Murat BirselBir Milletin Geleceğinin Katıldığı En Büyük Cenaze
Bazen göremediğimiz, dokunamadığımız için "öldü" diyoruz. Bu bir tanım olabilir. Bence yetersiz. "Bir insan artık adını kimse anmadığında ölmüştür." Barış Manço'nun da dile getirdiği bu tanım daha doğru. Bir insan "öğretisi" unutulduğunda ölmüştür -belki de- daha doğru bir tanım. Böyle düşündüğünüzde, Barış Manço sonsuza kadar yaşayacak! Şarkıları yüzyıllarca gitsin, "sonsuz" derken çok daha ötesini söylüyorum. Bin yıl sonrasını düşünün... Çocuğunuzun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğu! Onun döneminde, Barış Manço öğretisi yaşıyor olacak! 3000 yılında belki Barış Manço adını çok bilmeyecekler.
Belki şarkılarını da bilmeyecekler. (Aslında ne olacağını bilmek imkansız, bin yıl sonrası için Internet'e Manço mesajları bırakılıyor.) Ama mutlaka dişlerini -bir şekilde- fırçalayacaklar. Mutlaka -bir şekilde- süt içecekler. Belki de farkında bile olmayacak, atasına süt içme adetini Barış Manço'nun aşıladığını ve ailede öyle beri geldiğini.
Bu kadarla bitmiyor elbette... Ayrıca "Barış Ağabey"in listesi uzundu... - Kitap okumak - Kavga etmeyip konuşarak anlaşmak - (Siz ekleyin) Bunlar olsun diye anne baba (da) çaba sarf etmez mi? Eden çok! Ama bazen (çoğu zaman) olmuyor. Öğretmenler? Elbette... Ama en iyi onlar biliyor ne zor olduğunu! Bir "Barış Ağabey" çıkıyor, söylüyor... Hepsi yapıyor. O işte gönülleri fethetmek! O bütün bir toplumu şeffaflaştırmak. O ne zor iş o! Öylesine yansıyan bir titreşimi oluşturmak için ne dev bir dinamo lazım. O dinamo şu anda durdu!
Lakin verdiği titreşimler sonsuza kadar gidecek. Eminim Barış Manço yukarıdan bakıp katılacaktır, bizler yeni dinomalar yaratmaya mecburuz. Kendi kendine olmaz. Manço kadar güçlü olmaz. Gençler Barış Manço'dan sonra kimseyi kolay kolay beğenmez... Bu öksüzler başka baba kabullenmez! Hepsi doğru. Yavaş yavaş... Ama denemek lazım! Bir nesil atlanır, yine devam eder. Bayrak mutlaka devralınmalı.
Barış Manço'nun en büyük mirası budur. Bir milletin geleceğinin katıldığı ilk ve en büyük cenazedir bu! Belki de onlar 40 yaşına geldiklerinde kendi aralarından kendi çocuklarına bir Barış Manço çıkartarak yaşatacaklardır! Ve belki de bir takımın liderine nasıl "Kaptan" deniliyorsa... Parlayan bir sanatçıya nasıl "Yıldız" deniliyorsa... Bundan sonra gençliğin "kaptan"ı olarak selamladığı "yıldız"a da "Manço" denilecek.
SABAH, 04.02.1999.