Tay dili, ortalama bir Belçikalı veya Hollandalı kişiden çok farklı olmasa da, bazen Tayland’da Belçika veya Hollanda’da kolayca deneyimlemeyeceğiniz bir şey yaşarsınız. Bu hikaye dizisi bununla ilgili. Bugün Wim tarafından daha önce yayınlanan bir hikaye.
Isaan’daki kuaföre
Isaan’da kuaföre gitmek (buraya salon diyorlar) benim için her zaman bir deneyim. Kuaföre gitmek Hollanda’dakinden daha fazla, burada bir tür şey sosyal etkinlik.
Salon, tüm haberlerin paylaşıldığı, sorunların tartışıldığı ve birçok dedikodunun olduğu genç ve yaşlılar için bir buluşma yeridir! Oraya gece gündüz gidebilirsiniz, bir telefon yeterli, çünkü cep telefonu da burada göründü.
Salon, evin altında hafifçe döşenmiş bir alan, floresan aydınlatma, bir ayna, iki kuaför koltuğu ve duvar boyunca bekleyenler için beyaz kiremitli bir koltuktan başka bir şey değil.
1950’lerden kalma berber koltukları, gerçek müze parçaları, kırmızı imitasyon deri ile kaplanmıştır. Yükseklik bir zamanlar iki ayak pedalıyla ayarlanabiliyordu, ancak yıllarca çalışmıyorlardı.
Sandalyeye oturduğumda, kuaförün başıma ulaşamadığı ortaya çıktı, bu yüzden baktığı ortalama Taylandlı’dan biraz daha uzunum. Şimdi duvara itilen tahta basamağın kullanışlılığı bana netleşiyor. Yağlı, sabun ve ter kokulu, belirsiz lekelerle dolu bir pelerin giyiyorum. Beni korkutuyor. Şifonyer olması gereken bir çekmeceden pis bir tarak çekip, ardından makasları çekiyor. 10 dakika içinde ustalıkla düzeltildim.
Üzerinde neredeyse hiç kıl kalmayan bir fırçayla, tıraş edilmiş saçları yüzümden ve boynumdan siliyor. Sanırım Kees o gösterişli pelerinle bitti! Ancak hiçbir şey daha az doğru değildir. Bir kolu çekerek koltuk arkalığı geriye katlanıyor ve aniden tavana bakıyorum. Kuaför görünüşe göre biraz şaşkın ifademi fark etti ve yüzüme dokunduğunda güven verici sözler mırıldanıyor.
Bu beklenmedik incelemeden sonra ince bir sabun tabakasıyla yüzümü ve boğazımı ovuşturdu. Sonra yine profesyonelce traş oluyorum. Kulaklarım da buna inanmalı ve istenmeyen tüylerden kurtulmalı. Dar sivri uçlu bir makasla şimdi burnumun içindeki kıllara saldırıyor.
Gelen bir müşteri tarafından dikkati dağıldığı bir an için istemeden burnumun içini kırdı ve şoktan sandalyeye ateş ettim. Kuaför de şok geçiriyor, yüz bir özür diliyor ve kanamayı durdurmak için elinden geleni yapıyor. Neyse ki, bu oldukça hızlı çalışıyor.
Eşim Tung, kuaför kafasına masaj yapıp saçlarını yıkarken, baş ucunda bir lavabo bulunan bir tür sedyede yatıyor. Az önce ne olduğunu gördü ve “Baba, iyi misin?” Diye sordu. Şimdi kuaförle konuşmakla meşgul, ikisi de endişeyle bana bakıyor. Kısa bir süre sonra kuaför arka tarafa yürüdü ve soğuk bir şişe su ve bir sürü bisküviyle yanıma bıraktığı bisküviyle geri döndü ve bir sürü yaygara ve başka yüz bahane ile.
Daha sonra Tung’dan bu “iş kazası” yüzünden kızdığım için çok korktuğunu duydum. Ancak, hiç kızmadım ve bir süre sonra, 50 baht ödedikten sonra, salondan temiz bir saç kesimi ve yeni traşlanmış bir yüzle ayrıldım. Bunu akşam 9.30’da bu kadar az paraya dünyanın neresinde yapabilirsiniz?