

SERBEST KÜRSÜ
EV
Elimdeki kahvenin sıcaklığı ile buharlanmış camı temizlerken
birden sokağın başında yalnızlığı gördüm
sert adımlarla bana doğru geliyordu.
Kapıdan içeri girdi.
Kendinden emin bir şekilde ve bir o kadar emin adımlarla
merdivenleri çıktı.
Kapının önünde durarak
YALNIZLIK:
içeridesin biliyorum aç kapıyı
BEN:
evde yokum.
YALNIZLIK:
evde yoksan nasıl duyabiliyorum sesini
BEN:
peki sen yalnızlıksan ben senin sesini nasıl duyabiliyorum.
uğur özmen / 14.09.2011
Bu yazı 657 kez okundu.
YORUMLAR