Margaret Fuller - Margaret Fuller
Margaret Fuller
|Born||Sarah Margaret Fuller 23 Mayıs 1810 Cambridgeport, Massachusetts , ABD


|Öldü||19 Temmuz 1850
(yaş 40) |
Kapalı Fire Island, New York , ABD
|Meslek||Öğretmen


Gazeteci
Eleştirmeni
|Edebi akım||Aşkıncılık|
|İmza|
Sarah Margaret Fuller Ossoli (23 Mayıs 1810 - 19 Temmuz 1850), Amerikalı aşkıncılık hareketiyle ilişkili bir Amerikalı gazeteci, editör, eleştirmen, çevirmen ve kadın hakları savunucusuydu . Horace Greeley'in New-York Tribünü için yazan ilk Amerikalı kadın savaş muhabiri ve gazetecilikte tam zamanlı kitap eleştirmeni. Ondokuzuncu Yüzyıldaki Kadın kitabı , ABD'deki ilk büyük feminist eser olarak kabul edilir .
Massachusetts , Cambridge'de doğan Sarah Margaret Fuller , 1835'te kolera nedeniyle ölen babası Timothy Fuller tarafından önemli bir erken eğitim aldı . Daha sonra daha resmi bir eğitim gördü ve daha önce öğretmen oldu, 1839'da Konuşmalar dizisini denetlemeye başladı: kadınlar için sınıflar, yükseköğretime erişim eksikliklerini telafi etmekti. 1840'ta aşkın kariyerinin başarılı olduğu yıl olan Transandantalist The Dial dergisinin ilk editörü oldu ve 1844'te Horace Greeley yönetimindeki New York Tribünü personeline katılmadan önce Fuller. New England'da erkek veya kadın olarak en çok okunan kişi olarak ün kazanmış ve Harvard College'daki kütüphaneyi kullanmasına izin verilen ilk kadın olmuştur . Seminal çalışması, Ondokuzuncu Yüzyıldaki Kadın, 1845'te yayınlandı. Bir yıl sonra, ilk kadın muhabiri olarak Tribune için Avrupa'ya gönderildi . Kısa süre sonra İtalya'daki devrimlere katıldı ve Giuseppe Mazzini ile ittifak kurdu . Çocuklu olduğu Giovanni Ossoli ile bir ilişkisi vardı. Ailenin üç üyesi de 1850'de Amerika Birleşik Devletleri'ne giderken New York , Fire Island'daki bir gemi enkazında öldü . Fuller'ın cesedi hiçbir zaman iyileşmedi.
Fuller, kadın hakları ve özellikle kadın eğitimi ve çalışma hakkının savunucusuydu. Boston-Cambridge'in öğrenmiş mesleklerine karşı isyan etti, çünkü kız olarak girmesi yasaklandı. Fuller, Coleridge ile birlikte , kadın öğretmenlerin “güçlü zihinsel akrabası” olarak adlandırdığı şeyden kurtulmak istedi. Ayrıca, hapishane reformu ve ABD'de kölelerin kurtuluşu da dahil olmak üzere toplumda birçok başka reformu teşvik etti . Susan B. Anthony de dahil olmak üzere kadın hakları ve feminizm için pek çok diğer savunucu , Fuller'ı ilham kaynağı olarak belirtiyor. Bununla birlikte, çağdaşlarının çoğu, eski arkadaşı Harriet Martineau da dahil olmak üzere destekleyici değildi . Fuller'ın aktivist olmaktan ziyade konuşmacı olduğunu söyledi. Fuller'ın ölümünden kısa bir süre sonra önemi azaldı; şöhretinin kısa ömürlü olacağına, sansürleneceğine ve yayınlanmadan önce çalışmalarının çoğunu değiştireceğine inanarak mektuplarını yayınlanmak üzere hazırlayan editörler.
biyografi
Erken yaşam ve aile
Sarah Margaret Fuller de, 23 Mayıs 1810 tarihinde doğdu Cambridgeport , Massachusetts Kongre üyesi ilk çocuk Timothy Fuller ve Margaret Vinç Fuller. Babasının büyükannesi ve annesinin adını aldı, ancak dokuz yaşındayken "Sarah" ı düşürdü ve "Margaret" olarak adlandırılmasında ısrar etti. Margaret Fuller Evi o doğduğu, hâlâ ayakta. Babası, çiftin ikinci kızı Julia Adelaide'nin 14 aylıkken öldükten kısa bir süre sonra, üç buçuk yaşında okumayı ve yazmayı öğretti. Ona herhangi bir çocuğunki kadar titiz bir eğitim sundu ve görgü kitapları ve duygusal romanlar gibi zamanın tipik kadınsı ücretini okumasını yasakladı . O dahil Latince Mayıs 1815 yılında kısa bir süre çiftin oğlu Eugene doğumundan sonra onun öğretim içine ve yakında Margaret basit pasajlar tercüme edildi Virgil . Hayatın ilerleyen dönemlerinde Margaret, babasının titiz aşkını ve çocukluk kabusları ve uyurgezerlik için doğruluk ve kesinlik değerlemesini suçladı. Gün boyunca Margaret, ev işlerini ve dikişlerini öğreten annesiyle zaman geçirdi . 1817'de kardeşi William Henry Fuller doğdu ve babası Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'nde temsilci olarak seçildi . Önümüzdeki sekiz yıl boyunca, Washington DC'de yılda dört ila altı ay geçirdi, Fuller on yaşındayken babasının kurtardığı şifreli bir not yazdı: "23 Mayıs 1810'da, üzüntü ve acıya ve diğerlerine benzer bir şekilde doğdu. talihsizliklere sahip olmak. "
Fuller , 1821'den 1822'ye kadar Genç Bayanlar için Boston Lisesi'ne katılmadan önce 1819'da Cambridgeport'taki Port School'da örgün eğitimine başladı . 1824'te, teyze ve amcaların tavsiyesi üzerine Groton'daki Genç Bayanlar Okulu'na gönderildi. ilk başta fikre direndi. Oradayken Timothy Fuller, 1824'teki başkanlık kampanyasında John Quincy Adams'a yardım etmek için yeniden seçilmek üzere koşmadı ; dedi. Adams bir hükümet atamasıyla lehine geri dönmesini umuyordu. Fuller, 17 Haziran 1825'te Amerikan Devrim Savaşı kahramanı Marquis de Lafayette'in savaştan 50 yıl sonra Bunker Hill Anıtı'nın temel taşını attığı törene katıldı . 15 yaşındaki Fuller kendini Lafayette ile tanıştırdı ve şu sonuca varmıştı: "İkimiz de yaşasak ve eğer bir kadın için tüm ihtişam yollarına nadiren erişilebilirse, isminizi hatırlamanıza hatırlatacağım." Daha önce Fuller kendini önemli bir kişi ve düşünür olarak hissetti. Fuller iki yıl sonra Groton okulundan ayrıldı ve 16 yaşında eve döndü. Evde klasikleri okudu ve birkaç modern dilde eğitim aldı ve dünya edebiyatını okudu. Bu zamana kadar, yaşındaki diğer genç kadınlarla uyum sağlamadığını fark etti. "Ortak kadın partisinde doğmadığımı hissettim." Harvard profesörü John Farrar'ın karısı ve The Young Lady Friend'in (1836) yazarı Eliza Farrar , onu 20 yaşına kadar kadınsı görgü kuralları konusunda eğitmeye çalıştı, ancak hiçbir zaman başarılı olamadı.
Erken kariyer
Fuller, Alman edebiyatını çevirmek ve Alman Romantizmini ABD'ye getirmekle tanınan hevesli bir okuyucuydu . 30'lu yaşlarındayken New England'da erkek veya kadın olarak en çok okunan kişi olarak ün kazanmıştı . Bilgisini Elizabeth Palmer Peabody'nin öğretim tarzına dayalı özel dersler vermek için kullandı . Fuller gazetecilik ve çeviri yoluyla geçimini sağlamayı umuyordu; ilk yayınladığı çalışma, tarihçi George Bancroft'a bir yanıt , Kasım 1834'te Kuzey Amerika İncelemesinde yayınlandı . 23 yaşındayken babasının hukuk uygulaması başarısız oldu ve aileyi Groton'daki bir çiftliğe taşıdı. 20 Şubat 1835'te Frederic Henry Hedge ve James Freeman Clarke ondan dergilerinin her birine katkıda bulunmasını istedi. Clarke , Haziran ayında Batı Messenger'da ilk edebi incelemesini yayınlamasına yardımcı oldu : George Crabbe ve Hannah More hakkındaki son biyografilere yönelik eleştiriler . O yılın sonbaharında, dokuz gün süren ateşli korkunç bir migren geçirdi . Fuller hayatı boyunca bu tür baş ağrılarını yaşamaya devam etti. Hala iyileşirken, babası 2 Ekim 1835'te koleradan öldü. Ölümünden derinden etkilendi: "Babamın imajı beni sürekli takip ediyor" diye yazdı. Ailenin reisi olarak adım atmaya ve dul annesine ve küçük kardeşlerine bakmaya söz verdi. Babası bir vasiyetname bırakmamıştı ve amcalarından ikisi mülkünün ve maliyesinin kontrolünü ele geçirdi, daha sonra 18.098.15 dolar olarak değerlendirildi ve aile destek için onlara güvenmek zorunda kaldı. Amcalarının aileye davranış tarzını küçük düşüren Fuller, "daha yumuşak cinsiyetten pişmanlık duyduğunu ve şimdiye kadar olduğundan daha fazla" olmadığını yazdı.
Bu süre zarfında Fuller, Johann Wolfgang von Goethe'nin biyografisini hazırlamayı umuyordu , ancak yalnızca Avrupa'ya seyahat ederse üzerinde çalışabileceğini hissetti. Babasının ölümü ve ailesine karşı ani sorumluluğu, bu fikri terk etmesine neden oldu. 1836'da Fuller'a Bronson Alcott'un Boston'daki Temple School'da bir yıl öğretmenlik görevini verdi . Daha sonra Nisan 1837'de Rhode Island'daki Providence, Greene Caddesi Okulunda Hiram Fuller (ilişki yok) altında ders vermek için daveti kabul etti . Ailesi Groton çiftliğini sattı ve Fuller onlarla Massachusetts, Jamaika Ovası'na taşındı . Fuller, 6 Kasım 1839'da, Peabodys'in Boston'daki evinde bir araya gelen yerel kadınlar arasındaki Sohbetler'in ilk görüşmelerini yaptı. Fuller, güzel sanatlar, tarih, mitoloji, edebiyat ve doğa gibi konulara odaklanan tartışma ve tartışmalarla kadınların eğitim eksikliğini telafi etmeyi amaçladı. "Konuşma çekirdeği" olarak hizmet eden Fuller, aynı zamanda kadınların karşılaştığı "büyük soruları" yanıtlamayı ve kadınları "sorgulamaya, tanımlamaya, açıklamaya ve görüşlerini incelemeye" teşvik etmeyi amaçlıyordu. Katılımcılarına, “Ne yapmak için doğduk? Bunu nasıl yapalım? Hangisinin en iyi yılları geçene kadar kendilerine teklif etmelerini” istedi. Sohbetler'de Fuller sonunda kadın çağdaşları arasında eşit entelektüel yoldaşlar buluyordu. Sophia Dana Ripley , Caroline Sturgis ve Maria White Lowell de dahil olmak üzere, kadın hakları hareketindeki bazı önemli figürler bu toplantılara katıldı .
Arama
Ekim 1839'da, Ralph Waldo Emerson aşkıncı dergisi The Dial için bir editör arıyordu . Birkaç kişi pozisyonu reddettikten sonra onu Fuller'e önererek ona "canlı arkadaşım" diye atıfta bulundu. Emerson, 1835'te Fuller'de Cambridge'de tanışmıştı; Bu toplantıdan sonra, "beni sevdiğimden daha fazla güldürdü." Ertesi yaz Fuller, Emerson'un Concord'daki evinde iki hafta geçirdi . Fuller, Emerson'un The Dial'ı düzenleme teklifini 20 Ekim 1839'da kabul etti ve 1840'ın ilk haftasında çalışmaya başladı. 1840'tan 1842'ye kadar yıllık ücretli maaşı asla ödenmediği halde dergiyi düzenledi. Rolü nedeniyle kısa bir süre sonra aşkın hareketin en önemli figürlerinden biri olarak tanındı ve ortak bir deney olan George Ripley'nin Brook Çiftliğine davet edildi . Fuller hiçbir zaman topluluğa resmi olarak katılmadı, ancak sık sık ziyaretçiydi, genellikle Yılbaşı gecesini orada geçiriyordu. 1843 yazında Chicago, Milwaukee , Niagara Şelalesi ve Buffalo, New York'a gitti ; oradayken, Ottawa ve Chippewa kabilelerinin üyeleri de dahil olmak üzere birkaç Yerli Amerikalı ile etkileşime girdi . Deneyimlerini 1844'te 34. doğum gününde yazmayı tamamladığı Summer on the Lakes adlı bir kitapta bildirdi. Evert Augustus Duyckinck, eleştirmeni "bu sezon düşünebileceğim tek gerçek kitap" olarak nitelendirdi. Fuller , Büyük Göller bölgesinde araştırma yapmak için Harvard College'daki kütüphaneyi kullandı ve Harvard'ın kütüphanesini kullanmasına izin verilen ilk kadın oldu.
Fuller'ın " Büyük Dava " The Dial için seri biçimde yazılmıştır . Başlangıçta Büyük Dava: Erkek 'kadın' Erkek, Kadın 'kadına ; 1845'te bağımsız olarak genişletilip yayınlandığında 19. Yüzyılda Kadın ünvanını aldı . Tamamladıktan sonra bir arkadaşına şöyle yazdı: "Sana gerçek benliğimle ilgili çok şey katmıştım, sanırım şimdi gittiğimde, ayak izimin ölçüsü yeryüzünde kalacakmış gibi." Çalışma, kadınların Amerikan demokrasisinde oynadığı rolü ve Fuller'ın iyileştirme olasılıkları hakkındaki görüşlerini tartıştı. O zamandan beri Amerikan feminizminin en önemli belgelerinden biri haline geldi . Amerika Birleşik Devletleri'nde türünün ilk örneği olarak kabul edilir. Amerikan'ın Ondokuzuncu Yüzyılda yayınlanmasından kısa bir süre sonra, HG Clarke tarafından İngiltere'de korsan ve yayınlandı. Uluslararası telif hakkı yasalarının eksikliğinden dolayı hiçbir zaman komisyon almamasına rağmen, Fuller dünya çapında "kadınlar tarafından okunacağını bulmaktan çok memnun oldu".
New York Tribünü
Fuller sol Dial rahatsızlığı nedeniyle değil, aynı zamanda çünkü yayının azalan abonelik listesi ile onun hayal kırıklığı kısmen 1844 yılında. O sonbahar New York'a taşındı ve Horace Greeley'in New York Tribünü'ne edebiyat eleştirmeni olarak katıldı , Amerikan gazeteciliğinde ilk tam zamanlı kitap eleştirmeni ve 1846'ya kadar yayının ilk kadın editörü oldu. İlk makalesi, Emerson tarafından bir makale koleksiyonu incelemesi, 1 Aralık 1844'te yayınlandı. Şu anda Tribune'un 50.000 abonesi vardı ve Fuller çalışmaları için yılda 500 dolar kazandı. Amerikan kitaplarına ek olarak, yabancı edebiyat, konserler, konferanslar ve sanat sergilerini de inceledi. Yayınla geçirdiği dört yıl boyunca, çoğu satır olarak "*" ile imzalanmış 250'den fazla sütun yayınladı. Fuller bu sütunlarda sanat ve edebiyattan kölelerin durumu ve kadın hakları gibi politik ve sosyal konulara kadar uzanan konuları tartıştı. Ayrıca şiir yayınladı; Emerson'un çalışmalarından sonra şekillenen şiirleri, eleştirisiyle aynı entelektüel enerjiye sahip değildir.
Bu süre zarfında, evli şair Frances Sargent Osgood ile halk arasında flört eden edebi eleştirmen Edgar Allan Poe'nun da yer aldığı bir skandala karıştı . Başka bir şair Elizabeth F. Ellet , Poe ve Osgood'u kıskanmıştı ve Poe ile Osgood arasındaki ilişkinin masum bir flörtten daha fazlası olduğunu öne sürdü. Osgood sonra Fuller ve gönderilen Anne Lynch Botta için Poe'nun yazlık diye onu göndermiş kişisel mektuplarını iade o talebine onun adına. Müdahalelerinden öfkelenen Poe onlara “Meşgul cisimler” dedi. Bir halk skandalı patladı ve Osgood'un yabancılaşmış kocası Samuel Stillman Osgood devreye girdi ve Ellet'i dava etmekle tehdit edene kadar devam etti .
Avrupa'da Görevlendirme
1846'da New York Tribünü , ilk kadın yabancı muhabiri olarak Fuller'ı Avrupa'ya, özellikle İngiltere ve İtalya'ya gönderdi. Ağustos ayında on gün on altı saat yolculuk yapmak için hem yelken hem de buhar kullanan bir gemi olan Cambria'da Boston'dan Liverpool'a gitti . Sonraki dört yıl boyunca Tribune'ye otuz yedi rapor verdi. George Sand ve Thomas Carlyle dahil olmak üzere birçok önemli yazarla röportaj yaptı - gerici siyaseti yüzünden hayal kırıklığı yaratan diğer şeylerin yanı sıra. George Sand daha önce onun bir idolüydü, ancak Sander, Fransız Ulusal Meclisi için kaçmayı seçmediğinde, kadınların oy vermeye veya siyasi makamlara hazır olmadığını söylediğinde hayal kırıklığına uğradı. Fuller'a ayrıca Cornelius Mathews tarafından Elizabeth Barrett'e bir giriş mektubu verildi , ancak o sırada onunla tanışmadı, çünkü Barrett az önce Robert Browning ile kaçmıştı .
1846 baharında İngiltere'de 1837'den beri orada sürgünde olan Giuseppe Mazzini ile tanıştı. Fuller ayrıca, özellikle zengin olmayan (ama fakir olmayan) asil bir aileye ait bir marqu olan Roma vatansever Giovanni Angelo Ossoli ile tanıştı. amcanın ticari ofisinde çalışan olarak çalıştı ve aynı zamanda Sivil Muhafız birlikleri (sonra Ulusal Muhafız) 'da gönüllü oldu. Fuller ve Ossoli , muhtemelen evlenmeden önce İtalya'nın Floransa kentine taşındı , ancak evlenip evlenmedikleri belirsiz. Fuller aslında kısmen dinlerindeki farktan dolayı onunla evlenmeye karşıydı; o oldu Protestan ve o oldu Katolik . Emerson, aklını açıklamasa da, çiftin 18 Ekim'de "belki Kasım veya Aralık'ta evlendiğini" söyledi. Biyografi yazarları, çiftin 4 Nisan 1848'de ilk toplantılarının yıldönümünü kutlamak için evlendiklerini, ancak bir biyografi yazarı 1 Nisan'da "Lavanda degli Altari" (Altars Lavage) töreninde tanıştıklarını kanıtladığını söylediler. Çift Floransa'ya taşındığında, herhangi bir resmi törenin gerçekleşip gerçekleşmediği belirsiz olsa da, karı koca olarak adlandırıldı. Çocuklarının doğduğu sırada evli olmadıkları kesindir. Yeni Yıl 1848'e gelindiğinde, hamile olduğundan şüpheleniyordu, ancak birkaç hafta boyunca Ossoli'den tuttu. Çocukları Angelo Eugene Philip Ossoli, Eylül 1848'in başında doğdu ve Angelino lakaplı. Çift, ilişkileri hakkında çok gizliydi, ancak Angelino isimsiz bir hastalık yaşadıktan sonra, daha az oldu. Fuller, Ağustos 1849'da annesini Ossoli ve Angelino hakkında, onu üzmemek için sessiz tuttuğunu açıklayan bir mektupla bilgilendirdi. "Ancak çocuk yüzünden, herkese açık ve kalıcı olarak birlikte yaşamamız gerekti." Annesinin yanıtı, çiftin yasal olarak evli olmadığının farkında olduğunu gösteriyor. Yine de kızı için mutluydu: “İlk öpücüğümü ateşli kutsamamla torunuma gönderiyorum.”
Çift, Giuseppe Mazzini'nin 18 Şubat'ta erkek evrensel oy hakkı ile seçilen Kurucu Meclis tarafından oylandıktan sonra 9 Şubat 1849'da ilan edilen bir Roma Cumhuriyeti'nin kurulması için hareketini destekledi. Roma Cumhuriyeti'nin temel kararnamesi şunları söyledi: "Sanat. 1. - Papa aslında ve hukuken Roma Devleti'nin geçici hükümetinden geçmiştir.Madde 2. --- Roma Pontiff, manevi gücünün kullanılmasında bağımsızlık için gerekli tüm garantilere sahip olacaktır. Roma devletinin hükümet biçimi saf demokrasi olacak ve Roma Cumhuriyeti'nin görkemli adını alacaktır Madde 4. - Roma Cumhuriyeti İtalya'nın geri kalanıyla ortak milliyetin gerektirdiği ilişkilere sahip olacaktır. " Papa bu ifadeye direndi ve uluslararası müdahalenin zamansal gücüne kavuşturulmasını istedi ve Fransa, temyizine ilk yanıt veren ve Roma'yı kuşatma altına alan ilk kişi oldu. Ossoli, Vatikan duvarlarının surlarında savaşırken Fuller iki destek hastanesine gönüllü oldu. Destekledikleri vatanseverler yenilgiyle karşılaştıklarında, Roma'dan kaçmanın daha güvenli olduğuna inandılar ve Floransa'ya ve 1850'de Amerika Birleşik Devletleri'ne taşınmaya karar verdiler. Floransa'da sonunda Elizabeth Barrett Browning ile tanıştılar. Fuller, İtalya'daki deneyimini, Roma Cumhuriyeti'nin tarihi hakkında bir kitap başlatmak için kullandı - 1847'de başlamış olabileceği bir çalışma - ve bir İngiliz yayıncısını reddettikten sonra bir Amerikan yayıncısı bulmayı umuyordu. Çalışmanın en önemli olduğuna inandığını, Mart 1849'da kardeşi Richard'a "sorunlu varlığımdan kurtulabilecek iyi bir şey" olarak bahsetti.
Ölüm
1850'nin başlarında Fuller bir arkadaşına şöyle yazmıştı: "Uzun zamandır 1850 yılında hayatın yükselişinde önemli bir plato üzerinde durmalıyım ... Ancak henüz belirgin ve önemli bir değişiklik hissetmiyorum." Ayrıca o yıl Fuller şöyle yazdı: "Saçma bir şekilde korkuyorum ve çeşitli alametler bana karanlık bir his vermek için birleşti ... Bana öyle geliyor ki dünyadaki geleceğim yakında kapanacak ... Belirsiz bir kriz beklentim var - Ne olduğunu bilmiyorum ". Bunu yazdıktan birkaç gün sonra Fuller, Ossoli ve çocukları , Carrara'dan mermer içeren kargo taşıyan Amerikan tüccar yük gemisi Elizabeth gemisinde ABD'ye beş haftalık bir dönüş yolculuğuna başladı . 17 Mayıs'ta denize açıldılar. Geminin kaptanı Seth Hasty denizde çiçek hastalığından öldü . Angelino hastalığı kasıp iyileşti.
Muhtemelen çünkü deneyimsiz ilk dostum, şimdi kaptanı olarak hizmet veren gemi çarptı kum az 100 kilometre mesafede Fire Island, New York 19 Temmuz 1850 tarihinde, yaklaşık 03:30 duyuyorum terkedilmiş diğer yolcu ve mürettebat birçoğu gemi. İlk eş, Bay Bangs, Fuller ve Ossoli'yi kendilerini ve çocuklarını denize atlarken kurtarmaya çalıştı, daha sonra Fuller'ın ölmek için geride kalmak istediğine inandığını iddia etti. Sahilde insanlar karaya yıkanan yükleri kurtarmak için arabalarla geldi. Hiçbiri kıyıdan sadece 50 metre uzakta olmasına rağmen , Elizabeth'in mürettebatını veya yolcularını kurtarmak için hiçbir çaba göstermedi . Gemideki çoğu kıyıya yüzmeye çalıştı, Fuller ve Ossoli ve Angelino'yu gemideki sonlardan bazıları bıraktı. Ossoli devasa bir dalga tarafından denize atıldı ve dalga geçtikten sonra olaya tanık olan bir ekip Fuller'ın görülemeyeceğini söyledi.
Henry David Thoreau , Emerson'u çağırmak için kıyıya arama yapmaya New York'a gitti ama ne Fuller'in cesedi ne de kocasının cesedi kurtarıldı. Angelino's karaya vurmuştu. Bazı kıyafetleri ve birkaç mektubu dışında birkaç eşyası bulundu. Fuller'in 1849 Roma Cumhuriyeti'nin "herhangi bir şeyle yaşarsam benim için en değerli olan" olarak tanımladığı yükselişi ve düşüşü el yazması da kayboldu . Fuller Adası'na 1901'de Julia Ward Howe'nin çabalarıyla Fire Island'da bir anıt dikildi . Fullerino ve Ossoli'ye Angelino'nun gömüldüğü bir kenotaph Cambridge, Massachusetts, Auburn Dağı Mezarlığı'ndadır . Yazıt kısmen okuyor:
Doğduğunda New England çocuğu
Roma vatandaşı evlat
edinerek Dünyaya ait deha tarafından
Ölümünden bir hafta sonra Horace Greeley, Emerson'a Margaret ve Arkadaşları olarak adlandırılacak bir Fuller biyografisinin "üzüntülü ölümünden duyduğu ilgi geçmeden önce" hızlı bir şekilde hazırlanmasını önerdi . Yazılarının çoğu kısa süre sonra kardeşi Arthur tarafından Evde ve Yurtdışında (1856) ve Olmadan Yaşam ve İçinde Yaşam (1858) olarak toplandı . Ayrıca 1855'te Ondokuzuncu Yüzyılda Kadının yeni bir versiyonunu düzenledi . Şubat 1852'de, Emerson, James Freeman Clarke ve William Henry Channing tarafından düzenlenen Margaret Fuller Ossoli'nin Anıları yayınlandı , ancak işin çoğu sansürlendi veya yeniden düzenlendi . Ossoli ile olan aşk ilişkisi ve James Nathan adında bir erkekle daha önceki bir ilişki hakkında ayrıntılar bıraktı. Fuller'ın kamusal ilgisinin kısa ömürlü olacağına ve tarihsel bir figür olarak hayatta kalamayacağına inanan üç editör, doğruluktan endişe etmiyordu. Bir zamanlar, on yılın en çok satan biyografisiydi ve yüzyılın sonundan önce on üç baskıdan geçti. Kitap, çalışmasından ziyade kişiliğine odaklandı. Kitabın dinleyicileri eleştirmen statüsünü görmezden geldi ve bunun yerine kişisel yaşamını ve "düşmanca" kibirini eleştirdi.
Ölümünden bu yana Margaret Fuller'in mevcut makalelerinin çoğu Harvard'daki Houghton Kütüphanesi ve Boston Halk Kütüphanesi'nde tutulmaktadır. Ayrıca, 1902'de New York'taki University Heights'ta Büyük Amerikalılar için Şöhretler Salonu için yirmi Amerikalı kadını seçmek üzere kitle dergisi anketinde altıncı seçildi.
İnançlar
Fuller feminizmin erken bir savunucusuydu ve özellikle kadınlara eğitim sağladığına inanıyordu. Kadınlara eşit eğitim hakları tanındığında, kadınların da eşit siyasi haklar için baskı yapabileceğine inanıyordu. Kadınların, öğretme gibi zamanın stereotipik "kadınsı" rollerine hitap etmek yerine istedikleri herhangi bir işi aradıklarını savundu. Bir keresinde, "Bana hangi ofis kadınlarının doldurması gerektiğini sorarsanız, cevap veriyorum - eğer herhangi biri ... eğer isterseniz deniz kaptanları olsun. Böyle bir ofis için iyi donatılmış kadınların olduğundan şüphe etmiyorum". Tüm kadınlara büyük güven duydu, ancak bir kadının zamanında kalıcı bir sanat veya edebiyat eseri üreteceğinden şüphe etti ve zamanının popüler kadın şairlerini sevmedi. Fuller ayrıca kadınları evlilik konusunda dikkatli olmaları ve kocalarına bağımlı olmamaları konusunda uyardı. Yazdığı gibi, " Tanrı aşkına önce kadının yaşamasını diliyorum . Sonra tanrı için kusurlu bir adam yapmayacak ve böylece putperestliğe batmayacak. O zaman ona uygun olmayanı bir zayıflık duygusundan almayacak ve yoksulluk". 1832'de bekar kalmak için kişisel bir taahhütte bulundu. Fuller ayrıca erkek ve kadın arasında kesin bir çizgi sordu: "Tamamen erkeksi bir erkek yok ... tamamen kadınsı değil" ama her ikisinde de mevcuttu. Ayrıca, bir dişi içinde iki bölüm olduğunu önerdi: entelektüel taraf ( Minerva adını verdi ) ve "lirik" veya "Kadınlık" tarafı ( Muse ). Kadın ve erkeklerin "meleklik bakanlığı" nı paylaştıklarına inanan Emanuel Swedenborg'un ve "Kadın ile tüm eşitliğe Kadın'ı" yerleştiren Charles Fourier'in çalışmalarına hayran kaldı . " Bayan Sigourney " ve " Bayan Stowe " da dahil olmak üzere birçok çağdaş kadın yazarın aksine , tanıdık olarak daha az resmi bir şekilde "Margaret" olarak anılmıştır.
Fuller ayrıca hapishane de dahil olmak üzere toplumun her düzeyinde reform yapılmasını savundu. Ekim 1844'te Sing Sing'i ziyaret etti ve tesiste bir gecede kalsa bile kadın mahkumlarla röportaj yaptı. Sing Sing, çoğu fahişe olan kadın mahkumlar için daha insancıl bir sistem geliştiriyordu. Fuller, özellikle New York'ta evsizler ve yoksul yoksulluk içinde yaşayanlar için de endişeliydi. Ayrıca, "Kızılde