Bir servis sağlayıcısı olarak yeni rolümü, bir soru sorulduğunda son derece zorlu ve endişe verici derecede küçük bir insana çekmek üzereydim. “Peki hangi oyun okuluna gidecek?” Hala etrafta bir bebek doğuran bir hastane odasında olup olmadığımı doğrulamak için etrafa baktığımı hatırlıyorum. Sonra şişmiş karnıma baktım, içinde hala bir bebek varmış gibi görünüyordu. Şimdi düşündüğüm yerde olduğumdan çok ikna oldum, bana bu soruyu soran bayana döndüm.
“O bir günlük. Henüz bir adı bile yok. Hangi oyun okuluna gideceğini nasıl bilebilirdim? ”Masum gülüşüm üç çeyrek ve dört çeyrek yazıktan oluşan bir bakışla karşılandı. “Ne yaptığını bilmiyorsun. Şimdi en iyi anaokuluna kabul edilmeyecek. ”
Bu, ebeveyn eğitiminin cesaretine korku ve endişe enjekte eden, erken eğitimin (bana göre!) Korkutucu, nemli ve sıkça komik dünyasına kişisel girişimdi.
Çocuğunuzu ana okuluna göndermek için en uygun yaş kaçtır?
İçerik
Büyürken gördüklerimden ödünç alarak tek bildiğim, çocukların okula 4 yaşlarında başlayacaklarıydı. Kreş, Junior kg, Senior kg vb. Var. Çok çeşitli ihtiyaçları ve ebeveynlik tercihlerini yerine getirmek için seçim yapılabilecek birçok seçenek bulunduğunu bilmiyordum. Bir çocuğu bir yaşından küçükken ‘deneyimsel’ oyun okullarına gönderebilirsiniz. Elbette kendi başlarına oturamazlarsa domates gibi yuvarlanabilirler, ancak diğer domateslerle sosyalleşebilirler.
Sonra, bebeklerin ve annelerin bu yaşam evresinde başkalarıyla bağ kurmaları ve sosyalleşmeleri için anne yürümeye başlayan çocuk oyun alanları var. Anaokuluna 1,5 yıl kadar erken başlayabilirsin.
İşten bir mola alma lüksüne sahipken, bu seçeneklerden fırlatıp gezinmeyi seçtim ve sadece 2,5 yaşındayken oyun okuluna başlamasını sağladım. Onları bu yaş grubuna göndermenin kesin avantajları var.
- İletişim kurmaya çoktan başladılar ve deneyimlerini bir dereceye kadar size ulaştırıyorlar; bu da rehberliğinize ve hatta bir güvenlik bakış açısına göre adapte olmalarını kolaylaştırıyor.
- Muhtemelen, bu yaşta zaten lazımlığa sahip olmaları için onları eğitmiş olursunuz, bu yüzden okul tuvaletlerine / çoklu ellere / ek bakterilere maruz kalma durumlarına daha az bağımlı olurlar.
- Evet, çocuklar hastalanırlar ve bağışıklık kazanırlar. Ancak daha büyük bir çocuğun bağışıklığı her zaman sadece bebekten daha iyi olacaktır. Sık görülen hastalıkların büyümeyi engellediği bilinmektedir.
Neden Anaokulu?
En azından histeri iyi bir yerden başlar. Her ebeveyn çocuğu için en iyisini ister. Ne kadar erken başlarsa, o kadar iyidir. Herkes çocuklarının sadece en iyi okullara değil, aynı zamanda en iyi oyun okullarına gitmelerini istiyor. Bunun gerçekleşmesini sağlamak için tüm yüksek lisans derecelerini tamamlamak için onlara ne kadara mal olacaklarını harcamak zorunda kalmaları önemli değil. Sorun, bu iyi niyetin rekabet avantajı sağlaması ve bir maniye dönüşmesi ile başlar.
Kızımın anaokulu giriş sınavları için dersler için kayıt yaptırıp yaptırmadığım konusunda bir başkasının bana çay sorduğu günü hatırlıyorum. Dehşete kapılıyorum ki, zarif bir ısırık almak istediğim tüm samosa yutmayı açıkça hatırlıyorum. Hamile karnıma bir kulaklık takmış olabileceğim ve önceden bir Einstein pişirdiğim için her zaman ağlattım!
Ancak ortaya çıkan ilginç bir eğilim var. Ebeveynler, çocuklarının daha fazla tıkanmasına yardımcı olmak için her şeyi yapsalar da, TV şovları, yaşa uygun uygulamalar ve içeriğe sahip araçlar aracılığıyla gelgit, anaokulu müfredatlarına göre ters yönde akıyor. Kendine saygılı ve nezih oyun salonlarındaki vurgu aslında daha az öğrenmek için. Sadece alfabe ve rakamlara giriş, kesinlikle yazı yok, sadece bazı okullarda izleme ve maksimum odaklanma, eğlence ve oyunlar yoluyla kavramları öğrenmelerine ve çevrelerini anlamalarına yardımcı olmak. Bazı okullar Phonics’i gelecek derslerde alfabelere ve kelimelere daha etkili bir başlangıç olarak öğrenme yardımı olarak tanıtmıştır.
Anaokulundan ne bekliyorsunuz?
Kızım şimdi bir buçuk yıldır anaokulunda. Çok açık olalım. Kızımın bu zamanki gibi giyinmediği bir sebze, bir hayvan, bir özgürlük savaşçısı ve bir tanrı yok. Dolabım kendi gardırobumdan çok Poshaak bhandaarına (kostüm pazarı) benziyor ve kızımın anaokulundaki tüm ‘özel’ günler sayesinde stokta bulundurduğum çeşitli maskeler, aksesuarlar, kostümler vb. organize etti.
Yurtiçi veya yurtdışı seyahat etsem de, her zaman kostüm taramam ‘açık’ olur, mevsimin bir sonraki meyvesi olması gerektiğinde daima bir sonraki genelgeden korkar. Yani bir kutu hazırla derim. Temel malzemeleri, maskeler, kurdeleler, parıltı, sprey boya, tabakalar, farklı kağıt tipleri, kumaş şeritleri vb. İle doldurun. Kiralamak yerine her türlü kostümü kısa bir sürede elinizde tutabilir ve bir araya getirebilirsiniz. her zaman onları satın alıyor.
Playschools ayrıca ebeveynler ve çocuklar için çok sayıda etkileşim ve atölye çalışması düzenliyor. Peppa domuz paathshaalas’larından (Peppa domuzunun burnunda plastik bir kapla pembe boyayla doldurulmuş en sevdikleri animasyon öğretmenleri olduğunu unutmayın), çocuk istismarı atölyelerine, sırtlarınızı sırtınıza bağlamak ve koşmak zorunda kalacağınız spor toplantılarına. deli, bunlardan birkaçı var. Onlara katıl. Küçük bebeklerinizle iyi eğlenceler. Çok yakında, büyüyecekler, toplantılarda olacaksınız ve artık sevimli prensesler / prensler gibi giyinmek zorunda kalmayacaklar.
Sen en iyisini bilirsin.
Kendime başka bir ebeveyni yargılamayacağına söz verdim. Her türlü olmak yeterince zor. Bu nedenle, çocuğunuzun 2 ya da 3 yaşında, anaokuluna gidip gelmeyeceği, evinizin yanındaki en hayali olana ya da evinize gidip gelmediği, sadece bunun bir sıçan yarışına katılmanın zamanı olmadığını unutmayın. Bırakın eğlensinler, kendi yollarını öğrensinler ve uygun okula başlamadan önce olabildiğince fazla tatil yapsınlar (Ortaokul kg) ve devamsızlık için günlüğüne yorum almaya başlayın! Ve şimdi annelerimle yararlı bir şeyler paylaştığım için, kızımı yarın ders için korkuluk haline getirmek için izini bırakmalı ve biraz saman aramalıyım!