Bibliyoterapi psikoterapi açısından kitap okuyarak tedavi şeklinde özetlenebilir. Çoğu zaman öteki terapi türlerini desteklemek için uyarlanmış oldukça yönlü ve uygun maliyetli bir tedavi seçeneğidir.
Ruh sağlığını desteklemek için kitaplardan yardım alan terapötik bir yaklaşım olan bibliyoterapi yaklaşımının savunucuları, ruh hali ile ilgili çeşitli koşulların hafifçe ila orta dereceli semptomlarının okuma etkinlikleriyle başarı göstermiş bir halde tedavi edilebileceğini öne sürüyorlar.
Çocuklar, gençler ve yetişkinler için uygun görülen bu yöntem hem bireysel hem de grup terapisinde kullanılabilir.
Akıl sağlığı uzmanları , terapide olanları ve terapiyi bekleyenlere rehberlik etmesi yada kendi kendilerine yardım edebilmeleri, duygusal açıdan gelişim, zihinsel sıhhat sorunları hakkında data edinme ve yaratıcı literatürün tedaviye yönelik yararları için okumaya teşvik edebilir.
Öykü anlatma, yaratıcı yazma ve okuma uzun süredir tedavi edici potansiyelleri ile bilinmektedir. Edebiyatın bir şifa yöntemi olarak kullanılması, Yunan kütüphanelerinin iyileştirici güçleri olan mukaddes bölgeler olarak görüldüğü antik Yunanistan’a kadar uzanır.
On dokuzuncu yüzyılın başlarında, Benjamin Rush ve Minson Galt II şeklinde doktorlar, bibliyoterapiyi rehabilitasyonda ve ruh sağlığı sorunlarının tedavisinde bir müdahale tekniği olarak kullanmaya başladılar. I. ve II. Dünya Savaşları esnasında, geri dönen askerlerin hem fizyolojik hem de duygusal kaygılarla başa çıkmalarına destek olmak için bibliyoterapi kullanıldı.
Samuel Carothers The Atlantic Monthly’de gösterilen 1916 tarihindeki bir makalesinde , bibliyoterapiyi, tıbbi bakım alan kişilere durumları hakkında data vermek için kitap kullanma süreci şeklinde tanımlarken, Dorland’s Illustrated ”Medical Dictionary” olarak tanımlamıştır.
1941’de bu yöntem bir ruh sağlığı tedavisi biçimi olarak resmen tanındı. Bibliyoterapinin kullanımı 1950’lerde Carolyn Shrodes’ın insanların hikayelerde tanımladıkları karakterlerden büyük seviyede etkilendikleri öncülüne dayanan kuramsal bir model geliştirmesiyle daha da genişledi.
Amerikan Kütüphane Derneği 1966’da resmi bir tarif yayınladı ve 1969’da Şiir Terapisi Derneği kuruldu ve bir bibliyoterapi biçimi olan şiir terapisini bir tedavi yöntemi olarak kurdu.
1983 senesinde Internasyonal Biblio/Şiir Terapisi Federasyonu kuruldu. Günümüzde bibliyoterapi eğitimciler, destek profesyoneller, kütüphaneciler ve hatta anne babalar tarafınca kullanılmaktadır. Oldukça yönlülüğü ve uyarlanabilirliği, onu her türlü kişisel gelişim için muhteşem bir tamamlayıcı haline getirmiştir.
Ilk olarak eğitim ortamlarında kullanılan gelişimsel bibliyoterapi, buluğluk, bedensel işlevler yada gelişimsel evrelerdeki tipik çocukluk ve buluğluk problemlerine yöneliktir. Eğitimciler yada tıp uzmanları çoğu zaman anne babaları çocuklarıyla bu yaklaşımı kullanmaya teşvik edebilir.
Bibliyoterapi birçok şekilde ve birçok değişik tedavi edici çerçeve ile beraber kullanılabilir. Okumanın insanların yaşadıkları sorunları anlamalarına, öteki tedavilerin etkilerini artırmalarına, zihinsel sıhhat endişeleri ve bakımıyla ilgili deneyimleri normalleştirmelerine ve pozitif değişiklik için ümit sunmalarına destek olabileceği gösterilmiştir.
Bibliyoterapi seans haricinde terapötik emek harcama için potansiyel bir format sağlayarak tedavi sürecini hızlandırabilir ve yoğunlaştırabilir.
Bu yöntem çoğu zaman daha geleneksel bir terapi şekli yerine önerilmemekle beraber, terapideki bireyler ve terapi almayı bekleyenler tarafınca çoğunlukla kullanılmaktadır. Doğrusu ustalaşmış tedaviyi destekleyici olarak kullanımı daha uygundur.
Bibliyoterapi acil desteğe ihtiyacı olmayanlar için tedavinin ilk adımı olarak kabul edilebilir. Okuma, öz farkındalığı artırarak, öz saygıyı geliştirerek ve gelişimsel krizlerle yüzleşme becerisine destek olarak her yaştan bireye yarar sağlayabilir.
Araştırmalar, okumanın depresyon, hafifçe alkol kötüye kullanımı, anksiyete, yeme bozuklukları ve yazışma sorunlarının tedavisinde yararlı bir terapi biçimi bulunduğunu göstermektedir .
Aile ile ilgili zorluklar, travma sonrası stres yada üzüntü şeklinde problemler için terapi gören kişiler, kullanılan yaklaşıma kitapların ve okuma etkinliklerinin dahil edilmesinden de yararlanabilir.
Bir çok uzman, okumanın empatiyi artırdığı , zihni keskinleştirdiği ve davranışı etkilediği gösterildiğinden, okumanın zihinsel sağlığı geliştirebilecek üretken bir etkinlik olduğu mevzusunda hemfikirdir. Meydana getirilen çalışmalarla kurgunun bir okuyucunun diğerlerindeki duyguları ayırt etme ve yorumlama mevzusundaki genel kabiliyetini geliştirdiği belirlenmiştir.
Anekdot niteliğindeki araştırmalar, bibliyoterapinin ruh sağlığı sorunlarının tedavisinde mühim faydalar sağlayabileceğini ve ruh sağlığı uzmanları arasındaki popülaritesinin daha da pozitif sonuçlar doğurduğunu öne sürüyor. Pek oldukça terapist, tedaviye kitapların dahil edilmesinin terapiye iştirakı artırdığına ve iyileşme süresini azaltabileceğine, içgörü ve davranış değişikliği için daha çok fırsat sağladığına ve bununla birlikte insanların terapi çalışmalarında daha çok mesuliyet almasına olanak tanıdığına inanmaktadır.
Yöntemin etkinliği üstüne meydana getirilen araştırmalar, yöntemin depresyon, anksiyete ve madde bağımlılığı yaşayanlar için tedavi sürecinin yararlı bir parçası bulunduğunu göstermiştir.
Kaynak: webhane.com