UC San Diego araştırmacıları, pankreas kanseri kök hücrelerinin, tipik olarak tümörleri baskılayan bir protein ailesinden bir proteini, bunun yerine onların standart tedavilere karşı direncini artırmak ve
Pankreas kanseri, daha az yaygın olsa da ABD’de akciğer ve kolorektal kanserden sonra üçüncü sırada yer alan oldukça ölümcül bir kanser türüdür. Ayrıca, kemoterapi ve immünoterapiler gibi hem geleneksel hem de hedefe yönelik tedavilere karşı hızla direnç geliştiren pankreas kanseri kök hücreleri ile etkili bir şekilde tedavi edilmesi en zor kanserlerden biridir. Sonuç olarak, pankreas kanseri teşhisi konan kişilerde 5 yıllık hayatta kalma oranı yalnızca %10’dur.
Kaliforniya Üniversitesi San Diego Tıp Fakültesi ve Sanford Konsorsiyumu’ndaki araştırmacılar tarafından yönetilen uluslararası bir bilim insanı ekibi Rejeneratif Tıp, en dirençli pankreas kanseri hücrelerinin tedaviden kaçtığı başka bir mekanizmayı ortaya çıkardı. Nature Communications’da yayınlanan yeni bir çalışmada ekip, bu hücrelerin, kanser hücrelerinin tedaviden kaçınmasına ve daha hızlı büyümesine yardımcı olmak için genellikle tümörleri baskılayan bir protein grubunun bir üyesini kullandığını ortaya koyuyor.
Önceki araştırmalar, pankreas kanseri tedavisi direncinin, tümör hücrelerinin heterojenliği (çeşitliliği) ve özellikle de terapi direncini teşvik eden kök hücre özelliklerinden beslenen geleneksel ajanlara verilen farklı yanıtlardan kaynaklandığını göstermiştir.
Yeni çalışmada, kıdemli yazar Tannishtha Reya, Ph.D., eski bir Farmakoloji ve Tıp profesörü ve UC San Diego Tıp Okulu’nda Kanser Biyolojisi Anabilim Dalı başkanı ve meslektaşları, değişen epigenomiklerin (genomlara ne yapması gerektiğini söyleyen çok sayıda protein) nasıl değiştiğini araştırdılar. genomik değişikliklerden ziyade (genlerin kendilerine özgü) direnci artırıyor olabilir.
“Geleneksel bir dirence karşı koyabilen agresif kanser hücreleri olan pankreas kanseri kök hücreleri Şu anda Columbia Üniversitesi’nde Fizyoloji ve Hücresel Biyofizik profesörü ve Herbert Irving Kapsamlı Kanser Merkezi’nde translasyonel araştırma direktör yardımcısı olan Reya, “Tedaviler ve tümörün nüksetmesine neden olan tedaviler, kendilerini korumak ve hayatta kalma ve büyümeyi desteklemek için epigenetik düzenlemeye güveniyor” dedi. 4}
“Kanser kök hücrelerinin tedavi direncini daha iyi anlamak için kullandığı temel araçları ve mekanizmaları ve belki de bunların nasıl önlenebileceğini belirlemek istedik.”
Reya ve meslektaşları, bir SMARCD3 olan SMARCD3’e odaklandı. DNA ve kromozomları oluşturan proteinlerin bir karışımı olan ve gelişim aşamasındaki kök hücre işlevi için gerekli olan kromatini düzenleyen SWI/SNF protein ailesinin bir üyesi.
Ancak SWI-SNF alt birimleri genellikle tümör baskılayıcı görevi görürken, araştırmacılar, SMARCD3’ün kanserde çoğaldığını, özellikle pankreas kanseri kök hücrelerinde bol miktarda bulunduğunu ve insan hastalığında yukarı regüle edildiğini veya arttığını buldu.
Ve araştırmacılar SMARCD3’ü pankreas kanseri, protein kaybı tümörlerin büyümesini azalttı ve özellikle kemoterapi bağlamında sağkalımı iyileştirdi.
“Önemli olarak, SMARCD3’ün terapiyle ilişkili lipid ve yağ asidi metabolizmasını kontrol etmeye yardımcı olduğunu bulduk. kanserde direnç ve kötü prognoz,” dedi Reya.
“Verilerimiz, tedaviye dirençli pankreas kanseri hücrelerinin, kanser önleyici tedavilerden kaçınabilecekleri ve agresif bir şekilde büyüyebilecekleri bir metabolik manzara sağlamaya yardımcı olmak için SMARCD3’e bağlı olduğunu gösteriyor. Bu, SMARCD3’ü potansiyel tedaviler için heyecan verici yeni bir hedef haline getiriyor.”
Referans: “Smarcd3, pankreatik duktal adenokarsinomda metabolik manzaranın bir epigenetik modülatörüdür” yazan L. Paige Ferguson, Jovylyn Gatchalian, Matthew L. McDermott, Mari Nakamura, Kendall Chambers, Nirakar Rajbhandari, Nikki K. Lytle, Sara Brin Rosenthal, Michael Hamilton, Sonia Albini, Martin Wartenberg, Inti Zlobec, José A. Galván, Eva Karamitopoulou, Vera Vavinskaya, Alexis Wascher, Andrew M. Lowy, Christian M . Schürch, Pier Lorenzo Puri, Benoit G. Bruneau, Diana C. Hargreaves ve Tannishtha Reya, 18 Ocak 2023, Nature Communications.
DOI: 10.1038/s41467-023-35796-7{4 }