Zar atmanın günah olduğuna dair bir hadis var diyorlar, zarlı oyunlar ve kumar hakkında bilgi verir misiniz?
| Tarih:
Seslendirme
Taslak
Zar ve tahmine dayanan oyunların oynanması caiz görülmemiştir.
«Tavla oynayan, elini domuzun etine ve kanına batırmış gibi olur." (Müslim, K. eş-Şı'r, 15; İbn Mâce, K. el-Edeb, 43)
«Tavla oynayan Allah ve Rasûlünün emrini dinlememiş olur." (Ebû-Dâvûd, K. el-Edeb, 56.)
hadislerini göz önüne alan cumhur, tavla oynamanın haram olduğu hükmünü benimsemişlerdir.
Said b. el-Müseyyeb'in de dahil bulunduğu bazı din bilginleri ise, hadislerin kumara ait olduğunu, kumarsız tavla oynamanın caiz olduğunu söylemişlerdir.
İskambil vb. oyunlarının da tavla gibi olması gerekir. Bunlara düşkünlük göstermemek, kumara âlet etmemek cevaz şartıdır.
Oyunların haram olmaması için şu şartlara riayet etmek gerekir:
a) Oynamaya dalıp namazı geçirmemek.
b) Kumara âlet etmemek.
c) Oyun sırasında dilini kötü sözlerden sakınmak.
Kumar: İslâm kumarı yasaklarken belli bir şeklini kastetmemiş, mana ve neticesini hedef almıştır. Hangi âlet ve metodla oynanırsa oynansın, oyunun —önceden belli olmayan— sonunda taraflardan biri veya birkaçı kâr yahut da zarar edecekse kumar gerçekleşmiş demektir.
Ortaya iki taraf onar lira koyup, zar veya oyun kâğıdı ile en büyük rakam ve kozu bulan yirmi liraya sahip olur, diğeri kaybederse kumardır. Birçok kişi aralarında para toplayıp çekilecek kura veya yapılacak yarışma sonunda, içlerinden bir kısmı buna sahip olacak diğerleri kaybedecekse kumardır...
«Ey iman edenler! İçki, kumar, putlar ve fal okları, şüphesiz şeytan işi pisliklerdir; bunlardan kaçının ki saadete eresiniz. Şeytan şüphesiz içki ve kumar yüzünden aranıza düşmanlık ve kin sokmak ve sizi Allah'ı anmaktan, namazdan alıkoymak ister. Artık bundan vazgeçersiniz değil mi?» (Mâide: 5/90-91)
mealindeki âyet kumarı hem haram kılmakta, hem de bu hükmün hikmetlerini sıralamaktadır:
a) Müslüman hayat ve kazancı şansa ve tesadüfe değil, aldığı tedbirler ve verdiği emeğin sonucuna bağlamalıdır.
b) Başkasının malı haramdır; bunu almanın yolu ya —çeşitli şekilleriyle— mübadele veya bağış vb. dir; kumar haksız kazanç yoludur.
c) Kaybeden verdiğine razı görünse bile, kalbinden müteessir bulunduğu ve kazanana kin, düşmanlık duyduğu şüphesizdir.
d) Kaybeden kazanmak, kazanan bu zevki yeniden tatmak için tekrar oynarlar ve bu hal giderek alışkanlık kazandırır, kişiyi kumarcı yapar.
e) Kumar ibâdetlere engel olur.
f) Kumarın zararı ferdlerde kalmaz, topluma sirayet eder; üretime katılmayan, işsiz, güçsüz, kumar oynamakla vakit öldüren kimselerin çoğalmasına sebep olur.
Piyango ve Toto: Piyango, spor-toto, müşterek bahis gibi tertib ve oyunlar da kumardır; daha büyük kalabalıkların oynadığı kumardır, kumarın bütün unsurlarını içine almaktadır.
Bu oyunları organize eden kurum ve kuruluşların gelirlerinden bazı tesis ve hayır kurumlarının yararlanması, İslâmî açıdan mazeret değildir. Çünkü İslâm, kendi toplumu içinde, menfaat vâdetmeden hayra yardımcı olması mümkün olmayan ferdlerin —nadirleri müstesna— bulunacağını düşünmez. Onun getirdiği devlet, ekonomi, hukuk, toplum ve ahlâk düzeni, hayır kurumlarını yaşatmak için kumar tertibine muhtaç değildir. Müslümanların iyilik ve hayır yapmaları için «Allah rızası», teşvik unsuru olarak yeterlidir.
İlave bilgi için tıklayınız:
Sorularla İslamiyet