3. Veriye dayalı reklamlarla ilgili genel bilgi ve deneyimler
Günümüzde, şirketlerin, reklamverenlerin ve diğer kuruluşların, kullanıcıların beğenilerine, tercihlerine ve diğer özelliklerine göre ayrıntılı profiller oluşturmak için çeşitli kaynaklardan kullanıcıların kişisel verilerini almaları mümkündür. Bu anket, Amerikalıların çoğunluğunun bu kavramı duyduğunu veya okuduğunu ve tüm veya çoğu şirketin müşterilerini daha iyi anlamak için profilleri kullandığını düşünenlerin olduğunu ortaya koyuyor. Profillere aşina olanlar arasında, çoğunluk bu reklamları biraz düzenli olarak gördüğünü bildiriyor.
Amerikalılar veri profilleri konusunda geniş bir farkındalığa sahiptir ve kişisel verilerine dayalı reklamlar görmeleri yaygın bir durumdur
Genel olarak, halk, ayrıntılı kullanıcı profilleri oluşturmak için bir bireyin deneyimlerini ve kişisel verilerini kullanan şirketlerin ve kuruluşların uygulamalarına aşinadır. Amerikalıların çoğu - toplamda% 77 - şirketlerin ve diğer kuruluşların kişisel verileri hedefli reklamlar, özel fırsatlar gibi şeyler sunmak veya müşterilerin ne kadar riskli olabileceğini değerlendirmek için nasıl kullandıklarını en azından biraz duyduklarını söylüyor. bu kavram hakkında çok şey duyduklarını söylüyorlar. Yaklaşık beş yetişkinden biri bu uygulama hakkında hiçbir şey duymadıklarını söylüyor.
Ayrıntılı veri profilleri: Pew Araştırma Merkezi hedeflenen reklamlar hakkında nasıl soru sordu?
Anket yanıtlayanlara şu uyarı gösterildi: 'Bugün, satın alma ve kredi geçmişleri, çevrimiçi tarama veya arama davranışları veya halka açık oylama kayıtları gibi birçok farklı kaynaktan insanlar hakkında kişisel veriler almak ve bunları bir araya getirmek mümkün. insanların potansiyel ilgi alanlarının ve özelliklerinin ayrıntılı profillerini oluşturun. Şirketler ve diğer kuruluşlar bu profilleri, hedefli reklamlar veya özel anlaşmalar sunmak ya da insanların müşteri olarak ne kadar riskli olabileceğini değerlendirmek için kullanır.
Çoğu Amerikalı bu kavramın farkında olmakla kalmıyor, rutin olarak pratikte görüyorlar. Bu profillere aşina olan yaklaşık on yetişkinden sekizi, ara sıra (% 34) veya sık sık (% 49), kişisel verileri kullanarak kendilerinden oluşturulmuş bir profile dayalı gibi görünen reklam veya talepleri gördüklerini söylüyor. Başka bir deyişle, ABD'li yetişkinlerin% 64'ü bu tür reklamları veya talepleri gördüklerini bildiriyor.
Bu veriye dayalı profillere ilişkin farkındalık, bir dizi demografik grupta nispeten yaygındır, ancak üniversite mezunları ve daha varlıklı yetişkinler, hem profil oluşturma kavramına hem de sonuçlara - görünüşe göre onları hedef alan reklamlar - aşina olma olasılıkları yüksektir. Lisans derecesi veya daha yüksek olan yetişkinlerin, lise veya daha düşük bir eğitim düzeyine sahip olanlara göre kişisel profilleri duyduklarını (% 87'ye karşı% 69) veya kişisel verilerini temel alıyormuş gibi görünen reklamları gördüklerini söyleme olasılıkları daha yüksektir. (% 93'e karşı% 73). Hanehalkı geliri açısından da benzer modeller mevcuttur; yüksek gelirli hanelerde yaşayanlar, daha düşük gelirli hanelerde yaşayanlara göre bu terime aşina olduklarını ve bu tür reklamları gördüklerini söyleme olasılıkları daha yüksektir.
Kişisel verilerine dayanıyor gibi görünen reklamları gören Amerikalıların çoğu, bu reklamların ilgi alanlarını, özelliklerini yansıttığını söylüyor.
Kişisel verilerini temel alan reklamlar gördüklerini söyleyen katılımcılara, bu tür hedefli reklamlarla ilişkili veri toplamayı ne kadar anladıklarına dair bir takip sorusu soruldu.
Kişisel verilerine dayalı görünen reklamları görmüş olan yetişkinlerin% 64'ü, hedeflenen reklamlar oluşturmak için hangi kişisel verilerin kullanıldığını en azından biraz anladıklarını söylerken,% 14'ü çok şey anladığını söylüyor. Yine de, bazı reklamcılar bu kavram hakkında daha az eminler:% 35'i, bu reklamları oluşturmak için kullanılan kişisel veri türlerini pek anlamadıklarını veya hiç anlamadıklarını söylüyor. Tüm Amerikalı yetişkinler düşünüldüğünde,% 41'i bu reklamları oluşturmak için hangi verilerin kullanıldığını anladıklarını söylüyor.
Ek olarak, reklamcıların çoğu bu tür reklamların kim olduklarını doğru bir şekilde yansıttığını düşünüyor. Bu reklamları gören yaklaşık on yetişkinden altısı (% 61), ilgi alanlarını ve özelliklerini doğru bir şekilde yansıttığını söylüyor. Yine de, bu grupta nispeten az sayıda - sadece% 7 - bu reklamların kim olduklarını çok iyi yansıttığını söylüyor. (Bu reklamların kendilerini en azından biraz iyi yansıttığını söyleyenlerin oranı tüm ABD'li yetişkinler arasında% 39'dur.)
Yaklaşık yarısı, hükümetin terörist tehditleri değerlendirmek için veri toplamasının kabul edilebilir olduğunu düşünüyor, ancak daha azı sosyal medya sitelerinin kullanıcıları depresyon belirtileri açısından izlemesinin uygun olduğunu söylüyor.
Kişisel veriler, şirketler ve hükümet tarafından bir dizi amaç için kullanılır. Bölüm 2'de bildirilen bulgular, Amerikalıların toplanan verilerle ilgili genel endişelerini dile getirdiklerini, ancak halkın bazı kullanımları diğerlerinden daha kabul edilebilir bulduğunu göstermektedir. Bu düşünce çeşitliliği, yetişkinler veri toplamanın bazı amaçlarını değerlendirdiklerinde ortaya çıkar.
Düşük performans gösteren bir okulun, eğitim sonuçlarını iyileştirmek amacıyla öğrenci verilerini kar amacı gütmeyen bir grupla paylaşmasının kabul edilebilir olup olmadığı sorulduğunda, Amerikalıların kabaca yarısı (% 49) bunu kabul edilebilir bir veri paylaşımı şekli olarak gördüklerini söylüyor. Halkın aynı kesimi, hükümetin Amerikalıların verilerini kimin potansiyel bir terör tehdidi olabileceğini değerlendirmek için toplamasının kabul edilebilir olduğuna inanıyor.
Buna ek olarak, Amerikalıların benzer bir kısmı (% 48), AncestryDNA ve 23andMe gibi DNA test şirketlerinin suçların çözümüne yardımcı olmak için müşterilerinin genetik verilerini kanun uygulayıcı kurumlarla paylaşmalarının kabul edilebilir olduğunu düşünüyor.
Yine de, diğer veri toplama biçimleri halk tarafından daha az kabul edilebilir görülüyor.
Yaklaşık on yetişkinden dördü (% 41), egzersiz ve kalp hastalığı arasındaki bağlantıyı daha iyi anlamak için fitness izleme uygulamalarını geliştirenlerin kullanıcı verilerini tıbbi araştırmacılarla paylaşmasını kabul edilebilir bulurken, bunun kabul edilemez olduğunu söyleyenlerin oranı% 35.
Ve Amerikalıların sadece% 25'i, akıllı hoparlör üreticilerinin cezai soruşturmalara yardımcı olmak için müşterilerinin ses kayıtlarını kanun uygulayıcılarla paylaşmasını kabul edilebilir buluyor. Benzer bir pay (% 27), bir sosyal medya şirketinin, kendine zarar verme riski taşıyan kişileri tespit etmek ve onları danışmanlık hizmetlerine bağlamak için kullanıcıların yayınlarını depresyon belirtileri açısından izlemesini kabul edilebilir buluyor. Bu senaryolarda, sırasıyla% 49 ve% 45 kabul edilemez veri kullanım biçimleri olduğunu söylüyor.
Ancak Amerikalıların bu uygulamalara ilişkin değerlendirmeleri, toplanan verilerin türüne ve kullanım amacına göre farklılık gösterme eğiliminde olsa da, yetişkinlerin en az% 20'si bu özel senaryoların her birinde kabul edilebilirlikleri konusunda emin olmadıklarını söylüyor. Örneğin, yetişkinlerin% 27'si, sosyal medya şirketlerinin yardım almak için kullanıcıları depresyon belirtileri açısından kontrol etmenin kabul edilebilir olup olmadığından emin olmadıklarını söylüyor ve% 24'ü, öğrenci verilerini kar amacı gütmeyen kuruluşlarla paylaşan düşük performanslı okullar için de aynı şeyi söylüyor.
Yaşlı ve genç Amerikalılar, kişilerin kişisel verilerinin belirli kurumsal ve devlet kullanımlarının uygunluğu konusunda farklılık gösterme eğilimindedir.
Halkın belirli veri kullanım türlerinin uygun olup olmadığına ilişkin görüşleri yaşa göre farklılık gösterir. 18 ila 29 yaşları arasındaki yetişkinler, 65 yaş ve üstü yetişkinlerin, egzersiz ve kalp hastalığı (% 52'ye karşı% 35) arasındaki bağlantıyı daha iyi anlamak için tıp araştırmacıları ile veri paylaşmanın fitness izleme uygulamalarını geliştirenlerin kabul edilebilir olduğunu söyleme olasılıkları daha yüksektir. sosyal medya şirketleri, kendilerine zarar verme riski taşıyan kişileri belirleyebilmeleri ve onları danışmanlık hizmetlerine bağlayabilmeleri için depresyon belirtileri için kullanıcı gönderilerini izleyecekler (% 42'ye karşı% 18).
Ancak, eski grupların veri paylaşımını daha fazla desteklediği başka durumlar da vardır. 65 yaş ve üstü her 10 yetişkinden yaklaşık altısı (% 58), DNA test şirketlerinin suçların çözümüne yardımcı olmak için müşterilerin genetik verilerini kanun uygulayıcılarla paylaşmalarının kabul edilebilir olduğunu söylerken, bu oran 18-29 yaşları arasındaki% 39'dur. Ayrıca, hükümetin terörist tehditleri değerlendirmek için Amerikalıların verilerini topladığına veya soruşturmalara yardımcı olmak için kolluk kuvvetleriyle ses kayıtlarını paylaşan akıllı konuşmacıların kabul edilebilir bir veri kullanım şekli olduğuna inanmaları genç yetişkinlere göre daha olasıdır. Bununla birlikte, öğrenci verilerini kar amacı gütmeyen bir kuruluşla paylaşan okullarla ilgili tutumlar nispeten benzerdir ve 65 yaş ve üzerindekilerin% 44'ü bunu kabul edilebilir bulurken, 18 ila 29 arasında aynı şeyi söyleyenlerin% 47'si.