A. İnsan Hakları
Herkesin temel hak ve hürriyetleri vardır. Bu haklara göre, herkes hür do¬ğar, hür yaşar. Buna yaşama hakkı de¬nir. İnsanın bu hürriyetlerini kimse elinden alamaz. Ayrıca herkes istediği dine inan¬makta serbesttir. İnsanları bu konuda kimse zorlayamaz. Yine herkesin bilim ve sanatı öğrenme hürriyeti vardır. Her insan yetenekleri doğrultusunda istediği okula gidebilir.
1948’de Birleşmiş Milletler Genel Ku¬rulu tarafından İnsan Hakları Evrensel Bil¬dirgesi yayımlanmıştır. Bu bildirgeye göre; herkesin yaşa¬ma, özgürlük ve kişisel güvenlik hakkı vardır, Tüm insanlar özgür, onur ve hak¬lar bakımından eşit doğarlar. Hiç kimse keyfi olarak tutukla-namaz, alıkonamaz. Her bireyin yurttaşlığa hakkı vardır.
B. Çocuk Hakları
Çocuklar bir ailenin ve ulusun fidan¬larıdır. Bu fidanı özenle, sabırla, sevgiyle, bilgiyle yetiştirmek gerekir.
1952 yılında Cenevre’de toplanan Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Ekim ayı¬nın ilk Pazartesi gününü Dünya Çocuk Günü olarak ilân etmiştir. Aynı yıl Çocuk Hakları Beyannamesi yayımlandı. Buna göre; çocuk aç ise doyurulmalı, hasta ise iyileştirilmeli, ona iyi bir eğitim sağlan¬malı, bakımsız ve kimsesiz çocuklar ko¬runmalıdır. Çocuk; ırk, din, milliyet gibi kavramların dışında tutulmalı, korunmalı¬dır. Felâket zamanında önce çocuklar korunmalıdır.
Birleşmiş Milletler Kurumunun bir üyesi olan Türkiye bu bildiriyi imzalayan ilk ülkelerden birisi olmuştur.
C. Haklara Saygı
Herkes insan haklarına saygı gös¬termelidir. Eğer biz başkalarının hakları¬na saygı göstermezsek başkaları da bi¬zim haklarımıza saygı göstermez.
Hakların en önemlisi yaşama hakkı¬dır. Herkes birbirinin yaşama hakkına saygı göstermelidir. Yaşama hakkına saygı göstermeyen kişi kanun önünde suçlu duruma düşer.
Her ne sebepten olursa olsun hakkında soruşturma açılan kişi savunma hakkını kullanabil-melidir. Biz başkalarının kendini savunmasına fırsat vermezsek; kendimiz de aynı duruma düşebiliriz.
Haklardan biri de düşündüğünü şerbetçe söyleyebilme hakkıdır. Herkes istediği gibi düşünme ve düşündüğünü söyleme hakkına sahiptir. Bu hakka saygı göstermeliyiz,
D. Gelenek ve Göreneklere Saygı
Çok eskiden beri süre gelen davra¬nışlara gelenek ve görenek denir. Gele¬nek ve görenekler, toplumda, yazılı ol¬mayan kurallardır. Bayram, düğün, gi¬yim, takı, asker uğurlama, konuk ağırla¬ma yöresel geleneklerdir.
Her yörenin, tarihindeki başarıları, zaferleri, uğradığı istilâlar farklıdır. Bu ve bunun gibi faktörler, her yörenin gele¬nek ve göreneklerinin birbirinden farklı olmasına yol açmıştır.
Gelenek ve görenekler toplumsal ilişkileri güçlendirir. Bir düğünde bir ara¬ya gelme veya askere giden bir genci uğurlama, toplumda bireyler arası sev¬gi, hoşgörü ve dayanışmayı da artırır. Türk toplumunda her zaman gelenek ve göreneklere saygı gösterilmiştir. Siz de gelenek ve göreneklerimize saygı gösteriniz.
5. Sosyal Dayanışma
Okulda, evde, mahallede, yurtta ve dünyada yalnız değiliz. Toplu hâlde yaşamaktayız.
Okulda bir şeye ihtiyacımız oldu¬ğunda bu ihtiyacımızı arkadaşlarımızdan karşılarız. Okula gelmeyen arkadaşımızı arar, sorarız. Bu, okuldaki dayanışmanın eseridir.
Ailemizde birbirimize yardım ederiz. Komşularımızla iyi ilişkiler içersinde bulu¬nuruz. Onların iyi ve kötü günlerinde on¬larla birlikte oluruz. Acılarını ve sevinçleri¬ni paylaşırız.
Okulda, ailede toplum içerisinde bazen hoşumuza gitmeyen gelişme ola¬bilir. Hayatta her şey, her zaman bizim istediğimiz şekilde olmaz, istediğimiz ol¬madı diye karşımızdakine hemen küsmemeliyiz. Hoşgörülü olmalıyız. Hoşgörülü olursak, birlikte yaşadıklarımızla daha kolay kaynaşırız.