TELKIN HAKKINDA - (Zuhurâtı Izhârı'l-Vakf-ı Güneş 2.cilt)
|TELKIN HAKKINDA|
Hadis-i şerife dikkat edelim: Bu hadisi şerifi Ebu Umame radi-yallahu anh, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemden mealen şöyle rivayet etmiştir: Sizden biriniz vefat edip, üzerine toprak çektiğinizde, sizden biriniz meyyitin kabrinin sağ canibini, yani kıble tarafına meyitin yüzüne karşı ayakta durup, meyyitin ismiyle, annesinin ismiyle çağırdıkça, birinci çağırmasında meyyit onu işitir, ancak cevap veremez. İkinci çağırmasında meyyit oturur, üçüncü defada meyyit, erşidna yerhamkallah, yani telkın eden kimseye, bizi irşad eyledin, Allahu Teala sana rahmet etsin, der ve lakin siz işitmezsiniz.[1]
Telkın usulü: Mesela meyyitin ismi Muhammed, validesinin ismi Meryem olsa, üç defa,
Ya Muhammed İbni Meryem deyip:
اُذْكُرِ الْعَهْدَ الَّذ۪ى خَرَجْتَ عَلَيْهِ مِنَ الدُّنْيَا شَهَادَةَ اَنْ لٰٓااِلٰهَ اِلَّااللّٰهُ وَحْدَهُ لٰاشَر۪يكَ لَهُ وَاَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، وَاَنَّ الْجَنَّةِ حَقٌّ، وَاَنَّ النَّارَ حَقٌّ، وَاَنَّ الْبَعْثَ حَقٌّ، وَاَنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ لٰارَيْبَ ف۪يهَا وَاَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُورِ، وَاَنَّكَ رَضَيْتُ بِاللّٰهِ رَبًّا، وَ بِالْاِسْلٰامِ د۪ينًا، وَ بِالْقُرْآنِ اِمَامًا، وَ بِمُحَمَّدٍ عَلَيْهِ الصَّلٰوةُ وَالسَّلٰامُ نَبِيًّا، وَ بِاالْكَعْبَةِ قِبْلَةً، وَ بِاالْمُؤْمِن۪ينَ اِخْوَانًا، رَبِّىَ اللّٰهُ لٰٓااِلٰهَ اِلّٰا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظ۪يمَ
“Üzkuril ahdellezi haracte aleyhi mineddünya şehadete en la ilahe illallahu vahdehu la şerike lehu ve enne Muhammeden abduhü ve resülühü ve ennel cennete hakkun ve ennennara hakkun ve ennel base hakkun ve ennesseate atiyetun la raybe fiha ve ennellahe yebasü men fil guburi ve enneke radeytü billahi rabben vebil islami dinen ve bil kur-ani imamen ve bi Muhammedin aleyhissalatü vesse-lamu nebiyyen vebil kabeti kıbleten vebil mü’minine ihvanen rabbi-yallahu la ilahe illa hüve rabbül arşil aziym
يَامُحَمَّدْ اِبْنِ مَرْيَمْ قُلْ لٰٓا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ قُلْ رَبِّىَ اللّٰهُ، وَد۪ينِ الْاِسْلٰامُ، وَنَبِيِّ مُحَمَّدٌ عَلَيْهِ الصَّلٰاةُ وَالسَّلٰامُ
(Ya Muhammed ibni Meryem. Kul la ilahe illallahu kul rabbiyalla-hu vediniyel islamu venebiyyi Muhammedun aleyhisselatu vesselam)
رَبِّ لٰاتَذَرْن۪ى فَرْدًا وَاَنْتَ خَيْرُ الْوَارِث۪ينَ
‘rabbi la tezer ni ferden ve ente hayrul varisine’
Eğer meyyit erkek ise, ibn denilir, kadın ise, bint denilir.
Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem’in oğlu İbrahim on dört veya on yedi aylıkken vefat etti. Yudular kefenlediler, nama-zını kıldılar, kabrine koydular, o saatte münker nekir melekleri geldiler sual edip dediler ki. Rabbın kim Peygamberin kimdir? Deyince. Pey-gamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem’in oğlu İbrahim cevap verip dedi ki: Rabbım Allah’dır. Peygamberim babamdır demeye ba-basından utandı. Zira Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sel-lem kabir başında duruyor idi. O iki cihanın Fahri Peygamber Efen-dimiz sallallahu aleyhi ve sellem’e malum oldu. Mübarek gözleri yaşla doldu. Ve dedi ki. Ey oğlum deki Rabbım Allah’dır. Ve Peygamberim Ahir zaman peygamberi Muhammed Mustafa’dır ki benim babamdır. De buyurdu. (Müzekkin Nüfus)
Bu hadiseden anlaşıldığına göre çocuğa da telkın verilmesinde bir mahzur yoktur. Bu kaynaklara göre bu rivayetlere göre telkın vermekte hiçbir zarar sakınca durumları yoktur. Yalnız fayda menfaat o mevta için uyanıp ikaz olup sorgu meleklerine cevap verilmesine bir yardım olmasına deliller ispatlar çoktur.
Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem’in on yedi aylık İbrahim adlı çocuğuna da telkin verilip sorgu meleklerine cevap için telkın eden kimsenin telkını ona bir büyük yardım ikaz uyarı olunca telkını inkar edenlere cenaze namazını inkar edenlere kimse kimseye şefaat yapamaz diyenlere, şefaatı inkar edenlere Allah’a yakın olmak için Allah’a yakın olan Allah dostlarına teslim olmayı inkar edenlere hepsine ayetler hadisi şerif ile ve icmai ümmet ile cevaplar yazıldı.
Bozuk mezhepler yanlış ictihatçılara karşı bu kaynaklara sağlam köklü olaraktan dayanın. Bozuk mezhebe meyyal olanların kafadan kendi ictihatına göre yanlış ictihatçıların sözlerine bakmayın ehli sün-net itikatına canla başla yapışın ayrılmayınız. Vesselam.
[1] Gunyetü’t-Talibin kitabının ikinci cildinin 199 saifesi, Ramuzel hadis Taberani İbni Asakir ve Deylemi’den rivayet etmiştir.