Akıllı Seçimler: Göğüs Hastalıkları
Hekimlerin ve hastaların sorgulaması gereken beş şey
1. Şüpheli pulmoner nodüllerin değerlendirilmesi için yerleşik rehberce önerilen intervallerden daha sık veya daha uzun süre bilgisayarlı tomografi (BT) sürveyansı yapmayın.
Pulmoner nodüllerin değerlendirilmesi için klinik pratik rehberleri (Fleischner Derneği veya Amerikan Göğüs Hekimleri Kolejinin yayınladıkları gibi) sürveyans yoğunluğuna habaset ihtimalinin rehberlik etmesi gerektiğini öneriyor. Önceki kanser öyküsü olmayan hastalarda 2 yıllık bir dönemde büyümeyen solid nodüllerin (buzlu cam nodüllerde daha uzun süre izlem önerilmekle beraber) habaset riski ileri derecede düşüktür. Benzer şekilde sık sürveyansın (örneğin iki yıl boyunca her üç ayda bir BT çekimi) akciğer kanser mortalitesi gibi sonuçları iyileştirdiği gösterilmemiştir. Ama uzun süreli veya yoğun sürveyans, hastaları yüksek radyasyon ve uzun süren belirsizlikle karşı karşıya bırakır.
2. Sol kalp hastalığı veya hipoksemik akciğer hastalıklarından (grup II veya III pulmoner hipertansiyon) kaynaklanan pulmoner hipertansiyonlu hastalara, sadece pulmoner arteryel hipertansiyon tedavisi için onaylanmış ileri vazoaktif ajanlarla tedaviyi rutin olarak önermeyin.
Kanıtlar ve klinik pratik rehberleri sol kalp hastalığı veya hipoksemik akciğer hastalıklarından kaynaklanan pulmoner hipertansiyonlu hastalarda vazoaktif ajanların (örneğin prostanoidler, fosfodiesteraz inhibitörleri, endotelin antagonistleri) faydalarını kabul etmiş değildir. Dahası, bu ajanların kullanımı bazı belirli durumlarda zararlı olabilir ve ciddi bir masraf ve kaynak kullanımına neden olur. İlacın başlanmasına onay vermeden önce hastalar, semptomatik pulmoner arteryel hipertansiyonları olduğunu konfirme etmek için dikkatle değerlendirilmelidir (en azından sağ kalp kateterizasyonu, ekokardiyografi, göğüs BT’si, 6 dakika yürüme testi ve akciğer fonksiyon testleri dâhil)
3. Akut hastalık nedeni ile yatışın ardından evde oksijen suplementasyonu ile yeni taburcu edilen hastalar, devam eden hipoksemi için değerlendirilmeden reçeteleri yenilenmemelidir.
Hipoksemi sıklıkla akut hastalıktan sonraki nekahet dönemi bitince iyileşir ve takviye oksijen tedavisi yazmaya devam etmek gereksiz bir maliyet ve kaynak kullanımı getirir. Takviye oksijenin ilk yazıldığı sırada, hastayı taburcu olduktan sonra 90 günden fazla geçmeden yeniden değerlendirmek üzere bir planlama yapılmalıdır. Hastanın oksijen takviyesi kriterlerini tutup tutmadığını belirlemek için Medicare kriterleri ve kanıta dayalı kriterler izlenmelidir.
4. Klinik ihtimalin düşük ve yüksek derecede hassas D-dimer testi sonuçları negatif hastalarda muhtemel bir pulmoner emboliyi değerlendirmek için göğüs BT’si çekmeyin.
Pulmoner emboli için klinik pratik rehberleri, pre-test pulmoner emboli ihtimali düşük hastalarda BT anjiyografinin maliyet ve potansiyel zararlarının (radyasyona maruziyet ve klinik olarak önemsiz pulmoner emboli yakalamak ve antikoagülanla tedavi etmek dâhil), yararlarına ağır bastığını gösteriyor. Klinik tahmin skoru (örneğin Wells veya Cenevre skoru) düşük ve izleyerek yapılan yüksek hassasiyetli bir testle (örneğin ELISA) ölçülen D-dimer negatif çıkan hastalarda pulmoner emboli etkin bir şekilde elimine edilir ve pulmoner emboli değerlendirilmesi için daha ileri görüntüleme endike değildir.
5. Akciğer kanser riski düşük hastalarda BT taraması yapmayın.
Yüksek riskli hastalarda (yani 55-74 yaş arası, en az 30 yıldır paketle sigara içme öyküsü olan ve halen içen ya da geçen 15 yıl içinde bırakmış olan) düşük doz BT ile göğüs taramasının, akciğer kanseri ölümlerini azaltma potansiyeli vardır. Ancak akciğer kanseri için BT taramasının bir seri advers etkiye neden olma potansiyeli de (örneğin radyasyona maruziyet, yüksek yalancı pozitiflik oranı, ileriye doğru nodül izleme, zararsız tümörlerde aşırı tanı) vardır. Bu nedenle tarama yüksek riskli hastalar için ayrılıp, düşük risklilere önerilmemelidir.
Bu maddeler sadece enformasyonel maksatla getirildi ve bir tıbbi profesyonelle konsültasyonun yerini tutmayı amaçlamıyor. Bu listedeki maddeler ya da kendi kişisel durumları hakkında özel soruları olan hastalar hekimlerine danışmalıdır.
Orijinal yazı için: Göğüs Hastalıkları