Yehova'nın Şahidiyken kapı kapı vaaz etmeye başladım. Birçok kez bana “Yeniden mi doğdun?” sorusuyla meydan okuyan Evanjeliklerle karşılaştım. Adil olmak gerekirse, bir tanık olarak yeniden doğmanın ne demek olduğunu gerçekten anlamadım. Eşit derecede adil olmak gerekirse, konuştuğum evanjeliklerin de bunu anladıklarını sanmıyorum. Görüyorsunuz, birinin kurtarılması gereken tek şeyin İsa Mesih'i kurtarıcısı olarak kabul etmek, yeniden doğmak ve işte, gitmekte fayda var. Kurtulmak için yapılması gereken tek şeyin teşkilata üye olmak, ibadetlere gitmek ve aylık hizmet süresi raporu vermek olduğuna inanan Yehova'nın Şahitlerinden bir bakıma farklı değillerdi. Kurtuluş bu kadar basit olsaydı çok güzel olurdu, ama değil.
Beni yanlış anlama. Yeniden doğmanın önemini küçümsemiyorum. Bu çok önemli. Aslında, o kadar önemli ki, onu doğru yapmamız gerekiyor. Son zamanlarda, Rab'bin akşam yemeğine yalnızca vaftiz edilmiş Hıristiyanları davet ettiğim için eleştirildim. Bazıları benim elitist olduğumu düşündü. Onlara, “Üzgünüm ama kuralları ben koymam, İsa yapar” diyorum. Onun kurallarından biri, yeniden doğmanız gerektiğidir. Bütün bunlar, Yahudilerin hükümdarı Nikodim adında bir Ferisi İsa'ya kurtuluş hakkında soru sormak için geldiğinde gün ışığına çıktı. İsa ona kafasını karıştıran bir şey söyledi. İsa, “Size doğrusunu söyleyeyim, hiç kimse yeniden doğmadıkça Tanrı'nın krallığını göremez” dedi. (Yuhanna 3:3 BSB)
Nicodemus buna şaşırdı ve sordu: “Bir adam yaşlıyken nasıl doğabilir? … Doğmak için ikinci kez annesinin rahmine girebilir mi?” (Yuhanna 3:4 BSB)
Görünüşe göre zavallı Nicodemus, bugün Mukaddes Kitap tartışmalarında çok sık gördüğümüz şu hastalıktan muzdaripti: Hiperliteralizm.
İsa, “yeniden doğdu” ifadesini, birazdan okuyacağımız üçüncü ayette ve yedinci ayette olmak üzere iki kez kullanır. Yunanca, İsa diyor ki, gennao (gen-nah'-o) sonra (an'-o-then) hemen hemen her İncil versiyonunun “yeniden doğmuş” olarak tercüme ettiği, ancak bu kelimelerin kelimenin tam anlamıyla “yukarıdan doğmak” veya “cennetten doğmak” anlamına gelir.
Rabbimiz ne demek? Nicodemus'a şöyle açıklıyor:
“Doğrusu, doğrusu size derim ki, sudan ve Ruh'tan doğmadıkça hiç kimse Tanrı'nın krallığına giremez. Et etten doğar, ancak ruh Ruh'tan doğar. 'Yeniden doğmak zorundasın' dediğime şaşırmayın. Rüzgar istediği yerde eser. Sesini duyuyorsunuz ama nereden geldiğini ve nereye gittiğini bilmiyorsunuz. Ruh'tan doğan herkes için de böyledir." (Yuhanna 3:5-8 BSB)
Dolayısıyla yeniden doğmak veya yukarıdan doğmak, “Ruhtan doğmak” anlamına gelir. Elbette hepimiz etten doğduk. Hepimiz bir adamın soyundan geldik. Mukaddes Kitap bize şöyle der: “Bu nedenle, günah bir adam aracılığıyla ve ölüm günah aracılığıyla dünyaya nasıl girdiyse, ölüm de tüm insanlara geçti, çünkü hepsi günah işledi.” (Romalılar 5:12 BSB)
Bunu kısaca söylemek gerekirse, günahı miras aldığımız için ölürüz. Esasen, ölümü atamız Adem'den miras aldık. Başka bir babamız olsaydı, farklı bir mirasımız olurdu. İsa geldiğinde, Tanrı tarafından evlat edinilmemizi, babamızı değiştirmemizi ve hayatı miras almamızı mümkün kıldı.
"Fakat O'nu ne kadar kabul ederse etsin, onlara Tanrı'nın çocukları olma yetkisi verdi - O'nun adına inananlara, kandan, insanın arzusu veya iradesinden değil, Tanrı'dan doğan çocuklar." (Yuhanna 1:12, 13 BSB)
Bu yeni bir doğumdan bahsediyor. Tanrı'dan doğmamıza izin veren İsa Mesih'in kanıdır. Tanrı'nın çocukları olarak, sonsuz yaşamı babamızdan miras alıyoruz. Ama biz de ruhtan doğduk, çünkü Yehova Tanrı'nın çocuklarını meshetmek, çocukları olarak benimsemek için üzerine döktüğü Kutsal Ruh'tur.
Tanrı'nın çocukları olarak bu mirası daha net anlamak için Efesliler 1:13,14'ü okuyalım.
Ve siz uluslardan olanlar da, gerçeğin Mesajını dinledikten sonra, O'na inanarak kurtuluşunuzun Müjdesi, vaat edilen Kutsal Ruh ile mühürlendi; Ruh'un, tam kurtuluşunun beklentisiyle mirasımızın bir rehni ve önceden tadı olması - O'nun görkemini yüceltmek için özel olarak O'nun olmak üzere satın aldığı miras. (Efesliler 1:13, 14 Weymouth Yeni Ahit)
Ama kurtulmamız için tek yapmamız gerekenin bu olduğunu düşünürsek, kendimizi kandırırız. Bu, kişinin kurtulması için yapması gereken tek şeyin İsa Mesih adına vaftiz olmak olduğunu söylemek gibi olurdu. Vaftiz yeniden doğuşun simgesidir. Suya iniyorsunuz ve oradan çıktığınızda sembolik olarak yeniden doğuyorsunuz. Ama orada bitmiyor.
Vaftizci Yahya bu konuda şunları söyledi.
“Seni suyla vaftiz ediyorum, ama benden daha güçlüsü gelecek, çarıklarının bağlarını çözmeye layık değilim. Sizi Kutsal Ruh'la ve ateşle vaftiz edecek." (Luka 3:16)
İsa suda vaftiz edildi ve Kutsal Ruh onun üzerine indi. Öğrencileri vaftiz edildiğinde Kutsal Ruh'u da aldılar. Bu nedenle, yeniden doğmak veya yukarıdan doğmak için Kutsal Ruh'u alabilmek için vaftiz olmak gerekir. Ama bu ateşle vaftiz edilmekle ilgili nedir? Yuhanna devam ediyor, “Onun harman yerini temizlemek ve buğdayı ambarına toplamak için harman çatalı O'nun elindedir; ama samanı sönmez bir ateşle yakacak." (Luka 3:17 BSB)
Bu bize buğday ve deliceler benzetmesini hatırlatacaktır. Hem buğday hem de yabani otlar çimlendikleri andan itibaren birlikte büyürler ve hasata kadar birbirinden ayırt etmek zordur. O zaman buğday Rabbin deposunda depolanırken deliceler ateşte yanacak. Bu, yeniden doğduğunu sanan birçok insanın aksini öğrendiğinde şok olacağını gösteriyor. İsa bizi şöyle uyarıyor: “Bana 'Rab, Rab' diyen herkes göklerin krallığına girmeyecek, ancak göklerdeki Babamın iradesini yapan girecektir. O gün pek çokları Bana, 'Ya Rab, ya Rab, biz senin isminle peygamberlik etmedik ve senin isminle cinleri kovmadık ve birçok mucizeler gerçekleştirmedik mi?' diyecekler.
O zaman onlara açıkça söyleyeceğim, 'Seni hiç tanımadım; Ey kanunsuzluğun işçileri, benden ayrılın!'” (Matta 7:21-23 BSB)
Başka bir ifadeyle de şudur: Yukarıdan doğmak devam eden bir süreçtir. Doğuştan hakkımız göklerdedir, ancak evlat edinme ruhuna direnen bir eylemde bulunursak her an iptal edilebilir.
Nikodemus'la karşılaşmayı kaydeden ve Tanrı'dan doğma kavramını ya da çevirmenlerin "yeniden doğmak" olarak tercüme etme eğilimini ortaya koyan havari Yuhanna'dır. John mektuplarında daha belirginleşiyor.
"Kimse tanrıdan doğmuş günah işlemeyi reddediyor, çünkü Tanrı'nın zürriyeti onda yaşıyor; Tanrı'dan doğduğu için günah işlemeye devam edemez. Bununla Tanrı'nın çocukları şeytanın çocuklarından ayırt edilir: Doğruluk yapmayan Tanrı'dan değildir ve kardeşini sevmeyen de yoktur. ” (1 Yuhanna 3:9, 10 BSB)
Tanrı'dan doğduğumuzda veya gennao (gen-nah'-o) sonra (an'-o-then)—”yukarıdan doğduk” veya “cennetten doğduk”, “yeniden doğduk”, birden günahsız olmayız. John'un ima ettiği şey bu değil. Tanrı'dan doğmak, günah işlemeyi reddetmemiz anlamına gelir. Bunun yerine, doğruluğu uygularız. Doğruluk uygulamasının kardeşlerimize duyduğumuz sevgiyle nasıl bağlantılı olduğuna dikkat edin. Kardeşlerimizi sevmezsek, doğru olamayız. Doğru değilsek, Tanrı'dan doğmayız. Yuhanna, “Kardeşinden nefret eden bir katildir ve hiçbir katilin içinde sonsuz yaşam olmadığını bilirsiniz” derken bunu açıkça ortaya koyuyor. (1 Yuhanna 3:15 NIV).
“Kötü olana ait olan ve kardeşini öldüren Kayin gibi olmayın. Ve neden Cain onu öldürdü? Çünkü kendi işleri kötüydü, kardeşinin işleri ise doğruydu.” (1 Yuhanna 3:12 NIV).
Yehova'nın Şahitlerinin teşkilatındaki eski meslektaşlarım bu sözleri dikkatle değerlendirmelidir. Birinden kaçınmaya -onlardan nefret etmeye- ne kadar hazırlar çünkü o kişi gerçeği savunmaya ve Yönetim Kurulunun ve onun dini otorite yapısının yanlış öğretilerini ve büyük ikiyüzlülüğünü ifşa etmeye karar veriyor.
Eğer cennetten doğmak istiyorsak, Yuhanna'nın bir sonraki pasajda vurguladığı gibi, sevginin temel önemini anlamalıyız:
"Sevgililer, birbirimizi sevelim, çünkü aşk Tanrı'dan gelir. Seven herkes Tanrı'dan doğmuştur ve Tanrı'yı bilir. Sevmeyen, Tanrı'yı tanımaz, çünkü Tanrı sevgidir." (1 Yuhanna 4:7, 8 BSB)
Eğer seversek, o zaman Tanrı'yı tanıyacağız ve ondan doğacağız. Sevmezsek, Tanrı'yı tanımıyoruz ve O'ndan doğamayız. John akıl yürütmeye devam ediyor:
“İsa'nın Mesih olduğuna inanan herkes Tanrı'dan doğmuştur ve Baba'yı seven herkes O'ndan doğanları da sever. Bununla, Tanrı'nın çocuklarını sevdiğimizi biliyoruz: Tanrı'yı sevdiğimiz ve O'nun emirlerini tuttuğumuz zaman. Çünkü bu, O'nun emirlerini tutmamız Tanrı'nın sevgisidir. Ve O'nun emirleri ağır değildir, çünkü Tanrı'dan doğan herkes dünyayı yener. Ve bu, dünyayı yenen zaferdir: inancımız.” (1 Yuhanna 5:1-4 BSB)
Gördüğüm sorun şu ki, yeniden doğmaktan bahseden insanlar genellikle bunu bir doğruluk nişanı olarak kullanıyorlar. Bunu Yehova'nın Şahitleri olarak yapardık, ancak bizim için “yeniden doğmak” değil, “gerçekte” olmaktı. “Ben gerçeğim” gibi şeyler söylerdik ya da birine “Ne zamandan beri gerçeğin içindesin?” diye sorardık. “Yeniden Doğmuş” Hristiyanlardan duyduklarıma benziyor. “Yeniden doğdum” veya “Yeniden ne zaman doğdun?” İlgili bir ifade “İsa'yı bulmayı” içerir. "İsa'yı ne zaman buldun?" İsa'yı bulmak ve yeniden doğmak, pek çok Evanjelik'in zihninde kabaca eşanlamlı kavramlardır.
“Yeniden doğmak” ifadesinin sıkıntısı, insanı bir kerelik bir olay düşünmeye sevk etmesidir. “Falan şu tarihte vaftiz edildim ve yeniden doğdum.”
Hava kuvvetlerinde “Ateş Et ve Unut” diye bir terim var. Kendi kendine güdümlü füzeler gibi mühimmatları ifade eder. Pilot bir hedefe kilitlenir, düğmeye basar ve füzeyi fırlatır. Bundan sonra, füzenin kendisini hedefine yönlendireceğini bilerek uçup gidebilir. Yeniden doğmak bir ateşle ve unut eylemi değildir. Tanrı'dan doğmak devam eden bir süreçtir. Allah'ın emirlerini devamlı yerine getirmeliyiz. Tanrı'nın çocuklarına, imandaki kardeşlerimize sürekli sevgi göstermeliyiz. İnancımızla sürekli olarak dünyayı yenmeliyiz.
Tanrı'dan doğmak veya yeniden doğmak tek seferlik bir olay değil, ömür boyu sürecek bir taahhüttür. Biz ancak Tanrı'nın ruhu içimizde akmaya ve bizim aracılığımızla sevgi ve itaat eylemleri üretmeye devam ederse, Tanrı'dan doğarız ve ruhtan doğarız. Bu akış çekilirse, yerini etin ruhu alacak ve zor kazanılmış doğuştan hakkımızı kaybedebiliriz. Bu ne büyük bir trajedi olurdu ama dikkatli olmazsak biz farkında bile olmadan elimizden kayıp gidebilir.
Hatırlayın, yargı gününde “Rab, Rab…” diye bağırarak İsa'ya koşanlar, O'nun adıyla büyük işler yaptıklarına inanarak bunu yaparlar, ancak İsa onları tanıdığını reddeder.
Öyleyse, Tanrı'dan doğmuş biri olarak statünüzün hala bozulmamış olup olmadığını nasıl kontrol edebilirsiniz? Kendinize ve sevgi ve merhamet eylemlerinize bakın. Bir cümleyle: Eğer kardeşlerinizi sevmiyorsanız, o zaman yeniden doğmazsınız, Tanrı'dan doğmazsınız.
İzlediğiniz ve desteğiniz için teşekkürler.