Karmaşıklık Teorisi – Tez Hazırlatma – Tez Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Tez Örnekleri – Ücretli Tez Yazdırma – Tez Yaptırma Ücreti
Karmaşıklık Teorisi
Karmaşıklık teorisi tek bir teori değil, sosyal sistemler de dahil olmak üzere birçok türde karmaşık sisteme uygulanabileceği düşünülen fizik ve doğa bilimlerinden alınan fikirler, kavramlar ve metaforlar topluluğudur. Karmaşık uyarlanabilir bir sistemin genel bir tanımını sunarak başlayacağız.
Karmaşık bir uyarlamalı sistem (CAS), yerel şemaya dayalı olarak birbirleriyle yerel olarak etkileşime giren heterojen etmenlerden oluşan bir sistemdir; öyle ki sistemin davranışı, etmenler arasındaki geri besleme ilişkilerinin bir sonucu olarak ortaya çıkar ve sistem şema olarak gelişir. Aracıların yüzdesi geri bildirime dayalı olarak uyum sağlar.
Ajanların gerçek doğası, incelenen sistemin türüne bağlı olacaktır. Örneğin, kimyasal sistemlerde maddeler moleküller olabilirken, bir karınca kolonisi durumunda maddeler tek tek karıncalardır. Sosyal sistemlerde failler genellikle bireysel insanlar veya insan grupları olarak alınır.
Daha sonra ele alacağım istisnalar var. Etmenler, diğer etmenlerle etkileşimleri yoluyla şemalarını ve geri bildirime dayalı davranışlarını uyarlayabildikleri için, sistemin uyarlanabilir bir yeteneği vardır.
Ajanların heterojenliği, CAS’ın zenginliğini oluşturan çeşitliliği ve çoğulluğu vurguladığı için önemlidir ve CAS’ı sosyal sistemlere uygularken özellikle önemlidir.
Unutulmamalıdır ki hiçbir etmen tüm sistemi anlayamaz ve tek bir etmen veya küçük bir etmen grubu sistemin davranışını yönlendirmez. Sistemin davranışı, çoklu, doğrusal olmayan geri besleme ilişkileri aracılığıyla etmenlerin etkileşiminden ortaya çıkar.
CAS’ın özellikleri aşağıda incelenmiştir:
• Uygunluk manzaraları: Etmenlerin her biri kendi şemasına göre hareket eder, bu şema diğerlerinin yanı sıra getiri fonksiyonlarını bünyesinde barındırır ve uygunluğunu maksimize etmeye çalışır. Sonuç olarak, ajanları hayali bir uygunluk manzarasını katedenler olarak kavramsallaştırabiliriz.
Peyzajda daha yüksek bir seviyeye geçiş, aracının uygunluğunu artırmaya karşılık gelir. Benzer şekilde, aşağı doğru geçiş aracının uygunluğunu azaltacaktır. Benimsenebilecek bir strateji, uyarlanabilir bir yürüyüştür. Bir ajan, belirli bir yönde bir adım geçer.
Adım yukarı çıkıyorsa, aracı daha yüksek bir uygunluk düzeyine adım atar. Adım uygunlukta bir azalmaya neden olacaksa, geçişin son adımını takip eder. Uyarlanabilir bir yürüyüş stratejisinin sonucu, ajanın yerel zirvelerde yakalanabilmesi ve dolayısıyla maksimum uygunluğa ulaşamamasıdır.
Uygunluk ortamı, statik bir manzarayı kateden tek aracının ortamını temsil eder. Bununla birlikte, uygunluk manzarası sürekli olarak ayarlanıp şekillendirildiğinden ve diğer etmenler kendi şemalarına ve uygunluk işlevlerine göre hareket ettiğinden ve dolayısıyla ilk etmen için çevreyi değiştirdiğinden daha ilginç hale gelir.
Sonuç olarak, tüm etmenlerin içinden geçmekte olduğu birleşik uygunluk manzarası sürekli olarak deforme olmaktadır. Bu anlamda manzara değişiyor, dolayısıyla bireysel aktörler için ödeme fonksiyonları değişiyor ve bu nedenle şemaları güncelleniyor. Böylece sürekli kabaran ve deforme olan bir manzaramız var. Ajanlar bu nedenle çevre ile birlikte gelişirler. Bu, mikro düzeyde birlikte evrimdir.
• Birlikte evrim: Karmaşık uyarlanabilir sistem aynı zamanda makro düzeyde birlikte gelişiyor. Bireysel etmenlerin bir uygunluk manzarasını katettikleri şekilde, sistemin kendisinin diğer sistemlerle etkileşime girdiğini ve dolayısıyla makro-çevre ile birlikte geliştiğini tasavvur edebiliriz.
Karmaşıklık Kitap
Hesaplamalı karmaşıklık teorisi
Karmaşıklık Nedir
Kaos ve karmaşıklık yaklaşımı
Kontrollü kaos nedir
Kaos Teorisi
Kaotik sistem Nedir
Kaos nasıl çıkarılır
• Ortaya Çıkış: Bir sistemin ortaya çıkan özelliklerini zaten sistem düşüncesi perspektifinden ele aldık. Örneğin, örgütsel bağlamda kültür, örgütsel sistemin ortaya çıkan bir özelliğidir.
Bir karmaşıklık kuramı görüşü, ortaya çıkışın önemini, sadece sistemin özellikleri değil, aynı zamanda failler arasındaki etkileşimlerden ortaya çıkanın, birbirleriyle ve birlikte geliştikçe sistemin kendisi olduğunu söyleyebileceğimiz ölçüde vurgular.
• Kendi kendine organizasyon: CAS, çeşitli sistem durumlarına göre kendi kendini organize etme yeteneğine sahiptir. Kendi kendini organize eden bir kritiklik durumuna yönelme eğilimindedirler.
Bu, statik düzen ile kaos arasındaki kaosun sınırında duran bir durumdur. Sonuç olarak, dinamik bir denge durumuna ulaşırlar. Bu, çevre ile homeostaziye veya dengeye ulaşan bir sistemle meşgul olan bir sistem düşüncesi görüşünün tersidir. Bu durum, sınırlı istikrarsızlık olarak bahsettiği veya diğerlerinin kaosun eşiği olarak adlandırdığı durumdur.
KOMPLEKS UYARLANABİLİR SİSTEMLER OLARAK KURUMLAR
Sistem düşüncesinden ve özellikle karmaşıklık teorisinden yararlanarak, artık bir organizasyonu karmaşık uyarlanabilir bir sistem olarak kavramsallaştırabiliriz. Bir sistem olarak organizasyonun ve CAS olarak organizasyonun birincil özelliklerini inceledik ve bu nedenle organizasyonlar için çıkarımların ne olduğu konusunda bir fikir sahibi olduk.
Bunun KM için ne anlama geldiğine geçmeden önce, CAS’taki etmenlerin doğasını daha detaylı incelememiz gerekiyor. CAS’ı kuruluşlara uygulayan çoğu akademisyen, aracıları otomatik olarak insan bireylerle eşit tutar.
Buna karşılık, vekillerin, organizasyonlara ilişkin karmaşık yanıt verme süreci görüşünde örgütsel söylemin bir parçası olan anlatı temaları olduğunu ileri sürer. Benzer şekilde, bazıları Dawkin’in memlerini kopyalayan ajanlar olarak değerlendirdi. Bu olasılıklara itirazım yok ama yine de bireyleri failler olarak görmenin haklı olduğuna inanıyorum.
Bununla birlikte, bireylerin tanıma dahil edildiği, ancak münhasıran böyle olmadığı durumlarda daha incelikli bir görüş gereklidir. Diğer ajan biçimleri, tanımlandığı gibi, birey grupları, ekipler, departmanlar ve insan yapıtlarını içerecektir.
Eserler, ürünler, araçlar, makineler gibi fiziksel yapıtların yanı sıra planlar, planlar, prosedürler ve organizasyonel rutinler gibi bilgiye dayalı olanları içerir. Sonuç olarak, etmenler diğer etmenlerle olduğu kadar artefaktlarla birlikte gelişir. Organizasyonlar içinde ve arasında bilgi ekolojilerini anlamak için temel oluşturduğundan, karmaşıklık teorisini artık bilgi yönetimine uygulamak istediğimizde bu çok zenginlik sunuyor.
Bir bilgi ekolojisi, şemalarına göre birbirleriyle etkileşime giren heterojen etmenlerin dinamik bir sistemidir. Şemalar, her failin sürekli olarak yorumlama ve anlamlandırma eğilimiyle ayrılmaz bir şekilde bağlantılıdır.
Yorumlama ve anlamlandırma eylem halindeki bilmeyle ilgili olduğundan, her yorumlama eylemi ve her anlamlandırma eylemi aslında bilgiyi yaratan bir aktördür. Bu nedenle, daha sonra hangi ajanların harekete geçtiğine göre şemayı yenileyen çok sayıda bilişsel geri bildirim döngüsü oluşturulmaktadır.
Ek olarak, insan aktörler sürekli olarak etkileşime girdikleri düşünsel ve fiziksel yapıları kullanırlar. Sonuç olarak, etmenler artefaktların yanı sıra diğer etmenlerle birlikte evrimleşiyor. Eserler, ajanların bilgisini somutlaştırır.