Öykü Komsomolsk-on-Amur, 10'te, 1932 halkını hedef alan ilk inşaatçı grubu olan Perm köyünün yakınında, Amin sahiline Comintern ve Columbus gemileriyle geldiğinde, 1000 Mayıs'ında başladı. Amur'un kıyısındaki yeni şehir, aslında Uzak Doğu'da bir askeri-sanayi merkezi olarak tasarlandı. İnşaat alanı coğrafi konum temelinde seçildi. Zaten mevcut olan diğer Uzak Doğu şehirleri olduğundan: Vladivostok, Habarovsk, Nikolaevsk-on-Amur ve Blagoveshchensk ya devlet sınırına yakın bir yerde ya da denizden saldırıya açıktılar. İlk inşaatçıların inişinden kısa bir süre sonra, Komsomolsk havacılık, gemi yapımı ve metalurji tesisleri için sahalar hazırlamaya başladı.
Komsomolsk-on-Amur'un yaklaşık Belgorod ve Voronezh enleminde yer almasına rağmen, Uzak Doğu iklimi çok sert. İklim özelliklerine göre Komsomolsky ilçesi Uzak Kuzeye eşitti. Komsomolsk'ta kar örtüsü ekim ayının sonunda düşer - kasım başlarında ve nisan sonunda düşer. Yıllık ortalama sıcaklık: 1,5 ° C Komsomolsk-on-Amur civarında permafrostun sınırı var.
Aşırı iklimsel faktörler: kışın - kuvvetli rüzgârlar ve –40 ° C'nin altındaki donlar ve yaz aylarında - yüksek nem ve orta derecelerle bir araya gelen aşırı sıcaklar, zorlu yaşam koşullarının yanı sıra, yoksul ve monoton yiyecekler savunma işletmelerinin inşasını hızlandırıyor. Vitamin eksikliği nedeniyle, şantiyelerde çalışan birçok kişi sert bir şekilde hastalandı ve sıcak giysiler ve soğuk yaşam alanlarının olmaması soğuk algınlığı artışına neden oldu. Yönetim yanlış hesaplamaları, inşaat alanlarından emek akışına neden oldu. Sınıflandırılmamış arşiv belgelerine göre, 1 Nisan ayındaki 1934'ten itibaren, inşaata gelen 2500 Komsomol üyelerinin 460'ten itibaren, XNUMX insanları olduğu, geri kalanının inşaat alanını çeşitli şekillerde terk ettiği izlenir. Emek sıkıntısı kısa sürede askeri inşaatçılar ve tutsaklar tarafından dolduruldu.
Amur Nehri kıyısındaki bir uçak fabrikasının inşaatına başlanmasına dair hükümet kararnamesi Perm yılın 25 Şubat 1932 sürümünü yayımladı. Bu gün, havacılık endüstrisinin ana departmanı başkanı milletvekili. Halk Ağır Sanayi Komiseri PI Baranov, Perm bölgesinde №126 uçak fabrikasının yapımı için bir sipariş imzaladı.
Havacılık Tesis başlangıçta en büyük şehir oluşturan işletmelerden biri olarak planlandı. Şantiye Dzemga'nın Nanai kampının yakınında seçildi (şu anda şehrin semtlerinden biridir). Nanai adı “Jemga” nın anlamı ile ilgili olarak, farklı kaynaklar farklı bir yorumu göstermektedir. Yazar Yuri Zhukov'un "hafif eli" nden "Dzemgi" kelimesi "huş ağacı korusu" olarak çevrilir. Bu yorum bile Komsomolsk-on-Amur yerel lore müzesinde dile getirilmektedir. Aslında, "Jomga" - büyük olasılıkla "terk edilmiş veba" anlamına gelen Evenki "jumi" den geliyor.
İlk inşaatçı takımı Mayıs 31, Nanai'deki eski 1932 kampüsünün bulunduğu bölgeye geldi. Yerel halk, sitenin sık sık su altında kaldığı konusunda uyardı, ancak inşaat yönetimi onları dinlemedi. 1932’in yüksek sonbahar suyunda, ana binanın temeli için temel çukuru ve hava sahasının yapım aşamasında olan pisti döküldü ve inşaat malzemeleri kısmen tahrip edildi. Olaydan sonra, inşaat yönetimi uygun sonuçları çıkardı ve yeni fabrika sahasını pistle daha kuzeydeki 5 km kuzeyine taşıdı.
Tesisin yapımında önemli bir rol askeri inşaatçılar tarafından oynandı. İlk takımlar 1934'e ulaşmaya başladı. Komsomolsk-on-Amur'un tarihinde sonsuza dek askeri inşaatçıların kayak geçişi dekoltesine girdi, Cupid'in buzundaki Habarovsk'tan geçti. Mevcut şartlarda bile, modern ekipmanla donatılmış pek çok amatör aşırılık böyle bir kampanyaya karar vermeyecekti. Uzak Doğu kışının en zor şartlarında, askeri inşaatçılar nehirdeki buzun üzerinde kayak yapmak zorunda kaldılar, 400 km ile ilgili ihtiyaç duydukları her şeyi kendileri taşıdılar.
1935'in ikinci yarısında, uçak fabrikasının ilk üretim atölyelerinden bazıları inşa edildi. Ekipmanın montajı ile eş zamanlı olarak uçak montajı için hazırlıklar yapıldı. Uçak fabrikasındaki ilk uçak olan 126, 1936'ta inşa edildi, uzun menzilli keşif uçağı Р-6 (ANT-7) tarafından tasarlandı. Tupolev. P-6, ilk Sovyet tamamen metal çift motorlu tek kanatlı bombardıman uçağı TB-1 ile çok ortak noktadaydı. 1936 standartlarına göre, bu araba kesinlikle eskiydi, ancak Uzak Doğu uçak üreticilerine daha modern ve sofistike uçakların inşasına devam etmelerini sağlayan gerekli deneyimi verdi.
Uçak P-6
İlk keşif uçağı P-6, fabrika pistinin hazır olduğundan daha önce inşa edilebildi. Bu nedenle, Amur Nehri'nin su yüzeyinde iniş ve inişe izin veren yüzen uçaklarla donatılmış uçağı test etmek. Gelecekte, uçakların çoğu P-6 tekerlekli bir şasi ile inşa edilmiştir. Fabrika pistini devreye aldıktan sonra, uçak P-6, Komsomolsk-on-Amur ile Habarovsk arasında düzenli uçuşlar düzenliyordu. Kısa bir süre sonra uçan kulüp Dzomgah'da çalışmaya başladı, burada dört çift kanatlı U-2 transfer edildi. Savaştan önceki uçan kulüpte, Sovyetler Birliği'nin kahramanı olan efsanevi Alexei Maresyev, ayağı kesilmiş olsa bile savaş uçağında uçmaya devam etti.
Bombacı DB-3B
Tesiste inşa edilen aşağıdaki uçak tipi, S.V. tarafından tasarlanan DB-3B idi. Ilyushin. O zaman oldukça modern, uzun menzilli bir bombardıman uçağıydı. 1938'te ordu ilk 30 uçağını aldı. 1939'ta fabrika işçileri 100 bombardıman uçağı yaptılar. 1941 kışın, torpido bombardıman uçaklarının inşası başladı: geri çekilebilir tekerlekli şasi DB-3T ve şamandıralı DB-3TP ile. Aynı zamanda, bir bombardıman uçağı DB-3F (IL-4) yapımı için hazırlıklar yapıldı. Bu makinenin DB-3 üretimi ile ortak bir yönü vardı.
Komsomolsk'taki uçak üretim tesisinin topraklarında IL-4
№126 fabrikası, bir X-NUMX Il-2757 bombacısı kurarak zafere önemli katkılarda bulundu. Savaş yıllarında, tesis üretim kapasitesini ve verimliliğini önemli ölçüde arttırdı. Çalışan sayısı savaş öncesi seviyede kalmasına rağmen, yıllık teslim edilen uçak hacmi 4'ten daha fazla arttı. Komsomolsk'ta toplam 2,5-1938 yıl 1945 bombardıman DB-3004 ve IL-3 inşa edildi.
Komsomolsk'taki uçak bina tesisinin topraklarında Li-2
İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinin ardından fabrika, Li-2 taşımacılığı ve yolcu uçağı gibi barışçıl ürünlerin üretimine başladı. Bu makine Douglas DC-3'nin lisanslı bir versiyonuydu. İlk parti 1947 yılında teslim edildi. İki yıl boyunca, 435 uçağı inşa etmeyi başardı.
1949’te MiG-15 avcısının yapımına hazırlık Komsomolsk fabrikasında başladı. Jet savaşçılarının gelişme ve seri üretim süresi Komsomol uçak üreticileri, tesisin ikinci doğumunu göz önüne alıyor. Bu andan itibaren, Komsomolsk-on-Amur'daki uçak fabrikası, şirketi ülke sınırlarının çok ötesinde yücelten birinci sınıf jet uçakları üretmeye başladı. Üç yıl sonra, daha gelişmiş bir MiG-17 seriye girdi. Tesiste jet avcı uçağı yapımı için makine parkında köklü bir yenileme ve üretim kapasitesinin artırılması gerçekleştirildi. MiG-17F, Komsomolsk'ta üretilen ve yurtdışına teslim edilen ilk uçak oldu. 50-lerin ortasında, fabrika şeridinin artık modern gereklilikleri karşılamadığı, uçağın artan hız ve ağırlığının havaalanı kapağındaki yükünün artması, kalkış ve iniş sırasındaki artışın artmasıyla ortaya çıktığı ortaya çıktı. Ana beton pistin inşaatı süpersonik bir Su-7'un geliştirilmesinin başlangıcıyla aynı zamana denk geldi. Kuru.
İlk Su-7, 1958'in ilkbaharında askeri kabul gördü. Bu uçağın gelişimi büyük zorluklarla geçti. Bilgi ve tecrübe eksikliği, bunun yanı sıra, çok karmaşık ve hala çok “ham” bir makineydi. Ancak, fabrika çalışanları şerefli olan zorlukların üstesinden geldi. 1958'ten 1971'e, 1800'ten daha fazla Su-7 uçak üretildi. En çok kullanılan avcı bombardıman uçakları Su-7B ve Su-7BM. 1964'ten beri ihraç edildiler.
Su-17 oluşturun
1969'te Su-17 avcı-bombardıman uçağının değişken kanat geometrisi ile üretilmeye başlandı. Su-7B ile karşılaştırıldığında, yeni makine en iyi kalkış ve iniş özelliklerine sahipti, uçuş profiline bağlı olarak en uygun süpürgeyi seçmek mümkündü, ancak aynı zamanda uçağın tasarımı çok daha karmaşık hale geldi.
Avcı-bombardımancısı Su-17, KnAAZ bölgesinde bir anıt olarak kurulan en eski değişikliklerden biri.
Su-17М4'in son modifikasyonunun üretimi 1991 yılında tamamlandı. Toplamda, Komsomolsk daha fazla sayıda 2800 modifikasyon makinesi geliştirdi: Su-17, Su-17K, Su-17М / М2 / М3 / М4 ve Su-17UM / УМ3. Dışa aktarma modifikasyonları şu şekilde tanımlanmıştır: Su-20, Su-22 / M / M3 / M4, Su-22UM / UM3 / UM3K. Selefi Su-7B gibi, Su-17 avcı bombacısı da birçok bölgesel silahlı çatışmaya katıldı ve yabancı müşteriler arasında popüler oldu.
Aynı zamanda, uçak fabrikasındaki avcı bombardıman uçaklarıyla, denizaltıları yerleştirmek için tasarlanmış gemi karşıtı füzeler inşa etti. Bunlardan ilki, genel tasarımcı, akademisyen V.N'in öncülüğünde oluşturulan PKR P-6 idi. Chelomeya. 1960'ta üretime başladı. Bir denizaltıda, bir fırlatma tenekesine bir roket yerleştirildi, ilk kez dünya çapında, uçuş sırasında otomatik olarak açılan gemi karşıtı füze sistemi P-6'in tasarımında otomatik olarak katlanır bir kanat kullanıldı. 1967'te, üretimdeki P-6 roketi, OKB VN'de P-4 gibi oluşturulan katı roket Ametist gemi füzesi (66K-6) ile değiştirildi. Chelomeya. Yeni roket batık bir tekneden fırlatılabilir. Bu roketin üretimi 1986 yılına kadar devam etti.
Gemi karşıtı füze "Ametist"
Sukhoi Tasarım Bürosu ve PKR uçaklarının üretimine ek olarak, üretim işbirliğinin bir parçası olarak, Komsomolsk-Amur Havacılık Üretim Birliği adını alan tesis. Yu A. Gagarin (KnAAPO), Su-24 ön bombardıman uçağı için gövdenin kanat ve kuyruk bölümlerinin Novosibirsk'e dönüş parçalarını, Il-62 yolcu uçağı için kuyruk parçaları üretti.
1984'te, Su-4 neslinin ilk ağır savaşçı 27'i KnAAPO üzerine inşa edildi. Su-27 temelinde daha sonra tek ve çift savaşçı Su-27SK, 27SKM Su-Su-27SM / SM3, 33-Su, Su-30MK, 30MK2 Su-Su-30M2 Su-35S bir aile oluşturuldu. Su-27 tabanlı araçlar yaygın olarak ihraç edildi ve şu anda Rus Hava Kuvvetleri avcı filosunun temelini oluşturuyor.
Su-27 savaş uçağı oluşturun
Komsomolsk'taki uçak üretim tesisindeki 90-lerde, sektördeki diğer birçok işletmeden farklı olarak, hayat durmadı. Her ne kadar yeni otomobillerin kendi hava kuvvetlerimize teslimatı neredeyse olmasa da, ihracat siparişleri hayatta kalmaya yardımcı oldu. Su-27 / Su-30 ailesi uçakları Venezuela, Vietnam, Hindistan, Endonezya, Çin, Uganda, Etiyopya ve Eritre'ye teslim edildi. Yeni savaşçıların inşasına ek olarak, şirket Su-27С ürününü Su-27СМ / СМ3 seviyesine yükseltirken, su-33 güvertesinin de yenilenmesini sağlamıştır.
Dzemgi Havaalanı pistinde Su-27SM avcısı (yazar fotoğraf)
Savaş uçaklarının inşası ve modernizasyonu ile eş zamanlı olarak bir sivil dönüşüm programı uygulandı. İlk sivil modeller kargo C-80 (Su-80) ve amfibi uçak Be-103 idi. Ne yazık ki, bu umut verici projeler henüz geliştirilmemiştir.
Uçak C-80
Mühürlü bir kabini olan C-80 turboprop, 30 kilometreyi aşan bir mesafeden 3300 yolcularını veya 1300 kg kargo yüklerini taşımak için tasarlanmıştır. Uçak bölgesel yollar için idealdi, önemli avantajı yolcu versiyonundan kargoya ve sırtına hızlı bir şekilde dönüştürebilmesiydi. Bir kargo rampasının varlığı, otomotiv taşıtlarının ve standart uçak konteynerlerinin teslimini mümkün kıldı. C-80, General Electric CT7-9® hp tarafından 1870 gücünde üretilmiş iki ithal turboprop motorla donatıldı. Sukhoi’nin hızlı ve büyük temettü vaat etmeyen projelere girme konusundaki isteksizliği nedeniyle, C-80 programı, uçuşa elverişlilik standartları belgelendirme aşamasında kapatıldı.
Amfibi uçaklar Be-103
Aynı kaderi, iki motorlu amfibi Be-103'in üstüne düştü. Bu makine, Sibirya, Uzak Doğu ve Avrupa Rusya'nın kuzeyindeki çeşitli bölgelerindeki kısa mesafeli hatlarda çok faydalı olabilir. Uçak, çok sayıda nehir, göl, küçük rezervuarın bulunduğu ve diğer ulaşım türlerine erişimin zor olduğu yerlerde büyük fayda ile kullanılabilir. Şimdi bu tür yerlere uçuşlarda, zaman zaman en kötü yakıt verimliliği göstergeleri olan Mi-8 helikopterler kullanılıyor. Be-103 inşası 2004 yılına kadar devam etti ve birkaç yıl içinde 15 uçağının montajı mümkün oldu. Şu anda Be-103 üzerindeki tüm çalışmalar durduruldu. Bu tip uçakların birçoğu açık alanda fabrika bölgesinde depolanmaktadır.
Aralık ayında, 2012, Rus Hava Kuvvetleri ilk 6 Su-35 received aldı. Hava üstünlüğüne ek olarak, yeni avcı kara ve deniz hedeflerine saldırabilir. Maalesef, birkaç nedenden ötürü, Su-35S muharebe silahlarının gelişimi gecikti ve o zamana kadar Komsomol uçak üreticileri en yeni savaş uçaklarını 2015 ordusuna teslim etmelerine rağmen, savaş görevine ancak 48 yılı sonunda başladılar.
Su-35S çıkartıyor (yazarın fotoğrafı)
29 Ocak 2010, yılın ilk kez havadaki fabrika şeridinden PAK FA programının bir parçası olarak oluşturulmuş deneyimli bir uçak T-50 aldı. Bugün 9 deneysel makinelerin yapımı hakkında bilinmektedir. Geçmişte, yeni 5 avcı neslinin üretime başlamasının zamanlaması tekrar tekrar ertelendi. Üst düzey yetkililerin son açıklamalarına göre, uçağın seri üretimi 2017 yılında başlayacak.
Ocak ayındaki 1’ten 2013’tan, KnAAPO, OJSC “Sukhoi Şirketi” nde bir şube olarak girdi ve OJSC Şirketi “Sukhoi” “Komsomolsk-on-Amur Havacılık Fabrikası’nın Yu. A. Gagarin” (KnAAZ) adında bir şubesi olarak tanındı. Var olduğu yıllar boyunca, çeşitli amaçlar için 12 000'ten daha fazla uçak inşa edilmiştir. 80-lerde tesis, Su markasının ana üreticisi oldu. Halen uçağın inşa edildiği tesiste aslında iki işletme var.
Uygulamalı uygulama aşamasına getirilen uçak endüstrimizin en iddialı sivil programı, birkaç yabancı firmanın katılımıyla Sukhoi Sivil Uçak (GSS) tarafından oluşturulan yolcu kısa mesafeli uçak Sukhoi Superjet 100 oldu. Bu, uçağın ithal edilen parçaların% 50'ini kullanmasına neden oldu. Komsomolsk'ta üretilen bileşenlerin payı, yaklaşık% 15. Eylül 2016’ten itibaren Komsomolsk’taki GSS şirketi 113 uçağını bir - 27-28 milyon dolar karşılığında yaptı.
Teşebbüs uçuşları ve ekipman sergileri ile havacılık tatilleri işletme bölgesinde düzenli olarak yapılmaktadır. Bu tür aşırı bir olay, yılın Ağustos 6’inde 2014’de yapıldı ve KnAAZ’ın 80 Bu gün, bitkinin kapıları tüm gelenlere açıktı.
Pist boyunca dizilmiş bir dizi uçak ve helikopter ve hava savunma ekipmanı - çoğunlukla, bunlar Su'nun ürünleridi: Su-17UM3, Su-24М, Su-25, Su-27 ,М, Su-30М2, Su-35СМ 80, “Superjet-100” ve amfibi Be-103, MiG-31 önleyici, helikopterler: Ka-52 ve Mi-8МТШ, C-300 hava savunma sistemi ve П-18 radar öğeleri.
Bazı uçaklarda, büyük olasılıkla, artık hava almak istemeyenlerde, kokpite serbest erişim düzenlenmiştir. Bu fırsat uğruna, çocuklar ve yetişkinler için etkileyici bir sıraya girdi.
Bir uçak fabrikası olan bir pist, Komsomolsk-on-Amur hava savunmasını sağlayan bir savaşçı alayı paylaşıyor. İlk savaşçılar, 1939 yılında Dzomgi havaalanında göründü. Bunlar NNN-16 tasarımlarıydı. Polikarpov. Burada "İshakov" operasyonu, yılın 1945'unun başlangıcına kadar, tamamen Yak-9 avcı jetleri ile değiştirilinceye kadar devam etti. Ağustos ayında 1945, Dzomog'dan Savaşçı Havacılık Alayı pilotları Sungarii saldırısına ve Sakhalin Adası'nın güneyinde Japonlardan kurtuluşuna katıldılar. 1951'te, Dzemgah'taki son piston savaşçıları, jet MiG-15 ile sürüldü. 1955’te MiG-15 avcıları MiG-17 avcıları ile değiştirildi ve aynı zamanda Zümrüt radarında Yak-25 avcı avcılarıyla devriye gezen silahlı bir filo vardı.
1969'te, 60 inci Savaşçı Havacılık Alayı, Su-15 süpersonik önleyicilere geçti. Bununla birlikte, bir süre paralel olarak, en kötü ivmelenme özelliklerine sahip daha geniş bir aralıkta olan çift kesiciler Yak-28П kullanıldı. İlk serinin 70'inde Su-15, yükseltilmiş Su-15TM ile değiştirildi. Bu yakalayıcılar, Dzyomgi havaalanından 1990 yılına kadar aktif bir şekilde uçtular. Gece uçuşları, Su-15TM'lerin, alev jetlerinden yükselen, jet motorlarından attığı ve kelimenin tam anlamıyla karanlık gökyüzüne sıkışıp kaldıklarında muhteşemdi.
Dzyomg'a dağıtılan 60 inci iap, dördüncü kuşak Su-27 savaşçılarının yeniden eğitilmesi sürecinde Hava Kuvvetlerinde lider oldu. Bu havacılık biriminin pilotları yeni havacılık teknolojisinin geliştirilmesinde öncü olmuştur. İlk modernize olan Su-27CM daha sonra buraya geldi.
Otopark uçak 23 inci iap (yazar fotoğraf)
2004’te "sayıyı" optimize etme "ve" artan mücadele etkinliğini "amaçlayan düzenli organizasyon ve personel önlemleri sırasında, 60 Avcı Havacılık Alayı, 404" Tallin "Kutuzov III derece avcı havacılık alayıyla bir araya geldi. Sonuç olarak, Kutuzov Üçüncü Sınıfın 23 th "Tallinn" Avcı Havacılık Emri oluşturuldu. Aslında, bu yeniden yapılanma, havacılık alaylarında yeterince yeterli savaşçı bulunmamasından kaynaklanıyordu. Devlet yeni uçak alımı için para ayırmadı ve bir alay onu tasfiye etmeye karar verdi. Dzyomgi havaalanına dayanan avcı alayı, geleneksel olarak birçok yeni ve modernize edilmiş Su markalı otomobilin merkezidir ve burada yeni Su-35С'in geldiği yerdeydi. Bu, esas olarak ön alayın üretim tesisine olan yakınlığından kaynaklanmaktadır ve gerekirse, KB temsilcilerinin katılımıyla fabrikada "çocukluk çürüklerinin" hızla onarılmasını ve tedavi edilmesini sağlar. Şu anda, DZomgah üzerinde 23-iap'in bir parçası olarak savaş jetleri var: Su-27CM, Su-30М2 ve Su-35С.
Komsomolsk-on-Amur'dan düzenli yolcu uçuşları 30-s sonunda başladı. Dzyomgi Havaalanı, savaş uçakları fabrikası ve uçakları tarafından işgal edildiğinden, Parkovy köyü yakınlarında Amur Nehri yakınında yolcu uçağı için bir toprak şeridi yapıldı. Bu uçaktan uçtu: By-2, An-2, Li-2, IL-12, IL-14. Daha sonra, bu pist aeroclub tarafından kullanıldı ve paraşütçüler orada eğitildi. Ne yazık ki, 90'lerdeki ekonomik kargaşa nedeniyle, uçan kulüp faaliyetlerini pratik olarak durdurdu. Bununla birlikte, 2016'te, KnAAZ'ın maddi desteğiyle, Teknik Üniversitenin küçük havacılık fakültesi bazında bir aeroclub'ın yeniden oluşturulması hakkında bilgiler ortaya çıktı.
Komsomolsk-on-Amur'dan 60 km uzaklıktaki Khurba köyünde, 17'in sonunda yeni bir şehir havaalanının inşaatı başladı. Bu yerdeki 800 metre uzunluğundaki asfaltsız pist savaş yıllarında inşa edildi, ancak yalnızca 1948'ten 311'inci hava savunma sistemi burada kalıcı olarak kurulmuştu. Savaş sonrası dönemde, savaşçılar bu alay ile silahlandırıldı: Yak-9, MiG-15, MiG-17, Su-9. Jet teknolojisine geçtikten sonra, beton sektörünün pistinin yapımına başlandı ve ardından sivil sektörün ayrılması için havaalanının seçimini belirleyen Khurba'da başladı.
60-x'in sonunda, Sovyet-Çin sınırındaki durumun daha da artması nedeniyle, SSCB Hava Kuvvetleri'nin liderliği, 277-inci bombacısı Mlavsky Kızıl Bayrak Havacılık Alayı'nin GDR'den Khurba'ya taşınmasına karar verdi. Yeniden dağıtım sırasında, 277-th bap, Uzak Doğu havalimanındaki bir Il-28Sh saldırı tadilatı da dahil olmak üzere bir Il-28 bombacısı ile silahlandırıldı. IL-28'in bu versiyonu özellikle "Çin tehdidine" karşı koymak için özel olarak tasarlandı ve düşük insanlardan, düşman insan gücüne ve ekipmanlarına karşı güdümsüz roketlerle hareket etmek üzere tasarlandı. Fabrika onarımı sırasında uçağın uçağı, 12-mm HAP ile 57 ünitelerinin askıya alınma ihtimalini sağlamak için iyileştirildi.
1975’te, alay pilotları, Il-24’i paralel olarak kullanmaya devam ederken, değişken kanat taramasına sahip yeni Su-28 ön cephe bombardıman uçakları için ilk denemelere başladı. Su-24'ta yeniden eğitim ile eş zamanlı olarak, askeri kampın genişletilmesi ve iyileştirilmesinin yanı sıra, betonarme barınaklar inşa edildi. Burada, hava limanının eteklerinde, IL-28 277'e ek olarak bir havacılık ekipmanı depolama üssü oluşturulmuştur, burada boşaltılan Su-15 ve Yak-28'leri gönderdi.
1997'te, piyasa reformlarının doruklarında, 277-th personeli, yükseltilmiş Su-24M için yeniden çalışmaya başladı. O zamana kadar, bu tür bombardıman uçakları artık seri üretilmiyordu, ancak "reform" ve "optimizasyon" geçirmiş olan diğer havacılık birimlerinden elde edilmişti.
1998'in ilkbaharında, Khurba'da savaş yıllarında eski kuşak kemerleri işe yaradığında ortaya çıkan bir olay meydana geldi. Su-24M'de (04 beyazı olmayan) bir eğitim görevi gerçekleştirildikten sonra iniş sırasında, hidrolik bir arıza nedeniyle, ana iniş takımı çıkmadı. Çeşitli manevraların yapılması sırasında aşırı yükler kullanarak şasiyi serbest bırakma girişimleri başarısızlıkla sonuçlandı, ardından eski kir şeridi üzerinde "göbek üstüne" oturmaya karar verildi. İniş başarılı oldu, uçak küçük hasar aldı ve ardından tamirden sonra uçmaya devam etti.
Mlavsky alayının uçakları, Uzak Doğu'da yapılan tüm büyük tatbikatlarda yer aldı. Uzak Doğu Federal Bölgesinin nehirlerinde bahar suyunda buz sıkışmalarının giderilmesine sürekli olarak katıldılar ve FAB-250 bombalarının nehir kıyılarında bombalanması ve yerleşim yerlerinin taşmasını ve hidrolik yapıların ve köprülerin yıkılmasını önlemek için bombalama eylemlerini gerçekleştirdiler.
Yaklaşık olarak 2005'ten, “eski” Su-277М'tan modern Su-24 bombardımanlarına kadar, 34-bap'ın yaklaşmakta olan yeniden silahlanması hakkında sürekli bir konuşma yapıldı. Bunun yerine, Uzakdoğu merkezli "Serdyukovschiny" savaş uçaklarının ortasında, yine vuruldu. 2009’te, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı, Habarovsk’tan 302 km uzaklıktaki Pereyaslovka köyünde bulunan 60’in tasfiye edilmesine karar verdi. Hava alabilen Su-24M, Pereyaslki'den Khurba'ya uçtu. Yer ekipmanlarının ve silahların bir kısmı askeri nakliye uçakları tarafından teslim edildi. Gerisi Habarovsk-Komsomolsk-on-Amur karayolu boyunca karayolu ile taşındı. Aynı zamanda, Komsomolsk altında, 523 ekipmanının bir kısmı Vozhaevka havaalanına transfer edildi.
Khurba havalimanında, kütle indirimleri ve yapılanmaların yeniden yapılandırılması döneminde, hava alanlarından yönlendirilen diğer havacılık birimlerinin uçakları ile mücadele edilir. Bir süredir, Su-24M ön cephe bombardıman uçaklarına paralel olarak, daha önce Amur bölgesindeki Orlovka havaalanına dayanan MiG-29 404-iap avcıları ve Khabarovsk yakınlarındaki Kalink havaalanından Su-27 216-iap vardı. Sonuç olarak, çok sayıda uçağın toplandığı Khurba'da, 6988 seviyesinin 1-I Mlavskaya hava üssü oluşturuldu. Ancak, kısa süre sonra 6983-Muhafızlar Havacılık Vitebsk'in iki kez Kırmızı Afiş, Suvorov Tarikatı ve Onur Lejyonu'nu Normandie-Neman 1 seviyesinin temelini aldı. Khurba'da bulunan Bombacı Alayı, eski adı olan - 227-th bap (askeri birlik 77983), ancak onursal Mlavsky adı olmadan.
Khurba'daki bombardıman alayının bileşimi ilginçtir çünkü çeşitli aviyoniklerle Su-24M vardır. Tamir edilen ve yenilenen ilk Su-227М24 uçağından biri, Sukhoi OJSC (GUSAR tasarım ve geliştirme çalışması) tarafından önerilen sürüme göre yükseltilen 2'e ulaşmaya başladı ve ayrıca yardımcı navigasyon ekipmanı SVP-24 Gefest olan uçaklar da var. ve T ". JSC Sukhoi'nin varyantı ile karşılaştırıldığında, SVP-24 ekipmanının çok daha pratik, daha ucuz ve daha doğru olduğu ortaya çıktı. SVP-24 ile donatılmış yaşlı erkekler Su-24M, vurmalı kabiliyetlerinde daha modern makinelere göre daha düşük değildir. Açık kaynaklarda mevcut olan bilgilere göre, 2016'in başında, Khurba'da bir 24 cephe bombacısı vardı. Mayıs sonunda 2016, ilk dört Su-34 Khurba'ya uçtu. Bu uçakların Khurba'ya uçması, 277-th bap'ın yeniden donatılmasının başlangıcını yeni bir tür cephe bombardıman uçlarına işaret etti. FEFD'nin geniş bölgesinde, ön bombardıman uçaklarının sürekli olarak sadece Komsomolsk-on-Amur'da konuşlandırıldığını söylemek gerekir.
Komsomol Khurba Havaalanı'ndan Moskova'ya düzenli uçuşlar 1977'ta başladı. 80'in ortasında, Komsomol Havaalanı, Habarovsk Bölgesi'ndeki uzak tayga yerleşimleriyle hava iletişimi sağlamada önemli bir bağlantıydı. Komsomol Birleşik Havacılık Filosunun L-410 uçağı Ayan, Blagoveshchensk, Vladivostok, Nikolaevsk, Polina Osipenko, Roshchino, Habarovsk, Chegdomyn, Chumikan'a uçuş gerçekleştirdi. Gün boyunca, havalimanı 22 düzenli uçuş aldı. Sadece Komsomolsk’tan Habarovsk yönünde, her gün kabul edilebilir bir bilet fiyatı ile sekiz uçuş yapıldı. Genellikle Habarovsk'a olan uçuş süresi, sekiz saatlik bir tren yolculuğunda zaman kaybetmek istemeyen yolcular için çok uygun olan 40-45 dakikadır. Şu anda, bu sadece hayal edebiliyor. 1991 yılında taşınan en fazla yolcu sayısı. Daha sonra 220 bin yolcu kullanan havalimanı servislerinde, 288 ton posta ve 800 ton kargo teslim edildi.
Yolcu trafiğindeki keskin düşüş, 90'lerde meydana geldi. Bu, kışın havaalanının neredeyse çalışmadığı gerçeğine yol açtı. 2009'te Vladivostok Avia, Tu-204 uçağındaki Moskova-Komsomolsk-on-Amur-Moskova rotasındaki uçuşlarına yeniden başladı. Ekonomik sıkıntılar yaşayan Vladivostok Avia, Aeroflot tarafından absorbe edildikten sonra, Komsomolsk-on-Amur'dan batı yönüne olan uçuşlar ya durduruldu ya da yeniden başladı. Halen, ülkenin merkezine ulaşmak için Komsomolsk-on-Amur sakinlerinin çoğu, Habarovsk havaalanına gitmek zorunda kalıyor.
2010’te, o zaman Savunma Bakanlığı’nın liderliği sivil taşıyıcıları Khurba hava sahasının topraklarından çıkarmaya çalıştı. Bu, "Rusya Federasyonu'nun arazi kullanımı alanındaki mevzuatının ihlallerini ortadan kaldırma ihtiyacı" ile motive edildi. Bölgesel otoritelerin müdahalesi sayesinde, havaalanı savunuldu. Ancak, Nisan 2016’ta, Federal Mülkiyet Yönetimi Ajansı, Komsomolsk-on-Amur Havaalanı JSC’nin% 100’inin özelleştirilmesi şartlarını onayladı. Devlet, Uzak Doğu'nun gelişimi ile ilgili görüşmelerinin arka planında tuhaf olan, en yüksek standlardan yapılan garip olan bu nesne için 61 milyon ruble almak istiyor. Herhangi bir özel yatırımcının, federal merkezin ulaşım bağlantılarını sürdürmek istemediği uzak bir bölgeye yatırım yapmak istemesi muhtemel değildir. Üstelik bu, diğer Uzak Doğu sanayi merkezlerinin yanı sıra, Komsomolsk-on-Amur'un da eşsiz bir konuma sahip olduğunu göstermektedir. Bölgede, evet, muhtemelen ve ülkede benzer büyüklükte bir uçak fabrikası ve iki büyük askeri havacılık biriminin bulunduğu ülkede başka şehir yok.
Göre:
http://forums.airbase.ru
http://vertoletciki.ru
http://www.interfax.ru/business/503940