Kraliçe kabuklu deniz salyangozu, eşsiz, sivri uçlu kabuğu ile kabuk toplayıcılarını kaplar, ancak yumuşakça da derin pembe inciler üretir. Yıllar boyunca, insanlar bu tür incileri çiftleştirmek için çok az başarı ile giriştiler. Şimdi, bilim adamları, kabuklu incileri kültürlemek için ilk güvenilir tekniği geliştirdiklerini söylüyorlar.
Bilim adamları, kültür incilerinin en az 18 aydan iki yıla kadar pazara ulaşamayacağını söylüyorlar.
Doğada inciler, bir kum tanesi veya başka bir tahriş edici bir yumuşakça kabuğuna girdiğinde oluşur ve deniz yaratığı, fibröz kristal tabakaları ile bitin üzerini örter. İnsanlar, incecik dokusuyla birlikte genellikle bir kabuk parçası olan bir "nükleus" ekleyerek incileri "tohumlayabilir".
İstiridye ve tatlı su midyeleri de dahil olmak üzere diğer yumuşakçalar yıllarca başarıyla yetiştirilmiş olsa da, kraliçe kabuklu fethedilmiş olarak kalmıştır. Geçmişteki girişimler güvenilmezdi ve sadece birkaç kültürlü kabuklu inciler elde edildi.
En büyük zorluklardan biri, inciyi, hayvanı öldürmeden garip şekilli kabuklu kabuk içinde saklanma noktasından nasıl çıkarılacağını bulmaktır. İstiridye için durum böyle değil. Florida Atlantik Üniversitesi Liman Şubesi Oşinografi Enstitüsü'nden Megan Davis, “Bir istiridyenin iki mermisi vardır ve onu biraz açabilirsiniz ve hayvanı görmek için içeri girebilirsiniz” dedi. "Bir [conch] ile hayvana erişebilmek için sadece bir açılış var, bu yüzden biraz daha zor hale getirir."
Davis ve meslektaşı Héctor Acosta-Salmon, istiridye incilerini kültürlemede kullanılanlara benzer bir özel teknik icat etti. Şimdiye kadar, bu süreç, çekirdek olarak adlandırılan boncuklu inciler de dahil olmak üzere 2.5 yıl içinde 200'den fazla kabuklu incinin ortaya çıkmasına neden olmuştur ve bu, sadece manto adı verilen yumuşakça dokusunun bir parçasına ihtiyaç duyan, nüanssız ve inci olmayan inciler gerektirir.
Davis, "200 inci bir atılım numarasıdır" dedi. Önceki yöntemlerle üretilen inci sayısı resmi olarak belgelenmemiş olmasına rağmen, Davis altıdan daha az olduğunu tahmin ediyor.
Araştırmacılar tanklarda kültüre alınan 50 veya daha fazla kıvrımın yaklaşık yüzde 80'inde bir inci ürettiler, Davis WordsSideKick.com'a yaptığı açıklamada, bu tür inci yapımı konçelerin hepsinin hayatta kaldığını da sözlerine ekledi. Kabukluların yaşaması çok önemlidir, çünkü bu yumuşakçaların vahşi popülasyonları ticari balıkçılıktan ciddi şekilde tükenmiştir.
Davis buluşlarının inci endüstrisi üzerinde önemli bir etkisi olacağını umuyor. Davis, “Sektöre yeni bir mücevher verecek, piyasada hiçbir zaman kültürlü bir kabuklu inci olmadı” dedi. “Fikir, doğal inciyle rekabet etmek değil, yeni bir ürün sunmaktır.”
Davis, doğal kabuklu incilerin fiyatının, kültür incileri daha ucuz hale gelmesine rağmen, kültür incilerin pazara getirilmesiyle aynı veya hatta aynı kalması muhtemeldir.
Bu fiyatlar karat cinsinden ölçülen inci büyüklüğüne, beyaz, açık pembe, şeftali, sarı ve derin pembeye sahip olan ve değişen parlaklık ve renge dayanmaktadır. Koyu pembe inciler genellikle daha popülerdir. Doğal kabuklu inciler genellikle iki ila beş karattır; tüketiciler yüksek kaliteli bir ürün için 800 ila 2.000 dolar harcıyor.
Kültürlü kabuklu incilerin büyüklüğü nükleus büyüklüğü ve kültür süresi ile kontrol edilir. Araştırmacılar altı aydan iki yıla kadar değişen kültür sürelerini test ettiler.
Araştırmanın sonuçları Gems & Gemology dergisinin gelecek sayısında yayınlanacak.