Matthew 7: Dağdaki Vaaz
Matta 5'te İsa, gerçek adaletin içeriden geldiğini ve kalbin meselesi olduğunu açıklar - sadece davranış değil. 6’te. Bölüm, İsa'nın dindar davranışlarımız hakkında söylediklerini okuduk. Samimi ve iyi görünmemizi sağlayacak bir yardım olarak sunulmamalısınız. İki bölümde, İsa adalet tanımında öncelikle dışsal davranışa odaklanıldığında ortaya çıkan iki sorunu ele almaktadır. Birincisi, Tanrı yalnızca dışa dönük davranışımızı değiştirmek istemiyor ve diğer yandan da insanları kalbini değiştirmiş gibi davranmaya yöneltiyor. 7 bölümünde, İsa bize davranışların en önemli olduğu durumlarda ortaya çıkan üçüncü bir sorunu göstermektedir: adaleti davranışla eşitleyen insanlar başkalarını yargılamak ya da eleştirmek eğilimindedir.
Diğerinin gözündeki kıymık
İsa, “Hükümedilmeyeceğinize hükmetme” dedi, “çünkü hangi kanuna göre hükmederseniz ona göre yargılanacaksınız; ve hangi ölçüyle ölçtüğünüz, size ölçülecektir »(Matta 7,1-2). İsa'nın dinleyicileri, İsa'nın ne tür bir yargılamadan bahsettiğini biliyorlardı. İsa'yı zaten eleştirmiş olan insanların yargılayıcı tutumuna - dışsal davranışa odaklanan ikiyüzlülere karşı yöneltildi (bkz. 7,49 buna örnek olarak). Başkalarını yargılamakta hızlı davrananlar ve kendilerini diğerlerinden üstün hissedenler, Tanrı tarafından yargılanacaklardır. Herkes günah işledi ve herkes merhamete muhtaç. Yine de bazıları bunu kabul etmekte zorlanır ve başkalarına karşı şefkat göstermeyi zor bulur. Bu nedenle İsa, diğer insanlara davranış biçimimizin Tanrı'nın da bize aynı şekilde davranmasına yol açabileceği konusunda bizi uyarır. Kendi merhamet ihtiyacımızı ne kadar çok hissedersek, başkalarını o kadar az yargılarız.
Sonra İsa bize ne demek istediğinin mizahi bir şekilde abartılı bir örneğini verir: "Ama kardeşinin gözündeki kıymığı ne görüyorsun ve gözündeki kütüğü almıyor musun?" (Matta 7,3). Başka bir deyişle, insan daha büyük bir günah işlemişken birinin günahından nasıl şikayet edebilir? Ya da kardeşine nasıl 'Dur, gözündeki kıymığı çıkarmak istiyorum? Bak, gözünde kütük var. Münafıklar, önce gözünüzdeki ışını çıkarın; o zaman kardeşinin gözündeki kıymığı nasıl çıkardığına bak »(vv. 4-5). İsa'nın dinleyicileri, ikiyüzlülerin bu karikatürize edici tasvirine yüksek sesle gülmüş olmalılar.
Bir ikiyüzlü, günahlarını tanımlamak için başkalarına yardım ettiğini iddia ediyor. Akıllı olduğunu iddia ediyor ve yasa için bir gayret olduğunu iddia ediyor. Ancak İsa, böyle bir kişinin yardım etmeye yetkili olmadığını söylüyor. O ikiyüzlü, oyuncu, bahane. Önce günahını hayatından uzaklaştırmalı; kendi günahının ne kadar büyük olduğunu anlamak zorunda. Çubuk nasıl çıkarılabilir? İsa, bu noktada bunu açıklamadı, ancak günahın yalnızca Tanrı'nın lütfuyla kaldırılabileceğini diğer pasajlardan biliyoruz. Sadece merhamet sahibi olanlar başkalarına gerçekten yardım edebilir.
"Kutsal olanı köpeklere vermeyeceksin ve incilerini domuzların önüne atmayacaksın" (ayet 6). Bu ifade, yaygın olarak, müjdenin akıllıca vaaz edilmesi gerektiği şeklinde yorumlanır. Bu doğru olabilir, ancak buradaki bağlamın müjde ile hiçbir ilgisi yoktur. Ancak bu atasözünü bağlamına oturtacak olursak, manasında bir ironi olabilir: “Münafık, hikmet incilerini kendine sakla. Karşındakinin günahkâr olduğunu düşünüyorsan, sözlerini onun için heba etme. , çünkü söylediğin şey için sana minnettar olmayacak ve sadece kendine üzüleceksin. " O zaman bu, İsa'nın temel ifadesinin mizahi bir sonucu olacaktır: "Yargılama".
Tanrı'nın iyi hediyeler
İsa zaten duadan ve iman eksikliğimizden bahsetmişti (6. Bölüm). Şimdi bunu tekrar ele alıyor: “Dileyin, size verilecektir; ara ve bulacaksın; çalın ve size açılacaktır. Kim isterse alır; ve orada kim ararsa bulur; ve kapıyı çalan açılacak »(V 7-9). İsa, Tanrı'ya olan güven veya itimat tutumunu tanımlar. Neden böyle bir inanca sahip olabiliriz? Çünkü Allah güvenilirdir.
O zaman İsa basit bir karşılaştırma yapar: “Ekmek istediğinde oğluna taş veren aranızda kim var? Ya da balık isterse yılan mı verir? Kötü olan sizler, çocuklarınıza hala iyi hediyeler verebilirseniz, Cennetteki Babanız kendisinden isteyenlere ne kadar iyi hediyeler verecek! ” (Vv. 9-11). Günahkarlar bile çocuklarına bakıyorsa, o zaman Tanrı'nın bize, çocuklarına da bakacağına kesinlikle güvenebiliriz, çünkü o mükemmeldir. İhtiyacımız olan her şeyi bize sağlayacak. Her zaman istediğimizi alamıyoruz ve bazen özellikle disiplin eksikliğimiz oluyor. İsa şimdi bu konulara girmiyor - buradaki endişesi sadece Tanrı'ya güvenebileceğimizdir.
Sonra, İsa altın kuraldan bahsediyor. Anlamı ayete benzer 2. Tanrı bize başkalarına davrandığımız gibi davranacaktır, bu yüzden bize “İnsanların sana ne yapmasını istiyorsan, onlar için de yap!” diye soruyor. (V 12). Tanrı bize iyi şeyler verdiğine göre, başkalarına da iyi şeyler yapmalıyız. Nazik davranılmak istiyorsak ve şüpheye düştüğümüzde lehimize yargılanmak istiyorsak, o zaman başkalarına karşı nazik olmalıyız. Yardıma ihtiyacımız olduğunda birinin bize yardım etmesini istiyorsak, yardıma ihtiyaçları olduğunda başkalarına da yardım etmeye istekli olmalıyız.
Altın kural hakkında İsa şöyle der: "Yasa ve peygamberler budur" (ayet 12). Tora'nın esas konusu bu mantık kuralıdır. Pek çok fedakarlığın tümü bize merhamete ihtiyacımız olduğunu göstermelidir. Tüm medeni kanunlar bize hemcinslerimize karşı adil davranmayı öğretmelidir. Altın kural bize Tanrı'nın yaşam tarzı hakkında net bir fikir verir. Alıntı yapmak kolaydır, ancak harekete geçmek zordur. Böylece İsa vaazını bazı uyarılarla bitiriyor.
Dar kapı
İsa, "Dar kapıdan girin" diye öğüt veriyor. “Çünkü lanete götüren kapı ve yol geniştir ve oradan girenler çoktur. Kapı ne kadar dar, hayata giden yol ne kadar dar ve onu bulan çok az kişi var!" (V 13-14).
En az direnç gösteren yol yıkıma yol açar. İsa'yı takip etmek en popüler yol değildir. Onunla gitmek, hiç kimsenin yapmasa bile, kendini inkar etmek, kendini düşünmek ve inanca yönelmeye hazır olmaktır. Çoğunlukla gidemeyiz. Küçük olması nedeniyle başarılı bir azınlığı desteklemiyoruz. Popülerlik ya da nadir görülen olaylar gerçeğin bir ölçütü değildir.
İsa, "Sahte peygamberlerden sakının" diye uyarır. "... sana koyun postu içinde gelenler, ama içlerinde aç kurtlar var" (ayet 15). Sahte vaizler dışarıdan iyi bir izlenim bırakırlar, ancak amaçları bencildir. Yanlış olup olmadığını nasıl anlarız?
"Onları meyvelerinden tanımalısın." Biraz zaman alabilir, ancak sonunda vaizin ondan yararlanmaya çalışıp çalışmadığını veya başkalarına gerçekten hizmet edip etmediğini göreceğiz. Görünüm bir süre aldatıcı olabilir. Günah işçileri Tanrı'nın melekleri gibi görünmeye çalışırlar. Sahte peygamberler bile geçici olarak iyi görünür.
Bunu öğrenmenin daha hızlı bir yolu var mı? Evet, var - İsa kısa bir süre sonra buna girecek. Ama önce sahte peygamberleri uyarır: "İyi meyve vermeyen her ağaç kesilir ve ateşe atılır" (ayet 19).
Kayanın üzerinde inşa
Dağdaki Vaaz bir meydan okumayla sona erer. İsa'yı duyduktan sonra, insanlar itaat edip etmemeye karar vermek zorunda kaldılar. "Bana: Rab, Rab! diyenlerin hepsi göklerin krallığına girecekler değil, ama göklerdeki Babamın iradesini yapanlar" (ayet 21). İsa herkesin kendisine Rab demesi gerektiğini belirtiyor. Ancak kelimeler tek başına yeterli değildir.
İsa'nın adıyla yapılan mucizeler bile yeterli değildir: «Birçok kişi bana o gün söyleyecek: Tanrım, Tanrım, adınıza kehanet etmedik mi? Adınıza kötü ruhlar yaymadık mı? Adınıza çok fazla mucize yapmadık mı?
O zaman onlara itiraf edeceğim: Seni hiç tanımadım; benden uzaklaşın ey zalimler!" (Vv. 22-23). Burada İsa tüm insanlığı yargılayacağını belirtir. İnsanlar ona cevap verecek ve onlar için İsa'lı veya İsa'sız bir gelecek olup olmayacağı anlatılacak.
Kimler kurtulabilir? Zeki ve aptal ev inşaatçısının benzetmesini okuyun: "Konuşmamı işiten ve yapan her şey ..." İsa sözlerini babasının iradesiyle aynı seviyeye getirir. Herkes Tanrı'ya itaat ettiği gibi İsa'ya da itaat etmelidir. İnsanlar İsa'ya karşı davranışlarına göre yargılanırlar. Hepimiz başarısız oluruz ve merhamete ihtiyacımız olur ve bu merhamet İsa'da bulunur.
İsa üzerine bina eden, “evini kaya üzerine kuran akıllı adama benzer. Sağanak yağdığında ve sular geldiğinde, rüzgarlar esip eve çarptığında, olmadı; çünkü kaya üzerine kurulmuştur »(V 24-25). Sonunda ne olacağını görmek için fırtınayı beklemek zorunda değiliz. Zayıf bir zemin üzerine inşa eden herkes büyük zarar görecektir. Ruhsal yaşamını İsa'dan başka bir şeye dayandırmaya çalışan herkes kum üzerine inşa ediyor demektir.
"Ve vaki oldu ki, İsa bu konuşmayı bitirdiğinde," halk onun öğretisine şaşırdı; çünkü onlara yetkiyle öğretti, din bilginleri gibi değil »(ayet 28-29). Musa RAB'bin adıyla, din bilginleri Musa'nın adıyla konuştu. Ama İsa Rab'dir ve kendi yetkisiyle konuştu. Tüm insanlığın yargıcı ve sonsuzluğun anahtarı olmak için mutlak gerçeği öğrettiğini iddia etti.
İsa, hukuk öğretmenleri gibi değildir. Kanun kapsamlı değildi ve davranış tek başına yeterli değil. İsa'nın sözlerine ihtiyacımız var ve kimsenin kendi başına yerine getiremeyeceği gereklilikleri belirledi. Merhamete ihtiyacımız var, İsa ile onu almak için kendimize güvenebiliriz. Sonsuz yaşamımız, İsa'ya nasıl tepki verdiğimize bağlı.
Michael Morrison tarafından