Victoria Otogarı’nın kendine özgü art-deco dış cephesi, her yıl milyonlarca yolcunun taşındığı başkentin en büyük terminalini koruyor. Utangaç sadeliğiyle tanınan İngiltere‘nin en büyüğü olan Victoria Otogarı şehrin geri kalanına sunduğu bir geçitten başka bir şey değildir.
Otogar, otobüs operatörlerinden oluşan bir konsorsiyum olan London Coastal Coaches tarafından görevlendirildi ve Mart 1932’de açıldı.
Ancak o zamanlar şirketlerin çoğu, Londra’nın merkezine yayılmış kendi otobüs istasyonlarına sahipti. Depoların çoğu, biri Pentonville Yolu’nda, diğeri Midland Yolu’nda ve üçünün en büyüğü Judd Caddesi ile Cromer Caddesi arasındaki kavşakta olmak üzere King’s Cross yakınlarında sona erdi.
Judd Sokağı sitesiyle ilgili bilgi azdır, ancak 1940’ların sonlarında ve 1950’lerin başlarında bir otogar olarak işlev görmüş ve özel şirket Birch Bros’a hizmet vermiş gibi görünmektedir. Terminalin tam boyutunu belirlemek zor olsa da, zamana ait fotoğraflar gösteriyorki üç ve dört katlı bir bina onu zamanın en büyüğü olarak nitelendiriyor.
İstasyonun ne zaman hizmete girdiği kesin olarak bilinmemekle birlikte 1947 yılına ait kayıtlar istasyonun sadece iki yıl kullanıldığını göstermektedir. O yılın Kasım ayındaki bir parlamento tartışması sırasında İşçi Milletvekili Santo Jeger, o zamanki Ulaştırma Bakanı James Callaghan’a Judd Caddesi konumunun neden bir otogar olarak kullanıldığını sordu.
Bay Callaghan yanıt verdi: “Judd Caddesi’ndeki site, yalnızca iki yıllığına kiralandı ve bu süre içinde inşa edilmesi planlanmıyor.” Yıllar boyunca kırmızı tuğlalı duvarlar, en son dairelerden iş merkezi alanına kadar birçok alternatif girişime ev sahipliği yaptı.