346 s, Türkçe.
Alman filozof Weischedel’in deyişiyle dünya tinini kişiliğinde somutlaştıran Hegel’in felsefesi büyük ölçüde estetik felsefe veya estetiğin felsefesi olarak nitelendirilebilir. 1818 yılında Heidelberg’te sanat felsefesi üzerine dersler vermeye başlayan Hegel, bu derslerini 1829 yılına kadar sürdürmüştür. Verdiği dersler üzerine tuttuğu notları toplayan Hegel, notlarını sürekli güncellemiş ve sistemleştirmiştir. Hegel’in sanat felsefesi, kapsayıcılığı, düşünsel derinliği, kavramsal açıklığı ve tutarlılığı gibi özelliklerinden ötürü güncelliğini yitirmemiş ve bu özelliklerinden dolayı da henüz aşılamamıştır.
Onur Bilge Kula, Hegel’in yirmi ciltlik toplu yapıtları üzerine estetik-kuramsal irdeleme yapıyor. Toplam üç cilt olarak tasarladığı bu eserinde Kula, Hegel felsefesini edebiyat açısından ve edebiyatı temel alarak okusa da, genel anlamda estetik kavramını göz önünde bulunduruyor. Bu çerçevede Hegel estetiği müzik ve resim dolayımında da tartılışıyor. Fakat Hegel, malzemesi dil olan edebiyatı en değerli sanat alanı olarak görmüştür, çünkü dil tinsel etkinliğin bir ürünüdür. Bu çalışmada, edebiyatın estetik alanındaki merkezi konumu belirginleşiyor. Kula, ayrıca bu çalışmasında Hegel’in 1797 yılında kaleme aldığı “Alman İdealizminin Dizge Programı”nı da tam olarak Türkçeye kazandırıyor.