Ne kadar alsamda geri ödemedim hep borçlarımı. Tefecim sen olduğun sürece borç almaya mahkumum ben. Yada vermessen artık borç, son borcumu vermem bende. Peşime mürekkebi takarsın, kırar parmaklarımı kalemin. Altı buçuğu kimse bilmez, sen dahil. Ama artık bilmen gerekli; Güneş açar. Güneş açar ve ben uyurum. O daha güzel, daha benim olan hayallerime giderim. 6.30'dan öncesi o kadar siyahtır ki. Gözlerimi kapattığım zaman bile o kadar siyah değildir. O yüzden beklerim altı buçuğa kadar. Güneş açar ve ben giderim hayallerimi karanlıktan korumak için. Oradaydım, vakit geldi ve ben gittim. Arkama baktım, X ışını gözlerimi alıyordu. Köprünün altını da gördüm. Ama sen köprüye baktın mı göremedim. Bulanıktı, keşke daha net olabilse dedim. Sular beni köprünün karşısına sürükledi. Yine baktım. O camdan, karşıdan karşıya baktım. Karanlıktı. Ama keşke o ayrılık saati altı buçukta olsaydı. En azından bu sefer arkama baktığımda karanlık yerine seni görebilirdim. Begüm`e itafen.