1. sözlük tanımına göre; teknik yollarla üzerine ses kaydedilen, pikapta bu sesleri yeniden dinlemeye olanak veren yuvarlak biçimli bir nesne. kısaca 'lp' de (gizlinot: açılımı longplay, türkçesi uzunçalar. 1960'lı yıllardan itibaren 8-10 şarkı içeren albümlere uzunçalar denmekteydi.) denmektedir. ülkemizde 1980'li yılların sonuna dek varlığını sürdürse de kaset ve cd formatlarının yaygınlaşmasıyla üretimi neredeyse bitmiş (gizlinot: neredeyse diyorum çünkü arada tek tük basılan plaklar olmuş. kenan doğulu'nun ex aşkım albümü ve ıssız adam'ın soundtrack albümü çıktıkları yıl plak olarak da basılmış.), 2008'de (bkz: ıssız adam) filminin rüzgarıyla yeniden moda olmuştur. 2010'lu yılların ortasından itibaren yeni çıkan veya geçmişte çıkmış albümler plak formatıyla da basılıyor. birkaç yıla kalmaz cd üretimi biterse fiziki anlamda satın alınabilir tek format plak olacak. özellikle son birkaç yıldır plaklara olan ilgide büyük bir artış var. çoğunun ses kalitesi iyi değil, fiyatları çok tuzlu (gizlinot: neyin değil ki? diyeceksiniz, evet ama gerçekten plak koleksiyonu yapmak isteyen bir arşivci, ciddi miktarları gözden çıkarmak zorunda kalıyor.) ancak arada iddialı işler de çıkıyor. mesela ferdi özbeğen'in plaklarına yoğun bir ilgi var. bir başkadır dizisi yayınlandıktan sonra çıkan 20. sanat yılı şan konseri plağı çok satıyor. (bkz: hüner coşkuner)'in ölümünden sonra plakları basılmaya başlandı. (bkz: zeki müren)'in vefatının üstünden uzun süre geçti ancak sanki hayattaymış gibi birkaç ayda bir yeni plağı çıkıyor, (bkz: sezen aksu) ilk albümü serçe'den son albümü demo'ya kadar olan tüm külliyatını kendi şirketinden plak olarak çıkardı vb.