Yüzyıllar boyunca, insanların herhangi bir alarmı olmadı (saatleri bırakın), ancak yine de başlamak için başarılı bir şekilde erken uyandılar. Zamanla, zaten sabah olan bazı uyarı sistemleri alışılmadık biçimlerde görünmeye başladı. Örneğin, özel mumlar vardı. Antik Çin’de yaygındı. Mumun içine bir çivi gizlendi, mum yanar sönmez ve çivi “özgür” hale gelir gelmez düştü, bir demir tepsiye çarptı ve sahibini uyandırdı.
Ancak, en iyi “çalar saat” hala vücudumuzdur! İnsanların uyku ve uyanıklığın düzenlenmesinin altında yatan iki biyolojik süreci vardır: homeostaz ve sirkadiyen ritimler. Beyindeki hipotalamus bölgesi tarafından düzenlenen bir sinyal süreci olan homeostazın temel ilkesi, ne kadar uzun süre uyanık kalırsak o kadar çok uyumak istediğimizdir. Uykuya daldığımızda, uyku arzusu dağılır, bu da beynin uyanma zamanının geldiğini bildiği anlamına gelir.
Bu süreç, hipotalamus hücreleri tarafından da kontrol edilen sirkadiyen bir ritim üzerine bindirilir. Gün içinde ışığa bağlı olarak uykululuk ve uyanıklık evrelerini düzenleyen bir süreçtir. Bu nedenle uyanıklık ve uykululuk dönemleri genellikle sabah aydınlığı ve gece karanlığına karşılık gelir. Önceden, insanlar neredeyse her zaman karanlıkta yatarlardı, bu yüzden güneşte çalar saat olmadan kalkarlardı!
Vücudunuz bir rutin geliştirdiğinden, çalar saatten birkaç dakika önce kalkmanın iyi bir işaret olduğuna inanılıyor. Bu nedenle, çalar saatinizden önce uyanmazsanız, muhtemelen düzenli bir programınız yoktur veya yeterince uykunuz yoktur.