Vücudunuzdaki her yapı dört temel doku türüne ayrılabilir. Epitel dokusu yüzeyleri kaplar ve boşlukları çizer. Kas dokusu kuvvet ve hareket oluşturur. Sinir dokusu bedensel değişiklikleri algılar ve mesajları iletir. Ve bağ dokusu organları ve diğer dokuları korur ve destekler. Tendonlar bağ dokusu kategorisine girer. Birden fazla bağ dokusu katmanı oluşturup birleştirerek tam bir tendon oluşturulur.
Tendonların birincil yapı taşları kolajen lifleridir. Bu lifler çok güçlü, esnektir ve çekme geriliminden kaynaklanan hasara karşı dirençlidir. Kolajen lifleri genellikle paralel demetler halinde düzenlenir ve bu da tek tek liflerin kuvvetini artırmaya yardımcı olur.
Şimdi, bir tendonun işlevinin kası kemiğe bağlamak olduğunu hatırlıyor musunuz? Eh, tendon ve kasın yapısı tam anlamıyla birbirine bağlıdır ve iç içe geçmiştir. Bir kasın derinliklerinde tek tek kas lifleri bulunur. Kolajen, diğer bağ dokusu türleri ile birlikte, tek tek kas liflerini birbirinden ayrı tutan çok ince kılıflar oluşturur. Bu katmana endomysium denir.
Endomysium tabakalarına sıkıca sarılmış 10 ila 100 kas lifi grupları fasiküller oluşturur. Endomysium katmanlarından gelen kollajen, her bir fasikülü kaplayan daha büyük bir kollajen katmanıyla birleşerek uzanır. Bu katman, “etrafta” anlamına gelen “peri” olarak adlandırılan perimysium olarak adlandırılır.
Birçok bireysel kas fasikülünü birleştirerek, girişten itibaren gastroknemius veya baldır kası gibi tam bir kas elde edersiniz. Her kası çevreleyen, epimysium adı verilen başka bir kolajen tabakasıdır. Bu katman ayrıca, altındaki katmanlardan, perimysium ve endomysiumdan gelen uzunluklarda kolajen liflerinden oluşur.
Şimdi, tendonlara geri dönmeden önce bakmamız gereken bir katman daha var. Genellikle belirli bir hareketten sorumlu birden fazla kas vardır. Üst kolunuzun dirseğinizi büken kası genellikle biseps kası olarak bilinir. Ancak dirseğinizin bükülmesi üst kolunuzda iki ana kas gerektirir: iyi bilinen biseps brachii ve daha az bilinen brakiyal.
Bu kasların her biri kendi epimisyumuna sarılır, ancak aynı zamanda derin fasya adı verilen başka bir kolajen tabakası tarafından birbirlerine tutulurlar. Bu katman, kasları bir arada tutar, bu kasların serbest hareket etmesini sağlar ve kan akışını sağlar. Derin fasyanın kollajeni de alt kas katmanlarından kollajene bağlanır.
Sonunda tendona geri dönebiliriz. Yukarıdan gelen dört katmanın her biri esas olarak kolajenden oluşur. En derin endomysium tabakasından derin fasyanın kollajenine kadar kollajen tendonu oluşturmak için birleşir. Böylece, aşil tendonunuzun kord benzeri yapısının baldır kası ile buluştuğu yerde, kasa nüfuz eden birçok kolajen katmanına dallanmaya başladığını hayal edebilirsiniz.
Alt bacağınızı esnettiğinizde veya hareket ettirdiğinizde, ayrılmaz bir şekilde birbirine bağlı oldukları için aşil tendonunu ve baldır kasını çalıştırırsınız. Bu, kas kasılmasının kuvvetinin kasın tüm uzunluğu ve derinliği boyunca yayılmasını sağlar. Ayrıca kasın hiçbir kısmının diğerlerinden daha fazla stres yaşamamasını sağlayarak kası yırtılmaya karşı korur.
Kas ve tendon arasındaki bağlantıyı inceledik, ancak vücudun hareket etmesi için kemiklerin de hareket etmesi gerekir. Kas, tendon ve kemik arasında çok önemli bir son bağlantı vardır. Kord benzeri tendon kollajen demeti kasın dışına uzanır ve kemikleri çevreleyen bağ dokusu tabakasına, periosteuma bağlanır . Artık her kas, kemiğe güçlü ve esnek bir bağlantıya sahiptir ve kas liflerine minimum hasarla harekete izin verir.