Sadece Rusya'da değil, yurtdışında da küçük silahlarla ilgili otoriter referans kitapları, yirminci yüzyılın en iyi ordu tabancaları listesinde her zaman TT tabancasını (Tulsky, Tokarev) içerir. Sovyetler Birliği'nde, TT tabancası 1931'de hizmete girdi ve yaklaşık 30 yıl "sadakatle" hizmet etti. SSCB'ye ek olarak, TT tabanca başka 30 ülkede hizmet veriyordu. Nazi Almanya'sında bile, TT tabancanın teknik özellikleri yüksek puan aldı: yakalanan tüm tabancalar, gerekirse vuruldukları, tamir edildikleri ve temizlik maddeleriyle takviye edildikleri teknik taburlara zorunlu teslimata tabi tutuldu. Ardından, Pistole-615 (r) imzası altında Wehrmacht'a girdiler.
Bugün "Totosha" (TT bazen 30'lu yılların ortalarında çağrıldığı gibi), uzun menzilli tabanca atışlarının hayranları arasında olduğu kadar dünyanın dört bir yanındaki silah koleksiyoncuları arasında da önemli bir popülerliğe sahip.
Esaul nasıl silah ustası oldu?
TT tabancanın tarihi, yaratıcısının karmaşık ve canlı biyografisinden ayrılamaz - Fyodor Vasilyevich Tokarev. "Totosha" nın doğasında bulunan mükemmel savaş özellikleri, operasyonel güvenilirlik ve üretimin üretilebilirliğinin benzersiz birleşimi, Fedor Tokarev'in önemli kişisel savaş deneyimi dışında, diğer tasarım koşullarında pek ortaya çıkamazdı.
Fedor Tokarev. Fotoğraf: rusfact.ru
Gelecekteki silah ustası 2 (14), 1871'de Don Ordusunun Yegorlyk Bölgesi köyünde doğdu. Bir genç olarak, küçük Fedor demircinin zanaatinde ustalaştı, metal için samimi bir özlemle ayırt edildi.
1887'de Tokarev, bir silah ustası esaul Vasily Chernolikhov'un rehberliğinde olduğu Novocherkassk askeri zanaat okuluna girdi. Tokarev'in biyografileri, gelecekteki silah ustasına gerçek bir aşk, hatta tasarım çalışması tutkusu aşılayanın usta Chernolikhov olduğunu belirtiyor.
Müdürlüğün açıklamasında belirtildiği gibi, Novocherkassk askeri zanaat okulundaki çalışmalarını "mükemmel bir titizlikle" tamamlayan Fedor Tokarev, 12. Don Kazak alayında hizmetin ilk aşamasını geçmek üzere gönderildi. 1900 yılında, Novocherkassk Kazak Okulu'nda öğretim ve çalışmayı başarıyla birleştiren Tokarev, ilk subay rütbesini aldı - kornet. Kazak servisinin ikinci etabının zamanı geldi ve kornet Tokarev tekrar birliklere gönderildi.
Resmen, olağanüstü Rus silah ustasının daha yüksek bir teknik eğitime sahip olmadığına inanılıyor. Resmi bir bakış açısından, bu doğrudur. Bununla birlikte, Kazak için bir tür "yüksek teknik eğitim", başkent Oranienbaum'daki Subay Tüfek Okulu'nda, bir şirketi yönetmede en az iki yıllık deneyime sahip 45 yaşın altındaki genç subayları kabul eden bir çalışma oldu.
Fedor Tokarev, Oranienbaum'da silah tasarımcısı olarak ilk kez sahneye çıktı. Subay Okulu'nun deney atölyesinde oluşturduğu - gazla çalışan üç hatlı Mosin mekanizmasıyla donatılmış - otomatik tüfek, Genelkurmay Topçu Komitesi Silah Dairesi tarafından onaylandı. 1908'de, bir sonraki Kazak unvanı esaul ile eş zamanlı olarak Fyodor Tokarev, Sestroretsk silah fabrikasına atandı. Topçu Komitesi, genç silah ustasına görevi veriyor: yarattığı otomatik tüfek örneğini teknolojik seri üretim düzeyine getirmek.
Bir rüyaya doğru - savaş ve infaz yoluyla
1910'da Tokarev'in ilk otomatik modeli, komisyon ve saha testlerini başarıyla geçti. Topçu Komitesinin talebi üzerine, Savaş Bakanlığı Esaul Tokarev'e 1000 ruble ikramiye ödedi - o zamanlar için çok önemli bir miktar (300-350 ruble - binicilik atının maliyeti).
1912'de Tokarev, artık S.I.'nin orijinal modeliyle ilgili olmayan tamamen yeni bir otomatik tüfek örneğini test etmek için gönderildi. Mosin. Daha sonra, bu örnek, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ilk döneminde Kızıl Ordu tarafından yaygın olarak kullanılan Tokarev kendinden yüklemeli tüfeğin (SVT-38, SVT-40) temelini oluşturdu.
SVT-40 tüfekli Kızıl Ordu askerleri. Fotoğraf: waralbum.ru
Savaş Bakanlığı Topçu Komitesi, Tokarev'in yeni ürününün daha da geliştirilmesini onayladı. Sestroretsk fabrikası bir sipariş aldı: 12 tüfek deneysel bir parti yapmak. Temmuz 1914'te, bu emir (cıvata silah grubunun eşzamanlı hata ayıklamasıyla) pratik olarak tamamlandı, ancak savaşın patlak vermesi işin tamamlanmasını engelledi.
Birinci Dünya Savaşı sırasında - Ağustos 1914'ten Ocak 1916'ya kadar - Fyodor Tokarev aktif ordudaydı. 29. Don Kazak Alayı'nın yüzünün başında, Polonya ve Galiçya'da - Batı ve Güneybatı Cephelerinde - cesurca savaştı. Komutanlık, Esaul Tokarev'in askeri erdemlerini son derece takdir etti - "Cesaret İçin" yazısıyla 4. Derece St.
1917 Ekim Devrimi, Fyodor Tokarev'i yeniden Sestroretsk Silah Fabrikasında bulur. Zaten kaptan rütbesinde, burada İngiliz kitle silah üretim teknolojisini tanıtıyor. Subayın rütbesine rağmen, Tokarev başlangıçta tedbirli komiserlerin dikkatinden kaçmayı başarır. Ayrıca, 1918'de Model atölyesinin başına atandı ve ardından - Sestroretsk silah fabrikasının müdür yardımcısı oldu.
Yakında, Kazak kökenlerini gizleyen mühendis Tokarev, Bolşevik karşıtı güçlü protestoların ardından Izhevsk Silah Fabrikası'nın çalışmalarını eski haline getirmek için görevlendirildi.
Mühendis Tokarev şehre geldiğinde, Izhevsk hem teknolojik hem de personel anlamında bir harabeydi. Kızıl Ordu Başkomutanı Leon Troçki'nin belirlediği zaman dilimi içinde harap olmuş atölyelerin çalışmalarını eski haline getirmek tamamen gerçekçi görünmüyordu. Yine de Tokarev, İzhmash'ta Mosin tüfekleri üretimini pratikte sıfırdan kurmayı başardı. Ancak bu tüfeklerin kalitesi devrim öncesi düzeyle karşılaştırılamazdı.
Sonuç olarak, askeri uzman Tokarev, Çeka tarafından "sabotaj ve sabotajla" suçlandı ve Devrim Mahkemesi 30 Ağustos 1920 tarihli bir kararla silah ustasını "devrimci adaletin derhal cezalandırılması - infaz" cezasına çarptırdı. Ancak ceza infaz edilmedi. Gösterilen "merhamet" in nedeni, silah endüstrisindeki mühendislerin ciddi eksikliğiydi.
1921 yazında Fedor Tokarev, mağlup olan Izhevsk'ten Tula'ya transfer olmayı başardı. Burada, önümüzdeki 20 yıl boyunca, Tula Silah Fabrikasında (TOZ) önde gelen bir tasarımcı olarak ve daha sonra Deneysel silah atölyesinin başkanı olarak başarıyla çalıştı. Hayatının Tula yılları, Kazak silah ustasının yaratıcılığının en yüksek çiçeklenme zamanı oldu, bu dönemde Sovyet silah okulunun tanınmış bir ustası oldu ve en iyi küçük silah örneklerini yarattı.
Rus tabancasının doğuşu
TT kendinden yüklemeli tabancanın benzersizliği, teknik özelliklerine ek olarak, "Totosha" nın Rus silahları tarihinde bu türden ilk kitle sistemi olması gerçeğinde yatmaktadır.
1920'lerde Kızıl Ordu'nun askerlerinin ve komutanlarının standart kişisel silahları, son derece arkaik, çok yavaş bir yeniden yükleme operasyonu ile olağanüstü bir hedefli atış kalitesi ile ayırt edilen tabancalardı. Tabancayı daha yüksek ateş oranına sahip daha modern bir kişisel silahla değiştirmek gerekiyordu. 1930'ların başında, İngiliz Ordusu hariç tüm Batı ordularında, bir tabancanın yerini alabilecek tek sistem yalnızca kendinden yüklemeli bir tabanca olarak kabul edildi.
Gleb Zheglov, "Buluşma yeri değiştirilemez" filminden bir kare olan "Nagant" dan çekiyor. Kaynak: echo.msk.ru
1929'da, iki aşamada gerçekleşen ve 1930 sonbaharında sona eren Kızıl Ordu'nun komuta kadrosunu silahlandırmak için kendinden yüklemeli bir tabanca yaratılması için bir yarışma açıklandı. Yarışma döneminde, çeşitli tasarımlardan 17 tabanca test edildi. Halk Savunma Komiserliği Komisyonu, yalnızca ana rakiplerin sunulan örneklerini değil - F.V. Tokareva, S.A. Korovin, S.A. Prilutsky, ama aynı zamanda ünlü yabancı tabancalar: 7,65-mm "Walter PP", 9-mm "Parabellum R-08", 9-mm "Browning M1922", 11,43-mm "Colt M1911" ve diğerleri.
Saha testleri, sekiz atış TT tabancanın tüm ana taktik ve teknik özelliklerde üstünlüğünü ortaya koydu. Fyodor Tokarev'in hatırı sayılır savaş deneyimi, benzersiz bir hedefli atış aralığına sahip bir kısa namlulu silahlar sistemi oluşturmayı mümkün kıldı. Bu önemli göstergeye göre, yalnızca Alman Mauser S-96, TT'den daha uzun namlu uzunluğuna ve önemli ölçüde daha kötü bir dengeye sahip olan Tokarev sistemi ile rekabet edebilirdi.
Kızıl Ordu'nun silahlanma şefi Ieronim Uborevich Halk Savunma Komiserliği'ne bildirilen Tokarev sisteminin 7,62 mm'lik otomatik tabancası, "hareketin güvenilirliği ve yabancı tabancalar için kullanım kolaylığı açısından daha aşağı olmayan yerli modellerin en iyisi olduğu ortaya çıktı." Uborevich, askeri testler için bir dizi Tokarev tabanca siparişi için dilekçe verdi. Raporun ertesi günü, 13 Şubat 1931, SSCB Devrimci Askeri Konseyi, bu sistemin 1000 tabancasının birliklere devredilmesi için seri üretimine karar verdi. Bu gün haklı olarak ilk Rus ordusu tabancasının doğum tarihi olarak kabul edilebilir. Tasarımcının yaratılış yeri ve soyadına göre "Tula, Tokarev" onursal adını aldı.
Benzersiz bir zarafet ve güç kombinasyonu
Üçüncü Reich'in seçkin bir sanayicisi haline gelen ünlü silah ustası Paul Mauser'in oğlu, 1941'de tezgah testlerinin sonuçlarına aşina oldu, TT tabancanın teknik özelliklerinden içtenlikle memnun kaldı. "Tek Rus Tokarev," diye haykırdı Mauser Jr., "tabancasının zarif hatlarıyla sınırlı bu küçük alanda çok fazla güç ve ölümü barındırmayı başardı!" TT'nin böyle bir özelliğine katılmamak mümkün değil.
Formun zarafetinde, tüm ayrıntıların inanılmaz bir orantılılığında, belki de sadece Browning M1903 - büyük John Moses Browning'in tabancalarının en iyisi - Fyodor Tokarev'in modeliyle rekabet edebilir. TT'nin tasarımı ile Browning M1903 arasındaki dış benzerlik, çoğu zaman Rus silah ustasının ünlü Amerikan tabancasını kopyaladığına dair spekülasyonlara yol açar. Bu akıl yürütmenin gerçeklikle hiçbir ilgisi yoktur.
Browning M 1903. Fotoğraf: browning.com
Yapısal olarak, "Tulsky, Tokarev", Colt M1911 tabancanın değiştirilmiş sisteminin, Mauser S-96 tabancanın "kartuş grubunun" bazı unsurlarının ve Browning M1903'ün dış tasarım motiflerinin bir tür sentezidir. Bu nedenle, TT tabancasının ideolojisi, bu üründe, o zamanlar dünya silahlarının kısa namlulu ordu silahlarının tasarımı açısından biriktiğini düşündüğü en iyi şekilde bir araya geldi.
TT tabancasına hiçbir şekilde "kopya ürün" denilemez - Fyodor Tokarev'in beyninde pek çok tamamen orijinal birim ve parça vardır. Örneğin, tetiğin içine silindirik bir zemberek yerleştirmek. Ve tabancanın bakım kolaylığı için tasarımcı, ateşleme mekanizmasının (USM) tüm parçalarını tek bir bloğa monte etti. Toto'daki tüm tetik tertibatı, özel aletler kullanılmadan temizlik ve yağlama için çıkarılabilir. TT hizmete girdiğinde, dünyada hiçbir ordu tabancasının böyle bir cihazı yoktu.
Uzman literatüründe, bazen TT tabancanın "tam bir güvenlik kilidi" içermediğine dair şikayetler bulunabilir. Böyle bir mekanizmayı bir tabancaya kurmak zor değildi, ancak silah ustası, ateşleme mekanizmasının savaş müfreze sisteminin yapısal olarak silahın anlık atış için sürekli hazırlığına odaklanması gerektiğine inanıyordu.
"Tulsky, Tokarev" hem eğitim sahasında hem de savaş koşullarında yüksek doğruluk gösterdi. Oldukça uzun bir hedefleme çubuğu (156 mm) ile birlikte, bu, birkaç başarılı tasarım çözümüyle kolaylaştırıldı. Örneğin, TT tasarımında mermilerin dağılımını azaltmak için, iyi bir iniş düzgünlüğü elde etmek mümkündü. Toshi'nin tetik çekişi 2,4-2,8 kg aralığında olup, "ana rakip" Alman Mauser S-96'nın ilgili parametrelerini aşmaktadır. "Totosha", 30'lar-40'larda benzer bir silah için en yüksek namlu çıkış hızlarından birine sahipti. Kullanılan kartuşa bağlı olarak 420-450 m / s'ye ulaştı, bu da atışın düzgünlüğünü ve 75 metreye kadar mesafedeki düşman insan gücünün güvenilir bir şekilde yenilmesini sağladı.
Genç siyasi eğitmen Alexei Eremenko askerleri TT tabancasıyla saldırıya yönlendirir. Fotoğraf: Max Alpert / RIA haber
Atışın enerjisi (yani, namlu enerjisinin silahın kütlesine oranı), TT rakiplerine hiç şans bırakmadı. "Totosha", 597-599 J / kg, Alman "Mauser S-96" - 432 J / kg, "Parabellum R.08" - 461 J / kg, ana ABD ordusu tabancası "Colt M1911" - 410 aralığında atış enerjisini gösterdi J / kg.
"Tulsky, Tokarev" tüm cephe askerlerinin hafızalarında, işyerinde çok inatçı, güvenilir bir silah ve çok önemli, kullanımı kolay bir silah olarak kaldı.
Uzun yıllar kusursuz hizmet
TT'nin kaderi mutluydu. Bu tabanca 1933'te seri üretime girdi ve 1960'ların başına kadar Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetlerinde bir hizmet silahı olarak kullanıldı. Kolluk kuvvetlerinde "Totosha" on yıl daha uzun süredir hizmet veriyordu.
Savaş öncesi yıllarda, TT üretimi yalnızca Tula Silah Fabrikası tarafından gerçekleştirildi. 1941'in sonunda, Tula'nın Alman birlikleri tarafından kuşatılması ve tesisin boşaltılmasıyla bağlantılı olarak, TOZ'da bir tabanca üretimi geçici olarak durduruldu. Savaş kayıplarını telafi etmek için, 1942'nin sonunda TT'lerin üretimi Izhevsk'te yapıldı. Varlığı sırasında, pratik olarak TT tabancanın teknik özelliklerini değiştirmeden, silah birkaç değişikliğe uğradı. Son seri TT, üretimin durmasından kısa bir süre önce 1951'de çıktı. Görsel olarak, geç sürümlerin tabancaları, cıvata üzerindeki basitleştirilmiş, daha ince bir çentik ile 40'ların ürünlerinden farklıdır. Toplamda, Sovyetler Birliği'nde, askeri uzmanlara göre, 1930'dan 1952'ye kadar çeşitli modifikasyonlara sahip yaklaşık 1 bin TT tabanca üretildi.