İç savaş, tüm Rusya'da kanlı bir baltadan geçti. Açlık, bu tür trajedilerin favori bir müttefikidir. Çaresiz bir durumda olan Novorossiysk'teki yeni hükümet bakışlarını denize çevirdi. Ne de olsa, çoğu köyün kolayca yakıldığı kıta Kuban'dan gelen yiyeceklerin şehir yaşamı için hızlı ve yeterli olmasını beklemek gerekli değildi. Karadeniz'in kayalık topraklarında yeteri miktarda patatesten üzüm yetiştirmek daha kolaydır. Ve üzümlerle dolu olmayacaksın.
İç Savaştan önce, Hamsa'nın avı on binlerce kandırdı, bu da denize dönme zamanı anlamına geliyor. 1920 yılında, inceltilmiş balıkçı filosu 10'a bile ulaşamadı, hatta bu mütevazı av hayatını kurtardı. 1940 yılına kadar, Karadeniz Khamsa'nın yıllık avı sonunda binlerce poundla 20'e ulaştı.
Sert Novorossiysk sonbahar fonunda
Ve sonra savaş yeniden başladı, bu sefer Büyük Vatanseverlik Savaşı. Bildiğiniz gibi, savaş zamanı, balıkçıları zanaatlarını bırakmaya ve almaya zorladı silâh. Aynı şey balıkçı gemileri için de geçerliydi. Neredeyse tüm barış filosu oldukça modern balıkçı teknelerinden eski düşük hızlı rokalara kadar silah altına girdi. Örneğin, girilen tarih SC “Katyuşa” nın yerleştirilmesiyle donanmış “uskumru”, Novorossiysk'ın işgal altındaki bölgesinde, Aşk Pelerini'ndeki topçu pilini silmekle ünlüdür. Aynı zamanda “Uskumru” nun kendisi basit bir tahta yelkenliydi.
Böylece, hizmette kalan gemiler çok eski ve güvensizdi. Karadeniz, Alman denizaltıları Schnellbotlar yüzünden ölümcül olmuş gibi görünüyor. havacılık ve mayınlar, yeterli değildi. Ancak Karadeniz sahili neredeyse tüm ülkeden boşandı, bu nedenle sivil nüfusa ve orduya yiyecek sağlamak için her ne pahasına olursa olsun balığa ihtiyaç vardı. Hamza ve bazen yunuslar oldu, bu gerçekten üzücü.
Ve 1943'te tamamen yıkılmış bir şehir olan Novorossiysk'in kurtarılmasından hemen sonra, Karadeniz balıkçıları av planını 4 kez aşmayı başardı! Yaklaşan kıtlığın umutsuz saatlerinde, balıkçılık için kamuflaj ağları bile kullanıldı. Ancak, zaten 1944'te, Hamza'nın yakalanması 25 bin cent'e yaklaştı. Bu kısmen balıkçılık faaliyetindeki düşüşün bir sonucuydu. filo kavga sırasında.
Ve son olarak, Novorossiysk'te Amiral Serebryakov'un setinin üstünde, bu harika balığa bir anıt açtılar. Novorossiysk Karadeniz Hamsa'sının minnettarlığını sürdürme fikri uzun zamandan beri ön görüldü. İlk defa, savaştan kurtulan kasaba halkı bunun hakkında konuştu ve şehri yeniden inşa etti. Onların masası hamsa olmadan düşünülemezdi ve şükran duygusu o zamandan çok daha değerliydi, vatandaşlar ve gaziler defalarca küçük bir balığa bir anıt yaratmayı önerdiler.
Ancak, bölgesel başkentten ve Moskova'dan patronlarının gözünden nasıl baktıklarına dikkat etmeyi tercih eden şehir yetkilileri, Little Earth'ün askeri ihtişamı kentindeki bazı balıklara neden bir anıta ihtiyaç duyduklarını anlayamadılar. Ve en önemlisi, böyle bir anıtın kurulumunun özünü yüksek makamlarına nasıl açıklayacaklarını bile hayal edemediler. Ne de olsa, bu patronların bir deniz kıyısı kentinde savaş sonrası bir kıtlık yaşaması zordu ve şehir tarihinin bu kısmının bunu gerçekleştirmesi de mümkün değil. Bazı vatandaşlar, özellikle yaşlı olanlar, genellikle balığın Nazi Almanyası'nın yenilgisine bir tür katkı sağladığına inanıyor.
Anıt, yazara göründüğü gibi, bir çift büyük kabarıklıkla sürülen bir sürünün içine sapmış gümüş bir balık gibi görünüyor. Bütün kompozisyon, biraz dalga gibi bir kaide üzerine kuruludur. Ancak, bir kaşık katran olmadan.
İlk olarak, anıtın birçok küçük detayı var. Bu, bazı kesicilerin yardımıyla küçük metal balıkları hediyelik eşyalara ayırmaya başlayan genetik umutsuz alt türlerden bazı vatandaşları çekti.
İkincisi, örgütsel soru ve keşiflerin duyuruları biraz ustalıkla çözüldü. Anıtın açılmasıyla ilgili mesajlar, kullanılamaması nedeniyle transfer tarihi, ardından tabanın ardından sitenin kendisiyle ilgili mesajlar ile değiştirildi.
Bir şaka ya da duygusallık olsun - "minnettar sakinlerden" imzalı bir kavanoz balık
Üçüncüsü, ne yazık ki, modern eğitimin meyveleri filizlerini verdi ve bu anıtın savaş ve barış tarihinin somut bir hatırlatıcısı olduğunu anlamayan kendi yetiştirmiş eleştirmenlerini buldular. Bunun komik bir cazibe değil, somut bir hikaye olması, böylece gelecek neslin aniden yanıp sönmemesi, kentin rulo ve pizzaların hızlı teslimatı için bir restoran tarafından kurtarıldığı anlaşılıyor. Ve bombalama sırasında bir gecikme olması durumunda, sipariş ücretsizdir ... Trend göz önüne alındığında, böyle bir tehlike var. “Deniz taşıtlarının harikalarını bu şartlarda gösteren kahraman balıkçılara neden bir anıt dikilmemesi” diyenlere, Novorossiysk’te SSCB’de inşa edilmiş olan Aşk Pelerini’nde böyle bir anıt bulunduğunu not edeceğim.
Dağlardan inen bir bora arka planda ölen balıkçılar için anıt
Ve dördüncü olarak, şehir yetkilileri zaman zaman değil, kentin tüm anıtlarına daha fazla dikkat etselerdi (evet, en azından bazıları var). Son olarak, heykeltıraş Alexander Alexander'in kurucusu Koldun Dağı'nın yamaçlarından birinde kendi pahasına inşa ettikleri Kızıl Ordu'nun anıtını yıkmak istediklerinden ötürü kendilerini ayırt ettiler. Ama bir dahaki sefere bu konuda daha fazla.