Yakın zamanda bilimsel dergi Historical Biology'de yayımlanan çalışmaya göre, Titanochampsa iorii adlı timsah türü 3 ila 6 metre uzunluğundaydı ve "çok güçlü bir ısırma" yeteneğine sahipti.
Araştırmacılar, 1987'de Brezilya'nın São Paulo eyaletindeki Monte Alto bölgesinde, sürüngenin sağ tarafının büyük bir kısmı da dahil olmak üzere kısmen korunmuş bir kafatası çatısından oluşan fosili ortaya çıkardı.
Öte yandan, paleontologlar fosilin büyük boyutu ve parçalı yapısı nedeniyle, numunenin başlangıçta müze sergisinde "kısmi titanozor kafatası" diye etiketlendiğini söyledi.
Ancak daha sonra bunun "parçalı timsah kafatası" olarak kabul edildiği de belirtildi.
Dev yaratık, muhtemelen Neosuchia'ya (tüm modern timsahları ve onların en yakın fosil akrabalarını içeren bir soy) aitti.
Bilim insanları, bu eski hayvanın muhtemelen kurak veya yarı kurak bir ortamda yaşayan yarı sucul canlılara özgü davranışlar sergilediğinden şüpheleniyor.
Çalışmada, "Titanochampsa iorii'nin hem büyük boyutu hem de kanıtların ortaya koyduğu güçlü ısırığı, günümüzde çoğu timsahta görülen pusu kurma davranışı da dahil olmak üzere amfibi yaşam tarzı ve Eusuchia'yla olası yakınlığıyla uyumlu" diye yazıldı.
Fosil kalıntılarının eksik olmasına rağmen, araştırmacılar numunenin "birkaç benzersiz özellik" taşıdığına dikkat çekiyor.
Araştırmacılar, "Çatı yüzeyinde aşınmaya dair belirgin işaretler olsa da kafatasının yan köşesinde, özellikle kafatası kemiğindeki desenler hala gözlemlenebiliyor" dedi.
Bilim insanları, kafatasında düzenli aralıklarla yerleştirilmiş küçük çukurlar ve silik oluklar olduğunu da belirtti.
Araştırmacılar, "Son olarak, numunenin 2,98 ve 5,88 metre arasında değiştiği tahmin edilen büyük boyutu, olası neosuchian akrabalığıyla birlikte düşünüldüğünde, olası bir yarı sucul davranışa işaret ediyor" diye yazdı.
Brezilya'daki Universidade de São Paulo'dan paleontolog ve çalışmanın ortak yazarı Thiago Fachini yaptığı açıklamada, "Titanochampsa iorii, timsahların evrimsel yönlerinin yanı sıra, timsah biçimlilerin büyük çoğunluğu Kretase döneminin sonunda yok olurken Neosuchia'nın neden başarılı olduğunun daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunuyor" dedi.