En İyi Arkadaşım Cinsel Saldırı ve Duygusal Olarak Bir Yıl Beni Nasıl Manipüle Etti?
“Sadece siz bildiğiniz gibi, prezervatifleri kullanmaya ihtiyacımız var” dedi. Temmuz 2016'da ilk defa seviştikten sonra en iyi arkadaşıma söyledim. Buffy, The Vampir Avcısı aka The Original'den Alexander “Xander” Harris'in ardından Alex diyelim. Fuckboy.
"Üzgünüm, heyecanlandım," dedi Alex, bitmemiş eklemlerimizden birini gecenin erken saatlerinden itibaren aydınlatıyor.
Vizyonum bir an bulanıklaştı, kafamda sağır edici bir sessizlik, bağırsaklarımdaki donuk ağırlık yayılıyor ve kalbimdeki keskin ağrıları hafifletiyor.
O zaman seks yapmadığımızı fark ettim.
Bana cinsel saldırıda bulundu.
Aşk
En iyi arkadaşım olan Alex, 2015'te ilk tecavüzümün ayrıntılarını anlattığım ilk insanlardan biriydi. Olmasaydı bile, romantik olarak yer aldığımda vokal bir feminist yazardım. . Yeni ofisimden bir meslektaşım kondomu çıkardığında ve çok açık ve açıkça NO'larıma rağmen bana zorla girmeye zorlandığında, rızaya dayalı cinsiyet olarak başlayanların tecavüze döndüğü konusunda utangaç değildim.
Korunmasız seks benim için duygusal ve fiziksel olarak samimi ve yoğundur, ve ben sadece partnerime güvenebileceğimi bildiğimde ilgileniyorum. Benim rızam bir prezervatif olma şartına bağlıydı - tecavüzcüm bu önemli kişisel sınırıma saygısızlık etmeyi seçti. İnsanlar genellikle yanlış bir şekilde “gri tecavüz” olarak adlandırır - tecavüz, rıza dışı herhangi bir cinsel temas olarak tanımlanır. Hayır dedim. Dinlemedi. Bu tecavüz.
Alex ve ben geçen sene birlikte daha fazla zaman geçirmeye başladık ve şaşkınlıkla ona olan sevgim arttı. 5 yıldır iyi arkadaştık ve sonsuza dek benim için hislerim olduğunu bile biliyordum, onunla romantik bir şey peşinde koşmak aklımdan hiç geçmemişti. Ayrılık ve cinsel travmadan yeni çıkmış olan geleneksel tek eşli ilişkiler bana çekiciliğini yitirmişti. Ama yine de kelebeklerime yaslanmaya karar verdim, Alex'in beni olduğum için tanıdığını ve kabul ettiğini ve kalbimin ve vücudumun iyi ve emin ellerde olduğuna güvenebileceğimi düşünerek karar verdim.
Yeni biriyle fiziksel ve duygusal açıdan savunmasız olmak, olduğu gibi sinir bozucudur, ancak çoklu-kişisel trajedilerden sonra kabus gibiydi. Alex'le yatağında sadece birbirimizi tutup öpüşmekle saatler geçirirdik. Bu anların saf ve keyifli nefessizliğine rağmen, travma beni uyarmadan ne zaman kurtaracağı konusunda endişe duyuyordu. Onun altında sertleşir, ağır göğsümde hangi havayı idare edersem halimin hiperentilasyonunu yapardım, zihnim harika hediyemle berbat travmamı ayırt etmek için mücadele eder.
Kollarımın etrafımda dolaştığını, saçlarımı okşadığını, alnımı öptüğünü, kulağımdaki güvenceleri fısıldadığını hissetmek vücuduma yeniden bağlanmamı sağladı. Kendisine gerçekten aşık olduğunu ve umursamadığını hissettiğimde, kendime daha derin bir şekilde aşık olacağım, özlerimde hissettiğim anlardı. Aramızdaki sıcaklık ve merhamet, ilk tecavüzümün ardından kalan psikolojik yaraları yavaşça iyileştiriyordu.
Ve işte bu yüzden ilk seferimiz bu kadar sarsıcıydı - bir saniye dışarı çıktık, daha sonra da prezervatifim içimdeydi. Çok sayıda ortadaki kabus ani geri dönüşlerimden biri gibiydi, sadece tecavüzcümü başıma hayal etmek yerine, üstümde başka bir tecavüzcü vardı. Onun altında dondum, ilişkimizin sadece birkaç dakika öncesine kadar olanlarla olanları uzlaştıramadım. Onu durmak ya da hayır demek için kendime getiremeyecek kadar çok sevdim, tecavüz bile olsa cinsel saldırı olarak kabul edemedim ve hiçbir şey için kendimden daha fazla nefret etmedim.
Tecavüz
O sabah diğer arkadaşlarımla birlikte Montreal'e gittik. Evden 500 kilometre uzakta (300 mil) olmakla ve Alex'le tecavüzümün tam bağlamını yeniden yaşama geçirmeme neden olduğu hakkında konuşmak zorunda kalamadım. Sadece sahip olmadığım çok fazla güç ve cesaret aldı - hafta sonu için sessiz kaldım, ihanet töreninde öfkem ve iğrenç kaldım, daha iyi bir zaman için herhangi bir duygusal çatışmayı rezerve etmek için kararlılığımdan sıyrıldım. Ne de olsa drama neden olmak istemedim.
Lana Del Rey'i izlerken cildim, kemiklerim, etim ve ruhumun dokunuşunda geri teperken, elimi tutardı veya kolunu belimin etrafına koyardı. Yolculuğun sonunda, zar zor ona bakabiliyordum. 9 saatlik eve geldiğimizde ona bir şey söylemeyi reddettim ve yedinci saatte dinlenmeden önce safra kustum. Arkadaşlarım beni evden çıkardıklarında, yaptıklarının iyi olmadığını söyleyerek bir yer bırakıp, cinsel tacizde bulundukları gerçeğini işlemeye çalışırken yer istediğinde ona mesaj attım.
“Öyle bir his vardı. Çok üzgünüm, tamamen haklısın, cehennem gibi bencildim ”dedi. Tüm hafta sonunu, yaptığı şeyin benimle hiç oturmayacağını biliyordu. Güzel.
Bir gün boyunca bütün cephelerde ondan tamamen susturulduktan sonra - arkadaşımızın WhatsApp’ta olamadığı mesajlarını, Snapchat hikayelerimi bile kontrol etmiyordu - endişelenmeye başladım. Acı çekerek ve Ariana Grande şarkılarına hışırdamakla meşguldüm, Alex, Tumblr'ı iyi bir duygusal duygusal manipülasyon için çekmenin iyi bir fikir olacağını düşündü.
“Her şeyi mahvettim ve onu kaybettim. Artık hiçbir şey önemli değil. Hoşçakal Dünya."
Kendi hayatını alarak en iyi arkadaşın için endişelenmek zorunda olduğunu hayal et çünkü cinsel olarak sana saldırdıktan sonra alana ihtiyacın vardı. Elbette intihar yüzünden ölmemişti - ona ulaşmamı sağlamak küfürlü bir taktikti ve ne yazık ki işe yaradı. Yazısının yorumlarına cevap verdim, dikkatinizi çok çirkin bir tonda aldım: “Büyümek ve kaçmak yerine sorunlarınla ilgilen. Acı çekiyorum ve sizler için her şeyi yapıyorsunuz. ”
“Sadece benim için bu çok yeni duyguları yazmak için özel bir yer istedim,” Alex, çok açık olmayan Tumblr'ına cevap verdiğini, ölmediğini doğruladı, “Benimle ilgili hiçbir şey yapmaya çalışmıyorum. Seni kaybetmekten çok korkuyorum. Bunun için savaşmak istiyorum. Ben her zaman seni önemsedim! Seni seviyorum ve tekrar kendime güvenmeyi öğrenmem gerekiyor ve saygılarını geri kazanmam gerekiyor. ”
Ben, ben, ben, ben, ben - Alex, nasıl hissettiğimi duymamış olmama rağmen cevabımın beklentisiyle önceden yazılmış paragraflar vardı. Beni Duygusal İstismar 101'e sokuyordu ve ben bunu biliyordum - ama kalbim, ona olan sevgim gerçekten neler olduğunu görmek için çok gürültülüydü. Ona bencil bir pislik olduğu için bağırdım, daha iyi olması için yeterli olacağını düşünerek. “Bir şeyleri kapattık” ve bir yıldan fazla bir süre onunla fiziksel olarak samimi olmaya devam ettim.
Suçluluk
İlişkimizde, o haftasonu gördüğümden farklı olarak, bir çok kırmızı bayrak vardı. Ayrılmaya ihtiyacım olduğunu entelektüel olarak biliyordum, ama onun duygusal sevgisini kaybetmek için duygusal olarak gücüm yetmeyeceğini düşünmedim. Ayrılırsam gerçekten intihar ettiği ya da okuldan atlayıp derin bir depresyona girmesinden korktuğu için çok korktum. Basitçe konuşursak, onu incitmek için çok fazla sevdim ve hayatta kalmasına yardım etmek benim sorumluluğumdu. Dahası, kalbim ve gururum, dostluğumuzu tamamen sona erdirmek ya da en azından onunla yatmayı bırakmak için çok inatçıydı.
İlk tecavüzcüsünü yasal ve idari adalet süreçleriyle alan ve tecavüz kültürünün imhasını savunmak için travmasını yaşam boyu süren bir misyona dönüştüren kurtulan oldum. En iyi arkadaşımın, tecavüz sonrası kendime aşık olduğum ilk insanın, bu kadar şiddetli bir şekilde tövbe ettiğim, manipülatif, küfürlü boktan bir parça olduğuna inanmayı reddettim. Onu eğitebileceğimi, değiştirebileceğimi düşündüm - feminist bir savunucu olarak benim görev ve sorumluluğum gibi görünüyordu.
Kendime sadık kalmanın faydalarını görmeye kendimi kandırdım, kendi saygınlığımın ne kadarını “onu hayatta tutmak için” feda ettiğimi umursamayarak. Sonunda sadece seks yapıldı, sonunda romantik bir bağlanma yoktu. Bir ya da iki orgazm yaşadım, bir ton ot tedarik edecekti ve Netflix'te olanları kandırıyorduk. Seks, benimle yattığında asla göze nasıl bakamayacağımı ispat ettiğim ve bittiği zaman meni göğsümden silerken kusturma dürtüsümle savaşmak zorunda kalacağım sürece oldukça iyiydi.
O zamanlar daha kötü şeyler biliyordum, bir arabanın arka koltuğuna, sadece 3 haftadır tanıdığım bir adam tarafından tecavüze uğramak gibi. Bu sefer, en azından beni duygusal olarak aynı duruma sokan en iyi arkadaşımdı.
Bar cehennemde kurulmuştu ve Alex onu kaldırmak için zar zor parmağını kaldırabiliyordu.
En azından birkaç ayda bir yaptığım cinsel ilişkiye son vermeye çalıştığımda, sızlanacak, kaltaklanacak ve şikayet edecekti. Ben onun hayatının aşkıydım ve mutlu olmam için hiçbir şey istemediğinden emindi. Ama Tanrı, cinsiyeti, sevgimi, onu ne kadar mutlu ettiğimi, hiç kimse onu bu kadar mutlu etmedi, başka hiçbir yerde bulamadı. Bu sözlerin, izinsiz gitme konusundaki kararlılığımı nasıl köreltdiğini anlamadım, eğer yaparsam kötü bir arkadaş olacağımı düşünerek.
“Yaz aşkı? Tek yaptığım bu mu? Kendimi çok kullanılmış ve kırılmış hissediyorum ”dedi. İlk seferinde seks yapmayı bırakmamızı bile önerdim. “Sen benim ilk öpücüğümdün, her şeyden önce ve kelimenin tam anlamıyla birkaç ay geçtikten sonra (cinsel tacizde bana saldırdı) ve sen sadece benim üzerimdesin. Anahtarlarımın tepesinde, ofisimde, cildimi delmek isteyenleri ayırıyordum. “Birini seviyorsan yemin ederim, neden birlikte olamıyorsun?” Diye sordu.
İlişkimizden kurtulmak için kullanmaya çalıştığım bir strateji listesi vardı. Ona eski erkek arkadaşıma hala ne kadar aşık olduğumu ve hiç evlenebileceğim ya da çocuk sahibi olabileceğimi hatırlatırdım - “Neden önce oraya ilk gelen kişi olmak zorundaydı?” - veya Ona bir zaman çizelgesi veririm, böylece cinsel ilişkimiz sona erdiğinde hazır olur.
Alex, uzaklaşmaya çalıştığım her seferinde beni suçluyordu. “Haftada bir kez hiçbir şey olmadı” dedi, kaltak, “birkaç ay önce bana yıl sonuna kadar herhangi bir ilişki değişikliği yapmadığınızı söylediniz!”
Beni duygusal olarak manipüle etmeye çalıştığını söyleyerek onu vücuduma kesinlikle hak etmediğini hatırlatırdı - yorumlarının böyle çıkma niyetinin olmadığını söyleyerek özür dilerdi. Özgür olmamı istedi, mutlu etti, beni sevdi, ama sadece yaralandı. O üzgündü. Sonunda, saçmalıklarını duymaktan bıkmaya başladım ve sadece bir değişiklik yapmaya çalışmaktan vazgeçtim. Belki gelecek sefere. Durulayın ve tekrarlayın.
Son
Bir gün bir atılım geçirdim ve sonunda ayağımı yere indirdim.
“Artık seninle seks yapmak istemiyorum. Benim için hala önemlisin ve seni seviyorum, ama seks beni gerçekten etkiliyor ve geçen yıl olandan beri yapmadığım kendime bakmam gerekiyor. ”
"Bu iyi. Zaten benim için sadece seks, sadece seninle birlikte yapmayı seviyorum. ”
Kırılma noktam sonunda, sonunda Alex'le seks yapmanın beni ne kadar öldürdüğünü anladığımda geldi. Hayatımda ilk kez, duygusal olarak yaralanmam ya da uyuşmama neden olmayan yeni birisiyle cinsel bir deneyim yaşadım - ihlal edilmekten ve utanmak yerine, kendimi güzel, parlak, sevilen, saygı duyulan, güvende hissettim. Mutabakata varmak, sınırlara saygı duymak, gerçekten harika bir mucizedir.
Belki de Alex’e yeni arkadaşım hakkında ve yaşamın ne kadar değiştiğini benim için yaptığım konusunda Alex’e güvenmemekte naif olduğum için - beni gerçekten bir insan olarak değerlendiriyorsa, gerçekten arkadaşım olsaydı, anlayacağını düşündüm. “Mutlu ve üretkenim, kendimi harika hissediyorum” dedi.
“Bir saniye kıskanç hissettim ve bu acı veriyor” diye cevap verdi, “Mutlu olmanı seviyorum, senin için hiçbir şey istemiyorum.” Ona tekrar sevdiğime, cinsel ilişkimizin sona ermeyeceğine dair güvence verdim. ' mutlaka arkadaşlığımızın sonu. Benim zihniyetim, seks yapmayı bıraktığımız, sınırlarıma saygı duyduğumuz sürece arkadaş olmaya devam edebileceğimizdi.
“O zaman seks yok,” dedi ve aynı metinlerde, “2 hafta önce seks yapmadığımızdan da gerçekten tuzluyum”.
"Değilim. Bitireceğimiz birçok kez vardı ve daha sonra bulantı hissediyorum. ” Bu mesajı kırmızı bayrak olarak işaretledim # 390375489764
Bu konuşmadan sonra birbirimizi bir kez daha gördük - Jessica Jones'u (ironi) yeniden izlemeye çalışan ve bir gül körüğü atmaya çalışan bir gece boyunca onun yerine düştüm. Uyumaya çalışırken, Alex arkamda kıvrılmış, beni kaşıyor, kolunu karnımın etrafına sarıyor, kendini çekiyordu. Duygusal olarak boynumu öpmeye başladı, nefesi, cildime tükürük ısındı - arkamı döndüm, kafasına tokatladım ve üşümesini söyledim. Bulantı ve boğulma hissetmeye başladım. Çok sıkı, uyuyakalmadan önce kolunu belimden kaldırarak mırıldandım.
Ertesi sabah onu işten çıkardım ve arkadaşımın yeni evini görerek ve kendime çok miktarda tatlı verdim. Akşamları bana mesaj attı:
Alex: Mesleğimin hiçbiri olmadığını biliyorum, bu yüzden cevaplayabilir veya yanıtlayamazsınız, ancak bu yeni kişiyi kimin / nasıl tanıdığınızı sorabilir miyim?
İlişkimizdeki her kırmızı bayrağın kırmızısı, midemdeki çukura sıçrayan bir yıl öfkeye değen vizyonumda yayıldı;
Ben: Neden umursuyorsun? Neden fark eder?
C: Yapmamalıyım, biliyorum ama merak ediyorum ve beni rahatsız ediyordu. Seni kimin daha mutlu ettiğini bilmek istiyorum çünkü başarısız oldum. Boşver, çocukça, önemli değil.
Ben: Çok lanet çocuksusun.
C: Üzgünüm, bu yeni durumla başa çıkmaya çalışıyorum, sadece acıtıyor. Mutlusun, önemli olan bu. Bununla ilgili konuşacak kimsem yok, ama tamam, sadece sessiz olacağım. Üzgünüm.
Ben: Seni lanetlemek ve rahatlatmak benim lanet olası problemim veya sorumluluğum değil.
C: Aradığım şey bu değil, cevapları arıyorum. Duygularınızın ne kadar ani değiştiğine şaşırdım. Birkaç hafta önce benimle yatmayı kesmek için bir sebep görmediğini bile söyledin, bu yüzden biraz kafam karıştı.
Ben: Bu bir ay önceydi. İsa aşkına.
A: Bir ay uzun bir zaman değil mi?
Ben: Bir ay önce size durmak için bir neden görmediğimi söylediğim için, artık beni becermenizi istemediğimi söylememem gerektiğini mi söylüyorsunuz? Kim olduğumu, ne yaptığımı, neyi temsil ettiğimi biliyor musun? Hayır, yapmazsınız, çünkü yapsaydınız, bana yaptığınız şeyi asla yapmazdınız, hayır demek için bu kadar boktan hissettirmezsiniz.
C: Bu senin hayır demenle alakalı değil. Buna saygı duyarım. Hiçbir şey için zorlamaya çalışmıyorum, bu şekilde karşılaştığım için özür dilerim. Ama bana bunu söylediğinden beri ağlamaktan başka hiçbir şey yapmıyorum ve kendimi kaybettim. Bana bunu verebilirseniz, sona yaklaşmak isterim.
Ben: Benden bir şeyi haketmiyorsun. Saçmalıklarını hak etmiyorum.
A: Katılıyorum. Üzgünüm o zaman, ben halledeceğim.
Birkaç saat sonra:
C: Geçen yıl her şey için teşekkür etmek istedim. Seni defalarca yanlış yapmış olmama rağmen, sevginin bir parçası olmamı sağladığın için teşekkür ederim. Birini sevmenin gerçekten ne anlama geldiği konusunda senden çok şey öğrendim. Bunu birkaç aydır söylemek istiyorum, doğru kelimeleri formüle etmeye çalışıyorum ve bana durmak istediğini söylediğinde, bir şey söylemenin tam zamanı olduğunu biliyordum. Arkadaşlığımızın nereye gittiğini bilmiyorum ama seni sevdiğimi biliyorum.
Ben: Sevgini ifade etmenin çok bencil ve berbat bir yolun var. Bana beni sevdiğini söylüyorsun, yine de tecavüzümün tam bağlamını uyguladın ve kendini öldürmekle tehdit ettin, böylece nasıl hissettiğimi işlemeye çalışırken seni duyabilecektim. Bunu yakaladığın için, seninle seks yapmak istemediğimi söyleyerek artık bana ses çıkarmıyor. Sözüne asla güvenemem. Hiç.
C: Aşk tanımım hiçbir zaman net değildi, bunu biliyordum ve sana söyledim. Üzgünüm Roslyn, ama hayatının aşkı bir başkasıyla birlikte olduklarını söylediğinde ne hissediyorsun? (Poliam, btw olarak tanımladığımı biliyordu) Siz de kıskanç hissetmez miydiniz? Canını yakmak? Kızgın? Baştan beri, bana bir gün benimle fiziksel olmaktan vazgeçmek zorunda kalacağınızı söylediniz ve bunu yavaşça kabul etmeye çalışıyordum. Ama sana olan hislerim asla dalgalanmadı ve seni seveceğimi kabul ediyorum ve kiminle olduğun önemli değil. Mutlu olduğunu söylediğinde, beni de mutlu ediyor. Birbirimizle seks yapmayı bırakmamız gerektiğinden mutsuzum. Daha önce de söylemiştim, seks birinin sevgisini ifade etmenin başka bir yolu. Fiziksel yakınlığı özleyeceğim.
Bu “sohbetten” sonra Alex'i sosyal medya hesaplarımdan kaldırdım. Numarasını bloke ettim. Lana Del Rey vinilleri ile birlikte bir çöp torbasında “İLK ZEMİNE RAPİSTEN” yazdım ve komşularının ve oda arkadaşının görmesi için ön verandasında bıraktım. Bu son mesajlar tabuttaki son çivilerdi, ilişkimizdi, hayatımdaki varlığı.
Her zaman duygusal olarak kötü niyetli bir ilişkinin istismarcının eşini kırdığı, eşlerinin sevgileri olmadan hiçbir şey olmayacağına inandıklarını düşündüren bir ilişki olduğunu düşündüm. Tersinin olabileceğini hiç düşünmedim.
Alex, aşkın ve şefkat için insanüstü kapasitemi avladı; Bana olan aşkımı, bana karşı, özerkliğime karşı bir silah olarak kullandı. Bıktığı her seferinde ona bir şans daha vermem için beni suçlamadan önce hiçbir zaman bir ilişki içinde olmama durumundan yararlanmadığını fark ettim. Onun için ne kadar acıklı ve duygusal olarak olgunlaşmamış olduğunu oynadı, böylece onun için üzülüp kalabilecektim.
Beni onsuz bir şey olmayacağına inandırmak yerine, Alex bensiz yaşayamayacağına inandı. Kendisini koşulsuzca sevmek ve saçmalıklarını tolere etmek için en iyi arkadaşı ve ilk sevgilisi olarak bir görevim olduğunu hissettirdi. Nihayet seçimlerinden sorumlu olmadığımı, beni incitiyorsa onunla kalma zorunluluğunun olmadığını fark etmek bir yıl sürdü.
“Seni sevseydi, sana tecavüz etmezdi. Bunun yanlış olduğunu ve suçlu olduğunu gerçekten bilmeseydi, kendini öldürmekle tehdit etmeyecekti. Bu noktada gerçekten çok fazla duygusal olsa, o zaman bundan sonra bir daha seninle yatmazdı. Gerçekten anladıysa, patladığı zaman olduğu gibi tepki vermezdi. Fakat bunların hiçbirini yapmadı çünkü bencil bir sosyopattı. ”
Çalışmamı takdir ediyorsanız ve yazımı desteklemek ve daha fazla teşvik etmek istiyorsanız, Paypal aracılığıyla tavsiyeleri memnuniyetle kabul ediyorum. Aksi takdirde, lütfen bu parçayı paylaşmayı veya beni Twitter'da takip etmeyi düşünün. Okuduğunuz için teşekkürler!