Horace Greeley, 3 Şubat 1811'de Amherst, New Hampshire'da doğdu. Bir matbaacılık eğitimi aldı ancak daha sonra New York'a taşındı ve burada gazeteci oldu. Greeley için çalıştı New Yorklu ve 1841'de kurulan New York Tribünü. Otuz yılı aşkın bir süredir editörlüğünü yapacağı bir gazete.
Greeley gazetesinde güçlü bir ahlaki ton aldı ve alkol, tütün, kumar, fuhuş ve ölüm cezasına karşı kampanya yürüttü. Ancak asıl kaygısı köleliğin kaldırılmasıydı.
1838'de Greeley, Jeffersonian, New York'ta bir Whig gazetesi. William Seward, Henry Clay ve William Harrison'ın yakın bir arkadaşı, Whig yanlısı derginin editörlüğünü yaptı. Kütüklerden yapılmış kulübe, 1840 başkanlık seçimleri sırasında.
Greeley, sosyalist ve feminist fikirlerle çok ilgilendi ve Karl Marx, Charles Dana, Margaret Fuller ve Jane Gray Swisshelm'in makalelerini yayınladı. New York Tribünü. Ayrıca toplumun kooperatif topluluklar halinde örgütlenmesini isteyen Albert Brisbane'in görüşlerini de destekledi.
Whigs'in ölümünden sonra Greeley, Free Soil Party'yi destekledi. 1850 Kaçak Köle Yasasına karşı kampanyanın liderlerinden biriydi ve 1856'da Cumhuriyetçi Parti'nin kurulmasına yardım etti.
1860'da Greeley, Abraham Lincoln'ün başkanlık kampanyasını destekledi. Ancak, köleliğin güçlü muhaliflerinin çoğu gibi, Greeley de Lincoln'ün İç Savaş sırasında Konfederasyon Ordusu'ndan ele geçirdikleri topraklardaki köleleri serbest bıraktıklarında John C. Fremont ve David Hunter'a karşı davranışlarından memnun değildi.
19 Ağustos 1862'de Greeley, Başkan'a bir açık mektup yazdı. New York Tribünü. Mektupta Greeley, Abraham Lincoln'ü köleliği savaşın baskın sorunu haline getirmediği ve siyasi amaçlar için ahlaki ilkelerden ödün vermediği için eleştirdi. Lincoln 22 Ağustos'ta ünlü bir şekilde yanıtladı, "Bu mücadeledeki en önemli amacım Birliği kurtarmak ve köleliği kurtarmak ya da yok etmek değil. Birliği herhangi bir köleyi özgür bırakmadan kurtarabilseydim, yapardım; ve yapabilseydim. bütün köleleri azat ederek kurtarırsam, yapardım."
Greeley dahil olmak üzere birçok kitap yazdıAvrupa'ya bakışlar (1851), Bir Kara Yolculuğu (1860), İç Savaşın iki ciltlik tarihi, Amerikan Çatışması (1865) ve bir otobiyografi, Yoğun Bir Hayatın Hatıraları (1868).
Greeley, Ulysses G. Grant'in başkanlığını oldukça eleştirdi ve Radikal Cumhuriyetçilerle ilişkilendirildi. Daha sonra Liberal Cumhuriyetçi Parti'nin kurulmasına yardım etti.
1872'de Liberal Cumhuriyetçi Parti, Greeley'i aday gösterdi ve Ulysses G. Grant'in başkanlık için karşısına çıktı. Kampanya sırasında Thomas Nast, Greeley'e saldıran bir dizi karikatür üretti. Bu karikatürlerin zehrinin o kadar kötü olduğunu ve "başkanlığa mı yoksa cezaevine mi aday olduğunu neredeyse hiç bilmediğini" söyledi. Greeley, popüler oyların %40'ını kazandı, ancak kısa bir süre sonra 29 Kasım 1872'de öldü. Bir arkadaşı, "Nast'ın kendisine yaptığı acımasız alaylar tarafından ezildiğini" iddia etti.
Seçiminizde zafer kazananların ve şu anda ülkemizi harap eden isyanın kayıtsız şartsız bastırılmasını isteyenlerin büyük bir bölümünün, yalnızca Rusya'nın saldırısından dolayı hayal kırıklığına uğradığını ve derinden acı çektiğini söylemeye gelmiyorum - çünkü zaten biliyor olmalısınız. İsyancıların köleleri konusunda izlediğin politika.
Yeni Müsadere Yasası'nın özgürleştirici hükümleriyle ilgili olarak resmi ve zorunlu görevinizi yerine getirmekte garip ve feci bir şekilde ihmal ettiğinizi düşünüyoruz. Bu hükümler, kölelikle özgürlükle savaşmak için tasarlandı. Birliğe sadık ve onun uğrunda kanlarını dökmek isteyen adamların, yirmi yıldır komplolar kuran ve on altı aydır savaşan inatçı, kötü niyetli hainlerin, ulusun rızasıyla, artık esaret altında tutulmamalarını emrediyorlar. ülkemizi bölmek ve yok etmek için savaşıyor. Sadık adamların en değerli haklarına zarar vererek bu hainlere sizin tarafınızdan neden şefkatle muamele edilmesi gerektiğini anlayamayız.
Özgürleşmeyi destekleyen Fremont Bildirisi ve Avcı Düzeni sizin tarafınızdan derhal iptal edildi; Halleck'in Rebels'e kölelikten kaçanların kendi sınırlarına girmesini yasaklayan -askeri olduğu kadar insanlık dışı da olan ve Amerika'daki her hainin yürekten onayını alan- buna benzer onlarca eğilimle, sizin isyanınızı bile kışkırtmamıştı.
Aynı zamanda köleliği yok edemedikçe Birliği kurtarmayacak olanlar varsa. onlara katılmıyorum. Bu mücadeledeki en önemli amacım Birliği kurtarmaktır ve köleliği kurtarmak ya da yok etmek değildir. Hiçbir köleyi özgür bırakmadan Birliği kurtarabilseydim, yapardım; ve eğer tüm köleleri azat ederek onu kurtarabilseydim, yapardım; ve eğer bazılarını serbest bırakarak ve bazılarını rahat bırakarak yapabilseydim, bunu da yapardım.
Horace Greeley: Kölelikle ilgili olarak kilisenizin konumu nedir?
Brigham Young: Biz onu ilahi bir kurum olarak görüyoruz ve Ham'a verilen lanet onun soyundan gelene kadar kaldırılmayacaktır.
Horace Greeley: Şu anda bu bölgede tutulan herhangi bir köle var mı?
Brigham Young: Var.
Horace Greeley: Bölgesel yasalarınız köleliği destekliyor mu?
Brigham Young: Bu yasalar basılır; kendiniz okuyabilirsiniz. Köleler, eyaletlerde onlara sahip olanlar tarafından buraya getirilirse, onların bu sahiplerinin hizmetinden kaçmalarını tasvip etmiyoruz.
Horace Greeley: Çok eşlilik aranızda ne kadar yaygın?
Brigham Young: Söyleyemezdim. Mevcut olanlardan bazılarının (kilisenin reisleri) her birinin bir karısı var; diğerlerinde daha fazlası var; her biri kendi bireysel görevinin ne olduğunu belirler.
Horace Greeley: Bir erkeğe ait en fazla eş sayısı nedir?
Brigham Young: On beşim var; Daha fazlasına sahip olan kimseyi tanımıyorum; ama bana mühürlenenlerden bazıları, eşlerden çok anneler olarak gördüğüm, ama sevip beslemek için eve götürdüğüm yaşlı hanımlar.
Gençliğimden beri her zaman politik sorularla ilgilendim. Babam, kuzey Ohio'daki pek çok kişi gibi erkenden Horace Greeley'in büyüsüne kapılmıştı ve hatırlayabildiğim kadarıyla, New York Haftalık Tribün evimizin politik ve sosyal İncil'iydi. Horace Greeley başkanlığa aday olduğunda on beş yaşındaydım. Babam Greeley'in coşkulu bir destekçisiydi ve ben de ona katıldım; ve yenilgi haberini aldığımızda evimizi kaplayan kasvet ve umutsuzluğu çok iyi hatırlıyorum.
Adayımız Samuel J. Tilden, 1876'da seçildi, ancak koltuğuna oturmasına izin verilmedi. İç Savaş o zamanlar şimdi olduğu kadar arka planda değildi ve ülkeyi birliği yok etmeye çalışan partiden kurtarmak için her türlü siyasi hırsızlık haklı görülebilirdi. Böylece, Tilden seçilmiş olmasına rağmen, Rutherford B. Hayes göreve başladı ve Tilden'ın görev süresini tamamladı.
Horace Greeley
"Bu mücadeledeki en önemli amacım," dedi Abraham Lincoln bir keresinde, "NS Birliği kurtarmak için ve Olumsuz ya köleliği kurtarmak ya da yok etmek için.&rdquo Lincoln'ün yorumu, İç Savaş sırasında köleliğe karşı tutumlarıyla ilgili en ünlü ve açıklayıcı alıntılardan biri olmaya devam ediyor. Alıntı, New York'un 20 Ağustos 1862 sayısında yayınlanan bir açık mektuba yanıt olarak geldi. tribün. &ldquoYirmi Milyonun Duası&rdquo &ndash adlı mektubun yazarı ve &ndash gazetesinin editörü İç Savaş döneminin en önemli halk figürlerinden biri olan Horace Greeley idi. [1]
Horace Greeley, New Hampshire'da doğdu ve New England'ın kırsalında büyüdü. Vermont'ta bir gazete çıraklığı yaptıktan sonra, Greeley, editörlük kariyerinin geri kalanını geçireceği New York'a gitti. 1834'te Greeley yayın hayatına başladı. New Yorklu, Whig Partisi'nin idealleri ve politikalarıyla güçlü bağlantısını ortaya çıkaran bir gazete. 1840 seçimleri sırasında Greeley iki kısa Whig partizan gazetesi yayınladı. 1841'de New York'u kurdu. tribün, ülkenin önde gelen gazetelerinden biri olacaktı. 1850'lerde Greely, Cumhuriyetçi Parti'nin oluşumunda önemli bir figür haline geldi. 1872'de Liberal Cumhuriyetçi aday listesinde başarısız oldu ve kısa bir süre sonra öldü.
Greeley bir reformcu olarak haklı bir üne sahipti. Daha sonra, "modern toplumda her şeyin bilinçsizce büyük, kapsamlı, her yeri kaplayan reformlara yöneldiğini" hatırladı. İlk olarak, Greeley, alkol kullanımını ortadan kaldırma hareketi olan ölçülülüğün savunucusuydu. Belki de babasının içki içmesinden dolayı, Greeley on üç yaşındayken ölçülülüğü konusunda açık bir söz verdi. East Poultney, Vermont'ta ilk ölçülülük kulübünün kurulmasına yardım etti ve sarhoş edici içeceklerin üretimini ve satışını yasaklayan Maine Yasasının çabalarını destekledi. İkincisi, Greeley, Charles Fourier'in öğretilerine dayalı yeni bir sosyal ve ekonomik düzen inşa etmeye çalışan bir grup insan olan on dokuzuncu yüzyıl Amerika'sındaki önde gelen Dernekçilerden biriydi. Greeley'e göre, Fouriercilik "düzgün bir şekilde uygar ve Hıristiyanlaşmış bir toplum için dünyadaki en doğal şeydi &geçen yüzyılın tüm İlerlemesinin bir doğal yasa tarafından yöneldiği en iyi şeydi." 1840'lar boyunca Greeley, NS tribün Dernekçi İncil'i yaymak için. Amerikan Dernekçiler Birliği'nin başkanı oldu ve Indiana, Illinois ve New Jersey'deki Fourierite topluluklarında kişisel olarak yer aldı. Üçüncüsü, Greeley, bireysel mülk sahipleri için fırsatları artırmayı amaçlayan toprak reformu hareketini destekledi. 1844'te New Yorklu radikal George Henry Evans tarafından kurulan Ulusal Reform Derneği'nin ilkelerinin "tasarlanabilecek en iyi şey" olduğunu savundu. Greeley, New York Genç Erkekler Ulusal Reform Derneği önünde bir konuşma yaptı ve 1845'te bir başka toprak reformcuları kongresine katıldı. [2]
Bir kölelik karşıtı olmamasına rağmen, Greeley istikrarlı bir şekilde özgür bir toprak, kölelik karşıtı pozisyona doğru ilerledi. Bir Whig olarak Greeley, Demokrat Parti'deki Genç Amerikalı unsurlar tarafından üstlenilen &ldquoManifest Destiny&rdquo programına doğal olarak karşı çıktı. 1840'ların ortalarında, Özgürlük Partisi'ne girmemesine rağmen, köleliğin yayılmasının sıkı bir rakibiydi. Partisini serbest toprak yönünde hareket ettirmek için çalışan kararlı bir Whig olarak kaldı. James Knox Polk Demokratik Yönetiminin yayılmacı çabalarına karşı çıktı. Greeley, Meksika ile savaş sırasında edinilen herhangi bir bölgede köleliğin yasaklanmasını isteyen 1846 Wilmot Şartı'nı destekledi. Ocak 1848'de Greeley, &ldquoİnsan köleliğinin ortak hukuk, sağduyu ve insanlığın vicdanıyla ölümcül bir düşmanlık içinde olduğuna tamamen inanıyordu.
1840'larda kendini adamış bir serbest toprak sahibi olan Horace Greeley, Cumhuriyetçi Parti'ye kolayca girdi. Aslında, parti 1850'lerin ortalarında yerel ve ulusal düzeyde kurulurken giderek daha görünür bir rol oynadı. Cumhuriyetçi Partiyi ateşleyen ilk kıvılcım, 1854 tarihli Kansas-Nebraska Yasası oldu. Kölelik Karşıtı Kuzeyliler, Illinois Demokratı Stephen Arnold Douglas'ın yeni topraklar için halk egemenliğine izin veren bu önleminin Missouri Uzlaşmasını bozmasına öfkeliydi. Greeley, Kansas-Nebraska Yasası'nı "Özgürlüğün Köleliğe karşı umutsuz bir mücadelesi" olarak değerlendirdi. Greeley, Wisconsin ve Michigan gibi yerlerde kurulan yeni partinin adını bile önerdi. Memleketi New York'ta kölelik karşıtı Whiglerin, özgür toprak Demokratlarının, Özgürlük partisinin ve yasakçıların kaynaşma çabalarını destekledi. Yine de Cumhuriyetçilerin Katolik karşıtı, göçmen karşıtı Hiçbir Şey Bilmeyenleri partiye çekmeye yönelik çabalarına direndi. Ulusal düzeyde, Greeley 1856'da Pittsburgh'da Cumhuriyetçilerin toplantısına katıldı. New York tribün ülkedeki en etkili Cumhuriyetçi seslerden biri oldu. Whig Partisi feshedildiğinde, Greeley editoryal desteğini 1856 seçimlerinde Cumhuriyetçi John Charles Frémont'a verdi. [4]
New York'un editörü olarak görevi tribün ve Kuzey'in en kalabalık eyaletinde önde gelen Cumhuriyetçilerden biri olarak Horace Greeley'in İç Savaş siyasetinde öncü bir rol oynayacağı anlamına geliyordu. Ayrılma krizi sırasında, Greeley ve tribün Kuzey'in ayrılıkçı Güney'in barış içinde ayrılmasına izin vermesi gerektiği fikri, "barışçıl ayrılma" olarak adlandırılan bir görüşle ilişkilendirildi. 17 Aralık 1860'ta Greeley şunları yazdı: &ldquoBize göre, köle sahiplerinin köleleri ikincisinin iradesine karşı tutma hakkını reddederken, yirmi milyon insanın nasıl on, hatta beş kişiyi haklı olarak tutabileceğini göremiyoruz. onlarla askeri güç tarafından nefret edilen birlik.&rdquo Bazı kararsızlıklardan sonra Greeley, Aşağı Güney eyaletlerinin ayrılmasını kınamak için kış sonunda diğer Cumhuriyetçilere katıldı. Lincoln'ü, Cumhuriyetçi platformun temel taşı olan köleliğin genişletilmemesi gibi kritik bir konuda taviz vermemeye çağırdı. [5]
Savaş yıllarında Lincoln, savaşın daha güçlü bir şekilde kovuşturulmasını isteyen ve savaşın amaçlarının köleliğin özgürleşmesini ve nihai olarak yok edilmesini içermesi gerektiğine inanan Radikal Cumhuriyetçilere katıldı. Bir Radikal olarak Greeley'nin Lincoln ile olan ilişkisi ikircikli idi. Zaman zaman, siyasi ve askeri liderliğinin vasat olduğunu savunarak Lincoln'ü eleştirdi. Greeley ve Radikalleri İç Savaşın ilk yıllarında ayıran şey, onların özgürleşme konusundaki görüşleriydi. 1862'de Smithsonian Enstitüsü'nde açıkça rahatsız olan Lincoln'ün katılımıyla düzenlenen bir konferansta Greeley, köleliğe son verilmesi çağrısında bulundu. 1863'te ünlü kölelik karşıtı William Lloyd Garrison ile New York'taki Cooper Union'da bir kölelik karşıtı toplantıya katıldı. Lincoln, Eylül 1862'de Kurtuluş Bildirgesini yayınladığında, Greeley çok sevindi. Tribune, "Bu, İsyanın sonunun başlangıcıdır", "ulusun yeni yaşamının başlangıcıdır. TANRI ABRAHAM LINCOLN'I KORUSUN!&rdquo Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Greeley, Temmuz 1863'teki şiddetli ve ırkçı askerlik ayaklanmalarına karışan New Yorkluları eleştiriyordu.[6]
Greeley, barış çabalarına katılımı nedeniyle İç Savaş tarihi için de önemlidir. 1864 Niagara Barış Konferansı'nın önde gelen katılımcılarından biriydi. Barış görüşmeleriyle ilgilenen Konfederasyon diplomatlarının Kanada'da olduğunu öğrenen Greeley, konuyu Lincoln'e havale etti, o da daha sonra editörü Niagara Şelaleleri'ne bu Konfederasyonlarla görüşmesi için gönderdi. Birliğin restorasyonu ve köleliğin kaldırılması. Bu müzakereler başarısız oldu, ancak Greeley savaşın sonuna kadar müzakere edilen bir barışa ilgi göstermeye devam etti.
Başkanlık yeniden inşası döneminde (1865-1867), Horace Greeley Radikal bir Cumhuriyetçi olarak kaldı. Afrikalı-Amerikalılar için özgürlük ve eşit hakların herhangi bir Yeniden Yapılanma çabasının temel taşı olması gerektiğinde ısrar etti. Johnson, Freedman'ın Bürosu Yasasını ve bir sivil haklar yasasını veto ettikten sonra Başkan Johnson ile yollarını ayırdı. Johnson'ın görevden alınmasını destekledi ve siyahların oy hakkı için ısrar etmeye devam etti. Aynı zamanda, Greeley, Konfederasyon başkanı Jefferson Davis'i affetme çabalarının arkasındaydı.
Radikal Yeniden Yapılanma adına tüm çabalarına rağmen, Greeley, Afrikalı-Amerikalılar için eşit haklar sağlamak için devletin gücünü kullanma konusundaki isteksizliğinde klasik bir liberal olarak kaldı. Serbest kalan Afrikalı-Amerikalılar için güneydeki topraklara el konulması için önerilen planlardan rahatsızdı. İç Savaş'tan sonra işçi aktivizminin radikal tavrı onu yabancılaştırdı. Greeley aslında emek durumuna ilişkin herhangi bir sınıf görüşüne karşıydı ve sınıf uyumuna ve serbest emek hareketliliğine olan inancında ısrar etti. Karakteristik olarak, Greeley emeğe olan inancını kooperatif hareketlerine yerleştirdi. Radikalizmden kendi geri çekilmesi, Liberal Cumhuriyetçi hareketle olan ilişkisinde somutlaştı. Bu Cumhuriyetçi Parti'nin evrensel af, tarife reformu, kamu hizmeti reformu ve Hibe İdaresi'ne muhalefeti destekleyen bir kıymık hareketiydi. Mayıs 1872'de Cincinnati'de düzenlenen ulusal kongrelerinde Horace Greeley başkanlığa aday gösterildi. Ulusal çekiciliği olan uygun bir adaydan yoksun olan Demokrat Parti, 1872'de Greeley'i de cumhurbaşkanlığı için onayladı. tribün editör iki farklı parti tarafından başkanlığa aday gösterilen ilk kişidir.
Greeley, sonbahar seçimlerinde Grant tarafından sağlam bir şekilde dövüldü. Grant, 760.000'in üzerinde bir halk çoğunluğuyla, 1828 ile 1904 arasında herhangi bir başkan adayının en büyüğü olan %56'lık bir farkla kazandı. Eşi Molly'yi yakın zamanda kaybetmenin acısını çeken ve kendisi hasta olan Horace Greeley, 1828 ve 1904 yılları arasında herhangi bir başkan adayının en büyüğüydü. 29 Kasım 1872.
- [1] New York tribün, 23 Ağustos 1862.
- [2] Mitchell Yılan, Horace Greeley ve Ondokuzuncu Yüzyıl Amerika'sında Reform Politikaları (Lanham, Maryland: Rowman & Littlefield, 2011), 65 age, 68 age, 74.
- [3] Aynı eser, 90.
- [4] Age, 115 1847'de kurulan Hür Toprak Partisi, 1848 ve 1852 seçimlerinde etkindi. Sloganı “özgür toprak, özgür konuşma, özgür emek ve özgür insanlar” idi ve amacı köleliğin yaygınlaşmasına karşı çıkmaktı. batı bölgelerinde, özgür topraklarda özgür insanların kölelikten daha üstün bir sistem olduğunu savunarak. Parti 1854'te Cumhuriyetçiler tarafından özümsendi Hiçbir Şey Bilmeme hareketi, 1854-1856 yılları arasında İrlanda'daki Katolik göçmenleri ve ülkenin cumhuriyetçi değerlerinin Katolik göçmenler tarafından alt edileceği korkusuyla vatandaşlığa alınmayı engellemeye çalışan aktifti. Hareket çok az başarı elde etti ve 1860'ta artık Amerikan siyasetinde bir güç değildi. Adı, hareket hakkında sorulduğunda üyelerin "Hiçbir şey bilmiyorum" verecekleri yanıttan geliyor.
- [5] New York tribün, 17 Aralık 1860.
- [6] Yılan, Horace Greeley, 142
Sadece bir kitap okuyabiliyorsan:
Snay, Mitchell. Horace Greeley ve Ondokuzuncu Yüzyıl Amerika'sında Reform Politikaları (Lanham, Maryland: Rowman & Littlefield, 2011).
Tüm Zamanların En İyi Horace Greeley Sporcuları
10. Mark Balina Avcılığı – 1994 Sınıfı.
Futbol sahasında, Whaling vahşi bir orta saha oyuncusuydu ve koşarken yara bere içindeydi ve All-Section'ın ikinci, orta ve son sınıflarını onurlandırıyordu.
Whaling, “İnsanları ezerdim” diyor. "Çok hızlı değildim. Topu aldım ve çok koştum."
Lakrosta, üç kez All-Section orta saha oyuncusu ve 1994'te All-American oldu. Balina avcılığı Princeton'da her iki sporda da kaldı ve Tigers'ın lakrosta üst üste üç NCAA Şampiyonası kazanmasına yardımcı oldu, 1998 NCAA Şampiyonası takımının kaptanıydı. Izgarada, genç ve kıdemli sezonlarında defansif bir mücadele olarak All-Ivy League'di.
9. Ned Bowen – 1999 Sınıfı.
Bowen, 1996'dan 1998'e kadar Greeley için oyun kurucu oynadı ve üç yılda All-Section ve All-State son yılını onurlandırdı. 1998'de yerde 747 yarda ve havada aynı toplamı 22 touchdown ile topladı.
Bowen basketbolda All-County ve lakrosta iki kez All-Section olmasına rağmen, lisenin çoğu için odak noktası futboldu. Bu, genç yıl lakros sezonunda değişti.
Bowen, "[Koç Brian Kuczma] bana üniversitede oynamak isteyip istemediğimi sordu ve ben de 'Evet, bu harika olur' dedim. "Ben daha çok bir futbol adamıydım."
Bowen, 2003 yılında Ulusal Şampiyona takımının kaptanı olduğu Virginia Üniversitesi'nde lakros oynamaya devam etti. Üniversiteden sonra, hevesli lakros oyuncuları için bir program olan All-Out Lacrosse'u başlattı.
8. Courtney Miller – 2008 Sınıfı.
Küçük yaşta Miller, Quakers'ın basketbol takımında forma giydi. Ertesi yıl, 5 fit-10 Miller oyun kurucuya geçti, ligde top çalma ve asist lideri oldu, ancak yine de takımın en iyi ribauntçusuydu.
Basketbol koçu Liz Lops, “Antrenmanlarda veya maçlarda kaybetmeyi sevmiyordu” diye hatırlıyor. "Bence bu sadece yoğunluğunu artırdı ve onu daha iyi olmaya itti."
Miller, son yılında basketbol ve futbolda All-Section'dı, ancak tarih yazdığı yer lakros sahasıydı. 2008'de 125 gol attı, New York Eyaleti'nde şimdiye kadarki en büyük üçüncü, All-Amerikan Birinci Takımı seçildi. Kariyeri için 413 puan (305 gol) attı. Kariyerine Colgate'de devam etti, burada takıma puan olarak liderlik etti ve geçen yıl All-Patriot League oldu.
/> Ölümcül bir çift tehdit oyun kurucu olan Justin Ciero, lise kariyerinde toplam 66 touchdown yaptı.
7. Justin Ciero – 2012 Sınıfı.
Antrenör Bill Tribou'nun ilk hücumu için tasarlanmış bir oyun kurucu olan Ciero, kollarıyla olduğu kadar bacaklarıyla da tehlikeliydi. İkinci, orta ve son sınıflarında All-Section'dı ve son iki All-State oldu ve Greeley'de toplam 66 touchdown yaptı.
Tribou, "Her şeyden çok, bir atlet olmak için gereken tüm nitelikler arasında inanılmaz bir dengeye sahip" diyor. "Birçok şeyi kolaylaştırdı. Debriyajda ona her zaman güvenebilirsin."
Ciero, Greeley'de 3,550 yard ve 46 touchdown ile birlikte gitmek için havada 2.940 yard ve 20 touchdown yaptı. Quaker'ları 2010'da Kesit Şampiyonası maçına götürdü, Harrison'a 6-0 yenildi.
6. Matt Murray – 2003 Sınıfı.
Bölüm 1 tarihinde sadece bir oyuncu lisede 2001 ve 2002'de Birinci Takım All-State seçimi olan Murray'den daha fazla yarda koştu. Murray, Greeley'deki üç yılında 67 hızlı touchdown ile yerde 5,374 yarda koştu.
Küçük yaşta, Murray 2.200 yarda koşarak Quaker'lar Bölüm 1'i kazandı ve son oyunda Aquinas'a 22-15 yenilerek bir eyalet şampiyonluğu maçında yaptı.
Murray, “Hepsi bizim için keşfedilmemiş bir bölgeydi” diye hatırlıyor. "Dürüst olmak gerekirse, tekrar düşündüğümde oyun hakkında gerçekten üzülmüyorum."
Greeley için de lakros oynayan Murray, 2006'da Ivy League Şampiyonasını kazanan Yale için futbol oynamaya devam etti.
Eski Greeley teknik direktörü Mark Whittleton ile birlikte görülen Tom Gilburg (sağda), Quakers için bir yıldız oyuncusuydu ve Colts için oynamaya devam etti.
5. Tom Gilburg – 1957 Sınıfı.
6 fit-5'te duran Gilburg, Quaker'lar için hücum ve savunma hattında bir canavardı. Son senesinde kadroya geçmeden önce sıkı bir son ve defans oyuncusu olduğu Syracuse'da oynadı. 1961'de All-American'dı ve ikinci turda Baltimore Colts tarafından hazırlandı.
Yine de ayağıyla aynı derecede büyük bir etki yarattı. Greeley ve daha sonra Orangemen ve Colts için Gilburg, altıncı sınıf teneffüsünde geliştirdiği bir beceri olan sıra dışı yan hakem/kumarcı rolüne sahipti.
Gilburg, "O zaman, sanırım onu herkesten daha fazla tekmeledim," diye hatırlıyor.
Quakers, büyük ölçüde Gilburg sayesinde '55 ve '56'da lig şampiyonluğu kazandı.
/> Bölüm 1 tarihinin en iyi vurucularından biri olan Maddy Coon, Stanford'da yıldız olmaya başlamadan önce Quakers için 41 sayı attı.
4. Maddy Coon – 2005 Sınıfı.
Bölüm 1 tarihinin en iyi vurucularından biri olan Coon, dört yıllık lisenin tamamında All-State ve 2005 New York State Gatorade Yılın Oyuncusu oldu. Kısa stoper ve atıcı olan Coon, lise kariyerinde .624 vuruş yaptı, 41 ev koşusunu patlattı (son sınıfında Bölüm 1 rekoru 19 dahil) ve 153 koşuda sürdü.
Coon, Stanford'a gitti ve dört yılında 28 ev koşusu ile .303'e ulaştı, All-Pac-10 takımına girdi veya her yıl Mansiyon Ödülü kazandı. 2009'da National Pro Fastpitch'in Washington Glory'si tarafından draft edildi, ancak hiçbir zaman profesyonel olarak oynamadı.
3. Matt Townsend – 2011 Sınıfı.
Basketbol koçu Dave Fernandes, 6 fit-7 Townsend'i şimdiye kadar koçluk yaptığı en yetenekli sporculardan biri olarak nitelendirdi, ancak boyutunun ve atletik yeteneğinin üç kez All-Section forvetini belki de en iyi çember oyuncusu yapan şeyin sadece küçük bir parçası olduğunu söyledi. Quaker'ların tarihinde.
“En büyük şey, onun acımasız olmasıdır. Townsend ile iki lig şampiyonluğu kazanan Fernandes, oyunu üzerinde çalışmayı asla bırakmaz” diye açıklıyor. "6-7 yaşında ama kendini daha iyi bir oyuncu yaptı. İş ahlakı duyulmamış bir şey.”
/> Matt Townsend lise kariyerini son senesinde 28.8 sayı ve 15.9 ribaund ortalamalarıyla Greeley'nin en skorer ve ribaund oyuncusu olarak tamamladı. Şimdi Yale'de oynuyor.
Townsend son sezonunda 28.8 sayı, 15.9 ribaund ve 3.3 blok ortalamaları tutturdu. Her iki okul rekoru olan kariyerinde 1.516 sayı attı ve 1.021 ribaund aldı. Son sınıfında Üçüncü Takım All-State'iydi ve sınıfının Valisiydi. Şimdi Yale'de oynuyor.
2. Sean O'Brien – 2003 Sınıfı.
Bölüm 1 tarihinin en iyi vuruşlarından biri olan O'Brien'ın oyununda bir kusur yoktu.
Beyzbol koçu Anthony Marino, “Harika bir gözü, harika bir plaka disiplini vardı” diye hatırlıyor. "Bir sayı üzerinde çalışmak ve harika bir vuruş yapmak için gerçekten hevesliydi."
O'Brien son yılında 13 ve kariyerinde 28 ev koşusu yaptı - New York Eyaleti tarihinde sadece üç devlet okulu oyuncusu daha fazlasını kazandı. Son yılında .554 vuruş yaptı. Expos tarafından draft edilmeden önce dört yıllık bir başlangıç yaptığı ve .335 yendiği Virginia Tech için oynamaya devam etti.
O'Brien ayrıca basketbol oynadı ve Quakers için 1000 sayılık bir golcüydü.
/> 1979'da Quakers için koşan bir All-State olan Rich Erenberg, Steelers için oynamaya devam etti.
1. Zengin Erenberg – 1980 Sınıfı.
Erenberg, küçük ve son yıllarını geride bırakan bir All-County idi. Kıdemli sezonunda, maç başına 120 yard ortalama tutturdu ve 16 touchdown yaptı ve ilçede All-State onurunu puanlama ve kazanma konusunda lider oldu.
Erenberg, 1983'te Division 1 AA All-Amerikan Birinci Takımı olduğu Colgate'e geçti ve 1.883 ile Bir Sezonda En Çok Koşan Sahalar dahil olmak üzere 12 D-I AA rekoru kırdı ve 20 TD'ye ulaştı. Erenberg, üç sezon boyunca koşarak oynadığı Pittsburg Steelers tarafından draft edildi.
Erenberg, "Benim için [Greeley için oynadıktan] sonra yaptıklarımın temeli lisede oluştu" diyor. "İşte o zaman sıkı çalışmanın ne olduğunu anlamaya başlarsın."
Greeley'de, Erenberg aynı zamanda son sınıfta bir All-County basketbol oyuncusuydu.
EZ Sports'tan Peter Zimmerman'a yardımları için özel teşekkürler. Tarihsel bilgisi paha biçilmez bir yardımdı.
Pete'e göre, ilk on için mansiyon ödülü şunlar olacak: Reynolds Garnett, Bill Fisher, John Morehouse, Burke St John, Terrence Higgins, Bill Swertfager, Derek Cherney, Chick Pollack, Lisa Newi Long, Susan Gregory McHugh ve Brooke Garnett .
Andrew Vitelli, The White Plains Examiner'ın baş editörüdür.
Horace Greeley Tarih Avları
İlk Tarih Avı oyunumuz, Horace Greeley'nin 200. doğum gününü anmak için sponsor olduğumuz birkaç etkinlikten biriydi. Düşük teknolojili bir kağıt oyundan web tabanlı bir oyuna, şimdi ise uygulama tabanlı bir oyuna dönüştü.
Oyuncular, Tarih Kurumu'ndan (Greeley'in kendi yazlık evi) başlayarak ve hızla "sahaya" atlayarak Horace Greeley'nin hayatı ve zamanları üzerinden yönlendirilir. Kasabada ve çevresinde yürümeye, haritaları takip etmeye, bulmacaları çözmeye ve önbellek aramaya hazır olun.
Oyun dokuz aşamadan oluşur ve doğru cevabı bulup girdikten sonra sırayla oynanmalıdır, oyuncunun ancak o zaman bir sonraki aşamaya geçmesine izin verilir. Oyun bir öğleden sonra tamamlanabilir (ancak olması gerekmez) ve arabaya bağlı değildir.
“Meet Horace”, 13 yaş ve üstü çocuklar için kesinlikle uygun ve eğlenceli olsa da, çok kuşaklı ailelerin birlikte oynaması için mükemmeldir.
Oynarken harika zaman geçireceğinizi düşünüyoruz!
İzler ve Sıkıntılar
Bu beş aşamalı yer önbellekleme oyunu, sizi New Castle'daki pek çok patikadan, varlığından bile haberdar olmadığınız yerlere götürmek için tasarlandı. Oyunun SADECE konteynırları aradığını düşünmeyin, emin olun ki bulmaca çözme, hazine avı, keşif ve yürüyüş yapacaksınız, bunların hepsini iyi bir ölçü için (elbette!)
Her yaştan aile bu oyunu sever. Oyunu tamamlamak için bir arabaya ve muhtemelen birkaç öğleden sonraya ihtiyacınız var.
Kipp Gezisi
Bu av, oyuncuları New Castle'ın en eski ve en üretken kurucu ailelerinden biri olan Kipps'in tarihine ve Hollanda'dan New Amsterdam'a ve New Castle'a yolculuklarına götürür. Göç, arazi geliştirme, din, devrim ve endüstri dahil olmak üzere ABD ve yerel tarihte birçok tema araştırılıyor.
Oyuncular her türlü bilmeceyi çözerken, labirentleri tamamlarken, kodları kırarken, kelime aramalarını çözerken ve daha fazlasını yaparken Kipps hakkında bilgi edinir (yer önbelleği alacaksınız!). Çevrimiçi olarak, Tarih Kurumu müzesinde ve şehirde her yerde ipuçlarını ve yanıtları aramaya hazır olun. İhtiyacınız olanı bulmak için toplum arşivlerini bile kullanmanız gerekecek!
Oyun on aşamadan oluşur ve sırayla oynanmalıdır. 13 yaş ve üstü çocuklar için kesinlikle uygun ve eğlenceli olmasına rağmen, çok kuşaklı ailelerin birlikte oynaması için mükemmeldir, ancak birkaç oyun aşaması için bir araba gerekli olsa da.
Horace Greeley Tarih Avı İpuçları
(Oyunların sorunsuz geçmesine yardımcı olacak tavsiyeler.)
—”Meet Horace” ve “The Kipp Trip” sıralı oyunlardır, yani her aşama bir diğerine yol açar. Sırayla yapılmalılar. “Trails and Tribulations” aşamaları herhangi bir sırayla yapılabilir, ancak beşinci ve son aşamayı bulmak için ilk dört aşamanın tamamlanması gerekir.
—“Meet Horace” veya “The Kipp Trip” oynamak için Actionbound uygulamasını indirmelisiniz. Daha fazlasını öğrenmek için buraya tıklayın. Ücretsiz bir uygulamadır.
—“Trails and Tribulations” oynamak için Geocaching uygulamasını indirmelisiniz. geocaching.com'da yeniyseniz buraya tıklayın. Ücretsiz bir uygulamadır. Lütfen tüm kural ve düzenlemelerini gözden geçirin
—Oyunlar boyunca, 10'dan küçük tüm sayı cevapları yazılmalıdır (yani: on) ondan büyük sayılar rakam olarak girilmelidir (örneğin: 11).
—Hiçbir cevap doğru görünse bile kesme işareti içermeyecektir.
—Önbellekleri sıkıca kapalı bıraktığınızdan emin olun. Önbellekleri orijinal konumlarından hareket ettirmeyin.
—New Castle Tarih Derneği sınırlı ziyaretlere açıktır ve COVID-19 protokollerine uyulmalıdır –, Horace Greeley Evi içindeyken her zaman maske takılmalı ve sosyal mesafeye uyulmalıdır. Oyunun Tarih Kurumu'nda tamamlanması gereken aşamaları var.
— Bilmeceleri, bulmacaları ve kodları çözmeye hazır olun. Biraz yaratıcı problem çözme yapmanız ve etrafınızdaki ayrıntılara keskin bir şekilde bakmanız gerekecek.
—Oyunlar sizi çeşitli yerlere götürecek - hem içeride hem dışarıda, çevrimdışı ve çevrimiçi. Bazı aşamalar, dışarıda oldukça fazla yürümeyi gerektirecektir.
-Sabırlı ol! Acele etmeyin. Oyunlar kendi hızınızda oynanmalıdır. Oyunu tamamlamak için birkaç saat kadar kısa ve birkaç ay (yıl?) alabilirsin. Bitiş tarihi yok. Herkesi zaman ayırmaya ve sürüşün tadını çıkarmaya davet ediyoruz. acele etme!
—Tüm trafik kurallarına uyun. Çevrenizdeki arabalara ve insanlara dikkat edin.
–Lütfen özel ve kamu malına saygılı olun. Oyun sitelerinin hiçbirinde varlığınızın geride bırakıldığına dair hiçbir kanıt olmamalıdır. Buna çöp ve ayak izleri dahildir, ancak bunlarla sınırlı değildir. Çiçek tarhlarına veya diğer bitkilere basmayın. Ayrıca, aşırı gürültünün de kirlilik olarak kabul edildiğini lütfen unutmayın!
-Oyun boyunca tanıştığınız herkese karşı kibar olun.
—Lütfen diğer oyunculara saygı gösterin: Sırları onlara vererek bozmayın!
Horace Greeley – Boyunsakallı Adam
Bu yaz Greeley'e epeyce seyahat ettim. Her geçtiğimde, mimarinin çeşitliliğine ve tarzlarına, insanların çeşitliliğine ve Fort Collins'ten oraya varmanın ne kadar sürdüğüne hayret ediyorum. (Neden her zaman beklediğimden daha uzun sürüyor?!) Bir arkadaşım da yakın zamanda bana Greeley şehrinin tarihi üzerine 1970 yılında basılmış bir kitap verdi. Yani Greeley son zamanlarda aklımdaydı.
Bu da beni şehre adını veren Horace Greeley'i düşünmeye sevk etti. Horace, derginin kurucusu ve editörüydü. New York Tribünü ve 1869'da Union Colony'yi (daha sonra Greeley şehri oldu) kuran gazeteci arkadaşı Nathan C. Meeker'in bir arkadaşı.
Arkadaşımın bana verdiği tarih kitabını okurken ilk yüz yıl — greeley, colorado (Evet, başlığın tamamı küçük harflerle — en azından ön kapakta. Bu bir s olayı olmalı.) Sadece şehrin nasıl kurulduğunu ve adının geldiğini değil, daha en başında hatırladım. Kitapta ayrıca Horace Greeley ve Nathan Meeker'ın resimleri de yer alıyor. Bu iki önemli adamın resimlerine bakmak için biraz zaman harcadım.
Kitaptan ilk yüz yıl — greeley, colorado.
Bazen tarih okurken insanı duraksatan bu anlar vardır. Horace Greeley'in resmini düşünmek benim için o anlardan biriydi. Yüzüne bakarken aklımdan geçen buydu … “Hmmm. Demek Horace Greeley bu. Evet, sanırım bu resmi daha önce görmüştüm. Ha, bu onun taktığı tuhaf bir tasma. Tüyleri dışında neredeyse rahip gibi bir yönü var. … tüyler? Tüyler. Bu da ne böyle. ”
Bunun bir adı olduğu ortaya çıktı.
Kitaptan ünlü Amerikalılar 1901'de basılmış ve 2011'de sayısallaştırılmıştır.
Bilgisayar başında, yerde, yanındaki arkadaşına doğru dönen ve 'İnternet'te kimse senin bir köpek olduğunu bilmiyor' diyen bir köpeğin çizgi romanını gördün mü? Pekala, bazı yönlerden, köpeğin çevrimiçi sohbet ettiği herkesi kandırdığı gibi Horace'ın da beni kendine çektiğini hissediyorum. Kanka! Boyun sakalın var! Seninle ilgili bu önemli ayrıntıyı bilmeden yaptığın diğer şeyleri nasıl bilebilirim?
Ve boyun sakalı, yaşadığı bir dönem gibi sadece bir heves değildi. Bu, Picasso'nun birkaç yıl boyunca tüm resimlerinin ağırlıklı olarak mavi olduğu, sonra da bozuk şekilli insanları çizmeye geri döndüğü, en azından normal renk şemalarıyla, Picasso'nun Mavi Dönemi'ne benzemiyor. Hayır, Gazetenin Bay Editörü Horace Greeley'nin onlarca yıldır boyun sakalı vardı. Küçükken vardı ve büyüdüğünde hala vardı.
Horace Greeley'in Mathew Brady tarafından 1844 ve 1860 yılları arasında çekilmiş fotoğrafı.
Greeley hakkında söyleyebileceğim çok şey var. 'Batıya Git Genç Adam!' diyen adam oydu (her ne kadar ondan önce söyleyen John Babsone Lane Soule'u tekrarlıyordu). Köleliğe karşıydı ve Lincoln'ü, Lincoln'ün kendisi bu hareketi yapmaya hazır hissetmeden önce onu kaldırmaya çağırdı. 1854'te Cumhuriyetçi partinin kurulmasına yardım etti (ve hatta adını bile koymuş olabilir). Ve 1872'de cumhurbaşkanlığı için başarısız bir teklifte görevdeki Başkan Ulysses S. Grant'e karşı yarıştı.
Vanity Fair'den, 20 Temmuz 1872. Resmin başlığında “Herhangi bir şey Grant'i yenmek” vardı.
Ama kalın ve ince, savaş zamanında ve barışta, boyun sakalı her şeyde onunla birlikteydi. Ve en azından şimdilik, Bay Horace Greeley'i düşünürken aklımdan çıkmayacak olan düşünce bu.
Dostum o boyun sakalını gerçekten salladı. Sen git Horace.
1870 -1970 İlk Yüz Yıl greeley, colorado, Barbara Smith tarafından. Greater Greeley Centennial Commission Inc. tarafından yayınlanmıştır ve Greeley, Colorado'da The Journal Publishing Co. tarafından basılmıştır. © 1970.
Horace Greeley
Genel merkezi Park Row'daki City Hall Park'ın karşısında bulunan New York Tribune'ün kurucusu olarak Horace Greeley, Amerikan gazeteciliğinde dürüstlük için yeni standartlar belirledi. Greeley'nin başyazıları, köleliğin kaldırılması ve Batı'nın yerleşimi de dahil olmak üzere döneminin sosyal ve politik meselelerini ele aldı. Greeley, 1872'de cumhurbaşkanlığına aday gösterildi, ancak seçimi kaybetti ve birkaç hafta sonra öldü. Cesedi, Belediye Binası'ndaki rotunda merdiveninin tepesinde vaziyette yatıyordu. John Quincy Adams Ward tarafından yapılan bu heykel, New York Tribune'deki iş arkadaşları tarafından görevlendirildi.
[ Heykel Yazıtı ]
Horace Greeley
Kurucusu
New York Tribünü
Konular. Bu tarihsel işaretleyici şu konu listesinde listelenmiştir: İletişim. Bu giriş için önemli bir tarihi yıl 1872'dir.
Konum. 40° 42.773′ K, 74° 0.292′ W. Marker New York, New York'ta, New York County'de. Marker, güneye giderken sağda, Center Caddesi üzerindedir.Marker, Belediye Parkı'nın kuzeydoğu ucunda yer almaktadır. Harita için dokunun. İşaretçi bu postane bölgesinde: New York NY 10279, Amerika Birleşik Devletleri. Yol tarifi için dokunun.
Yakındaki diğer işaretçiler. Bu işaretleyiciye yürüme mesafesinde en az 8 işaret daha vardır. Joseph Pulitzer (burada, bu işaretin yanında) Rotunda (bu işaretçiden birkaç adım ötede) First Almshouse (bu işarete bağırma mesafesinde) Brooklyn Köprüsü
(bu işarete bağırma mesafesi içinde) Defin Yeri (bu işarete bağırma mesafesi içinde) Amir Hapishanesi (bu işarete bağırma mesafesi içinde) Vekiller Mahkemesi (bu işarete bağırma mesafesi içinde) Belediye Binası (yaklaşık 300 fit uzakta, direkt hat). New York'taki tüm işaretçilerin bir listesi ve haritası için dokunun.
Ayrıca bkz. . .
1. Horace Greeley'in Biyografisi. NNDB girişi (31 Mart 2011'de Woodland Park, New Jersey'den Bill Coughlin tarafından sunulmuştur.)
2. Horace Greeley. Resmi NYC açıklaması (24 Şubat 2019'da New York, New York'tan Larry Gertner tarafından gönderildi.)
3. Kayıp 1875 New York Tribün Binası - 150-154 Nassau Caddesi. "Manhattan'da Daytonian" girişi. Heykel aslen caddenin karşısındaki Tribune binasında bulunuyordu. (20 Temmuz 2020'de New York, New York'tan Larry Gertner tarafından gönderildi.)
Karl Marx Horace Greeley İçin Çalıştığında
25 Ekim 1851 Cumartesi sabahı, Horace Greeley'nin New York Tribune, Amerika'nın önde gelen günlük Whig gazetesi olarak on yıllık bir varlığın ardından, her zamanki sekiz sayfa yerine on iki sayfayla çıktı. Durum, gazetenin kendisi tarafından yorum yapılmadan geçilemeyecek kadar kayda değerdi. Bu yüzden -muhtemelen Greeley'in genç yönetici editörü, canlı, altın bıyıklı Charles A. Dana tarafından- bunu belirtmek için özel bir başyazı yazıldı.
Başyazı, bir "reklam basınının" yanı sıra, bu sabahki genişletilmiş gazetede "bazı yabancı yazarların özellikle dikkate değer makalelerini" içeriyordu. Bunlar arasında “Madame Belgioioso'nun Türklerin günlük ve ev hayatı üzerine yazdığı bir mektup ve ülkenin ürettiği en net ve en güçlü yazarlardan birinin Almanya hakkında yazdığı bir mektup - eleştirmenin onun hakkındaki yargısı ne olursa olsun - vardı. siyaset ve toplum felsefesi alanında kamuoyu
Bu en net ve güçlü Almanın kim olabileceğini görmek için sayfaları çeviren okuyucular, "Bir Ev Sahibinin Zulüm - Bir Kocanın Acımasızlığı" başlıklı bir Philadelphia hikayesi olan "13. "Başkan için Daniel Webster lehine" bir Whig gösterisini duyuran telgraf. Ardından Karl Marx'ın imzasını taşıyan “Devrim ve Karşı-Devrim” başlıklı uzun bir makaleye ulaştılar.
“Avrupa Kıtasındaki devrimci dramın ilk perdesi kapandı,” kasvetli bir org tonuyla başladı: “1848 kasırgasından önceki 'güçler' yine 'olacak güçlerdir'” Ama, Katkıda bulunan Marx, temasını kabartarak devam etti, hareketin ikinci perdesi yakında gelecekti ve fırtınadan önceki aralık, kaçınılmaz olarak bu tür ayaklanmalara yol açan "sarsılmış ulusların genel sosyal durumunu" incelemek için iyi bir zamandı. .
“Burjuvazi” ve “proletarya” hakkında konuşmaya devam etti - şu anda Whig eyalet sözleşmesine, Nova Scotia'daki son fırtınaya ve editör Greeley'nin Tammany ve Locofocoism'e karşı eleştirilerine dalmış bir okuyucu kitlesi için garip yeni kelimeler. Greeley'in en yakın arkadaşlarından biri olan New York Watertown'dan editör Beman Brockway, "Adam derine iniyor - benim için çok derin" dedi. "Kim o?"
Rheinland'ın yerlisi olan Karl Marx, kısa bir süre için Köln'deki solcu bir ajitasyon gazetesinin editörüydü, ta ki Prusya polisi onu kapatıp onu kovana kadar. Otuz yaşında, Paris'te sürgündeyken, 1848 ayaklanmalarına kendi aşırılıkçı katkısı olarak Komünist Manifesto adlı karanlık bir broşür yazmıştı. En azından şu anda, olaylar tarafından ele geçirildiği ve 1848'in yurtdışındaki dalgalanmasını izleyen genel tepki dalgası içinde unutulduğu için hala belirsizdi. Yıkıcı bir karakter olarak Fransa'dan atılmış, Londra'ya yerleşmiş, orada başka bir sol gazete yayınlamayı başaramamıştı, küçük birikiminin sonunu harcamıştı ve şimdi karısı ve küçük çocuklarıyla birlikte tepedeydi. Soho'da iki odalı bir kulübe, umutsuzca işe ihtiyacı var.
Ertesi hafta, Karl Marx yeniden Tribune'deydi ve devrimlerin yapılmasıyla ilgili incelemesine devam ediyordu. Ve ondan sonraki hafta tekrar. Genel yayın yönetmeni Dana, Almanya'daki son olaylarla ilgili yazı dizisine devam ederken, "Belki de size memnuniyet verebilir," diye yazdı, "bunların önemli sayıda insan tarafından memnuniyetle okunduğunu ve geniş çapta yeniden üretildiğini." Görüşleri ne olursa olsun, belli ki adam yazabilirdi. Daha sonra, Greeley ve Dana için İngiltere, Fransa, İspanya, Orta Doğu, Doğu'daki -aslında Soho çatı katından görüldüğü gibi tüm dünyadaki- güncel siyasi gelişmeler hakkında yazılar yazdı. New York'a bir sonraki hızlı paketi yakalamak ve böylece Greeley'den taksit başına beş dolar kazanmak için haber raporları, yabancı basın özetleri, polemikler ve kehanetler masasından sürekli, birbirine karışmış bir akışla, bazen haftada bir, genellikle haftada iki kez döküldü.
Bu tekil işbirliği on yılı aşkın bir süre devam etti. Bu dönemde, Prusya polisi tarafından yasaklanan ve potansiyel kral suikastçıları olarak yurtdışındaki ajanları tarafından izlenen Avrupa'nın en aşırı radikali, Henry Clay, Daniel Webster'ın desteğine adanmış büyük New York aile gazetesine 500'den fazla ayrı makale gönderdi. , ölçülülük, diyet reformu, Going West ve nihayetinde Abraham Lincoln. Düşük maaşına rağmen -devrimci dostu ve hamisi Friedrich Engels, onunla “en berbat küçük-burjuva aldatmacası” olduğu konusunda hemfikirdi- o on yıl boyunca Marx'ın Tribune'den kazandığı şey, onun başlıca destek aracıydı. , Engels'in bildirileri dışında. Saygın Amerikan Whigs'in ve onların haleflerinin organı olan yeni Cumhuriyetçi parti, Karl Marx'ın en büyük devrilme yolunu, Das Kapital'i çizdiği yıllar boyunca destekledi.
Aslında, Greeley için, özellikle 1850'lerin sonundaki buhran sırasında İngiliz işçi sınıflarının yoksullaşmasıyla ilgili olarak topladığı malzemenin çoğu, Das Kapital'e gitti. Harriet Beecher Stowe'un Londra'yı ziyaretini bir kadın toplantısı düzenlemek için fırsat olarak kabul eden ve onlara yüksek bir sempati mesajı gönderen bir bayan olan Sutherland Düşesi üzerine Tribune için yazdığı özellikle şiddetli hiciv bölümleri de öyle. Amerikalı kız kardeşler”, zenci köleliğini ortadan kaldırma davalarında. Marx küçümseyici bir tavırla, Sutherland Düşesi'nin Amerika'da bir özgürlük şampiyonu olarak öne çıktığını, kendi evinde çok uzun zaman önce kendi ailesinin 3.000 kiracı aileyi kovduğu ve köylerini yaktığı geniş İskoç mülklerinde yaşarken ne işe yaradığını sordu. araziyi mera arazilerine ve dukalık av koruma alanlarına geri döndürmek için.
Tribün, yalnızca Marx'ın yemek bileti değil, hayatının en yaratıcı döneminde ajitasyon ve fikirler için deneysel çıkış noktasıydı. Onu destekleyen bir Tribune olmasaydı, muhtemelen - kim bilir? - Das Kapital olmayabilirdi. Ve Das Kapital olmasaydı, ustanın müritleri olarak bir Lenin ve bir Stalin olur muydu? Ve bir Marksist Lenin ve Stalin olmadan, sırayla, olur muydu…? Soruyu orada bıraksak iyi olur. Tarih bazen gizemli yollardan ilerler.
Gazetecilikte birkaç olay, bir yanda soho'nun somurtkan ideologu, diğer yanda Kuzey ve Batı'daki okuyucular tarafından sevgiyle "Horace Amca" olarak bilinen ay yüzlü baykuş Vermont Yankee'nin bu birlikteliğinden daha tuhaf ve olası görünmüyor. Gıcırtılı taşralı sesi, sarkık gözlükleri, halı çantası ve geniş kenarlı beyaz şapkasıyla ülkeyi buharlı vagonlarda dolaştı. Bugün kariyerlerinin iç içe geçmiş olması yeterince şaşırtıcı. Geçmişe bakıldığında daha da garip olan şey, yaptıkları derecedir. Marx, Tribune'e 500'den fazla eser sunmuş olsa da, birçoğunun "çivilendiği", öldürüldüğü ve unutulduğu, diğerleri kesildiği ve yamyamlaştırıldığı ve yine de diğerleri bedensel olarak ele geçirildiği ve onunki olmadan basıldığı için kaç tane olduğunu kimse bilmiyor. -line, Greeley'nin kendi editoryal sayfasının özel bölgelerinde lider olarak. Marx'ın eserlerinden hangilerinin bu kadar kullanıldığını ancak bir çıkarım ve tahmin süreci söyleyebilir, çünkü hiçbir kopyası saklanmamıştır. Bugün Tribune'ün dosyalarını tararken, en ünlü sayfasında gürleyen sesin büyük Greeley'in mi yoksa Londra'daki kuduz adamı Bay Doktor Marx'ın mı olduğundan emin olunamıyor.
Ve bulmaca bir adım daha ileri gidiyor. Bir Tribune katkısının açıkça Karl Marx tarafından etiketlendiği durumlarda bile, onun gerçekten Marx tarafından yazıldığından emin olunamaz. Büronun Londra muhabiriyle günlük işlerini yürüten yazı işleri müdürü Dana, Marx'ın Tribune'ü kendisininmiş gibi sattığı her şeyin gerçekten kendisinin olduğuna inanıyordu. Ama bugün daha iyi biliyoruz. Marx'ın yardımcısı, mali meleği ve asistanı Friedrich Engels'le (halen çoğu yalnızca orijinal Almanca olarak yayınlanmıştır) muazzam yazışmalarından, o zamanlar onun Amerikalı işverenlerinin hiç şüphelenmediği bir şeyi keşfedebiliriz, yani satın aldıkları şeylerin çoğu. “Karl Marx” tarafından yazılanlar aslında her zaman yardımcı olan Engels tarafından hayalet olarak yazılmıştı.
Tribune'ün Alman yazarların bu “en açık ve en güçlü” yazarı Karl Marx tarafından ilan edildiği açılış makalesinden tek bir kelime bile Marx tarafından kaleme alınmadı. Önümüzdeki altı ay boyunca gazeteye kendi adıyla hiçbir şey göndermedi. Bundan sonra bile, gerçekte Marx'ın ve Engels'in ne olduğu, meslek arayışında olan doktoralar tarafından keşfedilmeyi bekleyen bir sorudur. Ancak önemli olan tek şey, 1850'lerde Tribune abonelerinin Greeley'in eseri olarak kabul ettikleri şeylerin çoğunun Marx'ın eseri olduğu ve Marx'ın eseri olarak kabul ettikleri şeylerin genellikle Manchester'daki bilinmeyen bir asistanın işi olduğudur. İngiltere, Engels.
Okurlar, Horace Amcalarına bu Marx gibi yabancı bir insanı evlerine aldıkları için hayret ettilerse, onun onları daha önce sık sık şaşırttığını hatırlamaları yeterliydi. Varlığının on yılında, makalesi daha çeşitli nedenleri benimsemiş ve herhangi bir büyük gazetenin daha önce yaptığından daha alışılmadık bir dizi yeteneği kendi etrafında toplamıştı (ve şunu da ekleyebiliriz ki, o zamandan beri herhangi birinin yaptığından çok daha fazlası). Bunların ciddi yeni fikirler olduğu bir zamanda, ücretsiz çiftlik evi ve işçi sendikaları için ortaya çıkmıştı. Aynı zamanda sosyalist topluluk deneylerini, graham ekmeği kültünü, pasifizmi, vejetaryenliği ve Bayan Bloomer'ın giyim reformunu desteklemişti. Ütopik Albert Brisbane, sayfalarında, Fransız Charles Fourier'in ilkelerine göre kurulmuş bir komünal koloni olan Kuzey Amerika Phalanx'ının erdemlerini vaaz etmişti. Nathaniel Hawthorne'un bir zamanlar "Transandantal düve" olarak adlandırdığı müthiş, rapsodik Margaret Fuller, feminizmi vaaz etmişti - ve sonra Greeley'in kendi evli evine taşındı. Gazetenin yıldız oyuncuları arasında, profili onu Amerikalı Lord Byron'ın bir parçası gibi gösteren romantik şair ve dünya gezgini Bayard Taylor'dan, Brook Farm'da aydınların yaşadığı kooperatif inziva yerini bulmak için ayrılan coşkulu Üniteryen bakan George Ripley'e kadar uzanıyordu. Sokratik söylemde bulundular ve birbirlerinin yıkamasını üstlendiler.
Greeley'in kendisi her zaman sorgulayıcı ve yaratıcıydı ve emrindeki bağımsız bir popüler gazetenin paha biçilmez sahipliğiyle, türbülansın merkezinde bir barometre, bir öncü, yeni kavram ve fikirlerin bir komisyoncusu olarak duruyordu. O dönemin çeşitli hareketlerinde hiçbir şey ona tamamen yabancı değildi - hatta falcı “ruh-rapi”leriyle çok dikkat çeken Rochester'ın Fox kızkardeşleri bile. ünlü İsveçli soprano Jenny Lind, bu ülkeye biraz oyunbaz ama yine de ahlakçı dostu Phineas T. Barnum'un koruyucusu olarak yeni getirildi.
O halde Greeley gibi bir adam için Karl Marx bile sınırların ötesinde değildi. Ne de olsa bu yeni sosyalizm müjdesi ne anlama geliyordu? Gerçekten tamamen devrilmeyi içeriyor muydu? Tribune'ün entelektüel arkadaşlarından biri olan kıdemli Henry James, daha ünlü oğulları William ve Junior Henry'nin hâlâ yapı taşlarıyla oynadığı bir zamanda konuşurken, sosyalizm davasını dini bir temele oturtmuştu. Şu anki toplumumuz, demişti, "insandaki ilahi yaşama hiçbir yardımda bulunmaz." Yine de, Tanrı'nın her yaratığı, bol miktarda fiziksel ve sosyal geçim hakkına sahipti - yani, Tanrı'nın diğer tüm yaratıklarının saygısı ve kardeşçe sevgisi. Kendisini derinden adamış olan Greeley, tartışmanın gücünden etkilenmişti. Aynı zamanda, herkesle babaca ilgilenecek, her şeyi bilen yeni bir sistem fikrine karşı çıktı. Özgürlük ve düzen arasındaki kadim çatışma zihninde yandı. İki tarafı da dinlemeye devam etsen iyi olur, diye düşündü.
Bir noktaya kadar, değişim havarilerinin iyi bir durumu vardı, dedi Tribune'de. “İnsanlığın sosyal ilişkilerinde kapsamlı bir Reformu savunan bizler, aşağıdaki ayrıntılarda mevcut Düzeni kusurlu ve radikal olarak kötü olarak suçluyoruz…. Emek için fırsat sağlamaz, en çok ihtiyacı olanlara endüstriyel beceri ve verimlilik kazandırmaz…. En yoksul sınıfı, zevk alabilecekleri her türlü konfor ve ihtiyaç için ödeme yapmaya mahkûm eder … daha varlıklı sınıflardan aldığından daha yüksek bir oranda … [ve] yol açtığı fiziksel kötülükler için, Toplumun yalnızca iki hafifleticisi vardır - Özel Sadaka- veren ve Yoksullar Evi…” Yine de bir sınıf devrimi istemediğini vurguladı. İşbirliği ve uyum görmek istedi. Fabrika sisteminin tehditkar ağırlığının ortasında, her işçiye işletmenin gelirlerinden bir pay verecek ya da ulusal alanımızdan özgür topraklarda kendi başına grev yapma fırsatı verecek bir yaşamın yeniden örgütlenmesini dört gözle bekliyordu. kendi girişimini kurmak.
Bu tür fikirler, yıkıcı görünmekten çok, genç bir neslin damarlarında şarap gibi nabız gibi atıyordu. Silip süpürülenlerden biri, Charles A. Dana adında iyi yetiştirilmiş bir Harvard öğrencisiydi. Yakışıklı, iyi konuşan ve idealist genç Dana, Brook Çiftliği'nde kurulduğunda Ripley'in kolonisine katıldı ve orada beş yıl yaşadı, inekleri sağdı, diğer entelektüellerin çocuklarına Almanca ve Yunanca öğretti ve böyle seçkinlere masalarda bekledi. Hawthorne, William Ellery Channing, Miss Fuller ve Greeley'in kendisi gibi ziyaretçiler.
Brook Farm yandığında hem Ripley hem de genç yardımcısı Greeley'in her zaman misafirperver Tribune'ünde rıhtım buldu. 1848 yılı kırıldı - ülke içindeki Brook Farm'ın pastoral hayaline karşı yurtdışında gerçek bir devrim zamanı. İlk paket vapurların getirdiği raporlarla kovulan genç Dana, daha sonra Avrupa'ya gitmek ve dramayı izlemek için Greeley'nin şehir editörü olarak tuttuğu haftada on dört dolarlık işten izin almayı başardı. Temmuz Monarşisini deviren ayaklanmanın zirvesinde Paris'teydi. Paris barikatlara gitti ve muhabir Dana da onlara tırmandı. Rue de Rivoli'de kan akışını gördü.
Bu sahneden Dana, daha umut verici işaretler için Almanya'ya gitti. Orada, Köln'de editör Karl Marx'ı aradı, daha sonra polis yasağının kısa bir süreliğine kaldırılması sırasında kirli Neue Rheinische Zeitung'un editörü olarak görev yaptı.
Tribune'den genç Dana ile Komünist Manifesto'dan Marx'ın yaz ortasında Köln'de birbirlerine söyledikleri kayda değer değil. Daha sonraki yıllarda, New York'un editörü olmak için mezun olduğunda Güneş Dana, kendi başına ve dolayısıyla Amerikan toplumunun bir direği olarak, o toplantının tüm hatırasını zihninden silmiş gibi görünüyor. Ama Marx'ın Tribune ile on yıllık bağlantısına yol açan temas orada yapıldı. Ve eğer Dana suskun kaldıysa, aynı yaz Marx'ı arayan bir başka kişi de o zamanlar Köln radikalinin nasıl olduğuna dair canlı bir izlenim bıraktı. Bu diğer ziyaretçi, o zamanlar kendisi de Rheinland'ın acemi bir devrimci arkadaşı olan ve -Dana'nın kendisi gibi- Amerika Birleşik Devletleri'nde seçkin bir kamu kariyerine aday olan Carl Schurz'du. O yaz Marx, diye hatırlıyor Carl Schurz, “geniş alnı, çok siyah saçları ve sakalı ve koyu renk parıldayan gözleriyle biraz kalın bir adamdı. Hiç bu kadar kışkırtıcı ve dayanılmaz bir tavır sergileyen bir adam görmemiştim. Kendisinden farklı hiçbir fikre, küçümseyici bir düşüncenin bile onurunu verdi. Onunla çelişen herkese sefil bir küçümsemeyle davrandı…. "Burjuva" kelimesini telaffuz ederken kullandığı keskin küçümseyiciliği çok net bir şekilde hatırlıyorum.
Dana, yurtdışında gördüğü her şey tarafından uyandırılmış ve büyümüş olarak ana ofisine döndü. Kendisi hiç yurtdışına çıkmamış olan Greeley, parlak genç alımını teşvik etti ve onu yönetici editör yaptı. Bu rolde, 1851'de, Tribune'ün Marx'a davetini iletti, ardından 28 Dean Street, Soho'da yoksulluk ve sürgünde yaşadı. Almanya'daki geç devrim üzerine bir diziyle mi başlayacaktı? Marx buna bir cankurtaran olarak atladı. Hiçbir İngiliz gazetesi onun katkıda bulunmasını istememişti. Bir kere, yoğun aksanlı bir İngilizce konuşmasına rağmen dili yazamıyordu. Yine de, arkadaşı ve sürgün arkadaşı Friedrich Engels'in onun yerine tercüme etmesiyle bunun üstesinden gelinebilirdi. Müreffeh bir Alman tekstil ailesinin son derece kültürlü çocuğu olan Engels, babasının Manchester'daki şube fabrikasını yönetmekle meşguldü ve her zaman yardım etmeye istekliydi.
Sonra Marx'ın başka bir düşüncesi vardı. Neden Engels bütün diziyi onun için yazmıyor ve böylece onu Das Kapital için yaptığı çalışmalara rahatsız edilmeden devam etmesine izin vermiyor? Bu yüzden Engels'i buyurgan bir şekilde şöyle yazdı: "Tamamen ekonomi politiğe daldığım şu anda, yardımıma gelmelisiniz. 1848'den beri Almanya hakkında bir dizi makale yazın. Neşeli ve açık sözlü. Bu baylar [Tribün editörleri] iş dış ilişkilere gelince çok özgür ve kolaylar." Çok geçmeden yardımcı çırak Engels, taslağını Marx'ın imzasına göndererek söz verdi.Marx, bir tür sürgün edilmiş lingua franca olarak başvurduğu dillerin karışımıyla, "Mes remerciements ton makale," diye kabul etti. Du hast ganz den Ton für die Tribune getroffen.” ∗ [∗ "Yazınız için teşekkür ederim. O … değişmeden New York'a gitti. Tribune'un sesini tam olarak vurdunuz."]
Bu nedenle, Marx, çatı katından Engels'e, bundan daha fazlasını yapamayacak kadar meşgul olduğunu söyleyerek, makaleleri için siyasi çizgiyi verirken, sadık ortağı, işten sonra gerekli olanı yazmak için fabrikada oturdu ve sonra Manchester'ın gece yarısı sisleri arasında şehir merkezine koştu. onun kopyasını, Marx'ın onu görüp denizin ötesine geçeceği Londra'ya giden son eksprese koymak. Engels için zaman zaman işaret ettiği gibi zorlu bir hayattı. Bir keresinde Marx'a, "Yediden sekize kadar bütün gün ofiste akşam yemeği, sonra işe gitmekle meşgul ve şimdi yapabildiğim her şeyi saat 11:30'da gönderiyorum." Ya da "En büyük çabalarıma rağmen, mektubunu daha bu sabah aldığımdan beri ve saat on bir. , Dana için parçayı henüz bitirmedim.” Marx, kendi adına, Tribune'den gelen aylık ödeme taslaklarını nakde çevirdi.
Yine de Marx'ın o sıradaki hayatı kolay değildi. Bir kabusa benziyordu. Karısı ve altı çocuğuyla paylaştığı iki odalı sefil bir dairede yaşıyor ve düşüncelerini gerçekleştirmeye çalışıyordu. O, arkadaşlarından yiyecek ve ilaç ve Marx'ların kaybettiği küçük bir kız için, onu gömecekleri bir tabutun bedeli için dilenirken orada üç kişi öldü. Sonunda arkadaşı üzerindeki baskıyı azaltmak için Greeley için Almanca yazmaya başladığında, bazen devam etmenin imkansız olduğunu gördü. Bir gün Engels'e, "Karım hasta," diye şikayet etti, "küçük Jenny hasta, Lenchen'de [ailenin aynı iki odaya dörde bölünmüş olan factotum] bir tür sinir humması var. İlaç alacak param olmadığı için doktoru arayamadım ve arayamadım. Sekiz ila on gün boyunca aileyi ekmek ve patatesle besledim ve bugün herhangi birinin peşine düşüp düşmeyeceğim şüpheli…. Dana için hiçbir şey yazmadım çünkü dışarı çıkıp okumak için gazete alacak bir kuruşum yoktu.”
Bu şartlar altında, başlangıçta kibirli ve huysuz, taşları kırılmış, acı ve ayrıca ailesinin hayatta kalmasından korkan bir adamın Tribün ile ilişkisi fırtınalı olmaya söz verdi. Marx, New York'taki işverenlerini sürekli olarak daha fazla soy, kopyasına daha iyi muamele ve hepsinden önemlisi daha fazla ödeme için ısrar etti. Böyle bir şey gelmeyince, Engels'e, Tribune'ü çeşitli şekillerde Löschpapier (o defter) ya da Das Lauseblatt (o iğrenç bez parçası), editörlerini Kerle ve Burschen (bu adamlar, o serseriler) olarak tanımladığı karalamalarda dalağına hava attı. Dana Der Esel (o eşek) olarak ve Greeley kendisi “Melek yüzlü Dieser alte Esel” olarak satıyor. İki Alman aydını, kendilerini çalışmak zorunda buldukları, günlük tirajlı Yankee'ye burunlarını dikerek kendilerini teselli ettiler. Engels, Marx'a, "Kişinin bu paçavradan kendini dışarı atmasına gerçekten gerek yok," dedi, "Barmen sütunlarında yaşam boyu hakkında konuşuyor ve İngilizcesi dehşet verici." Marx da Engels'e şöyle mırıldandı: "Böyle bir paçavranın arasına girmeyi şans olarak görmeye mahkûm olmak iğrenç. Çalışma evindeki yoksullar gibi kemikleri dövüp öğütmek ve onlardan çorba pişirmek - orada yapmaya mahkûm olduğumuz politik çalışma da buna dayanıyor.”
Üstelik Marx, yemek biletini kaybetme korkusuyla açık bir ara vermekten kaçınsa da, Tribune'ün politikalarının çoğuna katılmadı. Onun için özel bir aforoz, koruyucu bir tarife fikriydi. Yine de sosyalizmle uğraşmaları Amerikan ticari girişimine duyduğu coşkuyu hiçbir zaman engellememiş olan Greeley, korumacılığın tam da doğru olan şey olduğunu hissetti. Bunu duyduğunda, Marx, Engels'e karanlık bir sesle, "Das alles ist çok uğursuz" dedi.
Yönetici editör Dana, Londra'daki aceleci çiftle zor zamanlar geçirdi. Marx'ın çok dilli talep ve protesto seline cevap verdiği mektupların çoğu kayıp. Ama Dana doğuştan diplomattı, kurnazdı, dünyeviydi, biraz alaycıydı ve tepkileri her zaman yumuşaktı. Marx'a "dostluğumuz adına" zarafetle hitap etti, ancak ona Marx'ın istediği üçlü oranı ödemekten kaçındı ve sonunda alanını da daralttı. Marx saldırdı, ama en azından onun söylemek istediğini söylemesine izin veren Tribune için yazmaya devam etti. "Bay. Marx'ın gerçekten de, bazılarıyla aynı fikirde olmadığımız kendi fikirleri var," diye yazıyordu gazetedeki bir editör notu, "fakat onun mektuplarını okumayanlar, Avrupa'nın büyük sorunlarına ilişkin en öğretici bilgi kaynaklarından birini ihmal ediyor. siyaset."
Çünkü, Yankeeblatt'ın "berbat" olduğu konusunda birbirlerine laf atmalarına rağmen, ortaklar Marx ve Engels sonunda bunun için olağanüstü bir gazetecilik işi yapmak üzere bir araya geldiler. Transatlantik kablonun gelişinden bir gün önce ve Avrupa'nın kendi kara telgraf hatları hâlâ çok seyrek ve parçalı basın haberlerinden fazlasını taşımak için pahalıyken, İngiltere her yönden rakipsiz deniz trafiği nedeniyle dünyanın en büyük iletişim merkeziydi. Marx ve Engels bunun şiddetle farkındaydılar ve kendilerini Amerikalı müşterileri için dünya haberlerini ve istihbaratını -elbette kendi eğilimleriyle- toplayan bir tür merkezi ajans olarak kurdular. Cermen titizliğiyle diplomatik gönderilerden, istatistiksel özetlerden, hükümet dosyalarından, British Museum'dan, dedikodulardan ve Kopenhag'dan Kalküta'ya kadar yarım düzine dilde toplanan gazetelerden, bir Amerikan gazetesine daha önce hiç ulaşmamış olan konular hakkında bir yığın bilgi topladılar. önce.
1853'te Avrupa'nın gözleri endişeyle Batılı güçler ile Rusya arasında zayıf ama stratejik Türkiye'nin kontrolü konusunda büyüyen krize çevrildi - bu kısa süre sonra Kırım Savaşı'na yol açan bir rekabet. Marx ve Engels, Amerikalı okuyucularına bölgenin etnik yapısını tartışan, Babıali ile Eflak arasındaki 1393 antlaşmasına kadar uzanan diplomatik tarihini gözden geçiren, tüm önde gelen kişiliklerini karakterize eden ve aşağı yukarı tahmin edilen bir arka plan dizisi sağladılar. tabur, yarışmacıların askeri güçlerini ve yeteneklerini güçlendirir. Bunların bir kısmı kuru okuma için yapıldı, ancak Marx'ın herhangi bir Amerikalı'nın anlayabileceği canlı bir dile girmenin bir yolu vardı. Çökmekte olan Türkiye'yi kendilerine araç olarak kullanmaya çalışan Batılı yöneticilerin üzerine kara yağ döktü:
“Şimdi, egemen pigmelerin basiretsizliği, Avrupa'yı anarşi ve devrimin tehlikelerinden başarıyla kurtarmış olmakla övündüğünde, bitmek bilmeyen 'Türkiye'yi ne yapacağız?' konusu yeniden başlıyor. Türkiye, Avrupa meşruiyetinin yaşayan yarasıdır. Meşru, monarşik hükümetlerin ilk Fransız Devrimi'nden beri iktidarsızlığı, "Statükoyu sürdürün" aksiyomunda yeniden başladı. Türkiye'de statüko! Çürüklük tamamlanmadan önce, belirli bir zamanda ölü bir atın leşinin içine geçmiş olduğu kokuşmuşluk derecesini sürdürmeye çalışsan iyi olur.”
Aynı şekilde, Times of London'ın Türkiye'ye yönelik "iyi niyeti" o sırada umutlu bir güven dile getirdiği Çarlık Rusya'sına da sırtını döndü. "Rusya'nın Türkiye'ye karşı iyi niyeti!" diye homurdandı. “Peter, Türkiye'nin yıkıntıları üzerinde yükselmeyi teklif ettim…. Daha ılımlı olan Çar Nicholas, yalnızca Türkiye'nin özel Himayesini talep ediyor. Rusya'nın Polonya'nın koruyucusu, Kırım'ın koruyucusu, Kurland, Gürcistan, Mingrelia, Çerkes ve Kafkas kabilelerinin koruyucusu olduğunu insanoğlu unutmayacaktır. Şimdi de Türkiye'nin koruyucusu Rusya!"
Bu konuda Marx ve Greeley arasında yine sorun çıktı. İngiliz aslanının kuyruğunun çok yıllık bir twister olan Greeley, Rusya'nın özlemlerinin yanında yer almaya meyilliydi. Marx, Avrupa'daki tüm emperyal hırslara şiddetle karşıydı. "Şeytan Tribün'ü alsın!" Yoldaş Engels'e patladı. “Pan-slavizme karşı çıkması gerekiyor. Değilse, küçük sayfadan ayrılmak zorunda kalabiliriz.” Ama hemen ekledi, "Yine de bu ölümcül olur."
Marx tekrar dönüp İngiliz hükümetine ve sosyal sistemine hava attığında, Greeley'i ve onun Amerikalı seçmenlerini daha memnun eden bir dil konuştu. Dışişleri bakanı Lord Palmerston, “o parlak şamatacı ve geveze bir serseriydi”. Lord John Russell “o küçücük dünya insanıydı”. Gladstone, “ifadeler kullanan bir şarlatan”dı. Kraliçe Victoria'nın eşi Prens Albert'e gelince, “Zamanını kısmen domuzları beslemeye, ordu için gülünç şapkalar icat etmeye, son derece şeffaf ve rahatsız edici türden model pansiyonlar planlamaya, Hyde Park sergisine ve amatör askerliğe. İnsanoğlunun genel ortalamasının altında bir zeka, üretken bir baba ve itaatkar bir koca olarak, sevimli ve zararsız olarak kabul edildi. ” Bunu yazdığı sırada, Karl Marx açıkça İngilizceyi kendi başına öğrenmişti ve Engels'ten daha fazla yardıma ihtiyacı yoktu.
Ama bu yıpratıcı yüzeyin altından, makalenin sonundan önce hep aynı Marksist nakarat çıkıyordu. Bu, yeni ve kapsamlı devrimin kaçınılmaz yaklaşımıydı. Marx bunun her yere geldiğini gördü. Bir köşe yazarının seçkin atmosferiyle yazdığı en sert yazılarından biri, beş Büyük Gücün Orta Doğu üzerinde sahneye koymak üzere olduğunu söylediği alaycı manevraların ayrıntılı bir tahminiydi. "Fakat," diyerek sözlerini noktaladı, "Avrupa'da herhangi bir anda üstünlüğünü beş sözde Büyük Güç'ün tümü üzerinde iddia eden ve onları titreten altıncı bir güç olduğunu unutmamalıyız. onlara. Bu güç Devrimdir. Uzun zamandır sessiz ve emekli, şimdi tekrar harekete geçildi…. Manchester'dan Roma'ya, Paris'ten Varşova'ya ve Perth'e kadar, her yerde hazır ve nazır, başını yukarı kaldırıyor..."
Ve bunun gibi. Sonunda Tribune, Marx'ın obiter diktasından bıkmaya başladı. Avrupa'da bir sonraki devrim için hiçbir belirti göstermedi. Kitleler, Marx'ın barikatlarını kurmak yerine, sadece kendi işlerinin peşinden koşmaya kararlı görünüyorlardı. 1855'te editör Greeley, Yankee bıyıkları ve silgisiyle biraz uyumsuz bir figür olan Avrupa'ya gitti. Ancak Londra'daki baş muhabiri ve devrimci uzmanı Karl Marx'a başvurmaktan kaçındı. Böylece, Avrupa'nın dar denizlerinde zıt yönlerde ilerleyen uzun gemiler gibi hareket eden iki adam hiç karşılaşmadılar.
Belki de Marx çok kalın koymuştu. Belki de, yığınla gerçekleri bir araya getirirken ve buyurgan sonuçlarını aktarırken, okurlarının misafirperverliği konusunda çok fazla varsayımda bulunmuştu. Ya da belki de açık fikirli ama gerçekçi ve kendi hızla değişen varlığının pratikliklerine kendini kaptırmış olan Amerika onu geride bırakmıştı. Her halükarda, Greeley çevresindeki idealistlerin çok uzun yıllar önce yapmadıkları gibi, insandaki “ilahi yaşamı” serbest bırakmaktan bahsetmiyordu. (Bir keresinde, bir Tribune editörü, başyazı olarak yayınlanan Marx'ın vaazına eklediğinde, "Tanrı bağışlasın..." diye başlayan ve hemen Marx'ın öfkesini uyandıran bir cümle ekledi. Tanrı'dan herhangi bir şey vermesini istemiyordu.) Marx, devrimci savaşlar ve barikatlar. Bir savaş geldi - ama Marx'ın öngördüğü gibi değil. Kendimizdi.
1857'de, yani Amerikan zihinlerinin köleliğin uzatılması konusundaki yakın krizimiz üzerinde kararlı olduğu bir yılda, Dana, Greeley adına Marx'a ihtiyatlı bir şekilde yazdı ve şu anki ekonomik bunalım nedeniyle Tribune'ün kendisini tüm dış yazışmalarını büyük ölçüde azaltmak zorunda bulduğunu söyledi. "Diese Yankees sind doch verdammt lausige Kerle" (lanet olası sefil serseriler), diye asıl Almancası ile Engels'e patladı ve şimdi onu sıkılmış bir limon gibi bir kenara atmak istediklerini iddia etti. Ancak Marx'ın mali durumunu bilen Dana, dışarıdan bir yardım teklifiyle geldi. Kendisi, New American Cyclopaedia olarak adlandırılacak bir derlemenin editörlüğünü yapıyordu. Marx onun için, basılı sayfa başına iki dolar karşılığında, tarihi kişilikler üzerine birkaç kısa eskiz yapmak istemez miydi? Marx'ın kabul etmekten başka seçeneği yoktu. Böylece ikiz devrimciler, Barclay, Bernadotte, Berthier, Blücher, Bourrienne ile B harfiyle başlayan korsan biyografiler sunmak için her zamanki gibi homurdanarak oturdular.
Marx ve Engels'ten Tribune'e bir dizi başka mektup devam etti ve Greeley ve Dana, bir eğilim ya da boşluk bulduklarında onları kullandılar. Ama ilkini harekete geçiren günlerin geniş coşkusu ölmüştü. Kısmen Amerikan olaylarının acelesi ve kısmen de Marx'ın Tribune'de bir iddiada bulunmak için gösterdiği tüm çabalara rağmen, sonuçta bizim dilimizi konuşmadığının anlaşılmasıyla boğulmuştu. Her zaman diplomat olan ve Marx'ın (takma adı Engels) yıllar boyunca katkılarını takdir eden Dana, Kuzey ve Güney arasındaki savaş patlak verdiğinde, acil durum nedeniyle diğer tüm dış yazışmaların askıya alınmasına rağmen kendisinin devam edebileceğini bildirdi. katkıda bulunmak - yine de daha düşük bir temelde. Amerika'daki çıkışından giderek daha fazla kuşku duyan Marx, bir süre daha yazdı, ancak Dana'nın kendisinin, Greeley'le aralarının bozuk olduğu bildirilen bir olaydan sonra, Tribune personelini savaş sekreter yardımcısı olmak için terk ettiğini öğrenmek için. Çok geçmeden, Marx'ın kendi düzenlemesi de iptal edildi.
Şimdi, Dana'yı acil görev yöneticisi olarak sık sık söven Londra'daki hüsrana uğramış ekip, kendilerinden daha az olmamak üzere onun sadece Greeley'in sömürülen ücretli kölesi olduğu görüşüne vardı. Tribune'deki hayatlarının perdesi kapanırken Engels, "Gerçekten her şeyden sorumlu olan o yaşlı eşek" dedi.
Marx bir daha asla başka bir gazetenin muhabiri olmadı. Şu ana kadar Das Kapital'in büyük bir bölümünü bitirmişti ve bundan böyle Birinci Komünist Enternasyonal'in örgütlenmesine öncülük etmeye devam etti. Greeley, kendi anılarında, kendisi için çalışmış en ünlü ve tartışmalı adamın adından bir kez bile bahsetmedi.
Bugün, onların bölümlerinden geriye kalan tek şey, soluk bir mektup destesi, bir yığın çok dilli küfürler ve yazarından ancak nadiren emin olunabilecek bir yayınlanmış makaleler dosyasıdır. Marx için işbirliği, tam bir başarıdan daha az bir şeydi, çünkü New York Tribune abonelerinden hiçbir zaman Marksist olmadı. Greeley's Tribune, konukseverliği ve yeni fikirleri özgürce ortaya koyma istekliliğiyle Marx üzerinde herhangi bir etki yarattı mı?
Belki de herhangi bir dış etkinin (özellikle işin içine para girdiğinde) kendi mutlak şeytanı tarafından kovalanan bu kasvetli adam üzerinde herhangi bir etkisi olmasını beklemek çok fazlaydı. Yine de, Marx ve Greeley, salt gazetecilik enerjisi ve retorik yeteneği dışında çok az ortak noktaları olduğunu bulmuş olsalar da, birinin söylediklerinin diğerinin ağzından pekala dökülebileceği durumlar da vardı. Böyle bir örnek, 1853'ün son gününde, Tribune okuyucularının birçoğunun, bugün onların soyundan gelenler kadar Doğu ve Batı, özgürlük ve örgütlenme meselelerine daldığı zaman meydana geldi:
“Batı Avrupa zayıf… çünkü hükümetleri kendilerini aşmış hissediyorlar ve artık halklarına inanmıyorlar. Uluslar yöneticilerinin ötesindedir... Ama eski şişelerde çalışan yeni şarap var. Daha değerli ve daha eşit bir sosyal devletle, kast ve ayrıcalığın ortadan kaldırılmasıyla, özgür siyasi anayasalarla, dizginsiz endüstriyle ve özgürleştirilmiş düşünceyle, Batı halkı yeniden iktidara ve amaç birliğine yükselecek, Rus Devi'nin kendisi ise yeniden yükselecek. kitlelerin ilerlemesi ve fikirlerin patlayıcı gücü tarafından paramparça olun.”
Bu pasaj, Horace Greeley tarafından değil, Karl Marx tarafından yazılmıştır. Yine de, Sovyet komünizminin babasının resmi toplu eserlerinde bulamazsınız.
Horace Greeley: Baskı, Politika ve Amerikan Ulusunun Başarısızlığı
Chambers Caddesi'nin hemen dışındaki City Hall Park'ta oturan, kucağında bir gazete açık olan bir gazetecinin büyük, yıpranmış bronz heykelini kaç New Yorklu tanıyabilir? Muhtemelen, aynı gazetecinin, 32. Cadde ve Broadway'de kendi adını taşıyan parkta, yanında rulo bir gazete tutan, aynı derecede heybetli bronz heykelini tanımlayamadı. Horace Greeley'nin New York City'deki iki büyük anıt tarafından onurlandırılması, onun şehrin tarihine olan büyük öneminin kanıtıdır. Bu arada, Greeley'nin 2020'de pek yaygın bir isim olmadığı, New York tarihindeki diğer önemli şahsiyetlerin ve kaldırma hareketindeki diğer önde gelen ajanların aksine, Greeley'nin şöhretinin modern çağda keskin bir şekilde azaldığını ortaya koyuyor. Geri çekildi, ancak yok olmadı: Greeley, İç Savaş sırasında basının önemine ilişkin bilimsel açıklamalarda görünmeye devam ediyor ve birkaç yılda bir kitap uzunluğundaki bir çalışmanın odak noktası oluyor. Hatta Martin Scorsese'nin 2002'sinde bir kamera hücresi, ticari marka dağınık beyaz saç ve hepsi yaptı. New York Çeteleri (Herbert Asbury'nin aynı adlı 1928 tarihli kitabına dayanmaktadır). Scorsese, Greeley'in hem kötü şöhretli "Beş Nokta"da yürüdüğünü hem de gösterişli bir bilardo salonunda uzandığını gösteriyor: kısa olsa da, bu sahneler birlikte Greeley'nin New York City'deki varlığını çok farklı güç odakları arasında bir tür köprü olarak gösteriyor.
Ancak yine de, birçok tarihçi için “köprü” bir tür örtmece olabilir: Greeley'in kendisinin on dokuzuncu yüzyıl gazeteciliği ve siyaseti dünyasında istikrarlı ve tutarlı bir ses olmaktan çok, ustaca ama değişken bir figür olduğu yönünde bir his vardı. sözler ve eylemler cıva kadar tahmin edilebilirdi.Greeley'in biyografi yazarları genellikle buna tanıklık eden çağdaş raporları kataloglar - "neredeyse şiddetli bir zihin enerjisine" sahip "düzensiz" ve "dengesizdir". George Templeton Strong, "Tanrı ona biraz basit bir pratik anlayış vermiş olsaydı," dedi, "Horace Greeley harika bir adam olurdu." Bu tür açıklamaların yanı sıra, Greeley'nin aslında yaşamı boyunca doğumda oksijen yoksunluğunun sonuçlarından acı çekmiş olabileceği ve bu nedenle "tuhaflığı" (bu kelime Greeley'in açıklamalarında nadiren bulunur) biyolojik olmaktan daha az karakterolojik olabilir. Öyleyse: Horace Greeley gibi bir sorunu nasıl çözersiniz?
İdeolojik tutarlılığın gösterilmesi gereken bariz bir iyilik olduğu biyografi yazarları, Greeley'in temel ilkelerini - emeğin onuruna, toprak mülkiyetinin önemine, temel kişisel özgürlük kavramına bağlılığını - çeşitli az gelişmiş ve kısmen gerçekleştirilmiş olanlardan ayırma eğilimindedir. Bu ilkelerin yaşamı boyunca yaygınlaştırılması. En canlı hesaplar, Greeley'nin karmaşık kariyerine, Amerikan tarihinin en belirsiz, öngörülemeyen bazı yıllarında bölgesel ve ulusal siyasetle enerjik ve nadiren ihtiyatlı katılımı açısından yaklaşma eğilimindeydi. Bu perspektiften, Adam Tuchinsky'nin eserleri gibi eserler bulma eğilimindeyiz. Horace Greeley'in "New-York Tribünü": İç Savaş Dönemi Sosyalizmi ve Özgür Emek Krizi (Cornell UP, 2009) ve Mitchell Snay's Horace Greeley ve Ondokuzuncu Yüzyıl Amerika'sında Reform Politikaları (Rowan & Littlefield, 2011) gösterdiği, (ayrıcalıklı olmaktan çok uzak) New England yetiştirilmesinden miras kalan bir tür toprak temelli Whig gelenekçiliği ile başlayan ve daha sonra yüzleştiğinde ara sıra değişen bir siyasi olgunlaşma hikayesidir. önce New York şehrinin ve ardından daha geniş anlamda ulusun öldürücü siyasetiyle. Örneğin Snay, 1840'ların rant karşıtı savaşları ve Dorr İsyanı ve belki de en ünlüsü 1863'teki taslak karşıtı ayaklanmalar sırasında, Greeley'nin kendisini rahatsız edici bir şekilde bir tür muhafazakar adımcılıkla, radikal değişimin sonuçları. Bu tür anlar sadece Greeley'nin ilerlemeciliğini test etmekle kalmadı, aynı zamanda kamu yararı adına çalışan bir ajan olarak kendi algısını da rahatsız etti.
“Çağının çatışma ve gerilimlerinin zengin bir kaydı.” Tarihçi James M. Lundberg, ilgi çekici yeni kitabının girişinde Greeley'i şöyle anlatıyor: Horace Greeley: Baskı, Politika ve Amerikan Ulusunun Başarısızlığı. Bu portrenin karşısında Greeley'in başlıca tutkusu ve Lundberg'in açıklamasının açılış notu yer alıyor: "Baskı gücü aracılığıyla bir Amerikan ulusal konsensüsünü gerçekleştirmeye yardımcı olmak için kendi özel çağrısına inanıyordu." Başka bir deyişle, Greeley çağın çelişkilerini somutlaştırırken bile, editör rolünü üstlenmeye çalıştı. New York Tribünü parçalanmış bir ulusu uyumlu hale getirmek için. Lundberg, Greeley gibi editörler için Benedict Anderson'ın ulus inşasında matbaanın rolüne ilişkin tezinin bir vahiy olmayacağına dikkat çekiyor. Bu onların temel mesleki inancıydı.
Ama tüm etkisi ve erişimi için New York Tribünü, pratikte "Kuzey baskısının genişleyen gücü" Greeley'in birleştirici gündemiyle farklı amaçlarda çalıştı ve onu farkında olmadan "Güney milliyetçiliğinin ve farklılığının ifadelerini pekiştirmeye" yönlendirdi. Lundberg'in kışkırtıcı tezinde, araç ve mesaj keskin bir şekilde farklı yönlere çekilir ve bu nedenle, daha sonra ulusal şifacı moduna geri döndüğünde "Greeley'nin savaştan önce sertleşmesine yardımcı olduğu bölüm kategorileri çok güçlü ve çok kalıcıydı".
Lundberg, bu hikayeyi güzel yazılmış beş bölümle takip ediyor. Kısa ve ilgi çekici bir girişten sonra kitap, Greeley'nin New York'taki ilk on yılı, pansiyon hayatı, sınırsız enerji ve sonunda şirketin kurulmasına yol açan profesyonel hırs zamanı ile başlayarak kronolojik bir sırayla ilerler. New York Tribünü Lundberg daha sonra Greeley'nin büyüyen ulusal profilini takip ediyor ve sonunda topyekün savaşa yol açacak sürekli artan gerilimlere rağmen Whig temelli uyumlu bir ulus için çalışma vizyonunu sürdürmeye çalışıyordu. Lundberg üçüncü bölümünde Greeley'i Whig partisinden ayrılırken takip ediyor ve onu “ulusal birliğin değil bölgesel bölünmenin sembolü” haline getiren Kuzey kölelik karşıtı bir konum oluşturuyor. Lundberg'e göre Greeley, İç Savaş döneminde ideolojik olarak en tutarsız döneminde: Dördüncü bölüm Greeley'nin ayrılıkçıdan ulusal özgürleştiriciye uzanan siyasi dalgalanmalarını izliyor. Lundberg'in son bölümü Greeley'i “uzlaşmacı bir ünlü” olarak değerlendiriyor: İç Savaş sonrası yıllar, ona uyumlu bir ulus vizyonunu tanıtmak için yeni bir şans verdi, hatta Jefferson Davis gibi figürlere bir zeytin dalı uzatma çabalarını şaşırttı ve sonra, bıraktığı Kuzey desteği ne olursa olsun, yabancılaştı.
Lundberg'in bölümleri Greeley'nin yaşamının yaklaşık kırk yıl içindeki seyrini takip ediyorsa, hikayesinin ve dolayısıyla Greeley'nin kariyerinin kalbi, Lundberg'in olayın gelişimini anlamaya ve müdahale etmeye çalıştığı yaklaşık yarım on yıl içinde gelir. İç savaş. Bu, Lundberg'in dördüncü bölümünün meselesidir - kitaptaki en ilgi çekici bölümlerden biridir, çünkü Lundberg'in Greeley'nin “şaşırtıcı tutarsızlıklarının” tarzının, ulusal bir depremin ortasında sağlam bir zemin bulma girişimlerinden ortaya çıktığını göstermektedir. Lundberg'in Greeley'nin Lincoln'e 1861 ve 1862'de yazdığı, biri özel ve çok açık olan iki mektubu harmanlaması özellikle dikkat çekicidir. 29 Temmuz 1861 tarihli birincisi, Greeley'i en karanlık ruh hallerinde gösteriyor. "Bu benim yedinci uykusuz gecem - şüphesiz senin de," diye başlıyor ve devam ediyor, "yine de ölmeyeceğimi düşünüyorum, çünkü ölmeye hakkım yok." Ölüm, tüm New Yorkluların kafasında olduğu gibi aklındaydı: “Bu şehirdeki kasvet, Bull Run'daki ölülerimiz için çok üzücü ve henüz gömülmemiş durumdalar. Her kaşta asık suratlı, somurtkan, kara bir umutsuzluk var." Greeley'in kendi umutsuzluğu, Lincoln'e, köleliğin devamı anlamına gelse bile, ne yapmaya karar verirse versin onu ikinci plana atacağını söylemesine neden oldu: “Ülke ve insanlık için en iyisi İsyancılarla hemen barış yapmamızsa Kendi şartlarına göre bundan bile çekinme.” NS tribün Virginia'da bir grev için tartışmıştı ve Greeley tam o sırada gazeteden uzakta bir yaralanmadan kurtulmuş olsa bile, dergisinin savaş savunuculuğundan sorumlu tutuldu. Kenti bir açık hava morgu olarak tanımlayan Greeley'in kendi dili, bu ezici keder duygusuna tanıklık ediyor. Tonu ve amacı çok farklı olan diğer mektup ise The tribün 9 Ağustos 1862'de "Yirmi Milyonların Duası" olarak Lincoln'ün Müsadere Yasası'nı uygulamadaki başarısızlığı vesilesiyle Greeley, başkanın Güneyli köle sahiplerinin iddialarını ürkek bir şekilde ele alışı olarak gördüğü şeyi kınıyor. Lincoln, sadece Müsadere Yasasını uygularsa, bunun savaşa hızlı bir son vereceğini, çünkü köleleştirilmiş bir insan selinin Birlik tarafına katılarak Birlik Ordusunu "'karşı konulmaz ve muzaffer' bir güç" haline getireceğini savunuyor.
Özel ve kamuya açık bu iki mektubu bir araya getirmek, Lundberg'in Greeley'i parçalanmış bir ulusu iyileştirmenin bir yolunu aradığını göstermesine olanak tanır. Ancak Lundberg'in Greeley'nin bocalaması konusundaki argümanı, Özgürlük Bildirgesi'nden Appomattox'a uzanan döneme döndüğünde daha az ikna edici hale geliyor. Greeley, Lincoln'ü, "köleliği 'tamamen ve sonsuza kadar ortadan kaldırma'' ihtiyacını içeren bir barış planı için zorlamaya özellikle teşvik etti, ancak Lundberg, belki de Greeley'nin kendi kendisiyle çelişme eğilimi hakkındaki argümanının daha geniş yayı takip ederek, Greeley'in bu konudaki kararsızlığını savunuyor. ve hatta onun barışa olan bağlılığını karakterize etmek için on dokuzuncu yüzyıl patoloji dilini merakla benimseyen Greeley'in “barış ateşleri” hakkında yazmaya başlar. Lundberg, çok fikirli bir Greeley tezine yaklaşırken, burada kaçırılmış bir fırsat olabilir, çünkü Greeley'in özgürleşme ve barış arasındaki nedensel bir ilişkide ısrar etmesi daha kapsamlı bir değerlendirme yapılmasını gerektirir. Kitabının bu tür bir düşünceyi kışkırtması Lundberg'e aittir ve kesinlikle sadece Horace Greeley ile değil, aynı zamanda ülke çözülmeye yaklaşırken basının ajansı hakkında daha geniş sorularla ilgilenenler için uyarıcı bir okuma sağlayacaktır. savaştan önce, savaş sırasında ve sonrasında milleti iyileştirmenin yollarını arayanların çabaları.
John Bugg, Fordham Üniversitesi'nde İngilizce Profesörüdür. o yazarı Beş Uzun Kış: İngiliz Romantizminin Denemeleri (Stanford UP, 2014) ve editörü Joseph Johnson Mektubu (Oxford YUKARI, 2016).
Horace Greeley: "Go West," 1871
Horace Greeley, editör New York Tribünü, bu mektubu 1871'de kariyer tavsiyesi isteyen genç bir muhabir olan R. L. Sanderson'a yazdı. Batıya doğru genişlemenin büyük bir destekçisi olan Greeley, Atlantik ve Pasifik Okyanusları arasındaki toprakları fethetmenin ve uygarlaştırmanın Amerika'nın apaçık kaderi olduğuna dair ulusal inancı paylaştı.
Greeley şöyle yazdı: "Pek çok insan bana ne yapacaklarını soruyor, çok azı bana ne yapabileceklerini söylüyor. Yine de bu, herkesin dönmesi gereken pivot. , ve istihdamın sadaka olarak verilmediği yerlerde. Tabii ki, iş arayan herkese diyorum ki, Batı'ya gidin!" Tavsiyesini, yolculuk hazırlıklarıyla ilgili özel tavsiyelerle yumuşattı, "Kesebilir misin? Çiftlik edebilir misin? Biçebilir misin?" Greeley, "Bunlarda ustalaştıktan sonra, aileni topla ve Batıya Git!"
Tam bir transkript mevcuttur.
Transcript
Pek çok insan bana ne yapacağını soruyor, çok azı bana ne yapacağını söyle Yapabilmek yapmak. Yine de bu, herkesin dönmesi gereken pivottur.
Yapacak yeri olan her birimizin, erkeklerin istendiği ve istihdamın sadaka olarak verilmediği yerlere gitmesi gerektiğine inanıyorum. Tabii ki, iş arayan herkese diyorum ki, Batıya Git!
Ama ne yapabilirsin? ve ailen sana nasıl yardımcı olabilir? Anladığım kadarıyla annen etkili bir işçi olarak sayılmalı. Ama geri kalan ne? Ve sen - doğrayabilir misin? saban sürebiliyor musun? biçebilir misin? Hint mısırını kesebilir misin? sanmıyorum. Ve batıda alıştığınız gibi bir iş bulmak zor. Orada yaşam koşulları çok kaba.
Genel olarak, elinizden geldiğince iyi olduğunuz yerde kalın ve her boş saatinizi, yeni bir ülkede açık hava endüstrisinin verimli bir şekilde korunması için gereken koşullara ve el becerisine aşina olmaya adayın. Bunlarda ustalaştıktan sonra aileni topla ve Go West! senin,
“Go West, Young Man”: Meşhur Cümlenin Arkasındaki Gizem
Gazete tarihi mitler, “viral” hikayeleri ve uzun hikayelerle doludur. Folklor ve gazetecilik genellikle yakın kuzenlerdir, özellikle de doğrudan satılan renkli 'sarı gazetecilik', aboneliklerde komisyon almak için yalan söyler. Hoosier ve Amerikan gazeteciliğinin yıllıklarında, ısrarlı, baştan çıkarıcı bir hikaye, dedektifleri şaşırtmaya devam ediyor. Oxford Alıntılar Sözlüğü.
Ünlü 'Batıya git genç adam, ülkeyle birlikte büyü' sloganını kim yazdı? Sınırın kapanmasından çok sonra Amerikalıların ruhunun derinliklerinde yankılanan bir nasihat olan Manifest Destiny'nin en önemli cümlelerinden biridir. Ama nereden geldiğini bulmaya çalıştığınızda, aniden bir avuç dolusu su tutmak (Clint Eastwood temasında küçük bir değişiklik) ya da eski bir dini metnin doğuşunu ortaya çıkarmak gibi bir şey oluyor. onu yazmış olabilecek adamlardan birinin yazılarındaki ifade.
“Batıya git, genç adam” genellikle nüfuzlu kişiler olarak anılır. New York Tribünü editör Horace Greeley. Bir New Englandlı olan Greeley, köleliğin en vokal muhaliflerinden biriydi. Antebellum Amerikalıları'nın '8220liberal' ve 'muhafazakar' siyasetini üstlenmesi muhtemelen günümüzün seçmenlerinin kafasını karıştıracaktır: Greeley'in ünlü radikal bir boşanmaya karşı çıkması, Hoosier sosyal reformcusu Robert Dale Owen ile Indiana'yı serbest bırakan gevşek boşanma yasaları üzerinde tartışıyor. 19. yüzyılın Reno'su. Dindar bir adam olarak, aynı zamanda likörün yasaklanmasını da destekledi, bugün politikacıların muhtemelen kabul edeceği bir neden değil. Greeley, Margaret Fuller, Ralph Waldo Emerson ve Henry David Thoreau'nun yazılarının tanıtımına yardımcı oldu ve hatta 1850'lerde Karl Marx'ı bir Avrupa muhabiri olarak üstlendi. (Lincoln'ü avukatın kitabın yazarını okuduğunu hayal edin. Komünist Manifesto içinde Tribün!) 1872'de, ünlü eksantrik New York editörü, ABD Grant'e karşı Başkanlık için yarıştı, kaybetti ve seçim oyu resmi olarak gelmeden önce öldü. Greeley sadece üç seçim oyu kazandı, ancak geniş çapta takdir edilen bir adamdı.
1860 civarında Greeley. Matthew Brady tarafından Dagerreyotipi.
Greeley her zaman Batı göçüne ilgi duysa da, 1859'da Colorado Gold Rush sırasında Uzak Batı'ya yalnızca bir kez gitti. Başlangıçta, Denver'ın elli mil kuzeyinde bulunan Greeley, Colorado, ütopik bir deney topluluğuydu, 1869'da onun adı verildi. Gazeteci sık sık, Amerikalıları eğer başaramazlarsa, "Batıya, ha!" diye bağırmaya çağıran tavsiyeler yayınladı. Doğu Yakası. Yine de Kansas üzerinden ve Rockies üzerinden California'ya yaptığı yolculuk ona sadece Batı'nın (Yosemite gibi) ihtişamını değil, yerleşimin bazı karanlık taraflarını da gösterdi.
1837'de "Uçan, dağılın - Büyük Batı'ya gidin" diye yazmıştı. Doğu, böylece kendilerini Batı'da yetkinliğe ve nihai bağımsızlığa giden yüksek yola yerleştirebilir.
'Batı'da', Ortabatı'yı da içeriyordu. İç Savaş'tan önce Indiana, Doğulular için “zar zor tutundukları” popüler bir destinasyondu.
Midwestern yerleşiminin önemli bir beşiği, Greeley'nin gizemli sloganın yazarlığı için rakibi John Soule'nin doğum yeri olan Maine'di. Logger, yazar ve popüler tarihçi Stuart Holbrook'un 1950 tarihli kitabında yazdığı gibi Yankee ÇıkışıMaine'in taşlı toprağı ve denizcilik ticaretinin gerilemesi, 1820'de eyalet statüsünü kazandıktan hemen sonra binlerce Mainer'i ülkeyi terk etmeye zorladı. Çıkış o kadar kötüydü ki, Maine'deki birçok gazete editörü, yeni devletin gerçekten kurulacağı korkusu hakkında yazdı. “Illinois Fever” ve Büyük Göller — boyunca hantal kasabalara ve ardından Oregon'a akın.
J.B.L. Soule, Blackburn College Archives'in izniyle.
1840'larda Midwest'e giden bir Mainer, daha sonra derginin editörü olan John Babson Lane Soule idi. NS lavaş ifade etmek. 1815'te Freeport'ta doğan Maine —, bugün en iyi L.L. Bean'in evi olarak bilinir — Soule, önde gelen yerel bir aileden geliyordu. Kardeşi Gideon Lane Soule, New Hampshire'daki prestijli hazırlık okulu olan Phillips Exeter Academy'nin başkanı olarak hizmet vermeye devam etti. Soules, Cemaatçiler olsa da, onların muhtemel bir akrabası, 1894'te Maine, Topsham'da doğan Gertrude M. Soule, New Hampshire'daki son iki Shaker'dan biriydi. (1988'de öldü.)
J.B.L. Soule —, bir 1890 sütununda Şikago Postası 'Batıya git, genç adam' 1851'de — deyimini gerçekten türeten adam olduğu iddia edildi —, Freeport yolunun hemen aşağısındaki Bowdoin Koleji'nde eğitim gördü. Soule, Latince ve Yunancanın başarılı bir ustası oldu ve batıya taşınmasından on yıllar sonra New England edebiyat dergilerinde şiirler yayınladı. Bowdoin Şairler ve Kuzey Aylık. Bowdoin'in şiir günlüğünde Ağustos 1840'ta “The Wabash” adlı bir şiiri çıktı, bu nedenle Soule'un o zamana kadar Terre Haute'ye taşındığını varsaymak güvenlidir. 1864'te hâlâ “The Prairie Grave” gibi başlıklarla şiirler yazıyordu.
Soule'nin geleneksel klasik şiirini bugün takdir etmek zor, ancak 1853'te "sıradan bir yeteneği olmayan bir yazar" olarak selamlandı. Soule ve kardeşi Moses, uzak bir kasaba olarak son günlerinde Terre Haute'de öncü eğitime yardımcı oldular. çayırda. 1840'larda, Soules, Vigo County Ruhban Okulu ve Indiana Normal Okulu'nun (Indiana Eyalet Üniversitesi'nin öncüsü) kurulmasına yardımcı oldu. J.B.L. Soule, kızlar için bir yatılı okul olan Terre Haute Kadın Koleji'nde öğretmenlik yaptı. Soule kardeşler, Terre Haute'nin ikinci ibadethanesi olan Baldwin Presbiteryen Kilisesi'ne de bağlıydı.
John Soule daha sonra Plymouth, Indiana'da Presbiteryen bakanı olarak görev yaptı, Indiana İç Savaş sırasında Elkhorn, Wisconsin'de vaaz verdi, Illinois, Carlinville'deki Blackburn Üniversitesi'nde antik diller öğretti, ardından kariyerini Highland Park, Chicago'da bir Presbiteryen papazı olarak tamamladı. 1891'de öldü.
Tam olarak bunu yaptığından beri, “Batıya git genç adam”'ın yazarı olmak için harika bir aday gibi görünüyor. Ancak ünlü itirazı Horace Greeley'nin değil, Soule'nin yaptığını kanıtlamak zor.
Kasım 1853'te Soule kardeşler satın aldı. Wabash Ekspresi 1845'te onu alan Kentuckian Donald S. Danaldson'dan. Danaldson, gazeteyi 1851'de günlük hale getirmeye çalıştı, ancak bir yıldan kısa sürede başarısız oldu. John Soule ve Isaac M. Brown, Danaldson'ın Ağustos'tan Kasım 1851'e kadar gazetede editör olarak çalıştı. Terre Haute Günlük Ekspres. J.B.L. Soule'nin adı ilk kez 16 Kasım 1853'te ön sayfasında yer alıyor, gazete sadece haftalık olarak basılıyor ve adı Wabash Ekspresi. Ayrıca editörlüğünü yapan Soule Kurye yakındaki Charleston, Illinois'de editör olarak görev yaptı. Wabash Ekspresi bir yıldan az bir süre için.
Soule'nin liderliğindeki Wabash Express, 'Whig Politikasına, Haberlere, Ticarete, Edebiyata ve İyi Ahlaka Adanmıştı.' ilk sayı, New York Tribune editörünün 1853'te Indiana Eyalet Fuarı'nı görmek için Tippecanoe County'yi ziyaret etmiş olabileceğini gösteriyor.
Kırk yıl sonra, Ekim 1891'de, anonim bir yazar Şikago Postası Chicago'daki anonim bir barda aynı derecede isimsiz bir 'eski zaman'lı'nın anlattığı bir hikayeyi bildirdi. Bu hikayenin “Dick Thompson”'i Richard Wigginton Thompson. Aslen Culpeper, Virginia'dan Thompson, avukatlık yapmak için Indiana, Bedford'a taşındı ve 1843'te Terre Haute'ye yerleşti. İç Savaş sırasında Dick Thompson, Vigo County'deki bir eğitim üssü olan Camp Dick Thompson'a komuta etti. Garip bir şekilde, neredeyse karayla çevrili Indiana'dan bir adam için, 1877'den 1880'e kadar Başkan Rutherford B. Hayes'in Donanma Sekreteri olarak görev yaptı. 1900'de Terre Haute'de öldü.
ABD Deniz Kuvvetleri Sekreteri ve Terre Hautean Richard W. Thompson, 1880 civarında. Kongre Kütüphanesi'nin izniyle.
Sözde Thompson'ın kendi hafızasına dayanan hikaye, “Clubman’s Gossip” adlı bir sütunda ortaya çıktı.
Chicago kulübünde eski bir zamanlayıcı, “Biliyor musunuz,” dedi, “genç erkeklere verilen bu özlü tavsiye, genellikle Horace Greeley'e atfedilen ‘batıya gidin’, o? Numara? Şey, değildi. Her şey şu şekilde gerçekleşti: John L.B. Soule, 50'li yıllarda Terre Haute Express'in editörüydü ve yanlış hatırlamıyorsam, '821751'de bir gün, o ve Dick Thompson eski mabette sohbet ediyorlardı. Thompson, Soule'ye batıya gitmesi ve ülkeyle birlikte büyümesi tavsiyesini yeni bitirmişti ve bir yazar olarak yeteneklerini övüyordu.
“‘Neden John,’ dedi, ‘deneseniz Horace Greeley'e atfedilecek bir makale yazabilirsiniz’.
“‘Hayır, yapamadım’t,’ yanıtladı Bay Soule, alçakgönüllülükle, ‘I’bahse girerim olamazdı’t’.
“‘I’bir varil un üzerine bahse girerim, eğer elinizden gelenin en iyisini yapmaya söz verirseniz, un hak eden bir fakire gidecektir’.
“‘Tamam. Deneyeceğim, dedi Soule.
Tartışma konusu - batının genç erkeklere sunduğu fırsatlar hakkında bir köşe yazısı yazarak denedi. Horace Greeley'nin genç bir adama, ‘Go West, genç adam’ sözlerinde belirtilenden daha iyi bir tavsiye veremeyeceğini söyleyerek başladı.
"Tabii ki, tavsiye Greeley'den alıntılanmadı, sadece onun söylemiş olabileceğiyle karşılaştırıldı. Ancak birkaç hafta içinde değiş tokuşlar, epigramın yeniden basılması ve neredeyse evrensel olarak Greeley'e akredite edilmesiyle Ekspres ofisine gelmeye başladı. O kadar geniş bir tiraj elde etti ki, sonunda New York Tribune editoryal olarak çıktı, Express makalesini yeniden bastı ve bir dipnotta şunları söyledi:
“‘Bu duygunun ifadesi yanlışlıkla Tribune editörüne atfedilmiştir. Ama verdiği tavsiyeye o kadar yürekten katılıyor ki, Terre Haute Express'in nükteli tavsiyesini yürekten onaylıyor ve "Batıya git genç adam, batıya git" diyerek katılıyor.
Hikaye, sloganın Greeley'e atfedilmesinin temellerini sarssa da, yüzeyde bile Şikago Postası parça şüpheli. Dick Thompson neden hiçbir edebiyat adamının J.B.L. Soule (Phillips Exeter ve Bowdoin Koleji mezunu ve Terre Haute'deki en iyi yazarlardan biri) alçakgönüllülüğünü aşmak için mi? Hikaye aynı zamanda Thompson'ı gençlere tavsiye veren bir patrik yapıyor. Aslında, Soule'den sadece altı yaş büyüktü. Thompson'ın baba figürünü canlandırdığını hayal etmek zor veSoule'ye batıya gitmesini ve ülkeyle birlikte büyümesini tavsiye etmek” Terre Haute —'de bir “sanctum”'de otururken NS 1851'de Batı. Maine'den Soule, Virginia'dan Thompson'dan daha uzağa gelmişti. Ve yoluna devam etti.
Greenfield Daily Reporter, Greenfield, Indiana, 16 Ekim 1939
Daha büyük sorun, kitabın hayatta kalan sadece birkaç kopyasının olmasıdır. Terre Haute Ekspres 1851'den beri ve hiç kimse sayfalarında “Batıya git genç adam ve ülkeyle birlikte büyü” ifadesini tam olarak bulamadı. veya Horace Greeley'nin kapsamlı yazılarından herhangi birinde. “eski zamanlayıcı” Şikago Postası ya da Richard W. Thompson kırk yıl sonra tarihi yanlış anladı. Ancak Terre Haute gazetelerinin ve Horace Greeley'nin çalışmalarının günümüze ulaşan tüm kopyalarını araştıran araştırmacılar, tam anlamıyla ünlü sloganın tek bir izini asla bulamadılar.
Editör Soule, East Coast gazetelerinde en az bir kez bahsedildi: Cambridge Chronicle (Cambridge, Massachusetts) Eylül 1854'te onun zekasını övdü. Dolayısıyla, onun bir 'batıya git' sütununun Terre Haute'den Doğu'ya dönmüş olabileceği akla yatkın. Eğer öyleyse, ortaya çıkmamıştır.
Tam ifade muhtemelen hiçbir zaman yazıya dökülmedi, ancak Greeley'nin teşviklerinin göç etmesinin kısa yolu olarak popüler hafızaya girdi. Vermontlu bir gurbetçi olan Iowa Kongre Üyesi Josiah B. Grinnell, Greeley'nin 1853'te New York City'den çıkıp batıya gitmesi için ısrar ettiği 'genç adam' olarak tanımlanıyordu. Ancak Grinnell, bu tavsiyeyi kendisinden aldığı iddialarını çürütüyordu. Greeley bir mektupta. Greeley'nin Grinnell'e verdiği sözlü tavsiye bile onu hatırladığımız kesin ifade değildi. Bunun yerine “Batıya git burası genç bir adamın yeri değil” dedi.
1871 gibi geç bir tarihte, ölümünden bir yıl önce, bu ifade nereden gelirse gelsin, Greeley hâlâ New Englandlıları ve Washington DC'nin kötü yemeklerinden ve yüksek fiyatlarından bıkmış aşağılık insanları batı yollarına vurmaya çağırıyordu. Bununla birlikte, editörün kendisi, yaz aylarında New York'taki gösterişli Westchester County'deki Chappaqua Çiftliği'ne gitmesine rağmen, çoğunlukla Büyük Elma'ya yakındı. Neredeyse büyük şehrin kıyısında bulunan Greeley, Hudson Valley öncüsünü oynadı.
Horace Greeley, New York'taki Chappaqua Çiftliği'nde, 1869.