Amerika Birleşik Devletleri Kongresi federal hükümetin yasama organıdır ve iki evden oluşur: Temsilciler Meclisi ve üst ev senato. "Kongre" ve "Ev" sözcükleri bazen Temsilciler Meclisi'ne atıfta bulunmak için halk dilinde kullanılmaktadır. 535 Kongre üyesi var: Evde 100 senatör ve 435 temsilci.
Senato'da 100 sandalye varken (her eyaletten iki senatör) Temsilciler Meclisi'nde (çeşitli kongre bölgelerinin her birinden bir temsilci ve nüfusun belirlediği her eyaletteki kongre semtlerinin sayısı).
1929 Yeniden Değerlendirme Yasası, Nüfus artışına göre ilçe büyüklükleri ayarlanmış olarak mevcut 435'te Nihai Hanenin son sayısını belirlemiştir. Bununla birlikte, bölge sınırları hiçbir zaman kesin olarak tanımlanmadığından, gerrymandering olarak bilinen bir uygulama nedeniyle tuhaf şekillere dönüşebilirler ve sıklıkla uzanırlar.
Gerrymandering, eyalet yasama düzeyinde, bir partiyi ezici bir çoğunlukla destekleyen bölgeler oluşturmak için kullanılır. Federal ve Yüksek Mahkeme kararları, ırka dayalı olarak algılanan gerrymandering çabalarını bozdu, ancak aksi takdirde bazı bölgeler bir veya başka bir tarafa aşırı bir siyasi avantaj sağlayacak şekilde yeniden yapılandırıldı, böylece bu partinin devlette ve ülkede daha fazla güç sağlamasına izin verdi. Temsilciler Meclisi.Hangi siyasi partilerin yıllar boyunca ABD Temsilciler Meclisi ve Senatoyu kontrol ettiğini gösteren bir çizgi grafik. Büyütmek için tıklayın.
Meclis, hükümette, esasen tüm gelir temelli mevzuatın başlatılmasında önemli bir rol oynamaktadır. Vergi artırmaya yönelik her türlü teklif Senato incelemesi ve onayı ile birlikte Evden gelmelidir. Senato ise, Yüksek Mahkemeye atamalar da dahil olmak üzere, yabancı antlaşmalar ve kabine ve yargı adaylıkları konusunda tek onay yetkisine sahiptir..
Suçun işlenmesi halinde (örneğin, 1868'de Andrew Johnson ve 1998'de Bill Clinton), Meclis'e suçlamaların getirilip getirilemeyeceğini belirler ve basit bir çoğunluk oylaması, suçlamaların kabulünü (itiraz süreci) onaylar veya reddeder. Senato onaylanırsa, suçlamaların sanık yetkiliyi makamından çıkarmayı hak edip etmediğini belirlemek için soruşturma / yargı organı olarak görev yapar. Ancak, Senato'daki oylama genellikle 100 oylamanın 67'si anlamına gelen "önemli bir çoğunluğu" temsil etmek zorundadır..
Kongre üyeleri, ihanet, cinayet veya sahtekarlık durumları dışında, görevdeyken "tutuklama gücünün ötesinde" kabul edilir. Bu şartname temsilciler ve senatörler tarafından mahkeme celbi ve diğer adli prosedürlerden kaçınmak için kullanılmıştır. Senatör herhangi bir zamanda ayrıcalıktan feragat edebilir, ancak Meclis üyesi dilekçesini genel oylamaya sunmak zorundadır. Eğer basit bir çoğunluk onaylarsa, imtiyazdan feragat edilebilir.
Kongre, herhangi bir vatandaşın mahkemeye katılma yetkisine sahiptir. Bir kongre mahkemesine uyulmaması bir yıl hapis cezasına çarptırılabilir. Dava bir yargı forumunda dinleniyor ve "Kongre'nin hor görmesi" suçundan suçlu bulunanlar için verilen ceza (bir cümle) kesinlikle yargı sistemi tarafından işleniyor.
Federal hükümetteki halef kararı, başkan, başkan yardımcısı ve daha sonra temsilcilerin lideri Meclis Başkanı'dır. Başkan yardımcısı, Senato oturumlarının çoğuna katılması gerekmese de, hatta Senato oturumlarına katılması beklenmese de Senatonun "başkanı" olarak kabul edilir. Senato, çoğunlukla günlük işlerin yönetiminden sorumlu olan çoğunluk partisinin kıdemli veya en uzun süredir görev yapan başkanı olan bir "Başkan Pro Tempore" seçer.
Senatörler altı yıllık bir dönem için seçilir, ancak Meclis temsilcileri yeniden seçilmeleri için sadece iki yıllık görev sürelerine sahiptir. Meclis üyelerinin her biri iki yılda bir seçim veya yeniden seçime hazırdır, ancak Senato'nun Senatörlerin sadece üçte birinin her iki yılda bir seçim veya yeniden seçime açık olduğu kademeli bir sistemi vardır. Meclisin iki yılda bir (parti kontrolü açısından) büyük ölçüde değişmesi mümkündür, ancak Senato'da değişiklikler daha yavaştır. Her iki odada da görevdeki görevlilerin rakiplerine göre büyük bir avantajı var ve tüm yarışmalı yarışların% 90'ından fazlasını kazanıyor.
Temsilci olabilmek için bir kişinin seçim sırasında en az 25 yaşında olması ve ABD'de en az 7 yıldır sürekli olarak yaşaması gerekir. Senatör olabilmek için, seçim sırasında en az 30 yaşında olmak ve ABD'de en az 9 yıldır sürekli yaşamak gerekir. Kongreye üye olmak için doğuştan vatandaş olmak şart değildir.
Kongre çalışmalarının çoğu komitelerde gerçekleşmektedir. Hem Meclis'te hem de Senato'da daimi, özel, konferans ve ortak komiteler var.
Daimi komiteler kalıcıdır ve daha uzun süre hizmet veren üyelere güç bazları sağlar. Mecliste kilit komiteler arasında Bütçe, Yollar ve Araçlar ve Silahlı Hizmetler bulunurken, Senato'da Ödenekler, Dış İlişkiler ve Yargı komiteleri bulunur. (Bütçe, Silahlı Hizmetler ve Gaziler İşleri gibi her iki odada da bazı komiteler mevcuttur.) Belirli konuları araştırmak, analiz etmek ve / veya değerlendirmek için özel komiteler geçicidir. Konferans komiteleri, Meclis'te ve Senato'da mevzuat onaylandığında oluşturulur; dili mevzuatta kesinleştirir. Ortak komitelerde Meclis ve Senato üyeleri bulunur ve her komitenin liderliği her odanın üyeleri arasında değişir..
Komitelerde ayrıca belirli konulara daha yakından odaklanmak üzere oluşturulan alt komiteler de bulunmaktadır. Bazıları kalıcı hale geldi, ancak çoğu sınırlı zaman dilimleri için oluşturuldu. Kilit konularda sıfırlama için yararlı olsa da, komitelerin ve özellikle alt komitelerin çoğalması, yasama sürecini ademi merkezileştirdi ve önemli ölçüde yavaşlattı ve Kongre'yi değişen eğilimlere ve ihtiyaçlara daha az yanıt verdi.
Tartışma mevzuatının Mecliste Senatodakinden daha katı kuralları vardır, hem komite hem de tüm vücut düzeylerinde uygulanabilir. Meclis'te tartışma süresi kısıtlanmış ve konular önceden belirlenmiş ve tartışmalar gündemle sınırlandırılmıştır. Senato'da filibustering adı verilen taktiğe izin verilir. Zemin bir senatöre devredildikten sonra senatör seçtiği sürece herhangi bir konuda konuşabilir; kişi konuşurken başka hiçbir işlem yapılamaz. Mütekabil, uygun bir oy çağrılıncaya kadar potansiyel mevzuatı veya Senato kararlarını engellemek için kullanılır. Bu, senatörlerin bazen komik saçma çabalarına neden oldu. Örneğin, 2013'te Uygun Bakım Yasası üzerinden yapılan bir seslendirme sırasında Senatör Ted Cruz (R-TX) Yeşil Yumurtalar ve Jambon.
Genel olarak, Meclis nüfusu temsil ederken, Senato bir "toprak / büyük mülk" halkı temsil eder. Sömürge dönemlerinde, önerilen "yasama organı" iki modeli vardı. Thomas Jefferson tarafından onaylanan Virginia Planı, nüfus büyüklüklerine dayalı bir grup temsilci oluşturdu, böylece daha kalabalık devletlerin yasama konularında daha fazla söz sahibi olmaları sağlandı. Her devleti aynı sayıda temsilci ile sınırlayan New Jersey Planı idi; plan devlet başına iki ila beş temsilci olduğunu öne sürdü. New Jersey Planı, her birinin aynı güç tabanına sahip olacağı için daha büyük devletleri daha küçük eyaletlere “rehin” tutmakla eleştirildi. Bu makalede New Yorklu iyi diseksiyon:
James Madison ve Alexander Hamilton, büyüklüklerinden bağımsız olarak her bir devletin aynı sayıda senatör hakkına sahip olması gerektiği fikrinden kesinlikle nefret ediyordu. Hamilton konuyu soldu. “Devletler bireysel erkeklerden oluşan bir koleksiyon olduğu için,” Philadelphia'daki Anayasa Konvansiyonunda diğer delegelerini düzenledi, “hangisi en çok saygı duymamız, onları oluşturan insanların haklarına mı yoksa kompozisyondan kaynaklanan yapay varlıklara mı? Hiçbir şey, birincisini ikincisine feda etmekten daha mantıklı veya saçma olamaz. ”
1787'de Philadelphia'daki Anayasa Konvansiyonu'ndaki Connecticut Uzlaşmasına göre, Birleşik Devletler İngiliz Parlamentosu'nun (yani Lordlar Kamarası ve Avam Kamarası) iki taraflı sistemini benimsedi. Bu uzlaşma Virginia planı (küçük devlet) ve New Jersey önerisi (büyük devlet) arasında, her bir devletin federal hükümette eşit temsil edip etmemesi veya temsilin nüfusa dayandırılması gerekip gerekmediği konusunda iki rakip fikirdi. Uzlaşma, alt evdeki temsilcilerin (Temsilciler Meclisi) nüfus numarasına ("bölge" denir), üst evin (Senato) her eyaletten iki temsilci içereceğine karar verdi. Ayrıca, tüm sınıfların yaş ve ikamet kısıtlamalarına tabi olarak senatör olmaya uygun olduğuna karar verilmiştir..