İran’da İlhanlılar Devleti’ni kurmuş olan Hulâgû Han’ın oğlu, bu devletin ikinci hükümdarıdır. Cengiz Han’ın torununun oğlu olur. Moğolistan’da doğdu. Babasının ölümü üzerine, 1265’te Moğol beyleri tarafından hakanlığa seçildi. Babası gibi , Türk yasalarını, geleneklerini korumaya meraklı olduğundan, bütün hayatı boyunca İslam şeriatının Türk göreneklerinin yerini almaması için uğraştı. Devrinin en büyük asker* olayı Mısır Memlûkleri’ne karşı giriştiği savaşlardır. Mısır’da, Suriye’de başarı sağlayabilmek, doğudan, kuzeyden gelebilecek tehlikeleri ortadan kaldırabilmek için, Kıpçak Moğolları ile barış yaptı; Kür Irmağının kıyısına set çektirdi; Kafkas kabilelerini buyruğu altına aldı. Ayrıca, Buhara şehrini de yakıp yıktırarak, doğudan gelebilecek baskınları önlemiş oldu.
Abaka Han Bizanslı bir prensesle evlenmişti. Bundan yararlanarak, Hristiyan devletlerine başvurdu, Roma’dan, İngiltere’den, Fransa’dan Mısır Memlûkleri’ne karşı ortak bir saldırıya geçmelerini istedi. Bütün bu devletlerden olumlu cevaplar aldıysa da, bu ortak saldırıyı bir türlü gerçekleştiremedi. Memlükler’in gerek Hristiyanlar, gerek İlhanlılar üzerindeki üstünlüğü daha yıllarca sürdü. 1280’de İlhanlılar Suriye’ye girdiler, Halep’i yakıp yıktılar. Ancak, ertesi yıl Memlûk’ler onları gene bozguna uğrattılar.
Abaka Han’ın içkiye düşkün olduğu söylenir. 1282’de Hemedan’da öldü. Yerine kardeşi Ahmet Teküdar geçti.