Bu, Karayipler’de kölelik tazminatı sorununu vurgulayan bir dizinin ilk makalesi. Bu, NCG Bocas Lit Fest’in CARICOM Tazminat Komisyonu başkanı Sir Hilary Beckles ile derinlemesine bir sohbetin yer aldığı “The Case for Reparations” adlı canlı akış etkinliğinde tartışılan konulara dayanıyor.
12 Ekim 1492’de Kristof Kolomb, sömürgeciliğin tohumlarını ekerek “Yeni Dünya” nın yörüngesini sonsuza dek değiştirdi: yüzyıllar sonra, bölge hâlâ işgalin zayıflatıcı dalgalanma etkileriyle ve soykırım ve kölelik dahil anlatılamaz şiddet eylemleriyle boğuşuyor. Konuya dikkat çekmek için, aynı zamanda West Indies Üniversitesi Rektör Yardımcısı olan akademisyen ve tarihçi Profesör Sir Hilary Beckles’in başkanlık ettiği CARICOM Tazminat Komisyonu, bu tarihi Uluslararası Tazminatlar Günü olarak anmaya karar verdi.
NGC Bocas Lit Fest, 11 Ekim Pazar günü, yıllık edebiyat festivalinin 10 yılını kutlayan çevrimiçi etkinlikler takviminin bir parçası olarak, Sir Hilary ile konuyla ilgili bir sohbet gerçekleştirdi. “Tazminat Davası” başlıklı kampanya, bölgenin dört bir yanından binlerce görüş topladı.
Sömürgeciliği “tüm kıtalarda derin ve kalıcı bir izlenim bırakarak [bırakarak] insanlığı en çok bozan olaylardan biri” olarak adlandıran komisyon, noktaları birleştirerek bu insanlık dışı sistemin etkilerinin psikolojik olanın çok ötesine, ekonomik, kültürel, demografik, politik ve ekolojik sonuçlar:
Bir yanlış işlendiğinde, onarılması gerekir. Sömürgeciliğin insanlığa karşı büyük suçların kaynağı olduğunu kabul ederseniz, tazminatlar meşrudur. Bu tazminatları reddederseniz, sömürge suçlarının cezai niteliğini inkar etmiş olursunuz.
Bu nedenle zorla tazminat talep ediyoruz ve bu talep pazarlığa açık değil.
Şimdiye kadar bazı başarılar elde edildi, en önemlisi, 2019’da West Indies Üniversitesi ile Glasgow Üniversitesi arasında kölelik tazminatı için tarihi bir 20 milyon İngiliz Sterlini [26.130.000 ABD doları] anlaşmasının imzalanması. Ancak, Komisyon buna inanıyor. daha yapılması gerekiyor.
10 maddelik eylem planına ek olarak, yalnızca özür dilemeyi, bölge için kalkınma dönüşünü müjdeleyebilecek eyleme dönüştürmeyi amaçlayan üst düzey bir Karayip tazminat zirvesini savunuyor.
Serinin bu bölümünde Global Voices, kölelik mirasının George Floyd’un öldürülmesini nasıl mümkün kıldığına ve Karayipler’de kolonileşmenin neden devam eden bir süreç olduğuna bir göz atıyor.
‘George Floyd anı’
Black Lives Matter hareketine gösterilen uluslararası ilgi, Karayipler’e tazminat ihtiyacına dikkat çekme fırsatı sundu.
Canlı yayın için Sir Hilary ile röportaj yapan Andy Knight, “46 yaşındaki bir adamın 21. yüzyılda linç edilmesinin […] tüm dünyanın görmesi için televizyonda sergilenmesi ve sonunda bu öfke duygusunu uyandırması gerektiğini belirtti. Floyd hayatı için yalvardı. Ölmekte olan “nefes alamıyorum” sözleri, o zamandan beri “dünyanın dört bir yanındaki Siyahların 400 yıldan uzun süredir katlanmak zorunda kaldığı” fırsatların boğulmasının simgesi haline geldi.
Sir Hilary, George Floyd ile kölelik mirası arasındaki bağlantıyı, The University of the University tarafından yayınlanan “The First Black Slave Society – Britain’s ‘Barbarity Time’ in Barbados, 1636-1876” adlı kitabında önemli bir noktaya atıfta bulunarak kurdu. 2016’da West Indies Press. Siyahların yaşamlarının yalnızca ekonomik paradigma açısından önemli olduğunu söylediği andı: 1636’da, Barbados’un İngiliz sömürgecileri, Barbados Köle Yasası olarak bilinen yasayı kabul etti ve bu yasanın ilk çerçevesini belirledi. Siyahların mülk olduğu fikri.
Bu kod daha sonra bölgeye ve Amerika Birleşik Devletleri’ne “Amerika plantasyonunun şablonu” olarak yayıldı – Siyahların yalnızca aşırı zenginlik birikimi için araçlar olarak değerli olarak algılandığı bir çerçeve. Sir Hilary’ye göre George Floyd’un 384 yıl sonra öldüğü acımasız tavır, bu kodun sonuçlarının grafik bir resimselliği ve bir gösteri ve bir güç gösterisi olarak Siyah yaşamdan vazgeçmenin ne kadar kolay olduğunun altını çiziyor.
Barbados: ‘Beyaz üstünlüğüyle deneyler yapmak için çok önemli bir yer’
Karayipler’in çoğu Avrupalıların işgal girişimlerine direnirken, Barbados’ta İngilizler terk edilmiş bir adayla karşılaştı. Daha önce gelen İspanyol ve Portekizliler, Yerli sakinlerini Meksika ve Brezilya’da çalışmaya götürmüşlerdi. Yakalanmadan kaçanlar, daha fazla saklanma şansına sahip oldukları daha engebeli adalara kaçtılar ve İngiliz sömürgecilere kölelik üzerine inşa edilmiş bir topluma biçim verebilecekleri bir yer bıraktılar – yatırımcı sınıfı tarafından “ulusal çıkar” olarak kabul edilen bir model. Ahlaki gerekçelerle köleliğe karşı çıkan muhalifler bu nedenle bir kenara itildi.
Kurtuluş 1834’te geldiğinde, kendisini kölelerin sırtında küresel ölçekte rekabetçi bir güç merkezi haline getirmiş olan İngiltere, köleliğin artık ulusal çıkarlara hizmet etmediğini söyleyerek anlatıyı tersine çevirdi. Sir Hilary, bu noktada İngiliz hükümetinin kendi yarattığı sosyal ve ekonomik kültürün yok edilmesine taraf olmayacağı yönündeydi diyor.
600.000 köle Afrikalıyı mülk olarak sınıflandıran Britanya, köle sahiplerine nakit olarak 20 milyon sterlin [26.130.000 ABD doları] tutarında tazminat ödeyebildi ve başka bir 25 milyon sterlin [32.662.500 ABD doları] köleler tarafından ödenecek. kendi kurtuluşlarını finanse etmek için birkaç yıl daha ücretsiz çalışmaya zorlanan kendileri. Sir Hilary, beyaz üstünlük modelinin “anlatıyı döndürdüğünü ve gerçeği bastırdığını” söylüyor.
‘Tazminat adaleti kalkınmadır’
CARICOM Tazminat Komisyonu, ölçeklerin dengelenmesine yardımcı olmak için, Karayipler ve Avrupa arasında – üniversiteleri ve sivil toplum gruplarını içerecek – bu borcu onurlandırmak ve Karayipler için bir kalkınma planı başlatmak için ciddi tartışmaları ateşlemeyi amaçlayan bir tazminat zirvesi öneriyor.
Sömürgeciliğin şiddeti tamamlanmamış bir süreç değildir. Karayipler hala sömürgeleştirilmiş bir alandır, bu nedenle komisyon 1960’larda başladığı çalışmaya devam etmesi için Birleşmiş Milletler’in Sömürgeden Çıkarma Özel Komitesine başvurmayı planlıyor. Sir Hilary’nin sözleriyle sömürgeleştirme, “çağdaş tarih” tir ve bu nedenle Britanya’nın “masaya geri dönmesi” gerekir.
Bu dizinin bir sonraki bölümünde, Karayipler’in azgelişmişliğinden ve Britanya’nın bölgeye olan ödenmemiş borcunu ödemeye nasıl başlayabileceğinden bahsediliyor.
Kaynak https://globalvoices.org/2020/10/12/the-caribbeans-case-for-reparations-part-i/