Rekabet, kişisel değil
Rusya, Amerikalılara rakip değil. Tabii ki stratejik olarak değil, ekonomik olarak. Amerikalı milletvekilleri ve hatta seçmenleri için daha da fazlası için Rusya bir hammadde eklentisidir, kiminin, tepeden tırnağa silahlanmış ve son derece küstah olsa bile tam olarak belli değil. Ama bu Çin ya da Avrupa değil.
Ve eğer Rusya hem Batı'nın hem de Doğu'nun enerji bağımsızlığını sürdürmek için benzeri görülmemiş çabalar göstermemiş olsaydı, Washington'daki Rus faktörü tamamen ihmal edilebilirdi. Suriye'yi, Ukrayna'yı Kırım ve Donbass'la, hatta onlarsız bile hesaba katarsak.
Ancak bir şekilde yürümüyor. Ruslar büyük şist projesine ve "Avrupa'yı Amerikan LNG'si ile doldurma" - sıvılaştırılmış gazla doldurma projesine engel oluyorlar. Kuzey Akım 2 doğalgaz boru hattının inşasının en azından geçici olmakla birlikte uzun süreli olarak durdurulması, mevcut cumhuriyetçi yönetim için bir cankurtaran halatı niteliğindedir.
"Ruslar üzerine bahis yapma" suçlamalarını hemen bırakabilir ve tüm biçimlerindeki kötü şöhretli hoşgörüye dayanarak henüz tam anlamıyla delirmemiş olan ülkenin beyaz nüfusunun çoğunluğunun beyinlerini sakince işlemeye başlayabilirsiniz. Ama sonuçta, Kuzey Akım 2 ile zorlu bir mücadeleyi sınıra kadar serbest bırakan Amerikan yönetimi, sadece seçim yarışında puan peşinde koşmakla kalmıyor, aynı zamanda geleceğe de bakmaya çalışıyor.
İddialı projenin ikinci bir dip görmeye başladığı mesajları henüz geniş çapta yayılmadı. Bu, çok uzun zaman önce, dünya hidrojen enerjisinin umutları hakkında ciddi bir şekilde konuşmaya başladığında gerçekleşti. Ancak bu en değerli kaynağı Baltık'ın dibine pompalama olasılığının yüzeysel bir değerlendirmesi bile mevcut gaz durumunda tüm kartları karıştırabilir.
Bu arada Washington, Kuzey Akım 2'nin tamamlanmasına mümkün olan tüm yollarla karşı çıkma niyetini gizlemiyor. VE tarih Rus blog yazarı Alexei Navalny'nin zehirlenmesi ile burada çok faydalı olduğu ortaya çıktı.
Navalny'nin bununla ne alakası var
Yazarlar, ünlü blog yazarının bu kadar çabuk, karantina önlemlerinde gecikmeler ve oyunlar olmadan Almanya'ya gönderilmesinin nasıl olduğu sorusunu sormayacaklar. Şimdilik inatla "babasız" kalmak istemeyen Belarus'un ardından Navalny'nin Nord Stream 2 lehine oynamayan faktörler listesinde yer alması onlar için daha önemli.
Avrupa, Gazprom'dan daha düşük olmayan bir düzeyde ortaklardan birkaçı, aslında Almanya'nın insafına olduğu göz önüne alındığında, ısrarla Rus olarak adlandırmaya devam ettikleri gaz boru hattını uzun zamandır teslim etti. Navalny ile yaşanan olay nedeniyle burada nelerin değiştirilebileceği tam olarak belli değil, ancak sadece bir Alman kliniğine gönderilmesi de değildi.
ABD yaptırımlarının, proje katılımcılarının herhangi birine, bekleyen işler için neredeyse cezalardan daha fazlasına mal olabileceğine inanılıyor. Pekala, pandemi nedeniyle dünya çapında düzenlenen topun kükreyişi altında ve bu göz ardı edilemez.
Ancak misilleme önlemleri veya sadece Rusya ile değil, aynı zamanda Çin veya daha kötüsü Venezuela ve Kuzey Kore ile karşı karşıya gelecek özel iş kararları o kadar güçlü olabilir ki, ABD ekonomisi son çeyrekteki yüzde 30'luk düşüşü iyi şans olarak görecek. Avrupalılar ve İran arasındaki işbirliği deneyimi, bizi modern ekonomik dünyada hiçbir şeyin imkansız olmadığına ikna ediyor.
Deutsche Bank hesaplarında Amerikan mahkemesinin yarım milyar dolarlık tutuklaması - bu bir deneme balonu mu yoksa eğitim tedbiri mi? Üstelik bu, bir Rus girişimcinin işleminin uygulanmasından sonra aldığı yaptırım listelerinden uygulanması için yapıldı.
Kesin olan bir şey var: Bu, Avrupalıların Amerika Birleşik Devletleri için tamamen beklenmedik sonuçlar çıkarabileceği tehlikeli bir emsaldir. Şimdi, Avrupa Birliği'ni bir bütün olarak bir Amerikan uydusuna dönüştürme, yani en az bir küresel rakipten kurtulma girişiminden bahsediyoruz. İkincisi, Çin, ana satış pazarını kaybetme riski nedeniyle Amerika Birleşik Devletleri'nden hiçbir yere gitmiyor.
Karşı altı argüman
Gazeteciler genellikle diğerlerinin önündedir. Politikacılar hala pazarlık yapıyor, uzmanlar gerekli bilgileri topluyor ve basın şimdiden olası gelişmeler için seçenekler sunuyor. Kuzey Akım 2 örneğinde, Amerikan medya derneği Politico herkesin önüne geçmek için acele etti.
Almanya'nın önceden yapılmış inşaat sözleşmelerini nasıl iptal edebileceği konusunda altı seçenek saydılar. Bundan sonra, aslında, ABD yaptırımlarına giren projeyi durdurmaya devam edin ve ancak o zaman AB düzeyinde yaptırımlarda ısrar edin.
Bu yaptırımların nihayetinde kime yöneltileceği hala tam olarak belli olmasa da, Rus Gazprom'a ek olarak, projede Almanya'nın bir payı olmadan en az beş uluslararası şirket yer alıyor. Projenin sadece Avusturyalı OMV, Fransız Engie ve İngiliz-Hollandalı petrol ve gaz devi Shell'in yanı sıra Alman Wintershall ve Uniper şirketlerini de kapsadığını hatırlayın.
İkincisi, Kuzey Akım-2 üzerindeki baskıya tahammül etmedi, gecikmeler ve kaybedilen karlar nedeniyle kimseyle dava açmaya hazırlar. Buna ek olarak, konsorsiyum üyelerinden hiçbiri, proje uygulamasının herhangi bir aşamasında, Rus gaz devi ile daha yakın işbirliğine hazır olduklarını gizlemedi.
Ayrıca Nord Stream 2'nin Rus Ust-Luga'dan Alman Greifswald'a 2020 gibi erken bir tarihte gaz vermeye başlayabileceğini de hatırlatalım, ki bu şu anda pek olası değil. Almanya, yılda 55 milyar metreküp gaz alabilir. İşte Amerikalı gazetecilerin her biri hakkında kısa yorumlar içeren altı argümanı.
İlki, daha önce verilmiş olan inşaat izinlerini iptal etmeleri için madencilik idaresi ve iki Stralsund ajansı - denizcilik ve hidrografik ajanslar - üzerinde Alman federal yetkililerinden olası bir baskı olduğunu gösteriyor.
Federal toprakların bağımsızlığı, Rus standartlarına göre kıskanılacak bir şey hesaba katılsa bile, bunun kolay olmadığı anlaşılmalıdır. Ancak başka bir şey daha önemlidir: çok pahalıdır. Yalnızca yasal maliyetler, neredeyse tüm projenin bir bütün olarak maliyetine eşit bir miktar olabilir - yaklaşık 10 milyar Euro.
Almanya'daki üst düzey yetkililer, Nord Stream-2'yi kapatmak için gerçekten satın almaya hazır mı? Tabii Washington ödemezse, böyle bir dilim hiçbir şekilde ve yöntemle gizlenemezse de.
İkinci Amerikan versiyonu, çevrecilerle uzun süren davalar için tasarlanmıştır. Ne de olsa Rus gazının Eski Dünya'daki ısınmayı etkileyebileceğine dünyayı ikna etmeye çalışıyorlar. Almanya atomu, kömürü ve petrolü terk etme yolunu izledikten sonra, oradaki halk her şeye inanabilir, ancak gaza gerçek bir alternatif yoktur ve ona karşı "yeşil" argümanlar kötü işliyor.
Politico'daki üçüncü olasılığa, "güvenlik menfaatleri" için Rus gazının ithalatına yönelik ulusal kısıtlama denir. Yazarlar, sadece onlar değil, Almanya'daki birinin bugün "Rus tehdidi" hakkında ciddi bir şekilde konuşmaya gerçekten hazır olduğuna inanmakta güçlük çekiyorlar.
Politico'nun son üç seçeneği biraz daha karmaşık çünkü Almanya'dan bahsediyorlar, Avrupa Birliği'ne olası yaptırımları kaldırıyorlar ya da ABD'ye projenin uygulanmasına karşı çıktıkları için kısıtlayıcı önlemler alma hakkı veriyorlar. Son olarak, operatörün lisans alma ihtiyacı nedeniyle Nord Stream-2 operasyonunun başlaması önemli ölçüde gecikebilir.
Bütün bunlar, en sofistike Avrupa Birliği biçimindeki bürokrasiden başka bir şey değildir, ancak en önemli şey, operatöre, Alman olanına, Nord Stream-2 AG'ye lisanslı oyunlardır. Gogol'un astsubayın dul eşi dinleniyor.
Ve biraz parlak bir gelecek hakkında
Almanya'nın Nord Stream-2'yi iptal edebileceğine bizi ikna etmemiz ne kadar sürer? Kasım ayının ilk Pazartesi gününden sonraki ilk Salı gününe kadar. ABD başkanlık seçimleri ne zaman yapılacak. Ancak aşağıdaki Amerikan seçimleri hakkında.
Bu arada, en azından gelecekte Almanya için "Kuzey Akım-2" yi zorlamaya değmeyeceğine dikkat çekiyoruz. Nitekim, büyük olasılıkla, çok da uzak olmayan bir gelecekte, hidrojen yakıtı benzersiz olmayacak, ancak çok büyük olacaksa, bu gazın doğal gaza eklenmesi ve Avrupa'ya ulaştırılması kolay olacaktır.
Neden? Bunun nedeni, yalnızca Rus nükleer enerji endüstrisinin, öngörülebilir gelecekte, boru hattı doğal gazı ve LNG ile karşılaştırılabilir bir ölçekte ve fiyatlarda toplu hidrojen üretimini sağlayabilecek kapasitededir. Diğer tüm durumlarda, yakıt için uygun hidrojen çok pahalıdır ve çok azdır. Ve bu uzun bir süredir, büyük olasılıkla çok uzun bir süredir.
Akademisyen N.N. Ponomarev-Stepnoy, atomik-hidrojen enerjisinin geleceği hakkında konuştu ve konsepti 70'lerde kapalı Sovyet enstitülerinde geliştirildi. Temel olarak, "su girişi artı ucuz atom enerjisi, hidrojen, oksijen ve temiz enerjinin yanı sıra atık olarak su verir" formülüne dayanır.
Atomik-hidrojen konseptinin şimdiye kadar uygulanması, sadece çalışmama ve seri üretim hidrojen motorları için uygun olmamasına dayanıyor, ancak Japonya'da zaten her şeyi yerden kaldırmışlar ve kötü şöhretli Çernobil sendromunda.
Özetle, Kuzey Akım 2 etrafındaki çatışmanın tüm ciddiyetinin, Birleşik Devletler'de başkanlık seçimleri yapılır yapılmaz azalacağını varsayalım. Dahası, genel barışçıllaştırma, sonuçlarına hiç bağlı olmayacak. Gerçek şu ki, milyarlarca dolar yatırım yapılmış olan küresel bir projenin bozulması, potansiyel rakipleri için bile pek fayda sağlamıyor.
Milyarlarca, Kuzey Akım-2'ye yalnızca Rus Gazprom tarafından değil, aynı zamanda Birleşik Devletler ve bir bütün olarak Batı için çok daha az tehlikeli olan ulusötesi şirketler tarafından yatırıldı. Ve bu, hissedarlarının "bu dünyanın güçlü" on binlerce kişisi olduğu gerçeğiyle birlikte, sadece ana şeydir.
Önemli olan, bu şirketlerin ya halihazırda dahil olmaları ya da hemen hemen her rekabetçi projenin uygulanmasında yer alabilmeleridir. Şimdi hidrokarbon hammaddelerinin tedariki pazarı oldukça rekabetçidir, ancak gelecekte hiçbir şekilde aşırı kalabalık olmayacaktır.
Özellikle hem barışçıl bir atomu hem de gezegen ölçeğindeki bir dizi diğer enerji projesini büyük ölçüde yavaşlatabilen küresel yeşil trendi hesaba katarsak. Emisyonlar açısından ideal olan ve doğal gazı takip eden hidrojen ise sadece cezbedici değil, gerçekten ilham vericidir.