İnsanların %100'ünün soyut düşünme yeteneği yoktur. Piaget, yaşantı eksikliğinden dolayı her insanın soyut düşünemeyeceğini savunur ve buna örnek olarak da ilkel kabileleri örnek verir. Bazı konuları algılayamamız, bazı derslerde zorlanmamız da bununla alakalıdır. İşlenen konu bize soyut gelmektedir ve bizler o konuyu somutlaştırmadan anlayamayız. Bu da soyut düşünme becerimizin noksan kaldığının belirtisi olabilir.
Çok ağır bir zihinsel problemi olmayan insanların %20'si değil, %100'ünün soyut düşünme yeteneği vardır ve bu yetenek erken çocukluğumuzdan itibaren oluşmaya başlar. Soyut/ sembolik düşünme aslında gelişen beynimizin bir yan ürünüdür ve bizi biz yapan en önemli zihinsel yetilerden birisidir. Örnek vermek gerekirse bazılarına göre dil bir adaptasyonken bazıları dili gelişmiş beynin ve sembolik düşünme kapasitesinin bir yan ürünü olarak kabul eder. Din ve bilim gibi kavramlarının hepsinin dil ile çok yakın bağlantıları olduğunu kabul etmemiz gerekir ve dilin de soyut düşünmenin bir izdüşümü olduğunu kabul etmemiz halinde bu kavramların soyut düşünceyle çok yakından ilişkili olduğu anlaşılacaktır.