Rus literatüründe Fw-189, izci, gözcü, silah sürücüsü ve “savaş alanı uçağı” olarak anılır, ancak bu uçak Almanlar tarafından yalnızca “nahauf klärungs flug zeug” (“taktik keşif uçağı”) olarak sınıflandırıldı ve aynı sınıfa aitti. örneğin Henschel Hs-126, Hs-123, Fizeler Fi-156 gibi makinelerle birlikte. Doğru, özelliklerine göre, aralarında ve “uzun menzilli yüksek irtifa keşif ve yüksek hızlı bombardıman uçakları” kategorisinde (Ju-88, Ju-188 vb. Gibi makineleri içeren) belirli bir ara pozisyonda kaldı.
Erken savaş döneminin Doğu Cephesinin kamuflajındaki Macar Hava Kuvvetlerinden ve Luftwaffe birimlerinden Fw-189 çifti
Yaygın bir yanılgı, Fw-189'in bir tür Luftwaffe süper uçağı olarak görülmesidir. Aslında, bu klişe üç faktörden dolayı oluşturulmuştur.
İlk olarak, savaştan kurtulan Kızıl Ordu gazileri, Almanlar tarafından 1941-1942'ta kullanılan diğer ilkel taktik istihbarat subaylarını hatırlamıyordu.
İkincisi, Sovyet savaşçısına daha etkili ve neredeyse dokunulmaz havacılık esas olarak Almanlar tarafından 1943-1945 yıllarında kullanılan diğer yüksek hızlı keşif türleri, kara kuvvetleri için değil, pilotlar için bile farkedilmek zor ve farkedilmekteydi. Bunun bir sonucu olarak, gazilerimizin anılarında, bu tür Luftwaffe uçakları yalnızca “gökyüzünde bir Alman avcısı uçtu” ya da “üstümüzde en yüksek keşif yapan Alman uçakları” vb. Esas olarak düşük ve orta yüksekliklerde çalışan “çerçeve” nin çok karakteristik silueti açıkça görülebiliyordu ve kolayca tanınabilir.
Üçüncüsü, Sovyet pilotları, özellikle 1941-1943'te, (büyük ölçüde) zayıf eğitimleri nedeniyle, Fw-189'u bir tür fahri kupa olarak düşünmeye başladılar ve ayrıca “çerçeve” nin stereotipinin yaratılmasına katkıda bulundular. sonra bir süper uçak. Tabii ki, bu KB önde gelen Alman uçak tasarımcısı Kurt'un beyni tanka En yüksek hayatta kalma oranı ile ayırt edildi ve savaşın ilk yarısında Sovyet savaşçılarının ağırlıklı olarak zayıf silahları vardı. Bununla birlikte, “çerçevenin” genel olarak eğitimli bir pilot için makul erişilebilir bir hedef olduğu fikrinin lehine, Sovyet Hava Kuvvetlerinin 17 ası olduğu, hesaplarında 4 ve ikisinin 5 vurulmuş Fw olduğu kanıtlanmıştır. -189.
Ve 1943'ten bu yana, Fw-189'in birçoğu Almanlar tarafından cephe hattından çekildi ya da müttefiklere transfer edildi, hatta 1944-1945'ta bile Sovyet-Alman cephesinde “çerçeve” de belirdi. örnek ödüller olarak görülmeye devam etti (örneğin, büyük Sovyet ası Alexander Pokryshkin, Fw-189'i olduğu gibi düşüren pilotun, uçuş becerileri için bir tür sınavı geçtiğini söyledi). Bununla birlikte, Sovyet hava kuvvetlerinin artan savaş etkinliğine odaklanan Luftwaffe'nin liderliği 1943'in ilkbahar-yazından başlayarak, düşük hızlı taktiksel keşif ve hafif saldırı uçaklarını ön cephe birimlerinde bırakmaya, onları arkaya aktarmaya ve uçak olarak kullanmaya karar verdi. ve partizan karşıtı eylemler için. Aynı zamanda, 1943-45’te Almanya’nın ilk istihbarat istihbarat subaylarının temeli. en iyi modifikasyonları yüksek hızlarda, iyi tırmanış hızlarında ve büyük bir pratik tavanda (bu Fw189'te çok aşan) Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri için oldukça zor hedefler haline gelen yüksek irtifalarda yüksek hızlı araçlar yapmaya başladı. Bu nedenle, Sovyet pilotları aslında savaşın ikinci yarısının tamamı cephelerde yeterince nadir avlanmaya devam etti, ancak aynı alçak irtifa ve yavaş hareket eden “kareler” olarak kaldı.
Bu arada, İkinci Dünya Savaşı’nın askeri teçhizatı sevenler, şu anda dünyada gerçek uçuşları gerçekleştiren sadece bir Fw-189 örneği olduğu az bilinen gerçeğiyle ilgilenecekler. Bu makine, Sovyet Kuzey Kutbu'nda bir keşif görevi yürütürken, yılın Mayıs 4'inde 1943'te bir grup Kasırga tarafından saldırıya uğradı. Ve uçak birçok delik almasına ve bir mürettebat üyesinin öldürülmesine rağmen, Alman pilotlar hala takipçilerinden uzaklaşabildiler. Doğru, ayrılmak için çok uzak değildi - birkaç sistemin başarısızlığından dolayı, mürettebat başka bir mürettebat üyesinin öldüğü tundraya acil iniş yapmak zorunda kaldı ve ilk pilot yaralandı (hasarlı uçak alçak bir rakımda yükseldi, artık tırmanamadı, ve buna göre, mürettebat paraşütle atlama şansına sahip değildi). Hayatta kalan pilot Lothar Mothes olarak adlandırıldı. Sovyet devriyeleri tarafından yakalanmaktan kaçındı ve iki hafta içinde sadece meyveleri ve mantarları yemek hala Alman pozisyonlarına ulaşabildi; Hastaneye yerleştirildi ve birkaç ay sonra savaş görevine devam etti.
1991'te uçağı Rus-İngilizce arama motoru topluluğu tarafından bulundu ve kurtarma için İngiltere'ye transfer edildi. Birkaç yıl boyunca, bu Fw-189 yeniden inşa edildi ve 1996'te, ağır yaşta, ancak savaşta hayatta kalan Lothar Motyes, yine kendi savaş aracının dümenine oturdu (aynı tip uçak değil, uçtu onun). hikayeler İkinci Dünya Savaşı teknolojisi. O zamandan beri, kırılabilir bir duruma getirilen bu Fw-189, periyodik olarak Birleşik Krallık'taki tarihi fuarlara katılıyor.
Şimdi bu tür arabaların miktarı hakkında bir soru düşüneceğiz. Burada “çerçeve” ile olan durum, hemen hemen her büyük Alman tankının “Kaplan” olduğu ve kendi kendini iten silahların - “Ferdinand”, Sovyet ön saflarındaki askerlerin hatıralarına göre yargıladığı, bazı gazilerin ve modern gazetecilerin hikayelerine çok benzer. Almanlar sadece binlerce Fw-189 idi, kelimenin tam anlamıyla gökyüzünü sürekli dolduruyorlardı ve başka bir hava keşif uçağı yoktu. Bununla birlikte, gerçekte durum tamamen farklıydı: 189'in seri birimler olduğu tüm yerleşik Fw-864 - 830 birimlerinin kümülatif rakamı, yani. “Çerçeve” oldukça orta büyüklükte bir otomobildi (örneğin, aynı “JU-87” laptezhnikov ”en az 5709 ünitesi üretti ve 88'tan daha fazla üretilen her türden Ju-15000 türü).
Ve bu, muhtemelen Rus okuyucuyu da şaşırtacak gibi görünüyor, bu yüzden Almanların asla “çerçeve” yi olağanüstü bir uçak olarak görmedikleri şeydi, çünkü gerçekten bol miktarda olağanüstü makineleri vardı (örneğin, aynı Messershmidt Me-262 ve Arado Ar-234 ). Fw-189’in bir tür "gri işgücü" olduğu gerçeği, Bremen’deki Focke-Wulf fabrikasının üretim tesislerinin “çerçevelerin” aslında yapıldığı, savaşın ortasında “gerçekten gerekli” üretimi için serbest bırakılmaya karar verilmiş olması gerçeğiyle kanıtlanıyor. »Diğer uçak tipleri. Fw-189’in montajı, Almanya’da değil, diğer ülkelerin topraklarında bile bulunan iki tesiste devam etti - Prag yakınlarındaki “Aero Vodochody” (halen L-39 ve L-139 gibi makineler tarafından biliniyor. ) ve Bordo yakınlarındaki Avions Marcel Bloch girişiminde (gelecekteki ünlü Rafale avcılarını üreten Dassault Aviation ile ilgilidir). Buna göre, 1940-1944’teki Bogemia’daki koruyucuhanede. En azından 337 üretildi ve Vichy France - 293 Fw-189'te seri dışı numuneleri saymaz.
Dahası, Almanlar kendileri, teknik olarak 1940'in uçağının başlangıcında eski olduğuna inanıyorlardı ve seri üretime 1940 yılında başlamış olmasına rağmen. Aslında, Fw-189'i 1940-1942'te yayınladılar. çoğunlukla zorla, çünkü daha gelişmiş hava keşif türleri üretime geçme aşamasındaydı. Ve aynı görüş, 1939’te yeni silahlar almak amacıyla Almanya’yı SSCB’nin bir müttefiki olarak ziyaret eden Sovyet delegasyonu idi. Paradoksal olarak, ancak Fw-189'un Sovyet teknik temsilcileri, sıradışı bir tasarım dışında hiçbir şeyle ilgilenmediler ve Sovyet test pilotları, test uçuşlarını gerçekleştirdikleri "kareye" "soğuk" davrandılar. Sonuç olarak, bu makinenin bu kadar ciddi bir şekilde küçümsenmesi nedeniyle, II. Dünya Savaşı'ndan sonra, bazı Sovyet komutanları, örneğin Mareşal İvan Konev, yalnızca "savaş boyunca ordumuzun Alman savaş uçaklarına benzeyen tek bir uçağa sahip olmadığından şikayet edebilirdi. 189 ».
Ve yine bir paradoks görüyoruz: Fw-189 (aynı Ju-87 gibi), uçuş verileri bakımından oldukça mütevazı bir uçak, ancak kara kuvvetleriyle aktif olarak etkileşime giren ve düşman tarafından kolayca tanınabilen karakteristik bir "askeri marka" olurken, daha etkili daha hızlı ve daha az hassas modeller gölgesinde kalıyor.
Üretim sorununu göz önüne alarak, “çerçevenin” savaş kullanımı konusuna dönüyoruz. Göründüğü kadar banal değil. İlk olarak, yaygın yanılgılardan biri Fw-189'in yalnızca Sovyet-Alman cephesinde ve sadece yakın bir keşif uçağı olarak kullanılmasıydı. Bununla birlikte, savaş durumu izin verdiği sürece, 1941-1942’te. Fw-189'in birkaç filosu, Kuzey Afrika tiyatrosundaki Luftwaffe'nin bazı bölgelerinde aktif olarak kullanıldı. Kuzey Afrika'daki eylemler için, toz önleyici filtreler, özel kabin ışığı koruması ve içme suyu için özel bir ünite ile donatılmış özel “tropikal” tip Fw-189 Trop bile yaratıldı. Ancak, Batı müttefikleri, Kuzey Afrika'daki hava üstünlüğünü ele geçirdikten ve 1942'in sonbaharında El Alamein yakınındaki Eksen kuvvetlerini yendikten sonra, ve Akdeniz'deki Fw-1943'teki 189'in ilkbaharında Tunus'taki ordularını teslim ettiler. Aynı zamanda, bu oldukça düşük hızlı (maks. Hız 350-430 km / s) ve düşük irtifa (maksimum pratik tavan 7000 m) makinesi Batı Avrupa'daki tiyatrolardaki operasyonlar için uygun değildi.
Bununla birlikte, başlangıçta Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri'nin yeterince etkili olmadığı Doğu Cephesi'ndeki hizmetleri çok daha uzundu. Ancak, genel olarak, garip görünebilir ki, 22 Haziran 1941'ten itibaren, Barbarossa Operasyonunda yer alan Alman Hava Kuvvetleri'nin bir bölümünde, gerçekten tek bir “çerçeve” yoktu. Ancak Kasım 1941’te, ilk Fw-189 partisi Kızıl Ordu’ya karşı harekete geçirildi ve Aralık 1941’ten bu yana bu uçak yavaş yavaş Doğu Cephesi’nin taktiksel keşif subayı haline geldi. 1941 yılında, önden gelen isteklere dayanarak, Kurt Tank Tasarım Bürosunda yaratılırlar ve 1942 yılında, “güçlendirilmiş” bir dizi hafif saldırı uçağı olarak çeşitli güçlendirilmiş silahlarla değiştirilirler (genellikle iki 20-mm'lik topun yerini alırlar) ama başka değişiklikler de vardı). Silah setindeki değişikliklerin yanı sıra, kokpit ve ana uçak birimlerindeki saldırı modifikasyonları zırhla kaplı olmasına rağmen, bu zaten çok vasat olan uçuş verilerini iyileştirmedi Fw-189.
Sovyet Hava Kuvvetleri'nin 1942-1943'taki mücadele etkinliğindeki artışın belirtilmesi gerekir. öncelikle en yavaş hareket eden Alman uçağını etkiledi ve daha önce de belirtildiği gibi, 1943 yazından bu yana, “çerçeveler” yalnızca SSCB'nin işgal altındaki bölümünde değil, partizanlar ile (1943-1944'te başarılı bir şekilde yürütülen) savaşmaya yöneldi. Yugoslavya ve Fransa topraklarında). Bu işlevsel rolde, Fw-189'in ayrıca, arka bölgelerdeki müttefik yüksek hızlı avcıların ve çok zayıf uçaksavar partizan donanımının bulunmamasından dolayı, günlük taktiksel keşifler kadar başarılı olduğunu kanıtladı.
Fw-189 sonbahar kamuflajında Sovyet savaşçılarıyla savaşıyor
Ayrıca, Fw-189’in bir kısmı Almanya’nın uydu ülkelerine devredildi: 14 makineleri Slovak Hava Kuvvetlerine devredildi; 16 makineleri Bulgaristan Hava Kuvvetleri'ne devredildi; Macar Hava Kuvvetleri'ne en az 30 araç girdi; Romanya Hava Kuvvetleri'ne birkaç düzine uçak girdi.
Ve bu ülkelerin pilotlarının pratik olarak oybirliği ile yapılan incelemelerine göre, Fw-189 oldukça zayıf ve yetersiz bir tırmanış olan mükemmel bir genel bakış ve mükemmel navigasyon cihazlarıyla oldukça istikrarlı ve çok titiz bir uçaktı. Ancak yine de şaşırtıcı görünebilir, ancak Reich tarafından uydularına aktarılan az sayıdaki uçağa rağmen, savaşı terk etmeden önce savaşı başarıyla tamamlayabilmeleri, yukarıda belirtilen ülkelerin bir parçası olarak Doğu Cephesi'ndeydi (dolaylı olarak 1944-45 yıllarında bile Sovyet avcı pilotları yine de ortalama niteliklerini sürdürmeye devam etti). Ve "kare" nin son sortisi genel olarak Mayıs 8’in Doğu Cephesi 1945’inde yapıldı, göründüğü gibi, kullanımı için artık herhangi bir şart olmamalıydı ...
Fw-189 gibi oldukça çok yönlü bir makinenin savaşta kullanımına ilişkin tüm seçenekleri henüz düşünmedik. Ve, Sovyet tarafının görüşüne göre, “çerçeve”, bir komşu istihbarat subayı olarak en büyük izlenimi yaratmasına rağmen, Almanlar bu kapasitedeki haklarını oldukça yetersiz değerlendirdi Savaşın ikinci yarısında, Luftwaffe bu amaç için daha verimli uçaklara sahipti. Ancak, İkinci Dünya Savaşı'nın ikinci yarısında, partizan karşıtı eylemlerle birlikte, savaş kullanımının ana alanlarından biri, gece hava savunma savaşçısı olarak kullanılmasıydı.
Şimdi resmi olmayan takma isimler Fw-189 hakkındaki yanlış algıyı gidermeye çalışalım. Elbette, Sovyet askerleri ona "çerçeve" ("koltuk değneği") adını verdi - bu, Hs-1265, Hs-123, Fi-156, "Fw-189 tarafından" miras kaldı "gibi diğer taktik istihbarat subaylarının takma adıydı). Wehrmacht'ta Fw-189 genellikle “uçan göz” olarak adlandırılırdı (ancak, tüm keşif uçağının evrensel takma adıydı). Ancak, 1942-1943 ile, bu uçağın gece hava savunma görevlerine geçişi ile birlikte, “baykuş” takma adı ona yapışmış. Rusçada, bu kuşun adında hiçbir uğursuz gölgesi yoktur, Almanca'da “uhu” adı basitçe bir baykuşun korkutucu çığlığını taklit eder, ancak örneğin İngilizce'de baykuşa “yırtıcı baykuş” denir - “yırtıcı baykuş”, yırtıcı hayvanı vurgular bu kuşun doğası.
Bu arada, bir başka Alman hava savunma uçağının da “kartal baykuş” takma adını kullandığı söylenmelidir - bu, Fw-219'ten çok daha etkili, “gece avcısı” olarak daha etkili, deneyimli bir pilotun elinde gerçekten korkunç bir katil makinesiydi Heinkel He-189 idi. (Neyse ki Müttefikler için olsalar bile, 3'te Fw-189'ten bile daha küçük yapıldılar, sadece 268 birimleri var ve Almanlar onları Doğu Cephesinde kullanmadı).
1940-1942'inki gibi, bu kadar az bilinen bir gerçeği de belirtmekte fayda var. “Frame”, bir dizi Wehrmacht general tarafından düşman konumlarının kişisel keşif için “uçan merkez” olarak kullanıldı. Doğru, yılın 1943'iyle, Almanya'daki üst düzey subaylar, daha gelişmiş uçak türleri kullanarak artık böyle bir risk almadılar. Yılın 1944 baharında, Luftwaffe liderliği, güçlü savaşçı örtüsüyle bile, ön sıradaki gün boyunca Fw-189'in kullanımını özellikle yasaklayan özel bir genelge yayınladı.
Tabii ki, düşük hız ve orta irtifa nedeniyle, “çerçeve”, Alman hava savunmasının vasat bir gece savaşçısı olduğu ortaya çıktı, ancak bu kapasitede Doğu cephesinde Fw-189 tam olarak kendini gösterdi. Gerçek şu ki, SSCB’deki savaştan önce, esas olarak eğitim makineleri olarak kullanılan (2’ten daha fazla üretilmiş olan) en fazla ikinci büyük Sovyet savaş uçağı olan, binlerce küçük U-2 (Po-33000) uçak üretildi. IL-2). Düşman kolonlarının gündüz fırtınası sırasında gündüzleri fırtına sırasında bu uçağı kullanma girişimleri sırasında 1941 yazında kayda değer bir kısmının öldükten sonra, sonbahar-kış 1941'ten Po-2, çoğu kadın pilotlarla birlikte gece bombardımanının rolüne geçmiştir. Ünlü gece cadı raflarının başlangıcıydı. Ve kesin olarak, hafif bombardıman uçaklarında bir “gece avcısı” olarak Fw-189, Alman tahminlerine göre, kendini çok iyi gösterdi. Bu yöndeki ilk adımlar 1942 yılında yapıldı, ancak gece hava savunma avcı uçağı türündeki Fw-189, yaz-sonbaharı 1943'ten topluca kullanılmaya başladı.
Görünüşe göre garip, Po-2’in savaş aktivitelerini tanımlarken, Rus yazarlar genellikle Luftwaffe’in hafif bombardıman uçaklarının büyük gece baskınlarına verdiği tepkiden bahsetmiyor. Gerçek şu ki, 1942’ten bu yana Almanlar, gündüz operasyonlarında etkisiz hale gelen ve “gece avına çıkmayan” eski tip uçaklardan (çoğunlukla çift kanatlılar) özel “Stor kamf staffel” (“Zulüm Savaş Filoları”) kurdular. uçan cadı ". Bu filo başlangıçta Fw-189 bölümünü içeriyordu. Daha sonra, 1943'ten, Fw-189'in “gece avcıları” kendi özel birimlerine, Nahauf klarungs gruppe ve savaşın sonuna kadar alışkın oldukları Nacht jagd gruppe'ye birleştirildi.
Anlaşıldığı üzere, bu roldeki “çerçevenin” dezavantajları avantaj olarak ortaya çıkmıştır: mükemmel manevra kabiliyeti ve mükemmel görünürlük, küçük olanlar dahil tüm yükseklik aralıklarında uçuşta iyi bir stabilite ve düşük hızlarda uçma olasılığı ile başarıyla tamamlanmıştır. “Gece avcısı” versiyonunun Fw-189 versiyonu bir radar, yüksek hassasiyetli bir radyo altimetre ile donatıldı, silahlar eklendi ve “çerçeveler” yalnızca Sovyet piyadelerinin düşmanı olmakla kalmadı, aynı zamanda Sovyet “gece cadılarının” ana katili oldu. rakımlar - bu paraşütle atlama için rakım eksikliğidir ve bu nedenle kızlarımız pilotları uçağı kolaylaştırmak için onlarla bir paraşüt bile almadılar).
Doğu Cephesinde Fw-189 Bulgaristan Hava Kuvvetleri
“Cephenin” savaşın Doğu Cephesinde bir gece savaşçısı olarak kullanılması aşağıdaki şekilde gerçekleştirildi.
1. Wehrmacht, bu sektörde Sovyet gece lambası bombardıman uçaklarının alaylarının çalıştığını fark ettiğinde, daha önce avlamak için geceleri yola çıkmış bir “gece takipçisi filosu” çağrıldı. Wehrmacht ve hava savunma birimlerine, uçaklarını köreltmemek ve kazayla kendi başlarına vurmamak için uçaksavar silahları ve bir projektör kullanmamaları talimatı verildi.
2. Alman yer tabanlı hava savunma sistemleri, Po-2 grubunun ön hattından geçiş yönünü tespit etti ve iletti. Bu bilgiyi alan Fw-189, zaten havada görev yapan, böyle sessiz "kartallar-gece baykuşları" olan, genellikle görünmeyen Sovyet pilotlarına gizlice sızmaya başladı (gece sisi içindeki motorlarının kıvılcımları tarafından kör edilmiş ve yabancı motorların sesi, kendi kahve değirmeninin sesini boğdu) ").
3. Po-2 pilotlarının, ışıldakların ışıklarını ve uçaksavar silahlarının çalışmalarını görememesi, fark edilmediği varsayılarak sakinleşti ve hatta ön cepheyi başarıyla geçtikleri mümkündür. Ancak durumun tüm dehşeti, daha yeni fark edilmeleriydi ve gece savaşçıları avlarını onlar için açtılar. Başlangıçta, Fw-189, Po-2 grubunu havadaki bir radarla yakaladı (bazen farklı aralıklarda çalışan 2 radarlar bile “kareye” yerleştirildi), daha sonra görsel olarak ve daha sonra planlamada neredeyse hiç gürültü olmadan saldırdı. Ve tabii ki, Poe-2'in zayıf X-gun veya dört makineli tüfekle ne yaptığını hayal edebilirsiniz. Aslında, böyle bir saldırı yönteminin kartal baykuşunun gece avı ile kesin bir ilişkiye neden olduğu söylenebilir.
Bu arada, Fw-189'in mürettebatının kokpitte tek bir ekip olarak çalışırken, kara birimleriyle açık bir şekilde etkileşime girip mükemmel donanıma sahip olmaları hedefin belirlenmesinde çok önemli bir rol oynadı. Aynı zamanda, Po-2'teki pilot ve gözlemci bazen birbirlerini bile duymamışlardı, en ilkel navigasyon cihazlarına sahiplerdi (ve hafif gece bombardıman pilotları bile gemideki radarları hayal bile edemiyorlardı).
Ve, muhtemelen, çok önemli bir noktaya değmeye değer: yazar, Fw-189 saldırıları savaşında hayatta kalan Sovyet “gece hizmetçilerinin” hatıralarından hiç bahsetmedi. Bu, belki de “hafif bombardımanlarımızın”, “hafif bombardımanlarımızın” aslında tüm savaşı gerçekten bilmediğinin kanıtı olan şaşırtıcı bir gerçektir! Bu kolay bir şekilde açıklanmasına rağmen: görünüşe göre, gecenin karanlığında kendilerine saldıran kartal baykuşunu görenler artık bundan daha fazla bir şey söyleyemediklerini ve ortaklarının görünüşte, uçaksavar silahlarının arkadaşlarını vurduğunu düşündüğünü söyledi. Bazıları, görünüşe göre, gece Me-109'leri tarafından saldırıya uğradıklarını veya diğer bazı Luftwaffe uçakları tarafından tarif edildiklerini düşünüyorlardı ... Genel olarak, bir şekilde veya başka bir şekilde, Fw-189'in tam olarak çok etkili olduğu "gece avcısı" rolünde olduğu kesindi. neredeyse bir günlük izci olarak işlev göremiyordu.
Işık bombacısı Po-2 (Y-2) savaşta
Şimdi kayıplar Fw-189 konusuna dönüyoruz. Gerçek şu ki, yalnızca Sovyet pilotları ve yalnızca savaş uçağı pilotları olan 795, Fw-189 karşısında zafer kazandı. Teorik olarak, mümkün gözükecek, ancak daha sonra Reich hava savunması, Kuzey Afrika, Doğu Cephesi'ndeki "gece avcıları" ve en önemlisi, uçaksavar karşıtı yangından kaynaklanan ve savaş dışı operasyonel kayıpların (çoğunlukla% 40% ve% üretilen uçaktan bile daha fazlası), yalnızca gerçek dışı olan sadece 60 uçakları var ve bu nedenle konu daha fazla çalışmayı gerektiriyor.
Makalemizin sonunda, “çerçeve” ile ilgili başka bir efsaneyi açıklayacağız: bazen, “çerçeveyi” düşüren Sovyet pilotuna, bir iddia verildiği söyleniyor. Aslında, bu (belki de çok nadir bir istisna dışında) değildi, ancak savaştan sonra, aşağı atılan karenin asıldığı ve pilotu daima samimi bir şekilde teslim ettiği piyade oluşumlarından bir delege geldikten sonra başarılı bir savaşçının görev yaptığı hava alayındaydı. (çoğunlukla sıvı) kara kuvvetlerinin bakımı için.