Her ikisi de şair, ve bu sıfatla da yaratıcıydılar; ama, Bernini, büyüklüğe, görünüşlerin yücelik ve görkemliliğine hayran; Borromini ise, verdiğinden çoğunu öneren, uyandıran, malzemenin ağırlığını, kendi öz mimarisini yontmayı unutacak kadar usta, becerikliydi. Her biri, kendisi kalarak, ikisi de, Rönesans öğelerinin barok yorumunun başarısına katkıda bulundular ve Palladio ile Vignola'nın ilkelerini en uç sonuçlarına kadar götürdüler.