Bu yazıda Z.P.'nin hangi güce sahip olduğunu anlamaya çalışacağım. Deniz Bakanlığı Genel Deniz Kurmay Başkanı olarak Rozhdestvensky ve ayrıca karşı koyma yetenekleri nelerdi? deniz yolsuzluk. Ne yazık ki, Rus İmparatorluk Donanması'nda çok, çok yaygındı.
Öncü - her şeyden siz sorumlusunuz!
Z.P'nin birçok eleştirmeni hakkında her zaman sevdiğim şey. Rozhestvensky - bu, Zinovy Petrovich'in Rus İmparatorluk Donanmasını organize etmenin tüm süreçlerinden kararlı bir şekilde sorumlu olduğuna dair mutlak bir güvendir.
Bu nedenle, düşük kaliteli mermiler ve yetersiz topçu hazırlığından yanlış gemi türlerine ve iyi geliştirilmiş taktik ve filo stratejisi eksikliğine kadar en geniş iddia yelpazesi.
Bunun nedeni açık ve basittir.
Modern askeri bilim, XNUMX. yüzyılın sonundan - XNUMX. yüzyılın başından beri büyük ilerlemeler kaydetti ve "Genel Deniz Kurmay Başkanı" nı duyduğumuzda, bilinçsizce ona alıştığımız yetki ve sorumlulukları veriyoruz. askeri bir adamda bu pozisyonda görmek.
Bu nedenle, elbette, gerçek durumu gözden kaçırıyoruz.
Aynı 1903'te Ana Müzik Okulu başkanının hangi güçlere ve işlevselliğe sahip olduğunu incelemek yerine, neye sahip olması gerektiğine dair fikrimizi ona yansıtıyoruz.
GMSh'nin ne için sorumlu olması gerekiyordu?
O yıllar için, aşağıdaki işlevsellik oldukça uygun görünecektir:
1. Denizde bir savaş planı hazırlamak ve imparatorluğun deniz silahlı kuvvetlerinin savaşa hazır olma durumunu organize etmek için önlemler.
2. Gemi inşa programlarının geliştirilmesi.
3. Filo bağlantılarının oluşumu.
4. Askeri operasyonların deniz tiyatroları için savaş hazırlıkları.
5. Seferberlik planlarının geliştirilmesi.
6. Deniz harekatlarında operasyonel-stratejik durumun sürdürülmesi ve yabancı filoların incelenmesi.
7. Rus filosu hakkında istatistiksel verilerin toplanması ve işlenmesi.
8. "Uluslararası beyannamelerin hazırlanması" için tekliflerin hazırlanması.
9. Yurtdışında donanma ajanlarının (ataşelerin) yönetimi.
10. "Denizcilik koleksiyonu" dergisinin yayınlanmasının denetimi ve Nikolaev Deniz Harp Okulu'nda deniz bilimleri dersinin öğretimi.
Yukarıdaki tüm güçlere sahip bir vücudun Rus İmparatorluğu'nda ortaya çıktığı söylenmelidir.
Ama ne yazık ki, ancak 1906'da Rus-Japon Savaşı'ndan sonra ortaya çıktı. Ve GMSH değil, MGSH (Deniz Genelkurmay Başkanlığı) olarak adlandırıldı.
Benim düşünceme göre neden bu işlevsellik optimal?
Çok basit: Herhangi bir şeyi etkili bir şekilde yönetmek, birkaç basit adım atmamızı gerektirir.
Birincisi bir hedef belirlemektir.
Bu durumda amaç, denizde bir savaş planı veya daha doğrusu böyle bir savaş sırasında filonun çözmesi gereken görevlerdir.
İkinci adım, amaca ulaşmak için gerekli kaynakları bulmak ve bunların kullanımını planlamaktır.
Ve buna taktiklerin tanımı, gemi inşa programlarının hazırlanması ve filo oluşumlarının oluşturulması ve bunların hazırlanması ile karar verilir ve yukarıdakilerin tümü MGSH'nin yetkileri dahilindedir.
Böylece MGSH, filolar için amaç ve hedefler belirleyebildi ve gerekli kuvvet bileşimini belirleyebildi ve gemileri ve tüm filoları gerekli performans özelliklerine göre sipariş edebildi ve bunları strateji ve taktik açısından en uygun oluşumlarda birleştirebildi ve gelecekteki görevlere uygun olarak eğitin. savaş.
Üçüncü adım, planlar uygulandıkça gerekli değişiklikleri yaparak planlananı gerçekleştirmektir.
MGSH'nin insafına kalmıştı.
Yani, MGSH'ye büyük bir sorumluluk verildi, ancak aynı zamanda sorunlarını çözmeye yetecek yetkilerle donatıldı. Başka bir deyişle, buradaki görevler, onları yerine getirme haklarıyla oldukça tutarlıydı.
Tabii ki, MGSH gibi bir yapı Rus-Japon Savaşı'ndan birkaç yıl önce yaratılmış olsaydı, şefinden yukarıdaki soruların tüm yelpazesindeki sonuçlarını sormak oldukça mümkün olurdu.
Ancak 1903 ve öncesinde MGSH yoktu. Ve tamamen farklı yetkilere sahip olan Genel Müzik Okulu vardı.
GMS'nin kökeni hakkında
Kesin konuşmak gerekirse, İmparatorluk Majestelerinin Deniz Karargahı 1828'de ortaya çıktı, ancak daha sonra bir dizi nedenden dolayı Deniz Bakanlığı ile birleşerek kaldırıldı.
Ama sevgili okuyucunun bununla pek ilgileneceğini sanmıyorum. tarih: Rus filosunun yönetim yapısının başka bir revizyondan geçtiği 1867'ye hızlı ilerlemek daha iyi.
Şemadan da anlaşılacağı gibi, her şeyden, amiral-orgeneral rütbesine sahip Filo ve Deniz Kuvvetleri Başkomutanı sorumluydu. Deniz Bakanı'nın görevlerinden de sorumlu olan Deniz Bakanlığı müdürü ona bağlıydı. Ama aşağıda...
Günümüzün yönetim anlayışı açısından, yapı sadece korkunç değil, aynı zamanda tamamen kabus.
Ve mesele şu.
Normal bir hiyerarşide, stratejik hedefler öne sürülür, ardından stratejik bir sonuca ulaşılmasına izin veren belirli sorunları çözme yöntemi olarak taktikler gelir. Ve zaten taktik görevlerden, gereksinimler ileri sürüldü silahlara, bu görevlerin kime uygulanacağı. Yani, silahların belirli görevleri çözmek için yaratıldığı ve şu ya da bu silah için görevler icat edilmediği oldukça açıktır.
Fakat 1867'den itibaren Denizcilik Bakanlığı'nın yapısında ne görüyoruz?
Gemilerin oluşturulmasından Deniz Teknik Komitesi (MTK) sorumludur. Ve ona "mucizevi" bir şekilde tabi kılındılar:
1. Ve yeni taktik ve stratejilerin ana geliştiricisi, garip bir şekilde, dünyanın en iyi uygulamalarına bakan ve yayın sayfalarında ilgili içeriğin tartışmalarını yürüten "Morskoy Sbornik" dergisinin yayın kuruluydu. .
2. Ve aynı zamanda, tanımı gereği, mevcut gemi inşa programlarının "biraz daha ilerisine" bakması gereken Denizcilik Eğitim Kurumları Komitesi.
Yani, bu yapıda, araba açıkçası atın önündeydi.
Ancak Rus filosunu yönetmenin üzücü hikayesi tam da burada başlıyor.
Yukarıda belirtildiği gibi, ITC'nin yetkisi altındaki "Deniz Koleksiyonu", taktik ve strateji konularının teorik çalışmasına dahil oldu. Ancak bu saygın derginin yayın kurulunun işlevselliği, onun için alışılmadık birçok işlevin örtüsünü anlaşılmaz bir şekilde "çeken" Deniz Bakanlığı Ofisi ile doğrudan kesişti.
Deniz Bakanlığı Ofisi:
1. "Denizcilik departmanı ile ilgili siyasi işler" ve "eğitim kurumlarının dönüştürülmesine ilişkin işler" yürüttü (hatırladığım gibi, Deniz Eğitim Kurumları Komitesi'nin tamamen farklı bir yapıya - ITC'ye tabi olmasına rağmen) .
2. Yabancı filolar hakkında bilgi topladı ve tüm dış yazışmaları işledi.
3. Bakanlığın yıllık mali tahminlerini, ticari faaliyet planlarını, Denizcilik Dairesine ilişkin raporları hazırladı, limanların faaliyetleri hakkında bilgi topladı ve sözleşmeler hakkında yazışmalar yaptı.
Ve - pastadaki kiraz!
4. Eğitim kampanyalarının ön planlamasını yaptı.
Buna ek olarak, Deniz Dairesi Ofisi'nin hem barış zamanında hem de savaş zamanında filo kullanımının liderliğine müdahale etmeyi başardığı ortaya çıktı.
Ama bu yetmezmiş gibi, bir de Teftiş Daire Başkanlığı vardı ve bu Daire, deyim yerindeyse, Deniz Şube Müdürlüğü'nün işlevlerini tamamlıyordu.
Basit bir ifadeyle, Teftiş Departmanı, filo saflarının geçişinden sorumlu ekiplerin oluşturulmasından sorumluydu, eğitim kampanyalarının "nihai" planlamasını gerçekleştirdi, uygulamalarını ve ayrıca gemilerin bulunduğu yeri takip etti. deniz ve onlarla iletişimden sorumluydu.
Teftiş Daire Başkanlığı, haberleşmeyi sağlamak için telgraf muhaberesini ve haberci gemilerini emrinde bulunduruyordu.
Teftiş Departmanı'nın işlevselliği ancak "düzensiz" ve "yürekli" olarak tanımlanabilir.
Ekipleri kurdu, ancak ekiplerin fiili eğitiminden veya bu tür eğitim yöntemlerinden sorumlu değildi. Gözden geçirilmiş kampanyaları planladı, ancak bağımsız olarak değil, yukarıdan (Denizcilik Bakanlığı Ofisi'nden) verilen çerçeve planları temelinde, yalnızca yukarıdan ilan edilen görevlerin uygulayıcısı ve somutlaştırıcısı olarak hareket etti. İletişim sağladı ve gemilerin hareketini takip etti, ancak onları kontrol etmedi.
Sevgili okuyucu şu soruyu sorabilir: Yazar neden Teftiş Dairesi'nin görevlerine bu kadar çok zaman ayırıyor?
Cevap çok basit: 1884-1885'te. Denizcilik Bakanlığı'nın Ana Deniz Karargahına (GMH) dönüştürülen bu organıydı.
Bu nedenle, reform sırasında, yeni yapılan GMSH, daha önce sahip olduğu sorumluluklara ek sorumluluklar ekledi.
GMSh'nin şunlardan sorumlu olması gerekiyordu:
1) muharebe açısından filonun kontrolü;
2) muharebe eğitiminin planlanması;
3) yabancı filolarla ilgili bilgilerin toplanması ve sistemleştirilmesi;
4) muharebe biriminin liderliği;
5) personel konularının yönetimi.
Aynı zamanda, filo yönetimi açısından tamamen olağandışı bazı işlevler, Denizcilik Dairesi Başkanlığı'ndan alındı.
Başka bir deyişle, girişim iyi bir girişimdi, ancak sorun şu ki, Genel Müzik Okulu'nu sorumluluklarla “dolduran” yeniden düzenleyiciler, yeni yapılan merkeze uygulama olasılıklarını eklemeyi tamamen unuttular.
1867'de "önceden düzenleme olmaksızın" bir dizi yönetim işlevi üstlenen aynı Başbakanlık, 7 bölüme sahipti: gemi inşası, komiserlik, topçu, inşaat, muhasebe, Amirallik Konseyi işleri ve idari bölümler. Ve Genel Tıp Okulu sadece iki bölümle yetinmek zorundaydı - deniz ve personel.
Ama bu kötülüğün kökü bile değildi.
Ve Donanma Bakanlığı'nda kabul edilen tamamen kısır bir yönetim tarzında, çünkü aynı süreçten birkaç hizmet aynı anda sorumluydu.
Bunu açıklamanın en kolay yolu, yeni gemiler inşa etme süreci örneğidir.
Paralel olarak, bu işten iki yapı sorumluydu - Gemi İnşa ve Tedarik Ana Müdürlüğü (GUKiS) ve Deniz Teknik Komitesi.
Aslında, elbette, sürekli anlaşmazlık içindeydiler, ancak her ikisi de yüksek makamlarının - amiral generali ve Deniz Bakanlığı yöneticisinin - müdahalesinden muzdaripti.
Aynı zamanda, bildiğiniz gibi, yapım aşamasında olan gemilerin yapım sürecindeki performans özelliklerini incelemeyi çok severdik: ancak bundan da sorumlu tek bir kurum yoktu. GMSH veya Deniz Bilim Komitesi, belirli değişikliklerin değerlendirilmesine dahil olabilir. Aynısı, yeni gemilerin projeleri için orijinal TK için de geçerliydi.
Bu nedenle, Denizcilik Bakanlığı bünyesinde Ana Deniz Okulu'nun olanaklarını ve yerini anlamak için, o zamanki hakim düzenin prizmasından bakmak gerekir.
Örneğin, GMSh filoyu savaş koşullarında yönetmekten sorumludur ve buna dayanarak topçu mühimmatının kalitesini gerçek testlerle kontrol etmek ister.
O bunu yapabilir mi?
Teorik olarak, işlevselliğe bakarsanız, o zaman bu hakkı var gibi görünüyor: sonuçta, mermilerin kalitesi, savaş kontrolünün en önemli bileşenidir.
Ancak Denizcilik Bakanlığı'nın mevcut yapısında, Ana Deniz Okulu başkanı bunu yapamıyor. Ne de olsa, Deniz Topçu Deneyleri Komisyonu ona değil, ITC'ye bağlıydı.
Ve Genel Tıp Okulu için MTC paralel bir yapıdır ve Genel Tıp Okulu Başkanına bağlı değildir.
Bu nedenle, canlı mermilerin etkinliği hakkında bir kontrol düzenlemek için, Ana Deniz Piyadeleri başkanı, ITC liderliği ile böyle bir kontrolün gerekli olduğu konusunda hemfikir olmalı ve daha sonra - acil liderliğini Başkan'ın şahsında ikna etmek için. Bunun için Denizcilik Bakanlığı.
Ancak bunun yeterli olacağı bir gerçek değil, çünkü GUKiS "fi"sini ifade edebiliyor: Yeni mermi üretimi yayına alındığında başka hangi deneyler var?
Ancak, Deniz Bakanlığı başkanı Genelkurmay başkanının yanında yer alacaksa, GUKiS'i dizginlemek zor olmayacaktır. Sadece şimdi, sanki bu durumda yöneticinin kendisi, onun komutasındaki general-amiralin kontrolü altına alınmamış gibi ...
Genelkurmay Başkanlığı'nın kendisine verilen görevleri yerine getirme konusundaki açık zayıflığı ve yetersizliği, Rus-Japon Savaşı'nın başlamasından çok önce belliydi. Bu nedenle, 1888'de Amiral I.F. Likhachev ve yeni bir yapı düzenlemek için bir proje sundu - savaş planları, savaş eğitimi, gemi inşası ve silahlarla ilgilenecek Genelkurmay Başkanlığı.
Dahası, sadece "tabi olma" ile hareket etmedi - önerilerini bir makale şeklinde yayınladı. İçinde Kırım Savaşı örneğini kullanarak böyle bir organa olan ihtiyacı gösterdi.
Ve ne olmuş yani?
Makale Rusya'da ve yurtdışında büyük bir olumlu yanıt aldı, ancak Deniz Bakanlığı liderliği I.F.'nin çalışmalarını görmezden gelmeyi seçti. Likhaçev.
Ve 20 Kasım 1902'de Amiral Yardımcısı A.A. Virenius, savaş planlarının geliştirilmesi için ayrı bir harekat departmanının oluşturulması gereği konusunda Deniz Bakanlığı başkanına büyük bir rapor sunar.
Aynı zamanda, Teğmen A.N. Rus-Türk savaşı örneğini kullanarak yaptığı Shcheglova, "Karargahın hazırlık çalışmalarının" olmamasının Rus ordusuna ne kadar zarar verdiğini gösterdi. Söylemeliyim ki, A.N. Shcheglov çok yüksek bir risk aldı, çünkü aslında askeri operasyonlar tiyatrosunda bulunan ve onları yöneten egemen imparatorun yetkinliğini sorguladı.
Öyleyse ne yapmalı?
Oh, hiçbir şey.
En komik şey, böyle bir vücudun tam olarak Z.P. Rozhdestvensky.
Ancak bu gerçek bile bir nedenden dolayı eleştirmenlerin ikincisine sitem etmesini engellemez: neden 1904'e kadar dayandı?
Daha önce yapmalıydı!
Genel olarak, o yıllarda var olan Deniz Bakanlığı yapısının neredeyse tek bir amaca hizmet ettiğini anlamalısınız - baş şefin filosunun tüm sorunlarının, yani amiral-generalin bağımsız yönetimini sağlamak.
Bu, aynı sorunu çözme yetkisinin, aynı anda birbirine bağlı olmayan birkaç hizmete devredilmesi ve büyük prensimiz Alexei Alexandrovich'in kişisel izni olmadan önemli bir şeyi çözememeleri ile tam olarak sağlandı.
Ve askeri planlar oluşturma, savaş eğitimi düzenleme ve gemi inşasına atamalar verme süreçlerinin uçtan uca yönetimini üstlenecek bağımsız bir organın oluşturulması, Seven Pounds of August Meat'in liderlik tarzına hiç uymuyordu.
Ne yazık ki, Z.P.'nin en modern eleştirmenleri. Rozhestvensky (ve aralarında saygın M. Klimov) tüm bunlar hakkında en ufak bir fikre sahip değil.
Z.P. Rozhdestvensky, 1. Pasifik Filosunun hazırlanmasını organize etmediği için kınandı - savaş için hazırlamadı. Sinyallere, yani Brusilov'un o sırada kendisine gönderilen notuna tepki vermediğini ...
Evet, dolgunluk, ne not!
Genelkurmay ile Uzak Doğu deniz kuvvetleri arasındaki ilişkiler, Z.P.'nin ülkeye girmesinden çok önce son derece tuhaf bir şekilde gelişti. Rozhdestvensky ofiste.
GMSh, hatırladığımız gibi, "savaşta filoyu kontrol etmekten" sorumlu görünüyordu, ancak bu Uzak Doğu toprakları için geçerli değildi!
Böylece, 1902'de, Anglo-Japon ittifakına yanıt olarak, Rusya ve Fransa arasında sırasıyla Uzak Doğu'daki deniz politikası konusunda diplomatik bir anlaşma yapıldığında, Genel Tıp Okulu Uzak Doğu'daki Deniz Kuvvetleri Komutanına sordu. kendisine emanet edilen kuvvetlerin askeri planları hakkında.
Komutanın tepkisi çok hoştu.
General Music School'a bir savaş planı olduğunu söyledi, ancak bu planı St. Petersburg'a aktarmayı tamamen gereksiz gördü.
Ve 1903'te işler daha da kötüye gitti.
30 Temmuz 1903 tarihli İmparator Çarının kişisel emriyle, Uzak Doğu'da Adjutant General Amiral Alekseev başkanlığında özel bir valilik düzenlendi.
Aynı zamanda, imparator kendi yetki talimatlarını verdi:
"Uzakdoğu'daki valim, bölgenin tüm kara ve deniz kuvvetlerinin doğal Başkomutanıdır."
Sonuç olarak, resmi tarihin bize söylediği gibi, GMSH'nin deniz kuvvetlerinin Uzak Doğu'daki eylemlerini, en azından savaş planlarını, en azından mürettebatın eğitimini planlamakla hiçbir ilgisi yoktu.
Z.P. Rozhdestvensky?
Hiçbir şekilde - hala hem askeri operasyonların planlanmasını hem de savaş eğitimi düzenlemeye çalıştı. Ancak, yeterli resmi makam yetkisine sahip olmadığını fark ederek, doğrudan liderliği aracılığıyla hareket etti.
Ne yazık ki, Deniz Bakanlığı başkanının yetkisi bile vali Alekseev ile yüzleşmeye yetmedi.
Özünde, Alekseev kibarca F.K. Avelan'ın "nereye gideceğini" tekliflerinin ezici çoğunluğu ile birlikte Z.P. Rozhestvensky onu zorlamaya çalıştı.
Veya, örneğin, hareketi Z.P. tarafından ertelenen Virenius müfrezesi ile durumu ele alalım. Müfrezenin alçak deniz muhriplerini yanlarında sürüklemesini talep eden Rozhestvensky.
Bugün bu gecikme sürekli olarak Z.P. Rozhdestvensky.
Ama sadece o mu suçlu?
Saygın eleştirmenler, Genel Müzik Okulu'nun Teftiş Departmanından doğduğunu ve tiyatrolar arasındaki gemilerin hareketini hiç kontrol etmediğini unutuyor.
Bu departman, bu tür hareketleri yalnızca üst makamların talimatlarına uygun olarak sağlamıştır.
Yani Teftiş Dairesi'ne “şu gemileri oraya buraya nakletmek” talimatı verilmişse, bu emrin uygulanmasını, uygulayıcılara iletmesini ve uygulanması için gerekli önlemleri planlamasını sağlamıştır.
Görünüşe göre aynı durum Genel Müzik Okulu'nda da devam etti (ama kesin olarak bilmiyorum).
Ancak, kabul etmelisiniz ki, Uzak Doğu deniz kuvvetlerinin askeri planlarına bile bakma hakkına sahip olmayan Genelkurmay Başkanlığı'nın, belirli takviyelerin gönderilmesini bağımsız olarak elden çıkarabileceğini varsaymak garip olurdu. orada.
Ancak kesin olarak bilinen şey, onun Virenius Z.P.'ye gönderdiği telgraflarda olduğudur. Rozhestvensky defalarca Deniz Bakanı'nın emirlerine atıfta bulunuyor.
Aynı zamanda, resmi tarih, muhripleri arkasına çekme arzusunun Z.P.'nin kişisel inisiyatifi olup olmadığını belirtmiyor. Rozhdestvensky. Gecikmeleri başlatan kişiyi belli belirsiz gösteriyor: "St. Petersburg".
Tarihsel komisyon çalışanlarının genel olarak Z.P.'yi eleştirmekten çekinmediği gerçeği göz önüne alındığında. Rozhestvensky, gerekli gördükleri yerde, böyle bir "düzenleme" düşündürücüdür ...
Şahsen benim görüşüm, yukarıdakilerin hepsinin Z.P.'nin masumiyetinin kapsamlı bir kanıtı olmadığıdır. Rozhestvensky, Virenius'un ayrılmasının gecikmesinde.
Ancak kendisine karşı böyle bir suçlamada bulunabilmek için önce bunun Z.P. Rozhdestvensky, ya da sadece yüksek yetkililerin talimatlarını Virenius'a yayınladı.
Bu konuda, belki de Z.P.'nin sorumluluk konusunu bitirirdim. Rozhestvensky'yi Genel Müzik Okulu'nun başına getirdi, ancak M. Klimov'dan beni yürekten eğlendiren bir suçlama daha var.
Yolsuzluk ve istifalar hakkında
Saygıdeğer rakibim Z.P. Rozhestvensky, filoda bir dizi suistimal görmek ve onları görevden alamamak, hepsine girmediği ve imparatorun gözlerini açmaya çalışmadığı, onu zimmete para geçirme hakkında bilgilendirdiği gerçeğinden suçludur. ve Denizcilik Bakanlığı'ndaki stratejik yanlış hesaplamalar.
Yani, M. Klimov'a göre, Zinovy Petrovich doğrudan egemene dönmeli ve ona filoda meydana gelen tüm öfkeleri anlatmalıydı.
Özellikle eğlenceli olan, M. Klimov'un örnek olarak Z.P. Rozhdestvensky, başka bir denizci, böyle bir sivil cesarete sahip olan Büyük Dük Alexander Mihayloviç.
Şimdi Alexander Mihayloviç'in başına gelenlere bir göz atalım.
Egemenliğe itirazı sırasında, Alexander Mihayloviç henüz amiral rütbesine sahip değildi ve bunda Zinovy Petrovich'e kaybediyordu, ama diğer her şeyde ...
Ilk olarak, Alexander Mihayloviç Büyük Dük'tü ve buna göre - Nicholas II'nin bir akrabası. Kan, üzgünüm, su değil.
Ikinci olarakAlexander Mihayloviç, II. Nicholas'ın çocukluk arkadaşıydı. Böyle bir arkadaşlığın unutulma eğiliminde olduğu açıktır, ancak yine de.
Üçüncü olarak, Alexander Mihayloviç, bir an için Nicholas II'nin kız kardeşi ile evlendi.
Dördüncü olarak, Alexander Mihayloviç, otokratımızın karısının desteğini aldı, girişimini şiddetle destekledi. Prens, anılarında bunu şöyle tarif etmiştir:
“İmparatoriçe“ komplomuzun ”uygulanmasında aktif rol aldı. Nisan 1896'da kısa bir kahvaltı sırasında bana nasıl sessizce sorduğunu hatırlıyorum: "Amirallere bir not gönderdiniz."
Kocanın baş ve karının başın nereye baktığına karar veren boyun olduğu atasözü bu durumda özellikle önemlidir: Karının II. Nicholas üzerindeki büyük etkisi uzun zamandır bilinmektedir.
beşinci, Alexander Mihayloviç hiç birini yakalamaya ve oraya taşımaya çalışmadı. Değil! Rus filosunu güçlendirmek için bir program ortaya koydu ve 1903-1904'te Japon gemi inşa programının tamamlanmasından sonra Japonya ile bir savaşın başlayacağını öngördü. 100 nüsha olarak bastırdı ve amirallere ve diğer üst düzey deniz komutanlarına dağıttı.
Ve nihayet, altıncı - Nicholas II, notun metnine önceden aşina oldu ve onayladı.
Ve sonuç nedir?
Alexander Mihayloviç'in derhal istifası.
Bu hikaye 1895'te oldu ve elbette tüm filo tarafından biliniyordu.
Tabii ki, Alexander Mihayloviç'in daha önce notun metnini egemen ile kabul ettiği ve karısı Z.P.'nin desteğini aldığı gerçeği. Rozhestvensky'nin bilmemesi gerekiyordu, ama diğer her şeyi biliyordu!
Bir şeye "gözlerini açmak" mümkün müydü? bu hükümdara mı?
M. Klimov açıkça Z.P. Rozhestvsky, filonun eksikliklerini kamuoyuna gururla ilan edecek ve emekli olmaya başlayacaktı. O zaman, onun görüşüne göre, Zinovy Petrovich harika olurdu.
Bu konuda ne söylemeliyim?
Tabii ki Rusya'nın donanmadaki duruma tahammül edemeyen ve medyadaki eksiklikleri haykırmak için onu terk etmeye hazır dürüst insanlara ihtiyacı var.
Ve sonra onlara ihtiyaç vardı ve şimdi.
Ancak filo onlar tarafından desteklenmiyor.
Ve her şeyi gören ve her şeyi anlayan, hizmet kayışını çekmeye devam eden, liderliğin suistimallerine, özensizliğine ve beceriksizliğine katlanmak zorunda kalan ve dürüst hizmetleriyle yukarıdakilerin hepsinden kaynaklanan hasarı bir şekilde azaltmaya çalışanlara.
Z.P. Rozhdestvensky?
Bilmiyorum.
Ancak, yüksek pozisyonlarda bulunan Zinovy Petrovich'in "taş odaları" yeniden inşa etmediği ve zengin bir adam olmadığı ve 1908 yazında hayatında sadece bir kez tatil köyüne gittiği güvenilir bir şekilde bilinmektedir. , yani, ölümünden hemen önce.
Devam edecek ...