Bazı kitaplar tavada yanıp söner, eğlence için okunur ve bir sonraki şanslı kişinin alması ve eğlenmesi için bir otobüs koltuğuna bırakılır, çoğu mevsim bittikten sonra unutulur. Bazıları etrafta takılır, okunur ve yeniden okunur, öğretilir ve tartışılır: bazen büyük sanat nedeniyle, bazen şans nedeniyle ve bazen de zamanın kültürünün bazı unsurlarını tanıyıp yakalamayı başardıkları için.
Şu anda, hangi kitapların hangileri olduğunu çoğu zaman bilemezsiniz. Müthiş gatsby piyasaya sürüldüğünde en çok satanlar arasında değildi, ancak şimdi bunu 1920'lerde belirli bir Amerikan duyarlılığının simgesi olarak görüyoruz. Elbette, sonradan görme duyuları da bozabilir; kanon belirir ve belirsizleşir. Yine de, önümüzdeki iki buçuk hafta boyunca, her biri ayrı bir on yılı tanımlamaya çalışan, 1900'lerden başlayarak (şimdiye kadar hiç şüpheniz olmasın) ve bize kadar geri sayım yapan bir liste yayınlayacağız. (neredeyse tamamlanmış) 2010'lara ulaşın.
Bu listelerdeki kitapların Amerikan kökenli olması gerekmese de, her on yılda Amerikan yaşamının gerçek ya da entelektüel bazı yönlerini çağrıştıran kitaplar arıyorum - küresel bir mercek çok daha uzun bir liste gerektirecektir. Ve tabii ki, çeşitli ve karmaşık olduğu gibi, on yıldan fazla veya herhangi bir sayıdaki Amerikan yaşamını gerçekten tanımlayabilecek bir liste yok, bu yüzden ayrıntılılık konusunda herhangi bir iddiada bulunmuyorum. Basitçe, birlikte okunduğunda, o on yıl için edebi kültür manzarasının adil bir resmini verecek kitapları seçtim - hem olduğu gibi hem de hatırlandığı şekliyle. Son olarak, iki süreç notu: 12 bölümlük listenin tamamında kendimi yazar başına bir kitapla sınırladım, bu nedenle her ikisi de önemli olsa bile bazı çalışmaların diğerleri lehine atlandığını görebilirsiniz (örneğin, görmezden gelmek Dublinliler böylece daha sonra ekleyebilirim Ulysses ) ve çevrilmiş çalışma durumunda, bariz nedenlerden dolayı İngilizce çevirinin tarihini kullanacağım.
Şimdi, daha fazla uzatmadan, 1900'lerin ilk on yılını tanımlayan on kitapla başlayalım.
L. Frank Baum, Harika Oz Büyücüsü (1900)
L. Frank Baum’un dünyasının gücünü veya sürekli aynı anda her yerde bulunduğunu kimseye hatırlatmanın gerekli olmadığına eminim. Ancak yazılırken bile, kendisini yaşarken bulduğu yeni çağ için yeni bir tür hikaye yaratmaya çalıştığını biliyordu. Kitabın ilk baskısının girişinde, şunları yazdı:
Halk hikâyesi, efsaneler, mitler ve masallar çağlar boyunca çocukluğu takip etmiştir, çünkü her sağlıklı genç, fantastik, muhteşem ve açıkça gerçek dışı hikayelere karşı besleyici ve içgüdüsel bir aşka sahiptir. Grimm ve Andersen'in kanatlı perileri, çocuksu kalplere diğer tüm insan yaratımlarından daha fazla mutluluk getirdi.
Yine de nesillerdir hizmet etmiş olan eski zaman masalı artık çocuk kütüphanesinde “tarihi” olarak sınıflandırılabilir; çünkü yazarları tarafından her bir hikayeye korkunç bir ahlaki işaret etmek için tasarlanan tüm korkunç ve kan donduran olaylarla birlikte basmakalıp cin, cüce ve perinin ortadan kaldırıldığı bir dizi yeni 'harika masal' için zaman geldi. Modern eğitim ahlakı içerir; bu nedenle modern çocuk, harikulade hikâyelerinde yalnızca eğlence arar ve hoşa gitmeyen tüm olaylardan memnuniyetle vazgeçer.
Bu düşünceyi akılda tutarak, “Muhteşem Oz Büyücüsü” hikayesi sadece günümüz çocuklarını memnun etmek için yazılmıştır. Şaşkınlığın ve neşenin korunduğu, kalp ağrılarının ve kabusların dışarıda bırakıldığı modern bir peri masalı olmayı hedefliyor.
Kesinlikle çocuk masallarında yeni bir çağ başlattı ve bu süreçte sonsuz bir şey yarattı.
Booker T. Washington, Kölelikten Yukarı (1901)
Washington’un otobiyografisi, kölelikteki bir çocukluktan bir eğitimci olarak yetişkinliğe uzanan hayatını anlatan ve Afrikalı Amerikalıların yükselişi ve ilerlemesi için bir teori ortaya koyan otobiyografisi, yayınlandığı yıl oldukça etkili bir en çok satanlar arasındaydı ve sonraki yıllarda popüler oldu. Aynı zamanda hem çağdaş eleştirmenler hem de daha sonraki okuyucular için tartışmalıydı. Bazıları, W.E.B. Du Bois, kitabın bazı kısımlarını ve Washington'un felsefelerini eleştirirken, özellikle Washington'u bir uzlaşmacı olarak nitelendirirken, diğerleri onun 'gerçekçi' yaklaşımını övdü. Robert Norrell, Washington 'beyaz üstünlüğüne direnmek ve beyaz üstünlüğünü yenmek için çok çalıştı' diye yazdı Robert Norrell, 'beyaz üstünlüğü yanlısı güney komşularından bazıları ifadelerinin bazılarını böyle yorumlamış olsa bile.'
Joseph Conrad, Karanlığın kalbi (1902)
Sıra noktası: Conrad’ın kısa romanı ilk olarak üç bölümlük bir seri olarak yayınlandı. Blackwood’s Magazine 1899'da, ancak 1902'ye kadar kitap biçiminde yayınlanmadı ve o zaman bile yalnızca orta öykü olarak Gençlik: Bir Anlatı ve Diğer İki Hikaye . Marlow’un Kongo Nehri’ne yaptığı yolculuğun öyküsü genellikle bağımsız bir kısa roman olarak yayınlanıyor, ancak ilk yayınlandığında üç öykünün en az dikkatini çekti. Conrad’ın hayatından sonrasına kadar standart lise ve üniversite okuması haline gelmedi, bu yüzden yayınlandığı on yılda özellikle etkili olmasa da, o zamandan beri aşırı derecede oldu - özellikle akademik bir tartışma konusu olarak. Chinua Achebe kitabı ırkçılığından ötürü meşhur etti ve Harold Bloom dahil diğerleri onun sanatsal kusurlarını kaydetti. Ancak etkisi inkar edilemez. ' Karanlığın kalbi Harold Bloom, kitabın istemsiz müstehcenliğiyle sınırlı olsa bile mitin gücünün bir kısmını üstlendi, ”diye yazdı.
T.S.'den Amerikan edebiyatına musallat oldu. Eliot'un şiirleri, 1920-1940 döneminin başlıca romancıları aracılığıyla, Vatandaş Kane Orson Welles'in filmi (terk edilmiş bir Welles projesinin filme alınması için bir yedek Karanlığın kalbi ) Coppola’ya kıyamet şimdi . Bu örnekte, Conrad’ın biçimsizliği bir yardımcı olarak işe yaramış gibi görünüyor, bu da onu neredeyse evrensel bir izleyici kitlesine ulaştırmış gibi anlayışını yayıyor.
İyi ya da kötü sanırım.
William James, Dini Tecrübe Çeşitleri (1902)
Başlangıçta Edinburgh Üniversitesi'nde bir dizi konferans olarak verildi, kurumsal dinle değil, maneviyat psikolojisi ve doğal teoloji ile ilgili ve anında (ve şu anda) Amerikan edebiyat kanonunun dayanak noktası, kapıyı açan bir dönüm noktası metni konuyla ilgili daha fazla söylem için. Ama bu tam olarak hangi konu? Penguin Classics baskısının girişinde, Martin E. Marty kitabı 'çoğu dini araştırmayı şekillendirmek için fazla psikolojik ve çok fazla psikolojik araştırmayı etkilemeyecek kadar dindar bir klasik' olarak tanımlıyor.
Boşver, diyelim ki amatörler ve psikoloji / din çitinin her iki tarafındaki uzmanlar. William James, tam da bir klasik olduğu için, seksen yıldır ona danışmaya ve hatta kitabından keyif almaya devam ettikleri için öylesine tutkulu ve güzel konuşmuştu ki.
Profesör Walter Houston Clark, popüler dergide yazdığı sırada pek çoğu adına konuştu. Bugün Psikoloji Bu, 'din psikolojisi alanındaki tüm kitapların kesinlikle en dikkate değeridir ve muhtemelen yirminci yüzyılda din üzerine yazılmış en etkili kitap olmaya mahkumdur.
Aslında onu bu kadar ilgi çekici kılan dualitedir. Elizabeth Hardwick, James üzerine yazdığı bir denemede şöyle yazdı: Çeşitler James'in her iki takımda da koştuğu bir tür yarış olmasından geliyor - burada en zeki şüpheci ve orada dinsel coşku halindeki en vahşi adam. '
Sir Arthur Conan Doyle, Baskervilles Tazısı (1902)
Ve . . . O geri döndü. Baskervilles Tazısı Doyle’un üçüncü tam uzunlukta Sherlock Holmes romanıydı ve bu konuda çok sevilen bir romandı, ancak buradaki amaçlarımız açısından en ilginç olanı, Doyle'un 1893’de 'The Final Problem' de Sherlock Holmes'u öldürmesinden bu yana ilk Sherlock Holmes hikayesi olmasıydı. 1902'de hayranları (ve muhtemelen faturaları), Reichenbach Şelalesi olayından önce gerçekleşen bu ilk salvo biraz kaçış olsa bile onu yeniden canlandırmaya zorladı. Bu, gezegendeki her şovu geri getiren Twitter hayranlarının ilk habercisi miydi? Olabilir.
AĞ. Odun, Siyah Halkın Ruhları (1903)
Sosyoloji alanındaki bu erken dönem göze çarpan şey, tarihçi ve sivil haklar lideri Du Bois'in, Afro-Amerikalının 'kendine her zaman başkalarının gözünden bakma duygusuna atıfta bulunmak için' çifte bilinç 'terimini kullandığı bir denemeler koleksiyonudur. bir insanın ruhunu, eğlenerek hor görme ve acıma içinde bakan bir dünyanın kaseti ile ölçmek. '
Kişi ikililiğini hisseder - bir Amerikalı, bir zenci; iki ruh, iki düşünce, iki uzlaşmaz çaba; Tek bir karanlık bedende iki savaşan ideal, tek başına inatçı gücü onu parçalanmaktan alıkoyuyor. . . O sadece bir adamın hem bir Zenci hem de Amerikalı olmasını, arkadaşları tarafından lanetlenmeden ve üzerine tükürmeden, Fırsat kapılarını yüzüne kabaca kapatmadan mümkün kılmak istiyor.
Kültürel, edebi ve sosyolojik çevrelerde büyük bir sıçrama yaptı ve New York Times ve gibi yerlerden kınama Nashville Afişi . Biyografi yazarı Manning Marable, 'Çok az kitap tarih yazıyor ve daha azı hala tüm halkın hareketleri ve mücadeleleri için temel metinler haline geliyor' diye yazıyor. Yaşayan Siyah Tarihi .
Siyah Halkın Ruhları bu nadir konumu kaplar. Yirminci yüzyılda siyahların özgürlük mücadelesi için entelektüel argümanın yaratılmasına yardımcı oldu. Ruhlar Zenciler için yüksek öğrenim arayışını haklı çıkardı ve böylece siyah orta sınıfın yükselişine katkıda bulundu. Du Bois, küresel bir renk çizgisini tanımlayarak Üçüncü Dünya'da pan-Afrikanizmi ve sömürge devrimlerini öngördü. Dahası, 'ırkın' günlük yaşamın normal yönleri üzerinden nasıl yaşandığına dair bu çarpıcı eleştiri, bir yüzyıl sonra 'beyazlık çalışmaları' olarak bilinen şeyin merkezinde yer alıyor.
Şimdiye kadar bunu daha fazla düzeltmeyi öğrenmiş olacağımızı düşünürdünüz.
Helen Keller, Hayatımın Hikayesi (1903)
Ben çocukken, öğretmenler Helen Keller'ı sopayla kullanırdı - eğer o okuma ve yazmayı öğrenebilirse, siz de yapabilirsiniz. Hangisi, yeterince adil. Yine de, hepimiz Winston Churchill tarafından 'çağımızın en büyük kadını' veya Mark Twain tarafından 'Sezar, İskender, Napolyon, Homer, Shakespeare ve diğer ölümsüzlerin arkadaşı' olarak görülmedi, bu yüzden olması gerektiği gibi. Keller'in otobiyografisi, ilham verici ve oldukça popüler bir Amerikan edebiyatı klasiği haline geldi.
Jack London, Yabani Hayatın çağrısı (1903)
Londra’nın klasik macera romanı, Klondike Altına Hücum sırasında Yukon’daki kendi deneyimlerine dayanmaktadır. küçük farklı, ana karakterin bir köpek olduğu düşünüldüğünde. Anında en çok satanlardandı ve eleştirmenler tarafından beğenildi ve ayrıca Londra'yı büyük bir edebi tartışmaya dahil etti.
Londra'nın çalıştığı sıralarda, popüler doğa yazılarında bir bölünmeyle işaretlenmiş bir artış oldu: hayvanları ve doğal dünyayı insanlaştıranlar ve katı bir gerçekçi yaklaşımı tercih edenler. Doğacı John Burroughs suçlamayı yönetti ve daha sonra Başkan Roosevelt, halkı vahşi hakkında inanılmaz hikayelerle kandıran Londra gibi “doğa sahtekarlarını” kınayan bir makale yazdı.
Londra cevap verdi aslında Yabani Hayatın çağrısı ve Beyaz Diş aslında
Hayvanların 'insanlaştırılmasına' karşı bir protesto, bana öyle geliyordu ki bazı 'hayvan yazarları' son derece suçluydu. Tekrar tekrar ve birçok kez anlatılarımda, köpek kahramanlarımdan söz ederek yazdım: “O bunları düşünmedi; o sadece yaptı, ”vs. Ve bunu anlatımın tıkanmasına ve sanatsal kanonlarıma aykırı olarak defalarca yaptım; ve bunu, bu köpek kahramanlarımın soyut akıl yürütmeyle değil, içgüdü, duyum, duygu ve basit akıl yürütmeyle yönetildiğine dair ortalama insan anlayışını güçlendirmek için yaptım. Ayrıca hikayelerimi evrimin gerçekleri doğrultusunda yapmaya çalıştım; Onları bilimsel araştırmanın belirlediği noktaya göre biçimlendirdim ve bir gün kendimi boyun bağlarım ve doğa sahtekarlarının kampında mahsur bulmak için uyandım.
Başkan Roosevelt bundan sorumluydu ve beni iki açıdan yargıladı ve kınadı. (1) Büyük, dövüşen bir boğa köpeği bir kurt köpeği kırbaçlamaktan suçluydum. (2) Bir vaşağın zorlu bir savaşta bir kurt köpeği öldürmesine izin vermekten suçluydum. İkinci sayıma gelince, Başkan Roosevelt kitabımı okurken yaptığı saha gözlemlerinde yanlıştı. Aceleyle okumuş olmalı, çünkü hikayemde kurt köpeği vaşağı öldürttüm. Kurt-köpeğimin vaşağı öldürmesini sağlamakla kalmadım, ona vaşağın vücudunu da yedirttim. Beni doğa taklidi yapmaktan mahkum edecek sadece ilk sayım kalır ve ilk sayı beni kesinleşmiş gerçeklerden sapmakla suçlamaz. Bu sadece bir görüş farklılığının ifadesidir. Başkan Roosevelt, bir buldogun bir kurt köpeği yalayabileceğini düşünmüyor. Bence bir boğa köpeği bir kurt köpeği yalayabilir. Ve işte buradayız. Fikir ayrılığı, at yarışı yapabilir ve yapar. Fikir farklılığının köpek dövüşü yapabileceğini anlayabiliyorum. Ama beni çeken şey, bir boğa köpeği ile bir kurt köpeğinin göreceli dövüş erdemlerine ilişkin fikir farklılıklarının beni doğa sahtekarlığı ve Başkan Roosevelt'i haklı ve muzaffer bir bilim adamı haline getirmesidir.
Upton Sinclair, Orman (1904 serisi, 1906 tek cilt)
Ülkenin kanunlarını gerçekten değiştiren ender romandır - ama bu yaptı. Orman 1900'lerin başında Chicago'da tipik bir Amerikan fabrika işçisinin - bu durumda bir Litvanyalı göçmenin - hayatıyla ilgilidir. İşlerin kasvetli olduğunu söylemek yeterli. Halk, bozulma, yolsuzluk ve işçilerin tanklara düşüp öğle yemeği etlerine dalma hikayelerini fark etti. Memnun olmadılar. Sinclair, romanının Amerikalı fabrika işçisinin korkunç koşullarının ve sömürülmesinin bir ifşası ve tek çözüm olarak sosyalizme bir çağrı anlamına gelirken, bu genel paket servisi değildi. 'Bir 'ünlü' yapıldığımı acı bir şekilde anladım,' dedi, 'halkın işçileri umursadığı için değil, sadece halk tüberküloz sığır eti yemek istemediği için.' Kamuoyu baskısı ve dahili bir rapor, Başkan Theodore Roosevelt’in Kongresinin 1906’da Federal Et Denetleme Yasasını ve Saf Gıda ve İlaç Yasasını kabul etmesine ve şimdi Gıda ve İlaç İdaresi olarak adlandırdığımız kurumun kurulmasına yol açtı. Yani roman, Amerikan sosyalizminin hedeflerine ulaşamadı, ancak gıda endüstrisini muazzam bir şekilde değiştirdi ve muhtemelen bu süreçte birçok hayat kurtardı.
Edith Wharton, Mirth Evi (1905)
Wharton'ın ikinci romanı, genç bir kadının göz kamaştırıcı ve iç karartıcı bir öyküsü - sınıf sahibi ama serveti olmayan ve evlenebileceği yıllarının sonuna yaklaşıyor - New York'un yüksek toplumunda Yaldızlı Çağ'ın solan kenarında gezinmeye çalışıyor. Bu eski para ve kibar toplum dünyası Wharton'ın iyi bildiği bir dünyaydı, ama bu hızla buharlaşıyordu. 'Sorumsuz zevk arayanlardan oluşan bir toplumun,' dünyanın eski acısı 'üzerine, böyle bir toplumu oluşturan insanların tahmin edebileceği daha derin bir dayanağı olduğu söylenebilir mi?' o roman anlayışını otobiyografisinde yazdı Geriye Dönük Bir Bakış. 'Cevap şuydu: anlamsız bir toplum ancak anlamsızlığının yok ettiği şeyle dramatik bir anlam kazanabilir.'
Roman, 140.000 kopya yıl sonundan önce basıldığında (Ekim'de 40.000 adet ilk kez basıldığında), yayınlandığında anında kritik ve ticari bir başarıydı. Wharton’ın Scribner’ın editörü William Brownell, ona 'Scribner tarafından yayınlanan herhangi bir kitabın en hızlı satışı' adını verdi.
Ayrıca bakınız: Henry Adams, Henry Adams'ın Eğitimi (1907), Anton Çehov, Üç Kızkardeş (1901),G.K. Chesterton, Perşembe Olan Adam (1908),Joseph Conrad, Lord jim (1900), Theodore Dreiser, Carrie Kardeş (1900), E.M. Forster, Manzaralı bir oda (1908), Rudyard Kipling, Kim (1901),Barones Orczy, Kızıl Pimpernel (1905),Beatrix Potter, Peter Rabbit Masalı (1901) vb.
BU ÇILGIN PARTİSİ 1910'LARA GETİRDİĞİMİZ YARIN, TUNROW KALDI