Osmanlı tokadını mutlaka her insan duymuştur. Bir efsane haline gelen bu tokat gerçekte nasıl ortaya çıkmıştır? Osmanlı tokadının namını her insan duymuştur. Osmanlı ordusunda kullanılan bu hareket silashsız savunma ve saldırıcı amacıyla kullanıldı. Rakibi sersemletmeye ve öldürmeye yönelik vuruşlardır. Osmanlı devletinde yüze kalıcı hasar verebileceğinden dolayı yumruk atmak ayıp karşılanırdı ve tokat sadece yeri geldiği zaman kullanılırdı.
Osmanlı tokadı bilinenin aksine herkes tarafından kullanılamazdı. Bu hareket Osmanlı ordusunda bulunan ve Deliler adı verilen grup tarafından ortaya çıkartıldı. Deliler, düşmana karşı en ön cephede savaşan hafif zırh ve silahlara sahip düzensiz birliklerdi. Saldırı sırasında asla ok ve yay kullanmazlardı. Bunun yerine hançer, pala ve küçük baltalar kullanırlardı.
Küçüklüklerinden beri eğitim gören bu birlik her gün yağlı ellerle mermere vururlardı. Savaş sırasında üzerine gelen düşman askerlerini atlarını tokatlayarak düşürürlerdi. Ayrıca tokadın çıkardığı ses düşmanda psikolojik baskı oluşturmaktaydı. Osmanlı Devleti'nin savaştığı topraklarda yapılan araştırmalarda bulunan at ve insan kafataslarında tokat izlerinin olduğu gözlenmiştir. Kazılar esnasında kafatası içine veya beyine doğru göçmüş insan iskeletleri hatta metal miğferlerde bile el izlerine rastlanmıştır.
Osmanlı tokadı yüzün her iki yanına ve enseye bilek ve dirsek kırılmadan, omuzdan güç alınarak, büyük bir hızla atılırdı. Yüzün her iki yanına veya enseye atılabildiği gibi, asıl Osmanlı tokadı, burnu hedef alacak şekilde, yüzün tam ortasına, avuç içini germeden, burun ucuna denk gelecek şekilde atılırdı. Bu şekilde, kafatasının göz çukurları arasında kalan kısmını kırarak beynine saplanır ve ölüme yol açardı.