9 Temmuz'da, bir SpaceX roketinin büyük bir bölümünün Avustralya açıklarında Pasifik Okyanusu'na inmesi gerekiyordu. Bunun yerine, güney Yeni Güney Galler üzerinde muazzam bir ses patlaması duyuldu ve yüzlerce kilometre boyunca parlak bir ateş topu görüldü. Haftalar sonra, iki koyun çiftçisi tarlalarında büyük metal cisimler buldu ve o zamandan beri başka bulgular da rapor edildi. Bağlantı henüz teyit edilmemiş olsa da, uzmanlar, amaçlandığı gibi okyanus yerine karaya çarpan uzay çöpü parçalarının nadir bir vakasına sahip olduğumuzdan eminler.
Avustralya Ulusal Üniversitesi'nden Profesör Brad Tucker, IFLScience'a, olası uzay çöplüğüne ilişkin raporları yeterince sık aldığını söyledi. Ancak, çoğu durumda, daha dünyevi kökenleri olan bir şey veya tarihini güvenle belirlemek zor olan küçük cisimler oldukları ortaya çıkıyor.
Ancak çiftçiler Mick Miners ve Jock Wallace, Tucker ile temasa geçtiğinde, haftalar öncesinden gelen ses ve ışık gösterisi gerçeğine sahip olduklarından şüphelenmesine neden oldu. Neyse ki, kontrol etmek için Canberra'dan Dalgety yakınlarındaki mülklerine kadar gitmesi de gerekmiyordu.
Tucker, başka bir şekilde açıklanması zor olacak kadar büyük cisimler bulmakla kalmadı, aynı zamanda yeniden girişten kaynaklanan yanık izleri de açıkça görülüyordu. Ayrıca, Avustralya Uzay Ajansı tarafından Amerikan Federal Havacılık İdaresi'ne, bu yazının yazıldığı sırada yorum yapmayan SpaceX'e iletilmek üzere gönderilen seri numaralarını da taşıyorlardı.
Bunlar muhtemelen Skylab'den bu yana Avustralya'ya inen en büyük uzay çöpü parçaları.
Tucker, IFLScience'a “SpaceX'ten geliyorsa, ilk soru onu geri isteyip istemedikleri.” dedi.
Eğer istiyorlarsa, geri alma maliyeti onlara aittir. İstemiyorlarsa, SpaceX çiftçilere temizlik için ahlaki olarak borçlu olsa da, bunu uygulamak zor olabilir. Shire of Esperance, 1979'da Skylab uzay istasyonunun bir kısmı kendi topraklarına indiğinde NASA'ya yere çöp atma faturası gönderdi, ancak bu yasal gücü olmayan bir numaraydı. Avustralya hükümeti, bunun ödenmesini talep ederek uluslararası bir olaya neden olmayı reddetti, ancak bazı vatansever Amerikalılar maliyeti 30 yıl sonra kitle kaynaklı olarak sağladı.
Ancak bu muhtemelen Wallace ve Miners için çok fazla endişe kaynağı değil. Tucker, "Parçaları satın almak için zaten teklifler aldılar." dedi ve bu, kaldırma maliyetinden fazlasını karşılamalı. Daha fazla keşif mevcut değerini düşürebilir, ancak iki ek parça daha bildirilmiş olsa bile, mülkünüzdeki batı uzay çöplüğü, bir yükten çok bir talih kuşu gibi görünüyor.
İlgi yüksek çünkü zorunlu inişler çok nadir. Tucker, büyük ölçüde daha küçük cisimlerin tamamen yanması nedeniyle, uzay uçuşu tarihinde yalnızca bir avuç teyit edildiğini söyledi. “Kaydedilmemiş başkaları da olabilir.” dedi. "Eğer bu, gece yarısından sonra gelmiş olsaydı, çok az görme olabilirdi ve buluntuların gerçek olup olmadığından daha az emin olurduk."
Tehlikeli bir şekilde dengelenmiş uzay çöpü parçası ve herhangi bir insan tarafından engellenmemiş kamyon.
Kaçınılmaz olarak, son iki Uzun Yürüyüş güçlendirici roketi gibi daha birçok cisim, iyi bir yönetimden ziyade iyi şans nedeniyle okyanusa indi. Ancak uzay yolculuğu yapan ülkeler ve şirketler tehlikeleri daha ciddiye almaya başlamadıkça, önümüzdeki yıllarda fırlatmalardaki çarpıcı artış şansımızın tükenmesini sağlayabilir.
Ekipman, neredeyse kesinlikle, Crew-1 görevinden Uluslararası Uzay İstasyonuna Kasım 2020'de fırlatılan, uzaya basınçsız kargo göndermek için kullanılan bir gövdedir.
Kötü kontrollü girişi, roketlerinin yeniden kullanımını başarısının merkezi haline getiren bir şirket için harika bir görünüm değil. Ancak Tucker, kıtasal inişin "muhtemelen SpaceX'in yürüttüğü fırlatma hacmini yansıttığını" ve işlerin yanlış gitmesine çok daha fazla fırsat verdiğini belirtti. Bununla birlikte, bunun SpaceX'in fırlatma ve geri dönme deneyimine sahip bir öğe olmadığını ve gelecekte yeniden giriş kontrolünü iyileştirmek için "daha iyi bir tasarıma ihtiyaç duyabileceğini" kaydetti.
Bu içerik IFLSCIENCE’da yayınlanmıştır.