Dopamin eksikliği: Bilmeniz gerekenler. Dopamin, insan vücudunda doğal olarak bulunan bir kimyasaldır. Bu bir nörotransmiterdir, yani vücuttan beyine sinyaller gönderir. Dopamin, bir kişinin yaptığı hareketleri ve duygusal tepkilerini kontrol etmede rol oynar. Dopaminin doğru dengesi hem fiziksel hem de zihinsel refah için hayati öneme sahiptir.
Ruh halini, uykuyu, hafızayı, öğrenmeyi, yoğunlaşmayı ve motor kontrolünü etkileyen hayati beyin fonksiyonları, bir insan vücudundaki dopamin seviyesinden etkilenir. Bir dopamin eksikliği, depresyon ve Parkinson hastalığı dahil olmak üzere bazı tıbbi durumlarla ilgili olabilir .
Bir dopamin eksikliği, vücut tarafından yapılan dopamin miktarındaki bir düşüş veya beyindeki reseptörlerle ilgili bir sorun olabilir.
Dopamin eksikliğinin belirtileri
Dopamin eksikliği ya da yetersizliği durumunda neler hissedilir
Bir dopamin eksikliğinin belirtileri altta yatan nedene bağlıdır. Örneğin, Parkinson hastalığına sahip bir kişi, uyuşturucu kullanımı nedeniyle düşük dopamin seviyesine sahip birinden çok farklı semptomlar yaşar.
Dopamin eksikliğine bağlı durumların bazı belirti ve semptomları aşağıdakileri içerir:
kas krampları, spazmları veya titremeleri
Ağrı ve sızılar
kaslarda sertlik
denge kaybı
kabızlık
yeme ve yutma zorluğu
kilo kaybı veya kilo alımı
gastroözofageal reflü hastalığı ( GERD )
sık zatürree
uyku problemi veya rahatsız uyku
düşük enerji
odaklanamama
normalden daha yavaş hareket etmek veya konuşmak
yorgun hissetmek
moralsiz hissetmek
açıklanamayan bir şekilde üzgün veya gözyaşı dolu hissetmek
ruh hali
Umutsuz hissetmek
özgüveninin düşük olması
suçluluk hissetmek
endişeli hissetme
intihar düşünceleri veya kendine zarar verme düşünceleri
düşük seks isteği
halüsinasyonlar
hezeyanlar
içgörü eksikliği veya kişisel farkındalık
Düşük dopamin sayısız ruh sağlığı bozukluğuyla bağlantılıdır, ancak doğrudan bu koşullara neden olmaz.
Bir dopamin eksikliğine bağlı en yaygın durumlar:
depresyon
şizofreni
halüsinasyonlar veya sanrılar dahil olmak üzere psikoz
Parkinson hastalığı
Parkinson hastalığında, beynin belirli bir bölgesinde sinir hücrelerinin kaybı ve aynı alanda dopamin kaybı vardır.
Uyuşturucu bağımlılığının dopamin seviyelerini etkileyebileceği de düşünülmektedir. Araştırmalar, tekrarlanan ilaç kullanımının, dopamin hücre aktivasyonu ve sinyalleşmesi için gereken eşikleri değiştirebileceğini göstermiştir.
Uyuşturucu kullanımının yol açtığı hasar, bu eşiklerin daha yüksek olduğu ve bu nedenle bir kişinin dopaminin olumlu etkilerini tecrübe etmesi daha zor olduğu anlamına gelir. Uyuşturucu bağımlılarının dopamin D2 reseptörleri ve dopamin salınımında da önemli ölçüde azaldığı gösterilmiştir.
Yüksek oranda şeker ve doymuş yağ içeren diyetler dopamini baskılayabilir ve bir kişinin diyetindeki protein eksikliği, vücutta dopamin oluşturmaya yardımcı olan bir amino asit olan yeterli l-tirozin içermediği anlamına gelebilir.
Bir dopamin araştırma çalışması , obez olan ve belirli bir gene sahip olan kişilerin de dopamin eksikliğinin daha muhtemel olduğunu buldu.
Dopamin eksikliği nasıl teşhis edilir?
Bir kişinin beynindeki dopamin seviyelerini doğrudan ölçmenin güvenilir bir yolu yoktur.
Beyindeki dopamin seviye dengesizliğini belirlemenin bazı dolaylı yolları vardır. Doktorlar, pozitif olarak dopamin kullanan sinir hücreleri ile ilişkili olan dopamin taşıyıcılarının yoğunluğunu ölçebilir. Bu test, doktorların bir kamera kullanarak ölçebilecekleri dopamin taşıyıcılarına bağlanan radyoaktif bir materyalin enjekte edilmesini içerir.
Doktor düşük seviyede dopaminle ilgili bir durumu olup olmadığını belirlemek için bir kişinin semptomlarına, yaşam tarzı faktörlerine ve tıbbi geçmişine bakar.
Dopamin Eksikliği Nasıl Tedavi Edilir?
Dopamin eksikliğinin tedavisi, altta yatan bir nedenin bulunup bulunmadığına bağlıdır.
Bir kişiye depresyon veya şizofreni gibi zihinsel bir sağlık durumu teşhisi konulursa, doktor belirtilere yardımcı olması için ilaçlar yazabilir. Bu ilaçlar, anti-depresanlar ve duygudurum dengeleyicileri içerebilir.
Ropinirol ve pramipeksol, dopamin seviyelerini artırabilir ve genellikle Parkinson hastalığını tedavi etmek için reçete edilir. Levodopa genellikle Parkinson tanısı konduğunda reçete edilir.
Dopamin eksikliği için diğer tedaviler şunları içerebilir:
danışmanlık
diyet ve yaşam tarzı değişiklikleri
kas sertliği ve hareket problemleri için fizik tedavi
D vitamini , magnezyum ve omega-3 esansiyel yağ asitlerinin seviyesini artırmak için takviyeler de dopamin seviyesini yükseltmeye yardımcı olabilir, ancak bunun etkili olup olmadığı konusunda daha fazla araştırma yapılması gerekiyor.
Bir insanı mutlu ve rahat hissettiren faaliyetlerin de dopamin seviyesini arttırdığı düşünülmektedir. Bunlar, egzersiz, tedavi edici masaj ve meditasyonu içerebilir.
Dopamin ve serotonin, vücutta bir insanın havasında ve iyiliğinde rol oynayan doğal olarak ortaya çıkan kimyasallardır.
Serotonin, kişinin ruh halini ve duygularını, ayrıca uyku düzenlerini, iştahı, vücut ısısını ve adet döngüsü gibi hormonal aktiviteyi etkiler.
Bazı araştırmacılar düşük serotonin seviyesinin depresyona katkıda bulunduğuna inanmaktadır. Serotonin ile depresyon ve diğer duygudurum bozuklukları arasındaki ilişki karmaşıktır ve tek başına serotonin dengesizliğinden kaynaklanma olasılığı düşüktür.
Ek olarak, dopamin bir insanın nasıl hareket ettiğini etkiler, fakat serotoninin hareketteki rolüyle ilgili net bir bağlantı yoktur.
Egzersiz yapmak için motive değil misiniz? Dopamin suçlu olabilir
Belki de kendinize defalarca söylediniz, önümüzdeki haftadan itibaren daha fazla egzersiz yapmaya başlayacaksınız. Belki gelecek ay. Belki gelecek sene bile. Bununla birlikte, çoğumuz için, disiplinli bir fiziksel egzersiz programına bağlı kalmak, Yılbaşı’nın en zor kararlarından biridir. Yeni araştırma, egzersiz yapma motivasyonunu bulmanın neden bu kadar zor olabileceğine dair ipuçları sunmaktadır.
Dopamin fiziksel aktivite eksikliğini açıklayabilir mi?
Lider araştırmacı Alexxai V. Kravitz – Ulusal Diyabet ve Sindirim ve Böbrek Hastalıkları Enstitüsü’ndeki (NIDDK) Diyabet, Endokrinoloji ve Obezite Şubesi – obez hayvanların neden bu kadar zor zamanlar geçirdiğini merak etti.
Yaygın algı, hayvanların veya obez insanların fiziksel olarak daha az aktif oldukları, çünkü daha fazla vücut ağırlığına sahip olmaları gerektiğidir. Bununla birlikte, Kravitz, Parkinson hastalığında bir geçmişe sahip olduğu için, okurken obez farelerle Parkinson fareleri arasındaki benzerlikleri fark etti.
Bu, belki de başka bir şeyin fiziksel hareketsizliğe katkıda bulunabileceği hipotezini tetikledi.
“ Fiziksel aktivitenin genel olarak sağlığa bağlı olduğunu biliyoruz, ancak obeziteye sahip insanların veya hayvanların neden daha az aktif oldukları hakkında pek bir şey bilinmemektedir . sakıncalı. Ancak bulgularımız varsayımın tüm hikayeyi açıklamadığını gösteriyor. ”
Alexxai V. Kravitz
Kravitz, kemirgenlerin dopamin sistemindeki bir işlev bozukluğunun fiziksel aktivite eksikliğini açıklamaya yardımcı olabileceğini belirtti.
“Diğer çalışmalar dopamin sinyalizasyon kusurlarını obezite ile ilişkilendirdi, ancak çoğu ödül işleme konusuna baktı – hayvanların farklı yiyecekler yediklerinde nasıl hissettikleri. Dopamin salgılama ile ilgili problemler tek başına hareketsizliği açıklayabilir mi? ”
Farelerde dopamin reseptörlerinin incelenmesi
Araştırmacılar yağsız ve obez farelerde dopamin sinyalini incelemek için yola çıktı ve bulgular Cell Metabolism dergisinde yayınlandı.
Bunu yapmak için, normal bir diyet olan sekiz fareden oluşan bir grup beslediler ve 18 hafta boyunca başka bir gruba yüksek yağlı bir diyet verdiler.
2. haftadan başlayarak, yüksek yağlı beslenmeye sahip fareler, zayıf olanlardan önemli ölçüde daha fazla kilo almaya başladı. 4. haftaya kadar, obez fareler hareket etmek için daha az zaman harcadı, daha az harekete sahipti ve hareket ettiklerinde yağsız farelere kıyasla daha yavaştı.
Bilim adamları, hareketteki değişikliklerin vücut ağırlığı artışı ile ilişkili olup olmadığını incelediler ve olmadığını söylediler. İlginç bir şekilde, yüksek yağ diyetine sahip fareler , ağırlığın çoğunluğunu kazanmadan önce daha az hareket etmiş, bu da ekstra ağırlığın azaltılmış hareketten sorumlu olamayacağına işaret etmektedir.
Fiziksel hareketsizliğin arkasındaki mekanizmaları belirlemek için, Kravitz ve ekibi dopamin sinyalleşmesinin çeşitli yönlerini belirlediler.
Stripatumda bulunan D-2 tipi reseptör (D2R) bağlanmasının obez farelerde azaldığını buldular. Bu, kemirgenlerde yapılan önceki araştırmalarla tutarlıydı.
Daha sonra, bilim adamları genetik olarak D2R’leri D2R’ler ile hareketsizlik arasında nedensel bir bağlantı olup olmadığını belirlemek için zayıf farelerin striatumundan çıkardılar. Araştırmacılar daha sonra yağsız fareleri yüksek yağlı beslenmeye koydu.
Şaşırtıcı bir şekilde, bu farelerin fiziksel hareketsizliklerine rağmen daha fazla ağırlık almadıklarını buldular.
Bu, striatal D2R’deki eksikliklerin obezitede fiziksel hareketsizliğe katkıda bulunmasına rağmen, bu tür hareketsizliğin yazarların söylediği gibi “obezite nedeninden daha fazla bir sonuç” olduğunu göstermektedir.
“ Pek çok durumda, irade, davranışı değiştirmenin bir yolu olarak çağrılır. Ancak, bu davranışın altında yatan fiziksel temeli anlamadığımız takdirde, tek başına irade gücünün bunu çözebileceğini söylemek zordur.”