Datafied State, tıpkı özel sektörde olduğu gibi Hükümet genelinde benimsenen veri kaynakları ve altyapıları, hesaplama araçları ve teknikleri tarafından yeniden yapılanan bir devlettir. Datafied State'de kamu ve özel sektör arasında mutlak bir ayrım yoktur, ancak daha çok bulanık bir sınır vardır. Hükümet, teknoloji endüstrisinin dışında ve ayrı olarak mevcut değildir ve bu endüstriyle ilişkisi sadece bir düzenleyici baskı kaynağı olarak değildir. Hükümetler ayrıca dijital ve hesaplamalı sistemlerin kullanımını temin eder, geliştirir, uygular ve yasal olarak zorunlu kılar. Devletin teknoloji kullanımı - ve kullanımı yoluyla hükümetin dönüşümü - Data & Society'nin Datafied State hakkındaki araştırmasının birincil ilgi alanı ve endişesidir.
Tartışma ve planlamanın ilk aşamalarında yeni bir Veri ve Toplum araştırma gündemini paylaşıyoruz. Amacımız, araştırmacılardan oluşan bir koalisyon oluşturmak ve benzer projeler hakkında bilgi edinmek, yaklaşımları, yöntemleri ve bulguları paylaşmaktır. Data & Society'de, Datafied State tek bir proje değil, mevcut programlarımızın tümüne değinen, ABD Sayım Bürosu çalışmamız ve Elektronik Ziyaret Doğrulaması ile ilgili son rapor gibi geçmiş araştırmalara dayanan geniş bir gündemdir ve ayrıca genişlemek ve büyümek için alanlar önerir. Burada Datafied State'i açıklıyoruz ve şu anda çalışmanın neden önemli olduğunu düşündüğümüzü açıklıyoruz. Bu araştırma gündemi, doktora sonrası araştırmacı Ranjit Singh ile işbirliği içinde hazırlanmıştır. Hindistan'da Aadhar ulusal kimlik sistemi . Avrupa merkezli meşguliyetlerin ve varsayımların ötesinde geniş bir küresel devlet görüşü için çalışıyoruz. Aşağıda bazı hareket noktalarımız ve takıntılı olduğumuz sorular yer almaktadır - öneriler veya müdahalelerle ilerlemeden önce yanıtlanması gerektiğini düşündüğümüz sorular. Bu sorulardan herhangi birine ilgi duyuyor musunuz? Eğer öyleyse, lütfen iletişime geçin. — Jenna Burrell , Araştırma Direktörü
Datafied State, bir kısmı karanlık uygulamalar yoluyla aranan, erişilen ve elde edilen yeni biçimlerde ve formatlarda veri bolluğundan doğar. Amerika Birleşik Devletleri'nde, Veriye İlişkin Devlete doğru yönelim genellikle kurumsal krizlerle şekillenir. Artan hizmet talebiyle birleşen yetersiz personel ve bütçe kesintileri, yönetilemez vaka yükleri üretir. Yeni teknoloji, iş akışlarını düzene sokmak için verileri düzenleme ve otomatikleştirme yolları için devlet dairelerine ve kurumlara umut veriyor. Dünyanın başka yerlerinde, modern olma vizyonları tarafından ileriye doğru itilmektedir. Küresel olarak, veri ve hesaplama algoritmalarına yönelik baskı da meşruiyet sorularıyla şekilleniyor ; Devlet görevlilerinin önyargılı olduğu veya hatta dolandırıcılık yapabileceği endişesi.
Devlet bugün ne kadar verili? Ne kadar algoritmik? Nasıl otomatik? Nasıl öğrenebiliriz?
Hükümet içindeki hesaplamalı veri güdümlü sistemlere yönelik yaklaşımlar, “kamu yararına” inşa edilmiş teknoloji olasılığını ortaya koymaktadır. Hükümetler sorunları çözmeye ve pazara uygunluğun ve yatırım getirisinin ötesindeki değerlere öncelik vermeye çalışır. Bu tür çalışmalar, sorumlu, hesap verebilir ve erişilebilir teknolojiyi modellemek için kurum içi bir fırsat sunar. Amerika Birleşik Devletleri'nde, evrensel erişim yetkisi tarafından yönlendirilen posta teslimi, kırsal posta hizmeti alıcılarını sonradan düşünmek yerine kırsal posta teslimi zorluğuyla başlayan pilot projelere ilham verdi. Hükümetler müşterilerden ziyade vatandaşlara, seçmenlere ve halka hizmet eder ve sadece bireylerle değil, savunma grupları, sendikalar ile arayüz oluştururlar. Tüketici odak noktasından kamu yararına olana doğru bu hareket, sonuçta ortaya çıkan bir yeniden çerçevelemedir.
Kamuya hesap verme sorumluluğu ve vergi gelirlerinin idaresi, aynı zamanda, araştırmacıların Veri Bilgisine Sahip bir Devletin çalışmalarını incelemesi için daha büyük bir potansiyel olduğu anlamına gelir. Kamu kayıtlarına erişim sağlamak için bir kağıt izi ve yasal gereklilikler vardır. Hala bilmediğimiz çok şey var, ancak doğru araştırma çerçevesi ve sorularıyla daha fazlasını bilme olasılığı var.
On yıllar boyunca hükümette hesaplama araçları üzerine yapılan çalışmaları okurken, işler şüpheli bir şekilde kes-yapıştır işi gibi görünmeye başladı . “ Aktüeryal enstrümanlar”, “karar-destek sistemleri” haline gelen “uzman sistemler” ve daha sonra bazen “makine öğrenmesi” ve giderek artan bir şekilde “yapay zeka” olarak tanımlanan “algoritmalar” haline gelir. Bu gelişen konuşmanın ne kadarının teknolojideki değişikliklerle ilgili olduğu ve ne kadarının yeni terminolojinin geçerliliğinden yararlanarak yeniden markalaşma olduğu her zaman açık değildir.
Bazı tarihsel perspektif için, Max Weber'in bürokrasi hakkında yazdıklarını Sanayi Devrimi ile el ele ortaya çıkan bir yenilik olarak düşünün. “Hesaplanabilir kuralları” takip eden ve “kişileri dikkate almadan” karar veren uzman memurun yükselişini, “ kişisel sempati ve lütuf, lütuf ve şükranla hareket eden” feodal lordların kurallarının yerini alıyor . 1922'de yaptığı dava, bürokratların yargılarının yerini alacak hesaplama araçları için şimdi yapılan argümanlara çarpıcı bir şekilde benziyor.
Nüfuslar hakkında veri toplamak ve eğilimleri ayırt etmek, riski hesaplamak ve puanlamak , hükümette bu yeni bir eğilim değil. Kontrol listelerinin, ağırlıklı puanlama sistemlerinin veya süreci kolaylaştırmayı, standartlaştırmayı ve kişisellikten uzaklaşmayı amaçlayan diğer uygulamaların kullanımı da değildir.
Peki burada yeni olan ne? Veritabanları için oluşturulmak yerine tesadüfen yakalanan yeni veri türleri mi (örneğin, “veri çıkışı” veya “davranışsal izleme verileri”)? Bu bir büyüklük, yaygınlık veya karmaşıklık meselesi mi? Yeni algoritmik araçlar, bazı savunucuların iddia ettiği gibi insan zekasının yerini almaya daha mı yakın?
Datafied State için esas olan, verileri işlemek için kullanılan tekniklerdir . Daha yeni algoritmaların özellikleri nelerdir? Bu algoritmaların sosyal hayatı nedir? “AI” gibi çağdaş hesaplama araçlarının opaklığının sunduğu yeni ve belirgin zorluklar var . Stanford Hukuk Okulu'ndaki bir ekip tarafından hazırlanan bir rapor, ABD'deki federal kurumların genellikle daha az "sofistike" yapay zeka kullandığından yakınıyor .
Fakat “daha fazla gelişmişlik” tam olarak ne sağlar?
Yeni tekniklerin de dezavantajları olduğunu biliyoruz. Muazzam hesaplama talepleri, hem gücün merkezileşmesine (gerekli altyapıya erişimi olanlar için) hem de orantılı olarak daha büyük bir karbon ayak izine yol açar .
Otomatik devlet, insan işçileri makinelerle değiştirmeyi amaçlayan bir durumdur . Üç genel motivasyon vardır. Birincisi, ezbere dayalı ve rutinleştirilmiş işleri daha verimli bir şekilde halletmek için hesaplama hızından yararlanma arzusu. İkincisi, insanın yanılabilirliği ışığında karar vermenin doğruluğunu, adilliğini veya tutarlılığını geliştirme arzusu. Üçüncüsü, karar verme sürecini insan takdirinin erişemeyeceği bir yere koyarak siyasetten arındırma (veya öyleymiş gibi görünme) arzusu. Bununla birlikte, bu motivasyonlar, gözetim ve hesap verebilirlik ve karar vermede hatalar veya hatalar olması durumunda rücu arama yeteneği hakkında belirgin endişeler doğurmaktadır. Otomatikleştirme çabalarının katılımcı demokrasi üzerinde etkileri vardır. Algoritmik bir durum otomasyon yanlılığına yol açabilirinsan karar vericilerin hesaplama araçlarına ve tavsiyelerine olması gerekenden daha fazla güvendiği, ancak insan müdahalesini tamamen dışlayan şekillerde de uygulanabileceği durumlarda . AB mevzuatı, GSYİH'nın birincil örnek olduğu, döngüdeki bir insan hakkını vurgulamıştır .
Devlette otomasyonun anlamı nedir? İnsan-AI ortaklığı hangi bağlamlarda en kritik?
Tanımlama tekniklerinin yeni ve daha yaygın kullanımı - özellikle yüz tanıma ve diğer biyometri türleri - yerleşik sivil özgürlükler ve evrensel insan hakları hakkında temel endişeleri gündeme getiriyor. Devlet tarafından hedeflenen veya denetlenen kişiler için, Veri Alan Devletin bir gözetim durumu olarak çalışma şekli çok açıktır, ancak diğerleri için daha az açık olabilir. Bunun eşitsizlik için sonuçları vardır, çünkü bu incelemeden kaçanlar bundan faydalanabilir veya uygun bir şekilde görmezden gelebilir. Bu çerçeveyi göz önünde bulundurarak, verileştirme süreçlerinin gücü ve kontrolü nasıl yeniden yapılandırdığına odaklanıyoruz . Devlet gücü, genişleyen gözetim ağı ve otomatik tespit ve uygulama araçlarının kullanımı yoluyla genişletilir. Ancak bu eşit olmayan bir şekilde deneyimlenir.
Devlet nasıl ayrımcılık yapar? Böyle bir teknolojik rejim, baskın olmayan grupları yeni veya farklı şekillerde ezmek için nasıl işliyor? Vatandaşlar ve gruplar nasıl direniyor ? Algoritmalara veri besleme dürtüsü veya veri edinme kolaylığı, Devletin işleyişini nasıl değiştirir, sivil özgürlüklerin gri bir alanında ihlal eder veya faaliyet gösterir ? Devlet tarafından veri edinimi ve kullanımı için hangi kılavuz ilkeler, sivil özgürlüklerin ve yasal süreçlerin korunmasını sağlayabilir?
Dünyanın birçok yerinde dijitalleşme ve verileştirmeye yönelik yükselen yatırımlar, gelişimci bir mantığı takip ediyor ve sonuç olarak, modern ve verimli olmanın ne anlama geldiğine dair örnekler olarak veriye dayalı müdahaleleri benimseyerek gelişmiş kapitalist toplumları “yakalama” girişimi olarak izleniyor. Yine de, Devletin veri uygulamalarının kökenleri ve evrimi çoktur ve her zaman kuzeyden güneye veya batıdan dinlenmeye teknoloji transferinin varsayılan veya tarihi modellerini takip etmez. Küresel olarak nakit transferi programları , Brezilya'daki Bolsa Familia programının başarısı üzerine modellenmiştir . Biyometrik tabanlı tanımlama sistemlerinin yaygınlaşmasının benzer şekilde,Hindistan'da Aadhaar . Cep telefonları aracılığıyla finansal katılım , Kenya'daki M- Pesa'dan ilham almaktadır .
Datafied State, modern olma olasılığını nasıl temsil ediyor? Etki, yeniden icat veya ilerleme merkezleri nerede? Jeopolitik, veri doğrulamayı çevreleyen ulusal politikaları ve uygulamaları nasıl şekillendiriyor?
Örneğin, Hindistan'ın kalkınmasına ilişkin politika söylemi, zaman içinde, geçim için çıplak ihtiyaçlara (gıda, giyim ve konut) yatırım yapmaktan maddi altyapılara (elektrik, yol, su) ve nihayetinde veriye dayalı altyapıya doğru kaymıştır. hizmetler (banka hesaplarını, biyometrik tabanlı kimlikleri ve cep telefonu numaralarını bir araya getirme). Hindistan devletinin ütopik vizyonu, hırsını Batı'yı “yakalamanın” çok ötesine koyuyor. Hükümet liderleri ve bu sistemleri inşa eden sıradan işçiler, yaygın dijitalleşme yoluyla vatandaşların ve Devletin gözetimini ve yönetimini yeniden icat etmeyi amaçlıyor . Planların elbette gerçeklikten uzak bir yolu vardır, ancak belirli bir vizyonun peşinde koşarken, başarısız planlar bile hükümeti ve toplumu kalıcı şekillerde yeniden şekillendirebilir.
Devletin verileştirme yoluyla yeniden örgütlenmesi, bürokratik prosedürlerin günlük bazda yönlendirilme ve deneyimlenme şeklini değiştiriyor. Devletin antropologları, devlet-vatandaş ilişkilerine aracılık eden bürokratik prosedürlerin eşit olmayan sonuçlarıyla uzun zamandır ilgileniyorlar . Örneğin, düşük çözünürlüklü vatandaşlar tarafından üstlenilen işi düşünün.Hindistan'da, şu anda birçok fayda programına aracılık eden ulusal Aadhaar biyometrik tanımlama sisteminde gezinmek istiyor (genellikle başarısız oluyor). Bu sistem içinde tanınmamanın ölüm kalım sonuçları vardır. Vatandaşlık, Devletin nasıl organize edildiğinin pratik bir başarısıysa, o zaman Veri Sahibi Devlet, vatandaşlığı uygulamanın ve deneyimlemenin doğasını temelden değiştirir. Datafied Devlette, verisi olmayan bir vatandaş daha az vatandaş olur. Bu, sayısız soruyu gündeme getiriyor.
Vatandaşlar, devlet hizmetlerini düzenlemek için kullanılan temel veri kategorilerine göre temsili nasıl güvence altına alır ve talep eder? Veya tersine, Devletle ilişkilerini oluşturan veri sistemlerinden stratejik olarak nasıl yok olurlar?
Burada gerçekten neyin yeni olduğuyla ilgili sorular var, aynı zamanda Veriye İlişkin Devletin mevcut gerçekliği hakkında da sorular var.
Hangi projeler yalnızca teklifler, deneyler veya keşif fikirleridir ve hangileri Devletin işleyişinin işlevsel bileşenleridir? Algoritmik araçlar , hükümet içindeki iş uygulamalarına fiilen nasıl dahil edilir? Hangi öneriler ütopik ya da distopik fütürizmin projeksiyonlarıdır? Umutta kök salan nedir? Bir yutturmaca nedir?
Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri Posta Servisi, biri kırsal hizmet ve diğeri uzun mesafeli posta taşımacılığı için olmak üzere iki ayrı otonom araç projesi yürütmüştür. Tamamen kendi kendine giden araçları geliştirmeye yönelik ticari çabalar on yılı aşkın bir süredir devam ediyor, ancak bazı programlardan vazgeçilirken , diğerleri yetenekler ve zaman çizelgesi konusunda aşırı vaatlerde bulundukları için cezalandırıldı.
Datafied State anlayışımızda deneysel hayalleri (belki de asla gerçekleştirilemeyecek) nereye yerleştiriyoruz? Özlem, asla gerçekleştirilmese bile hangi amaca hizmet eder? Bu vizyonlar, hükümetteki algoritmaların bazen sıradan mevcut durumuyla nasıl ilişkilidir?
Önümüzdeki aylarda, önemli alt konuları belirlemek ve veriye dayalı devlet hakkındaki sorularımızı yanıtlamamıza yardımcı olabilecek hükümetteki veri merkezli teknolojilerin belirli durumlarına odaklanmak için çalışacağız. Yeni projeler bulmanın yanı sıra, geniş topluluğumuzda bu konuyu ele alan diğer kişilerin araştırmalarını ve yazmalarını desteklemeyi planlıyoruz. Bu araştırma topluluğu başarılı olursa:
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.
Mars, Uranüs ve Kuzey Düğümü, 1 Ağustos 2022'de 18 derecede Boğa burcunda kavuşuyor. Yataklarımız yanarken nasıl uyuruz?-Gece yarısı yağı Yılın en önemli astrolojik yönlerinden biri olan Mars ve Uranüs'ün kaderin Kuzey Düğümü ile kavuşumu, gerçek bir aciliyet hissinin eşlik ettiği büyük bir uyandırma çağrısıdır.
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.
Yaz sonu ve sonbahar nostaljik mevsimlerdir. Sokak lambaları ışıklarını yağmurlu sokaklara saçıyor ve ayakların altındaki yapraklar - alacakaranlığın gölgelerinde soluk kırmızı-turuncu - geçmiş günlerin bir hatırlatıcısı.
Sathya Krishnan Suresh, Shunmupapriya P Bu yazıda, stili ve içeriği iki ayrı görüntüden gelen yeni görüntüler oluşturmak için kullanılabilecek bir yöntem olan “Nöral Stil Transferi” adlı ilginç bir konuyu tartışacağız. Bu makale Leon A Gatys ve arkadaşlarının A Neural Algorithm of Artistic Style (Sanatsal Stilin Sinirsel Algoritması) temel alınarak hazırlanmıştır; burada yazar, Evrişimsel Sinir Ağı (CNN) katmanlarını kullanarak yeni bir görüntünün oluşturulması hakkında ayrıntılı bir açıklama sunar.
"Bozulma" terimi, nedensel mekanizma bilinmediğinde kullanılır ve bireyin altta yatan bilişinde ve nörobiyolojisinde bir işlev bozukluğunu ima eder. 1952'de, DSM 1, klinik kullanım için zihinsel bozuklukları kategorize eden APA Adlandırma ve İstatistik Komitesi tarafından yayınlandı.