Siz ve eşiniz ayrıldığınızda, çocuklarınızla olan ilişkinizi nasıl idare edeceğiniz üzerine düşünmeniz gerekir.
Ayrılmak zordur ama özellikle bir aileniz olduğunda daha da zorlaşır. Kararınızın neden olduğuna bakılmaksızın planlarınızı çocuklarınızla paylaşmak için doğru zamanı düşünmelisiniz. İşte bu zor konuşmaya en iyi nasıl başlayacağınızla ilgili birkaç ipucu:
Öncelikle çocuklarınızla konuşmadan önce siz ve eşiniz, ayrılmanızın bir açıklaması konusunda anlaşmaya varmalı ve daha sonra karşılıklı suçlamada bulunmadan ona sadık kalmalısınız. Bir aile olarak oturun. Çocuklarınızın ikinizden birlikte haber almaları önemlidir. Uzmanlar “Bu, karı koca olarak ayrılmış olsanız bile, çocuğunuzun ihtiyaçlarının giderildiğinden emin olmak için ebeveyn olarak birlikte çalışmaya devam edeceğinizi gösteriyor.” diyor.
Onlara bunun ne anlama geldiğini öğretmelisiniz.
Bu kararın aile kurumunu nasıl etkileyeceğini çocuklarınızla konuşmalısınız. Uzmanlar, “Anne ve baban sorunlarını çözerken, başka bir yerde yaşayacak. Ama her gün onunla ya da benimle konuşmaya devam edeceksin.’’ şeklinde telkinlerde bulunmanızı öneriyor. Bu zorlu zamanlarda, başka bir konuta fiziksel olarak ayrılmak her zaman mümkün değildir. Ve sizin misafir odasında kalmanız tam bir fiziksel yer değiştirme kadar önemli görünmeyebilir ancak meraklı çocuklar evdeki değişimi fark edecektir. Uzmanlar “Anne ve babanın geçiminde sorun yaşadığını ve ikinizin sorunlarınızı çözerken, ayrı odalarda kalacağınızı açıklamalısınız” diyor.
Durumun küçük çocuklar üzerindeki etkisini hafife almayın.
Bebeğiniz ya da okul öncesi çocuğunuz ayrılmanın ne anlama geldiğini tam olarak kavramıyor olabilir ancak rutinlerinizin nasıl değiştiğini anlayabilir. Küçük bir çocuğun programını değiştiren herhangi bir şey (ebeveynlerin aynı odada kalmaması gibi) üzücü olabilir. Çocuğunuza, her gece yatmadan önceki hikayelerini okuyamamış olsanız dahi, bir telefon görüşmesi veya hatta Facetime veya Skype üzerinden ona tatlı rüyalar dileyebilirsiniz. Yaşa bakılmaksızın, hiçbir çocuk dünyasının tersine çevrilmesini istemiyor. Siz ve eşiniz bu kesintileri en aza indirgemeye çalışmalıdır.
Sürekli güvence sağlayın.
Çocuklarınızı, her iki ebeveynin de sevdiğini ve her zaman onlar için orada olacağını ikna etmeye devam edin. Çocuklar da, anne-babalarının ara vermek zorunda kaldıklarından sorumlu olmadığını duymaya ihtiyaç duyuyorlar. Uzmanlar, “Çocuklar daha iyi davrandıklarında, mükemmel oldukları takdirde, anneyle babanın kavga etmeyeceğini düşünebilirler.” diyor. Onların, yalnızca yetişkinlerin düzeltebileceği bir yetişkin sorunu olduğunu ve yanlış bir şey yapmadıklarını bilmelerini sağlayın.
Dürüst olun.
Çocuklar sorularla doludur ve bir ayrılık bu soruları arttıracaktır. Babam ne kadar uzakta kalacak? Neden babam ya da annem burada kalamaz? Boşanacak mısınız? Gibi pek çok soru sorabilirler. Yanıtlarınızı doğru olsun ancak kısa tutun. Doğru olduğundan emin olmadığınız durumlarla ilgili en olası sonuçları anlatın. Şöyle diyebilirsiniz: “Şimdilik, anne ve baban bir arada yaşayamaz, biz bir araya gelip gelemeyeceğimizi bilmiyoruz, üzerinde çalışacağımız çok şey var.’’
Çocuğunuza zaman tanıyın.
Ayrılacağınızı söylemeniz, ayrılma sürecinde sadece bir adımdır. Çocuklarınızı yapacağınız planlar hakkında bilgilendirdiğinizden emin olun. Uzmanlar, “Çocuğunuza bir gün dışarı çıkıp gideceğinizi söylememelisiniz.” diyor. Çocuğunuza yaklaşan değişiklikleri işlemek için zaman (bir bebek ya da anaokulu çocuğu için birkaç gün, bir okul çağındaki çocuk için birkaç hafta) verin. Bu, çocuğunuz için ve sizin için daha kolay o