Neo-Klasik (Türk) Terimi Hakkında Bilgiler
Arkeoloji Terimi Olarak Neo-Klasik (Türk):
19. yüzyıl sonları ve 20. yüzyıl başlarında bir sanat akımı. Eski Türk ve İslam sanatından alınmış mimari ve süsleme öğelerinin kullanılması ile ortaya çıkan ilk ulusal akım.
Sanat Terimi Olarak Neo-Klasik (Türk):
XIX. yüzyıl sonları ve XX. yüzyıl başlarında bir sanat akımı. Eski Türk ve İslam sanatından alınmış mimari ve süsleme öğelerinin kullanılması ile ortaya çıkan ilk ulusal akım.
Benzer Sanat Terimleri:
Hieron: İnsanlarca kutsal kabul edilen alan, tapınak ya da kutsal yerlere verilen ad.
Fascia: İon ve Korinth düzenlerinde Architravın (baştaban) hafifçe öne çıkan yatay bölümleri.
Fevkâni: Bulunduğu yerin eğimi ya da çevresindeki yapıların durumu yüzünden, bir alt yapı üzerine oturtulan camiler için kullanılan bir terim. Yüksek, yükselti
Izgara Planı (Dama Tahtası): Birbirine paralel ve dik sokaklar arasında kalan kare ya da dikdörtgen yapı alanlarından (adalardan) oluşan kent planı. Bu tip kent plancılığının muci
Belirteç: Hiyeroglif yazıda, bir sözcüğün sesini değil, anlamını belirleyen ögeye verilen ad.
Şemse: Süslemede kullanılan oval, dairesel biçimde dilimli ya da düz motifler.
Divanî: Türklere özgü hareketli ve girift bir yazı üslubudur. Harfler ve sözcükler birbirlerine kaynaşmıştır.
Helmet: Eski Yunanistan'da askerlerin başlarına giydikleri kaska verilen ad.