A ve B olmak üzere iki alt parçacığa ayrılan bir parçacık düşünün. Alt parçacıkların özellikleri, orijinal parçacığın özelliklerine eklenmelidir – bu koruma ilkesidir. Örneğin, her iki parçacığın da “dönme” adı verilen bir kuantum özelliği vardır – kabaca konuşursak, küçük pusula okları gibi hareket ederler. Orijinal parçacık sıfır “spin”e sahipse, iki alt parçacıktan birinin pozitif bir spine sahip olması ve diğerinin negatif bir spine sahip olması gerekir, bu da her parçacığın %50 pozitif pozitif veya negatif spin elde etme şansı olduğu anlamına gelir kuantum mekaniğine göre, parçacıklar, siz onları ölçene kadar tanım gereği ayrımlı durumların bir karışımındadır).
A ve B özellikleri birbirine bağımlıdır – dolaşıktırlar – parçacıklar ayrımlı gezegenlerde ayrımlı laboratuvarlarda olsalar bile. A’nın dönüşünü ölçer ve pozitif bulursanız, meslektaşınız B’nin dönüşünü tam olarak aynı anda ölçerken negatif bir dönüş bulacaktır.
Ancak – ve burada her şey çok daha az belirgin hale gelir – eğer A alt parçacığı ölçüm sırasında pozitif bir dönüş gösterdiyse, o zaman göreceli B’si aynı anda negatif olur. Başka bir deyişle, spinin durumu hakkında bilgi iki alt parçacık arasında anında iletildi ve bu bir mecaz değil. Kuantum bilgisinin bu aktarımı, ışık hızından daha hızlı görünüyor. Einstein bile kuantum dolaşıklığı “uzaktan ürkütücü bir eylem” olarak tanımladı ve doğasını tam olarak anlamadığını kabul etti.
Sonuç olarak, dünyada hala ışık hızından daha hızlı bir şey var: kuantum bilgisi. Bu, Tanrı’nın varlığını kanıtlamaz veya çürütmez, ancak Monica Grady’ye göre, onu fiziksel terimlerle düşünmek ve onu, örneğin sizin için kuantum bilgisini o kadar hızlı ileten dolaşmış bir parçacık akışı olarak temsil etmek yardımcı olacaktır. ve ben iki yerde aynı anda görünüyor. Veya üç. Veya … belki de aynı Çoklu Evrenin çoklu evrenlerinde.
Sonuç
Profesör Grady, dersinin kısmen de olsa sorulan soruları cevaplama olasılığının düşük olduğunu kabul etti. Gerçekten de Tanrı’yı bilim açısından değerlendirebilmek için önce O’na bilimsel bir tanım ve nitelendirmenin verilmesi gerekir ki bu henüz hiçbir bilim adamının, hatta en seçkin bilim adamının bile yapmadığı bir şeydir. Dahası, dünyada tüm Evreni ve muhtemelen ölçülemeyecek kadar büyük bir gerçeklik katmanını oluşturan varsayımsal gücü ölçebilecek hiçbir deney yoktur. Ve yine de, belirli bir mutlak değer kavramının kendisi, fizikçilerin ilginç hipotezler oluşturabileceği ve çevremizdeki dünyayı tanımlayan teoriler çıkarabileceği çok uygun bir başlangıç noktasıdır.