Zamanların işareti
Müjde "iyi haber" anlamına gelir. Yıllar boyunca, müjde bana iyi bir haber değildi, çünkü hayatımın büyük bir kısmında bana son birkaç gündür yaşadığımız öğretildi. "Dünyanın sonu" nun birkaç yıl içinde geleceğine inanıyordum, ancak buna göre hareket etsem Büyük Sıkıntıdan kurtulurdum. Bu tür bir dünya görüşü bağımlılık yapabilir, bu yüzden dünyada olup biten her şeyi, son zamanlarda gerçekleşecek olayların tuhaf bir yorumuyla görmeye eğilimlisiniz. Bugün bu düşünce tarzı artık Hristiyan inancımın odak noktası ve çok minnettar olduğum Tanrı ile olan ilişkimin temelini oluşturmuyor.
Son birkaç gün içinde
Paul Timothy'ye şöyle yazdı: "Ama son birkaç gün içinde kötü zamanların geleceğini bilmelisin" (2 Tim 3,1: XNUMX). Haber bugün her gün ne rapor ediyor? Acımasız savaşların ve bombalanmış şehirlerin fotoğraflarını görüyoruz. Ümitleri olmayan ülkelerinden ayrılan mültecilerin raporları. Acı ve korkuya neden olan terör saldırıları. Yaptığımız her şeyi yok eden doğal afetler veya depremler yaşıyoruz. Bir doruk var mı? Üçüncü Dünya Savaşı yakında bize gelecek mi?
Paul son günlerden bahsettiğinde geleceği tahmin etmiyordu. Aksine, içinde yaşadığı durum ve çevresinin nasıl geliştiği hakkında konuştu. Peter, son günlerde Pentecost'ta Peygamber Joel'ten alıntı yaparken zaten ilk yüzyılda olduğunu söyledi: "Son günlerde olmalı, Tanrı der ki, ruhumu bütün etlere dökeceğim; Oğullarınız ve kızlarınız kehanette bulunacak ve genç erkeklerin yüzleri görecek ve yaşlı adamlarınızın hayalleri olacak »(Elçilerin İşleri 2,16: 17-XNUMX).
Son günler İsa Mesih'le başladı! "Uzun zaman önce Tanrı, atalarımızla peygamberler aracılığıyla sık sık ve farklı şekillerde konuştu, ama son günlerde bizimle oğlu aracılığıyla konuştu" (İbran 1,1: 2-XNUMX NLB).
Müjde İsa, kim olduğu, ne yaptığı ve bu yüzden neyin mümkün olduğu ile ilgilidir. İsa ölümden dirildiği zaman, biliyor olsun ya da olmasın, her şey - tüm insanlar için - değişti. İsa her şeyi yeni yaptı: «Çünkü gökte ve yerde olan her şey yaratılabilir, görünmez ve görünmez, tahtlar, hükümdarlar ya da güçler ya da güçler olsun; hepsi onun tarafından ve onun için yaratılmıştır. Ve her şeyden önce ve içinde her şey var »(Sütun 1,16-17).
Savaşlar, açlık ve depremler
Yüzyıllar boyunca, toplumlar çöktü ve şiddet dağıldı. Savaşlar her zaman toplumumuzun bir parçası olmuştur. Doğal afetler insanlığı binlerce yıldır rahatsız ediyor.
İsa dedi ki: “Savaşları ve savaş çığlıklarını duyacaksınız; izle ve korkma. Çünkü olması gerekiyor. Ama bu son değil. Çünkü bir kişi diğerine karşı yükselir, diğeri diğerine karşı yükselir; ve orada kıtlıklar ve depremler olacak. Ancak tüm bunlar kasılmaların başlangıcıdır »(Mt 24,7-8).
Savaş, kıtlıklar, felaketler ve zulüm olacak, ama bundan endişe etmeyin. Son Günler neredeyse 2000 yıl önce başladığından bu yana dünya birçok felaket gördü ve eminim çok daha fazlası olacak. Tanrı istediği zaman bu dünyanın sorunlarını sona erdirebilir. Aynı zamanda İsa'nın geri döneceği büyük günü dört gözle bekliyorum. Bir gün sonu gelecek.
Açıkçası, imana ihtiyacımız var ve bir savaş olup olmadığını, sonun yakın olup olmadığını umuyoruz. İnanç ve gayrete ihtiyacımız var, günler ne kadar kötü olursa olsun, kaç felaket olursa olsun. Tanrı'ya karşı sorumluluğumuz değişmez. Dünya sahnesini izlerseniz, Afrika, Asya, Avrupa, Okyanusya ve Amerika'daki felaketleri görebilirsiniz. Beyaz ve hasat için hazır alanları görebilirsiniz. Gün olduğu sürece iş var. Sahip olduklarınızla elinizden geleni yapmalısınız.
Ne yapmalıyız
Kehanette şimdi neredeyiz? Şimdi kilisenin müjdeyi vaaz etmesi gereken zamandayız. İsa bizi yarışı sabırla sonuna kadar sürdürmeye ısrar etmeye çağırıyor. Pavlus ayrıca, yaratılışın süreksizlik yükünden kurtulduğu ve Tanrı'nın çocuklarına özgürlük ve gelecekteki ihtişam verildiğinde sondan bahseder.
«Ve Tanrı'nın ruhunu zaten vermiş olduğu, gelecekteki mirasın ilk kısmı bile içsel olarak iç çekiyoruz, çünkü Tanrı'nın oğulları ve kızları olarak yapmak istediğimiz şeyin tam olarak gerçekleşmesi hala beklemede: biz bekliyoruz vücudumuz da kurtarıldı »(Rom 8,23:XNUMX NGÜ).
Bu dünyanın sorunlarını görüyor ve sabırla bekliyoruz: «Çünkü umut için kurtulduk. Fakat gördüğünüz umut umut değildir; çünkü gördüklerinizi nasıl umut edebilirsiniz? Ama görmediğimiz şeyi umut edersek sabırla bekleriz »(24-25 ayetler).
Peter da aynı durumu yaşadı, Rab'bin gününü bekledi: "Ama Rab'bin günü hırsız gibi gelecek; sonra gökyüzü büyük bir çarpışma ile eriyecek; ancak elementler ısı ile eriyecek ve toprak ve üzerindeki eserler artık bulunamayacak »(2 Pet 3,10:XNUMX).
Bize ne gibi tavsiyelerde bulunuyor? Rab'bin gününü beklerken ne yapmalıyız? Nasıl yaşamalıyız Kutsal ve ilahi bir hayat yaşamalıyız. "Eğer bütün bunlar eriyecekse, Tanrı'nın gününün gelmesini bekleyen ve ona acele eden kutsal bir yürüyüş ve dindar varlık içinde nasıl durmak zorundasınız" (11-12 ayetleri).
Her gün sizin sorumluluğunuz budur. Onlar kutsal hayatlar yaşamaya çağrılırlar. İsa dünyanın sonu ne zaman geleceğini tahmin etmiyordu, çünkü onu bilmiyordu ve biz de bilmiyorduk: "Kimse günü veya saati bilmiyor, cennetteki melekleri bile değil, Oğlu bile, sadece birini Baba »(Mt 24,36:XNUMX).
Manevi yaşam
İsrail, eski antlaşmadaki toprakları için, ulus ona itaat ederse, onu özel bir antlaşma yoluyla kutsamaya söz verdi. Normalde hem kötüyü hem de adil olanı vuran doğal afetleri önleyecektir. Bu garantiyi diğer uluslara vermedi. Modern uluslar Tanrı'nın İsrail'e şimdi modası geçmiş özel bir vaat olarak verdiği nimetleri alamazlar.
Bu düşmüş dünyada Tanrı doğal afetlere, günahlara ve kötülüklere izin verir. Aynı zamanda güneşin parlamasını sağlar ve yağmur hem kötü hem de iyiye düşer. Eyüp'ün ve İsa'nın örneklerinin bize gösterdiği gibi, kötülüğün doğrulara düşmesine de izin verir. Tanrı bazen bize yardım etmek için fiziksel meselelere müdahale eder. Ancak yeni sözleşme, ne zaman, nasıl ve nerede yapacağına dair hiçbir garanti vermez. Yeni antlaşma bizi koşullara rağmen inanmaya çağırıyor. Bizi İsa'nın getireceği daha iyi bir dünya için gayretli özlemine rağmen, zulme ve sabra rağmen inançlı olmaya çağırıyor.
Yeni antlaşma, daha iyi antlaşma, manevi yaşam sunar ve fiziksel bir kutsamayı garanti etmez. İnançla fiziksel olana değil maneviyata odaklanmalıyız.
İşte kehaneti faydalı bir perspektife sokabilecek başka bir düşünce. Kehanetin asıl amacı tarihlere odaklanmak değil, en büyük görevi İsa'yı işaret etmektir, böylece onu tanıyabiliriz. İsa, hayatınızda alabileceğiniz en büyük nimettir. Bu hedefe ulaştığınızda, artık ona giden yola değil, Baba ve Kutsal Ruh ile birlikte İsa ile birlikte harika hayata odaklanın.
Joseph Tkach tarafından