İtalyanlar neden son 800 yıllarında Kırım'a geldi?
Bu baharda üzüm bağları yetiştirmek için Kırım'a ulaşan İtalyan işadamları, bu topraklarda çalışmak isteyen vatandaşlarının ilkinden uzaktı. Ortaçağ'da İtalyanlar, Kırım'ı kurnazlıkla satın aldı ve bunun için savaştı, Büyük Catherine döneminde, yeniden inşa ettiler ve Hristiyanlığı Osmanlı yönetiminden sonra geri getirdiler. "Rus Gezegeni" öğrendi tarih Kırım yarımadasında Apennine yarımadasından insanların yaşamları ve kalıtsal Kırım İtalyanı aradı.
"İtalyanlar, Kırım'da 13. yüzyılın ikinci yarısında deniz ticaret cumhuriyetlerinin ajanları ve sömürgecileri olarak göründüler: Pisa, Venedik, Cenova" "Kırk tarihçi ve yazar Alexander Pilipenko," Üç Yüzyıl »Yarımadanın İtalyan kolonizasyonu hakkında. - İlk yerleşimcilerin çoğu eski haçlılardaydı - çaresiz ve her şeyi yapmaya hazırdı. Bizans İmparatorluğu ve mirasçılarının zayıflığından yararlanan İtalyanlar, ticaret hakkının zayıf yöneticilerinden ve Kırım'ın gelişmesinden yararlandılar. Aynı zamanda, Venedik ve Cenova, yüzyıllardır Karadeniz bölgesine düşmanca davrandılar, aralarında kanlı savaşlar başlattılar. Sonunda, şöhretli şöhreti zevk alan bir cumhuriyet olan Cenova, zafer kazandı: sakinleri, tanınmış bir şekilde sinsi idi. Olayların çağdaşı olan büyük Dante, bu ruh hakkında onlar hakkında şöyle yazmıştı: “Ey Genoese, kuralları olmayan bir klan! Rhode yalanlarla dolu, hain ve kötülük, - Efendimiz ne zaman dünyayı sizden teslim ederdi! ”.
Kaffa'nın (şimdiki Theodosius'un) kuruluşu hakkındaki efsane, ilk Cenevizli yerleşimcilerin yerel Polovtsian prense ancak bir boğa derisinin alabileceği kadar toprak istediğini söyler. Ve bu cildin altına altın ödediler. Saf Prens satın aldı. Ve Cenevizliler cildi küçük kayışlara böldüler ve körfeze yaklaşıyor.
Çok sonra, Ceneviz egemenliği sona erdiğinde, Kırım Tatarları ve Türkleri arasında, sinsi ve tehlikeli ginovezlerle ilgili efsaneler yürümeye devam etti (genellikle folklordaki geni ile karıştırıldılar). Yeşil gözlü - İtalyanların ayırt edici özelliği - "nazar" olarak kabul edildi ve kötü şanslar vaat etti; Ginovez, dağlardaki dev tünellerden kırdıkları özel mağaralara atıfta bulundu, mağara şehirleri inşa etti, taş heykelleri yeniden dikti, karmaşık zehirler pişirdi.
“Hepsini terk eden İtalyanlar, Venedikliler, Pisanlar ve Cenevizliler büyük şehirlerde (Kaffa, Soldaya) tahkim edildi ve oradan kolonileri Kırım'a yayıldı. Kelimenin tam anlamıyla bütün sahneyle ilgileniyorlardı: kayalık dağ koylarından sakin çöl kumsallarına ve Azak'ın yarı taze kıyılarına kadar, çünkü kıyı bölgesinden başka hiç olmadığı gibi nasıl yararlanılacağını biliyorlardı. Bunlar arasında balıkçılık, köle ticareti, korsanlık, satış ve satın alma ve askeri eskort sayılabilir. Alexander Pilipenko, modern Kırım sahilinde zamanımızın tamamen unutacağı elli İtalyan toponi ile doludur.
Savaşçılardan işçilere
Aynı zamanda, Ermeniler Doğu Kırım'a yerleştiler: zamanla, Deniz Ermenistan'ın kolonileri, uzun süredir kayıp olan Hazarlar'ın ismini veren Ceneviz Gazaria ile birleşti. Aynı zamanda, Kırım Ermenileri hem ticari hem de siyasi meselelerde, ayrıca dilde ve dini konularda özel bir statüye sahipti; ancak, Cenevizliler ve papalık misyonerler sürekli olarak, Kırım'ın Hıristiyan halkının tüm temsilcileri gibi, onları Katolikliğe dönüştürmeye çalıştılar.
- Kırım Tatarları, İtalyanların rakipleri haline geldi - o zamanlar çoğunlukla Polovtsi'den, yarı soylu kabilelerdi, ama soyluları Moğol Çingizitlerinden doğdu. Dünyadaki tabletlerde Kastadzone'un Eski Kırım'ın altındaki savaşı yazılıdır, burada Amiral Lomellini'nin liderliğindeki 9 bin İtalyan ve paralı askerden oluşan birlikler, 5 bininci Han Hacı Herai'nin dekolmanı tarafından yenildi. 2'i öldürdükten sonra Cenova, Tatarlar kopmuş kafalarının iki kulesini ortaya koydu. Cenevizli Kaffa'nın Altınordu Han Janibek tarafından kuşatılması efsanevi değildi. Kaleye saldıran atamayan Janibek, mancraya şehir duvarının dışına ceset atma emri verdi. Enfeksiyon tehlikesini henüz anlamayan İtalyanlar, kısa sürede veba ile hastalandı. Paniğe kapılmaya ve ne olduğunu kötü bir şekilde anlamaya çalışarak gemilerine bindiler ve Akdeniz'de kaçmaya çalıştılar. Sonuç olarak, Kırım Cenevizleri Avrupa’ya “Kara Ölüm” ’ü getirdi - veba suşu.
Ancak İtalyanlar, Kırım'da üç yüzyıl boyunca, o dönemin en güçlü muhalifi tarafından güçleninceye kadar - Osmanlı İmparatorluğu'nun tüm Doğu'su için haklı ve güçlü haklar kazanan padishah - ta devam etti. Ve aslında onları yok etti. Kaçanlar karışık kanın soyundan geldi - sarışın Tatarlar, yeşil ve gri gözlü sarı saçlı insanlar.
“Türk köleliğinden kaçınmayı başaranlar, ortaçağ İtalyanlarının torunları, ortaya çıkan Kırım Tatar etnik grubunun saflarına katıldı; tarihçinin dağları (Tatla) ve Güney Sahili (Yaylobylyu) altetnosunda.
Ceneviz egemenliğinin devrilmesinden 100 yıl sonra, Kırım’daki İtalyanların torunları hâlâ o kadar fazladı ki Sultan’ın kararnamesiyle dağ köylerine sık sık yerleştiler. Bunların en ünlüsü Foti-Sala, Sovyet zamanlarında Dove olarak değiştirildi. Birkaç İtalyan neslin gömüldüğü bir Frank-Mezarlyk cenaze töreni (Frank mezarlığı, yani Katolikler) var. Son cenaze töreni 1685 yılıdır.
Görünüşe göre, bu tarihten sonra, Cenevizin soyundan gelenler Kırım Tatar halkında tamamen dağılmaya, İslam'ı benimsemeye ve kademeli olarak atalarının aile geleneğinden, Haçlılardan uzaklaşmaya başladı.
1840'lerde, ünlü İtalyan kahramanı Giuseppe Garibaldi, Kırım'da ortaya çıktı, adaş kuzeniyle seyahat etti. Feodosia'da bulunan kardeşler ayrıldı: kahraman Türkiye'ye ve sonra da anavatanına gitti, ama Giuseppe-kuzeni kaldı.
- Kaptan Leonardo Durante olarak gemiye girdi ve bir sömürgeci Bower ile evlendi, Osip Garibaldi çağrıldı ve Herzenberg'e yerleşti. Onların soyundan gelenler bir İtalyan soyadı takıyorlardı, ancak eğitimle Almanlardı. 1930'lerde denemeler büyümüş Garibaldi ailesine karşı başladı: NKVD onları İtalya için casusluk yapmakla suçladı. Pilipenko, Almanlar gibi İtalyanların kısmen 1941'e ve son olarak 1944 yılına sürüldüğünü söyledi.
II. Catherine İtalyanlar tarafından kitlesel bir nüfus kazanmıştı, Rusya'nın ikinci Rus-Türk savaşından sonra miras aldığı yarımadanı geliştirmek için çalışan ellere ihtiyacı vardı, Karadeniz ve Akdeniz'de ticaret geliştirmek gerekiyordu. Öğretmenler, doktorlar, sanatçılar, mimarlar, müzisyenler de geldi. mimar tarafından Alessandro Digby Kerch, Mitridatskaya merdiven, semt okulu, Roma Katolik Kilisesi'nin binası, John the Baptist kilisesinin çan kulesinin merkezini olarak çıkardığı.
Kerç Roma Katolik Kilisesi. Mimar Alessandro Digby. Fotoğraf Galina Skolarino'nun izniyle
Yerel gazete "Kerç İşçi" ve erken Sovyet döneminde düzenli olarak İtalyanca makaleler yayınladı. Yılın sayıma göre nüfus Kerchenskogo İlçe ait 1897, 1,8% İtalyanlar vardı ve 1921-3 bin metre yak. Bir kişi ya da 2% İtalyan kökenliydi.
“Hazırlan”
Kırım'daki İtalyanlar Birliği'nin başkanı olan kalıtsal İtalyan Galina Skolarino ailesi, Türklerle olan savaştan sonra aynı yer değiştirme sırasında 19. yüzyılın başlarında Kerç'e taşındı.
- Büyük anneannem, dedem Dominic Porcelli, ailesiyle birlikte Puglia'dan (burası İtalya’nın bir bölgesi) "Saint Mary" adlı gemisinde Kırım’a yelken açtı. Bir diğer büyük büyük dede, Dominic Colandzhello da bir kaptandı. Baba ataları, kavun ve su kabakları yetiştiriciliği yapan bahçıvanlardı. Ana atalar kalıtsal denizcilerdi, armatörlerdi. RP Skolarino, Kırım'a varınca hemen inşa edilmeye başladı.
1932'ten bu yana İtalyanlar Stalin'in baskılarına da değindi. Kilise kapatıldı, toplu çiftlik 1934'ta tasfiye edildi, okul kapatıldı. Toplu çiftlik başkanı Mark Simone, sekreter Paolo Colandzhello ve bir sivil komite lideri grubu tutuklandı.
Galina Skolarino, “Bu yıl annem 90 yaşındaydı” diyor. “Yeniden yerleştirme ve sınır dışı etme yılları boyunca bir günlük tuttu ve bu yüzden hem içinde hem de anneannemin hikayelerinde Kırımlı İtalyanların yoksunluklarını ve yaşamlarını biliyorum. 1937'te ikinci baskı dalgası başladı, çünkü İtalyan tutuklama tutuklama için yeterliydi. Birçoğu vuruldu, bazılarının kaderi bilinmiyordu, bazıları sınır dışı edildi.
29 Ocak 1942, İtalyan nüfusunun Kerç kentinden sınır dışı edilmesine başladı.
İtalyan, “Bu üzücü olay her zaman ailemizde düşük tonlarda olmuştur” diyor. “Bir kız olarak pek çok kez, üç askerin soğuk Ocak akşamı 1942'imize nasıl girdiğini ve acilen hazırlanmasını emretti. NKVD'nin silahlı subayları evlere girdi ve sivillere otomatik tüfekler göndererek bir cüret cümle attı: "Hazırlanın". Kimse kimseye bir şey açıklamadı, toplanmaya zaman vermediler, panik halindeki çocukları ele geçirdiler, evrakları, bazı şeyleri ve terk ettiler, evleri, daireleri ve mülkleri terk ettiler.
Skolyarino'nun ailesi, iki ay boyunca bir yük vagonunda atılma yerine gitti.
“Ailemiz kuzey Kazakistan tarafından 40 derece don ile karşılandı” diye devam ediyor. - Vishnevsky, Esilsky, Kalininsky ve Akmola bölgesinin diğer bölgeleri sınır dışı edilme yeri haline geldi. insanların bölgesel merkezler beklenmedik "ikmal" çok mutlu olmayan yerel sakinlerinin evlerine yerleşene kolektif Red Lake, Işık, Erofeevka bir kızak üzerinde taşınan Of.
Annesi, büyükannesi ve teyzesi toplu çiftlikte çalıştı. Açlık ve hastalık işlerini yaptı: insanlar öldü. Yaşam mücadelesi başladı. Kadınlar kıyafetlerini, iç çamaşırlarını, el sanatlarını, yiyecek dekorasyonlarını ve daha sıcak şeyleri değiştirdi - sonuçta herkes aydınlandı, Kırım. Sonuç olarak, neredeyse bütün aile servetlerini sattı.
- Kader "sürprizler" sunmaya devam etti - Kasım ayında 1942, 16 yaşından büyük tüm erkekler iş ordusuna alındı. Amcam ve diğer akrabalar da oraya götürüldü. Çelyabinsk bölgesinde, bir kok tesisi yapımı için çalıştılar, mahkumlar gibi dikenli tellerin arkasında tutuklandılar. Sadece birkaçı tüm zorluklar, aşağılanmalar, adaletsizlikler karşısında hayatta kalmayı başardı, ancak Stalin'in ölümünün memleketlerine geri dönme girişimlerini yapmaya başladıktan sonra, acımasız kader darbelerini önleyenler hayatta kaldı.
Tüm savaşı geçmiş olan savaş gazisi babası, Kruşçev'in 1954 yılında ailesiyle birlikte Kerch'e geri dönmesine izin verildi. Her şeyden mahrum, insanlar tekrar her şeyi yeniden yapmak zorunda kaldı.
"Halk tarafından bastırılmış olarak tanınmadık"
- Ailelerimiz büyüktü: 6 - 10 çocuk. Baş babaydı ve anne her zaman ailenin ruhuydu. Ebeveynlere saygı duyuldu, eski ailelerde “siz” için ebeveyne döndüler.
İtalyan aileler her zaman harika olmuş, gelenekleri onurlandırmış ve büyüklerine özel saygı göstermişlerdir. Fotoğraf Galina Skolarino'nun izniyle
Akşamları büyükanneler ellerinde kroşe veya örgü iğneleriyle opera veya operetta dinlemek için radyoda toplandılar. En sevilen opera Giuseppe Verdi tarafından La Traviata oldu. Herkes çok güzel şarkı söyledi ve biz çocuklar, kendilerinin gerçekleştirdiği şehir romantizmini zevkle dinledik ve denizcilerin ve prensin romantizminin sona ermesini bekledik. Skolarino, “Sabah gölün üzerinde uçan yaralı martı için çok üzüldüm” dedi.
- Bu günlerde hangi İtalyan gelenekleri hayatta kaldı? Bugün evde hangi yemekleri pişiriyorsunuz?
- İtalyan ailelerimizde Noel masası - carteddati ve pezzétti için geleneksel lezzetler hazırlanmaktadır. Lehçedeki Carteddati, “kavisli”, pezzètti - fındıklı, parçalanmış, buzlu çikolata kaplı. Noel yemeği uzun sürüyor, herkes birbiriyle iletişim kuruyor ve yetişkinler birbirlerine hediyeler veriyorlar. Çocuklar Babbo Natale'ye - İtalyan Noel Baba - mektubunu yazıyor ve sabahları Noel ağacının altında hediyeleri bekliyorlar.
Galina Skolyarino'nun ailesi carteddati ve pezzеtti hazırlar. Fotoğraf Galina Skolyarino tarafından sağlandı
- Kırım'ın Rusya'ya girmesinden sonra Kırımlı İtalyanların tutumu değişti mi?
- Ukrayna'da olduğu gibi aynı kalır. Çok az sayıda Kırım İtalyanlı kaldı, bu yüzden bastırılmış insanlar olarak tanınmadık. Bugün tek görevimiz kültürel mirasımızı korumak ve çocuklarımıza geçirmektir. Ailemde, İmparatoriçe Maria Feodorovna tarafından imzalanan diplomalar dahil olmak üzere çeşitli eserler korunmuştur.