Berri gibi yerler, düşük mevsim yağışlarının neden olduğu Millennium Drought'dan etkilendi. Avustralya tarihinde, geleceğe yardımcı olmak amacıyla kuraklık nedenlerini ve su tarihini gözlemlemek için yeni malzemeler ve teknikler kullanılmaktadır. Gary Sauer-Thompson / flickr, CC BY-NC
Avustralya aşırı uçlar tarafından tanımlanan bir kıta ve son yıllarda onlarca olağanüstü iklim olayları gördü. Ancak kuraklıklar, taşkınlar, sıcak hava dalgaları ve yangınlar Avustralya'yı binlerce yıldır darp etti. Son dönemdeki aşırı olaylar gerçekten geçmişte olduğundan daha mı kötü?
İçinde son kağıdı, Avustralya kıtasındaki 800 yıl boyunca mevsimsel yağış düzenlerini yeniden inşa ettik. Yeni kayıtlarımız, Kuzey Avustralya’nın bazı bölgelerinin her zamankinden daha ıslak olduğunu ve güney Avustralya’daki 20. Ve 21. Yüzyılın başlarındaki büyük kuraklık bölgelerinin geçtiğimiz 400 yıllarında emsali olmadıklarını gösteriyor.
Bu yeni bilgi bize kuraklık ve sel yağmurlarının hızla ısınan bir dünya bağlamında nasıl değişebileceğini daha iyi anlayabiliyor.
Kuraklık tarihi
Avustralya sel, kuraklık ve kabarma ısısı ile şekillenmiştir. Sınırlı tarihsel ve gözlemsel kayıtlar nedeniyle bu olayların ne kadar büyük ve ne kadar yoğun olduğu anlaşılmıyor.
Tarihsel kayıtlar, 1700'lerin sonlarından bu yana Avustralya'nın bazı bölgelerinde kuraklıkların kapsamı ve yoğunluğunun kaba tahminlerini sağlar. Örneğin, kaptanların Sydney’den demirlenen gemilerden gelen kayıt defterleri, Avustralya’da erken dönem Avrupalı yerleşimcilerin dikkatini çeken tehditlerini tehdit eden Yerleşim Kuraklıklarını (1790-1793) tanımlamaktadır. Ve çiftçilerin kayıtları, Güney Avustralya'nın bilinen ekilebilir alanlarının kuzeyindeki bölgelerde meydana gelen Goyder Line Kuraklığını (1861 – 1866) açıklar.
Gözlemsel hava kayıtları, iklimsel değişkenliğin daha ayrıntılı açıklamalarını sunar. Ancak, Avustralya’daki hava durumlarının sistematik olarak kaydedilmesi ancak 19. Yüzyılın sonlarında başlamıştır. O zamandan beri kıtanın pek çok yerinde uzun süre ıslak dönemler ve kuraklıklar yaşanmıştır. Bunlardan en bilinenleri Federasyon kuraklığı (1895-1903), II. Dünya Savaşı kuraklığı (1939-45) ve yeni Millennium kuraklığı (1997-2009).
Her üç kuraklık da tarımı ve daha geniş ekonomiyi tahrip ediyordu, ancak her biri mekânsal ayak izi, süresi ve yoğunluğu bakımından belirgindi. Önemli olarak, bu kuraklıklar da mevsimsellik bakımından farklılık göstermektedir.
Örneğin, güneybatı ve güneydoğu Avustralya’da en şiddetli olan Millennium kuraklığı, serin mevsimdeki kötü yağışlardan kaynaklandı. Buna karşılık, neredeyse tüm kıtayı etkileyen Federasyon kuraklığı, sıcak mevsimde yağışların azalmasından kaynaklandı.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Tarihsel ve gözlemsel kayıtlar, ıslak ve kuru uç noktaların sıklığı hakkında geniş bir bilgi kaynağı sağlasa da, resmin sadece bir kısmını sağlar.
Geriye bakıldığında
Yağışlardaki olası eğilimleri anlamak ve uzun süreli kuraklık olasılığını değerlendirmek için, uzun vadeli iklim bağlamını anlamamız gerekir. Bunun için, mevcut gözlemsel ve tarihsel kayıtlardan çok daha uzun kayıtlara ihtiyacımız var.
Yeni çalışmamız, Avustralya'nın tüm ana bölgelerinden ve komşu Hint ve Pasifik Okyanularından geniş çapta ağaç halkaları, buz çekirdeği, mercanlar ve tortu ağları ağını kullanarak, Avustralya'nın tüm önemli bölgelerinde yağış kayıtlarını 400 ve 800 yılları arasında uzatmak için kullandı. Önemli olarak, Avustralya kıtasını kapsayan sekiz büyük doğal kaynak yönetimi bölgesini aşan serin (Nisan-Eylül) mevsimi ve sıcak (Ekim-Mart) mevsimi iki mevsim için yaptık. Bu, ilk kez tüm kıtada yağış değişkenliği konusundaki son gözlemleri daha uzun bir bağlam içine yerleştirmemizi sağlar.
Yağış değişkenliğindeki son değişimlerin benzeri görülmemiş veya yeniden yapılanma döneminde çok nadir olduğunu bulduk. En çarpıcı iki desen, geçtiğimiz yüzyıl boyunca alışılmadık derecede ıslak olan tropik kuzey Avustralya'da ve alışılmadık derecede kuru olan güney Avustralya'daydı.
Yeniden yapılanmalarımız ayrıca son dönem aşırı kuraklık olayları ile önceki yüzyıllardaki olaylar arasındaki farklılıkları da vurgulamaktadır. Örneğin, Binyıl Kuraklığı bölgede daha büyük ve geçen 400 yıllarında güney Avustralya'daki diğer kuraklıklardan daha uzundu.
Yeniden yapılanmamız aynı zamanda tarihsel kayıtlarda açıklanan en yoğun kuraklıkların (Uzlaşma Kuraklığı (1790-93), Sturt'un Kuraklığı (1809 – 30) ve Goyder Line Kuraklığı (1861 – 66)) olduğunu göstermektedir. Yerleşim Kuraklığı yalnızca Avustralya'nın doğu bölgelerini etkilemiş gibi gözükse de, Güney Avustralya'daki en fazla ekilebilir alan sınırının kuzeyinde meydana gelen Goyder Line Drought, merkezi Avustralya'yı ve uzak kuzeyi etkilemiştir.
Bu tarihi kuraklıklar, kapladıkları alanda geniş çapta değişmekte olup, kıta ölçeğinde kuraklığın mekânsal çeşitliliğini vurgulamaktadır. Bu mekansal değişkenlik son zamanlarda da gösterilmiştir doğu Avustralya.
Çok yüzyıllık yağış yeniden yapılandırmalarımız son zamanlarda Avustralya’daki İklim Değişikliği raporu gelecekteki iklimine. Geçmişin iklimlerine daha net bir pencere sağlayarak OnlineAşırı yağış oranlarının gelecekte Avustralya’yı nasıl etkileyebileceğini daha iyi görebiliriz.
Yazarlar Hakkında
Mandy Freund, doktora öğrencisi, Melbourne Üniversitesi; Ben Henley, İklim ve Su Kaynaklarında Araştırma Görevlisi, Melbourne Üniversitesi; Kathryn Allen, Akademik, Ekosistem ve Orman Bilimleri, Melbourne ÜniversitesiARC Gelecek Üyesi ve Silvikültür ve Orman Ekolojisi Profesörü Patrick Baker, Melbourne Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = kuraklık; maxResults = 3}