ABD ulusal verilerini kullanan yeni bir araştırmanın sonuçları, iç şehirlerde yaşamanın yoksul çocuklarda astımı kötüleştirebileceğine dair bulgulara işaret ediyor. Ayrıca, astımdaki sürekli ırk / etnik farklılıkları belgeliyorlar.
Ulusal veri kullanan Johns Hopkins araştırmacılarının yeni bir çalışmasının sonuçları, iç şehirlerde yaşamanın yoksul çocuklarda astımı kötüleştirebileceğine dair kanıt ekledi. Ayrıca, astımdaki sürekli ırk / etnik farklılıkları belgeliyorlar.
8 Mart’ta Alerji ve Klinik İmmünoloji Dergisinde yayınlanan çalışmanın bulguları üzerine yapılan bir rapor, kentsel yaşamın ve siyah ırkın artmış astım morbiditesinin güçlü bağımsız risk faktörleri olduğunu gösteriyor – astımla ilgili acil oda ziyaretlerinin daha yüksek oranları olarak tanımlandı ve Hastaneye yatışlar – ancak kentsel yaşam astım riskini arttırmaz.
Johns Hopkins’deki pediatri doçenti Dr. Corinne Keet, “Bulgularımız, astımın gelişmesi ile bağlantılı risk faktörleri ile astımı zaten daha da kötüleştirmeyle ilişkili risk faktörleri arasında farklılıklar olduğunu kanıtlıyor” diyor Corinne Keet, MD, Ph.D. Üniversitesi Tıp Fakültesi ve gazetenin baş yazarı.
Araştırmacıların bilgisine göre, kent içi yaşamın hem astım prevalansı hem de şiddeti üzerine etkilerini belirlemek için ulusal düzeyde daha önceki birkaç çalışma yapılmıştır. Keet’in 2015 yılında ulusal bir araştırma yaparak yayınladığı daha önceki çalışması kentsel alanda yaşamanın astım için bir risk faktörü olmadığını gösterdi; ancak bu çalışma astım morbiditesinin analizine izin vermedi.
Araştırma ekibi, 2009 ve 2010 yıllarında Medicaid’e kayıt yaptıran 5-19 yaş arasındaki 16.860.716 çocuğun sağlık hizmeti kullanımı üzerine ABD Medicare ve Medicaid Hizmetleri Merkezleri tarafından toplanan bilgileri analiz ederek bu etkileri belirlemeye çalışmıştır.
Ekip, ilk önce iki yıllık periyotta en az bir astıma bağlı poliklinik veya Acil Servis ziyareti yapan çocuklara veri havuzunu daralttı. Yaşadıkları bölgeye göre, bu 1.534.820 çocuğun kentleşme durumu ve yoksul ya da fakir bir mahallede yaşıyor olarak kategorize edilen posta koduna göre sınıflandırıldı.
Kentleşme durumunun belirlenmesi, kentsel, banliyö, orta metro ve daha küçük metro ve kırsal alanları bir araya getiren bir kategoriyi de içeren konumları hesaba kattı. Şehir içi ikamet, 2009 yılında dört kişilik bir ailede 22.050 doların altında bir gelir olarak tanımlanan hane halklarının en az% 20’sinin federal yoksulluk sınırının altında olduğu kentsel bir ilçede ve posta kodunda yaşıyordu.
Ekip, verilerin yüzde 10’dan fazlasını eksik olan eyaletleri ırk / etnisite, tüm ırk / etnisite gruplarının temsil edilmediği eyaletler ve kentsel alanlara sahip olmayan devletler hariç tuttu.
Çalışmanın son kurallarına uyan 18 eyalet için elde edilen sonuçlar, şehir dışı bölgelerde yaşayan çocukların, ırk / etnik köken açısından muhasebe yaptıktan sonra bile, hastaneye yatırma riskinde yüzde 18-21 daha düşük olduğunu gösterdi. Araştırmacılar ayrıca, İspanyol olmayan beyaz çocuklara kıyasla, siyah çocukların ve “diğer” ırkların çocuklarının sırasıyla yüzde 89 ve yüzde 61 oranında astımla ilgili hastaneye yatırma riskleri olduğunu keşfettiler.
Diğer ırksal / etnik gruplardan farklı olarak, şehir dışı bir bölgede yaşayan İspanyol çocukları, acil servis ziyaretleri veya hastaneye kaldırma risklerini azaltmamıştır. Ve Keet’in, yoksulluğun Latin kökenli çocukların astım prevelans oranlarına karşı koruyucu olduğunu bildiren önceki çalışmaların aksine, ekip, astım morbidi için benzer bir ilişki bulamamıştır.
Keet, incelediği Medicaid nüfusunun astımla ilgili hastaneye yatışların yüzde 30’unun sosyoekonomik, coğrafi ve / veya ırksal / etnik farklılıklara atfedilebileceğini söyledi; Hastaneye kaldırılanların yüzde 19’unun siyah ırk / etnik kökenden kaynaklandığı tahmin edilmektedir; Yüzde 4’ü yoksul bir bölgede yaşıyor; Ve yüzde 7’si kentsel alanda yaşamakla yükümlüdür.
Şehir içi bölgelerde yaşayan çocukların astımla ilgili acil oda ziyaretleri için genel olarak yüzde 40 daha fazla risk ve astım ile ilgili hastaneye yatırma riski yüzde 62 daha yüksekti. Irk / etnisite için ayar yaptıktan sonra, acil oda ziyaretleri ve hastaneye kaldırma için risk sırasıyla yüzde 14 ve yüzde 30’a düşürülmüştür.
Bu çalışma kentleşmeyle ilişkili belirli çevresel etkilere bakmamakla birlikte bulgular, farelerde ve hamamböceği alerjenlerine maruz kalma ve hava kirliliği gibi kentsel alanlarda yoğunlaşan belirli risk faktörlerinin astım ile ilişkili olduğunu gösteren önceki çalışmayla uyumluydu. Morbidite.
Keet, yeni çalışmanın, ekibinin astım oranları veya prevalansının şehir içi bölgelerde ikamet etmesinden etkilenmediğini erken tespit ettiklerini ve astım nedeni için risk faktörlerinin onu kötüleştiren faktörlerden bağımsız olduğunun kanıtını güçlendirdiğini söylüyor. Örneğin, zararlı alerjenlere maruz kalma, artmış astım morbiditesi ile ilişkilidir, ancak yüksek riskli çocukları alerjik gelişmeden korur.
“Bu sonuçlar, astım morbiditesinde ırk / etnik ve coğrafi farklılıklara ilişkin birkaç on yıllık araştırmalara rağmen, ırk ve mahalle özelliklerine göre acil servis ziyaretleri ve hastaneye kaldırma oranlarında halen çok büyük farklılıklar olduğunu gösteriyor: Bu bulgular, bizimkileri çoğaltmamız gerektiğini vurguluyor Astım farklılıklarına yönelik kapsamlı çözümler bulma çabaları “sonucuna varıyor.
Çalışmanın iki ana kısıtlaması Medicaid veri toplama farklılıkları nedeniyle tüm eyaletlerin dahil edilemediği ve acil servis ziyaretlerinde ve hastaneye kaldırmada görülen bazı farklılıkların hastaların astıma nasıl baktığı ile ilişkili olabileceği gibi Sadece hastalığın şiddetini yansıtmaktadır.
Kaynak:
Johns Hopkins Medicine