Çocuğunuzun güçlü yönlerine odaklanın. Çocuğunuz eve bir test getirdiğinde, önce neyi iyi yaptığı hakkında konuşun. Sonra nelerin geliştirilebileceği hakkında konuşun. Belirli güçleri övün. Yanlış yapılan şeyleri sadece eleştirmeyin.
Yanlış davranışların sonuçlarını takip edin. Bazen ebeveynler, uzun vadede davranışı engellemeyen şeyleri öfkeyle söyler. “Yaptığın şey yüzünden bir ay televizyon yok” diyebilirsiniz. Siz ve çocuğunuz bir veya iki gün sonra TV’nin tekrar açılacağını biliyorsunuz. Adil olan sonuçlara karar verin ve sonra bunları uygulayın.
Kızdığınızda sakin kalmanın yollarını bulun. Bazen sinirlenmek veya sinirlenmek normaldir. Kontrolü kaybetmeden önce “tetikleyici durumları” tanımayı ve onlar hakkında bir şeyler yapmayı öğrenin. Birkaç dakika derin nefes almayı deneyin. İnsanların üzüldüklerinde gidebilecekleri “sessiz bir alan” yaratmayı düşünün. Ya da konuşmayı bırakıp bir süreliğine odadan çıkabilirsiniz. Bir aile olarak oturun ve herkesin sakin kalmak için neler yapabileceği hakkında konuşun.
Çocuğunuzla şaka yoluyla dahi olsa alay etmeyin. Bu, çocukların kendileri hakkında kötü hissetmelerine neden olabilir. Özgüven eksikliğine ve arkadaşlarla geçinme sorunlarına yol açabilir. Haksız eleştiri ve alaycılık çocuklar ve ebeveynler arasındaki güven bağına zarar verir. Çocuklarınızla nasıl konuştuğunuza dikkat edin. Yeni beceriler öğrenirken onlara hata yapmaları için yer verin.
Özür dilemeye istekli olun. Ebeveynlerin, söyledikleri kastettikleri şey değilse çocuklarından özür dileyebilmeleri gerekir. Gerçekten söylemek istediğiniz şeyi sakin bir şekilde açıklayın. Bunu yaparak iyi bir rol model oluersunuz. Birini incittikten sonra özür dilemenin ne kadar önemli olduğunu gösterirsiniz. Karşınızdaki kişiye saygı duyarak sorunların üstesinden gelmenin mümkün olduğunu öğretirsiniz.
Kaynak: bublogcu.com