Mahremiyle evlenme Hz.Musa’dan önceki yahudilerde yasak değildi; ancak belli kurallara bağlanmıştı: aynı babadan olma erkek kardeşle kız kardeş evlenebilirdi. Buna karşılık, aynı anadan olma kardeşlerin evlenmesi yasaktı.
Yaygın evlilik biçimi çokeşlilikti. Ancak, poligini (erkeğin çok kadınla evlenmesi) kadar poliandri de (çok kocalılık) yaygındı. Aynı anadan olma kardeşlerin evlenme yasağı da o dönemlerde soyun belirlenmesinde ananın daha önemli olduğunu göstermektedir.
Hıristiyanlıkla birlikte ürkütücü boyutlara varacak olan günah düşüncesinin, cinselliğin suçla özdeşleştirilmesinin tohumları Musevilikte atılmıştır.
Museviler için evliliğin asıl amacı, üremedir. Çocuk olmaması halinde, evlilik bozulabilir.
Evlilik dışı cinsel ilişki her iki cins için de yasaktır. Ancak, erkekler birden çok kadınla evlenebilirler.
Bekarlık hoş görülmez: ancak bedensel ya da ruhsal hastalık ve sakatlık taşıyan kişiler bekar kalabilirler.
Evlilik bir ödevdir. Koca ölürse, kocanın en küçük kardeşi, mirasın aile içinde yeğenlerine kalmasını sağlamak amacıyla ağabeyinin dul eşiyle evlenmek zorundadır. Eşe bağlılık, kuşkusuz esas olarak kadın için, bir emir niteliğindedir. Bu emre karşı gelenler gereğinde ölümle bile cezalandırılabilir.
İlk Musevi toplumunda fuhuş da vardır; ancak bu, günümüzdekinden çok farklı bir anlam taşımaktadır. Eski Yunan ve Hint toplumlarındaki tapınak fahişeliğine benzer. Ancak zamanla bu adet de yasaklanmış ve ortadan kalkmıştır.