Erken Slavlar ve Gotlar
I - II. Yüzyılda Gotik kabileler veya daha doğrusu Gotik kabileler. n. e. Bu olayların tek kaynağı Ürdün'e göre, Scandza (İskandinavya) bölgesinden Doğu Avrupa'ya gitti.
Geldiler İskit'te, Oium bölgesinde, “arazinin kapalı olduğunu, bataklık ve derin sularla çevrili olduğunu” söyledikleri topraklar. Soru ortaya çıkıyor, bu Oyuma nedir? Bazı araştırmacılar, "İskit" de bulunursa, bunun Karadeniz'in bozkırları olduğu anlamına geldiğine inanmaktadır. Diğerleri, “Scythia” nın, eski geleneğe dayanan Ürdün'e göre, kabaca Doğu Avrupa’nın ve sınır nehrinin tamamının Vistula veya Wisla olduğuna inanıyor. Kampanyanın başladığı ve hazır olduğu yer. Gotikler bölgeye İskit sınırında giriyor - Vistula veya Vistula Nehri. “İskit”, Karadeniz bölgesinin bozkırları değil, Doğu Avrupa'nın tanımıdır. Vistula Nehri ile sınırlandırılan bölgeye girerler ve Polonya Pomeranya bölgesine tekabül eden “bataklıklar ve jakuziler”: Narevsky bataklıkları kuzeyde, doğudaki Pinskie (Beyaz Rusya) ve batıdaki Lyubelshchyna (Polonya) bulunur. Gotik Aujom (Oium), sularla ve sularla çevrili bir arazidir.
Ürdün, Gotiklerin burada savaştığını ve bazı insanları [spali] uyuduğunu fethettiğini yazıyor, ancak arkeolojiye göre, bu bölgede yaşayan ilk Slavlardı. "Uyudu" kelimesi, "dev" ile düzenli bir şekilde ilişkilidir. Sezaryalı Procopius, başlangıçta Slavlara “ihtilaf” olarak adlandırıldığını yazdı ve onların yere düştüğünü açıkladı. Araştırmacılar emek Ürdün, aynı insanlardan bahsettiğimizi söylüyor - Slavlar.
Litvanyalıların güney komşularına (Belarusyalılar) Bağırsaklar (gudalar) ya da ... Gotlar adını vermeleri ilginçtir. Ataların sahip olduğu gerçeği göz önüne alındığında, bu ismi anlamak mümkündür. tarihsel Litvanya, Mazovia, Podlasia (modern Bialystok şehrinin bölgesi) ve Volyn bölgesini fetheden Gotların yönetimi altındaki güney komşularıydı. Bu, M.S. XNUMX. yüzyılın ikinci yarısında oldu. e.
Gotikler Vistula'daki toprağı ele geçirdi ve bu da yerel nüfusun bir kısmının güneye çıkışını sağladı. Bu bölgenin (Przeworsk arkeolojik kültürü) Slavlar tarafından Alman unsurunun varlığı ile yaşadığı unutulmamalıdır.
Goth'lerin kendileri burada oyalanmadı, ama ilk başta küçük gruplarda da kendi yollarında olan diğer kabilelere doğru hareket ederek güneye taşınıyorlardı.
Przeworskaya kültürü ve göç yönleri Karadeniz için hazır. Kaynak: Sedov V. V. Slavyane. Eski Rus halkı. M., 2005
Arkeolojiye göre bu göç aşağıdaki gibidir. Vizigotlar ilk dalganın bir parçasıydı, güneyde Dinyester'in (Trul) sağ tarafındaki toprakları işgal ettiler - Geth-Dacians'ın ülkesi, 242. yüzyılın sonunda, böylece Ürdün'ün tarihi “Geth Tarihi” olarak adlandırıldı. Zaten XNUMX. yüzyılın başında, Aşağı Tuna'da savaşçı Gotikler ortaya çıktı ve XNUMX'de Romalıların Sasani İran'a karşı uluyanlarıydı.
Ostrogothlar onları takip etti. Bir kısmı Visigoth'lara katılırken, diğerleri rotaya yerleşmişken, büyük bir kitle Dinyeper'ın alt kısımlarında, muhtemelen Azak Denizi'ne kadar uzanıyordu.
Chernyakhovskaya arkeolojik kültürü
Şu anda, arkeolojik kaynaklar tarafından belirtildiği gibi, Chernyakhov arkeolojik kültürü Doğu Avrupa'da (Orta Dinyeper bölgesindeki Chernyakhov köyünde) oluşur.
“Kültür, azami sınırlar içinde, kuzeydoğudaki Seversky Donetlerden, güneybatıdaki Tuna'ya, Böce'nin başörtülerinden ve kuzeybatıdaki Pripyat'ın kollarından, güneydoğudaki Dinyeper'a kadar geniş bir alanı kapsıyor. Bölgenin anıtlarına en doygunluğu Orta Dinyeper, Güney Böceğinin üst ve orta kısımları, Dniester ve Prut girişimi, Kuzey Karadeniz bölgesi, Nadporoje'dir. Dinyeper'ın sol yakasındaki ve Orta Dinyeper ile Kuzey Karadeniz bölgesini ayıran bozkır bölgesinde bulunan anıtlar nispeten nadirdir. ”
Bu kültürün oluşumuna kim katıldı?
Bu konuda farklı, bazen de tamamen zıt görüşler var.
Birincisi, bu kültürün burada yaşayan Slavların atalarına ait olduğunu öne süren bir teori.
İkincisi, bazı araştırmacılar Alman unsurunun kilit rolünü işaret etmektedir.
Bunlardan ilki, Orta Dinyeper, Seedset, Pripyat - Zarubinets kültürü bölgesinde, birincisinin sorununa dayanıyor. Yine, bazı tarihçiler bunu Prlaveworsk kültürüne yakın, bazıları Baltıklarla ilişkilendiren erken Slav olarak görüyorlar. Bu kültürün dil planındaki konuşmacılarının Slavlar ile Batı Baltıları arasında orta bir pozisyonda olduğu düşünülmektedir.
Başı çeker. Mezar Şapeli. Zarubintsy arkeolojik kültürü. GIM. Moskova. Rusya. Fotoğraf yazarı
Öte yandan, etnik kökene bakılmaksızın, bazıları bunun ortaya çıkan Chernyakhov kültürünün ayrılmaz bir parçası haline geldiğine inanırken, diğerleri ilk taşıyıcıların ortadan kaybolması ile ikinci kültür taşıyıcılarının ortaya çıkması arasında yüz yıllık bir gecikme olduğuna işaret ediyor.
Güney bozkır ve orman-bozkır yelpazesi Sarmatyalı ve geç İskit kabileleri tarafından işgal edildi.
Sarmat. II - III yüzyıllar. ET. Petersburg Rusya. Fotoğraf yazarı
Diğer araştırmacılar Çernyakhov kültürünün, Sarmatiyen substrat temelinde, Slavların özümsemesiyle, Baltıkların ve Almanların bu kültürün oluşumuna katılımıyla oluştuğuna inanmaktadır.
Slavların bölgeye (Przeworsk kültürü) birlikte veya Germen kabileleriyle (Velbar kültürü) eşzamanlı olarak geliştirilmesi, oluşması için ön koşulları yarattı.
Birçok araştırmacı Çernyakhov kültürü ile Doğu Slavların doğuşu arasındaki genetik bağlantıyı görmüyor.
Bu sorunun ayrıntılarıyla ilgilenenler için makalenin sonunda belirtilen literatürü öneririm.
Bu kültürün alanı muazzam, farklı kısımlarda farklı etnik unsurlar hakim, ancak bölge genelinde Alman unsurunun bu süreçteki baskınlığı hakkında konuşmaya gerek yok. Ancak, bu sorunun kaynakların özellikleri nedeniyle açık olduğu unutulmamalıdır (arkeolojik veriler). Bize düşen yazılı kaynaklara inanırsak, Almanların, Slavların ve Sarmatyalıların kabileleri ayrı ayrı ve kompakt bir biçimde yaşadılar. Aşağıda ne.
Böylece Sarmatyalılar, Slavlar, Almanlar, Baltıklar ve periferde, Trakyalılar bile Chernyakhov kültürünün oluşumuna katıldılar.
Burada ilerleyen Almanların ve Slavların kitleleri, otokton nüfusunu asimile ediyor. Buradaki hareket hakkında Ürdün'ü yazmaya hazır. Bu süreç, bir zamanlar militan göçebe Sarmatian-İran gruplarının yeni gelenler tarafından emildiği orta ve alt Dinyeper bölgesinde özellikle yoğundur.
Bir zamanlar Doğu Avrupa'daki ve Roma sınırındaki Sarmatyalıların binicilerin ortaya çıkışı, imparatorluğun askeri işlerinde önemli değişiklikler yaptı. Zırhlı mızrakçıların ölçeklendirilmiş zırhlarında bölünmeleri sağlandı. Biniciler iki elle mızrak (conta) kullanmaya başladılar, halkalı kılıçlar, kılıflı kılıç kemeri için bir halka, orduda en az altı yüzyıl boyunca baskın olacak olan ordusunda ortaya çıkan bileşik bir kask çıktı. Sarmatyalılardan, Roma ordusu bir ejderha pankartı aldı. Açıkçası, Doğu Avrupa'nın güneydoğusundaki sedanter orman nüfusunun askeri işleri üzerinde etkisi oldu.
Sarmatyalılar bu topraklarda Doğu Avrupa'nın orman-bozkır kesiminde 1-2 asırlardan yaşadılar. Asimilasyonun sebepleri nelerdir?
Sarmatiler, askeri göçebe becerileri devam etse de, zemine yerleşme sürecinde idiler, büyük olasılıkla, Ürdün'ün yazdığı gibi, Sarmatyalı ve Geç İskit halkı Slavlarla kıyaslandığında çok azdı:
“... büyük bir Veneti kabilesinin yaşadığı geniş alanlarda Vistula Nehri'nin kaynağından. Şimdi isimleri farklı cins ve habitatlara bağlı olarak değişmekle birlikte, çoğunlukla Slavlar ve Antes denir.
Arkeologlar ve filologlar, Slavların İran bileşenini yalnızca Çernyakhov arkeolojisi kültürü çerçevesinde emdiğini vurguluyor. Araştırmacılar, bu dönemde Slav halkının İran bileşeninin (Sarmatians ve Alans) taşıyıcılarıyla yoğun temaslarının olduğunu ancak Tacitus'un bahsettiği Sarmatyalılarla temaslarının daha önce başladığını belirtti.
Aynı zamanda, Hırvat etnesi Sarmatiyen ile karşılaştırılabilir olarak ortaya çıktı. Bu kelime geleneksel olarak İranlı Lexeme Xryvat'a “beklet”, “büyükbaş hayvanlarının koruyucusu” anlamına gelir. "Sırp", "Kuzey" kelimesi, bazı araştırmacılar İran'ın borçlanmasının yanı sıra, "Rus" terimini ifade eder: ışık (Osetian), ışıltı (Farsça).
Bu dönemde tanrılar Doğu Slavları, At ve Simargl'ın pantheronunun yanı sıra İran'ın savaş tanrısı, rüzgar, intikam ve ölüm tanrısına geri dönen Ukrayna Wii'sinden ödünç alındı.
Slavlar "güç, haraç" kelimelerini tanırlar. Bunlar, Slav kabilelerinin ve klanlarının askeri becerilerinin birikmesine katkıda bulunan, göçebe kabilelerin "kontrol sistemi" olan bozkır savaşçılarının taktikleri ve silahlanmalarıyla tanışıyorlar.
Sarmatians koruyucu ekipman parçaları. II - III yüzyıllar. ET. Petersburg Rusya. Fotoğraf yazarı
Chernyakhov arkeolojik kültürünün gelişmesine paralel olarak, güney sınırında (Dinyeper'ın ortasından Dinyeper ve Dniester nehirleri arasında) Slav topluluğunun oluşumunun ayrı bir süreci var.
Bu yüzden, Çernyakhov kültürü maddi açıdan birdi (şartlı olarak bir tane), ancak farklı dil gruplarının konuşmacılarına aitti.
Germanarich Devleti
Dinyeper'ın orta ve alt kesimlerindeki topraklara yerleşen ve sağ yakasında yer alan Gotikler, ayrı kabileler olarak yaşadılar ve birleşmeye çalışmadılar. Ancak bu zamanda doğuda yeni bir tehdit ortaya çıktı. Eski tarihçilerin ani göçebe göçlerini Doğu Avrupa topraklarına işgal etmelerinden bahsetmelerine rağmen, bu saldırıdan önce Alans'tan ve Hunlardan kaçan diğer İranca konuşan etnik grupların raporlarından önce geldiği açık. Bu dış etkenlerin etkisinde, bu bölgedeki kabileleri birleştirme süreci Gotik kral Germanariche veya Ermanariche ile başladı.
Germanarich'in ait olduğu kraliyet gotik Amal ailesini övmek amacıyla 6. yüzyılın yazarı Jordan, muhtemelen bir miktar Roma “Dorozhnik” temelinde, fethettiği kabilelerin sayısını “genişletti”. Listelenen halkların ve kabilelerin etki alanlarına kuzeyden güneye doğru ilerlemelerinin farklı aşamalarında hazır olmaları mümkün, ancak Baltık'tan Karadeniz'e ve Karpatlardan Azak Denizi'ne kadar “Germanarich devleti” hakkında konuşmak mümkün değildir.
Ciddi rakiplerinin aşiret ittifakını ezen Germanarikh, Ürdün'e göre Azak Denizi'nin (Meotidler) yakınında yaşayan Erules veya Heruls'le birlikte Slavlarla mücadeleye başladı. Kaynağımızın yazdığı gibi:
“... [zayıflıklarından dolayı] saygısızlığa layık olmalarına rağmen оружияAncak, çokluklarından dolayı güçlüydü ve ilk başta direnmeye çalıştılar. ”
Bu mücadele, tarihe “Antov devleti” olarak geçen Slavlar arasında ilk siyasi birliğin oluşumu ile bağlantılıydı. Jordan, Germanarich'in Wends'e karşı savaş başlattığını yazıyor. Böylece yenildiler ve Germanarich’in “birliğine” girdiler. ["Getica" 119].
Bir yandan, ilk halk eğitiminin tüm sakinlerini bir araya getiren tek bir arkeolojik Chernyakhov kültürünün görülmesi ilginçtir, diğer yandan, farklı etnik bileşenlerin varlığı askeri olarak aşırı istikrarsızlığı göstermektedir.
Bunu birleştirmek, tahmin edebileceğiniz gibi oldukça gergindi. Bu süreçte, Germanaric karısı Sunilda'yı idam ettiğinde bir olay meydana geldi. Rosomonov kabilesinden misilleme olarak, erkek kardeşleri kralı ağır yaraladı. ["Getica" 129]. Rosomony, birinin yalnızca varsayımsal olarak konuşabileceği bir kabilesidir, onun hakkında güvenilir bir haber yoktur. Belki de "Germanarich eyaleti" nin doğrudan bir üyesiydi.
Gotik aşiret birliği için bu zor şartlarda Hunlar, “Alman devleti” topraklarının işgalini başlattı.
Avrupa'da Hunlar. V yüzyıl Şek. Angus McBride Ed. "Osprey"
“Germanarich Eyaleti” nden diğer kabileler ve dernekler tarafından desteklenmeyen ostgothlar yenildi. Doğu Avrupa'nın bu bölümünde yaşayan Slavlar da dahil olmak üzere bütün kabileler Hunlara teslim oldu. Chernyakhov kültürünün nüfusu yıkıma maruz kaldı. Ammianus Marcellinus şöyle yazıyor:
“Ve şimdi, Grettun'larla sınırlanan ve genellikle Tanaits olarak adlandırılan, Alans'ın topraklarından geçen Hunlar, korkunç bir imha ve onlardan tahrip ettiler ve kurtulanlarla bir ittifak yaptılar ve kendilerini kendilerine eklediler. Yardımlarıyla, komşu ulusların çok ve çeşitli askeri sömürülerinden korktuğu çok militan bir kral olan Ermenrich'in geniş ve verimli topraklarına ani bir saldırı sonucu cesaretle kırıldılar. Bu ani fırtınanın gücüne maruz kalan Ermenrich, uzun süredir onlara kararlı bir direniş göstermeye ve onlarla savaşmaya çalıştı; Ancak söylentiler, ilerleyen felaketlerin korkularını giderek arttırdığı için, gönüllü ölümün büyük tehlikelerinden korkmaya son verdi. ”
Süvari. V yüzyıl Bryansk. GIM. Moskova. Rusya. Fotoğraf yazarı
Slavlar: ilk kabile ittifakı
Hunların büyük bir kısmı Orta ve Batı Avrupa topraklarına taşındığında, bu akıntıya ve yerel nüfusa girdiğinde, muhtemelen Doğu Avrupa'nın orman-bozkırlarındaki güçleri biraz zayıfladı, Amalimi cinsinden Vitimira (Ammian Marcellin) veya Vinitaria (Jordan) tarafından yönetilen Ostrogoth'ları kullanmaya karar verdiler. [Vinithario tamen Amalo]. Bu olaylar IV'ün sonunda meydana gelir. veya V c'nin başlangıcı.
Hunların altında kalarak, Antes olarak adlandırılan Slavlar üzerinden hazır gücü geri kazanmaya karar verdi ve belki de hegemonyayı Karadeniz bölgesinde hazır hale getirdi. Ancak ilk aşamada yenildi.
Böylece, Slav kabileleri ve grupları tek bir kabile birliği içinde birleşmeye başlar. İncelenen dönemde Karıncaların yaşadığı bölge, Dniester'den Dinyeper'a kadar orman-bozkır bölgesidir ve Dinyeper'ın sağ yakasında kitlesel bir yoğunlaşma gözlenmiştir.
Anty [Yunanca ,Νται-, Antae] - terimin etimolojisi tartışmalı, diğer Hint antat ucundan gelen değişkenlerden biri olan “Ukrayna” ile benzerlik göstererek, adın Sarmatyalılarla temas döneminde ortaya çıkması mümkündür. Bunun, Alanian veya Sarmatian-Scythian kabilelerinin kendi adı olduğu, dolayısıyla ünlü Roxallan kabilesi olduğu kanısındayız. Bu bölgelerin Slavlarının kendilerini bu adla çağırması büyük bir soruysa, Almanlar Vinitarii adının ifade ettiği gibi onlara Venedikli demeye devam etti.
Zafer kazanmış olan Vinitarius, Tanrı'nın karıncalarının kralı, oğulları ve yetmiş büyüklerini “korkutmak amacıyla, çarmıha gerilen cesetlerin fethedilme korkusunu ikiye katlayacak şekilde çarmıha gerdi” [“Getica“ 247].
Tarihçiler, sözde sözlü anlatım biçiminde Ürdün'e ulaşan efsanede anlatılan bu olaylar hakkında farklı görüşlere sahipler. Yazar, Antes-Veneti (Slavlar) ile savaşın hazır olduğunu açıkça belirtti, bu nedenle Antes-Alans ile çarpışma hipotezi pek uygun değil.
Burada karıncalar, ilk hazırlığın en üstün koruması altındaki kabilelerin birliği ve daha sonra Hunlar olarak yavaş yavaş güç kazanıyorlar. Dahası, efsane, yaşlıların ve sendikanın lideri Tanrı'nın Tanrısı olan Slavların güç sistemini de gösterir.
Adı Slav dilinden geliyor ve "lider" (vozh / god) terimiyle ilişkili.
Vinitaria'nın adı, bunun daha sonra Erken Orta Çağ'da ortaya çıkmasına rağmen, uygun bir isim olmadığını, bununla birlikte, Slavlar-Wends'in kazananı olan adı: Vinithariy - Gotik dil - Vinithaharjis - Veneti'nin kazananı ve Vitimir'in ismini ortaya koyuyor.
Vitimir'in veya Vinitar'ın Hunların gücünü kullanma ve Doğu Avrupa'daki hegemonyayı geri kazanma girişimi başarı ile taçlandırılmadı. Ammianus Marcellinus, onlara karşı Hunnic kabilesi alarak Alansallarla savaştığını yazdı. Fakat Arak nehrinde, muhtemelen de Dinyeper savaşında öldürüldü, Hunlar, Karıncalar da dahil olmak üzere tüm Karadeniz kabileleri üzerindeki gücüne kavuştu.
Doğu Avrupa bozkırlarında ve orman bozkırlarında çeşitli kabile birliklerinin hegemonyası için zor bir mücadelesi var.
Arkeolojik kaynaklar, Dniester-Dinyeper interfluvesinin Slavlar-Antes'in yaşayabildiğini gösteriyor, yeni bir Penkovski arkeolojik kültürü ortaya çıkıyor ve Chernyakhovskaya'dan çok daha aşağı bir biçimde oluşmaya başlıyor.
Taşıyıcıları sadece yukarıda belirtilen bölgeleri değil, aynı zamanda bölgelerini doğuya, Volga bölgesine ve batıya da Tuna'ya kadar genişletiyor. Bu kültürün ayırt edici bir özelliği, bir parmak broş, broşlar, yerel olarak üretilen ve Cermen (Gotik) parmak broşlarının etkisi altında yaratılan, ancak karakteristik özellikleri olan kadınlar tarafından giyilmesiydi. Bu fibulalar tüm Slav dünyasının karakteristiği değildi, fakat sadece karıncalara aitti.
Slavların güneyindeki büyük göç veya hareket dönemi başladı.
Devam edecek ...
Kaynaklar ve edebiyat:
Ammianus Marcellinus Tarihi. Trans. Yu, V. Kulakovsky ve A. I. Sonny. Başlatın. makale L. Yu Lukomsky. SPb., 2000.
Jordan. Geth'in kökeni ve eylemi üzerine. Tercüme E. Ch Skrzhinskoy. SPb., 1997.
Niederle L. Slav Antikaları, M., 2013.
Rybakov B. A. Eski Rusya'nın Paganizmi. M., 1988.
Sedov V.V, Slavlar. Eski Rus halkı. Tarihsel ve arkeolojik araştırmalar. M., 2005.
Slavlar ve komşuları. Ben binyılın sonunda M.Ö. e. - binyılın ilk yarısı e. B. A. Rybakov tarafından düzenlenmiştir. M., 1993.
Sedov V.V. Slavların Kökeni ve Erken Tarihi M., 1979.
Vernadsky G.V. Tver, Moskova, 1996.
Herwig Wolfram. Gotlar. VI. Yüzyılın ortasına kadar. Almancadan B. Milovidov, M. Schukin. SPb., 2003.
Shmidt L. Geschichte der deutschen.Stämme bis zum Ausgang der Völkerwanderung. Die Ostegermanen. München. 1934.