Susannah Roberson tarafından The World için yapılan bu radyo röportajı ve makale aslında 16 Temmuz 2015′ te PRI.org’ da çıktı ve içerik paylaşım sözleşmesinin bir parçası olarak burada yeniden yayımlanmaktadır.
Hepimiz zaman kapsülleri hakkında duymuşuzdur; ama bu seferki birazcık farklı. Bunun adı Gelecek Kütüphanesi ve Norveç’ teki bir orman şeklinde.
İşte şöyle çalışıyor: Oslo’ nun hemen dışındaki bir orman olan Nordmarka’ ya 1000 ağaç dikilir ve bu ağaçlar, dikimden 100 yıl sonra basılacak olan kitapların özel seçmeceleri için kağıt ihtiyacını karşılar. Bu proje, İskoç ressam Katie Paterson’ ın buluşudur ve bu fikrin aklına karalama yaparken geldiğini söylüyor.
Paterson, “Bir deftere ağaç halkaları şeklinde çok basit bir çizim yapıyordum ve birden bire ağaç halkaları ve kitaplardaki bölümler arasında bir bağlantı kurdum.” dedi.
Paterson, bu 100 yıl adına koleksiyona katkı sağlaması için her yıl bir yazarı davet etmeyi planlıyor. Ödüllü Kanadalı yazar Margaret Atwood Mayıs'ta eserini bağışlayarak projenin ilk yazarı oldu.
“Margaret'in benim okuyamayacağım bir eserini elimde tutuyor olmak ve gelecekteki o ana kadar hiç kimsenin okuyamayacağını bilmek hakikaten çok cezbedici. Ama elbette kurala bağlı kalmak için çok sıkı olacağım ve katiyen hiçbir sayfayı açmayacağım.”
Paterson, projesinin gelecek nesiller için bir hediye olmasını umuyor. Bunun keşfedilmemiş antik bir metni okumak gibi olacağını düşünüyor.
“Bu eserlerin ister 2015 olsun ister 2055, her yıldan ölümsüzleşmiş anlar içereceğini hayal ediyorum. Yani ilk okurun ilk sayfada neyi açtığı hayal etmek hoşuma gidiyor.”
Ama 2114′ e kadar bu gerçekleşmeyecek. Bu arada Paterson, projenin ikinci yazarının İngiliz yazar David Mitchell olduğunu bildirdi. Ve Norveç’ teki bu orman büyümeye devam ediyor.