Fotoğraf gönder: Evren | © Gerd Altmann, Pixabay'dan
İçindekiler
yağlanma
Yıllar önce sadece tüm eyalet parlamentolarının değil, Almanya Federal Meclisi'nin de çok büyük olduğuna dikkat çekmiştim. Bu aynı zamanda en yüksek Alman mahkemesi tarafından da onaylandı ve dahası Avrupa Parlamentosu tarafından birkaç beden küçültmenin de mümkün olduğu açıkça kanıtlandı.
Mart 2018'de daha sonra tekrar 1996 Güz Bundestag'ın ulusal parlamentonun daha fazla kilo almasına son verme kararı aldığı zamanı hatırlattı. O zamandan beri, ilgilenen herkes 1 MP işaretinin ne zaman aşılacağı konusunda yalnızca spekülasyon yaptı.
Ve parlamentolarda çok fazla "yasadışı" milletvekilimiz olduğu (kanunla öngörülmemiş) ve ayrıca Federal Meclis'te çalışmaya devam eden oylamayla ihraç edilmiş birçok milletvekilinin olduğu tekrar sorun haline gelir gelmez sayısız lobici ve parti yardımcısının yanında Profesyonel bir politikacı, en azından mevcut maksimum milletvekili sayısına yakında tekrar ulaşılacağını vaat ediyor. Ardından taraflar birkaç gün birbirini suçlar ve yine masadan kalkar.
Gerçek şu ki, Alman Federal Meclisi şu anda 2 üyesiyle Pekin'deki Ulusal Halk Kongresi'nden daha fazla insanın gelirini güvence altına alıyor. Şu da bir gerçek ki, şu anda Başbakanlık daha da genişletiliyor ve bu da Washington'daki Beyaz Saray'ı bile çok küçük gösteriyor.
Profesyonel politikacılarımız, biz 80 milyon Alman'ın 1,3 milyar Çinli'den fazla ve hatta 270 milyon Amerikalı'dan daha önemli olduğuna bizi inandırdığı sürece, "dünya hakimiyetimizin" nedeni olarak parlamentolarımızın daha da şişmanlamasını gizlice göreceğiz ve devam edeceğiz. ağırlamak için
Hukukun üstünlüğünü çoktan baltaladığımız gerçeğiyle kimse ilgilenmiyor ve profesyonel politikacılarımız bu sorunu çözmeye devam edecek.
Ve Tagesschau'nun bugünkü raporu, Bundestag Başkanı'nın Baerbel Bas sadece olağan ve önemsiz gösteri koşusu için yavaş yavaş sabırsızlanıyor. Bugün şu şekilde alıntılanmıştır: "Kesinlikle zorlayacağım. Bir taslağın sene başında yani önümüzdeki birkaç gün içinde meclise gitmesi gerekiyor.”
Bununla birlikte, buna karşılık gelen bir kanun taslağı hala çok uzakta ve gelecek Alman Federal Meclisi'nin, tıpkı 1 çalışan sınırını çoktan aştığı gibi, sonunda 000 milletvekili sınırını da kıracağını varsayıyorum. Baden-Württemberg eyalet parlamentosu kısa süre önce kendisi için karar verdiği için eyalet parlamentoları da bunu takip edecek.
2018'den çıkardığım sonuç: Milletvekillerinizi sözlerine göre değil, eylemlerine göre yargılamanız gerekir!
çöp atmak
Bugün Heilbronner Voice'ta (03.01.2023 Ocak 21: XNUMX) Kent Konseyi'ni okuyabiliriz. Albrecht Merk bu arada şehrimizin "organize bir çöplüğünden" bahsediyor. Ve görünüşe göre Heilbronn şehri bile "düşüşen temizlik moralinden" şikayet ediyor. Yavaş ama emin adımlarla, Heilbronn'daki diğer insanlar şehrimizin çok büyük sorunları olduğunun farkına varıyorlar. Bu sözde "örgütlü çöp atma"nın bunun sonuçlarından biri olduğuna ve bu anlamda "örgütlü" kavramıyla bir yere kadar yaşayabileceğime yürekten inanıyorum.
Çünkü idari bir aksaklığın yani denetimlerin olmaması ya da yetersiz olmasının yanı sıra birçok hemşehrimizin eğitim eksiklikleri ki defalarca işaret ediyorum bu tür karışıklıklara ve nihayetinde şehrimizin çökmesine neden oluyor.
Bundan ya ideologların işlemeyen bir kuruntusundan olan ya da bu arada tamamen beceriksiz yurttaşlar tarafından kaçırılan ve şimdi yavaş ama emin adımlarla devleti ve toplumu içeriden yok eden refah devletimizi sorumlu tutuyorum.
Kara delik
Heilbronn'daki insanlar yavaş yavaş kendilerine doğru soruları sormaya başlıyor. Ve bugün Heilbronn'un sesiyle, son zamanlarda dışarıdan Heilbronn çalılığına biraz ışık tutmaya çalışan yurttaşlar ve gazeteciler olduğunu okumaktan memnuniyet duyuyorum. Yıllar önce, yurtdışından gelen uzmanlar onu basitçe “Deutschland AG” olarak adlandırıyordu ve bugün muhtemelen aynı aileler aptalca ve aptalca para kazanıyor.
Ve öyleydi nafile girişimleri Gesine Enwaldt, en genç Heilbronn fahri hemşehrimizin iş uygulamaları hakkında biraz daha fazla bilgi edinmek için, zaten burada web günlüğünde kısa bir konu. Ayrıca Max Kronmüller Lehrensteinsfeld'den bu konuyu ele almış ve Christopher Donauer bugünün Voice sayısının 2. sayfasında - bu arada, işleyen herhangi bir demokrasinin gerekli bir temeli olan - şeffaflığa ulaşmak için aynı derecede beyhude çabaları belgeledi.
Cevapları hepimiz biliyoruz çünkü kimse iyilik yaptığı veya diğer insanlara yardım ettiği için milyarder olmaz. Dahası, bir insan kendi başarılarını ve icatlarını ortaya çıkarabilse bile, yine de kendi işine son derece vicdansız bir şekilde devam etmeli ve bu girişimlerden başka hiç kimsenin faydalanmamasını her zaman sağlamalıdır. Kanımca, devlet kurallarla elde edilen kârın vergilendirilmesini ve dolayısıyla devletin kendisini sağladığı ve düzenlenmiş bir yeniden dağıtım çerçevesinde diğer birçok vatandaşa da fayda sağladığı sürece bu da gayet iyi.
Almanya'da başka bir model geliştirdik, yani Deutschland AG, bu da devlet ile çok özel aileler arasında çok şeffaf olmayan bir işbirliğine yol açtı. Ve bu Germany AG'ye diğer ülkeler itiraz etti ve itiraz ediyor, çünkü bu ülkeler Alman şirketlerinin diğer şirketlerle rekabette haksız avantajlar elde ettiği sonucuna vardılar. Ve o zaman bile, tüm taraflardan daha fazla şeffaflık talep edildi - bu, yıllar içinde defalarca çok ilginç keşiflere yol açtı ve yalnızca Deutsche Bank'ın veya büyük mezbahaların eski iyi itibarını ortadan kaldırmakla kalmadı.
Bu nedenle, Dieter Schwarz Vakfı'nın hayırseverliği için ödeyip ödemediğini ve hatta bundan ne kadar kazandığını öğrenmek değil, kimin duvar ördüğünü ve böylece bu kamu işlerinde gerekli şeffaflığın yaratılmasını engellediğini öğrenmek önemlidir. Çünkü, Deutschland AG'nin "yöneticileri" olarak, tabiri caizse, ondan en büyük kişisel avantajı elde edenler tam da bu hanımefendiler ve beyefendiler.
Gönderinin size yardımcı olmadığı için üzgünüm!
Bu gönderiyi geliştirmeme izin verin!
Bu gönderiyi nasıl geliştirebilirim?