Başkan Joe Biden, “fosil yakıtı sonlandıracağını” açıkladı. Başkanlar yoksulluktan uyuşturucuya kadar her şeye savaş ilan etti, ancak beyanı çok daha uğursuz. Onunki gerçekten bir iç savaş.
Savaşanlar, arabalarına yakıt vermekten, evlerini soğutmaktan veya becerilerini komşularına enerji veya diğer enerji bazlı ürünler sağlamak için kullanmaktan başka bir şey yapmak istemeyen hemşehrileri taciz eden sert bürokratlardır.
Uyuşturucu veya yoksulluk gibi tehditlerin aksine, sözde fosil yakıtların “kötülüğü” konusunda yaygın bir fikir birliği yoktur. Biden’ın benimsediği hedefler kömür ve petrol şirketleri olabilir, ancak ikincil zarar sen ve ben.
Fosil yakıtları “sonlandırmaya” karar verirken, sol tarafından beslenen cumhurbaşkanının iki yolu var. Kömür, gaz ve petrol gibi ekonomik ve verimli karbon bazlı yakıt talebine saldırabilir (insanları daha az kullanmaya teşvik etmeye çalışın). Ya da arza saldırabilir ve onları üretmeyi en başta zorlaştırabilir. Her ikisini de aynı anda takip etti – ve Kongre ve mahkemelerin izin verdiği kadar hızlı.
Değişen talep zaman alır – enerji santralleri pahalıdır ve onlarca yıldır kullanılmaktadır ve bir otomobilin ortalama yaşı 12 yıldan fazladır. Gaz ve petrolü varoluşsal bir tehdit olarak görüyorsanız, bu hızda değişim yeterince hızlı değildir.
Bu nedenle de arzı sınırlamak için ellerinden geleni yaptılar. Ne yazık ki, emtialar söz konusu olduğunda, arz ve talep dengesiz olduğunda fiyat artışları keskin ve acı verici olabilir. Başkanın gaz, petrol ve kömüre karşı iç savaşı sizi mağdur etti – belki de, evinizdeki güneş panelleriyle çalışan bir elektrikli araba kullanan bir Silikon Vadisi veya Wall Street plütokratı değilseniz.
Yüksek fiyatların sebebi ne? Tarihsel olarak yüksek ham petrol fiyatları (sıkı arzdan kaynaklanan) sorunun büyük bir parçasıdır. Son birkaç yılda günde bir milyon varil düşen rafinaj kapasitesi de öyle. Başkan, arzın azalmasından kaynaklanan yüksek fiyatların halk arasında geri teptiğini anlamış görünüyor. Sadece çok fazla teminat hasarı vardı.
o şimdi diyor “Yakın vadede rafineri kapasitesini ve çıktısını artırmak için tüm makul ve uygun Federal Hükümet araçlarını ve acil durum yetkililerini kullanacaktır.[.]Biden ayrıca dünyanın dört bir yanındaki diktatörlerden ham petrol üretimini artırmalarını istiyor.
Bu arada, başkan ve müttefikleri ham petrol arzına saldırmaya ve burada evde rafine etmeye devam ediyor. Yavaş yürüyen izinler, boru hatlarını durduruyor ve üretimi artırmak için sermaye sağlamak isteyen yatırımcılara gölge düşürüyorlar.
Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu’nu, her halka açık şirketin iklim üzerindeki iddia edilen etkilerini – tedarikçilerine ve tüketicilerine (yani bizleriz) kadar ifşa etmesini, gerçekten itiraf etmesini istemek için görevlendirdi. Heritage’dan Paul Ray’e göre, bu tek kural 1930’lardan bu yana geçen tüm diğer SEC kurallarından önemli ölçüde daha pahalıya mal olabilir.
Yatırımcılar, endüstrinin ortadan kaldırılması beklentisiyle bu yatırımlar üzerinde büyük bahisler yapmaya istekli değiller. Sonuç, her zaman güvenilir olmayan daha pahalı yenilenebilir enerji üretimidir. En rüzgar ve güneş merkezli şebekelerden ikisi olan Kaliforniya ve Teksas şebekelerine bakın.Efsanevi kesintiler ve hatta ne yazık ki sistem çapında arızalar yaşamaları tesadüf değil. Bu arada jeopolitik düşmanımız Çin, bir yılda kömür üretimini AB’nin yıllık üretiminin neredeyse tamamına eşit olacak şekilde genişletiyor. göre Gabriel Collins, Rice Üniversitesi’ndeki James A. Baker III Enstitüsü’nden.
İç savaşın ekonomik zararı gaz, petrol ve kömür endüstrileriyle sınırlı değil. ABD’de faaliyet göstermek isteyen enerji yoğun endüstriler – Başkan Biden’ın sevdiğini söylediği iyi imalat işleri türü: çelik, otomobil, gübre – hepsi de tehdit altında. İçten yanmalı motor (ICE) hakkında bilgi ve beceri sahibi olanlar da öyle.
Biden, bu iç savaşı “bilime güvenmek” adına veriyor – ki bu, son iki yıldan sonra herkesin duraklamasına neden olmalı. Ancak iklim değişikliğinin “bilimine güvenseniz” bile, tüm bu acı, eğer varsa, çok az kazanç için olacaktır. Bir uzman, Amerika Birleşik Devletleri Paris taahhütlerini yerine getirirse sıcaklık modelleri altında ne olacağına baktı.
İki senaryo yürüttü ve 2100 yılına kadar 0.008 ile 0.03 santigrat derece arasında ılımlı bir azalma buldu.
Derrick Morgan, The Heritage Foundation’ın başkan yardımcısı