Demografi, istihdam ve emeklilik, Avrupa’daki dayanışmayı ve inşa edilen emeklilik sisteminin işlemesini sağlayan üç etken.
Fakat Avrupa’nın hızla yaşlanması sistemde acilen değişikliklere gidilmesini gerektiriyor.
Bugün Avrupa’da bir emekli için dört kişi çalışıyor. Fakat bundan elli yıl sonra her emekli için sadece iki kişi çalışıyor olacak.
Fransa’da emekli olan her kişi ortalama 26 sene yaşıyor. Bu rakam Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü OECD ülkelerine oranla 6 yıl daha fazla. Yaşam süresindeki artış ülkedeki bütçe açığını tehlikeli bir şekilde artırıyor. Bu duruma bir son vermek için Fransız Maliye Bakanı 1983’te Cumhurbaşkanı François Mitterand tarafından yürürlüğe konmuş emeklilik politikalarına son verme kararı aldı:
‘‘Prim süresi on yıl sonra yaşanılacak sorunlara çözüm olmayabilir. Bu yüzden Alman, İngiliz, İtalyan, Danimarka, Hollanda ve İsveç hükümetlerinin de yaptığı gibi yasal emeklilik yaşını artırma yoluna gideceğiz.’‘
Bugün itibariyle emekli olma yaşı İtalya’da ve Fransa’da 60, İngiltere’de erkekler için 65, kadınlar için 60, İspanya ve Almanya’da ise 65.
2018’de Fransa’da, 2013’teyse İtalya’da bu yaş 62’ye, ingiltere’de 2046’da 68’e, Almanya’da ise 2029’da 67’ye yükseltilecek.
Ayrıca sisteme bir diğer kriter olan prim yılları da eklenecek. Bugün bir çalışanın emekli olabilmesi için Fransa’da 40, İtalya’da 36, İngiltere’de 30, İspanya’da ve Almanya’daysa 35 yıl prim ödemesi gerekiyor.
Bu süre 2023’te Fransa’da 41 buçuk, 2029’da Almanya’daysa 45 yıla yükseltilecek.
Yaşlanan Avrupa’ da çalışanların sayısı hızla düşüyor. Fransa’da 55 ila 64 yaş arasındaki çalışanların oranı yüzde 38’de, İtalya’da ise yüzde 34’te sınırlı kalıyor. Yaşlı kıtadaki bir diğer önemli sorunsa emekli olan kadınların erkelerden neredeyse yarı yarıya daha az maaş alması.