Düşük bütçeli scifi filmleri, Roger Corman'ın 1950'lerde B-filmi büyüklüğüne yükselme dönemlerini yaşıyor olabilirler, ancak bugün hala gçlü gidiyorlar - gerçekten harika bir hikaye anlatmak için mutlaka özel efektlere ihtiyaç duymadığınızı ispatlıyorlar. İşte son birkaç on yıl boyunca bizim favorilerimiz.
Yönetmen Mike Cahill (I Origins) ve yıldız Brit Marling (Sesimin The Sound of My Voice , Netflix'in The OA ) suçluluk, üzüntü ve kozmik ikinci şansın ortak hikayesini yazdı. Marling korkunç, trajik bir hata yapan Rhoda adlı parlak bir kadını canlandıracak: bir kadını ve doğmamış çocuğunu öldüren bir kazaya neden olarak, kadının kocası John (William Mapother) fiziksel ve zihinsel yıkıma uğradı. Rhoda, şeyleri doğru hale getirmeye, John'u aramaya çalışırken, onun gerçekte kim olduğunu söylememeye çalıştıklarında bir başka korkunç hata yapıyor. Ancak mümkün olan kurtuluş, olası bir yerden geliyor: insanların ve yerlerin gezegenimizdekilerle aynı olduğu yerde, üzerinde tezgahüstü "çok basit ama etkili bir görsel efektle temsil edilen" ayna Dünya ", önemli çarpık yaşam olan ana fark kararlar asla ortaya çıkmayabilir.
Don Coscarelli'den (Bubba Ho-Tep, Phantasm) çıkan bu kült korku-scifi komedisi, Paul Giamatti'den bir kahramanın yanı sıra epeyce çarpıcı özel efektlere sahiptir ancak yine de bir milyon dolardan daha düşük bir maliyetle yapılmıştır . David Wong'un romanına dayanarak, "Soy Sos" lakaplı yeni bir sokak uyuşturucusu ile karşılaştıklarında giderek tuhaf halüsinasyonlar ve koşullar (alternatif boyutlar, uzaylılar, vb.) Yaşayan bir çift arkadaşa ilişkin. Sonunda dünyanın kaderi asılıyor denge ve yol boyunca, kötü bir süper bilgisayar, kahraman bir köpek ve etle dolu bir dondurucudan kendisini toparlayan bir canavar da var.
Yazar yönetmen Andrew Bujalski'nin dönemsel video kameralar kullanarak siyah-beyaz çekimler yapması 1980'de bir yazar yönetmeni Andrew Bujalski'nin uğursuz ve karmaşık bir çalışması oldu ve eğer daha iyi bilmiyorsanız, o zaman bunu düşünürdünüz yapıldığı. Aslında 2013 yılında yapıldı.
Sahne arkası dramalar ve yarışma dışı mikro-dramalar, gerçek ilginin çoğunu sağlıyorsa da, otantik nerdsler (Hollywood'un nerdsleri değil) yumurta bırakan bir otelde buluşup hangi programın satranç üstünlüğü sağlayacağını belirlemektedir. Computer Chess çoğunlukla garip bir komedi olmasına rağmen, bir takımın yapay zeka yazılımının herkesin fark ettiği ya da kabul etmeye istekli olduğu yollardan daha bilinçli olduğunu öne sürmeye başladığında, scifi'ye girer.
Başka bir siyah-beyaz giriş, The American Astronaut , Scifi, Batı and müzikal türlerini birleştirmeyi başarıyor. Bir zamanlar "Buck Rogers Roy Rogers'la Buluşuyor" olarak çalışmalarını anlatan yazar yönetmeni Cory McAbee, bir erkeği tüm kadınlara ait gezegene teslim etmeyi plana karıştıran galaksiler arası bir kovboy / nadir mal satıcısı da başlık karakterini oynuyor Venüs'ün (ama bundan daha da karmaşık hale geldiğini) - ve grubunun, Billy Nayer Show'un verdiği melodileri. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, nihai sonuç, filmin çoğu kez elle boyanmış, lo fi özel efektler kullanılarak geliştirilmiş ve tamamen benzersiz bir şey.
Gareth Edwards Godzilla yapmadan önce ve daha sonra Rogue One ile Star Wars filmi yapma hayalini kurdu - dijital efekt sanatçısı olarak çalıştı ve bu becerileri ilk karakteri Monsters. uyguladı Monsters. Başlığın işaret ettiği gibi, bu bir canavar filmi, ancak insanların ve uzaylıların Dünya'da birkaç yıldır birlikte bulunduğu bir dünyada benzersiz bir şekilde bulunuyor ve gerginlik ve korku azalmış olsa da, yenilik var. Yabancılar (gerçek hayatta çift olan Scoot McNairy ve Whitney Able) Meksika'dan ABD'ye yeniden girmek için takım kurdu ancak gezi, katlanarak daha düşmanca bir sınırla karmaşıktır. Filmi de yazan Edwards, sinematografiyi yapıyordu ve yapım tasarımını yapıyordu, gelecekteki gişe rekorları kıranlar için alacağı şeyin sadece çok küçük bir bölümü olan bir bütçeden en iyi şekilde yararlanıyor.
Yalnız, teknoloji haksız ve kaçınılmaz olarak unutkan emekli Frank, iyi niyetli oğlundan bir arkadaşı robot alır ve yakında onun yeni yardımcısının suçta mükemmel bir ortak olacağının farkına varır. Robot & Frank , yaşlanmanın dokunaklı bir araştırmasıdır, ancak inanılmaz derecede tipik olan indie-film manzarasına inanılmaz bir şekilde uyum sağlayan bir robot karakteri (ve gerçek, gelişmiş bir karakter) yaratan inanılmaz bir işi de yapıyor. Kazanan bir oyuncu olarak (Frank'in en ünlüsü Frank Langella ve robotun sesi Peter Sarsgaard, farklı bir aktör aslında takım elbise giyiyor) ilk kez yönetmen Jake Schreier ve ilk senarist Christopher D. Ford'un bu ilham kaynağını daha da yükseltti. .
Alex Rivera'nın gerilim filminde, Meksika ile ABD arasındaki yasadışı göçün tamamen yasaklandığı (sınır duvarı sayesinde ...) bir geleceği var. Bununla birlikte, ABD ekonomisi, hiçbir şey için çalışmak istemeyen istikrarlı bir akış olmadan çökecek olursa, potansiyel vatandaşlar, ızdırap fabrikalarında, emek devleti yaparak robotları kontrol eden sanal gerçeklik makinelerine fiziksel olarak takılı kaldıklarını iddia ediyorlardı. Bu tedirgin karışıklık içinde, bölgeye suyu geri getirmek için muazzam bir şirkete girmeyi hayal eden biriyle karşılaşıyoruz; alışveriş yapan bir kadın anıları yükledi; ve vicdan krizine sahip bir deniz uçağı pilotu. Sleep Dealer , açık bir şekilde küreselleşme ile ilgili politik açıdan fikirli bir masal olmakla birlikte, aynı zamanda tamamen heyecan vericidir.
Ay'da üç yıllık tek başına çalışmanın sonunda, otomatikleştirilmiş bir madencilik tesisini (Sam Rockwell) denetleyen, arkadaşlığı için yalnızca AI'sını (Kevin Spacey tarafından seslendirildi) sahip olan kişi, bir zamanlar düşündüğü kadar yalnız olmadığını anlıyor . Ayrıca, kurumsal işverenlerinin bir zamanlar inandıkları kadar iyi niyetli olmadığından şüphelenmeye başlar. Yönetmen Duncan Jones (Source Code, Warcraft) üzerinde çalışıyor Moon aynı evrende başka bir film seti , bu kez de Dünya'da belirlenecek olsa da scifi unsurları olacak Mute denir; sonunda, üçte birini yapmayı ve bunu üçlü yapmayı umuyor.
Yolculuğa çıkan üniversite öğrencileri, uzaylı karşılaşmalarına neden olan gizemli bir hacker olan düşmanlarını izlemek için bir dolambaçlı yoldan çıkınca, yabancı teknoloji ile deney yapan görünür bir hükümet tesisine kazıdıktan sonra. İnsanlar üzerinde. Onları dahil et. Tahmin edip sana son vermeye devam eden (ve sonra da büyük bir "Huh?" Imajıyla devam eden) yaratıcı planı bir yana, 2001: A Space Odyssey canlandıran üretim dizaynı ve Laurence Fishburne ve Lin Shaye'nin desteklediği dönüşleri destekliyor The Signal özellikle unutulmaz.
Yönetmen Colin Trevorrow, Gareth Edwards'ın izinden sonra Jurassic World ve Star Wars: Episode IX IX'i almadan önce milyonda bir bu bütçeyle ilk kez rol aldı. Bir zaman yolculuğu arkadaşı ("şaka değil") arayan merak uyandıran bir dergi reklamı, adamı (Mark Duplass) izleyen bir üç Seattle'lı gazetecinin (Aubrey Plaza, Jake Johnson ve Karan Soni) ilgisini çekiyor. eğer bir çatlak ya da gerçek anlaşma ise -veya, anlaşılacağı gibi, ikisi birden. Senaryo (Derek Connolly), bir zamanlar Backwoods Home Magazine yayınlanan gerçek bir (ama sahte) reklamdan esinlenilmiştir; bu gerçek , filmin ilgisini çekmeye yardımcı olur; performansları da (Plaza mükemmel) ve zaman yolculuğunun tasviri sıradan insanların kişisel kişisel gerekçeleri nedeniyle keşfedebilecekleri bir şey. Ve evet, Star Wars şakaları var.
Evet, Mark Duplass'la bir tane daha. Charlie McDowell'in ilk başta da ortak yıldızı Ted Danson'un evinde çekilen ilk etap Ethan ve Sophie (Duplass ve Elisabeth Moss) arasında geçiyor ve evlilik geçiren bir çift, bir hafta sonu kaçışıyla ilişkilerini kurtarmaya çalışıyor. Her şeyin görünmediği, özellikle de alışılmadık terapi oturumlarında dolaşan Ethan ve Sophie'nin olmadığı anlaşıldığında, işler çok, çok gerçeküstü hale gelir. Duplass ve Moss, filmin inandırıcı görünmesi için en nüanslı oyuncuyu gerektiren bir filmde gülünç derecede iyi davranıyorlar.
Ohio kırsalında, inşaat işçisi ve aile üyesi Curtis (Michael Shannon) tehlikeli bir şekilde arka bahçesinde bir fırtına barınağı kurmakla takıntılı hale geldi. Geçen sene Shannon'la mükemmel Midnight Special Özelliği özelliğini yapan Jeff Nichols tarafından yazılmış ve yönetilen film ilerledikçe, Curtis'in değirmen kıyamet günleri hazırlayıcısı olmadığı açıkça görülüyor; hava koşullarına bağlı bir kıyamet yakınında olduğuna dair ipuçları aldığına inanıyor. Ancak bu işaretler gerçek mi, yoksa derinden rahatsız bir zihnin paranoyak yankılanıyor mu? Take Shelter büyük açıklama için sonuna kadar bekler, ancak kesin bir cevap sunar.
Bu, zaman yolculuğu ile ilgili tüm bağımsız, düşük bütçeli filmlerin altın standardıdır. Shane Carruth (kim yazdı, yönetmen, skor yapmış, yapımcı ve ortak yıldızlar yazmıştı) yanlışlıkla bir zaman makinesi icat eden iki adamın zihninde eğilme hikayesini yaparak sadece 7,000 dolar harcadı. Ancak Primer , "küçük bir bütçeyle ilgili büyük fikirler" e indirgenebilecek bir şeyden çok daha fazlasını sunuyor. Film ilerledikçe buluş, şaşırtıcı keşiften yıkıcı güce doğru, zaman çizgileri örtüştüğü ve kesiştiği ve iki arkadaşın arasında bir kama formu oluşturduğu için dolaşıyor . Hem seyirci hem de karakter için cehennem gibi kafa karıştırıcı olur -Ama Carruth'un neyi yapmak istediğini tam olarak bildiğini, yolun her adımını asla kaybetmezsiniz.
Bir kuyruk yıldırımı geçerken ve gücü elenirse, arkadaşlar arasındaki (ve birkaç kısırlığın arasında olan) bir akşam yemeği partisi tuhaflaşır. Grubun üyeleri mahalleyi kontrol etmeye çalıştıklarında, kuyruklu yıldızın kendilerinin farklı versiyonlarını içeren paralel boyutlar arasında, hepsi kendi akşam yemeği partilerine katılan kapıları açtığını fark ettiler. Doğal olarak, gerçekler çaprazlaşmaya başlar; bu durum, kişisel ve mesleki hayatları aşağı yönde bir spiral her gerçekliğiyle Emily'ye (Emily Baldoni) özel bir itiraz getiren bir durumdur. Yönetmen James Ward Byrkit'in kendi evinde çekilen Coherence , iyimser bir düşünce-bükme "ne olur?" Masalını örgülemek için doğaçlama ve bazı basit ama etkili sahne takımlarından (parıltı çubukları, fotoğraflar, ping pong kürek) büyük yarar sağlar.