Enkazdan kaç kez tökezledim Benim için açılan yarayı kaç kez ortaya çıkarmak zorunda kaldım. Sürgünden ve yoksulluktan kaç kez bahsettim?
Her çağın vedasıyla yaşımdaki yay sayısında Yüreğimde kaç ateş tutuşturmadım, kaç köprü yıkılmadı dallarımdan? Çılgın rüzgarlara hapsolmuş kum gibiyim Gelenler bana tüm umutları bıraktı İçimdekileri anlayan birini beklediğimde
Ey çölde bir kum tanesine kehribar kokusunu nakşetmiş kalem, sen kimsin? sen kimsin? Bak cehalet kutsanmış Ne istediğini bilmeyenler için. Düşüncelerimden vazgeçmeyeceğimi biliyorsun. karanlık beni korkutmuyor Ey mübarek arıların sultanı Söylediğim her kelimeden bir nehir akarım
Hıçkırıklarının iniltisini duymuyor musun? sensizliğin nehirlerin . Aralarına korku girdi, akışlarını engelledi, Karanlık ışığı sevmez biliyorsun Neden kalbinde korku var? Neden cesaretini, özgüvenini kaybettin,
bak bana tembelliğimden kurtuldum Sarp Çetin yolundayım Yaprakları birbiri ardına düşen bir nehrin kıyısıyım yüksek sesler, boğuk sesler, alkışlayan eller, Acıya yenik düşen insanlardan uzak kendi eksenini oluşturmaya çalışan bir uğultu kötü meleklerden arınmış Gitmek için can attığın yer. Benden önce her şey sonsuzdu; Ben de sonsuza kadar süreceğim.
Ey dünya şöhreti, bu yerden tek bir kötü ruh geçemez. Dünya durdukça duracağını sananlar. Zalimlerinizin burada hiçbir yetkisi yoktur. Az evvel Tanrı kulağıma fısıldadı Caroline Laurent Turunc