Ancak hasta N ve onun gibi diğerlerinin beyni belirli sembollere karşı bu kadar seçiciyse, onları diğer sembol ve formlardan nasıl ayırt edeceğini biliyor demektir. Bir paradoks ortaya çıkar: Bir şeyi “görmemek” için önce onu “görmelisin”. Johns Hopkins Üniversitesi’nden araştırmacılar bu vakayı aldı ve hastanın beyninin bilinci “bildirmeden” N sayıları ayırt edip edemediğini test etti. ABD Ulusal Bilimler Akademisi Bülteni’nde deneyleri anlatan bir rapor yayınlandı.
Bilim adamları, bir elektroensefalogram (EEG) kullanarak hasta N’nin beyin aktivitesini izledi. Hastaya, üst üste bindirilmiş bir sayı olan ve olmayan bir insan yüzünün görüntüleri gösterildi. Beynin her iki resme tepkisi de aynıydı, ancak hasta resimde rakamın boş olduğu yüzü görmediğini iddia etti.
İkinci deneyde, resimlerde yüz yerine bir kelime vardı. Hasta N’nin beyni şekildeki kelimeyi sayılarla “keşfetmekle” kalmadı, aynı zamanda kelimenin ne anlama geldiğini de belirledi. Bilim adamları bunu beynin EEG’deki aktivitesiyle anladılar. Hasta gözlerinin önünde olan kelimeyi görmedi.
Araştırma sonuçları, sembollerin, doğanın nesnelerinin görsel olarak tanınması ve bunların anlaşılması arasında, nöral reaksiyonlar şeklinde ek işlemler olduğunu göstermiştir. Hasta N’ye benzer insanlarda rahatsız olan budur. İnsan beyni, bilim adamlarına ne kadar karmaşık olduğunu bir kez daha gösterdi ve tüm sırlarını insanlara açıklamadan önce uzun yıllar geçecek.