Her şeyi makineler ve teknik hallediyor. Denizcilik hayatı dedikleri artık eski bir hikaye, Hans-Thomas , yani denizlerdeki gerçek yaşantı. Gelecek yüzyılda birtaln m buda,� 1 9.r artık her şeyi karadan kumanda etmeye başlayacak.” Eğer babamı doğru anladıysam, yüz elli yıl önce yelkenli gemiler döneminin kapanmasından itibaren, gerçek deniz hayatı anlamını giderek yitirmişti. Babam konuşurken, ben de iskarnbil kartlarımı çıkarmış, ikiden ona kadar bütün sinekleri arka koltuğa dizmiştim. Büyülü adadaki cücelerin sırtında neden hep sinek işareti vardı? Kirndi bu insanlar, nereden gelmişlerdi? Acaba Fırıncı-Hans, geldiği bu yer hakkında doğru dürüst konuşabileceği birini bulabilecek miydi? Kafaının içi bu yanıtlanmamış sorularla dopdoluydu. Bir de Sinek İkisinin söylediği bir şey aklımı kurcalayıp duruyordu: “Adanın sırrını altınbalık değil, küçük ekmek açar.” Dorftaki ekmekçinin balığından mı söz etmişti yoksa? Peki ya küçük ekmek? Dorftaki fırınemın verdiği ekmek olmasın? Bir de Sinek Beşinin dediği: ” Fırıncı büyülü adanın hazinelerini saklamaktadır.” Peki ama Fırıncı Hans’ın ta önceki yüzyılın ortasında tanıştığı cüceler, bunları nasıl bilebiliyordu? Tam yirmi kilometre boyunca babam, denizcilik yaparken öğrendiği şarkıları çalıp durdu ıslıkla. Ben de farkettirmeden kitapçığı okumaya devam ettim.