Covid-19 Ve Finans Kredilerinin Önemi
Kredilerin Maliyetleri Neden Arttı.
Küçük bireysel kredilere erişmenin maliyeti, en çok ihtiyaç duyanlar için çok yüksek olabilir. Mali Davranış Otoritesi (FCA) , kredi sayısının ve alınan toplam tutarın% 35 azaldığını bildirdi . Oradan da düşüş devam etti.
2018’de toplam tutarı 2,1 milyar sterlin olmak üzere toplamda 1,3 milyar sterlin olan 5,4 milyon yüksek maliyetli kredi vardı ; beş yıl önce 2,5 milyar sterlin değerinde 10,3 milyon kredi vardı. Yine de açıkça, yüksek maliyetli kredi tamamen ortadan kalkmadı ve yeniden büyümeye hazır görünüyor.
İngiltere ve İrlanda’nın en büyük yüksek maliyetli kapı eşiği kredi sağlayıcısı olan Provident, Birleşik Krallık’taki izin programı sona ererken işsizlik arttığında talebin artacağını tahmin ediyor. Borç verenin, temerrütlerdeki artış için 240 milyon sterlin ayırdığı bildiriliyor. Öyleyse, kurallar değiştiğinden beri ne öğrendik ve krediye ihtiyacı olanlar pandeminin ardından buna erişebilecekler mi?
Yüksek faiz oranları genellikle, borçluların temerrüde düşme olasılığının daha yüksek olduğu, genellikle başka yerlerde reddedildiği argümanıyla doğrulanır. Daha yüksek oranlar, borç vereni daha yüksek risk için telafi eder. Öyle olsa bile, maaş günü kredileri şirketleri, özellikle son mali krizden sonra, yıkıcı krediler için bir ün kazandı. İngiltere’nin kısıtlamaları, faiz ve ücretler için günlük ödenmemiş anaparanın% 0,8’i ve ödünç alınan miktarın maksimum toplam maliyeti% 100’lük bir üst sınır belirler.
Bu küresel bir eğilimi yansıtıyordu. Almanya’da, örneğin, izin verilen maksimum APR, finans düzenleyicisi [BaFin] tarafından hesaplanan piyasa oranının iki katıdır. Fransa’da piyasa oranının 1,33 katı. Birincil amaç, savunmasız tüketiciler için krediyi daha uygun fiyatlı hale getirmektir. Bu, çoğu yüksek maliyetli kredi müşterisinin, zayıf kredi geçmişleri ve düşük finansal dayanıklılıkla düşük gelir kategorisinde olduğuna, yani finansal aksaklıklarla iyi başa çıkmak için mücadele edebileceklerine dair net kanıtları takip ediyor.
Genellikle kredinin maliyeti yerine kolaylık temelinde ve geri ödemeleri karşılayıp karşılayamayacakları temelinde borç alırlar. Bu, mali sıkıntılara, tekrarlanan borçlanmalara ve temerrütlere yol açabilir. Sonuçta kredi borçtur. Bununla birlikte, sınırların en iyi yanıt olup olmadığı konusunda dünya çapında politika uzmanları arasında tartışma devam etmektedir. Destekleyenler, kısıtlamaların düşük gelirli borçlular için kredi maliyetini düşürdüğünü, aşırı borçlanma ile mücadele ettiğini ve insanların sömürülmesini önlemeye yardımcı olduğunu belirtiyor.
Bazı tüketiciler, tedarikçilerin iş modellerini değiştirmesi veya piyasadan çıkması nedeniyle artık krediye erişemeyebilir, ancak bu kişilerin çoğu muhtemelen sıkı bir satın alınabilirlik kontrolünden geçemeyecek ve zaten aşırı borçlanmış olabilir. Rakipler, olası istenmeyen sonuçları vurgular. Krediye daha az erişimin yanı sıra, daha fazla yasa dışı tefecilik potansiyeli konusunda endişeleniyorlar ve kısıtlamaları aşan suçlamalar getiren kredi şirketleri.
Bu argümanlardan etkilenen İrlanda, sınırlar üzerinde artan düzenleme ve denetimi destekleyen Avrupa ülkelerinin azınlıklarından biridir.
Örneğin, kredi reklamlarında yüksek maliyetli uyarılar 1 Eylül’den itibaren bir zorunluluk haline geldi. Hükümet genel yaklaşımını gözden geçirse de, kısıtlamaların kredi arzını keseceği korkusu hala daha önemli görünüyor.
2019 tarihli bir OECD raporu, faiz oranı sınırlarının sömürü ve aşırı borçlanmayı azalttığını, kısa vadeli kredileri daha ucuz hale getirdiğini ve temerrütleri azalttığını buldu. Ancak OECD, daha gevşek kurallara sahip ülkelerdeki kredi verenlerden borç alabilecekleri için riskli tüketicileri resmi krediden hariç tutmamaları konusunda uyarıda bulundu. Bu, örneğin Hollanda’da oldu.
Benzer şekilde, 2017 tarihli FCA incelemesi , İngiltere’deki kısıtlamaların daha ucuz kredilere ve daha az borç sorununa yol açtığını buldu. Ve tüketicilerin yasadışı tefecilere yöneldiğine dair çok az kanıt gördü. Bizim kendi araştırma 2017 yılında daha ucuz kredileri hakkında kabul etti, ama onlar iyi bir kredi kararlar daha uygun alternatifler mevcut ve destek tüketiciler hale getirecek önlemler eşlik etmelidir konusunda uyardı. FCA’nın da kabul ettiği gibi, kredi birlikleri birkaç alternatiften biri.
Uygun oranlarda kredi vererek, düzenli tasarrufları teşvik ederek ve finansal eğitim ve bilgi sunarak tüketicilerin finansal dayanıklılığını artırmayı hedefliyorlar. Bu, borçluların kredi kayıtlarının iyileştirilmesine yardımcı olur. Orada 2000000 üyeleri ve yükselen İngiltere’de yaklaşık 440 kredi birlikleri,. Üyelere verilen krediler 2018’de 1,5 milyar Sterlin’i geçerek yüksek maliyetli kredileri aştı.
Şu anda, Birleşik Krallık kredi birliklerinin, yüksek maliyetli sağlayıcılar için izin verilen oranlardan çok farklı olarak,% 42,6 APR’ye kadar ücret almalarına izin verilmektedir. Yine de penetrasyon, toplam nüfusa göre düşüktür, yaklaşık% 3,5. Kredi birliklerinin erişimini genişletmemiz ve çok daha hızlı kredi verme kararlarını desteklemek için daha büyük bir çevrimiçi varlık sağlamamız gerekiyor.
Hareketsiz hesaplardan hükümet tarafından finanse edilen bir kuruluş olan Fair4All Finance, kapasite oluşturmak için kredi birliklerini desteklemeye başladı, ancak finansman sınırlı ve çoğunlukla sadece İngiltere’de sunuluyor. Bir genişleme değerli olacaktır. Uygun fiyatlı alternatifleri büyütmek kesinlikle hiç bu kadar zor olmamıştı. Provident, kredi uygulamalarını sıkılaştırdıktan sonra müşteri sayılarının 2020’de düştüğünü bildirdi, ancak bunun nedeni COVID-19 salgınına yanıt olarak artan tasarruf ve devlet desteğiyle birlikte tüketici harcamalarının düşmesi olabilir. Resim bir yıl içinde çok farklı görünebilir.
Kredi sendikalarını güçlendirmek, insanların kişisel verileriyle daha fazla borç almaları için onları dürtmek için donanmış yeni nesil dijital kredi kuruluşlarına da meydan okuyacaktır. Bu yeni borç verme biçimi, basitçe yoksul bir kişinin sorunundan ziyade sosyo-ekonomik gruplar arasında daha yaygın olacak ve uluslararası sınırları geçeceği için düzenlemesi muhtemelen daha zor olacaktır. Hükümetlerin salgına desteği çok önemli, ancak yolda olan borç verme talebinin arttığını düşünmeleri gerekiyor.