İlgili İçerik
Ulusal Hava ve Uzay Müzesi'nin 50.000 dolarlık bir tuvaleti var. İşlevseldir ve 20. yüzyılın en büyük mühendislik bulmacalarından birine cevap verir: Uzayda nasıl işersiniz?
Uzay tuvaleti, NASA'nın 1981 ve 2011 yılları arasında 135 görevde uzaya fırlatılan beş uzay mekiğinde (Atlantis, Challenger, Columbia, Discovery ve Endeavor) kullanılan atık toplama sistemlerinin bir kopyası. Görevler genellikle 10 günden uzun sürdü, bu nedenle astronotlar ortalıkta dolaşırken ve araştırma yaparken kendilerini rahatlatmanın güvenilir bir yoluna ihtiyaçları vardı. Astronotlara en sık sorulan soru, gitmeyi nasıl başardıklarıdır. Mike Mullane , üç uzay mekiği görevinin gazisi ve yazarı Kulaklarınız Uzayda Patlıyor mu ve Uzay Yolculuğuna İlişkin Diğer 500 Şaşırtıcı Soru . Aynı zamanda, bir uzay mekiğinin yaşam alanlarının tam ölçekli bir modelinde replika uzay tuvaletinin yer aldığı sergi olan Moving Beyond Earth'e gelen ziyaretçilerin en sık duyduğu sorulardan biri.
Müze çalışanı Michael Hulslander, konunun çok popüler olduğunu çünkü gerçekten evrensel olduğunu söylüyor. Sergiyi planlarken ilk düşündüğü şey aman allahım tuvalete ihtiyacımız var oldu.
Tuvaletin tabanı, ünitenin üstündeki deliğe giren katı atıkları depolar ve sıkıştırır. Sıvı atık, takılabilir huniler aracılığıyla yukarıdaki tüpe emilir ve ardından uzaya fırlatılır.(Hava ve Uzay Müzesi)
Uzay tuvaleti, ev banyonuzdaki Dünya'ya bağlı tuvaletten o kadar da farklı görünmüyor (tabanı daha büyük, kasesi daha küçük ve fil hortumu benzeri bir boruya sahip - bağlam için, bu fotoğraftaki doğru sandalyeye bakın. resim Discovery'nin orta güvertesi), ancak bir görev süresince bakım gerektirmeden çalışmasını sağlamak için her model için aylarca araştırma ve test yapılır. Ve araştırma maliyetleri artıyor: Endeavor'da uçan gerçek uzay mekiği tuvaletinin fiyat etiketi mi? Yaklaşık 30 milyon dolar.
Hulslander, her mekiğin yalnızca bir tuvaleti olduğunu ve bu nedenle çalışmak zorunda olduklarını söylüyor. (Ve yaptılar, çoğunlukla .)
Uluslararası Uzay İstasyonunda kullanılan daha yeni uzay tuvalet modelleri, NASA'nın mekiklerindeki modellerden daha fazla ve daha az maliyetli olsa da (bunlar top parkında 19 milyon dolar; hatta biri idrarı içme suyuna arıtıyor), tüm uzay tuvaletleri aynı şeye güveniyor. atıkları ortadan kaldırmak için temel sistem: diferansiyel hava basıncı. Sıvı atık, gövde benzeri tüpün ucundaki plastik bir huni içine emilir ve doldurulduğunda boşluğa açılan tabanın idrar kabına bırakılır. Dışarıda idrar süblimleşir ve sonunda gaza dönüşür. Katı atık, uçuşun geri kalanı için depolandığı Dünya tarzı kaseye doğrudan gider. Hulslander, katı atıkların fırlatılmasının sadece iş için kötü olacağını, çünkü saatte 17.500 mil hızla bir mermi göndereceğini söylüyor. uzayda - herhangi bir şeye çarpma olasılığı düşük, ancak üzgün olmaktan daha güvenli.
Sıvı atık tüpünü kullanırken, kadın astronotlar, erkek mürettebat üyelerine göre hunilerle daha kolay vakit geçirme eğilimindedir, çünkü dişi huniler fincan şeklindedir ve tuvaletin basıncı açıldığında vücuda yapışır. Bu arada erkekler, atıkları toplamak için kendilerine yeterince yakın tutmaları gereken küçük bir koni kullanırlar, ancak vakumlanacakları kadar yakın değildirler. NASA'da bir mürettebat yaşanabilirlik eğitmeni olan Scott Weinstein, erkeklerin yanaşmasını istemiyoruz, diye uyarıyor. bir video uzay tuvalet eğitimi.
Tut! Tuvalet, atıkları kendi içine vakumlamak için diferansiyel hava basıncını kullanır, bu nedenle yıkama kolu yerine bir açma düğmesi vardır.(Hava ve Uzay Müzesi)
Katı atık birikintileri için, tuvalette astronotların yerinde kalmasına yardımcı olmak için ayak kayışları ve uyluk destekleri ve tuvalet kağıdının atılması için hava geçirmez torbalar bulunur. Astronotlar, nasıl güçlü bir mühür oluşturacaklarını ve kendilerini nasıl düzgün bir şekilde hizalayacaklarını öğrenmek için uzay tuvaletlerinde oturarak eğitimde çok zaman harcarlar. Houston'daki Johnson Uzay Merkezi'nde pratik yapmak için iki adet uzay tuvaleti olan bir banyo var. Bir model tamamen işlevseldir. Diğeri, konumsal bir eğitmen, çerçevesinin altında bir video kamera ve önündeki bir masada bir televizyon monitörü var. Astronot Mike Massimino, eğitim videosunda bu ikinci tuvaleti uzay uçuşuyla ilgili en derin, en karanlık sır olarak adlandırıyor.
Mullane, pozisyonel antrenörle ilk karşılaşması hakkında, eğitime gittiğinizde bu işin cazibesini ortadan kaldırıyor, diyor.
Astronot Tom Jones , başka bir tecrübeli uzay gazisi, yörüngede 52 gün dört uzay görevinde geçirdi. Antrenmanda herkes gülerken 18 gün dayanamayacağını anlıyorsun diyor. Sistemi kullanabilmeniz gerekiyor. Ve bunda verimli olmak istiyorsun çünkü gerçekten yapman gereken şeyden zaman alıyor.
Jones, dik öğrenme eğrisine rağmen, uzay mekiği tuvaletini kullanırken hiçbir zaman yenilik hissini kaybetmedi. Columbia'da uzaya üçüncü yolculuğunda, mekiğin tuvaletini örten mahremiyet perdesine baktığını ve genellikle bir kafanın olması gereken yerde çorap gördüğünü hatırlıyor. Mürettebat arkadaşı Story Musgrave, baş aşağı işemekten keyif aldı. Banyoyu yerde yaptığınız gibi kullanmayın. Ağırlıksız olmanın avantajlarından yararlanın ve yeni şeyler deneyin, diye hatırlatacaktı Musgrave ona.
Bir hava filtresi kokuları ve bakterileri ortadan kaldırır.(Hava ve Uzay Müzesi)
Jones, hiç sıkılmadım, diyor. Bu şeyleri yüzünde bir gülümsemeyle, bunun harika olduğunu düşünerek yapıyorsun. Bu gerçekten garip ve gerçekten vahşi.
Astronotlar ayrıca mekiklerdeki tuvaletin kapalı alanını kıyafet değiştirmek ve banyo havlularıyla kendilerini silmek için kullandılar. Jones'un görevlerinde, ekip üyeleri havlularını tuvaletin duvarı boyunca uzanan rondelalara yerleştirdi; yerçekimi olmadığında, havluların uçları denizdeki yosun gibi küçük bölmeye doğru süzülüyordu. Jones gitmek zorunda kaldığında, bu mini havlu yosun ormanından geçerek mekiğin kompartımanın yanındaki ambar penceresine gider, perdeyi arkasına kapatır ve kendini 30 milyon dolarlık bir elektrikli süpürgeye atarken kozmosa bakardı.
Oldukça temiz bir banyo, diyor.