Bir hemşire hamile kaldığında halk sağlığı hizmetlerinden yararlandı. Diğeri özel bir hastanede doğum yaptı. Aşağıda sağlık hizmetlerinin nasıl çalıştığı aşağıda açıklanmıştır.
CAULFIELD SOUTH, Avustralya — Eloise Shepherd üç çocuğuna hamileyken, her seferinde vermesi gereken bir karar vardı: Bir kamu tesisinde doğum yapabilirdi, bu da devlet tarafından sağlanan sigortanın teslimat maliyetinin çoğunu karşılayacağı anlamına geliyordu; ya da özel bir hastaneye gidip taşıdığı özel sigorta ile ödeme yapabilirdi.
Üç seferde de halka açık yolu seçti.
Göz alıcı değildi. İkinci bebeği için Shepherd, diğer üç kadınla bir hastane odasında olduğunu hatırlıyor, sadece yatakları arasında perdeler var. Oda arkadaşlarından birinin gece boyunca ailesiyle Skype'ta konuştuğunu duyabiliyordu. Yiyecekleri bir çukurdaki eğimli olarak tanımlar.
Ama yeterliydi ve ucuzdu. Kamu tesislerinde doğum ve epidural işlemleri ücretsizdi. 37 yaşında hamileyken doğum öncesi genetik test için birkaç yüz dolar ödedi, kamu sistemi dışında yaptırmayı tercih ettiği tek şeydi, ancak bu doğum öncesi randevuları için ödeneklerin dışındaydı.
Kız kardeşi Madeleine Campbell, ilk çocuğunu beklerken 2018 sonbaharında diğer tarafa gitti. Ablası gibi bir devlet hastanesinde değil, özel bir hastanede, onu ilk doğum öncesi randevusundan doğuma kadar görecek olan kendi seçeceği bir kadın doğum uzmanıyla doğum yapmak istedi. Shepherd ise devlet hastanesine her gelişinde farklı bir ebe veya doğum uzmanı gördüğünü söylüyor.
Campbell, neler olduğunu bilmekten hoşlanırım ve her şeyin düzenli ve düzenli olmasını severim.
Campbell, bebeğinin kalp atışlarını algılamaktan kısa bir süre korktuğunda, arabasından doğum doktorunun ofisini arayabilir ve onu yerinde görebildi, Shepherd'ın asla sahip olmadığı bir lüks. Campbell, doğum yaptığı özel hastanede, ilk gecenin ardından bir otelde yatan hasta odasından güzel bir süite taşındı. Yemek, hatırladığı gibi mükemmeldi; bir sabah kızarmış ekmek üzerine haşlanmış yumurta ve somon füme yemişti.
Campbell, kendisi ve yeni doğan kızı için tam olarak istediği deneyimi elde etti. Ama bu ona Avustralya'ya 5.000 dolara mal oldu.
Melbourne banliyösünde Campbell'ın evinde iki kız kardeşle tanıştığımda ılık bir Ekim öğleden sonra, birbiriyle uyumlu puantiyeli sundressler giydiler. Birbirlerine benziyorlar ve hatta kulağa da benziyorlar. Ancak, bebeklerini dünyaya getirme zamanı geldiğinde farklı seçimler yaptılar ve izledikleri farklı yollar Avustralya'nın hibrit sağlık sistemine ilgi çekici bir bakış sunuyor.
Ülkenin sağlık sistemi, iki ilke arasında tehlikeli bir şekilde yer almaktadır: evrensel kapsam ve kişisel seçim. Avustralyalılar genellikle herkesin uygun fiyata bakım alabilmesi gerektiğine inanır. Aynı zamanda, daha fazla ödeyebilen insanların daha fazlasını alabilmesi gerektiğine inanıyorlar.
Ancak bu iki katman eşitsizlikleri de beraberinde getiriyor. Devlet hastanelerinde elektif ameliyatlar için uzun bekleme süreleri olabilmektedir. Acil ve yoğun bakım departmanları, özellikle bir halk sağlığı krizinde kalabalıklaşıyor (Avustralya son yıllarda özellikle kötü grip salgınları yaşadı). Hastalar, bir uzmanı ziyaret ettikten sonra bazen beklenmedik şekilde büyük faturalarla karşılaşabilirler.
Campbell'ın bulduğu gibi özel bakım deneyimi daha pürüzsüz. Doktorunuzu seçiyorsunuz ve onlarla daha çok vakit geçiriyorsunuz. Diz ameliyatınız için gün ve saati seçebilirsiniz. Seçenekleriniz var - ama size mal olacak.
Vox, evrensel ve uygun fiyatlı sağlık hizmetlerine nasıl ulaşılacağına dair dersler için yurt dışında arıyor. Diğer ülkelerin yaptığı seçimleri ve bu kararların sonuçlarını anlamak istedik. Hiçbir sağlık sistemi mükemmel değildir. Ancak Amerika'nın ekonomik emsalleri, gerçekten evrensel kapsama ve kaliteli bakım sunmanın bir yolunu buldular. Projemiz, Herkes Kapalı tarafından sağlanan bir hibe ile mümkün olmuştur. Commonwealth Fonu .
Her kararın bir karşılığı vardır. Avustralya, özel sağlık sigortasının evrensel kamu sisteminin yanında nasıl bir role hizmet etmesi gerektiğini hâlâ çözüyor. Son 45 yılda, ileri geri sallanan bir sarkaç oldu: Muhafazakar hükümetler özel sektörü güçlendirmeye çalışıyor, kamu sistemini daha çok bir güvenlik ağı gibi davranmaya zorlarken, liberal hükümetler kamuya yatırım yapmaya ve kamuyu güçlendirmeye odaklanıyor. sistem.
Ve bir hesaplaşma geliyor. Uzmanlar, özel sigorta sektörünün, primlerin istikrarlı bir şekilde artması ve daha sağlıklı insanların özel sigortaları bırakıp bunun yerine kamu sistemine güvenmesiyle bir ölüm sarmalına doğru gittiği konusunda uyarıyor. Kriz, Avustralya'yı ülkenin sağlık hizmeti kaynaklarını nasıl dağıttığı ve özel pazarı desteklemeye devam edip etmeyeceği veya kamu sağlayıcılarına ve kamu kapsamına daha fazla yatırım yapmaya devam edip etmeyeceği hakkında temel sorular sormaya zorluyor.
Tüm bunlar, herkesi kapsamak, herkese bir seçenek sunmak için büyük emelleri olan ve büyük ölçüde bunu başarabilen bir sağlık sistemine tekabül ediyor. Avustralya'nın sistem oranları, kalitesi ve maliyetleri açısından diğer ülkelerin sistemlerine kıyasla oldukça yüksek ve insanlar çoğunlukla mutlu oldu.
Ancak onlarca yıl sonra, dikkatle dengelenmiş sağlık sistemi, eşiğin yaklaştığını hissediyor. Avustralya zor bir seçime bakıyor: Ülke, zor durumdaki bir özel seçeneği korumak için kaynakları yönlendirirken bile evrensel kapsama vaadini yerine getirmeye devam edebilir mi?
Avustralya, herkes için bir Medicare programının bir versiyonunu kurdu
Avustralya'nın Amerika Birleşik Devletleri'nin sahip olmadığı çok önemli bir şeyi var: ulusal bir sağlık sigortası programı.
Eloise Shepherd'ın bebekleri doğduğunda yararlandığı şey buydu. Sisteme güveniyorum, sanırım, dedi bana.
Her Avustralyalı, ülkenin ulusal evrensel sağlık hizmeti programı olan Medicare'e hak kazanır ve devlet hastanelerinde ve diğer sağlık hizmeti sağlayıcılarında, ayakta tedavi için reçeteyle verilen ilaçlar ve bazı yardımcı hizmetler dışında genellikle cepten herhangi bir masraf olmaksızın tıbbi bakım alabilir.
Avustralya'daki Medicare oldukça ucuz bir kapsama alanı sağlar. 2016'ya kadar, ilaçlar için toplam ödemeler sınırlıydı düşük ücretliler için yıllık yaklaşık 372 AU$'a (yaklaşık 250$ ABD doları) kadar. Daha yüksek gelire sahip olanlar için ilaçlar biraz daha pahalıdır, ancak çok fazla değil, bu sınır 2019'da reçete başına 41 AU$'dır. Bu farmasötik fayda, reçeteli ilaçları değerlendirmek için son derece saygın bir sistem oluşturmuştur: Doktorlar, akademisyenler ve akademisyenlerden oluşan bağımsız bir danışma kurulu. hasta savunucuları, maliyet-etkililiklerine dayalı olarak ilaçları kapsama konusunda hükümete tavsiyelerde bulunur.
Avustralya'nın Medicare'i bir vergi ile finanse edilmektedir - kişisel vergilendirilebilir gelirin yüzde 2'si; 22.398 Avustralya Dolarından (yaklaşık 15.000 ABD Doları) daha az kazanan düşük gelirli işçiler muaf - ve diğer vergi gelirleri. Medicare'li kişilerin bakım için gittiği kamu hastaneleri öncelikle eyaletler, bölgeler ve hükümet tarafından finanse edilir. Bu tesisler her türlü bakımı sağlar, ancak acil durum çalışmalarının büyük kısmını üstlenirler; onların dışında 6.7 milyon 2017-18'deki toplam atakların 2,8 milyonu daha sonra hastaneye kaldırılan acil vakalardı.
Bu kamu programının üstüne aşılanmış özel bir sağlık sistemidir. Avustralyalıların yaklaşık yarısı, ağırlıklı olarak Eloise Shepherd ve Madeleine Campbell gibi daha yüksek gelir gruplarında yer alan kişiler, özel hastanelere ve Medicare kapsamında olmayan diş ve görme bakımı gibi diğer hizmetlere erişim sağlayan özel sigorta satın alıyor. (Düşük gelirli insanlar isterlerse özel sigorta alabilirler ve vergi indirimi alabilirler, ancak diğer Avustralyalılara kıyasla çok azı alır.) Özel sağlık tesisleri öncelikle seçmeli prosedürlere odaklanır: 2016 ve 2017'deki 4,4 milyon vakadan, sadece 230.000 acil durumlardı.
Bireyler için 90.000 Avustralya Doları (yaklaşık 62.000 ABD Doları) veya aileler için 180.000 ABD Doları (yaklaşık 124.000 ABD Doları) üzerinde yıllık gelire sahip orta sınıf ve varlıklı insanlar, özel sigortayı almak için federal hükümetten güçlü bir teşvik alıyor. Onlar zorunda vergi ödemek yapmazlarsa ve poliçeye bağlı olarak ücret, sigorta satın almak için ödediğiniz ücretle aşağı yukarı aynı olacak kadar yüksek ayarlanır. 30 yaşına gelmeden özel sigortaya kaydolmaları isteniyor; aksi takdirde 10 yıla kadar daha yüksek primler alınabilir.
Toplamda, sistem çok iyi çalışıyor. Avustralya, gelişmiş ölçümlere göre birinci sınıf sağlık hizmetlerine sahiptir. Amerika Birleşik Devletleri'nden önemli ölçüde daha iyi puan alıyor. Sağlık Hizmetlerine Erişim ve Kalite İndeksi Erişilebilir sağlık hizmetleri ile önlenebilir olması gereken ölümleri ölçen . Avustralya 95,9 (100 üzerinden) ile dünyanın en iyileri arasında yer alırken, Amerika Birleşik Devletleri Avustralya, İskandinavya ve Batı Avrupa'nın çoğunu 88 ile takip ediyor. Avustralya'da sağlık hizmetleri de çok daha ucuz: Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü , ülke yarısından daha az para harcıyor Amerika Birleşik Devletleri'nde olduğu gibi (10.586 $) kişi başına yıllık sağlık bakımında (5.000 ABD Doları).
Ancak ülke hala özel ve kamu sistemleri arasında doğru dengeyi bulmakta zorlanıyor.
Hibrit sistem, kısmen uzun süredir devam eden bir siyasi çekişmenin sonucudur. Muhafazakarlar, kamu sisteminin bir güvenlik ağı gibi işlemesi gerektiğini savunuyor ve baskının bir kısmını hafifletmek için özel sektör olmadan bunalmış olacağı konusunda uyarıyor. Sol eğilimli İşçi Partisi, kamu sisteminin yeterince finanse edilmesinin öncelik olması gerektiğine inanıyor ve özel sigortanın Medicare ile bir arada var olmasına izin vermekten daha memnun görünüyor. 1990'ların ortalarında, sistemin en düşük noktasında bile, Avustralyalıların yüzde 30'u özel sigorta satın alıyordu. Mevcut pay bunun çok üzerinde.
Avustralya, son birkaç on yılda kamu ve özel sağlık hizmetleri arasında önemli ölçüde salınım yaptı. Dünya Savaşı'ndan sonra, ağırlıklı olarak özel sağlık hizmetlerine sahipti. İlk evrensel plan 1970'lerde kuruldu, ancak muhafazakarların hükümetin kontrolünü ele geçirmesinden sonra rafa kaldırıldı. Günümüzün kamu-özel melezi, Medicare'in sol eğilimli bir hükümet tarafından kurulduğu 1980'lerde ortaya çıkmaya başladı ve daha sonra merkez sağ hükümetlerin insanlara özel sağlık sigortası satın almaları için daha fazla teşvik sunduğu 1990'larda tamamen kuruldu.
Avustralya sağlık bakımı için değişmeyen tek şey değişim olmuştur; Gelgitleri yakından takip eden uzmanlar bile sistemin her iki yılda bir değiştiğini söylüyor.
Tarafsız Grattan Enstitüsü'nde sağlık ekonomisti Stephen Duckett, 1990'ların ortalarından bu yana, yaklaşık 18 ayda bir, özel sağlık sigortasını destekleme girişimi olarak ortaya çıkan yeni bir politika olduğunu söylüyor.
Avustralya hem evrensel erişime hem de kişisel tercihe ulaşmaya çalıştı. Avustralyalılar herkesin korunmasını bekler. Ancak özel sağlık bakımını karşılayabilen insanlar, doktorları gibi avantajlarından da yararlanır.
Avustralya'da kamu ve özel sağlık hizmetleri arasında büyük ve küçük farklılıklar vardır
Dr. John Cunningham, Avustralya sistemindeki gerilimi çok iyi ifade ediyor. Hem özel Epworth Richmond Hastanesi'nde hem de kamu Royal Melbourne Hastanesi'nde, sadece birkaç mil arayla birbirinden çok farklı iki tesiste çalışıyor.
Cunningham, herkese özen göstermek için ortak bir sorumluluğa inanır. Görev duygusundan söz ediyor - adını II. Dünya Savaşı'nda ölen bir amcadan alıyor - ve bir sonraki hangi hastayı ameliyat edeceğini bilmediğinde devlet hastanesinde hissettiği heyecanı seviyordu.
Ancak son zamanlarda kamu hastanelerindeki deneyim konusunda biraz daha az hevesli hissettiğini itiraf ediyor. Üç çocuk babası alaycı bir kahkahayla, ben yaşlandıkça havanın biraz uçup gittiğini söylemeliyim.
Kamu ve özel arasındaki karşıtlık dikkate değerdir. Cunningham, Melbourne şehir merkezinin doğusundaki bir banliyöde bulunan Epworth Richmond'daki hastalarıyla daha fazla vakit geçiriyor. Diski çökmüş bir adamla bir yıl çalışarak geçirdi ve sonunda, mümkün olduğu kadar geciktirdikten sonra ameliyat olmaya karar verdi. Ameliyat sırasında Cunningham'ın hastayı tam olarak ne bekleyeceğine hazırlamak için zamanı vardı.
Devlet hastanesinde ameliyattan beş dakika önce hastasıyla görüşebilir. Epworth'te biraz daha zamanınız var, diyor, insanların kırıkların üstünde kurşun yaralarıyla geldiği Royal Melbourne'ün bir tür organize kaosuna karşı.
Epworth Richmond'da koridorlar sessiz ve aydınlıktır. Biraz bir Apple mağazasına girmek gibi. Ana girişe yakın olan butik lokantada tandır tavuk sarma, patlıcan focaccia ve Brüksel lahanası salataları servis edilmektedir.
Epworth Richmond'un acil servisi Ekim öğleden sonra seyrek nüfuslu. Herhangi bir hasta gelirse, ambulans bölmesinin içinde kapıların yanında bekleyen sıcak battaniyeleri vardır ve birkaç seçkin odada daha fazla mahremiyet için tamamen kapalı kapılar vardır - tipik perdeler değil.
Acil servis müdür yardımcısı Bill Nimorakiotakis, ara sıra VIP'leri (pop yıldızları, Avustralyalı futbolcular ve karma dövüş sanatları savaşçıları) ve çevrelerini ağırladıklarını söylüyor. Bazen halka açık hastaları da olur: Biri Epworth'ün halka açık mı yoksa özel mi olduğunu kontrol etmeden kapılarından girerse, tedavi seçeneklerini düşünürken ödeme hakkında konuşurlar.
Burada çok fazla kırık kemik görme eğilimindeler, devlet hastanesinin yaptığı gibi büyük bir travma değil. Ayarı güzelleştirmek için küçük dokunuşlar var; CT tarayıcılı odanın tavanı sakin bulutlarla boyanmış bir pencereye sahiptir. Nimorakiotakis, bu durumu biraz daha keyifli kılıyor.
Üç mil batıda, Victoria eyaletindeki en büyük kamu sağlık tesislerinden birine ev sahipliği yapan devasa çelik binalardan oluşan bir labirent olan Royal Melbourne Hastanesi var.
Royal Melbourne hakkında ilk fark ettiğim şey ölçek: Hastane Epworth'e kıyasla çok büyük ve belirli bir günde çok daha fazla kişiye hizmet veriyor. Bir Amerikan metropolündeki büyük bir travma merkezinden beklediğiniz gibi geliyor.
Acil servisin bekleme odasındaki koltukların çoğu dolu. Girişe monte edilmiş büyük bir dijital monitör, acil servis personeline ambulansların ne zaman yolda olduğunu ve ne tür bir acil durum getirdiklerini bildirir. Bir koridorda sıralanan birkaç sedye, bir odanın açılmasını bekliyor.
Hastanenin genişleyen yoğun bakım ünitesinde, temizlik personeli yeni bir yolcu için bir odayı 45 dakika veya daha kısa sürede teslim edebilir. Ameliyatlardan sonra, yaklaşık iki düzine hasta, özel bir odaya taşınana kadar, aralarında yarım perde ile yan yana aynı açık alana konur.
Epworth Richmond'da hastanenin adını taşıyan burgerli bir gurme mutfağı vardır: baharatlı mayonez, domuz pastırması ve sahanda yumurta. İstediğiniz zaman yemek siparişi verebilirsiniz. Royal Melbourne ise, bir dış yemek servisi ile sözleşme yapar ve yemekler daha sınırlı bir programda servis edilir.
Epworth gibi yerlere parası yeten insanlar, seçeneğe sahip olmaktan hoşlanıyor gibi görünüyor. Royal Melbourne'deki yoğun bakım müdürü bana çocuklarının özel bir hastanede doğduğunu söyledi.
Ancak Shepherd, devlet hastanelerinde doğum yapmaktan mutlu olduğunu söylüyor. Özel bir hastanede, en büyük oğlunun, yaşamı değiştiren bir tanı olan nadir görülen kemik bozukluğu Perthes hastalığı için ihtiyaç duyduğu ameliyatları ödemek için özel sigortasını kullandı. Bir kriz anında bu seçeneği gerçekten takdir ettiğini söylüyor.
Shepherd, sigortamızın olması ve cerrahımızı seçebilmemiz ve bekleme listesinde olmamamız, bunu kolaylaştırdığını söylüyor. Köşede ne olduğunu bilmiyoruz. Daha fazla ameliyata ihtiyacı olabilir.
Avustralya'da özel sağlık sigortası ölüm sarmalı riski altında
Ancak özel sektör, evrensel, düşük maliyetli bir kamu alternatifi üzerinde ayakta kalmak için mücadele etti.
Rapor Stephen Duckett ve Grattan Enstitüsü'nden meslektaşı Kristina Nemet tarafından geçen yaz yayınlandı. (Rapor açılıyor: Avustralyalılar özel sağlık sigortasından memnun değiller.)
Duckett ve Nemet'in anlattığı şey bir ölüm sarmalının başlangıcıdır.
Yazarlar tarafından sunulan verilere göre, primler artmaya devam ediyor, hiçbir azalma belirtisi yok ve insanlar özel sigortayı bırakmaya başlıyor. Özellikle gençler, çok fazla tıbbi bakıma ihtiyaç duymadıkları ve kamu ortamında ücretsiz bakım alabilecekleri zaman, bunun için ödeme yapmak için bir neden göremedikleri için özel sigortadan vazgeçiyorlar. Hatta bazıları, hükümetin özel kapsama alanını atladığı için aldığı vergiyi ödemeye bile razı.
Gerçek şu ki, çok iyi bir halk sağlığı sistemimiz var ve insanlar bunun harika bir halk sağlığı sistemi olduğunu kabul ediyor. Duckett, bu nedenle, özel hastanelerin ve özel sağlık sigortasının ürününün çok daha iyi olması ve insanların bunun için ödeme yapmaya hazır olması için daha iyiye gitmeye devam etmesi gerektiğini söyledi, çünkü bu gönüllülük esasına dayanıyor, dedi Duckett. Giderek daha fazla 'Eh, buna doyamıyoruz' diyorlar.
ABD diğer ülkelerin sağlık sistemlerinden neler öğrenebilir?
- Tayvan'ın tek ödemeli başarı öyküsü - ve Amerika için dersleri
- Hollanda'nın genel sağlık sigortası vardır ve hepsi özeldir
- Amerika'nın sağlık bakım maliyeti sorununun cevabı Maryland'de olabilir
- İngiltere'nin sağlık sisteminde tayınlama kirli bir kelime değil
Eloise Shepherd ve Madeleine Campbell, özel sigortanın değerli bir yatırım olup olmadığını en azından yeniden düşünmeye başlayanlar arasında. Her ikisi de biraz gelir kaybederlerse veya primler artmaya devam ederse, özel sigortalarını bırakıp bunun yerine cezayı ödeyecekleri bir durum hayal edebileceklerini söyledi.
Koşullar değiştiyse ve aniden bir gelirimiz olmadıysa veya beklenmedik başka bir harcamamız varsa, o zaman kesinlikle bakmanız gereken bir şey, diyor Shepherd bir an düşündükten sonra. Çünkü ipotekten sonra en büyük ikinci yığın olduğunu düşünüyorum.
Daha iyi durumda olan ve genellikle pahalı tıbbi bakıma ihtiyaç duyan yaşlı insanlar, onu kullanma olasılıkları daha yüksek olduğu için buna devam edeceklerdir. 2016'dan 2018'e, özel sigortaya sahip 20-29 yaşındakilerin sayısı yaklaşık yüzde 8 düşerken, 70 yaş üstü sigortalıların sayısı arttı.
Bu klasik bir ters seçimdir: Daha yaşlı ve daha hasta insanları kapsamak, sigortacılar için maliyetleri artırır ve daha sonra primleri yükseltir veya sosyal yardımları keser. Daha fazla insan ayrılmaya karar verir. Piyasa dönüyor.
Sigortacılar, zaman çizelgesinde tartışsalar bile temel sorunu kabul ediyorlar.
Tartışma gerçekten ölüm sarmalının zaman çerçevesi ile ilgili. Demek istediğim, hiçbir şey hemen ölmeyecek. Avustralya'nın en büyük sağlık sigorta şirketlerinden biri olan Bupa'nın üst düzey yöneticilerinden Dwayne Crombie, buna yavaş kaynayan kurbağa sendromu diyoruz, diyor. Yani üç yıl olabilir ve beş yıl olabilir, yedi yıl olabilir, ama sonuçta olan bu.
Buna karşılık, Avustralya hükümeti, spirali savuşturmaya çalışarak sisteme para akıtmaya devam etti. Hükümetin özel sigorta sübvansiyonu, 1999-2000'deki ilk yılında tahminen 1 milyar dolardan şimdi 6 milyar Avustralya dolarına (yaklaşık 4,1 milyar dolar) yükseldi.
Yılda 90.000 AU$'a kadar olan 65 yaşın altındaki bireyler veya 180.000 AU$'ın altında hane geliri olan ailelere, hükümet özel sigorta primlerinin neredeyse dörtte birini sübvanse edecek. Yaşlı insanlar daha cömert bir sübvansiyon alırlar. vergi indirimi Bu eşiğin üzerinde azalmaya başlar ve yılda 140.000 AU$'dan fazla kazanan bireyler ve 240.000 AU$'dan fazla kazanan aileler için tamamen kesilir.
Bu vergi sübvansiyon yapısındaki tatlı nokta, gelirleri sigorta yaptıracak veya vergi ödeyecek kadar yüksek, ancak vergi indirimi alacak kadar düşük olan orta sınıf ailelerdir. Daha yüksek gelire sahip kişilerin hala sigorta satın alması (veya bir ceza ödemesi) bekleniyor, ancak herhangi bir yardım almıyorlar.
Bütün bunlar, Avustralya hibrit sisteminin hala mantıklı olup olmadığı konusunda yeniden düşünmeye sevk etti. Duckett ve Hemet, Avustralya'nın yanıtlaması gereken soruları ortaya koyuyor: Ülke sağlık harcamalarını akıllıca mı harcıyor? Orta sınıf için sigortayı sübvanse etmek ve ölüme doğru giden bir özel sigorta endüstrisini desteklemek için milyarlarca dolar harcamaya değer mi? Yoksa bu paranın daha farklı bir şekilde harcanması daha mı iyi olur - örneğin, daha fazlasını devlet hastanelerine göndererek mi yoksa halihazırda ele aldıkları seçmeli vakaları üstlenmeleri için özel hastanelere doğrudan ödeme yaparak mı?
Duckett'in temel noktası, Avustralya'nın evrensel kamu sisteminin yanı sıra özel sağlık hizmetleri için net bir rol tanımlayamamasıdır. Özel sağlık hizmetinin birçok insan için kamu sağlık hizmetinin yerini alması ve hasta yükünün bir kısmını emerek kamu sektörüne rahatlama sağlaması gerekiyorsa, sübvansiyona bu kadar büyük meblağlar harcamanın haklı olduğunu savunuyor. Ancak özel bakım daha çok kamu bakımını desteklemek, bunu karşılayabilenlere belirli hizmetler için ayrıcalıklar vermek anlamına geliyorsa, sübvansiyon durumu daha zayıftır.
Uygulamada, özel sektörün evrensel bir kamu sisteminin yerini alacak şekilde rekabet etmesinin biraz zor olduğu kanıtlanmıştır.
İnsanlar, 'Peki, neden buna sahip olmak için uğraşıyoruz? Oldukça pahalı ve şimdi enflasyondan daha hızlı artıyor. Ücretler artmıyor. Bir şey düşürmem gerekiyor, dedi Duckett. Sağlık sigortası bırakabileceğim bir şey çünkü kamu sistemi var ve ben kamu sistemine girebiliyorum.
Campbell ve Shepherd gibi insanlar, ciddi bir tıbbi durumları olduğunda özel kapsama alanında değer buldular. Ancak diğerleri, daha sınırlı özel kapsama alıyor ve bir krizde kamu sistemine güveniyor.
En kötü haberi aldığında Janet Feldman'ın hikayesi buydu.
Feldman 48 yaşında bir öğretmendir. Uzun süredir özel sigortalıdır; çocukları özel bir hastanede dünyaya geldi.
On iki yıl önce, kolunun altında bir yumru fark etti ve bazı testler yapan bir doktora gitti. Doktoru ona kötü haberi vermek için oturduğunda - meme kanseri teşhisi kondu - annesi tedavi için hangi özel hastaneye gitmesi gerektiğini sordu.
Hayır, onkoloğu ona söyledi. Devlet hastanesini kullanmalısın. Onkologlar, radyologlar, beslenme uzmanları gibi görmeniz gereken birçok insan arasında bakımınızı koordine etmek daha kolay olacaktır. Ve çok ucuz olacak.
Demek Feldman'ın seçtiği yol bu. Hâlâ özel sigortası var (çünkü karşılaşacağı para cezaları ve alacağı indirimle neden bir şey almıyor?), ancak hayatının en önemli tıbbi bakımı için kamu sektörüne bağımlıydı.
On yıl ve birkaç nüks (ve beynine kanserin yayılması) sonra, Feldman hala kamu sistemini kullanıyor ve bunu yapmaktan çok mutlu görünüyor. Bakımı için cebinden çok az para ödedi, kemoterapi ilaçları için sadece küçük ödemeler.
Özel hastanelerde meme kanseri tedavisi gören insanlar tanıyorum ve onlar bunun için para ödüyorlar. Her seferinde ödüyorlar, diyor. Oysa parasını gerçekten ödediğim tek şey şu anda ilaçlarım.
Özel sigortaya sahip olan ancak kamu hastaneleri aracılığıyla pahalı tıbbi bakımı ücretsiz olarak alan bir hasta olan Feldman, Avustralya'nın özel sağlık hizmetinin ne olması gerektiğine karar verme mücadelesinin bir örneğidir. Yakın tarihli bir araştırmaya göre, özel sigortalı meme kanseri hastalarına yaklaşık maliyet cebinden iki kat fazla çıktı Kamu hizmetini kullananlara gelince.
Ne olursa olsun, statüko sürdürülemez görünüyor. Kamusal ve özel sektör arasındaki sarkacın bir başka salınımı yaklaşıyor olabilir.
Avustralya herkesi kapsıyor, ancak ülkenin sağlık hizmetlerinde hala bazı büyük eşitsizlikleri var
Avustralya'nın seçim yapma taahhüdünün bir bedeli var. Evrensel Medicare programıyla bile, Avustralya'da sağlıkta eşitsizlikler devam ediyor. Bunları ele almak, kaynakları - aynı zamanda özel sistemi desteklemek için kullanılan kaynakları - gerektirecektir.
Bu eşitsizlikleri görebileceğiniz yerlerden biri, benzersiz bir dizi sağlık sorunuyla karşı karşıya olan Avustralya'nın yerli nüfusu. Yerli Avustralyalılar beyaz çoğunluk kadar uzun yaşamayın . ölürler çok daha yüksek oranlar solunum ve kardiyovasküler hastalıkların yanı sıra kanser. Katlandıkları nesiller arası travmanın bir yansıması olarak, depresyon ve madde kötüye kullanımı gibi yüksek zihinsel sağlık bozuklukları oranlarına sahiptirler.
Yerli Avustralyalılar, dış ülkelere zorla sürüldükleri günlerden sonra kendi kaderini tayin etme haklarını yeniden kazanmayı umarak tıbbi bakımlarının kontrolünü ele geçirmeye çalıştılar. İnsanlarıyla ilgilenmek için klinikler kurdular. Medicare hastaları kapsar, ancak klinikler - diğer kamu tesislerinin aksine - eyaletler ve federal hükümet tarafından tam olarak finanse edilmez. Bu tesisleri sürdürmek için para toplamak bir mücadele olmaya devam ediyor.
Melbourne şehir merkezinin kuzeyindeki Victoria Aborijin Sağlık Hizmetinde kıdemli bir personel olan Gavin Brown, sağlık hizmetinin yakın zamanda eyalet ve federal sağlık yetkililerinden yerli Avustralyalıların yaşadığı bir taşkın bölgesinde yeni bir klinik kurmaları için 1 milyon AU$ talep ettiğini söyledi. hareket etmeye başlıyor. Ama hükümetin onlara hayır dediğini, bu yüzden parayı kendilerinin toplamak zorunda kaldıklarını söylüyor.
Bu haksızlık, diyor Brown. Aborjin sağlığının kendini koruyabileceğini düşünmüyorum. Aslında devlet tarafından desteklenmesi gerekiyor. Hizmetlerin iyileştirilebilmesi için doğrudan yeterli finansmana ihtiyacı vardır. Açıkçası elimizden geleni yapıyoruz, ama her zaman kısa.
Sistem tarafından geride bırakılanlar sadece yerli topluluklar değil. ABD'de olduğu gibi, kırsal topluluklar tıbbi tedavi almanın önünde önemli engellerle karşı karşıyadır. 45 yaş ve üstü her beş Avustralyalıdan biri uzak bölgelerde yaşıyor söylemek yaşadıkları yerin yakınında birinci basamak sağlık hizmeti yok ve yaklaşık yüzde 60'ı yakınlarda uzman olmadığını söylüyor.
Daha az nüfuslu bölgelerdeki hastaların çok daha yüksek oranlar Hastaların birinci basamakta alması gereken koruyucu tıbba ve hastalık yönetimine erişim eksikliğini gösteren potansiyel olarak önlenebilir hastaneye yatışların sayısı. Medicare için daha fazla para, doktorları örneğin kırsal alanlarda çalışmaya teşvik eden bir programı genişletmek veya yeni sağlık tesisleri inşa etmek için kullanılabilir.
Ayrıca, özel sistemin, doktorları daha fazlasına ihtiyaç duyan bir kamu sisteminden uzaklaştırıp çekmeyeceğine dair daha geniş bir soru var. Duckett ve Nemet son raporlarında, özel sağlık hizmetlerine sübvansiyon verilmesinin tıp uzmanlarını kamu sisteminden uzaklaştırarak hasta ihtiyaçlarını karşılama kapasitesini azaltabileceğini yazdı. Doktorlar özel sektörde daha fazla saat çalıştıklarında, kamu sektöründe daha az saat çalışabilirler.
Politika uzmanları, federal hükümetin özel hastanelere doğrudan ödeme yapması veya bazı seçmeli prosedürler için kamu hastanelerinin özel hastanelerle sözleşme yapması gibi alternatif düzenlemeler ortaya koydu. Bu, özel sigorta aracılarını ortadan kaldırırken, özel sağlayıcılar aracılığıyla kamu sistemi üzerindeki baskının bir kısmını hafifletmeye devam edecektir.
Bu ikilemlerin içinden geçen iplik, Avustralyalıların birkaç on yıl önce yaptığı seçimdir: hibrit bir sağlık sistemi inşa etmek. Bir ülke, herkes için evrensel kapsama alanı ile bunu karşılayabilen bazılarının özel tercihi arasında bir denge bulabilir mi?
Eloise Shepherd, Avustralyalıların evrensel kamu sigortası programlarından şiddetle gurur duyduklarını vurguluyor. Medicare eğlenmeye devam ediyor sağlam onay halktan. Ancak özel sigorta desteği de güçlü kalır (Medicare kadar güçlü değilse).
Avustralya her iki sistemi de çalışır durumda tutmaya çalışıyor. Ancak sorunlar üst üste gelmeye başlayınca bir gün seçmek zorunda kalabilir.
Düzeltme: Bu hikaye aslında Eloise'nin ikinci bebeğinin Aralık 2018'de doğduğunu belirtti. Haziran 2016'da doğdu.
Byrd Pinkerton bu hikayeye katkıda bulundu.
Anne Moffat Melbourne, Avustralya merkezli bir editoryal ve ticari fotoğrafçıdır.
Herkes Kapsanıyor projesine adresinden ulaşılabilir. vox.com/covered . Bu seri, Commonwealth Fund'dan bir hibe ile mümkün olmuştur. Tüm içerik editoryal olarak bağımsızdır ve gazetecilerimiz tarafından üretilir.