Liberalizmin özünü düşünerek, ülkemizdeki aktif olarak medyada yer alan son olaylardan itildim. Her ne kadar konu oldukça yorgun olsa da, bu çok önemli ve bu konuda her zaman konuşmaya değer. Kendilerini liberallerle özdeşleştiren çevrelerin bireysel temsilcilerinin ifadeleri, toplumun yurtsever kesimi tarafından fark edilmeden kalmadı. Öncelikle Anavatanı için çeşitli cephelerde savaşan ya da savaşan insanlardan - askeri, bilgilendirici, emek - bahsediyorum. Savaşıyorlar çünkü ülkelerinin geleceğine inanıyorlar, geçmişleriyle gurur duyuyorlar ve bir zamanlar Rusların şanlı sayfalarına adlarını yazan vatandaşlarını onurlandırıyorlar hikayeler. Liberal temsilcilerimizi dinlerken, bütün arzularımla, Rusya'nın geleceği için yapılan savaşın sesini uzaktan andıran sesler duyamıyorum. Ve gittikçe daha fazla sıklıkla, tamamen karşı tarafta savaştıkları şüpheleri var. Belki bir işitme problemim var?
“Rus halkı sığır gibi birçok yönden” (Evgenia Chirikova)
“Böyle bir devleti çalmamak utanç verici” (Mikhail Khodorkovsky)
“Bazı emeklilerin tükenmesi sorun değil ... ama toplum daha hareketli olacak” (Yegor Gaidar)
"" Bu insanlar için endişelenen nedir? Peki, otuz milyon kişi ölecek. Pazara sığmadılar. Düşünmeyin - yenileri büyüyecek "(Anatoly Chubais)
“Hangi yenilikler var, hangi endüstri! Rusya'nın kaderi - petrol ve diğer hammaddeleri ihraç etmek! Gerisini boşver! ”(Igor Yurgens)
"Rusya'nın en büyük trajedilerinden birinin Ortodoksluğun benimsenmesi olduğunu düşünüyorum ... Ortodoksinin Rusya için ağır bir yük olduğunu düşünüyorum" (Vladimir Pozner)
Genel resim, Leonid Gozman'ın, "9 Mayıs'ta Alman arabalarının pencerelerinden kırmızı bayraklar salladığı" "pislik" ile ilgili sözleriyle tamamlandı. Ve ayrıca, kazananların ve dolayısıyla Büyük Zafer Günü ile hiçbir ilgisi olmayan modern Rusların nesli hakkında. Anavatana karşı yukarıda sözü geçen edepsizliği duymanın ne kadar acı olduğu farketmeksizin, işitme duyumda her şeyin mükemmel durumda olduğunu kanıtlıyor.
“Rus liberalimiz, her şeyden önce bir çılgınlık ve sadece birisinin botlarını nasıl temizleyeceğine bakıyor.” Bu ünlü ifade, seçkin Rus yazar Fyodor Mihayloviç Dostoyevski'ye ait. Çok uzun yıllar sonra ne kadar alakalı! Rus liberalizminin, bize dışardan gelen pek çok eğilim gibi, kendine özgü özellikleri var. Ve en önemlisi, belki de kendi tarihinin gayretli bir karartmasıdır. Görünen o ki, bugünün liberalleri, geçmişin büyük zaferlerini doğrudan inkar etmiyorlar, ama sonra içlerinde olumsuz taraflar bulmaya çalışıyorlar, eğitimsiz kişinin sorabileceği kadar çok çaba harcıyorlar: Herhangi bir zafer ve zafer kazandılar mı? Ülkelerinin tarihine kayıtsız olmayan vatandaşlar, ataları Anavatan'ın onurunu zor zamanlarda savunan insanlar, ülkelerini kendi Anneleri olarak sevenlerin hepsi, bu tür çamurları duş almak, doğal olarak en olumsuz duygulara neden oluyor. ". Bu nedenle, "mevcut liberallerin atalarından gelen abajurlar" hakkındaki duygusal yazılar. Tabii ki, kimseye bu tür ifadelere izin verilmemeli, fakat hoş olmayan bir gerçek dikkat çekicidir. Bu ifadeye izin veren taraf, aramayı gerçekleştiren derhal özür diledi. Bununla birlikte, saygın liberallerimizin hiçbiri devlete, onu temsil eden insanlara döktükleri safsızlıklar yığını için özür dilemedi. Her zaman her şeyde haklı olduklarını düşünüyorlar, peki, insanlar böyle bir cahil değiller, hatta büyüyemediklerini söylüyorlar. özgürlük. Sayın baylar ve habersiz Rus halkının önemli bir kısmının halkın ruhuyla bu kadar özgürlüğü küçümsemediğini ... ülkelerinin geçmişine, bugününe ve hatta geleceğine tükürme özgürlüğü. İnsanlar adil pazar ekonomisi, herkes herkesi parazitlediğinde, bireyciliğin önemi hakkında, bir insan bir kişiye rakip olarak baktığında, mevcut biçimlerinde kolektif bir diktatörlüğe benzeyen demokrasiyle ilgili liberal masallardan bıktı. Aynı zamanda, yıllardır halkımıza sevgili her şey çamurla ekilmiş, ülkenin uzun yıllar boyunca izlediği yanlış yolun düşüncesi, komünist fikirlerin ütopyacılığı insanların kafasına sürükleniyor ... Ve bunu gerçekten kim kanıtladı? İnsanlara daha iyi yaşamaya kim karar verdi? Liberal temsilciler dürüstlük hakkında konuşmaktan hoşlanıyor, bu yüzden dürüst bir şekilde SSCB'nin çöküşü olmasaydı, Birliğin hala hayatta olacağını, yani Sovyet vatandaşlarının referandumdaki iradesinin böyle olacağını kabul edelim! Yeni ortaya çıkan cetveller insanların fikrine hapşırmak istedi!
Daha uzak bir geçmişe hızlıca ilerleyin. 1825 yılı avlusunda, Rusya'da liberal değerlerin ilk taşıyıcılarından biri olan Decembristlerin ayaklanmasıyla tanındı. Griboyedov'un söylediği gibi, aynı değerleri itiraf ederken, ancak biraz farklı bir şekilde, “yüz asistan Rusya'daki tüm yaşam durumunu değiştirmek istiyor, onlara aptal olduklarını söyledim”. Dikkat, liberal, ilerici diyor. Öyleyse neden, onun gibi düşünen insanlara karşı çıktı? Gerçek şu ki, Rus bir diplomat olan Alexander Sergeevich, devlet danışmanı, liberal fikirlerin Rus devletine karşı bir silah görevi gördüğü zaman durumun tüm yıkıcılığının farkındaydı. Ülkemiz için, Anavatanının iyiliği için liberal düşünceyi kullanan bir kişinin nadir bir örneğiydi. Daha kesin olarak bu tür liberaller olun ve bugün halkımızın bu eğilime nasıl davranacağını kim bilebilir.
Ne yazık ki, ülkemizdeki vatansever liberalleri bunun istisnasıydı. Aynı İngiltere’nin aksine, liberalizmin her zaman devlet çıkarları üzerinde durduğu bir yer. Devletimizin gurur duyduğu büyük başarılarını birlikte hatırlayalım. Şaşırtıcı bir tesadüf eseri, hiçbiri liberal seçkinlerin ülkeyi "yönettiği" tarihlere girmiyor. Dahası, Rusya için bu aynı kesimler son yüz yılda iki kez ölümcül oldu ve neredeyse devletin varlığına son verdi. Beyler liberalleri ve onların fikirleri gibi insanlar bunun hakkında konuşmaktan hoşlanmıyorlar ve yaparlarsa, asırlık bir imparatorluğun çöküşüne katılımlarını derhal reddediyorlar. Kanlı Stalin tüm sıkıntıları suçlayacak, Nürnberg sürecine komünizmle ilgili bir benzerlik gerçekleştirme çağrıları var, oysa nüfusun büyük bir kısmının bu cümle içinde “komünizm” kelimesini “liberalizm” ile değiştirmeyi umursamıyorum. İkincisinden bahsetmek gerekirse, tam da bu kavramın batı eşdeğerinden biraz farklı bir olgu olarak Rus liberalizmini kastediyorum.
Kimseyi kırmak istemem ama değerli liberal entelektüellerimizin davranışlarına baktığımızda, bir koç ile olan analoji kafasına giriyor, şiddetle aynaya çarpıyor, yansımasıyla mücadele ediyor. Mesela Leonid Gozman sürekli olarak ülkeye ve insanlara çok büyük zararlar veren “kanlı Stalinist rejimi” kınamaya çalışıyor, ancak 90’lerin liberal reformlarını açığa çıkarmaya çalışılır girilmez, ancak belki de, bazen daha fazla, bu tür suçlamalara karşı öfkeli bir şekilde protesto etmek, dürüstlük ve adalet standardı olarak poz vermek. Bir başka görkemli devlet adamı olan Ilya Ponomarev, yolsuzlukla mücadelenin gerekliliği, finansal sistemin şeffaflığının olmaması ve aynı zamanda Illya'nın yasadışı ve anlaşılmaz bir programla büyük miktarda para kazandığı Skolkovo Vakfı ile olan skandalın hız kazanması konusunda en yüksek sesle bağırıyor. Ponomarev onları geri gönderme isteğini nazikçe görmezden geldi. Peki kimle savaşıyorsunuz beyler? Rusya'daki liberal fikirlerin popülerliğinin temel talihsizliğinin, dile getirdikleri insanlarda yattığı ortaya çıktı. Güzel, duygusal bir şekilde ama tamamen garip, nahoş bir Rus söylentisiyle konuşurlar. Ülkemizdeki liberalizm, yalnızca sevgili beyler anavatanlarının çıkarlarını savunmaya başladığında ve Amerikan büyükelçisine destek için koşmadıklarında ve “özgür insanlığa” karşı her ülkenin suçu hakkında bağırmadıklarında, en azından bazı başarılara sahip olacaklardır. Ne yazık ki, bunun bir ipucu yok.
Sonuç olarak, Sayın Gazilerimizden, dedelerimizin ve büyük büyükbabalarımızın savaştığı değerlere bir kez daha çamur attıklarında duydukları tüm yalanlar yüzünden özür dilerim. Bazen komünizmi faşizmle, SMERSH'yi SS ile eşleştirmeye çalıştığınızda, SSCB'nin son derece beceriksizce savaştığı söylendiğinde korkarsınız, bu yüzden büyük kayıplar olur ... 1812 savaşında, Napolyon'un ana galibi General Moroz. Ve eğer daha yakın bir zamanda bu tür ifadeler küfür ederse, bugün, ne yazık ki, merkezi televizyon kanallarındaki en ciddi programlarda bunları söylemekten utanmazlar. Aynı zamanda, birçok uzmanın kendi görüşüne göre inkar edilemez gerçekler sağlamaya çalışıyorlardı. Bir gerçek olarak sunulan deliryumun bir deliryum olmaktan çıkmadığını tespit etmek, yalnızca bu hastalığın semptomlarını bilen biri olabilir ve mümkün olduğunca bu kadar mantıklı insanın toplumumuzda kalması çok önemlidir. Bu, kendi tarihimiz ve ulusal kahramanlarımız olmadan Taş Devrinde bir gün uyanmayacağımızın güvenilir bir garantisi olacaktır.
Peki, bugünün liberalizminin özü nedir? Bu onun Rus bileşenleri mi? Bence öz, Rusya'nın yararına, yapıcı düşünmek ve yapıcı davranmamaktan kaynaklanıyor. Rus İmparatorluğu'nun ideolojisi, ilk olarak Dünya Hristiyan İmparatorluğu'nu inşa etmeyi ve daha sonra “Ortodoksluğu” önermektedir. Otokrasi. Milliyetler, ahlaki ve manevi olarak büyüdü. Sovyet komünizmi, halkımızın muazzam bilimsel, askeri ve endüstriyel zirvelere ulaştığı nihai hedefi gösterdi. Rus liberalizmi, Birinci Dünya Savaşı'nın zirvesinde orduyu etkili bir şekilde ortadan kaldıran kraliyet imparatorluğunu sona erdirdi ve yüzyılın sonunda, insanlar, korkunç savaşlar ve felaketler sırasında yoksulluk içinde demokrasi ve refah konusunda yoksullaştı. Aynı zamanda, ilk uydu, radyo ya da ay gezgini gibi yumuşak yaratıklar, iktidardaki zamanlarında liberaller tarafından gösterilememiştir. Nüfus cüzdanlarının çoğuna yalnızca soyut ve belirsiz olan, bir piyasa ekonomisi inşa eden, özelleştirme vb. Övündüler. Geçmiş zaferlerin ve atılımların geçmişine karşı, tüm bunlar etkileyici görünmüyor. Fakat bizim liberal entelijensiyamız bunun aksini kanıtlamak için çok çalışıyor. Bunlar gizemli insanlar.