Fizik, Tanrı’nın var olup olmadığını kanıtlayabilir mi?
İlk olarak Einstein tarafından sorulan bir seminerde şu soruyu duyduğumda sorunun zarafeti ve derinliği karşısında şaşkına döndüğümde hala Tanrı’ya inanıyordum (şimdi bir ateistim): “Tüm evreni ve TÜMÜNÜ yaratan bir Tanrı varsa Tanrı, Tanrı’nın kendi kanunlarına uyuyor mu? Ya da Tanrı, ışık hızından daha hızlı seyahat etmek ve böylece aynı anda iki farklı yerde olabilmek gibi kendi kanunlarının önüne geçebilir mi? ” Cevap, Tanrı’nın var olup olmadığını kanıtlamamıza yardımcı olabilir mi, yoksa bilimsel deneycilik ve dinsel inancın kesiştiği yerde gerçek cevap; YOKTUR. (David Frost, 67 yaşında, Los Angeles.)
Bu yıldızlardaki nükleer reaksiyonları yöneten fiziksel yasalar daha sonra yaşamın oluşturduğu maddeleri – karbon, nitrojen ve oksijeni – üretti. Nasıl oluyor da evrendeki tüm fiziksel yasalar ve parametreler yıldızların, gezegenlerin ve nihayetinde yaşamın gelişmesine izin veren değerlere sahip oluyor?
- okumaya devam et:
- MyHeritage’ın ‘Derin Nostalji’ Akıllı Aracı Eski Fotoğrafları Hareketlendiriyor
- Uçan araba dünyayı değiştirebilir
Bazıları bunun sadece bir tesadüf olduğunu iddia ediyor. Diğerleri, biyo-dost fiziksel yasaları görmekten şaşırmamamız gerektiğini söylüyor – sonuçta onlar bizi üretti, öyleyse başka ne görebilirdik? Ancak bazı teistler, bunun elverişli koşullar yaratan bir Tanrı’nın varlığına işaret ettiğini iddia ediyor.
Ancak Tanrı geçerli bir bilimsel açıklama değildir. Bunun yerine çoklu evren teorisi gizemi çözüyor çünkü farklı evrenlerin farklı fiziksel yasalara sahip olmasına izin veriyor. Dolayısıyla, kendimizi yaşamı destekleyebilecek birkaç evrenden birinde görmemiz şaşırtıcı değil. Elbette, çoklu evreni bir Tanrı’nın yaratmış olabileceği fikrini çürütemezsiniz.
Bunların hepsi çok varsayımsaldır ve çoklu evren teorilerinin en büyük eleştirilerinden biri, Evrenimiz ile diğer evrenler arasında hiçbir etkileşim olmadığı görüldüğünden, çoklu evren kavramının doğrudan test edilemeyeceğidir.
Kuantum tuhaflığı
Şimdi Tanrı’nın aynı anda birden fazla yerde olup olamayacağını düşünelim. Uzay biliminde kullandığımız bilim ve teknolojinin çoğu, kuantum mekaniği olarak bilinen küçük atom ve parçacık dünyasının karşı-sezgisel teorisine dayanmaktadır.
Teori, kuantum dolanıklığı denen bir şeyi mümkün kılar: ürkütücü şekilde bağlanmış parçacıklar. İki parçacık birbirine dolanmışsa, birbirlerinden çok uzakta olsalar ve ikisi birbirini etkilemese bile, onu manipüle ettiğinizde partnerini otomatik olarak manipüle edersiniz. Dolanıklığın burada verdiğimden daha iyi tanımları var – ama bu yeterince basit ki onu takip edebilirim.
A ve B olmak üzere iki alt parçacığa dönüşen bir parçacık hayal edin. Alt parçacıkların özellikleri, orijinal parçacığın özelliklerine eklenmelidir – bu koruma ilkesidir. Örneğin, tüm parçacıkların “spin” adı verilen bir kuantum özelliği vardır – kabaca, küçük pusula iğneleri gibi hareket ederler. Orijinal parçacığın sıfır “dönüşü” varsa, iki alt parçacıktan biri pozitif, diğeri ise negatif dönüşe sahip olmalıdır; bu, A ve B’nin her birinin pozitif veya a sahip olma şansının% 50 olduğu anlamına gelir. negatif dönüş. (Kuantum mekaniğine göre, parçacıklar, siz onları gerçekten ölçene kadar tanım gereği farklı durumların bir karışımıdır.)
A ve B’nin özellikleri, ayrı gezegenlerde ayrı laboratuarlarda bulunsalar bile, birbirlerinden bağımsız değildir – birbirine dolanmıştır. Eğer A’nın dönüşünü ölçerseniz ve bunu pozitif bulursanız, o zaman bir arkadaşınızın B’nin dönüşünü A’yı ölçtüğünüz aynı anda ölçtüğünü hayal edin. Koruma ilkesinin işe yaraması için, onun dönüşünü bulması gerekir. B negatif olmak.
Ama -ve bu, şeylerin bulanıklaştığı yer- A alt parçacığı gibi, B’nin pozitif olma şansı 50:50 idi, bu yüzden A’nın dönüş durumu pozitif olarak ölçüldüğünde dönüş durumu “negatif” olur. Başka bir deyişle, spin durumu hakkında bilgi anında iki alt parçacık arasında aktarılır. Kuantum bilgisinin bu tür aktarımı görünüşe göre ışık hızından daha hızlı gerçekleşiyor. Einstein’ın bizzat kuantum dolanmasını “uzaktan ürkütücü eylem” olarak tanımladığı düşünüldüğünde, bence hepimiz bunu oldukça tuhaf bir etki bulduğumuz için affedilebiliriz.
Sonuçta ışık hızından daha hızlı bir şey var: kuantum bilgisi. Bu, Tanrı’yı kanıtlamaz veya çürütmez, ancak Tanrı’yı fiziksel terimlerle düşünmemize yardımcı olabilir – belki de dolaşık parçacıkların yağmuru olarak, kuantum bilgisini ileri geri aktararak ve aynı anda birçok yeri işgal ederek?
Her şeyi hareket halinde tutmak için, gezegen büyüklüğündeki toplarla hokkabazlık yaparken galaksi büyüklüğündeki tabakların dönmesini sağlayan Tanrı’nın bu görüntüsüne sahibim. Neyse ki Tanrı, uzay ve zaman dokusunu çalışır durumda tutarak çoklu görev yapabilir. Gereken tek şey biraz inançtır.
Bu makale sorulan soruları yanıtlamaya yaklaştı mı? Sanmıyorum: Tanrı’ya inanıyorsanız (benim yaptığım gibi), o zaman Tanrı’nın fizik yasalarına bağlı olduğu fikri saçmadır, çünkü Tanrı her şeyi yapabilir, hatta ışıktan daha hızlı seyahat edebilir. Tanrı’ya inanmazsanız, o zaman soru da aynı derecede anlamsızdır, çünkü bir Tanrı yoktur ve hiçbir şey ışıktan daha hızlı gidemez. Belki de soru gerçekten bir Tanrı olup olmadığını bilmeyen agnostikler içindir.
Bu gerçekten bilim ve dinin farklı olduğu yerdir. Bilim kanıt gerektirir, dini inanç inanç gerektirir. Bilim adamları, Tanrı’nın varlığını kanıtlamaya veya çürütmeye çalışmazlar çünkü Tanrı’yı tespit edebilecek bir deney olmadığını bilirler. Ve eğer Tanrı’ya inanıyorsanız, bilim adamlarının Evren hakkında ne keşfettiklerinin önemi yoktur – herhangi bir kozmosun Tanrı ile tutarlı olduğu düşünülebilir.
Tanrı, fizik veya başka herhangi bir şey hakkındaki görüşlerimiz nihayetinde perspektife bağlıdır. Ama gerçekten yetkili bir kaynaktan bir alıntıyla bitirelim. Kaynak İncil değil, Kozmoloji ders kitabı da değil. Terry Pratchett’in Reaper Man filminden:
“Işık her şeyden daha hızlı gittiğini düşünüyor ama bu yanlış. Işık ne kadar hızlı hareket ederse etsin, karanlığın oraya her zaman önce geldiğini görüyor ve onu bekliyor.”
- Monica Grady, The Open University’de gezegen ve uzay bilimi profesörüdür