Aslında hiç birşey yok, hayat yok, doğru yok, yanlış yok.
Gün her sabah başlarken senin için; birileri için bitmekte aslında.
Yaşam sınırları, sınırsızlıkları olan bir koca bahçe değil midir ? Kendini zaman zaman bulduğun zaman zaman kaybettiğin. Neyin doğru olduğunu sana kim söylerse inanırsın yada kim söylerse inanmak istemezsin ve sana acı verir. Sorular içerisinde yuvarlanıp gittiğin bu koca dünya da neyi arıyorsun biliyor musun ? Bulduğunda anladın mı ? Anlayacak mısın ? Sana işaret eden olacak mı aradığını. Olduda sen red mi ettin. Doğru soruyu sordun mu kendine. Peki. Doğru ne ? Kime göre, neye göre. Zaten sorun bu değil mi ? Sana öğretilmiş doğruları, sana dayatılan hayatı yaşamaya çalışmıyor musun ? Bu yüzden çıkmazların olmuyor mu hayatında. Bu zincir kırılır mı diye kafa patlatıyor musun ? Sıkılıyor musun benim gibi. Ben sıkılıyorum. Arıyorum bu soruların cevabını ve adım atıyorum. Başlıyorum araştırmaya, bu günden, bu geceden, bu andan başlayarak. Yazarak, paylaşarak.
Yaşamda sınırlar yok aslında. Sınırları sen koyuyorsun. Mutluluğu, mutsuzluğu, tatlıyı, acıyı sen belirliyorsun. Seviyorsun, nefret ediyorsun, sıkılıyorsun, ümit ediyorsun, yaratıyorsun, yok ediyorsun, yapıyorsun, yapıyorsun. Ne yaparsan sen kendin yapıyorsun.
Yazılacaklar çok aslında, bunların hiçbiri tam olarak yok aslında…
ByNene..