Japon Şinto destanı, Japonya’nın geleneksel dinî ve mitolojik yapısını oluşturan önemli unsurlardan biridir. Bu destanlar, Japon Şintoizmi’nin temel inançlarına, tanrılarına ve mitolojisine dayanır. İşte Japon Şinto destanları hakkında genel bir bilgi ve öne çıkanlarından biri olan “Kojiki” üzerine odaklanarak destanlar hakkında bir açıklama:
Japon Şinto Destanları:
Japon Şinto destanları, Japonya’nın yerel mitolojik geleneğini temsil eder. Bu destanlar, Japonya’nın tanrıları, kahramanları, doğaüstü varlıkları ve efsaneleri hakkında anlatılar içerir. Japon halkının tarihine, kültürüne ve toplumsal yapısına derinlemesine bir bakış sunarlar.
Bu destanlar, çeşitli kaynaklarda, özellikle de “Kojiki” ve “Nihon Shoki” gibi klasik Japon metinlerinde bulunur. “Kojiki”, 712 yılında derlenen ve Japonya’nın mitolojik ve tarihi kökenlerini anlatan en eski Japon metinlerinden biridir.
Kojiki:
“Kojiki”, “Eski Olaylar Kaydı” veya “Eski Şeylerin Anlatımı” anlamına gelir. Bu metin, Japonya’nın tanrıları, efsanevi kahramanları ve imparatorluk soyunun mitolojik kökenlerini anlatır. “Kojiki”, özellikle Japon Şintoizmi’nin inançlarını, ritüellerini ve mitolojisini anlamak için önemli bir kaynaktır.
Metin, Japonya’nın yaratılış mitini, tanrıların ve tanrıçaların maceralarını, doğaüstü varlıkları ve tanrıların insanlarla olan etkileşimlerini detaylı bir şekilde anlatır. Ayrıca Japonya’nın ilk imparatorlarının soyunu izleyen bir tarih kısmını da içerir.
Şinto destanı hangi millete aittir
Şinto destanları, Japon mitolojisine ve dinî geleneğine aittir. Bu nedenle, Şinto destanları, Japon milletine aittir. Japonya’nın yerel inançlarını, tanrılarını, efsanelerini ve mitolojisini yansıtan bu destanlar, Japon halkının tarihî ve kültürel kimliğini oluşturan önemli unsurlardan biridir. Şintoizm, Japonya’nın en yaygın dini inanç sistemidir ve destanlar, bu inanç sisteminin temel metinlerinden bazılarını oluşturur. Bu nedenle, Şinto destanları Japon milletine aittir ve Japon kültürünün önemli bir parçasını oluşturur.
Şintoizm kurucusu kimdir?
Şintoizm, bir kurucu figüre veya tek bir kurucuya dayanmayan, eski Japon geleneksel dinî ve kültürel bir sistemdir. Bu nedenle, Şintoizm’in belirli bir kurucusu yoktur. Şintoizm, Japonya’nın yerel inançlarına, mitolojisine ve geleneklerine dayanan bir dinî sistemdir.
Şintoizm, Japon halkının tarihî ve kültürel kimliğini yansıtan, doğa, tanrılar, ruhlar ve ritüeller gibi unsurları içeren bir inanç sistemidir. Şintoizm’in kökenleri Japonya’nın yerli inançlarına kadar uzanır ve Japon halkının yaşam biçimini, kültürünü ve toplumsal yapılarını derinden etkilemiştir.
Şintoizm’in ana prensipleri arasında doğaya saygı, tanrıların ve ruhların varlığına inanç, aile ve toplumun önemi, ritüeller ve temizlik gibi konular öne çıkar. Ancak, Şintoizm’in doğası gereği, tek bir kurucu figür veya belirli bir tarihi olaya dayanmaz.
Şinto Destanı ve Konusu
Bu metinler, Japonya’nın ve halkının kuruluşunun geleneksel öyküsünü ortaya koyuyor ve tanrılar ile Japonya halkı arasındaki çok yakın ilişkiyi gösteriyor. Hikayeler aynı zamanda insanlarla kami arasında birçok paralellik olduğunu da gösteriyor.
Japonya’nın kuruluşu
Hikâyenin bu bölümünde şu noktalara değiniliyor:
- Japonya yaratılan ilk kara parçasıydı
- Cinsel birleşme kutsal bir yaratıcı süreçtir
- Bazı ritüeller düzgün bir şekilde takip edilmezse kötü şeyler olabilir
- Doğanın düzeni bozulursa kötü şeyler olabilir
- Kadın erkeğe itaat etmelidir
- Kami insanlarla aynı süreçle yaratılmıştır
- Kusurlu çocuklar terk edilebilir
Başlangıçta, evren önceden var olan kaostan yaratıldığında, bir dizi kami (bu bağlamda ‘tanrılar’) kendiliğinden ortaya çıktı. İlişkileri bir erkek ve kız kardeşin doğmasına neden oldu; İzanagi ve İzanami. İzanagi ‘davet eden’, İzanami ise ‘davet eden’ anlamına geliyor.
İzanagi ve İzanami mücevherlerle süslü bir mızrağı okyanusa sapladılar ve mızrağın suya değdiği yerde ilk kara oluştu. Burası Japonya’nın merkezi adasıydı.
İzanagi ve İzanami evlendiler ve cinsel ilişkiyi keşfettiler.
İlk çocukları Hiruko sakat doğdu ve daha sonra ailesi tarafından terk edildi; Efsaneye göre deformasyonun nedeni, cinsel ritüelde İzanami’nin ilk konuşmasıydı.
Çift birkaç kez daha cinsel ilişkiye girdi ve diğer çocukları arasında Japonya’nın diğer adaları ve bazı kamiler de vardı.
Ölüler ülkesi
Hikâyenin bundan sonraki bölümünde şu noktalara değiniliyor:
- Kami ölümsüz değildir; yaralanmaya karşı savunmasızdırlar ve ölebilirler
- Kami öldüğünde tıpkı insanlar gibi çürürler
- Kami’nin duyguları vardır; onlar da insanlar gibi acı çekiyorlar
- Ölüm toplumun uyumunu bozan kötü bir şeydir
- Ölüm ve çürüme, kirliliğin en güçlü biçimleridir
- Ölüler diyarında yaşayan ruhlar kötü niyetli ve yalnızdırlar ve insanları yaşayanlar diyarından sürüklemeye çalışırlar.
- İnsanoğlu ölümle ilgili her şeyden uzak durmalı
- Kami’nin, İzanagi’nin vaadine dayanarak, yaşayanların dünyasında doğumu ve yaşamı desteklemek gibi bir görevi vardır (bu efsane söz konusu olduğunda bu, yalnızca Japonya anlamına gelir).
- Erkek kadına boyun eğdirebilir
- Hayat ölümden daha güçlüdür
Ateş kamisinin doğuşu sırasında İzanami fena halde yanmış ve ölmüştür. Bu dünyadaki ilk ölüm. İzanagi üzüntüden öfkelendi ve karısının ölümünden sorumlu tuttuğu çocuğun kafasını kesti. Diğer kami idamın kanından doğmuştur.
İzanagi kederliydi ve onu aramak için yeraltı dünyasına, ölüler diyarına, Yomi’ye gitti.
İzanami onu bulduğunda ölülerin meyvesini yemişti ve sonsuza kadar Yomi’de kalmaya mahkum olabilirdi. İzanami, İzanagi’ye ona bakmayacağına, yaşayanlar diyarına dönmesine izin verip vermeyeceklerini görmek için yeraltı dünyasının yöneticilerine danışması için ona zaman tanıyacağına dair söz verdirdi.
Bir süre sonra İzanagi sözünü tutmadı ve onu aramaya çıktı. Onu bulduğunda vücudunun çürümüş olduğunu ve kurtçuklarla dolu olduğunu gördü.
İzanagi dehşete kapıldı ve yaşayanlar ülkesine dönmeye çalıştı, ancak karısı/kız kardeşi, çürümüş bir halde görülmekten öfkeli ve utanarak, onu yeraltı dünyasında sonsuza kadar kendisiyle birlikte yaşamaya zorlayabilmek için onu takip etti.
İzanagi kaçtı ve İzanami’nin onu takip edememesi için Yomi’nin girişini bir kayayla kapatarak yaşayanlarla ölülerin dünyaları arasında kalıcı bir bariyer oluşturdu.
İzanami çok sinirlendi ve o andan itibaren her gün 1000 kişiyi öldüreceğini söyledi.
İzanagi ise her gün 1500 yeni doğan bebek yaratacağını söyleyerek yanıt verdi.
Arınmanın gücü
Hikâyenin bu bölümünde şunu öğreniyoruz:
- Kami çok güçlü değil; kirlilik onları da etkileyebilir
- Kirlilik, saf olmayan kişiye kötü şans getirir
- Kirlilik arıtmayla giderilebilir
- Su ve tuz güçlü saflaştırma ajanlarıdır
- Arıtma aynı zamanda son derece yaratıcı bir süreçtir
Yomi’den kaçtıktan sonra İzanagi, ölümle teması sonucu kirlendi ve bunun sonucunda talihsizlik yaşadı.
Ölümün kirliliğinden arınmak için okyanusta iyice yıkandı. Bu, harae arınma ritüelinin ilk örneğiydi .
Amaterasu ve Susanoo
Amaterasu ikna edilerek mağaradan çıkarılır.
Hikayenin bu bölümünde öğrendiğimiz bazı şeyler Şinto ritüelleri ve festivallerinin içeriğini açıklıyor:
- Kami çok güçlü değil – Amaterasu diğerleri tarafından mağaradan çıkarılamaz, ancak sonunda ortaya çıktığında onu yakalamalarını engelleyemez.
- Kami kötü davranmak, somurtmak, merak etmek ve gülmek gibi insani özelliklere sahiptir
- kami müstehcen eğlencenin tadını çıkar
- Kami’yi memnun etmenin yollarından biri onları eğlendirmektir
- Kami’yi eğlendirmede kabalığın bir yeri vardır
- kami eğlencesinde dansın yeri vardır
İzanagi, Amaterasu’ya ülkeyi yönetme yetkisini verdi. Susanoo hayal kırıklığına uğradı ve öfkelendi. Öfke nöbetleri onu o kadar kötü davranmaya yöneltti ki cennetten kovuldu.
(Önemli ve güçlü bir kami olmayı sürdüren Susanoo için işler felaketle sonuçlanmaz. Her ne kadar korkutucu bir yıkım gücüne sahip olsa da, felaketi önleme gücüne sahip olduğu için birçok türbede kendisine tapınılır.)
Amaterasu, Susanoo’nun davranışına üzüldü ve somurtarak kendini bir mağaraya sakladı. Güneşin yokluğu dünyaya karanlık getirdi.
Diğer kami mağaranın dışında toplandı ve Amaterasu’dan dışarı çıkmasını istedi. Hâlâ somurtarak reddetti.
Kami, mağaranın dışında bir dişi kaminin seksi bir dans yaptığı ve herkesi güldüren bir parti verdi.
Amaterasu bu neşenin ne olduğunu görmek için mağaradan çıktı. Diğer kami onu yakaladı ve evrendeki uygun yerini almaya ikna etti.
İmparatorluk ailesi
Hikayenin bu kısmı Japonya İmparatorlarının ilahi atalarını ortaya koyuyor.
İlginç bir şekilde, aynı zamanda mitin önceki kısımlarıyla çelişen ve Japon yaşamında cinsiyet rollerinin belirlenmesinde pek rol oynamamış gibi görünen kadının gücünü de kabul ediyor.
Amaterasu’nun çocukları ve torunları vardı. Diğer kıdemli kamilerle istişarede bulunarak Japonya’nın sonsuza kadar bir İmparatorluk ailesi tarafından yönetilmesi gerektiğine karar verdi.
İlk İmparator Jimmu, Tsukioka Yoshitoshi c. 1876-1882
Japonya’yı yönetmesi için gökten Ninigi adında bir torunu gönderdi. Yanına bir ayna (Amaterasu’nun sembolü) ve bir kılıç aldı. Torunu Jimmu Tenno, günümüze kadar tüm İmparatorların soyundan geldiği Japonya’nın ilk İmparatoru olarak kabul edilir.
Efsane siyaseti
Bu hikayelerin açık bir siyasi sonucu var. Tanrıların soyundan gelen ve tanrılar tarafından Japonya’yı yönetme yetkisi verilen güçlü Yamamoto klanını kurarlar.
Rakip Izumo klanı Susanoo’nun soyundan geliyor ve bu nedenle onların ikincil bir role sahip olması ilahi planın bir parçası olarak görülebilir.
Japonların gevşek bir şekilde Güneş Tanrıçası’nın soyundan geldiği efsanesi, Japon bayrağındaki güneş sembolüyle gösterilmektedir.
Şintoizmin kutsal kitabı nedir?
Şintoizm’in klasik metinleri bulunmasına rağmen, bir “kutsal kitap” gibi tek bir belirli kitaba sahip değildir. Ancak, Japon Şintoizmi’nin temel metinleri arasında “Kojiki” ve “Nihon Shoki” gibi eserler yer alır.
Kojiki: “Kojiki”, Japonya’nın en eski tarih ve mitoloji kaynaklarından biridir. Genellikle “Eski Olaylar Kaydı” veya “Eski Şeylerin Anlatımı” şeklinde tercüme edilir. Bu metin, Japon mitolojisinin kökenlerini, tanrılarını ve tarihini anlatır. Kojiki’nin ana odak noktası, Japonya’nın yaratılış mitini ve tanrıların insanlarla olan etkileşimlerini anlatmasıdır.
Nihon Shoki: “Nihon Shoki”, Japonya’nın ikinci tarih kitabı olarak bilinir. “Japon Tarihinin Kaydı” veya “Japon İmparatorluk Yazıtı” olarak da adlandırılır. Bu metin, Japonya’nın mitolojik ve tarihi kökenlerini Kojiki’den biraz farklı bir perspektiften anlatır. Nihon Shoki, Japonya’nın ilk imparatorlarından başlayarak tarihini izler ve Japon mitolojisi, tarih ve efsaneleri hakkında bilgi sağlar.
Bu metinler, Japon Şintoizmi’nin temel inançlarını, mitolojisini ve tarihini anlamak için önemli kaynaklardır. Ancak, Şintoizm’in esnek doğası nedeniyle, resmî bir “kutsal kitap” olmamasına rağmen, Kojiki ve Nihon Shoki gibi metinler Şintoizm’in temel kaynakları olarak kabul edilir ve inananlar tarafından büyük saygı görür.
Kaynak : Mitolojiler.com