-
okulda gereksiz soruların muhatabı olmuşlardır. ha, eğer gerekliyse; kayıt sırasında öğrenciyle ilgili bilgi kartı gibi bir şey yapılsın, gerekince de bakılsın. çünkü çocuklar o küçücük yaşlarında incinmeye müsait.
hayatımda hiç kimseye "ne iş yapıyorsun? baban ne iş yapıyor? eşin ne iş yapıyor?" diye bir kere bile sormadım. özel ilişkilerim de buna dahil. buna çok şaşıranlar oldu. çünkü soru sormayı seven meraklı insanlar arasında yaşıyoruz. elalemin işi aklıma bile gelmez. yeni tanıştığım komşu, arkadaş, şu bu her neyse, ortak bir anlayışa sahip miyiz, bu önemli.
evliliğini bitirmiş kadınlara da dolaylı yoldan sorulur. "nasıl geçiniyorsun?" kadın, erkek kiminle tanışırsan tanış, bu soruyu sormayan yok. ilk sordukları bu. ne yapacaksın? iş bulmaya yardım etmek gibi bir düşüncen mi var? vah vah demek için mi soruyorsun? hiç olmazsa "çalışıyor musun?" diye sor. merak ettiklerinin cevabını bulmaya çalış. daaan diye de sorulmaz ki.
önemli olan, soru ve bunun cevabı değil. meraklının birinin karşısında, onun sorularına cevap verme zorunluluğun varmış gibi sorguya çekilmek. vergi memuru değilsin, bana bir ürün satmayacaksın, senet imzalatmayacaksın, evini bana kiralamayacaksın. ben sana niye cevap vereyim? neden soruyorsun ve en önemlisi de neden çirkin bir şekilde soruyorsun?
üslubunca ve yeri geldiğinde her şey sorulabilir. önemli olan, soru sorduğunun farkında olmak. soru mu soruyorsun, hesap mı soruyorsun belli değil.