Özet
On yaşındayken ağaçtan düştüm ve kafamı çarptım. Kendime geldiğimde, etrafımdaki dünya değişmişti. İnsanların duygularını sayılar ve renkler şeklinde görebiliyordum- Aşk için pembe, kızgınlık için kırmızı, utanma için yeşil, hüzün için mavi ve arzu için sarı. Yan Kongshan ile Yeşil Erik Adasında, üniversite giriş sınavından sonraki yaz tanıştım. Gizemliliği, yakışıklılığı ve biraz da melankoli halleri ile adadaki her kadının ideal erkeğiydi. Ve bir de benim. Aurasının benim için pembeye dönmesini istiyordum ama bir gün aniden sarıya döndü. Buna rağmen, yüzüme bakarken çok kayıtsız görünüyordu. Aşk limonlu maden suyu gibidir. Ekşi, tatlı ve enerji dolu. Bir insanın kalbinin senin için nasıl attığını asla bilemezsin… Bu onların derilerinin altına gömülmüş kafeslerinin içinde gizlidir.