

Tüm Critias Dokümanları
Platon'un Timaeus ve Critias adlı diyalogları Atlantis'in mevcudiyetinden kesin olarak bahsedilen tek yazılı kayıtlardır.
Diyaloglar Sokrates, Hermo Crates, Timaeus ve Critias
arasında geçen
konuşmalar seklindedir. Timaeus ve Critias, Sokrates'in ideal toplumlar hakkında
yapmış olduğu bir konuşmaya "hayal ürünü olmayan gerçek bir hikaye" ile
katılmaya karar verirler.
Hikaye Platon'un 9000 yıl öncesinde antik Atina ve Atlantis arasındaki savaş hakkındadır. Uzak geçmişe ait bilgiler Platon'un Atina'da yaşadığı zamana kadar unutulmuş, Atlantis'sin hikayesi Solon'a Mısır'lı rahipler tarafından aktarılmıştır. Solon hikayeyi Dropes!e yani Ciritias'in büyük büyük babasına aktarmıştır. Critias hikayeyi kendisiyle ayni ismi tasiyan büyük babasindan öğrenmiştir. Aşağıda yazılı olan diyaloglar Platon tarafından aşağı yukarı MÖ. 360 yılında yazılmış ve İngilizciye tercüme edilmiştir
NOT: (BENJAMIN JOWET'TIN NOTU) : Dialoglarin sayfaları ve paragrafları arasındaki kurgu tarafından yaratılmıştır. Bunlar kasten uzun geçmişe bağlı kısaltmalar yapılması ve bilgisayar ekranında okunmasını kolaylaştırmak amacı ile gerçekleştirilmiştir.
TIMAEUS
Timaeus, Atlantis'e ait hikayeyi özetleyerek bir ön giriş yapmak görevini üstlenir. Yazının büyük bir kısmi, oluşum evresinin tarif edilmesi ve doğal fenomenin izah edilmesi hakkındadır. 2 nci sayfa Timaeus'un Atlantis'ten söz ettiği ve onu tanımladığı tek bölümdür.
CRITIAS
Critias, kayıp adanın detaylı olarak tanımlanmasını sağlamış ve bu adanın hakki hakkında en az antik Atina kadar bilgi vermiştir. Bu hikayede adi geçen veya yer alan bütün kahramanların (Timaeus dışında) antik Yunan' da gerçekten var oldukları bilinmektedir. Onların hayatları ve ölümleri hakkındaki diğer kayıtlar, başka bir zaman periyodu içinde kaydedilecektir.
NOT:
Hikayede adi geçen iki Critias adlı kişi bir karmaşaya neden olabilir. Birinci Critias
diyaloglarda yer
alan gerçek kişidir. Atlantis'in hikayesini Sokrates'e anlatan odur. İkinci
Critias yani birinci Critias'in büyük babası da diyaloglarda geçer. Bu büyük
Critias Atlantis hakkında hikayeyi torununa anlatmış, torunu da bunu
diyaloglarda görüleceği gibi Sokrates'e taşımıştı.
DIALOGLARDA AKTİF OLARAK YER ALAN KİŞİLER ŞUNLARDIR
TIMAEUS: Hakkında tarihsel bir kanıt yoktur.
CRITIAS : Platon'un büyük büyük babasıdır.
SOKRATES : Platon'un akil hocası ve öğretmeni. Atina'nın otoriteleri tarafından, Atina'nın gençliğinin ahlak yapısını zedelediği için idama mahkum edilmiştir. MÖ. 466-399 yılları arasında yaşamıştır.
HERMOCRATES : Devlet adamı Syracuse'un askeri
DIALOGLARDA BAHSİ GEÇENLER
SOLON ; Atinalı gezgin, sair ve yasamacı, aşağı yukarı MÖ. 638-559 yılları arasında yasamıştır. Plato'ya göre Mısır'lı rahiplerden, Atlantis'in hikayesini ilk öğrenen odur.
DROPIDES :Critias'in büyük büyük babası. Hikaye ona uzaktan akrabası ve yakın arkadaşı olan Solon tarafından anlatılmıştır.
CRITIAS :Dropides'in oglu ve dialoglarda yer alan Critias'in büyük babası. Hikayeyi Critias'a aktaran odur.
Timaeus: Ne kadar minnettarım , Sokrates, sonunda gelebildim, uzun bir seyahatten dönen yorgun bir gezgin gibi. Artık dinlenebilirim. Varlığıma dua edebilirim. O hep yaslı oldu ve beni ifşa etti, bağışladı, sözlerime katlandı ki onlar doğru ve kabul edilebilir bir şekilde ona söylemişti. Ancak kasıtlı olarak kötü bir şey söylemedim. Beni yorması için ona dua ettim. Ödül ve ceza için ve sadece ödül ve ceza için yanılan doğru yola getirilmeliydi. Dilerim ki gelecekte tanrıların jenerasyonu ile alakalı doğru şeyler söylerim ve bana bütün ilaçlardan mükemmel ve iyi olan bilgiyi vermesi için dua ederim. Benim duacıma, bağışlaması için, bütün kanıtları Critias'a verdim. O anlaşmamıza göre sonraki konuşmayı yapacak olandır.
Critias : Ve ben, Timaeus güvenin dışında ve seninde basta söylediğin gibi önemli mesafeler hakkında konuşacaktım. Dilerim ki sana biraz ve hös görü gösterilir. Ayni sabır ve hös görüyü kendi söyleyeceklerim içinde istiyorum. Ve çok yi bilirim ki bu isteğim zamansız ve nezaketsiz görünebilir. Her şeye rağmen yapmalıyım. Hangi insanin duyguları söylediklerini yalanlamak ister. Ben yalnızca senden fazla göz yummak için teşebbüs gösterebilirim. Çünkü benim temam çok daha zor. Ve tartışabilirim ki tanrıların iyisiyle konuşmak insanların iyisiyle konuşmaktan kolay görünebilir. Tecrübesiz ve söze önem vermeyen dinleyicilerinin her hangi bir konuda konuşması, ona büyük bir yardımla es değerdir. Biliyoruz ki biz tanrılarla karşılaştırıldığımızda ne kadar bilgisiz kalırız. Ancak maksadımı anlaşılabilir hale getirmeliyim, eğer Timaeus sen beni takip edersen herhangi birimiz tarafindan söylenen her sey ancak sahte ve temsili olabilir. Ressamların vücutları tanrısal ve cennetsel benzerlikler içinde yaptıklarını hesaba katarsak, memnunluğun değişik ölçümleri, izleyicilerin gözlerinin nasıl algıladıklarına bağlıdır. Görürüz ki herhangi bir devrede sahte dünyalar, ırmaklar, ağaçlar, evren ve orada bulunanları yaratan sanatçılardan memnun oluruz. Hiç bir şey böyle bir konuyu özetleyemez. Resmi incelemeliyiz ve analiz etmeliyiz. İstenen belli belirsiz ve aldatıcı bir durum ve karanlığa ilerleme. Ancak ne zaman her hangi biri insan formunu basit ve çabuk resmetmek isterse, bizde hataları bilmek için çabuk oluruz. Ve tanıdık benliğimiz bizi sert bir yargıç yapar, benzerliğin her noktasını kaybetmek ister gibi, ayni şeyin söylemlerimizde de olmasına riayet ederiz. Tanrısal veya cennetsel bir resimden memnun oluruz, onun benzerleri de bizi memnun eder. Oysa ahlaki ve insansal eleştirilerimizde daha özetsel olur. Eğer ki konuşmalarımızda anlatmak istediklerimizi uygun bir şekilde dile getiremiyorsam bani bağışlayınız. İnsani şeylere benzeyenlere onay ve önem vermek, iyinin tersini yapmaktır. Size önermek istediğim bu durum ayni zamanda yalvarmak, Sokrates artık daha az olmamalıyım, fakat az sonra söyleyeceklerime daha müsamahalı. Hangi lütuf ki istemekte hakliyim, sende bağışlanmaya hazır olursun.
Sokrates: Tabi ki Critias senin istediklerini karşılayacağız ve ayni şeyi Hermocrates'den de bekliyoruz. Sen ve Timaeus kadar iyi, herhangi bir kuşkum yok ki kısa bir süre sonra onun sırası gelince oda ayni isteklerde bulunacaktır. Senin gibi eğer kendisine taze bir başlangıç sağlanabilirse ve defalarca ayni şeyleri söylemeye mecbur kalmazsa, bırakalım anlarınki müsamaha uzun süredir ondan beklenen bir şeydi. Dostum critias sana tiyatronun yargısını bildireceğim. Genel düşünce son aktörün şaşılacak kadar basarili olduğu, onun yerini alabilmek için büyük bir müsamaha ihtiyaç var.
Hermacratos: Uyarı, Sokrates ona öğütlediğin şey, benimde kendim için yapmam gereken bir şey. Ancak unutma Critias bu zayıf kalp asla zaferi yükseltmez. Bu nedenle gitmeli ve tartışmaya bir erkek gibi katılmalısın. İlk önce Apollo ve Musa'ya yalvar ve sonra seni öven sesleri duymamızı sağla ve herkese büyük hünerli kadim yurttaşlarını göster
Critias:
Dostum Hermociritias , sen ki son mevkidesin, ve
önünde başkası, kalbini henüz kaybetmedin durumun ağırlığı seni yakında ortaya
çıkaracaktır. Bu arada senin davetine ve cesaretini kabul ediyorum. Ancak
bununla beraber bahsettiğin tanrılar ve tanrısal varlıklar arasından, ben
özellikle mnemosyne yalvarırdım. Konuşmamın bütün önemli kısmi onun lütfüne
muhtaç ve eğer benim tarafımdan söylenen ve solon vasıtasıyla buraya ulasan
şeyleri yeteri derecede hatırlayabilir ve dile getirebilirsem, şüphem yok ki bu
tiyatronun isteklerinden memnun olacağım. Ve simdi, daha fazla oyalanmadan
başlayacağım. İzin verin önce gözlemlerimle başlayayım. Bu geçen 9000 yıl
Heracles'in, Pillar's dışında ve içinde ikamet edenlerin arasında olan savaştan
itibaren olan zamanın toplamını ifade eder ki bu savası size izah edeceğim. Bir
taraftaki savaşçılar Atina'nın liderleri olarak kaydedilmiş, ve savasın dışında
dövüşmüşler, öteki taraftaki savaşanlar ise Atlantis'in kralları tarafından
kumanda edilmişi ki bu ada (Atlantis) Libya'dan, Asya'ya kadar uzanıyor. Ve bir
deprem sonucu batıyor. Buradan okyanusa açılmak isteyen denizcilere geçilmez bir
çamurdan engel oluşturuyor.
Tarihin gelişimi ile çeşitli milletlerden, barbarların ve Helen uygarlıklarının basarili bir şekilde ortaya çıkmaları ve sahnede var olmaları sonucu ancak özellikle size o dönemde ki Atina'yı tarif etmeliyim. Onlarla savaşan düşmanlarını ve bu iki krallığın saygı değer ve güçlü devlet adamlarını Atina'nın üstünlüğünü teslim edelim.
Eski tanrılar zamanında tüm dünya tanrılar arasında dağıtılarak pay edilmişti. Tartışma yoktu. Doğru kabul etmezsek dahi, tanrılar hangi kısmi kendileri için uygun olduğunu bilmiyorlardı. Veya bildikleri halde kavgayla kendilerine daha uygun ve ötekilere ait bazı bölümleri almak isterlerdi. Onlar yalnızca pay ederek istedikleri yerleri almak isterlerdi. Kendi yolunda ilerleyenler ise ki onlar bize bakan insanlardı. Onların bakiciliği ve bonkörlüğü aynen bir çobanın bir sürüye bakması gibiydi. Yalnızca felaketleri kullanmayanlar veya vücutsal güçlerini kullanmayanlar, ani çobanların yaptığı gibi ancak bizi kayığın arka tarafını idare eden pilotlar gibi yönetirlerdi. Bu hayvanları yönetmek için kolay bir yoldur. Ruhumuzu kendi zevklerine göre inanç dümeninden tutarak, tüm ölümlü yaratıklara rehberlik ettiler. Simdi değişik tanrılar değişik yerlerde sıralanmış, kendi paylarına sahipler. Hephaestus ve athena ki onlar erkek ve kız kardeştiler. Ayni babadan tohum almışlardı. Ortak doğalara sahip filozofa ve sanat sevgisi ile birleştirilmiş. Bu toprağın ortak parçasını elde etmiş. İsimleri korunmuş ancak eylemleri gelenekleri ve hatalarını kabul edenleri yakılarak yok etmişlerdi.
Ne zamanki kurtulanlar olmuş ki zaten bunu söyledim. Onlar dağlarda oturan insanlardı. Yazı sanatına önem vermezler. Yalnızca toprak hışırtılarını tanrılar ancak bu hırsızların neler yaptıklarını bilmezlerdi. Çocuklarına vermek istedikleri isimler yeterli olacak isimlerdi. Ancak hünerlilerin ve sedeflerinin bıraktıkları yalnızca karanlık gelenekleri kabul eden kuramlardır. Bunlar kendilerini ve çocuklarını hayatin bir çok gereksiniminden yoksun bırakırdı. Bütün dikkatlerime isteklerinin sağlanmasına yönelttiler. Konuşmaları uzun süredir ihmal edilmeleriydi. Mitoloji ve eski araştırma şehirlere bos vakitlerin ortaya çıkmasıyla girdi. Bununla beraber hayatlarının gereksinmelerinin karşılandığını gördüler. Bu benim vardığım sonuç. Çünkü Solon dedi ki savaşta bahsi geçen isimler ki onlar Theseus'da önceki zamanda kaydedilmiş Cecrops, Erekhtheus, Ericthonus, Eryssichton ve buna benzer kadın isimleri. Bununla beraber kadının ve erkeğin beraber savaşla uğraştıkları zamandan itibaren o dönemin erkekleri zamanın adetlerine göre bir figür oluşturmuşlar, ve tanrısal varlıkları zırhlarla çevrili olarak görmüşlerdir. Kanıt olarak beraber yasayan hayvanlar erkek ve dişi hünerler ve onlara verilen cinsiyet farkı kabul edilmiştir.
Şehirde oturanlar çeşitli sınıflardan oturan yurttaşlardı. Zanaatciler vardı. Aile babaları vardı. Bir de ilahi, tanrısal insanlar tarafından olusturulmis savaşçı bir sınıf vardı. Sonra ikamet edenler doğa ve eğitim için gerekli olan her şeye sahiptiler. Kendilerine ait fazla bir şeyleri olmasa bile olanları ortak kullanmaktan memnunluk duyarlardı. Yiyecekleri dışında diğerlerinden bir şeyler almayı talep ederlerdi. Ve dün tarif ettiğimiz bütün uğraşları yaparlardı. Sanki bizim hayal gardiyanlarımız gibi.
Şehir hakkında Mısır'lı rahiplerin söyledikleri yalnızca muhtemel şeyler değil kanıtlarla doğrulanmış şeylerdir. O zaman ki sınırlar Isthmus tarafından çizilmiştir. Cithaeron ve Penes yükseltilerine kadar kıta boyunca uzanan bir yol izliyordu. Deniz doğrultusunda aşağıya devam ediyor. Oropus'u sağına alıyor Asopus nehri ile sol sinirini oluşturuyordu. Toprakları dünyanın en iyi topraklarıydı. Bu sebeple geniş bir orduyu besleye biliyordu. Bu ordu çevrede bulunan insanlardan oluşuyordu. Atticca'nin kalıntıları ile (hala vardır) dünyanın herhangi bir bölgesiyle karsilastirildiginda çeşitlilik ve mükemmellik bakımından otlaklarının her çeşit hayvan için uygun olması bakımından gelişmiştir. Günümüzde bile bu topraklarda bol ve bereketli üretim devam etmektedir. Bunlar ki söylediklerimin doğru olduğunu kanıtlar.
Size nasıl anlatsam , acaba hangi parça o toprakların artığı olarak kabul edilebilirdi? Tüm şehir kıtanın geri kalanından itibaren deniz üzerine uzanan bir burun gibiydi. Çevreleyen sular ise komşu bölgelere nazaran çok daha derindi. Bu geçen 9000 yıl içinde bir çok sel meydana gelmişti. Geçen onca zamana , su ana kadar ve onca değişime rağmen hiç bir zaman dağlardan gelen toprak ve kirin kayda değer bir birikmesi olmamış. Diğer yerlerdeki gibi ancak dünya bütün çevresinde alçalmış ve görme alanından çıkmıştır. Sonuç olarak, geçmişle bugünü mukayese edersek, yalnızca iskelet kalıntıları, küçük adacıklar, akan toprak ve kirin zengin parçacıkları dağlarının yüksek yamacının toprakla kaplanmış olduğu, ovalar ve düzlükler (bizim tarafımızdan yok edilmiş). Phellus'un toprakla dolu olduğu ve dağlarında bereketli olmaları oldu görülür.
Bütün bu son izlerle beraber. Bugün bazı ormanlardaki besinler ancak açların ihtiyacını karsilaamaya yeter. Halen oradan kesilen kereste ile yapılan çatıları görmek mümkündü ki bunlar en büyük kulelerin çatılarını bile kaplamaya yetecek büyüklükteydi. Çok büyük başka ağaçlar vardı. İnsan tarafından islenmek ve çiftlik hayvanları beslemek için bereketli otlaklarda. Üstelik topraklar yıllık doğal yağmurlar ile kendiliğinden biçilecek hale geliyor. Şimdiki gibi boşa akan sularla toprak kaybetmiyordu. Ancak bereketli imkanlara bütün bölümlerinde sahip. Bunu kendi bünyesinde sağlıyor. Ve bereketli zengin kil yataklarına sahip, bunlar oyuk ve çöküklerin içine bırakılıyor ve yukarılarda oluşan akıntılarla ve akarsularla besleniyordu. Halen bile eski bereketli kutsal kalıntılar arasında bir zamanlar akan akarsu , su izlerine rastlanabilir. Bunlarda söylediklerimin doğru olduğu bir kez daha kanıtlar. Ülkenin doğal durumu ki toprak islenmiştir. İnanabilir ki ülkenin iddialı, çalışkan, doğru insanlarınca yapılmıştır. Bu kişiler onurlarına asil doğayı seven insanlardır. Buralar dünyanın en iyi kiline ve bereketli suyuna, cennetsel denebilecek bir iklime sahiptir. Su anda şehir bu bilgiye göre düzenleniyor. İlk olarak akrapolis su anda olduğu gibi değildi. Bir aksam yağan şiddetli yağmur sonucu bütün toprak temizlenmiş ve kaya oyularak çıplak kalmıştır. Ayni zamanda depremler ve olağanüstü su baskınları ki bu Deocalion'un büyük yıkıma uğramasından önce üç kez olmuştur. Ancak ilkel çağlarda Acropolis dağı Eridanus ve ilisus'a kadar uzanır. Pnyx'i bir taraftan içine alır ve Lbcabettus'u Pnyx'in ters tarafindan sinir kabul ederdi.
İyi bir kitle tepeden itibaren kaplıydı ve bir iki yer hariç yüksek zirvesi vardı. Acropolis'in dışında ve dağların eteklerinin zanaatçılar otururlardı. Çiftçi olanlar toprağı sürer, savaşçı sınıf ise Athene ve Hephaestus'un zirvede bulunan tapınaklarında yasardı. Üstelik buraları bir evin bahçesi gibi parmaklıklar ile çevirmişlerdi. Kuzeyde insanlar beraber yasar ve kisin yemek yemek için barınaklar kurarlardı.
Tapınakların yanında ortak kullanım ve ihtiyaçlar için binalar yapmışlardı. ancak bunların hiç biri altın veya gümüş ile süslenmiş değildi. Bunları herhangi bir amaç uğruna değil amaçsızlık ve gösteriş arasında bir yön bulmak amacıyla kullanmışlardı. Alçak gömülü evler yapmışlar. Çocuklarına, çocukları yaslandıkça onları kendileri gibi olanlara bırakmışlar ayni şey olmuştur.
Ancak yazları bahçelerini
yemek, barınaklarını terk etmişler dağın güneyinde ayni amaçlı yerler
yapmışlardı. Su anda Acropolis'in olduğu yerde bir su kaynağı vardı. Bu kaynak
deprem ile yok olmuş, geriye bir kaç ufak dere kalmış ve çevrede varlığını hala
sürdürmektedir. Ancak bu günlerde su kaynağı bereketli su vermeye devam etmiş ve
kışla yaz ,için uygun sıcaklığı ayarlamıştır. Bu onların yasayış seklidir. Kendi
yurttaşları için koruyucu olma halleridir. Ve Helen'e liderlik eden insanlar ve
onların istekli
takipçileridir. Her zaman için ayni sayıda kadın ve erkeğin bulunmasına dikkat etmişler her zaman hazır savaşçı bulundurmuşlardır. Bugün ise sayıları 20 birdir. Antik Atina gibi bu tarzda ülkelerini ve topraklarını doğru bir şekilde yönetmişler ve ayni şeyi kalan tüm Yunan için yapmışlardır. Tüm Avrupa ve Asya'da ünlenmişler ırklarının güzelliği ve ruhlarının hüneri ve yasayan insanların kabiliyetler,i onları tanıtmıştır. Eğer bana çocukken anlatılanları unutmamış isem size onların düşmanlarının temeli ve karakteri hakkında bilgi vereceğim. Dostlar hikayelerini kendilerine saklamamalı ve paylaşmalıdır.
Hikayenin devamına gedmeden önce sizi uyarmak isterim. Eğer hikayede adi geçen bazı yabancıların yunan isimlerine sahip olduklarını duyarsanız, size bunun sebebini anlatayım; Hikayeyi şiirinde kullanmak isteyen Solon isimlerinin anlamlarını araştırır ve öğrenir ki bunu yazan eski Mısır'lılar bunu kendi dillerine çevirmişlerdir. Solon hikayeyi dilimize çevirirken isimlerin manalarını düzeltir. Benim büyük büyük babam Dropides'te orijinal metin vardı. Bunlar hala bendedir ve tarafımdan dikkatlice çalışılmıştır. Bu nedenle böyle isimler duyarsanız şaşırmayın. Hikaye su şekilde başlıyor.
Daha önce ki konuşmamda tanrılar paylarından bahsetmiştim. Onlar dünyayı farklı genişliklerde parçalara ayirmislardi. Ve kendileri için tapınaklar ve ilahi kurumlar kurmuşlar. Possesidon, kendi payı olan Atlantis adasını aldığında, fani biz kadından çocuklar almış ve adanın bir yerine yerleştirmiş ki az sonra anlatacağım. Burası denize doğru bakıyormuş l , ancak adanın en orta yerindeymiş burada ovaların en güzeli denebilecek bir ova ve bereket varmış. Ovanın yanında fazla yüksek olmayan bir dağ bulunuyormuş. Bu dağda adanın en ilkel insanları yasıyormuş. Bunlardan birinin ismi Evanor imiş. Karisinin ki ise Levcippe ve Cletio adında bir kızları varmış. Bu bakire kız evlenme yasına geldiği sıralarda annesi ve babası ölmüş. Possedion bu kıza asık olmuş. Ve onunla görüşmeye başlamış. Toprağı yararak hem denizden hamda karadan kızın yasadığı dağı çevirmiş. İki karadan üç'te denizden olmak üzere nöbet bölgeleri yapmış bunları adanın tam ortasından ayni uzaklıkta olmak üzere çıta ile çevirmiş. Böylece insanlar bu adaya ulaşabilseler dahi, gemiler ve gezginler ulaşamayacaklarmış.
Kendisi bir tanrı olarak
adanın merkezinde değişiklikler yapma konusunda güçlükle karsılaşmıyormuş.
Toprağın altındaki iki pınar getirmiş, biri sıcak biri soğuk akıyormuş. Kilden
bereket alan bu pınarlar toprakta her çeşit yiyeceğin yetişmesini sağlıyormuş. 5
ikiz çocuk getirip adayı 10 parçaya bölmüş. En büyük ilk ikizlere annesinin
yasadığı yeri ve çevresini vermiş. Burası en büyük ve en güzel yermiş. Onu
diğerlerinin kralı yapmış. Diğerlerine de prenslikler, emirlerine askerler ve
geniş araziler vermiş. Hepsini isimlendirmiş. Büyük olana yani krallık verdiğine
Atlas ismini koymuş. Ondan sonra tüm ve okyanus Atlantik adıyla anılmış. Onun
kendisinden sonra doğan ikiz kardeşine Heralles'in Pillar'sin karsisindaki büyük
payini vermiş. Burası Gates bölgesi denilen yere bakıyormuş. Yunanca Eumellus
adini vermiş. Bu kendi dillerince Gaderius demekmiş. İkinci ikizlerin birisine
Ampheres diğerine Evaemon ismini takmış. Üçüncü ikizlerin büyüğüne Mneseus
küçüğüne ise Autochthon ismini vermiş. Dördüncü ikizlerin büyüğüne Elasippus,
küçüğüne Mestur ismini vermiş. Son olarak besinci ikizlerin büyüğüne Aza es,
küçüğüne ise Diaprepes ismini vermiş. Onlar ve onların torunları adada
yasayanlar ve açık denizdeki adaları yönetenler olmuşlar. Ve belirtildiği gibi
tüm ülke üstünde Pillars'tan Mısır'a ve Thrrhenia'ya egemen olmuşlar.
Artık Atlas büyük ve saygı değer bir aile sahibidir. Krallık onun elindedir. En büyük oğuldan okula uzun süredir gedmektedir. O ana kadar hiç bir kralın sahip olmadığı büyüklükte bir zenginliğe ve egemenliğe sahiptir. Bunun tekrar olması olası görünmekte ve ihtiyacı olan her şeyle donatılmış durumdadır. Hem şehir hem ülke çok zengindir. Kurdukları imparatorluğun büyüklüğü sonucu yabancı ülkeler onlara ganimet getirmekte ve zaten de adanın kendi kaynakları onlara ihtiyaçları olan her şeyi sunmaktadır. İlk basta toprağı kazacak tuza benzer fasile denilen ancak daha sonra orichallum adini alan bir madde bulmuşlardır. Tuza benzeyen bu madde altın hariç her şeyden daha değerli kabul edilmekteydi.
Marangozluk için bereket alanlar ve kafi derecede evcil ve vahşi hayvan bulunuyordu. Üstelik adada çok sayıda fil vardı. Diğer hayvanların yasaması için yeterli koşullar bulunuyordu bunlar göllerde, bataklıklarda, dağlarda ve ovalarda yasayan hayvanlardı. Kısaca tüm zamanların en geniş ve en çeşitli hayvan türleri yasamaktaydı. Ayrıca yeryüzünde bulunan tüm güzel kokulu şeyler, kökler, otlar, bitkiler, içecek ve meyvelerden damıtılan esanslar bu topraklarda büyür ve yetişirlerdi. Yine toprağın kabul ettiği her meyve islenebilir. Tüm kuru çeşitten yiyecekler, kabuklu meyveler, içkiyi, eti, ilacı karşılayabilecek ürünler, eğlence ve mutluluk veren bitkiler. Yemekten sonra bizi rahatlatabilecek şeyler, çeşit çeşit tatlılar, bu kutsal ve bereketli adaya güneş ışığı gibi dağılmıştı. Bir sonsuzlukla , böyle büyük bir kutsallıkla toprak onları donatmıştı. Tapınaklarını, saraylarını liman ve rıhtımlarını barınaklarını inşa ettiler. Tüm ülkeyi aşağıda anlatılan düzenle idare ettiler.
Antik metropolit'i çevreleyen denizin denizin üstüne köprüler inşa ettiler. Kraliyet sarayına giden bir yol yaptılar. Tanrıları ve ataları için saraylar inşa ettiler. Basarili jenerasyonlar yarattılar. Her gelen kral bir öncekinden daha basarili ve üstün oldu. Ta ki güzellikteki ve büyüklükteki ölçüyü kaçırana kadar. Denizden başlamak üzere 300 fent genişliğinde 100 fent derinliğinde ve 50 fent uzunluğunda bir kanal kazdılar. Bu kanalı kanalın içine taşıyarak denizle arasında bir geçim yeri oluşturdular. Böylece bir liman oluşmuş oldu. Böylece geniş kayıkları yanaşması mümkün oldu.
Artık denizden ayrılan bölgenin genişliği 3 fent olmuştu. Bundan sonra gelen kara parçası eşit genişlikteydi. Ancak diğer iki bölge biri deniz biri toprak olmak üzere 2 feet'di. Ve adayı çevreleyen ise 1 fent kalmıştı. Sarayın bulunduğu adanın çapı ise, 5 feet'di. Bunlara ilaveten Stadyum'un 6/1'i genişlikte bir parça etrafı kaya parçaları ile kaplanarak kalelerin ve bahçelerin olduğu ve köprüyle denizin geçildigi yerdeydi.
Kullanılan kayalar adanın merkezinin altında buluna tas ocağından ve toprak parçasından alınmıştı. Bunlar beyaz, siyah ve kırmızı renkte idi. Bu çökük iki çukur oluşturuyordu. Bu çukurların doğal kayalardan çatısı vardı. Binaların bazıları gayet basitti. Diğerlerin ise renkleri değişikti. Böylece göze hös görünüyor. Doğal zevkliliği gösteriyordu. Duvarların tüm çevresi ince tabaka pirinç alaşım ile kaplanmış daha sonraki duvar ise kalayla kaplanmıştı. Üçüncü duvar ise Orichallum'un kırmızı ışığı ile parlıyordu.
Sarayların yapımında kullanılan düzen şöyledir. Merkezde Cleito ve Poseidon'a ait kutsal tapınaklar vardır. Bunlar erişilmez tutulmaz ve altınla kaplanmıştır. Burası 10 prens ve ailelerin ışığı ilk gördükleri noktadır. Oraya insanlar geleneksel olarak sezonun ürünleri 10 parça halinde getirirler ve her birine armağan ederler.
Poseidon'un kendi tapınağı bir stadyum büyüklüğündedir. Yarim stadyum genişliğindedir. Buna oransal yüksekliği garip barbarsal görüntü verir. Tapınakların dışında dorukları hariç gümüş kaplama, dorukları ise altın kaplamadır. Duvarlar sütunlar ve zemin orichalcum ile kaplanmıştır. Tapınaklarda altından yapılma heykeller bulunur. Tanrı 6 atin çektiği bir at arabası üzerinde neredeyse kafası çatıya değecek yükseklikte inşa edilmiştir. Etrafında ise 100 nerecin yunuslar üzerinde yer alır ayrıca yine tapınakların içinde diğer önemli objeler bulunur.
Tapınağın çevresi ise altından heykellerle çevrilmiştir. 10 kral torunları, esleri, akrabaları ve diğer önemli kişiler ile yer alır. Bir de mihrap vardır. Bu mihrap muhteşemliği ve büyüklüğü ile genel düzene ayni ahenkle uyar ve krallığın ve tapınağın yüceliğini, büyüklüğünü işaret eder. Diğer bir tarafta birinden sıcak birinden soğuk su akan çeşmeler, harika bol bir akıcılık içinde harika ve mükemmel bir uyum yaratırlar. Etrafında inşaatlar yapmışlar. Uygun ağaçlar yetiştirmişlerdir. Ayrıca sarnıçlar inşa ederler. Bazıları gökyüzüne doğru açık, bazıları ise çatıları kapalı hamamları vardır. Özel önemli kişilerin hamamları vardır. Kadınlar için uzakta ve ayrılmış özel hamamlar bulunur. Bununla bize bereket ve hasat veren atlar ve çiftlik hayvanları için ayrı bölümler bulunur.
Suyun bir kısmi Posedion korusuna tasınmış, burada her türlü güzellikte ve ağaçlar yetiştirilmiş toprağın mükemmelliği sonucu tüm artıklar köprüler vasıtası ile çevre dışına taşınmıştır. Ayrıca çeşitli tanrılara adanmış bir çok tapınak inşa edilmiş. Eğitim ve talim için alanlar ve bahçeler yaptırılmış. Bazıları erkekler ile bazıları atlar için olmak üzere inşa edilen iki ada bölgenin üzerinde binicilik eğitimi için bir stadyum genişliğinde bir alan ve adaları genişliğinin el verdiği ölçüde biniş yerleri yapılmıştır. Ayrıca aralıklarla nöbetçiler için n2nöbetçi kuleleri yapılmış, güvenilir olanlar ise Acropolis çevresindeki bölgeleri korurlar. Bu koruyuculara genel mahal içinde yakın insanların kaldığı bölgeden evler tahsis edildi. Rıhtımlar ise deniz askeri malzeme ile dolu olur. Ve kullanıma hazır bulundurulurdu.
Saraydan çıkılınca ve üç kara parçası geçirince denizin hemen önünden başlayan ve uzayıp giden bir duvarla karsılaşırlar. Bu duvar her yere yaklaşık 50 fent uzaklığında her yeri kaplar. Sonu2u kanalın ağzı ile birleşir ve denize uzanırdı. Geri8kalan ar7zi ise, yoğun olarak oturanlar ile doluydu. Kanal ve liman tekneler ve ticari gemiler ile doluydu. Bunlar değişik bölgeden gelen kalabalıktan yükselen sesle inleyen her türlü gürültü ve patırtını gece ve gündüz olduğu bir yerdi.
Size şehri ve yöreyi , antik sarayları neredeyse Solondun sözleriyle aktardım. Simd1de adanın geri kala kısminin doğal durumunu ve isleyişini anlatayım. Tüm ülke onun dediği kadarıyla çok yüksek bir uçurumun üzerinde denize doğru, ancak yerleşim bölgeleri hemen etrafında düz ovalarda, bu ovalar denize doğru inen tepeler ile kaplı; düz ve boyu eninden uzun bir görünüme sahip, bir yönde 3000 fent stapia uzunluğunda uzanmakta, merkezi kişim ise 2000 fent uzunluğunda uzanıyor. Ada güneye bakıyor ve kuzeyinden korunaklı. Çevreleyen dağlar numaralarına. büyüklüklerine ve güzelliklerine göre anılıyor. uzağında hala var olan yerel halk köyleri var Ayrıca göller , nehirler her çeşit ağaç ve her türlü bereket var.
Simdi size olayı tarif edeceğim. Burası doğa ile süslenmiş, çalışkan bir sürü kral ve onları jenerasyonu ile büyük bir bölümü dikdörtgen seklinde ve boyu eninden fazla, dairesel bir hendek çevresinde yer alıyor. Bu hendeğin eni, derinliği ve uzunluğu inanılmaz boyutta. Uzun bir süre çalışılmış olmanın izlenimini yaratıyor. İlaveleri olmasına rağmen bir sahtecilik havası vermiyor. 100 fent kadar derine kazılmış, genişliği ise her yerde bir stadyum büyüklüğü kadar. Tüm ovayı çevreliyor ve 10.000 fent uzunluğunda. Dağlardan gelen akarsuları içeriyor. Ovayı dönerek şehre ulaşıyor ve sonunda deniz ile birleşiyor.
İç kısımlarda ayni şekilde 100 fent eninde kanallar ovayı bölerek hendekle buluşuyor. Ve denize ulaşıyor. Bu kanallar 100 fent aralıklarla kurulu. Bunlarla ağaç ve kereste dağlardan şehre ulaşıyor. Meyveler gemilerle taşınıyor. Çapraz geçitler kanalları kesiyor ve şehre giriyor. Yılda iki kez yağmurların ve kisin armağanı olarak meyve toplanıyor. Ve yazın kanallarda bulunun ve ırmaklarla sağlanan su toprağı suluyor.
Nüfus oranı,her paylaşım bölgesi bir lider bularak uygun bir askeri güç oluşturuyor. Bir paylaşım bölgesi 10 fent kare kadar. Tüm paylaşım bölgelerinin toplamı 60.000 kadar dağlarda ve şehir dışında yasayanlarda büyük kalabalıklar oluşturuyor. Bunlarda paylaştırılmış. Her birine bir lider tahsis edilerek bölgelerinin ve köylerinin yönetimi sağlanmış. Lider olası bir savaş için 6 savaş arabası, 10.000 kadar savaşçı, iki at sürücüleri ile birlikte, bir çift savaş arabası ati sürücüsüz, bir at bakicisi ki gerektiğinde savaşabilecek ve yiyecek taşıyabilecek ve silahlı adamların ardından iki ata yön verecek bir arabacı iki ağır silahlı asker, 2 sapancı,3 tas atici,3 mızrak aticisi hafif silahlı olacak ve 4 denizci 1200 tekneyi tamamlayabilen bulunuyor.
Bu anlatılan kraliyet şehrini askeri gücü, diğer 9 paylaşım bölgesi ise bazı farklılıklar gösterse bile onları saymak yorucu olabilir. Kendi bölgesindeki her kral kendi şehrine sahip ve halkı üzerine mutlak güç sahibi, yasama gücüne, istediğini cezalandırma ve öldürme hakkına sahip. Aralarındaki rütbe farkına ve ikili ilişkilere göre Poseidon'un emirleri onlara yardımcı oluyor. Bunlar ilk krallar tarafından orichalcum sütunlara yazılmış ve adanın ortasına yerleştirilmiş. Poseidon'un tapınağında krallar nereye toplanırsa her 5 veya 6 yılda, her tek veya çift sayıya eşit onur veriliyor.
Ne zaman krallar bir araya gelseler ortak çıkarlarını tartışırlardı. Eğer biri günah islemişse soruşturuluyor, yargıya havale edilir ve birbirlerine kefil olunurdu. Tapınakta dizilen iri yari adamlar olur. 10 kral tapınakta yalnız bırakılır, tanrıya dualar yapıldıktan sonra, ona uygun kurban yakalanır, iri yari adamlara teslim edilir. Onlara silah verilmez ancak ancak tahta ve kement verilirdi. Kurbanını yakalayan avcı sütunun tepesinde çıkar ve kutsal bir kanıt gibi boğazını kestiği kurbanın kanını aşağıya akıtırdı.
Sütunda, yasaların dışında, söz dinlemeyecek için yemin, yalvarma yazısı bulunurdu. Öldürmeden sonra buna alışık olan avcı organlarını yakar. Bir çanak şarap doldurur., içine akıtılan bir yudum kan tüm sütunlarda dolaşır ve içilir. Diğer suçlular daha sonra ateşe atılırdı. Altın çanaktan içki içilir ve her şey ateşe itilaf edilirdi. Sütunların yasasına göre yargılama yapılacağına yemin edilir. Günah islemiş olanlar cezalandırılır, kurallara karsı gelenler, onlara emir verenler verilen emirlere uymayanlar, babaları Poseodon'un yasalara uymayanların cezalandırılacağı bildirilir. Bu kendilerine ve torunlarına önerdikleri ibadet sekliydi. Ayni zamanda içmek ve kupayı tanrılarına adamak ve onun tapınağında içmek, ne zaman tatmin olur ve kurbanın yakıldığı ateş sönerse herkes en güzel gök mavisi gök mavisi giysileri giyer. Yere oturur, kurbanın ateşindeki köz üzerine yemin eder. Tapınaktaki ateşi söndürür. Adalet alır ve verir. Eğer herhangi bir suçlama getirirse, kendi cümlelerini gün yarısında altın tabletlere yazar ve cüppelerini anıt olarak adarlardır.
Tapınaklar hakkında kralları
etkileyen birçok özel kanun vardır. Ancak aşağıdakiler en önemlileridir. Hiç
kimse birbirine silah çeviremez. Kraliyet evini yıkmak veya ele geçirmek isteyen
olursa herkes yardıma gelmeyi kabul eder. Tıpkı kendi ataları gibi, savaş
hakkında ortak karar alınır ve üstünlük Atlas'ın soyuna verilir.
Kral kendi akrabaları üstünde yasam veya ölüm kararı verme gücüne sahip değildir. Çoğunluğun düşüncesine saygı göstermek zorundadır. Tanrıların kayıp ada Atlantis üzerine koyduğu kati güç daha sonra aşağıdaki geleneksel nedenlerden dolayı bizim topraklarımıza da sıçramıştır.
Uzun yıllardır, uzun süredir ilahi doğa sürekli onlardaydı. Yasalara itaat ettiler. Tanrılar karsısında etkilendiler. Onları yarattı, doğruluğu sahiplendiler ve büyük ruhun yer yönüyle, nezaketi bilgiyle birleştirerek hayatin çeşitli evrelerinde hep alış-veriş halinde oldular. Erdem hariç her şeyi hor gördüler. Hayatlarının var olan haline çok az şey kattılar. Altını ve diğer ganimeti az düşündüler. Bu onlara bir yük gibi göründü. Lüksten sarhoş olmadılar. Zenginlik onların kontrolünü yok edemedi. Akli basında oldular. Gördüler ki bu ganimet ancak hüner ve dostlukla artar. Oysa bu büyük riayet ve saygı, kayboldular ve dostluk onlarla gitti.
Bu yansıma onlarda ilahi doğa
ile devam etti. Anlatmaya çalıştığımız kalite onlarla büyüdü ve gelişti. Ne
zaman ki kutsal paylaşım dolmaya başladı, ne zaman ki sulandı, ahlaksal karışım
ve insanin elini yukarıya dikmesi ki sonra kendi geleceğini çizemedi. Yakışıksız
davrandı. Gözle görünür şekilde alçaldı, değerli ve güzel hediyeleri kaybetti.
Gerçeği görmeyi beceremeyenler, her şanslı ve kusanmış göründüler. Oysa para
hırsı ve doğru olmayan kuvvet ile doluydular.
Tanrıların tanrısı Zeus, kurallara göre yöneten böyle şeyleri görebilen , kavradı ki , onurlu koşu feci bir durumda ve onları cezalandırmak istedi. Böylece gelişe bilir ve temizlenebilirlerdi. Tüm tanrıları kutsal ikametinde topladı. Burası dünyanın merkezinde yer alır. Bütün yaratılanları içerir. Ne zaman ki herkes toplandı , o söyle konuştu;
Diyalogların diğer kısımları kaybolmuş veya hiç bir zaman kaleme alınmamış olabilir."
Atlantis
Ana Sayfa