Aydınlanma Çağı ve onun yarattığı tüm insanların özgürlüğü, eşitliği ve kardeşliği ile ilgili fikirler, özellikle evlilik ilişkilerini, karşılıklı hakları ve eşlerin yükümlülüklerini düzenleyen yasal normların gözden geçirilmesine yansıyan Avrupalıların dünya görüşünü ciddi şekilde etkilemiştir. 1792-1793 yıllarında gerçekleşen muzaffer devrim dalgası üzerine radikal bir aile hukuku reformu gerçekleştirme girişiminde bulunuldu. Dört ana teze dayanıyordu: boşanma hakkı (bir kadın tarafından başlatılmış da dahil), eşlerin mülkiyet haklarının eşitlenmesi, çocuk üzerindeki ebeveyn otoritesinin azaltılması, ülkedeki demografik durumu iyileştirme politikaları.
Bununla birlikte, Fransa'yı süpüren ve ardından bir yüzyıldan uzun süredir devam eden olayları Jacobin terörü, toplumsal cinsiyet eşitliği konusunun çözümünü erteledi. Fransa’nın gelecekteki imparatoru Napolyon Bonapart, kadınların toplumdaki rolü ve yerinin hâkim olduğu görüşünü açıkça formüle etti: “Kadınlar, bir meyve ağacı gibi bir bahçıvanın mülkü olduğu gibi kocalarının mülkleridir”. Tabii ki, Napolyon'un bu kadar sert bir yargısı muhtemelen kişisel biyografisinden bir bölümle ilgiliydi: lüks bir Malmaison konutu almak için bir eşin yokluğunda, karısı Josephine Beauharnais'i, başardığı sayısız borçları, adının arkasına saklanmasını affedemedi.
Kadınların 1789’da Versailles’e geçmesi, feci bir gıda kıtlığı ve fiyatların sert bir şekilde artması nedeniyle
Evrensel eşitlik, hukukun üstünlüğü ve diktatörlüğün herhangi bir tezahürü üzerine akıl yürütme üzerine fikirler, Rus doğal erkeğine olan inanç, kadınları eşitlik için yeni bir harekete sokarak kadınları tarihin ön saflarına itmiştir.
Taşra polisi belediye başkanı Marie Gouge'nin dul eşi 1770 yılında Paris'e geldi ve basit bir ismini gurur verici antik Olympia ile değiştirerek yeni bir hayata başlamaya karar verdi. Üç yıl sonra, başarılı bir şekilde evlenmeyi başardı - zengin bir kamu görevlisi Jacques Beetri de Rosierre. Finansal refah Olympia'nın sessizce gazetecilik ve kendi kendine eğitime katılmasına izin verdi, bu nedenle kısa süre sonra devrimci Paris'in en ünlü siyasi mağazalarının sık görüldü. 1774'ten bu yana, adı düzenli olarak en seçkin Parisliler listesine dahil edildi; bu sayede, çoğu, gelecekteki Girondin partisinin çekirdeğini oluşturan Jean-François Lagarp, Sebastien Chamfort, Louis Mercier, Louis Condorcet, zamanının ünlü filozofları ve düşünürleri ile tanıştı. . Bu arada, Olympia hemen ünlü sosyal çevrenin hanımı Sophia Condorcet’in karısı ile yakınlaştı.
Olympia de Gouges'in yapımı
De Gouge, Amerika'daki demokratik özgürlükleri destekleme hareketini aktif olarak memnuniyetle karşıladı ve bu onu köleliğin kaldırılması için aktif olarak mücadele etmesine teşvik etti. Bu nedenle, siyasi partilerin faaliyetlerine doğrudan katılmayan, basında yer alan yazılarını tanıtan ve bu tür barbar insan hakları ve özgürlük ihlallerinin hızlı bir şekilde imha edilmesini teşvik etmek için sahneye çıkan en önde gelen kölelik karşıtı hayırseverler arasındaydı. De Gouges, Voltaire’in felsefi masalları - “Zamora ve Mirza veya Mutlu Gemi Enkazı”, “Karaborsa” ruhuyla keskin sosyal oyunlar üretmeye başladı. Sonuncusu, 1789 yılında Fransız ana sahnesi olan Comedie Francaise sahnesinde sahnelenmişti; ancak, aşırı kışkırtma ve açık ayaklanma çağrıları nedeniyle, sadece 3 performans sergiledi, ardından repertuardan çıkarıldı.
Devrimci huzursuzluk kısa süre sonra ortaya çıktı, Olympia de Guge, eşi ile birlikte, birkaç yıl boyunca en ilerici eşitlik ve liberalizm fikirlerinin odak noktası haline gelen bir siyasi kulüp olan Toplumsal Daire olan Girondist lideri Condorcet'i oluşturdu. Bu seçkin toplumun taraftarları, toplumsal cinsiyet eşitliğinin derhal ilan edilmesini savundu; bu, kadınlara tüm halkların özgürlüklerinin ve mülkiyet haklarının sağlanması anlamına geliyordu. Varoluşunun çok kısa süresine rağmen, Sosyal Çemberin, romantiklerin, ütopik sosyalistlerin ve ilk Karl Marx'ın politik ve sosyo-felsefi görüşlerini önemli ölçüde etkilediğine dikkat edin.
Sofia Condorcet
“Sosyal Çevre” toplantıları sırasında geliştirilen ve tüm üyeleri tarafından onaylanan ana belge, Olympia de Gouges tarafından “Kadın ve Vatandaş Hakları Bildirgesi” idi (1791). Bu eser, yazarının ismini yalnızca çağdaşlar arasında değil, aynı zamanda “feminizmin anası” olarak nitelendiren soyundan gelenlerin kafasında da yüceltmiştir. İşte ünlü manifestosunun en canlı parçası: “Kadın, uyan. Sebep Nabat dünyaya dağılmıştır. Haklarını fark et. Doğanın engin krallığı artık önyargı, fanatizm, batıl inanç ve yalanlarla çevrili değildir. Gerçeğin alevi aptallık ve el koyma bulutlarını dağıttı. Kölenin güçleri çoğaldı ve zincirlerini attı. Ancak, kendisini özgürleştirerek komşularına haksızlık etti. Ah, kadınlar! Net bir şekilde ne zaman görmeye başlayacaksın? Devrimden ne aldınız? Artan hor, daha belirgin bir ihmal. Yüzyıllar boyunca sadece erkek zayıf yönleri üzerinde gücün vardı. ”
Olympia de Guge’nın zengin yaşamındaki en önemli olaylar, Robespierre’in Girondist partiyi devrimin çıkarlarına ihanet etmekle suçladığı ve bunun da 22 milletvekilinin Sözleşmeden çıkarılmasıyla sonuçlandığı 1793’de gerçekleşti. Altı ay sonra, ana parti üyeleri devrimci mahkeme tarafından ölüme mahkum edildi, birçoğu cezanın uygulanmasını beklememeye karar verdi ve bağımsız olarak intihar etti: örneğin, Condorcet zehirlendi, Valaze mahkeme salonunda bir hançerle kendini bıçakladı ve Barbara'da boğuldu Rhone.
“Kadın ve Vatandaş Haklarının Beyannamesi” nin ilk sayfası
Böyle bir tuhaflıktan, açıkça sahte ve ikiyüzlü suçlamalardan öfkelenen Olympia de Gouges, "Üç Yolcu veya Hava Yoluyla Anavatan Kurtuluşu" adlı öfkeli bir siyasi broşür yayınladı. Bu çalışmanın ana içeriği, Fransız devletinin kaderini belirleyecek olan ulusal referandumun erken tutulması, Jacobinler, Girondistler ve Almanlar arasında savunarak vaaz vermekti. Bununla birlikte, broşürün yayınlanmasından hemen sonra Olympia de Guge, karşı-devrimci faaliyetler nedeniyle tutuklandı; sosyo-politik drama taslağının bulunduğu “Fransa'yı kurtardı ya da tahttan aşağıya taht düşüren bir aldatmaca bulundu” evinde arandı. Anlatının merkezinde, çok olumsuz bir şekilde sunulan Kraliçe Marie-Antoinette'nin figürü olmasına rağmen, soruşturma, yazarın okurları için sempati uyandırmaya çalıştığını belirtti.
Yasaya aykırı olarak, De Gouges'a bir avukat sunulmadı - devrimci mahkeme üyeleri, kendisini kendi başına savunabileceğini belirtti. Yazar, hapishanedeyken, arkadaşlarının yardımıyla, en son eserlerini yayınladı: “Devrim Mahkemesi huzurunda Olympia de Gouges”, sürecinin ayrıntılarından bahsettiği “terörist mahkumiyet” ve terör politikasını kınadığı. 1793 Ekim ayının sonunda mahkeme, De Gouges'i "tek ve bölünmez bir cumhuriyete karşı isyan etmeye teşvik ettiği için" öldürdü.