Sekiz ayaklı takımın gösterişli züppeleri olan zıplayan örümcekler, tavus kuşlarından, kardinallerden ve diğer renkli ikonlardan ilham alan isimlere sahiptir.
Ancak Cincinnati Üniversitesi’nden doçent Nathan Morehouse ve Hamburg Üniversitesi’nden Cynthia Tedore liderliğindeki uluslararası bir araştırma ekibi, zıplayan bir örümceğin kendi canlı ihtişamını pek takdir etmeyebileceğini buldu.
Morehouse, Avrupa ve Kuzey Afrika’da yaygın olarak bulunan bir sıçrayan örümcek olan Saitis barbipes’i inceledi. Erkeklerin tüylü kırmızı bir tacı ve bacakları vardır. Renkleri, seçici kadınları etkilemek için ayrıntılı kur danslarını tamamlıyor gibi görünüyor.
Şu anda Pittsburgh Üniversitesi’nde doktora sonrası araştırmacı olan David Outomuro, “İletişim için renk kullandıklarını varsaydık. Ancak görsel sistemlerinin bu renkleri görmelerine izin verip vermediğini bilmiyorduk” dedi.
Outomuro, Hamburg Üniversitesi’nden bir araştırmacı olan Mateusz Glenszczyk ile çalışmanın ilk ortak yazarıydı.
Biyologlar, Almanya’da laboratuvar çalışması için Slovenya’da örümcekler topladılar ve çeşitli ışık dalga boylarına veya renklere duyarlı fotoreseptörleri tanımlamak için UC’de mikrospektrofotometri kullandılar. Beklenmedik bir şekilde, kırmızı bir fotoreseptör kanıtı bulamadılar. Aynı şekilde, göz içinde yeşil duyarlılığı kırmızıya çevirebilecek renkli filtreler aradılar, ancak hiçbirini bulamadılar.
Bunun yerine, örümcek üzerinde ultraviyole dalga boylarını güçlü bir şekilde emen ve diğer zıplayan örümceklere parlak “örümcek yeşili” gibi görünen yamalar belirlediler. Bize çok canlı gelen kırmızı renkler, muhtemelen zıplayan örümceklere siyah işaretlerden farklı görünmüyor.
Profesör Morehouse, “Burada olanlar biraz kafa karıştırıcı” dedi. “Kırmızının ne yaptığının gizemini çözmüş değiliz.”
Çalışma dergide yayınlandı Doğa Bilimi.
Hayvanlar, kamuflaj, potansiyel yırtıcıları zehirlilikleri konusunda uyarma, potansiyel eşlerine gösteriş yapma veya rakipleri korkutma gibi her türlü şekilde renkleri kullanırlar. Ancak Morehouse, parlak renklerin neyi ifade edebileceğinin her zaman belirgin olmadığını söyledi.
“Grup olarak bunun hakkında konuşmak için çok zaman harcadık. Başka ne olabilir? Gizemin arkasında ilginç bir hikaye olduğunu hissediyorum” dedi.
Hamburg Üniversitesi’nde araştırma görevlisi olan kıdemli yazar Tedore, sonuçların şaşırtıcı olduğunu söyledi.
“Erkekler, kur dansları sırasında sergiledikleri öne bakan vücut yüzeylerinde koyu kırmızı ve siyah renklere sahipken, dişiler tamamen kırmızı renkten yoksundur” dedi. “Bu, başlangıçta bize kırmızı rengin eş çekiciliğinde bir rol oynaması gerektiğini önerdi.
Tedore, “Bunun yerine, bu örümcekler tarafından kırmızı ve siyahın eşit veya neredeyse aynı şekilde algılandığını ve kırmızının siyahtan farklı olarak algılanması durumunda kırmızı yerine koyu bir ‘örümcek yeşili’ olarak algılandığını bulduk.” Dedi.
Çalışma, örümceğin kırmızı ve siyah renklerinin savunma kamuflajını iyileştirebileceğini öne sürdü.
“Kırmızı görüşlü yırtıcı hayvanlar için, doğal görüş mesafelerinde, örümceğin kırmızı ve siyah renk parçaları, ara turuncumsu-kahverengi bir renk olacak şekilde birlikte bulanıklaşmalıdır; bu, örümceğin yaprak çöpü habitatına tamamen siyah renkten daha iyi uyum sağlamasına yardımcı olur. “dedi Tedore.
Birçok renkli zıplayan örümcek kırmızıyı çok iyi görür. Ve paradoksal olarak, bazı donuk renkli örümcekler de mükemmel renk görüşüne sahiptir.
Araştırmacı Outomuro, “Düzenli bir proje olacağını düşündük. Renkli örümcekler birçok rengi görebilir” dedi.
Ancak Morehouse, bu keşfin hayvanların bazen dünyayı bizden çok farklı şekillerde nasıl algıladıklarını hatırlattığını söyledi. Örneğin, güneş kremi ultraviyole ışığı son derece iyi emer, ancak o spektrumu göremediğimiz için asla fark etmeyiz.
“Uzaylılar bizi inceleyecek olsalardı, ‘Sahile gittiklerinde neden vücutlarını güçlü UV emici renklerle boyadılar?’ diye sorabilirlerdi. Morötesi ışık algımız yok, bu yüzden güneş kremi sürdüğümüzde bu güçlü ultraviyole renklerini yarattığımız hakkında hiçbir fikrimiz yok, “dedi Morehouse.
Morehouse, UC’nin bizim ve diğer hayvanların dünyayı nasıl algıladığını inceleyen yeni Algılama Araştırma Enstitüsü’nün direktörüdür.
“Bir rüzgar türbini, bir araba penceresi ya da yüksek bir bina, içine girebilecek bir kuşa nasıl görünür?” O sordu.
“Bir arada var olmak için onların algısal dünyalarını göz önünde bulundurmamız gerekiyor. Ama aynı zamanda, dünyayı bize tamamen yabancı bir şekilde deneyimleyen hayvanların yaşamlarına giden yollarımızı hayal etmenin doğası gereği büyüleyici olduğunu düşünüyorum.”