Xuan, Kampa ve WangXia başladıkları şehre geri döndü. Yeni başlayanlar hasta bir şekilde yatıyorlardı. Hem Gando hem de sarışın adamın, arabalara ilgisi olduğu için canları çok sıkılmamıştı. Ancak iki kız için durumlar farklıydı. Aiai çok basit düzeyde İngilizce biliyordu ve bebek bakıcısı olan kız hiç İngilizce bilmiyordu. Fazlasıyla paraları vardı ancak birkaç mafyanın eşliğinde dışarı çıkmalarına izin veriliyordu. Sarışın adam onların güvenliklerinden sorumlu olduğunu söylemişti.
Kızlar memnun olmamasına rağmen bu günler oldukça rahat geçmişti. Çok sayıda paraları vardı, alışveriş yapmakta özgürlerdi ve kalabalık bir şehirdeydiler. Sanki buradaki işleri, alışveriş yapmak gibiydi.
Xuan ve diğerlerinin geri geldiğini öğrendikten sonra sarışın adam yarış pistinden çıkıp merkeze geri döndü. Ancak Zheng'in ölümünü duyduktan sonra uzunca bir süre ağladı. Kungfu'yu uygulamaya başladığında Wuxia derslerini de aldığını söyledi. Geçmişine saygı duymak bu işin önemli bir parçasıydı. Bu durum herkesi biraz şok etti.
Aynı akşam altı oyuncu, mevcut durumu konuşmaz üzere toplandı. Xuan yeni başlayanlara öleceklerini söylemedi. Sadece bu şehrin kısa vadede çok tehlikeli olmayacağını söyledi. Isla Sorna'daki böcekler her tarafa kaçmıştı. Bu yüzden burada bir şey olsa bile kolayca icabına bakabilirlerdi.
''Burada kalmaya devam edebilirsiniz. Üçümüzün yapması gereken şeyler var. Üç gün içerisinde Tanrı'nın boyutuna geri döneceğiz. O sırada siz istediğiniz her şeyi yapabilirsiniz." Xuan gözlüğünü düzeltti ve yeni başlayanlara gülümsedi.
Gando heyecanla konuştu: ''Bir araba satın alabilir miyim? Sonra onu geri getiririm. Bu araba muhteşem. Deli gibi paranın olduğunu söylemedin mi? Lütfen izin ver araba alayım. Eğer bu arabayı almazsak para israfı olacak.''
Xuan başını salladı: ''İstiyorsan alabilirsin. Harcamak için yeterince paranın olması lazım. Şimdi, lütfen dışarı çıkabilir misin? Konuşmamız gereken bazı şeyler var. Zamanı geldiğinde gelip seni alacağız."
Gando heyecanla toplantı salonunun dışına çıktı. Hala on yedi yaşında bir çocuktu.
Diğer iki kız da mutlu bir şekilde muhabbet ederek oradan ayrıldı. Üç yeni başlayanın normal insanlardan farkı yoktu. Kampa güldü; ''Ne kadar saf bir grup, film dünyasında zamanlarını bu şekilde harcıyorlar. Senaryo değişmeseydi ödüllerini kolayca alabileceklerdi. Acaba bir sonraki filmde nasıl gözükecekler."
Xuan elindeki belgeye baktı ve konuştu: ''Bu belgeyi hükümete teslim etmek zor olabilir. Gitmeye hazırlanmak için müzeden de T-Rex yumurtalarını çalmak zorundayız. Şimdi yapmamız gereken üç şey şu: Bir, güzel bir bilgisayar bulmak. Askeriyenin internet ağına girmem lazım. İki, biriniz T-Rex yumurtasının yerini gözetlesin. Eğer örnek için oraya konulmamışlarsa çalın. Ama harekete geçmeden önce beni bilgilendirin. Üç, birimizin de böcek saldırısına karşı şehri gözetlemesi lazım. Herhangi bir hata canımıza mal olabilir. Herhangi bir kazaya sebebiyet veremeyiz."
Kampa ve WangXia başını salladı. Xuan ile tek kaldıkları için daha çok asker gibi hareket ettiler. Üçü de askeriyeden gelmişti ve Xuan'ın düzenlemelerinin askeri bir tarzı vardı. Her şey ayarlanmıştı. Zheng burada olsaydı, Xuan'ın planlarına itiraz edebilecek tek kişi o olurdu.
WangXia, T-Rex yumurtalarını ele geçirmekten sorumluydu. Normal insanlar için olan bir müze, özel kuvvetlerde ajanlık yapmış birisi için sorun olmamalıydı. Kampa ise Sky Stick'e binerek böcek tehdidine karşı sahilde devriye gezdi. Xuan ise ona bir bilgisayar bulması için sarışın adamı kullanacaktı. Tüm gününü bir program yazıp, askeriyenin internet ağına sızmakla geçirdi.
Üçü de görevlerini yapmaya başladı. Hepsi Zheng'in gitmesiyle takımda eksik bir şeyler hissetti. Aralarında geçen konuşmalar sadece emir alıp vermeye dönüşmüştü. Xuan'ın kişiliği en başından beri böyleydi. Sadece Zheng ile çalıştıktan sonra biraz değişmişti. Ama şimdi, aralarında sanki komutan-asker ilişkisi vardı.
Ertesi gün öğleden sonra Xuan, ulusal güvenliğin bir bölümüne sızmayı başardı. Böceklerin iyice yayılmış olduğunu öğrendi. Üreme kapasiteleri çok fazlaydı. Dört tane kraliçe doğmuştu ve her biri kendi sürüsünü sahilin yakınlarına yönlendirmişti. Yüzlerce kayıp vardı. Askeriye şu anda bu bilgiyi halk ile paylaşmamıştı.
Hükümetin bu krize karşı bir fikri var gibi görünüyordu. Bazı insanlar, böcek sürülerinin bulaştığı bölgelere nükleer bomba ya da patlayıcı yollanması gerektiğini bile tavsiye etti. Ancak bu insanlar manyak olarak nitelendirildi. Çoğu insan durumun ciddiyetinin farkında değildi ve bunu doğal bir felaket olarak düşünüyordu.
''Aptallar.'' Xuan bu insanlara bu şekilde hitap ediyordu. Analizlerine göre şimdi, çok sayıda böceği öldürecek, hatta belki de onları tamamen yok edecek stratejik silahları kullanmanın tam vaktiydi. Yoksa bu durum birkaç gün içerisinde büyük ölçüde kötüye dönecekti.
''Daha fazla bölgeyi işgal etmeleri sadece birkaç gün sürer. Böcekler henüz herhangi bir şehri almadı ancak bir tanesini ele geçirdiklerinde bunun ardı arkası kesilmez. İnsanlar onların besin kaynağı, binalar ise yuvaları olur. Böceklerin sayısı katlanarak artar. Bir ay içinde hükümet, Amerika'nın yarısına nükleer bomba atmak zorunda kalır. Ya bu işi şimdiden bitirirler ya da geçmiş olsun."
Xuan diğer beş kişiye bunları söyledi. Ancak kimse bu konuya ilgi duyuyor gibi görünmüyordu. Kızlar daha çok alışverişle ve kıyafetlerle ilgileniyordu.
Bu konuyu toplanıp konuşabilecekleri tek vakit, akşam yemeği vaktiydi. Kampa bifteğinden bir parça aldı ve konuştu: "Sadece bu mu? Hükümet yetkilileriyle iletişime geçeceğini söylemedin mi?"
Xuan, yeşil renkli sebze yiyordu. ''Eninde sonunda, ama sence bu belgeyi onlara götürsem buna önem verirler mi? Hayır. Böcekler yaklaştıktan sonra durdurulamaz bir hale gelir. Bu yüzden birkaç gün daha burada beklemek zorundayız. Böceklerin yayılmasına bakılırsa bir hafta daha güvende oluruz. Ancak askeriyenin internet ağında müthiş bir şey buldum."
Diğer beş kişi birbirine baktı. Xuan bile müthiş diyorsa o şey gerçekten harika olmalıydı. Dikkatli bir şekilde Xuan'ı dinlemeye başladılar.
''Dinazorun başındaki etlerde ölen bir kişiyi buldular. Bu kişinin bedeninin alt kısmı parçalanmış ancak canlıymış ve hızlı bir şekilde kendisini yeniliyormuş. Ne düşünüyorsunuz?"
Xuan gülümsedi: Sonra birden gözü kapandı ve bayıldı.