Kore Yarımadası topraklarında iki kuvvetin yüzleşmesi bu yıl 67 yılını işaret ediyor. Bölünmenin başlangıcı, Sovyet etkisinin Kore Yarımadası'nda yoğunlaşmaya başladığı bir sonuç olarak II. Dünya Savaşı'nda Japonya'nın yenilgisiydi. 1945'teki (kutup) Amerika Birleşik Devletleri olan jeopolitik dünyanın ikinci direğine yakışırsa, Washington da bölgede yeni bir siyasi güç oluşumunda yer almaya karar verdi. Sonuç olarak, Kore Yarımadası'nın kuzeyi Sovyet yanlısı fiili, güney-Amerikalı yanlısı oldu. 1953'te yarımadanı 38 paralelinde iki duruma ayıran bir sınır çizgisi belirdi. Daha sonra, Kore'de (bölünmüş Almanya'ya ek olarak), iki ideolojinin arasındaki çatışmanın en belirgin şekilde ortaya çıktığı görülmüştür. Dahası, eğer Alman çatışması Berlin Duvarı'nın yıkılışı ile sona ererse, iki Kore'nin çatışması bugün de devam ediyor.
Bu durumda, Kore halkının ait olduğu Doğu uygarlığı ile Almanların ait olduğu Batı uygarlığı arasındaki sonsuz sayıda farklılıktan bahsedebiliriz. Doğu medeniyetinin temsilcileri daha güçlü bir ideolojik bileşene sahiptir ve bu nedenle bir insanın iki kısmı arasındaki çatışma gitmeyi düşünmüyor bile tarih. Ancak iki Kore'nin bir araya gelmesi, uzlaşma kararına varması için bir şans var mı?
Son zamanlarda, Güney Kore medyası, Güney Koreli yetkililerin meslektaşlarına DPRK’dan yakınlaşma yolunda olduklarını defalarca önerdiklerini ortaya koydu. Bu tür teklifler, ikili zirvelerin muhtemel olarak tutulmasına ilişkin açıklamalar çerçevesinde yapılmıştır. Kore Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı İdaresinin eski çalışanının ifadelerine göre, şu anki Cumhurbaşkanı Lee Myung-bak 3 bir yıl önce Kim Jong-il'e, devletlerin ve halkların yakınlaşması için bir yol haritası geliştirmeye çalışacak bir Korece "mezhdusboychik" düzenlemesini önerdi. Güney Kore Devlet Başkanı yönetiminin aynı eski çalışanı Kim Jong Il'in Lee Myung-bak'a “evet” dediğini ancak aynı zamanda 0,5 milyar dolarlık bir “küçük” mali hediye talep ettiğini söyledi. Bu miktarın, DPRK makamlarının görüşüne göre müzakereler için “uygun bir atmosfer” yaratması gerekiyordu.
Fakat Güney Kore başkanı, Kim Jong-il'in kendisini bir yolsuzluk skandalının eşiğine götürmeye çalıştığından şüpheleniyor ya da Lee Myung-bak - başkan hiç cimriydi, ancak gerçek şu ki - hiçbir zirve gerçekleşmedi. Dahası, iki devlet arasındaki bir başka siyasi ve askeri gerginlik başladı ve en akılda tutulan nokta, coğrafi olarak Güney Kore'ye ait bir ada olan Yonpkhedo'daki olaydı. Kasım ayındaydı 2010. Daha sonra Güney Kore askerleri tartışmalı kuzey sınır çizgisi olan Sarı Deniz'de egzersiz yapmaya karar verdi. Kuzey Kore, güneydeki "ortaklarını", "düşman ordusunun" karasularında nasıl toplanacağına sessizce bakmayacağı konusunda uyardı. Buna karşılık Güney Koreliler, bu suların Güney Koreli olduğunu ve bu nedenle Seul’de ne isterse yapacağını söyledi. Sonuç olarak, Pyongyang tamamen hakaret etti, tatbikatlar sırasında Seul’un DPRK topraklarına bir çift mermi fırlattığını söyledi. Ondan sonra, Kuzey Kore askerleri, bir kaçtan az olmamak üzere, Güney Kore'nin iki denizcisinin öldürüldüğü ve birkaç düzine kişinin yaralandığı Yonpyeongo adasının bombardımanına başladı. Güney Koreliler borçta kalmadılar ve Pyongyang'a perakende bombardımanı ile cevap verdiler. Durum durma noktasında. Kuzey Korelilerin dostluğu için "sadece" 500 milyon dolar istediğini hatırlayın. “Hepsi” kelimesi kullanıldı, çünkü sonuç olarak, iki ülke de Yonpkhedo'daki çatışma sırasında bu toplamın sadece üçte birini kaybetti (artı sonuçları) ...
Çıkmazda, Kim Jong-un DPRK başkanlığına yükseldikten sonra bile kaldı. Başlangıçta, Seul (ve sadece Seul değil), yeni Kim'in kapitalist ideallere babasından daha sadık olduğunu düşündü, ancak Üçüncü Kim, Güney Koreli yetkililerin tüm umutlarını hemen dile getirdi; DPRK’nın sosyalist fetihlerine ilişkin politika, ardından nükleer bir grev Seul’e verilecek. Güney Kore'deki bu tür ifadelerden uzun bir süre çıkamadığı bir şok hali geldi.
Bununla birlikte, bugün Güney Koreli siyaset analistleri, DPRK ve Kore Cumhuriyeti'nin yakınlaşması açısından durumun Güney'deki cumhurbaşkanlığı seçimlerinden sonra zeminden çıkabileceğini söylüyorlar. Daha pragmatik bir lider bir ülkenin başındaysa, Kim Jong-un'un zayıf yönlerinden faydalanabilir. Ve birçok insan bugün bu politikacının zayıf yönlerini biliyor. Bu zayıflık maddi refah ile ilişkilidir. Açıkçası, Güney Koreliler zirveden tekrar bahsederlerse, Pyongyang onlardan finansal tercih alma fırsatından yararlanacak. Fakat sonuçta, Güney Kore için aynı 500 milyon doları ödeyecek kadar büyük bir yük değil. 10 milyar için Rusya affeder - ve hiçbir şey ...
Fakat Güney Koreliler, belki de ölenlerini kuzey kardeşlerine ödemekten memnuniyet duyacaklardır, ancak yalnızca kendilerini bir defalık taleplerle sınırlamayacaklarından korkuyorlar. Seul başka ne istedi? .. Kuzey Kore fakir bir gelin, fakat kaslı. Damat (Güney Kore) pahalı hediyeler vermezse, bile zarar verebilir ... Bu Kuzey Kore şantajını söylemek mümkündür, ancak şantaj aynı ailededir. Slav kardeşlerimizle birlikte, aynı zamanda sık sık kalçalıyoruz, ancak daha sonra, bir sonraki dostça olmayan çubukları almaktan daha ucuz bir yağ ile gazı salmanın daha iyi olduğunu anlıyoruz. Hayır, elbette, bizim için, komşu devletlerden kimse topçu mermisi vurmaz ve nükleer bir grevle tehdit etmez, ancak bizim durumumuzda sorunlar vardır.
Seul’un, Kuzey’i kucağına çekmesinin daha muhtemel olduğu ortaya çıktı. Evet - istifa etmelisin, ama umut verici finansal yatırımlar diyebilirsin. Tabii ki, Kuzey Korelilerin, milyonlarca dolarlık yardım vaadi için güneylilere koşacakları düşünülmüyor, ancak bunların hepsi böyle bir yardımın nasıl sunulacağına bağlı ...
Tutkuları bir kenara koyarsanız ve birbirinizle anlaşılır bir dile geçerseniz, deneyimli kapitalistlerle deneyimli sosyalistleri bile arkadaşlığa çekebilirsiniz. Ve eğer zihniyet konusunda Almanya, bizim belirttiğimiz gibi, örnek olarak gösterilemezse, Çin oldukça mümkündür. Sosyalist fikirlerin piyasa yasalarıyla bütünleşmesinden bir sembiyozun nasıl bulunacağını öğrendik. Koreliler buna hazır mı? - Soru zordur ... Ancak, bugün iki Kore arasında yakınlaşma söz konusu olduğunda, bu sürecin dünyadaki rakiplerinden çok daha fazla destekçisi var. Tabii ki, bir sonraki “kötülük ekseninin kalesi” haritadan kaybolursa, Pentagon, gezegeni “Kuzey Kore tehdidinden” korumak için parayı yenmek için daha zor bulacak, ancak ABD için bile, ekonomik beklentiler açısından, yeterli sayıda avantaj bulabilirsiniz.
Kore bölünmesinden bahsedersek, bugün durumun herkesin alıştığı, ancak yanlış zamanda kaşınmaya başlayan görüşü hala bozan kronik bir yaraya benzediğini söyleyebiliriz. Yarım asırdan fazla problemi çözmek için yeterli güç ve hayal gücü olacak mı - Güney Kore'deki cumhurbaşkanlığı seçimlerinden sonra netleşecek.
Kore birliği ne kadar?
- Yazar:
- Alexei Volodin