"Yerinde sarf olunmayan bir muhabbet-i gayr-ı meşruanın cezası, merhametsiz bir musibettir." cümlesinin izahı nasıldır?
Cts, 28-Mar-2009 - 00:00 tarihinde gönderildi
Değerli Kardeşimiz;
"Zaten sana, sende senin nefsine olan şedit muhabbetin, Onun zâtına karşı muhabbet-i zâtiyedir ki, sen sûiistimal edip kendi zâtına sarf ediyorsun. Öyleyse, nefsindeki ene'yi yırt, Hüve'yi göster. Ve kâinata dağınık bütün muhabbetlerin, Onun esmâ ve sıfâtına karşı verilmiş bir muhabbettir; sen sûiistimal etmişsin, cezasını da çekiyorsun. Çünkü, yerinde sarf olunmayan bir muhabbet-i gayr-ı meşruanın cezası, merhametsiz bir musibettir."(1)
Cezada veya cezalandırmada merhamet hükmetmez. Cezanın tabiatında zaten merhamet etmek yoktur. Yoksa ceza diye bir şey olmazdı. Faraza; Allah’ın merhamet sıfatı, Celal ve Müntakim gibi isimleri tardedip mutlak anlamda tecelli etmiş olsa idi, o zaman cehennem ve ceza gibi fiiller vuku bulamazdı. Sadece cennet ve mükafat manaları hüküm sürerdi. Ama Allah’ın bütün isim ve sıfatları, dengeli ve muvazene içinde birbirinin hükmüne ve manasına tecavüz etmeden tecelli ettiği için, her bir isim muktezasını ve eserini ortaya koyuyor. Merhamet tecelli ediyor ama; bir yere kadar, ondan sonra Celal ve Kahhar isimleri devriye girer ki; merhametin istilasına set çeker. Yani Celal ve Kahhar isimleri, mana ve hükmünü merhamet sıfatına çiğnetmez, hükmünü icra eder. Biz bu hükmün icrasına, merhametsiz bir musibet desek yanlış olmaz, çükü cezadır.
İşte gayri meşru muhabbetin karşılığı, şefkatsiz ve merhametsiz bir musibet ve cezadır. Nasıl zina eden birisine kırbaç cezası veriliyor ise; haram sevmenin cezası da merhametsiz bir musibettir.
(1) bk. Sözler, Yirmi Dördüncü Söz.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör