Çocukları oyun oynarken, kitap okuyan Françoise’ın tasvir edildiği bu aile manzaraları, ev içini ve sıradan bir hikâyeyi yüceltmesiyle 17. yüzyıl Hollandası’nın iç mekân resimlerine ya da 19. yüzyıl Alman Biedermeier resimlerine has gündelik halin ve yuva sıcaklığının birer kanıtı ve Picasso’nun çocuklarının, Claude’un yaklaşık altı yaşında, Paloma’nınsa yaklaşık üç yaşındaki halinde oyun oynarlarken resmedildikleri âna aitler.
Picasso’nun yaptığı Françoise tasvirlerinde yatay pozisyonunu koruyan, bazı durumlarda da daha sonra okumaya geçmek üzere yazı yazan ya da bir şey çiziyormuş gibi duran okuyan kadın imgesi, Picasso’nun annesi ve kızkardeşi Lola’nın portreleriyle başladığı ve Olga, Marie-Thérèse Walter, bizzat Françoise ve de Jacqueline’in okurkenki farklı imgeleriyle sürdürdüğü, zengin bir tematik geleneğin içinde yer alıyor.
Françoise, Picasso’yla birlikte geçirdiği yılları anlattığı hatıralarında bu gravürdeki sahnenin gerçek halini şöyle aktarıyor: “Gün içinde yerine getirmem gereken birçok vazife arasında resim yapmaya zaman ayırabilmek için didinir dururdum. Rue des Grands-Augustins’de yaşamaya başladığımda üç yıl boyunca resim yapmayı bıraktım ve ne zaman kendi kendime kalsam çizim yapmaya koyuldum. Bana öyle geliyor ki, eğer Pablo’nun yanında kalıp resim yapmaya devam etseydim, ondan etkilenmemem imkânsız olacaktı. Bir yandan da eğer çizgilerimin yapısal özelliklerine kafa yorarsam, doğal gelişimim doğrultusunda yol alma imkânına sahip olacağıma inanıyordum ve eğer Pablo’nun çalışmalarının üzerimde bıraktığı etkiyi hissedersem daha kolay idrak edecektim, çünkü resme kıyasla çizimde o dünyaya dair daha az öğe bulunuyor … Pablo’nun stüdyosunda çalışmam onun geniş bir alan kaplaması nedeniyle de mümkün olmadı. Evde çalışmak başka bir sürü müdahaleye maruz kalmak anlamına geliyordu, fakat en azından başka şeylerle de ilgilenebiliyordum… mesela gözüm çocukların üzerinde oluyordu. Paloma beni pek rahatsız etmezdi. Pablo’nun birçok kereler dile getirdiği üzere ideal bir çocuktu. Uyuması gereken saatlerde uyuyor, ne versek yiyor ve örnek bir bebek gibi davranıyordu.”[1]