teori
Hangi lensi almak istiyorsunuz?
Bir lens seçmek, bir SLR fotoğraf makinesinin her sahibinin er ya da geç karşı karşıya kalacağı zor bir iştir. Bazı durumlarda, merceğin fotoğrafların kalitesi üzerinde kameranın kendisinden çok daha fazla etkisi vardır. Birçok DSLR standart lenslerle donatılmıştır (bazen İngilizce “kit” – kit kelimesinden “balina” olarak da adlandırılırlar). Bu lensler fotoğrafçıya bir DSLR ile çekim yaparken ellerini deneme fırsatı verir, ancak kural olarak kusurları nedeniyle kameranın tüm özelliklerini ortaya çıkarmazlar. Ancak, DSLR’ye yeni başlayan herkese, çekim tarzlarını belirlemek için en az birkaç ay stok lensle çekim yapmalarını ve ardından daha pahalı bir lens alırken doğru kararı vermelerini şiddetle tavsiye ediyoruz.
Ancak belirli bir model seçme konusunda pratik tavsiyelere geçmeden önce, lenslerin parametrelerine ve bu parametrelerin çekim yaparken neleri etkileyebileceğine bakalım.
Odak uzaklığı
Bu, merceğin nesneyi ne kadar “kapattığını” veya “uzaklaştırdığını” belirleyen merceğin ana özelliklerinden biridir. Odak uzaklığı milimetre cinsinden ölçülür. Çoğu DSLR’nin 24×36 mm çerçeve formatına sahip olduğu “film” zamanlarında, odak uzaklığı ile ilgili herhangi bir sorun yoktu. Ancak bugün piyasada farklı çerçeve formatlarına sahip DSLR’ler var. Hem tam çerçeve modeller (24×36 mm) hem de daha küçük sensör boyutuna sahip kameralar vardır. Tam çerçevenin köşegeninin ve azaltılmış matrisli bir kameranın çerçevesinin köşegeninin oranına kırpma faktörü denir (İngilizce “kırpma” – kırpma, kırpma). Böyle bir terim bir nedenle ortaya çıktı. Objektif, matris üzerine bir “tam çerçeve” görüntü yansıtır, ancak “kırpılmış” kameralar, görüntünün yalnızca matrisin boyutuna eşit olan kısmını kaydeder. Diğer her şey matrise uymaz ve bu nedenle kesilir. Bu, kırpılmış kameralarda lenslerin görüntüyü tam çerçeve kameralardan daha fazla büyüttüğü anlamına gelir.
Tüm lens modelleri kabaca ultra geniş açılı, geniş açılı, standart ve telefoto lenslere ayrılabilir. Tam çerçeve kameralar için ultra geniş açılı lensler, odak uzaklığı 7-8 mm (dairesel balıkgözü) ila 24 mm olan lenslerdir. 24 mm ila 35 mm, yaygın geniş açılı lenslerdir. Standart (veya normal) lenslerin odak uzaklığı 45 ila 55 mm olarak kabul edilir. Bu odak uzaklığı, insan gözü için en doğal perspektifi sağlar. 85 mm’den itibaren ılımlı bir televizyon aralığı başlar. 300 mm veya daha fazla odak uzaklığına sahip lensler güçlü telefoto lenslerdir.
Küçültülmüş (tam kareye göre) sensör boyutuna sahip bir kameradaki bir lensin hangi görüş açısını sağlayacağını değerlendirmenin rahatlığı için bir kırpma faktörü kullanılır. Amatör Canon DSLR’ler için kırpma faktörü 1,6’dır; amatör DSLR’ler için Nikon, Sony, Pentax ve Samsung – 1.5; Olympus ve Panasonic kameralar için – 2. Objektifin odak uzunluğunun gerçek değerini bu faktörle çarparak, eşdeğer odak uzaklığını elde edebilirsiniz. Örneğin, tam karede 35 mm lens geniş açılıdır, ancak APS-C sensörlü (1,5 kırpma faktörü) bir kamerada standart bir lens haline gelir çünkü üzerine monte edilmiş 52,5 mm lense eşdeğer bir görüş açısı sağlar. tam çerçeve kamera.
Odak uzaklığını tahmin etmeye yönelik bu yaklaşım elbette kusurludur. Ancak farklı çerçeve formatlarına sahip lenslerin görüş açılarını karşılaştırmanıza ve bu bilgiyi tek bir standarda getirmenize olanak tanır. Odak uzaklığıyla ilgili hikayeyi bitirirken, SLR fotoğraf makineleri için tasarlanmış lenslerin eşdeğer odak uzaklığını değil her zaman gerçeği gösterdiğini hatırlatmak istiyoruz.
Lens açıklığı
Bir merceğin açıklık oranını, bir matrisin veya filmin aydınlatmasını karakterize eden bir değer olarak adlandırmak gelenekseldir. Diyafram esas olarak merceğin göreli açıklığının maksimum boyutu ile belirlenir. Örneğin, bir lens 50/1.4 olarak etiketlenmişse, maksimum diyafram açıklığı f/1,4’tür. Paydadaki sayı ne kadar küçük olursa, açıklık o kadar yüksek olur ve böyle bir mercek matrise o kadar fazla ışık geçmesine izin verir. Ve eğer öyleyse, daha kısa deklanşör hızlarında çekim yapılabilir. Ek olarak, diyafram ne kadar yüksek olursa, lensin sağlayabileceği alan derinliği o kadar az olur ve odak dışı olan bir görüntüyü o kadar fazla bulanıklaştırır.
Kural olarak, hızlı lensler, daha yavaş muadillerinden çok daha pahalıdır. Açıklama basittir: daha yüksek sınıftırlar, bu da daha yüksek görüntü keskinliği, daha az sapma ve genellikle daha iyi bir tasarıma sahip oldukları anlamına gelir.
Görüntü Sabitleyici
Görüntü sabitleme, düşük deklanşör hızlarında görüntü bulanıklığını önlemek için kamera açılarını mekanik olarak telafi eden bir teknolojidir. Bugüne kadar, kameralarda görüntü sabitleme iki şekilde gerçekleştirilir: matrisin yer değiştirmesini veya lensteki özel bir lensi telafi ederek. İlk durumda, hemen hemen her lens kullanıldığında stabilizasyon sağlanır. Bu tür sabitleme Sony, Pentax ve Olympus tarafından kullanılır, bu nedenle bu üreticilerin lenslerinde yerleşik sabitleyicilere gerek yoktur. Diğer tüm şirketler, normal lenslere ek olarak, düzeltici lens kaydırma mekanizması ile donatılmış sabit lensler de üretir. Bu lensler, sabitlenmemiş lenslerden daha pahalıdır, ancak birçok fotoğrafçı, dahili IS’ye sahip kameralardan daha etkili sabitleme sağladıklarını söylüyor.
Matris kaymasına dayalı stabilizatörün çalışma prensibi
Bir Canon, Nikon veya Panasonic kamera kullanıyorsanız, başka bir lens satın alırken, daha ucuz bir stabilize edilmemiş mi yoksa daha pahalı, ancak bir sabitleyici ile donatılmış mı alacağınıza karar vermelisiniz. Düşük ışık koşullarında sabit nesneleri çekiyorsanız, sabitleyici görüntüyü bulanıklaştırmadan deklanşör hızını önemli ölçüde artırmanıza olanak tanır. Ne yazık ki, teknik nedenlerden dolayı, tüm lens türleri yerleşik bir görüntü sabitleyici ile donatılamaz.
Lens grubunun yer değiştirmesine dayalı sabitleyicinin çalışma prensibi
Lenslerin tasarım özellikleri
Burada, şu ya da bu şekilde çekim sürecini etkileyen birkaç tasarım özelliğinden bahsetmek istiyoruz. İlk olarak, farklı lenslerin farklı otomatik odaklama sürücüleri vardır. Tüm modern Canon lenslerinde yerleşik bir otomatik odaklama motoru bulunur. Nikon, Sony ve Pentax lensler, hem dahili bir otomatik odaklama motoru hem de odaklama için kamerada bulunan motoru kullanmanıza izin veren tornavida tipi bir sürücü ile donatılabilir. Bununla birlikte, örneğin, tüm Nikon fotoğraf makinelerinde böyle bir motor bulunmadığı, bu nedenle bu tür modellerde “tornavida” lenslerin otomatik netleme işlevini kaybettiği unutulmamalıdır.
Otomatik odaklama sürücü tipi “tornavida”
Lenslere yerleştirilmiş motorlar da birbirinden farklıdır. Bunların en hızlısı ve en sessizi ultrasonik halka motorlardır (farklı üreticiler bunları farklı şekilde etiketleyebilir, örneğin USM, SSM, SWB, SDM). En pahalı lenslerde kullanılırlar ve neredeyse sessiz ve çok hızlı odaklama sağlarlar. Diğer motor türleri, bütçe modellerinde yerleşiktir ve “eski” otomatik odaklamalı tornavida sürücüsüne göre herhangi bir kazanç sağlamayabilir.
Bazı bütçe lensler, odaklama sırasında tüm ön lens grubu hareket edecek ve dönecek şekilde tasarlanmıştır. Polarizasyon veya gradyan filtreleri kullanmayı planlıyorsanız, bu bir rahatsızlık olabilir. Odaklanma sırasında, filtrenin ön mercekle birlikte dönmesi nedeniyle ufka göre konumları karışacaktır. Daha pahalı lenslerde ön lens grubu dönmez.
Üçüncü Taraf Lensler
Elbette her kamera üreticisi, kameralarında sadece kendi lenslerinin kullanılmasını ister. Ek olarak, her üreticinin optik için markalı bir montajı vardır – süngü. Tek istisna, Olympus ve Panasonic’in bugün kullandığı açık 4/3 standardıdır. Ana üreticilerle birlikte, farklı montaj parçaları için optik oluşturan birkaç şirket var. Örneğin, Sigma, Tamron ve Tokina. Tipik olarak, bu üreticilerin lenslerinin maliyeti daha düşüktür. Ürünlerinin kalitesi hakkında konuşursak, üçüncü taraf üreticilerin hem açıkça “zayıf” (ama aynı zamanda markalıdan daha ucuz) modelleri hem de analogları olmayan tamamen benzersiz lensleri olduğundan, her modeli ayrı ayrı düşünmek daha iyidir. büyük fotoğraf markalarında. Milyonlarca fotoğrafçı üçüncü taraf lensler kullanırken, kamera üreticisinin her zaman yalnızca kendi aksesuarlarıyla uyumluluğu garanti ettiğini unutmamalıyız.
Bu nedenle, lenslerin temel özelliklerini ele aldık ve şimdi çeşitli çekim koşulları için lens seçimine yönelik pratik ipuçlarına geçme zamanı. Bu bölümün her paragrafında, önermek istediğimiz birkaç özel modelden örnekler vereceğiz. Ancak, tek doğru çözümü sunduğumuzu düşünmeyin: Kendiniz için en uygun olanı seçebileceğiniz başka birçok model var.