1 Temmuz'da kurumsal dünyadan özgür olduğum beş yılı tamamladım. Hayatımı hemen hemen tamamen kendi şartlarıma göre yaşayabildiğim beş harika yıl oldu. Çok satan bir kurgusal olmayan kitap (dünyanın en büyük yayınevi tarafından yayınlandı) ve birkaç çocuk kitabı yazdım. Küresel büyük bütçeli çok dilli bir filmde oynadım. Dünyanın en büyük edtech şirketi için öncü bir aktör-sunucu oldum. Kelimenin en büyük OTT platformu için özetler yazdım. Dünyanın en büyük sesli kitap şirketi için sesli kitap seslendirmesi yaptım. Çok tatlı, değil mi?
Ancak bu yılın ilk altı ayı, geçtiğimiz birkaç yıldan çok farklı geçti. Neredeyse bir tür karşı anlatı.
a. Netflix, sözleşmemin yalnızca üçte ikisini tamamladıktan sonra sözleşmemi feshetti; sadece birlikte iyi çalışmıyorduk. Bu zor bir sondu çünkü bunun daha büyük ve daha iyi şeylere götüren bir sonraki seviyemin başlangıcı olduğunu gerçekten düşündüm.
b. Uğursuz bir şekilde, evin etrafındaki pek çok eşya - bir bardak, bir cam kap ve iki kapak, bir seramik tabak, bir tencere kapağı - hepsi farklı kişiler tarafından hızlı bir şekilde arka arkaya kırıldı. Mayıs ayında, bizimkinin bitişiğindeki arsadaki 70 fitlik bir okaliptüs ağacı yağmurlarda devrildi. Çatımızdan sekerek ciddi hasara yol açtı.
c. Birçok kişiye ulaştım, birçok fikir sundum, birçok teklif yazdım. Henüz hiçbir şey ücretli işe dönüşmedi. Birçok kez hayalet oldum. Bu, önceki birkaç yılda sahip olduğum harika servetin tam tersi gibi görünüyordu. Gelirim kira ve telifti, yeni gelir yok.
d. Hayatıma yeni bir enerji getirmeye çalıştım. Ocak ve Şubat aylarında beni yazmaya ve sahip olduğum bir fikri keşfetmeye iten bir senaryo yazımı atölyesine kaydoldum. Mart ayına kadar boktan bir ilk taslak hazırladım.
e. Ayrıca boş zaman aktiviteleri yaparak sahip olduğum tüm boş zamanı değerlendirmeye çalıştım. Yercaud'da bir hafta sonu ve ardından Himachal'da on gün geçirdik. Bangalore'nin dış mahallelerinde bisiklete bindim. CrossFit Oyunlarına katılarak çalıştım.
Pek çok şeyin yolunda gitmediği çok garip bir altı ay oldu. Enerji çok kötü hissettirdi ve kendimi yaratıcı bir şekilde boş ve yorgun hissettim. Düşük tonlu bir ekran bağımlılığım var ve yazma/çalışma disiplinim paramparça oldu. İki ila üç büyük proje arasında hokkabazlık yaparken, şimdi bir tane bile başlatamıyorum. Çok fazla zamanım var ve yönüm ya da amacım yok ve dolayısıyla enerjim yok.
Hiçbir şeyin işe yaramadığı ve tüm işlerimin yenisi olmadan kapandığı bu döneme “kötü bir zaman” diye yakınmak cazip geliyor. Ama bunun yerine, evrenin sanatsal kariyerimin bir sonraki başarılı aşamasını başlatmak için çevremdeki enerjiyi topladığı bir gebelik dönemi olarak görmeye çalışıyorum. Bu altı ayda harika insanlarla tanıştım ve inanılmaz iyilikler yaşadım. Keşfedeceğim yeni ufuklar ve bir sanatçı ve insan olarak geliştireceğim tüm yollar beni heyecanlandırıyor.
Nezaket - başkalarına ve kendime - aniden günüme anlam katıyor.
Önceki yıllık düşüncelerimi aşağıda okuyun.
2017: Sabbaticle
2018: Şimdiye Kadarki En İyi Yılım 2019: Şimdiye Kadarki En Harika Yılımın
En Büyük Şarkıları 2020: Büyüklük Yılı 2021: Büyük İsimlerin Yılı
2022'de GPT-3'ün piyasaya sürülmesiyle yazma becerisinin önemi azalmış gibi görünüyor. AI ile, zayıf yazıya sahip kişiler de kaliteli personel oluşturabilir.
Her rasyonel akıl, siyaset ve medya çevrelerinde solun, hatta aşırı solun hakim olduğunu bilir, bu durum siyasi söylemde bir dengesizlik yaratır. Din alanında, bu dengesizlik açıkça görülüyor: solcu gazeteler ve ağlar, Hıristiyan inancını savunmak için acele etmiyorlar.
Günümüzün birbirine bağlı dünyasında, siber saldırı tehdidi her zamankinden daha yaygın. Siber suçlular ve ulus-devlet aktörleri sürekli olarak güvenlik açıklarından yararlanmaya ve değerli verileri çalmaya çalışarak her büyüklükteki kuruluş için önemli bir risk oluşturuyor.
Bir OSINT Araştırmacısı, CTF Oyuncusu veya yalnızca istenmeyen aramalar alan biri olabilirsiniz. Bir reklamda gördüğünüz numarayı doğrulamaya çalışan biri.
Açık Günlük: Her Gün Bir Resim. Hikayeler her zaman ilgimi çekmiştir.