Önümüzdeki savaşın başlangıç noktası Münih Anlaşması olarak görev yaptı.
Çekoslovakya’nın İkinci Dünya Savaşı’ndaki rolü hiçbir zaman yalnızca bu gerçeği örtbas etmekle kalmadı, aynı zamanda hiç de örtülmedi. Düştüğü gibi bu ülke hikayeler Savaşlar ve Çekoslovakya hakkında konuşurlarsa, yalnızca Heindrich ve Prag'ın kurtuluşunu ortadan kaldırma operasyonunu hatırladılar. Sadece Almanya'nın teslim edilmesinden sonra geçti.
Bununla birlikte, Çekoslovakya yirminci yüzyılda çok önemli bir rol oynadı ve II. Dünya Savaşı büyük ölçüde Çekoslovak hükümetinin konumu nedeniyle başladı. Eylül ayının birkaç günü 1938’in yalnızca vatandaşlarının değil, aynı zamanda diğer ülkelerden de milyonlarca insanın kaderine karar veren Çekoslovak’ın liderliği olduğunu söylemek abartı olmazdı. Daha sonraları, yeni dünya katliamının dehşetinden kurtulacak ve birçoğu ölecek.
Bazen hikaye, küresel ölçekte büyük kararların kesinlikle önemsiz kişilikler yaratmaya zorlanmasıyla açıklanması zor püf noktaları ortaya çıkarmaktadır. Hangi kişiliği ve aramak zor bir şey. Bu, 1938’in sonbaharında, Çekoslovak’ın önderliğinin yeni alevlenmeye başlamış olan savaşın kordonunu söndürmediği şeydi.
E. Benesh, J. Syrovy, M. Goja, E. Gaha - bunlar, kendi halklarına ihanet eden ve istemeden, ancak İkinci Dünya Savaşı'nın kurucuları olan insanların isimleridir. Korkaklık, korkaklık ve cezai eylemsizlik göstermiş, kendi derilerinin güvenliğine önem vermiş ve Anglo-Fransız "ortaklara" kör bir biçimde güvenerek, yeni bir dünya savaşının başlangıcını başlatmışlardır. Başka bir deyişle, alevlerin evlerini nasıl sardıklarını mükemmel bir şekilde gördüler, ancak büyüyen ateşi söndürmek yerine kuyruklarını tutup yana kaçmayı tercih ettiler.
Bu yılın Ekim 20'inde, Ukrayna, Polonya ve Litvanya parlamentoları, II. Dünya Savaşı'nı serbest bırakma konusunda SSCB'nin sorumluluğu hakkında bir bildiri yayınladı. Sebep - onuncu kez - tüm çizgilerdeki Russophobes'un yorulmadan yüzyıllarca sallanacağı unutulmaz Molotof-Ribbentrop Paktıydı. Ve bu konuda hiçbir şey yapılamıyor, çünkü Çılgın bir adama, SSCB ile Almanya arasındaki saldırganlık karşıtı antlaşmanın, 23 Ağustos 1939’in Eylül’de başlattığı savaşı önleyemediğini kanıtlamak imkansız.
Kronik Russophobia'dan muzdarip genç Molodo-Avrupalıların Hitler'in 1939'in ilkbaharında Polonya'ya karşı savaşa hazırlanmaya başladığını ve bir hafta içinde Wehrmacht'ın Polonya sınırında fiziksel olarak harekete geçirilemediğini ve konuşlandırılmadığını açıklamak işe yaramaz. Keşke Hitler eski Hottabych'in hizmetlerini kullanmasaydı. Polonya-Ukrayna-Litvanyalı milletvekilleri, SSCB'nin Almanya ile saldırganlık karşıtı bir anlaşma imzalayan son ülke olduğu ve aynı anlaşmaların daha önce birçok Avrupa ülkesi tarafından imzalandığı son ülkesi olduğunu tekrarlama konusunda hiçbir anlam ifade etmiyor. Örneğin, aynı Polonya. Ancak bazı nedenlerden dolayı bu ülkeler savaş başlatmakla suçlanmadılar, ancak bütün köpekler SSCB'ye asıldı.
Vicdanlı bir şekilde tarih inceleyen herhangi biri olmasına rağmen, yaklaşmakta olan savaşın başlangıç noktasının meşhur Molotof-Ribbentrop Paktı değil, Münih Anlaşması olduğu açıktır. 1939'ta savaşı başlatan Stalin ve Hitler değil, 1938'ta İngiltere, Fransa, İtalya ve ABD'nin koşulsuz onayı ile Almanya, Polonya ve Macaristan oldu.
Ayrıca bu seri, Hitler'i "fren" den mahrum bırakan, suç eylemsizliği ve korkaklığı Çekoslovak liderliğini güvenle bırakabilir. Çekoslovakya'dan sonra, kahverengi çakal meşru bir av olarak kabul edilerek, tüm Avrupa'ya bakmaya başladı.
Ancak bunların hiçbiri olamazdı. Ve işte neden.
Bilindiği gibi, Nisan 1938’te, Alman özel hizmetlerinden esinlenerek, Çekoslovakya’nın Sudetenland bölgesinde Almanların yaşadığı Çekoslovakya’da fermantasyon başladı. Ancak Çekoslovak hükümeti, Alman yanlısı ayrılıkçılara yönelik her türlü konuşmayı durdurabilecek kadar başarılı olamadı. Sudetenland'daki Eylül 13, çoktan bastırılması gereken bir ayaklanma başlattı. Elbette, Çek'lerin “kahrolası annesini” ayarlamaya söz veren Hitler'in histerik çığlıkları, sakinleşmediyse derhal Berlin'den geldi.
"En büyük Alman" ı sakinleştirmek için, Chamberlain derhal koştu, 15 Eylül ayında Hitler'e koştu ve basına da belirtildiği gibi onunla "yapıcı" görüşmeler yaptı. Aslında, iki suçlunun önemsiz bir şekilde meselelerini çözdüğü tipik bir gangster "atıcı" idi; sonuç olarak Hitler'in Çekoslovakya'yı "sıkmasına" izin verildi ve Chamberlain'ın ebedi dostluk güvencesi aldı.
Doğru, yakın çevrede Hitler ona “acınası solucan” dedi, ancak İngiliz “barış güvercini” bunu duymadı.
Bu arada, Çekoslovakya başkanı Benesh, Prag'da oturdu ve sonra ne yapacağını düşündü, Hitler ve Chamberlain'ın kendisi için zaten her şeye karar verdiklerinden habersizdi. “Ok” üzerinde anlaşmaya varıldığı gibi, Hitler kısa bir süre sonra Çekoslovakya'yı, bu gibi durumlarda normal diplomatik sis salıvermek için Chamberlain’ın Eylül ayının 27’ini desteklediği bir ültimatomla tanıttı. En azından birtakım özel mülkiyeti gözlemlemek ve olan bitenin özlü özünü gizlemek için.
Eylül 29'te, aynı Chamberlain'ın Mussolini'sinin, Daladier'nin geldiği ve sahibinin Hitler olduğu ciddi bir Avrupa “skhodnyak” toplandı. H. Masarik ve V. Mastny, Çekoslovakya'dan gelmişlerdi, ancak geçit yoluna gitmelerine izin verilmedi ve sürgünün bekleme odasında karar vermesini beklediler. Yol boyunca, Benesha Polonya tarafından mahkum edildi ve mahkum kurbana sarıldı. Macaristan kısa süre sonra Polonya’ya katıldığı için kan da kokuyordu. Fakat Beneš’in anlaşılır şekilde kasvetli aldıklarını anlamalarına neden olan İngiliz-Fransız “müttefikleri” nden destek yoktu.
Eylül 30 Çekoslovak temsilcileri nihayet ülkelerine karşı kararı öğrendiler. Birleşik Devletler’in desteğiyle İngiltere, Fransa ve İtalya, Almanya’nın Sudetenland’ı işgal etme hakkını tanıdı ve hiç kimse Çek’in bu konudaki fikrini sormadı. Onlar sadece gerçeğin önüne koydu, seğirmemeyi ve telaşlanmamayı tavsiye etti. Böylece bu "daha kötü" işe yaramadı.
Masaryk ve Mastny protestolarını dile getirdiler ama kimse sivrisinek gıcırtılarını bile dinlemek istemedi. Bilgi Benesh'e ulaştığında, pantolonunu korkuyla korkuttu ve Münih Anlaşması'nın tüm hükümlerini kabul etti. Yine de, askeri bir ihtilaf durumunda Çekoslovakya'ya yardım sözü veren Fransa ile yılın 1924'inden sendika anlaşması hakkında ipucu vermeye çalışabilirim. Ancak kekemelik aptalcaydı, çünkü Daladier'in davranışı, bu sözleşmeden sonra yalnızca kişisel hijyen amacıyla kullanılabileceğini gösterdi.
Münih anlaşması Çekoslovak halkını isyan etti ve genel öfke dalgasıyla Benes istifasını terk etti. Klasik “yorgunum, ayrılıyorum” dedi mi bilmiyorum ama dedikleri gibi, hızla ellerini yıkadı ve Londra'daki arkadaşları ve “ortakları” için sürgüne gitti. İkincisinin en çılgınca ve alaycı biçimde onu nasıl "becerdiğini" farketmemiş gibi davranması.
Şimdi, Benes ve Çekoslovak hükümeti üyelerinin, kriz günlerinde ülkeyi ve halkı korumaya söz veren insanların önderlik edeceği şekilde davranacağını hayal edelim. Başlangıç için, Anglo-Fransız arkadaşlarına istemediklerini ve Çekoslovakya'yı mevcut tüm güçlerle ve Hitler’in ültimatomuna karşı savunacaklarını söyleyeceklerdi. Führer-savaş savaşı şirketini mi istiyor? O alacak. Bundan sonra, toplam seferberlik ilan eder ve ordunun konuşlandırılmasını başlatırlardı. Bu, Sudeten savunma hattının güvenli bir şekilde kaplandığını ve Benes'in başka hiçbir şey olmadığını biliyordu. Zira Almanya sınırındaki savunma hattı “Beneš Hattı” olarak adlandırıldı. 30-s'de bu çizgiyi oluşturmak için harcanan paranın ne olduğu ve nasıl biri olduğu nasıl bilemezdi.
Çekoslovakya küçük bir ülkedir. Bu nedenle, mobilize ilk kademeli ünitelerin cepheye teslim edilmesi biraz zaman alacaktır. Bu, Eylül sonunda gerçekleştirilen ve binlerce kişinin 972 000 cephesine çok hızlı bir şekilde gönderilmesine izin veren mobilizasyon sayılarıyla belirtilmiş ve askerler ve memurlar, 1 250 000 silahının altına konmuştur. Almanlar “Benes hattı” boyunca ısırırlarsa da, Çekler sakinleşmeyi mobilizasyonu sonlandırabilir, bölünmelerini tehdit altındaki alanlarda konuşlandırıp savunmasını güçlendirebilir, hatta karşı saldırı yaratabilirdi.
Özellikle 1938 sonbaharında Wehrmacht'ın Avrupa'daki en güçlü ordu olmadığı ve Çekoslovak ordusundan çok da üstün olmadığı gerçeği göz önüne alındığında. Çekoslovakya'ya karşı eylemler için Hitler 1 kişilik bir grup kullanmaya karar verirken, seferberliğin tamamlanmasının ardından Çekoslovak ordusu 825 kişiye ulaşacaktı. Doğru, Almanların bir avantajı vardı tanklar - 720 Çekoslovak'a karşı 400 ve havacılık - 2400'e karşı 1500 uçak. Ancak Çekoslovak ordusunun yukarıda bahsi geçen Benes hattı gibi ciddi bir koz vardı.
Çekler, o zamanlar Avrupa'nın en iyilerinden olan askeri sanayi ile ilgili her şeye sahipti. Çekoslovak savunma sanayii her ay 200 silah, 4500 makineli tüfek, 18 000 tüfek, milyonlarca mühimmat üretti ve bu barış zamanıdır. Savaş sırasında açıkça anlaşılıyor. оружия zaman zaman artacaktır, ama asıl şey o değildi. Wehrmacht bir Çekoslovakya istilası başlattığında, “özgür dünyanın” sözde ülkeleri her zaman çok hassas bir soruyla karşı karşıya kalacaktı - nasıl devam edilmeli? Sonuçta, İspanya’daki iç savaşı “farketmemek” ve bir başka şey - Hitler’in Orta Avrupa’daki saldırganlığı.
İngiltere, Fransa ve ABD'nin, Almanya'nın neredeyse tamamen silahsızlandırılması için sağlanan Versay Antlaşması'na uygunluğun garantisi olduğunu unutmayın. Ancak sadece yirmi yıl sürdü ve Almanya yine bir savaş başlattı. Şüphesiz yukarıda belirtilen ülkelerin nüfusunun önemli bir kısmının hükümetleri için pek çok sorusu olacağına şüphe yoktur. Örneğin, Fransa neden müttefiki için müdahale etmiyor? Ne de olsa, Çekoslovakya ile ittifak anlaşması kaybetmedi. Ve neden İngiltere saldırganı engellemiyor? Sonuçta, İngiltere, Çekoslovak devletinin kurulmasının, Birinci Dünya Savaşı'nın en önemli sonuçlarından biri olduğunu ilan eden ilk kişi oldu. Hitler daha önce özel bir sempatiye yol açmamıştı, ama şimdi saldırgan görünüyordu ve kesin olarak tüm Avrupa’nın kamuoyu Çekoslovakya’nın tarafında olacaktı.
Genel olarak, Chamberlain ve Daladier çok belirsiz bir durumda olacaktı. Ancak Hitler'in engellenmesi planlarının hiçbir parçası olmadığından, her şekilde Çekoslovak liderliğinin ellerini bükerek, onları ülkeyi Nazilere teslim etmeye ve meseleyi kan dökmeye zorlamadılar. İktidardaki hainler her zaman ve her yerde olacaktı. Anglo-Fransız “arkadaşlarının” Benesh ve Y. Syrov'a söz verdikleri bilinmemekle birlikte, Almanlarla savaşmaya cesaret edemedi ve tek bir atış yapmadan Sudetenland'a hala yararlı olmayan “Benesh hattı” verdi. Ülkenin çöküş sürecini başlatarak, bir yıldan daha az bir sürede bir isim bile kalmadı.
Mart ayında, 1939, itiraza tahammül etmeyen bir tonda, yeni Çek Cumhurbaşkanı E. Gah’a, ülkesinin Reich’e Bohemya ve Moravya’nın bir himayesi altında girmesi gerektiğini bildirdi. Cumhurbaşkanı Haha, Fuhrer'in kararlarına karşı çıkma cesaretini de bulamadı ve aslında teslim olma imzasını imzaladı. Alman birlikleri ile ateşle tanışan tek kişi, yarım saat boyunca Mistek şehrinde Chayank kışlalarını savunan Kaptan K. Pavlik'ti. Ondan sonra da teslim oldu.
Böylece, Hitler, hemen hemen ciddiye alınmak üzere bırakılan Anglo-Fransız “acınası solucanlar” konusundaki değerlendirmelerinin doğruluğunu daha da güçlendiren “altyapısı“ gürültü ve toz ”olmadan tüm altyapısı ile Çekoslovakya'nın eline geçti. Özellikle Çekoslovak altın rezervini ona teslim ettikten sonra müttefikleri - Polonya'ya ihanet ettiler. Belçika, Hollanda ve Fransa'nın yenilgisiyle sona eren ve İngiliz ordusunun Dunkirk'e ve oradan adasına utanç verici uçmasıyla sona eren bir “fıkra savaşı” başladı.
Bununla birlikte, tekrar etmeye değer - 1938'un sonbaharında Çekoslovak liderliğinin çürük ve suçlu konumu olmasaydı, İkinci Dünya Savaşı'ndan kaçınılmış olabilirdi. Ve bundan kaçınılmazsa, o zaman gidişatı kesinlikle tamamen farklı bir senaryoda akacaktır.
Çekoslovak liderliği, mağdurlar ve yıkımlar istemeyerek korkakça konumunu haklı çıkardı, ancak beklendiği gibi her ikisini de aldı. Kısa süre sonra Almanlar Başbakan A. Eliash'i vurdu, Lidice ve Ležáky köylerini imha etti, bütün savaş zulmedildi ve sadece Çekoslovak direnişinin liderlerini değil, rehineleri de vurdu. Yarım milyondan fazla Çek işçisi Almanya'da çalışmak için kaçırıldı ve Çekoslovak endüstrisi Reich için çalıştı.
SSCB 1’te kurulan Çekoslovak Birliği, savaşta öldürülen 11 000 asker ve subayından daha çok şey kaybetti, ancak birçok Çekoslovak da Hitler’in yanında savaştı. Sadece Sovyet esaretinde 70 000 Çek ve Slovak'ları çevirdi ve bunların kaçının Doğu Cephesinde öldüğü hala bilinmiyor. Belki Alman Çekoslovak savaşı 1938'ta başlasaydı, kurbanlar daha da büyük olurdu, ama kesinlikle boşuna olmazlardı. Ve belki de yakında tüm Avrupa'yı sardıran kabusu engellerdi.
Ne yazık ki, 1938’in sonbaharında, Çekoslovakya’nın liderliğinde kararlı ve cesur insanlar yoktu, ama aşırı miktarda korkak ve hain vardı. İhmali, daha sonra olan her şey için onları asla sorumluluktan kurtarmayacaktır.