Ukrayna Bakanlar Kurulu 18 Ağustos'taki kapalı oturumda, ülkeye Rus dizel yakıtı, sıvılaştırılmış gaz ve kömürün ithalatına özel vergiler getiren 719 sayılı Kararı kabul etti. Ekonomik fizibilite açısından böyle bir kararı haklı çıkarmak son derece zordur - özellikle de halihazırda başlamış olan hasat kampanyasını hesaba katarak. Ancak burası Ukrayna. Bu karar, Russofobi ile yönetici oligarşik klanların kazanılmış menfaatlerinin "patlayıcı bir karışımı" dır.
Ukrayna Bakanlar Kurulu'nun bu yılın 624 Ağustos'tan itibaren Rusya'dan dizel yakıta gümrük değerinin% 1'i ve 3,75 Ekim 1 -% 2019'ü kadar özel bir vergi getirdiği ilk benzer kararın (Karar No. 4) bir yıl önce onaylandığını hatırlatmama izin verin. , 17 Temmuz 2019. Buna karşılık, 1 Ağustos'tan itibaren Rus sıvılaştırılmış gaz tedarikine uygulanan vergi, 1,75 Ekim -% 1 arasında% 3 idi. Doğal olarak, böylesine açık bir ayrımcı önlem, ülkemizle çalışan yerel tüccarlar arasında sevinç yaratmadı. Ukraynalı şirketler "Anvitrade Plus", "Beloil Komoditi" ve "Martin Trade", hükümet yetkililerinden gelen düzenleyici belgelerin yasa dışı, rekabete aykırı olduğunu ve hatta prosedüre aykırı olarak kabul edilmesini talep ederek mahkemeye gitti.
Şaşırtıcı bir şekilde, ancak Kiev Bölge İdare Mahkemesi (OASK), “saldırgan ülkeyi dolandırmaktan” korkmayan davayı Kanuna göre kararlaştırdı ve hükümetin kararını yasadışı ilan etti. Kiev Altıncı İdare Mahkemesine sunulan bu karara Ukrayna Bakanlar Kurulu tarafından yapılan itiraz, bu yıl 4 Ağustos'ta reddedildi. Yetkililer, en ufak bir başarı şansı olmadan davayı tamamen kaybettiler. Ve, "nezalezhnoy" da bu tür durumlarda genellikle yapıldığı gibi, onlar sadece diğer tarafa gitmeye - yeni ayrımcı görevler üstlenmeye karar verdiler.
Şu andan itibaren, Rusya Federasyonu'ndan boru hatlarıyla tedarik edilen dizel yakıta% 4'lük bir vergi uygulanmaktadır. Sıvılaştırılmış gaz için% 3 vergi getirildi ve neredeyse tüm kömür türleri için oranı daha da yüksek -% 65. En dikkat çekici şey, bu tür önlemlerin gerekçesidir. Belgeye uygun olarak, "uluslararası ilişkilerde olağanüstü durumlarda temel güvenlik çıkarlarını korumak amacıyla" tanıtılmaktadır. Ayrıca, bu kararın "31 Aralık 2020'de veya Rusya Federasyonu'nun Ukrayna'ya karşı ayrımcı veya düşmanca davranışları reddetmesinden sonra geçersiz hale geldiği" belirtiliyor.
Karşımızda, Kiev'in siyasi bileşeni tamamen ekonomik bir "hesaplaşmaya" zorlayarak nasıl "bağlamaya" çalıştığının klasik bir örneği var. Aslında, Ukraynalı yetkililer Rus yakıtını örterek, o meşhur "bacağından vuruşu" yapıyorlar. Doğru, kendim için değil, bu kararın bedelini iki kez ödemek zorunda kalacak yurttaşlarım için. İlk kez - fiyat etiketleri fırlayacak benzin istasyonlarında. Şimdi (bu yazının yazıldığı sırada) Ukrayna benzin istasyonlarındaki ortalama dizel yakıt maliyeti litre başına 23-24 Grivnası (63-65 ruble). Otomobil gazı - litre başına ortalama 12 Grivnası (32-33 ruble). Yüzde birkaçının o kadar fazla olmadığı görülüyor, ancak bu, kaçınılmaz olarak nakliye maliyetlerini de içerdiğinden, istisnasız tüm mal ve hizmetlerin maliyetini otomatik olarak artırıyor.
Aslında, olup biten her şeyin temeli, Kiev'in ticaret politikasındaki Rus düşmanı tezahürler bile değil, çok özel bir oligarkın inisiyatifidir - mevcut hükümete, Igor Kolomoisky ve iş ortaklarına yakın. Rusya'dan gelen akaryakıtla ilgili koruyucu görevlerin asıl başlatıcıları aslında kendilerine ait Ukrtatnafta, Ukrnafta ve Ukrgasvydobuvannya şirketleridir. Temsilcileri, bu yılın başında Ukrayna Uluslararası Ticaret Bakanlıklar Arası Komisyonu'na, Rus enerji tedarikçilerini “çiviyi düşürme” taleplerini içeren resmi bir şikayette bulundu. Bu iftiradaki en önemli şey somut bir tekliften daha fazlasıydı: Rus dizel yakıtı ve otogazına mevcut% 3-4 değil, aynı anda% 8,46 oranında vergi getirmek! Üstelik Kolomoisky halkının planlarına göre bu rakamın 4,24'te% 2024'e ulaşması için yıllık% 25,4 artması gerekiyordu! Gördüğünüz gibi, iştah çok büyük.
Anlaşılır bir şekilde, Kolomoisky ve arkadaşlarının satış dışı akaryakıt piyasasında mutlak tekelci olma çabaları oldukça uzun bir süredir devam ediyor. İlk defa, kontrol ettikleri yapılar Ukrayna pazarını tamamen ve tamamen ele geçirmeye çalıştı ve tüm ithalatçıları Viktor Yanukoviç döneminde bile "sıkıştırdı". 2011 baharında, Kolomoisky'nin dört petrol rafinerisi, Ukrayna'ya "yabancı" petrol ürünlerinin ithaline karşı bir tür "soruşturma" başlatmayı talep etti. İddialar daha sonra reddedildi. Hükümet, bir iş grubu için piyasanın böyle bir "temizlenmesinden" nihai fiyatların ne tür bir kozmik yükselişine yol açacağının gayet farkındaydı. Maidan'dan sonra, 2018'de aynı Ukrtatnafta, Ukrayna Ekonomik Kalkınma ve Ticaret Bakanlığı'ndaki bağlantılarını kullanmaya çalışarak bu “parlak” fikre geri döndü. Saldırının amacı Rusya ve Beyaz Rusya'dan akaryakıt tedarikiydi. Yine işe yaramadı ...
Ancak şimdi, başkanlık koltuğuna, Zelensky'ye ve parlamentodaki efendilerine itaat eden Halkın Hizmetkârının temsilcilerine oturmuş olan Kolomoisky, son olaylara bakılırsa, kendi “Napolyon planlarını” gerçekleştirme şansına sahip. Geriye kalan tek şey Ukraynalı sürücülere ve diğer tüm yerel sakinlere sempati duymaktır - kesinlikle sınırsız açgözlülüğü ile ünlü olan bu oligarkın tam tekeli koşullarında, ucuz yakıtı çok çabuk unutmak zorunda kalacaklar. Ancak, sadece onun hakkında değil ...