“Saldırın, birlikte saldırın!” Zhang Hao Bai’nin yüzü öfkeyle kızarırken elini salladı.
Bu Luo Feng ona kendi bölgesinde bulaşmaya cesaret etmiş ve korumalarına saldırmıştı.
“Dikkatli ol, tekmeleri gerçekten sert.” Şişman koruma yerde karnını ovuşturdu. Ağzının kenarından biraz kan sızdı ve bir süre ayağa kalkamadı.
“Velet, sert olduğunu düşünüyorsun eh.” Wang isimli koruma ile diğer koruma Luo Feng’ten tarafa doğru koştu. Luo Feng’in gücüne tanık olduklarından onu küçümsememeye dikkat ettiler. Luo Feng babasından tarafa koştu ama daha bir şey söyleyemeden, Luo Hong Guo bağırdı: “Ben iyiyim Feng, arkanda!”
Bir anda iki koruma Luo Feng’e saldırmak için sağdan ve soldan eş zamanlı olarak ortaya çıktı. Hatta Zhang Hao Bai de arkalarındaydı.
Üçü bir arada!
“Hmph!” Luo Feng gözünün kenarıyla baktı ve aniden döndü. Dönüşün gücüyle bir bıçak şekline getirdiği kolunu salladı ve önündeki uzayı sanki bir savaş bıçağıymış gibi kesti.
[HU!]
Kol ileri doğru güçlü bir hava akımı yarattı.
“Bu iyi değil.” Wang isimli korumanın yüzü aniden değişti ve Luo Feng’in kolunu engellemek için iki koluyla birden atıldı.
[PENG!]
Bir darbenin sesi.
Luo Feng’in bıçağı tüm gücüyle Wang isimli korumanın iki koluna çarptı.
Wang isimli koruma kollarını artık kendine ait hissetmiyordu. Kolları o kadar çok acıdı ki bir anlığına onları hissetmedi. Sağ kolu güçsüz bir şekilde yana düştü ve bağırarak geri çekilmesine sebep oldu: “Sağ kolum kırıldı!”
\\ Öldür şunu, mezarına ‘Wang isimli koruma’ yazısını bizzat yazacağım :D Arkadaş sürekli yazılır mı böyle? Koruma Wang de geç.
“Ne!” Saldırmaya hazırlanan Zhang Hao Bai şok olmuştu. Korumalarının tamamı dojonun elit üyeleriydi. Luo Feng de bir elit üyeydi, dolayısıyla denk güçte olmaları gerekiyordu. Onun saldırılarından birinin kendisi de elit üye olan Wang isimli korumanın kolunu kırmasına imkan yoktu.
“Bu iyi değil!” Wang isimli koruma yaralanmıştı, dolayısıyla geriye sadece siyahlar içindeki uzun koruma kalmıştı.
Yoldaşlarının yenilgisini gören son koruma şaşırdı ve öfkelendi.
Siyahlar içindeki koruma dişlerini sıktı ve uluyarak yıldırım hızında bir tekme ve yumruk attı.
[WHOOSH! WHOOSH!]
Luo Feng becerikliydi, bu yüzden iki saldırıdan kaçınmak için iki kere sallanması yetmişti. Sonra güçlü bir kesiş için hazırlandı.
Sağ elini havaya kaldırdı ve saldırdı. Kesişi bir bıçak gibiydi!
“Bu çok hızlı.” Siyahlar içindeki koruma kaçamadı, bu yüzden engellemek için kollarını kaldırdı ve dişlerini sıkarak saldırıyı karşıladı! Luo Feng’in korkutucu saldırısı aşağı inerken, korumanın kalbi korkuyla doldu.
[DON!]
Korumanın iki kolu da hissizleşti ve Luo Feng’in saldırısıyla yumuşadı. Ancak Luo Feng’in kesişi ivmesini kaybetmedi; korumanın kollarına vurduktan sonra omzuna doğru devam etti. Bin kiloyu aşan güç aniden korumayı dizlerinin üstüne çökertti.
Üç koruması da yenilmişti. Biri karnını tutarak ayağa kalkmaya çalışıyordu, diğerinin kırık bir kolu vardı, üçüncüsü ise sadece bir kesişle dizlerinin üstüne çökmüştü.
“Zhang Hao Bai!” Luo Feng’in gözleri alev gibiydi, sanki birini yemek üzereydi.
“Ne yapıyorsun sen. Luo Feng, ne yapıyorsun!” Zhang Hao Bai hızlıca iki adım geriledi ve bağırdı, “Bu benim evim! Buraya dalıp adamlarımı dövmeye nasıl cesaret edersin. Ve hala bu kadar kibirli davranıyorsun!”
“Babama vurmaya cüret ettin, babamı tekmeledin!” Luo Feng yumruklarını sıktı. Vücudundaki tüm kaslar çelik tüm damarlar solucan gibiydi.
“Baban, babanın kim olduğunu bile bilmiyorum, nasıl babana vurup tekmele…..” Zhang Hao Bai aniden hala kir içinde olan ve ayak izleriyle kaplanmış işçilere doğru baktı. Aniden Luo Feng’in neden hiçbir şey söylemeden içeri dalıp saldırdığını anladı.
Zhang Hao Bai birini yemek üzereymiş gibi görünen Luo Feng’e baktı ve aniden uludu: “Luo Feng seni uyarıyorum, sen——”
[PENG!]
Luo Feng keskin bir şekilde tekmeledi, yıldırım gibi bacağı Zhang Hao Bai’nin midesine vurdu ve Zhang Hao Bai’nin kıpkırmızı bir yüzle yerde yatmasına sebep oldu.
“Neymiş o uyarı!” Luo Feng, Zhang Hao Bai’nin yakasından tuttu. Kavrayışı Zhang Hao Bai’nin havada asılı kalmasına sebep oldu.
“Sen, sen…..” Zhang Hao Bai konuşmak istedi, ama yakasından yakalanmış ve tamamen havaya kaldırılmıştı, bu boğazına çok yükleniyordu. Nefes almakta bile zorlanıyordu, dolayısıyla konuşabilmesi imkansızdı.
“Ev sahibini hemen yere indir!”
Uzaktan öfkeli bir ses geldi. Tam donanımlı on civarı bekçi ona doğru koşuyordu. Gök bahçesi sektörünün her tarafında kameralar vardı, bu yüzden güvenlik kavgadan hemen haberdar olmuştu. Bu sektörde yaşayan tüm insanlar önemliydi, bu yüzden güvenlik yüksekti.
Hemen buraya koşup polis çağırmışlardı.
Güvenliğin geldiğini gören Luo Feng, Zhang Hao Bai’ye küçümseyerek güldü ve bir çöpmüş gibi kenara attı. Zhang Hao Bai çimin üstüne düştü ve beyaz gömleği çim yüzünden yeşile boyandı.
\\ Ben tatmin olmadım :(
DN: Her yerde güvenlik kamerası varsa, mermerdeki hasarın işçilerin hatası olmadığını kanıtlamak çok kolay değil mi?
“Baba iyi misin?” Luo Feng Luo Hong Guo’nun yanına doğru yürüdü.
“Bir şeyim yok, sadece birkaç çizik.” Luo Hong Guo acı içinde görünen korumalara ve Zhang Hao Bai’nin hasta yüzüne baktı ve endişeli bir şekilde fısıldadı, “Feng, nasıl olur da gücünü nasıl kontrol edeceğini bilmezsin. Onları böyle dövdüğünden tedavi masrafı kesinlikle yüksek olacak. Seni dava bile edebilirler.”
\\ Bırak adam gençliğini yaşasın :) Dövmese kendi sinirinde boğulurdu bizimki. Sen oğlunu pek tanımıyorsun bence :)
“Evet Feng, biraz abarttın.” Diğer işçi endişeliydi.
“Önemi yok, iyi yaptın. Bize insan gibi davranmadılar bile.” Diğer uzun işçi öfke içinde söyledi.
Sektörün bekçileri varlıklı aileleri iyi biliyordu. Zhang ailesinin üç elit koruması vardı ve üç koruması da dojonun elit üyesiydi. Şimdiyse hepsi ağır yaralı bir şekilde yerde yatıyordu, bu Luo Feng’i bir süre kışkırtmamaları için yeterli bir şeydi.
Koruma olmak için para alsa bile, kimse dayak yiyip bu üç koruma gibi kemiklerinin kırılmasını istemezdi.
[BEEP~~~BEEP~~~]
Aniden bir polis sireni sesi geldi, herkes kafasını çevirdi ve bir polis arabasının Zhang ailesinin kapısının önünde durduğunu gördü. Dört kapı açıldı ve dört polis hızla dışarı çıktı.
“Polis burada.” Bekçiler hemen yoldan çekildiler.
“Bu iyi değil, polis geldi.” Luo Hong Guo ve grubu şaşırmıştı, Luo Hong Guo Luo Feng’i bir kenara sürükledi ve hızlıca fısıldadı: “Feng onları yaraladın, dolayısıyla polis istasyonuna bazı problemlerin olacak. Acele etme, hemen sana bir avukat bulacağım.”
“Baba, aday dövüşçü sınavını geçtim.” Luo Feng sessizce söyledi.
\\ Piç sırf bu anı mahvettiği için bile ölmeyi hakkediyor.
Sadece bir cümleyle, aşırı derecede sabırsız olan Luo Hong Guo aniden gevşedi ve rahat bir nefes aldı: “Gerçekten mi? Bu harika. Feng, sınavı geçtiysen bu polislerin bile seni tutuklamaya hakkı olmaz, değil mi?”
Aday dövüşçüler dövüşçü savaş sınavını aldıktan sonra dövüşçü olurlardı. Fitness seviyeleri sınırı geçtikten sonra kendi genetik enerjilerini yetiştirebilirler.
Dolayısıyla, ülkenin yasalarına göre——
Bir aday dövüşçü ya da bir dövüşçü bir olaya karışırsa, şehrin güvenlik ajansı meseleyi ilgilenirdi. Jiang-Nan şehrinde doğal olarak Jiang-Nan şehri güvenlik ajansı meseleyle ilgilenecekti, sıradan polislerin onları tutuklamaya hakkı yoktu.
“Ancak en yüksek otoritenin hala geçtiğimi onaylaması gerekiyor. Birkaç gün içinde aday dövüşçü belgelerim eve gelecek ve profilim güncelenecek.” Luo Feng sessizce söyledi, “Bu yüzden teknik olarak ben bir aday dövüşçü değilim. Sadece birkaç gün içinde olacağım!”
\\ Bürokrasinin ağır işleyişine laf sokan koca kalpli yazar :D
Profiline işlenince Luo Feng resmi olarak bir aday dövüşçü olacaktı.
“Birkaç gün sorun olsa da önemli değil. Limitlerin dojosuyla iletişime geçip onların bana kefil olmalarını sağlarım, böylece aday dövüşçü sınavını geçtiğim kanıtlanmış olur. Sonrasında polis istasyonundan ayrılabilirim.” dedi Luo Feng, “Ancak sıkıntı yaşamazsam tüm bunlarla uğraşmama gerek yok. Birkaç günlüğüne polis istasyonunda kalırım. Birkaç gün sonra istesem de kalamayacağım zaten.”
Luo Hong Guo kafasını salladı.
“Luo Feng!” İki polis üzerine yürüdü ve biri azarladı, “Başka vatandaşlarının mülküne dalıp adamlarını yaralamaya cüret etmişsin! Yürü, bizimle polis istasyonuna geliyorsun.”
“Polis dostlarım, iş birliği yapacağım.” Luo Feng ileri doğru yürürken gülümsedi, “Hadi gidelim. Ancak, hepimizin araca sığacağından o kadar da emin değilim.”
İki polis panikledi.
“Endişelenmeyin, benim arabam var.” Zhang Hao Bai kafasını çevirdi ve dört polise doğru baktı. “Liu amca, o saldırıp beni ve üç korumamı yaraladı, hepimiz buna tanığız.”
“Hepsini alın!”
Liu amca dediği polis emir verdi.
“Luo Feng” Zhang Hao Bai derin bir kinle Luo Feng’e baktı. Kalbindeki öfke çok büyüktü. Öfkesi lisenin üç yılı boyunca birikmeye devam etmiş, Luo Feng’in bugünkü dayağı ona dojoda yaşadığı benzer olayı hatırlatmıştı. “Bu sefer ölüm bile seni bundan kurtaramaz. Beni ve korumalarımı böylesine ağır bir şekilde yaralamaya cesaret ettin. Sana bundan dava açıp birkaç yıl hapse girmeni sağlayabilirim. Ondan sonra hala bu kadar kibirli olacak mısın görelim!”
Luo Feng polislerle birlikte polis arabasına yürürken gülümsedi.
DN: Luo Feng korumaları dövünce suç da siz işçileri tekmelerken sorun yok, ha? Adaletin bu mu dünya?
\\ Evet olaylar biraz ilginçleşti :D
Sonraki Bölümün İsmi: Hapishane