Editör notu: Bu parça Darika Bamrungchok tarafından yazılmıştır, EngageMedia Dijital Haklar Yöneticisi (Mekong Programı), Bangkok merkezli. The Engine Room ile ortaklaşa üretilen dijital kimlik sistemleri serimizin bir parçasıdır. Ziyaret edin Dijital Kimlik Mikro tam okumak araştırma raporu Bu küresel eğilim ve dijital kimlik sistemleri dağıtan beş ülke üzerinde vaka çalışmaları Tayland .
Dünyadaki birçok ülke, ulusal kimlik sistemlerini, biyometrik veriler insanların kimliklerini doğrulamak ve kamu hizmetleri sağlamak için. Tayland bir istisna değildir.
Tayland Akıllı Kimlik Kartı , bir mikroçip kullanımını içeren, ilk kez 2005 yılında tanıtıldı. Bununla birlikte, Ulusal kimlik kartı ile biyometri kullanımı 2019’a kadar gerçekleşmedi. Dijital Kimlik Faturası tarafından geçirildi Ulusal Yasama Meclisi. Şu anda, ulusal bir dijital kimlik şirketi dijital kimliklerin uygulanmasını test ediyor, ancak ilerleme yavaşlıyor.
Planlanan dijital kimlik sistemi ülke çapında dağıtılmadan önce, hükümet, özel sektör ve sivil toplum da dahil olmak üzere paydaşlar bir adım geri çekilmeli ve sistemin oluşturduğu riskleri ve Tayland’da biyometrik verilerin kötüye kullanılması potansiyelini göz önünde bulundurmalıdır, özellikle ülkenin sorunlu onun karşı isyan politikalarının bir parçası olarak ülkenin Derin Güney bölgesinde bu tür verilerin toplanması ve kullanılması kaydı.
Sonra 2014 Darbe , Tayland’ın siyasi durumu kötüleşti, ile biten kusurlu bir seçim süreci 2019’da. Ayrıca, askeri yanlısı hükümet 2014 yılından bu yana kullandı çeşitli baskıcı önlemler muhalefeti ve diğer muhalif sesleri bastırmak ve siyasi tehditler olarak görülen insanların eleştirilerini bastırmak, bu da güvensizlik ve korku iklimi yarattı. Tüm bunlar, biyometrik verilerin kötüye kullanılmasını önlemek için güvenlik ve gizlilik önlemleri ile ilgili kaygılara ek olarak, dijital kimlik sisteminin uygulanmasında devlet şeffaflığı hakkında sorular ortaya koymaktadır.
“Tay yetkililere güven azalıyor, ” Adının açıklanmasını talep eden 27 yaşındaki demokrasi yanlısı aktivisti Global Voices (GV) ile yaptığı bir telefon görüşmesinde söyledi. Diye ekledi:
Yani, herhangi bir yeni dijital politika ortaya çıktığında, kendimize bu teknolojilerin askeri bir zihniyet altında uygulanacağını hatırlatmak zorundayız. İnsanların mahremiyetini, özgürlüğünü ve politik katılımını ihlal eden çeşitli riskler yaratabilir. Yaklaşan dijital kimlik veya zorunlu biyometrik veri sistemi, sadece hükümete karşı olan insan hakları savunucularını ve eleştirmenleri izlemek için başka bir taktik olabilir.
Açık güvenlik önlemleri ve iyi veri yönetişimi olmadan, gizlilik ve insan hakları için -özellikle savunmasız gruplar ve azınlıklar – etkileri ciddi olabilir. Malay Müslüman toplulukları Tayland’ın en güneydeki eyaletleri, bu acı dersi zor yoldan öğrenmek zorunda kaldılar.
Zorunlu biyometrik sistem kötüye kullanma ve kötüye kullanma ile dolu
Ağırlıklı olarak Budist Tayland, yaşayan insanların çoğunluğu Güney Sınır İlleri Müslüman. Son birkaç yıldır, bu eyaletlerdeki şiddet artıyor. son 15 yılda 7.000’den fazla kayıp ile . Bu bölge, özel güvenlik yasaları kapsamında yetkililer tarafından uygulanan çeşitli sert askeri tedbirler de dahil olmak üzere, yerel Malay Müslümanlarına karşı devlet öncülüğünde uzun ve sorunlu bir ayrımcılık geçmişine sahiptir.
Halka açık bir seminer sırasında” Ele geçirmek, çiğnemek, Tekrarlamak, Değişim ‘” Ekim 2019’da düzenlenen, Romadon Panjør Deep South Watch web sitesinin editörü, Güney Eyaletleri’ni “askeri güçler için test alanları” olarak tanımladı. Romadon’a göre:
Onlar sadece bazı araçları test etmek için alanlar… oradan, bazı yöntemler çoğaltıldı ve ülke çapında uygulandı.
Hükümetin arasında karşı isyan yöntemleri, en tartışmalı oldu DNA zorla toplanması Malezya Müslümanlarından.
Tayland’ın altında Ceza Muhakemesi Kanunu bölüm 131 ve 131/1 , cezai şüphesiyle tutuklanan veya bir suçtan mahkum olan kişiler DNA koleksiyonuna tabi tutulabilir. Tayland’ın Derin Güney’de, ancak Güvenlik güçleri, çoğu suç işlememiş olan Malay Müslümanlarından keyfi olarak DNA örneklerini toplamak için sürekli olarak dragnet operasyonları gerçekleştirdiler.
Kültürler Arası Vakfı (CrCF), bir insan hakları savunuculuk grubu, 2004 yılında Tayland devleti ile Malay Müslüman isyancı gruplar arasındaki etno-dini çatışmanın yeniden ortaya çıkmasından bu yana bölgedeki insan hakları durumunu izliyor.
2012 yılında Tayland hükümeti, şiddet olaylarında yer alan failleri tanımlamak için adli kanıt olarak kullanılmak üzere bölgedeki Malay Müslümanlardan DNA örnekleri de dahil olmak üzere biyometrik veriler toplamaya başladı. Ocak ayından Eylül 2019’a kadar vakıf, bölgede zorla DNA toplamaya ilişkin en az 139 rapor aldı.
CrCF’den insan hakları araştırmacısı Chanatip Tatiyakaroonwong, GV’ye verdiği röportajda şunları söyledi:
kişisel biyometrik verilerin bu büyük koleksiyonu, insanların temel haklarını ihlal etme konusunda ciddi kaygılar doğurmaktadır. Bu tedbirlerin ayrımcı niteliği, Malay Müslümanlarını objektif şüphe işaretleri yerine etnik önyargıya dayalı orantısız ve gereksiz gözetime konu eden ırksal profilleme anlamına gelebilir.
içinde Nisan 2019 – Nisan 2020 dönemini araştırmak, Chanatip, Tay devletinin biyometrik veri toplama pratiğinin, diğer direniş önlemleriyle birlikte, sık sık kontrol noktalarında veya evlerde, köylerde, yatakhanelerde, Güney Sınır İllerindeki özel dini okullarda ve insanların evlerinde arama operasyonları sırasında yapıldığını bulmuştur. Bangkok, ülkenin başkenti yaşayan bölgeden.
Malay Müslüman topluluklarındaki rastgele DNA koleksiyonu, yüzlerinin fotoğraflarını, kimlik kartlarını ve araba plakalarını askeri subaylar tarafından çekmek gibi birçok politikanın yanı sıra daha sistematik bir yapıya dönüştü. Şu anda hükümet, bölgedeki geniş çaplı bir grup insanın yüz verilerini toplamak için büyük ölçekli bir önlem başlattı. Ayrıca bölgedeki AI teknolojilerini entegre ederek CCTV’nin genişlemesine işaret ettiler.
Nisan 2019’da, DNA koleksiyonu Güney Sınır İllerinin üç ilçesinde ve Songkla ilinin dört ilçesinde yıllık zorunlu askeri askerlik sürecine dahil edildiğinden uygulama daha da yaygınlaşmıştı. Chanatip’in araştırması, 4 Nisan ile 11 Nisan 2019 tarihleri arasında askere alınmış en az 20.250 kişinin memurları tarafından DNA örnekleri alındığını da belirtti.
Askerlik sırasında DNA örneklerinin toplanmasıyla ilgili endişeler yükseltildikten sonra, Yala şehrinde Özel Görev Gücü Başkan Yardımcısı Albay Chalat Sriwichien, yetkililerin zorla DNA testi yaptıklarına dair raporları yalanladı. Bakan, yeni ulusal güvenlik veritabanındaki DNA örneklerinin güvenlik yetkililerinin isyanla bağlantılı şiddet suçlarını çözmesine yardımcı olacağını da sözlerine ekledi.
Başbakan Prayut Chan-o-cha da reddetti zorla DNA testi “prosedür gönüllü olarak olduğunu” sürdürerek, hakların ihlali teşkil ettiğini söyledi. Bakan, Güney Sınır İllerinin sadece ordu askerlerinden DNA koleksiyonunun gerçekleştiği ilk bölge olduğunu ve uygulamanın diğer bölgelere genişletileceğini de sözlerine ekledi.
Ancak buradaki ironi şu ki, yetkililer saldırgan bir şekilde rastgele DNA koleksiyonunu uygularken, Müslüman egemen toplumlardaki sıradan vatandaşları hedef alırken, vatandaşlık başvuruları için gerekli DNA doğrulama testini karşılayamayan, ülke genelinde binlerce vatansız insan var. doğum belgesi olan özellikle vatansız insanlar. 2015 yılında yayınlanan araştırmaya göre, vatansız insanlar 4,800 THB (150 USD) maliyeti olan bir DNA testi yapmak için bir kliniği ziyaret etmek zorundadır.
Korku ikliminin altında rıza yoktur
Chanatip’in araştırmasına göre, bu korku ikliminde, Güney İllerindeki birçok kişi prosedür hakkında yeterli bilgi almadan DNA örnekleri veriyor. Yetkililer, kovuşturma için adli kanıtlar toplamak, aynı zamanda isyancılara bağlı olduğu veya sempati duyulduğundan şüphelenilen yerlileri korkutmak amacıyla örnekler topluyorlar.
Chanatip, DNA örneklerinin ev baskınları sırasında toplandığını söyleyen şüpheli isyancıların eşleriyle röportaj yaptı, ancak kocalarıyla genetik olarak ilişkili değiller.
“Bizi çok kötü hissettirdi. Bize suçluymuşuz gibi davrandılar. Biz şimdi endişeli,” Pattani şüpheli bir isyancı eşi söyledi.
CrCF, şüpheli ve DNA örnekleri vermek için isteksiz olmasına rağmen, çoğu insan sağ Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 131 ve 131/1 Bölümleri kapsamında garanti edilen örnek vermeyi reddetmek. Bazı durumlarda, güvenlik yetkililerinin örnek alındıktan sonra insanlara bir onay formu imzalama talimatı verdikleri bildiriliyor. Diğer durumlarda, sahiplere koleksiyona razı olup olmadıklarına karar verme seçeneği verilmemiştir. Hiçbir durumda, DNA verilerinin nasıl ve nerede erişildiği, işlendiği ve depolandığı hakkında kimseye bilgi verilmedi.
Yüz taraması yok, telefon servisi yok
Haziran 2019’da hükümet, en güneydeki üç ildeki tüm cep telefonu kullanıcılarını sipariş etmek için bir adım daha attı. SIM kartlarını yüz tanıma sistemi üzerinden kaydettirmek . Kayıt başarısız olanlar riske onların cep telefonu hizmeti kesim sahip.
Bir ordu sözcüsü dedi ki: SIM kartlar bombaları patlatmak için kullanıldı ve yüz tanıma failleri tespit etmeye yardımcı olabilir. Hükümet sadece planlanan söyledi iken Sorgulama için ilgilenen şüphelileri veya kişileri bulmak için sistemi kullanın Bu önlem, haksız tutuklamalar yapma riski de dahil olmak üzere birçok masum vatandaşın hayatını hala olumsuz yönde etkileyebilir.
Hükümetin zorunlu SIM kart kaydı ile elde ettiği yüz verilerinin mevcut gözetim altyapısına nasıl kullanılacağı veya dahil edileceği belli değil.
Chanatip yerlilerin bir endişe bahsetti:
Malay Müslümanları bu politikaya karşı çok daha fazla şüphe ifade etme eğilimindedir ve bu verilerin bir şekilde istismar edileceğinden endişe ederler. Yerel bir siyasi aktivist bana, bu tedbirin sadece yerlilerin hükümete olan güvensizliğini yoğunlaştıracağını ve devam eden barış sürecinin meşruiyetini azaltacağını söyledi.
Tayland hükümetinin Güney Sınır İllerinde yüz tanıma kullanarak zorla DNA toplama ve SIM kart kaydı tartışmalı uygulaması, dijital kimlik projesi hakkında farkındalık artırma ihtiyacı için bir hatırlatıcıdır. Hükümet ülke çapında bir dijital kimlik sisteminin uygulanması için zorlarken, bu aynı sert tedbirlerin ülke genelindeki diğer bölgelere ve etnik gruplara uygulanabileceğine dair endişeler var. Sistem şeffaf değilse ve vatandaşlara verileri toplanmadan önce önceden bilgilendirilmiş onayı verilmezse ve kimlerin erişebileceği, nasıl toplandığı ve depolandığı da dahil olmak üzere kişisel verilerine ne olacağını bilmiyorsa, insanların gizlilik hakkı mahkum olabilir.
Without such measures, many “will continue to feel that they are unfairly subject to racial profiling and intense state-led surveillance,” Chanatip warned.
Kaynak https://globalvoices.org/2020/05/18/a-glimpse-at-thailands-digital-id-through-the-biometric-profiling-of-malay-muslims/