Yolcu (Seferi, Misafir) Namazı
Misafir, yolcu demektir. Üç günlük (yani orta yürüyüşle 18 saatlik) uzak bir mesafeye giden bir kimse seferidir (yolcudur). Bu günkü ölçülere göre 90 veya 100 kilometrelik bir yere gitmek niyetiyle köyünden çıkan yolcular din bakımından misafir sayılır.
Misafir gittiği memlekette 15 gün oturmaya niyet ederse, ancak yolculuk halinde seferidir. Gideceği yere varınca mukim olur. Böyle bir durumdaki seferilik yalnız yolda geçirdiği namaza aittir.
Yolcu gideceği yere 15 gün oturmaya niyet etmez de işi bitince dönmek üzere birkaç günlüğüne giderse vardığı yerde 15 günden fazla hatta aylarca kalsa seferidir.
Seferilik Allah’ın emridir. Seferi olan kimse seferilik kaidelerine riayet etmelidir. Bazı kimselerin bu devirde seferilik olmaz demeleri, günümüz şartlarının değişmesi yolculuğun kolaylaşmasındandır. İnsanın en son kararı kendine ait olacaktır. Böyle bir ruhsatı gönlü, kalbi rahat olan değerlendirebilir.
Seferi olan kimse dört rekatlı farz namazları ikişer rekat olarak kılar. Eğer imama uyarsa dört rekatı tam olarak kılar. Eğer misafir kendisi imam olursa iki rekatta selam verir. Cemaat ise namazlarına devam ederler. Ve münferiden dört rekatı tamamlarlar. Bunun için seferi olan bir kimsenin imam olması icab ederse namaza dumıadan önce cemaate seferi olduğunu, iki rekatta selam vereceğine ve cemaatin namazlarını kendileri dörde tamamlayacaklarını bildirmesi şarttır. Akşam namazında ve sabah namazında seferilik yoktur.
Seferilikte geçirilen namazlar iki rekat olarak kaza edilir.