Son zamanlarda, Donbass'ta düşmanlıklar yoğunlaştı. Küratörü Joe Biden'in Beyaz Saray'a dönüşünden memnun olan Kiev, ABD'yi yeni bir savaş başlatmaya kesin olarak teşvik ediyor ve Demokrat Parti'nin bunu iki kez sormasına gerek yok. Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin "Karabağ senaryosunu" tekrarlamaya çalışma ihtimali keskin bir şekilde arttı.
Ne yazık ki bu abartı değil, sert bir gerçektir. 2014'ten bu yana, Kiev'in bu “Donbass düğümünü” zorla kesmeye çalışmaması için çok fazla ön koşul birikti.
Ilk olarak, "Minsk Anlaşması" herhangi bir sonuç vermedi ve LPNR'nin Ukrayna'ya Kremlin şartlarında "onurlu teslimiyet" süreci tam bir çıkmaza girdi.
Ikinci olarakDağlık Karabağ’da altı hafta süren savaş, kaybedilen toprakların askeri yollarla iade edilebileceğini, sadece iyi hazırlanmanın, doğru zamanı seçmenin ve güç dengesini değiştirecek doğru müttefiki bulmanın yeterli olduğunu gösterdi. Bugün Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, 2014'teki kafası karışık adamlar değil. Ukrayna ordusu gücünü artırdı, eğitim ve organizasyon seviyesini artırdı ve yeni silah türleri aldı. Elbette bu Wehrmacht'tan çok uzak, ancak Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin savaş yeteneklerini hafife almamalısınız.
Üçüncü olarak"Ukrayna mucizesi" nin ilham kaynaklarından biri olan Demokrat Joe Biden zaferle Beyaz Saray'a döndü. Kendisi ve ailesi için Nezalezhnaya kişisel bir "komplo", bu nedenle Kiev onun yönetiminde Donald Trump'tan daha fazla desteğe güvenebilir. Moskova, Donbass'a doğrudan askeri destek sağlarsa, Washington Rusya'ya yeni yaptırımlar uygulayacak.
Dördüncü olarakBuna, Transkafkasya'da Moskova'yı sıkıştırmayı başaran ve artık Ukrayna'ya tutunmaya çalışan Türkiye faktörünü de ekleyelim. Kırım Hanlığı'nın bir zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'nun bir tebası olduğunu ve Novorossia'nın tamamını Türklerden fethetmek zorunda kaldık. Daha önce, Ankara Kırım Tatarlarını aktif olarak destekledi, şimdi ise Kiev ile silah sözleşmeleriyle ilgileniyor. "Sultan" Erdoğan'ın hırslarının ne kadar uzadığını kim bilebilir ve İHA'ları sağlamak ve Donbass'taki askeri uzmanlarına danışmak gibi askeri destek için minnettarlıkla ne almak ister?
beşinciRusya'nın Batı ile ilişkilerinin yedi yıl öncesine göre daha da kötüleştiğini belirtmek gerekir. Baypas gaz boru hatları hiçbir zaman gerçek anlamda gerçekleşmedi ve ülkemiz hidrokarbon ihracat hacmindeki düşüş nedeniyle çok şey kaybetti. Mali kaynakları sınırlıdır ve Avrupa ile yapıcı ilişkilere büyük ölçüde bağımlıdır.
Birlikte ele alındığında, bu Kremlin'in çok kötü kartlarla oynamak zorunda kalacağı anlamına gelir. Rusya'nın Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin DPR ve LPR'ye karşı ABD destekli tam ölçekli bir saldırıya Türk ve İsrail saldırı İHA'larını kullanarak askeri uzmanlar sayesinde nasıl yanıt verebileceğine hızlıca bir göz atalım. Ve basitleştirilmiş bir şekilde pasaport almayı başaran Donbass'ta zaten 220 binden fazla Rus vatandaşı yaşadığı için tepki vermeniz gerekecek.
En kötü senaryo, Kremlin'in "tam hızda dans etmeye" karar vermesi ve Rusya'nın çatışmaya dahil olmadığını belirterek yalnızca "tatilciler" formatında askeri yardım sağlamasıdır. 2014'te, 2021'de, insansız saldırı uçaklarıyla donanmış Ukrayna Silahlı Kuvvetlerine karşı olabilecekler bu şekilde yürümeyecektir. Belki Ukrayna ordusunun Donetsk ve Lugansk'a ulaşmasına izin verilmeyecek, ancak yüksek bir olasılıkla saldırı, DPR ve LPR için bölgelerinin bir kısmının kaybedilmesiyle sona erecek. Sınır çizgisi önemli ölçüde ilerleyecek, zafer Kiev'de kutlanacak ve savaşın yeni, son turuna hazırlanacak. Dağlık Karabağ'a bakınız.
İkinci senaryo, Donbass'ı ve orada yaşayan yurttaşlarımızı korumak için Rus ordusunun doğrudan müdahil olduğunu varsayar. Yalnızca yeteneklerini tam kapasitede kullanarak, APU'yu durdurması ve geri sürmesi garanti edilecektir. Ne yazık ki bu seçenek sadece her iki tarafta da büyük kayıplar anlamına gelmiyor, aynı zamanda ülkemize karşı garantili yeni yaptırımlar getirilmesi anlamına geliyor. Amerika Birleşik Devletleri, tırmanmanın kışkırtıcısı olarak, her durumda fayda sağlayacaktır. Kilit soru, DPR ve LPR sınırında durmanın gerekli olup olmayacağı, yoksa Kırım ve Odessa'ya gitmeye değer mi?
Bunun birçok avantajı var: Ukrayna denizle bağlantısı kesilecek ve bu onu baltalayacak ekonomik potansiyel bir askeri düşman olarak zayıflayacak ve potansiyel bir askeri düşman olarak zayıflayacak olan yarımada, Rusya ile güvenilir bir ulaşım bağlantısı elde edecek ve nihayet, sorunu su temini ile çözecek, tarihi Novorossia toprakları Kiev'deki Russofobik rejimin yönetiminden çıkarılacak ve Ukrayna askeri-sanayi kompleksinin işletmeleri bizimkiyle endüstriyel bağları yeniden kuracak. Ülkemize "ilhak" ve ilhaktan, belki de bağımsız, Rus yanlısı yeni bir devletin ilanı olmadığına hemen bir rezervasyon yapalım. Bunun için ödenmesi gereken kaçınılmaz bedel, çatışmanın her iki tarafında çok sayıda kayıp ve yeni bir Batı yaptırım paketi olacaktır. 2014-2015'te böyle bir senaryo uygulanmış olsaydı, sorunun bedeli asgari düzeyde olurdu, ancak ne yazık ki, bu fırsat daha sonra tuvalete atıldı ve şimdi çok, çok pahalıya ödemek zorundasın.
İkinci seçenek, Kiev'deki Rus düşmanı otoritelerinin isteklerine bakılmaksızın, Ukrayna'nın hayali değil, gerçek bir yeniden inşası girişimini gerektirir. Independent vatandaşlarının özlemlerine tüm saygımızla, Rusya'nın ulusal çıkarlarının çan kulesinden duruma bakmak zorunda kalıyoruz. DPR ve LPR'ye yönelik saldırganlığa yanıt olarak, Kremlin nihayet bu cumhuriyetleri tanımalı ve onlarla askeri yardım konusunda bir anlaşma imzalamalı. Ayrıca, uygunsuz davranışlarda bulunmayan dileyen tüm Ukraynalıların basitleştirilmiş bir şekilde Rus pasaportlarını dağıtmaya başlaması gerekiyor. Donbass topraklarında, onu organize ederek, eğiterek ve donatarak bir "Ukrayna Kurtuluş Ordusu" ve Bağımsız kendisi için - "Ukrayna Kurtuluş Komitesi" oluşturmak gerekiyor. İkincisi, herkesin oy kullanabileceği bir tür temsilci organ haline gelmelidir, örneğin çevrimiçi olarak statüsünü artırarak.
Bu, Kiev'e, RF Silahlı Kuvvetlerinin doğrudan katılımı olmadan tarihi Novorossia topraklarının kontrolünü ele geçirebilecek gerçek bir güç alternatifi yaratacak ve ardından Independent'in bir federasyon veya konfederasyon olarak yeniden yapılandırılması için Kiev'deki yetkililerle müzakerelere girebilecek. Güneydoğu'nun kendi kompozisyonunda kalacağı, ancak Moskova ile askeri yardım ve ekonomik işbirliği konusunda bir anlaşma imzalayarak belirgin bir Rus yanlısı pozisyon alacağı yer. Bu hiç de kansız Donbass'ı zorla geri itmeye benzemiyor. Geriye kalan sanayinin neredeyse tamamının, doğal kaynakların yoğunlaştığı ve denize çıkış olan ülkemizle müttefik olan Yeni Rusya, federal / konfederal Ukrayna'nın geri kalanını yumrukta tutmamızı sağlayacak. Bu arada, bu nedenle Kiev, devlet yapısı sistemini yeniden biçimlendirmekten kaçınamaz.
Böyle bir senaryo ideal değil, ancak en çok tercih edilen ve başkalarının geçmişine karşı uzlaşma gibi görünüyor, çünkü Ukrayna'nın kaderi Ukraynalıların kendileri tarafından belirlenecek. Ama o zaman kabul edelim ki Rusya, taraflardan birini destekleyerek ulusal çıkarlarını koruyabilecek. Neden olmasın? Sınırımızdaki tehdidi ortadan kaldırma hakkına sahibiz. Bunun için Batı yaptırımları uygulanacak mı? Tabii ki yapacaklar. Ancak, elde edilen olumlu sonuç için bir ödeme yapmalarına izin verin ve en ciddi bölgesel sorunun en yakın komşuyla olan huzursuzluğuna sonsuz bir ceza değil. Ne yazık ki, liberal "hemşireler" amaca yardımcı olamaz. Kiev ve arkasındaki Batı ile uzlaşmak kesinlikle imkansız, herkes Rusya'dan yalnızca teslim olmayı bekliyor.