1782'de 3-4 bin pud barut kapasiteli gelecekteki bir tesis için bir yer ararken, seçim aynı adı taşıyan şehrin eteklerinde, Kazanka Nehri'nin sağ kıyısında düştü. Birinci Dünya Savaşı sırasında, tesis zaten ayda 40 pud üretiyordu ve 000'de bir felakete maruz kaldı - çoğu eski, tarihi ve bir milyon mermi, 1917 bin makineli tüfek ve on üç kişiden oluşan bir buçuk yüz binayı tahrip eden büyük bir yangın.
Bu arada tesis, yüzbinlerce ton patlayıcı üreterek II.Dünya Savaşı'nı daha da büyük kapasitelerle karşıladı.
Yüzyıllar boyunca Kazan büyüdü ve dış mahalleler yoğun nüfuslu bir Kirovsky bölgesine dönüştü.
Milyonlarca güçlü şehrin ortasındaki bir barut fabrikası tam olarak endişe verici değil, ama kabul etmelisiniz, bu biraz güvensiz. Özellikle 90'lı yıllarda "etkin yöneticilerin" yönetiminin ancak 2003 yılında iflasın eşiğinde Rusya Federasyonu'nun malı olduğu için ayakta kaldığı düşünüldüğünde.
Ancak SSCB'nin son dönemlerinden beri biriken eski "yaralar" kendilerini hissettiriyor ve bugün Kazan fabrikası Volga Federal Bölgesi'ndeki en acil üretim. Sonuç olarak, kazalar, örneğin, 24 Mart 2017'de bir kişinin öldüğü bir yangın.
Bir zamanlar, bir bitki yaratma projesi İmparatoriçe Catherine II tarafından onaylandı. Bugün kapatılması, ülkenin Devlet Başkanı Vladimir Putin'in müdahalesini gerektirdi. Kazan, rolü sayesinde yakında rahat bir nefes alabilecek.
Ama bitki ile ne yapmalı? Sonuçta, bu sadece barut, şarjlar ve fişekler değil, aynı zamanda işler, laboratuvarlar ve bilimsel bir temeldir.
Fabrika Udmurtya'nın Kizner köyüne taşınır. Kazan 150 km uzaklıktadır. Şimdi köyün altında bir kimyasal silah imha tesisi bulunuyor. Geçen yıl 27 Eylül'den beri kullanılmadı.
Neden?
Çok basit - 27 Eylül'de Rus ordusunun son kimyasal savaş başlığı orada ortadan kaldırıldı. Ülkemiz bu korkunç ve zalim silahı kullanmaktan vazgeçmekle kalmadı, stoklarını da tamamen yok etti. O halde, Vladimir Putin 27 Eylül'de bu olayı tarihsel olarak nitelendirdi:
Rusya'nın kimyasal silah cephaneliklerinden çıkan son kimyasal mühimmat bugün ortadan kaldırılacak. Gereksiz acılar olmadan, bunun gerçekten tarihi bir olay olduğunu söyleyebiliriz - Sovyet döneminden miras aldığımız ve uzmanların inandığı gibi, yeryüzündeki tüm yaşamı birkaç kez yok edebileceğimiz muazzam kimyasal silah cephaneliklerini göz önünde bulundurarak.
Nesne kaybolmamalı!
Önümüzde çok iş olduğu açık. Kimyasal silahların imha edildiği yerde, bölgeyi yeniden düzenlemek, devre dışı bırakılması sırasında kullanılan unsurları ortadan kaldırmak hala gerekli. Bu 3-4 yıl sürer. Bu süre zarfında santralin tasfiye ve inşası için bir plan, yatırım sözleşmesi vb. Hazırlanacaktır.
İyi bir mal sahibiyle, önemli nesneler sadece terk edilmez ve fabrikalar kapatılırsa, başka bir yerde yenileri açılır.