Böylece, genelimize dönüyoruz. Ocak masası siparişleri. Gördüğünüz diğer ilginç konuları görelim. Bugün biz sipariş ile birlikteyiz Artyomenko. , Onu dinle ... Merhaba, uygun bir dilde, onları bulmanın yolları, onları bulmanın yolları, Exoplanet'i aramak için teleskop cihazları hakkında okumak ilginç olacaktır. Teşekkürler. Çok ilginç, şahsen böyle bir şey hakkında hiçbir şey bilmiyordum. Birlikte bulalım ...
Başlamak için, hangi gezegenlerin olduğunu anlayacağız. Exoplanet - Gezegen, güneş sisteminin dışında yer alan (Yunan öneki "EXO" "dış", "dış"), alternatif bir terim - bir ekstraksiyon gezegeni (ekstra güneş gezegeni) anlamına gelir. Gezegenler, yıldızlara kıyasla son derece küçük ve donuklardır ve yıldızların kendileri güneşten uzaklar (en yakın - 4.22 ışık yılı mesafesinde). Bu nedenle, uzun süredir, diğer yıldızların yakınındaki gezegenleri tespit etme görevi bozulmamıştı.
İlk defa, bu tür gezegenler dolaylı olarak 1990'larda, etrafındaki yıldızların zayıf "sallanmasıyla" bulundu. 2001'in ortasında, planetery sistemleri 58'de güneş yıldızlarına ve iki radyoya yakınlarında açıktı ve bazı durumlarda bazı durumlarda çeşitli gezegenlerden bulunur, ancak şu ana kadar hiç kimse doğrudan gözlenmemiş ve keşfetmedi. Yıldız hareketlerinin kesin ölçümü, gezegensel sisteminin en büyük üyelerinin kitlelerini ve yörüngelerinin parametrelerini tahmin etmeyi mümkün kılar. Bazı ekler, güneş sistemine benzer yakın yol sistemlerine dahil değildir, ancak yıldızlararası uzayda hareket etmeleri mümkündür.
Gezegenin diğer yıldızın yakınında gözlemlenmesi ile ilgili ilk güvenilir mesaj 1995 yılının sonunda geliyordu. Bu başarı için toplam on yıl "Doğu Nobel Ödülü" ödülü - SIR Run Run Show (Run Run Shaw) ödülü verildi. Hong Kong Media Magnat, üçüncü yıla, tıp da dahil olmak üzere astronomi, matematik ve yaşam bilimlerinde özel başarı elde eden bilim adamları ile bir milyon dolar verildi. California Üniversitesi'nden (ABD), California Üniversitesi'nden (ABD), California Üniversitesi'nden (ABD) 'dan Cenevre Üniversitesi'nden (ABD) olan Michel Major Major, Hong Kong'da ciddi bir törenle ödül aldı. Kurucunun 98 yaşındaki Bay Show'un elleri. Zaman içerisinde, ilk Explanets'in tespit edilmesinden sonra, bu bilim adamları tarafından başkanlık eden araştırma grupları, düzinelerce yeni uzak gezegen keşfetti ve ilk 100 keşiflerin 70'i Marci tarafından yönetilen Amerikan astronomlarının payını oluşturdu. Buna göre, 1995 yılında Amerikalıların iki ay önce Amerikalıların önündeki ilk exoplanet hakkında bir mesajla bir tür intikam aldılar. Teknoloji Tanımlaması Gezegenin teleskopunun diğer yıldızların yakınındaki teleskopunu ilk gören Hollanda Mathematician ve Astronom CHRISTIANS GUMGENS'in XVII Yüzyıla geri döndü. Ancak, hiçbir şey bulamadı, çünkü bu nesneler güçlü modern teleskoplarda bile görünmez. Gözlemcisinden inanılmaz derecede çok uzaklar, yıldızlara kıyasla onların boyutları küçüktür, yansıyan ışık zayıf. Ve nihayet, kendi yerel yıldızlarına yakın bulunurlar. Bu nedenle, yerden gözlenmediğinde, sadece parlak ışığı göze çarpan ve sıkıcı ekzoplanetlerin donuk noktaları, parlaklığında "boğulur". Bu nedenle, güneş sisteminin dışındaki gezegen uzun süre tanındırılmamış.
1995 yılında, ilk kez Fransa'daki ilk Provence Gözlemevi'nde gözlemler yürüten Cenevre'deki Astronomers Michelle Major ve Didier Kelos, ilk kez, Exoplanet tarafından güvenilir bir şekilde düzeltildi. Bir ultra-spektrometre yardımı ile, Constellation Pegasus'taki bir yıldızın (51), dört karasal günün dört bir süresine sahip bir süre boyunca "sallanmasını" buldular. (Yıldız etrafını çevirerek gezegen, yerçekimi etkileri ile sallar, bunun sonucunda, Doppler etkisi nedeniyle yıldız spektrumunun değişimini gözlemleyebilirsiniz.) Yakında bu keşif Amerikan astronomları Jeffrey Marti tarafından onaylandı ve Paul Butler. Gelecekte, yıldızların spektrumundaki periyodik değişiklikleri analiz etmek için aynı yöntem, 180 daha fazla exoplanets keşfedildi. Gezegen yıldız ve gözlemci arasındayken, yıldızın parlaklığındaki periyodik bir değişiklikte, fotometrik yöntemle birkaç gezegen bulundu. Fransız uydu korosundaki ve Amerikan istasyonu Kepler'teki exoplanets aramak için kullanılan bu yöntemdir.
Keplen istasyonu
Gezegen yıldızların nasıl oluştuğunu açıklayan hiçbir güvenilir teori yoktur. Bu konuda sadece bilimsel hipotezler mevcuttur. En yaygın olanı, güneşin ve gezegenin tek bir gaz tozu bulutundan kaynaklandığını gösteriyor - dönen bir alan bulutsu. Latince Kelimeden Bulutsu ("Bulutsu") bu hipotez "nebular" olarak adlandırıldı. Garip bir şekilde, oldukça katı bir yaşa ve iki buçuk yüzyıla sahiptir. Gezegenlerin oluşumu hakkında modern fikirlerin başlangıcı, Königsberg'de "Evrensel Doğal Tarih ve Gökyüzünün Teorisi" kitabı çıktığında, 1755'te yapıldı. ONU Königsberg Üniversitesi'nden 31 yıllık Königsberg Immanuel Kant Üniversitesi mezunu, o zamanlar toprak sahipleri çocuklarında bir ev öğretmeni olan ve üniversitede öğretti. Gezegenlerin kökeni fikrinin, 1749'da İsveççe-yazar-mistik Emanuel Swedenborg (1688-1772) tarafından piyasaya sürülen kitaptan öğrenilen Toz Bulutu Kant'ından öğrenilmesi, hipotezi ifade eden Melekler tarafından), vorteks hareketi alan bulutsu maddelerinin bir sonucu olarak yıldızların oluşumu üzerine söylenir. Her durumda, bu hipotezin ortaya çıktığı oldukça pahalı bir İsveçborg kitabının, biri Kant'tan sadece üç kişiyi satın aldığı bilinmektedir. Daha sonra, Kant, bir Alman klasik felsefesinin kaynağı olarak yüceltilir.
Ancak gökyüzü hakkındaki kitap biraz tanındı, çünkü yayıncısı yakında iflas etti ve neredeyse tüm dolaşımın tümü makul kaldı. Bununla birlikte, Kant'ın toz bulutundan ortaya çıkması üzerine hipotezi - ilk kaos - ilk kaos - çok canlı olduğu ortaya çıktı ve bir dahaki sefere birçok teorik akıl yürütme için temel olarak görev yaptı. 1796'da, Fransız matematikçi ve gökbilimci Pierre Simon Laplace, Kant'ın çalışmalarına duyarılamaz, güneş sisteminin gezegenlerinin oluşumunun gaz bulutundan oluşumunun benzer bir hipotezini ortaya koydu ve matematiksel bir gerekçe verdi. O zamandan beri, Kant'ın hipotezi - Laplace, güneş ve gezegenin nasıl gerçekleştiğini açıklayan lider bir kozmogonik hipotez haline geldi. Güneşin ve gezegenlerin ortaya çıkmasındaki gaz tozu ile ilgili fikirler, daha sonra maddenin özellikleri ve yapısı hakkındaki yeni bilgilere uygun olarak belirlenir ve tamamlanır.
Bugün güneşin oluşumunun ve gezegenlerin yaklaşık 10 milyar yıl önce başladığını varsayılmaktadır. İlk bulut, 3/4 hidrojen ve 1/4 helyumdan oluşuyordu ve diğer tüm kimyasal elementlerin payı ihmal edilebilirdi. Dönen bulut, ağırlıklı olarak yerçekimi kuvvetlerinin etkisi altında sıktı. Merkezinde, maddenin ana kütlesi konsantre edildi; bu, çok miktarda ısı ve ışığın tahsis edilmesiyle termonükleer reaksiyona başlayan, yani yıldız çıkan, yıldız çıkan bir duruma neden olan böyle bir durumu kapatan konsantre edildi. Etrafında dönen gaz tozu bulutunun kalıntıları, yavaş yavaş düz bir disk şeklini elde etti. Gezegene milyarlarca yıl boyunca "göz ardı" için daha yoğun bir maddenin bir debriyajını ortaya çıkarmaya başladı. Ve ilk önce güneşin yanında gezegenler vardı. Bunlar, yüksek yoğunluklu - demir ve taş küreler - karasal gezegenlerle nispeten küçük oluşumlardı. Bundan sonra, çoğunlukla gazlardan oluşan gezegenler, bölgede güneşten daha uzak hale getirildi. Böylece, orijinal toz diski, gezegensel bir sisteme dönüşmekten vazgeçti. Birkaç yıl önce, Jeolog Academisyen A.A'nın bir hipotezi göründü. Geçmişteki dünyevi tip gezegenlerinin de kapsamlı gaz kabukları ile çevrili olduğunu ve gezegenlerin devleri gibi görünüyordu Maracushev. Yavaş yavaş, bu gazlar güneş sisteminin eteklerinde gerçekleştirildi ve eski dev gezegenlerin sadece katı çekirdeklerinin şimdi dünyanın gezegenleri olan Güneş'in yakınında kaldı. Bu hipotez, yıldızlarına çok yakın olan gazlı toplar olan Exoplanets ile ilgili en son verileri yankılar. Belki de, gelecekte, ısıtma ve yıldız rüzgar akıntılarının etkisi altında (luminary tarafından yayılan yüksek hızlı plazma partikülleri), ayrıca güçlü atmosferleri kaybederler ve Dünya, Venüs ve Mars'ın ikizlerine dönüşeceklerdir.
Exoplans çok sıradışıdır. Bazıları, güçlü bir şekilde uzun yörüngelerden geçerek, sıcaklıkta önemli değişikliklere yol açan, diğerlerinin armatürlere son derece yakın bir yer nedeniyle sürekli olarak +1 200 ° C'ye kadar sıcaktır. Sadece iki karasal gün boyunca yıldızlarının etrafını dolaştıran ekler var, yörüngelerinde çok hızlı bir şekilde hareket ediyorlar. İki ve hatta üç "güneş" bir kerede parlıyor - bu gezegen, birbirine yakın yerleştirilen iki ya da üç aydınlatma sistemine giren yıldızların etrafında döner. İlk önce sade bir astronomlardaki Exoplanets'in çeşitli özellikleri. Gezegensel sistemlerin oluşumunun oluşumunun birçok köklü teorik modellerini gözden geçirmesi gerekiyordu, çünkü pazarların protonoplanetik bulutundaki gezegenlerin oluşumu hakkında modern fikirler, güneş sisteminin yapısının özelliklerine dayanır. Güneşin yakınındaki soluk alanda, refrakter malzemelerin kaldığına, yeryüzünün gezegenlerinin oluştuğu metaller ve taş kayalar olduğuna inanılmaktadır. Gazlar, gezegenlerin devrelerine yoğunlaştırıldıkları bir soğutucuya, uzak bir bölgeye kayboldu. En ucunda olan gazların bir kısmı, en soğuk alanda, birçok küçük planetoid oluşturarak buza dönüştü. Ancak, exoplanets arasında tamamen farklı bir resim var: Gaz devleri neredeyse yıldızlarına yakın.
Keşfedilen çoğu Explanets, Jüpiter gibi dev gaz topları, yaklaşık 100 kütle toprağının tipik bir kütlesidir. Onlar yaklaşık 170, yani toplamın% 90'ı. Bunların arasında beş çeşit seçiliyor. En yaygın olan "su devleri", bu nedenle, yıldızdan uzaklıkla yargılanması nedeniyle, sıcaklıkları dünyadaki ile aynı olmalıdır. Bu nedenle, su buharı veya buz kristallerinden gelen bulutlar tarafından sarılmış olmalarını beklemek doğaldır. Genel olarak, bu 54 serin "su devleri" bir tür mavimsi beyaz toplara sahip olmalıdır. Aşağıdaki prevalanslar 42 "sıcak jüpiter" dir. Onlar tamamen yıldızlarına yakınlar (güneşten 10 kat daha yakın) ve bu nedenle sıcaklıkları +700 ila +1 200 ° C arasında. Grafit toz bulutlarının koyu renkli çizgileri ile kahverengimsi kıvrımlı renginin atmosferinin olduğu varsayılmaktadır. Sıcaklık +200 ila + 600 ° C olan "Sıcak Jüpiter" adı verilen mavi-leylak-lila atmosferi olan 37 exoplanets üzerinde biraz daha soğuk. Planet sistemlerinin daha da güzel alanlarında, 19 "sülfat devleri" bulunur. Venüs'teki gibi, sülfürik asit damlacıkları ile bir bulut katında örtülmüş oldukları varsayılmaktadır. Kükürt bileşikleri bu gezegenler sarımsı beyaz renk verebilir. Alternatif olarak, "Zaten ilgili yıldızlardan" bahsedilen "su devleri" bulunur ve en soğuk alanlarda, bu Jüpiter'e benzer sıcaklıkta benzer olan 13 "Jüpiter" çiftleri bulunur (-100 ila -200 ° C'de bulut katmanının dış yüzeyi) ve muhtemelen, aynı şekilde bakıyorlar - mavimsi-beyaz ve bej bulutlu, beyaz ve turuncu lekeler büyük girdaplarda bulunur.
Son iki yılda dev gazı gezegenlerine ek olarak, bir yarım düzine exoplanet daha az var. Güneş sisteminin "küçük devleri" ile kütle ile karşılaştırılabilirler - Uranyum ve Neptün (Dünya'nın 6 ila 20 ucu). Astronomlar bu tür bir Neptum'u denir. Bunlar arasında dört çeşittir. En yaygın "sıcak neptün", dokuz buldular. Onlar yıldızlarına çok yakın ve bu nedenle güçlü bir şekilde ısıtılır. İki "soğuk Neptün" veya "buz devleri", güneş sisteminden Neptün'e benzer şekilde bulunur. Ek olarak, iki "süper ışık", Gezegenler Giants gibi, böyle bir yoğun ve kalın bir atmosfere sahip olmayan aynı tip - büyük karasal tip gezegenleriyle ilgilidir. Gezegen venüsünün özelliklerini çok muhtemel volkanik aktivite ile özelliklerini hatırlatan "süpermenities" "sıcak" olarak kabul edilir. Diğer tarafta, "soğuk", zaten okyanusun gözetlenmesi için zaten gözlemlemeyi başardığı bir su okyanusunun varlığını üstleniyor. Genel olarak, Exoplans henüz kendi isimleri yoktur ve döndükleri yıldıza eklenen Latin alfabesinin mektubunu belirlemiştir. "Soğuk Süper Gaz", Exoplanet'in en küçüğüdür. 2005 yılında ortak araştırmaların bir sonucu olarak 12 ülkeden 73 gökbilimciler açıldı. Şili, Güney Afrika, Avustralya, Yeni Zelanda'da ve Hawaii Adaları'ndaki altı gözlemevinde gözlemler yapıldı. Bizden bu gezegene son derece uzak ve 20.000 ışık yılı.
Tabii ki, hayatın varlığının mümkün olduğu yerler en büyük ilgi. Bazen uzayda arama yapmaya başlamak için "Kardeşler göz önünde bulundurun, önce Gezegeni hipotetik olarak yaşayabildikleri sağlam bir yüzeye sahip olmalısınız. Uzaylıların gaz devlerinin atmosferinin içinde uçması veya okyanusların derinliklerinde yüzmesi muhtemel değildir. Katı yüzeye ek olarak, rahat bir sıcaklık, ayrıca yaşamla uyumlu olmayan zararlı emisyonların olmamasının yanı sıra (en azından bilinen yaşam biçimleri). Wereships, suyun olduğu gezegenler olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle, yüzeylerdeki ortalama sıcaklık yaklaşık 0 ° C olmalıdır (bu değerden önemli ölçüde saplanabilir, ancak + 100 ° C'yi geçmez). Örneğin,% + 15 ° C'nin yüzeyinde ortalama sıcaklık ve -90 ila + 60 ° C arasında salınımların dönüşü ve salınımların dönüşü Dünyada bize bilinen, astronomların "habitatlar" olarak adlandırılan formda kullanım koşulları olan koşulları olan Cosmos bölgesi. Karasal türün gezegenleri ve bu bölgelerdeki uyduları, dünya dışı yaşam biçimlerinin en muhtemel tezahürü yerleridir. Olumlu koşulların ortaya çıkışı, gezegenin hemen iki habitatta bulunduğu durumlarda, yakın yolda ve galaktikte olabilir.
Yakın bir yol habitatı (bazen de "ekosfer" olarak adlandırılır) - bu, gezegenlerin yüzeyindeki sıcaklığın su sağladığı yıldızın etrafındaki hayali bir küresel bir kabuktur. Yıldız sıcak, en uzak olanı böyle bir bölgedir. Güneş sistemimizde, sadece dünyada bu tür koşullar var. En yakın gezegenler, Venüs ve Mars bu katmanın sınırlarında - Venüs - sıcak ve Mars - soğukta yer almaktadır. Yani arazinin yeri çok başarılı. Güneşe daha yakın, okyanuslar buharlaşacak ve yüzey sıcak bir çöl olacak. Güneşten daha fazla - küresel bir buzul olacak ve dünya soğuk bir çölde dönüşecek. Galaktik habitat, yaşamın tezahürü için güvenli olan alan alanıdır. Böyle bir alan, taş gezegenlerin oluşumu için gerekli birçok ağır kimyasal element içermesi için galaksinin merkezine yeterince yakın olmalıdır. Aynı zamanda, bu alan, süpernovaların patlamalarından kaynaklanan radyasyon sıçramalarının yanı sıra, dolaşmanın yerçekimi etkisinin neden olabileceği çok sayıda kuyruklu yıldız ve asteroit içeren yıkıcı çarpışmaların yanı sıra, radyasyon sıçramalarını önlemek için galaxy'nin merkezinden belirli bir mesafede olmalıdır. yıldızlar. Galaxy, Samanyolu, merkezinden yaklaşık 25.000 ışık yılı yaşam alanı var. Ve yine, güneş sisteminin, gökbilimcilerimizin sadece% 5'ini göz önünde bulunduran Samanyolu'nun uygun alanında olduğu gerçeğiyle şanslıydık.
Uzay istasyonları yardımı ile planlanan diğer yıldızların yakınındaki dünyevi türünün gezegenlerinin gelecekteki aramaları bu kadar uygun bir bölgeye yöneliktir. Bu, arama bölgesini önemli ölçüde sınırlandırır ve dünyanın dışındaki yaşamın tespiti için umut verir. En umut verici yıldızların listesi zaten derlenmiştir. Öncelikli çalışma, bu listeden 30 yıldıza tabi olacak, konumu, yaşamın ortaya çıkması için en uygun olanı olarak kabul edilir.
Ağırlık olarak, tüm gezegenler 3 tipe ayrılır: devler (Jüpiter ve Satürn gibi), Neptün (Uranüs ve Neptün gibi) ve toprak tipi gezegenler veya toprak (Dünya ve Venüs gibi). Giants ve Neptunes arasındaki sınır, derinliklerde metalik hidrojen gezegenlerinin görünümü boyunca (yeryüzünün yaklaşık 60 kütlesi veya Jüpiter'in 0,19 kitlesi) geçer. Neptunes ve topraklar arasındaki sınır, dünyanın 7. kütlelerinde oldukça koşullu bir şekilde gerçekleştirildi (çünkü uranüs, dünyanın 14 kitlesiyle hala açık bir Neptün'dir ve yeryüzünün zaten dünyanın türünün gezegenidir). Belki de, dünyanın 3-10 kitlesi aralığında, özellikleri hem Neptun'un özelliklerinden hem de dünya gezegenlerinin özelliklerinden keskin bir şekilde farklı olan gezegenler var, ancak gerçekten açılmadıkları sürece, Esansları gerekli olanın üstündeki çoğaltır.
Giants gezegenleri arasında, bir yandan ve Neptum, diğerinde, kütleye ek olarak birçok önemli farklılık vardır. Böylece, gezegenlerin-devlerin kimyasal bileşimi, Yıldız kimyasal bileşimine yakındır, yani. Esas olarak hidrojen ve helyumdan oluşurlar (yüzde birkaç) ağır elementlerin kirliliği. Neptün, çoğunlukla buz kayaçlarının (silikatlar ve alüminosilikat) karışımına sahip olan buzdan (su buzu, metan, amonyak ve hidrojen sülfit) oluşur, bileşimlerinde hidrojen ve helyum miktarı% 15-20'yi geçmez. Son olarak, dünyanın türünün gezegeni sadece hidrojen ve helyumdan değil, büyük ölçüde ve buzdan yoksundur ve esas olarak demir atkı karışımına sahip silikatlardan oluşur.
Gezegenlerin özelliklerini kütlelerine bağlı olarak özetliyoruz.
1. Gezegenler Giants, 0,19 ila 13 Jüpiter kitlesine kadar kütle. Neredeyse yıldız kimyasal bileşimi farklıdır, yani Esas olarak hidrojen ve helyumdan oluşur. Hızlı bir şekilde döndürün. Gezegenin derinliklerindeki devasa basınç nedeniyle, hidrojen metal faza girer (veya başka bir deyişle dejenere olur). Gezegenlerin yarıçapı, Jüpiter'in 0.3 kitlesinden ve kahverengi cücelerden (Jüpiter'in 13 kitlesi) sınırına kadar olan yarıçapı, Jüpiter'in yarıçapına veya dünyanın yaklaşık 10-11 katına yakındır. İstisna sözdedir. Sıcak Jupiters - Gezegenler-Giants, yıldızlarına yakın ve 1000K'nın üzerinde etkili bir sıcaklığa sahip. Hafif Yıldız tarafından güçlü bir şekilde ısıtılır, atmosferi genişler, gezegenin görünür yarıçapını Jüpiter yarıçapının 1-1.4'üne yükseltir. Devlerin ortalama yoğunluğu 0.28 g / cc arasında değişmektedir. En nadirlenmiş sıcak jupiters) 12 g / cc'ye kadar (en büyük gezegenler Jüpiter'in 10-12 kitlesindeki en büyük gezegenler). Bu gezegenlerin ikinci kozmik hızı 37 km / s'i aşıyor ve genellikle 45-70 km / s'dir. Büyük olasılıkla, tüm gezegenler devlerin, gezegenin kütlesinin büyümesiyle artan güçlü bir manyetik alana sahiptir.
Gezegenlerin güneş sisteminde - Jüpiter ve Satürn.
2. Neptün, Dünya'nın 7 ila 60 ucundan aralığındadır (0.022 - 0.19 Jüpiter kitlesi). Buzların çoğunu (su, amonyak, metan, hidrojen sülfür) ve gezegenin toplam kütlesinin dörtte birini oluşturan kaya kayaçlarını içerirler. Gezegenin bileşimindeki hidrojen ve helyum oranı% 15-20'yi geçmez. Hidrojeni metal faza çevirmek için baskı yeterli değildir. Radius 4 yarıçapına yakın. Ortalama yoğunluk 1.3-2.2 g / cc, ikinci boşluk hızı 18-30 km / s'dir. Manyetik alan dipolden çok farklıdır (örneğin, gezegenin iki kuzey ve iki güney kutusuna sahip olabilir).
Neptün Güneş Sisteminde - Uranüs ve Neptün.
3. Kesirli gezegenler, kilo dünyanın 7 kütlesinden az. Esas olarak silikatlardan (kaya bileşeni) ve demirden oluşur. 3.5-6 g / cc cm ortalama yoğunluğu. 2 yarıçapı 2 yarıçapı.
Dünya tipi gezegeninin güneş sisteminde - Merkür, Venüs, Dünya ve Mars.
Ve şimdi bulunan Exoplanet'in ilk 10'a bakalım.
Güneş sistemimizin dışındaki ilk gezegen 1989'da gökbilimciler tarafından keşfedildi. Pulsar etrafında tedavi edilen PSR 1257 + 12 B'dir. Geçmiş zamanın üzerinde, Exoplanet'in çoğu keşfedildi - ve 500'den fazla - onların en çok sıcak Jüpiter olarak ortaya çıktı, yani çoğu, birçoğu doğal yıldızlarına çok yakın olan gaz devleri. Bununla birlikte, bu doğaldır, çünkü ekstraksiyon gezegenlerini bulmak için mevcut yöntemler, yıldız dalgalanmalarının, gezegenlerin yerçekiminin (radyal hızlar yöntemi) veya sabitlenmesi üzerindeki ultra ölçüm ölçümünde Yıldız Parlaklığı, gezegenin zamanında diskinden önce (transit yöntemi) değişir. Ve açıkça zaten, kesinlikle aynı gezegenlerin olmadığı 500'den fazla ekstra öğütme dünyası. Ancak bu, bizi şiddetle şiddetle memnun eden, evrenizin cazibesidir. Kosmos-x.Net.ru sahibinin editörlüğüne göre, astronomlar tarafından keşfedilen Exoplanets sitesine göre en ilginç on tanrımla tanışmaya davet ediyoruz.
GLIESE 581G. Zina Deretsky, Ulusal Bilim İllüstrasyon.
GLIESE 581G. - Yıldız GLIESE 581'in etrafında döndürme, gezegenin dünyasından yaklaşık 20 ışık yılı mesafesinde. Gliese 581g, "konut bölgesinde" bulunur, yani yıldızdan bu kadar uzaktaki yıldız enerjisini sıvı halde var olanı sağlayan doğru miktarda. Bazı gökbilimciler, Gliese 581 sisteminin dört olmadığını, altı gezegen olduğuna inanıyor.Tres-4 dubbed. Jeffrey Hall, Lowell Gözlemevi İllüstrasyon.
TRES-4 Dubbed - Bizden 1400 ışıkyılı bir mesafeden bir gaz devi, yıldız yörüngesine çok yakın bir şekilde döndürerek ve sadece üç gün içinde tam bir dönüşü taahhüt eder. 1.7 katı aşan bir çapa sahip olmak. Jüpiter, Dubbed TRES-4, son derece düşük bir yoğunluğa sahip olan "şişlik" planlarını ifade eder.YPSILON ERIDAN B. NASA, ESA, G.F. Benedict (Texas Üniversitesi, Austin).
YPSILON ERIDAN B. - Eridan'ın IPSylon'un benzer güneşinden tespit edilen Exoplanet, yerden sadece 10.5 ışıkyılda. Bize çok yakındır ki, yakın zamanda astronomların fotoğrafını çekebilecekleri. Ypsilon Eridan B, yıldızından çok uzakta, böylece orada sıvı su olabilecek, ancak bilim adamları bunun ERIDAN IPSYLON SYSTEM'İNDE - diğer dünyalarda yerleşim bölgesinde iyi olabileceğine inanıyor.COROT-7B. ESO / L Illustration. Calcada.
COROT-7B. Güneş sistemimizin dışındaki ilk kurulan kayalık dünya. Gerçekte olmasına rağmen gerçek bir cehennemdir. Bizden 400 ışıkyılı bir mesafede bulunan gezegen, neredeyse beş kat daha fazla yarıçapı vardır ve "Süper Toprak" sınıfını ifade eder. Yerel Orbit Star'a (0.0172 astronomik birim) çok yakın bir yerde bulunur ve temyiz başvurusu yaklaşık 20 saattir. Gezegenin ışıklı tarafındaki sıcaklık son derece yüksektir: yaklaşık 2000 ° C.HD 188753 AB. NASA / JPL'nin PlanetQuest / Caltech illüstrasyon.
HD 188753 AB - Tatooin olarak da adlandırılan bir sıcak gaz devi (J. Lucas "Star Wars" filmini hatırlayın). Bununla birlikte, genç Luka Skywalker'ı izleyen iki yıldızın keyifli gün batımının aksine, Sky HD 188753 AB'de üç güneşi görebilirsiniz, çünkü gezegen yaklaşık 149 ışıkyılda üç yıldız sistemindedir. yer. Ve orada oldukça sıcak, çünkü sadece 3,5 gün içinde ciro alarak ana yıldıza çok yakın dönüyor.OLE-2005-BLG-390L B. Eso illüstrasyon.
Exoplanet. OBLE-2005-BLG-390L B -220 derece ° C yüzey sıcaklığı ile, astronomlar tarafından bulunanlardan hala en soğuk dünya. OLGL-2005-BLG-390L B, OLGL-2005-BLG-390L B'den 5,5 kat daha fazla olması, "süper işçiler" sınıfını belirtir ve yerden 28.000 ışıkyılı bir mesafedeki kırmızı cücenin etrafındaki yörüngede döner.WASP-12B. ESA / NASA / Frederic Pont, Cenevre Üniversitesi Gözlemevi.
WASP-12B. Gökbilimciler tarafından bulunan en ünlü exoplanets olarak, dünyadan yaklaşık 870 ışık yılı mesafedeki geniş bir gazo dünyasıdır. Exoplanet, Jüpiter'in neredeyse iki katıdır. WASP-12B, yıldızının etrafında yaklaşık 1,5 milyon kilometreden fazla bir mesafede döner - yaklaşık 2200 ° C'lik bir yüzey sıcaklığına sahip en sıcak gezegendir.Sweeps-10. NASA illüstrasyon.
Sweeps-10. - Ünlü bilimcilerden yıldızın etrafındaki en küçük temyiz dönemi olan Exoplanet: Bir ciro her 10 saatte bir yapar. Dünyadan yaklaşık 22.000 ışık yılına kadar uzakta.
Coku Tau 4. NASA'nın İllüstrasyon .
Coku Tau 4. - yaşı 1 milyon yıldan az olan en genç exoplanetslerden biri. Yerden yaklaşık 420 ışık yılına kadar bir mesafede bulunur. Gökbilimciler, bu gezegenin varlığı hakkında bir sonuca vardılar, bir toz diskinde bir delik buldu, yıldızın yürürken. Delik, topraktan 10 kat daha büyüklüğü, yıldızın etrafında döner ve muhtemelen gezegenin dönüşü nedeniyle, yerin etrafındaki boşluğun toz ve gazdan temizlenmesi nedeniyle oluşturulur.HD 209458 b. Resimde NASA, ESA ve G. Bacon (STSCI).
HD 209458 B (Öziris) - Gezegen Comet, 153 ışık yılında yerden uzakta bulunur. Jüpiter'den biraz daha az ağırlığındadır ve sadece 3,5 gün içinde yıldızın tamamını tam bir dönüş yapar. Özirilerde, atmosferinin gazından uzun bir döngü keşfedildi. Bu "kuyruğun" analizi, ayrıca hafif ve ağır elementlerin (karbon ve silikon gibi) olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda, atmosferin sıcaklığı yaklaşık 1.226 santigrat derecedir. Bu, bilim insanlarının gezegenin yıldız tarafından o kadar ısıtılmasını, bu kadar ağır elementlerin bile atmosferini bırakabileceği bir ölçüde ısınmasını önermelerini sağlamıştır. Bu tür gezegenler nasıl arıyor? Gözlemcinin, Alpha Centaur'un en yakın yıldızlarında olduğunu ve güneş sistemine doğru baktığını varsayalım. Sonra güneşimiz, orijinal gökyüzünde ruge yıldızı kadar parlak olarak parlayacak. Ve gezegenlerin parlaklığı çok zayıf olacaktır: Jüpiter, yıldız büyüklüğü, Venüs - 24 miktarları ve arazi ve Satürn - 25 değerlerden bir "yıldız" 23 olacak. Genel olarak konuşursak, en büyük modern teleskoplar, yanındaki gökyüzündeki parlak yıldızlar yoksa, bu kadar zayıf nesneleri fark edebilir. Ancak uzak bir gözlemci için güneş her zaman gezegenlerin yanında bulunur: Alfa Centaur'tan gelen astronom için, Jüpiter'in güneşten açısal mesafesi 4 açısal saniyeyi geçmez ve Venüs ile güneş arasında sadece 0,5 köşedir. sec. Modern teleskoplar için, parlak bir yıldızdan çok yakın parlayan son derece zayıftır - görev dayanılmaz. Astronomlar artık bu görevi çözebilecek cihazları yansıtıyor. Örneğin, parlak bir yıldızın görüntüsü özel bir ekranla kapatılabilir, böylece ışığı yakındaki gezegeni incelemeye müdahale etmez. Böyle bir cihaz "Yıldız Koronografi" denir; Tasarıma göre, güneşli bir çizgi dışı koronograf lio gibi görünüyor. Başka bir yöntem, "yıldız interferometresi" olarak adlandırılan iki veya birkaç teleskop tarafından toplanan ışık ışınlarının parazitinin etkisi nedeniyle yıldız ışığının "söndürülmesini" içerir. Yıldız ve gezegenin yanında yer alan gezegenden bu yana, bir yıldız interferometresinin yardımı ile (teleskoplar arasındaki mesafeyi değiştirmek veya gözlem anını doğru şekilde seçerek), yıldız ışığının neredeyse tam ambalajlanması sağlanabilir. Aynı zamanda, gezegenin ışığını arttırırken. Hem tarif edilen cihazlar - bir koronograf ve interferometre, dünyasal atmosferin etkisine çok duyarlıdır, bu nedenle başarılı bir çalışma için, Dünya Yörüngesi'ne teslim ediliyor gibi görünüyorlar.
Hala gibi yöntemler var
- Yıldız Parlaklığı Ölçümü
- Yıldız Konumu Ölçümü
- Yıldız Hızı Ölçümü
- ASTROTOTRİK ARAMA
Exoplanets'ü aramak, şu anda en üretken bilimsel grup J.Marsi ve M. M. Maitor Grubu da dahil olmak üzere dünyanın çeşitli gözlemcilerinde 150'den fazla gökbilimci tarafından işgal edilmektedir. Bu alandaki çabaların terminolojisi ve koordinasyonunu oluşturmak için, Uluslararası Astronomik Birlik (MA), çıkarma gezegenlerinde bir çalışma grubu oluşturdu (bkz. Http://www.ciw.edu/iau/div3/wgesp/)
Amerikan astronometi Alar BOS'un (A.Boss) ilk lideri seçildi. Tempoolojik terminoloji, "gezegenin", güneş tipi yıldızın etrafında temyiz eden 13 MJ'den daha az ağırlığında bir vücut olarak adlandırılmalıdır; Aynı nesneler, ancak yıldızlararası uzayda serbestçe hareket ederek "kahverengi alt arabalar" (alt kahverengi cüceler) olarak adlandırılmalıdır. Şimdi bu terim, 2000-2001'de Orion Nebula ve Yıldızlar'da bulunan birkaç düzine son derece zayıf nesneyle ilgili olarak kullanılır. Esas olarak kızılötesi menzilde ve kütleyle, muhtemelen kahverengi cüceler ve dev gezegenler arasında yatarlar. Hakkında kesin bir şey söylenemez.
2013 yılında James Webb Space Telescope (James Webb Space Telescope), Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Avrupa'nın ortak projesi için planlanmaktadır (James Webb Space Telescope). Eski NASA Director'ın adı olan 6 metre çapındaki bir aynaya sahip olan bu dev, kozmik astronomi gazinin değiştirilmesi için tasarlanmıştır - Hubble Telescope. Görevleri arasında güneş sistemi dışındaki gezegenlerin aranması olacak. Aynı yıl, iki TPF otomatik istasyondan oluşan bir kompleks (Karasal Planet Finder - "Arama Motoru Gezegenleri", arazimize benzer bir atmosfer atmosferinin gözlemleri için tasarlanmıştır. Bu boşluk gözlemevi ile, yaşam olasılığını gösteren su buharını, karbondioksit ve ozon - gazlarını tanımlamak için gaz kabuklarının spektrumlarını analiz etmek, yaşam olasılığını belirten gaz kabuklarının analiz edilmesi planlanmaktadır. Son olarak, 2015 yılında, Avrupa Uzay Ajansı, Exoplanet'in atmosferinin bileşimini analiz ederek güneş sisteminin dışındaki yaşam belirtilerini aramak için tasarlanan Darwin teleskoplarının bir fillilla gönderecektir.
Exoplanet uzay araştırması planlanan planlara devam ederse, on yıl içinde, yaşam için olumlu gezegenler hakkındaki ilk güvenilir haberleri bekleyebilirsiniz - etraflarındaki atmosferin bileşimi hakkındaki veriler ve hatta yüzeylerinin yapısı hakkında bilgi sahibi olur.
Genel olarak, ilk çıkarma planet sistemlerinin tespiti, 20. yüzyılın en büyük bilimsel başarılarından biriydi. En önemli sorunu çözdü - güneş sistemi benzersiz değil; Yıldızların yanındaki gezegenlerin oluşumu, evrimlerinin meşru aşamasıdır. Aynı zamanda, güneş sisteminin atipik olduğu açıktır: "Yaşam Bölgesi" (güneşin etrafındaki orta derecede sıcaklıklar) dışındaki dairesel yörüngelerin etrafında hareket eden gezegenleri, bu bölgede uzun zamandır var olmasını sağlar. Bu bölgedeki glovenalar, biri arazidir - bir biyosfer vardır. Görünüşe göre, diğer gezegen sistemleri nadiren bu kaliteye sahiptir. Mevcut Exoplanets ve çalışmaları hakkında bilgi internette bulunabilir: http://www.obspm.fr/encycl/cycl.htmlhttp://cfa-www.harvard.edu/planets/http://exoplanets.org/ [Kaynaklar ]Sourcereshttp: //nenosfirs.ucoz.ruhttp: //cosmos-and-astronomy.ru/exoplanets/75-exoplanets.htmlhttp: //www.allplanets.ru/tipy_exoplanet.htmhttp: //www.vokrugsveta.ru/vs/ Madde / 2854 / ----
Ve muhtemelen size Aralık Siparişler Tablosundan başka bir uzay yazısı ile hatırlatacaksınız: Takımyıldızı Orion. Ya da yapabilirsiniz ISS'nin bir turunu yapın
İnsanlık oldukça erken, gökyüzündeki yıldızların olduğunu ve birçoğu birçoğu olduğunu tahmin etti. O zaman bu düşünce, yıldızların güneşimize benzer ya da bir zamanlar gibiydilerek gerekçesiyle desteklendi. Daha sonra, dünyanın ve diğer gezegenin güneşin etrafında döndüğü ve makul bir soru ortaya çıktığı açıkça ortaya çıktı: "Neden gezegenler Yıldızların geri kalanında neden dönmüyor?" Teori, güneş sistemi dışındaki gezegenlerin olası bir varlığında herhangi bir sorunla görülmedi, ancak bilimin her zaman gerçeklere ihtiyacı var. Ve zamanla gerçekler bulundu.
Pixabay.
Exoplanet.
Exoplanet nedir? Her şey utandırması basittir - bu, yıldızın etrafında dönen güneş sisteminin dışında bir gezegendir. Terim, ekstra güneş gezegeninin kısaltmasından, yani, ekstra taşıyıcı bir gezegenden oluşmuştur. Ancak şaşkın değil: Güneş sisteminin dışındaki her şey bir ExoPlanet'tir, aynı zamanda anne yıldızının yörüngelerinin dışındaki uzayda yolculuk yapan, nöbetçiler, yetimler denilen uçaklar da vardır.
Exollerts ne var? Onlar çok farklı. Kepler uzay teleskopu sadece iki takımyıldızı gözlemledi - Swan ve Lear - 8 yıldır, ancak exoplanets için bin aday keşfetti. Ve ABD 88'den gelen takımyıldızlar, hatta bu ikisinde bile açılacak bir şey var.
Böylece çok fazla ekim var ve onlar farklı. Daha sonra konuşacağımız tespit yolları, açık gezegenlerin kompozisyonunu, atmosferini ve doğasını belirlemek için bize doğruluk vermezler. Ne söyleyeceğiz, doğrudan Exoplanet'i bile göremiyoruz. Ancak dolaylı özellikler ve veriler arasında bile sınıflandırma oluşturulabilir.
İki ana sınıf exoplanets, küçük taş gezegenler ve gezegenler devlerdir. Bu sınıflandırmayı güneş sistemimize uygularsanız, Venüs, Merkür, Dünya ve Mars ilk ve ikincisine - Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün'e geçecektir.
Her sınıf bir dizi alt sınıfa ayrılabilir. En temelini analiz edeceğiz.
Chonic Planet.
Yıldızının önünde Chtonic Planet HD 209458B'nin transitinin sanatsal bir görüntüsü. Avrupa Uzay Ajansı, Alfred Vidal-Madjar (Institut D'Astrofysique de Paris, CNRS, Fransa) ve NASA / Wikimedia.org (CC 4.0)
Chonic Planet, anne yıldızına hızla düşen bir gaz devidir. Gaz devinin merkezinde, gaz halindeki maddenin büyük kitlelerini kendi etrafına taşıyan küçük bir yoğun nükleolin vardır. Yavaş yavaş anne yıldızına yaklaşırken, gaz devi bir çekirdek kalana kadar kabuğunu buharlaştırmaya başlar.
Ultra zemin
581C TyrogthekReeper / Wikimedia.org (CC BY-SA 3.0)
Bir gezegende bir gezegende sıralanabilecek ana ve tek kriter. - Bu onun kütlesidir. Bu tür gezegenler genellikle zaman zaman yeryüzünden daha ağırdır, ancak aynı zamanda çok daha az gaz devidir. Chtonik gezegenlerin aksine, bu tür göksel organlar oldukça fazla keşfetti ve 2007 yılında astronomlar, yetişebilirlik bölgesinde 581-C'yi 581-C'yi plini buldular.
Sıcak jüpiter
İyi bilinen gezegenin adı, yanılmamış küçük bir harfle yazılır, sıcak Jüpiter belirli bir gezegen değil, bütün bir gezegensel sınıftır. Gaz devi aksine, sıcak jüpiterler, atmosferlerini 1500 K'ye ısıtan anne yıldızına neredeyse yakın konumdadır. Özellikle, özellikle büyük ölçüde, sıcak jüpitecerler çok fazla keşfetti.
Soğuk jüpiter
Orignant Jüpiter ve Satürn - Soğuk Jüpiter'in, sıcaklığın çoğu, iç süreçlerden ve radyasyondan almayan yıldızdan böyle bir mesafede olduğu gibidir.
Buz devi
Ağustos 1989'da Voyager-2 tarafından elde edilen Neptün'ün görüntüsü. Nasa / wikimedia.org (CC0 1.0)
Bu tür gezegenler de sistemde: Uranyum ve Neptün, buz devlerinin tipik temsilcileri - büyük ölçüde gezegenler ve yerli yıldızdan kaldırılması. Işınların bu tür gezegenlerin zayıf bir şekilde ısıtması nedeniyle, neredeyse tüm yüzeyleri buzla karıştırılır, sadece su, aynı zamanda metan ve hidrojen sülfiti.
Exoplanets türlerinin listesi uzun süre devam edilebilir. Gezegen-okyanuslar ve karbon gezegenleri ve soğuk Neptün ile sıcak ve çok daha fazlası var. Ama nasıl tespit edildikleri hakkında konuşacağız.
Exoplanet algılama yöntemleri
Basit bir deney çizelim. Her nasılsa, sıcak bir yaz gecesinde, tercihen, güneyde ve ekvatorun yakınında, gözlerimi gece gökyüzüne kaldırın. Ne göreceksin? Tamam, Miriad yıldızları. Farklı yıldızlar - parlak ve çok, tek ve takımyıldızlarda değil. Fakat neredeyse her şey, Merkür, Jüpiter, Ay ve belki Mars hariç, yıldız olacak.
Aynı şekilde, işler de gözlemevinde dev teleskoplardır. Yıldızlar, büyüklüğü ve radyasyonu sayesinde, neredeyse tamamen öngörülebilir alan alanını tamamen tıkladığınız tüm alanları ve ışığın yansıyan, çok zayıf olan gezegenler, sadece arka planlarında görünmez. Öyleyse, gelişme seviyemizin medeniyetinin bir yerinde varsa, büyük olasılıkla Jüpiter'in varlığı ve güneşin yakınında Satürn'ün varlığı hakkında tahmin edilmektedir, ancak artık yoktur.
Ancak Exoplans ve oldukça güvenilir bir şekilde. Bunun için birkaç yolumuz var.
En üretken - transit veya Transit fotometrisi yöntemi . Gerçek şu ki, her yıldızın parlaklık olarak böyle bir göstergeye sahip olmasıdır. Kabaca konuşursak, parlaklık, bir süre başına yıldız tarafından yayılan ışıktır. Ancak, gözlemci teleskopu ile yıldız arasında bir çeşit cennetteki vücut varsa, o zaman parlaklık düşer. Ve eğer bu işlem periyodik olarak tekrarlanırsa, gezegenin yıldızın etrafında döndüğü anlamına gelir. Bu yöntemin artıları ve eksileri vardır. Ana artı, exoplanets boyutunu belirleme yeteneğidir. Eksi, bir gezegenin varlığını büyük bir tedavi süresi olan varlığını doğru bir şekilde belirlemektir, örneğin Jüpiter (12 yaşında) gibi, yıldızı çok uzun süre izlemek zorunda kalacaksınız.
Doppler yöntemi . Hristiyan Doppler'ın Avusturya Matematiğinin onuruna adlandırılan bu yöntem, yıldızın gezegenin etkisi altında spektral kaymasını ölçmektir. Yasalar her iki yönde de çalışıyor ve bize çalışıyor, bu nedenle, sadece dünya bizi çekmiyor, ama biz araziyiz. Ayrıca bir çift gezegende - yıldız. Masif Explanet'lerin rotasyonu, maternal yıldızın radyal radyal hızını kaydırır ve gezegenlerin spektrumun kırmızı bölgesinde, daha sonra mor olarak sallandığı için, araçlarda görülebilir. Doppler yöntemi, transit ile birlikte, gezegenin yoğunluğunu belirler, ancak tekrar - sadece oldukça büyükse.
Yerçekimi mikrohanzing . Bu yöntem, bir astronomun teleskopu ile gözlemlenen başka bir yıldızın gözlemlenen yıldızı, yerçekimi lens olarak çalışanların varlığına bağlıdır. Ancak, hikaye lenslerinin kendi gezegeni varsa, gözlemlenebilir yıldızın ışığı, çarpıtılmasının karakteristiği olacaktır.
Ve nihayet, Exoplanet basitçe görmek . Gezegenlerin kendileri çok zayıf ışık kaynaklarıdır, böylece bu yöntemi tespit etmek için karasal türün göksel organları çok zordur. Bulunabilecek en muhtemel nesneler, yıldızlardan oldukça uzak olan Jüpiterden daha fazla olan devler, ve kendileri tarafından kızılötesi spektrumun ışınlarını yayar.
2014 yılına kadar, açık exoplanets sayısındaki liderlik, Doppler yöntemi veya radyal hız metodu ve transit yöntemi ile bölündü. 2014 yılında, Exoplanet - Teleskop Kepler aramanın amiral gemisi sayesinde transit yöntemi çok ileri gitti.
İlginç bir gerçek: Keapler tarafından elde edilen bilgiler, herkesi keşfetmek için ücretsiz erişimin sağlandığı kadar geniştir. Böylece, gezegen avcıları projesi üç exoplanl tespit etmeye yardımcı oldu.
Kolonizasyon için yaşam ve umut olasılığı
Forplayday / bigstock.com
Doğal olarak, daha az sıcak Neptunes ve Exoplanet algılama yöntemleri vardır. Halkın ana çıkarının, uzak göksel organların yaşam ve kolonileşmesi olasılığıdır.
Sadece Haziran 2017 Açıkçası 3614 Exoplanets. Bunların dünyaya hatırlat - 216. Aralarından seçim yapmak oldukça mümkün. Ancak iddia edilen sömürge ve yaşam olasılığı, bir dizi parametre ile sınırlıdır.
İnsanlık bölgesi
Her şeyi ölçmeye alışkın, dünyasal astronomlar alışkanlık bölgesi kavramını getirdi. Kavramın özü, her yıldızın, içinde yer alan gezegenin belirli bir bölgesine sahip olması gerektiğidir.
Alışılabilirlik bölgesinin ana durumu, sıvı halde suyun varlığıdır. Bu nedenle, gezegen yıldıza yeterince yakın olmalı, böylece su donmaz ve yeterince uzakta, buharlaşma yapmamak için. DAU = √LSTAR / LSUN'a benzeyen bir denklem, burada D'nin yaşam alanının ortalama yarıçapıdır, LSTAR, yıldızın parlaklığıdır ve Lsun'un güneşin parlaklığıdır.
Porto Riko Üniversitesi'ne göre, 52 gezegenlere göre, toplam, yaşam için uygun Exoplanets. Bunlardan biri, Trappist - 1D, 21 gezegenin madenciliği, zeminde karşılaştırılabilir ve 30 denetim.
Ana kriterler, gezegenin, yüzey sıcaklığının, boyutları ve atmosferinin bileşimidir. Gezegenler, yerden benzerlik derecesi ile değerlendirilir ve hatta yukarıdakilerden oluşan özel bir sayısal kriter çekin. Gezegen, Dünya'nın benzerlik indeksi aracılığıyla 0,8 ila 1 arasındaysa, potansiyel koloniler listesine güvenli bir şekilde dahil edilebilir. Öyleyse tadı, beyler kolonistler için kendinizi seçin!
Kepler-438b.
2016 yılına kadar Dünya'dan benzerlik için bir kayıt sahibiydi. ESI (Dünya Benzerlik Endeksi) - 0.88. Gezegenin kendisi, takımyıldızda yeryüzünde 470 ışık yılında ve Kepler-438b'nin ana yıldızı güneşten sadece iki kat daha azdır. Göksel gövde, yıldızın konut bölgesinde döner ve boyutta araziyi sadece% 12 oranında aşıyor.
Proxima Centaurs B.
Bu gezegenin yerel yıldızı, güneşe en yakın olan Centauri'nin bir proximasıdır. Gezegen, parlayan gibi, bizden 4.22 ışıkyılda yer almaktadır. Endeksde, Proxima Centaurus'un benzerliği 0,85 kazanıyor ve güvenle üstte tutuluyor.
Trappist-1 d
Şu anda, bir teleskop tarafından keşfedilen trappist gezegen, diğerlerinin çoğu doğal topraklarımıza benziyor. Aynı zamanda, ana yıldızından üçüncü, dünyaya biraz daha düşük ve kompozisyona çok yakın. Varsayılabilir yüzey sıcaklığı - +15 derece santigrat.
Ne yazık ki, kolonizasyon için uygun gezegenlerin varlığı, evrenin bir adamı tarafından nüfusun yolundaki en önemli engel değildir. Mevcut teknolojiler altında Proxima Centaur B'den önce bile, potansiyel kolonistler çok uzun ve çok uzun uçuyor. Ve en az 10 ışık yılını en az 10 ışık yılını üstesinden gelmeyi öğrenincaya kadar, Explanet'leri erken konuşmayı fethetmek hakkında.
Çeşitlilikler Exoplanet hala çok fazla. Ancak en büyük keşifler bizi ön planda bekliyor - yeryüzünde, dev teleskopların yaratılması için iddialı uluslararası projeler ve Kozmik gözlemperiler için şimdi ne algılayamayacağımızı görebilecek. Ancak yine de Exoplanet uyduları var. Ama bu konuda başka bir zaman.
Galaksimiz, çok sayıda yıldızdan oluşuyor - güneş dahil en az 100 milyar. Eğer bir gezegenin her yıldızın etrafına döndürüldüğünü, açılmamış Exoplanet'in sayısı astronomik görünüyor. Aynı zamanda, bilim adamları her yıldızın birkaç gezegenin içeri girdiği kendi sistemine sahip olmalarını önermektedir. Bu durumda, bir Samanyolu içindeki Exoplanet miktarı trilyon olabilir.
Kuşatımızdan binlerce yıl önce, insanlar güneş sisteminin dışındaki gezegenlerin varlığını tahmin ediyor. Şimdi, exoplanets'in ve birçoğunun var olduğunu biliyoruz, ancak yine de hiçbirine ulaşamıyor. Arazi için en yakın yıldızlar - Proxy Centaurus - en az bir gezegen var. Muhtemelen dünyanın bir gezegenidir ve su üzerinde olabilir. Ancak, dört yıldan fazla yıldır uçması gerekirken, bilim adamları gezegenin özelliklerini henüz tarif edemezler ve yaşam için uygun olup olmadığını söyleyemezler. Kalan Explanets, yüzlerce veya binlerce ışık yılının uzaktasındadır ve henüz onları ziyaret etme imkanı yoktur.
İlk exoplanets'in açılmasından bu yana neredeyse 30 yıl geçti, ancak mevcut tüm gezegenlerin çeşitliliğini hala bilmiyoruz. Bu nedenle, bölünme oldukça şartlıdır.
Gazze Giants
Uzayda Jüpiter ve Satürn gibi gaz devi var. Şimdi bu tür 1367 Exoplanets hakkında biliniyor. Onlardan en ünlüsü:
51 Pegasi B. - 1000 ° C'nin üzerinde atmosferik sıcaklığa sahip gaz devi. Güneş tipinin yıldızlarının etrafında dönen olanlardan ilk açık gezegen.
Exoplanet 51 Pegasi B (Fotoğraf: NASA)
Kelt-9 b - En ünlü Exoplanet. Gündüzün sıcaklığı 4600 ° C'ye yükselebilir. Yerden 667 ışıkyılı bir mesafede yer almaktadır.
Exoplanet Kelt-9 B (Sağ) (Fotoğraf: NASA)
Neptün Exoplanets
Hidrojen ve helyumun hakim olduğu bir atmosfer ile küçük gezegenler. 1484 gezegen açık, en ünlü:
Kepler-1655 b - Neptün'e benzer Exoplanet. Kepler üzerinde yıldızın (yani bir yıl) tam dönüş, 11.9 gün içinde geçer. Exoplanet 2018'de keşfedildi.
Exoplanet Kepler-1655 b (Fotoğraf: NASA)
GJ 436 B. - Exoplanet, dünyaya nispeten yakın olan: 32 yıldır uçacaksınız.
Exoplanet GJ 436 B (Fotoğraf: NASA)
Süpermeni
Gaz, kayalar ve kombinasyonları, birkaç kat daha fazla arazi olan. En ünlü olan 1346 gezegeni açın:
Barnard'ın yıldızı b - İkincisi, altı yıl boyunca ona uçmak için Dünya Exoplanet'e en yakın olanıdır. Gezegen 2018'de açıldı. Gezegenimizden 3,2 kat daha fazla. Exoplanet'in döndüğü yıldız, dünyanın güneşten aldığı enerjinin sadece% 2'sini verir.
Exoplanet Barnard'ın Yıldızı B (Fotoğraf: NASA)
GJ 15 A B - 11 ışık yılında kırmızı cüce yıldızının etrafında dönen Exoplanet. Sisteminde, onu sistemiyle bize en yakın süperen yapan başka bir gezegen var.
Exoplanet GJ 15 A B (Fotoğraf: NASA)
Dünyevi Tip Gezegenleri
Dünya, Mars veya Venüs'e benzer kayalık cisimler. 164 gezegen açık, en ünlü:
Trappist-1 e - kitlesi, Dünya kütlesinin% 60'ıdır ve gezegendeki yıl 6.1 gün sürer. Gezegen 2017'de açıldı.
Exoplanet Trappist-1 E (Fotoğraf: NASA)
Trappist-1 d - Dünya gibi - onun yıldızından üçüncü gezegen. Yaklaşık 2290 ° C yüzey sıcaklığına sahip kayalık gezegen.
Exoplanet Trappist-1 D (Fotoğraf: NASA)
NASA Havacılık Ajansı, Galaxy'ümüzün günlük taramasına, sonsuz alanların sonsuz alanlarına dağılmış olan yeni gezegenler ve sistemler arayışında devam eder. İnsanlık, "Voyagerov" den ve "Juno" ile biten birçok probu uzaya gönderdi. Ve hepsi genel görevi yerine getiriyorlar - güneş sisteminin çalışması ve ötesinde olan.
Belki de şu anda Exoplanets için en etkili arama aracı, Kepler uzay gözlemevidir. Muhtemelen, defalarca keşfedilen dünyanın çoğunun onuruna çağrıldığını belirttiniz.
Her yıl çok fazla ekstrakte bulmaya başlasa da, bu dünyaların çoğu uzak ve keşfedilmemiş yıldızlarda bulunan cansız kayalardır. Ancak, aralarında bile, o kadar olağandışı örnekler, astrofizikçilerin çoğu annesinin bile peçetelerini çizmeye zorlanıyor. En muhteşem olan ilk on tanesini tanımak için sunuyoruz. Nişancı değil, elbette exoplanets.
Buz topu. Planet Okle-2016-BLG-1195LB
OLGE 2016-BLG-1195LB, güneş sisteminden 13.000 ışık yılında yer alan bir buz gezegenidir. Yüzeyindeki sıcaklık -220 ila -186 derece Celsius arasında değişebilir, neden genellikle "buz topu" olarak adlandırılır.
Işık yılı, bir yıl boyunca ışık hızında hareket ederseniz, üstesinden gelmek için gerekli olan mesafenin göreceli önlemidir. Işık hızı, sırayla, saniyede yaklaşık 300.000 kilometreye eşittir veya saatte bir milyar kilometredir. Başka bir deyişle, bu buz topuna kişisel olarak bakmak istiyorsak, çok uzun bir süre ve çok yüksek hızda uçmak zorunda kalacağız.
Halen uzayda iyi bilinen insan yapımı nesnelerin en hızlandırılması, "Yeni Ufuklar", Pluto'nun çalışmasına, aylarında, 2006 yılında Koiper Kemeri'nin nesnelerine gönderilen alan probudur. Hızı, saatte 58.000 kilometreden biraz fazladır, bu da ışık hızından çok daha düşüktür. Hepsi, sadece birkaç ışık yılına kadar bir mesafede olsa bile, en yakın sistemi ziyaret etmenize izin verecek hiçbir teknolojimiz olmaması. Bu nedenle, uzak duruşların ve atmosferlerinin bazı özelliklerini tespit etmek ve belirlemek için uzun mesafeli gözlem teknolojilerini kullanıyoruz. Aynı OGGE-2016-BLG-1195LB, mikrohanzing yöntemi kullanılarak bulundu - gezegen onun yıldızından geçtiğinde, parlaklığında kısa süreli bir azalma gözlendi.
Bilim adamları, Buz Planet OKL-2016-BLG-1195LB gezegeninin sudan oluştuğuna inanıyor. Haberler kesinlikle mükemmel, ama yakın gelecekte bu sudan yararlanmaya pek mümkün değiliz. Tabii ki, elbette, tahmin edilmesi imkansızdır, ancak kim bilir, belki de bir tatlı su kaynağı olarak bu gezegen teknolojik planda yabancı yabancı medeniyetleri kullanabilir.
Zenci ette. Planet Kelt-9b
Kelt-9b, her zaman tespit edilen en sıcak exoplanet'dir. Bu kadar sıcak ki, tam anlamıyla kendisi kendini öldürür, kütlesini yakar. Bizden 650 ışık yılıdır ve sürekli bir tarafını yıldızına dönüştürür.
Bir gaz devi olarak, jüpiterimizden daha büyük ve aynı zamanda yüzeyindeki sıcaklık 4315 derece Santigrat'tır. Bu, bize bilinen en çok yıldızların çoğundan daha çok, neredeyse sıcak, güneşin yüzeyi olarak, 5505 derece santigrat sıcaklığa yanar.
Birkaç milyon yıl sonra Kelt-9b tamamen solacak ve daha sonra tamamen ortadan kalkacak ve yanında bulunan tek bir yıldız bırakacak.
Su dünyası. Gezegen GJ 1214B.
Gezegen GJ 1214B, dünyamızın büyüklüğünden üç kat daha büyük bir "su dünyası" ve güneş sistemimizden yaklaşık 42 ışık yılı var. Dünyadaki tüm sular gezegenimizin kütlesinin sadece yüzde 0,05'tir, GJ 1214b'deki su, kütlesinin Gezegenin toplam kütlesinin yüzde 10'u olduğu kadar.
Bilim adamları, GJ 1214b'nin derinliği 1600 kilometreye kadar ulaşabileceği okyanuslar olduğunu öne sürüyor. Karşılaştırma için: Dünya gezegenideki en derin nokta, Mariana Wpadina, sadece 11 kilometre düşüyor.
Bizim okyanuslarımızın alanının sadece yüzde 5'ini araştırdık ve zaten şüpheli olmayan sayısız canlılar bulmayı başardık. Sadece GJ 1214B Okyanuslarının Kalınlığı altında ne kadar derin su korkuunun saklanabileceğini hayal edin!
Gezegen PSR J1719-1438 b. En iyi kız arkadaşı kızlar
Gezegen PSR J1719-1438 B, dev bir saf elmastır. Kelimenin tam anlamıyla. Karbon gezegenin çapı, dünyanın çapından yaklaşık beş kat daha büyüktür. Güneş sisteminden 4.000 ışık yılında yer almaktadır. Çok güçlü yerçekimi ve verilen basınç nedeniyle gezegen bir dev pırlantaya dönüştü.
Bu exoplanet, milisaniye pulsar PSR J1719-1438 etrafında döner. Gökbilimciler, bu pulsarın bir zamanlar bir zamanlar çok büyük bir yıldız olduğunu, ardından beslenen ve daha sonra bir süpernova dönüşmüş olduğuna inanıyor. Çok nadir milisaniye pulsarlar, yıldız arkadaşlarındaki maddenin emilimi nedeniyle iddia ediliyor. Yani, bu sistem de iki katıydı.
Bu durumda, büyük olasılıkla, güneşimizin de ortaya çıkacağı beyaz cüce tarafından oynanan bir arkadaş. Beyaz cüceler, biz hatırlatacağımız, hidrojenlerini geliştiren ve çekirdeklerinin içinde termonükleer reaksiyonları koruyamayan eski büyük yıldızlardır.
Millisecond pulsar, tüm beyaz cüce konusunu "yedi" olabilir, sadece 0,1 kütle için ayrılır. Sonuç olarak, beyaz cüce, pulsarın gerçekten egzotik bir arkadaşı haline getirildi - bir elmas gezegeni.
Planet Kepler-16b. Gerçek Tathuene
Planet Kepler-16b Aslında, "Star Wars" filminden Tatinen Planet'in gerçek bir analogudur. Böyle bir başlık daha büyük ölçüde verildi çünkü Kepler-16B, çift yıldız sisteminin etrafında dönen birkaç tespit edilen exoplanetlerden biridir.
Kepler-16B kütlesi yaklaşık 105 kat daha fazla karasaldır ve aynı zamanda yarıçapı, gezegenimizden 8,5 kat daha fazladır. Bu dünyanın atmosferi, hidrojen, metandan ve az miktarda helyumdan oluşur. Bizden yaklaşık 200 ışık yılı olmak üzere, Kepler-16B, dünyamızın her 627'sinde iki yıldızını tam bir dönüş yapar.
Gezegenin Tatooin'e benzemediğine rağmen, Kepler-16b, ikincisinin aksine, ömrü destekleyemez. Diyelim ki droidlerin bile bulamayacağını varsayalım.
Planet Kepler-10b. Kumrallı Dünya
Gezegen Kepler-10B, tespit edilen yerler arasında en küçük olanıdır ve bilim adamları, yüzeyinin tüm sıvı lav okyanusu ile kaplanmasını önermektedir. Yerden yaklaşık 560 ışık yılında yer alan Gezegen Kepler-10B, güneş sistemimizin dışında bulunan ilk taşlı gezegen oldu, aslında insanlığı gelecekteki alan araştırmalarına yönelik ilk adımı atma fırsatı veriyor.
Kepler-10B yüzeyinin sıcaklığı 1400 derece santigrat derece ısıtılır. Sonuç olarak, gerçek anlamda orada bulunan ırk, kapsamlı alanların doldurulmasını ve sıcak lavun gerçek okyanuslarını oluşturur. Gezegen çok yüksek bir yapısal yoğunluğa sahiptir, bu nedenle Kepler-10b'nin büyük miktarda demir içerdiği bir varsayım vardır.
Karanlık gezegen. TRES-2B.
TRES-2B, yıldızın ışığının yüzde 1'inden daha azını yansıttığı gibi, her zaman tespit edilen Exoplanets'in en karanlık olanıdır. Onun siyah kömürü veya siyah akrilik boya yapar. Aslında, bu gezegeni bulduğumuz mucize, kozmosun karanlığında bir şeyin herhangi bir ninja'dan daha fazla olduğunu. Bu arada, soru ortaya çıkıyor: TRES-2B gibi olsaydı ne kadar eksplanetler?
Kahramanımız güneş sisteminden yaklaşık 750 ışık yılıdır. Atmosferi buğulanmış sodyum, potasyum ve titanyum oksitten oluşur. Gökbilimcilere göre, gezegenin çok az ışığı yansıttığı budur, ancak gezegenin neden bu kadar karanlık olduğu hakkında bilmeceye son yanıt, henüz bulunamamıştır ve asla bulunamamıştır. Kim bilir, belki de Tres-2B'de makul bir medeniyet var, ancak bu konuda asla bilemeyiz. Çok karanlık gezegen.
HD 189733B. Cam yağmurlu gezegen
Belki de bu listedeki en ilginç exaplanetlerden biri, ABD'den 63 ışıkyada bulunan HD 189733B'dir. Gerçek şu ki, yağmur yağdı. Camdan yağmur. Yan yan. Doğru okudun. Bu cehennemdeki rüzgar saatte 8.700 kilometre ulaşabilir, bu nedenle, sıcak cam konsantre bir silis atmosferinden yapılan düşen parçacıklar yüzeye düşmüş, yatay olarak farklı yönlere doğru sürebilir, yolundaki her şeyi keser, yüzeye düşmek.
Sadece fırtınada böyle bir gezegende sıkışıp kalmayı hayal edin!
55 Kanser E. Garip su ile gezegen
Gezegen 55 Kanser E gelgit yakalamada, yani taraflarından biri sürekli olarak yerel yıldızına döndü. Bundan dolayı, yüzeyindeki su süperkritik durumda - eşzamanlı olarak sıvı ve gaz biçiminde olabilir. Gezegenin kendisi, yıldıza yaklaşık 25 kat daha yakındır, cıvadan güneşe kadardır ve her 18 saatte bir parlamasını tam bir dönüş yapar. Çok hızlı.
55 kanserin kütlesi, yaklaşık 7.8 kat daha karasal olup, yarıçapı gezegenimizden yaklaşık 2 kat daha fazladır.
COROT-7B. Taş kar ile gezegen
Corot-7B, taşlardan kar yağıyor çünkü gerçekten süslü bir gezegendir!
Diğer birçok exoplans gibi, Corot-7B yıldızının gelgit yakalamasında. Yıldızla bakan tarafın yüzeyindeki sıcaklık 2200 derece santigrat, aynı zamanda yıldızdan uzaklaşan tarafta, ortalama sıcaklık genellikle -210 derece santigrattır.
Aydınlatılmış taraftaki lav, sonuç bizim gezegendeki su gibi buharlaştırıldığı için çok ısınır. Bu, nispeten daha soğuk bir tarafta yoğunlaştıktan sonra, büyük taş bulutlar yaratır ve yüzeyde büyük kayalar şeklinde sonuçlanır. Bu gezegendeki aşırı sıcaklıklara dayanabilirsek, gösteri açıklanacaktı ve gerçek çok meşgul.
Kaynak
Birinin "Exoplanet" kelimesiyle ilişkili bir şey varsa, o zaman genellikle "gezegen, dünyaya benzer" gibi bir şeydir. Aslında, Exoplanet, güneş sistemimizin dışındaki herhangi bir gezegendir.
Exopartnet nedir
Belirli bir göksel vücudun bir gezegen olarak kabul edilmesi için üç gereksinimi karşılamalıdır. İlk olarak, yıldızın etrafında dönmeli (güneşin etrafında ve başka bir yıldızın etrafında - sadece bir exoplanet olacak). Ancak güneş sistemimizin örneğinde, güneşin etrafında daha birçok şeyin döndürüldüğünü biliyoruz - örneğin, meteorite kayışı.
Bu nedenle, saniye ekliyoruz: Gezegenin kütlesi, yıldızın kütlesi (yani kendi kendine indüklenen termonükleer reaksiyonlar oraya gitmemeli, ancak daha fazla asteroit kitlesi, aksi takdirde kendi yerçekimi olmamasını sağlamak için yeterli olmayacak Göksel vücut yuvarlandı.
Son olarak, üçüncüsü, gezegenin yörüngesinin yakınında diğer vücutlardan arındırılmış bir alan olmalıdır. Bu nedenle, 2006 yılında Pluto'nun gezegenlerden cüce gezegenlerine indirgendiği - yörüngesinin yanında birçok benzer cisim var, sadece Pluto en büyük olanlardan biri.
Gökyüzündeki yıldızların çok şey var ve güneş sistemiyle analoji yoluyla, etraflarında tam bir ekzoplanet olması gerektiği gibi görünebilir, şimdi bu türden sadece biraz daha fazla nesne var. Genel olarak, bilim, yaklaşık 20 yıl önce inanılmaz bir şekilde yapmaya başladı.
Söylemesi zor olsa da, bir yıllık ilk Exoplanet'in açıldığı. 1995 yılında, o zaman İsviçreli bilim adamları, büyük ve Kelos'un, yörüngedeki PEG 51 yıldızının Jüpiter'e benzeyen bir gezegenin olduğu kanıtlandığını kanıtladı. 1993 yılında, Polonya Astronomer Alexander Volishan, Nötron Yıldızının yakınındaki Exoplanets gibi bir şey keşfetti, ancak nötron yıldızı oldukça bir yıldız değildi, o zaman bulunan nesne tam olarak bir Exoplanet olarak kabul edilemez.
1989'da, kahverengi cücenin (henüz kesin olarak yok) olup olmadığı bir Exoplanet keşfedildi, ancak varlığı sadece 1999'da onaylandı. Peki, 1988'de CEFHEA takımyıldızında bir Exoplanet bulundu, ancak bunun gerçekten bir gezegen olması sadece 2002 yılında onaylandı.
Genel olarak, bölge genç, bu yüzden şimdi bilim adamları aktif olarak arama ve çalışma eksplanetiyle uğraşıyorlar. Ve onları birkaç şekilde arayabilirsiniz.
Exoplanets nasıl aranır
İlk seçenek hareket hareketini takip etmektir. Gerçek şu ki, yıldız ve gezegen birbirleriyle etkileşime giriyor. Yani, gezegen yıldızın etrafında döndürülmüyor, ancak aslında bütün sistem, yıldızın merkezine yakın bir yerde yer alan kitle merkezinin etrafında döner.
Gezegen, parametrelerinden herhangi birini yerden veya yakındaki uydulardan çıkarmak için çok küçük, ancak yıldızın spektrumunu alabilirsiniz. Yıldızdan beri, yıldızdan bu yana, bu yelpazedeki hareketler, bu spektrumda Doppler vardiyası gözlemlenecek - eğer izole edilirse ve oldukça uzun süre ölçülürse, yıldızın bir dönme dönemi alabilirsiniz. Peki, yıldızın çoğunu tahmin ederek ve rotasyon dönemi bilerek, çok sayıda gezegen alabilirsiniz. Voila, biz bir exoplanet açtık! Genel olarak, tanınmış ekzoplanetlerin yaklaşık yarısı açıktı.
Daha basit kelimeler, ancak daha karmaşık aslında, yol gezegenin geçişini yıldız diskin üzerinde hareket ettirmektir. Gezegenin yörüngesinin iddia edilen düzleminde bir teleskop düzenliyorsanız, er ya da geç, yıldızın parıltısının, gezegenin kısmi tutulmasından dolayı biraz zayıf olacağını unutmayız.
Sorun şu ki, bu durumda yıldızın eğiminin karakteristik değerinin yaklaşık% 0.0002'dir. Yani, öncelikle, çok yüksek hassasiyetli cihazlara ihtiyacımız var. Ve ikincisi, bildiğiniz gibi, bu tür bir ölçüm yöntemiyle, istenen gezegen için benimsemesi kolaydır. Üçüncüsü, üçüncüsü, teleskopla yıldız arasında, kısmen gölgeli olarak gölgede bulundu ve ayrıca gezegen için alınmaması gerekiyor.
Başka bir yöntemin microlynzing denir. Modern yerçekimi teorisine göre, bedenler kendi etrafındaki boşluğu ve daha büyük bir vücuda, bu bozulma daha büyük bir vücudu bozar. Sonuç olarak, gözlemci ile cennetteki cisim arasındaki belirli bir büyük nesne arasında uçar, bozulma nedeniyle vücudun lüminesansını incelemek, bu tür bir salgın.
Ancak, lens nesnesinin yeterince zayıf bir şekilde parladığı takdirde görülebilir. Durumun tüm bu koşulları tatmin edeceği gerçeği olası bir olaydır, bu nedenle hemen birçok yıldızı takip etmeniz gerekir: aniden bir şekilde olur mu? Bu, çok sayıda piksel ile CCD matrislerin ortaya çıkmasıyla mümkün oldu.
Mikrolinzing iki nedenden dolayı uygundur. İlk olarak, en güvenilir şekilde. İkincisi, bir exoplanet'i mikrohanjing ile tespit etmek için, bu gezegenin yörüngesinin düzleminde olması gerekmez.
Dördüncü yol biraz daha meraklı görünebilir, yine de çalışır - bu, zamanlama denilen zamanlama için gezegenin varlığının tanımıdır. Bunun fikri şudur: Göksel cisimlerin katılımıyla bir tür döngüsel işlem görürseniz, ancak bir nedenden dolayı döngü çalınır, bu döngüyü etkileyen süreçte bir tür gök vücudunun dahil olduğu anlamına gelir. . Bir exoplanet olması mümkündür. Bu şekilde, Exoplans, iyi izlenebilir döngülere sahip çift yıldızlar veya pulsarlar yakınlarında açılabilir.
Bir çift yöntem, önemli ölçüde daha az yaygın olarak, tam yıldız konumunun bir ölçümü ve teleskoplar tarafından yapılan resimlerde Exoplanets'in doğrudan gözlemidir.
Exoplanets neden arıyor?
Neden insanlar, genel olarak oldukça anlaşılabilir olan exoplanets'i arıyor ve keşfediyorlar. Müdahale zamandan beri insanlığın boşluğunu çekti ve yeni bir alan nesnesini öğrenmeye başlayabildiği anda gecikmeden başladı. Bu yüzden yıldızlarla, evren, bütünüyle ve gezegenlerle birlikte oldu.
Ve elbette, insanlar her zaman dünyaya ek olarak bir yerde yaşamın varlığı konusuyla ilgilenmişlerdir. Peki, Exoplanets'te değilse nerede var? Aslında, çoğu, "Exoplanet" kelimesini "Dünya'ya benzer gezegen" ile ilişkilendirir, - haberlerde en çok kaybedilen aydınlatma, sözde konulu alanda yer alan exoplanets açılarak elde edilir. Yani, suya dayalı yaşamın varlığı için çok sıcak ve çok soğuk değil.
"Çok sıcak değil ve çok soğuk değil" bir yıldızın etrafındaki bir yıldızın çizdiği belli bir mesafeyi belirtir. Bu exoplanets'in bir yansımasını bir spektrum almayı başarırsanız, üzerinde su olup olmadığını öğrenebilirsiniz. Doğru, sadece gezegen parametrelerine dayanarak varsaymak mümkün olsa da.
Örneğin, çok uzun zaman önce Kepler Teleskop, Kuğu takımlarının takımyıldızlarının sınırında ve Lira, NASA'da NASA'da yeni Dünya'yı boşa harcadığı bir Exoplanet Kepler-452b ile açıldı.
Keepler-452B'nin döndüğü yıldız, güneşten sadece% 10'u daha ağırdır, etrafta dolaşan exoplanets etrafında çekici olan süre 385 gündür ve hareketinin yörüngesi Dünya'nın yörüngesiyle çakışıyor. Kepler-452b'nin sağlam bir yüzeye sahiptir ve kütlesi gezegenimizin kütlesinden% 60 daha fazladır. Yani, o gerçekten dünyaya yeterince benzer.
Bu sadece 1400 ışık yılındaki bir mesafede bizden. Karşılaştırma için: Bizim için en yakın yıldız (güneş hariç) 4.2 ışık yılı mesafesinde bulunur. Ancak Kepler-452B'de yaşam olup olmadığını öğrenin, hala ilginç. Aniden gerçekten var mı?
Son 20 yıl boyunca ya da öylesine, yeni bir Exoplanet'in neredeyse günlük olarak sunduğu anlaşılıyor. Exoplanet terimi, dünya dışı (güneş sistemimizin dışında) kökenli olan gezegenleri sınıflandırmak için kullanılır. Exoplanets'in ilk onaylanan tespitinin 1992 yılında gerçekleşmesine rağmen, bilimsel dünya 1988 yılında açıldı, gezegeni güneş sistemimizin dışındaki yıldızın etrafında döndürerek açıldı.
21. yüzyılda, tüm dünyadaki büyük alan ajansları, büyük kaynaklarını bu Explanets'in kapsamlı bir çalışmasına adadılar ve bunlar arasında ESO'dan harps ve NASA'dan Kepler uzay teleskopu bu araştırma alanında devrim yaptı.
Kepler, 2009'dan bu yana, neredeyse yüzlerce onu açtığını, harps da dahil olmak üzere, tüm dünyasal ya da yer teleskoplarından çok daha fazlasını keşfetti.
Uzak yıldızların aksine, çıplak gözle ve hatta en modern teleskopların yardımı ile nefis gözlemleyemeyiz. Bunun nedeni, çok küçük ve sıkıcı olmalarıdır.
Bu sorunu çözmek için, astrofizik, ışıkla çalışan çeşitli gelişmiş bilimsel yöntemlerden yardım için tedavi edilir. Uzak bir nesnenin yaydığı ışığı analiz ederek, atmosferik ve yüzey bileşimi gibi gezegenin farklı özelliklerini alabiliriz.
Kısa bilgi
Toplam tutar
Aşağıda, bazı heyecan verici detaylar ile en ilginç eksoplanların 22'sini topladık.
22. Exoplanet - WASP-12 B
İlk aday-exoplanet, sarı cücenin etrafında dönen veya takımyıldızdaki G-Cüceler'in ana dizisinin yıldızı denir. Ev sahibi yıldızın etrafındaki son derece yakın yörüngesi nedeniyle, WASP-12B, tespit edilen tüm exoplanet arasındaki en düşük yoğunluklardan birine sahiptir.
2017 yılında, bir uydu teleskopunun yardımı ile, Hubble araştırmacıları bu gezegenin, Smin'in gezegeni olarak siyah göründüğü bir sonucu olarak, yüzeye düşen hemen hemen tüm ışığı yansıttığını buldular.
21. Exoplanet - PSR B1620-26 B
"Genesis Gezegeni" olarak bilinen PSR B1620-26 B, belki de bugün bulunduğumuz en eski ExoPlanet'dir. Çalışmalar, gezegenin yaklaşık 12,7 milyar yıl olduğunu göstermiştir (büyük patlamadan sonra sadece 1 milyar yıl önce oluşturuldu).
Constellation Akrep'te yerden 12.400 ışıkyılı bir mesafedeki, bu eski gezegen iki yıldızın etrafında döner - pulsar ve beyaz cüce.
20. Exoplanet - GLIESE 436 B
Gliese 436 B, neptün boyutuna sahip, iki odalı bir güneş sisteminde kırmızı cüce tipinin etrafında dönen bir sıcak gezegendir. Gliese 436 B, keşfedilen tüm Exoplanet arasındaki en küçük yörünge yarıçaplarından ve kütlelerinden birine sahiptir ve daha sonra açık olan daha küçük Kepler Gezegenleri tarafından geçti.
Çeşitli çalışmalar, yüzeyindeki "yanan buz" ın varlığını göstermektedir. Bilim adamları, kayalık çekirdeği ile kabuğunun arasında büyük baskı altında, önemli miktarda su gömüldüğüne inanıyorlar. Basınç o kadar büyüktü ki aslında sağlam buza dönüştü.
19. Exoplanet - Proxima Centaur
Bazı tuhaf mesafelerdeki tüm exoplanetleri unutun, burada hayatı destekleyebilecek ve bizden sadece 4 ışıkyılı bir gezegenimiz var. Ana yıldızının yerleşim bölgesinde olmak, Proxima-B, dünyanın dört bir yanındaki gökbilimciler arasında en çok aranan eksoplanetlerden biridir.
18. Exoplanet - 2Mass J2126-8140
Gökbilimciler ilk kez oktante takımyıldızında 2Mass J2126-8140 Exoplanet'i keşfettiğinde, gezegende görünür bir ev sahibi yıldız olmadığı için hayran kaldılar. "Kaba gezegen" olarak adlandırdılar.
Ancak daha sonra yapılan çalışmalar, yıldızın gerçekten trilyon kilometre mesafesinde bulunduğunu göstermiştir ve şüphesiz onu tespit edilen en büyük gezegen sistemini yapar. Perspektifte sunmak için, mesafe yaklaşık 7.000 katı, dünya ile güneş arasındaki mesafenin yaklaşık 7.000 katıdır ve Pluto'dan 140 kat daha geniş bir yörünge sahiptir.
17. Sistem Kalça 68468
300 ışık yılındaki bir mesafede, gökbilimciler güneş gibi yıldız ya da güneşli ikizleri keşfetti, ki bu da kendi gezegenlerini emer. HIP 68468, iki onaylı kalça 68468 B ve kalça 68468 B gezegenleri ile yörüngede hareket eder.
Yıllar süren araştırma ve gözlemler, diğer iki uydula birlikte yıldız yörüngeleri için kullanılan başka bir gezegenin kullandığını göstermektedir. İlk tespit edilen yıldız, emici gezegen olsa da, bu fenomen düşündüğümüzden daha yaygın olabilir.
16. Exoplanet - 376 d Greating
Keşif sırasında, Gliese 876 D, tüm ekstraksiyon gezegenleri arasında en düşük kitleye sahipti, tespit edilen üç pulsary gezegenleri hariç. Bu bağlamda gezegen, en erken arazide keşfedilenlerden birine atfedilir.
15. Exoplanet - HR 8799
Dünyadan 129 ışık yılına kadar olan bir mesafede bulunan HR 8799, doğrudan çoklu explenaplanetik sistemi tasvir edilmiştir. Sistem, yatağın disk şeklindeki kayışının parçalarını ve en az dört büyük gezegen içerir.
14. Sistem Kepler-36
Kepler-36'un gezegen sistemi (iki doğrulanmış gezegenle) şimdiye kadarki en eşsiz yörüngelerden birine sahiptir. Bunlardan biri olan iki gezegen ve diğer - mini-neptün, ana yıldızlarının etrafında çok alışılmadık derecede yakın bir yörüngeye döndürür. Gelecek yakınlaşma yaklaşık 1.5 milyon kilometredir.
13. Exoplanet - HD 189733 B
HD 189733 B, bugün açılan en çok çalışılan Exoplanets'lerden biridir. Yaklaşık Jüpiter'in büyüklüğü, ilk olarak X-ışını teleskopları kullanarak ana yıldızı üzerinden geçişte keşfedildi. Muhtemelen Jüpiter'in sıcak bir yıldız olduğu gerçeğidir, yıllar içinde çeşitli spektral dalga boyları ve cihazlar kullanılarak araştırılmıştır.
12. Exoplanet - Kepler-78b
Mevcut özelliklere dayanarak, çoğu aslında bu Exoplanet'in var olmaması gerektiğine inanıyorlar ve öyle düşünme hakkına sahipler. Kepler-78b, güneşin toplam yarıçapının yaklaşık% 75'ini oluşturan ana Kepler-78 yıldızının etrafında dönen tek keşfedilen gezegendir.
Bilim adamları bu Exoplanet'in hala yıldızdan tehlikeli samimiyette döndüğü şeyi rahatsız ediyorlar. Çalışmalar, Kepler-78b'nin sahibinin yıldızına 40 kat daha yakın olduğunu göstermiştir ve sadece 8.5 saat boyunca döndürür.
11. Sistem PSR B1257 + 12
Sıradışı bir şey farkettiniz mi? Evet, onun adı. Bu listedeki hemen hemen tüm Exoplanets veya Stars-Hosts, isimlerinde net bir yapıya sahiptir, ancak bu değil, neden? 1992-1994 yılları arasında astronomlar, sıradışı bir ev sahibi yıldızın etrafında dönen üç ayırt edici dış eki keşfetti.
PSR B1257 + 12, etrafında bu gezegenin döndüğü, aslında bir pulsar ya da ölü bir yıldızdır, bu da bakirenin takımyıldızında güneşten 2300 ışıkyılı bir mesafede. Tespitlerinden kısa bir süre sonra, bu üç exoplanet, dünyadaki ilk önce mevcut gözlem yöntemleri kullanılarak tespit edilen emniyetli pulsary gezegenleri oldu.
Şu anda 2003 yılında açılan bir başka onaylanmış pulsary gezegeni var, ancak başka bir pulsarın etrafında döner. Bu son derece nadir gezegensel sistemler, gezegenlerin tamamen yeni sistemlerde var olma olasılığını açtı.
10. Exoplanet - 55 Kanser E veya Jansen
Açılışta 55 Kanser E, Yıldız Sırası Yıldızının yörüngesinde keşfedilen, diğer Gliese 876 D, neredeyse bir yıl boyunca keşfedilen YÜKSEK YÜKSEK. Gezegen, önde gelen yıldızına çok yakın, 18 karasal günün hepsinin yörüngeyi tamamlaması gerektiği. Son çalışmalar, karbon bakımından zengin bir gezegen olabileceğini göstermiştir.
9. Exoplanet - Kepler-22 b
Kepler-22B, 2009 yılında NASA "Kepler" misyonu sırasında keşfedilen başka bir ilgi çekici exoplanet'dir. Kuğu takımyıldızında 620 ışıkyıl yılın tahmini mesafesinde bulunan bu tür bir Sun Kepler-22 yıldızını döndüren ilk ve tek gezegen haline geldi.
Exoplanet, Gliese 1214 B gibi "Su Dünyası" adını aldı, ancak GJ 1214 B'nin aksine, sistemin ingilizlik bölgesinin içinde bulunur.
8. Exoplanet - Kepler-10 b
Dragon takımyıldızında yerden 564 ışık yılındaki bir mesafedeki, Kepler-10b, Kepler'in uzay uçuşu sırasında bulunan ülkeye benzer ilk kayalık gezegeniydi. Keşiflerinden sonra, uzak gezegen hemen dünyadaki gökbilimciler arasında popüler hale geldi.
Kepler-10b'den toplanan verileri kullanarak, Dünya gibi gezegenler hakkında daha fazla bilgi edinmekten memnunlardı. Berkeley'deki Kaliforniya Üniversitesi'nden Jeff Marti gibi uzay araştırmacıları, bu keşif söyledi "İnsanlığın tarihindeki en şaşırtıcı astronomik keşiflerden biri" .
7. Kepler-444 sistemi
KEAPLER-444 sisteminde, bir ve dünyanın büyüklüğünde beş exoplanets, kendi hariç en ilgi çekici planet sistemlerinden birini oluşturan yeryüzüne sahip değil. Kepler-444 sistemi, 11.2 milyar yılın tahmini yaşı olan en eski gezegen sistemlerinden biridir.
NASA'ya göre, bu ilginç yerlerden biri, ana yıldıza aşırı yakınlıklarından dolayı hayat yaşam olmasa da, galaksimizdeki en eski güneş sistemlerinin oluşumu hakkında birçok önemli şey keşfedebilirler.
6. Exoplanet - Corot-7 b
COROT-7B, COROT-7'nin etrafında dönen süpermaröz bir çekim gezegeni olarak sınıflandırılır, G konumundan 489 ışıkyılda G YILDIŞTIR. Dünyaya benzer bu kayalık gezegenin önemli bir keşfi, Dünya'ya benzer, daha fazla sayıda gezegenin varlığının varlığını ortaya koydu ve bir şekilde, potansiyel olarak yaşadığı gezegenlerin mevcut aramanın bir gün meyvelerini getirebileceğini gösterdi.
Corot-7B ayrıca çok kısa bir yörünge dönemi var - 24 saatten daha kısa bir sürede ev sahibi yıldızını çeviriyor.
5. Exoplanet - 51 Pegasus B
51 Pegasus B veya Dimidia (gayri resmi), sıcak jupiters olarak bilinen gezegenlerin sınıfını ifade eder. Bu gezegen, astronomik çalışmalar alanında yeni bir başlangıç ile işaretlenmiş olan Star 51 Pegasus'un güneşinin etrafında dönen bir süper kürk gezegeni tarafından ilk olarak onaylandı.
2017 yılında gezegeni izlerken, araştırmacılar ilk önce atmosferindeki su izlerini keşfetti.
4. Exoplanet - Kepler-16b
Satürn'e benzer bir kitleye sahip olmak ve yörüngede bir tane yoktur, ancak iki astronomik cisim, Kepler-16B, tarihte birincisi, gezegenin benzersiz çevresinin örneğini doğruladı. Gerçek "Tatooine", bazıları söyler. Yıllar boyunca farklı daha yakın çalışmalar, gezegenin yarım buz ve kaya ve gazın yarısından oluştuğunu ortaya koydu.
3. Kepler-11 sistemi
Klip'in takımyıldızındaki Keapler-11 sisteminin, yerden 2000 ışık yılındaki bir mesafedeki tespiti, gezegen sisteminin, cıva yörüngesinde beş gezegene kadar yakın bir şekilde adapte edilebileceğini ve hala istikrarlı kalabildiğini göstermiştir.
Şimdiye kadar Kepler-11 yıldızı toplam 6 gezegen açıldı. Hesaplanan kütleleri, Dünya ve Neptün kütlesi arasındadır.
2. Exoplanet - HD 209458 B (Osiris)
HD 209458 İlk olarak 1999 yılında transit olarak bilinen astronomik bir yöntem yardımıyla keşfedildi. Yalnızca 2005 yılında, uzay teleskopu NASA Spitzer, bu yöntemle doğrulanan bir dünya dışı gezegenin tarihinde ilk önce yaptığı eksoplanetlerden doğrudan ortaya çıkan ışığı ölçmüştür.
Osiris'in eşsiz olguları, güneş sistemlerimizin dışındaki uzak gezegenlerin transit gözlemlerinin gerçekten gerçekleştiğini ve bir dereceye kadar güvenilir olduğunu kanıtladı.
1. Exoplanet - Kepler-186F
2014 yılında tespit edilen Kepler-186F, gezegenin yüzeyinde suyun ortaya çıkması için uygun koşullara sahip olan "HABERLENMEZE ZONU" kısmında bulunan yeryüzünün ilk Explenplanet'tir.
Kuğu'nın takımyıldızında yer alan bu süper uçan gezegen, yaklaşık 550 ışık yılına kadar yerden uzakta, bu nedenle modern teknolojiler daha ayrıntılı olarak çalışamıyor. 2015 yılında KEPLER-186F'nin, güneş sistemimizin dışındaki potansiyel olarak yaşadığı gezegenler için en iyi üç adaydan biri olduğu sonucuna varıldı.
Derin Cosmos Nesneleri > Exoplanets
Ecoplanets, güneş sistemimizin dışındaki dünyaları çağırır. Son 20 yılda, güçlü bir uzay teleskopu Kepler NASA'nın yardımıyla binlerce kişinin gezegeni bulundu. Hepsi büyüklükte ve yörüngelerde farklılık gösterir. Bazıları devler, çok yakın dönen ve diğerleri buz ya da kayalıktır. Ancak boşluk ajansları beton bir biçimde konsantre edilir. Dünyanın büyüklüğünün ve alışkanlık alanındaki konumu ile yer alıyorlar.
Dokluk alanı, gezegen ve yıldız arasındaki mükemmel bir mesafedir, bu da sıvı suyun oluşumu için istenen sıcaklığı korumanıza izin verir. İlk gözlemler sadece ısı dengesine dayanıyordu, ancak şimdi bir sera etkisi gibi diğer faktörler dikkate alındı. Tabii ki, bölgenin sınırlarını "bulanıyor".
Ağustos 2016'da, bilim adamları, Zavtami Proxima Star yakınındaki Dünya'nın Explanets için uygun bir aday bulduklarını söyledi. Yeni dünyada proxim b olarak adlandırıldı. Araziyi 1,3 katın (kayalık) büyüklüğünde aşıyor. Neredeyse bir yıldızdan 7,5 milyon km, ve yörüngede 11.2 gün geçirir. Bu, gezegenin engellendiği anlamına gelir - her zaman bir tarafa yıldıza döndü (karasal bir uydu durumunda olduğu gibi).
Erken keşif
Resmi olarak, Exoplanet 1990'lara kadar teyit edilmedi, gökbilimciler orada olduklarını biliyordu. Ve fanteziler ve güçlü arzu üzerinde inşa edilmedi. Yıldızımızın ve gezegenlerimizin dönüşünün yavaşlığına bakmak için yeterliydi.
Bilim adamları ana mekanizmaya sahipti - güneş sisteminin görünümünün tarihi. Kendi yerçekimlerine dayanamayan ve daraltılamayan bir gaz ve toz bulutu olduğunu biliyorlardı. Kaza sırasında güneş ve gezegen ortaya çıktı. Açısal bir momentum tasarrufu Gelecekteki yıldız için ivme sağladı. Güneş, tüm sistemin kütlesinin% 99,8'ini barındırıyor ve gezegenlerin anın% 96'sına sahip. Bu nedenle, araştırmacılar yıldızımızın yavaşlığını şaşırtmak için yorgun değildi.
En genç Exoplanet, bir milyon yıldan daha az yaşına ulaşır ve Coku Tau 4'ün yıldızının etrafında döner, 420 ışık yılı ile kaldırılır. Bilim adamları, yıldız diskinde bulunan geniş bir alan nedeniyle kaldırabilirler. En büyük dünyanın en büyük yörüngesinin 10 katıdır ve büyük olasılıkla gezegenin dönmesi sırasında, disk alanını tozdan temizler.
Sadece bizim benzeyen yıldızlara bakmaya başladılar. Ancak 1992'de erken buluntular beklenmedik bir şekilde Pulsar'a (bir süpernova patlamasından sonra hızlı bir rotasyon hızına sahip ölü bir yıldız) - PSR 1257 + 12. 1995 yılında ilk dünya keşfedildi - 51 Pegasus b. Boyut Jüpiter'i andırıyordu, ancak yıldızına daha yakındı. Şaşırtıcı ve şok edici bir keşif oldu. Ancak 7 yıl geçti ve evrenin dünyalarda zengin olduğunu gösteren yeni bir gezegen bulduk.
1998'de Kanada'dan takım, Gamma Cefhea yakınlarındaki Örnek Jüpiter dünyasını fark etti. Ancak yörünge yolu Jüpiter'den çok daha azdı ve bilim adamları bulmayı çalıştırdığını iddia etmediler.
Verilerdeki patlama
İlk açık ekzoplanlar gaz devleri (Jüpiter gibi) ile temsil edildi. Daha sonra bilim adamları radyal hız yöntemini kullandılar. "Sallanan" yıldız seviyesini hesapladı. Bu etki, yanında gezegenler olsaydı yaratıldı. Başlıca örnekler daha büyük bir masif olabilir ve bu nedenle varlıkları tespit etmek daha kolaydır.
Aktif bir çalışmaya girmeden önce, Exoplanets, yer aygıtları yıldızların km / s'ye hareketini ölçebildi. Gezegenin neden olduğu salınımını yakalamak için çok zayıf. Şimdi Kepler'in uzay teleskopu tarafından bulunan binlerce kişinin daha fazlası var. 2009 yılında yörüngede olduğu ortaya çıktı ve 4 yıl avlandı. Yeni bir tekniğe gitti - "Transit". Yani, gezegenin önünde ve gölgelerinin önünde göründüğü anda yıldız parlaklığının azaltılmasının seviyesini ölçer. Aşağıdakiler, arama yöntemlerinin ve açık exoplanet sayısının karşılaştırıldığı bir diyagramdır.
Exoplanets sayısı farklı şekillerde açıldı
Kepler, birçok farklı nesne olduğunu ve zengin bir Exoplanet'lerin bir listesini sağladığını gösterdi. Sadece böyle bir Jüpiter değil, aynı zamanda karasal tip dünyalar da vardı. Buradan, yeni bir arama alanı ortaya çıktı - "Süper Gaz" (Boyuttan Neptün'e göre tereddütlü).
2014 yılında, bir başka teknik, "Çarpma Testi", Exoplanet için adaylığı onaylama sürecini hızlandırabilecek "Çarpma Testi" ortaya çıktı. Orbital stabiliteye dayanarak. Çoğu yıldız geçişi, yörüngede küçük gezegenlerin varlığı ile ilişkilidir. Ancak çoğu zaman büyük boy yıldızlar bu etkiyi taklit edebilir ve birbirlerini sistemden yerçekimi ile atabilirler.
|Sıcak jüpiter |
Bunlar, Jüpiter kütlesine benzeyen gaz devi, ancak ciro sahibinin yıldızına çok yakın. Bu nedenle, keskin bir sıcaklık sıçraması vardır (7000 ° C). Bilim adamları için, bu türlerin oldukça yaygın olduğunu keşfetmek gerçek bir sürprizdi, çünkü bu tür gezegenlerin dış hatta dönmesi gerektiğine inanıyordu.
|Pulsarya gezegeni |
Bu tür nesneler, nötron yıldızlarının etrafında yörünge geçişlerini yapar - büyük yıldızların rezidüel çekirdekleri, yani patlamadan sonra hayatta kalan her şey süpernova. Hiç şüphe yok ki hiçbir gezegenin böyle bir olaydan kurtulmayacağı, böylece sonra oluşurlar.
Ödünç vermek
Parametrelerdeki ve kimyasal bileşimdeki bu nesnelerimize benzer ve habitat alanına döndürür (suyun sıvı durumunda tutmanızı sağlayan yıldıza mükemmel bir mesafe). Yaşamları olabilecekleri için tespit için değerlidirler.
|Süper adamlar |
Bunlar, kayalık gezegenler, dünya kitle 10 kez üstündür. "Süper" öneki, sadece boyutların özellikleri ve bazı planet özellikleri olmasın. Bu nedenle, aralarında da gaz cüceleri vardır. İlk desteklenen süpermenities, PSR B1257 + 12 pulsarının etrafında döner iki nesne idi.
|Eksantrik gezegenler |
Güneş sistemimizde, çoğunlukla gezegenler oldukça düzgün dairesel yörüngelere sahiptir. Bununla birlikte, şimdiye kadar bulunan Exoplanets, çok daha fazla eksantrik yörüngeye sahip olabilir, daha sonra yıldızdan uzakta hareket eder. İdeal dairenin sıfıra eşit bir eksantriklik değerine sahipse, eksoplanetin yaklaşık yarısı 0.25 veya daha fazla eksantrikliğe sahiptir.
Bu eksantrik yörüngeler oldukça aşırı termal dalgalara neden olabilir. Örneğin, yaklaşık dört kat daha Jüpiter olan ve Dünya'dan yaklaşık 200 ışıkyıldan uzak mesafedeki HD 80606b, yaklaşık 0.93 eksantrikliğe sahiptir. Böylece, HD 80606B yörünge mesafesi, dünyanın yörünge mesafesinden cıva orjinal mesafesinden aralıklarla değişir.
|Gaz ve buz devleri |
Gaz, Jüpiter ve Satürn'e benzeyenlere aittir. Öğelerden kayalık veya metal bir çekirdeği çevreleyen hidrojen ve helyum vardır. Neptün ve uranyum gibi buzda, bu elementlerden çok daha az fark edilir. Bu tipler, bulunan Exoplanet'in yaklaşık 2 / 3'ünü içerir.
|Gezegen Okyanusu |
Bu nesneler tamamen bir su tabakası ile kaplanmıştır. Büyük olasılıkla, en başından beri, yıldızdan büyük bir uzaklıkta ortaya çıkan buzlu dünyalardı. Ama bir şey onları daha da yaklaştırdı. Sıcaklık gülü ve buz değiştirildi.
|Chonic Planet. |
Başlangıçta, yıldıza çok yakın olmak için şanslı olmayan gaz devleri vardı. Bu nedenle, atmosfer yandı, sadece metalik ya da kayalık bir çekirdek bıraktı. Yüzeyde lav akışı olabilir. Süpermeniteler ve Chtonik gezegenler benzerdir, bu yüzden bazen kafası karışmışlardır.
Gezegen Sirota
Ayrıca, ana yıldıza sahip olmadıklarından beri "yetim" olarak adlandırılırlar. İzolasyonda, çünkü neden bir nedenden dolayı sistemden atıldı. Bilim adamları sadece birkaç örnek bulmayı başardı, ancak bu türün yaygın olduğuna inanılıyor.
Earth cihazları arama üzerinde aktif olarak çalışıyor. En çok ve Tess NASA, Cheops (İsviçre) ve Harps Spektrografımız var. Spitzer teleskopunu unutma. Kızılötesi için yapılandırılmış olması ve bir sıcaklıkta eksoplanları hesaplayabileceği ve hatta atmosferik göstergeleri karakterize edebileceği gerçeğiyle idealdir. Aşağıda, yaşam için uygun bir exoplanets listesi bulunmaktadır.
Kepler tarafından bulunan nispi exoplanets ile bir diyagram. Mars ve Dünya ile karşılaştırıldığında
Ünlü Exoplanets
Güneş sisteminin dışında iki bin gezegen var, bu yüzden birkaç örnek seçmek zor. Tabii ki, küçük ve habitatta düzenlenmiş vurgulanır. Ancak, evrimsel gezegensel yolu anlayışımıza katkıda bulunan 5 nesneyi hatırlamaya değer.
- 51 Pegasus B, Jüpiter'in kütlesinin yarısına sahip olan ilk gezegendir. Yörünge yolu, rota cıva'ya eşittir. Yıldızdan uzaklık küçüktür, bu nedenle tıkanmış bir durumda (bir taraf her zaman yıldıza döndürülür).
- 55 Kanser E - Yıldızın yanında supel rosto, parlaklığı çıplak bir gözle gözlemlemenizi sağlar. Bilim adamları, başkalarının sisteminin ayrıntılarını keşfetme fırsatı verdiği için çok iyidir. Bir yörünge geçidi 17 saat 41 dakika sürer. Nesnenin bir elmas çekirdeği ve çok miktarda karbona sahip olabilir.
- WASP-33B - gözle görülür bir koruyucu kabuğa sahip ilginç bir gezegen. Yıldızın görünür ve ultraviyole ışıltısını emen stratosferden bahsediyoruz. 2011 yılında bulundu. Orbital hareketi, somut titreşimler yaratan yıldızın karşısında.
- HD 209458 B - 1999 yılında Star Transit'in yardımıyla bulmayı başaran ilk kişi. Ayrıca, sıcaklık göstergeleri ve bulut oluşumlarının yokluğu ile birlikte atmosferik bir özelliği ortaya çıkardı.
- HD 80606 B - Yörüngedeki tuhaflıklar nedeniyle en olağandışı gezegen olarak kabul edildi (sanki Galeu COMET'in yıldızımızın etrafındaki geçişi). Büyük olasılıkla, başka bir yıldız etkilenir. 2001 yılında bulundu. Ev sahibi yıldızın bir göstergesi ve güneşten uzaklığı ile dünyevi tipin exoplanets listesini inceleyin.
En Yakın Exoplanets Dünyası Listesi
|İsim||Görüntü||Hayat sömürüsü||Yıldız||Güneş'ten uzaklık.|
|Alfa centaur bb||1||Tahmini yüzey sıcaklığı: 1200 ° C||Alpha Centauro B.||4.37|
|GLIESE 876 D.||2||Tahmini yüzey sıcaklığı: 157-377 ° C||GLIESE 876.||onbeş|
|GLIESE 581 E.||3||Çok yüksek sıcaklıklardan dolayı büyük olasılıkla atmosfere sahip değil||GLIESE 581.||yirmi|
|GLIESE 581 C.||4||Şüpheli. Büyük olasılıkla yaşadığı bölgenin dışında||GLIESE 581.||yirmi|
|GLIESE 581 D.||5||Olası psikoplan. Yaşadığı bölgenin içinde||GLIESE 581.||yirmi|
|667 cc.||6||Muhtemel Mezopnet.||GLIESE 667C.||22.|
|61 Başak B.||7||Yıldızın yakınlığı nedeniyle çok yüksek sıcaklık||61 bakire||28.|
|HD 85512 B.||8||Muhtemel termoplanet. Glyze 667 cc'nin açılmasından önce en çok yaşanan ExoPlanet olarak kabul edildi.||HD 85512.||36.|
|55 Cancri E.||9||Yıldızın yakınlığı nedeniyle çok yüksek sıcaklık||55 Cancri||40.|
|HD 40307 B.||10||Yıldızın yakınlığı nedeniyle çok yüksek sıcaklık||HD 40307.||42.|
|HD 40307 C.||onbir||Yıldızın yakınlığı nedeniyle çok yüksek sıcaklık||HD 40307.||42.|
|HD 40307 D.||12||Yıldızın yakınlığı nedeniyle çok yüksek sıcaklık||HD 40307.||42.|
Yapılarını, iç bileşimlerini, sınıflandırmasını, atmosferin özelliklerini ve alışkanlık alanındaki yerindeki yerlerini keşfetmek için exoplanets hakkında heyecan verici bir video görünün.
Nasıl Exollants Nasıl Bakılır?
Düzinelerce ışık yılının ardında saklanıyorsa, gezegenimize benzeyen dünyayı nasıl bulmayı başarırsınız? Ve hayat için potansiyel olan bir exoplanet'i bulmak ne kadar zor? Sorunun tüm ihtişamını daha netleşiyor, eğer büyük yıldızların sadece küçük parlak noktalarda göründüğünü hatırlıyorsanız. Güçlü teleskoplarda bile bazıları görülemez.
Gezegenler, yıldız kitlesinden sadece küçük bir parçaya ulaşır. Bu nedenle nükleer sentez aktif değildir. Bu durumda, dünyalar çok küçük ve karanlık, bu da araştırmacıların çalışmalarını daha da zorlaştırıyor. Bu ve gezegenlerin parlak yıldızların yanında bulunduğu anı ve çoğu zaman onları lüminesansı ile örtün.
Ancak bilim adamları için imkansız bir şey yoktur ve her zaman geçici çözümler bulurlar. Gezegen doğrudan gözlemde görülemezse, gözle görülür yıldızlar gezegenin yörüngesel yolunu etkileyen kalır. 20. yüzyılın başında, gökbilimcilerin belirli arama kriterlerini ortaya çıkardı, ancak yalnızca yakın zamanda teleskoplar onları uygulamaya uygulamak için istenen hassasiyete ulaştı ve yanılmadı. Yöntemler nelerdir? Onları Listele:
- Radyal hız
- Transit Fotometri
- Microlinzing
- Astrometri
- Doğrudan gözlem
Sistemimizin dışındaki yıldızın etrafında yörünge geçişi gerçekleştiren gezegenin sanatsal yorumu. Bu 51 Pegasus B - Orbital yolu 4 gün süren gaz devi
Teknolojinin gelişimi ile, bilim adamları binlerce kişiyi hesaplamaya başlayan, daha fazla ve daha fazla eksplanet açmayı başarırlar. Bu nedenle, özellikleri anlamak için nesneleri gruplandırabilmesi önemlidir. Ancak uzak gezegenler hakkında hala çok az bilgiye sahibiz, bu nedenle tanımın kendisi yanlış kalır.
Gezegen neyi temsil ediyor?
Böyle bir gezegenin olduğu gerçeğiyle uğraşalım. 2006 yılında, uluslararası astronomik birliğin (MAC) belgesi yayınlandı, bu da planet statüsünün nesnesinin çeşitli kriterlere uyması gerektiğini söyledi:
- Güneşin etrafında dönüş yapar;
- yuvarlak bir şekli düzeltmek için gerekli kitleye sahiptir;
- yörüngeli çöp ve yabancı nesneleri ortadan kaldırdı;
Bu koşullar sadece Mike Brown'ın güneş sisteminin eteklerinde birkaç dünyaya dikkat çekti. Boyut olarak, pluto'yu andırıyorlardı. Tanımı revize etmek zorunda kaldım ve Pluto otomatik olarak cüce gezegenler kategorisine transfer edildi.
Bu kararın coşku ve onayla algılanmadığını not etmek önemlidir. Pluto için, sadece bilim adamları değil, aynı zamanda sıradan insanlar. Alan Stern, özellikle güçlü bir şekilde protesto etti. 2015 yılında Pluto'yu ziyaret eden "Yeni Ufuklar" misyonunun ana araştırmacıydı. Birçok kez "yabancı nesneleri ortadan kaldırmak" çok belirsiz talep olduğunu belirtti. Sonuçta, dünya yörüngesinde asteroit var. Evet ve fotoğraf, dağların, dondurulmuş göllerin ve diğer gezegensel özelliklerin görülebileceği karmaşık ve ilginç bir dünyayı gösterdi.
Pluto ve Kharon
Ancak Mas'ta bir şeyi değiştirmeyi reddetti ve cüce gezegenlerin aynı bilimsel ilgiyi temsil ettiğini söyledi. Ayrıca, bu kadar büyük gövdelere, gözle görülür derecede ilginç özellik olan Charon ve Triton olarak da bahsettiler.
2017 yılında, Stern ve diğer birkaç bilim adamı daha gelişmiş bir tanım sundu: "Gezegen, nükleer sentezden yoksun bırakan, nükleer sentezden yoksun bırakılmış ve bir sferoid oluşturmak için yeterince yerçekimi var."
İlk Exoplanet, 1992 yılında PSR B1257 + 12 (Pulsar) yakınında fark edildi. Ancak 1995 yılında ana dizinin yıldızından (51 Pegasus B) gezegeni keşfedilmiştir. O andan itibaren, Kepleg Teleskopu binlerce "dünyevi" gezegen bulmayı başardı ve alışkanlık alanında yaşayan (suyun sıvı şeklinde depolanması için gerekli koşullar var).
Ama aynı zamanda çok çeşitli gezegenleri ortaya çıkardı. Örneğin, sıcak jüpiterler dağıtıldı. Bazıları inanılmaz derecede eskidi. Evrenin yaşına göre daha düşük bir milyar yıldır olan PSR 1620-26 B'yi hatırlamak yeterlidir. Yıldızlara çok yakın yaşamak için şanslı olmayanlar var ve atmosferi Venüs'teki cehenneme benziyor. Derhal iki ya da hatta üç yıldız çevirmeyi başaran durumlar bulundu.
James WebBA teleskop düzeni tam boyutta
Tabii ki, böyle bir gezegenle çeşitliliğin birleşik sınıflandırma sistemini takip etmenin çok zor olduğu açıktır. Her şeyden önce, araştırmacılar yaşamın mevcudiyeti için yatkınlığı dikkate alırlar. Böyle yaşanan Exoplanets listesinde listelenmiştir.
Bu sadece bunun için iki parametre bilmeniz gerekir: kitle ve yörünge. Ne yazık ki, modern teknik hala diğer insanların atmosferini incelemek için gerekli güce sahip değildir, eğer sadece nesne yakın ve yeterince büyük değilse. Ancak, 2018'de James webb teleskopunun ortaya çıkışıyla her şey değişebilir.
Sınıflandırma
Exoplanet türleri nelerdir ve sınıflandırma nedir? Muhtemelen yıldız rotasında kullanılan en popüler olanı: yerel gezegen - M sınıfı M. bu şemayı takiben:
- D - planetoid veya uydu, atmosferden yoksun.
- H yaşam için uygun değildir.
- J bir gaz devidir.
- K - Hayat veya kubbe kameraları kullanılır.
- L - bitki örtüsü var ama hayvan yok.
- M toprak.
- N kükürt.
- R - Izgoy.
- T - gaz devi.
- Y, toksik bir atmosfer ve yüksek sıcaklık göstergesidir.
Bilim şemalarını alırsak, dağıtım için bir kütle veya çeşit çeşitliliği kullanın. Teleskoptaki gözlemler temelinde kütle elde edilir. Spektrograflar tarafından yakalanan radyal hızla hesaplanır. Bu durumda, sınıflandırma şöyle görünür:
- Asteroit: 0.00001'den az toprak kütlesi.
- Mercurian tipi: Dünya kütlesinin 0,00001 - 0,1 arasında.
- Sterran: 0.1-0.5 Dünya kütlesi.
- Terraran (arazi): 0,5-2 Dünya kütlesi.
- Superterran: 2-10 Dünya Kitle.
- Neptün: 10-50 Dünya Kitle.
- Jüpiter: 50-5000 Dünya Kitle.