“Hepsini rehin bırakacağız!” Başkentin Dört Belalı Lordu gaza gelmiş bir şekilde konuştu ve ellerindeki tüm eşyaları masaya koydu.
“Devam edin kardeşlerim. Hedefimiz sadece Yi Yun değil. Yi Yun sadece başlangıç yemeği. Çaylak sıralamalarımızı yükselteceğiz ve herkesin Başkentin Dört Belalı Lordu’nun gücünü öğrenmesini sağlayacağız!”
Şişman olan son sözü söyledi. Dördünün arasında en büyük olan oydu.
Ve o sırada göz ucuyla kapının önünde durmuş keten kıyafetli genci gördü. Ve gencin bakışları kesinlikle...çok garipti.
Şişmanın tadı kaçtı. Bu çocuk neden onlara bakıyordu? Yoksa daha önce hiç böyle zarif ve muhteşem bir grup görmemiş miydi?
“Sen de kimsin?” diye sordu şişman, Yi Yun’a bakarak.
“Ben mi? Uh…” Yi Yun çenesini okşadı ve daha da garip bir bakış attı. “Adım Yi Yun, memnun oldum…”
“...” Dört Belalı Lord’un Yi Yun’a bakan gözleri sonuna kadar açıldı, ağızları açık kaldı. Deminden beri Yi Yun’dan bahsediyorlardı ve tüm bu zaman boyunca Yi Yun arkalarında duruyordu, öyle mi?
“Sen Yi Yun musun?”
“Bize, Hongdao Birliği’ne karşı çıkan velet sen misin?” Dört Belalı Lord’un uzun boylu üyesi olan Yüce bir hançer çıkardı ve onunla oynamaya başladı.
Hançeri tekrar tekrar havaya fırlatıp, hançerin parlamalarını gösterdi ki, bu hançerin sıradan bir eşya olmadığı tek bakışta anlaşılabiliyordu.
“Velet, buraya neden geldin? Bir şey mi rehin edeceksin?” Dördü de Yi Yun’u ölçüp tartıyordu. Yüzleri alaycı görünüyordu. Yi Yun’un çaylak sıralamaları bahislerine hazırlık için eşyalarını rehin bırakmaya geldiğini düşündüler.
Yi Yun omuz silkti ve konuştu: “Kredi çekmeye geldim.”
Konuşurken bir yandan da borç senedini doldurdu ve müdüre verdi.
Savaşçılar iyi gözlere sahip olurdu. Bir bakışta Yi Yun’un üç bin ejder runu kredi çektiğini görebildiler!
Dört Belalı Lord biraz afalladı. Rehin için değil de kredi için burada, öyle mi?
“Haha, aklıma gelmişken bu velet Bulut Çölü’nden bir dallamaydı, değil mi? O kadar fakirken rehin bırakacak bir eşyası nasıl olsun ki?”
“Kredi çekmek iyidir! Kumar oynamak için tefeciden borç almak...kesinlikle umut verici!”
Dört Belalı Lord, Yi Yun’un krediyi bahisler için çektiğini düşündü.
Kumar oynamak için yüksek faiz oranına sahip bir kredi çekmek, birçok kişi için kabul edilemez bir hareketti. Bunu yapan biri, her şeyini kaybedebilirdi.
Şişman, heyecanla çenesini okşadı.
Tai Ah Kutsal Şehri’nde, biri kredi borcunu ödeyemezse sokaklarda yatmak zorunda kalırdı. Üstelik şehirden de ayrılamazdı. Yıllarca sokaklarda yaşamak kesinlikle ilginç olurdu.
Yi Yun açıklama yapmakla uğraşmak istemedi. Kredi çekme prosedürünü tamamladıktan sonra üç bin ejder rununu aldı ve koşa koşa Göksel Salon’a gitti.
Yetişim çok sıkıcı bir şeydi. Hem yalnızlığa hem de sessizliğe katlanmak zorundaydınız.
Dövüş sanatları uzmanlarının yirmi-otuz yıl boyunca izole bir şekilde eğitim yapması ve dört yüz-beş yüz yıl boyunca yiyip içmeden yaşaması yaygın bir şeydi. Gıda olarak sadece Yer ve Gök Yuan Qi’si özümseyebilir ve metruk hayvan kalıntıları yiyebilirlerdi.
Kendi kaderlerini kontrol etmek ve yüz yıl sonra ölüp gitmemek için bu sıkıntıya ve yalnızlığa katlanmak zorundaydılar.
Yi Yun saf Yang enerjiyi özümsemeye girişti ve Güneş resmini çizmeyi bitirdi.
Yi Yun Göksel Salon’dan ayrıldıktan sonra üç gün boyunca odasına kapandı. Yi Yun kendi dünyasına dalmıştı. Ne uyumuş ne de dinlenmişti. Bu yüzden de beyni biraz pelteye dönmüştü.
Önünde yedi sekiz tane yeşim parşömen vardı. Bu yeşim parşömenleri On Bin Tapınak’tan almıştı ve hepsi boştu. Bu yeşim parşömenlerin içine Güneş’in resmini çizmek için Yuan Qi’sini kullanmıştı.
Güneş resmi gözlerini her kapadığında önünde beliriyordu. Onu çizerken kullandığı her hareketi açık bir şekilde hatırlayabiliyordu.
Bu resmi ruhuna durmaksızın çizmekle yetinmemiş, yeşim parşömenlere de yüzlerce kez çizmişti.
Ama ruhundaki Güneş resmi %99’da takılmıştı. Mükemmel olması için bir şey eksikti. Yi Yun bunu biliyordu ve eksik olan bu şey, bu resmin özüydü, sahip olduğu cazibeydi. Yi Yun bir ejderha çizmiş ama ejderhaya göz çizmeyi unutmuş gibiydi.
Ama bu cazibeyi kopyalayamıyordu. Yi Yun mükemmel enerji kontrolü ile üç gün boyunca bunu denese de sorunu çözemedi.
Yi Yun sabah vakti gözleri kanlanmış bir şekilde kapısını açıp sokağa çıktı.
Güneş, doğudan bulanık mor bir alev gibi yükseliyordu. Yi Yun gözlerini kısıp ufukta yükselen Güneş’e baktı.
“Tang Vadisi’nde Gün Doğumu, Dünya’yı Dolaşan, Dünya’yı Aydınlatan, Güzel ve Görkemli Parıltı, Fusang’dan Yükselen On Güneş, Saf Yang’ın Efendisi…” Yi Yun ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’nin prensiplerini ezberden okudu. Güneş, gökyüzünden hiç kaybolmayacakmış gibi her gün doğacak ve batacak. Kutsal yaban üzerinde sonsuza dek parlayacak.
Ama bunun aksine sıradan insanlar çok kısa bir ömre sahipti.
Gücü olanlar, serveti olanlar ve hatta cariyeleri olanlar bile birkaç on yıl sonra toprağa karışacaktı. Tarihe geçmek ve gelecek nesiller tarafından hatırlanmak çok zordu.
Kutsal Krallık’ın Kralık Şövalyeleri ve Baronları’nın bile ömürleri birkaç yüzyılla sınırlıydı. Ve bunlar, tüm Dünya’dan bahsetmeyi geç, Tai Ah Kutsal Krallığı’nda bile önemsiz varlıklardı.
Bu zayıf varlıklar, engin dünya ve sonsuz zamanın akışının karşısında kendilerini küçücük hissederlerdi.
Ama küçük kalmayı istemeyen insanlar da her zaman olurdu.
Ve ararlardı.
On bin yıl sonra ne olacak? Yüz bin yıl sonra? On milyon yıl? Dünya’nın sonu mu gelecek?
Kıtanın sonunda ne var? Okyanusun ötesinde başka bir kıta daha mı var? Gökyüzünün yukarısında başka bir gök daha mı var?
Bu insanlar, kendi kaderlerini biraz da olsa ya da yavaş da olsa kontrol etmek isterlerdi. Doğa düzenini, kurallarını anlamak ve onları fethetmek isterler ve nihayetinde dünya seviyesinde bir varlık olurlardı!
Yi Yun da böyle bir insandı.
Geçmişte böyle bir şansa sahip değildi ama şimdi, Tanrı ona bir şans vermişti. Sahip olduğu her şeyle hayallerinin peşinden koşmak istiyordu. Dövüş sanatları yolunun zirvesinin neye benzediğini görmek, onu keşfetmek istiyordu.
Aramak…
Zirve…
Ebedi…
Güneş’i kovalayan Kua Fa’nın efsanesi vardır. Belki bilirsiniz.
Kua Fa zenginlikle, güçle, güzelliklerle ilgilenmiyordu. Bilmek istediği tek şey, Güneş’in batarken nereye gittiğiydi. Ufkun ötesinde ne olduğuydu.
Efsaneye göre, Kua Fa hem sıcaklıktan hem de yorgunluktan dolayı Güneş’i yakalamayı hiç başaramamıştı. Susuzluğa dayanamamış, susuzluğunu gidermek için iki nehrin tüm suyunu içse de yolda susuzluktan ölmüştü.
Bu hikaye, Kua Fa’nın aptalca ölümüyle ilgili değildi. Onun arayışı, dünyayı anlamak ve onu yenmekle ilgiliydi.
Ve o anda Yi Yun birden aydınlandığını hissetti…
Sabah güneşine baktı. Yükselen mor gazı görebiliyordu.
Bedeni yorgun olsa da ruhani enerjisini Mor Kristal ile eşleştirdi…
Bu sefer, resmi yeşim parşömene göre çizmedi, gerçek sabah güneşine göre çizdi!
Saf Yang Qi, Yi Yun’un bedeninde dolaşmaya başladı. Enerji iplikleri bir araya gelerek bir örgü oluşturdu. Kendine ait bir cazibe çiziyordu.
İnsanı aramak.
Dövüş sanatları yolunun zirvesi.
Ebedi doğa…
İnsan hayatını hayallerini kovalayarak yaşamalıydı. Ya ulaşırsa?
Yi Yun önceki hayatında duymuş olduğu bu kelimeleri tekrarladı. Gözlerini kapadı ve bedenindeki saf Yang Qi’yi kontrol etti. Ve bu hissin rehberliğinde son fırça darbesini vurdu. Bu vuruş, Güneş’e ait açıklanamayan bir güce sahipmiş gibi hissettiriyordu. Bu sonsuz cazibe, Güneş’in resmine derinlemesine işledi.
Yi Yun’un zihnindeki Güneş resmi bir anda canlandı.
“Boom!”
Yi Yun’un Dantianı’nda saf Yang ateşi patlaması oldu. Qi yanmaya ve bedeni boyunca dolaşmaya başladı!
Yi Yun, tüm bedeni alevler içinde kalmış gibi hissetti. Küllerinden tekrar doğan Gökkuşağı Kan Kuşu gibiydi.
Birdenbire vücudundan yumurta kabuğunun kırılmasına benzer bir ses duydu.
Bunun ardından vücudunun içinden bir enerji yükseldi! Saf Yang Qi ile birleşip mor bir Qi’ye dönüştü!
Bu enerji Yi Yun ile bir oldu. Vücudundaki tüm hücrelerin canlandığını ve Yer ve Gök Yuan Qi’si solumaya başladığını hissetti!
Yi Yun’un bedeni altın bir aura ile kaplıydı. Sanki bedeninde metal bir kafes, kafesin içinde de ilkel tür vardı ve şimdi kafes açılmış, ilkel tür uyanmıştı!
Yeni, garip bir enerji, Yi Yun’un bedeninden çıktı!
Mor Qi yoğunlaşıp zenginleşti. Havada yavaşça uzun bir vadiye dönüştü.
Bulanık vadide ağaçlar ve akan nehirler vardı. Ama bu ağaçlar ve nehirler, saf Yang Qi’nin içinde yanıyormuş gibi görünüyordu.
“Parlak Güneş Qi’si! Bu, Parlak Güneş Qi’si!” Yi Yun gözlerini sonuna kadar açtı. Gözleri güneş gibiydi.
Parlak Güneş Qi’si...Güneş resmini tamamladığında Parlak Güneş Qi’sini elde etmişti.
Pelerinli adam ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ni çalışan her beş kişiden birinin Parlak Güneş Qi’sini yoğunlaştırabileceğini söylemişti. Ve şimdi, Yi Yun gerçekten de Parlak Güneş Qi’sini yoğunlaştırmıştı!
Üstelik ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ne sadece yarım aydır çalışmaktaydı!
Oluşturmuş olduğu Parlak Güneş Qi’si görüntüsü Tang Vadisi’nden doğan Güneş gibi görünüyordu.
Bu, Yi Yun’un Parlak Güneş Qi’sinin seviyesini gösteriyordu! Bu, başlangıç adımı olan Tang Vadisi seviyesiydi!