PAK DA (Rusya)
Uzun menzilli havacılığın perspektif havacılık kompleksi (PAK DA), Rus Hava Kuvvetlerinin gelişimi çerçevesinde en önemli projelerden biri. Raporlara göre, bu program sırasında oluşturulan uçak, gelecekte iç hava kuvvetlerinin uzun menzilli ana bombacısı olacak. Özellikleri, mevcut tüm uzun menzilli bombardıman uçaklarının değiştirilmesine izin verecektir: Tu-95MS, Tu-22М3 ve Tu-160. Bunun temel nedeni, mevcut teknolojinin çağıdır: PAK DA bombardıman uçaklarının seri üretimine başladığında, mevcut uçaklardan bazılarının kaynakları tükenmesi ve kapatılması gerekir.
Rusya Hava Kuvvetleri için umut vaat eden bir stratejik bombardıman uçağının gereksinimlerinin belirlenmesi doksanlı yılların sonunda başladı, ancak daha sonra çeşitli nedenlerle bu çalışma ertelendi. Gereksinimler sadece on yılın ikinci yarısında oluşturuldu. Yaklaşık olarak 2007-2008’te, 2009’ta sona eren PAK DA uçağının gelişimi için bir yarışma açıklandı. Bombacı şirketin gelişimi için sözleşme "Tupolev" idi.
O zamandan beri, OJSC Tupolev ve ilgili işletmelerin çalışanları, amacı umut verici bir uçağın ön projesini oluşturmak olan çok sayıda önemli çalışma yürüttüler. Geçen yılın sonunda, müşteriyle bir ön taslak kararlaştırıldığını bildirmiştir, 2014'te tam ölçekli geliştirme çalışmaları başlamalıdır. Böylece, önümüzdeki birkaç yıl içinde, Birleşik Uçak İnşaat Şirketi'nin işletmeleri, yeni uçağın ilk prototipinin yapımına başlayabilecektir.
Nisan ayı başlarında, Jane’in yakın tarihli bir brifingde, UAC Başkanı M. Poghosyan’ın PAK DA projesinin ilerleyişinden bahsettiğini bildirdi. Yabancı baskıyı yazdığı gibi, projenin gelişimi tamamlanmıştır. PAK DA uçağı zaten “kağıt üzerinde” hazır ve yakın gelecekte, gelecekteki bombardıman uçaklarının bazı birimlerinin yapımı ve testleri başlayacak. Diğer detaylar bilinmemektedir.
PAK DA projesinin tamamlanmasının kesin zamanlaması hakkında konuşmak hala zor. Son yıllarda, yetkililer, projenin belirli bir aşamasının başlangıcının yaklaşık süresini tekrar tekrar çağırdılar, ancak daha sonra belirtilen tarihler düzenlendi. Örneğin, son on yılın ortasında, 2015 yılı için bir prototip uçak inşa edilmesi planlandı ve yakında test etmeye başladı. 2011'te, ilk uçuş 2020 yılına “transfer edildi” ve yirmili yılların ortalarında kabul edilmeleri planlandı. Geçen yılın sonunda, uzun menzilli havacılık komutanı, Korgeneral A. Zhikharev, yeni bombacının testlerinin 2019 yılında başlaması gerektiğini ve 2025-th tarafından seri makinelerin Hava Kuvvetlerine teslimatının başlayacağını söyledi.
PAK DA prototip uçağının görünümünün kesin zamanlaması, testlerin başlaması veya seri üretimli araçların askerlere teslim edilmesi hala bazı soruları gündeme getirmektedir. Farklı nitelikteki birçok nedenden dolayı tarihler herhangi bir yöne kayabilir. Bombacının ilk uçuşu hem daha önce hem de daha sonra yılın 2019'i olarak gerçekleştirilebilir. Mevcut bilgilerden şimdi terimlerin tam tanımının yalnızca tasarım çalışmasının karmaşıklığı tarafından engellendiğini takip eder. Uçağın görünüşünü şekillendirmede önemli bir aşama çoktan geçti ve şimdi proje geliştiricileri, yeni bir teknolojinin inşa edileceği şekilde bir proje oluşturmakla meşgul.
Ne yazık ki, PAK DA uçağının teknik görünüşü ile ilgili bilgilerin büyük kısmı, hala çeşitli versiyonların ve spekülasyonların ortaya çıkmasına katkıda bulunan halktan gizlenmiştir. Yeni bir uçağın gereklilikleri hakkında açıklanan resmi bilgi son derece azdır ve yalnızca en genel sonuçların alınmasına izin verir. Mesela, geçen yaz, Hava Kuvvetleri Komutanı Korgeneral V. Bondarev, PAK DA uçağının sesaltı olacağını söyledi. Aynı zamanda, mevcut Tu-160 uçağı ile karşılaştırıldığında büyük bir savaş yükü üstlenebilecektir. Bir süre sonra Hava Kuvvetleri Komutanı PAK DA'nın hipersonik füzeler de dahil olmak üzere çeşitli silahlar taşıyabileceğini açıkladı.
Ses altı hızı ve uzun menzilli ve bunun yanı sıra büyük bir taşıma yüküne ilişkin açıklamalar PAK DA uçaklarının “uçan kanat” planına göre inşa edileceği varsayımına neden oldu. Uçağın böyle bir düzeni, yüksek uçuş verilerinin ve büyük miktarda iç bölmenin optimal bir kombinasyonunu sağlayacaktır. Ek olarak, büyük iç hacimler yakıt miktarını ve bunun sonucunda uçuş menzilini arttırmayı mümkün kılacaktır.
PAK DA bombardıman uçağının birkaç uçak türünü değiştirmek zorunda kalacak: Tu-95MS, Tu-22М3 ve Tu-160. Ayrıca, Tu-160'ten daha fazla yük taşıyacağı da bilinmektedir. Bundan, gelecek vaat eden bir bombardıman uçağının en az 30 ton füze ya da çeşitli türlerde bomba silahları alabilmesi mümkün olacak. Anlaşılan, PAK DA, mevcut uzun menzilli bombardıman uçaklarının tüm silahlarını kullanabilecek ve böylece X-22 veya X-55 füzelerini taşıyabilecek ve kullanabilecek. silâhörneğin, füzeler X-101.
PAK DA uçağı yapımı için planlananların sayısı henüz belirlenmedi. Bu gibi rakamların ortaya çıkması, yeni uçağın özellikleri ve savaş yeteneklerinin yanı sıra maliyeti bilindiğinde projenin sonraki aşamalarına atfedilmelidir. Bunun için zaten yaklaşık bir plan olduğu söylenemez, ancak henüz açıklanmadı. Muhtemelen, bu on yılın ikinci yarısında planlanan bombardıman uçaklarının sayısı açıklanacak. PAK DA'nın mevcut uzun menzilli bombardıman uçaklarının yerini alması amaçlandığında, en az birkaç düzine birim dizisine inşa edilebilir.
LRS-B (ABD)
Son on yılın ortasından bu yana, Birleşik Devletler gelecek vaat eden bir stratejik bombardıman projesi üzerinde çalışıyor. Bu süre zarfında, askeri ve havacılık endüstrisi bir dizi çalışma yürüttü ve yeni uçağın görünümünün bazı özelliklerini belirledi. Yeni bir uzun menzilli bombardıman uçağı geliştirme programının birkaç kez ismini değiştirmesi dikkat çekicidir. 2018 Bombacısı (“Yılın 2018 Bombacısı”) adı altında, daha sonra NGB (Yeni Nesil Bombacısı - “Yeni Nesil Bombacısı”) adıyla başladı ve şimdi LRS-B (Uzun Menzilli Grev Bombacısı - “Uzun Menzilli Bombacısı”) olarak biliniyor .
2018 Bombacı programı, eski B-52 ve B-1'in yerini alabilecek yeni bir stratejik bombardıman yaratma amacıyla başlatıldı. Bu uçaklar orduyla tam olarak tatmin olmuyor ve bu nedenle de değiştirilmesi gerekiyor. Yeni projenin amacı, adından da anlaşılacağı gibi, 2018 için bir bombardıman oluşturmaktı. Programdaki diğer olaylar, bu planların çok cesur olduğunu gösterdi. Uçağın yapımı için zaman dilimi değişti ve proje yeni bir isim aldı - NGB.
2018 Bombacısı / NGB projesinin ilk aşamalarındaki en önemli konulardan biri bombacının genel görünümüydü. Birkaç teklifin umutları göz önüne alındı. Uçak önceden veya süpersonik, insanlı ve insansız versiyonlarda olabilir, ayrıca projenin diğer özellikleri de düşünüp karşılaştırılabilir. Sonuç olarak, kokpitte ses altı bombardıman uçağı yapılmasına karar verildi. İnsansız teknolojinin yanı sıra süpersonik bir uçağın yaratılması da pratik değildir. Gelecekte, NGB bombacısı için tüm gereksinimler belirli bir konsepte uygun olarak oluşturulmuştur.
2018 Bomber adı kullanılsa bile, ümit vaat eden bir uçağın operasyon yöntemleri ile ilgili önerilerde bulunuldu. Uzak mesafelerde devriye gezmenin yanı sıra uzun mesafelere uçabilmesi gerekiyordu. Bunu yapmak için, uçak sözde kullanılarak inşa edilmelidir. gizlilik teknolojisi ve bir dizi elektronik ekipmanın kullanılması, gerekli verileri almasını ve görevleri hızlıca yapmasını sağlar.
Son yıllarda, Pentagon askeri bütçede sürekli olarak kesilen şartlar altında çalışmak zorunda kaldı, bu yüzden zaten başlatılmış olan projeleri dondurmak ve planlananların uygulanmasını ertelemek zorunda kaldı. Bu “şanssız” projelerden biri 2018 Bombacısı / NGB / LRS-B idi. Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca, ordu ve Kongre bu tür bir gelişim için ihtiyaç, özellikleri ve maliyeti konusunda tartışıyorlardı. Sonuç olarak, uçağın gelişimi henüz başlamamıştır.
Yeni LRS-B uçağı için gereklilikler sürekli olarak ayarlanmaktadır, ancak ortak özellikleri son yıllarda değişmeden kalmıştır. Örneğin, 2011'in başlangıcında, LRS-B programının toplam maliyetinin 40-50 milyarlarca doları aşmaması gerektiğine inanılıyordu. Bu para için plan, 175 uçağı: 10 bombardıman uçakları için 12 filolarının yanı sıra 55 eğitim ve yedek uçakları edinmekti. Programın maliyetindeki artışı telafi etmek için, planlanan uçak sayısının rezerv pahasına azaltılacağı varsayılmıştır.
Uçak LRS-B, sesaltı yapmaya karar verildi. Yakıt ikmali yapılmayan uçuş menzili, 5000 milden (9200 kilometreden fazla) daha az olmamasını istedi. Menzili artırmak için tasarlanmış bir uçak içi yakıt ikmal sistemi gereklidir. Uçağın savaş yükü, 28 bin pound'u (yaklaşık 12,7 tonu) geçmemelidir. Kullanılan mühimmatın isimlendirilmesinde, mevcut ve ileriye dönük ve güdümlü ve güdümsüz füze bombası silahlanma türlerinin dahil edilmesi önerildi. Nükleer mühimmat kullanma olasılığını öngörmek gerekiyordu.
LRS-B bombardıman uçağı, her koşulda ve tüm hava koşullarında savaş misyonları yapabilmelidir. Ek olarak, hava savunmasının eylem bölgesinde, düşman toprakları üzerinde savaş misyonları gerçekleştirirken uçağın hayatta kalmasını sağlamak gerekir. Bunu yapmak için bombardıman uçağının tasarımı gizli teknoloji kullanılarak yapılmalı ve araç üstü ekipmanın bileşimi yüksek performanslı modern elektronik harp sistemleri içermelidir.
LRS-B uçağının, durumu izlemeye ve üs ve diğer uçaklarla taktik bilgi alışverişine olanak tanıyan, en modern radyo elektronik ekipmanı ile donatılması gerekiyordu. Gelecekte, uygun bir ekipman takımı oluşturulması ve LRS-B'ye dayanarak insansız hava aracı yapılması önerildi. Bombacının böyle bir sürümü, beklendiği gibi insan tabanına kıyasla daha büyük bir savaş potansiyeline sahip olabilir.
Şubat ayının sonunda 2014, Hava Kuvvetleri Komutanlığı gelecek vaat eden stratejik bombardıman planlarını açıkladı. Şimdi yeni uçağın yirmiliğin ilk yarısında seri üretime hazır olacağı varsayılmaktadır. Önümüzdeki on yılın ortasında, ABD Hava Kuvvetleri yeni modelin ilk seri üretim otomobillerini alacak. Şimdilik, 80'ten 100 LRS-B uçaklarına alım yapılması bekleniyor. Kesin sayısı ancak projenin geliştirilmesinden ve uçağın nihai maliyetinin oluşmasından sonra belirlenecektir.
Bu yılın sonbaharında, LRS-B programı için teklif talepinde bulunulması planlanıyor. Bu belge, rekabete ve gelecek vaat eden bir bombacının geliştiricisinin seçimine ilk adım olacaktır. Yarışmaya Northrop Grumman şirketi ile Boeing ve Lockheed Martin firmaları arasındaki ittifakın katılacağı varsayılıyor. LRS-B bombacısının baş geliştiricisi kim olacak tam olarak ne zaman söyleyecektir.
***
Birleşik Devletler ve Rusya'da stratejik havacılık geliştirmeyi amaçlayan iki projenin seyri, bazı ortak özelliklere sahip olmasına rağmen, belirgin bir şekilde farklıdır. Ülkeler yeni uzun menzilli bombardıman uçaklarının yaratıldığı ilk yıl değil ve işin tamamlanması için zaten planlar yapıyorlar. Bu durumda, şu anda iki projenin olduğu aşamaları not etmek mümkün değildir. Rus PAK PAK programı temel geliştirme çalışması aşamasına girerken, Amerikan LRS-B projesi henüz rekabet aşamasına gelmedi. Buna rağmen, her iki bombacının ilk önce yaklaşık aynı saatte havaya çıkması gerekiyor - mevcut on yılın sonundan önce değil. Uçakların birliklere teslim edilmesi yirmili yılların ortalarında başlayacak.
Her iki projede de, gelecek vaat eden uçağın yüksek performans elde etmesine yardımcı olacak birçok yeni fikir ve teknik çözüm uygulanması gerekiyor. İki ülkenin ordusu, yakın bir uçağın uzaktaki bombardıman uçağının görünüşü hakkında kendi görüşlerine sahip, çünkü uçak önemli ölçüde farklı olacak. Bu farklılıkların ne olacağı ve gelecek vaat eden stratejik bombardımanların neye benzeyeceği tam olarak belli değil. Benzerlikleri ve farklılıkları, proje malzemelerinin genel halka gösterileceği birkaç yıl içinde tartışılabilir.
Sitelerin malzemelerinde:
http://ria.ru/
http://interfax.ru/
http://lenta.ru/
http://flightglobal.com/
http://airforcetimes.com/
http://defensenews.com/