Devlet İstatistik Enstitüsü'nün "Yaşam Memnuniyeti Anketi"nin sonuçlarına göre Türkiye'de mutlu olduğunu ifade edenlerin oranı yüzde 48.8, çok mutlu olduğunu ifade edenlerin oranı ise yüzde 9.3. Kendisini mutsuz ve çok mutsuz olarak ifade edenlerin oranı ise yüzde 12.1 seviyelerinde.
Anket çok geniş kapsamlı ve kendi içinde gruplara ayrılan onlarca alt başlığı bulunuyor. Ama son birkaç gündür kamuoyu, bu anketin özellikle mutluluk yönü üzerinde durdu. Çünkü çıkan sonuca göre Türk halkının yarıdan fazlası (yüzde 58 oranında) kendisini mutlu veya çok mutlu olarak görüyor.
AB yolunda, ABD kuyruğunda, IMF boyunduruğunda bağımlı bir Türkiye hayaliyle yanıp tutuşanları, ayaklarını yerden kesecek kadar mutlu edecek bir mutluluk tablosu! Mutlu Türkiye'min mutlu insanları ya da işte AB yolundaki mutlu Türkiye manzarası!
Hükümetin IMF güdümlü ekonomi politikalarının yıkım manzarası ancak bu anket sonucuyla kamufle edilebilirdi, ediliyor da!
Öncelikle şu soruyu soralım: Neden böyle bir anket yapılıyor? Devlet İstatistik Enstitüsü (DİE) "mutluluk anketi" yapmaya ilk kez 2003 yılında başladı ve bu son anket de 2004 Kasım ayında yapılan ikinci anket. Yani AKP hükümeti döneminde böyle bir anket uygulaması başlatılıyor ve insanlara "mutlu musunuz?" şeklinde bir soru soruluyor. DİE'nin her türlü anketi yapma hakkı ve özgürlüğü var, doğru. Ama böyle bir anketin Türkiye'de yapılıyor olması, otomatik olarak bu anketin samimiyetini ve masumiyetini sorgulamamızı gerektiriyor. Neden mi? Şundan; Türk halkının en önemli özelliği "şükretmeyi bilen", azla yetinen, kanaat getiren ve "küçük şeylerle mutlu olan" bir millet olmasıdır. Bugün sokağa çıkın ve çevirdiğiniz herhangi bir vatandaşa "mutlu musun" veya "nasılsın" diye sorun! Sorduğunuz kişi açlıktan nefesi kokan, eşinden yeni ayrılmış, trafik kazasında çocuğunu yeni kaybetmiş, işinden kovulmuş(bu olumsuzluklar silsilesini devam ettirebilirsiniz) birisi dahi olsa size "çok kötüyüm, mutsuzum" diye cevap vermez. Çünkü bizde insanlar çok kötü durumda bile olsalar "çok şükür iyiyim" demeye otomatik olarak ayarlanmış gibidirler. Hatta bu söylem o kadar kalıplaşmıştır ki, normal bir sohbet sırasında "nasılsın" diye sorulunca, "iyiyim, sen?" diye cevap verilir. "kötüyüm, ya sen?" diye bir cevapla karşılaşmak çok düşük bir ihtimaldir.
Türk milletinin işte bu kanaatkar ve şükür bilen yönü DİE'nin son anketinde fazlasıyla istismar edilmiş.
"Mutlu musun" sorusunun sorulacağı en son ülke Türkiye'dir.
Bütün bunları bir tarafa bırakalım ve mutluluğun tarifini dahi doğru dürüst bilmeyen insanların sordukları bu soruya verilen cevaplardan hareketle şöyle bir çıkarım yapalım:
Türk insanı mutludur, çünkü önemli bir bölümü ekonomik anlamda açlıkla burun buruna yaşamasına rağmen hala açlıktan ölmemiştir! Mutludur çünkü tüm ihanetlere, satılmışlıklara ve bağımlılık politikalarına rağmen hala bağımsız bir ülkede bağımsız olarak yaşayabilmektedir. Mutludur çünkü çocuklarının ve hatta torunlarının geleceği IMF'den alınan borçlarla ipotek altına alınmasına rağmen hala gelecekten, gelecek nesillerden umutludur. Ve hepsinden önemlisi Türk insanı gerçekten çok mutludur, çünkü hala "Türküm" diyebilmektedir.
Ne mutlu Türküm diyene!