Dünyayı Davet Etmek
Yıllarca Olimpik Enerji Liderleri
Dünya, insanların yapabileceği en heyecan verici barış eylemlerinden biri için bir araya geldikçe, Olimpiyat Kış Oyunları konusundaki kendi deneyimlerime yardımcı olamıyorum ama düşünemiyorum.
2002 yılında memleketim Oyunlar'a ev sahipliği yaptı. Çocukluğum boyunca yaşanacak en inanılmaz ve unutulmaz şey kesinlikle bu. Oyunlar teknik olarak Salt Lake City'de ağırlanırken, olayların çoğu aslında çok daha küçük memleketi Park City'de yapıldı.
Oyunlara hazırlanırken Salt Lake ve Park City çok fazla inşaat geçirdi. Salt Lake, önemli bir yol inşaatına sahipti ve yer üstü bir toplu taşıma sistemi kurdu (16 yıl sonra hala eksik olmasına rağmen). Park City'de yollar genişledi, park yapıları dikildi ve çok sayıda kamusal alan güzelleştirildi. Kasabamın bu kadar çabuk değiştiğini izlemek garipti, ama ne olacağı beklentisi bu rahatsızlığa ağır bastı.
Okulda, bizi geleceğe hazırlamak için birçok aktivite yaptık. Her sınıfa bugüne kadar okulun etrafını saran bir duvar resmi çizmek için katılımcı bir ülke verildi. Sınıfıma Kanada atandı ve ben bir yel değirmeni yaptım. Etkinliklere bilet kazanmak için yarışmalara girdik ve ezici derecede ilham verici Paralimpik Açılış Törenlerine bilet kazanacak kadar şanslıydım.
Ancak en heyecan verici olay, tüm okulun Olimpiyat Meşalesini geçmek için sıraya girdiği zamandı. Meşale dokunma ve sınıf arkadaşıma geçirme anım için yeni, utanç verici bir şekilde vatansever Amerikan bayrağı desenli şapka ve mont (Oyunlar boyunca dini olarak giydim) giydim. Çok uzun süre önce yakılan önemli alevi dağıtma konusunda büyülü bir şey vardı.
Trafik ve kalabalık korkunç olduğu için okul Şubat ayı boyunca kapatıldı. Çoğu aile uzun tatiller bıraktı - biz şehirde kaldı ve Oyunlar tanık geldi geniş aile ağırladı. Annem beni ve kardeşimi bir avuç olaya götürdü ve her biri harikaydı.
Etkinliklere katılmadığımızda, tüm vızıltıların gerçekleştiği Main Street'teydik. Dükkanlar Olimpiyat malzemeleri sattı, sporcular hayranlarıyla omuzlarını fırçaladılar, dünyanın her yerinden gelen ziyaretçiler karıştı ve şirketler ücretsiz şeyler verdi (Monster.com, derin mor sıcak çikolata ve yeşil bisküvi verdi - hayran kaldım).
Main Street benim en sevdiğim nokta Olimpiyat pimleri ticaret insanlarla dolu bir oda oldu. Oldukça geniş bir koleksiyonum vardı (bir çocuk için). Bazen insanların gelip benimle ticaret yapması için tüm iğnelerimi sergilediğim küçük bir masa talep edebilirim. Her yerden pin-trading insanlarıyla tanıştım ve esnaf müzakere ederken onlarla tanışmaktan çok keyif aldım.
Bu binada sürat patencisi Apolo Ohno ile tanıştım, altın madalyasına dokundum ve Amerikan bayrağı sırt çantama imzasını aldım (cidden, cansız bir vatansever manzaraydı). Bundan sonra, kesinlikle ilk (ve tek) profesyonel sporcu kalbimi oldu.
Katıldığım en sevdiğim atletik etkinlik muhtemelen Erkekler Anteni'ydi. Fantastik numaralar döndürürken bu adamların uçtuğu inanılmaz yükseklikleri görmek dehşet vericiydi. Bununla birlikte, hokey ve kızak da hayranlık uyandırıcıydı. Başka türlü dikkat etmediğiniz bir şey olsa bile, sporcuların spora olan tutkusu ve tutkusu tarafından süpürülmemek imkansızdır.
Oyunları TV'de izlemekten çok daha fazlası, bizzat orada olmak çok duygusal. Bir sporcu zafer kazandığında, gururlarının kalabalığın içinden ve kalbinize yayıldığını hissedersiniz. Ömür boyu süren özel bir uygulamadan sonra altının hissedilir bir rahatlamasını hissedebilirsiniz.
Ve çok yaklaşan ama tam olarak başaramayanlar için ağlıyorsun. Parçalanmış rüyalar genellikle başarılı olanlardan daha hareketlidir.
Bu duyguların gücü bugün hala içimde. Bir gece Olimpiyat programlamasından yırtılmadan yapamam (yine de, geceleri TV'yi gözyaşı sırılsıklam yanaklarla ve burun akıntısıyla kapatmak çok daha yaygın).
Oyunlarla ilgili en inanılmaz kısım, hangi ülkenin sporcularının kazandığı gerçekten önemli değil. Bu özellikle bizzat doğrudur. Kalabalığın arasında olduğunuzda, sporcuların yakınında, kendinizi ülke yerine madalyanın arkasındaki kişiyi kutlarken buluyorsunuz. Bu sporcuyu çalışkan bir birey olarak görebiliyorsunuz ve nereden geldiklerine dair yargıları yok.
Uluslararası seyahatlere ilk ilgimin 2002 Olimpiyatları sırasında doğduğunu söylemek güvenlidir. Başka ülkelerden çok sayıda insanla tanışmak ve dünyanın her yerinden sporcuları izlemek, o zamandan önce çok az duyduğum diğer yerlere gitmeme ilham verdi. Oyunlar, benimkine benzer insan deneyimlerinden geçen tamamen farklı geçmişlere sahip insanlar için empati duygumu aşıladı.
Bu yıl Olimpiyatları seyrederken, memleketlerinde ortaya çıkarken bu inanılmaz olaya tanık olan PyeongChang'ın tüm çocuklarını düşünemiyorum. Umarım tüm yaşamları boyunca sürecek ve daha iyi küresel vatandaşlar olmaları için onlara ilham verecek anılar yaparlar.
Okuduğunuz için teşekkürler! Her hafta alışılmadık seyahat, jeoloji, bilim ve diğer güzellikler hakkında hikayeler gönderiyorum! Yabancı topraklarda yabancılarla yaşamak, bir petrol şirketi için çalışmak, at sırtında koyun gütmek ve dünyanın en pahalı ülkelerinden bazılarında sadece 2.750 dolardan beş ay boyunca yaşamak hakkında bilgi edinin.
Okuduklarınızı beğendiniz mi? Bana desteğini göstermek için bir kahve al - Aslında kahve içmiyorum, ama iyi bir chai'yi seviyorum! Teşekkür ederim :)
Yayınlanan 22-04-2020