Kitap 11 (Tanrıların Mezarlığı) Bölüm 17 – Geçidin Yeri
Çeviri: Gin Düzenleme: Dr.Hiluluk
Tanrıların Mezarlığının altıncı katında, bir dağ boyutundaki Alev Tiranı, elinde Kana Susamış Büyük Balta ve öfkeyle yanan gözleriyle, uluyarak kayaların üzerinden ileri atıldı. Altıncı kattaki tüm lav nehirleri köpürüp kaynamaya başlamıştı.
Linley ve on güçlü azizin geri kalanı havada süzülürken, içlerinde kötü bir his vardı.
“Ne yapacağız?” Rosarie sessizce sordu.
Diğerleri sessizdi.
“En iyi şansımızı kaybettik. Alev Tiranını ikinci kez öldürmek çok zor olacak.” Tulily’nin gözleri ötedeki Alev Tiranına sabitlenmişti. “Rutherfor, Rosarie, tek yapabileceğimiz tekrar deneyip başarabilecek miyiz görmek.”
Rutherford ve Rosarie başlarıyla hafifçe onayladılar.
“Çocuklarım.” Alev Tiranı öfkeyle kükredi. “Hepiniz saldırın. Onları benimle birlikte gebertin.” Konuştuğu sırada Alev Tiranı yanıcı bir gölgeye dönüşüp ileri atıldı, bu hareketi vahşi bir uğultu takip etmişti. Alev Tirani fiziksel olarak devasa olsa da, hızı da oldukça fazlaydı.
On güçlü aziz kusursuz bir takım çalışmasıyla karşılık verdi.
“Önce geri çekilin. Rosarie ve diğerlerine biraz zaman kazanalım.” Desri’nin sesi diğer dokuz uzmanın zihinlerinde yankılanmıştı.
Yasaklı seviye büyüler, özellikle de büyük ölçekli olanlar, yapabilmek için oldukça zaman isterdi. On güçlü aziz geriye doğru birer meteor gibi fırladılar.Hepsi inanılmaz hızlıydı ve Alev Tiranından daha yavaş değildiler.
“Hıhh!” Alev Tiranının öfkeli tıslaması duyuldu.
“Graaavv…” Kalabalık bir magma iblisi etraflarını sarıp her yönden saldırmaya başladılar.
“Etrafımızı çevirmelerine izin veremeyiz. Hızımız düşerse Alev Tiranı bize yetişir ve berbat bir duruma düşeriz.” Fain’in sesi diğer uzmanların zihninde yankılandı. Diğer uzmanlar bu mantığı anlıyordu. Hemen, grubu savunan yedi güçlü uzman özel yeteneklerini kullanmaya başladılar.
Grubun içindeki üçlüyü korumalı ve etkilenmediklerinden emin olmalıydılar.
“Garip.” Linley son hız uçuyordu, ancak tek bir magma iblisi bile ona yaklaşmaya cesaret edememişti.
“Magma iblisleri Linley’in yakınına gitmeye korkuyor.” Desri, Fain ve diğerleri durumu gördüğünde gülseler mi ağlasalar mı bilemediler. Tek yapabildikleri her bir magma iblisini püskürtmek için ellerinden geleni yapmaktı.
Diğer sihirli canavarlar karşısında ya da Fain ya da Desri gibilere karşı Magma iblisleri en fazla ağır yaralanıyordu. Ardından tek yapmaları gereken biraz dinlenip iyileşmekti, sorun kalmazdı. Ancak Linley’e karşı… Linley’in yumruğu onlara temas ettiği anda bu magma iblislerinin vücutları toza dönüşüyordu, ve bu ölüden de ölü olacakları anlamına geliyordu.
“Linley, Rosarie’yi koru!” Desri’nin sesi Linley’in zihninde yankılandı.
“Anlaşıldı.” Linley, Rosarie’ye yaklaştı.
Anında, magma iblislerinin hiç biri Rosarie’ye yaklaşamaz hale gelmişti. Rosarie’ye saldırmayı deneyen olursa, Linley birden onun yanında bitip, yumruğunu sallıyordu. Linley’in yumruğu… ona dokunan magma iblisleri için ölüm demekti.
“O dişi insanı öldürün.” Alev Tiranı telaşla haykırdı.
Alev Tiranı Rosarie’nin ne kadar güçlü olduğunu biliyordu. O ateş türü bir canlıydı ve Rosarie baş düşmanı sayılırdı… Desri de bir Aziz Baş Büyücü olsa da, Alev Tiranına karşı oluşturduğu tehdit Rosarie’ye kıyasla çok daha azdı.
“Grrrrr!” “Grrrrr!” “Grrrrr!” …
Anında, pek çok magma iblisi dişlerini sıktılar ve Linley’e daha fazla aldırmadan öfkeyle uluyup Rosarie’ye doğru atıldılar.
“Harika, bu tarafa geliyorlar.” Linley, yüksek sesli bir kahkaha attı. Koyu altın renkli gözleri yaklaşan magma iblislerini şöyle bir süzdü ve ardından bir rüzgara dönüştü. Yalnızca iki yumruğu değil, iki bacağı da birer kılıç gibi dans ediyordu. Linley’in bacaklarının temas ettiği her şey de toza dönüşüyordu.
“Gümbür…”
Sıcaklık birden inanılmaz derecede düştü. Az önce köpüren lav nehirleri birden donmaya başladı ve kayalaştı. Kayaların kırmızı renkleri bile koyulaşıyordu. Tarifsiz miktarda buz ve kar göklerden yağıp, Alev Tiranının birkaç kilometre çevresini kaplamıştı.
Su stili yasaklı seviye büyü: Mutlak Sıfır!
“Graaavvv!” Alev Tiranının vücudu da kar ve buzla kaplanmıştı, ancak ardından haşmetli bir şekilde kükrediğinde, çoktan koyu gri bir renge dönmeye başlayan vücudu tekrar kızarmaya başladı. Onu kaplayan kar ve buz tabakasına gelince, o da yavaşça eriyip gidiyordu.
Olanları gördüklerinde, herkes kötü bir hisse kapıldı.
“Ruhu etkilenmedi.” Rosarie’nin yüzü değişmişti. Yasaklı Seviye büyü ‘Mutlak Sıfır’ aynı zamanda ruhu etkileyen ikinci bir etkiye sahipti. Daha önce, onu ilk kullandıklarında, Alev Tiranı ruhunu hedefleyen bu saldırı sonucunda sersemlemişti. Ancak bu kez, Alev Tiranı etkilenmemişti bile.
“Vıızz!”
Görünmez bir enerji dalgası Desri den yayılıp hayret verici bir hızla Alev Tiranına doğru saldırdı. Saldırı anında Alev Tiranının vücuduna girdi. Işık stili Aziz Baş Büyücü Desri ruhsal saldırılar konusunda çok yetenekliydi.
Alev Tiranın hareketleri durdu.
“Güzel!” Fain, Tulily ve diğer uzmanların gözleri aydınlanmıştı.
“Rutherford.” Tulily haykırdı.
Yıldırım gibi bir hamle. Rutherford’un yüzünde vahşi sayılabilecek bir ifade vardı ve avuç içleri anında o açık mavi ışıkla parladı. Rutherford’un yakınında olanlar soğuğu hissetmemişti bile, çünkü Rutherford Suyun Elemental Yasalarının dondurma özelliği konusunda inanılmaz bir kontrol seviyesine ulaşmıştı.
Ancak tam o sırada, Alev Tiranının altında onlarca Magma İblisi belirdi ve aynı anda Rutherford’a saldırarak onu engellemeye çalıştılar.
Mavi bir yıldırım gibi, Rutherford bir anda magma iblislerinin yarısını arkada bıraktı ve avuçlarıyla önündeki ikisine ardı ardına birer darbe vurdu. O iki magma iblis birer buz kalıbına dönüşüp bir ‘çatırt’ sesiyle paramparça oldular.
“Geber.” Rutherford çoktan Alev Tiranına yaklaşmıştı, ve iki avucuyla saldırısını gerçekleştirmek üzereydi.
“Vıııız!” Hareketsiz Alev Tiranının devasa vücudu birden son hız geri çekildi, ancak aynı sırada elindeki Kana Susamış Büyük Balta uğursuz kanlı bir aura yayarak, göz alıcı, parlak bir ışıkla Rutherford’un kafasını isabet alacak şekilde saldırdı. Bu darbe inanılmaz hızlıydı ve korkunç bir seviyeye ulaşmıştı.
Alev Tiranın uçma hızı Rutherford’dan az olsa da, Kana Susamış Büyük Baltayı kullanma hızı korkutucu derecede hızlıydı.
“Dikkatli ol!” Linley, Desri, Fain ve diğerleri endişeliydi.
“Ah!” Rutherford başını kaldırdığında yüz metre genişliğindeki baltanın göz alıcı bir ışıkla ona geldiğini gördü. Dehşete düşmüştü ve kalbi titriyordu. Kaçma ya da savuşturma şansı yoktu, tek yapabildiği öfkeyle haykırarak mavi bir ışıkla parlayan ellerini havaya kaldırıp, baltayı engellemeye çalışmaktı.
Kana Susamış Büyük Baltaya karşı çıplak ellerini kullanmak!
Bu ikisi karşılaştırılamazdı bile!
“Çın!” Metalik bir ses duyuldu, ardından Rutherford’un vücudu bir meteor gibi geriye savruldu. Ancak bu kez, Alev Tiranı onu kovalamak için acele etmemişti. Yalnızca orada durup yüksek sesle güldü.
“Rutherford.” Tulily ve diğerleri hemen onu yakalamaya fırladı.
Rutherford’un yüzü inanılmaz beyazlamıştı. Kolları, dirseklerinden altından kopmuştu, ancak garip olan yalnızca kesilmemişlerdi; tamamen yok olmuşlardı. Omuzları ve giysileri parça parçaydı ve kanla kaplanmıştı.
“O baltaya dokunmayın. O silah acayip garip ve korkutucu.” Rutherford tüm vücudu hala titrerken konuşmaya çalıştı.
Desri hemen ellerini uzatıp parlak, yıldız ışığına benzeyen bir ışık göndererek Rutherford’un tüm vücudunu kapladı. Rutherford’un yaraları hayret verici bir hızla iyileşirken, iki kolu yeniden büyümeye başladı.
“Haha, enteresan, enteresan.” Alev Tiranı bunu görünce gülmeye başlamıştı.
Linley de canavara bir bakış atmıştı. Alev Tiranı gerçekten de onlarla oynuyordu. Belki az önceki öfkesi bile yalnızca numaraydı.
Linley bir tek şeyden emindi: “Az önce, Alev Tiranı Desri’nin ruhsal saldırısını aldığında, tepkisi bir numara olmalı. Diğer türlü, tam kritik anda kendine gelip Rutherford’a saldırması büyük bir tesadüf olurdu. Rutherford’un kaçma fırsatı bulamayacak kadar kötü yakalanmasını da sağlayamazdı.”
“Haha…” Alev Tiranının gök gürültüsünü andıran sesi bir kere daha tüm katı salladı. “Eğlenceli, gerçekten eğlenceli. Şaşırdınız mı?”
“Gerçekten de bana ilk saldırdığınızda, beni öldürme şansınız vardı. Ancak bunun nedeni kendime fazla güvenmemdi.” Alev Tiranı az ötesinde havada süzülen insanlara şöyle bir baktı. “Ruhsal saldırılar mı? Ruh konusunda benimki ölçülemeyecek derecede güçlü. Dahası , ‘Kana Susamış’a sahibim.”
Alev Tiranı elindeki baltaya baktı. “Bu gerçek bir Kutsal Hazine. ‘Kana Susamış’ sayesinde, kana susamış moduna girebilirim. Onu aktifleştirdiğimde, ruhsal saldırınız bana zarar veremez.”
Desri ve Linley bakıştılar.
“Korkun.” Herkes durumun daha da kötüleştiğini anlamıştı.
“Normalde, belki bir ya da ikinizi bağışlayabilirdim. Ancak şimdi…” Alev Tiranının vücudu birden kana susamış bir aurayla aydınlandı. “Hepiniz öleceksiniz.” Konuşmayı bitirdiği sırada, Alev Tiranın vücudundan ‘çatır’ ‘çutur’ sesleri yükselmeye başlamıştı.
Alev Tiranının vücudu küçülüyordu!
Normalde yüzlerce metre uzunluğunda olan ve alevlerle ve kırmızı bir ışıkla kaplı Alev Tiranı kısa süre sonra…
Yüzlerce metre uzunluktan yalnızca birkaç on metre uzunluğa dönüşmüştü.
Şu anda Alev Tiranın tüm vücudu bir kırmızı ışık tabakasıyla kaplıydı ve yaydığı çok daha korkunç bir hale gelmişti.
“Savaş-formuma bürünmeyeli uzun zaman olmuştu.” Alev Tiranın Kana Susamış Büyük Baltası da yarıdan fazla küçülmüştü. Gerçekten de bir kutsal hazineydi.
“Herkes dikkatli olsun.” On uzman işlerin çok daha tehlikeli bir noktaya geldiğini fark etmişti. Şimdilik, bu Alev Tiranıyla nasıl baş edeceklerinden emin değillerdi.
“Vızz!”
Alev Tiranın vücudu birden hareketlenip, havayı yaran şeytani, kanlı bir ışığa dönüştü. Hızı Fain’e kıyasla çok daha artmıştı. Hız konusunda Fain, Bebe ve Desri on kişilik grubun en hızlılarıydı, diğerleri ise bir seviye daha aşağıdalardı.
Şeytani kırmızı ışık Tulily’e doğru atıldı.
Tulily savuşturacak zaman bulamamıştı.
“Kırıl!” Tulily’nin yüzünde inanılmaz vahşi bir ifade vardı. Öfkeyle haykırarak iki yumruğunu savurdu.
“Tannnn!”
Tulily’nin iki kolu anında patladı ve kendi de bir meteor gibi geriye savruldu. Çarpışma bölgesinin her yerine kanlar saçılmıştı. Tulily, Temel Azizler arasında en güçlü saldırı gücüne sahip olan aziz, tek bir darbeyle yaşayıp yaşamadığın belli olmadığı bir duruma düşmüştü.
Bu sırada, Linley ve geri kalan sekiz uzman uzak bir bölgeye çekilmişti.
Desri’nin vücudu bir ışık huzmesine dönüştü. Son derece hızlı hareket edip Higginson ve diğerlerini buldu. “Geçidi daha bulamadınız mı?” Higginson ve diğer yirmi uzman tüm bu süre boyunca yedinci katın geçidini aramışlardı.
“Bulamadık.” Higginson hem telaşlı, hem de çaresizdi.
“Geçit? Haha…” Büyük balta, Desri’nin grubuna doğru savruldu, Desri hemen Higginson’u tutup son hız kaçtı.
Kan yağmur gibi aktı, bir sihirli canavar ve iki insan aziz anında paramparça olmuştu. Cesetleri yere düştü. Sihirli canavarın cesedi kayaların üstüne düşerken, insanlarınki doğruca lavların içine düşmüştü.
İlerideki Fain’in yüzü değişti. “Altıncı kardeş!”
“Tüneli bulamayacaksınız.” Alev Tiranı havada süzülürken o kırmızı ışıkla sarmalanmıştı ve yüksek sesle güldü. “Yedinci kata açılan geçit aslında altıncı katın tam merkezinde, ancak binin üzerinde çocuğum onu koruyor ve çoktan geçidi kapattılar. Eğer yedinci kata girmek istiyorsanız, önce o binini öldürmeniz gerek.”
Linley ve diğerleri kalplerinin titrediğini hissettiler.
“Binin üzerinde magma iblisi mi?” Bebe ve Linley birbirlerine bakakalmışlardı.
“Patron, oraya saldırsam bile, Alev Tiranı geçide gelmeden önce en fazla on tanesini öldürebilirim.” Bebe de durumun ne kadar vahim olduğunun farkındaydı.
Bu Alev Tiranının hızı Bebe ve Fain’le yarışırdı, ancak saldırısı… en güçlüleri, Tulily bile bu konuda ona yaklaşabilmekten çok uzaktı. Eğer bu şekilde dövüşmeye devam ederlerse, buradaki tek bir uzman bile sağ kurtulamayacaktı.
“Nasıl bu kadar çok magma iblisi olabilir?” Linley, Desri’ye bir bakış attı.
Desri’nin dediğine göre altıncı katta toplamda bin civarı magma iblisi olmalıydı. Desri ona geri baktı. “Linley, üç bin yıl önce, altıncı kata girer girmez saldırıya uğradık. Bin yalnızca bizim tahminimizdi.”
Linley ne diyeceğini bilememişti.
“Desri, bana yardım et.” Linley birden derin bir nefes çekip yumuşak bir sesle yanındaki Desri’ye seslendi.
“Hmm?” Desri şaşırarak Linley’e baktı.
“Bu benim en güçlü saldırım. Eğer işe yaramazsa… o zaman altıncı kattan kaçmanın bir yoluna bakarız.” Elinin bir hareketiyle, Linley adamantin ağır kılıcını çıkardı.