Bir hücre yağ tabakasından oluşan bir duvar içinde bir sabun köpüğü gibidir. Hücrelerin iletişimi için “iletişim molekülleri” gereklidir; bunlar hücre yüzeylerindeki “antenlerini” kullanan hücreler tarafından saptanır. Bu antenler bir iletişim molekülü saptadığında bu bilgi hücrenin merkezindeki çekirdek tarafından yönetilen sinyal süreci adı verilen işlem ile iletilir. Bilgi iletişimi için kullanılan zincirler sinyal yollarıdır.
Bu yollarda iletişim sorunu ortaya çıkana dek hücrelerin yaşamı düzenlidir. Tümör oluşumu gitmekte olan bir arabada fren pedalının sıkışmasına benzer bir süreçtir. Bu durumda sinyal sürekli iletilir; hücre yüzeyindeki antenler ya da hücredeki iletişim zincirine katılan diğer moleküllerden çekirdeğe doğru iletilen sinyal kesintisiz devam eder. Bununla birlikte bu anormal bir sinyaldir ve hücreye sürekli bölünme, anormal büyüme ya da metastaz oluşturma komutu verir. Ne yazık ki, bu noktaya dek sağlıklı olan hücreler anormal sinyalin “yanlışlıkla açık kalmış bir düğmeden” geldiğini fark edemez. Bu nedenle kontrolsüz biçimde bölünme görevini sürdürmeye devam ederler. Bu noktadan itibaren hücreler çoğalmaya başlar ve giderek tümör dokusu oluşur.
Hücre sinyal yollarındaki herhangi bir molekül bozulabilir ve hücreye bölünme komutu veren sinyal herhangi bir yerden başlayabilir. Soru daima aynıdır: özel bir tümörde çekirdeğe yanlış bilgi gönderilmesinden sorumlu olan bozuk molekül hangisidir? Bu moleküle “yanlış sinyal göndermeyi durdurma talimatı verilmelidir”. Bu ileti bozuk moleküle ya da moleküllere modern hedefe yönelik kanser ilaçları kullanılarak gönderilebilir.