F-35B: yıldırım teorisine yeni bir katkı
F-35B uçuşta
Çeşitli yayınlarda, coşkusundan küfürlü olana kadar, onun hakkında farklı görüşler bulabilirsiniz. Rusça yayınlarında, bu uçağın nitelikleri hakkında şüpheler hakim olduğu kadarıyla hüküm sürmektedir. Çok pahalı olduğunu söylüyorlar (bu değişiklik toplu üretimde 108,1 milyon dolara mal oluyor), güvenilir değil, F-16'un şartlı savaşını yitirdi, Su-35 this'in (bu arada, Amerikan Ulusal Çıkar dergisi görüşüne göre) ve benzerlerini kaybetti. Bu tür şüpheci yayınların önemli bir kısmının, yerli uçak üreticilerini teşvik etme arzusundan kaynaklandığını düşünüyorum, az sayıda uçak yapsalar bile, ancak uçakların kendileri çok iyi. Bununla birlikte, hiçbir “yurtseverlik / vatanseverlik”, potansiyel düşmanın uçağının özünde düşünülmemesi ve savaş yeteneklerini ve savaştaki muhtemel yerini değerlendirmeye çalışmamalıdır.
Kalkış ve iniş
Bence F-35B'nin bu uçakların savaşta kullanımının dayandığı temel özelliği, kesin olarak kısaltılmış bir akış ve düşey inişe dayanmasıdır. Uçağın bu modifikasyonu, prototiplerin USS Wasp üniversal iniş gemisinin güvertesindeki bir dizi 2011 kalkış ve inişini başarıyla tamamlayan bir seri 72 inişi ve inişini tamamladığında, deniz testlerini 35'te geri aldı. Gelecekte, uçak "Amerika" gibi UDC hava grubunun temelini oluşturacak. Çok uzun zaman önce, F-XNUMXB’nin USS America’daki iniş ve çıkışlarının videolarının yayınlanması görünmedi.
Elbette, Amerikalılar tarafından kullanılan ustaca bir fikir Sovyet kökenlidir ve ağır uçak taşıyan kruvazörlerin hava gruplarına yönelik Yakovlev Yak-141 tasarım bürosuna geri döner.
Yak-141
Şirket Lockheed Martin, konseptin kaynağını Sovyet prototipinden resmen tanıdı. Fakat yine de, Amerikalılar tasarımda önemli değişiklikler yaptı. Yak-141 üç motora sahipti: asansör yürüyüşü Р79В-300 ve iki adet asansör motoru РД-41, pilot kabininin arkasına dikey eksende 10 derecelik bir açıyla yerleştirildi. Asansör ana motorundan hava besleme kanalları, kaldırma motorlarına, ön jet dümenine ve kanat uçlarında iki jet dümene yerleştirildi. Kaldırma motorunun ayrıca aşağı doğru 95 derece sapmış bir nozülü vardır. Jet dümenlerine ek olarak, kaldırma motorları ayrıca kalkış ve iniş sırasında yatay hızı kontrol etmeyi mümkün kılan itme vektöründe bir sapmaya sahiptir. Pitch kontrolü raznotegom kaldırma ve çekme ve kaldırma motorları ile sağlanmıştır.
Amerikalılar bu planı kopyalamamış ve kendi yöntemleriyle yapmıştır. Sadece bir ana motorları var. Düşey kalkış ve iniş üzerinde aynı anda üç şekilde çalışır. İlk önce, motor nozülü 95 derece aşağı döner. İkinci olarak, sert bir dişliyle ana motora bağlanan pilot kabininin arkasına bir kaldırma fanı monte edilmiştir. Üçüncü olarak, ana motordan gelen hava, kanat konsollarına yerleştirilmiş iki jet dümene de verilir. Kaldırma kuvveti, ana motor ve kaldırma fanı tarafından oluşturulur. Yatay hız kontrolü, ana motorun nozülünün sapma açısının değiştirilmesiyle açıkça gerçekleştirilir ve adım kontrolü, motor ve kaldırma fanı tarafından kontrol edilir. Tüm bu sistem, yerleşik bir bilgisayar tarafından izlenir ve kontrol edilir.
F-35B'deki dikey kalkış ve iniş sisteminin şeması
F-35B kısa bir süre ile kalkar. Kaldırma fanının yükseltilmiş üst kapağı net bir şekilde görülebilir.
Bu yüzden F-35B'yi Yak-141'in tam bir kopyası olarak almaya gerek yok, Amerikalılar tasarımlarına ve kendi zekâlarına kattılar. Ancak genel olarak, konsept aynıdır. Her iki araçta da dikey kalkış ve iniş, normal şekilde kalkış ve iniş, ayrıca kısa bir kalkış (F-120B için 141 metre ve F-130B için 35 metre) ve ultra kısa kalkış için kalkış imkanı bulunmaktadır.
Eleman blitzkrieg
F-35B'nin yaratıcılarına göre, ABD Deniz Piyadeleri için ve evrensel iniş gemilerinin kanatlarının alınması için tasarlanmasına rağmen, yine de, bence, olası uygulamanın kapsamı çok daha geniş ve uçak başarıyla gerçekleştirilebilir havacılık yer operasyonlarının desteklenmesi.
Bu tez, ilk bakışta yeni bir şey değil. ABD'nin Müttefiklerle birlikte yürüttüğü birçok büyük operasyonda havacılık, kara operasyonlarını desteklemek için çok yaygın bir şekilde kullanıldı. Ancak dikkat çeken bir nokta var. Ya deniz tabanlı havacılık kullanıldı ya da uçak, bu askeri operasyonlardan çok önce kurulan Amerikan hava üslerine dayanıyordu. 2003’teki Irak savaşı sırasında ele geçirilen Bağdat havaalanı yalnızca askeri nakliye operasyonlarında kullanıldı. Bunun tek istisnası, belki de ilk başta güverte havacılığının kullanıldığı Afganistan'daki operasyon ve ardından Amerikan birlikleri uçaklarını eski Sovyet hava üslerine yerleştirdi: Bagram, Kandahar ve Shindand. Yani, eski askeri harekatlarda, temelde, temelde özel sorunlar ortaya çıkmadı.
Rusya’ya veya Çin’e karşı muhtemel ABD ve NATO savaşını göz önüne alırsak, bu sorun ortaya çıkar. Bu ülkeler, Amerikalıların daha önce savaş yaptıkları tüm ülkelerden alan ve uzunluk bakımından çok daha büyüktür ve kara kuvvetlerine güverte ve hatta havacılık aralığının ötesinde savaşlara yol açan kara kuvvetlerine hava desteği sağlama sorunu ortaya çıkmaktadır. Bu olası savaşın olası senaryolarını ortaya koyamayacağım, çünkü kitabımda Rusya’nın NATO’ya karşı yeterince ayrıntılı bir şekilde ortaya konduğu: Olası bir Savaşın Analizi.
Bu problem: elbette havacılığın temel alınacağı, kara kuvvetlerinin desteklenmesi, uygun hava limanlarının ve havaalanlarının yakalanmasıyla çözülebilir. Bununla birlikte, operasyonel-taktiksel anlamda, bu yöntemin Amerikan birliklerinin eylemlerini çok iyi tahmin edilebilir hale getirme dezavantajı vardır. Amerikalıların her şeyden önce, havacılık desteğinin ve asker arzının belirleyici bir ölçüde bağlı olacağı hava alanlarını ele geçirmeye çalışacakları gerçeği, karşı görevlileri önceden ve genel olarak bu görevi karmaşık hale getirecek şekilde hazırlamayı ve başarılı bir şekilde yerine getirmeyi mümkün kılar.
Hava desteği açısından, savaş alanından uzaktaki hava meydanlarının (600-800 km ve daha fazla) olması da önemlidir. Uçağın savaş alanında görünmesi ve yerden talep üzerine hedefler üzerinde çalışması bir saatten fazla sürecek. Uçak, savaş alanının yakınında, örneğin 100 km'ye kadar bir mesafede bulunuyorsa, o zaman uçağın, kara kuvvetlerinin çıkarları doğrultusunda hedefleri vurmaya başlamak için yalnızca 7-10 dakikaya veya daha azına ihtiyacı olacaktır. Fark aşikardır. Düşmanlıkların yoğunluğu keskin bir şekilde artar ve havacılığın bu kadar yoğun kullanımıyla, kara kuvvetleri hızlı bir şekilde iyi güçlendirilmiş pozisyonları bile alabilir ve büyük birlikleri alt edebilir. Bu, İkinci Dünya Savaşı'ndan iyi bilinen blitzkrieg unsurlarından biridir: Luftwaffe, uçağını saldıran uçağa 50-60 km mesafeye yerleştirmeye çalıştı. tank gruplara ayrıldı ve uçaklarını hızla ele geçirilen hava alanlarına ve ilerleyen tanklardan sonra uygun yerlere taşıdı.
Bu durumda F-35B özelliğinin değeri kendini gösterir. Hava alanına ihtiyacı yok. Kalkış ve iniş için, karayolunun herhangi bir kısmı, oldukça geniş bir caddenin bir bölümü veya kare veya büyük bir otopark gibi yalnızca uygun bir asfalt veya beton zemin sığacaktır.
Yalnızca karşılaştırma ve örnekleme için: F-35B, Kızıl Meydan'ın kısa sürede tükenmesi için yeterlidir.
Burada "uçaklarımız yollardan da çıkabilir" demeye gerek yok. Su-35'lerde, afterburner ile çalışan 450 metredir. 150 metre uzunluğundan daha uzun, 500 metre çevresinde düz bir yol veya cadde seçmenin daha kolay olduğunu kabul edersiniz. F-35B'de bu kadar kısa bir süre (tam yakıt ikmali ve tam mühimmat ile başlamanıza izin verir) bir avantajdır ve şapka ve açıklamaların arkasına saklanmamak için bunu takdir etmeniz gerekir.
Hızlı, çok sayıda hava saldırısı
Bu nasıl organize edilebilir? Kanımca, mobil bir pist şeklinde: tankerler, mühimmatlı kamyonlar, asgari bakım için donanıma sahip bir teknik ekip, hem de siteyi kapatacak kadar yeterli, Deniz Kuvvetleri'nin hafif zırhlı araçlarla ve muhtemelen 2-3 saldırı helikopterleri. Boyut ve ihtiyaçlara bağlı olarak böyle bir platform, 2-3 uçağına oldukça kolay bir şekilde hizmet edebilir.
Kara kuvvetlerinden 40-60 km uzaklıkta bulunabilecek önceden belirlenmiş, daha önce ele geçirilmiş ve düşman bölgesinden temizlenmişler. F-35B, mühimmatın ve yakıtın tükenmesinden sonra, hava tabanlarına geri dönmez, ancak bu bölgelerde oturur, yakıt doldurur, mühimmatı doldurur ve tekrar havaya yükselir. Bu tür inişlerden sonra, duruma bağlı olarak, uçak hava üssüne geri döndü.
Tüm uçaklar bu şekilde hareket edemez, ancak örneğin 10-15 uçaklarından oluşan özel bir hava grubu. İniş veya iniş yaparken vurulma veya yeryüzünde saldırıya maruz kalma riski vardır. Ancak risk, benim görüşüme göre, bu ciddiyetle öder. İlk olarak, uçaklar bir yer hedefini yenme isteği aldıktan sonra birkaç dakika içinde yer birliklerine yardım edebilir. Bu, benim görüşüme göre, özellikle büyük şehirleri fırtına yaparken, kentsel savaşlarda özellikle önemlidir. Burada, F-35B silahlanmasının, iyi korunan sığınakları bile yok edebilecek güdümlü bombalar ve yüksek hassasiyetli füzeler içerdiğini hatırlamalıyız. İkincisi, F-35B sadece karada değil, aynı zamanda hava hedeflerinde de çalışabilen, yani yerel bir bölgede hava üstünlüğünü ele geçirmek için görevler gerçekleştirebilen, tam teşekküllü bir avcı-bombardıman uçağıdır.
Silahlanma F-35B. Gördüğümüz gibi, set çok geniş ve çeşitli işleri yapmak için tasarlandı.
Bu arada, F-35B'nin her yerde ve her yerde sadece en yeni uçakla karşılaşacağı gerçeği değil; büyük olasılıkla, tipik rakibi Su-25 ve MiG-29 olacaktır. Bu bakımdan, avcı-bombardıman uçağı saldırı helikopteri önemli ölçüde daha iyidir. Üçüncüsü, geçici iniş alanı kolay ve hızlı bir şekilde değiştirilebilir; bu hem manevra hem de tespit zorluğu için yapılabilir.
Bu şekilde elde edilen en önemli şey, güçlü bir rakibe bile hızla çarpacak olan hava saldırılarının hızı ve çokluğu. Ve bu, bence ihmal edilemeyecek ciddi bir tehlike.
Şimdi ABD bu tür 60 makinelerle ve İngiltere'den bir başka 15 ile silahlandırıldı. Japonya ayrıca, satın alınması planlanan F-35A'nın bir kısmını değiştirerek (İzumo tipi helikopter taşıyıcılarını donatmak için) böyle bir değişiklik almaya karar verdi. Bu miktar, daha fazla tedarik dikkate alınmadan, onları bir yıldırım öğesinin parçası olarak kullanmak için oldukça yeterli.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.