Maxi Kleber’ın arkın ötesinden o kadar ısındığı ve akkor haline geldiği ikinci oyundan sonra, “Vay canına, ne galibiyet! Ama Maxi’nin bu kadar sıcak kalacağına güvenemeyiz. Birinin adım atması gerekecek.”
Görüyorsunuz, bu düşünce tarzının beni yanılttığı yer, bir an için bile şüphe duymama izin vermem oldu. Maxi Kleber’in ateşli atışması sadece 3. maç Utah galibiyeti… bulaşıcıydı. Diğer yedek oyuncular Josh Green ve Davis Bertans, Kleber’in kitabından bir sayfa aldı ve sahadaki zamanlarını ilk yarıda Utah’ı kesinlikle aydınlatmak için kullandı. Kleber, Green ve Bertans yedek üçlüsü birlikte 11/17 üçlük atışıyla Mavericks’e Jazz’ın ikinci yarıdaki itişini emmek için yeterince büyük bir yastık vermede büyük bir faktör.
Çok yakın zamana kadar şutlarının düştüğünü görmek için çok uğraştığımız üç oyuncu için gerçekten şaşırtıcı bir olay. Ve sonra, aynen böyle, hepsi bir anda düşmeye başladı. Bu kovalara, gerçekleşme olasılıklarının ne kadar düşük olduğuna göre sıralanmış bir göz atalım.
3. Büyük olasılıkla – Josh Green’in ilk playoff üçlüğü
Josh Green’in üçlüklüğü bu serideki ilki ve aslında playoff kariyeriydi. Green’in sezon sonrası ilk görünüşü kısa ve olaysızdı ve Clippers’a 25 sayılık bir kayıpta dört istatistiksiz dakika katkıda bulundu. Bu sezon Green için yeniden doğuş gibi bir şey oldu. Jason Kidd’in rotasyonunda sadece düzenli dakikalar kazanmakla kalmadı, All-Star molasının ardından üçlüklerinin %40’ından fazlasını devirerek iyi bir şutör haline geldi.
Bu nakit parayı kaçınılmaz yapan da bu. Green, 1. ve 2. oyunlarda titrek görünüyordu ve sahadan 1-9 ve uzaktan 0-6 birlikte gitti. Ancak Josh Green’in üçlük atabileceğini biliyoruz. Josh Green, Josh Green’in üçlük atabileceğini biliyor. Yeterli dakika verildiğinde, bu sadece bir zaman meselesiydi. Sadece o maymunu sırtından çıkarmak için 1-3’e gitmek yeterince iyi olurdu, ancak Green yukarıda ve öteye gitti. Sadece ilk üç düşüşünü yapmakla kalmadı, daha sonra ilk yarıda oyun için 3-5 şut çekmeye devam etti.
2. Şüphelenmeliydi – David Bertans’ın 4 sayılık oyunu
Bertans Dallas’a indiğinde, hasar görmüş mallar gibiydi. San Antonio’da geçirdiği süre boyunca ligin en iyi keskin nişancıları arasındaydı. Bu itibar, bir yaralanmanın Washington’da felçini bulmak için mücadele ettiğini gördükten sonra biraz kararmak için kaçtı.
Yine de adam tetikçi. Ve Mavs’in hayranları, vurgulama makaralarının üzerine döküldüklerinde, o mükemmel çekim biçimini alırken ve onun hızlı çekiliş çıkışını görünce, MFFL kafaları topluca başını salladı. “Onu düzeltebiliriz.”
Bakın, Dallas’a geldiğinden beri %3’ü .319’dan .360’a yükseldi – kariyer ortalaması olan .398’e çok daha yakın. 1. ve 2. oyunlarda, Bertans iyi dakikalar gördü, ancak hiçbir zaman tıklama şansı bulamadı, sadece 1-4 birlikte gitti. Ancak 2011’deki Peja Stojakovic gibi, sonunda bir “Bertans Oyunu” olacakmış gibi geldi. Ve sıra arkadaşlarının eşit derecede ısınması olmasaydı, bu böyle bir durum için kutuyu işaretleyebilirdi. 7 atış yaptı, üç vuruşta birden ve 4’ü vurdu. Tümünde, öne çıkan şutlarından bir anda kurtulma özelliği vardı. Sanki eline dokunan bir basketbol hissi, zihninin CIA tetikleyici bir kelime gibi boş kalmasına neden oluyor, ta ki tek bildiği uçmasına izin vermek olana kadar. Bilinçaltı. Deri parmak uçlarına dokunur dokunmaz üç topu şut atmanın “Mançuryalı Adayı”.
Bu kova gecenin ilkiydi ve güvenini kazanması için tek ihtiyacı olan buydu. İlk yarıda bitmesine bir dakikadan az kalan arka arkaya üçlükleri bir yığındı ve ikinci yarıda iyi bir ölçü için bir tane daha ekledi.
1. Aslında düşünülemez – Maxi’nin kurtarma bombası
Kariyerinde, Maxi’nin açık atışlar yapacağına her zaman güvenilebilirdi. Aslında geçen sezon, maç başına 4,2 üçlük ile %41 kariyer rekoru kırdı. Bu sezonun çöküşünü bu kadar anlaşılmaz yapan şey buydu. 0,325 sezon ortalaması, Kleber’in şutunun düştüğü derinlikleri bile tam olarak yakalayamıyor. Onu tamamen terk etti. Josh Green’in aksine, Maxi sezon sonu sezonuna All-Star arasından bu yana üçten akıl almaz bir .188 ile girdi. Mart ayı boyunca sadece dokuz üçlük attı. Bu açıdan, birinci oyunda arktan 2-5 gecesi zaten bir mucizeydi. Yine de kimse ikinci oyunda çıkıp ne yapacağını tahmin edemezdi. Onun 8/11 gecesi bir efsanedir.
Efsanelerin devamı olabilir mi? Maxi Kleber öyle düşünüyor gibi görünüyor. Üçüncü maçta çıkıp ilk çeyrekte üçlük attığı ve Dallas’a 14-11’lik bir üstünlük sağladığı için asla pes etmeyeceklerdi.
Maxi ilk üç sayılık denemesini nakde çevirdiğinde, Jazz oyuncuları kendilerini rahatlatan bir mantrayı kafalarında tekrar etmiş olmalılar. “%19’luk bir şutöre aşırı tepki vermeyin. Maxi Kleber bizi iki kez yenemez. %19’luk bir nişancıya aşırı tepki vermeyin. Maxi Kleber bizi iki kez yenemez. ” Bir dakikadan kısa bir süre sonra ikinci üçüne ulaştığında, muhtemelen Utah’ta basketbolun nasıl olması gerektiğiyle ilgili bazı dünya görüşlerini paramparça etti.
Sadece şu atışa bak. Bu bir Maxi Kleber vuruşu değil. Bertans ve Green için, sağlam takım topu hareketinin yarattığı güzel görünümleri yakaladılar. Bu Maxi Kleber atışı, tam açık, Luka’nın yarattığı üçüncü köşe değil, yayın tepesinden 28 metrelik bir kurtarma bombası.
Sadece bu değil, bir ısı kontrolünden daha fazlasıydı; bu bir alametti. Kleber bunu yapana kadar Dallas 0-4 derinden ve yaklaşık 7 dakikalık oyun süresi boyunca sadece sekiz sayı atabildi. Maxi’nin mükemmel 2-2’si (özellikle bu çılgın uzun menzilli ısı güdümlü füze), Dallas yedek kulübesinin tamamını ateşleyen kıvılcımdı. Derinden 4-5, yerden 6-7 şut çekti ve tüm yedek oyuncuları 17 sayı ile önde tamamladı.
Kelimenin tam anlamıyla Space Jammed’i iki katı aya yakın bir süre alan bir adam için bunun ne kadar çılgın bir şut serisi olduğu yeterince ifade edilemez. Tüm bunları bir kenara bırakıp, son derece çok yönlü bir büyük savunma oyuncusu olarak rolünü yerine getirirken %66 ile dipten son sezona gelmesi akıllara durgunluk veriyor ve buna doyamıyorum.
İşte son bölümümüz Karanlıktan Sonra Mavs Moneyball. Aşağıdaki yerleştirmeyi göremiyorsanız, doğrudan podcast’e götürülmek için burayı tıklayın. Veya en sevdiğiniz podcast uygulamasına gidin ve Mavs Moneyball Podcast’i arayın.