Video gözetim kameraları, 12 Ocak 2010’da vurulan yedi büyüklüğündeki depremde sarsıldığı gibi Haiti’nin Cumhurbaşkanlığı Sarayı’nda olmanın nasıl bir şey olduğunu gösterdi. Mobilya ve resimler yere düşüyor. Hiç kimse, uzmanların yakın tarihin en ölümcül doğal felaketi olarak tanımladığı büyük titremenin etkilerinden güvende değildi. Tahmini çeyrek milyon insan öldü ve bir milyondan fazla evsiz kaldı. Bir BM askeri depremi takip eden anlardaki harabeyi yakalamak için cep telefonunu kullandı. Luis Diego Morales, Port-au-Prince’deki Moloz Varsayım Katedrali’ne yakındı. Haiti Başpiskoposu, hayatını kaybeden mağdurlardan biri olan kilisenin binalarının kalıntılarına hapsolmuş olan enkazın altında bulundu. Ancak bazıları şanslıydı. Umutsuzluğun arasında, 70 yaşındaki Ena Zizi gibi bir hayatta kalma hikayesi vardı. Hiçbir kahvaltı yapmamış bir bölge toplantısı için acelesi vardı. Yedi gün boyunca kilisenin kalıntılarına hapsoldu. Yalnız ve yaralı, ailesini bir daha görebilecek mi diye merak etti. Böyle bir ölçekte ölüm ve yıkım arasında tek bir hayatın bile kurtarılması neşeyle karşılandı. Kurtarıcıları duygu ile aşıldı. Fakat 2011’de daha fazla acı ve belirsizlik var gibi görünüyor. Haiti, bugüne kadar 3.400’den fazla yaşam talep etmiş olan bir kolera salgınıyla ilgileniyor. Bu, Kasım’ın cumhurbaşkanlığı seçimlerine itiraz eden siyasi kargaşanın ortasında. İngiltere merkezli sadaka Oxfam tarafından yayınlanan bir raporda, yardım çabalarının Haiti hükümeti ve uluslararası toplumdan gelen liderlik eksikliği nedeniyle engellendiği belirtiliyor. BM rakamları, yeniden yapılanma için vaat edilen milyarlarca Euro’nun yüzde 45’inden daha azının ödendiğini gösteriyor.