Karanlık madde EMdrive'a güç veriyor olabilir mi?
EMdrive'ın deneysel kurulumu. İmaj kredisi: H. White ve diğerleri, Vakumda Kapalı Radyo Frekans Boşluğundan Dürtüsel İtkinin Ölçülmesi, AIAA 2016.
İmkansız uzay motoru çalışırsa, karanlık madde bu tuhaf deneysel sonuçlarla fizik yasalarını uzlaştırabilir mi?
…aksyonlar, elektromanyetizma ile olan zayıf bağları sayesinde potansiyel olarak tespit edilebilirler… – harun chou
Her etki için eşit ve zıt bir tepki vardır. Newton'un üçüncü yasasının bu formülasyonunun iki çok önemli modern sonucu vardır: birincisi, Evrende her zaman korunan bir fiziksel nicelik (momentum) vardır ve ikincisi, uzaydaki konumunuz ne olursa olsun fizik yasalarının aynı olduğudur. Bunun çok büyük bir etkisi var , bir cihaza hareketini değiştirmek için güç vermek istiyorsanız, bir şeye karşı itmeniz gerekir. Bu, bir roketin egzozu, bir yola karşı iten lastikler, bir demiryolu hattındaki tren tekerlekleri veya hatta bir yelkenden yansıyan fotonlar olabilir. Yasak olan tek şey tepkisiz bir dürtüdür: tepkisiz bir eylem. EMdrive tam olarak budur — NASA testiyle doğrulanan imkansız uzay motoru - olduğunu iddia ediyor. Gerçekten tanıtıldığı gibi çalışıyorsa, fizik yasalarını ihlal ediyor. Ancak olası bir boşluk var: belki bir tepki var ve biz onu algılayamıyoruz. Belki reaksiyon gerçekleşir, ancak karanlık madde nedeniyle meydana gelir.
Resim kredisi: ESO/L. Calçada, galaksimizin aydınlık diskini çevreleyen karanlık madde halesinin resmi.
Standart kozmoloji modeline göre, Evrendeki maddenin çoğunluğu atom veya bilinen herhangi bir parçacık şeklinde değildir. Aksine, kütlenin ezici çoğunluğu - 5'e 1 farkla - karanlık madde biçimindedir. Karanlık madde, bilinen herhangi bir koşulda ne kendisiyle ne de diğer normal maddeyle çarpışmaz, yok olmaz veya başka bir şekilde etkileşime girmez, bunun yerine yalnızca yerçekimi ile etkileşime girer. Bunun gibi 13,8 milyar yıldan sonra, geniş, dağınık bir kozmik yerçekimi yapısı ağı oluşturur ve bizimki gibi galaksileri içeren bir milyon ışıkyılı çapında devasa küresel haleler oluşturur. Bu, tüm söylenenlere göre, karanlık maddenin, kendi bedenlerimiz de dahil olmak üzere Dünyadaki her nesnenin içinde - küçük yoğunluklarda da olsa - var olanlar da dahil olmak üzere galaksimizin her santimetre karesine nüfuz ettiği anlamına gelir.
Fotonlar ve eksenler, teoride doğru koşullar altında bir araya gelebilir ve bir dizi yöntemle potansiyel olarak saptanabilir. İmaj kredisi: Thomas Papaevangelou, CAST: Son Sonuçlar ve Geleceğe Bakış başlıklı konuşmasıyla.
Bununla birlikte, doğru koşullar altında, karanlık madde, doğasına bağlı olarak, kendisi veya normal madde ile etkileşime girmeye ikna edilebilir. Karanlık madde WIMP'lerden (zayıf etkileşimli büyük parçacıklar) oluşuyorsa, kendisi ile bir yok olma kesitine ve onu dedektörlere duyarlı hale getirebilecek proton ve nötronlara sahip saçılma bir kesitine sahiptir. Bunun yerine, eksen olarak bilinen çok hafif, düşük kütleli parçacıklardan oluşuyorsa, doğru koşullar altında fotonlarla birleşebilir. Axion aramak için tasarlanmış deneylerden biri ADMX olarak bilinir: axion karanlık madde deneyi. 1983'te fizikçi Pierre Sikivie, aksiyon-foton eşleşmesinin elektromanyetik bir boşluk içinde doğru parametrelerle güçlendirilebilmesi gerçeğinden yararlanan eksen haloskopunu icat etti. On iki yıl sonra, ADMX bu araştırmadan büyüdü ve bilim adamları bu yöntemi kullanmaya başladığından beri axion'u arıyorlar.
ADMX işbirliği tarafından kullanıldığı gibi, odaya yerleştirilen kriyojenik elektromanyetik boşluk. Resim kredisi: Axion Dark Matter Experiment (ADMX), LLNL'nin flickr.
Bugüne kadar, ne yazık ki, aramalar boş çıktı. Aksiyonların olmaması veya varsa karanlık madde olmaması mümkündür, ancak ADMX'in duyarlı olduğundan farklı parametrelerle var olmaları da mümkündür. Farklı özelliklere sahip farklı bir elektromanyetik boşluğun, eksenlerle etkileşimi sağlaması mümkündür. Foton-aksyon etkileşimlerinin meydana gelmesi ve doğru özelliklere sahip bir boşluğun fotonların tercih edilen bir yönde eksenlerden saçılmasına neden olması mümkündür. Pek olası görünmeyebilir, ama öyle makul EMdrive'ın böyle bir boşluk olduğunu.
EMdrive, elektrik verildiğinde belirli bir konfigürasyona ve özelliklere sahip bir elektromanyetik boşluktan başka bir şey değildir. Resim kredisi: SPR, Ltd.
Nasıl çalışacaktı? Zamanın herhangi bir noktasında, maddenin veya diğer Standart Model parçacıklarının varlığından etkilenmeyen, uzayın tüm bölgelerinden geçen karanlık madde parçacıkları vardır. Elektromanyetik boşluğun içinde, belirli bir frekansın fotonları her yöne sıçrar, momentumu korur ve hiçbir itme oluşturmaz. Ancak belirli bir yönde hareket eden fotonlar - örneğin boşluğun arkasına doğru - büyük olasılıkla bir karanlık madde parçacığına çarparsa, üç şey ortaya çıkar:
- Foton momentumu değiştirir ve karanlık madde parçacığına çarpmadan öncekinden daha az geriye ve daha fazla ileriye doğru hareket eder.
- Foton, boşluğun iç duvarına çarpar, ondan yansır ve momentumunu ileri yönde boşluğun kendisine verir.
- Vurulan karanlık madde parçacığı, ters yönde de ivme kazanır: geriye doğru.
Momentum korunur çünkü karanlık madde onu uzaklaştırır, büyüklük olarak boşluğun emdiğiyle eşit ve zıttır.
NASA testi sırasında aktif bir EMdrive'ın yüzey manyetik alanı. Resim kredisi: Chris Bergin aracılığıyla NASA Spaceflight forumları.
Eğer gerçekten olan buysa, devrim niteliğinde olurdu. Karanlık madde her yerde olduğundan, galakside istediğimiz herhangi bir yere seyahat etmek için yakıta değil, yalnızca bir güç kaynağına ihtiyacımız olacağı anlamına gelir, çünkü galaksideki her yer önemli miktarda karanlık madde içerir. Bu, tesadüfen rastlanan karanlık maddeyi tespit etmek için bir yöntemimiz olacağı ve bu karanlık maddenin var olduğu doğrulanacağı anlamına geliyor. Ve en önemlisi, sonuçta fizik yasalarının çiğnenmediği anlamına gelir; momentum hala korunur.
Şimdiye kadar tasavvur edilen tüm roketler bir tür yakıt gerektirir, ancak bir karanlık madde motoru yaratıldıysa, yeni yakıt her zaman sadece galakside seyahat ederek bulunabilir. Resim kredisi: NASA/MSFC.
EMdrive testlerinin sonuçları hala kesin değil. Birçok potansiyel hata kaynağı vardır ve ölçümlerin kendisi, ne kadar itme üretildiği konusunda büyük bir belirsizliğe işaret eder. Onun gerçekten tepkisiz bir itme olup olmadığı belirsiz veya ölçmediğimiz bir tepki olup olmadığı.
Bu kesinlikle gerçek bir etki gibi görünüyor, ancak gerçekten tepkisiz bir motordan mı kaynaklanıyor? İmaj kredisi: H. White ve diğerleri, Vakumda Kapalı Radyo Frekans Boşluğundan Dürtüsel İtkinin Ölçülmesi, AIAA 2016.
Ve karanlık madde açıklaması oldukça spekülatiftir ve böyle bir etkiyi açıklamak için birçok bilinmeyenin çok özel bir sonuca sahip olmasını gerektirir. Ancak EMdrive gerçekten çalışıyorsa, karanlık maddeli bir geri tepme olası bir suçludur. Durum ortaya çıkarsa, karanlık madde gizemi, en olası adaylar tarafından bir kez ve herkes için çözülecek: sadece Evrenin kayıp kütlesi tarafından haklı çıkarılmak üzere imkansız görünen bir motorla tamir eden bir mucit.
Bu gönderi İlk olarak Forbes'ta göründü , ve size reklamsız olarak getirilir Patreon destekçilerimiz tarafından . Yorum bizim forumda , & ilk kitabımızı satın alın: Galaksinin Ötesinde !
Paylaş: