Bölüm 65: Kuzey Denizinde Savaş
Demir bir mızrak Mor Felek Tarikatı öğrencilerini kandırmıştı.
Gümüş bir mızrak Sun Hua ve Liu Daoyun’un aldatmış ve iki büyük Tarikat arasında sıkıntıya neden olmuştu.
Eğer şişko bunu duysa, kesinlikle gözleri fal taşı gibi açılırdı. Demir, gümüş ve altın mızraklar onun esnafları tarafından yapılmıştı.
Eğer şişkonun duyma fırsatı olursa, kesinlikle bunu son derece gülünç bulacaktı.
Meng Hao bile gümüş mızrağın bu kadar kullanışlı olabileceğini düşünmemişti. Sarmal Dere ve Soğuk Rüzgar tarikatlarının öğrencileri onun sayesinde takibi bırakmıştı. Ve şimdi, takibe devam etmek isteseler bile, bunu yapamayacaklardı.
Fakat yüzü hala önceki gibi sertti. Değerli yelpazenin üstünde duruyor, Şeytani Çekirdekleri ağzına atıyordu. Onun arkasında ise dev yaprağın üzerindeki soğuk yüzlü Din Xin vardı. Meng Hao’yu öldürmek için gerekirse dünyanın sonuna kadar onu kovalayacaktı.
Eğer bu basit bir takip olsaydı, Meng Hao çok miktarda Şeytani Çekirdeğine güvenerek etrafta daireler çizerek dolaşabilirdi. Ama şu an ciddi yaraları vardı, bu işleri zorlaştırıyordu. Şeytani Çekirdekler anca onun devam edebilmesini sağlayabiliyordu.
Şu an yaralarını baskılayabilse de, eninde sonunda artık bunu yapamayacağı bir noktaya ulaşacaktı. Bu olduğunda, yaraları daha tehlikeli bir hal almış olacaktı.
Daha sinir bozucu olan şey ise, arkadan sık sık ok uğuldamaları duyuluyordu ve değerli yelpazeyi kendini savunmak için kullanmak zorunda kalıyordu. En tehlikeli zamanlar ise süzülüşü sona erip yerde koşmaya başladığı zamandı. Bu durumda hızı ve çevikliği düşüyordu. Neyse ki yer şekilleri çoğunlukla ormanlardan oluşuyordu ve bazen yolundaki dağların zirvesine çıkıyor ve tekrar değerli yelpazesine atlayabiliyordu.
Tabii ki Ding Xin de sürekli uçamıyordu. Liu Daoyun gibi o da sık sık yere inmek zorundaydı, tekrar süzülebilmek için ise uygun bir yer ile karşılaşmayı bekliyordu.
“Kaçamazsın,” dedi Ding Xin gülümseyerek, gözleri parlıyordu. “Eğer dövüş olmadan teslim olursan, seni Tarikata götürüp onların karar vermesini sağlayabilirim.”
“Mor Felek Tarikatı ile aramda olan konuyla ilgili bazı özel durumlar var...” Meng Hao yoluna devam ederken konuştu. “... Yoldaş Taoist Ding, ne demek istediğimi anladın mı?”
“Anlamama gerek yok.” diye cevapladı sakince, gözleri daha da soğuklaştı. “Eğer seni Tarikata götürürsem, Tarikat Kıdemlisi seni kesinlikle cezalandıracaktır. Mor Felek Tarikatı Güney Diyarının büyük tarikatlarında biridir. Doğal olarak, onlar mantıklı olacaklar ve doğru ile yanlışı ayırt edeceklerdir.”
“O gün yaşanan olaylar benim kontrolümün dışındaydı.” diye açıklama yaptı Meng Hao. “Qian Shuihen ve Lu Song beni o eşyayı satmaya zorladılar. Onun sıradan bir mızrak olduğunu söyledim, ama ısrar ettiler. Hatta beni tehdit bile ettiler! Bu yüzden beni suçlayamazsınız!” Nispeten yüksek bir tepenin zirvesine ulaşınca, değerli yelpazesini çıkarttı ve tekrar süzülmeye başladı.
“Nasıl senin hatan olmaz?” dedi Ding Xin, sesi her zamanki gibi soğuktu. Büyük bir hızla ilerlemeye devam etti. “O anda mızrağı kırabilirdin ve daha sonra gerçek hazineyi çıkartabilirdin. Öyle olsa bunların hiçbiri ortaya çıkmazdı.” Ding Xin ardından depolama çantasına vurdu ve elinde siyah bir yay belirdi. Yayı gerdi ve bir ok uğultular eşliğinde Meng Hao’ya doğru fırladı.
Meng Hao bir büyülü eşya kullanarak kendini savunmasıyla birlikte bir gümleme sesi duyuldu. Kan öksürdü ve güldü. Dişlerindeki kan onun gülümsemesini daha vahşi gösteriyordu.
“Bahsettiğin ‘mantıklı olmak’ bu mu?” dedi. Gözleri öldürme arzusuyla parladı ve daha fazla bir şey söylemedi. Bir tane Şeytani Çekirdek yuttu ve değerli yelpazeyi zorlayarak daha da hızlandı.
Saatler geçti. Öğlen bitti ve akşam vakti geldi. Meng Hao yorulmuştu, ama bu kovalamacanın günlerce süreceğini görebiliyordu. Peşindeki kişinin soğuk gözlerinden onunla acımazsızca oynadığını görebiliyordu.
Meng Hao bir avdı, doğrudan öldürülmemeliydi, onunla oynanması gerekiyordu. Daha sonra, tüm bunlardan dolayı deliye dönmeye başlayınca, tek bir vuruşla düşecekti.
Zhao Ülkesini toprakları Meng Hao ve Ding Xin’in ayaklarının altında vızıldadı. Zaman geçti. Meng Hao’nun sekizinci seviyedeki Gelişim merkezi sönme noktasına gelmiş gibi görünüyordu. Sürekli Şeytani Çekirdek tüketiyordu, bu onun vücuduna zarar veriyordu. Kanı bile Şeytani Hava kokuyor gibiydi.
Bir Gelişimci için, bu aslında bilerek Gelişim merkezine zarar vermek demekti. Meng Hao bunu daha önce hiç duymamıştı, ama şuan görüyor olduğu şeylere bakınca, artık biraz bilgi sahibi olmuştu.
Ding Xin ise neler olduğunu fark etmişti, bu yüzden bilerek takibini yavaşlatmıştı. Gözlerinde meraklı bir bakış vardı, sanki gözüne ilginç bir oyuncak çarpmış gibiydi.
“Tüm aurası Şeytani olana kadar Şeytani Çekirdek tüketince, neler olacağını görmek istiyorum. Seni öldürdüğümde, içinde sekizinci seviye Şeytani Çekirdek bulacak mıyım?” Ding Xin güldü.
Meng Hao bu sözleri duyunca gözleri daha da kanlandı. Yüzündeki kasvetli ifade arttı.
O bir dövüş esnasında çok konuşan tiplerden değildi. Biraz önce kendini ifade etmek için konuşmuştu, fakat rakibinin onu umursamadığını görmüştü. Bunun ardında da tek bir kelime etmemişti. Bu tıpkı Wang Tengfei ile karşılaştığı zamana benziyordu. Ne kükremiş ne de bağırmıştı; her şeyle karanlık bir sessizlik eşliğinde yüzleşmişti.
Meng Hao hız sınırlarını zorlayarak bir süre daha kaçmaya devam etti. En sonunda, ilerde Daqing Dağı gözüne çarptı. Yarım yıldır sürekli saklanmıştı ve en sonunda tekrar dağa gelmişti, büyük bir devirdi.
(FN: Ben demiştim bu kaça kaça tekrar başladığı yere dönecek diye.)
Meng Hao devam ederken uzaklarda engin, ayna gibi bir göl gördü. O Kuzey Deniziydi.
Onu gördüğünde, gözleri aniden parladı.
“Kuzey Denizi…”
Meng Hao küçük tekneyi düşündü, yaşlı adamı ve küçük kızı ve Kuzey Denizinin Tao’yu nasıl ortaya çıkardığını!
Bakışları daha da katılaştı ve yönünü değiştirerek hedefine gölü aldı.
Meng Hao yelpaze ile birlikte hızlandı. Arkasındaki Ding Xin alaycı bir şekilde gülümsedi. Avının sürekli Şeytani Çekirdek tüketmeye zorlanması oldukça hoşuna gidiyordu.
“Bu herif nasıl bu kadar Şeytani Çekirdeğe sahip bilmiyorum. Ama bir önemi yok. Ölmeden önce söylemeye zorlayacağım. Her halükarda, bu kadar fazla Şeytani Çekirdek tükettikten sonra vücudunun nasıl görüneceğini gerçekten merak ediyorum.” Gülümsedi, dev yaprağa ayaklarıyla sertçe vurdu ve takibe devam etti.
İkili bir süre devam ettikten sonra, aniden havada bir gümleme sesi çınladı. Tam Kuzey Denizinin üzerinde uçarken, Meng Hao depolama çantasına vurdu ve siyah ağı fırlattı.
Ağ hemen aşağı yukarı dokuz metre çapına genişledi ve Ding Xin’e doğru fırladı. Bunun üzerine Ding Xin hemen elbise kolunu fiskeledi ve mor bir hortuma dönüşecek olan mor renkli bir yeşim kayış çıkardı. Bu hortum, ağı geriye doğru savurdu. Ağın Meng Hao ile bağlantısı kopmuş gibi oldu ve uzaklara doğru uçtu gitti.
“Böyle çöp hazineler kullanarak ne kadar kabiliyetsiz olduğunu gösteriyorsun.” dedi Ding Xin soğukça. Ağ görünüş olarak sıra dışı geldiğinden hemen yeşim kayışı kullanmıştı. Ama bu ağın tek bir hamlede işinin biteceğini hiç düşünmemişti.
Meng Hao’nun gözleri parladı. Dilini ısırdı ve daha sonra biraz kan tükürdü. Yüzü öncekinden bile daha soluktu. Kuzey Denizinin yüzeyi boyunca hareket ederken, su dalgalanmaya başladı ve vahşi bir rüzgar Kuzey Denizinin üzerinde esti. Sakinliği kaybolmuştu.
Değerli yelpaze gölün merkezine gelince durdu. Ding Xin onu takip etmeye başladığından beri ilk defa tam anlamıyla durmuştu. Arkasına döndü, depolama çantasına vurdu ve ellerinde resim tomarı belirdi. Gözlerinde öldürme arzusu parladı.
Artık kaçmayacaktı. Qi Yoğunlaştırma Aşamasının dokuzuncu seviyesinde olan Ding Xin ile dövüşecekti!
Meng Hao üstün taraf değildi, ama dövüşecekti. Dövüşmek zorundaydı. Artık daha fazla direnemezdi, o yüzden dövüşmezse ölecekti. Önünde tek bir seçim şansı vardı… Dövüşmek!
“Demek artık kaçmayacaksın.” Oraya yaklaşan Ding Xin konuştu. Meng Hao’nun gözlerindeki öldürme arzusuyla dolu bakışı görünce, yüzünde alaycı bir gülümseme belirdi. Parmağını salladı ve aniden önünde daha sonra bir kuşa dönüşen mor bir ışık belirdi. Kuş kanatlarını çırparak Meng Hao’ya doğru fırladı.
Meng Hao’nun gözleri parladı. Mor renkli kuş ortaya çıktığı anda, resim tomarı titredi ve kükreyen hayvanların sesi duyuldu. Meng Hao Gelişim merkezini tamamen ortaya koydu. Belki de ruhsal enerjisindeki çok miktarda Şeytani güç dolayısıyla hayvanların kükremeleri özellikle korkutucuydu. Dört tane sis akışı ortaya çıktı, ve mor kuşa doğru hücum eden dört tane Şeytani Hayvan halini aldı.
Aynı zamanda Meng Hao bir adım ilerledi. Ayağının altındaki değerli yelpaze dağılarak tüyleri onun etrafını sardı ve daha sonra tıpkı birer uçan kılıç gibi Ding Xin’e doğru fırladılar.
Meng Hao geri çekilmedi. Bir tane uçan kılıç ortaya çıkarak ayağının altında ona destek sağladı ve kendisi de Ding Xin’e doğru fırladı.
“Kendini fazla abartıyorsun.” dedi Ding Xin soğuk bir gülüşle. Gözleri alaycılıkla doluydu. Sağ eli hızla bir büyü örüntüsü oluşturdu ve daha sonra alnına doğru bastırdı. Ortaya gürleme sesleri eşliğinde bir burgaç çıktı.
“Mor Felek Aurası!”
Yoğun Mor Qi burgacın içinden dışarı aktı, aniden mor renkli bir yüzüğe dönüşerek genişledi ve sonra Meng Hao’ya doğru uçtu.
Gök gürlemeleri yankılanmaya devam etti ve Meng Hao’nun etrafındaki tüylerin parçalanarak çökmesine neden oldu. Engin gürleme sesinin çınlaması Meng Hao’nun kan kusmasına neden olmuştu. Fakat onun gözleri hala inatçılıkla doluydu. Depolama çantasına vurdu ve aşağı yukarı yüz tane uçan kılıç çıkarak Ding Xin’e doğru fırladı.
Bu kılıç yağmuru gökyüzünü dolduran bir uğultu eşliğinde ilerledi. Kılıç auralarının ışığı gökyüzünü doldurdu. Kılıçlar anında Ding Xin’e ulaştı, fakat onun yüzündeki alaycı gülümseme daha da genişledi.
“Pervasızca...” dedi, ve depolama çantasına vurdu. Ortaya kırmızı bir ışın çıkarak kırmızı renkli bir fırçaya dönüştü. Fırçayı döndürmesiyle birlikte uğultulu kırmızı bir rüzgar ortaya çıkarak yüz civarı uçan kılıcı çatlattı. Bir çoğu basitçe paramparça olmuştu.
Bu rüzgar Meng Hao’ya doğru şiddetle çarptı ve onun daha fazla kan kusmasına neden oldu. Ama daha sonra yüz uçan kılıcın parçaları arasında, iki tane tahta kılıç ortaya çıktı. Kılıçlar kırmızı rüzgarı delip geçerek Ding Xin’e doğru ilerledi.
Bunun üzerine Ding Xin’in gözleri kısıldı. Parmakları hızlı hareketlerle büyü örüntüleri yaptı ve geriye doğru fırladı.
Meng Hao sağ elini havaya doğru kaldırdı, yüzünde öldürme arzusu alev alev yanıyordu.
Parmağını işaret etmesiyle birlikte daha önce savrularak uzaklara giden siyah ağ aniden otuz metre genişledi ve inanılmaz bir hızla aşağı doğru düştü.
Tüm bunların hepsi sadece bir anlık sürede gerçekleşmişti. Ding Xin’in yüzü ani bir değişim geçirdi. Daha tepki bile veremeden devasa ağ onu yakaladı. Ona doğru ilerleyen iki tahta kılıç ise tam göğsüne saplanacak gibiydi.
Biraz önce Meng Hao’nun uyguladığı basit bir taktikti. Kusursuz değildi, ama kısacık bir anda akla gelebilecek en iyi taktikti. Rakibini hazırlıksız yakalamak için değerli yelpazesinin tüylerini kullanmış ve çok sayıda uçan kılıcını feda etmişti. Tüm bunların tek bir amacı vardı: rakibinin dikkatini dağıtmak. Ve bu işe yaramıştı.