Yorgundum.
Üşümüştüm.
Kara batım çıkmaktan baldırlarım sızlıyordu.
Vadiden çıkmak, tekrar öbür vadiye inmek için tek geçit olan A kayasın, ancak tek kişinin yürüyebileceği, tıpkı büyük A harfinin ortasındaki çizgiyi andıran, biraz aha çapraz geçidinden geçmeliydim.
Geçidi buldum.
Kertikli bir yoldu.
Eski uygarlıklardan birisi açmıştı bu yolu.
Biraz ısındım ama baldırlarımdaki sızı arttı.
Nefes nefese geçidi çıktım.
Karşımda iki alevden göz; kurtla yüz yüzeyim.
Açtım.
Gün boyu yiyecek bir canlı aradım.
Açlığım günlük değil haftalıktı.
Kayanın başından vadiyi gözledim.
Elimden kaçırdığım geyik kayaya kaçtığı için öfkem daha da arttı.
Bir insanın geçide doğru yürüdüğünü gördüm.
Tehlikeliydi.
Silahı olabilirdi.
Olsun.
Açlıktan ölmekten iyidir.
Bütün gücümü toplayarak geçidin başında bekledim.
Nasıl olsa geri kaçamayacaktı.
İlk hamlede boğazına saldıracaktım.
Bütün cesaretimi topladım.
Birkaç adım sonra çıkacak.
Çıktı.
Göz göze geldim.
Korkmadım.
Kötü Niyet Beyanı
Yorgundum.