Uzo
|Bu madde herhangi bir kaynak içermemektedir.|
Kökeninin bir tür boğma rakı olan çipuro (Yunanca: τσίπουρο, tsipouro) olduğu düşünülür. Uzo markaları %38-%50 oranında değişen alkol içerir. Yüksek derece alkolün iki ya da üç kez damıtılmasından elde edilir. Damıtılma sürecinde her marka rezene, kakule, sakız, karanfil, tarçın gibi baharatları kullanarak uzoya orijinal tadını verir. Uzo sözcüğünün kimi kaynaklara göre İtalyanca uso (kullanmak) kelimesinden, kimi kaynaklara göre ise Türkçe üzüm kelimesinden geldiği söylenmektedir. Başka bir rivayete göre Osmanli Sultanı için rakılar gemilerde özel olarak yapılmış tahta sandıklarda taşınırmış. Sandıkların üzerine "Marsilya'da kullanılmak üzere" yazısı İtalyanca "uso Masslia" diye yazılmıştır. Bir rivayete göre bir grup Yunan bu sandıkları açıp rakıyı denemişledir. Hoşlarına giden bu içkiyi üretmeye karar vermişlerdir.
İlk uzo fabrikası 1856'da Yunanistan'ın bağımsızlığına takiben Tyrnavos'ta açılmasına karşın büyük üretim Midilli Adası'na geçmiştir. Özellikle Plomari kasabasında onlarca aile tarafından geleneksel olarak uzo üretimi yapılmaktadır. Her yıl Mayıs ayında Midilli Adası'nın en büyük kenti Midilli'de Uzo Festivali düzenlenmektedir.
Uzo tıpkı rakı gibi içine soğuk su ve isteğe bağlı olarak buz eşliğinde küçük bardaklarda içilir. Anasonun etkisinden beyaz bir hal alan uzo yanında çeşitli mezelerle tüketilir.
25 Ekim 2006 yılında uzo Yunanistan tarafından ulusal içki olarak tescil edilmiştir. Yunanistan'da 180 uzo üreticisi ve 370 çeşit uzo bulunmaktadır.
Plomari'de en büyük uzo üreticisi olan Barbayanni (Yunanca: Βαρβαγιάννης) markasına ait bir müze bulunmaktadır.
Kaynakça:[değiştir | kaynağı değiştir]
- Encyclopædia Britannica: Micropaedia article on "ouzo".
- http://theworldofouzo.gr/en/ouzo-plomari/ouzo-museum.php
- https://www.barbayanni-ouzo.com/greek-ouzo-liquor-museum.html