"Bir ikiz kardeş çiftin öyküsünü anlatıyor. Kardeşlerden biri papaz. Diğeri serseriye yakın bir kişi ama elbette kültürlü, bilgili ve asıl kimlik özelliği tam bir cinsellik delisi oluşu. Küçük kasabalarında çocukluktan tanıdıkları Eponine fahişe olmuştur. Çapkın kardeş elbette ilişki içindedir. Ama kızcağız asıl papaz kardeşin peşindedir. Neticede olanlar olur. Papaz işinden ayrılır. Eponine'in peşinden gider. O arada Gestapo'nun eline düşer ve işkencede can verir. Geride bir metin bırakmıştır. O arada diğer kardeş bir metin yazmıştır. Bir yayıncı bunları şimdi yayınlamaktadır.
METNİN ARKASINDA 20. YÜZYIL VAR
Rahip C. çok irdelenmiş, çok tartışılmış bir romandır. Burada anlattıklarım romanın dış kabuğu bile sayılmaz ki, özellikle birçok noktayı, bu kısa özette bile atlıyorum.
Özü itibariyle bu da kutsal, cinsellik, günah, boyun eğme (romandaki kasapla Eponine arasındaki ilişki), özgürlük, kötülük hakkında bir anlatı. Kötülük olunca ahlak da devreye giriyor. Nitekim Rahip, "alçaklığa olan susamışlığımı hiçbir alçaklık dindiremez" diyecektir. Yapacağı alçaklığı ise metin şöyle açıklayacaktır: "Sevdiklerini ihbar etmeyi SEÇMEMİŞTİ (metinde böyle-hbk): belli ki böylesine karanlık bir ihanet düşüncesi başını döndürüyor, ona boşluk kadar çekici geliyordu."
Gene de son kertede inançla ilgili bir metin bu. "Dinin getirdiği yasaklara ve umuda karşı koyduğu için yok olup gidiyordu" denen adam/lar var bu romanda. "Arzunun ve korkunun onu kötülüğün yanına çektiğini hissediyordum" denen insanlar bunlar. Rahip C. biçim yönünden de gene çok ele alınmış bir anlatı. Postmodern romanın 'kayıp metin' olgusunu ilk ele alan novellalardan. Zekice, ustalıkla, ters taklalar atarak işlenmiş.
Bu metnin arkasında 20. yüzyıl var. Eğer 20. yüzyılın bizzat kendisi Sadegil tragedyalar yasamasaydı, kötülük, II. Dünya Savaşı'nda bilinçli ve 'seçilmiş' bir sistematik uygulama olmasaydı Bataille gene bu metni yazar mıydı?
Kitabı kim bilir kaçıncı kez okuyunca aklımdan bu defa bu soru geçti..."
Hasan Bülent Kahraman kaç kez okuduktan sonra yazmış bunları.
Ben bir kez okumayla bu kitaba kapsamlı bir inceleme yapılabileceğini sanmıyorum.
Rahip C.'de anladığım en temel şey, erotizmin en az hayat kadar özümüzde varolan bir duygu durum oluşuydu.
Bunu bastırmaya uğraşan dindar bir kimlik bile belli bir süre sonra bir yerlerden patlak veriyordu.
Rahip C. ikiz kardeşlerin öyküsü ama ironik olarak aynı insanda varolan iki çatışkılı kimliğin, id'e ve egoya dayalı Nietzsche'ci 'üst insan' ile, super-egoya dayalı uyumlu, ahlaklı, dindar tipin (Dr. Jekyll ve Mr. Hyde) bedenlerimiz üzerinde süregiden bastırmaya/boşalmaya dayalı savaşımı.
Kitap daha birçok açıdan yorumlanabilir. Fakat bu yorumun sağlıklı olabilmesi için sadece bir değil birçok ön ve ek okumaları da beraberinde getirmesi gerekir.