Kadın hakları söz konusu olduğunda İsveç her zaman örnek gösterilen ülkelerden olmuştur. Ülke dünyada, çalışan kadın oranı bakımından birinci sırada yer alıyor. Cinsiyet eşitliğinde dünyanın ileri sistemlerinden birine sahip.
Ülkede babaların iki ay zorunlu doğum izni var. Ancak ülkede cinsiyet eşitliği konusunda farklı bir tartışma da yapılıyor. Geçtiğimiz yaz bir politikacı erkeklerin de oturarak idrar yapmasını teklif etti. O, bunun sağlık için gerekli olduğunu söylüyor; ancak amacı aynı zamanda İsveç erkeklerini de test etmek: “Oğlum anaokuluna gittiği dönemde onu ayakta idrar yapması konusunda zorladılar. Oysa biz ona oturarak yapmasını öğretiyorduk. Okul onun oturmasına izin verdiğinde ortada sorun kalmadı. Norveç‘teki bir okulla ilgili okuduğum makalede erkeklere ayakta idrar yapmaları için izin verilmediği yazıyordu. Birçok insan buna erkeklerin erkeklik hakkı elinden alınıyor diye tepki gösterdi.”
Ann Helena Rudberg, 70’li yıllarda feminist hareketine katıldı. Kadın hakları için savaşıyordu; çünkü annesinin aile içi şiddete maruz kaldığına şahit oldu. O, bugün de mücadelesini devam ettiriyor: “Bu erkek ve kadın arasında bir güç mücadelesi. Bir tarafta erkekler diğer tarafta kadınlar var. Bu tartışma onlar arasında. Bu çocuklar için ya da herhangi biri için iyi birşey değil.”
Stockholm’deki bu okulda cinsiyet eşitliği eğitimi bir öncelik. Buradaki öğrenciler kalıplaşmış oyunlar ve rollerle sınırlandırılmıyor. Geçtiğimiz yıldan bu yana İsveç sözlüğünde yeni bir kelime var. ‘Hen’, yani kadın ve erkek ifadelerinin tarafsız olanı: “Onlar bizim erkeklerle kadınları değiştireceğimizi düşünüyor. Tabiki yaptığımız bu değil. Biz bütün insanlara aynı hakkın verillemesini istiyoruz. Aynı olanaklar. Aynı sorumluluk. İşte bu demokrasinin sorunu.”
Cinsiyet eşitliği ve demokrasi. Bazıları İsveç yönetimini, radikal düzeyde feminist ajandası olduğu için eleştiriyor. Diğer kesim de cinsel eşitlik konusunda yapılacak çok şey olduğunu savunuyor.