|PEYGAMBERİMİZİN AKRABALARlNA İYİLİĞİ|


Peygamberimiz herkese iyilik yapar, yardım ederdi.
Fakat akrabalarına daha fazla ikram ve ihsanda bulunmaya çalışırdı.
Akrabaya iyiliğin "sılâ-i rahm" adıyla farz kılınması
da daha çok önem verilmesine sebep oluyordu.
Peygamberimizin baba tarafından pekçok akrabası
vardı. Amcası, halası, onların çocukları ve
torunları bulunmaktaydı. Ayrıca süt annesi, süt babası
ve süt kardeşleri de vardı. Onları da aynı şekilde
akraba olarak görüyordu.
Peygamberimiz küçük yaşlarda dedesinin ve uzun müddet
de amcası Ebû Talib'in himayesinde yetişmişti. Amcasının
kendisine büyük iyiliği vardı. Henüz peygamberlik gelmeden önce
Ebû Talib büyük bir maddî sıkıntıya düşmüştü.
Zaten müthiş bir kıtlık hüküm sürüyordu. Ona yardımda
bulunmak ve biraz olsun desteklemek için kalabalık nüfusunun ağırlığını
hafifletmek istedi. Amcasının o zamanlar çocuk yaşta
bulunan oğlu Hz. Ali'yi kendi yanına aldı. Ona evladı
gibi baktı, büyüttü, yetiştirdi, daha sonra da en çok sevdiği
kızı Hz. Fatıma'yı onunla evlendirdi.
Peygamberimiz amcaları Hz. Abbas'la, Hz. Hamza'yı
çok severdi. Bilhassa Hz. Hamza Mekke'de bulunduğu zamanlarda
kendisine büyük yardımda bulunmuştu. Müşriklerin çeşitli
hücumlarından onun sayesinde kurtulmuştu. Hz. Hamza Uhud'da
şehit düşünce, Peygamberimiz çok üzüldü, kendini tutamadı,
gözlerinden yaşlar boşandı.
Peygamberimiz diğer amcası Hz. Abbas'a ayrı
bir sevgi duyardı. Onun hatırı için can düşmanı
ve müşriklerin ileri gelenlerinden Ebû Süfyan'ı kabul etmiş,
eman vermiş. Hz. Ömer'in öldürmeye davranması üzerine ona
engel olmuştu.
Hz. Abbas'ın oğlu Abdullah çok küçük yaştaydı.
Peygamberimiz onun yetişmesi için ayrı bir özen gösterdi.
Daha sonra Abdullah ibni Abbas, Sahabîlerin ilimde en önde gelenlerinin
arasına girdi.
Peygamberimiz akrabalarının hiçbirisini diğerinden
üstün tutmaz, farklı davranmaz, sık sık gider, hepsini
ziyaret eder, hal ve hatırlarını sorar, ikramda bulunur,
ihtiyaçlarını temin ederdi.
Yakınuzak bütün akrabalarını gözetir,
haklarını korurdu. Bir seferinde "Falan adamın çocukları
benim dostum değil, ancak onlarla akrabalık bağlarım
vardır. Bu akrabalığı ziyaret suyu ile yaşatmak,
tazelemek azmindeyim" buyurmuştu.
Peygamberimiz süt annesine, süt babasına ve süt
kardeşine de iyilik ve ihsanda bulunurdu.
Huneyn savaşından sonra ele geçen esirler arasında
Peygamberimizin süt kardeşi Şeyma da vardı.
Sahabîler Şeyma'yı Peygamberimizin huzuruna
getirdiler. Peygamberimiz hırkasını çıkardı, süt
kardeşinin altına serdi, oturmasına söyledi.
Bir anda çocukluk günleri zihninde canlandı. Gözleri
doldu.
Daha sonra Şeyma'ya "İstersen yanımda
sevimli birisi olarak kalabilirsin. İstersen faydalanacağın
bazı mallar vererek kavim ve ailenin yanına göndereyim"
teklifinde bulundu.
Şeyma, ailesine dönmeyi tercih etti. O sırada Müslüman
olan Şeyma'ya Peygamberimiz, Cir'ane'ye gidip beklemesini söyledi.
Taif dönüşünde ise ona ve aile halkından hayâtta kalanlara
deve, keçi, koyun verdi.
Bir rivayete göre, Peygamberimiz Cir'ane'ye vardığı
zaman süt babası, süt annesi ve süt kardeşiyle ayrı ayrı
görüşüp hepsine ikramda bulundu.
Peygamberimiz Ebû Leheb'in azad ettiği cariyesi Süveybe'den
de süt emmişti. Zaman zaman ona da yardımda bulunur, yiyecek ve
giyecek gönderirdi. Öldüğü zaman akrabasından kimsenin kalıp
kalmadığım sordu. Hiç kimsenin olmadığını
söylediler.
Yakın akrabalarla ilişkiyi sürdürmek, onlara
iyilik ve yardımda bulunmak, varsa ihtiyaçlarını karşılamak,
görüp gözetmek, ziyaret etmek, zaman zaman hal ve hatırlarını
sormak, mektup, telefon ve benzeri yollarla arayıp sormak hem İslâmî
bir görev, hem de insanî bir görevdir. İnsanî bir görevdir; çünkü
bir gün gelir aranmak, sorulmak istersiniz, ilgi alâka beklersiniz; ama
böyle bir alışkanlığınız yoksa kimsenin aklına
gelmezsiniz.
Akrabalarla ilişki kurmanın insan hayâtına
getirdiği güzellikleri Efendimiz şöyle ifade buyururlar:
"Akraba ve yakınlarınızı tanıyın.
Çünkü sılâ-i rahim (yakınlarla olan ilişkiyi sürdürmek)
yakınlar arasında sevgi
doğurur, rızkı çoğaltır ve ömrün uzamasına
sebep olur."
Yakınlarla
ilgilenmek güzel bir ölçünün da habercisidir. Herkes en iyi, en hayırlı,
en güzel, en faydalı insan olmak ister. İşte bunun işareti...
Adamın
biri Peygamberimize geldi ve sordu:
"Yâ
Resulallah, insanların en hayırlısı kimdir?"
"Rabbinden
en çok korkan.
"Yakınlarına
en çok ilgi gösteren.
"İyiliklere
en çok teşvik eden, kötülüklerden en çok sakındırandır."
Akrabaya
iyilik yapmak aynı zamanda bir ibadet, Allah'ın razı olacağı
bir kulluk görevi, aynı zamanda birinci derecede imanın bir alâmeti,
mü'min olmanın bir gereğidir.
Peygamberimizin
bu konudaki sözleri çok yerindedir:
"Kim
Allah'a ve âhiret gününe iman etmişse sılâ-i rahim etsin (yakınları
ile ilgilensin)."
Peygamber
Efendimiz akrabalarla ilgilenmeyi çok tavsiye eder, bu konunun üzerinde
çok dururdu. Sahabîler de Peygamberimizden aldıkları bu
tavsiyeyi birer emir ve direktif olarak kabul ederler, bu konudaki
ihmallerini telafi yoluna giderlerdi:
Abdullah
bin Ebî Evfâ anlatıyor:
"Peygamber
Efendimizin huzurunda idik. Şöyle buyurdular:
"Akrabaları
ile alâkalarını kesenler, aramızda bulunmasınlar."
"Bunun
üzerine teyzesi ile aralarında ufak bir kırgınlık geçmiş
olan bir genç aramızdan kalkarak doğru teyzesine gitti, onunla
görüşüp barıştılar. Sonra tekrar meclisimize geldi.
"Peygamber
Efendimiz tekrar şöyle buyurdu: "Aralarında akrabası
ile ilgisini kesen kimselerin bulunduğu topluma Allah'ın rahmeti
inmez."
Akrabanızla
ilgi kurarsınız, gider gelirsiniz, ararsınız sorarsınız,
iyilik ve ikramda bulunursunuz, ama bazılarından hiç karşılık
görmezsiniz. Bir süre tek taraflı yürür ve sonunda usanır,
siz de ilgiyi kesme yoluna gidersiniz. Bu doğru bir hareket mi? Cevabı
Efendimizden alalım.
Bir
zat gelir, Peygamberimize sorar:
"Yâ
Resulallah, benim yakınlarım var. Ben onları ziyaret ederim,
fakat onlar bana gelmez. Ben onlara iyilik ederim, onlar bana kötülük
ederler. Ben onlara yumuşak davranırım, onlar bana kaba ve
sert davranırlar."
Peygamber
Efendimiz şöyle buyurdular:
"Eğer
dediğin gibi isen onlara kızgın kül yediriyor gibisin.
Yani (senin yaptığın iyiliğe karşı) onların
kötülüğü kendi aleyhlerinedir. Sen böyle davrandığın
sürece Allah Teâlâ sana yardımcı olur ve seni onlardan korur."