Başlıktaki soru oldukça karmaşık. Ancak not: “Buna değer” diyorum, çünkü olası bir bölünme kararının Ukrayna halkı tarafından değil politikacılar tarafından verileceği açık. Dahası, bence: Ukrayna halkı uzun zaman önce ayrılmaya karar verecekti.
Eskiden beri şunu söyledim: Ukrayna vatandaşlarının çoğunluğu anadili, ana kültürü Rusça. Ancak son zamanlarda bu çoğunluğun ne kadar büyük olduğunu öğrendim. Ve zaten birkaç kez ünlü sosyolojik hizmet Gallup'un verilerini aktardı. Bu verilerin tartışılması sırasında bir kereden fazla olan yanlış anlamaları önlemek için, size nasıl alındıklarını hatırlatayım.
2008’te, Gallup servisi, Sovyet sonrası alan boyunca işlerin durumu hakkında geniş bir sosyolojik araştırma yaptı. Aynı anda birçok çok farklı yön araştırıldı. Bu nedenle büyük anketler hazırladık. Ankete katılanların kendileri, doğal olarak, ajans temsilcilerinin varlığında, gerektiğinde bunun veya bu sorunun tam anlamını açıklamasını isteyebilecekleri şekilde doldurmaları gerekti. Elbette bu anketler iki versiyonda hazırlandı: biri anketin yapıldığı alanın başlığının dilinde (on beş eski Sovyet cumhuriyetinin hepsinde gerçekleşti, bazıları da resmi olarak ulusal bölgeleri tanıdı). Rusya'da bunlardan birkaç düzine var, ancak tüm bu cumhuriyetlerin ve bölgelerin tüm dillerinde çarşaflar hazırlandı, yörenin ana diline göre dağıtıldılar) ve ayrıca sıradan Rus edebi dilinde de sayfalar hazırladılar. Her anket katılımcısı yerel dilde mi yoksa Rusça olarak mı cevap vereceğini kendisi için seçti. Böylece, Gallup (?) Hizmeti, insanların anadili olarak adlandırdıkları dil hakkında değil, gerçekte hangi dili konuştukları, gündelik hayatta hangi dili kullandıkları hakkında veri aldı.
Bu yüzden, Ukrayna'da, ankete katılan nüfusun beşte altısı Rusça olarak kağıt cevaplamayı seçti. Ajitasyonun boşuna olmadığı açıktır. Blog ve forumlardaki tartışmalara bakılırsa, oldukça az sayıda insan tamamen içtenlikle ikna olmuş durumda: Ukrayna denilen bir cumhuriyette yaşadıkları için, şu anda Ukrayna dili denilen bir şeyi kullanmaları gerektiği ve bunu kullanmazlarsa, hatta bir tür ahlaki suçluluk yaşadıkları anlamına geliyor. “Nasıl bu kadar pes edebilirim, o yüzden Ruslaştırırlar” diyorlar. Bununla birlikte, sadece çoğunlukla Rus olduklarını gösterir.
Açıkça söylemek gerekirse, Ukrayna vatandaşlarının çoğunun, ikinci sınıfın en iyisi olan insanlar tarafından ilan edildiklerinden çok mutlu olmadıkları açıktır. Ülkede şiddetli Ukraynacılığın yaşanması gerçeğinden memnun değiliz. Bu arada, Rus dili Ukrayna dili lehçesi, Lehçe dilini Galiçya lehçesine yaklaştırmak için sürekli karıştırılıyor.
Hiç şüphe yok ki, Ukrayna’ya doğru formüle edilmiş bir soru için referandumda isteklerini ifade etme fırsatı verilmişse, bu vatandaşlara büyük olasılıkla bir eyalette yaşamanın sevinçlerinin böyle bir yaşamın eksikliklerini hiçbir şekilde kurtarmayacağı düşünülür. Bu nedenle, devlet yapısının kilit konularında referandum yapma girişimleri bir şekilde aksatılıyor. Referandum için, normal bir edebi Rus dilinin devlet statüsünde, sadece Ukrayna lehçesinde değil, aynı zamanda referandumda hiçbir zaman görev yapılmayan milyonlarca imza toplandı. Avrupa ve Avrasya Birliği arasında seçim konusunda referandum için imza toplamaya yönelik tüm girişimler engellenmiştir - mahkeme birkaç kez bu imzaların toplanmasını yasaklamıştır. Aslında, bu referandumların kırılması ya da engellenmesi gerçeğinden, sonucun ne olabileceği açıktır. Referandumun sonucunun bir bütün olarak mevcut hükümete uyacağına dair en ufak bir ihtimal olsa bile, “servet hataları” el becerisi ile düzeltilebilirdi (yani, referandumun sonuçları hükümetin isteklerinden çok fazla fark edilemeyecek şekilde değişebilir) ) daha sonra hiç şüphesiz referandumlar çok uzun zaman önce yapılıyordu. Benzer şekilde, Ukrayna devlet yapısını üniteden federal seviyeye değiştirme girişimleri engellenmiştir. Kaçınılmaz sonucun ne olacağını belirlemenin mümkün olması, tüm bu olayları engelleme gerçeği gereğidir.
Buna göre, artık Ukrayna vatandaşlarının çok önemli bir kısmının şu anki olayları Rus çoğunluğunu Galiçya azınlığından kurtarmak ve normal bir yaşam sürdürmek için bir bahane olarak göreceğini düşünüyorum. Bu yüzden mevcut şartlarda Ukrayna'nın bölünmesi bana çok muhtemel gözüküyor.
Dahası, bu bölünmenin Galiçisyenler için de bir dereceye kadar faydalı olacağını düşünüyorum. Birincisi, petrol alanları eski ve oldukça gelişmiş olsa da, içlerindeki petrol de ağır, oldukça parafinli ve bu nedenle de üretilmesi zor olsa da - mevcut piyasa koşullarında on yıldan daha az bir süredir bu alanları geliştirmek için yeterli olacaklardı. güvenli yaşam Buna ek olarak, eylem, muhalefete eşit olduğu için Rus çoğunluğunun sürekli baskılarından kurtulacaklardı - Galyalılar ne kadar çok olursa, Ruslar o kadar çok bükülürse, Ruslar o kadar çok direniyor. Buna ek olarak, arka arkaya uzun yıllar boyunca Galiçyalılar statüde kaldılar, aslında, Polonyalıların hizmetkarları - bu nedenle, şimdi Galiçya sloganlarının önemli bir kısmı, yine Avrupa'da yeniden hizmetçi olma arzusundan kaynaklanıyor; Ayrılma durumunda, Galiçya yakında tekrar Polonya kontrolüne girecek ve Avrupa seçimi konusunda çığlık atanların hayali gerçek olacak, yani bu seçim ile batıya gitme fırsatı.
Batı Avrupa, bu bölünme de faydalıdır. Elbette, aptalca, temel Avrupa değerinin - Rus gazı sağlama boruları - haydut sürüsünün kontrolü altında olması, ancak tüm bu pislikler artık aynı boru üzerinde oturuyor ve her defasında vanayı veya herhangi bir şeyi tıkamakla tehdit ediyorlar. . Ukrayna bölündüğü zaman, Galiçyalıların kendileri Batı'nın ciddi kontrolü altında olacaklar. Avrupa, en azından, bir şey değerli borulara sıkışırsa başlarını kim çıkaracaklarını bilir. Bu nedenle, son tahlilde, Ukrayna'nın bölünmesi de Avrupa Birliği için faydalıdır.
Ve kategorik olarak kârsız olan kim için?
İlk olarak, Washington Bölge Komitesi. Aslında, uzun zamandır zaten gücünün tek kaynağı olan diğerleri arasındaki farkları kullanıyor. Bu farklılıkların sayısı arttıkça, onun için daha karlı. İnsanlar kendi aralarında savaşmaya başlarsa, o zaman Washington bölmek ve fethetmek için fırsat bulur.
Ancak uzun vadede, Ukrayna'nın bölünmesi Rusların kendileri için kârsızdır. Galyalılar da bir zamanlar Rus idi ve şimdiye kadar hepsi bunu unutmadı. Şimdi Galiçya'dan tamamen vazgeçip kendi kaderimize teslim edersek, o zaman ana kurallarımızdan birini kıracağız: Ruslar kendilerinden vazgeçmiyorlar.
Ukrayna'nın bağımsızlık fikrinin boşta konuşma alanından mümkün olan alana ilk hareket ettiği andan itibaren kendim için, hepimizin en iyi çıkış yolunun Galiçya'dan ayrılmak olduğu görünüyordu. Dahası, 1994'taki kendi seçim kampanyam, Ukrayna Yüksek Konseyi için çalışırken, "Galiçya'dan bağımsızlık için, Rusya'nın geri kalanıyla birleşmek için" sloganı altında yürüdüm. Ama şimdi, birkaç on yıl daha akıllı hale geldikten sonra, benim bu pozisyonumun teslimiyetçi olanın adını hakettiğini farz ediyorum. Modern siyasi hedeflerin mağduriyetleri, bizi Galiçya'ya bir süre için kendi zor kaderini vermeye zorlasa da - ahlaki olarak, 19. yüzyılın ortasından bu yana yürütülen Galiçya zihniyetine ilişkin deneylerin sonuçlarını düzeltmenin yollarını aramaya mecburuz ve bir gün sadece Ukrayna'yı değil , ama aynı zamanda Rusya'nın geri kalanıyla Galiçya.