Sedatif, Hipnotik veya Anksiyolitik Bağımlılık aiağıdaki ilaçlarla ilgilidir :
Sakinleştirici – hipnotik ilaçlar, yani anti depresanlar ve anksiyolitik ilaçlar beynin aktivitesini yavaşlatır. Benzodiazepinler ( Ativan , Halcion , Librium, Valium , Xanax , Rohypnol) en iyi bilinenlerdir. Barbitüratlar (Amytal, Nembutal , Seconal , phenobarbital) adı verilen daha eski bir ilaç sınıfı bu geniş kategoriye uygundur. Bu gruptaki diğer ilaçlar arasında kloral hidrat ( alkol ile karıştırıldığında bir zamanlar “nakavt damla ” veya “Mickey Finn” olarak bilinirdi ), glutetimid, metakalon ( Quaalude, Sopor, “ludes”) ve meprobamat ( Equanil, Miltown ve diğerleri ) bulunur ).
Alkol yukarıdaki ilaçlara benzer özelliklere sahiptir, ancak alkol o kadar yaygındır ki, sağlık uzmanları alkolle ilgili sorunları ayrı ayrı sınıflandırır.
Bu ilaçların düzenli kullanımı genellikle “ilaç toleransı” na yol açar. Başka bir deyişle, vücut onlara uyar ve istenen etkiyi elde etmek için daha yüksek bir doz gerekir. Bağımlılık da gelişebilir, ilaç aniden bırakıldığında yoksunluk belirtileri ortaya çıkar.
Bu ilaçların çoğunun yasal kullanımları vardır. Benzodiazepinler anksiyete için iyi bir tedavi yöntemidir ve uyku bozukluklarında da faydalıdır.
Barbitüratlar, nöbetleri tedavi etmek ve ana ameliyat sırasında anestezi yapmak için kullanılır.
Özellikle, “yüksek doz” almak için barbitüratların kullanılması çok tehlikeli olabilir. Çünkü bunlarda normal doz ile doz aşımı arasında nispeten küçük bir fark vardır. Küçük bir yanlış hesaplama koma, solunum sıkıntısı ( nefes alma yavaşlar veya durur ) ve ölüme neden olabilir. Barbitüratların yoksunluk belirtileri, alkol yoksunluğu belirtilerine benzer ve bazen daha şiddetlidir. Nöbetler mümkündür ve ayrıca ölüme de yol açabilir.
Barbitüratlara kıyasla benzodiazepinler çok daha güvenlidir. Sedasyona neden olurlar. Ancak nadiren de olsa bir kişinin solunum sistemine müdahale eder veya ölüme neden olurlar. Aşırı sedasyon, hafıza bozukluğu, zayıf motor koordinasyonu ve karışıklığa neden olarak psikolojik olarak zararlı olma potansiyeline sahiptirler. Yoksunluk reaksiyonları, genellikle ölümcül olmasa da, oldukça rahatsız edici olabilir.
Bu ilaçlardan herhangi birini birleştirmek veya alkol ile birlikte kullanmak, tehlikeli etkilere neden olabilir. İnsanlar sık sık bu kombinasyonları kullanarak sarhoşluk hissini arttırmayı denemek ya da diğer sokak uyuşturucularının nahoş etkilerine karşı koymak için kullanırlar.
Sedatif, Hipnotik veya Anksiyolitik Bağımlılık Belirtileri
Sedatif, Hipnotik veya Anksiyolitik Bağımlılık belirtileri:
İlaç için bir arzu hissetme, genellikle kullanımını azaltmak için başarısız denemeler.
Fiziksel bağımlılık ( bir kişi anti depresan almayı bıraktığında fiziksel yoksunluk semptomlarının gelişimi görülebilir.)
Uyuşturucuya bağlı psikolojik, kişiler arası veya fiziksel sorunlara rağmen ilacı almaya devam etme ihtiyacı.
Bir kişinin yatıştırıcı, hipnotik veya anksiyolitik ilaçlara bağlı olduğunu gösteren mutlak bir doz veya günlük hap sayısı yoktur. Sonunda uyuşturucu bağımlılığı olan insanlar fiziksel tolerans geliştirir. Aynı etkileri hissetmek için ilacı daha fazla miktarda almaya ihtiyaç duyulur. Bu durum aşamalı olarak artarak devam eder ). Bağımlılık ise, kişinin ilacın etkisini tedavi etmek istediği veya ilacın amaçlanan terapötik kullanımlarından başka bir nedenden dolayı kullandığı anlamına gelir.
Eğer kişi aniden ilacı almayı keserse, vücudun alışılmış iç ortamı şiddetli bir şekilde değişir, bu durum yoksunluk semptomlarına neden olur. Kaygı, titreme, kabuslar, uykusuzluk, iştahsızlık, hızlı nabız, hızlı solunum, kan basıncı anomalileri, tehlikeli derecede yüksek ateş ve nöbetler. Kısa etkili ilaçlar ile pentobarbital (Nembutal), secobarbital (Sekonder), alprazolam (Xanax), meprobamat (Miltown, Equanil), metakalon (Quaalude) yoksunluk belirtileri, son dozdan 12 ile 24 saat sonra başlar. 24 ile 72 saat arasında en şiddetli noktaya ulaşır. Daha uzun etkili ilaçlar ile fenobarbital, diazepam (Valium) veya klordiazepoksit (Librium) yoksunluk semptomları, son dozdan 24 ile 48 saat sonra başlar ve 5 ile 8 gün içinde en şiddetli durumu görülür.
Alkolde olduğu gibi, yatıştırıcı, hipnotik veya anksiyolitik ilaçlar zehirlenme sırasında semptomlara neden olabilir. Bu belirtiler arasında konuşma bozukluğu, eşgüdüm veya yürüme sorunları, dikkatsizlik ve hafıza sorunları olabilir. Aşırı durumlarda, kişi sersemlemiş olabilir veya komaya girebilir.
Sedatif, Hipnotik veya Anksiyolitik Bağımlılık Teşhisi
Doktorunuz sakinleştirici, hipnotik veya anksiyolitik ilaçlara bağımlı olduğunuzdan şüpheleniyorsa, kullandığınız ilaçların türü, aldığınız miktar, ne sıklıkta kullandığınız, ne kadar süredir kullandığınız ve hangi şartlar altında kullandığınız hakkında sorular soracaktır. Doktorunuz ayrıca size uyuşturucu kullanımınızla ilgili fiziksel belirtiler, psikolojik sorunlar veya davranışsal zorluklar ( bozulmuş iş performansı, kişisel ilişkilerinizdeki sorunlar, cezai tutuklamalar ) hakkında sorular soracaktır.
Sakinleştirici, hipnotik veya anksiyolitik ilaçların yanı sıra başka maddeler (örneğin alkol, eroin, amfetaminler, kokain, esrar) kullanıyorsanız, doktorunuzun bunu bilmesi yararlı olacaktır.
Tabii ki, doktorunuzla veya bir danışmanla madde kullanımı hakkında açıkça konuşmak zordur. Yardım almak istediğinizden emin olmayabilirsiniz. Bununla birlikte, açık bir ilaç kullanım muhasebesi daha etkin bir planlamaya yol açmaktadır. Amaç sadece detoksifikasyonun güvenli bir şekilde üstesinden gelmek değil, aynı zamanda ilacın özlemini azaltmaya yardımcı olmak ve kaygı, depresyon veya stresli durumlar gibi bağımlılığa yol açan altta yatan sorunları çözmek için bir tedavi planı oluşturmaktır.
Doktorunuz, uyuşturucu kullanım şekliniz, bunun yaşamınız ve sağlığınız üzerindeki etkisi de dahil olmak üzere, geçmişinize bağlı olarak bu uyuşturuculardan birine bağımlılığı teşhis edebilir. Bazı durumlarda, özellikle zehirlenme veya yoksunluk semptomlarınız varsa, doktorunuz fizik muayenenizde tanı için ek kanıtlar bulabilir. Doktorunuz ayrıca idrarınızı veya kanınızı taramak isteyebilir.
Sedatif, Hipnotik veya Anksiyolitik Bağımlılık Tedavisi
Tedavinin ilk amacı detoksifikasyondur. Yani ilacın maddelerinden arınmadır. Detoksifikasyon genellikle ilacın dozunu kademeli olarak azaltmayı veya daha az ciddi yoksunluk belirtileri olan bir ilaç ile geçici olarak değiştirmeyi içerir. İkame ilaç, eğer kullanılıyorsa, yavaş yavaş azalacaktır. İlaç bağımlılığının ciddiyetine ve diğer faktörlere bağlı olarak ( önemli kalp veya akciğer hastalığı, karaciğer yetmezliği, yüksek tansiyon gibi, bir kişinin yaşı ve genel sağlık durumuna göre ), hastanede detoksifikasyon yapılması gerekebilir.
Tüm bağımlılıklar karmaşıktır ve birçok nedeni vardır. Bir uyuşturucu kullanım bozukluğu genellikle izole bir problem değildir. Genel olarak, yatıştırıcı, hipnotik veya anksiyolitik uyuşturucu bağımlılığı olan kişiler de anksiyete veya depresyon gibi diğer zihinsel bozukluklarla mücadele etmektedir.
Bu nedenle, Sedatif, Hipnotik veya Anksiyolitik Bağımlılık tedavisi en iyi şekilde kişinin gereksinimlerine göre uyarlanır. Bu, uyuşturucu kullanımını körükleyen sorunların çeşitliliğini belirlemek için kapsamlı bir değerlendirme ( tıbbi, psikolojik ve sosyal değerlendirme ) ile başlamalıdır.
Danışmanlık, davranış terapileri ve grup programları ( örneğin 12 aşamalı veya rasyonel iyileşme gibi programlar ) bir kişinin bağımlılığı gidermesine yardımcı olabilir. İlaçlar veya psikoterapi bağımlılığın nüksetmesine yol açabilecek arzu veya alışkanlıkları giderebilir. Bunlar ayrıca değerlendirme ve tedavi sırasında keşfedilen diğer semptomlar veya problemler için de faydalıdır.