Kimlere Zekat Verilir Zekât verebilecek kimseler, İslâm dininde, belirlenmiştir: a) Fakirler: Nisab miktarınca malı olmayan kimselerdir. Ana gereksinmeleri için basit bir evi, eşyası olması engel teşkil etmez. b) Miskinler. Fakirlerden daha yoksul olan, hemen hemen hiç bir şeyleri olmayan düşkünler zümresini oluştururlar. c) Borçlular. Borcundan fazla olarak nisab miktarında malı olmayanlar kastedilmiştir. Böylelerine başkalarından alacakları olsa bile eğer tahsil gücüne sahip değillerse, zekât vermenin, borcu bulunmayan fakire vermekten daha iyi hareket teşkil ettiği bilinmektedir. d) Yolcular. Kendi oturduğu şehirde olmayıp malından uzak düşmüş ve elinde de bir maddi imkânı kalmamış olan garip kimselere, ihtiyaçları ölçüsünde, zekât verilmesi uygun görülmüştür. Ayrıca kendi oturduğu şehirde bulunmakla beraber, muhtaç bir duruma düşmüş, malını yitirmiş kimse de yolcu hükmünde itibar edilmiştir. Bazı kimselere de zekât verilmesi câiz değildir. Bir kerre Müslüman olmayana zekât verilemez. Zenginlere de zekât verilmez. Ne koca karısına zekât verebilir, ne de karı kocasına. Bunun gibi babaya, anneye, çocuğa, toruna, kızına da zekât verilmeyeceği bilinir. Zekâtı, eğer varsa, fakir akrabaya vermek daha erdemli bir hareket olur. Zekât verilecek kimsenin durumunu önemle göz önünde bulundurmak da zekât verilirken düşünülmek gereklidir. Ayrıca verilecek zekâtı boşuna harcayarak kimselere vermek yerine, borçlulara edâ gücü kazandırmak, fukaranın güçlüklerini yenmeleri için vermek afdaldır.