Sugar Daddy
İlk buluşmada işler oldukça iyi gidiyordu. Midtown Manhattan'da pahalı bir Japon restoranı olan Megu'daydık, mükemmel pişmiş Kobe bifteği yiyorduk. Zengin bir finans türü olan sugar daddy arkadaşım bana kendisi hakkında her şeyi anlatıyor ve benimle ilgilendiğini gösteren sorular soruyordu. Sonra, gerçekte, "Seninle ister sitede ister Standart'ta tanışsam, bana ayda en az 10 bin dolara mal olacaksın" dedi.
Bahsettiği site, kaynaklara sahip insanları ("şeker babaları" ve "şeker anneleri") genellikle daha genç olan ve onları arayanlarla ("şeker bebekler") eşleştiren çevrimiçi bir ağ olan Arama Düzenleme idi. Birkaç hafta önce, kısmen sosyal bir deney olarak ve kısmen gerçek çaresizlikten üye olmuştum. Yukarı doğru çok az hareketlilik sunan işimden dolayı hayal kırıklığına uğradım ve tam zamanlı bir serbest yazar olma hedefimi gerçekleştirmek için işten ayrılmayı düşünüyordum. Beni geride tutmak, tasarruf eksikliğimdi ve normal bir maaş çekini feda etme korkumdu. Cömert bir hayırseverden ağır bir harçlık alsaydım, sıçramayı rahatça yapabileceğimi düşündüm.
Zengin yaşlıların gençlerle mücadele etmeyi desteklemesi fikri devrim niteliğinde bir şey değildir - sonuçta Peggy Guggenheim'ın Jackson Pollock için ya da Tuohy'lerin N.F.L. için yaptıklarına bakın. yıldız Michael Oher. Peki ya bir patronu güvence altına almak için iç geyşama dokunmam gerekirse?
Flört ve fuhuş arasındaki çizgide yürümeyle ilgili çekincelerimin üstesinden gelmek için, kendime bu tür endişelerin toplumsal şartlanmanın sonucu olduğunu söyledim. Parayı ve çiftleşmeyi karıştırmanın doğası gereği kötü olduğu fikrinin, ahlaki seks konusundaki kolektif takıntımıza dayanan bir yanlışlık olduğunu düşündüm. Hediyelerin değiş tokuşunu içeren çiftleşme ritüelleri - bunlar et, küçük balıklar veya elmas yüzükler olsun - maymunlardan deniz kuşlarına ve insanlara kadar pek çok türe yerleşmiştir. Erkeklerin gençlik ve güzellik gibi doğurganlık ipuçlarını hedef alması ve kadınların kaynak gösterilerine çekilmesi doğaldır. Sadece evrimsel içgüdülerini takip ediyorlarsa neden Heather Mills veya merhum Anna Nicole Smith gibi şüpheli altın avcılarına alay ediyorlar?
Tüm bunları aklımda tutarak, Arama Düzenleme profilimi oluşturdum. Deneyimi ne kadar ileri götürmek isteyeceğim konusunda hâlâ biraz tereddüt ettiğim için Annabelle Walker takma adını kullanarak kaydoldum. 2006 yılında kurulan sitenin yaklaşık 420.000 üyesi var, bunların kabaca üçte biri şeker babaları ve üçte ikisi şeker bebekleridir (şeker anneleri yüzde birden azdır). Şeker babaları premium üyelik için ayda 49,95 dolar (veya birinin vergi beyannamesi verileriyle net değerinin doğrulanmasını gerektiren Diamond Club sertifikası için ayda 1,200 dolar) öderken, şeker bebek olarak ücretsiz katılabildim. İki fotoğraf yükledim ve kendimle ilgili bazı genel bilgileri listeledim ve ne aradığınızı soran alanda "açık, pazarlığa açık tutar" dedim. (Düzenleme Arayışı, "hediyeler" karşılığında "samimiyet ve arkadaşlık" alışverişini teşvik ederek fuhuş meselesinin etrafını sarar.) Derin bir nefes aldım ve New York'ta yaşayan bekar erkeklere en azından değerli olduğunu iddia etmeye kararlı bir şekilde profilimi yayınladım. 10 milyon dolar.
Ama Megu'ya ve Hank'i arayacağım randevuma dönelim. (Bu makale boyunca, mahremiyetlerini korumak için çıktığım erkeklerin adlarını değiştirdim.) Başlangıçta, Aranma Düzenine gönderdiği ukala, yazım hatası içeren mesajla şüphelerimi çekti: r arıyor; profilimi oku ve eğer ilgilenirsen bana bir satır at ... hayal kırıklığına uğramayacaksın. " Sonra onun net değerini - 100 milyon dolar - ve bir kız arkadaşına harcamak istediği miktarı gördüm: ayda 10.000 ila 20.000 dolar. Bu, yaşam giderlerimi karşılamaya ve beni binlerce harcanabilir gelirle baş başa bırakmaya yeter. Bana orta yaşlı olduğunu, spor yaptığını ve finans alanında çalıştığını söyleyen Hank profilinin geri kalanı daha az ilgi çekiyordu.
Bir randevu ayarladık ve birbirimizi tanıyabilmemiz için ne giyeceğimizi belirledik - lacivert bir oyuncak bebek elbisesi ve benim için siyah tayt, onun için çizgili bir düğmeli ve kestane rengi bir kaşmir yelek. Oturmadan önce Hank asansörle gözlerimi açtı ve “Güzel. Uzun, sarışın bir kız arkadaşa ihtiyacım var. "
Garson geldiğinde, çok gerekli bir bardak Sauvignon Blanc sipariş ettim. Hank köpüklü su istedi ve "Hayattan iyiyim" diye açıkladı. Ona, "Kötü insanlar beni etkilemiyor" demek istedim, bunun yerine gülümsedim ve ikimiz için sipariş vermesi için onu cesaretlendirdim.
1 yıl için 15 $ + ücretsiz bir kutu alın.
Şimdi Katıl
Akşam yemeği boyunca Hank mide bulandırıcı konuştu, kendisinden "dünya vatandaşı" olarak söz etti ve otobiyografik taslağını şu şekilde bitirdi: "Gerçekten büyük ikramiyeyi vurdun, biliyorsun."
"Yaptım, değil mi?" Dedim ama coşku taklidi yapmak gittikçe zorlaşıyordu. Yine de, bunu baştan sona görmeye kararlıydım. "Site aracılığıyla başka biriyle çıktın mı?"
"Evet, bir kız arkadaşım vardı," dedi, dikkati sıcak bir kayanın tepesinde cızırdayan sığır eti parçaları tarafından tüketildi. "Bir yıllığına. Sona erdi