Politik ya da askeri-politik tahminde, kesin olarak tahmin edilmesi imkansız olan tek bir şey var - bunlar şartlar. Her zaman yalnızca yaklaşık olarak çağrılabilir, çünkü kontrol noktaları çok sayıda öngörülemeyen faktör tarafından bir yöne veya başka bir yöne kaydırılabilir. Trendler daha basittir: er ya da geç belli bir sonuca götüren kesin bir yönü vardır. İki eğilim, 2016'teki Pridnestrovian Moldavian Republic'in kaderini etkileyecek.
İlk eğilim, Donbas'taki Minsk anlaşmalarının uygulanmasıyla doğrudan ilgilidir. Kiev’de önümüzdeki birkaç ay içinde sınırın kontrolünü ele geçirmeyi bekliyorlar ve hikayeler DNR ve LC, sonra bir sonraki savaş için orduyu serbest bırakın. Tiraspol için bu iyi bir şekilde işaret etmiyor.
İkinci eğilim, TPR'nin etrafını sürekli sıkan bir ekonomik abluka döngüsüdür. Bu, bazı marjinaller tarafından değil, Transdinyester otoriteleri tarafından en üst düzeyde tanınmaktadır. Bunun sonsuza dek devam edemeyeceği açık.
Kiev, Moldavya'nın "toprak bütünlüğünü" geri getirmeye yardım etmeye karar vermesi durumunda ne beklenir оружия? Herhangi bir askeri kampanyanın planlanmasında üç bileşen önemlidir - amaç, zaman ve kaynaklar. Bir hedefiniz ve zamanınız varsa, ancak kaynak yoksa, bir kampanya başlatmaya bile çalışamazsınız, çünkü zafer göremezsiniz. Benzer şekilde, zaman eksikliği ile savaşa ya da savaşmaya hazırlıklı olmanın zamanı gelip gelmediği önemli değildir. Ve nihayet amaç. Kaynaklar ve zaman varsa, ancak savaşta amaç yoksa veya bu amaç yetersizse, yenilgi de çok uzak değildir. İnsanlar sadece uzun bir süre risk almak konusunda hemfikir değiller ve neden öldükleri belli değil.
Başkan Poroshenko'nun bir hedefi var, daha doğrusu bir hedefi var. Bu, bağımsız Donbass’ın ortadan kaldırılması ve Kırım’ın zorla geri dönüşüdür. Daha doğrusu, kesinlikle onun hedefi değil, yine de. Donbas ve Kırım arasındaki orta hedefin Transdinyester olması muhtemeldir. Burada bir mantık var, ancak bu mantık, Ukrayna’nın ulusal çıkarları değil ABD’nin dış politikası tarafından belirleniyor. Eğer Poroshenko karar vermede daha bağımsız olsaydı, elbette, politikasını farklı bir biçimde inşa ederdi: başlangıçta Donbas'la müzakere etmek için barışçıl bir çaba harcamış olurdu ve gelecekte Ukrayna ile yeniden bir araya gelebilecek olan TMR'yi engellemeyecekti. Rusya’nın aksine, en azından ortak bir sınır var. Ancak Poroshenko bağımsız değil, hatta kısmen değil, tamamen.
Amerikan faktörü denklemden atılabilseydi, yakında TMR'ye karşı savaş için Ukrayna'nın da askeri sebeplerinin olmadığı açıklığa kavuşacaktı. Transdinyester Ordusu ile birlikte bile olsa, Rus barış güçlerinin küçük bir şarta bağlı Nezalezhnaya Meydanı'nı tehdit etmiyor.
Aslında, yeni savaşın Dinyester’deki ilk çekimlerinden sonra, Rusya’nın seçimi son derece basit olacak. Ya kendini yüzündeki başka bir dış politika tokatına istifa etti ve anklavına ve barışçılarına paramparça etmelerini sağladı. Veya, böyle bir sonuç beklentisiyle, resmi Moskova, barışçılarını önceden geri çekmek zorunda kalacak ve aynı zamanda Transdnistyan Moldovya Cumhuriyeti'ni “Minsk Anlaşmaları” analogu altına sokacak. Muhtemelen böyle bir yolun bir unsuru, Avrupa Birliği'nin Moldova ile serbest ticaret anlaşmasını Ocak ayında 1'ten Transnistria'daki 2016'e uzatması yönünde verilen karardır. Bu anlaşma olmadan, tanınmayan cumhuriyetin kötü olması gerekecekti.
“Dış pazarın yaklaşık yüzde 46 - 48 oranında kaybedebiliriz. Yaklaşık 10 binlerce kişi işini kaybedebilir, ”dedi REGNUM, Başbakan Yevgeny Şevchuk. Brüksel’in Tiraspol’a hava soluduğu açık. Mesele, Transdinyester yetkililerinden ve Rusya'dan ne talep ettiği. 2016 sırasında, Rus barışı koruma görevlilerinin aceleyle çekilmesiyle ilgili TV spotları görmemiz mümkün.
Üçüncü bir senaryo var ... savaş. Savaş sadece Moldova’da değil, aynı zamanda Ukrayna’da da kara veya hava koridorlarının içinden geçeceği bir savaş. Böyle bir sonuç, Rus yetkililerin korktuğu yeni yaptırımlar anlamına gelecektir. Dolayısıyla seçim kolay değil, ancak öngörülebilir bir gelecekte yapılması gerekecek. Aksi takdirde, seçeneklerden biri tarih yasalarına göre otomatik olarak seçilecektir.
Ukrayna savaşamaz. Resmi Kiev, “beklenmedik bir şekilde” yolsuzlukla mücadele gündemiyle mevcut cumhurbaşkanının heyecanı altında kazı yapmaya başlayan Saakashvili'nin arkasında nefes alıyor. Bu soylu çabada, yorulmaz Georgian, Amerikalıların doğrudan desteğine sahiptir. Tezgahın diğer tarafında, aynı zamanda yazma konusunda acelesi olmayan çeşitli açık Naziler oturur - üstelik yetkililere karşı tehditleri gittikçe daha belirgin hale geliyor. Bu yüzden bugün Ukrayna'da egemen sınıf, Washington'dan dünyaya gönderilen basit sinyali açıkça anlamıştı: “Amerika, mutlak güç ve finansal kaynaklar kaynağıdır. Herhangi bir ülkedeki herhangi bir hükümeti devirebiliriz. Herhangi bir bölümünü ülkenizden ayırabilir ve hatta ayrı konulara ayırabiliriz. Biz herhangi bir cetveyi devirmek istiyoruz ve devirmek istiyoruz ve sadece devirmekle kalmıyoruz - kafalarımızı mahrum edeceğiz. Sorun istemiyorsanız dediğimizi yapın! ”
Hizmetçi’nin ardından Ukrayna’nın önderliği çatışmaları köreltmek için sebepleri var. Hem Donbas hem de Transdisyonist Moldovya Cumhuriyeti'nin tasfiyesi, oligarş rejimine Kırım'daki genel taarruz için gerekli kaynakları ve siyasi istikrarı verecek. Bu vatansever bir dalga ve halkın yeni mağdurlar için zafer uğruna hazırlığı ve gönüllülerin cepheye girişi. Başka bir deyişle, hedef-kaynaklar-zaman koordinat sisteminde nihai amaç Kırım için savaş ise, o zaman Novorossia ve Transdistria'nın kalıntılarının üstesinden gelindikten sonra, Kiev biraz kritik bir süre harcayacak, ancak karşılığında büyük askeri ve politik kaynaklar alacak.
Şimdiye kadar, kanama Donbass sadece Kırım'ı değil, ayrıca Transdinyesteri de kapsıyor. İnsanların cumhuriyetleri var olduğu sürece, Tiraspol'ün şu anda kırbaç ve ... kırbaç arasında seçim yapmak için hala düşünecek zamanı var, ancak biraz sonra - gönüllü teslim olma durumunda.
Yani durum açık. Rusya ne yapmalı? Tehdit için yeterli olan askeri-politik önlemler kompleksi, ilgili bölümlerde hazır olmalıdır. Tatlılar ve domateslerin yasaklanmasına cevap vermek için çekim kabul edilmez. Bu davranış bir zayıflık işaretidir ve uluslararası politikadaki zayıflık kimseyi affetmez. Rusya Federasyonu için, hem Donbass hem de Transdinyester'in teslim edilmesi hem uluslararası arenada hem de ülke içinde yüzlerini kaybetme tehdidinde bulunuyor ve bu durumda gerçek Rus dünyasının sınırları Rusya Federasyonu'nun ulusal sınırlarına skukozhatsya. Peki, gerçekten, Rus dünyasını Suriye, Ermenistan veya Tacikistan'daki Rus üsleri olarak düşünmüyor musunuz? Daha da kötüsü, Rus yanlısı yerleşim bölgelerinin çöküşü, Rusya’nın komşularını, Kızıl Ordu’nun o kadar başarılı olamayan Finlandiya’nın Hitler’i Sovyetler Birliği’nin “kil ayağı olan bir colossus” olduğuna ikna etmesine karşı aktif eylemde bulunmaya teşvik edebilir.