Çocuklara egzersiz yapmaya ilham veren popüler bir çocuk şarkısı var. Denir Baş ve Omuzlar, Dizler ve Toes. Hiç çocuklarınız, torunlarınız, üvey çocuklarınız varsa ya da küçük çocuklarla zaman geçirdiyseniz, kuşkusuz buna aşina olursunuz.
Son zamanlarda, bu şarkının, vücudunuzun yavaşladığını fark ettiğinizde, o yaşam süresini yakalayan bir yetişkin versiyonu yaratmaları gerektiğini düşündüm.
Bu aşamayı biliyorsunuz, “Mükemmel bir görüşün ardından aniden gözlük takıyorsunuz.” Kendi çocuklarınız uzun süre ortodontiye sahip olduktan sonra, diş hekiminiz size yine size parantez gerektiğini bildirmiştir!
Yeni Yerlerdeki Ağlar
Benim durumumda, yıllardır piriformis sendromuyla uğraşıyordum. Piriformis sendromu, bilmedikleri için, tam anlamıyla, “eşek arısı” dır. Omurganızın tabanını kalçanıza bağlayan piriformis kasının aşırı kullanımı nedeniyle ortaya çıkar.
Birçok insanda, piriformis bacağınızı yukarı ve aşağı doğru siyatik siniri çevreler. Bu yüzden, gergin olduğunuzda, serserilerinizden ayak parmaklarınıza kadar herhangi bir yerde ağrı hissedebilirsiniz. Ahh.
Bunu halledebilirim. Bir süredir o acıyı idare etmeye yardım etmek için uzanıyordum. Ama sonra, yeni yılın başlangıcında, devam eden boğaz kalçalarımı tamamlamak için birkaç yeni ağrı ortaya çıktı.
İlk olarak, ses tellerimde ameliyat oldum ve sesimi tamamen kaybettim. Ocak ayından beri kendimi konuşmak ve nefes almak için kendimi yeniden eğitmek için çeşitli konuşma ve fizyoterapistlerle çalışıyorum.
Sonra gözlerim batmaya başladı. Aynı zamanda içlerinde her zaman bir şey olduğunu hissetmişti. Birkaç hafta sonra blefarit tanısı kondu.
Kocam yıllarca bu koşulu almıştı. Ben sempatik değildim ve “kuru gözlerini” dinleyen herkese sonsuz bir şekilde söylediği için ona alay etmedim. Şimdi sonsuz şikayeti yapan kişi benim. (“Birisi gözünü kaybedene kadar tüm eğlenceler ve oyunlar.” Üzgünüm, direnemedim…)
Ve sonra, sonunda, bir şey çiğnedikçe (TMJ) çene ağrmaya başladı. Bu durumun tanısı stresti. Bir diş hekimine kısaca danıştım - evet, bu bir meslek! - temelde rahatlamaya ihtiyacım olduğunu söyledi.
"Evet! Bunun üzerine çalışıyorum, ”dedim. Grrrr.
Hepimiz Annelerimize Dönüşüyor muyuz?
Tüm bu koşulların, yeryüzündeki zamanımın geri kalanıyla benimle, bir dereceye kadar veya başka bir şekilde kalması muhtemeldir. Ve biliyorum ki yalnız değilim. Kronik ağrı yaşayanların% 70'i kadındır. Ayrıca kadınların ağrıyı erkeklerden daha yoğun algıladıkları da söylenir.
Hastanede tedaviye son vermeden bu çeşitli tıbbi problemleri yönetmek için günde 45 dakika, gözlerimin üzerine sıcak bir bez koyarak, vokal ısınma yapıyor ve nefes alıp vermekteyim.
Bu teoriye sahip olduğumuzda, orta yaşta vurduğumuzda, hepimiz annelerimize dönüşüyoruz. Çocukken, annemin sonsuza dek yatak odasında sırtüstü uzanıp uzanması gibi görünüyordu. Ben bunun fındık olduğunu düşünürdüm. Şimdi her zaman yaparım.
İlk başta, günümün çoğunu 'temel olmayan' bir faaliyete kaybettiğime gerçekten üzüldüm. Zamanla, abdestlerimin çerçevesini değiştirmeye çalıştım. Zaman kaybettikçe bu 'kayıp' zamanı görmeye çalışıyorum: Daha fazla podcast dinliyorum. Germe de beni daha güçlü hissettiriyor.
Yeni Bir Egzersiz Jingle
Bütün bunlar söylerse, şöyle bir şey söylersek, orta yaşlı halkı hedefleyen bir jingle şöyle bir şey söyler: “Boğaz, çene, kalça ve gözler. Kalça ve gözler! Boğaz, çene, kalça ve gözler… ”Onu kimin yaptığını biliyorsun.
Bunu düşünmeye gel, sanırım şimdi daha iyi bir marka.
Orta yaştaki rahatsızlıklarınız neler? Her şekilde, aşağıdaki yorumlarda inilti.
Delia Lloyd, Londra merkezli bir Amerikalı yazardır. Yazıları The New York Times, Washington Post, Financial Times ve The Guardian'ın da aralarında yer aldı. O, realdelia.com'da yetişkinlik hakkında bloglar ve şu anda yüzme ve yetişkinlik hakkında bir kitap üzerinde çalışıyor. @Realdelia'da onu Twitter'da takip edin.