Yüksek basınç alanı - High-pressure area
Bir yüksek basınç alanı , yüksek ya da antisiklon , bir bölge atmosfer basıncı gezegen yüzeyinde çevresindeki ortamda daha büyüktür.
Yüksek basınçlı bölgelerdeki rüzgarlar, merkezlerine yakın yüksek basınç alanlarından dışarıya, merkezlerinden uzaktaki daha düşük basınç alanlarına doğru akar. Yerçekimi, bu genel harekete neden olan kuvvetlere katkıda bulunur, çünkü daha yüksek basınç, alanın merkezine yakın hava sütununu daha fazla yoğunluğa sıkıştırır - ve böylece daha düşük basınç, daha düşük yoğunluk ve merkezin dışındaki havanın daha düşük ağırlığına kıyasla daha fazla ağırlık. .
Bununla birlikte, gezegen döndüğü için, merkezden çevreye hava akışı doğrudan değil, Coriolis etkisi nedeniyle bükülüyor . Bu, Dünya'nın dönme eksenine doğru veya bu eksenden uzaklaşırken havanın açısal momentumunun korunması nedeniyle, bir gözlemci dönen bir referans çerçevesindeyken ortaya çıkan görünür bir kuvvettir . Yukarıdan bakıldığında rüzgar yönündeki bu bükülme, gezegenin dönüşü ile ters yöndedir.
En güçlü yüksek basınçlı bölgeler, komşu bölgeleri ısıtmak için daha az güneş olduğunda kış aylarında kutup bölgelerinden uzaklaşan soğuk hava kütleleri ile ilişkilidir. Bu Zirveler, nispeten daha sıcak su kütlelerinin üzerinde ilerledikçe karakter değiştirir ve zayıflar.
Biraz daha zayıf, ancak daha yaygın olan, atmosferik çökmenin neden olduğu yüksek basınçlı alanlar, yani daha düşük sıcaklıklar su buharını çökelttikten sonra 8 ila 15 km yükseklikten daha soğuk, daha kuru havanın indiği alanlardır.
Highs'ın özelliklerinin çoğu, orta veya orta ölçekli ve bir gezegenin atmosferik dolaşımının nispeten kalıcı dinamikleri bağlamında anlaşılabilir . Örneğin, Ferrel hücrelerinin ve Hadley hücrelerinin azalan dallarının bir parçası olarak büyük atmosferik sübvansiyonlar meydana gelir . Hadley hücreleri, subtropikal sırtın oluşmasına yardımcı olur , tropikal dalgaları ve tropikal siklonları okyanus boyunca yönlendirir ve yaz aylarında en güçlüsüdür. Subtropikal sırt, aynı zamanda dünyadaki çöllerin çoğunun oluşmasına da yardımcı olur .
Kuzey ve güney yarım kürelerde rüzgar sirkülasyonu
Yukarıdan görüldüğü gibi atmosferik bir yüksek basınç alanı ve bir alçak basınç alanı etrafındaki rüzgar akışının yönü , yarım küreye bağlıdır. Kuzey Yarımküre'de yüksek basınçlı sistemler saat yönünde dönüyor; düşük basınçlı sistemler güney yarımkürede saat yönünde döner.
İngilizce'deki bilimsel terimler, iniş ve çıkışların ürettiği hava sistemlerini tanımlamak için 1800'lerin ortalarında, çoğunlukla İngilizler tarafından tanıtıldı. Genel fenomeni açıklayan bilimsel teoriler yaklaşık iki yüzyıl önce ortaya çıktı.
Siklon terimi , İngiliz Doğu Hindistan Şirketi'nden Henry Piddington tarafından Hindistan'ın Coringa kentinde Aralık 1789'da meydana gelen yıkıcı fırtınayı tanımlamak için icat edildi . Düşük basınçlı bir alanın çevresinde bir siklon oluşur. Yüksek basınçlı bir bölge etrafındaki hava durumu için kullanılan terim olan antisiklon , 1877'de Francis Galton tarafından rüzgarları bir siklonun tersi yönünde dönen bir alanı belirtmek için icat edildi . İngiliz İngilizcesinde, saat yönünün tersi, saat yönünün tersi olarak anılır ve bu, etiket karşıtıları mantıksal bir uzantı haline getirir .
Basit bir kural, havanın genellikle merkezden dışarıya doğru aktığı yüksek basınçlı alanlar için, dünyanın dönüşünün hava sirkülasyonuna verdiği koriyolis kuvvetinin , yarım küre kutbunun yukarısından bakıldığında, dünyanın görünen dönüşünün ters yönünde olmasıdır. Bu nedenle, düşük basınçlı bir alanın etrafındaki hem dünya hem de rüzgarlar kuzey yarımkürede saat yönünün tersine, güneyde ise saat yönünde döner. Bu iki durumun tam tersi, yüksek olması durumunda ortaya çıkar. Bu sonuçlar Coriolis etkisinden kaynaklanmaktadır ; bu makale fiziği ayrıntılı olarak açıklar ve anlamaya yardımcı olmak için bir modelin animasyonunu sunar.
Oluşumu
Yüksek basınçlı alanlar boyunca aşağı doğru hareketi nedeniyle meydana troposfer , atmosferik tabakanın hava oluşur. Troposferin daha yüksek seviyelerinde bir sinoptik akış modeli içinde tercih edilen alanlar , olukların batı tarafının altındadır.
Hava haritalarında, bu alanlar yakınsama olarak da bilinen yakınsama rüzgarları ( izotaklar ), troposferin ortasına yaklaşık 500 hPa basınç yüzeyine yakın ve atmosferik basıncın yaklaşık yarısı olan ıraksama seviyesine yakın veya yukarısını gösterir . yüzey.
Yüksek basınçlı sistemler alternatif olarak antisiklonlar olarak adlandırılır. İngilizce hava durumu haritalarında, yüksek basınç merkezleri , en yüksek basınç değerine sahip izobar içinde, İngilizce'deki H harfi ile tanımlanır . Sabit basınçlı üst seviye çizelgelerinde, en yüksek yükseklik çizgisi konturu içinde yer alır.
Tipik koşullar
Yüksekler genellikle yüzeydeki hafif rüzgarlarla ve troposferin alt kısmındaki çökme ile ilişkilidir . Genel olarak çökme, bir hava kütlesini adyabatik veya sıkıştırmalı ısıtma yoluyla kurutur . Bu nedenle, yüksek basınç tipik olarak açık gökyüzü getirir. Gün boyunca, güneş ışığını yansıtacak bulut bulunmadığından, gelen kısa dalga güneş radyasyonu daha fazladır ve sıcaklıklar yükselir. Geceleri bulutların yokluğu, giden uzun dalga radyasyonunun (yani yüzeyden gelen ısı enerjisi) emilmediği anlamına gelir, bu da her mevsimde daha soğuk günlük düşük sıcaklıklar verir . Yüzey rüzgarları hafiflediğinde, doğrudan bir yüksek basınç sistemi altında üretilen çökme, sırtın altındaki kentsel alanlarda partikül birikimine yol açarak yaygın bulanıklığa yol açabilir . Düşük seviyeli bağıl nem bir gecede yüzde 100'e yükselirse, sis oluşabilir.
Kuzey yarımkürede daha yüksek enlemlerden daha düşük enlemlere hareket eden güçlü, dikey olarak sığ yüksek basınçlı sistemler, kıtasal arktik hava kütleleri ile ilişkilidir. Kutup havası donmamış bir okyanus üzerinde hareket ettiğinde, hava kütlesi daha sıcak su üzerinde büyük ölçüde değişir ve yüksek basınç sisteminin gücünü azaltan bir deniz hava kütlesi karakterini alır. Aşırı soğuk hava nispeten sıcak okyanusların üzerinde hareket ettiğinde, kutup dipleri gelişebilir. Bununla birlikte, tropikal kaynaklardan kutuplara doğru hareket eden ılık ve nemli (veya deniz tropikal) hava kütlelerinin modifiye edilmesi, kutup hava kütlelerine göre daha yavaştır.
Klimatolojide
Açısından klimatolojisi , yüksek basınç ile formları at enlemlerde 20 enlem ve 40 derece arasında, ya da sıcak bölge, ekvator de yükselmiş olan havanın bir sonucu olarak, ekvator . Sıcak hava yükseldikçe soğur, nem kaybeder; daha sonra alçaldığı yere direğe doğru taşınır ve yüksek basınç alanını oluşturur. Bu, Hadley hücre dolaşımının bir parçasıdır ve subtropikal sırt veya subtropikal yüksek olarak bilinir ve en güçlüsü yazındır. Subtropikal çıkıntı, sıcak çekirdekli yüksek basınç sistemidir, yani yükseklik ile güçlenir. Dünyadaki çöllerin çoğu, bu iklimsel yüksek basınç sistemlerinden kaynaklanmaktadır.
Bazı iklimsel yüksek basınç alanları, bölgesel bazlı isimler alır. Kara tabanlı Sibirya Yaylası, yılın en soğuk döneminde genellikle bir aydan fazla bir süre neredeyse sabit kalır ve bu bakımdan onu benzersiz kılar. Aynı zamanda, Kuzey Amerika'daki muadilinden biraz daha büyük ve daha ısrarcıdır. Batı Pasifik Okyanusu kıyı şeridindeki vadilerden aşağı doğru hızlanan yüzey rüzgarları kış musonuna neden oluyor. Sibirya Lisesi gibi Arktik yüksek basınç sistemleri soğuk çekirdeklerdir, yani yükseklikle zayıflarlar. Bermuda High olarak da bilinen Azor Dağları'nın etkisi , Kuzey Atlantik Okyanusu'nun büyük bir kısmında güzel hava ve Batı Avrupa'da yaz ortasından sonuna kadar sıcak hava dalgalarına neden oluyor. Güney çevresi boyunca, saat yönündeki dolaşım genellikle doğu dalgalarını ve bunlardan gelişen tropikal siklonları, kasırga mevsiminde okyanus havzalarının batı kısmındaki kara kütlelerine doğru iter . Dünya'da şimdiye kadar kaydedilen en yüksek barometrik basınç , 19 Aralık 2001'de Tosontsengel, Zavkhan , Moğolistan'da ölçülen 1.085,7 hektopaskal (32.06 inHg) idi .
Rüzgara bağlantı
Rüzgar , yüksek basınçlı bölgelerden düşük basınçlı bölgelere akar . Bu, iki hava kütlesi arasındaki yoğunluk farklarından kaynaklanmaktadır . Daha güçlü yüksek basınçlı sistemler daha soğuk veya daha kuru hava içerdiğinden, hava kütlesi daha yoğundur ve ilgili soğuk cephelerinden önce düşük basınçlı alanların yakınında bulunan sıcak veya nemli alanlara doğru akar . Yüksek basınçlı bir sistem ile düşük basınçlı bir sistem arasındaki basınç farkı veya basınç gradyanı ne kadar güçlüyse, rüzgar o kadar güçlüdür. Koriyolis kuvveti nedeniyle Dünya 'nın dönme (dışa rüzgar hamle olarak ve yüksek basınç merkezinden sağ saptırılması) yüksek basınçlı sistemleri içinde kuzey yarımkürede kendi saat yönünde dolaşımını rüzgarlar verir güney yarımkürede ve saat yönünün tersine dolaşımı nedir (rüzgar dışarı doğru hareket ederken ve yüksek basıncın merkezinden sola saparken). Kara ile sürtünme, yüksek basınçlı sistemlerden akan rüzgarı yavaşlatır ve rüzgarın sürtünme olmadığında olacağından daha fazla dışa doğru akmasına neden olur. Bu, jeostrofik rüzgar olarak bilinir .
Ayrıca bakınız
Referanslar