1989'da Westley Allen Dodd, 11, 10 ve dört yaşlarında üç çocuğu cinsel tacize uğradı ve öldürdü. Metodları o kadar hastaydı ki, adli psikologlar onu tarihteki en kötü katillerden biri olarak adlandırdılar.
Westley Dodd'un Çocukluk Yılı
Westley Allan Dodd, 3 Temmuz 1961'de Washington State'de doğdu. Dodd, sevgisiz bir ev olarak tanımlandığı şekilde büyüdü ve çoğu zaman iki küçük erkek kardeşinin lehine ebeveynleri tarafından ihmal edildi.
13 yaşındayken Dodds kendisini evinden geçen çocuklara maruz bırakmaya başladı. Yakalanmanın tehlikelerini fark ederek, kendini ortaya çıkarmak için fırsatlar arayan sokaklarda bisiklete binmeye başladı. Kendilerinin boşanma problemlerinden rahatsız olan ebeveynleri, Dodd'un garip cinsel davranışının farkındaydı, ancak çocukla yüzleşmekten ya da yardım etmekten kaçındı.
Ailesi boşandıktan sonra Westley'e daha az dikkat edildi. Arzuları teşhircilikten fiziksel temasa geçti. Önce kendisine en yakın olanları taciz etti. Küçük kuzenleri, altı ve sekiz yaşlarında ve babasının çıktığı bir kadının çocuğu, giderek artan sapkınlıklarının kurbanı oldu.
Emanet Çocuk Bekçi
Dodd, yakışıklı, oldukça zeki ve yakışıklı bir genç olarak büyüdü. Bu nitelikleri, çocuklara özen gösterdiği yarı zamanlı işleri bulmasında ona yardımcı oldu. Sık sık komşuları için bebek bakıcılığı yapardı, uyudukları sırada bakmakta olduğu çocukları taciz etmek için özel zaman ayırırdı.
Yaz aylarında bir kamp danışmanı olarak çalışarak, çocuklara olan güven ve hayranlıklarından yararlandı. Dodd, gençlik yıllarının çoğunu, çocuklarına kötü muamele etmek için yeni ve daha iyi yollar tasarlayarak, kendisine yaklaşan herhangi bir çocuğu kötüye kullanma riski altında bırakarak geçirdi.
Genç, masum kurbanlarını tamamen kontrol altına almak için yetişkin kişiyi komplocu bir kamera tutumu ile birleştirmeyi öğrendi. Onları doktora oynayabilir ya da sıska dalmaya cesaret edebilirdi. Doğal meraklarından yararlandı ve sıklıkla "yetişkin muamelesi" olarak önererek yaptığını normalleştirdi. Ancak Dodd yakalanmamakta ustalaşamadı. Aksine, 15 yaşında ilk kez tutuklanmasından başlayarak kendisini ifşa ettiği için tacizci bir sürü çocuk yakalandı. Trajik bir şekilde, hiçbir şey yapılmadı, ancak profesyonel danışmanlığa başvurdu.
Tekniğini Geliştirmek
Yaşlandıkça mağdurları bulmak için daha çaresiz kaldı. Daha fazla güç ve daha az cajoling kullanabileceğini keşfetti ve parklardaki çocuklara yaklaşmaya başladı, onu tenha bir alanda takip etmelerini veya kıyafetlerini çıkartmalarını istedi.
1981'de, iki küçük kızı yakalama girişiminin polise bildirilmesinin ardından Dodds Donanma'ya katıldı. Sadist fantazilere dönüşen pedofilik arzularını durdurmadı. Washington'da konuşlanmışken üssünde yaşayan çocukları avlamaya başladı, boş zamanlarında yakındaki sinema salonlarını ve salonlarını kışkırttı.
Başarısız Bir Sistem
Donanmadan sonra bir kağıt fabrikasında iş buldu. Düşen eğilimleri, düşüncelerinin ve amaçlarının çoğunu işgal etmekten asla vazgeçmedi. Bir keresinde striptiz pokerinde oynamak için yakındaki bir motele eşlik etmesi için 50 dolarlık bir grup çocuk önerdi. Tutuklandı, ancak yetkilileri taciz etme niyetini kabul etmesine rağmen suçlamalar düşürüldü. Çok geçmeden, tacize teşebbüs ettiği için tekrar tutuklandı ve 19 gün hapis yattı ve tekrar danışmanlık alması istendi.
Bu Dodd'un son yakalanışı olmaz. Aslında, arkadaş ve komşularının çocuklarına saldırdığı için birkaç kez tutuklandıktan sonra yakalanmak istiyormuş gibi görünebilirdi. Ancak her zamanki gibi, Dodd'un cezaları nadiren herhangi bir hapis cezasına çarptırıldı, çünkü birçok ebeveyn travmatize olmuş çocuklarını mahkeme sistemi üzerinden geçirme konusunda isteksizdi.
Bu arada, Dodd'un fantezileri yükseliyordu ve saldırılarını dikkatlice planlamaya başladı. Gelecekteki kurbanlarına ne yapmak istediğinin morbid fantezileri ile sayfalarını doldururken bir günlük tuttu.
Günlük Alıntılar
"Olay 3 belki de bu şekilde ölecek: Lee Olay 2'de olduğu gibi bağlanacak. Başının üzerine bir çanta koymak yerine, önceden planlandığı gibi, ağzını koli bandı ile kapatıp bantlayacağım. Sonra hazır olunca Burnunu tıkamak için bir mandal ya da başka bir şey kullanacağım.Bu şekilde arkamda oturabilir, fotoğraf çekebilir ve ellerime ya da boynundaki sıkı iplere konsantre olmak yerine ölmesini izleyebilirim - bu da ipin yanmasını önler. boyun… Şimdi yüzünü ve gözlerini net bir şekilde görebiliyorum… ”
“Artık hiçbir şeyden şüphelenmiyor. Muhtemelen onu öldürmek için sabaha kadar bekleyecek. Bu şekilde vücudu işten sonra deneyler için oldukça taze olacak. İşe uyandığımda uyuduğumda uykusunda boğulacağım.”
Suçları
Muhtemelen şimdi cezasız yaklaşık 30 çocuğu taciz ettiği gerçeği, Westley'in şiddete doğru bir adım daha ileri gitmesine yardımcı oldu. Özlemlerini kontrol etmek gittikçe zorlaşıyordu ve fantezileri daha koyulaşıyordu. Eskiz işkence raflarından gerçekten bir tane inşa etmeye başladı. Kaçakçılığı ve ikna etmeyi bırakıp sipariş vermeye başladı. Kurbanlarını bağlamaya başladı. İşkence, sakatlanma ve yamyamlık düşünceleriyle tüketildi.
Öldürme arzusu
1987 yılında, 26 yaşında, kurbanlarını öldürme isteklerini görmezden gelemedi. Bunu yapmak için kararını verdi. İlk girişimi, sekiz yaşındaki oğlan Dodd'un ormana sürdüğü annesinin oturduğu yere kaçmayı başarmasıyla başarısız oldu.
Annesine polisi aramasını söyledi ve Dodd tutuklandı. Dodd, savcıların seks suçları tarihini vurgulamasına rağmen, bileğe başka bir tokat attı. 118 gün hapis ve bir yıllık denetimli serbestlik yaptı.
Fantezileri yeni derinliklere daldı ve hedeflerini kişiliksizleştirmeye başladı, onları kendisinden ziyade "o" olarak düşünüyordu. Günlüğünde "eğer eve sadece dönebilirsem ..." yazdı.
David Douglas Park'ta İşçi Bayramı hafta sonu izinin yanına saklandı. Planları yürüyüşçüler, dikkatli ebeveynler ve telaşa yaklaşan, sadece bir yan yoldan sapmak veya saklandığı yerden diğer tarafa atlamak için gelen çocukların huzursuzluğu tarafından hayal kırıklığına uğradı.
Dodd pes etti, ama küçük bir çocuğu taciz ve sapkın arzusunu şımartmak için baskı altında kalmak zorlandı ve akşam saatlerinde parka geri döndü, başarısız olmayacağına karar verdi.
Neer Kardeşler
Billy, 10 ve büyük kardeşi Cole, 11, yerel golf sahasından golf topu toplamaktan eve geç geliyorlardı, bu yüzden parkın içinden geçen kestirmeye karar verdiler. Toprak izini tıkayan Dodd'a rastladılar. Dodd zaman kaybetmedi ve oğlanlara onu takip etmelerini emretti. Çocuklar, söylendiği gibi yaptılar, muhtemelen yoğun parkın günün bu saatinde terk edildiğini fark ettiklerinde muhtemelen korkudan kurtuldular.
Bir kez iz bıraktıktan sonra, Dodd'un çocukları taciz etmesi, bıçaklaması ve delilleri temizlemesi sadece 20 dakika sürdü. Cole, muhtemelen küçük erkek kardeşini kurtarma çabasıyla kötüye kullanımın çoğunu aldı, ancak hiçbir şey oğlunu Dodd'a sahip olan saf kötülükten kurtaramazdı. Dodd erkeklere kesti ve iki çocuğun da öldüğüne inandı.
Billy önce hayatta bulundu, ama hastaneye götürüldükten kısa bir süre sonra ölecekti. Cole'un cesedi, Neers'ın oğullarının kayıp olduğunu ve yetkililerin ikinci bir çocuğu aradığını bilmesinden birkaç saat sonra bulundu.
İlk başta, Dodd polisin onu Neer kardeşlerin öldürülmesiyle bir şekilde bağlayacağından endişe duyuyordu, ancak Dodd'un açıklanamayan tutkuları ancak başarılı öldürmeleriyle arttı. Canavar düşünceleri yeni ahlaksızlık derinliklerine ulaştı. Genç bir çocuk yaratma ve çocuğunun ölümüne neden olan kanı izlemesini ya da hayatta kalmasını düşünerek Dodd'un kurbanların cinsel organlarını önünde pişirmesini ve onları çocuğa beslemeye zorlamasını istedi. Muhtemelen, Dodd'un kendisini önceki sahiplerinin önünde yediği takdirde, terörün daha da kötü olacağını düşündü.
Lee Iseli
Dodd, Neer oğlanlarının cinayetlerinde polisin hiçbir ipucu olmadığını fark ettiğinde, bir sonraki hamlesini planlamaya başladı. Köprüden Portland, Oregon'a geçti ve parkları ve oyun alanlarını dolaştı ve bazı yakın özlüyor. Sonunda bir sinema salonuna gitti, ancak bir çocuğu kaçırmak için hiçbir fırsat kendini göstermedi. Ertesi gün, Richmond School Playground'a gitti. Bazı büyük çocuklar futbol oynuyorlardı, ancak dört yaşındaki Lee Iseli'nin slaytta yalnız oynadığını fark etti.
Dodd, küçük Lee'ye biraz eğlenip para kazanmak isteyip istemediğini sordu. Yabancılara konuşmamayı öğreten Lee - hayır dedi, fakat Dodd elini tuttu ve arabasına doğru başladı. Lee direnmeye başladığında, Dodd endişelenmemesini, Lee'nin babasının onu almak için Dodd'u gönderdiğini söyledi.
Dodd'un dairesinde, Lee, Dodds tarafından günlüğüne resimler ve kayıtlarla dikkatlice belgelendirilen düşünülemez bir istismar ve işkence eylemine maruz kaldı. Tutulduktan sonraki sabah Dodds, işe gitmeden önce Lee Iseli'yi dolabında ölüme astı. Ölen ve asılı duran küçük çocuğun fotoğraflarını çekti, vücudu battaniyelerin arkasına sakladı ve gitti.
İşten sonra, günlüğüne Lee Iseli'nin küçük işkence eden cesedi anlamına gelen "çöpü atmak için bir yer bulması" gerektiğini söyledi. Çocuğu Van Couver Gölü'nde bırakmaya ve çocuğun Ghostbusters külotu dışında herhangi bir kanıt yakmaya karar verdi.
Robert Iseli, Lee'nin babası, hala umut vardı. Lee birkaç gündür kayıp olmasına rağmen, Bay Iseli, Lee'nin yalnız ama nazik bir insan tarafından alındığını umduğunu belirten bir açıklama yaptı, ancak 1 Kasım 1989 sabahı, tüm umut Lee'nin vücudundan sonra sona erdi. Iseli bulundu.
Yakalama ve İtiraf
Yerel parklardan kaçınan Dodd, sinema salonlarının bir sonraki kurbanını avlamak için iyi bir yer olacağına karar verdi. Yeni Özgürlük Tiyatrosu'na gitti ve küçük bir çocuğun tuvalete gözetimsiz gitmesini bekledi. Çığlık atan altı yaşındaki çocuğu dışarı çıkarmayı başardı ama çocuğun annesinin erkek arkadaşı William Ray Graves tarafından yakalandı.
Dodd, Neer kardeşlerin ve Lee Iseli'nin cinayetlerinde şüpheli olarak Washington ve Oregon polisi tarafından sorguya çekildi. İlk başta, çocuklar hakkında herhangi bir bilgiye sahip olduğunu reddetti ve sadece çocuğu tiyatrodan taciz etmek istediğini belirtti. Sonra bütün tutumu değişti ve şok edici detayları açığa vurmaktan memnuniyet duyarak cinayetleri itiraf etti. Polisi günlüğüne, Lee Iseli'nin Ghostbusters özetlerine, suçlayıcı fotoğrafları ve kullanılmayan işkence rafına yönlendirdi.
Dava ve Kovuşturma
Dodd, üç adet birinci dereceden cinayet ve Yeni Özgürlük Tiyatrosu'ndan kaçırılma teşebbüsü ile suçlandı. Avukatının tavsiyesine karşı, suçlu olmadığını iddia etti ancak daha sonra bunu suçlu yaptı. Cezaya karar vermek bir jüriye bağlıydı.
Bölge savcısı beklediği kararı açıkça ortaya koydu. Jüriye "Çocuk cinayetlerini planladı. Çocuk cinayetlerini işledi. Çocuk cinayetlerini serbest bırakıp hayal kurdu. Şartlı tahliye olasılığı olmayan hapishanede yaşam, hala bunlardan ikisi mevcut." Jüri daha sonra günlüğü, resimleri ve diğer delilleri gösterdi.
Dodd'un savunması tanık çağırmadı ve kanıt sunmadı. Dodd'un avukatı Lee Dane, aklı başında bir kimsenin bu korkunç suçları işleyemeyeceğini teklif etti. Dodd, 15 Temmuz 1990'da ölüm cezasını aldı.
Temyiz yok
Dodd, ölüm cezasına itiraz etmeyi reddetti ve Lee Iseli'nin yaşadıklarını tecrübe etmek istediğini iddia ederek infaz yöntemi olarak asmayı seçti. Mahkemeye, "Hapishane içerisindeki birini kaçma veya öldürme fırsatına sahip olmadan önce idam edilmeliyim. Eğer kaçarsam, her dakika öldürüp tecavüz edip eğleneceğime söz veriyorum." Dedi.
Bir Yabancıyla Tanışırken
İcra tarihi 5 Ocak 1993 olarak belirlendi. ABD’de 1965’ten bu yana yasal bir askıya alınmadığı için çok dikkat çekti.
Dodd, hikâyesini medyaya anlatmaktan zevk aldı ve “Bir Yabancıyla Ne Zaman Karşılaştı” başlıklı çocuk tacirlerinin nasıl önlenebileceği üzerine bir broşür yazdı.
İnfazından önceki aylar boyunca Dodds görünüşte rahatlık için İncil'e döndü. Görüşmelerinden biri sırasında, "İncil'in öğrettiği şeye inanırım: Cennete gideceğim. Şüphelerim var, ama gerçekten üç küçük çocuğa çıkabileceğime inanmak istiyorum. onlara sarıl ve onlara ne kadar üzgün olduğumu ve onları gerçek bir sevgi ile sevebileceğimi ve onları hiçbir şekilde incitmek istemediklerini söyle. "
Son sözler
Westley Allan Dodd, 5 Haziran 1993 günü sabah saat 12: 05'te idam edildi. Son ifadesi, "Bir zamanlar biri tarafından sorulmuştu, kim olduğunu, herhangi bir şekilde cinsel suçluların durdurulabileceğini söyleyemedim. 'Yok hayır.' Yanıldım, yanıldım, umudum yok, barış olmaz demiştim. Umut var. Barış var. Hem Rab’de hem de İsa Mesih’te buldum. Tanrı’ya bak ve huzur bul. ” Suçlarından dolayı özür dilemedi, pişmanlıktan bariz bir bakış yoktu.
Hapishanenin dışında, yürütmeyi destekleyenler, taraftar olmayanlar, yürütmenin planlandığı gibi devam ettiği haberinde ağlarken, "Ne haltunu boynunu uzatıyor" gibi tekerlemeler söyleyerek duyulabilirdi.