Askerin Zihniyeti (2021) ve İzcinin Zihniyeti (2021), İzci Zihniyetinde (2021) keşfedilen birbirinden çok farklı iki zihniyettir. Bu teoriye göre askeri zihniyet, yazara göre bize yanlış gösterebilecek gerçekleri reddederken fikirlerimize bağlı kaldığımız bir zihniyettir. Ancak hepimiz izci olmayı, gerçeği aramayı ve çevremizdeki dünya hakkındaki anlayışımızı geliştirmeyi öğrenebiliriz.
İzci Zihniyeti kitabını okuyan kim?
- Doğuştan gelen önyargılarını nasıl yeneceğini öğrenmek isteyen herkes.
- Yanlış olmayı öğrenmekle ilgilenen kişiler
- Gerçeği arayanlar
Julia Galef kimdir ve hikayesi nedir?
Julia Galef, rasyonel karar verme konusunda uzmandır ve rasyonel düşünme ve insan bilişi konusunda uzmanlaşmış, kar amacı gütmeyen Uygulamalı Akılcılık Merkezi'nin yaratıcısıdır. Doktora derecesini aldı. Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'den. Aynı zamanda dinleyicileri arasında eleştirel düşünmeyi ve bilimsel eğitimi teşvik eden bir podcast olan Rationally Speaking'in sunucusudur. İlk kitabı The Scout Mindset 2012'de yayınlandı.
Benim için tam olarak ne var? Eğitiminizi sürdürürken nasıl daha çok bir asker gibi, daha çok bir izci gibi düşüneceğinizi öğrenin.
Dünyayı, sahada iki tür bireyin bulunduğu bir savaş alanı olarak düşünün: askerler ve izciler. Askerler, savaş alanında en yaygın insan türüdür. Askerler dünyaya bakmanın tek bir yolu olduğunu düşünüyorlar ve bu onların dünyaya bakma şekli. İdeolojilerine aykırı olduğuna inandıkları her şeye veya herkese saldırmaya hazırlar. Sonra göz önünde bulundurulması gereken izciler var. İzciler savaşa katılmakla ilgilenmiyorlar. Onlar için zeminin düzenini belirlemekten, savaş alanının tam bir haritasını çizmekten ve gerçeklerin doğru olduğuna inandıkları şeyleri destekleyip desteklemediğine veya çelişmesine bakılmaksızın gerçekleri belirlemekten daha önemli bir şey yoktur. Asıl vahiy şu: Ön saflarda biz varız. ve biz sorumlu izcileriz. İkimiz de askeriz ve izciyiz, ancak her birimiz hayata diğerinden biraz farklı bir şekilde yaklaşma eğilimindeyiz.
Açıkçası, bu notlar içerik açısından bir tür zihniyeti diğerine tercih ediyor. Öyleyse, askerin zihniyetiyle ilgili bu kadar zararlı olan tam olarak nedir? Fikirleriniz için ayağa kalkmak ve bu kadar zararlı olan inançlarınızı savunmak nedir? İzcinin bu kadar takdire şayan zihniyeti nedir? Öğrenmek için kendinizi hazırlayın. Okuyuculara bir söz: Bu mesaj özellikle ses iletimi amacıyla hazırlanmıştır. İki seçenek arasında tartışıyorsanız, okumak yerine dinlemeniz şiddetle tavsiye edilir. Ayrıca, hatalı olmakta usta olmanın neden önemli olduğunu, Intel'in neden bellek yongası endüstrisinden çıkmaya karar verdiğini ve süper tahmincilerin neden tahmin yetenekleriyle CIA ajanlarını ve üniversite profesörlerini yendiğini keşfedeceksiniz.
Askerin zihniyetinde bu kadar zararlı olan tam olarak nedir?
Oturumun başındaki soruya yanıt vererek başlayalım: Askerin zihniyetiyle ilgili bu kadar zararlı olan şey tam olarak nedir? Sonuçta, fikirlerinizin kararlı bir savunucusu olmak o kadar da kötü bir şey gibi görünmüyor, değil mi? Bu şekilde ifade ettiğinizde, bir asker zihniyetine sahip olmak, neredeyse sahip olmak için olumlu bir şey gibi görünüyor. İşte neden olmadığını anlamanıza yardımcı olacak bir hikaye. Bu iyi bilinen bir hikaye ve gerçek bir hikaye ve bir askerin zihniyetinin yapabileceği yıkımı gösterme konusunda çok mükemmel bir iş çıkarıyor.Kesin olmak gerekirse, Dreyfus olayının hikayesi
Hikayemiz 1894'te Fransa'da – özellikle Paris'teki Alman büyükelçiliğinde – başlıyor ve günümüze kadar devam ediyor. Almanya Büyükelçiliği'ndeki bir çöp sepetinde bir kat hizmetleri personeli tarafından yırtılmış bir not bulundu. Şimdi, tesadüfen bu temizlikçi bir Fransız casusu oluyor ve o belge de Fransız askeri meseleleri hakkında bilgi içeriyor. Birisi bir süredir Fransız sırlarını Almanlara satıyor. Fransız subayı Albert Dreyfus kısa süre içinde vatana ihanetle suçlandı. Mesajdaki el yazısı Dreyfus'unkiyle aynı görünüyor. Ek olarak, Dreyfus'a notta açıklanan materyale erişim sağlanmıştır. Ayrıca, Dreyfus pek iyi bir insan gibi görünmüyor - o bir kumarbaz ve söylentilere göre bir çapkın - bu da durumu daha da kötüleştiriyor.
Masumiyetini protesto eder, ancak tüm itirazlarına rağmen suçlu bulunur ve Şeytan Adası'nda ömür boyu hapse mahkum edilir. Şimdi, şüphesiz bunun farkındasınız ama Dreyfus tamamen masumdu. Ayrıca, masumiyetine işaret eden önemli miktarda kanıt vardı. Peki, ilk başta neden hapsedildi? İşte o zaman askerin zihin yapısı devreye girer. Dreyfus'u araştıran kişiler onun suçlu olduğunu düşünmek istediler. Soruşturmalarını bu şekilde yürüttüler. Niye ya? Öte yandan, suçluluk duygusu onların dünya görüşlerine çok uyuyor.
Gördüğünüz gibi, Dreyfus Yahudiydi. O zamanlar Fransız ordusunun saflarında anti-Semitizm çok yaygındı. Ayrıca, şüpheli bir karaktere sahip görünüyordu. Kumar ve kadınlaştırma iddiaları olduğunu unutmayın. Bu, materyallere baktıklarında suçlu veya masum davranışı gösteren kanıt aramadıkları anlamına geliyor. Suçluluk öncülüne göre hareket ediyorlardı ve bu varsayımı destekleyen kanıtlara odaklanıyorlardı. Diğer şeylerin yanı sıra, ikinci bir el yazısı uzmanı mektubu inceledi ve mektubun Dreyfus'un kendisi tarafından yazılmadığını belirledi. Ancak müfettişler bu açıklamayı kabul etmedi. Ve dedektifler daha fazla kanıt için Dreyfus'un evini araştırıp eli boş geldiklerinde, seçeneklerini değerlendirmek için bir an bile beklemediler. Onu elden çıkardığı sonucuna vardılar.
İkinci bir kişinin şüphelenilmesi gerçeği, Dreyfus'un notunkiyle tamamen aynı olan el yazısını kopyalamayı öğrenmiş olmasıyla açıklanıyordu. Peki, bu durumda neden bir asker zihniyetine sahip olmak iyi bir şey değil? Yeni başlayanlar için, masum bir kişinin haksız yere mahkum edilmesi ve hapse atılmasıyla sonuçlanma potansiyeline sahiptir! Ancak, daha geniş bir ölçekte, askeri zihniyetin birincil dezavantajı, gerçeği gözden kaçırmamıza neden olabilmesidir. Görmek istediklerimizi görmekle ve halihazırda düşündüğümüzü destekleyen kanıtları aramakla çok meşgulsek, gerçekte orada olanı asla göremememiz veya görüşlerimizi daha iyiye doğru değiştirmemiz mümkündür. Sonuçta, eğer bu kadar açık bir şekilde zararlıysa, bireyler neden her şeyden önce askeri zihniyetle yaşamak istesinler?
Bireylerin bir asker zihniyetini edinmesine ne sebep olur?
Bu soru, "Bireyler neden her şeyden önce askeri bir zihniyeti benimsiyorlar?" cevaplaması basit bir soru: bir takım avantajları var. Bir askerin zihniyetinin birçok avantajı vardır. Bu avantajlardan bazıları doğası gereği tamamen sosyaldir. Diğerleri duygularından etkilenir. Duygusal olanlara geldiğimizde onlardan bahsedeceğiz. Ancak şimdilik, en önemli sosyal fayda olan şeyle başlayalım: aidiyet duygusu. Küçük, birbirine sıkı sıkıya bağlı bir dini grubun üyesi olduğunuzu bir an için düşünün. İnancını yitirmiş olma ihtimalini düşün.Bu sadece bu topluluğa olan inancını kaybetme meselesi değildir; en azından, artık inançlı olmadığınızı açıkça beyan etmeniz, inancınızı kaybetmeniz anlamına gelmez. Evliliğinizin, ailenizin, arkadaşlarınızın sonunu getirebilir. Tüm topluluğunuzun yok olmasına neden olabilir.
Kendinizi bu konumda bulursanız, kararınızı yeniden gözden geçirmeniz olasıdır. Dini inançlarınıza meydan okuyan herkese karşı fiziksel şiddete bile başvurabilirsiniz. Bunu yapacaksın çünkü güçlü bir ait olma ihtiyacın var - kendi gerçeğini arama dürtüsünü aşacak kadar güçlü bir arzu. Ait olmak bir şeye inanmayı gerektiriyorsa, öyle olsun. Kuşkusuz bu, üzerinde durulan noktanın uç bir örneğidir. Ancak bu, üyesi olduğunuz her sosyal grup için daha az ölçüde doğrudur. Eğer o grup, gerçek olduğuna inandıkları şeyin sizin doğru olduğuna inandığınız şey olmadığına inanmaya başlarsa, o zaman artık o grubun bir üyesi olarak kabul edilmeyebilirsiniz. Yani asker zihniyetini korumak, bir toplumu ayakta tutmanın bir yoludur. Görüşleriniz için ayağa kalkarsanız ve topluluğun kurallarına sürekli uyarsanız, kendinizi her zaman ait hissedeceksiniz.
Aidiyet duygusu hissetmek önemlidir – ancak askeri zihniyetin sunduğu tek avantaj bu değildir. Ayrıca kazanılması gereken bazı önemli duygusal avantajlar da vardır. Aşağıdaki senaryoyu düşünün: Arzu ettiğiniz ve isteyeceğinize inandığınız yeni bir işe başvuruyorsunuz. Sonuç olarak, başvurunuz reddedildi. Öyleyse seçeneklerin neler? Dürüst olmak gerekirse, en nitelikli aday olmadığınızı kabul ediyor musunuz? Hiçbir şekilde, şekil veya biçimde! Kendinizi işe gidip gelmenin çok yorucu olacağına ve işin en iyi koşullarda olmadığına ikna ediyorsunuz. Başka bir deyişle, askerinizin zihniyeti size bir güvenlik hissi veriyor. Rahatsız edici olumsuz duygular yaşamanıza neden olabilecek gerçekliğin diğer yorumlarını görmezden gelerek, hoş olmayan olumsuz duygular yaşamaktan kaçınabilirsiniz.
Bu tür olaylar düzenli olarak gerçekleşir ve bunu bizim farkında olmadan yapar. Bir üyesi olarak kabul edilmek için topluluğunuza uymayı seçmek zorunda değilsiniz, tıpkı bir üyesi olarak kabul edilmek için gerçekliğin hoş olmayan versiyonlarını görmezden gelmeyi seçmek zorunda olmadığınız gibi. Bu sadece meydana gelen bir şeydir. Alternatif tatsız veya korkutucu olduğu için oluşur ve askeri zihniyetiniz sizi bu acıdan veya korkudan korumaya çalışır. Alternatif, nahoş ve korkutucu olsa da aynı zamanda doğru olduğunda - ve gerçek, sürdürmek istediğiniz bir şey olduğunda - sorunlar ortaya çıkmaya başlar. Bu, askerin zihniyetinin sizi geri tutmaya başladığı noktadır. Peki, kendinizi böyle bir durumda bulduğunuzda, askerlik içgüdülerinizi nasıl yenebilir ve daha çok bir izci gibi davranmaya başlayabilirsiniz?
Yanlış olma alıştırması yapmak neden önemlidir?
Hiç kimse hatalı olduğu hissinden hoşlanmaz. Gerçekten de, askeri zihniyetin, sizi yanlış bir şey yapmış olmanın veya hatta şu anda yanlış bir şey yapmanın tatsız hissiyle uğraşmak zorunda kalmaktan korumakla ilgili olduğu iddia edilebilir. Görüşlerinizi yeniden gözden geçirmeye istekli olmadığınız, gerçekliğin diğer yorumlarını kabul etmediğiniz veya başka bir deyişle sürekli haklı olduğunuz konusunda ısrar etmediğiniz sürece, yanlış olma ihtimalinizle asla yüzleşmek zorunda kalmayabilirsiniz... farklı yol. Onlara göre, haklı olmanın en etkili yolu – yalnızca doğru hissetmek veya haklı olduğunuzu düşünmek değil, aynı zamanda nesnel gerçekliğin doğru bir temsiline gerçekten sahip olmak – yanlış olma konusunda ustalaşmaktır. t2>
Yanlış olmakta mükemmel olmak, bununla birlikte, nihai amacın yanlış olmak olduğu anlamına gelmez.Amaç doğru olmaktır: olup bitenlerin doğru bir resmine sahip olmak Tersine, izciler, askerlerin aksine, yanlış olmayı haklı olma yolunda gerekli bir adım olarak görürler. Örneğin, işleri doğru yapmakta çok mükemmel olan bir grup bireyin alışkanlıklarını ele alalım: bunun gerçekte nasıl çalıştığını daha iyi anlamak için süper tahminciler.
Uzmanlar, ister bir sonraki cumhurbaşkanlığı seçiminin sonucu, ister ekonomik bir çöküş olasılığı, isterse sadece gelecek haftanın hava durumu olsun, her zaman gelecekteki olayların sonuçlarını tahmin etmeye çalışırlar. Ve genel olarak konuşursak, bu tahminciler bu tür tahminler yapmakta pek iyi değiller. Konuyu yirmi yıldan fazla bir süredir inceleyen siyaset bilimci Philip Tetlock, ortalama bir uzmanın doğruluğunun "yaklaşık olarak dart atan bir şempanzeninkine eşit" olduğunu iddia ediyor. tahminde bulunur. Onlara uygun bir tanım olan süper tahminciler olarak atıfta bulundu. Bu süper tahminciler, gizli bilgilere erişimi olan CIA analistlerinin tahminlerinden yüzde 30 daha doğru tahminler ürettiler ve bunu Google'ın arama motorundan başka bir şeyle yapmadılar. Araştırmacılara göre, tahminleri üniversite profesörlerinden oluşan ekipler tarafından sağlanan tahminlerden %70'e kadar daha doğruydu.
Peki onları bu kadar özel yapan neydi? Bilgilerinin derinliği nedir? Çok fazla deneyime sahipler mi? Daha yüksek bir zeka seviyesine sahiptirler. Hayır, bunların hiçbiri doğru değil. Hata yapma konusunda gerçekten mükemmeldiler. Bu bireylerin, bu süper tahmincilerin, yeni bilgiler gün ışığına çıktıkça bakış açılarını kademeli olarak değiştirmeleri mümkündü. Ardından, hatalarını halının altına süpürmek ya da onları çevreleyen anlatıyı değiştirmek yerine, onların üzerine geri döner ve tahminlerini nasıl yaptıklarını yeniden değerlendirirlerdi. Bu onların bilgi edinmelerini sağladı ve bu da gelecekte daha doğru tahminler yapmalarını sağladı. Başka bir deyişle, uygulamalarının bir sonucu olarak yanılma konusunda çok ustaydılar.
Sonuç olarak, hatalı olma konusunda mükemmel olmanın bir takım avantajları vardır. Mevcut görüşlerine karşı çıkan veriler, tıpkı süper tahminciler tarafından göz ardı edilmediği gibi, izciler tarafından göz ardı edilir. Bu tür gerçeklerle karşılaştıklarında görüşlerini değiştirirler ve hatalarını şans olarak görürler: öğrenme, uyum sağlama ve belki bir dahaki sefere doğru olanı yapma fırsatları. Kısa bir alıntı yapmak istiyorum: Albert Dreyfus'a ne oldu, ona ne olduğunu merak ediyorsanız? Onu en son gördüğümüzde Şeytan Adası'nda hapsedilmiş, etrafı masum olmasına rağmen suçlu olduğuna inanan insanlarla çevriliydi. Tam hapse mahkûm edildiği sırada, Albay Georges Picquart adlı bir adam göreve atandı. Fransız karşı casusluk operasyonlarının başı. Herkes gibi o da Dreyfus aleyhine daha fazla kanıt ortaya çıkaramadı – ancak herkesin aksine, Dreyfus'un masumiyetine işaret eden kanıtların onu tam tersi yerine gerçeğe yönlendirmesine izin verdi.
Dreyfus'un Paris'teki Alman büyükelçiliğinde çalışan bir Fransız casusunun bulduğu ve tutuklanmasına yol açan yırtık bir belge sonucu hapse atıldığını hatırlarsınız. Her halükarda, notlar Dreyfus hapse atıldıktan sonra bile ortaya çıkmaya devam etti - ve hatırlayabileceğiniz gibi, el yazısı muhtıradakiyle aynı olan ikinci bir kişi sorgulandı. Picquart elindeki bu bilgiyle doğru sonuca varabildi: Dreyfus haksız yere suçlandı. Diğer müfettişler ise iki casus olduğunu ve ikincisinin Dreyfus'un el yazısını kopyalamayı öğrendiğini iddia etti ki bu biraz uzadı. Başka bir deyişle, Picquart bir izci gibi davrandı.Diğer dedektifler askeriyeye benzer bir şekilde davrandılar
Picquart'ın keşif duygusu onu tenha bir yere götürdü. Kısa cevap, ciddi bir tehlike altında olduğumuzdur. Mükemmel bir izci olan Picquart, elbette, Dreyfus'u serbest bırakmak için elinden gelen her şeyi yaptı. Çabaları sonucunda tehlikeli görevlere gönderildi. Hatta bir süre hapis yattı. Ama sonunda, ısrarcı olduğu için başarılı oldu. Dreyfus'un sonunda hapishaneden serbest bırakılması 10 yıl ve sayısız dava aldı. Hikayeden çıkarılacak ders, özellikle etrafınız birliklerle çevriliyken, izci olmanın zor olabileceğidir. Ayrıca, özellikle adalet ve nesnel gerçekler gibi konular sizin için çok önemliyse, buna değer olduğunu bilmelisiniz. Picquart'ın Dreyfus adına direnme ve savaşma kararlılığı, o zamanlar eğlenceli olamamasına rağmen, Picquart'ın tarihin doğru tarafında olduğu ve masum bir adamın aklandığı anlamına geliyordu. p>
İzciler her zaman hatalı olduklarını kanıtlamanın yollarını ararlar.
İzcilik topluluğuna göre, yanlış olmak, haklı olma yolunda gerekli bir adımdır. Ancak bu, çok önemli bir soruyu gündeme getiriyor: Hata yapma konusunda nasıl daha ustalaşabilirsiniz?
İlk adım, hatalı olduğunuzu anlamak ve itiraf etmektir. Herhangi bir alıştırmada olduğu gibi, hatalı olduğunuzu kabul etmek, yanıldığınızı fark etme kapasitenizi artıracak ve bu da, çok iyi bildiğiniz gibi, gelecekte de bir şeyleri doğru yapma yeteneğinizi geliştirecektir. Tarihin en büyük isimlerinden bazıları bunun farkında gibi görünüyor. Örneğin Başkan Abraham Lincoln, bir hata yaptığında bunu kabul etmek için elinden geleni yapardı. İşte sadece bir örnek: Mayıs 1863'te, Amerikan İç Savaşı'nın ortasında, General Ulysses S. Grant, Konfederasyon kalesi Vicksburg'u Konfederasyon güçlerinden aldı. Lincoln, Grant'e zaferinden dolayı tebriklerini ifade etmek için yanıt verdi - ve mektupta yanıldığını kabul etti. Ne de olsa Lincoln, Grant'in stratejisinin başarısız olacağını tahmin etmişti. Konuyla ilgili sessiz kalmak yerine, "Şimdi senin haklı, benim haksız olduğumu kişisel olarak kabul etmek istiyorum" yazdı ve hatasını kabul etti.
Başkalarına kişisel düzeyde benzer şükranları ifade etme pratiğine girmeye çalışmalısınız. Lincoln'ün yaptığı gibi herkes hatalarını kabul etmek zorunda değildir - kuşkusuz bunu yapmak iyi bir karakterin işaretidir - ancak bunları kendi başınıza kabul etmek, bir izci zihniyetini oluşturmada ve liderlik becerilerinizi geliştirmede çok önemli bir ilk adımdır. İzciler ise hatalarını kabul etmekten korkmazlar. Aktif olarak kendi varsayımlarını çürütmenin yollarını arıyorlar. Gözcülerin, ellerine geçen gerçekliğin en kesin ve nesnel tasvirini aradıklarını unutmayın - ve buna, yanılmış olma potansiyelini, başka birinin hatalı olma olasılığı kadar ciddiye almak da dahildir. Bunun pratikte nasıl göründüğünü merak ediyorum. Bilimsel bir gazeteci olan Dr. Bethany Brookshire'ın bize doğru yönde rehberlik etmesine izin verin.
Dr. Brookshire, 2018 yılında Twitter üzerinden bir gözlem yapmış ve bunu dünya ile paylaşmıştı. Twitter'da, kadınların genellikle e-postalarına "Merhaba Dr. Brookshire" ile yanıt verdiğini, erkeklerin ise mesajlarına genellikle "Sevgili Bethany" veya "Sevgili Bayan Brookshire" ile başladığını söyledi. İşte hatırlamanız gereken bazı önemli şeyler: Dr. Brookshire'ın doktora derecesinden e-posta imzasında bahsedilmektedir, bu nedenle ona yazan herkes ona "Dr" diye hitap edilmesi gerektiğini bilmelidir. Tweet'i viral oldu ve 2.000'den fazla beğeni topladı. Öte yandan Dr. Brookshire, herhangi bir izciyi gururlandıracak bir şey yaptı: e-postasını kontrol ederek iddiasını test etmeye karar verdi. Ve ortaya çıktığı gibi, varsayımları yanlıştı: erkeklerin yüzde 8'ine kıyasla, kadınların sadece yüzde 6'sı "Sevgili Dr." yanıtını verdi.Sonuç olarak, Twitter'a döndü ve hatası için özür diledi Dr. Brookshire'ın eylemleri izci davranışına örnek teşkil ediyor: gerçekler onun için ifadelerinde yanılmaz görünmekten daha önemliydi.
Doğal olarak, tweet'inin amacı bilimde bir cinsiyet yanlılığı olduğuna - kadınların referanslarını ciddiye aldığına erkeklerin almadığına - dikkat çekmek ve bu konudaki hayal kırıklığını ifade etmekti. Şimdi, Dr. Brookshire'ın yanlış inancı, araştırmalarda cinsiyet yanlılığı olasılığını dışlamaz - aslında ondan çok uzaktır. Bu örnekte ima ettiği tek şey, bakış açısının yanlış olduğu ve kendini gerçeğe adadığı için bunu kabul etmeye istekli olduğudur.
Önyargılarınızın üstesinden gelmenize yardımcı olacak bazı düşünme deneyleri.
Herkes dünyayı diğerlerinden farklı bir dizi mercekle görür. Daha önce de belirtildiği gibi, Dr. Brookshire bilimlerde cinsiyet önyargısının kanıtlarını arıyordu, bu nedenle cinsiyet önyargısının kanıtlarını keşfetmesi şaşırtıcı değil. Bu kitabın yazarı Julia Galef de benzer bir deneyime sahipti. Doğal olarak, The Scout Mindset için araştırma yaparken, izci zihniyetinin askeri zihniyetten daha iyi olduğu tezini destekleyen verilerin peşindeydi.
Soruşturmasının bu döneminde bir noktada, bir askerin zihniyetine sahip olmanın başarıya yol açtığını iddia eden bir makaleyle karşılaştı. Çabucak bir çöp yükü olarak fırçaladı. Makalenin metodolojisine baktı ve aslında hatalı olduğunu keşfetti. Ama sonra bir aydınlanma yaşadı: Ya makale kendi başına zıt bir durum yaratmışsa? Asker zihniyetinin bireyleri başarısızlığa sürüklediği söylenseydi ne olurdu bir düşünün. Araştırmayı kesinlikle kitabına dahil edeceğini anladı. Bu onun referanslarını tekrar kontrol etmesine yol açtı ve onların da yöntemlerinde hatalı olduklarını keşfetti. Mükemmel bir izciydi ve bu çalışmayı referans listesine dahil etmedi.
Verilerin karşıt bir bakış açısını desteklediğini varsaydığınız ve ardından kendinize "Yine de bunu inandırıcı bulur muyum?" diye sorduğunuz bir düşünce deneyi. - artık seçici bir şüpheci test olarak adlandırdığı cephaneliğinden yoksundu. Doğal önyargılarınızı kontrol altında tutmak için çeşitli düşünce deneyleri yapmanız mümkündür. Ancak bunların etkili olabilmesi için kendinizi hayali bir ortama yerleştirmeniz ve ne olduğunu görmek için tepkinizi gözlemlemeniz gerektiğini unutmayın.
Örneğin Intel'i ele alalım. 1985 yılı boyunca Intel, işi Japon rakipleri tarafından aşındırıldığı için zor bir dönemden geçen bir bellek yongası üreticisiydi. Kurucular farklı bir pazara açılmayı düşündüler, ancak konsept onlara yabancı geldi. Daha sonra bir tür düşünme deneyi olan bir yabancı testi yaptılar. Kendilerinden tamamen farklı olan tamamen yeni bir CEO'nun kendi konumlarında ne yapacağını düşündüler. Açıklama aşikardı: hafıza çipi endüstrisinden çıkıyordu. Sonuç olarak, Intel bir mikroişlemci işine dönüştü. Statüko yanlılığı testi, çok faydalı olabilecek başka bir düşünce deneyidir. Yabancı testi yaparken, dışarıdan bilinmeyen bir senaryoyu incelemeniz istenir. Bu düşünce deneyi ise sizi alışılmadık bir durumu içeriden incelemeye davet ediyor.
Şu senaryoyu düşünün: yeni, iyi maaşlı bir işi kabul etme fırsatınız var - ancak arkadaşlarınızdan, hoş anılarınızdan ve istikrardan uzakta, farklı bir yere taşınmanız gerekecek. şimdi yerleştin. Gerçekten buna değer mi? Statüko önyargınız muhtemelen size bu noktada buna değmediğini söylemektir.Duruma bir kez daha bakın: Ya zaten bu pozisyona sahip olsaydınız ve artan maaşın ve daha büyük kariyer beklentilerinin faydalarını görüyor olsaydınız? Eve döndüğünüzde arkadaşlarınıza daha yakın olmak için bundan vazgeçmeye hazır mısınız? Belki yaparsınız, belki yapmazsınız, ancak statüko yanlılığı testi, bilinen ve tanıdık (veya statüko) tercihinizden gereğinden fazla etkilenmeyen bir seçim yapmanıza yardımcı olacaktır. son notta pek çok yarı teknik jargondan geçti, işte tartıştığımız terminolojinin kısa bir incelemesi.
"Seçici şüpheci" olarak bilinen bir testle başlar. Bir kanıt parçasının geçerliliğini belirlemeye çalıştığınız her seferde bu testi kullanabilirsiniz. Kanıtı teste tabi tutmak için, kendinize, doğru olmasını istediğiniz şeye taban tabana zıt bir argümanı veya hipotezi destekleyip desteklemediğini, inandırıcı bulup bulamayacağınızı sorun. Hepsi bu kadar! İkinci adım, kendinizi başka birinin yerine koymaktır. Bu alıştırmada başarılı olmak için tek yapmanız gereken, tıpkı Intel'in bir mikroişlemci işi haline gelmeden önce yaptığı gibi, her senaryoda mutlak bir yabancıymış gibi davranmak.
Üçüncüsü, dikkate almamız gereken statüko önyargı testi var. İşlerin nasıl olduğuna duygusal olarak bağlanma eğilimimiz var. Özetle, statüko için bir tercih geliştirmeye meyilliyiz. Bu önyargıyı ortadan kaldırmak için, yeni bir yere taşınmak ve yeni bir kariyere başlamak gibi yabancı bir durumun yeni yaşam standardı haline geldiğini varsayalım. Kendinizi bilinmeyenin lehine bir önyargıya sahip olmaya teşvik ettiğinizde, aşinalık lehine önyargınızla savaşmak için daha donanımlı olacaksınız. Son olarak, önyargılarınıza meydan okumanıza yardımcı olabilecek üç düşünce alıştırması aşağıda sunulmuştur.
Bir izci kişiliği varsaymak için öneriler.
Şüphesiz şimdiye kadar bir izci zihniyetine sahip olmanın zor olduğunu fark etmişsinizdir. Dünyanın her yerindeki askerler, izcilerin vazgeçmeye istekli olması gereken çeşitli avantajlara sahiptir. Hatalarınızı kabul etmenin ve yanlış olduğunuzu kanıtlamanın her zaman eğlenceli olmadığından bahsetmiyorum bile - en azından her zaman değil. Bu yüzden bu notta izci olmayı kolaylaştıracak bir yönteme bakacağız. Kişinin kimliğiyle ilgisi var. Akşam yemeği sohbetinin altın kuralı - din ve siyaset tartışmasını yasaklayan - muhtemelen aşina olduğunuz bir şey, değil mi? Bu tür konular neden menüde yer almıyor? Hiç düşündün mü? Basit açıklama, neredeyse her zaman ateşli bir tartışma veya anlaşmazlıkla sonuçlanmalarıdır. Ama durum neden böyle?
Bunun nedeni, dini inancın ve siyasi mensubiyetin çoğu zaman insanların kimliklerinin temel bileşenleri olmasıdır. Sonuç olarak, birinin siyasetini veya dinini eleştirdiğinizde sadece inançlarına değil, kişiliğine de saldırmış olursunuz. Dini inançlar ve siyasi inançlar en yaygın olanlardan ikisidir - ancak en sevdiğiniz spor takımı, yediğiniz yemek ve dinlediğiniz müzik de dahil olmak üzere her şey kimliğinizin bir parçası olabilir. Görüşlerinizin kimliğinizin bir parçası haline gelmesi sorunlara yol açabilir. Örneğin, birisi farklı bir basketbol takımını sevdiğinde veya diyetinizin saçma olduğunu düşündüklerinde veya Beatles'ın tüm zamanların en büyük grubu olduğu konusunda hemfikir olmadıklarında bunu kişisel olarak aldığınızda. Bu gerçekleştiğinde, neye benzediğinizle inandığınızı karıştırmaya başladığınızda, düzgün düşünme yeteneğinizi kaybedersiniz. Yalnızca bakış açınızı destekleyen kanıt toplamak niyetindesiniz.
Bir izci kimliği oluşturmak ve bundan zevk almak imkansız değil, ancak ilk bakışta kolay bir cevap gibi görünebilir. Benlik duygusuna sahip olmak, görüşlerinizi haklı çıkarmanız için sizi baskı altına alır.Yeni bilgilere açıkken ve dünyanın doğru bir imajını yaratırken görüşlerinizi korumak zor olsa da, yarın düşündükleriniz bugünkü inançlarınızdan farklı olsa bile, her zaman savunmaya değer inançlara sahip olacaksınız. kendi izci kimliğin zor, şunu bir düşün: antrenman yaptıktan veya uzun bir yola çıktıktan sonra aldığın hissi biliyor musun? Bu duygu, kişinin kendi izci kimliğini geliştirmesine benzer. Evet, acı çekiyorsun ve evet, bitkinsin - ama aynı zamanda kendinden de memnunsun. Uzun vadeli avantajların, rahatsızlık ve yorgunluktan daha ağır basacağından eminsiniz.
İzci kişiliğinizi geliştirmeye gelince, benzer hissedeceksiniz. Kendi hatalarınızı görmeye başladığınızda veya anlaşmazlık yaşadığınız birinin gerçekten haklı olduğunu anladığınızda biraz canınızı yakacaktır. Kas ağrısı yaşıyor olsanız da, bunu izci kimliğinizi adım adım geliştirme yolunda ilerlediğinizin bir işareti olarak kabul edin. Son olarak, bazı tavsiyeler: Sizi izcinizi kullanmaya başlamanız için göndermeden önceki son adım olarak Gerçek dünyadaki yetenekler, bir izci olmanın artan acılarıyla başa çıkmanıza yardımcı olabilecek bazı başa çıkma tekniklerini gözden geçirmek istiyorum. Umarım bunları faydalı bulursunuz. Hadi bu partiyi başlatalım.
Her şeyden önce, planlama sanatında ustalaşın. Askerlik zihniyetine sahip biri işini kaybederse, kendilerini bu pozisyon için hiçbir zaman yeterince yetkin olmadıklarına, yani işverenin onları hak etmediğine ikna edebilirler. Gerçekle yüzleştiğinde, onu değiştirmeye çalışmak yerine, izci onunla başa çıkmak için bir strateji geliştirecektir. Bu durumda, strateji, işten atıldıktan sonra mümkün olan en kısa sürede yeni işlerin nasıl alınacağını düşünmeye başlamak olacaktır. Başka bir başa çıkma stratejisi, her durumda gümüş bir astar aramaktır. Bu pozisyonu kaybetmenin bir sonucu olarak, patronunuzun öfke patlamalarına veya iş arkadaşlarınızın sürekli konuşmasına artık katlanmak zorunda kalmayabilirsiniz. birisi.
Son olarak size bir tavsiye: Twitter ve Facebook gibi sosyal medya platformlarında zehirli sohbetlerden uzak durmaya çalışın. Bunun yerine, yazarlar, gazeteciler, blogcular veya sosyal medyada sizin izci bakış açınıza sahip görünen herhangi biri gibi izci zihniyetine sahip görünen kişilerle etkileşim kurun. Ne olacağını asla bilemezsin. Gerçekte, yazar tam da bu şekilde biriyle karşılaştı - ve tahmin et ne oldu? İşe yaradı! Evlenmeye karar verdiler! Ey! Sizi Albert Dreyfus hakkında son bir düşünceyle baş başa bırakacağım. Orduya yeniden girmeyi başardı. Paris'te 75 yaşında, aklanmasından tam 29 yıl sonra, 75 yaşında öldü.
Bu notlardaki en önemli ders, askeri zihniyetinizin size sosyal ve duygusal avantajlar sağlamasına rağmen aynı zamanda gerçekleri karartmaya da hizmet ettiğidir. Hata yapma konusunda ustalaşarak, kendi doğal önyargılarınızı sorgulayarak ve kendini kandırmaktan kaçınarak gururlu bir izci olmayı öğrenebilirsiniz. Eyleme geçirilebilecek tavsiyeler: Geçmişte anlaşmazlık yaşadığınız birine ulaşın. Peki ya geçen ay, geçen yıl, hatta belki de son on yılda yaptığınız tartışma aklınıza geliyor? Gerçek hayatta mı oldu yoksa sosyal medyada mı? O zamandan beri "güncelleme" yapmış ve fikriniz değişmiş olabilir. O zaman neden onlara ulaşıp prosedür hakkında ayrıntılı bilgi vermiyorsunuz?
Julia Galef'in The Scout Mindset'i temel alınarak BrookPad Ekibi tarafından yazıldı.