Bazı kalıplaşmışlar diğerlerinden daha zorluyor. En kalıcı olanlarından biri, çocuklarının velayetinden vazgeçen kadınların korkunç anneler olduğu yönündeki yaygın algıdır..
Rebekah Spicuglia her gün bu algı ile yaşıyor. Oğlunun velayetini babasına bırakmasından uzun yıllar sonra, konuyu tartışmaktan bile kaçınmaya çalıştı. Fakat daha fazla sayıda kadın, çocuklarının birincil velayetinden vazgeçmek için sosyal olarak alışılmadık bir karar verdikçe, Spicuglia, insanların bir anne, çocuğunun yapabileceği en iyi şeyin bazen onları bıraktığını anlamaya geldiğini fark etti..
Spicuglia, New York’ta TODAY’ın Meredith Vieira Çarşamba günkü konuşmasına şöyle devam etti: “İnsanlara anormal bir anne olduğumu söylüyorum – bir konuşma durdurucusu olarak buldum. “Uzun bir süredir, bunun hakkında konuşmaktan gerçekten rahat hissetmedim.”
Büyüyen eğilimAnneler şu anda boşanmaların yaklaşık yüzde 70’inde çocukların velayetini korumaktadır. Ancak bu çoğunlukta olsa da, hala gözaltına alınmayan büyük ve artan sayıda kadın bırakıyor..
Spicuglia, “Daha fazla konuştuğumda, insanların gözlerinin gerçeğe daha çok açık olduğunu buluyorum – ki şu anda Amerika’da 2 milyondan fazla olmayan anormal durumdaki anneler var ve kesinlikle artıyor” dedi. “İnsanlar, babaların inanılmaz bir birincil bakıcı olabileceğini biliyor ve erkekleri kısa satmamalıyız.”
Spicuglia, Marie Claire dergisinin makalesinde, kadim dışı annelerin büyüyen fenomeni ile ilgili bir çok kadından biridir. Derginin yazı işleri müdürü Joanna Coles, hikayeye verilen yanıtın genellikle olumlu olduğunu söyledi..
“Bence bu yavaş yavaş sürünen bir hikaye. Spicuglia’ya TODAY’a katılan Coles, “Özellikle toplumun bu role adım atmak isteyen erkeklerin daha az yargısal hale gelmesiyle, giderek daha fazla bir eğilim var” dedi. “Tıpkı bir kaç insanımız var,” Bunu asla anlayamayacağım. Bu delilik. Ne tür bir anne bunu yapıyor? ”Ama bence bu tabulayı kaldırmanın ve bunların gerçek insanlara gerçek hikayeler olduğunu söylemenin çok önemli olduğunu ve çocukların iyi olduğunu düşünüyorum.”
Genç annelikSpicuglia, oğlu 18 yaşındayken doğan oğlu Oscar’la ilgili durumun böyle olduğunu söyledi. Spicuglia, oğlu Santa Maria’da bir restoran çalışanı olan babasıyla evlendi ve yerel toplum kolejinde ders almaya başladı..
Ama o bir kariyer ve seyahat kurmak istiyordu. Öte yandan kocası, geniş aile ile çevrili evde kalmak ve tanıdık ve rahat olduğu işte çalışmak istedi. Spicuglia, Berkeley’de öğrenci olarak kabul edildiğinde, kocası hareket etmek istemedi ve üst düzey bir eğitim için ona bir şansın ne olabileceğini bırakmak istemedi..
Böylece Berkeley’e doğru yola çıktı ve 3 yaşında Oscar’la birlikte babasıyla birlikte ayrıldı. İlk başta, kararından dolayı suçlu bulundu, ancak zamanla Oscar’ın esenliğini sağlamanın en iyi yolu olarak görmeye başladı..
“Benim için, oğlumun yararına olabildiğince en iyi kararı verdim. Ebeveynler olarak, yapmamız gereken şey bu. Ebeveynlik en zor işi mümkün kılar, ”dedi Spicuglia.
Dergiye yazılan başka bir kadın, Maria Housden, aynı fikirde. 11 yıl önce boşandığında çocuklarından velayetten vazgeçti ve Spicuglia gibi, travmatik bir karar olduğunu gördü..
Housden da genç yaşta evlenmişti, 20 yaşındaydı ve dört çocuğu olurdu. Ancak evlilikteki problemler, en büyük kızı Hannah’nın üçüncü doğum gününden bir ay önce kanser teşhisi konduğunda ortaya çıkmaya başladı. Bir yıl sonra Hannah öldü ve Housden harap oldu. Evliliğe üç yıl daha kalmasına ve ek çocuk sahibi olmasına rağmen, evlilik bozulmaya başlamıştı..
TODAY’ın Natalie Morales’i tarafından bildirilen ayrı bir hikayede Housden, boşandıklarında birincil bakıcı olduğunu öne süren kocası olduğunu söyledi. Evdeki bir annenin imajı ile büyümüş, tek rolü olduğu için Housden, fikri anlayabilmekte zorlanıyordu..
“İlk tepkim, dehşete kapılmıştım,” dedi Housden Morales’e. “Korktuğum şey, başkalarının düşüneceği şeydi: Ne tür bir anne çocuklarını terk eder?”
Spicuglia gibi, Housden nihayet bir anormal olmayan anne olma kararını verdiğinde açık düşmanlıkla karşılaştı. O bir okul toplantısına doğru yürürken ve konuştuğunda konuşmayı durdurduğunu hatırlar. “Odadan yürüdüğümde sessizliğin bu bölgesi gibiydi” dedi..
Şimdi, kızları yetişkinliğe girerken veya yaklaşırken, Housden onlarla zengin bir ilişkiye sahip. “Çocuklarımızın güzelce çiçek açıp büyüdüğünü düşünüyorum. Umarım yapılan kararlar bunun bir parçasıydı ”dedi..
Karışık reaksiyonlarSpicuglia, Vieira’ya benzer bir hikayeyi, boşandıklarında kocasına birincil velayetten vazgeçme hakkında anlattı. Şimdi New York’ta yaşıyor, okul tatillerinde 11 yaşında Oscar’ı görüyor ve yazlarını da onunla geçiriyor. Eski kocasıyla iyi şartlarda kalıyor ve düzenlemeye verdiği destek hayati önem taşıyor..
Spicuglia, oğlundan bahseden Vieira’ya “Harika bir ilişkimiz var” dedi. “Okul tatillerini benimle geçiriyor. O yaz boyunca ve Noel tatilinde burada. Ayrıca her zaman iletişim kurarız. Araydık, metinde, çok aktif bir iletişimimiz var. ”
Halen direnişle karşılaşıyor ve bazılarından onaylamıyor. O, okuldaki oğlu için acil irtibat olarak listelenmesini isteyince, bir müdür yardımcısının ona açıkça düşman olduğunu söyledi. Öte yandan, okul müdürü destekleyiciydi.
Başkalarının, özellikle de diğer kadınların bir kısmındaki kararsızlığın anlaşılabilir olması, konuşmaya katılan klinik psikolog Judith Sills, dedi..
Sills, “Kadınlar, diğer kadınları ofise giderse bile anneler olarak yargılayacak kadar hızlıdır, bu yüzden gözaltından vazgeçip vazgeçmediklerini hayal edebilirsiniz,” dedi Sills. “Çok ciddi bir duygusal yerden geliyor. Anne-çocuk bağının kutsal olduğu ve iyi annelerin çocuklarını koruduğu ve beslediği çok derin bir toplumsal his var. ”
Ama algı her zaman gerçekle yüzleşmez, devam etti. Sills, “Gerçek şu ki, bazı iyi anneler çocuklarını daha iyi koruyarak daha iyi ebeveyni tanırlar,” dedi Sills. “Belki şu anda; belki duygusal olarak bunalmışlar; belki de ayaklarına maddi olarak ulaşmak için; belki de boşanmada, annem evi terk etmek için umutsuzdur, ancak çocukların stabiliteye ihtiyacı olduğunu biliyor. Bu, sosyal bir geleceğe karşı rasyonel bir bireysel karar verme yeteneğidir. Çok fazla güç gerektirir. ”
Sills, çocukların bu tür durumlara yetişkinlerden farklı baktığını söyledi. Yetişkinler için, sosyal normlarla ilgilidir; Çocuklar için, hangi ebeveynle yaşadıklarına bakılmaksızın, mutlu ve istikrarlı bir eve sahip olup olmadıkları önemlidir..
Spicuglia, insanlar yargılamadan önce, oyunda çok fazla etken olduğunu düşünüyorlar..
“Hatırlıyorum gereken önemli şey, çocuğun velayet kararlarının çok karmaşık olması ve her aile durumunun farklı olması” dedi..
Onun durumunda iyi çalıştı. “Hikayemiz üzgün değil,” Spicuglia Vieira’ya güvence verdi. “Bu, çalışmasını sağlayan mutlu bir ailenin hikayesi.”