Sual: "Muhammed bin Abdülvehhab kimdir ?" ?
Sual: "Muhammed bin Abdülvehhab kimdir ?" ?
Cevap: Muhammed Bin Abdülvehhab hayatı
Hanbelî mezhebi fıkıh âlimlerinden İsmi, Muhammed bin Abdülvehhâb bin Mensûr el-Harrânîdir Künyesi Ebû Abdullah olup, Kâdı Şemsüddîn diye tanındı 610 (m 1213) senesinin sonlarına doğru, Harran şehrinde doğdu Bu şehirde, Şeyh Mecdüddîn-i Harrânîden fıkıh ilmini okuyup öğrendi Ondan hiç ayrılmadı Fıkıh bilgilerinde derin bir âlim olarak yetişti Harranda herkes tarafından tanınırdı Şafiî âlimlerinden Kâdı Necmeddîn bin Makdisîden de usûl-i fıkıh ve hılâf ilimlerini tahsil etti Bir müddet Şamda kalarak, usûl ve Arabcanın dil ve edebiyat bilgileriyle meşgûl oldu ve Kâsım el-Kûfîden çeşitli dînî ilimleri okuyup öğrendi Sonra Mısır taraflarına seyahatler yaptı Bir müddet Mısırda kalıp, Şeyh İzzeddîn bin Abdüsselâmın derslerinde hazır bulundu Mısır diyarının bazı bölgelerinde, Kâdıl-kudât Tâcüddîn İbni bint-il-Eazin nâibliğini (yardımcılığını) yaptı Hâlbuki ayrı mezhebe mensûp idiler Kâdıl-kudât Tâcüddîn, faziletinin çokluğundan onu kendisine yardımcı seçti Böylece o, bu zamanda Mısırda hüküm veren Hanbelîlerin ilki oldu Şeyh Şemseddîn bin Ammâd el-Hanbelî, Kâdıl-kudâtlık vazîfesine tayin edilince, bir müddet onun yardımcılığını da yaptı Sonra bu vazîfeyi bıraktı ve Şama döndü Vefâtına kadar, senelerce orada kaldı Kendisinden fıkıh öğrenmek için gelenler, câmide halka hâlinde etrâfında toplanırlardı Onlara ders anlatır, fetvâlarını kendi eliyle yazıp verirdi Mısıra gitmeden evvel, Medrese-i Cevziyyeye uzun zaman devam etmişti Mısırdan dönüşünde, burada imamlık yapmaya başladı Bir müddet sonra Şam Câmiinde Hanbelîlerin imamlığını yaptı 675 (m 1276) senesi Cemâzil-evvel ayının altıncı günü Şamda vefât etti Bâb-ı Sagîr kabristanına defnedildi
Büyük bir fıkıh âlimi olan Muhammed Harrânî hazretleri, usûl ve hılâf ilimlerinde de derin bir bilgiye sahipti Çok güzel yazı yazardı Meseleleri tahkîk ve müzâkere etmesi çok güzeldi Hakîkat ilimlerinde, yanî tasavvuf marifetlerine âit ince bilgilerde de ilim sahibiydi Allahtan çok korkar, devamlı göz yaşı dökerdi Kalbi çok yumuşak, dînine son derece bağlı ve çok ibâdet eden bir zât idi Anlayışı ve hüsn-i zannı (müslümanlar hakkında iyi düşünmesi) çoktu Ondan pekçok talebe fıkıh ve usûl-i fıkıh dersi okudu
Arab dili ve edebiyatında derin bir bilgiye sahipti Şiir söylemede mehâret sahibiydi Sevilen güzel şiirleri vardır
1) Zeyl-i Tabakât-ı Hanâbile cild-2, sh 288
2) Şezerât-üz-zeheb cild-5, sh 348