1980 yılının yazında, 12 yaşındaki Willard Carroll Smith Jr. ve kardeşi Harry kafalarını kaldırıp önlerinde duran boşluğa baktılar. Yaklaşık 9 metre genişliğinde ve 5 metre yüksekliğinde devasa bir boşluk, babalarının fırınının önünde duruyordu. Bir sebepten ötürü, babaları eski duvarı yıkmış ve şimdi oğullarından onu yeniden inşa etmelerini bekliyordu, kendi başlarına.
Willard ve kardeşi işe koyuldular. Her gün okuldan sonra fırına gelip duvarı yeniden inşa etmek için çalışmaya başlıyorlardı. İşe 2 metrelik bir çukur kazarak başladılar. Bu çukur duvar için temel görevi görecekti. Daha sonra çimentoyu karıştırdılar. Ve ilk tuğlayı yerleştirdiler. Daha sonra bir tane daha. Bir tane daha. Her gün yeniden fırına gelip birer birer tuğlaları yerleştirerek duvarı yükseltmeye çalışıyorlardı. Dikkat etmeleri gereken tek bir şey vardı. Her bir tuğla mükemmel bir şekilde yerleştirilmeliydi, tıpkı bir önceki gibi. 18 ay boyunca her gün fırına gelip tuğlaları yerleştirmeye devam ettiler.
İlk bakışta iki küçük çocuk için “imkansız bir görev” gibi gözüken bu iş, her ne kadar zor olsa da, Willard ve kardeşinin bir buçuk yıl sonra son tuğlayı yerleştirmesiyle tamamlandı. Sonunda, aylar süren uğraşlarının bir karşılığı olarak Smith kardeşlerin yeni bir duvarı vardı. İki kardeş şaşkınlık içerisinde karşılarında duran “başyapıtlarına” bakarken babaları yanına doğru geldi ve hayatları boyunca unutamayacakları o sözleri söyledi.
“Asla bana hayatta yapamayacağınız bir şey olduğunu söylemeyin.”
Kendi Tuğlalarınızı Döşemeye Başlayın
Hepimizin hayatında inşa etmeye çalıştığımız ve imkansız gözüken bir “duvar” mutlaka var. Kazanmak istediğimiz bir alışkanlık, değiştirmeye çalıştığımız bir şeyler, almaya çalıştığımız bir terfi ya da kendimize koyduğumuz başka hedefler. Fakat bu duvarı inşa edebilmek için önce tuğlaları yerleştirmeliyiz. Bir başka deyişle tekrar ve tekrarlar yapmalıyız. Her seferinde bir sonraki tuğlaya, bir sonraki adıma odaklanmalıyız.
22 yıl sonra, Willard Carroll Smith Jr. bir röportajında şunları söyledi:
Yola bir duvar inşa edeceğim diyerek çıkmıyorsun. “Yapılmış en büyük, en sağlam ve en muhteşem duvarı inşa edeceğim” diyemezsiniz. Buradan başlayamazsınız. Bu tuğlayı olabildiğince mükemmel bir şekilde yerleştireceğim diye başlamalısınız. Bunu her gün yaparsanız sonunda bir duvarınız olur.
Hayatınızın projesine başlamak, daha iyi bir iş aramak, düzenli olarak spor yapmak, kilo vermek, çocuklarınıza daha fazla vakit ayırmak, kitap yazmak, tatile çıkmak. Neyi ne zaman ve nasıl yapacağınıza karar vermek. Hepimizin inşa edilecek duvarları var. Yapılacak doğru şey duvarın yüksekliğine bakmak değil, mükemmel bir şekilde kaç tuğla yerleştirebileceğinizi düşünmektir.
Mükemmellik ulaşılmaz gözükebilir fakat bunun için çabalamak öyle değil. Mükemmeli yakalamak için yüzlerce deneme şansınız olacak.
Duvarınız size aşılmaz gelebilir fakat değil.
Sadece duvarı inşa etmeye başlamak için bir tuğla yerleştirmeniz gerekiyor. Sonra daha iyi bir tanesini.
12 yaşındaki Willard Carroll Smith Jr.’ın kim olduğunu merak ediyor musunuz? Aşağıda 2002 yılında Charlie Rose’la yaptığı röportajda bu hikayeyi anlatırken görebileceğiniz aktör Will Smith.
Bu yazıyı beğendiyseniz size iki başarı hikayesi daha önereceğim: %1 Daha İyi Olmak Sizi Nereye Götürür?