Evet, matının üzerinde de, hayatta da sen olabilirsin (tuhaf da olabilirsin, kime ne).
Evet, kendi hızında hareket edebilirsin.
Evet, uygulama içinde mücadeleyle, sıkışıklıkla karşılaşıp, korkuyla yüzleşebilirsin. Evet düşeceksin, düşeceksin, düşeceksin ve.. ayağa kalkana kadar içinde bir sürü şey yaşayacaksın.
Evet, bazen rahatsız hissedeceksin.
Evet, bazen akıl almaz derecede saçma ve beceriksiz görüneceksin. Buna evet demek, belki de yeni bir şeye dönüşmeye evet demektir.
Evet, pek çok kez kendine güleceksin. (Bunun ne kadar özel ve güzel olduğunu fark edersin umarım)
Evet, bazen bırakmak isteyeceksin. Bunu yapabilirsin de, ama muhtemelen yapmayacaksın.
Evet, bazen yardıma ihtiyacın olacak – bazen sadece bir kelime, bir dokunuş, bir gülümseme… şimdiki anı göremediğini ve kendini tekrar ana getirmeyi hatırlamana yardımcı olacak.
Evet, sana ileriye dönük kendi yolunu bulma şansı veren iyi bir hoca bu yüzden önemli. Bir deneyip ne olacağını görelim bakalım diyecek bir hoca… Güç sende ve hoca da bunu hatırlamana yardımcı olmak için orada olmalı.
Evet, uygulama hayatına hemen nüfuz edemeyebilir ancak, bu öncelikle kendine verdiğin bir sözdür ve günlük pratik yaptığında bir şeyler değişir. Ve evet… sen buna değersin.