İki veya daha fazla farklı malzemenin bir araya gelmesiyle elde edilen malzemelere kompozit denir. Kompozitlerin bileşenleri fiziksel ve kimyasal olarak birbirinden farklıdır ve çoğunlukla ilk haldeki bileşenlerden daha güçlü bir bileşik oluşturmak için elde edilir. Bileşenler arasında atom alışverişi bulunmamaktadır. Başka bir deyişle, kompozit malzemedeki yapıyı oluşturan bileşenler birbiri içinde çözünmezler. Kompozit malzemeyi oluşturan bileşenler çoğunlukla özelliklerini korumaktadırlar. Kompozitler, fazların/malzemelerin makroskopik karışımlarıdır. Bu karışımlar bazen doğaldır ancak genellikle yapaydır.
Peki, alaşımlar kompozit malzeme midir? Tanım gereği ikisi de birbirine benzer açıklamaya sahiptir. Alaşımlar metal içerirken; kompozitler metal içermezler. Ayrıca alaşımlar homojen veya heterojendir; kompozitler ise daima heterojendir.
Abalone kabuğu, ahşap, kemik ve dişler doğal olarak oluşan kompozitlerdir. Makroskopik olarak kompozit olan bir malzeme örneği: çelik betonla güçlendirilmiş betondur. Mikrokapsül kompozitler karbon veya cam elyaf takviyeli plastikler (CFRP veya GFRP) gibi malzemeleri içerir. Bu kompozitler belirli güçlerde önemli kazançlar sağlar ve uçaklarda, elektronik bileşenlerde, otomobillerde ve spor ekipmanlarında kullanılır.
Kompozit malzeme, iki veya daha fazla farklı fazdan (matris fazı ve dağınık faz) oluşur ve herhangi bir bileşenden önemli ölçüde farklı bulk (10 nanometreden çok daha büyük; yığın anlamına gelir) özelliklere sahip olan bir malzemedir.
Matris fazı (matrix phase): Sürekli bir karaktere (continuous character) sahip olan birincil fazdır. Matris genellikle daha sünek (ductile) ve daha az sert (less hard) faztır. Dağınık fazı (dispersed phase) tutar ve onunla yük paylaşır.