Fransız tıp sisteminin içinden notlar
Bill Brown, bir bisiklet kazasının ardından bir Provence hastanesinin işleyişini araştırır.
Bisikletinizin GİDONLARININ ÜZERİNDEN GEÇTİĞİNİZDE ve çenenizi açıp 12 dikişle sonuçlanan bir yüz bitkisi uyguladığınızda (ER doktoru, "6 onarım için, 6 güzellik için" diye açıklıyor) yabancı bir ülkede herkes için hazırlıklı olun Yepyeni yara izinizin nasıl “[boş] 'dan hatıra” olduğu konusunda aynı aptalca şakayı yapmak için buluşuyorsunuz, burada [boş] bunun meydana geldiği ülke, benim durumumda Fransa'ydı.
Kazayla ilgili hafızam bulanık, bu da bayılınca oluyor. Böyle bir kazayı hatırlamıyorsun. Bunun yerine, kırılmış bir ipliğin iki yıpranmış ucu gibi öncesi ve sonrası vardır ve aralarında belirsiz bir boşluk vardır. Eksik konu.
Haftalar sonra, Anglikan rahibi arkadaşım bana Şam yolunda atından düşen Aziz Paul'u hatırlatacak. İşte o zaman bir vizyonu vardı ve Hıristiyan oldu. Kafanızdaki bir travma bunu size yapabilir. Arkadaşım bisikletimden düştükten sonra bir vizyonum olup olmadığını soruyor. Ona hayır diyorum. En azından henüz değil. Belki bazı vizyonların oluşması biraz zaman alır. Gezegenler arası bir sondadan Dünya'ya geri gönderilen bir görüntünün çözülmesi zaman alır. Tüm o boş alan boyunca sürükleniyor. Azar azar. Piksel piksel.
Peter Mayle'ın yazdığı sırada yaşadığı yer olmasıyla ünlü olan küçük Ménèrbes köyünde kafam netleşiyor. Provence'de Bir YılHiç okumadığım, ancak Amazon.com'da "esprili ve sıcakkanlı" olarak tanımlanan ve satışlarda 19.184. sırada yer alan. Gri eski İngiltere'den bıkmış, Fransa'nın güneyinde bir çiftlik evi satın alma hayalini gerçekleştiren, 15. yüzyıldaki su tesisatı ile savaştığı ve yerel bir bageti ısırdığı her seferinde orgazmik coşkuya kapılan bir İngiliz adamın anısı. Ménèrbes'te herhangi bir zaman geçirirseniz, Peter Mayle hakkında bir şeyler duyacağınızdan emin olabilirsiniz ve kız arkadaşınızın ailesi size filmi göstermekte ısrar edecek İyi bir yıl, Mayle'ın yazdığı başka bir kitaba dayanıyor ve onu sevdiğini ve Russell Crowe'un amcasından bir üzüm bağı miras alan borsacı olarak oldukça iyi olduğunu düşündüğünü iddia etmen gerekecek.
Kız arkadaşımın annesi beni Ménèrbes'e götürüyor. Doktoru bulmak için aceleyle giderken, Truffle Müzesi'nin önündeki küçük plazada duruyorum. Truffle Müzesi, eskiden softcore porno filmler yapan sağcı bir politikacı olan belediye başkanı tarafından başlatıldı. Müzeden kruvaze siyah şef paltosu giymiş bir adam çıkar. Onun dikkatini çektim, muhtemelen her gün bir adamın çenesinden fışkıran kanı emmek için kullandığı için gömleksiz köyün ortasında göründüğü için değil. Adam bana bir tabure teklif ediyor. Teşekkür ederim ve otururum.
Bir doktor uğrayıp yüzüme baktı. Yuck, dedi.
Köy doktoru bugün ofiste değil, bu yüzden Sabine’nin annesi beni yolun aşağısındaki büyük kasaba olan Cavaillon’daki hastaneye götürdü. Cavaillon, eski usul Provence'dir. Sert görünüşlü erkeklerin kafelerin önünde gömlek düğmelerini açarak oturduğu, pastis içtiği ve yürürken size sert bir bakış attığı türden bir yer. Hastane de eski kafalı. Bir bahçe partisi için taze lavanta keserken serçe parmağını kesen veya çok fazla şekerlenmiş kavun ve çikolatalı kruvasan yedikten sonra midesinin pompalanması gereken biri hakkında bir bölüm olmadığı sürece, Peter Mayle’ın kitaplarının hiçbirinde kesinlikle görünmez. Acil servise girdiğimde, bir baba ve iki küçük oğlu zaten orada oturuyor. Bana kanlı ve gömleksiz bakıyorlar. Çocuklar canlanır. Belki de hastaneye gitmeleri tam bir zaman kaybı değildi.
Acil servis hemşiresi beni aradı. Sabine çevirerek adama ne olduğunu anlatır. Dinliyor. Canı sıkkın. Bu, yüksek hızlarda sürülen motorlu scooter'ların teslimat kamyonetlerindeki yol hırsızı manyaklarla muhteşem bir şekilde çarpıştığı bir ülkedir. İnsanlar, vücut parçalarının motor parçalarından titizlikle ayrılmasını gerektiren türden kazalarda her zaman Provence yollarına bulaşıyor. Yani bisikletinden düşen ve çenesini ikiye bölen bir adam o kadar da ilginç değil. Bir doktor uğrayıp yüzüme baktı. Yuck, dedi.
Sargılandıktan sonra, kaşlarını çatmış, şişkin pazılarına dövme yaptırmış Çince karakterlerle beni CT tarayıcısına götürdü. Gerçekten kimseyi öldürmediyse, zamanında muhtemelen birkaç burnunu kıran ya da birkaç dalağı yırtan türden birine benziyor. Aslında, insan anatomisini yeniden düzenleme deneyimi, onu hastanedeki bu iş için nitelendiren şey olabilir. İş görüşmecisine "Oui," demiş olmalı, "Parçalanmış bedenlerle çok deneyimim var." Suyla lekeli tavan döşemeleri ve titreyen flüoresan tüpler parıldarken, beni Fransız kırsalında keyifli bir bisiklet yolculuğundan yarı boş bir hastanede cinayet suçlusu bir gangster tarafından dolaştırılmaya götüren talihin dönüşünü merak ediyorum. Kaçırılmadan röntgen bölümüne gittiğimde kendimi şanslı sayıyorum.
Yeterince ışınlanmış, bazı dikişler için Acil Servis'e geri döndüm. Doktor, kafası traş olmuş, oldukça iyi İngilizce konuşan iyi bir adamdır. Çenemi anesteziyle doldururken, bana ABD'nin en çok sevdiği şeyin sinek balıkçılığı olduğunu söylüyor. "Moan-tana eez iyi," dedi. "Zhere ahr may-nee feesh een Moan-tana." 12 dikiş atıyorum - Fransa'dan hatıra eşyalarım, hah hah. Sabine, taburcu edilmeden önce herhangi bir talimat olup olmadığını dövmeli memura sordu. "Hayır hayır!" o bağırıyor. "Tabii ki değil!" Sonra bana dönüp gözlerini devirdi. Kadınlar çok endişeleniyor.
Dikişlerimi temizlemek ve bandajlarımı değiştirmek için bir hafta boyunca iki günde bir hastaneye gitmem gerekiyor. Her ziyaretimde, Sabine ve ben çağrılana kadar uyumsuz sandalyelerin olduğu küçük bir odada bekleriz. Hemşire, tasarım gözlükleri takan ve Fransızların Fransızca bilmeyen insanlarla tam olarak ifade edilmiş bir şekilde Fransızca konuşan neşeli bir kadındır. Çok Fransızca bilmeyen biri olarak, bunun şaşırtıcı derecede etkili bir teknik olduğunu ve babamın İngilizce konuşmayan insanlara bağırma yaklaşımından daha iyi olduğunu doğrulayabilirim, sanki İngilizce çığlık atıyormuş gibi İngilizce konuşulandan daha anlaşılır. konuşma tonunda.
"Elin asil ve cesur," diye düşünüyor muhtemelen, "ama sen - pfft! Sen korkak bir salyangozsun. "
Hemşire çenem için ev yapımı bir bandaj yapıyor. Sonra bana baktı ve güldü çünkü ben tamamen aptal görünüyorum, tıpkı orantısız sahte keçi sakalı giyen bir adam gibi. Burası Fransa, bu yüzden aptal göründüğünde birinin yüzüne gülmek sorun değil. Genel olarak, Fransızlar aptal olduğunuzu size bildirmekten çekinmezler. Bunu bir hizmet olarak görüyorlar. Sanki senin kadar aptal olmanın tek sebebi, birinin sana bunu açıkça söylememiş olmasıdır. Hemşire, ev yapımı bandajımı kafama birkaç kez sardığı saygın görünümlü beyaz gazlı bezin birkaç şeridinin altına saklamaya karar verdi.
Kazamdan üç gün sonra sol elim, yaralı elim şişti ve baş parmağım uyuştu. Hastaneden antibiyotiğe dirençli bir süper patojen aldığım için endişeliyim, bu yüzden Sab'dan beni acil servise geri götürmesini istiyorum. Doktor bana röntgen çektiriyor çünkü acil servise gitme yüksek dozda radyasyon olmadan tamamlanmadı. Marie Curie'yi hatırlıyor musun? Fransızca. X-ışını bilimcisi. Radyasyon zehirlenmesi kurbanı. Dövmeli düzenli orada. Beni gördüğüne sevinmiyor. Şişmiş elimi bin kat bandajın altına sardığında bana solgun bir bakış attı ve sanırım benim gibi omurgasız bir sansarın yaralı elini bir daha görmesine izin verilmemesi gerektiğine karar verdi. "Elin asil ve cesur," diye düşünüyor muhtemelen, "ama sen - pfft! Sen korkak bir salyangozsun. "
Önümüzdeki üç hafta hastane faturası için endişeleniyorum. Yolcu sigortam yok ve tüm bunların ne kadara mal olacağını sadece tahmin edebiliyorum. Hastanenin Sabine’nin annesini arayıp kredi kartlarını kabul etmediklerini ve ödememi tam olarak nakit olarak getirmem gerektiğini söylemesi yardımcı olmadı. Günlerce nakit olarak 3 veya 4 bin avroyu nasıl elde edeceğimi anlamaya çalışıyorum. Birkaç gün sonra, hastane toplamı arar. 226,80 euro, yani 290 dolar.
Hastane fatura bürosundan ayrılırken, dövmeli bakıcıyı görüyorum. Bana yukarıdan aşağı bakıyor. Başımda ve kollarımda bandajlar. Hafifçe gülümsüyor. "Au revoir, Mösyö le Velo," dedi. Elveda, Bay Bisiklet.