Acı çekmek, Paskalya'yı kutlamak ve bu en önemli bayramı kutlamak için bir engel haline gelmedi - elbette, gücünün en iyisi ve cephedeki olanaklarla.
Önemli etkinlik, Haç Alayı da dahil olmak üzere gerekli tüm unsurları içeren Paskalya ayiniydi. Hizmetten muaf olan tüm askerler ve subaylar şenlikli kutsal hizmete katıldı.
Neyse ki, hem askerlerin kendileri hem de din adamlarının temsilcileri, hem hizmetin ritüel bileşeninin idaresi hem de şenlikli bir atmosferin oluşturulması için gerekli koşulları yaratmak için ellerinden gelen her şeyi yaptılar.
Paskalya gecesinden ve sonraki 40 günden bu yana Ortodoks Hıristiyanlar “vaftiz edildi” - yani birbirlerini “Mesih Dirildi” - “Gerçekten Dirildi” sözleriyle selamladılar ve üç kez öpüştüler. Generaller ve subaylar hem birbirlerine hem de askerlerle istişare etti.
İmparatorun kendisi, bu eski Hıristiyan geleneğine sıkı sıkıya bağlı kalınmasına bir örnek oluşturdu.
Başkomutan'ın karargahı. İmparator, Karargahtaki birimlerin alt kademelerine danışır.
En önemli Paskalya geleneği, aynı zamanda ciddi bir atmosferde gerçekleşen kek ve yumurtaların kutsanmasıydı.
Ve elbette, uzun zamandır beklenen olay - Paskalya hediyelerinin dağıtımı ve bir yemek.
Ve sonra dinlenme - olasılıkları mevcut duruma göre belirlendi.
Ve Birinci Dünya Savaşı'nın Rus askeri ve subayı, önde veya arkada olmak üzere, Kutsal Paskalya'nın büyük ayinine katılabilir ve ölüm ve yıkımın arka planına karşı, parlak bir geleceğe inanabilir - İyiliğe Karşı İyilik ve Ölüm Üzerinden Yaşam'ın nihai zaferine.
Mutlu tatiller! Mesih yükseldi!