Bölüm 226: İnan Bana
Çeviri: RassNt
Kanlı doktor giysisini ve deri maskeyi giymiş olan Chen Ge ahşap plakaları açtı. On dakika geçmesine rağmen henüz çığlık gelmedi. Görünüşe göre Üçüncü Hastalık Koğuşu'na alıştılar.
Chen Ge çok yumuşak davrandığını hissetti. İlk korkuyla ziyaretçileri ürkütmek istemediği için onlara on dakika vermişti.
Kasetçaları bulmuş olmalılar. Şu andan itibaren işler biraz daha zorlaşacak.
Chen Ge karanlık merdivenlerden aşağı indi. Merdivenin sonuna ulaştığında sol koridora dönüp baktı. Mühürlü dersliğin dışında bir tane bile manken yoktu. Bugün itaatkar gibiler. Normalde birkaç tanesi dışarıda aylaklık yapardı.
Yüzsüz hemşirenin üniforması ve çekici tutarak Üçüncü Hastalık Koğuşu'nun çelik kapısını itti.
Üçüncü Hastalık Koğuşu henüz tamamlanmadı ve gizli görevler henüz tetiklenmedi. Senaryo en fazla yüzde elli oranında tamamlanmış durumda, o yüzden gerçek üç yıldızlı senaryo seviyesinde değil. Grubun içinde birçok profesyonel olduğu için gerçekten de başarılı olabilirler. Chen Ge yavaşça yürüdü. Acelesi yoktu. Gidip deli kadının mankeninin bulup bu hemşire üniformasının etkilerini test etmem lazım.
İlk köşeyi döndüğünde aniden durdu. Koridorun ortasında yirmiden fazla manken yolu tıkamıştı ve kafaları sağda solda yuvarlanıyordu. İyi vakit geçiriyor gibilerdi.
"Niye hepiniz buradasınız?" Chen Ge olduğu yerde dururken yuvarlanan kafalar aniden duraksadı. Hepsi de bir anda ölü numarası yapmaya başladı. "Bu sizin senaryonuz mu? Niye okul üniformalarınızla akıl hastanesine geldiniz?"
Doğal olarak mankenler sessizdi. Sanki atari salonunda öğretmenlerine yakalanmış ilkokul öğrencisi gibilerdi.
"Hadi buraya geldiniz, bir de kendinizi mi gösterdiniz?" Chen Ge öfkeli gibi göründü ama onlar için üzülmüştü. Kafaları yerden topladı ve onları yerlerine taktı. "Bu ziyaretçiler zararsız mankenleri bile kendi haline bırakmamış, ne kadar acımasızca."
Ortamda ışık olmadığından ilerleyişi yavaşladı. Altı mankeni düzelttikten sonra ayağa kalktı ve konuştu, "Onları gönderdikten sonra geri dönüp size yardım edeceğim."
Sesinde öfke hissi barındıran Chen Ge çekicini kavradı ve koridorda ilerlemeye devam etti.
…
Elektroterapi odasında Han Qiuming kasetçalara doğru eğildi. Uzun süre dinledikten sonra herhangi bir ses duyamadı.
"Boş kaset olabilir mi?" Aklına gelen tek sonuç buydu.
"Patron böyle anlamsız bir şey yapar mı?" Ye Xiaoxin bu kasetçalarda daha fazlasının olduğunu hissetmişti ama doğruydu, sadece hafif bir beyaz gürültü vardı. Cihazın üstündeki butonlara uzandı ama ne kadar bassa da oynatma butonu değişmedi ve kaset oynamaya devam etti.
"Patron muhtemelen bu kasetçaları modifiye etmiştir; butonlar sadece göstermelik. Gerçek güç butonu başka bir yerde gizli olmalı." Han Qiuming uzun süre bakmasına rağmen güç tuşunu bulamadı. Yüzü karardı. Üçüncü Hastalık Koğuşu'na girdiğinden beri işe yarar biri olmaya çalışmıştı ama buradaki aksesuarlar hep ona karşı geliyordu.
"İlk önce buradan ayrılmalıyız." Han Qiuming telefonuna baktı. "Üç dakikamız kaldı. Eğer acele edersek başarabiliriz."
Ye Xiaoxin ile birlikte odadan çıktılar. 3 numaralı odadaki gizli geçitten çıkmayı planladılar.
Bu sırada koridorun diğer ucunda...
Guo Miao'nun grubu Üçüncü Hastalık Koğuşunun derinliklerine geri dönmüşlerdi. Müdürün ofisi de dahil ikinci ve üçüncü koridorların odalarına aceleyle baktılar ama Han Qiuming'i bulamadılar.
"Patron! Bütün odalara baktık ama Han Qiuming'den iz yok!" Song An nefes nefese bağırdı.
"Koridorlar sadece tek bir yöne gidiyor, onunla karşılaşmış olmalıydık. Bu herif nerede?" Guo Miao kendi yüzüne hafifçe vurdu. Son on yıldır hiç bu kadar endişelenmemişti. "Biraz düşüneyim. Han Qiuming'in ortadan kayboluşuna dair üç ihtimal var. Birincisi, gizli bir geçit bulup içine girdi, ikincisi daha önce baktığımız odalardan birinde saklanıyor ve şu an korku evinin daha derinlerinde bulunuyor ve üçüncüsü..."
Bu noktada aklında akıl hastanesiyle bağlantılı kanlı sahneler belirdi. Devam etmeye cesaret edemedi. Song An'a aktı ve onun gözlerindeki korkuyu gördü.
"Bu kötü!" İki adam göz göze geldiler ve bu durum Su Luoluo'nun tüylerini diken diken etti.
"Bu tura devam etmek istiyor musunuz? Çünkü ben gidiyorum!"
Kız çok korkmuştu. Kendi takım arkadaşları bu korku evinin çalışanlarından daha profesyonel olsalar da bu tarz şeyler söylemeleri onu korkutmuştu.
"Hayır! Yalnız gidemezsin, çok tehlikeli! Birbirimizden ayrılmamalıyız!" Song An sanki Su Luoluo onlardan ayrılırsa çok kötü şeyler olacakmış gibi konuştu.
"Yaşlı Song haklı. Eğer ayrılırsak bizi teker teker indirme şansı vermiş oluruz. Ancak beraber kalırsak düşman istediği gibi saldıramaz." Go Miao Su Luoluo'ya zorlama bir gülümseme gösterdi. "Seni bu karmaşaya sürüklediğim için kusura bakma ama endişelenmene gerek yok, kesinlikle güvenli bir şekilde buradan çıkacağız."
Guo Miao'nun özrünü duyan Su Luoluo ağlayacak gibi oldu. Neden aniden özür diliyorsun? Ne oluyor? Bu ziyarette size katılacak şanslı kişi olduğumu söylediniz ama oradan oraya koşuşturmaktan başka bir şey yapmadım. Neden bana bunu yapıyorsunuz?
Su Luoluo kandırıldığından ve orada bulunan tek gerçek ziyaretçi olduğundan şüphelendi. Geriye kalanlar oyuncuydu! İki korku evi onu korkutmak için iş birliği yapmıştı!
"Harcayacak zamanımız yok. Ne kadar uzun kalırsak Han Qiuming o kadar tehlikede olacak. Hemen onu bulmamız lazım!" Guo Miao karar verdi. "Hadi! Diğer koridordan devam edelim!"
O ve Song An önden giderken Xiao Du arkadan takip etti. Harekete geçmeden önce Su Luoluo'ya döndü, "Kardeş Song ve Patron güvenilir insanlardır. Onlar yanımızdayken başına hiçbir şey gelmez."
"Bir korku evinde başıma ne gelebilir? Beni böyle mi teselli ediyorsun?" Kanlı harflerle bezeli koridorda tek başına kalan Su Luoluo istemsizce Guo Miao'nun grubunu takip etti. Çıkışa tek başına dönmeye cesaret edemedi. Grup dördüncü koridora yürüdü. On odanın hepsine baktılar ama yine de Han Qiuming'i bulamadılar.
"Sona mı ulaştık? Bu Han Qiuming nerede?" Fiziksel olarak tükenen Song An duvara yaslandı.
"Kanlı canlı bir adam nasıl ortadan kaybolur?" Guo Miao'nun kalbi hızlı atıyordu. Etrafa bakındı ve duvardaki kanlı yazıların renginin koyulaştığını fark etti.
"Bir şeyleri atlıyor olmalıyız!" Guo Miao Song An'ın omuzunu kavradı. "Bütün korku evleri çalışanlar için özelleştirilmiş yollara sahiptir, aynısı Üçüncü Hastalık Koğuşu için de geçerli olmalı. Daha önce kontrol ettiğimiz bazı hasta odalarında birkaç eşsiz yapı vardı. Yolun onlardan birinde gizli olduğuna inanıyorum."
"Tamam, gidip beraber bakalım!"
Onları takip eden Su Luoluo denemişti. İlk defa böyle bir korku evine gelmişti. "Buraya kadar koştum ve şimdi tekrar geri mi koşacaksınız?"
"Çalışan geçidi ve Han Qiuming o odalardan birinde olmalı." Guo Miao Su Luoluo'ya baktı. Uzun zamandır bu kadar ciddi değildi. "Güven bana, yanlışım yok!"
…
Han Qiuming ve Ye Xiaoxin müdürün ofisine çıktılar. Kasetten gelen beyaz gürültü daha da belirgin hale gelmişti.
"Ekip arkadaşların nerede? Koşma sesi duyar gibi oldum." Ye Xiaoxin Han Qiuming ile arasındaki mesafeyi korudu.
"Onları boşver, önce biz çıkalım." Kasetçaları taşıyan Han Qiuming bir şeyin kendisini izlediğini hissetti. Tüyleri diken diken oldu.