bir halk.
dilini yitirmiş bir millet.
ubıhlar, araştırmacılar tarafindan adige halkı ile abhaz halkı arasında, ama abhazlara çok yakın bir halk olarak tanımlanırlar.
ubıhların dil, gelenek, görenek bakımından abhaz halkına sıkıca bağlı olduğu görülür. tarihsel kayıtlarda ubıhlardan ilk söz eden evliya çelebi'dir. evliya çelebi, ubıhları bir abhaz aşireti olarak tanımlar. bugün soçi olarak adlandırılan sahil bölgesi halkına "soçeler" der; onların bitişik komşusu ve soydaşı olarak ubıhlardan ve memleketlerinden "sadşe" diye söz eder. evliya çelebi'nin tanımladığı "sadşe", abhazca'daki ''sadze"den başka bir şey değildir. "sadze" ise, ubıhların abhazca'daki eski adıdır. abhazlar günümüzde sadze ismini ubıhlarla yan yana, iç içe yaşamış olan ciget abhazları için kullanırlar.
ubıhların ruslarla savaşı 1830'lu yıllardan sonra başlar. bu tarihten sonra ubıhlar ve kuzey kafkas halkları ile ruslar arasında yıllarca süren çok şiddetli savaşlar olur. 1841-1846 yıllan arasında tam 88 savaş yapılmıştır.
ubıhlarla rusların savaşı tam 34 yıl sürdü. şubat 1864'te ubıhlar çember içine alındı. 6 mart 1864'te direniş sona erdi.
ubıhlara iki alternatif sunuldu. ya osmanlı topraklarına göç edecekler ya da kuban'da rusların tespit ettiği yere nakledileceklerdi. ubıhlar osmanlı topraklarını seçtiler.
bu topraklara 25 000 civarında ubıh'ın göç ettiği biliniyor. ancak, sadece plevne savunmasi'nda 5 000 ubih hayatını kaybetti. türkiye'de dağınık olarak yaşamaktadırlar.
son ubıhça bilen kişi de (tevfik esenç
) vefat ettiğinden dilleri de kaybolmuştur.