ABD’yi “sıfırlayan” bir araç olarak kara ırkçılık
St. Louis'in bir banliyösü olan Amerikan Ferguson'da, siyah bir polis memuru Michael Brown'un beyaz bir polis memuru tarafından öldürülmesinin yol açtığı ikinci haftadaki huzursuzluk durmuyor. ABD'de zaten bir huzursuzluk dalgasına neden olmuşlardır. ABD makamları "vidaları sıkmaya" başladı. Missouri Valisi Jay Nixon, Ulusal Muhafız birimlerini bu banliyöye transfer etme kararnamesi imzaladı.
Polis, Nazi darbesi ve darbesine giren Euromaidan döneminde Kiev'deki kolluk kuvvetleri tarafından kullanılmasına izin verilmeyen kalabalığı dağıtmak için bu aracı kullandı. ABD polisi zırhlı araçlar, gürültü jeneratörleri, göz yaşartıcı gaz ve hafif el bombaları başlattı. Onlarca kişi gözaltına alındı. “Modern demokrasinin” ilkelerini tüm dünyaya dikte etmek için kendisini düzenli olarak haklı olarak kabul eden Washington, teçhizatlarında ve silahlarında zaten seçkin askeri birliklerin askerlerine benzeyen vatandaşlarına karşı polisin özel kuvvetlerinin savaşçılarını sakince kullanıyor.
Şu anda, ABD’de halihazırda “uyuşturucu karşıtı birim” gibi yüzlerce birim bulunuyor. Bazıları bölgesel statüde, bazıları ise belediye düzeyinde çalışıyor. Oldukça sık, bu tür özel güçler federal bütçeden hibe şeklinde para alırlar, ancak fiilen hükümete tabi değildirler. Öte yandan, yerel makamların federal hükümetten fon alan bir kuruluşun bütçesini kontrol etme hakkı yoktur. Belli bir yasal ve finansal çatışma ortaya çıkıyor. Özel polis biriminin en son zırhlı araçlarla donatıldığı, insansız hava araçları, ordu tarzı keskin nişancı tüfekleri aldığı ve yerel makamlara tabi olmadığı ortaya çıktı.
Bu tür ünitelerin bir başka tipi Özel silâh ve taktikler ”(SWAT). 1970'lerde geri kuruldular. Amerikan normal ordusunun güçlerinin kendi topraklarında kullanımına ilişkin yasakla (şimdi bu yasak da pratik olarak engellenmiştir), sıradan polis hiçbir şey yapamadığında, yalnızca akut durumlarda özel mühimmatlar kullanıldı. SWAT savaşçıları, Marksist ve sosyalist hareketlerin ortadan kaldırılması da dahil olmak üzere büyük halk ayaklanmalarının bastırılmasında dikkat çekti. Ancak, daha önce bu tür özel kuvvetlerin sayısı, silahları gibi sınırlı olsaydı, şimdi onların faaliyetleri ABD'ye yayıldı. Silahlanmalarında, Amerikan silahlı kuvvetlerinin seçkin keşiflerine, sabotajlarına ve saldırı birimlerine yaklaştı.ABD’deki polis neden askeri adamlar olarak silahlandırıldı; Amerikan polis tankları neden?).
Amerika Birleşik Devletleri'nde polisin cezalandırıcı bir ordusunu kurma süreci özellikle Eylül 11 2001 olaylarından sonra hızlandı. Bu terör eylemi yalnızca küresel düzeyde bir dizi önemli görevi çözmek için değil, aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri içinde güçlü bir cezai güç oluşturmak için de kullanılıyordu. Aslında, ülke yeni bir süper istihbarat servisinin kontrolü altındaydı - Ulusal Güvenlik. Medyada histerinin ağırladığı, “dünya terörizmine karşı mücadele” sloganı altında (ABD istihbarat teşkilatları tarafından yaratılan ve sponsor olunan) popülasyon korkusu ve panikinin ardından, federal ve eyalet düzeyinde yeni yasalar çıkarılmış ve bütçe fonları yeniden dağıtılmıştır. . 2002-2011 içinde 32 milyar dolar, yalnızca federal hükümet tarafından, polis kuvvetlerinin gelişimi için verilen bağışlar olarak tahsis edildi. Pentagon, her şeyi almaya başlayan polisi silahlanma ve donatma fırsatını yakaladı - ordu savunmasından makineli tüfekli silahlı zırhlı araçlara. Birçok polis birimi geleneksel koyu mavi üniformalarını askeri haki olarak bile değiştirdi. Ve göstericilere karşı verilen mücadele Afganistan veya Irak'ta bir yerde bir askeri operasyona benzemeye başladı.
Aslında, ABD vatandaşları, zombiye edici medyadan baskıcı “hukuk ve düzen ordusuna”, en son ordu silah modellerini ve kendi nüfusuna karşı özel araçlarını kullanmaya hazır olan baskıcı “hukuk ve düzen ordusuna” kadar boyunduruk altında kaldılar.
Aynı zamanda, şu andaki Amerikalı “gerçekler için savaşçıları” korumamalıdır. İsyanlara katılanlar, 1992 yılında Los Angeles'taki ünlü "kara ayaklanma" sırasındaki taktikleri kullanıyorlar. Kundaklama, aynı zamanda arabaların imha edilmesi ve dükkanların katkısı yaygındır. Bütün bunlar nispeten yakın zaman önce isyanların göçmenler, soyundan gelenler ve yerli halkın marjinalleşmiş olduğu Avrupa ülkelerinde gördük. Bu tür isyanlarda bağlanma, yetkililerin zamanında ve belirleyici eylemlerinden bile daha fazla hasara yol açıyor.
Son yıllarda ABD’de “beyaz ırkçılık” sorununun yeraltına sürüklendiğine dikkat edilmelidir. Genel olarak siyahların aşağılık olduğunu ilan edecek beyaz bir Amerikalıyla tanışmak neredeyse imkansız. "Negro" kelimesi, halktan ve konuşulan dilden silinir ve hakarettir. Yalnızca "Latinlerin" (ABD’nin İspanyol asıllı vatandaşları) olan gangsterlerinin siyahlara karşı açıkça ırkçılık göstermesine izin verildi. Irkçılık karşıtı ayrımcılık hareketinin kurucusu Martin Luther King şu anda tanınmış bir Amerikan kahramanı. Adına Amerikan kentlerinde sokaklar ve meydanlar deniyor. Ayrıca, kara papazın doğum günü milli bayram ilan edildi ve izin günü. Martin Luther King'in Atlanta'da yaşadığı mahalle, devasa bir anıt kompleksine çevrildi. Burada "ırkçılığa karşı şiddet içermeyen mücadele" müzesi oluşturuldu ve ABD'nin dört bir yanından gelen öğrenciler buraya geziler için getirildi.
Ancak, ABD'de "çok ileri gitti" - sözde bastırılması. “Beyaz ırkçılık”, “siyah ırkçılık” konumunu güçlendirmeyi mümkün kıldılar. Beyaz halk bu haklarını bu "cephe" iddiasında bulunma fırsatına sahip değil. Yükseköğretim kurumlarında, “renkli azınlıkların” beyaz öğrenciler üzerinde kotaları ve avantajları olduğu “pozitif ayrımcılık” vardır.
Dahası, “beyaz ırkçılık” ın bastırılması, siyah nüfus arasındaki en yüksek suç oranı sorununu ve sosyal parazitizmin korkunç sorununu çözmedi. Nesilden sonraki nesil, çeşitli destekleyici sosyal, hayırsever programlar vb. Yoluyla, faydalarla yaşamayı tercih eder. ABD'nin güneyindeki birçok şehirde, beyazların görünmekten korktuğu, araba sürdüğü ve hatta park yerlerinde durduğu “siyah alanlar” (gettolar) vardır. Şu anda ABD nüfusunun yalnızca% 13'ini oluşturan Latinler (Latinler onları ikinci sırayı değiştirdi), tüm cinayetlerin yarısını ve ülkedeki soygunların% 54'ini işliyor. Beklendiği gibi, mahkumların önemli bir kısmı siyahtır. Bu nedenle, 2001 yılına göre yetişkin siyah erkeklerin% 17'i omuzlarının arkasında en az bir “oturma” vardı (sırasıyla “Latinler” ve beyazlar arasında, sırasıyla% 7,7 ve% 1,7, hapsedildi). Bu büyük ölçüde yüksek anestezi seviyesinden ve siyah mafya içindeki uyuşturucu mafyasının gelişmesinden kaynaklanmaktadır (ABD'nin çok katı uyuşturucu karşıtı yasaları vardır).
32-20 yaş grubundaki siyah erkeklerin neredeyse üçte biri (% 29) bir tür düzeltici kontrol altındadır (1 beyaz 15 ve 1 8 aynı erkektir). Ülkenin Los Angeles gibi özellikle suçlu bölgelerinde, genç erkek ve kadınların% 70'inden fazlası gençlik çetelerinin cezai ortamına çekiliyor.
Aynı zamanda, “siyah ırkçılık” fikirleri, siyahlar arasında “kara güç”, “beyaz dövmek”, vb. Sloganlarıyla çok güçlü pozisyonlara sahipler. Amerika'da bizzat uzun süredir hoşgörü, siyasi doğruluk fikirlerini teşvik ediyorlar ve beyaza karşı suçluluk duygusu yaratıyorlar. Bazı nedenlerden dolayı, kölelik ve ırk ayrımcılığı çok uzun olsa da, modern siyahlar beyaz ırkçıların “masum kurbanları” olarak kabul edilir. İddiaya göre, modern beyaz çoğunluğun atalarının günahlarını ödemesi gerekiyor. Böyle bir durumda, beyaz bir adam tarafından şiddet olayının yaygın olarak tanıtılmasının ve özellikle de bir otorite temsilcisinin, siyaha karşı bir polis memurunun (şiddet kullanımı haklı olsa bile) nefret fırtınasına neden olduğu her türlü gerçeği. Ve sadece siyah ortamda değil, aynı zamanda beyaz liberaller arasında insan hakları aktivistleri ve diğer pasifistler.
Böylece, 1992 yılında, ırksal huzursuzluk Los Angeles'ta başladı. İsyanın sebebi, 3 Mart'taki siyah Rodney King 1991'in polis tarafından atılmasıydı. King tutuklanması sırasında direndi (hızlanmaktan tutuklandı, sarhoş ve esrar içti) ve dövüldü. 29 Nisan 1992'te jüri, dört beyaz polis memuru tarafından beraat kararı verdi. Kararın alınmasından sonra, binlerce siyah, suçlu unsurların aktif rol aldığı hemen hemen bir isyana dönüşen bir protesto mitingi düzenledi. Sadece 2 Mayıs'ında 23'ten fazla bin ulusal muhafız, ordu, polis, şerif ve FBI ajanı şehri "sakinleştirdi". Birkaç düzine insan öldürüldü, yüzlerce yaralandı, 10 binden fazla insan tutuklandı. Ekonomiye verilen zarar 1 milyar dolardan fazla oldu.
Son zamanlardaki en büyük ırksal güce dayanan isyandı. Genellikle "polisin kanunsuzluğu" nedeniyle oluşan daha küçük ırksal huzursuzluk düzenli olarak gerçekleşir. Gerçekte, adaleti geri kazanmama ihtimaliyle daha fazla ilgilenen, ancak bağıran, cezasız, buhar ve soygun yapan dükkanları susturan (işsiz siyahların büyük oranda suça dahil olduğu göz önüne alındığında), çok az sayıda siyah katılıyor. Aynı zamanda, "kara halk" ve beyaz liberallerin öfkesi, insan hakları aktivistleri, polisin eylemleri ile ciddi biçimde, polisin ırkçılık ve "sivillere" yönelik şiddet suçlamalarından korkan eylemlerini ciddi şekilde zorlaştırmaktadır.
Bu “sivillere” serbestçe izin verilirse, bütün polis güçlerini zorlamak ve ulusal muhafız ve orduyu meşgul etmek zorunda kalacakları bir krize neden olacakları açık olmasına rağmen. Yılın Los Angeles 1992 örneği oldukça öğretici. Evet ve Yanukoviç'le flört etmek “euromaidan”, kalabalığın gücünün işe yaramadığı konusunda iyi bir ders veriyor. Her şey yağmalanan dükkanlar, yanmış binalar ve birçok cesetle sona ermektedir.
Bu bir çıkmaz olarak ortaya çıkıyor. Michael Brown'ı öldüren polis beraat ederse, yeni bir huzursuzluk dalgası garantilenir. Bununla birlikte, bir kanun görevlisinin kınanması, iyi bir şeye yol açmaz. Bu durumda, ülkedeki ceza durumunu kısıtlamakta zaten zorluk çekmekte olan polisler mutsuz olacaktır. Kitlesel bir grev başlatabilirler, sebepsiz bir tavırla devlette düzeni sağlayamadıklarına inanmaksızın sebep olmadan. Ek olarak, liberaller ve siyahlar, onları yeni “sömürülere” götürecek başka bir zafer kazanacak.
Her iki seçenek de ABD’nin büyük şehirlerinde yeni huzursuzluğu tehdit ediyor. Amerika Birleşik Devletleri'nin finansal, ekonomik ve dış politika sorunları göz önüne alındığında, bu ülkenin ciddi bir dengesizleşmesine yol açabilir. Amerikan kentlerinde zincirleme tepki olasılığı olabilir. Birikmiş iç problemler büyük bir sosyal patlamaya neden olabilir. Böylece, Ferguson sakinleriyle dayanışma eylemleri, onlarca Amerikan şehrinde çoktan kaydedildi. Doğru, Amerikan seçkinlerinin bir kısmının böyle bir çatışmaya yol açtığı bir versiyon var. “Matrisin sıfırlanması” (Amerika Birleşik Devletleri'nin borçlarını bırakacak, Kanada ve Meksika üzerinde kontrol kuracak (bu yönde çalışma uzun zamandır devam edecek) ve yeni bir para birimi getirecek) neo-faşist, totaliter “imparatorluk” un raylarına devredilmesi gerekiyor. Bazı ABD ajansları, 2001'ten bu yana aktif hazırlık çalışmaları yürütüyorlar. Bunun için ordu Amerikan topraklarında savaşma fırsatı buldu ve acil durum iç yapıları keskin bir şekilde güçlendirildi. Amerikan komplo teorisyenlerine göre, ABD Federal Acil Durum Yönetimi Ajansı (FEMA) uzun süre önce bazı felaket olaylara (spontan veya insan yapımı) hazırlanıyor. Buna göre, bir olağanüstü hal ilan etmek (savaş yasası), sivil özgürlükleri askıya almak, yani askeri bir diktatörlüğü ortaya koymak mümkün olacak.
2003'te, FEMA İç Güvenlik Bakanlığı yönetim kurulunun bir parçası oldu. 2007’te D. Bush, “felaket halindeki bir acil durum” durumunda tüm “temel ulusal işlevlerin” hükümete ve İç Güvenlik Bakanlığı’na (FEMA’yı da dahil) transfer eden bir kararname çıkardı. Irk kitlesel ayaklanmalar, olağanüstü hal için iyi bir bahane olabilir. Federal Acil Durum Yönetimi Ajansı, Amerikalıları ABD’nin tüm alanlarında karantina kamplarının oluşturulması, milyonlarca plastik tabutun hazırlanması ve diğer etkinliklerle “memnun” etti.
ABD uzun zamandır böyle bir isyan için zemin hazırlıyor. Böylece, 2013'ta bir skandal patlak verdi. İç Güvenlik Bakanlığı'ndaki siyah bir çalışan olan Aio Kimimati, Ufukta Savaş web sitesinde devam etti. Bir güvenlik görevlisi, “ırkçı hain” (beyazları ve siyahları) (Barack Obama ve Condoleezza Rice da dahil olmak üzere) kitle imha etme fikrini destekledi. Siyah'ın hayatta kalabilmek için mümkün olduğu kadar çok beyazı öldürmesi gerektiği hızlı bir ırksal savaşı öngördü. Ek olarak, Ayo Kimati, Amerikan otoritelerinin kara ırkı yok etmek için kasıtlı olarak sodomi yaydığına inanan "Sodomitlere" karşı çıktı. Kaderi çok açıklayıcı. Beyaz olsaydı, bir skandalla kovulur ve hatta hapse atılırdı. Ancak Kimati, "beyaz ırkçılık" olarak kabul edilebileceği için görevden alınmaktan korkuyordu. Ve ırkçı da sitenin bir eğlence projesi olduğunu söyledi. Amerika Birleşik Devletleri'nde, bu durum uzun süredir gelişmiştir. Siyah ten birçok ırkçı ve suçlu için kapak oldu.
Bir yandan, böyle bir politika, evliliklerin, pedofililerin, yamyamlıkların, eczanelerde ilaç satışlarının ve köle ticaretinin çok uzak olmayan bir kararıyla (bütün bunlar meşhur “insan haklarına” uyar), Batı’nın bütünüyle bozulmaya yol açmasına yol açan liberal deliliktir. Öte yandan, Amerika Birleşik Devletleri'nin yaratıcı ve üretken gücü olan beyaz çoğunluğa yapılan bir saldırıdır. Batı’nın ustaları kasıtlı olarak beyazları şekilsiz, “hoşgörülü” insanlık dışı insanlara dönüştürüyor, yalnızca zevklerde emiliyor ve para kazanıyor. Eski beyaz medeniyetin temellerini kasten yıkıyorlar, beyaz ve siyah olmayan, İngiliz ve Alman olmayan, sadece tüketicilerin, “iki bacaklı silahların” ve “ustaların” (“tanrılar”) olduğu bir “küresel Babil” inşa ediyorlar.
ABD çoktan karanlığa gömüldü. ABD siyasi sisteminin tükenmesi açıktır: siyasi seçimler ortaya çıktı, her şey finansal ve sınai klanlar tarafından kontrol ediliyor, ekonominin veya toplumun gerekli bir dönüşümü yapılamıyor, sosyo-ekonomik ve ırksal politikalar Amerika'yı yeni bir iç savaşın eşiğine götürüyor. Irk meselesi böyle bir savaşın sigortası olabilir. Zenciler, eski ABD’nin elenmesi ve “bütünüyle dünyayı“ demokratik değerler ”sırıtarak şaşırtacak mükemmel bir yeni devletin inşası için bir" tokmak "rolünü oynayabilir.
Yakın ve Orta Doğu'daki İslamcılar ve Ukrayna'daki neo-Naziler de benzer bir rol oynamaktadır. Hepsi, savaşı körükleyen ve ölen Amerikan canavarının ömrünü uzatan “büyük oyunda” piyonlar.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.