Küçük ülkeler sporda neden başarılı?
İngiltere geçen yılki Avrupa Şampiyonası'na katılma mücadelesinde küçük Balkan ülkesi Karadağ'a gittiğinde 2-2'lik beraberlik ve turnuvayı kazanma umutları törpülenmiş halde dönmüştü.
İngiltere Milli takımı dün akşam da Karadağ'dan 1-1'lik beraberlikle ayrıldı.
2-2'lik beraberlikle biten bir önceki maç, sadece İngiliz takımının kusurlarını değil, Wayne Rooney'nin kendi kendini imha kapasitesini de gözler önüne sermişti.
Miodrag Dzudoviç'e attığı tekme sonucu gördüğü kırmızı kart nedeniyle, iki maç ceza aldı.
Bu yüzden Euro 2012'nin ilk iki maçında oynayamadı. Döndüğündeyse gerçek bir katkı yapabilmesi için artık çok geçti.
Karadağ, coğrafya ve nüfus anlamındaki küçüklüğü ve uluslararası arenaya görece yeni girmiş olmasına karşın, Dünya Kupası Eleme Grubu'nda da İngiltere'nin önünde lider konumda.
Aslında İngiltere ve Karadağ arasında başka birçok açıdan rekabet söz konusu bile olamaz.
Karadağ'ın nüfusu 650 bin kişi. Yani İngiltere'nin yüzde 1,2'si kadar. Kayda değer bir ulusal ligleri yok. En iyi futbolcuları ülke dışında oynuyor ve başkent Podgorica'daki stadyumları Wembley'in küçük bir parçası kadar.
Ama ülke FIFA sıralamasında 28'inci.
Peki bu nasıl oluyor? Görece küçük kaynaklara ve nüfuslara sahip ülkeler, çok daha büyük ve zengin ülkelere nasıl kafa tutabiliyor?
Aslında futbolun ve genel olarak sporun diğer uluslararası ekonomik ve siyasi göstergelerle aynı kuralları izlemesi için hiçbir neden yok.
Başarma yöntemi spor
Kişi başına düşen ulusal gelir, bir ülkenin uluslararası spor arenasında başarılı olup olmayacağını belirlemek için çok kötü bir gösterge.
Örneğin Jamaika, Gayrisafi Yurtiçi Hasıla sırasında dünya 122'incisi olan küçük bir ada ülkesi. Ama Londra Olimpiyatları'nda büyük ölçüde Usain Bolt sayesinde atletizm madalyaları sıralamasında Rusya ve Amerika Birleşik Devletleri'nden sonra üçüncü ülke oldular.
Karadağ ve Jamaika gibi ülkelerin başarılı olmasının nedenleri bu ülkeler ve söz konusu spordaki koşullara o kadar bağlı ki, bu durumu genel bir teoriyle açıklamak zaman kaybı. Ayrıca şans, yani belirli bir sporcu kuşağının yetişmesi de büyük rol oynuyor.
Ama her iki ülkenin sportif başarısıyla, toplumsal başarı fırsatlarının azlığı ve spor yoluyla başarma arzusu arasında doğrudan bir bağlantı olmadığını söylemek zor.
Spor ayrıca bu ülkelerde, başka alanlarda çok fazla elde edilme fırsatı bulunmayan ulusal prestiji de yükseltiyor.
Meseleye biraz da öbür yanından bakalım.
Yani refah, nüfus ve gelişmiş bir ekonomi sportif başarı da o kadar önemli olsaydı, Japonya çok daha iyi durumda olurdu.
Aslında, önde gelen bir dünya ekonomisi olan İngiltere'nin ekonomik gücünü sportif başarıya dönüştürmesi, son dönemdeki en iyi örneklerden biri.
İngiltere'nin olimpiyatlardaki madalya sıralamasında üçüncü olması, hedefe odaklı ve Ulusal Piyango'dan gelen fonlarla masrafları karşılanan karmaşık bir programla mümkün oldu.
Keşke İngiliz futbol takımı da, çok daha büyük olan mali gücünü Milli takım yararına kullanabilseydi.
BBC'nin Avrupa futbolundan derlediği haber, analiz ve izlenimleri, BBC Türkçe'nin Facebook'taki futbol sayfası Altıpas'ta da okuyup paylaşabilirsiniz.