Yokluk saatleri boş limanlarda.Kimse uğramıyor yalnızlığıma ve ben,senden başka kimseyi kabul etmiyorum zaten bu ayrılık akşamına.
Yoksulluk saatleri Anadolu coğrafyasında.Burada da kimse el gözü ile bakmıyor gözlerime senden başka;oysa ben ne kadar yabancıyım o coğrafyaya,ne kadar Egeli'yim onlara.Nereden mi tanıyorlar beni?Yoksulum ben ondan.Sen'den yoksul.Bu yüzden Anadolu'yum.Onlar gibi yoksulum.
Darlık saatleri soluk borularında.Kimse suni teşebbüste bulunamaz dudaklarıma;kesilen nefesim için,senin dışında.Mühürledim dudaklarımı.Mührü sökmek senin elinde.Başkasına yasak.
Ezan saatleri cami avlularında.'Kimse','Kimse''yi tanımadan saf tutuyor yanyana.Bunca tanışıklığımız nasıl koyamaz bizi yanyana!?Niye hep başkalarına o saf tutmaların?
Çay saatleri beş sularında.Kimse kurtaramaz beni;başım o ağzına kadar sensizlik suyuyla dolu kovada.Senin suyunda,senin nefessizliğinle boğuluyorum.
Ölüm saatleri öğlen-ikindi selalarında.Kimse kalmayacak dünyada bilirim.Nerden mi bilirim?:Ben yaşarken de kalamadım ki bu tarafta.Sen yoktun ve ben hep ölüydüm dört mevsimin her akşamında.