25 Şubat 2004. KATHARINE GUN, Devlet Sırları Yasasını ihlal ettiği için yargı önüne çıkarılır. Hakim ona suçunu sorar…
Bir yıl önce. Ocak 2003. ABD ve İngiltere, Irak’ı istila etmek için, BM’nin çözümünü saldırganca beklemektedir.
Eşi YASAR ile birlikte, Cheltenham, İngiltere’deki evlerinde, Katharine, İngiltere Başbakanı Tony Blair’in Irak’ın kitle imha silahlarına sahip olduğunu iddia eden haberlerini izler.
Hükümet İletişim Merkezi’nde (HİM) Çince çevirmeni olan Katharine, Irak’taki savaşı onaylamaya zorlamak amacıyla, beş farklı ülkenin BM Güvenlik Konsey üyelerine casusluk yapılmasını amaçlayan bir ABD talimatı, gizli bir e-posta alır. Endişelenerek, arkadaşı JASMINE’i ziyaret eder ve bu hassas e-postayı tanıdığı herhangi birine ulaştırıp ulaştıramayacağını sorar.
3 Şubat 2003. Katharine e-postayı kopyalar ve bir kopyasını basarak, evine götürür. İki hafta sonra, İngiliz halkı Londra sokaklarında savaş ihtimalini protesto ederken, The Observer’da gazetecilik yapan MARTIN BRIGHT, bir telefon alır. Bir yeraltı otoparkında, Katharine’nin e-postasını almış olan savaş karşıtı potestocu YVONNE RIDLEY ile buluşur.
Martin e-postanın doğruluğunu onaylamaya başlar ve Ulusal Güvenlik Ajansını arayıp, gönderen kişi olan Frank Koza’yı sorar. Reddedilince, o ve savaş muhabiri iş arkadaşı PETER BEAUMONT, Bağımsız bir Güvenlik Danışmanı olan PAUL BEAVER’i ziyaret eder ve adam, e-postada kullanılan terminolojinin orijinal olduğunu onaylar. Peter ayrıca MI6’ten istihbaratın savaşa gitmesi için manipüle edildiğini bildiren biriyle de buluşur. Bu arada, Observer gazetecisi ED VULLIAMY, Koza’nın varlığını doğrulamayı reddetmekte olan, emekli bir CIA bağlantısıyla konuşur.
E-postadan hiçbir sonuç çıkmadığı için endişelenen Katharine, Yvonne’un basına e-postanın gerçek olduğunu inandırmakta güçlük çektiğini söyleyen Jasmine ile buluşur. Jasmine ona, işin artık onun kontrolünden çıktığını söyler.
Washington D.C.’de, Ed Vulliamy arayacak gizemli bir dahili numaraya ulaşır; bu Koza’nın NSA’deki ofisidir. Koza telefonu bırakmadan önce, onunla kısaca konuşur.
Londra’da, Martin, Peter, Observer editörü ROGER ALTON ve diğerleri, e-postayı basıp basmama konusunu tartışırlar. Peter, haberin yayılmasının bir savaşı önleyebileceğini söyler. Hikaye yayılır. Katharine bunu görür ve Yasar’a ne yaptığını itiraf eder. Bu arada, Amerikan haber yayınlarının röportaj teklifleriyle, Martin, ofisin hayranlığını kazanır. Ta ki, bir Drudge raporu, e-postanın sahte olduğunu iddia edip, kullanılan imlanın Amerikan değil, İngiliz olduğunu belirtene kadar. Genç bir stajyer olan NICOLE, kazara bir kopyayı Amerikan yazılımlarını otomatik olarak düzelten bir yazım denetiminden geçirmiştir.
HIM, sızıntının kaynağını bulmak için tüm çalışanlarla görüşmeler yapmaya başlar. Bilgi sakladığı öğrenilen herkes, Devlet Sırları Yasasına karşı gelmekle suçlanacaktır. Katharine de acımasızca sorgulanır ancak e-postayı sızdırdığını inkar eder. Ertesi gün hastalık izni almak için arar ama ABD’nin e-postanın doğruluğunu inkar ettiğini ve kendi iş arkadaşlarının sorguya çekildiğini öğrenince, itiraf eder. Karakola götürülen kadın, Scotland Yard dedektifleri tarafından sorgulanır ve kefaletle serbest bırakılır.
20 Mart 2013. Irak bombalanırken, Katharine bir insan hakları hukuk firması olan Liberty ile bağlantıya geçer ve JAMES WELCH, SHAMI CHAKRABARTI ve BEN EMMERSON adlı avukatlarla buluşur. Scotland Yard evini ziyaret eder ve davayı avukatlarla tartışmanın Devlet Sırları Yasası’nı daha da ihlal eden bir davranış olabileceğini söylerler. Emmerson, kısa süre önce Kamu Davalarına Başsavcı olarak atanan ve Katharine’in davasını sürdürmeye niyetli olduğunu söyleyen, eski arkadaşı KEN MACDONALD tarafından özel olarak ziyaret edilir.
Altı ay sonra. Dava hakkında medyayla konuşmayı yasaklayan emir kalktı, Welch Kraliyet Savcılık Servisi tarafından suçlanacağını açıklamak için Katharine’e ulaştı. Ama daha kötüsü, Yasar gözaltına alınmış ve sınır dışı edileceği gün belirlenmişti. Uzun tartışmalar sonunda, Katharine güç bela bunu engelleyerek, Yasar’ı Heathrow havaalanındaki bir göçmenlik merkezinden alır.
Katharine ve Yasar birlikte davasını konuşmak için Liberty avukatlarıyla bir araya gelir. Emmerson, mahkemede Katharine’yi savunabilmek için “gereklilik” savunmasını kullanmayı önerir. Katharine’in e-postayı yasadışı bir savaşı durdurup, hayat kurtarmak için sızdırdığını savunmayı önerir. Emmerson, Dışişleri Bakanlığı’nda Vekil Danışmanlığı yapan Elizabeth Wilmshurst’le buluşur, o da Katharine’in Başsavcı Lord Goldsmith’in tavsiye bildirisini sızdırdığı sırada, yeni bir BM devrimi olmadan savaşın yasadışı olacağını onaylar. Goldsmith savaşın yasallığı konusunda pozisyon değiştirip, işgalden üç gün önce yeni bir BM kararı olmadan da yasal olacağını ilan ettiğinde, Wilmshurst istifa etmiştir.
25 Şubat 2004. Katharine, Martin Bright ile ilk kez görüştüğü Old Bailey’e ulaşır. Devlet Sırları Yasası’nı ihlal ettiği suçlamalarına karşı “suçsuz” olduğunu beyan eder. Şaşırtıcı şekilde, davacı avukat ELLISON, mahkemeye davacı tarafın Katharine’ye karşı yaptığı suç duyurusunu, bunun vergi mükelleflerinin parasını boşa harcamak olacağını iddia ederek, geri çekeceğini duyurur. Katharine Gun, gitmekte özgürdür.