90'ların ortalarına kadar yeni zenginler, eski aileleri taklit ederek asimile olmaya çalıştı. Kır kulüplerine katıldılar, çocuklarını binicilik derslerine ve yatılı okullara gönderdiler ve vakıflar ve aile ofisleri kurdu. Ancak 1990'ların ortasında paranın doğası değişmeye başladı. Dahil olmak için haykıran kurumsal akıncıların yerini, eşofman altı ve en son robot lehine sosyete ayini gibi gelenekleri genellikle reddeden teknoloji milyonerlerinin infüzyonu aldı.
Yeni ultra zenginler, karşılıksız zenginlik gösterilerini vurgulayan yükselen bir eğlence kültürünün birleşimi ve tersine, sosyal düzeni baştan aşağı değiştiren ve 'eski parayı' o kadar önemsiz kılan 'üst sınıf' için son derece farklı bir model başlattı. artık hicivcilerin hedefi bile değildi. Digby Baltzell, kitabında Protestan Kuruluşu , 50 yıl önce WASP üst sınıfının, iktidar yapısına değerli yeni üyeler kabul etmekte isteksiz olduğu için siyasi ve ekonomik gücünü kaybetmiş bir kast olduğunu gösterdi.
Ancak WASP kültürü, kendi eskimesine kadar uyanmadı. estetik iktidar artık toplum tarafından büyük ölçüde değerlendirilmiyordu. 1990'ların başlarında, çoğu WASP, yavaş bir dağılmaya mahkum olarak, ritüellerini yanlarına alarak sessizce emekli olacak gibi görünüyordu.
Ancak, çoğu zaman bir geleneğin en yüksek sesle savunulduğu ve sosyeteye takdim edilen sunumların popülerliği 1990'ların sonlarından bu yana giderek arttığı anlardır. Debutante ritüeli, yapısında daha iyi günler için her zaman nostaljiye sahip olsa da, New York'taki eski ve yeni para sunumları arasındaki farklar 80'lerde ve 90'ların başında açıktı. Bu fark bugün çok az. Eski para ailelerinden bazı insanlar paralarını tartışabileceklerini anladılar ve bunu coşkuyla yapıyorlar.
Filmin kendisi derinlikten yoksun olsa da, Jamie Johnson’ın 2003 belgeseli, Zengin doğdu , 2000'li yılların başlarında, sağduyulu bir eski kültür ile daha gösterişli bir yeni kültürün kaynaşmaya başladığı anı somutlaştırıyor. Film görünüşte kişinin servetinden bahsetmekle ilgili tabuyu keşfetmeye çalışıyor ve bunun için akıllıca bir mekan yaratıyor. Johnson, reklam arayan Ivanka Trump'ın bazı WASP ana dayanak noktalarının yanı sıra, her şey kaybolmadan önce yeni teşhir kültürünü kucaklamak için artık saklanmanın zamanının geldiğini ve artık yemek yiyemeyeceklerini fark eden bir Ivanka Trump'ı sunuyor. sosyal kimlik bilgileri.
Bugün, sosyeteye takılan bir kişinin, Amerikan Devrimi'nin kızından çok Yeni Rus olma olasılığı daha yüksektir. New York'ta, birkaç debutante sunumu, köy kulübü tarzının kalıntıları olarak ya da kızların ebeveynlerine üst-orta veya üst sınıf iktidar sıfatını üstlenecekleri konusunda başlarını salladıkları ve kazandıkları debutante performansının nostaljisinin kalıntıları olarak hala hayatta kalmaktadır. herhangi bir tekneyi sallamayın. Bu benim ilk çıkışımı yapacağım türden bir toptu. O zamanlar, niş sosyal dergilerin veya sömürge tarihinin kararlı bir okuyucusu olmadığınız sürece, Mayflower Ball'da veya Junior Assemblies'de veya hatta Revir'de ilk kez sahneye çıkan genç kadınların adlarını bilemezdiniz.
Mayflower Society'de, New York'taki yıllık yemekte yalnızca bir veya iki sosyeteye takılan kişi olabilir. Bir arkadaşımdan 90'larda ilk kez sahneye çıkanlardan birinin sağ omzunda, beyaz askısız elbisesinin hemen üzerinde görünen bir Mayflower dövmesiyle ortaya çıktığını duyduğumu hatırlıyorum. New York'taki bu kuruluş baloları her yıl daha az önemli. Katılım ve ilgi azalıyor ve basında daha az fotoğraf var - medya, New York'un kullandığı standart toplum her şeyi ölçer ve yargılar.Birçok deb partisinin aksine, International Ball başından beri bir işti.
Eski üst basamağa olan ilginin azalması nedeniyle, dikkat çekmek için bir çıkış yapmak isteyen hem basın hem de potansiyel çıkış yapan kişiler, heyecanla New York, Londra ve Paris'te gerçekleşen bir dizi gösterişli uluslararası partiye döndüler. . Açıkça hırslı aileler içindir ve her yıl gibi büyük dergilerde birden fazla özellik alırlar. Vogue , Kasaba ülkesi , ve Vanity Fuarı . Bu toplar ünlülerin çocuklarına, yeni süper zenginlere ve katılabilecekleri otantik aristokratlara veya mavi kanlı Amerikalılara hitap ediyor.
İşletmeler kar için tasarlandıkça, ikincil olarak hayır işleri için para toplarlar. Ana amaçları, katılımcıları için basın oluşturmaktır. Julia Cutting'e benzer bir rol üstlenen halkla ilişkiler şirketleri, bu partileri kontrol ediyor ve şekillendiriyor, inceleme ajanları olarak ve bazı durumlarda da çıkış yapanların tedarikçileri olarak hareket ediyor.
Uluslararası Debutante Balosu utanmaz bir şekilde yüksek profilli. 1954'te sosyetik Beatrice Joyce tarafından kuruldu ve her yıl iki yılda bir programa geçtiği 2001 yılına kadar Noel ile Yeni Yıl arasındaki haftada yapıldı. Şimdi topun sahibi olan ve yöneten yeğeni Margaret Hedberg'e göre Joyce bir gece kuşuydu ve “tiyatroda takılan gösterişli set / kafe topluluğunun hayranıydı”. 'Otuzlu yaşlarında sürekli partiler yapıyordu ve kariyerinde' özel etkinlikler 'olarak adlandırdıkları ilk kadınlardan biriydi.'
Yeğenine göre Joyce alışılmadık bir figürdü. 5'2 ”ve 350 libre boylarında,“ sivri tırnakları vardı ve elbisesinin her tarafına pembe fiyonklar takmıştı. Söylemeye gerek yok, 1950'lerin New York'unda göze çarpıyordu. ' Joyce, nadiren ve nadiren bir ortamda obez olduğu için, Hedberg'e göre 'zayıf kadınların yapamayacağı' şekilde 'geceleri New York'ta koşmak' gibi şeyler yapabiliyordu. Consuelo Vanderbilt Balsan’ın otobiyografisini okuduktan sonra, Parıltı ve Altın Vanderbilt Balsan'ın uluslararası arkadaşlıklarını anlattığı, Joyce benzer bir uluslararası ağ kurma ruhuyla bir balo başlatmak için bir fırsat gördü.
Birçok deb partisinin aksine, International Ball başından beri bir işti. Beatrice Joyce, Evyan Perfumes'ten (ünlü White Shoulders'ın yapımcıları, sosyeteye ilk kez imza atanlar için mükemmel bir şekilde markalanmış) tohum parası aldı ve top havalandı. Joyce, topunun diğerlerinden ne kadar farklı olduğunun bilincindeydi ve onu bir mini-BM olarak tanıttı. Bu, dönemin katı sosyal kısıtlamalarını kanlı bir şekilde atlamasına izin verdiği için iyi bir stratejiydi. Kızları kendileriyle tanıştırmak istediğini söyledi. yapmadı Ülkedeki hiçbir topun yapmadığını zaten biliyordu.
80'lerde, görkemli olan her şeyin yeniden canlanmasının ortasında, Enternasyonal her yıl, özellikle Noel'de tüm gün yanan bir Yule kütüğünün görüntüsünü yayınlamakla bilinen bir kanal olan, sevimli bir şekilde alt pazardaki yerel New York TV kanalı WPIX'te yayınladı. . Whit Stillman’ın hiciv filminde, Metropolitan Daha mavi kanlı debutante partilerinden dönen karakterlerinin bir otel odasında gece elbiseleri içinde oturduğu ve Enternasyonal'i televizyonda izlediği bir sahne var. Filmin ilerleyen saatlerinde, ana karakterlerden biri olan Nick Smith, gülümseyen bir Teksaslı deb ve askeri eskortuyla ortaya çıkıyor, neşesi bitkin New York debs kadrosunun karşısında uçuşuyor ve Nick'in istifa etme bakışı eski muhafız ve blasé WASP kültürünün geçişi üzerine yorum.
Top 80'lerin patlama yıllarında büyürken, 90'ların başında zar zor sıyrıldı. Hedberg'in bana kurnazca söylediği gibi, 'Bir kişinin dans etmesi veya bin kişinin dans etmesi orkestra için aynı maliyettir.' Hedberg'e bu düşük dönemden nasıl kurtulduğunu sorduğumda, bunu büyük ölçüde orada çıkış yapan ve kızlarını aynı baloda sunarak geleneği sürdürmek isteyen anneler sayesinde yaptığını söyledi. Bu ve Enternasyonal'in her zaman daha eğlenceli ve rahat bir top olarak bilinmesi gerçeği onu yaşattı.
Julie Nixon Eisenhower gibi bazı yüksek profilli borçlar, Enternasyonal'e bir saygınlık havası katmıştı. Her zaman büyük bir birlik oluşturan Avrupalılar, Amerikalı gençlerden daha az hayal kırıklığına uğramışlardı ve kendilerine ait olmayan bir ülkede siyaseti görmezden gelmekte daha kolay vakit geçirdiler. Buna ek olarak, toplumsal yapı ile ilişkili bir balo olmadığı için, isyanı davet eden üst sınıf değerlere telgraf çekmedi.
Uluslararası Baloda çıkmaya karar veren ilk kez sahneye çıkanlar, olayı kendilerini çağdaş bir New York ve uluslararası sosyal sahneye yerleştirmek için kullanabilecekleri fikriyle, basın almak veya aile basını çekmek için yapıyorlar. etkili halkla ilişkiler yoluyla. Dünyanın büyük şehirlerinden daha fazlasına uzanan modern sosyete sezonu, profesyoneller tarafından yönetilen başarılı bir iştir. Hedberg, debutante balosunun amacının başlangıçta olduğundan farklı olduğunu anlıyor. 'Kimsenin bu toplarla topluma girdiğini sanmıyorum. Belki Charleston'da veya New Orleans'ta. 'Basına ne söyleyecekleri konusunda iyi koçluk yaparak, oyuncuların kırmızı halıda verdiği dostane, anlamsız cevaplar verdiler.
Şimdiki hedef, daha sonra her türlü kariyeri ilerletmek için kullanılabilecek 'basın'. Bu, kızların veya ailelerinin, insanların tanıtım arayışında olduklarını bilmelerini istedikleri anlamına gelmez. Kamera önünde amaçsızca dolaşan 1920'lerin sosyeteye takılanları gibi, spot ışığına duyulan özlemin görünmez kalması gerekiyor. Hassas tanıtım konusunda, Bayan Hedberg iyimserdir. 'Biraz basın yapıyoruz,' dedi. 'Bilinmeye ihtiyacımız var. Elbette korkunç bir basın istemiyoruz ama Aziz Cecilia Cemiyeti değiliz. Bunlar bir şey, ama bilinmemiz gerekiyor. Size bir davetiye gönderirsem ve bizi hiç duymadıysanız, işe yaramaz. New York'taki birinden postayla tuhaf bir şey almak yerine biraz bilinmemize yardımcı oluyor. '
58. balonun gecesi, Waldorf'un lobisinden Astor salonuna doğru yürüdüm, soğuk bir Aralık gününde bir şekilde şort giyebilen o özel türden Orta Batı turistlerinin çoğunu geçtim. İnsanlar, misafirlerin baloya geldiğini görmek için lobiyi dolduruyorlardı. Genç çocuklar, arkadaşlarının çıkışlarını kutlamak için yolda daracık gece elbiseleri içinde geçerken çeneleri düşmüş halde durdu. Bu, halat hatlarının konukları koruduğu ve tüm otelin kiralandığı eski bir top değildi. Bugün kendinizi bir turistin Instagram sayfasında bulabilirsiniz.
Astor odasına geldiğimde, bir yayıncı tarafından yanlışlıkla misafirlerin sırasına girmiştim, teknik olarak basımda olduğum için onun tarafında bir hata. Daha ilginç sohbetler duyacağımı düşünerek onu düzeltmedim. Beni soktuğu sıranın uzunluğunu görünce bir bardak şampanya alıp kendimi öne çıkardım. Bu toplarda öğrendiğiniz bir şey, asla içkisiz bir karşılama hattına girmemektir.
Beklerken yanımdaki insanlarla konuştum, zümrüt yeşili hacimli tafta giysili yaşlı bir kadın, etkinlikle hiçbir bağlantısı olmamasına rağmen her yıl baloya katılıyor. Hayır kurumunu desteklemek ve kızları görmek için oradaydı, dedi. Neden diye sordum? Ben her zaman gelirim, dedi basitçe. Daha sonra Hedberg bana bu insanların her yıl “yürüyüşçüleriyle geldiklerini” söyledi. Debutante hayranları var. Hepsini kutsa. '
Bekleme, ülke bayraklarının önüne dizilen sosyeteye takılanların sıraladığı büyük, aynalı dikdörtgen bir odada sona erdi. Büyük Amerikan birliği de eyalet tarafından ayarlandı. Soru sormak değil, sadece merhaba demeniz gerekiyor. Kızlar tatlı ve kibardı. Genişçe gülümsediler ve tekrar tekrar isimlerini ve nereden geldiklerini söyleyerek kendilerini tanıttılar. Basına ne söyleyecekleri konusunda iyi koçluk yaparak, oyuncuların kırmızı halıda verdiği dostane, anlamsız cevaplar verdiler.
Ayakkabıların acıyor mu? 'Evet.' Neden sosyeteye takdim edersiniz? 'Çünkü bu bir gelenek,' 'Eğlenceli olacağını düşündüm.' Ancak aktrisler son zamanlarda kırmızı halıdaki kıyafetlerinden daha fazlasını sormak için başarılı bir kampanya yürütürken, sosyeteye takılan kişinin rolü büyük ölçüde sessiz ya da en azından önceden onaylanmış birkaç senaryo içeren bir rol.
Hedberg'in, insanların neden kızlarının balosunda çıkış yapmasını istediklerine dair birkaç açıklaması vardı: “Top eklektik. Bu bir karışım. Geleneği canlı tutmak isteyen ve bazı eski değerleri arzulayan insanları [çekmeye] meyillidir. Yetişkinliğe geçerken kızlarını onurlandırmak istiyorlar. ' Bazı aileler için bunun “aileyi kot pantolondan çıkarıp göz alıcı bir şey giydirmek kadar basit olabileceğini söyledi. O bir top.' Diyor. Orada bu tür şeyleri seven insanları istiyorsun. Kızlarının sunulması ailelere 16.000 dolara mal oluyor. Bu ücretin 2.000 doları dışında hepsi vergiden düşülebilir ve bu 2.000 dolar, on kişilik bir masa maliyetinin yanı sıra sosyeteye takılan ve onun refakatçisinin bileti için geçerli.
Aile dans pistinin yanında bir masa alırsa, maliyet 20.000 $ 'a kadar çıkar ve daha iyi masanın aşımı International Ball Foundation'a ve dolayısıyla askeri hayır kurumlarına (lideri Soldiers', Sailors ') gider. , Sahil Güvenlik ', Denizciler' ve Airmen's Club of Manhattan) vakfın desteklediği. 'İnsanlar daha fazla bağış yapmak isterse, alırdım ama bu asla gerçekleşmeyecek.' Aileler ayrıca balo için diğer harcamalar için çok para harcarlar. Elbiselerin birkaçı birkaç yüz dolara mal olabilir, ancak süslü ise onbinlerce dolara fiyatlandırılabilirler. Aileler ayrıca seyahat ve otel masraflarının yanı sıra misafirlerin masraflarını da üstlenirler. Askeri hayır kurumları koruma ve vergi indirimi sağlar.Genel olarak konuşursak, çıkış yapanlar yemek yemiyor. Önceden, ağzınızda yiyecek varken fotoğrafının çekilmesini istemediğiniz söylenir (doğru).
Ayrıca, toplam maliyetine dahil edilen baloya götüren birkaç taraf da vardır. Kızların bir araya gelip eskortlarını seçtikleri bir 'Bekarlığa Veda Kahvaltısı' var. Şükran Günü'nden sonraki Cumartesi, insanlar New York'tayken veya oraya seyahat edebildiklerinde olur. Kızların, refakatçilerini kendileri davet etmeleri gerekir ve refakatçi sıkıntısı nedeniyle, brunch sırasında bir erkek kardeşinin zaten kız kardeşini alıp almadığını hemen öğrenmeleri için talimat verilir. Komite üyeleri ayrıca, debutant ve eski debutantların kardeşleri olma eğiliminde olan eskortların sağlanmasına da yardımcı olur. Erkeklerin de başvurmaları ve gayri resmi olarak incelenmeleri gerekiyor ve 17-23 yaşları arasındaki kızlarla benzer olma eğiliminde.
Balodan önce bir anne-kız yemeği ve ertesi sabah bir parti var, kızların ölüm sonrası bir fırsat bulup birbirlerine veda etme fırsatı var. Sırada duran bu garip kızlara baktığımda kendimi korumacı hissettim. Bir genç kız olarak nasıl hoşnut olacağımı da öğrendim ve bu davranış, Stillman’in alaycı gençler grubuyla daha çok evde olsam bile bana tamamen yabancı değildi. Bir sosyete balosuna çıkmayalı çok uzun zaman olmuştu ve kızların yaşı beni ürküttü ve bunun birçokları için ne kadar ilk büyük parti olduğunu düşündürdü. Nüfus hala WASP'lere doğru eğildiğinden, bu kızların çoğunun yarasa mitzvası yoktu.
Kabul hattı dağıldıktan sonra, partiye gidenler ordövrlerle bir kokteyl saatine yayıldılar. Bu sadece insanların bayılmasını engellemekle kalmaz, aynı zamanda basına daha doğal bir ortamda fotoğraf çekilmesi için uzun bir süre sağlar. Genel olarak konuşursak, çıkış yapanlar yemek yemiyor. Önceden, ağzınızda yiyecek varken fotoğrafının çekilmesini istemediğiniz söylenir (doğru). Tanıtım isteyen kızlar, etkinliğin halkla ilişkiler firmasının gözetiminde röportajlar da veriyor.
Gelen insanlar Fairfield County Bakışı dergisi ve Patrick McMullan Photographers (uzun süredir etkinlik fotoğrafçısı olan McMullan olmasa da) sayısız fotoğraf çektirdi, diğer muhabirlerle konuştum. Konuk karşılama hattına koşturulduğum için, PR direktiflerini kaçırdım ve ne olduklarını merak ettim. Basına 'kızlara iyi davran' dendiğini öğrendim. Bu bana aile üyelerinin 'şimdi kemerli bir şey söyleme' dediklerini hatırlattı.
Akşamın erken saatlerinde, kendisi de mavi kanlı Christine Mortimer Biddle, önceki nesilde Julia Cutting'in yaptığına benzer bir şey yaparak - para kazanmak için onun saygın ismini koyarak, gecenin PR'yi yöneten kadınla konuşmuştum. Bayan Biddle ve iş ortağı, büyük ölçüde New York’un güç çevreleri içinde hareket eden insanlarla arkadaş olmaları veya onlara erişebilmeleri nedeniyle, başarılı hayır işleri etkinlikleri düzenlemeleriyle tanınıyor.
Kızlar hala fotoğraflanmayı öğütlerken, Bayan Biddle gergin bir şekilde kalabalığı izleyerek baktı. Kısa süre sonra, bir elbise hışırtısı ve kolektif bir nefes alımı duydum. Bill Cunningham, şimdi vefat etmiş efsanevi fotoğrafçı. New York Times , varmıştı. Organizatörlerin onu gördüklerinde yüzlerindeki rahatlama ifadelerini asla unutmayacağım. Bazı fotoğrafları ertesi günün gazetesinde yayınlandı. Onlara eşlik edecek bir hikaye olmaması önemli değildi; belki olmaması daha da iyiydi.
Kıza kıza böylesine kalıcı bir ritüelin parçası olma konusunda ne hissettiğini ve bunun nasıl ve neden ortaya çıktığını bilip bilmediklerini sordum. Çoğu bilmiyordu, ancak bazıları uzun bir geçmişi olan bir şeyin parçası olduklarını öğrenmekten heyecan duydu. Diğerleri neredeyse hiç konuşmuyordu. Birkaçı kendilerini 'hayırsever' olarak tanımladı, ancak diğerleri daha aşağıdaydı. Teksaslılar en çok uygulananlardı. Çoğu, basının önemsediği şehirlerde defalarca çıkış yapmıştı.
Soyguncu baronlar, yozlaşmış yetkililer ve yükselen şehirlerde azalan kirlilik gibi, kendi kömür yakıtlı Yaldızlı Çağ sürecindeki Çin'i temsil eden bir kızla konuşmaya çalıştım. Basın istemediği söylendi ama neden orada olduğunu sormayı başardım. İngilizceyi durdurarak, 'Ülkemi temsil etmek için' dedi. Babasının bir 'devlet memuru' olduğunu öğrendim. Bununla kapı kapatıldı.
Uzun foto-op yapıldıktan sonra, çıkış yapanlar, resmi sunumlarını bekledikleri bir bekleme salonuna taşındı. Okul tarzında düzenlenmiş otel sandalyelerine oturdular, hacimli elbiseleri sandalyelerin yanlarından akıyordu. Her sandalyenin, sunum sırasını hatırlamayı kolaylaştıran bir numarası vardı. Odaya girdim, bir kızın yanına oturdum ve kendimi tanıttım. Babamın ailesinin geldiği ve birçok akrabamın hala yaşadığı Kuzey Karolina'dan olduğu için şanslıydım. Ona kuzenlerimden birini tanıyıp tanımadığını sordum - sadece bizi tanıyordu - ama konuşmaya başladık. Debutantların tarihi hakkında epey bir şey biliyordu ve 'çünkü kimse doğru yapmadığı için' konulu bir sosyoloji makalesi yapmıştı.Bu olayları aktarmanın bir formülü var ve yayıncılar bunu yeniden üretmek için basına güveniyor: kızlar güzel görünüyor ve Gerçek Hayat İlgi Alanlarına sahip.
'Kimse bunu ciddiye almıyor,' dedi bana, 've yapmalılar.' Onunla aynı fikirdeydim. 'Bu benim üçüncü topum,' dedi. Ayrıca Charlotte'da ve Ulusal Debutante Cotillion'da çıkış yapmıştı, ancak ilginçtir ki, Kuzey Carolina'nın en eski balosu olan Raleigh'deki Terpsichorean Balosunda genç kuzenlerimden bazılarının çıktığı yerde değildi. Ona annesinin bir debut olup olmadığını sordum ve hayır dedi, bunun 'ailem için yeni' olduğunu söyledi. Oraya nasıl geldiğini sorduğumda hikayesi mükemmeldi.
Bana 2008'de 16 yaşındayken, kendisi ve ailesinin balo sırasında New York'u ziyaret edip Waldorf'ta kaldıklarını söyledi. İçeri girip balkondan kızları izlediler. Altındaki prenses elbiselerinden çok etkilenerek, 'Anne, bunu yapmak istiyorum' dedi. Ve öyle yaptı. İlk baloda kızlarda gördüğü güzelliğe, duruşa ve statüye kavuştuğunu ifade eden, sosyeteye takılan biri olması bir tür başarıydı.
Sonra davetlilerin balo salonuna girme zamanı gelmişti. İkonik art deco oda, Noel çelenkleri, köknar iğneleri ve kalın altın kurdeleyle serpiştirilmiş 1950'lerin tarzı pembe ve kırmızı güllerin bir karışımı ile asıldı. Waldorf balo salonu, bir opera binası hissine sahiptir çünkü kutulardan aşağı bakabilirsiniz. Odaya girdiğimde, bunun sahnedeki kızlarla bir performans olacağını hissettim. Işıklandırma teatraldi ve spot ışıkları sahneye yönlendirildi. Basın için üç masadan birinde oturuyordum. Bu partideki gazetecileri tarif etmenin tek yolu, 25 yaşındaki gazetecilerin olabileceği kadar bıkkın, bıkkın. Ama üretmeleri gereken hikayeyi biliyorlar ve satırların çok ötesine yazamayacaklarını veya kendilerine sorulmayacağını biliyorlar.
Bu olayları aktarmanın bir formülü var ve yayıncılar bunu yeniden üretmek için basına güveniyor: kızlar güzel görünüyor ve Gerçek Hayat İlgi Alanlarına sahip. Biri tenis oynayabilir, diğeri elektrik mühendisi olmaya çalışıyor olabilir. Hepsi iyi öğrenciler ve hiçbiri evlenecek baloda yok. Yayıncılar gazetecilere bilgi verir ve dostça sorular soracaklarını varsayarlar. Sosyetik sosyete parçası eski bir kestane - hepsi tamamen aynı ve muhabirler öncelikle fotoğrafçılara ek olarak oradalar. Önemli olan resimlerdir.
Muhabirler benim etrafımda konuşurken, ben kendi kendime ebeveynlerin hala bir değişim için bir ücret ödediğini düşündüm: basın için kızlar. Bu, eski takasla rahatsız edici bir benzerlik taşıyor, çünkü genç kadınlar hala takasın bir tarafında ve ebeveynler hala kızları için bir gelecek satın almaya çalışıyor. Bazı durumlarda, toplumda kendilerine bir yer satın almaya çalışıyorlar. Davranışlarıyla tanınmayan Dallas Cowboys'un milyarder sahibi Jerry Jones, debutant torunlarıyla oradaydı.
Bu partide, şüphesiz kimlik bilgilerine sahip çok az sayıda dul ve gerçekten prestijli yapmak için çok az yaşlı aile olsa bile, dünyanın çoğu bilmiyor ya da umursamıyor. Bu parti basında göz alıcı ve özel görünecek. Zenginlerle alay etmeyi sevenler bunun için de bol miktarda cephaneye sahip olacaklar.
Daha sonra bir duyuru duyduk: gösteri zamanı. Sunucu, kızın nereli olduğunu, adını ve ardından ebeveynlerinin adlarını belirtti. Kızlar tek tek, önce ülkeye göre alfabetik, sonra da ABD eyaleti tarafından alfabetik olarak tanıtıldı. Debs ve refakatçileri, bir salondan içeri girdiler ve balo salonunun ortasından yürüdüler. Her çifti, kızın devletini veya ulusal bayrağını taşıyan bir öğrenci izledi. Sosyete öğrencisi ve eskortunun gençliği, üniformalı bir öğrenci ile yan yana getirilmiş, törene modern yaşamda garip gelen güçlü bir hiyerarşi duygusu verdi. Sonra sosyeteye takılan kişi, kendi ülkesinden tema müziği için kürsüye yürüdü.Texas dalışı, bütün gece önemli bir konuşma konusu ve gazetecilerin satış noktası olmuştu. Bize, kızların aylarca antrenman yaptığı söylendi.
Bu kulağa komik geliyorsa ve oldukça onursuz geliyorsa, çünkü öyle. Çıkış yapanlar bile 'New York, New York' veya 'Sweet Home, Alabama' ya yürürken özür diledi. Artık herkes Teksas'tan çıkış yapanları bekliyordu. En büyük, en agresif grubu oluşturuyorlar, çünkü en hevesli oldukları için değil, San Antonio balosunda gördüğümüz gibi, Texas dip reveransını yaptıkları için. Başka bir muhabirin yanında duruyordum ve bana 'Umarım düşmezler' dedi. Sanırım tam tersini kastetti.
Teksaslılar sahnenin merkezine ulaştığında durdular ve beklediler. Bu bitmez tükenmez dönemde, sosyeteye takılan kişinin 'Bunu gerçekten yapacak mıyım?' Diye düşünüp düşünmediğini merak ettim. Texas dalışı yüksek kitsch - neredeyse bir Vegas sihir numarası gibi. Kızın ayaklarını göremiyorsunuz, bu yüzden de sanki bir tuzak kapısında kayboluyormuş gibi görünüyor ve her şeye istemeden komik bir unsur veriyor. Kızın aslında hacimli elbisesinin altında yaptığı şey, bacak bacak üstüne atmak, yavaşça dizlerini bükmek ve kendini yüksek topuklarının üzerine indirmektir. Bu bir başarı. Hareketin tamamı hiçbir şekilde bacak hareketi göstermeyecek şekilde tasarlanmıştır ve belin altındaki tüm hareketlerden kaçınmak için karmaşık bir denge içerir.
Başını doğrudan kendi kucağına getirecek olan pruvanın en alt noktasına ulaşmadan hemen önce, beyaz elbisesinin bereketli makyajıyla lekelenmesini önlemek için başını hafifçe sola eğer. Texas dalışı, bütün gece önemli bir konuşma konusu ve gazetecilerin satış noktası olmuştu. Bize, kızların aylarca antrenman yaptığı söylendi. Ancak hareket o kadar zor ki reveransı sadece bir kız kolaylıkla gerçekleştirdi. Gerisi bittiğinde rahatlamış görünüyor.
Biri tökezledi ve düştü ve gecenin kahramanı olan eskortu tarafından kurtarıldı. Biz Amerikalılar gibi kalabalık onu alkışladı. Kızardı ve olabildiğince çabuk sahneden ayrıldı. Onun için hissediyorum. İzlemesi acı vericiydi. Texas eve dönmesine izin verecek mi? Aynı zamanda, kafamdan attığım bu harekette boyun eğici cinselliğe saçma bir baş sallayamadım. John Waters ile birlikte olmayı diledim.
Kızlar, son sosyeteye takılan kişinin reveransından sonra 'dışarı' çıktı. İlk dans tören baba-kız dansıydı. Pek çok resmi fotoğrafçının onları iyi çekeceğine güvenmeyen, kendi fotoğrafçısını getiren Hollandalı iki uzun kız kardeşi izlememek zordu. Biri babasıyla, diğeri ise belirlenmiş bir stand-in ile dans ederken, fotoğrafçı her ikisinin de kendi küçük kadrilini yaparak etrafını dolaştırdı.
Baba-kız dansının ardından resmiyet sona erdi ve kızlar ergenlik çağına döndüler ve gelin kıyafetleri içinde beceriksizce hareket ederek Beyoncé'ye gruplar halinde dans etmeye başladılar. Parti Gangnam tarzı dansa geçtiğinde, daha önce tanıştığım ve eski paralı ailelerin ölümü için bir arada hiç kimseden duymadığımdan daha fazla üzüntü duyan bir fotoğrafçıya döndüm. Kayıtta benimle konuşmayacaktı, ancak adaşı grubu çalan Lester Lanin hakkında konuştuğumuzda bana ısındı, ancak Lester bir süre önce ölmüştü.
Onun bildiği kodlarla konuştum, hala bir yerlerde sahip olduğum Lester Lanin şapkasıyla ilgili şakalaştım. Hangi partide şapkayı aldığımı hatırlayamıyorum - bu bir çıkışta değildi - ama onları oynadıkları partilerde kalabalığın içine atarlardı. Lanin uzun süre oynadı, bu yüzden şapkalar gerçekten özel olamazdı, ama yine de bir WASP kalıntısı. Lanin'in davranışlarını gördüğümüz zamanları hatırladık. Eski günlerin baştan çıkarıcılığı, sahip olduğumuz en büyük baştan çıkarıcılardan biri olmalı. Bu tür konuşma sosyeteye takılan partilerde bir beklemedir. Bir muhabir olarak hareket etmek benim için çok faydalı oldu, aynı anda hem iyi hem de kötü polisi oynamanın bir yolu. Debutante ritüelinin sona ermek üzere olduğuna karar verdi. Ona, çoktan öldüğüne ama asla ölmeyeceğine dair güvence verdim ve karşılığında çak bir beşlik aldı.
__________________________________
Yeniden basıldı Sezon: Debutante'nin Sosyal Tarihi Kristen Richardson tarafından. Metin telif hakkı (c) 2019, Kristen Richardson. W. W. Norton & Company, Inc. yayıncısının izniyle kullanılmıştır. Tüm hakları saklıdır.