Stalin'in Maymun İnsan Oluşturma Projesi
Rus bilim insanı İlya İvanovich İvanov, 1900'lü yılların başında, Rusya'da yarış atları için suni döllenme çiftlikleri kurmuş ve hayvanlarla yapmış olduğu çalışmalar sayesinde suni tohumlama alanında önemli başarılar elde etmiş olan seçkin bir biyologtu. İvanov ayrıca, zebrayla eşek, sıçanla fare, fareyle kobay ve antilopla inek de dahil olmak üzere çeşitli hayvanlardan melezler üretmek amacıyla suni tohumlama kullanımının öncülüğünü yaptı. O dönemlerde hayal gücünün sınırları olmayan biyolog olarak ün yapmıştı.
1910 yılında Avusturya'nın Graz kentinde düzenlenen 7. Dünya Zoologlar Kongresi'nde insan-maymun kırması yeni bir türün yapay döllenme ile üretilebileceğini iddia ederek bilim dünyasını şaşkına çevirmişti. I. Dünya Savaşı sırasında Rusya'da gerçekleşen Bolşevik Devrimi sonrası çalışmalarını Fransa'da, Pasteur Institute'de sürdüren İvanov, 1920'li yılların başında Batı Afrika'da bulunan Fransız Gine'sinde insan-maymun melezi yaratmak için girişimlere başladı.
İvanov'un bu çalışmaları Sovyet lider Josef Stalin'in dikkatini çekmişti. Gerçekleşen Bolşevik Devrimi ardından bir an önce kalkınmak isteyen ve dünyaya hakim olacak güce sahip olma hayalleri kuran Stalin'in, şikayet etmen, düşünmeyen, ne bulursa yiyebilen, insan zekasına, maymun dayanıklığı ve gücüne sahip yeni nesil maymun-insan melezi bir işçi sınıfına ihtiyaç duyuyordu. Bu melez ırk, demiryolu ve maden işleri gibi ağır iş koşullarında hiç yorulmadan, emirlere karşı gelmeden çalışacaktı. Bunun dışında; "Yeni bir yenilmez insan türü istiyorum, acıya dayanıklı, dirençli ve ne ile beslenirse beslensin, gücü etkilemeyecek bir tür istiyorum" sözleriyle, bu maymun insanlardan bir ordu oluşturmak istediğini de dile getirmişti. Maymun-insan melezi askerlerleri bir savaş makinası olarak kullanarak dünyayı fethetmeyi düşünüyordu.
Bu düşüncelerle İlya İvanoviç İvanov'u görevlendirdi. Bu proje için Ianov'a o dönem için oldukça önemli bir rakam olan 200.000 dolar ödenek ayırdı. Ayrıca Stalin'in doğum yeri olan Gürcistan'da büyük bir tesis inşa edildi. İvanov kendisine verilen bu görev için Batı Afrika'dan dişi ve erkek şempanzeler toplayarak çalışmalarına ve deneylerine başladı. İvanov önce erkek maymunlardan aldığı spermleri, Afrika'lı ve Rus gönüllü kadınları hamile bırakmak için kullandı. Fakat olumlu bir sonuç alamayınca bu defa dişi maymunların rahmine insan spermleri enjekte edildi ve çalışmalarını sürdürmek için onlarca şempanze ile beraber Gürcistan'daki yeni tesise doğru yola çıkıldı. Ancak döllenen şempanzelerden 2'si hamile kalmazken 3.'sü yolda öldü.
Çalışmalar yılmadan yıllarca sürdürüldü. Sadece şempanzeler üzerinde değil, Afrika'dan getirilen orangutan ve babunlar üzerinde de denemeler yapıldı. Dönemin Sovyet gazeteleri çalışmalar süresince bu çabalara çokça yer verdi. Gazete haberlerinde, hem erkek hem de kadın birçok kişi, bu deneylerde kendilerinden yararlanılması için başvuru yaptığı iddia ediliyordu. Ancak tüm bu çabalara rağmen olumlu bir sonuç alınamadı. İvanov, Gürcistan'daki iklim koşulları sebebiyle projenin başarısız olduğunu düşündüğünden, deneylerini Küba'da sürdürmeye kalkışınca, ABD basının projeden haberi oldu. New York Times gazetesinin yayınları sonucunda proje rafa kaldırıldı.
Projenin başarısızlıkla sonuçlanması ve harcanan paraların boşa gitmesi Stalin'i çok kızdırmıştır. 1930 yılında İvanov tutuklandı ve yargılanması sonucunda 5 yıl hapis cezası aldı. Ardından Kazakistan'a sürgüne gönderildi. 1932 yılında sürgünde yaşamını yitirdi. İnsanın yaradılışına aykırı olan bu deneylerle ilgili gerçekler, yıllar sonra Gürcistan'ın Karadeniz kıyısında yer alan Suçimi kasabasında yer alan boş bir araziye çocuk parkı inşa etmek isteyen yetkililerin binlerce maymun iskeletiyle karşılaşması sonucu ortaya çıkmıştır.