Her şeyin anlamı...Hiçbir etki kalmadığında, çözmen gereken bir sorun, anlaman gereken bir insan, paylaşman gereken bir yaşantı... Sadece kendinle kaldığında... Tam sıkıldığın anda, bir şeyler yapmak istemediğin ama sıkılmaktan da sıkıldığın anda...Diğerleri nasıl yaşıyor? Şimdiye kadar nasıl yaşanmış bu hayat? Böyle yaşamaya devam edebilir misin? Çözmen gereken bir sorun olmadığını, kimseni anlaman gerekmediğini veya anlasan da bunun bir şeyi çözmeyeceğini, bir şeyleri paylaşmanın vereceği yükü kaldıramayacağını varsayarak yaşamaya devam edebilir misin? "Tanrı ne istiyor?" sorusuna "sanırım bu şekilde yaşamamı.Daha doğrusu herkes nasıl yaşıyorsa öyle yaşamasını" diye cevap vererek orayı hallettikten sonra bu hikayenin bitmeyeceğini kabullenmek. En azından bu akılla bitmeyecek.
Geçenlerde kötü olayların olduğu, kötülerin kazandığı bir dizi sahnesini izleyemeyince kendimce bir mekanizma geliştirdim. Kötüler kötü değildi aslında... İyilerde iyi değildi...Onların bakışı ile dünyaya bakmaya çalıştım.Öyle olmasa dahi yaptıklarının haklı olduğuna ikna ettim kendimi.