Abstract:
Arka plan: NF, beyin aktivitesinin kendini düzenlemesi için, yetenekleri geliştirmeyi hedefleyen, davranışsal eğitimin bir şeklidir. Geçen on yıl içinde yayınlanan birkaç NF çalışması ilk çalışmaların metodolojik noksanlıklarının üstesinden gelmeye çalıştı. Bu not NF in metodolojik temellerini tarif ediyor ve nöropsikiyatrik bozukluklarda onun klinik etkililiği ve yararlılığı üzerine temelli kanıtları tekrar gözden geçiriyor.
Yöntemler: NF eğitiminde, elektriksel beyin aktivitesinin belirli özelliklerinin kendini düzenlemesi, hemen geri bildirim ve ve pozitif pekiştirme yoluyla, edinilir. Frekans eğitiminde, farklı EEG frekans bandlarındaki aktivite çoğaltılmalı yada azaltılmalıdır. Yavaş kortikal potansiyel (SCPs) eğitimi, kortikal ani çıkışların düzenlenmesine gönderme yapar.
Sonuçlar: NF çalışmaları, hasta insanlar kadar sağlıklı insanlarda, dikkat, hafıza işlemleme, gerçek yaşam koşullarında performans geliştirme gibi model oluşturacak belirli etkileri gözler önüne serdi. Birkaç çalışmada gösterildiki; DEHB olan çocuklarda, SCP eğitimi yada frekans (Theta/beta) eğitiminden sonra davranışsal ve bilişsel değişkenler gelişti. Nörofizyolojik etkiler de ölçülebildi. Ancak eğitimin bilinen ve bilinmeyen etkileri bu çalışmalarda çözülememiştir. İlaca dirençli epilepsi hastaları için, SCP eğitimiyle nöbetin frekansı ve şiddetinde önemli ve uzun süreli düşüşler bir dizi çalışmada belgelenmiştir. Psikiyatrik bozukluğu (tik bozukluğu,anksiyete ve otizm gibi) olan diğer çocuklar için sadece ön incelemeler mevcuttur.
Kararlar: Nöropsikiyatrik bozukluklarda değerli bir tedavi modülü olarak NF e yönelik gittikçe artan kanıtlar toplanmaktadır.İleride yapılacak kontrollü çalışmalar, klinik yararlılık ve etkililiği oluşturmak ve başarılı eğitimin altında yatan mekanizmalar hakkında daha fazla bilgi edinmek için zorunludur.