Kamboçya sahillerinde yayıldıktan sonra biraz da Tayland sahillerinde yayılayım dedim ve Koh Samet'e doğru yola çıktım. Yine yemyeşil dağlar, yine yola atlayanlar. Bu sefer manzaraya geçilen köprüler ekleniyor. Yakın bir zamana kadar köprüler olmadığından nehirler sallarla geçildiğinden yol daha uzun sürüyormuş; gene de yeterince uzun sürdü gerçi... 8.30'da kalkan otobüs Kanlı Elmas filmini gösterip yolda dura dura sınıra ulaştı öğlen gibi. Bu arada yolda sadece müşteri toplamak için değil tuvalet ihtiyacı için de duruluyor; tabi ihtiyaçlar tabiyata yapılıyor o ayrı.
Sınırda otobüsten inip, Kamboçya'dan çıkış yapıp, Tayland'a giriş yapıp bir minibüse doluştuk turistler olarak. Bir çift Koh Chang'a, ben Koh Samet'e, birkaç genç Bangkok'a ve orta yaş üstü abiler de Pattaya'ya doğru olmak üzere yola çıktık. Akşam hava kararırken nihayet Ban Phe isimli kıyı kasabasına ulaşıp ondan bir önceki ada motoruna kendimi atmıştım.