Aynı nota ile muhteşem bir çok seslilik… Farklı seslerle, farklı çalgılarla ortaya çıkan muhteşem eserlerden biri… Hayatın kendisi… Hayatın rengi de öyle değil mi? Farkedip, görüp, yaşayabilene.. Coşkuyu hissedip, hissettirene… Tekdüzeliği dilersek, nasıl çeşitliliğe dönüştürülebileceğimizin bir kanıtı..
Ravel’in Bolerosu pek çok film müziğinin teması, pek çok dansın ritmi olmuştur bugüne kadar. İlham kaynağı olmuştur nice eserlere, nice yaşamlara.
Bolero genellikle sanıldığı gibi bir konser parçası değil, bale müziğidir. Bir İspanyol içki evinde ortada yer alan büyük masa üzerindeki kız, çevresindekileri dansa çağırır ve Bolero başlar.Kararlı tempoda, sınırlı biçimde, gene sınırlı melodi, armoni ve ritimde işlenmiş bir eserdir.
Tek değişiklik orkestra tınısındadır. Temanın her tekrarında, topluluğa yeni bir çalgı katılır ve ses bileşiminin rengini değiştirir.Sonlara doğru beklenmeyen bir modülasyonla gerginliğin birikimini boşaltır ve parça biter. Balerin Ida Rubinstein’a adanan ve ilk kez 1928’de Rubinstein’in Paris’teki resitalinde halka sunulan eser, ilk günden beri büyük ilgi toplamıştır.
Ravel, tek bir melodiden oluşan parçada, değişen orkestra renklerini kullanan ve alçaktan başlayan ses düzeyini 16 dakika içinde en yükseğe ulaştıran yorumu ile usta, cesur ve büyük bir besteci olduğunu kanıtlamıştır. Bolero, ilk kez bir klasik müzik parçasının plak dünyasında best-seller olmasını sağlamıştır.
B.A.H