Racon, kalpte sessizce büyüyen aşkı engelleyemiyordu. Aşkın raconu olmuyordu.
Hep sevmişlerdi birbirlerini fakat bu sevgi zamanla kendileri bile bilmeden yerini başka bir sevgiye, aşka bırakmıştı.
Kundakta gördüğü bebeği seven adam, yıllar sonra o kıza aşık olmuştu. Adam imkânsıza aşık olmuştu.
Onlar imkânsızı istedikleri anlarda kendilerini imkânsızı yaşarken buldular. Adam kızın can içiydi, kız adamın can suyu...
***
"Çiçekler her zaman kokar, her zaman onları koklayabilirsin ama sen öyle değilsin. Her an yanımda değilsin, her an kokunu duyamıyorum." dedikten sonra kaşlarını acı ve öfkeyle daha çok çattı. "Yanımdayken başka koku almamamı sağlar mısın?"
Bu... Bu duymak istediğimden çok daha fazlasıydı. İçime çektiğim nefesin her zerresi aşkken karşımda duran mavi gözlü ufaklığım beni kendine daha çok aşık ediyordu. Bu kadar güzel sevilir miydi? Sevilse bile ben hak edebilir miydim o sevgiyi?
Gözlerim aşkla dolmak isterken dişlerimi sıktım ve gözlerine bakarak onu doyamadan seveceğimi anlatmak istedim. Yıllar geçsin, torunlarımız dahi olsun, ben bu kıza doyamayacaktım. Ben ufaklığımı sevmeye doyamayacaktım, onun tarafından sevilmeye doyamayacaktım. Biz birbirimizi doyamadan sevecektik.
"Ömrüm boyunca başka koku almamamı sağlar mısın?"
23\05\2017 - Genç kız Edebiyatı 1.'si.
- aşk
- emanet
- intikam
- mahalle
- mutluluk
- reis
- romantizm
- sevgi
- tayfa