Sabah sabah, daha doğrusu öğlen öğlen donsal bir hadise yaşadım günlük bugün. Bunu anlatıyorum ki, benim gibi salak saçma işler yapıp oranızı buranızı sakatlamayın.
Olay, çekmeceden çıkardığım donun yanından sarkan ip parçasını görmemle başladı. Yahu sanane dimi, ip bu nereden sarkacağından sanane, ama yok, battı o ip bana, tuttum işaret parmağımla baş parmağımın arasına aldım ipi, diğer ucundan da diğer elime tuttum, dona en yakın noktadan koparıp rahatlayacağım, çekmemle birlikte naylon ipin başparmağımı derinlemesine yarması bir oldu. İp de kopmadığı gibi daha beter uzadı, don da iyice donluktan çıktı.
Hâlâ başparmağımdaki saçma yarığa bakıp bakıp, bu kadar gereksiz ve saçma bir yazıyı neden yazdım diye kendimle çelişiyorum. Boktan bir hadise. Hayatsa hâlâ aynı sorunsallarla rutin mutin sürüyor işte. Sorunsal diyen dilini eşek arısı soksun senin. Evet, hayatsa hâlâ aynı sorunlarla rutin mutin sürüyor işte.
Şimdi şikayet gibi algılayacaksın sanıyorum ama, algılama, çünkü herşey neyi nasıl ne zaman ve niçin algıladığında, algıda, algida, cornetto, corn, cort.
Cort dedim de aklıma geldi. Ama onu böyle saçma bir yazıda heba etmek istemiyorum, biraz sonra yazacağım onu da. Hadi şimdi sil bütün okuduklarını, resetle kendini sonra gel yeniden.