13 Eylül 2010 Pazartesi
dizüstünün şarjı bitmişti, konseri seyrederken. bir gün sonra makineyi açtığımda müzik kaldığı yerden devam etmeye başladı. bir gün önce üstüne yayılıp konsere daldığım yatak başkaydı. oda başkaydı. odadaki ışık başkaydı. bir gün sonra, farklı bir odada tekrardan canlandı müzik. arada geçen saatler geçmemişti sanki. ya da çok hızlı geçmişti. bir an bir "ah!" çıktı göğsümden, ince bir ses. "doğru, bitmeden kapanmıştı". pili bitmişti ama içindeki bilgi sabit kalmıştı. ama ben dünden beri değişmiştim. yarına kadar da değişecektim. makineyi bir hafta açmasaydım, elektriğe bağladığım ve kapağını kaldırdığım an yine aynı yerden devam edecekti müzik. benim o kadar değişmeme rağmen. garip.