Büyük velilerden, Zünûn-u Bısrî’ye biri:
— Bana ismi azamı emanet edip de öğretsen, der dururmuş. Zünnûn bunun ısrarına dayanamayarak bu adama, mendil içinde sarılı bir şey verir ve:
— Uç güne kadar sende kalsın emanet olarak, sonra senden alırım, der.
Adam mendili alıp eve götürür ve evde merak edip dayanamayarak mendili açınca mendilden bir fare çıkar ve fare kaçar. Hemen Zünnûn’a gider ve sitemde bulunur. Zünnûn da adama, ben seni imtihan etmiştim ki kaybettin. Sen bir fare emanetini elinde tutamıyorsun, nasıl olur da ismi Azam’ı sana emanet ederim, demiş.