Ketozis nedir?
Ketozis: (Ketoz), metabolik bir durumdur. Hibrit bir arabadaki ortamlar gibi ketozise girip çıkmadığınızı düşünün; gaza veya elektriğe farklı derecelerde güvenebilirsiniz. Ketozda enerji için karbonhidrat yerine yağa güveniriz ve bunu o kadar yapar ki yağdan keton yapmaya başlarız.
Bu ketonlar bizi beslemek ve hücrelerimize birçok önemli sinyal göndermek için kullanılabilir. Üç farklı keton türü vardır: Asetoasetat (AcAc), β-Hidroksibutirat (BhB) ve Aseton.
İlk olarak AcAc oluşturulur ve kolayca BhB’ye dönüştürülebilir. Teknik olarak, BhB bir keton değildir. Hâlâ keton dediğimiz birine yeterince yakın. Aseton, kendiliğinden AcAc’nin bir yan ürünü olarak oluşturulur. Aseton bir enerji kaynağı olarak kullanılamaz, ancak nefeste ölçülebilir, bu da ketozisin yararlı ancak kusurlu bir ölçümü olarak hizmet eder.
Ketozunuzun derinliğini nasıl ölçeceğiniz hakkında daha fazla bilgi edinmek için keton seviyelerini nasıl ölçeceğinizle ilgili kılavuzumuza bakın.
İnsanlar İçin Ketozis Klavuzu
Diyetinizden bağımsız olarak vücudunuz her zaman çok düşük seviyede keton üretir. Yağ oranı yüksek ve karbonhidrat oranı düşük bir diyet uygularken daha fazlasını üretmeye başlarsınız. İyi formüle edilmiş ketojenik diyeti izleyen kilosu dengeli bir kişi için bu, kalorinin yaklaşık% 5-10’u karbonhidratlardan,% 70-80’i yağdan ve% 20-30’u proteinden anlamına gelir.
Bu, tahıllar, patatesler ve tatlılar gibi karbonhidratı yüksek olan her şeyi hariç tutar – veya en azından bunların yalnızca küçük, seyrek kısımlarına izin verir. Lahana, brokoli, salata ve diğer yeşil yapraklı sebzeler gibi düşük karbonhidratlı sebzeler kısıtlama olmaksızın yenebilir.
Kuruyemişler ayrıca yüksek yağ içeriği nedeniyle keto dostu bir besindir. Macadamia fıstığı ve cevizleri karbonhidrat bakımından çok düşük ve yağ oranı yüksektir. Öte yandan kaju fıstığı karbonhidrat bakımından nispeten daha yüksektir ancak yine de oldukça yağlıdır.
Tatlı biber ve domates gibi sebzelere ‘izin verilir’ ancak biraz daha fazla karbonhidrat içerir, bu nedenle insülin direnci yüksek olanlar için hafifletilmesi gerekebilir . İnsüline ne kadar dirençli olursanız, ketozise girmeniz o kadar zor olur.
Tüm etler, balıklar, yumurtalar, kuşlar ve deniz ürünleri iyi formüle edilmiş ketojenik diyetin parçasıdır. Yağlı kesikleri ve sakatatı yemeye teşvik edilirsiniz (örn. Karaciğer). Karaciğer, açık ara en besleyici yoğun besindir.
Ketozdayken, verimli bir şekilde yağ yakarsınız ve ketonları yakıt olarak kullanırsınız. Bu nedenle ketoz, yağ yakımını en üst düzeye çıkarmanıza izin veren metabolik bir durumdur. Keton üretimi miktarı, kaybedecek fazla yağı olanlar için yağ kaybını kolaylaştırmasına rağmen, yağ kaybı ile ilişkili değildir. İştahı normalleştirmek, bunun büyük bir nedenidir.
Ketoz doğal bir durum mu?
Evet öyle. Bebekler ketotik olarak doğarlar ve emzirildikleri sürece kalırlar. Bir bebek için annesinin sütünü içmekten daha doğal ne olabilir? Bebeklere veya yeni yürümeye başlayan çocuklara meyve püresi, meyve suyu ve diğer besin açısından zayıf şeker bombaları verilir verilmez, elbette artık ketozda değiller.
“Sağlıklı” meyvelerle ilgili küçük bir gezi: Evet, meyvelerin anlamlı miktarda vitamin içerdiği doğrudur. Ancak bütün meyveyi yemek, çocuklarımızı beslediğimiz işlenmiş versiyonlardan çok farklı.
Meyvenin püre haline getirilmesi veya meyve suyunun sıkılması, gıdanın doğal yapısını bozarak, zayıf metabolik tepkilere – anormal derecede yüksek insülin ve kan şekeri artışlarına yol açar. Ayrıca, özellikle fruktoz olmak üzere çok fazla şeker yoğunlaştırırlar.
Çocuğunuzu metabolik sendrom ve diyabet için hazırlamayın, bu yüzden onu bu tür işlenmiş ‘yiyeceklerden’ uzak tutun. Diğeri ise gerçekten uygun bir yemek yerine tatlı yiyecekler yiyorlar gibi. Çoğu yetişkin bile bunu yapmayacak kadar akıllıdır.
Ketozisin doğal bir durum olup olmadığı sorusuna geri dönelim. Doğumdan sonraki zamanın özel bir dönem olduğunu ve geri kalan gelişim aşamalarını ve yetişkinliği temsil etmeyebileceğini iddia etmek doğru olur. Peki ya ergenler ve yetişkinler? Ketoz onlar için normal bir durum mu?
ÖZET
Atalarımız için ketozise girip çıkmak normdu. Nişastalı sebzelerin elde edilmesi enerjik olarak maliyetliydi ve tüm yıl boyunca mevcut değildi. Kışın ya da buzul çağlarında, günümüzdeki formumuza doğru gelişmemizin çoğunu geçirdiğimiz çağda, yüksek yağlı ve neredeyse hiç karbonhidrat içermeyen hayvanlara güvenmek zorunda kaldık.
Ve süpermarketlerin icadından önce, yiyecekler can sıkıntısı için değil, beslenmek için yeniyordu. 24 ila 48 saat hiçbir şey yemedikten sonra çoğu insan ketozise girer. Keto-adapte olduğunuzda bu daha da hızlı olur.
Bu nedenle, yiyeceğin her zaman bol miktarda bulunmadığını varsayarsak, atalarımızın sıklıkla ketozis durumunda olması muhtemeldir – hatta tropikal ada popülasyonları.
Daha kuzeyde yaşayan popülasyonlar, toplanabilecek çok daha az yenilebilir bitki örtüsüne sahipti. Neyse ki, bu bölgelerde yaşayan hayvanlar bizim için yenmeyen bitki örtüsünü yediler, onu etkili bir şekilde avlayabileceğimiz ve tadını çıkarabileceğimiz yağlı ete dönüştürdüler. Bu insanlar kesinlikle yüksek seviyelerde yağ ve proteine güveniyorlardı, bu nedenle muhtemelen zamanlarının çoğunu ketozda geçiriyorlardı.