Herkes hata yapar. Hata yapmak insanoğlunun fıtratında (genetik kodlarında) var . Her ne kadar "hata" kelimesi Peygamberler için kullanılmasa bile onların da "zelle"leri var. Adem (a.s) o ağaca yaklaşmasaydı , Yunus (a.s ) kavmini bırakıp gitmeseydi, Musa (a.s) yanlışlıkla bir adamı öldürmeseydi, Peygamberimiz "abese ve tevella" ya muhatap olmasaydı ve bütün bu örnekler Kur'an'da bize bildirilmeseydi umutsuzluğa düşebilirdim.
Tarih Orhan Baba'yı haklı çıkarmasaydı. "Hatasız kul olmaz" demeseydi. Sezen Ablamı da es geçmiş olsaydı
" Eller günahkar diller günahkar bir çağ yangını bu bütün dünya günahkar.." sözlerini her fırsatta üşenmeden hatırlatmasaydı mesela.. Ümitsizliğe düşebilirdim.
Esasında
"Pişman olmak ya da olmamak" işte bütün mesele bu..
İblis hata yapmıştı ama pişman olmadı hatasında ısrar etti.
Adem de hata yapmıştı. İblis'ten farkı ise tövbe etmek oldu.
İnsan olmakla Şeytan olmak arasındaki fark:
Pişman olmak..
Bir yanlışı bir kere yapıyorsan bu hatadır. Ama hata da ısrar ediyorsan artık ona hata demek en büyük hata olsa gerek.