Bir varmış bir yokmuş. Zamanların ötesinde , mekanların gerisinde bir tılsımlı diyarda gökten 12 tane peri kızı düşmüş. İsimleri Ocak, Şubat, Mart, Nisan , Mayıs , Haziran , Temmuz, Ağustos, Eylül , Ekim, Kasım ve Aralık'mış. Hepsi birbirinden hem farklı hem de benzermişler. Hepsine sırayla marifetlerini gösterme imkanı verilmiş. Hemen hemen hepsi aynı sürede yeteneklerini sergileyeceklermiş.
Tabiat Ana'nın ihtiyacına göre aylar sıraya dizilmiş. Kar gibi beyaz Ocak başlamış ilk olarak marifetlerini sergilemeye, doğanın ihtiyacını vermeye. Zamanı bitince sessiz sakin, usul yorgun kenarına çekilmiş. Şubata gelmiş sıra. Şubat da Ocak'tan sonra uygun olan vazifelerini gerçekleştirip tabiatı çekip çevirirken Mart'la karşılaşmış birden. Bu duruma aslında pek de şaşırmamış Şubat. Nice zamandır bilirmiş Mart'ın sabırsızlığını. Mart, Şubat'tan çabuk olmasını istemekle kalmamış. Ayrıca Ocak'tan bir farkı olmadığını, insanların artık kardan kıştan bıktığını söyleyip durmuş. Biraz alıngan ve hassas olan Şubat Mart'ın baskılarına daha fazla dayanamamış ve 28 günde meydanı bırakmış. Büyük bir mutlulukla sıranın gelmesine sevinen Mart önce sıcacık güneşle eritmiş evlerin çatılarındaki karları. Çiçeklerin tohumlarını uyandırmış. Gökyüzünü de koyu griden maviye boyamış.
Ama işler onun planladığı gibi devam etmemiş. Şubat'ın 2 gününü elinden aldığı için diğer periler tarafından cezalandırılmış. Şubat'ın kayıp iki gününe karşılık Mart'tan iki hafta alınmış. İlk ve son haftalar Mart'ın, ortadaki iki hafta da Şubat'ın olmuş böylece.
İlkbahar'ın ilk ayı, insanların-doğanın sabırsızlıkla beklediği Mart pişman olsa da kapıdan baktırıp kazma kürek yaktırmasıyla ünlü ay olarak hafızalara kazınmış.
Takvimler ister baharı ister kışı göstersin ama sizin pusulanız her zaman doğruyu göstersin.