yi beslenme kurallarına uyursanız, koşu vücutta yağ dokusunun (lipoliz) parçalanmasıyla kapsanan önemli bir enerji açığı yaratacaktır. Koşu sırasında neredeyse tüm kaslar tutulur, dokulara oksijen verilmesi artar, bu da lipoliz için uygun koşullar yaratır. Ne yazık ki, lipoliz sınıfların başlamasından 30-40 dakika sonra başlamıyor. İlk dakikalarda vücudumuz glikoz depolarında çalışır. Bu nedenle, yağın yakılması için bir koşu en az 30 dakika olmalıdır. Böyle bir yüke gelmek için kardiyovasküler sistem uyarlandığında kademeli olmalıdır. İdeal olarak, yeterli oksijen ve minimum ksenobiyotik bulunan taze temiz havada koşmanız gerekir. Yastıklama yeteneğine sahip bir yüzey seçin – örneğin, kara veya özel atletik pistler. Eklemlerdeki yükü azaltmak için bu gereklidir.
Düzenli aerobik antrenmanın etkisi altında, hücre seviyesinde metabolizmada oldukça büyük değişiklikler meydana gelir – mitokondri ve ATP’nin (adenosin trifosforik asit) mitokondriyal zarlardan taşınmasından sorumlu enzimlerin sayısı artar. Bütün bunlar vücudun bir bütün olarak hem dışarıdan (gıda) hem de kendi rezervlerinden (yağ dokusu) daha fazla ve daha hızlı işlemesine izin verir. Basitçe söylemek gerekirse, ATP bir hücre için evrensel bir yakıt, bir çeşit “benzin” olan bir moleküldür ve mitokondri, maddelerin yakıldığı ve ATP’ye dönüştürüldüğü bir “mutfak” tır.
Bir yandan, koşma nedeniyle, enerji ihtiyacının arttığı, diğer yandan vücudun bu ihtiyacı karşılamayı öğrendiği ve böylece metabolizmayı hızlandırdığı ortaya çıkıyor. Bir şey var: metabolik süreçleri sağlamak için yeterli vitamin-mineral desteğine ihtiyaç vardır – eser elementler ve vitaminler lipoliz ve kolesterol metabolizması da dahil olmak üzere tüm biyokimyasal süreçlere doğrudan katılımcıdır.