Başkan Biden’ın son Michigan ziyareti Grevdeki işçilere destek gösterisi, bir fotoğraf çekiminden daha fazlasıydı. Donald Trump tutuldu Michigan’da bir miting sadece birkaç gün sonra. İkisi aynı seçmen için kavga ediyor. Ama iki farklı savaşla meşguller.
Şu anda grev hattına katılan ilk başkan olan Biden, emek ile sermaye arasındaki savaşta taraflarını seçiyor.
Köşe Yazarı
LZ Granderson
LZ Granderson Amerika’da kültür, politika, spor ve yaşam hakkında yazıyor.
Trump yalnızca kültür savaşını görebiliyor. Grevdeki işçileri desteklemek için konuşabilir ama başkan olarak sicili sendikalara yönelik küçümsemeyi yansıtıyor. Sendika desteğinin zayıf olmasına rağmen 2016’da Michigan’ı kazandı. Bunun nedeni, kültür savaşının her zaman sendikal dayanışmayı kesmenin bir yolu olmasıdır. Bu, işçi hareketinin Aşil topuğudur. Her işçi adil ücret ve güvenli bir çalışma ortamı ister ancak her işçi üreme haklarını desteklemez.
Kendisinden önceki birçok muhafazakar politikacı gibi Trump da sendika çabalarını baltalamak için kültür savaşı korkusu çığırtkanlıklarına güveniyor. Ve bu, 1940’larda Güney’deki büyük sendika hamlesini raydan çıkarmak için kullanılan ırksal entegrasyon tehdidiyle başlayan çok başarılı bir stratejiydi. “Dixie Operasyonu” tekstil, petrol, çelik ve ahşap endüstrilerindeki işgücünü birleştirmeye çalıştı. Ku Klux Klan’ın onu sabote etmek için devreye girmesiyle dağıldı.
Bugün ülkenin en fakir bölgesi… nerede? Kesinlikle.
Bu, işçi sendikalarının üyeliklerindeki düşüşe katkıda bulunmadığı anlamına gelmiyor. Liderlik içindeki yolsuzluk iddialarının tarihi Başkan Kennedy’ye kadar uzanıyor. Aslında üzerinden bir yıl bile geçmedi Ron Herrera istifa etti Katıldığı ırkçı bir konuşmanın sesinin sızdırılmasının ardından Los Angeles İlçe Çalışma Federasyonu’nun başkanı olarak.
Emek ile sermaye arasındaki savaşta melekler yoktur. Ancak taraflar var. Ve bu konuda kendimi bir başka eski başkan olan Lincoln’ün yaptığı değerlendirmeyle aynı fikirde buluyorum.
1861’de Kongre’ye yaptığı bir konuşmada, “hükümet yapısında sermayeyi emekle, hatta daha üstünde olmasa da, eşit bir zemine yerleştirme çabasını” kınadı.
“Sermaye yalnızca emeğin meyvesidir ve eğer emek var olmasaydı asla var olamazdı” dedi. “Emek, sermayeden üstündür ve çok daha fazla saygıyı hak eder.”
Ne yazık ki, Lincoln sonrası tarihimiz bu noktayı kaçıran sermaye örnekleriyle dolu.
1911’de New York City’deki bir fabrika yangınında 146 işçi öldü çünkü dört asansörden yalnızca biri çalışır durumdaydı ve mal sahipleri, sigorta için binayı yakmak zorunda kalmaları ihtimaline karşı yağmurlama sistemi kurmayı reddettiler. Bir asır sonra gezegenin en zengin şirketlerinden biri olan Walmart’a sipariş verildi Kanser ameliyatından sonra bir çalışanı işten çıkarmak için 275.000 dolar ödeyecek. Jeff Bezos binlerce çalışanı Amazon’dayken bir roket gemisi inşa etti yemek pullarına güveniyorlardı.
Lincoln’ün emekle ilgili sözleri bugün hâlâ geçerli gibi görünüyor, ancak kültür savaşında bunların hiçbir önemi olmadı. Dixie Operasyonu sayısız Güneyliyi yoksulluktan kurtarabilirdi ama entegrasyon düşüncesi içten bir tepki getirdi. Tıpkı transgenç gençlere yönelik cinsiyet onaylayıcı bakımın bugün birçok seçmen için geçerli olduğu gibi. Michigan’daki dinamikler yalnızca adil ücretler ve güvenli çalışma koşullarıyla ilgili olsaydı, Biden’ın grev hattında görünmesi onu Trump’ın yenmesini zorlaştırırdı.
Bu nedenle Trump mitingini sendikasız bir fabrikada gerçekleştirdi. Kendisini haklarından mahrum hisseden işçi sınıfı beyaz seçmenleri olan Reagan Demokratlarının peşinde. Biden’ın kürtaj haklarını ve eşcinsel evliliği desteklediği için asla ulaşamayacağı kişiler.
Peki solun ekonomik argümanı neden galip gelmiyor? Çünkü sağ onu etkisiz hale getirmenin bir yolunu buldu.
Lincoln emeği hükümetin birinci önceliği haline getirmenin öneminden bahsederken, Reagan seçmenleri sermayenin en önemli konu olması gerektiğine ikna etti. Damlama ekonomisi kavramını o ortaya çıkarmadı ama bunun uygulanmasından kesinlikle kendisi sorumludur. Zenginlere yönelik vergi indirimlerinin yanı sıra, grev yapan 11.345 hava trafik kontrolörünü kovdu ve Profesyonel Hava Trafik Kontrolörleri Örgütü’nün büyük bir kısmını yok etti. Bugün Reaganomikler orta sınıfın daralmasıyla tanınır.
Ama en azından “refah kraliçelerinin” sistemden faydalanmasını engelledi, değil mi? Trump, Reagan ve diğerleri her zaman kültür savaşı korkusu çığırtkanlığıyla basit ekonomiyi çarpıtmanın bir yolunu buldular. Biden Lincoln yaklaşımını deniyor. İki başkan adayı bu şekilde aynı duruma ama tamamen farklı iki ruh haline geldi.
@LZGranderson