Krizin geleceğini halef selef ABD başkanları netleştirdiler. Her ikisi de henüz en kötüsünün yaşanmadığı noktasında birleştiler.
Türkiye açısından ise IMF'nin reçetesi fikir verici: 2009'da sıfır büyüme, KDV'nin yükseltilmesi ve sosyal harcamaların kısılması. Bunlar işsizlik ve yoksulluk demektir.
Kim ne derse desin, dini simgelerle giyinmek, gündelik yaşamı dini kurallar ve simgelerle düzenlemek, hukuku dini referans alarak yeniden yazmak, hem laisizmin hem de sekülarizmin tehdit altında olduğunu gösterir. Dinci gericilik denilen şey sosyal anlamda tam da bu ortamı ifade eder.
Kapitalist sistemde yerelleşme yönündeki her eğilim eşitsizlikleri artırır. Hele ki, özelleştirmeci politikaların baskın olduğu günümüzde. Hele ki, bölgesel eşitsizliklerin bu kadar büyük olduğu ülkemizde.
Kabul etmek gerekir ki, CHP uzun yıllardan sonra ilk kez halk sınıflarının ilgisini çeken ve sorunlarına temas eden bir siyasal içeriği yakalamayı becerdi. AKP'nin üzerine yolsuzluklar üzerinden gitmeye başladı. Üstelik bu konu 2002 yılında AKP'yi iktidara taşımıştı. Bu açılımda Kılıçdaroğlu'nun temiz katkısı çok açık.
İlker Başbuğ görevinin ilk günlerinde üç önemli müdahale-açıklama yaptı.
1 Eylül, Nazilerin 1939'da Polonya'yı işgaliyle 2. emperyalist savaşın başladığı gündür. Savaşı başlatanlar yenilgiye uğratıldıkları için, sonradan Barış Günü ilan edildi.
Emperyalizm var olduğu sürece, Barış Günü'nün anlamı eksik kalacaktır. Ağustos 2008'de hemen kuzeyimizde, Osetya sorunu olarak yaşananlar bunun kanıtıdır.
19 Mayıs 2008 tarihli "AKP Kapatılır mı ?" başlıklı yazımda şöyle yazmıştım: "Tarih-toplum gerçekliğine makro ölçekte bakıldığında yargının sermaye bloğu karşısında direnememesi gerekir. Çünkü Türkiye'yi belirleyen faktör uluslararası sermayenin gereksinimleridir. Ve yeni düzende mahkemenin paradigması arkaik kalmıştır." Ancak yine aynı paragrafta Türkiye'nin özgünlüğünden de söz etmiştim.
Durum kaba hatlarıyla şöyle görünüyor:
Amerika'nın bölgesel planları, bölgedeki bütün ülkelerin dengelerini sarsacak bir kapsam, derinlik ve çap taşıyor.
Ergenekon'da gözaltına alınanların, tutuklananların arasında mafyatik ilişkileri olanlar, gerçekten darbeye (en azından) meyilli ve hevesli görünenler yok mu ? Elbette var.
Hatırlanacağı gibi, Kemal Derviş Türkiye'nin gündemine AKP'den önceki üçlü koalisyon döneminde, Ecevit başbakan iken girmişti.
Hükümet, o zaman, acı reçetesine halkımızı ikna edecek kabul edilebilir yerli bir isim bulamadığı için, Amerika'nın önerisiyle, Dünya Bankası içinden, Derviş'i transfer etmişti.
İstihbarat jargonunda paket kelimesinin karşı tarafın önemli isimlerinin teslimi için kullanıldığını Öcalan vakasında öğrenmiştik. Kendine sığınacak yer bulamamış, en nihayetinde de bir CIA operasyonuyla Kenya'dan "paketlenerek" Türk istihbaratına teslim edilmişti.