Dili yeniden canlandıran ünlü Keşmir şairi 97 yaşındaki Rehman Rahi öldü
Bu, 1966 tarihli “Bir Dile İlahi” adlı şiirinde anlattığı dille olan uzun aşk ilişkisinin başlangıcıdır:
Ey Keşmir dili!
sana yemin ederim
sen benim haberimsin
vizyonum algımın parlak ışını
vicdanımın dönen kemanı!
Ayrıca Keşmir’i daha somut yollarla tanıttı. Sonunda 2000 yılında başarılı olan okullarda dili geri getirme kampanyasının en büyük destekçilerinden biriydi. Keşmir dilini öğretmek için öğretmen ve bilim adamlarının işe alınmasına yardım etti ve dili çocuklara öğretmek için bir kurs oluşturdu.
Daha yakın zaman içinderda şiirleri, Hindistan ile Pakistan arasındaki acı ve uzun süredir devam eden anlaşmazlığın kalbinde yaşayan Keşmir halkının çaresizliğine değindi.
İsimsiz bir şiir şöyledir:
Konuşmak mümkün olmayabilir, ne yapmalıyız?
Gönül yükünü taşımak mümkün olmayabilir, ne yapalım?
Bir çiçek açmayı reddedebilir ama buna hakkı var mı?
Göğsümüzde yanan bir ateş var, ne yapalım?
Rahman Rahi Abdul Rahman Mir, 6 Mayıs 1925’te Srinagar şehrinin Vazpora bölgesinde fakir bir Müslüman ailede doğdu.
Rahman 14 yaşındayken babası Ghulam Muhammed Mir günlük işçiydi; annesi Rahat Begüm ev hanımıydı. Babasının ölümünden sonra amcası tarafından büyütüldü.
Rehman, Sri Pratap Koleji’nde Farsça ve Srinagar’daki Keşmir Üniversitesi’nde İngilizce okudu ve her dilde bir yüksek lisans derecesi aldı. Üniversitedeyken Rahman Rahi müstear adıyla yazmaya başladı.
Kısa bir süre Bayındırlık İşleri departmanında katip olarak çalıştı, ayda sadece birkaç sent kazandı ve bazen işi için kuzey Keşmir’e düzinelerce mil yol kat etti.
Daha sonra Urduca yayınlanan bölgesel gazete Khidmat’ta köşe yazarlığı yapmaya başladı. 1947’de Hindistan Yarımadası, Hindistan ve Pakistan olarak ikiye ayrıldı, bu da Müslümanlar ve Hindular arasında yaygın şiddete yol açtı ve bölgeyi prenslik devleti Keşmir’e böldü.