Büyük bir başarı kazanan Oblomov (1859) romanı hararetli tartışmalara yol açtı. Bir görüşün destekçileri, Oblomovizm’i, romanın «tamamen hareketsiz» ve «kayıtsız» bir kahramanı ile Rusya’nın ataletinin bir sembolü olarak yorumladı. Diğerleri romanda Rus ulusal karakterinin felsefi bir anlayışını, her şeyi tüketen ilerlemenin kibrine karşı çıkan özel bir ahlaki yol gördü.
Edebi eleştiriden bağımsız olarak, yazarın ince psikolojik kalıbı, kahramanın manevi derinliği, yazarın yumuşak mizahı ve lirizmiyle temas kurma fırsatımız var.