Frank Capra Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Frank Capra Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Yönetmen
Doğum tarihi: 18 Mayıs 1897, Bisacquino, İtalya
Ölüm tarihi ve yeri: 3 Eylül 1991, La Quinta, Kaliforniya, ABD
Frank Capra Kimdir ?
Film yapımcısı Frank Capra (1897-1991), 1930’ların Hollywood’unun en iyi yönetmeniydi ve ABD’de Buhran döneminin ruh halini yakalayan son derece popüler birkaç film yarattı ve çağdaşlarının hepsinden daha fazla Akademi Ödülü adaylığı kazandı.
“Oğlak”, bazılarının Frank Capra’nın film yapma tarzını tanımlamak için kullandığı bir terimdir, ancak filmleri birçok eleştirmen ve sinema izleyicisine fazla duygusal gelse de, film ortamındaki ustalığını veya bir stil geliştirdiğini kimse inkar edemez. kendine özgü. 1930’larda Hollywood’un en iyi yönetmeniydi, Büyük Buhran’la mücadele eden ulusun umutlarına ve korkularına dokunan bir dizi film çıkardı ve bu süreçte Capra kendisi ve resimleriyle daha fazla Oscar adaylığı kazandı. on yılın diğer film yapımcılarından daha fazla.
Büyük bir Sicilyalı ailenin en küçük çocuğu olan Frank, ailesi Amerika Birleşik Devletleri’ne gelen Avrupalı göçmenlerin akışına katıldığında altı yaşındaydı. Los Angeles’ta sona erdi, ailesinin isteklerine karşı üniversiteye gitmek için mücadele etti; ve California Teknoloji Enstitüsü’ne katılma kararına her zaman hayatının en önemli kararlarından biri olarak baktı. Orduda Amerika’da görev yaptıktan sonra, bir ailenin üniversite eğitimli tek çocuğu olmasına rağmen iyi maaşlı bir iş bulmakta zorlandı. Kendisini en sevdiği şiirlerin ekran versiyonlarında çekmek için bir yönetmen arayan eski bir Shakespeare aktörünün gazeteye verdiği bir ilana cevap verdiğinde San Francisco’da dolaşıyordu.
Capra, Rudyard Kipling’in “Fultah Fisher’s Boarding House” gibi şiirlerine dayanan filmler yaptı ve ardından bunları kar için normal stüdyolara sattı. Bunlardan bir dizi sonra Capra, Columbia Pictures’a dönüşecek olan CBC adlı küçük bir şirketi yöneten Harry Cohn için çalışmaya başladı. Capra bir süre komedide de çalıştı, özellikle de Buster Keaton, Charlie Chaplin ve Harold Lloyd’dan sonra genellikle büyük sessiz komedyenler panteonunda dördüncü sırada yer alan sessiz bir palyaço olan Harry Langdon ile çalıştı. Capra , Tramp, Tramp, Tramp, The Strong Man ve Long Pants adlı ilk uzun metrajlı filmlerini Langdon’la birlikte çekti . Hepsi başarılıydı ama Langdon kendi filmlerini yönetmek istedi ve Capra’yı kovdu. Langdon’ın kariyeri düşüşe geçti.
Henüz Capra’nın kişisel dokunuşlarını taşımayan bir dizi aksiyon filmi çıkardı, ancak filmler iyi yapılmıştı ve gişede çok başarılı olma eğilimindeydi. Capra ilk “konuşması” The Younger Generation’ı bu dönemde yaptı . 1930’da Swerling, Harry Cohn’un önünde senaryolarından birine saldırdıktan sonra Capra, Jo Swerling adlı bir yazarla çalışmaya başladı. Swerling’in eleştirilerinden etkilenen Capra, Cohn’dan New Yorklu yazarı tutmasını istedi. Swerling, Capra üzerinde önemli bir etkiye sahipti ve birlikte ilk filmleri olan Ladies of Leisure’da Barbara Stanwyck rol aldı ve Capra’nın kendine özgü sesini bulduğunu gösterdi.
Hem Swerling hem de Stanwyck, Capra ahırının müdavimi olmasına rağmen, Capra’nın çığır açan projesi başka bir yazar olan Robert Riskin ile birlikte yazıldı. Bir Gece Oldu En İyi Film Oscar’ını ve yönetmen olarak Capra’nın Oscar’larını kazandı – o on yıl içinde kazanacağı üç filmden biri – ve her iki başrol oyuncusu Clark Gable ve Claudette Colbert için. En ünlü sahnelerden biri, yolcuların kendilerini eğlendirmek için eski şarkı “Uçan Trapezdeki Cesur Genç Adam” ı birlikte söylemeye başladıkları bozuk bir otobüste geçer. Bu, sosyal ayrımların ortadan kalktığı ve demokratik bir yoldaşlığın sınıf çizgileri boyunca hüküm sürdüğü bir dünya vizyonu sunan eski bir Frank Capra malzemesidir.
Capra’ya En İyi Yönetmen dalında bir Oscar daha kazandıran bir sonraki büyük filmi Bay Deeds Kasabaya Gidiyor , yine Robert Riskin tarafından yazıldı. İçinde, Capra’nın – işadamlarının açgözlülüğüne ve politikacıların yozlaşmasına karşıt olarak – sıradan insanın iyiliğine olan inancı daha da ön plana çıktı. Bay Deeds bir miras yoluyla zengin olunca, servetinin önemli bir bölümünü fakirlere vermeye karar verir. Bu, ailesinin onu deli ilan ettirmeye çalışmasına neden olur. Duruşmasında, Gary Cooper’ın canlandırdığı Bay Deeds, insanlığın iyiliğine olan inancı geri gelene kadar kendi savunmasında konuşmayı reddediyor. Tabii ki inancı geri geldikçe seyircininki de geri geliyor; film mutlu biter.
Ertesi yıl , bazı eleştirmenlerin popülizmi altında bazı faşizan eğilimleri ortaya koyduğunu söylediği bir film olan Lost Horizon’u yaptı. 1938’de, popüler bir Kaufmann-Hart oyununu Yanına Alamazsın , kendisi için çok kişisel bir filme dönüştürdü. Yön için üçüncü Oscar’ını alırken, eksantrik olsa da sıradan bir kadının (Jean Arthur) aşkının bir milyonerin oğlunun (Jimmy Stewart) ruhunu kurtarmasının hikayesini anlattı. Capra’nın Stewart’la oynadığı ilk filmiydi.
Ertesi yıl Bay Smith Washington’a Gidiyor yapacaklardı . Capra’nın, bir adamın masum idealizminin, yanlarında yozlaşmış bir medya olsa bile, alaycı politikacıların ve sanayicilerin yerleşik paralı çıkarlarını yenebileceğine dair siyasi inancının mükemmel bir ifadesidir. Film, kahramanın Senato zemininde yalanmayı reddettiği 23 saatlik haydutluğuyla sona erer. Filmin mutlu sona ermesiyle gerçek bir siyasi ilerleme kaydedilmemiş olması Capra’nın da aklına gelmiş gibi görünüyor. Bir noktada Bay Smith, “uğruna savaşmaya değer tek davanın kaybedilmiş davalar olduğunu” kabul ediyor. Stewart başrolde mükemmeldi.
Capra, Jimmy Stewart’la, Gary Cooper’dan bile daha fazla, aktörün, Capra’nın sıradan insanı kötü bir durumda bir kahraman olarak yücelten vizyonunun yükünü taşıyabileceğini gördü. Charles Affron’un International Dictionary of Films and Filmmakers’da yazdığı gibi , “James Stewart’ta Capra, Bay Smith’te açık sözlülükten histerik çaresizliğe ve It’s a Wonderful Life’ta daha da yüksek perdeye kadar uzanan en rahatsız edici sesini buluyor. kahraman kimliğini kaybettiğinde histeri.” İkinci Dünya Savaşı’nın Amerika’nın kendi imajında yarattığı değişikliğin, bu iki filmde Jimmy Stewart’ın kendi imajındaki değişimde görülebileceği iyi bir örnek olarak gösterilebilir. Bay Smith sonunda idealizmini korumayı başarır, ancak George BaileyBu Harika Bir Hayat, mutlu sonla biten çok daha karanlık bir metamorfozdan geçiyor. Capra’nın Amerika Birleşik Devletleri savaşa girmeden önceki son filmi Gary Cooper’ın oynadığı Meet John Doe idi . World Film Director editörlerinin yazdığı gibi, Mihver ile savaşın yakın göründüğü izolasyonist dönemin sonunda çekilen John Doe ile tanışın, Amerikan değerlerinin kasıtlı bir yeniden teyidi olarak alındı, ancak bu, Amerikan değerlerinin yeniden teyidi olarak alındı, ancak bu, Amerikan değerlerine dair şaşırtıcı bir belirsizliği ortaya koyuyor. hayatta kalmaları ve hatta belki de doğaları hakkında.”
Capra, İkinci Dünya Savaşı sırasında silahlı kuvvetlere girdi ve Müttefikler için propaganda filmleri yaptı. Winston Churchill, Capra’nın propaganda filmlerinin özel bir hayranıydı ve bunların Müttefik tarafında yapılmış en iyi filmler olduğunu düşünüyordu. Savaştan sonra, Capra kendi film şirketi Liberty Films Inc.’i kurdu ve Noel’de dünyanın nasıl bir yer olacağını görmesine izin verilen olağanüstü ama cesareti tamamen kırılmış bir adamın hikayesi olan It’s a Wonderful Life’ı yaptı. Doğmuş. Bir tür modern Noel Şarkısı olan film, Amerikan ekranının klasiklerinden biri olacaktı; ancak piyasaya sürüldüğünde başarılı olmadı. Bir sonraki filmi Spencer Tracy-Katherine Hepburn aracı, State of the UnionCapra’nın sarkan itibarını desteklemek için hiçbir şey yapmayan, huysuz ve kafası karışmış bir siyasi resimdi.
Yalnızca beş film daha yaptı ve hiçbiri onun depresyon dönemi filmlerinin veya It’s a Wonderful Life filmlerinin kalitesi kadar sanatsal bir başarı olarak adlandırılamaz . 1961’de Bette Davis’in iyi bir performans sergilediği son filmi Pocketful of Miracles’ı yaptı . Bu da bir başka gişe hayal kırıklığıydı ve bir daha kamera arkasına geçmeden 30 yıl daha yaşayacaktı. 1971’de, en çok satan film endüstrisi anılarından biri olmaya devam eden otobiyografisi Başlığın Üstündeki İsim’i yayınladı.
John Ford’un, Howard Hawk’ın ya da Orson Welles’inkine yaklaşan eleştirel bir üne sahip olmasa da, Frank Capra’nın en iyi filmleri izleyiciler arasında hâlâ popülerdir; ve Amerika vizyonu, John Ford’unkinden çok daha basit olsa da, belki de tam da bu nedenle, Capra’nın idealist, materyalist olmayan kahramanlarına yönelen gençler arasında özellikle popüler olmaya devam etti. Sonunda, onu bu kadar kalıcı bir şekilde popüler yapan, muhtemelen vizyonunun basitliğiydi.Film biçiminin karmaşık ustalığına bağlı.İkinci Dünya Savaşı, film yapımcılığının düşüşe geçtiği noktayı belirlediyse Bu Harika Bir Hayat, buna rağmen muhtemelen dünya görüşünün saflığının Soğuk Savaş’ın karmaşık siyasi gerçeklerinde uzun süre yaşayamamasıydı.