Ülkemizin tarihi, Rusya'da kendileri için ikinci Anavatan'ı bulan yabancıların isimlerinin çoğunu tutar. Askeri zafer ve servet arayanlar, yüksek unvanlar ve unvanlar, onur ve ödüller ... Rusya'dan gelen Çar Alexei Mihayloviç'in hükümdarlığından beri Rusya, neredeyse tüm Avrupa'dan yabancıları kendine çekiyor.
Franz Lefort
Birçok Rus tarafından nefret edilen Rusya'nın ilk entelektüeli Franz Lefort, Peter I'in vazgeçilmez bir asistanı değil, aynı zamanda kralın dayadığı ayrılık sırasında en iyi arkadaşı olabilirdi. Rus otokratını yurtdışına çıkmaya ikna eden, Azak kampanyasına kesişen Lefort'du. Çabaları sayesinde yabancılar vizesiz giriş ve Rusya'dan çıkış yaptılar. Evet, Neva'ya yeni bir başkent koymak, Peter'a Franz Yakovlevich tarafından önerildi.
Franz Lefort'un portresi, 17. yüzyıl sonları
Lefort, kendisini korkunç bir günah zorla baraj ve sigara tütünüyle suçlayan Ruslardan duyduğu nefrete rağmen, içinde yaşadığı ülkeyi halkından daha az sevdi. Prens Sophia'yı idamdan kurtaran, kralı Novodevichy Manastırı'na sürgün etmeye ikna eden kişi olduğunu söyleyebiliriz. Bu eski haydutun infaz çabaları sayesinde, bazı okçu komplocuları kurtarıldı - sadece Sibirya'ya sürgüne gönderildiler. Ve Genel Lefort'un yapabilecekleri isyanlar kıskançlık!
Heinrich Osterman
Bochum doğumlu Heinrich Johann Friedrich'in (Andrei Ivanovich) Ostermann'ın kaderi, onu Rusya'ya kadar takip eden birçok Alman'a örnek oldu. Osterman, 1705’te Amiral Cornelius Cruys’a asistan olarak, 1710’a kadar yaşadığı Peter I’nin sekreteri olana kadar, 1723’ten itibaren, Catherine I - Şansölye Yardımcısı , Peter II - Ober-Mareşal, Anna Ioannovna - Kabine Bakanı ve Genel Amiral’in altındaki Yüksek Özel Konsey Üyesi.
Andrey İvanoviç Österman
Petersburg'da, Heinrich Osterman "Oracle" takma ismine sahipti, çünkü ondan daha iyi kimse emir yazamaz, karar veremez ve kraliyet iyiliği isteyemezdi.
Vitus Bering
Danimarkalı bir iniş olan Vitus Bering, Ruslar tarafından Ivan Ivanovich olarak ele alındı. 1703 yılında Amsterdam Deniz Harp Birliği'nden mezun olduktan sonra ikinci teğmen rütbesiyle Rus Baltık Filosunda hizmet vermeye başladı. İki Kamçatka seferinin lideri olarak tarihe geçti.
Bering adının çoğu, Alaska ve Chukotka arasında bulunan eşcinsel boğanın ismine aşinadır. Ek olarak, Pasifik Okyanusu'ndaki ada ve deniz, Rus filosunun memurunun adını almıştır ve bugün Kuzeydoğu Sibirya, Alaska ve Chukotka'ya Beringia denir.
İlginç bir gerçek: Bering'in görünüşü ancak 1992'de restore edildi, o zaman da, genellikle coğrafya ofislerinde duvarlarına portreleri çizilen adamın, Ivan Ivanovich değil, amcası şair Vitus Pedersen Bering olduğu kanıtlandı.
SSCB Postası tarafından 1981'de Vitus Bering'in doğumunun 300. yıldönümü onuruna verilen posta pulu
Peter Bagration
Gelecekteki Piyade Genel Peter Bagration'ın ataları, eski Gürcü kraliyet Bagrationi ailesine aitti. Bununla birlikte, soylu köken Peter Ivanovich'e hayatında pek yardımcı olmadı - zengin değildi, korumaları yoktu ve 11 yıllık hizmetten sonra hala bir Binbaşı giydi. Ancak, olağandışı cesaret, rahatlama, kararlılık ve sebat ile her zaman ayırt edildi. Savaşlar sırasında birkaç kez yaralandı, ancak savaş alanından asla ayrılmadı. 1799’da Alexander Vasilyevich Suvorov’un önderliğinde gerçekleşen İsviçre’nin kampanyası Bagration’ı yüceltti ve sonunda mükemmel bir Rus general unvanını onayladı.
George Doe tarafından Peter Bagration portresi
Georg Kankrin
Georg Ludwig (Egor Frantsevich) Kankrin, Frankfurt am Main yakınlarındaki Hanau şehrinde doğdu. Almanya'da Hesse ve Marburg Üniversitesinde klasik bir eğitim aldı, 20 yaşında hukuk doktoru oldu. 1797'de Kankrin, bütün devlet faaliyetlerinin yapıldığı Rusya'ya geldi. İlk birkaç yıl, Rus dilini bilmeden, iyi bir pozisyon bulamadı ve biyografilerinin dediği gibi, yoksulluk içindeydi. 1800'den beri, George tuz fabrikasında babasının asistanı oldu ve ardından hızlı bir kariyer bekliyordu: Petersburg eyaletinin Alman kolonilerinin müfettişi, Rusya ordusunun genel başkanlığı, Rusya Maliye Bakanı. 21 yıldır bu çok sorumlu ve huzursuz bakanlığa başkanlık etmesi ve görevini iki kralın altında tutması (Alexander I ve Nicholas I) olağanüstü yeteneklerinden söz ediyor. 1829'da Yegor Frantsevich Kankrin, hizmetlerinin sayım unvanını aldı.
Kankrin’in Maliye Bakanı olarak çalışması, 1893’de yazılan biyografik yazılarından birinde şöyle değerlendirildi: “Guryev’in idaresinin neden olduğu mali kaynakların tamamı refahın yerini aldı. Açığı 1824 gibi erken bir sürede ortadan kaldırıldı, hazinenin tükenmesi önemli rezervlerle değiştirildi, Kankrin her zaman parası vardı, ancak hiç kimsenin ihtiyaç duymadan harcama yapmasına izin vermedi, devlet emrinin tüm sektörlerinde örnek bir emir kuruldu, hazinenin sınırsız inkar edilmesi ortadan kalktı Böyle bir istikrar, böylesi bir parlaklık, ülkemiz gerekirse Avrupa piyasalarından en uygun koşullarda borç alabiliyor, fonlarımızı nominal değerlerinin üzerinde değerlendiriyor ”.
Yegor Frantsevich Kankrin
Yegor Frantsevich'in en sevdiği ifadelerden biri: “Evet, baba, ihtiyaç duyulmayan her şey için mutsuzum!”. Ve bence, Rusya için gerekliydi, parayı boşa harcamıyordu: yerli imalat endüstrisini, teknik eğitimin yayılmasını, madenciliğin gelişimini korudu. Teknolojik, Orman ve Maden Enstitüleri Kankrin'in desteğiyle, Rusya'nın çeşitli şehirlerinde birçok spor salonu ve okul kuruldu. Egor Frantsevich'in girişimi üzerine hazineden faydalanarak "Tarım gazetesi", "Ticaret gazetesi", "Madencilik Dergisi" yayınlandı. Kankrin'in sloganı “Sakın kırılma, ama yavaş yavaş geliş” sloganı oldu.