Dünyadaki hangi insanların en cesur ve kararlı olduğunu hemen anlamak için SSCB'nin haritasından bahsetmek ve komşularının büyüklüğü ile karşılaştırmamak sadece Rusya haritasına bakmak için yeterli. Rus halkı, çok çeşitli fatihleri alışılmadık derecede istikrarlı bir sonuçla güçlendiriyordu; ezici bir askeri yenilgi ve bir sonraki dokunulmaz fatihinin utanç verici uçuşu. “Otechestvennye” diyoruz, sadece 2 göreceli olarak yeni savaşlar - son iki başarısız “dünyanın fatihi” ne karşı, Rus halkının boynunu kapattı - Napolyon ve Hitler. Aslında, Rus Ülkesinde hemen hemen her büyük savaş Yurtsever oldu - kendi ülkenizde kendiniz olma hakkı için bir savaş. Rus halkının Vatanseverlik Savaşı nedir, Rus Toprakları - Kutuplar ve Tatarlar, İsveçliler ve Almanlar, Macarlar ve Türkler isteyen Rusların çoğu komşuları tarafından test edildi. Genellikle kendi toprakları Rus oldu. Sadece bir kez toprakları üzerindeki küresel bir savaşta halkımız bir yenilgiye uğradı, Rus beylikleri işgal edilmese de büyük bağımlılığı tanıdı.
Sadece insanlık tarihinin en büyük savaşçıları - Tatar-Moğollar, yüzlerce yıldır yenilgiyi bilmeyen savaşçılar, ezici ama son yenilgiden çok uzaktılar. İnsanlık tarihindeki tek kişi, yalnızca insanlığın% 70'ini değil, aynı zamanda dünyanın en büyük devletlerini işgal etmek için değil, aynı zamanda fetihlerin de yapmayı başaramadıkları Rusların ve Afganlar-Peştunların en isyankar iki halkını da boyun eğdirmeyi başardı. Bu arada, Ruslar intikam aldı ve hala topraklarında yaşıyorlardı ve tarihçiler dışında kim hatırlıyor? Kim daha önce bütün egemenlerin titrediğini Osmanlı İmparatorluğunu hatırlar ki? Kendisi için zorlu bir saatte, Rusya İmparatorluğu ile dar bir yolda karşılaştı. Şimdi kim Hazarların güçlü durumunu hatırlıyor, daha önce Avrupa ve Asya halkları kimlerden titredi? "Büyük İsveç" kelimeleri artık gülümsemeye neden oluyor. Ancak, bu Büyük İsveç'in komşuları gülünecek bir konu değildi - cidden dünya egemenliğini talep etti. Rusya'ya girmeyi başarıncaya kadar.
Belki atalar tamamen farklıydı ve kuşaklarımız o kadar bozuldu ki, konuşacak hiçbir şey kalmadı, onlardan yokuz ve onlarla hiçbir ilişkimiz yok, yani, biz farklıyız, modern İtalyanlar gibi insanlar Romalı değiller. ? Bununla birlikte, yakın tarihimize kısa bir bakış bile, bunun durumdan uzak olduğunu gösteriyor.
Son insanlık tarihinde, inanılmaz bir ülke vardı - SSCB. Onun yaratılışına ve kısa tarihçesine, İnsanlık tarihindeki bu inanılmaz yetenekler eşlik ediyordu; tıpkı büyük katedrali incelemek zor olduğu için, gerçekten büyük ölçekli katedralleri yakından incelemek zordu. Ayrıca, askeri ve iş gücü özelliklerinin neredeyse her gün olağan olduğu göze çarpmaktadır. “Sovyet Halkının kitlesel kahramanlığı” gerçek bir gerçeklik ve yakın geçmişimizdir ve “lanet olası Bolşevik propagandasının” bir icatı değil.
Yazarın yayıncılığına, “sosyal baskıların sözde başarı ile inşa edildiğinden dolayı, sözde“ kitlesel baskılar ”ve Rus halkının soykırımı hakkındaki yalancı şeyleri göz ardı ederek başlattığı bir hiç değildi. Bu yalan kasıtlı olarak ve tüm güçleriyle Rus halkının düşmanları ve valileri tarafından bilinçlendirilmelerine, irademizi ortadan kaldırmak, ruhumuzda ölmek, cebimizdeki geçişten kurtulmak için bilinç oluşturmak için yaratıldı. “Baskı” ve “soykırım” tarihi, tarih şeklindeki dolandırıcılardan veya kiralanan alçaklardan rezuny tarafından yazılmıştır ve hem mantık hem de analiz açısından ve tarihsel belgelerin güvenilirliği açısından incelemeye dayanmaz. Bu yalanı doğrulayan tek bir belge olmadığını söylemek yeterlidir. Her şey sadece hipnotize edici büyülerin sonsuz tekrarı ile birlikte medyanın önerisine, sahte ve sahte sahtekarlığa dayanıyor. Ve bizi ilgilendiren gerçek, halkın gen havuzuna zarar verebilecek nüfusun kitlesel ölümü olmadığıdır. Ölümcül bir gerginlik, dehşet yoktu ve insanlık tarihinde benzeri görülmemiş bir ekonomik ve manevi kalkış oldu. Ayrıca, savaştan sonra nüfusun yaklaşık% 10'inin öldüğü mükemmel başarılar elde edildi - savaş sonrası ülke yeniden inşası, uzay, nükleer füze silâhdünyanın en iyi bilimini, silahlarını, havacılık, eğitim vb. Ve tüm bunlar hiçbir şekilde "sayısız kurban" pahasına değil, "üçüncü dünya" nın kaynakları ve "Altın Milyar" ülkelerinde olduğu gibi diğer halkların soygunu pahasına değil, sadece Rus Ruhu'nun gücü tarafından oluşturulan özel bir sosyal organizasyon sayesinde.
Bilim adamları, nesillerdeki yetenekli ve yetenekli insan sayısının yaklaşık olarak sabit olduğunu ve rastgele dağılımın istatistiksel yasalarına uyduğunu söylüyor - bir dahi bir ayakkabıcı ailesinde veya profesörün ailesinde aynı olasılıkla doğabilir. Bu arada, “sıradan insanların” olağanüstü yeteneğinin efsanesinin köklerini “üst” e kıyasla büyütün - sadece köylüler ve ayakkabıcılar profesörlerden ve akademisyenlerden çok daha fazlasıdır - “büyük sayılar” eserlerinin olağan kanunu. Savaşın halkın gen havuzunu baltalayabileceği iddiaları tamamen temelsiz ve şimdi eskisi gibi değiliz. Rus halkı çok daha korkunç darbeler yaşadı ve yaşadı. Rus Ülkesi, Savaşın bir sonucu olarak yetenekleri ve cesur erkekleri yetersiz tutamazdı - sadece yeni doğmamışlardı.
Uzun yıllar boyunca, Sovyet propagandası Rus halkının yüceltilmesi üzerine inşa edildi, Rus halkının olağanüstü parlak bir yanını ve muazzam başarılarını gösterdi. Bu yüzden yetkililer için daha kolaydı, halkın genel seviyesi böyle bir şeydi. Aynı şey, henüz hazır olmadığımız başka bir yaşam yönüyle karşılaştığımızda kötü bir şaka yaptı - onun varlığından habersizdik. Bu arada, 19 yüzyılın ikinci yarısında, “insanları” aristokrat bir vagondan gören asılsızlıktan çıkarılan bir Rus bar, kusursuz “Tanrı taşıyan insanlar” hakkında bir hikaye ortaya koydu. Rus edebiyatının klasiklerini yapan onlardı. Heyecanlı bir şekilde dinlendiler ve fikrini zihinsel olarak dengesiz kasaba halkına, popülistlerine, “gözleri yanan soluk genç adamlara” daha da taşıdılar. Solgun gençler “halka gitmek” ne yazık ki sona erdi - “insanlar onları anlamadı,” genç adamlar çok rahatsız edildi ve hayatta hayal kırıklığına uğradı. Aslında, halklarını anlamadılar.
“İnsanlar - sığır” ifadesi artık moda olmuştur. Görünüşe göre popülistlerin zamanından beri çok az şey değişti. Bu durumda, bir ebeveyn olarak “insanlar” hakkında bir anlayış vardı. Aslında, bu çocukça ahlaki açıdan gelişmemiş bir çocuk algısı - ebeveynler güçlü ve yanılmaz gibi görünmektedir, ancak çocuklar, ebeveynlerin tanrı olmadığını, çünkü aslanların tüm şeytanları hatırladığını ve insanlarda korkunç hayal kırıklığına uğradığını anlamaya değer. Hayat gerçektir, ebeveynler tamamen kusurludur ve eylemleri çok çirkindir. Büyümek için anlamak gerekir.
Rus halkı sadece bir kahraman durumunda olamaz. Başka bir istikrarlı durumda olabilir - uykulu-zayıf iradeli veya saldırganca bencil "sığır". Sığır, Borçlarını ve Amacını unutmuş olandır. Bu yüzden daha önceki soylular ortaklarında, hayvanlarda olduğu gibi duygusal patlamalarını kontrol etmedeki yetersizliklerini çağırdılar. Sığır, insanın duygularını kontrol edemeyen bir sosyal pozisyondur. Büyükbaş hayvan durumunda, kesinlikle ortak olmak gerekmeyebilir - bir milyoner, Büyük Dük'ün kendisi olsa bile “yeni bir Rus” olmasına rağmen, herhangi biri, bir akademisyen bile olabilir. “Perestroyka” döneminde Sovyet Halkının durumunu ve ülkenin yıkımını, entelektüellerin durumunu, bilim adamlarını, işçileri, parti liderlerini nasıl adlandırabilirim? Bu çok kelime.
Kral, nüfusun açlıktan ve toplu ölümünden kaçınmak için bir fazlalık vermek zorunda kaldığında, 1916'ta “Tanrı taşıyan insanların altın ruhu” ile bir araya geldi. Köylüler kasaba halkına ekmek satmak istemediler, hatta altınla korunan çarlık ruble için bile “ekonomik olmayan teşvik tedbirleri” uygulamak zorunda kaldılar - askerler ve Kazaklar. Pek çok araştırmacı, Rus köylünün ekmek fiyatını artırdığında sıklıkla aşırı bencillik gösterdiğine dikkat ediyor - ekmeği sakladı ve ekinleri kesti. Neden? Ne gibi? Tahıl fiyatları yükselecek ve köylüler kar edecek. Ve bunun fiyatı nedir - köylü umursamıyor. İngiliz ya da Alman köylülerin bunu “Tanrıları” taşıyan insanlarla aynı derecede üstün olmayan ruhlarıyla yapacaklarından emin değilim.
Kendinizi Halk Komiserlerinin başkanına ya da Rus Çarına koyun, ne yapardınız? Şehrin açlıktan ve soğuktan ölmek ister miydin? Bolşevikler tek doğru şeyi yaptı - sığır devletindeki bir kişiyle sadece güç dilinde konuşabilirsiniz. Kırmızı çöllerin isimsiz kahramanları olmasaydı, kasaba halkı açlıktan ölmüş olurdu, bu da Rusya'nın ölümü anlamına gelirdi.
Rus halkının aşırı egoizme girdikleri kayıtsız ve histerik durumlara eğilimi, eski zamanlarda fark edildi ve ayrıca eski zamanlarda toplumun böyle devletlere karşı savunması bulundu.
Prensipte, en azından toplumun yönetim katmanında kendi kendini kontrol etme ihtiyacı antik çağda gerçekleşti ve bu nedenle, tüm dünya halklarının soylularının, iradeyi hak eden silahlarla görev, tahammül, ölümcül, hor ve tehlikeli egzersizlerle ifade edilen sert öz disiplinini uyguladıklarının nedeni budur. Böyle bir “baba-komutan” ın ardındaki askerlerin ateşe ve suya girmesi şaşırtıcı değildir. Genellikle insanları kahramanca bir zihin durumuna sokan komutanlar-tutkulardır. Öz disiplin reddedildiğinde, asalet hızla bozulmuştur ve değersiz komutanı kim dinler ve saygı duyardı? Ardından devlet bir yönetsel krize girdi (“tepeler başaramazsa”) ve imparatorluk devrimle ve hatta devletin ölümüyle yüz yüze geldi.
Rus halkının özelliği, tarihimizde nadir olmayan soyluların ölümü ya da bozulması durumunda, halk kahramanlarının işlevlerini üstlenmiş olmalarıdır. Sorunlar zamanında, bunlar tüccarlar ve köylüler iken, Sivil döneminde komiserler-raznoşintsylerdi. Kahraman enerjileri ile insanları “ateşleyen” onlardı, sonra kahraman insanlar kendilerini ve ülkeyi kurtardılar.
Sivil, yalnızca ahlaki bozulma ve umutsuzluğun yanı sıra, 19 seferi kuvvetlerinin (işgalcilere saymak için kullanılan yönteme bağlı olarak) “tüm uygar dünyanın” zırhlı Beyaz Muhafız ordularına karşı mücadelesinde müteakip şiddetli ve esnek olmayan gücünü göstermesi bakımından dikkat çekicidir. 14’ten 20’ten fazla ülkeye). Sonra, 1918’ta Batı gazeteleri şöyle yazdı:
“Sovyet Gücü'nün bir aydan fazla bir süre boyunca dayanma şansı yok, Kızıl Ordu birimleri engellendi, stratejik girişim sert bir şekilde müttefiklerin ellerinde, Yudenich’in askerleri Petrograd’a saldırıyor, Denikin’in ordusu Tula’ya saldırmaya hazırlanıyor”.
“Ablukanın her tarafından halka ve silahlar yüzüne bakıyor. Çıplak duruyoruz, dilenci duruyoruz, Lenin'in kafasında ve elinde bir tığ işi var. ”
Hiç şüphe yok ki Kızıl Ordu köylüleri için Lenin, uzak bir imgeden başka bir bayraktan başka bir şey değildi. Hakikat ve Rus Topraklarını savundular ve “emtia-para-emtia” formülü için ayağa kalkmadı. Tıpkı askerler Anavatan için savaşıyor, Partinin Pankartı için değil. Çok yakında, işgalcilerin ordusu Sovyet Rusya'dan aceleyle boşaltıldı ve Beyaz Ordu zor ve utanç verici zamanlar bekliyordu. Bu sadece bir durumda, eğer insanlar Kırmızılar'a geçti ve en azından bir kısmı “kahraman devletine” giren olağanüstü kahramanlık ve ustalıkla savaştıysa gerçekleşebilirdi. Herif? Tanrı, savaşta böyle bir "sığır" ile buluşmayı yasaklar!
Yaklaşık 10 yıl sonra, çok önemli bir hikaye daha var - kolektivasyon. Köylülere ortak hanehalkı yaratmaları emredildi. Şimdi neden böyle bir kararın verildiğini tartışmayacağız - Sanayileşmeyi gerçekleştirmek için kesinlikle gerekliydi - ölmeden. Olayların ezici çoğunluğunda, sığırlar “Yahudi komiserleri” tarafından ellerinden alınmadı, ancak basit bir şekilde söylemek gerekirse mallar yakındaki bir kulübeye kondu, envanterle birlikte kollektif çiftliğe aktarıldı. “Tanrı taşıyan” ruh buna tahammül edemedi. Toplu histeri başladı.
Çiftliğe transfer - ne tür bir el koyma olacağı değil, alındığında nerede ve sonsuza dek açık değildir. Hayvancılığın kitlesel katliamı - zihinsel olarak aklı başında bir insan anlayışı ötesinde bir şey oldu.
“Bir süt ineğini öldüreceğim, ancak komşuların çocukları sütümü içmeyecek!” Bir inek düşmanlar tarafından uzaklaştırılırsa köylülerinin kullanmalarını istemedikleri açıktır. Rus halkının kolektivizmi için “altın ruh” ve Hıristiyan komşusunun sevgisi ile bir arada! "Sığır" durumunda bir Rus olarak çok önemli bir gerçek, komşuları, vatandaşları ifade eder. Doğru değil mi, bunu gerçekleştirdikten sonra, Rusça'nın Rusçaya yardım etmeyeceğini söylediklerinde şaşırtıcı değildir. Çirkin hırslar ve Rus halkının aşırı egoizmi, kötülükleri ve insanlık dışı eylemleriyle onu saçmalamaya itiyor.
Gerçek şu ki, Stalin’in kollektifleşmeye karar veren Rus halkını tanımadığını söylüyorlar. Aslında, insanların bu kadar küçük bir bölümünün davranışı makul bir kişi tarafından anlaşılmayacak kadar iyidir. At ve öküz - hayvancılık toplu imha başladı. Herhangi bir normal köylü için, bir atı öldürmek ve çalmak en ciddi suçlardan biridir ve anlaşılabilir olmaktan daha fazlası, tüm ailenin yaşamı için doğrudan bir tehdittir. Ancak, aklın argümanları, ruhun derinliklerinden yükselen ve tamamen süpürülen çamurdan önce güçsüz kaldığında, durum tüm kitle psikoz belirtilerine sahipti. Köylü grevlerine geldi, basitçe düşünülemez, ancak doğru - köylüler ekmek ekmeyi reddetti. Ertesi yıl, tam olarak kıtlığın geçtiği bu bölgelerde yapıldı. Bu arada, açlığın nedenleri ve süreci çok daha karmaşıktı, ancak “sığırların durumu” ve kitlesel psikozun belirtilen faktörü çok önemli bir rol oynadı.
SSCB ve Stalin'in liderlerinin şahsen kişisel görünümlerini yitirmiş ve bir miktar yol açması gereken - sonuçta yüzlerce insanın ölümüne neden olan kitlesel zayiatlara doğru gösterdiği nezaket ve kararsızlık. Histerik kitle etkisinden, yanaklara acı verici darbeler vermek ve güzel fikirli konuşmalar yapmak en iyisidir.
Bu yıkıcı durumda, Rus halkı eylemlerinin sonuçlarını bir adım bile düşünmeden, yollarındaki her şeyi mahvederek aşırı egoizm gösterir.
“Perestroika” denilen yıllarda da durum çok benzerdi. İşçi sınıfının seçkinleri olan madenciler grevleri, ülkenin istikrarsızlaştırılmasında, bütün ülkenin şantaj yapıldığı zaman, inanılmaz ücretler talep etmede önemli bir rol oynadı. İyi ücretli "hegemon" herhangi bir tartışma almadı. Santraller, fabrikalar durur, okullar ve hastaneler donar mı? Let! Daha hızlı para ver. İnsanlar, 20 paket çamaşır deterjanı ve birkaç makarna kasasını sıkarak hatlar halinde birbirlerini ezdiler ve böylece her şeyi bir eksikliğe dönüştürdüler. İnsan yapımı bir açlık kuran yetkililerden öfkesini düşürmedi, bir somun ekmek ve bir torba süt için saatlerce durması gerekti ve birbirini durduran bir ürün bulmak için koştu.
Bir şişe votka fişi satan oydu. Bir kez daha onu aldatan ve soyan politikacıları seçti, kahramanları hakkında alaycı sözler söyledi. İstifa üzerine toprağı devretti, babalarının ve büyükbabalarının ülkesinin kanıyla suladı. Alıcılara satmak için hastanelerden bakır telleri kesin. Entelijansiyanlar arasında “Rüzgar Gibi Geçti” ibaresi popüler hale geldi: “Devletler imparatorlukların çöküşü üzerine kurulur…”. İnsanlar, kişisel zenginleşme amacıyla kendi memleketlerinin yıkımına katıldıklarını anladılar, bu arada, çok azının kendilerini zenginleştirme şansı oldu.
Bu açıkça, o zamanlar iktidarda olan ve kendilerini aç bırakan kolektif çiftçiler değil, gönüllü olarak binaya alyans kiralayan hainlerle savaş için silah satın almak için tüm mallarını satan Kuzma Minin değil. tanklar ve uçaklar. Yaşayan ebeveynler bir milyon çocuğu sokağa attılar, kayıtsızca izlediler ve yavaş ölümleriyle - bunlar bizimle aynı masada çalışan ve parlak bir gelecek hayal eden aynı ebeveynler. Bazen aklınıza gelebilecek tüm savaşları kazanan ve güzel bir ülke inşa eden insanlar değil, bu tamamen farklı görünüyor.
Belki de tam anlamıyla yarım yüzyıl önce, içlerinde bir çeşit yüksek ahlâklı özel bir Rus ırkı vardı ve işçi sınıfı tamamen farklıydı? Durum böyle olmadığı ortaya çıktı. "Devrimin beşiği" - yirminci yüzyılın 30'lerinde işçi sınıfının çok büyük bir "özgül ağırlığına" sahip olan Leningrad kentinde durum çok zordu. 4'in gençlik suçunda çoğalması, daha önce kapatılmış olan “memoranda” ve parti organlarına verdiği raporlar, işçi sınıfının çoğunluğunun günlük yaşamının çok çekici bir resmini çiziyor. Düzensizlik, sarhoşluk, kitlelere dönüşen skandallar bıçaklanma ile mücadele ediyor. Komsomol aktivistleri şunları söyledi: “Hostelin çocuklarının konuşması“ keskin ”şifrelerle doludur, onlar için ideal davranış yetişkinlerin cezalandırıcılarının temsilcileridir. Bu arada, Leningrad'ın genç işçilerinin üçte biri pansiyonda yaşıyordu. Durum, sadece 37-38 yılına belirgin şekilde düzeldi.
Bu insanlığın öncüsü mü? Gerçekle yüzleşirseniz, bu sıradan sığırların kütlesinde. Leningrad, şans eseri bir örnek olarak seçilmemiştir: 5 yıllarında, bu çok kişi, dünün redneck'leri, herhangi bir tırnak işareti olmadan, insan tarihinde benzeri görülmemiş ruhun gücünü gösterecektir. Batı kuşatılmış Leningrad'ı unutabilmek için elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyor, olanların çoğu insanın hayal gücünü etkiliyor, beyin insanın ilahi güçlerin müdahalesi olmadan bu tür yeteneklere sahip olduğuna inanmayı reddediyor. Fiziksel olarak çalışmak için günlük 250 gram talaş ile ekmek, 125 - gerisi. Bilim adamları, böyle bir güçten ilkbahar 1942 g kentine kadar tamamen ölmek zorunda olduklarını söylüyorlar. Ancak sadece soyu tükenmiş değildi, aynı zamanda fabrikalar silah üretti, çalışan milisler tek bir adım geri çekilmedi, açlıktan aktörler konserler verdi ve sahnede oynadı, açlıktan düşen insanlar çatıdan çakmak attı. Ve böylece üç yıl. 2 milyon nüfusun, 500 binden biraz daha fazlası Abluka'nın sonunda kaldı, ancak pes etme sorunu yoktu. Birisi insanların parti komitelerinden ve ayrılmalarından korktuğunu söylüyorsa - bu piçe yüzünü tükür. Leningrad’a yapılan gönderiler şöyle hatırlıyor: “Leningrad sakinleri için un yükledik, çocukların kendileri çok açtık, çoğu zaman hiçbir koruma yoktu, düşüncenin bile alacağı bir şey yoktu”. “Ekmek gönderdiler, kimse bir şey almadı, ona hiç gelmedi bile.” Bunlar bir zamanlar ekmeği saklayan dünkü köylülerle aynı. Ve bu olağandı.
"Çamura, karanlığa, açlığa, üzüntüye,
Ölümün, gölge gibi sürüklendiği yerde,
Çok mutlu olduk
Böyle hızlı nefes alma özgürlüğü,
Hangi torunlar bizi kıskanırdı?
Olga Bergholz
Ölümün, gölge gibi sürüklendiği yerde,
Çok mutlu olduk
Böyle hızlı nefes alma özgürlüğü,
Hangi torunlar bizi kıskanırdı?
Olga Bergholz
Hayır, onlar köle değil. Bunlar kahramanlar.
Şehri, ülkeyi ve hayatta kalanların hayatlarını kurtaran Ruhlarının gücü idi. Bu durumun çok karakteristik bir özelliği, ruhun gücüne ödül olarak tarif edilemez bir yüce Mutluluk hissi veren en güçlü ruhsal ve enerjik yükseliştir. Böyle bir devletin peşinde, dinlerin ve psikotekniğin taraftarları uzun yıllar boyunca Üstatları arayarak ve Aydınlanma hayalini kurar. Ve burada, neredeyse bütün insanlar bu eski inanılmaz psikoteknik gücüne sahipti ve bütün bunlar neredeyse anında gerçekleşti. Evet, bu hiç bir psikoteknik değildir. Bu, Ruhun halidir. İnsan ruhlarının Kahramanlık Dalgası'na uyarlanması gerçekleşir ve Kahramanlık Senfonisi serbest bırakılır. Ve dünün okul çocuğu, dunce ve holigan Brest Kalesinin bodrumunda kanla yazıyor “Ben ölüyorum ama pes etmeyin! Elveda Anavatanı! ”Halkımız, 30'un sonunda, 40'in başında Kahraman devletine girdi ve bu durum, bu durumdaki tüm insanlara“ bulaşmış ”Joseph Stalin'in demir iradesi ve olağanüstü gücü sayesinde mümkün oldu. Piç Kruşçev halk ruhunda öldürdüğünde ne yaptığını, halktaki Kahraman devletini yok etmek için tarihimizin en büyük lideri imajını anladı ve bu durumda Stalin imajı ile bağlantılıydı. Parti oligarşisine gerek yoktu ve halk kahramanı tehlikeliydi. “Sığır” durumuna giden yol çok zaman almadı. Perestroyka en doğrudan sonucudur. “Bir Rus, kutsal veya domuzdur” ifadesinin yazarı, çeşitli kişilere, örneğin Muscovy'deki İngiliz Büyükelçisi'ne atfedildiği için, ulusal karakterin bu özelliği eski zamanlarda fark edildi.
"Glasnost" döneminden başlayarak, tüm Sovyet karşıtı ve Rus karşıtı propaganda, Rus halkının karanlık tarafının gösteri ve hayranlığı üzerine inşa edildi; “Siyah propagandacılar” amaçlarına ulaştılar - yer işaretlerinin yıkılmasına ve bir sinizm, inançsızlık ve umutsuzluk salgına yol açtılar. Halkımızın bu sınavı onurlu bir şekilde geçmesi ve ahlaki olgunluk aşamasına dayanması çok önemlidir. Bu olmazsa, bir insan olarak kaybolacağız.
Sovyet karşıtı propaganda, Rus halkına karşı en önemli psikolojik savaş eylemlerinden biridir. Bizi güçten mahrum etmek, “kahramanca bir dalga için ruh halini” yıkmak, “20. yüzyılın Rus Mucizesini” bir daha asla yaşanmayacak şekilde, Rus halkının ruhunun derinliklerinden şiddetli bir saldırıydı. Muhtemelen, piçlerin çamur atmayacağı kahramanlarımızdan biri yoktur. "Alexander Matrosov bir çocuk hırsızı, Stakhanov bir içki aşığı, Gastello bir kavgacı ..."
Normal bir Rus insanı gerçekten umrunda mı? Evet, Denizciler en az üç kez bir suçluysa, o zaman ölmeye karar verdiği, ancak geri çekilmediği bir Kahraman oldu. Atalarımızın içki içme, polentyaning ve pobyanit severler olması ve bazıları gerçekten bir suçlu olması mümkündür. Bunların hepsi oldukça mümkün, ancak Ruslar için bu tamamen ilginç ve önemsizdi - karar verdiklerinde o sırada aziz oldular: “Beni yenmeyecekler - kendilerine hizmet ediyorlar ve ben Rusya'ya hizmet ediyorum. Ve sonra kendin. Rusya olmadan hayatım anlam ifade etmiyor. ”Bu, Rus Ruhu.
Son atalarımızı, ruhlarının gücünü, hatalarını, atmalarını ve karanlık taraflarını aşma deneyimini anlamamız gerekiyor. Sıradan ve sıradan insanların yüce kahramanlarını yücelten insan ruhunun doruklarına yükselişleri tamamen kusurluydu. Meleklerin yokluğunda, Rus halkı hayatta kalmak için kendilerini harikalar yaratmak zorunda kaldı. Bir kıvılcım gibi, bir dalga tüm insanların gönlünde bir rezonans durumuna giriyordu ve dünün geri tepeleri en yüksek düzenin kahramanı oldu. “Kahraman devletinde” kritik bir kitle toplandı ve ardından zincirleme bir tepki başladı.
Gösteriler dünün “sığırları” tarafından yapıldı, ülkede başka hiç kimse yoktu. Bu sadece bir şekilde tutarlı bir şekilde açıklanabilir: ancak bunu anlarsak
Rus halkı iki istikrarlı psikolojik devlette olabilir - "sığır" ve "kahraman", aralarında geçiş anında gerçekleşebilir.
Bu, olabileceği ve esasen enerji seviyeleri olan bir atomun kuantum hallerini hatırlatıyor. Kahramanın durumuna en güçlü nesil olan spiritüel enerji eşlik eder.
Vatanseverlik Savaşı’nın ateşinde ve Sanayileşme’nin açık ocak fırınlarının yansımasında “Geleceğin Adamı” nın soluk gölgesini gördüğümüzü söyleyebiliriz.