MK Lemke, Askeri Sansür Merkezi 1915-1916 Yüksek Komutanı
Pavel Adamovich, Asil bir ailenin Petersburg eyaletinde 30 Mayıs 1850'te doğdu. Ne yazık ki, çocukluğu ve gençliği hakkında çok az şey bilinmektedir. Varşova Klasik Spor Salonu'nda Pleve okudu ve 1868'te ayrıcalıklı Nicholas Süvari Okulu'na atandı. Bundan iki yıl sonra mezun oldu ve sadece mezun değil, aynı zamanda kurumun onursal mermer kuruluna girişi olan birinci kategoriye göre. Büyük umutlar besleyen genç adam kornişlere ateşlendi ve Yaşam Muhafızları Ulansky alayına gönderildi. 1874'te Sn. Pavel Adamovich teğmenliğe terfi etti ve aynı zamanda Nikolaev Genelkurmay Akademisi'ne girmeye karar verdi. Üç yıl sonra ondan mezun oldu ve yine ilk kategoride. Bu sonuçların zorluğuna bakıldığında, genç memurun istisnai yetenekleri hakkında karar vermek mümkün oldu.
Plehve, Rus-Türk savaşında 1877-1878'ta vaftiz ateşi aldı. Ordu ordusunun karargahında baş subay olarak savaştı. Genç adam, Sahar-Tepe'nin zirvesindeki savaşta, Bulgar Ayaslar köyü savaşında, Kuzey dekolmanı genel taarruzunda ve düşmanın Shumla'ya takibinde yer aldı. Savaş yıllarındaki farklılıklar için Pavel Adamovich'e üçüncü dereceden St. Anna verildi. Savaş sona erdiğinde, Plehve Bulgaristan'da misyonlar görevlisi olarak görev yapmaya devam etti. Kasım ayında, 1879, "çok temporal işlerde mükemmel cesaret ve cesaret" için ikinci dereceden St. Stanislav Emri ile onurlandırıldı. Aynı yıl, yirmi dokuz Pavel Adamovich teğmen bir albay oldu. 1880'ten 1889'e kadar bu yetenekli subay çeşitli personel ve komuta pozisyonlarında görev yaptı. Diğer şeylerin yanı sıra, Nikolaev Genelkurmay Akademisi’nde görevli memurların başkanlığını yürüten Memur Süvari Okulu sınav komisyonunda çalıştı ve geçici olarak Cuirassier Alayı’nın komutanı oldu. 1882’te Albay’a terfi etti.
1889’te, Plehve ilk askeri-bilimsel çalışmasını halka sundu - "Denemeleri hikayeler süvari ". Nikolaev Süvari Okulu'nun öğrencileri için tasarlanan eser, eski zamanlardan beri süvarilerin gelişimini düşündü ve bu konuda çok iyi bir çalışma oldu. Aktif olarak doğası gereği Pavel Adamovich'in o zamanlar ordunun tek hareketli kolu olan süvarilerin operasyonel hareketliliğinden her zaman etkilendiğine dikkat edilmelidir. Örneğin, şu satırlara sahiptir: “Süvariler, bölgedeki hızlı gelişmelerden endişe etmemelidir. оружия - manevra kabiliyeti ve hareket hızının gelişmesiyle ve özellikle umutsuz işletmelere karar vermek için dakikaların hazır olmasına kadar ruhları yükselterek yangının gücüne karşı koymalıdır ... ”
1890’in sonunda Pavel Adamovich, 12. Mariupol Dragoon Alayı’nı çoktan emretti ve 1893’in başından itibaren Vilno askeri bölgesinin genel müdürlüğünde genel müdürlük görevini üstlendi. Bu randevu, gelecekteki askeri harekat tiyatrosunu daha ayrıntılı olarak tanımasını sağladı - düzenli olarak Riga, Suwalki, Grodno, Osovetsk ve Kovno kalelerini inceleme gezileriyle ziyaret etti. Yıllarca kusursuz hizmet farkedilmeden gitmedi - Ocak ayında 1901 Plehve, Korgeneral ve Don Kazakları Genelkurmay Başkanı oldu. Mart 1905'a kadar bu yerde kaldı ve daha sonra Polonya Krallığı'ndaki huzursuzluk nedeniyle Varşova Kalesi komutanlığına atandı. Generalin bu olaylar sırasından hoşlanmadığı ve hizmete geri dönmek için elinden gelenin en iyisini yaptığı belirtilmelidir. Sonunda, aynı yılın Temmuz ayında, onüçüncü ordu kolordu komutanlığına devredildi. Maalesef, Plehve, 1904-1905 savaşı sırasında Japonlarla savaşma şansına sahip olmamasına rağmen, katılımcısı olarak kabul edildi. Bu zamana kadar, yukarıdaki ödüllere ek olarak, çeşitli derecelerde St. Anne Emri, St. Stanislav ve St. Vladimir Emri, Fransız Şeref Lejyonu Emri, Taç'ın Romanya Emri ve birçok madalya aldı. Her zaman pozitif olarak ya da "tertemiz" dedikleri gibi en üst liderlikte tanımlandı.
Kariyer Pavel Adamovich yokuş yukarı devam etti - 1906'te Vilna askeri bölgesine zaten aşina olduğu güçlerin komutan yardımcısı oldu ve bir yıl sonra süvarilerden generallere terfi etti. İlkbahardan beri, 1909 Plehve, Moskova Askeri Bölge Komutanının en sorumlu komutanlığını işgal etti. 1912'te, Yevgeny Miller, bölge kliniğine subay olarak atandı - aynı Plehve, kemiğe askeri bir adamdı. O zamandan beri, bu iki general birbirleriyle mükemmel bir şekilde birlikte çalışan, sürekli ve üretken bir düet olmuştur. Bölge komutanlığı görevindeki Pavel Adamovich, hayırsever ve sosyal faaliyetlerde bulundu, İmparatorluk havacılık derneğinin bir üyesiydi ve askeri doktorlar hastanesinin asistanıydı. Ayrıca, hatıralara göre, Plehve örnek bir aile adamıydı - üç çocuğu vardı (iki kız, Olga ve Catherine ve bir oğlu, Nikolai).
Birinci Dünya Savaşı'nın patlaması, Rus ordusunun komutanlarına derhal son derece katı talepler getiren yeni bir savaş türüdür. Pavel Adamovich'in (oldukça katı yaşta bir adam) arkasındaki düşmanlıkların başlangıcında, kendisine emanet edilen bölgenin önde gelen birliklerinde beş yıllık bir deneyim oldu - Plehve'nin birimlerini ve birimlerini yaklaşmakta olan savaşlar için iyi hazırlamayı başardığı zaman. Temmuz ayında açıklanan seferberlik sırasında, Moskova Askeri Bölgesi temelinde Pavel Adamovich komutasındaki beşinci bir ordu kuruldu. Brest-Litovsk - Kholm - Kovel bölgesindeki Güney-Batı Cephesine katılacaktı. Genel olarak emanet edilen araçlar ve güçler, 1914 taburlarını, 176 yüzlerce ve filoları, yaklaşık dört düzine mühendislik şirketini, 158 makineli tüfekleri ve 380 silahlarını ve altı uçağı içeriyordu. Toplamda, Beşinci Ordu başlangıçta 670 bin kişiyi numaralandırdı. Yiyecek ve mühimmat arzı ile ilgili olarak, Plehwe'nin kuvvetleri, Güney-Batı Cephesinin diğer bölgelerine kıyasla daha kötü bir pozisyondaydı. Bu yönde komutanın kuvvetlerinin ana "rakibi", Ağustos ayının ilk yarısında Arşidük Joseph-Ferdinand'ın parçaları olan piyade generali Moritz Auffenberg liderliğindeki dördüncü Avusturya-Macar ordusuydu. Plehve'ye karşı çıkan düşman grubu, iki yüz binin üzerinde askerin sayısını, yani insan gücünün beşinci ordusundan önemli ölçüde üstündü ve bunun yanında topçulukta önemli bir avantaja sahipti.
Komşu dördüncü ordunun Krasnik yönetimindeki yenilgisiyle ilgili olarak Pavel Adamovich, Güney-Batı Cephesi komutanlarından "dördüncü ordunun sol kanadına güçlerini batıya dağıtması için bir emir aldı. Bu manevra Beşinci Orduyu son derece elverişsiz bir konuma soktu - Plehve kolordu iki yüze ayırmak zorunda kaldı, bu da savaş alanını birbirinden ayrı olarak yüzlerce kilometre boyunca ilerledi. Ağustos ayının ortalarında, Beşinci Rus Ordusunun sağ kanadı ilerleyen Avusturyalılarla bir araya geldi. Daha sonra savaşılan savaş Tomashevskaya adını aldı. Savaşın başlangıcı (komutanın hatası değil) çok olumsuz koşullarda gerçekleşti. Beşinci ordunun cephesi yaklaşık 120 kilometre idi (örneğin, sekizinci ordu için - 70 kilometre). Düşman komutanlığı, birinci ve dördüncü ordularını, operasyon alanlarını ayrıntılı olarak analiz ederek ve yerel topografik ve coğrafi özellikleri kullanarak olumlu bir başlangıç pozisyonuna getirdi. Dahası, düşman önceden uygun gruplamayı yarattı ve cesetlerini dikkatlice yönlendirdi ve Plehve'nin beşinci ordusu gergin bir cepheye taşındı ve Avusturyalılarla doğrudan temas halinde manevra yapmak zorunda kaldı. Sonuç olarak, Rus birlikleri savaşa ayrı ayrı girdi ve yanlarından saldırıya uğradı. Buna rağmen Pavel Adamovich, Başkomutan Nikolai Ivanov'a: "Son uçta savaşacağız" dedi.
Muharebenin pratik umutsuz durumunda, düşmanın niceliksel ve konumsal açıdan üstünlüğü koşullarında, savaşı yarım dairede yönlendirdi, Plehve'nin birlikleri düşmana ciddi hasar vermeyi ve cesaretle manevra yapmayı, darbenin altından atlamayı başardı. Başlamış olan beşinci ordunun kuşatılması sırasında, elini savaşın nabzından çekmemiş olan komutan süvari için kayda değer bir kullanım buldu. Konsolide bir süvari teşkilatı kurdu (bu arada, Rus ordusunun ilklerinden biri), onları Avusturyalıların arkalarına vurdu. Don Kazak bölümü Plehwe, general tarafından Tomaszewski savaşından sonra güçlerinin geri çekilmesini sağlamak için kullanıldı. Ek olarak, Beşinci Ordu'nun binicilik keşifleri derhal Avusturya birliklerinin konsantrasyonundaki değişiklikleri saptadı ve Pavel Adamovich bu verilere dayanarak en önemli kararları verdi. Bir askeri tarihçi, Plehwe'nin süvarisini şu şekilde tanımladı: “Savaşın zor olduğu anlarda süvariler, hızlı bir şekilde kolordu veya kolordu kanatları arasındaki boşlukta yoğunlaştı ve kolordu tamamladı. Tomashevsk savaşında Plehve ordusunun kaybedilmesi otuz binden az kişiyi ve "muzaffer" Avusturya birlikleri - kırk bin kadardı. Düşman komutası tarafından tasarlanan çevre operasyonu önemsiz bir itişme haline geldi ve sonuçlar ortaya çıkan zararları haklı göstermedi. Ünlü askeri tarihçi, Korgeneral Nikolai Golovin, Tomaszewski'nin Dünya Savaşı tarihindeki en yetenekli savaşçılardan biri olarak savaşının ardından Beşinci Ordu'nun yürüyüş manevrasını yaptı: "Bu geri çekilme, savaştan tamamen geri çekilmedi," savaştan tam anlamıyla geri çekildi, savaştan tam anlamıyla geri çekildi; .
Galiçya Savaşı'nın ikinci safhasında, iki bölüme ayrılan Beşinci Ordu, farklı görevlerde bulundu - Galiçya Savaşı'na katılan Korgeneral Yanuariy Tsikhovich, “beşinci ordunun, dördüncü ve dokuzuncu ve dokuzuncu kuvvetlerinin dördüncü ve dokuzuncu yarısına yardım ettiğini, Eksantrik yönlerinde derin bir hareket manevrası yapmak; Birkaç gün sonra, gruplarını birleştiren beşinci ordu, saldırıyı sürdürdü ve düşman 8’in arka taraflarıyla sert kanlı çatışmaların ardından Eylül’de San Nehri’ne ulaştı ve Yaroslav’ı işgal ederek savaşa katılımının sona erdiğini belirledi. Eylül ortasına kadar sona eren Galiçya operasyonunun sonucu, ilk Avusturya-Macaristan ordusunun ve Arşidük Ferdinand'ın güçlerinin yanı sıra ikinci, üçüncü ve dördüncü Avusturya-Macaristan ordusunun geri çekilmesiydi. Rusların toplam kayıpları 190 binlerce ölü ve yaralandı, 40 binlerce yakalandı, yaklaşık 100 silah kaybedildi. Avusturyalılar 300'u binlerce asker ve subayı kaybetti, 100'i binlerce kişi esir aldı, dört yüz silahı onlar tarafından kaybedildi. Bu zaferde Pavel Adamovich'in kayda değer esası - Rus askeri-tarihi biliminin klasiği haline gelen Avusturyalıların arkasına iki grup tarafından yaptığı manevra, düşman oluşumunun uyumunu bozdu ve düşmanın planlarını mahvetti. Eylül ayının ortasında kendisine verilen askerlerin başarılı eylemleri için, 1914 Plehve, Rusya'nın en yüksek askeri ödülü olan dördüncü dereceden Saint George Emri ile ödüllendirildi.
Pavel Adamovich'in bu savaş sırasında (ve sonrakilerin hepsinin) komutanlarıyla bağlantı kurmasında büyük bir rol üstlendiği belirtilmelidir. Chagrin'i için bağlantı genellikle kesildi ve önemli raporlar gecikti. Sonuç olarak, Plehve en sorumlu yerlere vekil göndermeye karar verdi. Görevleri, komutanların birimleri kontrol etmesini engellemeden Pavel Adamovich'i ilgisinin tüm detayları hakkında bilgilendirmek oldu.
Plehve'nin ortak bir ön cephe operasyonunun başarısını düşünen ve kişisel defne ile ilgili olmayan birkaç komutandan biri olduğunu not etmek önemlidir. Bu arada komşular ona her zaman aynı parayı vermediler. Örneğin, Komutan Evert, Ağustos 13'in beşinci ordusuna yardım etmeyi reddetti. Benzer şekilde, ordunun komutanı Ruzsky, Beşinci Ordunun sol kanadına yardım etmek için ön komuta verilen emirleri görmezden geldi. İkinci durumda, sadece Plehve binalarının direnci yıpranmayı önledi.
Galiçya Savaşı'ndan sonra, Avusturya-Macaristan birlikleri tüm cephe boyunca sert bir geri çekilmeye başladılar. Rusların Yukarı Silezya, Krakow ve Batı Galiçya'ya el koyma tehdidi, Alman kuvvetlerinin müttefiki desteklemesine neden oldu. Bu bakımdan, feribotlar ve köprüler için verilen mücadele her iki taraf için de büyük önem kazanmıştır. Bunlardan biri - Kozenitsky köprüsü - dördüncü ve beşinci orduların Rus askerlerinin cesaretinin bir örneği olarak savaş tarihinde sonsuza dek kaldı. Düşmanın Vistula'daki Rus birliklerini devirmek için çaresiz çabalarına rağmen, Plehve arkasında bir köprü kurdu ve ayrıca sol kuvvetlere iki ordu birimi attı ve düşman kuvvetlerini birleştirdi ve taarruz için bir üs hazırladı.
Pleve'nin mükemmel kariyerindeki bir sonraki aşama, askeri sanatla savaşta en zoru olan Lodz operasyonu oldu. Kuvvetlerini çevreleme tehdidinden korkmayan Pavel Adamovich, derhal düşmanın sol kanadını çevreleyen tehdidine cevap verdi. Alman Orgeneral Max Hoffman durumu şöyle açıkladı: “Düşmanın arka tarafına giren askerler ile topçu general Scholz'un parçalarının sol kanadında ani bir kopukluk yaşandı. Sonuçta, Rus kuvvetleri harekete geçti… ”. Bu manevra savaşın gidişatını bozdu. Askeri tarihçiler şunları söyledi: “Beşinci Ordu, demir kama gibi düşmanın kanatları arasına düştü, kapanmalarını engelledi ... Rusların direncine ve orduyu yöneten enerjinin, Plehve'nin felakete uğradığı, ancak Almanların atlandığı ortaya çıktı.” Pavel Adamovich’in cesareti, yalnızca Rus komutasındaki İngiliz ordusunun en büyük generali olan Rus askeri liderleri tarafından takdir edilmedi: “Rus ordusunun ikinci ordusunun komutanı sırasına göre, genel olarak yürüyüş sırasında, heyecanla şöyle dedi: teslim!". Birkaç saniye boyunca, Plehve sessizce kalın kaşlarının altından genç subayı okudu ve sonra şöyle dedi: “Canım, oynamak için ya da bir raporla bir trajediye ulaştınız mı? Bir raporunuz varsa, bunu personel şefine bildirin. Burada trajedi oynamaya gerek yok, yoksa seni tutuklu gönderirim. ”
Kasım ayına kadar, daha önce Rusların ikinci ordusunu yarı halkalara sokan Schaeffer-Boyadel şok grubu, Plehve'nin güçleriyle çevriliydi. Alman belgelerinde şu giriş var: "... Bu şartlar altında, General Schaeffer'in kesme kuvvetlerini serbest bırakmayı ummayın." Bununla birlikte, dört düşman bölümün kalıntılarına "yardım" aniden Kuzey-Batı Cephesi'nin komutasından geldi - durumu anlamayan ön komutan Nikolai Ruzsky, ilk, ikinci ve beşinci ordulara çekilme emri verdi. Pavel Adamovich'in protestolarına rağmen, bu emir yerine getirildi. Daha sonra, Stavka böyle bir emrin yanlış olduğunu fark etti, ancak zaman geçti, engelleme birlikleri güçlenmedi ve Kasım gecesi 9’ta bir geceli savaşta Scheffer-Boyadel grubu, Rusların pozisyonlarını ana güçlerle bir araya getirdi. Plehwe’nin ön komutanın telgraflarına rağmen, "düşman kuvvetlerinin geçişler, açlık grevleri ve don saldırılarıyla ..." tükendiğini belirtti.
Ve yine de, Lodz operasyonu Rusların zaferiyle sona erdi - bütün Almanların Samsonovsky Tannenberg'i tekrar etme girişimleri başarısız oldu ve Pavel Adamovich, sayıdan ziyade beceri ile savaşan komutanın itibarını tekrar doğruladı - operasyonun başında kuvvetleri en küçük savaşta kilit rol oynamalarını engellemedi. Alman Doğu Cephesi Genelkurmay Başkanı Erich Ludendorff şöyle yazdı: “Vistula Nehri'nin virajında Rusları yok etmenin önemli operasyonel amacı yerine getirilmedi ... Lodz yakınlarındaki düşman birliklerini kuşatmak yerine, kendi kollarımızı kurtarmak zorunda kaldık.” Taktik bir anlamda, Plehve kendini tekrar flanşlar dahil olmak üzere aktif eylemlerin destekçisi olduğunu kanıtladı. Askerlere yaptığı itirazlardan biri şöyle: "Düşmanı yenmek, onu en acımasız ve ısrarcı bir şekilde sürdürmek, onu serbest bırakmak için değil, genel olarak aşırı enerjiyi göstermek için yok etmek veya almak." Generalin bazı kısımları, bütün Alman saldırılarını başarılı bir şekilde düzelterek düşmanı savunmaya ve geri çekilmeye zorladı. Lodz Muharebesi'nden sonra Pavel Adamovich orduda bir kriz uzmanının şöhretini kazanmış, Rus cephesinin en zor operasyonel durumunda olan “değnek” olan bir yan kanat grev ve manevra ustasıydı.
Plehve, özellikle Kış Prasnyshsky'de, yılın 1915 savaşlarında en etkili şekilde rol aldı. Kuzey-Batı Cephesi'nin ilk ve on ikinci (Plehve komutasındaki) ordularının bu savunma saldırısı operasyonu aynı adı taşıyan Polonya kasabası bölgesinde ortaya çıktı. Operasyonun başında düşmanın piyadede üstünlüğü vardı, Rus ordusu, eksik olmayan personelin yanı sıra küçük toplara sahipti, “kabuk açlığı” yaşadı ve yine de ikna edici bir zafer kazandı. Bu başarının önemi son derece önemliydi - Doğu Prusya'daki talihsiz Ağustos Savaşı'nın sonuçları büyük ölçüde elimine edildi. Ağustos ayının onuncu ordusunun operasyonu sırasında kazanılan Almanların bütün başarıları, Paul Adamovich'in on ikinci ordusunu mağlup ettikleri sırada kaybedildi. Fransızlar daha sonra bir nedenle Polonya'nın Prasnysh kentine “Russian Marna” adını verdi. Plehve, bir kez daha kararlı bir komutanın itibarını onayladı. Taktik açıdan, general yan saldırıları organize etmeye ve düşman iletişimini ele geçirmeye çalıştı. Rusların bu operasyondaki başarısı, diğer faktörlerle birlikte, yılın 1915'in bahar kampanyasındaki Alman planlarını üzdü. Almanların Ludendorff'taki emri, "önemli kayıpları" ve "Rusların enerjik karşı saldırılarını" vurgulayarak şöyle özetledi: "Askerlerimiz iyi bir ders aldı." Pavel Adamovich’in zaferi, Rus ordusuna, genel olarak talihsiz bir 1915 yılında Rusya’nın kuzey-batı yönünde güçlü ve istikrarlı bir pozisyonda kalmasını sağlayan önemli bir taktiksel kazanç sağladı.
Nisan ayında, 1915 Almanları Baltık Ülkelerinde güçlü bir saldırı başlattı. 25 tarafından, düşman Güney Kurland'ı ele geçirdi ve böylece Baltık'taki Rus Donanması için bir tehdit oluşturdu. Ayrıca tehlikede Riga yönüne döndü. Baltık'taki durumu istikrara kavuşturmak için Plehve liderliğindeki Onikinci Ordunun yönetimi (yakında Beşinci Ordusu olarak değiştirildi) devredildi. Güçleri, mevcut koşullarda zaten kayda değer bir mesele olan Almanların ilerlemesini askıya aldı. Pavel Adamovich'in kuvvetlerinin askeri kuvvetleri üzerinde önemli bir baskının, birçok birimin silahlı olmadığı ve takviyelerin henüz eğitimini tamamlamadığı gerçeğine dayattığı belirtilmelidir. Alayın her dördüncü taburu tüfeklere sahip değildi - bu nedenle, Plehve'nin piyade kuvvetlerinin nominal sayısal üstünlüğü, Almanların gerçek üstünlüğüne dönüştü. Kuzey-batı şartlarında korkunç Rus süvari etkisiz kalmıştır, düşman tarafında da silah sayısında ve mühimmat temininde sorun bulunmadığı için neredeyse iki kat üstünlüğü vardı. Yukarıdakilerin tümüne, cephenin önemli bir uzunluğunu ekleyin - yaklaşık 250 kilometre.
Fon ve güç eksikliği nedeniyle, Plehve saldırı eylem planını terk etti ve kendisini aktif savunma ile sınırlandırdı. Almanlardan kısa bir süre sonra başlayan Mitavo-Shavel operasyonu sırasında, komutanın tüm eylemleri, durumun doğru bir şekilde anlaşılmasıyla zamanında düzen ve sakinlik ile ayırt edildi. Bu operasyonla ilgili olarak, askeri tarihçiler şunları kaydetti: “Pavel Adamovich durumu çok makul bir şekilde değerlendirdi ve tüm Alman manevralarını çifte kapsama alanı açısından ayırdı. Zamanında geri çekilme emri, birliklerin darbelerden uzaklaştırılmasını sağladı ... ” Plehve'in güçleri, bir çizgiden diğerine çekilerek, bazı sektörlerde kısa ama çok enerjik karşı saldırılar gerçekleştirdi, düşmanı isteğini kıracak kadar fazla değil. Temmuz ayının sonunda, Almanlar neredeyse tüm Courland'ı işgal ederek Mitawa'yı işgal etti. Süvarilerin arkasına saklanan Plehve'nin güçleri, Jacobstadt, Dvinsk ve Riga'ya ve ayrıca Batı Dvina'ya çekildi. Düşmanın bölgesel başarıları ana kaybını gizlemedi - hepsi Plehve'den nefret ettiği orduyu kuşatmaya ve yok etmeye çalıştı.
Ağustos ayının sonlarında Alman birlikleri yine bir saldırı başlattı. Bu sefer ana darbe Batı cephesinin onuncu ordusu ve kuzey cephesinin Plehve'sinin beşinci ordusu arasındaki kavşakta çarptı. Pavel Adamovich’in ordusunun sol kanadını, onuncu sağ kanadını kapatmak için harcadığı çabaların büyük bir rol oynaması, atılımın yerelleştirilebilmesi için sadece büyük eylemlerle gerçekleşti. Ancak, saldırı devam etti ve düşmanın Beşinci Ordu’nun haberleşmesine girmesi durumunda, komutan sol kanadını Kuzey Dvina’ya götürdü. Daha sonra cephenin kuzey cephesinde Rus savunmasının kilit merkezi haline gelen Dvinsk'tir.
Düşmanın topçusu, şehir ve eteklerinde sürekli çalıştı, uçaklardan bombalandı. Tüm kurum ve işletmeler tahliye edildi, Dvinsk sakinlerinin çoğunluğunu terk etti. Anlaşmanın kaderi, yetkililer tarafından da belirlendi - bunun kanıtı bir baypas demiryolu hattının inşası. Plehve'ye yakın olanlar ifadesini hatırladı: "Şehirdeyken, bir adım geri değil." Kademeli olarak, Dvinsk'in yakınında, bütün cephenin en güçlülerinden biri olan derin bir savunma örgütü düzenlendi. Şehir Pavel Adamovich'in elinde kaldı ve düşmanın tüm saldırıları onun için büyük kayıplarla bastırıldı. Ve Ekim ayında, Ruslar bir karşı saldırı başlattı. Genel olarak, Plehve tarafından oluşturulan konfigürasyondaki Dvina cephesi iki buçuk yıl sürdü (1918'un başlamasından önce).
Pavel Adamovich'i yakından tanıyan insanlar onu gerçek bir asker ve seçkin bir kumandan olarak görüyorlardı. İnsani nitelikler bir askeri lider için önemli olmasa da, Plehve'nin alışılmadık derecede mütevazı olduğunu, kamuya açık konuşmalar tarafından utandığını, fotoğraflanmayı sevmediğini ve dış etken ve parlaklıktan kaçındığını belirtti. Astlarının arasında bilge ve ün ve detaylara dalmış bir adam olma ününe sahipti. Meraklı bir gerçek - en yakın çalışanlar hariç - kesinlikle doğruluk ve doğruluk sevgisi nedeniyle, Pavel Adamovich memurlar arasında popüler değildi. Bu arada, kendisi popülerlik aramıyordu. Savaş Bakanı ve Piyade Genel Müdürü Alexei Polivanov şunları yazdı: "... Durumu mükemmel bilen Pavel Adamovich, ama şimdi onunla birlikte çalışmak zor."
Pavel Adamovich'in çalışmasının özelliği, askerlerinin tüm taktik kontrolünü elinde tutabilmek, komutanlarının operasyonel özgürlüğünü sınırlamak ve kişisel olarak taktik liderliğin tüm sorunlarına dalmaktı. Bu, bir yandan, bir takım üstlerin güvensizliğinden (genellikle kayda değer, çok makul), diğer yandan durumun kontrolünün bir anlığına gerçekleşmesine izin vermeme arzusundan kaynaklanmaktadır. Burada Pavel Adamovich'in durumu değerlendirdiği ve karar aldığı hızı not etmek de önemlidir. Örneğin, Shavli Savaşı'nın ilk gününde, tüm raporları hazırlamak, düşmanın ana saldırısının yönü hakkında doğru sonuca varmak ve uygun önlemleri almak, üç saatten fazla sürmedi.
Sadece Rus silahlarının zaferleri değil, askeri sanat alanındaki bazı yenilikler Plehve ile ilişkilendirildi. Özellikle süvariyi inanılmaz derecede etkili bir şekilde kullandı, onu çoğu askeri liderin aksine (ve yalnızca Rus ordusu değil) yeni koşullarda kullanması için buldu. Örneğin, Mitavo-Shavel operasyonu sırasında, Alman komutanlığının sonuçlarının rapor ettiği düşmanın arkasına başarılı bir baskın düzenledi: "Telefon şebekesi derin ve geniş bir mesafeden tahrip edildi ve ikinci ve altıncı süvarilere yiyecek tedariki yapıldı. "Bir günlüğüne yarıda kesildi." Enerjik eylemlerin ve geniş manevraların yanı sıra, komutan birlikleri (mümkün olduğunca) askerlerini tutmaya ve onları yıkımın eşiğine koymaya çalışmadı. Tüm bunlar, örneğin Tomashevsky savaşında veya Dvinsk’in savunmasında, doğru davalarda inanılmaz inatçılığıyla birleştirildi.
Uzun süredir saflarda görev yapan, askerlerin kitlesini çok iyi bilen Plehve, askerler arasında moral yükseltmek için elinden geleni yaptı. Bunun için askerleriyle konuştu, askeri müzik kullandı. Dvinsk'te düzenlenen ve generalin aldığı bir geçit töreni olduğuna dair kanıtlar var. Modern savaşın destekçisi olan Plehve'yi ve teknik yenilikleri memnuniyetle karşıladı. Prasnysh operasyonu sonunda, Kaptan Tarnovsky başkanlığındaki bir uçaksavar bataryası, Onikinci Ordu'nun karargahına transfer edildi. Genelkurmay başkanı Pavel Adamovich, bataryayı ziyaret ederek hem yeni uçaksavar aracı hem de atış yöntemlerini tanıdı. İlk Rus uçaksavar topçularının başarılarını takdir ederek hepsini emir verdi. Dvinsk şehrinin hava savunmasını organize etme sürecinde, Plehve yine kanıtlanmış bir bataryaya dayandı. Ayrıca, general ulusal ordunun saldırı birimlerinin atasıydı. Ekim ayında Beşinci Ordu'ya verdiği emir, 1915 şunları söyledi: “Her şirkete, özel bombardıman müfrezeleri oluşturmalarını emrediyorum ... İçlerindeki insanlar, her biri on el bombasıyla donanmış enerjik ve cesur birini seçtiler; Ek olarak, her biri telin üstesinden gelmek için bir kürek ve el makası sağlıyor. ” Genel, yeni bölümlerin eğitimi için prosedürleri belirledi, kaptanları eğitmen olarak atadı. Zaten yıl sonunda, bu deneyim bütün Rus ordusuna yayıldı ve benzer saldırı eylemleri tüm "piyade alaylarında" bombalama "veya" Grenadier "olarak adlandırıldı. Zırh komutanının kullanımı hakkında bilgi var. Örneğin, Lodz operasyonu sırasında, düşman piyadelerinin beş alayı, düşman kolordu sol kanadına giren beş zırhlı araç tarafından dağıldı.
Aralık ayının başlarında, 1915, altmış beş yaşındaki Pavel Adamovich, Kuzey Cephesi'nin bütün ordularının genel başkanlığına atandı. Yeni pozisyonda, Plehve yılın yaklaşmakta olan 1916 kampanyası için birlikler hazırlamaya başladı ve aynı zamanda ön cephe sırasındaki düzeni geri getirmeye başladı. Bu arada, cephenin sermayeye olan yakınlığı göz önüne alındığında, bu büyük bir ilgi konusuydu. Zaten 8 sayıları Pavel Adamovich, genelkurmay başkanlığına “Rusya'da anonim şirketlerin yönetiminde Almanların kurduğu işletmelerin ikili rolünün” olduğunu belirten bir not gönderdi. Aynı mesajda, general, Rus karşı istihbarat için tamamen yeni bir fenomen olan ekonomik sabotaj ve casuslukla mücadeleye üstlerinin dikkatini çekti. Diğer Plehve vakaları arasında, ön saflardaki memurların kadrosunda ortaya çıkan durumu görerek, “sırasındaki sağlıklı olanların yerine konması için merkeze kurtarma memurlarını göndermeye” karar verdiğini belirtmekte fayda var. Aynı dönemde, büyük ölçüde Pavel Adamovich'e bağlı olarak, gerilla grupları, kuzey cephesinde, hem düzenli birimler hem de düşmanın yakın arkasındaki sabotaj ve arama operasyonlarında ana görev alan yerel halktan gönüllüler de dahil olmak üzere, örgütlenmeye başladı.
Kuzey Cephesi ordularının komutanının sorumlu makamında, Plehve, ne yazık ki, kısa bir süre çalıştı - sağlık sorunları arttı. Ocak ayının sonunda, 1916 Kuzey Cephesi'ne Yüksek Komutan'ın kendisi Çar Nikolay tarafından yapılan inceleme ziyaretiyle geldi. İmparator, iki efsanevi cephe lideri general tarafından karşılandı - cephe komutanı Plehwe ve beşinci ordunun komutanı Gurko. Generallerin eşlik ettiği raporu kabul ettikten sonra, Yüksek Komutan ön cephe kuvvetleri hakkında bir inceleme yaptı. İmparatorun gardiyanı, Baş General Alexander Spiridovich'in başkanı şöyle hatırladı: “İmparatorun gelişinden önceki gece Pavel Adamovich'in kanaması vardı ve sabahları, solgun bir tuval gibi, dik durdurabiliyordu. enerji ve sertlik. Büyük Savaş yıllarında generalin olmadığı her yerde, hak ettiği görkemle kendisini örtbas etti. ” İncelemeden kısa bir süre sonra Nicholas II İmparatoriçe'ye şöyle yazdı: “Aman Tanrım, zavallı Plehwe neye benziyor! Bir ceset yeşil olduğundan, her zamankinden daha fazla çarpık ve kör olduğundan, bacaklarını zorlukla hareket ettirir ... Oldukça normal ve mantıklı düşünür, düşünceleri açık ve başı tazedir - oturduğunda, her şey hiçbir şey değildir, ama ayağa kalktığında, üzgün görünür. gösteri. "
Sağlık nedenleriyle Şubat ayının başlarında Pavel Adamovich emri serbest bırakıldı. Devlet Konseyi üyeliğine atandı ve Plehve orduyu terk etti. General Moskova'ya geldi ve Moskova Askeri Bölgesi'nin merkezindeki eski bir daireye yerleşti. Beyindeki kanama nedeniyle 28 Mart 1916 Üniversite Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde öldü. Ölümünün arifesinde, Pavel Plehve, Ortodoksluğu kabul etti.
Kitabın materyallerine göre A.V. Oleynikov "unutulmuş bir savaşın başarılı generalleri" ve site http://gwar.elar.ru.