Cep telefonları, sosyal ağlar ve anlık mesajlaşma programları uzun zamandır hayatımızın ayrılmaz bir özelliği haline geldi. Bugün, hemen hemen her birinci sınıf öğrencisinin bir akıllı telefonu var ve mevcut öğrenciler, Sovyet sonrası alanda hücresel iletişimin yaygınlaşmasından sonra doğdu. Doksanlı yıllarda yetkili makamlardan telsiz telefon kullanma hakkı veren özel bir iznin gerekli olduğunu şimdi kaç kişi hatırlıyor? Zor bir dönemdi…
Modern bir akıllı telefon, bir telefon, bir ses ve video oynatıcı, bir radyo, bir kamera, bir bilgisayar, bir pusula, bir navigasyon cihazı ve listesi yalnızca hayal gücü ile sınırlı olan diğer şeyler gibi çeşitli cihazların işlevlerini birleştirir. cihazın donanım özelliklerine göre ayarlanmış uygulama yazarları. Ancak bir zamanlar insanlar basit bir çağrı cihazından memnun kaldılar, birisini “cep telefonundan” arama yeteneğinden bahsetmiyorum bile.
Başlayan yeni yüzyılın on yılının ilk yarısında fotoğraf çekebilen telefonlar ortaya çıkmaya başladı. Görüntülerin modern standartlara göre kalitesi hiçbir şey değildi – 0.1-0.3 megapiksel çözünürlük, yüksek gürültü, vasat optik. Ancak böyle bir kameranın ortaya çıkması bile cep telefonu endüstrisinin gelişiminde niteliksel bir sıçrama anlamına geliyordu.
2004 yılında ilk kameralı cep telefonum Sony Ericsson K700i idi. 0,3 megapiksel kameranın otomatik odaklaması bile yoktu ve oldukça gürültülüydü, ancak olduğu için ne kadar çok unutulmaz fotoğraf çektim! Elbette fotoğraf kalitesi açısından o yılların cep telefonları sıradan kameralarla rekabet edemiyordu ama kameralardan farklı olarak bir cep telefonu her zaman cebinizdeydi.
O zamandan beri köprünün altından çok su aktı, bugün akıllı telefonlarda iki hatta üç kamera var, otofokus, HDR, panoramik çekim veya 20 megapiksel çözünürlük ile kimseyi şaşırtamazsınız. Akıllı telefonlar, basit kompakt kameraları pratik olarak gereksiz hale getirdi, ancak artık daha ciddi bir ağırlık kategorisindeki fotoğraf ekipmanlarıyla rekabet edemiyorlar.
Bununla birlikte, bugün akıllı telefon, mobil konulardaki bir makalenin parçası olarak dijital SLR fotoğraf makineleri sınıfının bir temsilcisiyle karşı karşıya gelmek zorunda.
Bu yüzden katılımcıları sunuyorum.
Test tezgahı konfigürasyonu ve test metodolojisi
Akıllı telefon: Sony Xperia Z2
SLR: Sigma Art 35mm f/1.4 lensli Canon EOS 5D Mark II
Her iki test katılımcısı da 20 megapikselin biraz üzerinde çözünürlüğe sahip bir matrise sahiptir. Bazı performans özellikleri tabloda verilmiştir.
Parametre
Sony Xperia Z2
Canon 5D Mark II
İzin
5248 x 3936
(20,7 MP, 4:3)
5616 x 3744
(21,0 MP, 3:2)
Matrisin fiziksel boyutu
1/2.3″ (28.5mm2)
36 x 24 mm (864 mm2)
Lens
27 mm (35 mm eşdeğeri), f/2.0
süngü
Canon EF
RAW desteği
Değil
Evet
EXIF GPS’i
Evet
Değil
boyut, mm
146,8 x 73,3 x 8,2
152x114x75
lenssiz
Ağırlık, g
163
810
pil ve lens olmadan
Duyuru Tarihi
Nisan 2014
Eylül 2008
Ek özellikler
HDR, çoklu kamera, 4K video, zaman kaydırmalı video, panorama çekim, grafik düzenleyici, kamera için uygulamalar yüklerken işlevselliğin genişletilmesi
Tam HD video
Bellenim sürümü
23.4.A.1.264
Android 5.1.1
2.1.2
Bir DSLR ile yalnızca RAW formatında çekim yaptığım ve Xperia Z2 için yerleşik kamera uygulaması yalnızca fotoğrafları JPEG formatında kaydetmenize izin verdiği için Camera FV-5 uygulaması yüklendi. Ne yazık ki, kurulumdan sonra bu akıllı telefon modeli için RAW’da çekim desteği olmadığı ortaya çıktı.
Camera FV-5’i kaldırın ve İnternet’i keşfetmeye başlayın. Kurulduğundan bu akıllı telefon için RAW formatında dosya kaydetme özelliği olan uygulamalara sunmak mümkün değil. Ancak kurtarma yoluyla, yapılan süper otomatik mod için resimleri tam çözünürlükte kaydetme yeteneğinin etkinleştirildiği Xperia Z5’ten kamera uygulamasını yükleyebilirsiniz (forum sayesinde w3bsit3-dns.com).
Böylece, yukarıda belirtilen cihazları aşağıdaki modlarda karşılaştıracağız:
Sony Xperia Z2 – Süper Otomatik, ISO Otomatik, 20,7 MP
Canon EOS 5D Mark II – manuel veya diyafram öncelikli mod, RAW’da çekim. Ardından, akıllı telefonun süper otomatik moduna (beyaz dengesi değişti, bazen pozlama) yakın bir resim elde etmek için RAW dosyaları Lightroom’da işlendi. Son olarak, Photoshop’un Görüntü Boyutu seçeneği kullanılarak, karşılaştırma için seçilen %100 kırpmalar, görüntüyü akıllı telefona sığacak şekilde ölçeklendirmek için orijinal boyutlarının %75’ine kadar küçültüldü ve odak uzunluğundaki farkın telafi edilmesine izin verildi.
Elde edilen sonuçların açıklamasına geçmeden önce, olası bazı soruları yanıtlayacağım.
S: DSLR neden RAW olarak çekildi? Bu adil değil, JPEG’de otomatik modda gerekliydi.
C: Hızlı sabit lensli tam kare DSLR için bir kamera JPEG kullanmak kötü bir davranış ve kesinlikle aptallıktır. Ek olarak, bir akıllı telefonun süper otomatik modu, her durumda, matris tarafından yakalanan görüntünün mümkün olduğunca yüksek kalitede olması için otomatik olarak işlenmesi anlamına gelir, bu nedenle, bir DSLR durumunda, her şeyi yapmaya hakkımız vardır. aynı, ancak manuel olarak.
S: Bir akıllı telefonun diyafram değeri her zaman f/2.0 iken, bir DSLR ile çekim yaparken neden f/8 diyafram kullanıldı?
C: Sensörün çok daha küçük boyutu nedeniyle, akıllı telefon kamerası aynı göreli diyafram değerinde önemli ölçüde daha fazla alan derinliğine (DOF) sahiptir. Bir DSLR’nin alan derinliğini yalnızca diyaframı kapattığınızda artırabilirsiniz. Ayrıca lensin tasarım özelliklerinden dolayı en keskin görüntü genellikle f/5.6-f/8 diyafram değerlerinde özellikle periferde gözlenir.
S: Karşılaştırma için neden bu özel lens seçildi? 35mm eşdeğerinde, bir akıllı telefondan daha uzun bir odak uzunluğuna ve bu durumda hile olarak kabul edilebilecek daha küçük bir görüş açısına sahiptir.
C: 24 mm prime veya uygun bir yakınlaştırma lensim yok. Katılımcıları eşit bir temele oturtmak için 5D Mark II’den %100 kırpma %75’e düşürüldü ve görüntü ölçeği aynıydı.
S: Neden onları karşılaştıralım? Bir SLR kameranın özelliklerinin gerekli olduğu görevlerde, herhangi bir akıllı telefon kesinlikle işe yaramaz olacaktır.
C: Elbette. Ancak akıllı telefonların megapiksel yarışından herhangi bir yararı olup olmadığını veya tamamen pazarlama olup olmadığını öğrenmek için yalnızca çekimlerin ayrıntılarını karşılaştırıyoruz.
Test sonuçları
Örnek 1
Xperia Z2 – ISO50, 1/500, f/2.0
5D Mark II – ISO100, 1/640, f/2.0
Örnek #2
Xperia Z2 – ISO50, 1/400, f/2.0
5D Mark II – LR’de ISO200, 1/200, f/8,0, +1EV
Örnek 3
Xperia Z2 – ISO50, 1/320, f/2.0
5D Mark II – ISO200, 1/125, f/8,0, LR’de +1/3EV
Unutulmaması gereken ilk şey, çekim koşullarının çok iyi olduğudur. Bulutluluk, tüm çerçevenin tek tip bir şekilde aydınlatılmasını sağladı ve açık tonlardan ve sert gölgelerden kaçındı. Aynı zamanda, doğrudan güneş ışığı olmamasına rağmen, akıllı telefonun süper otomatik modda minimum ISO değeri olan 50’yi kullanması için aydınlatma yeterliydi.
Bununla birlikte, akıllı telefonun gürültü azaltma çalışması, tüm resimlerde, özellikle de tek tek küçük dallar yerine bir tür karışıklık gördüğümüz ikinci örnekte mükemmel bir şekilde görülebilir.
Amatör fotoğrafçıların terminolojisinde “piksel piksel netlik” terimi vardır. %100 kırpmada görüntünün keskin olduğu zaman konuşulur. Gösterilen örneklerde görüldüğü gibi, bir akıllı telefon söz konusu olduğunda, neredeyse ideal koşullar altında bile açıkça gözlemlenmemektedir. Ve bunun birkaç bağlantılı nedeni var.
Akıllı telefon kamera matrisinin ışığa duyarlı öğeleri çok küçüktür, çünkü birçoğu vardır ve matrisin boyutu oldukça mütevazıdır. Sonuç olarak, onlara çok az ışık girer ve sinyal-gürültü oranı düşüktür.
Gereksiz paraziti gidermek için, sensör tarafından alınan “ham” görüntüyü işlemek için agresif bir parazit azaltma algoritması kullanılır, bu da görüntüyü daha az gürültülü yapar, ancak minimum ISO değerinde bile ince ayrıntılar kaybolur.
Bu iki faktöre ek olarak, piksel piksel netlik, lens çözünürlüğünden ve kırınım sınırından etkilenir, ancak Xperia Z2 söz konusu olduğunda bunlar belirleyici değildi.
Sonuçlara geçmeden önce gece çekilmiş fotoğraflara bir göz atmanızı öneririm.
Örnek 4
Xperia Z2 – ISO1600, 1/16, f/2.0
5D Mark II – ISO1600, 1/50, f/2.0
Yorumlar gereksiz.
sonuçlar
Yenilgiye rağmen, Sony Xperia Z2’nin sonuçları bir akıllı telefon için oldukça iyi olarak adlandırılabilir. İyi aydınlatmada, resimlerin detaylandırılması piksel piksel netlikten bahsetmemize izin vermese de kötü de denilemez. Bununla birlikte, daha az ışık, küçük bir matris üzerindeki bir grup megapikselden daha az anlam ifade eder.
Bu nedenle, en iyi seçim, düşünülen akıllı telefonun ayarlarında çekim modunu 8 megapiksel çözünürlükte ayarlamak olacaktır. Birincisi, bu bellekten tasarruf edecek ve ikincisi, bu çözünürlükte, matrisin fazla megapikselinin görüntü kalitesini iyileştirmek için çalıştığı zaman, manuel modda – HDR, gece çekimi, spor vb. Özel kamera ön ayarları kullanılabilir hale gelir.
not
Oppo F7’nin Sony IMX576 matrisli ve f/2.0 lensli 25 megapiksel kamera sunacağı biliniyor. Açıkçası, ne bu ne de başka bir akıllı telefon SLR fotoğraf makinelerine rakip olmayacak. Yeni Sony matrisinin eskisinden daha iyi olup olmayacağı ve yeni ürünün geçmiş yılların amiral gemisine karşı neleri karşılayabileceği ise başka bir soru.
Oppo, meydan okuma kabul edildi mi?