Joan son yemek tabağını kurutuyordu, Sadie’nin doğum günü hediyelerini paketlemeye gitmek üzereydi ama kocası George, elinden kurulama havluunu alıp yerine bir bardak kırmızı şarap koydu. Bir yudum aldı, geniş cumba penceresine döndü ve Jimmy ile Sadie'nin başının dertte olmadığından emin olmaya çalıştı. Geceleri yüzdüklerinde nefret ediyordu. Hastanede üzerinde çalıştığı, boğulan ve hayata geri dönen ama esasen beyin ölümü yaşayan genç bir kızın geri dönüşlerini alırdı. Görüntü, travma merkezinde koridorda gezdirilirken sedyeden sarkan kızın soğuk kolunun görüntüsü olacaktı.
George onun yanağından öptü. Gel otur, çocuklar iyi. Dokuz yüz yıllık yüzme derslerini hatırlıyor musun? Rozetli törenler mi? '
'Belki yine de kontrol etmeliyim,' dedi. George ona şefkatli bir baskı yaptı. Su şu anda çok sakin. Onlar iyiler. '
Ona masaya katıldı ve aralarına limon karelerinden açık bir kap koydu. Şaraba baktı, kadehini kendi yönüne doğru eğdi. naber?
Evlilik, gömülü rutinler ile ilgilidir. O gece somon ve pirinç noodle'ları ızgara, yeşillikleri sotelerlerdi. Her Pazar gecesi ile aynı. Genellikle George şimdiye kadar haberleri izliyordu, kafası arkaya yaslanmış ve ağzı yavaş, mırıltılı bir horlamayla ağzı açık kalmıştı. Joan tekrar pencereye baktı, ayağa kalkıp lavabonun parmak uçlarında eğilip alnını cama bastırmasını engelleyemedi. Ay ışığında görebildiği tek şey, tepenin kenarının ötesinde ve uzun tahta iskelenin ucundaki karanlık bir bulanıklıktı. George, eliyle bir vızıltı sesi ve bir helikopter hareketi yaptı, aşırı korumacı doğasıyla nazikçe alay etti.
Joan kahkahayla teslim oldu ve yerine oturdu. George kadehini bir tezahüratla kaldırdı ve konuşmadan önce dudaklarının kenarını çekti. Tatlım, haftalardır bu şifreli mesajları ofis posta kutumda alıyorum, dedi, ikiye katlanmış ve ceketinin cebinden çıkardığı iki parça yırtık gevşek yapraklı kağıdı ona uzatarak. Bir okuma İnsanlar seni izliyor ve diğer Dikkatli ol .
'Genç saçmalık.' Şarabını yudumladı, etrafına doladı ve tekrar masaya koydu. Sabah kahvaltıda Sadie'nin hediyelerini açtığını görünce heyecanlandı.
Ya da ben öyle düşündüm, ama bugün Dorothy bir avukat çağırmamı söyledi. Tabii ki bütün gün ön büroda çalışarak her şeyi biliyor. Bir söylenti olduğunu söyledi kuruluyorsun. Hepsi o kadar Hollywood filmiydi ki ona güldüm. Ama çok ciddi görünüyordu. Bana başka bir şey söylemedi. Dorothy garip davranıyordu - zaten normalden daha tuhaf. '
O tam bir kaçık, Dorothy. Neye hazırlıklıyım? Ona inandın mı? '
Dorothy McKnight sekreterdi ve özellikle partilerde her ikisini de kızdırdı, komplo teorileri ve Barack Obama'nın nasıl bir Müslüman olduğu hakkında konuşmak istiyordu.
Bu yüzden bu öğleden sonraki boş zamanımda Bennie'yi aradım - babamın avukatının en büyük oğlu. Biliyor musun, onlar her zaman Noel partilerimizde olurlar? '
O bir çocuk değil mi? Joan sordu.
Hayır, inanabiliyorsan kırk yaşında, dedi. Onu bu gece tekrar aradım. Ben gerginim Joan. Sadece sana bunu söylemek istedim. Ne olduğunu bilmiyorum. ' Cömert bir yudum şarap daha aldı.
'Pratik bir şaka? Bu çok tuhaf.'
George başını salladı. Gerçekten bilmiyorum. Bu George'un nadiren kullandığı, bilgili, sabırlı, düşünceli bir ifadeydi. Önemli olan şeyleri bildiği için kendisiyle gurur duyuyordu.
Sadie ve Jimmy, eğimli arka bahçeye kıvrılan dikenli dikenlerin arasındaki taşlara çıplak ayaklarını ıslatarak toprak yolda koştular. Yaylaya vardıklarında nefessiz kalıyorlardı, bir sıra lahana ve marulların yetiştiği yerde durup, ertesi hafta sonu annesinin bahçecilik gününde itlaf edilmeyi bekliyorlardı. Arka güverteleri çevreleyen dikdörtgen yer altı havuz her zamanki beyaz gürültüsünü yapıyordu. Şu anda fritz üzerinde duran dairesel bir jakuzi, tepenin keskin kenarından dışarıya doğru uzanan göle bakıyordu. Gösterişli bahçeler, havuzun etrafını çevreleyen vahşi görünmesi için özenle şekillendirildi. Sadie eğildi ve avuçlarının arasına biraz lavanta sürdü, yan girişe giderken sıcak kokuyu solumak için ellerini yüzüne doladı.
Arka merdivenlerden gizlice yukarı çıkıp, ıslak başlarını, kapının bodrum katındaki ceket kancalarından sarkan, güneşten parlamış pırıl pırıl yüzme havlularına sürttüler. Jimmy, Sadie'nin omurgası boyunca bir parmağını takip etti ve onun durmasına, titremesine ve belirlediği dördüncü adım uyku alanındaki şişman uyuyan erkek kedi Payton'a geçmeden önce elini uzaklaştırmasına neden oldu. Buzlu çay bulmak için çıplak ayakla mutfağa yöneldi. Sadie’nin odasına gizlice girip başlattıkları işi bitirme planı, mutfak masasının her iki ucunda oturan ebeveynlerinin olağandışı varlığıyla hemen engellendi.
Woodbury ebeveynleri akademik türdendi, bedeni inkar ederek yüzen beyinlerdi. Sadie, hem kendisinin hem de ailesinin ihtiyaç duydukları mahremiyete sahip olmalarını sağlamak için onlarla seks hakkında konuşmamanın daha iyi olacağını düşündü. Bunun daha az inkar, daha fazla olgunluk olduğunu düşündü. Pazar günleri kiliseye gittikleri ama Tanrı hakkında hiç konuşmadıkları gibi. Bazı şeyler kendi kafamızın içinde kalmalıydı. Jimmy orada kaldığında, bilip bilmediklerinden asla emin olamadı. Taraflardan hiçbirinin bunu tartışmaya istekli olmadığını biliyordu.
Mutfağa girdiklerinde yetişkinler ani ve alışılmadık bir sessizlikle tepki verdiler. Annesinin kahverengimsi gri bob, gözlüğünün yardımıyla kulaklarının arkasına itildi. Joan genellikle iki yüz ifadesine sahipti - işten yorgun ya da izinli olduğu için mutluydu. Yüzü, boyun eğmiş bir kuşkuya ihanet ediyordu. Yemekten sonra hiç içmedi.
Siz ne yapıyorsunuz çocuklar? Genelde bu kadar geç kalkmazsın. '
'Hiçbir şey,' dedi Joan, tersi bir şekilde. Limon karelerini aldı ve ağzına bir bütün koyan ve bir saniye kavrayan Jimmy'ye uzattı, çiğnerken minnettarlıkla sırıttı. 'Gece yarısını geçti. . . ' Sadie umutla şarkı söyledi.
Joan, ne demek istediğini anlamadan önce birkaç dakika kızına baktı.
Ah, doğum günün kutlu olsun canım! Joan yarı hazır olduğunu söyledi. 'Evet, doğum günün kutlu olsun güzel kızım,' dedi George, ona sarılmak için ayağa kalkarak.
Sadie kısa bir doğum günü heyecanı hissetti ve sonra ev ön kapıyı bir darbeyle sallıyor gibiydi, ardından ısrarlı bir bariton sesle: 'George Alistair Woodbury'yi arıyoruz!'
'Neler oluyor?' Dedi Sadie, mutfak girişinden ve koridorun aşağısındaki fuayeye bakarak. Kırmızı ve mavi, ağustos böcekleri senfonisi için bir ışık gösterisi olan açık pencerelerden parladı. Kapıya çekingen yaklaştı. George, şarabına bakarak masaya oturdu.
'Sadie, yapma. Ben bakarım, 'dedi Joan kapıya yaklaşırken, gözetleme deliğinden dikkatlice baktı. İki sivil dedektif ve birkaç üniformalı memur bulmak için yavaşça açtı.
Merhaba bayan, kocanız evde mi?
Onu oturma odasında, hala mutfak masasında görmeden önce, ön koridorun sadece birkaç metre aşağısında ilerlediler. Ayağa kalkarak camını devirdi. Bir araya toplandı, sonra mutfak zeminine yavaşça damladı.
Aylar boyunca Joan, kocasının yüzündeki ifadeyi deşifre ederek bu anı tekrar oynayacaktı. Suçluluk muydu? Bilinç bulanıklığı, konfüzyon? Öfke mi? Stoacılık mı? Oyunculuk? Ancak hiçbir şey, her şeyi bilen döner bir kamera bile, anlık bir anlatım fırsatı bile, kimsenin George hakkındaki gerçeği gerçekten anlamasına izin vermez. Sert bir heykel, bir engel, bir sembol oldu.
O andan itibaren baba ve koca dönüşmüştü.
__________________________________
Nereden En İyi Tür İnsan . House of Anansi Press'in izniyle kullanılmıştır. Telif Hakkı 2017, Zoe Whittall.