Sudaki besin zinciri
Dış dünyada yaklaşık 300.000 deniz türü bilinmektedir ve tüm türlerin yaklaşık yüzde 15’i bu gezegende tanımlanmıştır. Ancak deniz o kadar geniştir ki, sularda bir milyon veya daha fazla bilinmeyen tür yaşayabilir. Bu su türlerinin çoğu, besin ağı yoluyla birbirleriyle ilişkilidir.
Birinci seviye: Photoautotrophs
Deniz besin zincirinin temeli büyük ölçüde görünmezdir. Fitoplankton adı verilen sayısız milyarlarca tek hücreli organizma, dünya çapında güneşli yukarı okyanus sularını doyurur. Bu küçük bitkiler ve bakteriler güneşin enerjisini yakalar ve fotosentez yoluyla besinleri ve karbondioksiti organik bileşiklere dönüştürür. Kıyıda deniz yosunu ve deniz yosunu da aynı şeyi yapıyor.
İkinci seviye: bitki organizmaları
Deniz besin zincirinin bir sonraki seviyesi, denizdeki bol bitki yaşamıyla beslenen hayvanlardan oluşur. Okyanus sularının yüzeyinde, denizanası ve bazı balıkların larva aşamalarını içeren mikroskobik hayvanlar zooplanktonlar, parkeler ve yumuşakçalar – denizde sürüklenerek fırsatçı bir şekilde otlatırlar. Büyük otoburlar arasında cerrah balığı, papağan, yeşil kaplumbağa ve deniz ayısı bulunur.
Üçüncü seviye: et yiyen canlılar
Hayvanlar veya insanlar için bir besin zinciri olan Seviye II’deki zooplankton, sardalya, ringa balığı ve mango gibi çok çeşitli küçük etoburları barındırır. Besin zincirinin bu seviyesi aynı zamanda ahtapotlar (yengeçler ve ıstakozlarla beslenen) ve birçok balık (kıyıya yakın yaşayan küçük omurgasızlarla beslenen) gibi büyük hayvanları da içerir. Bu hayvanlar çok başarılı avcılar olsalar da, genellikle okyanus yaşamındaki basit bir gerçeğin avına düşer: büyük balıklar daha küçük balıkları yerler.
Dördüncü seviye: en yırtıcı hayvanlar
Deniz besin zincirinin tepesinde oturan büyük yırtıcı hayvanların bulunduğu bir hayvan besin zincirinde, yüzgeçli hayvanları (köpekbalıkları, ton balığı ve yunuslar), tüylü (pelikanlar, penguenler) ve ters çevrilmiş hayvanları (foklar, morslar) içeren çeşitli bir grup vardır. Bu avcılar büyük, hızlı ve avı yakalamada çok iyi olma eğilimindedir. Ayrıca uzun ömürlüdürler ve genellikle yavaş ürerler. [1]
Deniz besin ağı
- Sudaki bir besin zinciri olan deniz ekosistemleri, bitkiler, hayvanlar ve deniz çevresi arasındaki etkileşim olarak tanımlanabilir. “Deniz” derken, denizi veya okyanusu kastediyoruz veya üretiyoruz. Terim, Dünya’nın tuzlu suyunu içerir ve aynı zamanda bir tuzlu su ekosistemi olarak da bilinir. Dünya yüzeyinin% 70’inden fazlası suyla kaplı ve% 97’si tuzlu su ile deniz ekosistemleri, gezegendeki en büyük ekosistem türleridir.
- Genel olarak bir deniz ekosistemi, bir bütün olarak okyanusları, denizleri ve diğer tuzlu su ortamlarını ifade eder, ancak daha yakından incelendiğinde daha küçük ve farklı ekosistemlere bölünebilir. Tuz bataklıkları, haliçler, okyanus tabanı, geniş okyanus, gelgit bölgeleri, mercan resifleri, göller ve mangrovlar dahil olmak üzere farklı deniz ekosistemi türleri vardır.
- Büyük boyutlarına ve geniş yelpazelerine göre, ancak zorunlu olmamakla birlikte, deniz ekosistemleri kolaylıkla gezegendeki en çeşitli ekosistemdir. Tek başına mercan resifleri, okyanus tabanının% 1’inden daha azını işgal etmelerine rağmen, deniz yaşamının% 25’inden fazlasını barındırır. [2]
- Bir besin zinciri, yeme alışkanlıklarında birbirine bağlı bir dizi organizmayı ifade eder. Daha küçük organizmaların daha büyük organizmalarla beslendiği ve daha sonra daha büyük organizmaları vb. Beslediği bir hiyerarşidir. Tüm gıda zincirleri, birincil tüketici tarafından tüketilen, ikincil bir tüketici ve daha sonra üçüncül bir tüketici tarafından tüketilen bir ürünle başlar ve nihayetinde trofik seviyelerden enerji akışını belirler. Bir deniz ekosisteminin besin zinciri, özellikle deniz ekosistemlerinde bulunan bir besin zinciridir.
Bir deniz ekosisteminin temel gerçekleri
Deniz ekosisteminin hayvanları
Hayvan besin zinciri Deniz ekosistemleri, çok çeşitli yaşam ortamları ile büyük bir yaşam çeşitliliğini destekler. Yaşadığınız yere (dip, okyanus, nitrit, gelgit) ve ortak özelliklere (omurgalılar, omurgasızlar, plankton) göre gruplara ayrılabilirler. Deniz hayvanlarının belirli örnekleri arasında deniz kestanesi, istiridye, denizanası, mercanlar, anemonlar, bölümlere ayrılmış ve bölümlere ayrılmamış solucanlar, balıklar, kuğular, yunuslar, fitoplankton ve zooplankton bulunmaktadır.
Deniz ekosistemlerinin bitkileri
Deniz yosunları, algler (kırmızı, yeşil ve kahverengi), deniz yosunları (deniz ekosistemindeki tek çiçekli bitkiler) ve mangrovlar dahil olmak üzere okyanusta pek çok bitki türü bulabilirsiniz.
Deniz ekosisteminin iklimleri
Deniz ekosistemleri, Dünya’nın birçok farklı yerinde bulunur, bu nedenle deniz iklimlerinin tropikalden kutuplara değişebileceğini öğrenmek şaşırtıcı olmamalıdır. Deniz ekosistemlerinde bulunan diğer iklimler arasında musonlar, subtropikal, ılıman ve yarı arktik bulunur.
Sudaki besin ağları üzerindeki en önemli etkiler
- Bir besin zincirinin tanımı bilindiğinde, besin ağındaki bir türün çıkarılmasının veya azaltılmasının etkisi, belirli türlere ve belirli besin ağına bağlı olarak büyük ölçüde değişecektir. Genel olarak, düşük biyoçeşitliliğe sahip besin ağları, daha yüksek biyolojik çeşitliliğe sahip besin ağlarına göre değişikliklere karşı daha savunmasızdır. Bazı besin ağlarında, bir bitki türünün uzaklaştırılması tüm besin ağını olumsuz etkileyebilir, ancak otçul bir tüketicinin beslenmesinin yalnızca bir parçası olan tek bir bitki türünü kaybetmenin çok az etkisi olabilir veya hiç etkisi olmayabilir.
- Besin ağındaki bazı türler “ana kaya” türleri olarak tanımlanmaktadır. Birincil türler, besin ağı üzerinde, bollukları açısından beklediğinizden daha büyük bir etkiye sahip olan türlerdir. Ana kayanın bir kemer veya köprüden kaldırılmasıyla yapının çökmesine yol açması gibi, temel türlerin ayrı ayrı kaldırılması da büyük bir değişikliğe yol açar.
- Fiordland’da Yeni Zelanda deniz yıldızı, midye gibi beslendiği türlerin sayısını kontrol eden birincil türdür. Denizyıldızı çıkarılırsa, midye popülasyonunda büyük bir artışa neden olabilir ve bu, besin ağı boyunca akış etkisine sahiptir ve besin zincirindeki ayrıştırıcılar üzerinde bir etkiye sahiptir.
- Pek çok bilim adamı, balıkçılık, kirlilik ve turizm gibi insan etkilerinden nasıl etkilendiklerini daha iyi anlamak için besin ağlarını araştırıyor. [3]
Deniz gıda zincirleri için plastik atık riskleri
- Okyanustaki plastik atıkların kabaca yüzde 20’si oraya ya açık deniz gemilerinden ya da açık deniz platformlarından geliyor. Geri kalanı ya yerden üflenir ya da doğrudan suya atılır. Bütün bu çöpler yavaş yavaş birikir. San Diego, California Üniversitesi’ndeki Scripps Oşinografi Enstitüsü’nden 2012 yılında yapılan bir araştırma, Pasifik Okyanusu atık hacminin son 40 yılda 100 kat artarak kabaca Teksas büyüklüğüne ulaştığını buldu – bu sadece bir daire. Dünya okyanuslarının geri kalanı gittikçe daha fazla plastik biriktirirken.
- Pasifik Okyanusu’ndaki plastikler, çevredeki deniz suyundan PCB’ler ve DDT gibi organik kirleticileri emebilir ve konsantre edebilir. Bu kirleticilerin kansere, doğum kusurlarına ve vücuttaki birçok doku ve organda bozulmalara neden olduğu bilinmektedir. İnsanlar gibi yırtıcılar kontamine avları yediklerinde de besin zinciri türlerini atlarlar. [4]