Havana, Küba'da bulunan organik tarım çiftliği, tarımsal kimyasal girdi olmadan yılda metrekare başına ortalama 20 kilogram (44 pound) üretim üreten. Miguel Altieri, CC BY-ND
Aralık 2018 ve Ocak 2019'teki kısmi federal kapanma sırasında, haberlerde, bağışlanan öğünler için sıraya giren fazla sayıda devlet çalışanının bulunduğu bildirildi. Bu görüntüler için Sekiz Amerikalıdan tahmini biriGıda güvensizliği yakın vadeli bir risktir.
Öğrettiğim Kaliforniya'da nüfusun yüzde 80'i şehirlerde yaşıyor. Dokuz bölgeli San Francisco Körfez Bölgesi şehirlerini beslemek, toplam 7 milyon nüfus 2.5’in günde 3 500 ile 1,000 mil arasındaki ortalama mesafe.
Bu sistem çok büyük miktarda enerji gerektirir ve önemli sera gazı emisyonları oluşturur. Aynı zamanda, büyük depremler gibi büyük çapta bozulmalara karşı son derece savunmasızdır.
Verdiği yiyecekler, yoksulluk sınırının altında yaşayan bölgedeki her 1 insanının 8'ine ulaşamamakta - çoğunlukla yaşlılar, çocuklar ve azınlıklar. Kaliteli gıdaya erişim hem yoksulluk hem de ortalama olarak California'nın düşük gelirli topluluklarının yüzde 32.7'a sahip olması nedeniyle sınırlıdır. yüksek gelirli alanlardan daha az süpermarket aynı şehirlerde
Birçok kuruluş kentsel tarımı gıda güvenliğini arttırmanın bir yolu olarak görüyor. Aynı zamanda çevresel, sağlık ve sosyal faydalar sunar. Kentsel tarımın tüm potansiyelinin hala belirlenmesine rağmen, kendi araştırmam Kentsel alanlarda tüketicilerin yanında taze meyve, sebze ve bazı hayvansal ürünlerin yetiştirilmesinin, özellikle yetersiz toplumlar için yerel gıda güvenliğini ve beslenmesini artırabileceğine inanıyorum.
Kentsel tarımın büyümesi
Kentsel tarım büyüdü yüzde 30 daha ABD'de son 30 yıllarında. Kentsel tarımın buluşabileceği tahmin edilmesine rağmen 15 - 20 küresel gıda talebinin yüzdekentler için gıdada kendi kendine yeterlilik düzeyini gerçekçi bir şekilde sağlayabildiği görülüyor.
Son zamanlarda yapılan bir araştırma, 51 ülkelerinin, her gün taze sebzelerin kişi başına önerilen 300 gramının beslenme hedefine ulaşması için yeterli kentsel alana sahip olmadığını buldu. Ayrıca, kentsel tarımın gerektireceği tahmin ediliyor Toplam kentsel alanın yüzde 30'i Bu ülkelerden bazıları sebze için küresel talebi karşılayacak. Toprak mülkiyeti sorunları ve kentsel yayılma, bu kadar toprağı gıda üretimi için serbest bırakmayı zorlaştırabilir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Diğer çalışmalar, kent tarımının şehirlerin kendi kendine yeterlilik kazanmalarına yardımcı olabileceğini göstermektedir. Örneğin, araştırmacılar, bir 400,000 nüfusu olan Cleveland'ın, şehir sakinlerinin taze sebze ihtiyaçlarının yüzde 100'ini, kümes hayvanlarının ve yumurta gereksinimlerinin yüzde 50'ini karşılama potansiyeline sahip olduğunu hesapladı. 100 bal taleplerinin yüzde.
Oakland'ın kentsel çiftçileri Küba'dan öğrenebilir mi?
Kentsel tarım vaat etmesine rağmen, şehirlerde üretilen gıdaların küçük bir kısmı gıda güvensiz, düşük gelirli topluluklar tarafından tüketiliyor. En savunmasız insanların birçoğunun toprağa erişimi çok azdır ve verimli bahçeler tasarlamak ve eğilmek için gereken becerilerden yoksundur.
Oakland gibi şehirler; “yemek çölleri” olarak tanımlandı“” Verimli tarım arazilerinin geniş alanlarının yarım saatlik bir yolculuğu içinde uzanabilir. Ancak, Oakland'ın 100 kilometresinde yılda yirmi milyon tondan fazla gıda üretiliyor ve yoksul insanlara ulaşıyor.
Paradoksal olarak, Oakland, kentsel tarım için kullanılırsa üretebilecekleri, çoğunlukla ekilebilir arazilerin kamusal parselleri olan, gelişmemiş açık alanın 1,200 dönümüne sahiptir 5 - 10 arasında şehrin sebze ihtiyacı. Bu potansiyel verim, örneğin, yerel şehir çiftçilerine iyi test edilmiş agroecological yöntemleri kullanmak için eğitilmiş olmaları durumunda çarpıcı bir şekilde arttırılabilir. Küba'da yaygın olarak uygulanan çeşitli sebzeler, kökler, yumru kökler ve bitkileri nispeten küçük alanlarda yetiştirmek.
Küba'da, 300,000'in üzerindeki şehir çiftlikleri ve bahçeleri, adanın taze ürün tedarikinin yaklaşık yüzde 50'unu, 39,000 ton et ve 216 milyon yumurtasını üretmektedir. Çoğu Küba kentli çiftçi gelirine ulaşıyor Yılda metrekare başına 44 pound (20 kilogram).
Eğer eğitilmiş Oakland çiftçileri Küba gelirlerinin sadece yarısını elde edebilseydiler, 1,200 arazi arazileri 40 milyon kilogram sebze üretecekti - kişi başına yıllık 100 kilogramı Oakland sakinlerinin yüzde 90'inden daha fazlasına verecek kadar.
Bunun mümkün olup olmadığını görmek için, Berkeley'deki California Üniversitesi'ndeki araştırma ekibim, 1,000 ayak kare büyüklüğünden biraz daha büyük bir çeşitlendirilmiş bahçe kurdu. Karışık olarak yetiştirilen, 492 mahsul türlerine ait toplam 10 bitki içeriyordu. polikültür tasarım.
Üç aylık bir sürede, toprak sağlığını ve biyolojik haşere kontrolünü geliştiren uygulamaları kullanarak, istenen yıllık seviyemize yakın verim elde ettik. İle rotasyon dahil yeşil gübreler toprağa fayda sağlamak için altına sürülmüş; kompost ağır uygulamaları; ve çeşitli bitki bitkilerinin sinerjik kombinasyonları intercropping tarafından bilinen düzenlemeler böcek zararlılarını azaltmak.
Miguel Altieri, CC BY-ND
Kentsel tarımın önündeki engellerin aşılması
Bir test bahçesinde bu tür verimlerin elde edilmesi, Bay Area'daki kentsel çiftçiler için uygun oldukları anlamına gelmez. Kaliforniya'daki çoğu kentsel çiftçi ekolojik bahçecilik becerilerine sahip değil. Her zaman mahsul yoğunluğunu veya çeşitliliğini optimize etmiyorlar ve California Üniversitesi'nin yayımlama programı agroekolojik eğitim sağlama kapasitesine sahip değil.
En büyük zorluk, karaya erişimdir. Kaliforniya Üniversitesi araştırmacıları, devletin kentsel çiftçilerinin yüzde 79'inin üzerinde olduğunu tahmin ediyor çiftlik yaptıkları mülk sahibi değiller. Diğer bir konu ise suyun sık sık uygun olmayan. Şehirler, verimli sulama uygulamaları kullanmaları şartı ile şehir çiftçilerine indirimli fiyatlarla su sağlayarak bu sorunu çözebilirler.
Körfez Bölgesi ve diğer yerlerde, kentsel tarımı büyütmenin önündeki engellerin çoğu teknik değil politiktir. 2014’te Kaliforniya, şehirlerin kurulması için mekanizmalar belirleyen AB511’i yürürlüğe koydu. kentsel tarım teşvik bölgeleri, ancak arazi erişimini ele almadı.
Bunun bir çözümü şehirlerin düşük ücretli çok yıllı kiralamalar kapsamında boş ve kullanılmamış kamu alanlarını şehir çiftçiliği için uygun hale getirmesi olacaktır. Veya örneğini takip edebilirler Rosario, Arjantin1,800 sakinlerinin yaklaşık 175 dönüm arazi üzerinde bahçecilik yaptığı yerler. Bu toprakların bir kısmı özeldir, ancak mülk sahipleri tarıma elverişli olduğu için vergi indirimi alır.
Bana göre ideal strateji, hükümetin her çiftçiye 32 dönüm sağladığı Küba’da uygulanana benzer toprak reformunu takip etmek ve gıda üretimi ile ilgilenen herkese belli başlı şehirlerde birkaç mil uzaklıkta olacaktı. Arasında 10 ve 20 hasatlarının yüzde okullar, hastaneler ve yaşlı merkezleri gibi sosyal hizmet kuruluşlarına bağışlanmaktadır.
Benzer şekilde, Bay Area şehir çiftçilerinden, üretimlerinin bir bölümünü bölgenin büyüyen evsiz nüfusuna bağışta bulunmaları ve geri kalanını satmalarına izin verilmesi istenebilir. Hükümet, bahçıvanlara yardım edebilecek bir sistemin kurulmasına yardımcı olabilir. ürünlerini doğrudan halka pazarlamak.
Şehirler sınırları içinde gıda meseleleriyle başa çıkma konusunda sınırlı bir yetkiye sahiptir ve gıda sistemleriyle ilgili birçok problem ulusal ve uluslararası düzeyde eylem gerektirir. Bununla birlikte, şehir hükümetleri, yerel üniversiteler ve sivil toplum kuruluşları gıda sistemlerini güçlendirmek için çok fazla şey yapabilirler; bunlara ek olarak agroekolojik eğitim programları ve kara ve suya erişim politikaları oluşturmak da dahil. İlk adım, kent çiftçiliğinin modern şehirlere nasıl fayda sağlayabileceği konusundaki kamuoyu farkındalığının arttırılmasıdır.
Yazar hakkında
Miguel Altieri, Agroecology Profesörü, University of California, Berkeley
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = kentsel bahçe; maxresults = 3}