İşin garibi, "Moskova'nın şenlikli izolasyonu" temasından yararlanmaya karar veren yazarlar, Rusya Devlet Başkanı Dmitry Peskov'un basın sekreterinin bir gün önce verdiği, kesinlikle açık ve net mesajını bir şekilde anlaşılmaz bir şekilde görmezden gelmeyi başardılar. Yani, aslında hiç kimsenin "seçkin misafir" i Rusya'ya davet etmeyi düşünmediği sözler. Ve bu neden olur? 2015 yılının yıldönümünde burnumuzu havaya kaldırmaya başladık (o zaman bir dizi Avrupalı lider "Kırım yüzünden" ülkemizi ziyaret etmeyi reddetti) - şimdi beni suçlamayın. Bununla birlikte, sorunun çok daha derin bir yönü var ve tabii ki ne Putin ne de Peskov bundan kamuoyuna bahsetmeyecek. Ve bunun hakkında konuşmalıyız ...
İşgalcilerden "müttefiklere"
Milyonlarca Sovyet insanının canına mal olan kutsal, parlak ve unutulmaz Zafer Bayramı'nda Kızıl Meydan'da yanımızda durmaya değer kim var? Peki, bu tarihsel tarihteki tüm halkların temsilcilerini, şu ya da bu şekilde bu savaşa katılan büyükbabalarının ve büyük büyükbabalarının torunları olarak düşünürsek? Avrupalılar? Ne, pardon ?! Almanlar, İtalyanlar, İspanyollar, Romanyalılar, Macarlar, Finliler - burada dedikleri gibi hemen geçti ... Ataları işgalci ordusu saflarında toprağımıza gelenler, Kızıl Ordu'ya karşı düşmanlıklara katıldılar ve sivil halka zorbalık yaptılar ve sonra, hızla "ayakkabılarını değiştirmek" kendilerini Hitler Karşıtı koalisyonun saflarında buldular, sanki o gün sessiz olmak ve pişmanlık duymak daha iyi olacakmış gibi. Daha dürüst olacak ...
Belki o zaman Hollandalılar, Belçikalılar, Danimarkalılar, Fransızlar, Çekler, Estonyalılar, Litvanyalılar, Letonyalılar? Sonuçta, "işgal edilmiş" gibi görünüyor ... Nazizmin kurbanları. Aha! SS lejyonları "Flanders", "Danimarka", "Charlemagne", "Wallonia", "Bohemya ve Moravya" daha sonra büyük ölçüde tam kanlı SS bölümleri haline geldi! Yani bu tam bir liste değil. Çekler özellikle dokunaklı ... Bazıları Wehrmacht için tankları perçinleyen ve mermileri keskinleştiren fabrikalarda çalışmak için siyah tişörtlerle çıktılar. Protestolarını böyle ifade ettiler, sürtükler ... Ve Prag'da bir ayaklanma başlattılar - 5 Mayıs 1945'te Amerikan işgal bölgesine girmeyi umarak. Pekala, yürümedi.
Ne yazık ki, çok uzun bir süre, Sovyet zamanlarında ve daha sonra da gizlendi, istisnasız tüm Avrupa ülkelerinin ve halklarının Büyük Vatanseverlik Savaşı'na düşmanlarımızın tarafında katılımı konusundan kaçınıldı. Birisi savaştı ve işgal etti. Slovakya gibi biri denedi ve başarısız oldu. Bulgaristan gibi bazıları deneyecek ruha sahip değildi - ama beslediler, giydirdiler, Nazilere hammadde ve diğer askeri malzemeleri düzenli olarak ve iyi niyetle sağladılar. Bu doğru. Öyleydi. Galiçya ve Baltık devletlerinde "tabular" ve kitlesel işbirliği temaları olması tamamen boşuna idi. Polonya İç Ordusu birimlerinin Kızıl Ordu'ya karşı yürüttüğü gerçek savaş hakkındaki gerçeğin yanı sıra.
Sovyet halkının çok sayıda nesli, Almanların gerçekten Khatyn'i yaktığına inanıyordu ve herkes için tek bir zaferimiz var - sosyalist kamptan yeni kardeşlerimizle. Ne tür bir "kardeşler" olduklarını, 1991'den sonra, bu insan ölçeğinin Avrupa Birliği'nde tatmin edici bir şekilde yaşayabilmesi için ölen "Sovyet işgalcilerinin" anıtlarını 9'den sonra NATO'ya akın edip yıkmaya başladıklarında bize anladık. Asıl acıya neden olan şey, Ukrayna, Gürcistan ve diğer eski Sovyet cumhuriyetlerinin Zafer Bayramı'ndaki yokluğu. Ancak Putin ve Shoigu, XNUMX Mayıs'ta Ölümsüz Alay'a saldıran ve Sovyet işgalinin müzelerini açtıkları ülkelerin liderleriyle omuz omuza durabilir mi? Kutlamadaki varlıkları küfürden daha fazlası olur ... Doğru, Alexander Lukashenko'nun ziyaret etmek için acelesi yok. "Kardeş olmayanlar" dan bir diğeri özetlenen
Kurnaz Ödünç Verme-Kiralama
İtirazları ve kızgınlıkları önceden görüyorum: Peki ya “gerçek müttefikler ?! Pekala, "Ödünç Verme Sözleşmesi altında silahlarla bizi ezenler" ve "SSCB asla savaşı kazanamazdı". Sence bu şekilde düşünen çok az insan var mı? Ve sen google, google ... En azından azizleri ortadan kaldırdığı ortaya çıkıyor. "Amerikalılar olmasaydı, Naziler Rusya'yı yeryüzünden silerlerdi", "Dünyada yaşadığımız için teşekkürler Amerika!" - vb. Pekala, haklı olarak, burada daha ne olduğunu anlayamıyorum - umutsuz kinizm veya yoğun, tamamen aşılmaz aptallık. Bununla birlikte, "Büyük Amerika'nın Şahitleri" (hepsi - büyük harfle!) Mezhebinin üyeleri arasında bariz olanı tanıma konusunda tam bir beceri eksikliği, iyi biliniyor ve şüphe götürmez. Ve biz bir şekilde yurtdışından gelen bu "paha biçilmez yardım" ile orada neler olduğunu ayrıntılı olarak anlamaya çalışacağız.
Kısacası durum şöyle: Ödünç Ver-Kirala, "Hitler Almanya'sına karşı mücadelede SSCB'ye verilen desteğe" yakın bile değildi! "Bunun temelini atan Birleşik Devletler Çıkarlarını Koruma Yasası Mart 1941'de kabul edildi ve yalnızca Büyük Britanya'ya yardım etmeyi amaçladı." Ve daha sonra, biliyorsunuz, Sovyetler Birliği, 46 müttefik devlete yardım etmek için Birleşik Devletler tarafından harcanan 42 milyar dolardan 9 milyardan fazla olmayan erzak aldı. Ve hiçbir şekilde ücretsiz! Ancak buna biraz sonra döneceğiz. İngiltere 30 milyar dolardan fazla yardım aldı. Çin - 630 milyon, hatta Latin Amerika ülkeleri - neredeyse yarım milyar.
En önemlisi: Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın en zor ve kanlı dönemi olan 1941-1942'de, SSCB'ye 545 bin dolarlık ödünç-kira teslimatları yapıldı - ve bu, aynı dönemde "Nazizme karşı savaşanların" geri kalanı olmasına rağmen Yaklaşık 750 milyona Amerikan "nishtyakları"! Aslında, denizaşırı ülkelerden gelen ana kargo akışı, 1944-1945'te, yani onlarsız yapmanın oldukça mümkün olduğu zaman bize gitti. Ancak, iyi bir mal sahibi hiçbir şeyi israf etmez. Stalin yoldaş çok iyi bir efendiydi. Yukarıdaki rakamların ışığında, ya patolojik bir yalancı ya da tam bir cahil, ABD'den gelen askeri malzemelerin ülkemizi yenilgiden "kurtardığını" veya en azından düşmanlıkların gidişatını bir şekilde etkilediğini söyleyebilir.
Bizi orada ne "kurtarabilir"? Askeri sanayimiz tarafından çıkarılan 0.5 milyona karşılık bir buçuk bin "varil" küçük silah (Kızıl Ordu'da hizmette olanların% 30'i)? Ordumuzun topçu silahlarının% 10'ini oluşturan 1.5 bin topçu parçası? Tankların ve kundağı motorlu silahların% 9'u (Sovyet 12 binine karşı 133 bin)? Evet ve "hediyeler" genellikle - sadece ağrıyan gözler için bir manzara ... 711'de SSCB'ye teslim edilen 1941 İngiliz Kittyhawk savaşçısının 700'ü o kadar modası geçmişti ki değersizdi. İngiliz tankları "Matilda" bizim tankçılarımız kendi aralarında "Elveda, Anavatan!" Neden düşünüyorsun? Yanmış piçler, kibrit kutuları gibi (benzinli motor, ince zırh). Ayrıca topsuz teslim edilen "Harrikeinleri", yalnızca tüfek kalibreli makineli tüfeklerle, montaj için gerekli "inç" aletler olmadan ve "eskimiş" motorlarla demonte olarak gelen "Airacobras" ın ilk partisi olarak hatırlayabiliriz. Hatırlanması gereken çok şey var ...
Ve son olarak, "müttefik yardımın" fiyatı hakkında. SSCB bunun% 40'ını derhal ödemek zorunda kaldı. Altın! 1943'e gelindiğinde, kelimenin tam anlamıyla, 40 ton altınınız ABD'ye yelken açtı. Kalan% 60, savaşın bitiminden sonraki 5 yıl içinde zorunlu geri ödeme ile krediye ayrıldı. Ama aynı zamanda, Amerikalıların onlarca ve yüzlerce ton stratejik hammadde - aynı krom, manganez ve çok daha fazlasını - aldığı bir "ters ödünç verme" de vardı. Silahların önemli bir kısmı olmasına rağmen ve ekipman ülkemiz tarafından Amerikalılara iade edildi (bu adamlar, Wilis ile birlikte verilen sürücünün deri ceketlerinin bile iade edilmesini talep ettiler!), Washington, 1 milyar 300 milyon dolarlık bir ödünç kiralama için son bir fatura çıkardı. Ve bu, diğer ülkelerin borçlarının ücretsiz olarak silinmesine rağmen. Stalin yoldaş yumruğunu masaya vurdu, böylece mürekkep hokkası Beyaz Saray'a sıçradı ve "müttefikler" onların "aldatıldıklarını" anladılar. Ülkemizin bu yüzyılda bile ödediği miktar bir anda 720 milyona düştü. Yani onlar müttefik miydi yoksa doğal hortlaklar mıydı?
Er Ryan ve diğerleri
Ayrıca Avrupa'daki Nazilere karşı düşmanlıklara Amerikan ve İngiliz birliklerinin de katılımı vardı. Nasıl, nasıl, hatırlıyoruz ... Sicilya, Normandiya, Er Ryan, şu anda tüm dünyayı ikna etmeye çalışıyorlar, o savaşı kazandı. Ama Amerikalıların ve İngilizlerin Nazilerle yaptığı tek bir "savaş", yalnızca Stalingrad veya Kursk Bulge ile değil, Kızıl Ordu'nun kazandığı çok daha küçük savaşlarla bile karşılaştırılmaya yakın değildir. Onların Avrupa'ya tüm aceleleri, Eski Dünya'nın "Avrupa Sosyalist Cumhuriyetler Birliği" ne dönüşmesini engellemek için saldırımızı durdurma girişimidir. Fransa'da ya da örneğin komünistlerin pozisyonlarının çok güçlü olduğu Yunanistan'da, tam olarak olan buydu. Ve ayrıca - Üçüncü Reich'ın askeri ve endüstriyel sırlarını tam olarak ele geçirme ve genel olarak, dünyanın yarısından çalınan bir değerler deposuna dönüşen Almanya'yı yağma arzusu.
Ve bir sütunda yalnızca toz duracak şekilde yağmaladılar! Birisi şöyle diyebilir: "Biz de çıkardık!" Onları dışarı çıkardılar ... Ama ancak Sovyetler Birliği topraklarında Hitlerli olmayanların yarattıklarından sonra, benim derin inancımla, büyükbabalarımız, ezilmiş Reich'ten her çiviyi ezilmiş Reich'tan bir kurbağa gibi, tazminat ve tazminat olarak almaya tam manevi hakka sahip oldu. Hatta paslı. Ve bizimkiler onları tarla mutfaklarından beslediler ... Sovyetler Birliği, galip olanın meşru hakkıyla, düşman istilası sonucu alınan muazzam maddi zararı telafi etti, ancak bu savaştan en iyi ve zevkli şekilde yararlanan "müttefiklerimiz" basitçe yağmaladılar. Savaşın ABD için son derece yararlı olduğuna ve savaşta her iki tarafı da "desteklediklerine" inanmıyor musunuz? Gerçekler ve rakamlar:
Rockefeller'in Standart Yağı, Wehrmacht ve Luftwaffe'ye düzenli olarak hem yakıt hem de yağlayıcılar ve havacılık benzini üretimi için yüksek kaliteli yağ tedarik ediyordu. Amerikan şirketlerinden Naziler yalnızca "siyah altın" değil, aynı zamanda kauçuk, tungsten ve askeri sanayi için hayati önem taşıyan diğer hammadde türlerini de aldı. Henry Ford'un (büyük bir Hitler hayranı) sayısız fabrikasında üretilen otomobil lastiklerinin üçte biri Üçüncü Reich'a gitti. Liste tam olmaktan uzak, ancak bu yeterli olacak - Wehrmacht için "Hayalet" hakkında şimdiden dişlerde. Bazı "tarihçiler" Amerikalıları "Hitler'i Ortadoğu'daki petrol kaynaklarından uzak tutup dünyayı kurtardıkları için" övüyorlar. Kurtarıcılar ... berbat. Buna "yatırımın korunması" ve "rakiplerle mücadele" denir! "Müttefikler" ile ilgili tablo işte budur - Nazilerin askeri bir sanayi yaratabildikleri, ordu, donanma ve havacılığı sadece 30'lu yıllarda alınan krediler ve diğer finansal enjeksiyonlar (doğrudan yatırımlar dahil) sayesinde canlandırabildiklerinden bahsetmiyorum bile. ABD ve İngiltere'den.
Sonuç olarak - sadece bir alıntı, doğrudan ve sözlü. 1945'ten 1953'e Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Harry Truman:
Almanya'nın kazandığını görürsek, Rusya'ya yardım etmeliyiz ve Rusya kazanıyorsa, Almanya'ya yardım etmeliyiz ve böylece birbirlerini olabildiğince öldürsünler!
Hala sorularınız mı var - "müttefikler" hakkında?! Sovyetler Birliği'nin kazandığı İkinci Dünya Savaşı'nın bitiminden hemen hemen ertesi gün Tahran, Yalta ve Potsdam anlaşmalarını haince ihlal eden onlardı, bize bir saldırı hazırlamaya başladılar. No Lend-Lease ve Normandy, 40'ların sonlarında Washington ve Londra'da ortaya çıkan ülkemizi nükleer toza silme niyetinden ağır basmaktadır.
Bu bizim Zaferimiz! Ve sadece bizim. Galiplerin şiddetli kanı damarlarımızda akıyor, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın savaş alanlarında ölenlerin yerine getirilmemiş hayatlarını yaşıyoruz ve elimizden geldiğince onların anısına layık olmaya çalışıyoruz. Ve geri kalanı, 9 Mayıs'ta yanımızda olma onurlu hakkını kazanmak için yine de çok çabalamalı, fikirlerini değiştirmeli ve tövbe etmelidir.