We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Roma'nın E.U.R.'sinde, Roma Medeniyeti Müzesi'nde gerçek eserler yoktur, ancak klasik Roma'nın büyüklüğünü gösteren alçı kalıplarla ve modellerle dolu düzinelerce odaya sahiptir. Vurgu, Trajan Sütunu'nun alçıdan bir modelidir, böylece sahneleri gerçekten görebilirsiniz. Orijinal, "sürekli anlatımın" ilk harika örneklerinden biridir - bir sütuna bir kabartmanın büyük bir sütunun etrafına ve etrafına sarılır gibi oyulduğu zaman.
Düzenli blog güncellemelerim için http://goo.gl/8iBEnS adresinden abone olun.
Trajan'ın Roma'daki Sütunu: ‘tarihin ilk filmi’ neden ve nasıl izlenir?
Tarihteki ilk filmi Roma'da görebileceğinizi söylesem ne düşünürdünüz?
Zihniniz grenli bir hareketli görüntüyü büyük bir ekranda görselleştirmeye başladıysa, size şunu söyleyeyim: Bu hiç de öyle değil!
Roma'da tarihçilerin tarihteki ilk film dediği şeye sahibiz ama bu bir film değil: bir köşe yazısı!
Daha doğrusu, bir hikaye anlatan bir görüntü şeridiyle süslenmiş Roma dönemine ait bir sütun: Trajan'ın Dacia'daki fethinin 'filmi'.
Trajan'ın sütunu Roma'da özel bir yer ve benzersiz olmasa da, bu türden ilk ve aynı fikrin diğer versiyonlarına hem Roma'da hem de Paris'te, sadece bir çift isim vermek için ilham verdi.
Bu konuda bilmeniz gereken tek şey ve ziyaret için ipuçları.
Şimdi bunu okumak için zamanın yok mu? Sonrası için sabitleyin!
Trajan Sütunu: Roma Zafer Sütununun Ayrıntılı 3D Yeniden İnşası
İmparator Trajan'ın Daçyalılara (şimdiki modern Romanya'da yaşayan) iki askeri seferdeki zaferinin anısına dikilmiş bir anıt olan Trajan Sütunu, MS 113 yılında, tesadüfen Roma İmparatorluğu'nun en büyük coğrafi boyutuna ulaştığında tamamlandı. Şu anda Trajan Forumu'nda (Roma Forumu'nun kuzeyinde) yer alan muzaffer mimari proje, muhtemelen Suriyeli-Rum bir mimar olan Şamlı Apollodorus'un gözetiminde gerçekleştirilmiştir.
Ve ilginç bir şekilde, Trajan Sütunu muhtemelen türünün ilk örneği olsa da, bağımsız yapı, modern zamanlarımızda bile birçok başka zafer projesine ve zafer sütununa ilham verdi. Daha da önemlisi, tarihsel perspektiften bakıldığında, anıtın sarmal kabartmaları, 2. yüzyılın başlarındaki Roma askerleri ve düşmanlarının silahları, zırhları ve teçhizatı hakkında (bazıları stilize olsa da) zengin bir bağlam sağlar.
Hayati İstatistikler ve Özellikler –
Mimari kapsamına gelince, Trajan Sütunu yaklaşık 120-125 ft (kaide dahil yaklaşık 36 m) ve 12,1 ft (3,7 m) çapa sahiptir ve bu nedenle 19 veya Her biri 32 ton ağırlığında 20 Carrara mermer varil. Friz (hafif kabartmaları içeren bölüm), benzersiz bir şekilde şaftın etrafında 23 kez spiral bir şekilde döner ve böylece 620 ft'lik (190 m) etkileyici bir alanı kaplar. Bu düzenleme, yapının Dacian Savaşlarından 155 sahne aracılığıyla yaklaşık 2.600 figürü anlatısal olarak temsil etmesine izin veriyor. Ayrıca, 16 fit yüksekliğindeki bronz bir İmparator Trajan heykeli, zafer sütununun tepesinde duruyordu - ancak o zamandan beri MS 1588'de Aziz Petrus'unkiyle değiştirildi.
Trajan Sütunu'nun Yeniden İnşası -
Büyüleyici bir şekilde canlı rekreasyon, '3D'de Tarih' ekibindeki becerikli insanlar tarafından gerçekleştirildi. Daha önce, Roma şehrinin (MS yaklaşık 320'de) en ayrıntılı yeniden inşasının ne olabileceğini ele almıştık. Kendi sözleriyle -
"History in 3D" yaratıcı ekibi, antik Roma'nın sanal bir yeniden inşası üzerinde çalışmaya devam ediyor. Amacımız, mevcut modern verileri ve teknik yetenekleri kullanarak bu projeyi yeni bir niteliksel düzeyde gerçekleştirmektir. Bir süre önce, YouTube kanalımızda, yeniden yapılanma çalışmalarının çeşitli aşamalarını temsil eden, 3D yeniden yapılandırmada Roma hakkında üç video fragmanı yayınlandı. Son videonun yayınlanmasından bu yana içeriği güncellemek ve genişletmek için birçok çalışma yapıldı ve projenin çok önemli bir şekilde dönüştürüldüğüne ve yeni bir kalite seviyesine ulaştığına inanıyoruz.
Trajan sütunu, Roma'nın merkezinde bulunan en seçkin anıtlardan biriydi ve hala da öyle. Yüzyıllar boyunca, büyük imparatorluğun olağanüstü geçmişinin sessiz bir tanığı olmaya devam ediyor. Daçya Savaşlarına adanmış kabartmaları, değerli ve ilginç bir tarihi kaynaktır. Bu bağlamda, bu anıtın antik çağda nasıl göründüğünü olabildiğince niteliksel ve özgün bir şekilde göstermek için sütunun yeniden inşasına özel bir ilgi göstermeden edemedik.
Uzun aylarca çalışmanın sonucunu sunmaktan mutluluk duyuyoruz - dünyada ilk kez, Trajan'ın sütununun tamamen polikromatik bir rekonstrüksiyonu, detaylı restorasyon ve sütun ve kaidenin tamamen renklendirilmiş kabartmaları ile tamamlandı. Bir takım tarihi kaynakları inceleyerek ve tarihi arka planı inceleyerek bu çalışmayı üst düzeyde gerçekleştirdiğimize inanıyoruz.
Yeni görselleştirme araçları kullanılarak hazırlanan yeni video fragmanımızı izleyerek Trayan forumunun sütun ve peristil rekonstrüksiyonuna göz atma şansına sahipsiniz. Umuyoruz ki bu eser halk tarafından takdirle karşılanır ve bu sütun Ebedi Şehir merkezinin yeniden inşası projemizin incisi olarak yerini alacaktır.
Genel olarak projeye gelince, yayın için bir başvuru hazırlama konusundaki ilerleme tamamlanmak üzere ve önümüzdeki aylarda, en ikonik anıtlara erişime sahip bir gezinti için şehrin orta kısmının mevcut olacağı uygulama yayınlanacak. ve iç mekanlar. Yeniden inşaları, Trajan sütunu gibi aynı kalitede gerçekleştirilecek. Trajan'ın sütununun kendisi için de ayrı bir uygulama planlanıyor, burada kullanıcılar sarmal kabartmanın ayrıntılı boyalı sahnelerini sahne sahne keşfedebilecekler.
Yıllardır projemizin gelişimini takip eden ve ilgilenen herkese minnettarız. Bizimle kal! Yakın gelecekte, ekibimizden birçok ilginç haber ve güncelleme bulacaksınız!
Teşekkürler Danila Loginov ve '3D Tarihte' ekibi.
Trajan™
Trajan yazı tipi Carol Twombly tarafından oluşturuldu. Trajan, MS 113'te inşa edilen Roma'daki Trajan sütunundaki yazıt başlıklarına dayanmaktadır. Trajan yazı tipi dergilerde, reklamlarda ve broşürlerde kullanılmak üzere klasik bir dizi büyük harf içerir.
Trajan tasarımı, adını, kamu binalarının keskin bir inşaatçısı olan 13. Roma İmparatoru'ndan (yaklaşık MS 100) almıştır. Zamanın Roma binaları için alışılmış olduğu gibi, binaları, onları inşa edenleri onurlandırmak için belirgin taş yontulmuş levhalar taşıyordu. Roma'da nereye giderseniz gidin, adını bir yerde bir yapıyı süslerken göreceğinizden emin olabilirsiniz. Kendisine adanmış büyük bir sütun olan Trajan Sütunu, kendine özgü bir tarzda yazıtlar taşır ve Roma kare başlıklarının en ünlü örneklerinden biridir.
Roman yazı karakterinin özelliği, her kelimenin arasında olmasa da, genellikle kelimeleri ayırmak için karakter yüksekliğinin ortasına kısa çizgi gibi yerleştirilmiş bir noktadır. Unvanlar çoğunlukla bu kısaltmaları, muhtemelen mevcut küçük alandaki bilgi miktarını artırma girişimi olarak kullanıyordu, çünkü büyük olasılıkla uzun bir kamu görevi unvanına ve hatta daha uzun kişisel isimlere sahip olma eğilimindeydiler.
Edward Caitch, usta bir hattat olarak bir süredir Trajan'ın sütunundaki yazı tipini araştıran bir Roma Katolik rahibiydi. Bu yazı karakterlerinin yalnızca yontma tekniklerine dayandığına ikna olmadı ve içerdikleri seriflerin aslında boyalı hat sanatının sonucu olduğunu tahmin etti. Caitch, harflerin taş üzerine boyandığını gösterdi, bunun üzerine uzman taş ustaları daha sonra karakterleri oydu.
Yazı tipi tasarımcısı Carol Twombly bu araştırmayı aldı ve orijinal Trajan Sütunu'nun birçok özelliğine sahip bir yazı tipi yarattı. Telif hakkı “ © ” ve Euro “ € ” sembolleri gibi bir dizi modern noktalama işaretleri ve sembolleri içeriyordu. Yazı tipi, pi, Epsilon, Delta gibi yaygın olarak kullanılan tüm Yunan Sembollerini ve Kare Kök ve Büyüktür/eşittir gibi yaygın operatörleri içeren bir dizi matematiksel sembole sahiptir. Bu semboller çoğunlukla, yaygın yazı tiplerinin sahip olduğu daha geniş glif kapsamında bulunur, ancak Trajan yazı tipi ailesinin stili, onu, birinin matematiği anladığı varsayılarak görsel olarak anlaşılması kolay denklemleri yazmak için özellikle uygun kılar.
Trajan tasarımı bir önem, zarafet hissi veriyor ve uzaktan okunması çok kolay ama Hollywood'da nişini bulmuş gibi görünüyor. Çok sayıda film başlığı dizisinde kullanılmıştır ve DVD ambalajlarında daha da popülerdir. Hemen hemen her film türü, bir zamanlar ana başlıklar için Trajan tasarımını kullanmıştır. Dünya çapında Ulusal televizyonda sayısız başlık dizisinde yer aldı ve hatta başkanlık kampanyası promosyonlarında kullanıldı.
Trajan'ın sütun önceki projeksiyon çalışması.
Trajan Sütunu'nun 1900. yıldönümünü kutlamak için Londra'daki V&A Müzesi, yapının muhteşem kadrosunu yenilikçi bir son et lumière gösterisine dönüştürüyor.
Londra'daki Rumen Kültür Enstitüsü ile birlikte V&A, iki genç Rumen sanatçıyı, sütundaki heykellerin tasvir ettiği destansı savaşlara ve sahnelere yeni bir soluk getirmeleri için görevlendirdi.
İşbirliği, video sanatçısı Dreamrec (Silviu Visan) ve hemşehrisi, elektroakustik besteci Rochiţe'nin (Catalin Matei) bir araya gelmesini sağlıyor. V&A'nın "sütun geometrisini ve dramatik oymalarını şakacı bir şekilde vurgulayacağını, yapısını bozacağını ve manipüle edeceğini" umduğu bir deneyim yaratmak için en son teknikleri kullanacaklar.
Plan, sütunu projeksiyon haritalama ve 3D animasyon ile dönüştürmek ve atmosferi, flüt, arp, savaş davulları ve insan sesi kullanarak Daçya ve Roma müziğinin yorumlarını içerecek özel olarak oluşturulmuş bir film müziği ile tamamlamaktır.
Deneyime, İngiltere'de birçoğu ünlü savaşları konu alan belgesel programlarıyla tanınan yayıncı Dan Snow'un anlattığı kısa bir film eşlik edecek.
Büyük sanat eserlerinin alçı kalıplarını toplamak ve sergilemek 19. yüzyılın sonlarında moda oldu - araştırmalara yardımcı olmak ve eserleri daha geniş bir kitleye ulaştırmak için. V&A'nın ünlü koleksiyonu, en büyüğü Trajan Sütunu'nun merkez parçasını oluşturduğu iki büyük salonda yer almaktadır. 1873 yılında inşa edilen Batı Avlu olarak adlandırılan cam tavanlı sergi salonuna hakim olan iki bölüme ayrılmış olarak sergileniyor.
Batı Avlu, müzenin 3. katındaki Gilbert Bayes Galerisi'nden (oda 111) göz ardı edildiğinden sütunu görmek daha kolay hale getirildi ve bu, son et lumière için de en iyi bakış açısı olacak.
Hava durumu ve Roma'nın trafik kirliliği, şimdi biçimlendirildiği Kuzey İtalya mermerinin doğal krem rengiyle aşınmış olan orijinal sütuna pek iyi davranmadı. V&A'nın kadrosu da ton olarak nötr. Orijinal sütundaki renklendirme hakkında çok az şey biliyoruz, ancak frizlerin bir şekilde boyanmış olması muhtemel görünüyor - belki de gerçekçi renklerde. Bu nedenle V&A'nın projesinin aydınlatma efektleri, heykelleri yüzyıllardır görülmeyen heyecan verici renklerle canlandırmayı vaat ediyor.
Trajan 1900, (2)(c) Dreamrec ve Rochiţe'nin Görselleştirilmesi
Orijinal sütun, Roma'nın Trajan Forumu'nda 38 m yüksekliğinde duran ve mermer yapıyı saran yaklaşık 2.500 figürle dikkat çekici bir nesnedir. Açılıp düz bir şekilde döşenirse, frizler 240 metreye kadar uzayacaktı. Belki daha da dikkat çekici olanı, sütunu inşa etmek için aldığı 100 tonluk taşın, İtalya'nın kuzeyindeki bir taş ocağından 200 mil uzakta, beş tonluk büyük bloklar halinde taşınmasıdır.
Heykeller, İmparator Trajan'ın Daçyalılara ve Kral Decebalus'a karşı askeri kampanyalarının dramatik bir storyboard'unu temsil ediyor ve MS 106-113 arasında Trajan tarafından onlara karşı kazandığı zaferleri anmak için dikildi. Bu fetihler, günümüz Romanya'sının Roma İmparatorluğu'na dahil edilmesiyle sonuçlandı.
Her biri 3½ metre çapındaki şaftı oluşturan 20 mermer tamburun içinde dünyanın bilinen en eski döner merdiveni bulunuyor. Olağanüstü hassasiyet ve işçilikten biridir ve dağcıların tepedeki görüntüleme platformuna giden yolu bulmaları için yeterli doğal ışığın girmesine izin veren her çeyrek dönüşte stratejik olarak yerleştirilmiş deliklere sahiptir. Orijinal sütun, Trajan'ın mezarı olarak hizmet veren bir oda içeriyor, ancak külleri artık içeride değil.
Bu totemik sütun, günümüz Romanya'sının ruhuna da derinden kök salmıştır. Rumenlerin ilk resimli temsili ve okul ders kitaplarında bulunan, turizmin tanıtımında bir amblem olarak kullanılan ve hala yerel sanatçılara ilham veren güçlü bir ulusal semboldür. Ve V&A'nın projesinin, Birleşik Krallık hükümetinin 1 Ocak 2014'te ortadan kalkması nedeniyle Romanya ve Bulgaristan vatandaşlarına getirilen geçici çalışma kısıtlamalarını kaldırmasıyla örtüşmesi uygun.
Orijinal sütundan alınan iki alçı daha vardı, ancak V&A'nın Batı Avlusundaki alçı, duvara asma stili sergilemek için düzleştirilmek yerine iki dev bölüm halinde görüntülenmesiyle orijinaline en yakın izleme deneyimini sunuyor.
Sütun, ister Roma'nın imparatorluk sakinleri, ister günümüzün turistleri olsun, başından beri izleyiciler için zorluklar yarattı. 2/3 gerçek boyuttaki figürler, detay ve uygulama açısından mükemmeldir, ancak zemin seviyesinden bakıldığında tam olarak anlaşılması zordur. Ateşli savaş ve kalabalık sahneleri, sütunu sararken daha büyük veya daha belirgin bir şekilde oyulmamıştır, bu da onları zemin seviyesinden daha kolay ayırt etmelerini sağlardı. Bunun yerine, izleyiciden uzaklaştıkça solup daha az belirgin hale geliyorlar.
Görünüşe göre Romalılar da ayrıntılı bir taslak için yontma yapmamışlar ve bir şekilde şaşırtıcı bir şekilde, sarmal şeridindeki figürler ve nesneler, bazen yanlış hesaplamalarmış gibi, üstlerindeki veya altındaki şeridin zemin hattından dışarı çıkıyor. Bandın yüksekliği de yaklaşık 0,8 m'den 1,5 m'nin biraz üzerine kadar değişmektedir.
Bugün Roma'da dururken, sütunun kendisi 1,7 metrelik bir kaidenin üzerinde olduğu için, spiralin alt kısımlarında bile heykeli düzgün bir şekilde görmek zor. Gökyüzüne doğru baktığınızda, figürler ve sahneler sinir bozucu bir şekilde küçülür ve yükseklik ve mesafe ile daha az belirgin hale gelir.
Antik çağda, sütunun galerili bir kompleksle çevrili bir avluda olduğu düşünülmektedir, bu da en azından bazı izleyicileri heykellerin daha yüksek bölümlerini aynı seviyede görmeleri için yükseltirdi. Bu sorun diğer iki yayında çözülmüştür. Bükreş'teki Ulusal Romanya Tarihi Müzesi ve Roma'daki Roma Medeniyeti Müzesi, kalıpları düzeltti ve duvara monte etti. Bir sütun etrafında yürümelerinin anıtsal etkisi oldukça kaybolmuş olsa da, ayrıntıları bu nedenle yakından incelenebilir.
V&A'nın Roma ve Romanya tarihinin bu tılsımını canlı görsel ve müzikal performanslarla aydınlatmaya yönelik cesur projesi 6 Aralık Cuma ve 17 Ocak Cuma günleri. Müzeye giriş ve etkinlik ücretsiz olup, müze Cuma günleri saat 22.00'ye kadar açıktır. V&A Müzesi web sitesini ziyaret edin ve sütunun yıldönümünü kutlamak için ilgili gösterimleri, konuşmaları ve sergileri için kayıt yaptırmak için Romanya Kültür Enstitüsü'nün web sitesine bakın.
Vendôme sütunu, Trajan'ın sütunu gibi savaş ganimeti kullanılarak finanse edildi. Austerlitz'deki savaş, Fransa'ya Napolyon'un sütunu inşa etmesini sağlayan savaş ganimeti sağladı. Napolyon, zor kazanılmış savaş ganimetlerini kullanarak kendisi ile Trajan arasındaki benzerliği gösteriyordu. Belki de insanların kendisini bir ordu olarak tanınan Trajan'la kıyaslamasını umarak.
Vendôme sütunu, Paris'teki Place Vendôme'de (şekil 1) inşa edilmiştir. Bu alan, Trajan'ın forumuna benzer şekilde, Fransa halkının kendi istekleri için kullandığı bir kamusal alandı. Yine Trajan'ın forumunda olduğu gibi, önce monarşinin, daha sonra Napolyon'un bu alanda paylaşabildiği propaganda son derece önemlidir.
Yapıya 155 sahnede 2.662 figür oyulmuştur. Trajan bunların 58'inde yer alır. İzleyicilerin, frizde olduğu gibi sütunu 23 kez çevrelemek yerine, tek bir yerde ayakta durarak hikayeyi aşağıdan yukarıya kadar takip etmesi gerekiyordu. Anahtar sahneler iki ana noktadan görülebilir (grafikte A ve B).
Yapıya 155 sahnede 2.662 figür oyulmuştur. Trajan bunların 58'inde yer alır. İzleyicilerin, frizde olduğu gibi sütunu 23 kez çevrelemek yerine, tek bir yerde ayakta durarak hikayeyi aşağıdan yukarıya kadar takip etmesi gerekiyordu. Ana sahneler iki ana noktadan görülebilir (grafikte A ve B).
Aktivitenin Dağılımı
Trajan Sütunu Roma'da hayat buluyor
Roma'nın en etkileyici yenilikleri, yerin altından bin yıl sonra ortaya çıkan antik olma eğilimindedir. Via IV Novembre'deki Palazzo Valentini'nin iki veya üç kat aşağısından indikten sonra, bir bakış, dünyanın en büyük sütunu olmaya aday olması gereken bir yere, baş döndürücü bir cam zeminin izniyle.
Orada yan yatmış, iki metre çapında tek bir gri granit parçası. 2010 yılında başlayan ve daha fazla araştırmayı bekleyen kazıların dramatik bir sonucu olup, tapınağın Trajan ve karısı Plotina'nın desteklerinden biri olduğu ve şimdiye kadar zaman içinde kaybolduğu varsayılmaktadır. Yakınlarda ve daha derinlerde &ndash bu tur yükseklik korkusu olanlar için değil &ndash, aydınlatılmış bir çekirdeğin altından sütunun tabanının ne olduğuna bakabilir, bunun arkasında bir ortaçağ kuyusu düşer.
Palazzo Valentini'deki MS dördüncü yüzyıldan kalma Domus Romanae'ye ek olarak, yeraltı turu, Trajan Forumu'ndaki daha iyi bilinen Trajan Sütunu üzerindeki görüntüleri yeniden oluşturmak için sanal teknolojiyi de kullanıyor. Ekranda tüyler ürpertici sahne sahne, Trajan'ın Dacia'yı (bugünkü Romanya) istilasının haber filmi, muhtemelen Trajan'ın kendi yorumlarını takip eden anlatı, Caesar'ın Galya Savaşları'nın kayıp bir muadili. Sütunun heykeltıraşının ve muhtemelen Şam'dan Apollodorus'un, Trajan Forumu'nun çoğunun mimarı ve 14. yüzyıl Rönesansı'nın ilham kaynağı haline gelmesine şaşmamak gerek.
Sadece propagandacı olmayan heykeltıraş, savaşı tüm şiddeti ve acımasızlığıyla tasvir etmeyi başarıyor ve şimdi sanal teknoloji orijinal panelleri daha da grafik 3 boyutlu hale getirdi. Roma askeri, Daçyalı düşmana kesinlikle yaptığı gibi, son derece iyi delinmiş, ancak çoğu zaman acımasızca mekanik görünüyor. Daha az zırhlı ve teknolojik olarak dezavantajlı olan Daçyalılar hem daha insani hem de savunmasız olarak ortaya çıkıyor.
Bir sahnede, düşmüş bir Dacian, diğerinde hayatı için yalvarır, mağlup olmuş yerliler, ölü yoldaşların kalkanları altına sığınır. Başka yerlerde Romalı askerler, dişlerinden kopmuş kafaları sallıyor. Daha da şok edici olanı ise, çıplak Romalı askerlerin elleri arkadan bağlı ve modern haber filmlerinin sansür edeceği bir &ldquoclip&rdquo'da Daçyalı kadınlar tarafından işkenceye maruz kaldıklarını görmek.
Başka bir sahnede, kuşatılmış Daçyalılar Romalıların eline düşmek yerine zehir alırken görülürken, sondan bir önceki panelde gururlu Daçyalı lider Decebulus bir ağacın altında boğazını kesiyor. Ancak savaş, sadece kan açısından değil, aynı zamanda lojistik açısından da ele alınır. Alt paneller, Romalıların ana kamp kurduğunu gösteriyor. İletişim meşaleleri önceden inşa edilmiş kulelerden parlıyor, gönderileri Roma'ya geri iletiyor, bir nehir tanrısı Tuna'dan ortaya çıkıyor ve Daçyalı bir bakış açısından oldukça haince dilek dilemek ve işgalcilere iyi vurmak denebilir. Duvardan düşen bir adam görüyoruz, Trajan bunu tüm Daçya halkının düşüşü için olumlu bir alamet olarak kabul ediyor.
Ağaç kesen askerler var, bir gemi köprüsü var. Daha sonra sütunun yukarısında, ikinci seferin başlangıcında, taştan bir köprü var. Günümüz savaşlarında kamuoyuna kur yapmak kadar önemli olan her iki antik kampanya da Trajan'ın tanrılara şarap ve hayvanlar feda ettiğini tasvir ediyor: Jove, şimşekleri fırlatarak sütunun daha yükseğinde yanıt veriyor. Lucretius'un şikayet ettiği gibi, Daçya'nın kıvrımlı duvarlı başkenti Sarmizegusta Roma askeri donanımının kuşatması sırasında Roma'nın ilahının Venüs değil Mars olduğunu hatırlatan bir başka şey, Daçyalıların ardından gelen kavrulmuş toprak politikası ile birlikte çok belirgindir.
Başlangıçta tüm sahneler, Trajan Forumu'nun bir tarafında iki bitişik kütüphane ve diğer tarafında Ulpian bazilikası boyunca konumlandırılmış teraslardan görülebilirdi, mermer sütun, daha önce taşınan geçici boyalı zafer panellerinden daha uzun ömürlü bir yenilikti. Roma zaferlerinde. Trajan Forumu'nun geri kalanı gibi, hem kütüphaneler hem de seyir teraslarıyla bazilika, Gotlar, Hunlar veya Romalı soylular tarafından büyük ölçüde ellerinden alındı.
Yakın zamana kadar tüm anlatıyı yakından takip etmek imkansızdı. Tamamen sinematik bir görüntü için 40 metre boyunda olmak ya da forumda Trajan Sütunu'na yer açmak için düzleştirilen tepenin yüksekliği gerekiyordu. Rönesans döneminde, bir Iacopo Ripanda, kendini yukarıya kemente edilmiş bir sepet içinde sütundan aşağı indirerek ve sonra inerken çizimler yaparak, görme güçlüklerini kısmen aştı.
Roma İmparatorluğu'nun sonlarından itibaren, yüksekliğe meyilli olan keşişler sütuna uğruyordu. Aslında, 1300'lerde sütunun dibine bir şapel inşa edildi. Aynı zamanda bir keşiş olan verger, tepeye bir çan yerleştirdi. O andan itibaren hem şapel hem de sütun papalık korumasından yararlandı. 1587'de Sixtus V, kalan pagan iblislere karşı bir şeytan çıkarma ayininin ardından zirveye bir Aziz Petrus heykeli yerleştirdi. Sütun, Roma'nın en iyi manzaralarından biri için iç merdivenin 185 basamağını tırmanmak için para ödeyen hacılar, bir tür para döndürücü haline geldi.
Trajan'ın ölümsüzleştirme aygıtı, ne kendisinin ne de karısı ve sefer arkadaşı Plotina'nın küllerini sütunun tabanındaki altın bir vazoda birbirine karıştırmasının &ndash'ın öngöremeyeceği bir dönüş yapmıştı. Birdenbire Trajan &ndash, halefi ve evlat edinen oğlu Hadrian tarafından Plotina ile birlikte tanrılaştırıldı ve ciddi şekilde küçültüldü. Ancak şimdi, beş yüzyıllık bir aradan sonra, başarıları her zamankinden daha fazla grafikle tekrar açıkça sergileniyor. Günümüzde Palazzo Valentini'nin altında görülebilen büyük bir sütunun bir bölümü, uzun süredir kayıp olan Trajan Tapınağı'nın bir parçası olabilir.
Martin Bennett tarafından
Aslen Roma'da Aranıyor dergisinin Mayıs 2012 sayısında yayınlandı.
Trajan'ın sütunu
Cast Courts, Trajan Sütunu'nun iki bölümden oluşan bu devasa reprodüksiyonu tarafından yönetiliyor. Roma İmparatoru Trajan, orijinal anıtsal yapıyı, şimdi Romanya olan Dacia'yı fethini anmak için görevlendirdi. Sütunun tamamlanması yedi yıl sürdü ve o zamandan beri Roma'da duruyor ve yaklaşık 2000 yıl hayatta kaldı.
1860'ların başında, Napolyon III, sütundan bir kalıp yapılmasını emretti. Bu kalıptan parçalar halinde metal bir kopya veya elektrotip yapıldı ve daha sonra elektrotipten alçı döküm kopya setleri üretildi. 1864'te South Kensington Müzesi (şimdi V&A) bu setlerden birini satın aldı.
35 metre yüksekliğindeki sütun kopyası, o sırada Müze binası içinde tam yükseklikte inşa edilemeyecek kadar uzundu. Böylece 1873'te Müze, büyüyen anıtsal kopya koleksiyonunu barındırmak için Mimari Mahkemeleri inşa etti. Bunlar, bugün içinde bulunduğunuz galerilerdir. Avluların yüksekliği Trajan Sütunu tarafından belirlendi, ancak o zaman bile sütunu iç tuğla bacaların etrafına monte edilmiş iki bölümde gösterecek kadar yüksek inşa edilebilirlerdi.
- Şamlı Belki Apollodorus'un Kadrosu Trajan Sütunu MS 106-113 Cast Mahkemeleri, Trajan Sütunu'nun iki parça halindeki bu devasa reprodüksiyonu tarafından yönetiliyor. Roma İmparatoru Trajan, orijinal anıtsal yapıyı, şimdi Romanya olan Dacia'yı fethini anmak için görevlendirdi. Sütunun tamamlanması yedi yıl sürdü ve o zamandan beri Roma'da duruyor ve yaklaşık 2000 yıl hayatta kaldı. 1860'ların başında, Napolyon III, sütundan bir kalıp yapılmasını emretti. Bu kalıptan parçalar halinde metal bir kopya veya elektrotip yapıldı ve daha sonra elektrotipten alçı döküm kopya setleri üretildi. 1864'te South Kensington Müzesi (şimdi V&A) bu setlerden birini satın aldı. 35 metre yüksekliğindeki sütun kopyası, o sırada Müze binası içinde tam yükseklikte inşa edilemeyecek kadar uzundu. Böylece 1873'te Müze, büyüyen anıtsal kopya koleksiyonunu barındırmak için Mimari Mahkemeleri inşa etti. Bunlar, bugün içinde bulunduğunuz galerilerdir. Avluların yüksekliği Trajan Sütunu tarafından belirlendi, ancak o zaman bile sütunu iç tuğla bacaların etrafına monte edilmiş iki bölümde gösterecek kadar yüksek inşa edilebilirlerdi. Döküm Yaklaşık 1864 Boyalı sıva Muhtemelen Roma, İtalya Müze no. Repro.1864-128 Orijinal Oyma mermer Roma, İtalya(21/06/2018)
- Roma'daki Trajan Sütunu'nun bu devasa reprodüksiyonu, 19. yüzyılın ortalarında Paris'te üretildi. İmparator Trajan'ın Daçya seferlerini gösteren alçı kabartmalar dizisi, iki devasa tuğla sütun üzerine monte edilmiştir. V&A'daki anıt, hem 19. yüzyıl mühendisliğinin hem de alçı dökümün muazzam bir başarısıdır. Dökümler, 1862'de İmparator III. Napolyon'un yönetiminde çalışan ustalar tarafından üretilen metal versiyonlardan yapılmıştır. Bunlar bir zamanlar Louvre'da sergilenirken, şimdi Paris'in hemen dışındaki St Germain en Laye Şatosu'nda kısmen varlığını sürdürmektedir. V&A'daki alçıların çoğu 1864'te Paris'teki bir M. Oudry'den satın alındı, ikinci bir kalıp dilimi 1870-2'de Müzeye ulaşan diziyi tamamlayan, toplam maliyet 2500 £'un biraz altındaydı. Başka bir alçı nüsha seti Roma'da Roma Uygarlığı Müzesi'nde ve üçüncüsü Bükreş'teki Ulusal Romanya Tarihi Müzesi'ndedir. Ayrı alçı paneller, başka yerlerdeki diğer koleksiyonlarda bulunabilir. 1860'larda South Kensington tarafından ilk alındığında, dökme kabartmalar yüksek sütunlara yerleştirilemedi ve Müze'de daha küçük yapılara monte edilmiş olarak gösterildi. Mimari Avlular (şimdiki Dökme Avlular) 1873'te inşa edildiğinde, bugün orada görülebilecek iki uzun tuğla çekirdekte hepsi gösterilebildi. Her sıva bölümü ayrı ayrı numaralandırılmıştı, böylece sütunlar, mermer orijinalin sırasını yansıtan devasa bir yapboz gibi birleştirilebildi. Roma'daki orijinal sütunun bu engin simülasyonu, öğrencilerin, bilim adamlarının ve Müzeyi ziyaret eden sayısız diğer ziyaretçinin klasik dünyanın bu büyük kalıntısına hayran olmalarını sağladı. Roma'daki Trajan Sütunu, İmparator Trajan'ın MS 101-2 ve 105-6'da Tuna sınırı boyunca Daçyalılara karşı iki başarılı seferini anmak için dikildi. Muhtemelen Şamlı mimar Apollodorus'un gözetiminde tasarlanmış ve inşa edilmişti ve İmparatorluk Şehri'ndeki Trajan Forumu'nun odak noktasında duruyordu. Formu, 29 blok Carrara mermerinden yapılmış, tabanda 3.83 metre çapında, üzerinde durduğu kare kaide ve onu aşan başlık dahil 38 metre yüksekliğe kadar yükselen içi boş bir şafttır. Dar pencerelerle aydınlatılan 185 basamaklı bir spiral merdiven, yukarıdaki platforma erişim sağlar. Trajan'ın seferlerinin tarihini betimleyen alçak kabartmalı sürekli friz, 2500'den fazla bireysel figürü betimleyen, toplam uzunluğu 200 metreyi aşan sütunun etrafını sarar ve çevreler. Antik çağda, Forum'un iki kütüphanesi arasına yerleştirilmiş olan kabartmalar, belirli bir yüksekliğe kadar yakın mesafelerde incelenebilir, tüm heykel yüzeyi renklendirilmiş ve metal aksesuarlarla zenginleştirilmiştir. Trajan'ın külleri sütunun tabanındaki bir odaya gömüldü ve bir zamanlar İmparator'un devasa bir bronz heykeli (Orta Çağ'da kayıp) ile örtülmüştü. Bu heykel 1587'de Bastiano Torrigiano (ö. 1596) tarafından yapılan mevcut bronz Aziz Petrus figürü ile değiştirildi. V&A'daki Trajan Sütunu'nun kadrosu, Cast Courts'a gelen ziyaretçiler arasında hayranlık ve merak uyandırıyor ve klasik arkeoloji ve sanat tarihi öğrencileri tarafından çokça inceleniyor. Bunun nedeni kısmen, figüratif formların ve yazıların, Roma'daki yıpranmış orijinaldekilerden daha net görülebilmesidir. Sütunun tabanındaki yazıt da büyük önem taşımaktadır. Muhtemelen anıtlar için sıklıkla kullanılan bir yazı olan Roma kare başkentlerinin en ünlü örneğidir. Kaligrafi uzun zamandır beğeni topladı ve bugün bile modern yazı tiplerine ilham vererek taklit ediliyor. Holly Güvenilir
Alçı kopyalar yapmak, 19. yüzyılda popülaritesinin zirvesine ulaşan asırlık bir gelenektir. V&A'nın kalıpları, büyük ölçekli mimari ve heykel çalışmalarının yanı sıra küçük ölçekli, mücevherli kitap kapakları ve fildişi levhalardan oluşuyor, bunlar en son fiktif fildişi olarak biliniyor.
Müze, oyuncuları doğrudan yapımcılardan görevlendirdi ve karşılığında başkalarını aldı. Floransa'dan Oronzio Lelli önemli bir denizaşırı tedarikçi iken, Londra'da Giovanni Franchi ve Domenico Brucciani yüksek vasıflı kalıp üreticileri veya formatori olarak güçlü bir İtalyan geleneğini sürdürüyorlardı.
Bazı kalıplar orijinal eserlerin son derece doğru tasvirleridir, diğerleri ise daha seçicidir ve orijinal eserin tüm yapısından ziyade dış yüzeyini kopyalar. Bir fotoğraf gibi, alçının çekildiği anı kaydederler: değişiklikler, onarımlar ve eskime ve yıpranmanın tümü kopyalarda yeniden üretilir. Alçıların görünümü, alındıkları orijinalden biraz farklı olacak şekilde yeniden işlenebilir.
Alçı döküm yapmak için orijinal nesneden negatif bir kalıp alınmalıdır. İlk kalıp birkaç yoldan biriyle yapılabilir. Balmumu tropik ağaçlardan elde edilen kauçuksu bir lateks ürünü olan güta-perka ile karıştırılarak esnek bir kalıp yapılabilir. Bu iki madde, orijinal nesneden kolayca çıkarılabilmesi için hafif elastik bir kaliteye sahip bir kalıp oluşturdu. Kalıplar ayrıca jelatin, alçı veya kilden yapılmıştır ve daha sonra döküm için kullanılacak bir alçı kalıp oluşturmak için kullanılabilir.
Su ile karıştırıldığında, alçı hazırlanmış bir kalıba dökülebilir, sertleşmesine izin verilebilir ve bitmiş bir katı form elde etmek için çıkarılabilir. Kalıplar, yeni dökülen alçının kalıplara yapışmasını önlemek için ayırıcı veya parlatıcı ile kaplanır. Pürüzsüz sıvı hali ve sertleşme sırasındaki hafif genleşme, hızlı kuruyan sıvanın bir kalıbın en karmaşık hatlarını bile doldurmasına izin verdi.
Alçak kabartmadaki daha düz, daha küçük nesneler, nesneyi dökmek için genellikle yalnızca bir kalıp gerektirir. For more complex objects, with a raised surface, the mould would have to be made from a number of sections, known as piece-moulds. These pieces are held together in the so-called mother-mould, in order to create a mould of the whole object. Once the object has been cast from this mother-mould, the piece-moulds can be easily removed one by one, to create a cast of the three-dimensional object.
The Cast Courts are dominated by this massive reproduction of Trajan’s Column in two parts. The Roman Emperor Trajan commissioned the original monumental structure to commemorate his conquest of Dacia, now Romania. The column took seven years to complete and has stood in Rome ever since, surviving for nearly 2000 years.
In the early 1860s, Napoleon III ordered a mould to be made of the column. A metal copy, or electrotype, was made in pieces from this mould, and then sets of plaster cast copies were produced from the electrotype. In 1864, the South Kensington Museum (now the V&A) bought one of these sets.
Measuring 35 metres high, the column copy was too tall to be constructed at full height within the Museum building at the time. So in 1873, the Museum built the Architectural Courts to house its growing collection of monumental copies. These are the galleries in which you are standing today. The height of the Courts was determined by Trajan’s Column, but even then they could only be built high enough to display the column in two sections, assembled around inner brick chimneys.
- Trusted, Majorie. ed. The Making of Sculpture: the Materials and Techniques of European Sculpture. London: V&A Publications, 2007, pp. 162-163, pl. 312
- Cormier, Brendan and Thom, Danielle, eds. A World of Fragile Parts, London, 2016, pp. 17, 35, 36, 114.
- Rebecca Knott, 'Trajan's Column' in Angus Patterson and Marjorie Trusted ed. The Cast Courts. V&A, London, 2018, pp 40-45.
- Rebecca Knott, ' Roman Capitals: Cast of Trajan's Column' in 'Calligraphy and Lettering: A Maker's Guide'. Thames & Hudson, V&A, 2019. pp34-35.
Tarih
Evidence of comics, according to McCloud’s definition, can be traced as far back as the Ancient Egyptian Empire. In example, the tomb of the artisan and scribe Menna is covered with comic murals depicting Egyptian life. The Romans built Trajan’s column with a spiral series of pictures depicting Trajan’s role in both Dacian wars (Rockwell). The Japanese have scrolls with sequential imagines known as emaki, the Chogu giga as an early example (Emaki Unrolled). Comics have been found in ancient Mexico, France, and Greece they do not look like today’s comics, but they are comics nonetheless (McCloud 10-15). Comics owe a lot to the printing press, since it started the kick-off for drawings and works to work together to speak to the common persons. Comics were first used for propaganda that could speak to the literate and non-literate. With people having access to cheap printing options, the ability to print an original comic at a low price in exchange for publication was a reality. By giving more access to the public it allowed comics to expand in a territory it very likely would have been snubbed.
Though comics are a rich part of world history, the United States has its own unique history of comics. At the end of the 19 th century Richard Felton Outcault created “Down Hogan’s Alley”, a one-panel cartoon. Within the drawing was a bald boy only in a frock. Soon after his first appearance, “the World’s engravers were experimenting with color inks and in a test yellow was added to his frock (the strip was at first only black & white) and the gap toothed urchin was named the “Yellow Kid” and would go down in history as the first comic strip” (Halegua). It was originally drawn to sell newspapers. Not long after, James Swinnerton, had his one-panel comic “Little Bears” published, which later turned out to be popular and evolved over time (Halegua).
Rudolph Dirk’s “Katzenjammer Kids” set the sails for the traditional comic format today. Released in December 12, 1897, “Katzenjammer Kids” applied word balloons and a strip panel to tell the story. “The Katzenjammers combined both the aspect of internal dialogue and panelized continuity, and in the process designed and solidified the form of the modern visual narrative strip” (Halegua). With the introduction of four colors of ink for newsprint (black, red, yellow, and blue), newspapers clamored for humorous comic strips to bedeck their pages.
By the early 1900s there were over 150 strips in print. “Each daily or Sunday installment was a singular episode and no reference was ever made to yesterday’s strip. The medium would remain relatively unchanged for almost thirty years” (Halegua). The first person to deviate from the pattern was Winsor McCay with his “Little Nemo in Slumberland” (1905-1911). It was the first comic series that ran for several weeks and the first in the fantasy genre. The adventure strip was born with Roy Crane in 1924 with “Washington Tubbs II” (Halegua).
History continued to build upon the new narrative idea of a comic book with Edgar Rice Burroughs’s science fiction comic “Under the Moon of Mars” in 1912 he later published Tarzan. Dick Tracy also appeared for the first time in 1931. The next biggest change came in 1933 when “Maxwell Gaines (father of William F. Gaines, EC & Mad publisher) came up with the idea of printing an 8 page comic section that could be folded down from the large broadsheet to a smaller 9 inch by 12 inch format. The result was the first modern comic book” (Halegua). Gaines and other companies began to print the comic strips into booklets to sell outside of the paper. National Periodicals, in 1935, printed a comic book called New Fun Comics which were new and never featured in a book before then (Halegua).
In 1938, the Cleveland, Ohio boys Jerry Siegel and Joe Shuster created Superman. By 1941, the comic books and comic strips had been separated. Comic books were geared towards super heroes whereas, comic strips were what we know today as the funnies (Halegua). On the academic side of things, comic books were beginning to merge with classic literature. Albert Kanter, a Russian immigrant in the 1940s, started Classics Illustrated, classic literature in comic book form, in the hopes to lure children from popular literature and towards classic books by piquing interest with comic adaptions. His comic books differed from others in that they were usually twice as long, featured educational articles in place of advertisements, and that there were reprints ready to order and distribute. At the end of each book was a written invitation for the reader to find the actual book at a local library (Versaci 185-186).
It was around the late 40s that the beginning of scantily clad women with large breasts and uncomfortable poses began to show up in comic books. Congressmen began to wage war on comic books, in fear of what they were doing to the children. With articles being published stating that comics were the cause of bad teenage behavior (like today’s accusations against video games and television), comics were banned from schools, stores, and even companies stopped making them. By 1955, the effects were the strongest. Only two companies remained from the purging DC and Atlas (later to become Marvel) (Halegua).
Super heroes came back into popularity during World War II, though under the heavy hand of new Comics Code that regulated what could be published. By the 1960s Superheroes were taking the comic world by storm, DC introducing The Justice League of America. Marvel struck back with the Fantastic Four, beginning the rival between the two companies we see today (Halegua). They two longest standing and largest comic book superhero companies in the business with a lot of power comes a lot of responsibility. Especially when it comes to writing and publishing the role models of today.