Frances Hodgson Burnett Kimdir ?
Frances Hodgson Burnett Kimdir ?
Roman yazarı
Doğum tarihi: 24 Kasım 1849, Cheetham Hill, Manchester, Birleşik Krallık
Ölüm tarihi ve yeri: 29 Ekim 1924, Plandome, New York, ABD.
Frances Hodgson Burnett Kimdir ?
İngiliz asıllı Amerikalı yazar Frances Hodgson Burnett (1849-1924), uzun ve verimli bir yazarlık kariyerine sahipti ve bu süre zarfında 5’i en çok satan ve 13’ü sahneye uyarlanan 55 kitap yazdı. Burnett, öncelikle Little Lord Fauntleroy, A Little Princess ve The Secret Garden gibi çocuk kitaplarıyla hatırlansa da, büyük beğeni toplayan That Lass o’ Lowrie’s romanı da dahil olmak üzere yetişkinler için de yazdı.
Burnett, 24 Kasım 1849’da Manchester, İngiltere’de Edwin ve Eliza (Boond) Hodgson’ın çocuğu olarak Frances Eliza Hodgson olarak dünyaya geldi. Beş çocuğun ortancasıydı. Babası 1865’te öldüğünde, hırdavat toptancılığı işi çöktü ve aileyi çok az mali kaynak bıraktı. Kısa bir süre sonra Burnett, kardeşleri ve annesiyle birlikte, annesinin erkek kardeşiyle birlikte yaşadıkları kırsal Tennessee’ye göç etti.Burnett o sırada yaklaşık 16 yaşındaydı. Aldığı tek eğitim İngiltere’deki bir kız okulundaydı, ancak çok fazla zamanını okumaya ve kendi başına eğitim almaya harcamıştı.Ailenin çok az parası vardı ve Burnett’in ilk gelir elde etme girişimi, başarısız olan özel bir okul işletmekti.Daha sonra bir dergiye bir hikaye satmaya karar verdi. Bayanlar bölümünde hikayeler okuyordu. Yedi yaşından beri süreli yayınlar ve formülü oldukça iyi öğrenmişti.Aslında o kadar iyiydi ki, editörüHikayeyi sunduğu dergi Godey’s Lady’s Book, hikayenin orijinal olup olmadığını sorguladı. Tennessee’li genç bir kızın bir İngiliz kadın dergisi için bu kadar iyi bir hikaye yazabilmesi pek olası görünmüyordu. Burnett, gerçekliğini kanıtlamak için ikinci bir hikaye yazdı ve sonunda her iki hikaye de yayına kabul edildi. “Kalpler ve Elmaslar” 1868 yazında çıktı ve ertesi yıl “Bayan Carruther’ın Nişanı” yayınlandı.
1870’de Burnett ve ailesi Knoxville, Tennessee’ye “Vagabondia” adlı bir eve taşındı. Kısa süre sonra Burnett’in annesi öldü. Burnett, 20 yaşında kendini ailenin başında buldu ve gelir elde etmek için kadın dergilerinde yazmaya devam etti. Önümüzdeki birkaç yıl içinde, ayda beş veya altıya varan çok sayıda hikaye yayınladı. İlk uzun çalışması Vagabondia, 1873’te Peterson’s Magazine’de Dolly adıyla tefrika edildi.
Burnett, kulak ve göz uzmanı Dr. Swan Moses Burnett ile 1873’te evlendi.Neredeyse tam bir yıl sonra, ilk oğulları Lionel dünyaya geldi.
1875’te Burnett’ler, 1876’da ikinci oğulları Vivian’ın doğduğu Paris’e taşındı.Bu süre zarfında Burnett yazmaya ve aileye maddi destek sağlamaya devam etti. 1876’da ilk romanı That Lass o’ Lowrie’s’i yayınladı ve ilk olarak Scribner’s Monthly’de bir dizi olarak yayınlandı.Bir İngiliz maden kasabasındaki bağımsız bir kadının hikayesi olan roman, Amerika’da yayınlandıktan sadece birkaç hafta sonra İngiltere’de iyi karşılandı ve yayınlandı. New York Herald’da bir eleştirmen”Bayan Burnett’in bir hikaye anlatmadaki dramatik gücüne sahip yaşayan hiçbir yazar (erkek veya kadın) yoktur.That Lass o’ Lowrie’nin yayınlanması edebiyat dünyasında kırmızı bir mektup günüdür.” That Lass o’ Lowrie’s’in yayınlanmasıyla Burnett’in hem Amerika Birleşik Devletleri’nde hem de İngiltere’de bir yazar olarak popülaritesi hızla arttı.
1877’de Burnett’ler Washington, DC’ye taşındı ve sonraki beş yıl, Burnett’in bir yazar olarak en verimli zamanı oldu. Bu dönemde , erken dönem masallarından oluşan bir koleksiyon olan Surly Tim ve Diğer Hikayeler (1877) dahil olmak üzere birçok eser yayınladı; Lancashire endüstriyel yaşamı hakkında Haworth’s (1879); Louisiana (1880), bir çiftçinin kızının tasviri; İngiltere kırsalındaki genç bir Amerikalı kadın hakkında A Fair Barbarian (1881); ve Burnett’in Washington’da yaşarken gözlemlerine dayanan Tek Yönetim Aracılığıyla (1881). Romanları büyük beğeni toplamaya devam etti.
Bu yıllarda bir ev geçindirmenin, iki çocuk yetiştirmenin, Washington toplumuna katılmanın ve çok fazla yazmanın zorlukları Burnett’e zarar verdi. Sık sık hasta ve depresyondaydı ve bu sırada kendisinden “kalem sürme makinesi” olarak söz ediyordu. Evliliği de sorunluydu; o ve kocası yabancılaştı. 1884’ten başlayarak, çift, babaları ve anneleri arasında değişen çocuklarla birlikte giderek daha fazla ayrı yaşamaya başladı. Burnett ve kocası 1898’de boşandı.
Burnett’in evlilik hayatı kusursuz olmasa da, kurgusu aracılığıyla idealini koruyabileceğini gördü. Sık sık, “Hayatımdaki tek mükemmel şey oğlumun çocukluğuydu” derdi ve Burnett, Küçük Lord Fauntleroy’un yazısıyla ifadesini ölümsüzleştirdi.Ana karakteri oğlu Vivian’a dayandıran Burnett, kendi masumiyetini bozmadan veya aristokrat değerleri alçaltmadan asil unvanını ve servetini geri kazanan, mirastan mahrum bırakılmış bir Amerikalı çocuk hakkında bir hikaye yazdı. Hikaye önce tefrika olarak 1885’te bir çocuk dergisi olan St. Nicholas’ta, ardından 1886’da kitap olarak yayınlandı. Cilt olağanüstü bir başarıydı. Küçük Lord Fauntleroyçok satanlar arasına girdi, bir düzineden fazla dile çevrildi ve İngiltere ve Fransa’da sahnelenmek üzere üretildi. Ayrıca kitaba dayalı olarak oyuncaklar, oyun kartları, yazı kağıtları, çikolata ve tabii ki kitabın resimlerinde Küçük Lord Fauntleroy’u karakterize eden dantel yakalı koyu kadife takımlar gibi çeşitli ürünler yaratıldı. Çok sonra, 1921’de, Hollywood oyuncusu Mary Pickford ilk film versiyonunda rol aldı.
Küçük Lord Fauntleroy’un başarısı sayesinde Burnett ve oğulları, Londra, Roma ve Fransız Rivierası gibi yerlere yapılan geziler de dahil olmak üzere kısa sürede pahalı, uluslararası bir yaşam tarzının tadını çıkarmaya başladılar. Cilt ayrıca Burnett’in yazarlık kariyerinin gidişatını da değiştirdi. 1886’dan 1896’ya kadar çoğunlukla çocuklar için yazdı.Oyunları romanları kadar popüler olmasa da tiyatro için yazmaya da devam etti. Burnett’in bu dönemde yazdığı eserlerinden biri , üçüncü şahıs ağzından yazılan ve 1893’te yayınlanan En İyi Bildiğim Kişi: Bir Çocuğun Zihninde Bir Hatıra adlı anı kitabıydı.
Phyllis Bixler Koppes, American Women Writers’ta dikkat çektiBurnett’in “hayatı ve yazıları, ciddi sanatçı ile popüler yazar, bağımsız kadın ve fedakar eş ve anne arasındaki gerilimlerle karakterize edildi.” Burnett’in kariyeri ilerledikçe bu gerilimler eleştirmenler tarafından tartışıldı. Bazıları, iyi satan yapay, kalabalıkları memnun eden el yazmaları karşılığında ciddi yazmayı bıraktığını iddia etti. Diğer eleştirmenler, onun yüzeysel bir kişiliğe sahip olduğunu iddia etti. Boşanması ve daha sonra, kendisinden on yaş küçük olan iş ve sahne yöneticisi Stephen Townesend ile alışılmadık ikinci evliliği de dahil olmak üzere hayatının ayrıntıları da eleştirildi. Burnett ve Townesend, evliliklerinden sadece iki yıl sonra, 1902’de kalıcı olarak ayrıldıklarında, eleştirmenler yeniden Burnett’in kişisel hayatına odaklandılar. Daha yakın zamanlarda, bir katkıda bulunanA Reader’s Guide to Twentieth-Century Authors , Burnett’ten peruk takan, fırfırlı giysiler giyen ve “Fluffy” takma adıyla anılan “Viktorya döneminin popüler kadın romancısının imajı” olarak bahsetti.
Tüm eleştirmenler o kadar sert değildi ve birçoğu Burnett’in yazılarını, özellikle de gençlik kurgusunu övdü. New York Times’a katkıda bulunan bir yazar, “Pek çok yazar çocuklar için harika kitaplar yazabilir; çok azı yetişkinler için çocuklar hakkında eğlenceli kitaplar yazabilir; ancak çocuklar hakkında yeterli beceri, çekicilik ve çekiciliğe sahip bir kitap yazabilen yalnızca istisnai bir yazardır.” hem genç hem de yaşlı için kabul edilebilir kılmak için basitlik ve önem. Bayan Burnett, bu kadar yetenekli birkaç kişiden biri ” Başka bir eleştirmen, Bookman yazarı Katharine Tynan da benzer duygulara sahipti ve “Bayan Burnett gibi bir yazar, çocuklar için hikayeler yazmak için ona taze ve canlı sanatını verdiğinde [i] t bir ayrıcalıktır” dedi. Eğitimde Çocuk Edebiyatında ,Rosemary Threadgold, Burnett’in yetişkinlere yönelik kurgusunu çocuk masallarıyla karşılaştırdı ve Burnett’in yetişkin romanlarının “ona bu kadar başarı getiren formülü” takip etme eğiliminde olduğuna dikkat çekti. Bununla birlikte, çocuklar için yazarken Threadgold, Burnett’in “bir tür lider” olduğuna karar verdi. Ayrıntılara olan ilgisi, bir hikaye anlatıcısı olarak yetenekleri ve çocuklara olan ilgisi, onun yerine geçmesini sağlıyor.
Phyllis Bixler, Dictionary of Literary Biography’de “Yetişkin ve çocuk kitapları için minnettar bir izleyici kitlesini hiçbir zaman kaybetmediği bilgisi, Burnett’in eleştirmenlerin sık sık küçümsemesini muhtemelen gözden kaçırmasına yardımcı oldu” dedi . Burnett , 1896’da A Lady of Quality’yi yayınlayarak eleştirmenlerin daha ciddi yazı taleplerine yanıt verdi. ceza veya pişmanlık duymadan mutlu bir şekilde. Pek çok eleştirmen için bu kitap, Burnett’in artık ciddiye alınmakla ilgilenmediğinin bir işaretiydi. Bununla birlikte, okuyan halk arasındaki popülaritesi artmaya devam etti.
Burnett, Küçük Lord Fauntleroy’dan sonra çok başarılı iki çocuk kitabı daha yayınladı . 1905 yılında vizyona giren A Little Princess sahneye uyarlandı ve Londra ve New York’ta sahnelendi. Kitap ayrıca 1939’da çocuk oyuncu Shirley Temple’ın rol aldığı bir uzun metrajlı filme dönüştürüldü. 1911’de Gizli Bahçe yayınlandı ve o zamandan beri bir çocuk klasiği haline geldi. Roman, hasta kuzeniyle arkadaş olan (Burnett’in 15 yaşında veremden ölen oğlu Lionel’e dayanarak) ve kapalı bir bahçe bulan bir yetimin hikayesini anlatıyor. Gizli Bahçe birkaç filme, bir dizi televizyon programına ve 1993 yapımı bir müzikale uyarlanmıştır.Literary Digest’in Eylül 1911 sayısında bir eleştirmen, çocuklardan yetişkinlere herkesi büyüleyecek” dedi.
Burnett ayrıca yetişkinler arasında popüler olmaya devam etti ve romanlarından birkaçı en çok satanlar listesine girdi. Mekik (1907) ve devamı niteliğindeki T. Tembarom (1913) gibi, bu döneme ait daha iyi bilinen eserlerinden bazıları modaya uygun Amerikan ve İngiliz yaşamıyla ilgili hikayelerdir.1922’de I. Dünya Savaşı’ndan önce Londra’daki sosyal yaşam hakkında The Head of the House of Coombe’u yayınladı.