İlk Müslüman Türk devletlerinden biri olan Gazneliler'in büyük hükümdarlarından Sultan Mahmut bir seferde çok zorlanmış, zafer kazanamayacağını düşünmeye başlamıştı. "Ya Rabbi! Savaşta galip gelirsem ele geçireceğim bütün ganimetleri yoksullara dağıtacağım." diye adakta bulundu. Allah yardım etti ve Sultan Mahmut büyük bir zaferle birlikte çok kıymetli ganimetlere sahip oldu. Gazne'ye dönünce adadığı şekilde bütün ganimetleri yoksullara, ihtiyaç sahiplerine dağıtmaya başladı. Bu duruma bazı vezir ve kumandanları itiraz etti. Sultan Mahmut, "Bu benim adağımdır, tabi ki hepsini dağıtacağım." deyince de, "Aman sultanım, yoksullar bu kıymetli ganimetlerden ne anlasın? Bir kısmını dağıtın, ama en kıymetlilerini hazineye bırakın." diyerek sultanın kafasını karıştırdılar. Bunun üzerine Sultan Mahmut, Gazne'de yaşayan alim bir zata danışmaya karar verdi. Fikrini sorduğu o büyük zat Sultan Mahmut'a şu manidar cevabı verdi: "Sultanım, bu durumda tereddüt etmeye hiç mahal yok. Eğer Allah'a bir daha işiniz düşmeyecekse vezirlerinizin, komutanlarınızın dediğini yapın. Ama Allah'a tekrar işiniz düşecekse adağınızı yerine getirin, ganimetleri yoksullara dağıtın."