Alekyiseviç, “Kızıl imparatorluk gitti ama kızıl adam, yani‘homo sovietucus’ kaldı” dedi. Nobelli yazar ‘Kaybedilen Savaşta’ başlığı altında çocukluk anılarından başlayarak Sovyet coğrafyasında yaşananları anlattı.
turkrus.com’un aktardığına göre konuşma özetle şöyle:
“1990’larda şansı kaçırdık. Soru şuydu: Nasıl bir üllkeye sahip olmalıyız? Güçlü bir ülke mi, yoksa insanların iyi, saygıdeğer hayat sürdükleri bir hayat mı? Biz eskisini seçtik, güçlü bir ülke.
Bir kez daha ‘güç devrinde’ yaşıyoruz. Ruslar Ukraynalılarla savaşıyor. Kendi kardeşleriyle. Benim babam Belarus, annem Ukraynalı. Bu pek çok insanın yaşadığı bir durum. Rus uçakları Suriye’yi bombalıyor… Umut devrinin yerini korku devri aldı…”
İmparatorluk yıkıldığında bize ne oldu? Eskiden dünya cellatlar ve kurbanlar olarak ikiye ayrılıyordu. Yani, çalışma kampları vardı. Eskiden dünya bir de hapis yatanlar ve hapsedenler olarak ayrılıyordu. Bugün bu ayrım ‘Slavyanofil’ve Batıcılar-ulusal hainler ve vatanseverler şeklinde.
Bir de alım gücü olanlar ve olmayanlar. Bu sonuncusu, bence, sosyalizmden sonraki en acımasız deneyim. Çünkü kısa süre öncesine kadar herkes eşitti. Kızıl insan, hayalini kurduğu o özgürlüğe ulaşamadı. Rusya’yı o olmadan paylaştılar ve o hiçbir şeysiz kaldı. Aşağılanmış ve soyulmuş halde. Agresif ve tehlikeli.
Rus insanı zengin olmak istemiyormuş gibi, hatta bundan korkuyor. Peki ne istiyor? Başka birinin ondan zengin olmamasını.
Ülke güçlü mü, yoksa insanların iyi yaşadığı, hak ettiği gibi mi olmalı? Bu soru karşısında ilk seçenek seçildi. Bugün de güç zamanı. Ruslar Ukraynalılarla, kardeşleriyle savaşıyor.”