Osmanlı'nın gölgede kalan güneşlerinden biri olan IV. Murad, 17. yüzyılın ilk yarısında tahta çıkan ve kısa ama iz bırakan bir saltanata imza atan bir padişahtır. Henüz 11 yaşındayken tahta çıkan Murad, dönemin kargaşası ve isyanlarla dolu ortamında, güçlü bir liderlik örneği göstererek Osmanlı'yı yeniden toparlanmaya yönlendirmiştir.
"Adli" lakabıyla da bilinen IV. Murad, adalet anlayışı ve disiplinli yönetimiyle öne çıkmıştır. Özellikle Yeniçerilerin başıbozukluğuna son vermek için uyguladığı sert yöntemler, o dönem için gerekli ve etkili olmuştur. "Levent" takma adıyla eğlence mekanlarına bizzat gidip ahlaksızlığı engellemesi ve "Murad Hüdavendigar Camii" gibi eserler yaptırması da onun halkla iç içe olmasına ve saygı görmesine katkıda bulunmuştur.
IV. Murad'ın saltanatı, Safevilerle yapılan savaşlarda kazanılan zaferlerle de doludur. Revan ve Bağdat'ın geri alınması, Osmanlı'nın gücünü ve prestijini yeniden tesis etmiştir. Bu zaferler, Murad'ın "Gazi" unvanını almasına ve Osmanlı tarihinde önemli bir yere sahip olmasına vesile olmuştur.
Ancak IV. Murad'ın saltanatı, bazı karanlık noktalara da sahiptir. Özellikle alkol ve esrar gibi keyif verici maddelere olan düşkünlüğü, onun ruh halini ve kararlarını etkilemiştir. Ayrıca bazı tarihçiler, Murad'ın sert ve gaddar uygulamalarının da Osmanlı'da hoşnutsuzluğa yol açtığını savunmaktadır.
IV. Murad, 27 yaşında vefat ettiğinde geride güçlü bir Osmanlı ve birçok eser bırakmıştır. Kısa saltanatına rağmen, tarihte iz bırakan ve Osmanlı'nın yeniden toparlanmasında önemli rol oynayan bir padişah olarak kabul edilmektedir.
Köşe yazımı IV. Murad'ın şu sözüyle bitirmek istiyorum:
“Padişahlık bir tac ve hırka giymek değildir. Padişahlık, milletin ve memleketin yükünü omuzlarında taşımaktır.”