Fatih William, Normanlar 1066'da geldikten kısa bir süre sonra Hastings'te ilk kalesini inşa etti. Dik bir tepe veya geniş bir su kütlesi gibi bir düşmana doğal engeller sağlayan yerler aradılar. Çevredeki kırsal alanın güzel manzaralarına sahip olmak da önemliydi.
Norman fatihleri, İngiltere'de sadece 10.000 askerle, bir buçuk milyon Anglo-Sakson onlara karşı isyan etmeye karar verirse dezavantajlı olacaklarını anladılar. Normanlar fethettikleri toprakları savunmak için İngiltere'nin her yerinde kaleler inşa etmeye başladılar. İşgalden sonraki ilk 20 yılda 50 kale inşa ettikleri tahmin ediliyor. (1)
Richard Fitz Gilbert, diğer Norman liderleri gibi, dik bir tepe veya geniş bir su alanı gibi doğal savunma sağlayan yerleri aradı. Richard, Kent'teki mülklerini korumak için Tonbridge'de Medway Nehri kıyısında bir kale inşa etti. Motte-and-bailey tarzında inşa edilen kale, ahşaptan yapılmıştır. Yerel köylüler derin dairesel bir hendek kazmak zorunda kaldılar. Yer değiştiren toprak daha sonra 'motte' adı verilen yüksek bir höyük oluşturmak için merkeze atıldı. Bitirdiklerinde, motte 18 metre (60 fit) yüksekliğindeydi. Richard'ın işçileri höyüğün üzerine ahşap bir kule dikti. Kule, konaklama ve bir gözetleme noktası sağladı.
Höyüğün yanına bailey olarak bilinen bir avlu inşa edilmiştir. Bailey bir köprü ile höyükle bağlantılıydı. Saldıran bir kuvvet kalenin içine girmeyi başarırsa, işgalcileri kuledeki insanlardan uzak tutmak için köprü çekilebilirdi. Bailey, çit adı verilen tahta kazıklardan oluşan bir çitle çevriliydi. Kapalı alan, evler ve ahırlar için bir alan sağlayacaktır. Richard'ın işçileri ayrıca kaleyi çevreleyen hendekte bir köprü inşa ettiler. Bu hendek suyla dolduğunda hendek olarak anılmaya başlandı. Medway Nehri, Tonbridge'deki hendek için sürekli bir su kaynağı sağladı. (2)
Normanlar ülkenin dört bir yanındaki büyük merkezlerde kaleler inşa ettiler. İlki yerel halk tarafından yapılmıştır. Anglo-Sakson Chronicle, köylülerin "ülkenin mutsuz insanlarına kaleler üzerinde zorla çalıştırma yükü yüklediğinden... ve kaleler yapıldığında onları şeytanlar ve kötü adamlarla doldurduklarından" şikayet etti. (3)
Bu kaleler daha sonra taştan yeniden inşa edildi. Trevor Rowley'nin işaret ettiği gibi: "Birçok İngiliz için Fetih'in fiziksel etkisi, büyük inşaat başarılarında kendini gösterdi - kiliseler, katedraller ve hepsinden önemlisi, kaleler. Norman siyasi ve askeri egemenliğinin kanıtı." (4)
Ve bütün ülkeyi bu kalelerle doldurdular. Memleketin mutsuz insanlarını şatolara zorla çalıştırdılar. Ve kaleler yapıldığında, onları kötü adamlarla doldurdular.
Ellerinden geldiğince yüksek bir toprak yığını yaparlar ve etrafını olabildiğince geniş ve derin bir hendekle çevrelerler. Höyüğün üst kenarını çevrelerler... Birbirine sıkıca sabitlenmiş dört köşeli ahşap bir çitle... Evlerini inşa ederler, bütüne hakim bir kale... Kapıya ancak bir köprüden geçilerek ulaşılabilir. hendeğin dış kenarından başlar.
Hastings Savaşı (Cevap Açıklaması)
Fatih William (Cevap Yorumu)
Feodal Sistem (Cevap Yorumu)
Domesday Anketi (Cevap Yorumu)
Thomas Becket ve Henry II (Cevap Açıklaması)
Thomas Becket Neden Öldürüldü? (Cevap Yorumu)
Orta Çağ'da Işıklı El Yazmaları (Cevap Yorumu)
Yalding: Ortaçağ Köyü Projesi (Farklılaştırma)
(1) Maurice Ashley, William I'in Yaşamı ve Zamanları (1973) sayfa 82
(2) John Simkin, Norman Fethi (1996) sayfa 19
(3) Ordericus Vitalis, Kilise Tarihi (c. 1142)
(4) Trevor Rowley, Norman Mirası: 1066-1200 (1983) sayfa 36
Kalelerin Tarihi
İngiltere'nin her yerinde kaleler ve müstahkem evler bulunabilir. Etkileyici, baskıcı, dramatik, romantik: Bu kaleleri kim inşa etti ve neden?
Pek çok müstahkem bölge, savaşan kabilelere ve / veya istilacılara karşı savunma mevzileri olarak inşa edilen Bronz veya Demir Çağı kaleleri olarak başladı. Bunlar genellikle çevredeki kırsal alanın hakim manzarasına sahip yüksek bir zemine inşa edildi ve bir dizi sur ve hendekten oluşuyordu. En ünlü Demir Çağı surlarından biri, Dorset'teki Dorchester yakınlarındaki Kız Kalesi'dir.
Roma İstilasından sonra, bazı tepe kaleleri Romalılar tarafından işgal edildi ve kullanıldı, diğerleri ise yıkıldı. Hadrian Duvarı böyle bir kale olarak kabul edilemese de, düşmanı uzak tutmakla aynı amaca hizmet etti! Hadrian Duvarı, MS 122-232'de Romalılar tarafından inşa edilmiş ve kıyıdan kıyıya 73 mil uzanıyordu. Uzunluğu boyunca 5 mil aralıklarla askeri kaleler vardı.
Cadbury Kalesi gibi bazı tepeler Roma işgali sırasında terk edildi, ancak daha sonra Anglo-Sakson işgalcilere karşı bir sığınak olarak yeniden işgal edildi. Daha sonra Anglo-Saksonlar, Viking işgalcilerine karşı savunma alanları olarak tepeleri yeniden işgal edeceklerdi.
Normanların 1066'da gelişi, yeni bir kale inşaatı çağına yol açtı. Başlangıçta seçilen yerler kasaba ve nüfus merkezlerindeydi. Daha sonraki kaleler genellikle antik tepe kale alanlarını yeniden kullandılar, çünkü manzaradaki durumları Demir Çağı halkları için olduğu kadar Normanlar için de geçerliydi. Normanlar ayrıca, hala kırsal kesimde ana yollar olan Roma yol ağını kontrol etmenin erdemini gördüler ve bu nedenle nehir geçişleri ve kavşaklar gibi stratejik noktalarda bazı kaleler inşa edildi.
İlk Norman kaleleri, etrafı kapalı bir avlu veya bailey ile çevrili, motte adı verilen yapay bir höyük üzerine kurulmuş ahşap veya taş bir kale olan motte-and-bailey kaleleriydi. Bu da koruyucu bir hendek ve çitle çevriliydi.
Bu tahkimatların inşası nispeten kolay ve hızlıydı. Bu kalelerin kalıntıları, çoğunlukla sadece motte, bailey ve hendeklerden oluşan kırsal alanda bulunabilir. Bazı taştan inşa edilmiş motte-and-bailey kaleleri, sağlam örnekler arasında hayatta kaldı; tesadüfen iki bailey ile inşa edilmiş olan Londra Kulesi ve Windsor Kalesi.
Durham Kalesi, erken dönem motte-and-bailey kalesinin güzel bir örneğidir.
Motte-and-bailey kale tasarımı 13. yüzyılda gözden düşmeye başladı ve giderek daha fazla kale taştan inşa edilmeye başlandı. 1270 ve Galler'in Fethi'nin ardından, Galler'de ve Galler sınırlarında Edward I'in altında bir kale inşası gelişti. 14. yüzyıldan itibaren, kaleler savunma rollerini iyi bir konut veya sarayınkiyle birleştirmeye başladı.
Devon'daki Hemyock Kalesi'nin modeli, geç bir ortaçağ kalesinin tipik bir örneği
İskoçya'da 12. yüzyılın sonlarına kadar küçük bir kale binası vardı. 14. yüzyılda pele kulesi veya kule evi popüler bir tasarımdı ve İskoçya'da 800'den fazla inşa ediliyordu. Bu, güçlendirilmiş ve mazgallı ve genellikle duvarlarla çevrili bir avlu ile çevrili, uzun, kare bir taş yapıydı.
İstila tehdidinin yüksek olduğu Tudor döneminde, Henry VIII, Cornwall'dan Kent'e kadar sahil boyunca uzanan bir dizi kale inşa ettirdi. Dorset'teki Portland Kalesi, Cornwall'daki Pendennis Kalesi ve St. Mawes Kalesi, Hampshire'daki Calshot Kalesi, Kent'teki Deal Kalesi ve Walmer Kalesi bu surların en güzel örneklerinden bazılarıdır.
1642'de İngiliz İç Savaşı patlak verdi ve birçok kale tekrar kullanıma açıldı. Orta çağ kalelerinin yeni kuşatma silahı olan kanona karşı savunmasız olacağı çok geçmeden anlaşıldı. Mevcut savunmalar yenilendi ve duvarlar top ateşinden korunmak için “karşı koyuldu” veya toprakla desteklendi. İç Savaştan sonra, birçok kale ‘aydınlandı’ veya yıkıldı ve barış geri dönünce kale inşası reddedildi.
Bir kalenin çağlar boyunca nasıl gelişebileceğinin en iyi örneklerinden biri Kent'teki Dover Kalesi'dir. Aslen bir Demir Çağı tepe kalesi, hala bir Roma deniz fenerine ve muhtemelen Sakson müstahkem yerleşiminin bir parçası olan bir Anglo-Sakson kilisesine ev sahipliği yapıyor. 1066'da Hastings Muharebesi'ndeki zaferinden sonra, Fatih William, savunmayı Norman toprak işleri ve ahşap kaplı kale ile güçlendirdi. Norman istilasından 1958'e kadar bir garnizon olarak kullanılan, 18. yüzyılın sonlarında kalenin altına tüneller kazıldı. Dünya Savaşı sırasında bu tüneller, Dunkirk tahliyesinin planlandığı karargah olarak kullanıldı.
Bu büyüleyici binalar sizin de ilginizi çekiyorsa, daha fazlasını keşfetmek için Tarihi Birleşik Krallık'ın İngiltere, İskoçya ve Galler'deki interaktif kale haritalarına göz atın. Bu kalelerin savunma amaçlı toprak işlerini daha iyi anlamak için haritaları ‘Uydu’ seçeneğiyle görüntülemenizi önerebiliriz.
Büyük Britanya Kaleleri
1066'daki Norman fethinden önce İngiltere'de hiçbir kalenin bulunmadığı yaygın olarak kabul edilir. Anglo-Saksonlar bunun yerine ‘burhs’ veya ‘burghs’ olarak adlandırılan ahşap müstahkem duvarlar inşa etmeyi tercih ettikleri için bu çoğunlukla doğrudur. Her ne kadar 1066'dan önce Confessor Edward'ın daveti üzerine Norman lordları tarafından inşa edilmiş üç veya dört taş kale vardı.
İtirafçı Edward ve Normanlar
İngiltere'deki kalelerin tarihi, Confessor Edward'ın Normandiya'daki yaşamının ilk dönemlerinde sürgüne gönderilmesine ve Edward'ın Normanlar olan annesi aracılığıyla Normanlarla ailevi bağlarına kadar doğrudan bir bağlantı izleyebilir. Edward, Ethelred the Unready'nin yedinci oğluydu, ancak Ethelred'in ikinci karısı Normandiyalı Emma'nın ilk oğluydu.
Edward'ın yaşamının ilk yıllarında İngiltere, Viking baskınlarına ve Sweyn Forkbeard ile oğlu Cnut'un önderlik ettiği tam ölçekli bir istilaya maruz kaldı. 1013'te Sweyn, İngiliz tahtını ele geçirmeyi başardı. Ethelred, Emma, Edward ve kardeşi Alfred, Normandiya'ya kaçtı.
Edward, önümüzdeki 25 yılın çoğunu Normandiya'da sürgünde geçirdi, ancak İngiltere'ye döndüğü kısa dönemler oldu. Sonraki on yıllarda Edward, Norman yaşam tarzına ve kültürüne aşina oldu, hatta muhtemelen Norman'ı akıcı bir şekilde konuşuyordu.
Edward'ın İngiltere'ye Dönüşü ve İngiliz Kraliyet Ailesine Kabulü
Bir yıl önce İngiliz tahtına çıkmış olan Edward'ın üvey kardeşi Harthacnut, 1041'de Edward'ı Normandiya'daki sürgünden dönmesi için davet etti. Harthacnut, pek çok hastalık nöbeti geçirdiği için muhtemelen fazla ömrü kalmadığını bir süredir biliyordu. Edward'ı Normandiya'dan dönmeye davet etmesinin nedeninin, çocuğu olmadığı için onu varisi yapmak olduğu düşünülüyor.
Harthacnut 1042'de Lambeth'te bir düğünde öldü. Ölüm nedeninin inme, zehirlenme veya tüberküloz olduğu öne sürüldü.
Harthacnut'un ölümü üzerine Edward İngiliz tahtına çıktı. İngiliz tahtına yönelik başka olası iddialar da vardı, ancak Edward, iddiasını güçlendiren en güçlü İngiliz kontu Godwin'in desteğine sahipti.
Edward'ın Saltanatı ve Norman Etkileri
Edward 1041'de İngiltere'ye döndüğünde, beraberinde birçok arkadaşını ve geniş ailesinin üyelerini getirdi. Bu Normanların çoğu Edwards sarayında kilit pozisyonlara atandılar, bu İngiltere'deki en güçlü aile olan Godwin ailesinin etkisine karşı koymak için yapılmış olabilir. İlk olarak 1044'te Londra Piskoposu ve ardından 1051'de Canterbury Başpiskoposu olan Jumieges'li Robert gibi kişiler.
Edward ile birlikte İngiltere'ye gelen bir diğer Norman ise Robert FitzWimarc'dı. Robert hem Edward hem de Normandiya Dükleri ile ilgiliydi. Hem Edward'a hem de halefi William I'e hizmet etmeye devam edecekti. Edward, Robert'ı Essex'te, özellikle Clavering civarında topraklarla ödüllendirdi. Robert, Edward'ın 1066'daki ölümünde hazır bulundu.
İngiltere'ye yerleşmek için gelen diğer Normanlar, Edward'a Hereford Kontu olarak hizmet edecek olan Mantes'li Ralph (Edward'ın çekingen Ralph yeğeni), Edward'ın Herefordshire, Shropshire ve Worcestershire'da toprak verdiği Richard FitzScrob ve hizmet eden Osbern Pentecost idi. Mantes'li Ralph'in altında.
Robert Rhuddlan, babası Humphrey de Tullieul tarafından İngiltere'ye getirilen bir diğer önemli Norman'dı. Edward'ın sarayında yaver olarak ve daha sonraki yaşamında Chester Kontu Hugh d'Avranches'ın himayesinde Kuzey Galler Lordu olarak hizmet etti.
Bu kişiler, bazen Edward'ın sarayındaki ‘Norman fraksiyonu’ olarak anılan grubu oluşturdular. Edward'ın sarayındaki bu Norman etkisi, 1051-1052'de bir krize neden olacak ve bu kişilerin bazılarının Normandiya'ya ve Godwin'lere kaçmasına ve Edward ile çatışmaya girdikten sonra ülkedeki kontrollerini yeniden kullanmalarına yol açacak. .
Fetih Öncesi Kaleler
Bu Norman etkisi sayesinde İngiltere'de ilk kaleler inşa edilmeye başlandı. Robert FitzWimarc, Essex'teki Clavering'deki ilk kalelerden birini inşa etti. Bu kaleye genellikle ‘Robert’'nin şatosu‘ denir ve Norman lordlarının birçoğunun 1051-1052 Norman krizi sırasında geri çekildiği yer burasıdır.
Başka bir fetih öncesi kale, Hereford'da Mantes'li Ralph tarafından inşa edildi. Ralph, 1052'de amcası İtirafçı Edward tarafından Hereford Kontu yapıldı. Earl olarak atanmasından sonra, Herefordshire'daki Norman etkisi oldukça arttı.
Herefordshire'da Normanlar tarafından iki kale daha inşa edildi, ilçenin kuzeyindeki Richard'ın Kalesi Richard FitzScrob tarafından ve Ewyas Harold Kalesi, Osbern Pentecost tarafından daha önceki bir tahkimat yerine inşa edildi. Orijinal kalenin bu sitede başladığı tarih olarak 1048 tarihi önerilmiştir.
Kale Bromwich Kalesi
Anglo-Sakson halkı üzerinde kontrol sahibi olduklarından emin olmak için, Kral William'ın Norman lordları, Bromwich Kalesi de dahil olmak üzere ülkenin her yerinde kaleler inşa ettiler. Tame Nehri'nin geçtiği Chester Yolu'na bakan küçük tepe iyi bir yerdi.
Bromwich kalesi ahşaptan yapılmıştı - asla Tamworth ve Warwick'teki kaleler gibi büyük bir taş kale değildi.
Sarp bir tepenin (motte) tepesinde, keskinleştirilmiş ağaç gövdelerinden bir çitle çevrili, muhtemelen üç kat yüksekliğinde kare şeklinde bir ahşap gözetleme kulesi vardı.
Aşağıda bailey vardı. Bu, lordun ana salonunun bulunduğu geniş bir avluydu. Bailey'de ayrıca atlar ve atölyeler için ahırlar vardı. Bailey'i yüksek bir ahşap çit çevreledi ve daha fazla koruma için 8 metre genişliğinde ve 4 metre derinliğinde bir hendek vardı. Kuzey tarafında hendeğe gerek yoktu: Tame Nehri buradan akıyordu.
Bromwich kalesinde çok uzun süre yaşanmadı. Bir süre sonra, Bromwich lordu kendisine yakınlarda yeni bir malikane inşa etti. Chelmsley Toplayıcı Yolu'nun olduğu yerde olabilir veya şu anda Castle Bromwich Hall'un bulunduğu yerde inşa edilmiş olabilir. Her iki durumda da, bunun kanıtı muhtemelen yok edilmiştir.
Yeni malikane inşa edildiğinde Bromwich'te bir kaleye gerek yoktu ve eski ahşap kale harabeye döndü ve tepe çalılar ve ağaçlarla kaplandı.
Bugün bildiğimiz kale, 1066'da Fatih William tarafından yönetilen Norman istilası sırasında İngiltere'ye tanıtıldı. Hastings Savaşı'ndaki zaferlerinden sonra Normanlar İngiltere'ye yerleşti. Yeni kazandıkları toprakları kontrol etmek ve Anglo-Sakson nüfusunu pasifize etmek için ülkenin dört bir yanında kaleler inşa ettiler. Bu erken kaleler esas olarak motte ve bailey tipindeydi. 'Motte', tepesinde ahşap bir kule bulunan büyük bir toprak höyüğünden oluşuyordu, 'bailey' ise motifi çevreleyen büyük bir hendek ve banka muhafazasıydı.
Bu ahşap kaleler oldukça ucuzdu ve inşa edilmesi çok hızlıydı. Ancak, ahşap kalelerin dezavantajları vardı. Ateş kullanan saldırılara karşı çok savunmasızdılar ve odun sonunda çürümeye başlayacaktı. Bu dezavantajlardan dolayı Kral William, kalelerin taştan inşa edilmesini emretti. Orijinal ahşap kalelerin çoğu, taş kalelerle değiştirildi.
Zamanla, inşaatçılar kale inşa tekniklerini denedikçe, farklı mimari tarzlarda taş kaleler inşa edildi. Bebekliklerinde, kaleler öncelikle fethedilen bölgeleri saldırılara karşı savunmak için kullanılan askeri tahkimatlardı. Kalenin stratejik konumu çok önemliydi. Bununla birlikte, Normanlar İngiltere üzerindeki kontrollerini pekiştirmeye başladığında, kaleler çeşitli farklı roller üstlenmeye başladı. Kaleler yerel yönetim, idare ve adalet için bir merkez olarak hizmet edebilir. Ayrıca güçlü lordlar tarafından zenginliklerini ve güçlerini cömert mimari stiller ve dekorasyon yoluyla sergilemek için kullanıldılar. Kaleler sadece taç tarafından inşa edilip kullanılmamıştır. Aslında, kalelerin çoğu, kral tarafından geniş arazilerle birlikte sadık lordlarına ve soylularına verildi. Bu hibeler karşılığında kral, soylularının bu toprakları kendi adına kontrol etmelerini ve yönetmelerini bekledi. Kalenin kendisi de polislerden, duvarcılardan, demircilerden ve hizmetçilerden birkaçını saymakla işlevine katkıda bulunan bir grup insanı temsil ediyordu.
İrlanda'nın 'Norman' kaleleri
Çoğu insan için, genellikle Anglo-Normanlar olarak adlandırılan insanların İrlanda üzerindeki etkisi tek bir kelimeyle özetlenebilir: kaleler. Erken modern dönemde İrlanda, Avrupa'nın en kaleli manzarasıydı ve büyük çoğunluğu, onu 1169'da fethetmeye ve sömürgeleştirmeye başlayan bireylerin torunları tarafından inşa edildi.
Elbette bu, İrlandalıların o zamandan önce istihkâm hakkında hiçbir şey bilmediği anlamına gelmez: Dún Aonghasa, Dunseverick, Aileach'ın Grianán'ı, Wicklow'da Rathgall, Kerry'de Staigue Fort ve bunlar gibi daha niceleri, tahkimatlardı - gerçekten kaleler. İrlandalılar, işgale giden on yıllarda kaleleri kendileri denemeye başlamışlardı. 1124 yılında, Connacht kralı Tairdelbach Ó Conchobair, yüksek krallık için bir teklifte bulunduğunda, İrlanda yıllıklarının yazarlarının uydurduğu yeni görünüme sahip üç ayrı kale inşa etmeye başladı (ve daha fazlası takip edecekti). yeni terimler—caisteóil, caislen, kale- onları tarif etmek için. Daha sonra, Anglo-Normanları İrlanda'ya davet eden adam, Leinster'lı Diarmait Mac Murchada, kendisi bir caisteóil veya teknik klişe ('taş ev') Ferns'de. Bunun gibi 'kalelerin' neye benzediği hakkında hiçbir fikrimiz yok, ancak yapıları bize, on ikinci yüzyıl İrlanda'sında güç arayan ve kazananların, tutunmak için tahkimatların avantajlarını - ve belki de giderek artan bir şekilde gerekliliğini - fark ettiklerini söylüyor. bu güç.
Yukarıda: Hugh de Lacy tarafından Trim, Co. Meath'de orijinal olarak inşa edilen motte ve bailey yapısına ilişkin sanatçının izlenimi. (Uto Hogerzeil)
İlk kale adamları
Yukarıda: De Lacy hemen İrlanda'da inşa edilmiş en heybetli Anglo-Norman taş kalesini, sağlam bir perde duvarını ve muhteşem bir donjonu veya kaleyi çevreleyen Boyne'den gelen suyla dolu bir hendeği inşa etmeye başladı. Mevcut yapı, 1186'daki ölümünden sonra tamamlandı. (OPW)
Bu, özellikle 1160'ların sonlarında adaya gelmeye başlayan ve Mac Murchada tarafından kendisine askerlik hizmeti karşılığında orada toprak sözü verilen Anglo-Normanlar için geçerliydi. Robert fitz Stephen ve Maurice fitz Gerald gibi ilk liderler, 1066'dan sonra İngiltere'nin yeni Norman krallarının Güney Galler'i yerli yöneticilerinden fethetme girişimine öncülük eden, nihayetinde Norman kökenli erkeklerin oğulları ve torunlarıydı. Orada kral için şatolar inşa ettiler ve onların içinde onun astsubayları olarak hareket ettiler ve zamanla kendi şatolarından yönetilen ve onlar tarafından korunan kendi beylikleri yapacaklardı. Onlar kale adamlarıydı ve 1160'larda İrlanda'da daha yeşil otlaklar aradıklarında, kaçınılmaz olarak kale fethi izledi.
İngiltere ve Galler'de olduğu gibi, ilk kalelerin büyük çoğunluğu benekli, üzerine ahşap bir kulenin dikildiği büyük düz tepeli tümseklerdi. Bugün İrlanda'da hala pek çok motif hayatta kalmaktadır - belki de 400 kadar, ancak bazen kötü bir şekilde bozulmuş bir motifi başka bir tür doğal veya insan yapımı özellikten ayırt etmek zor olabilir. Söylemeye gerek yok, orijinal ahşap kulelerin hiçbiri zamanın tahribatından sağ çıkmadı, ancak daha sonraki bir ortaçağ taş kulesinin hala süslendiği Clough Castle, Co. Down gibi bir yerden etkileyici motiflerin ne kadar asal olduklarına dair bir fikir edinebiliriz. höyüğün tepesi. Hepsi olmasa da pek çok motte'nin kendilerine bağlı bir dış avlusu, bir hendek ve çitle korunan bir dış avlu vardı, burada müştemilatların ve atölyelerin şüphesiz bulunduğu ve hayvanların barındığı yerdi. Arazide yaklaşık 160 tanesi tanımlanabilir, ancak bunların ana hatlarını çıplak gözle belirlemek zor olabilir.
Başka bir toprak işi türü olan halka işi kalenin de oynaması gereken bir rolü vardı. Sahada tespit edilmesi çok zor olan bu tür tahkimat, büyük kuşatma setleri ve hendeklerle tanımlanan dairesel veya yarı dairesel çitlerden oluşan bir motte'nin neredeyse tersiydi. Ulusal Anıtlar Veritabanında yaklaşık 135 potansiyel örnek tespit edilmiş olsa da, esas olarak halka kaleler gibi diğer anıtlara benzerlikleri nedeniyle, önemli ölçüde daha ayrıntılı çalışma gerektirmektedir. Bu tür bir kalenin Anglo-Norman anıtı olarak tanımlanması gerçekten arkeolojik kazı gerektirmektedir.
Yukarıda: Motların bu dağılım haritası (Glasscock [1975]'ten sonra), Anglo-Norman fetih modeli hakkında adil bir fikir verir.
Bununla birlikte, motifleri, bir John Ford filminde Amerikan sınırıyla ilgili meşhur ABD süvari kalesi gibi izole edilmiş ileri karakollar olarak düşünmemeliyiz. Çoğunluğu, 1169'dan sonra İrlanda'da birbirini izleyen İngiltere kralları ve onların baş kiracıları tarafından kurulan lord ve şövalye sınıfının senyörleri, konutları ve idari merkezleri - ve bazı durumlarda imtiyazlı ilçeler - idi. Tahtın baş kiracıları, mevcut kasabalar ve onların hinterlandı dışında tüm Leinster'a bahşedilen Richard de Clare (Strongbow) veya Shannon'dan uzanan Meath'in engin efendiliği verilen Hugh de Lacy gibi adamlardı. İrlanda Denizi'ne. Her iki adam da, lordluklarını, onları İrlanda'ya kadar takip etme kumarını üstlenen daha küçük baronlar ve şövalyeler arasında bölerek, parşömen bağışlarını kalıcı kolonilere dönüştürdü ve özünde bir benekli ve bailey olan bu daha küçük adamların lordluklarıydı.
taş inşaatçılar
Yukarıda: Kraliyet ayrıca, Roscommon'daki bu on üçüncü yüzyıl yapısı gibi, fetih ilerledikçe stratejik konumlarda muhteşem kalelere yatırım yaptı.
İrlanda'daki Anglo-Norman yerleşiminin erken seyrini sadece motiflerin yerlerini çizerek çizemememizin başka bir nedeni daha var. Bunun nedeni, bazen sanılanın aksine, tüm eski kalelerin toprak ve ahşaptan olması ve taş ve harç kalelerin daha sonra gelmesi değildir. Bazı taş kaleler gerçekten çok erken. Elbette, burada kalacağınızı dünyaya duyurmanın, uzun ve pahalı bir taş kale inşaatına başlamaktan daha iyi bir yolu yoktu. Meath'i Hugh de Lacy'ye Trim'de İrlanda'da inşa edilmiş en heybetli Anglo-Norman taş kalesini, sağlam bir perde duvarını ve Boyne çevresinden gelen suyla dolu bir hendeği inşa etmeye başladığında veren tüzükteki mürekkep zar zor kurumuştu. muhteşem donjon veya saklayın. Kısa bir süre sonra John de Courcy, Carrickfergus'ta kıyı şeridini güvence altına almak için mimari tasarım açısından çok daha az karmaşık, çok daha az karmaşık bir konut inşa etti ve Theobald Walter (Butlers'ın atası) Nenagh'da aynı derecede belirgin büyük yuvarlak bir kule inşa etti. lord ikametgahının bir parçası.
Bu adamlar yeni kolonideki en büyük aristokratlar arasındaydı, ancak daha küçük adamlar da erken bir tarihten itibaren taştan inşa edilmişlerdi - Shanid ve Croom, Co. Limerick'teki erken Geraldine kalelerini, Malahide'deki Talbot'ların konutlarını veya Tyrrells Castleknock'ta. Kraliyet ayrıca, kraliyet ellerinde kalma eğiliminde olan kasabalarda (örneğin Dublin, Limerick, Dungarvan, Roscrea) ve fetih ilerledikçe stratejik konumlarda (örneğin Athlone, Clonmacnoise, Rindoon ve daha sonra on üçüncü yüzyılda Roscommon) muhteşem kalelere yatırım yaptı. ).
On üçüncü yüzyıl bina patlaması
Anglo-Norman İrlanda'nın büyük kaleleri büyük ölçüde on üçüncü yüzyıla aittir. Strongbow'un halefleri tarafından Leinster'da inşa edilen kaleler, Ferns, Carlow, Kilkenny, Dunamase ve Lea veya Dundrum, Co. Down dahil olmak üzere, de Courcy'nin de Lacys'in ellerinde zamansız ölümünden önce başladığı kaleler geliyor. , Trim'in yanı sıra, muhtemelen Carlingford Lough'un güney kıyısındaki Carlingford Kalesi ve kuzey kıyısını koruyan Greencastle da başladı. Dundalk'ın kuzeyinde Castleroche'da muhteşem bir kale inşa edenler müttefikleri de Verdons'du. Ve de Burgh ailesi yüzyıl boyunca Connacht'ta öne çıktıkça, egemenliklerini Athenry, Co. Galway, Ballintober, Co. Roscommon, Ballymote, Co. Sligo ve Ulster kontluğunu ele geçirdikten sonra - kalelerle pekiştirdiler. diğer Greencastle, Donegal'deki Lough Foyle'a bakıyor.
Kazadan kurtarmaya
Yukarıda: Tüm kule evleri "Norman" değildi. Bu, Redwood Castle, Co. Tipperary, kalıtsal kardeşler olan Mac Aodhagáin klanı tarafından yönetilen bir hukuk fakültesinin yeriydi.
On dördüncü yüzyılda İrlanda'nın klişe imajı abartılı olsa da - Büyük Avrupa Kıtlığı ve Kara Ölüm gibi doğal afetler ve Bruce İstilası tarafından tetiklenen bir İrlanda dirilişi ile kuşatılmış bir İngiliz kolonisinin düşüşü - genel model ekonomik ve politik bir gerilemeydi. Ve kalelerin inşası ve bakımı bolluk zamanına bağlı olduğundan, kale inşaatı ancak koşullar düzeldiğinde yeniden başladı. Olduğunda, genellikle 'Norman kaleleri' olarak düşünülse de, aslında kule evleri olan binalar tercih edildi; bunların en eskisi ilk istiladan en az 200 yıl (ve bazıları 400 yıl kadar) sonraydı. , birçoğu işgalcilerin torunları tarafından değil, Gael lordları tarafından inşa edildi. Tipik olarak, bunlar tonozlu bir zemin katı ve belki de her birinde bir ana oda bulunan üç üst katı olan kare bir kuledir. Asıl oda genellikle birinci kattaydı, üstte iyi bir oda ve çatı katlarında daha küçük odalar vardı. Birçoğunun 'bawn' adı verilen ekli bir bileşiği vardı (İrlanda'dan badhun, 'sığır muhafazası').
Kule evler büyüklerin kaleleri değildi. Ana inşaatçıları, soylular sınıfı, kırsalda rahatça oturan din adamları ve Galway ve Kilkenny gibi kasabalarda daha zengin tüccarlardı. Buna ek olarak, ataları 12. yüzyılda ilk istilacıların saldırganlığının ve hırslarının alıcı tarafında olan Gal lordları, Orta Çağ'ın sonlarında toprak ve lordluğu geri kazanıp, bu istilacıların soyundan gelen soylu ailelerle evlendikleri için, Jones'lara (ya da daha doğrusu Burkes ve Barrys, Condons, Costellos ve Cusacks, Plunketts, Powers ve Prendergasts, Taaffes, Talbots, Tuites ve Tyrrells) ayak uydurmakta ve kendi kule evlerini inşa etmekte gecikmediler.
Linzi Simpson, arkeoloji danışmanı ve Dublin'deki Trinity Koleji'nde Seán Duffy'nin orta çağ tarihi dersleri veriyor.
DAHA FAZLA OKUMA
T. McNeill, İrlanda'daki Kaleler: Gal dünyasında feodal güç (Londra, 1997).
ABC NS E F G HK Lmn Ö P r S T W Y
Alnwick Kalesi: 1309'dan beri Northumberland'ın Percy Dukes'ine ev sahipliği yapan Yves de Vescy tarafından 1096'da kuruldu, İngiltere'deki en büyük 2. yerleşim kalesi. Daha fazlasını buradan okuyun.
Appleby Kalesi: 1100 yılında Ranulf le Meschin tarafından kuruldu ve daha sonra de Clifford ailesine aitti.
Arundel Kalesi: 1068'den kalma 100 fit yüksekliğinde motte ve bailey kalesi, kapsamlı bir şekilde yeniden modellenmiştir. 850 yıldır Norfolk düklerinin evi
Barnard Kalesi: Guy de Baliol tarafından 1095'te başladı, daha sonra ortaçağ İngiltere'sinin en güçlü kalelerinden biri olan Warwick'in Beauchamp Earls'ına aitti.
Bedford Kalesi: Ralf de Tallebosc tarafından kurulan Motte ve bailey kalesi. 12. yüzyılda taştan yeniden inşa edilmiştir. William de Breaute tarafından Kral III.
Bellister Kalesi: 11. yüzyılın sonlarında motte ve bailey kalesi, daha sonra taştan yeniden inşa edilmiştir.
Berkeley Kalesi: muhtemelen 1091'de keşiş olmadan önce Roger de Berkeley tarafından başlatılmıştır. Daha fazlasını buradan okuyun.
Berkhamstead Kalesi: Fatih William'ın üvey kardeşi Robert of Mortain tarafından kurulmuştur.
Biggleswade Kalesi: 1954 yılında hava fotoğrafları ile varlığı keşfedilen Motte ve Bailey Kalesi. Görünür kalıntı yok.
Bolşör Kalesi: Norman fethinden kısa bir süre sonra, Fatih William'ın eski metresinin kocası Ranulf de Peverel tarafından kuruldu.
Bramber Kalesi: 1070 yılında William De Braose tarafından inşa edilen Motte ve bailey kalesi.
Brough Kalesi: 1100 civarında terk edilmiş bir Roma kalesinin üzerine inşa edilmiştir.
Bywell Kalesi: 11. yüzyıldan kalma bir Norman kalesi, muhtemelen Guy de Ballliol tarafından 1090 civarında inşa edildi, daha sonra Neville ailesi tarafından güçlendirildi
Cainhoe Kalesi: 11. yüzyılın sonları veya 12. yüzyılın başlarında üç baileyli motte ve bailey kalesi!
Canterbury Kalesi: Norman döneminde Canterbury'de iki kale inşa edildi. Bu, büyük taş kale, ikincisiydi. Kral I. Henry'nin saltanatı sırasında inşa edilmiş ve 80 fit yüksekliğe kadar çıkmış olabilir.
Carlisle Kalesi: 1093'te Kral II. William'ın saltanatı sırasında motte ve bailey kalesi olarak inşa edilmiştir. Kral I. Henry'nin emriyle 1122'de taştan yeniden inşa edilmiştir.
Cartington Kalesi: 1154'te Ralph Fitzmain tarafından düzenlenen İngiltere'nin ilk iç savaşı zamanından kalma harap kale. 14. yüzyılda yeniden inşa edilmiş ve genişletilmiş, Rothbury'nin hemen kuzeybatısındaki Coquet Nehri'ne bakmaktadır.
Kale Dönümü: 1066'dan kısa bir süre sonra William de Warenne tarafından inşa edilen geniş motte ve bailey kalesi. Kral Stephen ve Kral II. Henry'nin hükümdarlıkları sırasında güçlendirilmiştir. Daha fazlasını buradan okuyun.
Kale Howe: Kendal'ın hemen dışında, Ivo de Taillebois'in 1092 civarında yapımına başlanan kalesinden geriye sadece toprak işleri kaldı.
Yükselen Kale: William d'Albini tarafından yaklaşık 1140 yılında inşa edilen görkemli Norman taş kalesi ve devasa savunma toprak işleri. İngiltere'deki en iyi Norman kalesi harabelerinden biri!
Chalgrave Kalesi: Bedfordshire'daki Toddington yakınlarındaki bu 11. yüzyıldan kalma kaleden çok az kalıntı var.
Chester Kalesi: Chester kontu Hugh de Avranches tarafından inşa edilmiş taştan yapılmış bir motte ve bailey kalesi. Sadece kulelerin ve perde duvarların parçaları kalmıştır.
Christchurch Kalesi: Motte ve bailey kalesi 1100 civarında, I. Henry'nin kuzeni Richard de Redvers tarafından büyütüldü. Şimdi harap olan taş kule 1300 civarında inşa edildi.
Clare Kalesi: Richard fitz Gilbert tarafından kurulan 11. yüzyıldan kalma bir toprak işleme motifi ve bailey kalesi. 13. yüzyılda, de Clare ailesi taş kaleyi inşa etti ve motte'yi alışılmadık üçgen payandalarla poligonal bir kabuk muhafazasıyla taçlandırdı.
Clifford Kalesi: William fitz Osbern tarafından yaptırılan 11. yüzyıldan kalma motte ve bailey kalesi. 13. yüzyılın başlarında Walter de Clifford tarafından taştan yeniden inşa edilmiştir.
Clun Kalesi: Motte and bailey castle built by Robert de Say around 1140-50. Swiftly rebuilt in stone to secure England's border against the Welsh.
Colchester Castle: The largest Norman keep ever built in England! One of the three original Royal castles of William the Conqueror. Begun in 1066, soon after the Battle of Hastings.
Corfe Castle: Begun by William the Conqueror soon after his arrival in England in 1066. Favourite castle of King John, who extended it widely.
Dane John Mound:This is Canterbury's other Norman castle, the original motte and bailey castle erected by William the Conqueror in 1066, while he was on the way to London. Only the mound now remains.
Deddington Castle: Motte and bailey castle built by Bishop Odo of Bayeux, the half brother of William the Conqueror. Held by William de Chesney, Lord of Deddington, in the mid 12th century. Largely demolished by 1310.
Devizes Castle: Built as a motte and bailey castle 1080 by Osmund, Bishop of Salisbury. Rebuilt in stone by Roger, Bishop of Salisbury, by 1120. Changed hands repeatedly in England's first civil war.
Dover Castle: First motte and bailey castle built by William the Conqueror after the Battle of Hastings in 1066. Rebuilt by King Henry II to house pilgrims on the way to Canterbury.
Duffield Castle: Stands on land granted to Henry de Ferrers by William the Conqueror after the Battle of Hastings. Though Henry's chief seat was Tutbury Castle in Staffordshire, he is thought to have built a wooden castle at Duffield. Both Tutbury and Duffield were destroyed in 1173 by Henry II and rebuilt by Henry Ferrer's great great grandson, who enjoyed the favour of King John.
Durham Castle: Motte and bailey fortress built in 1072 by Waltheof, earl of Northumberland. Rebuilt and extended by the Bishops of Durham.
Egremont Castle: Built by William de Meschines about 1130-1140, close to an earlier Norman mound near this site.
Elsdon Castle: Built by Robert de Umfraville, not long after the Norman Conquest. Impressive earthworks remain.
Eynesford Castle: Originally a Saxon moated site until a very early Norman stone enclosure castle replaced this residence. In 1085, Ralph, son of Unspac held the castle for Lanfranc, the archbishop of Canterbury.
Farnham Castle: Stone motte and bailey castle, founded by Henry of Blois, bishop of Winchester, in 1138. Castle was slighted in 1155, but later rebuilt.
Framlingham Castle:Impressive 12th century stone enclosure, built on an older motte and bailey site. Power base of the Bigod family
Gloucester Castle: Probably constructed by the first Norman Sherrif of Gloucester, Roger de Pitres, as a simple motte and bailey castle. Rebuilt and extended over time until it fell into ruin and was replaced by the Gloucester gaol in 1791. No visible remains.
Hastings Castle: Begun on orders of William the Conqueror shortly after he landed in England. Initially built as a motte and bailey castle, and rebuilt in stone in 1070, again on William's orders. Now ruined.
Hedingham Castle: Stone ringwork and bailey, founded by Aubrey de Vere, earl of Oxford, with impressive Norman keep in the centre.
Helmsley Castle: Built by Walter L'Espec in 1120. Extensively rebuilt and remodelled.
Kenilworth Castle: England's largest castle ruin with remains of the original massive Norman keep at the centre of the site.
Kimbolton Castle: In 1066, King Harold II of England held Kimbolton Manor. After he died at the Battle of Hastings the land passed to the de Bohun family, who built the first castle.
Launceston Castle: Motte and bailey castle built by Robert, count of Mortain, half-brother to William the Conqueror. Rebuilt in stone by Richard, earl of Cornwall in the 13th century.
Leeds Castle: 11th century earthwork motte and bailey castle founded by Hamon de Crevecoeur. His son Robert added a stone shell keep and gatehouse. Extensively remodelled in King Edward I's reign and one of England's most beautiful castles.
Lewes Castle: Founded by William de Warenne in the 11th century. Rebuilt in stone by Hamelin de Plantagenet in the early 12th century. Unusual construction with two mottes, both topped by shell keeps.
Lincoln Castle: Founded by William the Conqueror and built on the site of a Roman fort. Again, constructed with two mottes. One supports the 12th century shell keep, the other a 14th century tower.
Longtown Castle: Built in the 1180's by Walter de Lacy. Fortified during the 12th century. Only the gatehouse remains today.
Ludgershall Castle: 12th century castle used for a time as a royal hunting lodge. Fell into decay after the 15th century and now only ruins remain.
Ludlow Castle: Built by Walter de Lacy, a trusted member of the household of William fitz Osbern, shortly after the conquest. Extensively remodelled during the Middle Ages.
Lydford Castle: The square stone keep in the centre of Lydford dates to the reign of King Richard the Lionheart. The original motte and bailey castle built shortly after the Norman conquest, is situated a little to the side of the modern castle. Only the earthworks remain.
Morpeth Castle: 11th century motte and bailey castle, destroyed about 1215. A new castle was built in the bailey of the original in the 1340s, but little of that structure survives today.
Norham Castle: Early 12th century earthwork motte and bailey fortress, founded by Bishop, Ralph de Flambard. Rebuilt in stone in 1157 by Bishop Hugh de Puiset.
Norwich Castle: One of William the Conqueror's earliest castles. King Henry I added the huge ornate keep which still stands today.
Odell Castle: Built by Walter de Wahul, count of Flanders. Ruined by the 16th century and later building has obliterated part of the motte and most of the masonry. 9 miles south-east is Bedford Castle.
Okehampton Castle: Baldwin de Brionne founded this castle - the largest in Devon - with its two story square keep. Extended in the 14th century.
Old Sarum Castle: Used as a defensive structure since the Iron age. William the Conqueror built a castle within the hillfort and paid off his army here in 1070. Extended by Roger of Salisbury. King Henry II kept his wife, Eleanor of Aquitaine, prisoner in Old Sarum.
Oxford Castle: Founded by Robert d'Oilly shortly after the conquest. The shell keep on top of the motte is now ruined.
Pevensey Castle: William the Conqueror's first English castle. King Richard the Lionheart added a stone keep and bailey enclosure. The site lost its importance in the 1500s.
Peveril Castle: 11th century stone enclosure built by William Peverel. King Henry II's small elegant square keep of two rooms from 1174 still survives.
Pickering Castle: 11th century earthwork motte and bailey castle built by William the Conqueror. Rebuilt in stone by King Henry II.
Pontefract Castle: Built by Ilbert de Lacy atop Saxon fortifications in the 1080s. Rebuilt in stone by the de Lacy family throughout the 12th and 13th centuries. Principal royal castle in the north of England.
Portchester Castle: Stone keep built atop the Roman fort of Portus Adurni. Norman tower keep stands at the angle of the fort, with a square gatehouse and one square tower flanking the curtain wall.
Prudhoe Castle: Late 11th or early 12th century ringwork built by Robert de Umfraville. Inner timber defences were replaced by a stone curtain wall in the early 12th century.
Rayleigh Castle: The castle was built by Swein, son of Robert FitzWimarc and a wealthy landowner, sometime between the Norman conquest of 1066 and the completion of the Domesday Book in 1086, where it is mentioned. Considered one of the earliest Norman castles in England.
Restormel Castle: Stone ringwork and bailey castle founded by Robert, count of Mortain. Later home to Edward, the Black Prince.
Rochester Castle: This has to be one of the most amazing Norman castles in England! It's ruined, but the enormous square keep - the tallest in England and dating to 1127 - still dominates the skyline.
Rockingham Castle: Built by William the Conqueror and rebuilt in stone by King William II. Two baileys with the motte in between, it was a Royal fortress for 450 years.
Rufus Castle: Built for King William II (called "Rufus" for his red hair). Captured by Robert, Earl of Gloucester, from King Stephen for his half-sister Empress Matilda.
Sandal Castle: Early 12th century earthwork motte and bailey fortress built by William de Warenne. Stone castle built in 1180 by Hamelin de Plantagenet. Extended and strengthened repeatedly during the 13th century.
Sherborne Old Castle: Built in 1120 by Roger, Bishop of Salisbury and Abbot of Sherborne. Captured in June 1239 by King Stephen's army. Not returned to the Bishops of Salisbury until 1355.
Shrewsbury Castle: Earthwork motte and bailey castle built by Roger de Montgomery. Rebuilt in stone in 1164 by King Henry II. Great Hall added and defences strengthened by King Edward I in the 13th century.
Skipsea Castle: Unusual defensive structure - the motte stands in its own lake - built by Drogo de Beauvriere. A wooden causeway once connected the motte to the large bailey. Rebuilt in stone by William le Gros in the 12th century.
Skipton Castle: One of the best preserved castles in England, Skipton was built by Robert de Romille around 1090. The wooden palisade didn't hold back the Scots for long and Skipton was soon rebuilt in stone.
St Briavel's Castle: This is a Norman castle you can actually stay in! St Briavel's, once a Norman stronghold, was rebuilt as a hunting lodge for King John in 1205 and had additional towers added in 1293. Today, St Briavel's is a Youth Hostels.
Sutton Valence Castle: Norman stone keep built by Baldwin de Bthune, count of Albermarle. Abandoned in the 14th century.
Thetford Castle: Like Canterbury, Thetford had two Norman castles, both of motte and bailey design. But only earthworks remain of both of them today. Castle Mound was 40 feet high and one of the largest mounds in England. Red Castle, the earlier one, was built at the end of the 11th century.
Tonbridge Castle: Built by Richard Fitz Gilbert to guard the crossing of the River Medway. King William II besieged that castle in 1088. It fell after two days. By 1100, the wooden castle was replaced with a stone shell keep. The castle was further extended during the 13th century.
Totnes Castle: Beautiful castle. The shell keep looks as if it floats above the town. Early parts of the castle were built in the 11th century, though the shell keep is from the 13th century.
Towcester Castle: Motte and bailey castle of which only the mount remains today. Thought to have been built during the power struggles of King Stephen and Empress Maud.
The Tower of London: England's most famous castle. William the Conqueror started the White Tower shortly after his coronation, even importing the stone from Caen in Normandy. Since then it's been a royal residence, traitor's prison, zoo and treasury.
Tutbury Castle: Started by William the Conqueror's Master of the Horse, Henry de Ferrers, in about 1089, on land that was granted him by William the Conqueror. Tutbury was destroyed in 1264 by Edward I to punish its rebellious owner. Rebuilt, it fell to the Duchy of Lancaster, who still owns the ruined site.
Wallingford Castle: Motte and bailey castle two baileys with the motte in between. Founded by Robert d'Oyley after the conquest. Held for Empress Matilda during England's first civil war.
Wark Castle: 12th century earthwork motte and bailey castle built by Walter Espec. King Henry II built the stone castle in 1157-61. An octagonal shell keep was added in the early 13th century.
Warkworth Castle: One of my favourite castles in all of England, Warkworth is not - strictly speaking - a Norman castle. It was built in the earlier parts of the 12th century by Henry, son of King David I of Scotland. He didn't hold it for long and in 1158 King Henry II gave Warkworth to Roger FitzRichard, who rebuilt it in stone. His son Robert continued to improve and add to the buildings. Read more here.
Warwick Castle: One of England's finest complete castles. Built by William the Conqueror in 1068. The Norman castle was rebuilt in stone by John de Plessis in the 13th century. Warwick also has 14th century towers and a 15th century gatehouse and barbican.
Weeting Castle: 12th-century fortified manor house, now ruined. The moat was added in the 14th century before the house was abandoned in 1390.
Wigmore Castle: Again, there are probably two Norman castles here. One early motte and bailey castle and a 13th century stone motte and bailey castle. And as in Lydford, the buildings have been buried to the level of the first floor.
Wilton Castle: 12th century fortified manor house. Stone castle built in , 1335 by John de Heslerton.
Winchester Castle:Built in 1067, Winchester was one of the greatest strongholds in England. Extended and rebuilt under Henry III, who added the Great Hall, and Edward II.
Windsor Castle: England's largest inhabited castle is a beautiful example of a castle with a double bailey and a motte in between. Despite centuries of building work, this layout is still at the heart of the castle.
Wolvesey Castle: Erected by the Henry of Blois, the Bishop of Winchester and brother to King Stephen between 1130 and 1140 and pivotal in England's first civil war. When Empress Matilda's forces assaulted the castle in 1141, the defenders destroyed most of Winchester.
Yielden Castle: Built around 1173 in the classical two-bailey style. Abandoned by 1360. Only earthworks remain today.
By the time William the Conqueror died, England had changed from an orderly, prosperous Anglo-Saxon society into a Norman kingdom, with different rules, laws, customs, loyalties . even a different language. And England had acquired hundreds of Norman castles, many of which still continue to enchant and amaze us. I hope you enjoy exploring this list as much as I enjoyed compiling it.
Askerler
One of the major considerations in determining the size of the castle is what size of soldiers will be used with it: 1/32, 1/64, 1/72, 1/132 scale, etc. Conversely, the scale of the soldiers will be determined to some extent by the physical size you have already set for the castle. Selecting soldiers is not an easy proposition. Medieval knights in some of the scales are not all that easy to come by. Noncombatants – serfs and castle workers –are not available at all, except perhaps from very expensive specialty museum model companies. The small figures (1/72, 22 mm) allow for the construction of smaller castles, but the detail is not as good as with some larger figures. Middle-sized figures (1/64 scale, 25 mm) are small enough to make relatively small castles and are large enough to have good detail. However, these figures are among some of the most expensive. Larger figures (1/32 scale, 54 mm) usually have the best detail and are the easiest to play with. However, at present, this is the most difficult scale to find figures. The 54 mm scale figures are what we typically think of as “toy figures.”In making suggestions on castle occupants, I will confine consideration to two types of soldier: the classic medieval knight and soldier in armor, and the classic “toy soldier,” that is, the 18th century Napoleonic soldier. If the former is your choice then the typical medieval castle will be the best. If you choose the latter then it would be better to include the later additions made in castles for cannon placements, or the specific cannon forts. In cannon forts, the sides were sloped to deflect cannon balls.
There are several companies around, which can be found on the internet by searching for “toy soldier.” I purchase my figures from three companies:
The Michigan Toy Soldier Company
1406 E 11 Mile Road
Royal Oak, MI 48067
248-586-1022
www.michtoy.com
Silver Eagle Wargame Supplies
4417 West 24th Place
Lawrence, KS 66047
785-838-4480
http://www.silvereaglewargames.com
Games Workshop
8 Neal Drive
Simsbury, CT 06070
800-394-GAME
www.games-workshop.com
Michigan Toy Soldier has the greatest selection of 1/72 (22 mm) figures, at the best price (less than $10, including shipping, for a box of 30-40 figures). They also have a limited number of 1/32 (54 mm) figures at a reasonable price ($15 for 12 figures). They have figures from many periods, such as Roman, Celt, and Egyptian armies (all 1/72), which are difficult to find elsewhere. They have figures in lead and rubber. Silver Eagle offers 1/64 (25 mm) lead figures. There are few from the medieval period – the most common early figures are from the 17th century. However, these figures can be painted, with striking results. The price is reasonable ($1 or less per figure). Games Workshop is the source for Warhammer Fantasy miniatures in 1/64 (25 mm) scale. These are plastic, with some lead, and are larger and more detailed than other 25 mm scale figures. For example, although the men are actually 25 mm – the same height as other 25 mm men – they are thicker and more detailed than other figures. Horses from this company are twice the size of the rather undersized horses offered by other companies in the 25 mm scale range. These are probably the best, most detailed figures available and they paint up beautifully. There are also lots of fantasy characters available, such and fairies and goblins. They are somewhat limited, however, in the range of available figure choices. They are also the most expensive ($1.50 to $35.00) per figure.No matter which type of soldiers you decide to use in your castle, it is important that you purchase at least one figure in your scale of choice before beginning construction. That will allow you to make the battlements, and other features such as arrow slits and windows, just the right size. Throughout the construction guide itself, I will assume that you have chosen your scale and have a figure to work with, so I will limit any further reference to scale.
© Build Model Castles – All Rights Reserved
© 2021 Build Model Castles All Rights Reserved
Powered by Valice
From Wood to Stone
Despite their imposing positions and solid construction, these early Norman castles with their wooden palisades and keep were more vulnerable to attack than castles built from stone. And in the tumultuous years following the conquest rebellions and uprisings were frequent, and castles were often under attack.
A popular tactic during dry spells was to fill the moat with straw and brushwood and set fire to it. The smoke would drive the defenders from the battlements, and eventually the wooden palisades would catch fire, weakening them enough to make them yield to a battering ram.
Also, the Norman 'occupation' was changing. Men who had come as invaders and had taken what they wanted increasingly saw England as their home. Many intermarried with the Anglo-Saxon population and castles built to house a garrison of men-at-arms were simply not comfortable enough to make a home and bring up a family.
Rochester Castle © Mark Bond | fotolia.com
So towards the end of the Conqueror's reign, many of the early castles were being rebuilt in stone and extended. Keeps became larger and more elaborate. Styles varied, round shell keeps and square tower keeps being the most common. Not only did they show their English subjects that the Normans were there to stay, but stone castles were also safer and stronger, and a few home comforts were also added.
Large keeps would have accommodation for the men of the garrison on the ground floor, while the knights or the lord's family would have rooms on the upper floors. The bailey would contain a well, enclosures for livestock and storage for food and fodder, along with a kitchen and maybe even a smithy.
Elaborate keeps, like Warkworth Castle or the White Tower, would even have a chapel for the family's use.
Castles in Scotland: From battling Vikings to defying the English
Dr Nicki Scott is a cultural resources adviser at Historic Scotland, an executive agency of the Scottish government charged with safeguarding the nation’s historic environment and promoting its understanding and enjoyment on behalf of Scottish ministers
When were the first castles built in Scotland?
Early examples of castles first appear in Scotland in the 1100s – it’s likely that Norman practices were being adopted throughout the country.
What are the different types of castles? How did design progress from Motte and Bailey to stone fortresses?
Castle design, by its nature, is not a clear progression from one style to another. Motte and bailey was used early in Scotland, as demonstrated at Bass of Inverurie, built by David, Earl of Huntington (1152-1219), however, this type of construction was still being used throughout Scotland well into the 1300s. This style was relatively low cost, quick to construct and required few specialist skills.
Few examples of ringwork castles, defined by their defensive bank and ditch, survive these early simple structures would have been replaced with higher-status stone buildings.
High-status castles were often constructed with stone and required wealth and periods of peace to complete, as they had a longer construction time, although early examples of stone castles can be found in Orkney and the North of Scotland as stone was in greater supply throughout this region.
Curtain wall castles, complete with high perimeter walls enclosing a normally rectilinear area, housing sub-buildings within it, became dated and were replaced by the tower house castle, comprising a stone tower with adjoining buildings, as seen at Threave Castle in Dumfries and Galloway.
While castles had certain features in common, and had many of the same functions, the actual design was rarely replicated exactly from one example to the next and varied according to status, wealth and time.
An artist’s impression of Edinburgh Castle before the Lang Siege of 1573
How were castles constructed or located to best repel attacks?
Many castles were constructed to take advantage of strategic and fortified locations within the existing local landscape. A good example of this tactic is demonstrated at Edinburgh Castle, which sits on top of a high volcanic rock. Its prominent position offers a clear viewpoint in all directions, while the sheer rock faces surrounding it provide a natural defence and deterrent against sieges.
In terms of construction, thick walls with very few openings helped provide defence against siege weapons while corner towers allowed defenders to fire down on attackers from all directions. Moats and ditches also made it harder for attackers to get close to the castle walls themselves. Where arrow slits pierced walls, they were outwardly narrow to reduce the possibility of attackers firing in, and internally splayed to allow the defender a wide angle of attack.
Timber hoardings on top of wall-walks were often constructed during a siege. Later these were replaced with stone machicolations and gave cover to defenders, allowing them to fire and drop projectiles through the openings onto the attackers below, as during the Norse attack on Rothesay Castle in 1230 – the earliest record of an attack on a Scottish castle.
What was the role of a castle in peacetime?
Most castles were rarely called into military service so their peacetime role was actually their primary one.
Castles acted as administrative centres for lordships, where the lord could dispense justice, incarcerate those awaiting trial, collect rents, entertain and so on. They also provided the lord with comfortable accommodation. The building or remodelling of a castle also had a symbolic function, it represented the control that the lord had over the surrounding landscape.
What was the best way to attack a castle?
Attack plans were formulated depending on the castle and the resources available. During the Wars of Independence with England, James Douglas and Thomas Randolph retook Roxburgh and Edinburgh castles, respectively, by small-scale night-time attacks, scaling the walls with rope ladders.
Earlier in the same conflict Edward I had used a siege tower at Bothwell in 1301, he also had miners ready to dig under the walls if necessary – undermining was a technique that was also used at St Andrews Castle in the 1500s where the mine and countermine can still be explored by visitors today.
What was the best way to defend a castle?
Having an adequate garrison was essential, as was ensuring the castle’s defenders were well supplied, with provisions and fresh water being crucial resources to withstanding a siege. As well as this, ensuring the castle was defended by a loyal garrison was also important.
Maintaining loyalty of the garrison itself was not to be underestimated. While siege was required to capture Bothwell Castle in 1301, in the wake of Bannockburn in 1314, the keeper of the castle for Edward II turned both it and its garrison over to Scottish forces.
An engraving of Stirling Castle by John Slezer
What siege weapons did defenders most fear?
While it’s difficult to know this for certain, there are a number of factors that could contribute to fear during a siege. Knowing that a skilled commander was leading the opposing force could be an issue – the garrison at Stirling Castle surrendered to Edward I before he had a chance to use his new siege weapon ‘War Wolf’ in 1304. Although the length of the siege had much to do with this, Edward’s rather fearsome reputation may have contributed to this surrender.
Disease was probably another concern throughout a siege, as there would be less chance than normal to carry out castle maintenance and chores.
What brought about the end of the castle age? Was it just cannon or were there other factors?
The growing use of artillery was certainly a factor. Castles designed to withstand trebuchets and siege towers were not necessarily built to withstand the impact of cannon balls, nor were they designed to house cannon for their own defence.
There is evidence that many castles were adapted to accommodate these new advances in weaponry, such as Threave Castle, in Dumfries and Galloway, where external ramparts were built to provide gun emplacements.
From the 1600s onwards many castles were used primarily as a military garrison or barracks. Edinburgh Castle is still famously used by the British Army to this day.
With a more settled society, there was less need for nobles to have a fortified residence with fashions at the time favouring the ‘country house’ style, which became widely adopted.
What is the most complete castle in Scotland today?
Edinburgh and Stirling Castles have many of their Medieval and Renaissance buildings still intact, which have been refurbished to represent how they might have looked during these periods.
Craigmillar Castle, located just outside Edinburgh, is an example of a well-preserved ruin and today it is much as it would have been when it fell out of use as a residence in the 1700s.
For more on the secrets of Medieval warfare, pick up the new issue of History of War here or subscribe now and save 25% off the cover price.
All About History, uluslararası bir medya grubu ve önde gelen dijital yayıncı olan Future plc'nin bir parçasıdır. Kurumsal sitemizi ziyaret edin.
© Future Publishing Limited Quay House, The Ambury , Bath BA1 1UA . Her hakkı saklıdır. İngiltere ve Galler şirket kayıt numarası 2008885.