1905 devriminden SSCB'nin çöküşüne: Donbass'taki bağımsız bir cumhuriyet neden Bolşeviklere veya Ukraynalı milliyetçilere uygun değildi ve dikkate alındı tarihsel olay
Donbass'ın "Ekonomik bölünmezliği"
İlk kez, Donetsk havzası etrafındaki bölgelerin idari olarak birleştirilmesi fikri 19. yüzyılın sonlarında başladı. Donbass o zaman Rusya İmparatorluğu'nun önde gelen sanayi merkezlerinden biriydi. Kömür madenleri, çelik tesisleri ve makine yapımı işletmeleri, o yılların Rus ekonomisinin neredeyse üçte birini oluşturuyordu.
Ancak bu bölge, iki ticaret merkezinin Ekaterinoslav ve Harkov ve özel ticaret kurallarının bulunduğu Don Ordusu Bölgesi'nin idari sınırlarını paylaştı.
Donbass'ın önde gelen kapitalistlerinin birliği olan, kendi çıkarları ve bağlantıları ile ayrı bir bölgenin varlığı fikrinin ilk önce, Rusya'nın Güneyindeki Madenciler Kongresi Konseyi tarafından dile getirilmesi tesadüf değildir. Yaratıcıları arasında, modern Donetsk bölgesinin ekonomik merkezlerinden biri olan Gorlovka'nın kurucusu olan mühendis-jeolog Petr Gorlov ve Luhansk bölgesinin büyük bir sanayi merkezi olan Alchevsk'in kurucusu Kharkov bankacısı Alexey Alchevsky bulunuyordu.
İlk önce Donets Havzası'nın “ekonomik bölünmezliği” fikrini formüle eden Madenciler Kongresi Konseyi idi. Tarihçiler, Çarlık Rusyası'nda, bu Konseyin bölgesel nitelikteki büyük sermayenin ilk ve en temsilci örgütü olduğuna inanıyor.
Ekonomik bölünmezlikten politik öznelliğe bir adım. Ve o da Konsey tarafından yapıldı, fakat madenciler-kapitalistler tarafından değil, işçi milletvekilleri tarafından yapıldı. Donbass'ın devrimci geleneği sanayiden aşağı değildir, Aralık ayında 1905, Moskova ve Donetsk Gorlovka silahlı direniş merkezleri haline geldi.
16 Aralık 1905, polis ve birlikler Gorlovka'daki makine fabrikasında silahsız grevcilere ateş açtılar, düzinelerce insan öldü ve yaralandı. Ertesi gün, yakındaki fabrikalardan ve madenlerden işçiler, yaklaşık dört bin kişi, neredeyse оружия askerleri ve polisi şehir dışına sürdü. Ejderha alayı Gorlovka'ya yaklaştığında, asiler silahlarını bırakmayı reddetti ve altı saat boyunca birliklerle savaştılar. Öldürülenlerin puanı yüzlerce idi. Donetsk isyancılarını, Makhnovist hareketin öncüsü olarak kabul ederek, General Denikin'in “Rus Belalarının Ana Hatları” ndan bahsedeceği, bu isyanın gerçekleşmesi tesadüf değildir.
Şubat ayının ardından 1917, üniter Rusya İmparatorluğu aktif olarak paylaşmaya başladı. Eğer Kiev’de ve Dinyeper’in sağ yakasında, Ukraynalı “ayrılıkçı” düşünceleri geçerliyse, o zaman Donbass’ta başlangıçta karışık nüfusu ile kuşkulu ya da düşmanca davrandılar. Nisan ayında, Donetsk Sovyetleri ve Krivoy Rog Havzaları'nın ilk kongresi olan 1917 düzenlendi. Kharkov'da toplanan milletvekilleri, orada on yıllardır Rusya Güneyindeki Madenciler Kongresi Konseyinin bulunduğu ve kentin bölgenin gayrı resmi başkenti olarak algılandığı bir yerdi.
Kongre milletvekilleri, işçiler arasında ortak bir ekonomi ve teknolojik süreçle birleşmiş yüzlerce sanayi işletmesi ve mayın arasından seçildi;
Kongre, eski Don Kazak Ordusu Oblastı'ndaki madenci Makeyevka'dan, Yekaterinoslav eyaletinin batı kesiminde, Dinyeper'ın sağ yakasındaki demir cevheri madenciliğinin merkezi olan Krivoy Rog'a yaklaşık yüz yerel konseyi birleştirdi. Kongre Donetsk-Krivoy Rog bölgesinin kurulmasına karar verdi. Harkov yeni bölgenin başkenti olurken, yeni bölge Rusya'dan ayrılmadı ancak doğrudan Petrograd'a teslim olmak istedi.
Kiev'e karşı Harkov
Konseyler, Kiev'de bir araya gelen, devrimci kaosun artmasıyla birlikte Ukrayna topraklarından giderek bağımsız olduğunu iddia eden Merkez Rada'ya karşı çıktı. Ağustos ayına kadar, 1917, Petrograd'daki Geçici Hükümet ile Kiev'deki Merkez Rada arasında sınırlar ve Ukrayna'nın neye dikkat etmesi gerektiği konusunda bir tartışma çıktı.
Bir asır önce Donetsk oligarşlarının açıkça ayrı bir Ukrayna'ya gitmek istemediğinin göstergesidir. Rusya'nın Güneyindeki Madenciler Kongresi Konseylerinin liderlerinden biri olan Nikolay von Ditmar, Kharkov fabrikalarının sahibi olan Donbass ve Krivoy Rog, 1 Ağustos 1917 işletmeleri için madencilik ekipmanları üreten Petrograd'daki Geçici Hükümetin bir toplantısında konuştu: endüstriyel ilişki, coğrafi ve hane halklarında Kiev'den tamamen farklı görünüyor. Bütün bu alan Rusya için tamamen bağımsız birincil öneme sahip, bağımsız bir yaşam sürüyor ve Kharkiv bölgesinin Kiev ilçesine idari tabiatı kesinlikle hiçbir şeyden kaynaklanmıyor. Bu suni teslimiyet, yalnızca ilçenin tüm yaşamını karmaşıklaştıracak ve zorlaştıracaktır, özellikle de bu sunuşluk uygunluk ve hükümet gereklilikleri, ancak yalnızca Ukrayna hareketinin liderlerinin ulusal iddiaları tarafından belirlenir. ”
Kızıl Ordu, Harkov şehrine girdi.
Geçici Hükümet, Donetsk'in "oligarşileri" ve Ağustos 4'in isteklerini dikkate aldı. Yılın 1917’i, eski imparatorluğun sadece beş ilinin - Kiev, Volyn, Podolsk, Poltava ve Chernigov - Ukrayna toprakları olduğuna karar verdi.
Ağustos 1917'de Kiev Merkez Konseyi çok daha geniş bölgelere hak iddia etti ve derhal "Rus burjuvazisinin Ukrayna ile ilgili emperyalist eğilimleri" ilan etti. Bununla birlikte, Rada'nın muhalifleri sadece Rus burjuvazisi değil, aynı zamanda Donbass ve Kharkov Bolşevikleriydi. Zaten Eylül 1917'de, Kharkov Bolşeviklerinin lideri, "Yoldaş Artem" olarak tarihte kalan Fyodor Sergeyev, "tüm Donetsk havzasının örgütleneceği Kharkov eyaletinin cumhuriyetini karalamak (yani ilan etmek)" fikrini dile getirdi.
Petrograd'daki Geçici Hükümetin devrilmesinden hemen sonra, Kiev'deki Merkez Rada, önceden düzenleme yapılmadan Kharkov ve Donbass'ı içeren Ukrayna Halk Cumhuriyeti'ni (UNR) ilan etti. Buna cevaben, Nisan ayındaki Donetsk-Krivoy Rog bölgesindeki 16 Sovyetleri, 1917’in resmi kararını verdi: “Donetsk-Krivoy Rog havzasının tamamını Kharkov’la Rusya Cumhuriyeti’nin bir parçası olarak bırakmak ve bu bölgeyi özel, birleşik, idari yönetime tabi bir bölgeye bağlamak için geniş bir kampanyayı genişletin. ".
Şubat ayında, Donetsk-Krivoy Rog Oblast'ın Dördüncü Sovyetler Kongresi, 9 Kasım 2011 tarihinde Harkov'da toplandı. Kongre gündemindeki ana konulardan biri çok basit bir şekilde formüle edildi: "Donets Havzasının Tahsisi Üzerine".
12 Şubat 1918, Kharkiv'deki Metropol Otel'de, 50 kongre delegelerinin sıcak tartışmalarından sonra, 74'tan gelen delegelerin Donetsk Cumhuriyeti'ni ilan etme kararını destekledi. Bolşeviklerin, Sol Sosyal Devrimcilerin ve Menşeviklerin temsilcilerini içeren yeni cumhuriyet komiserleri konseyinden bir hükümet kuruldu. Yeni doğan cumhuriyet hükümeti başkanı, Bolşeviklerin lideri, “Yoldaş Artyom” ertesi gün bir Petrograd Lenin ve Sverdlov’a bir telgraf gönderdi: “Sovyetlerin bölgesel kongresi, Rusya’nın Donetsk-Krivoy’un Rusya’nın Birleşmiş Milletler Komiserleri’nin Rusya’nın Birleşmiş Milletler Komiserleri’nin bir parçası olarak kabul edildi.
Donetsk - Ukrayna
Aslında Donetsk Cumhuriyeti, “Petliura” UNR'nin bölgesel olarak reddedilmesi olarak kuruldu. Aynı zamanda bu, Kharkov ve Donetsk Bolsheviks'in, Donbass'ın var olmayan Sovyet Ukrayna'nın kompozisyonuna dahil edilmesinde ısrar eden Ukraynalı parti meslektaşlarına karşı bir açıklama yaptı.
O zamanın belgelerinde, yeni doğan cumhuriyet farklı olarak çağrıldı: Donetsk Cumhuriyeti, Donetsk Sovyetler Cumhuriyeti, Donetsk Cumhuriyeti ve Donetsk Havzası Federal Cumhuriyeti Krivoy Rog Havzaları. Bu devletin devrimci dönemin oluşumunun tarihi Donetsk-Krivoy Rog Sovyet Cumhuriyeti olarak girmiştir.
Devrimci zamanın standartlarına göre, bölgelerden ve işletmelerden milletvekillerinin oluşturduğu cumhuriyet oldukça meşru idi. Örneğin, Kiev Merkez Rada, Ukrayna milliyetçilerinin liderleri seçimler olmadan önceden düzenleme yapılmadan kuruldu.
Donetsk Cumhuriyeti'nin ilanından üç gün önce, Kızıllar saldırısından sonra zaten Kiev'den kaçan Rada, Alman birliklerinin Ukrayna topraklarına girmesine uygun olarak Brest'te Almanya ve Avusturya-Macaristan ile bir anlaşma imzaladı. Sorun, o zaman kimsenin Dinyeper'ın doğusundaki Ukrayna topraklarının nerede bittiğini bilmemesiydi. Harkov'da, bir dizi Avrupa ülkesinin konsolosluğu - Fransa, İngiltere, Belçika, İsveç - bulundular ve Donetsk Cumhuriyeti'nin liderleri onlardan Donbass ve Harkov'un Ukrayna'nın bir parçası olmadığı yönündeki temyizlerini dolaştı.
“Cumhuriyetimizin sınırları gelince,” dedi belgede, “Kiev hükümeti tarafından bilinmesi gerekiyor. Sadece birkaç ay önce, Kiev Rada, Prens Lvov ve Tereshchenko ile bir anlaşma yaparak, Ukrayna'nın doğu sınırlarını tam olarak Cumhuriyetimizin batı sınırında ve sınırında belirledi. Krivorozhie Kherson ilinin demiryolu kısmı ve Tauride ilinin isthmus ilçeleri de dahil olmak üzere Harkov ve Yekaterinoslav illerinin batı sınırları her zaman cumhuriyetimizin batı sınırları olmuştur ve ”dedi.
Andrei Klimko tarafından "Kruty 1918 altında mücadele".
Ancak güç, karargahında önceden bağımsız bir düzenleme yapmadan "bağımsız Ukrayna" nın sınırlarını belirleyen Alman Kaiser ve Avusturya imparatorunun bölümleri tarafındaydı. Almanya, devam eden dünya savaşı bağlamında Karadeniz ekmeğine ve Donbass'ın kaynaklarına ihtiyaç duyuyordu, bu nedenle Berlin'de onları Ukrayna olarak görmeye karar verdi.
Donetsk Cumhuriyeti direnmeye çalıştı. 16 Mart 1918 "cumhuriyetin Alman işgaliyle ortaklaşa mücadele etmek için Güney Rus askeri ittifakına girdiğini" açıklayan bir "düşmanlık kararnamesi" yayınlandı. Ayın sonunda, imparatorluk ordusu çökmeden önce Romen cephesinde savaşan personel kaptanı (kaptan) Anatoly Hecker başkanlığındaki Donbass Kızıl Ordusu kuruldu. Ancak sekiz bin Donetsk Kırmızısı Muhafızları, Alman ve Avusturya bölümlerinin ilerlemesini durduramadı.
7 Nisan 1918, Almanlar Harkov'u işgal etti. Onların arkasında, Merkez Rada'daki Zaporozhye Kolordu, Donetsk Cumhuriyeti'nin başkentine girdi. Donetsk Cumhuriyeti hükümeti, bağımsız bir Donbass'ın yeni başkenti ilan edilen Lugansk'a geri çekildi. 28 April, Almanlar Lugansk'ı işgal etti. Donetsk Cumhuriyeti'nin liderleri ve Donetsk Kızıl Ordusu'nun müfrezeleri Don'un ötesine çekildiler ve ardından Alman yanlısı Kazaklar ataman Kaledin tarafından kontrol edilen bölgeler sayesinde Tsaritsyn'e geçti.
Ağustos ayında 1918, Almanya ve Sovyet Rusya, Brest barış anlaşmalarına ek bir anlaşma imzaladı. Moskova, Almanlara altının büyük bir katkısını ödemeyi kabul etti, ancak buna karşılık Almanya, işgal ettiği eski Rus İmparatorluğu topraklarında "bağımsız devlet organizmalarının oluşumunu ne arayacağını ne de destekleyemeyeceğini" söyledi. Bu görüşmeler sırasında Sovyet Rusya'nın temsilcileri, Kırım'ı veya Donbass'ı bağımsız Ukrayna'nın bir parçası olarak tanımadıklarını açıkladılar. Bu anlaşmanın belgelerinde bulunan Donbass'a “geçici olarak işgal edilmiş bölge” denildi.
Kasım ayında 1918, devrim Almanya'da gerçekleşti ve Alman işgal rejimi çöktü. Aralık ayında, Kırmızılar 1918'i Kharkov'a götürdüler ve Donetsk Cumhuriyeti Halk Komiserleri şehre geri döndü.
Fakat o anda Bolşevikler eski Rus İmparatorluğu'nun tüm bölgelerini talep etmişti. Bu nedenle, Lenin liderliğindeki parti liderleri, Dinyeper'ın her iki yakasında da büyük bir Ukrayna yaratmayı seçti. 17 Şubat 1919, RSFSR Savunma Konseyi'nin kararı ile çözüldü Donetsk-Krivoi Rog Cumhuriyeti tasfiye edildi. Ve aynı yılın Mart ayındaki 10’inde, Ukrayna Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti, Kharkov’daki Sovyetler Kongresi’nde kuruldu. Daha sonra Ukrayna SSR'sinin kabul edilen Anayasası'nda Sovyet Ukrayna, gelecekteki gezegen Birleşik Uluslararası Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti'nin bir parçası olarak ilan edildi.
Ancak dünya devrimi gerçekleşmedi, Sovyet Ukrayna SSCB'nin bir parçası oldu. Aynı zamanda, Kharkov 1934'e kadar başkentiydi. Ancak, Donetsk Cumhuriyeti'nden miras yoluyla Ukrayna'dan miras kalan Taganrog şehri, 1924 kadar erken bir zamanda RSFSR'ye devredildi.
"Galiçya Cumhuriyeti" ne karşı "Donetsk Cumhuriyeti"
Donetsk Cumhuriyeti fikri on yıllardır unutulmuştur. Sovyet zamanlarında, Ukrayna SSR'sinin güneydoğusunda bağımsız bir devlet kuruluşunun tarihi, Sovyetler Birliği'ndeki bazı sınırların ortaya çıkmasının rastgeleliği hakkında resmi ideoloji sorularına istenmeyen bir neden olabileceği için popüler değildi. Sovyet tarihçiliğindeki Donetsk cumhuriyeti, her zaman bir bakışta, bir devrim ve iç savaş zamanlarının merakı olarak görülüyordu.
Donetsk Cumhuriyeti fikrinin yeni canlanmasının SSCB'nin çöküş dönemine girmesi doğaldır. Ukrayna SSR'sindeki "perestroyka" günbatımında, çeşitli cumhuriyetlerin fikirleri popülerdi. Yeni bir sendika anlaşmasının imzalanması durumunda, Batı Ukrayna bölgeleri imzalamama ve kendi Galiçya cumhuriyetini oluşturma tehdidinde bulundu.
İlk defa, yeni Donetsk Republic'in fikri, 1991 yazında, Batı'nın “bağımsız” fikirlerine karşı bir denge olarak geldi. 20 Temmuz 1991 yılın Komsomolets Donbass gazetesi, “Donetsk Özerk Cumhuriyeti - belki de çıkış yolu bu mu?” Başlıklı bir makale yayınladı. Yayın bölgesel bir referandum yapmayı ve soruları cevaplamayı önerdi: Ukrayna’nın bir parçası olarak Donetsk bölgesi olarak kalmaya devam edip etmemek Bir bölge veya özerklik olarak Rusya'nın bir parçası olup olmadığı veya “statüsünü iyileştirmek ve bir Donetsk cumhuriyeti olmak”.
SSCB Yüksek Sovyeti’nden bazı Donetsk milletvekilleri daha sonra Ukrayna’nın güneydoğu bölgelerinin bir kısmının “bölgesel özerk bir yapıya” ayrılmasını “yeniden ele alma” gerektiğini açıkladı. Buna paralel olarak, farklı seviyelerde, Donetsk federal topraklarının Ukrayna içindeki fikirleri birden fazla defa ortaya atıldı.
Moskova’daki Ağustos olayları ve Müttefik liderliğin gerçek felci, Ukrayna’daki durumu ağırlaştırdı. 28 Ağustos 1991, Donetsk bölgesindeki perestroykalar döneminde oldukça popülerdi Donbass International Movement, Güneydoğu Ukrayna'nın "çeşitli siyasi güçlerin ciddi çatışmaları arenası haline gelebileceği" ve bu nedenle bu yıl sonunda Ukrayna SSR'sinde özerklik konulu referandum yapılacağına dair bir açıklama yaptı. Belge, bölgenin "kendisini Ukrayna veya Rusya'dan yalıtılmış olarak düşünmediğini" vurguladı.
Donbass'ın hareketi, efsanenin canlanmasında ve Donetsk Cumhuriyeti'nin fikrinde belirleyici bir rol oynadı. Yılın 1989'unun sonunda, Transdniestria'dan Baltık ülkelerine kadar olan diğer tüm "uluslararası cepheler" gibi, SSCB'de parçalanan milliyetçi güçlerin ve fikirlerin güçlenmesine bir cevap olarak ortaya çıktı. Ardından Donetsk Interdvizheniya'nın lideri, daha sonra Donetsk bölgesindeki kırsal okullardan biri olan İngilizce, 28 yaşındaki İngilizce öğretmeni oldu. Küçük kardeşi Vladimir Kornilov, iki yıl önce Donetsk Cumhuriyeti'nin İç Savaş sırasında tarihinin en eksiksiz belgesel çalışması olan Donetsk-Krivoy Rog Republic: The Shot Dream adlı kitabı yayımladı.
Dmitry Kornilov.
90-ler'in başlangıcında var olmayan cumhuriyet bayrağını icat eden Ukraynalı ayrılıkçılık siyasetçileri tarafından suçlanan Interdvizheniye Donbass'ın aktivistleriydi. Yaratıcılarının öngördüğü şekilde kırmızı-mavi-siyah üç renkli bölgenin ruhunu yansıtmalıdır. Kara çubuk “Küçük Rusya'nın güneyinin bereketli ülkesi ve Donbass kömürü” nü sembolize ediyor, mavi renk Azak ve Karadeniz'in sularını ve kırmızı rengini - devrimci gelenekler ve özgürlük mücadelesinde dökülen kanı simgeliyor. Aynı zamanda, tarihi Donetsk Sovyet Cumhuriyeti bayrağı da tamamen kırmızıydı.
1991’in sonbaharında, Donetsk’te, Interdvizheniya Donbass üyeleri, bölgenin özerklik şartlarını desteklemek için imza toplamaya başladı. Donetsk’te Ekim ayının sonunda, Ukrayna’nın güneyindeki ve doğusundaki her düzeydeki meclis milletvekillerinin bir araya gelmesi, "SSD’nin yetkililerine ve" Ukrayna’nın anayasası konseptinde federal arazi yapısı hakkında bir hüküm yapılması gerektiğini "temyiz etti.
1991'in en sonunda, Donbas'ta, ayrı bir devlet ve kendi silahlı kuvvetlerinin yaratılması için çağrılar vardı. Bu yüzden, Lugansk'ta, “Molodogvardeets” gazetesinin sayfalarında “Demokratik Donbass” halk hareketinin liderleri, “Küçük Rusya Cumhuriyeti” nin yaratılmasına karar verecek olan Donetsk Meclisini tutmaya karar veren yerel Temsilciler Sovyetleri'ne çağrıda bulundu. En azından Donetsk ve Lugansk bölgelerini birleştirmesi ve "sınırları korumak için" kendi kanun uygulayıcı kurumlarını kurması gerekiyordu.
Varsayım Küçük Rusya'nın “koşullu olarak” Ukrayna'dan ayrılması gerekiyordu: Ukrayna SSCB'nin SSCB'den ayrılması durumunda, bağımsız bir devlet haline gelir ve SSCB'nin çökmemesi durumunda, gelecek cumhuriyet Ukrayna içinde özerklik içinde kalacaktır. “Demokratik Donbass” ın Lugansk aktivistlerine çağrı yapıldığında, özerk Küçük Rusya “Ukrayna parlamentosundaki çıkarlarını koruyacak ve Kiev-Galiçya borusu altında dans etmeyecek” özerk.
O zamanlar, bölgedeki Donetsk Cumhuriyeti'nin fikirleri etrafında gazete ve broşür sayfalarında, mitinglerde ve o dönemde diğer birçok siyasi olayda aktif ve gergin bir tartışma yaşandı. Donbass fikrinin destekçilerine Ukrayna'nın milliyetçi hareketlerinden gelen tipik bir şikayet, Donbas'ta “ayrılıkçıların bir komünist rezerv yaratmaya çalıştığı” iddiasıydı.
"Hiç olmadılar ve olmayacaklar"
90'in başlangıcında, bağımsız bir Donbass fikri etrafındaki politik çatışma, kitlesel olarak sokaklara dökülmeyen, fikir düzeyinde kaldı.
Kiev Yüksek Konseyi tarafından Kasım ayının 1 tarihinde Kiev'de kabul edilen “Ukrayna Halklarının Hakları Beyannamesi”, büyüyen çatışmanın kaldırılmasına katkıda bulundu. Her şekilde tüm halkların eşitliği ilan edildi ve özellikle "Ukrayna devletinin tüm halklara ve ulusal gruplara ana dillerini eğitim dahil tüm kamusal yaşam alanlarında serbestçe kullanma hakkı" nı garanti ettiğini vurguladı.
Her şeyden önce, resmi Kiev bu belge Rusça konuşan çoğunluk tarafından güvence altına alınmıştır.
Ukrayna’nın bağımsızlığı boyunca, Donetsk Cumhuriyeti’nin tarihinde varlığının anısı marjinal ve uygunsuz kaldı. Tarihin bu dönemini inceleyen Ukrayna'nın resmi tarihi bilimi Petlyura ve Vinnichenko'dan çeşitli atalara kadar “ayrılıkçı” hareketin çeşitli tezahürleri üzerine odaklandı. Sovyet Ukrayna'yı tamamen görmezden gelmek imkansızdı, sonuçta onsuz Ukrayna devletinin modern sınırları ortaya çıkmayacaktı. Burada, örneğin Ukrayna SSR'sinde, katılımcılar Kiev'deki Arsenal fabrikasında Bolşevik isyanları olsaydı, o zaman sadece vektör değişti, o zaman modern Ukrayna'nın panteonunda, ilerleyen Bolşevikler ile Kiev'in yanında savaşan “Krut kahramanları” yerini aldı.
Hem Petliura hem de Bolşevik Ukrayna'nın zirvesinde yaratılan Donetsk Cumhuriyeti'nin hatırası özellikle sakıncalıdır. Burada, modern Ukrayna tarihçiliği Sovyet'le çakışıyor - ülkenin güney-doğusundaki bir devlet varlığı, mevcut Ukrayna devletinin üçte birini işgal ediyor, sadece çalkantılı bir dönemin ufak bir olayı olarak yorumlanıyor. Ancak aynı zamanda Simon Petliura'nın neredeyse aynı derecede geçici olan "Ukrayna Halk Cumhuriyeti", aynı meşruiyet seviyesiyle (ya da meşruiyetsizlikle) Ukrayna tarihinde en önemli ve kilit aşama olarak kabul edilir.
2011’te, Observer’ın Donetsk baskısının muhabiri, halka açık olarak Donetsk Cumhuriyeti’nden Cumhurbaşkanı Viktor Yuşçenko’nun eski cumhurbaşkanı Viktor Yuşçenko’ya sorduğu bir soruyu sorduğu zaman tesadüf değildir. “Bir şey söylemek istiyorum: Odessa cumhuriyetleri, Donetsk cumhuriyetleri - hiç olmadılar ve olmayacaklar” dedi.