Peki ya bir gün artık toplumumuzun ekonomik yaşamını oluşturan malların çoğunu ödemek zorunda kalmazsak? Kısacası, gelecek ise … Özgür mü?
Ekonomist Jeremy Rifkin bu soruyu kendine sordu ve kendine bir cevap verdi (olumlu olarak), bir kitabın artık üretici ve tüketiciler arasında bölünmediği, ancak tüketicilerden (üretici-tüketiciler) oluşan son marjinal maliyet toplumu sıfırı. Ağ üzerinden birbirine bağlanmış ve enerji, mal ve hizmet üretip paylaşabilecek ve sanal sınıflarda çalışabilecek. Hepsi ücretsiz. Bu, kapitalist ekonominin paylaşımlı bir ekonomi lehine (neredeyse) ölümüdür.|
Ütopya? Bir hayalperest olarak görevden alınmamak için, Rifkin kitabı geleceğe yönelik görüşünün gerçekte sağlam temellere dayandığını gösteren örneklerle doldurdu. Ona göre, kapitalizmin sosyal ve işbirlikçi bir ekonomiye dönüşümü halihazırda devam etmekte ve bunun görmemesi için kör olması gerekiyor. "25 yıl önce - yazdı - size söylemiştim, bir yüzyılın çeyreğinde, insanlığın üçte biri ses, video ve metin alışverişi yapan yüz milyonlarca kişiden oluşan büyük küresel ağlara güvenecekti. ve dünyadaki bilgi birikiminin bir cep telefonundan erişilebilir olması, her bir insanın yeni bir fikir ortaya çıkarması, bir ürün sunması veya aynı anda bir milyar insana bir düşünce iletmesi ve bu operasyonun maliyetinin bir sonraki adım olacağını belirlemesi. sıfırda, başını güvensizlik içinde sallardın. Bugün bütün bunlar gerçekliktir ".
Fakat pratik açıdan, eğer Rifkin haklı olsaydı, bunun bizim için anlamı ne olurdu? En az dört iyi haber, bizi oraya birkaç nesil götürecek olsa bile.
1. Enerji. Rifkin'e göre, 25 yıl ve evlerimizi ve fabrikalarımızı ısıtmak, elektronik cihazları çalıştırmak ve arabaya güç vermek için kullanılan enerjinin çoğu neredeyse ücretsiz olacak: yenilenebilir enerjinin uzun vadesi yalnızca sona erebilir iyi. Ekonomist dünyada şöyle yazıyor: “Evlerini, yerinde yenilenebilir enerji toplayabilen mikro enerji istasyonlarına dönüştüren birkaç milyon öncü” var. Sıfıra yakın maliyette.Jeremy Rifkin: En son kitabında, marjinal maliyeti sıfır olan toplum, kapitalizmi büyüklüğe götüren, ancak şimdi geleceği tehdit eden paradoksu anlatıyor: birçok mal ve hizmet pratikte özgür ve bol hale geliyor. | Andreas Pein / Laif / Contrasto
2. 3D baskı. Bugün, 3D baskıya odaklanan yüzlerce başlangıç var. Ürünleri geçmişte olduğundan çok daha düşük maliyetlerle üretmeyi başarırlar. Ve - son yıllarda 3B baskının attığı dev adımlar göz önüne alındığında - Rifkin iyimser: «Bu yazıcılar zaten mücevher, uçak parçaları, insan protezleri ve daha fazlasını üretmek için kullanılıyor. Ve hobi olarak tüm nesneleri veya parçalarını kendileri üretmek isteyenler için ulaşılabilir ucuz yazıcılar var ”.
3. okul. Bugün prestijli üniversitelerdeki evden dersleri ve kursları çevrimiçi olarak takip edebiliyoruz. Gelecekte bu tür bir olasılık çoğalabilirdi. Ve beklenenden çok daha erken. “Eğer o zaman söylersem - Rifkin'e yazıyor - tüm dünyadaki yüksek öğretim seviyelerine erişimi olmayan öğrencilerin kendilerini aniden gezegenin en seçkin akademik kişiliğinin derslerini izleyebileceğini ve resmen tanınmış olduğunu görebileceklerini söylüyor Taahhüdünüz, hepsi ücretsiz mi?
4. Şeylerin Internet. Nesnelerin İnternetinin akıllı altyapısı Rifkin'e göre bu devrimin temelinde yer alıyor: arabalar, evler, ulaşım araçları ağ üzerinden konuşulacak ve "10 yıl içinde - ekonomist diyor - Amerika ve Avrupa'da her bina, hem de dünyanın diğer ülkeleri akıllı sayaçlarla donatılacak "dedi. Ekonomiste göre, diğer şeylerin yanı sıra, bu sürekli veri akışı işlenebilir ve enerji verimliliğini ve üretkenliği artırabilir.
Ekonomiyi paylaşmak. Her şeyden önce, Rifkin, sözde paylaşma ekonomisi olarak adlandırılan mülkiyete erişmeyi tercih edenlerin sayısını katlanarak arttırmaya karar verdiğine inanıyor. Zaten bugün bilgi paylaşırsak, arabalardaki pasajları, daireleri, fikirleri ve yatakları paylaşırız, on yıl içinde onsuz daha fazlasını yapamayız. "Eğer yüz milyonlarca insan ekonomik faaliyetlerinin çoğunu paylaşmaya yöneltirse, ekonomik tarihin akışını değiştirecekler."