Sonra birden oyunlar oynamak oluyor bir anda ikimizde ki.
Sen ilkin bir duvara gidiyor oluyorsun ben durdurup ağaca yaslıyorum seni. Ona kadar say diyorum, saklanmak için hızla ağacı geçiyorum, sonra bir başka ağacı geçiyorum, duvarı geçiyorum, sen daha başlamadan ben çoktan güneşi geçiyorum, sonra saat günü geçiyor sen daha yeni saymaya başlıyorsun. Sen saymadan daha ben saymadığım bir çok şeyi daha geçip saklanıyor oluyorum, saklanıyorum ya çok iyi saklanıyor oluyorum.
Ona kadar say diyorum, yanlış anlıyorsun beni o sıra, ben şimdi sen sayarken daha yeni anlıyorum.
Çünkü sen on diyorsun ilkin, o ikinci geçtiğim ağaç soluyor, dokuz diyorsun o geçtiğim duvar var ya yıkılıyor-toz oluyor, sekiz der demez güneş doğuyor, yedi-altı-beş derken gereksiz hızlanıyorsun, hızla geçen arabalar kazaya sebep oluyor, dört deyince mevsimler geçiyor sayıya istinaden, üç diyorsun iki geçiyor, o saymadığım ne varsa orada sen onları geçiyorsun yerinden kıpırdamadan..
Bir der demez yaslandığın ağaç soluyor..
Saklanıyorum ya çok iyi saklanıyorum, belki bakmadığın yer kalmıyor sanıyorsun. Ben tam sen sandığın sıra, en bakmayacağın yerde oluyorum bir anda, bir kedinin gözü oluyor saklandığım, bir kuşun kanadında çırpınıyorum görünmemek için, bir adada oluyorum, bir gemi geçiyor karşıya, gemide oluyorum-karşıya geçiyorum.
Sonra ben senin beni yanlış anladığını anlıyorum, daha yeni anlıyorum.
Sana karşıdan bakıyorum;
Sıfır demenle ben.. Başlaman gereken bir oluyorum.
M' Caner ÖZÇELİK
02.02.2012
02.02.2012