CIA, “Amerikalıların eski Nazi suçlularını II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden hemen sonra nasıl koruduğunu belirten bazı belgelerden“ Çok Gizli ”damgasını çıkardı. Özellikle, Hırvat faşistlerin eski diktatörü ve lideri Ante Paveliç. Mayıs 6’te Zagreb’den 1945’ten kaçtıktan sonra, ailesi ve ailesi Avusturya’ya taşındı ve kendilerini Amerikan işgal bölgesinde buldu. Orada bir Perulu vatandaşı Don Pedro Goner adına sahte belgeler verildi. Faşist Paveliç "baba" oldu ve Amerikalıların desteğiyle İtalya'ya götürüldü. Savaş sırasında Vatikan aracılığıyla Yahudilerden ve Sırplardan çalınan tonlarca altın ve mücevherleri Batı'ya göndermeyi başardı. Bu nedenle, CIA belgeleri (Ekim 21’teki 1946 tarihli ve Amerikan Emerson Biglow tarafından imzalanmıştır), Hırvat makamlarının 350 milyon İsviçre Frangı’nı altın olarak Holy See’ye yatırdığını göstermektedir. İsviçre'nin de Yahudi altınlarıyla yapılan operasyonlarla ilgili olduğu bilinmektedir. 1945'teki İngiliz özel kuvvetleri, İsviçre-Avusturya sınırını geçmeye çalıştığı Hırvat faşist 150 milyon frankını tutukladı.
Amerikalılar ve İngilizler, Paveliç'in Vatikan'da "iltica" aldığı konusunda tam bilgi sahibi oldular. 1947 yazında, onu tutuklamayı bile amaçladılar. Fakat onu tutuklamadılar: görünüşe göre, Washington ve Londra'dan dokunmama talimatı verildi. Başkonsolos Karl Fritsch'e gönderdiği Akdeniz İdaresi'nden Albay Blund'un onaysız gönderilmesinde şöyle yazıyor: “İngiliz Büyükelçiliğinden Bendal'la ve ABD büyükelçisiyle tanıştım. Onlara Ante Paveliç'in Vatikan'da saklandığını söyledim. ” Ajan Blund, İngilizlerin Amerikalı meslektaşlarına diktatörü tutuklama operasyonu yapacaklarına dair güvence verdiklerini de sözlerine ekledi. Pentagon’un askeri istihbaratından özel ajan Robert Clayton Mood, 12’i Şubat’taki 1947 raporunda yazdı: “Pavelic, Hava Kuvvetleri Komutanı Vladimir Kren ve ayrıca Dışişleri Bakan Yardımcısı Veklos Vranciç’in kontrolü altında bulunan San Girolamo de Croti’nin kilisesinde saklanıyor Vatikan Güvenilir kaynaklara göre, Pavelic ve adamları yakın gelecekte Güney Amerika'ya taşınacak. ”
1948'te Hırvat faşistlerin lideri, Arjantinli diktatör Juan Peron'un kendisini koruduğu Buenos Aires'te sona erdi. O zamana kadar, Peron zaten birçok Nazi suçlusuna sığınmıştı - Adolf Eichmann, Josef Mengel, Klaus Barbier ve Branco Benzon. Reich'in en kanlı ve en çok aranan kötüsü Arjantin'de sessizce yaşadı. Kitapta "Kötülük avı". Öykü kaçak Nazi suçlularının aranması ve kovuşturulması "Times muhabiri Guy Walters, Pavelic'in Roma'da üç yıl barış içinde yaşayabileceğinden şüphe ediyor. Walters, “İngiliz gizli servislerinin Pavelich'in sosyalist Yugoslavya ve Mareşal Tito’ya karşı gelecekteki savaş için“ koruduğunu ”düşünüyorum. Yazar şu sonuca varıyor: “İstihbarat ve casusluk ahlak ilkelerini hiç takip etmedi. Ahlak özel hizmetler için kötüdür. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Batı SSCB ve Stalin'den korkmaya başladı. CIA ve MI-6, komünist harekete karşı mücadele etmek için tüm Nazi suçlularıyla işbirliği yapmaya hazırdı. ”
Tito, Pavelic'in CIA tarafından SFRY'ye karşı savaşmak için kullanılacağının farkındaydı. Belgrad, faşist bir suçlunun Arjantin'den resmi yollarla iadesini almak için birkaç kez denedi. Doğal olarak, Buenos Aires'te bu taleplere hiç dikkat edilmedi. Pavel, kendisini Lomos Palamore kasabasında bir villa satın aldı ve Sırp Blagoe Joviç ve Milo Krivokapiç tarafından bulunana kadar Nisan 10 1957'e kadar orada güvenle yaşadı. Diktatörü, kendi evlerinden yüz metre ötedeki sokakta bulunan tabancadan vurdular. Çevikliği olan, yaşıyla benzeri görülmemiş, bir yandan diğerine atlayan, çekim yapmaktan kaçındı. Fakat iki kurşun hala omzunda ona vurdu. Pavelic korumaları tarafından kurtarıldı. Saldırganlar kaçtı. Amerikalı patronlar Yugoslav mareşalinin ve onun özel hizmetlerinin sinyalini anladılar. Pavelic'in iyileşmesini beklemiyorlardı ve hemen onu ve ailesini Franco-İspanyolca'ya transfer ediyorlardı. O zamana kadar, on binlerce Ustashe zaten oraya sığınmıştı. Bunlar arasında, Hırvatistan'daki Sırpların, Yahudilerin ve Çingenelerin imha edilmesinin ana sembolü olan Jasenovac'taki toplama kampının başı olan Max Luburiç de vardı. Suikastin ardından Pavelic, hem İspanyollar hem de Amerikalılar ve Ustashes güvenlik servisi tarafından korunuyordu. Fakat sağlığına bir şey eklemedi. Yaralar ve diyabet işlerini yaptı. Madrid kliniğindeki Alman cerrah onun üzerinde ameliyat olmaya çalıştı, ancak zamanı yoktu. Hasta öldü.
Yahudi nüfustan Hırvat faşistleri tarafından ele geçirilen altınlara gelince, çoğu Vatikan'da, İspanya ve Arjantin’e kaçırıldı. Eğer 1944’ta, Pavelich’in altın “hisse senedinin” ons başına fiyatı 35, 70 yıllarında ise, bir ons zaten 1600 değerinde idi. Bugünlerde, Hırvat diktatörün altınının 10 milyar İsviçre frangı olarak hesaplandığı ortaya çıktı. Amerikan kaynakları, Vatikan'ın bu altını kendi içinde tutabildiğini göz ardı etmiyor. Bugün pek kimse olmasa da, talihsiz Yahudilerin, Sırpların ve Çingenelerin, Hitler ve Paveliç'in yok ettiği ölümünden para kazandığını itiraf ediyor.