Opioid salgınını telafi etmek için eyalet ve yerel yönetimlere 50 milyar dolardan fazla para giderken, para için büyük umutlar besleyen insanlar, sürecin az bilinen bürokratik kolu için şimdiden mücadele ediyor: nasıl yapılacağı konusunda muazzam güce sahip olan eyalet konseyleri nakit harcanır.
14 eyalette, bu konseyler, Purdue Pharma, Johnson & Johnson ve Walmart dahil olmak üzere opioid ağrı kesiciler üreten, dağıtan veya satan şirketlerden gelen para konusunda nihai söz sahibidir. Diğer 24 eyalette ve Washington DC’de konseyler bütçe önceliklerini belirler ve tavsiyelerde bulunur. Bunlar, opioid uzlaşma fonlarının, örneğin, bağımlılık tedavi programlarını ve iyileştirme evlerini iyileştirmeye veya daha fazla narkotik dedektifi ve hapishaneye gidip gitmeyeceğini etkileyecektir.
KFF Health News, Johns Hopkins Üniversitesi ve bağımlılık krizine odaklanan ulusal bir kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Shatterproof ile birlikte, türünün ilk veri tabanını oluşturmak için tüm eyaletlerdeki meclis üyeleri hakkında veri topladı ve analiz etti.
Veriler, eyaletlerin birbirinden ne kadar benzersiz olduğunu gösteriyor. Boyutları, güçleri ve denetledikleri fon miktarı bakımından farklılık gösterirler. Üyeler, doktorlardan, araştırmacılardan ve ilçe sağlık müdürlerinden kolluk kuvvetlerine, kasaba yöneticilerine ve işletme sahiplerine ve ayrıca iyileşen insanlara ve çocuklarını bağımlılık nedeniyle kaybetmiş ebeveynlere kadar geniş bir yelpazeyi yönetiyor.
Appalachia’daki yerleşim harcamalarını izleyen kâr amacı gütmeyen Community Education Group’un politika ortağı Rollie Martinson, “Aşırı doz krizi inanılmaz derecede karmaşık ve sadece paradan fazlasını gerektiriyor” dedi. “Ayrıca bu paradan sorumlu doğru insanlara ihtiyacımız var.”
50 milyar dolarlık soru bu: Kararları doğru insanlar mı veriyor? Paydaşların aşırı temsilden yetersiz temsile kadar eksikliklere ve aradaki birçok konuya işaret etmesiyle, konseylere yönelik eleştiriler şimdiden çok yaygın. Örneğin:
- Konsey üyeliği, her zaman eyaletlerin en çok etkilenen nüfuslarıyla – ırk veya coğrafya açısından – uyumlu değildir.
- Belirli profesyonel grupların – örneğin tedavi sağlayıcılar, sağlık hizmetleri yöneticileri veya kolluk görevlileri – yoğun varlığı, paranın başkalarının pahasına bu belirli çıkarlara yönlendirildiği anlamına gelebilir.
- Kendileri bir madde kullanım bozukluğu ile uğraşmış veya bir aile üyesini desteklemiş kişiler için çok az koltuk ayrılmıştır.
Kuşkusuz, hiç kimse mükemmel bir meclis tasarlayamaz. Bunun neye benzeyeceği konusunda bile bir anlaşma yok. Ancak bu kadar büyük bir para yığını söz konusu olduğunda herkes harekete geçmek ister.
3 milyar dolardan fazla opioid uzlaşma fonu şimdiden hükümetin kasasına girdi ve taksitler 2038’e kadar gelecek. Para, son on yıllarda aşırı dozda uyuşturucudan ölen yüzbinlerce Amerikalının tazmini anlamına geliyor.
Ancak tazminatın neye benzeyeceği, kime sorduğunuza bağlıdır. Şırınga hizmeti programları yürüten kişiler, aşırı doz tedavisi için hemen para harcamayı önerebilirken, hastane yetkilileri personel sayısını ve tedavi yataklarını artırmak için daha uzun vadeli yatırımları savunabilir.
Shatterproof’ta devlet politikasından sorumlu başkan yardımcısı Kristen Pendergrass, “İnsanlar doğal olarak paranın kendi alanlarına veya ilgi alanlarına gitmesini istiyor” dedi.
Ve bu el sıkışmayı tetikleyebilir.
Örneğin, ülkenin birçok yerinde, şırınga hizmet programlarını veya benzer müdahaleleri destekleyen kişiler, çok sayıda polis memuru ve şeriften oluşan belediyelerin bunun yerine paranın büyük bir kısmını devriye arabası ve kurşun geçirmez yelek almaya yönlendireceğinden endişe ediyorlar. Ve tam tersi.
Ancak çoğu eyalette kanun uygulayıcılar ve ceza adaleti görevlileri, meclis üyelerinin beşte birinden daha azını oluşturuyor. Örneğin Alaska ve Pensilvanya’da hiç temsil edilmiyorlar.
Aykırı değerler elbette var. Tennessee’nin 15 üyeli konseyinde iki şerif, bir görevdeki ve bir eski bölge başsavcısı, bir ceza mahkemesi yargıcı ve eyalet Soruşturma Bürosundan bir özel ajan bulunuyor. Ancak diğer birçok konsey gibi, henüz belirli gruplara fon tahsis etmedi, bu nedenle konsey yapısının bu kararları nasıl etkileyeceğini söylemek için çok erken.
Konsey üyelerinin listesini birlikte derleyen Pendergrass ve Johns Hopkins araştırmacısı Sara Whaley, konseylerin çok fazla tek bir alandan, coğrafi bölgeden veya ırktan çekilmesine yönelik eleştirinin sadece politik doğruluk değil, pratiklik meselesi olduğunu söylüyor.
Pendergrass, “Odada çeşitli temsillere sahip olmak, fonların nasıl harcandığına dair bir denge olmasını sağlayacaktır” dedi.
Bu amaçla, Maine Recovery Savunuculuk Projesi’nin organizasyon direktörü Courtney Gary-Allen ve meslektaşları, eyaletlerinin 15 üyeli konseyinin zararı en aza indirmeyi amaçlayan politik olarak tartışmalı bir strateji olan zarar azaltma olarak bilinen şeyi destekleyen kişileri içermesini erkenden seçtiler. uyuşturucu kullanmanın riskleri. Nihayetinde, bu baskı, panele Gary-Allen dahil altı adayın atanmasına yol açtı. Çoğunun bağımlılıkla kişisel deneyimi vardır.
“Bu altı kişi konseyde olmasaydı, zarar azaltmanın tek bir dolar almayacağına dair güçlü bir his var” dedi.
Diğerleri potansiyel olarak kaybedilen fırsatlara odaklanmaya başlıyor.
New Jersey’de, madde kullanım bozukluğundan kurtulmakta olan Elizabeth Burke Beaty, eyalet konseyinin üyelerinin çoğunun New York City ve Philadelphia yakınlarındaki kentsel yerleşim bölgelerini temsil ettiğini fark etti. Parayı ana üslerine yönlendireceklerinden ve en yüksek aşırı doz ölüm oranlarına ve bağımlılığı tedavi edecek doktor eksikliği ve uzak kliniklere ulaşım gibi benzersiz iyileşme engellerine sahip kırsal bölgeleri hariç tutacaklarından endişeleniyor.
Üyeleri atayan Demokrat New Jersey Valisi Phil Murphy’nin sözcüsü Natalie Hamilton, konseyin eyaletin 21 ilçesinden yedisini içeren “geniş bir coğrafi bölgeyi” temsil ettiğini söyledi.
Ancak temsil edilenlerden yalnızca ikisi – Burlington ve Hunterdon ilçeleri – eyaletin Kırsal Sağlık Ofisi ihtiyaç değerlendirmesi tarafından kırsal kabul ediliyor. Eyaletin en çok etkilenen kırsal ilçelerinde masada koltuk yok.
Artık ülke çapındaki konsey koltuklarının çoğu dolduğuna göre, ırksal eşitlikle ilgili endişeler artıyor.
Nüfusun yaklaşık üçte birinin Siyah olduğu Louisiana’da Siyah meclis üyesi yok. Siyah sakinlerin aşırı dozdan en yüksek oranlarda öldüğü Ohio’da, 29 meclis üyesinden sadece biri Siyah.
Faces & Voices of Recovery’nin operasyon direktörü ve is Black olan Philip Rutherford, “Bu paranın bana benzeyen insanlar için olmadığı algısı var” dedi. Grubu, bağımlılık sorunlarını savunmak için iyileşmekte olan insanları organize ediyor.
Araştırmalar, Siyah Amerikalıların en hızlı artan aşırı doz ölüm oranlarına sahip olduğunu ve altın standart tedavilerin önündeki en büyük engellerle karşı karşıya olduğunu gösteriyor.
Birçok eyalette bölge sakinleri, tedavi ve ceza adaleti sistemleriyle ilgili kişisel deneyimlere dayalı yerleşim dolarlarını yönlendirebilecek, bağımlılık konusunda ilk elden bilgi sahibi olan meclis üyelerinin eksikliğinden yakınıyorlar. Bunun yerine, konseyler tedavi sağlayıcılar ve sağlık hizmeti kuruluşları ile doludur.
Ve bu da kaşları kaldırıyor.
New York merkezli Legal Action Center’da politika savunuculuğuna liderlik eden Tracie M. Gardner, “Hizmet sağlayıcıların parasal bir çıkarı olacak” dedi. Çoğu iyi tedavi programları yürüten iyi insanlar olsa da, insanları iyi ve istikrarlı hale getirme hedefiyle içsel bir çatışmaları var, dedi.
Gardner, “Bu, tedavi programlarını devre dışı bırakma işidir,” dedi. “İş modelini asla unutmamalıyız. HIV için oradaydı, covid için oradaydı ve aşırı doz salgını için oradaydı.”
Güney Karolina ve New York’taki konseyler, üyelerle bağlantılı kuruluşlar fon sağlamaya çalıştıklarında veya bu kuruluşlara fon verildiğinde, zaten bu damarda bazı tartışmalara tanık oldular. Üyeler bu alanda öne çıkan çalışmaları için seçildiğinden, bu özellikle şaşırtıcı bir olay değildir.
Her iki eyalet konseyinin de, üyelerin profesyonel ve mali bağlantıları ifşa etmesini gerektiren güçlü çıkar çatışması politikaları vardır. New York’ta ayrıca konsey üyelerinin konumlarını mali kazanç için kullanmalarını engelleyen bir yasa var ve Güney Carolina, başvuruları nesnel olarak puanlamak için bir değerlendirme listesi kullanıyor.
Bu durumların ne olursa olsun alarm vermesi, bu paraya ne kadar umut ve çaresizliğin bağlı olduğunu ve onu kimin kontrol edeceğine dair kararları gösteriyor.
Gardner, “Bu, en az 50 yıl içinde bağımlılık tedavisi alanına yapılan en büyük finansman infüzyonu” dedi. “Aç kalmış bir sisteme giren paradır.”
Veritabanı Metodolojisi
Veritabanını oluşturmak için kullanılan konsey üyelerinin isimlerinin listesi, Johns Hopkins Üniversitesi’nden Sara Whaley ve Henry Larweh ile Shatterproof’tan Kristen Pendergrass ve Eesha Kulkarni tarafından derlendi. Oy kullanma yetkisi olmayanlar da dahil olmak üzere tüm meclis üyeleri listelendi.
Birçok eyalette genel olarak opioid krizini ele alan konseyler bulunsa da, veri tabanı özellikle opioid uzlaşma fonlarını denetleyen konseylere odaklanmıştır. Bir konseyin yetki kapsamı, tahsisleri doğrudan kontrol ediyorsa “karar alma” olarak sınıflandırılır. “Danışma”, konseyin nihai finansman kararlarını veren başka bir organa tavsiyelerde bulunduğu anlamına gelir.
Veriler 9 Haziran 2023 itibarıyla geçerlidir.
KFF Health News’ten Aneri Pattani, Colleen DeGuzman ve Megan Kalata, aşağıdaki kurallara göre meclis üyelerinin hangi kategorileri temsil ettiğini belirlemek için verileri analiz ettiler:
— Her meclis üyesi sadece bir kategoride sayılabilir. Çoğaltma yoktur.
— İnsanlara mümkün olan en açıklayıcı sınıflandırma verilmelidir. Örneğin, başsavcılar “seçilmiş yetkililer”dir, ancak “kolluk ve ceza adaleti” görevlileri olduklarını söylemek daha spesifiktir.
— Bir “hükümet temsilcisi”, tipik olarak, seçilmemiş ve başka herhangi bir tanımlayıcı kategoriye girmeyen bir devlet çalışanıdır – örneğin, seçilmemiş bir ilçe müdürü.
— Doktorlar, hemşireler, terapistler ve sosyal hizmet uzmanları gibi hastalara veya müşterilere doğrudan hizmet sağlayan kişiler “tıbbi ve sosyal hizmet sağlayıcıları” olarak sınıflandırılır. Daha fazla idari role sahip kişiler, kuruluşlarının kamu veya özel ilişkisine göre genellikle “kamu” veya “özel sağlık ve insan hizmetleri” olarak sınıflandırılır.
— “Yaşayan veya paylaşılan deneyim”, kişisel olarak bir madde kullanım bozukluğu yaşamış, bir aile üyesi olan veya sevdiği birini hastalıktan kaybetmiş birini ifade eder. İnsanların bağımlılık deneyimleri her zaman halka açık olmadığından, yalnızca ilk elden bağlantıları nedeniyle veya bu deneyime sahip biri için ayrılan bir koltuğu doldurmak için açıkça atanan kişiler bu şekilde kategorize edildi.
KFF Health News’den Colleen DeGuzman ve Megan Kalata bu rapora katkıda bulundu.