Çok ünlü sanatçıların ruhsal sorunları ile doğru orantılı bir şekilde oluşan çok güzel eserleri vardır. Ünlü ressam Vincent Van Gogh’un da psikolojik sorunları vardı ve kendisi yoğun bir depresyon yaşamakta idi.
Depresyondan bahsetmek gerekirse; tanım olarak, uyaranlara karşı duyarlılığın azalması, girişim gücünün ve kendine güvenin kaybolup, umutsuzluğun, karamsarlığın güçlenmesi ile beliren ruhsal bozukluktur. Hayattaki olumsuzluklar, büyük acılar veren kayıplar ve yaslar bu bozukluğa neden olur.
Vincent van Gogh ruhsal çöküntüler yaşayan bir ressamdı. Geçirdiği sinir krizi sonrasında ünlü ressam 23 Aralık 1888’de kulağını kesti. Kulağından geriye kalan yalnızca kulak memesiydi. Kulağını bir gazeteye sararak bir genelev çalışanı olan Rachel’a verdi. Diğer gün evinde baygın bulundu ve sinir krizleri gün geçtikçe şiddetlendi. İki yıl sonra ise bu ruhsal sorunlardan mütevellit intihar ederek hayatına son verdi.
Onu tedavi eden doktor Bey;
“Benden istediğiniz bilgiyi sevinerek veriyorum. Zavallı dostum Van Gogh’un hak ettiği şöhreti dile getirmeniz umuduyla.” sözlerini sarf etmiştir.
Ve van Gogh kulağını kestikten sonra daha da ün sahibi olmuştur. Vincent van Gogh’un ne kadar psikolojik sorunları olsa da kulağını kesmesinin bir nedeninin de ün kazanmak olduğunu aklıma getirmekten kendimi alamıyorum.
Van Gogh’un kulağını kesmesinin bir diğer nedenini de gülmek için uydurmuş birileri oda şöyledir ki, Van Gogh bir gün kendisini çizer ama kulağı görünmez ve oda resmi bozmak yerine kendi kulağını keser.