14 Mart 1932, ünlü mucit, ünlü ve Eastman Kodak'ın kurucusu George Eastman'ın, iradesinin yeniden yazılmasına tanıklık etmek için birkaç sadık arkadaşını davet ettiği gün oldu. Rochester'un tüm yaşamı için evini aradığı şehre, muazzam malikanesi de dahil olmak üzere parasının ve değerli eşyalarının iyi bir kısmını verme kararını vermişti. Bu amaçla, evini ve 2 milyon dolarlık bağışını (bugün yaklaşık 34 milyon dolar) Rochester Üniversitesi'ne bıraktı. Eastman ayrıca şehir genelinde diş hekimleri için büyük miktarda para bağışladı ve Rochester'daki hiçbir çocuğun uygun diş işçiliği yapmamasını sağlamaya çalıştı. Sonunda, sevgili yeğeni Ellen'e 200.000 $ (bugün yaklaşık 3.4 milyon dolar) bıraktı.
İradenin neşesini imzalayarak, arkadaşlarına bunun sadece dileklerini sağlama meselesi olduğuna dair güvence verdi. Daha sonra, arkadaşlarının onun zihinsel olarak uyarıldığını görmesini de istediği için, iradenin güvenilirliği sorgulanmayacaktı. Bütün t'lar geçtikten ve ben noktalı olduktan sonra, herkesin bir an için özür dilemesini rica etti. Yaptıkları zaman, George kağıt ve kalem çıkardı ve bir not yazdı.
Arkadaşlarıma, İşim bitti. Neden beklemek? GE
Sonra, onun komodinin dışına bir tabanca çıkardı ve kendini kalbinin içinde vurdu, hayatını 74 yaşında bitirdi.
Peki bu sektörün kaptanı kimdi ve niçin o neşeyle niçin birdenbire kendi hayatını almayı seçti?
George Eastman ve şirketi, fotoğrafçılığı karmaşık, pahalı, tehlikeli ve potansiyel olarak tehlikeli bir hobiden (filmi geliştirmek için gereken kimyasallar nedeniyle) tam anlamıyla bir çocuğun yapabileceği bir şeye çevirdi. O sadece bir dahi mucit değil, parlak bir pazarlamacıydı.
Hikayesi, Rochester'da sona erdiğinde başlar. Eastmans her zaman eğitime öncelik verdi. Aslında, George Eastman Senior 1854 yılında Eastman'ın Ticari Koleji'ni kurdu, aynı yıl George Junior doğdu. Aile orta sınıftı ve oldukça rahat yaşamaktaydı, ama bu kısa ömürlü oldu. 1862'de, George sekiz yaşındayken, babası bir “beyin bozukluğu” ndan öldü. Annesi Maria, şimdi üç küçük çocuklu bir dul, bir tanesi de (George'un en küçük kız kardeşi Katy) çocuk felci ve diğer hastalıklardan muzdaripti. . George Senior’in ölümünün ve kendine güveninin gerekli bir özellik haline gelmesinden sonra hayat Eastman ailesine zordu.
14 yaşındayken, George ailesini desteklemek için liseden ayrıldı. Rochester Tasarruf Bankası'nda yerel bir sigorta şirketinde ve memur olarak çalıştı. Sonra, 1870 yılında, kız kardeşi Katy, çocuk felci ile ilgili komplikasyonlardan öldüğünde tekrar trajedi vurdu. Babasının yanında gömüldü.
George, erken yaşlarda bile, kendi işinin her yönünü titiz, ayrıntılı ve kontrol ediyordu. İlk işini 14 yaşındayken başladığında, defterleri maliyesini ayrıntılı olarak tutmaya başladı. Eastman, dikkatli planlaması ve bankada yeterince çalışabilmesi nedeniyle belirli lüksleri karşılayabildi. Bu defterlerden birinde, 27 Ocak 1869'da kesin olarak, “fotoğrafçılığın” ilk kez bahsetmişti. Aylar geçtikçe, annesini desteklemeye yardım etmenin yanı sıra, George, “fotoğraflar” ya da “fotoğraf materyalleri” üzerine daha fazla para harcadı.
1878'de Eastman önemli bir ders çıkardı - fotoğraf (en azından o zaman) zordu. Efsane, annesine Dominik Cumhuriyeti'ndeki Santa Domingo'da bir tatile çıkmak istediğini söyler (diğer kaynaklar yeni bağımsız ulusta toprak satın almak istediğini söyler). Her iki durumda da yolculuğunu belgelemek için bir fotoğraf kıyafeti satın aldı. Kameralar bugün kameralar hakkında ne düşündüğümüz değil. Fotoğrafı korumak için kamerayı (fotoğraf çekmeden önce bir araya getirilmesi gereken birkaç parçadan oluşuyordu), bir stand, bir ışık ve ıslak cam plakalar (kimyasallar ile) içeriyordu. Eastman'ın söylediği gibi,
O günlerde, bir fotoğraf makinesi “almıyor”; Biri kameranın sadece bir parçası olduğu kıyafete eşlik etti. Bir kıyafet aldım ve açık bir fotoğrafçı olmak için sadece güçlü değil, aynı zamanda korkusuz bir adam aldığını öğrendim.
Eastman, getirmesi gereken her şeyden bıkmıştı, sadece bir fotoğraf makinesi çekmediği gibi, o da yolculuğa çıkmadı. Bu noktada Eastman, daha iyi bir yolun olması gerektiğini düşündü.
Sonraki birkaç yıl boyunca, bankada çalışırken, Eastman yeni bir kuru plaka geliştirdi, biri jelatinden (Jello'da kullanılan aynı madde), Rochester'dan 30 yıl sonra küçük bir kasabada icat edilecek. ), cam değil. Cam ağır, kırılgan ve pahalıydı. Jelatin, bunların hepsinde bir gelişme oldu. 1880 yılına kadar, jelatinden yapılmış bir kuru plaka kaplama makinesini patentlendirmişti, bu da film negatiflerini daha basit, daha ucuz ve daha az tehlikeli saklama sürecini gerçekleştirdi.
Bu süreci geliştirirken, fotoğrafçılığa ve nihayetinde kameraların sadece profesyonellere yönelik olmayan bir şeye dönüşmesini sağlayacak başka bir inovasyona rastladı. Eastman tarafından tarif edildiği gibi,
Ayrıca kağıt kullanarak geçici bir destek ve Selüloz'u kağıdın üzerine hemen kaplayarak ve daha sonra emülsiyonla kaplayarak deneyler yaptım.Selülozun kağıttan sıyrılması, selülozun emülsiyona yapışması ve kağıttan ayrılması konusunda hiçbir güçlük çekmedim.
Bu filmi 4 Mart 1884'te patlattı. Aynı yıl, Eastman ve ortağı William Walker filmi tutmak için bir rulo tutucu geliştirdi. Ancak bu devrim filminin icadı yeterli değildi. Yapmak istediği şey “fotoğrafçılığı henüz pek hayal edilmeyen bir ölçüde popülerleştirmek” idi.
1888'de, annesiyle bir anagram setiyle oynarken “Kodak” ismi düşünülmüştü. Eastman kelimeyi sevdi, çünkü basit, telaffuz edilmesi kolay ve “K.” ile başladı. Eastman, “starting K ile başlayan ve biten kelimeleri oluşturan çok sayıda harf kombinasyonunu denemek sorunu haline geldi.”
Kodak resmi olarak 1890'da bir şirket olarak kuruldu ve hızla endüstrinin zirvesine fırlatıldı. Aynı yıl Eastman, filmiyle donatılan ilk Kodak kamerayı tanıttı. 25 $ 'a mal oldu (bugün yaklaşık 640 dolar), ama en önemli şey müşterinin filmin kendisinin geliştirmesini istememesiydi - Kodak yaptı. Müşteri, kamerayı gelişmesi ve işlenmesi için şirkete (film ve tüm) geri gönderecekti. Onların sloganı bunu açıkça gösterdi: “Düğmeye bas, gerisini biz halledelim.”
Artık herkesin geliştirmesi ve fotoğraflarının geliştirilmesini kolaylaştırdı. Bir sonraki adım, kamerayı lüks bir eşyadan ya da pahalı bir hobiden, herkesin karşılayabileceği bir şeye değiştirmekti.
1900 yılında, 20. yüzyılın ortalarında çok popüler olan devrimci Brownie kamera doğdu. Sadece bir dolara mal oluyor (bugün 28 dolar) ve hatta çocuklara pazarlanıyordu. Önümüzdeki yüz yıl boyunca, George Eastman ve Kodak, kameralar ve filmlerle eş anlamlı olurdu.
Kendi şirketi olan 40 yılı aşkın süredir, George Eastman kontrol altında olmak için kullanılıyordu. Böylece, 1920'lerin sonunda bir omurilik hastalığı teşhisi konduğunda, bir tekerlekli sandalyeye mahk form edilmek zorunda kaldığında, onu büyük ölçüde bunalttı. 1907'de ölümüne kadar onunla birlikte yaşayan annesi de hayatının son yılları için tekerlekli sandalyeydi. Bebek kız kardeşi ölene kadar tekerlekli sandalyede. Onları acı çektiğini gördü ve Eastman aynı uzun süreçten geçmek istemedi. Ayrıca bunun bir zayıflık imajı verdiğini hissetmesini sevmiyordu. Eastman, “geçersiz” değil, dünyaya saygı duyulan bir insan olarak kullanıldı. Ölüm ve hastalık hakkında çokça bir şeyler yazdı, bir arkadaş yazdı,
Tanrı beni onların gibi olmaktan korur (hastalığa yenik düşmüş olduğu aile ve arkadaşlara atıfta bulunur). Bildiğim en açık zihinlerin bu şekilde alınması garip görünmüyor mu? Bu hastalık hakkında üzücü bir şey.
Yani, 1932 yılının Mart ayında, o yeterince vardı. George Eastman, hastalık ve kaderin elinden ziyade kendi eliyle gitmek istedi. Böylece hayatının tüm gevşek taraflarını tökezledi ve tamamlandığında, kendi şartlarına göre derhal sona erdi.
Bonus Gerçekler:
- Yaygın inanışın aksine, Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi'ne göre, tatil mevsimi aslında en düşük intihar miktarı en düşük 1 Aralık ve en düşük yıl olan ayın en düşük olduğu yılın yılıdır. aralıkta. En yüksek intihar oranları Bahar döneminde ortaya çıkar ve ardından Güz döneminde bir kez daha zirve yapar.
- Eastman, 1912'de kendi ölümünü okumak konusunda oldukça tuhaf bir deneyime sahipti. Hikayenin devam etmesi üzerine, bir Doğu Adamı, Titanik'te 15 Nisan 1912'de battığında trajik bir şekilde öldü. Gazetecilik bütünlüğünün türünü sergileyen bir San Francisco gazetesi. Bugün Twitter'da görüldü, sadece “Sayın Eastman, George Eastman'dan başkası değildi. Rapor, Eastman'la kendi partisinde geçirdiği haberini duymakla yayıldı.
- George Eastman ve Thomas Edison sadece çağdaş değil, rakiplerdi. Ancak bu, Edison'u 1889'da Eastman'a gönderdiği bir mektupta bir ricada bulunmasını engellemedi. “Lütfen Kodak fotoğraf makinenize, liste fiyatınıza, 25,00 USD'ye indirim verin. Ayrıca kamera yeniden yükleme üzerine indirim, liste fiyatı 10,00 $. Saygılarımla, Edison Fonograf Çalışmaları, T.A.E. ”“ Bir mucit indirimi ”istiyordu. Eastman'ın Edison'a bir indirim yapması gerekmiyor.
- Eastman asla evlenmedi ve tüm hayatı boyunca sallanan bir bekardı. Bir arkadaşının eşi Josephine Dickman ile bir ilişkisi olduğu söylentileri vardı, ama çoğu akademisyen platonik olduğunu kabul etti. Eastman, malikanede büyük partileri ve Afrika'ya safariler (Teddy Roosevelt ile aynı damarda) için seyahat ederdi. Hala bu gün, evinde, bir antilop kül tablası, bir gergedan ayak çöp tenekesi ve dev bir fil başı da dahil olmak üzere Afrika'da geçirdiği birkaç ödülünü görebilirsiniz.
- Bugün, Eastman'ın ölmeden önce yazdığı mektup, George Eastman House'da ve Uluslararası Rochester, New York Fotoğraf ve Film Müzesi'nde sergileniyor.