Yeniden yapılanma bir uyku kürk kertenkele gösterir (Suchogorgon), Permiyen döneminin en çok çalışılan hayvanlarından biri. Bu yaratıklar, bir çoban köpeğinin büyüklüğünü 260 milyon yıl önce Rus kuzeyinde yaşadı. İnternette "zuhogorgon" ismini bulabilirsiniz, fakat bu yanlıştır çünkü canavar-kertenkele, Vologda bölgesindeki Veliky Ustyug'dan uzak olmayan ve bu hayvanların sayısız kalıntılarını bulunduran kumlu bir uçurumun içinde Sukhona nehrinden sonra isimlendirilmiştir.
Kuru boynuzun ilk kafatası, Saratov paleontologları tarafından yetmişlerde bulundu. Yirmi yıl sonra, Moskova paleontologları ikinci bir kafatası kazdı. Bundan sonra, yer tamamen kazılmıştır ve bu hayvan ustalarının bir çift kafatası ve birçok dağınık kemiği çıkarılmıştır. Ancak aktif çalışmaya rağmen, mezar hala tam olarak seçilmemişti ve iki bininci başında bir kuru mayının başka bir kafatasını bulmuşlardı. Tüm kafatasları, sanki bir buz pateni pistine düşmüş gibi ezilmişlerdi, ancak kemiklerin yüzeyi mükemmel bir şekilde korunmuş ve kolayca temizlenmişti. Paleontoloji Enstitüsü'nde bir araştırmacı olan MF Ivakhnenko, kuru domuzların kalıntılarını ayrıntılı olarak inceledi. Kafatasının her kemiğini, her kanalını ve boşluğunu ayrıntılı olarak açıkladı ve ona bir monografiyi ayırdı (M.F.Ivakhnenko, 2005. Gorgonopidae Morfolojisi ve Permiyen Dinomorpha (Eotherapsida) evrimi.
Sukhona yüksek bankası, kuru boynuzları kalıntıları ile konumun bir görünümü. V. K. Golubev arşivinden fotoğraf
Bu kemiklerin çalışılması sürecinde, sadece kuru boynuzların değil aynı zamanda ilgili hayvan yetiştiricilerinin de pek çok alışılmadık özelliğini bulmayı başardık. Kuru boynuzların muhtemelen tükürük bezleri ve kalın dudakları vardı ve ağızda, gözlerin yanında ve çenede, vibrissa bıyıkları büyüdü. Çeneler çok sıradışı bir hale geldi – Ivakhnenko'ya göre, doğru yerde bile açılmadılar. Üst çenedeki kemikler hareketliydi, ısırık sırasında hafifçe değişti ve köpekler "milimetrenin bir kısmı" haline getirildi. Sonuç olarak, üst ve alt köpekler bir sıra üzerinde durdu ve et parçalarını kesmek için etkili bir aparat haline getirildi. Ivakhnenko ona "kesik" dedi. Aynı zamanda, alt çene ileri geri hareket etti (bir piston gibi) ve dişleri, yılan dişlerine benzeyen, avını boğazından aşağı itti.
Kuru boynuzların alt çeneleri. V. K. Golubev arşivinden fotoğraf
Alt çenenin arkasında bir çeşit işitme cihazı vardı: dev bir doku kulak zarı. Ses titreşimleri çene tarafından yakalandı ve iç kulağa iletildi.Belki de kuru boynuzların duydukları sesler sadece ağız açıkken, kemik kemiği işitsel kemikçikle temas ettiğinde ve ağzını kapattığı zaman sağır olur. İşitmeleri muhtemelen bir dar bantta keskinleşti, yani bir frekansın sesleri yakalandı. Bu durumda, sosyal bir öneme sahip olabilir: Sesli sinyallerin yardımıyla, kuru avcılar ortakları arayabilir ve bölgeyi koruyabilir.
Kuru boynuzların yapısı, sıklıkla olduğu gibi, gelişmiş ve ilkel özellikleri birleştirdi. Termoregülasyonları çok ilkeldi. Aşırı ısınma problemini etkin bir şekilde çözmek için aktif bir arazi hayvanı için kritik öneme sahiptir. Çoğu hayvan avcısı bu görevle kötü bir şekilde uğraştı ve suyun ortamdan uzaklaştığı sudan çıkmamayı tercih etti. Bazıları, vücudun belirli kısımlarında kanı soğutmayı, aşırı ısıyı dışarı atmayı öğrendi – örneğin, Permien pelicosaurs, estumenus drys boynuzları ve Ulemozavrov'un alınlarındaki devasa şişlikler; Bu organlar, içinden geçen kanın soğutulduğu çok sayıda gemi ile delindi. Bugün Afrika fillerinin büyük kulakları benzer bir görevi yerine getiriyor.Alnındaki kuru tüylerin de bir çeşit “saç kremi” vardı: büyük kan lakuna ile bağlanmış bir çukur zinciri yörüngeleri yakınında gözüküyordu. Büyük ihtimalle, bunlar ilkel termoregülasyonun izleridir, kusurları sonunda canavarların ölümüne yol açmıştır.
Kuru mayın kafatasının yeniden inşası. Profilde ve tam yüzünde görüntüle. Çizim © MF Ivakhnenko
Permiyen döneminin sonunda, gezegenin tarihindeki en büyük yok oluş oldu – tür çeşitliliği% 90 azaldı ve hayvan patlamaları neredeyse yok oldu. Muhtemelen, yok olma birkaç aşamada gerçekleşti – farklı hayvan grupları ve bitkiler için kendi senaryoları gerçekleştirildi. Ivakhnenko'nun inandığı gibi, canavar-kertenkelelerin kara toplumu, kuru kanatlıların ait olduğu gorgonopsiler yüzünden çökmüş olabilirdi. Gorgonopside diğer hayvan dinicodontistler ile yakından ilişkiliydi ve onlarla avcı-avcı çiftleriydi. Permiyen döneminin sonunda ani sıcaklık düşüşleri, şiddetli bir soğutma dahil, Gorgonopside'ın ölümüne yol açtı: onların ilkel termoregülasyonu, sıcaklıktaki felaketlerle başa çıkmadı. Sonuç olarak, büyük olasılıkla sıcak kanlı ve sakin bir şekilde soğuyana maruz kalan büyük ve umut verici bir dicynodont avcısı nişleri serbest bırakıldı.Büyük bir grup hayvan, bir anda büyük yırtıcıların nişini işgal etmeye çalıştı, bu da sonunda Permien döneminin karasal doğal topluluğunu yıktı.
Kaynak: M. F. Ivakhnenko, 2005. Gorgonopidae'nin morfolojisi ve Permiyen Dinomorpha'nın (Eotherapsida) evrimi.
Çizim © Andrey Atuchin.
Anton Nelikhov