Barça maçın başından itibaren kaybetti ve ardından kendini sonucu iyileştirmeye adadı. Bunu, sanki bir çiçek tarlasından dönüyormuş gibi, pas vererek, pazarlık yaparak, görünüşe göre, sanki işe yaramazın işe yaramazlığı üzerine bir kursu tamamlıyormuş gibi yaptı.
Çok önemli İtalyan yazarın ünlü kitabı Nuccio Ordine 'Yararsızın faydası', yararsız görünen ama asil, derin, olağanüstü bir amacı olan bilgiye dayanarak bize düşünmeyi ve yapmayı öğreten kitaplarda yer alan felsefeyi ima ediyor. Ve tek bir şey hariç, liderliğini yaptığı ekip Xavi Hernandez dün gece boşunalığı tüm uç noktalarıyla kucakladı. Mağlubiyette herhangi bir bayılma yaşanmadı, sanki takım bir hatasını temizlemek zorundaymış ve dünyaya itiraf etmek için bu oyunu seçmişti.
Bazı şeyler dışında her şey talihsizdi. Bu abartıyı kurtarmama izin verirseniz, maçın en iyi yanı, Real Madrid'in son derece centilmen teknik direktörünün, Barça felaketi sona erdiğinde ve beyazların kalitesi veya fırsatı zirveye çıktığında söyledikleriydi. Ancelotti, rakip takımın oyunu göz önüne alındığında sonucun çok büyük olduğunu söyledi. Ayrıca, kendisinin bazı alaycı aşırılıklarının, bu kadar çabuk mağlup edilen rakibe borçlu olunan saygıyla örtüşmediğini de sözlerine ekledi.
Rahatlatıcı şeyler
Bunlar biz Barcelona taraftarlarını rahatlatıyor, tıpkı tüm zamanını sahada utandırmamaya çalışarak geçiren Pedri'nin (sağlık ve top açısından) iyileşmesine sevindiğimiz gibi, örneğin: Kubala, ve hatta bir futbolcu olarak aktif yaşamında kırsal kesimlerde gezilerini her zaman karlı zaferler yapan koçu bile. Görmek Pedri, veya meslektaşınız De Jong, ah Lamine Yamal oyundayken veya Joao Felix Dün gece, insanın uğruna ağladığı takıma borçlu olduğu tüm sevgiyi (tabii ki silinmez) bir kenara atmamak için nedenler vardı.
Özeleştiri bu kez alanın dışından başladı; Joan Laporta, Görünen o ki, onu alışılmışın dışında görmek isteyen ünlü bir kodaman tarafından yakından izleniyor ve tarihten bu, çatışmanın en tuhaf ifadesiydi; sanki artık kendisi olmadığını, oyuncu kadrosunu belirleyen biri olduğunu hayal ediyormuş gibi. Bu lüks ortamda, Barça'nın sahaya çıktığı yenilgi havasını değiştirecek fıstık ya da herhangi bir şey eksikti.
Barça elbette benim takımım ve dün gece de öyleydi; Aslında yazmaya başlamadan önce yaşadığım kötü kaderden kurtulmak için 90. dakikaya kadar (maç bittiğinde: hakem küstahtı, Barça aşağılaması o anda bitti, gereksiz alay konusu kalmadı) bekledim. dedi ki Neruda: “Yazmaya başlıyorum ve köpük çıkıyor.” Okuduğunuz şey gözyaşı köpüğüdür.
Alakalı haberler
Sonunda Barça oyuncuları da cellatlarına sarıldı Xavi'nin bir dakikadan fazla bir süre boyunca fısıldaşarak geçirdiği eşitiyle.
Artık sıra geldi Xavi, Barça'da o kadar çok bulunan bu adam, dün gece çalışmayan eski arabayı tamir etti ya da çalıştırıldığında çoktan geç olmuştu ve beyaz garaj tahmin edilemez şeylerle doluydu. Ölse bile Barça'yı ziyaret edin, bu benim bugünkü şarkım, ağlamaktan kaçınan şarkım çünkü zaten aşırı bir hastalık olan bu hastalığa kendinizi kaptırmanız da faydasız olur.