Depresyondaysanız, manşetler sizi bir çikolataya uzanmaya teşvik edebilir. Ama yutturmaca inanma. www.shutterstock.com adresinden
Dergide yayınlanan yeni bir çalışma Depresyon ve Kaygı Çekti yaygın medya ilgisi. Medya raporları şuraya çikolata yemek, özellikle koyu çikolata, depresyon belirtilerinin azalmasıyla bağlantılıydı.
Ne yazık ki, bu tür kanıtları çikolata yemeyi depresyona karşı korunma, ciddi, yaygın ve bazen zayıflatıcı bir zihinsel sağlık durumu olarak korumak için kullanamayız.
Çünkü bu çalışma bir dernek Genel popülasyonda diyet ve depresyon arasında. Nedensellik ölçmedi. Diğer bir deyişle, koyu çikolata yeme olup olmadığını söylemek için tasarlanmamıştır neden depresif belirtilerde bir azalma.
Araştırmacılar ne yaptı?
Yazarlar Amerika Birleşik Devletleri'nden veri araştırdı Ulusal Sağlık ve Beslenme İnceleme Anketi. Bu, sağlık, beslenme ve diğer faktörlerin toplumun temsili bir örneği arasında ne kadar yaygın olduğunu göstermektedir.
E-posta ile son alın
Çalışmadaki insanlar önceki 24 saatlerinde ne yediklerini iki şekilde bildirmişlerdir. Öncelikle, şahsen, standart bir anket kullanarak eğitimli bir diyetörle görüşme yaptılar. İkinci kez, ilk hatırlamadan birkaç gün sonra, telefonda ne yediklerini hatırladılar.
Araştırmacılar daha sonra bu iki hatırlamanın ortalamasını kullanarak ne kadar çikolata katılımcısı yediklerini hesapladı.
Bitter çikolata, “dark” olarak sayması için en az% 45 kakao katısı içermesi gerekiyordu.
Araştırmacılar analizlerinden, aşırı derecede çikolata tüketen, zayıf ve / veya şeker hastası olanları analiz dışı bıraktılar.
Kalan veri (13,626 kişiden) daha sonra iki yolla bölündü. Birincisi, çikolata tüketim kategorilerine göre (çikolata, çikolata yok, bitter çikolata ve koyu çikolata yok). Diğer bir yol da çikolata miktarından kaynaklanıyordu (çikolata yok ve daha sonra en düşük seviyeden en yüksek çikolata tüketimine kadar gruplar halinde).
Araştırmacılar, katılımcıların son iki hafta boyunca bu semptomların sıklığını soran kısa bir anket doldurmasını sağlayarak insanların depresif semptomlarını değerlendirdi.
Araştırmacılar, çikolata ile depresyon arasındaki ilişkiyi, kilo, cinsiyet, sosyoekonomik faktörler, sigara, şeker alımı ve egzersiz gibi herhangi bir ilişkiyi etkileyebilecek diğer faktörleri kontrol ettiler.
Araştırmacılar ne buldu?
Numunenin tamamında, 1,332 (% 11), insanların iki 24 saatlik diyet hatırlamalarında çikolata yediklerini, sadece 148 (% 1.1) ile koyu çikolata yediğini bildirdi.
Toplam 1,009 (% 7.4) insanı depresif belirtiler bildirmiştir. Ancak, diğer faktörlere uyum sağladıktan sonra, araştırmacılar herhangi bir çikolata tüketimi ile depresif belirtiler arasında bir ilişki bulamadılar.
www.shutterstock.com adresinden
Bununla birlikte, koyu renkli çikolata yiyenlerin, klinik olarak ilgili depresif belirtileri bildirme şansı% 70'tir ve çikolata yemediğini bildirmeyenlere göre daha düşüktür.
Tüketilen çikolata miktarını araştırırken, en çok çikolata yiyenlerin daha az depresif semptomları olma olasılığı daha yüksekti.
Çalışmanın sınırlılıkları nelerdir?
Veri setinin büyüklüğü etkileyici olsa da, soruşturmada ve sonuçlarında büyük sınırlamalar vardır.
İlk olarak, çikolata alımını değerlendirmek zordur. İnsanlar, güne bağlı olarak farklı miktarlarda (ve türlerde) yiyebilirler. İnsanların geçen 24 saatlerinde (iki kez) neler yediğini sormak, insanların genellikle ne yediklerini söylemenin en doğru yolu değildir.
Sonra insanlar aslında ne yediklerini bildiriyorlar. Mesela, dün bir parça çikolata yersen, bir görüşmeciye söyler misin? Ya depresyonda olsaydın?
Bu yüzden, bu çalışmada çok az sayıda insanın çikolata yediğini bildirmiş olabilir. perakende rakamlar bize insanlara yemek söyle.
Son olarak, yazarların sonuçları matematiksel olarak doğrudur, ancak yanıltıcıdır.
Analizdeki kişilerin sadece% 1.1'u koyu çikolata yiyordu. Ve yaptıkları zaman, miktar çok küçüktü (günde yaklaşık 12g). Ve sadece iki kişi klinik depresyon belirtileri bildirdi ve herhangi bir bitter çikolata yedi.
Yazarlar, az sayıdaki ve düşük tüketimdeki “bu bulgunun gücüne işaret eden” sonuçlara varıyorlar. Ben tam tersini öneririm.
Son olarak, en çok çikolatayı yiyen kişiler (günde 104-454g),% 60'in depresif belirtilere sahip olma şansı neredeyse düşüktü. Ancak günde 100g yiyenler, yaklaşık% 30 şansına sahipti. Dört ya da daha fazla gram çikolatanın bu kadar önemli olabileceğini kim düşünürdü?
Bu çalışma ve bunun ardından gelen medya kapsamı, toplum temelli beslenme araştırmalarının sağlık için kamu önerilerine çevrilmesinin tuzaklarının mükemmel örnekleridir.
Genel tavsiyem, çikolatadan hoşlanıyorsanız, daha koyu çeşitler için gidin, meyve veya kuruyemiş ekleyin ve yiyin aklımızla. - Ben Desbrow
Kör akran değerlendirmesi
Çikolata üreticileri iyi bir kaynak olmuştur finansman çoğu için araştırma çikolata ürünlerine.
Bu yeni çalışmanın yazarları herhangi bir çıkar çatışması bildirmemiş olsa da, çikolata hakkında iyi haber fısıltısı herkesi cezbetmektedir. Yazarın çalışmayla ilgili şüphesine katılıyorum.
Çalışmadaki kişilerin sadece% 1.1'i günde ortalama bir 45g'de koyu çikolata (en azından% 11.7 kakao katıları) yiyordu. Bu grupta klinik olarak alakalı depresif semptomların bildirildiği geniş bir varyasyon vardı. Bu nedenle, toplanan verilerden gerçek bir sonuç çıkarmak geçerli değildir.
Toplam çikolata tüketimi için, yazarlar klinik olarak ilgili depresif belirtilerle istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığını doğru bir şekilde bildirmişlerdir.
Bununla birlikte, daha çok çikolata yemenin, en çok yiyenler arasında daha az belirtiye dayanarak faydası olduğunu iddia ediyorlar.
Aslında, depresif belirtiler en yüksek üçüncü çeyreğinde (günde 100g çikolata yiyen) en sık görülür, ardından ilk (günde 4-35g), ardından ikinci (günde 37-95g) ve son olarak en düşük seviye görülür. (Günde 104-454g). Çeyrekler gibi veri alt kümelerindeki riskler, yalnızca aynı eğimde bulunması durumunda geçerlidir.
Temel problemler ölçümlerden ve birçok kafa karıştırıcı faktörden kaynaklanmaktadır. Bu çalışma, herhangi bir türden çikolata yemeyi haklı göstermek için geçerli bir şekilde kullanılamaz. - Biberiye Stanton
Araştırma Çekleri Yeni yayınlanan çalışmaları ve medyada nasıl raporlandıklarını sorgular. Analiz, çalışmaya dahil olmayan bir ya da daha fazla akademisyen tarafından yapılır ve doğru olduğundan emin olmak için başkaları tarafından gözden geçirilir.
Yazar hakkında
Ben Desbrow, Doçent, Beslenme ve Diyetetik, Griffith Üniversitesi
Bu makale şu adresten yeniden yayınlandı: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumak Orijinal makale.
books_food