1587’de, kafasının kesilmesinden saatler önce, İskoç Kraliçesi Mary, kayınbiraderi Henry III’e bir mektup gönderdi, Fransa Kralı. Ama sadece imzalayıp yollamadı. Kağıdı defalarca katladı, sayfadan bir parça kesip sarkıttı. Mektubu kilitleme dikişleriyle sıkıca dikmek için o kağıt tutamını kullandı.
Mühürlü zarflardan önceki bir çağda, günümüzde mektup kilidi olarak adlandırılan bu teknik, meraklıları caydırmak için, şifreleme bugün e-posta gelen kutunuzda olduğu kadar önemliydi. Bu sanat formu 1830’larda seri üretilen zarfların ortaya çıkmasıyla solmuş olsa da, son zamanlarda bilim adamlarının yeniden dikkatini çekti. Ama bir sorunla karşılaştılar: Tarihin paha biçilmez parçalarına kalıcı olarak zarar vermeden bu tür kilitli mektupların içeriğine nasıl bakarsınız?
Salı günü, Massachusetts Institute of Technology ve diğer kurumlardan 11 bilim insanı ve akademisyenden oluşan bir ekip, bu hassas görevi tarihsel arşivlerin içeriğini parçalamadan gerçekleştirmelerine olanak tanıyan bir sanal gerçeklik tekniği geliştirdiklerini açıkladı.
Nature Communications dergisinde ekip, 1680 ve 1706’dan kalma dört adet teslim edilmemiş mektubun açılışını anlatıyor. Gönderiler, Lahey’de tahta bir posta sandığına konmuştu. Brienne Koleksiyonu olarak bilinen kutu, hiçbir zaman kilidi açılmamış 577 harf dahil 3.148 öğe içerir.
Yeni teknik, iletişim güvenliğinin uzun geçmişine bir pencere açabilir. Ve özel yakınlıkların kilidini açarak, araştırmacıların dünyanın her yerindeki arşivlerde bulunan kırılgan sayfalarda gizlenmiş hikayeleri incelemelerine yardımcı olabilir.
King’s College London’dan bir ekip üyesi olan Daniel S. Smith, “Kilitli mektupları sanal olarak açmaya başlayalım” dedi ve “hangi sırları açığa çıkardıklarını görelim. “
Posta yöneticileri Simon ve Marie de Brienne’e ait olan bu 17. yüzyıl sandığından mühürlü mektuplar, X-ışını mikrotomografisi ile tarandı ve yüzyıllar sonra ilk kez içeriklerini ortaya çıkarmak için “sanal olarak açıldı”. Kredi. . . Geçmiş Araştırma Grubunun Kilidini Açma
Bir röportajda, çalışmanın baş yazarı ve M. I. T. Kütüphaneleri’nde bir konservatör olan Jana Dambrogio, sandığın varlığını öğrenmenin, ona daha teknolojik olarak eğilimli meslektaşlarının kilitli mektupları dijital olarak açmanın bir yolunu bulup bulamayacağını görmek için ilham verdiğini söyledi. O zamanlar, 2014 yılında, akademisyenler bu tür mektupları yalnızca keserek okuyabiliyor ve inceleyebiliyordu, bu da genellikle belgelere zarar vermiş ve nasıl güvence altına alındıklarına dair ipuçlarını gizlemiş veya ortadan kaldırmıştır.
Bayan Dambrogio, “Orijinalleri gerçekten saklamamız gerekiyor,” dedi. “Özellikle kilitli paketleri kapalı tutarsanız, onlardan öğrenmeye devam edebilirsiniz. “
Yazı kağıtları, kendi güvenli muhafazaları haline gelmek için dikkatlice katlandığında eski mektuplar meraklı gözlerden korunuyordu.
Dijital açılışlarının ilk adımı, gelişmiş bir X-ışını makinesiyle bir hedef mektubu taramaktır. Ortaya çıkan üç boyutlu görüntü – tıpkı tıp taraması gibi – mektubun dahili konfigürasyonunu ortaya çıkarır. Bir bilgisayar daha sonra kıvrımları geri almak için görüntüyü analiz eder ve neredeyse sihirli bir şekilde katmanları düz bir sayfaya dönüştürerek okunabilen el yazısı metni ortaya çıkarır.
Ekip, Brienne Koleksiyonundan dijital olarak açılan mektuplardan birini tercüme etti. 31 Temmuz 1697 tarihli ve Lille, Fransa’dan Lahey’deki bir Fransız tüccara gönderildi. Bir ölüm bildiriminin onaylı bir kopyası için bir talep olduğu ortaya çıktı. Mektup ayrıca “sağlığınızla ilgili haberler” istedi. ”
Makaleye göre, Brienne Koleksiyonu’nun daha fazla analizinin, yalnızca erken modern Avrupa’daki posta ağları üzerine değil, aynı zamanda bölgenin siyaseti, dini, müziği, draması ve göç modellerine ilişkin çalışmaları zenginleştirebileceği de ekleniyor.
Ekip, harflere zarar vermeden kilit açma tekniğini açıklamanın yanı sıra, “harf kilitleme tekniklerinin ilk sistematizasyonu ile sonuçlanan 250.000 tarihi mektubu inceledi. Bilim adamları ve akademisyenler, 12 sınırla tanımlanan genel bir şekle sahip en karmaşık olan 12 kilitli harf biçiminin yanı sıra, katlama, yarık ve katlama gibi bu tür manipülasyonları içeren 64 kategori buldu. Ekip, her kilitli mektuba bir güvenlik puanı verdi.
Erken modern İngiliz edebiyatı üzerine konferanslar veren King’s College London’dan Dr. Smith, sanatın o kadar çeşitli olduğunu ve bir kişinin kilidinin neredeyse bir imza işlevi görebileceğini söyledi. Bir mektup, dedi, “senin için bir büyükelçi oldu ve senden bir şeyi somutlaştırmalıydı. ”
Harfleri dijital olarak çözme yeteneği olmadan, akademisyenlerin İskoç Kraliçesi Mary’nin kayınbiraderine mektubu kendine özgü bir spiral dikişle güvence altına aldığı sonucuna varmaları on yıl aldı. Ekip, sanal açılımın bu adımı “birkaç gün içinde belgeleyebileceğini söyledi. “
Ve M.I.T. araştırmacılarından biri olan Amanda Ghassaei, ekibin, sanal bir açılma süresini günlerden saatlere düşürecek bir bilgisayar kodu yükseltmesini tamamlamak üzere olduğunu söyledi.
Mühürlü bir mektubun açılmasını gösteren, bilgisayar tarafından oluşturulan bir animasyon. Unlocking History Research Group Archive’ın izniyle video
Güney Kaliforniya Üniversitesi’nde araştırmaya dahil olmayan bilim tarihçisi Deborah Harkness, X-ışını tekniğini, araştırmacıların eser kurtarma üzerindeki etkisini en aza indirmeyi amaçlayan “neredeyse arkeolojik bir yaklaşım” olarak tanımladı.
Oxford Üniversitesi’nde erken modern entelektüel tarih profesörü olan ve aynı zamanda araştırmada hiçbir rolü olmayan Howard Hotson, yeni tekniğin “önemli yenilikler” sunduğunu söyledi. 500 yıl boyunca, nispeten basit bir teknoloji olan harf kilidi, bir mühür kırılmadıkça kimsenin yazışmaları incelemesini engelledi.
“Bu sofistike güvenlik sistemini hayal kırıklığına uğratmak için çok gelişmiş bir dijital teknoloji gerekiyor,” dedi. “