Eklem kireçlenmesi olan Osteoartrit(OA) patolojisinde leptin özellikle ilgi çekicidir. Çünkü OA’nın şiddeti hem ağırlık hem de BMI ile ilişkilidir ve leptin obez bireylerde genellikle yükseltir. Leptin, adipositler tarafından salgılanan bir hormondur ve yani oreksijenik nöropeptitleri azaltmak ve anoreksijenik nöropeptitleri artırmak için kan beyin bariyerini geçme kabiliyeti yoluyla enerji homeostazına dâhil olur. Sağlıklı bireylerde leptin, orantılı […]
Eklem kireçlenmesi olan Osteoartrit(OA) patolojisinde leptin özellikle ilgi çekicidir. Çünkü OA’nın şiddeti hem ağırlık hem de BMI ile ilişkilidir ve leptin obez bireylerde genellikle yükseltir. Leptin, adipositler tarafından salgılanan bir hormondur ve yani oreksijenik nöropeptitleri azaltmak ve anoreksijenik nöropeptitleri artırmak için kan beyin bariyerini geçme kabiliyeti yoluyla enerji homeostazına dâhil olur. Sağlıklı bireylerde leptin, orantılı olarak yağ dokusu ve enerji alımıyla salgılanır. Leptin genellikle tokluk hormonu olarak düşünülür, ancak birçok obez bireyde “leptin direnci” vardır. Dolayısıyla bu kişilerde leptin salgılanmasının iştahı bastırmadığı veya enerji alımının azalmasına neden olmadığı durumlarda ortaya çıkar.
Leptinin rolü, enerji homeostazının ötesine geçebilir. OA hastalarında BMI ve plazma leptin seviyeleri pozitif korelasyon gösterir. Premenopozal kadınlarda plazma leptin konsantrasyonlarının erkeklere göre 3 kat daha yüksek olduğu bulunmuştur. Araştırmacılar dizine leptin enjekte etmenin kıkırdağın önemli ölçüde bozulmasına neden olduğunu bulmuşlardır. Ek olarak, sinoviyal eklemden alınan leptin plazma leptin konsantrasyonlarından daha yüksek bulunmuştur.
Araştırma grubunun sonuçları önceki bulguları doğrulamaktadır. Yapılan bu çalışmada, değişen derecelerde OA olan hem erkek hem de kadınlarda leptinin serum ve sinovyal sıvı konsantrasyonları arasındaki ilişkiyi incelenmiştir. Serum ve sinoviyal sıvı örnekleri 20 erkek (ortalama yaş = 68,4 ± 10,8 yıl) ve değişen derecelerde OA olan 20 kadından (ortalama yaş = 61,6 ± 12,4 yıl) artroskopik veya total diz protezi ameliyatı geçirmişlerdir. Ve diz OA’lı hastaların hem serum hem de sinovyal sıvısındaki leptin konsantrasyonlarının hastalık şiddetine göre arttığını bulunmuştur.
Yani, OA seviyesi daha şiddetli hale geldikçe, leptin konsantrasyonu da hem erkeklerde hem de kadınlarda artmıştır. OA ile hem erkeklerde hem de kadınlarda serum ve sinovyal sıvı leptin konsantrasyonu ile BMI arasında önemli bir korelasyon buulunmuştur. Bu bulgular, leptinin obeziteye bağlı artmış OA riskinde kısmen rol oynayabileceğini göstermektedir.
Leptinin OA’nın patofizyolojisine katkıda bulunabileceği mekanizma muhtemelen sitokin ailesindeki yerinden kaynaklanmaktadır. Leptin, adhezyon moleküllerinin ekspresyonunu artırarak, muhtemelen proinflamatuar bir sitokin yolu yoluyla immün tepkileri tetikleyebilir. Ek olarak, çalışan bir leptin geni (ob / ob) bulunmayan fareler, inflamatuar sitokinlerin salgılanmasının azaldığını gösterirken, bu farelere leptin verilmesi inflamatuar sekresyonları düzeltmiştir. Ek olarak, kıkırdakta bu doku üzerinde doğrudan bir etki olduğunu düşündüren leptin reseptörleri mevcuttur. Leptinin inflamatuar belirteçleri uyaran Interlukin-6 (IL-6), Interlukin-8 (IL-8), nitrik oksit, Interlukin-1 (IL-1), Tümör Nekroz Faktörü-alfa (TNF), COX2 ve PGE Eklemde 2 faktörlerin böylece kıkırdak matrisinin bozulmasına katkıda bulunacağına dair kanıtlar vardır.
İzoflavonların inflamasyondaki rolü nedeniyle, aşırı leptin düzeylerinin kıkırdak üzerindeki olumsuz etkisi izoflavonlar tarafından bastırılabilir. Örneğin, yüksek yağlı soya diyeti veya düzenli soya diyeti ile beslenen sıçanların, yüksek yağlı kazein veya düzenli yağlı kazein diyetiyle beslenenlere göre daha düşük serum leptin konsantrasyonlarına sahip olduğu bulunmuştur. Çalışmaları ayrıca leptin ekspresyonu ile birlikte inflamatuar gen ekspresyonunun da azaldığını bulmuştur. Niwa vd. ayrıca soya izoflavonlarının farelerin adipositlerinde leptin salgılanmasını azalttığını buldular ve Llaneza ve ark. menopoz sonrası kadınlarda 200 mg soya izoflavon ekstresi tüketiminin leptin seviyelerinin yanı sıra TNFa’nın azalmasına neden olduğunu bulmuşlardır. Fazla kilolu ve obez deneklerde yapılan bir başka çalışma, 12 haftalık siyah soya peptidi takviyesinden sonra, serum leptin konsantrasyonlarının başlangıca göre önemli ölçüde azaldığını bulmuştur.
Bu çalışmalar ve şimdiye kadarki gözlemler, soya ve izoflavonlarının, kısmen iltihaplanma tepkilerini azaltma kabiliyetine bağlı olarak OA ve semptomları ile ilişkili ağrıyı hafifletmede çok etkili olduğunu göstermektedir. Soyanın leptin ve enflamatuar bağışıklık tepkilerine aracılık etme yeteneği, hem OA’yı önlemede, ilerlemesini durdurmada ve etkilenen bireylerin yaşam kalitesini iyileştirmede ayrılmaz bir rol oynayabilir.
Soya ve OA
Ana soya izoflavonları arasında genistein, daidzein ve glisetin bulunur. Genistein yapısal olarak sentetik bir izoflavon olan ipriflavona benzerdir. Tamoksifen ve ipriflavon gibi SERM’lerin her ikisinin de kıkırdak metabolizmasını etkilediği ve OA ile ilişkili semptomları azalttığı veya hafiflettiği gösterilmiştir. Bu nedenle, genisteinin de benzer şekilde kıkırdak metabolizmasını etkilemesinin beklenmesi düşünülebilir. Bizim in vitro çalışmada o genistein insan kondrositlerindeki inflamasyonu azaltmak için bir kapasite olduğu belirlenmiştir.
Aslında, inflamasyonu indüklemek için LPS ile tedavi edilen kondrositlerde, genistein COX-2 üretimini önemli ölçüde azaltmıştır. Ancak COX-1 üretimi üzerinde bir etkiye sahip değildir. NSAID’lerin COX-1 ve COX-2’ye bağlı yolaklar yoluyla iltihaplanmayı engellediği, ancak normal hücresel süreçleri düzenleyen ve ifade edilen önemli bir enzim olan COX-1’in engellenmesi nedeniyle hasara neden olduğu düşünüldüğünden, bu özellikle ilgi çekicidir. NSAID’lerin çoğunun neden olduğu bu inhibe sentez, mide ve duodenal mukozanın devamlılığını ve bütünlüğünü olumsuz etkileyebilir ve böbrek sorunlarına yol açabilir. Bununla birlikte, COX-2 genellikle çoğu doku tarafından ifade edilmez ve spesifik olarak inflamasyonla yukarı regüle edilir. COX-2’nin genistein tarafından görünüşte seçici inhibisyonu, NSAID’lerin kullanımı nedeniyle mide rahatsızlığı yaşayanlara umut verici bir alternatif sunar.
İnflamatuvar bir sitokin olan IL-1 de bu çalışmada ölçülmüş ve genisteinin hem yüksek hem de düşük dozlarında daha düşük bulunmuştur. Daha da önemlisi, insan kıkırdağı glikoprotein yıkımının bir belirteci olan YKL-40’ın genistein ile tedavi edilen gruplarda baskılandığı bulunmuştur. Ancak, LPS ve genistein grupları arasındaki fark istatistiksel anlamlılığa ulaşmamıştır. Borzan ve diğerleri tarafından yapılan bir hayvan çalışmasında ayrıca soya konusundaki klinik bulgularıdesteklemektedir. Yukarıda bahsedilen çalışmanın amacı, soya diyetinin, tam Freund adjuvanının intraplantar uygulamasının neden olduğu ağrı davranışlarını ve enflamasyonu azaltıp azaltamayacağını belirlemektir. Soya protein diyeti ile beslenen sıçanlarda kısmi siyatik sinir hasarını takiben nöropatik ağrının azaldığını bildirdiler. Bu da soyanın OA dahil ağrı semptomlarını hafifletmede etkili olabileceğini göstermektedir.
Lenfositler ve monositler sıklıkla yaralanma ve inflamasyon bölgelerinde görülür . Laboratuvar çalışmalarınd ayrıca, soya izoflavon takviyesinin sıçanlarda yumurtalık ameliyatının neden olduğu lenfopoez üzerindeki etkisini araştırılmıştır. Bu hayvan çalışmasında, soya izoflavon takviyesinden sonra periferik kan toplam lenfosit ve monosit sayımlarında ovariektomiye bağlı artışların sahte ameliyat edilen sıçanların düzeylerine döndüğünü gözlemlenmiştir. 12 aylık kırk sekiz Sprague-Dawley sıçanı ya sahte (sahte; 1 grup) ya da OVX (3 grup) idi ve 120 gün boyunca standart bir yarı saflaştırılmış diyetle beslenmiştir.
Daha sonra, OVX grupları üç izoflavon dozundan birini aldı: 100 gün boyunca 0 (OVX), 500 (ISO500) veya 1000 (ISO1000) mg / kg diyettir. Ovariektomi anlamlı olarak ( P <0.05) toplam lökosit, lenfosit, monosit, eozinofil ve bazofil sayılarını artırmıştır. 500 ve 1000 mg / kg diyetteki izoflavonlar, toplam lökosit sayımlarının yanı sıra lökosit alt popülasyonlarını sahte ile karşılaştırılabilir seviyelere döndürmüştür. Bu bulgular, izoflavonların sinoviyal eklem için etkili olabilecek birçok proinflamatuar aracı üreten dolaşımdaki inflamatuar hücre seviyelerini normalleştirebildiğini göstermektedir.
Laboratuvar çalışmlarında ayrıca soya desteğinin diz OA ile ilişkili semptomlar üzerindeki etkilerini araştırmak için üç aylık bir çift kör randomize klinik çalışma gerçekleştirilmiştir. Diz OA’lı yaklaşık 135 serbest yaşayan birey (64 erkek, ortalama yaş = 55.8 ± 13.6 yıl ve 71 kadın, ortalama yaş = 59.3 ± 12.0 yıl), günlük 40 g soya proteini veya süt proteini almak üzere rastgele atandı. Bu çalışma, 88 mg soya proteini rejimi geliştirilmiş izoflavonlar işaret etmiştir ( p <0.05)bu da hareket, merdiven tırmanma yeteneği ve düşük (diz aralığı P faaliyetlerine <0.05) yoğunluğu, sıklığı, ağrı şiddeti, engelleme ve ağrı kesici ilaçların kullanımı izlenmiştir. Soya desteğine bağlı olarak kendi kendine tanımlanmış ağrı parametrelerindeki iyileşme, tedavi süresi ilerledikçe daha belirgin hale gelmiştir. Ek olarak, soya rejimi dolaşımdaki IGF-I seviyelerini önemli ölçüde iyileştirmiştir, bu da izoflavonların kıkırdak üzerinde anabolik etkiler uygulayabileceğini düşündürmektedir. Yapılan aynı çalışmada, serum IGF-I ve eklem yıkımının bir belirteci olan insan kıkırdak glikoprotein 39 (YKL-40) değerlendirilmiştir.
Sonuçlar, protein takviyesinin erkeklerde ortalama YKL-40 serum konsantrasyonunu önemli ölçüde düşürdüğünü gösterdi ve bu da soyanın kıkırdak bozulmasını yavaşlatabileceğini ima etmektedir. Her iki protein de beklendiği gibi dolaşımdaki IGF-I seviyelerini artırsa da ( P <0.05), soya proteini süt proteinine kıyasla daha belirgin bir etkiye sahiptir. Soyanın süt proteinine kıyasla benzersiz bir şekilde serum IGF-I’i geliştirme yeteneğine sahip olduğunu defalarca belirlenmiştir, bu da bu etkinin sadece proteinden ziyade izoflavon içeriğinden kaynaklanabileceğini göstermektedir.
Üç aylık çalışma bulguları, soya proteini desteğinin ağrının yoğunluğunu ve sıklığını önemli ölçüde azalttığını göstermektedir. Karşılaştırıldığında, süt proteini sadece ağrı yoğunluğunu azaltarak ağrı ve rahatsızlığın sıklığındaki azalmanın kontrol proteinine değil soyaya özgü olduğunu gösterdi. Bulgular ayrıca ağrı kesici ilaç ihtiyacının azaldığını göstermektedir. Soya takviyesi ile artan serum IGF-I seviyesi, izoflavonların kıkırdak üzerinde anabolik etkiler uygulayabileceğini ve kıkırdak dejenerasyonu ile ilişkili azalmış YKL-40 seviyelerinin, soyanın OA semptomlarını ve şiddetini iyileştirebileceği hipotezi desteklemektedir. Özetle araştırmacılar, soya izoflavonlarına karşı kontrendikasyonu olmayan kişilerin OA semptomlarını azaltmak için sentetik bir izoflavon olan ipriflavon kullandığını öne sürmektedir.
Kaynak: haberialdi.com