-
özellikle dinler, insana büyük kutsallık atfederler. mesela peygamberler insandır. bu bile bu kutsiyeti açıklar. onlar için insan, yaratıkların en şereflisidir. dünya ve hatta evren insanlık için yaratılmıştır. hatta islam dini, bütün varoluşu hazreti muhammed üzerinden açıklar ve "o olmasaydı hiçbir şeyin anlamı olmazdı; çünkü allah evreni onun için yarattı"ya kadar varmıştır.
peki insan bu dinlerin bahsettiği kadar kutsal mıdır?
dünya tarihi, insanların çıkardığı savaşların tarihidir. ve yeryüzünde insanlar kadar kendi cinsine eziyet eden, kendi cinsini yok etmeye uğraşan, kendi cinsine türlü kötülükleri hak gören bir canlı daha var mıdır?
insan değil midir kendi çocuğuna tecavüz eden. insan değil midir türlü canlılara eziyet eden. insan değil midir kendi varlığını yok etmek uğruna her şeyi elinden geldiğince (!) yapan...
dünya mı insan için vardır. yoksa insan mı dünyayı yok etmek için...
demiş ki düşünür:
- "dinozorlar bizden kırk dört bin kez daha fazla yaşadılar dünyada. yani her bir gün için ortalama yüz yirmi yıl. belki de biz bu dünyaya parazit olarak gelen varlıklarız. aslında tanrı'nın gözdesi değil, hiçiz."
keşke hiç bile olabilsek.
dünyanın insanlar için var olduğu sanısı, insanların kendilerini her şey addetmesinden doğan bir yanılgıdır.