Ne kadın eski kadındı ne de adam eski adam... Ama tıpkı ayaklarının dibindeki bu kara hayaletler gibi kendilerini bulmak için boş yere didiniyor, cansız ve güçsüz çabalarla kendilerinden kaçıp, kendilerini yakalamaya çalışıyorlardı.
Kader kavramı etrafında kurulan her cümle bana göre bir teslimiyet ifadesiydi. Varlığımı "kaderdir diye biten hiç bir cümleye teslim etmemeye kararlıydım. Coğrafya taştan bir heykel gibi kaderdi. Coğrafya, köklerini toprağa salmış, başka bir yere hareket etme şansı olmayan ağaç için kaderdi. Kaderini" Coğrafya kaderdir "cümlesine teslim edenler için kaderdi,hatta bazen kederdi. İnsan bedenini bulunduğu coğrafyadan başka yerlere taşıyarak yaşamını değiştirmeyi secebilirdi. Taş değildi, ağaç değildi, rüzgarın savurduğu cansız, başıboş bir yaprak hiç değildi. Seçebilirdi.
Hakikat site ve medeniyetinin harcında kurban kanı vardır. Bir trajik unsur olsun diye değil. İnsan gibi hayvanların da katıldığı dilsiz bir özveri yarışı realitesidir bu. Babanın özverisi: oğlum kurban olmasına razı oluşu. Oğlun özverisi: kendinin kurban edilişine başkaldırmaması, isyan etmemesi. Bıçağın özverisi, yani cansız eşyanın bu özveri destanına katılışı: kesmemesi; öbür canlıların, yani hayvanın özverisi: kurban olmayı kabulleniş şeklinde yaratılmış bulunması.
Uykusuz bir gecenin ardından sevilecek bir tarafımız kalmaz. Uykumuz kaçtıkça, bizi insanlaştıran bir şeyleri de yanında götürmüştür. Gizli bir öfkede yüzmekteyizdir sanki, etrafımızı saran cansız havaya bile sinmiştir bu.