson, Amarillo’ya en az yedi kez gitti ve uluslararası üne kavuştuktan sonra bile ziyaretlerine devam etti. Batı gezileri aynı zamanda kadınların çalışmalarına yeni temalar getirdi: De Kooning, Ciudad Juárez’in boğa güreşlerinden ilham aldı ve yazarlar, Nevelson’ın altın boyaya dönüşünün Teksas petrol kodamanlarında gördüğü şatafatlı altın armatürlerden ilham almış olabileceğini öne sürüyorlar. evler.
Fitz, tipik bir New York satıcısının izleyici kitlesine, konumuna veya yöntemlerine sahip değildi. Ağında zengin bankacılar ve çiftçiler vardı, aynı zamanda sanatçılarının eserlerini bir grup olarak veya taksitli ödemelerle satın alan sıradan insanlar da vardı. Sonuç olarak, Reynal gibi sanatçılar Oklahoma, Nebraska, Teksas ve Amerikan Batı’sının diğer bölgelerindeki kurumsal koleksiyonlarda ve komisyonlarda yer alıyor. Satışlarının çoğu, Von Lintel ve Roos’un kitaplarında gün ışığına çıkarmaya yardım ettiği bölgedeki özel koleksiyonlarda da kalıyor. Yazarların her ikisi de Canyon, Texas’taki West Texas A&M Üniversitesi’nde profesördür. Projeleri bilimsel ama aynı zamanda derinden hissediliyor. “Fitz’in mirası,” diye yazıyorlar, “bizimki gibi muhafazakar, ataerkil ve tecrit edilmiş yerlerde bile, ilerici düşünce ve sanat hala gelişiyor.”
Kaynak : https://hyperallergic.com/745199/three-women-artists-abstract-expressionism-american-west-texas/