Her şeyin gerçekte nasıl biliniyordu sadece kendisiydi. Bir asırdan sonra, sadece yaşamının tekil bölümlerini, M. Bochkareva'nın kendisi ve diğer açık kaynaklar tarafından yayınlanan anılara göre yeniden inşa etmeye çalışabiliriz.
Memur olma başarısız girişimi
On beş kişilik bir erkek olan Marusya Frolkova olan yetişkin ile romantik bir ilişkinin ilk deneyimi memur ailesinde hizmetçi olarak kullanılmıştır. Metrenin kocasının erkek kardeşi de bir subaydı, fakat evli değildi. Bahçede askeri bir yıl oldu 1904. İmparatorluk Japonya ile savaşa giderken, kardeşler geçici olarak kendilerini Tomsk'ta buldu ve Frolkov ailesinin yanındaki bir daireyi kiraladılar.
Maria, o zamana kadar, "insanlarda" emek ve yaşam tecrübesine sahip oldukça bağımsız bir genç-köylü idi. Dahası, tesadüfen, tiyatrodan etkilenmiş. Ve hatta eski sahibi, dükkân sahibi Fuksman'ın, yerel tiyatroya bir bilet için Pazar günleri 15 kopeklerini vermeye başladığını garanti etti. Bu para için sadece galeriye gidebiliyordun, ama kız için bir tatildi. Okuma yazma bilmeyen Maria, sahnede ateşli aşk ve güzel yaşam sahneleri izleyerek roman okumanın yetersizliğini telafi etti. Ve içsel olarak, mutluluk dünyasında, refah ve refah dünyasına gireceği harika bir şövalye ile tanışacağı gerçeğine hazırdı.
Ve bu tam olarak olduğu gibi görünüyor. Evlenmemiş teğmen Vasily Lazov, aynı zamanda istekli olmayan bir oyun gezici olduğu ortaya çıkan genç ve verimli hizmetkarın dikkatini çekti. Romantik şehir etrafında yürür ve zaman içinde ortaya çıkan karşılıklı hisler samimiyete yol açar. Görünüşe göre Maria, bir subayın eşinin gelecekteki rolünü çoktan hayal etmişti, ancak daha sonra Vasily sınıf farklılıkları nedeniyle onunla evlenemediğini itiraf etti. Şaşkınlığını ve şaşkınlığını görerek, onu, aileleriyle birlikte göndermelerini, böylece onların desteğiyle bir eğitim almasını ve toplumda bir pozisyon kazanmasını teklif etti. Ondan sonra, evlilikleri için daha fazla engel olmayacaktı.
Bu şartlar altında, bir memurun ortak bir hizmetkarla evlenmesi gerçekten imkansızdı. Evlilik için, memur, onur mahkemesi ve gelinin adaylığı konusundaki usta komutanının kararı hakkında olumlu görüş istedi. Ayrıca, alay rahibinin kutsamalarını almak gerekiyordu. Bu durumda, gelinin asil kökenini, eğitimini ve iyi görgülerini ve ayrıca ebeveynlerin yazılı rızalarını doğrulayan eksiksiz bir belge paketi sağlaması gerekiyordu. Yetkisiz bir yetkisiz evlilik için, bir subay, rütbesinden yoksun bırakılma ve işten çıkarılma dahil olmak üzere ağır ceza alabilir.
Bununla birlikte, Maria aklın sesini duymadı ve hayatında ilk kez histeriklere düştü ve kendini kontrolünü kaybetti. Sert ayrılık kalbindeki ilk yarayı bıraktı. Teğmen Vasily Lazov, Rus-Japon Savaşına gitti ve artık onun hakkında hiçbir şey duymadı. Evet ve daha azını hatırladı, kendisini hiç sevmediğini itiraf etti. Büyük olasılıkla, kız gibi hayallerin arka planına karşı tutkulu bir coşku oldu. Daha sonra, bir subay olma başarısızlığını, kaderin isteğiyle, bir subay alarak rütbesiyle telafi etti.
Bir sarhoş ve bir aile zorbasına evlendim.
Bu arada, evde kızının masumiyetini kaybettiğini tahmin ettiler. Her zaman sarhoş baba günlük Maria'ya işkence etmeye başladı. Kurtulmak için
Bu kabus sadece bir yolu vardı - evlilik. Askerlikten dönen Athanasius Bochkarev ile bir partide geçici bir tanıdık ona mutlu bir olay gibi görünüyordu. Dahası, buluşmadan hemen sonra kendisi kendisine bir teklifte bulundu. Evlilik Ocak 1905'ta Ortodoks kilisesi kurallarına göre sona erdi. Birlikte yeni evliler çalışmaya karar verdi ve bir aile hayatı kurmaya başladı.
Ve ilk başta her şey yolunda gitti, ama sonra Athanasius kendisini şişeye daha fazla bağlamaya başladı. Ayrıca karısını birlikte içmeye zorlamaya başladı. Reddetti ve sonra canavar ona taşındı. Genç kadını boğarak saatlerce geçirdi ve onu bilinçsizce dövdü. İşkenceye dayanamadığı için pes etti ve acı bir içki içmeye karar verdi.
Anladım sadece aile sıkıntıları için iç işkencesini değiştirdiğini, hoşnutsuz kocasından kaçmaya karar verdi. Bunu yapmak için önceden para biriktirmeye ve gizlice pasaportunu düzenlemeye başladı. Bununla birlikte, aile tiranı tasarruflarını buldu ve içti. Bunu öğrendikten sonra, Mary öfkeyle düştü ve kocasını baltayla öldürmeye hazırdı. Babası onu misillemeden kurtardı ve çılgın kızının baltasını aldı. Acil olarak Barnaul'daki kız kardeşime koşarak evde kalan küçük parayı almak zorunda kaldım.
Maceralarla kız kardeşime ulaştım. Teknede bir iş buldum. Sakinleşerek yeni planlar yapmaya başladı. Fakat bir keresinde iskelede Athanasius'u görmüştüm. Yanlışlıkla adresini buldu ve onun için geldi. Geçmiş yaşamın anılarının dehşetinden, kendisini boğmaya karar verdi ve derin Ob. Ancak mucizevi bir şekilde kurtarıldı ve hastaneye gönderildi. Athanasius, tekrar içmemeye yemin etti ve Tomsk'a geri döndü. Fakat bir süre sonra her şey yeniden başladı. Ve kaçtı ve kaçtı. Kaybedecek hiçbir şeyi yoktu. Kocasını hiç sevmedi. Çocuk yoktu. Onlardan hiç bahsetmedi. Maria hiçbir zaman resmi bir evliliğe girmedi.
Dünya Savaşı'nın patlamasıyla birlikte Athanasius derhal orduya gönderildi. Ve yakında öne çıktı. Maria öldüğü ya da yakalandığına dair söylentiler duydu. Ancak kader onun için olumluydu ve Athanasius savaştan sağ salim geri döndü. En son tanıştığı zaman Tomsk'taki 1919 sonbaharındaydı, ancak hiçbir ilişkide bulunmadılar. Evliliğini tanıyan Bochkareva, kaç yıl birlikte yaşamadıklarını vurguladı. Kocasının anısına, sadece soyadı kaldı.
Sürgün edilen Gentile ile günahta birlikte yaşama
İş arayışı ve daha iyi bir yaşam arayışı içinde Sibirya'da dolaşırken, kaderi onu küçük Trans-Baykal şehri Sretensk'e götürdü. Oraya cazip bir şekilde iyi ödenmiş memurlar teklifiyle geldi. Ama çabucak pezevenk ağlarında olduğunu fark etti. Bir keresinde, hatırlamasında, kendisini bir “hoşgörü ve günah evi” nde buldu, Maria bir kez daha kontrol edilemeyen bir öfke patlaması durumuna düştü. Histerik olarak bu evden kaçtı, yolundaki her şeyi mahvetti. Tanıdık olmayan bir şehirde iki gün geçirdikten sonra, en azından bu uygunsuz evde hizmetçi olarak işe girme umuduyla geri dönmeye karar verdi. Ancak tam olarak, bir şişe sirke özü ile doluydu.
Odasını çalmaya başladıklarında, kendini zehirlemekle tehdit etti. “Neşeli” evin genç ziyaretçilerinden biri tarafından kurtarıldı. Durumu için şefkat göstererek, onu ailesinin evine getirdi. Demek zengin Yahudi tüccarlar ailesindeydi. Kurtarıcısına Jacob Buk denirdi.
Bir süre sonra, boşanma ve yeni bir evlilik ile uğraşmadan birlikte yaşamaya karar verdiler. Böylece Maria, bilinçli olarak inancına karşı ciddi bir suç işledi. Ortodoks olmak ve yasal bir kilise evliliğinde olmak, bir Gentile ile günah yaşamaya başladı. Bir süre sonra, ortağının ceza avcılığı ile uğraştığını ve otokrasinin siyasi muhalifleriyle uğraştığını öğrendi. Şimdi, Rus İmparatorluğu'nun laik ceza ve idari yasalarına göre, Jacob Buk'in cezai niyetinde suç ortağı ve suç ortağı oldu.
Fakat hayat hayattır. Bu sırada bir kasap dükkanı açtılar ve hızlı ticarete başladılar. Maria kendini tezgahın arkasında durdu. Burada, Tomsk mağazasında çalıştığı 5 yıllarında edindiği bilgi ve becerileri edindi. Refah eve geldi. Şimdi annesine yardım etmesi için aylık olarak 10 ruble gönderebiliyordu. Ancak çok geçmeden, maviden bir cıvata gibi, polis onlara geldi. Yakup hapishane kilidine alındı ve Mary tutuklanan karakola gitmek zorunda kaldı.
Çünkü oda arkadaşının bütün işleri sürgüne mahkum edildi. Mary onu takip etmeye karar verdi. Hayır, elbette, Decembristlerin eşleri hakkında hiçbir şey bilmiyordu ve onları taklit etmeye çalışmadı. Sadece kaba değildi ve bazen doğrudan düşmanca bir çevreye bile dayanabiliyordu. Ve ailesine eve dönmek istemedi.
Cezaevi merkezinde bir cariye ile buluşma girişimi, cezaevi yetkilileri tarafından reddedildi. Ve yine kontrol edilemez bir öfke ve histerinin parlaması. Bu, tutsakları kafa karışıklığına yol açtı. Yasal olarak evlenmemiş olmalarına rağmen, Jacob'u birkaç dakika görmesine izin verdiler. Ortağı ile anlaşarak, gönüllü “kendini tutuklama” nın kaydını yaptı. Hapishane hücresinden hapishane hücresinden sürgün yerine gitmenin tek yolu buydu. Yakutya'ya giden yol yakın değildi.
Yakutsk onlarla düşmanca tanıştı. Ancak, bir süre sonra, sadece yerleşmek değil, aynı zamanda bir kasap dükkanı açmak mümkündü. Ve yine, Yakov'un suçlu kazancı için can atması her şeyi mahvetti. Mary’nin Yakut valisi Kraft’la olan yakın ilişkisi bile yardımcı olmadı. Bu yüzden idari sürgün ailesi kendilerini Tanrı'nın unutmuş Yakut köyü Amga'da buldu.
Mary ve orada onun iyimserliği ve titizliği ile bir aile hayatı kurmaya çalıştı. Sürgündeki yerleşimdeki tek Rus kadındı. Bir iş damarı olan tesadüfen diğer siyasi sürgünlere yurt içi hizmet vermeye başladı. Akşam yemeği pişirilir, yıkanır, onlar için bir banyoya yer açılır. Bununla birlikte Yakov, suç işlenişini azaltmaya devam etti. Bu durum sarhoşluk, kartlar ve sonsuz bir kıskançlık duygusu ile daha da şiddetlendi. Sonunda, bu onu Maria'yı yapay gerekçelerle iki kez öldürmeye teşebbüs etti. Ve mucizesi her defasında bağırmaya başvuran diğer sürgünler tarafından kurtarıldı. Doktor Yakov'da akıl hastalığı belirtileri ortaya çıkardıktan sonra, onun yanında yaşamanın ölümcül olduğu ortaya çıktı. Maria bir kez daha kaçtı. Şimdi onun yolu Tomsk'taki ailesine yattı.
Jacob hiç tanışmadı. Bununla birlikte, askerlik ortamında iletişim için bir kışla ismi olarak askerlik hizmetine girdikten sonra Yashka olarak adlandırıldı. Eski erkek arkadaşının anısına. Yakup'un kaderi trajik bir şekilde sona erdi. Şubat 1917'ta sürgünden serbest bırakıldı. Daha sonra Bolşeviklere katıldı ve Beyaz Muhafızlar tarafından vuruldu.
Hayal kırıklığı anlarında teselli için yardımcı
Bir kadın gönüllünün subayı olan son adam, genç bir teğmen Leonid Filippov'du. 1917 yazında, Batı Cephesi'ndeki kadın ölüm ekibinin başı olan Maria Bochkareva'ya geldiğinde, askeri ilişkilerde asistan olarak önerildi. Öyle oldu ki, Temmuz ayı başındaki bu iki günlük zorlu savaşta onu gerçekten ölümden ya da Alman tutsaklığından kurtardı. Kendisini arkaya ağır bir kontüzyonla taşıdı.
Bundan sonra Bochkareva'nın anılarına göre, gerçekte mağlup olmuş kadın ölüm ekibinin kalıntılarını toplamaya çalıştı. Tamamen başarılı olamadı. Sonra başka bir bölümde görev yapmak üzere görevlendirildi. Fakat dünya küçük. 1918'in baharında, Maria'ya göre, Vladivostok'ta tesadüfen karşılaştı. Teğmen Bochkareva, Amerikan ve İngiliz konsolosluklarının yardımı ile Leonid'in Amerika'ya yelken vapuru Sheridan'ın yolcuları arasında yer almasını sağladı. Böylece tekrar kendilerini Kuzey Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya'da bir ay süren yolculukta bulmuşlar.
Duruma bağlı olarak, Maria, işlerinde asistanı, adjuvanı veya avukatı olarak onu temsil etti. İngiltere'den tekneyle Rusya'nın kuzeyine gittiler. Ağustos 1918’teki İngiliz müdahalecilerle birlikte Arkhangelsk’teki karlar beyazlar tarafından kontrol ediliyor. Burada Maria Leontyevna'nın nahoş sürprizlerle karşılanması bekleniyordu. Kuzey Bölgesi'nin komutanı General V. Marushevsky, Teğmen Bochkareva'ya memurun üniformasını kaldırmasını emretti. Çatışma İngilizler tarafından çözüldü. Ve Teğmen Filippov cepheye gönderildi, birkaç ay sonra savaşta öldü. Bu yüzden kurşun, en yakın erkeklerden Maria Bochkareva'nın sonunun kaderine bir son verdi.
Yıllar sonra, bir kadın memurun yaşamının önceden bilinmeyen koşullarını açıklığa kavuşturmak için çok çaba harcayan tarihçi S. Drokov, Maria'nın Krasnoyarsk Cheka'nın bodrumundaki 16 Mayıs'ında 1920'te vurulmadığına dair sansasyonel bir açıklama yaptı. Sürümüne göre, mucizevi bir şekilde ölümden kaçmayı ve Harbin'e gitmeyi başardı. Orada, eski meslektaşlarından biriyle tanıştığı ve onunla evlendiği iddia edildi. Ancak, bu iyimser versiyonunu onaylayan hiçbir belge ve gerçek henüz sunulmamıştır. 1992'ta ölümcül rehabilitasyon hakkındaki belgeler yayınlandıktan sonra durum daha da karmaşık bir hal aldı. Ayrıca, M.L. Bochkareva, ceza davası incelenirken bulunamadı.