Değerli takipçilerimize bu makalemizde kanuni hakim güvencesi nedir, kanuni hakim güvencesi ne demektir konusunda bilgi vereceğiz
Kanuni hakim güvencesi, kişilerin, önceden genel olarak kurulmuş, görev ve yetkileri yasayla belirlenmiş mahkemeler tarafından yargılanmasını öngören ilke. Kanuni hakim güvencesi ancak olağan yargılamayla, başka bir deyişle sanığın kendisine yüklenen suçu işlemesinden önce kurulmuş bir yargı makamının önüne çıkarılmasıyla sağlanabilir. Olağanüstü yargılama ise, sanıklar ve eylemler belli olduktan sonra oluşturulan mahkemenin yaptığı yargılamadır.
Günümüz anayasaları kanuni hakim güvencesini temel hak ve özgürlükler çerçevesinde hukuk devletinin önemli bir ilkesi sayarak olağanüstü yargılamayı yasaklama yoluna gitmiştir. Türkiye’de ilk kez 1876 Anayasası’nda yer alan kanuni hakim güvencesi ve olağanüstü mahkeme kurma yasağı 1924 Anayasası’nda da benimsendi. 1961 Anayasası “doğal hakim” (tabii hakim) ilkesini koyarak daha güvenceli bir sistem kurdu. 1971’de bu konuda yapılan anayasa değişikliği farklı bir düzenleme getirdi. 1982 Anayasası’nda da sürdürülen bu kurala göre, hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz; bir kimseyi kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarma sonucunu doğuran yargı yetkisine sahip olağanüstü merciler kurulamaz. Anayasada “tabii hakim” deyimi yerine “kanunen tabi olunan mahkeme” deyiminin konmasının nedeni, sıkıyönetim askeri mahkemelerinin anayasaya aykırılıkları tartışmasına son vermek ve bu mahkemeleri anayasallaştırmaktır. 1982 Anayasası, devlet güvenlik mahkemelerinin sıkıyönetim döneminde sıkıyönetim mahkemesi olarak görev yapabilmelerine olanak sağlamakla, doğal yargıç ilkesi açısından daha az sakıncalı bir çözüm öngörmüştür.