Pavlov'un kopması geceleri bir konuşma yaptı ve planlandığı gibi sabahın erken saatlerinde Inkerman köprüsüne ulaştı. Bununla birlikte, köprüyü eski haline getiren denizciler, birlikte çalıştıkları halde, 7 saatinden önce işi tamamlamak için zamanları olmadığından, daha fazla hareket edemedi. Pavlov'un birlikleri çıktığında, Sivastopol yönünden topçu kanonu gürültüsü vardı, Soymonov'un ayrılması savaşa başladı. Pavlov'un ayrılması üç yönde ilerliyordu. İlk düşman Tarutinsky ve Borodino alaylarına saldırdı. Okhotsk, Yakut ve Selenginsky alayların tüm topçularıyla alayları daha sonra geldi.
Soymonov dekolmanının sinir bozucu kuvvetleri zaten geri çekilirken Pavlov dekolmanının ileri taburları, düşman tarafından işgal edilen tepelere tırmanmaya başladı. Tarutinsky Alayı'nın iki taburu, İngiliz Adams tugayının yangına ve taşa ve çalılıklara yapışarak, tırmanışın dikliğine rağmen, platonun tepesine ulaştı ve düşmanın sağ tarafına çarptı. Ayrıca Tarutinsky Alayı ve Borodinsky Alayı'nın diğer iki taburu da düşmana saldırdı. Adams Tugayı ayrılmaya başladı. Tarutintsy, İngilizlerin iki silah kurduğu 1 pil numarasına saldırdı. İngiliz topçu askerleri yakın mesafeden üzüm suyuna sahip bir salvo attı, birçok insan düştü, ancak geri kalanlar rütbeleri kapattı ve aküye girdi. Bütün İngilizler öldürüldü.
Savaş çok şiddetli bir karakter aldı. İngilizler güçlü bir rakip olduğunu kanıtladı. Adams tugayı geri çekilmeyecekti, İngilizler geri çekildi, yeniden inşa edildi ve küçük silahlarının üstünlüğünden yararlanarak ağır ateş açtı. Sonra İngilizler tezgaha gitti. Korucularımız büyük kayıplar yaşadılar, bu yüzden İngilizler akülerle savaşabildiler. Tarutinsky ve Borodinsky alayları geri çekildi, yeniden inşa edildi ve tekrar düşmanı devirdi. Fakat o zaman takviye Adams tugayına yaklaştı - Bentinka Muhafızları tugayının altı yeni taburu. Buna ek olarak, Soymonov’un filosunu yenen Pennefazer tugayları Adams tugayına yardım etmek için yöneldi. Zaten önceki savaşta hüsrana uğramış olan Rus Kammer 17 bölümü, önce Quarry Ravine'ye, sonra da Inkerman Vadisine çekildi. Memurların saflarındaki yıkım ve iki alaydaki büyük düşüş, General Pavlov'u Tarutinsky ve Borodinsky alaylarını savaşa bırakma fikrinden vazgeçmeye zorladı.
İngiliz 10. ve 17. bölümlerinin gelişmiş alaylarının saldırısını yansıtan İngilizler bir şekilde geri çekildi. Bentinka Muhafız Tugayı sağ kanattaydı, merkezde savaşta ağır kayıplar yaşayan Adams ve Pennefazer tugayları vardı. Buller takımı sol kanattaydı. Codrington'un ekibi, Kylen ışınının sol kıyısında kaldı. Saat 7'de savaş mahalline gelen Lord Raglan, 2. İngiliz bölümünün tamamen tükendiğine ikna oldu ve Cattart ve İngiltere birimlerinin seferi hızlandırılmasını emretti. Kartkart bölümünün sağ kanadı güçlendirmesi gerekiyordu ve John Campbell'ın tugayı sol kanadı güçlendirecekti. Soimonov müfrezesinden pillerle 9 kiloluk top atıldı. Topçu ve cephanelik çatışmanın yerini şiddetli el ele dövüşler aldı. Rus silahlarının silah görevlileri, İngiliz silahlarından çok değil, topçu-penselerin ateşinden ağır kayıplar verdi.
İngilizlerin saldırdığı canonade tarafından gerçekleştirilen Fransız Genel Boskası, derhal gözetleme birliklerinin birliklerini tam bir savaş hazırlığına yol açtı ve 8 saatlerinde, müttefiklere yardım etmek için piyade bir parçası ve iki bataryadan oluşan bir Afrikalı korucu tugayı gönderdi. Boske General Brown ve Katkart'a yardım teklif etti. Gururlu İngiliz ilk başta, yeterli güçleri olduğunu söyleyerek reddetti. Fakat İngiliz ordusunun sağ kanadını desteklemek istediler. Bosque sağ kanattan atılan iki topçu bataryasıyla iki takviye edilmiş piyade taburunu gönderdi. Daha sonra, Chorgun'un çıkarılmasından bir tehdit olmadığını fark ederek, İngiliz ordusunun pozisyonları olan en tehlikeli sektöre geçiş için ana güçleri hazırlamaya başladı. Peter Gorchakov, Sapun Dağı'na saldırmaya cesaret edemedi ve böylece Fransız General Bosque'a İngiliz birliklerini destekleme fırsatı verdi. Kırım Savaşı'na katılan General Alexander Kruşçev, Notlarında şöyle yazdı: “Muhtemelen daha girişimci ve yüksek bir vatanseverlik duygusu ile iç içe olan patron, ana saldırının başarısı için kendisini ve manga bölümünü feda etmeye karar verecekti” dedi. ". Diğerleri Gorchakov'un şahsen cesur bir adam olduğunu (örneğin Alma'da şahsen saldırıya yol açtığını belirtti) ancak general konumunun yararlarını takdir etmediğini ve savaşın seyrini Rus ordusu lehine değiştirme şansını kaçırdığını belirtti.
Bu arada, Pavlov'un kadrosunun (11-I bölümü) ikinci çizgisinin rafları saldırıya geçti. Platoya çıkmak çok zordu, bu yüzden topçu çok geride kaldı. Baş birimler topçuların yaklaşmasını ve düşmana saldırmasını beklemiyordu. Düşmana saldıran ilk kişi Okhotsk alayıydı. Avcılar yoğun topçu ve tüfek ateşi ile karşılandı ve ağır kayıplar verdi. Ancak, 4 inci taburunun kaptanları tarafından desteklendiler ve Rus askerleri düşmanın tüfek zincirini devirdi ve askerlerin geri kalanının sıraya girmesini sağladı. Okhotsk alayı iki çizgide öne çıktı, ardından Yakut ve Selenginsky alayları geldi. Rus topçusu, daha önce tarutintsy olarak kabul edilen 1 pil sayısına ateş açtı.
Mücadele yine son derece inatçı bir karakter aldı. Avcılar düşmanın çapraz ateşinden geçti ve İngiliz tüfeğinin ateşinden büyük kayıplara rağmen düşmanın bataryasına çarptı. Burada savunma İngiliz Muhafızlar tarafından yapıldı. Şiddetli bir el ele kavga çıktı. Birbirlerine yakın mesafeden ateş ettiler, tüfek izmaritleri, süngü ve taşlarla savaştılar. Sonuç olarak, Rus askerleri İngiliz Muhafızları nakavt ettiler ve 9 düşman silahlarını ele geçirdiler (üçü bir dağına atıldı, diğerleri perçinlendi). Bu savaştaki İngilizler, 200 halkının çevresini ovuşturdu. Okhotsk alayı da çok acı çekti. Alay komutanı Albay Bibikov ağır yaralandı ve memurların ve özel kişilerin çoğu eylem dışı kaldı.
Bu sırada takviyeler İngilizlere yaklaştı. Katkarta bölümünün yeni birlikleri geldi. Torrens tugayındaki Katkart, kansız Okhotsk alayını atlamaya çalıştı, ancak İngilizler Selenginsky alayını reddetti. Katnart, 1 pil sayısının düşüşünü bilmeden ve gardiyanları güçlendirmek için birkaç ağızla ona yaklaştı. İngilizler bir taraftan Yakut alayına, diğer taraftan Selenginsky alayına saldırdı. Katkart öldü, Albay Seymour yaralandı ve tugay komutanları Torrens ve Goldi ağır yaralandı. Genel olarak, İngiliz birlikleri ağır kayıplar verdi. Brown'ın Işık Bölümü ve Lesiavens 2 Bölümü, 4 Bölümünü kaybedenlerin dörtte birine kadar önemli kayıplar yaşadı. İngiliz komutanları ağır kayıplar yaşadı. Generaller Browne, Adams, Codrington, Bentink ve Buller, Albay McIntosh, Gembier, Pakengam, Blair ve diğerleri düşmüş ya da yaralanmıştır.
Rus General Prokofy Yakovlevich Pavlov ((1796 - 1868)
Fransızlar İngilizleri kurtarıyor
Kavrulmuş koktuğunu fark eden Raglan, gururu unutarak Fransızlardan yardım istedi. İlk olarak, İngilizlere yardım etmek için sağ taraftaki General Bourbaki'nin çıkarılması geldi. Ancak, bu küçük ayrılma, Rus 11 bölümünün belirleyici taarruzunu durduramadı. Fransızlar güçlü ateşle karşılandı, ağır kayıplar verdi ve 6 alayının komutanı Albay Kam, düşüp geri çekilenler arasındaydı. İngilizlerle karışan Fransızlar geri döndü. Okhotsk, Yakutsk ve Selenginsky alayları düşmanı kalabalıklaştırdı.
Her iki taraf da ağır kayıplara maruz kaldı, çok yorgunlardı, ancak zaferin İngiliz askerlerini mağlup eden Rus ordusuna bırakıldığı görülüyordu. O anda, Sevastopol'dan gelen güçlü bir sorti ve Gorgakov’un çok sayıdaki süvarileri olan Chorgunsky dekolmanının patlaması sonunda savaşın sonucuna karar verebilirdi. Prens Gorchakov davanın başından itibaren düşmana güçlü bir darbe verme fırsatından mahrum kaldı. Aşırı dikkat göstererek, ekibinin yarısını Black River'ın sağ tarafında bıraktı. Geriye kalan kuvvetler, kuvvetli bir şekilde gerildi ve düşmanla, ancak hiçbir ateşi olmayan bir top top ateşinde girdiler. Çekimlerinin etkili olmadığından emin olan İngilizler, yakında ateş etmekten vazgeçti. Çekim 9 saatine kadar devam etti, sonra her iki taraf 16 saatlerine kadar gözlemle sınırlı kaldı.
Sevastopol'dan gelen sortie sabahları 10 civarında yapıldı. Eski topçu Binbaşı General Timofeev, Minsk alayının 4 taburuna saldırmaya neden oldu. Saldırı başarıyla gelişti. Rus askerleri, güçlü düşman ateşine rağmen, Fransızların ileri gelen görevlerini bir kenara ittiler, düşmanı sol kanattan atlayıp 1 ve 2. Askerler, 15 silahlarını perçinledi. Fransızlar komşu bataryalara taşındı.
Fransızlar tezgaha gitti. General La-Motruj, iki tüfek şirketi ve Yabancı Lejyon'un dört şirketi sol tarafa gönderdi, kendisi de 20'teki 4'in üç şirketi ile kayıp pillerin kurtarılmasına gitti. Aynı zamanda, Lurmel tugayı Rus birliklerine doğru ilerledi ve d'Orel tugayına Rus birliklerini sağ taraftan atlatma emri verildi. Sonuç olarak, 10'in üzerindeki Rus taburleri, 14'i Levallian'ın 2 taburları tarafından desteklenen taburlardan daha fazla fırlattı. Bu nedenle, Genel Timofeev, görevi çözdü - düşman kuşatması cesetlerini kendisine yönlendirmek için. Birlikleri geri çekmeye başladı. Aynı zamanda, yalnızca yaralılarını değil, aynı zamanda Fransızların bir kısmını da götürdüğü "çok yavaş ve mükemmel bir düzende" geri çekildi. Dahası, Timofeev düşmanı kale pillerinin çapraz ateşinin altına çekti. Savaştan etkilenen General Lurmel, Shemyakina bataryasına çok yaklaştı ve Rus topçularının acımasız ateşine düştü. Fransızlar ağır kayıplar verdi. 19'in alayının her iki taburunun komutanları ve birçok memur (20 ve 15'in XNUMX satırında) eylem dışı kaldı. Lurmel ölümcül şekilde yaralandı. Fransızlar tamamen kargaşa içinde geri çekildi. Timofeev görevini zekice çözdü. Ancak, Sivastopol’deki çifte Timofeev’in sayısının az olması nedeniyle belirleyici sonuçlar doğuramadı.
Merkezde tehdit olmadığından emin olan Fransız komutanlığı, kolordu sayısının büyük bir kısmını kademeli olarak İngilizlerin yardımına devretti. 10 saatlerde Bosque kendisi Killen-ışınına geldi. Arkasında Zouawes, Cezayir (Afrika) okları, Afrika at korucularının 4 alayı geldi. Ardından Monet'in kârlı ekibinin (Prens Napolyon'un bölümünden) ve Afrika at bekçilerinin 1-alayının tehlikeli yönüne. Chorgun’un çıkardığı Gorshkov’dan önceki 11 saat civarında, Espinass tugayının yalnızca beş taburu var, 3’in bin insanından biraz fazla. Fransız birliklerinin geri kalanı, İngilizlere yardım etmek için attı.
Başlangıçta, Rus birlikleri düşmanı sıkıştırmaya devam etti. 11 Bölümünün alayları, korkusuzca Fransızları selamladı ve hatta arkalarından dolaştı. Bosque neredeyse öldü. Ancak, sürekli gelen Fransız birlikleri savaşın gelgitine dönüştü. Kansız Rus alayları, düşman topçu ateşi altında geri çekilmek zorunda kaldı.
Dannenberg'in elinde Butyrsky, Uglitsky, Vladimir ve Suzdal alaylarının yeni taburları vardı. Ancak geri çekilmeye karar verdi. Durum olumsuzdu. Arazinin özellikleri nedeniyle yeni birlikler konuşlandırılamadı, düşman topçuları ve tüfek topçuları tarafından boşuna idam edildiler. Dahası, Fransız birliklerinin yaklaşımıyla, Müttefik ordunun sol tarafındaki durum, Anglo-Fransız birliklerinin lehine radikal bir şekilde değişti.
Vladimir ve Suzdal alayları, savaşta dövülmüş dövülmüş birimleri değiştirmeye zorladılar, Pavlov'un çıkarılmasının ayrılmasını sağladılar. Vladimir ve Suzdal alaylarının ileri düzey taburları, güçlü bir karşı saldırı gerçekleştirdi ve Okhotsk, Yakutsk ve Selenga alaylarının geri çekilmesini sağladı. Bu saldırıda, tugay komutanı Albay Delvig ağır yaralandı. Topçu, yaralı darmadağın olan Inkerman Köprüsü'nü devralmak zordu, bu yüzden Dannenberg onu Sevastopol'a gönderdi.
Düşman, Rus birliklerini takip etmedi, kendisini topçu ve tüfek ateşiyle sınırladı. Doğru, 10. bölümün birliklerinin çoğu Sivastopol'a girdiğinde ve topçu henüz şehre vurmadığında, düşman okları bazı silahları püskürtmeye çalıştı. Albay Totleben durumu kurtardı. Yol boyunca bir araya gelen ve Butyrsky ve Vladimirsky alaylarının taburlarını taşıyan Uglitsky alayının şirketini yönetti. Askerler düşmanla savaşırken Totleben, mevziye birkaç silah koydu, zaman kazandı ve topçuları kurtardı. Hasarlı silahları taşımak için iki deniz tabur ve avcılar. Akşam, son silahlar şehir tahkimatlarına getirildi. Düşman tek bir silahı ele geçirmeyi başaramadı, tek bir vagonu değil. Ayrıca, "Chersonesos" ve "Vladimir" vapurlarının ateşi, Rus birliklerinin oldukça engebeli arazide başarılı bir şekilde geri çekilmesine katkıda bulundu.
Rus General Nikolai Dmitrievich Timofeev (1799 - 1855)
sonuçlar
Doğu Savaşı'nın en kanlı savaşlarından biriydi. 35'ten Soymonov ve Pavlov'un birimlerinde bulunan binlerce kişi 10,7 bini kaybetti, yani personelin neredeyse üçte biri. 3,5-th’den. Timofeev’in kadrosu, 1’in üzerinde bin kişiden neredeyse üçte birini kaybetti. Aslında savaşa katılmayan Chorgun takımı, bir 15 adamı kaybetti. Düşman topçu ateşinden çıkan Sevastopol garnizonu (bütün gün Sevastopol topçu bataryaları ve düşmanın topçusu düellodaydı) yüzden fazla kişiyi kaybetti. Genel olarak, Rus birlikleri o gün 12 bin kişiyi kaybetti (3,2 bin kişiden fazlası dahil). Doğru, askeri tarihçi M.I. Bogdanovich, daha önce kaydedilen bu sayıdaki hastalıktan öldü, kaybetti ve parçalarının gerisinde kaldı. Kayıp olan ve hafif yaralananların bazıları birkaç gün sonra orduya katıldı. Bu nedenle, o gün Rus ordusunun asıl zararı 10 bin kişiye ulaştı.
Müttefiklerin kaybı ile ilgili doğru veri değildir. Resmi verilere göre, Canrober ve Raglan'ın raporlarından, Fransızlar 1,7 binden fazla insanı öldürdü ve yaraladı. Öldürülenler arasında General de Lurmel ve Albay Kama ve de Boisse vardı. Kanrober yaralandı. İngilizler 2,6 bin kişiyi kaybetti. Kathart ve Strangweis öldürüldü; Generaller Browne, Torrens, Adams, Goldie, Codrington, Buller ve Bentink yaralandı. Resmi verilere göre, Müttefikler o gün 4,3 bin kişiyi kaybetti. Bununla birlikte, İngiliz ordusunun, İnkerman savaşından birkaç gün önce 18 binden fazla kişiyi saydığı biliniyor. Ve savaştan sonra, 12 hakkında insanlar kaldı. Bu nedenle, İngilizlerin yaklaşık 6 bin kişiyi kaybettiği, bazılarının hastalıklardan ve Sevastopol topçularının eylemlerinden savaştan önceki günlerde öldüğü açıktır.
Bu günkü Rus kayıpları Müttefiklerinkinden daha yüksekti. Bunun birkaç faktörü vardı: 1) savaşa elverişli küçük bir alanda önemli güçlerin kalabalıklaşması; 2) düşman topçularının elverişli, baskın ve erişilemez konumlardaki yeri. Müttefik topçu Rus birlikleriyle güçlü ateşle karşılaştı; 3) Dik tırmanışlara tırmanamayan Rus topçu, olumsuz koşullarda savaşmaya zorlandı ve piyadeyi tam olarak destekleyemedi; 4) düşmanın en iyi küçük kolları.
Rus askerlerinin, bütün olumsuz etkenlere rağmen, o kadar cesur davrandıklarını söylemeliyim ki, İngiliz ordusunu neredeyse yendi ve komuta hatalarına rağmen savaşı kazanamadılar. Müttefik ordusu, Rus komutasındaki hatalardan ve zaman içinde İngilizlere yardım eden Fransız generallerin çabukluğundan kurtuldu.
Başarısızlığın temel nedeni Prens Menshikov'un kararsızlığıydı. Rusya’nın baş komutanı ordusunun üçte birinden fazlasını aktif değil. Tüm süvari ve deniz ekipleri de dahil olmak üzere önemli kuvvetler savaşa katılmadı. Menshikov, mevcut tüm güçlerin katılımıyla genel bir savaş başlatmaya cesaret edemedi. Özel hatalar da yapıldı. Bu yüzden Menshikov, General Soimonov'a çok belirsiz talimatlar verdi. General Dannenberg de kendini belirsiz bir konumda buldu. Soymonov ve Pavlov'un ayrılma hareketlerinin zamanını belirlemede hata yaptılar. Sonuç olarak, her iki takım da savaşa ayrı ayrı girdi.
Buna ek olarak, Gorchakov etkileyici kuvvetlerini düşmanın konumunun ortasındaki güçlü bir grev için kullanmadı; bu da savaşın gelgitini Rusların lehine çevirdi. Fransızlar, Sapun gore’a yapılan saldırıyı engellemek zorunda kalacaklar ve İngilizleri tam olarak destekleyemeyeceklerdi. Müttefik ordunun böyle bir durumda sol kanadı yenilmeye mahkum edildi. Ve İngilizlerin yenilgisinden sonra, iki yönden saldıran gözlemsel Bosquet binası ayağa kalkmayacaktı. Gorchakov'a baskı uygulayabilecek komutan Menhikov vermedi. Ayrıca, düşmanın sağ kanadında zekice davranan Timofeev'in, düşmana ciddi bir savaş yapabilmesi için büyük kuvvetler tahsis edebileceğini de belirtmekte fayda var. Sonuç olarak, savaşta tam bir zafere ve neredeyse tüm mühimmatı vuran ve güçlerin tamamen tükenmesinin eşiğine gelmiş İngiliz askerlerinin tamamen yenilgisine güvenmek mümkün oldu.
Savaştan sonra Menshikov tamamen şaşırdı ve savaş bakanına, Prens Dolgorukov'a Sevastopol'un bu yenilginin ardından duramayacağını söyledi. Prens, sadece Sivastopol'un kaybını değil, aynı zamanda bütün Kırım'ın kaybını da öngörüyordu.
Savaşın ciddi stratejik sonuçları vardı. İnkerman savaşında zafer durumunda gerçekleşebilecek Sevastopol kuşatmasının tasfiyesi başarısız oldu. Doğru, Inkerman savaşı, Müttefiklerin Sevastopol'a derhal saldırıdan vazgeçmelerine neden oldu, tekrar ertelendi. Bu durumda, Rus Yüksek Komutanlığı Tuna savaşına devam etmek için düşüncelerini terk etmek zorunda kaldı. Düşman Kırım'da ayakta dururken, Moldova ve Wallachia'daki taarruzu sürdürmekten söz edilmedi.
Rus ordusunun morali ciddi şekilde baltalandı. Rus ordusu savaş yeteneğini korudu, ancak komuta olan inancını kaybetti, başarı için beklemeyi bıraktı ve bazı aksilikler için umut verdi. Ruslar özeleştiriye düştüler, tüm plan ve niyetleri acımasızca alay eden ve kötü niyetli yargılamada farklılık gösteren ordu boyunca yayılan birçok fıkra ve hikaye.