Çalışma, 160 ülkede 43.000 yağmur istasyonu ve 5,300 nehir izleme sitesinden elde edilen gerçek verilere dayanıyor.
Avustralya’daki Yeni Güney Galler Üniversitesi’nde (UNSW) Profesör Ashish Sharma tarafından yapılan bir araştırmada, kurumuş toprakların artan yağışlar ve daralan su kaynakları arasındaki uyumsuzluğun kökünde olduğu açıklandı.
Çalışma, 160 ülkede 43.000 yağmur istasyonu ve 5,300 nehir izleme sitesinden alınan verilere dayanıyor ve toprağa düşen her 100 yağmur damlasının sadece 36 damlası göllere, nehirlere, akiferlere ve dolayısıyla insan ihtiyaçları için çıkarılan tüm suya giriyor.
UNSW’nin İnşaat ve Çevre Mühendisliği Okulu’nda ARC Future Fellow olan Sharma, “Bu kaçırılmış bir şey” dedi. “Sıcak havaların daha fazla nem almasıyla yağışların artmasını bekliyorduk ve bu da iklim modellerinin tahmin ettiği şeydi. Beklemediğimiz şey, dünyanın her yerindeki tüm ekstra yağmurlara rağmen, büyük nehirlerin kuruduğudur.”
Geriye kalan yağışların üçte ikisi çoğunlukla toprak nemi veya yeşil su olarak korunur ve manzara ve çevredeki ekosistem tarafından kullanılır.
“Bir zamanlar bir fırtına olayından önce hava nemliyse - aşırı yağışlar nehirlere akıyordu - şimdi daha kurak ve daha fazla yağmur yağıyor, bu yüzden daha az su akıyor.”
Isınma sıcaklıkları, topraktan daha fazla suyun buharlaşmasına neden olduğundan, bu kuru topraklar, meydana geldiğinde yağmurun daha fazla emilmesini sağlar ve insan kullanımı için daha az mavi su bırakır.
Sharma, “Bu bir çift nazar”. “Daha sonra kullanmak için saklayabileceğimiz az su da bitecek. Aynı zamanda, daha fazla yağmur şehirlerde ve şehirlerde drenaj altyapısını eziyor ve daha fazla kentsel sele yol açıyor.”
UNSW’nin Mühendislik Dekanı Profesör Mark Hoffman, Sharma’nın araştırmasını memnuniyetle karşıladı ve özellikle bu Antarktika’nın dışında gezegenin en kurak olduğu kıta olan Avustralya’da bu yeni ortaya çıkan senaryonun nasıl ele alınacağı konusunda küresel bir konuşma çağrısı yaptı.
“Basit bir düzeltme olmadığını görüyoruz, bu yüzden buna hazırlık yapmaya ihtiyacımız var” dedi. “İklim değişikliği bize hoş olmayan sürprizler sunmaya devam ediyor. Yine de, mühendisler olarak, rolümüz sorunu tanımlamak ve çözümler geliştirmek. ”
“Genel olarak, sel büyüklükleri azalmaktadır,” diyor Sharma ve yazarları, Melbourne Üniversitesi’nden Dr. Conrad Wasko ve California Los Angeles Üniversitesi’nden Profesör Dennis Lettenmaier.
Topraktaki nem miktarındaki büyük düşüşlerin, her bir fırtına olayının coğrafi yayılmasındaki daralma ile birleştiğini, aşırı yağışlardaki artışların selde karşılık gelen artışlara neden olmamasının ana nedenleri olduğunu öne sürüyorlar.
Aşırı yağış olaylarında, çevredeki toprakların bir fırtına öncesi ıslanıp ıslanmaya başladığına işaret eden önceki ABD araştırmalarına işaret ediyorlar. Yağmurun yüzde 62’si su havzalarına yol açıyor. Ancak topraklar kuruduğunda, yağmurun sadece yüzde 13’ü su basmasına neden olur.
Sharma, “Bu, geçmişte IPCC [Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli Raporları] raporlarında artan bir sel argümanıyla çelişiyor, ama muhtemelen çok daha kötü bir senaryoya işaret ediyor” dedi. “Küçük seller su temini için çok önemlidir, çünkü barajları doldurur ve su kaynağımızın temelini oluştururlar.”
Kredi: Water Resources Research