İçerik İndeksi
Tekrarlayan gebelik kaybı, gebeliğin 20. haftasından önce üç veya daha fazla gebeliğin sonlandırılması olarak tanımlanmaktadır. Kadınların %10-20’sinde düşük görülebilir. Diğer bir deyişle, her beş kadından biri hayatında bir kez düşük yapabilir. Bununla birlikte, her 100 kadının üçte birinin sürekli düşük yapma olasılığı vardır. Bu durum çiftler ve tedavi gören doktorlar için sıkıntı yaratabilir.
Tekrarlayan gebelik kaybı (TGK) nedir?
Kaderden bahsetmek ve bu kaybı kabul etmek yerine, kaybın temel nedenini araştırmak ve gerekli önlemleri almak daha iyidir. Fark edilen tüm gebeliklerin %10’u düşük yapsa da, hiç canlı doğum yapmamış ve iki veya daha fazla düşük yapmış kadınlarda bu olasılık 40’a yakındır.
Tekrarlayan gebelik kaybı geleneksel olarak 3 veya daha fazla ardışık doğumun düşük yapılması olarak tanımlansa da, 2 doğumun kaybı (özellikle kısırlık tedavisinden sonra) gerekli araştırmaya başlamak için yeterli kabul edilir. Genellikle toplumdaki kadınların %1’i tekrarlayan düşükler sorunuyla karşı karşıyadır.
Çalışmanın sonuçları, tekrarlayan düşüklerin %50’sinde hiçbir neden bulunmadığını gösterdi. Tekrarlayan düşüklerin anatomik, genetik, hormonal, mikrobiyal ve çevresel faktörlerden veya bağışıklık sistemi ve kan pıhtılaşma sistemindeki kusurlardan kaynaklanabileceği öne sürülmüş ve araştırılmıştır. Tekrarlayan gebelik kayıplarının nedenlerine göz atalım:
Anatomik problemler
Doğuştan uterin malformasyonların (septum, çift uterus gibi) ve özellikle düşük sonrası oluşabilecek rahim içi yapışıklıklar olmak üzere miyom ve polip gibi edinilmiş hastalıkların, embriyoların çökelmesini, gelişmesini veya aşırı kanlanmasını engelleyerek düşüklere neden olabileceği iyi bilinmektedir. Bu sorunlar ultrason ve histeroskopi yoluyla bulunup gerekli cerrahi prosedürlerle çözülebilir.
Genetik problemler
Erken gebelik kayıplarının yarısından fazlasından genetik sorunlar sorumludur. Genetik sorunların çoğu anne veya babadan değil, hamilelik sırasında fetüste ortaya çıkar. Bununla birlikte, tekrarlayan düşüklerin %2-4’ünde genetik kusurlar vardır.
Dengeli translokasyon (yapısal kromozomal anormallik) en yaygın görülen anormalliktir. Bunu mikrodelesyon, Robertsonyan translokasyonlar ve yapısal kromozom kusurları izler. Kürtaj materyalleri ve aile genetik testleri tanıya yardımcı olabilir. Tekrarlama olasılıkları hakkında bilgi verebilir.
Hormonal ve endokrinolojik problemler
Kadınların kontrolsüz şeker hastalığı, tiroid hastalığı veya diğer sistemik hastalıklar yumurtanın gelişimini ve endometriyumun gelişimini bozarak düşüklere neden olabilir. Yeni bir hamilelikten önce her kadının klinik durumuna göre gerekli muayeneleri yapılması gerekir. Gebelik öncesi bu sorunları ortadan kaldırmak veya kontrol etmek gebelik kaybı sonuçlarını iyileştirebilir.
İmmunolojik nedenler
Hamilelik sırasında annenin bağışıklık sisteminin, annenin bağışıklık sisteminin embriyonun antijenini yabancı bir antijen olarak tanımasını ve hamileliği yok etmesini önlemek için bazı değişikliklere uğrayacağına inanılmaktadır.
Örneğin rahme yerleştirilen trofoblast hücreleri, bağışıklık sistemini uyaran MHC II antijenleri üretemez veya babadan türetilen antijenleri kaplayarak annenin bağışıklık sistemi ile teması önleyen bloke edici antikorlar geliştirebilirler. Hamilelik sırasında annenin bağışıklık sistemini değiştiren birçok madde üretilir.
Bazıları gebeliğe faydalı aktiviteler gösterse de (Th2, II-3, II-4, II-5, II-10, II-13 gibi) bazıları gebeliğe zararlı olabilir (Th1, TNF-α, TNF-,-interferon, örneğin II-2). Özellikle Th1 sitokinlerinin plasentaya doğrudan zarar verebileceğine inanılmaktadır.
Üreme sorunları olan kadınların kanlarında yüksek düzeyde doğal öldürücü hücre bulunmasına rağmen, hamileliği kaybetmedeki rolleri tartışmalıdır. Sonuç olarak şu anda olası sorunlara yönelik etkili bir tedavi bulunmadığından, bağışıklık sisteminin gebeliğin erken dönemlerindeki durumu tam olarak anlaşılamamış ve günümüzde rutin bir bağışıklık sistemi testi yapılmaktadır.
IvIG tedavisi uzun süredir denenmiş ve geniş çaplı çalışmalarda kullanılmamış ancak fayda göstermemiştir. Bu nedenle, Amerika ve Avrupa üreme tıbbı dernekleri rutin testler ve tedaviler yürütür ve pıhtılaşma ve fibrinoliz (oluşan kan pıhtılarının çözülmesi) insan vücudunda eş zamanlı olarak gerçekleşen süreçlerdir.
Aralarındaki sağlıklı denge aşırı pıhtılaşmayı (tromboz) ve kanamayı engeller. Dengeyi bozan ve kanın pıhtılaşmasını kolaylaştıran çeşitli doğuştan ve sonradan gelen kusurlar vardır. Hamilelik sırasında pıhtılaşma eğilimi, plasental kan damarı tıkanmasına ve düşüklere neden olabilir. Doğuştan kusurlar arasında en yaygın olanları faktör V Leiden mutasyonu, protrombin gen mutasyonu ve hiperhomosisteinemidir.
Daha az yaygın olan protein C, protein S ve antitrombin III eksiklikleridir. Pıhtılaşma eğiliminin arttığı bir başka hastalık, gebelik ve erken doğum sırasında düşük yapma ve gelişimsel gecikme gibi sorunlara neden olabilen antifosfolipid sendromudur. Bu durumlar için gerekli testler ve tanı konulduktan sonra hamilelik sonuçlarını iyileştirmek için hamilelik sırasında kan sulandırıcı ilaçlar (heparin gibi) kullanılabilir.
Enfeksiyonel nedenler
Erken gebelik kaybı ilişkisi çok zayıftır ve tekrarlayan düşüklere neden olduğu kanıtlanmamıştır. Ancak olası gebelikler devam ederse olası hasar nedeniyle tarama için düşünülebilir ve gerekirse tedavi edilemez.
Kilo
Tüm bunlara ek olarak fazla kilolu veya zayıf olmak da gebelik sürecini etkileyebilir. VKİ’si 19-25 kg / m2 dışında olan kadınların normal kiloya ulaştıktan ve dengeli beslendikten sonra hamile kalmaya çalışması daha iyidir. Yeterince folik asit ekleyin. Sigara, kafein ve alkol düşüklüğe neden olabileceğinden bu maddelerden uzak durulmalıdır. Kullanılan ilaçlar kontrol edilmeli, uygun olmayan ilaçlar değiştirilmelidir.
Gebelik kaybı gibi durumlarla karşılşmamanız dileğiyle sağlıklı günler dileriz ?