Avrupa'da olmanın iki durumun ortak noktası olduğunu söylemek cazip geliyor. Yunanistan'ın nüfusu 10 milyonun biraz üzerindedir; Türkiye'nin neredeyse 80 milyondur. Yunanistan'ın sıkıntıları tarafından tetiklendi kontrol dışı devlet borcu; Türkiye'nin devlet borcunun GSYH'ye oranı oldukça düşük. Yunan hükümeti sol loopy idi; Türkiye'nin iktidardaki Adalet ve Kalkınma Partisi muhafazakar haklara sahiptir.
Ancak, Yunanistan ve Türkiye krizleri arasındaki benzerlikler farklılıklardan daha derin.
Her ikisi de onlarca yıl cahil popülist iktisat tarafından ortaya çıktı. Kriz vurulduğunda, her iki ülkede de işleri daha da kötüleştiren liderler vardı. Her iki durumda da, dünyanın küresel sermaye sermayesi piyasaları affedilmeyen bir yargıç olduğunu kanıtlamıştır.
Erdoğan’ın vudu ekonomisi
Türkiye, kriz durumunda değil, büyük devlet borcu nedeniyle kendisini krizde buluyor geç oldukça hızlı yükseliyor ve özel sektör borcu gerçek bir sorun - ama büyük bir şey yüzünden mevcut hesap açığı.
Cari işlemler açığı - kabaca ithal ettiği şeyin değeri ile ihracat yaptığı arasındaki fark - 60 Milyar Dolardan fazla yıllık bir oranla çalışıyor.
Bu, Türkiye'nin dünyanın geri kalanından büyük bir borçlu olduğu anlamına gelir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, ucuz yabancı kredi ve düşük reel faiz oranları ile GSYİH'ya itiraz etti. Ancak, esas olarak yarın iktidara gelmekten korkan teneke dikimçilerin aksine, küresel piyasalar geleceğe bakıyor.
Ve bu yıl piyasalar, Türkiye'nin ekonomik geleceğinin oldukça kasvetli göründüğüne karar verdi.
Düşen lira
Türk para birimi olan dolar, bu yıl ABD dolarına karşı% 40'ten daha fazla düştü. Dan beri Türkiye'nin dış borcunun yarısından fazlası (devlet artı özel) yabancı para cinsinden, Bu büyük bir problem.
Öyle tahmini 200 milyar dolardan fazla dolar cinsinden Türk kurumsal borcu var. Lirası düştüğünde, yabancı para cinsinden borçlar artar, hizmetini zorlaştırır, geri ödemeyi bırakmaz.
Aynı zamanda, başlattığı enflasyon spirali, iç ekonomiye büyük zarar vermektedir. Türkiye'nin yıllık enflasyon oranının% 100'ten daha fazla olduğu tahmin edilmektedir.
Erdoğan, faiz oranlarının yükselmesini istemiyor - ve merkez bankasını daha sonra bunu yapmak için zorladı ve bankanın sahip olabileceğinden daha azını yaptı. O kayıtta yüksek faiz oranları söyleyerek artırmak Her birinci sınıf iktisat öğrencisinin bildiği gibi enflasyon, bunun tersine değil.
Erdoğan'a göre siyah beyaz, gece gündüz, yukarı düştü.
ABD Başkanı Donald Trump geçen hafta yaptığı açıklamada, “Alüminyum şimdi% 20 ve çelik% 50 olacak. Türkiye ile ilişkilerimiz şu anda iyi değil! ”Erdoğan'ın cevabı iPhone'ların boykot edilmesi çağrısında bulunma ve yerel tarifeleri yürürlüğe koyma ABD menşeli ürünlerde% 140 kadar.
Erdoğan Çarşamba günü Ankara'da Emir Şeyh Tamim Bin Hamad Bin Al Thani ile görüştükten sonra Katar'dan 15 milyar ABD doları tutarında dış yatırım gerçekleştirdi. Bu şimdilik kanamanın bir kısmını durdurabilir, ancak bu Katar'a muazzam bir kaldıraç sağlar.
Bu desteğin gerçek maliyeti, temel noktalarda ölçülmeyecektir.
Global bulaşıcılık?
Buradaki en büyük risk, tüm bu dolar cinsinden Türk borcunun yabancı sahiplerinin, Türkiye geri ödemeye veya temerrüde düşme mücadelesiyle dertte olması. Uluslararası İskan Bankası bile bu borçluların kim olduğunu kolayca bilmiyor. ancak İspanya ve Fransa’daki bankalar belirgin şekilde ortaya çıkıyor - özellikle İspanya.
Türk para birimi üzerinden yapılan bir işlem, Avrupa'daki bankaların bilançolarına zarar vererek İspanya gibi ülkelerde potansiyel bir borç krizini tetikleyebilir.
Bu şimdilik bir mesafe. Ama görünüyor.
Tüm bunlar büyük olasılıkla bir tür Uluslararası Para Fonu yardım paketinde sona erecek - ancak bu şartlarla birlikte gelecek. “Neoliberal” terimini kullanmaktan hoşlananlar, acımasız kemer sıkma gibi koşulları dile getirecek.
Diğerleri, finansal açıdan okuma yazma bilmeyen bir megalomanın eşiğine iten bir ekonomiyi istikrara kavuşturma koşullarını göz önüne alacaktır.
Demokratik geri tepme dünyasında ekonomi
Türkiye krizin merkezinde olabilir, ama Erdoğan, iğrenç, illiberal karakterlerden biri. Polonya'dan Macaristan'a ve Latin Amerika'ya kadar ideolojik spektrumda çeşitli pozisyonlarda yer alsalar da, son yıllarda önemli bir demokratik destek oldu.
Bu güçlü insanlar, genellikle kelimenin tam anlamıyla, liberal demokrasi ilkelerine şiddet uygularlar. Ayrıca ekonomilerine ve bunun bir sonucu olarak insanlarına zarar verirler.
Uluslararası Para Fonu gibi kurumlar muhtemelen Türkiye'deki sorunu çözecek, ancak Erdoğan'ın sorunu doğrudan çözmesi ve çözmesi için faiz oranlarına izin vermesi daha kolay olacaktır.
Fakat ne yazık ki, bu illiberal diktatörlerden daha illiberal ve saçma bir ekonomi bekleyebiliriz. Şu an bizi korkutması gereken finansal bulaşıcılıktan öte, bulaşıcı popülist ideolojidir.
Yazar hakkında
Richard Holden, Ekonomi Profesörü ve PLuS İttifak Üyesi, UNSW
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = demokratik ters kayma; maxresults = 3}