Isı, ısı, ısı ve ısı
Bu sıcaklıklarda ilk önlem kıyafetlerin aydınlatılmasıdır. En temel zekanın bizi yönlendirdiği yer burasıdır. Bununla birlikte, sokaklarda, süpermarketler, plajlar ve yüzme havuzlarında bulduğum şey Tarzan olarak görevden alınan, kadın ve erkekleri kovan, soyunan veya gizlenen personeldi.
Sahile gitmek ve panoramayı gözlemlemek rahatsız edici bir etki yaratıyor. Kabilenin yöresellerini görmek bilinmeyen bir ormanda fazla uçmaz. Bu göz kamaştırıcı bir güzellik! Kalabalık, yengeç sepetinin görünümü ile kalabalık olan, ancak iştah açmayan binlerce kişiyle kıyı bölgelerine atıfta bulunuyorum. Meze bile hizmet etmiyorlar!
Öyle ki, kalabalıkta, sıcaklıklara rağmen herhangi bir zarafet duygusunu tamamen kaybetme eğilimine yenemeyen birine rastladığımda, bir "Olé!" Diye bağırmak istiyorum.
Etrafında kızartmaya hazır, kuma çarpmış binlerce kroket vardı. Bazıları kaynamaya başladıklarında, tavayı terk ettiler ve bir fizyodomi göstermek için yürüyüşe çıktılar, birçok çökmekte olan vakada, gözlerinizi yükseltmek ve kıyaslanamayan bir yumuşaklığa sahip olan yelkenli teknelere bakmaktan başka hiçbir şey davet etmedi.
Şimdi yazan birinin sapkın alışkanlığıyla kendime sorular sormaya başladım. Bu çok daha fazla ısı inç kare kumaş inç mi? Hiçbir şey bitmeden yapılmaz. Neden soyunuyorsun? Bu küçük yaratıkların bir babası ve kıyafet satın alan bir annesi var. Onları bu şekilde görmekten hoşlanıyor musunuz, onlara 'kadın vazoları' olarak bakmak için ağlıyor musunuz? Abartmıyorum. Buraya geldiğinizde bu sayfayı bin parçaya bölmemişseniz, bazı kanıtlar sunacağım.
Bu düşüncelerden korkan azınlığa son zamanlarda duyduğum bir fıkra geldi. Kahramanı Platon'u okuyan ve bir eğitimci olarak görevinin bedenlere ve ruhlara maksimum güzellik ve azim gösterebilecek bir kişi olduğunu düşünen bir üniversite profesörüdür. Çok güzeldi, her şeyin söylenmesi gerekiyor. Sabahları sabahın erken saatlerinde hala kıyafetlere ışık tuttuğu zaman; Öğrencileri "gushed" olarak oturan üç tane paçavra ile görmekten bıkmış, bunlardan birine sordu: "Neden böyle giyindin?" En ufak bir hayal kırıklığı hareketi olmadan, “Çocukları çekmek için” sorusunu cevapladı.
Öğretmen kasları hareket ettirmedi ve sormak için bir grup erkek çocuğa döndü: "Evlenmek için böyle bir kız ararsan elini kaldır!" Bir el kaldırılmadı. Fıkra zordur, ancak öğrencinin kaçık bir kişi tarafından bırakabileceğini veya onun için önemli olmayan konulara konduğunu açıkça söyleyebilmesi, ancak kumaşa girdiği ve beklenmeyen bir şey bulduğu açıktır.
Kuşkusuz, modaların çektiği bu zavallı kız, bir iddia haline gelmişti. Hepimiz, kadınlar ve erkekler gibi giyiniyoruz. Ve bu ayrıntıda değil ama sonuçta. Bir beyefendinin ayakkabılarını görmenin, kişiliğinin çoğunu çıkardığını söyleyen bir arkadaşım var. Şüphesiz, dış yatağımız içsel duyarlılığımızı gösterir.
Kadınlar hakkında söylenenler -diğer syntony ile- erkekler hakkında söylenebilir. Bir süpermarkete mayoyla, çıplak gövde ve yıpranmış terlikle gelen saygıdeğer yaşlıları gözlemlemem beni şaşırtıyor. Kuşkusuz, sakal saygı duyduğum bir konu ve büyük bir bölümün dikkatli bir düzenlemeyle yol açtığı, ancak yaz aylarında her şey yolunda gidiyor. Ayları ormanda geçiren ve her gün Kraliçeyi görecekmiş gibi tıraş eden bir İngiliz kaşifim vardı. Kendisine borçlu olduğu saygınlık kavramı başka hiçbir şeye izin vermedi.
¿Puritanizm? Bu Viktorya dönemi için kalır. Bugün ve her zaman bir kadın ve bir erkek göründüğü gibidir. Pirandello zaten söyledi: "sana öyle geliyor". Keskin duyarlılıklar için kimsenin niyetleri hakkında hiçbir şeyden yargılamadım. Sadece kıyafetlere ve genellikle haksızlık yaratan bir etki olarak kabul edilebilecek şeylere atıfta bulundum, çünkü içeriye doğru kızarmış cilt, büyüleyici bir varlık olabilir. İşin garibi, bazen "değiştirilmiş bir sayı" alıyoruz çünkü görünüşe göre görünüşe göre.