Amerikan gemisi sonar keşif "Stallworth".
Son zamanlarda, Sovyet ve Rus pasif sualtı akustiklerini ima eden askeri sualtı akustiğinin krizi hakkında basında panik yayınlar yayınlandı. Bu tür yayınlar arasında Viktor Kuryshev’in “Su Altında, Karanlığın ve Sessizliğin” makalesi (“NVO” No. 16, 17.05.2013) bulunmaktadır. Şaşırtıcı bir şekilde, Rus hidroakustik cihazların geliştiricileri bu konuda sessizce utangaç. Sakince, sadece gerçeklere dayanarak, durumu anlayalım.
SESSİZ İÇİN ÇALIŞANLARDA
Askeri hidroakustik ana görevi (pasif modu) potansiyel bir düşmanın denizaltılarının tespitidir. Nükleer denizaltıların (APL) ortaya çıkışıyla, bu görev, özellikle füze denizaltıları ile ilgili olarak, daha da önem kazanmıştır. Diğer türlerde olduğu gibi оружияdenizaltıların gürültüsü ile denizaltıların hidroakustik istasyonlarının (GUS) pasif yolları tarafından tespit edilme aralığı arasında bir çatışma (antagonizm) vardır. ABD'de, denizaltıların gürültü radyasyonunu azaltma ihtiyacını farkeden ilk kişi. Bu, denizaltıların tespit aralığındaki kayıpları telafi etmek için işletme frekanslarını azaltarak, GUS’in pasif rejimlerinin etkinliğinin artmasına neden olmuştur. Alış frekansları, 8 kHz'den 3 - 3,5 kHz'e düşmüştür, bu, HAC'nin alıcı antenlerinin çaplarında 4,57 - 8,0 m'ye doğru bir artışa yol açarken, hedefin yön bulma doğruluğunu korur.
Buna karşılık, Amerikan denizaltılarının, tek şaftlı bir itiş sistemine geçişi, pervane çapındaki 8 m'ye bir artışla ve 100 devir / dakikadaki dönüş sayısındaki bir artışa (özel bir kılıç biçimli bıçak ile) bıçak sayısında önemli bir düşüşe yol açtı. Pervane, dönme sesinin ayrı frekanslarında dahil. Aynı zamanda, modern US NPS denizaltılarının gürültü emisyonlarında 20 zamanlarından daha fazla bir düşüşe yol açan belirli frekanslarda dahil olmak üzere NPS makinelerinin ve mekanizmalarının gürültü emisyonlarını azaltmak için bir tekne inşa etme maliyetinin% 100'ine kadar - önemli miktarda yatırım yapıldı. ilk numunelerle.
Buna cevaben, pasif sonar, hedef gürültü spektrumunun ayrık bileşenlerinin otomatik seçilmesi ve sınıflandırılması ile alınan gürültü bilgisinin dijital olarak işlenmesiyle, genişletilmiş çekme antenlerin infüzyon alım aralığına geçti. GAS'ın pasif kanalının benzer bir modernizasyonu hem Amerika Birleşik Devletleri'nde hem de Sovyet denizaltılarında gözlendi (AN / SQQ - 5 ve Skat - 3). Sovyet ve Amerikalıların GAS'ı güçlendiren düşük gürültülü hedeflerin tespit aralığındaki fark, Sovyet denizaltılarının 80-ler'in sonuna kadar Amerikan gürültü emisyonlarının seviyesini önemli ölçüde aştığı Amerikan ve Sovyet denizaltılarının gürültü emisyonundaki farklılıktan kaynaklanıyordu. Bu, doğal olarak, tespit aralıkları arasında bir fark yarattı. Dolayısıyla, pasif hidroakustik ekipmanın geliştirilmesine yapılan bu kısa gezi, Sovyet GAS PL'nin gelişim yollarında ABD'dekine kıyasla hata bulunmadığını gösterdi.
Ancak, Amerikan denizaltılarından farklı olarak, 90’lerin başlangıcından önceki üçüncü nesil Rus çok amaçlı en düşük gürültülü denizaltılar (971 projesi), ABD Deniz Kuvvetleri denizaltılarını uyanık olduktan sonra (termal ve radyoaktif) akustik olmayan yöntemlerden etkili bir şekilde kullandılar. Çarşambadan beş saat sonra teknenin geçişi.
AMERİKALLAR HERHANGİ BİR KURMADA
Viktor Kuryshev'in “Sualtı Karanlığı ve Sessizlik Koşulları” başlıklı makalesinde, şu an Virginia sınıfının ABD Donanması'nın en yeni teknelerinin “tamamen vektör fazlı hidrofonlarla donatıldığına” ilişkin olarak, bu doğru değil. ABD'de, yalnızca bu serideki teknelerde (SSN-783 "Minnesota" sonrası) salınım hızı alıcılarıyla uyumlu bir anten dizisinin kullanılması olasılığı göz önünde bulundurulur. Bununla birlikte, şu anda, antenin yüksek maliyeti ve bakımının karmaşıklığı, denizaltılarda kullanımının önündeki ana engellerdir.
“Kontrol Altındaki Dünya Okyanusu” na gelince, ABD Deniz Kuvvetleri'nin Dünya Okyanusu'ndaki hidroakustik keşif için çeşitli hidroakustik tesislerinin mevcut kullanımına ilişkin verilerden bahseden Viktor Kuryshev, bu güvenilir olmayan veriler ABD hidroakustik keşiflerinin büyük bir ölçekte olduğunu gösterdiğinden, okurları bilerek yanıltıyor . Bu nedenle, üçüncü nesil Sovyet (Rus) nükleer denizaltılarının gürültü seviyesinin düşmesi nedeniyle, SOSUS'un gürültü yönü bulma sisteminin etkinliği keskin bir şekilde azalmıştır. SOSUS sisteminin işletimi için finansal tahsisatlardaki düşüş (335 milyon dolar, 1991’teki 20,5 milyon dolar, 1995’teki dolar), personelin ve kıyı direklerinin kapatılmasında önemli bir düşüşe yol açmıştır. Şu anda, SOSUS 28 sisteminin 24 BGAS'ı korunmakta ve geri kalan dördü, balina göç yollarını ve bir dizi hidrografik görevi belirleme sorunlarını çözmek için sivil finansman tarafından kullanılmaktadır.
Şu anda, aynı sebeplerden dolayı, manevra kabiliyetine sahip SURTASS sistemi, Stalworth tipi hidroakustik keşif (QGAR) gemilerinin 1993'ten 1996'e, 12'ten (18'ten) ABD Donanması'ndan çekildiği dönemde önemli ölçüde azaldı. Bazıları korumaya alındı ve geri kalanı bir dizi ilgili ABD kuruluşuna transfer edildi ve diğer ülkelere satıldı. Bugün itibariyle TAGOG-19 "Viktories" tipi ve TAGOS-23 "Impekble" tiplerinden sadece üç KGAR - FAGOG-23, ABD Donanması'nın manevra kabiliyetine sahip hidroakustik keşif kuvvetlerinde kalmaktadır. Bir gemi yedekte. Tüm KGAR’lar Pasifik Donanması ve II. Dünya Savaşı’na bağlanıyor. Pasifik bölgesinin gelişmiş bölgelerinde KGAR sadece düzensiz görünmektedir.
Kasılmaya dokundu ve havacılık sonar keşif sisteminin bileşeni. Şu anda ABD Donanması havacılığına yeni bir Poseidon P-8A ana uçağı (Boeing-737-800 yolcu uçağı temelinde oluşturuldu) geliyor. Pentagon’un askeri tedarik planlarına göre, Donanma 2018'in sonuna kadar 117 R-8A uçağı alacak ve bu uçak bugün kullanılan 225 Lockheed Martin P-3C Orion'un yerini almalı, yani denizaltı karşıtı kanadın yarıya indirilmesi planlanıyor.
Amerikalıların Dünya Okyanusu üzerinde bir kontrol sistemi oluşturma konusundaki deneyimlerinin, Aydınlatma ve Sualtı Durumları için Rusya Birleşik Devlet Sistemini oluşturmak için kullanılacaklarından eminim.
SU ALTINDA KEDİ OYUNU
Devam et Şimdi Rus (Sovyet) hidroakustik krizinin üç ana nedeninin ve Deniz Kuvvetleri Komutanlığının hidroakustik çıkmazı bağımsız olarak anlayamamasının farkındayız. ABD Donanması ve NATO müttefikleri nükleer denizaltılarla hizmet veren hidroakustik komplekslerinde bunun nasıl olduğunu görelim. Bu nedenle, AN7 SGG-5 tipinin ABD Deniz Kuvvetleri nükleer denizaltılarının standart SAC'leri ve alınan sinyallerin dijital işlenmesi ile sayısız modifikasyonu, sınıflandırma modu ve pasif modda kullanılan kullanılmış çekme anteni düşük gürültü hedeflerinin tespitinde düşük verimlilik gösterdi. Rus modern denizaltıların çok çeşitli hava koşullarında güvenli bir mesafede sürekli gizli gözetleme yapamamaktadır.
Şubat ayında, ABD Deniz Kuvvetleri SSN-1992'in Baton Rouge (Los Angeles tipi) 689'i, 945-mil Rus bölgesindeki 12 projesinin bir Rus denizaltı ile çarpıştığı gizli bir nükleer denizaltının izlenmesi sonucu. Mart ayında, Barents Denizi'nin 1993'i, USS Donanması SSN-614 “Grilling” (örneğin “Sturgeon”) ile, 407BDRM projesinin (Delta-667) Rus stratejik roket taşıyıcısı K-4 ile çarpışmasıyla sonuçlandı. Çarpışmadaki Rus nükleer denizaltıları, hafif gövdeye hasar verdi ve onarıldı. ABD denizaltılarına gelince, ABD Donanması'nın emri, onları Donanmanın savaş gücünden geri çekmenin daha ucuz olduğuna karar verdi.
Amerikan nükleer denizaltılarının SAC ilerledikçe, Amerikan gemileri arasında çatışmalar devam etti. Böylece, 19'in Mart ayında 20'teki 2009 gecesinde, SSN-688 “Hortford” (“Los Angeles” tipi) bir iniş helikopteri yerleştirme gemisi (DVKD) LPD-18 “New Orleans” ile çarpıştı. Olay, Hürmüz Boğazı'nda meydana geldi. Çarpışma sonucu, denizaltıda 15 insanlar hafifçe yaralandı. Yakıt depoları DVKD'de hasar gördü, bu da 95'in binlerce litre yakıt dökülmesine neden oldu. ABD Donanması kruvazörü “San Jacinto” ve ABD nükleer denizaltı SSN-765 “Montpellier” 14, Ekim ayında ABD’nin Doğu Kıyısı yakınlarındaki egzersizler sırasında çarpıştı. Olay, Pazar günü yerel saatle 2012 civarında gerçekleşti. Bu listeye, ABD Donanması'nın çok amaçlı denizaltılarının, 15.30 yılı da dahil olmak üzere çeşitli ülkelerin balıkçı tekneleriyle çarpışmalarıyla devam edilebilir.
Bu bakımdan en önemlisi, 3'in Şubat ayında 4'teki 2009 gecesinde meydana gelen çarpışma oldu. Atlantik Okyanusunun orta kısmındaki tamamen sakin atmosferdeki büyük derinliklerde, İngiliz Donanması, Vanguard ve Fransız Donanması'nın en gelişmiş iki denizaltı denizaltı, savaş görevi sırasında çarpıştı. Fransız nükleer denizaltı, İngiliz nükleer denizaltına, burnunu kısa sürede kesme alanına sokması ve herhalde, dik açıyla değil, aksi takdirde sonuçları daha ciddi olurdu. Gemide farkedilir eziklerin bulunduğu “Vanguard” (mahsup edilmesi ile ilgili bir soru vardı) Fanstein (İskoçya) limanına çekildi. Fransız teknesi Brest'e kendi gücüyle ulaştı, ancak sonar kaportaya ve yay yatay dümenlerine ciddi hasar aldı.
Önde gelen NATO ülkelerinin en yeni iki füze denizaltının bu çarpışması, mükemmel sonar silahlarına rağmen, gürültü radyasyonlarının düşük olması nedeniyle birbirlerini yakın mesafeden bile göremediklerini gösterdi.
ÇIKIŞ NEREDE?
Modern denizaltıların düşünülen hidroakustik tespitini özetleyerek, son derece gelişmiş deniz devletlerinde “askeri sualtı akustiği krizinin (tekne)” gözlendiği ve bunun hidroakustik tesislerin geliştiricilerin hataları ile açıklanmadığı sonucuna varabiliriz.
Bu durumdan kurtulmak için, düşük gürültülü hedefleri tespit etmek için akustik olmayan, yöntemler ve algoritmalar da dahil olmak üzere yeni aramak gerekir. “Su Altında, Karanlığın Altında ve Sessizlik” başlıklı yazının yazarına rezerv teğmen komutanına onun için yararlı olan aşağıdaki kitapları okumasını tavsiye ederim: V. Gordienko, V. Ilyichev. "Akustikte vektör aşamalı yöntemler." M: Bilim, 1989; Malyshkin G.S. "Hidroakustik sinyalleri işlemek için en uygun ve uyarlanabilir yöntemler." SPb.: Endişe Merkez Araştırma Enstitüsü Electroprib, 2011; Beletsky, Yu.S. "Sinyallerin önceden bilinmeyen özelliklere sahip girişime karşı kontrast tespiti için yöntemler ve algoritmalar." M.: Radyo mühendisliği, 2011.
Sonuç olarak, yazarın “uzmanların işletmelerdeki en emek-yoğun araştırma ve geliştirme çalışmalarının aslında 5'ten 15'e kadar olan uzman gruplarını yürüttüğünü bildiklerini” söylediğine dikkat edilmesi gerekir. 10 çalışan grubu ile, 67 (AN / BQQ-5B) veya 122 (“Skat-3”) ekipman raflarından oluşan, hidroakustik kompleksleri oluşturmadım, anten kompleksleri sayılmıyor - tekne başına altı taneye kadar. Aynısı, ekipmanı askeri kabul görmeden geçmeyen ve çeşitli iklim ve vibro-darbe koşullarında sorunsuz çalışma sağlayamayan COTS teknolojileri için de geçerlidir. Bu teknolojinin ABD ve NATO müttefikleri (dezenformasyon sırasına göre) veya ofis ekipmanlarında kullanılmasına izin verin.
Gazete sayfasını kaydederken, daha tartışmalı noktalara dikkat çekmeden ayrıldım, ancak burada sunulanın, gözden geçirilen makale hakkında belirli bir görüş oluşturmak için yeterli olduğunu düşünüyorum.