romanları kolay okuyamayışımdan olsa gerek, başladığım romana tanıdığım beni sarma tolerans sayfasını çoktan ikiye katlamış ama hala saramamış romandır. cemal süreya çevirisi olmasa çok mu şey kaybederdik, flaubert'e sormalı ama, şu satırlarda da cemal abinin katkısı yoksa, daha da "keşke yalnız bunun için sevseydim seni"lere yaklaşmayayım ben.
--- spoiler
---
"genç adam, içine bütün ruhunu koyduğu bir bakış yolladı ona; ama o, bu davranışta hiçbir şey yokmuş gibi, aldırmadı."
"romantik hikayelerde rastlanan kadınlara benziyordu bu kadın. frederic onun görünüşüne ne bir şey eklemeyi ne de ondan bir şey çıkarmayı istiyordu. evren genişlemişti birdenbire. her şeyin toplaştığı aydınlık noktada duruyordu bu kadın."
"frederic aşk serüvenleri konusuna getirdi sözü. tutkunun doğurduğu yıkıntılara acıyordu madam arnoux, ama ikiyüzlü dolaplara karşı da isyan ediyordu. anlayışındaki bu doğruluk yüzünün düzgün güzelliğine öylesine yakışmaktaydı ki, sanki güzelliği o doğruluğa bağlıydı."
--- spoiler
---
ha ben bitiremem bu romanı, orası ayrı.