

Johannes Kepler Biyografisi
Johannes Kepler, 1571'de Bilimsel Devrim'in ortasında Almanya'da doğdu. Zayıf ve hasta çocuk, erken çocukluk döneminde babası Heinrich tarafından terk edildi. Ailesi çok dolaştığı için Kepler'in ilkokuldan mezun olması normalden iki kat daha uzun sürdü. Sonunda mezun oldu, teolojik bir seminere ve ardından Tübingen Üniversitesi'ne geçti.
Üniversitede, Kepler ilahiyat alanında yüksek lisans yapmaya karar verdi, ancak kısa sürede bu hedeften uzaklaştı. Avusturya'nın Gratz kasabasındaki bir Protestan okulu, ona matematik ve astronomi profesörü olarak iş teklif etti. Kepler bu konularda özel bir yeteneği olmadığına inansa da işi kabul etti. Oraya vardığında dikkatini evrenin gizemlerini çözmeye yöneltti. Kepler, Tanrı'nın fark edilebilir bir model veya yapıya sahip bir evren yarattığına ikna olmuştu ve kendini bunun ne olabileceğini anlamaya adadı.
1595'te Kepler, gezegenlerin yörüngelerinin geometrik şekiller, yani mükemmel katılar etrafında düzenlenmesi nedeniyle gezegenlerin oldukları gibi aralıklı olduğuna karar verdi. Mükemmel katılar, kenarları tamamen aynı olan üç boyutlu şekillerdir ve Kepler, Tanrı'nın bu formları evreni inşa etmek için kullandığına ikna olmuştur. Bu görüşü ilk kitabı Mysterium Cosmographicum veya Kozmik Gizem'de detaylandırdı. Kepler'in teorisi yanlıştı, ancak kitap, Kopernik'in elli yıl önceki ölümünden bu yana Kopernik sistemini destekleyen ilk büyük çalışmaydı. Kitap aynı zamanda önemliydi çünkü Kepler, evrenin salt matematiksel bir tanımıyla yetinmek yerine, yüzyıllar içinde fiziksel gerçekliği ele alan ilk büyük astronomdu.
Kepler, verilerini teorisine tam olarak uyduramadı; daha doğru bir veri kaynağına ihtiyacı vardı. Bunu Danimarkalı zengin bir astronom olan Tycho de Brahe'de buldu. Tycho, çağının en iyi gözlemci astronomuydu ve Kepler, yalnızca Tycho'nun gözlemlerinin işe yarayacağına karar verdi. Kepler, Tycho'nun laboratuvarında çalışmak için Prag'a gitti. Kibirli, talepkar ve nahoş bir işveren olan Tycho, sadece bir yıl sonra öldü. Ancak Kepler oradayken başladığı problem üzerinde yedi yıl daha çalıştı: Mars'ın yörüngesini inşa etmek.
Kepler'in Mars'taki çalışması, ilk iki gezegen yasasını keşfetmesine yol açtı: gezegenler eliptik yörüngelerde hareket ediyor ve yörüngelerinin eşit alanlarını eşit zamanlarda süpürüyorlar. Sonuçlarını 1609'da Astronomia Nova veya Yeni Astronomi'de yayınladı, astronomide devrim yarattı ve Kopernik sistemini büyük ölçüde basitleştirdi.
Kepler, yayınlanmış çalışmaları nedeniyle olmasa da, Avrupa'nın en iyi gökbilimcilerinden biri olarak kabul edildi. Akranlarından çok azı onun gezegen yasalarının önemini fark etti ve hatta çok azı onların doğru olduğunu kabul etti. Çalışmaları geçmişin mistisizmine saplanmışken, meslektaşlarının onu modern çağın bir bilim insanı olarak tanıması zordu.
Astronomia Nova'dan hemen önceki ve sonraki yıllar Kepler için profesyonel bir zaferdi - o iyi tanınıyor ve saygı görüyordu. Bu yıllarını astronominin yanı sıra lensleri araştırarak geçirdi ve optik alanına birkaç büyük katkı sağladı. Aynı zamanda, kişisel hayatı daha da kötüye gidiyordu. Hızlı bir şekilde, Kepler'in karısı ve en sevdiği oğlu öldü ve hamisi delirdi ve tahttan çekildi. Yeni evi Prag, iç savaşla paramparça oldu ve annesi cadı olmakla suçlandı.
Tüm bunlara rağmen Kepler en büyük amacına doğru çalışmaya devam etti: evrenin yapısını açıklamanın bir yolunu bulmak. Mükemmel katılar teorisinin çoğunu terk etmek zorunda kalmıştı ve onun yerine yeni bir şeye ihtiyacı vardı. Yıllarca düşündükten sonra yeni bir fikir buldu: evrensel armoniler teorisi. Kepler, gezegenlerin başka bir geometrik şekiller setinin harmonik oranı etrafında aralıklı olduğuna karar verdi. Bir kez daha, doğrudan Tanrı'nın zihnine baktığına inandı. Bir kez daha, teorisi tamamen yanlıştı. Ama yanlış bir teorinin peşinde koşmak onu bilimsel bir dehaya götürdü.
1618'de Kepler , yeni harmonik teorisini açıkladığı Harmonice Mundi veya Dünyanın Armonisi'ni yayınladı. Kepler'in üçüncü yasası, bir gezegenin yörüngesinin güneşten uzaklığı ile bir gezegenin güneşi çevreleme süresi arasında belirli bir matematiksel ilişki önerdi. Kepler, akranları gibi bu yasa hakkında çok az düşündü, çünkü o zamanlar ona pek mantıklı gelmiyordu. Ancak daha sonra, Sir Isaac Newton evrensel yerçekimi teorisini yarattığında, bu yasanın temel önemi açıklığa kavuştu.
Kepler önemli eserler yayınlamaya devam etti. 1619'da, Kopernik sisteminin bir özeti olan Epitome Astronomiae Copernicanae'yi yayınladı ve Kepler yasalarına uyacak şekilde ayarlandı. Şimdi bildiğimiz şekliyle Kopernik sistemi, temel olarak Epitome'da sunulan sistemdir. Daha sonra, 1627'de Kepler, tamamı Tycho'nun verilerine ve Kepler'in keşiflerine dayanan kapsamlı bir astronomik gözlemler, tahminler ve açıklamalar listesi olan Tabulae Rudolphine veya Rudolphine Tables'ı yayınladı.
Kepler'in son yayını ölümünden birkaç yıl sonra geldi. Bilimsel açıklamalarla dolu olmasına rağmen, aslında bilimsel bir çalışma değildir - bunun yerine bir bilim kurgu hikayesidir. Somnium veya Rüya, genç bir çocuğun aya yaptığı yolculuğun hikayesini anlatıyor. Hikayenin çoğu, ince örtülü bir otobiyografi gibi görünüyor. Ancak Somnium , Kepler'in keşiflerinin bilimsel sonuçları üzerine notlarla da doluydu. Ay yolculuğunun nasıl olacağına dair tahmininin doğruluğu, sahip olduğu olağanüstü fiziksel sezgiyi ortaya koyuyor.
Kepler, Bilimsel Devrim'in en önemli figürlerinden belki de en az bilinenidir. Şöhret eksikliği, sınıflandırılmasının zor olmasından kaynaklanıyor olabilir - zamanın diğer bilim adamlarından daha az modern görünüyor ve mistisizme ve dine güveniyor. Bilimsel katkılarını basitleştirmek, Copernicus veya Newton'dan daha zordur. Ancak yaşıtlarından daha az tanınıyor olsa da Kepler daha az önemli değil. Fizik ve astronomi, Kepler'in doğumundan iki bin yıl önce ayrılmıştı. İkisini bir araya getirmek onun için inanılmaz bir adımdı ve bunu yaparak, yaklaşmakta olan Newton devriminin yolunu açtı.