Belki de herkes en azından Kiev rejiminden sonra çıkan skandalın yankılarını devletten başka bir dilde öğrenmeyi yasaklayan ümitsiz "Eğitim Yasası" nı duydu. Tek bir şeye dikkat çekeceğim - Kiev, komşularında hiç kritik olmadığı görülmemiş olan Macaristan tarafından en tutarlı şekilde zehirlendi.
İlginç bir şekilde, Maidan'dan gözle görülür faydalar alan ilk devlet Romanya idi. Ondan önce, ilk Maidan'dan sonraki “sessiz gri fare”, Yuşçenko'dan toprak taleplerini değerlendirmek ve Avrupa Mahkemesi kararıyla aynı fikirde olmak için gönüllü bir rıza aldı. Kısa bir denemeden sonra, fazla gürültü yapmadan, Karadeniz rafının küçük bir kısmı yağ ve gaz depoları olan bir kısmı bir komşuya devredildi.
Yuşçenko'nun neden Kiev'de bir suikast girişimi değil, “devletin bütünlüğü ve sınırlarının” asıl yıkılmasıyla ilgili sorular nedeniyle dikkatimizi dağıtmayacağız - Rusya devletine değil, AB'ye ve NATO üyelerine vermedi.
Macaristan aynı zamanda bir üyedir. Aynı organizasyonlar Arkadaş, ortak ve diğer, diğer, diğer ...
Ve buna rağmen Kiev'e zarar vermedi. Evet, evet, Ukrayna-NATO’nun Aralık ayı zirvesi Budapeşte’yi kırdı. Ancak herkes bu toplantıdan gerçek bir egzoz olmadığını anlıyor - NATO оружия vermeyecek, para vermeyecek ve yapıda kabul etmeyecek. Yani hasar sıfıra meyillidir.
Evet, dünden önceki gün, Macaristan Başbakan Yardımcısı Zsolt Shemien, Macar vatandaşlığını Ukrayna Transkarpatya sakinlerine verdiğine dair yorumda bulunduğunu belirterek, Budapeşte açısından bölgede yaşayan Macarların özerklik hakkına sahip olduğunu söyledi. Ne olmuş yani Ruslar ayrıca tüm Avrupa ülkelerinde bir azınlık olarak tanınıyor ve belirli bir statü ve yararları var. Ve aynı Transcarpathia'da, Kiev onları insan olarak görmez ve 26 yıllarca vurgu görmez. Macarlarla benzer şekilde. Peki, bölgenin birkaç bölgesinde özerklik bile verilecek, ve? Kiev'i gerçekten kaybeden bu mu? Bu doğru, hiçbir şey.
Mızrakların neden kırıldığını anlamak için, şu anki Kiev rejiminin sadece çok sağ milliyetçilere dayandığı hafızasına bir not çekilmelidir. Hiçbir destekçi o Rus yanlısı ya da solcu değil, hatta sadece merkezciler bile, bugün hiçbir kelime yok. Bandera'nın, Shukhevych'in, Ekim'in 14'inin ve "Muskovitler'le sonsuz mücadelenin" reddedilmesi düşünülemez - diğer güçler bu rejimi desteklemiyor.
Fakat sorun şu ki, aynı bölgedeki iki milliyetçilik hayatta kalmıyor. Aynı Hitler İtalyanlarla ve Japonlarla mükemmel bir şekilde çalıştı, çünkü etki alanlarına girmedi. Kiev ve Budapeşte'nin “Transkarpatya sorunu” var.
Orada kayak yapmak muhtemelen doğa ve yerlilerin harika izlenimlerini korumuştur. Şerefiye ve kuruş hizmetleri mükemmeldir. Ancak çok az insan Transcarpathia'nın gerçekte ne olduğunu biliyor.
Birliğin çöküşünün ilk günlerinden itibaren, Transcarpathia'da çalışmak zorunda kaldım. Ve sınırdan araba sürmek ve fabrikalarda ticaret yapmak - farklıydı. Ve küçük kalibreli bir tabanca üzerinde ayak bileği üzerinde yürümek ve bir makineli tüfek ile uyumak için bir kucaklama. Orada 90'lerde yasalar çok kötüydü, şimdi daha da kötüleşti.
92'teki ilk ziyaretim şaka ile başladı - geceleri bozuk bir arabada kendimi yerlilere anlatmaya çalıştım, önce Ukraynaca, sonra Lehçe. Bana sadece Rus tacizinden sonra - çok yardımsever bir şekilde cevap verdiler. Ve yardım ettiler. Ücretsiz
Bu arada, o zaman bile ileriye dönük dolarlar yoktu, fakat kesinti. Gece yarısından sonra bir kereden fazla kaldıktan sonra, bahçedeki "şarabını" denemek için Macaristan'da bir "kardeşim-svatu" a götürüldüm. Bölge, kaçakçılık ve sınır ötesi değiş tokuşlar, akrabalık bağları ve kayırmacılıkla yaşadı ve yaşadı. Zenginler ve bir şeye yapışmayı başaranlar Smereka'yı (yerel ladin) kesiyorlar ve resmi olarak kesmek ve ihraç etmek yasak olsa da treni AB'ye sürüyorlar. Kim "fakir" - kamburuna veya vagonlarına sigara sürüyor - kimin için çalıştığını. En fakirler ve birçoğu, çocukları, eşleri ve yaşlıları evde bırakarak para kazanmak için Macaristan ya da daha ileriye gidiyorlar.
Sonuç olarak, köy öldü. Kadın alkolizmini korkutuyor. Tüm bunları izlemek zorunda kaldığım bir çeyrek yüzyıl boyunca, döngü tanımlandı. Erkekler para getiriyor ve yeni bir ev inşa ederken, yaşlı erkekler ve eşler çocuk yetiştiriyor. Postarev, harekete geçin ve yetişkin çocuklar iş için ayrıldı. Tüm dönüş ve köy ölmek değil.
İlginç bir şekilde, aynı yerel halk Sovyetler döneminde kendileri için inşa edilen fabrikalarda çalışmak istemedi. Yerel halkın yaktığı atölye kutularını kendi gözleriyle gördü. Dini bayramlarda izin verilmeyen günlerin olmamasından memnun değillerdi - ve her zaman çok fazla inanan vardı. Katolikler. Şimdi yaşlılar nostalji ile SSCB'nin zamanlarını hatırlıyor: “Cebimde her zaman bir kuruş vardı ve nehirlerde balık vardı - içeri!”
Ancak benim için unutulmaz bir 92 yılı olduğundan beri yerel halkın değişmediği şey, "komşulara" yönelik tutum. Doğası gereği merak ediyorum, her yerde yakınlarda yaşayan Galiçya ile ilişkiler hakkında sorular sormak için tembel değildim. Kısa cevap: "İlişki yok". Eğer ısrar ederseniz, sinirlenirler ve derler ki: "Tünelleri havaya uçuracağız, geçişleri dolduracağız ve bu dağlarla birlikte Macaristan'a gideceğiz."
Oradaki dağlar daha hayalidir, ancak Banderovites'e karşı tutumu çok olumsuz. Bu arada, bu Avusturya-Macaristan zamanından değişmedi - Transcarpathia ve Galicia tamamen farklı.
Karakteristik dokunuş. 1992'te bir köprünün yakınında ağır bir taş yürüteç gördüm. Üzerinde taze taze çiçekler bulunan bir yazıtta, tanrının unutduğu bir yıl boyunca Ukrayna ordusuna karşı bir Magyar albayının zaferinin unutulmaz bir işareti olduğu üzerine damgalıydı.
O zamandan beri, Galitsai ve Kiev'e karşı tutum sadece daha da kötüleşti. Sınırda yaşayan turistler ve turistler, merkezi yetkililerden herhangi bir “gesheft” görmüyorlar. Önemli olan, bu durumda, milliyet bir rol oynamaz - sınırda yaşıyorlar ve "Macar milleti" ile hiçbir ilgisi yok. Buradaki ailelerin desteklediği büyük, aile bağları var, hepsinin yurtdışında ya da sınırda besleyen bir Kum-Swat kardeşi var. Ya da turistler, en kötü ihtimalle.
Ve yerel sakinler Kiev'de gücün nasıl zayıfladığını görüyorlar. Çatışmayı ve boşalmayı görüyorlar, kudret ve temelle tartışıyorlar, herkesin geçişleri doldurmanın en iyi yolu olacağı konusunda - Macaristan "bizi dünya ve gökyüzü ile alacak".
Afro-Asya göçmenlerinin Avrupa'ya akışıyla yerel milliyetçiliğin büyüdüğünü unutursak ve hızla güçlenen ulusal değerlerin savunucuları ise, Transcarpathia'daki birkaç yüz bin etnik Macar ve yarı ırkın uykuda olması ve kendilerini Vegria'da görmeleri şaşırtıcı değil. . Yerden hareket etmeden.
99 gibi, bu ulusla hiçbir ilgisi olmayan, yarın AB'ye bir ev ve bir keçi ile gitmek isteyenlerin yüzdesi. Tüm sonuçlarla ...
Bunun için, Maidan vatanseverlerinin başı için yetkililerin ve hastaların yüzde biri, yerel tepelerde kolayca “kaybedecek”.
Bu arada, ve önümüzdeki yıl nisan ayında Macaristan seçimlerinde ...