Utangaç sohbet odalarını da en sonunda aktif ettik. Bu odalar sayesinde utangaçlığınıza son vereceksiniz. Çünkü burada kimse sizi görmüyor, siz de kimse ile yüz yüze sohbet etmiyorsunuz. Önce utangaç insanları tanıyalım, utangaçların özellikleri nelerdir. Aşağıda utangaç bir kardeşimizin öyküsünü dinleyelim.
Bir keresinde, arkadaşlarımdan önce bir partiye gittim. Henüz arkadaşlarım gelmemişti. Tanımadığım insanlar vardı, ben onlarla konuşmaktan korktuğum için banyoda saklandım. Benim gibi utangaç birisi için mide sarsıntılı, endişe dolu bir deneyim olabilir. Fakat bazı çalışmalarımla utangaçlığımı yendim. Özellikle Yazisalim.Net sohbet odalarına girdim, yavaş yavaş burada üzerimdeki bu kabusu attım. Artık bu sayede insanlarla daha rahat konuşabiliyorum.
Henüz çok küçükken ürkek, annemin arkasına saklanmış bir çocuktum. Yaşım büyüdükçe daha fazla konuşmayı öğrendim. Ama özümde hala o utangaç bir çocuktum. Yeni insanlarla konuşma korkusu yaşım ilerledikçe kayboldu.
Arkadaşlarım ve ailem beni utangaç olarak tanımlamazdı. Ama benim için, utangaç olma hep insanlarla bağlantı için mücadele konusunda olmuştur. Bir yabancıdan korkuyorum. Beni nasıl yargılayabilecekleri veya reddedebileceklerini bilmiyorum. Belki de ürkek olmakla ilgili yanlış bir şey yoktur, ancak günlük yaşamımı nasıl etkilediğini fark etmeye başladığımda, onu kontrol altına almak istedim.
Utangaçlığımı iyice atmaya karar vermemi sağlayan tek bir deneyim değildi. Bunun yerine, aşamalı bir süreçti. Ne kadar çok sorun çıkarırsa, üstesinden gelmeyi o kadar çok öğrendim.
Örneğin, ilk işlerimden birinde, şirket için küçük bir muhasebe sorunuyla karşılaştım. Müşteri listemizdeki numaralar toplanmadı. Patronumun dikkatine sunmak ve ne yapmam gerektiğini sormak yerine, onunla başa çıkmaya ve kendim anlamaya karar verdim. İşten ya da hata yapmaktan korkmuyordum. Fakat patrondan korkuyordum. Halbu ki mükemmel bir adamdı. Ama utangaçtım, bu yüzden hiçbir şey söylemedim ve küçük muhasebe sorunu tamir edilmesi günler süren büyük bir soruna dönüştü. Başlamak için konuşsaydım, biraz utandım. Ama işler kontrolden çıktıktan sonra, ipotek edildim.
Başka bir işte hiç kimseyle konuşmadım. Masama oturdum, işimi yaptım ve insanların beni yalnız bırakmasını umuyordum. Ve çoğunlukla, giden bir iş arkadaşım beni biraz züppe olmakla suçladığında. Tabii ki, bu benim için bir şok oldu. Diğer insanlardan daha iyi olduğumu düşünmedim, onlar tarafından korkutuldum. Ona neyin böyle düşündürdüğünü sordum ve “asla bizimle konuşmuyorsun” dedi. Bu noktada, utangaçlığım meslektaşlarıma benim hakkımda yanlış fikir veriyordu. Bunu sevmedim.
Şimdi bile, utangaç tarafım bazen sürünüyor ve hasara yol açıyor. Bazen insanlar bana soru sorduğunda donuyorum. Kendimi konuşmaya zorluyorum, ama bazen çok aptalca cevapları boşa harcayacak kadar korkutuyorum. Partilere gidiyorum ve kesinlikle yeni insanlarla konuşmayı çok seviyorum, çünkü konuşmayı nasıl sürdüreceğinden emin değilim. İyi haber şu ki: birkaç beceriyi uygulayarak, bu donmalar gittikçe daha az oluyor.