We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Burada Washington, DC'de iyi bilinen bir klişe var, biriyle tanıştığınızda, muhtemelen size soracakları ilk soru, "Peki ne yaparsınız?" Ara sıra daha keskin olmayan "Kimin için çalışıyorsun?" Burası son derece kariyer odaklı bir kasaba olduğu ve nüfusunun büyük bir kısmı geçici olduğu için, küçük konuşma ve sohbetlerin çoğu doğrudan sohbetten çıkarılıyor ve temelde doğrudan "Peki nasıl kullanabilirim sen? Birbirimizi nasıl kullanabiliriz? Kıçını öpmem gerekiyor mu? "
Muhtemelen benim için her zaman ekşi üzüm olmuştur çünkü bu kasabadaki en önemsiz insanlardan biriyim, ama onu her zaman sinir bozucu ve yapışkan buldum. Öncelikle, sana bir faydam yok ve ikincisi, birbirimize yararlı olmak zorunda mıyız? Sadece içkilerimizin tadını çıkarıp kasabamızın nasıl daha az benzediğinden bahsedemez miyiz House of Cards ve çok daha fazlası Veep?
Bu, basmakalıp sorunun "Peki okula nerede gittin?" Olduğu memleketim Cincinnati ile karşılaştırılıyor. Hiç kimse "Üniversiteye nerede gittin?" "Liseye nerede gittin?" Demek istediler. Bu, kaçınılmaz olarak bir "Oh, falan biliyor musun?" Listesine girdi. Bu özellikle hoş bir sohbet başlatıcı değildi, ancak Cincinnati'deki kibar sohbet işten veya politikadan hiç bahsetmiyordu ve bu nedenle Cincinnati sporlarına ve hava durumuna dayanıyordu. Hava son zamanlarda daha politik hale geldi ve Cincinnati sporu sadece konuşmak için genel olarak iğrenç bir şey, bu yüzden "Hey, o adamı tanıyor musun?"
The Atlantic'teki Deborah Fallows, geçtiğimiz günlerde, belirli memleketlerine ve mahallelerine bağlı olarak, insanların "merhaba" dan sonra ne söylediklerine ilişkin gayri resmi bir anket yaptı. Bazı ilginç sonuçlar elde etti.
En popüler yanıtlardan biri "Nerede yaşıyorsun?" Oldu. 20'li yaşlarında biri olarak bunu soracağımı hiç sanmıyorum. Bana biraz ürkütücü ve izinsiz geliyor. Belki daha çok "Nerelerde yaşıyorsun?" Gördün mü, tek yaptığım bir sürü gereksiz heceyi eklemek oldu, ama bu, adresinizi ve bina kodunu istemediğimi düşündüren bir belirsizlik havası katıyor.
Ama elbette tepkiler kasabadan şehre değişti. Louisville, St. Louis ve New Orleans gibi daha az kozmopolit birçok kasaba da "Liseye nerede gittin?" Diye sordu. Daha kırsal bölgeler bile sorarken, "Kiliseye nereye gidersiniz?" DC gibi büyük bir şehirde, hatta Cincinnati gibi orta büyüklükte bir şehirde, yalnızca dini çeşitlilik temelinde bu gülünç olurdu.
Özünde, "merhaba!" Dedikten sonra sorduğumuz soru konuştuğumuz kişiyle bağlantı kurmayı seçtiğimiz yöntemdir.
Muhtemelen sorulacak en tedirgin soru "Nerelisin?" Yeterince masum görünebilir, ancak sorunun ardındaki niyet genellikle ırkçı bir tondadır: "Nerelisiniz?"
Austin.
"Hayır, ama aslında nerelisin?"
Austin.
"Ne demek istediğimi biliyorsun ... ailen nereli?"
Austin.
Hatta bu işi tam tersi bir şekilde yaptım: Pasifik Adalı bir adama nereden geldiğini sordum, yani Amerika'nın hangi kısmında olduğunu - açıkça bir Amerikan aksanı olduğu için - ama o, "Şey, benim ailemin Fiji'den. "
Fallows'un ırk veya etnik köken temelli sorularla ilgili sorduğu en iyi soru, "Annen kim?" Oldu. New Orleans'ta basitçe halkınızın kim olduğunu sormaktır. Bana sorulsaydı, "Uh… sen… öyle mi?" Diye cevaplardım. ve derhal utançtan ölürdü.
Yurtdışındayken, yerel halk arasında en çok konuşulan konuşma başlatıcısının ne olduğuna dair bir ölçü bulmak daha zordur, çünkü çoğu zaman benimleyken "Ah, sen Amerikalısın! New York'a bir kez gittim! " ve sonra o yoldan gidiyoruz.
Kendime karşı tamamen dürüst olursam, ilk başta atlamak istediğim soru şudur: "Peki [ev sahibini veya başka bir karşılıklı tanıdığınızı] nasıl tanıyorsunuz?" Hangisi temelde Cincinnatian'ın "Okula nerede gittin?" Kelimesinin biraz farklı bir yinelemesidir. Ben çok küçümsüyorum.
Özünde, "merhaba!" Dedikten sonra sorduğumuz soru konuştuğumuz kişiyle bağlantı kurmayı seçtiğimiz yöntemdir. Kimliklerimiz açısından kendimizi onlarla aynı hizaya getirmeyi seçebiliriz, ortak arkadaşlarda ortak bir zemin bulmaya çalışabiliriz, bulunduğumuz mahallelerden yola çıkarak ilişki kurmaya çalışabiliriz ya da deneyip ilişki kurmaya çalışabiliriz. karşılıklı deneyimlerin temeli. Sanırım, Capitol Hill'de yaşayan sığ gerizekalıysak, onları profesyonel kazanç için nasıl kullanabileceğimizi bulmaya çalışabiliriz.
Yine de önemli bir soru. Fallows’un makalesinin yorumcularından biri, "Senin hikayen nedir?" Sorusunu sormayı önerdi. Bunun muhtemelen duyduğum en iyi takip olduğunu düşünüyorum. İnsanlar kendileri hakkında konuşmaktan hoşlanırlar ve siz onlara kendileri hakkında konuşma fırsatı verdiniz, neye karar verirlerse onu listeliyorsunuz - bu onların okulu olabilir, etnik kökenleri olabilir, memleketleri olabilir - önemli olan sizsiniz onlara bırakıyor. Hikayelerini anlattıktan sonra, bağlantı kurmak istediğiniz her şeyi seçebilirsiniz. Ayrıca, sohbeti hemen onların yerine kendi şartlarınıza göre koyarak onları yabancılaştırmıyor. Yani bundan sonra devam edeceğim şey bu.
Yine de merak ediyorum, özellikle Amerika Birleşik Devletleri dışındaki yerlerden gelenler için: Merhaba dedikten sonra ne dersiniz?