Birkaç tema ortaya çıktı: Birincisi, her zaman kırık hindi İnsanı ayağa kaldırır. Belki de büyük olduklarından (ve sonuna kadar pişirmeleri zor olduğundan) ve insanların düzenli olarak hazırladıkları bir şey olmadığından, hindilerin yılda bir kez yaptıkları etkinlikler özellikle tehlikelidir.
Başka bir genellik daha da evrenseldi. Birçoğunuz hikayenizi bunun bir varyasyonuyla bitiriyorsunuz: “Bu 43 yıl önceydi, bu anıyı seviyoruz ve hala buna gülüyoruz” veya “Bugün bile fırında hindi görsek deriz. ‘Unutma ne zaman…’” Bunlar, onlarca yıl boyunca anlatılan ve yeniden anlatılan hikayelerdir – bazen, en azından sizin aileniz benimki gibiyse, dramatik ayrıntılara yer verildiğini hayal ediyorum – bağlar ve kolektif bir kimlik yaratan ortak bir anlatı yaratıyor. Yani, herhangi bir mükemmel yemekten daha çok, hepimizin şükredecek bir şeyi var.
İşte netlik ve kısalık için düzenlenmiş favorilerimizden bazıları.
Akşam yemeği hazırdı, ekmekler – Cornish tavukları ve her taraf – fırında sıcak, dedi. lauren cruz, Harrisonburg, Va. 30 yaşında bir yazar. O ve kocası sakin bir tatil geçirdiler, sadece ikisi, “Nedenini bilmiyoruz, kocam kendi kendini temizleme operasyonunda çıldırdı.” Fırının kapısı kilitliydi, içinde Şükran Günü ziyafetiyle. Çılgınca Google araması başladı. Ocağı söndürmüşler ama yine de inatçı canavara kapıyı açamamışlardı.
Cruz, tüm hamur işlerinden ve yemek yapmaktan bıkmış olmasına rağmen, operasyonları hızla değiştirdi ve mantar ve brokoli ile alternatif bir biftek menüsü hazırladı. Coda: O fırının kapısı hiç açılmıyor. Tamirciler bile denedi ve başarısız oldu. Sonunda kokmaya başlayan soba, yenisini beklerken koridora taşındı. “Bir yerlerde, bir manzarada, Şükran Günü yemeğimizin hâlâ o ocakta olduğunu düşünmeyi seviyorum: güzel bir fosil ziyafeti,” dedi.
“Oturma odasında futbol izliyordum ve yüksek bir patlama sesi duyduk! Mutfakta. Hepimiz en kötüsünü bekleyerek koştuk ve yüzünde kafası karışmış ve biraz da dehşete düşmüş bir ifadeyle ayakta duran babamızı gördük” diye yazdı. Andrew Billhardt Chicago’nun. “Anlaşılan hindi damlamalarını burbonla tatlandırmaya karar vermiş, bir süre sonra burbon tutuşmuş ve fırının kapağını menteşelerinden uçurarak mutfağın karşı tarafındaki dolaplara uçmuş. Fırının kapağını tekrar kapatmış ve hindi dışarı çıkmış. tamam ama yaşamasına asla izin vermedik.
“Nişanlımın geniş ailesi, hindi içenlerin şimdiye kadarki ‘en iyi’ hindiyi yapacağını söyledi. Kuş, 24 kiloluk taze hindiydi ve başlangıç zamanı olarak gece yarısını belirlediler” diye hatırlıyor. Paul Mo Jacksonville, Florida “Şükran Günü sabah 9 civarında, kardeşlerden biri ilerlemeyi kontrol etti. Biri sigara içen kişinin fişini çekmeyi unutmuş. Sıcaklık bir gecede 60’lara düştü, bu yüzden bu kuşu pişirmenin iyi bir fikir olmadığına karar verdik. Tüm bulabildikleri donmuş bir hindiydi. Nihayet her şey hazır olduğunda saat 23.00 idi. Şimdiye kadarki en kötü teşekkürler.”
Yaklaşık 30 yıl önce Şükran Günü’nde bir komşu kapıyı çaldı. kevin thomasBir soruyla kapı: Hindisini mi kaybetti? Şimdi emekli olan ve Wilmington, NC’de yaşayan 70 yaşındaki Thomas, hayır, onlarınki derin dondurucunun üzerindeki garajda güvenli bir şekilde donuyor diye yanıt verir. “‘Emin misin?’ dedi. diye sordular” diye kontrol ettiler ve gerçekten de kuş kayıptı ve yanlışlıkla garaj kapısı açıldı. Thomas, “Labrador retriever yavrusu, onların olmayan bir hindiyi çiğniyordu,” dedi. Komşu onu değiştirmek için ısrar etti, ancak bulabildiği tek şey 25 poundluk büyük bir şeydi.
Akşam yemeği gecikmişti ve ailenin haftalarca arta kalanları vardı, ama o ve artık büyümüş çocuklar hala bu anıya gülüyorlar. Thomas, “Bu yıl yemekte üç köpek olacak,” dedi. “Onlara göz kulak olacağız.”
Diane Harlan Portland, Ore.’de, annesinin aile yemeği için ikinci porsiyonları yapmasına yardım etti. “Mutfağa gittik ve tam bir dehşet içinde hindi boşluğundan siyah bir kuyruk çıktı” diye yazdı. “Aslında kediyi hindiden kuyruğundan çekmemiz gerekti ve olduğu yerde kalabilmek için deli gibi pençeliyordu. Onu çıkardık ama üzeri hindi suyu ve dolgu artıklarıyla kaplıydı.
“Rahmetli kocam ve ben ailemizi yanımıza aldık” diye yazdı Diane Ashworth Clayton, NC’den “Herkes birbiriyle ilk kez tanışıyor. Her şey taze yapılmıştı ve ben onu hazırlamak için iki gün uğraştım. Onur konuğu, bir yemek kitabına bile konu olabilecek 23 kiloluk bir hindiydi. Onu mutfaktan yemek odasına taşırken oyuncak fino köpeğim önümde koştu. aşağı indim! Tabağım kırıldı, güzel hindim halıya sıçradı ve zarafetime girişten daha azıyla yerde yatay olarak yattım. Hikayenin sonu: Hepsini yedik ve iki yıl sonra komik oldu (ben hariç herkese). Suç mahallindeki halının üzerinde hâlâ belli belirsiz bir leke var – gelmiş geçmiş en büyük şükran abidesi.”
O kuşun içinde ne var?
“Hindiye dolma koydum. Ve dahası. Buna dolma denirdi” diye yazdı Lupe Kuzugöbeği El Paso, ilk hindi yapma girişimini anlatıyor. “Masayı kurmayı ve yeterince buz olduğundan emin olmayı bitirdiğimizde duydum. Puf! Puf! Ve sonra koku. Fırının tepesinden hafif dumanlar çıkmaya başladı. , biraz alev aldı! Hindim patladı! Dolduruluyor! Pişmişti ve fırının kenarlarına çarpıyordu! Her yer dolmuştu. Hayatımda hiç böyle bir yemek pisliği görmemiştim! Fırını temizlemeyi başardım ve kalanları kurtardım bir güveç çanağındaki patlamış iç malzemeden geriye kalanlar Akşam yemeği çok lezzetliydi ve kimsede salmonella bulaşmadı.
“Yıllar önce, Şükran Günü’nü üniversitedeki oda arkadaşım ve ailesiyle geçirdim” diye yazdı. Linda Webster Hiçbirimiz Washington, Va’yı bulamadık. Birkaç garip saatin ardından mutfaktan yüksek bir ses duyuldu. Gülmekten iki büklüm olduk ve mutfağa koştuk, yerde babamı bulduk. Hindiyi ocaktan alıp büyük kuşun oyuğundaki pansumanı çıkarınca kayıp tabağını buldu.
“Rahmetli kocam vardiyamdan sonra bir Şükran Günü yemeği vermeye karar verdiğinde hemşireydim, başka bir tatilde çalışıyordum” diye yazdı. Beverly Hine Sun Şehir Merkezi, Florida Tarif edildiği gibi fırında hindiye eve geldim. Ama limonlu jöle/lahana salatam nerede? Buzdolabında değil ama havasız Türkiye’de! Yorumu: “Eh, doldurmada her zaman bir sürü yeşil şey olur ve çiğdi.” Peynir yardımıyla ‘doldurmasını’ çıkardım ve asıl iç malzemeyi haşladım. Bu hatıra o kadar güçlü bir aile hikayesi ki kızım ve ben onun anma töreninde gözyaşları içinde gülüyorduk.
Konuklarınızın bilmemesi zarar veremez, değil mi? Belli ki bu, Şükran Günü yemeklerinde bir parça tantra içeren birçok okuyucunun tutumu.
uzun sürmedi Kevin Roechlin, oyun planını çözmek için Seattle’dan emekli bir mühendis. Önceki yıllarda yaptığı gibi hindisini salamura etmek için büyük bir tencereye koydu ve sıcaklık yeterince yüksek ve buzdolabı yetersiz olduğu için kapağını iple sabitledi ve sihrini gerçekleştirmek için gece boyunca dışarıda bıraktı. . Ancak bir yıl, bazı yağmacı rakunlar ipi ısırdı ve hindinin yüzeye çıkmasına yardım etti. “Ameliyat açısından hassas,” dedi Rochlin, sadece bir baget üzerinde. Hızla seçeneklerini değerlendirdi ve kolay yolu seçti. “Bir bacağım kesildi ve kimse daha akıllı değildi” dedi.
Sırrı önce hindiyi bütün yerine oyarak sakladı ve bunu ancak en küçük kızı, akşamın ilerleyen saatlerinde karısıyla bu konuyu tartışırken duyduğuna kulak misafiri olduğunda keşfetti. “Dehşete kapılmıştı – ‘Baba, bizi öldürebilirdin!’ dedi. dedi. “Hikaye yıllar sonra anlatıldı ve ikimiz de aile üyelerinin ne yapacağımız konusunda tarafımızı tutmasını sağlamaya çalışıyorduk” dedi. Sonsöz mü? Her iki kızı da artık vejeteryan, dedi.
“Hindi tabağından kaydı ve otoparka indi” diye yazdı Peter Rodknight Solomon Adası, MD “Beş saniye kuralı yürürlükteydi ve kuşu hemen başımdan savdım. Arkadaşlarıma söylememeye karar verdim. Hindiden ilk lokmamda minik çakıl taşlarını ısırarak az kalsın bir dişim kırılacaktı. Hemen etrafıma bakındım, rahatladım. Arkadaşlarım sıkıntımı paylaşmadı Türkiye’ Arkadaşlarım daha sonra bana onu ‘biraz çıtır’ bulduğunu ama bahsetmeyecek kadar kibar olduklarını söylediler. Sonunda fasulyeleri döktüm ve hala buna gülüyoruz.
“Zamanı geldi et suyu yap” o yazdı Melinda Bates Woodstock, Va Hatalar. Bunları ayrı ayrı çıkarmak imkansızdır. Hızla odaya baktım ve kimse mutfağı fark etmedi. Tavayı alıp içindekileri blenderıma döktüm, su ekledim ve çalıştırdım. Böceklerin tadı etkilemeyecek ve misafirleri zehirlemeyecek kadar küçük olduklarını, böylece bilmediklerinin onlara zarar vermeyeceğini düşündüm. Karışım güzel ve pürüzsüz çıktı ve tekrar tencereye döküldüğünde pişmiş oldu. lezzetli bir sos Herkes mutluydu. Benim küçük sırrım. Şimdiye kadar.”
“1940’larda bir Şükran Günü yemeğinde” diye yazmıştı. Lucy Davidson Dawsonville, Ga. İçeride hindi plakadan kaydı ve yere kaydı. “Ev sahibi dedem sakince ‘Diğer hindiyi getirin’ diye talimat verdi. Ya da servis kazası olsa bile ‘Diğer hindiyi getirin’ diye selam verdi.
“Gıda öncüsü. Tutkulu baş belası. Kahve fanatiği. Genel analist. Sertifikalı içerik yaratıcısı. Yaşam boyu müzik uzmanı. Alkol uzmanı.”