Sanatçı Judy Bowman’ın Romulus’taki bodrum katındaki stüdyosunda bir şövale üzerine devasa turuncu bir tuval tünemiş, son kolajı her seferinde bir kağıt parçası olarak şekilleniyor.
Hurdalar zemindeki şövale kaidesinin etrafına saçılırken, birkaç erkeğin – Bowman’ın iki erkek kardeşi, bazı kuzenleri ve bir yeğeni – bir fotoğrafı tuvale bantlanmış. Altı yıl önce kolaj yapmaya yeni başlayan Bowman, yüzlerini ve gövdelerini oluşturmak için özel bir tür dekoratif kağıdın tüm farklı tonlarını kullanıyor. Şık stiliyle tanınan bir kuzen olan Red’in gözlükleri için altın kağıt var. Burunlar tuvalden fırlıyor.
Bu hafta 70 yaşına giren Bowman, şövalenin yanında duran Bowman, “Çalışmalarımın üç boyutlu olmasını seviyorum” dedi. “Işığın vurduğu yere bağlı olarak, resmi değiştirir.”
Yaklaşık 30 yıllık eğitimden sonra Bowman, bu sefer bir kolaj sanatçısı olarak yeni bir kariyer yolunu ateşliyor. Çalışmaları bugünlerde hemen hemen her yerde: Detroit Sanat Enstitüsü müzayedesinde, şehir merkezindeki dijital reklam panolarında ve önümüzdeki ayın bir parçası olarak Detroit Artists Market’te.
2021’de Kresge Artist Fellowship ve bu baharın başlarında yerel bir Alain Locke Recognition Sanat Ödülü kazandı. Ve Ekim’de Detroit Çağdaş Sanat Müzesi’nde bir kişisel sergisi olacak.
“Bütün bunlar çok kısa sürede oldu,” diye hayretler içinde kalıyor.
Bowman, işinin olduğu gibi gideceğini asla tahmin etmediğini, ancak insanların duygusal bir bağ olduğu için ona çekildiğine inandığını söyledi.
“İnsanların renklere, dokulara, aynı zamanda aile, topluluk, ilişkiler, destek temaları ve mesajlarına ilgi duyduğuna inanıyorum” dedi. “…Bütün insanlar sever. Bütün insanların bir annesi vardır. Bütün insanların nasıl büyüdüklerine dair güzel anıları vardır ya da pek hoş olmayan anıları vardır.”
2009’da eğitimden emekli olan Bowman, aile ve Siyah deneyimini kutlamak için ilham kaynağı oldu. Büyüdüğü evin Detroit’teki Seneca Caddesi, annesi Minnie Mae Matthews ve tabii ki geri kalanının ayrıntılı kolajlarını hazırladı. Onun ailesi.
Kuzeniyle bir sanat sergisine çalışmalarını satmak için gittiğini hatırlayan Bowman, “Kırmızı çok şey var” dedi ve o kadar zarifti ki herkes onun sanatçı olduğunu düşündü, kendisi değil. “….Erkekler, benim hayatımda böyle giyinirler. Aile işiyle çok uğraşırım.”
Bowman’ın kolajlarını öne çıkaran şey, inanılmaz detay ve renk seviyeleridir. Bir dizi cesur ton ve desende Lokta adlı el yapımı, dekoratif bir kağıt kullanıyor. Detroit’in doğu yakasındaki çocukluk evinin kolajı o kadar karmaşık ki, duvarlarda asılı olan sanatı, ailesinin ve köpeğinin minyatür fotoğraflarını bile betimliyor.
Kolajları sıradan olanı sıra dışı bir şeye dönüştürüyor.
DIA’nın Afro-Amerikan Sanatı Merkezi’nin bölüm başkanı ve küratörü Valerie Mercer, “Judy’nin renkli figüratif kolajları, Detroit’teki siyah yaşamın çeşitli yönlerine odaklanıyor. Aynı zamanda şehrin doğu yakasında ve Black Bottom’da büyüdüğü anılarını da yansıtıyorlar” dedi. topluluklar, ailesinin hayatı ve sevdikleri arkadaşlar. Farklı dokulara sahip çeşitli kağıt türlerini kullanarak, Detroit’teki Siyah insanların neşesini ve gücünü uyandıran bir dizi konuyu tutarlı bir şekilde tasvir ediyor.
Detroit Artists Market’in müdürü Matt Fry, Bowman’ı “tam anlamıyla harika bir sanatçı” olarak nitelendiriyor. Bowman’ın galeride, annesini ve teyzelerini “dokuzlara kadar giyinmiş” tasvir eden “Lafayette ve McDougall’da Takılmak” adlı bir parçayı sergilediği bir gösteriyi hatırlıyor.
“Sizi gerçekten 1960’ların Kara Alt Mahallesi’ne götürüyor,” dedi.
Sonuç olarak, Bowman’ın kolajları hikaye anlatımıyla ilgilidir. Aslında, kendisini görsel bir “griot”, bir tür Batı Afrika tarihçisi veya hikaye anlatıcısı olarak tanımlıyor. Çalışmasının, sıklıkla “olumsuz, marjinalleştirilmiş” şekillerde tasvir edilen Siyah topluluğun anlatısını geri almanın bir yolu olduğunu söyledi.
Bowman, “Hikayeyi anlatmak istiyorum,” dedi. “…Birçok insan için bu şekilde görüyorum – belki tüm insanlar için değil. Ama birçok Siyah topluluk için. Ve bence bu, topluluğun bir üyesinin bunu söylemesi çok, çok önemli. dışarıdan gelen bir şey yerine anlatı.”
Çalışmasının sadece Siyah topluluk için olduğundan değil. Değil. Birkaç yıl önce Grand Rapids’deki ArtPrize’de, farklı şekillerde iç içe geçmiş iki çifti betimleyen iki boyutlu çok büyük bir kolaj olan “Aşıklar”ı sergilediğini hatırlıyor.
Bowman, “Çiftler görürdüm ve birbirlerine takılmaya başlarlardı” diye hatırlıyor. “…Siyah, Beyaz veya Kızılderili olmanızın bir önemi yok. Hâlâ bu duygulara ve takıntılara sahipsiniz. Ve bence insanlar benim çalışmalarımda bunu görüyorlar.”
Sanat beklemek zorunda kalacaktı
Bowman onlarca yıldır sanatını bir kenara bırakmak zorunda kaldı. Çocukken her zaman sanata ilgi duydu ve başlangıçta Clark Atlanta Üniversitesi’nde bir öğrenci olarak okudu (sanat dersleri Spelman Koleji’nde verilmesine rağmen) ancak üç yıl sonra Clark’tan ayrıldı.
Daha sonra evlendi ve kocasıyla birlikte Flint’e taşındı. Sonunda Michigan-Flint Üniversitesi’ndeki derecesini orada tamamladı. Ancak sanat programı yoktu, bu yüzden genel çalışmalar alanında lisans derecesi aldı ve eğitime başladı.
“Her şey sadece bir araya getirildi” diye hatırlıyor.
Detroit Sanat ve Bilim Akademisi’nin müdürü olarak emekli olmadan önce 27 yılını eğitimde geçirerek Flint ve Battle Creek’te ders verdi. Ama yandan sanat yaratmak için zaman yoktu. 10 yaşına kadar bir anne, pişirilecek yemekler, derecelendirilecek ödevler ve bakılacak bir aile vardı. Sanat beklemek zorunda kalacaktı.
Sonunda, emekliliğinde Bowman tutkusuna geri döndü. Geçmişte hep pastel yapardı ama daha büyük bir şey yapmak istedi, bu yüzden kolajları denemeye karar verdi. Yıllarca okul ilan tahtaları oluşturmak ona iyi hizmet etmişti.
“Bazı güzel ilan tahtalarım vardı, gerçekten harika ilan tahtalarım,” dedi gülerek. “…Antrenman yapıyordum. Sadece bunun için çalıştığımın farkında değildim.”
Kolajları organik olarak bir düşünceyle başlıyor ve sonra “o geliyor” dedi. Kocasının stüdyosunda yerdeki kağıt parçalarını temizlemekle tehdit ettiğini ama ona hiçbir şeye dokunmamasını söylediğini söyledi. Artıklar tam olarak ihtiyacı olanı içerebilir.
“Yere bakıyorum ve tam ihtiyacım olan parçayı bulacağım” dedi. “Dışarı fırlayacak.”
Lokta, Himalaya Dağları’nda yetişen bir Lokta çalısı veya Daphne çalısından yapılan el yapımı bir tür kağıttır. Kalın ve dokulu, yüzlerce olmasa da düzinelerce farklı tonu Bowman’ın stüdyosundaki bir rafta üst üste yığılmış.
Bowman, “Beni Lokta kağıdına çeken canlı renkler, dokular ve sağlam el yapımı kağıt” dedi. “Her yaprağın kendine has dokusu var ve el yapımı olduğu için her yaprağın ön ve arka yüzünde renklendirmede biraz farklı bir ton var. İyi kesiyor (ve) yırtılıyor. Ve yapıştırıcı sürüldüğünde dokusunu değiştirmiyor. ona başvurdu.”
Biraz yardım
Bowman’ın sanat kariyeri yükselişe geçmiş olsa da, biraz yardım almadan geçmedi.
Henry Harper ve Harold Braggs tarafından kurulan, çalışmalarını paylaşmak ve satmak için bir araya gelen sanatçıların haftalık bir buluşması olan Detroit Güzel Sanatlar Kahvaltı Kulübü’nün, onu doğru insanlarla ve diğer sanatçılarla buluşturmada, onun başlamasına yardımcı olmada büyük bir rolü olduğunu söyledi. . Shirley Woodson gibi efsanevi Detroit sanatçıları da yardımcı oldu.
Bowman, sanat kariyerine bu kadar geç başlamış olmasına rağmen başarması gereken çok şey olduğundan bir kez şikayet ettiğini hatırlıyor. Sonra Detroit’te ilerleme kaydetmeye devam eden 80’li ya da daha büyük tüm sanatçıları hatırladı.
Kolajlarını oluşturmaya devam edebildiği sürece, “Bunu sallayacağım” dedi. “Artık yapamayana kadar yapacağım.”
Ve yaşı veya deneyimi ne olursa olsun yeni sanatçılara tavsiyesi? Bu tutkuyu takip et, dedi.
“Merak etme, yeterince iyi değilsin. Çok yaşlısın. O hediye senin içine bir nedenden dolayı konuldu” dedi. “Bu tutkunun peşinden git. Kaç yaşında, ne kadar genç, ne kadar deneyimsiz olursan ol. Ve o gelişecek.”
Judy Bowman
- Eski bir eğitimci olan Detroit yerlisi bir kolaj sanatçısıdır; stüdyosu Romulus’ta.
- Çalışmaları, 7-10 Haziran 18 tarihleri arasında Detroit Artists Market’in Muhteşem Sanat Müzayedesi’nin bir parçası olacak. DAM, 4225 Third Street’te.
- Ekim’de Museum of Contemporary Art and Design’da kişisel sergisi olacak.
- 2021’de Kresge Artist Fellowship’i ve 2022’de Alain Locke Recognition Sanat Ödülü’nü kazandı.