ÇEVİRMEN:SNBURAK
EDİTÖR:BLACKLOTUS
Elbette…
Gece boyunca Yu Myung-Han’ın durumunu kontrol etmeye ve gözlemlemeye devam eden sorumlu doktorlardan biri, başkanın test sonuçlarını içeren tıbbi tabloya bakarken başını eğmeye devam etti.
“Bunların herhangi biri nasıl mantıklı olabilir…”
Yu Myung-Han doktorun yüzündeki ifadeyi gördü ve dikkatle sordu.
“Sonuçlarım o kadar kötü mü?”
Doktor aceleyle elini salladı.
“Ahh, hayır, ondan değil, efendim. Aslında tam tersi.”
Kâğıtta bir delik açacakmış gibi sonuçlara yeniden bakmaya başladı ve bir süre sonra sorusunu dikkatlice sordu.
“Başkan, acaba, bu testleri yaptırmadan önce yüksek tansiyon ilaçlarınızı almış mıydınız?”
Dün geceye kadar tehlikeli bir şekilde ölümün eşiğinde kalmıştı. Şimdi uyanmış olabilirdi, ancak bu Yu Myung-Han'ın ilaçlarını zamanında alabilecek zihinsel kapasiteye sahip olduğu anlamına gelmiyordu.
“Hayır, içmedim.”
Yu Myung-Han başını salladı.
Doktor, cevabın geldiğini biliyormuş gibi başını salladı. Ardından cevap verirken sıkıntılı bir ifade oluşturdu.
“İlaçsız bile, kan basıncınız sağlıklı bir düzeye kadar tamamen dengelenmiş görünüyor. Hayır, bekleyin. Mevcut seviyenizle, sıradan bir insandan bile daha sağlıklı olduğunuzu güvenle söyleyebilirsiniz, efendim.”
Başkan Yu Myung-Han’ın gözleri o zaman gerçekten büyüdü.
‘Neden bahsediyor??’
‘Son uyku’ durumuna girdikten sonra onu yalnızca ölümün beklediğini düşündü, ancak uyandıktan sonra uzun süredir çektiği kronik yüksek tansiyon bile tamamen iyileşmiş miydi??
Sorumlu doktor tıbbi tabloyu okumaya devam etti.
“Ayrıca, bedensel işlevlerinizin geri kalanı da mükemmel sağlıklı olmaya geri döndü. Başkan, şu anki yaşınızı bilmesem yirmili yaşlarının başında genç bir adamın test sonucuna baktığıma inanırdım.”
Böyle bir şey nasıl olabilir?
Başkan Yu Myung-Han’ın şaşkınlığı ne kadar büyük olursa olsun doktorun kendi şaşkınlığı daha da fazlaydı ve bu gerçeği ifadesinde saklamaya çalıştı. Kendi iki gözü kesinlikle sonuçları görmüştü, ancak o zaman bile onlara inanamıyordu.
Başkan Yu, birkaç hafta önce ilk kez bayıldı ve o zamanlar bu hastaneye getirildi. O gün yapılan testlerin sonuçları ayrı bir tıbbi çizelgeye basılmıştı ve üzerindeki mürekkebin henüz düzgün bir şekilde kuruma şansı çok azdı.
Öyleyse, sadece birkaç hafta sonra ortaya çıkan bu tamamen kafa karıştırıcı test sonucunu kim açıklayabilirdi?
Bu süre zarfında yaşam tarzını büyük ölçüde değiştirmiş miydi? Unutmamak gerekir ki, sadece bir gece önce çaresiz bir hastalıktan mustaripti.
Sorumlu doktor
aklındakileri geri çekmeden itiraf etti.
“Yaklaşık 30 yıldır doktorum ama ilk kez böyle bir şey oluyor. Bu... Bu sadece bir mucize olarak tanımlanabilir.”
Bir hasta Ebedi Uyku bozukluğunun ‘son uyku’ durumundan uyanmıştı ve bunun da ötesinde, vücudu da uykuya daldığı zamankinden daha sağlıklı hale gelmişti.
‘Mucize’ kelimesi tam olarak buradaki gibi bir durumu tarif etmek için mevcut değil miydi?
Doktor artık şaşkınlığını gizleyemedi ve yüzünde parlak bir gülümseme belirmeden önce ağzından yumuşak bir hayranlık soluğunun çıktı.
“Tebrikler, Başkan Yu. Ebedi Uyku bozukluğunuz tamamen tedavi edildi.”
Daha sonra, Başkan'ın isterse tam bir maraton parkurunun uzunluğunu hemen koşmaya başlayacak kadar sağlıklı olduğunu ekledi.
Ancak…
‘.….’
Yu Myung-Han, kutlama yapmak yerine doktora bakmak için başını kaldırmadan önce bir süre düşündü.
“Acaba, kaldığım hastane odasının yakınına kamera yerleştirilmiş mi?”
“Pardon? Anlamıyorum…”
“Önce onaylamak istediğim bir şey var. Odanın içine veya girişin etrafına monte edilmiş kamera var mı?”
“Odanın içinde yok, ama girişinde bir tane olmalı.”
‘Çok iyi.’
Yu Myung-Han başını salladı.
‘Böyle bir şey tesadüf olamaz.’
Doğrusu, bu mesele şimdi ona tamamen tesadüf muamelesi yapmanın çok ötesine geçmişti. Anlaşılmaz bir yeteneğe sahip birinin bu konuya bir şekilde müdahale ettiğine dair az çok şüphesi vardı.
Ve birinin kim olabileceği konusunda oldukça iyi bir önsezisi vardı.
‘Ona çok şey borçluyum.’
Yu Myung-Han hayatı boyunca hiç kimseye borçlu olmadan yaşamıştı. Ve şimdi borçlanmayı planlamıyordu. Ama hayatını kurtarma borcunu ödemeye nasıl başlayacaktı?
Hayır, bundan daha fazlası. Borcunu ödeyip ödememe fikrini bir kenara bırakırsak en azından önce kurtarıcısının adını öğrenmesi gerekmiyor muydu?
Yu Myung-Han bunu şahsen onaylamak istedi.
“Dün gece çekilen güvenlik kameralarının görüntülerini izlemek istiyorum.”
***
Açıkça görülüyor ki, kameralar hiçbir şeyi yakalayamamıştı.
“Tam burada. Olan tek tuhaf şey bu, kapı eşiği bu sefer arızalı.”
Koruma ekranı işaret etti ve o zamanlar ne olduğunu açıkladı. Pencerelerin içeriden kilitli olduğu doğrulandı, bu nedenle o hastane odasındaki tek çıkış kapıydı.
Ancak, kapıya bakan dört koruma da aynı şeyi söyledi. Gözetledikleri sırada odaya tek bir karınca bile girmediğini söylediler. Ve bu adamlar özel bir güvenlik şirketinden işe alınmış profesyoneller olduklarından bu tür şeylerle ilgili hata yapmazlardı.
“H-mm…”
Yu Myung-Han, Jin-Woo'nun ‘Gizli Kalma’ becerisine sahip olduğunu hayal edemezdi ve bu nedenle, bunun sonucunda düşünceleri oldukça karmaşık hale geldi.
Bu sıralarda, Sekreter Kim aceleyle bazı haberler getirmek için güvenlik odasına girdi.
“Başkan. İstediğiniz şeyi buldum.”
“Peki. Haberler ne?”
“Şey…”
Sekreter Kim etrafındaki gözlere ve kulaklara daha fazla dikkat etti, yaklaştı ve bulgularını fısıldamak için elini Yu Myung-Han'ın kulağına koydu.
“Birliğe bir soruşturma açtım ve Seong Jin-Woo Avcı-nim'in hep Japonya'da olduğunu söylüyorlar. Ülkeye sadece yarın dönmesi planlanıyor.”
“…..”
Burada, Avcı Seong Jin-Woo'nun kendisi olmadığı sürece kimsenin bu olayı gerçekleştiremeyeceğini düşünüyordu.
Yu Myung-Han sonunda yanlış bir tahmin yaptığını itiraf etti. Şimdi bunun o genç S-Seviyeli Avcı olamayacağını anladı.
‘Öyleyse, neden...’
Tüm bu kanıtlarla doğrulamış olsa da neden kalbinin bir köşesinde belli bir miktar şüphe kök salmıştı?
Hiç anlayamadı.
Ancak, Başkan Yu Myung-Han ve Jin-Woo'nun ortak bir yanı vardı. Ve bu da – henüz çözemedikleri bir ikilemle sıkışıp kaldıklarında yollarına devam etmekte oldukça kararlı olmalarıydı.
“Anladım.”
Yu Myung-Han devam etti.
“Doktor şu anda bir maraton koşacak kadar sağlıklı olduğumu söylüyor. Yarın şirkete döneceğim, bu yüzden uygun düzenlemeleri yapın lütfen.”
Bunun ona daha çok benzediği söylenebilirdi.
Yu Myung-Han'ın tavrının hala eskisi gibi olduğunu fark eden Sekreter Kim, kahkahasını zar zor tuttu ve cevap verdi.
“Efendim. Şu anda kitle iletişim araçlarının size ne dediğini biliyor musunuz?”
Şu anda dışarıda epey bir kaos yaşandığı belliydi, çünkü sadece dün ölü sayılan bir adam tekrar ayağa kalkmıştı.
Ancak böyle bir şeye neden büyük bir şeymiş gibi davranılıyordu?
Yu Myung-Han, ifadesinde gözle görülür tek bir değişiklik olmadan sordu.
“Bu sefer bana ne diyorlar?”
“Yenilmez, efendim. Size Yenilmez diyorlar.”
“Yenilmez, değil mi?”
Yu Myung-Han, hiçbir şeyde bu kadar kolay bir gülümsemezdi ama o zaman bile, bu takma adı duyduktan sonra dudaklarının köşeleri hafifçe yukarı kalktı.
‘Yenilmez’.
Kitle medyası ona ‘Midas’ın Eli’ veya hatta ‘Pokerface’ gibi gereksiz etiketler takmıştı, ancak oldukça şaşırtıcı bir şekilde bu sefer kulağa hoş gelen bir takma ad bulmayı başarmışlardı.
“Hahah.”
Yu Myung-Han bu yeni lakabı yavaşça çiğnedi ve memnun bir gülümseme oluşturdu.
“Yenilmez, öyle mi? Yenilmez…”
Önündeki engel ne olursa olsun asla boyun eğmemiş ve hatta ölümcül bir hastalık tehdidinden kurtulmayı başarmışken, bu lakap ona tam olarak uymuyor muydu?
Yu Myung-Han, hayattaki bu ikinci şansı minnetle kabul etti ve memnuniyetle gülümsedi.
“Bunu gerçekten beğendim.”
***
Kore, Başkan Yu Myung-Han'ın haberiyle altüst olurken…
Jin-Woo, Japonya'ya geri döndü ve sonunda 29 Dev Gölge Askerin hepsini toplamayı başardı.
‘Sonunda…’
Şu anda duygusal hisseden Jin-Woo, dev askerleri 1 numaradan 29 numaraya kadar sıraya koydu.
Yeni askerler çıkarmak için devlerin kalıntılarını arama süreci ona belli bir video oyununu hatırlattı. Ancak şimdiye kadarki yoğun emeğinin meyvesi, herhangi bir video oyununun görevlerinden muazzam bir şekilde daha lezzetliydi ve hatta ilk başta ikisini karşılaştırmayı düşündüğü için özür bile diledi.
Dev Gölge Asker 29 numara.
Önünde duran vücutlarından sürekli yükselen siyah dumanlı yirmi dokuz devin heybetli figürlerine bakan Jin-Woo, bin birlikten ve savaş atlarından oluşan yepyeni bir ordu kazanmış gibi hissetti.
‘İçlerinden birinin elimden kaçması biraz utanç verici ama...’
Kapı’yı koruyan hariç, oradan çıkan Dev tipi canavarların toplamı otuzdu. İçlerinden biri okyanusa kaçmıştı ve artık gölgesini çıkarmak mümkün değildi.
Yine de 29 tanesini de başarıyla topladığı için başarı duygusu kalbinin derinliklerinden doldu. Ve onlar böyle tek bir yerde uzun ve gururlu dururken yıkılmış şehir manzarası birdenbire oldukça doldu.
Tabii ki, Jin-Woo tüm dev askerlerini sırf bu boş şehri dekore edebilmek için ya da yeni Dev asker koleksiyonuna hayran olduğundan çağırmamıştı.
Dev askerleri taradı ve onlara hitap etti.
“Aranızda en güçlü olan kim?”
Tıpkı Beru'nun karınca taburunda, İgris’in elit asker taburunda ve Köpek Dişleri’nin Yüce Ork taburunda olduğu gibi, diğerlerini kontrol etmek için lider olarak görev yapabilecek devler arasında tek bir askeri bulma ihtiyacı vardı.
Dev askerler yoğun bir şekilde birbirlerine baktılar ve adım atmak istemediler. Yan tarafta duran Beru bu manzaraya daha fazla dayanamadı, bu yüzden öne çıkıp yüksek sesle çığlık attı.
Kiiiiiieeeehk-!!
Devlerin omuzları, atmosferi paramparça edecek kadar vahşi görünen o güçlü çığlıktan büyük ölçüde irkildi.
Ama sonra yine, Beru tarafından öldürülen birkaç kişi vardı ve diğerleri bu kaderi önleyecek kadar şanslı olsalar bile, yine de onunla aralarındaki açık boşluğu hissetmeleri gerekiyordu. Ondan neden korkmaları oldukça anlaşılır bir durumdu.
Kiieehk!
Ancak Beru'nun o ateşli, sert azarından sonra Dev askerlerden biri tereddütle elini kaldırdı.
Beru arkasını döndü ve Egemen’ine eğildi. Jin-Woo, oldukça etkilendiğini hissederek başparmağını kaldırdı.
“İyi iş.”
Ama sonra bu oldu. Hem Jin-Woo hem de Beru'nun bundan sonra ortaya çıkmasını beklemediği bir şey.
Bir başka Dev asker, yurttaşının elini kaldırıp kendi elini de hızla kaldırdı. Hatta gözlerindeki parıltı, “Ne olursa olsun ben o adamdan daha iyiyim” diyordu.
“Ohhh.”
Anlaşıldığı üzere, askerler tereddüt etmiyor ve önce başkalarının bir hamle yapmasını bekliyorlardı, ancak şu ana kadar aralarında en güçlü olanın kim olduğunu bilmiyorlardı.
Jin-Woo bu beklenmedik duruma biraz sırıttı ve ikisini öne çağırdı.
“22 numara ve 6 numara, öne.”
6 numara ve alışılmadık derecede büyük yumrukları ve genel olarak daha sağlam görünümlü bir vücut ile 22 numara cesurca ilerledi.
Jin-Woo’nun gözleri kısıldı.
‘H-mm…”
Tıpkı bu iki askerin iddiaları gibi, bireysel miktarlarda sihirli enerjileri birbirine oldukça benziyordu. Jin-Woo'nun mükemmel duyusal algısı bile onları ayırt etmekte zorlandı.
Artık mesele buna olduğuna göre, onu çözmenin tek bir yolu vardı. Jin-Woo parlak bir şekilde sırıttı.
“İkinizin de hazır olduğuna eminim, değil mi?”
6 numara ve 22 numara birbirlerine dönüktü. Gözleri, ne olursa olsun boyun eğmeme arzusundan doğan alevleri adeta fırlatıyordu.
“Başlayın!”
Jin-Woo sinyalini verir vermez, iki dev asker dağınık bir it dalaşına girdi.
Boom! Güm!! Bang!!
Uzun bir mücadelenin sonunda, 6 numara ve büyük yumruğu, kâğıt inceliğinde bir zafer marjıyla 22 numarayı yenmeyi başardı.
“İyi iş. Bundan sonra 6 numaralı Dev asker taburunun lideri olarak atanacak.”
Koca yumruklu Dev, her iki yumruğunu da havaya kaldırdı ve diğer Gölge Askerlerin de yüksek sesle tezahürat yapmasını sağladı.
‘Öyleyse, Devlerin liderinin sorunu çözüldü.’
Bununla Jin-Woo, Japonya'da sahip olduğu tüm işleri nihayet sonuçlandırmıştı. Ardından Durum Penceresi’ni çağırdı.
‘Durum Penceresi.’
Tanıdık mekanik bip sesiyle birlikte görüşünü doldurmak için metin ve sayılardan oluşan duvarlar yükseldi.
İsim: Seong Jin-Woo
Seviye: 122
Sınıf: Gölge Egemeni
Unvan: İblis Avcısı (ekstra 2)
HP: 65,230
MP: 115.160
Yorgunluk: 0
[İstatistik]
Güç: 292
Canlılık: 281
Çeviklik: 305
Zekâ: 310
Algı: 277
(Kalan kullanılabilir puanlar: 0)
Fiziksel hasarda azalma: %65
[Beceriler]
Pasif Beceriler
- (Bilinmeyen) Maksimum Seviye
- Azim 1. Seviye
- Kısa Kılıç Ustası Maksimum Seviye
Aktif Beceriler
- Hızlı Hareket Etme Maksimum Seviye
- Göz Korkutma 2. Seviye
- Şiddetli Darbe Maksimum Seviye
- Hançer Atma Maksimum Seviye
- Gizli Kalma 2.
Seviye
- Hükümdar Otoritesi Maksimum Seviye
[Sınıfa Özgü Beceriler]
Aktif Beceriler
- Gölge Çıkarma 2. Seviye
- Gölge Depolama 2. Seviye
- Egemen Bölgesi 2. Seviye
- Gölge Takası 2. Seviye
[Donanımlı Öğeler]
Kızıl Şövalye Miğferi (S)
İblis Egemen'in Küpeleri (S)
İblis Egemen'in Kolyesi (S)
İblis Egemen'in Yüzüğü (S)
Hakikat Arayan’ın Gömleği (A)
Hakikat Arayan’ın Eldivenleri (A)
Hakikat Arayan’ın Pantolonu (A)
Hakikat Arayan’ın Ayakkabıları (A)
Japon seferinin sonucunu görmek çok kolaydı. Deli gibi yükselen İstatistik değerleri, bakışlarını ilk yakalayan şeylerdi.
Zekâ İstatistiği, tartışmasız uzun süre boyunca yatırım yapıldıktan sonra bir süre önce bu sayıyı geçerken, İstatistiklerinin her biri şimdi 300 sınırının yakınında geziniyordu.
Tüm bunlar, her gün tamamladığından emin olduğu Günlük Görevlerden, Dev canavarları avladıktan sonra kazandığı seviye artışlarından ve tamamen yorulduktan sonra Mağazadan satın aldığı savunma eserlerinin sonucuydu.
‘Hakikat Arayan’ın silah seti.’
Şimdiye kadar, Mağazadaki mevcut eşyaların hiçbirine pek aldırış etmiyordu. Ancak melek heykeli ve Devler Kralı'nın bahsettikleri diğer Egemenlerin ve Hükümdarların ne kadar güçlü olduğuna dair hiçbir fikri yoktu.
Ve hat boyunca bir yerde onlara rastlaması durumunda onu korumak için bir tür araca ihtiyacı olabileceğini düşündü.
‘Devlerin Kralı, neredeyse yarısı kadar cesedi bu şekilde mühürlemişti ki o kadar güçlüydü. Dolayısıyla, diğerlerinin de gerçekten canavarca güç seviyelerine sahip olması muhtemel.’
Jin-Woo, Gölge Egemeni'nin hatıralarında ‘tanıştığı’ altı kanatlı melekleri hatırladı. Onlarla da kafa kafaya savaşmayı planlıyorsa o zaman çok daha güçlü hale gelmesi gerekiyordu.
Bakışları, donanımlı eşyalar listesinden seviyesinin listelendiği yere kaydı.
[Seviye: 122]
Sadece bir Egemeni öldürmek, seviyesinin tek seferde sekiz artmasına neden olmuştu.
Bu Egemenlere karşı savaşmaya başladığında ya da adı ne olursa olsun ne kadar seviye atlayacağını hayal bile edemiyordu.
Güm!
Göğsü çarpıyordu.
Korkudan kaynaklanıyordu.
Ve bu korkunun hemen altında gizlenmiş – aynı zamanda heyecandan kalbinin zonklamasını da hissedebiliyordu.
‘Seviye atlayacağım.’
Ve seviye atlayarak kazandığı tüm güç, değer verdiği her şeyi koruma çabasının temelini ve desteğini oluşturacaktı.
Kalbi bir kez daha güçlü bir şekilde çarptı.
Güm, güm, güm!
Aynı anda güçlü bir şekilde çarpan iki kalbin senfonisi, kulaklarında hafif bir ağrıya neden olmak için yeterliydi.
Ancak, bu acı onun yerine ona hoş geldi.
‘İyi.’
Jin-Woo, birinin yaklaştığını hissetti ve tüm Gölge Askerlerini gölgesine geri koydu.
Tatatatatata-!!
Bulunduğu yerden çok uzak olmayan bir noktada, onu almaya gelen Japon Birliği helikopteri gürültülü bir şekilde iniş yapıyordu.
Şimdilik önce eve gidecekti.
Artık gerçekten mutlu hisseden Jin-Woo helikoptere bindi.
BL: Japonya arcı bitmiş bulunmakta. Şu anda yeni denizlere yelken açmaya geldi. Herkese iyi okumalar. Beğenmeyi, ifade koymayı ve yorum atmayı unutmayın.
Egemenler Listesi
1) Gölge Egemeni-Ölülerin Kralı ( Seong Jin-Woo)
2) Beyaz Alevlerin Egemeni - İblis Kralı ( Baran) (öldü)
3) Başlangıç Egemeni- Devlerin Kralı (Reghia) (öldü)