Soru: Kocam ve ben iki yıl önce evlendik ve 17 aylık güzel bir kızımız var. Yeni bir şehre taşındık ve ben yeni bir işle uğraşmaya başladım. Aynı zamanda babam üç ay önce kısa bir hastalıktan sonra öldü. Kocam kızımıza bakmak için evde kalıyor ve arkadaşlarını özlediğini biliyorum. Şimdi ondan duygusal olarak ve fiziksel olarak uzaklaştığımı hissediyor. Beklentilerinde gerçekçi olmadığını düşünüyorum. Onu ihmal etmekte hatalı mıyım?
Cevap: Aile araştırmacıları sağlıklı aile sürecini iki boyutun uyumu olarak ediyorlar. Biri ailenin sevgi (duygular) tarafını elde tutma becerisi. Diğeri de faal boyutu (problem çözme) aile içinde usulca yürütme kapasitesi. Görünüyor ki- bütün yşam değişiklikleriyle son birkaç ayda birbirinizi ihmal etmişsiniz- ailenizin faaliyet seviyesinin işlevi gayet iyi gidiyor. Taşınma ve yeni bir iş bulma başarılmış. Şimdi ailenizde süregelen duygusal yankılarla uğraşmanın vakti ve muhtemelen kocanız da uyumun bu yönünü açığa çıkarıyor.
Aileniz son üç ayda üç büyük değişim geçirmiş. Çabaladığınıza hiç şüphe yok. Kızınıza ve kocanıza olan duygularınız ve duygularınızı biriyle paylaşma yeteneğiniz bütün bu önemli hayat olaylarının etrafında daha derinden bağlanmanın temelinde yatıyor.
Kocanızla olan duygusal ve fiziksel uzaklığınızı belirtmeniz daha çok yakınlık kurmak için iyi bir başlangıç. Onun beklentileri hakkındaki duygularınız ve inançlarınızı belirtmek kadar onun ihtiyaçlarını da belirtmek birlikte yaşadığınız hayatınızın duygusal alanının gidişatı için bir oda açacaktır. Duyguları tartışma kapasitesinin yükselmesi değişime herhangi bir uyum için faydalı olacaktır, ve aynı zamanda yeni potansiyel fikirler veya duygusal ifadeler ve paylaşma için öncelikli olarak düşünülmeyen çözümler ortaya çıkaracaktır