Tevrat ve Kuranda, savaşı öldürmeyi yasaklayan, farklı dinlere ve halklara mensup olanları barış içinde yaşamaya teşvik eden ayetler olduğu gibi, savaşa, işgâle, katliama, ganimete-yağmaya, esir, köle ve cariye almaya teşvik eden pek çok âyet vardır.
Yeşeya (Yuşa) Davut, Süleyman ve Muhammed gibi peygamberlerin yaptığı savaşlar, işgaller, katliamlar, Tevrat ve Kuran âyetlerine yansımış, bu sebeple Yahudi dini de, İslam dîni de savaş, işgal, katliam, ganimet ve yağma dîni haline gelmiştir.
Hristiyanlığın savaş dini haline gelmesinin sebebi, İncil veya Mesihin öğretisi değil, Hristiyanların İncille birlikte Tevrata da inanması ve barış istedikleri zaman İncilden, savaş istedikleri zaman Tevrattan ayetler okumalarıdır.
Gerçek şu ki, başta Mekke, Medine ve Hicaz bölgesi olmak üzere, İslam ülkelerinin tamamı, savaşla, işgalle ele geçirilmiş topraklardır! Tevrat ve Kurandaki, dinler ve halklar arası düşmanlık ve nefret söylemi içeren, savaşa, işgâle, katliama, ganimete-yağmaya teşvik eden âyetler, Tanrı buyruğu değil, kavgada söylenmiş sözlerdir! Bin yıllar önce yapılan kavga ve savaşlarda, tarafların kendilerini haklı, düşmanlarını suçlu göstermek için söyledikleri sözleri, Tanrı buyruğuymuş gibi kutsal kitaplara yazanların ve tarih boyunca yapılagelen dinler arası savaş, işgal ve katliamları haklı ve meşru göstermek için kullananların vay hâline
İsrailin Gazzede yaptığı katliamı haklı ve meşru görmesinin sebebi, “savaşta düşmanlarınıza acımayın, kadın erkek, çoluk çocuk ayırmadan kılıçtan geçirin, bitkilerine, ağaçlarına ve hayvanlarına varıncaya kadar her şeyini yakıp yıkın, yok edin” diyen Tevrat ayetleridir! Tesniye 7/16, 13/15, 32/41-42.
Nitekim, Muhammed ve ashabının Yahudileri, farklı zamanlarda ve çeşitli gerekçelerle Medineden ve Arap yarımadasından sürmesini ve ve Beni Kureyze katliamını, hâlâ bu gün dahi haklı ve meşru görmesinin sebebi de, bunların Tanrı buyruğuymuş gibi Kuranda anlatılması ve İslâmın Medine döneminden başlayarak savaş, işgal, ganimet ve yağma dini hâline gelmesidir! Daha da kötüsü, Müslümanların, yalnız gayrimüslümlerle değil, kendi aralarındaki savaş ve işgallere bile Cihat ve Fetih diyerek savaşı, işgâli, katliamı kutsamasının sebebi, bu cihatcı, işgalci Tanrı, Peygamber, din-iman, Kuran ve İslam öğretisidir! Gerçek şu ki, savaş, işgal, ganimet ve yağma dini olmaları bakımından Tevratla Kuranın, Yahudi-Musevi dini ile İslam dininin birbirinden farkı yoktur!