David Lynch'in kızı Jennifer Chambers Lynch'in yönettiği Boxing Helena, aslında tahminimce bi yıl öncesinde ortalığı (her anlamıyla..) ayağa kaldıran Basic Instinct'in psikolojik-gerilim rüzgarından faydalanmak amacıyla hayata geçmiş bi proje.. Yoksa başka türlü açıklayamıyorum filmin bu kadar yapay ve sudan gerilimini.. Gerçi felaketle sonuçlanmış olması Jennifer ablamızı setlerden uzun, hem de çok uzun bi süre uzakta tutmaya yetti.. Yetmesine de, pre-Sofia Coppola olarak adlandırabileceğimiz Jennifer ablamız, muhtemelen Lost In Translation'la patlayıp, Marie Antoinette'le tarihi filmlere (gerçi kimileri zevzeklik olarak adlandırsa da..) yepyeni bi soluk getiren Sofia'yı örnek alarak "noolmuş kötü bi film çektiysem??" diye düşünüp, son iki yılda atağa geçip, kariyerine yeni bi ivme kazandırma çabasında ve fakat ne kadar başarılı olur, olur mu, orası meçhul haliyle.. Boxing Helena da, Jennifer'ın debut filmi-
eheh, bunu da kullandım :))
Boxing Helena, her ne kadar kağıt üzerinde "hımm, ilginç.." hissiyatı uyandırsa da, perdede cidden fecii yavanlaşan bi kitschlik abidesi.. Açıkçası filmden garip bi zevk aldığımı inkar etmiyorum haliyle, ancak bu filmin bariz kötü olduğu gerçeğini değiştirmiyor..
Hikayesi şu: Nick, Helena'yı delice bi saplantıyla seven bi cerrah.. Helena'ysa, Nick'ten neredeyse tiksinen ve diğer erkeklerle vakit geçirip, votkasını limon ya da nar suyuyla içmeyi seven bi ablamız.. Meksika'ya gitme planı yaptığı sırada, Nick, onu evinde verdiği bi partiye çağırıyor.. O gece Helena, Nick'e "olmaz.." mesajı vermek için süs havuzunda yıkanıp, Nick'in bi arkadaşıyla evi terk ediyor.. Çantasını orada unutan Helena, ertesi sabah havalimanına getirmesini rica ediyor Nick'ten.. Nick'se bi saat sonra gidiyor, çantada bi eksikle: Helena'nın tlf defteri.. Onu almak için eve geri döndüklerinde Helena, Nick'in patetik tüm çabalarını püskürtüyor ve fakat tam gidecekken Helena'nın bacakları arabanın altında kalıyor..
Tüm spoiler da burada başlıyor: Helena, 6 saat süren bi ameliyata alınırken, biz de bu sırada rüya gören Nick'in bilinçaltına uzanıyoruz: Eet, "meğer hepsi rüyaymış.." şeklinde özetlenebilir bi film Boxing Helena..
Gelelim Nick'e: Küçüklüğünden beri "sorunlu.." bi çocuk Nick, annesi bariz fallik-anne prototipinde, çocuunu "senden nefret ediyorum.." şeklinde kötü hissettirirken, onu kadınlardan korkan bişiiye dönüştürüyor: Bu yüzden Nick, erken boşalıyor (~2''..) Dahası, evindeki kolları ve bacakları olmayan heykel de, Helena'da vücut buluyor: Nick, sevgisini elde edemeyeceği Helena'yı kendisine mecbur bırakarak ancak onun sevgisini kazanabileceğini düşünüyor.. Kaza, bu fanteziyi harekete geçiriyor: Bi süre sonra Helena'nın kolları da yok oluyor ve tam anlamıyla Nick'e bağımlı hale geliyor.. Uzun bi süre Helena'yla sağlıklı bi iletişim kuramayan Nick, sonunda onu kazanıyor ve fakat, tam o sırada, başka bi erkek devreye girip, Nick'i devre dışı bırakıyor ve Nick uyanıyor..
Filmin mizansenleri hakkaten kitsch.. Özellikle de, Nick'in evde parti görüntülerini izleyip opera (muhtemelen Pavarotti..) dinleyip, içkisini yudumladığı sahne o kadar ama o kadar gereksiz ki, kim dramatik yapıya ne gibi bi katkısı olduğunu açıklarsa, fazlasıyla müteşekkir olacağım.. Onun dışında, filmin Sherilyn Fenn'in tüm cazibesini sonuna kadar sömürdüğü de aşikar.. Öyle ki, sırf kendisini soymak için "rüya içinde rüya.." sahnesi bile var -o derece, eet.. Oyunculuklar cidden yerlerde sürünüyor, ve malesef, kulağına pamuk tıkayınca, spor yaptırınca karakter yaratılmıyor.. Aynı sorun "güçlü ve özgür.." bi profil çizen Helena karakteri için de geçerli: Özellikle "cinsel açıdan özgür olmak.."la kol ve bacaklarından mahrum edilmek (cezalandırılmak??) arasında kurulacak bi bağlantı, bizi fecii sonuçlara götürebilir-
"şeytanın içine girmek için ateist kadının kızını seçtiği.." örnek bu konuda yardımcı olabilir misal..
Nerden tutsanız elinizde kalmasına rağmen, garip bi çekiciliği de olan bi film Boxing Helena.. İnkar edemiyor insan.. Ki, bundaki en büyük pay da Sherilyn Fenn'e ait, orası kesin..