Muhtemelen fazla gerçekçi gelmişti, bu "ilden ahlaki portre". Revue de Paris’in editörleri Gustave Flaubert’in devam eden bir roman olarak yayınlanan “Madame Bovary” bir önlem olarak en cesur pasajları silmiş. Ancak, yaşam ve kocası Emma'nın evlilik dışı kaçanlarla birlikte hayal kırıklığına uğradığı hikayesi, savcıya "kamu ahlakının ve dininin ihlali" iddiası için hala yeterince madde sundu. Yazar, davada sadece bir "suç ortağı" olarak oturmuş, baş davalı incelemenin yayıncısıydı. Yine de davacının iddiası, altyazısı "İl Kadınının Zanlı İlişkisi" olan ve tartışmalı bir "Zina Şiirine" hürmetini ödeyecek olan eserin yazarına karşı yöneltildi. Flaubert'in avukatı zeki argümanlarla savaştı: Sanat özgürlüğü hakkında pek bir kelime yoktu. Aksine, Flaubert, yalnızca ahlaksızlık korkularına karşı erdem olarak adlandırmak için ahlaki olarak eleştirilen detayları tarif etmişti. Kesinlikle seçilen pasajlar sertti, ancak birçoğu saygın Rousseau'nun pasajlarına bile karşı koyabiliyordu. Mahkeme nezaketle vazgeçti ve muhakemeyi takip etti. 7 Şubat'ta beraat cezası verildi. Ve inceleme kısa bir süre sonra iflas ederken, Flaubert'in romanı süper sattı.
© science.de