Brooklyn merkezli gazeteci Julian Rubinstein, Terrance Roberts’ın hikayesini ve varlığını deşifre etmek için memleketi Denver, Colorado’ya döndüğünde, Amerika’nın en iğrenç adaletsizliklerinden bazılarını ortaya çıkaracak yedi yıllık bir belgesel deneyimine başladı. Rubinstein’ın belgesel filmi çobanpüskülü eski bir çete üyesi olan Terrance tarafından yönetilen Denver’ın Kuzeydoğu Park Hill bloğundaki bir barış mitingi sırasında bir çekimin yapısını bozar. Uzun yıllar suç davranışı nedeniyle hapsedildi. Ancak serbest bırakıldıktan sonra, sosyal adalet ve barış için bir aktivist olarak topluluğuna hizmet etmeye başladı.
Film, endişeli bir tempo ve tutarlı bir eylem ve koşullar inşası ile ortaya çıkıyor. Rubinstein, Terrance Roberts’ın hayatını nasıl ve neden savunması gerektiğini inşa etmek için haberleri, mahkeme salonunu, röportajları ve arşiv görüntülerini kesiyor. Bilinen bir çete üyesi olan Hasan Jones’u vurduğu için nefsi müdafaa iddiasında bulunuyor. Buna ek olarak, Jones’un kaderini Terrance’ın kendini savunma gösterisinin ötesinde mühürleyecek bir sabıka kaydı var. Hasan vurulmaktan kurtuldu, sadece belden aşağısı felç oldu ve hayatının geri kalanında tekerlekli sandalye kullanacak.
Çete şiddetine bu kadar batmış bir bölgede büyümek, genç erkeklerin çoğunu, Terrance için olduğu gibi çoğu veya uzun süreli hapis cezasıyla sonuçlanan, kötü şöhretli Park Hill Bloods-Crips çete rekabetinin iğrenç pençelerine itti. Bilinen bu sokak savaşını körükleyen öfke ve beyhudelik, bölgenin alışveriş merkezinin yakılmasına neden oldu. Terrance, Martin Luther King ve diğer sivil siyah liderler ve hareketler üzerinde çalıştığı hapishaneden serbest bırakıldıktan sonra, amacının toplumu için Prodigal Son Initiative ile dünyaya yeniden giren bir sivil haklar aktivisti olarak gördü. Babası Papaz George Roberts tarafından desteklenen Terrance, sosyal adalet, şiddet ve polisin mahallesini ve belirli önemli sosyal etkileyicileri nasıl kontrol ettiği konusundaki görüşünü değiştirecekti. Rahip George Roberts, film boyunca büyük bir sevgi ve pratik öğretiler sunuyor, bu da canlandırıcı bir hakikat ve değişim duygusu sağlıyor.
“…Terrance’ın kader anındaki Hasan’ı vurmasına neden olan katmanları soyar ve ortaya çıkar. tipik bir çete saldırısından çok farklı bir hikaye”
Rubinstein, Terrance’ın Hasan’ı vurduğu kader anına yol açan katmanları soyuyor ve tipik bir çete çekiminden çok farklı bir hikaye ortaya koyuyor. Çekimi daha da gizemli hale getirmek için, Terrance’ın bir zamanlar Holly alışveriş merkezinin bulunduğu, kendi yarattığı bir site olan dışarıdaki gençlik merkezinde düzenlediği bir barış yürüyüşü gününde gerçekleşir. Peki çete şiddetine son verilmesini savunurken Hasan’ı neden vurdu? Rubenstein’ın damgasını vurduğu yer burasıdır. Araştırmacı bir gazeteci olarak, kontrol ve baskı ihtiyacından doğan bozuk bir sistemi anlamak zorunda kalanlar için mantığın sesini ortaya çıkarıyor.
Rubenstein, röportajlar ve istenmeyen görüntüler aracılığıyla, kolluk kuvvetlerinin ve toplumun benzersiz bir varoluşta nasıl çalıştığına dair bir vaka yaratıyor. İnanç liderleri ve topluluk koruyucuları şiddetsizliği öğretmek için çalışırken, yasa bunu baltalıyor. Çetelere, rekabetlerini sokaklarda çözmeleri için bir fırsat sunuyor, çoğu zaman bir kan akışı ve bölünmüş bir topluluk bırakıyor.
Terrance, yargı sistemine karşı geniş çapta spekülasyon yapılan bir davada özgürlüğü için savaşırken, Rubenstein, polisin nasıl ve neden tutukladığına ve Terrance’ın hapsedilmiş bir hayatı yaşaması için davasını bozmaya çalışmak için muhbirleri kullandığına dair bir bilmeceyi çözer. Ancak, jüri gerçekleri ve olayları farklı görüyor. Ve sonunda, Terrance “asla inemeyeceği bir kaplana bindi.” Rubenstein, film kapanırken Terrance’ın sosyal adaletsizliğe karşı savaşını nasıl sürdürdüğünü gösteriyor. Holly’deki yeni bir topluluk projesi için barış mahkemeleri kaldırılsa da, yeni bir sayfa verilmiş yeni bir nesil için sembolik bir mesajdır. Ölüm mü olacak, yeniden doğuş mu? Sadece zaman gösterecek.
Kaynak : https://filmthreat.com/reviews/the-holly/