Çoğu charter okulunun sahip olduğu düzenleyici özgürlükler arasında, yeni öğrencilerin girişini kısıtlama yeteneği vardır. Abone sayısı fazla olan charter okulları rastgele koltuklar sunmalıdır ve bu nedenle başvuru sahipleri arasından seçim yapamazlar. Ancak çoğu charter okulu, ayrılan öğrenciler tarafından oluşturulan boşlukları “doldurup doldurmamayı” seçebilir. Charter okullarındaki boş kontenjan sayısı için güvenilir bir tahmin olmasa da, doldurmama kararlarının çeşitli bölgelerdeki charter okul kayıtlarını önemli ölçüde azalttığına inanmak için yeterli neden var. Örneğin, Bağımsız Bütçe Ofisi tarafından 2015 raporunda analiz edilen 53 New York charter okulundan 20’si ayrılan öğrencilerin %70’inden daha azının yerini aldı.
Öğrenci başına finansmana dayanmasına rağmen, birçok charter okulu geri doldurmamayı tercih ediyor çünkü endişeliler yeni öğrencilerin alınmasının neden olduğu aksaklıkların, okula kayıtlı öğrenciler için etkinliklerini azaltacağını söyledi. Pek çoğu, yeni öğrencileri dahil etmenin, zaman içinde tutarlı bir kültür ve normlar geliştirmeyi vurgulayan modelleri uygulayan sözleşmeli okullarda özellikle yıkıcı olacağını düşünüyor. Fordham Enstitüsü Başkanı Michael Petrilli, 2015 tarihli bir yorumunda bu argümanı çok iyi özetledi:
… için güçlü eğitici argümanlar var olumsuzluk geri doldurma. Harika okullar, güçlü kültürler inşa etmek için çok zaman harcarlar – akıllı olmanın harika olduğu ve öğrenmeyi bozmanın uygun olmadığı fikri gibi çevreye nüfuz eden neredeyse görünmez beklentiler, normlar ve alışkanlıklar. Bir okul her yıl her sınıftan yeni bir öğrenci grubu alıyorsa, kültür inşa etmek çok daha zordur…. Bu sadece teknik bir zorluk değildir; bir de ahlaki soru var. Doldurma, boş bir koltuk talep eden öğrenci için kesinlikle iyidir. Ama ya yeni akranları için kötüyse? Ya çoğunluğun zararı, azınlığın yararlarından daha ağır basarsa?
Argümanın sezgisel çekiciliği olsa da, kayıt yaptırmanın görevdeki sözleşmeli okul öğrencilerine zarar verip vermediği açık bir soru olarak kaldı. İçinde yeni kağıt için Wheelock Eğitim Politikası Merkezi, Ortak yazarım Cheonghum Park ve ben, sözleşmeli okulların etkilerine ilişkin anlayışımızdaki bu boşluğu, gerekli dolgunun Boston’daki sözleşmeli ortaokullardaki görevdeki öğrencilerin başarısı üzerindeki nedensel etkisini ölçerek dolduruyoruz.
Çalışmamız, Massachusetts’teki sözleşmeli okulları yöneten yasada 2010 yılında yapılan bir değişiklikten yararlanıyor. Diğer reformlara ek olarak, yeni yasa, sözleşmeli okulların, okul içinde verilen notların alt yarısında meydana gelen boşlukları doldurmaya başlamasını gerektiriyordu. Uygulamada, yasadaki değişiklik, Boston dışında faaliyet gösteren charter okullarının kayıtlarını etkilemedi çünkü bunlar zaten çok yüksek oranlarda boş kontenjanları dolduruyorlardı. Ancak, Boston charter okulları, yasadaki değişiklikten önce çok az sayıda boş kontenjanı doldurdu ve şartın getirilmesinin kayıt modelleri üzerinde önemli bir etkisi olduğunu gösteriyoruz.
Boston, iki nedenden dolayı dolgunun etkilerini dikkate almak için özellikle ilginç bir ortamdır. İlk olarak, bildiğimiz birçok önceki çalışmalar Boston charter okullarının oldukça etkili olduğunu. İkincisi, şehirdeki charter okullarının çoğu, “mazeretsiz” yaklaşımını uygular ve bu da onları tam olarak tutarlı bir yüksek beklenti kültürü inşa etmeyi vurgulayacak türden okullar haline getirir. Bu nedenle, eğer dolgu, sözleşmeli okullara normlarını bozarak zarar veriyorsa, özellikle Boston’daki yerleşik sözleşmeli okul öğrencilerine zarar vermeyi bekleyebiliriz.
Analizimiz, zaman içinde (yasadaki değişiklikten önce ve sonra), okul sektörlerinde (Boston sözleşmeleri ile geleneksel kamu ve Boston dışı sözleşmelere karşı) ve etkilenen ve etkilenmeyen notlar arasında meydana gelen dolgu gereksinimine maruz kalma farklılıklarından yararlanır. her okul içinde. Esasen, yasadaki değişikliğin ardından, Boston charter ortaokullarının, şimdi doldurulması gereken notlardaki görevdeki öğrencilerin test puanlarında, dolgu gerektirmeyen notlara kıyasla bir düşüş yaşayıp yaşamadığını ve bu düşüşün, şu anda gözlemlenen modellerden farklı olup olmadığını soruyoruz. geleneksel devlet okulları ve Boston’a ait olmayan charter okulları.
Şekil 1, stratejimizin sezgisini ve önemli sonuçlarımızı göstermektedir. Her nokta, her okul türü için etkilenen ve etkilenmeyen notlarda şartın benimsenmesinin ardından ilgili sonuçtaki değişiklik için tahmini ve her dikey çizgi %95 güven aralığını temsil eder. Şekildeki Panel A, dolgu gereksiniminin, o yıl okula dolgu yoluyla giren okul düzeyindeki bir gruptaki öğrencilerin yüzdesi üzerindeki etkisine ilişkin tahminimizi göstermektedir. Beklendiği gibi, Panel A’nın en sağındaki mavi çizgi, Boston charter okullarında, dolgu gereksiniminin getirilmesinin ardından etkilenen sınıflarda doldurulan öğrencilerin yüzdesinde net bir sıçrama olduğunu, ancak dolguda herhangi bir değişiklik olmadığını göstermektedir. -etkilenen dereceler. Buna karşılık, hem Boston’daki sözleşmeli olmayan okullarda hem de geleneksel devlet okullarında (TPS), yeni yasayı takiben dolgudaki değişiklik hem etkilenen hem de etkilenmeyen notlarda benzerdi. Bu sonuç modeli, yeni yasanın gerçekten de Boston charter ortaokullarında etkilenen notlarda amaçlanan artışa yol açtığını ima ediyor.
Kaynak : https://www.educationnext.org/backfilling-charter-school-seats-didnt-hurt-test-scores-new-boston-study-finds/