Mevcut Tıbbi Karşı Önlemler
Kükürt hardal yağlı bir sıvıdır ve “kalıcı” bir kimyasal madde olarak kabul edilir, yani hızlı bir şekilde buharlaşmaz ve uzun süre aktif kalır. Giysiler, deri ve saç sağlık çalışanlarına zorluk çıkaran saatlerce kükürt hardalıyla kontamine kalabilir. Askeri ve ilk müdahale edenler, vesikalıklara maruz kalmayı önlemek için bireysel fiziksel korumaya (örn. Koruyucu maskeler ve takım elbise) güveniyor. Tedavi öncesi ilaçlar henüz mevcut değildir.
Vesikant kaynaklı yaralanmaların günümüzdeki tedavisi büyük ölçüde semptomatik ve destekleyici niteliktedir. Göz yaralanmaları, özel göz damlaları, antibiyotikler ve ikincil enfeksiyonu önlemek için diğer ilaçların kullanılmasını gerektirir ve steroidler iltihaplanma tepkisini sınırlamak ve iyileşme sürecini hızlandırmak için kullanılır. Cilt yaraları, özellikle de kabarcık oluşumu ile şiddetli olduğunda, ağrıyı azaltmak, enfeksiyonu önlemek ve iltihaplanmayı azaltmak için özel tıbbi yardıma ihtiyaç duyar. Yaralı cildin bir tabakasının çıkartılması (kaldırılması) iyileşme sürecini hızlandırmak için gerekli olabilir.
Şu anda vesikant hasarının teşhisi, klinik bulgulara ve semptomlara ve çevredeki spesifik ajanların saptanmasına dayanmaktadır. Kanda veya dokuda kükürt hardal için Gıda ve İlaç İdaresi tarafından onaylanmış klinik laboratuar testleri bulunmamaktadır. Bununla birlikte, tiyodiglikol gibi bileşikler, kükürt hardalına maruz kaldıktan sonra vücutta üretilir ve kan, idrar ve dokuda tespit edilebilir. Bu bileşiklerin analizi, gaz kromatografisi-kütle spektrometresi gibi karmaşık teknolojilerin kullanılmasını gerektirir.