Fellin Kalesi Harabeleri
460 yıl önce, Rus ordusu Ermes savaşında Livonya müfrezesini yok etti. Bu, Rus krallığı ile Livonia arasındaki savaşın oldukça büyük son savaşıydı. Teşkilat, savaşa hazır güçlerini kaybetti.
İlkbahar Yaz Kampanyası 1560
Marienburg'un ele geçirilmesinden sonra Rus ordusunun ana güçleri dağıtıldı. Ancak sınır Rus garnizonları kale duvarlarının dışında oturmadı ve yine de Livonia'ya gitti. Ayrıca, Livonya sınırları Pskov ve Novgorod müfrezelerini rahatsız etti. "Alman Ülkesinde" "haydutlar" vardı - diğer insanların mallarını arayan, insanları ve sığırları çalan avcılar. Sonuç olarak, 1560 baharında, Rus birlikleri burada burada Tarikat'ın ve Riga Başpiskoposluğu'nun mallarını işgal etti ve onları harap etti. Livonyalıların mümkün olduğunca baskınlarıyla karşılık verdikleri açıktır.
Bu arada, başlangıçta Rusya ile Livonia arasında yerel bir sınır çatışması olan Livonya Savaşı, başta Litvanya Büyük Dükalığı olmak üzere büyük bir savaşa dönüştü. Litvanya Büyük Dükü Sigismund, Livonya mirasını talep etti. Ocak 1560'da, Büyük Dük'ün bir büyükelçisi, Livonia'nın onun "mirası" olduğunu ve Rus birliklerinin Livonya topraklarında savaşmaması gerektiğini belirten bir mektupla Moskova'ya geldi. Aksi takdirde, Sigismund Korkunç İvan'a yazdı, kendini suçlasın, Livonia'nın meşru hükümdarı ve hükümdarı, onu korumakla yükümlüdür. Tehdit ciddiydi ve Moskova bunu görmezden gelemezdi. Ama geri çekilmek de imkansızdı.
Bu nedenle, Rus hükümeti durum tehlikeli hale gelmeden Livonya Savaşı'na son vermeye karar verdi. Kırım ile savaşmak, güçlerin bir kısmını Livonia'ya yönlendirmeye devam etmek ve ayrıca Litvanya ile savaşmak - aptalcaydı. Livonia'nın bir an önce bitirilmesi gerekiyordu. Ivan Vasilievich, Livonia'ya iki ordu göndermeye karar verdi. İlk ordu hafifti. Daha çok bir keşif gezisiydi - Litvanya Büyük Dükünün tepkisini araştırmak için. Ordu, dört alay ve yedi valinin yanı sıra Yuriev ve Tatar süvarilerinden birliklerden oluşuyordu. Rus birlikleri Prens A. M. Kurbsky tarafından yönetiliyordu. Haziran 1560'da ordusu iki kez Livonia'yı işgal etti. İlk baskın, Livonya müfrezesinin (4 süvari ve 5 ayak bölüğü) yenildiği Paide kalesi (Weissenstein) bölgesindeydi. İkinci baskın Fellin'e. Duvarlarının altında, eski usta Furstenberg'in komutası altında bir Alman müfrezesi yenildi. Sonra Rus birlikleri "büyük bir zenginlik ve açgözlülükle" Yuryev'e geri döndü. Toplamda, Kurbsky daha sonra hatırladığı gibi, düşmanı yedi veya sekiz kez yendi.
Aynı zamanda Ivan Vasilyevich büyük bir ordu sergiledi. Beş ana alaydan (Büyük, Sağ ve Sol el, Ön ve Gözcü) oluşuyordu. Her zamanki gibi on vali yoktu (alay başına iki), 17, artı kıyafetli (topçu) 2 vali ve Tatar süvari ile 2 vali vardı. Altlarından 70 kafa yürüdü, yani ordudaki boyarların çocukları 7 bine, 8-9 bine kadar hizmetkar, ayrıca Kazan ve Tatarlar, okçular ve Kazaklar'a hizmet etti. Yani, ordu 15-16 bin askere kadar, belki daha fazla, ulaşım, koshevoy ve diğer hizmet ve destek personelini saymaz. Bu arada, gerekirse, özellikle savunmada savaşa dönüşebilir. Her zamanki gibi süsleyen Kurbsky, Almanlar kadar küstahça olmasa da, Rus ordusunun sayısını 30 bin atlı ve 10 bin okçu ve Kazak olarak tahmin ediyordu. Livonyalılara göre, Korkunç İvan 150 bin koydu. Ordu. Ordunun yaklaşık 90 topu vardı (yaklaşık 40 kuşatma silahı dahil). Ordu, Prens I. F. Mstislavsky tarafından yönetiliyordu, yoldaş yardımcısı topçu uzmanı boyar M.Ya Morozov'du. Valiler arasında Prens P. Shuisky, A. Basmanov, Kurbsky, Alexei ve Danila Adashev de vardı.
Livonyalılar yaklaşan fırtınayı biliyorlardı. Ancak, Livonya Konfederasyonu, iç anlaşmazlıklar nedeniyle tamamen morali bozulmuş yeni bir kampanyaya girdi. Livonia'da çeşitli partilerin mücadelesi, ayrılık ve bencillik doruk noktasına ulaştı. Kettler, Fürstenberg ile düşmanlık içindeydi. Efendi, Duke Magnus'un (Danimarka kralının kardeşi) Ezel'de ve İsveçlilerin Reval'da görünmesinden memnun değildi, Reval, Riga ve diğer şehirlerde sürekli muhalefetle karşı karşıya kaldı. Kettler'in askeri ve parası yoktu, Polonya, Prusya ve Alman imparatorundan yardım istedi. Doğru, bu başvuruların hiçbir anlamı yoktu. Prusya dükü ve Alman imparatoru Kettler'e yardım edemedi. Ve Polonya kralı Sigismund, Rusya ile savaşmak için acelesi yoktu. Kaleleri garnizonlarıyla işgal ederek parçalanan Livonia'yı yavaş yavaş emmeyi tercih etti. Ayrıca Polonya hazinesi boştu, ordunun bakımı ve savaş için para yoktu. Kral, Livonya Konfederasyonu'nun daha da çöküşünden yararlandı. Rusların Livonyalılar üzerinde daha fazla baskı kurmasını beklemeyi tercih etti ve onlar daha da uyumlu hale geldi. Son olarak Sigismund, Moskova ile olan ateşkesi vaktinden önce bozmak istemedi.
Böylelikle Kettler ordunun oluşumu ve sürdürülmesinde büyük sorunlar yaşadı. Hâlâ efendiye tabi olan Tarikat topraklarının çoğu savaş tarafından harap oldu ve harap oldu. Dahası, 1560'da kötü bir hasat vardı. Kiralanan Alman Reitars ve Landsknechts'lerin bakımı için para, ekipman, yiyecek ve yem yoktu. Kalelerin ve toprakların güvenliği için alınan Litvanya ve Prusya sübvansiyonları sona erdi. Yenisi yoktu. Sonuç olarak, bazı paralı askerler terk edildi, Livonya topraklarını yağmalayan çapulculara dönüştü. Kalan askerler için hiçbir umut yoktu; her an isyan etmeye veya kaçmaya hazırdılar. Sonuç olarak, Livonia'nın 1560 harekatı sırasında güçlü, savaşa hazır bir ordusu yoktu.
John Portantius 1573 haritasında Livonia
Ermes Savaşı
Temmuz 1560'da Rus ordusu Fellin'i hedef alan bir saldırı başlattı. Eski usta von Fürstenberg'e aitti. Orada şövalyeleriyle, askerleriyle, Düzenin ağır ve hafif toplarıyla konuşlandırıldı. Fellin çevresindeki topraklar zengindi ve savaş nedeniyle çok az tahrip edildi, bu da bir mahkeme ve bir garnizon sürdürmeyi mümkün kıldı. Fürstenberg, ikametgahının üzerinde bulutların toplandığını hissederek kaleyi terk etmeye ve oradan topçuları ve malı oradan da sahildeki Gapsal kalesine götürmeye karar verdi. Ama zamanı yoktu. Rus başkomutanı Mstislavski'nin emriyle hafif bir binicilik ordusu, Prens Barbashin komutasındaki Rus ordusunun önünde yürüdü. 22 Temmuz 1560'da Rus süvarileri Fellin'e ulaştı.
Rus ordusunun ana kuvvetleri birkaç yoldan yavaşça Fellin'e yürüdü. Böylece, pulluklardaki piyade ve topçular Embach Nehri'nden Vincerv Gölü'ne, ardından Tianassilma Nehri boyunca neredeyse Fellin'e taşındı. Mstislavsky liderliğindeki ana kuvvetler (süvari) kara yolu boyunca ilerledi. Ana kuvvetler hareket ederken, hafif ordu güneye ilerledi ve orduyu Fellin yönünde güneyden ve güneybatıdan kuşattı. Düzenin saha kuvvetlerinin kalıntılarını yok eden Prens Vasily Barbashin'in hafif ordusuydu.
Kara Mareşali Philip von Belle (500 atlı ve 400-500 piyade) komutasındaki bir düzen ve Riga birlikleri, orada ortaya çıkan Rusları yok etmek için küçük Ermes kalesinin alanına taşındı. 2 Ağustos 1560'taki sabah çatışmasında, Alman devriyesi, küçük bir Rus müfrezesi (500 kişi) tarafından karşı çıktıklarını bildiren birkaç mahkumu yakaladı. Livonyalılar düşmana saldırmaya karar verdi. Almanlar, Barbashin'in alaylarından birini ezdiler ve görünüşe göre düşmanın yenildiğine inanıyorlardı. Bu arada, Rus ordusunun diğer alayları hızla yeniden toplandı ve karşı saldırıya geçti. Livonyalılar kuşatıldı. Von Belle'nin birliklerinin yenilgisi tamamlandı. Almanlar, çeşitli kaynaklara göre 261 ila 500 kişiyi kaybetti. Birkaç komiser ve hauptman öldürüldü ve yakalandı. Kara mareşali kendisi ve diğer asil Livonyalılar rahipler tarafından ele geçirildi.
Ermes'teki yenilginin etkisi büyük oldu. Teşkilat, savaşa hazır son güçlerini kaybetti. Riga ve Revel hala savaşma, asker kiralama araçlarına sahipti, ancak savaşma iradesi bastırıldı. Görünüşe göre kara mareşali "uzlaşmaz" tarafındandı, bu yüzden Moskova'da idam edildi. Başarısızlık, başarısızlığı takip etti. Yakında Ruslar Fellin'i aldı ve eski ustayı ele geçirdi.
Fellin'in Düşüşü
Livonyalıların Ermes'te yenilmesinden sonra, Fellin'deki kuşatma çalışmaları yoğunlaştı. Topçular, okçular ve Kazaklar mühendislik çalışmaları yürüttüler, kaleye gece gündüz ateş ettiler. Bu sırada süvariler çevreyi harap etti. Ruslar Karkus, Ruen, Venden ve Volmar'a ulaştı. Kurbsky'nin kendisi, her zamanki gibi övünerek (özellikle başkalarının başarılarını kendisine atfederek), Livonyalıları ve Litvanyalıları Venden'de yendiğini ve Volmar'da yeni düzen kara mareşalini yendiğini yazdı.
Şehrin ve kalenin günlerce süren bombardımanı sonuç verdi. Duvarlar birçok yerde kırıldı. 18 Ağustos gecesi şehirde şiddetli bir yangın çıktı. Yangın söndürülmedi ve tüm şehir yandı, sadece birkaç ev kaldı. Şehrin düşüşünden sonra kale mahkum oldu. Dışarıdan yardım beklenmiyordu. Paralı askerler ölmek istemediler ve maaşsızlık bahanesiyle isyan ettiler. Furstenberg altın ve gümüş şeyleri, mücevherleri kurtarmaya söz verdi. Ancak askerler itaat etmeyi reddettiler, Ruslarla müzakerelere girdiler, malları ile serbest geçiş yaptılar ve kaleyi teslim ettiler. Fellin'den ayrılmadan önce, paralı askerler onu yağmaladılar, eski ustanın hazinesini ve mülkünü, birçok asil soyluyu, Düzenin ileri gelenlerini ve kentlileri-vatandaşlarını aldılar. 5 hatta 10 yıl hizmet için çaldılar. Ancak, iyiler zafer kazandı. Yol boyunca, Ruslar veya Tatarlar Landsknechts'i soydular ve "onları çıplak ve çıplak ayakla bıraktılar." Sorunlarını tamamlamak için Usta Kettler isyancıları cezalandırdı: isyanın liderleri direksiyondaydı ve geri kalanı asıldı.
Sonuç olarak, 20 Ağustos'ta (diğer kaynaklara göre, 21 veya 22'de) Fellin teslim oldu, Ruslar kaleye girdi. Johann von Furstenberg esir alındı, Moskova'ya gönderildi. Zafer önemliydi. Fellin Kalesi stratejik öneme sahipti. Kupalar, 18 kuşatma silahı, daha fazla barut vb.Dahil olmak üzere Düzenin en iyi topçularıydı.
Reval'de kale siparişi
Alman topraklarının yıkılışı. Başarısız Paida kuşatması
Başka bir zaferin ardından, boyar Mstislavsky ve Shuisky, Revel'e bir mektup göndererek, kent sakinlerinin vatandaşlığına geçmek için Ivan IV Vasilyevich'i kaşlarıyla dövmelerini önerdiler. Diğer şehirlere de benzer mektuplar gönderildi. Almanların Rus çarının niyetlerinin ciddiyeti konusunda hiçbir şüphesi kalmaması için, birliklerimiz Livonia pogromuna devam etti. Oberpalen ve Tarvast'a iki büyük Rus müfrezesi gönderildi. Başka bir ordu Karkus, Pernov ve Ruen arasındaki bölgeyi tahrip etmeye başladı.
3 Eylül 1560'da Prens Fyodor Troyekurov'un bir müfrezesi Ruen kalesini yaktı. Bundan önce, prensler Peter ve Rostovlu Vasily Tarvast'ı aldı ve boyar Yakovlev-Chiron ve Prens Meshchersky'nin hafif ordusu Pernov çevresini ciddi şekilde harap etti. Ruslar Gapsal'a ulaştı. 11 Eylül'de, Rus ileri müfrezesi, şehirden 10 verst olan Revel'e yaklaştı. Revel garnizonu ve şehrin sakinleri arasından gönüllüler bir saldırı yaptı ve küçük bir ileri müfrezeyi yenerek ganimetini ele geçirdi. Ancak, Revel sakinleri zaferi uzun süre kutlamadılar. Yakovlev'in müfrezesi zamanında geldi ve Almanları cezalandırdı. Pskov Chronicle'a göre Livonyalıların kayıpları 300 atlı ve 400 uşaktı. Birçok asil bey öldürüldü. Benzer bir çatışmada Livonyalılar Volmar'da yenildi. Livonia'daki tüm talihsizlikleri tamamlamak için köylü ayaklanmaları başladı. Köylüler, hizmet ettikleri ve vergi ödedikleri asil beylere isyan ettiler. Soylular, onları koruma göreviyle baş edemediler. Bu nedenle köylüler soylulara itaat etmemeye karar verdiler ve özgürlük talep ettiler.
Açıkçası, Fellin'in yakalanmasından sonra Mstislavsky'nin ordusu Kolyvan-Revel'e gitmek zorunda kaldı. Demiri sıcakken dövmek gerekiyordu. Düşman yenilip morali bozulana kadar, diğer güçler savaşa girene kadar. Reval'ın ele geçirilmesinin Livonya seferini tamamlaması gerekiyordu ve birçok sorunu çözdü. Stratejik bir kıyı kalesiydi. Rusya, Narva'ya ek olarak kıyıdaki bir başka büyük liman aldı. Livonya mirasıyla ilgili diplomatik pazarlık için de güçlü bir konum sağlandı. Bununla birlikte, görünüşe göre, Fellin ve diğer zaferlerin ele geçirilmesinden sonra Rus valiler, başarı ile başları döndü. Paide Kalesi'nin (Beyaz Taş) geçmesine karar verildi.
7-8 Eylül 1560'da Mstislavsky'nin ordusu tarikatın kalesine gitti. Bununla birlikte, Paida von Oldenbockum'un komutanı, demir iradesi olan bir adam olduğu ortaya çıktı. Pskov Chronicle, kalenin güçlü olduğunu ve kuşatıcıların olanaklarını sınırlayan bataklıklarda durduğunu belirtti. Rus birliği, kale duvarının 60 fit (yaklaşık 18 metre) kadarını tahrip etti. Ama Oldenbockum ve adamları "iyilik için çok savaştı ve ölene kadar oturdu." Livonyalılar, Rus topçularının gündüzleri yok ettiklerini geceleri restore ettiler. Çok sayıda Rus askeri kaleyi uzun süre kuşatamadı. Etrafındaki bölge zaten savaş nedeniyle harap olmuştu, yiyecek ve yem tedarikiyle ilgili sorunlar başladı. Sonbahar erimesi başladı, yani gerekli olanı Mstislavsky'nin kampına ulaştırmak zordu.
15 Ekim'de, ertesi gün sabah 10'a kadar süren ağır bir bombardıman başladı. Sonra Ruslar fırtınaya girdi. Ancak Livonya komutanı bir darbe yaptı. Bombardımanın arifesinde, adamları ve silahları öndeki tahkimatlardan çıkardı ve yaralanmadılar. Ruslar terk edilmiş banliyöye girer girmez, garnizondan hedeflenen ateşe maruz kaldılar, ağır kayıplar verdiler ve geri çekildiler. 18 Ekim'de Mstislavsky kuşatmayı kaldırdı ve orduyu aldı. Topçu büyük zorluklarla Yuryev'e ve ardından Pskov'a götürüldü.
1560 kampanyası tamamlandı. Küçük çatışmalar devam etti, ancak genel olarak bir durgunluk yaşandı. Rus ordusu, tüm sorunları çözemese de Livonya Konfederasyonu'na ölümcül bir darbe indirdi. Livonya Savaşı'nın ilk aşaması (Rusya ile Livonia arasındaki savaş) sona eriyordu. İkincisi yaklaşıyordu.
Livonia'nın komşuları ülkeyi bölmeye başladı. Ezel'in piskoposu, Ezel adasını Danimarka kralının kardeşi Dük Magnus'a sattı. Ezel ve Vic'in yeni hükümdarı Revel'i de ele geçirmeyi planladı. Dahası, yerel piskopos Moritz Wrangel, Ezel kardeşinin örneğini takip etti. Doğru, Danimarkalılar Revel ile başarılı olamadı. Revel, İsveçliler tarafından esir alınan ilk kişiydi. Zengin liman kentini sadece Magnus'un değil, Usta Kettler'in yardımıyla Revel'i almak isteyen Polonya kralı Sigismund'un burnunun dibinden aldılar. Polonya kralı Sigismund, güney Livonia'yı ele geçirmek ve Moskova ile bir savaş hazırlamakla meşgul olduğu için İsveç hükümdarı Eric XIV ile savaşmadı.
Paide Sipariş Kalesi (Weissenstein)