Bölüm 1204: Peki, Bu Ciddi Bir Durum
"Peri Yingyue, ne... ne demeye çalışıyorsun?" diye sordu dikkatlice Mu Huanzhi.
Shui Yingyue teknik olarak genç olsa da, aynı zamanda Sırlanmış Işık Alemi Kralının kızıydı ve Doğu ilahi Bölgenin Dört Tanrı Çocuğundan biriydi. Yalnız Tanrı Aleminde, şanı ve durumu Kar Şarkısı Alemini zaten çokça aşmıştı.
Shui Yingyue normalde yumuşak huyluydu ve herhangi bir şey yapmadan önce itibarını düşünmek zorundaydı. Yun Che'nin yolunu burada, Ebedi Cennet Aleminde, öfke içinde engellemek için büyük bir şeyin olması gerektiğini anlamak için dahi olmaya gerek yoktu.
Shui Yingyue Mu Huanzhi'yi tamamen görmezden geldi ve bakışlarını Yun Che'ye kiltledi, Yeşim Dere Kılıcı kaşlarının arasına bakıyordu. Öfkeyle sordu, "Konuş! Kız kardeşime ne yaptın Yun Che!?"
Büyüklerden öğrencilere kadar, her Kar Şarkısı Alemi üyesi Yun Che'ye destek olmak için yerlerinden çıkmıştı. Aynı zamanda, kafaları karışmış şekilde Yun Che'ye bakmaya başladılar.
Ancak Yun Che, Shui Yingyue'nin patlamasını duymasıyla birlikte sakinleşti.
Shui Yingyue'nin sorusu "Kız kardeşime ne yaptın?" dı. Bu, aslında Shui Meiyin'e ne yaptığını bilmediği anlamına geliyordu.
Hmm...
Yun Che'nin ne kadar gamsız olduğunu hatırlamak zorunda kaldı. İlk olarak, yüzündeki sürpriz ifadesini şaşkınlıkla değiştirdi. Sonra korku içinde geriye doğru adım atmak yerine, iki adım ileri gitti ve Shui Yingyue'nin tehditleriyle kibarca yüzleşti, ve sordu, "Peri Yingyue, ne demek istediğini tam olarak anlamıyorum. Kardeşini tanımıyorum ve birkaç kez konuştuğumuz zaman da konuşmayı başlatan kişi oydu. Aslında, birbirimizle temas kurduğumuz tek zaman bugünün Kutsal Tanrı Savaşı... Kardeşine bir şey mi oldu? Dürüst olmak gerekirse hiçbir fikrim yok. Aramızda bir yanlış anlaşılma mı var?"
"Peri Yingyue, Yun Che ve Prenses Meiyin birbirleriyle özel olarak asla temas kurmadılar. Öfkenizin arkasındaki sebebi duyabilir miyiz lütfen?" Mu Bingyun ileri adım atarken konuştu. Herhangi bir buz enerjisiyle örtülmemesine rağmen, gerçekte Shui Yingyue ve Yun Che arasında bir tutam enerji kalmıştı. Eğer Shui Yingyue gerçekten aklını kaybedip Yun Che'ye saldıracak olsaydı, onu hemen durdurabilecekti.
Shui Yingyue'nin saldırganlığı, Yun Che'nin dürüst, içten ve hatta masum bakışlarını görünce bir anda büyük ölçüde azaldı fakat yine de güçlü bir şekilde devam etti, "Yanlış anlaşılma? Bu noktada bir yanlı anlaşılma olduğunu iddia etmeye nasıl cüret edersin!? Meiyin kendi başına ayrıldı, odasına kendini kapattı ve sana karşı savaştıktan sonra kimseyi görmek istemedi. Şimdiye kadar bir kelime bile söylemedi... Ona ne yaptın!?"
"Anlıyorum..." Yun Che daha da şaşkın görünüyordu. "Belki kardeşin... Mağlup olduğu için bazı zihinsel hasarlara maruz kalmıştır?"
“Saçmalık!” Shui Yingyue kaşlarını çattı. "Meiyin kendini eğlendirmek için Kaynak Tanrı Toplantısına katıldı! Kazanmayı hiç umursamıyordu, o yüzden böyle bir hasar olmasına imkan yok!"
Kutsal Tanrı Savaşını... Bir oyun olarak görerek mi ilk altıya kadar ilerledi...? Bunu duyan tüm Kar Şarkısı Alemi öğrencilerinden terler damlıyordu.
Yun Che anlayış ifadesi yüzünden geçmeden önce hafifçe kaşlarını çattı. Sonra sakin bir şekilde şöyle dedi, "Kardeşin şimdiye kadar gördüğüm en güçlü zihinsel enerjiye sahip. Dürüst olmak gerekirse, onu yenmeyi başarabilmem saf şans. Zihinsel savaşımız en hafif tabirle yoğundu, bu yüzden savaştan sonra bazı zihinsel hasarların olması doğaldır. Belki de bu yüzden kardeşinin zihinsel durumu şu anda kapalı."
"Bu doğru." Mu Bingyun hafifçe başını salladı. "Zihinsel savaş kaynak enerji savaşından farklıdır. Başlangıçta, Prenses Meiyin açıkça üstünlüğe sahipti. Bununla birlikte, gelgitler sonucu değiştirdi. Bir taraf şiddetli bir zihinsel savaşı kaybettiğinde, neredeyse kesin bir şekilde büyük miktar zihinsel reaksiyon yaşar. Bana göre Prenses Meiyin'in anormal tepkisi savaş sırasında yaşadığı zihinsel hasardan kaynaklanıyor. Durum buysa, bu normal bir reaksiyon."
"Bunun yanı sıra, Yun Che ve Prenses Meiyin'in savaşı adildi ve herkes buna tanık oldu. Onlar herhangi bir sözlü tartışma ya da fiziksel temasta asla bulunmadılar, bu yüzden endişelerinin asılsız olduğuna inanıyorum."
Yun Che "...”
Mu Bingyun'un açıklaması, Shui Yingyue'nin gözlerinin bir anda değişmesine neden oldu. Yavaşça Yeşim Dere Kılıcını indirdi ve öfkesini geri çekti.
"Belki de dürtülerimin beni etkilemesine izin verdim." Shui Yingyue'nin sesi cana yakın olmuştu. "Yun Che, sana güveneceğm... Şimdilik."
Daha sonra Mu Bingyun'a doğru döndü ve derinden eğildi. "Lütfen Yingyue'yi kabalığı için affet. Kardeşim iyileştiğinde ve Yun Che ile hiçbir ilgisi olmadığını tespit ettiğimde, Yingyue size şahsen bir ziyarette bulunacak ve ihlallerim için özür dileyecek."
Başlangıçta, ona ulaşmak için Shui Yingyue açıkça endişe ve öfkesine izin vermişti. Ancak, o da sakinleşmeyi başardıktan sonra nezaket ve incelikle hareket etmişti. Mu Bingyun konuştu, "Kardeşini derinden seviyorsun, Peri Yingyue. Bu şekilde hissetmeniz doğal ve sevginizden derinden etkilendik. Bizi ziyaret etmenize ve özür dilemenize hiç gerek yok."
Shui Yingyue hafifçe başını salladı ve Yeşim Dere Kılıcı elinden kayboldu. Tam arkasını dönüp gitmek üzereyken ahenkli bir ses uzaklardan çaldı, "Abla!"
Yun Che'nin gizlice iç çekmesi bu sesi duyduğunda tekrar dışarı çıkmıştı.
Kahretsin! Bu sefer... B*ku yedim!
Kızın inanılmaz derecede melodik sesi, solmayı reddeden herkesin kulaklarında yankılanıyordu. Bir an sonra, narin bir kızı gece gökyüzünden düştü ve Shui Yingyue'nin hemen yanına indi.
Shui Meiyin keyifli ve manevi bir aura getirdi. İnsanlar farkına bile varmadan herkesin gerginliğini dağıttı.
"Meiyin? Neden... Neden buraya geldin?" Shui Yingyue kardeşinin bir anda gelmesine şaşırmıştı, ancak Meiyin'in gülümsediğini fark edince -aslında, nedense eskisinden daha mutlu görünüyordu- çabucak rahatladı.
Yun Che sessizce geriye yarım adım attı.
"Hepsi senin hatandı, abla." Shui Meiyin'in burnunun ucu biraz kaldırıldı. "Az önce, doksan dokuzuncu kardeşim Büyük Kardeş Yun Che'yi sorgulamak için öfkeyle uzaklaştığını söyledi, o yüzden aceleyle buraya gelmekten başka çarem yoktu. Sen... Büyük Kardeş Yun Che'ye kızıp ona zarar vermedin, değil mi?"
“... Hayır, zarar vermedim." Shui Yingyue biraz hazırlıksız yakalanmıştı.
Yun Che, "?"
"Phew, şükürler olsun." Shui Meiyin küçük göğsünü sanki rahatlamış gibi okşadı. Sonra Mu Bingyun ve Kar Şarkısı Alemi üyelerine baktı ve kibarca eğildi. "Herkese merhaba, büyükler, Kar Şarkısı Aleminden kardeşler. Kardeşim hepinizi rahatsız etmiş olmalı, değil mi? Lütfen kendi hatalarım için onu suçlamayın. Hepsi benim suçum."
Shui Meiyin'in sesi tatlı, nazik ve samimiydi. Herkesin kalplerinden geçen tatlı bir kaynak suyu akışı gibiydi.
Shui Meiyin cennetten bir hediye gibiydi. Hiç kimsede çok kötü bir şey yapsa bile onu azarlayacak yürek yoktu, ki bu "önemsiz" bir meseleydi. Bu yüzden Mu Huanzhi hızla gülerek ellerini salladı, "Sorun değil, sorun değil. Sadece çok küçük bir yanlış anlama."
"Tam aksine, büyüğünüz olsak da Sırlanmış Işık'ın İki Güzeli tarafından ziyaret edilmekten onur duyuyoruz," dedi Mu Tanzhi hisli bir şekilde.
Kar Şarkısı Aleminin öğrencileri şöyle dursun, Kar Şarkısı Aleminin iki büyük ustası bu durumdaydılar. Çok heyecanlıydılar, o yüzden huşu içinde, ünlü tanrıçaların yakınlığı ve varlığı ile neredeyse konuşamadılar. Yarım adım ileri gitmeye bile cesaret edemediler çünkü bunun küfür olacağından korkuyorlardı.
“???” Yun Che'nin yüzünde aptal bir görünüm vardı: Neler oluyor? Bu konuda yanlış bir şeyler var gibi!
"Yani, daha önce gelen anormal tepkin... Yun Che ile hiçbir ilgisi yoktu sonuçta?" Shui Yingyue çok nazik bir tonda sordu. Hatta Mu Huanzhi ve diğerlerine suçlulukla ve özür dileyerek bakıyordu.
"Tabii ki onunla ilgili!" Ancak, Shui Meiyin'in ifadesi aniden ciddileşti ve sesi ağırlaştı, "Hepsi bana yaptığı... Kötü şeyler yüzünden! Hmph!"
Shui Meiyin ortaya çıktığında Yun Che zaten korkmuş ve suçlu hissediyordu. Şimdi, kalbi güm güm atıyordu... Her çıkışın bir inişi vardır! Bir günah işlemişti ve artık günahlarının bedelini ödemek zorundaydı.
Shui Meiyin'in sözleri herkesin yüz ifadesini anında değiştirmesine neden oldu. Bu senaryoda, "kötü şeyler" olabileceği kadar kötüydü. Shui Yingyue'nin öfkesi bir an önce azalmıştı, ama şimdi bir kez daha söndürülmesi güç bir ateşe dönmüştü, orijinalinden daha büyük ve ölümcül bir şeydi. Yun Che'ye tehditkar bir şekilde yaklaştıkça yıldız gözleri tamamen soğuklaşmıştı, "Yun Che! Ne... Ne cüretle masum rolü yapıyorsun! Konuş! Kardeşime ne yaptın!"
“Ah!”
Yun Che bir şey diyemeden, Shui Meiyin bir anda ağlamaya başladı ve aceleyle Shui Yingyue ile Yun Che arasında durdu. Sanki onu korumak için kollarını da açtı. "Abla, neden aniden bu kadar şiddetli davranıyorsun? Büyük Kardeş Yun Che'yi korkutacaksın böyle!"
Yun Che, "?????"
Shui Yingyue bir anlığına savunmasız yakalanmıştı. Kaşlarını çatarken yanıtladı, "Ama sen demedin mi... Bana kötü şeyler yaptı diye? Bunun için onu affedemem!"
"Erm, erm..." Shui Meiyin'in sesi mükemmel yüzünü hafifçe eğerken yumuşadı. Yanakları kızarmaya başladı... Shui Yingyun bu değişime o kadar şaşırmıştı ki neredeyse gözlerinin kendisine oyun oynadığını düşünecekti.
Sonrasında Shui Meiyin, Shui Yingyue'nin gözlerinin içine baktı. Kızarmaları geçmemişti, ama gözleri yıldızlar gibi parlıyordu. "Bu doğru, o zaman oldukça kızgın ve üzgündüm ancak bir gün bunu ciddi ciddi düşündükten sonra, nihayet bir şeyler anladım. Bundan sonra ise hiç kızgın değildim. Biraz mutluydum bile."
Yun Che, "???????"
Shui Yingyue'nin kaşları derin şaşkınık içinde çatılmıştı. "Meiyin, neden bahsediyorsun sen? Neler oluyor?”
"Ben... Ben..." Genç kız konuşmaya çabalarken dudaklarını ısırdı. Sonra, dönerken gözleri sağlam bir şekilde büyüdü, parmağıyla Yun Che'yi gösterdi ve yüksek sesle ilan etti, "Ben Büyük Kardeş Yun Che ile evlenmek istiyorum!"
Ssst!
Yun Che'nin vücudu zayıfladı ve ayaklarına kaydı. Neredeyse yanındaki gölete düşecekti.
N...n...ne!!??
Sanki dünya Shui Meiyin'in açıklamasının yanında paramparça olmuş gibiydi. Eğer Kar Şarkısı Aleminden herkes dili tutulmuş gibiyse, o zaman Shui Yingyue yıldırım çarpmış gibiydi. Şüpheyle konuşmadan önce çok uzun bir süre ayaklarının üzerinde donuk bir şekilde kaldı, "Ne... Sen şimdi ne dedin?"
Shui Meiyin, dileğini ilk kez dile getirmesinin ardından aslında çok daha rahat görünüyordu. İki adım geriye doğru atladı ve Yun Che'nin yanında sevimli bir şekilde durdu. Sonra, özelliklerini gülümsemesine sığdırmış gibiydi. "Dedim ki, Büyük Kardeş Yun Che ile evlenmek istiyorum, hehehehe."
Yun Che: “(￣□￣；)(ヾ????)(?_?)(○o○)~！@#￥%…”
Dünya bir anda ölüm sessizliğine gömüldü. Neredeyse herkes gözlerinde sıkıntı olup olmadığını merak ediyordu. Özellikle Mu Huanzhi ve Mu Tanzhi, felç geçirmiş gibi görünüyordu. Daha sonrasına kadar boğazlarından tek bir kelime bile konuşamadılar.
Bir orta yıldız bölgesi sakini için üst yıldız bölgesi sakini biriyle evlenmek, kişinin atalarına onur getiren bir başarıydı. Ama Shui Meiyin... Sırlanmış Işık Alemi Kralının kızı ve tüm Doğu İlahi Bölgedeki bir numaralı gurur duyulacak kızdı. Yun Che kendini ünlü yapmış olabilirdi, fakat Shui Meiyin ile onun arasındaki stataü farkı hâlâ bir balık ile anka kuşu arasındaki kadardı. Eğer Shui Meiyin Yun Che ile evlenseydi...
Eğer bir balık, anka kuşuyla evlenseydi... Bu kesinlikle tüm dünyayı çok büyük ölçüde şok ederdi!
"Ne... Ne saçmasapan konuşuyorsun sen!?" Shui Yingyue'nin beyni yıkılmıştı ve Shui Meiyin'in ifadesindeki kararlılığı görünce kaygısı daha da güçlenmişti.
"Saçmasapan konuşmuyorum. Söylediğim her kelimenin arkasındayım." Shui Meiyin gittikçe daha kararlı görünüyordu. Yun Che'ye bir adım daha yaklaştı, birbirine yapıştırılmış gibi görünüyorlardı. "O benim evlenmek istediğim kişi."
Yanına döndü ve sersemlemiş Yun Che'ye baktı. Biraz utanarak konuştu, "Büyük Kardeş Yun he, bana bu kötü şeyleri yaptın, o yüzden şu an evlenebileceğim tek kişi sensin. Sorumluluk alman ve bana karşı iyi olman gerekir, duyuyor musun?"
Yun Che: “~！@#￥%……”
Shui Meiyin sadece tuhaflıklarını geri çekmekle kalmadı, aynı zamanda Yun Che'ye giderek daha samimi davranıyordu. Shui Yingyue'nin kafası, zihni bozuldukça uyuşuyor gibiydi. "Sen... Sessiz ol! Hemen benimle geleceksin!"
Shui Meiyin'in açıklaması yayılsaydı, kelimenin tam anlamıyla yüzyılın şakası olurdu. Bu nokta Yun Che'ye bir ders vermek zihnindeki en son şeydi. Şimdi yapmak istediği tek şey Shui Meiyin'i buradan uzaklaştırmaktı.
"İstemiyorum!" Ama Shui Meiyin onu reddetti ve başını Yun Che'nin koluna yasladı. Utanarak şöyle dedi, "Hâlâ Büyük Kardeş Yun Che ile konuşmak istediğim çok şey var."
Yun Che: “~！@#￥%……” (Kimim ben? Neredeyim ben? Ne yapıyorum?)
Shui Yingyue: “~！@#￥%……”
"Yingyue, Meiyin, siz ikiniz ne yapıyorsunuz burada?"
Tam atmosfer garip bir hale geldiğinde, uzaktan aniden sevimli bir ses geldi. Aynı zamanda, engin ve sınırsız bir aura yukarıdan sessizce indi ve bir an için Yun Che mavi gökyüzünün başlarına düştüğünü düşündü.
"Bu... Bu..." Mu Huanzhi ve diğer herkesin yüzleri büyük ölçüde şoka uğramıştı.
Shui Meiyin'in gözleri aydınlandı ve mutlu bir şekilde ağladı, "Baba!"
Ba... Baba?
Shui Meiyin'in babası...
Sırlanmış Işık Alemi Kralı!?!?
Bir vızıltı vardı ve Yun Che'nin kafası neredeyse patlayacaktı. Önce Shui Yingyue. Sonra Shui Meiyin. Şimdi de... Sırlanmış Işık Alemi Kralı!! En güçlü üç üst yıldız aleminden birinin büyük alem kralı ve sadece Doğu İlahi Bölgenin dört büyük imparatorundan aşağı seviyede olan bir adam!
Peki, bu ciddi bir durum...