Bölüm 74: Yüz Yıl Değil
İnci tekrar Shangguan Xiu’nun ağzına döndü, bu sırada kalan tek koluyla depolama çantasına vurdu. Ortaya çıkan çok sayıda uçan kılıçlar, sancaklar ve diğer büyülü eşyalar aynı anda ileri doğru fırladı. Daha sonra, birer birer patlayarak parçalandılar. Shangguan Xiu kolunu kaldırdı ve çeşitli eşya parçaları yükselerek deniz gibi bir görünüme büründü.
Uzaktan bakınca, çok sayıda parça kör edici bir parlaklığa sahipti, sanki gerçekten de bir deniz gökyüzünde yüzüyor gibiydi. Deniz dönmeye başladı ve ardından havada uğuldayarak doğrudan Meng Hao’ya hücum etti.
Bu Samanyolu Deniziydi, yıllar öncesinde ismi duyulan Samanyolu Patriğinin elde etmiş olduğu büyülü teknikti. Patrik, zamanında tekniği bir çok seviyeye bölmüştü. Ve en düşük seviyesi sadece dokuzuncu seviye Gelişimciler tarafından kullanılabiliyordu.
Tabii ki Temel Kurulumu aşamasındaki bir Gelişimci elbise kolunu fiskeleyerek parçalardan Samanyolu Denizi yaratabilirdi. Fakat, Qi Yoğunlaştırma aşamasındayken bu teknik gerçekten çok güçlüydü.
Hal böyleyken, bu tekniği uygulamak da çok kolay değildi. Sadece dokuzuncu seviyenin zirvesinde olanlar yapabilirdi ve bunu muazzam miktarda ruhsal enerjiyle desteklemeleri gerekiyordu. Tüm Samanyolu Şehrinde, Shangguan Xiu bu tekniği uygulayabilecek tek Qi Yoğunlaştırma aşaması Gelişimcisiydi.
O anda, dövüşü mümkün olduğunca hızlı bitirmek istiyordu, sadece Meng Hao’nun hazinelerini almak için değil, aynı zamanda Samanyolu Şehrine geri dönüp zehre bir çare bulmak istiyordu. Bu yüzden en güçlü tekniğiyle saldırarak hazine parçalarından oluşan bulutu Meng Hao’ya doğru gönderdi. Bunu gören Meng Hao derin bir nefes aldı ve daha sonra depolama çantasına vurdu.
Uçan kılıçlar arka arkaya belirdi. On kılıç, elli, yüz, toplam üç yüz tane kılıç Meng Hao’nun etrafında dönmeye başladı. Meng Hao elini kaldırdı, ardından onları ileri doğru itti.
Bunun ardından üç yüz uçan kılıç devasa bir kılıç yağmuru şekli aldı ve ardından Uçan Yağmur Ejderi suretine büründüler. Meng Hao ileri yürüdü ve ellerinde parlayan iki tane altın şerit belirdi; iki tahta kılıç. Vücudu bir ışık ışınına dönüşerek Uçan Yağmur Ejderi şeklindeki kılıç yağmurunun içine doğru uçtu.
Meng Hao sanki bu uçan kılıçlardan oluşan Uçan Yağmur Ejderinin ruhu gibi olmuştu. Kafasını Göklere doğru kaldırdı ve kükredi, ardından Samanyolu Denizine doğru fırladı.
Yeri göğü sarsan bir patlama yankılandı. hazine parçalarından oluşan Samanyolu Denizi Meng Hao’nun uçan kılıçlarıyla vuruştu. Kılıçlar arka arkaya bertaraf olurken çatlama sesleri duyuluyordu. Ama Deniz on tane kılıcı bertaraf ediyorsa, ardından Meng Hao onların yerini başka on tanesiyle dolduruyordu.
Şu an, eş zamanlı olarak kontrol edebildiği uçan kılıç sayısı en fazla üç yüzdü. Depolama çantasının içinde şuan yedi yüz civarı kılıcı vardı, bu geçen yıldan beri kopyaladığı kılıçlardı. Ding Xin ile giriştiği vahşi savaştan sonra ve dokuzuncu seviyeye ilerleme süresince, kendini tamamen hazırlamıştı.
Bunu gören Shangguan Xiu’nun yüzü değişti. Sağ elini fiskeleyerek bir büyü örüntüsü oluşturdu, daha sonra daha fazla büyülü eşya çıkartarak oluşuma ekledi.
Meng Hao’nun uçan kılıçları uğultular eşliğinde sürekli Samanyolu Deniziyle vuruşuyordu. Sesleri dört bir yana yankılanıyordu fakat bu Samanyolu Denizinin gücü korkunçtu. O anda, Meng Hao ileriye doğru kolay kolay hareket edemedi. Aniden, vücudunu döndürdü ve bunun eşliğinde etrafındaki uçan kılıçlarda dönmeye başladı. Dönüş hızları daha da yükselerek en sonunda bir hortum oluşturdular ve bu hortumun merkezinde Meng Hao vardı. Meng Hao dönmeyi kesti ama uçan kılıç hortumu hızla dönmeye devam etti.
Uzaktan bakınca, hızla dönen bir hortum Samanyolu Denizini ortasına doğru kesiyor gibi görünüyordu. Hazine parçalarından oluşan Samanyolu Denizi uçan kılıçlarla çarpışmaya devam etti ama bir kaç nefeslik süre sonunda kılıçlar ileriye doğru zorlayarak berrak denizi kesmeye başladı.
Shangguan Xiu’nun yüzü düştü. Meng Hao’nun Gelişim Merkezi şok ediciydi, tıpkı sahip olduğu büyülü eşya sayısı gibi. En şaşırtıcı şey ise onun savaş tecrübesiydi. Onun büyülü savaş tekniklerini çabucak değiştirebilmesi Shangguan Xiu’yu kesin bir inanmayışa sürükledi.
Yankılanan gürlemelerin arasında Meng Hao ve uçan kılıç yağmuru Samanyolu Denizine doğru girişmişti ve içindeki parçaları dağıtıyordu. Meng Hao aniden ileri doğru sıçradı ve iki altın şerit görünümlü tahta kılıç ürkütücü feryatlar yayarak Meng Hao ile birlikte havaya fırladı. Shangguan Xiu’nun yüzünü şaşkınlık bürümüştü.
“Meng Hao!” diye bağırdı, mümkün olduğunca hızlı bir şekilde geriye doğru fırladı, yüzünde panik vardı. Buna karşın saldıran taraf olan Meng Hao hiçbir şey söylemedi. Yüz ifadesi her zamanki gibiydi. Hızını daha da artırdı ve iki tahta kılıcının hedefleri, rakibinin kalbi ve alnıydı.
Shangguan son derece kızgındı. En başta üstün durumdaydı, ama sonra zehirlenmişti. Oradan sonra işler kötüye gitmeye başlamıştı. Zehri yok edemediği için Gelişim Merkezinin tam gücünü kullanamıyordu. Sürekli gücünün bir kısmını zehrin etkisini bastırmak için kullanmak zorundaydı. Şu an, geri çekilmeye zorlanmıştı, her seferinde bir adım geri gidiyordu.
Shangguan Xiu’nun eli parladı ve göğsüne vurdu, ardından bir ağız dolusu kan tükürdü. Bu kanın içinde daha önce ortaya çıkan inci vardı. Kavisli bir ışık arkı ortaya çıkarak iki tahta kılıcı önlemek için fırladı. Kalkan hemen sarsılmaya başladı ve ardından parçalanarak geri çekilmekte olan Shangguan Xiu’nun daha da hızlı geriye itilmesine neden oldu.
Kalkanın parçalanmakta olduğunu gören Shangguan Xiu hemen konuştu, “Meng Hao, burada duralım. Üç büyük Tarikat seni arıyor ve bu savaşımız mutlaka onların dikkatini çekecektir. Hatta her an gelebilirler. Üç ülke sakinlerine zarar falan vermedim. Düşmanlığımızı bir kenara atalım, ne dersin?”
Meng Hao cevap vermedi. Ruhsal enerjisi yükseldi ve parlayan tahta kılıçlar kalkanı itmeye devam etti. Shangguan Xiu’nun etekleri tutuşmuştu. İnleyerek kolunu salladı ve dağın aşağısını işaret etti.
“Eğer devam edersen, üç ülkenin bütün insanlarını katledeceğim!”
“Küçük Kaplan!” diye bağırdı Meng Hao. Savaş boyunca ikinci kez konuşmuştu.
Bu bağırışın ardından, dağın aşağısında kan kırmızısı bir parıltı görüldü. Kafa büyüklüğündeki Kan Küresi ortaya çıkmıştı. Küre genişlemeye başladı, sanki patlamaya hazırlanıyor gibiydi. Aynı sırada sıska bir figür ortaya çıktı, o Küçük Kaplandı. Dişlerini sıkmıştı ve ellerinde bir inci tutuyordu.
Bu inci Kan Küresine doğru fırladı, etrafında hızlıca dönerek kanın genişlemesini engelleyen kısıtlayıcı bir bariyer şekillendirdi.
“Meng Hao, onu sadece bir tütsü çubuğunun yanma süresi kadar tutabilirim!” Küçük Kaplan bunu demesiyle birlikte bir ağız dolusu kan tükürdü, ardından bacaklarını çaprazlayarak meditasyona oturdu.
Bunu gören Shangguan Xiu’nun yüzünde daha fazla duygu titreşti. Daha fazla bir şey yapmaya zamanı yoktu. Bir gümleme sesiyle kalkan bertaraf oldu ve Shangguan Xiu’nun incisi parçalandı. Tahta kılıçlar tekrar ilerlemeye devam etti ve onların arkasındaki Meng Hao’nun öldürme arzusu göklere yükselmişti.
Shangguan Xiu vücudundaki zehrin kontrolünü kaybedince, ağzından kanlar fışkırdı. Zehir dışarı doğru patlayarak ona bilincini kaybetme tehdidi oluşturdu. Shangguan Xiu yüzünde üzgün bir gülümsemeyle geri çekilmeye devam etti.
“Gökler bana yardım etmeyecek…” dedi acı acı gülerek. “Meng Hao, bu savaşı kaybetmeyeceğim. Ve sen… Yemin ediyorum ki Qi geçitlerini ezeceğim!” Onun bu gülümsemesi yoğun bir dargınlıkla birlikte büsbütün bir çaresizlik içeriyordu. Ama kesinlikle umutsuzluk yoktu. Fakat, dargınlık ve çaresizliğin yarattığı hava umutsuzluktan bile daha karanlıktı.
Sol eliyle depolama çantasına vurdu. Üzerine gelen tahta kılıçları görmezden gelerek, bir tane tıbbi hap aldı. Hap ortaya çıktığı anda yakındaki ruhsal enerji dalgalanır gibi oldu ve güçlü bir tıbbi aroma havayı doldu. Shangguan Xiu acı acı gülerek hapı yuttu.
Hapı gördüğü anda Meng Hao’nun gözleri kısılmıştı. Hap bal renginde Temel Kurulumu Hapıydı. Üzerine ise bir mühür kazınmıştı; bu hap Samanyolu Şehrinde onun sattığı haptı.
“Ben, Shangguan Xiu, Qi Yoğunlaştırmanın birinci seviyesine yedi yaşındayken ulaştım.” diye mırıldandı kendi kendine. “Otuzumda altıncı seviye oldum. Otuz dokuz yaşındayken de dokuzuncu seviyeydim. Bugün, tam tamına doksan dokuz yaşındayım…” Meng Hao’ya bakmadı bile, bakışları gökyüzüne dönüktü. Bir anda, içindeki güç kabardı. Hareketsiz kaldı, tabii ki Temel Kurulumu Hapı tamamen özümsenene kadar buna muktedir olmayacaktı.
Fakat, bu bir zayıflık olsa da, onun vücudundaki güç muazzamdı, Qi Yoğunlaştırmanın dokuzuncu seviyesini çoktan aşmıştı. O Temel Kurulumu aşamasına doğru tırmanırken, iki tahta kılıç onun vücudundan 18 santim civarı uzaklıkta yavaşça durdu.
Meng Hao’nun ifadesi değişti. Rakibinin aurasının giderek güçlendiğini hissedebiliyordu. Şu an burada, Daqing Dağında, Temelini kuruyordu. Küçük Kaplanın ifade değişimi Meng Hao’ya göre çok daha fazlaydı.
“Temelimi elli yıl önce kurabilirdim...” dedi Shangguan Xiu, yüzündeki karanlık ifade onu vahşi gösteriyordu. “Ama bunu istemedim. Kusursuz Temelim olsun istemedim. Elli yıldır Kusursuz Temeli de aşan sarsıcı bir Temel kurmayı planladım! Bir Yetkin Temel istedim. Ama bugün… Ne yazık ki, bugün yaralandım ve zehirlendim. Eğer Temel Kurulumu aşamasına ulaşamazsam kesinlikle öleceğim. Elli yıllık hazırlığın ardından, tam son adıma gelmişken… Her şeyi mahvettin! Meng Hao, senden ne kadar nefret ettiğimi biliyor musun!?” Shangguan Xiu başını eğdi ve Meng Hao’ya doğru baktı. Ne dişlerini gıcırdatıyor ne de inliyordu. Yüzü sakindi, fakat gözlerini yoğun bir nefret doldurmuştu. Bu nefret kalbine ve kemiklerine kadar işlemişti.
Meng Hao’nun kalbi hızlandı ve ölümün gölgesinin üzerine çöktüğünü hissetti. Ama geri çekilmedi. Gözleri parladı ve Temel Kurulum Hapını kullandığı zamanki tecrübelerini düşündü. İki ay boyunca hiç hareket edememişti.
“Ben sekizinci seviyedeydim, bu yüzden benim için iki ay sürdü. Shangguan Xiu ise elli yıldır dokuzuncu seviyenin zirvesinde, enerjiyi çok daha çabuk özümseyecektir. Ama bir yolu olmalı!” Gözleri ışıldadı ve bir tane Düzlük Hücum Hapı çıkartarak ağzına attı. Ruhsal enerji vücudunu doldururken, ellerini tahta kılıçlara doğru salladı.
Bir gürleme sesiyle birlikte iki tahta kılıç titredi ve ardından güçlü bir hava yaymaya başladı. Yavaş yavaş ama emin adımlarla Shangguan Xiu’ya doğru yaklaştılar. Yavaş yavaş durma noktasına gelmeden önce Shangguan Xiu’nun yedi santim yakınına kadar ilerlediler. Bu Meng Hao’nun sınırıydı. Yeterince ruhsal enerjisi yoktu, kılıçları daha fazla ilerletemeyecekti.
“Sınırlarını bilmiyorsun...” dedi Shangguan Xiu soğuk bir gülüşle. “Ben Temelimi elli yıl önce kurabilirdim. Şu anki Gelişim Merkezimin enginliği sayesinde hapı bir saatten az bir sürede tamamen özümseyeceğim. Şu an kaçmak yapabileceğin en iyi şey olur. Ama dünyanın bir ucuna da gitsen şimdiden uyarayım, sen ölü birisin.” Shangguan Xiu Meng Hao’ya doğru baktı, nefreti ona Meng Hao’yu öldürmek için yüzlerce yolun hayalini kurdurtuyordu.