şimdi senin uzanıp yattığın otlarda, yarın yeni bir yeşillik büyüyecek.
Favorite films
-
-
uzundur izlemekten bu kadar korktuğum bir film olmamıştı. izledikten sonra korkularımın yersiz olduğunu gördüm, hem bu dünyayı hem de bu dünyaya ait karakterleri izlemeyi çok özlemişim. kendi hikâyesini anlatırken aynaya bakmayı ihmal etmeyen bir film seyrettim. dünden bugüne matrix'in ne olduğuna, neye dönüştüğüne ve nasıl yıllandığına dair bir eleştiri niteliğindeydi filmin bütünü bana kalırsa. bu eleştiri içinde ilk matrix'ten ressurrections'a dek geçen ömrün muhasebesi yapılmış gibiydi yaratıcıları tarafından.
üçlemenin devamından ziyade bugünün gözleriyle matrix'e ve onun evrimine tanıklık etmek olarak…
-
-
oturup kendi hayatımın, kendi çevremin başına geçmişim de tek tek onları izliyormuş gibi hissettim. meryem'in kambur duruşu, ruhiye'nin ağaçları izleyerek sigara içişi, gülbin'in haklı ve artık onu yabancı kılan öfkesi, peri'nin bir türlü susturamadığı ama bir noktada yüzleşmekten de kaçamaz hâle geldiği "alçaklığı"; hayrunnisa'nın kendisi olabilmek için evvela kendisiyle, ardından -onların haberi yokken- ailesiyle verdiği mücadele öyle tanıdıktı ki. öfkelenecek olduğumda beni bundan alıkoyan da bu tanıdıklıktı esasında. sırtıma binen o aşinalık yüküydü.
buradaki insanların mutlu hikâyeleri yok, mutluluğunda dahi…