Grigory Shchedrin, sıradan bir işçi ailesinin Tuapse şehrinde, Rusya'nın Krasnodar Bölgesi'nde doğdu. Denizin kenarında doğmuş çocuk, tüm kalbiyle onu sevdi. Yedi yaşında, çalışmaya başladı, ama hayat onu şımartmadı ve on iki yaşından itibaren, o günlüğe girdiğinde fazladan para kazanmak zorunda kaldı. 1926'ta Grigory Jungi gulet "Dioscuria" yı alır. Ünlü denizaltının deniz kariyeri başlangıcıydı.
Yılın bu eşsiz 1936 fotoğrafı TA tarafından sağlandı. Labeznaya. Üzerinde bir yazı var: “Moskova motor-taşıma ünitesinden filoya giden bir çocuk. (şimdi bu kelime - “çocuk” - zaten Rusça değil). İlk satırda soldan dördüncü - G.I. Navigator kapağında Shchedrin (http://kraevedychernomorya.ru)
1927'te onbeş yaşında Komsomol'a katıldı. Önümüzdeki üç yıl içinde, başarıya ulaşamayan Shchedrin, çalışmalarını birleştirdi ve Komsomol, Karadeniz Denizcilik Şirketi'nin gemilerinde denizci olarak yelken açmakla çalıştı. Yedi yıllık planın sonunda, Kherson Teknik Koleji'ne gönderildi. 1932’te, Shchedrin ondan, Tanker Madenciler Konseyi’nde bir denizci olarak mezun oldu. Avrupa'daki çeşitli limanlara navigasyon, Vladivostok, Cape Town genç ve gelecek vaat eden bir gezgin için paha biçilmez bir deneyim verdi. İki yıl sonra, Grigory İvanoviç donanmaya çağrıldı. Ve yakında geleceği belirlendi, kaderi - o bir denizaltı oldu. Tüplü dalış takımlarının komut sınıflarını hızlıca bitirmek zorunda kaldım. Haziran ayında, Teğmen rütbesiyle Shchedrin'in 1937'i, Pasifik Filosunun denizaltı Shch-114'inde hizmet vermeye geldi. Komutan onu kıdemli asistanı olarak atadı. Bir yıl sonra, Grigory İvanoviç W-110'in kaptanı oldu.
U-110, Pike projesinin V serisinin dizel elektrik torpido denizaltıydı. 58,5 metre uzunluğu, en büyük gövde genişliği - 6,2 metre. Sualtı hızı sekiz düğüme ulaştı, dalışın maksimum derinliği doksan metre kadardı. Mürettebat otuz yedi kişiydi. Tekne, Leningrad'daki 1932'in ilkbaharında atıldı, Vladivostok'taki 1933'te, montajsız olarak teslim edildi. Buna "İde" dediler. 15 Eylül Teknenin yılın 1934'i "U-110" olarak belirlendi. Savaş sırasında düşmanlıklarda yer almadı. Eylül 11 1954 inci astar filodan çıkarıldı, daha sonra metale kesildi.
Yeni pozisyonda Shchedrin yorulmadan çalıştı. Başka ülkelerden çok şey öğrendi, çeşitli ülkelerden ve filolardan gelen denizaltıların deneyimini öğrendi. Birkaç yıl, denizaltı U-110 Grigory İvanoviç'in komutanı mürettebata benziyordu. Uzak Doğu denizlerinde tekneyi geçen sayısız kilometre geçti, düzinelerce koy ziyaret edildi, iki kez buz kenarına kışı geçti. Kaptanın sebat ve iradesi haklı bir başarı getirdi - liderliği altında sağlam bir ekip W-110 altı deniz ödülü kazandı ve 1939-th'de tüm Pasifik Filosunda en üst sıralarda yer aldı.
Savaş başladığında, Binbaşı Gregory Shchedrin, C-56'in komutanlığına atandı. 1942 sonbaharında, teknesi, Pasifik Filosundan diğer altı denizaltının bileşiminde, eşsiz bir performans sergiledi. hikayeler Kuzey Filosuna üç okyanusun ve dokuz denizin arasında dalış gezisi, tüm savaşın parçaladığı dünyanın otuz bin kilometreden uzun bir yolunu kapattı.
Vladivostok'tan Kola Yarımadası'ndaki Kuzey Filosunun üssüne geçiş yaklaşık üç ay sürdü ve olay olmadan geçtiği söylenemez. Aşınmış piller nedeniyle, neredeyse her zaman tekne seyir konumunda yelken açmak zorunda kaldı. Japonya Denizi'nde bir tayfun üst güverteye zarar verdi ve C-56'in üst yapılarına zarar verdi, antenleri kırdı, geçitleri ve direkleri yıkadı. Denizaltı Pasifik Okyanusu'na girer girmez, iki motor da alternatif olarak durdu. Denizaltılar onlardan birini fırlatmayı başardı ve C-56 Petropavlovsk'a ulaşabildi. Daha sonra, Hollanda Limanı'nın Amerikan üssündeki Aleut Adaları'na gelen ekip, belirtilen güzergah boyunca yanlarında bulunan L-16'un ölümünü öğrendi. Bilgiler denizaltıların Japon denizaltı I-25'i batırdığını gösteriyor. Ancak, Amerikalı olabileceği bir versiyon var. Ekim 29 sabahı, Aleutian Açması'nı geçtikten sonra, C-56, merkezi direk yakınında bir torpido çarptı. Neyse ki, patlama olmadı. O gün onları avlayan sonsuza dek bir gizem kalıyor. San Francisco'ya yakın olan denizaltı, Panama'ya gitti. Güçlü denizaltıların tropik koşullarında dayanılmaz bir ısıyla işkence gördü. Motor yatakları sınırda çalıştı, dizel motorların sıcaklığı + 55 dereceye yükseldi, kabuk mahzeni, buzdolabında üretilen buzla soğutulmasına rağmen her an patlayabileceği kadar ısındı. Kasım 17 güney Kaliforniya sahili yakınlarında, denizaltımız bilinmeyen bir denizaltı tarafından saldırıya uğradı. Zamanında çalışan denizci bir torpil izini gördü ve C-56 çok hızlı bir şekilde öne geçmeyi başardı. Aralık 6'te denizaltı Sargasso Denizi'nde sona erdi ve üçüncü gün en güçlü tropik siklona ulaştı. Kasırga, hedeflenen rotadan altmış mil attı, ana balastın gövdesine ve tanklarına zarar verdi, kabuk mahzenine su bastı. Halifax yakınında, C-56, Müttefik gemilerine rastladı ve Rus denizcileri teşhis etmekte başarısız oldu, neredeyse onları vuruyordu. Kanada limanındaki tamir iki haftadan fazla sürdü, ardından denizaltı Atlantik'e gitti. Geçiş sırasında, C-56 ekibi neredeyse dinlenme şansına sahip değildi - durdurulan fırtına onların dinlenmelerine izin vermedi, bölmelerin kollarında su belirdi ve Shchedrin'in nezle bir ateşi vardı. Kuzey Denizi'nde sadece 11 Ocak denizaltı. Rosay'daki bir sonraki onarımdan sonra daha ileri gitti ve Mart'taki Arctic Circle'ı geçen 5, bilinmeyen bir denizaltıyla karşılaştı. Neyse ki, fırtına dalgaları denizaltıların yaklaşmasını engelledi ve düşman yakında görüşün dışında kaldı. Mart 8 denizaltı, GI'nın önünde bulunan Kola Koyu'na girdi. Shchedrin ve takımının görevi tamamlandı.
C-56, IX-bis serisinin dizel elektrik torpido denizaltıydı. Denizaltı hızı sekiz buçuk knot, maksimum daldırma derinliği yüz metre, mürettebat kırk iki kişi. Torpido mayın silahlandırması altı 533 mm torpido tüpü idi (dördü yaya, ikisi kıç içine yerleştirildi).
Denizaltı, Leningrad'da, 1936'in sonbaharında atıldı, Vladivostok'a teslim edildi ve Aralık ayında, 1939'te piyasaya sürüldü. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, C-56, C-13'in (Marinesco'nun emri altında) ve L-3'in (Grinesov'un talimatı altında) ve L-1953'in batırılmış tonajı bakımından yetersiz kalmasına rağmen, güvenilir şekilde yok edilen hedeflerin sayısı bakımından en verimli Sovyet denizaltı oldu. 1975'te, dünya çapında bir yolculuk yapan ilk Sovyet denizaltı oldu. 56'te Büyük Zaferin otuzuncu yıldönümünde X-NUMX, Vladivostok'taki Haliç Körfezi'nin setine Pasifik Filosunun merkezinin binasından çok uzakta olmayan bir gemi müzesi olarak kuruldu.
Denizaltı, Leningrad'da, 1936'in sonbaharında atıldı, Vladivostok'a teslim edildi ve Aralık ayında, 1939'te piyasaya sürüldü. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, C-56, C-13'in (Marinesco'nun emri altında) ve L-3'in (Grinesov'un talimatı altında) ve L-1953'in batırılmış tonajı bakımından yetersiz kalmasına rağmen, güvenilir şekilde yok edilen hedeflerin sayısı bakımından en verimli Sovyet denizaltı oldu. 1975'te, dünya çapında bir yolculuk yapan ilk Sovyet denizaltı oldu. 56'te Büyük Zaferin otuzuncu yıldönümünde X-NUMX, Vladivostok'taki Haliç Körfezi'nin setine Pasifik Filosunun merkezinin binasından çok uzakta olmayan bir gemi müzesi olarak kuruldu.
29 Mart 1943-C-56 ilk savaş görevini yerine getirmeye gitti. Belirlenmiş bir pozisyon alarak, denizaltı düşmanları aramaya başladı. Yakında on geminin düşman konvoyu bulundu. Durumu düzgün bir şekilde değerlendiren Shchedrin, sadece iki sert torpille saldırabileceğinizi fark etti; Yenmek için en büyük Alman ulaşımını seçti. Torpidolar hedefe ulaştı. Grigori İvanoviç'in ilk zaferiydi, filmde sabit kaldı. Tüm ekip tahliye edildi. Gemileri bulan güvenlik gemileri derhal suçlandı ve derhal ona saldırdı. Denizciler, bölmelerin duvarları boyunca meydana gelen patlamalardan atıldı, ışıklar yanıp sönüyordu. Ancak, bir takım hırsızlık kaçış manevraları gerçekleştirdikten sonra, tekne zarar görmedi.
C-56, düşmanları aramaya devam etti. Birkaç gün sonra, düşman gemilerinin çalışan pervanelerinden gelen gürültü tekrar duyuldu. Bununla birlikte, altı devriye gemisi ve üç nakliye gemisi vurularak seçildiğinde tekneyi keşfetti. Saldırıdan vazgeçmek mi? Hayır, filomuzun denizcileri niteliğinde değil. Kaptan, devriye gemilerinden çekilerek nakil yoluna girmek için olağanüstü bir karar verdi. Manevra bir başarıydı ve taşımacılığın başka bir yanında, hiç beklenmeyen bir denizaltı ortaya çıktı. Bir anlık torpido salvo ve sekiz buçuk bin ton deplasmanlı bir gemi dibe gitti.
İki saldırı denizaltıya iki zafer kazandırdı, ama bu sadece bir başlangıçtı. Mayıs ayında, C-56 ikinci bir savaş kampanyası başlattı. Tekne, büyük bir tanker, nakliye ve sekiz devriye gemisinden oluşan bir Alman konvoyu buldu. Torpido saldırısı, tankerin imhasına yol açtı. Bir sonraki yürüyüş Temmuz 17'ta gerçekleşti. Cape Sletnes'de, C-56 devriye gemisini batırdı ve mayın katmanına ciddi hasar verdi. Birkaç gün sonra, cesur bir denizaltının mürettebatı, derhal batmış iki faşist gemiyle hesaplarını tazeledi. Beşinci kampanyada, denizaltı bir Alman devriyesi tarafından bir günden fazla bir süre boyunca takip edildi ve üç yüzün üzerinde derinlik suçlaması yapıldı. Ondan ayrılarak, C-56 yüzeye çıktı. Ve düşman güvenlik gemilerinin tam ortasındaydı. Sadece şimşek çakması ve rahatsız edici torpido saldırısı ile kurtarıldılar.
Toplamda, Grigoriy İvanoviç Shchedrin liderliğinde denizaltı sekiz tur yaptı, bir düzine gemi battı, dört Alman gemisine hasar verdi. C-56'te üç binden fazla derinlik yükü düşürüldü. Faşistler yaklaşık on yedi kez medyada denizaltının tasfiyesi ve ünlü komutanının ölümü ile ilgili ilan ettiler, ancak en görünüşte umutsuz durumların galibi bırakarak savaşmaya devam etti. Savaş gezilerinde Grigory Shchedrin, en iyi komuta özelliğine sahip yetenekli bir denizaltı olduğunu gösterdi: demir irade, cesaret ve taktiksel zekâ. Astları, Sovyet denizci denizcilerinin en iyi özelliklerini, asker-muhafızlarının imgesiyle ünlü özellikleri gösterdi. Bu, savaşta kararlılık, hedefe ulaşmak için sebat ve güvenilir bir kişinin yetenekli bir şekilde sahip olması. silahZafere sarsılmaz bir inançla birlikte. Tüm bunlar, her birinde tezahür etti ve denizaltının ekibini zor, ancak istenen bir zafer haline getirdi.
Altı kez takım ülkemizin çeşitli ödüllerini kazandı. 31 Mart 1944, denizaltı C-56, Kızıl Bayrak Nişanı'nı aldı, 23 Şubat 1945 - Korucu unvanını aldı. Sandık Shchedrin, ikinci dereceden Nakhimov Düzeni, Kızıl Bayrak'ın üç sırasını Lenin Düzeni ile süsledi. Kasım 5 1944 ikinci dereceden kaptan GI Shchedrin, Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını aldı.
Savaştan sonra, Muhafızlar Kızıl Bayrak denizaltı C-56 Kuzey Filosunda kaldı ve 1954'deki Pasifik'e geri döndü. Son yıllarda bir eğitim istasyonu olarak kullanılmıştır. Gelecekteki denizaltı nesillerinin çoğu, bu geminin görkemli geçmişini hatırlayarak denizaltıların hayatta kalabilmesi için mücadele etmek için kompartmanlarında eğitim aldı.
Savaş sonrası yıllarda Grigory Shchedrin, Baltık'ta görev yaptı. 1948'teki Deniz Harp Okulu'nun akademik derslerinden mezun oldu. 1954’te, Genelkurmay Askeri Akademisi’nde final sınavlarını başarıyla geçtim. Yeni servisi, Kasım 15'te 1954 olarak atandığı Kamçatka askeri filosuyla bağlantılıydı. Shchedrin, resmi görevlerini yerine getirmek için gelecek yılın Ocak ayında 18'a başladı.
Daha sonra G.I. Shchedrin yazacak: “Bu yıllar benim için en yoğundu. Heyecan verici olaylara doymuşlardı, benden yoğun bir aktivite ve birikmiş tüm deneyim, enerji ve bilginin uygulamasını istediler. Çok çalışmak zorundaydık ve dedikleri gibi, tam bir özveriyle, sağlık durumuna dikkat etmemek ve dinlenmeyi unutmamak gibi. ”
Bu yıllarda Grigory İvanoviç sadece filoyu değil aynı zamanda Petropavlovsk-Kamçatka garnizonunun da başındaydı, aynı zamanda bölgesel CPSU komitesi bürosunun bir üyesi ve Kamçatka bölge konseyinin bir milletvekili oldu. Emrindeki yıllar boyunca büyük miktarda silah ve askeri teçhizat vardı. 19 Eylül 1953, SSCB Bakanlar Kurulu kararını, 1957 tarafından Petropavlovsk-Kamçatsky'de bulunan askeri filonun ana üssünde iki yüz yetmiş flama koyması planlanan bir karar verdi. Mayın tarama gemileri, devriye gemileri, yok ediciler, çeşitli denizaltılar, iniş gemileri, yardımcı gemiler, torpido botlarından oluşuyordu. Yeni gemilerin ortaya çıkması ve buna bağlı olarak ordunun artmasıyla birlikte, konut konusu ilk sırada yer aldı. Tüm askeri personelin ve ailelerinin evleri çok fazla eksikti. Çok fazla ek bina inşa etmek zorunda kaldım. 1958’de, unvan yapımına ek olarak, G.I. Shchedrin, ekonomik olarak ya da kendisinin de ifade ettiği gibi, "hap-way", doksan dört apartman konutlu binaları inşa etmeye karar verdi. Filo yapı malzemelerine yardım sözü verdi, ancak sık sık yaptığımız gibi kelimelerden daha ileri gitmedi. Ancak, bu Grigori İvanoviç'i durdurmadı ve filo konseyiyle bir çıkış yolu buldu. Bunun için sadece kendi gücüme güvenmek zorunda kaldım. Karar şuydu: Bir grup asker ve denizci evler inşa ederken, ikinci tugay şehirdeki çeşitli şantiyelerde kendi emekleriyle inşaat malzemeleri kazandı. Bu nedenle, filo denizcilerinin yardımıyla Petropavlovsk-Kamchatsky'deki birçok bina ve konut binası inşa edildi. Aynı zamanda, bir savaş zafer müzesi inşa etmeye karar verildi.
Gregory Ivanovich anılarında şöyle hatırladı: “Bu kadar büyük zorluklara rağmen, doksan ev inşa etmeyi düşündüğümüz yere doksan iki inşa edeceğimize karar verdim. İki evden müze yapacağız. ”
Bu inşaat için, Shchedrin’in yetkilileri onu azarladı. Vladivostok'tan gelen bir mali müfettiş, Grigori İvanoviç'i bir kültür kurumunun unvan olmayan inşaatıyla suçladı. Cesarete ve komutanın iradesine haraç ödemeliyiz. Olan her şey onu korkutmadı, hatta durdurmadı, müze inşa etmeye devam ettiler. Sergi koleksiyonunun yanı sıra inşaatın yanı sıra, kendi gözetiminde tuttu ve yılın Temmuz 26'inde 1959 olan Askeri Zafer Müzesi, ilk ziyaretçilerine kapılarını açtı.
Ancak kentte bu inşaat bitmedi. Mümkün olan en kısa sürede, yanlış, tasarlanan, Shchedrin'in iki katlı olduğu gibi, denizci denizciler için üç katlı bir hastane inşa edildi. Hastane, yalnızca orduya değil, aynı zamanda şehrin sıradan sivil halkına da muamele etti. Böyle bir irade için, Shchedrin tekrar azarlandı.
Polar'daki iskelede bulunan Kuzey filosu C-56'in denizaltı. Ön planda görünür 100 mm topçu tesisatı B-24-PL
5 Mayıs 1959-th, doğal bir felaket olan Petropavlovsk-Kamchatsky'de. Güçlü bir deprem, filodaki iskele tesislerinin yanı sıra birçok depo ve kışla da tahrip etti. Birkaç kişi yaralandı, birçok aile evsiz kaldı. Restorasyonlar için gerekli fonların üçte birinden daha azını tahsis eden yetkililer, geri kalanının yine gelişmiş “Hap-way” tarafından kazanılması gerekiyordu. Doğal olarak, deprem şehri soktu, birkaç bina yıkıldı. Shchedrin, bu talihsizliği aşamadı, askeri konseyde, kişisel inisiyatifiyle, deprem hasarlı kent binalarının restorasyonunda sivillere yardım etmeye karar verildi. Birkaç denizci inşaat ekibi şehrin objeleri üzerinde çalışmaya başladı.
Grigori İvanoviç çok zekiydi, bilgili ve okundu. Boş zamanlarında, denizcilerin bölgenin kalkınması ve korunmasındaki önemi ile kendisine verilen yarımadanın tarihini ve kültürünü yakından tanıdı. 1958 ve 1959 yıllarındaki tatilinde Kamçatka'nın en ilginç yerlerinde yürüyüş yapıyordu. Yaz sonunda, 1959, yerel tarihçi Voskoboinikov ile birlikte Grigory Ivanovich, Atlas haçını restore etti. Sunumlarına göre, ağaç işçileri, Krestova Nehri'nin kıyısında bulunan Dahurian karaçamından yeni bir haç yaptılar. Shchedrin’in isteği üzerine, bölge merkezinde Anavatan Savunucuları Anma Günü kutlandı. Ayrıca, A. Maksutov'un üçüncü bataryasının restorasyonunu başlattı.
Shchedrin restorasyon hakkında şöyle yazdı: ““ ölümcül pilin ”savaşları topçularımıza yakın olduğundan, inşaatı, enerjik ve bilgili bir adam olan topçu tugayının komutanı Albay Nikulin'e emanet etmeye karar verdim. Hemen hevesle halkıyla birlikte aldı. Aurora'dan kalan silahlardan biri, Vladivostok'taki Pasifik Filosu Sushkov Müzesi'nin başkanından mucizevi bir şekilde istekte bulundum. Fikir şuydu - bu silahı yan tarafa koymak. Geri kalanını ahşap modeline göre yapabiliriz. Ancak, ne yazık ki, Nikulin onu höyüğe sürükleyemedi, bu yüzden tüm silahlar aptal. ”
Yıllarca süren kişisel gelişimden sonra çeşitli G.I. 1958’te Shchedrin, denizci Pyotr Ilyichev’in Sovyetler Birliği Kahramanı’nın ölümcül ünvanına atanmasını başardı. Grigory İvanoviç denizci ödül listesine şahsen yazdı ve üç yıldan fazla bir süre boyunca gerçeği aradı. 1 Eylül 1958, dileği gerçek oldu.
1959’te Grigori İvanoviç’in güçlü vücudu dağılmaya başladı. İki kez hastanede kalmasına neden olan ciddi kalp problemleri vardı. Sonunda, yönetim çeviri sorusunu gündeme getirdi. Aynı yıl, Yeni Yıldan önce Moskova'ya giderek Kamçatka'dan ayrıldı. Orada Donanma Başkomutanının emrine girdi. Yeni eseri "Denizcilik Koleksiyonu" dergisinin lideriydi.
Grigory İvanoviç'in Peru’su, 1959’tan 1960’e, “Savaş İzleme” nin birkaç düzine sayısında yayınlanan çok sayıda tarihi makale dizisine sahiptir. Bir başlık altında toplandılar - “Kamçatka Ülkesi”. Hikayeler filodaki ana olayları 1648'ten 1855'e kadar içeriyordu. Buna ek olarak, Shchedrin, “Denizaltılar”, “C-56 Gemisinde”, “Yemin Sadakati”, “Derinlikli Bombaların Altında” ve diğer pek çok kitabın yazarıdır. 1973'te Grigory İvanoviç onurla istifa etti, ancak yaşamının son günlerine kadar yayın kurulu üyeliği olan Denizcilik Koleksiyonu dergisi ile işbirliği yapmaya devam etti.
Amiral Grigory Shchedrin. Ödüller G.I. Shchedrin - Kahraman Yıldızı, Lenin Nişanı, Kızıl Bayraklı Dört Sıra, Nakhimov Sırası, 2, Derece, Yurtseverlik Savaşı Sırası, 1, Derece, Çalışma Kızıl Bayrak Afişi, Kızıl Yıldız Sırası, Madalya
7 Ocak 1995'ta Grigory İvanoviç öldü. Bütün hayatını denize ve anavatanına adayan ünlü denizaltının külleri, Moskova'daki Khimki mezarlığında. Petropavlovsk-Kamchatsky'deki yılın Ağustos 1'undaki askeri denizciler ve savaş gazileri sayesinde Grigory Shchedrin, kentin Onursal Vatandaşlığı ünvanını aldı.
Tanınmış hatlar Shchedrin, gençlere hitap etti: “Bizden daha asil bir meslek bulmak mümkün değil - Vatanı korumak için. Benim görüşüme göre, bir askeri denizci ülkesi ve en iyi denizcilik ve askeri geleneklerin halefi olan, bir koruyucusu, koruyucusu olan ülkesinin ve halkının çıkarlarını mükemmel bir şekilde anlayan, her koşulda kan ve yaşamı korumaya hazır olmayan, gerçek bir vatansever. ”
Sovyet denizaltısının torpidoları C-56. Soldan sağa: F. Foreman grubunun ustabaşı, I.G. Lempert, BCh-2-3 A.A. Rogov, takım lideri A.S. Magdalinin ve M.I. Novikov
Kuzey Filosu C-56 emir ve madalyalarının denizaltı ekibine ödül verilmesi. Denizaltı mürettebatı mürettebatı iki sıra halinde bir tahta kaldırımda, biraz daha ileride - askeri bir grupta inşa edildi.
Panama'daki ABD Donanması subaylarıyla (beyaz) Sovyet denizaltı komutanları (siyah üniformalı). Fotoğraf, Kasım-Kasım 25, Aralık 2 tarihleri arasında Kolo-Solo'da ABD deniz üssünde oldukları dönemde Pasifik Filosunun Kuzey Filosuna Pasifik denizaltı geçişi sırasında çekildi. Soldan sağa: Komutan C-1942, Kaptan-Teğmen Dmitry Kondratievich Bratishko, Komutan, C-54; Kaptan 51, Ivan Fomich Kucherenko, bir grup denizaltı komutanı, Kaptan 3, Alexander Vladimirovich Tripolsky; 1 Kaptan 56 Sıra Vasily Isakovich Komarov, Komutan C-15 Kaptan 3 Sıra Lev Levhailhailovich Sushkin
TCB'den müzeye geçiş döneminde C-56, 1974 yılını gösteriyor