Her yer Soma her yer Toma
Bütün katliamları takvime bağlasak, her güne bir tane düşer, herhalde. iş yerlerini gerçekten denetlemiş olsalar, işçi güvenliği, işçi sağlığı diye bir şeyin olmadığı görülür.
Çalıştığımız iş yerinde ocaklar gaz kaçırıyor. Müdür gelince camları açın diyor, gidince kapattırıyor, içeri yabancı madde girmesin, diyor. Teknisyen geliyor, ocakların durumunu söylüyoruz, ocaklar değişse maliyet yükselir, idare edin diyor.
Elektrik prizleri suya yakın, kullanılan deterjanlar kimyasal madde dolu. Bulaşıkları yıkamak için D9 maddesi içeren bir madde kullanılıyor. Bu madde mutfak eşyasında kullanılamaz, çok tehlikeli, üstelik de yasak. Ama her gün kullanıyoruz.
İşçilerin haklarına ilişkin kanunlara gelince; her bayramda, tatilde çalıştırılıyoruz. Bayramda bir gün izin veriliyor, itiraz eden de işten çıkarılıyor. Herkesin aylığı asgari ücretten yatırılıyor, asgari geçim indirimi ödenmiyor.
Madenlerde çalışmak daha zor ama bütün patronlar aynı. Gözleri paradan başka bir şey görmüyor.
Bugün arkadaşlardan biri şefe; “burada gaz kaçağı var, müdüre söyle, ilgilensin” dedi. Şef fanatik Tayyipçi, arkadaşa şu cevabı verdi; “defalarca söyledim, ilgilenmiyor. Soma’da 300 kişi gitti ilgisizlikten, görmüyor musun?” (Bir işçi)