Soma hikâyeleri: Unutuldu her şey, çok yalnız kaldık
“İki çocuğum da aynı ocakta çalışıyordu, maden bizi içine çekti”
18 Aralık 2015 15:06
Sosyal Haklar Derneği, 13 Mayıs 2014’te meydana gelen Soma katliamında hayatını kaybeden 301 madencinin ve geride kalanların hikâyelerini, “Öleni, kalanı ve Soma'ya ne olduğunu okuyun” başlığıyla yayınlamaya başladı. Madencilik yapan İbrahim Duran, maden hayatını kaybeden İdris Duman'ı anlatırken, Soma'nın da unutulduğunu söyledi. Duran, “Soma’da unutuldu her şey çok yalnız kaldık” dedi.
İbrahim Duran şunları anlattı:
Oğlum 25 yaşındaydı. İdris Duran. Askerden geldikten sonda madene başladı. Madeni tercih etti daha doğrusu.
Ben de madendeydim. Emekliyim şimdi. İmbat’ta çalıştım 16 sene. O zamanki şartlar da çok kötüydü. Teknoloji yoktu. Toplam 19 yıl madencilik yaptım. Ben tercihi onlara bıraktım. Arkadaşları genelde Soma Kömürleri’ndeydi.
Ben de şu madene girin demedim. Çünkü İmbat ile Soma Kömürleri arasında bir fark yoktu. İşçiler aynı işkenceyi görüyor. Hadi hadi demeleri, üretim baskısı her yerde aynı. Orada da değişen bir şey olmayacaktı.
İki çocuğum da aynı ocakta çalışıyordu. Normalde iki tişört götürürsün. Birini giyersin. Diğerini üzerine temizini giyersin. Ama benim çocuğum dört tişört götürdüğünü biliyorum.
Diğer oğlum da aynı madendeydi. O gün yer üstünde kalmış iş icabı. Şimdi İmbat’a girdi. Soma’da madencilik kaçınılmaz. Çeşitli yerlerde çalışmak istedim ama olmadı. Maden bizi içine çekti.
Soma’da unutuldu her şey biliyorsunuz. Burada çok yalnız kaldık. Mahkemeyi takip ediyoruz. Bir otobüs bile dolmuyor. Ailelere söylüyoruz, telefonla haber veriyoruz. Ama gelen olmuyor.