Giotto di Bondone Kimdir
Giotto di Bondone Hayatı
Giotto di Bondone (1266-1337)
Rönesans sanatının kökü olan Giotto, 1266 da Toskanada Vespignano yakınlarındaki Collede doğmuştur.
Rönesans sanatçılarının hayatlarını yazan Giorgio Vasari, Giottonun sanat hayatını şöyle anlatır: Pisa ve Assisi kiliselerindeki pembe yanaklı madonnalarıyle bütün İtalyada büyük bir şöhret kazanmış bir ressam olan Cimabue 1278 yıllarında bir bahar günü Floransadan Bolonyaya giden yol üzerinde, Ombria tepeleri arasında yürürken, yolun kenarında bir servi altına oturmuş, koyunları otlatan 12 yaşında bir çocuk görür. Çocuğun bakışları sürüden, yassı bir taş üzerinde kömür parçasıyla çizdiği desene gidip gelmektedir. Bir lahza durur, hiç bir şey bilmeyen bu çocuğun gördüğü şeyleri nasıl bir doğrulukla çizdiğini görerek hayretler içinde kalır ve ona: «Daha iyi bir resim yapmayı öğrenerek bir gün ünlü bir ressam, zengin bir adam olmak istemez misin?» demekten kendini alamaz. Bunun üzerine çocuğun duyduğu derin heyecan karşısında ressam onu alarak o taraflarda oturan babasına götürür, diller dökerek çocuğunda büyük bir sanat kabiliyeti gördüğünü, bir gün büyük bir ressam olacağını ona anlatmaya çalışır. Baba güçlük göstermez, teklifi kabul eder, aynı akşam ressam yeni bir çırakla atölyesine döner.
Giotto, Floransada Cimabuenin atölyesinde resmi öğrendikten sonra kısa zamanda büyük bir şöhret kazanır. Aldığı işler için Romaya, Napoliye, Avignon ve Milanoya gider. Fakat Giotto, hayatının büyük bir kısmını Floransada geçirmiş Danteye büyük bir dostlukla orada bağlanmış, 1337de 71 yaşında orada ölmüştür.
Giottoya gelinceye kadar resim sanatı Bizans mozaikinin bir devamından başka bir şey değildi. Mozaik ise sanatçının imkânını sınırlayan bir ifade vasıtasıdır. Giotto ile beraber Bizans şemalarının çözüldüğünü görüyoruz. Çünkü ressamımız mozaiki bırakıp freskoya geçmekle hareketlerinde büyük bir serbestlik kazanmıştır.
Aynı zamanda iki üç sanatı kendinde toplayan her Floransalı gibi Giotto da hem ressam, hem mimardı. Ama onun asıl büyüklüğü resimdedir. Ressamın başlıca eserlerini, Assisi kilisesindeki freskolarıyle Floransada Santa Croce ve Padovada Santa Maria dellArena veya Scrovegni kiliselerinin freskoları teşkil eder.
Bu resimler bize İsanın, Meryemin ve Assizili ermiş Fransuvanın hayatını anlatmaktadır.
Giotto, sanatını tabiatın gözlemine borçludur. Resimlerinde hayatın ve tam ifadenin cazibesi vardır. Bu bakımdan Giottoya realist diyebiliriz. Ama onun realizmi bir tavır, hareket ve ifade realizmidir. Pek az sanatçı ruhun derinliklerine onun kadar inmiş, sonra o derinlikleri dışarıya aksettirebilmiştir. Onun en duygulu ve en güzel eseri Padovadaki küçük Arena kilisesinde bulunmaktadır. Bu kiliseye girer girmez kuvvetli kompozisyonların etkisi altında kalırsınız. Bunlarda olayın açıklığı, şefkat ve ıstırap kuvvetli bir desenle belirtilmiş, saf renklerle ifade edilmiştir. Sanatçı, Hıristiyan sanatının süsleyici ve hikayeci rolünü aşarak ilk defa gözlerimizin önüne canlı, hareketli, duygulu bir insanlık koymaktadır.