

ABD ekonomisi, COVID-19 ve diğer bazı faktörler nedeniyle bu yılın ikinci çeyreğinde 34 küçüldü: tüm zamanların rekoru. 25 Mayıs'ta polis tarafından Minneapolis'te siyah Amerikalı George Floyd'un öldürülmesiyle tetiklenen bir isyan dalgası, ülkedeki güçlü kutuplaşmayı ve devletin kriz yönetimindeki başarısızlığını gözler önüne serdi.
ABD Kendini Devam Etmiyor, Henüz Diğer Ülkeleri Apart Kırıyor
Amerika Birleşik Devletleri ne COVID-19 krizini ne de Floyd cinayetinin sonrasını yönetemedi. Seçim kampanyası mücadelesinde kutuplaşma o kadar arttı ki, dahil olan siyasi partiler kazanmak için ABD'yi zayıflatmayı umursamıyor gibi görünüyor. Her yıl istihbarata 82 milyar dolar harcayan bir ulus için buna inanmak oldukça zor. ABD için kaçınılmaz son yaklaşıyor ve küresel hegemonya el değiştirmek üzere. Çok kutuplu bir dünya düzeni çoktan ortaya çıktı. ABD bu geçiş döneminde çok zayıf bir konumdadır, ancak okyanus coğrafyası, küresel askeri üs ağı, nükleer ve konvansiyonel askeri yetenekleri, üstün askeri endüstrisi ve Amerikan Rüyası (veya Atlantik afyonu) ideolojisi, bu geçiş döneminin çevresini şekillendirmeye devam ediyor.
Rimland Çıkıyor
Hiç şüphe yok ki, korumayı umdukları ana unsur Rimland'dır. Bu, Rusya'nın (ve daha sonra Çin'in) Avrasya coğrafyasının Kalp Diyarı'na hapsedilerek okyanuslara doğru genişlemesini engelleyen yapıdır. ABD'yi 1970'lerden beri yakalayan Çin, artık Rimland stratejisinin ana hedeflerinden biri. Sonuçta Rusya ve Çin işbirliğiyle güçlenen Avrasya kampının bazı AB ülkeleri ile Türkiye'yi etki alanına alarak genişlemesi ABD için bir kabustur. Mücadele hala tüm hızıyla devam ediyor. İkinci Dünya Savaşı sırasında Sovyetler Birliği'nin müttefiki olan Amerika Birleşik Devletleri, SSCB'de nükleer silah kullanmayı düşündükten kısa bir süre sonra - Moskova o sırada nükleer silahlara sahip olmasa da - sırf ABD'nin Avrupa'daki çıkarlarına stratejik bir rakip olmalarını önlemek için. Bugün ABD, Avrupa'daki Çin ve Rusya etkisini zayıflatmak ve kırmak için her şeyi denemeye devam ediyor.
Ana Hedefler: Rusya ve Çin
Bu jeopolitik savaş çekişmesinde askeri ve enerji alanlarında en büyük hedef Rusya'dır. ABD şu an için, hipersonik ve nükleer silahlar gibi belirli alanlarda Rus silahlarına ve teknolojisine meydan okuyamıyor. Çin, siyasi ve ekonomik alanlarda hedeftir. Askeri olarak Rusya kadar tehdit edici olmasalar da Çin, Amerika Birleşik Devletleri'nin Batı Pasifik Bölgesi'ndeki hareket özgürlüğünü engelleme yeteneğine sahiptir. ABD, Rusya’nın askeri etkinliğini kırmak için NATO’yu kullanıyor ve Rusya’ya, özellikle de Türkiye’ye doğru kayan Avrupa ülkelerine büyük bir baskı uyguluyor.
Amerika Birleşik Devletleri Türkiye'deki Etkisini Koruyor
Türkiye'de yapılan her anket, ABD Hükümeti'nin nüfusun yaklaşık 70'i tarafından dostça görülmediğini gösterse de, Birleşik Devletler Türkiye'yi ağır şekilde etkilemeye devam ediyor. Psikolojik olarak etkili olmaya devam eden ve para işlemleri, uluslararası hukuk ve yaptırım / ambargo tehditleri yoluyla yerleştirilen Amerikan baskısı. Hala gizli olarak etkili olan FETÖ terör örgütü, Atlantik bağlantılı kişi / kurumlar ve medya, Türkiye'nin Suriye, Libya ve Doğu Akdeniz'de hâlâ tereddüt etmesine neden oluyor. Türk hükümeti bu tehdidi hala açıkça kabul edemiyor ve buna karşı uygun bir tavır alamıyor. Amerika Birleşik Devletleri, Yunanistan ve Kıbrıs Rum Kesimi ile neredeyse resmi bir ittifak kuracak kadar Türk karşıtı faaliyetlerde bulunmuş olsa da.
ABD Hükümeti ve Türkofobi
Türkiye düşmanlığı o kadar derin ki, 6 Ağustos'ta Yunanistan-Mısır MEB sınırlandırma anlaşmasının imzalanmasının ardından ABD Dışişleri Bakanı Mısırlı mevkidaşını hemen aradı ve tebrik etti. Pompeo, arkasındaki beyinlerden biri olduğunu göstermekten korkmuyor bu anlaşma. Amerika Birleşik Devletleri'nin hedefi, Akdeniz jeopolitiğini değiştirmek için tuzaklar kurmak, Türkiye'ye ders vermek ve Doğu Akdeniz, Kıbrıs, Libya ve Suriye'de Türkiye'ye aleyhte bir durum yaratmaktır. Benzer şekilde ABD, bu tür eylemleri yasaklayan uluslararası anlaşmalara rağmen muhtemelen PKK'nın Suriye'nin kuzeyindeki SDG alt kolu ile bir petrol sözleşmesi imzalayacak ve Yunanistan'ın İskenderiye kentinde askeri olarak inşa edilecek. Maalesef, tüm bu olaylara rağmen, Amerika yanlısı bir kişi hala Türkiye'de varlığını sürdürüyor.
Amerika Birleşik Devletleri Almanya'yı Tehdit Ediyor
Almanya, son zamanlarda özel bir baskı altına alındı. Almanya, AB'nin siyasi ve ekonomik liderliğini elinde tutsa da, 2. Dünya Savaşı'nın zulmünü bugüne kadar ödemeye devam ediyor. Almanya bazı açılardan Amerika Birleşik Devletleri'nin 51. eyaleti gibi muamele görüyor. Geçen hafta, üç Amerikalı senatör, Mecklenburg-Batı Pomeranya'daki Sassnitz feribot limanının işletmecilerini, Rusya'nın doğal gazını dağıtması planlanan NordStream-2 Baltık Denizi boru hattının yapımına katılmaya devam etmeleri halinde “yıkıcı” yaptırımlarla tehdit etti. Almanya denizin altında. 5 Ağustos tarihli bir mektupta şunları söylediler: "NordStream-2 projesi için bilerek mal, hizmet ve destek sağlamaya devam ederseniz, aslında finansal varlıklar açısından şirketinizin geleceğini mahvedeceksiniz." İlgi, bu liman aynı zamanda Çin BRI'sının (Kuşak ve Yol Girişimi) Kuzey Avrupa alt şubesi için bir merkez görevi görürken, Kuzey Avrupa'nın enerji ve lojistik güvenliğini sağlar. Rusya ile lojistik entegrasyon içinde çalışabilen tek limanın burası olduğunu da belirtelim. Bu limanın sahibi, varlıklarının 90'ı Sassnitz Şehir Yönetimine ait olan ve 10'u Mecklenburg-Vorpommern Eyalet Hükümeti'ne ait olan Alman Hükümeti'dir.
“Kısacası, Amerikalı senatörler, Vahşi Batı'da bir salona giren bir kovboy gibi, Almanya'daki devlete ait bir şirketi tehdit etme yetkisine sahip olduklarını hissediyorlar. Elbette bu, Almanya'da, özellikle sol partiler arasında Amerikan karşıtı duyarlılığı güçlendiriyor, ancak bir şekilde ülke çapında güçlü ve sert bir Amerikan karşıtı direnişi tetiklemiyor.”
Bu biraz Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda olana benziyor. Almanya, 11 Kasım 1918'de İngiltere ve müttefiklerine teslim oldu, ancak 22 Ekim sabahı, teslim olmadan iki hafta önce, Alman İmparatorluk Donanması Kuzey Denizi'ne yelken açmayı ve Kraliyet Donanmasına saldırmayı planlıyordu. Ancak Donanma arasında ve kuzey topraklarında bir komünist ayaklanma meydana geldiğinde, Kayzer ülkeden kaçmak zorunda kaldı ve yeni bir saldırı planlayamadı. Ayaklanma bastırıldığında, ateşkes imzalandı ve bir zamanlar güçlü olan Alman İmparatorluk Donanması'nın 33 gemisi ve 90.000 personeli, Flirt of Forth'un İngiliz limanında teslim oldu. Bugün Almanya, AB'nin dağılmasını önlemek için bazı zikzaklar yapmaya devam ediyor ve son derece güçlü ulusal güç unsurlarına rağmen, ABD baskısına boyun eğiyor.
“Amerika Birleşik Devletleri, Almanya söz konusu olduğunda kendisini 21. yüzyılın Roma İmparatorluğu ve tanrının eli olarak görüyor.”
Çin-Rusya Araştırma ve İstikrar
Çin ve Rusya, ticaret savaşları, ambargolar, kısıtlamalar ve yaptırımlar yoluyla Amerikan saldırganlığına direnmenin bedelini ödüyor. Ben bu sözleri yazarken, Amerika Birleşik Devletleri Hong Kong'un Çinli yöneticilerine 'demokrasiyi bozdukları' gerekçesiyle yaptırım kararı aldı. Haziran ayının sonunda, tarihte daha önce görülmemiş bir şekilde Güney Çin Denizi'ne üç uçak gemisi grubu gönderen ABD, Pasifik'teki ortak ve toplu tatbikatlarını artırırken, RAND gibi düşünce kuruluşlarının da senaryo yazmasını sağladı. Çin ile olası savaş. Yumuşak güç kullanımı açısından da geri kalmazlar. Haziran'da Çin Parlamentolar Arası İttifak (IPAC) kuruldu.
“İttifak, Japonya, Kanada, Avustralya, İngiltere, Almanya, Norveç ve İsveç'i kapsıyor ve ABD'nin liderliğinde Çin'e ve hükümetine karşı eylemleri yönetecek. Yapı, demokrasi, insan hakları ve neoliberalizm değerleri üzerine kurulmuştur. McCarthy dönemine benzer bir şekilde, Çin'i batı değerleri için bir tehdit olarak görüyor, ancak aslında sadece büyük bir jeopolitik mücadelenin yeni bir aracı. Böylelikle Avrasya'da birleşme ve dayanışmanın önlenmesi ve Çin ekonomik gücünün Rus askeri gücüyle yakınlaşması hedefleniyor.”
Ama çok geç kaldılar. Rusya, Kırım'ın İlhakından bu yana Batı'nın sürekli büyüyen düşmanca tavrını ve Avrasya'da Çin ile rekabetten kaçınarak aştı. Dayanışmaları tüm insanlığa umut veriyor. Rus stratejist Karaganov'a göre, bu iki millet arasında pek çok kültürel farklılık olsa da, her ikisi de kültürel olarak Türklerden etkilenmiştir. 15. yüzyıla kadar her ikisinin de Moğol İmparatorluğu egemenliğinde yaşamış olması, bazı ortak tarihi değerlere sahip olmalarını sağlamıştır. Bugün, Rus-Çin ittifakı, Amerikan saldırganlığına karşı dünyanın tek garantisidir. Asya'da Çin ile Rusya arasındaki ilişkiler ve Çin'in BRI (Kuşak ve Yol Girişimi) ile sürdürülen durum, Çin'in liderliğinin potansiyelini ortaya çıkardı ya da en azından,
“Elbette Hindistan'dan da bahsetmeliyiz. Küresel güç dengesinde hala kritik bir ülke olan Hindistan üzerindeki Rus etkisinin Amerikan etkisinden önce geldiğini vurgulamalıyız. Bugün Hindistan denizin altındaki bir nükleer güç ise Rusya sayesindedir.”
Avrasya Rapprochement
Avrupa'da Almanya ile Rusya arasındaki yakınlaşmaların Çin ile de işbirliği için olanaklar yarattığı ülkeler var. İtalya ve Orta / Doğu Avrupa ülkeleri NATO ve AB üyesi olsalar da Çin'in 16 + 1 ekonomik ilişkileri çok ilginç. Bu ülkelerden kaçının ABD'nin baskısı altında istifa edebileceğini bilmiyoruz ama ABD zayıfladıkça bu ülkelerden en azından bir kısmının Avrasya eksenine kayacağını söyleyebiliriz. Bugün Amerika Birleşik Devletleri küresel istikrarı koruyacak konumda değil. Aynı zamanda, Çin'in hızlı ekonomik büyümesini ve başarısını engelleyen hiçbir şey yok.
“Böylece ABD, hegemonik konumunu korumak için dünya çapında kaosa yol açmaya devam edecek. Rusya'nın Avrupa ile Çin arasındaki istikrar sağlayıcı rolü ve Türkiye dahil bazı güney Avrupa ülkelerinin Avrasya'ya kayması, yeni bir jeopolitik güç dengesine geçişi kaçınılmaz kılacak ve sonunda Rimland stratejisini tamamen savunulamaz hale getirecektir.”
Durum Kritiktir
Türkiye, Doğu Akdeniz çevresinde kuşatılmıştır. Bu kuşatma, ekonomik ambargolar, yaptırımlar ve döviz operasyonları tehditleriyle zirveye ulaştı. S-400'lerin satın alınmasının ardından, TürkAkım projesi ve Doğu Akdeniz'deki politikalarımızın ardından Amerika ve Avrupa'nın Türkiye'ye karşı açık düşmanlığına karşı sarsılma dönemi sona ermelidir. Olağanüstü koşullarla karşı karşıyayız. Amerika Birleşik Devletleri'nin yaratıcı kaos stratejisi doğrultusunda oluşturduğu her türlü yıkıcı ve provokatif senaryo, Türkiye'yi tekrar Amerikan eksenine ve Soğuk Savaş ittifaklarına çekmeye çalışılacaktır. Rimland teorisi neredeyse tamamen çökmüş olsa da, Amerika Birleşik Devletleri Yunanistan, Mısır ve Kıbrıslı Rumlara benzer senaryo ve stratejilerde rolleri desteklemeye devam edecek.
“Maalesef, Doğu Akdeniz'de bir çatışmanın koşulları bugün olgunlaşmıştır. Soros'a bağlı Ermeni Hükümeti, Azerbaycan ile Ermenistan arasında çatışmaya neden oldu. Hafter'in güçleri temmuz başından beri Libya'da birikiyor. PKK'nın Suriye'deki alt kolu, YPG / SDG ve Irak'taki Barzanistan'ın kukla yapısına Amerikan desteği akmaya devam ediyor. Emperyalizm, hükümetin kutuplaştırıcı politikaları ve muhalefetin bu Atatürk karşıtı uygulamalara yönelik sessizliği ve yıkıcı / ayrılıkçı duruşları ile daha da kötüleşen döviz operasyonları ile iç cepheyi parçalamayı başardı. 100 yıl önce yaşananlar, bugün Türkiye'de olanlardan farklı değil.”
O zamanlar Kafkas Bariyeri ve manda yanlısı gruplar vardı; bugün bir Akdeniz Bariyeri ve aynı manda yanlısı gruplar var. Mustafa Kemal, Lenin ile kurduğu Türk-Sovyet ittifakı sayesinde bu engeli yıktı ve 1000 yıllık vatanımızı kurtardı. Bugün Türkiye, Azerbaycan, KKTC ve Rusya ile ittifak yaparak ABD / AB Akdeniz bariyerini yıkabilir.
Bugün Rusya'nın jeopolitik çıkarları Türk çıkarlarıyla yakınlaşıyor. 100 yıl önce olduğu gibi Rusya da ambargolarla, yaptırımlarla ve emperyalizm kuşatmasıyla karşı karşıya.
Emperyalizm, kendi çıkarları doğrultusunda yine Türkiye ile Rusya'yı birbirine düşman etmeye çalışıyor. Bu iki ülkenin güçlü Atlantikçi kampların tuzağına düşmeden rasyonel bir şekilde işbirliği yapması gerekiyor. Kararlılık eksikliği zamanla durabilir, ancak Emperyalizm pes etmezdi. Çökmekte olan Rimlands'de yeni dünya düzeninin kurulması ancak Türk liderliğinde hızlandırılabilir.
“Bu bakımdan Türkiye din temelli, İhvan merkezli dış politikasından vazgeçmeli, Mustafa Kemal'in gerçekçi ilkeleri, merkezinde Mavi Vatan, Rusya ve Çin ile işbirliği arayışında olan bir dış politika ile savunmacı bir dış politikaya geçmelidir. Gemimizi ancak 21. Yüzyılda, Atlantik kampının öfkeli ve yıkıcı jeopolitik hırslarının kurbanı olmaktan kaçınarak, zorlu boğazlardan açık denizlere çıkarabiliriz; ve provokatif stratejist Huntington tarafından önerilen Medeniyetler Çatışması'nın ötesini görerek. Tarih, jeopolitik ve strateji biliminden öğrenme zamanı. Atatürk ilkelerine sıkı sıkıya sarılmanın zamanıdır. Türklüğün büyük değerlerini hatırlamanın zamanı geldi. "Geldikleri gibi gidecekler" deme vakti geldi. Birleşme zamanı.”