9 Ağustos'ta yayınlanan yeni raporda IPCC, elde edilen emisyon seviyesine bağlı olarak beş senaryo değerlendiriyor.
Küresel sıcaklığın, ortalama olarak, endüstriyel öncesi dönemde (1850-1900) göre 1.1 derece daha yüksek olduğu mevcut durumun sürdürülmesi: bilim adamları, 2040 tarafından 1.5 derecelik bir artış, 2060 tarafından 2 derece ve 2100 ile 2.7 derece olduğunu tahmin ediyor.
Aynı zamanda kuraklık, sel ve ısı dalgaları gibi daha aşırı hava olaylarına yol açacak olan bu artış, 2020'den itibaren sera gazlarının emisyonunun azaltılmasını düzelten Paris Anlaşması'nda belirlenen 2 dereceden daha az düşürülmesi hedefinden uzaktır ve 1.5 sınırı empoze eder. bir hedef olarak santigrat derece.
Karbondioksit ve diğer sera gazı emisyonlarının yüzyılın ortalarına kadar iki katına çıkacağı en kötü senaryoda, bu artış 2100 yılında yaklaşık 4 dereceye kadar felaket seviyelerine ulaşabilir.
Her bir artış derecesi, dünya çapında yaklaşık yüzde yedi daha fazla yağış öngörür, bu da fırtınalar, sel ve diğer doğal afetlerde artışa yol açabilir, IPCC'yi uyarır.
Endüstriyel öncesi zamanlarda yaklaşık on yılda bir kez meydana gelen ve şu anda 2,3 kez meydana gelen aşırı ısı dalgaları, 4 dereceden fazla sıcaklık ile senaryoda on yılda 9,4 kez (yılda neredeyse bir) kadar çarpılabilir.
Öte yandan, karbon tarafsızlığı (sıfır emisyon) yüzyılın yarısında ulaşıldığı uzmanlar tarafından kabul edilen en iyi hipotezde, sıcaklık artışı 2040 yılında 1.5 derece, 2060 yılında 1.6 derece ve yüzyılın sonunda 1 .4 dereceye düşecektir.
66 ülkeden 234 yazar tarafından hazırlanan iklim değişikliğini inceleyen ana organizasyonun çalışması, video konferans tarafından gözden geçirilen ve onaylanan ilk çalışma oldu.
Uzmanlar, emisyon azalmalarının birkaç on yıl geçene kadar küresel sıcaklık üzerinde görünür bir etkisi olmayacağını kabul etmekle birlikte, hava kirliliğini azaltmanın faydaları sadece birkaç yıl içinde göstermeye başlayacaktır.