19 Ağustos 2010 tarihli haber der ki:
GDO'lu yemle beslenmiş hayvanların kaslarından, iç organlarından, eğer süt veren bir hayvansa sütlerinden, yumurta veren bir hayvansa yumurtalarından alınan DNA'larda GDO parçacıkları var! Yani GDO bize kadar ulaşıyor, vücudumuza giriyor! Kanıtlanmış...
Bu kaynağa göre Amerika tarım alanlarının %50'sinde, Brezilya tarım alanlarının %12.5'unda, Paraguay tarım alanlarının %2'sinde, Kanada tarım alanlarının %6'sında, Hindistan tarım alanlarının %6'sında, Çin tarım alanlarının %3'ünde GDO'lu tarım yapılıyor ve tüm bu toprakların toplamı Dünya tarım alanlarının %96.5'u. Rakam ne kadar ürkütücü değil mi?
Hala bir grup var ki, zararı yoktur, yurdumuza girebilir diye ayak direyen. İflah olmayan.
Kanunlar, yönetmelikler bir türlü oturtulamadı. Bir öyle, bir böyle değişip duruyor. Bu sırada, girebildiği kadar GDO'lu ürün aralardan, derelerden ülkemize sızıyor. Şimdiye dek, ülkemde çok şükür yok, diye düşündüğüm herşey, var olmuş bile. Denetimsiz halleri ile gözüme daha da korkunç görünüyorlar. Kızıma vermek zorunda kaldığım mamada var mı acaba sorusu rüyalarıma giriyor, içimi kemiriyor!
Şirin mi şirin karanlıkta parlayan balıkların (genleri ile oynanmış olduğunu söylememe gerek yok sanırım) sadece evlerde beslenebilse bile ne kadar tehlikeli olabileceği burada yazıyor. Onlardan bıkan ya da ola ki kaza ile tuvalete atan, denize atan birisi dünya karanlıkta parlayan balık nüfusuna katkıda bulunabiliyormuş. Aman ne güzel! Bunun hangi felaketlere yol açabileceğini düşünmek bile istemiyorum.
Food Inc'in resmi web sitesinde, sol üst tarafta ''Artık akşam yemeklerine eskisi gibi bakamayacaksınız'' yazıyor. Ben akşam yemeklerinden çok kanun koyuculara eskisi gibi bakamıyorum. Özellikle, Amerika'daki kanun koyucuların, GDO'lu tohum üreticileri olduğunu öğrendiğimden beri.(Seçimle eski kanun koyucuları tek tek eleyip, kendileri geçmişler başa. Sonrası malum!)
Tüm bunları öğrendikten sonra GDO'lu yiyecekler yiyebiliyor muyum? Mutlaka farkına varmadan yiyorumdur. Kanun izin verdikten sonra kaçmak zor! Hele hele akla hayale gelmeyecek yerlerde insanın karşısına çıkıyorsa. Vazgeçilmez gıda ekmekten, etten, sütten, yumurtadan almanın yanında kırk yılın başı içilen bir biranın içinden bile GDO'lu glikoz şurubu çıkabiliyorsa, diş macununa kadar uzanabilmişse kaçmak da bir noktaya kadar...
Ama bilinçli olarak, gözgöre göre yiyor muyum? Hayır!
Yaklaşık 1 senedir bol bol etiket okuyorum. Elimde büyüteçle geziyorum. Biz okumayalım diye onlar harfleri küçülttükçe inadına ben gözlük numaramı büyütüyorum.
Çok sevdiğim, İngiltere'de kutu kutu konservesini yediğim, Türkiye'ye gidince koçan koçan yiyeceğim diye hayalini kurduğum mısıra veda ettim. Mısır cipslerine veda ettim. Çikolata yiyemiyorum soya lesitini yüzünden! Böylece artık kilo verebilir de oldum bir yandan...
Sadece mısır ve soya lesitini ile mi sınırlı yemediklerim. Hayır! Ama en sevdiklerimdi ya da içinde vardı onlar.
Yemediklerimden, kaçtıklarımdan şikayetim var mı, yok! Artık canım bile istemez oldu, o kadar tiksindim ki!
Büyük bir kayıp mı Hayır! Yapılabiliyor muymuş? Evet hem de kolaylıkla. Tamam başlarda zor, elim gidiyordu onlara hep, ama felaket üzerine felaket haberleri geldikçe, artık çok rahat kaçıyorum. Marketten alış veriş yapmamaya çalışıyorum. Ekolojik pazarları takip edebildiğim kadar ediyorum. Özellikle evin küçümeni için. Biz kıyısından köşesinden tanıdık gerçek gıdayı hiç olmazsa, onun da bir şansı olmalı.
Sözün özü yaklaşık 1 senedir, FSD'nin dediği gibi Yemiyorsak Bir Sebebi Var! diyorum. Sizleri de 10.10.2010 tarihinde buraya davet ediyorum. Kaydınızı yaptırın, aramıza katılın. Nasıl GDO orucu tuttuğunuzu bizlerle paylaşın!