İkinci yaşının sonuna dek, çocukların bacaklarında çarpıklık görülebilir. Bunun normal mi, yoksa bir arıza belirtisi mi olduğunu anlayabilmemiz için, bu yazıyı dikkatle okuyun.
Bebekler, masa, ya da iskemlenin kenarına tutunarak ayakta durmaya başladıkları zaman, bacaklarının, dizleri dışarı bakar biçimde çarpık durduğu görülür. Bundan endişe duymaya hiç gerek yoktur; çünkü bebekler, çarpık bacaklı olarak dünyaya gelirler.
Bebek, sırt üstü yatırılırsa, bu durum daha da belirginleşir: Diz kapakları dışarı dönüktür, topukları da birbirine bakar. Fakat kendi başına ayakta durmaya başlayınca, çarpıklık farkedilmez hale gelir.
Daha sonraki haftalarda, vücut ağırlığının bacak ve ayaklar üzerine binmesiyle, bacaklar düzelir. Ama çocuk koşmayı öğrendikçe, bacaklar bu kez de içeri doğru çarpılmaya başlar. Bu da normaldir. Bacaklar, ancak buluğ çağında son şekillerini alırlar. Koşmayı öğrendikçe, bir yaşındaki çocuğun ayak şekli de değişir.
Bebekler ayrıca düztabandır. Çocuk, bir yaşına gelince, ilk yürüme deneylerinde, tabanının yine düz olduğu görülür. Tabandaki çukur, ancak çocuk koşmayı öğrenince gelişmeye başlar, ikinci yaşın sonunda, düz olmadığı iyice belirginleşir.
Çocuk, dengesini sağlayabilmek için, dizlerini hafif içeri bükerek yürür. Bu durumda, ayakta durması bile zormuş gibi görünürken, çarpık bacaklarına ve düztabanlığına rağmen, gayet güzel koşabilir.
Bu tür çarpıklıklar normal sayılacağından, doktora gösterilmesi gerekmez. Ancak ikinci yaşın sonunda dışa doğru çarpıklık hâlâ devam ediyorsa, bir ortopedi uzmanına danışmak gerekir. Çünkü bu, romatizmal bir hastalıktan ileri gelebilir.
Taban da zamanla gelişmez ve düz kalırsa, yine doktora başvurulmalıdır.
Bazen de, koşmayı öğrendiği sırada, çocuğun vücudu öne doğru eğilir. Ayaklar ise, içe dönüktür. Bu durum fazla belirgin olmadıkça, çocuk iki yaşına gelmiş olsa bile, endişeye gerek yoktur. Eğer dönüklük çok belirginse, kalça kemiklerinde bir bozukluk olabileceğinden, çocuk doktor tarafından muayene edilmelidir.