1915 yılında, 36 yaşında olan Einstein savaş mağlubu Berlin’de yaşarken, ayrı yaşadığı karısı, oğulları Hans Albert Einstein ve Eduard “Tete” Einstein’la görece daha güvenli olan Viyana’da yaşıyordu. Aynı yıl 4 Kasım’da, tüm dünyada ün kazanmasını ve tarihe adını yazdırmasını sağlayan, genel görelilik kuramını üzerine iki sayfalık baş eserini tamamladıktan sonra, 11 yaşındaki oğlu Hans Albert’e aşağıdaki mektubu göndermişti.
“Sevgili Albert,
Dün değerli mektubunu aldım ve çok sevindim. Bana artık hiç yazmayacağından korkuyordum. Zürih’e geldiğimde bana, benimle Zürih’te görüşmenin sana tuhaf geldiğinden söz etmiştin. Bu yüzden, kimsenin keyfimizi kaçırmayacağı başka bir yerde buluşsak daha iyi olacak galiba. Her durumda, yılda bir ayı birlikte geçirmemiz konusunda ısrar edeceğim, böylece sana bayılan ve seni çok seven bir baban olduğunu görürsün. Ayrıca benden pek çok iyi ve güzel şey öğrenebilirsin, bunu da herkes kolay kolay sunamaz sana. Onca zorlu çalışmanın sonunda başardığım şeyler sadece yabancıların değil, kendi öz oğullarımın da işine yaramalı. Bu günlerde hayatımın en güzel çalışmalarından birini tamamladım, büyüdüğünüzde size de anlatacağım.
Piyano çalmayı sevmene memnun oldum. Bence marangozluk ve piyano çalmak senin yaşında birisi için en iyi uğraşlar, okuldan bile iyiler. Çünkü bunlar tam senin gibi genç insanlara göre. Piyanoda esas olarak, hoşuna giden şeyleri çal, öğretmenin sana onları çalman için ödev vermese bile. En iyi böyle öğrenilir, hoşlandığın bir şeyi yaparken zamanın nasıl geçtiğini anlamazsın bile. Ben bazen kendimi çalışmaya öyle kaptırıyorum ki öğle yemeğini unutuyorum.
Tete’yle birlikte ikinizi de öpüyorum,
Babanız”
Albert Einstein
Kaynak: brainpickings