Birleşmiş Milletler’in kuruluşundan bu yana ana organlarından olan Ekonomik ve Sosyal Konsey, sosyal ve ekonomik ilişkileri uluslararası ölçekte ele almakla yükümlüdür. Bu nedenle son yıllarda Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri ışığında, sürdürülebilir kalkınmayı sağlama görevini üstlenmiştir. Sosyo-ekonomik meselelerle başa çıkmakla yükümlü kılınan ESK, nihayetinde küresel kalkınma hakkında esaslı kararlara varma konusunda uzmanlığa sahip olmalıdır.
ESK, bu kararların Genel Kurul’un değerlendirmesine sunulabileceği, yasa tasarısı, tavsiye kararı ve sözleşmeler gibi çeşitli formlardan herhangi birini seçebilme hürriyetine sahiptir. Buna ek olarak ESK, insani yardım gibi görevlere mükellef tutulmuş diğer BM organlarının koordinasyonunu sağlamakla görevlendirilmiş ve problemler ile uzman danışmanlığında daha aşikar bir biçimde çalışan komiteler ve yasa tasarısı oluşturma şanslarına sahiptir. Bu komitelere örnek olarak insan hakları, sosyal gelişim ve kadınların bulunduğu durumlarla yükümlü olanlar verilebilir. ESK'nin pozisyonu bu organı küresel kalkınmanın ana kurumu olarak gösteren Genel Kurul yasa tasarısı 68/1 ile güçlendirilmiştir. Bundan önce ESK'nin, ESK anlaşmalarındaki ülkelere gelişimin tahakkuk edildiği bahsi geçen bakanlık görevine ait teftişler uygulamasını onaylayan Genel Kurul yasa tasarıları bulunmaktadır. ESK'nin yönettiği komiteler ve incelemelerde görülebileceği gibi genel olarak, Meclis’in yetkilerinin daha iddialı bir biçimde kullanılması yönünde bir teşvik vardır. Tüm bunlara rağmen karar verme yetkisi hala üye ülkelerde ve ilgili diğer önemli organlar ve kurumlarda bulunmakta olup ESK sadece tavsiyelerde bulunabilir. Yasa tasarısı 68/1, ESK tarafından yorumlandığı gibi, “meydana gelen zorlukların tanımlanması ve fikirlerin teşviki, gelişim üzerine müzakere ve yenilikçi düşünme ve bununla birlikte sürdürülebilir kalkınmanın üç boyutuna dair dengeli bir bütünleştirmenin sağlanması” hakkındaki rolünü tanımlamıştır: Ekonomik, sosyal ve çevresel.
Gündem Maddeleri
1. Gümrük vergilerinin düzenlenmesi
2. Çatışma sonrası bölgelerde sürdürülebilir gelişim sağlanması