Savonarola, on beşinci yüzyılın sonlarına ait bir İtalyan rahibi, vaiz ve dini reformcuydu. Floransa'yı istila eden Katolikliğin yolsuzluğunu ve bir Borgia Pope'ye boyun eğmeyi reddettiğine karşı verdiği mücadele sayesinde, aynı şeyi düşündü, yanmıştı, fakat Floransa'yı dört yıl sonra Cumhuriyet ve ahlaki bir reformla idare ettikten sonra değil.
Erken yıl
Savonarola, 21 Eylül 1452'de Ferrara'da doğdu.
Büyükbabası - hafif şöhretli bir ahlakçı ve güvenilir bir doktor - onu eğitti ve çocuk tıp okudu. Ancak, 1475'te Bologna'da Dominik Friars'a girdi ve kutsal yazı öğretmeye ve ders çalışmaya başladı. Neden tam olarak bilmiyoruz, ama aşk ve manevi bir depresyon üzerine bir reddetme popüler teorilerdir; Ailesi itiraz etti. 1482'de Rönesans'ın evi olarak Floransa'da bir pozisyon aldı. Bu aşamada başarılı bir konuşmacı değildi - ünlü hümanist ve retorihin Garzon'un rehberliğini sordu, ancak kaba bir şekilde reddedildi ve dünyaya sert bir şekilde karşı çıktı. Hatta, Dominicans bile, onu kısa sürede geliştirecek olan şeyi geliştirdi: kehanet. Floransa halkı vaazlarına kusurlu, peygamber bir kalp satın alana dek vokal eksikliklerinden uzaklaştı.
Ancak, 1487'de değerlendirme için Bologna'ya döndü, akademik hayat için seçilemedi, belki de öğretmeniyle görüştükten sonra ve bundan sonra Lorenzo de Medici'nin Floransa'ya dönüşünü garantilinceye kadar turneye çıktı.
Lorenzo, felsefe ve teolojiye karanlık bir ruh hali, hastalık ve sevdiklerinin kaybını vurmak için dönüyordu ve Papa'nın Floransa'ya düşmanca bakışlarını dengelemek için ünlü bir vaiz istemişti. Lorenzo, Savonarola'yla tanışmış ve ondan öğrenmek istediği teolog ve vaiz Pico tarafından tavsiye edildi.
Savonarola Floransa'nın Sesi Oldu
1491 yılında Girolamo Savonarola, Floransa'daki S. Marco Dominik Evi'nden (Cosimo de Medici tarafından kurulan ve aile parasına güvenilen) önce oldu. Konuşması gelişti ve güçlü bir karizma, kelimelerle iyi bir yol ve izleyicisini nasıl manipüle edeceğine dair çok etkili bir kavrayış sayesinde Savonarola çok hızlı bir şekilde popüler oldu. Reformcu, hem Floransa hem de kilise ile ilgili birçok şeyi yanlış gören bir adamdı ve bunu vaazlarında, reform çağrısında, hümanizme, rönesans paganizmine, Medici gibi “kötü” yöneticilere saldırmaya çağırdı; İzleyenler genellikle derinden taşındı.
Savonarola, sadece hataları düşündüklerine işaret etmekten vazgeçmedi: Florentine'nin en son peygamberleri olacağını söyledi ve Floransa'nın askerlere düşeceğini ve yöneticilerinin daha iyi yönlendirilmediğini iddia etti. Kıyamet üzerindeki vaazları oldukça popülerdi. Savonarola ve Floransa'nın tam olarak ilişkisi, tarihinin karakterini demagojisinden çok daha az veya daha az etkilemiş olsa da, vatandaşları etkiledi - çok tartışıldı ve durum, insanları kamçılayan bir adamdan daha nüanslıydı: Savonarola derinden eleştirelmişti. Floransa'nın Medici yöneticilerinin, ama Lorenzo de Medici'nin, eski ölmekte olduğu için hala Savonarola'yı aramış olabilir; İkincisi oradaydı, ama kendi isteğini yerine getirmiş olabilirdi.
Savonarola büyük kalabalıklar çiziyordu ve diğer vaizlere katılım düşüyordu.
Savonarola, Floransa Üstadı oldu
Lorenzo de Medici iki yıl önce ve İtalya'daki diğer yöneticiler büyük bir tehditle karşı karşıya kaldı: büyük fetihlerin eşiğinde görünen Fransız işgali. Lorenzo yerine, Floransa'nın Piero de Medici'si vardı, ama gücü korumak için yeterince (veya yetkin bir şekilde) tepki gösteremedi; Aniden Floransa'nın hükümetin başında bir boşluk vardı. Ve şu anda Savonarola'nın kehanetleri gerçekleşiyor gibi görünüyordu: o ve Florentine halkı bir Fransız ordusu katliamı tehdit ettiği için haklı olduğunu düşünüyordu ve vatandaşın Fransa ile müzakere etmek üzere bir heyete başkanlık etme talebini kabul etti. Aniden önde gelen bir isyancı olmuştu ve Fransa'yla barışçıl bir işgal gören bir Filistin anlaşmasına yardım ettikten sonra ordu ayrıldı ve o bir kahramandı.
Savonarola, 1494'ten 1498'e kadar dini kariyerinin ötesindeki herhangi bir görevde bulunmadığı halde, Floransa'nın fiili hükümdarıydı: Tekrar ve tekrar, şehir, Savonarola'nın vaat ettiği yeni hükümet yapısı da dahil olmak üzere vaaz verdi. Savonarola şimdi apocalypse'den daha fazlasını sunmuş, dinleyen ve yenilenenlerin umudunu ve başarısını vaaz etmişti, ama eğer Floransa'nın hayal kırıklığına uğraması şeyleri daha da zorlaştıracaktı.
Savonarola bu gücü tüketmedi. Floransa'yı daha çok Cumhuriyetçi yapmak, anayasayı Venedik gibi yerlerle yeniden düşünmek için tasarlanmış bir reform başlattı. Ancak Savonarola, Floransa'nın ahlakını ıslah etme şansını da gördü ve içki, kumar, cinsellik ve sevmediği şarkı söyleme gibi her türlü ahlaksızlığa karşı vaaz verdi. Hıristiyan bir cumhuriyete uygun olmayan eşyaların, ahlaksız sanat eserleri gibi muazzam ateşlerde yıkıldığı “Vanity Burning” i teşvik etti. Hümanistlerin eserleri kurban edildi - daha sonra hatırlanacak kadar büyük bir miktarda olmamakla birlikte - Savonarola'nın kitaplara ya da burslara karşı olduğu için değil, ama onların 'pagan' geçmişinden etkilerinden dolayı. Sonuçta Savonarola, Floransa'nın kilisenin ve İtalya'nın kalbi olan gerçek bir tanrı şehri olmasını istedi. Floransa'nın çocuklarını, vize ile mücadele edecek ve savaşacak yeni bir birime dönüştürdü; Bazı yerliler, Floransa'nın çocukların kavrayışında olduğundan şikayet etti. Savonarola, İtalya'nın yıkılacağına, papanın yeniden inşa edileceğine ve silahın Fransa olacağına ısrar etti ve pragmatizm Papa'ya ve Kutsal Ligi'ne bir dönüş önerdiğinde Fransız kralına ittifak etti.
Savonarola'nın Düşüşü
Savonarola'nın yönetimi bölündü ve bir muhalefet kuruldu, çünkü Savonarola'nın giderek artan aşırı konumu sadece insanların yabancılaşmasını artırdı. Savonarola, Floransa'daki düşmanlardan daha fazla saldırıya uğradı: Belki de daha iyi Rodrigo Borgia olarak bilinen Papa, İtalya'yı Fransızlara karşı birleştirmeye çalışıyordu ve Fransızlara destek vermeye ve ona uymamaya devam etmesi için Savonarola'yı aforoz etti; bu arada Fransa barış yaptı, Floransa'yı terk etti ve Savonarola'yı terk etti.
Alexander, 1495'te Savonarola'yı tuzağa düşürmeye çalıştı, onu kişisel bir seyirci için Roma'ya davet etti, ancak Savonarola hızla fark etti ve reddetti. Savonarola ve Papa arasında mektuplar ve siparişler akıp gidiyordu, eskiler her zaman eğilmeyi reddediyorlardı. Papa, Savonarola'yı bir Kardinal'i çizgiye düşerse yapmaya bile teklif etmiş olabilir. Haberlerden sonra Papa, onu kaldırmanın tek yolunun Savonarola'ya ve Floransa'nın sponsorluğundaki Ligi'ne katılmasını sağladığını söyledi. Son olarak, Savonarola'nın taraftarları çok zayıf büyüdü, seçmene karşı çok fazla seçmen oldu, muhabere çok fazla, Floransa'da bir kınama tehdit etti ve başka bir fraksiyon iktidara geldi. Tetikleyici nokta, rakip bir vaiz tarafından önerilen bir deneme çalışmasıydı. Savonarola'nın taraftarları teknik olarak kazandılar (yağmur ateşi durdurdular). Düşmanları için kendisini ve destekçilerini tutuklamak, ona işkence etmek, kınamak, ve Daha sonra onu halka açık bir şekilde asmak ve Florenco'nun Piazza della Signoria'da yakmak.
Şöhreti, beş yüz yıl sonra, Katolik inancına ve şehitliğine ikna olan ve onun bir aziz olmasını dileyen bir grup tutkulu destekçisi sayesinde olmuştur. Savonarola'nın kıyamet vizyonlarının gücünü ya da halüsinasyonları deneyimleyen ve onları etkili bir şekilde kullanan bir insanın gücünü gören zeki bir şeman olup olmadığını bilmiyoruz.