Her ikinci filmi izlemeye başlarken "ya birincisi kadar iyi olmaz ve bu ikincisinden dolayı birincisini de bir daha izlemek istemezsem?" endişesini taşırım. Yine oldu. Şükür ki izlememeye karar verecek kadar kötü değildi.
Fakat kabul etmek gerekir ki birincisi kadar orijinal ve kaliteli olmamış. Filmi yine minyonlar alıp götürmüş. Birinciye oranla senaryonun orijinalliği yok. Guru'nun filmin senaryosuna orijinallik katma etkisi hiç olmamış. Guru üzerine ne inşa edilebilirdi bilmiyorum fakat burada bir baba olmanın ötesine geçememiş. İlk filmde en kötü olmaya çalışıyordu ancak burada iyi olmaya yönelik çabası da itici şekilde yansıtılmış; örnek olarak doğumgününde peri kızı olması. Özellikle kız-baba handikapı hiç iyi gitmemiş; sanki filmin süresini bir buçuk saate uzatabilmek için eklenmiş gibi. Ama minyonları, bildiğimiz karakteristik özelliklerinin tam tersine çevirmek, mor renk ve huysuzluk, güzel olmuş. Minyonların çılgınlıkları sizi yine bol bol güldürecek ve film sonrasında aklınızda kalacak sahnelerin çoğunda yer alacaklar. İlk film gibi, Agnes sizi yine duygulandıracaktır.
Minyonlar ve Agnes'in birinci filmdeki "it's so fluffy" sahnesini herkesin üzerinde denemesi hatırına izlenir: 7/10.
Filmin en komik sahnelerinden birisi:
Ve kısa filmlerden birisi:
Filmin sonundaki şarkı: