Psişik travmalar kavramı, gerçekler ... ve bazı mitler
Donmuş bir göl düşünün. Evet, çocukların kaydığı ve buz hokeyi oynadığı Amerikan filmlerinde olduğu gibi. Ya da daha iyisi, kahramanların üzerinde çok yavaş yürüdüğü gibi, böylece yüzeyleri çatlamaz. İkincisi gibi daha iyi.
Bunu nadiren hayal ediyoruz bu göl aklımızla bir miktar benzerlik tutabilir, mutluluğumuzla daha az. Muhtemelen, o göl olmak yerine, refahımızın, yüzeyi çizmenin zor olduğu kompakt bir buzul olduğu bir gerçeklikte yaşıyoruz ve batma olasılığını bile düşünmüyoruz..
Ama yapabilseydi ne olurdu? Bizi karanlık derinliklerden ayıran buz tabakası sigara kağıdı kadar ince olsaydı ve bize kırılma eşiğinde olduğum hissini verirse ne olurdu. Etkileneceğimiz sürekli stres ve paniği hayal edebiliyor musunuz??
Bu (edebi lisanslara dikkat edin), başka birçok şeye ek olarak, travma geçiren bir kişinin ya da bir başka deyişle Travma Sonrası Stres Bozukluğu belirtileri çeken gerçeğini oluşturan şeydir. Ve hala, o hala yaşıyor; Korkudan ölmez, tıpkı buz metaforunu yaşarsak başımıza geleceğini sandığımız gibi.
Travma nedir ve gerçekte ne olur?
travma tüm sanatsal disiplinler tarafından genellikle deliliği örneklemek için kullanılmıştır. Eşlerine kötü davranan askerler, istismara uğrayan çocukları travmatize eden, seri katiller haline gelen ergenlere kötü muamele ... Sürekli olarak devam edebiliriz.
Ancak klişeleri mahvetmek için çaba harcayarak, klinik uygulamada bu etiketin gerçek anlamıyla başlayalım. travma sonrası stres bozukluğu bu bir teşhis etiketidir hayatı tehdit edici bir olaya veya bütünlüğe tanık olduğunda ortaya çıkabilecek semptomları kapsar (fiziksel ya da psikolojik), yoğun korku, çaresizlik ya da dehşet tepkileriyle cevap vererek.
Psişik travma belirtileri
Şimdi, kabaca, etiket içinde toplanan bu belirtiler:
- Travmatik olayı ısrarla yeniden değerlendirme. Kişi, travmanın kontrolsüz hatıralarının, o anda yaşayan duyguların ve travmayı hatırlatan her şeyle yoğun bir rahatsızlığın yaşadığı anlardan geçmeye başlar. Örneğin, olayla ilgili şeylerden biri terliyorsa, bu yeniden denemenin terleme sırasında gerçekleşmesi olasıdır.
- Travmaya bağlı uyaranlardan kaçınma. Açıkça olmasa bile, travma ile ilgili bir şeyden kaçınmaya yardımcı olabilecek her türlü strateji üretilir. Önceki örnekte, spor kaçınılması gereken bir şey olabilir..
- Uykuya dalma yetersizliği gibi hiperaktivasyon belirtileri, öfke patlamaları, konsantrasyondaki zorluklar, aşırı duyarlılık veya abartılı alarm cevabı. Başka bir deyişle, zihnin yaşandığı durumun korkusunu hesaba katan yollar.
- Genel halsizlik ve kişinin normal işleyişinin herhangi bir önemli yönden kesilmesi. Travmada depresif veya endişeli semptomların da ortaya çıkması mümkündür; Kişinin benlik saygısını ve kendi kendine kavramını ortaya çıkaran suçluluk veya utanç duyguları.
- Ayrışan amnezi, şok veya suçluluk, utanç veya öfke duygularından kaynaklanır. Travmada ne olduğunu ifade edememe veya yeniden değerlendirme gibi birçok olumsuz etkiye sahiptir. İçgüdüsel olarak faydalı görünebilir, çünkü kötüyü unutursanız, "sanki yokmuş" olur, ama hiçbir şey gerçeklikten başka bir şey değildir; O sırada ortaya çıkan duyguları engellemek ve olanları yeniden yazmak ya da yeniden yorumlamak iyileşmenin temelini oluşturur.
Aynı şekilde "Dönüş"
Özellikle diyagnostik etiketlerin geri kalanı gibi, bunu vurgulamak önemlidir. bu sadece bir grup belirtiyi, sorunu, net konuşmayı çağırmanın bir yolu. Sadece bu "Travma sonrası stres" demek: "bir grup problemin olması ve aynı zamanda bağlama konusunda delirmek" anlamına gelmez. Etiket kullanmanın çok yaygın bir yolu olmasına rağmen, saygıyı savunuyoruz.
Ancak, neden bu özellikle bu yaygara? Akıl hastalığının neden olabileceği morbidite ve uzun yıllar boyunca satılma şekli nedeniyle olabilir.. Travmatize olmuş insanların sonsuza dek kırıldığı efsanesini yarattı ve bu yanlış.. “Travma geçirdi, bir daha asla eskisi gibi olmayacak.” Hayır, durum böyle değil. Psişik travma kronik bir rahatsızlık durumu anlamına gelmez ve geri dönmeden üzülür.
İyileşmenin ötesinde, kesinlikle mümkün olan ve bunun için çok çeşitli tedaviler vardır (anlatı terapisi, biofeedback veya bilişsel-davranışçı terapiler ve rasyonel duygusal terapinin uygulamaları), toplumun bize sunduğu ikilikli yaklaşıma saldırmak gerekiyor bu konularla ilgili.
sonuç
Mantıklı olmasına rağmen "tekrar aynı olmak" şüphesi, Bu, gerçek anlamda bir ifadeden ziyade, bu korku filmlerinden bir tanesi olmaktan çıkıyor. İnsanoğlunda, öğrenme süreklidir ve bu nedenle, daha önce olduğu gibi olmak, "ilerlememek" veya "yaşamamak" anlamına gelir. Travmalı ya da travması olmayan birinin eskisi gibi olmasını istemesi haksızlık ve mantıksızlık olacaktır. Sürekli inşaat halinde sürekli gelişiyoruz.
Ve bu problematikte öncekilerden birinin dönüşü çok zor bir klişe olabilir. İmkansız bir test, kendimizi kaybetmenin derinliğini ve stresini hatırlarsak. "Önce bir" ve "başka bir şey" olma seçeneğini verebiliriz.
Ve her birinin yaşama ya da ilerleme özgürlüğüne sahip olduğu “başka bir şey” içindedir. Ama her zaman ikisi de aynı anda.