Samanyolu'nun en büyük galaktik yoldaşı Büyük Macellan Bulutu'nda, 30 Doradus veya daha yaygın olarak Tarantula Bulutsusu adı verilen tanınmış bir yıldız oluşum bölgesi vardır. JWST şimdi kozmik bölgeyle ilgili ilk gözlemlerini gerçekleştirdi ve bunlar olağanüstü.
Bulutsunun çok ilkel bir bileşimi vardır, gezegenimizi ve hatta bizi oluşturan ağır elementler tarafından neredeyse hiç kirlenmemiştir. Onu incelemek, evrende o kadar uzaklara bakmak zorunda kalmadan uzak geçmişte yıldızların nasıl oluştuğuna dair bir fikir verir. Bizden sadece 161.000 ışık yılı uzaklıkta, (göreceli) yakınlığı, yıldız oluşum sürecini en ince ayrıntısına kadar incelememize imkan veriyor.
Bulutsunun merkezi, merkezin sağındaki parlak mavi yıldız kümesi tarafından gazdan arındırılmıştır. Açıklıkta daha fazla mavi yıldız (ve arka planda kırmızı uzak galaksiler) görülüyor. Mavi yıldızlar gençtir ve bulutsuda görebildiğimiz yapıları oyarak çok fazla ışık ve yıldız rüzgarı yayarlar.
JWST, evreni kızılötesi ışıkta görür, bu da kozmik gaz ve tozdan daha kolay geçebilir, yani kozmosa, görünür ışık kullanan bir teleskoptan daha derin nüfuz edebilir. Ve gerçekten öyle yapar. Gaz iplikleri içinde, teleskop, sütundan ayrılma sürecine başlayan daha genç yıldızları bile tespit edebilir - hala hidrokarbonlardan ve moleküler ve atomik hidrojen gazından oluşan bir toz kozası ile çevrili olanı da dahil.
Tarantula Bulutsusu'nun Orta Kızılötesi Kamera gözlemleri.
Biraz daha uzun dalga boyları kullanan JWST araçlarından bir diğeri, yıldızlara değil gaz ve toza odaklandı. Orta-kızılötesi görüntüde, parlak noktalar tam olarak oluşmuş yıldızlar değil, yeni protoyıldızlardır. Kütle kazanmaları ve gerçek yıldızlar olmaları zaman alacaktır.
Burada, JWST bize daha önce hiç görmediğimiz bir ortama ayrıntılı bir bakış sağladı.
Bu içerik IFLSCIENCE’da yayınlanmıştır.