The source-page: https://nickbostrom.com/fable/dragon.html
Nick Bostrom
Bir zamanlar, gezegen dev bir ejderha tarafından ezildi. Ejderha, en büyük katedralden daha uzun duruyordu ve kalın siyah pullarla kaplıydı. Kırmızı gözleri nefretle parlıyordu ve korkunç çenelerinden, kötü kokulu sarımsı-yeşil bir sümükten oluşan kesintisiz bir akarsu akışı akıyordu. İnsanlıktan kan kıran bir haraç talep etti: muazzam iştahını gidermek için, ejderha tiranının yaşadığı dağın eteklerine kadar her akşam karanlıkta on bin erkek ve kadın teslim edilmek zorunda kaldı. Bazen ejderha varışta bu talihsiz ruhları yutacaktır; bazen yine onları tüketmeden önce aylarca veya yıllarca uzaklaşacakları dağa kilitlerlerdi.
Ejder tiranının yarattığı sefalet hesaplanamazdı. Her gün acımasızca katledilen on bine ek olarak, ayrılan sevdiklerinin kaybını üzmek için geride kalan anneler, babalar, eşler, kocalar, çocuklar ve arkadaşlar vardı.
Bazı insanlar ejderhayla savaşmaya çalıştı, ancak cesur ya da aptal olup olmadıklarını söylemek zordu. Rahipler ve sihirbazlar lanetleri boşuna çağırdılar. Kükreyen cesaret ve demir ustalarının üretebileceği en iyi silahlarla donanmış savaşçılar, saldırıya uğradı, ancak vurmaya yetecek kadar yaklaşmadan ateşi yakıldı. Kimyacılar toksik demetleri uyuşturup ejderhayı onları yutmaya kandırdılar, ancak tek görünen etki iştahını daha da arttırmaktı. Ejderhanın pençeleri, çeneleri ve ateşi çok etkiliydi, pullu zırhı zaptedilemez ve doğası o kadar sağlamdı ki herhangi bir insan saldırısına yenilmezdi.
Zorbaları yenmenin imkansız olduğunu görmek, insanların emirlerine itaat etmekten ve korkunç bir haraç ödemekten başka çaresi yoktu. Seçilen ölümler daima yaşlıydı. Her ne kadar kıdemli insanlar genç kadar güçlü ve sağlıklı olsalar da, bazen de daha akıllıca olsalar da, düşünce, en azından birkaç on yıllık yaşamdan zevk aldıklarıydı. Zenginler, onları almaya gelen basın çetelerine rüşvet vererek kısa bir süre geri kazanabilirler; ancak, anayasa kanunuyla, hiç kimse, hatta kral bile, sürelerini sonsuza dek durduramadı.
Manevi insanlar, ejderha tarafından yenmekten korkanları (pek çoğu da herkesin içinde reddedilmesine rağmen, herkesin ölümüne rağmen) ölümden sonra başka bir hayat vaat ederek, ejderha belasından kurtulacak bir hayat vaat etmeye çalıştı. Diğer hatipler ejderhanın doğal düzende ve beslenecek ahlaki bir hakka sahip olduğunu savundu. Ejderhanın karnına girmenin insan olmanın anlamının bir parçası olduğunu söylediler. Diğerleri hala ejderhanın insan türüne iyi geldiğini, çünkü nüfusun büyüklüğünü azalttığını söyledi. Bu argümanların endişeli ruhları ne derece ikna ettiği bilinmemektedir. Çoğu insan, onları bekleyen acımasız sonu düşünmeden başa çıkmaya çalıştı.
Yüzyıllar boyunca bu umutsuz durum devam etti. Kimse biriken ölüm ücretinin ne olduğunu, ne de yanma tarafından dökülen gözyaşlarının sayısından daha fazla sorumlu tutulmadı. Beklentiler yavaş yavaş düzeltilmiş ve ejderha tiranı yaşamın bir gerçeği haline gelmişti. Belli bir direniş netliği göz önüne alındığında, ejderhayı öldürme girişimleri sona erdi. Bunun yerine, çabalar şimdi onu yerleştirmeye odaklandı. Ejderhanın zaman zaman şehirlere baskın düzenleyeceği halde, yaşam kotasının dağına zamanında teslim edilmesinin bu saldırıların sıklığını azalttığı tespit edildi.
Ejderha yemi olma sırasının her zaman beklemede olduğunu bilen insanlar, daha erken ve daha sık çocuk sahibi olmaya başladılar. Bir kızın on altıncı doğum gününe kadar hamile kalması nadir değildi. Çiftler genellikle bir düzine çocuğa doğurdu. Böylece insan nüfusu küçülmeye ve ejderha aç kalmaya devam etti.
Bu yüzyıllar boyunca, iyi beslenen ejderha, yavaşça ama durmadan büyüdü. Neredeyse yaşadığı dağ kadar büyümüştü. İştahı orantılı bir şekilde artmıştı. On bin insan vücudu artık karnını dolduracak kadar değildi. Şimdi, seksen bin kişi, her akşam karanlığın başlangıcında dağın eteklerine teslim edilmesini istedi.
Kralın aklını ölümlerden ve ejderhanın kendisinden daha fazla işgal eden şey, her gün bu kadar çok insanı toplama ve dağlara taşıma lojistiği idi. Bu kolay bir iş değildi.
Süreci kolaylaştırmak için, kralın inşa ettiği bir demiryolu hattı vardı: ejderhanın yerine çıkan iki düz parlak çelik hattı. Her yirmi dakikada bir, trenle insanlarla dolu dağ terminaline ulaşacak ve boş dönecekti. Ay ışığının aydınlattığı gecelerde, bu trenle seyahat eden yolcular, kafalarını dışarıya sokacak pencereler olsaydı, önlerinde ejderha ve dağın iki siluetini ve iki parlayan kırmızı göz görebileceklerdi. imha yolunu gösteren bir çift dev deniz fenerinden gelen ışınlar gibi.
Hizmetçiler kral tarafından haraç vermek için çok sayıda istihdam edildi. Hangi sırayla gönderileceğini takip eden kayıtçılar vardı. Belirlenen kişileri almak için özel el arabalarında gönderilecek insanlar toplayıcılar vardı. Genellikle en yüksek hızda seyahat ederken, yüklerini bir tren istasyonuna veya doğrudan dağa akarlar. Artık kendilerini destekleyemeyen ölmüş ailelere ödenen emekli maaşlarını yöneten memurlar vardı. Ejderin yolunda mahkumla birlikte seyahat edecek, ruhlarını ve uyuşturucularla ilgili acılarını hafifletmeye çalışan yorganlar vardı.
Dahası, bu lojistik işlemlerin nasıl daha verimli hale getirilebileceğini inceleyen bir ejderha uzmanları kadrosu vardı. Bazı dragonologlar ayrıca ejderhanın fizyolojisi ve davranışı üzerine çalışmalar yaptılar ve örnekler topladılar – kulübe ölçekleri, çenelerinden kaçan balçık, kaybedilen dişleri ve insan kemiği parçalarıyla lekelenen dışkıları. Tüm bu öğeler özenle açıklamalı ve arşivlendi. Canavar ne kadar çok anlaşıldıysa, onun yenilmezliğinin genel algısı o kadar doğrulandı. Özellikle siyah pulları, insan tarafından bilinen herhangi bir maddeden daha zordu ve zırhında çizik yapmanın bir yolu yoktu.
Bütün bu faaliyetleri finanse etmek için kral halkına ağır vergiler koydu. Zaten ekonominin yedinci bir kısmını oluşturan ejderha ile ilgili harcamalar ejderhanın kendisinden bile daha hızlı büyüyordu.
İnsanlık meraklı bir türdür. Arada bir, birileri iyi bir fikir edinir. Diğerleri ise fikri kendi geliştirmelerini ekleyerek kopyalar. Zamanla, birçok harika araç ve sistem geliştirilmiştir. Bu cihazlardan bazıları – hesap makineleri, termometreler, mikroskoplar ve kimyagerlerin sıvıları kaynatmak ve damıtmak için kullandıkları cam şişeler – fikir üretme sürecini hızlandıran fikirler de dahil olmak üzere yeni fikirler üretmeyi ve denemeyi kolaylaştırıyor.
Böylece, daha yaşlı yaşlarda neredeyse belirsiz bir şekilde yavaş bir hıza dönüşen buluşun büyük çarkı, yavaş yavaş hızlanmaya başladı.
Bilgeler, teknolojinin insanların uçmasını ve diğer birçok şaşırtıcı şeyi yapmasını sağlayacağı bir günün geleceğini tahmin ediyordu. Diğer öfkelerin bazıları tarafından çok saygın tutulan, ancak eksantrik davranışları onu sosyal bir çığlık ve münzevi kılan bilgelerden biri, teknolojinin sonunda öldürecek bir kibir inşa etmeyi mümkün kılacağını tahmin etmek için o kadar ileri gitti. ejderha tiranı.
Ancak kralın bilginleri bu fikirleri reddetti. İnsanların uçamayacak kadar ağır olduğunu ve hiçbir durumda tüy bulunmadığını söylediler. Ve ejderha tiranın öldürülebileceği imkansız fikrine gelince, tarih kitapları bunlardan hiçbirini başaramayan yüzlerce girişimden bahsetti. “Hepimiz bu adamın bazı sorumsuzca fikirleri olduğunu biliyoruz” dedi. Daha sonra, önceden ilan ettiği canavar tarafından yutulmak üzere gönderilmiş olan ertelenmiş adaçayı ölüm ilanında yazdığı mektuplardan bir alim yazdı. ”oldukça eğlenceli ve belki de ejderhaya bürünme edebiyatının angst kültürü hakkında çok fazla şey söyleyen ilginç türünü mümkün kıldığımız için minnettar olmalıyız!”
Bu arada, buluş tekerleği dönmeye devam etti. Yıllar sonra, insanlar uçtu ve diğer birçok şaşırtıcı şeyi başardı.
Birkaç ikonoklastik ejder bilimci, ejderha tiranına yeni bir saldırı için tartışmaya başladı. Ejderhayı öldürmek kolay olmaz, dediler, ancak ejderhanın zırhından daha zor olan bir malzeme icat edilebilirse ve bu malzeme bir tür mermiye dönüştürülebilseydi, belki de bu başarı mümkün olurdu. İlk önce, ikonoklastların fikirleri, ejderha ölçeklerinden daha bilinen hiçbir materyalin daha sert olmadığı gerekçesiyle ejder uzmanları tarafından reddedildi. Ancak uzun yıllar boyunca sorun üzerinde çalıştıktan sonra ikonoklastlardan biri, bir ejderha skalasının belirli bir kompozit malzemeden yapılmış bir nesne ile delinebileceğini göstermeyi başardı. Daha önce şüpheci olan birçok dragonolog şimdi ikonoclastlara katıldı. Mühendisler, bu malzemeden büyük bir merminin yapılabileceğini hesapladı ve ejderhanın zırhına nüfuz etmek için yeterli güçle fırlatıldı. Bununla birlikte, gerekli miktarda kompozit malzemenin üretimi pahalı olacaktır.
Birkaç seçkin mühendis ve ejder bilim adamından oluşan bir grup, ejderha karşıtı mermiyi inşa etmek için fon isteyen bir dilekçe gönderdi. Dilekçenin gönderildiği tarihte, kral ordusunu bir kaplana karşı savaşa sokmakla meşgul oldu. Kaplan bir çiftçiyi öldürdü ve ardından ormana kayboldu. Kırsal bölgede kaplanın ortaya çıkıp tekrar grev yapabileceği yönünde yaygın bir korku vardı. Kral ormanın etrafını sardı ve birliklerine yollarını açmaya başlamalarını emretti. Kampanyanın sonunda, kral, muhtemelen katil olanlar da dahil olmak üzere, ormandaki 163 kaplanın hepsinin avlanıp öldürüldüğünü açıklayabilir. Ancak savaşın kargaşası sırasında, dilekçe kaybedildi veya unutuldu.
Dilekçeciler bu nedenle başka bir itirazda bulundu. Bu kez, kralın sekreterlerinden birinden, kralın yıllık ejderha idare bütçesini gözden geçirdikten sonra isteklerini dikkate alacağını söyleyen bir cevap aldı. Bu yılın bütçesi bugüne kadarki en büyük bütçeydi ve dağa giden yeni bir demiryolu rayının finanse edilmesini içeriyordu. Orijinal iz artık artan trafiği destekleyemediğinden ikinci bir iz gerekliydi. (Ejderha tiranının talep ettiği haraç, her akşam karanlığın başlangıcında dağın eteklerine ulaştırılmak üzere yüz bin insana yükselmişti.) Bütçe nihayet onaylandığında, ülkenin bir köyünün bir çıngıraklı yılan istilasından muzdarip olduğu bölgeyi. Kral ordusunu harekete geçirmek ve acilen bu tehdidi yenmek için yola çıkmak zorunda kaldı. Ejderha karşıtıların temyizleri, kale bodrumundaki tozlu bir dolapta yapıldı.
Anti-ejderhacılar ne yapılacağına karar vermek için tekrar bir araya geldiler. Tartışma canlandı ve gece boyunca devam etti. Nihayet meseleyi halka çekmeye karar verdiklerinde neredeyse şükran oldu. İlerleyen haftalarda ülke çapında seyahat ettiler, halka açık konferanslar verdiler ve önerilerini dinleyebilecek herkese açıkladılar. İlk başta, insanlar şüpheci idi. Okulda ejderhanın yenilmez olduğu ve talep ettiği fedakarlıkların bir yaşam gerçeği olarak kabul edilmesi gerektiği öğretildi. Yine de yeni kompozit malzeme ve merminin tasarımları hakkında bilgi edindiklerinde pek çoğu ilgisini çekti. Artan sayılarda vatandaşlar ejderha karşıtı derslere akın etti. Aktivistler, teklifi desteklemek için halk mitingleri düzenlemeye başladı.
Kral bu toplantıları gazetede okuduğunda danışmanlarını çağırdı ve onlara ne düşündüklerini sordu. Ona gönderilen itiraz dilekçeleri hakkında bilgi verdiler ancak ejderha karşıtı karşıtlarının öğretilerini halkın huzursuzluğuna neden olan sorunlu kişiler olduğunu söylediler. Toplum düzeni için daha iyi olduğunu, insanların ejderha tiran haraçının kaçınılmazlığını kabul ettiğini söylediler. Ejderha yönetimi, ejderha katledilirse kaybedilecek birçok iş sağlamıştır. Ejderhanın fethinden gelen hiçbir sosyal yarar yoktu. Her durumda, kralın kasası iki askeri kampanyadan ve ikinci demiryolu hattı için ayrılan fondan sonra şu anda neredeyse boştu. O zamanlar çıngıraklı yılan istilasını ortadan kaldırmak için büyük bir popülariteye sahip olan kral, danışmanlarının argümanlarını dinledi, ancak anti-ejderha karşıtı dilekçeyi görmezden geldiği görülüyorsa, popüler desteğinin bir kısmını kaybedebileceğinden endişelendi. Bu nedenle açık bir duruşma yapmaya karar verdi. Önde gelen dragonologlar, devlet bakanları ve halkın ilgilenen üyeleri davet edildi.
Toplantı, yılın en karanlık gününde, Noel tatilinden hemen önce, kraliyet kalesinin en büyük salonunda yapıldı. Salon son koltuğa doluydu ve koridordaki insanlar kalabalıktı. Ruh hali normalde önemli savaş zamanları için ayrılan ciddi bir şiddete sahipti.
Kral herkesi karşıladıktan sonra, yüzünde ciddi ve neredeyse sert bir ifadesi olan ejderha karşıtı önerinin ardındaki lider bilim adamına zemin verdi. Açık bir dille önerilen cihazın nasıl çalışacağını ve istenilen miktarda kompozit malzemenin nasıl üretilebileceğini açıklamaya devam etti. Talep edilen fon miktarı göz önüne alındığında, çalışmanın on beş ila yirmi yıl içinde tamamlanması mümkün olmalıdır. Daha büyük miktarda fonla, bunu on iki yıl kadar kısa bir sürede yapmak mümkün olabilir. Ancak, işe yarayacağının kesin bir garantisi olamazdı. Kalabalık sunumunu dikkatle izledi.
Konuşmanın yanında, kralın ahlak için baş danışmanıydı, oditoryumu kolayca dolduran, sesi yükselen bir adamdı:
“Bu kadının bilim konusunda haklı olduğunu ve projenin teknolojik olarak mümkün olduğunu, ancak bunun kanıtlanmış olduğunu düşünmeme rağmen, verelim. Şimdi ejderhadan kurtulmamızı istiyor. Muhtemelen, ejderha tarafından çiğnenmemeye hakkının olduğunu düşünüyor. Ne kadar istekli ve kibirli. İnsan yaşamının hakikati, ister bilse de bilmesin, her birey için bir nimettir. Yapılması uygun bir şey gibi görünen ejderhadan kurtulmak insanlık onurumuzu baltalayacaktır. Ejderhayı öldürmekle meşgul olmak bizi doğal olarak hedeflediğimiz özlemleri, yalnızca hayatta kalmak yerine iyi yaşamaktan alıkoyacak. Bir insanın vasat hayatını mümkün olduğu kadar uzun süre devam ettirmek istemesi, hayatın ne için kullanılacağına dair bazı daha fazla sorudan endişe etmeden, cüret etmedir. Ama sana söyleyeyim, ejderhanın doğası insanları yemektir ve kendi türümüzün tanımladığı doğası, sadece onun tarafından yenilerek gerçekten ve asil bir şekilde gerçekleşir…”
Seyirci, son derece dekore edilmiş bu konuşmacıyı saygıyla dinledi. İfadeler öylesine belirgindi ki, hiç kimse ne olduğunu tam olarak kavrayamasa da, bazı derin düşüncelerin ardında gizlenmesi gerektiği duygusuna dayanmak zordu. Kuşkusuz, kralın böylesine seçkin bir atamasından gelen sözlerin derin bir özü olmalı.
Sıradaki konuşmacı, nezaketine ve nezaketine olduğu kadar sadakatine de saygı duyulan bir manevi adaçaydı. Podyuma girerken izleyiciden küçük bir çocuk bağırdı: “Ejderha kötü!”
Çocuğun ailesi parlak kırmızıya döndü ve çocuğu susturmaya ve azarlamaya başladı. Ama bilge, “Çocuğun konuşmasına izin ver. Muhtemelen benim gibi yaşlı bir aptaldan daha akıllı.”
İlk başta, çocuk çok korkuyordu ve hareket etmesi için kafası karışıyordu. Fakat adaçanın yüzündeki ve dostça elindeki gerçekten samimi gülümsemeyi görünce, itaatkar bir şekilde aldı ve adaçayı podyuma kadar takip etti. “Şimdi, cesur bir küçük adam var” dedi adaçayı. “Ejderhadan korkuyor musun?”
“Büyükannemi geri istiyorum” dedi çocuk.
“Ejderha büyükanneni götürdü mü?”
“Evet,” dedi çocuk, büyük korkmuş gözlerinde iyice yaşar. “Büyükanne bana Noel için zencefilli kurabiye pişirmeyi öğreteceğini söyledi. Zencefilli küçük bir ev yapacağız ve içinde yaşayan küçük zencefilli adamlardan olacağını söyledi. Sonra beyaz giysili insanlar geldi ve Büyükanne’yi ejderhaya götürdü… Ejderha kötü ve insanları yiyor… Büyükannemi geri istiyorum!”
Bu noktada, çocuk öylesine sert ağlıyordu ki, adaçayı onu ailesine geri vermek zorunda kaldı.
O akşam başka konuşmacılar vardı, ancak çocuğun basit ifadesi kralın bakanlarının şişirmeye çalıştığı retorik balonu patlatmıştı. İnsanlar ejderha karşıtlarına destek veriyorlardı ve akşama kadar kral bile nedenlerinin sebebini ve insanlığını tanımaya başlamıştı. Kapanış konuşmasında basitçe: “Hadi yapalım!” Dedi.
Haber yayılırken, sokaklarda kutlamalar patladı. Ejderha karşıtı için kampanya yapanlar birbirlerini kızarttılar ve insanlığın geleceğine içtiler.
Ertesi sabah bir milyar insan uyandı ve ejderhaya gönderilme sırasının mermi tamamlanmadan önce geleceğini fark etti. Bir devrilme noktasına ulaşıldı. Daha önce, ejderha karşıtı davaya aktif destek, küçük bir vizyoner grubuyla sınırlı olmuştu, şimdi herkesin aklında bir numaralı öncelik ve endişe haline geldi. “Genel irade” nin soyut düşüncesi neredeyse somut bir yoğunluk ve somutluk aldı. Kitlesel mitingler, mermi projesi için para topladı ve kralı devlet destek seviyesini yükseltmeye çağırdı. Kral bu temyizlere cevap verdi. Yeni Yıl adresinde, projeyi yüksek bir finansman seviyesinde desteklemek için fazladan bir ödenek faturası alacağını açıkladı; ayrıca, yaz kalesini ve bazı topraklarını satar ve büyük bir kişisel bağış yapar. “Bu ulusun, bu on yıl bitmeden önce, dünyayı ejderha tiranının belalarından kurtarmaya yönelik hedefine ulaşması gerektiğine inanıyorum.”
Böylece zamana karşı büyük bir teknolojik yarış başladı. Bir ejderha karşıtı mermi kavramı basitti, ancak gerçeğe dönüştürülmesi için, her biri düzinelerce zaman alan adımlar ve yanlış adımlar gerektiren binlerce küçük teknik soruna çözüm gerektiriyordu. Test füzeleri ateşlendi ancak yere düştü veya yanlış yöne uçtu. Bir trajik kazada, bir şekilde füze bir hastaneye indi ve yüzlerce hasta ve personeli öldürdü. Fakat şimdi gerçek bir ciddiyet amacı vardı ve cesetler enkazdan çıkarılsa bile testler devam etti.
Teknisyenlerin neredeyse sınırsız fon sağlaması ve 24 saat çalışmasına rağmen, kralın teslim tarihi henüz karşılanamadı. On yıl sona erdi ve ejderha hala hayatta ve iyiydi. Fakat çaba yaklaşıyordu. Bir prototip füzesi başarıyla test edilmiş ateş edildi. Pahalı kompozit malzemeden yapılan çekirdeğin üretimi, içine yükleneceği tamamen test edilmiş ve hata ayıklanmış füze kabuğunun bitimiyle çakışacak şekilde tamamlanması için programdaydı. Lansman tarihi, projenin resmi açılışından on iki yıl sonra, ertesi yılki Yılbaşı Gecesi’ne ayarlandı. O yılki en çok satan Noel hediyesi, sıyrık mermi projesine giden günleri sıfıra indiren bir takvimdi.
Kral, daha önceki anlamsız ve düşüncesiz benliğinden kişisel bir değişim geçirmişti. Şu anda laboratuarlarda ve üretim tesislerinde elinden geldiğince zaman harcadı, işçileri teşvik etti ve onlardan övgüyle bahsetti. Bazen bir uyku tulumu getirir ve geceyi gürültülü bir makine zeminde geçirirdi. Hatta çalışmalarının teknik yönlerini araştırdı ve anlamaya çalıştı. Ancak ahlaki destek vermeye kendini sınırladı ve teknik ve yönetsel konularda karışmaktan kaçındı.
Yeni Yıldan yedi gün önce, projeyi neredeyse on iki yıl önce yapan ve şimdi genel müdürü olan kadın, kraliyet kalesine geldi ve kral ile acil bir izleyici kitlesi istedi. Kral notunu aldığında, kendisini yıllık Noel yemeğinde gönülsüzce eğlendirdiği yabancı onurlara mazeret etti ve bilim adamının beklediği özel odaya acele etti. Her zaman geç kaldığı gibi solgun görünüyordu ve uzun çalışma saatlerinden yıpranıyordu. Ancak bu akşam kral, gözlerinde bir rahatlama ve memnuniyet ışını tespit edebileceğini de düşünüyordu.
Ona füzenin konuşlandırıldığını, çekirdeğin yüklendiğini, her şeyin üç kez kontrol edildiğini, fırlatmaya hazır olduklarını ve kralın son ilerlemesini vereceğini söyledi. Kral bir koltukta battı ve gözlerini kapattı. Çok düşünüyordu. Merminin bu gece başlatılmasıyla, bir hafta erken, yedi yüz bin kişi kurtarılacak. Yine de bir şeyler ters giderse, hedefini kaçıp dağa vurursa felaket olur. Sıfırdan yeni bir çekirdek inşa edilmesi gerekecekti ve proje dört yıl kadar geri çekilecekti. Orada bir saat kadar sessizce oturdu. Bilim adamı uyuyakaldığına ikna oldu, gözlerini açtı ve sert bir sesle şöyle dedi: “Hayır. Senden hemen laboratuvara dönmeni istiyorum. Her şeyi tekrar kontrol etmenizi ve tekrar kontrol etmenizi istiyorum. ”Bilim adamı ondan kaçan bir iç çekmeye yardım edemedi; ama başını salladı ve gitti.
Yılın son günü soğuk ve kapalıydı, ancak rüzgar yoktu, bu da iyi kalkış şartları anlamına geliyordu. Güneş batıyordu. Teknisyenler son ayarlamaları yapmak için etrafa koşuyorlardı ve her şeyi son çeklerinde veriyorlardı. Kral ve en yakın danışmanları fırlatma rampasına yakın bir platformdan gözlem yapıyorlardı. Daha da uzakta, bir çitin arkasında, büyük sayıda olaya tanık olmak için çok sayıda halk toplandı. Büyük bir saat geri sayımı gösteriyordu: elli dakika kaldı.
Bir danışman kralı omzuna vurdu ve dikkatini çitin üzerine çekti. Bazı kargaşa vardı. Biri görünüşte çiti atlamış ve kralın oturduğu platforma doğru koşuyordu. Güvenlik hızla onu yakaladı. Kelepçelendi ve götürüldü. Kral dikkatini fırlatma rampasına ve arka planda dağa çevirdi. Önünde, ejderhanın karanlık yığılmış profilini görebiliyordu. Yiyordu.
Birkaç yirmi dakika sonra, kral kelepçeli adamın platformdan kısa bir süre geri döndüğünü görünce şaşırdı. Burnu kanıyordu ve ona iki güvenlik görevlisi eşlik ediyordu. Adam çılgınca durumda görünüyordu. Kralı gördüğünde, ciğerlerinin tepesinde bağırmaya başladı: “Son tren! Son tren! Son treni durdur!”
“Bu genç adam kim?” Dedi kral. “Yüzü tanıdık geliyor, ama tam olarak onu yerleştiremiyorum. Ne istiyor? Bırak gelsin.”
Genç adam ulaştırma bakanlığında genç bir katipti ve çılgınlığının nedeni babasının dağa giden son trende olduğunu keşfetmiş olmasıydı. Kral, tren trafiğinin devam etmesini emretti, herhangi bir aksaklığın ejderhanın karışmasına ve açık alanını şimdi zamanının çoğunu geçirdiği dağın önünde bırakmasına neden olacağından korkuyordu. Genç adam, krala son tren için bir hatırlama emri çıkarması için yalvardı; bu süre sıfırdan beş dakika önce dağ terminaline varacaktı.
“Yapamam,” dedi kral, “Risk alamam.”
“Ancak trenler sık sık beş dakika geç kalıyor. Ejderha farketmez! Lütfen!”
Genç adam kralın önünde diz çöküyordu, babasının hayatını ve o son trende bulunan diğer bin yolcunun hayatını kurtarmasını istiyordu.
Kral genç adamın yalvaran, kanlı yüzüne baktı. Ama dudağını ısırdı ve başını salladı. Genç adam, gardiyanlar onu platformdan çıkarırken bile uyanmaya devam etti: “Lütfen! Son treni durdur! Lütfen!”
Kral sessizce ve hareketsiz kaldı, bir süre sonra ağlama durdu. Kral yukarı baktı ve geri sayım saatine baktı: beş dakika kaldı.
Dört dakika. Üç dakika. İki dakika.
Son teknisyen fırlatma rampasından ayrıldı.
30 saniye. 20 saniye On, dokuz, sekiz…
Bir ateş topu fırlatma rampasını sararken ve füze patladığında, izleyiciler içgüdüsel olarak parmak uçlarının ucuna kadar yükseldi ve tüm gözler beyaz alevin ön ucunda roketin artçı yanlarından uzaktaki dağa doğru yöneldi. Kitleler, kral, alçak ve yüksek, genç ve yaşlı, sanki şu anda tek bir farkındalık, tek bir bilinçli deneyim paylaşıyorlardı: o beyaz alev, karanlığa ateş eden, insan ruhunu somutlaştıran, korku ve umudu… kötülüğün kalbine çarpıyor. Ufuktaki siluet yuvarlandı ve düştü. Binlerce saf neşe sesi, toplanan kitlelerin sesinden yükseldi, saniyeler sonra, çöken canavardan sağanan bir serseriyle sanki Dünya bir rahatlama içindeydi. Yüzyıllarca süren baskıdan sonra, insanlık en sonunda ejderhanın acımasız zulmünden kurtuldu.
Neşe çığlığı sevindirici bir ilahiye dönüştü: “Yaşasın kral! Hepimiz çok yaşayalım! ”Kralın danışmanları, o gece herkes gibi, çocuklar kadar mutluydu; birbirlerini kucakladılar ve kralı tebrik ettiler: “Yaptık! Yaptık!”
Ama kral kırık bir sesle cevap verdi: “Evet, yaptık, ejderhayı bugün öldürdük. Ama kahretsin, neden bu kadar geç başladık? Bu beş, belki de on yıl önce yapılabilirdi! Milyonlarca insan ölmek zorunda kalmayacaktı.”
Kral platformdan çıktı ve yerde oturan kelepçeli genç adama doğru yürüdü. Orada dizlerinin üzerine çöktü. “Beni affet! Aman Tanrım, lütfen beni affet!”
Yağmur, büyük, ağır damlalar halinde toprağı çamur haline getirmeye, kralın mor cübbelerini kazmaya ve genç adamın yüzündeki kanı çözmeye başladı. “Baban için çok üzgünüm” dedi kral.
“Bu senin hatan değil,” diye yanıtladı genç adamı. “On iki yıl önce kalede hatırlıyor musun? Büyükannesini geri getirmeni isteyen ağlayan küçük çocuk – o bendim. O zaman istediğimi yapamayacağının farkında değildim. Bugün babamı kurtarmanı istedim. Ancak, lansmanı tehlikeye atmadan, şimdi yapmak imkansızdı. Ama sen hayatımı, annemi ve kız kardeşimi kurtardın. Bunun için sana nasıl teşekkür edebiliriz?”
“Onları dinle,” dedi kral, kalabalığa doğru işaret ederek. “Bu gece olanlar için beni neşelendiriyorlar. Ama kahraman sensin. Ağladın. Bizi kötülüğe karşı yürüttün. ”Kral gelip kelepçelerin kilidini açmak için bir korumaya işaret etti. “Şimdi annene ve kız kardeşine git. Siz ve aileniz her zaman mahkemede kabul edilirsiniz ve dilediğiniz herhangi bir şey – benim gücüm dahilindeyse – verilir.”
Genç adam ayrıldı ve sağanak topluluğa sarkan kraliyet mahallesi hâlâ çamurda diz çökmüş olan hükümdarlarının çevresinde birikti. Yağmurla giderek daha fazla mahvolmakta olan süslü moda kıyafetler arasında, bir grup pudralı yüz bir neşe, rahatlama ve yanılmanın üst üste geldiğini ifade etti. Son bir saatte çok şey değişti: açık bir gelecek hakkı geri kazanıldı, ilkel bir korku ortadan kalktı ve çoğu uzun süredir tutulan bir varsayım bozuldu. Şimdi, bu bilinmeyen durumda kendilerinden ne istendiğinden emin değillerdi, zeminin hala dayanıp dayanmayacağını, bakışları değiştirip bir tür endikasyon bekleyip beklemiyormuş gibi duruyorlardı.
Sonunda, kral ayağa kalktı, ellerini pantolonunun yanlarından silerdi.
“Majesteleri, şimdi ne yapacağız?” En kıdemli saraycıyı cesaretlendirdi.
“Sevgili dostlarım” dedi kral,“ uzun bir yoldan geldik… henüz yolculuğumuz daha yeni başladı. Bu gezegende türlerimiz genç. Bugün yine çocuk gibiyiz. Gelecek bizden önce açık yatıyor. Bu geleceğe gidip geçmişte yaptığımızdan daha iyisini yapmaya çalışacağız. Şimdi vaktimiz var – işleri doğru yapmak, büyümek, hatalarımızdan ders almak, daha iyi bir dünya inşa etmenin yavaş süreci ve buna yerleşme vakti. Bu gece, krallığımızdaki tüm çanlar gece yarısına kadar çalacak, ölülerimizin hatıralarını hatırlatacağız ve sonra gece yarısından sonra güneş doğana kadar kutlayalım. Ve önümüzdeki günlerde… Yapmamız gereken bazı düzenlemeler olduğuna inanıyorum!”
* * *
AHLAK
Yaşlanma ile ilgili hikayeler geleneksel olarak zarif konaklama ihtiyacına odaklanmıştır. Canlılığı azaltmak ve ölümü ümit etmek için önerilen çözüm, pratik işlerde ve kişisel ilişkilerde kapanma çabasıyla istifa oldu. Yaşlanmayı önlemek veya geciktirmek için hiçbir şey yapılamadığı göz önüne alındığında, bu odak anlamlıydı. Kaçınılmaz olan hakkında endişelenmek yerine, gönül rahatlığı amaçlanabilir.
Bugün farklı bir durumla karşı karşıyayız. Yaşlanma sürecini yavaşlatmak için hala etkili ve kabul edilebilir araçlardan yoksun olsak da[1], öngörülebilir gelecekte bu tür araçların gelişmesine yol açabilecek araştırma yönelimlerini belirleyebiliriz. Pasif kabulü tavsiye eden “ölümcül” öyküler ve ideolojiler artık zararsız bir teselli kaynağı değildir. Onlar acilen ihtiyaç duyulan eylemin ölümcül engelleridir.
Birçok seçkin teknoloji uzmanı ve bilim insanı bize insan yaşlanmasını geciktirmenin ve sonunda durdurmanın ve tersine çevirmenin mümkün olacağını söylüyor.[2] Şu anda, zaman ölçeği ya da özel araçlar hakkında çok az bir anlaşma yoktur ve hedefin prensipte elde edilebileceği konusunda bile bir fikir birliği yoktur. Masalla (yaşlanmanın elbette ejderha tarafından temsil edildiği) ilişkili olarak, bu nedenle yalnız adaçanın ejderhanın nihai ölümünü öngördüğü ve ikonoklast ejder bilimcilerinin akranlarını göstererek kendilerini ikna ettikleri arasında bir aşamadayız. ejderha ölçeklerinden daha sert olan kompozit bir malzeme.
Masalın sunduğu etik argüman basittir: Ejderhadan kurtulma konusunda yetenekli insanların açık ve zorlayıcı ahlaki nedenleri vardır. İnsan yaşlanmasına ilişkin durumumuz, ejderhaya ilişkin olarak masal halkının durumuna benzer ve etik olarak izomorfiktir. Bu nedenle, insan yaşlanmasından kurtulmak için zorlayıcı ahlaki nedenlerimiz var.
Argüman lehine veya ömrü uzatma değil haddi zatında. Ömrünün sonunda hastalık ve debility ekstra yıllar ekleme anlamsız olurdu. Argüman, mümkün olduğunca, uzayan lehine insandır sağlığı açıklıklı. Yavaşlatma veya yaşlanma sürecini durdurarak, sağlıklı bir insan ömrü uzatılacaktır. Bireyler aksi takdirde ölmüş olurdu hangi yaşlarda, sağlıklı dinç ve üretken kalmasını mümkün olacaktır.
Bu genel ahlaki yanı sıra, daha spesifik dersler vardır:
(1) Tekrarlanan bir trajedi, bir istatistik, yaşamın bir gerçeği haline geldi. Masalda, insanların beklentileri, birçoğunun kötülüğünü algılayamadığı ölçüde ejderhanın varlığına uyarlandı. Yaşlanma da, basit bir “yaşam gerçeği” haline geldi – aşılmaz miktarda insanın acı çekmesinin ve ölümünün temel nedeni olmasına rağmen.
(2) Teknolojinin statik bir görüntüsü. İnsanlar ejderhayı öldürmenin asla mümkün olmayacağına karar verdiler çünkü geçmişte bütün girişimler başarısız oldu. Hızlandırılmış teknolojik gelişmeleri hesaba katmamışlar. Benzer bir hata yaşlanma için bir tedavi şansını hafife almamıza yol açar mı?
(3) İdare kendi amacı haline geldi. Ekonominin yedinci bir kısmı e-posta yönetimine gitti (bu aynı zamanda ABD’nin sağlık hizmetlerine harcadığı GSYİH’nın kesimidir). Hasar sınırlaması, insanların temel nedeni ihmal etmesine neden olacak şekilde özel bir odak noktası haline geldi. Yaşlanmayı durdurmak için kamu tarafından finanse edilen büyük bir araştırma programı yerine, neredeyse tüm sağlık bütçemizi sağlık bakımı ve bireysel hastalıkları araştırmaya harcıyoruz.
(4) Sosyal iyilik insanlar için iyilikten koptu. Kralın danışmanları, anti-ejderhaların yol açabileceği sosyal problemlerden endişeleniyorlardı. Bilinen hiçbir sosyal iyiliğin ejderhanın ölümünden gelmeyeceğini söylediler. Ancak, sonuçta, sosyal düzen, insanların yararı için var ve hayatları kurtarılırsa, genellikle insanlar için iyidir.
(5) Orantı duygusunun eksikliği. Bir kaplan bir çiftçiyi öldürdü. Çıngıraklı yılanlardan oluşan bir rhumba bir köyü sarstı. Kral kaplandan ve çıngıraklı yılanlardan kurtuldu ve böylece halkına bir hizmet verdi. Yine de hatalıydı, çünkü önceliklerini yanlış anladı.
(6) İnce ifadeler ve boş sözler. Kralın ahlak danışmanı, danışmanın çağdaş eşdeğerlerinden çoğunlukla sözlü olarak çıkarılan ifadelerle insan saygınlığı ve türümüzün belirlediği niteliklerden bahsetti.[3] Yine de söylem, ahlaki gerçeği açığa vurmak yerine saklayan bir duman perdesiydi. Çocuğun anlaşılmaz ancak dürüst ifadesi, bunun aksine, davanın temel gerçeğine işaret eder: ejderha kötüdür; insanları yok eder. Bu aynı zamanda insan yaşlanmasının temel gerçeğidir.
(7) Aciliyetin takdir edilmemesi. Hikayede çok geç olmadan, kimse tehlikede olanı tam olarak anlamadı. Sadece kral genç yalvaran adamın kanlı yüzüne bakarken, trajedi lavabosunun kapsamına giriyor. Yaşlanma için bir tedavi aramak sadece bir gün uğraşmamız gereken güzel bir şey değil. Acil, çığlık atan ahlaki bir zorunluluktur. Odaklanmış bir araştırma programına ne kadar erken başlarsak, o kadar çabuk sonuç alacağız. Tedaviyi 24 yıl yerine 25 yıl içinde almamızın önemi var: Kanada’dan daha büyük bir nüfus bunun sonucunda ölecekti. Bu konuda, zaman, dakikada yaklaşık 70 yaşam oranında, yaşama eşittir. Sayaç böyle öfkeli bir hızda ilerliyorsa, tüy bırakmayı bırakmalıyız.
(8) “Ve önümüzdeki günlerde… Yapmamız gereken bazı düzenlemeler yaptığımıza inanıyorum!” Kral ve insanları kutlamalarından kurtulduklarında bazı büyük zorluklarla karşılaşacaklar. Onların toplumu o kadar şartlandırılmış ve deforme olmuş ve ejderha varlığında korkutucu bir boşluk var. Yaşamları, alışılmış üç puan-on-yıl ötesinde, gelişen bir biçimde dinamik ve anlamlı tutacak koşulları geliştirmek için, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde yaratıcı bir şekilde çalışmak zorunda kalacaklar. Neyse ki, insan ruhu uyum sağlama konusunda iyidir. Sonunda yüzleşebilecekleri diğer bir konu ise aşırı nüfus. Belki insanlar daha sonra ve daha sık çocuk sahibi olmayı öğrenmek zorunda kalacaktır. Belki daha verimli bir teknoloji kullanarak daha büyük bir nüfusu sürdürmenin yollarını bulabilirler. Belki bir gün uzay geliştirecekler ve kozmosa kolonileşmeye başlayacaklar. Şimdilik, uzun süredir devam eden masal insanların bu yeni zorluklarla uğraşmalarını bırakıp, kendi maceramızda biraz ilerleme kaydetmeyi bırakabiliriz.[4]
[1] Kalori kısıtlaması (düşük kalori fakat besin değeri yüksek bir diyeti) maksimal ömrünü uzatır ve test edilmiştir tüm türlerde yaşla ilişkili hastalıkların başlamasını geciktirir. Al yanaklı ve sincap maymunları üzerinde devam eden bir çalışmanın ön sonuçları benzer etkiler göstermektedir. Bu kalori kısıtlaması da bizim türler için çalışacağına dair oldukça muhtemel görünüyor. Birkaç insan, ancak, hayat boyu açlık-diyet yoluyla kendilerini koymak için istekli olacaktır. Bize aç gitmek zorunda kalmadan indirdi kalori alımının istenen etkileri ortaya bileşiklere – Bazı araştırmacılar kalori kısıtlaması mımetıklerınden arıyor. (Örneğin, Lane, M. ve diğerlerine bakın (1999) “Beslenme modülasyonu, insan olmayan primatlarda yaşlanma”. J. Nutr Sağlık ve Yaşlanma., 3 (2): 69-76).
[2] 10 Yeni yapılan bir saman 10inci Biyomedikal Gerontoloji Uluslararası Birliği Kongresi’nde katılımcıların çoğunluğu planı düşündüklerini ortaya çıkarmıştır ya muhtemel veya orta yaşlı farelerin kapsamlı işlevsel gençleştirme 10-içinde mümkün olacağını “imkansız değil” 20 yıl (de Grey, A. (2004), “hayat uzatma araştırma geleceği konusunda açık tartışma Raporu” (Tarihsel olaylar NY Acad. Sci., 1019, basında)). Ve diğerleri, örneğin de Grey, A., B. Ames Aynı zamanda, bakınız. (2002) “Zaman SENS konuşmaya: insan yaşlanmanın değişmezliğini Eleştirilmesinin,” Sağlıklı ömrünü arttırmak: Konvansiyonel Tedbirleri ve Doğuştan yaşlanma sürecini yavaşlatan: Biyomedikal Gerontoloji Uluslararası Birliği Dokuzuncu Kongresi, Ed. D. Harman (Tarihsel olaylar NY Acad Sci 959: 452-462); ve Freitas Jr, RA, Nanomedicine, Cilt. 1 (Landes Bioscience: Georgetown, TX, 1999).
[3] Bkz, örneğin Kass, (2003) L. “Eskimeyen Oluşumu Mutlu Ruhlar: Biyoteknoloji ve Mükemmellik Pursuit,” Yeni Atlantis, 1.
[4] Özellikle Heather Bradshaw, Roger Crisp, Aubrey de Grey, Katrien Devolder Joel Garreau John Harris, Andrea Landfried Toby Ord Susan Rogers, Julian Savulescu Ian dahil daha önceki taslaklar, yorumlar için birçok kişiye minnettarım Watson ve Kip Werking. Ayrıca Adi Berman, Pierino Forno, Didier Coeurnelle için çok minnettarım ve duyurun yardımcı veya olduğu diğer dillere masal çevirdik diğerleri, herkes cesaret verdik. Teşekkür ederim!