“Merhaba, Wang Ma? Sorun nedir?”
Hattın diğer tarafında, Wang Ma aklından geçenleri söylemekte zorlanıyor gibi görünüyordu, konuşmadan önce bir an için tereddüt etti, “Genç Efendi, kazayla kaydım ve düştüm o esnada bileğimi burktum ve şimdi yürüyemiyorum.”
Wang Ma daha elli yaşında bile olmayabilirdi fakat geçen zamandan kimse sakınamaz. Yang Chen endişeyle sordu, “Ciddi bir şey mi? Seni hastaneye götürmek için eve gelmeme ne dersin?”
“Gelme, gelme, böyle küçük bir mesele için hastaneye gitmeye gerek yok, sadece bir, iki gün dinlenmeye ihtiyacım var. Ancak, Hanımıma bir şeyler götürmek üzereydim, şimdi götürebilmemin bir yolu, bu yüzden.......”
Yang Chen rahatladı, kötü bir şeylerin meydana geldiğinden korkmuştu, “Birazdan geri döneceğim, bunun gibi küçük bir mesele benim tarafımdan halledilmeli.”
Wang Ma mutlu bir şekilde cevapladı, “Aslında böyle bir şey sizin tarafınızdan götürülmemeli, Genç Efendi. Fakat hanımımın sadece birkaç arkadaşı var ve böyle bir şeyi yapmak için zaman ayırabilecek olanlar daha da az. Ayrıca Bayan Mo ve Sekreter Wu Yue’yi tekrar sıkıntıya sokmaktan çok utanıyorum, onlar işle son derece meşguller, bu yüzden size rahatsızlık vermekten başka seçeneğim yok, Genç Efendi.”
“Sorun yok, şimdi geri geleceğim.”
Yang Chen telefonu kapattı ve Rose’u içten bir şekilde ona bakarken biraz da küskün bir halde gördü.
“Erm..... Gitmem lazım.” Yang Chen çenesini ovuşturdu ve bakışlarını tersi yöne çevirirken söyledi.
“Beklenildiği gibi metresi, karısı kadar önemli değil.” Rose iç çekti ve üzgün bir ses tonuyla konuştu, “Hadi git, kızmayacağım.”
“Sevgili Rose gerçekten yumuşak başlı.” Yang Chen güldü, beyaz ve yumuşak yüzünü öpmek için ayağa kalktı. ”Bu gece geri gelmemi ister misin?"
Rose başını iki yana salladı, “Gelmene gerek yok, önümüzdeki birkaç gün çok yoğun olacağım, her şeyden önce Dongxing ile ilgili durum hakkında yeterince bilgim yok, çok fazla hazırlık yapmalıyım.”
Yang Chen anlayışla başını salladı, kapıyı açmak üzereyken, aniden arkasından Rose’un keskin sesini işitti-------- “Bu CEO’n gerçekten benden daha mı güzel?”
Yang Chen’in dizlerinin bağı çözüldü, neredeyse başını kapıya çarpacaktı, zoraki bir gülümsemeyle geri döndü, “Yani şimdi her şeyi biliyorsun.........”
?
Damağındaki kötü tatla, Yang Chen Rose Bar'dan ayrıldı. Gelecekte hareminde bir iç savaşın gerçekleşip, gerçekleşmeyeceği konusuda endişeliydi, televizyon programlarındaki gibi, kadınlar birbirlerini bıçaklarlardı ve kocaları bile onları tanıyamazdı.........
Kafasındaki tüm bu alakasız fikirlerden kurtulmak için başını salladı, bu sadece asla gerçekleşmeyecek bir muziplikti. Lin Ruoxi’nin soğuk ifadesinden anlaşılıyordu ki, muhtemelen başka kadınlarla ilişkisi olup olmadığını bile umursamıyordu.
Hızlı bir şekilde Ejder Bahçesindeki villaya geri döndü, Wang Ma çoktan ellerinde büyük bir Estee Lauder kese kağıdıyla kapıda bekliyordu. Kese kağıdının ağzı, içindeki şeyleri gizlemek için sıkıca kapatılmıştı.
Yang Chen bunu hakkında düşünmedi, kese kağıdını aldıktan sonra, Wang Ma’nın burkmulmuş bacağına endişeyle baktı, “Yürüyebiliyor musun? Neden bu kadar dikkatsizdin?”
Wang Ma başını sallarken çok memnundu, “İlginiz için teşekkür ederim Genç Efendi, sadece dikkatsizliğim yüzünden düştüm, bu ilk seferim de değil. Bunu Hanımıma çabucak götürmeniz daha iyi olur, korkarımki çok gecikirseniz Hanımım kendini iyi hissetmez......”
“İyi hissetmez?” Her ne kadar Yang Chen bu şeyi geç alırsa neden iyi hissetmeyeceğini merak etse de bir şey sormadı ve villadan ayrılmak için döndü.
Yirmi dakika sonra, Yang Chen, Lin Ruoxi’nin odasının hemen dışındaydı. İçeride kimsenin olmadığı doğruladıktan sonra içeri girdi.
Lin Ruoxi yatağına yaslanmıştı, saçları gelişi güzel omuzlarının üzerine dökülmüştü. Işıklar pembe yanaklarını aydınlatırken, çekici ve güzel görünüyordu.
O anda, elindeki kitabı okumaya dalmıştı. Yang Chen’in girdiğini fark ettiğinde, beklenmedik bir şekilde hafifce başını salladı.
Bu bir selam olarak kabul edilebilir mi?
Yang Chen biraz garip hissetti çünkü geçmişte Lin Ruoxi her zaman ona soğuk ve kayıtsız bir şekilde davranmıştı, bu onlar yalnızken onu ilk selamlayışıydı.
“Sana bir şey getirmek için geldim, Wang Ma bileğini burktu bu yüzden onun gelmesi uygun değildi.“ Yang Chen kese kağıdını çekmeceli dolabin üzerine koydu ve yan taraftaki bir tabureye oturdu, “İyileşmen nasıl gidiyor? Çin tıbbı işe yarıyor olmalı, değil mi?”
Lin Ruoxi kitabı bıraktı ve gözlerini ovuşturmak için elini bataniyenin altından çıkardı, “Sorun yok, aslında bu kadar uzun sürmesine gerek yok, bekleyen çok iş var.”
‘Bütün yıl boyunca çalışmak, hastanedeyken bile belgeleri imzalamak ve finans kitaplarını okumak, yorgun değil misin? Bir kadın kendisine bu kadar kötü davranmamalı.” Yang Chen bu işkolik kadına bir ders vermesi gerektiğini hissetti, “Hala gençsin, her zaman kendini ofise ve çalışmaya kitlememelisin. Zamanın olduğunda masaj yaptırmaya, spaya, kaplıcaya ya da süt banyosu yapmaya gitmelisin. Kız arkadaşlarınla sohbet etmek için güneşli bir gün bul ve öğleden sonra siyah çay iç. Hava sıcak olduğunda bir dondurma dükkanına git çilek kurabiyeli bir dondurma al ve hava soğuk olduğunda tropikal bir bölgeye gidip güneşlenerek tatilin tadını çıkar. İşten sonra yapacak daha iyi bir şeyin olmadığında, alışveriş sokağında dolaşabilirsin, bir şeyler satın almadan yürüyebilirsin ve sadece eşyaları deneyebilirsin; kadınların en çok yapmayı sevdiği şey değil mi? Ayrıca, garajındaki arabalar bir araba gösterisi açman için yeterli, onlarla yarışmalısın ve yarışına kimse katılmazsa, ben katılacağım! Fakat yakıt masraflarını geri ödemelisin…….”
Lin Ruoxi duyduğu kelimelerden sonra kayıtsız kaldı, çantanın bulunduğu yeri işaret ederek sordu, “Ne getirdin?”
“Sen böyle olamazsın, sana birçok harika önerilerde bulundum, hiçbirini dinledin mi?!” Yang Chen küçük kardeş Lin’in çok kötü bir tutum sergilediğini düşündü.
Lin Ruoxi yavaşça iç çekti ve net bir sesle sordu, “Ben sıkı çalışmazsam, şirketteki binlerce işçiye ne olurdu? Çalışanların sayısız aile üyelerine ne olurdu? Büyükannem ve annem tarafından arkada bırakılan Lin ailesinin mallarına ne olurdu? Ne yapardım? Bana destek olur musun?"
“Erm…..”
Ani problemli meseleler zinciri Yang Chen’in başını biraz uyuşmuş hissettirdi, “Beni destekler misin” kelimelerini Lin Ruoxi nasıl söylemesi gerektiğini biliyordu.
“Bu bir ‘soru cümlesi mi’ yoksa ‘beyan cümlesi mi’?” Utanmış bir gülümsemeyle, Yang Chen’in algısı geri döndü ve çok dikkatli bir şekilde sordu.
Lin Ruoxi biraz hayal kırıklığına uğramış bir şekilde çekingen bir ifadesi olan adama baktı, söylediği sözlerin oldukça komik olduğunu düşünüyordu, nasıl onun yerine geçebilirdi? Çöp şiş satmış, ofiste tüm gün video oyunu oynayıp, hayatında hiçbir hedefi olmayan bir adamın sorumluluklarını paylaşmasına nasıl izin verebilirdi? Lin Ruoxi ateşinin çıktığını düşünmeye başladı.
Bana gönderdiği yapışkan pirinç toplarından dolayı olabilir mi, onun için mi umutlandım?
Sahte olan şey sonunda yine sahtedir ve muhtemelen asla gerçek olmayacak.
Lin Ruoxi bu konu üzerinde durmayı planlamıyordu ve Yang Chen’e cevap vermedi. Dolabın üstündeki kese kağıdını kaldırmak için elini hareket ettirdi ama oldukça büyük olduğundan Lin Ruoxi için yataktan onu almak yorucuydu bu yüzden ters çevirerek içinde ne varsa yatağın üstüne dökebileceğini düşündü……..
Bir grup eşya içerisinden renklerini belirtmeksizin dışarı yuvarlandı, herhangi bir odada bu şeyler ortaya çıksa, söz konusu odanın sıcaklığı bir anda birkaç derece yükselirdi……
Yani bu yüzden Wang Ma, Yang Chen’in bunları götürüp götürmemesi konusunda izin vermekte tereddüt etti, aslında kese kağıdının içinde her tür iç çamaşırları vardı. Külot sütyen ve çoraplar vardı. Sadece dantel tasarımlarının çeşitli renkleri yoktu, delikli tasarımlılar ve tangalar bile vardı.
Bu seksi iç çamaşırlarının Yang Chen’in burnunu alevlendirdiği söylenilirse, Lin Ruoxi’nin diğer iç çamaşırları tamamıyla farklı bir tarzda son derece ‘dehşet verici’ görünüyordu.
Hello Kitty, Snoppy, Winnie the Pooh ve diğer karikatür basılı beyaz ve pembe külotlar Yang Chen’in gözlerini yere düşürmesini sağlamaya yeterliydi!
Daha da kötüsü, bu iç çamaşırların içinde, dört kutu güzelce paketlenmiş ithal kadın pedleri vardı…… onlar Lin Ruoxi’nin alışık olduğu birinci sınıf kadın hijyen ürünleriymiş gibi görünüyordu, bu yüzden özellikle evden getirmesi gerekiyormuş.
Yang Chen sonunda Wang Ma’nın rahatsızlıkla neyi kastettiğini anlamıştı; anlaşılan o ki lordun karısının her ayın birkaç günü adeti geliyordu.
Aklına onların gece kulübünde ki karşılaşmaları gelmişti bununla birlikte bir dizi dönemeçler ve dönüşler olmuştu. Lin Ruoxi’nin baştan çıkarıcı figürünü bu giysilerle düşündüğünde Yang Chen şeytani düşüncelerini bastırmayı zor buldu, hararetli bakışlarla endişeden aklını kaybeden Lin Ruoxi’ye baktı.
“Bakmaya iznin yok!” Lin Ruoxi sonunda sakinliğini kaybetti ve kişisel iç çamaşırlarını örtmek için sertçe battaniyeyi ters çevirdi. Bu yumuşak güzel yüz soğuk bir buz tanrıçasından çok kısa bir sürede parlak bir kırmızı elmaya döndü.
Dikkatsizdim! Gizlice satın alarak stokladığı, sevdiği cartoon karakter baskılı seksi iç çamaşırlarını Yang Chen’in nasıl gördüğü hakkında düşündüğünde, ölecekmiş gibi hissetti.
Wang Ma fazla oluyor, bu şeyleri göndermeden önce beni bilgilendirmedi bile. Dahası, neden sadece bazı sıradan iç çamaşırlarını göndermedi, eğer böyle yapsaydı bu kadar utanmazdım.
Eğer Wang Ma, o anda Lin Ruoxi’nin kalbinden geçirdiklerini bilseydi, o kesinlikle ağlasa mı gülse mi bilemezdi. Sıradan olanları göndermek istemediğinden değildi, sorun Lin Ruoxi’nin odasında gerçekten sıradan bir çift bulamamasıydı.
*Öksürük* *Öksürük*……………Yang Chen sahte bir kayıtsız yüze büründü, “Erm, eşya teslim edildi, bence artık ben gitmeliyim erkenden dinlen.”
“Evet…..” Lin Ruoxi sivrisinek benzeri bir sesle cevap verdi, Yang Chen’i pencereden dışarı fırlatmak istedi.
K.N: Fırlat da biraz duygu görelim :)
Yang Chen güçlükle kapıya doğru hareket etti ve konuşmak için arkasını dönme isteğine direndi, “Mickey Mouse'lu pembe külot oldukça güzel, sevdim onu.”
“…………..”
Hastaneden çıktı ve arabasına bindi. Yang Chen Lin Ruoxi’nin yüz ifadesini unutmakta zorlanıyordu, nemli ve genişçe açılmış gözler, sevimli kırmızı gamzeleri ve burnundan soluyan ‘seni öldürmek istiyorum’ bakışı, normaldeki soğuk görünüşünden çok daha güzeldi.