Gökbilimciler son zamanlarda birbirlerine geçmişe atlıyorlar. Geçen hafta, Hubble Uzay Teleskobu’nu kullanan bir grup, ne olabileceğini keşfettiklerini duyurdu. Şimdiye kadar görülen en uzak ve en yaşlı yıldız12.9 milyar yıl önce, Big Bang’den sadece 900 milyon yıl sonra parlayan Earendel takma adı.
Şimdi, dünyanın en büyük teleskoplarının sınırlarını zorlayan başka bir uluslararası gökbilimciler grubu, şimdiye kadar görülen en eski ve en uzak yıldız ışığı grubunu keşfettiklerini söylüyorlar: HD1 olarak adlandırılan ve büyük miktarda enerji saçan kırmızımsı bir nokta. ancak Büyük Patlama’dan 330 milyon yıl sonra. Bu zaman dünyası henüz keşfedilmeyi bekliyor. Başka bir nokta, HD2 neredeyse uzaktan görünüyor.
Gökbilimciler, onları yeni James Webb Uzay Teleskobu ile gözlemleme şanslarını beklerken, yalnızca bu lekelerin ne olduğunu – galaksiler, kuasarlar veya belki de tamamen başka bir şey – tahmin edebilirler. Gökbilimciler, her ne ise, ilkel ateşten gezegenlere, hayata ve bize evrimleşirken evrendeki çok önemli bir aşamaya ışık tutabileceklerini söylüyorlar.
Harvard-Smithsonian Astrofizik Merkezi’nden Fabio Paccucci, “Fantastik ve merakla beklenen bir gösteride ilk havai fişekleri izleyen bir çocuk olarak heyecanlandım” dedi. 13 milyar yıldan fazla bir süre sonra bugün etrafımızda gördüğümüz her yıldızın, gezegenin ve hatta çiçeğin nihai yaratılışı göz önüne alındığında, bu, evreni aydınlatan ilk ışık ışınlarından biri olabilir.”
Dr. Bakuchi, Tokyo Üniversitesi’nden Yuichi Harikan tarafından yönetilen ve çok eski galaksileri aramak için çeşitli yer tabanlı teleskopları kullanarak 1.200 saat harcayan bir ekibin parçasıydı. Bulguları Perşembe günü yayınlandı Astrofizik Dergisi ve Kraliyet Astronomi Derneği’nin Aylık Bildirimleri. onların da işiydi Sky & Telescope dergisinde bahsetti bu yılın başları.
James Webb Uzay Teleskobu hakkında daha fazla bilgi edinin
Yaklaşık bir milyon mil seyahat ettikten sonra, James Webb Uzay Teleskobu hedefine ulaştı. Evreni gözlemleyerek yıllarını geçirecek.
Genişleyen evrende, bir nesne bizden ne kadar uzaktaysa, bizden o kadar hızlı uzaklaşıyor. Ambulans sireninin sesi daha düşük bir tona geçtiğinde, bu hareket vücut ışığının daha uzun kırmızı dalga boylarına kaymasına neden olur. Gökbilimciler, en uzak gökadaları ararken, bulabildikleri en kırmızı olan HD1 olmak üzere yaklaşık 70.000 nesne aradılar.
Dr. Harrikan, Astrofizik Merkezi tarafından yayınlanan bir açıklamada, “HD1’in kırmızı rengi, 13,5 milyar ışıkyılı uzaklıktaki bir galaksinin beklenen özellikleriyle şaşırtıcı bir şekilde eşleşti, bu da onu bulduğumda tüylerimi diken diken etti” dedi.
Bununla birlikte, kozmik mesafeler için altın standart, bir nesneden bir spektrum elde etmekten ve karakteristik elementler tarafından yayılan dalga boylarının ne kadar arttığını veya kırmızıya döndüğünü ölçmekten türetilen kırmızıya kaymadır. Dr Harikane ve ekibi, Atacama Büyük Milimetre/milimetre-altı Dizisi’ni veya ALMA’yı – Şili’deki bir dizi radyo teleskopunu kullanarak – HD1’in 13’lük geçici bir kırmızıya kaymasını elde etti; bu, bir oksijen atomu tarafından yayılan ışığın dalga boyunun uzatıldığı anlamına gelir. Durgunluktaki dalga boyunun 14 katı. Diğer kütlenin kırmızıya kayması belirlenmedi.
Varsayılan galaksi, zamanın başlamasından yalnızca 330 milyon yıl öncesine dayanıyor ve Webb Teleskobu’nun avlanma alanına çarpıyor ve bu da bir kırmızıya kayma ölçümünü doğrulayabilecek.
“ALMA’nın kırmızıya kayması onaylanabilirse, bu gerçekten harika bir şey olur” dedi. Marcia Ricci Arizona Üniversitesi’nden ve Webb Teleskobu için baş araştırmacıdır.
Gökbilimcilerin anlattığı hikayeye göre, bildiğimiz evrene giden yol, Büyük Patlama’dan yaklaşık 100 milyon yıl sonra, ilk patlamada ortaya çıkan hidrojen ve helyumun, Yıldızlar 3 olarak bilinen ilk yıldızlarda yoğunlaşmaya başladığı zaman başladı ( Nüfus) 1 ve 2, bugün galaksilerde bulunan büyük miktarlarda ağır elementler içerirler). Yalnızca hidrojen ve helyumdan oluşan bu yıldızlar hiçbir zaman gözlemlenmemişti ve bugün evrendeki yıldızlardan çok daha büyük ve parlak olacaklardı. Sıcak bir şekilde yanarlar ve süpernova patlamalarında hızla ölürlerdi, bu da daha sonra orijinal evreni oksijen ve demir gibi elementlerle kirletmek için kimyasal evrimi başlatırdı, bunlar bize ait şeylerdi.
Dr. Bakuchi, başlangıçta HD1 ve HD2’nin yeni yıldızlarla dolup taşan sözde yıldız patlaması gökadaları olduğunu düşündüklerini söyledi. Ancak daha fazla araştırmadan sonra, HD1’in bu galaksilerin genellikle yaptığından 10 kat daha hızlı yıldız ürettiğini keşfettiler.
Dr. Pacochi’nin dediğine göre başka bir olasılık, bu galaksinin o ilk süper parlak üç yıldız grubunun doğuşuydu. Başka bir açıklama, tüm bu radyasyonun, Güneş’in kütlesinin 100 milyon katı olan süper kütleli bir kara delikte malzeme saçılmasından geldiğidir. Ancak gökbilimciler, kozmik zamanda kara deliğin nasıl bu kadar erken büyüdüğünü açıklamakta zorlanıyorlar.
Böyle mi doğdu – Büyük Patlama’nın kaosunda – yoksa gerçekten aç mıydı?
Dr. Bakuchi’nin makalesinin yazarlarından Avi Loeb, “HD1, erken evrende doğum odasındaki dev bir bebeği temsil edecekti,” dedi.
“Seyahat meraklısı. Zombi geek. Yemek gurusu. Kötü kahve delisi. Tutkulu twitter ustası. Kendini adamış televizyon hayranı.”