Çay Partisi hareketi - Tea Party movement
|Bu makale şu konudaki bir dizinin parçasıdır :|
Amerika Birleşik Devletleri'nde muhafazakarlık
|Muhafazakarlık portalı|
Çay Partisi hareketi bir Amerikalı mali açıdan muhafazakar siyasi hareket içinde Cumhuriyetçi Parti . Hareketin üyeleri, vergilerin düşürülmesi ve ABD'nin ulusal borcunun ve hükümet harcamalarının azaltılması yoluyla federal bütçe açığının azaltılması çağrısında bulundu . Hareket, küçük devlet ilkelerini destekliyor ve devlet destekli evrensel sağlık hizmetlerine karşı çıkıyor . Çay Partisi hareketi, özgürlükçü , sağcı popülist ve muhafazakar aktivizmin bir karışımından oluşan popüler bir anayasal hareket olarak tanımlandı . 2009'dan beri çok sayıda protestoya sponsor oldu ve çeşitli siyasi adayları destekledi . American Enterprise Institute'a göre , 2013'teki çeşitli anketler, Amerikalıların yüzde 10'undan biraz fazlasının hareketin bir parçası olduğunu belirledi.
Çay Partisi hareketi tarafından bir 19 Şubat 2009, çağrı sonrasında başlatılan CNBC muhabiri Rick Santelli zemininde Chicago Ticaret Borsası bir "çay partisi" için Başkan karşı birleşme konferans araması tarafından kabul birkaç muhafazakar aktivistler Barack Obama 'nın gündeminde ve bir dizi protesto planladı. Hareketin destekçileri daha sonra Cumhuriyetçi Parti'nin iç siyaseti üzerinde büyük bir etkiye sahip oldu . Çay Partisi, kelimenin klasik anlamıyla bir parti olmasa da, bazı araştırmalar, Çay Partisi Grubu üyelerinin Kongre'de önemli ölçüde daha uzak bir sağ üçüncü parti gibi oy kullandığını gösteriyor. Bunun arkasındaki en büyük güç , iş adamları ve siyasi aktivist David Koch tarafından kurulan muhafazakar bir siyasi savunuculuk grubu olan Americans for Prosperity (AFP) idi . AFP'ye David ve kardeşi Charles Koch tarafından tam olarak ne kadar bağış yapıldığı belirsiz . 2019 yılına gelindiğinde Cumhuriyetçi Parti'nin muhafazakar kanadının "temelde çay partisi lakabını attığı" bildirildi.
Hareketin adı , Amerikan Devrimi'nin başlangıcında bir dönüm noktası olan 16 Aralık 1773'teki Boston Çay Partisi'ne atıfta bulunuyor . 1773 olayı, Amerikan sömürgecileri için siyasi temsil olmaksızın İngiliz hükümeti tarafından vergilendirmeye karşı gösterildi ve Boston Çay Partisi'ne ve hatta 1770'ler dönemine ait kostümlere yapılan atıflar, Çay Partisi hareketinde yaygın olarak duyulmakta ve görülmektedir.
Gündem
Çay Partisi hareketi, hükümetin boyutu ve kapsamında önemli bir küçültmeye odaklanıyor. Hareket, hükümetin denetimi olmadan işleyen bir ulusal ekonomiyi savunuyor. Hareket hedefleri arasında federal hükümetin büyüklüğünü sınırlamak, hükümet harcamalarını azaltmak, ulusal borcu azaltmak ve vergi artışlarına karşı çıkmak yer alıyor. Bu amaçla, Çay Partisi grupları Sorunlu Varlıktan Kurtulma Programını (TARP), Amerikan Kurtarma ve Yeniden Yatırım Yasası (ARRA, genellikle Teşvik veya Kurtarma Yasası olarak anılır ) gibi teşvik programlarını , üst sınırı ve ticari çevre düzenlemelerini protesto etti. , Hasta Koruma ve Uygun Fiyatlı Bakım Yasası (PPACA, sadece Uygun Bakım Yasası veya " Obamacare " olarak da bilinir) gibi sağlık reformu ve federal hükümetin 1., 2., 4. ve 10. Değişiklik haklarıyla ilgili algılanan saldırıları . Çay Partisi grupları, çalışma hakkı yasasının yanı sıra daha sıkı sınır güvenliğine destek verdi ve yasadışı göçmenler için af çıkarılmasına karşı çıktı. Federal sağlık reformu yasasıyla ilgili olarak, Cumhuriyetçi Parti'nin 2012 seçimlerinde Kongre ve Başkanlık koltuklarını kaybetmesinin ardından yasayı geçersiz kılmak için eyalet düzeyinde çalışmaya başladılar . Ayrıca Birleşmiş Milletler Gündem 21'e karşı yerel olarak harekete geçti . IRS'yi , isimlerinde "çay partisi" yazan gruplara tartışmalı muameleden dolayı protesto ettiler . Hedeflerine sempati duyan adayları desteklemek için Süper PAC'ler kurdular ve "Cumhuriyetçi kuruluş" adayları olarak adlandırdıkları şeye karşı çıktılar.
Çay Partisi'nin tek bir üniforma gündemi yok. Resmi yapı veya hiyerarşi eksikliğiyle Çay Partisinin merkezi olmayan karakteri, her özerk grubun kendi önceliklerini ve hedeflerini belirlemesine izin verir. Hedefler çatışabilir ve öncelikler genellikle gruplar arasında farklılık gösterir. Ademi merkeziyetçilik, Çay Partisi'nin dış kuruluşların işbirliğine ve içeriden yozlaşmaya karşı aşılanmasına yardım ettiğinden, birçok Çay Partisi organizatörü bunu bir zayıflıktan ziyade bir güç olarak görüyor.
Harekete katılan grupların çok çeşitli hedefleri olmasına rağmen, Çay Partisi Anayasa görüşünü reform gündeminin merkezine yerleştiriyor. Bazı Kurucu Babaların amaçladığı gibi hükümetin geri dönmesi çağrısında bulunuyor . Aynı zamanda Anayasa ve diğer kurucu belgeler hakkındaki görüşünü de öğretmeyi amaçlamaktadır. Akademisyenler, yorumunu özgün , popüler veya ikisinin benzersiz bir kombinasyonu olarak çeşitli şekillerde tanımladılar . Anayasaya güvenmek seçici ve tutarsızdır. Taraftarlar bundan alıntı yapıyorlar, ancak bunu değiştirmeye çalıştıkları metne bağlılıktan ziyade kültürel bir referans olarak yapıyorlar. Hareketin bazıları tarafından tamamen veya kısmen yürürlükten kaldırılması için iki anayasa değişikliği hedeflendi: gelir vergisine izin veren 16'sı ve senatörlerin halk tarafından seçilmesini gerektiren 17'si . Eyaletlerin üçte iki çoğunluğunun federal yasaları yürürlükten kaldırmasına olanak tanıyan önerilen bir Yürürlükten Kaldırma Değişikliği ve bütçe açığı harcamasını sınırlamak için Dengeli Bütçe Değişikliği için de destek sağlanmıştır .
Çay Partisi, geleneksel muhafazakar sosyal meselelere vurgu yapmaktan kaçınmaya çalıştı. Tea Party Patriots ve FreedomWorks gibi Ulusal Çay Partisi örgütleri, sosyal meselelerle uğraşmanın bölücü olacağı endişesini dile getirdi. Bunun yerine, aktivistlerin çabalarını sosyal konulardan uzaklaştırıp ekonomik ve sınırlı hükümet sorunlarına odaklanmalarını sağlamaya çalıştılar. Yine de Glenn Beck'in 9/12 Çay Partileri, TeaParty.org, Iowa Çay Partisi ve Delaware Yurtsever Örgütleri gibi birçok grup kürtaj, silah kontrolü, okullarda dua ve yasadışı göç gibi sosyal konularda hareket ediyor .
Çay Partilerinin Kongre'nin yapmasını istediklerinin bir listesini oluşturmaya yönelik bir girişim, Amerika'dan gelen Sözleşme ile sonuçlandı . Bu, muhafazakar aktivist Ryan Hecker tarafından FreedomWorks'ten Dick Armey'nin yardımıyla oluşturulan bir yasama gündemiydi . Armey, Newt Gingrich ile birlikte Cumhuriyetçi Parti'nin 1994 ara seçimlerinde yayınladığı önceki Amerika Sözleşmesini yazmıştı . Sunulan bin gündem fikri sosyal olmayan yirmi bir konuya indirgenmiştir. Katılımcılar daha sonra en sevdikleri politika planlarını seçmelerinin istendiği bir çevrimiçi kampanyada oy kullandılar. Sonuçlar, on puanlık bir Çay Partisi platformu olarak yayınlandı. Amerika'dan gelen Sözleşme, Cumhuriyetçi Parti içinde bir miktar destekle karşılandı, ancak kendi " Amerika Taahhüdü " nü yayınlayan GOP liderliği tarafından geniş ölçüde benimsenmedi .
Sonrasında 2012 Amerikan seçimlerinde , bazı Çay Partisi aktivistleri genel muhafazakar görüşleri farklıdır konularda daha geleneksel popülist ideolojik bakış açılarını kadar almış. Örnekler, bazen ABD göçmenlik reformunun yanı sıra ABD asgari ücretini yükseltmek için ortaya çıkan çeşitli Çay Partisi göstericileridir .
Dış politika
Tarihçi ve yazar Walter Russell Mead , Foreign Affairs'de yayınlanan 2011 tarihli bir makalesinde Çay Partisi hareketinin dış politika görüşlerini analiz ediyor . Mead , Çay Partisi gibi Jackson'lı popülistlerin, Amerikan istisnacılığına ve onun dünyadaki rolüne olan inancı, Amerikan'ın "liberal bir dünya düzeni yaratma yeteneği" şüphesiyle birleştirdiğini söylüyor . Gerektiğinde, "sınırlı amaçlar için sınırlı savaşlar" yerine " topyekün savaş " ve koşulsuz teslim olmayı tercih ederler . Mead, biri eski Teksas Kongre Üyesi Ron Paul , diğeri de eski Alaska Valisi Sarah Palin tarafından kişileştirilen iki ana eğilimi tanımlar . "Paulites", yabancı askeri müdahaleden kaçınmayı amaçlayan Jeffersoncu bir yaklaşıma sahiptir. "Palinitler", gereksiz çatışmalara girmekten kaçınmaya çalışırken, Amerika'nın uluslararası ilişkilerdeki üstünlüğünü korumaya yönelik daha agresif bir tepkiyi destekliyor. Mead, her iki grubun da "liberal enternasyonalizm" ten hoşlanmadığını söylüyor.
Bazı Çay gibi Cumhuriyetçiler, Parti-bağlı Michele Bachmann , Jeff Duncan , Connie Mack IV , Jeff Flake , Tim Scott , Joe Walsh , Allen West ve Jason Chaffetz , oy veren ilerici Kongre üyesi Dennis Kucinich ABD askeri personeli çekilme 'ın çözünürlük Libya . Senato'da, Çay Partisi'nin desteklediği üç Cumhuriyetçi, Jim DeMint , Mike Lee ve Michael Crapo , dış yardımın Libya, Pakistan ve Mısır'a sınırlanması yönünde oy kullandı. Kongre'nin her iki meclisinde de Çay Partisi üyeleri dış yardımı kesmeye istekli olduklarını gösterdi. Kongre içinde ve dışında Çay Partisi içindeki önde gelen isimler Suriye'ye askeri müdahaleye karşı çıktı.
Organizasyon
Çay Partisi hareketi, merkezi liderlik olmaksızın kendi platformlarını ve gündemlerini belirleyen ulusal ve yerel grupların gevşek bir bağlantısından oluşur. Çay Partisi hareketi, hem tabandan gelen siyasi faaliyetin bir örneği olarak gösterildi hem de " astroturf " olarak bilinen bir uygulama olan spontane topluluk eylemi olarak görünmesi için yapılan şirket tarafından finanse edilen faaliyetin bir örneği olarak tanımlandı . Diğer gözlemciler örgütü, elit fonlarla desteklenen "sağcı medya tarafından güçlendirilmiş" taban unsuruna sahip olarak görüyorlar.
Çay Partisi hareketi ulusal bir siyasi parti değildir; Anketler, çoğu Çay Partisi'nin kendilerini Cumhuriyetçi olarak gördüğünü ve hareketin destekçilerinin Cumhuriyetçi adayları destekleme eğiliminde olduğunu gösteriyor. Gallup baş editörü Frank Newport dahil yorumcular, hareketin yeni bir siyasi grup olmadığını, sadece geleneksel Cumhuriyetçi adayların ve politikaların yeniden markalaşması olduğunu öne sürdüler. Ekim 2010'da Washington Post'ta yerel Çay Partisi organizatörlerinin yaptığı bir derleme,% 87'sinin "ana akım Cumhuriyetçi Parti liderlerinden memnuniyetsizliğin" "grubun şu ana kadar aldığı destekte önemli bir faktör" olduğunu söyledi.
Çay Partisi aktivistleri, Cumhuriyetçi politikacılar Sarah Palin , Dick Armey , Michele Bachmann , Marco Rubio ve Ted Cruz'a desteklerini ifade ettiler . Temmuz 2010'da Bachmann, Çay Partisi Kongre Grubu'nu kurdu ; ancak, 16 Temmuz 2012'den bu yana, parti toplantıları feshedildi. Politico'da yayınlanan bir makale , birçok Çay Partisi aktivistinin, bunu Cumhuriyetçi Parti'nin hareketi kaçırma çabası olarak gördükleri için, toplantıya şüpheyle yaklaştığını bildirdi . Utah kongre üyesi Jason Chaffetz , toplantıya katılmayı reddetti:
Yapı ve formalite, Çay Partisi'nin tam tersidir ve eğer etrafına bir yapı ve formalite koyma veya Washington, DC tarafından seçilme çabası varsa, serbest akışlı doğadan uzaklaşacaktır. Gerçek Çay Partisi hareketinin.
Etimoloji
"Çay Partisi" adı , 1773'te İngiliz vergilendirmesine temsil edilmeksizin itiraz eden kolonistlerin protestosu olan ve demirlemiş gemilerden alınan İngiliz çayını limana dökerek gösterilen Boston Çay Partisi'ne atıfta bulunuyor . Etkinlik, Amerika Birleşik Devletleri Bağımsızlık Bildirgesi ve Amerikan bağımsızlığını doğuran Amerikan Devrimi'ne yol açan bir dizinin ilklerinden biriydi . Bazı yorumcular atıf yaptığı çay olarak "Çay Partisi" in backronym bu ilk ülke çapında protestolar sonrasında aylar sonra görünmedi olsa "Zaten Yeter vergilendirilir".
Tarih
Arka fon
Boston Çay Partisi'ne yapılan atıflar , 1990'larda ve öncesinde düzenlenen Vergi Günü protestolarının bir parçasıydı . 1984'te Koch Industries'den David H. Koch ve Charles G. Koch , misyonu "daha az hükümet, daha düşük vergiler ve daha az düzenleme için savaşmak" olan muhafazakar bir siyasi grup olan Vatandaşlar İçin Sağlam Ekonomi'yi (CSE) kurdular . Kongre üyesi Ron Paul , örgütün ilk başkanı olarak atandı. CSE, şirketlere, özellikle tütün şirketlerine uygun politikalar için lobi yaptı.
2002 yılında, CSE tarafından www.usteaparty.com adresinde bir Çay Partisi web sitesi tasarlandı ve yayınlandı ve "ABD Çay Partimiz ulusal bir etkinliktir, sürekli olarak çevrimiçi olarak düzenlenir ve vergilerimizin çok yüksek olduğunu düşünen tüm Amerikalılara açıktır. ve vergi kodu çok karmaşık. " Site o sırada havalanmadı. 2003 yılında Dick Armey , Kongre'den emekli olduktan sonra CSE'nin başkanı oldu. 2004 yılında, bir ses Ekonomisi için Vatandaşlar bölünür FreedomWorks 501c4 savunma faaliyeti için, ve Refah için Amerikalılar Vakfı. Dick Armey FreedomWorks'ün başkanı olarak kalırken, David Koch Amerikalılar Refah Vakfı'nın Başkanı olarak kaldı. İki örgüt, 2009'dan itibaren Çay Partisi hareketinin kilit oyuncuları olacaktı. The Guardian'a göre, Refah ve Özgürlük Çalışmaları için Amerikalılar, Washington'daki Eylül 2009 Vergi Mükellefi Yürüyüşünde "muhtemelen önde gelen ortaklardı" . The Guardian'a göre "9/12 Çay Partisi" olarak da bilinir .
Menşe ile ilgili yorumlar
Fox News Channel yorumcusu Juan Williams , Çay Partisi hareketinin Ron Paul'un 2008 başkanlık seçim kampanyasının "küllerinden" doğduğunu söyledi . Nitekim Ron Paul, Boston Çay Partisi'nin 234. yıldönümünde destekçilerin 24 saatlik rekor kıran, "para bombası " bağış toplama etkinliği düzenlediği, ancak Cumhuriyetçiler de dahil olmak üzere diğerlerinin devraldığı 16 Aralık 2007'de kökeninin olduğunu belirtti. ve hareketin bazı temel inançlarını değiştirdi. İçin Yazma Slate.com , Dave Weigel onun görünümünde, uyuşma savunduğu "ilk modern Çay Partisi olaylar Aralık 2007'de meydana gelen, çok önce Barack Obama göreve ve onlar Rep destekçileri düzenledi. Ron Paul," hareket genişletilmesi ve 2009'da önem kazanıyor ile Barack Obama , ilk Afrikalı Amerikalı Birleşik Devletler Başkanı , 2009. Gazeteci Ocak ayında göreve Joshua Yeşil belirttiği Atlantik o Ron Paul Çay Partisi kurucusu veya değilken onun kültürel olarak yankı uyandıran figür olarak, hareketin "entelektüel vaftiz babası" haline geldi, çünkü pek çok kişi onun uzun süredir devam eden inançlarına katıldı.
Gazeteci Jane Mayer , Koch kardeşlerin Refah için Amerikalılar gibi gruplar aracılığıyla hareketi finanse etmek ve güçlendirmek için gerekli olduğunu söyledi . 2013 yılında Tobacco Control dergisinde yayınlanan bir araştırma , hareket içindeki organizasyonların, Vatandaşlar İçin Sağlam Ekonomi grubu da dahil olmak üzere tütün endüstrisinin ve diğer kurumsal çıkarların birlikte çalıştığı ve fon sağladığı kar amacı gütmeyen kuruluşlarla bağlantılı olduğu sonucuna vardı . Al Gore araştırmaya atıfta bulundu ve "piyasa köktencileri", tütün endüstrisi ve Çay Partisi arasındaki bağlantıların, şirketler için daha fazla siyasi gücü savunan tütün avukatı Lewis F. Powell, Jr.'ın 1971 tarihli bir notuna kadar izlenebileceğini söyledi . Gore, Çay Partisinin bu siyasi stratejinin "kamu yararı pahasına kurumsal karı teşvik etmek" için bir uzantısı olduğunu söyledi.
Eski Alaska valisi ve başkan yardımcısı adayı Sarah Palin , 15 Nisan 2011 tarihinde Madison, Wisconsin eyalet başkentinde bir Çay Partisi Vergi Günü protestosunun açılış konuşmasını yaparken , Çay Partisi hareketinin kökenlerini yansıttı ve Başkan Barack Obama'ya itibar etti ve "Ve Başkan Obama'dan bahsetmişken, bence bugün bu Vergi Günü Çay Partisinde ona haraç ödemeliyiz çünkü gerçekten bugün neden burada olduğumuza ilham kaynağı o. Bu doğru. Barack Obama olmadan Çay Partisi Hareketi olmazdı. "
Erken yerel protesto etkinlikleri
New York Eyaleti'ndeki Young Americans for Liberty başkanı Trevor Leach, 24 Ocak 2009'da New York Valisi David Paterson tarafından önerilen obezite vergilerini protesto etmek ve hükümet adına mali sorumluluk çağrısı yapmak için Binghamton Çay Partisi'ni düzenledi . Protestocular, Susquehanna Nehri'ne gazoz şişeleri boşalttılar ve birçoğu, İngiliz vergilerine öfkelenmek için Boston Limanı'na çay atan 18. yüzyıl kolonistlerinin grubuna benzer şekilde Kızılderili başlıklarını taktılar.
Protestoların bazıları kısmen birkaç federal yasaya tepki olarak gerçekleşti: Bush yönetiminin 2008 Acil Ekonomik İstikrar Yasası ve Obama yönetiminin ekonomik teşvik paketi 2009 Amerikan Kurtarma ve Yeniden Yatırım Yasası ve sağlık reformu yasası . Siyasi analist Scott Rasmussen'e göre Bush ve Obama yönetimlerinin bankaların kurtarılması Çay Partisi'nin yükselişini tetikledi . Rasmussen, çay partisi katılımcıları "federal harcamaların, açıkların ve vergilerin çok yüksek olduğunu düşünüyorlar ve Washington'da kimsenin onları dinlemediğini düşünüyorlar ve bu son nokta gerçekten çok önemli" dedi.
New York Times gazetecisi Kate Zernike , Çay Partisi içindeki liderlerin Seattle blog yazarı ve muhafazakar aktivist Keli Carender'ı Şubat 2009'da ilk Çay Partisi'ni organize etmekle övdüklerini , ancak "Çay Partisi" terimi kullanılmadığınıbildirdi. Chris İyi tarafından yazılmış diğer makaleler, Atlantik ve NPR o 'en erken Çay Partisi tarzı protestolarının bazı düzenlenen' o Çay Partisi organizatörleri 'ilk birinin' ve devlet olarak 'ın Martin Kaste, kredi Carender.
Carender ilk o bir "Porkulus Protesto" dediği düzenlenen Seattle üzerinde Başkanlar Günü 16 Şubat, Başkan önceki gün Obama imzalı uyaran faturası kanun haline. Carender, dış gruplardan veya şehir yetkililerinden destek almadan yaptığını söyledi. "Bıktım ve planladım." Carender, 120 kişinin katıldığını söyledi. " Yaşadığım mavi şehirlerin en mavi hali için inanılmaz olan ve sadece dört gün önceden haber verdim! Bunun nedeni, dört günümün tamamını herkesi, düşünce kuruluşunu, politika merkezini, üniversite profesörlerini arayarak ve e-posta göndererek geçirmemden kaynaklanıyordu (sempatikti) vb. kasabada ve gün gelene kadar durmuyor. "
Carender'ın iletişim kurduğu Steve Beren , protestodan dört gün önce kendi blogunda etkinliği tanıttı ve mitingde konuşmacı olmayı kabul etti. Carender da temas muhafazakar yazar ve Fox Haber Kanalı katkıyı Michelle Malkin ve Malkin olayı önceki gün yaptığı blog'unda, üzerine miting duyurmak istedi. Ertesi gün, Refah için Amerikalıların Colorado şubesi , Colorado Capitol'da, Malkin'in de teşvik ettiği bir protesto düzenledi . Carender, 27 Şubat 2009'da ikinci bir protesto düzenleyerek "Buna katılımımızı iki katından fazla artırdık" dedi.
İlk ulusal protestolar ve ulusal hareketin doğuşu
18 Şubat 2009'da, bir aylık Obama yönetimi , Büyük Durgunluğun ardından ipotekleri yeniden finanse ederek ev sahiplerinin hacizden kaçınmalarına yardımcı olacak bir ekonomik iyileşme planı olan Ev Sahipleri Karşılanabilirlik ve İstikrar Planını açıkladı . Ertesi gün, CNBC iş haberleri editörü Rick Santelli , Chicago Mercantile Exchange'den canlı bir yayında Planı eleştirdi . Bu planların "kaybedenlerin ipoteklerini sübvanse ederek" "kötü davranışları teşvik ettiğini" söyledi. Tüccarların türevlerini 1 Temmuz'da Chicago Nehri'nde toplayıp boşaltmaları için bir çay partisi düzenlemeyi önerdi . "Başkan Obama, dinliyor musunuz?" O sordu. Çevresindeki bazı yer tüccarları, stüdyodaki ev sahiplerini eğlendirmek için teklifini alkışladı. Santelli'nin "rant" ı, Drudge Report'ta yer aldıktan sonra viral bir video haline geldi .
Göre New Yorker yazarı Ben McGrath ve The New York Times muhabiri Kate Zernike, bu hareket ilk kolektif bayrağı altında birleşmeye ilham nerede "Çay Partisi". Gazeteci Lee Fang'a göre Santelli'nin sözleri "modern Obama karşıtı Çay Partisi hareketinin fitilini oluşturdu" . Santelli'nin açıklamasından yaklaşık 10 saat sonra reTeaParty.com, Bağımsızlık Günü için planlanan Çay Partilerini koordine etmek için satın alındı ve 4 Mart itibarıyla günde 11.000 ziyaretçi aldığı bildirildi. Birkaç saat içinde, muhafazakar siyasi savunuculuk grubu Americans for Prosperity , "TaxDayTeaParty.com" alan adını kaydetti ve Obama'ya karşı protestolar için çağrı yapan bir web sitesi açtı. Bir gecede, "ChicagoTeaParty.com" (muhafazakar talk show sunucusu Milt Rosenberg'in radyo yapımcısı Chicagoan Zack Christenson tarafından Ağustos 2008'de kaydedildi) gibi web siteleri 12 saat içinde yayındaydı. Ertesi gün, Fox News'daki konuklar bu yeni "Çay Partisi" nden bahsetmeye başlamıştı bile. The Huffington Post'un haberine göre , 20 Şubat'ta ülke çapında Çay Partisi protestoları çağrısı yapan bir Facebook sayfası geliştirildi.
27 Şubat 2009 için 40'tan fazla farklı şehirde "Ülke çapında Chicago Çay Partisi" protestosu koordine edildi ve böylece ilk ulusal modern Çay Partisi protestosu kuruldu. Hareket, en az 12 önde gelen kişi ve bunlarla ilişkili kuruluşlar tarafından ulusal olarak desteklendi. Fox News, yayında tanıttığı ve konuşmacılar gönderdiği 2009'daki protestoların çoğunu "FNC Vergi Günü Çay Partileri" olarak adlandırdı. Bu, o zamanki ev sahibi Glenn Beck'i de kapsayacaktı, ancak Fox onu sonraki etkinliklere katılmaktan caydırdı.
Sağlık faturası
Hastanın Korunması ve Uygun Fiyatlı Bakım Yasasına (PPACA) muhalefet , Çay Partisi hareketi içinde tutarlı olmuştur. Plan, eleştirmenler tarafından sık sık 'Obamacare' olarak anıldı, ancak kısa süre sonra, Başkan Obama da dahil olmak üzere birçok savunucusu tarafından da benimsendi. Bu, Çay Partisi söyleminde silah kontrol önlemlerine ve federal harcama artışlarına muhalefeti içeren genel bir hükümet karşıtı mesajın bir yönü olmuştur .
Kansas City Star'a göre, Çay Partisi halkının 2009'dan 2014'e kadar büyük sağlık reformu yasasına karşı yürüttüğü aktivizm , bir feshetme tedbirinin her iki evi de geçmesi ve Başkan Obama'nın vetosunun geçersiz kılınabilmesi için Kongre zaferlerini zorlamaya odaklandı . Köşe yazarı Ramesh Ponnuru gibi bazı muhafazakar kamu görevlileri ve yorumcular , Başkanlık vetosunu geçersiz kılma şansının zayıf olması nedeniyle bu görüşleri tamamen gerçek dışı olarak eleştirdiler ve Ponnuru, "2017'de bir Cumhuriyet hükümetine sahipseniz ... Obamacare'den kurtulun, o zaman bunun büyük bir siyasi felaket olduğunu düşünüyorum ".
ABD seçimleri
Mitinglerin yanı sıra, Çay Partisi hareketine bağlı bazı gruplar, 2010 seçimlerinden itibaren gündemlerini destekleyen adaylar adına oylama ve yer oyunu çabalarına odaklanmaya başladı.
Çeşitli Çay Partisi grupları seçimlerde adayları onayladı. 2010 ara seçimlerinde, New York Times , Kongre için önemli ölçüde Çay Partisi desteğiyle 138 aday belirledi ve hepsinin 129'u Meclis için, 9'u Senato için yarışan Cumhuriyetçi olarak yarıştığını bildirdi . Ekim ortasında Wall Street Journal ve NBC News tarafından yapılan bir anket, seçmenlerin% 35'inin Çay partisi destekçisi olduğunu ve Cumhuriyetçileri% 84 ila% 10 arasında desteklediğini gösterdi. Göreve seçilecek ilk Çay Partisi üyesi adayın , Şubat 2010'da New York Eyalet Meclisi koltuğu için özel bir seçim kazanan Long Island'lı bir işadamı olan Dean Murray olduğuna inanılıyor .
Bir NBC blogundaki istatistiklere göre, genel olarak Çay Partisi tarafından desteklenen veya kendilerini Çay Partisi üyesi olarak tanımlayan adayların% 32'si seçimi kazandı. Çay Partisi destekli adaylar, yarışılan 10 Senato yarışından 5'ini (% 50) kazandı ve 130 Meclis yarışının 40'ı (% 31) yarıştı. Colorado , Nevada ve Delaware ön seçimlerinde , Çay partisi destekli Cumhuriyetçi adaylar, kendi Senato yarışlarını kazanmaları beklenen, ancak genel seçimlerde Demokrat rakiplerine yenilmeye devam eden "düzen" Cumhuriyetçileri yendi.
Çay Partisi genel olarak Cumhuriyetçi Parti ile ilişkilendirilir . "Çay Partisi" markasına sahip çoğu politikacı Cumhuriyetçi olarak yarıştı. 2010'larda yapılan son seçimlerde, Cumhuriyetçi ön seçimler, partinin daha muhafazakar olan Çay Partisi kanadı ile partinin daha ılımlı, düzen kanadı arasındaki rekabet alanı oldu. Çay Partisi, parti içinde büyük bir güç haline gelmek için Cumhuriyetçi Parti'nin çeşitli muhafazakar iç gruplarını bünyesine kattı.
Çay Partisi adayları 2012 seçimlerinde daha az başarılı oldular, yarışılan 16 Senato yarışından dördünü kazandı ve Mecliste 2010 yılında elde edilen koltukların yaklaşık% 20'sini kaybetti. Tea Party Caucus kurucusu Michele Bachmann Meclise yeniden seçildi. dar bir farkla.
Mayıs 2014'te yayınlanan bir Kansas City Star makalesi, Çay Partisi'nin 2012 sonrası hareketi hakkında şunları söyledi: "Çay partisi adayları genellikle deneyimsizdir ve bazen yetersiz gelir. Kazanmaya aç olan daha geleneksel Cumhuriyetçiler, özellikle de yüksek profilli kayıplardan sonra felsefe yerine seçilebilirliği vurgularlar. 2012. GOP'taki bazı kişiler bu stratejiyi açık hale getirdi. "
Haziran 2014'te, Tea Party'nin favorisi Dave Brat , GOP House Çoğunluk Lideri Eric Cantor'u görevden aldı . Brat daha önce bir ekonomist ve Randolph-Macon Koleji'nde profesör olarak biliniyordu, daha büyük mali kısıtlamayı ve Milton Friedman temelli bakış açılarını benimseyen tabandan muhafazakar bir kampanya yürütüyordu . O zamandan beri Brat, 2018'de yeniden seçilmesini kaybedene kadar koltuğu rahat bir farkla kazandı.
Kasım 2014'te, Tim Scott beri Güney'den ABD Senatosu ilk Afrikalı-Amerikalı üyesi oldu rekonstrüksiyon döneminin kazanan, South Carolina eskiden tarafından düzenlenen koltuk Jim DeMint bir de özel seçim .
Teksas'taki 2014 seçimlerinde, çok sayıda diğer adayın yanı sıra, Teğmen Vali olarak Dan Patrick ve Başsavcı Ken Paxton da dahil olmak üzere çok sayıda Çay Partisi favorisi göreve seçilerek Çay Partisi büyük kazançlar elde etti.
In 2015 Kentucky valiye seçimde , Matt Bevin , meydan bir Çay Partisi favori Mitch McConnell Cumhuriyetçi birincil içinde 2014 Kentucky Senato seçimlerinde , o devlet için çok aşırı olduğunu korkularına rağmen, oyların 52 üzerinde% ile kazandı. Bevin, 44 yıl sonra Kentucky Valisi olan ikinci Cumhuriyetçi oldu .
IRS tartışması
Mayıs 2013'te Associated Press ve The New York Times , İç Gelir İdaresi'nin (IRS) Çay Partisi gruplarını ve diğer muhafazakar grupları 2012 seçimleri sırasında vergiden muaf statüsü için yaptıkları başvuruların incelenmesi için işaretlediğini bildirdi . Bu, ajansın hem siyasi hem de kamusal olarak kınanmasına yol açtı ve çok sayıda soruşturmayı tetikledi.
Bazı gruplardan, genellikle IRS politikasını ihlal eden donör listeleri istendi. Gruplara ayrıca aile üyeleri ve sosyal ağ sitelerindeki gönderileri hakkında ayrıntılar soruldu. Vergiden muaf grupları denetleyen IRS bölümünün başkanı Lois Lerner , IRS adına özür diledi ve "Bu yanlıştı. Bu kesinlikle yanlıştı, duyarsızdı ve uygunsuzdu" dedi. Mart 2012'de Kongre önünde ifade veren IRS Komiseri Douglas Shulman, grupların siyasi görüşleri nedeniyle hedef alındığını yalanladı.
Senato Finans Komitesindeki en yetkili Cumhuriyetçi olan Utah Senatörü Orrin Hatch , özrü yetersiz olduğu gerekçesiyle reddetti ve "IRS'den, anayasal bir hakka sahip grupların bu tür tacizlerini sağlamak için önemli protokoller benimseyeceğine dair sert garantiler talep etti. kendi görüşleri bir daha asla olmaz. "
Sonuçta ortaya çıkan Senato alt komitesi raporu, Cumhuriyetçi komite üyeleri bir muhalefet raporu sunmalarına rağmen, nihayetinde "önyargı" bulunmadığını tespit etti. Göre Vergi Dairesi Hazine Genel Müfettiş , IRS tarafından ekstra inceleme için işaretlendi adlarında Çay Partisi'ni veya diğer ilgili terimleri vardı muhafazakar grupların% 18 siyasi dair bir kanıt yoktu. Los Angeles Times'da yazan Michael Hiltzik , House raporunda ortaya konan kanıtların, IRS'nin siyasi faaliyetlere karışmış olabilecek kar amacı gütmeyen kuruluşlara karmaşık yeni kurallar uygulamak için mücadele ettiğini ve aynı zamanda liberal kulağa hoş gelen grupları işaret ettiğini belirtti. İşaretlenen tüm gruplar arasında vergiden muaf statüsünü kaybeden tek kişi, Demokrat kadınları göreve aday olmaları için eğiten bir gruptu.
İki yıllık bir soruşturmanın ardından, Adalet Bakanlığı Ekim 2015'te "IRS yetkililerinin bir cezai kovuşturmayı destekleyecek siyasi, ayrımcı, yolsuzluk veya diğer uygunsuz nedenlere dayanarak hareket ettiğine dair hiçbir kanıt bulamadık" dedi.
25 Ekim 2017'de Trump Yönetimi , Linchpins of Liberty - Amerika Birleşik Devletleri ; IRS, davacıyı agresif inceleme nedeniyle seçtiği için "samimi özür dilemesini" ifade etmeye rıza gösterdi ve "IRS, vergi muafiyeti belirleme süreci sırasında Davacılara muamelesini, adlarına veya politika pozisyonlarına göre taramak da dahil olmak üzere, Bu başvuruları daha fazla incelemeye ve aşırı gecikmelere maruz bırakmak ve TIGTA'nın tespit ettiği bazı Davacıların bilgilerinin kurumun vergiden muaf statülerini belirlemesine gereksiz olduğunu talep etmesi yanlıştı. Bu tür muamele için IRS samimi özür diledi. " Aynı ay, Hazine Bakanlığı genel müfettişi, IRS'nin liberal grupları da hedef aldığını ve organizasyon isimlerini "İlerici" ve "İşgal Et" terimleri ile işaretlediğini bildirdi.
Aralık 2017'nin sonlarında, Federal Hükümet, merkez grupların yaklaşık 100 sağına uzlaştırma çekleri vermeye başladı, davacıların çoğu, yaklaşık olarak bir çek aldı. 14.000 $; Davayı başlatan muhafazakar gruplar ek 10.000 $ alacak.
2016 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde rolü
Başkan Donald Trump , 2016 kampanyası boyunca Çay Partisi hareketini övdü. Ağustos 2015'te Nashville'de bir Çay Partisi toplantısında "Çay partisi insanları inanılmaz insanlar. Bunlar çok çalışan ve ülkeyi seven insanlar ve medya tarafından her zaman dövülüyorlar" dedi. Ocak 2016'da Cumhuriyetçi ön seçimin başında yapılan bir CNN anketinde Trump, yüzde 37'si Trump'ı ve yüzde 34'ü Ted Cruz'u destekleyerek kendi kimliğini belirleyen Çay Partisi seçmenleri arasında tüm Cumhuriyetçi adaylara mütevazı bir şekilde liderlik etti .
Jonathan Chait , Jenny Beth Martin ve Sarah Palin de dahil olmak üzere birçok yorumcu, Çay Partisi'nin Donald Trump'ın Cumhuriyetçi Parti başkan adayı olarak ve sonunda ABD başkanı olarak seçilmesinde kilit bir rol oynadığını ve Trump'ın seçiminin bile Çay Partisi'nin doruk noktası ve buna bağlı olarak düzen karşıtı memnuniyetsizlik. Martin, seçimden sonra "Donald Trump'ın zaferiyle, 2009'da çay partisi hareketine yol açan değer ve ilkelerin nihayet Beyaz Saray'da en üst düzey iktidarı kazandığını" belirtti.
Öte yandan, muhafazakar bir kampanya finansmanı avukatı olan Paul H. Jossey ve muhafazakar National Review'den Jim Geraghty gibi diğer yorumcular, Çay Partisinin öldüğüne ya da düşüşte olduğuna inanıyorlardı. Örneğin Jossey, Çay Partisi'nin "organik, politika güdümlü bir taban hareketi olarak başladığını" ancak nihayetinde " hareketin gerçek inananlarını sonsuza kadar destekleyecek para için caydıran ulusal siyasi eylem komiteleri tarafından canlılığını ve kaynaklarını tükettiğini" savundu. adayları ve nedenleri. "
Şu anki durum
Çay Partisi faaliyetleri 2010'dan beri azaldı. Harvard profesörü Theda Skocpol'a göre , ülke genelinde Çay Partisi bölümlerinin sayısı 2009 ile 2012 arasında 1.000'den 600'e düştü, ancak bu hala "çok iyi bir hayatta kalma oranı". Çoğunlukla, Çay Partisi örgütlerinin ulusal gösterilerden yerel meselelere kaydığı söyleniyor. Çay Partisi tarafından kullanılan operasyonel yaklaşımdaki bir değişiklik de hareketin görünürlüğünü etkiledi; bölümler, halka açık etkinlikleri sahnelemek yerine politika mekanizmasına daha fazla vurgu yapıyor ve adayların seçilmesini sağlıyor.
Çay Partisinin 2012 GOP başkanlık ön seçimlerine katılımı, kimin onaylayacağı konusundaki bölünmeler ve tüm adaylar için heves eksikliği nedeniyle asgari düzeydeydi. Bununla birlikte, 2012 GOP biletinin Çay Partisi üzerinde bir etkisi oldu: Paul Ryan'ın Mitt Romney'nin başkan yardımcısı olarak seçilmesinin ardından , The New York Times , bir zamanlar muhafazakar koalisyonun kenarı olan Tea Party milletvekillerinin olduğunu açıkladı. şimdi "tartışmasız bir şekilde modern Cumhuriyetçi Parti'nin merkezinde."
Çay Partisi, Cumhuriyetçi Parti üzerinde büyük bir etkiye sahip olmasına rağmen, Cumhuriyetçi koalisyon içindeki kamuoyunun dikkatini çekmiştir. O dönem Temsilciler Meclisi Başkanı John Boehner, özellikle Çay Partisi bağlantılı birçok politikacıyı 2013 ABD borç tavanı krizi sırasındaki davranışlarından dolayı kınadı . "Bence onların takipçilerini yanıltıyorlar," Boehner, "Üyelerimizi olmak istemedikleri yerlere itiyorlar ve açıkçası tüm güvenilirliklerini yitirdiklerini düşünüyorum." The Kansas City Star'ın sözleriyle , Boehner "Çay Partisi direnişini borç tavanını genişletmeye itti ... Çay Partisi'nin temerrüt tercihine bağlı kalmanın partisinin umutlarının zarar göreceğinden endişelendi".
2013 yılında yapılan bir anket, siyasi açıdan, kendilerini tanımlayan Cumhuriyetçilerin% 20'sinin kendilerini Çay Partisi hareketinin bir parçası olarak gördüklerini belirttiklerini ortaya koydu. Çay Partisi üyeleri 27 Şubat 2014'te ABD Kongre Binası'nda yürüyüş yaptı; gösterileri hareketin beşinci yıldönümünü kutladı. Politico, 2016 yılına gelindiğinde hareketin tamamen öldüğünü kaydetti. Ancak makale, hareketin bazı fikirlerinin ana akım Cumhuriyetçi Parti tarafından ortaklaşa seçilmesi nedeniyle kısmen ölmüş gibi göründüğünü belirtti.
Kompozisyon
Üyelik ve demografi
Hareketin demografisi üzerine birkaç anket yapıldı. Çeşitli anketler bazen biraz farklı sonuçlar verse de, Çay Partisi taraftarlarının genel olarak Amerikalılara göre beyaz , erkek, evli, 45 yaşından büyük, düzenli olarak dini törenlere katılıyor, muhafazakar ve daha fazla olma eğiliminde olduklarını gösterme eğilimindeler. zengin ve daha eğitimli. Genel olarak, birden fazla anket, Amerikalıların% 10 ila% 30'unun Çay Partisi hareketinin bir üyesi olduğunu tespit etti. Washington Post - ABC News anketine göre çoğu Cumhuriyetçi ve Demokratların% 20'si hareketi destekliyor .
Göre Atlantik , protestolar için rehberlik ve organizasyonu sağlamak üç ana grupta, FreedomWorks , dontGO ve Refah Amerikalılar , gösteriler organik bir hareketiz devlet olduğunu. En çok Instapundit siyasi blogunun yazarı olarak tanınan hukuk profesörü ve yorumcu Glenn Reynolds , New York Post'ta şunları söyledi : "Bunlar savaş karşıtı ve sendika yanlısı yürüyüşlere katılan sıradan yarı profesyonel protestocular değil. Bunlar gerçek işleri olan insanlar; çoğu daha önce hiç protesto yürüyüşüne katılmadı. Politikamızın son zamanlarda görmediği bir tür enerjiyi ve yeni aktivistlerin akışını temsil ediyorlar. " Muhafazakar politik stratejist Tim Phillips , şimdi Amerikanlar Refahı Başkanı, Cumhuriyetçi Parti'nin "çok dağınık olduğunu ve bunu başaramayacak kadar kendinden emin olmadığını" belirtti.
Christian Science Monitör ve "anketler düşündürmektedir "demonizing çay partisi eylemcileri Demokratlar sol-orta-taban enerji eğilimi ifade ederek," Çay Partisi aktivistleri "neo-Klansmen ve mafsal-sürükleyerek Hillbillies denilen edilmiş" not etmiştir çay partisi aktivistleri yalnızca birçok eleştirmenin öne sürdüğünden daha ana akım değil, çoğunluğunun kızgın beyaz erkekler değil, kadın olduğu. Makalede Juan Williams'ın Çay Partisi'nin sağlık reformuna muhalefetinin ırkçılıktan çok kişisel çıkarlara dayandığını söylediği aktarılıyor.
Mart 2010'da yapılan bir Gallup anketi, kendi deyimiyle Çay Partisi üyelerinin, cinsiyet, gelir ve siyaset dışında, nüfusun tamamına demografik olarak benzediğini ortaya çıkardı. Forbes.com'un 2014 tarihli bir makalesi , Çay Partisi üyeliğinin 1990'larda bağımsız Ross Perot'un başkanlık kampanyalarını destekleyenleri anımsattığını belirtti .
Çay Partisi hareketinin destekçileri veya katılımcıları üzerinde anket yapılırken, anketler, onların kayıtlı Cumhuriyetçi olma olasılıklarının çok daha yüksek olduğunu, Cumhuriyetçi Parti'den olumlu görüşlere ve Demokrat Parti'den olumsuz görüşlere sahip olduklarını göstermiştir. Bloomberg Ulusal Anket 18 yaş ve üzerindeki Çay Partisi destekçilerinin% 40'ı tüm Ankete katılanların% 32 ile karşılaştırıldığında, 55 yaş ve üzeri olduğunu göstermiştir arasında; % 79'u beyaz,% 61'i erkek ve% 44'ü " yeniden doğmuş Hıristiyan " olarak tanımlanırken, genel nüfus için sırasıyla% 75,% 48.5 ve% 34.
Susan Page ve USA Today'den Naomi Jagoda'ya göre , 2010'da Çay Partisi, "klasik bir siyasi hareket" ten daha "hüsrana uğramış bir ruh hali" idi. Çay partisi üyelerinin "evli olma olasılığı daha yüksektir ve bir bütün olarak milletten biraz daha yaşlıdır". Çoğunlukla beyazlar, ancak diğer gruplar saflarının dörtte birini oluşturuyor. Federal hükümetin çok büyük ve güçlü hale geldiğine inanıyorlar. Güneydeki Cumhuriyetçi seçmenlerin 2012'de yaptığı anketler, Çay Partisi taraftarlarının ırkçı düşmanlık tarafından yönlendirilmediğini gösteriyor. Bunun yerine, dini evanjelizm ile güçlü bir pozitif ilişki vardı. Çay Partisi destekçileri, Cumhuriyetçilerinden daha yaşlı, erkek, daha fakir, ideolojik olarak daha muhafazakar ve daha partizandı.
2012'de Güney'deki Cumhuriyetçi seçmenlerle yapılan bir anket, Çay Partisi destekçilerinin ırkçı düşmanlıktan etkilenmediğini ortaya koydu. Bunun yerine, dini evanjelizm ile güçlü bir pozitif ilişki vardı. Güneydeki Çay Partisi taraftarları yaşlı adamlardı. Cumhuriyetçilerinden daha fakir, ideolojik olarak daha muhafazakar ve daha partizan olma eğilimindeydiler. Bu faktörlerin her biri Cumhuriyetçiler arasında ırksal olarak daha muhafazakar olmakla ilişkilendiriliyor. Yazarlar, çoklu regresyon tekniklerini ve çok büyük bir N = 100.000 örneklemini kullanarak tüm arka plan faktörlerini istatistiksel olarak sabit tutmaktadır. Bu gerçekleştiğinde, çay partisi Cumhuriyetçiler ve diğer Cumhuriyetçiler, ırksal konularda neredeyse aynıdır. Buna karşılık, 2015 yılında yapılan bir araştırma, ırksal kızgınlığın Çay Partisi Hareketi üyeliğinin en güçlü öngörücülerinden biri olduğunu buldu.
Taraftar anketleri
Ekim 2010'da Washington Post'ta yerel Çay Partisi organizatörlerinin yaptığı bir araştırma,% 99'unun "ekonomiyle ilgili endişelerin" "önemli bir faktör" olduğunu söylediğini tespit etti. Ayrıca, çeşitli anketler, Çay Partisi taraftarlarını çeşitli siyasi ve tartışmalı konulardaki görüşleri için araştırdı. Çay Partisi destekçilerinin bu yıl kendi gelir vergilerinin adil olduğunu düşünüp düşünmedikleri sorusuna gelince, Çay Partisi destekçilerinin% 52'si CBS / New York Times için anketörlere , genel nüfusun% 62'sine karşı (Çay Partisi destekçileri dahil) olduklarını söyledi. Bir Bloomberg News anketi, Tea Parters'ın her durumda artan hükümet eylemine karşı olmadığını ortaya koydu. Anketi hazırlayan anketör J. Ann Selzer , "Çay Partisi destekçileri arasında neredeyse evrensel bir uzlaşma bulan fikirler oldukça belirsiz" diyor . "Daha fazla hükümet eylemi içeren herhangi bir fikrin anatema olacağını düşünürsünüz ve bu durum böyle değil."
American Grace kitaplarının yeni baskısından önce , siyaset bilimciler Notre Dame'den David E. Campbell ve Harvard'dan Robert D.Putnam , The New York Times gazetesinde Çay Partisi'nin siyasi tavırları ve arka planına ilişkin araştırmalarının sonuçlarını yayınladılar. destekçileri. 2006'da Çay Partisi öncesi bir anket kullanarak ve 2011'de aynı yanıtlayıcılara geri dönerek, destekçilerin sıkça anlatıldığı gibi "partizan olmayan siyasi neofitler" olmadıklarını, ancak Çay'dan önce siyasi olarak aktif olan büyük ölçüde "ezici çoğunlukla partizan Cumhuriyetçiler" olduklarını buldular. Parti. Anket, Çay Partisi destekçilerinin 2007–2010 durgunluğu sırasında zorluk yaşamasının "herkesten daha muhtemel olmadığını" ortaya koydu . Buna ek olarak, katılımcılar hükümeti küçültmeye çalışmaktan çok "Tanrı'yı hükümete koyma" konusunda endişeliydi.
2010 ara seçimleri tehlikelere saygı ve gerçekliği ile Çay Partisi hareketi içinde önemli bir şüphecilik gösterdi küresel ısınma . Seçimler sırasında bir New York Times / CBS Haber Anketi, Çay Partisi destekçilerinin yalnızca küçük bir yüzdesinin küresel ısınmayı ciddi bir sorun olarak gördüğünü ortaya çıkardı, genel halkın bunu yapan kısmından çok daha az. Çay Partisi, daha az karbondioksit yayan yakıtların kullanımını teşvik etmek için emisyon ticareti mevzuatının bir parçası olarak karbondioksit emisyonlarına hükümet tarafından uygulanan sınırlamalara şiddetle karşı çıkıyor . Buna bir örnek, 2006 Küresel Isınma Çözümleri Yasası AB32'yi askıya alacak olan Kaliforniya Önerisi 23'e destek vermesidir . Teklif,% 40'tan azı lehte oy vererek kabul edilmedi.
Hareketin üyelerinin çoğu, yasadışı göçe karşı daha katı önlemleri de destekliyor .
Anketler, Çay Partisi taraftarlarının yalnızca% 7'sinin Obama'nın işini nasıl yaptığını genel halkın% 50'sine (Nisan 2010 itibariyle) onayladığını ve destekçilerin kabaca% 77'sinin Obama'nın Cumhuriyetçi rakibi John McCain'e oy verdiğini ortaya koydu . 2008.
Bir Washington Üniversitesi eyaletinde 1695 kayıtlı seçmenin anket Washington Çay Partisi destekçilerinin% 73 Müslüman ülkelerle ilgi çekici Obama'nın politikası onaylamadığını,% 88 tartışmalı tasvip bildirilen Arizona göçmenlik yasa soru insanlara polis gerektirir 2010 yılında yürürlüğe giren Yasal statülerinin kanıtı için yasadışı göçmenler olduğundan şüpheleniyorlar,% 54 göçün ABD'deki kültürü daha kötü bir şekilde değiştirdiğini düşünüyor,% 82'si gey ve lezbiyen çiftlerin yasal evlenme hakkına sahip olması gerektiğine inanıyor ve yaklaşık% 52 "[c] grubun büyüklüğüne kıyasla, lezbiyenlerin ve geylerin çok fazla siyasi güce sahip olduğuna" inanıyorlar.
Liderlik
Hareket, önde gelen kişi ve kuruluşlar tarafından ulusal olarak desteklenmiştir.
Bireyler
Ekim 2010'da Washington Post'ta 647 yerel Çay Partisi organizatöründen oluşan bir genelge, "gruplarınızı en iyi hangi ulusal figür temsil ediyor?" ve şu yanıtları aldı: hiç kimse% 34, Sarah Palin% 14, Glenn Beck% 7, Jim DeMint% 6, Ron Paul% 6, Michele Bachmann% 4.
Çay Partisi hareketi içinde popüler olan adayların başarısı, Palin'in görünürlüğünü artırdı. Rasmussen ve Schoen (2010), "Hareketin sembolik lideri ve onu şekillendirmeye herkesten daha fazla yardım etti" sonucuna varıyorlar.
Haziran 2008'de Kongre Üyesi Dr. Ron Paul , Ron Paul'un 2007–2008 başkanlık seçiminde yer alan taban desteğini sürdürmenin bir yolu olarak Campaign for Liberty adlı kar amacı gütmeyen kuruluşunu duyurdu . Bu duyuru kampanyasının askıya alınmasına karşılık geldi.
Temmuz 2010'da Bachmann, Meclis Kongresi Tea Party Caucus'u kurdu . Bachmann'ın başkanlık ettiği bu kongre grubu , Çay Partisi'nin "mali sorumluluk, Anayasa'ya bağlılık ve sınırlı hükümet" ilkelerine adanmıştır. 31 Mart 2011 itibariyle, parti 62 Cumhuriyetçi temsilciden oluşuyordu. Temsilci Jason Chaffetz ve Melissa Clouthier, onları Tabandan Çay Partisi Hareketi'ni kaçırmaya veya seçmeye çalışmakla suçladı.
Organizasyonlar
Not: Aşağıdaki kendiliğinden bildirilen üyelik numaraları birkaç yıldır.
- Ülke çapında 1.000'den fazla bağlı grubun bulunduğu ve kendisini "Çay Partisi Hareketinin Resmi Evi" olarak ilan eden bir organizasyon olan Tea Party Patriots .
- 2003 yılında David H. Koch tarafından kurulan ve Tim Phillips tarafından yönetilen bir organizasyon olan Americans for Prosperity . Grubun 500 yerel bağlı kuruluşta 1 milyondan fazla üyesi var ve 2009'da sağlık reformuna karşı protestolar düzenledi.
- FreedomWorks liderliğindeki bir örgüt Matt Kibbe . Grubun 500 yerel bağlı kuruluşta 1 milyondan fazla üyesi var. Yerel ve ulusal aday tasdiklerini yapar.
- Sacramento merkezli Cumhuriyetçi danışmanlık firması Russo, Marsh ve Associates tarafından oluşturulan muhafazakar bir siyasi eylem komitesi olan Our Country Deserves Better PAC tarafından yürütülen bir ulusal otobüs turu olan Tea Party Express .
The Atlantic'e göre , FreedomWorks , Americans for Prosperity ve serbest piyasa politik aktivisti kar amacı gütmeyen bir grup olan DontGo , Nisan 2009'da Çay Partisi hareketine rehberlik ediyordu . The Guardian'a göre, Refah ve Özgürlük Çalışmaları için Amerikalılar, Eylül 2009'da Washington'da düzenlenen Vergi Mükellefi Yürüyüşünde "muhtemelen önde gelen ortaklardı" . The Guardian'a göre 9/12 Çay Partisi olarak da bilinir .
Hareket 2011'de Tea Party Review adlı aylık bir dergi çıkardı .
- Kar amaçlı işletmeler
- 549 dolarlık bilet fiyatı ve görünüşe göre Palin'e görünüşü için ( SarahPAC'a koyduğu ) 100.000 dolar ödendiği için eleştirilen Ulusal Çay Partisi Kongresine sponsorluk yapan Tea Party Nation .
- Gayri resmi kuruluşlar ve koalisyonlar
- Ulusal Çay Partisi Federasyonu yardımına Çay Partisi hareketinin çeşitli liderler tarafından 8 Nisan 2010 tarihinde, oluşturulan, hızlı, birleşik bir tepki ile eleştirilere, mesajını ve yanıt verdiklerini yayıldı.
- Ulusal Çay Partisi Koalisyonu, birkaç düzine yerel çay partisi grubundan oluşan gevşek bir ulusal koalisyon.
- Öğrenci hareketi
- Çay Partisi Öğrencileri, 25-27 Şubat 2011 tarihlerinde Phoenix'teki Amerikan Politika Zirvesi'nde Tea Party Patriots'un ev sahipliğinde 1. Ulusal Çay Partisi Öğrencileri Konferansı'nı düzenlediler. Konferans, Kampüs Reformu, Özgürlük İçin Öğrenciler , Genç Amerika Vakfı, ve Özgürlük için Genç Amerikalılar .
Diğer etkili organizasyonlar şunlardır Sınırlı Hükümet Amerikalılar , eğitim örgütü Amerikan Çoğunluk , Bizim Ülke Daha İyi hak siyasi eylem komitesi ve Glenn Beck 'in 9-12 Projesi göre, Milli Journal Şubat 2010'da.
Bağış
Sarah Palin adaylar ve Çay Partisi Ekspresi için para toplamak amacıyla dört "Sandıkta Özgürlük" otobüs turunun başlığını yaptı. Turlardan biri 30 kasabayı ziyaret etti ve 3.000 mil yol kat etti. Tea Party Caucus'un kurulmasının ardından, Michele Bachmann siyasi eylem komitesi MichelePAC için 10 milyon dolar topladı ve Sharron Angle , Christine O'Donnell , Rand Paul ve Marco Rubio'nun kampanyalarına para gönderdi . Eylül 2010'da, Tea Party Patriots , isimsiz bir bağışçıdan 1.000.000 dolarlık bağış aldığını duyurdu.
Koch kardeşlerin desteği
Bir 30 Ağustos 2010, yazıda The New Yorker , Jane Mayer kardeşler iddia David H. Koch ve Charles G. Koch ve Koch Industries ile Çay Partisi hareketinin bir parçası haline geldi kuruluşların birine mali destek sağladı Amerikalıların Refah . AFP'nin "Sıcak Hava Turu", karbon kullanımı üzerindeki vergilere ve bir üst sınır ve ticaret programının etkinleştirilmesine karşı mücadele etmek için düzenlendi . Bir Koch Industries şirketi sözcüsü, "Koch şirketleri, Koch vakfı veya Charles Koch veya David Koch tarafından özellikle çay partilerini desteklemek için hiçbir finansman sağlanmadı" şeklinde bir açıklama yaptı.
Kamuoyu
2010 yoklaması
Mart 2010'da yapılan bir USA Today / Gallup anketi, ankete katılanların% 28'inin kendilerini Çay Partisi hareketinin,% 26'sının muhalif ve% 46'sının da destekçisi olarak görmediğini ortaya koydu. Bu rakamlar Ocak 2011'e kadar sabit kaldı, ancak kamuoyu Ağustos 2011'de değişti. Ocak 2011'de yapılan bir USA Today / Gallup anketinde, 10 Cumhuriyetçiden yaklaşık 9'u dahil olmak üzere yetişkinlerin yaklaşık% 70'i, Kongre'deki Cumhuriyetçi liderlerin dikkate alması gerektiğini düşündü. Çay Partisi hareket fikirlerine. Ağustos 2011'de kayıtlı seçmenlerin% 42'si, ancak Cumhuriyetçilerin yalnızca% 12'si, Çay Partisi'nin onayının "olumsuz" olacağını ve böyle bir adaya oy verme olasılıklarının "daha az" olacağını söyledi.
Nisan 2010'da yapılan bir Gallup Anketi , Amerikalıların% 47'sinin Çay Partisi hareketi hakkında olumsuz bir imaja sahip olduğunu ortaya koyarken,% 33 olumlu görüşe sahipti. Siyaset bilimciler David E. Campbell ve Robert D. Putnam tarafından 2011 yılında yapılan bir kamuoyu araştırması , Çay Partisi'nin "iki düzine" Amerikan "dini, politik ve ırksal grupların" olumlu "açısından" en altında "olduğunu buldu -" Müslümanlar ve ateistlerden daha sevildi. " Kasım 2011'de The New York Times , Çay Partisi'ne verilen desteğin "Çay Partisinin kalesi sayılan yerlerde bile keskin bir şekilde düştüğünü" gösteren kamuoyu yoklamalarına atıfta bulundu. Anketör Andrew Kohut'un Kongre'deki Çay Partisi pozisyonunun "çok aşırı ve uzlaşmaya istekli değil" olarak algılandığına dair spekülasyonunu aktardı .
Eylül 2010'da yapılan bir CBS News / New York Times anketi, yanıt verenlerin% 19'unun hareketi desteklediğini,% 63'ün desteklemediğini ve% 16'sının bilmediğini söyledi. Aynı ankette,% 29'u Çay Partisi'ne olumsuz bakarken,% 23 olumlu görüşe sahipti. Ağustos 2011'de tekrar yapılan aynı anket, ankete katılanların% 20'sinin Çay Partisi'ne olumlu,% 40'ının olumsuz bir görüşe sahip olduğunu ortaya koydu. 23-25 Eylül 2011'de yapılan bir CNN / ORC anketi, olumlu / olumsuz oranın% 53'e karşı% 28 olduğunu ortaya koydu.
Eylül 2010'da yapılan bir NBC News / Wall Street Journal anketi,% 27'sinin kendilerini Çay Partisi destekçisi olarak gördüğünü ortaya çıkardı. % 42 Çay Partisinin ABD siyasi sistemi için iyi olduğunu söyledi; % 18 bunu kötü bir şey olarak nitelendirdi. Çay Partisi ile ilgili olumsuz görüşe sahip olanların sayısı, olumlu görüşe sahip olanlardan% 36-30 daha fazla. Karşılaştırıldığında, Demokrat Parti% 42-37 ve Cumhuriyetçi Parti% 43-31 ile olumsuz bir şekilde görüldü.
Quinnipiac Üniversitesi Anket Enstitüsü tarafından Mart 2010'da yapılan bir anket , ulusal yetişkinlerin% 13'ünün kendilerini Çay Partisi hareketinin bir parçası olarak tanımladığını, ancak Çay Partisi'nin% 28-23'lük bir marjla olumlu bir görüşe sahip olduğunu ve% 49'un bunu yapmadığını ortaya koydu. Grup hakkında bir fikir oluşturacak kadar bilgi sahibi. Winston Group tarafından Nisan 2010'da yapılan benzer bir anket, Amerikalı kayıtlı seçmenlerin% 17'sinin kendilerini Çay Partisi hareketinin bir parçası olarak gördüklerini ortaya koydu.
Borç tavanı krizinden sonra
2011 ortası borç tavanı krizinden sonra, anketler Çay Partisi için daha elverişsiz hale geldi. Bir Gallup anketine göre, yetişkinlerin% 28'i Çay Partisi'ni onaylamayan% 25'ine kıyasla onaylamadı ve "Ulusal Çay Partisi hareketi, ülkenin yükselişine ilişkin şiddetli tartışmalardan sonra halk desteğinde bir miktar zemin kaybetmiş gibi göründüğünü belirtti. Çay Partisi Cumhuriyetçilerinin vergiler ve harcamalar konusunda herhangi bir taviz verdikleri borç tavanı ". Benzer şekilde, bir Pew anketi, katılımcıların% 29'unun Kongre Çay Partisi destekçilerinin,% 22'sinin olumlu bir etki olduğunu düşünürken, olumsuz bir etkisi olduğunu düşündüğünü ortaya koydu. Ayrıca, "yeni anketin, borç tavanı tartışmasını çok yakından takip edenlerin, konuyu daha az yakından takip edenlere göre Çay Partisi'nin etkisi hakkında daha olumsuz görüşlere sahip olduğunu da ortaya çıkardığını" kaydetti. Bir CNN / ORC anketi,% 31 onayla% 51'e onay vermedi.
2012 yoklaması
Nisan 2012'de yapılan bir Rasmussen Raporları anketi, olası ABD seçmenlerinin% 44'ünün Çay Partisi aktivistleri hakkında en azından biraz olumlu bir görüşe sahip olduğunu,% 49'unun ise olumsuz görüşlerini paylaştığını gösterdi. Çay Partisi hareketinin 2012 seçimlerinde Cumhuriyetçilere yardım edip etmeyeceği sorulduğunda, Cumhuriyetçilerin% 53'ü Çay Partisi'ni siyasi bir artı olarak gördüklerini söyledi.
2013 ve 2014 yoklamaları
Forbes.com'un Şubat 2014 tarihli bir makalesi , geçtiğimiz birkaç yıl hakkında "Ulusal olarak, Çay Partisi'nin olumsuz görüşlerinin arttığına dair hiçbir soru yok. Ancak çekirdek destek sabit duruyor gibi görünüyor." Ekim 2013'te, Rasmussen Raporları araştırması , yanıt verenlerin çoğunun (% 42) Başkan Obama ile birlikte Çay Partisi ile özdeşleştiğini ortaya çıkardı. Ancak, ankete katılanların% 30'u hareketi olumlu görürken,% 50 olumsuzdu; Buna ek olarak,% 34 hareketi iyi bir güç olarak görürken,% 43'ü millet için kötü olarak değerlendirdi. Önemli ulusal konularda, Demokratların% 77'si görüşlerinin Obama'nın görüşlerine en yakın olduğunu söyledi; bunun tersine, Cumhuriyetçilerin% 76'sı ve bağımsız seçmenlerin% 51'i Çay Partisi ile yakın bir şekilde özdeşleşti.
Son yıllardaki diğer anket verileri, Çay Partisi ile ilgili geçmiş partizan eğilimlerinin devam ettiğini gösteriyor. Örneğin, Ekim 2013 tarihli bir Pew Araştırma Merkezi anketi, bağımsızların% 49'u ve Cumhuriyetçilerin% 27'sinin aksine, Demokratların% 69'unun hareket hakkında olumsuz bir görüşe sahip olduğunu bildirdi. Ekim 2013'te de yapılan bir CNN / ORC anketi, Amerikalıların% 28'inin Çay partisine olumlu olduğunu,% 56'sının ise olumsuz olduğunu gösterdi. Ocak 2014'te yapılan bir AP / GfK anketinde, katılımcıların% 27'si kendilerini bir Çay Partisi destekçisi olarak gördüklerini,% 67'si ise bunu yapmadıklarını söyledi.
Semboller
2009'dan itibaren Gadsden bayrağı , ülke çapında Çay Partisi protestocuları tarafından bir protesto sembolü olarak yaygın bir şekilde kullanıldı. Çay Partisi mitinglerinde Kongre üyeleri tarafından da sergilendi. Bazı milletvekilleri, Çay Partisi bağlantısı ve Çay Partisi destekçilerinin siyasi yapısı nedeniyle bunu siyasi bir sembol olarak nitelendirdi.
İkinci Devrim bayrağı, 19 Ocak 2010'da ulusal ilgi gördü . Amerika'da ikinci bir devrimi simgeleyen 13 yıldızdan oluşan dairenin ortasında Roma rakamıyla "II" bulunan Betsy Ross bayrağının bir versiyonu . İkinci Devrim bayrağı, Çay Partisi nedenleri ve olaylarıyla eşanlamlı olarak adlandırıldı.
"Çay poşeti"
Hareketin bazı üyeleri terimi bir fiil olarak benimsedi ve birkaçı da kendilerini " çay poşetleri " olarak adlandırdı . Hareketin dışındaki haber medyası ve ilerici yorumcular , Çay Partisi protestocularına atıfta bulunurken terimin cinsel çağrışımına atıfta bulunarak bu terimi alaycı ve alaycı bir şekilde kullanmaya başladılar . Terimin ilk aşağılayıcı kullanımı 2007'de Indiana Demokratik Parti İletişim Direktörü Jennifer Wagner tarafından yapıldı. Çifte giriş kullanımı, okuyucuları aşağılayıcı şakalar terimini benimseyen siyasi sola "DC'deki aptallara çay poşeti" vermeye teşvik eden Çay Partisi protesto sitelerinden gelişti. Çay Partisi üyesi protestoculara mizahi bir şekilde atıfta bulunmak için birkaç medya kuruluşu tarafından kullanıldı. Bazı muhafazakarlar, kelimenin kaba olmayan anlamının geri kazanılmasını savundular. A Way with Words radyo programının ortak sunucusu Grant Barrett , çay poşetini 2009 moda sözcüğü olarak listeledi , "Çay Partilerine katılanlar için aşağılayıcı bir isim, muhtemelen bir cinsel uygulamaya atıfta bulunulmuş".
Obama yönetiminin yorumu
29 Nisan 2009'da Obama , Missouri , Arnold'daki bir belediye binası toplantısında Çay Partisi protestoları hakkında yorum yaptı : "Onlara sağlık masraflarımızı nasıl düşüreceğimiz konusunda ciddi bir konuşma yapmaktan mutlu olduğumu hatırlatmama izin verin. uzun vadede, Sosyal Güvenliği nasıl istikrara kavuşturacağız. Claire McCaskill ve ben federal harcamaların kapsamlı bir denetimini yapmak için gayretle çalışıyoruz. Ama oyun oynamayalım ve sebebinin kurtarma kanunu olduğunu varsayalım, çünkü bu sahip olduğumuz genel sorunun sadece bir kısmı. Kemerlerimizi sıkmamız gerekecek, ancak bunu akıllı bir şekilde yapmamız gerekecek. Ayrıca, Amerikalı ailelere yardım ediliyor ve biz birden bunu yapmanın yolunun sıradan insanlara yardım eden ve zenginlere daha fazla vergi indirimi sağlayan programları ortadan kaldırmak olduğunu söylemiyoruz. Bu formülü sekiz yıl boyunca denedik, işe yaramadı. Ve ona geri dönmek niyetinde değilim. "
15 Nisan 2010'da Obama, çalışan Amerikalıların% 95'i için vergi indirimleri de dahil olmak üzere geçtiğimiz yıl 25 farklı vergi indiriminin kabul edildiğini kaydetti. Daha sonra, "Bu yüzden, insanların vergilerle ilgili bu mitingleri düzenlediği son birkaç gündür biraz eğlendim. Size teşekkür edeceklerini düşünürdünüz. Siz de öyle düşünürdünüz."
20 Eylül 2010'da CNBC sponsorluğunda düzenlenen bir belediye binası tartışmasında Obama, hükümete ve harcamalara ilişkin sağlıklı şüpheciliğin iyi olduğunu ancak sadece "Harcamaların kontrolünü elinize alın" demenin yeterli olmadığını söyledi ve spesifik olmak için Çay Partisi hareketine meydan okudu. hükümet borcunu ve harcamalarını nasıl kesecekleri hakkında: "Ve bence Çay Partisi hareketi için asıl mesele, özellikle ne yapacağınızı belirlemektir. Sadece, harcamaların kontrolünü ele almak demek yeterli değil. Siz, gazilerin yardımlarını kesmeye istekli olduğumu veya Medicare veya Sosyal Güvenlik yardımlarını kesmeye hazır olduğumu söylemelisiniz veya bu vergilerin arttığını görmeye hazırım. Ne yapamazsınız - ben de Diğer taraftan çok şey duyuyorum - demek ki hükümet harcamalarını kontrol edeceğiz, 4 trilyon dolarlık ek vergi indirimleri önereceğiz ve sihirli bir şekilde bir şekilde işleyecek. "
Medya kapsamı
US News ve World Report , protestoların haberinin niteliğinin hikayenin bir parçası haline geldiğini bildirdi. On CNN 'in Situation Room , gazeteci Howard Kurtz 'çok medya tarafını seçmiş görünüyor' diye yorumladı. Fox News'in protestoları "büyük bir hikaye, CNN mütevazı bir hikaye ve MSNBC'yi dalga geçmek için harika bir hikaye olaraktasvir ettiğini söylüyor. Ve çoğu büyük gazete için bu bir hikaye". Hareketin Fox News Channel tarafından aktif olarak tanıtıldığına dair haberler vardı.
Göre ADİL ve Raporlama'daki Doğruluk , bir ilerici medya izleme, Çay Partisi hareketinin büyük kapsama alanı ve daha büyük hareketlerin en az şekilde kapatılmış arasında uyumsuzluk vardır. 2009'da, büyük Çay Partisi protestoları, çok daha düşük bir katılım olmasına rağmen Ulusal Eşitlik Yürüyüşü'nün iki katı sıklıkta aktarıldı . 2010 yılında, bir Çay Partisi protesto olduğu kadar 59 kez kaplıydı ABD Sosyal Forumu'nda en az 15.000 karşı 600 Çay Partisi katılımcı için (kadar bu ikincisinin katılımı rağmen (177 Çay Partisi Sosyal Forumu için 3 karşı bahseder) 25 kez Sosyal Forum).
Fox News'in sahibi olan News Corporation'ın CEO'su Rupert Murdoch , Nisan 2010'da medya izleme grubu Media Matters'ın bir önceki hafta sorduğu bir soruya yanıt vererek , "Çay Partisi'ni desteklememiz gerektiğini düşünmüyorum. veya başka bir taraf. " Aynı hafta Fox News, Sean Hannity'nin bir Cincinnati Çay Partisi mitingindeki görünümünü iptal etti .
Washington'daki 12 Eylül Vergi Mükellefi Yürüyüşünün ardından Fox News, ortaya çıkan protestoları haber yapan tek kablolu haber kaynağı olduğunu ve The Washington Post , New York Post ve The Wall Street Journal'da önemli bir manşetle tam sayfa ilanlar yayınladığını söyledi. " ABC , CBS, NBC, MSNBC ve CNN bu hikayeyi nasıl kaçırdı?" CNN haber sunucusu Rick Sanchez , olayla ilgili çeşitli haberlere işaret ederek Fox'un iddiasına itiraz etti. CNN, NBC, CBS, MSNBC ve CBS Radio News, Cumartesi günü Washington'daki rallinin çeşitli türlerini canlı yayınladı ve CBS Evening News'teki ana haber de dahil.
Los Angeles Times'tan James Rainey, MSNBC'nin çay partilerine yönelik saldırılarının Fox'un desteğiyle karşılaştırıldığında solduğunu, ancak MSNBC şahsiyetleri Keith Olbermann , Rachel Maddow ve Chris Matthews'ın hareketi küçümsemek konusunda pek de ince olmadığını söyledi. Howard Kurtz , "Bu [FOX] sunucuları Başkan Bush'un yürüttüğü büyük açıklar hakkında çok az şey söylediler veya hiçbir şey söylemediler , ancak Barack Obama'nın bütçesi ve vergi planları onları çaya yöneltti. Öte yandan, CNN ve MSNBC düşmüş olabilir. top, ancak protestoları görmezden gelerek. "
Ocak / Şubat 2012 sayısında Dışişleri , Francis Fukuyama, Çay Partisi "bizzat çıkarlarına hizmet siyasetçileri desteklediğini belirtirken finansör ve kurumsal elitleri onlar küfür iddia" ve eşitsizliği karşılaştıran ve aralarındaki karşıtlıkları ederken hareketini işgal .
Çay Partisi'nin medyaya ilişkin görüşleri
Ekim 2010'da The Washington Post tarafından yapılan bir anket , yerel Çay Partisi organizatörlerinin çoğunun, gruplarının medyada yer almasını adil bulduğunu ortaya çıkardı . Yerel organizatörlerin yüzde yetmiş altısı medyanın adil olduğunu söylerken, yüzde 23 haberin haksız olduğunu söyledi. Bu, tüm 647 yerel Çay Partisi organizatörleri gelen tepkiler dayanıyordu Mesaj tespit 1400'den fazla olası grupların bir listeden, temas başardı ve doğrulayın.
Çay Partisi Algısı
Hareket muhafazakar, özgürlükçü ve popülist aktivistlerin bir karışımı olarak adlandırıldı . Daha önce de belirtildiği gibi, ABD'nin önde gelen siyasi partilerine ilişkin görüşler, Çay Partisi hareketine ilişkin tutumlar açısından büyük bir rol oynamaktadır; bir çalışma, kendini tanımlayan Cumhuriyetçilerin% 20'sinin kendilerini kişisel olarak Çay Partisi'nin bir parçası olarak gördüğünü bulmuştur.
Hareket, 2009 dolaylarında protestolara sponsor oldu ve siyasi adayları destekledi. Hareketin başlangıcından bu yana, 2000'lerin sonlarında, sol gruplar partiyi ırkçılık ve hoşgörüsüzlükle suçladı. Sol eğilimli muhalifler, hareketin çeşitli bağnazlık biçimleriyle hareket ettiğinin kanıtı olarak çeşitli olayları gösterdiler. Destekçiler, olayların hareketi temsil etmeyen küçük bir sınıra atfedilebilecek münferit eylemler olduğunu söylüyorlar. Haber medyasının hareket lehine veya aleyhine önyargılı olduğu suçlamaları yaygınken, anketler ve anketler anket yapılan nüfusla ilgili konular ve farklı gruplardan anket sonuçlarının anlamlılığı ile karşı karşıya kalmıştır.
Çay Partisi'nin bazı konu inançları açısından özgürlükçü bir unsuru olmasına rağmen, çoğu Amerikalı liberteryen hareketi onunla özdeşleşecek kadar desteklemiyor. Public Religion Research Institute (PRRI) tarafından 2013 yılında yapılan bir anket , belirlenen özgürlükçülerin% 61'inin kendilerini çay partisinin bir parçası olarak görmediklerini belirttiklerini ortaya koydu. Bu bölünme , çay partisi hareketinin çoğunluğunu uyuşturucuya karşı savaş gibi konularda liberterlerle doğrudan çatışmaya sokan hareketteki güçlü Hristiyan sağ etkisinden kaynaklanmaktadır (yukarıda bahsedilen anket, liberterlerin% 71'inin esrarı yasallaştırmayı desteklediğini bulmuştur. ). Bazı özgürlükçü eğilimli taraftarlar, dini sosyal meselelerin harekete akınından giderek daha fazla rahatsız oldular. Hareketin pek çoğu, eşcinsellik, kürtaj ve din gibi karmaşık sosyal meselelerin tartışmanın dışında bırakılmasını tercih ederken, bunun yerine sınırlı hükümet ve devletlerin haklarına odaklanmayı artırıyor.
Publishers Weekly'de 2012'de yayınlanan bir incelemeye göre , The Tea Party: A Brief History'deki profesör Ronald P. Formisano, "parti taraftarları izole fanatikler olmadığı için" Amerika'nın son dönemdeki siyasi fenomeni hakkındaki yanlış kanılara karşı tarafsız bir bakış açısı sunuyor ve bunları açıklıyor. ve diğer Amerikalılar gibi, yalnızca kaderleri üzerinde kontrol sahibi olmak isteyebilirler ". Profesör Formisano, altta yatan sosyal kökleri görüyor ve çay partisi hareketi ile bağımsız aday Ross Perot'a verilen geçmiş destek arasında bir paralellik kuruyor, daha önce de belirtildiği gibi Forbes'da yapılana benzer bir nokta .
Tartışmalar
Sağlık hizmeti yasa tasarısının oylanmasından önceki son tartışma turu , ülke çapında en az on Demokrat milletvekiline yönelik vandalizm ve yaygın şiddet tehditleriyle işaretlendi ve bu da yeni başlayan Çay Partisi hareketi için halkla ilişkiler sorunları yarattı. 22 Mart 2010'da, New York Times'ın "tasarıyı destekleyenlere yönelik birçok şiddet eylemi ve tehdidin potansiyel olarak en tehlikelisi" olarak nitelendirdiği olayda, bir Lynchburg, Virginia Çay Partisi organizatörü ve Virginia Çay Partisi Başkanı Danville, Temsilci Tom Perriello'nun erkek kardeşinin ev adresi (yanlışlıkla Kongre'nin adresi olduğuna inanıyordu) ve okuyucuları, Temsilci Perriello'nun sağlık hizmeti tasarısı lehine oyuna karşı öfkelerini ifade etmeleri için "uğramaya" teşvik etti. Ertesi gün, evinde gaz kokusu aldıktan sonra , Perriello'nun erkek kardeşinin taranmış verandasında bir propan tankına bağlı kopmuş bir gaz hattı keşfedildi. Yerel polis ve FBI araştırmacıları, bir vandalizm eylemi olarak kasıtlı olarak kesildiğini belirlediler. Perriello'nun erkek kardeşi de mevzuata atıfta bulunan bir tehdit mektubu aldı. Başsavcı Ken Cuccinelli , bir web sitesine ev adresi vermenin ve insanları ziyaret etmeye teşvik etmenin "korkunç bir yaklaşım. Bu sivil söylem değil, sindirmeye davet ve kesinlikle kabul edilemez" dedi. Çay Partisi hareketinin liderleri, şiddet içeren eylemleri kınayarak ve eylemlerin arkasındakilerden uzaklaşarak halkla ilişkiler zararını kontrol altına almaya çalıştı. Bir Çay Partisi web sitesi, Çay Partisi üyesinin adresi yayınlama eyleminin "Lynchburg Çay Partisi tarafından istenmediğini, onaylanmadığını veya onaylanmadığını" belirten bir yanıt yayınladı. Kuzey Colorado Çay Partisi'nin yöneticisi, "Bu tür tartışmalı yasaların kabul edilmesinden pek çok kişi hayal kırıklığına uğramış olsa da, tehditler hiçbir şekilde, herhangi bir milletvekiline, herhangi bir partiye kesinlikle kabul edilemez." Dedi.
Erken Temmuz 2010'da Kuzey Iowa Çay Partisi (NITP) bir fotoğrafını gösteren bir pano yayınlanmıştır Adolf Hitler'in başlığı "Ulusal Sosyalizm", başlığı "Demokrat Sosyalizm" ile Barack Obama biriyle ve biri Vladimir Lenin başlığı ile Üçü de "değişim" sözcüğü ve "Radikal liderler korkuyu ve saflığı avlar" ifadesini taşıyan "Marksist Sosyalizm". Diğer Çay Partisi aktivistlerinden bazıları da dahil olmak üzere sert eleştiriler aldı. NITP'nin kurucu ortağı Bob Johnson, anti-sosyalist mesajın faşist ve komünist imajların ortasında kaybolmuş olabileceğini kabul etti. NITP'nin talebi üzerine ilan panosu 14 Temmuz'da kaldırıldı.
Ayrıca bakınız
- Çay Partisi'ne ilerici bir alternatif olan Coffee Party USA , vergilerden ziyade kurumsal kişiliğe karşı çıkıyor
- Amerika Birleşik Devletleri'nde muhafazakarlık
- Donald Trump başkanlık kampanyası, 2016
- Latin Amerika'da Evanjelik Hıristiyan siyaseti
- Birleşik Krallık Bağımsızlık Partisi , 2015'teki halk oylamasına göre Birleşik Krallık'taki üçüncü büyük siyasi parti, bazı insanlar tarafından Çay Partisi'nin İngiliz versiyonu olarak kabul edildi.