Hiçgörü harika bir şeydir. Okul çocuğu hatasını fark etmek ve ne yapılması gerektiği konusunda uzman olmak her zaman kolaydır. Kovid-19 soruşturması, olaydan sonra bilgeliği nasıl kullanacağını bilenler için açık bir av oldu.
İtalya, Mart 2020’nin başlarında bunları uygulayan ilk ülke olmadan önce ülke çapındaki karantina tedbirleri hiçbir zaman test edilmemiş olsa da, duruşmada ortaya çıkan mesaj, Boris hükümetinin Johnson’ın ülkeyi daha erken kapatması ve kısıtlamaları kaldırırken daha dikkatli olması gerektiği yönündeydi. .
Bu hafta, Rishi Sunak’ın “yardım etmek için dışarıda yemek yeme” planı, “geriye dönüp bakmanın faydasıyla” tam anlamıyla ele alındı. O zamanki şansölye bilimsel tavsiyelere rağmen ilerlemeye mi karar verdi? Johnson’ın deyimiyle Hazine bir ölüm mangası mıydı?
Daha hızlı, daha uzun ve daha sıkı karantinaları savunmak elbette meşru ancak aynı zamanda grup düşüncesi riski de mevcut. Yardım etmek için dışarıda yemek yeme konusundaki yaygara, yayınlanması gereken daha büyük bir tartışmanın parçası.
Hatırlanması zor olsa da Sunak’ın İngiltere’nin en beğenilen politikacısı olduğu bir dönem vardı. Eski şansölyenin o dönemde bedava para dağıttığı göz önüne alındığında, bu hiç de şaşırtıcı değil. Milyonlarca Britanyalı işsizdi ve hazineden geçindikleri için minnettardı.
İşte o zaman, 2020 yazında ve popülaritesinin zirvesindeyken Sunak, halkı zor durumdaki konaklama sektörünü desteklemeye teşvik etmek amacıyla hükümet destekli bir program olan Eating Out to Help Out’u duyurdu. O zamanlar proje bir tür pahalı hile olarak görülüyordu ve gerçekten de öyleydi. Hazine 500 milyon £ ayırdı ama sonunda ödemek zorunda kaldı 160 milyon indirimli yemek için 849 milyon £ Ağustos ayında pazartesiden çarşambaya. O zamanlar bu fikre karşı çıkan argüman, bunun başka bir yere daha iyi harcanabilecek bir para israfı olduğu yönündeydi.
Ancak yardım etmek için dışarıda yemek yemek, konaklama ve turizmi artırmaya yönelik daha büyük bir planın yalnızca bir parçasıydı: karantinadan en çok etkilenen sektörlerden ikisi. Daha önemli bir önlem ise KDV’nin azaltılmasıydı. %20 ila %5Bu, Eylül 2021’e kadar sürdü ve ardından Mart 2022’ye kadar %12,5’e yükseldi. Hazine, ekonomiyi yeniden açma konusunda istekliydi ve böyle bir yeniden açılmanın risklerinin, bunu yapmama risklerine karşı tartılması gerektiğine inanıyordu. Başka bir deyişle, bataklığa layık bir maliyet-fayda analiziydi.
Bu aslında tartışmalı olarak görülmemeli. Tüm radikal fikirler sorgulanmayı hak ediyor ve küresel bir salgına ekonominin büyük bölümlerini kapatarak ve nüfusu ev hapsine alarak yanıt vermekten daha radikal bir şey olamaz.
Açıkçası, bu tür acımasız önlemlerin uygulanmasıyla ilgili maliyetler olacaktır. Okulların kapatılması, operasyonların iptal edilmesi, insanların pratisyen hekime gitmelerinin engellenmesi, insanların haftalarca evlerine kapanması: tüm bunların sonuçları kaçınılmazdı. Bunlardan biri, öğrenci başarısında on yıldan fazla süren iyileşmeyi silmekti. Okuldan kaçma oranlarının artması bir başkasıydı. NHS bekleme listelerini kaydedin ve üçüncü bir tarafın kanser tedavisini geciktirdi.
Ve bu, ekonomiye verilen sert darbeyi hesaba katmıyor: 400 milyar £ borçlanma%25 sonbaharın zirvesinden çukuruna üretim açısından ise sağlık sorunları ve erken emeklilik nedeniyle aktif nüfusun azalması. Vergilerin ellerinde olmasının nedeni en yüksek seviye İkinci Dünya Savaşı’ndan ve kamu harcamalarındaki azalmadan bu yana ülke olarak karantinanın bedelini ödüyoruz.
Tartışmanın gözden kaçan siyasi bir boyutu da var. Karantinalar zenginler için fakirlere göre daha az maliyetli, beyaz yakalı işçiler için ise mavi yakalı işçilere göre daha kolay oldu. Özellikle daha az varlıklı olanlara, evden çalışamayanlara ve akıl hastalığından muzdarip olan veya bu hastalık riski altında olanlara karşı sert davrandılar. Aile içi şiddet.
Hazine her zaman haklı değildir ve çoğu zaman kendisine yöneltilen eleştirileri hak etmektedir. Ancak tecrit ortodoksluğunu sorgulamak ve ekonomiye ve genel olarak topluma verilen zarar konusunda endişelenmek doğruydu. Sunak’ın yardım etmek için dışarıda yemek yiyeceğini duyururken vurguladığı gibi, ağırlamada çalışanlar orantısız bir şekilde kadınlar, gençler ve siyah, Asyalı ve etnik azınlık topluluklarından insanlardır. Sonuçta, karantinaların özellikle en savunmasız olanlar üzerinde yıkıcı etkileri oldu ve felaketin boyutu zamanla daha da belirgin hale geliyor.
Mart 2020’de tecritin alternatifi olmayabilir. NHS’yi bunaltma riski göz önüne alındığında, tecrit belki de aşı geliştirme sırasında en az kötü seçenekti. Belki İsveç’te uygulanan daha hafif tecrit yöntemi burada işe yaramazdı.
Ancak o zaman bu hipotezleri test etmek geçerliydi ve şimdi de Kovid soruşturmasının bunları test etmesi gerekiyor. Hala gidilecek uzun bir yol var ve Heather Hallett’in raporu, sonuçta karantinanın maliyet ve faydalarını değerlendirip dengeli bir karara varabilir. Şu ana kadar işaretler ümit verici değil. Duruşmaların halihazırda ulaşılmış bir sonuca kanıt üretmek amacıyla tasarlandığı yönünde bir algı var. Eğer öyleyse, bu gerçekten utanç verici, çünkü bir sonraki salgın geldiğinde – ki kesinlikle gelecektir – Birleşik Krallık’ın Kovid-19’dan ders alması ve geçen sefere göre daha hazırlıklı olması faydalı olacaktır.
-
Larry Elliott Guardian’ın ekonomi editörüdür
-
Bu makalede dile getirilen konular hakkında bir fikriniz var mı? Mektup bölümümüzde yayınlanmak üzere 300 kelimeye kadar bir yanıtı e-posta ile göndermek istiyorsanız, lütfen burayı tıklayın.