Alglerin incelenmesi, fitokoloji olarak bilinir. Fikoloji, genellikle botaniğin alt kümesi olarak görülen canlı bilimidir. Algler, tüm yaşam için birincil gıda ve oksijen kaynağı ürettikleri için su ekosistemleri için son derece önemlidir. Dünyadaki en büyük oksijen üreticilerinden bazıları olduğu gibi, insanlar üzerinde de büyük etkileri vardır.
Çoğu alg, ıslak ortamda gelişen ökaryotik (membranlı) bir organizmadır. Kökleri, sapları veya yaprakları yoktur ve çiçek yoktur. Birçok alg türü, çok hücreli varyantlar olsa da, tek hücreli, mikroskobik organizmalardır. Çok hücreli alglerin örnekleri, büyük boyutlarda büyürken, yosun gibi yosunlar olabilir. Mavi-yeşil algler (siyanobakteriler) olarak da bilinen prokaryotik algler de vardır.
Fitolojinin tarihi, eski Yunanlılara, Romalılara ve Çin’e kadar uzanır. Yemek için belirli türleri toplayacaklardı ve bu, bilinen en eski ilgi konusu olacaktı. Bitkilerin bilimsel çalışma 18 kadar meydana olmaz inci Ancak yüzyılın. Bu, Pehr Osbeck ile 1757’de başlayacaktı. İncelenecek ilk algleri anlatacak ve adlandıracak, Fucus maximus (ki şimdi Ecklonia maxima olarak adlandırılmaktadır).
Çalışması diğer bilim adamları ve bilim adamları tarafından takip edilecektir. Bu insanların örnekleri Dawson Turner ve Carl Adolph Agradh olacaktı, ancak JV Lamouroux ve William Henry Harvey’nin fitolojiye önemli bilimsel veriler sağlayacağı 1800’lere kadar olurdu. Algler için önemli gruplar yaratan ilk insanlardı ve Harvey, fitokolojinin babası olarak bilinirdi. Bunun nedeni, algleri dört ana bölüme ayırmaktır, bunların hepsi de alglerin pigmentasyonuna dayanmaktadır. 19. yüzyılın
sonlarına doğru , fitoloji nihayet tanınmış bir bilimsel alan haline gelecekti. Birçok bilim adamı çeşitli algleri tanımlamaya ve incelemeye katkıda bulunacaktır. Yayının yayınlanmasıyla özellikle 1902’de ilgi arttıEdward Arthur Lionel Batters tarafından İngiliz Deniz Yosunu Kataloğu . Bu, kayıtların yetiştirilmesinden ve alglerin dağılımının kapsamlı haritalandırılmasından kaynaklanıyordu, aynı zamanda kimlik anahtarlarının geliştirilmesi, üzerinde durulması ve genişletilmesi için bir temele sahipti.
Üreme ve gelişme 20 içine ilgi yükselen konular olacaktır inci yüzyılda. Felix Eugen Fritsch, 1935 ve 1945’te iki ciltlik çalışma yayınladı, bu da alg üzerine toplanan tüm bilgileri alıp tek bir yere koydu. Daha sonra, 1950’lerde Mary W. Parke, yayınladığı bir çalışma olan “İngiliz deniz yosununun bir ön kontrol listesi” nde kapsamlı olarak vurgulanan alan kontrol listelerinin geliştirilmesine öncülük edecektir.
Phycology’de bulunması gereken çok fazla bilgi vardır, ancak her bir türün tanımlanması zaman alacaktır. Sadece Avustralya’nın 2000’den fazla deniz yosunu türü vardır. Bilim adamları, okyanusta daha fazla gizlenen sırları ortaya çıkardıkça, bilim adamlarının daha farklı alg ve yosun türlerini bulabilmeleri için büyük bir şans var. Bu nedenle, gelecek nesiller için bu konuya çok fazla ilgi olacağını söylemek güvenlidir.