Jean Baptise Lully, klasik müziğin ilk şeflerinden birisiydi. Bazı söylentilere bakılırsa mesleğin kendisi onun icadı ama bu biraz abartı. Bu doğru olsun veya olmasın, ancak Lully’nin tarihe geçen kendine özgü bir duruşu var. Klasik orkestra şefliği yapmanın sonucu kendi ölümünü gerçekleştirdi.
O dönemlerde, şu an bildiğimiz kavramda orkestralar daha ufaktı ve genellikle bir viyolonistin ayakları ile veya bir orgcunun el işaretleri ile zaman tutulurdu. Arada sırada bir orkestra şefi önde durup zamanlama yapardı.
Lully, Kral Louis XIV’ün saray bestecisiydi. Tarihte yazılanlara göre biraz kontrol deliliği vardı. Orkestralarını genellikle 182 cm uzunluğunda bir asa ile yönetirdi. Bu asayı yere vurarak sürekli zaman ve tempo tutardı. Ancak 8 Ocak 1687 tarihinde, Kralının hastalıktan kurtulması sonucu bestelediği bir dinsel şarkıyı yönetirken olanlar oldu.
Kralını etkilemek için ve bestelediği müziğin büyüsüne kapılarak asasını periyodik olarak sert bir şekilde yere vurdu. Kendini müziğe kaptırmışken ne yazık ki asasını ile ayağını ezdi. Başparmağının dayanılmaz ağrısına rağmen performansını yarıda bırakmadı ve sonuna kadar getirdi. Sarayda olan herkes dinsel şarkıyı çok beğendi ancak Lully için sonuçları pekiyi olmadı. Kan zehirlenmesinden sonra kangren devreye girdi ancak Lully başparmağının kesilmesini reddetti. Ne yazık ki iki ay sonra kendisini tabutun içerisinde buldu.
Kim bilebilirdi ki müziğin bu kadar ölümcül olabileceğini!
Kibarlık Budalası (Le Bourgeois Gentilhomme) oyunu için Türkler Töreni (Ceremonie des Turcs) müziği: