Son zamanlardaki küresel ekonomik gerileme ve yavaş yerel ekonomik toparlanma, orta ve düşük gelirli grupları özellikle sert vuran, yönetim kurulu genelinde yaşam maliyetinde keskin bir artışa neden oldu. Yukarıdakiler, tazminat ve ilgili yardımlara ilişkin Birlik eylemindeki son artışı sürdürmüştür.
Asgari ücret gibi iş hukuku konuları söz konusu olduğunda, yemek sektörü yıllardır büyük ölçüde yasa kapsamının dışında kalmıştır. Ancak, bu sektörde iş hukuku konularındaki anlaşmazlıklar artmaktadır. Bu tür anlaşmazlıklar, restoran ve catering şirketleri için özel bir risk teşkil etmekte olup, birçoğu gelir eksikliği, ayrıca mevcut ekonomik ortam ve Birliğin eylemindeki artış nedeniyle yalnızca ilk mali yılda başarısız olmaktadır, başarısızlık riski önemli ölçüde artmaktadır .
Bu tür endüstriyel uyuşmazlıklarla ilgili olarak tartışılması gereken önemli bir konu da işçinin tanımıdır. Tanım o kadar geniş yapılmıştır ki, bir kişinin çalışan olarak nitelendirilmesi için esasen bir iş sözleşmesine ihtiyacı yoktur. Bu, bu kişilerin resmi bir iş sözleşmesi olmasa bile belirli yardımlara hak kazanabilecekleri anlamına gelir.
Garsonların asgari ücretinin ödenmesi konusunda çok zor ve belirsiz bir durum ortaya çıkıyor. Garsonlar, başlangıçta iş unvanlarına göre “sözleşmeli garsonlar” olarak adlandırıldı. Son zamanlarda açıklama “görevlendirilen iş” olarak değiştirildi. Yukarıdakilerin “bağımsız yüklenici” veya “nedensel işçi” terimleriyle karıştırılmaması gerektiğini unutmayın. Bu bağlamda asgari ücretin ne olduğu konusunda kanun yoruma açık görünmektedir. Esasen iki olası yorum vardır: birincisi, sözleşmeli işçiye komisyonsuz asgari ücret ödenmesi gerektiği, başka bir deyişle işçinin temel ücret aldığı ve komisyonu elinde tutmasına izin verildiğidir; ikinci olası yorum, asgari ücretin herhangi bir komisyonu içermesidir; bu, esas olarak, partinin ücretinin, belirli bir miktarın ücret olarak belirlenmesi ve ardından bunun ötesinde kazanılan herhangi bir miktarın bir komisyon teşkil etmesi anlamına gelir. İlki ile ikincisi arasındaki fark, basitçe, önceki durumda partinin temel olarak R x kazanması ve kazanılan komisyonları / bahşişleri tutabilmesidir. İkinci yapı ile, parti ücreti R x’dir ve komisyon yalnızca Rx üzerinden kazanılan tutar kadar ödenir. Yani ücret 1200 R ise, taraf komisyonda sadece 200 R kazanıyorsa, taraf sadece 1200 R alacak. Ancak 2000 R ise, 600 R komisyon alacak.
Kalkınan restoran sahipleri için asgari ücret bağlamındaki nihai değerlendirme, ödemenin uzun bir süre boyunca sürdürülebilirliğidir. Restoranların satışlarında büyük dalgalanmalar olduğu göz önüne alındığında, sözleşmelerin şirketin finansal ihtiyaçlarına en uygun şekilde uyarlanması için bir avukatın tüm çalışanlar için iş sözleşmeleri hazırlaması tavsiye edilir.[ad_2]
Source by Wesley Soutter