Bugün İspanyolların gururu - Endülüs atının uzun ve zengin bir geçmişi var. İber Yarımadası'ndaki atlar çağımızdan önce vardı. Bunlar çok sert ve iddiasız, ama küçük atlardı. İberya'yı fethedilen Romalılar, Asya atlarının kanını yerel halka getirdi. 2000 Numidian maresinin kanının, Kartaca Genel Hasdrubal'ın fethi sırasında İberia'da hapsolmuş Endülüs atlarında da aktığına dair bir görüş var. Daha sonra, Arap Halifeliği günlerinde, modern at ırklarının oluşumu, Barbary ve Arap atlarından büyük ölçüde etkilenmiştir. Berberi atlarının etkisi özellikle Endülüslerin akrabalarında - Lusitan atlarında belirgindir.
Ve cinsi ikiye böldükleri hissi, her atın profiline odaklanarak: daha belirgin bir alına sahip olan Portekizce'yi hareket ettirdi. Endülüsliler doğuya daha yakın aynı profile sahipler.
öykü
Resmen, Endülüs at ırkı XV yüzyılda kuruldu. Çok yakında Endülüsliler, savaş alanlarındaki güzel bir savaş atının ihtişamını hak ettiler. Bu atlar krallara verildi. Ya da savaşlarda değerli bir kupa olarak ele geçirildi.
Ancak bu şöhret, yönetimine, kontrollere olan duyarlılığa ve kişiyle işbirliği yapma arzusuna katkıda bulundu.
Tüm bu nitelikler aslında savaş alanlarında değil, ... boğaları çobanken çözdü. Ve boğa güreşine daha fazla katılım ile. Şu anki dış dünyalarının Endülüslüleri arasında oluşturulmuş güçlü, ancak sovkoy bir hayvanın boynuzlarını atlatmak ve “tek bacağını” açabilmek.
Değerli nitelikleri sayesinde Endülüs atları daha sonraki ırkların oluşumuna katıldı. Her iki Amerika kıtasında da Endülüs halkının etkisini deneyimleyecek türden bir at türü yoktur. Çeyrek atlar, İber atlarından tamamen farklı olsalar bile, “inek duygularını” Endülüs atından devraldılar.
Büyük olasılıkla, “Başkurt kıvrımı” Kuzey Amerika kıtasına Avrasya'nın diğer tarafından çarptı ve aralarında kıvırcık insanların çok sık rastlandığı Trans-Baykal at ırkının yavruları.
Avrupa ırklarından Endülüsliler, bugün İspanyol İspanyol Okulu olan Lipitzlilerde “kaydetti”. Kladrubian kablo demeti üzerinde etkisi vardı. Belki Endülüs halkının kanı Frizce atlarında akar.
Carthusian çizgi
Endülüs atının tarihi her zaman bulutsuz değildi. Uzun süren savaşlarda, cins sayıları azaldı. Bu tür bir azalma 18. yüzyılın ilk üç ayında meydana geldi. Ardından, Carthusian rahiplerinin cinsin üreme çekirdeğini kurtardığına ve Carthusian çizgisinin Endülüslerinin bugün “Purebred Spanish Breed” in toplam sayısının en “saf” olduğu düşünülmektedir. Yetiştiriciler tam anlamıyla "Kartuzian" Endülüs'ü yetiştirmeyi tercih etmektedir, ancak Endülüs atının tanımı Kartuzian'ın tarifinden farklı değildir. Fotoğraflar ve "canlı" görünümü de tamamen aynıdır. Genetik araştırmalarda bile Endülüsliler ile Kartuzyalılar arasında bir fark bulamadılar. Ancak alıcılar atın "Carthusian" soyağacı için çok daha fazla para ödüyorlar.
İspanyolların kendileri de dahil olmak üzere hiç kimse, Endülüs atının veya Kartuz atının fotoğrafta tasvir edildiğini güvenle söyleyemez. Teoride, bu Carthusian çizgisi olmalıdır.
Çürüme kaya
Yaygın tabanca kullanımından önce, Endülüs atının savaş nitelikleri, başka hiçbir cins tarafından aşılamaz. Karmaşık unsurlar, hassasiyet, duyarlılık ve sovochchnosti yeteneği bir kereden fazla bu muhteşem hayvanların binicilerinin hayatını kurtardı. Ancak, saflarda atış yapmanın mümkün olduğu hafif silahların ortaya çıkışıyla birlikte, süvari taktikleri değişti. Endülüs atı bugün çok küçük bir basamağa ve bunun sonucunda nispeten düşük bir hareket hızına sahiptir. Ancak süvarilerden, silahlarını doldururken düşman saflarına ulaşmalarını talep etmeye başladılar.
Endülüs atı daha hızlı bir Thoroughbred atı tarafından ordudan atıldı. Safkan atlılardan, artık tam dörtnalda bir mum tırmanma veya bir piroette dönme kabiliyetine ihtiyaç duymuyorlardı. Hipodromların gelişimi, Endülüs ırkının neslinin tükenmesine de katkıda bulunmuştur.
İspanya'da at yetiştiriciliği, XX yüzyılın ortasına kadar azalırken, eski okul terbiyesi zemininin üzerinde karmaşık unsurlara sahip olan ilgisi, çoğu İber atlarından oluşan sözde barok ırklara olan talebi artırmadı. O zaman Portekiz ile İspanya arasında "miras bölümü" oluştu.
Endülüs atlarına olan talebin artmasının bir sonucu olarak, sayıları hızla artmaya başladı ve bugün dünyada Öğrenci Kitaplarına kayıtlı 185 binden fazla Endülüs var. İspanya'da, yalnızca Endülüs atlarını değil aynı zamanda Alter Real, Lusitano, Reninsular, Zapatero'nun sahiplerini de içeren yetiştiricileri içeren PRE Derneği kuruldu (Pura Raza Española). Bu ırklara ek olarak, İspanya'da Endülüs adası İberya ırkları da vardır.
tanım
Endülüsliler - sıkıca örülmüş, kompakt gövdeli atlar. Baş, düz veya hafif dışbükey bir profille orta uzunluktadir. “Koyun eti” ve “pike” profilleri cins kusurlarıdır ve böyle bir hayvan üremekten reddedilir. Boyun orta uzunlukta, geniş ve güçlüdür. Endülüsler'in diğer cinslere aktardığı belirgin bir özellik, yüksek, neredeyse dikey bir boyun çıkışıdır. Bu çıkış nedeniyle, forers boynun üst çizgisi ile birleşir ve bulunmuyor gibi görünür.
Sırt ve bel kısa ve geniş. Krup güçlü, iyi yuvarlanmış. Bacaklar ince, kuru ve tendon yaralanmalarına meyilli değildir. Dezavantajı küçük eklemlerdir. Obroslost bacakları eksik. Toynakları küçük, çok güçlüdür. Yelesi ve kuyruğu Endülüs atlarının ve sahiplerinin gururu. Endülüs ırkının örtü tüyleri gür ve ipeksi olduğu için özellikle çok uzun süre yetişirler.
"Orijinal" Endülüs aygırlarının ortalama yüksekliği 156 cm'dir, Ağırlık 512 kg. Endülüs mares ortalama 154 cm yüksekliğe ve 412 kg ağırlığa sahiptir. Modern sporda, özellikle de terbiye konusunda terfi için Endülüs atlarının yüksekliği 166 cm'ye “yükseltildi”, İspanya Birliği aygırlık için asgari büyüme sınırını 150 cm mares için 152 cm olarak belirledi, ancak son rakamlar sadece Tribal Book'a kayıtla ilgili. Üreme sırasında bu Endülüsliler gitmez. Üreme kullanımı için aygır en az 155 cm olmalı, kısrak en az 153 cm olmalıdır.
Carthusianların "Özellikleri"
Carthusian hattının, Carthusian'ı diğer tüm Endülüslerden ayırmaya yardımcı olabilecek iki özelliğe sahip olduğu doğrulanmamış bir görüş vardır: kuyruk altındaki “siğiller” ve kafatasındaki “boynuzlar”. Efsaneye göre, bu özellik Eslavo hattının atası tarafından Carthusianlara aktarıldı.
"Siğiller", gri atların yatkın olduğu melanosarkomlar olma ihtimali yüksektir.İpucu! Melanosarkoma yatkınlık kalıtsaldır ve gri atlar da acı çekerek soylarını aynı gri Arap aygırına yükseltir.
"Kornalar", yalnızca Carthuslular arasında değil, aynı zamanda Endülüs'le tamamen ilgisi olmayan kayaların arasında da bulunur. Bu kafatasının yapısının bir özelliğidir. Belki de ataları, atalarından modern atlarla miras alınmış, hiç at değildi.
Bu nedenle, bu iki işaretin Kartuzian'ın "saflığının" bir teyidi olarak işlev görmesi olası değildir.
Endülüslerin gri elbisesi vardır, ancak aynı rengin diğer renkleri de oluşabilir.
karakter
Andalusa'nın tüm dış huzuru ile - hayvanlar, tamamen insana bağımlı. İspanyolların atları sahibine uygun olmayan bir karakterle kesinlikle reddettiğini düşünürsek, bu şaşırtıcı değildir.
Aygırlara binme tutkusu ve öldürme isteksizliği, yetiştiricileri öldürmek için iyi bir tavır sergiler. Ve sadece seçim, Endülüs halkının itaatine katkıda bulunmuyor. Bu atların giydirilmesi sıklıkla serette yapılır - keskin sivri içe doğru sert bir omuz bandı. İspanya'dan gelen Rus gri Endülüs alıcıları, tüm atların horlamada ciddi hasar işaretleri olduğuna dikkat çekti. Ancak böyle bir eğitim atın kafasına bir aksiyom sıkıca koyar: “adam her zaman haklıdır”. Endülüs ırkının bu atının fotoğrafında da görüleceği gibi, bir çocuk bile her zaman haklıdır.
uygulama
Bugün Andaluz aktif olarak modern bir sporu teşvik ediyor, ancak en azından geleneksel İspanyol terbiyesini aktif olarak destekliyor.
Boğa güreşi için Endülüslüyü kullanın.
Ve sadece zevkinize sürdüğünüz için.
Zaten Endülüs atlarının nüfusu oldukça büyüktü Rusya'ya getirildi. Ancak, Rusya Federasyonu'nda Endülüsliler, esasen, sadece davada kimseye gösterilmeyen, amatör “klasik” terbiye ile meşguller.
yorumlarLyudmila Koretskaya, Moskova Bir zamanlar Balear lakaplı bir Endülüs ırkının ilk atı Rusya'ya getirildi. Yanlış beslenme nedeniyle, at laminit gelişti. Uzun süre tedavi gördü ve at tüm işleme katlandı. Bildiğim kadarıyla tedavi edildi, ama bu at artık tam olarak çalışamıyordu. Ama bazen at çocukları yuvarladı. Onun için mümkündü.
Sonuç
Esnekliğini göz önünde bulundurarak bir Endülüs atı acemi biniciler için ideal bir seçenek olabilir, ancak bu atların sıcak mizacı kesinlikle acemi korkutur. Yeni başlayanlar, olay yerindeki dans eden bir atın ve bir horlamanın atının, sürücüyü isteyerek dinlediğini sanırım.