Orhan Pamuk okumalarımda 4. kitabım.
Bundan sonra Beyaz Kale 'ye başlayacağım.
Okuduğum tüm kitaplarında kurguya, uslüba ve tarihsel ayrıntılara, doluluğa hayran kaldığımı söyleyebilirim.
Benim adım Kırmızı 'da en sevdiğim şey aynısını Sessiz Ev, Kafamda Bir Tuhaflık'dada gördüğüm herkesin kendini anlatması kendince olayın yönünü göstermesi bu en sevdiğim kısım galiba.
Kitap içeriğine girmeyeceğim ama akışı sağlayan yukarda bahsettiğim ve Şekure'nin beni çeken öyküsü tabiiki katil kimi bulmak olduğunu ifade edebilirim.
Öte yandan, Pamuk kitaplarında tarih öğrenmek bir şekilde zamana dokunmak hoşuma gidiyor.
Pamuk bu kitabın da unutulmayacak.
20/03/2018-13:02
"Boo-zaa," dedi sokağa çıkınca. Haliç'e doğru, sonsuzluğa gider gibi inen bir sokaktan aşağı yürürken, gözünün önünde Süleyman'ın balkonundan gördüğü manzara canlandı. Şehre söylemek, duvarlara yazmak istediği şey şimdi aklına gelmişti işte. Bu hem resmi, hem şahsi görüşüydü; hem kalbinin hem de dilinin niyetiydi:Kafamda Bir Tuhaflık, Orhan Pamuk (Sayfa 466 - Yapı Kredi Yayınları)
"Ben bu âlemde en çok Rayiha'yı sevdim," dedi Mevlut kendi kendine.