Birçok insan kapitalist ekonomik sistemin azınlıklara servet sağladığını ve bir şekilde fırsatın geri kalanını aldattığını düşünüyor. Kabul ediyorum: pazar sistemimiz küçük bir azınlık tarafından yağmalanıyor ve tek gerçek çözümler cesurca önlem alınması gerekiyor.
Her şey aşırı kaymak için çok kolaydı. Finansal piyasalardaki trader'lar, daha yüksek bonuslar almak için fiyatları değiştiriyor. Onlar ve menajerleri, hissedarların parasıyla muazzam kumar oynarlar çünkü bunlar esasen tek yönlü bahislerdir - hükümetler ve merkez bankaları onları kurtarır eğer işler ters giderse. Büyük şirketlerin yönetim ekipleri kendilerini ödüllendirir daha büyük ve daha büyük tazminat paketleri işletmelerinin performansından neredeyse bağımsızdır.
Daha ince bir stratejide ve belki de etkileri göz önünde bulundurmadan, işletme liderleri uzun vadede yetersiz yatırım yaparak geleceği yağmalayabilirler. Daha yüksek kişisel ödemeler elde etmek için kısa vadeli karların peşinde koşan bir oyun oynuyorlar.
Sanayide her yerde kartel benzeri davranış biçimlerinin arttığını görüyoruz. Büyük bankalar, benzer terimlerle temel olarak benzer hizmetler sunar ve tekel kiralarını sık sık gibi korkunç şekillerde alırlar. büyük masraflar gecikmiş ödemeler veya perakende müşterileri için yetkisiz fazlalıklar için. Büyük ilaç şirketleri aktif iş ilaçlar üzerinde patent korumasını genişletmek ve jenerik ilaç üreticilerinin etkili bir şekilde rekabet edebilme yeteneklerini sınırlandırmak.
Geçmiş denetim
Ancak, piyasa sistemi kurumlarının onları önlemesi gerekiyorsa, tüm bunlar nasıl olabilir?
Şirketler, hissedarları temsil eden ve yönetim tazminatını belirleyen yönetim kurulları tarafından denetlenmektedir. Yatırımcılar işletmelerin sermaye tabanını kontrol eder ve yönetim kurullarını değiştirme yetkisine sahiptir. Piyasa faaliyeti, merkez bankalarının ve devlet memurlarının görevlendirdiği düzenleyici kurumlar tarafından denetlenen yasalar ve düzenlemeler çerçevesinde yürütülmekte ve halkın seçilmiş temsilcilerine oturmaktadır. Teoride kusursuz çalışması gerekir, ancak çok sık sık yapı bozulur ve bunun nedenini açıklamak o kadar da zor değildir.
Halka açık şirketlerle başlayalım. Birçoğu aslında bağımsız yönetmenler yerine yönetimleri tarafından kontrol ediliyor. ABD’de CEO’nun ayrıca yönetim kurulu başkanı olmak ve böylece gözetim sağlaması gerekenlerin seçiminde önemli bir rol oynamaktadır. Her durumda, aynı kişilerin birden fazla panoda hizmet verdiğini görürken, bir şirketin CEO'su diğerinin yönetim kurulunda bulunur. Hiçbir şaşırtıcı kurul, korkunç tazminat planlarını desteklememektedir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Ancak hissedarlar bütün rezilleri kurullara atmamalı mıdır? Bir hissedarla, bir şirketin derin bilgisine sahip olan ve uzun vadeli performansını arttırma taahhüdü olan birini kastediyorsak, birçok büyük şirketin hiçbir hissedarı yoktur.
Çeşitlendirmenin yatırım mantığı ve pasif yatırımların yükselişi (yatırımcıların yalnızca S&P 500 gibi bir hisse endeksinin performansını izlediği yerlerde) bireyleri holdinglerini global olarak yaymaya itiyor. Büyük yatırım kurumları, genellikle kendileri pasif olurlar, bireysel davaları anlamak ya da ilgilenmek için çok fazla işletmede pozisyon alırlar.
Ve bir durum ortaya çıktı dev fonların bir avuç Yöneticilerinin aynı davranış biçiminin bir parçası olması için listelenen şirketlerin toplam değerinin büyük bir paya sahip olması. Nihai hissedarlar - sizin ve benim gibi emeklilik planı sahipleri - genellikle çok meşgul, umursamıyor veya anlamıyor.
Döner kapı
Şimdi düzenleyicilere dönelim. Kabul etmeyi sevmediğimiz derin problemleri var. İlk önce, düzenlemekte oldukları şirketlerle eşleşebilecek yetenekleri işe almakta zorlanıyorlar. Hırslı ve akıllı bir mezun, bir Merkez Bankasında yılda 100,000 ABD Doları, seçtikleri yatırım bankasında 1 ABD Doları seçebilir. Bu daha da kötüleşiyor döner kapı sorun. Bunu biliyorsan, birkaç yıl içinde, bir bankada iş arayacaksın, şimdi onlar için ne kadar zor olacaksın?
Daha da önemlisi, seçimleri kazanmak için para gerekiyor. Bağış yapacak para kimler var? Şirketler ve kilit yöneticileri. ABD sunar bu durumun aşırı. Bir endüstri ne kadar düzenlenirse, genellikle o kadar çok şirket arasında yoğunlaşır, bu da düzenleme etkilemenin ödülünün en fazla zarar verebilecek işletmelerde yoğunlaştığı anlamına gelir. Bütün bunlar için benign terim “Düzenleyici yakalama”.
Balık iş
Yeterince söylendi. İş dünyasından ve siyasetten dünya liderleri, Davos'ta Dünya Ekonomik Forumu, ne yapılmalı? İki uyarı. Sistemdeki para ve güç yağmacılar tarafından kontrol edildiğinden, her iyileştirici hareket diş ve çivi ile mücadele edilecektir. Ve hiçbir sihirli tedavi yoktur; arzu edebileceğimiz en fazla şeyleri artımlı, ancak maddi olarak daha iyi hale getirmektir.
Balık kafadan kokuyor, o yüzden başlamalıyız. Para ve patronajın politikadaki rolünü çarpıcı bir şekilde azaltmalıyız. Ancak bu yapılırsa, düzenleme düzeneğini yeniden kurmak ve kartelleri parçalamak mümkün olacaktır.
Şimdi büyük kamu şirketlerinde kurumsal yönetimin kapsamlı başarısızlığını göz önünde bulundurun. Büyük kamu şirketinin gününü geçirdiğini düşünüyorum. 19 ve 20. Yüzyılın başlarında olduğu gibi, esas sermayeyi artırmak için halka açık listeleme gerekmez. Bugün borsalar spekülasyon, rakip algoritmalar ile oyunlar ve içerdekiler için kar alma amaçlıdır. “Kamusal” mülkiyeti teşvik etmemeliyiz Özel mülkiyet ve ortaklıklar lehine. Daha sonra, kontrol etme yetkisine sahip daha fazla insanın uzun vadeli düşünmeye ve risk içermeye teşvik edici bir etkisi olacaktır.
Yazar hakkında
George Feiger, Yönetici Dekanı, Aston İşletme Okulu, Aston University
Bu yazı orijinalinde Konuşma. Okumak Orijinal makale. Bu eser, İsviçre'deki Davos'taki yıllık toplantısına denk gelmek üzere Dünya Ekonomik Forumu ile işbirliği içinde yayınlandı. Buradan daha fazla okuyabilirsiniz.
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Afet Kapitalizmi; maxresults = 3}