IBM ve Nike çalışmak için harika şirketler olabilir, ama dijital yetenekler için kıran kırana bir savaş veriyorlar—hatta bu savaşta Google bile birkaç isabet alıyor.
Belirli bir şirketin ne kadar çok ya da ne kadar iyi yenilik yaptığını bilmek ister misiniz? Çektikleri ya da kaybettikleri yeteneklere göz atmanız yeterli. Bu günlerde, birinci sınıf yetenekleri elde etmek ya da elde tutmak kolay değil.
Diyelim ki IBM babanız, bu durumda Google da onun küçük kardeşi. Yani ikisi de çok havalı değil ama amcanız Joe'nun Porsche'si var.
Bir dolu şirket iş unvanlarını değiştirerek ve "dijital" terimini içeren roller ekleyerek hali hazırda ellerinde bulunan dijital yetenekleri ellerinde tuttukları yanlışına düşüyor. LinkedIn'de kendilerini "dijital departman direktörü" olarak adlandıranların sayısı 2015'te 965 iken 2016'da 3.255'e yükseldi; bu %237'lik bir artışa karşılık geliyor.
Bu anlam kayması kesin bir gerçekliği gizliyor: Bir avuç dolusu (her zaman dijital teknoloji ile yaşayan ve soluk alan; diğer "doğuştan dijital şirketlerle karıştırmayın) şirket birinci sınıf teknoloji yeteneklerini kapıyor ve geri kalan herkese daha az yetkin kişiler kalıyor.
GÖRÜNMEYEN (ÇALIŞAN) EL
Bazı şeyler uzun zamandır gerçekliğini koruyor. L2'de yaptığımız araştırmaya göre, sağlam bir marka açıkça bir şirketi yabancılar için güzel hale getirebiliyor. Şirketinizin teknik yenilikler konusunda bir ünü varsa, teknik yetenekler gelip kapıyı çalacaktır. Gerçi değişen şey bunun sonucunda geleneksel olarak istek uyandıran çoğu işverenin sorun yaşaması.
Örnek olarak Nike'ı ele alalım. Şirket, L’Oréal, P&G ve LVMH gibi her anlamda daha popüler olan üst düzey tüketici markaları ile birlikte çalışılacak en iyi şirketler arasında düzenli olarak yer alıyor. Ama Nike’ın popülerliği hala doğuştan dijital teknoloji şirketleri karşısında giderek azalıyor. Amazon, Facebook ya da Google "işler" için yapılan aramalar, sıralamada "Nike işleri" aramalarını geride bırakıyor.
Aslında, görünüşe göre ajanslardan doğuştan dijital şirketlere toplu bir dijital yetenek göçü zaten var. WPP, Omnicom, Publicis ve Interpublic Group, Facebook ve Google'a yetenek kaybediyor. L2’nin LinkedIn verilerinde yaptığı analize göre, iki teknoloji devi WPP'de çalışmış 2.227 kişi istihdam ederken, WPP yalnızca yaklaşık 124 Facebook ya da Google çalışanını kendi safına çekebilmiş; bu da 2.100 kişinin üzerinde bir net kayıp anlamına geliyor.
Ajanslarını terk eden çalışanlar ayrıca yüksek değerli olma eğiliminde. Uzmanlıkları, karşı yönde hareket edenlerin deneyimlerine göre çok daha fazla. Ajansların Facebook ya da Google'dan işe aldığı birçok kişi genelde teknoloji devlerinin tam zamanlı bir iş teklifinde bulunmadığı öğrenci temsilcileri ya da stajyerler.
En büyük reklam firmalarının İK departmanlarının hüzünlü fısıltılarını neredeyse duyabilirsiniz: "Onlar en iyi çalışanlarımızı alırken biz onların stajyerlerini alıyoruz."
KOL KIRILIR YEN İÇİNDE KALIR
Teknoloji şirketleri yeteneklerini nereden buluyor? Birbirlerinden. Ama her şey eşit değil. Eski teknoloji oyuncuları yeteneklerini yeni devlere devrediyor. Gerçekte Microsoft, diğer tüm teknoloji firmaları için birinci sıradaki yetenek kaynağı. İncelemelerimize göre daha önce Microsoft için çalışan neredeyse 13.000 kişi şu anda diğer 10 doğuştan dijital şirkette çalışıyor.
Şaşırtıcı olmayan bir biçimde Yahoo da üst sıralardaki dijital yeteneklerini rakiplerine kaptırıyor. Çoğu doğuştan dijital şirket ayrıca IBM'i yetenek kaynağı olarak kullanırken, Pinterest ve Snapchat gibi daha genç kuruluşlar yeteneklerini Google'dan sağlıyor.
Bu durum daha eski doğuştan dijital devleri alışılmadık bir konuma yerleştiriyor. İnsan sermayesine büyük yatırımlar (ücretlerin yanı sıra yerinde yemek ve profesyonel eğitim gibi kültürel yan getiriler açısından) yapan Google, güçlü bir "yo-yo" olgusu yaşıyor; ayrılanlar genellikle geri dönüyor. Yani Google bir çok yetenek kaybederken, bazılarını geri alıyor.
Uber, Lyft ve Airbnb gibileri, [Facebook, Google, Apple ve Amazon] elemanlarını eşitlik teklifi ile kandırma konusunda sorun yaşamıyorlar.
Aslında Google diğer doğuştan dijital şirketlerin toplamından daha fazla geri gelen oranına sahip, bu da görünüşte şirketin iş kültürü konusunda yaptığı yatırımların geri dönüşünü doğruluyor. Büyük Dörtlünün geri kalanı (Facebook, Apple ve Amazon) da, genç olanlar da dahil diğer doğuştan dijital teknoloji şirketlerinden sürekli olarak yetenek alıyor. Bununla birlikte Uber, Lyft ve Airbnb gibileri, birçok üst sınıf teknoloji çalışanının hala çekici bulduğu eşitlik teklifine sahip Büyük Dörtlünün çalışanlarını taraflarına çekme konusunda sorun yaşamıyor.
İnsanları büyük teknoloji şirketlerinde çeken bir kaç firmanın birkaç ortak yönü var:
1. Teknoloji merkezlerine yakınlık.Yakın zamanda Jet.com'u devralan Walmart odağını çok kanallı bir öz yeniden icat konusuna yöneltiyor. San Bruno, California'da bir yer açmak perakende zincirinin Büyük Dörtlüden 300'ten fazla çalışan almasına yardımcı olmuş, ve buna en büyük rakibi Amazon'dan 218 çalışan dahil.
2. Spesifik firmaları hedefleme. Nike Apple'dan birkaç kafa avcısı almış ve bunları yeni nesil perakende deneyimlerini iletebilecek lider mağaza personelleri bulmak için kullanıyor. Benzer şekilde, Kimberly-Clark Amazon'u hedef alıyor, e-ticaret liderlerini kaçak avlıyor ve karşılığında şirket daha fazla yetenek çekiyor. Aslında Kimberly-Clark'ın e-ticaret ekibinin %6'sı Amazon'dan geliyor. Ve Amazon'dan aldıkları çalışanların %46 gibi etkileyici bir bölümü en az 10 yıllık deneyime sahip.
3. İdari erişim. Ayrıca markaların unvan şişirme ve yine şaşırtıcı olmayan şekilde idari kademeye giden kapıların anahtarlarını kullanarak başarılı bir şekilde personel aldıkları bir model söz konusu. Örneğin L’Oréal, icra komitesinde bir koltuk teklif ederek Instagram'dan bir dijital departman direktörü almış.
Yine de trend ezici nitelikte: En genç doğuştan dijital teknoloji şirketleri kendilerinden eski şirketlerin en iyi ve en parlak çalışanlarını vakumluyor. Dün sınıfın gözdesi olan şirketler, sınıfın anma toplantısında, daha yeni bir SaaS firması kuran satranç takımı kaptanı ile toplu selfi çektirilirken kendilerini bir köşede yalnız başına buluyor.
Ve eski gözdelerin kullanabileceği taktikler olsa da, hala güçlü olan taktikleri eskisi kadar etkileyici değil. Bu günlerde giderek daha fazla yokuş yukarı itiyorlar.