Bu analiz, Inkstick Media’nın haftalık dış politika haber bülteni Critical State’te yayınlandı. Abone olun.
Savaş, ebeveyn olma kararını zorlaştırır. Çatışmaların ortasında kalan siviller için şiddet ve belirsizlik, aile planlamasını zorlaştırabilir veya imkansız hale getirebilir, şehirlerde ve hastanelerde tıbbi yardım alma yolları tehlikeli veya gasp edilebilir. Ve savaş beraberinde üreme zorlaması tehdidini ve gerçekliğini taşır. Savaştaki insanlar istemedikleri çocukları doğurmaya zorlanabilirler ve benzer şekilde istenmeyen gebeliklerden vazgeçmeye zorlanabilirler.
İçinde “Kürtaja erişim ve Kolombiya’nın iç savaş mirası: üreme şiddeti ile üreme yönetişimi arasındaYazarlar Megan Daigle, Deirdre N. Duffy ve Diana López Castañeda, Kolombiya’da kürtajın suç olmaktan çıkarılmasına bakıyor. Makale, Temmuz 2022’de, solcu aday Gustavo Petro’nun seçilmesinden aylar önce yayınlandı ve tartışmalı siyasi alan olarak üreme haklarına ve erişime odaklanıyor.
“Bu nedenle Kolombiya, ilk olarak, cinsiyete dayalı çatışma zararlarının eşitsiz politik ekonomisini ve ikinci olarak, açık şiddetin ötesindeki zararların karmaşıklığını göstermektedir – yani, kürtaja erişimin olmaması, cinsiyete dayalı bir çatışma zararı olarak okunmalıdır. ırksallaştırılmış, yerelleştirilmiş ve sınıflandırılmış çatışmayla ilgili (im)hareketsizlikler ve maddi eşitsizliklerle sınırlı olmaya devam ediyor” diye yazıyor yazarlar.
Başka bir deyişle, çatışma insanların seyahat etme şeklini ve ellerindeki kaynakları şekillendiriyor ve bunu cinsiyet, ırk, yerellik ve sınıf çizgileri boyunca yapıyor. Çatışma büyük ölçüde bitmiş olsa da, savaşın süresi kırsal kliniklerin kurulmasını engelledi. Sağlık hizmetleri altyapısının, özellikle de üreme sağlığı ihtiyaçlarını karşılayabilecek altyapının yokluğu, çatışmaya karışan insanların maruz kaldığı cinsel saldırılar, zorla kürtajlar ve zorla doğumların mirasıyla birleşiyor.
bu 2016 barış anlaşması hükümet ile uzun süredir devam eden isyancı grup Kolombiya Devrimci Silahlı Kuvvetleri – Halk Ordusu (veya genellikle FARC-EP olarak bilinir) arasında üreme hakları konusunda bir çatışma kaynağı haline geldi. Barışın şartları, zararları gidermek için toplumsal cinsiyete dayalı bir yaklaşım benimsemeyi, barışa karşı muhafazakar muhalefet tarafından çok ileri bir uzlaşma olarak ele alınan bir çerçeveleme aracını içeriyordu.
“Orijinal barış anlaşmasının cinsiyete dayalı zararlara ilişkin dilini eleştiren muhalifler, evlilik, aile, din ve hukuk sisteminin korunmasına başvurarak halk oylamasında ‘hayır’ oyu verilmesini savundular. Yazarlar, dönemin başsavcısı Alejandro Ordóñez barış anlaşmasını ‘Kolombiya ailesine ölümcül bir darbe’ olarak nitelendirdi.
Bu davayı ortaya koyarken, Kolombiya siyasetindeki muhafazakar güçler, savaşın birincil kurbanını insanlar değil aileler olarak belirledi; bu, sonrasında devletin sorumluluğunu bireyleri korumak yerine aileleri onarmaya kaydıran bir ayrım.
Yazarlar, “Kürtaj, bu muhataplar tarafından Kolombiya toplumuna ve barış sürecine karşıt ve ona muhalefeti, onlarca yıllık çatışmanın ardından istikrar, aile, kimlik ve normallik oluşturma aracı olarak görüyor” diye yazıyor. Bu, teknik olarak yasal olsa bile kürtaj bakımı ve üreme özgürlüğünün sağlanmasını zorlaştırıyor.
“Üreme adaleti aktivistleri, bu rekabet halindeki taleplerin son derece farkındadır. [for addressing violence and abortion access]: 2018’de La Mesa’ya yaptığımız ziyarette, üzerinde şu mesajın yazılı olduğu kartpostallar verildi: Nuestro cuerpo es nuestro primer territorio de paz Yazarlar, “vücudumuz bizim ilk barış bölgemizdir” diye yazıyor.
Kritik Durum, Inkstick Media çalışanlarından haftalık dış politika analizi düzeltmenizdir. Abone olun.
Kaynak : https://theworld.org/stories/2023-03-22/founding-fatherhood-part-ii