Sevgiyle başlıyor hayat ve sevgiyle devam ediyor. Aileni, dostlarını, çevreni, doğayı, hayvanları sev. Ama en çok da "kendini" sev.
Kendini sevmek kendine hayran olmaktan daha farklı bir anlam taşır
Kendine hayran olmada kendini diğer insanlardan üstün görme gizlidir. Sağlıklı kendini sevme de ise kendini öne çıkaran fiziksel, psikolojik ya da sosyal özelliklerinden hoşnut olma, fakat onların kendisini üstün ve özel yapmadığını bilme söz konusudur.
Öz sevgi bazen en zor, bazen en az ama hep gerekli.
Kendinden nefret ettiğin, kendine kızdığın, "ah aptal kafam" dediğin anlarda "bir dakika dur bakalım sen bir! Evet hata yapıyorum ama öğreniyorum da" diyebiliyor musun? De ara sıra. Ne kadar zor olsa da. Çünkü bazen kendini sevmek gerçekten zordur.
Hiçbir çiçek başka çiçeğe bakarak açmaz
Bir çiçek olduğunu hayal et. İstediğin renkte, istediği mevsimde açan, hatta istediği toprakta yetişen bir çiçek. Herkesten farklı ama kendine göre bir o kadar da güzel. Bu çiçek etrafına bakarak kendi güzelliğinin farkına varamaz hiçbir zaman. Gözleri dışardayken aynayı göremez değil mi? Oysa her çiçeğin kendine has bir güzelliği vardır. Hiç biri diğerinin aynısı değildir. O halde kıyaslama yaparak çiçeğe haksızlık etmeyelim. O haksızlığı kendine yapma!
⭐ Böyle olduğun gibi güzelsin, her halinle. Bunu unutma 🌷🌷