Genel olarak, bu heykel Isaac II Angela'nın en büyük kızı Irina Angelina'yı tasvir ediyor, ancak Anna Angelina'nın en büyük kız kardeşi idi, çünkü bir şekilde Roma Mstislavich'in ikinci karısını hayal etmek oldukça mümkün.
Bizans'ın Roma Mstislavich ile ilk temasları muhtemelen 1190'ların başlarında, Güney Rusya'nın en etkili prenslerinden biri olarak güç kazandığı zaman kuruldu. Bununla birlikte, bu ilişkilerin gerçek çiçeklenmesi sadece 1195'te, Alexei III Angel Konstantinopolis'te iktidara geldiğinde ve özellikle Prens Roma altında Galicia-Volyn beyliğinin birleşmesinden sonra, onu zaten Rusya dışında çok dikkat çekici bir siyasi figür ve askeri güç haline getirdi, özellikle Romalılar için. İkincisi her ne pahasına olursa olsun prens ile ilişkileri geliştirmeye çalıştı. Nedeni basitti: O zamanlar Bizans derin bir düşüş yaşadı, sürekli ayaklanmalara maruz kaldı, ancak en kötüsü, topraklarını iyice tahrip eden ve baskınlarında Konstantinopolis'e ulaşan Polovtsianlar tarafından düzenli baskınlara maruz kaldı. Bizans'a yönelik bozkır saldırılarını durdurabilecek bir tür güce ihtiyaç duyuldu ve Prens Roma Mstislavich, Bizans imparatorunun gözünde böyle bir güç olduğu ortaya çıktı.
Görünüşe göre, müzakereler Galich'in yakalanmasından çok önce başladı, çünkü 1200'de nihai bir ittifakın ilk belirtileri ortaya çıktı. Bundan sonra, Polovtsy'ye karşı bozkırların derinliklerine giden kampanyalar, aynı zamanda Güney Rusya için geleneksel bir meslek olan ve Bizans müttefiklerine önemli bir destek sağlayan Roma’nın dış politikasının ana görevlerinden biri haline geldi. Zaten 1201-1202 kışında, bozkırların göçebelerine ve kamplarına çarparak Polovtsian bozkırına çarptı. O sırada Polovtsy'nin ana kuvvetleri Trakya'yı soydu. Rus prensin kampanyasıyla ilgili haberler aldıktan sonra, hızlı bir şekilde eve dönmek zorunda kaldılar, zengin olanı da içeren ganimeti terk ettiler. Bunun için Roman, bozkırlara ziyaretleri önleyici tedbirler olarak da seven ve aktif olarak uygulayan atası Vladimir Monomakh ile bir karşılaştırmayı hak etti. Buna karşılık Polovtsy, Roma'nın düşmanı Rurik Rostislavich'i destekledi, ancak başarısız oldu ve birkaç kez Rusya'dan beklenmedik konuklarla karşılaşmaya zorlandı. Bozkır karla kaplı ve göçebeler hareket kabiliyetini kaybettiğinde kış yürüyüşleri özellikle acı vericiydi. Bunun bir sonucu olarak, 1205'e kadar Bizans için Polovtsy tehlikesi en aza indirildi.
Ancak, burada meraklı bir detay ortaya çıkıyor. Bizans kroniklerinde, örneğin, Nikita Honiat'ın yazarlığına, Prens Roma'ya çok dikkat edilir, Cumans'a (Polovtsy) karşı zaferleri mümkün olan her şekilde övülür, ancak en önemlisi hegemon olarak adlandırılır. Ve o zamanın Bizans terminolojisine göre, imparatorun sadece yakın bir akrabası bir hegemon olabilir. Ve burada efsane, Roma Mstislavich figürüyle bağlantılı muhtemelen en ilginç bilmece yaklaşıyor.
Bizans prensesi
Daniel ve Vasilka Romanovich'in annesi ikinci karısı hakkında neredeyse kesin bir haber yok. Yıllar, kendi çocuklarının oluşumundaki önemli rolünü hesaba katarak, onu sadece “Romanov'un dul eşi” olarak hatırlarlar. Prens Roma'nın dul eşi. Bu, tesadüfen, tamamen normal bir fenomendir, çünkü o zamanın yıllık ve kroniklerinde kadınlar çok fazla dikkat etmemiş olabilir ve en iyi durumda, bu veya o kadının babası veya kocasının kim olduğu bilinebilir. Bununla birlikte, modern tarihçiler kaynakları bulmak ve elde edilen bilgileri analiz etmek için muazzam bir çalışma yaptılar. Yüksek olasılıkla, Prens Roma Mstislavich'in ikinci karısının kökenini kurmak mümkün oldu. Ayrıca amaçlanan adını belirlemek ve olası bir tarih efsanemiz çerçevesinde büyük ilgi gören bir hayat.
Anna Angelina 1'lerin ilk yarısında doğdu. Babası, Bizans'ın gelecekteki imparatoru Isaac II idi, o zaman Melekler hanedanının birçok temsilcisinden sadece biri (ve bu nedenle Angelina: bu isim kişisel değil, hanedan). Anne hakkında hiçbir şey bilinmiyor, ancak tüm kaynakları analiz ettikten sonra, tarihçiler muhtemelen Paleolog hanedanından, Nicaea'nın imparatoru olacak olanlardan ve daha sonra Bizans'ın son iktidar evinden olduğu sonucuna vardılar. İshak'ın başka çocukları vardı, Anna en küçüğüydü. Sadece spekülasyona devam eden belirli nedenlerden dolayı, çocukluğundan itibaren özel bir manastırda yer aldı ve o zaman Bizans için en nadir olay olmayan bir rahibe olarak büyüdü. Belki de, bu şekilde, Tanrı'dan korkan bir kişi olan İshak II, onu kader nezaketlerinden korumak ya da 1180'te imparatorluk tahtını verdiği için Tanrı'ya şükretmek ya da sadece ona uygun manastır yetiştirmeye karar vermek istedi. Olsa da, kız mükemmel bir eğitim alırken kilitli büyüdü. Belki de şu anda Euphrosyne kilise adı laik adı Anna'ya eklenmişti, ya da Daniel'in oğlu Galicia-Volyn Prensliği'ni restore ettikten sonra gerçekten rahibe olarak vazgeçtiğinde, sadece yaşlılıkta Euphrosyne oldu, şimdi kesin olarak söyleyemezsiniz. Ya da belki de tam tersi ve dünyada Euphrosyne idi ve Anna tonlamadan sonra oldu. Adının üçüncü bir versiyonu da var - Maria. Sovyet kurgu tarihi literatüründe buna “Romanova Dul” denirdi. Ne yazık ki, bu hipotez yeterince karmaşık görünmüyor, çünkü çok karmaşık yapılara dayanıyor ve yabancı kaynaklara uymuyor. Olursa olsun, ilk seçenek gelecekte kullanılacaktır, çünkü kesin olarak uzak olsa da, tarihçiler arasında genellikle kabul edilir.
II. İshak sadece 10 yılını yönetir. 1195'te kendi kardeşi İmparator III. Alexei tarafından devrildi. Bizans'a düşen birçok sorunu çözmeye çalıştı ve güvenilir bir müttefik aramaya başladı. Aynı zamanda, Roman Mstislavich güç kazanıyordu ve son zamanlarda Predslava Rurikovna'dan boşandı. Rus prensin bir eşe, Bizans imparatoruna, bir müttefike ihtiyacı vardı, bu yüzden daha fazla olay rotası önceden belirlenmişti - bu durumda Yunan kilisesi safları kaçınılmaz olarak laik otoritelerin iradesinden daha düşüktü, bunun sonucunda imparatorun yeğeni, manastırdan çıkarıldı. Roma'nın Bizans prensesi ile evliliği üzerine müzakerelerin Predslava'dan boşanmadan önce bile başlamış olması ve o zamanlar oldukça boş olan, boşanma davası için başka bir neden olarak hizmet etmiş olması mümkündür. Durum böyle olunca, Roma'nın Galiç'e yerleşmesinden kısa bir süre sonra evlilik 1200'de sona erdi. Düğünden sonra Anna Angelina ona bir oğul ve sonra bir tane daha getirdi. Galiçya-Volyn prensi, büyük olasılıkla, ikinci evliliğin ve onlardan çocukların mümkün olan en yüksek meşruiyetini elde etmek için, kayınpeder, kayınvalidesi ve eşi için bir manastıra göndererek ve manastıra göndererek ve bu tür ilgili evliliklerin yasadışı olduğunu fark etmeyi sağladı. Bir süre için, böyle bir karar Rusya'da benzersiz olduğu ortaya çıktı, çünkü uzun zamandır prensler, Yunan kanonlarına göre evliliği yasak olan akrabalarla evlendi, bu da Rurik'i karısı ve kızıyla şiddetli bir şekilde tonlamak için siyasi güdülerin daha önemli bir versiyonunu yapıyor. münhasıran dindar.
Romanovich hanedanının kurucusu olan Anna Angelina kocasına, çocuklarına ve tüm Galicia-Volyn beyliğine büyük bir miras sundu. Rusya'da, o zamana kadar Rurikovich arasındaki kronikler tarafından kaydedilmemiş olan çok sayıda Yunan isminin ortaya çıkması sayesinde oldu. Rusya'ya iki Hıristiyan mabedi getiren bu Bizans prensesi oldu - Manuel Paleolog'un haç yapılan ağacın bir kısmı ile haç, İsa Mesih'in çarmıha gerildiği (şimdi Notre Dame de Paris'te saklanan) ve şu anda bilinen Evangelist Luke'un yazarlığının Tanrısının Annesi simgesi Tanrı'nın annesi Lehçe Czestochowa simgesi. Anna'nın imparatorluk hanedanına katılımı sayesinde, daha sonraki yıllarda müzakerelerde Daniil Galitsky, mor bir pelerin giyerek Kutsal Roma İmparatorluğu imparatorundan önce “stili ezebilir” (ve o zaman sadece imparator akrabaları böyle bir bez alabilirdi). Daha sonra Romanoviçlerle hanedan bağları sayesinde Rusya'nın Kuzey doğusunda popüler olan Daniel Stolpnik kültünü Rusya'ya getirdi. Anna Angelina nedeniyle Roman ve çocukları, dış politika yürütme olanaklarını genişletecek olan Arpad, Babenberg ve Staufen'in yakın akrabaları olacaklar. Ancak en önemli şey, oğullarının çocukluğunda Anna Angelina mümkün olan her yerde dişlerini kemirecek ve iradesi ve zihni sayesinde Daniil Galitsky sadece ne olduğu değil, sadece bebeklik döneminde ölmeyecek bir boyar bıçak veya zehirden.
Kısacası, bu evlilik denilen her şeyin kötü bir şey olmadığı gerçeğinin çok başarılı örneklerinden biridir.
Alman siyaseti
Thüringen Erfurt kasabasında Kutsal Havariler Peter ve Paul'un Benedictine manastırı var. Oldukça eskidir, XII yüzyılda zaten vardı ve Hohenstaufen hanedanlığının Kutsal Roma İmparatorluğu imparatorları ile özel bir statüye sahipti. O zamanın geleneklerine göre, aristokrasinin belirli temsilcileri manastırlara, en yüksek korumayı, özellikle finansal olanları sağlayabilirler, bu nedenle, sadece Hıristiyan motiflerine ek olarak, laik otoriteler bu kurumun kilise hayatı üzerinde etki yaratabilir. Buna ek olarak, böyle bir koğuş manastırı bir tür siyasi araç haline geldi, patronu ile bir tür dolaylı bağlantı oldu. Manastıra büyük miktarda para bağışladıktan sonra, barış yapmak ya da en azından asil bir patronla müzakerelere başlamak mümkün oldu ve kural olarak ortak patronluk, iki ya da daha fazla insan arasındaki bir ittifak ya da sadece dost ya da aile ilişkilerinin bir işaretiydi.
Erfurt'taki manastıra büyük miktarda gümüş bağışçılarından birinin, 19.-XNUMX. Yüzyılın başında Almanya'yı bir yerde ziyaret ettiği varsayılan bir “Roma, Rusya Kralı”, yani Prens Roma Mstislavich olduğunu öğrendiklerinde tarihçilerin şaşkınlığını hayal edin. Ölümünden sonra, cenaze servisi sırasında her yıl XNUMX Haziran'da (ölüm günü) “Rus Kralı” dan bahsedildi ... Bu keşif, Prens Roma Mstislavich’in Alman siyasetine katılımı konusundaki çalışmanın itici gücü oldu. Araştırma sonuçları hala tam olarak eksik ve bu konu uzun süre incelenebilir, ancak yapılan keşifler, Kutsal Roma İmparatorluğu topraklarında Galiçyaca-Volyn prensin aktif bir dış politikasını cesurca iddia etmek için yeterlidir.
Kutsal Roma İmparatorluğu'ndaki XII ve XIII yüzyılların başında ne oldu? Bu imparatorluk tacını iddia eden iki önde gelen hanedan arasında sıradan, eğlenceli bir mücadeledir: İngiltere, Fransa, Danimarka, Polonya ve zamanın diğer birçok devletinin araya girdiği, bir tarafı veya diğerini seçen Staufen ve Welfes. O zaman, Welfs imparatorluk tahtını kontrol etti, ancak Almanya Kralı Philip'in Swabia'nın şahsındaki Staufen, Almanya'nın ve belki de tüm Avrupa siyasetinin gerçek kalbi gibi davrandı. Konstantinopolis'in düştüğü Dördüncü Haçlı Seferi üzerinde büyük etkisi olan onlardır. Öte yandan, Welfa Papa tarafından desteklendi ... Genel olarak, iyi eski çekişme, sadece özel bir Alman-Katolik yolunda, o sırada neredeyse tüm Avrupa'yı etkiledi.
Roman Mstislavich’in Staufen ile ilişkileri, prensin Almanya’ya ziyaretinden çok önce şekillendi. İlk olarak, uzak da olsa birbirleriyle ilişkililerdi (prens büyükannesi sadece Alman hanedanının bir temsilcisiydi). İkincisi, Staufen'in Güneybatı Rusya'da belirli çıkarları vardı ve resmen vassalleri olan Vladimir Yaroslavich'i Galich'te yönetmeye sokarak yerel işlere zaten müdahale etmişti. Bu arada, bu taraftan, Staufen’in son Rostislavich’e beklenmedik desteği tamamen farklı görünüyor - sanki Vladimir ile ölümünden sonra ikincisini sıcak bir kale hazırlamak için Roma ile “kabul ettiler” ... Üçüncüsü, Philip Swabsky, Anna Angelina’nın kız kardeşi Irina Angelina ile evlendi Roman Mstislavich; böylece Almanya kralı ve Galiçya-Volyn prensi birbirlerinin kayınbiraderiydi. O zamanın tüm geleneklerine göre, bu tür bağlar yakın bir ilişki kurmak ve resmi bir ittifak olmadan askeri yardım istemek için fazlasıyla yeterliydi. Ve bu istek doğrudan Roma'nın muhtemelen Almanya'yı ziyaret ettiği 1198'de takip edildi. Güçlü bir akrabayı reddedemedi ve reddetmek istemedi: Almanya Kralı ile bir İttifak ve Kutsal Roma İmparatorluğu'nun olası imparatoru ona büyük siyasi faydalar vaat etti ve böyle bir şans kaçırılamadı.
Polonya kampanyası ve ölüm
Leszek Beyaz. Hem müttefiki hem de ölüm nedenini ziyaret etmeyi başaran Roma Mstislavich'in hayatındaki ölümcül figür
Ancak, Roman Mstislavich onun için uzak ve gerekli olmayan bir savaşa katılmak için acele etmedi. Bazı kronikleştiricilerin ve tarihçilerin sıfıra yakın siyasi ve diplomatik yeteneklerle suçladığı adam, şu anda Alman swaralarına katılmaya gerçekten ihtiyaç duymadığını ve önce evinde bir dayanak kazanması gerektiğini gerekçelendirdi. Bu nedenle Rus siyasetini yürütmeye devam etti, eskiyi feshetti ve yeni evlilikler yaptı, sınırları güçlendirdi ve prensibini geliştirdi. Aynı zamanda hala Galich'i işgal etti ve gücünü önemli ölçüde güçlendirdi. Buna ek olarak, Almanya'daki durum güvencesizdi, bu yüzden Roma kaybedenlerin tarafını almak istemedi ve Philip'in belirleyici bir avantaj elde etmesini bekledi. Romanın kendi topraklarını terk edebilmesi ve ordusuyla birlikte batıya kadar savaşa girmesi için sadece 1205 yılına kadar tüm koşullar vardı.
Kampanya planı, yaklaşmakta olan büyük oyunun merkezi figürü olan Philip Swabsky ile birlikte yapıldı. Galce ve müttefiklerine aynı anda birkaç darbe vurması planlandı. Staufen'in ana güçleri, rakiplerinin ana taraftarlarının yerleştiği Köln'e saldırı düzenlerken, Fransızlar İngilizlerin gücünü yönlendirecekti. Roma'ya önemli bir görev verildi - Saksonya'ya saldırmak, o zaman Galce'nin ülkesi ve kaybı askeri yeteneklerini zayıflatmaktı. Saldırı planının kendisi gizli tutuldu: bir bilgi sızıntısından korkan, yaklaşan kampanya hakkında yalnızca Almanya, Fransa ve Rusya'da en çok ihtiyaç duyulan insanlara bilgi verildi. Roman, Galiçya-Volyn ordusundaki Saksonya'ya yaklaşırken, halkını kampanyanın temel amacı hakkında bilgilendirmek zorunda kaldı.
Sonuç olarak bu gizlilik prens ile acımasız bir şaka yaptı. Birlikleri 1205'te bir kampanyaya ilerlediğinde Polonya topraklarından geçmek zorunda kaldılar. Roman, bilgi kaçağından korktuğu için Polonyalılar ile herhangi bir özel anlaşma yapmadı. Polonyalı kroniklerde, prensin onlarla savaşa gittiği ve Lublin olduğunu iddia ederek şehirleri ele geçirmeye başladığı belirtildi, ancak şimdi bunun, iki farklı kampanyayı bir araya getiren, Roma Mstislavich ve Daniil Romanovich'in daha sonraki zamanların kroniklerinin bir hatası olduğu zaten kanıtlandı. Galiçya-Volyn ordusu hiç nöbet yapmadı ve eğer öyleyse, sadece yerel halktan yiyecek talep ederek "tedarik" içindi. Tabii ki, Polonya prensleri buna bir istila olarak tepki gösterdi. Roma ile müzakerelerden önce bile Rus ordusuna saldırmaya karar verdiler, muhtemelen açık alanda Ruslarla yüzleşmek için yeterli güçleri yoktu ve onlara savaşla geldiklerine ve Saksonya'ya gitmediklerine inanıyorlardı. Polonyalıların Gallerle ilişkileri hakkında bir versiyon var, ancak şimdiye kadar kanıtlanmadı. Roma ordusu Zavihost yakınlarındaki Vistula Nehri'ni geçmeye başladığında, Polonyalılar beklenmedik bir şekilde Rusların öncüsüne saldırdı. Sonuç olarak, küçük kadro, prens ile birlikte öldürüldü. Asgari kayıplara uğrayan ancak komutanı kaybetmiş olan ordu eve döndü.
Galicia-Volyn prensliğinin kurucusu Prens Roma Mstislavich'in aniden ve şerefsizce yaşam öyküsü sona erdi. Ve uzun ve olaylı bir yaşam sürmesine rağmen, prens, Rusya topraklarındaki yeni devlet oluşumundaki gücünü (Galiçya-Volyn prensibi) yeterince güçlendirmeyi başaramadı. Bu, hem varisleri, hem Daniel'in ve Vasilk'in küçükleri ve birçoğu Roma'ya düşük bir değerlendirme yapan tarihçiler için büyük bir rol oynadı, çünkü Galicia-Volyn'in prensibi ölümünden hemen sonra dikişlerde patlamaya başladı. Bununla birlikte, Güney Batı Rusya topraklarında geleneksel devlet sisteminden daha yeni bir şey inşa etmeye çalışan bir kişiyi sürekli olarak yıkıcı kaderlerle, bir merdivenle, iktidardaki prenslerin düzenli olarak değiştirilmesiyle, bir yerde kavga ederek ve başka bir yerde boyar egemenliğiyle olumsuz değerlendirmek zordur. Bu nedenle, oğulları ile yazılmış Galiçyaca-Volyn kronikleri tarafından kendisine verilen yüksek notlar oldukça haklı görünüyor ve bu kişinin rolü tarihte revize edildiğinde, Büyük Roma olarak adlandırıldı - Vladimir Krasno Solnyshko kadar muhteşem değil, ama kesinlikle Rurikoviç'in çağdaşlarının çoğunun arka planına karşı olağanüstü. Eski kayınpederini tonlamadan sonra, Roma, Rusya'daki en etkili prenslerden biri oldu, Büyük Yuva Vsevolod ile karşılaştırılabilecek bir figür oldu, ancak yaklaşan ölümü nedeniyle, prensin bu maksimum etkisi genellikle fark edilmez.
Ayrı olarak, Roman Mstislavich ile ilişkili, şimdi giderek inanılır hale gelen iki tarihi masaldan bahsetmeye değer. Bunlardan birincisi, Katolikliğe dönüşmesi karşılığında kendisine Rusya tacı teklif edildiğinde, Roma'daki papalık elçiliği ile bağlantılı, ancak Galiçyaca-Volyn prensi teklifi reddetti. Tarihsel anlaşmazlıklar günümüze kadar devam etmektedir. Böyle bir olayın gerçekleşip gerçekleşmediğini kesin bir şekilde belirleyin. Bunun olasılığını ortadan kaldırmak için, bazı tarihçilerin iddialarının aksine, henüz başarılı olamadı. Sadece bu prens hakkında yeni gerçekler ışığında, böyle bir büyükelçiliğin ve kesin reddinin gerçekleşebileceği iddia edilebilir. Benzer bir durum, Tatishchev tarafından kendisine atfedilen Roma Mstislavich'in taslak reformunda da var. Bu reforma göre, Rusya'nın tamamı, seçilen Büyük Dük ve seçim prensleriyle Kutsal Roma İmparatorluğu'nun ilkelerine benzer ilkelere göre dönüştürülecekti. Daha önce, bunun Tatishchev'in bir buluşu olduğuna inanılıyordu ve Roma böyle bir şey sunmadı. Bununla birlikte, yukarıdakilerin hepsinin yanı sıra Predslava Rurikovna'nın kızları için Roma'nın evlilik politikasının özellikleri ışığında, modern tarihçiler, Roma'nın en azından böyle bir projeyi sunabileceği, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun gerçeklerine aşina olduğu ve çok güçlü bir prens olduğu sonucuna varıyorlar. ölüm anı. Bununla birlikte, bu “öykülerin” ikisi de henüz sağlam temellere dayanan hipotezlerin statüsünü almamıştır, ancak okuyucunun Galiçya-Volyn Prensi Roman Mstislavich imajını tamamlayabilirler.
Devam edecek ...