Orijinal konfigürasyonunda S-61 denizaltısının yandan görünüşü
70 yıl önce, Aralık 1951'de, yeni proje 80'ün öncü gemisi olan S-613 dizel-elektrikli denizaltı, SSCB Donanması'nın savaş kompozisyonuna kabul edildi. hikayeler... Bu kayıt birkaç faktöre dayanıyordu. Bu, mühendislerin ve gemi yapımcılarının sorumlu ve yetkin çalışması, tasarım süreçlerine doğru yaklaşım, güncel teknolojilerin kullanılması vb.
Tasarım aşamasında
1944 sonbaharında, Sovyet filosu batık Alman denizaltısını, proje VIIC'yi Finlandiya Körfezi'nin dibinden kaldırdı. Uzmanlar bununla tanıştı ve bazı teknik çözümler kaydetti. Yakında, tasarımında hem kendi deneyimlerimizi hem de Alman kökenli fikirlerimizi kullanmanın önerildiği "613" kodlu kendi dizel elektrikli denizaltılarımızı geliştirme emri verildi. Tasarım TsKB-18'e (şimdi TsKB MT "Rubin") emanet edildi.
1945-46'da. Sovyet uzmanları, daha gelişmiş Alman XXI tipi denizaltılara erişim sağladı ve içlerinde birçok yararlı şey buldu. Yeni bilgiler dikkate alınarak kendi projemiz 613 sonuçlandı. Projenin son hali 1947-48 yıllarında hazırlanmış, ardından toplu inşaat hazırlıklarına başlanmıştır.
SSCB Donanması ve Polonya Halk Cumhuriyeti Donanması ile hizmet veren 613 numaralı denizaltı modeli
Böylece, proje 613'ü oluştururken, TsKB-18, birikmiş tüm deneyimi ve kendi gelişmelerini kullandı ve ayrıca mağlup edilen düşmanın gelişmiş çözümlerini inceleme ve uygulama fırsatı buldu. Bu, yeni teknolojilerin bağımsız olarak yaratılması ve geliştirilmesi konusunda zamandan, emekten ve kaynaklardan tasarruf edilmesini mümkün kıldı. Aslında, hesaplanan taktik ve teknik özelliklerden üretim yeteneklerine kadar, Proje 613'ün sonraki tüm sonuçlarını önceden belirleyen bu yaklaşımdı.
Kendi ve yakalanan gelişmelerimizin birleşimi ile karışık bir yaklaşım sayesinde, taktik ve teknik özellikleri zamanın gereksinimlerini tam olarak karşılayan başarılı bir dizel-elektrik denizaltısı yaratmak mümkün oldu. Ek olarak, daha sonra Proje 613 iyi bir modernizasyon potansiyeli göstermiştir.
Teknik avantajlar
NS. 613, 76 m uzunluğunda ve toplam 1350 ton deplasmanlı bir denizaltının yapımını önerdi. Batık bir konumda, böyle bir denizaltı 13 knot'a kadar bir hız geliştirdi ve 170 m çalışma derinliğine sahipti Mürettebat 52 idi. halk, özerklik 30 gündü. İlk serinin gemileri topçu ve mayın torpido silahları taşıyordu, ancak daha sonra topları terk ettiler.
613 projesinin geç gelişimi - füze denizaltı projesi 644
Tasarımın karakteristik bir özelliği, basit fikirlerin aynı zamanda gelişmiş olarak kullanılmasıydı; ayrıca sektörümüz için iyi öğrenilmiş ve yeni çözümleri bir araya getirdik. Böylece, yedi bölmeye bölünmüş sağlam gövde, iç çerçevelere sahip tamamen kaynaklı bir yapıya sahipti. İç hacimleri optimize etmek için gövdenin enine kesiti değiştirildi: bazı bölmeler silindirikti ve diğerleri "sekiz rakamı" şeklinde yapıldı.
Sağlam gövdenin dışında bir dizi on balast tankı vardı. Tasarımlarını basitleştirmek için, kral taşları yalnızca iki merkezi olanın üzerine yerleştirildi, diğerleri ise boru hatları kullanılarak dolduruldu ve üflendi. Sağlam gövde ve tanklar, savaş sırasındaki denizaltı tipine benzer, basit bir tasarıma sahip hafif bir gövde ile kaplandı.
Denizaltının elektrik santrali, her biri 37 bin hp kapasiteli iki modern 2D dizel motor içeriyordu. Bu tür dizel motorlar gerekli özellikleri gösterdi, ancak önceki modellerin ürünlerinden daha küçük boyutlarda olumlu bir şekilde farklıydı. 101 hp kapasiteli ana elektrik motorları PG-1350 de kullanıldı. ve ekonomik kurs PG-103'ün motorları, her biri 50 hp. her biri. İki bölmede, jeneratör modunda PG-46 motorlar yardımıyla şarj edilen 101SU piller yerleştirildi.
Dizel motorlardan biri 37D
İki pervane, modern bileşenlere dayalı geliştirilmiş bir şanzıman aracılığıyla dizel veya elektrik motorları tarafından tahrik edildi. Örneğin, yeni lastik-pnömatik kaplinler, motorları titreşim sönümleyici bağlantılara takmayı mümkün kıldı. Ayrıca iletim ve kürek hatlarının montajı da basitleştirilmiştir.
Proje 613'teki ana silah altı adet 533 mm torpido kovanıydı. Dördü pruvada, ikisi kıçtaydı. Mühimmat yükü, 12'sı yay bölmesindeki raflarda bulunan 6 torpido idi. Mayın kullanma olasılığı vardı - 20 birime kadar. gemide. Projenin ilk versiyonu, çift namlulu uçaksavar silahları 2M-8 (25 mm) ve SM-24-ZIF (57 mm) için sağlandı. Genel olarak, silahların bileşimi ve gücü açısından, denizaltı "613", zamanının diğer yerli ve yabancı gemilerinden daha düşük değildi.
Daha sonra Project 613 tekneleri, modern koşullarda düşük değerleri nedeniyle topçu silahlarını kaybetti. Ellili-altmışlı yılların başında, denizaltılar yeni füze silahları aldı. Bu nedenle, "613" temelinde, P-644 füzeleri ile 664 ve 5 pr. Ek olarak, Proje 613'ün seri denizaltıları, çeşitli füze sistemlerini test etmek için tekrar tekrar deney gemilerine yeniden inşa edildi.
Yay torpido tüpleri
Denizaltılar, yüzey hedeflerini aramak için bir sonar istasyonu ve bir radarla donatıldı. İyi gelişmiş bir dizi iletişim olanağı vardı. Operasyon devam ederken, tüm bu bileşenler modern örneklerle değiştirildi. Bu nedenle, iletişim sistemlerinin özellikleri ve durumun aydınlatılması sürekli büyüyordu ve zamanın gereksinimlerinin gerisinde kalmıyordu.
Üretim çözümleri
Projenin teknolojik özelliklerine ve üretim tesislerinin hazırlanmasına büyük özen gösterdik. Aynı zamanda, aynı anda birkaç fabrikada denizaltı inşaatı kurmak mümkün oldu. Prospect 613, 112 No'lu Gorki Fabrikası (Krasnoe Sormovo) ve 189 No'lu Leningrad Fabrikası (Baltık Fabrikası) konusunda uzmanlaşan ilk kişi oldu. Ayrıca Nikolaev'deki 444 numaralı fabrika ve Komsomolsk-on-Amur'daki 189 numaralı fabrika da onlara katıldı.
613 projesinin uygulanması sırasında, tersaneler birkaç yeni teknolojiye hakim oldu. Bu nedenle, otomatik kaynaklama ve dikişlerin X-ray denetimi için yeni seçenekler geliştirdik ve uyguladık. Üretim hassasiyeti büyük ölçüde iyileştirildi, bu da yerinde montaj ihtiyacını büyük ölçüde ortadan kaldırdı. Ayrıca, yerel uygulamada ilk kez, denizaltılar, sonraki yerleştirme için ayrı büyük birimlerin montajı ile akış bölümü yöntemine göre inşa edildi.
Amerikan gemilerinin arka planına karşı Sovyet denizaltısı
Proje 613, üretimin basitleştirilmesi dikkate alınarak geliştirildi ve yeni teknolojilerin geliştirilmesi ve mevcut süreçlerin optimizasyonu bu potansiyelin daha tam olarak gerçekleştirilmesini mümkün kıldı. Bunun ana sonuçlarından biri, önceki projelere kıyasla denizaltı yapımında önemli bir hızlanma oldu.
gemi inşa kayıtları
Proje 613, ellilerin başlarında ve ilk yarısında Donanmanın gereksinimlerini tam olarak karşıladı. Aynı zamanda sektör, bu tür denizaltıları hızlı ve önemli miktarlarda inşa etme fırsatı buldu. Bu, yalnızca kısmen uygulanan en cesur planların oluşmasına yol açtı - ancak bu olmadan bile bir rekora yol açtı.
Başlangıçta, tüm filoların denizaltı kuvvetlerini yeniden donatmak için 340 yeni gemi inşa edilmesi planlandı. Ancak, yeni, daha gelişmiş projelerin ortaya çıkması nedeniyle sonraki planlar azaldı. 613 projesinin dizel-elektrik denizaltılarının inşaatı 1957-58'de tamamlandı ve bu zamana kadar filoya “sadece” 215 denizaltı verildi. Bu kadar büyük bir seride başka hiçbir yerli denizaltı inşa edilmedi.
Hizmetin son aşamasında. Denizaltı Cad. 613 yılında 1987
Sadece genel rakamların değil, işletmelerin inşaat programına katkılarının da etkileyici olduğunu belirtmek gerekir. Savunma Bakanlığı'nın siparişlerinin çoğu 112 - 115 numaralı Gorki Fabrikası tarafından yerine getirildi. denizaltılar stoklarını bıraktı. 76 tane daha Nikolaev tarafından inşa edildi. Planların özellikleri nedeniyle Leningrad ve Komsomolsk-on-Amur'da toplam 30 üniteden az inşa edildi.
En başarılı yıllarda, tüm fabrikalar ortaklaşa inşa edildi ve devredildi. filo neredeyse 70 denizaltı. Ortalama olarak, her 5-6 günde bir yeni bir geminin teslimatı gerçekleşti. Aynı zamanda, inşaata projenin düzenli revizyonu ve buna karşılık gelen üretimin yeniden yapılandırılması eşlik etti, ancak bunun genel hız üzerinde büyük bir etkisi olmadı.
Örnek güvenilirlik
Üretimin sona ermesinden önce bile, ellili yılların ortalarında, 613 projesinin dizel-elektrikli denizaltıları, Sovyet denizaltı filosunun bel kemiği haline geldi. Daha sonra, daha yeni ve daha gelişmiş denizaltılar ortaya çıktı, ancak sayıları nedeniyle mevcut "613" ün durumu neredeyse değişmedi. En aktif olarak farklı filolarda kullanıldılar, savaş uyarısı taşıdılar ve verilen tüm görevleri başarıyla çözdüler.
Endonezya'ya nakledilen denizaltılardan biri ve mürettebatı
Hizmet devam ederken, Proje 613'ün tekneleri onarım ve modernizasyondan geçti. Bu tür olaylar sırasında yıpranmış birimler restore edildi, kaynak genişletildi vb. Eski cihazlar düzenli olarak daha modern muadilleriyle değiştirildi. Tüm bu önlemler, denizaltıları sadece hizmette tutmayı değil, aynı zamanda özelliklerini ve kabiliyetlerini gerekli seviyede tutmayı da mümkün kıldı.
Bununla birlikte, zamanla, yeni projelerden "613" gecikmesi belirginleşti ve bu tür denizaltıların oldukça uzun bir terk edilmesi süreci başladı. Son gemiler filodan çekildi ve sadece doksanların başında silindi. Bu zamana kadar, en yeni dizel-elektrikli denizaltıların yaşı 35 yıla yaklaştı - bu sınıftaki ekipman için çok fazla.
40'tan fazla denizaltı, farklı zamanlarda birçok yabancı ülkeye transfer edildi. Bazıları, başka seçeneği veya alternatifi olmadığı için, daha uzun süre tekneleri işletmeye devam etti. Son gemiler yalnızca yakın geçmişte hizmet dışı bırakıldı.
Denizaltı Müzesi S-189
Denizaltının çalışması sırasında, proje 613 yüksek güvenilirlik gösterdi. Düzenli onarım ihtiyacına rağmen, büyük sorunlarla karşılaşmadılar. Ayrıca, tüm operasyon boyunca sadece iki tekne kaybedildi. Aynı zamanda, muhtemelen sadece bir felaket, ekipman arızasıyla ilişkilendirildi.
Bir dönüm noktası projesi
613 projesinin dizel-elektrikli denizaltıları donanmamız için ayrı bir önem taşımaktadır. Onların yardımıyla, SSCB denizaltı kuvvetlerini sadece birkaç yıl içinde büyük, etkili ve başarılı bir şekilde yeniden donatmayı başardı ve onları zamanın gereksinimlerine uygun hale getirdi. Ardından, birkaç on yıl boyunca dizel-elektrik denizaltıları "613" filonun gerekli niteliksel ve / veya niceliksel göstergelerini sağladı.
Üretimin geliştirilmesi ve organizasyonu sırasında, endüstrimiz mevcut teknolojileri ve gelişmeleri başarıyla kullandı ve ayrıca yabancı "kupaları" inceledi ve yeniden düşündü. Ayrıca kendi çözümlerinin çeşitli türleri geliştirilmiştir. Tüm bunlardan dolayı, farklı sınıflardan birçok yeni denizaltının geliştirilmesi için bilimsel ve teknik bir zemin oluşturuldu.
Bu nedenle, 613 numaralı dizel-elektrik denizaltıları, Sovyet filosu ve gemi inşa endüstrisi tarihinde özel bir yere sahiptir. Mümkün olan en kısa sürede acil sorunların çözülmesini sağladılar ve gelecekte bu tür süreçlerin devamının temellerini attılar. Ayrıca, sayı, hizmet süresi ve güvenilirlik açısından rekorlar kırdılar - ve bunların en dikkate değer olanı hala tutuluyor.