Sadece turistler
"Uzay turizmi" - bu ifadede kaç olasılık var? Hemen yüzlerce milyarder ve milyoner ortaya çıkıyor, zor kazandıkları paralarını dünyayı uzaktan görme fırsatı için ödemeye hazır. Ve özel uzay limanları! Çok. Parası olan herkesi yörüngeye gönderebilecek gemilerin yanı sıra. Ne yazık ki, şimdiye kadar bunlar sadece planlar. Tüm ticari beklentilere rağmen, 2019 itibariyle özel uzay turizmi sadece ilk adımlarını atıyor. Sebepler açık: pahalı, zor, riskli. Ama "özel tüccarlar" dan bahsedersek: devlet programları çerçevesinde turistler gönderildi. Ve birden fazla.
İlk uzay turistleri, Sovyet Soyuz uzay aracını kullanarak Mir yörünge istasyonuna uçan Japon Toyohiro Akiyama ve İngiliz Helen Sharman'dı. İstasyonu sırasıyla 1990 ve 1991'de ziyaret ettiler. Uzay turizminin Sovyet know-how'ı olarak adlandırılabileceği ortaya çıktı. Rusya Federasyonu da kendini ilan etti. Roscosmos ve Space Adventures arasındaki kamu-özel sektör ortaklığının bir parçası olarak, 28 Nisan 2001'de İtalyan asıllı bir işadamı Dennis Tito Soyuz ile ISS'ye uçtu. Diğer birçok turist de istasyonu ziyaret etti; tüm bu geziler için Soyuz uzay aracını kullandılar.
Ne yazık ki, Rusya'daki özel kozmonotik, önde gelen Batı ülkelerinin gerisinde gözle görülür bir gecikme ile gelişmeye başladı. Öncelikle Amerikan şirketleri Virgin Galactic ve Blue Origin'den bahsediyoruz. Birincisinin, hava fırlatma teknolojisini kullanarak fırlatmayı planladıkları yörünge altı bir uzay aracını kullanarak fırlatmaları gerçekleştirmeyi planladığını hatırlayın: bu, uzay aracının havadaki taşıyıcıdan birkaç on kilometre yükseklikte ayrıldığı zamandır. Blue Origin'in tamamen farklı bir konsepti var: yeniden kullanılabilir bir yörünge altı roketi kullanarak turist fırlatmalarını gerçekleştirecek. Bu arada, Blue Origin, yeniden kullanılabilir bir fırlatma aracı yapan ilk şirketti: SpaceX'i geçti. Bununla birlikte, Falcon 9'dan farklı olarak, Blue Origin'in roketinin uzay değil, yörünge altı olduğunu tekrarlıyoruz. Fırlatıldıktan sonra, roket Falcon gibi dikey bir iniş yapar ve fırlatılan kapsül, paraşütle geri döner.
En sonuncusu: 23 Ocak'ta, Blue Origin onuncu Yeni Shepard yarışmasını başarıyla tamamladı. Bu sırada yörünge altı uçuşta birkaç deney gönderildi. Virgin Galactic'in de gurur duymak için nedenleri var: Geçen yıl Aralık ayında, iki pilotlu SpaceShipTwo sınıfının VSS Unity uzay uçağı, 13 kilometre yükseklikte WhiteKnightTwo taşıyıcıdan ayrıldı ve neredeyse 83 kilometre yüksekliğe ulaştı, uzay sınırının üzerine çıktı (Hava Kuvvetlerinin uzay sınırının tanımını alırsak) AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ). Turist böyle bir zevk için çok para ödemek zorunda kalacak: 2009 için bir biletin fiyatı 250 bin dolardı. Ancak kimse uzay turizminin her orta düzey yöneticiye açık olacağını söylemedi. Zenginler için bir zevktir.
En önemli şey: Daha önce de belirttiğimiz gibi, şimdiye kadar uzay turizmi, ISS'ye seyahat dışında, umut verici bir yön düzleminde yer alıyor. Yani, ne Virgin Galactic ne de Blue Origin henüz turistleri kendileri başlatmaya hazır değil. Bir Rus geliştirici onların önüne geçebilecek mi?
Selena: Uzay Kaçışı mı?
Öncelikle geliştiriciden bahsedelim. "Havacılık ve Uzay Teknolojileri" nin resmi web sitesinde şöyle diyor: "Bilim ve Üretim Derneği" HAVACILIK VE UZAY TEKNOLOJİLERİ "(NPO" AKT ") Temmuz 2011'de Pyatigorsk şehrinde kuruldu. Lider ve ilham kaynağı, ünlü gezgin, ALS'nin test pilotu, tasarım mühendisi Alexander Begak'tı. Havacılık uzmanları ve meraklıları, ana görevlerini havacılık endüstrisinin, özellikle ultra hafif havacılığın canlanmasında gördüler. 2001 yılında ilk uçak - transformatör "Scarab Runner" yaratıldı. Ekip, ülkenin ve dünyanın farklı yerlerinde laboratuvarın duvarlarında yapılan ekipman örneklerini test etti. "
Hafif hava kanalları Begalet markası altında gizlenmiştir. Bunlar, pilotun bulunduğu yerde tekerlekli arabalarla donatılmış, sert olmayan (paraşüt) kanatlı motorlu uçaklardır. Sitede, Triton amfibi aracı ve Yurik quadrocopter gibi sunulan diğer ürünleri bulabilirsiniz (UAV'nin yaratıcıları ünlü video blog yazarının sürümlerinden ilham almadı mı?).
Ne olursa olsun, şirket piyasadaki hafif uçaklardan daha ciddi bir şey sunmuyor. Ve yeni konsepti nedir? Fikre göre, Selena uzay aracı altı yolcuya kadar binebilir. Pilot için yer var, ancak normal bir durumda gemiyi kontrol etmeyecek: bu otopilotun görevidir. Gemi, tıpkı bir uçak gibi sıradan bir havaalanından kalkabilecek. "Yat" uzaya Mach 3,5 hızında girmeli ve sonunda 140 kilometre yüksekliğe ulaşmalıdır. İniş ve atmosfere giriş sırasında, uzay aracının hızı Mach 0,85 olmalıdır. Uçak modunda inmeyi planlıyorlar: bunun için hemen hemen her havaalanı da uygun olacak.
Herhangi bir havaalanına inme fırsatımız var, cihaz bir uçak gibi iniyor ... Şimdi uzayda geçirilen en uygun zamanı, rahat bir uçuş yolunu hesaplıyoruz, çünkü deneyimler, insanların on dakika boyunca sıfır yerçekiminde olmasına gerek olmadığını gösteriyor
- Alexander Begak şirketinin genel tasarımcısı dedi.
Havacılık ve Uzay Teknolojileri, bu gemilerden birkaçını inşa etmeyi planladıklarını söylüyor. Ve tahmini bilet fiyatının 200 ila 300 bin dolar arasında olması gerekecek: yani, rakiplerle hemen hemen aynı. Bu para için turist, sıfır yerçekiminde geçirilen oldukça uzun bir süre alacak: belki on dakikadan fazla.
Sonuç olarak, fikir zengindir. Ancak, şirketin böylesine karmaşık bir projeyi tam olarak nasıl hayata geçirmeyi planladığı büyük bir sorudur. Daha da zor bir zorluk, yatırımın geri dönüşü olacaktır, ancak o zamana kadar, değerlendirilebildiği kadarıyla, en azından tasarımın ilk aşamaları için fon bulunması gerekecektir. Projenin sunumundan bu yana geçen aylarda yeni bilgi eksikliği belirsizliği artırıyor. Ancak, projeye tam olarak bir "haç" koymaya ve herhangi bir olasılık hakkında konuşmaya hakkımız yok. En azından bu seferlik.