Hatırlayın, o sırada gözlemlenen kartuşlarla ilgili özel durum göz önüne alındığında, yeni kendinden yüklemeli tüfekler ile kullanılmak üzere birkaç özel Winchester Self-Loading kartuş geliştirildi. O sırada piyasadaki mühimmatların çoğundan, mekanizmaların kirliliğini azaltan ve yanlış kartuşlarla silah kullanımına izin vermeyen diğer boyutların yanı sıra dumansız toz kullanarak farklılaşıyorlardı. Yeni ailenin ilk ürünleri, 32 yılında ortaya çıkan .35 WSL ve .1903 WSL kartuşlarıydı.
WSL hattının ilk kartuşları, ilk hız ve namlu enerji parametrelerinde farklılık göstermedi, çünkü 1907 tarafından, .35 WSL derinlemesine yükseltildi. Elde edilen yeni kartuş .351 Winchester Self-Loading, daha uzun bir manşon ve daha yüksek bir itme şarjı ile ayırt edildi; bu, 1900 J sırasının namlu çıkış enerjisini verdi. Johnson, temel özelliklerini daha da geliştirmek için kartuşun yeni bir modernizasyonuna başladı.
Merminin enerjisini arttırma görevi, her şeyden önce kartuşun boyutunu artırarak ve itici yükü artırarak çözülmesi önerildi. .401 WSL olarak adlandırılan yeni kartuş, kol uzunluğu 38 mm ile tamamlandı ve toplam uzunluğu 50,9 mm idi. Bir ogival 0,401 inç kalibreli başlı (10,18 mm) bir mermi kullanıldı. 13 ve 16 d ağırlığındaki madde işaretleri önerildi: 20-inçlik fıçı kullanılırken, hafif kurşun, 650 m / s'den daha yüksek hızlara ulaşmak ve 2760 enerji elde etmek zorunda kalmıştır. Böylece, mermi enerjisi, önceki kartuşa nazaran neredeyse bir buçuk kat arttı.
Yeni .401 WSL kartuşunun ana parametrelerinin TK eklenmesine izin verdiği not edilmelidir. Johnson ve şirket Winchester, dünyanın ilk orta düzey patronunun yaratıcılarının onursal unvanı için başvuru listesinde. Bu cephanenin varsayımsal modernleşmesinin küçük silahların daha da gelişmesi üzerinde büyük bir etkisi olabilir. Ancak, bu kartuş için tek silah modeli kendi kendine yüklenen tüfek "Winchester" arr kaldı. arasında 1910
Daha sonra Winchester Model 1910 adı altında pazara giren yeni bir tüfeğin geliştirilmesi, önceki projelerde olduğu gibi aynı metodolojiye göre gerçekleştirilmesi planlandı. Kendinden yüklemeli silahların mevcut atık inşaatının alınması ve yeni kartuşa uyarlanması önerildi. Böyle bir adaptasyon, namlunun işlenmesinde, cıvatanın ağırlığında, ana yayların güçlendirilmesinde ve kartuşun uzunluğundan dolayı bazı parçaların geometrisinin değiştirilmesinde olmuştur. Bu durumda, otomasyonun genel çalışma prensipleri herhangi bir değişiklik yapılmadan bırakılabilir. Silahın genel tasarım özelliklerini korumak da mümkündü.
Prospektif bir M1910 modeli, standart bir tüfek biçiminde, uzun namlulu ve tabanca çıkıntısı olan bir alın dahil olmak üzere ahşap aksesuarlar ile inşa edilecek. Önceki projelerden alıcının çıkarılabilir tasarımını ödünç alarak silahların taşınmasını kolaylaştırdı. Ek olarak, cephane ve doldurma sisteminin elemanlarının düzenlenmesi de korunmuştur. Depo hala alıcının altına yerleştirilmek zorundaydı ve namlunun altına, ateşlemeden önce şarj etme ve kurma mekanizmaları için bir çubuk vardı.
Çıkarılabilir alıcının üst kısmı, ön kısımda gerekli parçaları monte etmek için tasarlanan ve ön duvarda konektörler ve tespitler bulunan U şeklinde bir kesite sahip metal bir cihazdı. Kutunun içinde deklanşörü hareket ettirmek için kılavuzlar vardı. Sağ duvarda kullanılmış kartuşların atılmasını sağlayan bir pencere sağlanmıştır. Küçük arka duvarda, kolları monte edilmiş halde tutmak için kullanılan sabitleme vidası için bir dişli delik vardı.
Alıcının alt kapağı ve ateşleme mekanizmasının bileşenlerinin montajı için temel olarak kullanılan L-şekilli bir çerçeve de kullanılmıştır. Buna ek olarak, çerçeve tahta bir popo ile sabitlenir. Bir silahı monte ederken, çerçevenin ön kısmının ana alıcıya geçmesi gerekiyordu, bunun ardından arka kısmına yerleştirilmiş olan vidayı sıkmak ve parçaları çalışma pozisyonunda sabitlemek gerekiyordu.
Alıcının önünde, XXUMX inç (401 mm veya 10,18 kalibre) uzunluğunda .20 kalibreli (510 mm) bir yivli namlu takılmıştır. Tasarımı açısından, yeni varil önceki benzer ürünlerden neredeyse hiç farklı değildi. Üst yüzeyinde nişan alma aletleri için tespitler vardı ve kartuş bölmesinin altında bir geri dönüş yayı için bir durdurma vardı.
Yeni bir silahın otomasyonunun ana unsuru, birkaç ana bölümden oluşan bir cıvata grubuydu. Valfin gereken büyüklüğü, çekici ve geri dönüş yayını monte etmek için merkezi bir kanalı olan karmaşık bir profile sahip bir metal blok idi. Deklanşörün ana kısmı, U şeklindeki enine kesitin dikdörtgen çerçevesine tutturulmuştur. Çerçevenin ön kısmı, alıcının çeperinden geçti ve nötr bir pozisyonda, namlu ve önkol arasındaki boşluğa yerleştirildi. Kartuşun gücündeki bir sonraki artışa göre, cıvata grubunun ağırlığı, performansına bağlı olarak tüm tüfeğin kütlesinin üçte birine kadar olan 1,2 kg'a getirilmek zorundaydı.
Namlu altındaki boşluğa cıvata taşıyıcısına ek olarak cıvatanın geri dönüş yayı ve şarj sisteminin itme çubuğu yerleştirildi. Yay, cıvata taşıyıcısının içine yerleştirildi ve ön kısmıyla ve aynı zamanda daracılık altında çalışan bir vurgu ile etkileşime girdi. Çerçevenin içine yaylı bir çubuk yerleştirildi ve pres, cıvata grubunun yer değiştirmesine neden oldu ve silahı yeniden doldurdu.
Model 1910 tüfek, sadece birkaç parçadan oluşan nispeten basit bir tetikleme tipi tetikleme mekanizması tuttu. Ana elemanı, silindirik bir savaş yayı ile bağlantılı büyük bir sallanan tetikti. Eğik durumda, tetik geriye yaslandı ve tetikle bağlanmış olan sararmış olarak sabitlendi. Zırhın hareketi altında kendi ekseni üzerinde dönmesi ve dürtüyü davulcunun gövdesine aktarması için cıvatanın arkasına çarpması gerekiyordu. Koruyucu braketin içindeki tetiği kullanarak çekimi kontrol etmek önerildi. Kendiliğinden çekim yapmamak için, düğmesi brakete yerleştirilmiş olan bir sigorta kullanıldı.
Önceki projelerde kullanılan ayrılabilir kutu dergisine dayanan mühimmat sistemi muhafaza edildi. Aynı zamanda, projenin yazarları muhtemelen mühimmatın azalmasına yol açan mağazanın yüksekliğini değiştirmek istememişlerdir. Kabul edilebilir büyüklükteki bir deponun içine, ailenin önceki sistemlerinde beş mühimmat yerine sadece dört adet .401 Winchester Self-Loading kartuş yerleştirmek mümkündü. Tüfenin içine mühimmat ikmali, bir yay ve bir plaka itici yardımıyla gerçekleştirildi. Dergi, alıcının alt çerçevesinin penceresine yerleştirildi ve bir mandalla sabitlendi.
Aynı kalır ve manzaraları. Gövde namlu üzerindeki oluk içine hareketli ayarlanabilir ön görüş yerleştirildi. Haznenin önünde haznenin üzerine açık bir mekanik görüş yerleştirildi. Farklı tipte bir görüş takmak da mümkündü, ancak bu tür cihazların sunduğu seçenekler küçüktü.
Ceviz ağacı parçaları tekrar kullanıldı. Namlunun arka yarısı ve altına yerleştirilen mekanizmalar, silahın tutulmasını basitleştiren ve iç parçaları hasardan koruyan ön kol ile kapatıldı. Alıcının arkasına bir tabanca çıkıntısı ile popo takıldı. Winchester Repeating Arms Company'nin önceki otomatik yükleme tüfekleri gibi, yeni Model 1910 ürününün iki farklı şekilde üretilmesi önerildi. Plain varyantının özel zevklerle ayırt edilmeyen aksesuarları hazırlandı. Ayrıca, tabanca çıkıntısı ve ön kolun yan yüzeylerinde kabartma çentik bulunan Fancy versiyonunu piyasaya sürdü.
Bazı yeniden tasarlamalar nedeniyle, M1910 proje yazarları eski namlu uzunluğunu 20 inç cinsinden tutmayı başardılar, ancak aynı zamanda tüfeğin genel boyutlarını da biraz düşürdü. Yeni ürün, 3'teki öncekilerden daha kısaydı ve 970 mm uzunluğundaydı. Tüfeğin ağırlığı, birkaç faktöre bağlı olarak, 3,6 ila 4,1 kg arasında değişebilir. 1,2 kg'ın aynı anda büyük bir cıvata grubuna ait olduğunu hatırlatmakta fayda var.
M1910 tüfeklerinden biri, Rusya'ya teslim edildi ve ardından sahibini tekrar tekrar değiştirdi. Fotoğraf Forum.guns.ru
Serbest çekim temelinde otomasyonun çalışma prensipleri aynı kaldı. Silahın hazırlanması için, deponun alıcı pencereye yerleştireceği bir sonraki yerleştirmeyle donatılması, namluya monte edilmiş kurma çubuğuna basılması ve sigortanın ayrılması yer alıyordu. Ondan sonra bir hedef seçebilir, silahı yönlendirebilir ve tetiği çekebilirsiniz.
Tetiğe bastıktan sonra, USM tetiği serbest bıraktı, ekseni açtı ve davulcuyu vurarak bir atış yaptı. Geri tepme etkisi altında, cıvata geri dönme yayını sıkıştırarak manşonu odadan çıkarmaya ve geriye doğru hareket etmeye başladı. Ek olarak, arka ucu tetik ile etkileşime girerek, kızak içinde sabitlendiği eğik pozisyona bastırdı. Daha sonra, geri tepme yayı cıvata grubunu ileri doğru hareket ettirerek yeni bir kartuşun gönderilmesine yol açtı. Deklanşör ileri pozisyona döndükten sonra, tüfek yeni bir atış için hazırdı.
.1910 WSL için odaya yerleştirilmiş yeni kendinden yüklemeli tüfek Winchester Model 401 diziye girdi ve 1910 yılında mağazalara girdi. Diğer tüm modellerde olduğu gibi, bu ürün de ticari organizasyonların ve potansiyel alıcıların dikkatini çekti. İlgilenmenin ek bir nedeni de yeni geliştirilmiş kartuş kullanılmasıydı. 2600-2750 etrafındaki bir namlu enerjisi ile, çeşitli oyunlarda avlanmak ve ayrıca Winchester'ın önceki benzer gelişmelerine kıyasla daha yüksek özellikler ve verimlilik göstermek için standart mühimmatlı bir J tüfeği kullanılabilir. Sonuç olarak, yeni M1910 tüfekler, Rusya İmparatorluğu dahil olmak üzere pek çok ülkedeki sayaçlarda göründü.
"Seyahat" tüfeğine işaret eden işaretler. Fotoğraf Forum.guns.ru
Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasından önce, M1910 tüfek, öncekiler gibi, tamamen sivil bir av silahıydı. Bu tür silahların askeri kullanımı planlanmamıştır. Bununla birlikte, Avrupa’daki savaşın başlaması, birkaç ordunun görüşlerini yeniden gözden geçirmeye ve birimlerin ateş gücünü artırabilecek özelliklere sahip yeni kendi kendine yüklenen silahları aramaya zorlanmasını sağladı.
1915'te Fransa, Winchester'dan 150 kendiliğinden yüklenen tüfekler Model 1910 dahil olmak üzere birçok farklı silah sipariş etti. Silahla birlikte yedek mağazalar ve 25 bin kartuş vardı. 401 Winchester Self-Loading. Bu silahın, tüfek alt birimlerini güçlendirmek için belirli birimlere devredilmesi amaçlandı. Mevcut magazin tüfekleriyle iktidarını kaybeden, kendiliğinden yüklenen silah, bazı durumlarda kesin bir avantaj sağlayan, daha yüksek bir ateş oranı ile ayırt edildi.
1917'in sonunda Fransız ordusunun bir 400 bin .401 WSL kartuş sipariş ettiği bilinmektedir. Bu gerçek, M1910 tüfeklerinin birkaç yıl devam eden operasyonuyla doğrudan ilgilidir. Ek olarak, 1915'ten sonra, yeni tüfekler gönderildiğine dair, ancak korunmadığı bilgileri içeren dolaylı kanıtlar olabilir.
1915’te Rus ordusu, birçok modelden Amerikan yapımı tüfekler elde etti. Özellikle, Winchester Model 500'in 1907 birimleri ve aynı miktarda M1910 satın alındı. Silahla birlikte, gerekli kartuş tipleri de sipariş edildi. Bazı kaynaklar, .401 WSL için odaya yerleştirilmiş tüfeklerin daha sonra Brusilov atılımına katılan Güney-Batı Cephesi'nin bir kısmında geldiğini belirtiyor. Ancak, bu tür silahların Rus İmparatorluk Ordusu tarafından sömürülmesi hakkında ayrıntılı bilgi mevcut değildir.
1917 olaylarından sonra, Amerikan yapımı tüfek çok zor bir kaderi bekliyordu. Bu silah, İç Savaşın birçok üyesine gitti ve daha sonra sahiplerini tekrar tekrar değiştirdi, savaşçı bir kupa haline geldi. Buna ek olarak, daha ilginç vardı hikayeler. 1910 yılında Rusya'ya verilen 1915 tüfek modeli belli bir üne sahiptir. İç Savaşın patlamasından sonra, bu silah, tahliye edilene kadar kullanılan Beyaz Muhafız birimlerine düştü. Daha sonra tüfek, operasyonuna devam eden ya da depoya gönderilen İngiliz ordusuna transfer edildi. Yirmi yıl sonra, tüfek depodan çıkarıldı ve Alman iniş gücü ile olası savaşlarda kullanılmak üzere Muhafız'a transfer edildi. Zaten İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, bu örnek bir süre şöhret payını aldıktan sonra tekrar Amerika Birleşik Devletleri'ne girdi.
Kendiliğinden yüklenen tüfek üretimi Winchester Model 1910, 1936 yılına kadar devam etti. Bu süre zarfında, silah fabrikası müşterilere 20800 tüfeklerinden ve birkaç milyon mermiden biraz daha az bir miktarda serbest bırakmayı ve aktarmayı başardı. Seri silahlar hem Amerika'da hem de birçok yabancı ülkede satıldı. Ayrıca, yabancı ülkelerin askeri birimlerinin sözleşmelerine göre gözle görülür sayıda tüfek üretildi ve satıldı.
M1910 tüfeğinin tasarımı, sofistike teknik çözümlere dayanıyordu ve öncekilerden yalnızca yeni bir orijinal yüksek güçlü kartuş kullanımıyla ilgili özelliklerden bazıları farklıydı. Küçük silahların yaratılmasına böyle bir yaklaşım yine kendini haklı çıkardı. Bir kez daha, şirket Winchester Repeating Arms Şirketi ve tasarımcısı TK. Johnson, uzun süre üretip satabilen ilginç bir küçük silah örneği sundu.
Sitelerin malzemelerinde:
http://historicalfirearms.info/
http://militaryfactory.com/
http://armoury-online.ru/
http://ww1.milua.org/