Boris Johnson, İngiliz kamuoyunu AB referandumunda "Hayır" oyu kullanmaya ikna etmek için tarihten örnekler kullanıyor. konuşan Pazar TelgrafıJohnson, Avrupa tarihinin "Romalılar altında barış ve refahın altın çağını" yeniden keşfetme girişimlerinin defalarca görüldüğünü söyledi. Johnson gazeteye verdiği demeçte, "Napolyon, Hitler, çeşitli insanlar bunu denedi ve trajik bir şekilde sona erdi. AB bunu farklı yöntemlerle yapma girişimi. Avrupa fikrine bağlılık. Kimsenin saygı duyduğu veya anladığı tek bir otorite yok. Bu büyük demokratik boşluğa neden oluyor." (1)
Johnson, yalnızca Romalılar, Adolf Hitler, Napolyon Bonapart ve Angela Merkel Avrupa'nın doğusuna yöneldiklerinde başlarının belaya girdiğini de ekleyebilirdi. Gerçekte haklı olabilirdi ama Ken Livingstone gibi, Hitler'in 1936'da Siyonist liderlerle yaptığı müzakerelere atıfta bulunduğunda, anti-Semitizm tartışmasını tartışırken, bu pek iyi gitmedi. Bir siyasi yorumcunun belirttiği gibi, “herhangi bir siyasi tartışmada Hitler ve Nazilerin hayaletlerine başvurmak son derece tehlikeli bir stratejidir.” (2)
Medya, Johnson'ın Roma İmparatorluğu hakkındaki yorumlarını görmezden geldi, ancak Avrupa'daki zorluklar, bugün Avrupa Birliği'nin karşılaştığı zorluklardan çok farklı değil. Roma dışındaki düşman güçlere karşı kendini koruma girişimi olarak başladı. MÖ 509'da Romalılar demokratik bir cumhuriyet kurmaya karar verdiler. Demokrasi fikrini, daha önceki bir dönemde bu yönetim biçiminin 200 yıl sürdüğü Atina'dan ödünç aldılar. Katılım Atina'daki tüm sakinlere açık değildi. Oy vermek için bir yetişkin, toprak sahibi olan ve köle olmayan bir erkek vatandaş olmak gerekiyordu ve bunların sayısı "yaklaşık 250.000 ila 300.000 olan toplam nüfus içinde 30.000 ila 50.000 arasında değişiyordu." (3)
"Demokrasi" kelimesi "halkın yönetimi" anlamına gelir. Gerçekte, köleleri, kadınları ve vatandaş olmayanları dışladığı için hiçbir zaman Roma'daki tüm insanlara atıfta bulunmadı. Ayrıca her vatandaşın bir oyu yoktu. Roma'da güç, küçük bir grup zengin ailenin elindeydi. Bu ailelerin erkek reislerine patrik denirdi. Bu patriklerin üç yüzü, hükümet konularını tartıştıkları Senato olarak bilinen bir yerde bir araya geldi.
Senatörler her yıl iki kişiyi Roma'nın ortak liderleri olmak üzere aday gösterdiler. Bu adamlara konsolos denirdi. Senatörler tavsiyede bulunabilirdi ama kararları veren konsoloslardı (bunu yapmadan önce anlaşmaları gerekiyordu). Konsoloslar hükümet harcamalarını, dış ilişkileri ve askeri komutanların ve eyalet valilerinin atanmasını kontrol etti. Aptalca kararlar alınmasını önlemek için, kararlar alınmadan önce iki konsolosun anlaşmaya varması gerekiyordu.
Senatörler onları aday gösterse de, konsoloslar Halk Meclisi tarafından seçildi. Teoride tüm Romalı erkek vatandaşlar Forum'da düzenlenen Kamu Asamblesi'ne katılabilirdi, ancak toplantı öyle bir şekilde organize edilmişti ki, alınan kararları genellikle patrisyenler kontrol ediyordu. Sallust şunları savundu: "Romalılar... otoritenin her yıl seçilen iki yönetici arasında bölündüğü yeni bir sistem getirdiler; güçlerinin sınırlandırılmasının, onları kötüye kullanma eğilimine girmelerini engelleyeceği düşünülüyordu." (4)
İktidardaki ailelerin üyesi olmayan Roma vatandaşlarına plebler deniyordu. Yüzlerce yıl boyunca, pleblerin aristokrat ailelerin üyeleriyle evlenmelerine izin verilmedi, bu yüzden iki grup çok ayrı tutuldu. Plebler büyük çoğunluktaydı ama istediklerini seçmekte özgür değildiler. Bunun nedeni denilen bir sistemdi. müşteri. Her patriğin müşterileri olan büyük bir pleb grubu olurdu. Mali ve hukuki destek karşılığında, plebler patriklerinin isteklerini desteklediler. Bu, Halk Meclisi'nde oy kullanma şeklini de içeriyordu.
MÖ 494'te Yunanlılardan demokrasi hakkında duyduklarından esinlenen plebler, karşılıklı destek yemini ettikleri bir toplantı yaptılar. Daha sonra Senato'ya, taleplerini kabul etmedikleri takdirde Roma dışında kendi topluluklarını oluşturacaklarını bildirdiler. Savaş sırasında plebler tarlalarda iş gücü sağladıkları ve ordunun büyük bir bölümünü oluşturduğu için, Senato onların taleplerini kabul etmek zorunda kaldı. (5)
Pleblerin her yıl kendi çıkarlarını temsil edecek iki adam seçebilecekleri konusunda anlaşmaya varıldı. Tribün olarak anılan bu adamlar, plebleri patriklerin eylemlerine karşı koruma gücüne sahipti. Tribünlere para ödenmezdi ve bu nedenle neredeyse her zaman oldukça zengin insanlardı. Başka bir kampanyanın ardından Senato, pleblerin de konsül ve praetor (Roma'yı yönetmeye yardım eden yetkililer) haline gelebileceğini kabul etti. Bugün sahip olduğumuz demokrasiden uzak olmasına rağmen, bu, politikacıların kararlarından sorumlu olduğu bir sistem üretmeye yönelik en başarılı erken girişimdi.
MÖ 387'de Roma, Keltler tarafından işgal edildi (Romalılar onlara Galyalılar diyorlardı). Roma'yı işgal etmediler. Ancak, bulabildikleri tüm değerli eşyaları aldılar. Gitmeden önce Galyalılar Roma'yı ateşe verdi. Romalılar bunun bir daha olmayacağına kararlıydılar. Roma'nın dışına büyük bir taş duvar inşa etmeye karar verdiler. Duvar 2 metre genişliğinde, 8 metre yüksekliğinde ve 10 kilometre uzunluğundaydı. Romalılar da ordularını geliştirdiler. Çok başarılı Yunan ve Samnit ordularından birçok fikir ödünç aldılar. Roma Ordusu metalden yapılmış vücut zırhı giymeye başladı ve silahlarının kalitesini de geliştirdiler.
Romalıların İtalya'daki en iyi orduya sahip olmaları çok uzun sürmedi. Artık bölgede yaşayan diğer grupların topraklarını ele geçirebilecek durumdaydılar. Yavaş yavaş Romalılar tüm İtalya'nın kontrolünü ele geçirdiler. Romalılar artık fethetmek için başka alanlar aramaya başladılar. MÖ 202'de Kuzey Afrika, Batı Avrupa ve Akdeniz'deki üç büyük adayı (Sicilya, Korsika ve Sardunya) kontrol eden Kartacalıları yendiler.
Yavaş yavaş Romalılar, Yunan İmparatorluğu'nun farklı bölgelerini ele geçirmeyi başardılar. Savaşlar, esir alınan tüm askerler köleleştirildiği için zenginlerin sömürmesi için büyük bir yeni işgücü üretti. Bunlar, mülklerini düşük maliyetle yetiştirmek için toprak sahiplerine satıldı. Köle nüfusu, MÖ 1. yüzyılda iki milyon köle olana kadar büyük ölçüde arttı - 3.25 milyonluk özgür nüfusla karşılaştırıldığında. Kölelerin büyük kısmı yetişkinlerdi, özgür nüfus ise birçok çocuğu içeriyordu. Ayrıca, sekiz erkek vatandaştan biri Roma Ordusundaydı. (6)
Bu dönemde Romalılar Batı Avrupa'yı ele geçirmeye başladılar. Ancak, Julius Caesar'ın Britanya'yı işgal etmeye karar vermesi MÖ 55 yılına kadar değildi. Bu sırada Romalılar, şimdi Fransa olarak bilinen bir ülkede Galyalılarla savaşıyordu. Sezar, Galyalıların komşu bir adada yaşayan insanlardan erzak aldıklarını duyduğunda, cezalandırılmaları gerektiğine karar verdi. Sezar'ın askerlerini Britanya olarak adlandırdığı adaya götürmek için yaptığı ilk girişim, Kanal'daki şiddetli fırtınalar nedeniyle pek başarılı olamadı. Ertesi yıl Sezar tekrar denedi. Bu sefer güney Britanya'nın geniş bölgelerini ele geçirmeyi başardı. İngiltere'nin Romalıların ihtiyaç duyabileceği herhangi bir doğal kaynağa sahip olup olmadığını öğrenmek için araştırmalar yapıldı.
Julius Caesar şunları bildirdi: "Nüfus son derece büyük, çok sayıda çiftlik binası var, Galya'dakilere çok benziyor ve sığırlar çok. Kalay orta bölgede bulunur ve demir kıyıya yakın, ama büyük miktarlarda değil. Kullandıkları bronz ithal... Britanyalıların açık ara en medenileri Kent'te yaşayanlardır...Yaşam tarzları Galyalılarınkine çok benziyor.İç bölgelerde yaşayan kabilelerin çoğu büyümüyor. süt ve et yiyerek yaşarlar ve deri giyerler.Bütün Britanyalılar vücutlarını mavi renk veren ve onlara savaşta vahşi bir görünüm veren woad ile boyarlar.Saçlarını uzun tutarlar,vücudunun diğer her yeri hariç. üst dudağı traş ederler. Eşler on ya da on iki erkek arasında, özellikle erkek kardeşler ve babalar ve oğullar arasında paylaşılır." (7)
Strabon, adada yaşayanlardan etkilenmediğini belirterek, "Adanın çoğu alçak ve ağaçlık ama dağlık alanlar da çok. Mısır, sığır, altın, gümüş ve demir üretiyor. Bunlarla birlikte ihraç ediliyor. deriler, köleler ve avlanmaya uygun köpekler.Adamlar Galyalılardan daha uzun ve o kadar da sarı saçlı değiller... Ben kendim Roma'da gençlerin (Britanya'dan kölelerin) şehirdeki en uzunlardan yarım ayak daha uzun olduğunu gördüm. çarpık bacaklı ve hantal yapılıdır.Galyalılar gibi yaşarlar ama bazı gelenekleri daha ilkel ve barbardır.Örneğin bazılarına süt sağlanmış ama peynir yapmayı bilmiyorlar,dikmeyi bilmiyorlar ekinler ya da genel olarak çiftçilik... Şehirleri ormanlardır, çünkü uzun bir süre için değil, sığırlarına kulübeler ve ağıl inşa ettikleri geniş dairesel muhafazalarda ağaçları ve çitleri devirirler."
Strabon, adayı bir koloniye dönüştürmenin hiçbir avantajını görememişti: "İngiltere'den korkacak bir şeyimiz yok, çünkü onlar bize saldıracak kadar güçlü değiller. Ülkeyi ele geçirip tutmaktan hiçbir fayda gelmez. Adayı vergilerden korumak için bir ordu tutmanın maliyetini kârsız bulacağız.Onlardan vergi toplamak için en az bir lejyon ve bir süvari kuvveti gerekecek ve böyle bir gücün maliyeti elde edilen geliri dengeleyecektir. " (8)
Bu nedenle Roma hükümeti, İngiltere'yi Avrupa İmparatorluğu'na almanın ekonomik bir yararı olmadığına karar verdi. Ancak, Roma'nın demokratik karar alma sürecini sona erdirmesiyle İmparatorluğu genişletme fikirleri değişti. MÖ 44'te Julius Caesar kendini ömür boyu diktatör ilan etti. Sezar'ın kendisini kral yapmayı planladığı söylentileri yayılmaya başladı. Plutarch şöyle yazdı: "Sezar'ın nefret etmesini sağlayan şey onun kral olma tutkusuydu." Sezar bu suçlamaları reddetti, ancak krallık sistemine şiddetle karşı çıkan Roma halkı, Sezar'ın tüm kararları nasıl verdiği konusunda endişelenmeye başladı. Arkadaşları bile artık tavsiye dinlemeye istekli olmadığından şikayet etti. (9)
Sonunda, Sezar'ın gayri meşru oğullarından biri olduğu söylenen Marcus Brutus da dahil olmak üzere 60 kişilik bir grup, Sezar'a suikast düzenlemeye karar verdi. Sezar Senato'ya geldiğinde bir grup senatör onun etrafında toplandı. Publius Servilius Casca onu arkadan bıçakladı. Sezar yardım için etrafına bakındı ama şimdi grubun geri kalanı hançerlerini çıkardı. Sezar'ın gördüğü ilk adamlardan biri Brutus'tu ve "Sen de oğlum," diye ilan ettiği bildirildi. Sezar direnmenin faydasız olduğunu biliyordu ve togasını başına geçirdi ve son darbelerin gelmesini bekledi.
Sezar'ın ölümünden sonra Augustus ve Mark Antony iktidar mücadelesine girdiler. Augustus sonunda Roma İmparatorluğu'nun lideri olduğunda, yönetim yöntemini değiştirdi. MÖ 27'de tek bir adamın, imparatorun tüm önemli kararları aldığı imparatorluk sistemini kurdu. Senato hala toplanmış olsa da, senatörler artık yöneticilerden ziyade danışmanlardı. Avrupa Birliği'nin örgütlenme biçiminden çok farklı değil.
Roma İmparatorluğu, diktatörlük yönetiminden sonra daha da hızlı büyüdü. Ülkeler İmparatorluğa ekonomik açıdan mantıklı olduğu için değil, imparatora daha fazla güç verdiği için dahil edildi. Roma, dokunaçlarını Doğu Avrupa'ya yaymaya başladı. Batıda imparatorlukta olmayan tek bölge Britanya'ydı. MÖ 54'te ülke dışında kar elde etmenin zor olacağı sonucuna varıldı. Bu nedenle Britanya'yı Roma İmparatorluğu'na almamaya karar verdiler. Doksan yıl sonra Romalılar Britanya hakkındaki fikirlerini değiştirdiler. MS 43'te İmparator Claudius, Britanya'nın başka bir istilasını emretti. (10)
Romalılar Britanya'da buldukları insanlardan pek etkilenmediler: "İngilizlerin çoğu çıplak... giysi kullanımına yabancılar... Vücutlarına çeşitli desenler ve her türden hayvan resimleriyle dövme yapıyorlar. Vücutlarındaki desenleri gizlememek için kıyafet giymemelerinin nedeni budur.Silahları dar bir kalkan, bir mızrak ve yanlarında asılı bir kılıçtan ibaret olsa da son derece savaşçı ve kana susamışlardır. çıplak bedenler." (11)
Jordanes aynı fikirde: "Onlar (Britanya halkı), sürüleriyle ortak kullanılan bir barınak olan sazlı kulübelerde yaşıyorlar ve genellikle orman onların evi. bir diğeri, ya güç istedikleri için ya da mallarını artırmak için. Sadece at üzerinde ya da yaya olarak değil, tırpanlı iki atlı savaş arabalarıyla da savaşırlar." (12)
İstilaya karşı bir miktar direnç vardı, ancak Roma Ordusu çok güçlüydü ve hızla kontrolü sağladı. Halk, vergilerin konulmasından acı bir şekilde şikayet etti. Galya'nın Romalı komutanı Quintus Petillius Cerialis, mağlup olmuş bir kabileye şunları söyledi: "Siz yasalarımıza boyun eğinceye kadar Galya'da her zaman savaşlar vardı... , ne orduları ücretsiz idare et, ne de vergisiz ödeme yap." (13) Ancak İngiliz aşiret lideri Calgacus'un belirttiği gibi: "Romalılar yağmalarıyla ülkeyi tükettiler... Hırsızlık, kasaplık... bir çorak toprak yaratıyorlar ve buna barış diyorlar. (14)
Britanya, Romalılar için hiçbir zaman kârlı olmadı. Küçük altın (Galler) ve gümüş (Mendip Tepeleri) birikintileri buldular. Ayrıca tahıl, kurşun, demir, bakır, tuz, istiridye ve bazı tarım ürünleri ihraç ettiler. Ancak, adada 50.000 kadar askerleri olduğu için ihraç ettiklerinden çok daha fazlasını ithal ettiler.
MS 2. yüzyıla gelindiğinde, Roma İmparatorluğu toprakları aşağıdaki modern Avrupa ülkelerinin işgal ettiği bölgeyi kapsıyordu: İngiltere, Galler, Fransa, İspanya, Portekiz, Belçika, İsviçre, Almanya'nın bazı bölgeleri, Hollanda, Avusturya, İtalya, Macaristan, Monako, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Slovenya, Hırvatistan, Ermenistan, Azerbaycan, Gürcistan, Romanya, Bosna-Hersek, Türkiye, Yunanistan, Arnavutluk ve Sırbistan.
Edward Gibbon, birleşik bir Avrupa fikrinin büyük bir destekçisiydi. içinde tartışıyor Roma İmparatorluğunun Çöküşü ve Çöküşü (1776): "Hıristiyanlık döneminin 2. yüzyılında, Roma imparatorluğu dünyanın en güzel kısmını kavradı... Kanunların ve görgü kurallarının nazik ama güçlü etkisi, eyaletlerin birliğini yavaş yavaş sağlamlaştırdı." Gibbon, "Bir adam, dünya tarihinde, insan ırkının en mutlu ve refah içinde olduğu bir dönemi saptamaya çağrılsaydı, tereddüt etmeden, Domitian'ın ölümü ile II. Commodus'un katılımı (MS 98-180'den)." (15)
İngiltere, batıda ve kuzeyde Roma İmparatorluğu'nun sınırıydı. Güneydeki sınırı kuzey Afrika idi. Bu sınırlar çok güvenliydi. Ancak doğuya doğru ilerledikçe sorunlar yaşamaya başladı. Romalılar, Roma İmparatorluğu dışında yaşayan insanlara barbar diyorlardı. MS 4. yüzyılda Roma ordusu, bu barbarların imparatorluğa doğudan girmesini engellemekte büyük zorluk yaşadı. Bu kabilelere Vandallar, Gotlar ve Hunlar deniyordu.
4. yüzyılın sonunda Roma ordusu dramatik bir şekilde büyümüştü. Dahası, imparatorlar artık sayıları 650.000 olan pahalı paralı asker ordularına daha fazla bağımlı hale geldi. Bu büyük ordunun bedelini ödemek için vergilerin artırılması gerekiyordu. Vergilendirme, cumhuriyet döneminde köylü ailesinin ürününün yalnızca %10'unu oluştururken, şimdi neredeyse üçte birine ulaştı. (16)
Bu vergiler çoğu insanın karşılayabileceğinden daha yüksekti. Bazı Roma vatandaşları kendilerini Bagaudae adlı silahlı bir direniş grubuna dönüştürdüler. Paulus Orosius şöyle yazdı: "Romalılar arasında sürekli olarak vergi baskısı altında kalmaktansa barbarlar arasında özgürce yaşamayı tercih eden bazı Romalılar var." (17)
407'de, anakara Avrupa'daki topraklarını korumak amacıyla İngiltere merkezli Roma Ordusunu geri çağırmaya karar verildi. Ancak bu başarısız oldu ve 419'da İspanya'yı Vandallara ve Fransa'nın büyük bir bölümünü Franklara kaptırdılar. Salvian, o sırada Marsilya'da yaşayan bir Hıristiyandı. Şöyle yazdı: "Romalılar bir zamanlar insanların en güçlüsüydü, şimdi güçsüzler; eskiden onlardan korkulurdu, ama şimdi korku içinde yaşıyorlar. Adil bir Tanrı'nın yargısı altında borcumuzu ödüyoruz." Daha sonra İsa Mesih'ten alıntı yaparak devam eder: "İnsanlar ne ekerse onu biçerler." (18)
Avrupa Birliği böyle mi ölecek? Ekonomik olarak yaşayamaz hale getirecek bir boyuta ulaştı mı? Bu kadar geniş bir alanı demokratik olmayan bir merkezden yönetmek mümkün müdür? 407'de Roma İmparatorluğu'ndan ayrılan ilk ülke İngiltere oldu. Haziran 2016'da AB'den ayrılan ilk ülke olacak mı?
(1) Boris Johnson , Pazar Telgrafı (14 Mayıs 2016)
(2) Günlük mail (16 Mayıs 2016)
(3) John Thorley, Atina Demokrasisi (2005) sayfa 74
(4) Salust, Catilina'nın Komplosu (c. 40 M.Ö.)
(5) Peter A. Brunt, Roma Cumhuriyeti'nde Sosyal Çatışmalar (1993) sayfa 58
(6) Chris Harman, Bir Halkın Dünya Tarihi (2008) sayfa 72
(7) Jül Sezar, Galya Savaşı (c. 52 M.Ö.)
(8) Strabon, Coğrafya (c. AD 20)
(9) Plutarkhos, Julius Caesar'ın Hayatı (c. AD 110)
(10) Cassius Dio, Roma Tarihi (c. AD 215)
(11) Kahraman, Roma Tarihi (c. AD 240)
(12) Ürdün, Gotların Kökeni ve Yaptıkları (c. AD 550)
(13) Quintus Petillius Cerialis, MS 70'teki yenilgilerinden sonra Treveri kabilesiyle konuşurken.
(14) Tacitus'un kitabında alıntıladığı Calgacus, Julius Agricola'nın Hayatı Üzerine (MS 98)
(15) Edward Gibbon, Roma İmparatorluğunun Çöküşü ve Çöküşü (1776) sayfa 1 ve 89
(16) A.H.M. Jones, Roma Ekonomisi (1974) sayfa 83
(17) Paulus Orosius, bir arkadaşına mektup (MS 418)
(18) Salvia, Tanrı'nın Yönetimi Üzerine (c. AD 450)
Objektif bir tarih öğretmeni olmak mümkün müdür? (18 Mayıs 2016)
Kadın Eşitleyiciler: 1640'larda Eşitlik Kampanyası (12 Mayıs 2016)
Reichstag Yangını Bir Nazi Komplosu Değildi: Geçmişi Yorumlayan Tarihçiler (12 Nisan 2016)
Emmeline ve Christabel Pankhurst Muhafazakar Parti'ye neden katıldı? (23 Mart 2016)
Mikhail Koltsov ve Boris Efimov - Politik İdealizm ve Hayatta Kalma (3 Mart 2016)
BBC'ye sağcı sızma (1 Şubat 2016)
Bert Trautmann, kararlı bir Nazi ve İngiliz kahramanı oldu (13 Ocak 2016)
Frank Foley, Noel'de hatırlamaya değer bir Hıristiyan (24 Aralık 2015)
Hükümetler Aralık 1938'deki Yahudi Göç Krizine nasıl tepki verdi? (17 Aralık 2015)
Savaşa gitmek politikacıların kariyerlerine yardımcı olur mu? (2 Aralık 2015)
Sanat ve Politika: John Heartfield'ın Çalışması (18 Kasım 2015)
7 Kasım 2015 Pazar günü Anma Günü'nde Hatırlamamız Gereken Kişiler
Neden süfrajet gerici bir filmdir (21 Ekim 2015)
Volkswagen ve Nazi Almanyası (1 Ekim 2015)
David Cameron'un Avrupa'da Sendika Yasası ve faşizm (23 Eylül 2015)
BBC belgeselinde yer almanın sorunları (17 Eylül 2015)
Mary Tudor, İngiltere'nin ilk Kraliçesi (12 Eylül 2015)
Jeremy Corbyn, yeni Harold Wilson mu? (5 Eylül 2015)
Anne Boleyn tarih sınıfında (29 Ağustos 2015)
BBC ve Daily Mail neden anti-faşist kampanya yürüten Cedric Belfrage hakkında yanlış bir haber yayınladı (22 Ağustos 2015)
Henry VIII Saltanatı Sırasında Kadın ve Siyaset (14 Temmuz 2015)
Kemer sıkma siyaseti (16 Haziran 2015)
Henry VIII'in gayri meşru oğlu Henry FitzRoy öldürüldü mü? (31 Mayıs 2015)
Daily Mail'in emekçilerin çıkarlarına karşı kampanya yürütmesinin uzun tarihi (7 Mayıs 2015)
Nigel Farage, Henry VIII (5 Mayıs 2015) döneminde yaşasaydı asılır, çizilir ve dörde bölünürdü.
Henry VIII döneminde sosyal hareketlilik, David Cameron döneminde olduğundan daha mı büyüktü? (29 Nisan 2015)
Margaret Cheyney'nin yaşamını ve ölümünü tarih sınıfında çalışmak neden önemlidir (15 Nisan 2015)
Sir Thomas More, Tarihteki En Kötü 10 Britanyalıdan Biri mi? (6 Mart 2015)
Henry VIII, Adolf Hitler ve Joseph Stalin kadar kötü müydü? (12 Şubat 2015)
İfade Özgürlüğünün Tarihi (13 Ocak 2015)
1914'te Noel Ateşkesi Futbol Oyunu (24 Aralık 2014)
Tarihsel gerçeklerin İngiliz merkezli ve cinsiyetçi yanlış sunumu Taklit oyunu (2 Aralık 2014)
James Jesus Angleton'ın Gizli Dosyaları (12 Kasım 2014)
Ben Bradlee ve Mary Pinchot Meyer'in Ölümü (29 Ekim 2014)
Yuri Nosenko ve Warren Raporu (15 Ekim 2014)
KGB ve Martin Luther King (2 Ekim 2014)
Tomás Harris'in Ölümü (24 Eylül 2014)
Sınıfta Simülasyonlar (1 Eylül 2014)
KGB ve JFK Suikastı (21 Ağustos 2014)
West Ham United ve Birinci Dünya Savaşı (4 Ağustos 2014)
Birinci Dünya Savaşı ve Savaş Propaganda Bürosu (28 Temmuz 2014)
Tarihte Yorumlar (8 Temmuz 2014)
Alger Hiss FBI tarafından suçlanmadı (17 Haziran 2014)
Google, Bing ve Alaycı Kuş Operasyonu: 2. Bölüm (14 Haziran 2014)
Google, Bing ve Alaycı Kuş Operasyonu: CIA ve Arama Motoru Sonuçları (10 Haziran 2014)
Öğretmen Olarak Öğrenci (7 Haziran 2014)
Wikipedia aşırı siyasilerin kontrolü altında mı? (23 Mayıs 2014)
MI5 neden Ernest Holloway Oldham'ı bilmenizi istemedi (6 Mayıs 2014)
Lev Sedov'un Garip Ölümü (16 Nisan 2014)
John F. Kennedy'yi kimin öldürdüğünü neden asla öğrenemeyeceğiz (27 Mart 2014)
KGB, Michael Straight'i Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olarak yetiştirmeyi planladı (20 Mart 2014)
Müttefiklerin Lenin'i Öldürme Planı (7 Mart 2014)
Rasputin MI6 tarafından mı öldürüldü? (24 Şubat 2014)
Winston Churchill ve Kimyasal Silahlar (11 Şubat 2014)
Pete Seeger ve Medya (1 Şubat 2014)
tarih öğretmenleri kullanmalı mı karabaş sınıfta? (15 Ocak 2014)
İstihbarat servisleri neden Dr. Stephen Ward'ı öldürdü? (8 Ocak 2014)
Solomon Northup ve 12 Yıllık Esaret (4 Ocak 2014)
Auschwitz Meleği (6 Aralık 2013)
John F. Kennedy'nin Ölümü (23 Kasım 2013)
Adolf Hitler ve Kadınlar (22 Kasım 2013)
Geli Raubal Davasında Yeni Kanıt (10 Kasım 2013)
Sınıfta Cinayet Vakaları (6 Kasım 2013)
Binbaşı Truman Smith ve Adolf Hitler'in Finansmanı (4 Kasım 2013)
Unity Mitford ve Adolf Hitler (30 Ekim 2013)
Claud Cockburn ve Temyiz'e karşı mücadelesi (26 Ekim 2013)
William Wiseman'ın Garip Vakası (21 Ekim 2013)
Robert Vansittart'ın Casus Ağı (17 Ekim 2013)
İngiliz Gazetesi Yatıştırma ve Nazi Almanyası Haberciliği (14 Ekim 2013)
Paul Dacre, The Daily Mail and Faşizm (12 Ekim 2013)
Wallis Simpson ve Nazi Almanyası (11 Ekim 2013)
MI5 Faaliyetleri (9 Ekim 2013)
The Right Club ve İkinci Dünya Savaşı (6 Ekim 2013)
Paul Dacre'nin babası savaşta ne yaptı? (4 Ekim 2013)
Ralph Miliband ve Lord Rothermere (2 Ekim 2013)
Karmaşık: Roma İmparatorluğu'ndan Brexit'e, İngiltere Her Zaman Avrupa ile İlişkisini Tanımlamak İçin Mücadele Etti
İngiltere bugün Avrupa ile olan ilişkisi tarafından tüketilmektedir. Birleşik Krallık'taki seçmenlerin %52'sinin Avrupa Birliği'nden ayrılmayı seçmesinden neredeyse üç yıl sonra, milletvekilleri ve halk hâlâ blokla gelecekteki bağlarının nasıl görünmesini istediklerine karar vermekte zorlanıyor ve Başbakan Theresa May'i tekrar tekrar diğer AB ülkelerine sormaya zorluyor. çıkış tarihinin uzatılması için liderler. 10 Nisan'da 31 Ekim olarak yeni bir son tarih belirlediler. Avrupa Konseyi başkanı Donald Tusk, 'Lütfen bu zamanı boşa harcamayın', uyarısında bulundu.
Birçok İngiliz, kendilerini AB'ye yakın tutan, derin ticaret bağlantılarına, serbest göçe ve ortak düzenlemelere izin veren bir Brexit anlaşması istiyor. Diğerleri, tatmin edici bir plan ortaya çıkmazsa, hiçbir anlaşma yapılmadan bloktan ayrılmayı ve bunun yerine Avrupa dışında yeni bir ulusal kimlik oluşturmayı tercih eder. Milyonlarcası hâlâ yeni bir referandum çağrısı yapıyor.
Ancak Brexit, İngiltere'nin kendisini çevreleyen kıtaya gerçekten ait olup olmadığını sorguladığı ilk zamandan çok uzak. Yüzyıllar boyunca, Roma işgalinden AB'nin öncülünün 1973'te katılmasına kadar, Britanya Avrupa'ya yaklaşmak ve Avrupa'dan uzaklaşmak arasında gidip geldi. TIME, Exeter Üniversitesi'nde Profesör ve kitabın yazarı olan İngiliz tarihçi Jeremy Black ile konuştu. İngiltere ve Avrupa: Kısa Bir Tarih, bu ilişkinin tarihindeki yaklaşık beş kilit bölüm ve bunların Birleşik Krallık'ın mevcut varoluşsal krizi hakkında neler ortaya çıkarabilecekleri.
Avrupa Birliği Roma İmparatorluğu gibi mi? - Tarih
Manşetlerde "Avrupa Yeniden Birleşti" yazıyor, Mayıs 2004
Doğu Avrupa ve Akdeniz'deki 10 ülke bloğa katıldı. Avrupa, Soğuk Savaş tarafından ikiye bölünmesinden yaklaşık altmış yıl sonra, Doğu Avrupa ve Akdeniz'deki 10 ulusun Avrupa Birliği'ndeki yerlerini almasıyla, dün gururla yeniden bir araya geldi. Bir zamanlar komünist olan Çek Cumhuriyeti, Estonya, Macaristan, Letonya, Litvanya, Polonya, Slovakya ve Slovenya AB ailesine resmen katıldı. Akdeniz adaları Kıbrıs ve Malta da onlara katılarak, tartışmasız dünyanın en büyük tek ekonomik bloğunu ve toplam 455 milyonluk nüfusuyla acemi bir siyasi gücü tamamlayarak, AB şimdi dünyanın en büyük ekonomisi olarak ABD'yi geride bırakıyor. Bugünün Avrupa Birliği'nin bir başkanı ve bir ordusu var (her ne kadar üye devletler askeri harekat taahhütlerini veto edebilirlerse de). AB parlamentosu, üye devletlerinin yasalarının yerine geçen yasalar yapabilir. Onun mahkemesi AB vatandaşları üzerinde yargı yetkisine sahiptir. Ticaret, ticaret, eğitim ve çevre gibi konularda yasama ve düzenleme yapar. Vatandaşlarının ortak bir pasaportu var. Ve tek tip bir para birimi olan euro'ya sahiptir. 13 Avrupa Birliği ülkesinin para birimidir: Belçika, Almanya, Yunanistan, İspanya, Fransa, İrlanda, İtalya, Lüksemburg, Hollanda, Avusturya, Portekiz, Slovenya ve Finlandiya. Uğursuz Paralellikleri Okuyun: Nazizm ve AB (Sayfanın altındaki video ve metin bağlantıları)
Avrupa Birliği, Columbia University Press
Avrupa Birliği (AB), Avrupa Birliği Antlaşması'nın veya Maastricht Antlaşması'nın onaylanmasından (Kasım, 1993) bu yana, Avrupa uluslarının ekonomik ve politik bir konfederasyonu olan Avrupa Topluluğu'na ve diğer kuruluşlara verilen ad ( aynı üye ülkelerle) ortak bir dış ve güvenlik politikasından ve adalet ve içişlerinde işbirliğinden sorumlu olanlardır. Yirmi beş ülke Avusturya, Belçika, Kıbrıs, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Estonya, Finlandiya, Fransa, Almanya (başlangıçta Batı Almanya), Büyük Britanya, Yunanistan, Macaristan, İrlanda, İtalya, Letonya, Litvanya, Lüksemburg, Malta, Hollanda , Polonya, Portekiz, Slovakya, Slovenya, İspanya ve İsveç, AB kuruluşlarının tam üyeleridir.
AB'nin çekirdeğini oluşturan AT, başlangıçta, Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu (AKÇT), Avrupa Ekonomik Topluluğu (AET) ve Avrupa Atom Topluluğu olmak üzere üç anlaşma kuruluşunun her birine ait olan Batı Avrupa ülkeleri grubuna atıfta bulunmuştur. Enerji Topluluğu (Euratom). 1967'de bu örgütler, üye ülkelerin temsilcilerinden oluşan kapsamlı bir yönetim organı altında birleştirildi ve Avrupa Komisyonu (eski adıyla Avrupa Toplulukları Komisyonu), Avrupa Birliği Konseyi (eski adıyla Bakanlar Konseyi) olmak üzere dört ana kola ayrıldı. Avrupa Toplulukları), Avrupa Parlamentosu ve Avrupa Adalet Divanı.
AB'nin tek bir hükümet koltuğu olmamasına rağmen, en önemli ofislerinin çoğu Belçika'nın Brüksel kentindedir. Yürütme ve bazı yasama işlevlerine sahip olan Avrupa Komisyonu'nun merkezi buradadır ve Avrupa Birliği Konseyi gibi, Avrupa Parlamentosu'nun çeşitli komitelerinin genel olarak Fransa'nın Strasbourg kentindeki aylık oturumlara hazırlanmak için toplandığı yerdir. AB'nin yönetim organının dört ana şubesine ek olarak, AB harcamalarını denetleyen Sayıştay, Ekonomik ve Sosyal Komite, emeğin, işverenlerin, çiftçilerin, tüketicilerin ve diğer grupların ve diğer grupların çıkarlarını temsil eden bir danışma organıdır. Avrupa Konseyi, öncelikle Komisyon başkanından ve AB ülkelerinin hükümet başkanlarından ve onların dışişleri bakanlarından oluşan danışma amaçlı ancak son derece etkili bir organdır.
AB'nin tarihi, II. Dünya Savaşı'ndan kısa bir süre sonra, Avrupa'da ulusal rekabetlere ve dar görüşlü bağlılıklara karşı güçlü bir tiksinmenin geliştiği zaman başladı. Savaş sonrası toparlanma Marshall Planı tarafından teşvik edilirken, birleşik bir Avrupa fikri, Avrupa'nın gücünün ve güvenliğinin temeli ve başka bir Avrupa savaşını önlemenin en iyi yolu olarak gösterildi. 1950'de Fransa dışişleri bakanı Robert Schuman, Fransa ve Batı Almanya'nın kömür ve çelik endüstrilerinin tek bir uluslarüstü otorite altında koordine edilmesini önerdi. Fransa ve Batı Almanya kısa süre sonra diğer dört ülke Belçika, Lüksemburg, Hollanda ve İtalya tarafından AKÇT'yi oluştururken (1952) katıldı. AET (1980'lerin sonlarına kadar gayri resmi olarak Ortak Pazar olarak biliniyordu) ve Euratom, 1958'de Roma Antlaşması ile kuruldu. Ulusal ekonomilerin tek bir Avrupa ekonomisine yakınlaşmasını teşvik etmek için geniş çapta çalışan AET, kısa süre sonra üç antlaşma kuruluşunun en önemlisi olarak ortaya çıktı.
Brüksel Antlaşması (1965), örgütlerin AT ve daha sonra AB olarak bilinecek olan örgütte birleşmesini sağladı. Charles de Gaulle döneminde Fransa, Ortak Pazar'ın bir transatlantik serbest ticaret alanına genişletilmesi yönündeki bir İngiliz önerisini veto ettikten beş yıl sonra, İngiltere'nin Ortak Pazar'a üyelik için ilk başvurusunu veto etti (1963). Bu arada İngiltere, Avrupa Serbest Ticaret Birliği'nin oluşumunu (1959) tasarlamıştı. 1973'te AT, Büyük Britanya, İrlanda ve Danimarka'nın katılmasıyla genişledi. Yunanistan 1981'de, İspanya ve Portekiz 1986'da katıldı. 1990'da Almanya'nın yeniden birleşmesi ile eski Doğu Almanya da Topluluğa dahil edildi.
Tek Avrupa Senedi (1987), AT'nin anlaşmalarını, organizasyonun tek bir iç pazar yaratma yeteneğini güçlendirmek için değiştirmiştir. 1992'de Hollanda'nın Maastricht kentinde imzalanan ve 1993'te onaylanan Avrupa Birliği Antlaşması, bir merkez bankacılığı sistemi, ulusal para birimlerinin yerini alacak ortak bir para birimi, AB'nin yasal bir tanımını ve AB'nin sınırlarını genişletmek için bir çerçeve sağladı. özellikle dış ve güvenlik politikası alanında siyasi rol. Üye ülkeler, 1993 yılında tek bir pazara doğru hareketlerini tamamladılar ve Avrupa Serbest Ticaret Birliği (EFTA) ülkelerinin çoğuyla birlikte daha büyük bir ortak pazar olan Avrupa Ekonomik Alanı'na (Kur. 1994) katılmayı kabul ettiler. 1995'te, tümü eski EFTA üyesi olan Avusturya, Finlandiya ve İsveç AB'ye katıldı, ancak 1994'te üyeliği ikinci kez reddeden Norveç katılmadı.
Deli dana hastalığı nedeniyle İngiliz sığır eti satışının yasaklandığı 1996 yılında AB içinde bir kriz patlak verdi. İngiltere, yasak kaldırılana kadar AB ticaretini felç etme sözü vererek misilleme yaptı, ancak İngilizlerin hastalığı ortadan kaldırma planı onaylandığında bu kriz hafifledi. Yasak 1999'da kaldırıldı, ancak Fransızların İngiliz sığır eti satışına izin vermeyi reddetmesi AB içinde yeni suşlara yol açtı. 1998'de, 1999'da euroyu benimsemelerinin bir başlangıcı olarak, 11 AB ülkesi Avrupa Merkez Bankası'nı kurdu ve euro 2002'de 12 AB ülkesi tarafından dolaşıma girdi.
AB, 1999 yılında yürütme organı olan Avrupa Komisyonu'nda (AK) yolsuzluk ve kötü yönetim suçlamalarıyla sarsıldı. Buna cevaben, AK'nin başkanı Jacques Santer de dahil olmak üzere yürütme komisyonu istifa etti ve başında Romano Prodi'nin bulunduğu yeni bir komisyon üyesi grubu yakında kuruldu. O yılın ilerleyen saatlerinde AB, nispeten uykuda bir Avrupa savunma ittifakı olan Batı Avrupa Birliği'nin işlevlerini üstlenmeyi kabul etti ve böylece AB'yi savunma ve barışı koruma yeteneklerine sahip bir askeri güç haline getirmeye doğru ilerledi.
Şubat 2000'de, liderleri yabancı düşmanı, ırkçı ve Yahudi aleyhtarı açıklamalarda bulunan sağcı Özgürlük Partisi'ni de içeren muhafazakar bir Avusturya hükümetinin kurulması, diğer AB üyelerinin Avusturya'ya karşı bir dizi yaptırım uygulamasına yol açtı. Avusturya hükümeti ile sınırlı üst düzey temaslar. Ancak, daha küçük AB ülkeleri arasında yaptırımlara yönelik heves kısa sürede azaldı ve mesele AB'yi bölmekle tehdit etti. Durumu kurtarma komisyonu, Avusturya hükümetinin insan haklarını korumak için çalıştığını ve yaptırımların Eylül ayında sona erdiğini belirterek yaptırımların sona ermesini tavsiye etti.
2003 yılında AB ve on AB üyesi olmayan Avrupa ülkesi (Estonya, Letonya, Litvanya, Polonya, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Macaristan, Slovenya, Kıbrıs ve Malta) ertesi yıl AB'nin en büyük genişlemesiyle sonuçlanan anlaşmalar imzaladılar, nüfusunu %20, arazi alanını %23 oranında artırmak. Yeni üyelerin çoğu, büyük ölçüde Batı Avrupa'daki eski üyelerden önemli ölçüde daha yoksul. Eski ve yeni üye ülkeler ilk başta örgüt için bir anayasa üzerinde anlaşmaya varamadılar, İspanya ve Polonya, 2006 için planlanan ve kendilerine AB'de orantısız bir etki verecek olan ağırlıklı bir oylama sisteminden vazgeçmek konusunda isteksizken, oylamayla ilgili ana tökezleyen blok nüfuslarına göre. Ancak Ekim 2004'te AB ülkeleri, ulusların çoğunluğunun yasaları geçirmesini gerektiren bir hüküm içeren bir anayasa imzaladı. Yürürlüğe girmesi için tüm üyeler tarafından onaylanması gereken anayasanın 2005 yılında Fransa ve Hollanda'daki seçmenler tarafından reddedilmesi, AB liderlerinin anayasanın onaylanması yönündeki baskılarını durdurmalarına neden oldu. Ancak 2006 yılının ortalarına kadar 15 ülke belgeyi onayladı.
Bu arada, 2003'te AB barış güçleri Makedonya'daki NATO gücünün yerini aldığında ve ertesi yıl Birleşmiş Milletler tarafından Kongo'ya (Kinşasa) gönderildiğinde AB, küçük yollarla ilk resmi askeri misyonlarına başladı. Bosna'daki barış gücü askerleri. AB üyeleri de NATO'dan bağımsız ortak bir savunma stratejisi geliştirmeye yönelik adımlar attılar ve 2004'te Bulgaristan ve Romanya'yı 2007'de kabul etmeye karar verdiler. Jose' Manuel Barroso, 2004'ün sonlarında Avrupa Komisyonu başkanı olarak Prodi'nin yerini aldı.
E.U. Yeniden Canlanan Roma İmparatorluğu?
Jennifer Rast tarafından
Daniel'in 2. ve 7. bölümleri, Avrupa Birliği'nin oluşumu ile ahir zaman ayetleri arasında güçlü bir bağlantı olduğunu ortaya koyuyor. Bu kutsal yazının olası yerine getirilmesi, Roma İmparatorluğu'nun yeniden canlanma belirtileri göstermeye başladığı 1950'de başladı. 1950'de Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu, savaşın ardından Avrupa'da ekonomik birleşmeyi sağlamanın bir yolu olarak önerildi. Umut, bunun Avrupa'daki ekonomik ticareti güçlendireceğiydi. Bu birleşik çaba, 1957'de Avrupa Ekonomik Topluluğu'nu (AET) ve Avrupa Atom Enerjisi Konseyi'ni kuran Roma anlaşmalarının imzalanmasına yol açtı. Bu antlaşma 1965'te Brüksel Antlaşması'nın imzalanmasıyla bir adım daha ileri götürüldü. Brüksel Antlaşması, Avrupa devletlerinin tek bir siyasi sistem, tek bir ekonomik sistem altında ve nihayetinde tek bir devletin koruması altında yeniden birleştirilmesi yoluyla eski Roma İmparatorluğu'nu yeniden inşa etme sürecini başlattı. Askeri güç. Antlaşma birlik için bir komisyon, konsey, parlamento ve mahkeme kurdu. Mukaddes Kitapta önceden bildirilen yeniden canlanan Roma İmparatorluğu, gerçek olma yolunda ilerliyordu.
Bu büyüyen birliğe 1973, 1981 ve 1986'da daha fazla devlet eklendi ve bugünün Avrupa Birliği'nin 10 daimi üye devletini oluşturdu. 2002 yılında Euro, Avrupa'da birleşik tek para birimine doğru ilk adım olarak tanıtıldı. Portekiz Başbakanı Antonio Guterres, Euro'yu kabul ettikten sonra, "Peter kilisenin üzerine inşa edildiği kaya olduğu gibi, Euro da Avrupa Birliği'nin üzerine inşa edileceği kayadır" dedi.
Bugün AB 25'ten fazla ülkeden oluşuyor, ancak Batı Avrupa İttifakının on ülkesi tam üye olarak ayrı bir statüye sahipken, ilk 10'dan sonra katılan ülkeler yalnızca ortak üyelik veya gözlemci statüsüne sahip. AB'nin bu 10 uluslu askeri kanadı, Daniel 7:7-8 ve Vahiy 13:1'deki 10 boynuzlu canavarın kehanetini pekala yerine getirebilir. Bu canavarın sırtında, Mesih kendi krallığını kurmak için geri dönmeden önce ortaya çıkacak olan küresel bir dini sistemi simgeleyen kadın binecek.
AB'nin kuruluşunun amacı, nihayetinde nüfuz ve askeri güç bakımından ABD'ye rakip olacak, bazılarının adlandırmayı önerdiği gibi, bir Avrupa süper devleti veya Avrupa Birleşik Devletleri yaratmaktı ve nihayetinde de öyle. 1999'da Javier Solana, tavsiye yoluyla AB'nin dış ve güvenlik politikasının Yüksek Temsilcisi oldu. 666, kendisine 2000 yılında AB'nin askeri kanadı üzerinde acil durum yetkileri verildi. Gerçek anlamda yeniden canlanmış bir Roma İmparatorluğu yaratmak için geriye kalan tek şey, hükümetin kalıcı bir yürütme organının oluşturulması ve yeni Euro para biriminin tam entegrasyonudur. Yeni AB anayasasının yürürlüğe girmesiyle, tam da böyle bir yürütme organının ve ekonomik sistemin temelleri atılıyor.
Peki tüm bunlar Mukaddes Kitap peygamberliğiyle nasıl ilişkilidir? Daniel kitabıyla başlayalım. Daniel 2. bölüm, eski Babil Kralı Nebukadnetsar'ın Son Günlerle ilgili bir rüya gördüğünü kaydeder. Hiçbir Babilli rüyayı yorumlayamaz, ancak Yahuda'nın tutsağı olan Daniel, Nebukadnetsar'ın rüyasını yorumlayabildi (Daniel 2:25-30), çünkü Tanrı rüyayı ona zaten açıklamıştı (Daniel 2:19-23).
Daniel 2:25-30 diyor ki, Sen, ey kral, sen yatağındayken gelecekte olacaklarla ilgili düşüncelerin geldi ve Sırları Açığa Çıkaran sana ne olacağını bildirdi. Bana gelince, bu sırrın bana ifşa edilmesi, diğer varlıklardan daha fazla bilgeliğe sahip olduğum için değil, daha ziyade, düşüncelerinizi meşgul eden şeyi bilmeniz için yorumu krala bildirmek için.
Daniel rüyayı Nebukadnezar'a anlattı ve heykelin 4 ana parçasını açıklayarak kralın dev bir heykel rüyasını yorumladı.
2. Gümüşten göğüs ve kollar
3. Bronzdan göbek ve baldırlar
Çoğu İncil bilgini, bu 4 bileşeni dünya tarihinde var olan 4 büyük imparatorluğu temsil edecek şekilde yorumlar. Daniel, bu imparatorluklardan ilkinin Nebukadnetsar tarafından yönetilen Babil olduğunu doğrular.
Daniel 2:37-38 Sen, ey kral, kralların kralısın, çünkü göklerin Tanrısı sana bir krallık, güç, kuvvet ve yücelik verdi. Ve insan oğulları nerede yaşarsa yaşasın, kırın hayvanlarını ve göğün kuşlarını senin eline verdi ve seni hepsinin üzerine hükümdar kıldı. Sen bu Altın kafasın.
Daniel, Babil imparatorluğundan sonra ortaya çıkacak ikinci ve üçüncü imparatorlukları belirlemeye devam ediyor.
Daniel 2:39 Ve senden sonra, senden aşağı bir başka krallık ve [sonra] bir başka, bakırdan, bütün dünyayı yönetecek olan üçüncü bir krallık yükselecek.
Tarih, Babil'i takip eden imparatorlukların Med-Pers ve Yunanistan olduğunu kaydeder. Daniel 5 bize Nebukadnetsar'ın halefi Belşatsar'ın Persler tarafından fethedildiğini söyler. Nebukadnezar'ın rüyasının ikinci imparatorluğu, günümüz İran'ından Küçük Asya'ya (Türkiye) kadar kuruldu.
Ortaya çıkan ve dünyaya hükmeden üçüncü imparatorluk (Daniel 2:39b) Büyük İskender zamanında hüküm süren Yunanistan'dı. Dördüncü imparatorluk, bu Roma İmparatorluğu'nun yeniden canlandırılan bir modeli olacak. Ne de olsa Daniel, Nebukadnetsar'a görümünün Zamanın Sonunda olacaklarla ilgili olduğunu söyledi (Daniel 2:28). Dördüncü imparatorluk şu şekilde tanımlanır:
Daniel 2:40 Güçlü ama karışık olacak. Çeşitli bir imparatorluk olacak (bir kısmı çömlekçi kil ve bir kısmı demir, krallık bölünecek), ama güçlü olacak (ama içinde demirin gücü olacak)
İncil'in başka yerlerindeki kehanetler de son günlerin bu dördüncü imparatorluğunu tanımlar ve bunları inceleyerek, Mesih geri dönmeden önce Deccal tarafından yönetilecek olan son dünya imparatorluğu olarak Avrupa Birliği'ne işaret edecek her türlü belirtiyi inceleyebiliriz.
DANİEL'İN 4 CANAVAR VİZYONU
Nebukadnetsar'ın saltanatının ardından Daniel de bu 4 krallık hakkında bir vizyon gördü, ancak bu sefer onlar 4 canavar tarafından temsil edildi. (Daniel 7:1-24)
Daniel 7:4'teki ilk canavarın aslan gibi olduğu ve kartal kanatları olduğu anlatılır. İlginç bir şekilde, eski Babil'in amblemi kartal kanatlı bir aslandı.
İkinci canavar Daniel 7:5'te anlatılır. Sonra işte başka bir canavar, ikinci bir canavar, ayıya benzer, bir yanına kondu ve ağzında dişlerinin arasında üç kaburga vardı ve ona şöyle dediler: Kalk, çok et ye! Daniel 7'deki ikinci canavar, genel olarak Med-Pers olarak kabul edilir, çünkü Pers, Orta Doğu ve Asya'nın çoğunu yutmuştur ve Pers İmparatorluğu'nun Susa, Persepolis ve fethedilen Babil olmak üzere üç başkenti vardır.
Üçüncü canavardan Daniel 7:6 şöyle diyor: Bundan sonra izliyordum ve işte, leopar gibi, sırtında dört kuş kanadı olan başka bir canavar, canavarın dört başı vardı ve ona egemenlik verildi. Bu canavar, Büyük İskender'in geride bıraktığı Yunanistan imparatorluğunun simgesidir. Büyük İskender MS 323'te öldüğünde, imparatorluğu 4 generali arasında bölündü ve onlar tarafından yönetildi.
Aşağıdaki ayetler 4. canavarı veya Daniel'in rüyasındaki krallığı tanımlar.
Daniel 7:7-8 Bundan sonra gece görümlerinde izliyordum ve işte! Dördüncü bir canavar, fazlasıyla ürkütücü, müthiş ve güçlü. Muazzam demir dişleri vardı ve yiyip parçalıyordu ve kalanları ayaklarını çiğniyordu. Kendisinden önceki tüm hayvanlardan farklıydı ve on boynuzu vardı. Boynuzları düşünürken, işte! Aralarında küçük bir başka boynuz belirdi ve önceki boynuzlardan üçü onun önünde yerinden söküldü. Bu boynuzda insan gözü gibi gözler ve kibirli sözler söyleyen bir ağız vardı.
Daniel 7:23 Böylece, dördüncü canavar, tüm krallıklardan farklı olacak ve tüm dünyayı yiyip bitirecek ve onu ezecek, ve onu barışa bölecek olan dünyadaki dördüncü krallık olacak.
İlk ayette 10 boynuzlu dördüncü bir canavar görüyoruz. Kibirli sözler söyleyen küçük boynuz ayağa kalkar ve üçünü fetheder. Bu, 4. krallık aracılığıyla iktidara gelecek olan Deccal'i temsil eder. 3'ü boyun eğdirilmiş 10 boynuz, 4. krallığın yöneticilerini oluşturan 10 kraldır. Bu krallıktan ve Deccal'in saltanatından, Mesih'in Krallığını kurmak için gelişinden önce dünyaya hükmedecek olan küresel bir hükümet sistemi gelecek.
Daniel 7:24 Ve bu krallığın on boynuzu, ortaya çıkacak on kraldır ve onlardan sonra bir başkası yükselecek ve ilkinden farklı olacak ve üç kralı boyun eğdirecek.
Boyun eğdirilen üç kral, muhtemelen onun iktidara gelişini onaylamayacak ya da geniş kapsamlı güçlerine itiraz edecek.
Bir AB anayasası oluşturmaya ek olarak, mevcut 6 aylık dönem başkanlığının yerini alacak, Birleşmiş Milletler'de ve küresel sahnede büyük etkisi olan güçlü bir uluslararası lider yaratacak bir AB başkanlığı için planlar tartışılıyor. Yeni cumhurbaşkanı AB üyelerinin hükümet başkanları tarafından seçilecek ve beş yıl süreyle görevde kalacak. Tony Blair, bu yeni başkanın Avrupa'nın kamusal yüzü ve itici gücü olacağına inanıyor. Almanya Dışişleri Bakanı Joschka Fischer, Euro'nun bir federasyona giden ilk adım olduğunu söyleyecek kadar ileri gitti ve tam yasal ve yürütme yetkisine sahip bir Avrupa hükümetinin başkanı olarak güçlü bir AB başkanı istediğini söylemeye devam etti. . Ulusların egemenlik haklarının kaldırılmasında kaydedilen ilerlemeyi memnuniyetle karşıladı.
Daniel 9:26'da bize küçük boynuzun kimliğine dair bir ipucu verildi ve üç puan ve iki hafta sonra ve gelecek olan prensin halkı şehri ve tapınağı yok edecek ve sonu [süpürüldüğü gibi olacak] uzakta] bir sel ile ve savaşın sonuna kadar ıssızlıklar belirlenir.
Kudüs'ü (şehri) ve tapınağı (kutsal alanı) harap edenlerin Romalılar olduğunu biliyoruz. Bu halktan gelecek olan prens veya Deccal çıkacaktır. O zaman Deccal'in yeniden canlanan Roma İmparatorluğu olacak dördüncü bir krallıktan yükselmesini bekleyebiliriz.
Daniel 7:25 diyor ki, Ve en Yüce Olan'a karşı büyük sözler söyleyecek ve en Yüce Olan'ın kutsallarını yıpratacak ve zamanları ve yasaları değiştirmeyi düşünecek: ve bunlar bir zaman ve zamanlara kadar O'nun eline verilecek ve zamanın bölünmesi.
Deccal, dünyayı yönetirken Tanrı'ya karşı küfürlü sözler söyleyecek ve sıkıntı azizlerine karşı yoğun bir zulüm olacaktır. Bir zaman ve zamanlar ve zamanın bölünmesi, Büyük Sıkıntının üç buçuk yılına atıfta bulunur (bkz. Vahiy 12:14 135).
AB, Daniel'in kehanetlerinin dördüncü krallığına veya dördüncü canavarına çarpıcı benzerliklerle kesinlikle kil (çeşitlilik) ve demirden (güç) oluşan bir dünya gücü haline geliyor. Bu kadar çok etnik gruptan oluşan ve bu kadar çok devleti temsil eden bir dünya gücü, Birleşmiş Milletler'de ve dünyada kolaylıkla çok etkili bir lider haline gelebilir. BM'nin, sonunda yeniden canlanan Roma İmparatorluğu ve Deccal tarafından yönetilecek olan bu dünya hükümeti için bir başlangıç olması mümkündür.
Bununla birlikte, bu kehanetlerle ilgili dikkate alınabilecek başka görüşler de vardır. Bazıları dördüncü krallığın yeniden canlanan Roma İmparatorluğu olduğunu (on kral AB'nin 10 uluslu askeri ittifakıdır) ve BM'nin 4. canavar olduğunu düşünüyor (10 boynuz BM'nin dünya için kurduğu 10 biyolojik bölgedir). Hangisinin böyle olduğunu zaman gösterecek.
AB, Deccal'in yükselişine neden olacak yeniden canlanan Roma İmparatorluğu ise, AB'nin dini sembolizmine bakmak önemlidir. Sonuçta, canavarın sırtına binmek, dünyayı birleştirecek ve sıkıntı azizlerinin zulmünde rol oynayacak küresel bir pagan dini sistemini temsil eden fahişe olacak (Rev. 17).
AB bayrağı, mavi bir arka plan üzerinde 12 yıldızdan oluşan bir daireye sahiptir. Bu yıldızlar, Madonna'nın Katolik resimlerinde gösterildiği gibi etrafında görünen 12 yıldızın halesinden ilham aldı. Avrupa Konseyi eski genel sekreteri Leon Marchal, yıldızların Kıyamet Kadınını temsil ettiğini doğruladı. Yeni Varsayım Kütlesinin girişine geri dönmemizin harika olduğunu açıkladı. Kıyamet kadınının korona stellarum duodecim'i. Vahiy 12'de 12 yıldızlı bir taçla görünen kadına atıfta bulunuyor. İncil bu sembolizmi İsrail'i temsil etmek için kullanır, ancak Katolik Kilisesi her zaman onun Tanrı'nın annesi olan Meryem Ana'yı temsil ettiğini iddia etmiştir. Avrupa'yı Birlikte İnşa Etmek başlıklı bir broşür, Avrupa bayrağının, bütünlüğü simgeleyen 12 altın yıldızla mavi ortak bir bayrak olduğunu belirtir. Avrupa Birliği'nde kaç ülke olursa olsun sayı 12 olarak kalacak.
EU Ode to Joy'un marşı da dini sembolizm içerir. Neşeye Övgü, Beethoven'ın Dokuzuncu Senfonisinin dini imalar içeren son bölümünün başlangıcıdır. AB yayınları, marşın aslında özgürlük, topluluk ve barışa bir övgü olduğunu belirtiyor, ancak Friedrich von Schiller'in sözleri, aslında bir pagan tanrıçanın tapınağına girmesi ve tüm insanların kardeşlik içinde birleşmesiyle ilgili. büyü gücü.
Avrupa Birliği'nin dini tarafının bir başka kanıtı, AB tarafından yayınlanan ve Babil kulesini gösteren bir posterdir. Posterde çok dil, tek ses sloganı yer aldı. Tanrı'nın cüretkar bir halkın dillerini karıştırmasına neden olan putperest kulenin kutlanması (Yaratılış 11) yetmezmiş gibi, arka planda kuleyi yeniden inşa eden bir turna gösterilmiştir. Şimdi, bir kez daha asi bir halk, gizemli Babil'i yeniden inşa ediyor. Fransa'nın Strasbourg kentindeki bir parlamento binasında, laik basının Eurobabel adını verdiği bitmemiş Babil kulesinin muazzam bir kopyasını bulacaksınız.
Eğer bu dini sembolizm o kadar önemli olamayacak kadar belirsiz görünüyorsa, belki de Vahiy 17'nin bir anlık görüntüsü, AB'nin dini sembolizmine olan ilginizi zirveye çıkaracaktır. Vahiy 17, bir canavara binen büyük bir fahişeyi tasvir eder. Vahiy 17'deki canavar dünya hükümetini temsil ediyor ve büyük fahişe sırtına binecek küresel bir din. Canavara binen bu fahişe, İngiltere 1979'daki ilk AB parlamento seçimini anmak için bir pul çıkardığında kullanıldı. Şimdi AB'nin resmi resmi ve Brüksel'deki parlamento binasının kubbesine boyanmış. Aynı zamanda Eurobabel'in bulunduğu binada da resmedilmiştir.
AB anayasası, Hristiyanlığın Avrupa'nın kültürel mirasının bir parçası olarak anılmasını yasaklarken, aynı zamanda Yunanistan ve Roma medeniyetlerine ve Aydınlanma'nın felsefi mirasına atıfta bulunarak protestan liderlerin öfkesini yükseltti. AB hükümet temsilcileri, Hıristiyan değerlerinden herhangi bir şekilde bahsetmenin AB'nin Müslüman nüfusunu üzeceğini iddia ederek bu revizyonist tarih görüşünü mazur gördüler.
Gördüğünüz gibi, küresel bir siyasi sistemin (AB ve BM), küresel bir ekonomik sistemin (Euro ve DTÖ) ve küresel bir dini sistemin (dinlerarası hareket) ortaya çıkması için sahne hazırlanıyor. AB, ahir zamanın Deccal'inin ortaya çıkacağı, gelecek olan dördüncü krallığın birçok kehanetini yerine getirecek gibi görünüyor.
Kutsal Roma İmparatorluğu Gerald Flurry, J. Tim Thompson ve Stephen Flurry
Europa- Vahiy, Avrupa'yı son zaman kehanetinde nasıl ortaya koyuyor?
Katılıma göre Avrupa Birliği üye devletlerinin listesi. Vikipedi
Avrupa Birliği Amerikalılar için bir rehber (pdf Dosyası)
Avrupa Birliği, Avrupa kıtasındaki en büyük siyasi ve ekonomik oluşumdur. AB içinde yaklaşık 500 milyon insan yaşıyor ve tahmini GSYİH'si 13.4 trilyon USD. Birliğin bir gümrük birliği, euro adı verilen tek bir para birimi (şimdiye kadar 27 üye devletin 13'ü tarafından benimsenen ve Avrupa Merkez Bankası tarafından yönetilen), Ortak Tarım Politikası, ortak bir ticaret politikasından oluşan tek bir pazarı vardır. Vikipedi
Bu Avrupa Birliği'nin tarihidir. Ayrıca Avrupa tarihini ve günümüz milletlerinin ve devletlerinin tarihini de görün. Vikipedi
Bir suç ve talihsizlik tablosu
Avrupa birliğinin hem Avrupa'da barışı garanti etmenin en iyi yolu hem de doğal bir tarihsel ilerleme olduğu fikrine sımsıkı tutunanlar sadece müze küratörleri ve yaşlı politikacılar değil. Bu fikir, Fransa ve Almanya'daki ciddi tarihçiler arasında da değer görüyor. Berlin Hür Üniversitesi'nde tarih profesörü olan Hagen Schulze, Avrupa ulus-devletinin evrimi hakkındaki bilimsel çalışmasını “Devletler, Uluslar ve Milliyetçilik”, Avrupa'nın “kadim devletleri ve milletleri” düşüncesiyle sonlandırıyor. yavaş yavaş kaybolabilir ve birleşik bir Avrupa'ya yol açmak için arka plana çekilebilir.” Bunun, "önce İspanya, sonra Fransa, sonra Almanya- hegemonya konumuna yükselterek "bu kıtanın eski birliğini yeniden kurma" yönündeki önceki çabalara göre kayda değer bir gelişme olması muhtemeldir. 1990'ların ortalarında yazdığı Yugoslavya'daki savaşın dehşeti, ulus-devletlerin savaşçı eğilimleri hakkında daha fazla ağıt getiriyor. “Kan bağlarıyla birleşmiş bir ulusun meşum ilkesi, demokrasiyi tehdit etmeye ve Avrupa'yı tazelemeye hâlâ muktedirdir. güç denemeleri."
Fransız tarihçiler, uzaklaşmayı dilemeye biraz daha az hevesli olma eğilimindedir. la patrie. Ancak birçoğu, Avrupa birliği fikrini neredeyse içgüdüsel olarak barış ve ilerleme kavramlarıyla ilişkilendiriyor. Jacques Boussard, “The Civilization of Charlemagne” (1968) adlı eserinde “Charlemagne'ın başarısının birleşik bir Avrupa'nın gerçekleştirilmesi olduğunu iddia eder. Sınırlar dışında savaş yoktu.” (Büyük adamın imparatorluğunun sınırlarını genişleten yaklaşık 53 askeri sefere katılmış olduğu düşünüldüğünde, bu önemli bir niteliktir.) Boussard'ın görüşüne göre, "olağanüstü bir kültürel taşkınlığa" izin veren yalnızca "Charlemagne tarafından yaratılan istikrarlı toplum"du. , sanatsal ve entelektüel aktivite. ”
Bazen, bir zamanlar Şarlman İmparatorluğu'nun bir parçasını oluşturan Fransa, Almanya, İtalya, Hollanda gibi yerlerin, Avrupa Birliği'nin günümüzün dışında kalan bölgelere, özellikle İngiltere ve İskandinavya. Belki de bunun bir sonucu olarak, İngiliz tarihçilerin Avrupa birliğinin zorunlu olarak barış ve kültürel ilerleme ile eşanlamlı olduğunu varsayma olasılığı Fransız veya Alman meslektaşlarına göre daha düşüktür. Örneğin, George Holmes, “Oxford Illustrated History of Medieval Europe”da, dönemin derslerinden birinin “güç ve zenginliğin parçalanmasından kaynaklanan olağanüstü canlılık ve yaratıcılık” olduğunu ve “siyasi ilişkilerin ortaya çıktığı yerler” olduğunu öne sürer. Toskana, Alçak Ülkeler ve Rheinland gibi parçalanmalar belki de en yaratıcı olanlardı.”
Bir yanda yaratıcılık ve kültür, diğer yanda siyasi birlik ve parçalanma arasındaki bağlantılar hakkındaki tartışmalar, özellikle Orta Çağ'a güvenli bir şekilde yerleştirildiğinde, güven verici bir şekilde soyuttur. Tarihsel tartışma, modern çağa taşındığında çok daha sert hale gelir. 1997'de John Laughland, "Avrupa fikrinin demokratik olmayan kökenleri" alt başlığının genel tezini özetleyen "Kusurlu Kaynak"ı yayınladı. Avrupa Vakfı adında bir Avrupa şüpheci lobi grubunu yönetmeye yardım eden Bay Laughland, Avrupa birliğinin erdemlerini vaaz edenlerin sadece Avrupa yanlısı panteondaki tanıdık şahsiyetler (Jean Monnet, Robert Schuman ve benzerleri) olmadığını savunuyor. Benzer duygular Hitler ve faşist İtalya ve Vichy Fransa'nın mimarları tarafından da ifade edilmişti.
Örneğin Hitler, 1936'da Reichstag'a, "Avrupa'nınki gibi böylesine sıkışık bir evde, bir halk topluluğunun farklı hukuk sistemlerini ve farklı hukuk kavramlarını uzun süre koruyabileceğini hayal etmek pek akıllıca değil" dedi. Mussolini 1933'te, "Avrupa, bir nebze de olsa siyasi birlik geliştirebilirse, dünya medeniyetinin dümenini bir kez daha kavrayabilir" demişti. 1930'ların önde gelen İngiliz faşisti Oswald Mosley de Avrupa birliği fikrinin savunucusuydu.
Kısmen Bay Laughland'ın çalışmasının bir sonucu olarak, birçok İngiliz Avrupa şüphecisi, Avrupa birliğinin modern destekçilerini idealist barışçıllar olarak değil, Britanya'yı ele geçirmek için yeni ve daha incelikli bir plan tasarlayan Hitler'in mirasçıları olarak görmeye meyillidir. Deliler mi? Belki. Winston Churchill'in 1946'da Zürih'te bir Avrupa Birleşik Devletleri çağrısında bulunduğu konuşmasını kesinlikle unutuyorlar. Ancak gizlice fetih görüşü Britanya'da popüler. Bay Giscard d'Estaing bu yıl anayasa taslağını yayınladığında, Güneşİngiltere'nin en çok satan gazetesi, Hitler ve Napolyon'u belgenin bir kopyası için tartışırken gösteren bir karikatürle karşıladı ve her biri, "Önce düşündüm" dedi.
AB, Kutsal Roma İmparatorluğunu Canlandırma Girişimi mi?
Bir UCG.org hesabıyla, daha sonra okumak ve çalışmak için öğeleri kaydedebileceksiniz!
20 Ocak Cuma, bin yılı aşkın bir süredir Avrupa'ya egemen olan olağanüstü bir kurumun dağılmasının 200. yıldönümüydü.
Alman Ulusunun Kutsal Roma İmparatorluğu'nun kökeni, 25 Aralık MS 800'de papa tarafından taç giydirilen Charlemagne (Almanca Karl Der Grosse) zamanına kadar uzanır. Napolyon'un Austerlitz Savaşı'ndaki zaferiyle sona erdi. Üç İmparatordan, Rusya ve Avusturya imparatorlukları yenildiğinde. Avusturya İmparatoru Francis, Kutsal Roma imparatoru unvanından vazgeçmek zorunda kaldı ve böylece bin yıl süren bir imparatorluğu resmen sona erdirdi.
Charlemagne'nin taç giyme töreni, Papa III. Leo'nun kasıtlı bir eylemiydi. Papa, Charlemagne imparatorunu taçlandırırken, beşinci yüzyılda çöken batı Roma İmparatorluğu'nun yeniden doğuşunu fiilen ilan ediyordu.
800 yılındaki tek Roma imparatoru, Konstantinopolis'ten hüküm süren Doğu Roma İmparatorluğu olan Bizans'ın hükümdarıydı. Bizanslılar için yalnızca bir "İmparator Romanorum" (Roma imparatoru) olabilirdi. Batı imparatorluğunu canlandırmak için daha önceki bir girişim, altıncı yüzyılda bir doğu imparatoru Justinian tarafından yönetilmişti. Papa Leo'nun Charlemagne'ı taçlandırması, onların kafasında yasa dışı ve kasıtlı olarak kışkırtıcı bir eylemdi.
Charlemagne'nin imparatorluğa yükselmesi "Charlemagne'nin Papa'yı Roma'nın asi sakinlerine karşı savunmasının sonucuydu. Reich Kilisenin koruyucusu olmak" (wikipedia.org/wiki/Holy_Roman_Empire).
Reich Almanca imparatorluk anlamına gelen kelimedir. Kutsal Roma İmparatorluğu, Birinci Reich idi.
18. yüzyılda Fransız filozof Voltaire, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun "ne Kutsal, ne Romalı ne de bir İmparatorluk" olduğunu ünlü olarak söylemiştir.
Kutsal Roma İmparatorluğu'nun eşsiz doğası
İnsanların Kutsal Roma İmparatorluğu'nun doğasını anlaması zor çünkü diğer imparatorluklardan çok farklıydı. Dünya tarihinde benzersizdi ve İngiltere ya da Fransa gibi ulus-devletlere hiç benzemiyor. Kutsal Roma İmparatorluğu etnik bir gruplaşmadan çok bir idealdi. Zaman zaman bu ideal, çeşitli krallıklardan ve etnik gruplardan orduları harekete geçirerek imparatorun hedeflerine güç katabilirdi.
Avrupa tarihinde, bir kral tek bir ulusa hükmederken, bir imparator birçok ulustan veya etnik gruptan oluşan geniş bir bölgeye hükmediyordu. Örneğin Avusturya'nın Hapsburg imparatorları, 20. yüzyıla kadar 11 farklı ulusa hükmetti. Ve bu onların düşüşte olduğu zamandı.
Protestan Reformu sırasında 16. yüzyılın en ünlü imparatorlarından biri olan V. şimdi Amerika Birleşik Devletleri. Aynı zamanda Kutsal Roma imparatoruydu ve Charlemagne gibi papa tarafından taç giydi.
Aslında, "1508'e kadar, Alman Kralları, Papa onları resmi olarak taçlandırana kadar Reich İmparatoru olarak kabul edilmedi" (ibid.). Reich her zaman Roma merkezli kilisenin nihai koruyucusu olarak kabul edildi.
İmparatorluğun yöneticilerinin ve tebaasının çoğu Alman etnik kökenine sahip olsa da, sınırları yüzyıllar boyunca dalgalanan imparatorluğu birçok etnik grup oluşturdu. Zirvede şu ülkeler imparatorluğun bir parçasıydı: "Almanya, Avusturya, İsviçre, Lihtenştayn, Belçika, Hollanda, Lüksemburg, Çek Cumhuriyeti ve Slovenya ile doğu Fransa, kuzey İtalya ve batı Polonya" (ibid.) . Hiçbir zaman orijinal Roma İmparatorluğu gibi Roma olmadı.
İmparatorluğu benzersiz kılan, imparatorluğun çeşitli bölümlerinin merkezle, imparatorun kendisiyle farklı bir bağlantısının olmasıydı. İmparator yedi seçmen tarafından seçildi. Bunlardan biri, Hannover'in seçmeni, İngiltere hiçbir zaman imparatorluğun bir parçası olmamasına rağmen, 1714'te İngiliz hükümdarı oldu. "Sayısız laik ve dini prensler, piskoposlar, kontlar, imparatorluk şövalyeleri ve özgür şehirler" imparatorluğu oluşturdu ve bu da onu oldukça hantal hale getirdi (ibid.).
Laik bir güçtü, ancak güçlü dini bağlantıları olan biriydi. Kilisenin koruyucusu olmasında önemli bir rolü vardı.
Kilise-devlet derneği
Bu kilise-devlet ilişkisi, İncil'deki Vahiy kitabında önceden bildirilmişti. Daniel tarafından İsa Mesih'in zamanından neredeyse altı yüzyıl önce öngörülen Roma İmparatorluğu, Daniel 7'de bir "canavar" olarak tanımlanırken, Vahiy kiliseyi "canavarın sureti" olarak tanımlar (Vahiy 13:15). Vahiy 13:15 Ve canavarın suretinin hem konuşması hem de canavarın suretine tapmayanların öldürülmesine neden olmak için canavarın suretine hayat verme gücüne sahipti.
Amerikan Kral James Versiyonu× ). İngiliz tarihçi Paul Johnson, Roma Kilisesi'ni imparatorluğun devamı olarak nitelendirerek başka bir şekilde ifade etti: "Roma Kilisesi hala İmparatorluk adına konuşuyordu" ( Offshore Adalılar, 1972, s. 57.)
Ancak kilisenin çıkarlarını savunmak için askeri bir güce ihtiyacı vardı. Charlemagne bunu sekizinci yüzyılın sonlarında sağladı ve papa tarafından taç giyme töreniyle ödüllendirildi, bu da reich ile kilise arasında yakın bir ilişkinin başlangıcıydı.
Bu dini bağlantı, imparatorluğun ön eki taşımasının nedenidir. kutsal . "Yerel kiliselerin disipline edilmesi ve misyoner girişimlerin desteklenmesi için güçlü kralların desteğine ihtiyaç vardı" (J.M. Roberts, Dünyanın Kısa Tarihi, 1997, s. 227).
Ancak ilişkiler her zaman kolay değildi. "Yüzyıllar geçtikçe Papalık gücü azaldı ve aktı" (s. 227). "İmparatorlar er ya da geç kendilerini Papalıkla çatışma içinde bulacaklardı" (s. 233). 11. yüzyılın sonlarında, kilise ve imparator arasındaki çatışma, "[Papa] Gregory [VII] kefaretini alana kadar karda yalınayak bekleyen" İmparator IV. Henry'nin aşağılanmasıyla doruğa ulaştı (s. 233).
Bu, kilisenin Orta Çağ'ın en güçlü kurumu olduğunu anlamamıza yardımcı olur. Roma İmparatorluğu'nun çöküşünden Protestan Reformu'na kadar, kilise Batı Avrupa'da değişmeyen tek şey olarak kaldı.
Kilise ve devlet arasındaki ilişki Kutsal Yazılarda “zina” olarak tanımlanır (Vahiy 17:2). Vahiy 17:2 Yeryüzünün kralları kiminle zina etti ve yeryüzünde yaşayanlar onun zinasının şarabıyla sarhoş oldular.
Amerikan Kral James Versiyonu× ). İki kişinin birbirine kendini verdiği evlilikten farklı olarak, bir erkek ve bir kadın arasındaki zina ilişkisi, her birinin diğerinden kazanmaya çalıştığı bencil bir ilişkidir. Tarih boyunca kilise ile seküler Avrupalı liderler arasındaki ilişki, her biri diğerine karşı kendi avantajını arayan tam olarak böyle olmuştur.
"Yeryüzünde oturanlar onun zinasının şarabıyla sarhoş oldular" (Vahiy 17:2). Vahiy 17:2 Yeryüzünün kralları kiminle zina etti ve yeryüzünde yaşayanlar onun zina şarabından sarhoş oldular.
Amerikan Kral James Versiyonu× )—Varlığının büyük bir kısmında laik otorite tarafından desteklenen bu sahte dini sistem halkı aldatmıştır. Aralarında imparatorlar ve papalar, 16. yüzyıldaki Protestan Reformu'na kadar bin yıldan fazla bir süre halkı kontrol altında tuttular.
Bugün için önemi
Vahiy kitabının aynı 17. bölümü, kilisenin (bir kadın tarafından resmedilmiştir) "yedi dağda" oturacağını söyler (büyük uluslar veya imparatorluklar, 3. ve 9. ayetler). Yaklaşmakta olan Tanrı Krallığı, "dağların [diğer büyük güçlerin] zirvesine kurulacak ve tepelerin [daha küçük ulusların] üzerine yükseltilecek" bir dağ olarak tanımlanır (Mika 4:1). Mika 4:1 Fakat son günlerde vaki olacak ki, RAB evinin dağı dağların zirvesine kurulacak ve tepelerin üzerine yükselecek ve insanlar ona akacak.
Amerikan Kral James Versiyonu× ).
Vahiy 17:9-10 Vahiy 17:9-10 [9] İşte hikmet sahibi akıl. Yedi baş, kadının üzerinde oturduğu yedi dağdır. [10] Ve yedi kral vardır: beşi düşmüş ve biri var ve diğeri henüz gelmedi ve geldiğinde kısa bir mesafe devam etmesi gerekiyor.
Amerikan Kral James Versiyonu× diyor ki, "Yedi baş, kadının üzerinde oturduğu yedi dağdır. Ayrıca yedi kral vardır." Bu kehanet, bizi, bu sözleri yazan havari Yuhanna'nın zamanından ikinci gelişine kadar geçen iki bin yıl boyunca aşağı indirir. Hala önümüzde olan İsa Mesih. Daniel 7'nin dördüncü canavarı olan Roma İmparatorluğu, Roma Kilisesi ve aralarında Kutsal Roma İmparatorluğu'nun da bulunduğu Roma İmparatorluğu'nun müteakip dirilişi hakkında bir kehanet.
Kutsal Roma İmparatorluğu, Alman Ulusunun İlk Reich'ıydı. Bin yıl sürdü. İkinci Reich o kadar uzun sürmedi, ancak dünyayı I. Dünya Savaşı'nın (1914-18) korkunç küresel çatışmasına sürükledi. On beş yıl sonra Üçüncü Reich başladı. Yakında Avrupa kıtasını harap eden ve çoğu sivil on milyonlarca insanı öldüren İkinci Dünya Savaşı'na neden oldu.
Bu üç reich, İncil'inizde kehanette bulunulan başlar ve dağlar arasındadır.
Kutsal Yazıların bu aynı pasajları bize, İsa Mesih'in ikinci gelişinden hemen önce Roma İmparatorluğu'nun bir başka canlanmasının olacağını söylüyor. Vahiy 17 bize, 10 kralın (önderlerin) son birliğinin bir araya geleceğini ve "Kuzuyla [İsa Mesih, dönüşünde] savaşacağını" söyler (12-14. ayetler).
Vahiy 17, tıpkı çağlar boyunca olduğu gibi, kilisenin bu güçlü Avrupa Birliği'nin bir araya gelmesine dahil olacağını ima ediyor. Ancak bu sefer kilise-devlet ilişkisi hızla bozulacaktır. "Canavarda gördüğün on boynuz [krallar veya liderler], bunlar fahişeden [kendini ruhen dünyevi kazanç için satan kiliseden] nefret edecek, onu perişan ve çıplak yapacak, etini yiyip ateşle yakacak" ( 16. ayet).
Dördüncü Reich çoktan başladı
Roma İmparatorluğu'nu yeniden canlandırma girişimi olan bu Dördüncü Reich, embriyonik biçimde zaten mevcuttur. Buna Avrupa Birliği deniyor, şu anda giderek artan bir şekilde Kutsal Roma İmparatorluğu'na benzeyen 25 Avrupa ülkesinden oluşan bir birlik.
Tüm üye ülkeler "daha yakın bir birlik" için çalışma sözü verdi. Yabancılar bu birlik girişimine baktıklarında, Kutsal Roma İmparatorluğu'nu değil, Amerika Birleşik Devletleri'ne benzer bir "Avrupa Birleşik Devletleri" hayal ediyorlar.
Ancak Avrupa başka bir ABD olmayacak. AB'yi oluşturan farklı üyeler arasındaki ilişki ve bunların merkezle olan ilişkileri doğal olarak tarihsel emsallerden etkilenir. Bu emsal, unvanı antik Roma imparatorlarıyla aynı olan bir imparatora ortak bir bağlılık borçlu olan rengarenk bir milletler topluluğu olan Kutsal Roma İmparatorluğu'dur.
Bu cumhuriyet çağında, yeni liderin "imparator" unvanına sahip olması pek olası değil, ancak rolü benzer olacak ve birliğin kendisi muhtemelen Kutsal Roma İmparatorluğu'na benzeyecek.
Alman Ulusunun Kutsal Roma İmparatorluğu, stratejik olarak Avrupa'nın ortasında yer alan Almanya'nın etrafında toplandı. Almanya, ABD ile eşit ticaret yapan İngiltere hariç diğer tüm AB üyelerinin bir numaralı ticaret ortağıdır. 10 kral yeniden canlanan Canavar gücünü oluşturmak için bir araya geldiğinde, halihazırda dünyanın en büyük ihracatçı ülkesi ve üçüncü en büyük tek ekonomisi olan Almanya'nın bir sonraki Reich'ın başında olması muhtemeldir.
2005 yılında yeni federal Avrupa anayasasının Hollandalı ve Fransız seçmenler tarafından reddedilmesinin ardından İngiliz tarihçi Niall Ferguson şu gözlemi yazdı: birbiriyle örtüşen kurumların ve yetki alanlarının şaşırtıcı bir şekilde yığılması. Tek, güçlü bir yürütme kolundan ziyade, birbiriyle örtüşen çoklu dokunaçlara sahip olacak" ("Federalist Tarz" Yeni Cumhuriyet, 20 Haziran 2005). WNP
Romalılar
İtalya'nın orijinal Akdeniz nüfusu, Hint-Avrupa kökenli halkların tekrar tekrar üst üste bindirilmesiyle tamamen değiştirildi. İtalik kabilelere ait olan ilk Hint-Avrupalı göçmenler, MÖ 1800 civarında, Alp Dağları'nın doğusundan geçerek Po Nehri ovasına geçtiler. Daha sonra Apeninleri geçtiler ve sonunda Roma'yı da içeren Latium bölgesini işgal ettiler. 1000'den önce, daha sonra çeşitli gruplara ayrılan ve yavaş yavaş Orta ve Güney İtalya'ya taşınan ilgili kabileler izledi. Toskana'da, aslen Anadolu'dan gelmiş olabilecek Etrüskler tarafından püskürtüldüler. Bir sonraki gelenler, Venedik ve Puglia'yı işgal eden Balkanlar'dan İliryalılardı. Tarihsel dönemin başlangıcında, Yunan kolonistleri İtalya'ya geldi ve MÖ 400'den sonra Po ovasına yerleşen Keltler.
Gücü ve etkisi giderek artan Roma şehri, siyasi yönetim ve Latin dilinin yayılmasıyla, bu milliyetlerin bolluğundan bir ulus gibi bir şey yarattı. Bu konuda Romalılar, diğer İtalik kabilelerle olan akrabalıklarından dolayı tercih ediliyorlardı. Ayrıca İtalya'daki Roma ve İtalik unsurlar, başlangıçta Roma ve Latium'daki diğer şehirler tarafından kolonilerin kurulmasıyla pekiştirildi. Roma şehirlerindeki italik unsur azaldı: vilayetlerin Romanlaşması olarak adlandırılan, kültürel olmaktan çok ırksal olan bir süreç. MÖ 3. yüzyılda, orta ve güney İtalya, Roma kolonileriyle doluydu ve sistem imparatorluk zamanlarına kadar çok daha uzak bölgelere yayılacaktı. Egemenliği İtalya'ya yayıldıkça ve tüm Akdeniz havzasını kaplarken, Roma, sonunda Asya ve Afrika'dan çok sayıda insan da dahil olmak üzere çok çeşitli kökenlerden bir insan akını aldı.
Muazzam bir imparatorluğun inşası Roma'nın en büyük başarısıydı. 2. yüzyılda tek bir şehrin askeri gücüyle bir arada tutulan Roma İmparatorluğu, Avrupa'da kuzey Afrika'ya ve Batı Asya'ya yayılmıştı, tüm Akdeniz ülkelerini, İspanya, Galya ve güney İngiltere'yi kapsıyordu. Tek bir otorite ve tek bir siyasi ve sosyal organizasyon altında birleşen bu geniş bölge, uzun bir barışçıl gelişme dönemi yaşadı. Asya'da, dar bir cephede, Part imparatorluğunun sınırındaydı, ancak çevresinin ötesinde başka yerlerde sadece barbarlar vardı. Roma, Avrupa'nın fethedilen bölgelerine, Yunanlıların başlattığı uygarlığı getirdi ve buna devlet teşkilatı, askeri kurumlar ve hukuk biçiminde kendi önemli katkılarını ekledi. İmparatorluğun çerçevesi içinde ve tahkimat zincirinin koruması altında, (Avrupa'da Ren ve Tuna tarafından işaretlenmiş) sınırlarının tüm uzunluğu boyunca kesintisiz olarak uzanan, farklı kültür türlerinin Helenistik-Roma'ya asimilasyonu başladı. Desen. Başta ordu olmak üzere, aynı zamanda Roma yönetimi, sosyal düzen ve ekonomik faktörler, Romalılaşmayı teşvik etti. Yunancanın baskın kaldığı Doğu Akdeniz çevresi dışında, Latin her yerde ticaret dili ve nihayetinde neredeyse evrensel dil haline geldi.
İmparatorluk birbirine bağlı bir serbest ticaret alanı oluşturdu ve bu alan, kişi romana (“Roma barışı”). Kırsal bölgelerin ürünleri tüm imparatorlukta bir pazar buldu ve Akdeniz'in orta bölgesinin ileri teknik becerileri illere yayıldı. Romalılaşma yolundaki en belirleyici adım, şehir sisteminin bu eyaletlere genişletilmesiydi. Kırsal ve aşiret kurumlarının yerini yurttaşlar Seçilmiş şehir otoritesinin çevredeki ülke bölgesinin yönetiminde paylaştığı hükümet biçimi ve eski Yunan şehir devleti fikri zemin kazandıkça, bir ölçüde yerel özerklik ortaya çıktı. Eyaletlerin Romanlaşmış üst sınıfları, devletin yüksek makamlarını doldurmak için adam tedarik etmeye başladı. MS 212'de imparator Caracalla bunu özgür doğan tüm uyruklara bahşedene kadar, giderek daha fazla sayıda insan Roma vatandaşı statüsünü kazandı. Ancak kölelik kurumu devam etti.
Tüm Roma vatandaşlarının eşit haklardan yararlanması uzun sürmedi. Devletin varlığını sürdürmesini sağlayan tek zorlayıcı önlemler, nüfusu işlerine göre yeniden kalıtsal sınıflara böldü ve imparatorluğa daha çok sayıda kabul edilen, çoğunlukla Germen olan barbarlar, ya tebaa olarak ya da olarak kendi kabile birliklerinde kaldılar. müttefikler. Devlet, imparatorluk genelinde güçlü bir birleştirici etki uygulayan mükemmel bir idari aygıt yarattı, ancak yerel özyönetim, merkezi otoritenin baskısı altında giderek daha az etkili hale geldi.
Geç imparatorluğun çöküşüne, manevi güçlerin durgunluğu, yaratıcı gücün felç olması ve ekonomide geriye dönük bir gelişme eşlik etti. İmparatorluğun uygarlık çalışmalarının çoğu iç ve dış savaşlarda kaybedildi. Aynı şekilde, barbarlık, kontrolsüz pagan yaşam biçimlerinin yükselişi ve Germen kabilelerinin Batı İmparatorluğu'nu parçalamadan ve parçalarını ele geçirmeden çok önce yerleşmeleriyle başladı. Roma uygarlığının birçok özelliği ortadan kalkmış olsa da, diğerleri imparatorluğun çeşitli bölgelerindeki halkların geleneklerinde hayatta kaldı. Ayrıca, imparatorluğun üst yapısının bir kısmı Germen devletleri tarafından devralındı ve daha sonraki zamanlar için el yazması olarak çok değerli literatür korundu.
Hıristiyan dininin Avrupa'ya nüfuz etmesi Roma İmparatorluğu altındaydı. Devletin dini olarak kabul görmesini sağlayarak imparatorluk medeniyetine yeni bir eşitlik ve birlik unsuru eklemiş ve aynı zamanda Batı'ya Ortadoğu ve Helenistik unsurları yeniden katmıştır. İmparatorluk çerçevesinde örgütlenen kilise, devleti ayakta tutan tamamlayıcı bir yapı haline geldi. Üstelik, laik kültürün çöküş döneminde, Hıristiyanlık ve kilise, antik dünyanın medeniyetini özümseyerek ve onu Orta Çağ'a aktararak taze yaratıcı güç uyandıran yegane güçlerdi. Aynı zamanda, Batı'daki kilise, Ortadoğu ve Helen dünyasının spekülatif dogmasına karşı ihtiyatlı davrandı ve dikkatini daha çok ahlak ve düzen sorunlarına yöneltti. Batı İmparatorluğu çöktüğünde ve orada Yunanca kullanımı öldüğünde, Doğu ile Batı arasındaki ayrım daha da keskinleşti. Romaioi adı Doğu İmparatorluğu'nun Yunanlılarına bağlı kalırken, Batı'da Roma kelimesi kilise ve Roma piskoposu ile bağlantılı olarak yeni bir anlam geliştirdi. Antik dünyanın en kalıcı mirası olan Hıristiyanlık ve Roma karakterindeki bir kilise, Batı Avrupa uygarlığının en önemli özelliklerinden biri haline geldi.
Avrupa Birliği Roma İmparatorluğu gibi mi? - Tarih
AVRUPA BİRLİĞİ: EVRİMDE BİR ADIM DAHA
Krallığı
10 Kral
Ve bu krallığın on boynuzu, ortaya çıkacak on kraldır: ve onlardan sonra bir başkası yükselecek ve ilkinden farklı olacak. (Daniel 7:24)
Ve gördüğün on boynuz, henüz krallık almamış, ama canavarla birlikte bir saat krallar olarak güç alan on kraldır. Bunların tek bir aklı var ve güçlerini ve güçlerini canavara verecekler. (Vahiy 17:12-13)
Daniel'de ve peygamberlerde ve İncillerde, Mektuplarda ve Vahiy Kitabında bulunabilen Deccal ile ilgili Mukaddes Kitabın tüm şaşırtıcı kehanetlerinin gerçekleşmesinin, Tanrı Sözü'nün öğrencileri tarafından uzun zamandır anlaşılmıştır. önce, "On Kralın Krallığı" olarak adlandırılan ve yaygın olarak bilinen krallıkların veya ulusların belirli bir birliğinin oluşumu gelir. Bu birlik, Deccal olarak da bilinen 'günah adamı'nın tüm dünyaya hakim olabilmesi için kurulmalıdır. On kraldan oluşan bu konfederasyon, Sıkıntı dönemi boyunca Deccal'in güç üssü olarak hizmet edecek. Güçlü ulusların veya uluslar gruplarının beklenen birliğinin genellikle bir tür "Roma İmparatorluğu'nun restorasyonu" olduğuna inanılır ve ilk olarak büyük peygamber Daniel tarafından önceden bildirilmiş ve Vahiy kitabında tekrarlanmıştır.Her iki durumda da Deccal'in krallığının bu öncüsünün, hepsi tek bir nihai akıl ve amaç ile birleşmiş olan on kral veya krallıktan oluşan bir krallık olduğu ilan edilir, yani güçlerini o 'cehennemin oğluna' vermek. Onların gerçek peygamberlik amacı, kendileri tam olarak anlamasalar da, Deccal'e hazır bir krallık ve Tanrı'ya karşı yanlış yönlendirilmiş küresel isyanı için bir temel sağlayacaklardır. Bunun gerçekleşmesi için, dünya çapında birleşik bir güç olarak kurulacak 10 hükümet veya imparatorluk birliğini arıyoruz.
Halihazırda, uluslararası terörizm tehdidi Batı ulusları arasında birleştirici bir etkiye sahip olmuştur ve on krallık krallığının nihai oluşumunda ve Roma İmparatorluğu ruhunun yeniden canlanmasında başlıca hareket ettirici olacaktır. Son formun canlanması Roma ahir zamanın olaylarında ve yargısında önemli bir rol oynar. Dünyanın daha zeki tarihçileri bile Roma'nın gücünün ve geleneğinin batı hükümetlerinin kalplerinde ve her yerdeki emperyalistlerin zihinlerinde asla ölmediğini kabul edecek olsa da, bu canlanma öncelikle manevi gözlerle algılanmalıdır. Roma'nın yaşadığı bu gerçeğin farkına varmak, içinde yaşadığımız dönemi ve Deccal'in yükselişinin tam olarak nasıl şekilleneceğini ve hangi motivasyonla şekilleneceğini anlamak açısından kritik öneme sahiptir. Deccal, ilk on kralın krallığı ortaya çıkmadıkça, asla iktidara gelemez. Bitiş zamanı peygamberliğinin gerçekleşmesini takip edip etmeyeceğimizi anlamak ve hatırlamak için bu çok önemlidir. Bu nedenle, 9-11 olaylarını, bu yeni dünya çapındaki güçler birliğinin yakınlığını müjdeledikleri ölçüde ilgi ve beklentiyle karşılıyoruz. Avrupa ve Amerika'nın yanı sıra batı, Pasifik Asya ve Uzak Doğu'nun tüm eski sömürge ulusları.
Yirminci yüzyılın II. Dünya Savaşı sonrası yıllarında, geleneksel olarak, bu on kraldan oluşan grubun, tamamen olmasa da, esas olarak Avrupa uluslarından oluşacağı, kehanet açısından uyanık olanlar arasında kabul edildi. ABD'de, Evanjelikler tarafından genellikle Amerikalıların erdemli olacağına ve bir şekilde dünya çapındaki tüm Deccal faaliyetlerinden uzak kalacaklarına inanılıyordu. Deccal uygun bir şekilde kuzeydeki Büyük Ayı Rusya Sovyetler Birliği tarafından yönetilen Komünist ateistler olarak etiketlendi. Çoğu zaman, Amerika'nın peygamberlikteki yerinin, Deccal'in zulmünden ve şehitliğinden kaçan Hıristiyanlar için bir sığınak sağlayan şanlı bir doğruluk yeri olacağı düşünülürdü. Rusya'nın dünya hakimiyetinin önündeki tek engel ve bebek İsrail ulusunun tek destekçisi olduğumuz için bu çoğu insan için mantıklıydı. Deccal'in yükselişi yerinde görünüyordu. İncir ağacının tomurcuklanması ile ilgili kehanet ve tüm ağaçlar (özellikle petrol zenginlikleri nedeniyle Mısır, Libya, Etiyopya, Suudi Arabistan, İran, Irak, Suriye gibi eski güçler), İsrail'e sinsi bir saldırıda Rusya'nın bu ortaklarla ittifakına ilişkin kehanetlere daha fazla güven verdi. Bu kehanetlerin yorumları karışık ve tutarsızdı, ancak bu, Evanjelik peygamberlik öğretmenlerinin kuruluşunu o kadar rahatsız etmiyor gibiydi. En önemli mesele, Billy Graham, Jerry Falwell veya aşağılık Joe Schmoe Christian gibi İncil'e inanan Hıristiyanlar için bile başka bir şey önermenin Amerikan karşıtı olacağıydı. Komünistler ateistti ve biz tanrıdan korkuyorduk. Çizgiler çizilmişti ve biz sadece dünyanın geri kalanı için iyiyi kastettik, Ruslar ise biz sadece kötüyü düşündük. Ancak daha doğrudan fikirli olanlar için bu her zaman yıkamadı. Bu hüsnükuruntu görüşüne sahip olmak için Hristiyanlar, Daniel'in 11. bölümünde bahsedilen A.'nin ABD'sinin büyük olasılıkla 'Vergilerin Arttırıcısı' olma olasılığını görmezden gelmek zorunda kaldılar. hizmet etmek bazı Hıristiyanların yutması zordu. Amerika'nın muhtemel göründüğü 'Vergi Arttırıcı', bir Deccal imparatorluğu olarak tanımlandı, aslında, doğrudan 10 Kral'dan önce gelen ve batonu kötü şöhretli 666'nın sıkıntıya bağlı Deccal krallığına devredecek olan imparatorluk. Bunlar sadece İmparatorluk Roma'nın melez ardıllarıdır, ancak bundan o kadar emin olmamalıyız. Daniel'de tasvir edildiği gibi Roma'nın dirilişi. Kapsam, imparatorluk ruhunun göçü ve evrimi gibi dünya çapındadır, Büyük Britanya, imparatorluğunun üzerine "güneş hiç batmasın" diye Roma'yı dünyayı dolaştı. Amerika Birleşik Devletleri dünyayı uluslararası bankacılık ve kurumlardan oluşan bir şirkete dönüştürdü. Avrupa'dan veya onun eski İmparatorluk sınırlarının sahip olduğundan daha geniş bir kapsam sağlayan Roma'nın emperyalizmin çocuklarıydı. Deccal ruhunun gerçek vücut bulmuş hali olan Yunanistan ve Roma'nın ruhu, Kuzey ve Güney Amerika kültürlerinde manevi yataklar kuran göçmen keşifleriyle inkar edilemez bir şekilde yeni Dünya'ya girdi. Roma Cizvitleri Güney Amerika ruhunu şekillendirdi. Kapitalizmin siyaseti, insan hakları ve Montesquieu'nun mayalanması, kölelik ve mülkiyet ve gelir eşittir özgürlük, Kuzey Amerika'nın dünya vizyonunu şekillendirdi. Günümüzün sıkıntılı finans dünyasında, ABD'nin "alıntı krallar"ın küresel birliğinin yolunu açmış olması ve muhtemelen on kralın yuvarlak masasının koltukları arasında yerini alması muhtemel görünüyor.
Yaklaşan birlik kendisini bir tür 'insanların kardeşliği' olarak tanıtacak. Bu pek iddia edilemez. Dünya çapındaki politikacılar bu popülist temayı, Büyük İskender'in hareket terimini icat ettiğinden ve MÖ dördüncü yüzyılda evrensel bir versiyonunu yaratmaya çalıştığından beri günün modasına göre giydirdiler. bitmez tükenmez bağlılıkları ve ibadetleri karşılığında yoksullara ve ezilmiş kitlelere satmaya çalışıyorlar. Kendini tanrılaştırdı. Hitler'in Almanya'daki sözleri Tanrı'nınkiyle eş değer olduğunda da etkili bir şekilde bunu yaptığını söylediğimde beni bir komplo manyağı olduğuma ikna edin. Gelecek federal dünya hükümetinin anayasası bir şekilde Amerika Birleşik Devletleri'nden sonra modellenebilir. AB, tüm niyet ve amaçlar için bu modeli izlemiştir. Bu nedenle, dünya ekonomik zorunluluktan ve kendini koruma içgüdüsünden federasyona girseydi, çok zorlama olmaz, onu desteklemek için herhangi bir komplo teorisine ihtiyaç duymaz. Papalığın II. Vatikan'ı Dünya Savaşlarının yarattığı yıkıma tepkisi, şiddetli muhalefetin olduğu yerde barışı sağlamaya çalışması ve Milletler Cemiyeti ve Birleşmiş Milletler'in varlıklarını insanlığın yok olma tehdidine borçlu olması nedeniyle elinde tutması. ve küresel işbirliği arayışının 'komplo teorisi' eleştirisine tabi olmadığı ve görevden alınmasının açık olması gerekir. Tamamen kendi doğal politik yasası altında ortaya çıkan, yani her eylem doğal olarak eşit ve zıt bir tepki üretir, Newton'un fizik yasası olarak doğal olarak meydana gelir. Dünyanın eleştirileri ve inançsız siyasi sesler tipik olarak her bakımdan gergin ve topaldır. Şeytani güçlerin gerçekliğini ve Tanrı'dan tapınmayı çalmak ve tüm İnsanlığı mahvetmek için devam eden komplo düzenlerini yuhalayarak kehaneti şeytanlaştırıyorlar. Bu büyük komplodur ve Mesih'in Dönüşünün İşaretlerinin yerine getirilmesinin de insan ve onun kurtuluşu için asırlık bir tehdit olarak varlığını kanıtladığı bir komplodur.
Evanjelikler ve Hıristiyanların bitmek bilmeyen komplo teorileri ve spekülasyonları dünyanın şiddetli saldırılarını beslerken ve onlara kehanetin gerçekleşmesiyle alay etmek için yakıt verirken, On Kralın yakında gerçekleşmesi konusunda bizi susturma baskılarına boyun eğmeyeceğiz. On kralın, örneğin Batı Avrupa, Doğu Avrupa, Kuzey Amerika, Güney Amerika, Batı Afrika, Güney Afrika, Birleşik Arap Devletleri, İsrail, Orta Amerika ve Hindistan gibi daha küçük sendikalardan oluşan bir birlik haline gelmesi şaşırtıcı olmaz. . On tek ülke olsaydı şaşırmamalıyız. Tam anlamıyla monarşilerin hala yürürlükte olduğu veya yeniden canlandırılabilecek olan on krallık, yani Danimarka, İngiltere, İspanya, Almanya ise, biz de yere düşmemeliyiz. Kim bilir? Kehanetin ilk ilkesi her zaman olduğu gibi geçerlidir. Ne olacağını biliyoruz ama nasıl veya kiminle veya bazen ne zaman olacağını bilemeyiz, o zaman olana kadar, önceden bilgiyle bunun gerçekleştiğini anlarız. On Kralın gelişi, diğer herhangi bir gerçekleşmeden farklı değildir. Süreç gerçek olacak. Her spekülasyon bir uyarı ile gelmelidir: Bunun olacağını biliyoruz ve bu şekilde gerçekleşebilir. On kral, on kralın (dom) birliğinden oluşabilir. Ne de olsa, bir kraldan bahsetmek, mutlaka tek bir devlet olmak zorunda olmayan bir krallık veya imparatorluk anlamına gelir. Her biri olarak sayılabilir bir kral, her biri nihai imparatorluğu oluşturacak ve çeşitli konfederasyon liglerinde birçok ülkeyi içerirken Roma'nın ruhunu somutlaştıracak masada oturuyor.
Uluslararası terörizm belası ve korkusu, dünyaya her zamankinden daha yaygın bir uluslararası birlik arzusunu empoze ediyor. On kralın krallığının doğası hakkındaki eski fikirler, Mukaddes Kitap öğretmenleri ve peygamberlik öğrencileri tarafından gözden geçirilmeli ve incelenmelidir. Avrupa, Deccal'in güç üssünün son zamanları için mutlaka birlik olmalıdır, ancak genel birliğin sadece bir parçası olabilir.
Örneğin, bir zamanlar on kralın kehanetinin neredeyse gerçekleştiği ve Deccal'in dünya sahnesine yürümeye hazır olduğu düşünülüyordu. Avrupa Ortak Pazarı (ortak ticari çıkarlarla bir arada tutulan bir grup Avrupa ulusu) 1960'ların sonlarında onuncu üyesini ekledi. Bu tür iddialar, 70'ler ve 80'lerde Hal Lindsay'in son derece popüler, Geç Büyük Gezegen Dünya. Kehanete inanan kiliseler, doğal olarak, on kralın Avrupa milletlerinden oluşacağına ve zaten yerleşmiş olduklarına inanıyorlardı. Dünya Armageddon'un eşiğindeydi. Tabii ki, Deccal'in seçkin bir şekilde ortaya çıktığı fikri ve on kralın yalnızca Avrupa milletleri olduğu senaryosu, o zamandan beri erken kötü niyetli bir dogma olduğunu kanıtladı. NS Ortak Pazar on bire, on ikiye ve sonunda gençlere kadar büyüdü, önceleri bir melez organizasyona yol açan feshedilmiş bir organizasyon haline gelmeden önce Avrupa Topluluğu, o zamandan beri Avrupa Birliği daha geniş tabanlı bir siyasi ve askeri birlik arayarak bir Avrupa konfederasyonundan bile daha büyük bir vizyona sahip.
Ayrıca Birleşmiş Milletler, Dünya Mahkemesi ve Dünya Parlamentosu gibi uluslararası kurumların, bir şekilde on kralın kulesinin üzerine dikildiği kaldırım olabileceği tahmin ediliyordu. Bu kurumların, sonunda Deccal ve onun diktatörce dünya hükümeti için anayasal temel olarak hizmet edecek bir dünya emperyal otoritesi oluşturan yavaş hareket eden bir güç için temel oluşturduğunu. Şimdi, Raiser of Taxes'in ölümü ve dünya ulusları ve ekonomileri üzerindeki boğucu etkisi ile gözler Deccal güç platformunda büyük bir rol oynamak için yoğun bakım ünitesine ve uluslararası ekonomik düzenlemelere çevriliyor. Son yirmi yılda, Ortak Pazar Avrupa devletlerinin mucizevi birliği, şimdiki adıyla kehanetsel önemi tamamen gölgede bırakmıştır. Avrupa Birliği, veya AB, kısaca.
Avrupa Kıtası'nın Büyük Britanya ile ortak sınırlara ve çoğunlukla ortak para birimine sahip, seçilmiş bir başkan ve yöneten bir kongre ile birleşmesi, son 1.500 yılın en büyük mucizelerinden biridir ve ancak büyüklüğünün sadece Sözleşme'nin yerine getirilmesiyle gölgede bırakılmıştır. Yahudilerin Filistin'deki anavatanlarına dönüşüne ve İsrail ulusunun yeniden doğuşuna dair binlerce yıllık kehanet. On kral olarak küresel uluslar birliğinin öncüsü olarak AB hiçbir şekilde küçümsenmemelidir. Bu şeyler, dürüst ruhun kalbine, İsa'nın dönüşünün bir hasat ayı gibi geleceğimizde belirdiğini söylemekten başka bir şey yapmaz. Yahudilerin İsrail'e dönüşünün yanı sıra, yarım yüzyıldaki iki yıkıcı savaşın ardından Avrupa'nın birleşmesi şaşırtıcı ve mucizevi bir şey. Kutsal Roma İmparatorluğu'nun tahtında oturan Hapsburg hanedanı, yüzyıllar boyunca taçlı başları bir araya getirerek Avrupa'yı birleştirmeye çalıştı. Napolyon onu yağcılıkla, vaatlerle ve acımasız güçle kazanmaya çalıştı. Hitler, çarpık Üçüncü Reich tarafından süper bir Alman ırkı aracılığıyla yönetilen bin yıllık bir mükemmellik ve ihtişam saltanatı vaat etti ve ardından Avrupa'yı ve dünyayı boyun eğdirmeye çalıştı. Bu tür Deccal tiplerinin Avrupa'yı birleştirme girişimlerinin tümü, tıpkı Daniel peygamberin şu beyanda bulunduğunda söz verdiği gibi başarısız oldu: Ve o vakitlerde birçokları güneyin kıralına karşı duracak; kavmının haydutları da kendilerini yüceltecekler. vizyonu kurmak için ama düşecekler. (Dan. 11:14) Dünyanın ve milletlerin tarihi, yalnızca, onun büyük Deccal arketiplerinin dünyayı yönetmeye yönelik çeşitli ve birbirini takip eden girişimleri izlenerek yazılabilir. Nimrod, Firavun Ramesses II, Sennecerib, Nebuchadnezzar, Xerxes, Alexander the Great, The House of Caesar, Constantine, Charlemagne, Büyük Otto ve son iki bin yılda tuzağa düşmüş Roma melez imparatorluğunun diğer liderleriyle başlayın. Sonunda, fesat kâsesinin ağzına kadar dolacağı öngörülen zamana kadar hepsi başarısız olmaya mahkûmdu. Vizyonun nihai evi ve hükümeti, neredeyse kesinlikle, Avrupa ve onun anlamına gelen İmparatorluk Roma'nın eski uluslarında merkezlenecektir. kız çocukları. Ancak, dünyanın büyük bir bölümünü ve tarihte Yeni Dünya olarak adlandırılan o zamanlar bilinmeyen dünyayı içermeleri de muhtemeldir.
11 Eylül saldırısından sonraki günlerde, şu anki cumhurbaşkanı AB, Belçika'dan Guy Verhofstadt, Dışişleri Bakanı Colin Powell ile bir araya gelerek, yalnızca Atlantik Okyanusu tarafından ayrılan büyük güçler arasında daha fazla işbirliğine değil, aynı zamanda dünyanın çeşitli ülkeleri arasında daha fazla dayanışma ve birliğe duyulan acil ihtiyaç olduğunu duyurdu. AB. Perde arkası diplomasinin, yalnızca terörizme karşı birleşik bir cephe oluşturmak için değil, aynı zamanda terörizme karşı daha merkezi bir güç uygulamaya çalışmak için zaten iş başında olduğundan emin olabiliriz. AB Avrupa'daki her önemli askeri ve ekonomik gücü içeren üye ülkeler üzerinde. Büyük Britanya, ABD'ye militan Müslümanlarla savaşında en büyük desteği verdi, ancak Avrupa'nın geri kalanı değişen derecelerde destek ve Euro ile yontuldu. Amerikan ekonomik felaketi aynı zamanda Avrupa Birliği'ni Asya ve üçüncü dünya ekonomileriyle daha işbirlikçi bir tutum talep eden bir konuma da sürükledi. Açıktır ki, AB sadece Avrupa Birliği ile değil, dünya dayanışmasıyla da ilgileniyor.
Örneğin, 23 Kasım'daki 9-11 saldırısından hemen sonra AB adına hareket eden Başkan Verhofstadt, Yeni Delhi'de yaptığı bir konuşmada Hindistan liderlerine AB'nin Hindistan ile gelecekte birleşik eyleme adadığını söyledi. dedi ki, “[Avrupa ile bir ilişkinin] mirası, açık, özgür, demokratik, hoşgörülü ve çok kültürlü toplumlarımızı bozmaya çalışan modern zamanlardaki en yıkıcı terör saldırılarının hala şoku altında olduğumuz günümüzde özel bir değer taşımaktadır. Ancak yan yana durarak, işbirliğimizi güçlendirerek ve ortak değerlerimizi güçlü bir şekilde savunarak bu büyük zorlukla yüzleşebiliriz. Bu sabah gerçekleşen Hindistan-AB Zirvesi de bununla ilgili.
Nitekim 2000 yılı Haziran ayında Lizbon'daki Birinci Zirve Toplantımızda, 21. yüzyılda yeni bir stratejik ortaklık kuracağımızı hep birlikte dile getirerek doğru yola koyulduk. AB-Hindistan ilişkilerini daha yüksek bir vitese dönüştürmek için daha fazla işbirliğinin zamanı geldi.”
Bu resmi AB açıklamalarından bu yana yaşanan olaylar, AB'nin gerçek işbirliği ve Avrupalı olmayan ülkelerle ortaklığa yönelik konumu yalnızca arttı. Avrupa'nın, Avrupa Birliği'ndeki birçok kraldan sadece birini oluşturup oluşturmadığı, on kral, ve Hindistan gibi güçlerin dahil edilmesi, yalnızca zaman ve kehanetin gerçekleşmesinin söyleyebileceği bir şeydir. Ancak kehanetin gerçekleşmesi için Avrupa'nın birleşmesinin önemi, şüpheciler için bile açık olmalıdır. Ayrıca, uluslararası terörizmin neden olduğu katalizör ve dünya çapında ekonomik karşılıklı bağımlılık ve dayanışmanın talep ettiği katalizör, Avrupa'da dünya çapında daha eşit bir düzeyde birlik için itici güç ve motivasyon sağlayan geçici faktörlerdir. Roma İmparatorluğu yeniden canlandırılmalıdır. Dünya uluslarının büyük bir bölümünü içermesi muhtemeldir.
Yaklaşan AB Süper Devleti (Yeniden Canlanan Roma İmparatorluğu) Deccal'i Kullanacak
Uzun zamandır beklenen AB Süper Devleti hakkında bilgi almak için web sitelerini tararken, 2008'de İngiliz editör Alan Franklin tarafından yazılmış bir makaleye rastladım. Bu makale Moriel Bakanlıklar web sitesinde yayınlanmıştır.
Yorumumla birlikte bu parçadan alıntılar yayınlayacağım (cesur) ve diğer web sitesi bilgileri. Lütfen bu makalenin 2008'de yazıldığını unutmayın, bu nedenle AB ile ilgili bazı bilgiler o zamandan beri açıkça değişti.
İngiliz gazete editörü Alan Franklin
Daniel 2 ve 7'deki Büyük Kehanetler, Rabbimiz döndüğünde Kutsal Roma İmparatorluğu'nun dünyadaki hakim güç olacağını gösteriyor. Daniel, yirmi beş yüz yıl önce Roma İmparatorluğu'nun ahir zamanda ölümden dirildiğini gördü.
Bu peygamberlikler bugün Avrupa'da gerçekleşiyor. Kendi bayrağı ve parlamentosu olan bir ülke olan Avrupa ülkelerinin çoğunun yerini alan 25 ulusun süper devleti olan Avrupa Birliği biçiminde Roma İmparatorluğu'nun yeniden doğuşundan sık sık bahsettim.
Ardından, Eylül'de büyük bir şok yaşandı: O tarihlerden biri, gözlerinizin önünde saniyeler içinde yaratılıyor. AB, organizasyonun geleceğini çizen şaşırtıcı bir sanat sergisinde kendisini “Roma İmparatorluğu Geri Dönüyor” başlığı altında tanımladı. -kaynak
İtibaren telegraph.co.uk (2004'ten itibaren)
Brüksel'in kalbinde dün başlatılan bir AB sergisine göre, Avrupa Birliği Amerika'yı sollayarak önde gelen süper güç olmaya hazırlanıyor.
Avrupa Komisyonu'nun dışındaki bir çadıra monte edilen pop-art kolajı, 50 yıllık AB tarihini anlatıyor ve Avrupa'nın hırsının alışılmadık derecede açık bir göstergesiyle olayları geleceğe yansıtıyor.
80 yarda tuval üzerine çizilen kesitler, AB'nin sınırlarını Avrasya, Kuzey Afrika ve Orta Doğu'nun derinliklerine doğru ittiği ve geniş 'yasal boyutuyla dünya meselelerine hükmettiği için 21. yüzyılın “Avrupa Yüzyılı” olacağını tahmin ediyor. ve ahlaki erişim”.
“ başlığı altındaRoma İmparatorluğu geri dönüyor“, önümüzdeki otuz yıl içinde 50 eyalete ulaştığında AB'nin “Birlik” olarak yeniden adlandırılacağını söylüyor.
AB, “Amerikan saldırısına” karşı uluslararası düzeni savunurken Birleşmiş Milletler merkezi Cebelitarık'a taşınacak. Brüksel'deki Avrupa Komisyonu'nun dışında parlak renkli bir sirk çadırında sahnelenen bu AB sergisine göre, Belçika'nın merkezi Belçika. AB – AB, önümüzdeki otuz yıl içinde 50 devlete ulaştığında “Birlik” olarak yeniden adlandırılacak. Birleşmiş Milletler karargahı, Akdeniz'in girişine hakim olan ve çok stratejik bir bölge olan İspanya kıyılarında küçük bir İngiliz yerleşim bölgesi olan Cebelitarık'a taşınacak. Bu, “AB, uluslararası düzeni Amerikan saldırısına karşı savunur” şeklinde olacak. -kaynak (benimki vurgula)
Öyle görünüyor ki AB liderleri bir süredir dünyanın önde gelen gücü olarak ABD'yi 'ele geçirmeyi' planlıyorlar. Brexit'in bu görkemli planlara devam etmek için gereken katalizör olduğuna karar verildi.
hakkındaki makaleye geri dön Moriel
Sanat sergisindeki sloganlara göre Avrupa Birliği, Amerika'yı geçerek dünyanın bir numaralı süper gücü olmaya hazırlanıyor ve AB sınırlarını Avrasya'nın derinliklerine, Kuzey'e doğru iterken 21. yüzyılın "Avrupa Yüzyılı" olacağını tahmin ediyor. Afrika ve Orta Doğu ve muazzam “yasal ve ahlaki erişimiyle dünya meselelerine hakim olmaya başlıyor.” Hindistan ve Çin rezervlerini değiştirdikçe euro 2010 yılına kadar “doların ezici tekelini” kıracak. Amerika'yı “stratosferik açığı” için cezalandırmak için.
Donald Trump'ın Çin'den 'Amerika'yı soymak' olarak bahsetmesi tesadüf mü?
Anti-Amerikancılık, büyük ölçüde Fransa gibi ülkeler ve kıtadaki Sosyalist hükümetler tarafından şekillendirilmiş, uzun süredir AB politikasının temel taşı olmuştur. Sergi, modern dünyanın kötü adamı rolünde Sam Amca'ya sahip ve şöyle diyor: 'Yalnız süper güç, dünyanın hemen her yerinde rüşvet verebilir, zorbalık yapabilir veya iradesini dayatabilir, ancak arkasını döndüğünde politikası zayıflar.' 8221
Amerika'nın birçok ulusta popüler olmadığını uzun yıllardır fark ettim. AB içinde en büyük süper güç olmak için planlar yapıldığını bilmiyordum.
Genel başlığı “The Image of Europe” olan bu sergi, Avrupa Komisyonu tarafından koordine edildi ve Avrupa Konseyi tarafından desteklendi. AB'nin Hollanda başkanlığı, Avrupa'nın “ikonografik açığını” azaltmayı hedeflediğini söyledi. sihirbazlık güçlü görüntüler. (benimki vurgula)
EUpolitix.com resmi web sitesine göre, dünyaca ünlü Hollandalı mimar Rem Koolhaas, Avrupa'yı vatandaşlarına iletmek amacıyla Brüksel AB bölgesinin kalbinde sirk çadırını kurdu. Koolas, Avrupa'nın bugünkü şizofrenik durumunu kasten çizdiğini söyleyerek porno yıldızları, pop yıldızları ve siyasi liderlerin görüntülerini birleştirdi. 'Aşırı bayağılık, hazcılık, utanmazlık ve piyasa odaklı modernleşmenin kutuplaştırdığı bir alanda faaliyet gösteriyoruz' dedi.
Brüksel'deki döneminden sonra sergi, Avrupa'yı simge tarzında gezecek ve çeşitli dillere çevrilecek. Ancak bu, alçakgönüllülüğün geçmişte kaldığı ve Kıta TV ekranlarında her gece aşırı bayağılığın ortaya çıktığı günümüz Avrupa'sını yönlendiren değerlere dair bir fikir verse de, bu, yeni imparatorluk olarak gerçekleşen en şaşırtıcı şey değildi. dokunaçlarını açtı.
İlluminati'nin kuruluş tarihi olan 1 Mayıs, hiç şüphesiz tesadüfen,
Sekizi eski Sovyet imparatorluğunun eski parçaları ve diğer iki ada ülkesi olmak üzere on yeni ülke, 455 milyon nüfuslu bir süper devlet yaratmak için mevcut 15 ülkeye katıldı. Estonya, Letonya, Litvanya, Macaristan, Slovenya, Polonya, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Kıbrıs ve Malta'da bu "büyük patlama" yeni üye girişi oldu. Romanya ve Bulgaristan'a 2007 yılı civarında kabul edilecekleri ve nüfusu 500 milyonun üzerine çıkaracakları söylendi.25 üye AB'nin 20 dili var ve bu, Hırvatistan, Sırbistan, Bosna, Makedonya ve Arnavutluk gibi ülkeler katılmak için sıraya girdikçe daha da artacak Türkiye, 70 milyon Müslüman nüfusuyla kapıyı hırsla çalıyor.
Türkiye şiddetle AB'nin kapısını mı çalıyor? Gerçekten de uzun yıllardır var. Türkiye'nin AB'ye girmesine çok fazla muhalefet var.
Bunu ilginç buldum wikipedia.org
19 Nisan 2016'da Jean-Claude Juncker, Türkiye'nin Schengen bölgesine vizesiz giriş hakkı kazanmak için kalan kriterleri karşılaması gerektiğini söyledi. Ancak Türkiye başbakanı Ahmet Davutoğlu, AB'nin vize koşullarını Haziran 2016'ya kadar zayıflatmaması halinde Türkiye'nin AB-Türkiye anlaşmasını desteklemeyeceğini savundu.[56] Mayıs 2016'da Avrupa Komisyonu, Türkiye'nin vize muafiyeti için gereken 72 kriterin çoğunu karşıladığını söyledi ve bloğun AB yasama kurumlarını, Türk vatandaşlarının Haziran ayına kadar Schengen Bölgesi içinde vizesiz seyahat etme hareketini onaylamaya davet etti. 30 2016.[10] Avrupa Parlamentosu'nun yürürlüğe girmesi için vize muafiyetini onaylaması ve Türkiye'nin son beş kriteri yerine getirmesi gerekiyor.[57] Türkiye'nin hâlâ karşılayacağı diğer beş kriter şunları içeriyor:
Türkiye, AB tavsiyelerine uygun olarak yolsuzluğu önlemeye yönelik tedbirler almalıdır.
Türkiye, kişisel verilerin korunmasına ilişkin ulusal mevzuatı AB standartlarıyla uyumlu hale getirmelidir.
Türkiye'nin Europol ile bir anlaşma yapması gerekiyor.
Türkiye'nin cezai konularda tüm AB üyeleriyle birlikte çalışması gerekiyor.
Türkiye, terör yasalarını Avrupa standartlarına uygun hale getirmelidir.[58]
Brexit'in ardından, AB'nin strateji planları, üye ülkeler arasında daha derin bir entegrasyon ve Türkiye ile daha yakın ve daha derin bağlar önererek, AB'nin verebileceği bir sinyal olarak değerlendirilen Türklere vizesiz seyahat sağlama planlarını sürdürme niyetini işaret ediyor. Haziran 2016'daki İstanbul havalimanı bombalama olayının ardından vize muafiyeti için kalan kriterlerde, yani Türkiye'nin terörle mücadele yasalarında Türkiye'ye taviz verilmesi.[59] -kaynak
Suriyeli sözde mültecilerin Avrupa'ya zorunlu göçünün AB'nin stratejik bir hamlesi olup olmadığını merak etmeden edemiyorum.
Çek cumhurbaşkanı Vaclav Klaus, ülkesinin özümsenmesiyle ilgili olarak şunları söyledi: 'Birkaç gün içinde devletimiz bağımsız ve egemen bir varlık olarak varlığını sona erdirecek,' her yeni katılımcıya 90.000 sayfalık Euro kural kitabı sunulduğundan şaşırtıcı değil. katılımda –, uyulması gereken her kuralla.
Euro HQ'da, orijinal Babil Kulesi'ne benzemek için inşa edildiği için Fransa'nın Strasbourg kentindeki Eurobabel Kulesi olarak bilinen yeni yapı da dahil olmak üzere, tüm bu insanların birbirleriyle iletişim kurmasını sağlamaya çalışan 2.800 tercüman var. Dilbilimciler, Maltaca gibi dilleri, herhangi iki dilin 380 kombinasyonunu akıllara durgunluk veren bir şekilde Çekçe'ye çeviriyorlar!
AB hakkında okuyucunun ilginç ve bilgilendirici bulabileceği bir makale yazdım:
Sanki yeterince pratik güçlükleri yokmuş gibi, AB'nin arkasındakiler, daha önce bağımsız olan on ulusu çok daha büyük emelleri olduğunu ilan ederek silip süpürdükten sonra hiç vakit kaybetmediler. 4 Mayıs'ta The Times of London'da şaşırtıcı bir manşet geldi:”Brüksel imparatorluğunu yeniden genişletmeyi planlıyor.” Bu şu şekildeydi: “Arkalarında Avrupa Birliği'nin şimdiye kadarki en büyük genişlemesini gerçekleştiren Avrupalı yetkililer, şimdi hatta Brüksel imparatorluğunu Kuzey Afrika, Orta Doğu ve Asya'ya yaymak için daha iddialı planlar. “Onlar, genişlemenin (on ülkeyi kapsayan) sekiz eski Komünist ülkede demokrasinin yerleşmesine yardımcı olduğu gibi, bu yeni politikanın da Arap dünyasının büyük bir kısmını ve Avrupa'nın hala çalkantılı olan uzak doğu bölgelerini istikrara kavuşturacağını umuyorlar.”
Daha sonra Avrupa Komisyonu - yürütme organı - AB'yi Fas'tan Suriye'ye kadar Akdeniz'deki tüm Müslüman ülkeleri, ayrıca İsrail, Lübnan ve Sovyetler Birliği'nin tüm eski bölgelerini içine alacak şekilde genişletme planlarını ortaya koydu. Avrupa- Rusya dahil! Mısır, Cezayir, Libya, Ukrayna ve Rusya gibi Yeni Komşuluk Politikası adı verilen bir şey altında, ticaret ve yatırım için sınırları açık olan ve vatandaşlarına Avrupa'da yaşama ve çalışma hakkı verilen tek pazarın tam üyesi olacaklardı. Birlik. AB diplomatları, Ürdün, Fas ve Ukrayna'nın kriterlerini karşılamaya en yakın ülkeler olduğunu ancak Kuzey Afrika ve Orta Doğu ülkelerinin çoğunun daha uzun süreceğini söylüyorlar. belki 20 yıl.
Komisyonun şu anki Başkanı olan İtalyan Romano Prodi şunları söyledi: “Amaç, ortak kaygıları paylaştığımız bir dostlar halkası oluşturmak.” İşin kötü yanı, bunun yüz milyonlarca kişiye kapıyı açması. Müslümanlar Avrupa'nın herhangi bir yerinde yaşama ve çalışma hakkına sahip oluyor. Karadeniz ve Hazar Denizi arasındaki Kafkas bölgesinde yer alan üç eski Sovyet cumhuriyeti olan Gürcistan, Ermenistan ve Azerbaycan'a, hepsinin tam üyelik istemesine rağmen, sonunda Yeni Komşuluk Politikası'na uygun olacakları söylendi. Müslüman ülkelere bu uzanma, AB'nin İsrail'i almak istediği gibi, anti-semitizmin tüm topraklarına yayıldığı uyarılarıyla örtüşüyor.
İsrail'i Süper Devlet'e kabul etmenin hala masada olup olmadığını merak etmeliyim. Arap Devletlerini kabul etmek ve arzulamak, İsrail için kesinlikle caydırıcı olacaktır. Ancak İsrail'in Deccal ile anlaşmayı imzalayacağını unutmayın, böylece orada daha liberal bir hükümet bekleyebiliriz. Neyse ki Deccal ortaya çıktığında, biz (Hıristiyanlar) Kurtarıcımızla birlikte güven içinde olacağız.
Ham gamalı haçlar ve Davut yıldızları yıllardır Avrupa'daki binalara bulaşıyor ve İsrail'in Ariel Şaron'u "Avrupa'nın bir sorunu var" (anti Semitizm ile) dedi. Şu anda 600.000 Yahudi ve çok daha fazlasını içeren Fransız nüfusunun yüzde 10'unu veya beş milyonunu oluşturdukları Avrupa'da yaşayan çok sayıda Müslüman -en az 20 milyon- işlerin daha da kötüleştiğine inanıyor. genç nüfusun yüzdesi.
İsveç gibi sözde hoşgörülü ülkelerde bile bir tarihçi Yahudileri eleştirme tabusuna meydan okudu. Başkan Chirac'ın Irak savaşına muhalefeti, militan Fransız-Arap gençleri arasında anti-semitizmin açık bir şekilde sergilenmesinin yolunu açtı. Almanya'daki Yahudiler Merkez Konseyi başkan yardımcısı Salomon Korn, Yahudilere karşı Avrupa çapında bir nefret kaynaşması riski olduğunu söylüyor. Dünya Yahudi Kongresi'nden Edgar Bronfman şunları ekledi: “Anti Semitizm birçok Avrupa ülkesinde yükselişte.”
Nazizm hayaleti kovulmadı ve kehanet öğrencilerinin fark ettiği gibi, Deccal'in bir gün oynayacağı ve serbest bırakacağı bir şey. AB'nin ırkçılık ve yabancı düşmanlığı gözlemcisi, Müslümanların ve Filistin yanlısı grupların alevleri körüklediği sonucuna vardığında Avrupa'daki ırkçılıkla ilgili bir raporu rafa kaldırdı. Yakın zamana kadar, Fransa ve Almanya gibi birçok Avrupa ülkesinde hâlâ önemli bir güç olan aşırı sağ, Yahudi karşıtı nefret suçlarından esas olarak sorumluydu.
Ancak cesur yeni Avrupa'da inançlarını ilan etmeye çalışan Hıristiyanlar, dikkatli olsalar iyi olur. İngiltere Yüksek Mahkemesi'ne göre, İngiltere'de bir kasaba meydanında eşcinsellik, lezbiyenlik ve ahlaksızlığa son verilmesi çağrısında bulunan bir tabela asan bir vaiz, ceza gerektiren bir suçtan 'uygun şekilde mahkum edildi'. 69 yaşındaki Harry Hammond, eşcinsellerin ve destekçilerinin o sırada üzerine su ve pislik atmalarına rağmen 'aşağılayıcı' bir işaret gösterdiği için tutuklandı. Yargıçlar, davranışının meşru protestonun ötesine geçtiğine karar verdi. tutuklanmış.
Hıristiyanların inançları Birleşik Krallık'tan daha fazla kaşlarını çattı. Almanya'daki cesur bir papaz Papaz Olaf Latzel hakkında bir makale yazdım:
İsveç'te -İncil'e dayalı inanç dışında her şeye çok hoşgörülü- bir papaz bu yıl eşcinselliğe karşı vaaz verdiği için bir ay hapis yattı.
İngiltere'deki çoğumuz AB'de bir polis devletinin başlangıcını görüyoruz. Örneğin, Nisan ayında Belçikalı yargıçlar, aynı zamanda AB karşıtı olan siyasi olarak yanlış görüşlere sahip bir partiyi yasakladı. 150 sandalyeli Belçika parlamentosunda 18 üyesi, iki milletvekili ve çok sayıda yerel meclis üyesi ile büyük bir parti olan Vlaams Blok, 'parti dışı' ilan edildi ve herhangi bir seçimde aday çıkarması engellendi.
Evet, ülkelerin ordularından, ekonomilerinden ve sınırlarından vazgeçmelerini istemeye “Polis Devleti!” denmesi gerektiğini söyleyebilirim.
Tüm siyasi partilere AB finansmanı için planlar var, ancak cömertlik bir engel ile geliyor. Bunu elde etmek için AB'nin ideallerine üye olmanız ve politikacıları süper devletler açısından "sağ" çizgide tutmak için tasarlanmış bir dizi testi geçmeniz gerekiyor. Tarafların, ulus devleti yıkmayı amaçlayan bir diğer adımda, sınır ötesi faaliyet göstermeleri de gerekiyor. Bu, basın özgürlüğüne yönelik bir saldırı ve yayıncıların AB yanlısı programlar yapmaları için AB devlet finansmanı ile birleşiyor.
İfade özgürlüğü geliyor!
Söylemeye gerek yok, karşıt görüşü belirtmek için para yok, bu yüzden sizinkinin gerçekten geçerli olmasına gerek yok! Bu Ekim ayında Avrupa Mahkemesi, Brüksel'in Avrupa insan hakları yasalarına uymak zorunda olmadığına karar vererek, basın özgürlüğüne ilişkin dönüm noktası niteliğindeki bir kararla 50 yıllık uluslararası içtihat hukukunu sessizce bir kenara attı.
Euro yargıçları, Avrupa Komisyonu'nun, silahlı Belçika polisi tarafından AB talimatlarına göre ele geçirilen bilgisayarları, adres defterlerini, telefon kayıtlarını ve 1000 sayfalık notları, o zamanlar Almanya'nın Stern dergisinin Brüksel muhabiri Hans-Martin Tillack'tan alma çabalarına destek verdi. . Hans'ın kendisiyle bir hapishane hücresinde tecrit altında tutulmasıyla sonuçlanan hatası, iç kaynaklara dayanarak AB sahtekarlığını ve hilekarlığını ifşa eden bir dizi sert isabetli makale yazmaktı. Amaç, bu kaynakların isimlerini bulmak ve bir yorumcu, AB'nin bilgi uçuran neslini 'yakmak', yani basına neler olup bittiğini anlatmaktan korkutmak olduğunu söyledi.
İngiliz MEP Ashley Mote şunları söyledi: “Bu, Avrupa genelinde basın özgürlüğüne yönelik bir tehdittir. Avrupa Komisyonu artık faaliyetlerine karşı çıkılmasını durdurmak için sınırsız yetkiye sahiptir.” (benimki vurgula)
Avrupa Adalet Divanı, eski önde gelen bir Eurokrat'ın 'Avrupa'nın Çürük Kalbi' adlı bir kitap yayınlamasının ardından, AB'nin kurumlarına ve önde gelen şahsiyetlerine yönelik siyasi eleştirileri yasal olarak bastırabileceğine zaten karar vermişti. mahkemede AB devlet savcısı, AB'ye yönelik eleştirilerin aşırı derecede dine hakarete benzediğini ve bu nedenle korumalı konuşma olmadığını ima etti. En kötüsü bu değil.
AB Temel Haklar Şartı'nın 52. Maddesi, ifade özgürlüğü ve yaşam hakkı da dahil olmak üzere tüm özgürlüklerin ve hakların kısıtlanabileceğini beyan eder! Ayrıca adil yargılanma hakkınızı, masumiyet karinesini ve çifte tehlikenin yokluğunu ortadan kaldırabilirler - yani sizi aynı suçtan iki kez yargılayabilirler!
Bu, en saf haliyle inkar edilemez bir Tiranlıktır.
AB'nin yaratılması olan korkunç proje, 1957'deki Roma Antlaşması ile ciddi bir şekilde başladı ve şimdi resmen tek bir süper devlet oluşturan belgenin imzalanmasının temeli olan Roma'dır - AB anayasası.
İtalya, konuyla ilgili referandum yapacaklarını söyleyen altı ülkeye katılmama kararı alarak Avrupa anayasasını onaylayan ilk Avrupa Birliği üyesi olmayı planlıyor. Anayasa, Roma Antlaşması'nın altı kurucu ülke tarafından imzalandığı Roma'daki Capitol Hill'de imzalanacak.
Her ne kadar anlaşma imzalanmış gibi çalışıyor ve ulus devletlerden giderek daha büyük ulusal egemenlik dilimlerini alıyor olsa da, 25 ülkenin tamamının anlaşmayı yeni devasa ülke yaratılmadan önce imzalaması gerekiyor. Roma imza töreni, Avrupa Komisyonu Başkanı olarak Romano Prodi'nin son resmi görevi olacak ve yıllardır zorladığı büyük projenin neredeyse tamamen yerine geldiğini bilerek yoluna devam edebilir.
Gelecekte ulusal hükümetler yalnızca AB'nin yapmamaya karar verdiği alanlarda hareket edebilecektir. Avrupa Ordusu zaten denizaşırı görevde. Euro sembolü - Mary'nin yıldızları - 25 ülkede belgelerde, binalarda, bayraklarda ve plakalarda yer almaktadır. Avrupa'nın ortak bir para birimi, Euro, ulusal marşı, bir yüksek mahkeme ve daha pek çok şey vardır.
Şimdi sadece tek bir şey bekliyor: onu dünyanın yüzünde görülmüş en korkunç kuruma dönüştürecek olan yüce hükümdar. İncil ona Deccal diyor. Çok uzak olmayan bir gelecekte olay yerine gelmesini bekleyin.
Yeniden Canlanan Roma İmparatorluğu'na tanık olduğumuza varlığımın özüne inanıyorum. Ayrıca Daniel kitabındaki küçük boynuzun İmparatorluktan Deccal'in kendisinden çıkacağına inanıyorum. Kaosun ortasında gelecek ve dünyaya işleri düzeltecek kişinin kendisi olacağına söz verecek!
“Kadim günler gelene ve En Yükseklerin azizlerine yargı verilinceye ve azizlerin krallığa sahip olduğu zaman gelene kadar. Böylece dedi ki, Dördüncü canavar, tüm krallıklardan farklı olacak ve tüm dünyayı yiyip bitirecek ve onu ezecek ve parçalara ayıracak olan yeryüzündeki dördüncü krallık olacak. Ve bu krallığın on boynuzu, ortaya çıkacak on kraldır: ve onlardan sonra bir başkası yükselecek ve ilkinden farklı olacak ve üç kralı boyun eğdirecek. Ve o, en Yüce Olan'a karşı büyük sözler söyleyecek ve en Yüksek Olan'ın azizlerini yıpratacak ve zamanları ve yasaları değiştirmeyi düşünecektir: ve bunlar, bir zaman ve zamanlara ve zamanın bölünmesine kadar onun eline verilecektir. Ama yargı oturacak ve sonuna kadar tüketmek ve yok etmek için egemenliğini elinden alacaklar.'
Bunu okuyorsanız ve Tanrı'nın önünde tövbe etmediyseniz ve günahlarınızın bağışlanması için Rab İsa Mesih'e güvenmediyseniz BUGÜN Kurtuluş Günüdür! Büyük Sıkıntı, bu dünyanın gördüğü hiçbir şeye benzemeyecek, mutlak bir yıkım ve ölüm olacak. Eğer gerçekten Rab'be aitseniz, tarihteki bu korkunç zamana tanık olmak için burada olmayacaksınız.
Yükselen Avrupa Süper Gücü
Bir UCG.org hesabıyla, daha sonra okumak ve çalışmak için öğeleri kaydedebileceksiniz!
Papa ve Charlemagne isimlerinin birbirine bağlanmasının üzerinden 12 asırdan fazla zaman geçti, ancak 2004'te ikisinin yeniden bağlantılı olduğu görüldü.
800 yılında Noel Günü'nde, Charlemagne [Büyük Charles] Roma'daki Aziz Petrus Bazilikası'nda Papa III. Cemaat daha sonra şunu ilan etti: "Tanrı tarafından taçlandırılmış, kudretli ve barışçıl imparator Carolus Augustus'a [saygıdeğer veya yüce Charles] hayat ve zafer olsun."
Charlemagne, postklasik dünyanın ilk Batı imparatoru olan yeniden canlanan Roma İmparatorluğu'nun lideriydi. Bu Kutsal Roma İmparatorluğu, kısa bir aradan sonra bin yıl sürdü ve sonunda yerini 200 yıldan daha kısa bir süre önce, 1806'da Fransız İmparatoru Napolyon'a bıraktı.
Bugün, Charlemagne'nin Papa III. İmparator Charlemagne'nin idealleri ve başarıları ile örneklendiği gibi, Avrupa'nın birleşmesi hedefine en fazla.
Bu yılki ödül, 24 Mart'ta Papa II. John Paul'e verildi ve bir kez daha, Roma İmparatoru Konstantin'in dördüncü yüzyılın başlarında din değiştirmesinden bu yana Avrupa meselelerinde değişmez bir tema olan kilise ve devlet arasındaki özel bağı bir kez daha teyit etti. Ayrı bir gelişmede, aynı ayın başlarında, giden Almanya cumhurbaşkanı Johannes Rau Vatikan'ı ziyaret etti ve Almanya'nın yeniden birleşmesi ve Avrupa entegrasyonuna yaptığı katkılardan dolayı Papa'ya şahsen teşekkür etti.
Charlemagne ödülünün yönetim kurulu, ödülü papaya verme nedenlerini açıklarken, "Papa II. John Paul, hayata yaklaşımında, Avrupa'nın uğruna mücadele ettiği değerlerin ve geleneklerin Avrupa'da belirleyici bir öneme sahip olabileceğini gösteriyor. yeni bir siyasi dünya düzeni inşa etmek ve Avrupa'nın etkisini bu yönde kullanması gerekiyor."
Yeni bir Avrupa, yeni bir dünya inşa etmek
Bu açıklamada Avrupa'nın "yeni bir siyasi dünya düzeni inşa ettiğine" dikkat edin.
Ödülün açıklanmasından sadece birkaç gün önce, İngiliz dergisi The Economist, Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki büyüyen bölünmeyi vurgulayan bir makale yayınladı. "Amerika Mars'tan, Avrupa Venüs'ten" başlıklı makale, "Avrupa Birliği'nin Amerika'ya karşı güçlü bir karşı ağırlık haline gelmesi için Avrupa'da güçlü ve artan bir destek var" (20 Mart, s. 29-30).
Avrupa tam olarak bu olma yolunda ilerliyor.
Amerikan küresel üstünlüğüne meydan okumak için bugüne kadarki en büyük adım, birkaç yıl önce Avrupa'nın para birimi olan euro'nun piyasaya sürülmesiydi. Girişini takiben ilk düşüşün ardından, 2000 yılının sonlarından itibaren euronun değeri ABD doları karşısında yüzde 50'den fazla arttı. Euro, giderek dünya çapında halkların tercih ettiği para birimidir.
Çoğu emtia hala dolar cinsinden fiyatlandırılsa da, ABD para birimi artık bir zamanlar olduğu gibi kaya gibi sağlam bir yatırım olarak kabul edilmiyor. Amerika'nın ticaret açığı ve artan bütçe sıkıntıları, euronun giderek daha güvenli bir alternatif olarak görülmesiyle birlikte doların değerine yönelik daha fazla tehdit olarak görülüyor.
ABD'ye meydan okumak
Euro'ya olan güvenin artması, bazı Avrupalı liderleri ABD'ye meydan okumaya teşvik etti. Avronun piyasaya sürülmesinden önce, komünizmin çöküşü ve Batı Avrupa uluslarına yönelik Sovyet tehdidinin ortadan kalkmasıyla birlikte, Avrupalılar yavaş yavaş ABD'ye karşı tutumlarını değiştiriyorlardı. Artık ağır silahlarla donanmış bir Sovyetler Birliği'ne karşı Amerikan korumasına ihtiyaç duymayan iki kıta arasındaki dinamiklerde bir değişiklik meydana geliyordu.
Euro'nun başarısı, Avrupa Birliği'ni (AB) ekonomik kaslarını esnetme konusunda cesaretlendirdi. Kısa süre önce Bush yönetimini çelik tarifelerinde geri adım atmaya zorladı, ardından dünyanın en büyük ve en güçlü şirketlerinden biri olan Microsoft'u devraldı ve iddia edilen rekabete aykırı uygulamalar için 600 milyon dolardan fazla para cezası verdi.
Irak'taki ABD liderliğindeki koalisyona yönelik eleştiriler, benzer şekilde, duruşlarını dünya çapında ABD'nin Saddam Hüseyin rejimine karşı tutumundan çok daha popüler bulan Avrupa ülkelerini cesaretlendirdi. Artan anlaşmazlıklar, geçen yıl Fransız ve Almanların ABD liderliğindeki NATO ittifakının kontrolü dışında yeni bir Avrupa askeri gücü için zemin hazırlamasına neden oldu. Hâlâ güçlü bir askeri güç olmasa da Avrupa, ABD'den ayrı, askeri güçle desteklenen bir dış politikaya girişiyor.
İspanya yön değişikliği sinyali veriyor
Bir Avrupa süper gücü olmaya kararlı olan yeni AB'nin 25 ülkesi, örgüt için yeni bir federal anayasa üzerinde anlaşmak üzere Aralık ayında bir araya geldi. Başarılı olmadılar, ancak aksilik sadece geçiciydi. Önümüzdeki birkaç ay içinde tekrar bir araya gelip bir Avrupa anayasası çıkarmayı planlıyorlar.
Avrupa'nın birleşmesi için itici güç, "Avrupa'nın 11 Eylül'ü" olarak tanımlanan 11 Mart Madrid terör saldırılarıyla desteklendi. İspanya'da seçimlerden üç gün önce, o zamana kadar Amerikan yanlısı Başbakan Jose Maria Aznar liderliğindeki iktidardaki Halk Partisi'nin iktidara dönmesi bekleniyordu, sabahın yoğun saatlerinde İspanya'nın başkentinde trenlerde 10 bomba patladı. Yaklaşık 200 kişi öldü ve 1.800'den fazla kişi yaralandı.
Hükümet, yerel Bask ayrılıkçı hareketi ETA'yı suçlamakta gecikmedi. Ancak kısa süre sonra katliamın, İspanya'nın koalisyon güçlerini destekleyen 1300 askerin bulunduğu Irak'a İspanyol müdahalesine misilleme olarak İslamcı köktendincilerin neden olduğu ortaya çıktı.
Üç gün sonra, Halk Partisi iktidardan düştü ve sosyalistler oylandı. Birkaç saat içinde, yeni başbakan İspanya'nın güçlerini Irak'tan ulusal bir Irak hükümetine devredilmesi için belirlenen tarih olan 30 Haziran'a kadar çekeceğini duyurdu.
Irak'tan geri çekilen asker sayısı asgari düzeyde, ancak sembolizm dikkate değer. Ve bombalamaların dalga etkisi Avrupa kıtasında çok uzun süre hissedilecek.
"Daha da yakın bir birlik"
Irak'taki savaş, Avrupa'yı ABD'nin pozisyonunu destekleyen ve desteklemeyen ülkeler arasında böldü. İngiltere, İspanya, İtalya ve Polonya, Irak'ın eski rejimine karşı askeri harekatın en önemli dört destekçisiydi.
Avrupa-ABD ile ilgili sorular soruldu. Avrupa Komisyonu başkanı Romano Prodi, Madrid bombalamalarından 10 gün sonra ABD'li izleyicilere Pazar sabahı bir televizyon programında Avrupa'nın teröre karşı savaşa tamamen bağlı olduğunu söyledi. Ancak, kendi görüşüne ve muhtemelen çoğu Avrupalıya göre, Irak'taki savaşın teröre karşı savaştan ayrı olduğunu ekledi.
İspanya'nın Irak'tan çekilmesi yalnızca ABD'ye olan desteği azaltmakla kalmıyor, aynı zamanda Avrupa Birliği'ndeki Amerikan karşıtı fraksiyona olan desteği de artırıyor. İspanya'nın yeni lideri, özellikle birleşik federal bir Avrupa kurmayı amaçlayan önerilen yeni Avrupa anayasasını desteklemek için Avrupa güç dengesini daha fazla entegrasyon lehine değiştirerek ülkesini Avrupa ana akımına döndürme sözü verdi.
Madrid bombalamalarından tam iki hafta sonra Avrupalı bakanlar bir araya gelerek AB çapında bir terörle mücadele birimi kurdular. Ayrıca, Haziran ortasına kadar yeni bir Avrupa anayasası üzerinde anlaşmaya da karar verdiler. Kriz gerektirdiğinde, Avrupa ülkeleri hızla yanıt verebilir.
50 yıldan daha kısa bir süre önce Batı Avrupa'daki altı ülke Avrupa Ekonomik Topluluğunu (AET) oluşturmak için bir araya geldi. Altı ülke -Batı Almanya, Fransa, İtalya, Hollanda, Lüksemburg ve Belçika- 1973'te Birleşik Krallık, İrlanda ve Danimarka'nın katılımıyla dokuz oldu. Daha sonra diğer uluslar eklendi - Yunanistan, İspanya, Portekiz, Avusturya, İsveç ve Finlandiya - toplam 15'e ulaştı. 1992'de, daha yakından bütünleşen Maastricht Antlaşması, uluslarüstü varlığa yeni bir isim verdi: Avrupa Birliği (AB). 1 Mayıs'ta 10 ülke daha katıldı ve Avrupa Birliği dünyadaki en büyük ticaret gücü oldu.
25 ülkenin tamamı "daha yakın bir birlik" kurma sözü verdi. Birleşmeleri yavaş olsa da, Birleşik Devletler'e rakip olacak küresel bir süper güç olarak ortaya çıkmaya hazırlanıyor.
Antik Roma İmparatorluğu ve Kutsal Roma İmparatorluğu ile sürekliliği vurgulamak istercesine, bir zamanlar Roma İmparatorluğu'nun başkenti olan (ve dünyanın en büyük dinlerinden birinin manevi evi olan) bir yerde imzalanan 1957 Roma Antlaşmasıydı. önce AET'yi, şimdi ise AB'yi kurdu. NATO'nun eski genel sekreteri Henri Spaak daha sonra bir BBC belgeselinde bu imzaya değindi: "O gün kendimizi Romalılar gibi hissettik. Roma İmparatorluğunu bir kez daha bilinçli olarak yeniden yarattık" (vurgu eklenmiştir).
Çağlar boyunca Roma
Çoğu insan için Roma İmparatorluğu antik tarih gibi görünüyor. Yine de Mukaddes Kitap, Roma siyasi ve dini sisteminin, İsa Mesih'in zamanından dönüşüne kadar Avrupa tarihi boyunca tekrar eden bir tema olacağını gösterir. Ve yalnızca gelecekteki dirilişi önceden bildirilmekle kalmıyor, Roma İmparatorluğu'nun ilk yükselişi, gerçekleşmeden yüzyıllar önce doğru bir şekilde kehanet edilmişti.
Daniel'in Eski Ahit kitabının 2. bölümünde, Babil Kralı Nebukadnetsar'ın bir rüyasının ve daha sonra Tanrı'nın İbrani peygamber Daniel'e ifşa ettiği yorumun (ayet 28) bir kaydını buluyoruz. Bu rüya MÖ 603 civarında gerçekleşti. Babil İmparatorluğu'nun gücünün zirvesinde.
Kral rüyasında farklı malzemelerden oluşan "büyük bir heykel" (31. ayet) -görünüşe göre dev bir heykel- gördü. Tanrı Daniel'e sadece rüyayı değil, anlamını da açıkladı.
Daniel Nebukadnetsar'a şöyle dedi: "Bu heykelin başı saf altından, göğsü ve kolları gümüşten, karnı ve kalçaları tunçtan, bacakları demirden, ayakları kısmen demirden, kısmen kildendi" dedi. "Bir taşın elleri olmadan kesildiğini, sureti demirden ve kilden ayaklarına vurup onları paramparça ettiğini gördünüz. Ve surete çarpan taş büyük bir dağ oldu ve bütün dünyayı doldurdu" (ayetler 32). -35).
Daniel, Nebukadnetsar'a bu olağandışı görüntünün önemini açıkladı (ayet 36). "Sen, ey kral, kralların kralısın. Göklerin Tanrısı sana bir krallık, güç, güç ve yücelik verdi. Sen bu altın başsın. Ama senden sonra seninkinden daha aşağı bir krallık, sonra başka bir krallık yükselecek, tunçtan üçüncü krallık tüm dünyaya hükmedecek" (37-39. ayetler).
Tarihten biliyoruz ki Nebukadnetsar'ın Babil'inden sonra Med-Pers İmparatorluğu ("göğüs ve gümüş kollar") geldi. Bunu sırasıyla, Büyük İskender'in Yunan İmparatorluğu ("bronzdan göbek ve baldırlar") izledi; iki uyluk, İskender'in ölümünden sonraki en güçlü iki ardıl imparatorluğu, Suriye merkezli Seleukos İmparatorluğu ve Mısır merkezli imparatorlukları temsil ediyordu. Ptolemaios İmparatorluğu).
Şimdi dördüncü krallığa geliyoruz: "Ve dördüncü krallık demir kadar güçlü olacak, çünkü demir parçalara ayrılıp her şeyi paramparça ediyor ve kıran demir gibi, o krallık parçalanacak ve diğerlerini ezecek" (ayet 40) ).
Tarih, bir sonraki büyük baskın güç olan dördüncü krallığın Roma İmparatorluğu olduğunu gösteriyor. Resmin iki ayağı, Batı ve Doğu şubelerini temsil edebilir (sırasıyla Roma ve Konstantinopolis merkezli). Ancak burada özellikle ilginç olan, Roma İmparatorluğu'nun İsa Mesih'in ikinci gelişine ve Tanrı'nın Krallığının kurulmasına kadar şu ya da bu biçimde devam edecek olmasıdır.
35. ayete tekrar dikkat edin: "Ve surete çarpan taş büyük bir dağ oldu ve bütün dünyayı doldurdu" (vurgu baştan sona eklenmiştir). Tanrı'nın Krallığı bir taş gibi küçük başlayacak ama sonra büyüyerek büyük bir dağ olacak. İncil sembolizminde bir dağ, büyük bir ulus veya krallıktır.
44. ayette görümün bu kısmı için verilen açıklamaya dikkat edin: "Ve bu kralların günlerinde göklerin Tanrısı asla yıkılmayacak bir krallık kuracak"—İsa Mesih'in gelecek olan Tanrı'nın Krallığına bir gönderme. dönüşünde kurulacaktır. İnsanlık tarihinin diğer büyük krallıkları ve imparatorluklarının aksine, kısa ömürlü olmayacaktır. Aksine, "asla yok edilmeyecek" ve "sonsuza kadar ayakta kalacak". Tüm insan imparatorluklarından ve krallıklarından tamamen farklı olacak (daha fazla bilgi edinmek için Krallığın İncili ücretsiz kitapçığımızı isteyin).
Tanrı'ya karşı çıkan dini bir sistem
Daniel 7'de bu krallıklar hakkında bulunan paralel bir kehanet bize bu dördüncü imparatorluğu anlamada ek bir boyut kazandırıyor.
Burada, Tanrı'nın halkı üzerinde büyük bir etkiye sahip olacak, Tanrı'nın Krallığını kurmak için Mesih'in dönüşünde ortaya çıkacak ve insan yönetiminin sonuna kadar devam edecek olan Yahudi olmayan güçleri temsil eden dört canavar görüyoruz (Daniel 7:13-14). Daniel 7:13-14 [13] Gece rüyetlerinde gördüm ve işte, İnsanoğlu gibi biri göğün bulutlarıyla geldi ve eski günlere geldi ve onu önüne yaklaştırdılar. [14] Ve bütün insanların, milletlerin ve dillerin kendisine kulluk etmesi için ona egemenlik, yücelik ve bir krallık verildi: egemenliği, geçmeyecek olan sonsuz bir egemenliktir ve krallığı asla geçmeyecek olandır. Yok edilmek.
Amerikan Kral James Versiyonu× ).
Önceki rüyadaki görüntünün farklı bölümleri farklı imparatorlukları temsil ettiğinden, burada imparatorluklar sırayla ortaya çıkan farklı hayvan türleri olarak tasvir edilmiştir. Aslan, ayı ve leopar gibi tasvir edilen ilk üç imparatorluk Babil, Pers ve Yunan İmparatorluklarıydı. "Dördüncü canavar, korkunç ve korkunç, son derece güçlü", "kendisinden önceki tüm hayvanlardan farklı" ve 10 boynuzlu olarak tanımlanıyor (Daniel 7:7). Daniel 7:7 Bundan sonra gece görümlerinde gördüm ve dördüncü bir canavar gördüm, korkunç ve korkunç ve son derece güçlüydü ve büyük demir dişleri vardı: yiyip parçaladı ve tortuyu ayaklarıyla damgaladı: ve çeşitliydi. ondan önceki tüm hayvanlardan ve on boynuzu vardı.
Amerikan Kral James Versiyonu× ).
Küçük bir boynuzla temsil edilen dini bir boyut, 8. ayette eklenir ve 24-25. ayetlerde tekrar bahsedilir. Bu dini kurum "zamanları ve kanunu değiştirecek" (25. ayet) - örneğin, Şabat gününün Tanrı tarafından belirlenen haftanın yedinci gününden haftanın ilk gününe değiştirilmesi ve Tanrı tarafından emredilen İncil'deki Kutsal Günlerin yerine geçmesi. giyinmiş eski pagan tatilleriyle.
Öngörüldüğü gibi, bu güç aynı zamanda "Yüceler Yücesi'nin azizlerine zulmedecek", Tanrı'nın emirlerini yerine getirmeye kararlı olanları yüzyıllar boyunca din özgürlüğünü reddedecek ve bazen onları zulüm dalgaları halinde kelimenin tam anlamıyla öldürecekti. Aynı zamanda, kendi dini öğretilerini, uygulamalarını ve geleneklerini onların yerine koyarak, Tanrı'nın yasalarını değiştirecek bir dini sistem kuracaktı.
Kayıp imparatorluğun gizemi
Roma İmparatorluğu'nun eski zamanlardan İsa Mesih'in dönüşüne kadar var olacağı kehanet edildiyse, şimdi nerede? Vahiy kitabı bunu daha net anlamamıza yardımcı olur.
İsa Mesih'in MS birinci yüzyılın sonlarına doğru elçi Yuhanna'ya verdiği peygamberlik niteliğindeki vahiy kitabı olan Vahiy kitabı, bu dini kurumu "dünyanın krallarının zina ettikleri" biri olarak tanımlar (Vahiy 17:2). Vahiy 17:2 Yeryüzünün kralları kiminle zina etti ve yeryüzünde yaşayanlar onun zina şarabından sarhoş oldular.
Amerikan Kral James Versiyonu× ). Politika ve din, İmparator Konstantin'in dördüncü yüzyılın ilk yıllarında Roma Katolikliğine geçmesinin ardından neredeyse 1700 yıllık Avrupa tarihi boyunca birbirinden ayrılamaz olmuştur.
Resul Yuhanna, canavara binen düşmüş bir kadın tarafından temsil edilen bu dini ve siyasi sistemin geleceğini gördüğünde, "büyük bir hayretle hayrete düştü" (6. ayet). Bir melek daha sonra ona "gördüğün canavardı ve değildi ve dipsiz kuyudan çıkacak" dedi. Diğerleri "olmuş olan ve olmayan ve henüz var olan canavarı gördüklerinde hayret edecekler" (ayet 8).
Böyle garip ifadelerin anlamı nedir? Bu canavarın özelliklerini, açıkça Roma İmparatorluğunu temsil eden Daniel'in gördüğü canavarla karşılaştırdığımızda, aynı şeyi temsil ettiklerini görüyoruz. Ve bu canavarın "olduğu ve olmadığı ve henüz var olduğu" gerçeği, bize şu anda var olmayan Roma İmparatorluğu'nun restore edileceğini söylüyor.
"Öyleydi", yani bir zamanlar var oldu, şu anda "yok", yani şu anda yok ve "henüz var" ve "dipsiz kuyudan çıkacak" - yani yükselecek bir kez daha.
11. ayette tekrar "olmuş ve olmayan canavar"ı okuyoruz. Daha sonra "henüz krallık almamış, ancak bir saat [kısa bir süre için] yetki alan on kralın [önderin] birliğini okuyoruz. ] canavarla krallar gibi. Bunlar aynı fikirdedir ve güçlerini ve yetkilerini canavara verecekler" (12-13. ayetler).
Sonra 14. ayette bu kehanetin zamanının geldiğini görüyoruz: "Bunlar Kuzu ile savaşacaklar ve Kuzu onları yenecek." Kuzu İsa Mesih'ten başkası değildir. Henüz geri dönmedi, bu yüzden bu son zaman imparatorluğunun bir parçası olan 10 lider veya hükümdarın bu kehanetinin gerçekleşmesi hala gelecekte. Ancak, açıkça, insan yönetiminin sona erdiği zamanda, yeniden canlanan bir Roma İmparatorluğu olacaktır. Gerçek İsa Mesih'e karşı çıkacak ve orduları, dönüşünde O'nunla kelimenin tam anlamıyla savaşacak!
İster inanın ister inanmayın, Avrupa'daki olayların nihai olarak nereye gittiğine dair Mukaddes Kitap kehanetinin gösterdiği şey budur!
Roma İmparatorluğu'nun tarihsel canlanmaları
Tarih öğrencileri, Roma İmparatorluğu'nun bu son dirilişinin tarihteki ilk diriliş olmayacağını kabul edebilirler. Yüzyıllar boyunca başka birçok girişimde bulunuldu.
Orijinal Batı Roma İmparatorluğu, son imparatorunun ölümüyle MS 476'da sona erdi. Daha sonra Bizans İmparatorluğu olarak bilinen Roma İmparatorluğu'nun doğu kolu, neredeyse bin yıl sonra, 1453'e kadar Konstantinopolis'ten yönetilmeye devam etti. Bu dönemde Doğu İmparatoru Justinian, altıncı yüzyılın ortalarında Batı İmparatorluğunu yeniden canlandırmaya çalıştı.
Charlemagne, 800 yılında papa tarafından Roma İmparatorluğu'nun imparatoru olarak taç giydi. 962'de Büyük Otto, Kutsal Roma imparatoru olarak taç giydi. 1500'lerde Hapsburglar, İmparator Charles V ve oğlu İspanya Kralı II. Philip'in yönetiminde evrensel, Katolik bir imparatorluk yaratma girişiminde bulundular. Daha sonra Napolyon'un imparatorluğu geçici olarak Avrupa'yı birleştirdi.
20. yüzyılda, İtalyan diktatör Benito Mussolini, 1922'de Roma İmparatorluğu'nun restorasyonunu ilan etti, ancak Üçüncü Reich'ta bir süre için Avrupa'yı zorla birleştiren müttefiki Adolf Hitler'di. Üçüncü Reich adı, Birinci Reich olarak kabul edilen Kutsal Roma İmparatorluğu'ndan bir sürekliliği belirtmek için seçildi. İkincisi, Birinci Dünya Savaşı'nda sona eren Alman kaiserlerinin (eski Roma unvanı Sezar'dan) imparatorluğuydu.
Tarih, Tanrı'nın Sözünde yerinde bir şekilde "zina" olarak tanımlanan bu ardışık Roma canlanmaları sırasında kilise ile devlet arasında huzursuz bir ilişki olduğunu gösterir.
Şimdi 1957 Roma Antlaşması, diğerlerinden farklı olarak, Roma İmparatorluğu'nun nihai dirilişinin temellerini attı, çünkü bu kez Avrupa, herhangi bir ulus veya lider diğerlerini fethetmeden, daha çok rıza ve karşılıklı işbirliği yoluyla birleşiyor.Avrupa'nın son elli yılda tarihi, Roma Antlaşması'nın belirtilen amaçlarından biri olan "daha yakın bir birlik" inşa etmek için canla başla çabalayan farklı uluslardan biri olmuştur.
Dünyayı bekleyen büyük değişiklikler
Bugünün genişlemiş Avrupa Birliği, İncil'de "canavar" olarak tanımlanan Roma İmparatorluğu'nun militarist son zaman canlanmasını oluşturmak için bir araya gelen 10 liderin yer aldığı nihai konfigürasyonun kesin sınırları olması muhtemel değildir. Bununla birlikte, 25'inin de geliştirmekte olduğu yakın bağlar, muhtemelen 10 lideri (ister milletlerden isterse milletlerden oluşan gruplardan olsun) hepsinin güçlerini ve yetkilerini ortak bir amaca dönüştürecekleri ve nihayetinde dünyaya yıkıcı olduğunu kanıtlayacak olan, kehanet edilen daha yakın bir birlik oluşturmaya teşvik edecektir. ve özellikle ABD'nin ve diğer Batılı güçlerin geleceğine.
Uzun zamandır önceden bildirilen bu olaylar önümüzde gelişirken tetikte olmanız ve izlemeniz gerekiyor. Tanrı'nın Sözü, Roma İmparatorluğu'nun yükselişini gerçekte gerçekleşmeden yüzyıllar önce önceden bildirdiği gibi, aynı zamanda bize, kulağa şok edici gelse de, Roma İmparatorluğu'nun yeni bir yapısının yeniden yükseleceğini ve dünyayı bir sonraki küresel süper güç olma konusunda hayrete düşüreceğini söylüyor. İsa Mesih'in Kralların Kralı ve Lordların Rabbi olarak dönüşüyle doruğa çıkacak olayları harekete geçirecek.
Hazır olacak mısın? O güne hazırlanmak için ne yapıyorsun? GN
10 Ulus
İncil kehaneti, yeniden canlanan bir Roma İmparatorluğu'ndan (Avrupa Birliği) yükselecek ve Deccal'in kontrolü altına girecek olan 10 uluslu bir askeri ittifakı önceden bildirir (Daniel 7:23-24). Pek çok Hıristiyan tarafından bilinmeyen, Avrupa'da 1995'te Batı Avrupa Birliği (veya Brüksel Antlaşması Güçleri) olarak adlandırılan 10 uluslu bir askeri ittifak ortaya çıktı.
Bu 10 ülke hem NATO hem de Avrupa Birliği üyesidir. Onları birbirine bağlayan, değiştirilmiş Brüksel Antlaşması'nın Beşinci Maddesi kapsamındaki karşılıklı savunma yükümlülüğüydü; bu, birine yönelik saldırının herkese yapılmış olacağı anlamına geliyordu. Bu ittifakın neden peygamberlik öğrencilerinin ilgisini çektiğini öğrenmek için Genel Bakış bölümümüzü okuyun.
Ancak, 31 Mart 2010'da 10 ülke ittifaklarını sonlandırmayı ve Batı Avrupa Birliği'nin yetkilerini Avrupa Birliği'ne devretmeyi kabul ettiklerini açıkladılar - Lizbon Antlaşması uyarınca, tüm AB'yi kapsayan karşılıklı bir savunma yükümlülüğü geliştirdi. üye devletler. Batı Avrupa Birliği'nin faaliyetlerinin Haziran 2011'e kadar tamamlanması planlanıyor.
İttifakı oluşturan 10 ülke şunlardı: Belçika, Fransa, Almanya, Yunanistan, İtalya, Lüksemburg, Hollanda, Portekiz, İspanya, Birleşik Krallık
Bu çizelge Batı Avrupa Birliği Web sitesinden alınmıştır. Grafiği görmek için “Üyelik ve Organizasyon” başlığı altındaki “Heyetler” linkine tıklayınız. Yalnızca 10 ülkenin tam üye olduğunu ve oy haklarına sahip olduğunu unutmayın. Ayrıca tablonun alt kısmında yer alan ve eski BAB Genel Sekreteri Javier Solana'nın tam üye sayısının öngörülebilir gelecekte değişmeyeceğini belirttiği dipnota da dikkat edin.List of site sources >>>