Öğretmenlik mesleği, 4000 yıl öncesine dayanmaktadır. Bu eserin Ludingirra'nın öğretmenlik anıları kısmında günümüze pek çok durum mevcuttur. Giriş bölümünün bir parçası şu şekildedir:
"Kolay değildi bir çocuğu okutmak. Yiyeceklerimiz ve giyeceklerimizin dışında bir de okul paramız vardı. Ülkemizde öğretmenlerin geçimi yalnız öğrencilerden sağlanır. O yüzden onlar zengin olamazlar. Ona karşın kendilerin' okumaya, öğrenip öğretmeye adamış kimselerdir. Çocuklarını okutabilenler de yazıcılar, denetleyiciler, tapınak yöneticileri, kaptanlar, rahipler, yüksek vergi memurları, valiler, doktorlar gibi hali vakti yerinden zengin kimselerdir."
Eğitimde fırsat eşitsizliğinin giderek artığı bu dönemde, bu durumlar yaşanmaktadır. Sanıyorum ki tek fark, 4000 yıl önce öğretmenler kendilerini her duruma rağmen okumaya, öğrenmeye, öğretmeye adamışlarsa da, günümüz için bu durum pek geçerli değildir. Ne yazık ki, nitelikli öğretmen yetiştirilememektedir. Okuyan, öğrenen, araştıran, düşünen öğretmen sayısı oldukça az.
Ludingirra Öğretmen, öğretmenliğinin ilk gününde, tanışma anında ne yapacağını bilmeyebilir. Öğretmen-öğrenci arasında bir boşluk hissedilebilir. Ludingirra Öğretmen ise bunu ortadan kaldırmak, çocuklarla samimiyeti sağlamak, çocukları güldürmek için önce bilmece, sonra kısa bir fıkra anlatır, daha sonra çocukların hep bir ağızdan şarkı söylemelerini ister. En son ise öğrencilerin mevcut bilgilerini yoklar. (Sınıf Yönetimi dersinin giriş kısmı:))
• Eğitimde Ezber Yöntemi:
"Başlangıçtan beri eğitimde ezberlemek önce gelir bizde. Ezberlemek, insanın düşünme yeteneğini kısıtlıyorsa da kuralları iyice öğrenebilmek için, yararlı oluyor doğrusu." der Ludingirra Öğretmen. Evet, ezber, kuralları öğrenip uygulayabilmek için doğru bir yöntem kabul edilebilse de, eğitim-öğretimde, gerekli gereksiz tüm bilgileri zihne doldurmak için asla kabul edilip uygulanmamalıdır. Bu ezber yöntemi, öğrencinin düşünebilme/yorumlayabilme yetisini ciddi oranda azaltabilir.
Ludingirra Öğretmen öğrencilerden okul kitaplarında bulunmayan, fakat ailelerinden ve çevrelerinden duydukları öyküleri öğrenip yazmalarını ödev olarak verir. Çocuklarsa, atasözleri ve hayvanlarla ilgili masallar bile bulup yazmışlardır. Demek ki, verilen ödev, ödevin amacı, uygulanabilirliği, öğrencinin verilen ödevle ne kadar ilgileneceği gibi niteliklerin öğrenmeyi nasıl güçlendirdiği de görülmektedir.
Bu atasözleri ise şunlardır:
"Çok yiyen uyuyamaz.
Açık ağza sinek girer.
Kalpte olan düşmanlık getirmez, dildir düşman eden.
Bir kez yalan söylersen, doğruyu söylesen de inanılmaz.
Yürürken ayağını sıkı bas.
Arkadaşlık bir gün sürer, akrabalık sona dektir.
İyi giyinen kimsenin önünde herkes eğilir.
Köpeksiz köyde tilki bekçidir.
Zamanını boşa geçirdin ne işe yaradı?
Mademki biliyorsun, neden öğretmiyorsun?"
Okulda kavgalar, tartışmalar da olur, fakat disiplin çok kuvvetli olduğu için, haklı haksız kavgaya karışanların hepsi dövülür. Bu nedenle ellerinden geldiğince kavgaya meydan vermemeye çalışırlar. Görülüyor ki eğitimde şiddet 4000 yıl önce de vardı "disiplin" adı altında... Disiplin adı altındaki şiddet konusu, çocuklarda her zaman "korkuya" neden olmuştur.
• Eğitimde Torpil - Öğrenci Kayırma - Etik Dışı Tutumlar
Bir gün, bir öğretmen bir öğrencisinin okumasını ve yazmasını beğenmediğini söyler, öğrencisini arkadaşlarının yanında küçümser. Çocuk ise bu durumu babasına anlatır. Baba, öğretmene hediyeler vermiş, evine davet etmiş, yedirmiş, içirmiş, giydirmiş. Bundan sonra öğretmen öğrencisinin her yaptığını beğenmiş, öğrencisine iyi davranmaya başlamış... Şu anda MEB'in yasa ve yönetmeliklerinde, Öğretmenler Günü'nde hediye kabul etmek bile etik dışı olarak belirtilmişken, 4000 yıl önce yaşanan bu durum hâlâ yaşanmaktadır.
Sumerli Ludingirra dünyanın en eski mesleği olan öğretmenliği 45 yıl sürdürmüştür. Pek çok öğrenci yetiştirmiştir: saraylara, tapınaklara, özel kişilerin yanına giren; öğretmen, şehir başkanı, vali, hekim, müfettiş, vergi memuru olan öğrenciler... Yetiştirdikleri öğrenciler sık sık ziyaretine gelir Ludingirra'nın. Bu minnet duygusunun eşsizliğini yaşar her zaman.
Beni düşündüren durum; 4000 yıl önce yaşanmış iyi eğitimden, şimdiki eğitime bir şey getiremeyip; kötü eğitimden getirmek. İyiyi benimseyemezken, kötüyü hemen kabullenebilmemizdir. Çünkü tarih, geçmişten ders çıkarılmadığı için tekerrür eder. Bunun üzerine düşünülmeli...
Bu kitapta dikkatimi ve ilgimi en çok çeken konudan bakarak (eğitim) incelemek ve açıklamak istedim. Elbette ki bu yazdıklarımla sınırlı değil. Sumerlilerin, günümüzle benzeştirilebilecek konulara; yani, dil, inanç, gelenek, görenek, ibadet, yönetim, siyasete ayrı ayrı değinilmektedir.
Öğretmeye, dünyanın en eski mesleğini icra etmeye çalışanların 4000 yıl önce yaşanmış bir öğretmenin, yazarın, şairin yazdıklarını mutlaka okumalarını öneririm.
Dayanışmayla...