Hayatım boyunca yüzlerce fantastik kitap (epik, karanlık, şehir vb.) Okudum, çünkü her zaman en sevdiğim tür oldu. Bu durumlarda sıklıkla olduğu gibi, bana tüm hikayelerin aynı göründüğü bir nokta geldi. Aynı karakterler ve durumlarla, aynı klişelerle (yolculuk, huysuz nesne, grup, karanlık efendi, hain ve kahraman teması…). Ancak, Son imparatorluk de Brandon Sandersonüçlemesinin ilk bölümü Sisin Doğuşu (Mistborn), bana fantezinin ölmediğini, her zamankinden daha canlı olduğunu gösterdi.
Ben gibi sagalardan keyif alırken Buz ve ateşin şarkısı de George RR Martinya da Kralların Katili Günlükleri de Patrick Rothfuss Günlerinde üzerimde kalıcı bir iz bırakmadılar. Martin'in kirli ve gerçekçi düzyazısı için daha iyi bir anım var (gerçi onu fantezi türünde ilk kullanan kişi o değildi). Rothfuss'un kahramanı için pek bir şey yok Gary Stu Her şeyin yolunda gittiği ve göbeğinin yaratılışın merkezi olduğu kime (şahsen, bu tür karakterleri külfetli buluyorum), ancak metinlerinin lirizmine hayranım. Kısacası: Her iki yazarın da ortak özelliği hikayelerini beğenmiş olmam, ancak beni işaretlememiş olmaları. Çocukken ilk okuduğum zamanki gibi değildi hobbit de Tolkienya da Unutulmuş Kral Gudú de Ana Maria Matute. Yıllar sonra başıma gelen bir şey Son imparatorluk.
Indeks
Brandon Sanderson adlı ışıklı varlık
Reen'in sık sık tacizi onu dirençli kıldığı ve aynı zamanda hem zavallı hem de kırık görünmesini öğrettiği için dayakların artık zararı dokunmamıştı. Bir bakıma dayaklar kendi kendine zarar veriyordu. Çürükler ve çürükler iyileşti, ancak her yeni darbe Vin'i daha da zorlaştırdı. Daha güçlü.
Hakkında birçok şey beni büyülüyor Sanderson. Birkaçını saymak gerekirse, zoru kolay görünmesini sağlıyor, basit ama doğru yazıyor ve Tolkien'in mirasının ağır bastığı bir türe yeni bir hayat vermeyi başarıyor. Ama her şeyden önce beni büyülüyor ki sözleriyle hareket ediyor. Seni asla kayıtsız bırakmaz. Karakterlerini canlı hissediyorsunuz, yaşadıkları dünyaya neredeyse dokunabiliyorsunuz, bizimkinden ne kadar farklı olursa olsun, bölüm bölüm okumayı bırakamıyorsunuz. İşine duyduğu içten ve hissedilir tutku, yazının her sayfasında hissediliyor. Son imparatorluk.
Bin yıl boyunca küller döküldü ve hiçbir şey çiçek açmadı
Bazen herkesin olduğumu düşündüğü kahraman olmadığım için endişeleniyorum.
Filozoflar beni, işaretlerin yerine getirildiği anın geldiğine dair temin ediyorlar. Ama yanlış adama sahip olup olmadıklarını merak ediyorum. Pek çok insan bana güveniyor… Bütün dünyanın geleceği benim elimde diyorlar.
Kurtarıcıları Çağların Kahramanı'nın kendisinden şüphe ettiğini bilselerdi ne düşünürlerdi? Belki de hiç şaşırmazlar. Bir bakıma beni en çok endişelendiren de bu. Belki de, benim kuşku duyduğum gibi, kalplerinin derinliklerinde şüphe ediyorlar.
Beni görünce bir yalancı görüyor musun?
Bin yıl önce Sauron Yüzük Savaşı'nı kazanıp kendisini Orta Dünya'nın tanrı-imparatoru olarak taçlandırsaydı ne olurdu hayal edebiliyor musunuz? Bu öncül, geniş anlamda, ne hakkında olduğunu anlamaya hizmet eder. Son imparatorluk Eğer kitabı hiç duymadıysanız. Bu bir hikaye kahramanca ve çaresiz mücadele bir grubun Skaa (kölelerin alt kastı) soylulara ve korkunç derecede insanlık dışı Lord Cetvel. Çürüyen bir imparatorluğun teokrasisine karşı intihara meyilli bir isyan ve ölmekte olan bir gezegende yaşam bulma girişimi hakkında.
Sahte bir tanrı önünde diz çökmeyeceğim
"Denedin," diye yanıtladı Kelsier. Meydan boyunca güçlü, sert sesi duyuldu. Ama beni öldüremezsin Lord Tyrant. Ne kadar uğraşırsan uğraş, asla öldüremediğini temsil ediyorum. Ben umut
Son imparatorluk bir fantezi hikayesinden çok daha fazlası. Sihirli sistemlerden birine sahip bir kitaptır (ahlaksızlık) okuyabildiğimden daha gerçekçi ve daha iyi yapılandırılmış. Aynı zamanda genç kadının kişisel gelişimine de değiniyor. Vin, türün klişelerinden sıyrılan ve kadınlığını kaybetmeden güçlü bir kadın olduğunu kanıtlayan az sayıdaki kadın kahramandan biri (bir yazarın bir kadın karaktere kılıç vermek istediği her seferinde olduğu gibi).
Yüksek tutkuların, sınırsız ıstırabın, trajik aşkların, çaresiz fedakarlıkların ve bir kitabın önündeyiz. yanmaz gücü sağlayacak ölüm ve ıssızlığın ortasında. Sanderson'ın işi dolu kusurlu kahramanlarGibi Kelsier. Son sayfayı kapattıktan çok sonra da karizmalarıyla okuyucunun zihninde kalacak karakterler. Tipik fantastik romanlardan sıkıldıysanız okuyun Son imparatorluk de Sanderson. Hayal kırıklığına uğramayacaksın.