Bölüm 138: İyi Şans Efsunu
Meng Hao kelimeleri mırıldanırken sol eliyle büyü hareketi yaptı. Bir parmağını karın boşluğuna bastırdı ve biraz Gelişim Merkezi kanı ağzından çıktı. Bu kan oldukça değerliydi; Gelişimciler ancak bu kadar üretebiliyordu. Ama Meng Hao tereddüt etmedi. Parmağıyla dudaklarındaki Gelişim Kanını sildi, ardından o parmağı maskeye bastırdı.
Zihnine işlenen Ruh Yiyen Yazıta göre bu, maskeyi kontrol altına almak için en basit yöntemdi.
Parmak maskenin girintilerinden derinlere doğru battı. Parmak ilerleyerek uzak bir köşeye kadar ilerledi. Orada, kasvetli bir yüz ifadesine sahip olan Li Klanı Patriği vardı.
“Senin iraden zayıf!” diye bağırdı Patrik acı bir bağırışla. “Bu nedenle, maske seni efsunlamaya çalıştı!”
Meng Hao’nun parmağı Li Klanı Patriğinin önünde durdu. Meng Hao’nun gözleri soğuktu, ve hiçbir şey söylemedi. Bir an sonra, parmağını daha da bastırarak Patriğin acı ve karamsar bir inilti kopartmasına neden oldu. Meng Hao bastırdıkça onun vücudu sönüyordu; sanki biraz sonra yok olacak gibiydi.
“Dış dünyada, seni tek bir parmakla binlerce kez öldürebilirdim!” diye kükredi Patrik öfkeyle. İnatçılıkla dolu gözleri sönükleşirken ona doğru baktı. Meng Hao’nun parmağı durdu, ardından yavaşça geriye doğru çekilmeye başladı. Daha sonra, tam Patrik rahat bir nefes almışken tekrar üzerine bastırdı.
Acınası bir çığlık daha koptu, bu seferki karamsar değil ızdırap ile doluydu. Li Klanı Patriğinin vücudu sadece sönükleşmiyor, aynı zamanda Kan Qi’si emiliyordu. Patrik kasvetli bir şekilde baktı. Fakat, başını dik tutmaya devam etti ve Meng Hao’nun parmağına doğru baktı.
“Maske mi beni efsunlamaya çalıştı yoksa sen mi gizlice bir şeyler çevirdin?” diye sordu Meng Hao sakince. “İkimizde olanların farkındayız. Bu iki parmak saldırısı senin cezandı ve etkileri ortadan kaybolmadı. Eğer bir daha böyle bir şey olursa, ben, Meng Hao, anlaşmamızı bozmak zorunda kalacağım ve senin varlığını sileceğim.” Meng Hao parmağını geri çekti. Li Klanı Patriği görünüşte sağlam iradeli gibi görünüyordu, ama içten içe kaygılıydı. Meng Hao’nun zalim taktiklerinden dolayı kalbi korkuyla dolmuştu.
Biraz önce, gerçekten de Meng Hao’nun Ruh Yiyen Yazıta dair aydınlanma periyodundan faydalanmaya çalışmıştı. Gizlice bazı özel yöntemler kullanarak maskeye etki etmiş ve Meng Hao’nun onu takmasını sağlamaya çalışmıştı. Tam başarılı olduğunu düşünürken, Meng Hao kendine gelmişti.
“Bu bedenden ayrılmış ruh oldukça tuhaf.” dedi Meng Hao, maskeye bakıyordu. “Bunun nedeni Kan Mabudu değil, başka bir sebebi olmalı.” Parmağını çıkarttıktan sonra, biraz kan çıkartarak Li Klanı Patriğinin üzerine damlattı.
Kan damlası aşağı doğru düşerken bir kan sisine dönüştü ve Patriği sarmaladı. Acınası çığlıklar yükseliyordu. Meng Hao ise her zamanki gibiydi. Ruhsal Duyusunu geri çekerek Patriği maskenin içinde ardı arkası gelmeyen feryatla baş başa bıraktı.
Meng Hao’nun ele geçirdiği Mirasın bir parçası Kan Ölümsüzünden bir uyarıydı. Meng Hao artık maskeyi öyle kafasına göre takamayacağını biliyordu. Eğer yaparsa, kendini kaybedecekti. Kan Ölümsüzü daha maskenin kökenini bile açıklamamıştı ve görünüşe bakılırsa onun içindeki değişimleri çok fazlaydı.
Fakat, maskeyi takmanın bir çok avantajı vardı. Kan Ölümsüzü Mirasının bir çok büyü ve tekniği sadece maskeyi takarak kullanılabiliyordu. Örneğin, dört büyük büyü.
Fakat ne yazık ki, Nüve Formasyonu Gelişim Merkezine sahip olmadan, maske hiçbir şekilde giyilemezdi.
Fakat söylenenlere göre, Kan Ölümsüzünün üç yenilgisinden sonra yarattığı teknikler olan -Parmak, Avuç ve Ölüm Dünyası- maskeye gereksinim duymuyordu, onlar Meng Hao’nun zihnine işlenmişti.
“Miras turnuvasını kazanmış olsam bile, şu an maskenin gücünü kontrol edemiyorum. Fakat bedenden ayrılmış ruh yapabiliyor… Mastif net bir şekilde maskeyi devraldı ve Silah Ruhu oldu, buna rağmen bedenden ayrılmış ruh bunu nasıl yapabiliyor?” Meng Hao’nun ifadesi değişmedi, ama bu mesele kesinlikle kalbinde ağırlık yapıyordu. Bu aynı zamanda Li Klanı Patriğini basitçe öldürememesinin nedenlerinden biriydi.
Maskeyi Kozmos Çantasına atan Meng Hao sessizce oturarak düşüncelere gömüldü. Etrafında dikkatlice baktı, ardından Bakır Aynayı (<3) çıkarttı. Onu elinde tutarak dikkatlice inceledi.
Eğer ayna o sesi çıkartmasaydı, Meng Hao kesinlikle maskeyi takacaktı. Bunun sonucunda ne olacağından emin değildi ama Kan Ölümsüzünün uyarısını düşününce, ister istemez kalbinde bir parça korku hissetti.
“O ses tıpkı bir kuş cıvıltısı gibiydi…” Meng Hao bir süre bakır aynaya baktı ve hatta onu Ruhsal Duyusuyla yokladı. Ama hiçbir şey olmadı, bir süre geçtikten sonra onu tekrar yerine koydu. Ardından Patrik Reliance’dan aldığı iyi şans efsununu çıkarttı.
Geçmişte ona çalışmış olsa da bir şey elde edememişti. Ama bu sefer, onu elinde tutarken, Gelişim Merkezini döndürdü ve içine biraz ruhsal enerji gönderdi. Aniden, Meng Hao’nun gözleri parladı.
“Demek bir işlevi var… Acaba Kıdemli Kız Kardeş Xu bugünlerde ne yapıyor. Onu yıllardır görmedim, acaba beni hala hatırlıyor mudur?” Meng Hao’nun zihninde, Kozmetik Gelişim Hapı hakkında konuşan soğuk tavırlı Xu Qing’in bir görüntüsü belirdi. Bunun üzerine Meng Hao’nun yüzünde sıcak bir gülümseme belirdi.
“Uzun zaman oldu…” Meng Hao yavaşça kafasını kaldırdı ve uzaklara doğru baktı. Uzun bir sürenin ardından ayağa kalktı ve çorak dağlardan uzaklara doğru uçmaya başladı.
Yarım ay sonra. Siyah Elek Tarikatı sınırları içinde duvarlı bir şehirde. Şehir Gelişimcilerle kaynıyordu. Şehrin içindeki bir handa uzun, siyah bilgin cübbesi giymiş genç bir adam oturuyordu. Elinde tuttuğu içki bardağından bir yudum aldı. Ara sıra kafasını kaldırarak pencereden şehir merkezine doğru bakıyordu ve orada siyah bir pagoda gökyüzüne doğru yükseliyordu.
Bu genç adamın cildi biraz karaydı, ama hal ve hareketleri bilgince ve kibardı. İncelikle oyulmuş dış görünüşe sahipti ve bu bilgin elbiseleriyle birleşince ona gerçek anlamda bir ölümlü alim havası veriyordu.
Yürüyüş şekli basit ama zarifti, parlak gözleri zekayla doluydu. Bükülmüş dudakları ona yaklaşmanın kolay olmadığını belirtiyor gibiydi.
Bu kişi Meng Hao’dan başkası değildi. Buraya bir kaç gün önce, Siyah Elek Tarikatıyla ilgili yayılan söylentilerin doğru olup olmadığını teyit etmek için gelmişti.
Xu Qing’i gidip görmek istese de, tabii ki ona doğrudan gidip bakamazdı. Bunun yerine, serseri Temel Kurulum Gelişimcileri toplantısından yararlanabileceğini düşünmüştü.
“Burada gerçekten de bir Tang Kulesi olabileceğini hiç düşünmemiştim…” diye mırıldandı kendi kendine, gözleriyle uzaklarda yükselen siyah pagodayı süzdü.
(Ç.N: Tang Kulelerinden daha önce 1. ve 59. bölümde bahsedilmişti.)
Meng Hao önceden bu Tang Kulelerinin sadece ölümlü şehirlerinde var olduğunu düşünüyordu. Ama burada, bir Gelişimci Şehrinde de vardı.
Meng Hao Tang Kulesine bir süre baktı, ardından içki bardağını koydu. Elinde çatlaklarla dolu antik bir yeşim kayış belirdi. Bu kayış Şeytan Mühürleme Yeşimi değil, Patrik Reliance’dan aldığı iyi şans efsunuydu.
Ona daha önce defalarca çalışmış olmasına rağmen nasıl kullanıldığı konusunda bir şey bulamamıştı. Fakat, Yetkin Temel kurduktan sonra, çeşitli ip uçları yoluyla bazı sonuçlara ulaşabilmişti.
“Bu iyi şans tılsımı aslında bir kişinin konumunu değiştirebiliyor… Tıpkı rastgele ışınlanma gibi. Fakat ne yazık ki, kayış çatlaklarla dolu ve sadece bir kaç kez kullanılabilir.” Parmaklarında yeşim kayışı defalarca döndürdü. Ruhsal Duyusunu ona aktardığında, yaydığı ışınlanma becerisini hissedebiliyordu.
“Belli bir ışınlanma konumu yok. Diğer bir deyişler bu iyi şans efsunu beni herhangi bir yere gönderebilir. Yani gelişigüzel test yapamam.” Bakışlarını bir kez daha iyi şans efsununa yöneltti, ardından onu yerine koydu. Anka ile yaşadığı tecrübeden sonra, kontrolü dışındaki bir yere atılmayı istemiyordu. Kim bilir kendini ne kadar berbat bir durumun içinde bulacaktı.
Meng Hao bunları düşünürken, Han Gelişimcilerle dolmaya başlamıştı. Burada sadece tek bir çeşit içki satılıyordu, o da bambudan mayalanıyordu. Ağzı yakmasa da, boğazdan akıp gittiğinde geriye yakıcı bir sıcaklık bırakıyordu. Mideye ulaştığında ise yakıcı his daha da şiddetleniyor ve tüm vücudun alevlenmesine neden oluyordu. Bu hissi tarif etmek güçtü. Bu hissi seversen, en sonunda müptelası olabilirdin; ama eğer sevmezsen, tek bir damla bile ağzına almak istemezdin.
(FN: Hacı size bambu şeysi diye kolonya iteliyor olabilirler benden söylemesi.)
Meng Hao’ya uzak olmayan bir yerde, bir grup Gelişimci düşük tonla konuşuyordu.
“Herkes bu aralar genelde olduğundan daha temkinli. Son zamanlarda etrafta çok sayıda yabancı Temel Kurulum Gelişimcileri dolanıyor…”
“Bu doğru, onların hepsi de serseri Gelişimciler, balıklarla ejderhalar birbirine karıştı. Aslına bakarsak, bir kaç gün önce yoğun bir öldürme arzusuna sahip olan bir herif gördüm. Sanırım Siyah Topraklardan gelen bir vahşi Gelişimciydi.”
“Hepsinin de buraya gelme amacı Siyah Elek Tarikatı tarafından gönderilen ödüller. Siyah Elek Tarikatı cidden elinden geleni ardına koymuyor. Elek Yeryüzü Haplarını sunuyorlar. Bu hap, Temel Kurulum aşaması için en etkili beş haptan biri. Söylenene göre Mor Felek Tarikatının Büyük Usta Hap Şeytanı bile övmüş. Siyah Elek Tarikatının dışında hiç kimse o hapı yapamıyor.”
“Bunun nedeni becerememeleri değil. Her Elek Yeryüzü Hapına tılsımlı bir mühür işleniyor. Kişi yada Tarikat fark etmeksizin, herhangi biri bu hapı yapmaya kalkarsa, Siyah Elek Tarikatının gazabıyla yüz yüze gelecek.”
Ses tonlarına bakınca, bu hap için can atıyor gibilerdi. Tartışmalarının ortasında, dışarıdan biri girdi. Bu kişi siyah cübbeli genç bir adamdı. İfadesi buz gibi soğuktu ve hana girdiği anda etrafı gözleriyle şöyle bir süzdükten sonra bir köşeye geçip oturdu. Adam tırnak büyüklüğünde bir demir para çıkarttı ve bir yandan onunla oynarken bir yandan da düşünüyor, ara sıra da etrafa bakıyordu.
Meng Hao’nun ifadesi her zamanki gibiydi. bardağını ağzına götürdü ve bir yudum aldı.
Meng Hao tüm gün orada oturdu. Dışarıda, güneş tüm parıltısıyla birlikte gökyüzünü dolduruyordu. Siyah Elek Tarikatının Temel Kurulum Gelişimcilerini toplamasıyla alakalı baya bir şey işitmişti.
Temel Kurulum aşamasında olan herhangi bir Gelişimci arka planı ya da kökenine bakılmaksızın katılabiliyor ve bir tane Elek Yeryüzü Hapı alabiliyordu.
“Her neyse, konuya geri dönelim. Siyah Elek Tarikatı gerçekten neyi amaçlıyor? Onlar Güney Diyarının onurlu beş büyük Tarikatından biri. Neden bu kadar çok Temel Kurulum Gelişimcisi topluyorlar? Gerçekten tuhaf bir şeyler dönüyor. Elek Yeryüzü Hapını sunmaları her ne dönüyorsa son derece tehlikeli bir şey olduğunu gösteriyor!”
“Kardeş Sun, senin bilgilerin biraz geri kalmış. Benim duyduğum söylentilere göre, Siyah Elek Tarikatı antik bir savaş alanı mevkisi keşfetmiş. Orayı çoktan bir kaç kez araştırmayı denemişler ama bir çeşit antik büyüyle karşılaşmışlar. Eğer büyünün gözüyle değiştirmek için yeterince Temel Kurulum Gelişimcisine sahip olabilirlerse, onu kırabileceklermiş. Belli ki, bu son derece tehlikeli.”
“Bütün bunlar adı üstünde söylenti. Antik savaş alanları daima son derece uğursuz olur. Siyah Elek Tarikatının Elek Yeryüzü Hapı sunmalarına şaşırmamak gerek.”
Sesleri alçak olsa da ve handa çok belli olmasa da, Meng Hao’nun üç Yetkin Tao Sütununu ve geç Temel Kurulum aşaması düzeyinde olmasını hesaba katınca, bu kişilerin konuşmalarını işitmesi çok zor değildi.
Bir Yetkin Temel on binlerce yıldır görülmeyen bir efsaneydi. Meng Hao orta Temel Kurulum aşamasına ulaştığında, herhangi bir Tarikat ya da Klanın Tao Çocuğuna rakip olabilecek duruma gelecekti.
Söylenene göre, Yetkin Temele sahip olmak çok tehlikeliydi. Bu tehlike Nüve Formasyonuna geçerken kendini gösteriyordu. Bu süre zarfında Göksel Felaket, Temel Kurulum aşamasındakine göre çok daha güçlü olacaktı. Meng Hao bunu aşabileceği konusunda kendinden emin değildi. Ne de olsa, eğer Kan Ölümsüzü ve Lanetin Antik Tapınağının yardımı olmasaydı, şimdi burada olmayacaktı.
“Neyse, Nüve Formasyonu Felaketi şimdilik çok uzak. Onun hakkında şimdiden endişelenmeme gerek yok.” Meng Hao içkisinden bir yudum daha aldı. Vücudunu sıcak, yakıcı bir his doldurdu. O sırada Shangguan Xiu’nun kaplumbağa kabuğundaki Yetkin Temel ve Yetkin Altın Çekirdek hakkındaki tanımlamaları düşünüyordu.
“Acaba, Nüve Formasyonuna ulaştığımda, bir Yetkin Altın Çekirdek arıtabilecek miyim? O nasıl bir şey olacak?” Meng Hao bir an tereddüt ettikten sonra, bu meseleyi bir kenara bıraktı. Fakat, Yetkin Altın Çekirdek arıtmak için gereken bileşenleri şimdiden toplamaya başlamaya karar vermişti.
Akşam vakti yaklaşıyordu ve handa bir kaç tane Gelişimci kalmıştı. Meng Hao tam kalkıp gidecekken aniden ifadesi değişti. Kafasını çevirdi, hanın gerisine doğru baktı. Köşede, siyah cübbeli bir Gelişimci vardı. Bu genç adamın artık kaşları çatık değildi, bunun yerine Meng Hao’ya doğru soğukça bakıyordu. Adamdan yavaşça yayılan öldürme aurası onu sardı ve cesetlerden oluşan bir dağ ve kan denizi gibi bir şekle büründü.
“Sende ihtiyacım olan bir şey var,” dedi soğukça, gözleri Meng Hao’ya kilitlenmişti.