.:
Şizofren Ailelerine Özel Bir Rehber
:.
Bende şizofreni belirtileri üniversitede psikoloji okurken başladı.
Tanımadığım kişilerle yaşıyordum, ve etrafımdaki kişiler hakkında, aşırı derecede paranoid ve şüpheci olmaya başlamıştım. Ev arkadaşlarımın benim arkamdan işler çevirdiklerini düşünüyordum. Ve insanların düşüncelerimi okumalarından endişelendiğim için, veya kafamın içine düşünceler yerleştirdiklerinden endişelendiğim için odamdan çıkmamaya başladım.
Bir şeylerin gerçekten yanlış gittiğini, ilk kez, işitme sınırıma çok yakın bir yerde, boğuk sesli bağırışlar duymaya başladığımda fark ettim. Doğal olarak sesler de duymaya başladım, ve daha rahat olduğum bir sırada, psikoloji kitaplarımda bu seslerin ne anlama geldiklerini araştırdım. Psikoz veya şizofreni olduğunu söylüyordu. Bu da bana çok korkutucu geliyordu.
Kat arkadaşlarım odamın kapısını tıklatıp "Emma, iyi misin?" diyorlardı. Fakat umurumda değillerdi. Odadan çıkmamamın, onlara aldırmamamın, benim için de normal olmadığını onlar bilmiyorlardı. Üniversitenin psikiyatristine gittim. Fakat onunla ilgili olarak da paranoidleştiğim için, belirtilerin hepsini ona izah edemedim. Bunun sonucu olarak, depresyonda olduğumu düşündü, çünkü kısa bir süre önce bir ilişkim sona ermişti. Bana birkaç gün sonra aşırı doz aldıran antidepresan ilaçlar verdi.
Yaz tatili için eve döndüğümde, annem - babam benim, hormonal durumunun etkisinde olan, karamsar, dışarı çıkmak, odasını toplamak istemeyen bir ergen olduğumu düşündü. Fakat daha sonra, çok garip davranmaya başladım. Kendi kendime bol bol gülmeye ve sesler ile konuşmaya başladım ve annem - babam benim gerçekten de pek iyi olmadığımın farkına vardı. Tedavi olmayı öneren ben değil, ailemdi. Bana " Emma senin bir problemin var, bunun için yardım almamız gerekiyor" dedi. Ben bir sağlık problemim olduğunu algılayamadığımdan, ilk olarak onlar bir doktora gitti ve doktoru da, bir psikiyatristi alarak birlikte beni görmeye gelmeleri konusunda ikna etti. Oldukça açık fikirli biri olmama karşın, ilk kez şizofreni tanısı konulduğunda, arkadaşlarıma uyuşurucu bağımlılığı yüzünden tedavi gördüğümü söyledim. Kendi kendime ise beyin tümörüm olduğunu söyledim. Bir akıl sağlığı problemim olduğunu kabullenmek istemedim".
Emma Harding, Kıdemli Proje Çalışanı ve Koordinatörü, Kullanıcı istihdam Programı (UEP), Springfield Hastanesi, ingiltere
geri