iki yılda bir ABD Katolik piskoposlar toplantısı Haziran 2021'de gündemindeki belirli bir madde nedeniyle her zamankinden daha fazla ilgi gördü: Komünyon olarak da bilinen bir ayin olan Efkaristiya Ayini hakkında önerilen bir belge.
Çünkü bu henüz yazılmamış belge rehberlik içermesi bekleniyor Bu kilise meselesi, kendisini apaçık bir ciddi günah halinde takdim eden bir katoliğin komünyonun ne zaman ve reddedileceği konusunda alınan not sayfalarda ulusal gazetelerden. Ayrıca bir "İlkeler BeyanıABD Temsilciler Meclisi'ndeki 60 Demokratik Katolik, piskoposları "ilerlememeye ve tüm kutsal ayinlerin en kutsalını inkar etmeye" çağırdı.
Olarak Katolik kutsal teoloji bilgini, Katolik Kilisesi'nde Kutsal Komünyonun merkezi rolü ve bazı üyelerin onu kabul etmemesinin neden olabileceği acı hakkında bazı düşünceler sunmama izin verin.
Katolik Kilisesi'nin yedi ayininden biri olan Efkaristiya, Katolik teolojisine göre bir rahip tarafından kutsanan ekmek ve şarabın gerçekten İsa Mesih'in bedeni, kanı, ruhu ve tanrılığı haline geldiği bir ritüeldir. Katoliklikteki merkezi rolü budur, “tüm Hıristiyan yaşamının kaynağı ve zirvesi".
Katolikler yılda en az bir kez Komünyon almak zorundadırlar, ancak pratikte çoğu, Kitle veya Katolik kamu ibadeti sırasında çok daha sık yapar.
Hem Katolik Kilisesi içinde hem de Katolik Kilisesi dışında ruhsal gelişim için muhtemelen birçok başka fırsat varken, Katolikler neden bu tek uygulamaya erişim eksikliğinden endişe duysunlar?
Cevap, yalnızca erişimin reddedilmesine veya bir alışkanlık değişikliğine zorlanmasına ilişkin adaletsizlik duygusunda yatmıyor. Kutsal Komünyon'un tarihinde, uygulamasında ve teolojisinde bulunur.
Erken Hıristiyanlıkta Eucharist
Yaklaşık 2,000 yıl önce Hıristiyanlığın oluşum yıllarında, ritüel yemeklerin pratiği Hem Yahudi hem de Greko-Romen kültüründe zaten yaygındı. Erken Hıristiyan Eucharistic uygulaması, katılımcıları hem geçmiş olaylara hem de manevi gerçeklere bağlayarak fiziksel dünyanın ötesine taşımak için bir yemeğin ritüel gücünü ciddiye aldı.
İsa, yeryüzünde geçirdiği süre boyunca pek çok öğünü paylaştı ve “son akşam yemeği” ile doruğa ulaştı. İncil pasajlarına göre, takipçilerine ekmek ve şarabı paylaşmaları talimatını vererek, “Bu sizin için olan benim bedenimdir. Bunu beni anmak için yap.”
Erken takipçileri İsa sinagoglarda ibadet etti ve Yahudi ayinlerine katılmaya devam etti. Böylece, Efkaristiya, Yahudi geleneğinin herkesin kendisini Mısır'daki kölelikten kişisel olarak kurtulmuş olarak kabul etmesi gerektiğini söylediği Fısıh Sederiyle aynı nehirden aktı.
Yine de, Hıristiyan ritüel yemekleri benzersizdi, çünkü bunlar, Hıristiyanlara göre, Tanrı tarafından diriltilmek üzere ölümün "geçtiğine" inandıkları, Roma İmparatorluğu'nun çarmıha gerilmiş bir kurbanı olan İsa'ya odaklanmışlardı.
İsa'nın Bedeni
Normalde Komünyon'un kabul edilmesiyle sonuçlanan Ayin'in tüm yapısı, dünyadaki yaşamın ölüm ve diriliş şeklini görebilmeleri için katılımcıları İsa'nın yaşamına, ölümüne ve dirilişine itmekle ilgilidir.
Katolik teolojisi, tümü İncil'e dayanan Mesih'in bedeninden bahsetmenin üç yolunu ayırt eder: Dünya üzerinde yürüyen tarihsel İsa, Efkaristiya'nın ekmek ve şarabında bulunan Mesih'in bedeni ve son olarak havari Aziz Paul olarak insanlar koymak, "Mesih'in bedeni ve bireysel olarak onun üyeleridir."
Efkaristiya'nın ilk Hıristiyan kutlaması ve onun üzerine düşünülmesi, Efkaristiya'da Mesih'in varlığı ve onu kutlayan insanlar arasında keskin bir ayrım hayal etmemişti.
İlgili Makale
Ancak, tarihsel İsa ile yakından ilişkili hale gelen Efkaristiya'da Mesih'in varlığının doğası üzerine bir 11. yüzyıl tartışması, bir bilim adamı “ölümcül kırılma” olarak adlandırdı” Efkaristiya'da Mesih'in varlığı ile insanlarda Mesih'in varlığı arasında. Yirminci yüzyıl Katolik teolojisi, Mesih'in Efkaristiya'daki ve topluluktaki varlığı arasındaki derin bağı yeniden ele geçirdi.
Ayrı olmak
En temel terimleriyle, Katolikler, dünyada Mesih olabilmeleri için gerçekten mevcut olan Mesih'i Komünyonda alırlar.
Katolikler, kişi Efkaristiya'yı tükettiğinde, Mesih'e dahil edildiğine ve aynı zamanda Dünya'daki Mesih'in bedeninin bir parçası olan diğerlerine bağlandığına inanır. Bu sadece bireysel bir inanç meselesi değil, Kilise birliği ve dünyada Mesih olma misyonu meselesidir.
Kendini Komünyon uygulamasının dışına çıkarmak - ya da bir başkası tarafından dışlanmak - kişiyi Mesih'in bedenine dahil eden uygulamadan ayrı olmaktır.
Yazar hakkında