Ellen Lupton ve Jennifer Tobias tarafından yazılan Extra Bold: A Feminist, Inclusive, Anti-Iracist, Nonbinary Field Guide for Graphic Designers, “kısmen ders kitabı ve kısmen çizgi roman, dergi, manifesto, hayatta kalma rehberi ve kendi kendine yardım kılavuzudur”. yaratıcılar. Princeton Architectural Press tarafından yayınlanan Extra Bold’u buradan satın alabilirsiniz.
İkili kategoriler saldırı altında. Irk adaleti savunucuları, beyazların üstünlüğünü korurken beyaz olmayan insanları marjinalleştiren ırksal ikili dosyalara meydan okudu. LGBTQIA+ aktivistleri, cinsiyet normlarını ve zorunlu heteroseksüelliği dayatan erkek/kadın kutupluğunu ortadan kaldırıyor. Çevreciler, doğa/kültür ve insan/hayvan gibi insan egemenliğini ve gezegenin yok edilmesini haklı çıkaran karşıtlıkları çözüyorlar. Fakat Batı tipografisinde ikili düşüncenin rolü nedir?
15. yüzyılda Almanya’da icat edilen metal tipi ile baskı, seri üretimin ilk şekli oldu. Mekanize harfler dinde, bilimde, edebiyatta, hukukta ve ticarette değişimleri hızlandırdı. Tipografinin hızla yayılması, Batı’nın sömürge fetihleri ve Dünya kaynaklarının tekno-bilimsel sömürüsü çağına denk geldi. Tipografi – bu dünyayı değiştiren gelişmeler için bir araç ve ortam – ikili yapıları hızla benimsedi. Bu arada, alternatif ifade biçimleri katı kutuplara meydan okudu.
Roman ve italik karşıtlığını düşünün. Batı tipografisinde, italik yazı stilleri tipik olarak roma normuna ikincil olarak görülür. Göstergebilimde (işaret teorisi), bu tür ilişkilere işaretli ve işaretsiz denir. İşaretlenmemiş kategori nötr varsayılandır (roman), işaretli kategori bir istisna olarak öne çıkar (italik).
Bu karşıtlık tipografide her zaman var olmamıştır. Metal türünün ilk yüzyılı boyunca, roma ve italik, herhangi bir ikili ilişkiden bağımsız olarak ayrı lehçeler olarak gelişti. Erken yazı tipleri, her biri farklı amaç ve özelliklere sahip el yazısı stillerine dayanıyordu. Yazıcı Aldus Manutius, on beşinci yüzyılın başında yoğun bir ticaret şehri olan Venedik’te çalıştı. Francesco Griffo tarafından tasarlanan italik bir yazı karakteri kullanarak, düşük maliyetli, küçük ölçekli ciltler de dahil olmak üzere birçok güzel kitap yayınladı. Bu erken italikler, çalışan yazarların hızlı ve ucuz bir şekilde yazabileceği sıradan, bitişik el yazısı yazılarından esinlenmiştir. Griffo’nun italik yazısında büyük harfler yoktu, bu yüzden gereken yerlere büyük harflerle büyük harfler eklendi. Uzun ve akıcı, Griffo’nun italikleri alanı korudu, bu da onları daha lüks basılı kitaplarda kullanılan Romalılara daha ucuz bir alternatif haline getirdi.
On altıncı yüzyılın başlarında, italikler vurgu için ayrılmışken, roma metni birçok bölgede norm haline geldi. Claude Garamond ve diğer tip kurucular tarafından yaratılan tip aileleri, x-yükseklikleri ve çizgi ağırlıkları baskın roman stiline uyan italik yazıları içeriyordu. Bu çağın yazı tipleri aynı zamanda eşleşen stillerde büyük harf ve küçük harf karakterleri içeriyordu. Bu ilişkiler – roman/italik ve büyük/küçük harf – tipografinin standart bileşenleri haline geldi.