'IGP Olio di Puglia'nın kurulmasıyla ilgili çürüyen bir savaştan sonra, Ulusal Zeytin Yetiştiricileri Konsorsiyumu (CNO), bir başka protected geographic indication (IGP) sertifikası.
Bu seferki gösteri, ülkenin başkenti olan idari bölge olan Lazio'da gerçekleşiyor. Geçtiğimiz hafta Roma'da Hadrianus Tapınağı'nda halka açık bir toplantı gerçekleştirildi. Unaprol ve Op Latium bir IGP Olio di Roma sertifikası için dava açtılar ve konu hakkında kamuya açık bir duruşma düzenlediler.
Unaprol başkanı David Granieri, “100 belediyelerinden çok daha fazlası, özellikle korumasız bir isme sahip olma şansı olmayan iller ve bölgeler için büyük bir fırsatı temsil eden bu girişimi desteklemiştir.” Dedi.
Granieri ve destekçileri, Tarım Bakanlığı'nın bu statü için iki yıldan fazla bir süredir yerel üreticilerden yarar sağlayacağını savundular.
Granieri, “Mezhebin tanınması, değer katan ve rekabet gücünü artıran şirketlerin yararına bir araçtır” dedi.
Tarım Bakanlığı tarafından onaylandıktan sonra, talep bir son onay damgası için Avrupa Birliği'ne geçer.
Ancak, Appo Viterbo başkanı ve CNO başkan yardımcısı Fabrizio Pini, AB'ye çok hızlı bir şekilde acele edilmesi halinde hareketin üreticilere zarar verebileceği konusunda uyarıda bulundu.
Toplantıya yanıt olarak “IGP Olio di Roma, Lazio zeytin yetiştiriciliğinin gelişimi için büyük bir fırsat sunabilir” dedi. “Ancak, üreticiler için bir bumerang olma riskinin olduğu düşünüldü.”
Pini ve CNO, bir IGP sertifikası ile Lazio'nun tüm bölgesini örtmenin, halihazırda kurulmuş olan köklü koruma (DOP) sertifikalarının zaten var olduğu etkilerini gölgede bırakacağına inanıyor.
DOP sertifikaları, bir ürünün özelliklerinin kalitesinin coğrafi konumu ile belirlendiğini ve hem doğal hem de insan faktörlerini içerdiğini gösterir. Öte yandan, bir IGP sertifikası, sürecin en az bir bölümünün belirlenen alanda gerçekleştiğini belirtir. İkincisi, eskiden daha geniş bir toprak alanını kapsama eğilimindedir.
İki sertifika arasındaki tanımdaki bu küçük fark Pini'ye ve CNO, potansiyel bir IGP sertifikasyonunun bölgede halihazırda mevcut olan DOP sertifikalarını devalüe etmesinden endişe ediyor.
CNO sözcüsü Pasquale Scivittaro, Olive Oil Times Bu nedenlerle Olio di Roma IGP sertifikasyonunun bazı zeytinyağı üreticilerini incitmesi muhtemeldir.
“IGP Olio di Roma, şimdi kalite ve mükemmellik bir sembolü olmaz” dedi. “Lazio'nun ötesindeki (belirli bir petrolde kullanılan) çeşitlerin menşeinin kesin bir kesinliki olmayacaktı ve fiyatlar ciddi bir düşüş riskini taşıyordu.”
Şu anda Lazio idari bölgesinde dört tane var. DOP certifications: Sabina, Tuscia, Canino ve Colline Pontine. Bununla birlikte, yaklaşık olarak 25,000 dönümlük zeytin ağaçları, bölgenin yaklaşık yarısı, bu dördü kapsamaz ve bu nedenle bunlardan yararlanamazlar.
Granieri ve destekçilerinin İGP tarafından büyük ölçüde yardımcı olacağına inandıkları bu uzak dönüm noktası.
Granieri, “IGP Olio di Roma projesinin amacı, mevcut parçalanmanın üstesinden gelmek ve tüm bölgesel yapımların kökenini ve kalitesini arttırmak” dedi. “Ürünü ve bölgeyi sıkı bir şekilde birbirine bağlayan kolay tanınan bir marka, piyasadaki rekabet ortamında şirketler için somut bir yardım oluşturabilir.”
Pini ve CNO, bölgeye yönelik bir IGP sertifikası fikrine karşı olmadıklarını, ancak uygulamada ortaya konan kimyasal ve üretim standartlarına karşı olduklarını söylüyor.
Scivittaro, “IGP Olio di Roma'ya karşı değiliz, ancak değişiklikler talep ediyoruz, çünkü prosedür kılavuzunun üreticiler için, ürün kalitesi ve tüketiciler için birçok olumsuz yönü var” dedi.
CNO'nun, Granieri ve Unaprol'ün daha ileriye gitmeden önce yapması gereken taleplerin bir çamaşır listesi vardır.
Uygulama halen geçerli olduğundan, polifenoller, asitlik ve peroksitler için parametreler DOP sertifikalarından daha düşüktür. Mevcut kurallar ayrıca 48 saat içinde hasat edilecek zeytinleri, DOP standartlarına göre tahsis edilen süreyi iki katına çıkarmayı gerektirir.
Belki de CNO'ya en fazla karşı olan, IGP Olio di Roma sertifikalı bir şişenin zeytinlerinin sadece 70 yüzdesinin bölgeden gelmesi gerektiği, diğerlerinin de başka bir yerden gelebileceği anlamına geliyordu.
Scivittaro şunları söyledi: “Lazio bölgesinden gelen kültürlerden en az yüzde 80 oranında bir yağ artışı, geriye kalan 20 yüzde İtalyan çeşitlerinden gelmeli ve prosedür kılavuzunda belirtilmelidir” dedi. “Ancak, şimdi prosedür kılavuzunda, yağın 70 yüzdesinin, kökeni belirtmeksizin, diğer çeşitlerden elde edilen yağın Lazio ve 30 yüzdesinden gelmesi gerektiği belirtiliyor.”
“Örneğin, İspanyol çeşitlerini kullanabilirsiniz ve bu kesinlikle iyi değildir” diye ekledi. CNO, bütün bunların değiştirilmesini istiyor ya da Scivitarro, resmi olarak hem Tarım Bakanlığı hem de AB'yi başvuruyu reddetmeye dilekçe vereceklerini söyledi.
Ne Granieri ne de Unaprol, bu makale için bir röportaj için çoklu taleplere cevap vermedi. Bununla birlikte, Tarım Bakanlığı'nın başvuruyu AB'ye geçmeden önce CNO'nun şikâyetlerini ele almak için hala iki hafta kaldı.
Sektörün bazı gözlemcileri, rakip özel çıkar grupları arasındaki bu kavgalardan bıkmışlardır. Luigi Caricato, Olio Officina Dergisi'nin editörüdür ve bu dövüşleri döngüsel olarak görmektedir. Onlar olmaya devam edeceğine inanıyor ve dahil olan herkes hayal kırıklığı yaratan bir sonuçla ortaya çıkacak. Bunun bir örneği olarak IGP Olio di Puglia'nın üzerindeki sırayı işaret etti.
“Bunların hepsini hariç tutmak ve [bu belgelendirmelerin] yönetimini tamamen ilgisiz rakamlara bırakmak, tüm kararların sorumluluğunu olağanüstü bir komisere ve serbest ve bağımsız uzmanlardan oluşan bir kadroya [sorunu çözebilir],” he wrote bir editoryalde. “Ama belki de bu sadece bir rüyadır.”