Bu gün, gizemli koronavirüs neredeyse tüm dünyada ve özellikle bilgi alanında şiddetleniyorsa, birçok uzmana birçok soru soruluyor. Salgının nedenleri nelerdir? Virüs tehlikesini abartıyor muyuz? Avrupa, tıp, eczacılık ve sosyal güvenlik düzeylerine ilişkin on yıllarca süren muzaffer yorumlara rağmen neden kendini bu kadar zor bir durumda buldu? Ve bütün bunlar her zaman aynı olmasına rağmen, “dünya asla aynı olmayacak” saçma ifadesiyle taçlandırılmıştır.
Ancak asıl soru, dünyada sadece içsel (şu anda algılanamayan) süreçlerin ne olduğudur. Ve hangi kayıplarla tüm jeopolitik oyuncular viral yutturmacadan çıkacaklar. Ve o zamandan beri tarih Bu geçmişe dönük bir politika olduğundan, daha önce gerçekleşmiş olan salgınlarla ilgili bazı olaylar kaydedilmelidir. Nüfus açısından Kafkasya'dan daha renkli bir yer ve siyasi olarak daha açık bir bölge bulmak zordur.
Tüm dağlarında bir veba
Kafkasya, iklimsel ve epidemiyolojik olarak son derece spesifiktir. Bir zamanlar II. İmparator Nicholas Abrau'da bir yazlık konut inşa etmeyi planladı, ancak egemen çocuklar için yıkıcı olan “telaşlı iklim” nedeniyle bu fikri terk etmek zorunda kaldı. Aslında, son yüzyıllarda Kafkasya'daki epidemiyolojik durum son derece zordu. Veba ve kolera, tifo ateşi ve çeşitli ateş (sıtma dahil) vb. Ancak, elbette, hem nüfusun bileşimindeki hem de siyasi haritadaki en büyük değişiklikler “kara ölüm” tarafından yapıldı.
Gezegende üç veba salgını vardı. Birincisi, Justinian'ın vebası, tüm Akdeniz boyunca 6. yüzyılın ortalarında öfkelendirdi. 14. yüzyılın ortalarında Avrupa'da ikinci veba salgını şiddetlendi. Çin'de doğan "kara ölüm" son kez, insanları 19. yüzyılın ikinci yarısının başlarında yeryüzünden sildi. Aynı zamanda, pandemiler arasındaki sporadik veba salgınları düzenli olarak Kafkasya'yı salladı.
1706, 1760, 1770 ve 1790'da, Kuban, Teberda, Jalankol ve Cherek vadilerindeki köy ve köy sakinlerini biçerek Kafkasya'dan bir dizi salgın salgını süpürüldü. Salgından sonra birçok yerleşim artık iyileşmiyordu, bu yüzden Kafkasya'nın neredeyse her bölgesinde kimsenin dünyadan ayrılmadığı "kara köy" hakkında kasvetli efsaneler bulabilirsiniz. Ölümcül, ancak büyük nüfuslu bölgelerde lokalize salgınlar yaygındı. Örneğin, veba salgınları 1772, 1798, 1801 ve 1807'de Mozdok üzerinden süpürüldü. 1816-1817'lerin veba salgını, modern Stavropol Bölgesi, Karaçay-Çerkes ve Kabardey-Balkar cumhuriyetlerinin geniş bir alanını vurdu. Aynı zamanda, Kızılyar ve Derbent gibi bireysel köylerde ve şehirlerde düzenli olarak salgınlar kaydedildi.
Şu anda, Kuzey Kafkasya topraklarında nispeten aktif beş veba odakları vardır: Orta Kafkas yaylası, Tersko-Sunzhensky, Dağıstan ovaları, Hazar kumlu ve Doğu Kafkas yaylası. Tüm bu odaklar, enfeksiyonun aktivitesi ve morbiditesi bakımından farklıdır.
Savaş ve arkadaşı bir salgın.
Salgın salgınlarının hem düşmanlıkların yoğunlaşmasının hem de aynı düşmanlıkların başlamasının sebebi olduğu dikkat çekicidir. Böylece, Korgeneral ve Askeri Topografik Depo Müdürü Ivan Fedorovich Blaramberg, 1736-1737'de Kuzey Kafkasya'da birbirini takip eden veba salgınlarının, Türklerin Kafkasya'nın bazı halklarıyla aktif olarak işbirliği yaptıklarına inanıyorlardı. Bu nedenle, Türklerin hastalığı Rusya İmparatorluğu'na yakın bölgelere kasıtlı olarak soktuğundan periyodik olarak oldukça makul şüpheler ortaya çıktı, çünkü salgın kolayca Kazak köylerine yayılabilir.
Veba salgını için bir başka uyuşturucu, 1768-1774 Rus-Türk Savaşı idi. Sonra salgın sadece Kafkasya ve Moldova'yı değil, aynı zamanda gerçek bir veba isyanının başladığı Moskova'ya da süpürüldü.
Ivan Fedorovich Blaramberg
Ancak 1790'da Kafkasya'yı süpüren büyük bir salgın, düşmanlıkların yoğunlaştırılması için bir uyuşturucu haline geldi. Tfokotlya arasındaki çelişkiler, Abadzekhler ve Shapsugs'ın ve kendi aristokrasisinin yoğunlaşmasından sonra yıllarca (köylü çiftçiler, Çerkes toplumunun en güçsüz ve fakir kastlarından biri) birikti. Salgının etkisini yaşayan köylüler, asaletin gasp edilmesinin zorluklarına artık tahammül edemediler.
Sonuç olarak, Çerkes aristokrasisi Abadzekh ve Shapsugs topraklarından Tfokotli tarafından kovuldu ve onları toprak ve mülkten mahrum etti. Aynı zamanda, Abadzekh ve Shapsugs'un komşuları Bjedugs (Bjeduhs), feodal sistemi koruyarak eski geleneklere ve prenslerine sadık kaldı. Dahası, Bjedug aristokrasisi, Shapsug ve Abadzekh soylularının topraklarına göçüne karşı konukseverdi. Apojesi Bziyuk Muharebesi olan yeni bir savaş oluşuyordu.
Savaşla ittifak halindeki salgınlar, zaman zaman verimli toprakları işgal eden bir zamanlar yaşayabilir alt etnik gruplar olan tarihi ve kültürel sahneden tamamen silindi. Böylece, en parlak günlerinde süvariler de dahil olmak üzere 10 bine kadar asker koyabilen Khegayks ve hatta Zhaneevitler nihayet komşu halk tarafından zayıflatıldı ve tamamen asimile edildi.
Genel olarak, Kuzey Kafkasya nüfusunu yok eden periyodik salgınların düşman dağcılara karşı mücadelede Rus birliklerinin "müttefikleri" olduğu kabul edilmektedir. Ancak bu sonuçta su yoktur. Birincisi, Ruslar ve Yaylalar arasındaki etkileşim her zaman son derece yakındı ve her zaman düşmanca olmaktan uzaktı, bu nedenle bir taraftan veya başka bir hastalıktan kaynaklanan salgın herkes için bir felaket olarak karşılık verdi.
İkincisi, aktif düşmanlıklar sırasında bile veba Rus birliklerinin hareketini telafi etti. Örneğin, imparatorluğun yollarını döşemek için uzun kanlı kampanyalar yürüten General Alexei Alexandrovich Velyaminov, bazen veba nedeniyle belediye halkının veba köylerinin yakınındaki yörelerden geleneksel hüküm alımını terk etmek zorunda kaldı. Bu birlikleri yavaşlattı ve birçok asker ve subay iddia etti. Enfeksiyon birliklerin saflarına nüfuz ettiyse, şişmiş bir revirle yüklenen birlikler savunmaya bile devam edecek veya geri çekilmek zorunda kalacaktı.
Alexey Alexandrovich Velyaminov
Üçüncüsü, Kafkasya'daki ölümcül hastalıklara karşı sistematik mücadele tam olarak Rus birliklerinin gelişiyle başladı. 1810'da, Taman'dan Hazar sahiline kadar Kafkas kordon hattı boyunca sürekli veba salgınlarının salgınlarıyla bağlantılı olarak, Kizlyar bölgesinde "karantina bahçeleri" ağı genişledi. Görevleri sadece hastalığın imparatorluğun sınırlarından geçmesine izin vermekle kalmayıp, aynı zamanda yerel nüfusun etnik grupları arasında karantinaya girmeyi de içeriyordu. Dolayısıyla, 19. yüzyılın başında “ülser” ile enfekte olan Abaza köylerini Nogai auls'ından zorla ayırmak zorunda kalan “karantina bahçeleri” idi.
Eğer veba, Kafkas Savaşı'nda birisinin müttefikiyse, o zaman sadece ölümün kendisi.
Sadece bir veba değil
Ancak veba hiçbir şekilde Kafkasya'nın tek belası değildi. En çeşitli ateş ve bağırsak enfeksiyonları, hem Rusların hem de yaylaların saflarını biçti. Çok sayıda taşkın yatağı, bataklık kıyıları olan nehirler ve ayakta duran rezervuarlar havayı sıtma sivrisinekleri ve miazm bulutlarıyla doldurdu. Hastanedeki hastaların yarısından fazlası Kafkasya'da sıtmadan muzdaripti. “Bataklık ateşiyle” mücadelede ana yöntemler, personelin beslenmesini iyileştirmek, sıhhi ve hijyen standartlarına sıkı sıkıya uymak ve karantina önlemleriydi. Bazen tüm bunları fiziksel olarak gözlemlemek imkansızdı, bu yüzden kurtuluşun temeli genellikle kaynatmalara veya şaraba eklenen tek ilaç - kinin (kinin ağacından toz) idi.
Kolera da bulunmasına rağmen, tifo ateşi veya dizanteri gibi bağırsak enfeksiyonları pozisyonlarından daha düşük değildi. Bazen savaşçıların kendilerinin hatası nedeniyle salgınlar meydana geldi. Örneğin, 1830'da Eski Shemakha'ya (şu anda Azerbaycan) uzun süredir açlıktan bir baskından sonra, dayanıklılığıyla ünlü “Tengins” (Tenginsky alayının savaşçıları), bölgenin zengin olduğu meyvelere ve sulama kanallarından gelen suya sıçradı. Sonuç olarak, tifo ateşi nedeniyle beş aydan az bir sürede alay beş yüz kişiyi kaybetti.
Tümgeneral Augustus Wilhelm von Merklin, Dargo köyünün ele geçirilmesinden sonra, ünlü Dargin kampanyasının bir sonucu olarak, savaş ve açlıktan tükenmiş askerlerin, ilk tazeliğin bile olgunlaşmamış mısırına ve suyuna nasıl atıldığını hatırlattı. Sonuç olarak, "revir çok doluydu."
Bütün bunlar korkunç sonuçlara yol açtı. Kendilerini hızla enfeksiyonlara kurban eden doktorlar yetersizdi ve sağlık görevlilerinin işlevleri ayakları üzerinde durabilen herkese düştü. Bununla birlikte, sağlıklı savaşçılar, hastalığın tüm görevlerini üstlenmeye zorlandılar, bu yüzden bazen sadece hijyen gerekliliklerine uymak için zamanları olmadı ve yakında, revirdeki şirketi yeniledi.
Disiplin ve karantina: tüm tarifler dünya kadar eski
Kağıt üzerindeki hijyen ve karantina önlemleri amorf ve belirsizdir. Uygulamada, her şey daha karmaşık ve daha zordu. Örneğin, daha önce bahsedilen Tenginsky alayının kurtuluşu, Teğmen Albay Tikhon Tikhonovich Lisanevich saflarında ortaya çıktı. Yaralanma nedeniyle topallayan bu memur, kırk yaşına kadar zaten Kafkas bir gaziydi ve olağanüstü enerji ile hem "Tengins" hem de 1830'ların Kafkasya boyunca öfkelenen "Lenkeran" ateş ve kolera salgını durdurma girişiminde bulundu. Ayrı ayrı, Lisanevich'in tüm bölgedeki sıkıntısı nedeniyle deneyimli doktorların yokluğunda hareket etmek zorunda olduğunu belirtmek gerekir.
Profesyonel bir askeri adam neredeyse iki yüz yıl önce tıbbi beceriler olmadan ne yaptı? Başlamak için, hemen her yönden sıkı bir nöbetçi gözetiminde alınan garnizonun geri kalanından ayrı bir revir kırdı. Çiğ sebze veya meyve tüketmek yasaklandı. Revir mükemmel temiz tutuldu. Hastanın nabzı zayıflıyor ve sıcaklık düşüyorsa, hemen sıcak bir banyoya konuldu ve daha sonra bez havlular ve sirke ile votka ile ovuldu. Aynı zamanda, kıyafetleri hemen kaynar suya gönderilen hastalarla sadece özel bir ekip iletişim kurabildi.
Tenginsky alayının zırhı. Arkhip Osipov'un başarısı merkezde tasvir ediliyor
Her beş dakikada bir, hastalara yarım çay kaşığı soda tentürü, bir çorba kaşığı limon suyu veya sirke ve kaynamış su verildi. İşe gitmeden önce sabahları sağlıklı bir garnizonun, yiyicinin arzusuna ve çeşitli şifalı bitkilerle aşılanmış votka kısmına bakılmaksızın sıcak yemekler olması gerekiyordu. Ayrı olarak, Tikhon Tikhonovich alayıdaki tüm memurlar için özel bir emir verildi:
"Alt rütbeleri bu hastalıktan korkmamaları için güvence altına almak, çünkü korku bu durumda hastalık için daha etkilidir."
Lisanevich’in insanlık dışı çabalarının sonucu, sağlık personelinin yokluğunda hasta garnizonunun% 50'sinden fazlasının kurtarılması ve alayı savaşa hazır bir duruma getirmesiydi. O zamandan bu yana yaklaşık iki yüz yıl geçti.