Ben ne biçim bir kadındım. Neden müteşekkir kalmayı, uysalca gülümsemeyi, GG’nin koluna girip ‘çok mersi bay GG, bu sabah bende bir şapşallık var, zaten arabalardan oldum olası korkmuşumdur.’ demeyi beceremiyordum?
nasıl bir çakallık yapmıştım da buralarda muhtemelen üç katı fiyat isteyecekleri dandirik bir telefona berlinlerde birkaç döner parası vermiş ve utanmazca o telefonu yurt sınırlarından içeri sokmuştum?