38 numara her zaman 38 numara değildir. Bu, modelden modele ve üreticiden üreticiye değişir. Ayakkabının iç alanını baz alan bir ölçüm sistemine ihtiyacımız var diyor Tübingenli spor ortopedisti Thomas Horstmann. Üreticilerin sadece ayakkabı kartonunda yazan numarada ayakkabı üretmelerini ve artık nihayet ayakkabı kalıplarını daha gelişmiş hale getirmelerini öneriyor.
Ayakkabıların çoğunun üretildiği düzenlemeler geçmiş 40 yıl içerisinde neredeyse hiç değiştirilmedi. Ayaklar geçmişe göre pek fazla değişmedi ama kalıplar çocukların ayaklarının ihtiyaçlarını karşılamıyor. Üreticiler o zamanlar WMS sisteminde (Weirenmesssytem: Taban Genişlik Sistemi yani geniş, orta, dar) uzlaştılar. Bu yeterli değil.
Tübingenli doktorlar ölçümlerinde beş kriter çıkardılar: Ayak tarağı genişliği, topuk genişliği, ayağın üst kısmının yüksekliği, tarak açısı ve uzunluğu. Bu kriterlerden yaygın olan üç tip belirlediler: Hacimli ayak (ayak parmakları kısa ve geniş, ayağın üst kısmı yüksek), ince ayak (ayak ince, ayağın üst kısmı dar, ayak parmakları uzun), sivri ve uzun ayak (ayak parmakları kısa, tarak kısmı uzun, tarak açısı dar). Ayakkabı üreticileri hiç sorun yaşamadan kalıplarını değiştirebilirler. Ayrıca taban geometrisi de önemli. Taban geometrisi çoğu kez ayağın yürürken yuvarlanma hareketine uymaz.
Ayakkabının en esnek bölgesi çoğu kez fazlasıyla geride ya da öndedir, bazen mevcut bile değildir. Oysa bu bölge tarak kısmının altında ortada olmalıdır. İyi ayakkabıları kullandıktan sonra atmayıp başkasına vermek de yanlış olmaz. Ayakkabılar tamamen eskimediği sürece giyilmelerinin sakıncası yoktur.