Araştırmacılar, güneydoğu Almanya’nın pitoresk Elbe Kumtaşı Dağları’nda, insanoğlunun uğramadığı en yaşanmaz ortamlardan biri olan terk edilmiş bir uranyum madeninde gelişen “yabancı” hayat formları ekosistemi keşfetti.
Königstein uranyum madeni, nükleer gücün şimdi emekleme basamağında olduğu 1960’lara kadar uzanıyor. 1960’lardaki kuruluşundan 1990’lardaki kapanışına kadar, maden yılda 1.000 tonun üzerinde uranyum üretti.
1990’larda madenin üretimi azaldı ve yetkililer, rastgele bir büyük çevresel etkiyi hafifletmek için madeni kapattı. Madenin kapanmasından onlarca yıl sonra, madenin bekçileri, su basmış duvarlarının içinde garip ömür formlarının kök salmaya başladığını fark ettiler. Big Think’in haberine nazaran bekçiler, mevzuyu araştırmaları için bilim adamlarını çağırmaya karar verdiler ve buldukları şey, Dünya’daki hayatın inanılmaz azmini ortaya çıkardı.
Karanlık ve nemli madende, araştırmacılar birkaç mikrop tespit etti. Duvarlardan ve tavanlardan uzun, ince solucanlara benzeyen turuncu asidik mikroplar, sarkıt üzere sümüksü kahverengi ve beyaz mikroplar sızıyordu.
Çeşitli mikroskobik ömür koleksiyonu, ışıktan mahrum yeraltında kendi ekosistemini oluşturmuştu. Madendeki hayatın karmaşıklığı göz önüne alındığında, araştırmacılar böylesine etkileyici bir ekosistemin güneş ışığından mahrum ve greyfurt suyu kadar asidik bir ortamda nasıl hayatta kalabildiğini merak ettiler.
Madenin düşük pH’ı, yüksek sülfat konsantrasyonları ve yüksek ağır metal konsantrasyonları mikropların gelişmesine müsaade verdi.
Organizmaların birçoğu asit seven bakterilerdir, yani madenin bol ölçüde bulunan demir ve kükürt rezervlerini besleyerek güç üretirler. Bu bakteriler, madenin duvarlarından sarkan sümüksü sarkıt yapıları oluşturur.
Königstein madeni, araştırmacıların gelişmiş hayat formları buldukları tek misafirperver yer değil. 2007’de Çernobil’in dördüncü reaktörünü inceleyen bilim adamları, bölgenin radyoaktivitesinden besleniyor üzere görünen birkaç mantar çeşidi keşfettiler.
Bilim adamları, Kuzey Buz Denizi’nin oksijeni düşük ve basıncı yüksek geniş bir hidrotermal menfez alanıyla çevrili en derin derinliklerinde bile bakterilerin geliştiğini bulmuşlardır .
Görünüşe nazaran şartlar ne kadar “yaşanamaz” olursa olsun canlılar yaşamanın ve çoğalmanın bir yolunu bulacaktır.