Ben Bakire Meryem’e tapmıyorum ama Helen Teyzem, Arthur Amcam ve diğer bütün Katolik akrabalarım tapıyorlar. Daha fazla bu konuda konuşmadan İncil’de vahyedilmiş bir bölüme bakalım ve Meryem’in kendisi ve Tanrı hakkında neler söylediğini görelim. Bu ayetlerde okuduğumuz Elizabet, Vaftizci Yahya’nın annesidir.
“Elizabet'in hamileliğinin altıncı ayında Tanrı, Melek Cebrail'i Celile'de bulunan Nasıra adlı kente, Davut'un soyundan Yusuf adındaki adamla nişanlı kıza gönderdi. Kızın adı Meryem'di.
Onun yanına giren melek, "Selam, ey Tanrı'nın lütfuna erişen kız! Rab seninledir" dedi. Söylenenlere çok şaşıran Meryem, bu selamın ne anlama gelebileceğini düşünmeye başladı. Ama melek ona, "Korkma Meryem" dedi, "Sen Tanrı'nın lütfuna eriştin. Bak, gebe kalıp bir oğul doğuracak, adını İsa koyacaksın. O büyük olacak, kendisine 'Yüceler Yücesi'nin Oğlu' denecek. Rab Tanrı O'na, atası Davut'un tahtını verecek. O da sonsuza dek Yakup'un soyu üzerinde egemenlik sürecek, egemenliğinin sonu gelmeyecektir."
Meryem meleğe, "Bu nasıl olur? Ben erkeğe varmadım ki" dedi.
Melek ona şöyle yanıt verdi: "Kutsal Ruh senin üzerine gelecek, Yüceler Yücesi'nin gücü sana gölge salacak. Bunun için doğacak olana kutsal, Tanrı Oğlu denecek. Bak, senin akrabalarından Elizabet de yaşlılığında bir oğula gebe kaldı. Kısır bilinen bu kadın şimdi altıncı ayındadır. Tanrı'nın yapamayacağı hiçbir şey yoktur."
"Ben Rab'bin kuluyum" dedi Meryem, "Bana dediğin gibi olsun." Bundan sonar melek onun yanından ayrıldı.
O günlerde Meryem kalkıp aceleyle Yahuda'nın dağlık bölgesindeki bir kente gitti. Zekeriya'nın evine girip Elizabet'i selamladı.
Elizabet Meryem'in selamını duyunca rahmindeki çocuk hopladı. Kutsal Ruh'la dolan Elizabet yüksek sesle şöyle dedi: "Kadınlar arasında kutsanmış bulunuyorsun, rahminin ürünü de kutsanmıştır! Nasıl oldu da Rabbim'in annesi yanıma geldi? Bak, selamın kulaklarıma eriştiği an, çocuk rahmimde sevinçle hopladı. İman eden kadına ne mutlu! Çünkü Rab'bin ona söylediği sözler gerçekleşecektir."
Meryem de şöyle dedi: "Canım Rab'bi yüceltir; Ruhum, Kurtarıcım Tanrı sayesinde sevinçle coşar. Çünkü O, sıradan biri olan kuluyla ilgilendi. İşte, bundan böyle bütün kuşaklar beni mutlu sayacak. Çünkü Güçlü Olan, benim için büyük işler yaptı. O'nun adı kutsaldır.” (Luka 1: 26-49, İncil)
Meryem’in Tanrı’dan nasıl söz ettiğine dikkat edin. Bu ayetlerin sonunda italik olarak göreceksiniz. Meryem, size tapınılması gereken biri izlenimi veriyor mu? Hayır, yüreğinden sevinç ve övgü taştığını görüyoruz çünkü sadece Tanrı övgümüzün nesnesi ve sevincimizin merkezi olabilir. Canı Rab’bi yüceltiyor çünkü onun için Rab harika işler yaptı. Nitekim, bakire birinin gebe kalması Tanrı’nın olağanüstü bir işiydi. Tevrat ve Zebur’da çok uzun bir süredir vaat edilen Mesih’in nihayet doğacak olması büyük bir şeydi.
Meryem kendisini Tanrı’nın büyük bir bereketi altında görüyor ama insanlığa bereket dağıtmadığını söyleyecek ilk kişi de kendisi olacaktır. İnsan ve Tanrı arasında aracı değildir. Kendisine dua edilmez, tapınılmaz. Meryem, Katolikler’in arabalarının paneline koydukları kendisine benzetilen plastik heykelcikleri ya da müstakil evlerinin bahçelerine koydukları büyük heykelleri görse dehşete kapılırdı. Katolik Kilisesi’nin bir insanı yücelterek ve bu arada Tanrı’yı alçaltarak büyük bir hata yaptığını İncil’de net olarak görüyoruz.
Katolik Kilise Bakire Meryem’e, ‘Cennetin Kraliçesi,’ ‘Kurtuluş Yıldızı’ ve ‘Yaşam Kapısı’ gibi ünvanlar veriyor. Ne var ki, bu ünvanlar, Meryem hakkındaki gerçeği, Katolik Kilisesi’nin Hıristiyanlık hakkındaki gerçeği saptırdığı kadar saptırıyor. Kutsal Kitap’ta başka insanlar da Tanrı tarafından büyük bir bereketle kutsandılar- İbrahim ve Elçi Pavlus birçok kişiden sadece ikisidir- ama kim onlara tapınmayı ya da dua etmeyi düşünebilir? Bu ve Katolikler’in çoğu inancı büyük bir saptırmadır. Ateist bir baba, Katolik bir annenin olduğu bir evde yetiştiğim için ve bütün akrabalarım Katolik olduğu için Katolikler’in inançlarını çok iyi bilirim.
Annemle ilgili, yaşamında büyük bir değişime neden olan küçük bir düzeltme yapmalıyım. Babamla evlenene kadar Katolik’ti. Katolik olmayan bu adamla evlenir evlenmez kendisi için Kanon Yasası’nın 2319. maddesi uygulandı. Ne oldu? Katolik Kilisesi’nden atıldı. Fakat annemin kardeşlerinin hepsi Katolik eşlerle evlendikleri için Katolik Kilisesi’nde kalmalarına izin verildi.