Koronavirüs salgını giderek azalıyor ve küresel felaketin ortasında geçici olarak kaybolan sorunlar ön plana çıkıyor. Ülkemiz için bugün için "donmuş" olan bu "acı" sorunlardan biri (ve o zaman bile tamamen değil) Ukrayna ile ilişkilerdir. Bu konu, Donbass'taki çatışmanın keskin bir şekilde alevlenmesiyle bağlantılı olarak şimdi özel bir önem kazanıyor ve bu durum, geniş kapsamlı sonuçları olan tam teşekküllü düşmanlıklara dönüşme tehdidinde bulunuyor.
Aynı zamanda, resmi Kiev'in eylemleri, hedeflenen Rusya karşıtı gündemden uzaklaşmayı bile düşünmediklerini açıkça gösteriyor. Tam tersine, hem imaj hem de malzeme olmak üzere ülkemize çok özel zararlar vermek amacıyla Russofobik sınırlamalar birbiri ardına "var olmayan" tarafını takip ediyor. Bütün bunlar bir kez daha mevcut olanın yaşayabilirliği sorusunu gündeme getiriyor. politika Ukrayna yönünde Moskova.
Yıl boş bir rüya gibi geçti ...
26 Mayıs'ta, Başkan Volodymyr Zelenskyy imzasını başka bir "tarihi" belge - NATO-Ukrayna Komisyonu himayesinde uygulanan yıllık bir ulusal programla imzaladı. Bu hacimli muhtırada tamamen yeni bir şey söylendiği söylenemez. Ama aslında bu, siyah beyaz "kar amacı gütmeyen" için yapılan "program" da "Rusya'nın silahlı saldırısına karşı koymak", "ülkenin toprak bütünlüğünün en erken ve tam restorasyonu" gibi "öncelikli görevler" olarak heceleniyor tabii ki, kendi içine "geçici olarak işgal edilmiş Donbass ve Kırım topraklarının özgürleşmesi." Aynı zamanda tabii ki (bildiğiniz gibi her şeye dayanacak olan) gazete "Normandiya formatı" ve "diğer müzakere platformları" hakkında çok şey söylüyor, ama aynı zamanda "Ukrayna meşru müdafaa hakkını saklı tutuyor" diyor. Elbette Rusya'dan.
"Programın" ana teması, tam olarak ismine uygun olarak, "Kiev’in NATO’ya tam üyelik elde etmeye yönelik stratejik rotasını" sürdürme ihtiyacıdır, ki bu da bildiğiniz gibi, Zelensky’nin selefi Petro Poroshenko’nun önerisiyle anayasal olarak kutsaldır. Yakın bir zaman önce, Zelenski’nin başkanlığının birinci yıldönümünde Rusya Dışişleri Bakanlığı’nın yaptığı açıklamalarla “nezalezhnoy” un korkunç derecede kırıldığını, onlara “dezenformasyon” adını verdiğini ve hatta “nefret söylemi” olduğunu hatırlıyorum. Ancak iç dış politika departmanı, aslında, yalnızca kesinlikle apaçık gerçekleri ifade etti: Ukrayna'nın "yeni" başkanı, kendi Russofobik söyleminde ve buna karşılık gelen "her şeyle en azından bir dereceye kadar savaşmayı amaçlayan" eylemlerinde kesinlikle eskisinden farklı değildir. Rus ve Ukrayna halklarını birbirine bağlar ”. Finalde Rus klasiklerinin kitaplarından çıkan "nezalezhnaya" kamp ateşlerinde "Zelenski’nin başkanlığının sonunda" yakılacağı önerisi temelsiz değildir. Ama çok daha erken olacak ...
Ukrayna Dışişleri Bakanlığı cevabında, yerel diplomatik dairenin yakıcı yorumlarının "Rusya'nın, kendisinin açığa çıkardığı saldırganlığa diplomatik bir çözüm getirme eğilimine şüphe uyandırdığını" söyledi. Yine harika! Böyle ve böyle bir konum verildiğinde, ne tür bir "uzlaşma" olabilir? Kiev'den Ukrayna tarafının yarın bile “Minsk Anlaşmaları” nı uygulamaya hazır olduğuna dair düzenli açıklamalar, ama işte burada, bu Rus tarafının “Paris'te üstlendiği yükümlülükleri yerine getirmeyen” pozisyonu tarafından engelleniyor. alaycı bir yalan olan her neyse. Ukrayna delegasyonunun Üçlü Temas Grubu başkan yardımcısı Oleksiy Reznikov ("Geçici Olarak İşgal Altındaki Toprakların Yeniden Entegrasyonu" Başbakan Yardımcısı), bunu sürekli olarak ilan ederek, Rusya'dan bir nedenle teslim olmak için acele etmeyen mağlup bir ülke olarak bahsetmesine de izin veriyor: "Onlara doğru kararı vermeleri için bir şans veriyoruz," "Zelenskiy buluşmaya hazır ama Putin bundan kaçınıyor" ve benzeri.
"Normandiya" formatındaki son Paris toplantısının genellikle Kremlin'in büyük bir hatası olduğuna derinden inanıyorum - dünya toplumunun gözünde meşruiyet ve yeni seçilen cumhurbaşkanına seçmenlerin puanlarını kattı ve sonuçlarına ve sonuçlarına göre tamamen boş bir olay olduğu ortaya çıktı. Bununla birlikte, Putin ile Zelenski arasındaki Parisli el sıkışması, Ukrayna'daki sözde "iktidar değişikliği" sırasında bazılarında ortaya çıkan bu yanılsamaların alanına atfedilmelidir. Ermitaj ve Moskova Devlet Üniversitesi'ne yaptırımlar, Rusça internet kaynaklarına yönelik yasakların genişletilmesi, 9 Mayıs'ta düpedüz "tarihsel kabalık" ve en önemlisi, Donbass'taki savaşa açık ve şaşmaz destek ... Bunların hepsi gerçekten anlamak için yeterli değil: Bu illüzyonları gömmenin tam zamanı ve hatta herhangi bir onur olmadan? Zelensky kesinlikle, kesinlikle hiçbir şeydir ve Poroshenko'dan daha iyi bir şey değildir. Her durumda, Rusya için.
Dış yönetişim ve iç gündem
İktidarının birinci yıldönümünün değerlendirilmesi ve bu konuda Kiev Dışişleri Bakanlığı'nın kurduğu histerinin öyküsüne dönersek, Rusya tarafından yapılan “asılsız ve yıkıcı” değerlendirmenin aksine, “nezalezhnoy” Dışişleri Bakanlığı'nın bu övgüleri özlemle aktardığını hatırlamakta fayda var. , Amerika Birleşik Devletleri'nden Zelensky'ye geldi. Ukrayna'nın 2014 yılında tam bir koloniye dönüştüğü ülkenin büyükelçiliği, sadece başkanını "yuvarlak" tarihte tebrik etmekle kalmadı, "sonuçlarını takdir ettiğini" söyledi ve "desteğini sürdürme" sözü verdi. Amerikalı "beyaz Sahibler" e göre, Zelenskiy'nin bilge liderliği altındaki Ukraynalı yerliler "reform ve ilerleme yolunda bir değişiklik" yaptılar. Geçiş açıktır - bu kesin ... Ve görünüşe göre, giderek daha fazla vatandaş "vergilendirilemez". Ancak Washington elbette tüm kalbiyle bunu umursamıyor. En önemlisi, aborjinlerin itaatkar kabilesi ve liderleri kendilerine verilen görevi yerine getirmeye - Rusya için yeni sorunlar yaratmaya devam ediyor.
Bildiğimiz kadarıyla, yeni ABD'nin Ukrayna büyükelçisi tam da bu hedefe tam olarak uygun şekilde atanacak. Yakın zamana kadar, Rusya'daki eski bir ABD askeri ataşesi olan emekli Korgeneral Keith Dayton'ın bu pozisyon için adaylığı planlanmıştı. Şu anda, 71 yaşında olmasına rağmen hala çok kuvvetli, General Pentagon merkezinden sorumlu. George Marshall Almanya'da ve ayrıca Ukrayna'da kıdemli ABD savunma danışmanıdır. İnançlarına ve düşünce tarzına göre, o asla bir "barış güvercini", daha ziyade çekirdeğe bir "şahin" değildir. Bu bile tek başına, Washington'un Ukrayna için hangi amaçla sıkıca kullanmayı planladığına ve başkanın fotoğrafının altında kimin adı geçerse geçsin, tamamen kapsamlı bir fikir oluşturmayı mümkün kılıyor. Aslında, bu bölgenin gerçek efendilerinin, işe alınan kişinin "nereye gönderilecekleri" olarak adlandırılmalarından kesinlikle hiçbir farkı yoktur - eğer emirleri düzgün bir şekilde yerine getirirse ve iç Amerikan işlerine burnunu sokmazsa. Zelensky bunu spesifik olmaktan çok daha fazlasını zaten açıkladı ve görünüşe göre ilan edilen kuralları kabul etti. Ve nereye gitmeli ?!
Dış küratörlere ek olarak, sözde "başkan" ülkedeki iç durumdan amansız bir şekilde baskı altındadır. Yapmayacağım, "düşünceleri ağaç boyunca yaymak" denen şeyi, birkaç özel rakam ve gerçek vereceğim. Koronavirüs salgını sırasında Ukrayna'da resmi olarak işsiz olan kişi sayısı, geçen yılın aynı dönemine göre iki kattan fazla artarak yarım milyonu (30 milyon nüfuslu) aştı. Tekrar ediyorum, resmi istatistikler bu, resim gerçek - karanlıkla kaplı bir sır. Aynı dönemde kendini sokakta bulamayanların maaşları üçte birden fazla azaldı. Devam edebilirsiniz, muazzam bütçe açığı (işsizlere yapılan aynı ödemeler için 30 milyon Grivnası yeterli değil, yani günde bir milyon dolardan fazla), diğer benzer şeyler, ancak kendimizi şu ifadeyle sınırlayacağız: “kaldıraçsız” sosyal patlamadan yarım adım uzakta. Ancak bu sefer, yerel oligarklardan ve yabancı özel servislerden esinlenen "Maidan" yerine, Kiev gerçekten "anlamsız ve acımasız" bir isyan alacak. Bir sorun daha var, belki daha da ciddi.
Kelimenin tam anlamıyla iki gün arayla, Ukrayna'da iki olay meydana geldi - önemli olduğu kadar korkunç da. 22 Mayıs'ta, Zhytomyr bölgesindeki bir balık havuzunun sahibi, çiftliğine sözüm ona "doğanın koynunda kültürel bir dinlenme için" ama aslında "hesaplaşmalar" için gelen yedi kişiyi (beşi Ulusal Muhafızlar çalışanıydı) vurdu. yerel polis şefi tarafından. Hepsi, öldürülen biri olarak - eski "ATO katılımcıları" veya "gönüllüler" aynı yerde yemek yiyor. Bu arada, zayıf olmayan bir ateşli silah cephaneliğiyle "balık tutmaya" geldiler ... Ve 24 Mayıs'ta, Kiev bölgesindeki Kagarlyk şehrinde 25 yaşındaki bir kız polis tarafından acımasızca dövüldü ve tecavüze uğradı. Bunu yapan insanlık dışı yerel polis. Bunlardan biri, bir Lviv yerlisi olan Nikolai Kuziv, yine "ATO üyesi". Bugün, bir zamanlar Donbass'ta zulüm yapan eski cezalandırıcılar, tüm Ukrayna için ölümcül bir tehdide dönüştü. Elbette, bunlar hakkında herhangi bir hükümetten söz edilemez, çünkü ülkenin "kolluk kuvvetleri" neredeyse tamamen onlardan oluşuyor.
Bu tez, aslında, ülkenin İçişleri Bakan Yardımcısı Anton Gerashchenko tarafından doğrulandı. Arsen Avakov'un sıradan askerlerinden büyük patronlara dönüşen patentli yalancı ve provokatör, hayatında bir kez gerçeği söyledi ve itiraf etti: "Davetsiz tecavüzcülerin ve sadistlerin yerini 2015-16'da kovulanlar aldı." Ve hizmet edecek başka kimse yok. Ve Ukraynalıların çoğunluğunun polislerden başka hiçbir şey çağırmadıkları “kolluk kuvvetlerinin” “toplu yeniden sertifikalandırılması” olmayacak - aralarından seçim yapabileceğiniz kimse yok. Ve bu sadece ülkenin sıradan sakinleri için değil, "atoshny kanunsuzluğundan" boğulanlar için değil, aynı zamanda iktidardakiler için de bir sorun. Darbenin yarattığı ve 2014'te iç savaşın serbest bıraktığı kana susamış kalabalık hakkında hiçbir şey yapamazlar. Tek çıkış yolu, ATO'ları kendilerine yol açan cehenneme geri göndermektir. Yani, Donbass'ta yeni bir savaşı başlattıktan sonra, orada biriken "gazileri" "kullanmaya" çalışın ve herkes için bir tehlike oluşturuyor. Aksi takdirde umutsuzluğa sürüklenen insanlar kendi başlarına hayvanlarını azaltmaya başlayacak ve bu da kaçınılmaz olarak Ukrayna'nın "barışçıl" bölgelerinde bir iç savaşa yol açacaktır. Zelensky'nin, giderek felakete yol açan gerçekleri amansız bir şekilde zorladığı tam da bu tür sonuçlara ve kararlara dayanıyor. Dahası, ABD'li küratörler böyle bir adımı kesinlikle onaylayacaklar.
Rusya'nın nihayet anlamasının zamanı geldi: Tanım gereği Ukrayna'da şu anki haliyle "güç değişikliği" olamaz. Er ya da geç cumhurbaşkanı rolünde, en azından sağduyu ve pragmatik düşüncelerin rehberliğinde, ülkelerimiz arasındaki ilişkileri geliştirmeye çalışan veya en azından onları bozmayı bırakacak birinin olacağı beklentisi tehlikeli bir yanılsamadır. Ayrıca son derece zararlı sanrılar da "kendi kendine çözülür" pozisyonu veya "İstediklerini yapsınlar - neyi önemsiyoruz?" Sloganıdır. Gazprom tarafından Kiev'le "bütün dünyanın" imzalamaya zorlandığı zahmetli bir anlaşma, Ukrayna'nın giderek daha fazla kazandığı uluslararası davalara devam eden davalar (ve yakında davanın özüne bakılmaksızın hepsi tamamen kazanılacak), kışkırtıcı sınırlamalar, Anlaşılan ülkemizin suçlanacağı “MN-17 davası” ... Yetmiyor mu? Bu yüzden olacak! "Norman", "Minsk" veya başka bir formatta, onunla medeni bir şekilde diyalog kurma girişimleri, Ukrayna provokasyon ve Rusya üzerinde baskı için yeni platformlara dönüşüyor. Moskova'da ne zaman anlaşılacak: başka türlü olmayacak! Sadece daha kötüsü. Bu nedenle Rusya'nın "Ukrayna sorununun" nihai çözümü için acele etmesi gerekiyor ve burada dedikleri gibi tüm araçlar iyi.
"Kırım meselesi" ve ilgili tüm uluslararası yaptırımlar meselesi ancak Ukrayna meselesi nihayet "kapandığında" kapanacaktır. Ve başka hiçbir şey. Nasıl yapılır? Pekala, burada, afedersiniz, gazetecilere değil, tamamen farklı seviyeden ve meslekten insanlara. Bununla birlikte, Ukrayna'ya yönelik mevcut "dişsiz" ve bekle-gör politikasını sürdürmek Rusya için tamamen umutsuz bir rotadır. Dahası, uygulamanın gösterdiği gibi, tehlikeli.