Kaliforniya'nın Sahil Yolu Bir 1930'larda tamamlandı. 1970 yılına kadar, karayolu aslında Rus kolonisi Fort Ross'un şarampole içinden geçiyordu. Daha sonra Fort bir eyalet parkı oldu. Bugün otoyol biraz daha uzakta, hala yeniden inşa edilen kalenin hemen yanında. Kaleye giden yol manzarası için 19336 CA-1 Jenner, California'ya bakın.
Neden taşınmış olabileceği açık görünüyor. Otoyolu kalenin içinden geçirme kararını kim verdi ve neye dayanarak?
Unutmayın, bugün gördüklerinizin çoğu geçmişte orada olanların restorasyonu.
1906 San Francisco depremi çok fazla hasara neden oldu.
Milli Park Servisi'nden yukarıdaki görüntü
Yeniden yapılanmadan sonra, 27 Ekim 1929, Fort Ross, California'daki Eski Rus kilisesi:
http://heritage.sonomalibrary.org/ adresinden
Bugün gördüğümüz şarküteri duvarları, henüz inşa edilmedi. Yapımları için malzeme kilisenin önünde yerde yatıyor. FortRoss.Org'dan
Kale bir devlet parkı haline geldikten sonra, şarampole duvarları birer birer restore edildi. 1929'da, doğu, güney ve batı duvarlarının bir kısmı yeniden inşa edildi.
1957 yılına kadar yerinde şarampole gösteren sonraki görüntü:
Park, bugün olduğu gibi, yol yapıldığında yoktu. Her ikisinin de yaklaşık aynı zamanda inşa edildiklerine (yeniden inşa edildiklerine) inanıyorum. Burada görüntülenebilen 1930 tarihli bir California yol haritası, yerinde bir yolu gösteriyor. 1912 ve 1923'te çıkarılan fon faturaları göz önüne alındığında, yol güzergahının planlanması ve yerinin belirlenmesi, şarampole inşa edilmeden (yeniden inşa edilmeden) çok önce yapılmış olmalıydı. geç 1929.
ABD 61, Minnesota: Rota Geçmişi .
US Highway 61, Minnesota'nın en katlı ve manzaralı otoyoludur. Tarihi rotası, güneydoğu Minnesota'nın dramatik blöflerinin altından geçer, doğu-orta Minnesota'nın eski çam ormanları bölgesini keser ve Superior Gölü'nün muhteşem kuzey kıyısı boyunca yolculuklar.
Orijinal ABD rotalarından biri olan U.S 61, bir zamanlar eyaletin güneydoğu köşesinden La Crescent yakınlarındaki Güvercin Nehri'ndeki Kanada sınırına kadar uzanıyordu. Interstate 35 inşaatı sonunda ABD 61'in Twin Cities metro alanının kuzeyinde emekli olmasına yol açtı.
ABD 61'in Minnesota'dan geçen tarihi rotası, her biri kendi farklı kimliği ve amacı olan üç bölüme ayrılabilir (haritaya bakın, sağda).
- Kuzey Sahil Yolu
ABD 61'in Minnesota'daki en ünlü eski bölümü, Superior Gölü'nün Kanada Sınırı ile liman kenti Duluth arasındaki muhteşem kuzey kıyısındaydı. Otoyolun bu bölümü, çeşitli eyalet parklarına ve diğer ilgi çekici yerlere erişim sağlayan bir turist rotası olarak biliniyordu. Bu bölüm artık Devlet Yolu 61 olarak işaretlenmiştir.
- Duluth'tan Wyoming'e
Rotanın bu eski bölümü, tarihsel olarak liman kenti Duluth ile Twin Cities metro bölgesi (özellikle St. Paul) arasındaki ana otoyol olarak hizmet etti. Kuzey Pasifik Demiryolu boyunca bir dizi küçük kasabadan geçti. 1960'larda ve 70'lerde Interstate 35 ile değiştirildi.
- Modern U.S. 61: Wyoming'den La Crosse'a
Modern ABD 61, Wyoming'deki I-35 ile olan kavşağından St. Paul üzerinden güneye doğru, La Crescent ve La Crosse arasındaki Mississippi Nehri'ndeki Wisconsin sınırına kadar uzanır.
St. Paul'un kuzeyindeki bölüm, Duluth'a giden eski yolun bir kalıntısıdır. Artık White Bear Lake, Hugo, Forest Lake ve Wyoming'in kuzeydoğu banliyölerinden I-35'e alternatif bir rota olarak hizmet ediyor.
Büyük Nehir Yolu olarak da bilinen güneydoğu kesimi, Hastings, Red Wing, Lake City, Wabasha ve Winona'nın tarihi nehir kasabalarını birbirine bağlayarak St. Paul'den La Crescent'e güneydeki Mississippi Nehri ile paraleldir.
Palm Springs Yakınındaki San Andreas Fayı
San Andreas Fayı, Salton Denizi yakınında başlar, San Bernardino Dağları boyunca kuzeye uzanır, Cajon Geçidi'ni geçer ve ardından Los Angeles'ın doğusundaki San Gabriel Dağları boyunca uzanır. Salton Denizi yakınlarındaki çamur kapları, hareketinin bir sonucudur, ancak Güney San Andreas Fayı'nı görmek için en iyi seçeneğiniz Palm Springs'te.
Palm Springs yakınlarında, San Andreas Fayı, daha kuzeydekinden daha az iyi tanımlanmıştır. Monolitik jeolojik özellik, çeşitli yönlerde uzanan birçok küçük parçaya bölünmüştür. Fayların neden olduğu yeraltı çatlakları, yeraltı suyunu yüzeye kolay bir yol sağlar ve Coachella Vadisi'nin doğu tarafında bulunan birçok çöl vahasından sorumludur. Thousand Palms kasabasındaki Coachella Valley Preserve'deki 1000 Palms Kanyonu'nda bir vaha görebilir (ve doğrudan fay hattının üzerinde durabilirsiniz).
Tüm bu küçük çatlaklar aynı zamanda sıcak maden kaynaklarına da yol açar. Çoğu, Desert Hot Springs kasabası çevresinde yer almaktadır.
Palm Springs yakınlarındaki arızaya yaklaşmanın daha da iyi bir yolu, bilgili bir rehber eşliğinde bir cip turu yapmaktır. Desert Adventures' San Andreas Fault Adventure, sizi çölün içinden ve fay boyunca uzanan kanyonlara ve vahalara götürecek ve Pasifik ve Kuzey Amerika jeolojik plakalarının kesiştiği bir noktaya kadar gidecek. Yaz aylarında, aynı arazinin çoğunu kapsayan ve akşam gökyüzüne muhteşem bir bakışla biten Nightwatch Adventure'a katılabilirsiniz.
Gözyaşı Yolu sadece bir rota değildi.
İlk Cherokee grubu Haziran 1838'de Tennessee'den ayrıldı ve onları Tennessee, Ohio, Mississippi ve Arkansas nehirleri boyunca süren bir tekne ile Hint Bölgesi'ne gitti. Isı ve uzun süreli kuraklık kısa sürede bu su yolu boyunca seyahat etmeyi pratik olmayan hale getirdi, böylece sonbahar ve kış aylarında binlerce Cherokee, birkaç kara yolu üzerinden Tennessee'den günümüz Oklahoma'sına yürümek zorunda kaldı. Federal yetkililer, Şef John Ross'un bu kara nakillerinin sorumluluğunu üstlenmesine izin verdi ve Kızılderilileri, her biri yaklaşık bin kişiden oluşan 13 gruba ayırdı. Bazı vagonlar ve atlar olmasına rağmen, çoğu insan yürümek zorunda kaldı.
Bazı tahminlere göre, Cherokees'in 12.000 veya daha fazla sayıda insanın izlediği rota, kuzey rotasıydı; Tennessee, Kentucky, Illinois, Missouri, Arkansas ve Hint Bölgesi'nden 800 milden fazla bir mesafe. Son Cherokee grupları, Mart 1839'da Kızılderili Bölgesi'ne ulaştı. Bir asır sonra, 1926'da kurulan ikonik otoyol Route 66, Rolla'dan Springfield, Missouri'ye giden bu rotanın bir kısmıyla çakıştı.
4. İz, atılan malzemelerle doluydu.
Oregon Patikası üzerindeki trafik arttıkça, beş aylık nakliye için yiyecek ve ekipman tedarik etmek üzere hareketli bir sınır ticaret noktası endüstrisi ortaya çıktı. Independence, Missouri gibi popüler atlama noktalarında, vicdansız tüccarlar, korkmuş öncü aileleri gerçekte ihtiyaç duyduklarından daha fazla erzak almaya kandırarak cinayet işlediler. Aşırı yükleme, yolun birçok bölümünün atılan yiyecek fıçıları ve vagon parçalarıyla dolu çöp yığınları haline gelmesi anlamına geliyordu. Bozulan kır guletleri ve ölü yük hayvanları da yolları doldurdu ve kitaplar, giysiler ve hatta mobilyalar gibi kişisel eşyaların görülmesi alışılmadık bir şey değildi. Wyoming'deki Fort Laramie, bir Oregon Yolu çöplük alanı olarak ününden dolayı sonunda mp Sacrifice” olarak tanındı. 1849 Altına Hücum sırasında, öncülerin duvarlarının dışında 20.000 poundluk bir pastırmayı terk ettikleri bildirildi.
Şu anda bu ilçede hiçbir tarihi işaretçi bulunmuyor.
Bu olayın bir tanığı daha sonra, yaşlı John Brown'a saldırmanın "şaka" olduğunu yazdı. Kölelik karşıtı kişi öyle bir teröre ilham verdi ki, Ocak 1859'da, buranın yaklaşık 2,5 mil kuzeyinde, bir ABD mareşali onu görünce kaçtı. Brown, Yeraltı Demiryolu boyunca 11 köleye özgürlüğe eşlik ederken, Straight Creek'teki bir kabinde keşfedildi. Mareşal John Wood, yaklaşık 35 milletvekili ile yakındaki bir dere geçidinde saklanırken, Freestaters, Brown'ı desteklemek için bir gecede Topeka'dan yürüdü. Takviyelerle bile Brown'ın partisi bire iki sayıca üstündü, ama o meydan okurcasına adamlarına dereyi geçmelerini emretti. &ldquoEn öndeki suya pek girememişti,&rdquo diye hatırladı bir adam, &ldquoyiğit mareşal atına binip aceleyle atına bindiğinde&rdquo Bir diğeri hatırladı: &ldquoBiz geçide yaklaştıkça, onlar ondan uzaklaştı.&rdquo Ekiple alay etmek&rsquos geri çekildi. , bir gazeteci buna "Spurs Savaşı" adını verdi. Brown ve ekibi Iowa'ya zarar görmeden ulaştı.
Not: Bu işaret 2012 yılında güncellenmiştir.
ABD-75, Jackson İlçesi
Yol kenarı, Holton'un 7 mil kuzeyinde, HWY-75'in KD köşesinde ve 286. Rd.
39.56604,-95.73316
Yapay Nehir
1800'lerin başında, çoğu Amerikalı, kendilerini ve mallarını ülkenin engebeli, sınırlı yollarından ziyade su ile taşıdı. Suyun erişimini ülkenin içlerine kadar genişletmek için onlarca yıllık kanal inşaatına başladılar.
Erie Kanalı ülkenin en başarılı örneğiydi. Erie Gölü'nü Hudson Nehri ve New York City'ye bağlamak için 1817 ve 1825 yılları arasında inşa edilen kanal, New York Eyaleti'nin dört bir yanından ve Büyük Göller'in uzak noktalarından gelen malları ve insanları bir araya getirdi. Bölgedeki çiftlikler ve endüstriler kanaldaki trafikten yararlandı. Ve New York, kısmen kanal ticareti için lider pazar olduğu için 1800'lerde büyüdü.
John William Hill tarafından suluboya çoğaltılması
I. N. Phelps Stokes Koleksiyonu, The New York Halk Kütüphanesi'nin izniyle
Erie Kanalı'nda Görüntüle, 1829
Erie Kanalı, New York'taki çiftliklerin ürünlerini pazara taşımaları için kolay bir yol sağladı. Ayrıca Amerika ve Kanada batısının çiftlik ürünlerini Great Lakes'ten New York limanına taşıdı. Şehirden dönüş yolculuklarında kanal, büyüyen topluluklara tüketim malları getirdi.
Smithsonian Institution Libraries'in izniyle
Kanal İnşaatçılar
Erie Kanalı'nın işgücü 1818'de 3.000 ve 1821'de 9.000 kişiden oluşuyordu. Adamlar 4 fit derinliğinde ve 40 fit genişliğindeki kanalı büyük ölçüde elle, yük hayvanları, patlayıcılar ve ağaç kütüğü çekme makinelerinin yardımıyla kazdılar. Günde 50 sent veya ayda yaklaşık 12 dolar olan maaşlarına bazen yemek ve ranza da dahildir. Yerel sakinler ve yeni göçmenlerin hepsi projede iş buldu.
J. H. Bufford tarafından W. Wilson'dan sonra yapılan litografi, 1836
Kongre Kütüphanesinin izniyle
Lockport'un Yukarı Köyü'nün Görünümü, Niagara İlçesi, New York
Erie Kanalı boyunca Utica, Syracuse ve Rochester gibi küçük kasabalar şehirlere dönüştü. Ve 1823 ile 1825 arasında, kanal inşaatı, Lockport'taki üç ailelik bir yerleşimi, yaklaşık 2.000 kanal işçisini hesaba katmadan, 3.000 nüfuslu bir kasabaya dönüştürdü.
Nadir Kitaplar ve Özel Koleksiyonlar Bölümü'nün izniyle, University of Rochester Libraries
Rochester, NY şehir merkezindeki Erie Kanalı, yaklaşık 1900
Kanal, New York şehirlerini Atlantik'teki pazarlara bağladı ve üretimi genişletmenin masraflarını haklı çıkardı. Rochester, yüzyılın ortalarına kadar bölgede un değirmenciliğine egemen oldu, ardından erkek giyiminde ulusal bir lider haline geldi.
Kanal teknesi Montezuma'dan yolcu listesi, 1828
Birçok göçmen kanalda seyahat etti. 1839'da Alman Johann Pritzlaff, New York'tan vapurla Albany'ye nasıl gittiğini ve oradan kısmen trenle, kısmen atların çektiği kanal tekneleriyle nihayet Buffalo'ya nasıl ulaştığımızı anlattı. ve oradan yine buharlı gemiyle (Erie Gölü, Huron Gölü ve Michigan Gölü üzerinden) Milwaukee'ye gitti.&rdquo Kaptan William Rogers Jr., Ekim 1828'de on gün boyunca yolcularının bu listesini derledi.
Pensilvanya Ana Hat Kanalı
Diğer eyaletlerdeki iş dünyası liderleri ve milletvekilleri, Erie Kanalı ile rekabet etmek için acele ettiler. Projelerinden çok azı aynı başarıyı elde etti. 1826'da Pennsylvania, Pittsburgh'u Philadelphia liman kentine bağlamak için bir kanal başlattı. Allegheny Dağları yolu kapattı ve mühendisleri yükü kanalın bir bölümünden diğerine taşımak için bir demiryolu tasarlamaya zorladı. Kanal 1833'te açıldı ve 10 yıl sonra satışa sunuldu. 1870'lerde büyük ölçüde terk edildi ve 1903'te yatırımcılarına hiçbir zaman ödeme yapmadan kapandı.
US Route 1 – Her şeyin başladığı yer burası
Amerika'nın ilk eyaletler arası otoyolu olan US Route 1'in kısa bir tarihi.
US Route 1, Amerika Birleşik Devletleri'nin Doğu Kıyısı'na hizmet veren büyük bir kuzey-güney ABD Otoyoludur. Florida, Key West'ten kuzeyde Kanada sınırındaki Fort Kent, Maine'e kadar 2.390 mil (3.846 km) koşar. ABD 1 genel olarak Interstate 95 ile paralellik gösterir, ancak Jacksonville, Florida ve Petersburg Virginia arasında önemli ölçüde daha batıda (iç kısımda) bulunur.
ABD 1'in doğrudan selefi, 1911'de Quebec-Miami Uluslararası Otoyolu olarak kurulan bir otomobil yolu olan Atlantik Otoyolu idi. 1915'te Atlantik Otoyolu olarak yeniden adlandırıldı ve kuzey terminali Calais, Maine olarak değiştirildi. Otomatik iz tanımlamalarının örtüşmesi nedeniyle, rotanın bazı bölümleri, Boston ve New York arasındaki Boston Post Yolu, New York ve Philadelphia arasındaki Lincoln Otoyolu, Philadelphia ile Baltimore arasındaki Baltimore Pike ve ortak kullanımda kalan başka isimlere sahipti. Dixie Otoyolu, Gürcistan'ın doğusunda ve güneyinde. Georgia, Augusta'nın kuzeyindeki otoyol, Atlantik Kıyısı Ovası'nın bataklıklarından geçen daha doğuya doğru bir rotadan ziyade genellikle Fall Line'ı takip etti. Brickell Avenue, Miami Nehri'nin hemen güneyinde Miami, Florida'daki US Route 1'in uzantısına verilen addır.
New England yol işaretleme sistemi 1922'de kurulduğunda, New England'daki Atlantik Otoyolu olarak imzalandı. Rota 1Kuzeyden Madawaska'ya kadar devam eden bir Route 24 ile New York, 1924'te kendi Route 1 ile numarayı New York City'ye genişletti. Diğer eyaletler kendi numaralandırma sistemlerini benimsediler ve 1926'da Maryland dışındaki tüm eyaletler Atlantik Otoyolunu çeşitli rotalar olarak imzaladı , genellikle eyalet satırındaki sayıları değiştirir. 1925'te Eyaletler Arası Karayolları Ortak Kurulu, Atlantik boyunca Rota 1 dahil olmak üzere eyaletler tarafından işaretlenecek eyaletler arası rotaların bir ön listesini oluşturdu. Bu otoyol, Fort Kent, Maine'de başladı ve mevcut Rota 24'ü Houlton'a ve Rota 15'i Bangor'a kadar takip etti, bunun ötesinde genellikle Miami'ye giden Atlantik Otoyolu'nu takip etti. Devlet karayollarını numaralandıran Georgia hariç tüm eyaletlerde, Route 1 eyalet genelinde yalnızca bir veya iki numarayı takip etti. Atlantik Otoyolundan tek önemli sapma, Güzergah 1'in Savannah üzerinden Atlantik Otoyolunu takip etmek yerine daha iç bir rotaya atandığı Augusta, Georgia ve Jacksonville, Florida arasındaydı.
Son numaralandırmanın 1926'da kabul edilmesinden önce sistemde yapılan birçok değişiklikten biri, Maine'deki US 1'i içeriyordu. 1925 planı, Route 1'i Houlton ve Bangor arasındaki daha kısa iç rotaya (Rota 15) atamış, Route 2 ise Calais üzerinden daha uzun sahil yolunu takip etmiştir. 1926'da kabul edilen sistemde, ABD 2 bunun yerine iç rotayı alırken, ABD 1 sahili takip ederek New England'daki tüm eski Rotalar 24 ve 1'i emdi. ABD 1'in ilk günlerinde, çoğu kez paralel otoyollarda olmak üzere birçok yerel ve bölgesel yer değiştirme, 1932'de Pulaski Skyway'in açılmasıyla tamamlanan New Jersey'deki dört şeritli bölünmüş Route 25'i ve Bangor'u kapsayan bir bypass'ı içeriyordu. 1931'de açılan Waldo-Hancock köprüsü. Miami'den Key West'e giden Denizaşırı Otoyolu 1938'de tamamlandı ve kısa süre sonra ABD 1'in güney uzantısı oldu.
1950'lerden görüntüler1952 dolaylarında Key West'te Fort Kent sakinleri Alphosine ve Roland Page.
Şu anki hastanenin bulunduğu yerin yaklaşık bir mil doğusunda bulunan 1950'lerin eski Route 1 tabelası.
1950'lerde Fort Kent ve Key West'in her ikisinin de “başlangıç” olduğunu iddia ettiğini unutmayın.
İşte her şeyin bittiği yer:
Monroe County Adliyesi önünde
500 Whitehead St. Key West, FL
Highway One neden Fort Ross'tan geçiyordu? - Tarih
Plains Kızılderilileri arasında sanat, nesnenin gerçek biçiminde olduğu kadar dekoratif değerinde de bulunur. Hintli sanatçı, ürettiği şeyin salt sanatsal değerlerinden çok bir nesnenin teknolojisi veya işleviyle ilgilenir.
Ovalılar, kabilelerinin avcıları, savaşçıları ve dini liderleriydi, bu nedenle zanaatları bu mesleklerle ilgiliydi. Hem erkekler hem de kadınlar geleneksel olarak sanatçılar ve zanaatkarlardı, her biri tören amaçlı olduğu kadar günlük kullanım için de ürünler üretiyordu. Genellikle, quilling ve boncuklama kadınlar tarafından yapılır ve oymalar erkekler tarafından yapılırdı.
Sanatı Hintlinin gündelik hayatından ayırmak, dinini günlük hayatından ayırmak kadar zordur. Hepsi birbirine sıkı sıkıya bağlıdır. Wyoming'de, merkezi Fort Washakie'de bulunan Wind River Reservation adlı bir Kızılderili rezervasyonu var. Rezervasyon, yaklaşık 2.357 Shoshone ve 3.501 Arapaho Kızılderilisinin evidir. Rezervin toplam alanı, Islah Bürosu'na ait araziler ve dış sınırlar içindeki diğer patentli araziler hariç, 1.888.334'tür.
Shoshone, Fort Washakie, Wind River ve Crowheart'taki yerleşimlerle rezervasyonun güney orta, batı ve kuzey kısımlarını işgal ediyor. Arapaholar çoğunlukla güneydoğu kesiminde Ethete, Arapahoe ve St. Stephens yerleşimlerinde yaşarlar.
Lewis ve Clark Expedition için bir kadın Shoshone rehberi olan Sacajawea, Fort Washakie'nin batısında gömülüdür ve Chief Washakie'nin mezarı şehirdeki eski askeri mezarlıkta bulunmaktadır. Popüler şef, 1900 yılında 102 yaşında ölümüne kadar bu bölgede yaşadı. Askeri onurla gömüldü - ilk kez bir Kızılderili şefi verildi.
Buharlı gayzerlerin ve yükselen suların o kadar olağandışı olduğu bir bölge keşfetti ki, yazılı raporları bölgeyi "Colter's Cehennem" olarak adlandırdı. Aynı alan, 1872'de, herkesin keyif alacağı bir yer olarak sonsuza dek ayrıldı. Dünyanın ilk Milli Parkı olan Yellowstone olarak tanındı.
Wyoming, erken yerleşimini kısmen Avrupa centilmenlerine borçludur. Kunduz şapkalarına olan düşkünlükleri, günün erken saatlerinde avcıları, değerli postları aramak için Rocky Dağları'na gönderdi. Kit Carson, Jim Bridger, Davey Jackson ve Jedediah Smith gibi ünlü dağ adamları, Wyoming bölgesinde ilk kez dolaşan tuzakçılar, kaşifler ve tüccarlar arasındaydı.
Kaliforniya'daki altın ve Oregon'daki zengin toprakların cazibesi, artan sayıda öncü vagon treninin Wyoming üzerinden Oregon Yolları'ndan geçmesini sağladı. Midilli askerleri vagon trenlerini düşman Kızılderililerden korumak için geldiler ve askerler yollar boyunca kaleler kurdular.
Batı askeri görevlerinden en önemlisi Ft. Laramie, güneydoğu Wyoming'de. Ft. Laramie, altın arayanlar ve yorgun göçmenler için bir sığınak oldu. Aynı zamanda Pony Express ve Overland posta arabaları için önemli bir istasyondu ve Plains Kızılderilileriyle yapılan savaşlarda hayati bir askeri karakol olarak hizmet etti. Ft. Laramie, 1890'da vahşi, batı sınırının nihai kapanışını belirleyen açık alan sığır endüstrisinin büyümesine, çiftlik sahiplerinin gelişine ve kasabaların inşasına tanık oldu.
Wyoming, büyük Kızılderili savaşlarının sonunun geldiği sahneydi. Ft. Kuzey Wyoming'deki Phil Kearny, Batı'daki herhangi bir kalenin en kanlı tarihine sahipti. Cheyenne, Arapaho ve Sioux kabilelerinden binlerce iyi organize olmuş Kızılderili, ABD Süvarileri ile savaştan sonra savaştı. 1866'da Ft.'den 81 asker yola çıktığında ünlü bir savaş gerçekleşti. Kearny ve Crazy Horse ve Red Cloud liderliğindeki Kızılderililer tarafından klasik bir askeri pusuya çekildiler. "Mavi paltolardan" hiçbiri hayatta kalmadı.
Bir zamanlar Wyoming'in tepelerinde otlayan büyük bufalo sürüleri, eyaletin en tanınmış vatandaşlarından biri olan William F. "Buffalo Bill" Cody'ye yol açtı. Bugün, Yellowstone Milli Parkı'nın yakınında kurduğu Cody kasabasında, sevdiği ve yerleşmesine yardım ettiği Buffalo Bill'e ve Batı'ya adanmış muazzam bir müzedir. Yüzyılın başında, Buffalo Bill, Wyoming'in ilk günlerinde Amerika'nın batısında yaşayan kovboylar, Kızılderililer ve diğer karakterler hakkında izleyicilere kısa bir fikir vermek için Vahşi Batı Gösterisini Büyük Britanya'ya ve Avrupa kıtasına götürdü.
Wyoming, kadınların geleneksel olarak burada sahip olduğu haklardan dolayı "Eşitlik Devleti" olarak da bilinir. Wyoming kadınları, ülkede oy kullanan, jürilerde görev yapan ve kamu görevinde bulunan ilk kadınlardı.
1869'da, Wyoming'in bölgesel yasama meclisi, Wyoming kadınlarına oy hakkı veren bir yasa tasarısını kabul ederek "kadınlara oy hakkı" veren dünyadaki ilk hükümet oldu. Yasa, o yılın 10 Aralık'ında Vali A.J. Campbell.
Bu yasanın imzalanmasından üç aydan kısa bir süre sonra, 17 Şubat 1870'de, "Wyoming'de Kadınların Oy Hakkının Annesi" - South Pass City'den Ester Hobart Morris - barış adaleti olarak atanan ilk kadın oldu. Laramie aynı zamanda ülkede bir kadın-Bayan tarafından kullanılan ilk eşit oy hakkı oyu için site oldu. Louisa Swain, 6 Eylül 1870'de.
1894'te Estelle Reel (Bayan Cort F. Meyer), Amerika Birleşik Devletleri'nde Wyoming Eyaleti Kamu Eğitimi Müfettişliği'ne seçilen ilk kadınlardan biri oldu.
1924'te Bayan Nellie Tayloe Ross, Amerika Birleşik Devletleri'nde göreve başlayan ilk kadın vali oldu. 5 Ocak 1925'te, Teksaslı "Ma" Ferguson'un (aynı gün seçildi) göreve başlamasından 20 gün önce göreve başladı. Bayan Ross, 1933'ten 1953'e kadar 20 yıl boyunca sürdürdüğü Birleşik Devletler Darphanesi'ne Direktör olarak atanan ilk kadın oldu. 1991'de, kadınlar eyaletin en iyi beş seçmeli pozisyonundan üçünü ve toplamda Wyoming Yasama Meclisi'nde 23, Senato'da üç ve Meclis'te 20 kadın sandalyeye sahip.
Wyoming için devlet olma tartışması, o yıl Wyoming Bölgesi'nin organizasyonundan sonra 1869 gibi erken bir tarihte başladı. Bununla birlikte, devlet olma yolu, Bölgesel Meclis'in Kongre'ye Birliğe kabul için bir dilekçe gönderdiği 1888'e kadar başlamadı. Faturalar Kongre'nin her iki meclisinde de tanıtıldı, ancak geçmedi.
Kongre'den Wyoming'in eyalet olma yolundaki adımları izlemesini sağlayan hiçbir yasa geçmemesine rağmen, Vali Francis E. Warren ve diğerleri, sanki bir "etkinleştirici eylem" geçmiş gibi devam etmeye karar verdiler. 8 Temmuz 1889'da Wyoming Bölgesi, Wyoming'in tek ve tek Anayasa Konvansiyonu için delege seçimi yaptı. Kırk dokuz adam Eylül 1889'da Cheyenne'de toplandı ve anayasayı yazdı. Seçmenler belgeyi 5 Kasım 1889'da 6.272'ye karşı 1.923 oyla onayladılar.
Yüzme Plajı: Cankurtaranlar, Anma Günü hafta sonu İşçi Bayramı boyunca her gün 10:00 - 18:00 saatleri arasında görev başındadır.
tuvaletler
Açık Hava Duşları: Açık hava duşları yaz aylarında çalışır.
oyun alanları
Yemek servisi: Bay 9 ve Riis Beach Hamamı'nda yemek mevcuttur.
Otopark: Anma Günü hafta sonu ile İşçi Bayramı arasında günlük 20 USD'lik plaj otopark ücreti alınır. (07:00 - 17:00)
Kuzeyden, Doğudan ve Batıdan:
- 11S (Flatbush Bulvarı) Çıkışı için Belt Parkway'i kullanın
- Flatbush Bulvarı'nı güneyde Marine Parkway Bridge gişelerine kadar takip edin.
- Köprüyü geçin ve park yerine park etmek için işaretleri takip edin.
Güneyden (ve diğer yönlerden alternatif rota):