Kafamda deli sorular… Türkiye'de sporda siyaset yasak da (!) Avrupa'da bu işler nasıl oluyor? Mesela Fenerbahçe-Arsenal maçında “Her yer Taksim, her yer direniş” diye bağrılsa ne olacak? Cezayı kim verecek, UEFA mı yoksa başka bir kurum mu? Diğer taraftan Salzburg maçıyla başlayan sarı-lacivertliler 4 maçlık Şampiyonlar Ligi macerasında başarıya ulaşırsa ama CAS'tan olumsuz bir karar çıkarsa ne olacak? Yoksa maçları boşuna mı seyrediyoruz? Neyse geçelim sahaya…
İki takım da hafta sonunda kalesinde gördüğü üçer golle mağlup olmuş ve moral bozukluğuyla çıkıyordu Şükrü Saracoğlu'na… Fenerbahçe'de Emenike'nin kenara alınması sürpriz değil ama Bekir'in 11'e girmesi, Topuz'un ise tribüne çıkması şaşırtıcıydı. Gibbs, Sagna gibi sakatları iyileşen İngiliz ekibinde Wenger, Podolski çapındaki bir yıldızı kenarda tutma lüksüne sahipti. Maça hızlı giriş yapan Arsenal'in bu hızı 10. dakikadan sonra kesildi ama konuk ekip dünkü görüntüsüyle genelde maçın hakimiydi. İlk yarının etkili tarafı Arsenal'di ve oyun genelde Fenerbahçe'nin yarı alanında oynandı. İlk 45'te Arsenal kalecisi Szczesny'nin eline top ilk kez 26. dakikadaki serbest atışta değdi.
UMUTLARI ÖLDÜRDÜ!
Kuyt’ın ikinci yarının başındaki şutu tribünleri ayağa kaldıran ilk ofansif denemeydi. Ancak hemen sonrasında İngilizler'in sol bek Gibbs ile bulduğu gol Arsenal'in futbolu ne kadar komple oynadığına gösteriyor. Öyle bir saha dağılışları ve değişken oyun anlayışları var ki, kaleci hariç her oyuncu her an her şeyi yapabiliyor. 64'te her gol attığında ünlü birinin öldüğü Ramsey bu kez Fenerbahçe'nin umutlarını öldürdü. Rocchi'nin penaltı kararı ağırdı. Ama bu pozisyonda Kadlec'in işbilmezliği hatalı karara zemin hazırladı.
Dün gece sonuç 2008'deki ağır yenilgiyi anımsattı. Arsenal'de oyuncuların bir kısmı değişmişti. Ama mantalite aynı. Futbolun gereklerini en basit şekilde yerine getiriyorlar. Fenerbahçe'de ayakta kalan tek futbolcu yoktu. Sahasında bu kadar aciz duruma düşmesi düşündürücü. Fenerbahçe'nin rövanşta Salzburg'a yaptığını Arsenal dün Fenerbahçe'ye yaptı. Üst üste 3. resmi maçını kaybeden sarı-lacivertli ekipte Ersun hocaya bu gömlek bir numara fazla gibi. Takımında en ufak bir ışık yok.