Gezegenimizin iklim değişikliği altındaki geleceğini tahmin etmek istiyorsak, daha önce, hatta geçmişte yüzbinlerce yıl önce Dünya’da neler olduğunu daha iyi anlamalıyız.
Son Buzul Dönemi’nde Etiyopya Dağlık Bölgesi’nde yapılan yeni araştırmalar tam da bunu yapmaya yardımcı oluyor. Bazı jeolojik soruları yanıtlamanın yanı sıra, yeni bir soru gündeme getirdi: Bale Dağları’ndaki Sanetti Platosu’nun merkezindeki devasa taş şeritleri ne yarattı?
Araştırmanın bir parçası olarak, bilim adamları, bir zamanlar buzullar tarafından taşınacak olan Bale ve Arsi Dağları’ndaki buzul kaya örneklerine baktılar.
Fiziksel düzenlerini inceleyerek ve bir klor izotopundaki bozulmanın boyutunu ölçerek, geçmiş buzulların diğer benzer dağ alanlarıyla senkronize olmayacağını belirlediler.
İsviçre’deki Bern Üniversitesi’nden buzulbilimci Alexander Groos, “Sonuçlarımız, Güney Etiyopya Dağlık Bölgesi’ndeki buzulların maksimum boyutlarına Doğu Afrika’daki ve dünya çapındaki diğer dağlık bölgelerden birkaç bin yıl önce, 40.000 ila 30.000 yıl önce ulaştığını gösteriyor” diyor.
Bu yaylalar bugün buzla dolu olmasa da, 42.000 ila 28.000 yıl önce – buz tabakalarının kutuplardan çok uzağa uzandığı en son dönemden binlerce yıl önce – 350 kareyi kaplayan buzullarla kaplıydılar. kilometre (yaklaşık 135 mil kare). Araştırmacılar, nispeten erken soğuma ve buzul başlangıcının muhtemelen yağış ve dağ özelliklerindeki değişikliklerden kaynaklandığını söylüyor.
Başka bir deyişle, bu süre zarfında Doğu Afrika’daki buzul hareketinin tek nedeni sıcaklık değildi. Bu tür içgörüler, daha sonra ne olabileceğini ve biyoçeşitlilik ve ekosistemler üzerindeki etkisinin ne olacağını anlamamıza yardımcı olabilir.
Kayalar ve bazalt sütunların oluşturduğu büyük taş şeritlere gelince, bunlar araştırma sırasında eski buz örtüsünün hemen dışında keşfedildi. Şeritler 1000 metre (3,281 fit) uzunluğunda, 15 metre (49 fit) genişliğinde ve 2 metre (6,5 fit) derinliğindedir ve daha önce tropik bölgelerde görülmemişlerdir.
Groos, “Tropikal bir platoda bu taş şeritlerin varlığı bizi şaşırttı, çünkü bu büyüklükteki sözde buzul çevresi yer şekilleri daha önce sadece ılıman kuşaktan ve kutup bölgelerinden biliniyordu ve donma noktası civarındaki yer sıcaklıklarıyla ilişkilendiriliyordu” diyor Groos.
Etiyopya Dağlık Bölgesi’nin son buzul çağında yaşananlar açısından yakın komşularından farklı olduğu bir başka yol. Bilim adamları, bu şeritlerin, benzer kayaları bir araya getirecek olan buz tepesine yakın zeminin periyodik olarak donması ve çözülmesinin doğal sonucu olduğunu düşünüyor.
Bununla birlikte, bu, yer ve hava sıcaklığında önemli düşüşler gerektirecekti – ve daha az net olan, bunun o sırada tropikal yüksek dağların soğuması için tipik olup olmadığı veya bölgesel bir fenomen olup olmadığıdır.
Öğrenmek için diğer bölgelerdeki gelecekteki çalışmaları beklememiz gerekecek, ancak araştırma bilim adamlarının devam etmesi için çok şey veriyor. Tropik bölgelerdeki iklim değişikliklerini anlamak çok önemlidir – dünya atmosferinin ve okyanusların dolaşımının çoğunun nereden kaynaklandığı – ve bu dağlık bölgeler Son Buzul Dönemi’ni çeşitli şekillerde yaşamış gibi görünüyor.
Araştırmacılar, yeni yayınlanan makalelerinden birinde, “Bulgularımız, buzul kronolojilerinden daha geniş iklimsel yorumlar almaya çalışırken yerel iklim ortamını anlamanın önemini vurgulamaktadır”.
Araştırma yayınlandı Bilim Gelişmeleri ve Yer Yüzey Dinamiği.
.