Ben fakir bir çevreden, sokaktan geliyorum. Shakespeare ve Brecht’in hayatımı kurtardıklarını söyleyebilirim. Çehov’un ‘Martı’ oyununu gördüğüm günden itibaren aktör olmak istedim. Herhalde 14 yaşlarındaydım.
Tiyatro benim hayatım. Aktörler ise ailem. Birbirimize çok yakınız çünkü sanki hayatımız buna bağlıymış gibi oynuyoruz. Bittiği zaman da kendimizi biraz kayıp hissediyoruz. Sinemayı gerçekten çok seviyorum ancak sadece bir tiyatro sahnesindeyken kendimi evimde hissediyorum.