

Oturum aç / Parola hatırlat
Üye ol


geçmişe duyulan özlem ve sevginin birleşimidir. insanlık günden güne bozulduğu için ve insan çocukluk zamanında daha temiz kalpli ve saf olduğu için haliyle o günleri daha iyi ve güzel bilir. büyüyüp sorumluluklar arttıkça etraftaki pislikler ve insanların gerçek yüzü ortaya çıktıkça insanda da kin ve nefret duygusu baş gösterir ve insan geçmişini özler.
tarafıma;
pinokyo bisiklet, euro 96'ya katılan ulusal takım, galatasaray'ın avrupa başarıları, eurovision'da 3.olan "dinle" şarkısı, pazar gecesi anne gerginliği, kurumaya çalışan çamaşır ve ütü kokusu, bizimkiler, çarli, ayrılsak da beraberiz gibi diziler, parliement sinema kuşağı, oya bora, izel çelik ercan, tutti frutti, mikasa top gibi çağrışımlar yaptıran kavram.
evet, 90'lar.
İnansın ya da inanmasın eski ramazanlarda bir arada olanların tattığı başka bir şey vardı. Paylaşmak için ayırt etmeye gerek yoktu mesela. Sonra gerçekten ama gerçekten güzel ramazan programları olurdu, hatipler yokken elbet. Karşılıklı gösterişten uzak iftar sofraları vardı. Komşu da pişer ve herkese düşerdi. Nostalji yapmayım diyorum ama ne mümkün eskiyi yad etmemek.