Çocuklarla iletişim kurmanın büyük bir kısmı (her yaşta), konuşmaların şartları ve şeklidir.
Neden iletişim kurduğunuz, iletişim sürecinin bir parçası olan ve iletişim kurduğunuz ortam (varsa) gibi terimler .
İletişimin estetiğinde olduğu gibi form - dil, ton ve şema.
Bu son bit - şema - arkaplan bilgisine işaret ediyor. Öğrenciler için anlamı olan semboller. Şema ve sözdizimi ve dil kalıpları, konuşma konuları kadar önemlidir. Ve bu önemli bir ayrımdır. Kelime alış verişinden fikir alış verişine geçmek, sadece soru ve cevap alış verişi olduğu için gerçekleşmeyen büyük bir değişimdir. Herhangi bir anlamlı iletişimde var olan belirli bir güven vardır:
Beni gerçekten dinlemek ve anlamak için sana güveniyorum.
Bana yaptıkları gibi, aynı anlama gelen sembolleri ve formları kullanmam için bana güveniyorsun.
İkimiz de iletişime geçmeye açık olduğumuza ve yeni fikirlere açık olduğumuza güveniyoruz.
Çözüm
Şartlar ve form
Öğrencilere neyle ilgilendiklerini sormak, bu iki pankartın altındaki kuralları ihlal eder. Bu, yetişkin merkezli bir sorudur - yetişkin biçiminde ifade edilen yetişkin terimleri üzerine sorulur.
Aynısı, yetişkinler olarak sizin ve benim için tamamen geçerli olan başka sorularla da gider:
Ne yaratmak istiyorsun?
Neyi merak ediyorsun?
sana ne ilham verir?
İşinin ne olmasını istiyorsun?
Veya en klişe, yetişkin merkezli versiyonun, “Büyüyünce ne olmak istiyorsun?”
İletişimin koşullarını ve biçimini değiştirirsek bir çözüm bulunabilir. Soruyu yineleyin, böylece yetişkin kıyameti ve "hesap verebilirlik" bataklığı ile damlamaz.
Çocuklar bu öğleden sonra geçmişini görmekte zorlanıyorlar. Gelecek haftasonu düşünenler vizyon sahibi. Geleneksel olarak, onların “geleceklerini düşünmelerini” sağlamak, iş ve faturalar ve “yaşam” üzerine bir ders haline dönüşür; güvensizliklerimizi ve başarısızlıklarımızı onlara yansıtıyoruz.
Çocuklar kendiliğindendir. Asi. Doğal olarak yenilikçi. Duygusal. Uyarlanabilir. Bağışlayandır. Kırılgan - ve merakla güçlü. Neredeyse her şeyden oyun yapabilirler. Ancak, hemen hemen her öğrencinin sahip olması gereken unutulmaz bir yetenek, şimdi yaşamaktır. Başlarını tutmamıza ve onları hiçbirimizin anlamadığı, belirsiz, belirsiz bir “geleceğe” çevirmemize direnmek için.
Gelecekte kör, ama burada ve şimdi görme yetenekleri tablodan çıktı. Öyleyse onlarla uyuşan terimleri ve formu araştırın. Şimdi müzik peşinde ve dilde düşünün, kaos ve sevgiyi düşünün.
Fiziksel konumları şu anda. Potansiyel işbirlikçileri şimdi. Olasılıklar şimdi. Şimdi fırsat. Onların ihtiyaçları şimdi. Şu an ulaşılabilecek değerli zorluklar.
Bir dizi dağa gelin ve ciddiyetle, “Hangisine tırmanmalıyız?” Diye sorun.
görüntü atfetmesi flickr kullanıcısı yatay entegrasyon ; Öğrenciler Öğretmenlerden Daha İyi Ne Yapar?