-
august wilson’ın 1982’de yazıp 1984’te sahneye koyduğu aynı adlı tiyatro oyunundan uyarlanan ma rainey’s black bottom adlı film, eğer henüz izlemediyseniz gerçekten izlenmeye değer bir film.
1920'li yılların ırkçı, cinsiyetçi ortamını kayıt endüstrisi bağlamında anlatan eser, tüm toplumsal baskı ve kısıtlara meydan okuyan, toplumun kadınlar için tanımlanmış olduğu bir koca ve evden ibaret yaşam biçiminden kendini uzak tutabilmeyi başarmış olan efsanevi blues şarkıcısı ma rainey’in hayatından bir günü, bir kayıt gününü anlatıyor.
ma rainey sömürülen emek ve yeteneğini savunmak aynı zamanda da onurunu korumak için müziği ile ilgili haklarını mümkün olduğunca elinde tutmaya çalışıyor. şarkısı kayda alındıktan sonra kendisinin hiçbir önemi kalmayacağının farkında olarak kayıt öncesi ve kayıt süresini mümkün olduğunca varlığını ve gücünü kabul ettirerek geçirmeye çalışıyor.
içinde bulunduğu beyaz erkeklerin egemenliğindeki dünyaya meydan okuyarak açıkça homoseksüelliğini gösteren bir siyahi kadın ma rainey ama aynı zamanda kendini korumak için ardında durmak zorunda olduğu birçok da maskesi var. gösterişli kıyafetleri, altın dişleri de kendine yönelen ırkçılık, cinsiyetçilik ve ayrımcılığa bir meydan okuma adeta. ma rainey en çok da müziği ile meydan okuyor dünyaya. oyunun bir yerinde:
“you don't sing to feel better. you sing 'cause that's a way of understanding life. the blues help you get out of bed in the morning. you get up knowing you ain't alone”
diye ifade ediyor müziğin hayatındaki yerini.
izlememiş olanlara tavsiye ederim.