Yönetici olmak istemek, size insan emanet edilmesini istemek demektir.
Birinin yönetici olmaya hazır olup olmadığını tartmak için, kendime şu soruyu soruyorum: “Ben bu insana, başka insanları emanet eder miyim?”
Neden emanet? O insanlara sahip olmayacak, ama onların hayatında ve başarısında çok önemli ve belirleyici bir role sahip olacak bu yönetici çünkü. Tıptaki “Primum Non Nocere” (Önce Zarar Verme) prensibi burada da geçerli, önce emanet aldığı insanlara zarar vermeyecek. Sonra ise, onların başarılı olması için gerekenleri yapması lazım.
Zarar vermemek ne demek? İnsanlara saygı ile davranmak, onların hakkını gözetmek demek. İnsanlarla iyi iletişmek, onları doğru anlamak, işe yarar geri bildirim vermek demek. Bu şartlara başkalarının da uymasını sağlamak demek.
Sonraki mesele, başarı için gerekenleri yapmak. Planlama, sorun çözme, engelleri kaldırma, işleri önceliklendirme, kariyerlerinde ilerlemeleri için fırsat tanıma, koordinasyon sağlama demek.
İnsanlara zarar verirsen, başarı için yapacakların bir işe yaramaz.
Başarı için bir şey yapamasan bile, insanlara zarar vermezsen, hatalarını düzeltecek fırsatların olur.
Bundandır ki, yönetici olmak isteyene, bir de şöyle gözlüğün üstünden bakarım…
Çocuğumu emanet etmeyeceğim insana, başkalarının çocuklarını nasıl emanet ederim ki?