Yazar olmanın mesleki tehlikelerinden biri, insanların sizden sık sık önerileri okumanızı istemesidir. Ancak deneyimlerime göre, gerçekte okuduğunuz kitaplarla her zaman ilgilenmiyorlar.
Örneğin, ödüllü son yol romanını ele alalım Üzüntü Adında Bir At Trebor Healey tarafından. 1980'lerin sonu ve 1990'ların başında geçen kitap, bisiklete binen ve sevgilisinin küllerini memleketine geri götürmek için San Francisco'dan Buffalo, New York'a giden genç bir adamın yolculuğunu anlatıyor. Yol boyunca Healey, San Francisco'nun AIDS salgınının yıkımlarıyla boğuştuğunu gösteren canlı bir resim çiziyor. Healey aynı zamanda cinsel arzunun acelesini ve yas sancılarını ustaca tasvir ediyor.
Lirik ve genellikle oldukça dokunaklı bir roman olmasının yanı sıra, Üzüntü Adında Bir At aynı zamanda edebiyat hakkında konuştuğum insanların çoğunun duymak istemiyor gibi göründüğü türden kitabın mükemmel bir örneğidir, tabii "seç" - "gey" - izleyicilerle konuşmadığım sürece.
Burada gerçek olalım. Söyleyin bana, bunu okuyanlarınız gey olmayanlar, sence bunu kontrol etmek isteyebilir misiniz? Değilse, kitapla ilgili açıklamamın hangi noktasında ilginizi kaybettiniz ve neden? Dürüst ol. Bu kitabın sana göre olmadığını ne söyledi? Eşcinsel bir şey miydi? AIDS meselesi mi? Seks? Ölüm?
Birkaç yıl önce filmin Crash sevgilim üzerine En İyi Film Oscar'ını kazandı Brokeback Dağı, iki kovboy arasındaki ve görünürdeki diğer tüm ödülleri kazanan aşk meselesi hakkında. TV'de ve Awards Daily gibi web sitelerinde tekrarlandığını duyduğum bu üzüntüyle ilgili açıklama şuydu: Crash daha "evrensel" bir hikaye, kafa karıştırıcı bulduğum bir açıklama. Bir aşk hikayesinden daha evrensel ne olabilir? Karşılaştırıldığında, arabasız bir New York'lu olarak Crash Los Angeles otoyollarında ve boyunca yaşam hakkında daha dar görüşlü hikaye.
Eşcinsel bir hikaye veya bir Afrikalı-Amerikalı, Latin, Yahudi, kadın hikayesi, evrensel bir hikaye olarak kabul edilebilir mi?
Üzüntü Adında Bir At aşk ve ölüm, yas ve iyileşme ile ilgili. Bu deneyimleri kim yaşamadı?
Kitap ayrıca birkaç açık eşcinsel seks sahnesinden daha fazlasını içeriyor. İşte kitabın kahramanı ile yolda tanıştığı bir Kızılderili arasındaki buluşmadan birkaç ayrıntı:
İnce, sessiz horozunun pürüzsüz, kıvrımlı sertliği… [O] beni sıkı sıkı tuttu, tohumlarımızı karınlarımıza, elleri kalçalarıma, ellerimi onunkine sürerek. Biz uyuyoruz. Ve birbirimizi uzun süre öyle tuttuk, kestane ağaçlarının dikenli poleni gibi kokarak birbirimizi kemirdik.
Burada Sokrates'i oynamayı bırakacağım ve hemen çıkıp şüphelendiğimi söyleyeceğim, ki bu, eşcinsel olmayan okuyucuları kapatan esas olarak bunlara benzer pasajlardır (veya hatta bu gibi pasajların oluşma olasılığı). Bu bana haksız geliyor. Gey bir erkek okuyucu olarak, sıklıkla düz seks sahneleri ve lezbiyen seks sahneleri okurum. Yine de, eşcinsel olmayan okuyucular ne sıklıkla kurgusal eşcinsel seks sahnelerini okur?
Heteroseksüel okurları, özellikle heteroseksüel erkek okurları, anlayabilmem için buraya yorum yapmaya davet ediyorum. Cinsel eylemleriniz hakkında her zaman kitaplarda, film ve TV'de okur ve bunların temsillerini izlerim. Gey seks okumakla ilgili seni rahatsız eden şey nedir? Yoksa sorunun yok mu? Lütfen bana yanıldığımı söyle. Yanıldığıma sevinirim.