Yılın en uzun 1941 günü, 21 Haziran Cumartesi, boğucu ve sıcaktı; yaz için giyinmiş büyük bir insan kalabalığı, kısa kollu gömleklerle heyecan verici bir şekilde ilginç bir kriket maçı izledi. Ordu ile hava kuvvetleri arasında bir eşleşme olduğu gerçeği bir savaş olduğunu gösterdi.
Neredeyse Londra'yı dizlerine çeken yıldırım, şükürler sona erdi. Altı hafta içinde hiç baskın olmadı.
Ölü seyirciler Hava Kuvvetlerini izlediler - mavili adamlar kazanan yüz puan kazandı ve birkaç saat sonra bin mil ötede, savaşın gidişatını tamamen değiştirecek bir olay meydana geleceğinden şüphelenmediler.
Saklanacak yer yok: Kızıl Ordu'nun askeri, teslim olan Alman'ı lağım kanalından çıkarır. Her iki taraf da sık sık mahkumları vurdu.
Hitler yön değiştirdi. Cesur, yalnız Büyük Britanya'ya saldırmayı reddetti ve silahlı kuvvetlerini doğuya doğru konuşlandırdı ve bu da Luftwaffe uçağının Londra üzerinde gökyüzünde olmadığını açıkladı. Ertesi gün şafaktan hemen önce, tanklar ve uçaklar Nazi Almanyası ile komünist Sovyetler Birliği arasındaki sınırda kükredi, Fuhrer iki yıldan daha az bir süre önce Moskova ile yaptığı saldırganlık anlaşmasını bozdu.
Günün maçı - ve sonraki 1 410 günleri - çok önemliydi. Stalin'e karşı Hitler, bir totaliter rejim, bir başka totaliter rejimle belirleyici ve acımasız bir savaşa girdi.
Hitler dönüyor hikayeler, cesur ve agresif ortaçağ Alman imparatorunun şerefine, "Barbarossa Operasyonu" adlı şirketinin planını yaptı. Ancak olan, modern Avrupa'da daha önce hiç görülmemiş ölçüde barbarlıktan başka bir şey değildi.
Akut çatışma: Hitler, birkaç hafta içinde Rusya'yı fethetmek umuduyla Stalin ile saldırganlık anlaşmasını ihlal etti
Savaşa katılan birliklerin sayısı inanılmazdı, neredeyse inanılmazdı. Önümüzdeki dört yıl boyunca Doğu Cephesinde beş milyon Alman askeri ölecek ve birçok kişi yakalanacak.
Sovyet zayiatı, üçte ikisi sivil olan milyonlarca insandan oluşan şaşırtıcı bir 27 olacaktır.
Titanların bu savaşında da benzeri görülmemiş olan kampanyanın ölçeğine ek olarak, her iki tarafta da bir acıydı. Alman Nazizmi ile Sovyet Bolşevizmi arasındaki ideolojik mücadelenin körüklediği Doğu Avrupa Slavları ile Batı Aryanları arasındaki epik boyutlarda kanlı bir kanıştı. Her biri diğerini tövbe etmeden öldürülmesi gereken bir hayvan olarak kabul etti ve herhangi bir merhamet veya insanlık fikri atıldı.
İnsanlık Dışı: Bir Rus askeri yaralı yoldaşına yardım etmeye çalıştığında Alman askerleri güler
Kanlı savaşlar: Bir kez kontrol edilemeyen Almanlar Stalingrad'da durdurulduktan sonra, bu Hitler’in Rusya’yı işgal etmedeki başarısızlığının bir dönüm noktasıydı.
Hitler, generallerinin bir “imha savaşı” yapmasını istedi ve komutanlar sadece izin vermekle kalmadı, aynı zamanda aktif olarak cinayeti, şiddeti ve soygunu teşvik etti.
Alman tankları Kızıl Ordu'nun savunma hattını kırdı - ve hala yaşayan savunucuları gömmek için siperler indirdi ve raydan çıkardılar. Savaş esirlerine ateş edildi ya da yemek verilmedi, bu yüzden birbirlerini yemek ya da açlıktan ölmek için bir seçeneğe sahiplerdi. Çalışan siviller en ufak bir tereddüt etmeden öldürüldü.
Milyonlarca Yahudi de ölüm tuzağında. Rusya'nın merkezine hızla ilerleyen Alman kuvvetlerinin arkasında, özel SS bölge ekipleri faaliyet gösteriyordu. Komünistleri ve Yahudileri - erkekler, kadınlar, çocuklar, kitlesel infazlar yürüten, yok ettiler.
Ancak ortaya çıktığı gibi "doğuya yürüyüş" Hitler'in en büyük yanılgısıydı, çünkü savaşı kaybetti. Marksizmin kanseri olarak düşünüldüğünde, demoralize edilmiş Kızıl Ordu'nun Marksizm'in kanseri olarak düşünüldüğü zaman yenerek yenmesi, dört hafta, belki de daha az - hızlı bir zafer olacağını varsaymıştı.
Başlangıçta, öngörüsü doğru görünüyordu. Stalin'in hayali siyasi muhaliflerin delice temizliği, ordusunu subaylar ve kontrol sistemi kesilmiş olarak terk etti. Sınır birimleri kargaşa ve panik içinde geri çekildi. Askerlerden birini “Cesetler yollarda yatıyordu ve yanan alanlardan gelen siyah duman güneşi kapladı” diye hatırlattı.
Faşist birlikler önündeki mil boyunca 1000'e saldırdıklarında, sadece Minsk şehrinde, Belarus Sovyetler Birliği'nin batı kesiminde Belarus'un dörtte biri Sovyet askerlerinin etrafını sardı. Yakında Moskova çoktan Hitler’in yardımcısıydı. Ardından Ukrayna'nın tahıl bölgeleri ve petrol zengini Kafkasya - Başlıca stratejik ödülleri almaya döndü.
Sovyetleri tamamen yenilgiden kurtaran şey, kısmen - zorlama ve korku. Komiserlerin savunucuları arkasında durdu ve geri çekilenleri acımasızca vurdu. Fakat daha da önemlisi, eski kafalı vatanseverlikti.
Anavatan tehlikedeydi ve askerler ve siviller, erkekler ve kadınlar ve hatta çocuklar, savunmasına yürüdüler ve Büyük Vatanseverlik Savaşı başladığı sırada hızla bilinenlerdi.
Sokak dövüşü: Almanlar Stalingrad'da durduruldu
Acımasızlık: Alman birlikleri, Stalinist politikasına göre "düşmanı hiçbir şey bırakmamak" uyarınca, Ruslar tarafından yakılan Rus köyüne giriyor
Hitler, hiçbir şeyin bölünmüş insanları ülkelerinin işgalinden ziyade birleştirmediğini keşfeden ilk ve son lider değildi.
Resmi hükümet gazetesi Pravda, “Kutsal nefret bizim temel ve tek duygumuz olabilir” dedi.
"Saklayabilirsen silâhhatta bir kürek veya direk bile Almanlara saldırır. Almanları öldür ve Anavatanı kurtar. "
Retorik işe yaradı. Kilit şehirler - Leningrad ve Stalingrad - neredeyse ele geçirildi, ancak milyonlarca insan öldü, ancak tutuldu. Son derece şiddetli savaşlar arkalarında gerçekleşti ve Alman askerlerinin Rus cephesine gönderilmekten en çok korktuğu şaşırtıcı değil.
Stalingrad'da, caddelerin ve binaların yıkıntılarında, Führer'in barikatlarda ölme emrine rağmen, Alman ordusunun kalıntılarının çevrelenmiş ve sarf malzemelerinin kesilmesinden önce teslim olmak zorunda kalmadan önce altı ay boyunca umutsuz, en sert savaşlar yapıldı.
Bu bir dönüm noktasıydı. Ondan sonra, Nazi birlikleri savunucuların konumuna geçti. Ön cephe şimdi saldırılar ve karşı saldırılarla ileri geri hareket ediyordu (Almanlar çoğunlukla karşı saldırıya uğradı) ve iki ordu birbirini deli gibi dövdü.
Beyazlı Kızıl Ordu: Rus askerleri, yılın 1941 kışın Alman pozisyonlarına saldırıyor. Şiddetli hava koşulları Alman taarruzunu engelleyen faktörlerden biriydi
Ancak bu girişim zaten şiddetle Stalin'e aitti. Alman birliklerinin Sovyetler Birliği'nden geri çekilmesi kaçınılmaz hale geldi ve her toprak parçası için savaş işgalin barbar olduğu kadar şiddetliydi. Planları imha edilmiş olan Hitler, terk ettiği bölgelerde “yanmış toprak” politikası izlemesini emretti. Askerlerinin geri çekildiği tüm şehir ve köylerde yiyecek alındı, binalar tahrip edildi, bölge sakinleri tahrip edildi. İlerleyen Kızıl Ordu'nun askerleri çölü kurtardı.
Asla unutmayacağız: Anavatan savunucularının anısına anıtlar, Rusya'nın her yerine dikildi.
Vahşetlerin acı dolu detayları yaygın olarak bilinir. Tank komutanı Ukrayna'daki kendi köyüne ulaştığında, karısına ve iki çocuğuna benzinle doldurulmuş ve ateşe verilen bir kulübeye kilitlendiği söylendi.
“Döndüğünde,” yoldaşları hatırladı, “zaten farklı bir insandı. Artık esir almadı. Almanlar teslim olmaya çalışsa bile, onları öldürdü. ”
İngiliz tarihçi Michael Jones'un Doğu Cephesi'nin korkularıyla ilgili yeni kitabında anlattığı gibi, Almanlar bile bakteriyolojik savaş yöntemlerini alaycı bir şekilde kullandılar. Belarus'ta, çoğu çocuk olan ve silahları altında, dikenli tellerle çevrili bir bataklıkta onları kampa götüren neredeyse 50 000 sivilleri bir araya getirdiler.
Ayrıca tifüs hastaları olan 2000 hastaları da sağlıklı insanlarla karışmak ve onları enfekte etmek için gönderildi. Almanlar ayrıldığında, bataklık kampının toprakları ölülerin ve ölenlerin bedenleriyle doluydu. Buradaki fikir kampı kurtarmak için gelen Sovyet askerlerini etkilemekti.
Bu plan, Jones'a “çok fazla görmüş olan doğu cephesinin gazilerini bile sarstı” diyor. Rus general: “Bu vahşeti asla unutmayacağız veya affetmeyeceğiz” dedi.
Aynı tepki, Polonya topraklarında Almanlardan kurtulan Kızıl Ordu ilk kez, krematoryumun sobalarını ilk ılık olarak gördüklerinde toplama kampına rastladı. Bir Sovyet askeri, bu yerin ne için kullanıldığını anladıklarında, Maidanek, "çıldırdığımızı hissettik" dedi.
Askerlerin zihinsel durumu Auschwitz ve Birkenau'nun ölüm kamplarına ulaştıklarında daha da kötüydü. Sakinlerin çoğu zaten çok uzaktaydı, fakat bazıları hala kaldı. Mükemmel kalıntılara benziyorlardı.
“Birçok masum insanın öldüğünü gördüm. Asılanları ve yanıklarını gördüm, ”diye yazdı bir şirket komutanı,“ ama Auschwitz'de göreceklerime hazır değildim. ”
Kızıl Ordu'nun bir diğer askeri şunu hatırlattı: “paçavra sarılmış yıpranmış, çok yorgun insanlar. Çoğu ayakta duramıyor, tahtalara yaslanmış veya bir duvara yaslanmış şekilde oturmuş. Cehennemin bir vizyonuydu. ”
Korku korku üzerine uzandı - cesetlerin dağları; hayatta kalan sadece iki çocuklu kışla; milyonlarca paçavra sahip depolar - erkek ve kadın giysileri; Baca iç kısımlarında 18 inç kurum katmanı.
“İnsan beyninin nasıl böyle bir şeyi tahmin ettiğini anlayamıyorum” dedi çavuş “duş odasında” olduktan sonra.
Bu yıkıcı ve halkının işkence edildiğine dair yıkıcı deliller Rus ordusunu körüklüyordu. Başka bir tanık yoldaşlarına şunları söyledi: “Alman piçlere merhamet yok. Onları kanlı toza parçala. ”
Kızıl Ordu'nun askerleri batıya doğru yürüdü, Polonya'dan akan Vistula'yı geçti ve Ocak ayında 1945 Almanya topraklarına girdi. Birçoğu için, zaman zaman şiddet içeren, resmi olarak onaylanmış bir intikam alma zamanı geldi.
Operasyonel alan: Rus sınırını geçtikten sonra, Alman zırhı hızla geniş bir ülkenin kalbine taşındı.
Minsk-Moskova karayolu boyunca çöl: Alman kamyonlarının bir sütun savaş tarafından tahrip bir Rus kenti geçer.
Bir asker, generale Almanlarla neler yapabileceklerini sorduğunu hatırladı. “Ne istiyorsun” diye yanıtladı. Asker, “Bunu yaptık” dedi. “Silahsız sivilleri vurduk, el bombalarını, kadınların ve çocukların saklandığı bodrumlara attık.”
Tank komutanı kasıtlı olarak mültecileri ezdi. Savaş pilotu Bezhe sütunlarını tövbe etmeden düşürdüğünü ve binlerce kişiyi kıymaya dönüştürdüğünü itiraf etti. ”
Bir şehirde eski bir Alman, Sovyet birliklerine doğru koşarak Komünist Parti biletini eliyle salladı. Parti üyelerini Nazilerle birlikte tutarak hayatını tehlikeye attı. Fakat asker, Almanların kafasını kırdı.
Asker bu adamın politik sadakatini gösterdiğinde, asker şöyle dedi: “Hepsi benim için aynı, piçler. Onları öldürene kadar dinlenmeyeceğim. ”
Alkolden etkilenen Kızıl Ordu, Berlin yolunda bulunan her şeyi tecavüz etti, soydu ve yok etti. Kızı Ukrayna'da Almanlar tarafından öldürülen general, askerlere şunları söyledi: “İntikam saati geldi. Her birimizin kişisel bir hesabı var - Benim bir kızım var, siz kız kardeşleriniz, Ana Rusya'mız. ”
Tecavüz suçlamasıyla mahkemeye giren birkaç Sovyet askerinden biri, jimnastikçinin cebinde, “Alman faşistleri babanı vurdu, anneni astı ve sonra kız kardeşini öldürmeden önce, tecavüz etti” şeklinde bir mektup yazdı o.
Bütün bu delilleri toplayan kitabın yazarı Michael Jones için, hiçbiri, Sovyet askerlerinin küçük bir kısmının korkunç davranışı için mazeret değildir (bence, - -% 10 - 15).
Büyük Üç: Burada, İngiliz Başbakanı Winston Churchill (solda) ve ABD Başkanı Franklin Roosevelt (ortada) ile fotoğraflanan acımasız diktatör Stalin, Batı'nın kilit müttefikiydi.
Bütün bunlar, sınırsız şiddet grubu kaçınılmaz olarak Nazilere doğru yöneldi. Hitler'in propaganda bakanı Goebbels, dalgalı Almanları müzakerelere girmemeye ve teslim olmamaya, ancak sonuna kadar savaşmaya devam etmeye ikna etmek için Kızıl Ordu'nun vahşetine el koydu.
Ve böylece, yıllar önce 70'in kanıyla başlayan Doğu Cephesindeki savaş, dört yıl sonra kanlı bir korku ile sonuçlandı.
Fedakarlıklar korkunçtu ama boşuna değildi. Batı'da insanlar genellikle II. Dünya Savaşı'nın Sovyetler Birliği sonucuna ne kadar bağımlı olduğunu unutuyorlar. Bu borç, sonraki 45 yıllarında SSCB ile Batı arasındaki ilişkilere hâkim olan Soğuk Savaş'ın sonraki söyleminde göz ardı edilme eğilimindeydi.
Stalin rejiminin canavarlığı ayrıca dört yıl boyunca Hitler'den daha fazla ölümden sorumlu olan bu seri katilin bizim müttefikimiz olduğu gerçeğini algılamayı zorlaştırıyor.
Ancak gerçek şu ki, Doğu Cephesi'nde uzun bir mücadele olmadan, Batı müttefikleri Hitler'i mağlup etmemiş olabilir. Birlikleri, Stalin ordularına karşı mücadelede güçlerini tüketirken, erteleme Britanya'ya iyileşme, Amerikalıları toplama, Kuzey Afrika ve İtalya'da savaşmaya başlama ve zamanla Avrupa'nın kurtuluş savaşları için hazırlık yapma şansı verdi.
Hitler Kızıl Ordu'ya karşı hızlı bir zafer kazanmış olsaydı, bütün kıta onun elinde olurdu. Ve sonra, harap olmuş ve moralsiz bir İngiliz’e geri dönecekti.
Sovyetlerimize Hitler'e inatçı direniş gösterdiği için minnettar olmalıyız. Bu bize, ikinci bir şans verdi ki, onsuz hayatta kalamazdık, fethettik.
Michael Jones'un "Toplam Savaş: StalinGrad'den Berlin'e" kitabı John Murray tarafından basıldı. Fiyatı £ 25.