We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Amaia Ormaetxea tarafından
Latin Amerika, özellikle iklim değişikliğinin etkilerine karşı savunmasız bir bölgedir. Sera gazı emisyonuna toplam katkısı önemli olmasa da (sadece% 9'u temsil ediyor), "bölgenin kalkınma tarzı kendi sürdürülebilirlik temellerini aşındıran bir atalet gösteriyor" raporuna göre iklim değişikliğinin ekonomisi Latin Amerika ve Karayipler, son zamanlarda ECLAC (BM'ye bağlı Latin Amerika ve Karayipler Ekonomik Komisyonu) tarafından hazırlanıp yayınlanan.
En ihtiyatlı tahminler, iklim değişikliğinin etkilerinin önümüzdeki on yıllarda bölgesel Gayri Safi Yurtiçi Hasıladan (GSYİH)% 1,5 ile% 5 arasında düşebileceğini tahmin ediyor. Rapor, iklim tahminlerinin Latin Amerika'daki ortalama sıcaklığın 21. yüzyılın sonunda 1.7ºC ile 6.7ºC arasında artacağını öne sürdüğünü açıklıyor.
En çok etkilenen sektör, bölgeye toplam servetinin% 5'ini oluşturan tarım olacaktır; Bu sektörün daha kötü bir performans göstermesi, çoğu Latin Amerika ülkesi için öncelik olan yoksulluğu azaltma hedeflerini karmaşıklaştıracağından, hükümetlerin sosyal gündemini de etkileyecektir. Raporda, "İklim değişikliği, tarımsal üretimin ulusal ve bölgesel modellerinde değişikliklere neden olacak ve geçimlik mahsuller üzerinde daha büyük bir etkiye sahip olacak (...) aynı zamanda gıda fiyatlarında artışlara ve sonuç olarak beslenme üzerinde etkilere neden olacaktır." Dünya Bankası hesaplamalarına göre, Latin Amerika ekonomilerinin en savunmasız sektörlerini iklim değişikliğinin etkilerine adapte etmenin maliyeti, 2050 yılına kadar yıllık 16.800 ila 21.500 milyon dolar arasında değişecektir. Bu miktar tarım, altyapı, su kaynakları, kıyı alanları, sağlık, balıkçılık ve aşırı hava olaylarına karşı koruma (şiddetli yağmurlar, tsunamiler, vb.)
Diğer yapısal değişikliklerin de ele alınması gerekecektir; ana olanlar, üretim modelinin matrisi ve nakliye. İlki ile ilgili olarak, ECLAC'a göre, altyapıya daha fazla yatırım yapmak, mevcut teknolojik paradigmayı (çok az yenilik içeren) değiştirmek ve ekonomik teşvikleri ve sübvansiyonları azaltmak gerekli olacaktır.
Bölgede hakim olan ulaşım modeli de sürdürülebilirliğe yardımcı olmuyor. En yüksek enerji harcaması ve bunun getirdiği en yüksek CO2 emisyonu ile büyük ölçüde özel araçların kullanımına dayanmaktadır. Rapora göre, "modern, güvenli ve kaliteli toplu ulaşımın olmaması, hem orta hem de üst ve alt sosyal tabakalarda özel ulaşımın üstünlüğüne yol açıyor. Altyapılar 30 ila 50 yıl arasında faydalı ömre sahip olduğundan ve mevcut paradigmada geliştirilenler 2050 yılında faaliyet göstermeye devam edeceğinden, bu senaryonun kısa vadede değiştirilmesi zordur.
Özetle, rapora göre, Latin Amerika'da iklim değişikliğinin etkileriyle mücadele etmek, mevcut kalkınma paradigmasında eşitlik ve sosyal uyumu destekleyen ve "iklim değişikliğinin olumsuz etkilerine karşı savunmasızlığı azaltan ve daha az külfetli azaltma maliyetlerini azaltan" bir değişiklik anlamına geliyor.
Genişleme