Kont Mirabeau Kimdir? Fransız siyaset adamı ve hatip olan Kont Mirabeau (Honoré Gabriel Riqueti de Mirabeau) hayatı, biyografisi, eserleri, Kont Mirabeau hakkında bilgi.
Kont Mirabeau (9 Mart 1749, Le Bignon-Mirabeau, Fransa – 2 Nisan 1791, Paris, Fransa), Ünlü bir Fransız hatibidir. Babası Mirabeau Markisi idi. Çocukluğu babasının baskısı altında geçti. Maceralı bir gençlik süresinden sonra subay oldu. Evlenmesine izin verilmeyince sevgilisi Sophie’yle memleket dışına kaçtı, çeşitli maceralara atıldı, hapse girdi. Hapisteyken Mirabeau yazdığı «Sophie’ye Mektuplar» en tanınmış edebi eseridir. Fransa’ya döndükten sonra da ağır borçlar altına girdi, bunları ödeyemediği için iki de bir hapse atıldı. Re Adasında, Marsilya koyundaki İf Şatosu’nda, Vincennes mahzenlerinde yıllar geçirdi.
Mirabeau, doğuştan kişizade olduğu halde fikirleri bakımından halkçı ve demokrattı. 1789’da, Asiller Meclisi onu kişizadelikten çıkardı. Aix ve Marsilya şehirleri, Mirabeau’yu Etats Generaux meclisine temsilci seçtiler. Mirabeau bundan sonra Fransız İhtilâli’nin en ateşli hatibi olarak tanındı. 1791’de Kurucular Meclisi’ne başkan seçildi. Öldüğü zaman, Kurucular Meclisi, ona şöhretine uygun, son derece şatafatlı bir cenaze töreni tertiplemiştir.
Mirabeau, çirkin, bodur, içten ve kolay konuşan, sözleri akıcı, son derece tesirli, halkı hemen sürükleyen bir adamdı. Halkı heyecana sürüklerken kendisi gayet sakin kalır, yarattığı heyecanı her an kontrol altında tutarak dilediği yöne kolayca sevk ederdi. Bu bakımdan konuşma sanatının gerçekten eşsiz bir üstadı sayılır.
Diplomasi ve Casusluk
1785’te, Kral Louis XVI’nın emriyle bir Fransız-Prusya yakınlaşmasını yürütmeyi amaçlayan bir Fransız bakanı için özel bir görevle Prusya’ya gitti . Prusya kralı II. Federico , bakanlıktan gönderdiği teklifi reddetti. Ancak, ölümü üzerine Honoré Gabriel, halefi ve yeğeni Kral Frederick William II’ye hizmetlerini sundu ve açık bir mektupta liberalizm, özgür adalet ve istihdam ve eğitim hakkı düzeninde siyasi reformlar önerdi. Hükümdarın ilgisizliğine kinle , aydınlanmış bir despotizmin hicvi olan Berlin Mahkemesinin Gizli Tarihi’ni yayınlayarak intikamını aldı.. Bu yayını, ilk bakışta bir arkadaşın diğerine yazdığı basit bir mektup gibi görünen, ancak şehvetli ve cinsel inisiyasyon hakkında şehvetli bir hikaye içeren The Education of Laura izledi. Nietzsche daha sonra kitabı övecek ve Marquis de Mirabeau zamanında soylu kadınların konuşmasının ve hissetmesinin yasak olduğu her şey hakkında olduğunu savunacaktı.
Musa Mendelssohn ve Yahudilerin siyasi reformu hakkında bir anı yazdı ve adaylığının reddedildiği 1788’de yapılan Ayan Meclisi’ne katılmak için düzenlemeler yaptı.
1789’dan itibaren Provence’ta ayrıcalığa karşı kampanya yürüttü ve yoksullar arasında çok popüler bir karakter haline geldi. El Correo de Provence’ı kurdu ve imtiyazlarla bağlantılı adaletsizlikleri kınayan birkaç yazı yayınlayarak Siyahların Dostları Derneği’ne katıldı . Daha sonra, hem Marsilya hem de Aix için Üçüncü Zümreden Milletvekili seçildi ve ikincisini seçti. Paris’te diğer milletvekilleriyle bir anlaşmaya varmak için başarısız oldu. Son olarak, 17 Ağustos’ta İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirgesi taslağını sundu ve 19 Eylül’de din adamlarının veya din adamlarının malvarlığının millileştirilmesini destekleyen “vatansever katkı” için oy kullandı.
Hitabet becerileri, popüler sınıfların desteği ve siyasi eylemleri onu 1789’da Amerika Birleşik Devletleri Genel Adayı olmaya itti. Akranları tarafından seçilmedi, ancak Aix-en-Provence’ın Üçüncü Zabıtası lehinde oy kullandı. Honoré Gabriel ve Estates General’de sandalyesini aldı. Orada, Provençal ulusunu haklı çıkarması ve Marquis de Mirabeau’dan Mektuplar (1789) onu Fransız siyasetinin merkezine yerleştirdi. Onun parlak hitabı ve Üçüncü Zümreyi savunmak için yaptığı çalışmalar sonunda onu Ulusal Kurucu Meclis’in başkanı yaptı ve buradan İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirgesi , Kraliyet Vetosu gibi temel siyasi sorunlara müdahale edecekti. Savaş Bildirgesi Yasasıve Ruhban Sınıfının Sivil Anayasası .
Kralın gücünün Meclis’in gücüne karşı koyabileceği güçlü ve ağır bir anayasal monarşinin destekçisi olarak, “veto” hakkı da dahil olmak üzere kraliyet imtiyazlarını savundu. Ekim 1789’da Kral’a Rouen’e gitmesini tavsiye eden bir hatıra verdi. Bakanlar portföyüne erişmek isteyen Meclis, 7 Kasım’da milletvekili ve bakanlık görevlerinin aynı kişide toplanmasını yasaklayan bir kararname ile aleyhinde oy kullandı. O andan itibaren, aşırılıkçı önlemlerden yana oldu ve krala şiddetli toplumsal huzursuzluk yaratmayı amaçlayan iddialı bir yolsuzluk ve propaganda planı sundu. Kral daha sonra Paris’i terk edecek, Meclisi dağıtacak ve Ulus’a başvuracak, hatta başkenti abluka ve kıtlıkla ezecekti.
Hâlâ mutlakiyetçilikle savaşan Mirabeau, yine de İngiliz modelinden ilham alan bir anayasal monarşik iktidarın savunucusuydu. Bakanlık portföylerine ulaşamadığı için, Mayıs 1790’dan itibaren XVI. Her şeye rağmen, 2 Nisan 1791’de bunu ulusal bir yas olarak hissederek erken öldüğünde popülaritesi hala çok büyüktü.
Vücudu, Devrim’deki cesetlerin sergilenmesinin ilk törenlerinden birinde Pantheon’a görkemli bir şekilde gömüldü. 1 1793’te, Louis XVI’nın demir kabinesinin , krallara aşina olduğunu ve hükümdardan emekli maaşı aldığını kanıtlayan belgeleri keşfedildiğinde, oradan kaldırıldı.