"Ben bir dövüşçüyüm. Bu göze göz gibi şeylere inanıyorum. Yanağımı tutuyorum. Geri dönüşü olmayan bir adama saygı duymuyorum. Köpeğimi öldürürseniz, kedinizi güvenceye almalısınız. ”Bu söz komik olabilir, ama aynı zamanda, eski boks dünya şampiyonu Muhammed Ali'nin bu tutumu birçok insanın paylaştığı davranışlardan biri. Adaletsizlik başımıza gelir ve bazen o kadar acı verir ki biz intikam almak isteriz. Aldattığımızı hissediyoruz veya aşağılanmış görünüyor ve intikam almak istiyoruz. Yaşadığımız acının rakibimizi hissettirmesine izin vermek istiyoruz. Düşmanlarımıza fiziksel bir acı vermeyi planlamayız, ancak biraz alaycı veya konuşmayı reddederek onlara psikolojik veya duygusal olarak zarar verebilirsek, intikamımız da tatlı olacaktır.
"Söyleme," Kötülüğü geri ödeyeceğim! "Yehova'nın eli sana yardım edecek" (Spr 20,22). İntikam cevap değil! Bazen Tanrı bizden zor şeyler yapmamızı ister, değil mi? Öfke ve intikamın önünde durmayın, çünkü paha biçilmez bir hazinemiz var - yaşamı değiştiren bir gerçek. "Rab'bin Harre". Bu kelimeleri çok hızlı okumayın. Bu kelimeler üzerinde meditasyon yapın. Sadece acı ve acı ve öfke yaratan şeylerle başa çıkmanın anahtarı değil, aynı zamanda Tanrı ile olan ilişkimizin kalbidirler.
Fakat beklemek istemiyoruz. Kahve gitme çağında, sms ve twitter, şimdi ve hemen her şeyi istiyoruz. Trafik sıkışıklığından, kuyruklardan ve diğer zaman soyguncularından nefret ediyoruz. Dr. James Dobson şöyle anlatıyor: “Koçu kaçırmanızın bir önemi yoktu. Onu sadece bir ay sonra aldı. Bugün döner kapıyla açılışı beklemek zorunda kalırsanız, memnuniyetsizlik artar! "
İncil'de tarif edilen dürtünün, kasada bekletme sırasındaki beklemeyle ilgisi yok. Bekleme için İbranice kelime, bir şey için umut, bir şey beklemek ve beklenti kavramını içeren "kava" dır. Çocukların ebeveynlerinin Noel sabahı kalkması ve hediyelarını açmalarına izin verme konusundaki gerginlik, bu beklenen beklentiyi göstermektedir. Ne yazık ki, umut kelimesi modern zamanlarda anlamını yitirmiştir. "İşim olsun umarım" gibi şeyler söyleriz ve "Umarım yarın yağmur yağmaz". Ancak bu tür umutlar umutsuz. İncil'deki umut kavramı, bir şeyin olacağından emin bir umuttur. Kesin olarak kesin bir şeyler olması bekleniyor.
Güneş tekrar doğacak mı?
Yıllar önce Drakensburg (Güney Afrika) dağlarında yürüyüş yaparak birkaç gün geçirdim. İkinci gün akşamı kovalardan döktü ve bir mağara bulduğumda su birikintisi ıslağım ve kibrit kutum da vardı. Uyku söz konusu değildi ve dersler geçemezdi. Yorgundum, donmuştum ve gecenin bitmesini bekleyemedim. Ertesi sabah güneşin tekrar doğacağından şüpheliydim mi? Tabii ki hayır! Güneşin doğuşunun ilk belirtileri için sabırsızlıkla bekledim. Sabah saat dörtte, ilk ışık çizgileri gökyüzünde belirdi ve gün ışığı başladı. İlk kuşlar cıvıl cıvıldı ve sefaletimin yakında biteceğinden emindim. Güneşin doğacağı ve yeni bir günün doğacağı beklentisi ile bekledim. Karanlığın ışığın ve soğuğun yerini güneşin sıcaklığına bırakmasını bekledim (Ps 130,6) Güvenlik Beklenti Beklentisi Sevinçli. İncil anlamında beklediği budur. Ama gerçekte nasıl beklersin? Tanrı'yı nasıl beklersin? Tanrı'nın kim olduğuna dikkat edin. Sen biliyorsun
İbranice Mektup, İncil'in Tanrı'nın doğası hakkında en cesaret verici sözlerinden bazılarını içeriyor: "Kendinizi orada olanlarla tatmin etmenize izin verin. Çünkü Rab “Seni bırakmak istemiyorum ve seni bırakmayacağım” dedi. (Hebr 13,5). Yunan uzmanlarına göre, bu bölüm “Asla, asla, asla, asla, asla ASLA gitmeyeceğim” sözlerine çevrildi. Sevgi dolu babamızdan ne söz! Adil ve iyi biri. Atasözleri 20,22 ayeti bize ne öğretir? İntikam aramayın. Tanrıyı bekle. Ve? Seni kurtaracak.
Düşman için bir cezadan bahsetmediğini fark ettiniz mi? Sizin kurtuluşunuz odak noktasıdır. Onu kurtaracak. Bu bir söz! Tanrı onunla ilgilenecek. İşleri doğru yöne döndürecek. Kendi zamanında ve kendi yolunda açıklığa kavuşturur.
Pasif bir hayat yaşamak ya da Tanrı'nın bizim için her şeyi yapmasını beklemekle ilgili değil. Kendi sorumluluğumuzda olmalıyız. Eğer affetmek zorunda kalırsak, affetmek zorunda kalırız. Biriyle yüzleşmek zorunda kaldığımızda, konuşmasını rica ediyoruz. Kendimizi keşfetmek ve sorgulamak zorunda kalırsak, o zaman bunu da yaparız. Yusuf, Rab için beklemek zorunda kaldı, ama beklerken elinden geleni yaptı. Duruma ve çalışmalarına karşı tavrı terfi etti. Beklediğimiz zaman Tanrı pasif değildir, fakat henüz orada olmayan yapbozun parçalarını bir araya getirmek için perde arkasında çalışır. Ancak o zaman arzularımızı, özlemlerimizi ve isteklerimizi yerine getirir.
Beklemek, Tanrı ile olan yaşamımız için esastır. Tanrı'yı beklediğimizde, ona güvenir, onu bekler ve onu bekleriz. Beklememiz boşuna değil. Beklediğimizden farklı, kendini görünür kılacak. Onun hareketi, hayal edebileceğinden daha derinlere nüfuz edecek. Yaralarını, öfkeni ve kederi, Tanrı'nın elindeki kederini ver. İntikam aramayın. Adalet ve adaleti kendi ellerinize almayın - bu Tanrı'nın işidir.
Gordon Green tarafından