Tarihsel bir gerçek olduğu için bu bir komplo değil. Roma Katolikliğinde saygı duyulan azizlerin neredeyse tamamı, Greko-Romen mitolojisindeki bir Tanrı’ya benzer ve bu bir tesadüf değildir. Erken Hıristiyanlığın Roma İmparatorluğu’nda yayılması sırasında, yerel tanrıların ve bayramların çoğu, yeni bir dine geçişi biraz daha kolaylaştırmak için kiliseye dahil edildi.
Vatikan ve Katolik kiliselerindeki sembollerin ve tasarımların çoğu Mezopotamya, Mısır veya Greko-Romen paganizminden türetilmiştir. Uygulamalarının birçoğu, heykellere (ya da isterseniz putlara) eğilmek ve öpmek gibi pagan kökenli olup, eğer İncil’i gerçekten okursanız, büyük bir hayır-hayır olduğunu ve temelde saygısızlık olduğunu anlarsınız.
Papa’nın Roma İmparatoru’nun halefi olması daha belirgindir, çünkü iktidar yeri Roma’da ve Latin diline olan saplantıları ve onun giydiği giyim tarzının çoğu antik pagan rahipleri ve Roma imparatorunun kendisini anımsatıyor ( Kilise ve devletin esas olarak birleştiği Kutsal Roma İmparatorluğu’nu düşünün).
Bu pagan etkisi, Noel ve Paskalya gibi tatiller ile aynı zamanlarda önceki pagan bayramlarının yerini alarak (yeniden adlandırılması dışında çoğu kez aynı gün içinde) Protestan Hıristiyanlığına bile yayıldı. Cadılar Bayramı, Lent ve All-Saints Day’in hiçbir İncil temeli yoktur ve tamamen pagan uygulamaları ve gelenekleridir.
Birden fazla seviyeye sahip öfkeli bir cehennem olarak tasvir edilen modern “Cehennem” görüşümüz, Dante’nin Cehennemi tarafından yayılan pagan bir fikirdir ve yine muhtemelen İncil kökenine sahip değildir.
Farklı dini grupların modern uygulamaları arasında çizgi çekmenin biraz zor olduğunu, çünkü genellikle birbirleriyle birleşip iç içe geçtiklerini iddia ediyorum.
Ayrıca Vatikan, Masonlar ve Cizvitlerin bağlantılarına ve onların (bazen hiç olmaz) gizli okült uygulamalarına bakın.