SATAN TIMELINE KİLİSESİ
1930 (11 Nisan): Anton LaVey, Illinois, Chicago'da doğdu.
1951: LaVey, on beş yaşındaki Carole Lansing ile evlendi.
1952: LaVey'nin ilk kızı Karla, LaVey ve Lansing'de doğdu.
1960: LaVey, Carole Lansing'den boşandı ve Diane Hegarty ile bir ilişki kurdu.
1964: LaVey'nin ikinci kızı Zeena Galatea, LaVey ve Hegarty'de doğdu.
1966: Anton LaVey, California, San Francisco'da Şeytan Kilisesi'ni kurdu.
1967: Şeytan Kilisesi şeytani bir düğün töreni yaptı ve gruba medyanın geniş ilgisini çekti.
1969: LaVey, Şeytani İncilLaVeyan Satanizminin ilkelerini ana hatlarıyla açıklar.
1975: Şeytan Kilisesi'nin eski lideri Michael Aquino, Set Tapınağı'nı kurmak için kiliseden ayrıldı.
1980: LaVey ve Diane Hegarty boşandı.
1993: LaVey'nin tek oğlu Şeytan Xerxes Carnacki LaVey, LaVey ve Blanche Barton'da doğdu.
1997: Anton LaVey, akciğer ödemi sonucu öldü ve Blanche Barton, Şeytan'ın Baş Rahibesi Kilisesi oldu.
2001: Peter Gilmore, Barton istifa ettikten sonra Şeytan Kilisesi'nin Baş Rahibi oldu.
2002: Peggy Nadramia, Şeytan Kilisesi'nin Baş Rahibesi oldu.
2006: Şeytan Kilisesi, 40 yıldır ilk halka açık Şeytani Kitlesini düzenledi.
GRUP / KURUCU TARİHÇE
Anton Szandor LaVey [sağdaki görüntü] doğdu Howard Stanton Levey
Chicago, 11 Nisan 1930'da Michael Joseph Levey ve Gertrude Coultron'a. Her ikisi de 1900'de Amerikan vatandaşı oldu. Doğduktan kısa bir süre sonra, LaVey'in ebeveynleri çocukluğunu geçirdiği San Francisco Körfez Bölgesi'ne taşındı. California, Mill Valley'deki Tamalpais Lisesine devam etti, ancak okulu bıraktı ve bu nedenle hayatı boyunca büyük ölçüde kendi kendine eğitim gördü (Knowles 2005). LaVey, müzikal yeteneklerini erken yaşlardan itibaren kanıtladı ve daha sonra bu yetenekleri bir müzisyen olarak kullandı, kendisini finansal olarak desteklemek için çeşitli mekanlarda calliope ve org çaldı. 1950'de on beş yaşındaki Carol Lansing ile tanıştı ve evlendi ve çift, iki yıl sonra ilk kızı Karla'yı doğurdu. LaVey'nin ebeveynleri, çiftin evlerini ikametgah olarak kullanmalarına izin verdi. Evlilik, LaVey ile tanıştığı ve kendisini büyücü olarak tanımlayan Diane Hegarty tarafından büyülendiği 1959 yılına kadar on yıl sürdü. Ertesi yıl Lansing'den boşandı ve Hegarty ile 25 yıl süren bir ilişkiye başladı. Çift hiç evlenmemiş olsa da, daha sonra LaVey'nin ebeveynlerinin evine ortak unvan verildi. 1964'te Hegarty ve LaVey bir kızı doğurdu, [Sağdaki resim] Zeena Galatea LaVey. Çift 1980'de boşandı. LaVey, daha sonra, son arkadaşı olan ve 1993'te tek oğlu Şeytan Xerxes Carnacki LaVey'i doğuran Blanche Barton ile bir ilişki geliştirdi.
LaVey'in yaşamında ve kariyerinde önemli bir dönüm noktası, 30 Nisan 1966'da Walpurgisnacht'ta meydana geldi (Pagan geleneğinden baharın gelişinin genellikle dans ve şenlik ateşleriyle karşılandığı bir kutlama günü). O gün başını traş ettiği, kapüşonlu siyah bir cüppe giydiği ve kendisini Şeytan Kilisesi Baş Rahibi ve "Kara Papa" ilan ettiği bildirildi. LaVey daha sonra 1966'nın Şeytan Çağı'nın ilk yılı olan Anno Satanas olduğunu iddia etti. Kendi kendini ilan eden Başrahip, aynı zamanda Şeytan Kilisesi'nin karargahı olarak da hizmet veren ebeveynlerinin evinde yaşamaya devam etti. Evi siyaha ve mora boyadı ve popüler olarak "Kara Ev" olarak tanındı.
LaVey, yeraltı film yapımcısı Kenneth Anger ile birlikte hem Magic Circle'ı, bir gizli tartışma grubunu hem de cadı ve vampir gibi giyinmiş striptizcilerle "Witches Sabbath" adlı üstsüz bir gece kulübü gösterisi düzenlediğinde kamu kariyerini şekillendirmeye başladı. felsefesini destekledi. Şeytan Kilisesi, 1967'de LaVey, radikal bir gazeteci John Raymond ve New York sosyetesi Judith Case ile evlenen ilk şeytani düğün törenine başkanlık ettiğinde ulusal medyanın ilgisini çekti. Daha sonra ABD Donanması'nda asker olan Edward Olsen için bir tane de dahil olmak üzere şeytani cenazeler ve üç yaşındaki kızı Zeena için vaftizler yapmaya başladı. Zeena'nın vaftiz töreninde LaVey, onu "karanlığın yolu" ile karşıladı: Şeytan adına, Lucifer… yeni bir metresi, kendinden geçmiş sihirli ışık yaratığı Zeena'ya hoş geldiniz… Şeytan adına ayaklarınızı sol taraftaki yola koyduk … Ve böylece hayatınızı sevgiye, tutkuya, hoşgörüye, Şeytan'a ve karanlığın yoluna adadık. Yaşasın Zeena! Yaşasın şeytan! (Barton 1990: 90).
LaVey onun için egzotik bir persona geliştirmeye başladı ve kısa sürede medya ünlüsü oldu (Raymond 1998). O yaptı cemaatinin çıplak bir üyesi olan Lois Morgenstern'in sunak olarak hizmet ettiği şeytani ayin; adli tıp görevlisinin minibüsünü araba olarak kullanıyordu; evinin duvarlarını siyaha boyadı; ve çeşitli egzotik evcil hayvanları (bir tarantula, piton ve Tolgare adlı evcil Nubia aslanı) barındırıyordu. 1968'de ilk plak albümü “The Satanic Mass” ı çıkardı. Jayne Mansfield, Sammy Davis Jr., King Diamond ve Marilyn Manson da dahil olmak üzere bir dizi ünlü de bu dönemde Şeytan Kilisesi ile bağlantılıydı. LaVey, ulusal basılı medyada düzenli olarak yer alarak daha fazla kamuoyu görünürlüğü kazandı (Dergi bak, Newsweeek Dergisi, Time Dergisi) ve televizyonda talk show'lar (Johnny Carson Show, Phil Donahue Show).
LaVey ünlü bir şey olmasına rağmen, Şeytan Kilisesi onu hiçbir zaman zengin bir adam yapmadı. 1970'lerin ortasında, karısı ve karısı, yoksulluk seviyesine yakın bir yerde yaşıyorlardı ve LaVey, hayatının geri kalanında aile ve destekçilerin cömertliğine güveniyordu. Nihayet 2001'te mülkiyeti kazanan emlak firması tarafından yıkılan Siyah Saray olan Şeytan Kilisesi'nin merkezini kaybetti. Şeytan Kilisesi'ne üyelik ve halkın ilgisi 1970'lerde düştüğünde, LaVey kamuoyundan çekildi. (Boulware 1998; Lattin 1999). 1990'lar sırasında bir süre tekrar ortaya çıktı ve en önemlisi birkaç müzik albümü yaptı. Şeytan Tatil Yapıyor 1995 içinde. İki yıl sonra LaVey, Ekim 29'te bir akciğer ödeminde (akciğerlerdeki sıvı) öldü. Orijinal ölüm belgesi, ölüm tarihini hatalı bir şekilde Ekim 31 (Cadılar Bayramı) olarak, muhtemelen onun şeytani kişiliğini desteklemek amacıyla listeledi, ancak daha sonra düzeltildi. Öldüğü sırada yazıyordu. Şeytan konuşuyor Ertesi yıl ölümünden sonra yayınlanan ve Marilyn Manson'un tanıtımını içeren (1998).
Şeytan Kilisesi, 40 Haziran 6'da (2006/06/06) Hollywood, California'da 06 yıldır ilk kez halka açık bir Satanic High Mass düzenledi ve kısmen Şeytan'ın sayısı hakkındaki popüler hurafelerle ("666") alay etti. Medyanın büyük ilgisini çeken özel galaya yüz davetiye çıkarıldı.
Doktrinleri / İNANÇLAR
Satanizm, insanlık tarihi boyunca gerçek ve hayal edilmiş çeşitli biçimleri kabul etmiştir. Organize Şeytan'a ibadet iddiaları Orta Çağ'da Avrupa'ya kadar izlenebilir. Şeytan ibadetinin korkuları, 15. Yüzyılın cadı avları sırasında ortaya çıktı ve Satanizm, özellikle de Malleus Maleficarum (yaklaşık 1486) ve Compendium Maleficarum (yaklaşık 1620). Tarihçiler, Louis XIV kraliyet sarayında Katolik Kitle ile alay etmek için “Kara Kütle” yi yapan şeytani bir tarikatın varlığını ileri sürüyorlardı, ayrıca son on dokuzuncu yüzyılda Satanizm korkusunu tetikleyen birkaç uygulayıcı satanist vardı. Amerika'da, sömürge dönemi New England bir cadılık iddiaları ve cadı avcılığı dönemi yaşadı. Sömürgeci cadılık bölümünün ötesinde, Şeytan'ın insan işlerinde aktif, kişisel bir varlık olduğuna inanan muhafazakar Hristiyan gruplar tarafından Amerikan tarihi boyunca sicileşmiş görüntüler sürdürüldü. Şeytan, kötülük ve talihsizliği açıklama, sapkın inançları belirleme ve Hıristiyan dayanışmasını destekleme işlevine hizmet eder.
Modern Satanizmin birkaç yönü vardır. Peterson'un (2005: 424) gözlemlediği gibi, Modern Satanizm, bireysel gruplar tarafından farklı şekillerde ifade edilen bir fikir kümesidir ve hem grupların hem de altta yatan fikirlerin birleşik bir kalıba basılması zor olsa da, yine de karakteristik felsefi ve aslında dini özlemler. Peterson (2011: 223-24) üç tür “Şeytani ortam” ayırt eder: reaktif ezoterik ve rasyonel. Ractive Satanism "topluma karşıttır, ancak Hıristiyanlığın kötülük hakkındaki merkezi kavramlarını yineleyen bir şekilde, paradigmatik olarak Hristiyan bağlamına uygun hale getirir. Şeytan, Şeytan ve Satanizm sınırları aşan ve efsanevi çerçeveyi 'yaşayan' ergen veya anti-sosyal davranış. Ezoterik Satanizm daha teistik yönelimlidir ve kendini gerçekleştirme dinini formüle etmek için Paganizm, Batı Ezoterizm, Budizm ve Hinduizm'in ezoterik geleneklerini kullanır. " Son olarak, rasyonel Satanizm, "ateist, şüpheci bir Epikürcülüktür ..." Şeytan isyan, bireysellik, carnallik ve güçlenmenin bir sembolü olmak ve Satanizm 'yabancı seçkinler' için en uygun malzeme felsefesi; sloganlar hoşgörü ve hayati bir varoluş.
Şeytan Kilisesi, en iyi bilinen rasyonalist odaklı şeytani grubu temsil eder. Şeytan Kilisesi öğretisinin temeliAnton LaVey'de bulundu Şeytani İncil , 1969'te yayınlandı. Şeytani İncil satış rakamları bir yana, kitap birçok Satanist arasında temel bir kaynak olmaya devam ediyor. Ancak LaVey, felsefesini daha da geliştiren başka kitaplar da yayınladı. Tamamlayıcı Cadı 1971'de yayınlandı (ve 1989'da The Satanic Witch adıyla tekrar yayınlandı). Bu kitap, kişinin kendi hedeflerine ulaşmak için başkalarını manipüle etmek için daha az sihir kullanma talimatı sağlar. Satanic Rituals (1972), dünyanın dört bir yanındaki kültürlerde keşfettiği çeşitli şeytani ritüelleri açıklar ve Şeytani İncil. Sonraki iki cilt, The Devil's Notebook (1992) ve Satan Speaks (1998) idi. LaVey fikirlerini kilisenin dergisi aracılığıyla da yaydı. Yonca Toynağı, sonradan oldu Kara Alev.
İçin fikir Şeytani İncil Görünüşe göre, şeytani felsefe üzerine bir kitap için uygun bir pazar olduğunu düşünen Avon Books'ta bir satın alma editörü aracılığıyla ortaya çıkmıştır. Editör, derslerini ve ritüel materyallerini bir araya getiren ve bunları bir kitapta birleştiren LaVey'e yaklaştı. LaVey'in felsefesinin bir dizi başka yazardan etkilendiği açıktır. En önemlileri arasında Gücü olan istediğini alırRagnar Redbeard (takma ad) tarafından yazılmış, 1896 sosyal Darwinist odaklı bir kitap; Aleister Crowley'in süreli yayını, Ekinoks ; John Dee'nin “Enochian Keys”; ve Ayn Rand's Atlas Vazgeçti (1957) (Schreck ve Schreck 1998).
Yazılarında, en önemlisi Şeytani İncilAnton LaVey, insanın basitçe hayvan olduğu ve Darwinistlerin en güçlünün hayatta kalması ve hayatta kalması için verilen mücadelenin doğanın temel yasalarını oluşturduğu iddiasıyla başlıyor. LaVeyan Satanizm bu nedenle meşruiyet iddiasını rasyonalite ve ampirik olarak gözlemlenebilir, bilimin fiziksel yasalarının kabulüne dayandırır. Nitekim LaVey aşkın bir tanrı veya ahlaki düzen olmadığını iddia ediyor. Magus Peter Gilmore'un Şeytan Kilisesi'nin tutumunu özetlediği gibi (Shankbone 2007): “Satanizm ateizmle başlar. Evren ile başlıyoruz ve “Kayıtsız. Tanrı yok, Şeytan yok. Kimsenin umrunda değil!" Öyleyse, kendinizi kendi öznel evreninizin merkezine yerleştiren bir karar vermelisiniz… Yani kendinizi yaşamınızda birincil değer haline getirerek, kendi Tanrınızsınız. Kendi Tanrınız olarak, neye değer vereceğiniz konusunda kendi kararlarınızı verme konusunda rahatsınız. "
Buna karşılık, Şeytan gerçek bir varlık değil, bireyciliğin kabulünün ve kişisel çıkarların ve özellikle din olmak üzere kurumsal kontrollerin reddinin bir sembolü veya simgesidir. Şeytan bu nedenle insanlığın gerçek hayvan doğasını sembolize eder. Aynı zamanda La Vey, insanların kontrol edebilecekleri bir güç rezervine sahip olduklarını ve bir kez serbest bırakıldıktan sonra insanları tanrı yapabileceklerini iddia ediyor. Bununla birlikte, bu "gizli kuvvetler", bilim tarafından keşfedilebilen doğal kuvvetlerdir. Satan Magus Kilisesi, Peter H. Gilmore'un dediği gibi, Satanistler doğaüstü olaylara, ne Tanrı'ya ne de Şeytan'a inanmazlar. Satanist için o kendi Tanrısıdır. Stan, gururlu, bedensel doğasının belirlediği gibi yaşayan İnsanın sembolüdür. Şeytan'ın arkasındaki gerçeklik, tüm doğaya nüfuz eden ve tüm canlıların doğasında var olan hayatta kalma ve yayılma dürtüsü sağlayan karanlık evrimsel güçtür. Şeytan ibadet edilecek bilinçli bir varlık değil, daha ziyade her insanın içinde iradeye erişilecek bir güç rezervuarıdır ”(Gilmore ve diğerleri).
Şeytan Kilisesi, insanlığın doğal olarak fiziksel, hayvani doğasını ve iştahını günahkar olarak etiketleyerek bastırdığı için Hristiyanlığa açıkça düşman ve aşağılayıcıdır. Kilisenin bakış açısından bu, Hıristiyanlığı totaliter, baskıcı bir etki yapar. Şeytan Kilisesi, yerleşik kiliselere retorik muhalefetinin yanı sıra, tüm kiliselere yapılan bağışların katı bir şekilde vergilendirilmesi çağrısında bulunuyor. Kilise, “anti-teolojisinde cinsel kısıtlamalar, gurur ve açgözlülük gibi geleneksel Hıristiyan değerlerini tersine çevirir ve onların hoşgörü, kendini iddia etme ve cinsel özgürlük gibi zıtlıklarını şeytani erdemler olarak yükseltir. LaVeyan bakış açısına göre, insan bireyler ve insan yaşamı nihai gerçekler olduğundan, onlar aynı zamanda kutsal olan ve kurtuluşa sahip yegane faillerdir.
Şeytan Kilisesi'nin düzen karşıtı yönelimi, kurumsal dine muhalefetinden önemli ölçüde daha geniştir. Kilise, bireysel özerklik ve özgünlük ifadesini sınırlayan tüm otoriteye isyanı benimser. Bu Satanistler, bireylerin toplumsallaşma süreci ve kendini ifade etmeyi sınırlayan olumsuz koşullanma tarafından azaldığını savunuyor. LaVeyan Satanistleri için, bireysel çıkarlar her zaman geleneksel normlara uymanın üstünde tutulmalı ve bireyler zihinsel, duygusal ve fiziksel niteliklerini özgürce şımartmalıdır. En güçlü olanın hayatta kalmasını ve güçsüzlerin üstesinden gelmesini onaylayan kilisenin "anti-teolojisinde" sert bir Darwinist tat vardır; evrensel insan haklarına ve eşitliğe karşı çıkar. Üyeler kendilerini bir "Alien Elite" olarak görüyorlar.
Şeytan Kilisesi'nin ateist, hedonistik, düzen karşıtı, bireyci ve elitist yönelimi, "Dokuz Şeytani İfade" nde açıkça ifade edilmektedir (LaVey 1969: 25).
* Şeytan yoksunluk yerine hoşgörü temsil eder!
* Şeytan, manevi boru hayalleri yerine, hayati bir varlığı temsil eder!
* Şeytan ikiyüzlü öz-aldatma yerine, undefiled bilgeliği temsil eder!
* Şeytan, âdetlere boşa harcanan aşk yerine onu hak edenlere nezaket gösterir!
* Şeytan diğer yanağını çevirmek yerine intikamı temsil ediyor!
* Şeytan, psişik vampirlere duyulan endişe yerine sorumluluğu sorumluya sunar!
* Şeytan insanı başka bir hayvan olarak temsil eder, bazen dört ayak üzerinde yürüyenlerden daha kötüdür, “ilahi ruhsal ve entelektüel gelişimi” nedeniyle hepsinin en gaddar hayvanı haline gelmiştir!
* Şeytan, hepsi fiziksel, zihinsel ya da duygusal tatmaya yol açtığı için tüm sözde günahları temsil eder! ● Şeytan, kilisenin şimdiye kadar işinde olduğu için şimdiye kadar sahip olduğu en iyi arkadaş oldu!
Bireysel özgürlüğün ve hoşgörünün onaylanmasının sınırları var gibi görünüyor. İfade edilecek benlik, otantik benliktir. "Dokuz Şeytani Günah" listesinde üyeler aptallık, gösterişçilik, kendini kandırma ve sürü uyumu gibi özgün olmamanın göstergesi olacak niteliklere karşı uyarılır ve savunulan uygunsuzluk "üretken olmama" dır. uygunluk." Dahası, üyeler, akılcılığa ve benzersiz bireysel ifadeye zarar verecek olan uyuşturucu kullanımı ve tüketimden mahrum bırakılır. Son olarak, "Dünyanın On Bir Şeytani Kuralı" nda adanmışlar, çocuklara zarar vermemeleri, insan olmayan hayvanları öldürmeleri, ilk önce saldırıya uğramadıkları sürece başkalarına saldırmaları konusunda uyarılıyor. Magus Peter Gilmore (Shankbone 2007) kilisenin konumunu şu şekilde özetledi: “Diğer insanlarla uğraşırken, yaklaşımımız, insanları mümkün olduğunca ihlal etmeden maksimum özgürlüğe ve maksimum sorumluluğa sahip olmak istiyoruz. Bu yüzden, gerçekten tüm zamanımızı bölgemizi savunmak için harcamak zorunda kalmamak için yasalar koyardık, bir tür kale koruma durumundayız. "
RITUALS / UYGULAMALAR
Şeytan Kilisesi tarihinin erken dönemlerinde, "Kara Kütle", Hıristiyanlığa ve diğer kurumsallaşmış din. [Sağdaki resim] Özellikle, Roma Katolik Kitlesinin bir parodisi olarak düzenlendi, ancak sembolik önemi daha genişti. LaVey'e göre Kara Kütle, katartik küfürlerin ifade edilebileceği bir psikodrama işlevi görüyordu. Hristiyanlık karşıtı sembolizm, kapüşonlu cüppelerin birleşiminde belirgindi; ters çevrilmiş bir haç; sunak olarak kullanılan çıplak bir kadın; ve şeytani içerikli vaftizler, düğünler ve cenazeler. Kilise kuruldukça, halkın zihninde kiliseyle bağlantılı olmaya devam etmelerine rağmen, bu ritüeller durduruldu. Pentagram ve Baphomet Mührü (pentagramın içinde keçi kafası olan bir daire içinde aşağıya doğru bir pentagram), Satanizm'in önemli sembolleri olmaya devam ediyor.
Kilisenin ritüel uygulamasının merkezinde, kişinin iradesine göre sıradan yöntemlerle değiştirilemeyen sonuçları değiştirme kapasitesi olarak anlaşılan sihir vardır (LaVey 1969: 110). Daha az ve daha büyük olmak üzere iki temel büyü kategorisi vardır. Büyünün doğası gereği ahlak dışı olduğuna inanılan "beyaz" ve "kara" büyü arasında hiçbir ayrım yoktur. Daha az büyü, başkalarını manipüle etmek için kişinin doğal yeteneğinden yararlanan bir manipülasyon sistemidir. Üç tür vardır: cinsel (amacı baştan çıkarma ve coşku olmak üzere), şefkatli (amaç sevdiklerine yardım etmektir) ve yıkıcı (amaç öfkeyi serbest bırakmaktır). Daha büyük sihir, yüksek düzeyde adrenalin üreten aşırı duygusal bir durum yaratarak dış olayları etkilemeyi içerir. Seviyeler yeterince yüksekse, kişinin ne olmasını istediğine dair vizyonu, etkilenen kişinin bilinçsiz zihnine nüfuz edecektir. Zaman doğruysa, kişi etkileyenin istediği gibi davranacaktır (Gilmore nd; Lap 2006).
Şeytan Kilisesi yalnızca birkaç farklı kutlama olayını gözlemler. Bireysel dürtüyle tutarlı olarak, yıllık en önemli kutlama tarihi kişinin kendi doğum tarihidir. Bu kutlama üyelere kendi hayatlarında tanrı olduklarını ifade eder. Kitapta atıfta bulunulan, ancak kutsal olmayan diğer üç önemli tarih Şeytani İncil hem baharın karşılanmasını hem de 1966'ta Şeytan Kilisesi'nin kurulmasını kutlayan Walpurginsnacht; yaz ve kış gündönümü; ve ilkbahar ve sonbahar ekinoksları. Satanistler diğer kültürel ve dini bayramları kutlamakta özgürdürler, ancak bu olaylara laik bir şekilde davranırlar.
ORGANİZASYON / LİDERLİK
LaVey ve takipçileri, olağanüstü niteliklerini göstermek için ayrıntılı bir homografi hazırladı. Halografik anlatımda, La Vey'in büyükannesi, kendisini okült çocuk olarak tanıtan bir Transilvanya çingene idi. LaVey, 16 yaşındayken evden kaçtı ve daha sonra San Francisco Bale Orkestrası'ndaki bir obua oyuncusu, Clyde Beatty Circus ile sirk aslanı terbiyecisi, sahne hipnotisti, gece kulübü organizatörü ve polis departmanı fotoğrafçısı gibi işlerde arka arkaya çalıştı. Ayrıca Marilyn Monroe ve Jayne Mansfield ile romantik ilişkiler yaşadığını da iddia etti. Halografik hesapta yer alan ayrıntıların çoğu eski destekçiler LaVey'den vazgeçtiğinde ve araştırmacı gazeteciler bilgi için resmi kayıtlar almaya başladıklarında çürütüldü.
Hikayesi ve liderliğiyle ilgili çeşitli zorluklara rağmen, LaVey 1997'deki ölümüne kadar Şeytan Kilisesi'ne liderlik etti. Başlangıçta, LaVey'in kızı Karla, kendisi ve LaVey'in ortağı Blanche Barton'un birlikte Yüksek Rahipler olarak görev yapacağını duyurdu. Ancak, daha sonra, varlıkların (kişisel eşyalar, yazılar ve beraberindeki telif hakları) üç çocuk (Zeena, Karla ve Xerxes) arasında paylaştırılacağını öngören bir anlaşmaya yol açan yasal bir anlaşmazlık patlak verdi. Barton'a, şirket varlığı olan Şeytan Kilisesi'nin mülkiyeti verildi ve kilise merkezini New York City'deki Hell's Kitchen mahallesine taşırken dört yıl boyunca mülkiyeti elinde tuttu. Barton, 2001 yılında uzun süredir kilisenin Dokuz Konseyi üyesi olan Peter H. Gilmore'u Büyücü olarak atadı. Peggy Nadramia, ertesi yıl Baş Rahibe oldu. Karla LaVey daha sonra San Francisco'da İlk Şeytani Kilise'yi kurdu.
Kurumsallaşmış dine muhalefetine rağmen, LaVey, insanların organize dinin sağladığı ritüellere ve ibadete ihtiyaç duymaya devam ettiğini düşündüğü için bir kilise kurmanın gerekli olduğu sonucuna vardı. LaVey'in dediği gibi, "İnsanların beyzbol oyunlarında veya kilise ayinlerinde veya savaşlarında bulabilecekleri sembollerle, kendi başlarına serbest bırakamayacakları ve hatta anlayamayacakları duyguları yayma araçları olarak ritüele ihtiyaçları vardır" (Gilmore 2007). Sihir Çemberi üyelerinden birinin fikirlerini yaymak için bir kilisenin en iyi araç olacağını önermesinin ardından Şeytan Kilisesi'ni kurdu. Ayrıca profesyonel bir yayıncı ve destekçisi olan Edward Webber tarafından cesaretlendirildi ve LaVey'e “Cuma geceleri bağışlar için konferanslar vererek asla para kazanamayacağını… bir tür kilise kurup Eyaletten bir sözleşme almanın daha iyi olacağını söyledi. California'dan… Anton'a o sırada basının tüm bunlara karşı çılgına döneceğini ve çok fazla kötü şöhret kazanacağımızı söyledim ”(Schreck ve Schreck 1998).
La Vey başlangıçta kiliseyi doğrudan kilise tarafından kontrol edilen yerel birimler, mağaralar halinde organize etti. Kilisenin popülaritesinin doruğunda, ABD'nin birçok büyük şehrinde mağara vardı. 1975'te LaVey, mağara sistemini kaldırdı. Blanche Barton (2003) bu kararın gerekçesini şu şekilde açıklamaktadır: “1975'e kadar, bir yeniden örgütlenme gerçekleşti ve LaVey'in Şeytani ideallerine ters etki yapan birkaç kişi, Anton'un“ Birinci Aşama Satanizm ”dediği şeyle daha çok ilgileniyordu ( yani, Hıristiyanlığı katı bir şekilde yapılandırılmış, sınırlı bir şekilde küfür eden grup ritüelleri aşamalı olarak kaldırıldı. Anton, son derece elitist tavrıyla, eserinin, en zayıf, en az yenilikçi üyelerin en üretken, en Şeytani üyeler pahasına zaman ve ilgi ile canlandırıldığı bir "Şeytan Fan Kulübü" ne dönüştüğünü görünce öfkelenmişti…. LaVey, Şeytan Kilisesi'nin uzun süredir devam eden bir halka açık gösteriye veya bir "Şeytan mektup arkadaşı klübüne" dönüşmek yerine gerçek bir kabalistik yeraltına dönüşmesini istedi. Sonuç, çok daha merkezi olmayan bir organizasyondu. Peterson'a (2005: 430) göre, “Bugün Şeytan Kilisesi, özünde merkezi olmayan, hücre benzeri bir yapıdır ve burada birinci düzey (kayıtlı) üyeliğin, bir kayıt beyanı doldurarak ve merkezi yönetime yüz dolar ödeyerek elde edildiği görülmektedir. Bireysel üyelerin kuruluşla gerektiği kadar teması var ve çoğu üyenin kilise ve hatta yerel mağaralarla ilgisi yok. " Mağaralar bağımsızdır ve kendi kendine yeterlidir. Kilise, Dokuzlar Konseyi tarafından yönetilir. Konsey, “doktrin, genel yönergeler ve Dr. LaVey'in mirasının idaresi (Yamuk Düzeni aracılığıyla) konularında yoğunlaşmaktadır. Bu nedenle, konsey, LaVey'in yazılarının otoritesini korumakla meşguldür ve sadece kilisenin çıkarlarına ters düştüğünde bireysel üyelerin inançları ve uygulamalarıyla ilgilenir… ”(Peterson (2005: 430).
Şeytan Kilisesi'nin iki tip üyesi vardır: Kayıtlı Üyeler ve Aktif Üyeler. Her ikisi de yasal olarak yetişkin olmalıdır. Kayıtlı Üyeler, kayıt yaptıran ve öngörülen ücreti ödeyenlerdir; [Sağdaki resim] Bu temel üyelik için başka şartlar yoktur. Yalnızca davetle alınabilen beş derece Aktif Üyelik vardır. En üstteki üç derece rahipliği oluşturur ve Rahip veya "Magister / Magistra" ve "Magus / Maga" olarak ele alınır. Rahiplik, sözcü olarak Şeytan Kilisesi'ni temsil eder ve yönetim organı olan Dokuzlar Konseyi'ni oluşturur. Şeytan Kilisesi yüzbinlerce üyeye sahip olduğunu iddia etti. Şeytani İncil muhtemelen 1,000,000 kopya satmış ve yayınlanmasından bu yana sürekli basılmaya devam etmiş olsa da, felsefenin popülaritesi kilise üyeliğiyle eşleşmedi. En cömert tahminler bile kilisenin görünürlüğünün zirvesinde birkaç binden fazla olmadı ve daha gerçekçi tahminler zirvede birkaç yüz.
SORUNLAR / ZORLUKLAR
Şeytan Kilisesi ve lideri Anton LaVey çeşitli zorluklarla karşılaştı. Bunlar arasında LaVey'in ayrıntılı hagiografisinin çürütülmeleri, kilit destekçilerin kusurları, şizmatik grupların oluşumu ve Satanizm korkusunun etkisi vardı.
LaVey, kızı Zeena'nın 1990 yılında onunla ilişkisini kesene ve araştırmacı gazeteci Lawrence Wright kamuya açık kayıtları araştırmaya başlayana kadar yirmi yılı aşkın bir süredir hayatının hagiografik anlatımını zorluk çekmeden sürdürebilmişti. 1990'da Zeena LaVey Schreck "babasını" terk etti, Şeytan Kilisesi'nden istifa etti ve Blanche Barton'ın LaVey biyografisine saldırdı. Bir Satanistin Gizli Yaşamı (1990), "kendine hizmet eden saçmalıklarla" dolu "yalanların saçma bir kataloğu" olarak (Schreck 1990). Çift, bireylerin baskıcı, mezhepsel bir atmosferin dışında sihir yapmalarına ve eski tarikat üyelerine (Lamothe-Ramosa nd) yardım etmelerine izin vermeyi hedefleyen Sethian Kurtuluş Hareketi'ni 2002'de kurdu. Ertesi yıl Lawrence Wright (1991), Rolling Stone Bu, daha büyük bir izleyici kitlesinden önce hagiografiyi itibarsızlaştırdı.
LaVey'in hagiografisindeki neredeyse tüm ayrıntılara meydan okundu. Giderek artan sayıda eleştirmen onun Çingene soyunun olmadığı, grupta obuacı olduğunu iddia ettiği sırada San Francisco Bale Orkestrası olmadığı ve San Francisco'da “resmi şehir organizatörü” olmadığı sonucuna vardı; LaVey'in Clyde Beatty Sirki'nde aslan terbiyecisi olduğuna dair hiçbir kayıt yok, LaVey, Marilyn Monroe'yla bir ilişki yaşamayı bir kenara bırakarak hiç tanışmamıştı; San Francisco Şehir Koleji'nde hiç Kriminoloji okumadı veya San Francisco Polis Departmanında herhangi bir sıfatla çalışmadı; LaVey, Biberiye bebek ve yönetmeni Roman Polanski ile hiç tanışmamıştı. LaVey'nin şeytani kişiliğinin parçalanmasına verdiği yanıt, Wright (1991) ile yüz yüze geldiğinde oldukça ılımlıydı: “Efsanenin ortadan kalkmasını istemiyorum,” LaVey, son konuşmamızda, onunla bazı şeylerle yüzleştikten sonra endişeyle bana söyledi. hikayesindeki tutarsızlıklar. Beni rol model olarak kullanan pek çok genci hayal kırıklığına uğratma tehlikesi var. LaVey'nin erken yaşamının bazı ayrıntılarını doğrulamak için seksen yedi yaşındaki babasının izini sürdüğüm için özellikle gücendi. Geçmişimin gizemle örtülmesini tercih ederim. Sonunda şu anda olduğun şeyin tanınmasını istiyorsun '. " Başka bir anda, belki daha samimiydi: “Ben bir helluva yalancıyım. Yetişkin hayatımın çoğunda bir şarlatan, sahtekar, sahtekâr olmakla suçlandım. Sanırım bu da beni Şeytan'ın olması gereken şeye en az herkes gibi yaklaştırıyor… Sürekli, durmadan yalan söylüyorum ”(LaVey 1998: 101).
Şeytan Kilisesi, örgütsel yenilikler ve şizmatik gruplar dalgasıyla karşı karşıya kaldı. Sethian Kurtuluş Hareketi'nin Zeena LaVey Schreck tarafından ve İlk Şeytani Kilise'nin Karla LaVey tarafından kurulmasına ek olarak, Set Tapınağı'nı kuran Michael Aquino'dan büyük bir meydan okuma vardı. Aquino, 1975'te Şeytan Kilisesi'nden birkaç düzine sığınmacıya, 1975'te LaVey ile satış dereceleri ve ateist doktrinler konusundaki anlaşmazlığa atıfta bulunarak, yaşayan bir şeytani tanrı, Set'in olduğunu öğretti. Bu zorlukların ötesinde, Şeytan Kilisesi'nde yenilik yapmaya çalışan ya da kiliseyle örgütsel olarak kopan çok sayıda başka grup vardı (Bromley ve Ainsley 1995). Bunlar arasında Şeytani Kardeşlik Kilisesi, Evrensel İnsan Kilisesi, Ram Kardeşliği, Endor Meryem Ana, Ophite Cultus Satanas Coven, Thee Satanic Ortodoks Kilisesi Nethilum Rite, Thee Satanic Church, Kerk du Satan - Magistralis Grotto ve Walpurga bulunmaktadır. Abbey, Satanic Brotherhood Kilisesi, Ordo Templi Satanas, Kara Koç Düzeni ve Küçük Anne Tapınağı ve Nepthys Tapınağı. Bu grupların çoğu nispeten küçük ve geçiciydi.
Son olarak, 1980'lar sırasında bir şeytani yıkılma korkusu dalgası, Kuzey Amerika ve Avrupa'yı taradı ve varoluş iddialarını merkezileştirdi, büyük, uluslararası, yeraltı, hiyerarşik olarak düzenlenmiş bir şeytani ağ (Bromley 1991; Richardson, En İyi ve Bromley 1991). Satanistler acımasızca bir dizi istisnai faaliyete katıldılar; En korkunç iddialar çocuk kaçırma, çocuk istismarı, çocuk pornografisinin ticari üretimi, cinsel istismar ve ensest ve küçük çocukların ritüel fedakarlıklarını içeriyordu. Subversion bölümünün zirvesinde, ritüel taciz mağdurlarının yıllık olarak 50,000'te olduğu tahmin edildi ve çok sayıda sansasyonel ritüel taciz kovuşturması vardı.
Şeytani kült teorisinin savunucuları, Satanizm'in dört düzeyde örgütlendiğini, katılımın genellikle düşük seviyelerde başlayıp daha sonra yüksek seviyeli aktiviteye mezun olduğunu iddia etti. En düşük seviyede “dabblers”, tipik olarak şeytani müzikler ve gömülü şeytani temalar içeren fantazi oyunları ile deneyler yaparak Satanizm'e sürüklenen ergenler. Daha da uğursuz olanı, anti-sosyal aktiviteyi gerçekleştirmede şeytani görüntüler kullanan ve şeytani kültlerin üyeleri olduğu düşünülen “kendi tarz stilistleri” idi. Satanizm'in kamusal yüzü, halka açık bir şekilde Şeytan'a ibadet eden şeytani kiliselerden oluşan “organize satanistler” idi. Tüm şeytani faaliyet yelpazesini düzenleyen, ritüel taciz ve çocukların fedakarlığıyla uğraşan uluslararası, gizli, hiyerarşik olarak yapılandırılmış, sıkı bir şekilde düzenlenmiş bir kült ağında düzenlenen “geleneksel satanistler” idi.
Şeytan Kilisesi, kamuya açık profili göz önüne alındığında, şeytani komplonun savunucuları tarafından, kolayca tanımlanabilen şeytanlara tapanların varlığının kanıtı olarak gösterildi. Kilise liderleri, meşru şeytani ibadeti sözde şeytani kültlerden ayırmak amacıyla çok sayıda televizyon programında göründüler. Church of Satan sözcülerinin geliştirdiği savunmaların etkisi ne olursa olsun, bu meydan okuma öncelikle "şeytani panik" olarak adlandırılan şeyin çöküşüyle etkisiz hale getirildi. Profesyonel ve hükümet grupları, davacılar tarafından sunulan bastırılmış hafıza kanıtlarının geçerliliğine itiraz ettiler, iddiaları desteklemek için hiçbir ikna edici fiziksel kanıt üretilmedi, mahkeme mahkumiyetleri tersine çevrildi ve Amerikan ve Avrupa hükümeti soruşturmaları, komplo iddialarının temelsiz olduğu sonucuna vardı (Hicks 1994; La Fontaine 1994 ; Lanning 1989).
REFERANSLAR
Barton, Blanche. 2003. Şeytan Kilisesi: Kısa Bir Tarihçe. Tarafından erişildi http://www.churchofsatan.com/Pages/CShistory7LR.html on 28 July 2012.
Blanche Barton. 1990. Bir Satanistin Gizli Yaşamı: Anton LaVey'in Yetkili Biyografisi. Port Townsend, WA: Yabani Ev.
Boulware, Jack. “Zamanın Şeytanı: Şeytan Kilisesi Nasıl Gidiyor? Çok sıcak değil." Washington Post 30 Ağustos 1998: F1.
Bromley, David. 1991. "Satanizm: Yeni Kült Korkusu." Pp. 49-74 inç Satanizm KorkusuJames Richardson, Joel Best ve David Bromley tarafından düzenlenmiştir. Hawthorne, NY: Aldine de Gruyter.
Bromley, David G. ve Susan Ainsley. 1995. "Satanizm ve Satanik Kiliseler: Çağdaş Enkarnasyonlar." Pp. 401-09 inç Amerika'nın Alternatif Dinleri Timothy Miller tarafından düzenlendi. Albany: New York Eyalet Üniversitesi.
Gilmore, Peter. 2007. “Ne, Şeytan mı?” Erişildi http://www.churchofsatan.com/Pages/WhatTheDevil.html 29 Temmuz 2012.
Gilmore, Peter. ve "Satanizm: Korkulan Din." Erişildi http://www.churchofsatan.com/Pages/Feared.html 27 Temmuz 2012.
Hicks, Robert. 1991. Şeytanın İzinde: Polis ve Gizli. Buffalo, NY, 1991.
Knowles, George. 2005. "Satanizm." Erişildi http://www.controverscial.com/Satanism%20-%20Anton%20LaVay.htm 1 Ağustos 2012 tarihinde.
La Fontaine, Jean. 1994. Organize Ritüel Kötüye Kullanımın Kapsamı ve Doğası: Araştırma ve Bulgular. Londra: Majestelerinin Kırtasiye Ofisi.
Lattin, Don. 1999. "Şeytan'ın İni Büyük Bakıma muhtaçlık: SF cehennem köpeği Anton LaVey'in akrabaları Kara Ev 'için savaşıyor." San Francisco Chronicle 25 Ocak 1999. Tarafından erişildi http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi?file=%2Fchronicle%2Farchive%2F1999%2F01%2F25%2FMN77329.DTL 1 Ağustos 2012 tarihinde.
Lamothe-Ramos, Annette. ve "Beelzebub'un Kızı: Zeena Schreck Şeytan Kilisesi'nden Nasıl Kaçtı". Erişildi http://www.vice.com/en_uk/read/beelzebubs-daughter-0000175-v19n4?Contentpage=-1 1 Ağustos 2012 tarihinde.
Kucak, Amina. 2008. "Modern Satanizmin Sınıflandırılması - LaVey'nin Erken Yazılarının Bir Analizi." Erişildi http://blog.blazingangles.net/soapbox/images/Categorization-of-Modern-Satanism.pdf 28 Temmuz 2012.
Lanning, Kenneth. 1989. "Satanic, Occult, Ritualistic Crime: A Law Yapma Perspective." Polis şefi LVI: 62-83.
LaVey, Anton. 1998. Şeytan konuşuyor. Port Townsend, WA: Yabani Ev.
LaVey, Anton. 1992. Şeytanın Defteri. Port Townsend, WA: Feral Evi.
LaVey, Anton. 1972. Şeytan Ritüelleri. New York: Avon Kitapları.
LaVey, Anton. 1971. Compleat Cadı veya Erdem Başarısız Olduğunda Ne Yapmalı?. New York: Dodd, Mead.
Peterson, Jesper. 2005. "Modern Satanizm: Karanlık Öğretiler ve Siyah Alevler." Pp. 423-57 içinde Tartışmalı Yeni Dinler, James Lewis ve Jesper Petersen tarafından düzenlendi. New York: Oxford Üniversitesi Yayınları.
Rand, Ayn. 1957. Atlas Vazgeçti. New York: Rastgele Ev.
Raymond, John. 1998. "Şeytan Ayetleri; Bir Adam Şeytan Kilisesi'nin Yerden Kalkmasına Nasıl Yardımcı Oldu? " SF Haftalık. 1 Temmuz 1998. Tarafından erişildi http://www.sfweekly.com/1998-07-01/calendar/the-satanic-verses/ 1 Ağustos 2012 tarihinde.
Redbeard, Ragnar. 1996. Gücü olan istediğini alır. Chicago: MHP & Co., Ltd.
Richardson, James, Joel Best ve David Bromley, eds. 1991. Satanizm Korkusu. Hawthorne, NY: Aldine de Gruyter.
Schreck, Zeena. 1990. "Michael Aquino'ya Mektup." 30 Aralık 1990. Erişim http://www.skeptictank.org/files/mys5/zeena.htm
Schreck, Zeena ve Nikolas Schreck. 1998. Anton LaVey: Efsane ve Gerçeklik. Tarafından erişildi http://satanismcentral.com/aslv.html on 29 July 2012.
Shankbone, David. 2007. "Satanism: Church of Satan High Priest Peter Gilmore ile bir röportaj." Vikihaber 5 Kasım 2007. Tarafından erişildi http://en.wikinews.org/wiki/Satanism:_An_interview_with_Church_of_Satan_High_Priest_Peter_Gilmore 1 Ağustos 2012 tarihinde.
Wright, Lawrence. 1991. "Şeytan için Sempati: Cehenneme Gitmiş Bir Dünyada Kötü Olmak Kolay Değil." Rolling Stone 612:63-68, 105-106.
Mesaj Tarih:
1 Ağustos 2012