Cope2 Graffiti Modern Pop Artwork Satın Alın
Cope2'nin başarı öyküsü, 1977'de kuzeni Chris'in etkisi altında ilk etiketlemeye başladığı zaman başlar. Her ikisi de, sanatçının tanımladığı şekliyle graffitinin “anavatanı” olan ABD'de grafiti ile ilgilenen ikinci kuşağın parçasıydı. Daha sonra sanatçı, her ikisi de New York'ta faaliyet gösteren, daha sonra “King's Destroyer” adını alacak olan “Kids Destroyer” adlı kendi yazı ekibini kurdu. Karmaşık ve merak uyandıran “Wildstyle”, sanatçının onu çalışmasına dahil etmesi ve kendi başına bir stil olarak gelişiminde önemli bir rol oynamasıyla doğup geliştiğinde oradaydı.
Cope2 kendisinden önceki yazarlara her zaman saygısını göstermiş ve grafiti dünyasına ilk adımlarında onlardan bir şeyler öğrenmeye ilgi duymuştur. 2006'da Widewalls ile yaptığı bir röportajda onlarla ilk karşılaşmasını şöyle tanımladı: "Başladığımda, bu grafitileri görmek için bir metro vagonu harikaydı - renkler, harfler - orijinal sanatçılardan değil, orijinal sanatçılardan öğrenmek istedim. sadece kopyala. New York, graffitinin anavatanı, ikinci kuşağın bir parçasıyım ve kendi tarzımı elde etmek istedim.”
Cope2'nin stili Tracy 168, T-Kid 170 ve 1980'lerde Wildstyle'ın kurulmasına ve geliştirilmesine yardımcı olan diğerlerinin çalışmalarına benzer. Sanatı, derinlik izlenimi ve dolayısıyla görsel algı yaratmak amacıyla bir dizi ok, eğri ve harften oluşur. Her halükarda, o zaman kendini kanıtlamak isteyen herhangi bir yazar için anında tanınabilir bir estetiğe ulaşmak anahtardı. Doğal olarak bu durum, -en azından aşina olmayanlar tarafından- okunması zor olan daha karmaşık formların ortaya çıkmasına neden oldu, ancak kuşkusuz, bunu ayakta kalma fırsatı gören dönemin sanatçılarının yaratıcılığını artırdı. dışarı.
1990'ların ortalarında Cope2 yavaş yavaş sokaklardan galerilerin sanat ortamına geçmeye başladı. O zamanlar sokak sanatı günümüzdeki kadar popüler değildi ve kamuoyunun fikri hala ayrılmaz bir şekilde gettolar, uyuşturucu ticareti vb. ile bağlantılıydı. Sanatçı sıkıntılı geçmişini hiçbir zaman gizlemedi ve bir yol olarak onu idealleştirmekten kaçındı. kariyerini ve sanatsal kişiliğini geliştirmek. Tam tersine şunları söylüyor: “Aman bey, koşuşturmanın övünülecek bir tarafı yok ama ilk çocuğumu 16 yaşında doğurdum oğlum. Bu yüzden onu ve annesini desteklemek için para kazanmam gerekiyordu. O zamanlar işlerim faturaları ödemiyordu, gerçekten zordu. Her gün üstesinden gelmek için verilen mücadeleler zordu ve sonra 1988'de kızım oldu, bu yüzden para gelirimi gerçekten hızlandırmak zorunda kaldım. Mücadele ettim ve hayatta kalmak için yapmam gerekeni yaptım - orası bir ormandı. Güney Bronx bir savaş alanıydı.”
Yeni milenyumun başlangıcı, galeri ve müzelerin sanat ortamında kendini kurmanın yollarına giderek daha fazla odaklanmaya başladığından, Cope2'yi kariyerinde farklı bir yerde buldu. Sanatçı, 2000'li yıllardan çok daha önce tuval üzerine çalışmaya başlamış olsa da, o zaman bu dinamik bükümü yaptı ve sistematik olarak iç mekanlarda sergilemeyi kabul etti. Kendi sözleriyle: “Sokak sanatı o zamanlar popüler bile değildi ve bunun bir parçası olmak için benimle iletişime geçtiler. Neden? Korkunç işlerde çalışmaktan bıktım, bu yüzden dünyanın dört bir yanındaki grafiti dükkanlarında küçük gösteriler yapmaya başladım ve daha çok ilgilenmeye başladım. Çok yaşlanıyordum – otuzlu yaşlarınızda grafiti yapmaktan tutuklanmak hiç hoş değil – ve orada burada grup gösterilerinin bir parçası olmaya başlayana kadar devam ettim. Şimdi dünyanın her yerindeki galerilerde ve müzayedelerde kişisel sergiler yapıyorum ve resim satıyorum, oldukça şaşırtıcı, değil mi?”.
Metro trenlerini bombalamaktan tuval resmine kadar, Cope2 New York grafiti sahnesinin tartışılmaz bir efsanesi ve Bronx stilinin öncülerinden biridir. Bugün 2000'lerin sonlarından bu yana en etkili yazarlardan biri olarak kabul ediliyor. Onun evcilleşmemiş sanatı, hem sokaklarda hem de dünyanın en büyük sanat kurumlarından bazılarında halkın tanınmasını ve yerini kazandı. Şu anda, Cope2, tipik kabarcık harfleri ve etiketleriyle iç içe geçmiş, dışavurumcu tarzda parçalara odaklanan stüdyolarda çalışırken bulunabilir. Bununla birlikte, şu anki çalışması, ABD'nin en efsanevi yazarlarından biri olarak ortaya çıkmasına yardımcı olan tanımlanabilir bir stili koruyarak orijinal sokak sanatı köklerine hala sadık.