Ivy Mike - Ivy Mike
|Sarmaşık Mike|


Mantar bulutu "Mike" çekimden
|Bilgi|
|Ülke||Amerika Birleşik Devletleri


Marshall Adaları
|Test serisi||Ivy Operasyonu|
|Test sitesi||Enewetak , Pasifik Adaları Güven Bölgesi|
|Tarih||1 Kasım 1952|
|Test türü||Atmosferik|
|Yol ver||10.4 megaton TNT|
|Test kronolojisi|
Ivy Mike , patlayıcı veriminin bir kısmının nükleer füzyondan geldiği bir termonükleer cihazın ilk tam ölçekli testine verilen kod adıydı . Ivy Mike tarafından, 1 Kasım 1952 tarihinde patlatıldığı ABD'de adasında Elugelab içinde Enewetak Mercan şimdi bağımsız bir ada ülkesi, Marshall Adaları parçası olarak, Operation Ivy . Bu ilk tam testti Teller-Ulam tasarımı , bir aşamalı füzyon cihazı.
Fiziksel boyutu ve füzyon yakıt türü ( kriyojenik sıvı döteryum ) nedeniyle, "Mike" cihazı teslim edilebilir bir silah olarak kullanıma uygun değildi. Çok megatonluk patlamalar için kullanılan kavramları doğrulamak için "teknik açıdan muhafazakar" bir konsept deneyi kanıtı olarak tasarlandı .
ABD Hava Kuvvetleri pilotlarının (biri bu süreçte ölen) patlamadan örnek toplaması sonucunda, bilim adamları plütonyum-246 ve plütonyum-244 izotoplarının izlerini buldular ve tahmin edilen ancak keşfedilmemiş elementlerin varlığını doğruladılar. einsteinium ve fermium .
Program
Mart 1951'de Teller-Ulam atılımından başlayarak, termonükleer bir patlamayla ilgili konularda istikrarlı bir ilerleme kaydedildi ve sahnelemeye ayrılmış ek kaynaklar ve gerçek bir hidrojen bombası testini görmeye yönelik politik baskı vardı. 1952'de bir tarih mümkün görünüyordu. Ekim 1951'de fizikçi Edward Teller , ilk test için hedef tarih olarak Temmuz 1952'yi zorladı, ancak proje başkanı Marshall Holloway , bir yıl sonra Ekim 1952'nin, testin ne kadar mühendislik ve fabrikasyon çalışması gerektireceği ve ihtiyaç göz önüne alındığında daha gerçekçi olduğunu düşünüyordu. Marshall Adaları'nda yaz muson mevsimini önlemek için. 30 Haziran 1952'de, Birleşik Devletler Atom Enerjisi Komisyonu başkanı Gordon Dean , Başkan Harry S. Truman'a Ivy Mike cihazının nasıl görüneceğinin bir modelini gösterdi ; test 1 Kasım 1952 için yapıldı.
Testin önemli ölçüde ertelenmesi ya da hiç yapılmaması için bir girişim , başkanlığını J.Robert Oppenheimer'ın yaptığı Dışişleri Bakanlığı Silahsızlanma Danışmanları Paneli tarafından yapıldı ve testten kaçınmanın feci bir yeni silahın geliştirilmesini engelleyebileceğini ve iki ülke arasında yeni silah anlaşmalarının yolu. Panelin Washington'da siyasi müttefikleri yoktu ve bu nedenle herhangi bir test gecikmesi yapılmadı.
Daha politik nedenlerden ötürü, sınavda çok kısa bir gecikme için ayrı bir istek dile getirildi: 4 Kasım 1952 başkanlık seçimlerinin yapılmasından sadece birkaç gün önce yapılması planlanmıştı . Truman, termonükleer testi partizan siyasetinden uzak tutmak istedi, ancak kendisi için bir erteleme emri verme arzusu yoktu; ancak seçimin "teknik nedenlerle" bulunması nedeniyle ertelenmesi durumunda cezalandırılacağını bildirdi. Atom Enerjisi Komisyonu üyesi Eugene M. Zuckert , böyle bir nedenin bulunup bulunmadığını görmek için Enewetak test merkezine gönderildi, ancak hava koşulları - ortalama olarak her ay test için uygun olan birkaç gün vardı - planlandığı gibi devam edin ve sonunda hiçbir program gecikmesi yaşanmadı.
Cihaz tasarımı ve hazırlıkları
82 kısa tonluk (74 metrik ton) "Mike" cihazı, aslında bir silahtan ziyade bir fabrikayı andıran bir binaydı. Sovyet mühendislerinin alaycı bir şekilde "Mike" dan "termonükleer tesis" olarak bahsettiği bildirildi.
Cihaz, Edward Teller'in önerisi üzerine Enrico Fermi'nin öğrencisi Richard Garwin tarafından tasarlandı . Tam ölçekli bir testten başka hiçbir şeyin Teller-Ulam tasarımı fikrini doğrulayamayacağına karar verilmişti . Garwin'e testi tasarlarken çok ihtiyatlı tahminler kullanması talimatı verildi ve hava yoluyla konuşlandırılacak kadar küçük ve hafif olması gerekmediği söylendi.
Sıvı döteryum , füzyon reaksiyonu için yakıt olarak seçildi çünkü kullanımı, bir fizikçinin bakış açısından deneyi basitleştirdi ve sonuçların analiz edilmesini kolaylaştırdı. Mühendislik açısından, kullanımı, mutlak sıfıra yakın son derece düşük sıcaklıklarda depolanması gereken zor malzemeyi işlemek için önceden bilinmeyen teknolojilerin geliştirilmesini gerektiriyordu . Sıvı hidrojen (cihazı soğutmak için kullanılır) ve döteryum (test için yakıt) üretmek için büyük bir kriyojenik tesisi inşa edildi. Kriyojenik tesisi için 3.000 kilovatlık bir enerji santrali de inşa edildi.
Teller-Ulam tasarımını test etmek için geliştirilen cihaz "Sosis" tasarımı olarak tanındı:
- Merkezinde, silindirik yalıtımlı çelik bir Dewar ( termos ) veya kriyostat vardı . Yaklaşık 7 ft (2,1 m) genişliğinde ve 6,1 m'den daha yüksek olan bu tank, neredeyse 30 cm (0,98 ft) kalınlığında duvarlara sahipti. Yaklaşık 54 kısa ton (49 metrik ton) ağırlığındaydı. Neredeyse mutlak sıfıra soğutulmuş 1.000 L (260 ABD galonu) sıvı döteryum tutma kapasitesine sahipti. Kriyojenik döteryum "ikincil" (için yakıt sağlanan füzyon patlama) aşaması.
- Silindirik Dewar şişesinin bir ucunda bir TX-5 normal fisyon bombası (takviye edilmemiş) vardı. TX-5 bombası, füzyon reaksiyonunu başlatmak için gereken koşulları yaratmak için kullanıldı. Bu "birincil" fisyon aşaması, cihazın üst kısmındaki radyasyon kutusunun içine yerleştirildi ve "ikincil" füzyon aşamasıyla fiziksel temas halinde değildi. TX-5, soğutma gerektirmedi.
- İkincil içindeki Dewar şişesinin ortasından aşağıya doğru, bir trityum gazı odası içinde silindirik bir plütonyum çubuğu vardı . Bu "fisyon bujisi", birincil patlamadan gelen x-ışınları tarafından patlatıldı. Bu, döteryum içinde dışa doğru hareket eden bir basınç kaynağı ve füzyon reaksiyonu için artan koşullar sağladı.
- Düzeneği çevreleyen 5 kısa ton (4,5 metrik ton) doğal uranyum "kurcalama" idi. Kurcunun dış tarafı kurşun ve polietilen tabakalarıyla kaplandı ve X-ışınlarını "birincil" aşamadan "ikincil" aşamaya iletmek için bir radyasyon kanalı oluşturdu . Teller-Ulam tasarımında ortaya konduğu gibi , X-ışınlarının işlevi "ikincil" i kurcalama / itici ablasyon , köpük plazma basıncı ve radyasyon basıncı ile sıkıştırmaktı . Bu işlem döteryumun yoğunluğunu ve sıcaklığını bir termonükleer reaksiyonu sürdürmek için gereken seviyeye yükseltir ve "bujiyi" süper kritik bir kütleye sıkıştırarak "bujinin" nükleer fisyona girmesini ve böylece çevrede bir füzyon reaksiyonunu başlatmasını sağlar. döteryum yakıtı.
Tüm "Mike" cihazı (kriyojenik ekipman dahil) 82 kısa ton (74 metrik ton) ağırlığındaydı. 88 ft (27 m) uzunluğunda, 46 ft (14 m) genişliğinde ve 61 ft (19 m) yüksekliğinde, 300 ft (91 m) yüksekliğindeki atış kabini adı verilen büyük bir oluklu alüminyum binada bulunuyordu. ) sinyal kulesi. Televizyon ve radyo sinyalleri , ateşleme ekibinin bulunduğu USS Estes'teki bir kontrol odasıyla iletişim kurmak için kullanıldı .
Bu Pasifik adasında kurulmuştur Elugelab parçası Enewetak atolündeki. Elugelab, 9.000 ft (2.7 km) yapay bir geçitle Dridrilbwij (Teiteir), Bokaidrikdrik (Bogairikk) ve Boken (Bogon) adalarına bağlandı. Geçidin tepesinde, Krause-Ogle kutusu olarak adlandırılan, helyum balonlarıyla doldurulmuş alüminyum kaplı kontrplak bir tüp vardı . Bu, gama ve nötron radyasyonunun Boken Adası'ndaki insansız bir tespit istasyonunda, İstasyon 202'deki aletlere engellenmeden geçmesine izin verdi . Oradan sinyaller yine Boken Adası'ndaki bir sığınakta bulunan İstasyon 200'deki kayıt ekipmanına gönderildi. Personel, testten sonra kayıt cihazını kurtarmak için Boken Adası'na döndü.
Toplamda 9.350 askeri ve 2.300 sivil personel "Mike" atışına katıldı. Operasyon, Birleşik Devletler ordusu, donanması, hava kuvvetleri ve istihbarat servislerinin işbirliğini içeriyordu. USS Curtiss montaj için Elugelab için ABD'den bileşenleri getirdi. Çalışmalar 31 Ekim saat 17.00'de tamamlandı. Patlamaya hazırlık olarak personel 1 saat içinde tahliye edildi.
Patlama
Test 1 Kasım 1952'de yerel saatle 07:15 (31 Ekim 19:15, Greenwich Ortalama Saati ) gerçekleştirildi. 10.4 megaton TNT verimi üretti . Bununla birlikte, nihai verimin% 77'si , büyük miktarlarda radyoaktif serpinti üreten uranyum kurcalama işleminin hızlı bölünmesinden geldi .
Patlamanın yarattığı ateş topunun maksimum yarıçapı 2,9 ila 3,3 km (1,8 ila 2,1 mil) idi. Maksimum yarıçapa, patlamadan birkaç saniye sonra ulaşıldı ve bu sırada sıcak ateş topunun kaldırma kuvveti nedeniyle yükseldi . Halen yere nispeten yakın olmasına rağmen, ateş topu henüz maksimum boyutlarına ulaşmamıştı ve bu nedenle yaklaşık 5.2 km (3.2 mil) genişliğindeydi. Mantar bulutu az 90 saniye içinde 17 km (56.000 ft) yükseklikte yükseldi. Bir dakika sonra, 41 km'de (135.000 ft) stabilize olmadan önce 33 km'ye (108.000 ft) ulaştı ve tepesi sonunda 32 km (20 mil) genişliğinde bir gövde ile 161 km (100 mil) çapa yayıldı.
Patlama 1,9 km (6,230 ft) çapında ve bir zamanlar Elugelab'ın bulunduğu yerde 50 m (164 ft) derinliğinde bir krater yarattı; Patlamadan kaynaklanan patlama ve su dalgaları (6 m (20 ft) yüksekliğe kadar bazı dalgalar) test adalarını bitki örtüsünden arındırdı, testten sonra 60 dakika içinde yapılan bir helikopter araştırmasında gözlemlendiği gibi, bu süre zarfında mantar bulutu ve buhar uçup gitti. Radyoaktif mercan döküntüleri, 56 km (35 mil) uzaklıkta bulunan gemilerin üzerine düştü ve atolün etrafındaki yakın alan ağır bir şekilde kirlendi.
Ateş topunun yakınında, yıldırım deşarjları hızla tetiklendi. Tüm çekim, Lookout Mountain stüdyolarının yapımcıları tarafından belgelendi . Bir post prodüksiyon patlama sesi oldu üstüne kayıt kameranın görüş noktasından tamamen sessiz bir patlama patlama dalgası ses sadece benzeyen olarak, daha sonra bir saniye değeri geldikten ile, ne üzerinde gök tam zamanı kendi mesafeye bağlı olarak,. Filme ayrıca o dönemin birçok test filminde yer alan ve aktör Reed Hadley tarafından sunulan güçlü, Wagner -esk müzik eşlik etti . Ocak 1953'te Başkan Harry S. Truman'ın yerini alan Başkan Dwight D. Eisenhower'a özel bir gösterim yapıldı . 1954'te film sansürlenerek kamuoyuna gösterildi ve ticari televizyon kanallarında gösterildi.
Hidrojen bombasının geliştirilmesinin belki de en ateşli destekçisi olan Edward Teller , vurulduğu sırada Berkeley, California'daydı . Pasifik Deneme Alanları'ndan yeryüzünde dolaşan şok dalgasını tespit eden bir sismometreyi gözlemleyerek testin başarılı olduğunu ilk fark etti . Anılarında Teller , çekim sırasında Los Alamos'ta kalan kıç projesinin başı olan Dr. Elizabeth "Diz" Graves'e derhal sınıflandırılmamış bir telgraf gönderdiğini yazdı . Sınıflandırılmamış telgrafta yalnızca Enewetak'tan saatler önce gelen "Bu bir çocuk" kelimesi vardı.
Bilimsel keşifler
Bombanın patlatılmasından bir saat sonra ABD Hava Kuvvetleri pilotları, atom bulutuna uçmak ve numune almak için Enewetak Adası'ndan havalandı. Pilotlar, ısı, radyasyon, öngörülemeyen rüzgarlar ve uçan molozlar dahil olmak üzere "alışılmadık, tehlikeli ve zor koşullarda pilotluk yaparken" ekstra okumaları ve göstergeleri izlemek zorunda kaldı. "Kızıl Uçuş" Lideri Virgil Meroney önce patlamanın gövdesine uçtu. Beş dakika içinde , alabildiği tüm örnekleri topladı ve çıktı. Sonra Bob Hagan ve Jimmy Robinson bulutun içine girdiler. Robinson şiddetli bir türbülans alanına çarptı, dışarı fırladı ve bilincini zar zor korudu. 20.000 fitte uçağının kontrolünü geri aldı, ancak Elektromanyetik fırtına aletlerini bozmuştu.Yağmurda ve zayıf görüşte, çalışma aletleri olmadan Hagan ve Robinson, yakıt ikmali yapacak KB-29 tanker uçağını bulamadılar, Enewetak'taki sahaya dönmeye çalıştılar. Yakıtı biten Hagan yaptı. piste olağanüstü başarılı bir çıkmaz iniş . Robinson'un F-84 Thunderjet'i düştü ve adanın 5,5 mil uzağında battı. Robinson'un cesedi asla kurtarılamadı.
Uçağın kanatlarındaki yakıt tankları, geçen molozları toplamak ve filtrelemek için değiştirildi. Hayatta kalan uçaklardan gelen filtreler kurşunla mühürlendi ve analiz için Los Alamos, New Mexico'ya gönderildi . Radyoaktif ve kalsiyum karbonatla kirlenmiş olan "Mike" numunelerinin işlenmesi son derece zordu. Los Alamos'taki bilim adamları, içlerinde plütonyum-246 ve plütonyum-244 izotoplarının izlerini buldular .
Al Ghiorso at University of California, Berkeley filtreleri de tahmin ama keşfedilmemiş elementlerin 99 ve 100. Ghiorso, radyoaktif çürüme sonucu, dönüştürülmüş olan atom içerdiği yönünde söylentiler Stanley Gerald Thompson ve Glenn Seaborg yarım filtre kağıdı elde Ivy Mike testi. Patlama yerindeki yoğun nötron akışı tarafından üretilen einsteinium ve fermium elementlerinin varlığını tespit edebildiler . Keşif birkaç yıl gizli tutuldu, ancak sonunda takıma itibar verildi. 1955'te Albert Einstein ve Enrico Fermi'nin onuruna iki yeni unsur seçildi .
İlgili testler
Basitleştirilmiş ve hafifletilmiş bir bomba versiyonu ( EC-16 ) hazırlanmış ve kriyojenik olmayan "Karides" füzyon cihazının ( Castle Bravo'da test edilmiştir ) çalışmaması durumunda yedek olarak, Castle Yankee operasyonunda test edilmek üzere programlanmıştır ; Bravo cihazı başarıyla test edildiğinde bu test iptal edildi ve kriyojenik tasarımların modası geçti.
Ayrıca bakınız
Referanslar
daha fazla okuma
- Chuck Hansen, ABD Nükleer Silahlar: Gizli Tarih (Arlington: AeroFax, 1988)
|Wikimedia Commons, Ivy Mike ile ilgili medyaya sahiptir .|
- Ivy Mike ücretsiz indirilebilir Internet Archive - eskiden sınıflandırılabilir .
- Sonicbomb.com: "Ivy Mike testi" videosu
- EG&G tarafından Ivy Operasyonu üzerine Teknik Fotoğraf - "Tam Metin" . (5,5 MB)