-Hiç unutmuyorum. Bundan 20 sene evvel, ben Ceyhan'da bir banka memuru iken bir Maraşlı, beni oradaki çiftliğine dâvet etti. Göz alabildiğine dümdüz uzayan bir ovanın ortasına kakılmış bir çardağın üstünde ve gümüş bir sini biçimindeki ablak bir ay altında, gözyaşlarını gizleyemeden bana sabaha kadar, Maraş kurtuluşunu safha safha anlattı.
Ömrümde, şiir akışı ve hayâl şahlanışı bakımından bu kadar güzel bir gece geçirmedim. O anlattıkça dümdüz ve çırçıplak ova, dağ, akar su, uçurum, insan ve at; bir efsane
kalabalığıyla doldu. Bu kalabalık beni, düşüncelerimi gün doğuncaya kadar bekledi. Maraş'ın mânasını billûrlaştırmak için yazdığım (Tohum) piyesindeki fikri işte bu gece avladım. Okuduğum, dinlediğim ve tahayyül edebildiğim hiçbir destan, Maraş'ın kurtuluş destanı kadar güzel, zengin ve tüyler ürpertici değildir. İşte Maraş mucizesi ve mucizeyi gören akla sığmaz hâdiselerin intıba ve teessür halinde ifadesi!