Soru şu; insan vücudunun sınırı var mı?
Dün gece izlediğim Çin Ulusal Akrobasi Topluluğu gösterisinden sonra, buna cevabım, "sınır yok" olacak.
"1950’de kurulan Çin Ulusal Akrobasi Topluluğu, halen Çin’deki en büyük devlet akrobasi grubu. Kurulduğundan bugüne dek, 80’in üzerinde ülkede binlerce gösteri yapan grup çeşitli uluslararası akrobasi yarışmalarında 18 altın madalya kazanmış.
1990’da, geleneksel akrobasi kültürünü farklı dans, opera ve Çin Kungfu sanatı fikirleriyle kaynaştıran 8 ayrı gösteri hazırlanmış ve “CHINA SOUL” bunlardan en popüler olanı." diyor, gösterinin tanıtımında.
Gösteriyi izlerken, pek çok kere, nefesimi tuttuğumu ve alkışlamayı bile unuttuğumu farkettim.
Hiçbir şekilde gösteriş olsun diye yapılmamış, belli ki çok çalışılarak hazırlanmış, üzerine emek verilmiş, ışık, ses, hepsi bir bütün olarak düşünülmüş bir gösteri izledik.
Neler vardı neler...
Vücutlarını üçe katlayanlar mı, beş kişi üst üste kule olanlar mı, ellerindeki şapkaları havaya fırlatıp tutarken iki takla atanlar mı, havadan sarkan haltlara kendini bağlayıp çözenler mi, tabak çevirirken bir yandan neşeli neşeli amuda kalkanlar mı, denge budur diye şaşırtanlar mı...
Sanırım, insanın bu hareketleri yaparken kaslarını olağanüstü geliştirmiş olması yeterli değil. Beynini, nefesini her şekilde kontrol edebilmesi veya belki de bütün kontrolü hareketin kendisine bırakması gerekiyor.
Hayran kaldım, özellikle çocuklarınızla gitmenizi öneririm.
Yeri biraz uzakta, tee Maslak'ta. Yine de izlemeyi düşünüyorsanız, yola değer.
Hem de, bayan D. ve benim yaptığım gibi, çocuklara şahane bir karne hediyesi vermiş olursunuz.