Mahendra, Pali dilinde MAHINDA, Seylan’da Budâcılığın öncüsü. Genellikle Hint imparatoru Aşoka’nın oğlu-olduğuna inanılır ve Hindistan’da çoğunluk dininin kurucusu kabul edilir (d. İÖ y. 270, Pataliputra, Hindistan ö. İÖ y. 204, Anuradhapura, Seylan (bugün Sri Lanka)).
Hindu olan Aşoka, Budacılığı benimsedikten sonra İÖ y. 251’de Mahendra ile Prenses Sanghamittha’yı Budacılığı yaymaları için Seylan’a yolladı. Önce Seylan hükümdarı Tissa ile ailesi, ardından halktan birçok kişi Budacılığı benimsedi. Mahendra, Aşoka’nın yolunu izleyerek Budacılığı zor kullanmadan, dindar ve iyiliksever çalışmalarıyla yaydı.
Mahendra’nın adına Aşoka’nın yazıtlarında rastlanmazsa da, Dipavamsa (Adanın Tarihi) ve Mahavamsa (Büyük Vakayiname) yaşamına ve çalışmalarına ilişkin Kanıtlar içerir. Ayrıca Budacılığın kutsal kenti ve eski Seylan başkenti olan Anuradhapura’da onun adına dikilmiş anıtlar vardır.
Hindistan’ın iki büyük destanlarından birisi olan 100 bin beyitten oluşan kahramanlık öyküsü