Yaprak, bitkilerin solunma, terleme, besinleri hazırlama işlemini gören organıdır. Bir bitkinin yapraklarını, hayvanların akciğerlerine benzetebiliriz. Yapraklar genel olarak yeşil renklidir. Dalların üzerindeki düğümlerden çıkan yassı bir tabaka görünüşündedir. Bitkilerin çoğu, kışın yapraklarını döker. Kış gelince yaprağını dökmeyen bitki de vardır. Bunlara sürel yapraklı bitkiler denir. Çam, sürel yapraklı ağaçlardandır. İlk yapraklar, tohumdaki yavru bitkinin yaprakcıklarından meydana gelirler. Daha sonraki yapraklar, gövdelerdeki ve dallardaki sivri tomurcuklardan çıkar.
Bir yaprak genel olarak yassı bir kısımla, bunu dala bağlayan ince uzun saptan meydana gelir. Yaprağın geniş el içine benzeyen kısmına yaprağın ayası denir. Bunun ortasında saptan uca kadar uzanan kalınca bir damarla, bu damardan iki yana ayrılan daha ince damarlar bulunur. Yaprak sapının dala bağlandığı yerde bir oyuk meydana gelmiştir. Burada ayrıca kulakçık denen bir yaprakçık bulunur. Sonbahar gelip de güneşin gücü azaldıkça, bitki ondan istediği kadar ışık alıp kendisine besin yapamaz. O zaman bütün gücünü gövdesine verir. Daha az besinle yetinmek zorundadır. Bundan dolayı da yapraklara besin gitmez. Günden güne sararır, kurur, dökülür. Bahar gelip de güneş yine daha iyi ısınmaya, bol ışık vermeye başlayınca; yapraklar yeniden çıkar, yeşerir, güneşten aldığı ışınlarla bitkiye besin sağladığı gibi kendisi de beslenme imkanı bulur.