Sıla ailesini kaybettiği için perişandır. Ne olursa olsun onları görmek ister. Boran Sıla'yı hastaneye götürür. Bu sırada cenazeleri almak için Mardin'e gelen, Sıla'nın akrabası Burhan'la karşılaşır. Burhan, olan biten her şey için Sıla'yı suçlar ve Boran'a, Sıla'yı görmek istemediklerini, Sıla'nın artık İstanbul'da bir evinin olmadığını, bu aileyle hiçbir bağının kalmadığını söyler. Boran Sıla'yı üzmemek için, söz verdiği halde, onu İstanbul'a cenaze törenine götürmekten vazgeçer. Sıla Boran'ın iyi niyetinden habersizdir ve Boran'a olan nefreti artmıştır. Sıla bir yolunu bulup İstanbul'a gitmek konusunda kararlıdır. Burhan'ın düşüncelerinden habersiz, Burhan'dan yardım ister. Burhan, Boran'ın evine gelip, Sıla'nın kaçmak istediğini ve gelip kendisinden yardım istediğini Boran'a haykırır ve Sıla'nın yüzüne artık onu istemediklerini, İstanbul'la bir bağının kalmadığını söyler. Sıla yıkılmıştır, kaçacak bir yeri, onu kucaklayacak bir yuvası kalmamıştır, kocaman dünyada yapayalnızdır.