Atina belki de en çok demokrasinin doğduğu yer olmasıyla ünlüdür. Atina demokrasisinin kurulmasının temel taşlarından biri, yalnızca bir mahkeme tarafından uygulanabilecek yazılı bir yasa kodunun getirilmesiydi. Böyle bir yasa yasasının kurumu, bir zamanlar Atinalı aristokratların ayrıcalığı olan sözlü yasaların (genellikle haksız) yorumlanmasını ortadan kaldırdı. Atina'ya yazılı bir kanun kodu sağlamaktan sorumlu olan adam, Draco olarak bilinen bir adamdı. Şiddetle eşanlamlı olan 'acımasız' teriminin yaygın kullanımından zaten şüphelenilebileceği gibi, Draco'nun yasaları acımasızdı.
Draco, 7. yüzyılda Atina'da yaşadı. NS yüzyıl M.Ö. Bu dönemde sözlü yasalar kullanıldı ve aristokrat sınıfın kontrolü altındaydı. Bu, hukuk sisteminin adaletsiz olduğu ve aristokrat sınıf tarafından kendi çıkarları için kolaylıkla sömürülebileceği anlamına geliyordu. Draco'nun yasalarını MÖ 622/1'de kurduğu söylenir. Bunun dışında Draco'nun kendisi hakkında çok az şey biliniyor. Folklora göre Draco'nun ölümü popülerliğinden kaynaklandı. Hikayeye göre, Draco Aeginetan tiyatrosundayken, destekçileri onaylarını geleneksel Yunan tarzında, yani şapkalarını, gömleklerini ve pelerinlerini kafasına atarak göstermeye karar verdiler. Ancak üzerine bu giysilerden o kadar çok atıldı ki Draco boğuldu ve öldü.
Draco'dan önce yasalar sözlü olarak verilirdi ( eski uygarlıklar77)
Draco'nun yasalarına dönersek, bunlar önce tahta tabletlere yazılırdı. Bu, okuryazar olan herkesin onun yasalarının içeriğini bilebileceği anlamına geliyordu. Draco için elimizdeki birkaç antik kaynaktan biri olan Aristoteles'e göre, yasalar mürekkeple değil insan kanıyla yazılmıştır. Gerçek bir okuma uygulanabilse de, metaforik bir yorum eşit derecede geçerli olacaktır. Draco için başka bir antik kaynak olan Plutarch, Solon'un Hayatı , bir elma veya lahana hırsızlığının cezasının ölüm olduğunu ve size borcu olan birinin kişisel kölenizi yapmasını sağlayabileceğinizi iddia ediyor. Yazar ayrıca, Draco'ya çoğu suçun cezası olarak idam edilmesinin nedeni sorulduğunda, cevabın 'Küçükler bunu hak eder (yani ölümü) ve daha büyük suçlar için daha yüksek bir cezam yok' şeklinde olduğunu kaydeder. Çok fazla insan kanı var. shed adaletin dağıtılmasıdır, Draco'nun yasalarının kanla yazıldığı söylenmesine şaşmamalı.
200 yıl dayandığı söylenen tahta tabletlerin yanı sıra, Draco'nun yasaları da taş tabletlere oyulmuştu. Taş kesinlikle ahşaptan daha dayanıklı bir malzeme olsa da, yüzyıllar boyunca elementlere maruz kaldıktan sonra yazıtları hava koşullarına maruz kalarak kaybolabilir. Böylece, Draco yasalarının orijinal içeriği bizim için kaybolur ve yalnızca Aristoteles tarafından korunur. Ancak nispeten yeni bir teknoloji, taş steller üzerindeki gizli metinleri ortaya çıkarabilir. Bu, Cornell Üniversitesi'ndeki araştırmacılar tarafından geliştirilen X-ışını floresan görüntülemedir. Bu işlem, harfleri keserken boyamak için kullanılan pigment izlerinin tespit edilmesine dayanır. Bu pigmentler genellikle metal oksitler ve sülfürler içerdiğinden, harflerin bir görüntüsü üretilebilir. Bu nedenle, Draco'nun orijinal yasalarının bir gün bizim için geçerli olabileceği umudu var.
Antik Yunan yasa kodu, 5 NS yüzyıl, Girit. ( Vikipedi)
Draco'nun yasaları, miras, sosyal sınıf veya zenginlikten bağımsız olarak tüm Atina vatandaşlarına kanun önünde eşitlik sağlamasına rağmen, uyguladıkları cezaların acımasız ve şiddetli olduğu inkar edilemez. Yarım yüzyıldan daha kısa bir süre sonra, cinayet yasası hariç Draco'nun tüm yasaları yürürlükten kaldırıldı ve yerine "Modern Batı Hukukunun Babası" Atinalı Solon tarafından sağlanan yeni yasalar getirildi. Bununla birlikte, Atina'da hukuk önünde eşitliğin ve demokrasinin yolunu ilk açan Draco'ydu ve bu nedenle bunun için hatırlanmalıdır.
Solon, Atina'nın bilge kanun koyucusu ( Wikimedia)
Öne çıkan resim: ABD Yüksek Mahkemesi Kütüphanesinde Draco'nun bir oymacılığı. Fotoğraf kaynağı: Vikipedi.
Referanslar
Britt, R. R., 2005. Orijinal Draconian Kanunları Yeni Makine Tarafından Açığa Çıkarılabilir. [İnternet üzerinden]
Şu adreste bulunabilir: http://www.livescience.com/357-original-draconian-laws-revealed-machine.html
classics.mit.edu, 2009. Solon, Plutarch tarafından. [İnternet üzerinden]
http://classics.mit.edu/Plutarch/solon.html adresinde mevcuttur.
Gill, N.S., 2014. Draco, Atina'ya Kanunlar Verdi. [İnternet üzerinden]
Şu adreste bulunabilir: http://ancienthistory.about.com/cs/greecehellas1/a/cylonanddraco_3.htm
Theodoros II, 2014. İnsan Kanıyla Yazılı: Draconian Laws and the Dawn of Democracy. [İnternet üzerinden]
Şu adreste bulunabilir: http://www.todayifoundout.com/index.php/2014/01/draconian-laws-write-human-blood-rather-ink/
Wikipedia, 2014. Draco (Kanuni Veren). [İnternet üzerinden]
Şu adreste bulunabilir: http://en.wikipedia.org/wiki/Draco_(lawgiver)
Wikipedia, 2014. Ejderha Anayasası. [İnternet üzerinden]
Şu adreste bulunabilir: http://en.wikipedia.org/wiki/Draconian_constitution
Ḏḥwty tarafından
Antik Yunan dövüş sanatı Pankration, modern Karma Dövüş Sanatlarının (MMA) öncüsü olarak görülüyor. Güreş ve boksu birleştirdi ve ısırma ve oyuk açma ya da cinsel organların peşinden gitme dışında neredeyse her şeye izin verdi. Arrichion of Phigalia, MÖ 572 ve MÖ 568 Olimpiyatlarında pankrasyon şampiyonalarını kazanmış ve MÖ 564 Olimpiyatlarında üçlü turba aramıştı.
İlk turlarda ilerledi ve şampiyonluk mücadelesine ulaşana kadar yoluna devam etti. Orada, yaşının ona yetişmesi ve onu yavaşlatmasıyla Arrichion'un başı belaya girdi. Rakibi onu geride bıraktı, arkasına geçmeyi başardı ve bacaklar hüküm süren şampiyonun gövdesine kenetlenmiş ve topuklarını kasıklarına saplayarak bir boğmaca uyguladı.
Arrichion bayılıyormuş gibi yaparak rakibini biraz rahatlaması için kandırdı. Kurnaz unvan sahibi daha sonra harekete geçti ve rakibinin ayak bileğini kırarak onu sarstı ve sarsıcı bir hareketle fırlattı. Ani ve dayanılmaz acı, Arrichion'un rakibini dışarı vurmanın Antik Yunan eşdeğerine yöneltti ve yargıçlara boyun eğdiğinin sinyalini verdi.
Ne yazık ki, Arrichion, kendisini hala güçlü bir boğazda tutan rakibini atarak boynunu kırdı. Ancak, rakibi kabul ettiğinden, ölü Arrichion galip ilan edildi ve belki de Olimpiyat tarihinde bir cesedin şampiyon olarak taçlandırıldığı tek zamandı. Zafer kazanarak, "ya zafer ya da ölüm" atletik idealine daha da iyi gitti. ve ölüm.
DSM-5, hırsızlığın öfke ya da intikam almak için ya da bir sanrı ya da halüsinasyona yanıt olarak yapılmadığını not eder. Bazı kleptomanlar, daha sonraya kadar hırsızlık yaptıklarının bilinçli olarak farkında bile olmazlar.
Kleptomani, çalma bağımlılığıdır. Kleptomani kelimesi Yunanca “hırsız” anlamına gelen kleptes ve "delilik" anlamına gelen mani kelimesinden gelir. Pyromania, insanlara her şeyi ateşe vermek istemelerini sağlar ve kleptomani, insanların her zaman çalmak istemesine neden olur. Kleptomani - kleptomanik - olan insanlar çalmak için deli oluyorlar.
Yüzyıllar önce, eylemde öldürülenler genellikle onurlandırılmazdı, bunun yerine değerli eşyaları soyulurdu. Bu "değerli şeyler" onların cesetlerini de içeriyordu. Waterloo'nun ölüleri, takma dişlere dönüştürülmek için dişlerini çektirdi. Waterloo, Britanya'nın protez endüstrisi için o kadar büyük bir nimetti ki, insan dişlerinden yapılan setler, daha sonra yıllar boyunca &ldquoWaterloo protezleri&rdquo olarak biliniyordu.
Kemikleri Austerlitz ve Leipzig gibi diğer Napolyon savaşlarında öldürülenlerin kemikleri gibi İngiltere'ye gönderildi ve gübre haline getirildi. Bir muhabirin yazdığı gibi Gözlemci 1822'de: &ldquoYorkshire'ın iyi çiftçileri, günlük ekmeklerini büyük ölçüde çocuklarının kemiklerine borçludur.&ldquo.
Antik Yunanistan'da Dracos kuralı
Dracos yönetiminin antik Yunanistan'da ilerlemesinden önce adalet, herkese eşit olarak uygulanabilir yazılı veya ortak bir hukuk altında çalışan yargıçlar tarafından her zaman dağıtılmadı. Atina'nın başlarında adalet, herhangi bir duruma veya anlaşmazlığa yazılı bir standart uygulama meselesi değildi.
Solon'un MÖ 594'te kanun koyucu olarak atandığında uyguladığı Draco'nun tek kanunu, cinayetin cezası olarak sürgünü kuran kanundu. solon tarafından oluşturulan dört kategori şunlardır: - haksız fiil kanunları, aile kanunları, kamu kanunları ve usul kanunları. Bu kanunların belirli suçlar için belirli cezaları vardı.
Çoğu suç para (ödeme) cezalarını içeriyordu. Cinayet bir haksız fiil kanunuydu ve ceza Draco'nun belirlediği şekilde sürgündü. Ayrıca onun zamanında Atinalılar için hazırladığı kanunlarda, zina işleyenin cezalandırılmasının Devletin göz yumduğu fiillerden olması gerektiği hüküm altına alınmıştır.
Daha fazla bilgi - kanun koyucu Draco nasıl öldü, draconian kodu Yunanistan 17. yüzyıl,
Solon
Atinalı bir devlet adamı ve yasa koyucu olan Solon, Draco'nun yasalarını iyileştirdi ve mahkemeleri vatandaşlar için daha erişilebilir hale getirerek adaleti "demokratikleştirmek" için kredilendirildi. Solon, cinayetle ilgili olanlar dışında tüm yasaları gözden geçirdi ve Atina yasalarını tamamen daha insancıl hale getirdi. Areiopagos, Yunanistan'daki en eski cinayet mahkemesi olarak bilinir.
Önce cinayet davalarını denedi, ancak daha sonra başka davaları da denemeye başladı. Eski arhontlardan veya yargıçlardan oluşuyordu. Cinayet bir haksız fiil kanunuydu ve ceza Draco'nun belirlediği şekilde sürgündü. Yabancı köleler genellikle Antik Yunan şehirlerini denetlemek için kullanılır.
Yunanlılar, vatandaşlarının kendi vatandaşlarına polislik yapmasını rahatsız edici buldular. Yunanlılar genellikle suçları bildirmek için vatandaşlara güveniyorlardı. Bir suçu bildirdikten sonra, bir tutuklama yapılırsa, muhbir suçluya verilen para cezasının yarısını alacaktı.
#5 — Diğer Suçluları Caydırmak İçin Gibbe Yapmak
Cezanın önemli bir kısmı, diğer potansiyel suçluların suç yoluna gitmesini engellemektir.
Caydırıcılık açısından hiçbir şey halka açık infazdan daha iyi sonuç vermez. Gibbe yapmak, suçu caydırmak amacını, suç işleyenleri alenen - son derece yavaş ve acı verici bir şekilde - infaz ederek gerçekleştiren böyle bir yöntemdi.
Suçlunun cesedinin demir bir kafese asılması ve kafesin kamuya açık bir alanda halkın görebileceği şekilde askıya alınması da dahil olmak üzere yalpalama. Gerçek bir suçlunun bu şekilde grafiksel olarak görselleştirilmesi, genel halktaki diğer kişilerin böyle korkunç bir sonuca yol açacak bir suç işlememesi için genellikle yeterince iyi bir neden olacaktır.
Ah! Antik dünyanın en acımasız 8 infaz yöntemi
Eskilerin dediği gibi, bir kedinin derisini yüzmenin birden fazla yolu vardır. Bir insanın derisini yüzmeye ne dersin? Görünüşe göre antik dünyada mahkum erkek ve kadınları infaz etmenin birkaç yolu vardı (deri derisinin yüzülmesi bunlardan biri). Burada antik çağda insanları göndermek için en ürkütücü yöntemlerden 8 tanesine bakıyoruz.
1. Yüzsüz Boğa
Muhtemelen Antik Yunanistan'ın en ünlü figürü, yaşlılıkta baldıran otu içmesi emredilerek idam edilen Atinalı Sokrates'tir (MÖ 470-399). Bu dolaylı infaz yöntemi, Atina vatandaşlarına uygulanan ölüm cezasının tipik bir örneğiydi. Maruz kalmaktan ölmeleri için bir vahşi doğaya sürülebilirler ya da yaralarından ölmeleri için bir uçuruma atılabilirler. (Köleler sopalarla ölümüne dövülme eğiliminde olmasına rağmen).
Hakkında daha fazla bilgi edinin: Ortaçağ Tarihi
Orta Çağ'da Yürütme
Ancak bir Yunan hükümdarının çok daha uğursuz bir şey kullandığı iddia ediliyor. MÖ altıncı yüzyılda Sicilya'daki Akragas tiranı Phalaris'e Attika heykeltıraş Perillos tarafından yapılan bir cihaz sunuldu. Bu 'küstah boğa' olarak biliniyordu. Tamamen bronzdan yapılmış ve gerçek bir boğa büyüklüğünde olan mahkum, arkadaki küçük bir kapıdan içi boş boğanın içine yerleştirildi. Altında büyük bir ateş yakılacak ve içerideki talihsiz adam yavaş yavaş diri diri kavrulacaktı. Yüzsüz boğanın içinde, yanan kurbanın çığlıklarını boğanın ağzından "möleme"ye dönüştüren bir boru sistemi vardı.
Ünlü zalim tiran Phalaris bile cihaz karşısında şok oldu ve mucidini içeri atarak boğayı test etmenin uygun olduğunu düşündü.
Phalaris'in ayrıca bronz barbie'de kendi sonunu bulduğu iddia ediliyor.
2. Erimiş metalden ölüm
Eski İsrail'de, Mozaik yasası 36 suçu ölümle cezalandırılabilir olarak tanımladı. Rahiplik üyelerinden birinin evli kızıyla ensest ve zinadan suçlu olanlar yakılarak idam edildi - ama dışarıdan yakılarak değil.
Hakkında daha fazla bilgi edinin: Ortaçağ Tarihi
Orta Çağ'da İşkence
İlk olarak, suçlu kişi, davanın ayrılmaz bir parçası olan iki tanık tarafından bir iple boğulacaktı. Kaba malzeme ile ek ıstıraba neden olmamak insani kabul edildiğinden yumuşak bir ipti. Boğulma, mahkûmun nefes nefese kalmasına neden olduğunda, boğazından aşağı erimiş kurşun döküldü.
3. Poena Cullei
Bugün, 'çuvalı almak', P45'inizi beklediğiniz anlamına gelir, ancak iki bin yıl önce Antik Roma'da 'çuvalı almaktan' bahsetmek, korkunç ölüm cezası anlamına gelebilirdi. poena cullei ('çuvalın cezası').
Hakkında daha fazla bilgi edinin: Ortaçağ Tarihi
8 Ünlü Başarısız İnfaz
Ceza, lanetli kişinin büyük bir çuvala dikilmeden önce kırbaçlanması veya dövülmesi ve nehre veya denize atılmasından ibaretti. Ama çuvalda yalnız olmayacaklardı. Yanlarında bir yılan, bir tavuk, bir maymun ve bir köpek olabilir.
4. Yüzerek
Deriyi yüzdürme, kurbanın derisinin, genellikle bir bıçakla bacaklara, kalçalara ve gövdeye kesikler atarak ve ardından mümkün olduğu kadar sağlam bir şekilde çıkarılmasını içerir. Bir insanı canlı canlı yüzdürmek, Antik Roma, Orta Çağ İngiltere'si ve Osmanlı İmparatorluğu da dahil olmak üzere yüzyıllar boyunca dünyanın farklı yerlerinde bir infaz yöntemi olarak kullanılmıştır.
Daha fazla bilgi edinin: Tudor Tarihi
Katil kral: Henry VIII kaç kişiyi idam etti?
MÖ 911-609 Asur İmparatorluğu'nun kralları, düşmanlarının, özellikle de isyancı liderlerin derisini yüzmeye düşkündü. Bu uygulama açıkça imparatorluk için bir gurur kaynağıydı ve bir düşmana boyun eğdirmeyi temsil ediyordu. Rassam silindiri, MÖ 7. yüzyıl kralı Asurbanipal'in askeri eylemlerinin çağdaş bir kaydıdır. Bir bölümde şöyle diyor:
"Cesetlerini kazığa astılar, derilerini çıkardılar ve surları onlarla kapladılar."
5. Bel Kesme
Li Si (MÖ 280-208) erken İmparatorluk Çin'inin önde gelen isimlerinden biriydi. Bir yazar, politikacı ve filozof olarak, sonunda, kendisini eski "Beş Ağrı"ya göre idam ettiren güçlü siyasi yardımcısı Zhao Gao'nun (d. 207) yanlış tarafına geçti.
Devamını oku: Gizemler
Antik Çinliler Büyük Kanyon'u ziyaret etti mi?
Önce Li Si'nin burnu kesildi, sonra ayağı, sonra eli, sonra iğdiş edildi (penisi ve testisleri alındı), en sonunda belinden ikiye bölündü. Gao ayrıca, eski Çin 'toplu kovuşturma' uygulamasına uygun olarak, Li Si'nin tüm geniş ailesini üçüncü dereceye kadar idam ettirdi.
"Bel kesme", çok büyük, bıçaklı bir alet kullanan bir celladın sefil mahkûmu belinden ikiye bölmek, hayati organlarını kaybetmek ve böylece yavaş, acılı bir ölüme neden olmak için içeriyordu.
'Bel pirzolası' Çin'de 18. yüzyıla kadar resmen kaldırılmadı.
Hakkında daha fazla bilgi edinin: Ortaçağ Tarihi
9 tuhaf ortaçağ savaş makinesi
6. Göze göz
Günümüz Irak'ındaki Birinci Babil İmparatorluğu (MÖ 1894 - MÖ 1595) zamanında, vurgu denge üzerindeydi. Prensibi tılsım – misilleme yasası – merkeziydi.
Birinin dişini kırarsanız, dişleriniz de kırılır. Yalan yere yemin edenler dillerini kaybedecek ve tecavüzcüler hadım edilecekti. Yine de herkese eşit olarak uygulanmadı. Bir köleye saldıran veya hatta onu öldüren özgür bir adam normalde yalnızca para cezasına çarptırılır.
Daha fazla bilgi edinin: Tapınak Şövalyeleri
Tapınakçı Kuralları, Tapınakçı Cezaları
Bu cezalandırma tarzı ölüm cezasına kadar uzandı. Bir ev yangınını yağmalarken yakalanan biri orada infaz edilecek ve ardından yanan binaya atılacaktı! Hırsızlar da soydukları yerde asılırdı.
İhmal ayrıca ölümle cezalandırılabilir. İnşaatlarından birinin çökmesi ve birini öldürmesi durumunda inşaatçılar idam edildi. Kölelerin kanun önünde eşitsizliği burada da kanıtlanmıştır. Babil Hammurabi Yasası'nın 218. satırı, bir cerrahın bir köleyi yanlış uygulama yoluyla öldürmesi durumunda, yalnızca "yenilenmesi", yani köleyi değiştirmesi gerektiğini belirtir.
7. Çarmıha germe
Antik Roma acımasız bir yerdi ve adalet sınıfa dayalıydı. Örneğin, yargılanan bir köleyseniz, yalnızca işkence altında elde edilen kanıtlar mahkeme tarafından kabul edilebilirdi ve işkence genellikle mahkemede de yapılırdı!
Çarmıha germe normalde kölelere mahsustu ve aşağılayıcılar (ikinci sınıf Roma vatandaşları), üst sınıf Romalıların çarmıha gerildiği durumlar olsa da.
Devamını oku: Din
İsa'nın kayıp yılları: Mesih'in kayıp 18 yılının gizemi
Talihsiz haç genellikle çırılçıplak soyulur, sonra kırbaçlanır ve dövülür ve ardından idam yerine büyük bir tahta haç taşımaya zorlanırdı.
Daha sonra elleri ve ayakları aracılığıyla çarmıha gerileceklerdi. Askerler veya seyirciler kurbanı bıçaklar, döver veya küçük düşürürdü.
Baş aşağı çarmıha gerilmek, ölüm daha erken geldiğinden bir merhamet olarak kabul edildi. Gerçek ölüm nedeni duruma göre değişiyordu. Açık yaralardan kaynaklanan septik şoktan veya - mahkûm bitkin düştüğünde ve artık ağırlığını taşıyamadığı ve düzgün nefes alamadığı zaman - boğulma olabilir.
Bütün bunlar mümkün olduğunca halka açık bir şekilde yapılacaktı.
Çarmıha germe, 337'de Roma İmparatorluğu'nda kaldırıldı.
8. Tekneler
Mithridates (d. 401) Birinci Pers (Ahameniş) İmparatorluğu döneminde yaşamış ve savaşmış bir askerdi. Bir kraliyet ziyafetinde sarhoş olan Mithridates, Kral II. Artaxerxes'in güvenine ihanet etti. Utanan ve çileden çıkan kral, antik dünyanın en rezil cezasını emretti - scaphism veya "kayıklar".
Yüzlerce yıl sonra yazılan Plutarkhos'a (46-119) göre ceza, mahkûmun bir su birikintisine götürülüp bir tekneye konulmasıyla başlamıştır. Daha sonra, bir tür deniz kabuğu yapmak için üzerine özdeş başka bir tekne mühürlendi, adamın kolları, bacakları ve başı yanlardan dışarı çıktı.
Daha sonra zorla bal ve sütle beslenecek, yüzünü, kollarını ve bacaklarını da bal ile kaplayacaktı. Doğrudan güneşte bir süre sonra yüzü ve uzuvları tamamen sineklerle kaplanırdı. Kayıkta ishal olan haşarat, dışkıyla besleniyor ve ardından adamın vücuduna girmeye ve bununla beslenmeye ve onu içten dışa yemeye başlıyordu.
Mithridates görünüşe göre ölmeden önce "teknelerde" 17 gün kaldı.
Ölüm cezasının vahşice ve acımasızca kullanımı sadece antik çağda ve orta çağda değil, modern çağda da devam etti. 1723'te İngiltere'de yürürlüğe giren 'Kanlı Kanun' sistemi, bir balık havuzuna zarar vermek, süs çalılarını kesmek ve geceleri yolda isli bir yüze sahip olmak da dahil olmak üzere 200'den fazla suçu ölüm cezasına çarptırdı. Fransa en son 1977'de birini giyotinle idam etti.
Bugün, ölüm cezası, 2020'de sadece 18 ülke infaz gerçekleştirmesine rağmen, dünyanın 56 ülkesinde korunuyor.
1 Cevap 1
Her şeyden önce, Draconian anayasasının orijinal metninin bizim için kayıp olduğunu tespit etmeliyiz. Elimizdeki tek şey, Aristoteles, Plutarch ve diğerleri tarafından belirtildiği gibi çok şiddetli olduklarına dair bazı fragmanlar ve anekdotsal kanıtlar. Daha sonraki Atina yasalarında (Soloni anayasası gibi) onlardan geriye kalanlar, özellikle öldürmeyle ilgili kısımlardır. Aslında, gördüğümüz gibi, daha sonraki bir tarihte yeniden yayınlandılar. İlginçtir ki, o kadar sert görünmüyorlar - önceden düşünmeden öldürmenin cezası ölüm değil sürgündü ve katilin kendisi de yasalar altında belirli bir korumaya sahipti. Draco'nun kendisi hakkında da çok az bilgimiz var. Atinalı ve büyük olasılıkla asil olmak dışında, diğer her şey bir efsane meselesidir, hatta ölüm şekli bile.
Kesin olarak bildiğimiz şey, Draco'nun yasalarının sonraki yasa koyucular tarafından bir tür öcü olarak kullanıldığıdır. Şöyle bir şey, kanundaki sertlikten ve eşitsizlikten şikayet ederseniz, büyüklerimizin daha da sert kanunlara dayandığını hatırlatırsınız. Solonya anayasası, Draco'nun yasalarının yerini alan anayasa olarak hatırlanıyor ve yine de onun sadece parçalarına sahip olmamıza rağmen, daha hoşgörülü olması gerekiyor. Aristoteles gibi eski yazarların Draco'yu bir ciddiyet sembolü olarak kullandıklarına ve bunu zaten kanıtlanmış bir gerçek olarak yaptıklarına dikkat edin. Bu, Draco'nun acımasız yasalarıyla ilgili geleneğin, ölümünden birkaç yüz yıl sonra zaten var olduğunu gösteriyor (Draco'nun MÖ 650-600, Aristoteles MÖ 384-322, Solon MÖ 630-560). Bu aynı zamanda, orijinal haliyle Draconian yasalarının uzun sürmediğini de ortaya koyuyor.
Bu şimdi bizi şu soruyla baş başa bırakıyor: Atinalılar neden bu kadar sert yasaları bile kabul ettiler? Biraz daha derine indiğimizde ve elbette bu tür kanunların aslında efsanelerin dışında da var olduğunu kabul edersek, şu sonuca varırız: yasanın şiddeti alt sınıflara yönelikti. Lahana çalmak için ölüm cezası gerekiyordu, ama bir soylu lahana çalabilir mi? Borçlu köleliğe zorlandı, ancak yalnızca alacaklıdan daha düşük bir statüye sahipse. Öte yandan, düşük statülü bir kişinin öldürülmesi "kazara" olarak kabul edilebilir ve sürgünle sonuçlanabilir (bu bile daha sonra "uzlaşma" veya fratrinin on üyesi tarafından af yoluyla çözülebilir). Draco'nun yasaları bir zamanlar var olsaydı, muhtemelen çıkış uygulamasının kodlanması yeni ve devrimci bir şeyden ziyade yerleşik eşitsizlikle. Bu nedenle, ancak Atina toplumu demokrasiye doğru ilerlemeye başladığında acımasız hale geldiler ve bu Solon zamanında başladı.