Açlık / iştah geni.
Dolu bir yemek yedikten sonra hiç aç hissettiniz mi?
Bunun nedeni beynin mesajı almamış olması olabilir. Kelimenin tam anlamıyla. Yemek yediğimizde bu mesajı iletmek için beyne bir sinyal gönderilir. Beynimiz daha sonra bize doyduğumuzu veya memnun kaldığımızı söyler ve yemek yeme isteğimiz azalır.
Ancak, bunun gerçekleşmediğini hayal edin. Ya yemek yedikten sonra hala aç hissediyorsanız?
İştah geninde genetik mutasyonlara sahip insanlara olan budur. Melanokortin 4 reseptörleri (MC4R) olarak adlandırılan beynin hipotalamusundaki reseptörler mesajı almazlar. Aç hissetmeye devam ederler ve neler olduğunun bilincinde değilseniz aşırı yeme eğilimi vardır. Sadece hangi varyasyona sahip olduğunuzu bilmek, temel içgüdülerinizi geçersiz kılmanıza izin verir.
Bu gen varyasyonu şu anlama gelir:
- Yemek için artan bir dürtünüz var
- Yemekten sonra daha az tok hissedersiniz
- Diyet ve egzersize verdiğiniz yanıt daha az etkili olduğu için kilo vermek zor olabilir.
Kilo vermekte zorlanıyorsanız ve bu gen varyasyonuna sahipseniz, liraglutid İştah bastırmaya yardımcı olduğu için iyi sonuçlara sahip olduğu gösterilmiştir. Liraglutide bazen NHS’de reçete edilebilir.
Bununla birlikte, yönetilmesi zor bir gendir çünkü kolay düzeltmeler yoktur ve açlık hissi güçlü bir doğal itici güçtür.
Bununla birlikte, yardımcı olmak için yapabileceğiniz birçok şey var:
1. dikkatli ol yemek yerken. Yemek yerken dikkatinizi dağıtmayın çünkü bu daha fazla yemenize neden olur. Bu, cihazınızdan uzak durun ve yediğiniz yemeği düşünün. Her lokmanın tadını çıkarın!
2. Kaplamayı deneyin. Araştırmalar, yemeğin daha düzgün ve dengeli sunumunun daha iyi tat verdiğini ve yemekten sonra açlık hissini azalttığını göstermiştir.
3. Duraklat ve 5 dakika bekle. Yemek yemeyi bitirdiğinizde, durun ve vücudunuza yediğiniz mesajını beyninize iletmesi için zaman verin.
4. Atıştırmalık sürüşü not edin. Öğünler arasında atıştırma olasılığınızın daha yüksek olacağının bilincinde olun, bu nedenle kaçınma önlemlerini deneyin. Biraz temiz hava alın, bir arkadaşınızla veya meslektaşınızla sohbet edin, Wordle’ı kırın….
5. Bol protein tüketin. Tokluk oranı yüksek besinler, nişastasız sebzeler, çorbalar ve protein içeriği yüksek besinler tüketin. %20’den fazlası protein olmalıdır. İt hayvansal protein olmak zorunda değil – plant protein tozları tokluk hissini iyileştirmeye yardımcı olabilir. Mercimek, nohut, kinoa ve tofu hepsi iyi kaynaklardır.
6. Yüksek miktarda çözünür lif tüketin. Bağırsak sağlığı için mükemmeldir – bu, sertleşmeleri azaltmaya yardımcı olur (ve böylece fermantasyonu ve emilen enerji miktarını azaltır) ve dolgunluk hissini geliştirir. Örnekler arasında yulaf, bezelye, fasulye, havuç ve psilyum kabuğu tozu bulunur.
7. Su iç. Yemekten önce bol su için.
MC4R geni
MC4R geni, obezite ve artan BMI üzerinde önemli bir genetik etkiye sahip olduğu kabul edilen genlerden biridir. Bu gene sahipseniz zor olabilir, ancak anlayış ilk adımdır.
MC4R, yediğimiz yiyecek miktarını gizlice kontrol ettiği beyinde önemli bir reseptördür. Bunu, ne kadar yediğimizi doğrudan düzenleyerek yapar: Doyduğumuzda sinyal vererek tokluk seviyemizi kontrol ederek veya aç olduğumuzda iştah seviyemizi kontrol ederek.
DNA testimiz ile MC4R genine sahip olup olmadığınızı ve çok daha fazlasını test edebilirsiniz!
Beyinde iştah düzenleme
İştahın düzenlenmesi beynin hipotalamusunda gerçekleşir. MC4R, beyinde moleküler kulak görevi gören reseptördür. Uyarıldığında yemek yemeyi kesmesi için bir mesaj gönderir. Ancak kısmen veya tamamen bozuk ise bu mesaj gönderilmez ve aşırı yeme meydana gelir. Bu nedenle yaygın olarak “açık büfe ölüm” geni olarak adlandırılır.
Aynı zamanda, enerji dengesini, yani kalorileri ne kadar iyi yaktığınızı etkilediği sinir sistemimizde de bulunur.
Birkaç MC4R çeşidi vardır:
- TT: normal
- TC: Nüfusun %22’si artan ağırlık ve bel çevresiyle bağlantılı.
- CC: Nüfusun %6-8’i çocukluk çağı obezitesine bağlı
MC4R CC varyantı genel popülasyonun %6-8’inde bulunur, bu nedenle nispeten nadirdir ve monogenik obezitenin meydana geldiği ve ciddi kalıtsal obez özelliklerin görüldüğü bir örnektir. Bu, MC4R işlevinin tamamen kaybolduğu zamandır – erken başlangıçlı şiddetli obezite ve çocuklukta tetiklenen iştah artışı ile ilişkilidir.
Ancak, MC4R TC varyantı daha yaygındır ve genel popülasyonun ortalama %22’sinde görülür. Varyantlar, bireyin hem iştahının artmasına hem de tokluk/doyma hissinin azalmasına neden olur. Bu, daha fazla miktarda yiyecek yeme, daha sık atıştırma ve yağlı yiyecekleri yemeyi sevme gibi yeme davranışlarıyla sonuçlanır. Bu varyant, artan obezite riski ile ilişkilidir. Varyantın her kopyası, artan BMI, artan bel çevresi ve hiperinsülinemiye (artan insülin salınımı) yol açar. Daha yüksek insülin seviyeleri, vücudu yağ hücrelerinde daha fazla enerji depolamaya yönlendirir.
CC varyantına sahip çocuklarda sağlık sorunlarına neden olabilir ve bunlarla baş etmek karmaşıktır. Bu zorlu sorunlarla başa çıkmak için genellikle bir sağlık uzmanıyla çalışmak gerekir.
MC4R, iştahı etkilediği tespit edilen tek gen değildir. FTO geni de bir rol oynar ve ağırlıkla ilgili olarak iyi çalışılmış ilk genlerden biridir.
Kilo yönetiminde diğer önemli genler şunları içerir:
- Perilipin geni: yeteneğini arttırır veya azaltır. Ekle yağ hücrelerine lipitler
- ADRB2 geni: yeteneği arttırır veya azaltır. kaldırmak yağ hücrelerinden lipidler
- PPARG geni: Kalori fazlalığını sürekli kontrol eden ve vücudun yağ depolamak. Düşük yemek zamanlarında harika, ancak kalorilerin fazla olduğu zamanlarda bir sorun.
- FABP2: hazırda bekletme / “yağ emilimi” geni diyetten yağ emilimini arttırır ve metabolizmayı yavaşlatır.
Özet
MC4R geni yararsız bir gen gibi görünse de, birçok gen gibi çevreye bağlıdır. Yiyecek kıt olduğunda, mağaza kurma dürtüsü daha yüksektir ve yiyecek bulma ve bu mağazaları inşa etme motivasyonu da daha yüksektir. Yiyecek kıt olduğunda bu gen hayatta kalmaya yardımcı olmuş olabilir.
Belirli bir etnisitede/toplumda baskın olan ve günümüzde sorunlu olabilecek genlerin çoğu, o toplumda faydalı olabilecekleri bir zamana kadar izlenebilir. Bununla birlikte, yüksek kalorili yiyeceklerin yaygın olduğu Batı dünyasında, daha az faydalıdır ve yemek yemeye yönelik güçlü dürtü aşırı kiloya neden olabilir. Dünün hayatta kalma geni bugünün obezite geni olur.
MC4R geni ile ilgili olarak, yönetilmesi zordur.
Açlığı anlamak, yeme dürtüsünü kontrol etmenin ilk adımıdır. Yüksek proteinli diyetler ve yemekten önce su içmek gibi hileler de sağlıklı bir kilonun korunmasına yardımcı olabilir.
Referanslar:
Dr Geoff Mullan’ın katkılarıyla Rochez O’ Grady tarafından yazıldı.
Kaynak : https://humanpeople.co/the-hungry-gene-satiety-mc4r/