Nazlı Bayram
“Yıldırım hızıyla hayatıma düşen şeyden bahsetmek istiyorum biraz, yalnızlığımdan.“ diye başladı cümlesine. Ardından derin bir nefes aldı, sertçe yutkundu. Kafasını iki yana salladı, önce tavana sonra karşısında duran aynaya dikti gözlerini. Hazır olmayı bekliyordu bu yazıyı yazmak için. Satırların akacağından hatta zihninin boşalacağından bile çok emindi. Her zaman olduğu gibi. İçi de rahattı o yüzden. Kalemi eline aldı ve alır almaz başladı kaleminden dökülmeye kelimeler bir bir.