"Bana göre sen, kendi cehenneminden beni mahvetmek için gönderilmiş bir şeytandın. Teninden gelen o koku... İlk tanıştığımız gün o kokunun beni deli edeceğini sandım. O bir saat boyunca seni odadan çıkaracak ve yalnız kalmanı sağlayacak binlerce yol düşündüm. Ama sonra ailemi hatırladım, bu onlara büyük zarar verirdi. Bu düşünceleri kafamdan atmaya çalıştım. Sana beni takip etmene neden olacak şeyler söylemeden kaçmak zorundaydım."
Gerçek kahramanın Edward olduğunu defalarca söylesem de, kimse onun yaptıklarıyla ilgilenmiyordu. Beni yoldan çekerek ezilmemi engellemiş olması kimsenin umurunda değildi. Onları ikna etmeye çalışıyordum. Jessica, Mike, Eric ve diğer herkes minibüs oradan çekilene kadar Edward'ı hiç görmediklerini söylüyorlardı.
Okula gitmek için sabırsızlanıyordum ve bu beni korkutuyordu. Bu sabırsızlığın uyarıcı öğrenme ortamından ya da yeni arkadaşlarımla görüşecek olmaktan kaynaklanmadığını biliyordum. Kendime karşı dürüst olmam gerekirse, heyecanlıydım çünkü Edward Cullen'ı görecektim. Bu çok aptalcaydı.
Üç şeyden kesinlikle emindim.Birincisi, Edward kesinlikle bir vampirdi.
İkincisi, onun ne kadar güçlü olduğunu bilmediğim bu vampir yanı benim kanıma susamıştı.Üçüncüsü, ona koşulasuz ve geri dönülemez bir biçimde âşıktım!