Apple'ın en büyük 10 başarısızlığı!
Teknoloji devi Apple'ın baltayı taşa vurduğu 10 tarihi başarısızlığını sıralıyoruz!
Copland ve eWorld
4. Copland (1994-96)
Mac OS'u modern hale getirmeyi amaçlayan Copland, Mac'in ortaya çıkışının 3 sene sonrasında 1987'de bellek koruma, çoklu görev işlevi gibi yeniliker sunuyordu.
İşe nesne yönlü bir işletim sistemi olan Pink ile başlayan Apple mühendisleri, onun üzerine Mac'in tanıdık arayüzünü ve arka plana güçlü bilişim özelliklerini yerleştirdiler. Ancak Pink, Apple'ın 1989'da IBM ile yaptığı anlaşma sonucunda bir kenara atıldı.
Apple'ın yeni yönetimi 1993'te yeni bir girişimde bulundu: Proje kullanıcı dostu Mac arayüzünü sunacak biçimde en baştan başlatıldı. Raptor adındaki bu yeni işletim sisteminin Apple'ı rakiplerinin önüne geçireceği umuluyordu.
Ancak Raptor, yönetimsel gecikmeler nedeniyle başarısız oldu. Buna neden olan patronlar, kısa süre sonra yine microkernel tabanlı bir işletim sistemine ihtiyaç duyduklarını anladılar ve mühendislerine böyle bir işletim sistemi geliştirme talimatı verdiler. Copland üzerindeki çalışmalar, 1994 başlarında başladı. Üç ay sonra tanıtılan işletim sistemi, bir sene sonra Mac OS 8 olarak piyasaya sürülecekti.
Raptor'un fikri, kernel'i oluşturup, işlevleri yavaşça eklemekti. Apple, ürünü kullanıma açtıktan sonra geliştirebilirdi. Copland da aynı şekilde işe başladı ancak her şeyi bir arada yapmaya çalıştığı için başarısız oldu.
4 kişiyle başlayan proje üzerinde sadece 1,5 yıl sonrasında yüzlerce kişi çalışmaya başlamıştı. Tanıtımlardaki Copland, System 7'den neredeyse farksız görünüyordu. Copland takımı, Mayıs 1996'da söz verdiği herkese açık beta sürümünü ortaya çıkaramadı ve CEO Gil Amelio, firmanın bir alternatife ihtiyaç duyduğunu farkına vardı.
5. eWorld (1994)
Apple, eWorld'de doğru bir fikrin peşindeydi: Firma kendi çevrimiçi topluluğunu oluşturup AOL ve CompuServe gibi devlere rakip olmak istiyordu. AppleLink'e kıyasla daha kullanıcı dostu ve daha çizgi film görünümlü bir alternatif olan eWorld, Apple kullanıcılarıyla sohbet etmek için iyi bir yerdi.
Ancak yüksek üyelik ücretleri ve hizmeti sadece Mac sahiplerinin kullanabilmesi, üye sayısının artmasına engel oldu. eWorld sadece 2 sene içinde kapılarını dünyaya kapamak zorunda kaldı.
eWorld'ün kapanmasından sonra Apple, daha sonraki tüm çevrimiçi hizmetlerinde benzer sorunlar yaşadı. Mac OS 9'daki iTools, işe ücretsiz olarak başlamış, ancak durum kötüye gittiğinde ücretli hale gelmişti. Hizmet, daha sonra .Mac adını aldı. Sonrasında Mobile Me olarak ismi değişen hizmet, zaman içinde popülerliğini iyice yitirdi.
Apple'ın çevrimiçi hizmetlerdeki 20 senelik deneyimini düşünürsek, iCloud'un bile iOS 7'ye kadar zorlandığını, hala yeterince öne çıkmadığını söylemek mümkün.