Bulaşıcı Mononükleoz
Ergenlik çağında ve büyük çocuklarda daha sık görülür. Küçüklerde az raslanır; 3 yaşından önce son derece ender raslanan bir hastalıktır. Virüs kökenli olduğu sanılmakla birlikte, doğrudan temasla bulaşır.
Teşhis: Her zaman yalın kırmızı anjin vardır. Oldukça gizli ya da yanıltıcı bir biçimde kuşpalazmı anımsatan yalancı zarlarla birliktedir. Çok ağrılıdır; ses genizden gelir, soluk kötü kokar. Gözkapakları çoğunlukla şiştir. Ateş sürekli, çocuk bitkindir. Uzun süreli çaba harcayamaz. Bedende iri, sert ve orta büyüklükte lenf düğümleri araştırılır.
Değişik görünüşlerde döküntüler ve sarılık da varsa, teşhiste yanılmabilir. Teşhisi doğrulamanın tek yolu kanda Paul -Bunnell tepkimesidir. Antikor düzeyi 1/80’in üstündeyse tepkime pozitiftir. Kan formülü niteleyicidir. Yüzde 90’a varan monosit hücrelerinde artışla birlikte, akyuvarlarda 40 000’e kadar artmıştır. Anormal lenfositler vardır. Hangi biçimi sözkonusu olursa olsun, bulaşıcı mononükleoz her zaman iyileşir; ama nekahet dönemi uzun sürebilir. Hastalık beyin zarları iltihabı (menenjit), tümbeyin iltihabı (ansefalit), hattâ felç gibi başka klinik görüntüler verebilirse de, bunlara ender raslanır ve kısa ya da uzun dönemde mutlaka iyileşirler.
Ayırıcı teşhis: Hastanın aşın bitkin olması, kan kanseri ya da yalancı kuşpalazı gibi teşhis yanılgılarına sürükleyebilir. Paul-Bunnell tepkimesinin pozitif “sonuç vermesi, kesin teşhisi koymayı sağlar.
Tedavi: Hastalığın alışılmış biçiminde tek tedavi, yatak dinlenmesidir. Yüksek ateş ve bitkinlik yapan ciddi biçimlerde ise, kısa süreli olmak koşuluyla kortizonlu ilaçlar kullanılması, hastanın normal etkinliğine daha çabuk dönmesini sağlayabilir.