Evrimsel ilerlemenin kökenleri ve dünyadaki hayvanların ortaya çıkışı yaklaşık 2 milyar yıl önce ortaya çıktı. Bilinen ve tanımlanan çeşitlerin çeşitliliğinin yaklaşık 1,5 milyon olduğu tahmin edilmektedir. Onlar hayvanlar alemidir. Pazarlama. Hayvanlar tek hücreli veya çok hücreli organizmalardır; hücreleri bir hücre duvarı ile çevrili değildir. Sadece evcil hayvanlara ve bitkilere özgü olmayan canlı organizmaların temel özelliği, sözde metabolik hızdır. Önemi, gerekli malzemeleri dışarıdan almak, işlemden geçirmek ve daha sonra emmektir.
Bunlar daha sonra hayvanın vücudunun yapı taşlarıdır veya depolanır – yedek ürünlerdir. Vücutta, karmaşık malzemelerin çürümesi eşzamanlı olarak gerçekleşir, bu nedenle yaşam için gerekli güç yaratılır, gereksiz maddeler sırayla dışarıda salgılanır. arçalanmanın yanı sıra adaptasyon prosedürleri, sindirim, nefes alma, vücut hareketleri, boşalma, dinlenme, yaşamın yapısı veya atmosferi ne olursa olsun her hayvan mikroorganizmasında meydana gelen uyarımlara duyarlılık gibi vücudun temel özelliklerinin temelidir.
En düşük hayvanlarda, önemli işlevler tek hücreler veya hücreler tarafından yürütülür
Diğerlerinde, bu işlevler ilgili vücut organları ve ayrıca sistemler tarafından yapılır. Zoolojik Sistematikte, hayvanlar alemi, 2 alt gruba ayrılan çok sayıda türe ayrılır: Kirpikler, petekler ve aynı şekilde çok hücreli olanlar dahil olmak üzere protozoa. Protozoa tek hücreli evcil hayvanlardır. Bir hücre, yaşamın tüm özelliklerini yerine getirir. Bu organizmalar, önemli sayıda hücre içeren bir vücuda sahip olan diğer hayvanlardan, yani çok hücreli hayvanlardan esasen farklıdır. Protoplazmik bir organizma, sitoplazmayı ve ayrıca birkaç çekirdeği içeren bir protoplazma kümesidir. Protozoa, su, vücut sıvıları veya nemli kir gibi akıcı bir yaşam atmosferine sahiptir. Tek bir takım değiller, aralarında yapı ve yaşam görevlerinde önemli ölçüde farklılık gösteren formlar var. Primatlar dışındaki tüm evcil hayvanların çok hücreli bir çerçevesi vardır. Vücutları, farklı çerçevelere sahip ve farklı faaliyetler yürüten bir hücre tesisi oluşturur. Bu hücrelerin komplikasyonları aynı özellikleri taşır, bunlara hücre denir, dokular tarafından geliştirilen vücuda doku denir. Hayvan dünyasında en organize olanlardan biri, Dünya genelinde karasal ve su atmosferlerinde yaşayan kirişlerdir. Çeşitli çevre sorunları aslında sıklıkla yaşam biçimini ve ayrıca bu mikroorganizmaların çerçevesini şekillendirmiştir. Ayrıntılarla karakterize edilen tipik işlevler, en önemlisi bir iç iskelet sisteminin bir sırt ipi tipinde görünürlüğüdür. İp kurtlarının 3 alt türü vardır: omurgasızlar, hayvanlar ve tunikler. Omurgalılar ve omurgasızlar benzersiz bir ilgiye sahip olmalıdır. Her şeyden önce, tüm omurgalıların yapısının prototipi olan çerçeveleri ve ikincisi -hemen hemen tüm konut hayvanları türleri ve ayrıca erkekler onlara aittir.
Brakiyopodlar daha az aktif bir yaşam tarzına öncülük eder. Onların yiyecekleri su akışı ile getirilen yiyeceklerdir. Duyu organları kesinlikle az gelişmiştir. Sinir bobini hafifçe genişledi, ön bileşeni kafatasının yokluğuyla ilgili omuriliğin yanı sıra beyinde farklılaşmaya maruz kalmıyor – bu yüzden bunlara anemon deniyor. Omurgalılar için duyusal vücut organının, oral cihazın ve hareketin yüksek düzeyde gelişimi ile tanımlanır. İskelet bir kafa ve ayrıca bir sırt içerir. Omurgalılar koleksiyonlara uymayı içerir: amfibiler, balıklar, hayvanlar ve sürüngenler. Hayvanların ayırt edici bir özelliği, bir omurganın varlığıdır. Başlangıçta, ilk omurgalılar su ortamında ortaya çıktı. Bunun üzerine balıklar, bu zamana kadar çeşit çeşitliliği açısından en büyük omurgalı takımını oluşturuyor. Bunlar farklı çeşitlerdir, ancak solungaçların yardımıyla nefes almak gibi çok sayıda olağan özelliğe sahiptirler. Birçok türde yüzme kesesi, su dengesini ve ayar ayarını kolaylaştıran hidrostatik bir vücut organı olarak bulunur. Solungaç gibi organlar farklı bölgelere veya solungaçlarla kaplı normal bir diş çürüğüne konur. Amfibilerin 2 ortamlarıyla ilgili dönüşümleri onların ayırt edici özelliğidir: larva dönemi ve başlangıç ilerlemesi suda gerçekleşir. Yetişkinler karasal yaşamı sular, üreme dönemi için sadece suya inerler. Larvalar su ortamına göre ayarlanır, solungaçların yardımıyla nefes alır. Yetişkinler, ciğerleriyle nefes aldıkları gerçeğinin bir sonucu olarak karasal hayvanlara özgü özelliklere sahiptir. Amfibilerin balık gibi göründüğü gösterilebilir, ancak amfibilerin çok daha karmaşık bir çerçevesi vardır.
Ek bir grubun mikroorganizmasının tam büyümesinde
– sürüngenler, amfibilere kıyasla daha yüksek bir gelişme seviyesi görülebilir. Sürüngenlerde karasal omurgalıların nitelikleri açıkça mevcuttur. Sürüngenlerin gövdesi diskler veya aralıklarla kaplıdır. 5 Parmaklı kol veya bacakların ilerlemesi ve ayrıca amfibilerin aksine daha muazzam bir şekilde inşa edilen pelvik ve ayrıca omuz bandı yoluyla eksenel iskelet sistemi ile güçlü bağları, sürüngenlere karaya çok daha kolay hareket etme şansı sağlar. Sürüngen ekibinde bir üst vücut, kaburgalar arasında daha da fazla kas vardır. Çok daha karmaşık olan, yapışan sistemlerin yapısıdır: endişeli, sindirim, üreme ve ayrıca arındırıcı. En büyük hayvanlar kuşları içerir. Onların ayırt edici özelliği uçma yeteneğidir. Kuşlar arasında 3 alt grup vardır: Uçan Kuşlar, Seyahat Eden Kuşlar ve ayrıca Uçan Kuşlar. Uçuşla ilişkili uyarlanabilir konut veya ticari özellikler arasında şunlar tanımlanabilir: vücudun tüylerle kaplanması, vücudun yapılandırılmış şekli, ön ayakların kanatlara dönüşümü, hava yastıklarının varlığı, birçok kemiğin hava ile diş dolgusu. Dişlerin olmaması ve hafif bir kafatası başın ağırlığını azaltır. Kuşların bir grup sürüngenle ortaklığı, Boynuz tüyleri, bacaklardaki aralıklar, gaganın boynuz kılıfları, bu grupların her birindeki embriyoların benzerliği gibi özelliklerle doğrulanır. Kuşlar sürüngenlerden kalp çerçevesinde farklılık gösterir, yöntem akciğerler metabolizma ile daha yüksek bir seviyede geliştirildiği gibi sürekli bir vücut sıcaklığının korunmasıdır.
En sanayileşmiş grup yaratıklardır. Bu mikroorganizma ekibinin yüksek derecede gelişimi, başta beyin olmak üzere tüm sistemlerin ve vücut organlarının gelişmiş gelişimi ile ilişkilidir. İşitme, koku alma ve görme duyusunun büyüme süreciyle birleşen beyin gelişimi, tüm kümenin daha yüksek psikolojik büyümesine neden oldu. Hayvanların özellikleri arasında dişlerin yanı sıra sabit bir seviyede sıcaklık da belirtilebilir. İçlerindeki doğurganlık, gençleri sütle besleyerek net ilerleme gösteren bir işlevdir. Bu takımda kuyruk en aza indirilir, boyun ayrılır – bu, karasal yaşam biçimine ve ayrıca hızlı aktiviteye ve koşmaya yönelik bir ayardır. Saç, hayvanlara özgü belirli boynuzlu bir yaratıktır. Canlıların derisinin birkaç cilt bezi vardır: ter, koku, süt ve yağ. İskelet omurga, göğüs, baş, kol veya bacak kemikleri ile pelvisin yanı sıra omuz bandından oluşur. Memeliler, ilkel sürüngenlerden, aksine sürüngenlerden bir grup kuş geldi. Çağdaş çağın başlangıcındaki fantastik iklim ayarlamaları sırasında, önceki dönemde lider ekip olan sürüngenler aslında tamamen ortadan kayboldu. Sinir sisteminin gelişimi, canlıların bir dizi atmosferi anlamalarına izin verdi. Tüm mikroorganizmalar, Krallıklar olarak adlandırılan 5 gruba ayrıldı. Bunlar mikroorganizmalar, protistler, mantarlar, bitkiler ve hayvanlardır. Sınıflandırma ile birlikte, ne canlı ne de ölü olan enfeksiyonlar vardır. İnsanlar evcil hayvan krallığından gelir.
Önizlemeye başlamak için tıklayınresim dairesel bir diyagram ortaya çıkarır. Tekerlek 5 eşit parçaya bölünmüştür – tekerleğin bölümleri. Her sektör bir krallık ve aynı zamanda ajanlarıdır. Gül, Çalı, köknar, Yosun, Orkide, Huş ağacı gibi bu çok hücreli, kendi kendini besleyen bitkilerin ilk bölümü. İkinci bölüm hayvanlardır-çok hücreli organizmalar, amfibiler ve bunların arasında tik, sinek, sazan, solucan, salyangoz, kurbağa, gniewosz ve Yaban arısı. 3. Segment mantarlardır -yabancı organizmalar, 2 alt gruba ayrılmıştır. İlk alt grup, maya gibi tek hücreli mantarlardır. 2. Alt grup küf, Borovik ve mantar gibi çok hücreli mantarlardır. Dördüncü segment bakterilerdir – tek hücreli mikroorganizmalar ve bunların arasında erken amerikan siyanobakterileri gibi kendi kendini besleyen yabancı-tetanoz Basili, süt devedikeni, kolon basili. Beşinci bölüm protistlerdir-tek hücreli, çok hücreli ve kolonyal mikroorganizmalar. Kendi kendine beslenen diyatomlara ve morslara ve ayrıca uzaylı terliklerine bölünmüş, aralarındaki sınırdaki amip euglena’dır. Her bölüm nükleer veya nükleer olmayan organizmalara ayrılmıştır. Nükleer mikroorganizmalar protistler, bitkiler, hayvanlar, mantarlardır. Nükleer olmayan mikroorganizmalar mikroorganizmalardır.
Günümüz Sistematiğinde beş organizma krallığı ayırt edilir
Bakteriler, protistler, mantarlar, bitkiler ve ayrıca hayvanlar. Mikroorganizmaların doğrudan beş krallığa bölünmesi için birincil gereksinimler şunlardır: bir hücre merkezinin görünürlüğü veya yokluğu, bir organizma geliştiren hücre sayısı, kloroplastların varlığı ve ayrıca hücre duvarı yüzeyinin görünürlüğü ve ayrıca kimyasal bileşimi. Önizlemeyi başlatmak için tıklayınresim dairesel bir düzen ortaya çıkarır. Tekerlek beş eşdeğer bölüme ayrılmıştır -tekerleğin bölümleri. Her sektör bir krallığın yanı sıra temsilcileridir.Gül, Eğrelti Otu, köknar, Yosun, Orkide, Huş ağacı gibi bu çok hücreli, kendi kendini besleyen bitkilerin ilk bölümü. 2. Sektör hayvanlardır-çok hücreli organizmalar, amfibiler ve bunların arasında tik, sinek, sazan, solucan, salyangoz, kurbağa, gniewosz ve ayrıca Yaban arısı. Üçüncü bölüm mantarlardır-yabancı organizmalar, 2 alt gruba ayrılmıştır. İlk alt grup, maya gibi tek hücreli mantarlardır. 2. Alt grup, küf, Borovik ve mantar gibi çok hücreli mantarlardır. Dördüncü bölüm bakterilerdir – tek hücreli organizmalar ve bunların arasında erken amerikan siyanobakterileri ve yabancı-tetanoz Basili, süt devedikeni, kolon basili gibi kendi kendine beslenen organizmalar. Beşinci bölüm protistlerdir-tek hücreli, çok hücreli ve ayrıca erken amerikan organizmaları. Kendi kendine beslenen diyatomların yanı sıra morsların yanı sıra uzaylı terliklere bölünmüş, aralarındaki sınırdaki amip euglena’dır. Her bölüm nükleer veya nükleer olmayan organizmalara ayrılmıştır. Nükleer mikroorganizmalar protistler, bitkiler, hayvanlar, mantarlardır. Nükleer olmayan organizmalar mikroplardır.
Mikroplar, genellikle kolonilerde kalan mikroskobik tek hücreli mikroorganizmalardır. Bir hücre duvarı var. Kloroplast eşleşmelerine sahip olabilirler ve ayrıca fotosentezle (siyanobakteriler) beslenebilirler. Bakterilerin çoğu uluslararasıdır. Hücrelerinde hücre merkezi yoktur. DNA kıllarında tutulan kalıtsal bilgi sitoplazmada yatmaktadır. Hücre çekirdeğinin olmamasının bir sonucu olarak mikroplar nükleer içermeyen organizmalar olarak tanımlanır. Diğer çeşitli krallıklar, nükleer mikroorganizmaları, yani hücreleri hücre çekirdeğine sahip olanları yoğunlaştırır.Protistler gerçekten heterojen bir takım. Bunlar arasında tek hücreli organizmalar (örneğin amip), çok hücreli mikroorganizmalar (örneğin mors) ve kolonyal mikroorganizmalar (örneğin birkaç diatom) bulunur. Kendi kendine beslenebilirler (örneğin mors ve şalgam) veya yabancı (örneğin amip) olabilirler. Bazı protistler, özellikle mors gibi kendi kendini besleyenler, genellikle selülozdan yapılmış bir hücre duvarı yüzeyine sahiptir. Mantarlar arasında hem tek hücreli hem de çok hücreli mikroorganizmalar vardır. Her biri yabancı — Hücrelerinde kloroplast yok. Mantar hücreleri bir hücre duvarı yüzeyi ile sınırlanmıştır. Birçok türde, böcek kabuklarıyla aynı maddeden, yani kitinden yapılır. Bitkiler, hücre duvarı yüzeyi selülozdan yapılmış çok hücreli kendi kendine yeten mikroorganizmalardır.