İnanıyorum arkadaşlar, roket karavanları
Bizi yıldızdan diğerine acele et.
Uzak gezegenlerin tozlu yollarında
İzlerimiz kalacak.
Ancak NASA astronotları, sonsuza dek Dünya'da sıkışıp kalma riski altında. Finansal zorluklar nedeniyle, Amerikan Uzay Ajansı'nın “amiral gemisi programı” etrafında zor bir durum ortaya çıkmıştır. Durum, NASA'da uzay araştırmaları için tutarlı bir stratejinin bulunmamasıyla karmaşıklaşıyor: “Shuttle” uçuşlarının sona ermesinden sonra, uzmanlar insanlı uzay uçuşları konusunda tek bir karara varmadılar. Yakın gelecekte Amerikan astronotlarını yörüngeye kim getirecek? Perspektif Orion programı, kargo gemisi "Dragon" ya da Roscosmos'un yaşlı "Soyuzy-TMA" gibi ticari projeler? Ya da belki insanlı fırlatmalardan tamamen vazgeçmeye değer - nesnel olarak, teknik gelişimin şu anki aşamasında, uzayda bir adam bulmaya gerek kalmaz, otomatlar tüm görevlerle mükemmel bir şekilde baş eder.
Varlığı yıllar boyunca 55 NASA, uzay araştırması için 800 milyar dolar harcamayı başardıBunların çoğu “amiral gemisi programı” (amiral gemisi) olarak adlandırıldı. Amiral gemisi programı, tüm insanlık için gurur nedenidir. Yıllar boyunca, himayesinde, Voyager misyonları (güneş sisteminin dış bölgeleri), Galileo (Jüpiter’in yörüngesinde çalışan), Cassini (Satürn sisteminin araştırması) yapıldı - amiral gemisi misyonları karmaşık ve oldukça pahalı, çünkü bu tür lansmanlar daha sık değildi. on yılda bir. Son yıllarda, “amiral gemisi” heavy rover MSL (Mars Science Laboratory, aka “Merak”) idi. 6 Ağustos 2012, “jet vinç”, MSL'yi yavaşça Kızıl Gezegenin yüzeyine indirdi ve NASA, daha sonra ne yapmaları gerektiğini düşündü?
Yani, yani ... gelecek yıl 17 milyarlarca verildi ... Jüpiter'in uydusunun yüzeyinde 100 kilometrelik buz tabakası altında dünya dışı yaşam formları olan sıcak bir okyanus olup olmadığını öğrenmek için Avrupa buz kabuğunu delebilirsiniz. Ya da başka bir ağır rover başlatmak? Ve belki de, bu on yılın sonunda uzak Uranüs'e bir görev göndermek için?
"İridyum Parlama". İletişim uydularının ayna panellerinden güneş ışığının yansımasından kaynaklanan en güzel astronomik fenomen. Gece gökyüzünde en parlak yıldız yanıp sönüyor ve 10 saniye sonra yavaş yavaş sönüyor. 66 cihazlarının her birinin İridyum sistemindeki pozisyonu, dünyadaki işaret fişeklerini tahmin etmemize ve gözlemlememize izin veren yüksek hassasiyetle bilinmektedir.
Önümüzdeki günler için tahmin: http://www.heavens-above.com/IridiumFlares.aspx?lat=0&lng=0&loc=Unspecified&alt=0&tz=UCT
Önümüzdeki günler için tahmin: http://www.heavens-above.com/IridiumFlares.aspx?lat=0&lng=0&loc=Unspecified&alt=0&tz=UCT
NASA bilim adamları ve uzmanları için araştırma coşkusu, Temsilciler Meclisi ödenek komitesini hızla soğutdu. ABD uzay ajansının liderliği titizlikle "" ayrılan bütçe dahilinde programları uygulayamadıklarını "hatırlattı. Soruların çoğu, onlara yapılan orbital gözlemevinin projesinden kaynaklandı. James Webb, 6,5 metre çapında, Dünya'dan aydan beş kat daha uzak olan kompozit bir aynaya sahip bir uzay süper teleskopudur (açık alanda, atmosferin etkisinden ve gezegenimizin termal radyasyonundan kaynaklanan çarpılmalardan korkmaz). 90 lerin sonunda, teleskopun zaten 2011 yılında çalışacağı ve maliyetinin 1,6 milyar dolar olacağı planlandı. Mevcut tahminlere göre, James Webb 2018'ten daha erken başlatılmayacak ve yaşam döngüsü maliyeti 8,7 milyar dolara yükseldi!
Hiçbir yolu yoktur, kapatılması imkansızdır - öyle ki bir özveriyle Webb projesi ile bağlantılı olayları tarif edebilir. Ancak, ateşli tartışmalar sırasında kongre üyeleri gerekli miktarda tahsis etmeye karar verdiler ancak NASA liderliğini “amiral gemiyi” terk etmeye zorladılar, “uzak gezegenlerin yolları” boyunca yürürler - ilk önce bir yörünge gözlemevi kurmalı ve başlatmalısınız. Sonuç olarak, “James Webb” aslında gezegenler arası bir misyon olmamak üzere, önümüzdeki yıllarda NASA'nın “amiral gemisi projesi” oldu.
Teleskop "James Webb", ünlü "Hubble" ın halefi
Bununla birlikte, NASA'nın daha ucuz iki modeli var, ancak güneş sistemini keşfetmek için daha az ilginç programları yok - Discovery ve New Frontiers. NASA, birkaç yılda bir önde gelen ABD üniversitelerinin ve araştırma merkezlerinin katıldığı gezegenler arası görev için bir rekabet ilan ediyor. Yarışmanın gerekliliklerine dayanarak (genellikle maliyet limiti ve başlama tarihi önceden belirtilir), katılımcılar gezegenler arası görev projelerini sunar ve NASA uzmanlarına seçilen gök cisimlerini inceleme gereğini açıklar. Kazanan, kendi uzay aracını uzaya inşa etme ve başlatma ve onun merakını tatmin etme hakkını kazanır.
Örneğin, Aralık 2009’te, New Frontier gezegenler arası görevinin lansmanı başlatıldı ve geçici olarak 2015-2020’e atandı. Finalde en ilginç üç proje gerçekleşti: MoonRise Güney Kutbu havzasından Dünya'ya maddelerini teslim etme misyonu - Ay'ın uzak tarafındaki Aitken (Washington, St. Louis Üniversitesi'nden bir teklif), OSIRIS-Rex'in asteroid yüzeyinden Dünya'ya maddeler teslim etme misyonu (101955) 1999 RQ36 (Arizona Üniversitesi, Tucson) ve SAGE Venus Yüzey Etüt Görevi (Colorado Üniversitesi, Boulder). Zafer, 2016 yılında asteroite gidecek olan OSIRIS-Rex misyonuna verildi.
“Yeni Sınırlara” ek olarak, 500 milyon dolardan fazla olmayan daha basit ve “ucuz” bir keşif programı var (karşılaştırma için “amiral gemisi” MarsL rover ABD bütçesinin 2,5 milyar dolarına mal oldu).
NASA'nın araştırma görevlerinin çoğu, Keşif çerçevesinde gerçekleştirilir. Örneğin, geçen yaz, 2016 yılı için fırlatmalar oynandı. Toplamda, aralarında Titan'ın iniş modülünün (Satürn'ün en büyük uydusu) iniş ve kuyruklu yıldızların evrimini incelemek için bir uzay aracının piyasaya sürülmesi için teklifler olan 28 uygulamaları alındı. Ne yazık ki, zafer oldukça “banal” hale geldi ve ilk bakışta, daha az ilginç InSight misyonu - “sadece” Mars'ın keşfi için başka bir cihazdı. Amerikalılar her yıl bu yönde araçlar gönderiyorlar, Kızıl Gezegen için büyük planları var gibi görünüyor.
Jüpiter'in çalışması için gezegenler arası uzay istasyonu "Juno". Başlatma öncesi hazırlık.
Toplamda, Şubat 2013'ten itibaren, uzayda ve Güneş Sisteminin diğer gezegenlerinin yakınında bir NASA 10 aktif görevinin bir parçası var:
- MESSENGER Merkür'ün çevresini keşfediyor. Bu gezegenin görünen yakınlığına rağmen, 48 km / sn hızını toplamak ve son olarak küçük belirsiz Merkür'e yetişmek için altı yıl süren yerçekimsiz manevralar istasyonu aldı (karşılaştırma için: Dünya'nın yörünge hızı 29 km / sn'dir).
- Mars'ın yüzeyi, Fırsat ve Merak gezicilerini (MSL) kepçelerle özenle seçer. İlk birkaç gün önce, yıldönümünü kutladı - 9 Dünya Yılları, Kızıl Gezegenin yüzeyinde. Bu süre zarfında, Fırsat krater kaplı 36 çölünde kilometrelerce süründü.
- Gezici ile iletişim Odyssey uzay aracını (Mars yörüngesinde 11 yıl) ve Mars orbital keşif uçağını (ön hatlarda 7 yıl) ve Avrupa Uzay Ajansı'nın Mars-Express araştırma istasyonunu desteklemeye yardımcı olmaktadır.
- 2009'te Rassvet otomatik gezegenler arası istasyon, Mars çevresinden Asteroid Kemerine doğru ilerleyerek geçti. 2011'te, cüce gezegen Vesta ile buluşması gerçekleşti. Makine şimdi yavaş yavaş bir sonraki hedefine yetişiyor - bir cüce gezegen Ceres, 2015 yılı için bir buluşma ayarlandı.
- Mars ile Jüpiter arasındaki kara boşlukta, bir milyar kilometre genişliğinde, gezegenler arası istasyon "Juno" koşuyor. Jüpiter'in yörüngesinin planlanan tarihi 2016 yılıdır.
- Cassini gezegenler arası istasyon yıllardır 15'i sürüyor (Temmuz 2004 Satürn yörüngesinde döndüğü için, görev yılın 2017'ine uzatıldı).
- Uzun yıllar boyunca 7 Yeni Ufuklar gezegenler arası probun buz gibi boşluğunda yarışıyor. 2011'te Uranüs'ü sert bir şekilde terk etti ve şimdi 10 astronomik birimlerinin (Earth150 milyon km, Dünya'dan Güneş'e olan ortalama uzaklık) hedefine olan gezegen Pluto'ya varışının 2015 yılı için yapılması planlanıyor. 9 uçuş yılı ve uzaktaki soğuk bir dünya ile yakından tanımak için günün tüm 2'i. Ne adaletsizlik! "Yeni Ufuklar", 15 km / s'de Pluto'yu geçecek ve Güneş Sistemini sonsuza dek terk edecektir. Sadece yıldızların yanında.
- Voyager-2 uzay gemisi. Otuz beş yıllık uçuş, arkadan - 15 milyar kilometre yolunda. Ünite artık Güneş'ten Dünya'ya göre 100 kat daha uzundur - 300 000 km / s hızda seyahat eden Voyager radyo sinyalleri, Kaliforniya eyaletindeki uzak uydu iletişim antenlerine ulaşmak için 17 saat gerektirir. 30 Ağustos 2007, cihazın aniden etrafındaki “güneş rüzgârı” ayetinin (Güneş'ten gelen yüklü parçacıkların akışını) tersine hissettiğini, ancak galaktik radyasyonun yoğunluğunun keskin bir şekilde arttığını hissetti. Voyager-2 güneş sisteminin sınırlarına ulaştı.
40 000 yıllarında, yıldız gemisi, 1,7 ışık yılı ile yıldız 248 yıldızından belli bir mesafeye, 296 000 ile Sirius çevresine ulaşacak. Yüz binlerce yıldaki rakamlar "Voyager-2" i korkutmuyor, çünkü zaman onun için sonsuza dek durdu. Bir milyon yıl içinde bir yıldız gemisinin cesetleri kozmik parçacıklarla bükülecek, ancak galaksideki yalnız yolculuğuna devam edecek. Toplamda, bilim adamlarının varsayımlarına göre, “Voyalzher-2” milyarlarca yıllık 1 ile ilgili uzayda var olacak ve muhtemelen şu anda İnsan uygarlığının tek anıtı olarak kalacaktır.
Önce uzayda olanlar hakkında
Uyumsuzluk ölçeğine rağmen, Roscosmos'taki durum NASA sistem kriziyle tamamen aynıdır. Ve uzay aracını başlatırken güvenilirliğini yitirme meselesi bile değil, sorun daha derinlemesine yatmaktadır - hiç kimse neden uzaya uçmamız gerektiğini bilmiyor. Rusya için uzay teknolojisi, sapsız eski bir bavul gibidir: Sürükleyip atmak zordur.
“Bu, ülkenin prestijini güçlendirmek için zorunludur” tarzındaki açıklamalar eleştiriye dayanmıyor: Dünya'da burada çözümü, Rusya'nın prestijini yükseltmek için ünlü uzay uçuşlarından çok daha önemli olan daha önemli problemler var.
Ticari tanıtımlar ve uzay turizmi? Ayrıca tarafından. Ticari lansmanlara yıllık ihtiyaç, yılda iki düzineden fazla değildir.
Fırlatma aracının maliyeti ve fırlatma rampasının bakımı büyük zorluklarla karşılığını verir.
Uluslararası Uzay İstasyonu? Yalvarırım sana! 10 yıl boyunca bu çocuklar sadece yeni çocuk bezi icat edebildi. Bugüne kadar, yeterli miktarda uzay biyotıp bilgisi biriktirilmiş, düşük-Dünya yörüngesinde mümkün olan tüm ve imkansız deneyler yapılmıştır, bilmek istediğimiz her şeyi öğrendik. Dünyadaki daha fazla erkek, hiçbir şey yapmaz. Cesaretle ileriye gitmek gerekli, ancak bunun için anlaşılabilir hedefler yok, araçlar yok, gerekli teknolojiler yok.
Biz (XXI. Yüzyılın başındaki insan medeniyeti anlamında), Gagarin'in uçtuğu aynı jet motorları üzerinde uzaya uçuyoruz, başka gelecek vaat eden uzay motorları oluşturulmadı. Şu anda moda olan iyonik motorlar (aslında, onlar, Sovyet uydularının oryantasyon sistemlerinde 60-lerde bile kullanıldıklarında bile) ihmal edilebilir çekişe sahip (1 Newton'dan daha az!) Ve, uzaktaki gezegenlere uçarken kazanılan bazı kazanımlara rağmen, durumu büyük ölçüde iyileştiremediler. Şimdiye kadar, roket ve uzay sisteminin fırlatma kütlesinin% 1 yükü harika bir sonuç olarak kabul ediliyor! - Çünkü Cosmos'un endüstriyel gelişimi ile aydaki cevher çıkarma çalışmalarının temelleri hakkında herhangi bir konuşma yapmak mantıklı gelmiyor.
Askeri casus uyduları, küresel konumlandırma sistemlerinin uyduları, Dünya'yı keşfetmek için bilimsel ve pratik cihazlar, iklim ve gezegenimizin jeolojisi hakkında çalışmak, ticari telekomünikasyon uyduları tekrarlayıcıları ... Kozmonoteklere ihtiyacımız olan şey budur. Ve elbette, uzak dünyaların incelenmesi. Neden? Belki de insanlığın amacı budur.
Küçük fotoğraf galerisi:
Vostok-1 uzay aracının gösterge tablosu, 1961
Kraterin Endeavour Panoraması. Kızıl Gezegenin yüzeyindeki beşinci kışlama sırasında Fırsat rover'ı kaldırıldı.
Fırsat Mars rover'ın lansman öncesi hazırlığı
Gezici "Merak" iniş paraşütü
Mars Kaşifleri