TNihayetinde şanssız, meteliksiz ve evsiz, bekar anne Maben (Wila Fitzgerald), yedi yaşındaki kızı Annalee (Pyper Braun) ile birlikte küçük bir Mississippi kasabasında bir takla gibi süzülüyor. Neden bu podunk belediyesine gelmesi için seçildiği ilk başta net değil ama yavaş yavaş Maben’in bu yerle bir bağlantısı olduğunu öğreniyoruz. Ancak, kendisini ve Annalee’yi köhne bir motele yerleştirdikten ve küçük çocuğu yatağına yatırdıktan sonra, gönülsüzce otoparkta bir numara yapmaya çalıştığı ve yerel bir şerifin bunu yapmasıyla korkunç derecede ters gittiği göz önüne alındığında, dönüşü hiç de neşeli değildir. (Shiloh Fernandez) onu tutuklar, tecavüz eder ve sonra arkadaşlarını gelip oyunlarını oynamaya çağırır. Bundan sonra işler daha da kötüye gider, eğer bu mümkünse.
Bu arada, hemen hemen aynı sıralarda şehrin başka bir yerinde, yeni tahliye olan mahkum Russell (Garrett Hedlund) hapishaneden otobüsten iner ve yerel alkolik cahil Larry (Ryan Hurst) ve kardeşi Walt (Michael Aaron Milligan) tarafından hemen dövülür. Larry, Russell’ı filmin ikinci yarısında da ortaya çıkan bir şeyi asla affetmedi. Her ne kadar dindar babası Mitchell (ünlü Tanrı’nın canı sıkılan Mel Gibson, öyle görünüyor ki hâlâ hem kariyeri hem de kişisel kefareti üzerinde çalışıyor) çok sayıda günahın bağışlanmasını teklif etse de Russell bu konuda kendini affedemiyor gibi görünüyor. Mitchell oğluna bir konaklama seçeneği sunuyor: ya kasabadaki terk edilmiş bir mülkte ya da onunla birlikte aile çiftliğinde evde, dul bir erkek olan Mitchell, Consuela (Paulina Gálvez) ile ilişkilendiriliyor; Köylü bluzu/fırfırlı etek kombinasyonunun ve yemek pişirmeye olan hevesinin işaret ettiği dünyevi bir duygusallık.
Gerçekten de film, bir kenara atılmadan önce iki renk sıçraması yaşayan küçük karakterlerle dolu; bunlar arasında Larry’nin korkmuş eski karısı ve öfkeli ergen oğlu, Mitchell’in gözü yaşlı eski sevgilisi ve kasabanın diğer yardımcısı Boyd (Woody McClain) yer alıyor. tüm zamanını ya eski arkadaşı Russell için endişeleniyor ya da onu cinayetle suçluyor. Farrago’nun seti, aynı zamanda yapımcı olarak da görev yapan Michael Farris Smith’in bir romanına dayanıyor; bu, hikayenin neden daha kötü çizilmiş yardımcı karakterleri tanıtmak için konu dışına çıkmaya devam ettiğini açıklayabilir. Nadine Crocker’ın yönetmenliği bir gündüz pembe dizisinin tüm özgünlüğünü taşıyor. Ancak yine de Hedlund’un ve daha az ölçüde de olsa Fitzgerald’ın oldukça iyi olduğu ve kendilerini çevreleyen filmin hak ettiğinden daha iyi performanslar sergiledikleri açık.