Yarasalar hakkında 6 merak
Yarasalar çok tuhaf ve ilginç hayvanlardır. Kendilerini kapsayan sınıfta inanılmaz derecede nadir olan uçma yetenekleriyle diğer memelilerden ayrılırlar.
Veteriner tarafından yazılmış ve doğrulanmıştır Daniel Aguilar 02 Nisan 2021'de.
Son Güncelleme: 02 Nisan 2021
Gezegenin hemen hemen tüm bölgelerinde yaşayan, birçok insan tarafından tehlikeli ve tehditkar olarak kabul edilen bir hayvan düzeni vardır: yarasalardan bahsediyoruz. Şöhretlerinin ötesinde, insan nüfusunun yararına sayısız eylem gerçekleştiren çok tuhaf hayvanlardır. Yarasalar hakkında merak ettiğiniz bazı şeyleri bilmek ister misiniz??
Öncelikle belirtmek gerekir ki tüm yarasalar 1000'den fazla türü içeren aynı takıma (Chiroptera) aittir. Öyle bir çeşitlilikleri var ki, öyle görünmese de, Dünya'da yaşayan tüm memeli türlerinin %20'sini temsil ediyorlar. Onlar hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyorsanız, okumaya devam edin.
1. yarasalar memeli midir?
İnanması zor görünse de cevap evet. Daha önce de söylediğimiz gibi yarasalar, daha çok yarasalar olarak bilinir, onlar kendi başlarına uçuşta kalabilme yeteneğine sahip tek memelilerdir, ilginç anatomisi nedeniyle.
Ön uzuvları, kolun kendisinden daha uzun, çok uzun falankslara sahiptir. Bu uzun yapılar bir zarla birbirine bağlanır ve onlara bir çift kanat görünümü verir.
Taksonomik düzeyde, yarasalar gezegendeki en çeşitli memeliler grubudur, sadece kemirgenler için ikinci. Birçok kişi Chiroptera'ları "kanatlı kemirgenler" olarak adlandırsa da anatomilerinin, biyolojilerinin ve ekosistemlerde gerçekleştirdikleri işlevlerin çok farklı olduğunu belirtmek gerekir.
Yarasalar çok çeşitli omurgalı hayvanlardır, ancak hepsinin kafatası, omurga ve diğer kemiklerden oluşan bir kemik yapısı vardır. Türler arasında yüz fizyonomisinde sayısız farklılıklar vardır ve ayrıca vücut ve saç renkleri, diğerleri arasında turuncu, siyah, gri, kırmızımsı ve kahverengi gibi farklı tonları içerebilir.
2. yarasalar nerede ve nasıl yaşar?
Yarasalarla ilgili bir başka merak da, bazı adalar ve kutup bölgeleri ya da bunun dışında aşırı soğuk ve sert iklime sahip diğer yerler dışında onları hemen hemen her yerde bulabilmemizdir.
Yaşamak için en sevdikleri topraklar, tropikal ve nemli iklime sahip olanlardır, kendilerini diğer yırtıcılardan korumak ve korumak için bir alan bulabilecekleri alanlar. En sevdiği alanlar, doğal alanlarda veya şehir içinde mağaralar ve terk edilmiş yapılardır.
Öte yandan Chiroptera'nın sıcakkanlı hayvanlar olduğunu da belirtmek gerekir. Bu, vücut sıcaklıklarının düzenlenmesinde küçük bir kontrole sahip olma yeteneğine sahip oldukları anlamına gelir, bu da enerji metabolizmalarını harici ısı kaynaklarına bağımlı olmadan kontrol etmelerini sağlar.
Vücut ısısı 35 ila 39 santigrat derece arasında değişiyor. Ilıman bölgelerde yaşayan bazı türler bir sürece girme özelliğine sahip letarji, enerji harcamanızın ve gıda tüketiminizin azaldığı. Bu süre geceleme gibi kısa süreli olabileceği gibi mevsimsel olarak uzayabilir.
Yarasalar normalde birkaç akrabadan binlercesine kadar bir arada bulabileceğimiz koloni adı verilen gruplar halinde yaşarlar.
3. Yarasalar hakkında merak edilenler: Onlar gecenin kralları
Göreceli olarak küçük gözlere sahip olmalarına rağmen - ve birçok insanın düşündüğünün aksine - yarasalar kör değildir. Bu zaten popüler kültürün bir parçası olan bir yanlış anlamadır.
Mega chiropteranlar hariç - büyük yarasalar -, diğer tüm yarasalar bir ekolokasyon sistemi kullanır, Bu, uçuş sırasında kendilerini yönlendirmelerine ve geceleri yiyecek aramak için hareket etmelerine izin verir.
Bu sistem, nesnelerle çarpışan ve kulaklarınızın yakaladığı yankılar şeklinde yansıyan yüksek frekanslı seslerin emisyonundan oluşur.
Bazı türlerin huni şeklinde kulakları vardır, bu da işitme cihazlarını frekansları 100 kilohertz (kHz) arasında değişen bu ultrasonları yakalamak için mükemmel bir araç haline getirir. İnsan algısı 20 kHz'i geçmez, yani farkı hayal edebilirsiniz.
bunun sayesinde, yarasalar gökyüzünü fethetmeyi başardı, çünkü herhangi bir kuşun yaptığı aktivitelerin aynısını gece boyunca yapabilirler. Bu zamanda, onların eski haline getirilebilme olasılığı azalır.
Bazı yarasalar yiyecek aramak için 50 kilometreye kadar mesafe kat edebilirler. Bu sofistike ekolokasyon sistemine sahip olmasına rağmen, araştırmacılar, menzilinin en iyi 20 ila 50 metre arasındaki kısa mesafelerde çalıştığını gözlemleyebildiler, belirli durumlarda çarpışabilecekleri.
4. Bebek yarasaların gelişimi
Bir dişi yarasanın doğurduğu doğum sayısı, iklime ve analiz edilen türün bulunduğu bölgeye bağlı olarak yılda 1 ile 2 arasındadır. Neyse, üreme mevsimi genellikle gıdanın en fazla bulunduğu zamana denk gelir.
Diğer memelilerde olduğu gibi, chiropteranlar annelerinin içinde gelişir ve plasenta ile beslenirler. Gebelik süresi türler arasında değişiklik gösterir - 1 ila 8 ay arasında - ancak daha büyük boyutlu olanlarda daha uzun olabilir.
Dişiler genellikle doğumda bir buzağıya sahiptir, ancak nadiren ikiz ve üçüz doğurur. Doğumdan itibaren anneler ve çocuklar arasında yakın bir ilişki kurulur, dişilerin kolonide bulunan yüzlerce yavru arasından yavrularını tanımasını sağlar.
Yenidoğanlar, annelerinin göğüslerine yapışmak ve sütten kesmenin gerçekleştiği 10. haftaya kadar beslenmek için özel olarak tasarlanmış süt dişleri geliştirirler.
gözlemlendi ki dişiler çok özel davranışlar geliştirir. Örneğin, barınaktan çıktıklarında, bir ya da birkaçı, neredeyse bir yarasa kreşi gibi, herkesin yavrularına bakmak için kalıyor.
Bir bebek annesini kaybederse, başka bir dişi onu evlat edinir ve kendi başının çaresine bakabilene kadar onu büyütür.
5. yarasalar ne yer?
Sadece birkaçı kan emdiği için tüm yarasalar kanla beslenmez. Tüm türlerin 3/4'ünden fazlası diyetlerini böcekler, küçük omurgasızlar, meyveler, nektar ve ete dayandırır.
Yüz anatomisi bize ne tür bir yarasa olduğumuzu söyleyebilir: Kan tüketenler için keskin ve keskin köpek dişleri, böcek ya da etoburlarda güçlü ve çıkık çeneler ve nektarivorlar için uzun bir yüz.
6. Yarasalarla ilgili son merak: İnsanlar için önemliler mi??
Yarasalar, şaşırtıcı bir şekilde, insan refahı için gereklidir. İşte ekosistemler lehine yürüttükleri birçok faaliyetten sadece birkaçı:
- Arılarla birlikte mükemmel tozlayıcılardır: meyve ve nektarivor yarasalar bitkilerden polen ve tohum yayar, böylece yerel floranın büyümesine katkıda bulunur.
- Yarasalar haşere popülasyonunu azaltır: böcekçil bir yarasa tek bir gecede kendi ağırlığının yarısı kadar yemek yiyebilir, dolayısıyla bu türlerin haşere potansiyeli olan omurgasızları uzak tuttukları söylenebilir.
- Kan emen yarasaların tükürüğü, pıhtılaşma önleyici özelliklere sahip olduğu araştırılan 411 amino asitten oluşan draculin adı verilen bir glikoprotein içerir. Dolaşım hastalıkları ve serebrovasküler kazaların tedavisinde kullanılabilmesi için çalışmalar yapılmaktadır.
- Guano olarak bilinen Chiroptera dışkısı, Tarımda mükemmel ve çok eksiksiz bir gübre olarak kullanılır. Mantar öldürücü ve nematosidal özelliklerin yanı sıra bitki büyümesini ve toprak yenilenmesini destekleyen mantar ve bakterilere sahiptir.
Vahşi doğadaki tüm hayvanlar, ekosistemlerde bir dengeyi korumak için çeşitli eylemler gerçekleştirir. Kuşkusuz yarasalar hakkında bahsi geçen meraklar, onların her ortamın temel bir parçası olduklarını bize göstermektedir. Onlar olmadan bu denge bozulacak ve küresel fauna ciddi tehlike altında olacaktı.