-
gazeteci/muhabir. bir kaç defa çeşitli organizasyonlar tarafından yılın gazetecisi seçildi. ilk olarak yugoslavyanın dağıldığı savaşta, saraybosnadan bildirirken tanıdık. daha sonra kosova savaşında ki bir kaç gazeteciden biri olarak bildirmeye devam etti.
bildiğim kadarıyla savaştan önce basında çalışmıyordu. bosna savaşı sırasında muhabir olmak istediği için atvye başvurup, saraybosnaya gitmişti. balkanlarda ki her çatışmada, zor şartlar altında, orada yaşayan halkların acılarını evlerimize taşıdı. kosovada birleşmiş milletlerin bombalarının sivilleri vurduğu dünyaya duyuran tek çığlıktı.
sanırım 95 senesinde atv haber bülteninde, sniperların boşnakları teker teker öldürdüğü haberini sunarken ali kircanın " sen de bir çelik yelek alsana" sözüne " ama saraybosnalıların çelik yelekleri yok!" diyerek cevap vermesi ve savaş boyunca çelik yelek giymeyi bu sebeple reddetmesi dünya tarihinde savaşa karşı en saygıdeğer tavırlardan biridir.
eminim ki balkanlarda gördükleri, kurşunlar kadar zarar veremez ona.
zaten onu, geçerken uğramış bir melek olarak görüyorum ben.
-
-
liberya'ya bm tarafından halka savaşın bittiğini anlatmak üzere barış elçisi olarak gönderildi. gazetenin, televizyonun, internetin halka ulaşmadığı, "yıllık" kişi başına düşen milli gelirin 130 dolar olduğu bir ülkede başarılı bir şekilde halkla ilişki kurduktan sonra harvard'ta orta yaş masterı yapmakta olan cesur, aydınlık kadın.
-
04.08.2008 tarihinde yayinlanan 5n1k programinda savas muhabirliginden sonra neler yaptigini anlatmis ve yaptiklari suratima tokat olarak carpis olan gazeteci.
balkanlardan sonra standford'da master yapmis sonra georgetown'a gecmis, ordan da bm bunyesinde liberya'da calismaya baslamis, 5 kere sitma olmus 2 tanesi olumcul sitma olmak uzere neyseki kurtulmus, su anda harvard'da orta yas masteri yapmakta imis. seneye nerede olacagimin heycanini duyuyorum diyor.
cesaretine, oz guvenine, kendine sinirlar koymamasina hayran birakti beni. hele 8-5 bir isim varken, hayatimin anlamsizligini anlattiklariyla bir kere daha yuzume vurmustur.
-
-
5n1k'da ona savaşta muhabirlik yapmasıyla ilgili, türklerin "kızcağız" nitelendirmesiyle ilgili hislerini, oblomov türk halkıyla ve bir tencerede onları kısık ateşte pişirmeye devam eden "yalnız ve güzel" ülkemizle ilgili hislerini de çok zekice açıklamıştır. ait olmayı seçmemiş, gerçekten cesur bir insanmış kendisi. her yerde savaş muhabiri, hala savaş muhabiri.
-
bu akşam ortak bir tanıdık vesilesiyle tanışıp aynı sofrada akşam yemeği yeme şerefine eriştiğim güzel insan.
8 yıl boyunca, gençliğinin baharında, balkanlar'da savaşın göbeğinde sadece muhabirlik yapmayıp ordaki yaşama karışmış, senin benim bir ömre sığdıramayacağımız hayat tecrübesini sırt çantasına* atmış hala dünyayı dolaşmakla meşgul. ha ama kalbinin bir yarısı balkanlar'da hala. ordan kalkıp harvard'da master yapmış, arada afrika'ya gidip gelmiş, şimdi boston senin new york benim geze geze kısa* belgeseller çekiyor. bir sonraki durağı ise darfur.
kaypak, liboş* gazeteci takımının, iktidar yalakası devlet memurlarının sofrasında şarabını içip purosunu tellendirecek, onlara zıt düşüncelerini tak tak dillendirecek kadar cesur ve aydın bir kadın. yirmili yaşlarında kendini ateşin ortasına atan genç bir kadına destek verecek yerde ''maceraperest kızceğiz'' diye alay edenlere (bkz: cengiz çandar) bugün gülüp geçen, bildiğinden* şaşmayan hallerini gördükçe bin kat daha hayranlığımı kazandı.
ne demeli bilmiyorum onun gibilerine. hayranlığımı, takdirimi buraya yazmaktan başka. 'hep böyle ateşin ortasından gördüğünü çıplak gerçekliğiyle bizlere bildirmeye devam etsin'dir dileğim. gittiği yerde savaşın açtığı yaraları otayan ellerinden öperim.
-
uzun bir süre sonra ilk kez hurriyet.com.tr'ye konuşan, gazetecilik sektöründe özelllikle mesleğe yeni başlayan birçok kişiye ilham vermiş, kibar, mütevazi ve hoş sohbet güzel insan. kendisiyle tanışıp övgüler yağdırmaya çalıştığımda elleriyle yüzünü kapatıp, kızarmıştı.
(bkz:http://www.hurriyet.com.tr/dunya/15271414.asp )
-
80lerin sonunda doğanlar için bosna savaşının akılda kalan öğelerinden biri. savaşın bittiği gün dramatik anlar yaşanmıştı sanırım ali kırca ve şerif turgut arasında. kimsenin herhangi bir uzvunun yemediği şeyleri yaptı. tanımak, tanışmak isterdim. hala da isterim. umudum var.
-
joe sacco'nun olağanüstü eseri "güvenli bölge gorazde"'de sayfaların arasından zaman zaman karşımıza çıkan kadın.
--- spoiler ---
"sonra muhtemelen bosna'daki en çekici gazeteci olan şerif, türk vatandaşı olduğu için sırp topraklarını aşıp gorazde'ye ulaşana kadar epey tehlike atlattığını, on altı günlüğüne geldiği bosna'da nasıl iki yıldır kaldığını sakin sakin anlatmaya başladı... bombardımandan bahsetti. saraybosna'daki televizyon kulesi vurulduğunda bir arkadaşının kanına nasıl bastığından... çocukların türkiye'ye kaçırılmasına önayak olmasından... keskin nişancılar tarafından vurulup yarı felçli kalmış insanlar için nasıl para topladıklarından... srebrenica düştükten sonra tuzla'ya sığınan mültecilerle beraber kaldığından... bosna hükümetinin içindeki yolsuzlukları araştırdıklarından...
hepimiz büyülenmiş, hatta ondan biraz da hoşlanmıştık."
--- spoiler ---
söz konusu kitap için bkz;
http://en.wikipedia.org/wiki/safe_area_goražde