Senin için masumiyet olan şey, benim için suç olabilir ya da tersi; sende hiçbir etki yaratmayan şey, benim mezarım olabilir.
Huzur mu istiyorsun? Az eşya, az insan.
Benim yalnızlığım insanlarla dolu...
Her şey olması gerektiği gibi: Üzüntülü ve ağır...
Odamda günlerdir yalnızım, ziyanı yok dünyada da yıllarca yalnız değil miydim?
Yorgunum, hiçbir şey bilmiyorum; tek istediğim, yüzümü kucağına koymak, başımın üzerinde dolaşan elini hissetmek ve sonsuza dek öyle kalmak.
Ama bütün dumanların altında ateş vardır.
Dalgaların bir su damlasını kaldırıp kıyıya atması, denizdeki ezeli dalgalanma olayını asla engellemez; hatta denizdeki dalgalanma, kıyıya atılan damlaya borçludur varlığını.
Seninle dünya arasındaki bir kavgada dünya üzerine bahse gir.
Belki bir şeylere sahipsin, ama kendi varlığın yok savına verdiği cevap, bir titreme ve yürek çarpıntısı oldu sadece.
Gerçek düşmandan sınırsız bir cesaret akar içinize.
Sonsuzluk olsam bile kendimin içinde çok darım.
Kendini insanlığa bakarak sına. Şüphe edeni şüpheye, inananı inanca götürür bu.
Bir topluluğu kontrol etmek, bireyi kontrol etmekten kolaydır.
Ölümün olduğu bu dünyada hiçbir şey ciddi değildir aslında…
Ot gibi yaşamaktansa, uykusuz kalmak daha iyi.
Aylar sonra ilk defa gözlerim bir işe yarayacak, seni görerek.
Kendimden başka hiç bir eksiğim yok.
Umut olmasına var. Sınırsız denecek kadar çok umut var. Ama bizim için değil.
En kötüsü de sahip olmadığın şeylere ait olmandır.