Robert Coles'un Ruby Köprüleri Hikayesi, ayrılmanın ardından New Orleans'ta beyaz bir okula devam eden ilk Afrikalı-Amerikalı kızlardan birinin gerçek hikayesidir. Coles'un sözleri ve George Ford'un illüstrasyonları sayesinde, okuyucular Ruby'nin cesareti ve zorluklarla yüzleşmeye gönüllü oluyorlar.
Ruby Bridges'in ailesi 1957'de Mississippi'den New Orleans'a taşındı. Ailesi çok fakirdi ve annesi ve babası ailelerini sağlamak için uzun saatler çalıştı. Aile çok dindar ve her Pazar kiliseye gitti. New Orleans'ta siyah çocuklar ve beyaz çocuklar ayrı okullara gitti. Bu doğru değildi ve ulusun yasalarına aykırıydı. 1960'da bir hakim, Ruby'ye ve birkaç diğer siyah kız çocuğuna beyaz ilkokullara katılmalarını emretti. Ruby, William Frantz İlköğretim Okulu'na yalnız katılmak zorunda kaldı. Kızgın insanlardan oluşan geniş kalabalık Frantz İlköğretim Okulu çevresinde Ruby'nin ilk gününde toplandı. Ona isimleri bağırdılar, işaretler tuttu, hatta bazıları ona zarar vermek istiyorlardı. Federal mareşal tarafından kalabalığın içinden ve okula yönlendirildi.
Okula gitmek için çetelerin arasından geçen rutin aylarca sürdü. Yine de Ruby cesaretini kırmadı. Beyaz aileler, çocuklarını siyah öğrencilerle okula göndermek istemediği için o odada tek öğrenci olmasına rağmen, Ruby'nin öğrenme kararlılığı asla bozulmamıştı. Franz İlkokulu'na ve her gün boş sınıflara girerek öğretmeninden Bayan Henry'den öğrenmeye hazırdı. Kızgın protestocuların görüşlerini değiştirmeleri için Ruby her gün dua ederdi. Bir gün öfkeli çetelere ulaşmadan dua etmeyi unuttu, bu yüzden onların önünde durdu ve bir dua söyledi.
Sonuçta beyaz çocuklar okulda Ruby'ye girmeye başladı ve öfkeli çetelerin ortadan kayboldu. Bütün ırkların çocukları New Orleans'taki okullara birlikte başlamıştı.