Makineli tüfekler Beardmore-Farquhar (İngiltere)
Zaten 1918 yılında, seri tüfekler siparişinin ortaya çıkmasından sonra, silah ustası tasarımcı Mobrey J. Farquhar yeni küçük silahlar geliştirmeye devam etmeye karar verdi. Mühendisin yeni hedefi, mümkün olan en düşük ağırlığa ve yüksek performansa sahip hafif bir makineli tüfek oluşturmaktı. Bu tür silahların tasarımı 1919'ta tamamlandı. Tasarımcı, yeni silahların imalatını üstlenecek olan William Berdmore Beardmore Engineering Co. şirketi ile işbirliği yapmaya karar verdi. Üretici ve geliştirici umut verici makineli tüfek soyadı Beardmore-Farquhar.
20. yüzyılın sıfır yıllarının sonunda, M.J. Farquhar, bir geri tepme darbesi biriktiren ve bunu otomasyon mekanizmalarına aktaran bir tampon yay kullanan bir yuvarlanan varile dayalı orijinal bir otomasyon önerdi. Silahın bu tür bir çeşidi oldukça karmaşık olduğu ortaya çıktı, çünkü gaz otomatlarına sahip kendiliğinden yüklenen bir tüfek daha sonra tampon yayının tekrar kullanıldığı bir tüfek üretildi. Tasarımın oldukça karmaşık olmasına rağmen, böyle bir silah orduya ilgi duydu ve yaygın olarak kullanılmamasına rağmen hizmete girdi.
Yeni otomatik silah projesinde, test yerlerinde ve savaş alanında test edilmiş olan mevcut mekaniği kullanmak için tekrar planlanmıştı. Aynı zamanda, projenin ana görevleriyle ilgili birkaç yeni fikri hayata geçirmesi gerekiyordu. Bu nedenle, yeni silah hafif makineli tüfek sınıfına ait olmalı ve sonuç olarak buna karşılık gelen ağırlık özelliklerine sahip olmalıydı. Yapının kütlesini azaltmak, aynı zamanda bir makineli tüfekin uçak silahlanma olarak kullanılmasına da izin verdi. Sonunda ağırlığın azaltılması ihtiyacı, yeni makineli tüfeklerin küçük bir bölümün bir kısmı tarafından oluşturulan sıradışı bir görünüme sahip olmasına neden oldu.
Makineli tüfekler için özel gereklilikleri yerine getirme ihtiyacı nedeniyle, M.J. Farquara önceki tasarımdan gözle görülür şekilde farklı olmalıydı. Gaz motorunun ve tampon yayının kasasına yerleştirilen uzun bir yivli namlu tutuldu. Bagajın makat kısmı, küçük bir bölümün alıcısı ile bağlantılıdır. Benzer bir alıcının altında, ateşleme mekanizmasının ayrıntılarının monte edildiği ince ve dar bir içi boş levha vardı. Ana metal parçaların arkasında ahşap uç ve tabanca tutucusu takılıydı.
Başlangıçta, yeni makineli tüfek .303 İngiliz kartuşlarını (7,7x57 mm R) kullanmak için tasarlandı. Silah, gerekli boyutta bir odaya sahip, 660 mm (86 ölçü aleti) uzunluğunda bir yivli namlu aldı. Namlu altının ilk üçte arkasında, pistona basınç tahliyesi için bir havalandırma deliği vardı. Namlu yerine sağlam ve hareketsiz olarak sabitlendi, ancak gerekirse çıkarılabilir. Namlu montajları, uzun ateşlemeden sonra değiştirilerek, performans kaybıyla ısınmaya neden olacak şekilde tasarlanmıştır.
Otomasyon şeması. Şekil Alternalhistory.com
Doğrudan namlu altına gaz motoru ve tampon yay düğümü yerleştirildi ve silahın yeniden doldurulmasından sorumlu oldu. Bu birimler genişletilmiş ön ve arka kısımları olan uzun bir tüp formunda yapılmış, ortak bir mahfaza içine yerleştirilmiştir. Ön çıkıntıda bir gaz pistonu ve arka çıkıntıda bir tampon yay vardı. Arkası gövdeden geçen ve tampon yay ile etkileşime giren, uzun stroklu bir gaz pistonu kullanılmıştır. Ek olarak, pistonun kendi geri tepme yayı vardır, tampondan daha az güçlüdür.
Her iki ucundaki silindirik tampon yayı mandallı özel bloklar taşıdı. Makineli tüfek çalışırken, mandallar alternatif olarak kasaya oturtulmak ve yay hareketini engellemek zorunda kaldı, bu da silahın yeniden yüklenmesinin doğru şekilde yapılmasını sağladı. Mandallar, mahfazanın iç yüzeyindeki kendi çıkıntıları ve kılavuzları kullanılarak kontrol edildi.
Bir makineli tüfek namlusunun arkasında Birdmore-Farquara orijinal tasarımlı bir alıcı kutusuna sahipti. Önceki tüfeğin olduğu gibi, silahın bu kısmı küçük bir kesite sahipti ve dış yüzeyinde kayar çerçeve için uzunlamasına kılavuzlar vardı. Bu birimin üstünde, kartuşların alınma pencereleri ve dergiyi tutma araçları vardı. Yanlarında çerçeve görme için bir montaj vardı.
Makineli tüfek cıvatası, davulcu için bir iç oyuğu ve önündeki birkaç pabucu olan silindirik bir parça şeklinde yapılmıştır. Deklanşör, kasa olarak da kullanılan hareketli çerçevenin içine yerleştirildi. Cıvata grubunun pistonlu hareketi sırasında, deklanşör kendi ekseni etrafında dönerek namlunun kilitlenmesini sağlamıştı. Cıvata grubu, alıcıya yerleştirilmiş olan kendi geri dönüş yayı ile donatılmıştır. Gövde iskeleti, silahın her iki tarafına çekilmiş iki boru şeklinde tutma tutamağına sahipti.
Tetik tipi tetik mekanizması, alıcının alt çubuğunun içine, ayrıca bir kapı kılavuzu olarak kullanılan arka kısmına ve bloğuna yerleştirildi. Tetik, silahın alt yüzeyinden çıkarıldı ve bir emniyet braketi ile kaplandı. USM'nin görevi, kancayı bastıktan sonra inişiyle otomatik olarak başa çıkmaktı. Bu durumda, mekanizmanın tasarımı önceki tüfeğe kıyasla değiştirildi. Bu nedenle, fırsat sadece bekarın değil aynı zamanda patlamaların da gerçekleştiğini gösteriyor. Tetikleme kontrolü, bir tetikleyici, bir sigorta ve bir tercüman yardımı ile gerçekleştirilmiştir.
Yeni makineli tüfek için iki çeşit mağaza geliştirildi. İlk ve ana - ayrılabilir çift sıra disk. Dönen parçalar içeren silindirik gövdenin içine, 81 British 303 kartuş yerleştirildi. Dükkanın alt kapağında, silah alıcısının içindeki kartuşları beslemek için bir delik vardı. Dergi, gövdesinin orta kısmında bulunan alıcının dikey ekseni ve arkadaki mandal kullanılarak tutturulmuştur. Dergi saat yönünde dikey eksen etrafında döndürülerek tespit edilmiştir. Daha sonra mağazanın mevcut tasarımının güvenilirlik gereksinimlerini tam olarak karşılamadığı bulundu. Bu nedenle, problemleri önlemek için, 75-77 kartuştan daha fazla şarj olmamalıdır.
Küçük kapasiteli bir yardımcı mağaza da geliştirilmiştir. Tüm 5 kartuş kapasitesine sahip küçük bir çıkarılabilir cihaz, mandal ile normal bir derginin ekseni arasına yatay olarak yerleştirilmiştir. Bu tür dükkanlar makineli tüfek çıkarmadan donatmak için fırsat oldu. Bunu yapmak için, zamanın İngiliz tüfekleriyle kullanılan standart klipleri kullanmalısınız.
Makineli tüfek Beardmore-Farquhar son derece basit donanımlar aldı. Birimlerin arkasına ahşap popo takıldı. Ayrıca tabanca tutuş ateşi kontrolü için sağlanmıştır. Bu ilave ekipman yapısı, yapının toplam ağırlığını azaltmanın yanı sıra silah üretimini kolaylaştırdı.
Makineli tüfek, önceki model tüfek üzerinde kullanılanlara benzer manzaraları korudu. Namlu ağzının üzerine ayarlanabilir bir ön görüşe sahip bir katlanır stand yerleştirildi. Alıcının arkasında çerçeve görüş katlama tasarımı için bir montaj parçası vardı. Amaçlanan yangını yapmak için çerçevenin dikey bir konuma kaldırılması ve ardından arka görüşü istenen konuma getirmesi gerekiyordu.
Yeni silahtan iki eliyle ve iki bacaklı katlanır bir bipod üzerinde durularak vurmak mümkündü. Bu cihaz, gaz motorunun kasasının önüne menteşelidir. Taşıma pozisyonunda, kızartma geriye doğru katlanmış ve mahfaza boyunca döşenmiştir.
Silahı taşımak için bir kayış kullanılmalıdır. Kurulumu için bir döner, iki ayaklıları monte etmeden hemen önce, ikincisi - tetik korumanın alıcı ile birleştiği noktada yerleştirildi. İstiflenmiş konumdaki boyutları azaltmak için, bipod ve manzaraları katlamak gerekliydi.
.303 British’in odasına yerleştirilen Berdmore-Farkuar makineli tüfek, toplam 1,21 m uzunluğuna sahipti ve sadece 7,3 kg mühimmat tartıyordu. Özgün tasarımın asgari gerekli boyutta olması veya ana parçaları içeren diğer birimlerin kullanılması nedeniyle, silahın ağırlığını en aza indirmek mümkün olmuştur. Bu parametrede, yeni model, sınıfındaki diğer benzer sistemlerden önemli ölçüde önündeydi. Örneğin, aynı kartuşun altındaki Lewis hafif makineli tüfek neredeyse 12 kg ağırlığındaydı. Uygulamalı otomasyon makineli tüfek, dakikada 450 çekim yapmasını sağladı.
Tüm tasarım değişikliklerine rağmen, yeni makineli tüfeklerin genel çalışma prensipleri önceki M.J. Farquhar. Makineli tüfek, bir gaz motorlu ve gaz pistonu ile cıvata grubu arasında dolaylı bir bağlantı bulunan otomatikleri kullandı. Bu nedenle, silah parçalarının grevlerinin birbirlerine karşı olumsuz etkilerini azaltmak ve genel özellikleri geliştirmek bir dereceye kadar mümkündü.
Makineli tüfek dükkanı. Fotoğraf Alternalhistory.com
Ateş etmek için silahların hazırlanması oldukça basitti. Dergi kartuşlara yerleştirilmiş olmalı, daha sonra cıvata aşırı arka pozisyona çekilmiş ve sabitlenmiştir. Bundan sonra, mağazayı yerine sabitlemek ve sigortayı kapatmak için tetiği çekmek mümkündü. İlk basıldığında cıvatayı serbest bırakıp ilerlemesine izin veren önceki tüfeğin aksine, kartuşu gönderin ve namluyu kilitleyin, makineli tüfek açık cıvatadan ateş edebilir.
Tetiğe basılması tetiklemeye ve ateşlemeye yol açtı. Fıçının buhar çıkışından geçen toz gazları pistonun üzerine etki etti ve onu geri hareket etmesi için tampon yayını sıkıştırdı. Piston hareketinin başlangıcında, yayın arkası kilitlenerek sıkıştırılmasına neden oldu. Maksimum sıkıştırmaya ulaştıktan sonra ön mandal otomatik olarak devreye sokuldu ve bu da pistonun kendi geri tepme yayını kullanarak ileri geri dönmesini sağladı.
Aynı zamanda, ön mandalın eklenmesiyle, arka kısım kilidinin açılmasıyla meydana gelmiştir, bunun nedeni, tampon yayının cıvata grubunu düzleştirip geriye doğru itebilmesidir. Cıvata ekseni etrafında döndü, geri döndü, dışarı çekildi ve kovanı fırlattı, eğdi ve geri dönüş yayını sıkıştırdı. İkincisinin etkisi altında, cıvata grubu ileri pozisyona geri döndü, yeni bir kartuş üretti, namluyu kilitledi ve tampon yayını başlangıç pozisyonuna kaydırdı. Silah yeni bir atış için hazırdı.
Bir makineli tüfek ile kemer taşıma. Resimler Historicalfirearms.info
1919'te Beardmore-Farquhar makineli tüfek, atış mesafesinden test edildi ve sonra orduya tanıtıldı. Ordu temsilcileri bu gelişmeyi incelediler, artılarını ve eksilerini belirttiler ve daha sonra kabul etmeyi reddettiler. Bazı bilgilere göre, gelecekte, W. Berdmore ve M.J. Farkuar, makineli tüfekünü orduya sunmayı defalarca denedi, ancak bu girişimler başarı ile sonuçlanmadı. Potansiyel müşteri reddetti. Bu tür tekliflere verilen yanıtların asıl nedeni, Birinci Dünya Savaşı'nın sona ermesi ve yeni küçük silahlara ihtiyaç duyulmamasıydı. Ayrıca, ordunun yeni modellerin seri üretimine izin vermeyen finansal yetenekleri de arzulanan şekilde kaldı.
Yeni makineli tüfek nispeten küçük boyut ve ağırlıkla ayırt edildi, bu da uçaklar için bir silah olarak kullanılmasına izin verdi. Bazı iyileştirmelerden sonra, silahlardan biri yeni testlere sunuldu. 14 Kasım Uçuş teğmenleri Rea ve Pinkkes mürettebatı 1919, yeni bir silahla donatılmış Bristol Fighter uçağını kaldırdı. Berdmore-Farkuar'ın makineli tüfeği, standart bir taret kullanılarak bir gözlemci pilotunun sahasına kuruldu. Belli bir yükseklikte, gözlemci pilotu Pinkes dört disk dergisini vurdu - yaklaşık 320 kartuşları. Ateş hızı dakikada 420-430 atışlarına ulaştı. Yükseklikte çekim yaparken sorun yaşanmadı, gecikme olmadı. Makineli tüfek, bir uçak silahlanma potansiyeli olduğunu gösterdi.
Projenin yazarları, bazı tasarım iyileştirmelerinin yardımıyla, ateş hızının dakikada 1000 atışlarına getirilebileceğine inanıyordu. Ek olarak, bir makineli tüfek kullanımının tam teşekküllü bir kurs avcısı silahı olarak kullanılmasına izin veren bir senkronizatör kurma olasılığı ilan edildi. Ancak, bu planlar hiçbir zaman uygulanmadı. Mevcut sistemler üzerindeki tüm avantajlara rağmen, Beardmore-Farquhar makineli tüfek, ekonomi nedeniyle ve çok sayıda başka benzer silah bulunması nedeniyle kabul edilmedi.
Makineli tüfekle ateş etmek. Newsreel'den bir atış
1922'te, makineli tüfek yeni bir versiyonunu Beardmore-Farquhar Mk II adı altında önerdi. Temel tasarımdan biraz farklıydı, öncelikle tezgahlarla ve tumba kurulumlarında kullanılmak üzere bağlantı elemanlarının varlığı ile. Ancak, silahın bu versiyonu potansiyel müşteriyi ilgilendirmedi.
Üç yıl sonra, makineli tüfek üzerinde büyük kalibreli bir modifikasyon çalışması yapıldı. Bu silah, 12,7x81 mm Vickers için odaya yerleştirilmiş bir namluya sahipti ve ana tasarım özelliklerine göre, temel versiyondan pek de farklı değildi. Büyük kalibreli bir makineli tüfek için, yeni tek sıralı (29 kartuşlar) ve iki sıralı (52) disk magazinleri geliştirildi. Ayrıca, 10 kartuşlarındaki çıkarılabilir kutu magazini de kullanılabilir. Yeni kartuşun kullanılması, proje yazarlarını ana parçaları yeniden boyutlandırmaya, daha güçlü yaylar sunmaya ve diğer gerekli değişiklikleri uygulamaya zorladı.
Ağır makineli tüfek, bir popo pedi ile boru şeklindeki bir taban formunda yeni bir popo aldı. Tampon yayın muhafazasının iki menteşesine tutturulmuş iki üçgen bloktan oluşan güçlendirilmiş bir bipod kullanılmıştır. Ayrıca popo ile ilgili bir geri dinlenme vardı. Bipodun durması ve arkası uzun bir barajla bağlanır. Katlandığında, bipod elemanları ayrıldı ve geriye doğru yatırıldı. Popo durağı öne döndü.
Makineli tüfek Berdmore-Farquhar büyük kalibreli versiyonu. Yukarıdan - bipodlarla ortaya konan bir dövüş pozisyonunda, aşağıdan - nakliye konumunda. Fotoğraf Alternalhistory.com
Daha güçlü bir kartuş için tasarlanan silahın yeni bir modifikasyonu, 1,55 m uzunluğa sahipti. Dergisiz ürün ağırlığı, 19,5 kg idi. Yangın oranı aynı seviyede kaldı. Silah tasarımının modernleşmesinden sonra M.Dzh. Farquara, beden ve ağırlık bakımından rakip tasarımlardan üstündü.
Görünüşünden kısa bir süre sonra, ağır makineli tüfek Berdmore-Farquhar ve selefi, gelecek vaat eden bir uçağın standart silahı oldu. Letonya'nın emriyle, şirket Beardmore Engineering Co. bir çift kanatlı avcı WB.XXVI yarattı. Senkronize edicilere sahip iki tüfek kalibreli makineli tüfek, motorun yanına monte edildi ve vidanın düzlemi boyunca ileriye doğru ateşlenmeye yönelikti. Büyük kalibreli, arka kokpitte kuleye yerleştirildi ve gerekirse daha küçük kalibreli iki makineli tüfek ile değiştirilebilir.
1926’de avcı uçağının prototipi müşteri ülkesine gönderildi. Denetimler, uçak motorunun yetersiz güce sahip olduğunu ve gerekli özellikleri sağlayamadığını gösterdi. Bazı denemelerden sonra, yalnızca üç uçuşla sınırlı olan uçak, İngiltere'ye geri döndü. Silahlanma makineleri, kendisi gibi müşterinin ilgisini çekmedi.
Önümüzdeki birkaç yıl boyunca, projenin yazarları özgün tasarımlı bir makineli tüfek geliştirmeye çalıştı. Çeşitli potansiyel müşterilere sunulan silahlar. Onları ilgilendirmek için, promosyon malzemelerinde bazı olağanüstü silah özelliklerinden bahsedilmiştir. Makineli tüfek, dünyanın en ucuz ve en güvenilir, üretimi ve kullanımı en hafif olanıydı. Ayrıca, makineli tüfeklerin servis kalitesine göre meslektaşları ile karşılaştırıldığında daha az talep ettiği iddia edildi. Ancak, tüm bu reklamcılık potansiyel alıcıların ilgisini çekmedi.
Makineli tüfeklerin tanıtılması girişimleri Beardmore-Farquhar, 1936 yılına kadar başarıya ulaşılmadan devam etti. Otuzlu yılların ortalarında, bu örnek umutsuzca eskiydi ve sonunda potansiyel müşterilerin ilgisini çekti. Sonuç olarak, projedeki tüm çalışmalar terk edildi. Dahası bu silah ilan edilmedi, müşterilere sunulmadı ve modernize edilmedi.
Ordu tarafından yapılan test ve gösteriler için, iki değişikliğe sahip Berdmore-Farquhar makineli tüfek ateşlendi: Bir tüfek kartuşu için temel ve büyük kalibreli mühimmat için yenisi. Emir eksikliğinden dolayı, bu tür silahların seri üretimi başlamadı. İlginç ve umut verici bir küçük silah örneği yalnızca birkaç kopyada kaldı. Bu tür makineli tüfeklerin zamanımıza kadar geldiği bilinmektedir. Diğer birçok eşsiz örnek gibi, onlar şimdi de müze sergileridir.
Sitelerin malzemelerinde:
//world.guns.ru/
https://forgottenweapons.com/
//alternathistory.com/
//historicalfirearms.info/
Makineli tüfek Beardmore-Farquhar'ın detaylı fotoğraf incelemesi:
https://forgottenweapons.com/beardmore-farquhar-photos/
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.