Rahim bezleri
Uterusun fibroidleri , uterus duvarının düz kas yapılarında görülen ve benign bir tümör bulguları olan bir oluşumdur. Rahmin fibroidlerine jinekolojik hastaların üçte birinde teşhis konur, daha sıklıkla 20 - 40 yıl içinde. Son yıllarda, tıpta tanısal yönün yoğun olarak gelişmesi nedeniyle. ve dolayısıyla araştırılan kadının sayısındaki artış, tespit edilen, özellikle asemptomatik, fibroid uterusun sayısı artar.
Hastalar arasında uterin fibroidin kökeni, tedavisi ve sonuçları hakkında pek çok yanlış mit vardır. Bu patolojinin yetkin bir şekilde anlaşılabilmesi için miyomların nasıl oluştuğunu ve büyümesini anlamak gerekir.
Dişi rahim, çok önemli ve benzersiz bir kabiliyete sahiptir; gelişmekte olan fetüsü olgunlaşması süresince tutar ve doğum sırasında iter. Bu işlemlerin normal devam edebilmesi için uterus duvarında - miyometriyumda - güçlü bir kas tabakası vardır. Spiral halinde sarmal görünen üç düz kas elyafının birbirine bitişik katmanları tarafından oluşturulur. Kas iskeleti bağ ve elastik dokular tarafından güçlendirilir. Myometrium "doğum sırasında değil, aynı zamanda adet kanaması sırasında" küçük rahim hareketleri biriken kandan ve pul pul dökülmüş mukozanın parçalardan uterusu serbest bıraktığında "çalışır".
Myometrium kas duvarının ortasında, dış (çevre) ve iç (endometrium) katmanları arasında bulunur. Perimetri son derece güçlü bir seröz doku, aslında peritonun bir parçasıdır ve rahim dışından istenmeyen etkilerden korunur. Endometrium, rahim boşluğunu içeriden astarlayan çok tabakalı bir mukoza tabakasıdır. Yüzeysel, fonksiyonel, endometrial tabaka yumurtalık hormonlarının etkisi altında sürekli yenilenir. Menstrüel kanama döneminde uterus tamamen reddeder ve ayrılır.
Rahim fibroması miyometriyumunda, daha sık olarak - bir düğüm şeklinde doğar. Birkaç düğüm oluşturulursa, fibroid çoğul olarak adlandırılır. Uterus fibroidin büyüklüğü her zaman "yaşı" ile ilgili değildir. Nodüler uterin fibroid, farklı boyutlarda, lokalizasyonu ve "olgunluk" aşamasındaki birkaç miyom düğümüne benzeyebilir.
Miyometriyumda fibroid göründükten sonra olaylar çeşitli senaryolara göre gelişebilir:
- Fibroma, "yerinde", yani kas duvarının sınırları içinde - geçişler arası (intramural) formda kalır.
- Düğüm içe doğru büyümeye başlar, yani endometriuma doğru. Sonuç olarak, miyomun önemli bir kısmı uterus boşluğunda bir çıkıntı oluşturur - submuköz (submukoz) bir form.
- Fibroma, periton - subserozal form altında dışarı doğru koşar.
Uterus fibroidlerinin boyutu ve lokalizasyonu ve büyüme oranı, hastalığın klinik bulgularını önemli ölçüde etkiler. Çoğu uterusta küçük bir fibrom bulunur ve asemptomatiktir ve yanlışlıkla teşhis konur.
Menstrüel disfonksiyon (menoraji), değişik şiddette pelvik ağrılar ve lokalizasyon, komşu organların normal işleyişinde bir değişiklik (dizüri, kabızlık) en sık görülen fibrom semptomlarıdır.
Rahim myom nedenleri araştırılmaya devam eder, ancak şu anda hormonal işlev bozukluğunun arka planında fibromun görünümü arasındaki bağlantı güvenilir bir şekilde kurulmuştur; bu, benign hormona bağımlı hastalıkların bir grubu olarak fibromayı sınıflandırmaya izin verir.
Hastalar arasındaki popüler inancın aksine, uterin fibroid gerçek bir tümör değildir, ancak bununla sadece bazı ortak özelliklere sahiptir. Tümör benzeri bir oluşum olarak adlandırmak daha doğrudur. Bir tümörden uterin fibroidin önemli farklılıklarından biri de, klimakterik döneme giren kadınların çoğunda meydana gelen, azalma ve hatta kaybolma yeteneğidir.
Birincil jinekolojik muayene ile uterin miyom varlığından şüphelenmek mümkündür ve ultrason tarama bu varsayımı doğrulamaya yardımcı olur.
Hormonalden cerrahiye kadar, rahim miyomlarının tedavisi için birçok seçenek bulunmaktadır. Ve bazen fibroma yönelik dinamik bir gözlem oluşturulur. Tedavinin yöntemi ve zamanlaması ile ilgili karar, her zaman tam bir muayene ve bu patolojinin ortaya çıkış sebebinden sonra alınır.
Uterus fibroid hastalığının nedenleri
Uzmanlar arasında, uterin fibroid hormon bağımlı tümör benzeri oluşumu göz önüne almak ve görünümünün nedenlerini değil, görünümüne neden olan predispozan faktörlerin varlığını belirtmek alışılmış bir yaklaşım.
Rahim fibroid gelişiminde belirleyici rol hormonal dengesizlik, yani östrojen konsantrasyonunda bir artış ve progesteron içeriğinde bir azalma verilir. Hormonal teoriye göre, disgormonal bir doğadaki herhangi bir patolojik süreç, miyom düğümlerinin büyümesini tetikleyebilir, hepsi üç ana patojenetik varyant olarak gruplandırılmıştır:
1. Normalde yumurtalıkları olan kadınlarda fibromun ortaya çıktığı, yani kanındaki hormonların miktarı norm sınırlarının ötesine geçmeyen uterin varyanttır ve fibromun görünümü, bu hormonları "yakalaması" gereken uterin reseptörlerin çalışmalarında bir aksama ile ilişkilidir. Bu gibi durumlar, rahim boşluğunu kaplayan mukoz tabakanın travması sonrasında, sürtünme veya travmatik tanı manipülasyonları sırasında daha sık oluşur. Daha az sıklıkla uterus hipoplazisinin arka planında teşhis edilirler.
2. Yumurtalık versiyonu. "Klasik", daha yaygın, yumurtalıkların hormonal işlev bozukluğunun arka planında miyom oluşturma seçeneği. Enfeksiyöz ve iltihaplı hastalıklara ( salpingoophoritis , oophoritis ), kistik yumurtalık değişikliklerine ve östrojen ve / veya progesteronun normal salgılanmasını ihlal eden diğer hastalıklara sahip olan kadınlarda görülür.
3. Orta seçenek. Yumurtalıkların hormonal fonksiyonu, hipofiz ve hipotalamus tarafından kontrol edilir. Şiddetli stres, travma, nörolojik bozukluklar, vejetatif-vasküler bozukluklar temelinde santral sinir sisteminin işlev bozukluğu olduğunda, kontrol organları yanlış çalışmaya başlar ve yumurtalıklar bozulmuş düzenleyici sinyaller alır.
Yumurtalıkların normal fonksiyonlarını değiştirebilen, ekstragenital patolojinin rolünü belirtmek gerekir ki karaciğer hastalığı veya endokrin bozukluklar.
Rahim fibroidli hastalar arasında ailenin birçok kadında "tümör" teşhisi konduğunda kalıtsal bir yatkınlık faktörü izlenir. Açıkçası, hormonal regülasyonun kusurları genetik olarak sabitlenmiş ve sonraki nesillere aktarılabilir.
Nodüler uterin fibroid var oluş boyunca birkaç gelişme aşamasından geçer:
- Düğümün temellerinin oluşturulması. Miyometriyumun belli bir bölgesindeki düz kası ve fibröz hücrelerin aktif büyümesi. Bu aşamada myom boyutu 3 cm ile sınırlıdır ve hiçbir klinik bulgusu yoktur.
- Olgunlaşma aşaması. Fibrözün aktif bir şekilde büyümesi başlar ve "yetişkin" bir düğüm oluşumunun tüm belirtilerini elde eder.
- Miyomların "yaşlanması". Düğümler aktif büyümeyi durdurur, dokularında dejeneratif süreçler başlar.
Her vakada uterusun fibroidleri büyüme, gelişme ve hatta yaşlanma özelliklerine sahiptir. Yavaş gelişir ve uterus duvarında hemen hemen asemptomatik olarak mevcutsa basit denir. Aktif klinik bulgulara eşlik eden çok hızlı büyüyen düğümlere çoğalan fibroma denir.
Hormonal disfonksiyonun varlığının, uterin myom gelişmesinin mutlak bir nedeni olmadığı unutulmamalıdır. Bu, bir kadının doğal bir hormonal dengesi varsa, miyom riski taşıdığı anlamına gelir, ancak her zaman öyle değildir. Böylece, yakın bir araştırma aşamasında uterin fibroid bir patoloji olmaya devam etmektedir.
Miyomun belirtileri ve bulguları
Belirgin olarak uterusun fibroidleri belirgin klinik semptomları olmadığı, öngörülemeyen bir büyüme yönü olduğu ve düğümlerin tamamen kayboluncaya kadar boyutunu değiştirebildiği için eşsiz bir oluşumdur.
Yanlış görüşün aksine, klinik bulguların şiddeti, lokalizasyonu olarak fibroidin büyüklüğüne göre çok fazla etkilenmez. Yukarıda tarif edilen düğümlerin tiplerine ek olarak uterin myom lokalizasyonunda atipik formlar da vardır:
- düğümler geniş uterin bağın yaprakları arasına yerleştirildiğinde birbirine bağlı;
serviks bezinin duvarında servikal fibrom bulunur;
- Retroperitoneal, çok nadir, fibroid lokalizasyonu.
Uterin fibroid uzun süredir oluşur ve her zaman parlak semptomlarla kendini belli etmez. Birden fazla miyomlu düğümler aynı anda görülmez, bu nedenle uterusta farklı boyut, yer ve gelişim evresi düğümleri bulunur ve hastalık kliniği her düğümün neden olduğu belirtilerden oluşur.
Çoklu fibroma, kas duvarı içinde küçük düğümler kalması, yani interstisyel olarak yerleşmesi durumunda hastayı uzun süre rahatsız etmez. Ancak, submukozal tabakada (submukoz myom) görülen küçük bir birim düğüm bile acil hastaneye yatma nedenidir.
Çeşitli şekillere ve muhtemel klinik bulgulara rağmen, uterin miyomların çoğunda birkaç benzer semptom vardır:
- Adet düzensizlikleri.
Uterus duvarda nodal oluşumun varlığı daima uterus kas sisteminin işleyişini, yani menstrüel kanama sırasında tamamen düşürme yeteneğini etkiler. Bir fibromun arka planında aylık olarak, bol miktarda gün sayısı arttıkça ve bir kanama hacmi arttıkça hiperpolimenoreanın özelliklerini kazanır. Bununla birlikte, bu menstruel disfonksiyon, hastanın bir doktora başvurması için her zaman belirgin değildir. Oldukça sık bol olan aylık olanlar kayda değer bir sapma olarak algılandıklarından hemostatik ilaçlar veya halk tıbbı (bitkisel ilaçlar) aracılığıyla bağımsız olarak tasfiye edilirler. Zamanla, miyom büyüme ve gelişme olarak, adet kanaması daha da bol ve uzun süre gelir, çoğu zaman kanama döngüsel niteliğini kaybeder.
Uygun tedavi olmadan önemli miktarda kan kaybı, alışılmış yaşam ritmini bozan bir anemi kliniğini kışkırtır.
Menstrüel kanamanın doğası büyük oranda miyom düğümlerinin lokalizasyonu ile belirlenir. En elverişli olan miyomun alt seröz yeridir. Bazen küçük bir submukozal düğüm ciddi uterin kanamalara neden olabilir.
- Acı.
Nodüllerin her biri sinir uçlarını lokalizasyonunda sıkıştırabilecek ve komşu bölgelerde ağrı uyandırabildiğinden, uterin fibroidlerde pelvik ağrının kesin özelliklerini saptamak zordur.
İnterstisyel küçük düğümler, kural olarak ağrılı duyumlara neden olmaz veya parlak olmayan, ağrıtan ağrılar uyandırır. Submukozal fibroidler, acil cerrahi patoloji ("akut karın" kliniği) için alınan yoğun pelvik ağrıya neden olabilir. Miyomların bu düzenlenmesi muhtemel komplikasyonlar bakımından en olumsuz olarak kabul edilir. Submukoz myom, büyüklük ve büyüme oranına bakılmaksızın, her zaman canlı bir klinik oluşturur. Menstrüasyon hızlı bir şekilde bollaşır ve sıklıkla döngüyü kaybeder.
Uterus boşluğuna şişen submukoz düğüm sadece onu deforme etmekle kalmaz aynı zamanda uterusun atmak için çabaladığı yabancı bir cisim olarak algılanır, yani dışarı atmaktır. Bunu yapmak için, kas duvarı küçülmeye başlayarak, emek ağrılarına benzeyen şiddetli ağrı ve ciddi kanamalara neden olur. Mecazi olarak bu işleme "submukozal düğümün doğuşu" denir, acilen hastaneye kaldırma ve cerrahi müdahale gerektirir.
- Bitişik organların işlev bozukluğu. Eğer fibroid uterusun büyüklüğünü önemli ölçüde arttırırsa, sonuncusu mesane ve / veya rektum üzerine basmaya başlar, bu da performanslarında bozulmaya neden olur.
- Kısırlık.
Rahmin fibroidleri ve gebelik bazen birbirlerini dışlar. Birincil infertilite rahim miyomları olan her üçüncü hastada teşhis edilir.
Miyomlarda kısırlığın nedeni düğümlerin ortaya çıkmasına yol açan hormonal bozukluklar olabilir. Bu durumda fibrom ve infertilitenin ortak nedenleri vardır.
Bununla birlikte, her beş kadında infertilite için, miyomlar tarafından tahrik edilir, bu nedenle gebeliğin görünümünü veya gelişimini engelleyecek bir şekilde bulunduğu zaman olur. Düğümler uterusun köşelerinde, fallop tüplerinin lümeninin açıldığı yerdeyse, gebelik şevkleri keskin bir şekilde azalır.
Eşzamanlı olarak, mevcut uterin fibroid ve gebelik olası olumsuz sonuçlardan dolayı olumsuz bir kombinasyondur. Gebeliğin miyom arka planına göre kaderi, gebe kadının vücudundaki hormonal değişiklikler kadar düğümlerin büyüklüğü, lokasyonuna göre de belirlenir. İlk iki ayda, hamile bir kadının hormonal sistemi önemli bir yeniden yapılandırmaya uğrar ve bu dönemde miyomlar hızla büyümeye başlar ancak sonraki aylarda düğümlerin büyümesi engellenir ve gebelik komplikasyonsuz gelişebilir. Hamilelik döneminde uterin fibroid davranış senaryosunun ne olacağını tahmin etmek son derece zordur, ancak, önceden, yani başlangıçtan önce öngörülebilir.
Rahim fibroidleri çoğu zaman asemptomatiktir ve yanlışlıkla teşhis konur. Miyomlarla yapılan muayene sırasında, daha yoğun bir tutarlılığın büyütülmüş rahmi sıklıkla palpatlanır. Site subperitoneal olarak bulunuyorsa, bazen uterusta yoğun bir oluşum olarak tanımlanır. Küçük uterin myomlar uzunluğunu değiştiremezler.
Fibroma varlığında en güvenilir (% 95.7) veri, ultrason taraması ile elde edilebilir. Ultrason - fibroma ilişkin kriterler, uterusun konturlarının boyut ve deformasyonlarının artması, uterus duvarında yoğun bir oluşumun (tekli veya çoklu) varlığıdır. Ultrason incelemesi düğümlerin tam lokalizasyonunu ve büyümelerinin doğasını belirlemeye de olanak tanır. Fibromus submuközse, uterin boşluğun belirgin bir deformasyonu düğümlerin lümenine çıkması ile görüntülenir.
Miyom tanısı açık değilse, açıklığa kavuşturmak için submukozal düğümleri daha doğru bir şekilde belirleyen tanı histeroskopisine başvurun.
Uterin myomlar relaps yeteneğine sahiptir. Görünüm sebebinin korunduğu durumlarda yeni düğümler görünür. Bu nedenle, teşhis arama her zaman yalnızca düğümlerin algılanmasını değil. Hormonal profil ve bulaşıcı ve inflamatuar jinekolojik hastalıkların varlığı için yapılan bir çalışma yürütülmektedir.
Miyom tedavisi
Genellikle, uterin myom tanısı hastaları büyük ölçüde korkutur, çünkü yanlışlıkla tek tedavi yönteminin uterin myomun cerrahi olarak alınması olduğuna inanırlar. Bu arada, tüm myomlar ameliyat edilmemelidir.
Tedavi yönteminin seçiminde ana kriter uterin fibroid boyutudur. Hamilelik sırasında uterusun büyüklüğü ile korelasyon gösterirler. Eğer fibroid uterusun boyutunu 12 veya daha fazla gebelik haftasına kadar yükseltirse, karar cerrahi tedavi lehine verilir.
Ayrıca, miyomların cerrahi tedavisine olan ihtiyacı şu şekilde belirtmektedir:
- Uterus boyutunda çok hızlı büyüme (yılda dört haftadan fazla);
- büyük subseröz fibroid;
- komplike fibroma ("bacaklar" torsiyonu, düğüm dokularının nekrozu ve tahrip edilmesi);
- rahim serviksünde bulunur;
- doğmuş submukozal düğüm;
- birlikte endometriumdaki hiperplastik süreç ifade edilmiştir;
- daha önce yapılmış konservatif tedavinin olumsuz bir etkisi.
Konservatif tedavinin temeli hormonal tedavidir. Hastanın hormonal profilini inceledikten sonra her zaman ayrı ayrı seçilir. Hormonların oranı, hastanın fizyolojik normuna olabildiğince yakın olacak şekilde seçilir. Hormonal ilaçların alınma süresi klinik duruma göre de belirlenir, ancak her zaman en az altı ay sürer.
Asiklik kanaması olmadığında kaydedilen aybaşı ritmiyle gestajenler kullanılır: Duphaston, Noretisteron, Utrozestan, Progesteron ve benzerleri. Adet ritmini ihlal etmek ve asiklik kanamasının ortaya çıkışı ile östrojen ve gestajenlerin normal oranını düzeltmek gerekli hale gelir, bu nedenle kombine östrojen-progestasyonel ajanlar: Janine, Yarina ve analogları atanır.
45 yıllık izi aşan hastalarda fibromun durumunu özellikle yakından takip edin. Uterin fibroid kendiliğinden gerileme eğiliminde değilse, daha fazla büyümesini durdurmak için düğümler üzerindeki östrojenik etkiyi ortadan kaldırmak gerekir. Androjenik ilaçlar bu görevi başarıyla üstesinden gelir: Sustanon-20, Testosteron ve analoglar.
Semptomatik tedavi hormonal tedaviye eşlik eder ve eşlik eden rahatsızlıkların ortadan kaldırılması için tasarlanmıştır.
Tedavinin arka planına karşı pozitif dinamikler üzerinde düğümlerin boyutlarındaki azalma veya ortadan kalkması, normal menstrüel döngünün restorasyonu diyor.
Miyom ile operasyon
M ut myomların çıkarılması çeşitli şekillerde mümkündür. Mevcut her birinin belirli avantajları ve dezavantajları vardır, bu yüzden son seçim her zaman cerraha aittir.
Miyomun çıkarılması nadiren uterusun alınmasını gerektirir. Genellikle yalnızca düğüm kendiliğinden yok edilir (kaldırılır) ve organ kalır.
Fibromayı tek başına kaldırabiliyorsanız, uterus da yarı radikal bir işlemle korunabilir - rahim savunması (kelimenin tam anlamıyla - alt kısmın çıkarılması). Bunun özü, bulunduğu yerde bulunan rahmin (alt kısmı) birlikte miyomların alınmasına indirgenir. Vücudun geri kalanı daha önce olduğu gibi işlev görmeye devam ediyor.
Uterusun tamamen çıkarılması (histerektomi) daha sık klimakterik dönem giren hastalar tarafından gerçekleştirilir. Diğer durumlarda, radikal müdahale yalnızca organı kurtarma ihtimali veya ciddi komplikasyonların varlığı hariç tutulduğunda gerçekleştirilir.
Miyomları oluşturmak uzun zaman alıyor, bu nedenle herhangi bir kadın erken klinik öncesi aşamalarda bulma fırsatı buluyor. Uterus myomların zamanında teşhisi, daha fazla büyümesini önleyebilir ve en önemlisi, ameliyattan kaçınabilir.