Şikago’da ve ötesinde, salgın okullar ve aileler arasındaki bağları daha önce hiç olmadığı kadar gerginleştirdi: Bazı öğrenciler sanal öğretimi kapattı ve öğrenmeden tamamen ayrıldı. Öğrenciler sınıfa geri döndüklerinde, ebeveynler COVID dalgalanmasının ardından okulların çocuklarını nasıl güvende tuttukları hakkında bilgi ve güvence istediler.
Ancak kargaşa, okulları ailelere nasıl ulaşacaklarını ve ailelerle nasıl ilişki kuracaklarını yeniden düşünmeye zorladı ve bazı durumlarda aileleri döngüde tutmanın yeni yollarına ilham verdi. A Chicago Üniversitesi Okul Araştırmaları Konsorsiyumu tarafından yapılan yeni çalışma salgın sırasında okul-aile iletişiminde neyin iyi çalıştığına odaklanıyor – COVID’deki aksaklıklar azaldıktan sonra bile bağlı kalmaya değer stratejiler.
Ebeveynler, öğrenciler, eğitimciler ve okul personeli ile yapılan düzinelerce görüşmede araştırmacılar, pandemi dönemindeki sosyal yardımın önemli yanlarını buldular: Okullar, katılımın önündeki bazı engelleri ortadan kaldıran sanal toplantıları benimsediler ve bakıcılarla ve okul personeli ile bağlantı kurmalarına izin veren mobil uygulamaları benimsediler. gerçek zamanlı olarak sorun giderme. Bazı kampüsler, yardımcı profesyonellerden güvenlik görevlilerine kadar destek personelinin ailelerle iletişim kurmasını sağlayarak daha fazla bağlantı noktası oluşturdu. Ve eğitimciler, sadece katılım ve notlarla ilgili olmayan sosyal yardımın önemini daha tam olarak anlamaya başladılar – sadece kontrol etmenin veya dinlemenin değeri.
Ancak çalışma aynı zamanda önceki araştırmaların önemli bir çıkarımını da doğruladı: Ailelerle iletişim, gelişigüzel veya doğaçlama olmak yerine, okul liderleri tarafından tasarlanan net bir plan tarafından yönetilmelidir. Eğitimciler ve diğer personel genellikle daha fazla desteğe ve rehberliğe ihtiyaç duyduklarından bahsetti.
Raporu Vanessa Gutiérrez ile birlikte yazan konsorsiyumda kıdemli araştırma analisti David Orta, “Okul liderliği, herkesin aynı kervana katılmasında kilit bir rol oynuyor” dedi.
Orta gibi bir Chicago Devlet Okulları mezunu olan Gutiérrez, projeye, 1990’larda ve 2000’lerde devlet okulu sisteminde gezinmek için mücadele eden kendi göçmen ailesinin anılarını getirdi. Telaşlı ebeveynlerin ve diğer bakıcıların yapılacaklar listelerine başka bir sorumluluk eklemekten endişe ettiğini söyledi – ancak odak grupları genellikle planlanandan çok daha uzun süre çalışırken deneyimlerini paylaşmaya istekli olduklarını keşfetti.
Yazarlar, Chicago Devlet Okulları ile ortaklaşa olarak, 2020-21 öğretim yılının sonbahar ve kış aylarında şehrin Güney ve Batı yakalarında yaklaşık 60 bakıcı, öğrenci ve okul çalışanı ile odak grupları düzenlediler.
Ebeveynler ve eğitimciler, Google Meet’teki ebeveyn-öğretmen konferansları gibi sanal toplantıların rahatlığını ve hızlı, doğrudan iletişim için Remind ve Google Voice gibi telefon uygulamalarının kullanışlılığını övdü. Bir lise öğretmeni, bir ara sınav sırasında kamerası kapalı olan bir öğrenci için endişelendiğini söyledi. Öğretmen öğrencinin bakıcısına mesaj attı ve kamera hemen açıldı ve öğrenciyi sınavda çalışırken gösterdi. Bu teknolojinin gelişmiş çeviri işlevleri, öğretmenler ve veliler arasındaki iletişimi de kolaylaştırdı.
Öğretmenler ve bakıcılar, sesli okuma, tombala ve maske yapımının yer aldığı bir aile gecesinden katı bir gündem ve cezalandırıcı yaklaşımı ortadan kaldıran resmi olmayan, katılımın isteğe bağlı olduğu bir okuryazarlık gecesine kadar, sosyal yardım ve etkinlikleri gerçekten takdir ettiklerini söylediler. Ev ziyaretleri ve rutin sağlık kontrolleri, öğretmenlerin ve personelin akademik ve davranışsal konular hakkında daha geleneksel iletişimin dışında bağlar kurmasına da yardımcı oldu.
Orta, “Bu, okulların gerçekten topluluklar olduğu ve ailelerle etkileşimlerde topluluk oluşturma fırsatları olması gerektiği fikri” dedi.
Bu etkinlikler ve benzer çabalar, ebeveynleri birbirine bağlamaya ve aralarında yakınlık kurmaya yardımcı oldu, bu da zorlu bir dönemde kendilerini daha fazla desteklenmiş hissetmelerini sağladı. Pandemi ayrıca bir okulun ailelerini ve kültürel geçmişlerini bilmenin etkili iletişimi nasıl güçlendirebileceğini de vurguladı.
Ancak eğitimciler aynı zamanda temel bir zorlukla da ilgiliydiler: iş aileleriyle iletişim kurmaya geldiğinde genellikle kendi başlarına olduklarını hissetmek. Genel olarak destekleyici okul liderleri bile, ebeveynlerin sorularını ve endişelerini gidermek için her zaman yeterli rehberlik ve bilgi sunmadı.
Gutiérrez, çalışma için yapılan konuşmaların pandeminin ortasında iyileştiğini söyledi.
“Benim için, katılımcılarımızın hikayeleri bana okullarımızda ve topluluklarımızda, özellikle de Siyah ve kahverengi topluluklarda yaşayan gücü, yaratıcılığı ve ısrarı hatırlattı” dedi. “İnsanların birbirleri için zarafet ve esnekliğe sahip olmaları gerektiğine dair bir anlayış vardı.”
Mila Koumpilova, Chalkbeat Chicago’nun Chicago Devlet Okullarını kapsayan kıdemli muhabiridir. Mila ile [email protected] adresinden iletişime geçin.
Kaynak : https://chicago.chalkbeat.org/2022/4/12/23021074/chicago-public-schools-parent-communication-pandemic-university-of-chicago-consortium