Okunma:50
Bir pivot hakkında konuşun. Bir yıldan fazla bir süredir yükselen fiyatlara karşı verilen mücadele, yerini tarihe bırakılmış gibi görünen bir şeye bırakabilir: Düşük faiz oranları ve sürekli olarak iyi davranan enflasyon, belki de bir hata. Bu kazandı. Yarın olmaz ve enflasyon, küresel mali krizden sonraki on yıldaki kadar cansız hale gelmeyebilir. Ancak merkez bankalarının bir nesildeki en agresif sıkılaştırmasının 18. ayında, düzeltici bir anlatı ortaya çıkmaya başlıyor. Pandemi öncesi dönemde finansal hayatı karakterize eden kolay paradan ziyade, nispeten yüksek borçlanma maliyetlerinin mevcut dönemi aykırı olabilir. Geçen yılın manşetlerine göre değerlendirildiğinde garip görünse de bu fikir, Cuma günü düzenlenen çok güçlü bir Singapur sempozyumunda büyük ilgi gördü. Bazı önemli çıkarımlar var: "Geçici" çok sert mi ele alındı? Belki de Avustralya Merkez Bankası Başkanı Philip Lowe gibi yürüyüşe geç başlayan yetkililer, aldıkları iftirayı hak etmiyorlar. Japonya Merkez Bankası Başkanı Kazuo Ueda'nın konaklama yerini kaldırmak için zaman ayırarak doğru şeyi yaptığı düşünülebilir. Konunun merkezinde, ekonomiyi ne yavaşlatan ne de canlandıran enflasyona göre ayarlanan kısa vadeli oran olan "nötr" tahminlerinin ve daha uzun vadeli bir gösterge olan yakından ilişkili "doğal" seviyenin, son birkaç yılda önemli ölçüde değişti. Bazı hesaplara göre, oranları otuz yıl boyunca sürekli olarak aşağı çeken güçler hala büyük ölçüde yerinde. Covid ve bastırılmış talep, bu tarihsel perspektiften bakıldığında, kayda değer olsa da, yeniden açılmanın serbest bırakılmasına yönelik bir sinyal olabilir. Bu fikir tartışmasız değil: Eski Hazine Bakanı Larry Summers ve bir zamanlar Uluslararası Para Fonu'nda baş ekonomist olan Olivier Blanchard, Mart ayında bu konuda tartıştılar (Summers çok şeyin değiştiğini savundu; Blanchard daha ihtiyatlıydı). New York Federal Rezerv Bankası başkanı ve bir araştırma uzmanı olan John Williams, yakın tarihli bir Fed konferansında, çok düşük faiz oranlarının pandemiyle sona erdiğine dair hiçbir kanıt olmadığını söyledi. Bu önerme, Asya Para Politikası Forumu'nda dikkatleri üzerine çekti. Geçen hafta Singapur'da. Berkeley'deki California Üniversitesi'nde profesör ve kendisi de eski bir IMF baş ekonomisti olan Maurice Obstfeld, uzun vadeli reel faiz oranlarındaki düşüşün, Amerika veya Avrupa'daki bir gelişme kadar bir Asya hikayesi olduğunu belirtti. Güney Kore, Tayvan, Tayland ve Filipinler'de on yıllar boyunca reel oranlar önemli ölçüde geriledi; Malezya, Endonezya ve Çin'de daha az. 1990'lara kadar uzanan uzun vadeli düşüş trendinin izini sürdü ve arkasındaki, güvenli varlıklara olan talebi artıran yaşlanan toplumlar, yavaşlayan küresel büyüme ve gelişmekte olan pazarlardaki rezervlerin yenilenmesi gibi bir dizi faktörü inceledi. Obstfeld, pandemiye şüpheyle yaklaşıyordu. her şeyi değiştirdi Konferansta sunduğu bir bildiride, "Reel faiz oranları yakın zamanda otuz yıl önceki seviyelerine geri dönmeyecek" diye yazdı. "Bu, tamamen düşük küresel büyüme tarafından yönlendirilmese bile maliye politikası için bir avantaj olabilir. Bununla birlikte, mevcut enflasyon hedefleri göz önüne alındığında, para politikası için yinelenen bir zorluk olarak etkin alt sınırı bırakacaktır. Finansal istikrarsızlık mevcut bir tehdit olmaya devam edecektir. " Ama ya geçen birkaç on yıl hala yeterli perspektif sunmuyorsa? 2020'de yayınlanan bir Bank of England personel raporunda Paul Schmelzing, uzun vadeli gerçek oranların Orta Çağ'dan bu yana yavaş yavaş düştüğünü tespit etti. Enflasyon hedefleri gibi modern totemler bir yana, ne savaşlar, ne de hükümdarların yükselişi ve düşüşü, aşağıda gösterilen kademeli aşağı eğimi kesintiye uğratmadı. Boston College'da yardımcı doçent ve Stanford Üniversitesi'nin Hoover Enstitüsü'nde araştırma görevlisi olan Schmelzing, bu hafta bana Covid'in bir savaş şoku gibi olduğunu söyledi. Tipik olarak, bu tür ayaklanmalar, gerçek oranlarda güneye doğru hafif bir eğilim kendini yeniden ortaya koyana kadar beş ila sekiz yıl sürer. Schmelzing'e, birinin düşük oranlar çağının sonsuza dek gittiğini söylediğini her duyduğunda korkup korkmadığını sordum. "Yeni bir çağın eşiğinde değiliz" diye yanıt verdi. "Öyle olduğumuzu duyduğumda utanıyorum ama Williams gibi insanlar aynı şeyi gördüğünde kendimi rahatlamış hissediyorum." Fed'in ileriye dönük yönlendirmedeki noktalı grafiğini veya zikzaklarını boşverin. Gerçekten büyük para politikası öyküsü, gerçekte ne kadar az şeyin değiştiği olabilir. Sorumluluk Reddi: Bu makale ilk olarak Bloomberg'de yayınlandı ve özel sendikasyon düzenlemesiyle yayınlandı.