- 316
- 0
- 0
- 0
- 9 yıl önce
az önce bir başlık açıyordum, şunun gibi bir şeydi: "tavuk pişirirken yere düşmek orospu çocukları"devamını okuyayım »
entride, sonuna "orospu çocukları" ekleyince daha çok okunuyor filan diyordum, bilindik laflar vs. sonra orhan pamuk'un kara kitap'ı aklıma geldi, orada işin kurdu üç köşe yazarı vardı, yeni bir köşe yazarına öğütler veriyorlardı, "saklan ki bir sırrın olduğuna hükmetsinler", "esrarı sakla, sakın satma" filan gibi. dedim ki bana da sözlükten bir kurt, zamanında, ben yazar olmadan evvel "her entrine bir orospu, çocuk, komak, sikmek ekle ki okunasın" gibi bazı nasihatler ve herkesin bilmediği başka meslek sırları vermişti. bunu derken fark ettim ki orospu anlamına gelen ya da orospuluk derecesi gösteren o kadar çok kelime var ki: yosma, fahişe, şıllık, kaltak, aşifte, kevaşe, kaşar, motor, hayat kadını, vs. herhalde türkçede emrine bu kadar çok kelime verilmiş başka kavram yoktur, dedim. sonra bu kelimelerin nereden geldiğini düşündüm biraz. orospu mesela, gayet şu şekilde ortaya çıkmış olabilirdi:
küçük bir çocuk 14-15 yaşlarındaki abisinin arkadaşlarıyla dururken şuna şahit oluyor: abisinin arkadaşlarından biri bir kıza şöyle sulanıyor: "pilice bak! ooh (kendini kastederek) horoz bu! gelsene buraya yavrum!" küçük çocuk bunu görüyor, duyuyor, başka bir ortamda kendi arkadaşlarıyla otururken bir kız görüyor, ve mesela kızlara horozbu dendiğini sanıp bağırıyor: "ooh horozbu, gelsene buraya yavrum!" tabii kabul ediyorum çok boktan örnek oldu bu, ama sizi bir dakikalığına çocukların o lavuk dünyasına sokabildiysem ne mutlu bana, mantığı anlayın yeter.
işte bunları düşünürken, kafama bir elma düştü kardeşlerim. bu düşen elma, çocuk dil teorisi'nden başkası değildi.
teorimi genel hatlarıyla kafamda oluşturduğum o kutlu anda, bir yandan titriyor, beri yandan kendime yabancılaşıyor ve tarihe tanıklık ettiğimi hissediyordum. neyse sizi daha fazla heyecanlandırmadan bu karmaşık teoriyi açıklayayım iki cümleyle:
bunca yıllık yaşantınızda kimlerin yeni bir kelime ürettiğini gördünüz? çocuklar ve çocuk yaşta sayılabilecek gençler değil mi? bizim ailede mesela annem babam dedem medem hala benim çocukken uydurduğum kelimeleri kullanıyorlar, yarı şaka yarı ciddi şekilde. işte böyle üretildi böyle yayıldı kelimeler. hani mesela şey derler, halk arasında dilden dile dolaşırken kelime değişti, şu halini aldı filan derler ya, işte bu süreç çocuklar üzerinden işliyordu. çocuklar hatalarıyla yeni kelimeler üretiyorlardı. yeni bir şeye sentezle ya da kopyalama hatasıyla ulaşılıyor, sentezi ve kopyalama hatasını da yapmaya en uygun karakter çocukta mevcut. ee bu ne demek, keşfinin manası nedir diye soracak olursan, şunu diyorum: tüm bu üzerinde dans ettiğimiz, düşünmek için kullandığımız dil, çocuklar tarafından üretildi ve yayıldı; medeniyet dediğin 5-10 dişi çıkmış çocukların eseridir.
ikna olmadın? peki. oldun ama çok da sikindeydi? okey.