Afrika Kıta Serbest Ticaret Bölgesi (Zlecaf) içinde ekonomik ve ticari hareketlerin başlamasının üzerinden neredeyse dört ay geçti. Bu gerçekten neyi değiştirdi?
Temmuz 2019'da sembolik olarak lansmanı yapılan Afrika Kıtasal Serbest Ticaret Bölgesi (Zlecaf), Afrika Birliği ülkelerinden "Afrika'da barış ve refah" vaadinde bulunan ve bu bölgenin "Türkiye'nin en büyük ticari alanı" haline geleceğine dair güzel bir sözdü. Dünya ". İlk çalışmalardan sonra harekete geçme zamanı. Ve Zlecaf'ın gerçekten piyasaya sürülmesinden bu yana yaklaşık dört ay geçti. NS Zlecaf, tüm Afrika ekonomik topluluklarını ve dolayısıyla kıtanın tüm ülkelerini aynı serbest ticaret alanı içinde bütünleştirir.
Zlecaf nedir?
Elbette daha gidilecek çok yol var… Şu anda 36 ülkede serbest ticaret anlaşması yürürlükteyken, diğer 17 ülke potansiyel üyeler ve örgüt için önemli bir adımı temsil etmesi beklenen bu anlaşmayı bir an önce onaylamaları gerekiyor. Afrika'da entegrasyon ve çok taraflılık.
Bugüne kadar, imzacı üyeler arasındaki müzakereler, büyük ölçüde tarifeleri düşürmeye ve mevcut malların akışını yumuşatmak için tarife dışı engelleri ortadan kaldırmaya odaklandı. Ancak Afrikalı nüfus bu projeden yararlanmak istiyorsa başka girişimlere de ihtiyaç duyulacaktır. Kıtada daha da geniş bir onayla başlayarak.
Bu yıl boyunca müzakereler fikri mülkiyet, yatırım ve rekabet konularına odaklanacak. Zlecaf kısa sürede yakın tarihin en iddialı serbest ticaret projesi oldu. Ve sadece Afrika kıtasında değil. Ancak iki soru ortaya çıkıyor: Daha önceki Afrika ekonomik anlaşmalarından ne öğrendik? Ve tam olarak, bu proje biraz fazla iddialı değil mi?
Zlecaf, boyutuna rağmen birdenbire ortaya çıkmadı. Afrika'da on yıllar boyunca birçok bölgesel ticaret ve ekonomik anlaşma imzalandı. Batı Afrika Devletleri Ekonomik Topluluğu (ECOWAS) ile başlayarak ve Güney Afrika Gümrük Birliği (Sacu)Onlarca yıldır faaliyette olan, ancak nihayetinde üye ülkelerin ulusal kalkınması üzerinde çok az etkisi olan .
Afrika'daki ekonomik topluluklar, çoğu için ek bir vergilendirme aşamasını bile temsil ediyor. Başta Fransız ve İngiliz hükümetlerinden ve uluslararası finans kuruluşlarından olmak üzere birçok yabancı müdahaleye maruz kalıyorlar. Doğdukları andan itibaren birçok finansal skandala ve imzacı ülkelere zarar verecek kadar yüksek faizli finansman anlaşmalarına da sahne oldular. Örnekleri Gana'nın Avrupa borcu ya da Angola'nın Çin ulusal bankalarına borcu zayıf finansal yönetimin başlıca örnekleridir.
Birlikten güç var mı?
Zlecaf'ın ayırt edici özelliği, tüm kıtayı kapsamayı hedeflemesidir - bu hala çok uzakta olsa da. Bu, ortaya koyduğu zorluklara, yani konsensüs oluşturma ve birçok üye ülkede kararların uygulanmasına rağmen, anlaşmanın birçok alana değinmesine izin verecektir. Anlaşma büyük ölçüde ticaret meseleleriyle sınırlı olsa da, yatırım ve fikri mülkiyet üzerine devam eden tartışmaların gösterdiği gibi gelecekte başka konulara da genişlemesi muhtemel.
Daha da önemlisi, anlaşmaya eşlik edecek bir ortak sermaye yapısı görüntüsü yakında ortaya çıkacak. Bu durum, IMF, ADB, Avrupa bankaları, Amerikan ve Çin yatırım fonları gibi Afrika ülkelerinin mali kontrolünü giderek kaybeden yatırım veya kalkınma bankaları için bir tehdit olduğu kadar, borçlu Afrika ülkeleri için bir umuttur. Ancak Afrika ülkelerinin kıta içindeki özel sermayeye erişimini kolaylaştıracaktır.
Anlaşmanın bir başka doğal uzantısı, Afrika'daki insanların ve işçilerin hareketine ilişkin yeni kuralları içerecek. Zlecaf'ı kademeli olarak ticari bir kurumdan bir tür Avrupa Birliği'ne benzeyen siyasi bir kuruma kaydırmaya yetecek kadar.
Sonsuz tartışmalar ve geçmişin musallatları
Zlecaf içinde, aynı zamanda zorunlu olarak bir para birimi sorunu olacaktır. Ortak para birimleri uzun zamandır Afrika ekonomilerinin zayıf noktası olmuştur. CFA frangı en iyi örnektir. Afrika ülkelerinin bağımsız para politikası yürütme yeteneği iki faktör tarafından sınırlandırılmıştır: de birçok Afrika ülkesi, uzun vadeli ekonomik istikrarı baltalayan emtia fiyatlarına karşı hassas bir para birimine sahiptir; ve bazı Afrika ülkeleri parasal çapa kullanıyor güçlü dalgalanmalardan kaçınmak için mali egemenliklerinden fiilen vazgeçerler.
Bu aynı ülkeler ve yine Afrika'daki diğerleri, çoğunlukla Avrupa'da olmak üzere yurtdışında kendi para birimlerine sahiptir. Bu nedenle, parasal egemenliklerini ve daha fazla borca girmeden hayati kalkınma projelerine izin verecek para birimini seyreltme veya enflasyona neden olma olasılıklarını kaybederler.
Zlecaf, daha büyük ve daha kapsayıcı bir topluluk olarak, mevcut ortak para birimlerinin büyümesini kolaylaştırabilir. Ya da belki sonunda ortak bir para birimi, bu Afrika'yı düşünün.
Zlecaf'ın geleceğinin ve aldığı yönün büyük ölçüde üyelerinin ona verdiği öneme bağlı olacağını bilmek önemlidir. Bu siyasi ve ekonomik projenin devam etmesi için diplomatik ve ekonomik sermayeye büyük yatırımlar yapılması gerekecek. Zlecaf ayrıca Kuzey Afrika'daki Arap Mağrip Birliği'nde olduğu gibi siyasi bir savaş alanı olmaktan kaçınmak zorunda kalacak. Cezayir ve Fas Batı Sahra'daki operasyonlar, üyeleri arasında anlamlı bir işbirliğini engelledi.
YORUM BIRAKIN