Online oyunlar, toplumsal medya, ‘zararsız olmayan ürünler’
[ad_1]
Çocuklarınızı cihazlarından kurtarmaya çalışırken kendinizi saçlarınızı yolarken bulduysanız, yalnız değilsiniz.
Bağımlılık klinisyeni ve Addiction Advice Ltd.’nin direktörü Mathew McMillan, “Üç oğlum var ve kafam karışıyor” diyor.
Aşırı ekran süresi yada aşırı oyun, McMillan’ın “yeni ortaya çıkan bir genç ruh sağlığı problemi” olarak tanımladığı şeydir.
McMillan’a çoğu zaman, bazıları günde 12 ila 15 saat oyun oynayan 12 ila 17 yaşındaki adam evlatların anne babaları yaklaşır.
Ekran başındaki sorunların orta derslik çalışan aileleri giderek daha çok etkileyecek bir problem bulunduğunu söylemiş oldu.
DEVAMINI OKU:
* Çocuklarda cihazlara uyuşturucu bağımlılığı gelişiyor, uzman uyarıyor
* Coronavirüs: Çocuklarınız için bir emek verme alanı iyi mi oluşturulur?
* Aile yemeği sohbeti yerine kaydırma, dokunma ve uzaktan kumandayı seçiyoruz
VERİLEN
Robbie Nicol, video oyunlarının paranızı iyi mi aldığının altını çiziyor.
“İki ebeveynli bir hane iseniz, bu zor olsa gerek şundan dolayı bir çok süre bu mevzuda değişik düşünceleriniz vardır” dedi.
“Ek olarak ikiniz de gelir elde etmekle meşgulsünüz, eve geliyorsunuz ve tüm bunlarla savaşım etmek zorunda kalıyorsunuz. Bunu çözmek hakkaten zor.”
Problem şu ki, onlar için “orada hiçbir şey” yoktu – öteki akıl sağlığı sorunları şeklinde izleyecekleri bir sevk yolu yoktu.
“Neredeyse ‘Eh, yalnız bunu çözmeleri gerekiyor’, sanki bu gerçek bir problem değil, bu gerçek bir bağımlılık değil.”
McMillan, kumar ve oyun arasındaki geçişe bürokratik düzeyde bakmak için çalışmaların yapıldığını söylemiş oldu – “ve aslen, bunu yapabilirseniz harikayım fakat acil edin ve bir şeyler yapın”.
Ekranları tamamen kaldırmak ergonomik değil – bilhassa okul emekleri ve sosyalleşme için lüzumlu olduklarından.
İlk adımın, bunun hakkaten bir problem olup olmadığını belirlemek bulunduğunu söylemiş oldu.
McMillan, “Devamlı olarak, hey, bakın, inmek için beş dakikanız var ve inmiyorlar demek zorunda kalırsanız, bu bir problem,” dedi.
Ebeveynlerin bunu iyice düşünmeleri ve evlatlarının davranışları mevzusunda onları üzen şeyin ne olduğu mevzusunda fazlaca net olmaları icap ettiğini söylemiş oldu.
“Yalnız ekranlarında oldukları için mi? Yoksa aslen aileye katkıda bulunmamalarının, yalnız ayrılmalarının, yardım etmemelerinin, başka aktivitelerinin olmamasının bir parçası mı?”
Telefonu onlardan aldıysanız ve trambolin oynamaya ya da berabere oynamaya gittilerse, mesela “oldukça iyi bir dengeleri var” dedi.
Otistik gençlerin anne babaları için ekran süresini denetlemek ve spor yada öteki toplumsal aktiviteler şeklinde şeyleri teşvik etmek bilhassa zordu.
“Eğer spektrumdaysanız, o ekran anlayabileceğiniz bir dünyadır, muhtemelen fazlaca daha fazlasında olacaksınız, muhtemelen daha azca toplumsal etkileşiminiz olacak, şundan dolayı bundan hoşlanmıyorsunuz. dünya.
“Şu demek oluyor ki, spektrumdaki birini fazlaca fazla ekrana çıkmamaya zorlamak ve spor ya da öteki toplumsal şeyler yapmak için dışarı çıkarmak hakkaten zor.”
Ebeveynlerin bilmesi ihtiyaç duyulan öteki bir mevzu, oyunlarda kullanılabilecek sürpriz öğeler içeren sanal gömü sandıkları olan ‘yağma kutuları’ şeklinde şeyleri kullanan “temelde kumar” olan oyunların doğasıydı.
Bu öğeler için fazladan ödeme yapabilirdiniz, sadece “aslen hiçbir kıymeti yoktu”.
Sadece, evlatları telefonlarına bağlı tutma işlevini yerine getirdiler.
“Artık oynadıkları oyunlar sizi bağımlı kılmak, sizi meşgul etmek için fazlaca daha çok fikir içeriyor. Onlar yalnız bitirmek değil. [Parents need to be] Bunun yalnız zararsız bir ürün olmadığının bilincinde olun.
McMillan, “Bunun bir oyun olması ya da Feysbuk ya da TikTok olması mühim değil, geri dönmenizi sağlayacak şeyler var şundan dolayı para bu şekilde kazanılıyor” dedi.
Ebeveynlerin deneyebileceği bazı fikirler:
- Ufaklıklara ebeveynlerin ekran başlangıcında süre geçirmelerinin yapılması ihtiyaç duyulan bir iş bulunduğunu açıklamak, ufaklıklara ekranlara kendilerinin çıkma hakkı vermiyordu.
- İyi modelleme. Devamlı kaydırma yapmamak için kendi cihazlarınızı bir kenara koyun.
- Ekran süresinin ve kullanım yerinin ayarlanması – mesela oturma odasında toplumsal bir ortamda gerçekleşmesi için.
- Meslektaşlarıyla ailelerinde neyin işe yaradığı hakkında söyleşi etmek.
- Evlatların kendi kendilerine oynadıkları oyunlara bir göz atmak ve bunların yalnız “zararsız ürünler” olmadığını idrak etmek. Mesela Google ‘lootbox’.