Dünyanın en büyük galerisi olan Gagosian şimdi, 1980’lerin New York East Village sahnesinde Neo-Geo hareketinin bir parçası olarak öne çıkan sanatçı Ashley Bickerton’ı temsil edecek. Gagosian ile ilk sergisini gelecek yıl New York’taki mekanında yapacak.
Gagosian’ın 2015’te yayınlanan bir monografisini düzenleyen kıdemli yönetmen Kara Vander Weg, “80’lerden kalma duvar parçalarına baktığımda, o zamanki kadar taze görünüyorlar” dedi. beri böyle iş yaptı. Bu eserde gerçekten pek çok etkiyi (şirket Amerikası, Minimalizm, Pop art) sentezliyordu ve o zamandan beri yaptığı diğer çalışmalarla bunu yapmaya devam etti.”
Bickerton, bu özel düzenlemenin bir parçası olarak, kendisine ilk kez 2006’yı göstermeye başlayan ve bu yılın başlarında bir kişisel sergi veren uzun zamandır devam eden galerisi Lehmann Maupin’den ayrılacak.
Bickerton, Lehmann Maupin’den ayrılırken, “Bu şimdiye kadar verdiğim en zor karardı – bu kesin,” dedi.
Galerinin Bickerton’la aynı zamanda New York’un Doğu Köyü’nde yükselen ve sanatçının yakın bir arkadaşı olan bir sanatçı olan Steven Parrino’ya adanan sergileri, Bickerton için anlaşmanın imzalanmasına yardımcı oldu.
Bickerton, “Larry her şeyi, boyutunu, şeklini ve nasıl olacağını gördü” dedi. “Bunu nasıl sezdiği ve ete kemiğe büründürdüğü etkileyiciydi ve onun da benimle benzer bir şey yapacağını hissediyorum.”
Yıllar boyunca, Bickerton’ın sanatı, kasten tespit edilmesi zor olan bir ruh tarafından tanımlandı. Bali’deki evinden bir Zoom röportajında, “Bu ironik – kariyerimdeki çalışmaları bir araya getirirseniz, bir grup gösterisi gibi görünür” dedi. “Ama gerçek şu ki, bunun hiç değiştiğine inanmıyorum. İç güdüler her zaman sabit olmuştur ve benim uyguladığım üslupsal sürüklenme tam da bu – bu sadece üslup gösterisi. Daha önce yaptığımın karşıtı olan üslupsal tezahürlere kasıtlı olarak dalıyorum.”
Neo-Geo (ya da Neo-Geometrik Kavramsalcılık) ile ilişkilendirilen eserler, esasen biçimsel olarak heykelsiydi ve özellikle ABD’de tüketimcilik ve sanayileşme hakkında yorum yaptı. (80’lerde “emtia sanatı” olarak etiketlendiler, ancak bu terim tutmadı.) Bickerton, logosunu Renault, Marlboro, Nike ve Motorola gibi şirketlerin logolarıyla yan yana koyduğu SUSIE adlı kendi kişisel markasını geliştirdi. Bu eserlere otoportre adını verdi.
Oradan, 1993’te Bali’ye taşındıktan sonra, kendisinden önceki Gauguin gibi Güneydoğu Asya’ya taşınan bir sanatçının Batılı beklentilerini parodileştirmenin bir yolu olarak canlı renklerle portreler çizerek radikal bir çıkış yaptı. Çalışmaları, o zamandan beri, ilk kez tanındığı kurnaz heykel parçalarına geri döndü.
“80’lerde bulunduğum yere şimdi çok daha yakınım” dedi. “Çünkü kariyerimin izleyiciler tarafından ikiye ayrılmasından hoşlanmadım.”
Motivasyonu her zaman çağdaş anı ele almak olmuştur. “Dünyada olup biten her şeye hitap edebilmek istiyorum: ekşi bir ayrılık, güzel bir manzara, hassas bir an, bir özlem duygusu ya da ulusu kasıp kavuran bir siyasi öfke.”
New York dışında
1959’da, hâlâ Britanya İmparatorluğu’nun bir kolonisiyken Barbados’ta dünyaya gelen ve çeşitli tropik bölgelerde büyümüş olan Bickerton, daha sıcak bir iklim arayışıyla neredeyse 30 yıl önce New York’tan Bali’ye taşındı. “New York bana kızdığında, olduğu gibi, eğilimlerimi başka yerlerde takip ettim” dedi. “Açılışlarda gördüğüm pek çok hayalet gibi New York’ta oturmak istemedim. Benim için değildi ve iyimserlikle doluyken ve her şey harika giderken New York kışlarına zar zor dayanabiliyordum.”
Bir başka neden de, East Village sahnesiyle olan ilişkisinin – özellikle Koons ve Halley ile olan ilişkisinin – onu takip etmeye devam ettiğini hissetmesiydi. “Bu çok acı vericiydi,” dedi. “Hayır, kendi yolumu istedim. Bunun benim mirasım olmasını istemedim. Şimdi, beni o kadar rahatsız etmiyor.”
Vander Weg, “Ashley, ister New York ister Endonezya olsun, çevresine tepki veren biri – dilinin bir parçası haline geliyor” dedi. “Aynı zamanda kendi tarihini de işin içine katan biri. Her zaman düşünüyor, her zaman gelişiyor, her zaman yeni şeyler deniyor, materyalleri zorluyor.”
Bickerton’ın hiçbir zaman (dünyanın herhangi bir yerinde) uygun bir müze retrospektifi olmamasına rağmen, en son 2017’de Londra’daki sanatçı Damien Hirst’ün Newport Street Gallery’sinde çalışmalarıyla ilgili bir anket yaptı. New York’taki Flag Art Foundation’da ilgili bir gösteri gerçekleşti. o yıldan sonra.
Bir e-postada Hirst, 80’lerde Bickerton’ın sanatını ilk gördüğünde, “tamamen aklımı başımdan aldı. Bana ilham verdi ve sanatın ne olabileceğine ve hem fikir hem de malzeme açısından ne kadar çatışmacı olabileceğine beni açtı. Ashley’nin çalışmaları zamanının ötesinde ama zamansız, soruları ve fikirleri sizinle kalıyor ve sadece büyük sanatın yapabileceği şekillerde zihninizde büyüyor.”
Bickerton, bir e-postada şunları söyleyen Jordan Wolfson da dahil olmak üzere genç nesil sanatçılara ilham vermeye devam etti: “Ashley, neslinin en önemli sanatçılarından biri olmaya devam ediyor ve çalışmaları hem benim neslimi hem de yukarıdaki ve aşağıdaki nesilleri etkilemeye devam ediyor. Çalışmaları, kültüre tanıklık etmede önemli ve keskin bir etki yaptı. … Bir sanatçının yapıtının fütüristik olmasa bile her zaman var olma gücü şaşırtıcı.”
Hem Hirst hem de Wolfson’un Gagosian ile birlikte programa katıldığına dikkat çeken Vander Weg, “Ashley’nin çalışmasının harika yanı, nesiller arasında köprüler kurması. Sadece bir nesil sanatçılara hitap etmiyor.”
Bickerton, Gagosian’a yaptığı bu yeni hareketle, 2023’teki gelecek gösterisinin, daha yeni serilerinin yanı sıra halen devam etmekte olan çok yeni bazı eserlerin yanı sıra tarihi çalışmaları sunarak sanatını “yeniden bağlamsallaştırmaya” yardımcı olacağını umduğunu söyledi. Bickerton, stüdyosunun şu anda büyük ölçekli tuvalleri gerdiğini söyledi.
Pandemi sırasında Bickerton’a ALS teşhisi kondu “Yani ben de zamanla savaşıyorum” dedi. (Gagosian’a taşınmasının son teşhisiyle ilgili olmadığını ve zaten olacağını belirtti.)
Bickerton devam etti, “Fark ettiğim şey, ne iş yaparsanız yapın, her zaman durumunuzun prizmasından görülecektir. Son şovum doğal olarak ölümlülüğümün prizmasından görüldü – sonsuzluğa bakarken. Şu an yaptığım iş muhtemelen daha da fazla olacak. Bunda hayalet gibi bir şey var. Bu konuda konuşmakta bir sakınca görmüyorum ama bununla tanınmak ya da yargılanmak istemiyorum.”
Kaynak : https://www.artnews.com/art-news/news/ashley-bickerton-gagosian-artist-representation-1234628580/