Ütü Nasıl Bulundu
Ütü nasıl bulundu ? sorusuna gelmeden önce ütülerin kırışık giysileri düzgün hale getirmek için bastırılarak kullanılan cihazlar olduğunu biliriz. Ütüler doğrudan gaz alevi, soba plakası ısısı veya modern demir durumunda elektrikle ısıtılmıştır. Çinlilerin başkalarından önce ütülemek için sıcak metal kullandıklarını biliyoruz. Sıcak kömürlerle doldurulmuş tavalar, sağdaki resimde gösterildiği gibi gerilmiş kumaş üzerine bastırılmıştır. Bin yıl önce bu yöntem zaten iyi kurulmuş. Bu arada Kuzey Avrupa’daki insanlar pürüzsüzleştirmek için taş, cam ve tahta kullanıyorlardı. Bunlar, batı demircilerinin orta çağların sonlarında yumuşatıcı demirler oluşturmaya başladıktan bir süre sonra, 19. yüzyıl ortalarında bazı yerlerde “ütüleme” kullanımına devam etti.
Elektrikten Önce
Kumaşları yumuşatmak ve kırışıklıkları azaltmak için sıcak, düz yüzeylerin kullanılması binlerce yıl öncesine dayanır ve birçok eski uygarlıkta bulunabilir. Mesela Çin’de metal tavalarda sıcak kömür kullanıldı.
Pürüzsüzleştirici Taşlar, 8. ve 9. yüzyıllardan beri var ve bir miktar büyük mantarlara benzeyen en eski batı ütüleme cihazları olarak biliniyor.
Ütü nasıl bulundu ? Sanayi Devrimi’nin şafağında, buruşuk kumaşa sıcak bir yüzey getirebilecek çeşitli metal kaplar yapıldı. Bu tür erken ütüler, aynı zamanda “katı” ütüler anlamına gelen, yassı çizgiler veya sadironlar olarak da bilinmektedir. Bazıları kömür gibi sıcak malzemelerle doluydu. Diğerleri, ütü yüzeyleri kullanım için yeterince sıcak olana kadar doğrudan ateşe yerleştirildi. Ateşin içinden birden fazla yassı döndürmek alışılmadık bir durum değildi, bu nedenle diğerleri soğuduktan sonra her zaman hazır olacaktı.
1871’de, ütüler gibi ısınmalarını önlemek için çıkarılabilir kulplu bir demir modeli tanıtıldı ve pazarlandı. ‘Potts Saplı Ütü’.
Elektrikli Ütü
Elektrikli Ütü nasıl bulundu ? Kim buldu ? 6 Haziran 1882’de New York Şehri’nden Henry W. Seely, elektrikli yassı ütü olarak adlandırılan elektrikli ütü patenti aldı. Fransa’da aynı zamanlarda gelişen erken dönem elektrik ütüler, ısı üretmek için bir karbon yay kullandı, ancak bu, güvenli olmayan ve ticari olarak başarısız oldu.
1892’de, elektriğin direncini kullanan el ütüler, ütünün ısısının düzenlenmesine olanak tanıyan Crompton and Co. El tipi elektrikli ütülerin popülaritesi arttıkça, 1950’lerin başındaki elektrikli buharlı ütüler sırasında satışlar daha da artmıştı.
Bugün ütünün geleceği belirsiz görünüyor. Son teknolojik gelişmeler ütü endüstrisinden değil, moda endüstrisinden geldi. Günümüzde artan sayıda gömlek ve pantolon kırışıksız olarak satılıyor… ütülemeye gerek yok !