Çitler, ağaçlardan, çalılardan, meyve ağaçlarından ve ibrelilerden oluşabilir.
Çitler, ağaçlardan, çalılardan, meyve ağaçlarından ve ibrelilerden oluşabilir. Kütük, ot vb. kaynaklı olanları bile, olası düşmanlara, vahşi hayvanlara karşı bir koruma oluşturabilmektedir. Aynı şekilde ortaçağda, efendilerinin topraklarını işleyen köylüler, buraları bir ormanlık alandan oluşan bir şeritle koruyorlardı. Bu aynı zamanda ekinleri otlanan hayvanlardan da koruyordu. 16. yy.dan itibaren bu bitkisel bariyerler, mülkiyet sınırlarını belirlemede kullanılmaya başlanmıştır. 18. ve 19. yy.larda, yakacak odun olarak kullanılmak amacıyla kullanılan bu ağaçlar, 20. yy.da tarım alanlarının yeniden düzenlenmesinin kurbanı olmuş ve yok edilmişlerdir. Bu gün bir çitin varlığının iyi yönleri bilinmektedir: rüzgara ve soğuğa karşı koruyarak, buharlaşmayı azaltarak bir mikro-iklim yaratır; suların akışını durdurur, ve yağmur sularının toprak tarafından emilmesini sağlar. Sonuç olarak, orada korunak ve besin bulan yaban hayatının korunağıdır.