We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Aktrisler için bu komik monolog, adı verilen eğitici bir komedi oyunundan geliyor. Yazılan En Büyük Oyun Wade Bradford tarafından. 2011 yılında yazılan oyunun temeli, anlatıcı, tüm ana edebi unsurları birleştirerek şimdiye kadarki en iyi oyunu yazmaya çalıştığıdır: çatışma, tür, karakter, ironi, sembolizm.
Cassandra'nın monologunu içeren sahne, Yunan mitolojisinde ünlü çeşitli karakterlerde ve durumlarda eğlenceyi dürten komik bir karmaşa. Komut dosyasının tamamı Heuer Plays'te mevcuttur.
Karaktere Giriş-Cassandra
Antik efsanelere göre, Cassandra geleceği tahmin edebilir, ancak hiç kimse ona inanmadı. Yunan mitolojisine göre, Kral Priam ve Truva Kraliçesi Hecuba'nın kızıydı. Efsaneye göre, Apollo ona kehanete onu baştan çıkarmasını söyleme becerisini verdi, ama yine de reddettiği zaman ona küfretti, böylece kimse kehanetlerine inanmayacaktı.
Paris'in Helen'i yakalamasının ünlü Truva Savaşı'na ve şehrini tahrip etmesine neden olacağını söyledi. Ancak Truva atları Helen'i memnuniyetle karşıladığından, Cassandra yanlış anlaşılmış, hatta deli bir kadın olarak görülüyordu.
Monolog Özet ve Analiz
Bu sahnede Cassandra, Troy şehrinde bir partide. Etrafındaki herkes Paris ve Helen'in evliliğini kutlarken, Cassandra bir şeyin doğru olmadığını hissediyor. O bahseder:
“Her şey bükülmüş ve ekşi - ve sadece meyve yumruğundan bahsetmiyorum. Tüm işaretleri göremiyor musunuz?
Cassandra, parti misafirlerinin etrafındaki ironik davranışlarına dikkat çekerek etrafındaki uğursuz işaretlerden şikayetçi.
"Ölülerin Efendisi Hades, yine de partinin hayatı ... Titan Prometheus bize ateş hediye verdi, ama sigara içmeyi yasakladı. Ares, erkek kardeşi Apollon'un çok parlak olmadığı gerçeğiyle barış yaptı ... Orpheus Sadece gerçeği söyler, ama o bir lir çalar ... Ve Medusa az önce sarhoş oldu. "
Kelimeler ve Yunan mitolojisine düşünsel oynama, özellikle kendilerini fazla ciddiye almayan edebiyat meraklıları için, kalabalık zevkli olma eğilimi gösteren şakalar yaratır.
Sonunda Cassandra söyleyerek monoloğu bitirir.
Hepimiz ölmeye mahkumuz. Yunanlılar bir saldırı hazırlıyor. Bu şehre kuşatacaklar ve bu şehri yıkacaklar ve bu duvarların içindeki herkes alev, ok ve kılıçla yok olacak. Oh, ve sen peçeteler bitti.
Çağdaş konuşmaların ve Yunan oyunlarına ayrılan dramatik sunumun karışımı komedi bir yan yana getiriyor. Üstelik, hiç kimsenin peçetesiz olmasının önemsizliği ile “ölmeye mahkum” olan yerçekimi arasındaki karşıtlık, monologu komik bir dokunuşla bitiriyor.