Rafta
Bu Ruh Vebası
kaydeden Mike McCormack
Soho: 192 sayfa, 27 dolar
Sitemizde bağlantısı verilen kitapları satın alırsanız Haberler, şu adresten komisyon kazanabilir: Bookshop.orgücretleri bağımsız kitapçıları destekleyen.
Mike McCormack’ta yaşıyor Galway, İrlanda, Atlantik’e bakan, kayalık, acımasız uçurumların yerini ince, sert toprağa bırakan bir deniz kıyısında. Yazarın tanımladığı gibi, Avrupa’nın batı ucu biraz Amerika’nın Batı’sına benziyor.
McCormack, video konferans yoluyla “Burası bir balıkçı köyü, çok güzel ve etrafı çok zorlu” diyor. “Bütün sanatsallığımız, kentsel cilamız ve buna benzer her şeye rağmen, hala çok yakında bu kaba iç bölge var. Batıda olduğumuz için kendimizi vahşi, evcilleştirilmemiş ve evcilleştirilemez olarak görmekten hoşlanıyoruz.”
McCormack’in 2017 romanı, “Güneş Kemikleri“, Booker Ödülü’nün uzun listesinde yer aldı. Yenisinde “Bu Ruh Vebası” – selefi gibi Batı İrlanda’da geçiyor – Nealon adında bir adam hapishaneden eve döndüğünde karısının ve çocuğunun gitmiş olduğunu, evlerinin kemiklerine kadar soyulmuş olduğunu buluyor. Cep telefonu çalıyor: İsimsiz bir adamdan gelen bir çağrı. Nealon’un harekete geçmesi gerekiyor ama dünyada tamamen yalnız. Sırada ne var?
McCormack, “Kovboy fikrinin babamın nesli için ne kadar önemli olduğunu birilerine anlatmak çok zor” diyor. “O yalnız, güçlü, kare çeneli, eyerde dimdik yürüyen ve onur kuralları olan adamlar.” Babasının bu tür kitaplardan oluşan kütüphanesi – tarafından Louis L’Amour, Jack Schaefer, Zane Gray – McCormack’in hayal gücünü büyük ölçüde etkiledi. “12 yaşıma geldiğimde, bu konuya daha aşinaydım. Mojave Çölü İrlanda’nın çeşitli yerlerinden daha fazla.”
McCormack’ın hiçbir şekilde western yazarı olmadığını belirtmek gerekir; çalışmalarını kategorize etmek çok daha zordur. “Solar Bones” tek bir cümleden oluştuğu için lanse ediliyordu – ancak McCormack bunun aslında “kitabını açmadan çok önce başlayan ve kitabı kapattıktan çok sonra da devam eden bir cümledeki birkaç cümle” olduğunu söylüyor. “Bu Ruhların Vebası” noir unsurlarıyla sıkı bir şekilde yapılandırılmıştır. “Komadan Notlar” (2005) bilim kurgu sayılabilir.
Ancak McCormack’ın Eski Batı’ya olan yakınlığı hem konularında hem de tarzında kendini gösteriyor. Yakın zamanda L’Amour’un “Matagorda” diyor, “Çocukken ona neden bu kadar aşık olduğumu anlıyorum, özellikle de manzarayı ele alışında ve insanların dünyayla nasıl ilişki kurduğunda. [it]. Onlarca yıl önce bana manzaranın sadece arka plan manzarası olmadığını öğretti. Karakterleri etkiliyor ve etkiliyor.”
McCormack’a göre herhangi bir tarzda yazmak, “bir minnettarlık eylemi, bu kitapların ve bu türlerin gerçekten incelikli ve gösterişli şeyler olduğunun kabul edilmesidir.” Ancak onun romanları bir tür kavramından değil, belirli bir imajdan kaynaklanır. Örneğin “Solar Bones”, Marcus Conway’in gün ortasında mutfağında bocaladığının zihinsel bir resmiyle başladı. Neden kafası karışmıştı? Neden gün ortasında evdeydi?”
O roman kesintisiz bir anıya dönüştü ama sürecin başında “Sadece önümde olanlarla ilgileniyorum. Kitabın okuyucunun zihninde canlı bir imaj yaratmasını ama aynı zamanda bir dizi soru bırakmasını da istiyorum.”
58 yaşındaki McCormack, İrlandalı çağdaşları kadar tanınmıyor. Anne Enright, Colm Toíbín – kısmen edebi gerçekçilik ticareti yaptıkları için olduğuna inanıyor. Gelecek nesil için bunun değişmeye başladığını söylüyor.
“Deneysel yazının son zamanlarda yeniden canlanması, harika örnekler olabilir. Eimear McBride ve Kevin Barry’nin bana çok faydası oldu” diyor. “1990’larda yayımlamaya başladığımda insanların okudukları ve hayran oldukları şeylerle çeliştiğimi fark ettim. sevdim Thomas Pynchon 1970’lerin JG Ballard, Donald Barthelme, John Barth. Çalışmalarında oyun unsurları vardı ve biraz çılgınlardı; ben de bu deneysel fikre minnettardım.”
İyi eleştiriler alan ilk deneysel romanı “uçurumun kenarından düştükten” sonra McCormack, genç yayıncıların onun fikirlerine açık olduğunu keşfetti. “30’lu yaşlarının başında iki kadın Serseri Basın Dublin’de ‘Solar Bones’a atladılar ve bunu savunma konusundaki isteklilikleri her şeydi.” O romanla hemen hemen aynı zamanlarda başladığı başka bir kitaba geri dönmeye karar verdi.
“’This Plague of Souls’ üzerinde çalışmaya ilk başladığımda yıl 2012’ydi ve odalarda oturup insanlarla video oyunları oynayan, özellikle de oyun oynamanız gereken türde oyunlar oynayan genç bir adam olarak hâlâ kendime çok yakındım. evlerin içinde dolaşın, kapıları açın ve buna benzer şeyler yapın.” Birkaç ay önce, “Plague’s”in açılışından halka açık bir okuma yapmıştı ve “bir kadın yanıma gelip bunun bir video oyunu olduğunu söyledi.”
Haklı olduğunu fark etti: “Aslında bir video oyununun bana bir roman hakkında bir şeyler gösterip gösteremeyeceğini düşünüyordum.” “This Plague of Souls” üç farklı yerde geçen üç bölüm boyunca ilerliyor. “Bunlar sınırları belirlenmiş ortamlardır; ev, araba, otel lobisi. Her ne kadar Amerikan kara filmini sevsem de, daha çok Avrupa kara filmini hedefliyordum, çok sıkı yazılmış bir tür — [Georges] Simenon Ve Andrea Camilleri Ve Fred Vargas.”
Sonunda McCormack tam olarak açıklayamadığı bir kitap yazmaya karar verdi. “Elinizdeki 170 sayfa içinde size olup biten her şeyi anlatabilirim ama arka planda bilmediğim pek çok şey var” diyor. “Başlangıç noktam bir anlamda kısıtlamalarla dolu. Ama bir başka açıdan açık keşiflerle dolu.”
Her ne kadar son iki romanının kahramanları başka türlü bağlantılı olmasa da McCormack, her iki açılış sahnesinin de mutfaklarda ziller çalan yalnız adamları içerdiğini fark etti – Conway için, öğle vakti Angelus; Nealon için telefonunun zili. Okurlar bir sonraki kitabın, çok gevşek bir üçleme haline gelen üçüncü kitabın açılış sahnesini merak edecekler – gerçi kendisi “triptik” kelimesini tercih ediyor. Kendisi de merak edecektir çünkü henüz başlamamıştır.
“’Solar Bones’ ve ‘This Plague of Souls’ gibi bu film de erkeklerin dünyalar inşa etmesi fikri etrafında şekillenecek” diyor. “Bu tematik bağlantıdır.” Her şey mutfakta bir adam ve bir zil sesiyle başlamış olabilir. Ancak bunun dışında, kışkırtıcı imajın ve devreye girecek tarzların, türlerin ve deneylerin belirli karışımının belirlenmesi gerekiyor. Western olması pek mümkün değil ama McCormack gelecekte bir tanesini göz ardı etmiyor.
Patrick serbest çalışan bir eleştirmen, podcast yayıncısı ve “Life B” anı kitabının yazarıdır.