"Modern" tank savaş teknikleri: efsaneler ve gerçekler
En çeşitli türden bir bilgi dünyasında yaşıyoruz. Dedikleri gibi Bilgi vardır ve "bilgi" vardır. Ve fayda elde etmeyi amaçlayan sahte, yani izleyicinin doğrudan ve hedefli aldatması var.
Bugün, herhangi bir düellonun gidişatını değiştirebilecek en yeni tekniklerden bazıları olarak ayrıntılı olarak konuşulan (ve renkli bir şekilde gösterilen) bazı tank savaşı tekniklerinden bahsedeceğiz.
Ve başlayalımtank atlıkarıncalar veya sadece atlıkarıncalar. Bu tekniği farklı bölümlerin performansında bir kereden fazla filme aldım, ancak dürüst olmak zorundayım: Tekniğin özünü anlamak, hem uygulamasının netliğine hem de açıklamalara çok bağlıdır. Bu nedenle tam anlayış (normal zeka seviyesi dikkate alındığında) ancak tank uzmanımız Alexei Kuznetsov'un (Alex TV) açıklamalarından sonra geldi.
Genel olarak, genel olarak "yeni" savaş yöntemlerinin ve özel olarak tank savaşının icadının bugün tüm yüksek ve özellikle yüksek rütbeli komutanların astlarından talep ettiği şey olduğu gerçeğiyle başlayalım. UKS diye bir şey var. Ve bu alıştırmanın bir parçası olarak, bir icracı olarak, UKS'de açıklananların ötesinde bir şey göstermekle yükümlüsünüz. Aksi takdirde... cezalandırılacaksınız. Ödülden yoksun bırakma, uyarı - önemli değil. "Vazelin ile hala onu kazanmak zorundasın" önemlidir.
Bu nedenle, konuyla ilgili ve konu dışı uygulamaya çalıştıkları ateşli bir "yenilik" arayışı başlar. Tüm bunlar haklı olduğu sürece - kesinlikle bu zarardır. Ancak "eksik hizmet" uyarısı harikalar yaratıyor ve ordu halkı, en azından yetkilileri tatmin edecek bir şey bulmak için mümkün olan her şekilde saptırılıyor.
Ama mantıklı bir şey doğduğunda, onu her deliğe sokmaya başlarlar. Ayrıca, bu tekniğin bu durumda genel olarak nasıl uygun olduğu hakkında fazla düşünme. Ana şey, nasıl uygulanacağını bildiğimiz güzel bir rapor. Ve hiç kimse, hepsinin nasıl uygulandığının ayrıntılarına girmiyor.
Yeniliğe gelince - bu başka bir soru. Tank atlıkarınca ile başlayalım. Genel olarak, Büyük Vatanseverlik Savaşı yıllarında oynandı, şimdiki gibi biraz değil, ama oynandı. Mevcut haliyle atlıkarınca, 1994-95'te Birinci Çeçen Savaşı sırasında doğdu.
O zamanlar “döner tabla” ve bugün “atlıkarınca” olarak adlandırılan bu tekniği ilk kimin kullandığı konusunda görüşler farklı olabilir, ancak bu olaylara katılanlar, 74. Kutuzov ve Suvorov, Yurga şehrinden ilk tugaylardı. Sibiryalılar.
Peki ya TK (tank atlıkarınca)? O. Bu tekniğin ne kadar iyi olduğunu anlatacağız ve hatta biraz göstereceğiz. Elimizde bazen parça parça nasıl yapıldığına dair fikir verebilecek bir videomuz kaldı.
Yani TK ile ilgili olarak, videodaki gibi yapmıyorlar. Video, gerçek olanla hiçbir ilgisi olmayan gösterişli bir "atlıkarınca" gösteriyor. Videoda olan en vitrin süslemesidir, böyle bir “resepsiyonun” değeri, bunu anlayan herhangi biri tarafından takdir edilebilir. Ancak size uygun bir atlıkarıncanın genel olarak nasıl görünmesi gerektiğini anlattıktan sonra buna geri döneceğiz.
Bir "tank karuselinin" ne olduğunu ve ne zaman kullanılması gerektiğini (resmi formda olmadıkları için) tanımlayarak başlayalım.
TC aşağıdaki durumlarda geçerlidir:
1. Topçu kullanmanın imkansızlığı. Önemsiz bir şekilde yok, kendininkini yenme olasılığı nedeniyle çalışamıyor vb.
2. Yakındaki hedeflere doğrudan ateş gerektiğinde.
3. Düşman aktif olarak hareket ettiğinde ve topçu ateşi etkisiz olacaktır.
4. Düşmanın modern tanksavar silahlarından yoksun olması.
Örnek vermek? Kolay. Tankların desteğiyle motorlu tüfekler, yerleşimin eteklerine yaklaşıyor. Eteklerinde, ateşiyle birliklerimizin ilerlemesini doğrudan savunma hattının önünde durduran bir düşman savunma hattı düzenlendi. Düşman aktif olarak yüksek irtifa bilgisini kullanarak içeri girer. Piyade geri çekilemiyor çünkü arkada açık bir alan var ve ilerlemek de imkansız. Yerleşimin kenarından pozisyon aldık ve şimdilik bu kadar.
Kapalı mevzilerden topçu ateşi ile gökdelenleri kolayca yıkabilirsiniz, ancak bu tamamen kabul edilebilir bir seçenek değildir: Kendinize zarar verebilirsiniz, ayrıca çöken binalar daha sonra birliklerimizin ilerlemesini zorlaştıracaktır.
Madenin mafsallı yörüngesi nedeniyle binadaki hedeflere havan atmak pek uygun değil, mesafe nedeniyle bombaatarlar işe yaramaz olabilir. Piyade savaş araçlarının küçük kalibreli topları ve zırhlı personel taşıyıcılarının ağır makineli tüfekleri de beton duvarlara veya duvarlara karşı çok etkili değildir.
30 mm'lik bir otomatik toptan ateş altında kalan herkes, hayattaki bir olayın ne kadar tatsız olduğunu bilir. Ancak evde küçük bir kalibre ile çekiçlemek çok uygun değil.
Dolayısıyla geriye tek bir şey kalıyor: tankları doğrudan ateşe vermek ve önlerindeki tüm hedefleri sistematik olarak bastırmaya ve yok etmeye başlamak. Bu, kökün altındaki her şeyin yıkılması değil, hedeflenen yıkımdır, çünkü o zaman bu moloz boyunca daha da ilerlemek gerekli olacaktır.
Eh, düşmanın muhalefeti göz önüne alındığında, hesaplama / mürettebat korunmalıdır. Bu koşullar altında, Msta-B namlusunun kullanılması, hesaplamaların öldürüleceği gerçeğine yol açacaktır ve Gvozdika veya Akatsiya (varsa) kurşun geçirmez zırhlarıyla da bu gibi durumlarda doğrudan ateşe bakmazlar.
Tank kalır.
Tank tüm koşulları yerine getirebilir: mürettebatı kurtarın, göçebe hedefler de dahil olmak üzere doğrudan ateşle ateş edin ve başarıyla ateş edin.
Ama olumsuzluklar var. Aslında, bu dezavantajlar bir tank atlıkarıncanın ortaya çıkmasına neden oldu.
1. Sınırlı mühimmat. Yığındaki 22 mermi, herkesin başına gelmesi durumunda tüm HE'yi koyamazsınız. Yani, otomatik yükleyicide en az birkaç zırh delici veya kümülatif olmalıdır. Yani - maksimum 20 mermi. O zaman şarj etmeniz gerekiyor ve mermiler altında bu çok şüpheli bir meslek. Yani, kapalı bir konuma geri çekilme ve orada, güvenlik içinde, bir b / c'nin ikmali veya mekanize olmayan istiflemeden otomatik bir makineye mühimmat transferi.
2. Varil ısıtma. Şimdi tartışmanın bir anlamı olmayan pürüzsüz bir namlu, nedense ısıya ve deformasyona maruz kalır. Bu nedenle, tüm modern tanklar, yangın kontrol sistemi tarafından düzeltmelerin yapıldığı bir namlu eğrilik sensörü ile donatılmıştır. Ve kendinden tahrikli silahlar gibi hızlı ve uzun süre vuran tank başarılı olmaz. Ayrıca, namluyu kolayca devre dışı bırakabilirsiniz.
Sonuç olarak, bir tank atlıkarınca gereksinimleri, 20 atışın ötesine geçme ve gövdeleri sakatlamama gereksinimleriyle desteklenir.
Halihazırda kullanılabilir olan bir tank atlıkarınca için şemalar bulmak mümkün olmadığı için kendimiz çizdik. Ne çıktı, çıktı.
Yani, aslında 4 tankımız var - bir tank şirketi. Tüm tankları aynı anda ateş hattına koyarsanız, o zaman elbette dört namluda çalışmanın etkisinin ilk olacağı açıktır. Ancak mühimmat tükendiğinde, tanklar ateş hattını terk etmek zorunda kalacak ve piyade geri dönüş beklentisiyle gergin bir şekilde sigara içecektir.
1 Nolu Makine, ateş hattına girer ve hedefler tespit edildiğinde maksimum atış hızıyla düşmana ateş etmeye başlar.
20 mermisini tüketen tank, 2 No'lu konuma arkaya doğru hareket eder ve mühimmatını yüklemeye başlar. Burası güvenli bir yerde, mürettebatın makineli tüfeği sakince yüklediği ve b / c'yi doldurduğu mermi kutuları olan bir "Ural" var.
Konum numarası 3 - transit, bu arkadan ateş hattına doğru harekettir.
Pozisyon 4 - Dolu ve ateş etmeye hazır bir tank, 1 numaralı pozisyonu alan ve düşmana ateş eden aracın yakınında bir pozisyon alır.
Atlı karıncaya beş tankın katılması daha da iyidir. Bu, ekiplerin daha sakin çalışmasını sağlar. Ancak dört, normal bir atlıkarınca için minimum sayıdır.
Bir tank, 1-1,5 km mesafeden bir pencereden bir mermi atma sorununu gerçekten çözebilen bir savaş aracıdır. Yani, pencerede görünen bir makineli tüfek oldukça gerçekçi bir şekilde hedef olabilir ve fark edildikten 4-5 saniye sonra, yüksek patlayıcı parçalanma mermisi bu pencereye uçacaktır.
Piyade, 1 numaralı konumdaki tank komutanına doğrudan hedef ve yön verir, tank komutanı hedefi vuran nişancıya talimat verir.
Atlıkarıncanın asıl amacı düşmana ateş sağlamaktır. Devasa değil ama nişan alarak düşmanı tank mermileriyle boğdu. Sabit yangın basıncı. Tanklar birbirinin yerini alıyor, sürekli olarak düşmanı "bastırıyor", piyade yavaş yavaş düşmanın savunmasını zorluyor, savaş görevi tamamlanıyor.
Modern bir tank, her 10 saniyede bir hedefli atış yapabilir. Sonra bir başkası ile değiştirilir. Ve istediğiniz kadar devam edebilir. Hatta ekip bile değiştirebilirsiniz.
Bu formda, tank yüksek hassasiyetli silâh, 1-1,5 km doğrudan atış mesafesi olduğundan, çok hassas atışlara izin verir. Ve belirli bir süre sonra, düşman savunması atlıkarıncadan önceki gibi görünemez.
Tank atlıkarıncası budur. Aynı zamanda çok basit ve çok zor. Ve bu teknik, piyadeye sürekli ve (en önemlisi) çok hassas destek ateşi sağlayabilir.
Doğal olarak, atlıkarınca kullanımında birçok sınırlama vardır. Evet, bu teknik her yerde uygulanamaz. Birçok sınırlayıcı faktör var, bu düşmandan tank karşıtı silahların varlığı ve topçu desteği. Bu aynı zamanda, atlıkarıncaların 1 No'lu birkaç noktaya sahip olabileceği gerçeğiyle de dengelenebilir. Ve tanklar, düşmanı aldatarak pozisyonlarını değiştirebilir.
Böyle bir sayı varsa, iki tank da 1 No'lu konuma yerleştirilebilir. Bir tank 2-3 atış yapıp çizgiyi terk edebilir, ikincisi pozisyonundan ayrılır ve ayrıca 2-3 atış yapar.
Ancak tanklarımızı yenme olasılığı varsa, o zaman elbette atlıkarınca döndürülemez.
Tabii ki, hoş olmayan başka bir faktör var, ama bunun hakkında en sonunda konuşacağız.
"Suriye Duvarı".
Neden “Suriyeli” olduğunu kimse bilmiyor. Suriye'de kullanıldığını söylüyorlar. Aslında, 2014'te Donbass'ta ganimet yığınlarının arkasına saklanarak ateş etmek oldukça normaldi.
Ve eğer iyi görünüyorsan tarih, ardından 1944'te tanklar Rokossovsky'ye topluca ateş açtılar, binaların arkasına saklandılar ve atış yapmak için açık alana çıktılar. Evet ve ünlü Otto Carius da aynı şekilde savaştı.
Yani "Val", pusudan ateş etme yöntemlerinden birinden başka bir şey değildir.
Bu "resepsiyon" u dikkatlice düşünürseniz, bu surların tank aralıklarında nasıl dökülmeye başladığına bakarsanız, resepsiyonun böyle olduğunu anlamaya başlarsınız. Her yerden uzakta, arkasında tankların saklanabileceği böyle surlar-kum tepeleri var.
"Supap"ın özü basittir: tank siperin arkasından çıkmalı, nişan almalı, ateş etmeli ve geri dönmeli, bunun için düşmanın mermi veya ATGM'lerle tanka nişan alması ve ateş etmesi için harcadığından daha az zaman harcamalıdır.
Elbette nüanslar var: tanktaki komutan, "pencereden" çıkmadan önce hedefe olan menzili önceden bilmelidir. Yani, alım atlıkarınca kadar karmaşık değil, ama yine de.
"Şaftın" setteki bir pencere değil, daha kalıcı bir nesne olduğu açıktır. Ancak doğal veya yapay bir engelin arkasına saklanarak düşmana ateş edebileceğiniz yerler olmalıdır. Ve düşmanın, bir mermi veya roket ile tankı vurmak için zamanı olmayabilir.
Tabii ki hoş olmayan anlar da var. Düşman, tankların ayrıldığı yerleri basitçe hedefleyebilir ve oradaki yoğun ateşi indirebilir.
Ancak topçu için burası bir cennet değil. Savaşın görüntüsünü değiştirerek, kısa sürede bir hedef bulmak ve ona bir silah nişan almak gerekiyor. Ve bir atış yap. Ve sonra tank siperin arkasına geçmelidir.
Genel olarak, resepsiyonda sadece isim yeni, başka bir şey değil.
Kapalı pozisyonlardan çekim yapmak gibi başka bir “yeni” an var, ancak bu genellikle ayrı bir yazı yazacağımız ayrı bir konuşma.
Genel olarak, geçmiş savaşların deneyiminin modern koşullara uyarlanması bile iyi. Taktiklerin bu formda bile ilerlemeye çalışması da en azından kötü değil.
1995 yılında Grozny'den bir “döner tabla” olan “Carousel” veya Büyük Vatanseverlik Savaşı alanlarından gelen “Suriye Duvarı” - yeni. Tamam, öyle olsun.
Ancak sonuç olarak, mümkün olanı ifade edeceğiz, genel resmi biraz bozacağız. Yeni numaralar, çok yeni olmasalar da iyidir. Bununla birlikte, tank karuselinin tankların kullanımı için ortak bir şema haline gelmesi için üzerinde çalışılması gerekir. Ve bunun için ne gerekli? Bu doğru, temel belgeler. Aynı UKS.
Sanırım öğreticiler var mı? Talimatlar? Öneriler?
Ne yazık ki hayır. İlk uygulamaların üzerinden neredeyse 30 yıl geçmesine rağmen bu konuda bir talimat yok. UKS'ye genel olarak bakarsanız, bunlar çok iyi yazılmış belgelerdir, sadece okuyarak zaten neyi ve nasıl yapmanız gerektiğini anlamaya başlarsınız.
Karuselin kendisinde, en önemli şey, tankları noktalar etrafında şarj etme ve hareket ettirme konusunda doğru çalışmadır. Eğitilmesi ve üzerinde çalışılması gereken şey bu, ateş etmek, Tanrı'ya şükür, nasıl olduğunu biliyoruz.
Aklı başında kılavuzların olmaması, bunu bir tür yerel sirke dönüştürüyor. Yani, her komutan atlıkarıncayı çevirebilmelidir, ama kendi işi nasıl. Durum aptalca.
Teorik olarak, tankerlerin %90'ı atlıkarıncayı nasıl çevireceğini biliyor. Ancak pratikte, birkaç kişi tarafından akıllıca büküldü. Burada, atlıkarınca uygulanmasında, egzersiz olarak çalıştırılmasında çok miktarda yakıt harcanır. Herkesin sevmediği açıktır. Ama çok çalışmak gerekiyor.
En büyük sorun, ne BUSV'de ne de UKS'de "atlıkarınca" ve "val" hakkında bir kelime olmamasıdır. Yetkililer, ihmalkar ve inisiyatif almayanları korkutan yeni yöntemlerin kullanılmasını talep ediyor, ancak garip bir durum ortaya çıkıyor: yeni bir tane, geliştirme, uygulama talep ediyorlar, ancak resmileştirme yok.
Bu arada, UKS hakkında iyi olan şey, güvenlik dahil her şey orada yazıyor. Ama ne zaman reçete edildi? Bu doğru, Sovyetler Birliği'nde.
Sadece bir tür amatör performans ortaya çıkıyor ve başka bir şey değil. Neden 30 yıl içinde, atlıkarıncaları ilk çeviren ve yetkin ve aklı başında bir belge hazırlamayanları almak imkansızdı? Sorun nedir?
Durumun kendisi aptalca. Ve amatör performanslar sırasında bir şey olursa - kim sorumlu olacak? Tank komutanı mı? Tank komutanı komutanı mı? Ya da ordudan "yeni numaralar geliştirmeyi" emreden bir figür?
Ama hiçbir şey yok. Belirlenmiş standartlar yok, kurallar yok, güvenlik gereksinimleri yok. Yani - her şey sanatçıların omuzlarında, tüm sorumluluk. Yoktan var olan bir sorun: Savunma Bakanlığı, bir yandan yeni tekniklerin bulunmasını talep ederken, diğer yandan bu tekniklerin tüm birimlerin ve alt birimlerin malı haline gelmesi için hiçbir çaba göstermiyor.
Ve bunu yapmak çok fazla zaman almaz. 2 yıl içinde "Döner Tabla", "sadece" 30 yaşında olacaktır. Sıkışmış olabilirdi. Ancak görünüşe göre, "yeni ve ilginç" talep etmek, onu resmi belgelerde uygun şekilde meşrulaştırmaktan daha kolay.
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter