Yeni araştırma Biyolojik Psikiyatri azaltılmış 5-HT salınımının ilk doğrudan kanıtını sunar “serotonin hipotezi”.
Araştırmacılar, 1960’lardan beri majör depresyonun serotonin nörotransmitter sistemindeki bozulmalardan kaynaklandığını öne sürdüler. Bununla birlikte, bu fikrin kanıtı, bol olmasına rağmen dolaylıydı. Aslında, mevcut çalışmaların yakın tarihli kapsamlı bir analizi, “serotonin hipotezini” destekleyecek güçlü kanıtların olmadığı sonucuna varmıştır. Bunun ardından, alandaki bazı kişiler hipotezin yeniden incelenmesi çağrısında bulundu. Depresyonu olan bireylerin beyinlerinde serotonin salınımının bozulduğuna dair doğrudan kanıt sağlayan yeni bir çalışma, o kadar hızlı değil diyor.
Araştırma geçtiğimiz günlerde dergide yayınlandı. Biyolojik Psikiyatri.
Depresyon, dünya çapında en yaygın akıl hastalıkları ve engellilik nedenleri arasındadır. Depresif beyinde serotonin sinyallemesinin bozulduğuna dair doğrudan kanıt olmamasına rağmen, depresyonu tedavi etmek için kullanılan ilaçlar ezici bir çoğunlukla, 5-hidroksitriptamin (5-HT) olarak da bilinen hücre dışı serotonini artırmak için serotonin sinyal sistemini hedef alır. Hastaların sadece yarısı antidepresanlara yanıt verir ve %30’dan azı tam remisyon yaşar. Depresyonda 5-HT dinamiklerinin daha iyi anlaşılması, daha etkili tedavilerin yönlendirilmesine yardımcı olabilir.
“Serotoninin depresyondaki rolü hakkındaki düşüncelerimiz son on yılda önemli ölçüde gelişti. Bir zamanlar serotonin değişikliklerinin depresyonun tamamını açıklayabileceğini düşünmüştük. Bu basit hipotez artık desteklenemez hale geldiğinde, bazıları depresyonda serotoninin herhangi bir rolünü reddetme eğilimindeydi” dedi. Biyolojik Psikiyatri. “Mevcut çalışma, serotoninin depresyondaki rolünün daha fazla araştırılması için önemli yeni destek sağlıyor. Psychedelic gibi serotonin reseptörlerini hedef alan ilaçlar duygudurum bozuklukları için potansiyel yeni tedaviler olarak araştırıldığı için bu özellikle zamanındadır.
Küresel bir sözleşmeli görüntüleme araştırma kuruluşu olan Invicro tarafından yürütülen çalışma,[{” attribute=””>Imperial College London, King’s College London, Copenhagen University, and the University of Oxford, used a novel imaging technique to look directly at the magnitude of serotonin released from neurons in response to a pharmacological challenge. In previous work, these researchers pioneered the use of positron emission tomography (PET) with the radioligand [11C]Serotonin salınımını tespit etmek için Cimbi-36. Mevcut çalışmada araştırmacılar, depresyonu olan 17 hasta ve 20 sağlıklı bireyde serotonin salınımını karşılaştırmak için bu metodolojiyi uyguladılar.
Makalenin başyazarı MRCPsych, PhD, David Erritzoe, “Bu çalışma, yaşayan insan beynindeki serotonini ölçmek için yeni ve daha doğrudan bir yöntem kullandı ve sonuçlar, depresyonda azalmış serotonin (salım) işlevine işaret ediyor. Bu görüntüleme yöntemi, diğer beyin sistemleri için benzer yöntemlerle birlikte, depresyonu olan kişilerin antidepresan ilaçlara verdikleri değişen – bazen sınırlı veya hatta eksik – tedavi yanıtlarını daha iyi anlamamıza yardımcı olma potansiyeline sahiptir.
Depresyonu olan katılımcılara ve sağlıklı kontrollere PET taraması yapıldı. [11C]Cimbi-36, frontal kortekste 5-HT2A reseptör mevcudiyetini ölçmek için; iki grup başlangıçta önemli ölçüde farklılık göstermedi. Daha sonra her iki grup da, 5-HT2A reseptörleri ile etkileşime girdiği ve nöronların bağlanmasını azalttığı nöronların dışındaki 5-HT konsantrasyonunu artırmaya çalışan bir uyarıcı ilaç olan bir doz d-amfetamin aldı. [11C]Cimbi-36. İlaç uygulamasından üç saat sonra ikinci bir tarama seansında, sağlıklı kontrol katılımcıları, 5-HT2A reseptörünün mevcudiyetini önemli ölçüde azaltmış, bu da serotonin düzeylerinde bir artışa işaret etmektedir. Bununla birlikte, depresyonu olan katılımcılar, bağlanma potansiyelinde önemli bir düşüş göstermediler, bu da onların önemli beyin bölgelerinde körelmiş bir serotonin salma kapasitesine sahip olduklarını düşündürdü.
Çalışma, depresyonun ciddiyeti ile serotonin salma kapasitesi açıklarının boyutu arasında bir ilişki bulamadı. Dikkat çekici bir şekilde, tüm hastalar antidepresan ilaç kullanmıyordu ve 17 hastadan 11’i hiç antidepresan tedavi almamıştı, bu da düşük serotonin salınım kapasitesinin antidepresan tedavinin bir sonucu olmaktan çok depresyonun bir özelliği olduğunu gösteriyor.
Depresyonu olan bireylerin beyinlerindeki serotonin düzeylerinin bu ilk doğrudan değerlendirmesi, depresyon patolojisinde serotonerjik nörotransmisyonun rolünü sorgulayan spekülasyonları sonlandırmak için ileriye doğru atılmış büyük bir adımdır. Depresyon, birden fazla nedeni olabilen çok yönlü bir bozukluktur ve farklı alt tipler, birden çok nörotransmiter sistemini içerebilir. Serotonerjik disfonksiyonun, bu bozuklukta karşılaşılan tüm klinik özellikleri açıklaması olası değildir. Bununla birlikte, bu çalışma, ilaç almayan depresif bireylerde serotonerjik eksikliklerin mevcut olduğunu göstermektedir.
Invicro’da MBBCh, FCPsych SA ve makalenin kıdemli yazarı Eugenii Rabiner, “Yaşayan insan beyninde serotonin salınımının ölçülmesini sağlayan bir yöntem geliştirmek, alanımızda 20 yıldan fazla zaman aldı. Bu yöntemi geliştirmeyi başardığımız ve depresyonun patofizyolojisinin bu önemli yönünü açıklığa kavuşturmak için uyguladığımız için çok mutluyum. Umarım bu tekniği gelecekte Parkinson hastalığı gibi diğer durumlarda bulunan serotonerjik eksikliklerin yanı sıra farklı depresyon semptomlarını keşfetmek için kullanabiliriz.”
Referans: “Depresyonlu Hastalarda Beyin Serotonin Salınımı Azaldı: A [11C]Cimbi-36 Pet Study with a D-Amphetamine Challenge” David Erritzoe, Beata R. Godlewska, Gaia Rizzo, Graham E. Searle, Claudio Agnorelli, Yvonne Lewis, Abhishekh H. Ashok, Alessandro Colasanti, Iro Boura, Chloe Farrell, Hollie Parfit, Oliver Howes, Jan Passchier, Roger N. Gunn, David J. Nutt, Philip J. Cowen, Gitte Knudsen ve Eugenii A. Rabiner, Biyolojik Psikiyatri.
DOI: 10.1016/j.biopsych.2022.10.012