20. yüzyılın en önemli isimlerinden biri olarak kabul edilen Anne Frank, Holokost sırasında Yahudilerin çektiği acıların bir sembolü olarak kabul ediliyor. Ölümünden sonra “Genç Bir Kızın Günlüğü” adıyla yayınlanan günlüğü, dünyanın en çok okunan kitaplarından biridir.
"Umarım daha önce hiç kimseye yapamadığım gibi sana tamamen güvenebileceğim ve umarım benim için büyük bir destek ve teselli olursun" , günlüğüne ilk girişiydi, 13. yaş günü için aldığı kırmızı-beyaz kareli defter.
Bu günlükte Anne Frank, kişisel yansımaları, düşünceleri ve hayalleriyle birlikte, Nazi rejiminin çılgınlığının ve II.
Frank ailesinin Nazilerden saklanarak gizli bir çatı katında geçirdiği iki yılı belgeliyor.
“Bisiklete binmeyi, dans etmeyi, ıslık çalmayı, dünyaya bakmayı, genç hissetmeyi ve özgür olduğumu bilmeyi özlüyorum ama yine de bunun gösterilmesine izin veremiyorum. Sekizimiz de kendimiz için üzülsek ya da yüzümüzde açıkça görülen hoşnutsuzlukla dolaşsak ne olacağını bir hayal edin. Bu bizi nereye götürür?” 1943 Noel arifesinde yazıyor.
1 Ağustos 1944'te Anna, çelişkili iç benlikleri arasındaki sürekli mücadele hakkında yazdığı son girişini yapıyor. “Kimse Anne'nin daha iyi tarafını bilmiyor ve bu yüzden çoğu insan bana katlanamıyor. Oh, bir öğleden sonra için eğlenceli bir palyaço olabilirim ama ondan sonra herkes benden bir ay yetecek kadar bıktı. Aslında ben derin bir düşünür için romantik bir film neyse oyum - sadece bir oyalama…”
Birkaç gün sonra, Anne ve ailesi güvenlik polisi tarafından saklandıkları yerde bulunur. Bunu tutuklamaları, sorgulamaları ve Anne'nin on beş yaşında tifüsten öldüğü Auschwitz toplama kampına gönderilmeleri izler.
Günlüğün popülaritesi, senaristler Frances Goodrich ve Albert Hackett'in 1955 yılında Avrupa'da sahnelenen oyununa ilham verdi.