Emperyalizme karşı mücadele uluslararası dengelere terk edilemeyecek kadar değerlidir. Bir başka deyişle, anti-emperyalizm, tıpkı anti-kapitalizm gibi, tüm enternasyonalist boyutlarına karşın, esas itibariyle ulusal ölçekte boy atabilir, hayata geçebilir.
İktidar partisine odaklanan devrimci siyasetin belirgin riskleri vardır. Her şeyden önce iktidar partisine odaklanmak, çoğu zaman muhalefetteki diğer burjuva partilerine aynı ölçüde vurmamayı beraberinde getireceği için, bir bütün olarak sisteme karşı çıkıldığını anlatmak güçleşebilir.
Mehter Takımı Moskova'ya gidecek, Kremlin Sarayı'nda Kızıl Ordu Korosu ile konser verecek, biz de bunu yazmayacağız! Pek dinleyemedik ama olsun. İnternet sitelerine düşen video görüntülere bakmakla yetindik. İlginç olmuş da, güzel olmamış.
Frankfurt Kitap Fuarı öncesinde ileriye bakarak, bazı konularda uyarılar yapmaya, bir şeyler söylemeye çalışmıştık. Tavrımıza gösterilen genel yaklaşım 'tepki' olmuştu.
Bir dünya paldır küldür çöküyor. Sessiz sedasız da diyebiliriz Aslına bakılırsa, her şey tersinden 1989'u andırıyor, ama o zamanki büyük dönüşüme bugün tanık olamıyoruz.
Neden?
Eskiden eşkıyalar, zenginlere ait kervanların yollarını keser, mallarına el koyar ve ihtiyacı olan yoksullara dağıtırlardı. Yani bir anlamda kendilerine göre gelir paylaşımındaki adaletsizliği gidermeye çalışırlardı. Eşkıyalığın bu biçimi sisteme karşı bir isyandı aynı zamanda, onlara "sosyal isyancı" denmesi de bu yüzdendi.
SERMAYE "SOL PARTİ" ARAYIŞINDA: 4
Sol.
Evet sol.
Yine bölük pörçük.
Ve yine hayal kırıklıkların yaşanacağı yeni bir yerel seçim süreci.
Bu sürece sosyal demokratlar da dahil.
Bunu böyle yazmak doğru mu?
Kestirmeden gitmek.
Elbette, teorik alıntılar, saptamalar yapılabilir.
Yaşanan tarih ve dönemler teorik, akademik bir dil kullanılarak irdelenebilir.
Michael Moore... Uğur Mumcu tipi "araştırıcı-gazeteci" ustalığını Amerika'da gerçekleştiren kişi... Marifetlerini, bulgularını, daha çok belgesel filmciliğe öncelik vererek kamuoyuna taşıyor. Türkiye'de de gösterilen üç filminin, Amerikan kapitalizminin çeşitli hastalıklarına odak tuttuğunu hatırlayanlar olabilir:
Geçen haftaki yazıyı, yakın geleceğe ilişkin bazı senaryolara satırbaşlarıyla değindikten sonra, bunlara berbat demenin neden uygun olduğu üzerinde düşünmek gerektiğini vurgulayarak bitirmiştik. Gelen tepkiler, yanıt vermenin zor olmadığını ve verilecek yanıtların bir iki noktada ortaklaşacağını sanmakla yanıldığımı gösterdi. Dolayısıyla, o yazıyı bu hafta da sürdürmek şart oldu.
'İnanç özgürlüğü' dendiği zaman toplumda anlaşılan şey: 'değişik dinsel inançların serbestliği' dir. 'İnanç özgürlüğünün sınırlı olduğunu' söyleyip, sınırların genişletilmesi için mücadele edenler de yine aynı terane çerçevesinde bir 'özgürlük mücadelesi' vermektedirler. Yani, 'devletin her dinsel bağlılığa eşit mesafede olması' gibi...
Alex yazısı ne oldu diyor arkadaşlar. Bir kısmı takımdaş destekçi, bir kısmı "yazsa da polemiklik malzeme çıksa" beklentisinde tabii. Aslında, yanılıyor iki taraf da. Alex'in, hangi takımda oynadığı önemli değil çünkü. Zaten bu yüzden bir Alex yazma ihtiyacı duymuştum.